Anna Sewell'ın büyük ilgi gören, aynı zamanda yayımladığı ilk ve tek hikayesi olan bu kitap, Siyah İnci isimli bir atın otobiyografisini içermektedir. Siyah İnci henüz tay iken, kendisinden başka altı genç tay ve annesi Düşes ile birlikte bir otlakta yaşamaktadır. İlk sahibi Siyah İnci'ye ve diğer atlara karşı her zaman şefkatle yaklaşmış, onları adeta kendi çocukları olarak görmüştür. Böylece ileride Siyah İnci'nin karşılaşacağı olası sorunların da önüne geçmiştir. Aynı zamanda ilk sahibi Bay Gordon, atımız Siyah İnci adını kazanmadan önce kendisine Arap ismiyle hitap etmekteydi. Siyah İnci o kadar sakin, o kadar sahibine bağlı bir canlıdır ki, ilk defa terbiye edildiğinde bile sakinliğini korumuş, kimseye bir sorun çıkartmamıştır. Siyah İnci büyür, daha olgun bir at olur. Bu vesile ile annesinin yanından alınıp başka bir yere verilir. Gideceği yeni yeri, oradaki insanları ve kendisine gösterecekleri tavrı çok merak etmektedir. Aynı zamanda endişelidir de çünkü kendisine Bay Gordon'ın davrandığı gibi şefkatli mi, yoksa kaba mı davranacaklarını bilmemektedir. Kendisini ismi Birtwick Park olan güzel bir araziye getirirler ve orada bulunan diğer atlarla tanışır. İlk zamanlar atlarla geçinmekte zorluk çekse de zaman geçtikçe Şenbacak ve Zencefil isimli iki at ile çok yakın arkadaş olur. Aynı zamanda oradaki seyisin kendisine yaklaşımı da çok nazik olur. Zencefil yüzünden ailenin çocukları ahıra girememektedir, çünkü kendisinin ne kadar asabi bir at olduğunu görmüşlerdir ve zarar görmekten korkmaktadırlar. Zencefil'in böyle olmasının sebebinin, tamamen daha önceden içinde bulunduğu yaşam şartlarından kaynaklı olduğunu öğrenirler. Ona hiçbir zaman Siyah İnci'ye olduğu gibi şefkatli yaklaşılmamış, kendisini hep ağır şartlar altında çalıştırmışlardır. Siyah İnci, seyisi John Manly'den çok hoşlanmıştır. Kendisinin bir eşi, aynı zamanda küçük bir çocuğu vardır ve ahırlara çok yakın bir seyis kulübesinde oturmaktadırlar. Seyis John Manly, Siyah İnci'den o kadar memnun kalmıştır ki sürekli kendisinin ne kadar hızlı, iyi huylu ve kolay yönlendirilebilir olduğundan bahsetmektedir. Kendisi için bir sürü isim düşünmüşledir ve en sonunda Siyah İnci isminde karar kılmışlardır. Siyah İnci yeni yerinde çok mutludur, fakat eksikliğini hissettiği bir şey vardır. Her ne kadar sahiplerinin işine yaramaktan, onlara yardımcı olmaktan çok büyük memnuniyet duysa da eksikliğini hissettiği şey özgürlüktür. Yine de zaman zaman özgür bırakıldığı, iş yapmak zorunda olmadığı bazı günler vardı ki bunlar genelde pazar günü oluyordu. Çünkü pazar günleri kilise fazla uzakta olmadığı, yürünebilecek mesafede olduğu için araba hiç çıkarılmazdı. Sahiplerinin başka bir yere taşınması gerektiğinden Siyah İnci ve Zencefil başka bir yere verilir ama Zencefil ile her zaman bir araya gelme imkanı bulamazlar. John bu iki attan ayrılacağı için çok üzülüyordur, çünkü daha önce hiç bu kadar iyi bir çift at ile karşılaşmamıştır. Siyah İnci'nin yaşayacağı bu yeni yerdeki yaşam şartları, Zencefil'in aksine alışık olduğundan çok daha farklıdır ve henüz kendisini ne tür acıların beklediğinin farkında değildir. Değerlendirme: Öncelikle bu kitabın benim empati kurma yeteneğimi büyük ölçüde arttırdığını rahatlıkla söyleyebilirim. İnsanların atlara olan tavırlarını, onları nasıl hor kullandıklarını okuyunca, atların hayatları boyunca tecrübe ettiği her şeyi daha iyi anladım ve bizim dünyamızla aralarında büyük bir benzerlik olduğunu fark ettim. Hayvanlar içgüdüleriyle hareket eden varlıklardır ama bu onların duyguları olmadığı anlamına gelmez, bunu okurken çok daha iyi anladım. Anna Sewell'ın bilinen tek romanı olmasına rağmen çok büyük iş çıkardığını düşünüyorum. Bende adeta bir Beyaz Diş etkisi yarattı. Beyaz Diş'i okuyup sevmiş birine bu romanı rahatlıkla tavsiye edebilirim. Yazan: Ecem Atlığ Siyah İnci Konusu "Siyah İnci" adlı kitapta, dört ana başlık altında kırk dokuz bölüm yer alıyor. Kısa ve sürükleyici bölümler kimi zaman sevindirici kimi zamansa üzücü olaylar içeriyor. Çocuklar için de uyarlamaları bulunan Siyah İnci, yediden yetmişe herkese hitap ediyor. BİRİNCİ KİTAP İlk Evim Henüz bu ismi almamış olan Siyah İnci bu bölümde, iyi bir şekilde hatırladığı ilk evinden bahsediyor. Annesinin yanında olduğunu ve ona iyi bir at olmasını öğütlediğini anlatıyor. Av Bu bölümde ise, annesiyle ve diğer taylarla birlikte şahit olduğu, bir insan ve bir atın ölümüne sebep olan olayı anlatıyor. Terbiye Edilişim Bu bölümde de sahibinin iyi ve bilgili bir insan olduğunu, bu yüzden şanslı olduğunu anlatıyor. Birtwick Park Bu bölümde ise uzun yıllar kalacağı yeni evinden ve orada tanıştığı arkadaşlarından bahsediyor. İyi Bir Başlangıç Siyah İnci, bu bölümde isminin neden Siyah İnci olduğunu anlatıyor, ahırdaki diğer atları tanıtıyor. Özgürlük Bu bölümde ise yeni evinde her şeyden memnun olduğunu sadece özgür olmadığını anlatıyor. Zencefil Bu bölümde Zencefil'in geçmişini öğreniyor. Zencefil'in onun gibi iyi huylu bir at olmamasının nedenlerini anlıyor. Zencefil'in Öyküsünün Devamı Siyah İnci, hiç takmadığı mengene kayışının ne olduğunu Zencefil'den öğreniyor. Zencefil'in yaşadıklarını dinledikçe onun için daha çok üzülüyor. Şenbacak Bu bölümde ise ahırdaki diğer atlardan biri olan Şenbacak'ın, sahipleri Bay Gordon ve köy papazının çocuklarıyla oynarken yaşadıklarını dinliyor. Meyve Bahçesinde Bir Sohbet Siyah İnci her gün ahırdaki arkadaşlarını biraz daha tanıyor. Kendisinin hiç yaşamadığı kötülükleri onların geçmişlerini dinleyerek öğreniyor. Açıksözlülük Bu bölümde sahipleri Bay Gordon'un kötü muamele gören atları görmezden gelmediğini, onların sahipleriyle konuşup onlar için elinden geleni yaptığını anlatıyor. Fırtınalı Bir Gün Siyah İnci, sahibi Bay Gordon'un bir işi için uzun bir yola gittiklerini, bu yolda ölmekten onun sayesinde kurtulduklarını anlatıyor. Şeytanın İşareti Bu bölümde ise Siyah İnci ile seyisi John bir yerden dönerlerken bir olaya şahit oluyorlar. John da Bay Gordon gibi atlara yapılan kötü muamelelere seyirci kalmıyor. James Howard Siyah İnci, Bay Gordon'un bir tanıdığının Bay Gordon'dan kendisine güvenilir bir seyis bulmasını istediğini, Bay Gordon'un da bu iş için Siyah İnci'nin seyisi olan John'un yardımcısı James'i uygun gördüğünü, James'in de bu teklifi kabul ettiğini anlatıyor. Yaşlı Seyis Bu bölümde Siyah İnci, Zencefil, James, Bay Gordon ve hanımı ile uzun bir yolculuğa çıktıklarını, James'in orada yaşlı bir seyisle tanıştığını anlatıyor. Yangın Siyah İnci bu bölümde kaldıkları hanın ahırında çıkan yangını, James'in onları nasıl kurtardığını anlatıyor. John Manly'nin Konuşması Siyah İnci bu bölümde, artık James'in gitme vaktinin geldiğini, onun yerine Joe Green adında bir çocuğun geleceğini anlatıyor. Doktora Gidiş Siyah İnci, James gittikten sonra bir gece, Bay Gordon'un hanımının hastalandığını bu yüzden John ile doktor çağırmaya gittiklerini anlatıyor. O gece Joe Green yüzünden kendisinin de hastalandığından, John'un bu duruma çok üzüldüğünden ve sinirlendiğinden bahsediyor. Sadece Bilgisizlikten Siyah İnci, hastalığı sırasında Joe'nun babasıyla John'un Joe hakkında konuştuklarını duyuyor. Joe Green Siyah İnci bu bölümde, bir gün Joe ile bir yerden dönerken atlara eziyet eden bir adam gördüklerini, Joe'nun buna kayıtsız kalmadığını ve Joe sayesinde adamın yargılandığını anlatıyor. Ayrılış Bu bölümde Siyah İnci, Bayan Gordon'un hastalığı nedeniyle ev halkının sıcak bir ülkeye gideceğini, bu yüzden Bay Gordon'un onu ve Zencefil'i eski arkadaşı W. Kontu'na sattığını, Şenbacak'ı ise kilise papazına verdiğini papazın da Şenbacak'ın bakımı için Joe'yu tuttuğunu anlatıyor. İKİNCİ KİTAP Earlshall Siyah İnci bu bölümde yeni evinden bahsediyor. İlk defa burada mengene kayışı taktığından, bu durumdan çok rahatsız olduğundan bahsediyor. Özgürlük Vuruşu Bu bölümde ise bir gün mengene kayışlarının çok gerildiğini ve o gün Zencefil'in dayanamayıp şahlandığını anlatıyor. Leydi Anne ya da Kaçak At Siyah İnci, Leydi Anne'in hep kendisine bindiğini fakat bir gün daha sinirli bir at olan Lizzie'yi denemek istediğini ve bunun sonucunda gelişen olayları anlatıyor. Reuben Smith Bu bölümde Siyah İnci, Reuben Smith adlı bir adam yüzünden dizlerinin üzerine düşüp yaralanmasına sebep olan olayı anlatıyor. İşin Sonu Siyah İnci düşüp Reuben'i üstünden atınca Reuben'in öldüğünü ve bu yüzden soruşturma başlatıldığını, soruşturma sonucunda ise kendisinin bir suçunun olmadığının ortaya çıktığını anlatıyor. Perişan ve Tepetaklak Siyah İnci, çok kötü yaralandığı için W. Kontu'nun kendisini artık ahırlarında tutmak istemediğini, bu nedenle iyi bir yer bulunup satılacağını anlatıyor. Daha sonra ise yeni evinden bahsediyor. Bir İş Atı ve Sürücüleri Siyah İnci yeni satıldığı yerde iş atı olduğundan, bu yüzden çeşit çeşit sürücüyle karşılaştığından bahsediyor. İşçi Sınıfı Bu bölümde ise maruz kaldığı kötü muameleleri ve yeni sahibi Bay Barry'ye satıldığını anlatıyor. Bir Hırsız Siyah İnci yeni sahibi Bay Barry'nin seyis olarak tuttuğu adamın, Bay Barry'nin kendisi için aldığı yulaflardan çaldığını, onun yüzünden güçsüzleştiğini ve sonunda adamın yakalandığını anlatıyor. Bir Şarlatan Siyah İnci bu bölümde, yeni seyisinin kendisine kötü davranmadığını ama yeterli bakımı da yapmadığını anlatıyor. Yeni seyisi yüzünden pamukçuk olduğundan ve iyileştikten sonra sahibinin onu sattığından bahsediyor. ÜÇÜNCÜ KİTAP At Panayırı Londra'da Bir Kira Arabası Atı Eski Bir Savaş Atı Jerry Barker Pazar Günü Kira Arabası Altın Kural Dolly ve Gerçek Bir Beyefendi Kılıksız Sam Zavallı Zencefil Kasap Seçim Zor Gün Dostu Yaşlı Kaptan ve Yerine Geçen At Jerry'nin Yeni Yılı DÖRDÜNCÜ KİTAP Jakes ile Hanımefendi Zor Günler Çiftçi Thoroughgood ile Torunu Willie


