Yeni neslin genç kalemlerinden yazar Tuğba Sarıünal Çarpışma kitabını; iyiliği benimseyen, bizlere ilham veren, dünyanın halen yaşanılabilir bir yer olduğunu gösteren ve kötülüğün karşısında çarpışan tüm kahramanlara ithaf etmiştir. Beş bölümden oluşan hikaye polisiye tadında olup altında yatan mesajları oldukça güçlüdür. Toplumun kanayan yarası pedofiliye özellikle dikkat çeken romanda akıcı bir dil mevcuttur. Kısa sürede sona varacağınız merak uyandıran başarılı bulduğum bir hikayedir. Ana kahramanlar olarak aslında bir aile ele alınır. Ağır psikolojik hastalığa sahip annesini çok küçük yaşlarda kaybeden Mert, emniyet teşkilatına mensup komiser olan babası Serhan ve babasının ikinci eşi olan psikiyatrist Şule zorluklar içinde yaşamaktadır. Zorluklarının en büyük sebebi Mert'in davranışlarıdır. Yirmi başında olan Mert altı yaşındayken annesinin intiharına şahit olmuş bir çocuktur. Yıllar süren psikiyatrik tedaviler Mert'in çocukluk travmalarını kısmen atlatmasına yardımcı olsa da hiçbir zaman normal bir birey gibi kendi kendine yetmesini sağlayamamıştı. Bedensel her türlü gelişimini yaşasa da hala tutarsız bir ergen gibi davranıyor ve annesinin yerini almaya çalışan Şule'den adeta nefret ediyordu. Şule ise her türlü olumsuzluğa rağmen alttan alan, anlayış gösteren bir üvey anne olmayı sürdürüyordu. Mert'in o yaşına kadar ufak tefek bazı denemeleri sayılmazsa hiç kız arkadaşı olmamıştı ta ki Elif'i tanıyana kadar. İnternet üzerinden tanıştığı kızla birkaç aydır ilişkileri vardı fakat son buluşmalarında Elif ayrıldıklarını bir kez daha Mert'in yüzüne vurmuştu. O dönem Serhan'ın başı dertteydi ve hakkında bir soruşturma vardı. Bir çocuğa tecavüz eden sapığı olay mahallinde vurmuş ve öldürmüştü. Bir baba olarak en büyük derdi ise oğlunun davranışlarıydı çünkü ne yaparsa yapsın Mert'i istediği gibi kontrol edemiyor ve ona yaklaşamıyordu. Ayrılmalarına rağmen Mert yalnızca Eif'i düşünüyor, onu görebileceği yerlerde geziniyordu ve bir gün akşam vakti peşine düştü. Takip ettiğinde hiç bilmediği bir sokakta bilmediği bir evin başında sevdiği kızı ağlarken yakaladı. Aşkın insanın gözünü kör edeceği duruma Mert de düşmüş ve Elif ne istese yapacak durumdaydı. Ve böylece Elif'in talimatları ile önce kameraları kesip sonra gizlice bir evin içine girmeyi kabul etmişti. Elif ve Mert bir malikane olan koskocaman bir evde gecenin bir yarısı artık baş başaydı ve birkaç dakika sonra sevdiği kız gözlerini önünde kendini balkondan aşağıya bırakmıştı. Tıpkı annesinin yaptığı gibi... Mert uyandığında hastanedeydi. Babasının sorularını algılayacak, çevresindeki polisleri görecek gözü yoktu sadece Elif, diyebilmişti. Peki, Elif kimdi? Mert o evde ne arıyordu? Baş komiser Serhan'a haber verildiğinde oğlunun yarı baygın bulunduğu söylenmişti ve orta da ne Elif ne bir intihar mevcut değildi. Karısı Şule'ye, oğlunun hayali bir kız arkadaşa sahip olduğunu ve terastan atlayarak öldüğünü zannettiğini açıklamaya çalışıyordu. Şule'de tıbbi bir yaklaşımla oğlunun travmasını hatırlatacak bir olay yaşadığını belki şizofreni olduğunu kocasına açıklamaya çalışırken her ne olursa olsun tedavisinin olduğuna ikna etmeye çalışıyordu. O günden sonra her şey daha da karmaşıklaşmıştı. Elif diye bahsedilen kişi hakkında bir iz yoktu. Var olan numarasından bir erkek çıkıyordu. Olayın yaşandığı evin kime ait olduğuysa uzun araştırmalar sonucunda ortaya çıkmıştı. Kanında bir yabancı madde bulunmayan herhangi bir alkol alımı olmayan oğluna bir anda ne olmuştu, nasıl bir tuzağa düşürülmüştü baş komiserin Serhan'ın en önemli vakası artık bu olmuştu. Onun için herkes suçlu herkes şüpheli idi hatta karısı Şule bile. Çünkü araştırmalar sonucunda karısının çocukluğuna dair çok önemli bilgilere ilk kez ulaşmış ve sakladıkları yüzünden en büyük suçlulardan biri olarak onu da listesine almıştı. Serhan'ın oğlu için korkuları o kadar fazlaydı ki Şule'yi gözaltına aldırtacak kadar ileriye gitmişti. Sonrası tamamen bir aksiyonlar dizisi. Büyük meraklar uyandırarak giden olaylar örgüsünde tüm sırlar açığa çıkarılmıştı. Final bölümünde karakterlerden birinin ismi yoktu. İsimsiz bir karakter istismara uğrayan ama ismini hiç bilmediğimiz diğerlerini temsil ediyordu. Sessiz kalan, hakkını savunamayan, kötülükle tanıştığında henüz hayatının başında olan tüm isimsizlere...


Çatışma İnsan, doğası gereği sosyal bir varlıktır. Yani diğer bireyler olmadan yaşamını sürdürememektedir. Kişilerin öznel bir fikre, değerlere, bakış açılarına, ilgi, istek, ihtiyaçlara sahip olması ve bu süreç içerisinde diğer bireylerle etkileşim içerisinde olması doğal bir sonuç olarak çatışmayı ortaya çıkar. Çatışmanın da kaçınılmaz olması diğer sosyal bilimlerin çok farklı alanlarında incelenmesine sebep olmuştur. Hepimiz fark etsek de etmesek de çatışmalı bir yaşam sürüyoruz. Çatışma günlük yaşamın bir parçası olmakla beraber gruplar ve örgütler içerisinde de oldukça yer bulur. Çatışmanın niteliği şekli ve boyutu değişse de insan yaşamı içerisinde kaçınılmaz bir olaydır. İnsan yaşamı ve toplu yaşama ihtiyacı sürdükçe çatışma da sürüp gidecektir. Tam da bu yüzden çatışmayı yönetmek de hayatımızda önemli bir yer bulmuştur. Tüm bunların sonucu olarak çatışmanın açıklanması ve anlamlandırılmasının oldukça önemli ve gerekli olduğunu görüyoruz. Çatışma kavramı birçok kişi için çok fazla anlam taşır. Kimilerine göre topluluktaki kişiler veya gruplar anlaşmazlık veya sorunun çözümünün yetersiz kalması sonucu doğan gerilim ya da çatışma kişilerin veya grupların amaçları arasındaki çelişkiler bütünüdür. Geleneksel yaklaşım, çatışmayı istenmeyen, kaçınılması gereken, gereksiz bir durum olarak ele alır. Çünkü bu yaklaşıma göre çatışmanın varlığı doğal değil yapay bir sonuçtur. Yapay olan şey de insana zarar verebilir. Yanlış, yetersiz kural ve politikalar, geçerliliğini yitirmiş, verimliliğini kaybetmiş hedefler çatışmasının yansımasına neden olur. Çatışmanın varlığı, bireyleri psikolojik yönden olumsuz etkiler ve onların yeteneklerini, enerjilerini istenen yönde harcamalarını engeller. Geleneksel yaklaşımdan farklı olarak modern yaklaşım, çatışmanın doğal bir sonuç olduğunu savunur. Bu yaklaşıma göre bir dereceye kadar çatışma desteklenmelidir. Çünkü rekabet yaratır, kaynakların ve yeteneklerin verimli kullanılmasını sağlar. Çatışma, değerlendirilirken bireyler üzerindeki etkilere değil, gruplar üzerindeki etkilere dikkat edilmelidir. Yani bir çatışmanın fonksiyonel olup olmadığındaki ölçüt grup performansıdır. İleriye taşıyorsa fonksiyoneldir, olumsuz etki yapıyorsa fonksiyonel değildir. Fonksiyonel çatışma örgüt için sağlıklı ve yapıcıdır. Fonksiyonel çatışma görevlere odaklanır. Görevin daha iyi yapılması, hedeflere giden yolun iyi değerlendirilmesi ve hedeflere etkin biçimde ulaşılması konusunda yeni ve yaratıcı fikirler söz konusu ise bu çatışma türüne bilişsel çatışma denir. Örgüt içinde yaratıcılığı ve verimi arttırır. Fonksiyonel olmayan çatışma ilişkilere odaklanır. Kişisel anlaşmazlıklar ve problemler söz konusu ise bu tür çatışmalara duygusal çatışma denir. Ve bu tür çatışmaların örgüt için zararlı olduğu kabul edilir. Bu çatışmaların kaynağı bilişselde olduğu gibi görüş ayrılığı değildir. Daha çok bireyler arasındaki kişisel sorunlardır. Bireysel çatışma, bireyin kendisinden beklenenler karşılığında emin olamadığı veya kendisinden kişinin kişiliğine ve mantığına uymayan davranışlar beklendiğinde ya da kapasitesinin üzerinde bir çalışma şekli talep edildiğinde ortaya çıkan ve bireyi rahatsız eden, kızgınlığa ve strese sevk eden çatışmadır. Dört farklı şekilde ortaya çıkar: Yaklaşma-Yaklaşma Çatışması: İki olası durum arasında seçim yaparken bireyin yaşadığı duygu karmaşasıdır. Kaçınma-Kaçınma Çatışması: Tercihler bize her zaman iki durumunda güzel olacağı şekilde gelmiyor. Bazı durumlarda iki kötü arasında da seçim yapmak durumunda kalabiliyoruz. Yaklaşma-Kaçınma Çatışması: Bireyin biri olumsuz biri olumlu iki durum arasında seçim yapması durumudur. Bu durumda kişi hem o amaca yaklaşmak ister hem de o amaçtan kaçmak ister. Çoklu Yaklaşma-Kaçınma Çatışması: Çatışma türleri arasında en stresli olanıdır. Bireyler arası çatışma bir bireyin başka bir bireyle yapmış olduğu çatışma şekline denir. Her bireyin farklı fikir, görüş ve duyguları olduğu için bireyler bu konularda birbirleri ile çatışmaya düşerler. Saldırganlık: Diğer tarafın kişiliğine saldırarak bir çatışmadan galip çıkma durumudur. Diğer kişinin özgüvenini yıkmayı amaçlar. Bu saldırma türlerinde kişiyi en çok zorlayan psikolojik saldırganlıktır. Uzlaşma: Çatışma yaşayan tarafların karşılıklı saygı çerçevesinde çatışmayı bütün yönleriyle tartışır. Bu durum taraflar belli bir anlaşmaya varıncaya kadar devam eder. Çekilme: Böyle bir durumda taraf ne kendi isteklerini ne de karşı tarafın isteklerini önemsemektedir. Dolayısıyla ne iş birliğine gider ne de kendi isteklerini bildirir. Böylesi bir kayıtsızlığın birçok nedeni olabilir. Grup İçi Çatışma ise bireysel çatışmaya benzer. Ancak ondan daha önemlidir ve bireysel çatışmalarımızın toplamından daha büyüktür. Gruplar arası çatışma, bir örgütte ya da toplulukta birimler arası ya da birim içindeki gruplar arasındaki yaşanan çatışma türleridir. Çatışmayı ortaya çıkaran sebepler; sınırlı kaynaklar için rekabet, amaç, algılama farklılıkları, rol karmaşası, statü farklılıkları, yöneticilik tarzları arasındaki farklılıklar olabilir. Çatışmayı çözümleyebilmek için öncelikle çatışmanın nedenleri hakkında bilgi sahibi olmamız gerekir. A tipi yani rekabetçi kişilik gerçekte öyle olmasa da başkalarının amaçlarının kendi amaçlarıyla çeliştikleri fikrine kapılmıştır. Beceri ve yetenek farklılıkları ise fonksiyonel bağımlılıkların olduğu işlerde çalışanlar arası beceri ve yetenek farklılıkları çatışmayı doğurur. Algısal farklılıklar çeşitli sebeplerden ortaya çıkan algı farklılıkları kişileri veya grupları birbirine düşürebilir. Olaylara farklı bakış açıları problem teşkil edebilir. İnsanlar kendi sınıflarının ya da toplumlarının değer ve ahlaki yapılarına sahiptirler. Bu yapılar işyeri gibi birçok alana taşırlar. Fakat bu değerler konusu biraz hassas bir konu olmakla beraberinde bunların farklılıklarından doğan çatışmaları ortaya çıkarabilirler. Duygular bireylerin içinde bulundukları duygu durumları da çatışmanın nedeni olabilir. İletişim engelleri de taraflar arasındaki zayıf iletişim yanlış anlamalara ve tarafların iletişime engeller koyma yönünde gelişerek çatışmayı doğurabilir. Bireylerin yaş, kültür, meslek, eğitim, kıdem vb. özellikleri açısından zengin olması grubun yaratıcılığı ve yenilik gerektiren işler için oldukça önemlidir. Grupta bu farklılık zenginlik sağlar. Fakat bu farklılık çatışmayı doğurur. Bireyler kendi istek ve ihtiyaçlarını karşılamak için örgütsel kaynaklara ihtiyaç duyarlar. Yeterli müşterisi ve yeterli kaynağı olan bir örgütte bu işlem sorun teşkil etmeyecektir. Fakat kaynakların kuruması veya devamlılık göstermemesi durumunda bu kaynaklara bağlılık artacaktır. Bireysel amaçlar bireyleri çatışmaya daha kolay götürebilir. Tarafların amaçlarının yüksek ve zor olması bu yolda da amaçlarına çok fazla bağlı olmaları bireyleri çatışmaya götürecektir. Bireylerden problemin ayrıntılı bir şekilde konuşulması istenir. Bu süreçte taraflar arasında açıklık ve dürüstlük söz konusudur. Bu olayın içerisinde bulunan ortam ve kişiler güvenilir olmalıdır. Bu olayın sonucu kazanan kaybeden veya haklı haksız belirlemek için değil problemin temeline inmek, nedenini belirlemek ve her iki tarafı mutlu edecek kalıcı çözümler getirmektir. Bu yöntemin başarılı olması tarafların iş birliği ve uyum yeteneklerinin olması ile alakalıdır. Çatışan tarafların birbirini tanımadığı durumlarda bu yöntem oldukça geçerlilik gösterir. Eğitim yoluyla kişilerin davranışlarında değişme ve gelişme sağlanır. Bu teknik türü algılama farklılıklarından kaynaklanan çatışmalarda başarı gösterir. Çatışan tarafların amaçlarından daha büyük hedefler belirleyerek bu kişilerin bu daha büyük ve kapsamlı amaç doğrultusunda kendi problemlerini kenara atıp örgütsel amaçlara yönelmesini sağlayıp birlikte hareket etmelerini sağlar. Bu yöntem çatışan tarafların amaçlarından daha büyük hedefler belirleyerek bu kişilerin bu daha büyük ve kapsamlı amaç doğrultusunda kendi problemlerini kenara atıp örgütsel amaçlara yönelmesini sağlayıp birlikte hareket etmelerini sağlar. İlgili Kitaplar Çatışma Yönetimi: Çatışmaları Yönetmek İsteyen Herkes İçin 10 Strateji - Kenneth Cloke-Joan Goldsmith İş yerindeki problemler global dünyamızın en önemli sebeplerinden biridir. Kişiler için büyük bir stres kaynağı olabilmekle birlikte örgütsel verimi düşürmektedir. Etkili çatışma çözümü ve liderlik yaklaşımları için oldukça verimli bilgiler içeren bu kitap bizlere on mühim strateji içermektedir. Çatışma Ortamında Barış Dili - Dr. Marshall B. Rosenberg Barış dili konuşmak, şiddetsiz iletişim prensiplerini uygulamanın pratik sonucu olarak şiddeti kırmaktır. demiştir, yazar. Kitabın ilk bölümünde iki temel soruya yoğunlaşarak şiddetsiz iletişim için gerekli tekniklere odaklanılmaktadır. İkinci bölümde ise kendimizi ve dünyayı algılayışımızı değiştirebilmemiz için gerekli düşünce biçimlerine, son bölümde ise şiddetsiz iletişimi toplumsal iletişime evirmek için gereken bilgiler mevcuttur. Modern Kültürde Çatışma - Georg Simmel Simmel, kayıtlara modernitenin ilk sosyoloğu olarak geçer. Kent yaşımını, moderniteyi ve çatışmayı ele almaktadır. İlgili Filmler Glengarry Glen Ross, 1992 Telefonla emlakçılık yapan dört kişiden ikisi işten atılacaktır. Film iş hayatının manipülatif ve rekabetli ortamında ayakta kalmanın yollarına ışık tutmaktadır. Two Days, One Night, 2014 Yaşadığı psikolojik problemler nedeniyle işinden izin alan Sandra'nın yokluğunda patron bir kişinin eksik olmasının bir şeyi değiştirmeyeceğini fark eder ve Sandra'nın iş arkadaşlarını bir oylamaya zorlar. Sandra'nın iş arkadaşlarının kararını değiştirmek için iki günü ve bir gecesi vardır. I, Tonya Tonya, hırslı bir buz patencisidir. Aynı dalda yarıştığı meslektaşı Nancy'yi sakatlaması için birini tutar fakat bu plan ona pahalıya patlamıştır. İyi yönetilemeyen rekabet o yıllarda bir skandal yaratır. Kaynakça Karip, E. (2003). Çatışma yönetimi (3.bs.). Ankara: Pegem A Yayınları. Koçel. T. (2010). İşletme yöneticiliği: yönetim ve organizasyon (12.bs.). İstanbul: Beta Basım Dağıtım. Yorumlar


