İnsanların soylular ve diğerleri diye ayrıldığı bir dönemde, sözde soyluların yaşayışlarından etkilenip, içindeki sesi susturup onlara benzeyen bir adamın ruhsal bir dirilişi anlatılmaktadır. Kitabı okurken bu ruhsal değişimi ayrıntılarıyla görebiliyorsunuz. Katyuşa, iki yaşlı hanımın evinde hizmetçi olarak çalışan, oldukça alımlı ve yüreği iyiliklerle dolu genç bir kızdır. Annesi o üç yaşındayken ölmüştür ve aynı yerde bir tane teyzesi vardır. Katyuşa, hanımlarıyla yaşadığı bu hayatı sevdiği için çıkan taliplerini de her zaman reddeder. Hanımların yeğeni olan Prens Dimitry öğrenim gören yakışıklı bir gençtir. İmkan bulduğu bir zamanda teyzelerinin yanına gider. İlk zamanlar Katyuşa'yı fark etmeyen Dimitry, bir oyun esnasında Katyuşa'nın elini tutar ve heyecanlanır. Sonrasında ise gözü sürekli Katyuşa'dadır. Onunla evlenmesinin imkansız olduğunu bildiği halde ona aşık olmuştur. Bu aşk, saf bir aşktır. Katyuşa da prense aşık olmuştur ancak duygularını hiçbir zaman dile getirmez. Prens o yaşlardayken bazı düşünürlerin sözlerini benimsemiş, toprak mülkiyetine karşı olan, saf sevgiden yana olan bir gençtir. Bu yüzden Katyuşa'ya olan sevgisinin de her zaman öyle saf kalacağını zanneder. Prens, teyzelerinin yanındaki tatili bittikten sonra subay olarak görev yapmaya başlar. Arkadaşlarının davranış ve düşünceleri ondan öyle farklıdır ki herkes tuhaf olanın Dimitry olduğunu söyler. Çevresinin de etkisiyle prensin fikirlerinde ve yaşayışında gözle görünen bir değişim olur. Kadınlara ve hayata bakışı artık tamamen değişmiştir, o da çevresine uyum sağlamaya başlamıştır artık. Bir kaç yıl aradan sonra prens tekrar teyzelerinin yanına gider. Katyuşa onu heyecanla karşılar. Prensin bastırdığı o duygu bir anda yeniden yeşerir ancak günler geçtikçe onun istediği tek şey Katyuşa'ya sahip olmaktır. Derinlerde saklanan duygularını bastırmayı başarır ve herkesin yaptığı gibi onunda sadece zevkini düşünmesinin normal olduğuna kendini inandırır. Bir gece Katyuşa'ya sahip olur ve ertesi gün oradan ayrılırken Katyuşa'nın eline yüz ruble sıkıştırır. Prens gittikten beş ay sonra hamile olduğunu anlayan Katyuşa hanımlarının yanından ayrılır. Bir süre teyzesinde idare eder ve doğum yapınca da kendisine ayak bağı olacağını düşündüğü bebeğinden kurtulur. Sonrasında sürekli iş aramakla vakit geçirir. İş bulur ancak, her bulduğu işte ona rahat vermeyen, sürekli ona asılan birileri olur. Bu sebepten de Katyuşa hiçbir işte devamlılık sağlayamaz. Oldukça güzel ve alımlı olan Katyuşa, ne yazık ki geneleve düşer. Artık insanların sadece zevkleri uğruna yaşadığını düşünür ve kendisini bu yeni hayatının akışına bırakır. Lüks yaşayıp, çok para kazanmak onu tatmin etmeye yeter. Dimitry'i ise çoktan unutmuştur. Prens ise annesinin ölümünden sonra yardımcılarıyla yaşadığı kocaman evinde mutludur. Kendisine göre çevresi ve hayat tarzıyla her şeyin yolunda olduğuna inanmıştır. Evlenip evlenmemekte kararsız kaldığı asillerden birinin kızı olan Missy adlı kızla görüşmekte ve aynı zamanda bitirmeye çalıştığı bir yasak aşkı bulunmaktadır. Bir gün, bir mahkemenin jürisinde görev aldığı için mahkeme salonuna gider. Diğer jüri üyeleriyle tanışma ve sohbet faslından sonra onlara mahkemeyle ilgili bilgi verilir. Nihayet sanıklar içeriye alındığında Dimitry gördüğüne inanamaz. Aradan on yıl geçmesine rağmen Katyuşa'yı tanır. Bir taciri zehirleyip öldürmekle ve parasını çalmakla suçlanmaktadır. Yanında iki sanık daha vardır ve bunlarda kendilerinin suçsuz olduğunu söyleyip bütün suçu Katyuşa'ya atmaya çalışırlar. Uzun süren bir mahkemenin ardından karar aşamasında jürinin toplantı yapması söylenir ve herkes Katyuşa'nın suçsuz olduğuna inanır ancak gözden geçirilmesi gerekilen bazı şeyler unutulur ve Katyuşa kürek cezasına mahkum edilir. Mahkemeden sonra ise unutulan şeylerin farkına varılır ancak elden bir şey gelmez. Prens, Katyuşa'nın yaşadığı hayatı öğrenince kendini suçlar ve yapılan hatayı telafi edebilmek için Katyuşa'ya bir avukat tutmaya karar verir. Karar temyize giderse Katyuşa'nın kurtulabileceğini düşünür. Prensin düşünce dünyası bir anda alt üst olmuştur. Katyuşa'ya yaptığı kötülük aklına geldikçe her şeyden iğrenmeye başlar. Zevk duyduğu her şey ona öyle itici gelmeye başlar ki kimseye tahammül edemez. Görkemli evine, hizmetçilerine, asil arkadaşlarına hatta Missy'e bile. Dimitry Katyuşa ile nasıl görüşebileceğini öğrendikten sonra bütün izin işlerini halleder ve onu görmeye gider. Ancak Katyuşa onu tanımaz. Nihayet tanıdığında ise o da allak bullak olur ancak bunu Dimitry'e belli etmez ve umrunda değilmiş gibi davranır. Dimitry görüşme bittikten sonra ne olursa olsun hatasını düzeltmeye karar verir ve gerekirse Katyuşa ile evlenmeyi düşünür. Ancak bu düşüncesini Katyuşa'ya açıkladığında reddedilir. Prens artık sık sık onu ziyaret eder ve bir yandan da temyiz işleriyle uğraşır. Hapishaneye bu kadar sık girip çıktıkça oradaki kötü gidişatın farkına varır. Masum olan insanların bile orada tutulduğunu görünce onlar için yararlı olmaya çalışır. Her yeni tanıştığı ve suçsuz olduğuna inandığı mahkum için bir şeyler yapmaya başlar. Bu arada da evinden ayrılıp küçük bir otel odasına yerleşir. Dimitry'nin bastırdığı duyguları yıllar sonra açığa çıkar ve kendi kendine düşündüğü her şeyi yapacağına dair sözler verir. Eğer temyiz işe yaramazsa Katyuşa ile Sibirya'ya gitmeye karar verdiğinden öncelikli olarak annesinden kalan toprakları köylülere bırakma işini halletmeye çalışır. Teyzelerinin evlerini de ziyaret eder ve Katyuşa ile geçirdiği vakti düşünür. Aklına bebeği gelir ve Katyuşa'nın teyzesine gidip bebeği sorar ancak kadın ona bebeğin öldüğünü söyler. Dimitry toprak işlerini hallettikten sonra Petersburg'a temyiz işiyle uğraşmaya gider. Artık çok hoşlanmadığı soylu tanıdıklarından da yardım istemek zorundadır. Ancak temyiz reddedilir. Temyizin reddedildiğini Petersburg'dan dönünce Katyuşa'ya haber verir. İkinci bir şans olarak Çar'a af dilekçesi gönderilmiştir. Katyuşa'nın ise evlilikle ilgili fikri hala değişmemiştir. Kendice Dimitry'nin hayatını mahvetmek istememektedir. Bu sebepten de onu hep reddeder. Ancak Dimitry ona yardım etmekten vazgeçmez ve onunla kürek mahkumlarının gittiği Sibirya'ya geleceğini söyler. Sibirya'ya yolculuk vakti gelir ve prens bütün hazırlıklarını tamamlar. Bir araba kiralayıp mahkumların peşinden yola çıkar. Sıcağa dayanamayan bir kaç mahkumun ölümüne şahit olan prens bundan oldukça etkilenir. Kendince valiyi, savcıyı, hapishane müdürünü ve daha birçok yetkiliyi eleştirmeye devam eder. Yolculuktan önce Dimitry, Katyuşa'nın siyasi mahkumlarla kalmasını ayarladığından Katyuşa diğer mahkumlara göre biraz daha şanslıdır. Siyasi mahkumlardan biri olan Simonson, Katyuşa'ya ilgi duymaya başlar. Yeni hapishane de her şey daha berbattır. Sayıca fazla mahkumlara yetmeyen odalar, pis kokular, yerlerde yatan insanlar prensin içini karartır. Katyuşa'yı ziyarete gittiği birgün Simonson ona Katyuşa ile evlenmek istediğini söyler. Dimitry şaşırır, biraz kıskançlıkta duyar ancak Katyuşa'nın kararına karışamayacağını, eğer istiyorsa evlenebileceğini söyler. Eve döndüğünde ise kendini bir boşlukta bulur, artık Katyuşa için yapabileceği bir şey kalmadığını anlar. Dimitry postaneye gittiği gün ise arkadaşından Çar'a sunulan af dilekçesiyle ilgili olumlu bir yanıt alır. Katyuşa artık serbest kalabilecektir. Katyuşa'ya bu güzel haberi vermeye gider. Katyuşa ise Dimitry'e Simonson nereye giderse oraya gideceğini söyler. Dimitry'e bağışla beni diyerek oradan ayrılır. Dimitry, Katyuşa'nın onu serbest bırakmak için Simonson'la evlenmek istediğini anlar. Yaşamaktan yorulmuş halde bir köşeye oturur. Diriliş Konusu Tolstoy Diriliş romanı ile insanların ruhsal olarak nasıl değişebileceğini kusursuz bir şekilde anlatmıştır. Diriliş kitabının ana iki karakteri olan Dimitry bir prenstir. Katyuşa ise Dimitry'nin zengin teyzesinin yerinde çalışan bir hizmetçidir. Dimitry başlarda Katyuşa'ya karşı saf bir sevgi beslese de zamanla çevresine uyarak onu sadece bir anlık zevk olarak görmeye başlar ve ona sahip olup terk eder. Bunun üzerine Katyuşa işten ayrılmak zorunda kalır. Sürekli yeni bir iş arar ama güzelliği başına hep dert olur.


Tomris Uyar'ın aile içi şiddet, evlilik ve aile kurumu, benlik, arayış, pişmanlık temaları etrafında yazdığı sekiz öyküden oluşan Dizboyu Papatyalar'ı, akıcı, şiirsel üslubu ve eleştirel bakış açısıyla edebiyatımızda önemli bir yere sahiptir. Hakların En Güzeli: Daha çocuk denecek yaşta erkek kardeşiyle yalnız kalan genç kız, bir yandan tarlayı çapalamak bir yandan da çocuğu gibi sevdiği kardeşine bakmaktan yorulunca bir ortakçıyla anlaşır. Ortakçı kısa sürede genç kızın eşi olur. Ancak talihsiz kız nedeni bilinmez bir şekilde yatalak kalınca adam Madem yatıyor, tarlada iş göremez artık, bari yatakta iş tutsun. Yüzü hala güzel. Gelenden gidenden bize ne? diyerek eşini pazarlamaya karar verince kayınbiraderi Hüseyin'in tepesi atar ve eniştesini vurarak on yıl hapse mahkum olur. Çıktığında sabıkalı oluşundan mütevellit iş bulamaz ve Taksim'den Beyoğlu'na kadar tüm meyhanelerde, kerhanelerde, sazlarda, pasajlarda, diskoteklerde, uzun saçlı oğlanların dadandığı yerlerde kiralık katil olarak bilinmeye başlar. Yaşı kırkı bulunca da öldürme kararı verirken duygusallaşmaya başlar. Artık tek beklentisi çalıştığı çay ocağının ruhsatını alabilmektir. Emekli Albay Halit Akçam'ın İki Günü: Bir zamanların haşarılıklarıyla ünlü Keş Halil'i, şimdinin apartman yöneticisi, Emekli Albay Halit Akçam o sabah her zamankinden farklı olarak kaygısız ve keyifli olarak uyanır. Bir süre dışarıyı seyrettikten sonra giyinip tıraşını olduktan sonra eve gündelikçi geleceği için kendini dışarı atar. Beşiktaş'taki bir kahvede çayını, ardından da iki duble votkasını içtikten sonra Harp Okulu'ndan sınıf arkadaşı Avukat Salim'in yazıhanesine uğrar. Salim Bey uzun zamandır görmediği arkadaşını bırakmaz ve diğer arkadaşları Deli Necdet, Muhallebi Enver, Ölü Haldun ile her cuma buluştukları yere götürür. Gün içinde şekilden şekle giren duyguların ağırlığıyla içtikçe içen Halit Bey, şarkı söyleyen kadını eski aşkı Nuran'a benzetir. Ertesi gün gazeteler, Halit Akçam'ın tam assolist Nereden Sevdim O Zalim Kadını'nı söylerken tabancasını ateşlediğini ve uzak masaların birinde oturan bir adamı öldürdüğünü yazmaktadır. Yaz Suyu: Bir haziran günü köyünden ayrılıp İstanbul'da yeni bir hayata başlamak üzere Bandırma Eksperiyle yola çıkan Aydın, yolculuğu esnasında oldukça girişken, konuşkan, sağ bacağı aksayan, enstitüde çiçek-şapka bölümünde öğrenci olan genç bir kadınla tanışır. Yolculuk sonunda birbirlerinin adreslerini alan çift iki yıl boyunca mektuplaşır. Bu mektuplaşma kısa bir süre sonra askere giden Aydın'a iyi gelse de amacı genç kadınla evlenmek değildir. Askerlik dönüşünde garsonluk yapmaya başladığı Kumkapı'daki meyhaneden izin alıp kıza durumu açıklamak üzere Kırkağaç'a gider ancak bir dizi yanlış anlaşılmalar silsilesinin ardından İstanbul'a nişanlı olarak döner. Nikah memurunun karşısına çıktığında bile birinin gelip bu yanlış anlamayı düzelteceğini uman Aydın, evliliğinin beşinci yılında bile hala yaşadığı oldubittiyi anlamlandırmaya çalışmaktadır. Şen Ol Bayburt: Babası Yüzbaşı Mehmet Bey'in tıpkı Çalıkuşu'ndaki gibi öncü bir Türk kadını olmasını istediği için ismini Feride koyduğu kızı, anne ve babasını kaybetmesiyle Park Oteli'n, Pera Palas'ın, Rejans'ın ardından tüm Beyoğlu'nun aranan ismi haline gelir. Darülfünun'da müderris olan babasının aksine hükümet tabibi olmaya karar veren Behçet Bey'in İspanyol Feride lakaplı bu kadınla evlenmesi üzerine aile, oğullarıyla tüm ilişkilerini keser. Behçet Bey'in gittiği yerlerdeki sosyalist konuşmaları üzerine sürekli farklı şehirlere sürülen çift, en son emeklilikleri de ellerinden alınmış olarak Bayburt'ta kalır. İçinde bulundukları durum karşısında sessizliğe gömülen Behçet Bey'in aksine Feride Hanım çareyi, babasından kalan yetim aylığını alabilmek için kağıt üzerinde Behçet Bey'den boşanmakta bulur ancak çevrelerinde kimse kalmadığı için nişanlılarken henüz çocuk olan komşusunun kızını şiddetli geçimsizlik hususunda yalancı şahitlik yapması için ikna etmesi gerekmektedir. Dizboyu Papatyalar: Şermin, oğlu Hasan iki yaşındayken banka müfettişi olduğundan sık sık Ankara dışına gitmek durumunda kalan Orhan'la evlenmiş bir kemanisttir. On beş yıllık mutlu aile tablosuna rağmen çıktığı turnelerde istediği, özlediği kalabalığı bulamaması, okul sıralarındayken hayalini kurduğu ideallerin halkla bir türlü bütünleşememesi yüzünden kalbi artık Ankara ayazı gibi soğuktur mesleğine ve insanlara karşı. Sığındığı alkol bile derman olamamıştır acısına. Mart oyunun son pazar günü her zamanki alışkanlığıyla konyağını içerken gözüne gazetedeki dizboyu papatyalar yazan bir reklam ilişir. Dizboyu papatyaların ne anlama geldiğini sorar kendine. En son şu anlama geldiğinde karar kılar: "Seni seviyorum, hadi hoşça kal, bir gün o kıyı kahvesinde yanına çöküp dostça iki kadeh içebilme isteğim baskın geliyor. Böyle düşünerek paltosunu kapıp tabutu olarak gördüğü kemanını ardında bırakarak evden ayrılır. Her bir köşesi devlet eliyle yapılan bu kent, onun gibi içlerine bir çığlık gibi tıkılı kalanlar için değildir çünkü. Ömür Biter Yol Biter: Müzeyyen henüz bir yaşındayken annesi Mübeccel tarafından terk edilir. Yalnız kalan baba, kızına bakılsın diye yeniden bir evlilik yapar ancak yeni eş kurgulardaki stereotipik üvey anne örneğidir. Okutulmayan Müzeyyen 13 yaşında rejide çalışmaya başlar. Orada akşamları peşinden ayrılmayan Hasan'a aşık olur ya da öyle olduğunu zanneder. Rejiden ayrıldıktan sonra temizlik için evine gittiği doktor tarafından tecavüze uğrar ve hamile kalır. Doktor çocuğu aldırtır ve ondan kurtulmak için çalıştığı hanın çaycısı olan, akşamları küçük bir meyhane işleten adama Müzeyyen'in yaptığı yemekleri övüp durur. Meyhanede meze hazırlama görevini üstlenen talihsiz kadın da ne olursa olsun eve dönmemek için adamla evlenir. Meyhaneciden olan kızına annesinin ismini verip hayatına devam eden Müzeyyen, kocasının aniden kayıplara karışmasının ardından bir mobilyacıyla ikinci evliliğini yapar. Yeni eşinden fiziksel ve psikolojik şiddet gören kadın, Almanya'da yaşayan kızının daveti üzerine her şeyi bırakıp kızının yanına gitmeye karar verir. Ancak önünde bir engel vardır. İlk kocasının kaçıp gitmesine neden olan elli bin liralık vergi borcu Müzeyyen'in üzerine kalmıştır. Bunun için Hesap Uzmanı Cengiz Bey'den yardım isteyen Müzeyyen, adamın yardımlarının karşılığını ödeyebilmek için elli yaşını aşmış haliyle ondan vesika temin etmesini rica eder. Limanda: Gençliğini ve ününü yitirmeye başlamış bir aktör olan İzzet Bey çekimleri Bandırma'da yapılacak olan yeni filmi için, evini güvendiği insanlara pansiyon olarak açan altmış yaşlarındaki Meliha Hanım'ın evine yerleşir. Yaşına rağmen oldukça hayat dolu olan Meliha Hanım'ın aksine İzzet Bey, yeni filmde babalık diye seslenilen bir fabrikatörü oynayacak olmanın, biten evliliğinin, göremediği kızının, halkı kandırarak genç kızlara boş umutlar vaat eden Yeşilçam filmlerinde yer almanın sıkıntısını üzerinde taşıdığı için yorgundur. Aykırı Dal Üstüne: Sevdiği erkeği kaybedince nikahsız doğan kızı Gülten'le yanına sığındığı kırk yıllık hanımını ölüm anına dek terk etmeyen Hatçe Hanım, tüm aksiliklerine rağmen velinimetine olan görevini sonuna kadar yaptığı için gururludur. meyhane öyküsü bu kitapta değil sanırım özette göremedim yoksa eklemediniz mi? 22-04-2022 23:16 tomris uyar'ın dizboyu papatyalar adlı bu kitabında çeşitli hikayeler var. kitapta yer alan yaz suyu adlı hikayede aydın bir gün vapurla seyahat ederken bedensel engeli olan bir kızla tanışır. aralarında daha sonra mektuplaşmalar başlar. kız aydın'ı sevmektedir ancak aydın için bu durum söz konusu değildir. aydın bir gün kızın köyüne gider. yanlış anlaşılmalar sonucunda aydın kendini bu kızla evlenmiş olarak bulur.