Polisiye romanların usta kalemi olan Fransız yazar Jean Christophe Grange Siyah Kan romanı ile okurlarına gerilim dolu anlat yaşatmayı başarıyor. Siyah Kan farklı bir polisiye diyebiliriz. Katil zaten en baştan belli. Arada bu konuda şüpheye düşmenize rağmen katilin o olduğunu biliyorsunuz. Kitabı mükemmel kılan ise iki bölüm var. Birincisi katilin avlarını neden ve nasıl öldürdüğü sorusu. Bu bölümü okurken tüylerinin diken diken oluyor ve bazen de mide bulantısı hissedebiliyorsunuz. İkinci bölüm ise gerilimin tamamen yaşandığı yer. Bu bölümde korku ile yüzleşiyorsunuz ve cinayeti bire bir yaşayarak nasıl ve neden sorularının cevaplarını katilden öğreniyorsunuz. Kitap karanlık bir odada katilin kan ile yüzleşmesi ve bu sırada yakalanması ile başlıyor. Jacques Reverdi yakalandığında bilincini tamamen kaybetmiş bir durumdaydı. Daha önceki cinayetlerden gizemli bir şekilde sürekli kurtulmuştu fakat bu kez cinayet odasında kurban ile birlikte yalnız yakalanmıştı. Bilincini yeniden kazandığında ise beklenmeyen bir yol izlemeye başlar. Psikolojik sorunları öne sürüp deli gibi görünerek idamdan kurtulmak yerine aklı başında olduğunu iddia eder ve normal bir hapishanede idam cezasını beklemeyi kabul eder. Hayatında inişli çıkışlı zamanları olan paparazzilik bile yapan ve sonunda cinayetleri araştıran bir gazeteci olan Marc Dupeyray Reverdi davasına farklı bir ilgi duyar. Onun için seri cinayetler farklı bir yer tutar. Bunun nedeni ise onun geçmişte yaşadıklarına dayanır. Daha lisede iken en yakın dostunu bileklerini keserek intihar etmiş bir halde bulur ve görüntünün şoku ile komaya girer. Uzun süre bunu atlatmaya çalışır. Daha sonra ise gazeteci olarak sevgilisi ile birlikte Scilya'ya giderler. Marc otel odasına döndüğünde karşılaştığı manzara ile yine çok geçirir ve yine komaya girer. Sevgilisi önce tecavüze uğramış, elektrik akımı ile vücudunun bazı noktaları yakılmış, daha sonra karnı yarılarak iç organları odaya dağıtılmıştır. Bu cinayetten sonra Marc seri cinayet işleyenlere merak duymaya başlamış ve nasıl bir kişiliğin yada psikolojinin bu tarz bir cinayet işleyebileceğini anlamaya çalışmıyor. Reverdi işlediği cinayetler ve kurbanlara yaptıkları nedeni ile onun için ideal bir davadır. Marc, Reverdi'ye ulaşıp işin derinliklerine inmeye kararlıdır fakat tek sorun Reverdi'nin kimse ile konuşmamasıdır. Marc ona ulaşmanın yollarını ararken aklına çok farklı bir fikir gelir. Üniversite öğrencisi güzel bir kız olarak Reverdi'ye hayran mektubu gönderecek ve onunla arkadaşlık kurmaya çalışacaktı. Sonuçta Reverdi'nin tüm kurbanları genç kızlardı ve kızlara karşı bir zaafı olduğu belliydi. Fakat tehlikeli bir katil söz konusu olduğu için önlemleri almaya balar ve önce sahne bir isim bulur, bu isim için sahne bir posta adresi oluşturur ve onun adı ile Reverdi'ye ilk mektubunu gönderir. Reverdi hapishanenin iğrençliğine rağmen hayatını kontrol altında yaşamaya devam eder. Avukatı tam bir ucubedir fakat zaten ona ihtiyacı yoktur. Bu kokuşmuş hapishanede geçmişi nedeni ile herkes ondan korkar ve uzak durmaya çalışır. Reverdi sıkıcı geçen günlerden birinde avukatının getirdiği hayran mektuplarına göz atar. Röportaj isteyen gazeteciler, kitap isteyen yayınevleri, aklını kaçırmış hayranlar derken kendini gerçekten ünlü biri gibi hisseder. Mektupların hepsine göz atıp bir kenara atarken bir mektup dikkatini çeker. Mektup kendini beğenmiş bir üslup ile yazılmış fakat daha sonra masum bir kıza dönmüş biri tarafından yazılmıştır. Reverdi bir oyun oynamaya karar verir ve kıza cevap yazar. Marc, cevap geldiğini gördüğünde elleri titremeye başlar. Katil yemini yutmuştur ve ona bir şans vermeyi kabul eder. Fakat bunun için ona bir dizi ipucu gönderecektir ve ipuçlarını takip ederken çözüme ulaşırsa daha fazlasını vermeyi vadeder. Bunun için de Marc'ın ilk olarak Güney Asya'ya gelmesi gerekmektedir. Marc yola koyulur ve ilk ipucunun peşinden gider. İlk ipucu Yengeç Dönencesi ile Ekvator'un çizgisinde siyah kan ile çizilmiş yoldur. Marc, burada Reverdi'nin kurbanlarına ne yaptığı öğrenir. Vücuttak bıçak izleri adeta bir sanat eseri gibidir. İkinci ipucu ise Uçuşan ve Çoğalan, Sonsuzluk İşaretidir. Marc bunun içinde derin bir araştırma yapar fakat bir sonuca ulaşamaz. Reverdi hayal kırıklığına uğrar ama ona bir şans daha verir ve yeni bir ipucu gönderir. İkinci ipucu ile Marc, Reverdi'nin kurbanlarını nasıl öldürdüğünü, dahası ölümlerini nasıl bir sanata dönüştürdüğünü öğrenir. Sıra üçüncü ipucuna gelmiştir. Marc, Arınma Odası'nı bulması gerekir ve bulduğunda Reverdi'nin kurbanlarını gerçekte nasıl öldürdüğünü ve neden bu yol ile öldürdüğünü öğrenir. Siyah Kan. Bunu öğrenmesi ile artık oyuna son vermesi gerektiğini anlar. Korku ve başarısının mutluluğu ile hemen havaalanına gider. Kitap yazmaya ve Reverdi'yi tamamen geride bırakmaya kararlıdır. Fransa'ya geri döner ve kullandığı Elizabeth sahne ismini de tamamen geride bırakır. Ama içinde bir korku vardır. Çok tehlikeli bir yola girdiğinin farkına yeni yeni varmaktadır. Marc, başarısına rağmen kitabı basma konusunda tereddüt içindedir. Reverdi'yi kandırmak için gönderdiği fotoğrafın sahibi manken artık Fransa çapında ünlü bir isimdir. Her yerde resimleri vardır ve Reverdi'nin bir şekilde bunu öğrenmesinden korkmaktadır. Bu yüzden de kitap baskısını geciktirmeye çalışır fakat Reverdi'nin idamına az kalmıştır. Fakat aldığı bir haber ile dünya başına yıkılır. Reverdi'yi taşıyan araç nehre uçmuştur ve herkes ölmüştür. Tek sorun ceset bulunamamıştır. Marc, Reverdi'nin ölmediğini ve peşinden geleceğini bilmektedir. Kendini eve kapatır ve şoku atlatmaya çalışır. Kendine geldiğinde ise çevresindekileri koruması gerektiğini anlar ve Reverdi'nin kendisine ulaşmasını sağlayacak kişiler ile iletişime geçmeye çalışır. Fakat Reverdi Fransa'ya çoktan gelmiş ve çevresindekileri öldürmeye başlamıştır bile.


Olay, Faşizmin etkisi altındaki İtalya'da doktora yapmak için giden bir gencin; kaldığı yerde Fernando isimli bir genç ile tanışmasıyla başlıyor. Genç adam ile aynı pansiyonda kalan Fernando bir gece yine çok içtiği için mide ağrısıyla tüm pansiyonu inletmiş ve genç adam onun odası gitmiştir. Ona birkaç tavsiye ve ilaç reçetesinden sonra 5-6 kez Fernando tarafınca aranmış, merdivenleri birlikte çıkarken ve ertesi gün için sözleşmişlerdir. Fernando bu Türk gencini Siyah kehribar isimli ucuz bir bara götürür orada arkadaşlarını tanıştırır. Siyah kehribar çalışanı Leonardo, Leonardo'nun oğlu Barbaryo, eşsiz sese sahip Sofia, ve genç adamın aşık olacağı Melina... Fernando sayesinde tanıştığı bu insanlar onun çekingen ruh halinin bir boşluğundan girerek hayatının merkezi noktasına ilerlemek üzereydi. Kadınlarla nasıl konuşacağını dahi bilmeyen genç adam Melina'yı ilk gördüğü anda onun büyüsüne kapılmış, kısa cümleleri bile kekeleyemeden söyleyemez olmuştu. Genç adamın bu durumuna karşın Melina'nın da ona karşı birtakım duyguların esiri olduğu zannı içerisindeyken genç adam ile arasındaki bağ arkadaşlık sınırını neredeyse aşmak üzereydi. Bir gün Melina Ostio'ya ünlü ressam amcası Umbarto'yu ziyaret etmeye gideceğini söyler ve genç adamın da gelmesini teklif eder. Genç adam bunu memnuniyetle kabul eder. Ne yazık ki bu yolculuk iki kişilik değildir. Barbaryo da onlarla gelir. Ostio'ya gitmeden önce genç adam odasında garip bir mektupla karşılaşır. Mektupta ona 'Ostio'ya gitme' yazmaktadır. Genç adam bu mektubu dikkate almayarak Melina ve Barbaryo ile Ostio'ya giderler. Orada Umbarto ile tanışıp onun, eserlerinin ve bir takım İtalya gündemi hakkında bilgi kırıntıları öğrenir. Umbarto genç adama bir resim paketler ve hediye eder. Daha sonra Umbarto'nun yanından ayrılıp bir pansiyona giderler. Bu pansiyonda Barbaryo ile aynı odada kalan genç adam, Melina ile biraz gezmeye karar veririler ve Barbaryo' ya da teklif ederler fakat Barbaryo bu teklifi kabul etmez. Daha sonra genç adam odaya girdiğinde Barbaryo'nun cansız bedenini yerde görür. Biri onu öldürmüştü ama kim? Olayı Umbarto 'ya bildirirler ve polislere haber verirler. Melina bu olayla birlikte çok sarsılır, genç adam ona bir müddet buradan uzaklaşma fikrini sunar.Melina bu fikre hayır demez, bir müddet olaylardan uzaklaşırlar. Roma'ya tekrar döndükten sonra Melina ve Fernando'da kaybolur. genç adam Melina'yı arar arkadaşlarına sorar ama net bir yanıt alamaz. Fernando ise İspanya'ya gitmiş izlenimi vererek ortalıktan bir müddet kaybolur. Faşist ülkenin ajanları İvetin yazmış olduğu yazıların genç, tecrübesiz bir kadına ait olamayacak kadar olgun üslupla yazdığı gerekçesiyle onu ve eşi Gizo ve onlar gibi ülke çapında tanınmış kişilere; idarenin taraftarları olmaları için baskılar yapmaktadır. Hatta rejimin adamları sebepli sebepsiz pek kişiyi öldürmekte birçok kişi bu yüzden faili meçhul cinayetlere kurban gitmektedir. Ivet ve Gizo'da bu nedenle kaçmışlar fakat daha sonra yaşananlar yüzünden intihar etmişlerdir. Leonardo ise oğlu Barbaryo'yu öldüren polis amiri Ciyo'ya suikast planı kurmuş; onu gece evinde öldürmek için gitmiş fakat Ciyo onu fark edip öldürmüştür. Tüm bu olanlar genç adamı derinden etkilemiş, oldukça sarsmıştır.artık burada duramayacağına kanaat getirir. Fernando ise Barbaryo,Leonardo, Gizo ve İvet'in intikamı için; Siyah kehribar'da Ciyo'yu öldürdükten sonra Erik çiçeğinin yardımları sayesinde: belki de hayatın ona bahşettiği yaşamı, yaşaması için serbest kaldıktan sonra Niva ile Amerika'ya gitmiştir. Aşk, cinayet, aksiyon, siyaset. Yazarın duygu karmaşasını bol bol hissettirdiği bir kurgu. anlatım türü olarak hem Türk gencin ağızından hem de ilahi bakış açısından yararlanılmış. Karakterlerin çok olması, birden çok temanın aynı anda işlenmesi kitabın akıcı biçimde okunmasına olanak sağlamamış. Yazarın ilk romanı olmasından mütevellit birtakım aksaklıklar meydana gelmiş ve konusu çokça eleştiri almıştır fakat şahsımca konusunun sadeleştirilmesiyle daha iyi sonuçlar elde edilebilirdi. Yine de insanı anlamak açısında güzel bir kitap.


Eserdeki olaylar, 20. yüzyılda İstanbul'da geçmektedir. Eserde Ma href="https://kitap.yazarokur.com/goethe-kitaplari">Goethe'nin Faust'undan esinlenmeler vardır. Siyah Pelerinli adam, şeytanı Şair ise insanı temsil etmektedir. Şair, bir akşam dağınık masasında eserlerini icra ederken elektrikler kesilir. Otelden bir mum alır ve onu yakar. Sonrasında kapı çalınır. Gelen kişi, Siyah Pelerinli Adam'dır. Şair, bu adama kim olduğunu sorar. Siyah Pelerinli Adam, Şair'e kim olduğunu kendisinin bildiğini söyler. Şair, siyah pelerinden başka bir şey görmediğini söyler. Bunun üzerine Siyah Pelerinli Adam, insanoğlunun görmediği şeylere anlam yüklemeye alışık olduğunu ve Tanrı'yı da görmediği halde ona anlam yüklediğini söyler. Şair, Siyah Pelerinli Adam'a ruhunu onun kirli düşüncelerine alet etmeyeceğini söyler. Birden ışıklar kapanır ve Siyah Pelerinli Adam kaybolur. Şair ışıkları açtığında karşısında Kadın'ı görür. Kadın, şeytanın kendisidir. Kadın, Şair'i etkileyecek hoş sözler söyler. Yanına gelmesini ona dokunmasını söyler. Şair, onun şeytan olduğunu anlar ve onun dediklerini yapmaz. Kadın ne kadar dil dökse de Şair'i ikna edemez. Bu sefer Kadın kaybolur ve yerine cüce, yahudi Kambur gelir. Kambur, Şair'den ruhunu ona satmasını istemekte ve karşılığında çok para vereceğini söylemektedir. Şair, ruhunu vermek istemez ama bir yandan da ruhunu ne yapacağını merak etmektedir. Kambur, meslek sırrı olduğunu söyler. Şeytan, Şair'i kaldıramayacağını anlar ve bu sefer de mont giyinmiş İskelet olarak geri döner. Şeytan, Şair'e bu sefer de devlet ve hakimiyet iksirini sunar. Şair bu teklif karşısında çok direnir. En sonunda rahmetli ninesinden kalan kitabı çıkarır. Şeytan, ortadan kaybolur. Goethe'nin Faust eserinde şeytan; erkek ve kadınların zaaflarını bulup onların ruhunu satın almaktadır. Erkeklerin zaafı kadınlar, kadınların zaafı da mücevherlerdir. Şeytan, Şair'i; kadın, para, mevki ile sınasa da başarılı olamamıştır. Şair tüm bunlara rağmen direnmiştir. KUMANDAN Bir denizaltında Yüzbaşı, Üsteğmen, Üstçavuş, Teğmen mahsur kalır. Yüzbaşı gayet sakin bir şekilde yardım haberi beklemektedir. Üsteğmen ise panik olmuştur. Yardım geldiğinde ise hepsine birden yardım edilmez. Teğmen ve Yüzbaşı geçmişe dönerek balo gününü hatırlarlar. Balo günü, Teğmen ve nişanlısı dans ediyordur. Teğmen'in nişanlısı Yüzbaşı'na gönlünü kaptırmıştır. Bunu dışarıdan izleyen herkes kolaylıkla fark edebilmektedir. Teğmen de durumun farkındadır. Nişanlısına niçin sürekli Yüzbaşı'yı izlediğini söyler. Nişanlısı da çok güzel dans ettiğini, onunla dans etmek istediğini söyler. Teğmen de Yüzbaşı ile gidip dans etmesini söyler. Daha sonra nişanlısı ilk fırsatta Yüzbaşının yanına sohpet etmeye gider. Teğmen'in kız kardeşi de Yüzbaşı'ya aşıktır. Onunla kısa bir süre tartıştıktan sonra Yüzbaşı ile sohbet etmeye koyulur. Teğmen nişanlısının Yüzbaşı ile olduğunun farkındadır. Kız kardeşi ile tartışan Teğmen sahip olduklarının aslında kendisinin olmadığının farkına varır. Kız kardeşine aralarında geçen tartışmadan dolayı tokat atar. Bunu duyan Yüzbaşı Teğmen'in yanına koşar. Niçin böyle bir şey yaptığını söyler. Teğmen ve nişanlısı ayrı, Yüzbaşı ve kız kardeşi de ayrı eve dönerler. Devamında Yüzbaşı ve Teğmen göreve dönerler. Bu küçük hatıradan sonra boğulma tehlikesi ile boğuşmaktadırlar. Çavuş'un aklına küçükken suda öldürdüğü kaplumbağa gelir. Bu korkusunu Yüzbaşı ile de paylaşır. Devamında herkesi bir korku salar. Bu zamana kadar sık sık anmadıkları Allah akıllarına gelir. İnsanoğlu böyledir. Başı sıkıştığında, bir musibetle karşılaştığında Allah'ı anar. Her şey yolunda olduğunda şükretmek, Allah'ı anmak aklına gelmez. Yüzbaşı ve Teğmen boğulmak üzere sıralarını beklerken geçmişe dönük anılarını akıllarına getirirler ya da bulundukları mekanı hayali olarak değiştirmeye çalışırlar. DEĞERLENDİRME 1943 yılında Necip Fazıl Kısakürek tarafından yazılmıştır. İnsanoğlunun şeytan tarafından nasıl kandırıldığını anlatır. Şeytan; kadın, para, mevki, şöhret ile insanoğlunu kandırmaya çalışır. Sahnelenmekten ziyade okunmak için yazılmış bir oyundur. Goethe'nin Faust adlı eserinden esinlenmedir. Faust'u okumadıysanız öncelikle onu okumanızı öneririm. Sonrasında okunabilecek bir kitaptır. Kitapla kalın...