Çavdar Tarlasında Çocuklar, diğer bir adıyla Gönülçelen J.D. Salinger'ın 1941'de yazdığı romanıdır. Adını romanın ana karakteri Holden Caulfield'ın büyüyünce olmak istediği meslekten almıştır: çavdar tarlasında oyun oynayan çocukları uçurumdan düşmekten koruyacaktır. Kitap, Holden'ın gittiği yatılı okul olan Pencey'den atılmasıyla başlar. Kovulmasının nedeni geçmesi gereken beş dersin dördünden kalmış olmasıdır. Ailesine çarşamba günü yılbaşı tatili için döneceğini söylediğinden eve gidemez ve bavullarını alarak ilk önce tarih öğretmeni Bay Spencer'a veda etmeye, sonra da bir otele gider. Gece geç vakite kadar uykusu gelmez ve otelin büyük barına gider. Yanındaki genç kızlarla oturan önemli yaşlı adamlar ve otuzlu yaşlarındaki üç kadından başka kimse kalmamıştır. Üç kızın yanına oturur. İkisi gudubet suratlı, biri ise diğerlerinden daha iyi görünüşlü sarışın bir kızdır. Masalarına oturan küçük yaştaki delikanlıyı görünce gülüşürler ve hafife alırlar. Holden buna çok bozulmasına rağmen bozuntuya vermez. Sarışın olan kızı dansa kaldırır. Holden kızın çok güzel dans etmesine rağmen bir sahtekar ve salak olduğuna kanaat getirir. Yerlerine oturduktan ve saat hayli ilerledikten sonra kızlar birdenbire toparlanır ve giderler. Holden kendisini çok yalnız hissetmektedir. Kızların da gitmesiyle Holden da kalkar ve taksiye binerek bir başka bara Ernie'nin yerine gider. Fakat burada da eski tanıdıklarla karşılaşıp keyfi bozulunca yine taksiyle otele geri döner. Ertesi sabah eskiden çıktığı kızlardan biri olan Sally Heyes'i arar ve onunla buluşmak istediğini söyler. Bunu yalnızca yalnızlıktan yapar, ama Sally'nin de bir "sahtekar" olduğunu düşünmektedir. Sally ile öğleden sonra Central Park yakınlarında bir tiyatro oyunu izlemek üzere sözleşirler. Sally ile buluştuklarında, oyuna ara verilir ve beraber bekleme salonuna çıktıklarında Sally bir tanıdığı olan delikanlı ile karşılaşır. Holden'ın deyişiyle o da bir sahtekardır ve yanlarında çok sıkıldığından Sally ile tartışarak kızı orada bırakıp gider. Ertesi gün kendini gerçekten çok yalnız hisseden Holden, gece yarısı çok sevdiği küçük kardeşi Phoebe'yi ziyarete gider. Anne babasına yakalanmak istemediğinden oldukça temkinli davranmaktadır. Phoebe ağabeyisini gördüğüne ne kadar sevinse de, babasının bu kez onu öldüreceğini söyler durur. Holden ise bir süre sonra kardeşi ile vedalaşarak oradan ayrılır. Holden, kendini çok fazla yalnız hissettiğinden her şeyi geride bırakarak otostopla batıya gitmeye karar verir. Sağır ve dilsiz taklidi yaparak bir benzin istasyonunda çalışmaya, insanlarla gereksiz konuşmalar yapmak zorunda kalmamaya karar vermiştir. Gitmeden önce Phoebe ile vedalaşmak istemektedir. Okuluna uğrayarak Phoebe'ye iletilmek üzere bir mesaj bırakır. Mesajda öğle yemeği saatinde doğa tarihi müzesine gelmesini, onunla vedalaşmak istediği yazılıdır. Öğle yemeği saati geldiğinde Phoebe elinde bavuluyla çıkagelir. Holden ile beraber gitmek istediğini söyler. Fakat Holden buna karşı çıkınca ağabeyisine küser. Karşı kaldırımlardan yürüyerek hayvanat bahçesine giderler. Phoebe bir süre sonra ağabeyisine küs olduğunu bile unutmuştur. Olanlardan sonra ertesi sabah Holden eve gider. Evde büyük bir karmaşa çıktığı kesin, fakat Holden anlatmak istemediği için devamında neler olduğunu tam olarak bilemiyoruz tabi. Çavdar Tarlasında Çocuklar, fazlasıyla argo ve küfür içerdiği gerekçesiyle Amerika'da bir süre yasaklansa da, tüm dünyada okunmaya devam eden kelimenin tam anlamıyla muhteşem bir roman. Çocukluktan ergenliğe geçiş dönemlerinin önde olduğu romanda, okuyucunun kendinden parçalar bulduğu bölümler de çoğunlukta. Yazarın samimi dilinin ise, kitabın beni en çok etkileyen yönlerinden biri olduğunu söyleyebilirim. Çavdar Tarlasında Çocuklar Konusu Amerikalı ünlü yazar J.D. Salinger'in ergenliğe giren çocukların hikayesini anlattığı Çavdar Tarlasında Çocuklar kitabı klasikler arasına girmeyi başarmıştır. Çavdar Tarlasında Çocuklar konusu itibari ile aslında adı ile hiçbir ilgisi yoktur. Kitabın ilk yayınlandığındaki adı Gönülçelen'dir ve bu kitabın konusuna daha yakın bir isimdir. Kitapta Holden adında ergenliğe giriş yapmış bir delikanlının hikayesi anlatılır. Holden dersleri çok kötü olduğu için okuldan atılır ve bunu ailesine anlatamayacağını düşünerek uzaklara gitmeyi düşünür. Fakat çevresindeki herkesin de sahtekar olduğunu düşündüğü için hep bir başına kalır. Tek güvendiği kişi küçük kardeşidir ve ona veda etmek ister. Fakat küçük kardeşi de onunla gelmeye kararlıdır. Bunun üzerine Holden evine dönmek zorunda kalır.


Dan Brown kitaplarının Simgebilim uzmanı olan kahramanı Robert Langdon Cehennem romanında gözlerini bir hastane odasında açıyor. Son olarak Harvard üniversitesindeki bir anısını hatırlayan Langdon kendini bir anda başından vurulmuş, son 48 saat içinde hiç bir şey hatırlamadan İtalya'da buluyor. Ne olduğunu anlamaya çalışırken hastanede saldırıya uğruyor ve bu saldırıdan genç bir doktorun yardımı ile kurtuluyor. Dahası cebinde üzerinde tehlikeli simgesi olan bir cihaz buluyor. Ülkesinin konsolosluğundan yardım isteyen fakat yardım yerine kendisini öldürmeye çalışan kişiyi karşısında bulan Langdon kendi ülkesinin de kendini öldürmeye çalışması ile bir şok daha yaşıyor ve genç fakat sıra dışı zekası olan doktor ile işin gerçeğini çözmek için yine simgelerde gizli olan ipuçlarının peşine düşüyor. Floransa'nın tarihi yerlerinde başlayan macera İtalya'nın diğer büğülü şehri olan Venedik'e uzanıyor ve Longdon kendini bir genetik uzmanı olan ve dünya nüfusunun hızlı artışı nedeni ile insanoğlunun 100 yıl içinde neslinin tükeneceğini düşünen, bu yüzden ölümcül bir virüs yaratan ve bunu Dante'nin Cehennem Haritası ile ilişkilendiren deha birinin peşinde buluyor. Tek sorun bu psikopat bir hafta önce intihar etmiştir ve virüsün aktif aktif etmesine bir günden az kalmıştır ve virüsün yerini bulmak için tek umut Langdon'dur. Dan Brown'un Cehennem romanı okurlarını yine mükemmel bir maceranın içinde sürüklüyor. Kitapta yine tarihi öğeler, gizemli sırlar ve en güzeli ise İstanbul'un tarihi köşeleri var. Yerebatan Sarayı, Ayasofya ve Kapalı Çarşı kitapta geçen yerler ve yazar gerçekten buraları mükemmel anlatmış. Görünen o ki yine mükemmel bir film Türkiye'de çekilecek. Cehennem Konusu Dan Brown kuşkusuz son zamanların en fazla okunan yazarlarından biri ve en çok tartışılan yazarlar listesinin de tepesinde yer alıyor. Da Vinci Şifresi ile yer yerinden oynamıştı ve bir anda Hristiyan dünyasının tepkisini üzerinde toplamıştı. Bilimsel araştırmalar, dini gerçekler ile birlikte gizemli bir polisiye gerilim hikayesi oluşturan yazar daha sonra Melekler ve Şeytanlar ve Kayıp Sembol ile bu başarısı devam ettirdi. Şimdi son eseri olan Cehennem romanı ile kendine ait tarzına devam ediyor ve bu kez Hristiyan dünyasındaki İnferno yani Cehennem kavramına el atıyor. Dan Brown'un eserlerini bu kadar mükemmel kılan unsur ise hikayelerini yoğun araştırmalar sonrasında gerçek olaylardan kurgulaması. Dini öğeleri araştırarak gizemli gerçeklere ulaşan ve bunlardan gizemli hikayeler oluşturan yazar Vatikan tarafından kara listeye alındı bile.