Polisiye romanların efsane ismi olan Agatha Christie'nin Türkiye'de yazdığı roman olan Doğu Ekspresinde Cinayet romanı okurlara kusursuz bir cinayet planı sunuyor. Agatha Christie 1933 yılında Türkiye'yi ziyaret etmiş ve burada gördüklerinden etkilenecek İstanbul'daki Pera Palas Otel'de İstanbul'dan Londra'ya kadar giden Doğu Ekspresi'ni kullanarak Doğu Ekspresinde Cinayet kitabını yazmıştır. Her zamanki gibi kitabın ana kahramnı olan ünlü dedektif Hercule Poirot İstanbul'u ziyaret etmiş ve acil olarak geri dönmesi gerekmektedir. Trenin sahibi olan Bay Bouc yakın arkadaşıdır. Tren'in özel bölümünde hiç yer yoktur fakat Bay Bouc'un ısrarı üzerine Poirot'a yer açılır ve böylece Poirot da trende yolculuk eder. Poirot'un trende olduğunu gören zengin Bay Rachett ona iş teklifinde bulunur. Son zamanlarda oldukça fazla ölüm tehditleri almaktadır ve Poirot'dan onu koruması ve mektupların kaynağını bulmasını ister. Fakat Poirot bu tarz basit davaları kabul etmez ve adamı ret eder. O gece Poirot'un uykusunu bölen bir dizi olay yaşanır. Bay Rachett kabus görmüş ve yardım zilini çalmıştır, biri kompartımanında birini gördüğünü şikayet etmiş, birisi gürültülü olarak lavaboya kullanmaya gitmiştir. Sonunda gürültüler durur ve Poirot uyuyabilir. Sabah olduğunda kimse Bay Rachett'e ulaşamaz. Kompartıman kapısı açıldığında Bay Rachell'in cesedini bulurlar. Bunun üzerine Bay Bouc Poirot'dan olayı çözmesini ister. Arkadaşının isteği üzerine de Poirot soruşturmayı kabul eder. Tam da bu sırada tren karlar nedeni ile yolda kalmıştır. Poirot yollar açılıp polis devreye girene kadar olayı çözmesi gerekmektedir. Poirot arkadaşı Bay Bouc ve doktor ile birlikte ip uçlarını toplamaya başlar. Doktora göre kurban gece yarısı ile 2 arasında öldürülmüştür. Kurbanın saati de tam 1:15'de durmuştur. Bu yüzden 1:15'i ölüm saati olarak kabul ederler. Kurban toplam 12 kez bıçaklanmıştır. Dahası ses çıkartmaması için onun öncesinde zehirlenmiş ve uyanması engellenmiştir. Odada yanık bir mektup ve üzerinde H harfi olan bir mendil bulunmuştur. Poirot, yanan mektuptan özel bir yöntem ile kurbanın asıl adının Rachett olmadığını, Cassetti olduğu çıkartır. Cassetti beş yıl önce bir çocuk kaçırma ve öldürme suçlusudur ve ortadan kaybolmuştur. Çocuğun ölmesi sonrası anne ve baba acıya dayanamayıp ölmüş, suçlu sayılan hizmetçi gururuna yenik düşüp intihar etmiştir. Dahası anne ölürken hamiledir ve doğmamış çocuk da ölmüştür. Bir anlamda Cassetti 5 kişinin ölümünden sorumludur. Poirot ilgili bölümdeki kişileri sorgulamaya başlar. Hepsinin birbirinden farklı hikayeleri vardır ve daha da ilginci bazılarının direk olarak ölen kızın ailesi ile ilişkisi bulunmaktadır. Bu da şüpheleri onların üzerine kaydırır. Zamanla yeni ip uçları bulunur. Gece odasında birinin olduğu iddia eden kadının odasında bir kondüktör elbisesinin düğmesi bulunur fakat bu mevcut kondüktörün elbisesinden kopmamıştır. Daha sonra bu elbise de bulunur. Katil kondüktör elbisesi ile cinayeti işlediği ortaya çıkar. Bir tane pipo temizleyicisi bulunur ve ilgili bölümde sadece bir kişi pipo içer fakat temizleyici ona ait değildir. Üzerinde H harfi bulunan mendil sadece bir kişiyi işaret eder ama mendil onun değildir. Poirot tüm delilleri değerlendirir ve tüm kişileri sorguladıktan sonra ilgili bölümdeki tüm yolcuların toplanmasını ister. Katili bulmuştur ve katili herkese açıklayacaktır. Bu kadar karmaşık ip uçlarından katilin çıkartılması herkesi şaşkına çevirir. Poirot tüm yolculara neden ona sürekli yalan söylediklerini sorar. Ona göre katil tüm yolculardır. Hepsinin ölen çocuğun ailesi ile bir ilişkisi vardır ve birlik olup kusursuz bir plan yaparak kurbanı öldürmüşlerdir. Hepsi toplam 12 kişidir ve bu yüzden vücutta 12 bıçak izi vardır. Hepsi sırası ile intikamlarını almışlardır. Poirot'un uyuyamadığı gece bilerek gürültü yapmışlar ve üzerlerindeki şüpheyi kaldırmayı amaçlamışlardır. Sorgularda farklı ip uçları sunarak olayı daha fazla karmaşık hale getirmeye çalışırlar ama başarılı olamazlar.


Romanın kahramanı on beş yaşında hasta bir çocuk. Dizindeki bu hastalık yedi yıldır onunlayken göstermediği doktor kalmaz. Bacağının komple kesilmesi gerektiğini söyleyenler de vardır, üzerine basma baston kullan diyenler de. En son hava değişimi ve farklı ortam görmesine karar verilir. Çocuk, akrabaları olan paşanın evine gider. Orada kaldığı günlerde Paşa'ya her gece kitap okur. Paşa'nın çocuktan dört yaş büyük kızı Nüzhet ile de çok sık vakit geçirir öyle ki bu samimiyet artar ve aralarında gizli ve adı konmamış bir ilişki peyda olur. Ancak Nüzhet'i Doktor Ragıp adında bir adam ister. Nüzhet her şeye çok gülen ve umursamayan bir kızdır. Bu yüzden evlilik meselesini de çocuğa hep umursamaz bir tavırla açıklar. Doktor Ragıp bir gün Paşa'ların evine yemeğe gelir. O gece çocuğa hastalığıyla ilgili sorular sorar ve üzüldüğünü belli eden hallere bürünür. Paşa o geceden sonra çocuğa Doktor Ragıp nasıl biri, bir kadını mutlu edebilir mi diye sorar. Çocuk Ragıp'ı kötüler ve Nüzhet'i mutlu edemeyeceğini söyler. Yengesi bu duruma sinirlenir ve ikisinin yakınlaşmasını engellemek için Nüzhet'i karşısına alıp çocuk hakkında kırıcı sözler söyler. Çocuğun hastalığının bulaşıcı olabileceğini bunun mikrop olduğunu ve yakınlaşmamasını anlatır. Bütün eşyaları kaşık çatalı bile ayrı ayrı kullandıklarından bahseder. Tüm bunları çocuk duyar ve o evden ayrılmaya karar verir. Paşa ertesi gün gitmesine izin verir ancak ertesi gün de çocuğun annesi çıkıp gelir. Birkaç günde öyle geçer. Kendi evlerine geçtiklerinde bacağındaki ağrı artar. Apar topar hastaneye götürülen çocuk, operatörün kesin kararıyla dokuzuncu hariciye koğuşuna yatırılır. Çünkü bir türlü ameliyata ikna olmuyordur. Operatör de ona hastaneye yatarsa iyi bir tedaviyle kurtulabileceğini söyler. İlk gece çocuk korkudan bir atak geçirir. Sonraki geceler daha kolay geçer. Pansumanları küçük ameliyatları ve beğenmediği yemeklerle günler geçer. Annesi ve arkadaşı sık sık ziyaretine gelir. Paşa'nın felç geçirdiğini Nüzhet'in ise Doktor Ragıp ile nikahlandığını öğrenir. Tedavisi bittiğinde artık tamamen iyileşir. Bacağının kısalması dışında hiçbir sorun kalmaz ve hastaneden taburcu olur. DEĞERLENDİRME Kitap hakkında kiminle konuşsam ne kadar hüzünlü olduğundan bahsettiler. Peyami Safa, hasta bir insanın yaşayabileceği tüm duyguları, bunalım ve sorgulamaları başarıyla satırlara işlemiş. Kahramanımızın hastalıkla mücadele ederken aşkla da tanışıyor. Nüzhet ona hem ilaç hem de daha fazla yara oluyor. İyileşme umudunun yanında bir uzvunu kaybetme korkusuyla cebelleşiyor. Ve tüm bu yoğun duygular ne insanı sıkacak kadar ağır kelimelerle anlatılıyor ne de üstün körü değiniliyor. Öyle ki okurken insan kendini çocuğun yerine koyup acıyı kendi yaşıyor gibi hissedebiliyor. Hastalık konulu kitapların birçoğunun acıma duygularını esas aldığını düşünüyordum. Ancak Safa'nın kitabındaki gizli ayna okumayı bitirdiğimde görünür oldu. Onun da dediği gibi İnsan hastalanır ve ölür mesele bu kadar basit. Dil ve üslup açısından bakacak olursak yazıldığı dönemin dil ağırlığı elbette var. Benim okuduğum yayında tamamı günümüz Türkçe'sine çevrilmek yerine birçok kelimeye dipnot vererek açıklaması yazılmıştı. Ayrıca samimi üslupta yazılmış kahraman bakış açısıydı. Ahmet Hamdi Tanpınar'ın bu eser ile ilgili olan sözleriyle değerlendirmemi özetleyeyim istiyorum. Acının ve ıstırabın yegane kitabı. Yazan: Leyla Nur Sarı Dokuzuncu Hariciye Koğuşu Konusu Türk edebiyatının usta kalemlerinden biri olan Peyami Safa'nın en fazla beğenilen ve ilgi gören kitabı olan Dokuzuncu Hariciye Koğuşu okurlarına hüzünlü bir hikaye sunan bir otobiyografidir. Dokuzuncu Hariciye Koğuşu kitabı öncelikle yalnız ve hasta bir çocuğun ıstırabını, çocukça aşkını, mutlu olmak isteyen bir genç kızın temiz sevgisini anlatmaktadır. Bir gün hasta çocuk yine diz pansumanı olmak için hastaneye gitmişti. Dizindeki sargı bezini çıkardıklarında acıyla irkilip, durumunun ne kadar kötüye gittiğini görmüştü. Çocuk bahçeye çıktı, ağaçlara baktı ve ağaçların sıhhatini bile kıskandı. Sonra eve gitti, evde kimse yoktu. Her zamanki gibi alt katta kimse yoktu. Annesinin rahatsız olabileceğini düşündü. Az sonra annesi elinde poşetlerle geldi. Çocuğa doktorun diziyle ilgili ne söylediğini sordu. Çocuk annesini üzmemek için doktorun söylediklerinin aksine bir daha muayene olması gerektiğini, ameliyatın ise belli olmadığını söyledi. Yemek yemeye gittiklerinde ikisi de konuşmuyordu. Çocuk sessizliğini bozarak ertesi gün Erenköy'e gideceğini söyledi. Mithat Bey'e dizini göstereceğini olmasa başka operatörlere de göstereceğini söyledi. Ertesi gün çocuk uzaktan akrabası olan Paşanın evinde kalmaya gitti. Paşa uzaktan akrabası olan bu çocuğu çok seviyordu. Geceleri çocuk, Paşa'ya kitap okuyordu. Paşa'nın bir de kızı vardı adı Nüzhet'ti. Çocuk bu kıza karşı bir şeyler hissediyordu. Paşa çocuğa diziyle ilgili sorular soruyordu. Nüzhet'te ona gelip kendine kitaplar getirmesini söyledi. Paşa ise çocuğa Doktor Ragıp adlı kişiye de görünmesi gerektiğini söyledi. Nüzhet çocuğun yanına gelerek dışarı çağırdı. Bu durum Paşa'nın hoşuna gitmeyeceği için çocuk buna aldırış etmedi. Nüzhet babasının uykuya daldığını ve artık konuşmaları gerektiğini söyledi. Dışarı çıktıklarında Nüzhet, çocuğa Doktor Ragıp'ın kendisini istediğini söyledi. Bu meselenin artık çok büyüdüğünü herkesin bunu konuştuğunu anlattı. Bunların karşısında çocuk ağzını açmayarak ciddi bir tavır takındı. Nüzhet ona ''ne ciddi bir adamsın '' diye takılarak cevap verdi. Çocuk bu konuda konuşmayı istemiyorum diye karşılık verdi. Nüzhet ise doktorla evlenmek istemediğini söyledi. Çocuk bunu duyunca Nüzhet'in ona aşk teminatı verdiğini anladı. Aslında Nüzhet 19 kendisi ise 15 yaşındaydı. Çocuk Nüzhet'e hastalığını pek anlatmıyordu. Gece yatağa girdiğinde hem hastalığını hem de, Nüzhet'i düşünüyordu. O gece Nüzhet çocuğun odasına girdi ve onun uyumadığını görünce ona ''neden uyumuyorsun'' diye sordu. Çocuk Doktor Ragıp meselesini düşünüyordum, moralim bozuk diye karşılık verince; kız üstüne bile alınmadan havadan sudan konuşmaya başladı. Nüzhet ona git uyu derken avucuyla çocuğun başına dokundu , o an çocuk Nüzhet'i kendine çekip öptü. Nüzhet'te bunun üzerine odayı aniden terketti. Ertesi gün çocuk yine hastaneye gitti. Doktor ona hastaneyi gezdirirken taze kadavraları gördü ve Hamlet oyunundaki Yorik'i hatırladı. O gün operatör onu muayene etmedi fakat; çocuğun bastonla yürümesi gerektiğini dedi. Eve geldiğinde Nüzhet, Paşa ve karısı hararetli şekilde tartışıyorlardı. Çocuğu görünce, bir şey yokmuş gibi davrandılar. Fakat evin hizmetçisi Nurefşan, Doktor Ragıp konusunda konuştuklarını söyledi. Çocuk bunu Nüzhet'e sorduğunda Nüzhet bunu yalanladı. Çocuk gün geçtikçe üzülüyordu. Gittiği doktorlar ise bacağını kesilmesini uygun görüyorlardı. Paşa'ya gidip artık köşkten ayrılmak istediğini bahane olarak ise kendi mahallelerindeki pansumancıların daha iyi olduğunu söyledi. Paşa bu teklifi isteksizce kabul etti. Birkaç gün sonra çocuğun annesi köşkte kalmaya gelince çocuk, gidişini erteledi. Akşam yemeğe Ragıp ve annesi geldi. Gerçekten Nüzhet'le Ragıp meselesi ciddiye biniyordu. Ragıp, uzun sarı saçlı ve Slav burnuna sahip bir adamdı. Çocuk bu adamı görmeye dayanamıyordu. Son gittiği doktor ise 3-5 kez ameliyatla bacağının kurtulacağını söyledi. Bunun için bir kaç ay hastanede kalması gerekti, hasta çocuk dokuzuncu hariciye koğuşunda kalıyordu. Artık çocuğun psikolojisi bozulmuştu, bayılıyor ve Nüzhet'in adını sayıklıyordu. Nüzhet kim? diye sorulunca, bilmiyorum diyordu. Gerçekten hatırlayamıyordu, sinirleri oldukça gerilmişti.