Edebiyatın sevilen kalemlerinden Canan Tan, Sızı adlı kitabı ile astrolog Filiz Özkol'un yaşam öyküsüne değinmiştir. Hiç görmediği babasına olan özlemi, hep yanında olan ama sevgisini hiçbir zaman tam alamayan annesi, vefat eden eşi Erkan'a olan aşkı ile ve zorunlu olarak ayrıldığı İzmir'de ki yaşama tutkusu ile yarım kalmışlıkları konu alan bütüne varmanın hikayesidir. Efsun dünyaya geldiğinde kırk gün boyunca ağlamayan, narin uslu ve hep annesinin gözünün içine bakan bir bebektir. Ne yazık ki annesinin bu bebeği görecek gözü yoktur. Anneannesi farklı bir çocuk olduğuna karar verip adını Efsun koyar. Annesinden on yaş büyük güzelliği ile dillere destan teyzesi ve kendini yetiştirmeyi bilen, bilinçli, kültürlü cıvıl cıvıl bir anneannesi vardır. İtalya'dan Rodos'a Rodos'tan İzmir'e uzanır geçmişleri. Film yıldızlarını aratmayan güzelliğe sahip olan teyzesi için talipleri kapıyı aşındırır ve dedesi olmayacak birine gitmesin diye Aydınlı yakışıklı, zengin bir çiftçiye verir kızını. Başta her şey mükemmel gitse de damat kavgacı, çapkın biri olur zamanla. İki çocuğuyla çaresiz bu hayatı çekmeye göze alır Reyhan Teyze. Efsun'un anne ve babasının tanışıklığı Rodos günlerine uzanır. Maraşlı zengin bir babanın oğludur. Yakışıklı, şımarık olan Adana' da yaşayan Abdülkadir Bey Nergisini görür ve aşık olur. Defalarca dedesinden istese de asla kabul etmezler. Çünkü iki karısından ayrılmış ve çocuklu bir adamdır. Pes etmeyen Abdülkadir sonunda Maraş'ta ki çiftliğe kaçırır sevdiğini. Bu adamdan büyülenen kadın masal prensesi gibi hisseder başlarda kendisini ne var ki büyü bozulur. İzmir'de ki modern yaşantısını aramaya başlar ve ayrılmak ister ama deliler gibi aşık olan Abdülkadir Bey böyle bir şeyi asla kabul etmez. Odalara kilitler, başına nöbetçiler diker, dayaklar, işkenceler... Ve o arada hamile olduğunu öğrenir. Önce aldırmak için kapı kapı gezer doktorları sonra da düşürmek için elinden geleni yapar ama bir türlü başaramaz. Sonunda kaçmayı başarıp İzmir'e ablası Reyhan'ın yanına yerleşir. Nefret ettiği adamın çocuğunu doğurmak zorunda kalır ve başta sütü dahil her şeyini esirger Efsun bebekten. Onun yerine anneannesi ve teyzesi sevgileri ile sahip çıkar. Anasının yanında anasız bir çocuk olarak büyümeye devam eder Efsun. Kızına baktıkça kocasını ve kayınvalidesini hatırlatmaktan başka bir işe yaramaz onun gözünde. Her ne kadar sevgisinden mahrum etse de öfkesine, sevincine, heyecanına, güzelliğine... Hayrandır annesinin. Annesi ise "seni doğurmaz olaydım," diye haykırır her seferinde. Maceracı, vurdumduymaz olan annesini adı çıkmasın diye evlendirmeye karar verirler. Böylece yakışıklı, çapkın ve dördüncü eş olarak gittiği bir kaptan ile ikinci evliliği gerçekleşir. Derken bir kız kardeşi olur pabucu iyice dama atılır. Başta sevinmese de bir kardeşi olduğuna zamanla alışır hatta bir oyuncak bebek edasıyla sever. Ancak korktuğu olmamış bir kız bebek daha doğurmanın ezikliği ile annesi onunla da ilgilenmemiştir. İkinci evliliğinde de çatırdamalar başlar ama yeni bir bebek daha olmuştur ve bu kez dünyaya gelen bir erkektir. Herkesin sevgilisi olan erkek bebek bu evliliği kurtarmaya yetmemiş sonunda kaptan annesini terk edip gitmişti. Annesinin güçlü kişiliği, duyarsızlığı zamanla Efsun'a rehber olmuştu. Ne yapıp ediyor annesi kaldığı yerden tüm yaşantısını sürdürmeye devam edebiliyordu. İçine kapanık bir çocukluk geçiren Efsun lise yıllarına geldiğinde edebiyat hocası ondaki yazma yeteneğini keşfeder. Lise müzik grubundaki Erkan'a aşık olur. Yedi yıl süren sevdalarının ardından ailelerini tanıştırıp evlenmeye karar verirler fakat bir tarafta takmış takırmış asil bir aile diğer tarafta geleneksel, muhafazakar bir aile. Erkan'ın babası ılımlı olsa da annesi ve ablası kesinlikle istemezler Efsun'u. Alelacele bir kararla da Ankara'ya yollarlar Erkan'ı. Bir taraftan müzik hayatına devam eden bir taraftan makine mühendisliğinde okuyan Erkan ile edebiyat bölümünde okuyan Efsun ailelerin pek gönlü olmasa da sonunda evliliğe ikna ederler. Efsun'un astroloji ile tanışması da o yıllarda olur. İngilizce hocasının eşi Amerikalı bir astronottu ve ona ders vermeye başlamıştır. Annesi yüzünden bir türlü Efsun'a ısınamayan kaynanası ayırmak için elinden geleni yapar. Ne hayal ettiği düğünü ne gelinliği ne de takıları olmuştu. Yetmemiş kaynanası tüm mahalleye kısır gelin diye yaymıştı. Oysa onlar henüz erken olduğunu düşünüyordu. Zamanla korkuya kapılsa da çocukken ettiği dualar kabul olmuş bir erkek bebek sahibi olur Efsun. Kaynanasından uğradığı haksızlıklar, eziyet devam etse de kocasının ve kayınpederinin desteği ile mutlu olmaya çalışıyordu. Bir süre sonra ikinci oğlunu da dünyaya getirmişti. Annesiyle arasında esen barış rüzgarları o dönemin en büyük kazanımıydı onun için. Kayınpederini vefatı ile kaynanası da biraz daha ılımlı olmaya başlamıştı. Her şey çok güzeldi. Efsun televizyon ve radyo programları yapıyor, aşklarının tam gaz devam ettiği eşi Erkan müzik çalışmalarına gidiyor iki oğlu büyüyordu. Yeni evleri, gönüllerince döşedikleri eşyaları vardı. Ölümüne 1 yıl kala Erkan'da değişimler başlamış mahzunlaşmıştı. Birlikte benzer rüyalar görüyorlardı. Eşi sürekli hüzünlü, dalgın, neşesizdi ve öngörüyle hep "ben öldükten sonra... " ile başlayan konuşmalar yapıyordu karısına. Efsun başta sıkıntılı bir dönem geçirdiğini düşünüp tüm desteği veriyordu... Sıradan bir gündü aslında ama Erkan aylardır veda ediyordu ve sahnede olduğu bir akşam fenalaşıp, hayata gözlerini yummuştu. Arkadaşı Nazan'ın desteğiyle ve çocukları için hayatına devam etmeye çalışırken üç yıl sonra beklenmedik bir tanışma yaşar Efsun. Eşinden boşanmak üzere olan Ahmet ile zamanla iki iyi arkadaş olmuşlardır. Çocuklarının ve ailesinin desteği ile evlenmeye karar verirler. Aslında Efsun'un içini rahatlatansa rüyalarında Erkan'ın ona gösterdiği Ahmet'in ikinci hayatının kahramanı olmasıdır. Çocukları ve Ahmet Bey'le İstanbul'a yerleşen Efsun artık Türkiye'nin Astroloji dalında bilinen yüzüdür. Yazan: Pınar Çağlayan Sızı Konusu


Türk edebiyatında çok önemli bir yere sahip ve aynı zamanda Sodom ve Gomore kitabının yazarı olan Yakup Kadri Karaosmanoğlu, 1889 yılında dünyaya gelmiştir. Fecri Ati topluluğuna katılarak edebiyat dünyasına adım atan Karaosmanoğlu, ilerleyen yıllarda Milli Edebiyat akımını benimseyerek birçok roman ve hikayesini bu anlayış ile yazmıştır. Eserlerinde romantizm ve realizm etkileri görülürken Doğu-Batı çatışması ve yanlış batılılaşma konulu eserler vermiştir. Sodom ve Gomore adlı eserinde de dönemin işgal altındaki İstanbul'unu tüm gerçekliğiyle çarpıcı bir şekilde gözler önüne sermektedir. Dönemine göre çok başarılı ve cesur kabul edilen romanda, homoseksüel ilişkilere dahi değinmektedir. Yazarın, romanına neden Sodom ve Gomore ismini verdiği de kitabın başında şu şekilde açıklanmaktadır: Sodom ve Gomore, Tevrat'tan aldığımız bilgiye göre Lut ve İbrahim devrinde, Filistin diyarının türlü ahlak bozukluklarıyla Tanrı'nın gazabına uğramış iki büyük şehridir. ...İşte İstanbul düşman işgali altında iken romanın yazarına böyle görünmüştü. Romanda mütareke dönemi konu alınırken, o zamanki İstanbul da türlü ahlaksızlıklara ve terbiyesizliğe sahne olmaktadır. Eserin başkahramanlarından biri olan Leyla, tam bir İngiliz hayranıdır. Babası da işgal kuvvetlerine yardımda bulunan bir vatan haini olduğu için kızını da İngiliz hayranı yetiştirmiştir. Sık sık evlerinde partiler, balolar düzenlenir; fakat Anadolu insanından haberdar değillerdir. Bu düzenledikleri balolara katılan davetliler genellikle İngiliz ve Fransız subay veya zabitlerinden oluşmaktadır. Leyla, çok hoppa ve eğlence düşkünü bir kızdır. Dayısının oğlu Necdet ile nişanlı olmalarına rağmen hiç nişanlı gibi davranmaz, özellikle İngiliz zabiti Captain Gerald Jackson Read ile fazla samimiyet içerisinde bulunur. Necdet bu durumdan fevkalade rahatsız olsa da Leyla'yı çok sevdiğinden ona bir şey diyemez, yaptıklarını alttan almaya çalışır. Fakat eve gittiği vakit acısından kahrolur, bu yaşadıklarından kurtulmak için Anadolu'ya gidip savaşa katılmak arzusuyla yanıp tutuşur. Fakat bir türlü Leyla'yı bırakıp gidemez. Yaptığı tek şey birkaç haftalığına ortadan kaybolup Leyla'nın dikkatini çekmeye ve ona olan kızgınlığını Leyla'ya anlatmaya çalışmaktır. Leyla'nın bu gidişinden ders aldığını umarak geri döndüğünde Leyla Necdet'in gittiğine üzülmüş gibi davranır ama yine de huylu huyundan vazgeçmemiştir. Necdet'e kendini affettirebilmek için birkaç küçük cilve yapar ve kendisine aşık bu adamın saniyeler içinde mutlu olmasını sağlar. Leyla'nın yanında sağlıklı düşünemeyen Necdet, Leyla gidince onu bu kadar kolay affedebildiği için kendisine çok kızar. İlerleyen günlerde Leyla Captain G. J. Read ile daha da fazla zaman geçirmeye başlamıştır. Bunu masum bir eylemmişçesine ortaya koyan genç kız, gerek Captain Read ile gerekse başka işgal kuvvetleri askerleriyle yapmadığını bırakmaz. Bunlara rağmen aptal aşık Necdet, hala Leyla'dan vazgeçememekte; bu yüzden de kendine kızmaya devam etmektedir. Zaman geçtikçe Leyla ile Jackson Read münasebetleri daha da artar ve artık çevredeki insanların da dikkatini çekmeye başlar. Bu durumda Necdet hep acınan taraf olur. Gittikleri parti veya balolarda kendisinin yerini İngiliz zabiti almış ve yine kendisinin varlığı da yokluğu da tamamen önemsiz bir hal almaya başlamıştır. Olaylar bu şekilde cereyan ederken, Necdet de Anadolu'ya gidip savaşa katılma ve tüm bu işkenceden kurtulma düşünceleriyle sık sık baş başa kalır; ama bir türlü bu düşünceleri hayata geçiremez. Bir fark olarak, günler geçtikçe birçok şeyi daha somut görmeye ve uzun zamandır bir rafta beklettiği aklını yavaş yavaş kullanmaya başlamıştır. Git gide Leyla'nın bu havailiklerine tahammül edememeye başlar. Bu da Leyla'ya karşı soğuk bir tavrı doğurur. Leyla bunun hiç farkında olmaz. Necdet her zaman onun için elinin altında bekletebileceği bir alternatiftir. Ta ki, Captain Gerald Jackson Read kendisinden soğumaya ve ilgisiz davranmaya başlayana dek. Leyla'nın nasıl biri olduğunu görenler sadece Necdet ve Jackson Read değildir. Tüm tanıdık çevresi de Leyla'nın git gide artan laubali tavırlarına tahammül edememeye başlamıştır. Bu yüzden yapılan balo veya toplantılara dahi çağırılmamaktadır. Bu gerçek ile çok acı bir şekilde yüzleşen genç kız, istenmiyor oluşuna inanamaz. Tüm bu olayların tesadüften ibaret olduğunu düşünür ve bu düşüncesini kanıtlamak üzere de bir parti düzenlemeye karar verir. Şayet her şey tesadüften ibaret ise, tüm davetliler Leyla'nın partisine katılacaklardır. Oysa hiçbir şey beklediği gibi olmaz. Partisine gelen kişi sayısı bir masayı dolduracak kadar bile değildir. Bunun üzerine Leyla üzüntüsünden hastalanır ve sinir krizleri geçirmeye başlar. Tedavisini üstlenen doktor ise, Leyla'nın bu içler acısı durumunu dışarıdaki insanlara alay ederek anlatmaktadır. Leyla'nın bu şekilde iyileşemeyeceği anlaşıldıktan sonra hava değişimi ve tedavisi için Avrupa'ya gönderilir. Leyla'nın Avrupa'da olduğu zaman diliminde Necdet genç kızı tamamıyla unutmuş ve kalbinden silmiştir. Kalbinde kalan boşluğa ise vatan sevgisi ve milliyetçiliği oturtmuştur. Vatanı için her şeyi yapmaya hazırdır. Leyla iyileşip geri döndüğünde Necdet ile tekrar nişanlanmak istemektedir. Gittiği hava değişiminde birçok şey kafasına dank etmiştir fakat çoktan iş işten geçmiştir. Leyla'nın tüm ısrar ve cazibesine rağmen Necdet tekrardan onunla birlikte olmayı kabul etmez ve Leyla her şeyi kabullenmek zorunda kalır. Sodom ve Gomore Konusu Sodom ve Gomore romanı Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun Hüküm Gecesi kitabının devamı olarak varsayılır. İstanbul'un işgal yıllarında geçen hikayede Necdet ile Leyla'nın karmaşık aşk ilişkisi anlatılır. Leyla'nın babası tam bir İngiliz hayranıdır ve kızını da buna göre yetiştirmiştir. O yüzden Leyla zamanının büyük bölümünü İngiliz ve Fransız subay ve zabitlerinin bulunduğu partilerde geçirir. Aslında Leyla Necdet ile nişanlıdır ama bunu pek umursamaz. Necdet'in onu asla terk edemeyeceğini düşünerek İngiliz subaylar ile samimi olur. Necdet bu durumdan çok rahatsız olur fakat Leyla'ya olan aşkı nedeni ile sürekli içine atar. Bazen Leyla'nın buna değmeyeceğini düşünür ve Anadolu'ya gidip savaşa katılmak ister. Ama içinde bu cesareti bir türlü bulamaz. Leyla ile İngiliz Subay Captain Gerald'ın yakınlaşması bardağı taşıran son damla olur. Necdet artık gerçeği kabullenmeye başlar ve yavaş yavaş kendisini Leyla'dan uzaklaştırır. Dahası Gerald'ın da Leyla'dan zamanla soğuma ile birlikte Leyla depresyona girer. İlgi meraklısı bir kızın ilgiden uzak kalması durumunu daha kötüye getirir. Ailesi de kendisini toparlaması için onu Avrupa'ya gönderir.