Dünyaca ünlü Kırgız yazar Cengiz Aytmatov'un 1958 yılında yayınlanan ve kimi kitap eleştirmenlerine göre Cengiz Aytmatov'un en güzel aşk romanı olan Cemile, birbirine açık iki gencin hikayesini üçüncü bir göz ile anlatıyor. Cemile çok güzel bir kızdır ve durumu iyi bir aileye gelin olarak gitmiştir. Cemile'nin kocası Sadık evlendikten kısa bir süre sonra savaş nedeni ile cepheye gitmek zorunda kalmıştır. Cemile evde Sadık'ın en küçük kardeşi ve kayınvalidesi ile birlikte kalmıştır. Hikaye de Sadık'ın küçük kardeşinin gözünden anlatılmaktadır. Cemile hiç şikayet etmeyen ve her şeye rağmen hayat dolu bir kızdır. Çocuk onu izlemekten ve ona hayran kalmaktan kendini alamaz. Bir anlamda hayatına anlam katıyordur Cemile. Hemen hemen tüm erkeklerin savaşa gitmesi nedeni ile savaş alanına erzak taşıma işi kadınlardan istenir fakat Cemile'nin kayınvalidesi buna karşı çıkar. Fakat Cemile, Sadık'ın kardeşini de yanına alıp bu işi yapabileceğini belirtince birlikte erzak taşımaya başlarlar. Bu sırada savaştan yaralı olarak dönmüş olan Daniyar da onlara yardım etmeye başlar. Danyar içine kapanık, kimse ile konuşmayan ve sürekli yalnız başına kalmayı tercih eden biridir. Cemile ise çevresindeki herkese hayat enerjisi veren biridir. İlk başlarda pek anlaşamazlar gibi durur fakat zamanla aralarında bir yakınlaşma başlar. Çocuk ilk olarak buna kızar fakat zamanla ikisine de hak vermeye başlar. Dahası onların bu saf birlikteliğinin resmini yapmak ister ve onları birlikte iken olduğu bir anı kağıda döker. Cemile'nin kocası savaşta yaralanmıştır ve hastaneye kaldırılmıştır. Artık onun geriye dönmesine az bir zaman kalmıştır ve bu hem Cemile'yi hem de Danyar'ı rahatsız eder. Danyar, Cemile'nin Sadık'ı tercih edeceğini düşünür fakat Cemile Danyar'a olan aşkını ilan eder ve onunla birlikte olmak istediğini söyler. Yazar bir sonraki gün dışarda otururken Danyar ve Cemile'yi birlikte kaçarken görür. Arkalarından koşar ve bağırır fakat hiç kimse onu duymaz. Sonunda dayanamayıp olduğu yerde kalıp ağlamaya başlar. O gün aslında kendisinin de Cemile'ye aşık olduğunu anlar. Bir taraftan Cemile ve Danyar için sevinirken diğer taraftan ilk aşkı olan Cemile'yi kaybetmenin acısını yaşar. Cemile'nin kocası köye dönünce ortalık karışır. Herkes Cemile ve Danyar'ı aramaya başlar fakat bulamazlar. Yazar ise sessizce hiç kimseye bir şey söylemeden olanları izler. Bir gün abisi Cemile ve Danyar'ı çizdiği resmi görür ve kardeşine çok sinirlenir. Yazar hiçbir şey söylemez ve içinden hep resim yapmak ister. Bir anlamda içindeki Cemile aşkını resim yaparak yatıştırmak ister. Sonunda resim eğitimi almaya başlar ve ressam olmaya doğru ilerler fakat ilk aşkı Cemile'yi hiç unutamaz.


Polisiye romanların usta kalemlerinden Tess Gerritsen, Cerrah kitabı ile klasik polisiye romanlarına bir yenisini daha ekliyor. Vücutları bir cerrah tarafından kesilmiş gibi bulunan kurbanlar ve seri cinayete dönüşen olayları incelemek üzere görevli dedektifler olayların iki yıl önce işlenen cinayetlere benzediğini farkederler ve incelemelerini genişletirler. İki yıl önce kurbanlarını cerrah olarak kesen katil şans eseri kurbanı tarafından öldürülmüş ve kurban son anda kurtulmuştur. Olayların üzerinden iki yıl geçmiştir ve cinayetler tekrar başlamıştır. Cinayetlerde ortak olan tek şey cinayet biçimlerinin aynı olması değildir. 2 yıl önce son anda kurtulan kurbanın da kasaba da olmasıdır. Cerrah romanı normal bir polisiye roman. Cinayetlerde gizem ve yaratıcılıktan daha son tüyleri ürperten şekilde acımasızlık var. Dedektifler de normal ipuçlarını toplayarak katile ulaşıyorlar. Kitabı uzatan ise dedektiflerin gözden kaçırdıkları. Siz okurken basbas bağıyorsunuz fakat nedense onlar görmüyor. Özellikle iki yıl önceki cinayette kaçan detay normal bir dedektifin yapacağı bir hata değil. Kullanılmış üç bardak varken orada sadece iki kişi olduğunu varsaymak akla pek sığmıyor.


Cesur Yeni Dünya kitabına ilk başladığımda birçok değişik terim olduğu için zor okunacağını düşünmüştüm fakat beklediğimin tam aksine çok kısa sürede bitirdim ve yazarın hayal gücüne, bakış açısına hayran kaldım. Bilim kurgu kategorisinin en kült eserlerinden biri. Aldous Huxley'in distopyası F.S 632 yılında geçiyor. Burada bahsi geçen Ford, T modeli ve seri üretimi bulmasıyla ünlü Henry Ford'tur. Ford adeta ilahlaştırılmış ve tanrı gibi görülmüştür. Aile ve ebeveynlik kavramlarının olmadığı bu ütopyada anne ve baba terimleri müstehcen ve yüz kızartıcı bir şey olarak görülmektedir. Çiftleşme olarak doğum barbarca görülmektedir. Bu nedenle Londra Merkez Kuluçka ve Şartlandırma Merkezi de döllenme şeklinde bebekler dünyaya getiriliyor. Daha doğmadan kaderleri belli olan bu bebekler sınıflara ayrılıyor. Epsilon, Gama, Delta, Alfa gibi isimleri olan sınıflara göre karakter ve kişilik özellikleri daha doğmadan belirleniyor. Örneğin bazı bebekler tropik bölgelerde yaşayacak, bazıları klora ve kurşuna dayanıklı kimya işçileri olacak bazıları ise duyusal film üreticileri olacaklardır. Buradaki amaçsa şöyle tanımlanıyor; Tüm şartlandırılmaların amacı budur: insanlara kaçınılmaz yazgılarını sevdirmek. Çok katı kast sisteminin geçerli olduğu bu yeni dünya sisteminde sınıflara göre giyim, düşünce, istekler bile farklı olmak zorunda. Örneğin epsilon alt sınıf olsa bile onlara uykularında bir epsilon oldukları için mutlu olmaları öğütleniyor. Yeni Dünya Sistemindeki en önemli noktalardan biri ise Hipnopedya yani uykuda öğrenme. Bebeklere uykularında birçok şey öğretiliyor. Sınıflarının özellikleri, tüketimin önemliliği bir şey eski veya yıpranmışsa ona yama yapma at ve yenisini al- böylece tüketim özendiriliyor. Ayrıca Herkes herkes içindir ve Herkes mutludur. Bu gibi şeyler uykuda saatlerce öğretiliyor ve bebeklerin bilincine yerleşiyor. Tek eşlilik yok ve birden çok kişiyle olunması daha normal görülüyor. Güçlü duyguların olması istenmiyor. Bu nedenle de aşk, evlilik gibi kavramlar yoktur bu dünyada. Kişilerin rahatlaması için soma adı veriler gram şeklinde haplar var. Uyuşturucudan farkı ise size kısa süreli veya 1 haftaya kadar uzayacak şekilde tatile çıkmış hissi yaratıyor ve hapın etkisi geçtiğinde hasta olmuyor veya kötü hissetmiyorsunuz. Bu haplar yöneticiler tarafından herkese hediye olarak dağıtılıyor. Eski dünyadan farklı olarak hasta olmak, yaşlılık, şişmanlama vs gibi insan özellikleri yok. Çünkü sürekli olarak bunların engellenmesi için ilaçlar ve uygulama odaları oluyor. Yeni Dünya Cemaat, Özdeşlik ve İstikrar kurallarına dayalı. Bireyin düşünmesi istenmiyor. Hatta birey olmak biri olmak- bile istenmiyor. Çünkü bu bir istikrarsızlık örneği olarak görülüyor. Fakat bu dünyanın karşısında birde diğer taraf diye geçen Ayrıkbölge de yaşayan yerliler vardır. Burada bahsedilen hiç bir uygarlık örneği yoktur. Her şey eski sisteme göredir. Tek eşlilik, ebeveynlik, çocuk doğurma, hastalık, yaşlılık, tanrı inancı gibi birçok şey burada vardır. Alfa artı sınıfından olan Bernard ve Lenina bir gün bu bölgeye geliyorlar ve burada John ve annesi Linda ile tanışıyorlar. Bernard bu iki vahşi yi Londra Kuluçka ve Şartlandırma Merkezi'ne deney amacıyla götürüyor ve denetçi Mustafa Mond 'a sunuyor. Onlarda John'un uygarlığa uyup uyamayacağını test etmeye başlıyorlar. Fakat vahşi bu sınırsız uygarlıkları hiç benimseyemiyor ve gerçek duygulara, acı çekmeye, zorluklar yaşamaya ihtiyacı olduğunu söylüyor ve oradan kaçıp inzivaya çekiliyor. Kitapta geçen bir konuşma ise bu iki dünya arasındaki farkı çok iyi şekilde anlatıyor: Ne oldu John, hasta mısınız? Hayır uygarlık yedim. Cesur Yeni Dünya Kitap Özeti Romanımız Ford'dan sonra 632 yılında başlıyor. Artık insanlar şuan ki yaşamımızdan çok farklı bir yerdeler, toplumdaki herkes mutlu, hiçbir sorun yaşanmıyor, teknoloji son derece gelişmiş durumda. Bunlarla birlikte kimsenin annesi, babası ya da sevgilisi olmasına izin verilmiyor. Aksine bu çok büyük bir ayıp olarak görülüyor. Toplumun yeni bireyleri olan çocuklar ise teknolojinin gelişmişliği sayesinde tüplerde üretiliyor. Hepsi daha tüplerdeyken beşe ayrılıyor: Alfalar, betalar, gamalar, deltalar ve epsilonlar. Toplumun en yüksek rütbelerini Alfalar oluştururken en düşük rütbelere sahip olan ise epsilonlar oluyor. Çocuklar, daha çok küçükken bazı şartlandırmalara maruz kalmakla birlikte kitaplardan ve doğadan nefret etmeleri sağlanıyor. Ardından daha çok tüketimin ön planda olduğu alışkanlıklara yönlendiriliyorlar. Şartlandırılmalarına bağlı olarak da herkes bulunduğu sistemde mutlu bu yüzden kimse bir üst katmana çıkmak gibi bir çaba göstermiyor. Bu sayede toplumda istikrar sağlanmış oluyor. Ama bu toplumda bile bazı zamanlar aykırı düşünen insanlar oluyor. Burada devreye soma denilen bir hap giriyor. İnsanlar bu hapı kullandıktan sonra eski mutluluklarına geri dönüyor. Bir diğer yandan bu dünyanın tam tersi Vahşi ayrı dünya olarak adlandırdıkları bir yerde var. Bu ülke ile çok nadir bağlantı kuruyorlar. Cahil bir toplum olduklarını her seferinde belirtmekten de geri durmuyorlar. Vahşi dünyadaki insanlar cesur yeni dünyanın aksine her şeyde özgürler ama sefalet ve kötülük içerisinde yaşamaktalar..... Cesur yeni dünyada yaşayan Bernard Max adlı karakterimiz, toplumun üst tabakalarında yaşayan ama bu sistemi sorgulayanlardan biri. Bunu gizli gizli de yapsa, kendini bu konuda suçlu da hissetse asla bu fikirleri kafasından atamıyor. Tüm bu fikirler aklında dolaşırken vahşi dünyaya tatile gitme fırsatı yakalıyor ve yanına Lenina adlı kızı da alarak yola koyuluyor. Hükümet, bazen diğer taraftan kurtulmak isteyen insanların cesur yeni dünya'ya gelmelerine izin veriyor. Bunun aynısını uygulamak isteyen Bernard Marx, gittiği vahşi ülkede daha önce cesur dünyada yaşayan ve vahşi dünyaya seyahat ettiği sırada orada unutulan Linda ile karşılaşıyor. Kadın kendini almaya gelen kimse olmayınca bu dünyaya uyum sağlamak zorunda kalıyor. Vahşi dünyadaki diğer insanlar gibi bir çocuğu olduğunu söylüyor. Bunu şaşkınlıkla karşılayan Bernard ve Lenina, Lindayı oğlu John ile birlikte yanlarında götürmek istediklerini ifade ediyorlar. Linda teklifi hemen kabul ediyor. John annesinin aksine tereddüt etse de Leninaya aşık olmasıyla birlikte teklifi kabul etmek zorunda kalıyor... Cesur yeni dünyada Linda çok zorlanmasa da John bu modern dünyanın tahmin ettiğinden çok daha farklı olduğunu kısa zamanda anlıyor. İnsanların hepsi bir kalıba sığdırılmış durumda, kimse kitaplarla ya da sanatla ilgilenmiyor hatta en sevdiği yazar olan William Shakespeare bile yasaklanmış durumda. İnsanlar kendi irade ve özgürlüklerine sahip değiller buna rağmen asla şikayetçi de olmuyorlar. Tüm bunlardan sıkılmışken Lenina'ya tutunmak isteyen John , ona aşkını ilan ediyor. Fakat John'un aşkı Leninadan çok daha farklı algılaması onu tamamen hayal kırıklığına uğratıyor. Eski yaşamındaki gibi Lenina ile evlenmek istediğini ifade eden John bu sözlerin Lenina için hiçbir anlam ifade etmediğinin farkına varıdığında bu dünyaya dair olan son umutları da bir anda yerini karamsarlığa bırakıyor. Tüm bu yaşananların ardından bir de annesinin ölüm haberini alan John her şeyini kaybediyor. Kendini toplumdan soyutlayarak tamamen içine kapanıyor. Herkesten uzak bir yerde yaşamaya karar veriyor. Fakat Cesur yeni dünyada yaşayan insanlar için bu da çok garip geliyor onu asla yalnız bırakmıyorlar. Bir deney faresiymiş gibi yaptığı her hareketi incelemeye ve onu yargılamaya devam ediyorlar. Hatta bir hayvanat bahçesindelermiş gibi onu beslemeye çalışanlar bile oluyor. Bunlarla birlikte artık dayanamayan John yaşamına son veriyor. DEĞERLENDİRME: Cesur yeni dünya Aldous Huxley'in ilk okuduğum kitabı. Çoğu insan bu kitabın distopya mı yoksa ütopya mı olduğuna karar vermemesi bakımından bende nasıl adlandıracağımı bilmiyorum. Buna herkesin kendi karar vermesi gerektiğini düşünüyorum. Diğer yandan değerlendirmem gerekirse, bilimkurguyu çok sevmeyen biri olmama rağmen cesur yeni dünyanın beni çok etkiledi. Yıllar önce yazılmış bir eser ama emin olun günümüzden hala büyük izler taşıyor. Ayrıca bilimkurgu türünün adeta başyapıtlarından biri olması ve birçok kitabın da bizzat cesur yeni dünyadan etkilenmesi size büyük bir bakış açısı kazandıracaktır. Okuduktan sonra birkaç kez daha okumak isteyeceğiniz bir kitap olacağını düşünüyorum.