Domates Saçlı Kız, yetiştirme yurdunda büyüyüp on yaşlarında annesine kavuşan bir kızın yaşamını konu alır. Yeni hayatına uyum sağlayamayan kız sonunda dedesi sayesinde kendisinin de ailesinin bir parçası olduğunu hisseder. Komik ve hüzünlü olayların bir arada bulunduğu kitap, eğlenceli resimlerin yanı sıra kötü örnek oluşturabilecek olay ve davranışlar da içerir. Kitap, geveze kargalar ve üç adamla başlar ve onlarla sona erer. Her bölümde kargaların konuşmaları yer alır. Kargaların konuşmaları en sonunda üç adamın, kargaların birbirleriyle geçinememelerine rağmen birbirlerinden ayrılmamalarının nedenini anlamalarını sağlar. Çürük Yumurta Kenti'nin en geveze canlıları Tiktak ve Tıktık adındaki kargalardır. Bu kargalar o kadar gevezedir ki kentteki insanların akıl sağlıklarını bile bozarlar. Bir gün yaşlı bir adam bu kargaların bu kadar çok ne konuştuklarını merak eder. Kargalardan birini takip edince de evlerden dergiler, gazeteler aşırarak konuşmak için malzeme topladıklarını görür. Yaşlı adam, eski bir gazeteci ve onun Kargalog arkadaşıyla kargaları gözlemlemeye devam eder. Kargalar o gün, bir çocuğun bir dergide yayımlanan yaşamöyküsünü okumaya karar verirler. Üç adam da kargaların konuşmalarını dikkatle dinleyerek not alırlar. Birinci Bölüm Güneş, yetiştirme yurdunda kalan bir kızdır. İp örmeyi çok sever, her yeri ve eşyayı örme ipleriyle süsler. O gün yetiştirme yurdunun kermesi vardır. Çocuklar kendi tezgahlarını hazırlar, yaptıkları ürünleri dizerler. Güneş de ip örerek yaptığı bilekliklerle doldurur tezgahını. Kermes başlayınca küçük bir kızla annesi gelirler. Güneş'in tezgahı dikkatlerini çeker. Güneş küçük kızı etkileyince isimli bir bileklik almaya karar verirler. İkinci Bölüm Küçük kız ile annesi bilekliği alıp giderler. Güneş'in bir haftadır sıkça gördüğü eteği güvercinli kadın gelir. İki bileklik alıp Sulak Anne'nin yanına gider. Sulak Anne Güneş'i çağırır. Eteği güvercinli kadın Güneş'e artık bir yuvası olacağını söyleyerek sarılır. Güneş tezgahına yaklaşan müşteri sayesinde yanlarından kaçar. Üçüncü Bölüm Bir süre sonra müdire hanım Güneş'i odasına çağırır. Eteği güvercinli kadın da müdire hanımın odasındadır. Müdire hanım Güneş'e, eteği güvercinli kadının onun annesi olduğunu söyler. Güneş evlatlık alınmak istemediğini söylese de boşunadır. Çünkü eteği güvercinli kadın yani Mine Hanım, Güneş'in gerçek annesidir. Müdire hanım Güneş'i, yarın yeni evine gideceği için bu akşam toparlanmasını söyleyerek bahçeye gönderir. Dördüncü Bölüm Güneş bahçeye çıkıp tezgahının başına oturur. Yeni hayatının nasıl olacağını düşünerek ağlamaya başlar. Arkadaşları durumu öğrenince başına toplanırlar. Onu, yeni hayatının çok daha güzel olacağına ikna etmeye çalışırlar. Arkadaşlarının desteği Güneş'i biraz rahatlatır ve odasına gidip uyur. Akşamüstü odaya gelenlerin sesleriyle uyanır. Bütün arkadaşları Güneş'e veda partisi için hazırlık yapar. Beşinci Bölüm Arkadaşları Güneş'e fotoğraf makinesi hediye ederler. Sulak Anne yaptığı pastayı getirir. Güneş'in yurttaki son gecesi geçirdiği en eğlenceli gece olur. Altıncı Bölüm Güneş ertesi gün toparlanır, onu almaya gelen annesiyle birlikte yeni evine gider. Yolda babasının gerçek babası olmadığını ve bir üvey abisinin olduğunu öğrenir. Yedinci Bölüm Yeni evinde ilk günü pek iyi geçmez. Kendini yalnız hissedince arkadaşlarını hatırlar. Gölgelerle oynar, annesiyle arasının nasıl daha iyi olabileceğini düşünür. Sekizinci Bölüm Annesi evde yalnız kalmaması için Güneş'i de iş yerine götürür. Gününün çoğu orada oyalanarak geçer. O akşam babası eve geç gelir. Dokuzuncu Bölüm Babasıyla annesi kavga edince Güneş, annesinin onu neden yurttan aldığını anlar. Kendini çok kötü hisseder. İş yerinde de patronu annesini azarladığı için artık evde kalmaya başlar. Onuncu Bölüm Güneş evde yalnız kalınca komşularının kızı Aysu onu dışarı çağırır. Böylece Güneş, mahalledeki çoğu kişiyle tanışır. Dilek de onlardan biridir. On Birinci Bölüm Dilek ve dedesi dereye balık tutmaya giderler. Güneş de onlarla vakit geçirir. Eve dönünce annesiyle konuşur ve annesinin sevgisini biraz da olsa hisseder. On İkinci Bölüm Bir gün komşuları toplanıp Güneş'i görmeye gelirler. Güneş'in her gün, annesi yokken sokağa çıktığını ve daha pek çok kötü şey söylerler. Güneş o gün yeniden yurda dönmek ister. On Üçüncü Bölüm Akşama yine annesiyle babası onun yüzünden kavga edince Güneş dayanamaz. Zaten onun eve gelişinden kendisi de dahil kimse mutlu değildir. Evin boş olduğu bir anı değerlendirip yurda döner. Ama orada kalmasına izin vermeyeceklerini bildiği için arkadaşlarıyla görüşüp Sulak Anne'nin evine gitmeye karar verir. On Dördüncü Bölüm


İspanya'nın bir köyünde elli yaşlarında, uzun ve ince yapılı Kesada adında bir köylü yaşamaktadır. Kesada, konağında gece gündüz demeden eski zaman şövalyelerini konu alan kitaplar okur. Okuduğu kitaplardan çok etkilenen Kesada şövalye olmaya karar verir ve kendine Don Kişot adını verir. Kılıç, kalkan ve at gibi şövalyeliğin olmazsa olmazlarını tamamlayan Don Kişot ertesi sabah hemen yola çıkar. Don Kişot atıyla doludizgin giderken bir hanla karşılaşır ve burayı kale zanneder. Kaleyi ele geçirmesi gerektiğini düşünür ve atını kaleye doğru sürer. Hancı durumu fark eder ve Don Kişotu karşılar. Hancı şakacı birisidir ve Don Kişotla alay edip, eğlenir. Don kişota şövalye olması için yanında çokça para, yara merhemi ve bir uşağının olması gerektiğini söyler. Don Kişotla alay eden hancı ona bir zırh giyme töreni hazırlar. Don Kişot artık kendini şövalye olarak görmektedir ve eksiklerini tamamlamak için köyüne döner. Köyde Sanço ismindeki bir köylüden onun seyisliğini yapmasını ister ve ona emeklerinin karşılığında bir ada hediye edeceğini söyler. Biraz saf olan Sanço bu teklifi hemen kabul eder. Don Kişot eksiklerini tamamlar ve Sançoyla birlikte köyden ayrılırlar. Yolda yel değirmenleriyle karşılaşırlar. Don Kişot onların dev olduğunu savunur ve savaşacağını söyler. Sanço her ne kadar onların sadece yel değirmeni olduğunu söylese de Don Kişot onları dev olarak görür ve saldırır. Yel değirmeninin kanadı Don Kişot'a ve atına çarpar. Sanço hemen efendisinin yanına koşar ve onu yerden kaldırır. Tekrar yola koyulan Sanço ve Don Kişot buldukları bir çayırda dinlenmeye karar verirler. Onlar yemeklerini yerken birkaç katırcı, onların atlarındaki yükleri çalmaya çalışır. Don Kişot hemen kılıcını çeker ve katırcıların üzerine yürür. Ancak onlarla savaşamaz ve ağır bir şekilde yaralanır. Buldukları ilk hana giren Don Kişot ve Sanço, hancı tarafından tedavi edilir. Kendini daha iyi hissettiğinde yola çıkmak için hazırlanan Don Kişot hancının para istemesi üzerine şövalyeler para vermez der ve hemen uzaklaşır. Ancak Sanço kaçamaz ve hancının arkadaşlarından ağır bir şekilde dayak yer. Hancının elinden kaçmayı başaran Don Kişot ve Sanço başka maceralara doğru yollarına devam eder. Don Kişot ve Sanço yolda giderken bir atın üzerinde prenses görürler ve Don Kişot Sançodan gidip onu selamlamasını ve Don Kişotun emrine amade olduğunu söylemesini ister. Sanço hızla düşesin yanına gider ve Don Kişotun söylediklerini aynen yerine getirir. Don Kişotun maceralarından bazıları kulağına gitmiş olan düşes gülmemek için kendini zor tutar ve biraz eğlenebileceğini düşünür. Kocası dük ve düşes hemen bu olayı bir fırsata dönüştürürler ve kendilerine eğlence çıkarırlar. Dük, Don Kişot gibi bir şövalyeyi şatosunda ağırlamaktan büyük gurur duyacağını söyler ve onları davet eder. Don Kişot, asillerin isteğini reddetmez ve misafir olmayı kabul eder. Sanço ve Don Kişot şatoda çok iyi ağırlanırlar, Dük ve Düşes her gün bir eğlence düzenler ve Don Kişotla eğlenirler. Dük Sanço'ya bir ada verir ve onu vali tayin eder. Ancak Sanço valiliğe katlanamaz ve köyüne geri dönmek ister. Dük ve Düşes, Don Kişota bir oyun daha oynar ve onun Sanson Caranso adında bir şövalyeyle düello yapmasını isterler. Düelloyu kazanan bir diğerinin isteğini yerine getirecektir. Sanson düelloyu kazanır ve Don Kişotun evine dönmesini ve kılıcını bırakmasını ister. Düelloyu kaybeden Don Kişot, Sanço'yu da alıp köylerine doğru yol alır. Don Kişot bu insanların kendisiyle alay edip eğlendiklerini anlar. Don Kişot konağına varınca şövalyeliğin kendisine göre olmadığını anlar ve her şeyden elini ayağını çeker. Hasta olup yatağa düşer. Sançonun tekrar maceralara atılma isteğini yerine getiremez ve elinde neyi varsa hepsini yakınlarına bırakır ve hayata veda eder. Don Kişot Kitap Özeti Bir zamanlar İspanya'nın eski Mança eyaletinde Senyör Kesada isimli bir toprak sahibi yaşarmış. Senyör Kesada'nın tüm ailesi kırkını aşmış bir kahya kadın, henüz yirmili yaşlarda bile olmayan bir kız yeğenmiş. Senyör Kesada artık emekli sayıldığı için çok fazla boş vakti bulunurdu. Bu boş vakitlerinde şövalye kitapları okur, onlara özenirdi. O kadar çok şövalye kitabı okumuştu ki kitaplarda yazan tüm şövalyelik kurallarına hakim sayılırdı. O kadar çok okudu ki bu şövalye kitaplarından bir zaman sonra artık kendisini devler ülkesinde Şövalyeler içerisinde olan bir ülkede yaşadığını sanmaya başladı. Tabii ilk yapacağı iş kendisini donatmak oldu. Tavan arasında bulduğu eski püskü bir zırh ve alt kısmı yok olmuş bir miğfer buldu. Günlerce zırhı tamir etmek, parlatmak için uğraştı. En sonunda bunu başardı da ancak miğfer için aynı şeyi söylemek mümkün değildi. Yarısı olmayan miğferi tamir etmek için karton kullandı. Günlerce çalıştı. Ancak küçük bir deneme yapması sonucunda günlerce çalıştığı miğfer parçalara ayrılmıştı. Bir sonraki denemesinde yine tamir etti ancak bu defa denemedi. Son olarak bir at bulmak kalmıştı. Ahırında bulunan bir deri bir kemik atına Rosinante adını taktı. Cılız hayvanı kendisi bir küheylan gibi görüyordu. Evet atını da hazırladığına göre şövalye olmaya hazırdı. İlk yolculuğuna koyuldu. Tam bir gün boyunca gezip dolaşmış ve çok yorulmuştu. Üstelik yolda kendisini görenler gülüyordu. Bu duruma kızsa da henüz bir şey yapmıyordu. Dinlenmek üzere bir hana geldi. Orada da yine kendisine gülen hanımları gördü. Tam atından inip cevaplarını verecekti ki hancı geldi. Hana girdikten sonra kendisine yemek getirilmesini söyledi. Ancak miğferinden dolayı yemek yiyemiyordu. Yine gülünç bir duruma düşmüştü. Sabah olunca handan çıkmak istedi. Ancak ahır da atının yanında birilerini görünce sinirlendi ve suçsuz bir adamın üstüne saldırarak cesaretini ispatladığını düşünüyordu. Sonunda bir düşmana rastlamıştı. Saldırdığı adamın ailesi gelmişti ki hancı hepsini durdurarak şövalye Don Kişot'un bir deli olduğunu söyledi. Ardından da Don Kişot'a Şövalyelik yeminini ettirdi. Ve giderken de seyissiz bir Şövalye olmayacağını da söyledi. Seyis fikri aklına yatmış olan Don Kişot memleketi Mança'ya dönerek kendisine seyis aramaya başladı. Bunu fırsat bulan yeğeni papaz ile kafa kafaya vererek onu akıllandırmak, evde tutmak için yapılabilecek şeyleri düşündüler. Ancak kısa süre kalan Don Kişot, kendisine seyis Olarak Sanço Panza'yı bulduktan sonra Mança'yı terk etti ve yeni maceralar peşine düştü. Sanço Panza'nın Don Kişot'un peşine takılma sebebi kendisine bir ada ve valilik vaat edilmesiydi. Bu vaadin gerçek olacağına inanan Sanço Panza bu macerayı kabul etmişti. Ancak yolculuk sırasında efendisi hiç suçu olmayan insanlara saldırıyor, olayın aslını anlayınca da büyücüler beni kandırıyor diye bir bahane üretiyordu. En olmadık ve ucuz şeylere çok fazla anlamlar yüklüyordu. Sanço Panza bu duruma bir türlü akıl erdiremiyor, efendisini uyarınca da sen anlamıyorsun diyip geçiştiriliyordu. Neyse ki Sanço Panza yalnızca alacağı adanın hayaliyle yaşıyor gerisiyle pek ilgilenmiyordu. Bir gün yolda karşılaştıkları bir kral ve kraliçe kendilerini şatolarında ağırlamak istediklerini Don Kişot'un şanını her yerde duyduklarını söyleyerek onları saraylarına davet ettiler. Ancak amaçları dalga geçmek birkaç gün de olsa eğlenmekti. Don Kişot'a çok özen gösterip Sanço Panza ya bir eyaletin valiliğine atadılar. Ardından da valilikte yalan bir savaş çıkarıp kendilerine eğlence çıkardılar. Bunların dalga olduğunu anlamasalar da bu maceranın kendilerini çok yorduğunu biliyorlardı. Bu şatodan çıktıktan sonra Don Kişot'un arkadaşlarından biri şövalye kılığında karşılarına çıktı ve düello teklif etti eğer Don Kişot kazanırsa sevdiği kızı dünyanın en güzel kızı olduğunu kabul edecekti ama eğer diğer şövalye kazanırsa Don Kişot 1 yıl boyunca evinden çıkmayacaktı. Düello'yu Don Kişot kaybetti ve eve dönmek zorunda kaldı. Bu mecburiyet herkesi oldukça memnun etti. Ancak acı bir gerçek vardı ki Don Kişot ömrünün son günlerini yaşıyordu. Ölmeden birkaç saat evvel aklı başına gelmiş yaptığı yanlışların farkına varmıştı. Vasiyetiyle birlikte kalan tüm malını yeğenine bırakarak hayata veda etti. DEĞERLENDİRME: Don Kişot aslında hayalini kurduğumuz, kitaplarda okuduğumuz her şeyin gerçek hayatta olmadığını anlatıyor. İlgi çekici bir konusu ve akıcı bir üslubu var. Okurken zevk aldığım hemencecik okuyup bitirdiğim bir eser oldu.