Sofie Amundsen, her şeyin her zamanki olağanlığında aktığı bir günde okuldan dönmüş ve posta kutusunda bir zarf bulmuştur: Kimsin sen? İşte bugüne kadar oldukça sıradan bir yaşam sürdüğünü düşünen Sofie, bu iki kelime karşısında adeta sarsılmıştır. Bu zarf çok büyük bir yolculuğun ilk biletidir ve asla son değildir. Sofie, zarflar almaya devam eder ve bir felsefe kursunun içinde olduğunun bilincine varır. İyi de kimdir Sofie'ye bu oyunu oynayan? Sofie yaklaşmakta olan 15. Doğum günü için babasının ona bir sürpriz yaptığını düşünür ama olaylar gerçeklikten sapmaya başladığında bunun hiç de basit bir sürpriz olmadığının farkına varır. Sofie, olur olmadık yerlerde bu zarfları bulmaktadır. Ayrıca zarflarda tıpkı kendisi gibi 15 yaşına basacak olan Hilde diye bir kızdan da bahsedilmektedir. Sofie'ye göre ortada büyük bir karışıklık vardır. Sofie, bu karışıklığı çözmek için posta kutusuna kimin zarfları bıraktığını görmek ister ve beklemeye başlar. Yaşlı ve oldukça garip görünümlü birini gören Sofie peşinden koşsa da bu gizemli adamı yakalayamaz. Sofie birgün yatağının altında bir kaset bulur ve kasetin içerisindeki videoda gördükleri Sofie'yi iyice tedirgin etmeye başlamıştır. Alberto ismindeki filozof Atina sokaklarında yüzyıllar öncesinde dolaşmakta ve Platon ile Sofie'yi tanıştırmaktadır. Sofie ve Alberto'nun felsefi yolculuğu mitlerden doğa filozoflarından günümüze kadar dayanmaktadır. Mektuplaşmalara son veren Alberto ve Sofie felsefe derslerine yüz yüze devam etmeye karar verirler. Felsefe dersleri saatler sürmektedir çünkü Hilde ve Sofie'nin 15. Yaş gününe çok az kalmıştır. Alberto'ya göre binbaşının ne yapacağı hiç belli değildir. Tabi tüm bunlar Sofie için hala belirsizlikken kafasını daha da karıştıran olaylar yaşar: Yerde bulduğu paranın Hilde tarafından kaybedilen para olduğunu öğrenir, Alberto'nun köpeği Hermes'in kendisiyle iletişime geçtiğini görür. Sofie, tüm bunları yaşarken annesi artık bu gizemli hallerden çok tedirgin olmaya başlamış ve Sofie'ye 15. Yaş günü partisine Alberto'yu da davet etmesi gerektiğini söylemiştir. Sofie için durum iyice karmaşıklaştığında kitap Hilde'nin gözünden yansıtılmaya başlanır. Sofie ve Alberto Knax, Hilde'nin babası Binbaşı Albert Knag'ın kızına hazırladığı 15. Yaş günü hediyesinin bir parçasıdır. Binbaşı kızına BM tarafından görevlendirildiği Lübnan'daki taburundan bir kitap yazmaya karar vermiştir. Kitap, Sofie isimli bir genç kızın başından geçen olaylardan bahsetmektedir. Hilde, kitabı elinden düşüremez ve bir çırpıda öyküyü bitirmeye kararlıdır. Aynı zamanda da Alberto ve Sofie'nin durumuna oldukça üzülmüş onları bir kitabın içerisine sıkıştıran babasına öfkelenmiştir. Babasına bir oyun oynamaya karar verir ve tıpkı Sofie'nin başına gelenler gibi babası havaalanındayken ona farklı noktalarda bulabileceği notlar bırakır. Alberto ve Sofie ise binbaşının öyküsünden kaçmanın planlarını yapmaktadır. Her şeyi Sofie'nin doğum günü partisinde sonlandırmaya karar verirler. Doğum günü partisinde bir sürü beklenmedik olay gelişir. Sofie ve Alberto için özgürlük zamanı gelmiştir. Sofie, evcil hayvanları ve annesi ile vedalaşır, onların gerçek olmadığını bilmesine rağmen Sofie için oldukça duygusal bir andır. Binbaşı kitabı şöyle noktalar: Sanki yer yarıldı da içine girdiler. Bu cümle Sofie ve Alberto için binbaşının en başından beri elinde tuttuğu iplerden kurtuluşun sihirli sözcükleridir. Binbaşı Sofie ve Alberto'ya fark etmeden de olsa başka bir dünyada varoluşlarını sürdürme imkanı vermiştir. Hilde ve babası bahçede göle karşı otururken ve büyük patlamadan bahsederken Sofie ve Alberto onları izlemektedir. Artık işler tersine dönmüştür. Dışarıdan izlenebilen ve gözlenebilen tek yaşam 'Sofie'nin Dünyası' değildir. DEĞERLENDİRME Jostein Gaarder, bizlere didaktik bir eser sunmaktansa insanlığın var oluşunun ilk kıvılcımlarından günümüze kadar olan süreci öyküsel bir anlatımla harmanlamayı tercih etmiştir. Çok da güzel yapmıştır çünkü hem felsefe konusunda sizi içine çeken aynı zamanda da sizi Sofie'nin dünyasında sürükleyen harika bir yapıt ortaya çıkmıştır. Dili oldukça anlaşılır ve felsefeye başlangıç için güzel bir eser olduğunu ifade edebiliriz. Yukarıda yapmış olduğum özet kitabın öyküsel boyutudur. Sizlere asırlık felsefe tarihi hakkında özet ama tadında bilgi alabilmek için bu kitabı okumanızı tavsiye ediyorum. Önemli olan içinizdeki hayreti uyandırmanızdır. Yetişkinlik evresinde günlük hayata öylesine bağlanıyoruz ki dünyaya hayret etme yeteneğimizi kaybediyoruz. Belki bir filozof gibi süslü ya da derin cümleler edemeyeceğiz ama dünyaya duyarlı kalıp içimizdeki çocuğu besleyecek aktivitelerde bulunabiliriz bu kitap da bu günlerde sizlere önerebileceğim aktivitelerden biridir. Hilde Moller Knag, on beş yaşına girmek üzere olan genç bir kızdır. Babası Birleşmiş Milletlerin Lübnan temsilciliğinde binbaşı olan Hilde, doğum günü sabahı erkenden uyanır ve başucunda kendisi için yazılmış bir kitap bulur. Kitap, Hilde'nin babası tarafından yazılmış bir doğum günü armağanıdır. Hilde sabırsızlıkla hediyesini okur ve Hilde'nin felsefe tarihindeki yolculuğu başlar. Kitap, Sofie adındaki bir kızın posta kutusunda notlar bulmasıyla başlar. Sofie, kendini ummadığı bir anda felsefe kursunda bulur. Başlarda, mektuplarla başlayan bu kurs, zamanla Alberto Knox tarafından video kayıtları, ilginç kıyafetler, esrarengiz mekanlar ve farklı anlatımlarla desteklenir. Kitap süresince, Sofie binbaşı tarafından çoğu kez Hilde için gönderilen kartlarla, binbaşının ilginç oyunlarıyla karşılaşır. Başlarına gelen onca olayı anlamlandıramayan felsefe hocası Alberto ve öğrencisi Sofie, bir süre sonra kendilerinin Hilde için yazılmış bir romanın kahramanları olduklarını fark ederler ve binbaşının hayal dünyasından kurtulmak için bir plan yaparlar. Aziz Yahya gününde doğum gününü kutlamak için hazırlanan Sofie, yaşanacaklar için merak içerisindedir. Nihayet doğum günü gecesi gelir ve Sofie ve Alberto bu ilginç felsefe kitabından çıkarak, masal kahramanlarının, cinlerin ve perilerin yaşadığı ruhlar alemine geçerler. Hilde babasının kendisi için yazdığı bu felsefe kitabını çok beğenir ve eve dönmek için hazırlanan babasına bir sürpriz yapmaya karar verir. Havaalanına inen babası için kartlar hazırlar ve onları bulmasını sağlar. Hilde'nin sürprizi babasının felsefe kitabında Sofie'ye gönderdiği kartların benzeridir. Babasının gelişiyle çok mutlu olan Hilde, doğum günü hediyesiyle adeta bir felsefe kursu görür. Kursun devamında öğreneceklerini babasından dinlemeyi sabırsızlıkla beklemektedir.


Son dönemin en ilgi çeken ve en fazla okunan yazarlarından biri olan Ahmet Batman, Soğuk Kahve eseri ile okurlarını oldukça etkiliyor. Her sayfasında kısa bir hikaye, sitem, arzu, hayat yada yazarından gönlünden kopan neyse olduğu kitap günümüz gençleri için mükemmel bir eser diyebiliriz. Kitabın sadece içindekiler kısmı 8 sayfadan oluşur. Her sayfada güzel bir mesaj var ve hepsinin özetini çıkartmak pek mümkün değil. Fakat bazılarından kesitler sunmak bile okurları etkilemek ve kitabın tamamını okumalarını sağlamak için yeterli olur. Zaten ilk sayfadaki Aslında her yazı bir cümledir ve sen kendi cümleni mutlaka cebine koy sözü ile kitabın başından mesajı alıyorsunuz. Okuyup cebinize koymak istediğiniz yada sosyal medyadan paylaşmak için can atacağınız bir çok cümle kitabın içinde mevcut. Daha sonra ise Sosyal Medya Otobiyografisi ile yazarı kendi kaleminden tanıyoruz. Daha sonra yavaş yavaş derinlere inmeye başlıyoruz. Akıl mı Kalp mi sorusuna cevap arıyoruz. Akıl olmazdı, eğer kalp her zaman doğruyu söyleseydi cümlesi ile cevabı alıyoruz. Sonra yazarın lise dönemine gidiyoruz. Tabi o zaman ortaya karışık sivilceleri ve söylemekten çekindiği cümleleri var. O çocuk gibi severken karşısındaki sadece sevmek istiyordu. Akılda kalanlardan biri de Çay Kaşığı. Aşktan çıkıp kahvede çay kaşığı ile karıştırılır o yüzden neden sadece çay kaşığı denir de kahve kaşığı denmez, onu bulmaya çalışıyoruz. Sonra bunu kendimize yoruyoruz. Tek yönlü olmamak gerektiğini, çok yönlü olmamız gerektiğini öğreniyoruz. Bunu çay kaşığı ile yapıyoruz tabi. Bir çok söz var sizi derinden etkileyen. Örnek vermek gerekirse ben hala seni tekrar tekrar sevmek için yeniden uyanıyorum. Sonra Ahmet Batman'ın diğer kitabının ismi geliyor karşımıza. Sabah Uykum. Güzel bir aşk mesajı veriyor bize. nasılsın sabah uykum diye mesaj atıldığında sabah uykusunu çok seven bu adamın kendisini ne kadar çok sevdiğini anlayacak birini arıyor. Yolculuk ise kitabın en uzun yazısı ama en derin mesaj veren yazısı da diyebiliriz. Ölümle yüzleşen ve kendini değil çocukları öksüz kalacak diye üzülen babanın uyandığında öksüz kalanların babası olması anlatılıyor. Duygulanıyorsunuz... Hiç kullanılmamış bir çocuk kalbi vardı bende ve kötülük nedir bilmezdi seni tanımadan önce.... Kitabın en eğlenceli yazısı ise Ayrılmak İçin Çok Erken. Bir çiftin mükemmel bir ayrılma konuşmasını okuyorsunuz. Yüzünüzde bir gülümseme oluşuyor... Olmadı sigarayı bırak, hem bahanen de hazır, yakacak kimsen yok bu da sigara içenlere gitsin. Kitap bu şekilde devam ediyor. Güzel sözler, güzel mesajlar, güzel yıldızlı laf kondurmacalar, güzel farklı bakış açıları. Kitabın sonuna doğru da soğuk kahve mesajını alıyoruz. Herkesle kahve içilmez, sadece aşık olduğun insanla kahve içilir, bırak onu izlerken kahve soğusun, soğuk kahveyi sırf onun yüzünden sev. Soğuk Kahve Konusu Ahmet Batman ilk kitabı olan Soğuk Kahve ile edebiyat dünyasına oldukça iddialı giriyor. Kadın erkek ilişkilerine, aşklara daha doğrusu hayata farklı bir açı ile bakan farklı bir kitap sizi bekliyor. Ahmet Batman kitabında günlük hayatımızda yaşadıklarımızı anlatıyor fakat farklı bir açıdan görmemizi sağlıyor. Bunları anlatırken hem ironi yapıyor hem de ince iğnelemeler ile kendine göre kitaba bir mizah katıyor.


Aslen Antepli olan yazarımız, bir şehirden ayrılmanın zorluğundan bahsediyor bu şiirinde. Bir şehirden giderken özellikle bu şehir bizim büyüdüğümüz bir şehirse, o şehirde çocukluğumuz, gençliğimiz barınıyor, tatlı acı bir dolu hatıra barındırılıyorsa daha da zor oluyor ayrılık. Tüm anılar kafanın içinde biliyorsun, ama yine de gitmek acı veriyor insana. Sanki şehri değil de anıları terk ediyor gibi geliyor insana. Ama asla öyle değil. Nereye gidersen git seninle geliyor hepsi. İstanbul'da Sıradan Bir Gün Bu şiirde İstanbul'da bir günün koşuşturması anlatılıyor. Her mimari başka bir havada her gün. Her insan farklı duygularla ilerliyor. Yan yana yürüyen kişilerin aklından çok başka şeyler geçiyor. Herkes bir koşuşturma peşinde. Herkesin bir işi var. Kimisinin bir işi yok. Bunu düşünüyor. Tarihi de var bu şehrin. Tarihi de geliyor gözler önüne, kimse görmüyor, kimse duymuyor onları ama onların acıları, anıları da kendisine belki de. Kimse bunu bilmiyor. Beşinci Mevsim Sevdiği bir kişinin evin içinde uyuyor oluşundan bahsediyor yazar. Dışarıda güneş batıyordu. Saatin tik tak sesleri bile duyulmaz olmuştu, soğumuştu dışarısı. Ama o uyuyordu. Üstünü örtüp sessizce durdu odada. Madam Monjasina Eskiden oturduğu bir sokak ziyaretinde eski sıcaklığı göremez. Orayı ısıtan şey güneş değil, sevgiymiş yeni anlar. Eski sevgililer ölmüş çoktan, eşyalar kırık dökük kalmış ama anılar sapasağlam. Hiçbir fiziki güç bir şey yapamaz anılara. Çalamazlar anıları, zarar veremezler onlara. Artık tanıdık kimse kalmamış oralarda. Sadece yalnızlık var. Fırtına Kırılmış, dökülmüş birinin çıkardığı fırtına'ya etrafı kırıp dökmesine vurgu yapılıyor. Tüm hırçınlığı kırgınlığından onun. Kırgınlıklarının anlaşılmıyor oluşu daha da kötü bir hale getiriyor onu. Aslında ruhu çocuk. Ama kırgın bir çocuk. Bahar Baharın gelişini anlatıyor. İnsana nasıl mutluluk verdiğini, yıldızların aydınlığını, ortaya çıkışını, ağaçların meyve verişini, hayvanların ötüşünü, tüm canlıların elde ettiği o eşsiz mutluluktan bahsediliyor. Sokağın Zulası Keşke sokaklarında bir dili olsa anlatsa yaşadıklarını, her şeyin şahidi o duvarlar şahitliğini anlatabilse. Dili olmasa da yazabilse. Bir şekilde o anlar, anılar yalnızca insanlarda saklı durmasa. O gün kimlerin ağladığını o sokakta kimlerin güldüğünü, kimlerin aşığını gördüğünü, hüzünle geçtiğini, şahit olduğu ayrılıkları, mutlulukları, göz yaşlarını bir bir anlatsa bizlere. Yaşam Döngüsü Bu şiirde bir bulutla birlikte çekip gitmek istiyor yazarımız. Acılardan, eski aşklardan, yitik dostluklardan bu şekilde kaçmayı planlıyor. Ama akla şu soru geliyor. Bir yer terk edilince oradaki anılar, yaşanmışlıklar da siliniyor mu beynimizden? Biz nereye gidersek gidelim aklımızda bizimle birlikte geldiği sürece kurtulamayız kötü anılardan. Peki ya kötü anılar. Tecrübe değil midir bizlere? Hayatı öğrenmemiz için yardımcı olmaz mı? Hep iyi anılar mı yaşamalıdır insan. Acı çekmeden bir aşkın varlığından söz edilebilir mi? Hep her şeyin yolunda gittiği bir hayattan bahsedilebilir mi? Küçük Kız Ahmet Ümit'in kızı Gül için yazdığı şiir. Kızının bir resmi de şiirin yan sayfasında veriliyor. Onu ne çok sevdiği, onun gül bahçelerini kıskandıran gülüşünden, göz yaşlarının inci oluşundan, onun umutlu oluşundan bahsediliyor sık sık. Böylece kızını ne kadar çok sevdiğini bir kez de şiirle dile getiriyor yazarımız. Değerlendirme: Polisiye eserleri ile bilinen Ahmet Ümit, bu defa bir şiir kitabı ile okuyucunun karşısına çıkıyor. Şiirleri okurken o derinlik maalesef ki hissedilmiyor. Romancılığını çok beğendiğim yazar şairlikte sevmediğim bir kaleme dönüştü. Şiirleri bir his vermiyor. Ayrılıkları, mutlulukları insana hissettirip şiiri insana hissettiremiyor. Öylesine okunup geçilecek bir şiir kitabı halini alıyor. Böyle bir yazara bu kitap olmamış maalesef. Öylesine yazılmış şiirler kitabı da denilebilir. Şiirler bu durumda olunca hiç şair diye hitap etmek gelmedi kendisine içimden. O hep bizim polisiye eserleriyle, masallarıyla düşlere daldırıp farklı dünyalarda Nevzat Başkomiser ile maceralara daldıran yazarımız.