Sinan Yaşar'ın yazdığı Çetin Ceviz ve Çetonya, şimdilik dört kitaptan oluşan Çetin Ceviz serisinin son kitabı. İlk kez 2022 yılında Fom Kitap tarafından basılan kitap, "Sıra Dışı Bir Uzay Hikayesi" alt başlığına sahip. 8 yaş ve üzeri okurlara hitap eden çocuk kitabı, Büşra Çakmak'ın çizdiği rengarenk resimlerle süslü. Uzay temasıyla çocukların ilgisini çekmeyi başaran kitap, 9 bölüme ayrılan 63 sayfadan oluşuyor. Kitabın pek çok sayfasını süsleyen birbirinden sevimli çizimler ve her bir bölümün başında yer alan ilginç bilgiler, okuma deneyimini çok daha keyifli hale getiriyor. Göz yormayan yazı tipi ve ideal yazı boyutu sayesinde çocukların kolaylıkla okuyabileceği kitap, yetişkinlerin de sıkılmadan okuyabileceği merak uyandıran bir kurguya sahip. Okurlara kitap hakkında ipuçları veren bölüm başlıkları ise sırasıyla şu şekilde: Derin Karanlık Karanlıktan Aydınlığa Yıldızların Uzaklığı İlk Durak Dumon Bazen Uçar, Bazen Sürünürsün Burada Her Şey Mümkün Son Durakta Küçük Ama Büyük Kaza Sana Şöyle Bir Yukarıdan Baktım Aziz Dünya Yaşamadan Yaşlanmak Çetin Ceviz ve Çetonya Özeti Hikaye, Çetin Ceviz'in kardeşi hasta olduğu için tek başına bisikletle dolaşmaya çıktığı bir gün yaşadıklarını anlatmasıyla başlıyor. Her zaman kullandığı yolu değil de başka bir yolu tercih eden Çetin, önüne çıkan kaplumbağaya çarpmamak için aniden frene basınca ıslak toprak yüzünden kayıp bisikletten düşüyor. Daha sonra kaplumbağayı korunaklı bir yere kaldırıyor ve tam bu sırada bastıran yağmurdan korunmak için yakınlardaki mağaraya giriyor. Mağaraya girmesiyle de kendisini tehlikeli bir maceranın ortasında buluyor. Neyse ki azmi ve cesareti sayesinde içi hızla su dolan mağaradan çıkmayı başarıyor ve Geyikli kasabası sakinlerinin de yardımıyla güvenle evine varıyor. Bu ilginç ve bir o kadar da tehlikeli maceradan bir süre sonra Çetin, dedesiyle uzayda yolculuğa çıkma fırsatı yakalıyor. Dedesinin Dünya'ya benzediğini düşündüğü için araştırmak istediği dört gezegene birlikte gidiyorlar. İlk gittikleri gezegen Dumon oluyor. Dumon'dan su, toprak ve bitki örnekleri alıp dönüş yoluna geçmek üzerelerken bir anda hava değişiyor ve dede-torun karlar altında kalıyor. Neyse ki kısa süre sonra karlar eriyor ve kurtuluyorlar. Böylece Dumon'da mevsimlerin çok hızlı bir şekilde değiştiğini anlıyor ve Dumon'un insanların yaşaması için pek de uygun bir yer olmadığına karar veriyorlar. Dumon'dan sonra çok sıcak olan ve tamamen kayalıklardan oluşan Simurg gezegenine varıyorlar. Bu gezegende de yer çekimiyle ilgili sorunlar olduğunu fark ediyor ve yer çekimine bağlı bazı tehlikeler atlattıktan sonra kayaç örnekleri alıp diğer gezegene doğru yola koyuluyorlar. Gittikleri üçüncü gezegen ise Dünya'ya en çok benzeyen gezegen oluyor ve Çetin bu gezegene Çetonya adını verip bir fidan dikiyor. Hatta Çetonya'dan ayrılırken bir de geyik görmüş gibi hissediyor. Çetonya'dan sonra ise sularla kaplı bir gezegene gidiyorlar. Çetin bu gezegene ise "sutopu"nun tersten okunuşu olan Upotus adını veriyor. Çetin ile dedesi, Upotus'ta bir kara delik tarafından yutulma tehlikesi atlatıyor. Bu tehlikenin ardından bu gezegende daha fazla oyalanmamaları gerektiğini anlayıp Dünya'ya dönmek için yola çıkıyorlar. Dönüş yolunda dedesi Çetin'e bir sürpriz yapmak istiyor ve böylece Dünya'ya inişlerini paraşütle gerçekleştiriyorlar. Dünya'da kendilerini bekleyen asıl sürprizi görünce ise ne yapacaklarını şaşırıyorlar. Çünkü Dünya'nın bıraktıkları gibi kalmadığını görüyorlar. Kısa süre sonra etraflarındaki her şey birer birer silikleşmeye başlıyor ve dede-torun hızlıca zamanda yolculuk yapmalarını sağlayan çınar ağacının içine giriyorlar. Gözlerini açtıklarında ise yeniden Upotus'ta olduklarını görüyorlar ve biraz önce kara delik tarafından çekilmelerine bağlı bir boyut değişimi yaşadıklarını anlıyorlar. Upotus'ta daha fazla vakit kaybetmeden Dünya'ya dönüyorlar ve eski hayatlarına devam ediyorlar.


Sinan Yaşar'ın kaleme aldığı Çetin Ceviz ve Gözlüklü Çocuk, Çetin Ceviz serisinin üçüncü kitabı. Serinin en uzun maceralarından biri olan eser, kısa kısa bölümlere ayrılan 94 sayfadan oluşuyor. Sıra Dışı Bir Kardeşlik Hikayesi alt başlığıyla ilk kez 2020 yılında Fom Kitap tarafından yayımlanan kitap; Çetin Ceviz ile arkadaşı Mucide, dedesi Metin Bey ve ikinci kitabın sonlarında karşılaştıkları gözlüklü çocuğun birlikte yaşadıkları çeşitli maceraları konu alıyor. Yazarın okumayı seven tüm çocuklara ithaf ettiği eser, Büşra Çakmak'ın çizdiği birbirinden güzel resimlerle süsleniyor. Rengarenk resimlerle çok daha eğlenceli bir hal alan kitap, özellikle küçük yaştaki okurlara bilim sevgisi ve merak duygusu aşılamayı hedefliyor. 6 yaş ve üzeri okurlara hitap eden kitabın her bir bölümünün başında hayvanlar aleminden gezegenlere kadar pek çok konuda birbirinden ilginç bilgiler yer alıyor. Bölüm başlarındaki bu kısa bilgiler, ilgili bölüme dair ipuçları vererek okurların merakının artmasını sağlarken genel kültürlerinin gelişmesine de destek oluyor. Kitapta yer alan 12 bölümün başlıkları ise sırasıyla şöyle: Alabora Olmak İz Sürmek Başkalarının Acısı Yolculuk Mutluluğun Resmi Macera Başlıyor Çöl Fareleri Gözlüklü Çocuk Yerin Dibine Yolculuk Kardeş mi? Bir Yıl Sonra Yeni Bir Dünyaya Merhaba Çetin Ceviz ve Gözlüklü Çocuk Özeti Hikaye, arkadaşı Mucide'nin hastalığı yeniden ortaya çıktığı ve dedesiyle yaptığı uyku gözlüğü çalındığı için morali çok bozuk olan Çetin'in uyku gözlüğünü çalan kişiyi bulmasına yarayacak bir ipucu fark etmesiyle başlıyor. Böylece ipucunu bulduğu günün ertesinde Çetin, bulduğu ipucunun yani hırsızın bahçedeki çamurlu bölgede kalan ayak izinin peşine düşüyor. Ayak izinden yola çıkarak kasabada hırsızı aramaya başladığı günün sabahında hastalığının tedavisi için İstanbul'a giden Mucide ile de vedalaşıyor. Üç gün boyunca kasabadaki insanların ayakkabılarını büyük bir dikkatle inceleyen Çetin, sonunda ayakkabı boyacısı sayesinde hırsızı buluyor ve gizlice evine kadar takip ediyor. Hırsızın evini öğrendikten sonra ise kendi evine dönerek olan biteni anne-babasıyla dedesine anlatıyor. Çetin'in dedesi duruma el koyuyor ve kötü bir insan olmadığını düşündüğü hırsızla görüşüyor. Böylece zavallı adamın annesinin rahatsızlığından dolayı uyku gözlüğünü çaldığını ve uykusuzluk hastalığı yüzünden aylardır uyuyamayan yaşlı kadının uyku gözlüğü sayesinde uyuyabildiğini öğreniyor. Maddi durumu pek iyi olmayan ve hem hasta hem yaşlı annesiyle küçük çocuğuna tek başına bakmak zorunda olan adamın durumuna çok üzülüyor ve yaptığından pişman olduğunu da anladığı için adamı şikayet etmekten vazgeçip uyku gözlüğünü geri alarak eve dönüyor. Bu olaydan 3-4 gün sonra Çetin ve dedesi uyku gözlüğünü de yanlarına alıp TÜBİTAK'ın düzenlediği ödül törenine katılmak için İstanbul'a gidiyorlar. Ödül töreni için İstanbul'a gitmişken Mucide'yi de ziyaret ediyorlar ve durumunun iyiye gittiğini öğrenerek seviniyorlar. Birkaç gün daha İstanbul'da kaldıktan sonra ise Geyikli'ye dönüyorlar. İstanbul'dan döndükten bir süre sonra okullar açılıyor ve Çetin aynı sınıfa kaydolduğu arkadaşı Mucide yanında yokken 5. sınıfa başlıyor. Okullar açıldıktan iki ay sonra ise sürpriz bir şekilde arkadaşı Mucide'ye kavuşuyor. Mucide'nin tamamen iyileşip kasabaya dönmesiyle asıl macera başlıyor. Çetinler gözlüklü çocuğu bulmak için zaman yolculuğuna çıkacakken gözlüklü çocuk gelip onları buluyor. Böylece gözlüklü çocuğun Dünya İşçileri adına sahip özel bir topluluğun bir parçası olduğunu ve geçmişe nasıl yolculuk yaptıklarını öğrenmek için kendilerini bulduğunu anlıyorlar. Ayrıca kendileriyle görüşmesinin yasak olduğunu ve bu yüzden cezalandırılacağını da öğreniyorlar. Gözlüklü çocukla görüştükten sonra da Çetin'in dedesine lazım olan bir maddeyi almak için çöle yolculuk yapıyorlar. Epey tehlikeli geçen çöl macerasını gözlüklü çocuk sayesinde sıkıntısız bir şekilde atlatıyorlar. Çöl macerasından bir süre sonra gözlüklü çocuk yeniden karşılarına çıkıyor. Böylece gözlüklü çocuğu içine düştüğü zor durumdan kurtarmak için hep birlikte Dünya İşçileri'nin merkezine gidip yetkililerle görüşüyorlar. Bu görüşmenin sonucunda gözlüklü çocuk, diğer insanlarla konuşarak kuralları çiğnemesinin bedelini ödüyor ve Dünya İşçileri arasından ayrılmak zorunda kalıyor. Bu duruma çok ama çok üzülse de yeni ailesi sayesinde üzüntüsünü giderip yeni hayatına alışmaya çalışıyor.


