Split (1)

train · 44.7k rows

t_main stringlengths 1 38	t_pron stringlengths 3 68	t_poly stringclasses 12 values	t_pos stringclasses 51 values	t_exp stringlengths 2 2.93k	t_exam stringlengths 0 3.03k
កញ្ឆោត	[កញ់-ឆោត]		គុ.	ដែលងាយបញ្ឆោត :	មនុស្សកញ្ឆោត។
កញ្ជង់	[កញ់-ជង់]		គុ.កិ.	ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យលិចឱ្យប្លែកឡើង :	លិចកញ្ជង់ គឺហិនហោចវិនាសអន្តរាយទ្រព្យសម្បត្តិដោយមារយាទមិនល្អ គេច្រើននិយាយភ្ជាប់ថា៖ លិចកញ្ជង់ លង់កញ្ជើ។
កញ្ជនជៃ	[កញ់-ជន-ជៃ]		ន.	ឈ្មោះត្រីស្រកាមួយប្រភេទ ក្នុងពួកត្រីរ៉ស់ សម្បុរខ្មៅពព្រុស ក្បាលរាងស្រួច សាច់សក្បុស។ ស្រុកខ្លះហៅ កន្ទន់ជៃ។
កញ្ជប់	[កញ់-ជប់]		គុ.	ដែលរារង់, បង្អែបង្អង់, បណ្ដោះបណ្ដៃបំណុលគេដោយមានល្មមនឹងសងគេបាន ហើយទម្រន់បង្អង់មិនសងគេងាយ, ឬដែលខ្ចីប្រដាប់ប្រើប្រាស់របស់គេទៅ ហើយទម្រន់បង្អង់ទុកមិនឱ្យមកគេវិញ :	មនុស្សកញ្ជប់ទ្រព្យគេ។
កញ្ជរ	[កញ់-ជ]		ន.	ឈ្មោះខេត្តមួយក្នុងដែនកម្ពុជា ក្នុងកាលអំពីដើម (ឥឡូវរួមក្នុង ខេត្តក្រចេះ)។
កញ្ជាក់	[កញ់-ជាក់]		ន.	អ្វីៗដែលគេខ្ជាក់ចោល :	កញ្ជាក់ស្លា, កញ្ជាក់អំពៅ។
កញ្ជាក់ស្លា	[កញ់-ជាក់-ស្លា]		ន.	ឈ្មោះត្រីស្រកាមួយប្រភេទ រាងដូចត្រីកន្ត្រប់ សម្បុរប្រាយលាជ :	ត្រីកញ្ជាក់ស្លា។
កញ្ជាត	[កញ់-ជាត]		ន.	ជាតិ។ ពាក្យសាមញ្ញ ប្រើដោយមានទោសៈ មើលងាយទ្រគោះបន្តុះបង្អាប់អ្នកដទៃណាមួយ ឥតខ្លាចចិត្ត ឥតញញើត :	កញ្ជាតអាអ្នកក្រ, កញ្ជាតអាល្ងង់ មានន័យថា ជាតិជាអ្នកក្រ, ជាមនុស្សល្ងង់។
កញ្ជុសមាន់	[កញ់-ជុះ-មាន់]		ន.	ឈ្មោះរោគមួយប្រភេទ កើតនៅស្បែក មានសណ្ឋានដូចស្រែង បណ្ដាលឱ្យស្កៀបរមាស់ក្នុងវេលាដែលបែកញើស។
កញ្ជួ	[កញ់-ជួ]		គុ.	(ព.ទ្រ.) ជួឥតគួរឥតសម :	មនុស្សកញ្ជួ។
កញ្ជើ	[កញ់-ជើ]		ន.	របស់ត្បាញដោយបន្ទោះឫស្សី សម្រាប់ដាក់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាង, ខាងលើមានរាងមូលហៅថាមាត់ ក្ដាប់នឹងបន្ទោះផ្ដៅ ខាងក្រោមរាបហៅថា បាត :	អង្ករ ១ កញ្ជើ, ស្រូវ ១ កញ្ជើ។