On yıldır Çınarlı'da hükümet doktorluğu yapmakta olan Şerif Bey savaş sonrası hızlı zenginleşmeye arkasını dönmüş, sorumluluk, ödev, görev, onur gibi erdemlere sıkı sıkıya bağlı bir hayat yaşamaktadır. Kasabanın yerlilerinden, ağabeyi olarak gördüğü Operatör Cevdet Bey bu zenginleşmeden payını bileğinin, bıçağının hakkıyla almışsa da tüm mal varlığını silip süpüren ikinci eşinin ölümüyle kendini içkiye ve kasabanın diğer aydınları gibi Şehir Kulübündeki bitmek bilmeyen poker partilerine vermesi nedeniyle sıfırı tüketmek üzeredir. Cevdet Beyin maddi sıkıntısını fırsat bilerek ona oyunlar için para sağlayan Eczacı Celal'in amacı ise operatörü zor durumda bırakarak kızı Handan'la evlenmektir. Şerif Bey üniversite yıllarından arkadaşı Celal'in kaldıkları pansiyon sahibinin kızı Rabia'yı hedeflerine ulaşmak amacıyla nasıl kullandığını bildiğinden bu evliliğe şiddetle karşıdır. Geçmişte ilişki yaşadığı ve halen aşık olduğu Handan'ın, babasının düştüğü batak yüzünden mutsuzluğa sürükleneceğini bilmesine rağmen yaklaşmakta olan tehlikeyi engellemek için elinden bir şey gelmemektedir. Üniversiteyi bitirip memleketine geri döndüğü bir haziran sabahı Handan, kendisiyle aynı trende olan, ilk memuriyetine atanmış, 25 yaşındaki Savcı Yardımcısı Orhan'dan görür görmez etkilenir. Karşılıklı yaşanan bu hisler Şerif Beyin gözünden kaçmaz. Kendisini sevdiği kadını korumak konusunda şövalyece bir tavra kaptırmış olan doktor, Orhan'ı tanıdıkça bu ilişkinin Handan'ı mutlu edemeyeceğini fark eder. İki gencin gün geçtikçe artan yakınlıkları Eczacı Celal'in harekete geçerek Cevdet Beye borçları karşılığında kızıyla evlenmek istediğini belirtmesiyle sekteye uğrar. Handan'ın Celal'le nişanlandığını Şerif'ten öğrenen Orhan, kızı bu düşünceden vazgeçirmek için görev yerini değiştirme talebinde bulunduğu yalanını ortaya sürer. Telaşa kapılan Handan, babasına Celal'le evlenmekten vazgeçtiğini söyler. Bunun üzerine Celal, Cevdet'ten borçlarını ödemesini ister. Elindeki, avucundaki her şeyi kaybetmiş olan Cevdet Beyin yıkılmışlığını gören Şerif, Fakir Halid'ten arkadaşını Celal'den kurtaracak parayı borç olarak alır ancak geç kalmış, Eczacı Celal arsenik içerek intihar etmiştir. Etrafından duyduklarını ölüm raporu için gittiği evde gördükleriyle birleştiren Şerif gerçeği kısa sürede çözer: Handan, Celal'le son kez konuşmak için eczaneye gitmiş, onu orada bulamayınca Kalfa Cezmi'nin dalgınlığından yararlanıp bir şişe arsenik çalmış, Celal'i evinde ziyaret edip içtiği rakıya ekleyerek ondan toptan kurtulmayı planlamıştır. Rakıdaki renk ve koku değişikliğinden durumu anlayan Celal ise yaşatacağı vicdan azabını düşünerek her şeye rağmen içkisini bir dikişte içmiştir. Geride bıraktığı mektupla her şeyi açıklamasına karşın bu sır Şerif, Orhan ve Handan arasında kalır. Şerif tüm bu olanlardan sonra Fakir Halid'in önerisiyle siyasete atılarak Ankara'ya yerleşir. Bir yıl sonra da Orhan ve Handan evlenir ancak bu evlilik daha ilk günden büyük kavgalara sahne olur. Nikahtan üç ay sonra Orhan'ın tayini başka bir şehre çıkar. Handan ise tüm huzursuzluğuyla Çınarlı'da kalır. Bir ay sonra da dayanamayarak kalan arseniği içip canına kıyar. Tarık Buğra bu eserinde Demokrat Partinin kurulmasıyla ülkenin içinde bulunduğu 1946-1948 yılları arasındaki dönemi aşk temasıyla harmanlayarak vermiştir. Kemal Tahir'in çok partili yaşama geçişin ikinci denemesi olan Serbest Cumhuriyet Fırkasının kurulduğu 1930 yıllarını anlattığı Yol Ayrımı'ndan farklı olarak söz konusu dönemi ...dönemeç yalnız kendisinin değil, bütünüyle Türkiye'nin, Türkiye insanlarının önünde idi...üstelik bir yol ayrımı söz konusu değildi: Yol mutlaka bu dönemeçten geçecekti cümleleriyle ifade etmiştir. Eser, 14 Mayıs -18 Eylül 1976 tarihleri arasında Tercüman gazetesinde tefrika edilmiş ve ilk baskısı 1980 yılında Ötüken Neşriyat tarafından yapılmıştır. 1988'de de Dönemeç adıyla Okan Uysaler'in yönetmenliğinde dört bölümlük dizi olarak TRT 1'de yayınlanmıştır.


Bazı insanlar hep yarınlarını bir gün önceden planlar. Ama kimse yarının bize neler getirebileceğini asla tahmin edemez. Tıpkı Gregor Samsa gibi... Uyandığında bir böcekti. Bu dönüşümü daha önce mi geçirdiğini yoksa uyandığı sabah mı geçirdiğini tam olarak anlayamadım? Çünkü aniden uyandığında geçirseydi, şaşkın olurdu. Önceden geçirseydi de sürekli olan bir üşü olmazdı. Ama vücudunu kontrol edememesinden dolayı yorumlayarak aniden bir sabah uyandığında bu dönüşüm gerçekleştiğini varsaysam; ailesi Gregor'un durumunu biliyor. Ve kurguda oturtamadığım yer burası. Gregor 5 trenine binip işte olması gerekirken saat 8 ide ve çalıştığı bir firmadan, denetleyici gelmişti. O zamanlarda birçok tembel çalışan olduğundan hastayım deyip bahane edenler çok oluyormuş ve bu yüzden de çalıştığı firmalardan kontrol etmeye geliyorlarmış. Gregor, beş yıllık çalıştığı bu sürede hiç hastalığını bahane etmemiş olsa da onu da kontrole gelmiştiler. Gregor'un odası da kilitli olduğundan kapı açılmıyordu ve gelen temsilci ise sinir krizi geçirmek üzereydi. Gregor neler olup bittiğini işitip anlayabiliyordu ama sesini karşısında kilere duyuramıyordu. Nitekim firma temsilcisi gittiğinde Gregor artık tamamen işsizdi ve ailesini O geçindirdiği için maddi sıkıntılar yavaştan başlayacaktı. Ailesi sanki Gregor'un bu halinden haberdar gibiymiş gibi ki haberdar olarak bahsediliyor- Gregor'a öğlen ve akşam yemekleri için odasına yemekler bırakıyorlardı. Ve bu işi kız kardeşi yapıyordu çünkü annesi Gregor'u gördüğü anda fenalık geçiriyordu. Ki kız kardeşi bile korkuyordu. Evdeki çalışanlarda Gregor'un halinden haberdarlardı ve onlarda korkuyorlardı. Hatta evin aşçısı istifa bile etmişti. Zaten ailesinin maddi geliri olmadığından da elbet yakın zamanda çıkarılmak zorunda kalacaktı. Bayan Samsa örgü örerek, kız kardeşi tezgahtarlık yaparak ve yıllardır hiç çalışmayan tembel babası da bir bankada görevli olarak çalışsalar da bir türlü maddi durumları düzelemedi. Hatta bu yüzden aile yadigarları olan mücevherleri bile satmak durumunda kaldılar. Gregor tüm gününü bir odada geçirdiği için kendine yeni bir uğraş olarak duvarlara tırmanmayı adet edinmişti. Ve kız kardeşi de Gregor'un daha rahat hareket edebilmesi için annesiyle beraber eşyaları dışarı taşırken, neredeyse bir an Gregor insan benliğini kaybettiğini düşünmüştü ve bir şekilde eşyaların taşınmasına engel olmuştu. Kız kardeşi artık ondan gerçekten hem tiksiniyor hem de korkuyordu ve Gregor bu yüzden birisi odaya gireceği sırada kendisini bir battaniyenin altına saklıyordu. Annesini çok özlemişti ve muhteşem keman çalan kız kardeşini konservatuvarda okutma isteyen Gregor, hayallerinden vaz geçmek zorunda kalmıştı. Ve bir gece oturma odasına gitmek isteyen Gregor, babasının gazabına uğrayarak elma bombardımana tutulmuştu. Çok fazla yara almasa da yine de hareket etmekte zorlanıyordu ve hayatı annesinin yakarışları ile bağışlanmıştı. Evde kalan diğer hizmetçiyi de işten çıkarmak zorunda kalmışlardı ve onun yerine gündelik ağır işler için eve bir kadın gidi geliyordu. Evdeki diğer odaları üç adama kiraya vermiştirler ve kendi evlerinde sığıntı gibi yaşamaya başlamışlardı. Ve bir gece yine keman çalan kız kardeşinin yanına gitmek isteyen Gregor, evin yeni misafirleri tarafından hor görülmüş ve misafirler Bay Samsa'ya hiçbir para vermeden evden gideceklerini söylemiştir. Bunun üzerine deliren Bay Samsa, Gregor ağır yaralar vermiş ve onu odasına postalamıştır. Kız kardeşi ise artık isyan ederek; abisi yüzünden hayatlarının mahvolduğunu duyunca Gregor ağır bir acı hissetmiştir. Ve ardından da son nefesini vermiştir. Gregor'un ölü böcek bedenini ise eve gelen gündelik kadın bulmuş ve Samsa ailesine söylemiştir. Samsa ailesi ise birkaç dua ederek bu evden tamamen taşınıp yeni bir hayat kurmayı tercih etmişlerdir. Ben açıkçası Gregor öldüğünde bir gözyaşı dökerler diye düşünmüştüm ama böyle bir şey olmadı. Gregor'un da böceğe dönüştükten sonra kendi düşünceleriyle kendisine dramatize bir ortam yaratmamıştı. Olacağı kişiyi reddetmemiş ve kabullenmişti. Her gün bir şeyler keşfetmek için çabalamıştı. Zaten bu hikaye de Franz Kafka'nın yazdığı romandan sıkılıp bir mola sürecinde yazdığı bir öyküdür. Gregor her ne kadar ir böceğe dönüşmüş olsa da sanki bir insandan bahsedilirmiş gibi anlatılıyordu. Ne kadar basit bir hikaye gibi dursa da aslında öyle değil. Her nasıl bazı kurgular gerek kötülerin veya ağıza alınmayacak kişilerin yaşam öykülerini anlatıyorsa bu kitapta başka bir canlının yaşam öyküsünü anlatıyor. Dönüşüm Konusu Franz Kafka'dan Dönüşüm üzerine.... Modern dünya edebiyatının en önemli yazarlarından Frans Kafka 1883 Prag doğumludur. Yahudi bir yazar olmasından kaynaklı olarak Nazi döneminde yasaklanan yazarların başında gelir. Eserlerinde ağırlıklı olarak otobiyografik öğelere rastlanır. Yakın arkadaşı Max Brod'dan ölümünden sonra eserlerini yakmasını istemiştir. Ama Max bu isteğini yerine getirmez ve dünya edebiyatında önemli yeri olan eserleri günümüze kadar gelebilmiştir. Kafka'nın en önemli eseri sayılan Dönüşüm yer yer kendi hayatından da anekdotlar içermektedir. İlk olarak 1915 yayınlanmış ve büyük bir ses getirmiştir. Gregor Samsa'nın bir sabah işe gitmek üzere kalkacağı bir sırada kendini dev bir böceğe dönüşmüş olarak uyanmasıyla başlar öykü. Kitap önceleri 'Değişim' adıyla yayınlanmıştı. Fakat çevirmen Ahmet Cemal, "Gregor Samsa'nın bir sabah kendini yatağında bir böcek olarak bulması, salt bir değişim değil fakat 'başkalaşımdır'. O, insanlığını koruyarak bazı değişiklikler geçirmiştir; artık farklı bir canlı türü olmuştur." diyerek açıklar. Kapıyı kilitleyerek uyumayı alışkanlık haline getiren Gregor, annesinin, babasının, kız kardeşinin ısrarlarına dayanamaz ve zorlukla kapıyı açar. Bütün aile oğullarının yeni halini görünce şok geçirir. O sırada işe gelmeme sebebini öğrenmek isteyen patronu da gelmiştir. Artık bu şekilde Gregor'un çalışmayacağı anlaşılmıştır. Böylece Gregor odasından hiç çıkmadan böcek olarak yaşamaya başlar. Ailenin oğullarının çalışmasına çok ihtiyaçları vardır aslında. Çünkü babanın oğlunun patronuna yüklü bir borcu vardır. Evde çalışan birinin eksilmesiyle aile büyük bir maddiyatsızlık yaşamaya başlarlar. Yaşlı baba tekrar çalışmaya başlamak zorunda kalır. Ailenin diğer bir üyesi küçük kız kardeş Grete'dir. Dönüşümün başlarında Gregor'un bakıcılığını üstlenir. Fakat ilerleyen zamanlarda sıkılır ve bilerek odayı temizlememeye ve pis yemekler bırakmaya başlar. Aslında bir hayali vardır. Keman çalmayı çok sever. Bu yeteneğini daha da ilerletip konservatuara gitmeyi amaçlamaktadır. Fakat ailenin maddi imkansızlığı bu hayalini ertelemeyi zorunda bırakır. Bu arada annesi hiçbir şekilde oğlunu görmek istemez ve babasından da bir kaç kere dayak yer. Aile maddi imkansızlıklara dayanamaz hale gelir ve eve birbirinden huysuz sakallı üç erkek kiracı alırlar. Adamların hiçbir şekilde pisliğe tahammülleri yoktur. Bir gün kızları Grete keman çalar ve adamlar yanlarında çalmasını isterler. Fakat beğenmezler. Odasında hapis bulunan Gregor bunu fark eder ve kız kardeşini korumak, odasına almak için yemek salonuna girer. Bu kadar büyük bir böceği görmeye dayanamayan kiracılar aileyi dava etmekle tehdit ederler. Aile meclisi toplanır ve Gregor'un artık insan olmadığını eski haliyle hiçbir alakasının bulunmadığını öne sürerek evden atmaya karar verirler. O arada hizmetçi Gregor'un hareketsiz kaldığını fark ederek aileye müjdeyi verir. "Bakın bakın gebermiş! Orada yatıyor işte, kuyruğu tamamen titretmiş!" diyerek ev ahalisini uyarır. Bay Samsa adamların tavrına dayanamaz ve onları kovar. Kitabın sonunda ise ailenin üç üyesi anne, baba, kızları aylardan beri ilk kez evden birlikte çıkarlar ve tramvaya binip kent dışına gezmeye çıkarlar. Artık yeni bir hayata başlamaya karar verirler.