Kişisel gelişim, çocuk gelişimi, psikoloji ve çocuk kitaplarıyla tanınan Hatice Kübra Tongar bu kez yetişkinlere yönelik bir hikaye kitabıyla okurlarının karşısına çıkıyor. Yazarın kendi hikayesine de yer verdiği Çeyiz kitabı, içindeki hikayelerden birinin ismini taşıyor. 2022 yılında Hayykitap tarafından yayımlanan eser, yayınevinin Edebiyat dizisinde yer alıyor. Kitabın editörü Canan Öztürk. Kitaba katkıda bulunanlar Elif Karakuş ve Ayşe Çetintaş. Kitabın kapak tasarımı ise Erdi Demir'e ait. Kitap; kapağındaki çeyiz sandığı, anne-kız silüeti ve "Anneler bazen kederlerini koyar kızlarının çeyizine, bazen de kaderlerini..." cümlesiyle içindeki hikayelere dair ipucu veriyor. Kitaptaki tüm hikayeler farklı yaşamlara sahip kadınların eşleri ve aileleri yüzünden yaşadıklarını konu alıyor. Hikayelerin pek çoğu epey hüzünlü olsa da birkaçı okuru gülümsetecek detaylar da barındırıyor. 175 sayfadan oluşan kitapta birbirinden farklı konulara sahip 12 hikaye bulunuyor. Kitaptaki hikayelerin isimleri: Eşek Babama Duyurun Çeşmesi Günah Keçisi Tanık Yappıştır Çeyiz İsmini Vermek İstemeyen Dinleyici Kırık Cam Afiyet Olsun Gelincik Çiçeği Suskunlar Evi Soğan Çeyiz Özeti Eşek adlı ilk hikaye üç çocuklu bir ailenin son kızı olan Songül'ün önce ailesi sonra da kocası tarafından maruz bırakıldığı değersizlik hissinden nasıl kurtulduğunu anlatıyor. Bir türlü yaranamadığı ailesinden kurtulmanın yolunun evlilikten geçtiğini sanan genç kadın, kocası yüzünden intihar ediyor. Neyse ki ölümle burun buruna gelse de yeniden yaşama tutunuyor ve komşusu Perihan Abla sayesinde hem kendisi hem çocukları için yeni bir hayat kurmayı başarıyor. Babama Duyurun Çeşmesi, dört çocuk annesi olan Rizeli Aysel'in hikayesi. Aysel, bayram tatilinde eşi ve çocuklarıyla Rize'ye ailesini ziyarete gidiyor. Bu ziyaret sırasında yıllar önce eşiyle tanışmalarına vesile olan çeşmenin adını fark ediyor ve bundan çok etkileniyor. Çeşmenin adı Aysel'in çocukluktan gelen kendini babasına kanıtlama arzusuyla yüzleşmesini sağlıyor. Böylece Aysel önce kendisiyle sonra da babasıyla hesaplaşıyor. Kız çocuklarını sevmeyen babasına yaranmak için kız değil de erkek gibi geçirdiği çocukluğuyla barışan Aysel, eşi ve çocuklarıyla daha mutlu bir şekilde hayatına devam ediyor. "İsmini Vermek İstemeyen Dinleyici" Mürüvvet Neşelisoy'un kızı olan başkahramanın annesi sayesinde hayallerine nasıl kavuştuğunu anlatıyor. Küçüklüğünden beri sunucu olmak isteyen başkahraman, annesinin yönlendirmesiyle bir radyoda sekreter olarak çalışmaya başlıyor. Ama radyoda kendi işinden çok teknik masa bölümü ilgisini çekiyor. Bir gün teknik masadaki kişinin hastalanması sonucunda kısa bir süreliğine de olsa teknik masaya geçiyor. Bu sırada pek çok kadının radyodaki programlara ismini vermek istemeyen dinleyici olarak katıldıklarını fark ediyor ve bu kadınların her biri için bir hikaye yazıyor. Teknik masadaki eleman iyileşip işinin başına gelince kendisinin yeniden sekreterliğe dönmesi gerekiyor. Ancak o, elindeki hikayeleri radyonun genel yayın yönetmenine götürüp bu hikayelerle bir radyo programı yapmak istediğini söylüyor. Genel yayın yönetmeninin bu teklifi kabul etmesiyle önce radyo programcısı oluyor. Bir süre sonra da bir televizyon kanalından teklif alıp hayalindeki işe kavuşuyor. "Afiyet Olsun" eşinin kendisini aldattığını sanan ve bu yüzden de ondan boşanmak isteyen ancak boşanma sürecinde önce kendi kendini yıpratıp sonra da iyileştiren Zeynep'in hikayesini konu alıyor. Boşanma davası hakim tarafından ertelenen Zeynep, kızını da alıp memleketi Bitlis'e gidiyor. Memleketinde kimsesi kalmamış olsa da doğduğu evde anne ve babasından kalan eşyalarla avunmaya çalışıyor. Bu sırada babasının vefatından sonra henüz kendisi minicik bir bebekken annesinin tuttuğu günlüğü buluyor. Bu günlük sayesinde annesinin çektiği acıları öğreniyor ve bunları en yakın arkadaşı olarak gördüğü eşiyle paylaşmak istiyor. Acı hatıralar sayesinde öfkesi biraz da olsa dinip eşiyle görüşünce aslında onun kendisini aldatmadığını öğreniyor. Böylece hem eşiyle barışıyor hem geçmişinden gelen acılarla yüzleşiyor. Yazarın kendi hikayesi olan Soğan; dış kabuk, iç kabuk, cücük ve kü/cücük bir misafir başlıklarından oluşuyor. Hikaye, yazar 33 yaşındayken Kabe'de başlayan ve yazarın panik atak rahatsızlığının ortaya çıkmasıyla derinleşen iç yolculuğunu konu alıyor. Yazar, kendi hikayesini kaleme alarak hayatının bir döneminde yaşadığı panik atak rahatsızlığını ve bu rahatsızlıktan kurtulma sürecini samimi bir şekilde okurlarıyla paylaşıyor. İç sesi sayesinde bebeklikten gelen yaralarıyla nasıl yüzleştiğini ve kızı dünyaya gelmeden önce kendi kendini iyileştirdiğini anlatıyor. Kitabın en sonunda ise yazarın son söz niyetine kızı Meva için yazdığı satırlar yer alıyor.


İnsanlar her zaman ne olursa ve ne yaparsa onun karşılığını alırlar. Tıpkı Charlie Bucket gibi. Charlie Bucket, iki dedesi, iki ninesi, anne ve babasıyla sadece iki odası olan bir kulübede yaşıyordu. Çok yoksullardı. Nitekim hiçbir zaman yemek esnasında ikinci tabağı yiyemeyen bir geniş aileden bahsediyoruz. Charlie daha çocuktu ve çocuk olmasına rağmen yılda sadece bir kez, doğum günlerinde çikolata yiyebiliyordu. Çünkü imkanları buna olanak sağlayabiliyordu ancak. Charlie ise yılda sadece bir kez yiyebildiği çikolatayı ısırıp ısırıp yiyerek onu bir ayda bitiriyordu. O bu kadar uslu ve terbiyeli bir çocukken her şeyden mahrum bırakılması üzücü bir durum. Her gece dedeleri ve ninelerinin yanında gidip onlardan hikaye dinleyen Charlie bir gece de yaşadığı kasabada bulunan Çikolata Fabrikası'nın sahibi Bay Willy Wonka'nın hikayesini dinlemek ister. Kasabasında bulunan o Çikolata Fabrikası'na dünya tarafından oldukça büyük bir ilgi vardı. Zira Bay Willy Wonka dünyanın en muhteşem ve enfes çikolatalarını üretiyordu. Ürettiği çikolatalarının yanında, çikolatalar hakkında olağanüstü mucizeleri de vardı. Örneğin soğuk havadan yenen sıcak çikolatalı dondurma gibi. Charlie o Fabrika ve Bay Willy Wonka'ya çok büyük bir ilgi duyuyordu. Dedelerinden de Bay Willy Wonka hakkında çok şey öğrenmişti. Mesela neden on yıldan beri Fabrika'nın çalışmasına rağmen içeri giren veya çıkanının olmamasının nedenleri gibi. Bay Willy Wonka meşhur çikolatalarıyla tanınıyordu. Herkes onun çikolatalarına o kadar hayrandı ki bir gün Prens Prandichorry, Bay Willy Wonka'dan her şey çikolatadan yapılma saray istemiş. Öyle ki yapılan sarayda musluklardan bile çikolata akıyormuş. Gerçi güneş ışınları karşısında pek şansı olmayan Çikolata sarayının bir gece ansızın eriyerek, çikolata gölüne dönüştüğü herkesçe tarafından bilinir. Bay Willy Wonka'nın çok büyük rakipleri vardır. Bu rakipler Bay Willy Wonka'nın fabrikasına casus gönderip, çikolatanın sırlarını keşfetmeye bile göndermişlerdir ki başaralı da olmuşturlar. Bunun üzerine sırlarının açığa çıkmasından kaynaklanan büyük bir zararlar, Bay Willy Wonka nankör ve kendilerine bile saygıları olmayan insanlarla çalışmak istemediğinden Çikolata Fabrikası'nı kapatır. Uzun bir süre fabrikanın dev kapıları zincirli bir halde kalmıştır. Ardından bir gün kasabadakiler bakar ki fabrikanın bacası tütüyor. Ama hala kapılar kapalı ve içeri kimsenin girip çıktığını da gören olmamıştır. Kasaba biraz şüphelense de Bay Willy Wonka ünlü çikolatalarının imalatına yeniden başlamış ve yeni sırlarının yayılmaması için hiçbir insanla konuşup iletişimde bulunmamıştır. Aradan geçen uzun zamanlardan sonra Bay Willy Wonka gazete de bir ilan verir. Ürettiği çikolatalarının sadece beşinin için altın kaplatmıştır ve o beş çikolatayı dünyanın, kendisinin bile bilmediği farklı herhangi bir yere göndermiştir. Ve o beş altın kaplamalı çikolataları bulan beş çocuğu kimsenin girmediği Çikolata Fabrikası'nda bir gün boyunca gezdirip, sırlarını paylaştıktan sonra o çocuklara bir ömür boyunca yetecek kadar çikolata vermeyi ödül olarak belirlemiştir. Yanında da ufak sürprizler daha vardı elbette. İlk bileti Augustus Gloop adlı şişko bir çocuk bulmuştu. İkinci bileti Veruca Sat, üçüncüsünü; Violet Beauregarde ve dördüncüsünü ise Mike Teavee bulmuştur. Son bilet ise Fabrika ziyaretinden bir gün önce bulunmuştur. O son bileti bulan ise Charlie Bucket'dı. Ama o bileti bulalı hiç de kolay olmamıştı. Charlie haricinde diğer tüm çocuklar o kadar zengindi ki bulundukları şehirde ki marketlerden Wonka çikolatalarının hepsini toplatmışlardı. Charlie ise ilk şansını doğum gününde alınan çikolatasında denemişti. Ama bulamamıştı. Bir kabanı olamayacak kadar fakir olan Charlie, bir gün karların altında para bulur. O para ile bir kez daha şansını denemek isteyen Charlie üçüncü denemesinde altın çikolatayı buluştu. Kendisi ailesi herkes hem şaşkın hem de onunla gurur duyuyorlardı. Büyük gün gelip çattığında Charlie ve diğer dört çocuk dünyanın en muhteşem çikolatalarının üretildiği fabrika da geziye çıktıklarında hepsi birer birer yaptıkları kibir, söz dinlemezlik ve şımarıklardan dolayı elendiler geriye bir tek Charlie ve dedesi Joe dede kalmıştı. Ve işte her yaptıklarımızın bir ödülün var olduğunun ispatı. Charlie'nin diğer çocuklardan bir üstünlüğünün olmamasının yanı sıra eksikleri bile vardı ama Bay Willy Wonka Çikolata Fabrikası'nı Charlie'ye devretmeyi seçmişti. Aslında o seçmemişti, Charlie kendi kazanmıştı. Bu gezi çok büyük bir sınavdı. Ve sınavı geçebilen tek kişi Charlie olmuştu.