កញ្ជើជំពោះ	[កញ់-ជើ-ជំ-ពោះ]		ន.	កញ្ជើមួយប្រភេទ មានជើងខាងក្រោមត្បាញកាច់ជ្រុង មាត់ខាងលើកាច់ជ្រុងក៏មាន មូលក៏មាន រាងតូចក្រោម ធំក្អេងខាងលើ :	ស្រូវ ១ កញ្ជើជំពោះ។
កញ្ជើបាយដាច	[កញ់-ជើ-បាយ-ដាច]		ន.	ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ដើមមានបន្លាខ្លីៗ ស្លឹកស្រដៀងនឹងស្លឹកសុរភី មានផ្លែក្លិនហាងបន្តិចៗ ប៉ុន្តែគេអាចបរិភោគផ្លែទុំបាន :	ដើមកញ្ជើបាយដាចមានម្លប់ជិតល្អណាស់។
កញ្ជែះ	[កញ់-ជែស]		កិ.	បុកតិចៗ, បុកថ្នមៗ។ កញ្ជែះស្រូវ, កញ្ជែះអង្ករ, គឺបុកស្រូវ, ស្រិតអង្ករបន្តិចបន្តួច ប្រមាណ ១ក្ដាប់ ២ក្ដាប់ មិនពេញត្បាល់។
កញ្ជែះ	[មៈ-នុស-កញ់-ជែស-ច្រក]		ន.	មនុស្សក្រីក្ររហេមរហាម ដែលរកព្រឹកបានស៊ីព្រឹក រកល្ងាចបានស៊ីល្ងាច។
កញ្ជោ	[កញ់-ជោ]		ន.	ចម្រឹងឬបង្គោលបោះចងរនងសន្ទូច, រនង :	បោះជើងកញ្ជោសន្ទូច។
កញ្ជះ	[កញ់-ជះ]		គុ., ន.	មនុស្សដែលនៅបម្រើគេ ដោយចំពាក់ទ្រព្យគេ គឺខ្ញុំកំដរដែលគេប្រើតាមតែប្រទះ ដូចជារបស់កញ្ជះកញ្ជាយ :	ធ្វើការខ្ជីខ្ជាដូចជាកញ្ជះគេ, អាចោរកញ្ជះគេ (ព.ទ្រ.)។
កញ្ជះកញ្ជាយ	[កញ់-ជះ-កញ់-ជាយ]		កិ., គុ.	រាយឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់; ចាយវាយទ្រព្យធនឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់ :	កុំកញ្ជះកញ្ជាយពេក, មនុស្សកញ្ជះកញ្ជាយ។
កញ្ជ្រក់	[កញ់-ជ្រក់]		គុ.	(ព.ទ្រ.) ដែលអាប់ស្រីសួស្ដី, ឥតរាសី, ពភ្លក់ :	មនុស្សកញ្ជ្រក់, ខ្មោចអាកញ្ជ្រក់យ៉ាងនេះ អ្នកណាគេនឹងឱ្យកូន។
កញ្ជ្រម	[កញ់-ជ្រម]		គុ.	(ព.ទ្រ.) ដែលមិនអង់អាចឬដែលមានកិរិយាបែបជាអ្នកខ្លាចគេ :	មនុស្សកញ្ជ្រម, ឫកកញ្ជ្រម។
កញ្ជ្រឹល	[កញ់-ជ្រិល]		ន.	ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទ ជាថ្នាំសម្រាប់ត្រាំងូតរម្ងាប់រោគកញ្ជ្រឹល :	វល្លិកញ្ជ្រឹល។