Kentimiz uyanıp kendine gelmesi için bir at sineğine ihtiyaç duyan, soylu ama iri ve hantal bir ata benziyor. Bana öyle geliyor ki, tanrı beni hiç ara vermeden peşinizden koşarak her birinizi uyandıracak, hasihat edecek ve azarlayacak bir at sineği olarak kentin başına sarmış. Sokrates'in adı ile anılan ve onun hayatından parçaları içeren hiçbir kitap onun tarafından yazılmamıştır. Sokrates'in öğrencisi Platon tarafından yazılan bu kitapta Sokrates'in ölüm cezası almadan hemen yaptığı savunma metni üzerine yazılmıştır. Üç bölümden oluşur. İlk bölüm savunma, ikinci bölüm yargı üçüncü bölüm ise ölüme yürüyüşü içerir. Kitabın çoğu kısmında olan olaylar aynen aktarılır. Olayların doğruluğu tarafsız bir bakış açısıyla ele alınmaya çalışılsa da Sokrates, Platon'un öğrencisi olduğu için çok tarafsız olduğu söylenemez. Sokrates düşüncelerini yaydığı ve toplumdaki gençleri kötü yönlendirdiği, devlete karşı kişiler yetiştirdiği gerekçesiyle suçlanmıştır. Aynı zamanda Sokrates'in Tanrı'ya inanmadığı ve çevresindeki insanları da türlü yalanlarla yoldan çıkardığı düşüncesi suçlamalar arasındadır. Suçlamaları kimin yaptığı tam olarak bilinmemekle birlikte, bazı isimler verilmektedir. Bunlar Meletos,Anytos ve Lycon'dır. Sokrates, kendine yöneltilen suçlamalara bir açıklama yaparak başlar konuşmasına. Kendisinin alakalı olduğunu sanmadığını ve suçlamaların saptırılma sonucunda ona yöneltildiğini söyler. Sokrates alakalı değildir çünkü düşüncelerini yayması için bir bilgiye sahip olması gerekir fakat o, bu bilgiye sahip değildir. Suçlamaların aksine Sokrates, tek tanrıcılık inancına sahiptir. Yani istediği şey gençleri yoldan çıkarmak değildir. Suçlamaların aksine o, Tanrı'ya inanmaktadır. Ona göre Tanrı her şeyi bilen ve tüm bilgilere sahip olan varlıktır. Tanrı, doğruyu ve yanlışı bilir ve bizim yapmamızı istediği şeyleri ona göre belirler. Fakat Sokrates, bu bilgileri birine sunamaz çünkü o da bu bilgileri savunacak bilgiye sahip değildir. Dolayısıyla da etrafındaki insanlara bilgi dağıtamaz. Bilgiyi arama sürecinde, bilgiyi aradığı kişileri sorgular. Şairlerin şiirleri gösteriş için yazdığını ve bir bilgiye sahip olmadıklarını söyler. Devlet adamları da aynı şekilde bilgisizdir. Bu yüzden de halka bilgi dağıtamazlar, bilgisizlik dağıtırlar. Bilgisizlik cahiliyete sürükler. Peki bilgiye sahip olan kişi kimdir? Tüm bilgilere sahip olan tek bir kişi, tek bir varlık olabilir düşüncesinden hareket eder. Bu varlık Tanrı'dır. Sokrates'e verecekleri ceza belli bile olsa onu mahkemeye çıkarırlar. Halka açık bir yerde Sokrates'e sorular sorarlar ve savunmasını dinlerler. Sokrates düşüncelerinden vazgeçmek yerine ölmeyi yeğler. Bu yüzden af dilemek yerine savunma yapar. Sonucu baştan belli olan mahkemede suçlu bulunur. Ona verilecek ceza için bir süre düşünürler. Başka bir ülkede düşüncelerini yayacağı gerekçesiyle onu başka bir ülkeye sürgüne yollamazlar. Parası olmadığı için para cezası da veremezler. Onlara göre Sokrates'in düşüncelerini yok etmenin tek yolu onu yok etmekten geçmektedir. Bu yüzden ona ölüm cezası verirler. Ölümü baldıran zehri ile zehirlenmesiyle gerçekleşecektir. İyice bilin ki, bir değil bin kez ölmem gerekse de, doğru bildiğimi yapmaktan vazgeçmeyeceğim. Sokrates, ölüme yürürken öğrencileri ve ailesi yanındadır. Baldıran zehri içerek ölen Sokrates ölene kadar asla başını eğmemiş, cezasından dolayı özür dilememiştir. Platon, onun ölüme yürürken aslında gerçekten ölüp ölmediğini yalnızca Tanrı'nın bileceğini söyler. Platon'a göre Sokrates, düşünceleri ile içimizde yaşamaya devam eder. Baldıran zehri içen Sokrates, bir süre odada dolanır. Odanın içinde biraz dolanan Sokrates'in ayakları uyuşmaya başlayınca öğrencileri onu yatağa yatırır. Bir süre sonra da ölür. Ölümüne korkarak gitmemiştir. Yaşamı boyunca fikirlerinin arkasında durmuştur ve fikirlerini savunmaktan vazgeçmeği içinde ölüme mahkum edilmiştir. Ölümün insanoğlunun başına gelen iyiliklerin en iyisi olup olmadığını kimse bilmiyor, ama güya başa gelebilecek en büyük kötülük olduğunu sandıklarından ondan korkuyorlar. Birinin bilmediği bir şeyi bildiğini sanması cehaletin en utanç verici türü değil midir? Yazan: Sena AKSOY Sokrates'in Savunması Kitap Özeti Sokrates, Platon 'un öğretmenidir. Öğretme faaliyetinin neredeyse tamamını insanlarla, öğrencileriyle konuşarak, tartışarak, söyleşi tarzında geçirdiği ve bunların hiçbirini yazıya geçirmediği için Sokrates hakkında birinci dereceden kaynak elimizde bulunmamaktadır. Bu kitap ise Sokrates'in öğrencisi Platon tarafından Sokrates'e açılan bir davada Sokrates'in kendisini savunmasını kaleme alınmış bir eserdir. Sokrates, ölüme gitmeden önce son sözlerini ve tanrı tanır oluşunu bu sözlerle ifade etmiş, Atina halkına inandırmaya çalışmıştır. Sokrates, görünüş olarak çok çirkin biriydi. Bir filozof değil de bir işçiye benziyordu. Çarşıda, pazarda, yolda gözünü birini kestirdiği zaman gidip onunla konuşur, onu doğru yola, erdeme çağırır bunun hakkında ona ayaküstü bir ders vermeye çalışarak öğrenci kazanırdı. Bu çalışmalardan, ders verişlerden de hiç para almazdı. Tek bir derdi vardı ki o da ilmi ve bilimi yaymaktı. Üstelik de çok alçak gönüllü biriydi. Bir bilge olmasına rağmen kendisini asla öyle görmezdi. "Bildiğim tek şey hiçbir şey bilmediğimdir." Sözleriyle de bu durumu dile getirmiştir. Sokrates'e göre bilge insan neyin doğru neyin yanlış olduğunu bilen bir kişidir. Hiç kimsenin bilerek ve isteyerek kötülük yapmayacağını savunur. Bilge bir insanın öz denetimli olmanın, öz denetimsiz olmaktan, haklı olmanın haksız olmaktan, yürekli olmanın yüreksiz olmaktan daha iyi olduğunu muhakkak bilir ve ona göre davranışlarını şekillendiren insandır. Bilge insan alçakgönüllüdür. Hiçbir şeyi bilmediğini düşünür, her zaman bilgiye açtır. Devlet yönetimi konusuna gelinecek olursa, ülkeyi bir gemi olarak düşünür. Geminin dümenini nasıl ki yol bilmeyen, bu bilgiden yoksun birini veremeyiz, ülke yönetmekten anlamayan, devlet için iyi olanı bilmeyen bir kişiyi de devlet yönetimine getirmemeliyiz. Yoksa nereye gittiğini bilmeden ilerler bir noktada da batmak kaçınılmaz hale gelir. Her konu işinin ehline verilmelidir anlamını buradan çıkarabiliriz. Savunmasına geldiğimiz zaman, onu tanrı tanımazlık, çocukları, gençleri yoldan çıkarmak için faaliyetlerde bulunmak ile suçluyorlardı. Bu suçlamaların temel nedeni ise kendini bilgin sanan devlet adamlarının, devlete sırtını dayamış olanların bilgisizliğini ortaya çıkarmasından kaynaklı düşmanlar edinmişti. O düşmanların şikayetleri yüzünden şu an da burada kendisini savunmak zorunda kalmış hatta ölüme mahkum edilmişti. Halk tarafından bilgin sayılan kişileri sorgulamaya başlamış olmasının bir sebebi vardı. Bu sebep, bir gün tanrının Sokrates'in yaşayan insanların en bilgilisi olduğunu söylemiş olmasıydı. Sokrates de bunun böyle olmadığını ispatlamak amacıyla halk tarafından bilgin sayılan kişilerin yanlarına gitmeye başladı. Ancak bu kişiler çok böbürleniyor ancak Sokrates'in sorularına cevap veremiyorlardı. Ancak her şeyi bildiklerini sanıyordu. Kime gitse böyle oluyor, kendisi de karşısındaki kişilere neden bilgin olmadıklarını açıklarken herkesle arası bozuluyor, bol bol düşman ediniyordu. Bir gün zanaat sahibi kişilere gitti. Bu kişiler kendini bilgin sayanlardan daha bilgiliydi. Hepsi kendi alanında uzmanlar ve harikalar yapıyorlardı. Sokrates bir an için doğru kişileri bulduğunu düşünse de biraz sohbet edince onların da tüm zanaatları bildiğini sandıklarını, bilmedikleri konular hakkında bile rahatça yorum yapıp, kendilerini bilgili göstermeye çalışmalarını görünce onlara da neden bilgin olmadıklarını açıklamaya çalıştı ancak yine kendisine düşman edinmeye devam etti. Bu sürecin sonunda artık buradaydı. Zehirle ölmesine karar vermişti Atina halkı. Kendisinden geriye bildikleri, fikirleri ve öğrencileri kalacak, miras bıraktığı bilgileri onlar yaşatacaktı. Sokrates'in üç oğlu vardı. Platon'dan son isteği ise kendisi öğrencilerini nasıl yetiştirdiyse oğullarını da onun öyle yetiştirmesiydi. Erdemli ve bilgin kişiler olmalarını istiyordu. Değerlendirme: Felsefenin başlarından sayılan Sokrates'in, ölmeden önce son sözlerini bize aktaran bu kitap, eski zamanlardan beri bilime, bilene, doğruya ne kadar karşı olunduğunu doğru söyleyeni değil dokuz köyden tüm dünyadan kovarak yerle bir edilişlerinin ispatını bir kez daha sunuyor. Çevirmenin de oldukça sadeleştirmesiyle kitap çok okunur bir hale gelmiş. Öylece akıp gidiyor. Sanki Sokrates karşında savunuyor kendisini. Öyle bir hayalin içinde bulduruyor kitap insanı. fena kitap değilmiş bazı yerleri güzel bazı yerleri gereksiz uzatılmış 30-11-2018 16:58 ikinci paragrafta bilgi yanlışlığı var: sokrates platon'un değil, platon sokrates'in öğrencisidir. 16-03-2019 21:39 sokratesin savunması özeti için teşekkür ederim böyle sıkıcı ve saçma bir kitabı okuma derdinden bizi kurtardınız çokta güzel bir özet olmuş 18-03-2020 22:15 mükemmel bir kitap ve mükemmel bir özet.. 21-11-2020 20:58 oradaki sözler sokrates'in kendi sözleri mi? 18-12-2020 09:01 özeti buradan kopyalamıştım ufak tefek değişiklikler yapıp verdim 100 almışım allah sizden razı olsun hayatımda ilk kez bir ödevden 100 aldım çok mutluyum 25-04-2022 11:09 kitap analizi gerekli özeti yazsak olur mu 10-08-2022 16:01 bu kadar harika bir kitap beklemiyordum isimler çok eski olunca insan güncelliğini yitirmiş sadece tarih dersleri için sanıyor ama okuduktan sonra etkisini hala hissediyorum o kadar yıl önce yazılmış ve hala etkisini sürdüren bir eser mutlaka okunması gerekiyor 16-11-2022 19:39 kitapta geçen kişileri ve özelliklerini arıyorum yardımcı olabilecek var mı 16-02-2023 23:04 performans ödevi için okudum bir dahada okumam 17-05-2023 19:19 o dönemden bu zamana güncelliğini korumuş bakış açısı önemli 16-08-2023 18:34 keyif için okunacak bir kitap olmadığını söyleyebilirim