Azra Kohen... İstanbul Üniversitesi Radyo Televizyon ve Sinema ile Ottawa Üniversitesi Üçüncü Dünya ülkelerine yardım ekonomisi bölümlerinden mezun çiçeği burnunda bir yazar. Okuyucuya içsel yolculuğun kapılarını açan üçlemesi Fi, Çi, Pi'in ikinci durağı Çi'dir. Sabrın için minnettarım, diye başlıyor kitap ve şöyle devam ediyor: "Bilgisayarımın bir köşesinde, bürokrasi hapishanesinde bekleyen Çi'yi sana ulaştırabilmek için vazgeçmemecesine savaştığımı ve seninle kurduğum bu bağın, senin varlığının, benim için çok değerli olduğunu bilmelisin. Aynı kaynaktan geldiklerimizle buluşmanın, hayatı değil sistemi yaşadığımızı anlamanın, bir parazit gibi tükettiğimiz bu gezegende kurulmuş bu lanetli sistemi aşmanın, gerekeni yapmak için uyanmanın zamanı yakın. Çi'nin satır aralarında pusuya yatmış anlamların sana ulaşması dileğiyle kocaman sarılıyorum sana, kendimden bir parçayı kucaklarcasına. Beynimizi bilgiyle yıkamanın zamanı geldi." Ve Fi'den kaldığı yerden devam ediyor. Can Manay en sonunda amacına ulaşır ve Duru'nun aklını çeler. Duru artık Can Manay'ın evinde yaşamaktadır. Sapkınlık derecesinde sevgilisine bağımlıdır. Öyle bir an gelir ki hiç kimseye sevgilisini göstermek istemez. Dans etmemesi için önüne bir sürü engeller koyar. Duru dans seçmelerine gittiği zaman, hiçbir şekilde gruba kabul edilmez. Dansıyla insanları büyüleyen Duru bu konuya bir anlam veremez. Çünkü Can Manay önceden ayarlayarak gruba katılmaması için talimat vermiştir. Tabi ki Duru'nun bu durumdan haberi yoktur. Bir de aşırı şekilde cinsel bağımlılık oluşmuştur. He dakika her saniye Duru ile çiftleşmek istemektedir. Önceleri Deniz'in umursamazlığından sıkılan Duru'nun bu ilgi hoşuna gider. Fakat sonra bu durumdan sıkılmaya başlar, kendini hapishanede gibi hissetmektedir. Önceleri Deniz'in bu durumdan haberi olduğunu ve umursamadığını düşünür. Fakat şans eseri Can Manay'ın evinde Duru'nun evinin bahçesini gözetlemek için yaptırdığı elektronik düzeni görür. Eski kayıtlardan Can Manay'ın evine gittiği gecenin kayıtlarını bulur. Deniz bahçede yere yığılmış ve çaresiz bir biçimde ağlamaktadır. Duru'yu aramış, fakat bulamamıştır. Aşık olduğu kadını bulamayınca korkmuş ve kendini çok zavallı hissetmektedir. Bu görüntü tek kelimeyle Duru'nun kabini parçalar. Artık pişman olmanın vakti gelmiştir. Can Manay'dan o kadar çok nefret eder ki ona gereken cezayı verecektir. Can Manay ise Duru'nun bu tavırlarından dolayı o kadar çok kendini kaybeder ki eski hastalığı nüksetmeye başlar. Çok yakın olduğu doktoru ve arkadaşı Eti'nin uyarılarına rağmen kendine gelemez. Çiçek'te yaptığı hatayı yine Duru'da da tekrarlıyordur. Can Manay bu durumdan kurtulacak mıdır? Televizyonda bir magazin programında Duru ile Can Manay'ı gören Deniz o kadar çok bunalıma girer ki, artık şehirde yapılacak bir şey kalmadığına kanaat getirir ve bir köye yerleşir. Artık köyde bir işçidir. Karın tokluğuna çalışır, hiçbir şekilde para istemez. Sadece çocuklarla konuşur. Yetişkinlerle konuşmaz. Köyün imamının bir vaazında cevap verdiğinde midesi bulanır. Yetişkinlerden bu kadar çok nefret ediyordur. Fakat elinde öyle güçlü bir müzik yeteneği vardır ki dünyayı tek başına değiştirme kapasitesine sahiptir. Ama nasıl? Çıkardığı ve çok güvendiği Darbe dergisi ile yine sansürden kaçamaz Özge. Dergi ilk sayısında çalınmış ve gizli bir numaranın mesajıyla çalındığı yeri bulmuştur. Kapağını değiştirerek sayısı eksik olsa da satmaya çalışır. Yine de istediği tirajı bulamaz. İnternet üzerinden e-dergi olarak dergiyi yayınlamaya çalışır. Bu arada ülke karışmış, bütün ülkede insanlar sokakta eylem yapmaktadır. Yanlışlıkla eylemin olduğu yere giden Özge polisten çok feci dayak yer. Bu arada Sadık Kolhan'la yakınlaşır ve Sadık Kolhan ona büyük bir teklif sunar. Bu teklif karşısında Özge çok şaşırır... Bilge danışmanlık yaptığı Can Manay'ın son zamanlardaki tuhaflığından dolayı üzülmektedir. Ülkedeki eylemlerden dolayı uzun zamandır hoşlandığı Murat'ın polisler tarafından feci şekilde dövüldüğünü öğrenir. Darma duman olmuştur. Fakat Can Manay'ın yaşam sebebi olacaktır. Ama nasıl?


1941 doğumlu Ahmet Günbay Yıldız'ın roman dalındaki ilk eserleri arasında yer alan Çiçekler Susayınca, oldukça gerçekçi ve yürek burkan bir roman. İnsanın doğasının en zayıf noktasına dayalı olarak işlediği günahlardan duyulan pişmanlığı ve her şeye rağmen Allah'a sığınışı anlatıyor. Farklı hayat hikayelerinin bir noktada nasıl kesişebileceğine değiniyor. Babası tam bir işkolik, annesi tam bir kumar bağımlısı olan Elif başıboş büyümüş bir genç kızdır. Buna rağmen ailesi bekaret gibi değerlere önem vermektedir. Elif arkadaşına yaptığı bir ziyaretten geri dönerken bir sokak kavgasına şahit olur. O bölgenin kabadayısı olarak bilinen Birli, kır saçlı devasa görünümlü bir adamdır ve kavgadan muzaffer çıkarak Elif'in ilgisini çekmiştir. Tecrübesiz olan Elif başına gelecek felaketi kestiremeden, Birli'ye hitaben hayretini dile getirir. Ağzı iyi laf yapan Birli ise olayı başka bir yöne çekmiş ve Elif'i eve bırakmak istediğini söylemiştir. Elif başta kabul etmese bile sonradan razı olarak Birli'nin arabasına biner. Buradan sonrası Elif için tam bir felakettir. Birli Elif'in içkisine ilaç katarak namusunu kirletir. Her gaflet uykusuna yatışın feryatla uyanışı olurdu. Elif, bunlardan habersiz uyudu. Kendisine ne olduğunu anlayan Elif feryat figan içinde Birli'nin silahıyla Birli'yi vurmuş olsa da, iş işten geçmiştir. Ancak kızlarıyla ilgilenmeyen aile, Elif'in durumunu bilmeden Hayrullah diye bir gençle evlendirmeye kalkar. Elif ise utancından bir şey söyleyemez. Gerdek gecesi geldiğinde ise Elif, çiçeği burnunda kocasına can havli ile her şeyi anlatır ve af diler. Ancak şoka uğrayan Hayrullah, Elif'i evden kovar. Hal böyle olunca bir çare kız ailesinin yanına gider ve durumu ailesine aksettirir. Ancak babası Cemalettin beyde kızını evden kovarak sokaklara atar. Elif artık intihar etmeyi düşünür bir vaziyete gelmiştir. O sırada hayatını kurtaracak olan Keriman teyze ile karşılaşır. Keriman teyze Elif' kalacak bir yer, bir iş ve yeni bir hayat verir. Kendi hayatını Elif'e açar. Burada bir süreliğine Elif ve Keriman teyzenin hikayesi kesilerek, Yadigar ve Dursun'un hikayesi başlar. Yadigar'ın babası onları küçükken terk etmiştir. Annesini ise öldü bilmektedir. On üç- on dört yaşlarında da ona bakan Hasan dedesini de kaybedenince, yollara düşmüş şehre kadar gelmiştir. Gelirken de yanında dağlardan getirdiği yoldaşı, bir ayı olan Kocaoğlan vardır. Birde Galip Hocanın eline tutuşturduğu bir mektup... Bu mektup onu şehirde ki Mevlut hocaya ulaştıracaktır. Yadigar şehre varır varmaz biraz para kazanmak için defini çalar, Kocaoğlan'da oynar. Tam çevreden birkaç kuruş toplamıştır ki bir silah sesi duyar. Sarhoşun birisi sırf zevkine Kocaoğlan'ı vurmuştur. Buna kinlenen Yadigar ne yaptığını bilmeden elindeki çakıyla adamı öldürür. Oradan kaçarak Mevlut hocayı bulur ve ona her şeyi anlatır. Mevlut hocada Yadigar'ı karakola teslim eder. Bunun üzerine Yadigar mahkemeye çıkartılır ve 13 yıl hapis cezasına çarptırılır. Girdiği hapishanede yolları üniversite mezunu, yüksek kimya mühendisi olan Dursun ile kesişir. Dursun, büyük bir hata sonucu hapishaneye girmiş, pişmanlığı ile kavrulmuş ve dersini almış bir gençtir. Ömürlerini hapishanede geçirdikleri o günlerde birbirlerine destek olurlar ve beraber tahliye olurlar. Dursun'un babasından kalan bir gecekondusu vardır. Bu gecekondu aynı bahçenin içerisinde ikiye ayrılır. Asıl eve ilişik olan bir odayı Dursun kiraya vermiş ve hapishanedeyken böyle gelir elde etmiştir. Yadigar ve Dursun bu eve yürürlerken bir hadiseye denk gelirler. Kır saçlı bir adam, genç bir kızı zorla arabaya bindirmeye çalışıyordur. Bunlar Birli ve Elif'ten başkası değildir. Hemen olaya müdahale ederek Birli'yi oradan uzaklaştırırlar. Elif'e de eve kadar eşlik ederler. Bu şekilde Dursun'un aslında Elif ve Keriman teyzenin ev sahibi olduğu ortaya çıkar. Dursun Keriman teyzeyi annesi, Elif'i de bacısı beller ve onu Birli'nin tüm girişimlerine karşı korur. Yadigar ise Elif'e daha farklı bir açıdan önem vermeye başlar. Yine de is arayışı içinde duygularından tam emin olamaz. Ve önceliğini iş bulmaya verir. Ancak eski mahkum olduklarını duyan herkes, onlara iş vermekten çekinir. En sonunda bir fabrikada iş bulurlar ve çalışmaya başlarlar. Bu sırada Yadigar gönül meselesini Dursun'a açmış, Dursun'da Keriman teyzeyle konuşmuştur. Elif ise durumunu Yadigar ile konuşmadan bir cevap vermemiştir. Yadigar Elif'in durumunu anlayışla karşılayınca evlilik işlemleri başlatılmıştır. Ancak ne var ki Birli Elif'in peşini bırakmıyordur. Yadigar bu durumu konuşmak için Birli'nin yanına gider. Orada kavgaya tutuşurlar ve Yadigar ona ailesinden kalan tek varlığı da orada düşürür. Kolyeyi bulan Birli, Yadigar'ın yıllar önce terk ettiği oğlu olduğunu anlar. Bu durumda İslam dinine göre Elif, Yadigar'a haram oluyordur. Birden bire babalık duyguları kabaran Birli, bu evliliği engellemek için Elif'i kaçırtır. Babasının Birli olduğunu bilmeyen Yadigar ise o sinirle Birli'yi vurarak baba katili olur. Zamanında oğluna yaptığı haksızlıkların pençesinden kurtulamayan Birli ise ölmeden önce oğluna bir iyilik yapmak ister ve bir kağıda Beni Elif öldürdü yazar. Bu yüzden mahkemede Elif yargılanır. Ancak tam hüküm verilecek iken Yadigar tüm suçunu itiraf eder. Artık Birli'nin babası olduğunu öğrenmiş olan Yadigar'ın hapishaneye götürülür iken söylediği son söz Sen artık benim bacımsın Elif olur. Elif'in ailesi ve Hayrullah ise yaptıklarından pişman olmuş, bunca zamandır Elif'i arıyorlardır. Elif kendi ailesinin yanına döner ve Hayrullah ile nikahlanır. Birli ise tam manasıyla ölmemiş, komadan çıkarak hayata tutunmuştur. Mahkemeye başvurur ve oğlunu hapisten çıkartır. Ancak bu seferde eski arkadaşları tarafından vurularak, kesin olarak can verir. Dokuz canlı Birli, zavallı Yadigar, başa dönen Elif... Kaderin insanları nasıl bir araya getirip sonradan nasıl ayırdığını gözlerinizle görebileceğiniz bir kitap. Kimsesizliğin ve bilgisizliğin insanı sürükleyebileceği en uç noktaları sunmuş yazar bizlere. Allah hemen öldürmek istemedi, günahlarından dolayı Yadigar'ın ayaklarına kapandırtırdı. Bütün gerçekliği ve bütün körlüğümüzü yüzümüze vuran bu eseri cesur kişiler okumalı ancak. Çünkü toplumun gerçek yüzünü ortaya çıkartıyor. Acı dolu yaşam öykülerini bizlere ulaştırıyor. Okurken duygulandığım, göz pınarlarımın dolduğu ve yaşantımı sorguladığım eserlerden.