កញ្ជ្រឹល	[កញ់-ជ្រិល]		ន.	ឈ្មោះរោគស្បែកមួយយ៉ាង ក្នុងពួកជំងឺអុតក្ដាម, ជំងឺស្អូច :	កើតកញ្ជ្រឹល, លាប់កញ្ជ្រឹល។
កញ្ជ្រូក	[កញ់-ជ្រូក]		ន.	ឈ្មោះត្រីរំអិលតូចមួយប្រភេទ មានស្នែងពីរបើកបិទបាន មុខស្រួច មានព្រុយពីរ ទ្រនុងក្រហម កន្ទុយឆែក។
កញ្ជ្រួច	[កញ់-ជ្រួច]		ន.	(ម.ព. កាំជ្រួច{¥¥}១{££})។
កញ្ជ្រៀច	[កញ់-ជ្រៀច]		ន.	ឈ្មោះបក្សីមួយប្រភេទ ស្រដៀងនឹងសារិកាក្របី, តែសម្បុរប្រផេះ។
កញ្ជ្រៀច	[កញ់-ជ្រៀច]		ន.	ឈ្មោះស្រុកមួយក្នុងខេត្តព្រៃវែង :	ស្រុកកញ្ជ្រៀច។
កញ្ជ្រៀប	[កញ់-ជ្រៀប]		ន.	ឈ្មោះត្រសក់ផ្អរយ៉ាងតូច :	ត្រសក់កញ្ជ្រៀប។
កញ្ជ្រៀវ	[កញ់-ជ្រៀវ]		កិ.	ស្រែកខ្ញៀវខ្ញារ :	សារិកាកញ្ជ្រៀវ, ក្មេងហ៊ោកញ្ជ្រៀវ។
កញ្ជ្រោក	[កញ់-ជ្រោក]	១)	កិ.	បោកបាចសាចទឹក :	ក្មេងកញ្ជ្រោកទឹកល្អក់អស់។
កញ្ជ្រោក	[កញ់-ជ្រោក]	២)	កិ.	(ព.ប្រ.) និយាយគំរាមដូចគេកញ្ជ្រោកទឹក :	ស្រាប់តែកញ្ជ្រោកឯងតែម្ដង។
កញ្ជ្រោកបោកបាច	[កញ់-ជ្រោក-បោក-បាច]		កិ.	និយាយខ្លាំងៗដូចគេកញ្ជ្រោកទឹក ដូចគេបោក ដូចគេបាចសាចទឹក :	ស្រាប់តែគាត់មកកញ្ជ្រោកបោកបាចឱ្យឯងភ្ញាក់ស្មារតី។
កញ្ជ្រោង	[កញ់-ជ្រោង]		ន.	ឈ្មោះសត្វព្រៃជើង ៤មួយប្រភេទ ក្នុងពួកសត្វមានដោះ រូបរាងស្រដៀងគ្នានឹងខ្លាត្រី រោមប្រផេះពព្រុស។
កញ្ជ្រោល	[កញ់-ជ្រោល]		កិ.	ច្រឡោតដាល, លោត :	លោតកញ្ជ្រោល, គោកញ្ជ្រោល។
កញ្ឈូស	[កញ់-ឈូស]		កិ.	ឈូសដោយបំពាន, ដោយបង្ខំ; សព្ទនេះសម្រាប់និយាយបានតែដំរីឈូសដី :	ដំរីកញ្ឈូសដី។
កញ្ឈូស	[កញ់-ឈូស]		កិ.	គ្រលុកត្រីប្រហុកដោយថ្នមៗ ស្រាលៗ ដើម្បីឱ្យជ្រុះស្រកា គឺវេលាធ្វើប្រហុកនោះ ត្រីដែលតូចៗ យកស្រកាមិនកើត គេគ្រាន់តែកាត់ក្បាលត្រាំទឹកក្នុងពាងឬក្នុងវត្ថុអ្វីដែលជ្រៅ ហើយគេយកឫស្សីទាំងមូលមួយកំណាត់ មកសាប់ចុងម្ខាង ទើបគេគ្រលុកត្រីដែលត្រាំទឹកនោះទៅ លុះជ្រុះស្រកាអស់ហើយ គេស្រង់យកមកហាលថ្ងៃ :	កញ្ឈូសត្រីប្រហុក។
កញ្ញា	[ក័ញ-ញ៉ា]		ន.	ស្រីក្រមុំតូច, ស្រីជំទង់។
កញ្ញា	[ក័ញ-ញ៉ា]		ន.	ឈ្មោះខែទី ៩តាមសុរិយគតិ មាន ៣០ថ្ងៃ និងរាសីរូបស្រីក្រមុំ។