İngiliz Edebiyatı'nın önemli yazarlarından Oscar Wilde'nin roman niteliğindeki tek kitabı Dorian Gray'in Portresi'dir. Burada geçen üç karakter hakkında önsözünde bilgiler vermiştir. Kendisini Basil Hallward olarak gördüğünü; Lord Henry'nin ise çevresindeki insanların onu gördüğü şekli olduğunu belirtmiştir. Bir dönemin kült eseri haline gelmiş Dorian Gray'in Portresi romanın konusu ise şöyle; Basil Hallward ve Lord Henry çok yakın iki dosttular. Basil ressamlık yapıyordu. Henry ise soylu bir aileden geliyordu. İkisi çok farklı karakterdelerdi ve dolayısıyla düşünceleri oldukça zıttı. Henry dış güzelliğe çok önem veren, kişinin içinden geleni yapması gerektiğini savunan bir karakterdi. Basil ise içe dönük, dış değil iç güzelliği ön plana alan bir karakterdi. Bir gün Basil Dorian Gray adında genç bir çocukla tanıştı. Bu genç adam oldukça yakışıklıydı. İnsanların arasından kolayca ayrılan ve tanıştığı herkesi etkisi altında bırakan bir kişiliğe sahipti. Basil de onu gördüğü gibi ondan etkilenmişti. Hatta ona taparcasına bakıyordu. Bu nedenle onun resmini yapmaya karar verdi. Böylece her gün Dorian, Basil'in evine gelerek resminin yapılmasını bekliyordu. Bu buluşmaların birinde Lord Henry de vardı. Tanıştıkları andan itibaren Dorian'ın etkisinde kalmıştı ve onunla sohbet etmekten çok keyif alıyordu. İşte böylece Henry ve Dorian arasındaki büyük dostluk başlamış oldu. Lord Henry, Dorian'a öğütler veriyordu. Onun çok güzel bir yüzü olduğunu söylüyor fakat ileride yaşlanınca bu güzelliğinden geriye bir şey kalmayacağını ve silik biri olacağını dile getiriyordu. Bu konuşmalar Dorian'ı uzun düşüncelere sevk ediyordu. Basil Hallward portreyi bitirdiğinde hepsi oldukça şaşırmışlardı. Dorian'ın çok başka bir büyüsü vardı. Yüzü çok gençti, çok güzeldi. Portreyi alan Dorian onu evinin en güzel yerine yerleştirdi. Ayrıca Henry'nin verdiği bir kitabı da okumaya başladı. Bu kitapta insanın işleyeceği günahların onu özgür yapacağını,içimizden geldiği gibi davranmazsak hayatın bir anlamı olmayacağını yazıyordu. Dorian tüm bu düşünceler sonucunda bambaşka bir insan oldu. Kendi güzelliğinin farkında ve oldukça bencil biri haline geldi. Fakat dostu Henry'nin onun için söyledikleri aklından çıkmıyordu. Henry şöyle demişti." Bu tablodaki Dorian hep böyle kalacak. Senin yüzün buruş buruş olsa bile o hep genç kalacak." O gün orada Dorian dua etmeye başladı. Tek istediği ruhunun bütün yaşlanmalarının bu portrede gerçekleşmesi fakat kendisine hiçbir şey olmaması. Duası ne yazık ki kabul olmuştu. Dorian Sibly Vane adında bir kızla tanıştı. Aşık oldular ve hatta evlenmeye karar verdiler. Nişanlanacakları akşam Dorian kızın oyununa gitti. Fakat kız sahnede oldukça yeteneksiz bir oyuncu gibi davrandı. Bunu gören Dorian kızdan soğumaya başladı. Bu konuyu tiyatro çıkışında konuştular ve Dorian kızı terk etti. Fakat kız bu acıya dayanamayarak intihar etti. Arkasında ise Dorian'dan intikam almayı bekleyen bir James Vane bıraktı. Kızın ölümünün ardında Dorian kendisini çok başka işlere verdi. Bazen eski antikaları toplayan, bazen modaya önem veren, kitapların ilk baskılarını toplayan, koku mesleğine merak salan biri oldu. İnsanları öyle etkiliyordu ki bir gün giydiği bir kılık yarın moda oluyordu. Fakat Dorian bunların hepsinden sıkıldı. Zaman geçtikçe portredeki adam yaşlanıyor fakat Dorian aynı kalıyordu. Tüm İngiltere onu sevmez olmuştu. Aradan birkaç yıl geçtikten sonra bir akşam Dorian'ın evine Basil geldi. Ona şehirde onun hakkında konuşulan tüm kötü dedikoduları ve diğer her şeyi anlattı. Bunun üstüne Dorian portreyi ressama göstermek istedi. Basil gördüklerine inanamadı ama Dorian daha önce davranarak ressamı öldürdü. Ayrıca kanıtları yok etmek için Alan adlı arkadaşına cesedi ortadan kaldırttı. Olaylardan uzaklaşmak için küçük bir köye geldi. Burada hiç karşılaşmaması gereken biriyle karşılaştı: Onu her yerde arayan James Vane. İntihar eden Sibly Vane'in abisi James kardeşinin ölmesindeki tüm sorumluyu Dorian olarak görüyordu.Onu gördüğü anda kovalayış başladı fakat adam talihsizce bir av tüfeğinden çıkan kurşun sonucu öldü. İşte bu durum Dorian'ın değişmesi için bir işaret oldu. Yaşamının sonlarına doğru ise Dorian kendini iyiliğe verdi. Tüm yaptığı kötülüklerden kaçmak ve ölüm korkusundan uzaklaşmak için portrenin olduğu odaya geldi. Elindeki bıçağı önce portreye sonra kendi kalbine sapladı. Uşaklar içeri girdiğinde önce duvardaki portrede çok genç, güzel yüzlü Dorian'ı yerde ise çirkin yüzlü, buruşuk ve kırışıklıklarla dolu yaşlı Dorian'ı gördüler. Dorian Gray'in Portresi Kitap Özeti Dorian Gray, yüksek sınıftan ve oldukça yakışıklı bir gençtir. Kusursuz ve büyüleyici görünümü herkesi etkisi altına almaktadır. Dorian Gray'in güzelliğinden etkilenen kişilerden birisi de Basil Hallward adında bir ressamdır. Ressam, Dorian'ın görünüşünden o kadar çok etkilenir ki Dorian'ı hep yakınında tutmak ister. Dorian'dan ilham kaynağım olarak bahseder. Hatta Dorian'ın gerçeğe oldukça yakın bir portresini yapmıştır. Basil'in Dorian'ı yanından ayırmadığı günlerden birinde Dorian, Basil'in yakın arkadaşı olan Lord Henry ile tanışır. Lord Henry, hedonizmi belirlemiş ve yaşamını yalnızca güzelliğin, gençliğin, zevkin ve sefanın üzerine kurmuştur. Geri kalan tüm şeylerin aldatmaca olduğuna inanır. Lord Henry, Dorian'a; gençliğin sahip olunan en kıymetli şey olduğunu, bir gün buruş buruş olduğunda gülemeyeceğini, güzelliğin mucizelerin en büyüğü olduğunu fakat zamanın Dorian'ın güzelliğiyle savaştığını, bir gün güzelliğini kaybedeceğini ve çok acı çekeceğini söylemiştir. Dorian, Lord Henry'nin sözlerinden o kadar etkilenmiştir ki eve gittiğinde kusursuz güzellikteki portresinin karşısına geçip dua etmiştir. Kendisi gençliğinden hiç ödün vermeden zamana meydan okumayı yıllar geçse de aynı güzellikte kalmayı zamanın tüm etkilerinin kendisini bekleyen tüm çirkinliklerin yalnızca portreye musallat olmasını dilemiştir. Dorian'ın dileği kabul olur. Artık zamanın ve insanın içindeki çirkin, kötü duyguların etki edebileceği tek şey Dorian Gray'in portresidir. Dorian başına geleceklerden habersiz gençliğin ateşinde Sibly Vane adında bir genç kıza aşık olur. Genç kız da Dorian'a tarifsiz bir aşkla bağlıdır. Sibly, kariyerinin başında olan bir tiyatro oyuncusudur. Genç yaşına rağmen de sahnede kendisini izleyenleri etkisi altına alabilmektedir. Dorian, dostları Basil ve Lord Henry'i genç kızı izlemeleri için tiyatroya götürür. Genç kız içindeki aşkın etkisiyle oynadığı rolün hakkını veremez ve hatta rezalet bir oyun sergiler. Dostlarına rezil olan Dorian genç kıza çok öfkelenir ve onu kuliste terk edip tiyatro binasından ayrılır. Lord Henry'nin de etkisiyle genç kızı terk eden Dorian uyandığında yine Lord Henry'i görür. Lord Henry'nin kötü bir haberi vardır: Sibly Vane kendini öldürmüştür. Dorian üzülmek bir yana genç kıza öfkelenmiştir. Kendisini zan altında bıraktığı ve zayıflığı yüzünden zavallı kızı hatırlamak bile istememiştir. Dorian tüm bunlar olup biterken tabloda bir değişiklik ezmiştir. Tablo çirkinleşmiş ve portrenin bakışında adeta bir şeytanlık mevcuttur. Dorian ilk başta aklını kaçırdığını düşünse de dileği kabul olduğu için kendini şanslı saymıştır. Tabloyu saklaması gerektiğini düşünüp dedesinin onu adeta hapsettiği o kasvetli odaya üzerine bir örtü ile tabloyu taşıtmıştır. Basil, üzgün olmasını beklediği Dorian'ı ziyaret ettiğinde ilk tanıdığında masun ve iyi yürekli olan bu çocuğun dönüştüğü kişiye çok şaşırmıştır. Dorian, Sibly'den en ufak bir üzüntü bile duymadan sanki tüm bunlar iki gün öncesinde olmuş gibi değil de yıllar öncesinde gerçekleşmiş gibi bahsetmektedir. Karşısındaki kişiyi tanımakta zorlanan Basil dostunun geldiği hale çok üzülmüştür. O günden sonra Dorian zevk ve sefanın peşinde kötülük dolu bir yaşam sürmüştür. 40'lı yaşlara gelmesine rağmen yüzünde hiçbir yaşlılık belirtisi yoktur ama portre öyle korkunç bir hal almıştır ki tıpkı Dorian'ın kalbinin vicdanının çirkinliği gibi bakılamaz bir hale gelmiştir. Basil, Dorian'ı ziyaret ettiği bir gece Dorian daha fazla dayanamamıştır. Hem bu sırrın yükü hem de her şeyin başlamasının nedeni olarak gördüğü portrenin ressamı olan Basil'a duyduğu öfke portreyi Basil'a göstermesine neden olmuştur. Basil, gördüğü karşısında dehşete düşmüş ve Dorian'a tanrının kendisini affetmesi için beraber yakarıp dua etmeyi teklif etmiştir. Dorian, içinde öyle bir öfke duymuştur ki Basil'ın boynuna bıçağı saplamıştır. Basil orada can vermiştir. Dorian arkasında hiç iz bırakmadan her şeyi ayarlamıştır. Tehditleri yoluyla da kimyager bir arkadaşına cesedi ortadan kaldırtmıştır. Daha sonra zavallı adam canına kıymıştır. Tüm bunlar olurken portre daha da çirkinleşmekte ve cinayetten sonra portrede kırmızı bir leke belirmektedir. Dorian yaşamına devam ederken peşinde Sibly'nin erkek kardeşi vardır. Kardeşinin intikamını almaya yemin etmiş bu adamın elinden genç yüzü sayesinde kurtulur fakat adama Dorian'ın şeytana ruhunu satarak genç kaldığı söylenir. Dorian, her an çok tedirgindir. Av merasimine katıldığı bir gün tavşana ateş edildiği sırada bir adam vurulur; adam, Dorian'ın peşindeki Siybl'nin kardeşidir. Dorian hayatın ona özgürlüğünü yeniden bağışladığını düşünür ve iyi bir insan olmaya karar verir. Kaçmaya karar verdikleri henüz çocuk yaştaki kızın peşini bırakır. Lord Henry ise bunun iyilikle alakalı olmadığını yalnızca Dorian'ın kibriyle alakalı olduğunu söyler. Dorian ise iyilik yaptığını düşünür ve eve gittiğinde portrenin karşısına geçer fakat portrede düzelmek şöyle dursun kırmızı lekenin daha da büyüdüğünü görür. Bıçağı alır ve kalbine saplar. Hizmetçiler odaya girdiğinde Dorian'ın kusursuz portresiyle karşılaşır. Yerde ise yaşlı korkunç görünümlü bir adam yatmaktadır. Kitap, üzerimde oldukça etki bırakan hem psikolojik öğeleriyle hem de edebi değeriyle büyüleyici ir özelliğe sahiptir. Oscar Wilde ile kitap üzerine sohbet etme şansına sahip olmayı çok isterdim çünkü dünyevi zevk ve durumlar karşısında insan olma halini bu kadar keskin kavramış birisiyle sohbet etme fikri beni müthiş heyecanlandırıyor. Kitabın üç ana karakteri olan Basil, Lord Henry ve Dorian Gray bana Freud'un id, ego ve süperego üçlemesini hatırlatıyor. Basil, etik ve ahlaki davranışlarıyla süperegoyu; Lord Henry, haz odaklı olması ve insanın ilkel yanını temsil etmesi ile idi, Dorian Gray ise ikisi arasında denge kurmaya çalışması ile egoyu anımsatmaktadır. Dorian bazen bizlerin de içine düştüğü durumlar gibi haz odaklı davranmayı seçmiştir. Bizlerden farklı olarak; Dorian, tüm çirkinlikleri ve kötülükleri içinde ve bedeninde değil bir portresinin üzerinde taşımaktadır. Yaptığı kötülüklerin vicdani yükü Dorian'ı yıpratmak yerine duvarda asılı duran bir portreyi yıpratmaktadır. Vicdan ve bedendeki bozulmalar olmadan insanın sonsuz yaşam ve gençlik isteğinin gerçekleştiği durumlarda dünyanın nasıl bir yer olacağı Dorian Gray'in mikrocosmosunda bizlere gösterilmiştir. Her açıdan başarılı, akıcı ve etkileyici bir eser olduğunu söylemek mümkündür. Oscar Wilde, 1854 yılında İrlanda'da doğmuştur. Sanatçı; tiyatro, şiir, hikaye gibi çok çeşitli türlerde eser vermiştir. Eserlerinden bazıları ise şunlardır: Dorian Gray'in Portresi, Mutlu Prens, Dünyanın Tek Gerçek Hayaleti, Hayat Ciddiye Alınamayacak Kadar Önemlidir. Bu paylaşımda da, yazarın en ünlü eserlerinden biri olan Dorian Gray'in Portresini özetleyeceğiz. Dorian Gray, saf bir güzelliğe sahip olan ve herkes tarafından çok yakışıklı biri olarak görülen genç bir delikanlıdır. Basil Hallward ise, Dorian Gray'i gördüğünde onun güzelliğine hayran kalan ve bu gence yürekten bağlanan bir ressamdır. İlk zamanlar Dorian Gray'in resmini gizli gizli çizse de ilerleyen zamanlarda onunla tanışıp resmini çizmesi için onunla anlaşmıştır. Bu yüzden Dorian Gray, resmini çizmesi için sık sık Basil Hallward'ın evine gidip gelmeye başlamıştır ve Basil, bu genci gerçekten çok sevmektedir. Yine bir gün Basil Hallward, Dorian Gray'in resmini çizerken arkadaşı Lord Henry Wotton evine gelmiştir. Lord Henry, Basil Hallward'a kıyasla daha içten pazarlıklı ve daha fazla kötü huylara sahip olan bir adamdır. Basil'i ziyarete geldiğinde Dorian Gray ile de tanışma fırsatı bulmuş ve bundan çok mutlu olmuştur. Günler geçtikçe Dorian Gray ile Lord Henry sık sık buluşmaya başlamış, çeşitli yemeklere gidip birçok partiye katılmışlardır ve Dorian Gray artık Basil'den daha çok Lord Henry ile vakit geçirmeye başlamıştır. Basil bu çok sevdiği delikanlıyı her zamankinden daha kısıtlı görebildiği için kendi içinde üzülmektedir ama ara sıra Dorian'a sitem etmekten başka elinden bir şey gelmemektedir. Dorian Gray'in Lord Henry ile sıkı fıkı olduğu dönemde, basil zor da olsa delikanlının portresini bitirmiştir. Ortaya muhteşem bir çalışma çıkmış ve Basil bu eserini en değerli tablosu olarak ilan etmiştir. Sırf bu yüzden, Lord Henry'nin bu tabloyu Dorian'a hediye etmesi gerektiği ikazlarına rağmen tabloyu vermek istememektedir. Basil, yoğun ısrarlar karşısında tabloyu Dorian'a vermeyi kabul etmiştir. Tabloyu Dorian da çok beğenmiştir. Hatta Keşke ben hiç yaşlanmasam da, yıllar sadece bu tablomda değişikliğe neden olsa diye iç geçirmiştir. Ve gariptir ki Dorian Gray'in bu dileği gerçekleşmiş, her üzüldüğünde ve yıprandığında kendi yüzünde değil de tabloda değişiklikler olmuştur. Bunu anlaması ise zaman almıştır ve ancak şöyle anlayabilmiştir: Dorian sık sık tiyatroya gitmektedir ve bir gün genç bir oyuncuya gönlünü kaptırmıştır. Uzun bir süre varlığını ve sevgisini belli etmeden tiyatroya gidip kızı izlemeye devam etmiştir. Bir gece ise kızın kulisine gidip ona olan aşkını ilan etmiş ve kızın da ona karşı boş olmadığını öğrenince nişanlanmışlardır. Bu süreç içerisinde ne Basil'e ne de Lord Henry'e zaman ayıran Dorian, nişanlandığını büyük bir heyecanla bu ikisine açmıştır. Kızı izlemek için ise bir gece hep birlikte tiyatroya gitmişlerdir. Fakat o gece kız çok kötü bir performans ortaya koymuştur. Lord Henry de Dorian'ın üzerine gelerek kızı hiç beğenmediğini söylemiştir. Lord Henry'nin düşüncelerine büyük saygı ve önem gösteren Dorian, kızın kulisine gidip ondan nefret ettiğini ve ayrıldığını söylemiştir. Ertesi gün ise Lord Henry'den kızın intihar haberini almıştır. Bir müddet kendini suçlu hissetmiş ve katil sanılmaktan korkmuştur. İşte tam da bugün Basil'in çizdiği kendi portresine baktığında dileğinin kabul olduğunu ve tüm sıkıntılı zamanlarının tabloya etki ettiğini fark etmiştir. Yine o gün, kızın ölüm haberini alan Basil taziyelerini bildirmek için Dorian'ın evine gelir ve gelmişken de kendine ait bir resim sergisi olacağını, eserlerinin en kıymetlisi olan Dorian Gray'in portresinin de bu sergide yer almasını istediğini söylemiştir. Fakat Dorian, portredeki sırrın diğer insanlar tarafından öğrenileceğinden korkarak şiddetle teklifi reddetmiş ve Basil'in portreyi görme isteklerine de karşı çıkmıştır. Basil gittiğinde ise resmi, evin hiç kullanılmayan en üst kattaki bir odasına taşıtmıştır.