Tüm hüzünlerini çikolatayla kaplamaya karar vermişti kadın. İlk olarak anne ve babasının gidişinin acısını kapladı çikolatayla. Sonra o çok sevdiği kişiden ayrılmanın acısını... Her gelişinde ona bir kutu çikolata getirirdi. O gün de getireceğini düşünüyordu kadın. Aldığı bir telefonsa öyle olmayacağını göstermişti ona. Üstünü değiştirdi dışarı çıkmak için. Bolca hüznü vardı ama evde hiç çikolata kalmamıştı. İstanbul'daki bir seminere davet edilmişti Oktay. Başta gidip gitmemek konusunda kararsız kalmıştı. Seminere katılacakların ismine göz atarken onun ismini gördü: Profesör Özdem Atmaca... Büyük bir heyacanla telefonuna sarılıp seminere katılacağını haber vermişti. Üniversitede aşık olduğu kızı görecekti yıllar sonra. Kendisi evli ve bir çocuk babasıydı ama amacı sadece onu görmekti, daha fazlası değil. Otele ulaşıp seminer için giyinmeye başladı. Seminer salonuna ulaştığımda çoğu eski arkadaşı da oradaydı. Onlarla sohbet ederken seminer başladı. Sıra Özden'e gelince hayranlıkla onu izlemeye başladı. Sonra söylediği şeylere dikkat edince eski Özden'den eser kalmadığını fark etti. Seminer çıkışı konuştuklarında düşüncesi resmen doğrulanmıştı. Demet'e dönmek istediğini fark etti o anda. Odasına çıktı ve valizini aldı, sevgili eşine kavuşmak için hazırdı. Özel bir akşam yemeğine çıkmıştı kadın. Denize yakın masalardan en köşedekine oturmuştu. Gözlerini kapatıp açtığında karşısında onu gördü. Karşısında oturan adam bir bebeği alıp ona uzattı ve doğum gününü kutladı ama onun doğum günü değildi ki o gün. Yalnızsın yine, dedi adam. Annemle senin aranda seçim yapmak zorunda kaldığımda yalnızlıkla tanıştım, demek istedi ama vazgeçti kadın. Adam kalktı ve geldiği gibi gitti. Tam yemeğe geçeceği sırada karşısına o çıktı. Birden her şeyine karışmaya başladı. Kadın buna daha fazla dayanamayınca elindeki siyah sirkeyi adamın üstüne döktü. Bunun üstüne adam gitti. Balığı geldiği sırada yalnız olmadığını hissetti kadın. Yine küstah tavırlarıyla o karşısındaydı. Bulduğu her açıkta tembellikle suçladı kadını. Sonra birden kalktı kendine oturacak yeni bir masa aramaya başladı. Kahve siparişi verdiği sırada şair oturdu kadının karşısına. İltifatlar edip şiirler okudu ona. Sonra da kayboluverdi. Restorandan ayrılacağı sırada tüm erkekleri hayatından göndermiş olmanın hafifliğini hissetti kadın. O artık özgürdü. Uyandığında terden sırılsıklamdı Zeyno. Mustafa'yı uyandırmamaya çalışarak yataktan indi ve banyoya gitti. Yüzünü yıkayıp odasına geri döndü. Yatağının üstünde canlıların en çirkini duruyordu. Kuyruğunun ucundaki zehri boşaltmaya hazır bir şekilde Mustafa'ya doğru gidiyordu. Kendini tutamayıp çığlık attı Zeyno. Mustafa uyandı ve tahta tokmağı alıp akrebi öldürdü. Zeyno, korkuyla gözlerini açtığında yatağının ortasında kocaman kapkara bir kan lekesi gördü. Akrep öldürmenin uğursuzluk getirdiğine inanırdı Zeyno. Ölen akrep, öldürenden de öldürenin yedi kuşak yakınından da öcünü almadan rahat bırakmazdı. Mustafa'nın ölüm haberi geldiğinde akrebin öcünü almaya başladığını anlamıştı Zeyno. Kimse onu kocasını akrebin sokmadığına, kamyonun altında kaldığına inandıramamıştı. Kırk gün yas tutulduktan sonra Zeyno, Mustafa'nın kardeşi Hasan'la evlendirildi. Bir süre sonra da hamile kaldı ama hala akrebi aklından atamamıştı. Herkes bebek doğunca düzeleceğini düşünüyordu. Zeyno, akrebin Hasan'ın kılığına girdiğini ve içinde bir bebeğin değil akrebin büyüdüğüne inanıyordu. Bir oğlan doğurmuştu Zeyno. Oğluna süt bile vermek istemiyordu. Hem akrebin yavrusuna ne diye süt verecekti ki? Odada yalnız kaldıkları bir gün içinden bebeğini sevmek geldi. Kucağına alıp onu incitmekten korkarak dikkatlice sevdi. Sonra birden çığlık atıp yataktan çıktı. Akrep geri gelmişti. Birden üstüne atıldı ve Mustafa'nın yaptığı gibi o iğrenç yaratığı öldürdü. Bembeyaz çarşaf yine kan olmuştu. İnsanlar çığlık atarken o, düşmanını öldürmenin sevinciyle gülerek kanlı çarşafı yıkamaya gitti.


İngiliz Edebiyatı yazarlarından olan Thomas Hardy'nin klasikler arasına girmiş eseri Çılgın Kalabalıktan Uzak büyük bir aşkın etrafında gelişen olayları ve o dönemin özelliklerini akıcı bir şekilde anlatıyor. Sinemaya da uyarlanan bu eserin konusu ise şöyle; Bir çiftçi olan Oak işini çok seven ve kendi halinde yaşayıp giden biriydi. Köyde herkese yardım ederdi ve hayvanlarını çok severdi. Bir gün köyde otururken yolda bir araba gördü. İçinde de çok güzel bir kadın oturuyordu. Ona baktığı sırada arabanın bozulmuş olduğunu gördü ve hemen yardım etmek için gitti. Buradaki kısa bakışma genç çiftçinin aşık olması için yeterliydi. Bir kaç gün sonra ise Oak'ın evine yakın bir yerde tekrar karşılaştılar. Genç kız teyzesinin evine gelmişti ve inekleri besliyordu. İlk tanışmaları da burada oldu ve ikisi çok iyi anlaştılar. Çiftçi Oak adını bile bilmediği bu genç kıza aşık olmuş ve onu tekrar görmek için hep kızın teyzesinin evine gidiyordu. Bir gün Oak kıza tüm duygularını anlattı ve ona evlenme teklif etti. Kız ise bu teklife hayır dedi ve bir kaç gün sonra da başka bir şehre gitti. Oak, Batsheba'nın gittiği yeri öğrenmiş ve çok üzülmüştü. Fakat o gece başına çok kötü bir şey geldi. Yangın çıkmıştı ve bir çok koyunu yangında ölmüştü. Tüm servetini yitiren ve elinde sadece iki koyunu kalan Oak şehri terk edip iş aramaya karar verdi. Şehir tercihini de genç kızın gittiği yer olan Weatherbury'den yana yaptı. Bu şehre geldiğinde ise kısa sürede iş buldu. Tesadüf eseri işvereni de Batshbehaydı. Amcası öldükten sonra çiftlik genç kıza kalmıştı ve büyük bir servete sahip olmuştu. Oak'ı gördüğünü ona çok soğuk davranmıştı. Genç kız bütün işleri üstlenmeye karar vermiş ve tüm işçilerle yakından ilgileniyordu. Oak ile de arada konuşma fırsatı buluyorlardı. Kasabada her hafta sonu tahıl borsası kuruluyordu ve burada tüm çiftlik sahipleri ürünlerini satacak alıcılar buluyorlardı. Burada Boldwood adında kimseyle konuşmayan, çekici bir adam vardı. Bu adam hemen genç kızın dikkatini çekmişti. Kızın olduğu tarafa hiç bakmıyordu ve bu durum Batshbeha için daha da ilgi çekiciydi. Sevgililer Günü geleneği ile herkese isimsiz mektuplar gönderiliyordu. Genç kız da biraz eğlenmek amacıyla 'Benimle evlenin' mühürlü bir mektubu Boldwood'a yolladı. Adam ise bu mektubu kimin yolladığını kısa sürede öğrendi. Genç kız adamın ilgisini çekince,bu ilgi kısa sürede aşka dönüştü. Genç kıza evlenme teklifi etti fakat kız düşünmek istediğini belirdi. Çiftçi Oak ise bu duruma çok üzülse de susmayı tercih ediyordu. Batshbeha her şeyi ona danışıyordu ve araları oldukça iyiydi. Bir gün Oak yolda elinde bohçasıyla kaçmak üzere olan bir genç kızla karşılaştı. Adı Fanny'di ve Çavuş Troy adındaki sevgilisiyle kaçmak için çalıştığı yerden ayrılmıştı. Troy ise bu kızla evlenmek istemiyordu ve onu terk etti. Yaşadığı şehir Batsheba ile aynı olan çavuş ilk olarak onunla karşılaştı. Tüm kadınlara göstermiş olduğu ilgiyi ona da gösterdi ve genç kız ona aşık oldu. Troy da onun ne kadar zengin olduğunu öğrendi ve genç kızın peşini bırakmadı. Çiftçi Oak onları gördükçe çok üzülüyor ve öfkesine yenik düşüyordu. Boldwood ise genç kızdan bir cevap bekliyordu. Batsheba, Boldwood'a cevabını hayır olarak verdi. Şehirden kısa bir süreliğine ayrılarak Troy ile nikahlandı. Bu durum çiftlikte şok etkisi yarattı. İlk zamanlar güzel giden evlilik yıllar geçtikte kötüleşmeye başladı. Genç kadın çok mutsuzdu. Çavuş Troy askerliği bırakmış ve at yarışları oynamaya başlamıştı. Ayrıca bir gün cep saatinin içinden başka bir kadına ait sarı saçlarda çıkmıştı. Bu kadın Fanny'di. Fanny'nin ölüm haberi çok kısa süre içinde duyuldu. Çavuş Troy ile sözleştikleri yere giderken bir düşkünler evinde ölmüştü. Bu haberi duyan Oak hanımına haber verdi fakat kocasıyla olan ilişkisinden bahsetmedi. Fakat söylentiler hızla yayıldı ve Batsheba her şeyi öğrendi. Troy eve geldiğinde salonda bir tabutla karşılaştı. İçinde yatan ise Fanny'di. Bu onun için çok sarsıcı oldu ve hep Fanny'i düşünmeye başladı. Evi terk etti ve haftalar sonra bir denizde boğulduğuna yönelik haber çıktı. Öldü sandığı kocası için yıllarca yas tutan kadın Boldwood'un ısrarlarına dayanamayarak ona söz verdi. Tam o gece Troy geri döndü. Ölmemiş sadece kaza geçirmişti. Fakat Boldwood eline geçen ilk silahla çavuşu öldürdü. Ceza evine giderek teslim oldu.