កញ្ញាកិត្តិយស	[ក័ញ-ញ៉ា-កិត-តិ-យស់]		ន.	កញ្ញាដែលត្រូវជ្រើសរើសអមបវរកញ្ញាក្នុងការប្រឡងរូប។
កដប	[ក-ដប]		ន.	ឈ្មោះបក្សីមួយប្រភេទ រូបតូចប៉ុនលលក ចំពុះវែងសម្បុរស ច្រើនធ្វើសំបុកពងតែក្នុងដីតាមច្រាំងទន្លេ, ស្ទឹង, ព្រែក។
កដ្ឋគ្គិ	[កាត់-ថាក់-គិ]		ន.	ភ្លើងដែលឆេះឧសឬឆេះឈើ។
កឋិន	[កៈ-ថិន]		ន.	(ម.ព. កថិន)។
កឋិនត្ថារកិច្ច	[កៈ-ឋិ-ណាត់-ថា-រៈ-កិច]		ន.	(ម.ព. កថិនត្ថារកិច្ច)។
កណសិលា	[កៈ-ណៈ-សិ-ឡា]		ន.	(ម.ព. ថ្មក្រានីត)។
កណា	[កៈ-ណា]		ន.	ពាក្យបំព្រួញនៃពាក្យ «ករុណា» ទទួលចំពោះព្រះសង្ឃ :	(ព.កា.) ទៅវត្តទៅវ៉ា គ្រាន់ចេះ «កណា» ឆ្លើយនឹងព្រះសង្ឃ កុំពេលលោកពោល ឆ្លើយ «ពរ»ដាក់សង្ឃ កុំភ្នែកឡិងឡង់ ជួបសង្ឃម្ដងៗ។
កណិការ	[កៈ-ណិ-កា]		ន.	ឈ្មោះឈើផ្កាមួយប្រភេទមានផ្កាស សណ្ឋានប្រហែលនឹងផ្កាម្លិះ ក្លិនក្រអូប។
កណ្ដកសញ្ញា	[ក័ន-ដៈ-កៈ-ស័ញ-ញ៉ា] ឬ [កន់-ដក-ស័ញ-ញ៉ា]		ន.	ឈ្មោះវណ្ណយុត្តមួយយ៉ាងមានសណ្ឋានដូចបន្លា (,) តាមរបៀបអឺរ៉ុប, សម្រាប់ប្រើក្នុងការដកឃ្លាជាដើម។ ហៅថា សញ្ញាក្បៀស ក៏បាន។
កណ្ដក់	[កន់-ដក់]		គុ.	ដែលមានក្រហូងដក់ទឹក, ដក់ធូលីបាន។
កណ្ដក់	[កន់-ដក់]		គុ.	(ព.ប្រ.) អន់ចិត្ត :	កណ្ដក់ចិត្ត។
កណ្ដក់	[កន់-ដក់]		គុ.	ដែលមានពកជាដុំដូចគេដក់អ្វីៗ :	ពកកកណ្ដក់។
កណ្ដក់	[កន់-ដក់]		ន.	ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ច្រើនដុះនៅព្រៃភ្នំ ឬព្រៃរនាម, ស្លឹកប្រើជាអន្លក់ ឬជាបន្លែស្លក៏បាន។
កណ្ដប	[កន់-ដប]	a	ន.	ប្រដាប់សម្រាប់អប, ស្នូលសម្រាប់ធ្វើជាមេក្រងស្បូវ, សម្រាប់ដេរស្លឹកប្រក់ :	ដងកណ្ដប។
កណ្ដប	[កន់-ដប]	b	ន.	ស្បូវ ឬស្លឹកដែលក្រង ដែលដេរហើយក៏ហៅ កណ្ដប ដែរ :	ស្បូវមួយកណ្ដប, ស្លឹកមួយកណ្ដប។
កណ្ដាច	[កន់-ដាច]	a	គុ.	ដែលដាច, ដែលរហែកធ្លុះធ្លាយច្រើនកន្លែង :	កន្ទេលកណ្ដាច។
កណ្ដាច	[កន់-ដាច]	b	ន.	អ្វីៗដែលដាច, សំពត់ដែលដាច :	កុំយកអាកណ្ដាចអ៊‍ីចឹងមកឱ្យអញ។