Merhaba sevgili okurlarımız. SOL AYAĞIM isimli kitabı daha önce duymuş muydunuz bilmiyorum. Ben birkaç yıl önce almaya niyet etmiştim ama sonradan aklımdan çıkmış olmalı ki; geçen hafta bir listede gözüme ilişene kadar unutmuşum. Yazar Christy Brown'un otobiyografisini yazdığı bir kitap bu. Nora Kitap tarafından, oldukça düzgün bir çeviriyle yayınlanmış. Yazarın dili oldukça akıcı ve esprili. Asla kendini övmeyen, kendini ve engellerini kabullenmiş, hayatla ve ona sunduklarıyla barışmış bir yazarın dilinden; size tebessüm ettirirken gözlerinizden yaşlar akıtacak bir kitap. Kitabı okuyalı birkaç gün oldu ancak zihnimde bu kitabı yorumlayacak kelimeleri toparlamakta çok zorlandım. Bunun sebebi kitabın karmaşıklığı değil, bende bıraktığı duygu yoğunluğu. Gelelim kitabımıza. Bana göre bir kitaptan çok; bir aydınlanma, fark etme, kabullenme ve başarı hikayesi. Yirmi iki çocuklu fakir bir ailenin ortanca çocuklarından biri olarak; beyin felciyle dünyaya gelmiş Christy Brown; onu 'insan' olarak bile görmeyen doktorlara inat, hayat hikayesini yazabilecek kadar aşıyor engellerini. Annesi, doktorların 'küstahlık' olarak gördüğü bir inançla; oğlunun fiziksel engelini kabul etmesine rağmen zihinsel engelini asla kabul etmez. Tüm çevreleri ve doktorlar, oğlundan vazgeçmesini söylese de; o umudunu asla kaybetmez. Bir gün oğlunun zekasının eksik olmadığını herkese kanıtlayacaktır. Gerçekten de Christy; beş yaşındayken, kardeşinin elinden 'sol ayağıyla' aldığı bir parça tebeşirle aklının kıt olmadığını annesine ispatlamıştır. Yıllar geçtikçe sol ayağıyla yazı yazmaya alışır. Okumayı öğrenir. Yaşı henüz çok küçük olduğundan, ilk aşkın büyüsüne kapılana dek, farklılıklarının ayırdına varamaz. Ne en büyük destekçisi olan ailesi, ne de çocukluk arkadaşları onun farklılığını asla hissettirmemişlerdir. Ancak aşkını ilan ettiği ilk kız; sadece bir bakışla tüm gerçeği onun yüzüne vurmuştur. İçine kapanan Christy'ye artık yazmak yetmemektedir. Dört duvarının arasında kendini resme verir. Aklı son derece yerinde olmasına rağmen, konuşamadığı için kendini ifade edememek onun için son derece aşağılayıcıdır. Ancak tüm ailesi, el birliğiyle onun için ne gerekiyorsa yapar. Gerek dua gerekse tedavi. Bir doktor, Christy'nin fizik tedavi ile gelişme gösterebileceğini öne sürdüğünde Christy on yedi yaşına girmiştir. Nasıl gözüktüğünün, neler yapamadığının farkında olan ve neredeyse hayata küsmüş olan Christy'nin bakış açısı; fizik tedavi merkezine gittiği gün değişir. Engelleri oldukça fazla olmasına rağmen, Christy; gördükleri karşısında kendisiyle ilk barışını imzalar. Azmi, yazma tutkusu, hayata olan bağlılığı ve en önemlisi ailesinin ona olan bağlılığı ile; yapabildiği kadar çok engeli aşıp duvar ustalarından oluşan bir ailenin 'Yazar Oğlu' olarak hayata geri dönmüştür. Ve henüz yirmi yaşındayken, defalarca kez kardeşlerine dikte ederek yazdırdığı ve defalarca kez düzenlemek zorunda kaldığı otobiyografisi; en sonunda doktoru tarafından halka okunmuştur. Kendisinin de sahnede yer aldığı bir beyin felci farkındalık konserinde; doktoru kendi konuşmasını yapmak yerine; asıl farkındalığı yaratarak Christy'nin kendi yazdığı otobiyografisini okumuştur. Bu kitap bir azim ve cesaret örneği. Bir annenin, tüm engellerine ve imkansızlıklara rağmen evladından vazgeçmeyişinin hikayesi. Aslında olması gereken, normal olan da bu değil midir? Ne yazık ki toplumumuz o kadar bozuldu, insanlığımız o kadar öldü ki; aile bağlarının güçlülüğünü okumak bile beni çok ciddi derecede duygulandırdı. Ve ne yalan söyleyeyim, internette arattığım ilk kişi Christy Brown değil annesi oldu. Ben bu kitabı herkesin okumasını isterdim. Evli, bekar, anne veya baba fark etmez. Birgün anne- baba olmak isteyen herkesin okumasını isterdim ki; gerçek ebeveynlik nedir, bir de Christy'den dinlesinler. İrlandalı yazar Christy Brown'un dünyanın en iyi otobiyografi kitaplarından bir tanesi olan Sol Ayağım otobiyografiden öteye daha çok motive edici mükemmel bir kişisel gelişim kitabı da diyebiliriz. Christy Brown'un gerçek hayat hikayesini ve mücadelesini okudukça hayata olan bakışınız değişiyor ve başarmak istediğiniz hedefler gözünüzde daha erişilebilir hale geliyor. Sol Ayağım romanı 16 kısa bölümden oluşuyor ve her bölüm Christy Brown'un hayatından bir macera sunuyor. Beyin felci ile doğan ve bu yüzden doktorların zihinsel özürlü olduğu ve fazla yaşamayacağını düşündüğü Christy Brown'un farklı bir çocuk olduğu annesi keşfediyor. Doktorların ne dediğini umursamadan ve umudunu kaybetmeden oğlu için her şeyi yapıyor. Bunun farkında olan Christy Brown bir süre vücudunu hareket ettiremeden çevresini gözlemleyerek hayatına devam ediyor. Bir gün kız kardeşinin tebeşir ile ödevini yapmasını izlerken içinden bir dürtü ile tebeşiri sol ayağı ile alıp bir şeyler çizmeye başlıyor. Bu annesi dahil herkeste bir şok etkisi yaratır ve annesi ondaki umudu bir kez daha durur. Bunun üzerine annesi ona harfleri öğretmeye karar verir ve Christy Brown ilk olarak sol ayağı ile A harfini yazar. Bir sonraki bölümde Christy Brown sol ayağını kullanarak ve annesinin yardımı ile alfabeyi baştan sona öğrenmesi anlatılıyor. Sol ayağı ile bir şeyler çizmek ve öğrenmek onun hayatında yeni bir sayfanın başlangıcıdır. Christy Brown daha fazlasını ister ve alfabenin ötesinde kelimeleri de öğrenmeye başlar. İlk olarak da annesini yanına çağırır ve ona ilk kelimesini gösterir. Kelime ANNE'dir. Christy Brown hayatını tamamen sol ayağına dayanak yaşamaya devam eder. Fakat onun bağımlı olduğu bir de oyuncağı vardır. O da oyuncak bebek arabasıdır. Onun vasıtası ile birlikte kardeşleri ile her yere gidebilir ve hayatının tadını çıkartabilmektedir. Onu dış dünyaya bağlayan tek şey Hanry adını verdiği oyuncak bebek arabasıdır. Fakat araba eskidir ve bir gün kırılır ve kullanılamayacak hale gelir. Christy'nin hayatı başına yıkılmıştır. Kardeşleri artık onu almadan oynamaya giderler ve o elinden bir şey gelmeden onları öylece izler. Bir süre sonrası annesi Christy'ye yeni bir araba alır fakat hayat artık eskisi gibi değildir. Christy büyümektedir ve çevresinde olanları artık daha iyi algılayabilmektedir. Bir keresinde kendisini aynada görür ve gördüğü pek hoşuna gitmez. Yeni arabasına rağmen Christy artık dışarı çıkmak istemez ve eve daha da kapanır. Yeni yıl gelir ve herkes yeni yıl hediyelerini açar. Christy oyuncak askerler almıştır fakat onun gözü kardeşine hediye edilen boyalara takılır. Onları her şeyden çok ister. Bir gün yalnız başına iken boyaları alır ve boyamaya başlar. Annesi bunu görünce ona yardımcı olur. Christy'nin dünyası bir kez daha değişmiştir. Uzun bir aradan sonra yeniden hayata döndüğünü hisseder. Resim yapmak Christy Brown'un en büyük arzusu haline gelir. Fakat zamanla aşk ile de tanışır. Fakat onun ki umutsuz bir aşktır ve ilk aşk acısını da bu şekilde daha küçükken yaşar. Fakat bundan da vazgeçmez. Mahalledeki Jenny adındaki kıza da aşık olur ve ona bir not gönderir. Notta onun resmini yapmak istediğini söyler ve onu davet eder. Kız buna sevinir ve Christy ile vakit geçirir. Fakat zamanla o da Christy'den uzaklaşır. Beklentileri boşa çıkan Christy tekrardan bir aşk acısı yaşar. Christy zamanla yine içine kapanır. Artık resim yapmak da beklenen etkiyi yapmaz. Karşısına çıkan tedavi imkanlarını kullanmaya başlar. Bir keresinde Fransa'nın yolunu tutar ve kendi gibi bir umut için gelen insanlar ile tanışır. Fakat umduğunu bulamaz. Daha sonra bir doktorun yardımı ile fizik tedaviye başlar fakat bunun karşılığında ondan tek sahip olduğu şeyden vazgeçmesi istenir. Fizik tedavide başarılı olmak için Christy'nin sol ayağını kullanmasını bırakması gerekir. Christy bunu kabul eder ve fizik tedavi başlar. Fakat ev çok küçüktür ve doktor ile Christy rahat çalışamaz. Bunun üzerine yine imdadına annesi yetişir. Zar zor biriktirdiği paralar ile Christy'ye arka bahçede bir ev inşa eder. Annesi yine başarmıştır. Christy bir taraftan tedaviye devam ederken bir taraftan da yeni arayışlar içine girer. Bir gün kardeşi ödev yaparken yazmakta ne kadar zorlandığını görür ve aklına bir fikir gelir. O söyleyecek ve kardeşi onun için yazacaktır. Böylece Christy kitap yazmaya karar verir fakat bir şeyler eksiktir. Bunun üzerine doktorundan yine yardım ister ve doktoru bu kez ona kitap yazmayı öğretir. Böylece Christy kendi otobiyografisini yazmaya başlar.


Son Ada, anakaradan uzak kendi doğasında yitip gitmiş, haftada bir uğrayan vapurun getirdiği gazete hariç dünya ile bağlantısı olmayan, birbirinin işine karışmayan, sakince yaşayıp giden kırk haneden oluşan huzurlu bir dünyadır. Adayı yıllar önce çok zengin bir iş adamı satın alır, güzel bir malikane yaptırıp, yaşlılık yıllarını burada huzur içinde geçirmeye başlar. Zamanla canı sıkıldığı için birkaç tanıdığını buraya ev yapmaları için teşvik eder. Her gelen eşine dostuna söylediği için sonunda bu sayı kırka ulaşır. Burada kimseye ismi ile hitap edilmez, insalara ev numaraları ile seslenilir. Romanın anlatıcısı adsız yazarımız otuzaltı numaralı evde, en yakın dostu Yazar ise yedi numaralı evde oturmaktadır. Adanın asıl sahibi ise martılardır. Yüzlerce yıl önce buraya yerleşen martılar, sonradan gelen ada halkı ile sorunsuzca yaşayıp giderler. İki tarafta, yaşam alanlarını birbirine karıştırmama konusunda sessiz bir anlaşma imzalarlar. Adadaki huzurlu yaşam, görevden alınan eski darbeci devlet başkanının buraya yerleşmesi ile son bulur. Başkan ilk iş olarak; adaya medeniyet getirmek için ağaçlık yoldaki, güneşin kavurucu etkisinden insanları koruyan ve bir tünel gibi dallarını birbirine dolayıp gölge yapan ağaçları budatır. Daha sonra her kafadan bir ses çıktığı vakit bunun anarşiye yol açacağını söyleyerek, ada halkının bir yönetime ihtiyacı olduğunu beyan eder ve bir genel kurul oluşturur. Bu zamana kadar bir yönetime ihtiyaç duymayan ve kendi aralarında anlaşabilen ada halkı başta bunu garip karşılar ama sonra birkaç kişi hariç geri kalanlar bu durumu benimsemeye başlar. Günler geçer ve başkan yeni bir fikirle halkın karşısına çıkar. Adanın yüzyıllık sahibi olan martıların yok edilmesi gerektiği kararını açıklar. Onlar yok edilirse, en güzel koylara beş yıldızlı oteller, lüks kumarhaneler yapılarak herkesin çok para kazanacağını söyleyerek halkın kafasını karıştırır. Ve halkı martıların insanların düşmanı olduğuna ikna eder. Böylece başlayan martı avı ile doğanın dengesi geri dönüşü olmayacak şekilde bozulmaya başlar. Bu duruma karşı çıkan birkaç kişi olsa da azınlıkta kalmaları ve başkanın tehditleri sonucu diğer haneler yapılacak olanları onaylar. Önce kendileri tüfeklerle martı avı gerçekleştirip, başarılı olamayınca da adaya martı yumurtalarını yemleri için tilkiler getirirler. Gelen tilkiler süratle çoğaldığı için, martı nüfusu giderek azalmaya başlar. Martılar azaldığı için bu kez de ortaya yılanlar çıkar. Yılanlar evlere girerek insanlara zarar vermeye başlarlar, bunun önüne geçmek için yılanlara yedirmek amacıyla siyanürlü et getirtirler. Fakat bu etleri sadece yılanlar değil, diğer etçil hayvanlarda yer ve zehirlenirler. Bir çare daha düşünüp, adaya leylekleri getirerek, yılanları azaltmayı amaçlarlar. Bunun için bir uzman çağırıp, direkler diktirirler ama gelen kişi ada halkını dolandırarak kaçar. Ormanı yakmaktan başka çare kalmaz artık. Yangında kaçan tilkileri öldüreceklerdir. Fakat bu plan da başarılı olamaz ve yangın evleri dahil her yeri yakıp kül eder. Yapacak bir şey kalmayınca başkan adadan ayrılmaya karar verir. Adadan ayrılırken adsız yazarımızın sevgilisi ile bir tartışma yaşarlar, bu esnada adanın tek bakkalının dilsiz oğlu başkanın üstüne atlar ve ikisi birlikte uçurumdan düşerek ölürler. Adaya gelen askerler halkı tutuklar ve doğa insanlarla verdiği savaşı kazanır. Livaneli bu harika eserinde, bütünü anlatmak için küçük bir parçadan yola çıkıyor. Bir ada örneği ile modernleşme ve uygarlaşma adı altında doğanın dengesinin nasıl bozulduğunu, otorite ve güç karşısında çoğunluğun ne şekilde sindirilip, sessiz kalabildiğini, sessiz kaldıkça haksızdan yana olmaya başladığını güzel örneklerle anlatıyor.Verdiği mesajlarla okuru, bir parçası olduğu doğayı ne derece tahrip ettiğini görmeye ve bütünün geleceğini ilgilendiren kararları verirken kendini bir kez daha sorgulamaya itiyor.Bencillik, vurdumduymazlık, küçük hırslar ve boyun eğme ile gelinecek son noktanın uçurumdan düşmek olacağını akıcı dili ve sade anlatımıyla okuyucularına sunuyor. Yaşar Kemal'in bu roman için Zülfü büyük kapıdan bu romanıyla girmiştir sözü kitabın mutlaka okunması gerekenler arasında olduğunu bir kez daha vurguluyor.