Kuşkusuz her şair gibi Aşık Veysel de hayatı, sanatı, şiirlerinin içeriği, halk şiirine getirdiği yenilikler... gibi çeşitli bakımlardan incelenmeye ve değerlendirilmeye elverişli bir sanatkardır. Dostlar Beni Hatırlasın, Onun hayatını, sanatını yakından tanımamıza yardımcı olacak çeşitli kaynaklardan derlenmiş Halk Şiirimizin büyük ustası Aşık Veysel'e dair her şeyi bulacağımız bir eserdir. Uzağı gören bir insandır O! Yedi yaşında Sivas'ta salgın olan çiçek hastalığına yakalanarak sağ gözünü kaybetmiştir. Bir müddet sonra da sol gözüne perde iner. Babası sol gözündeki perdeyi aldırmak için Yozgat'a doktora götürmeye karar verir. Ancak bir gün inek sağan annesini izlerken arka tarafından babası gelir ve ''Veysel,'' diye seslenir. Arkaya dönmesiyle babasının koltuğunun altındaki ucu sivri bir değnek sol gözüne saplanır ve artık o gözünü de tamamen kaybeder büyük ozan. Genç yaşımda felek vurdu başıma/ Aldırdım elimden iki gözümü Yeni değmiş idim yedi yaşıma/ Kayıb ettim baharımı yazımı Şiirle uğraşmayı hep sevmiştir. Köylerine gelen halk ozanlarını büyük ilgiyle dinler, onlara hep yakınlık duyardı. Derdini unutsun diye babası ona sazını almıştır ve babasının yakın arkadaşından saz dersleri almaya başlamıştır. Evlenme çağına geldiğinde ailesi aynı köyden olan Esma adında bir kızla evlendirirler. İki çocuğu olur ama birini on günlükken kaybeder. Eşi Esma evden kaçar. Bunlar yetmezmiş gibi ana ve babasını da kaybeder. Felaket durmak bilmez Veysel'in hayatında; ilk çocuğu da bir süre sonra vefat eder. Kaderle sınanırken, içine kapanır, kimseyle konuşmaz. Tek dostu sazıdır. Sazıyla dertleşir, konuşur, ağlar... Bu durumu akrabalarını ve arkadaşlarını çok üzer. Yeniden evlendirmeye karar verirler. Yeni karısından yedi çocuğu olur. Bunlardan birini yine kaybeder ama iki oğlu, dört kızıyla yaşar... Bilinmez bir nedenle kendi türkülerinden değil de başka aşıkların türkülerini çalar söyler. Ta ki ünlü şair Ahmet Kutsi Tecer ile tanışana kadar. Aşık Veysel, çok az halk şairinde görülen bir milliyet duygusu ile yazar şiirlerini. Çünkü Türklük, onun için iftihar kaynağıdır. Aynı zamanda doğaya aşık bir ozandır. Gözlerinin görmemesi, istediği bazı şeylerden yoksun kalmasının sonucu, üstün bir hayal gücüne sahip olur. Okumayı çok istemesine rağmen, gözleri görmediği için hiçbir okula gidememiştir. Onun şiirlerine baktığımızda, eğitimi, okumayı, ilimi övdüğünü; cahilliği, bilgisizliği, kendini geliştirmemeyi yerdiğini görürüz. Birlik ve beraberlik içinde yaşamayı överken aynı zamanda kavgayı bırakıp hep birlikte gelişmeye, ilerlemeye çağıran aşık şöyle der: Herkes ilim deryasında yüzüyor / Çıkmış ayın çevresinde geziyor Yazık bize yollarımız uzuyor / Hepimiz bu yurdun evlatlarıyız. Veysel'in pek çok şiirinde; vatan, tabiat, birlik, çalışma, yardımlaşma konuları yer alır.En önemli noktanın vatana bağlılık ve idealistlik olduğu görülür. Bütün bu özellikler onu vatan şairi yapmıştır. Nasihat ağırlıklı şiirle de yer veren şair, şiirlerinde hep doğruyu, iyiyi ve güzeli nasihat eder. Gönül sana nasihatım / Çağrılmazsan varma gönül Seni sevmezse bir güzel / Bağlanıp da durma gönül Olmayasın karaktersiz / Çok konuşan yerli yersiz Adın doğru kendin hırsız / Karanlıkta dolaşırsın Türklüğü yücelttiği çok sayıda şiiri vardır: İftihar ettiğim en büyük muradım / Türk oğluyum temiz Türk'tür ecdadım Ben bir Türk oğluyum Veysel' dir adım / Korkmaz yılmaz ulu Türk' tür ecdadım. Birçok şiirinde; farklı pek çok yerin tarihi ve turistik özelliklerinden, coğrafi güzellik ve zenginliklerinden bahseder. Yine Atatürk, İnönü, Mevlana, Yunus Emre, Pir Sultan Abdal, Hz. Muhammed... gibi önemli şahsiyetlere de yer vermiştir. Bir şairin eseri, o şairin kimlik ve kişiliğini; duygu, düşünce ve inanç dünyasını elbette ki yansıtır. Veysel samimi bir Müslüman; insanı, tabiatı, kainatı, vatanı anlatan içli bir halk şairi olmuştur. Hiç bir zaman ayrımcılığa düşmemiştir. ''İnsanlık Davası,'' şiirinde bunu yansıtır. Şu alemi yaratan bir / Odur külli şeye kadir Alevi Sünnilik nedir / Menfaattir varvarası... Senlik benlik davasında olup, mezhep, meşrep, görüş, dil, ırk, sen ben gibi ayrıcalıkları doğuranların bu tutum ve davranışlarının ilahi ahlaka, insan fıtratına ve insanlığın sevgi anlayışına sığmadığı, sığamayacağı hakikatini vurgular. İlk şiirini Cumhuriyetin onuncu yılı için yapılan şiir yarışmasında Atatürk adına yazdığı destanı sunmuş ve büyük ilgi görmüştür. Köy enstitülerinde 1941 ve 1946 yıllarına kadar saz öğretmenliği yapmıştır. Birçok eseri eğitsel ve öğretisel unsurlarına yönelik, içeriği açısından analiz edilmiştir. Çok sayıda yöresel kelime ve deyimleri de değerlendirilmeye çalışılmıştır. İş hayatında, ticarette, insan ilişkilerinde yani yaşamın bütün alanlarında ahlak ve dürüstlüğün önemini de ''İşte Hile Sözde Yalan Olmasa,'' şiiri ile vurgulamıştır. Herhangi bir şiirine baktığımızda mutlaka öğretici bir yanı olduğunu görmemiz mümkündür. Daha çok kendi halini anlatır gibi görünse de, insanlığı anlatmış ve insanoğlunun nasıl olması gerektiğini, işlediği konularla ve verdiği mesajlarla dile getirmiştir. ''Ben sazımı halka göre akort ediyor ve ilhamımı Hakk' tan alıyorum. Sizde böyle hareket ederseniz, sazınız akortlu demektir,'' diyerek öğüt veren Aşık Veysel 21 Mart 1973 günü vefat etmiştir ve son şiiri şu dizelerdir: Selam saygı hepinize Gelmez yola gidiyorum Ne şehre ne de köye Gelmez yola gidiyorum...