កណ្ដាច់	[កន់-ដាច់]		ន.	ឈ្មោះសត្វល្អិតមួយប្រភេទ ក្នុងពួកកណ្ដៀរ តែមានរូបធំជាងកណ្ដៀរ ហើយមានសម្បុរក្រមៅជាង។
កណ្ដាច់	[កន់-ដាច់]		គុ.	ដែលដាច់ :	ខ្សែកណ្ដាច់។
កណ្ដាច់លែះ	[កន់-ដាច់-លេះ]		គុ.	ដែលទ័លក្ររហាមរកនេះបាត់រកនោះគ្មាន :	មនុស្សកណ្ដាច់លែះ (ព. ម.)។
កណ្ដាញ់	[កន់-ដាញ់]		ន.	ដុំសក់ក្រញាញ់ដែលមនុស្ស ១ពួកកាន់ខាងក្បួនអាគម រាប់អានទុកជាគ្រឿងរក្សាខ្លួន។
កណ្ដាញ់	[កន់-ដាញ់]		គុ.	ក្រញាញ់ចាក់ស្រែះ :	សក់កណ្ដាញ់។
កណ្ដាញ់ព្រាយ	[កន់-ដាញ់-ព្រាយ]		ន.	(ម.ព. កណ្ដាញ់{¥¥}១{££})។
កណ្ដាប់	[កន់-ដាប់]	១)	ន.	បាច់ :	ស្រូវឬស្មៅ ១ កណ្ដាប់។
កណ្ដាប់	[កន់-ដាប់]	២)	ន.	វ័ណ្ឌ, រង្វង់។
កណ្ដាប់	[កន់-ដាប់-ចាក់-ក្រ-វ៉ាល]		ន.	រង្វង់ជុំវិញចង្កេះនៃឱកាសលោក។
កណ្ដាប់	[កន់-ដាប់-ស្រែង]		ន.	ស្រែងដែលឡើងជារង្វង់ៗ :	ស្រែងឡើងកណ្ដាប់។
កណ្ដាប់ចង្អេរ	[កន់-ដាប់-ចង់-អេ]		ន.	ឫស្សីមួយបន្ទះ ដែលគេពត់ធ្វើជារង្វង់ ដើម្បីក្ដាប់មាត់ចង្អេរឱ្យរឹង។
កណ្ដាប់ចង្អេរ	[កន់-ដាប់-ចង់-អេ]		ន.	ឈ្មោះឈើវល្លិមួយប្រភេទ ដើមធំ ច្រើនប្រើជាឧស, ជាថ្នាំ :	ដើមកណ្ដាប់ចង្អេរ។
កណ្ដាប់ចង្អេរ	[កន់-ដាប់-ចង់-អេ]		ន.	អវយវៈដែលជាកណ្ដាប់របស់ក្រពះសត្វស៊ីស្មៅ មានគោក្របីជាដើម។
កណ្ដាប់ដៃ	[កន់-ដាប់-ដៃ]		គុ., ន.	ការនៅក្នុងដៃគេ; ដែលនៅក្នុងអំណាចក្នុងឱវាទគេ, បានដៃគេ :	លុះកណ្ដាប់ដៃគេ, នៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃយើង។
កណ្ដាប់ដៃ	[កន់-ដាប់-ដៃ-ដែក]		ន.	(សំនួន.) ការប្រើអំណាច វិធានការក្ដៅ ឬការនិយមប្រើកម្លាំងដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាណាមួយ :	កណ្ដាប់ដៃដែកប្រឆាំងមន្ត្រីល្មើសច្បាប់។
កណ្ដារ	[កន់-ដា]		ន.	ដែកសម្រាប់ក្ដារ (គ្រឿងជាងឈើ) :	ដែកកណ្ដារ។
កណ្ដាល	[កន់-ដាល]		ន.	ទីទីទៃពីខាង គឺទីជាចន្លោះស្មើភាគទៅខាងដើម, ចុង ឬមុខក្រោយ, ឆ្វេងស្ដាំ :	កណ្ដាលផ្លូវ, កណ្ដាលទន្លេ។
កណ្ដាល	[ឋាន-កន់-ដាល]		ន.	ជាន់មនុស្សលោកយើង ព្រោះជាចន្លោះសួគ៌និងនរក។