Son Adanın Çocukları, anlatımındaki sadeliğe karşın benzersiz kurgusuyla bir solukta okunabilecek türden bir yapıt. Zülfü Livaneli romanıyla genç okurlarına düşünme, sorun çözme ve sorgulama yolunu açmaktadır. Son Adanın Çocukları, huzur ve mutlulukla bir araya gelmiş insanların yaşadığı, cennet gibi bir adada geçer. Adada toplam kırk aile yaşar ve her bir aileyi oturduğu evin numarası temsil eder. Mütevazı bir yaşam anlayışının hüküm sürdüğü, paraya bile çok az ihtiyaç duyulan, şiddet ve gücün kullanılmadığı ada, diktatör bir başkanın emeklilik yıllarını geçirmek üzere adaya gelmesiyle sarsılır. Adadaki olağanüstü düzen ve dostluk anlayışı, zorba başkanın gelişiyle birlikte şekil değiştirir. Başkanın yaptığı ilk iş, ada halkı tarafında çok sevilen, yol boyunca gölgelik yapan ağaçların budanması olur. Pek itiraz görmeyen bu dayatmanın sonrasında ise başkanın talebi doğrultusunda yönetim kurulu oluşturulur. Başkan, ada halkını, adaya medeniyet getireceği fikri ile etkiler. Adanın asıl sahipleri olan martıları düşman ilan eder. Kurul kararı ile martıların öldürülmesi kararı alınır. Böylelikle martıların el koyduğu adanın en güzel koylarına beş yıldızlı oteller yaptırılabilecektir. Bu duruma itiraz edenler olsa da başkanın gücü karşısında etkisiz kalırlar. Martıların katliamıyla artık adada hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Martıları yok etmesi için adaya tilkiler getirilmiştir. Bu yöntemle martılar azalır fakat bozulan doğa dengesi yılanların çoğalmasına neden olur. Yılanlar ada halkına zarar verince bir uzmana danışılır. Uzman adanın her yerine direkler diktirerek leyleklerin adaya yerleşmesini sağlamak ister. Leyleklerin yılan sayısını azaltacağını düşünür. Fakat leylekler adaya uğramazlar. Uzman ada halkını dolandırarak kaçar. Ada halkı son ümit, başkanın yönlendirmesiyle ormanı kontrollüce yakıp sorunlarından böylelikle kurtulmak isterler. Ama yangın tüm adayı küle çevirir. Yangından geriye kıyıdaki tekne, bakkal ve en kıyıdaki iki ev kalmıştır. Başkanın iki torununun dışında adada yaşayan iki çocuk vardır. Bunlardan biri romanın anlatıcısı diğeri ise bakkalın dilsiz oğludur. Anlatıcının ve ailesinin mücadelesi, bakkalın oğlunun martıları yaşatma savaşı; tüm adayı yaktıktan sonra gerçeği gören ada halkının hüzünlü hikayesi, başkanın adadan gitmesi ve geri kalanların bir fidan dikerek yitirdikleri adayı tekrardan bulmalarıyla son bulur. Livaneli'nin romanında yarattığı hayali ada, okuyucuya benzersiz bir huzur hissi verirken, sonrasındaki olaylar zinciri, okuyucunun düşünme yetisini geliştirme ve yaşanılan hayata karşın uyanık ve dirençli kalma bilicini vermektedir. Son Adanın Çocukları, genç okuyucuların dünyaya umutla, iyimser bir tutum içinde ama gerçekçi bir bakış açısıyla bakmalarını sağlayan, sosyal ilişkileri ve doğal çevreyi önemsemeyi temel ilke edinmiş bir yapıt. Son Ada'nın Çocukları Konusu Türk edebiyatının usta kalemi Zülfü Livaneli Son Ada'nın Çocukları kitabı ile bu kez çocukların dünyasından bizlere mükemmel bir ders sunuyor. Zamanın gerçekleri ile hikayeleri mükemmel bir şekilde birleştiren ve tarih içinde kısa yolculuklara çıkartan Zülfü Livaneli bu kez daha genç bir okur kitlesine hitap ediyor.


Komiser Niemans yakalamaya çalıştığı katil tarafından saldırıya uğramış ve ciddi yaralar almıştır. Tedavisi sonrasında mesleği öğretmenlik olarak değiştirilmiş ve sahalardan uzaklaştırılmıştır. Öğretmenlikte başarılı olamayacağı anlaşılması üzerine bir cinayet vakasına uzaktan destek olması amacıyla Alsace bölgesine gönderilmiştir. Zamanında öğretmenlik yaptığı öğrencisi, polis Ivana ile Alsace'ye varırlar. Orada bir cinayet vakası üzerinde Alman polis Kleinert ile çalışıp davayı sonuçlandırmaya çalışacaklardır. Jürgen von Geyersberg Kara Orman'da vahşice öldürülmüş olarak bulunur. Organları dışarı çıkarılmış ve çırılçıplak olarak o bölgede bırakılmıştır. Bölgede adını duyurmuş Geyersberg ailesinin kökenleri çok eski yıllara dayanmakta ve şaibeli olaylarla anılmaktadır. Niemans, Ivana ve Kleinert bu ölümün ardındaki sır perdesini aralamaya çalışırken Jürgen'in kardeşi Laura, amcası Franz ve kuzenleri Max ve Udo ile görüşürler. Sırlarla dolu bir geçmişe sahip aileden gelen Laura, Niemans ve Ivana'yı evinde ağırlar. Kardeşinin katilini bulmak amacıyla polislere bilgi verecek ve ekibin kuzenleri ile görüşmelerini sağlayacaktır. Polisler sarhoş olan Udo ve Max'ten yararlı bilgiler alamazlar. Laura da bir şeyler biliyor gibi görünmesine rağmen fazla bilgi vermemektedir. O garip geçen gecenin ardından bir ceset daha bulunur. Bu sefer Max öldürülmüştür. Jürgen ile aynı şekilde öldürülen Geyersberg ailesinin ferdi bir gerçeği açığa çıkarır. Ailenin otuzlu yaşlardaki bireylerinin hedef alındığı gerçeği. Soruşturmayı ilerletmeye çalışan polisler, ailenin düşmanlarına ve Laura'da konakladıkları gece Laura'ya saldıran röetken köpek ve gizemli adama odaklanırlar. Röetken Naziler tarafından zamanında yetiştirilmeye başlamış ve saldırı amacıyla kullanılmış köpeklerdir. Yetiştirilmesi yasak olan bu ırk soruşturmayı genişletme konusunda bir kapı açmış olur. Çevrede bu ırk ile ilgili bilgi sahibi olabilecek kişi sayısı çok azdır. Bir ırk uzmanına gittikten sonra Laura'nın amcası Franz'ın derneğinde çevre koruyuculuğu görevi yapan köpeklere ve Nazilere ilgisiyle tanınan adamın yanına giderler. Oldukça saldırgan tavırlar sergileyen bu adamın evinde röetkenlerin bulunduğu öğrenilir. Geyersberg ailesinin yıllardır Nazi Kara Avcılar'ı yanlarında barındırdıkları ve onlara destek verdiklerini öğrenen Niemans ve ekibi bu konu üzerine yoğunlaşmaya karar verir. Röetkenlerin yetiştiriciliğini de üstlenmiş olan Kara Avcılar yaşadıkları zamanlarda korkunç işler yapmış, Nazi katliamlarında etkin rol üstlenmişlerdir. Kara Avcılar ve röetken köpeklerle olayın seyrinin değiştiği noktada ırk uzmanı cinayetlerin sebebi olabilecek bir sır keşfeder ancak ekip onun yanına gidene kadar öldürülür. İşyerinin tamamen sırlardan arınmış olması sayesinde uzmanın birlikte çalıştığı arkadaşından gerçek öğrenilir. Laura ve Jürgen kardeş değillerdir. Geyersberg ailesi yıllardır evlatlık almıştır. Her ailede bir tane evlatlık çocuk bulunmaktadır. Bu garip olay ve yıllardır evlatlık olan çocukların öldürülmüş olması bir soy temizleme olayı gibi algılanmasına sebep olur. Bu konu üzerinde yoğunlaşan ekip ormanda bir saldırıya uğrarlar. Jürgen ve Max'in hatta Geyersberg soyundaki tüm evlatlık çocukların ölüm sebebi olan Pirsch avının kurbanı olmak üzeredirler. Avcılıkla uğraşan aile Pirsch avı ile avlarını savunmasız bırakıp onları öldürmektedir. Ekibin başına da tam olarak bu gelmek üzereyken ailenin korkunç sırrı da ortaya çıkar. Saldırıya uğrayan ekip dağılmış ve Niemans katilin peşine düşmüştür. Karşısında Laura'yı gören Niemans için gerçekler bir bir ortaya dökülür. Ailenin en korkunç sırrı, yıllardır soylarının en güçlü soy olduğunu kendilerine ispat etmek için başvurduğu yöntemdir. Her aile bir evlatlık alıp, onu en iyi şekilde yetiştirir ve otuzlu yaşlara geldiğinde de ailenin öz evladı ile evlatlık alınanın av/avcı durumuna düşmesi sağlanır. Yıllar boyu öz evlatlar bu avdan sağ kurtulmuş ve evlatlık alınanlar bir bir öldürülmüştür. Geleneği bozmayan Laura Jürgen'i, Udo da Max'i öldürmüştür. Yıllardır saklamayı başarmış oldukları bu gelenek Laura'nın başarısını duyurmak istemesi sebebiyle ortaya çıkmıştır. Kara Avcılar'ı bünyesinde barındıran aile, onlara yer ve iş verirken, onlardan da güvenlik gücü olarak yararlanmaktadır. Yıllarca kitlelere korku salmış Kara Avcılar, Geyersberg ailesini canları pahasına korumak ve Pirsch avının kusursuz işlemesini sağlamak üzere çalışmışlardır. Laura'yı oyalamak ve aklındaki tüm soruları yanıtlamak isteyen Niemans'ın imdadına Ivana yetişir. Onurunu korumak isteyen Laura oracıkta kendini öldürür. Böylece katillerden Laura ölürken, Udo da hapse gider. Olay halka tam olarak asla açıklanmaz ve Niemans ile Ivana tekrar Fransa'ya dönerler. Geleneğin en garip tarafı ise yıllardan beri ilk kez evlatlık alınan çocuğun ve bir kadının avı kazanmasıdır. Aile yıllardır tüm çocuklara diğer çocuğun evlatlık olduğunu söylemiştir. Jürgen'in evlatlık olduğunu sanan Laura bunu öğrenemeden vefat eder. Grange'ın kitaplarını her okuduğunuzda bambaşka dünyalara giriyorsunuz. Her kitabı için detaylı araştırmalara girdiğini ve titizlikle konuları işlediğini söyleyen yazar, en korktuğu şeyleri kitaplarına yansıttığından bahseder. Nazilerin dünyasındaki acımasızlığı romanlarından birine taşımış ve bunu korkunç bir aile geleneğiyle süslemiş. Yazarın söyleşine katılana kadar hikayelerinin basitleştiğini düşünürdüm ancak amacının korkutmak değil de korktuklarını anlatmak olduğunu öğrendim ve bu tüm kitaplarına farklı bir bakış açısıyla bakmamı sağladı. Bu bağlamda düşünüldüğünde roman diğer kitaplarından daha sade ancak yine de oldukça başarılı. Hikayenin şekillenmesi, en başından beri Laura'dan şüphelenmenize sebep olurken, cinayet sebebine gelince ters köşe yapması yazarın tarzını oldukça güzel özetliyor. Bir Kızıl Nehirler ya da Kurtlar İmparatorluğu değil ancak yine de oldukça başarılı ve damağınızda hoşnutluk hissi bırakacak bir eser. Sadece Grange'dan beklenen o korkunç cinayetler, seri katiller yok ancak korkunç bir gelenek var. E bu da tam Grange'lık hareket! Keyifli okumalar dilerim.


Sait Faik Abasıyanık'ın Son Kuşlar kitabındaki hikayeler ekseriyetle Adalar'a, balıkçılara, işinin ehli fakir insanlara, ölümü bekleyen yaşlılara, şuh kadınlara ve zavallı çocuklara dairdir. Bu hikayelerde bulunacak şey hayata karşı rint bir tavır, muhteşem bir insan sevgisi, biraz tuz ve biraz denizdir. Toplumun çeperinde yaşayan insanlar, Sait Faik'in hikayelerinde birden karşımıza dünyada eşi benzeri bulunmayan birer kahraman olarak çıkıverirler. Hiç görediğimiz, hiç tanımadığımız, gerçek mi yoksa yazarın hayalinden mi ibaret olduğunu dahi bilmediğimiz bu insanları, sanki yıllardır dostmuşuz gibi sever, onlarla yüz yüze konuşmuşuz gibi mutlu hissederiz. Bazen hikayelerde bizzat Sait Faik'i görürüz. Yazar, bir günlük tutar gibi, bizzat kendi hikayesini yazmıştır. Bazen de yazacak bir şey bulamamış, olmayacak bir hayal üretmiş, ardından niye böyle yaptığını serbestçe açıklamış, kendini savunmuştur. İçerisinde toplam on dokuz adet hikaye bulunan kitabın ilk öyküsü Son Kuşlar, kitaba adını veren hikayedir. Konstantin Efendi denilen adam, Ada'nın çocuklarını örgütleyip, bin tanesi iki yüz elli gram etmeyecek saka, iskete, florya ve serçeleri avlamakta, onları akşam yemeğinde pilav üzerine koyup yemektedir. Hikayenin kahramanı bu olaya çok üzülse de elinden bir şey gelmez. Ada'da gezinirken ne zaman bir kuş sesi duysa korkar; çünkü Konstantin Efendi'nin bu kuşların peşinde olduğunu bilir. Aradan zaman geçer; artık kuşlar adaya uğramaz olur Konstantin Efendi yüzünden. Hikayenin kahramanı yine bir gün Ada'da gezinmektedir ve yol kenarındaki çimlerin söküldüğünü görür. Müdahale etmek ister; ancak işçiler, bu çimleri Mühendis Ahmet Bey'in söktürdüğünü söyler. Çünkü bu çimler, deri tüccarı Hollandalı'nın bahçesine yerleştirilecektir. Kahraman, kuşların boğulduğu, çimlerin söküldüğü ve yolların çamur içinde kaldığı bu güzelim Ada'nın geleceği için üzülür. Kendisi kuşları ve çimleri çok görmüştür; fakat gelecek nesiller, tüm bunlardan mahrum kalacaktır. Bulamayan adlı hikaye, çok hızlı gidecek olan bir gemi tasarlayan yaşlı bir adam hakkındadır. Adam, Arşimet kanununu kullanarak geminin ağırlığını sıfırlayabileceğini iddia etmektedir; ancak cazibe kanunundan habersizdir. Bu bilgisizliği, yıllarca üzerinde çalıştığı projenin hayal kırıklığıyla noktalanacağı ana dek sürecektir. Kendi Kendime adlı hikaye ise, bir taşın üzerine deniz şortuyla oturmuş Sait Faik'in bizzat kendisinin hikayesidir. Sait Faik, yanındaki köpeğiyle birlikte yalnızlıktan dem vurur. Bir vapurdaki iki kişi onu tanırlar, Sait Faik ise onları tanımaz. Ardından Sait, her şeyin insanla güzel olduğunu, insansız hiçbir şeyin tadının olmadığını düşünür. Yine de, Sait Faik yapayalnız değildir; çünkü denizde yunuslar geçmektedir. Radyoaktiviteli, Röportajlı Hikaye, kamusal bir mekanın kapitalistlerce ranta dönüştürülmesi hakkındadır. Bir köyde bulunan kaplıca, her sene yüzlerce kişi tarafından ziyaret edilmektedir. Bunların çoğunluğu ise fakir köylülerdir. Ardından buraya bir otel yaptırılır ve köylüler kaplıcadan uzaklaştırılır. Kaplıca suyu, yalnızca otel masrafını karşılayacak kadar zengin olanlara sunulur. Köylüler ise, kaplıcalarını ellerinden aldıkları için otel sahiplerine karşı kinlenmişlerdir. Gün Ola Harman Ola adlı hikaye, gerçek bir karakter olan Mercan Usta'dan esinlenerek yazılmıştır. Mercan Usta işinin ehli ve mert bir adamdır. Fakirdir; ancak gerçel bir sanatçıdır. Kendisinden bir boyacı sandığı yapmasını isteyen çocuğa, elinden gelenin en iyisini yaparak verir. Çocuk, sandığın üzerine şu yazının yazılmasını istemiştir: Gün ola harman ola. Ağıt, Barba Apostol'un ölümüne dair bir hikayedir. Barba Apostol, istakoz tutma konusunda uzamandır. Hayatı boyunca denizcilikle geçinen Barba Apostol, bir balıkçının ağlara sarılarak defnedilmesi gerektiğini düşünür. Nitekim öldüğünde de, elleri hala balık ağlarını tutmaya devam etmektedir. Ne var ki düşüncesiz insanlar, onu ağlardan ayırırlar, ona en güzel kıyafetlerini giydirirler ve kilisede adına bir tören düzenlerler. Bu durum, hikaye anlatıcısını tarifsiz üzüntülere gark etmiştir; çünkü Barba Apostol, balıkçı ağlarıyla gömülmelidir. Balıkçısını Bulan Olta, bir türlü balık tutamayan, en sonunda oltasını bir sokak çocuğuna çaldıran Sait Faik hakkındadır. Barba Antimos ise, Adalar'da yaşayan ve yaşı epey ilerlemiş bir duvarcı ustası hakkındadır. Bazı hikayelerden bahsettik, bazılarındansa bahsedemedik. Zaten bu özette bütün hikayelerden bahsetmek, yazının sınırları açısından imkansızdır. Son Kuşlar özetinin amacı okuyucuyu söz konusu kitabı okumaya teşvik etmek olduğu için, bu kadarı yeterlidir. Denilecek son şey, Sait Faik'in bütün hikayelerini okumak, bu ilginç, yer yer rintleşen, zaman zaman insan sevgisiyle dolan, bazen de samimi bir üslupla yazarlığa dair düşüncelerini paylaşan adamı tanımak gerektir. Kitaptaki her hikayenin beklentiyi karşılayacağına söz veremem; ancak pek çok hikayenin unutulmayacaklar arasına gireceğinden eminim.