Avukat katibi Jonathan Harker, patronu Peter Hawkins'in rahatsızlığı nedeniyle onun yerine Kont Dracula'nın Londra'da satın aldığı mülklerin satış işlemlerini tamamlamak için Transilvanya'ya gider. Giderken nişanlısı Wilhelmina Murray'ı Whitby'daki arkadaşı Lucy Westenra'nın yanında bırakmıştır. Uzun bir yolculuktan sonra Karpat Dağlarına ulaşan Harker'ı yerel halk özellikle de 5 Mayıs Aziz George Gününde Kontun şatosuna gitmemesi konusunda uyarır. Genç katibin kararlılığı üzerine yaşlı bir kadın ona boynundaki haçı verir. Borgo Geçidinden şatoya kadar garip bir yolculuk geçiren Jonathan'ı şatoda uzun boylu, yaşlı, gür, beyaz bıyıklı, simsiyah giyinmiş olan Kont Dracula karşılar ve geç bir saat olması nedeniyle hizmetkarlarının evde olmadığını, konuğunun rahatını bizzat kendisinin sağlayacağını söyler. Kontun nazik tavırlarına karşın Harker, onun hiç yemek yememesi, aynada yansımasının olmaması, şatodaki tüm kapıların kilitli ve sürgülü olması, şatoda başka hiç kimseye rastlamaması gibi nedenlerle durumdan şüphelenir ve orada tutsak olduğunu anlar. Bu düşüncesini Konttan saklamaya çalışarak onun hakkında olabildiğince çok şey öğrenmeye çalışır. Kontun ataları Sekellere, ejder soyundan anlamına gelen Dracula'ya, III. Vlad Tepeş'e dayanmaktadır ve Kont bundan büyük bir gurur duymaktadır. Dracula, Harker'e şatoda bir ay süresince kalmasını nazik ama net bir ifadeyle belirtir. Ayrıca posta servisinin güvenilmezliğini bahane ederek dostlarına, sırasıyla 12 Haziran tarihli işinin neredeyse bitmek üzere olduğu, 19 Haziran tarihli birkaç gün sonra yola çıkacağı ve 29 Haziran tarihli şatodan ayrılıp Bistrata'ya vardığı bilgilerini içeren üç mektup yazıp hazırlamasını rica eder. Harker bu sayede kalan ömrünü öğrenir ve oradan kurtulmak için kaçış yolu aramaya başlar. Bir merdivenin tepesinde kilitli ancak biraz zorlamayla açılabilen bir oda kapısı bulur. Bu odada uykuya yenik düşer ve uykuyla uyanıklık arasında kendisini, üç kız kardeşin kanını emmesinden Kontun kurtardığını görür. Sabah olduğunda Harker kendisini odasında bulur. Kont, bunun bir rüya olduğunu ispatlamak amacıyla Harker'i kendi yatağına yatırmış ve eşyalarını onun bırakacağı şekilde düzenlemiştir. Başka bir gece de Harker, Dracula'nın şatonun uçuruma bakan duvarından bir kertenkele misali yürüyerek ayrıldığını görür. Günler geçmektedir, 29 Haziran'ın bitmesine çok az bir süre kalmıştır. Harker kaçış yolu ararken şatoda yer alan eski bir şapelde, toprak dolu sandıkta uyuyan Dracula'yı görür. 30 Haziran'da Kont, bir sandık içinde, Transilvanya'dan Whitby'e gidecek Rus bandıralı Demeter Gemisiyle şatodan ayrılır ve Harker'i üç kız kardeşe bırakır. Harker'in oradan kurtulmak için tek yolu Kont gibi duvardan yürüyerek kaçmaktır. Mina, Jonathan'dan aylar haber alamamıştır. Arkadaşı Lucy, Arthur Holmwood'la nişanlanmıştır ve çok mutludur ancak uyurgezerliği Mina'yı kaygılandırmaktadır. Dracula'nın satın aldığı Whitby'deki mülkün yanında yer alan akıl hastanesinin yöneticisi olan Dr. John Seward da 59 yaşındaki hastası R. M. Renfield'de birtakım değişiklikler olduğunu fark eder. Adam, kibirli bir edayla efendisinin gelmek üzere olduğunu söylemektedir. 9 Ağustos gecesi Demeter, Whitby'deki Tate Hill Rıhtımına varır. Avucu içindeki bir haçla geminin dümenine bağlanmış kaptanın cesedi halkı dehşete sürükler. Gemiden canlı olarak inen sadece köpek kılığındaki Dracula'dır. Dracula, Renfield'in yardımıyla evine yerleşir ve Lucy'yi hipnotize ederek onun kanından beslenmeye başlar. Dr. Seward, gün geçtikçe halsizleşerek sararıp solan Lucy'yi tedavi edemeyince Amsterdamlı dostu Profesör Abraham Van Helsing'den yardım ister. Van Helsing durumu anlar ancak çok geç kalınmıştır. Lucy bu dünyadan bir Ölü Olmayan, bir vampir olarak ayrılmıştır. Yapılacak tek şey, bir dua eşliğinde Lucy'nin kalbine kazık çakılması, başının kesilmesi ve ağzının içinin sarımsakla doldurulmasıdır. Van Helsing, Türkolog dostu Arminius Vambery'dan Dracula'nın III. Vlad Tepeş'in ta kendisi olduğunu ve 400 yılı aşkın süredir yaşadığını da öğrenmiştir. Çok geçmeden Dracula, besin kaynağı olarak Mina'yı seçer. Mina'nın kurtulması ve Dracula'nın daha fazla kişiye zarar vermeden bu dünyadan ayrılması için Jonathan, Mina, Dr. Seward, Van Helsing, Holmwood ve onun Texaslı arkadaşı Quincy P. Morris güçlerini birleştirirler. Günce şeklinde yazılan bu kitap, popüler vampir mitinin kaynağını oluşturması açısından oldukça önemlidir. Stoker kitabında ayrıca, bilimsel ve teknolojik gelişmelere , siyasi gelişmelere , dini kitaplara , mitolojiye, İngiliz Edebiyatına de yer vermiştir. Victoria Döneminin kadına bakış açısı ve Yeni Kadın kavramı, Osmanlı-Macaristan ilişkileri, kitabın yazıldığı dönemde 1000. Yılı kutlanan Honfoglalas yazarın değindiği diğer konulardır. Gotik edebiyatın bu kült eseri, Dracula, 1922'den bu yana farklı şekillerde yorumlanarak beyazperdeye aktarılmıştır. gelmiş geçmiş en mükemmel korku karakteri yıllar geçmesine rağmen hala etkisini sürdürüyor mükemmel 22-12-2018 19:18 kitabı henüz bitirdim. klask olduğu her halinden belli ve buram buram ingiliz kokan bir kitap. bildiğimiz vampir romanlarının anası bu kitap. bence sürükleyici ve keyifli bir kitap. 5 günde bitirdim. okurken sıkılmadım. kitapta türk yurdu olarak tuna nehri'nin güneyi gösteriliyor bu bende tabi gülümsemeye yol açtı. aynı zamanda rüşvetçi olarak da betimlenmişiz. 1897'de bile. ingiliz küstahlığı kendini belli ediyor kitapta sanki diğer uluslar daha ilkel ve vahşi olarak işlenmiş gibi geldi. ama sonuçta bir klask ve günümüz derken 19. yüzyıla atıf yapması ve bugün hala okunuyor olması hem hayranlık uyandırdı hem de bir tuhaf kaçtı. tavsiye ederim. 28-12-2018 22:23 vampir v.b diğer türlü olağanüstü konuları esas alan kitapları çok severim. okurken hiç sıkılmam. bu da öyleydi. baya beğendim. bence herkes okumalı.🔥puanım 9/10😊🦄💐 drakula kitabı çok güzeldi filmlerde izlediklerimizden çok farklı mutlaka okuyun çok hoşunuza gidecek 02-06-2019 16:09 kont dracula değil mi adı aynı mı yoksa okumak istiyorum kitap olduğunu yeni öğrendim sanırım fatih sultan mehmet de varmış içinde o yüzden merak ediyorum yazarı falan aynı ama bendeki kitabın adı kont drakula yanlış değildir sanırım 23-09-2019 16:53 ben filmini izledim ama dracula kitap olarak çok daha güzelmiş okuduktan sonra dikkatimi çeken hiç bir film kitabı net olarak anlatamamış bence kitabı bire bir film yapsınlar daha başarılı olur 16-11-2019 14:33 baya bir drakula filmi izlemişimdir kitabı çok farklıymış biraz bizleri kötülüyor aslında ama hikayenin oluşması karakterlerin gelişmesi baya farklı filmlerde fazla oynama olmuş kitabı okumanızı tavsiye ederim kitap baya iyi 04-02-2020 15:12 dracula kitabı harika filmlerinden daha harika keşke daha önce haberim olsaydı da okusaydım filmlerde meğerse abartılıyormuş arkasındaki duygu karakter çok farklı mutlaka okuyun derim 21-03-2022 12:07 türkçe çevirisi çok kötü mümkünse orginalini okuyun 09-11-2022 18:52 türkleri kötüleyen bir kitap neden yayınlıyorsunuz


Dünya Edebiyatında önemli bir yer edinmiş Drina Köprüsü romanı yazara Nobel Edebiyat Ödülü kazandırmıştır. Drina Köprüsü aynı zamanda bir ders kitabı niteliğindedir. Çünkü köprünün etrafında gelişen olaylar ile birlikte o dönemlerde yaşamış olan insanların hayatları, tarihsel olaylar, savaşlar, rejim değişiklikleri gibi konularda anlatılmıştır. Drina Köprüsü kitabının konusu ise şöyle; Köprü yapılmadan önce Drina ve Rzav nehirleri birbirinden ayrıydı. İnsanların arasında etkileşim pek yoktu. O dönemde bu bölge Osmanlı İmparatorluğu himayesi altındaydı. Bir gün Osmanlıdan gelen yeniçeriler Vişegrad adındaki küçük kasabadan küçük Hristiyan çocuklarını alarak İstanbul'a götürdüler. Götürülen bu çocuklar orada yeteneklerine göre ayrılarak Müslüman oluyorlar ve devletin önemli kademelerine getirilebiliyorlardı. Sokullu Mehmet Paşa da o çocuklardan biriydi. Onu alıp götürdüklerinde geride gözü yaşlı ailesini bırakmıştı. Bu aileler çocuklarının peşinden nehre kadar gelebiliyorlar fakat nehirden öteye köprü olmadığından geri dönüyorlardı. Küçük Mehmet bu olayı aklına yer etmiş ve ileride buraya köprü yaptıracağını kafasına koymuştu. Mehmet büyüyüp Sokullu Mehmet Paşa olduğunda ilk iş olarak Drina ve Rzav nehirlerini birleştirecek bir köprü yapma emrini adamlarına verdi. İstanbul'dan gelen yüzlerce kişi köprü yapımında görevlendirilmişti. Köprünün yapım aşaması çok uzun sürdü. Çünkü insanlar ilk defa bir köprü görüyorlar ve şehirdeki herhangi bir yenilik onları korkutuyordu. Köprünün yapımı sırasında halktan bir çok insan asıldı, cezalar verildi ama sonunda köprü tamamlandı. Köprünün yapımı bitince insanlar bu köprüyü benimsemeye başladı. Artık herkes köprünün üstünde görüşüyor veya köprüye karşı oturuyordu. Ayrıca Sokullu Mehmet Paşa köprünün yanına bir de han yaptırmıştı. Kasabada pazar yeri olmadığından halk bu handan istediği gibi yararlansın diye bedava kalmayı kolaylaştırmıştı. Tek istenilen bir duaydı. Bu nedenle halk da bu paşaya her gün dua ediyorlardı. Vişegrad kasabasında Hristiyanlar ve Müslümanlar birlikte yaşıyorlardı. Hiçbir sorunları olmadan, birbirlerine karışmadan yaşıyorlardı. Bu sessiz, düzenli giden hayat bir anda bozuldu. Bir gün köprüye yakın bir yere bir bildiri asıldı. Bildiriye göre artık Drina Osmanlı yönetiminde değildi. Avusturya Macaristan İmparatorluğu burayı işgal etmişti. Artık tüm yönetim değişecek ve her şey yeniden düzenlenecekti. Bu olay Müslümanları korkuttu. Artık Bosna Hersek ön plandaydı. Avusturya Macaristan İmparatorluğu yönetimi altındaki Drina tamamen değişmişti. Herkes iş bulmaya başlamıştı. Kasaba yenileniyordu. İşgal ile birlikte dışarıdan bir sürü asker ve onların yakınları gelmişti. Bu insanlar ister istemez yerleşiklerin hayatlarını da etkiliyordu. Giyim tarzı, konuşma şekilleri, deyimler bile değişmişti. Bu yılların üstüne bir de 1903 yılında bir bildiri asıldı. Osmanlıda rejim değişmişti. Bundan böyle herkes eşitti. Kimse üstün değildi. Bu durum en çok Sırplar üzerinde etkili olmuştu. Tüm Sırplar bağımsızlık isteği ile yanıp tutuşuyordu. Üniversite gençleri artık sosyalizm, devrim gibi sözcüklerden bahsediyorlardı. Ardından 1913 yılında Balkan Savaşları başladı. Dört Balkan devleti Osmanlı'ya karşı savaşa başlamıştı. Bu durum kasaba halkını iyice korkuttu. Artık herkes birbirine düşman olmak üzereydi. Son olarak ise 1914 yılında Birinci Dünya Savaşı başladı. Kasabada bir bildiri daha yayımlandı. Herkes savaşa çağrılıyordu. Birden Almanlar gelmeye ve halk üzerinde hakimiyet kurmaya başladılar. Şehirdeki her yer bombalanmaya başlamıştı. İnsanlar evlerini yitiriyor, bu şehri terk ediyordu. Neredeyse hiç kimsenin kalmadığı bir zamanda son olarak Drina Köprüsü dinamit ile patlatıldı.300 yıllık tarihi olan bu köprü bu savaş sonunda zarara uğradı. Savaşların, yönetimlerin, değişimlerin, dil-din farklılıklarının bir halkı nasıl etkilediğini anlatan bu kitap köprünün iki bölümünün yıkılmasıyla sona ermiş oldu.


Tarık Buğra edebiyatımızın realizmi ustaca kaleme alan yazarlarından olmakla beraber karakter analizleri ve gerçekçi konuları ile okuyucuda derin izler bırakır. Karakterleri günlük hayattan, konuları toplumsaldır. Dünyanın En Pis Sokağı kitabını okuduğumda onun ustalığını ve gerçekçiliğini hissettim. Kelimeleri yerinde ve özenle kullanışı, karakterleri tüm detayları ile tahlil edişi okurken beni bir hayli keyiflendirdi. Konusu toplumu ilgilendiren hatta bizzat yaşanan kan davaları ile ilgili olması dikkatimi çekmişti. Ayrıca yazar kesimi de konusuna dahil ederek yanlışlarını eleştirmesi ilgimi çekmiş kitabı elimden bırakmadan okumama sebep olmuştu. Yılmaz karakteri üzerinden anlatmak istediği her şeyi okuyucuya aktarabilmiş olması onun gerçekten de usta olduğunun bir göstergesi. ÖZET Hikaye Doktor Yılmaz ve kasaba Müdürü Fazıl'ın köyde yaşanan kan davası ile ilgili konuşması ile başlıyor. Yıllardır aralarında kan davası olan iki aile oğullarını çocukluktan kulaklarına öldürmelerini fısıldayarak büyütüyor. En sonunda Ali aklının erdiği yaşa gelince kinle dolu içini daha fazla taşıyamayarak kan davalı olduğu aileden Sarı Memed'i vurur. Ardından da kaçar. Köyde yaşanan bu olay herkesin dilinde dolanırken iki yakın arkadaş Yılmaz ve Fazıl'ın da ilgisindedir. Fazıl Ali'yi asacaklarından bahsederken Yılmaz kendi ailesinin de kan davalı olduğu birileri olduğu hatırlar. Abisinin onu kan davalı oldukları aileden Selim'i öldürmek için doldursa da Yılmaz Selim ile arkadaş olduğu için bunu yapmaz. Fazıl onun da kan davası olduğunu bilmez ancak Yılmaz sık sık kendi içinde bunun savaşını verir. Bir gün Fazıl kasaba gazetesinde yayımlattığı yazılarının başkalarının dikkatini çekmesi üzerine İstanbul'a davet edilir. Bab-ı Ali denen büyük yerde yazarlık yapacaktır bu gelişmeyi hemen yakın arkadaşıyla paylaşır ancak Yılmaz onun değişeceğinden endişelenir. Ünün paranın düşüncelerini değiştireceğinden korkar ve onu yolcu edeceği sırada söyler. Fazıl değişmeyeceğine söz vererek İstanbul'a yeni hayatına gider. Aylarca mektuplaşarak haberleşirler ancak Yılmaz başlarda hevesle arkadaşının yazdıklarını okusa da sonraları mektupların ardı arkası kesilince yabancılaştıklarını düşünür. Doktor arkadaşı Cavit açacağı kliniğe ortak olmasını istediğinde Yılmaz teklifi kabul eder ve İstanbul'a gider. Önce bir otele yerleşir ardından da Fazıl ile görüşür. Birbirlerine yabancılardır. Fazıl eski Fazıl gibi değildir. Dostu bunu hissetse de ses etmez. Onun tüm yazar arkadaşları ile tanışır. Bazılarını sever bazılarının fikirlerine katılmaz. Ancak Fazıl'ın yazar arkadaşları Yılmaz'ı çok sever. Fazıl bu durumdan hoşnut olmaz ve Yılmaz'ı evine davet ettiğinde ona son yazdığı yazıyı verir. Ardından da evden çıkar. Yılmaz yazıyı okurken Fazıl'ın ne kadar değiştiğini düşüncelerinin artık eskisi gibi olmadığına emin olarak öfkeyle evi terk eder. Kendini işine verir. Elif adı verilen bir mahalleye taşınır. Hatta Dünyanın en pis sokağı diye isim verdiği caddeye sık sık uğrayarak yeni insanlar tanır. Deli Zühre, emekli subay Nedim, Yılmaz Hoca, Cevdet, Sezai, Anasının Gözü Kaptan... Onları gözlemler bazen kötü olduklarını düşündükleri iyi çıkar bazense tam tersi olur. Yılmaz onların değişimlerini hayretle gözlemlerken Fazıl ile bir daha görüşmez. Doktor arkadaşı Cavit ile birlikte Selim'in evine gidecekleri bir günde abisinin sözlerini onu kurtaran Reşo'nun yüzünü kafasından atar. Arkadaşı Selim ile de onun ailesi ile de ilgilenir. Tüm baskılarından kurtulduğunu hisseder artık daha mutludur.