កណ្ដាល	[កន់-ដាល]		គុ.	យ៉ាងល្មម, មិនល្អមិនអាក្រក់, មិនធំមិនតូច :	ធុនកណ្ដាល។
កណ្ដាល	[កន់-ដាល]		ន.	ឈ្មោះខេត្តមួយរបស់កម្ពុជា មានទីរាជការតាំងនៅតាខ្មៅ :	ខេត្តកណ្ដាល។
កណ្ដាលស្ទឹង	[កន់-ដាល-ស្ទឹង]		ន.	ឈ្មោះស្រុកមួយ ក្នុងខេត្តកណ្ដាល :	ស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង។
កណ្ដាស់	[កន់-ដាស់]		កិ.	ឈ្លក់ខ្យល់ដោយឆួល។
កណ្ដឹង	[កន់-ដឹង]		ន.	ប្រដាប់ធ្វើដោយលង្ហិនឬសំរឹទ្ធ មានសណ្ឋានជាបំពង់ មានទងជាវង់ សម្រាប់កាន់ឬចង មានគ្រាប់យោលដោយអង្រង់ទង្គិចឮសូរ។
កណ្ដឹងគោ	[កន់-ដឹង-គោ]		ន.	ឈ្មោះលតាជាតិមួយប្រភេទ ស្លឹកស្រដៀងនឹងស្លឹកទំពាំងបាយជូរ ផ្កាជាចង្កោម ប្រើជាបន្លែស្លកកូរបាន។
កណ្ដឹងដំរី	[កន់-ដឹង-ដំ-រ៉ី]		ន.	(ម.ព. កណ្ដឹងគោ)។
កណ្ដឹមឆែប!	[កន់-ដឹម-ឆែប]		ឧ.	សូរដែលបន្លឺឡើង ដោយការភ្ញាក់ឬដោយការជ្រលួសមាត់ ព្រោះជំពប់ប៉ះអ្វីៗ :	យាយគាត់ភ្លាត់មាត់ថា កណ្ដឹមឆែប!
កណ្ដុក	[កន់-ដុក]		គុ.	ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យធ្ងន់ឱ្យប្លែកឡើង :	កញ្ចប់នេះធ្ងន់កណ្ដុក។
កណ្ដុក	[ធ្ងន់-ចិត-កន់-ដុក]		កិ.	មានសេចក្ដីព្រួយ។
កណ្ដុរ	[កន់-ដុល]	១)	ន.	ថនិកសត្វកកេរមាឌមធ្យម មានកន្ទុយវែង ជាសត្វឱ្យទុក្ខដល់មនុស្សដោយហេតុបំផ្លាញ មានកាត់សំពត់អាវ ស៊ីស្រូវជាដើម :	កណ្ដុរមានច្រើនយ៉ាង មានកណ្ដុរល្មែះ, កណ្ដុរប្រែង, កណ្ដុរភ្នំ, កណ្ដុរស្រែជាដើម។
កណ្ដុរ	[កន់-ដុល]	២)	ន.	(ប.ព.) ឧបករណ៍តូចមួយដែលចល័តលើផ្ទៃរាបដើម្បីត្រួតពិនិត្យទីតាំងនៃសញ្ញាចង្អុលនៅលើអេក្រង់។
កណ្ដុរប្រែង	[កន់-ដុល-ប្រែង]		ន.	ពួកកណ្ដុរដែលមានមាឌធំៗ ប៉ុនកំភួនជើង ហើយមានប្រែងដុះជុំជិតខ្លួន វាច្រើនរស់នៅតាមវាលស្រែដោយស៊ីគ្រាប់ស្រូវជាអាហារ។
កណ្ដូង	[កន់-ដូង]		គុ.	ដែលឥតកន្ទុយ :	មាន់កណ្ដូង, ខ្លែងកណ្ដូង គឺខ្លែងបង្ហើរដែលឥតកន្ទុយ។
កណ្ដូង	[សក់-កន់-ដូង]		ន.	សក់ដែលកាត់ត្រងិលក្រោយ។