Peyami Safa'nın 1924 yılında basılan Sözde Kızlar romanı, insanı daha ilk sayfasında sarıp sarmalıyor ve her sayfasında dolu dolu işlenen konusuyla okuru kendine hayran bırakıyor. Peyami Safa, kişilik tahlillerini ve psikolojik öğeleri öyle ustaca sayfalar arasına gizliyor ki okuyucuyu hiç sıkmadan kitabın okunmasını sağlıyor ve takdiri hak ediyor. Kitabın özetine gelecek olursak; Mebrure, Kurtuluş Savaşı'nın son dönemlerinde Yunan askerlerine esir düşmüş ve kızını da koruyabilmek için arkadaşlarına emanet ederek ortadan kaybolmak zorunda olan Tuhafiyeci İhsan Efendi'nin kızıdır. Babası ortadan kaybolunca ne yapacağını bilemeyen Mebrure, tek çareyi İstanbul'a gitmekte bulur fakat orada da sığınabileceği tek yer, uzaktan akrabaları Nazmiye Hanım'ın evidir. Bu durumdan çok memnun olmasa da el mahkum katlanmak zorundadır. Sığındığı bu evde yaşayanlar Batılılaşmayı çok da iyi anlayamayan ve ahlak yoksunu olan insanlardır, öyle ki ilk zamanlar Mebrure'yi kendilerinden çok aşağılık görmüşlerdir. İlerleyen zamanlarda evin oğlu Behiç, Mebrure'ye zorla fiziksel temasta bulunmuştur. Evden atılacağı korkusuyla bunu kimseye açamayan genç kız, bir yandan da kendini bu oğlandan korumaya çalışmaktadır. Evin kabul gününde tanıştığı Nadir, Mebrure'ye hiç karşılık beklemeden babasını bulması için yardım etmeye çalışır. Nadir, Mebrure'nin İstanbul'a geldiğinden beri gördüğü belki de tek iyi insandır. Ona güvenerek babasını bulmak adına çeşitli girişimlerde bulunmuşlardır. Bu süreç içinde Nadir'in bir arkadaşı olan Fahri ile de tanışma fırsatları olmuştur. Fahri; annesi babası olmayan, İstanbul'un bir köşesinde viran bir evde yaşayan gariban bir oğlandır. Birkaç görüşme sonucu bu oğlan, Mebrure'ye abayı yakmıştır. Aynı zamanda bu ilerleyen günlerde evin oğlu da Mebrure'yi elde etmeyi planlamaktadır. O zamanki sevgilisi Belma'yı bile kirli bir mendil gibi fırlatıp atmıştır. Mebrure'ye ise babasına bulmaya dair çok iddialı sözler verip kendisine olan aşkını ilan etmiştir. Mebrure de son zamanlarda Behiç'te ki ahlaki değişimlere aldanıp derhal teklifini reddetmemiş ve düşünmek istediğini bildirmiştir. Ona rağmen ev ahalisi hemen gelin güvey olup kendi kendilerine Mebrure ile Behiç'in evlenme düğünlerini planlamaya başlamışlardır. Bu olayları duyan Belma'nın abisi Salih, zaten daha önceden bu aileye sinirli olduğundan daha da fazla sinirlenmiş ve çileden çıkmıştır; hatta o kadar ki delirip bir hastaneye yatırılmıştır. Aynı zamanda Belma da derdinden yataklara düşmüş ölümünü beklemektedir. Mebrure'nin ise aklı hala karışıktır. Fahri'ye karşı o da boş değildir aslında, fakat Behiç çok büyük zaafı olan babasını bulma konusunda kendisine kesin sözler verdiğinden ondan da vazgeçememektedir. Zaten ortada bir aşk söz konusu değildir. Fahri çok fakir olduğundan Behiç'in ona sağlayacağı imkanları sağlayamayacağını düşünerek zaten henüz büyümemiş olan aşkını kalbine gömer. Düğün hazırlıklarının devam ettiği günlerden birinde yine babasından haber var mı diye sık sık uğradığı babasına telgraf gönderilen binaya uğrar. Orada da Nadir ile karşılaşır. Nadir Mebrure'yi kolundan tuttuğu gibi apar topar Belmaların evine getirir ve Belma'nın onunla çok acil konuşmak istediği şeyler olduğunu söyler. Hiç zaman kaybetmeden ölüm döşeğinde olan kızın odasına giren Mebrure, kızdan duydukları sonrasında büyük bir şoka uğrar. Evleneceği adam olan Behiç'in Belma'dan gayrimeşru bir çocuğu olduğunu ve Behiç'in bu çocuğun doğmasını bile istemediğini öğrenir. Bu yetmezmiş gibi bir de çocuk doğunca Behiç'in bu çocuğu diri diri gömdüğünü öğrenince çok şaşırır. Eve gidip derhal düğün hazırlıklarını iptal ettirir ve Behiç'in bu hareketlerinden haberi olmayan ailesi, Behiç'e sırt çevirirler. İlerleyen günlerde Mebrure babasını bulur. Genç kız bu duruma çok fazla sevinir ve babasıyla derhal aşık oldukları Anadolu topraklarına doğru yola çıkarlar. Yanlarına ise Fahri'yi alırlar. Mebrure ve Fahri, birbirlerine ait olduklarını anlamışlardır.


"Sonra hepsi şarkı söylemeye başladı. Doğum günü şarkısıydı ama sözlerini değiştirmişlerdi. 'Bir şey oldu SANAAA! Bir şey oldu SANAAA! Bir şey oldu, sevgili Jamie, bir şey oldu SANA!' Ve çığlık atmaya başladım." Stephen King'in yakın zamanda çıkan kitabı Diriliş, yazarın sıkı takipçilerini tatmin eder mi bilmiyorum ama King'in klasik tarzından uzakta olduğu bir gerçek. Her zamanki gibi doğaüstü öğeler kullanılmasına rağmen gayet somut bir gerçek olan elektriğin de bu öğelerle uyum içerisinde kullanılması kitabın farklı yanlarından sadece biri. Stephen King önceki kitaplarıyla çıtayı üste koyduğu için olsa gerek, Diriliş zevkle okunan herhangi bir romandan çok farklı olmayan bir yapıya sahip olduğunu hissettiriyor; hatta zaman zaman ana karakterin hayat akışının asıl hikayenin önüne geçmesinden okuyucu sıkılabiliyor. Kitapta tahmin edilebilen bazı kısımlar da okuma keyfine çok pozitif etkiler sağlamıyor. Son sayfalarda bizi hayata dair soru işaretleriyle bırakan kitap, yine de okuyucuyu huzursuz etmeyi başarıyor. Ölüm üzerine düşünceler üzerinden bu huzursuzluğu yaratmayı başaran King, bu olumsuzluklara rağmen okunabilir ve akılda kalıcı bir kitapla daha karşımıza çıkıyor. Kitapta geniş ailesiyle bir kasabada oturan Jamie'nin küçük yaşlarda o zamanlar bir rahip olan Charles Jacobs'la tanışmasından itibaren yaklaşık 50 yıl boyunca başına gelenler anlatılıyor. Charles Jacobs 20'li yaşlarda, güzel bir karısı ve Morris adında bir çocuğu olan zeki bir adamdır. Rahip Jacobs, elektriğe özel bir ilgi duyar ve çocuklara din hakkında öğretiler vermek amacıyla zaman zaman elektriği de kullanır. Onun bu küçük gösterileri esnasında piyano çalarak ona destek olan karısı ve minik oğlu hep yanındadır. Minik oğlu, sürekli rahibe gelen çocukların peşine takıldığından 'Kuyruk Morris' lakabını almıştır. Küçük numaralarla çocukları etkileyen rahip, işleri o kadar ilerletir ki Jamie'nin abisi sesini kaybettiğinde onu elektrikli bir tedaviyle geri getirmeyi başarır. Jacobs ve Jamie arasında o günlerde başlayan yakınlaşma, yakınlarda gerçekleşecek olan korkunç bir olayla gölgelenecektir. Rahibin karısı ve oğlu korkunç bir trafik kazasında feci şekilde ölürler. Bu acı haberi vermek de Jamie'nin annesine düşecektir. Bu olaydan sonra oldukça sarsılan rahip günler sonra kilisede 'korkunç vaaz'ı vererek kaderine kahredecek ve Tanrı'nın olmadığını, her şeyin bir yalandan ibaret olduğunu söyleyecektir. Bu olaydan sonra kiliseden kovulan rahibi Jamie uzun süre görmeyecektir. Yıllar sonra; Jamie ilk aşkını yaşamış, bir müzik grubunda çalmaya gitar çalarak turnelere çıkmaya başlamış ve bir uyuşturucu bağımlısı haline gelmişken eski rahiple tekrar karşılaşırlar. Uyuşturucu bağımlılığı ve sorumsuzluğu yüzünden gruptan atılan Jamie, beş parasız ve hasta bir halde bilmediği bir şehrin sokaklarında dolaşırken Charles'ın gösterisiyle karşılaşır. Elektrik konusunda kendini oldukça geliştiren Charles, artık göz alıcı gösteriler yapıyordur. Gösteriyi izlerken şaşkına dönen Jamie, bir yandan da hastalığa dayanamayarak bayılır. Gözlerini açtığında eski rahibin karavanındadır. Rahiple tekrar yolu kesişen Jamie, uzun bir karar sürecinin sonunda bağımlılığı için elektrikle tedavi olmayı kabul eder. Tedaviden sonra Charles ona bir müzik kayıt stüdyosunda bir iş de bulacaktır. Fakat kısa bir süre sonra Jamie tedavinin yan etkilerini görmeye başlar. Bazen kendini kaybedip koluna kalem saplamaya çalışmakta, bazense çok korkunç rüyalar görmektedir. Zamanla yan etkiler hafiflese de Jamie eski rahibin tedavi ettiği diğer kişilerde de anormallikler olduğunu fark eder. Bazılarında bu etkiler çok daha ileriye gitmektedir, akıl hastalığı ve intiharla sonuçlanabilmektedir. Yıllar sonra tekrar Charles'a rastladığında artık o 'diriliş' isimli seanslar yapmakta ve bu seansa gelenleri elektrikle tedavi etmektedir. Ama Charles'ın bunu inanmamasına rağmen din adı altında yapması Jamie'yi ve eski rahibin daha önce iyileştirdiği kayıt stüdyosunun sahibini şüphelendirir. Bir süre sonra Jamie, Charles'ın aslında çok daha büyük bir şeyin peşinde olduğunu keşfedecektir. Diriliş Konusu Stephen King gibi mükemmel bir yazarın kendisini içine soktuğu durum hem okurlarını üzüyor hem de oldukça fazla şaşırtıyor diyebiliriz. Dünya klasikleri arasında girmiş romanları bulunan, kitapları sürekli beyazperdeye uyarlanan bir yazarın daha fazla para kazanmak için özentisiz her yıl kitap yayınlama çabasını pek anlayamıyorum. Yazarın son zamanlarda çıkan hiçbir kitabı yeterli beğeniyi toplayamadı ve çok sıradan bulundu. Bu yüzden bir ara yazarlığı bırakır gibi oldu fakat yeniden yazmaya başladı. Böyle bir hayal gücü olan bir yazarın bu kadar basit kitaplar çıkartması gerçekten çok şaşırtıcı. Akla gelen tek neden olarak ise yayınevinin baskısı ile kısa sürede roman yazmaya zorlanması diyebiliriz. Diriliş, orijinal adı ile Revival da hayal kırıklığına neden olan Stephen King'in son kitabı. Aslında kitap önceki romanlara bakılınca daha iyi diyebiliriz fakat Stephen King'in son zamanlarda aldığı eleştirilere karşı yaptığı kitabı acayip bir sonla bitirmesi kitabı biraz farklı kılsa da Stephen King'in artık kendi içgüdüsü ile yazmak yerine çevresindeki baskılar ile yazdığının da kanıtı gibi.


21 Eylül 1947 doğumlu olan Dünya edebiyatının yaşayan efsanelerinden biri olan Stephen King kitap ile korkutmayı başarabilen yazar olarak da tanınmaktadır. İlk romanı olan Göz 1974 yılında yayınlanmış ve o günden beri 100'e yakın roman yazmış, romanlarının hemen hepsi beyazperdeye ya da televizyon dizisine uyarlanmış, 200'e yakın kısa hikayeler yazmıştır. Stephen King yazarlık kariyerine daha okul yıllarında başlamıştır. Okul gazetesinde makaleler yazan ve izlediği filmlerden esinlenerek kısa hikayeler yazan Stephen King, İngilizce üzerine Üniversite eğitimini tamamladıktan sonra gazeteci olarak kariyerine başlamıştır. Kısa hikayeler yazarak satmaya başlayan ünlü yazar bu şekilde geçimini kazanmaya çalışmıştır. Mezun olduktan sonra kısa süreliğine öğretmenlik de yapan Stephen King, bu süre zarfında ilk romanı olan Göz üzerinde de çalışmıştır. 1973 yılında ilk romanının kabul edilmesi ile resmen yazarlık kariyerine başladı. Göz kitabını tamamladığında hikayeyi yeterli bulmayıp çöpe atmış fakat eşinin desteği ile üzerinde gerekli düzeltmeleri yapıp yayınlanmasını kabul etmiştir. Daha sonra Korku Ağı romanını kaleme almış fakat istediği başarıyı elde edememiştir. Yazarlık kariyerinin yanında senaryo yazarlığına da yöneldi ve birçok film de televizyon serisinde görev aldı. Aynı zamanda dergilerde yazmaya ve danışman olarak çalışmaya devam etti. Stephen King asıl çıkışını Kara Kule serisinin ilk kitabı olan Silahşör ile yaptı. Kitap ilk başlarda az sayıda basıldı ve bulması oldukça zordu. Fakat okuyanların beğenmesi ve şiddetle tavsiye etmesi ile bir anda en fazla aranan kitap haline geldi. Kısa sürede tüm Amerika'da en fazla satan kitap haline geldi.