Dünyanın Merkezine Yolculuk Jules Verne'nin en iyi bilim kurgu ve macera kitaplarından biridir. Denizaltı, uzay, gökyüzü hakkında o zamanlar yeterli bilgi ve kaynak olmadığı halde muhteşem hayal gücü ile birçok doğa olayını öngörmüş ve mükemmel bir eser ortaya çıkarmıştır. Maceralardan maceralara koşacaksınız. Dünyanın Merkezine Yolculuk, bir kere elinize aldınız mı bitirmeden bırakamayacağınız bir solukta okunacak güzel bir başyapıt. Dünyanın Merkezine Yolculuk romanındaki hikayenin asıl kahramanı Axel, amcasıyla yaşayan bir gençtir. Amcası Profesör Liedenbrock, Hamburg' un eski bir mahallesinde yaşamını sürdürmektedir. Üniversitede hocalık yapan Profesör aynı zamanda meraklı, pes etmeyen araştırmacı bir bilim adamıdır. Hayatı kitaplarla doludur. Ayrıca amcasının bir vaftiz kızı vardır. Amcası bu kız çocuğunu evlat edinerek çok iyi bir aile olmuştur. Aynı zamanda evde işlerini gören Marta adında bir yardımcıları vardır. Axel amcasının vaftiz kızı olan Gertrud' e aşıktır. Gertrud' de onu çok seviyordur ancak amcalarının korkusundan aşkı bir türlü yaşayamazlar. Axel artık amcasına Gertrud' e aşık olduğunu söyleyecek ve evlenme kararı aldıklarını bildirecektir. Bir gün profesörün eline runik alfabeden yazılmış bir kitap geçer. Kitabı okurken her satırı kendisine bir şifre gibi gelir. Meraklı gözlerle araştırır okudukça anlam bulur ve sonunda kitabın parşömenlerinde bir şifre bulur. Bu İzlandalı bilim adamı Arne Saknussenum' e ait bir şifredir ve bu kişi dünyanın merkezine inen tek insandır. Şu kelimeler yazar: Temmuz gelmeden önce, üstüne Scortoris' in gölgesi düşen Sneffels Yokul' un kraterinden aşağıya in. Sen ey cesur yolcu, o zaman dünyanın merkezine inmiş olacaksın. Ben bu yolculuğu yaptım.


şaşırtıcı bir final oldu spoiler olacak ama mutsuz son ile bitiyor zaten yazar olaylarda hep mutluz olacağını belirtiyordu öyle de oldu fakat okuması ilk iki kitaba göre çok zor pianın dura ile olan konuşması okuyucuyu çok yoruyor tamam mükemmel bilgiler veriyor ama yorucu 12-10-2021 18:13 mükemmel bir seriydi umarım devamı gelir son kitap ama hikaye daha gelişir yarım kalmış gibi bir his var içimde 14-10-2021 20:08 okurken beynim yandı resmen adam hikayeyi nereden nereye bağladı ya 15-10-2021 18:03 hikaye böyle bitmemeliydi bence çok yarım kaldı sonu hayal kırıklığı yarattı atlas neden öyle bir saçmalık yaptı ki anlamadım piaya çok üzüldüm bir de en baştan beri meryem oradan çıkamayacak diyordu ama sonunda çıktı sanırım sonradan onu değiştirmiş çünkü olacak dediği herşey oldu 18-10-2021 20:41 bana göre serinin en kötü kitabı açıklama dışında birşey yok yaklaşık 600 sayfa açıklama okuyorsunuz yetmezmiş gibi konuyu uzatmak için anlamsız şeyler de eklemiş köye yerleşen adamın geri dönüşü ne alaka hiç bir yere bağlanmadı ekibin yaptıklarının hiç bir sonu yok bir deneyin parçası olduklarını göstermek için bu kadar uzatma anlamsız herşey yapay zekanın ürünü de bunu bu kadar uzun ve detaylı açıklamak neden okurken bunaldım ilk kitap harikaydı ikincisi fazla abartılıydı bu kitap sadece ansklopedi gibi 20-10-2021 19:30 mutsuz son olmasi disinda mukemmel bir kitap cok fazla bilgi iceriyor beyin yoruyor ama cok da egitici ozellikle yapay zeka ve biyoloji seviyorsaniz 22-10-2021 17:09 ben sonunu anlamadım yani burada bitiyor mu hikaye devamı yok mu pia o şekilde mi kalacak çok saçma bitti ama 26-10-2021 21:32 bunun devamı gelir bazı şeyler yarım kaldı serkan bey son kitap dedi ama ilerde devamını da yazar mutsuz son bitmesi kötü oldu böyle bir son beklemiyordum 02-11-2021 21:53 konusu karakterleri insan elinden bıkamıyor bana göre yarım kaldı hikaye devamı gelir umarım 04-08-2022 14:01 kitabın sonundan serinin dördüncü kitabının da geleceğini var sayıyorum pianın bir şekilde duradan kurtulanacağını ve ona karşı vereceği macera zevkli olacaktır ben mutlu son bekliyordum ama olmadı 15-10-2022 23:54 hikayenin sonu hiç olmadı yardım kaldı yine lütfen yeni bir kitap çıksın konusu böyle bitemez


Haldun Taner'in 1956-1982 yılları arasında çeşitli nedenlerle gittiği Yunanistan, İtalya, Yugoslavya, Belçika, İngiltere, İsrail, İran, Fransa, Macaristan, Avusturya, Almanya, Sovyet Rusya, Hindistan, Polonya, Hollanda, Romanya, Çekoslovakya, İsveç ve Mısır seyahatlerinde edindiği izlenimleri aktardığı yazılar Tercüman ve Milliyet gazetelerinde tefrika halinde yayımlanmış, ardından kitaplaştırılmıştır. Pascal'ın İnsanın başına ne gelirse hep odasında akıllı uslu oturmayışından gelir savına karşıt olarak geliştirdiği Başımıza ne gelmişse odamızdan dışarı çıkmamaktan gelmiştir anlayışını Halk Şairi Erzurumlu Emrah'ın dizesiyle destekleyen Taner, yabancı ülkeleri tanımadan yurdumuzu iyi tanıyamayacağımızın altını çizer. Taner ayrıca Batı edebiyatında yolculuk temasını işleyen Karl May, Jules Verne, Heine, Jules Romains, Gorki, Blaise Cendrars, Panait Istrati, Maugham, Hesse, Koestler gibi pek çok yazar varken bizde ise Falih Rıfkı Atay'ın, Ahmet Emin Yalman'ın, Ahmet Haşim'in ve İsmail Habip Sevük'ün yazıları ile sınırlı kaldığını da vurgular. Büyük usta, 1960'ta korkunç bir olay neticesinde yanan S/S Tarsus gemisiyle Yunanistan'a yolculuk yaparken sekiz tip yolcunun varlığını tespit eder: Taklitçiler, şımarıklar, fırsatçılar, malumatçılar, hastalık hastaları, balayına çıkanlar, kanıksamışlar ve olağanüstücüler. 186 yıldır Modern Yunanistan'ın da başkenti olan Atina'nın Akropolis'inde yer alan Parthenon'da gezip Antikite dönemi Atina'sını düşlerken düzgün bir Türkçeyle konuşan bir şipşakcının temasıyla içinde bulunduğu zamana ani, keski bir hızla geri döner. (1956) İtalya seyahatinde hayranı olduğu gazeteci yazar Albero Moravia'yla şehir dışında olduğu için tanışamasa da yeni gerçekçiliğin kült filmi Bisiklet Hırsızları'nın (1948) senaristi Cesare Zavattini ile sinema üzerine keyifli bir sohbet gerçekleştirir. Hazır Roma'da iken İtalya'nın Hollywood'u olarak görülen Cinecitta ve o esnada Audrey Hepburn ve Mel Ferrer'in rol aldığı Savaş ve Barış'ın çekimlerinin sürmekte olduğu Centro Sperimentale di Cinematografia'yı ziyaret eder. Sanat alanındaki yatırımlardan etkilense de İtalyan aydınlarının düşük maaşları, gaga olarak adlandırılan İtalyan hacıağalarının varlığı, The Emperor of Capri'de (1949) neredeyse birebir anlatılan Capri Adası snopları, Napolilerin aşırıya kaçan açıkgözlüğü gibi olumsuzluklara da rastlar. (1956) Doğu Bloğu ülkelerinden biri olan Yugoslavya Federal Halk Cumhuriyeti'nin başkenti Belgrad'ın en lüks lokalinde bile karşısına çıkan kötü ekonomik koşullara rağmen gazetelerin herhangi bir yaptırıma uğramadan hükümeti eleştiren yazılar kaleme alabildiklerini duyunca büyük şaşkınlığa düşer. (1956-1957) II. Dünya Savaşından sonra yapılan ilk dünya fuarı olan Expo'58'e ev sahipliği yapan Belçika'nın kötü ev sahipliğine rağmen Muhlis Türkmen, Utarit İzgi, Hamdi Şensoy ve İlhan Türegün tarafından tasarlanan, Bedri Rahmi'nin mozaik duvarıyla dikkatleri üzerine çeken Türkiye pavyonu Taner için büyük gurur kaynağı olur. (1958) Taner, centilmenler şehri Londra'da yazar, aydın, filozof ve sanatçılardan oluşan ve 20. yüzyılın ilk yarısında oldukça etkili olan grubun toplandığı meşhur Bloomsbury Street'te küçük bir otelde kalır. Orada en çok dikkatini çeken şey İngilizlerin pazar günlerini evde geçirmeyi sevdikleridir. Bir de yeni hastane açmaktan çok eski hastaneleri yeni ihtiyaca ve tıbbi yeniliklere göre değiştirmek. Charles Laughton'un ve Vivien Leigh'nin rol aldıkları The Party ve Pour Lucrece oyunlarını izlemek de Londra'dan bulunmaktan keyif aldığı iki aktivite olur. (1958) İsrail ordusundaki teğmenliği esnasında yaşadıklarını yazdığı kitapla adından söz ettiren Komutan Moşe Dayan'ın bir sabra olan kızı Yael Dayan'la oldukça keyifli bir röportajın ardından Habima Tiyatrosunu, Sanatçılar Köyü Ein Hod'u, Akka Camisini, Kubbet'üs Sahra'yı ziyaret eder. Darülfünun-ı Osmani Hukuk Fakültesinde kısa bir süre eğitim almış olan İsrail'in 2. Cumhurbaşkanı Yitzhak Ben-Zvi ile Türkçe yaptığı röportaj İsrail gezisinin en dikkat çeken kısmını oluşturur. (1959) Almanların savaş sonrası ülke dışındaki ilk ekonomi fuarı olan Alman Sanayi Sergisinin yapıldığı İran'da, Alman ekonomi mucizesinin babası olarak kabul edilen Ekonomi Bakanı Ludwig Erhard'in konuşmasının ardından Tahran sokakları gezen Taner'in dilinden Humeyni iktidarı öncesi İran'ın sosyal, ekonomik, siyasi durumunu okuruz. (1960) 1960'ta ve 1978'de olmak üzere iki kere gittiği Fransa'da Taner'in dikkatini en çok çeken şey yazarlarının, düşünürlerinin isimlerini sokaklara, bulvarlara, meydanlara verilerek onurlandırması. Bizde çoğunlukla isim seçimlerinin iktidarda olan siyasiler yönünde olduğu ve devir değiştikçe tekrar tekrar değiştirilerek o yerin tarihsel belleğine zarar verildiği düşünüldüğünde Taner'in ettiği bu gıptanın nedenini oldukça net anlaşılıyor. UNESCO'nun 20. Genel Konferansında kitle iletişim araçlarının yarattığı tahrik edici, kindar, kasıtlı yayınlara çözüm önerileri yaratılmaya çalışılırken bir yandan da yine aynı kentteki iki farklı sinemada Midnight Express'in ve The Greek Tycoon'un oynatılması da dikkat çekici başka bir ayrıntı. Macaristan'ı farklı siyasi koşullar içinde beş-altı kez gören Taner her seferinde başka bir ülkeyle karşılaştığının altını çizer. 145 yıl Osmanlı eyaleti olarak varlığını sürdürmüş Budapeşte'nin kültür ve sanata büyük değer veren halkı, Aziz Matthias Katedraline yanına zevksiz yapılarından birini kondurmak isteyen Hilton'a bile diz çöktürmüştür. (1959-1976) Yıllarca sayısız kez gittiği, hayatın nabzının attığı kahveleri, tiyatroları, operetleriyle ünlü Viyana'ya olan özlemini Çekoslovakya dönüşü uğrayarak gideriyor Taner. En son 1974'te hocası Heinz Kindermann'ın 80. yaşı kutlamaları için şehre gitmesinin ardından yaptığı son ziyarette altyapı değişiklerine de şahit olur. (1960-1976) Batı Berlin'deki Schaubühne am Halleschen Ufer'de bir oyunu seyrederken Olağanüstü Yetki Kanunu protesto edenlerin arasında kalmasının yanında Berlin Teknik Üniversitesinde gerçekleşen Queens Lecture'de konuşma yapacak Berlin Belediye Başkanı Klaus Schütz'e tepki için çıkan olaylara da şahit olur. Olağanüstü Yetki Kanunun yeni bir Nazi dönemi doğuracağına dikkat çekmek isteyenlerin demokratik haklarını kullanarak yaptığı eylemlere o tarihlerde, Kızıl Rudinin suikasta uğradığı günden itibaren sık sık rastlamak mümkündür. (1976) Taner'in Almanya hakkındaki izlenimleri bir başka kitabı olan Berlin Mektupları'nda ayrıntılı olarak yer alır. 4. Sovyet Yazarları Kongresi için Moskova'ya gideceğini duyanların yarattığı psikolojik baskıya İngiliz Kraliyeti'nden dönüşünüzde monarşist kesileceğinizi kimse hatırına getirmez de, ne hikmetse Moskova'dan gelenin ille cebinde ihtilal beyannameleri getirebileceği akla yakın gelir cümlesiyle tepkisini gösterir Taner. Üstelik bu kongrenin ilkine 1934'te Atatürk'ün teşvikiyle Yakup Kadri Karaosmanoğlu ve Falih Rıfkı Atay'ın katıldığının da altını çizer. Çehov'un ve Nazım Hikmet'in mezarlarını ziyareti, Nazım'ın Unutulmaz Adam adlı oyununu Rus yorumuyla izleme olanağı bulması, Konstantin Simonov'a ve Vera Tulyakova Hikmet'e yaptığı ev ziyareti bu gezinin en çok dikkat çeken noktalarındandır. (1967-1969) Farklı dönemlerde, farklı ülkelerin siyasi, ekonomik, kültürel ve toplumsal düzeninin yanı sıra yazarın hayatından da kesitler bulabileceğimiz bu kitaba ilgi duyan okurlar, yazarın burada yer verilemeyen diğer yedi ülke hakkındaki görüşlerini de kitabı edinerek öğrenebilirler. İlk kez 1979'da Tekin Yayınevi tarafından basılan bu yazıların Yapı Kredi Yayınları ve Tuncay Birkan'ın desteğiyle genişletilmesi ve düzenlenmesi biz okurlar için büyük bir şans. Ancak ilk yazının 1956 tarihli olmasına rağmen Haldun Taner'in önsözünü 1955'te yazması, Brüksel'de gerçekleştirilen Expo'58'deki Türk pavyonu hakkındaki fikirlerini başka bir yazıda uzun uzun anlatacağını belirtmesine rağmen ilerleyen sayfalarda bu konudan bir daha hiç bahsedilmemesi yazıların Daha tam olarak toplanamadı mı? sorusunu da akla getiriyor.