កណ្ដូប	[កន់-ដូប]		ន.	ឈ្មោះសត្វល្អិតច្រើនប្រភេទ មានស្លាប កើតនិងអាស្រ័យនៅនឹងស្មៅ, នឹងស្លឹកឈើ។
កណ្ដូប	[កន់-ដូប-សេះ]		ន.	កណ្ដូបម្យ៉ាងច្រើនមានពណ៌បៃតង មានដៃមួយគូរាងជាបន្លាស្រួចៗនៅជាយដែលអាចបត់បាន សម្រាប់ចាប់សត្វល្អិតឯទៀតធ្វើជាចំណី។ ជួនកាលគេហៅវាថា កណ្ដូបបុកស្រូវ។
កណ្ដួយ	[កន់-ដួយ]		ន.	អវយវៈកំបាំងរបស់ស្ត្រី, គុយ្ហប្រទេសនៃស្ត្រី, យោនី (ព.អា.)។ ពាក្យរាបសាថា គុយ្ហប្រទេសស្ត្រី។
កណ្ដៀខ្មូត	[កន់-ដៀ-ខ្មូត]		ន.	ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទ ដើមថ្លោសៗ មានបន្លា ស្លឹកធំៗ មានដៃដូចត្រឡាច, ល្ពៅ, ស្លឹកខ្ចីប្រើជាអន្លក់ឬរបោយបាន; ច្រើនដុះលើដំបូកឬមាត់បឹង។ អ្នកស្រុកខ្លះហៅ បង្ហៀរខ្មូត។
កណ្ដៀង	[កន់-ដៀង]		ន.	ឈ្មោះវារិជតិណជាតិមួយប្រភេទក្នុងពួកកន្ទាំងហែ មានផ្កាពណ៌ខៀវស្រស់ គេប្រើដើមនិងស្លឹកធ្វើជាបន្លែបាន។
កណ្ដៀង	[កន់-ដៀង]		ន.	ឈ្មោះត្បូងមួយយ៉ាង មានពណ៌ដូចផ្កាកណ្ដៀង :	ត្បូងកណ្ដៀង។
កណ្ដៀត	[កន់-ដៀត]		កិ.	កៀកដាក់លើចង្កេះ :	កណ្ដៀតក្អម, កណ្ដៀតកញ្ជើ។
កណ្ដៀតក្អម	[កន់-ដៀត-ក្អម]		ន.	អវយវៈមនុស្សប៉ែកត្រង់ចង្កេះគឺត្រង់ប៉ែកដែលកណ្ដៀតអ្វីៗ មានក្អមជាដើម :	ឈឺចុកត្រង់កណ្ដៀតក្អម។
កណ្ដៀទៀ	[កន់-ដៀ-ទៀ]		ន.	ឈ្មោះសត្វពួកមានដោះមួយប្រភេទមានរូប, សម្បុរ ប្រហែលនឹងកំប្រុក តែធំជាងកំប្រុកបន្តិច ហើយចេះហើរបានដូចឆ្មាបា :	កណ្ដៀទៀកាត់ខ្សែបំពង់ត្នោតធ្លាក់អស់។
កណ្ដៀន	[កន់-ដៀន]		គុ.	ណែនក្ដន់, តឹងពេញសាច់ :	ធាត់កណ្ដៀន, សាច់កណ្ដៀន។
កណ្ដៀរ	[កន់-ដៀ]		ន.	ឈ្មោះសត្វល្អិតមួយពួកក្នុងពួកកណ្ដាច់ ចេះពូនដីឱ្យកើតជាដំបូកជាត្រោកបាន។
កណ្ដៀវ	[កន់-ដៀវ]		ន.	ប្រដាប់ធ្វើដោយដែកមានផ្លែខុប សម្រាប់ច្រូតស្រូវ, ច្រូតស្មៅជាដើម។
កណ្ដៀវ	[កន់-ដៀវ]		ន.	(សំនួន.) ឆ្នាំដែលធ្វើស្រូវមិនបាន គឺកណ្ដៀវនៅស្រណុកគ្មានអ្វីនឹងច្រូត។

Subsets and Splits

No community queries yet

The top public SQL queries from the community will appear here once available.