Bir gün dedektif Pairot'ya cinayet işleneceğine dair bir mektup gelir. Bu kişi alfabe sırasına göre kurbanlarını ve şehirlerini seçen bir seri katildir. Mektupta, cinayeti nerede ve hangi tarihte işleyeceğini yazarak alay eder. Dostu Hastings ile incelediklerinde delinin biri olduğunu düşünürler. İlk başta ciddiye alınmayan mektubun cinayet işlendikten sonra ciddiyeti anlaşılır. Ölen kişi Andover'da yaşayan Bayan Ascher'dı. Kafasına aldığı ağır bir darbeyle ölen Ascher'ın katili ABC tren tarifesini oraya bırakmıştır. Ardından alkolik eşini sorgularlar ve yeğeninin yanına giderler. Esnafla konuştuklarında cinayet en işlek saatte işlendiği için orada da bir ipucu bulamazlar. Olay artık yavaş yavaş akıllardan silinmeye başlamıştı ki, Bexhill'de planlanan cinayet mektubu gelmiştir. Yetenekleriyle övünen bir katil, Elizabeth Barnard'ı sahilde kadının kendi kemeriyle boğarak öldürmüş ve yine ABC tren tarifesini oraya bırakmıştır. Ardından çalıştığı yere ve ailesinin yanına gidilse de elle tutulur bir bilgiye ulaşamamışlardır. İki cinayet arasında tek ortak nokta ABC tren tarifesi olmasıdır. Üçüncü mektup gelir gelmez basına açıklamayı ve ismi C ile başlayan herkesi uyarmayı düşündüler. Üçüncü mektup tam da tahmin edildiği gibi Churston'dı. Bu sefer tanınan bir adam olan Carmichael Clarke yürüyüş sırasında kafasına ağır bir cisimle vurulmuş halde ölü bulunmuş ve tabii ki yanına da ABC tren tarifesi bırakılmıştır. Poirot, bu olayda görevli olanların aksine oturup düşünerek katilin nasıl bir insan olduğunu ortaya çıkarmaya çalışıyordu. Katilin izini sürmeye devam ederken ölen kişinin yakınlarını çağırırlar ve bundan sonra hep beraber iz sürmeye koyulurlar. Clarke cinayetinde adamın yaşadığı eve gittiklerinde Leydi Clarke, bizzat dedektife yardım için evden ayrılan Thora Grey'in cinayetin işlendiği gün kapıda yabancı bir adamla konuşurken gördüğünü söyler bunun üzerine Poirot sorduğunda zor hatırlasa da bir çorap satıcısıyla konuştuğunu fakat yüzünü hatırlamadığını söyler. Poirot çoraplara çok takılır çünkü Andover cinayetinde de kadının yatak odasında bir çift yeni çorap dikkatleri çekmiştir. İkinci cinayet için Megan Barnard ile konuşulduğunda annesinin kız kardeşine yeni çoraplar aldığını fakat giyemeden öldüğünü ağlayarak anlatmıştı. Poirot artık emindi, çoraplar çok büyük bir ipucuydu. Derken dördüncü mektup da gelir ve katil, cinayeti Doncaster'da işleyeceğinin haberini verir. Verdiği tarihte ve yerde St. Leger at yarışlarının tam da o tarihte orada yapılacağı akıllarına gelince durumun zorlaştığını fark ederler. Doncester cinayetinin olduğu gün gelir. Orada katili tek gören Thora Grey olduğu için ona büyük bir sorumluluk düşüyordu. O gün için özel polis memurları görevlendirilmiş ve halk uyarılmıştır. Cinayet haberi gelmişti. Katil bu sefer ters köşe yapıp sinemada işlemişti cinayetini. Ölen adamı fark eden kişi sorguya alındığında bıçakla öldürülmüş olduğunu söyler. Ölenin adı Earlsfield'dı. İfadeyi veren kişinin adı ise D ile başlıyordu. Katil bu sefer alfabetik sırada hata yapmıştı. Ardından çorap satma işini yapanların listesini çıkardılar. Şüpheli bir kişi vardı. Alexander Bonaparte Cust, kaldığı yerde çalışanlar ve seyahat sırasında kaldığı yerde onu görenler ifade verdiğinde katil, Bay Cust gibi gözüküyordu. Bay Cust ile Poirot yüzleştiği sırada, Poirot katilin o olmadığını anlamıştı. Bay Cust yalnızca ona söylenen tarihlerde söylenen kişilere çorap satması gerektiğini biliyordu ve söyleneni yapıyordu. Sorgu bitmişti ve Poirot konuşma için herkesi toplamıştır. Katilin, üçüncü cinayet olan Carmichael Clarke'ın erkek kardeşi Bay Clarke olduğunu söyler. Açıklaması ise şöyle devam eder, gelecek için kaygılandığını ve abisinin Thora Gray'e ilgisi oduğunu hasta olan yengesi öldükten sonra onunla evlenip mirasçısı olma durumunu imkansız olduğunu ve cinayeti bu yüzden işlediğini söyler. Ağabeyini ortadan nasıl kaldıracağını düşünürken Bay Cust'la karşılaşıp planını yapar. Kanıtları ise Andover ve Churston cinayetlerinde kullandığı bastondu, onu bulmuştu. Bastonun bir parçası çıkarılmış ve içine eritilmiş kurşun döktürülmüştü. Yarış alanında olduğunu iddia ettiği saatlerde ise sinemadaki insanlar resmini görür görmez Bay Clarke'ı sinemadan çıkarken gördüklerini söylemişlerdi. Bexhill cinayetine gelince kafede çalışan kızın arkadaşının onu tanıdığını söylemişti. Başından beri bu cinayetin izini süren Hanstings ve Poirot bir kez daha beraber çıktıkları avın sonuna başarıyla ve zekice gelmişlerdir.


Agatha Christie'nin yine zekice kurgulanmış ve akıllardan çıkmayan bu romanında; bir gün gazeteye verilen bir ilan sayesinde Chipping Cleghorn köyünde yaşayanların hayatları sonsuza kadar değişir. İlanda 29 Ekim Cuma günü, saat 18:30'da Little Paddocks'ta bir cinayet işleneceği yazıyordur. Little Paddocks'ta Letita Blacklock isimli yaşlı bir kadın, onun yakın arkadaşı Dora Bunner, kiracısı Phillipa Haymes ve yaşlı kadının yeğenleri Julia ve Patrick Simmons ikamet etmektedir. Orada yaşayanlar dahil -çünkü kendilerinin böyle bir saçmalıktan haberi yoktur- tüm köyün sakinleri bu ilanı gördükleri an şoka girer ve bunun saçma bir şaka, hatta bir oyun olabileceğini düşünürler ama merak etmekten de kendilerini alıkoyamazlar. Rahip Julian Harmon ve genç karısı Bunch Harmon ise o o gün gerçekten cinayet işleneceğini düşünür ve bir an önce o günün gelmesini beklerler, çünkü bu iki karı koca cinayet işleneceği için bir hayli heyecanlıdırlar.Bayan Swettenham ve genç oğlu Edmund Swettenham bunun verilecek bir davet olduğunu düşünmektedirler. Yaşlı Albay Easterbrook genç karısı Laura'ya kıyasla bu olayı o gün orada bulunmaya değmeyecek kadar saçma buluyordur. Albay zamanında bu tür olayları görüp geçirmiş, cinayetten ve polisiyeden anladığını iddia eden bir adamdır. Fakat karısının ısrarlarına dayanamaz ve onunla birlikte gitme kararı alır. Aynı evde kalan iki arkadaş Amy Murgatroyd ve Miss Hinchliffe bunun garip bir davet olduğunu düşünür fakat bu yine de gitmelerine engel olmaz. Böylece cinayet oyununun yaşanacağı gün herkes oraya gider ve cinayet saatinden yarım saat önce oraya varırlar. Rahip o gün oraya gidemez fakat karısı Bunch Harmon merakına ve heyecanına engel olamaz. Herkesin gelmek için uydurduğu bir bahane var iken, Bunch Harmon açık açık işlenecek cinayet için geldiğini söyler. Beklenenden çok da farklı bir şey yaşanmaz. Saat tam 18.30'u gösterdiğinde ışıklar birden söner, kapı açılır ve kimin tuttuğu bilinmeyen bir silah iki üç el ateş etmeye başlar. Herkes korkudan tir tir titrerken evin göçmen hizmetçisi Mitzi bir odaya gider ve kendini oraya kitler. Ev sahibi Letita Blackwood kulağından yaralanır. Işıklar açıldığı zaman ise katilin yerde ölü yattığını fark ederler. Bu bir kaza kurşunu mu, yoksa adamın kendini bilerek mi öldürdüğü bilinmez. Middleshire Polis Müdürü George Rydesdale ve Müfettiş Dermot Craddock herkesin ifadesini alır. Letita Blacklock katili daha önceden gördüğünü anlatır fakat adamın ilk başta neden böyle bir cinayet işlediğine anlam veremezler. Daha sonra katilin aslında bir hırsız olduğunu öğrenirler fakat evden hiçbir şeyin çalınmadığını fark ederler. Herkesin ifadesi tek tek alınır ama verilen her ifade adeta bir öncekinin tekrarı gibidir. Aynı zamanda herkes göçmen kız Mitzi'nin yalan söylediğini düşünmektedir çünkü başta Letita Blacklock olmak üzere herkes Mitzi'nin ne kadar iyi yalan söyleyebildiğini bilmekte, hatta yalancılığı yabancı uyruklu insanlarda bulunan bir gen olduğunu düşünmektedir. Haliyle hiç kimse Mitzi'nin söylediği hiçbir şeye, verdiği ifadelerin hiçbirine inanmaz. İlerleyen zamanlarda Jane Marple isimli ''ihtiyarcık'' işe el atma kararı alır. Kendisi meraklı bir kadın olmakla birlikte, her zaman ilgisini çeken davalara dahil olmaya bayılır. Müfettişe ve polise göre Miss Marple zaten ön görülebilir şeyler anlatmaktadır ve bu yüzden başta yaşlı kadınla iş birliğine pek sıcak bakmaz, verdiği tavsiyelere intikal etme gereği duymazlar. Çünkü kendisinin sadece bir ''ihtiyarcık'' olduğunu düşünürler fakat bu, Miss Marple'a bir engel değildir. Daha sonra katile cinayet ilanını yayınlatanın bir başkası olduğunu anlarlar ve değerli Miss Marple'ın önderliğinde yaşanması muhtemel tüm cinayetleri sonlandırma yolunda emin adımlarla ilerlerler. Agatha Christie tam da ondan beklenildiği gibi tüyler ürperten bir roman yazmayı başarmış, en sevdiğim polisiye yazarları arasında birinci sıraya yerleşmiştir. Okurken birden fazla teori yürüttüm, cinayeti işleyeni daha ilk sayfalarda bulduğumu sandım. Fakat Agatha her zamanki gibi beni şaşırttı, büyüledi, tüm tabularımı altüst etti. Beni yine katil konusunda haksız çıkararak kitaplarına ve kendisine daha çok hayranlık duymamı sağladı. Yazan: Ecem Atlığ Cinayet İlanı Kitap Özeti Cinayet İlanı başarılı dedektif hikayeleriyle kendini kanıtlamış Agatha Christie'nin yine oldukça şaşırtıcı cinayet romanlarından biridir. Romanı kısaca özetleyecek olursam; olay Chipping Cleghorn adlı, neredeyse herkesin birbirini tanıdığı bir köyde geçer. Köyün sakinleri günlük rutinlerini yaparak gazete okurken bir ilanla karşılaşır. İlanda 29 Ekim'de saat 18:30'da Little Paddocks adıyla anılan bir evde cinayet işleneceği yazar ve ilanı okuyanların oraya gitmesi istenilir. Bu duruma insanlar farklı farklı tepkiler verse de çoğunluk bunun bir oyun eğlencesi ya da bir tür davet ilanı olduğunu düşünür ve merakla mekana gitmeye karar verirler. Little Paddocks'un sahibi olan Letitia Blacklock da ilanı görünce yapılanın saçma bir şaka olduğunu düşünür, ancak insanların merak edip evine geleceğini bildiği için hazırlık yapılmasını ister. Cinayet saati yaklaştıkça herkes çeşitli bahanelerle Little Paddocks'a gelir. Yalnızca rahibin karısı olan Bunch Harmon cinayet için geldiğini direkt dile getirir. Onun sözünden kısa bir süre sonra birden ışıklar söner ve silah sesleri duyulur. Ortalık bir anda karışır. Evin göçmen hizmetçisi Mitzi kendini kilitlediği odada bağırmaya, insanlar da ışığı açmaya çalışır. Nihayet yeniden elektrik geldiğinde Blacklock'un kulağından yaralandığı ve katilin de yerde ölü bir şekilde yattığı görülür. Bu cinayeti çözmek için polis Rydesdale ve müfettiş Craddock harekete geçer. Daha sonra ikisine Jane Marble adlı yaşlı bir kadın dahil olur ve yaşananlara dair ipucu bulmaya çalışırlar. Verilen her ifade ve ortaya çıkan her gerçek, okları başka birisinin üzerine çevirir. Blacklock'a önceden yanında çalıştığı Bay Goedler'den miras kaldığı için olayın miras meselesi olma ihtimali üzerine yoğunlaşılır. Bu durum Goedler'ın yeğenleri Pip ve Emma'yı şüpheli durumuna düşürür. Romanın sonlarına doğru Little Paddocks'ta kalan ve Blacklock'un akrabası olan Julia'nın aslında Emma olduğu açığa çıkar. Ardından Blacklock'un kiracısı olan Phillipa'nın Pip olduğunu açıklamasıyla işler bir kez daha karışır. Fakat Bayan Marble'ın dikkati sayesinde olayların perde arkası ortaya koyulur: Letitia Blacklock diye bilinen kişi aslında Letitia'nın guatr hastası kardeşi Charlotte'un ta kendisidir, hatta daima inci bir kolye takmasının sebebi hastalık izlerini saklamaktır. Letitia gripten ölünce Charlotte onun yerine geçer. Hayatındaki her şey sorunsuzca giderken Charlotte onu tanıyan Rudi Scherz adlı genç ile bir otelde karşılaşır. Kimliğinin ortaya çıkacağından endişe ederek gence bir komplo kurar ve 29 Ekim günü evine gelmesini sağlayarak onu öldürür. Ardındam onun Charlotte olduğunu bilen son kişiyi, Letitia'nın arkadaşı olan Dora'yı öldürür. Marble da albümdeki kaybolan fotoğraflardan ve Blacklock'un boynundaki izlerden gerçeği anlar. Dava da Mitzi'nin yardımıyla Blacklock'un tuzağa düşürülmesi ve her şeyin açığa çıkmasıyla son bulur. Kitaba dair fikirlerime gelince; açıkçası polisiye çok sevdiğim bir tür olmadığı için romana tereddütle yaklaşmıştım. Daha önce Agatha'nın iki romanını okuyup beğendiğimden dolayı Cinayet İlanı'nı da okumaya karar verdiğim halde bu romanda öncekileriyle benzer bir gidişat bulup sıkılacağımı düşünüyordum. Ancak beklentimi fazlasıyla düşük tutuyorken yazar hiç beklemediğim şekilde şaşırttı. Anlatının başlangıcında suçlunun kim olduğunu tahmin ettiğimi düşünürken beni sonda ters köşe etti. Kadronun zenginliği ve insanların birbirleriyle olan bağlantıları sadece cinayetin nasıl işlendiğiyle ilgili değil, aynı zamanda kimin kim olduğuna dair de merak uyandırdı. Bu kadar farklı kişilerin olması biraz zihin yorucu, inkar edemem ama genel kurgusuyla beni oldukça tatmin etti diyebilirim.


Mesut Demirbilek, 1965 doğumlu Polis Koleji ve Polis Akademisi mezunu Cinayet Bürosu'nda dedektif olarak çeşitli rütbelerde önemli görevler yapmış bir polistir. New York'ta Suç Araştırmaları ve Teknolojileri üzerine yüksek lisansını tamamlar ve Türkiye'ye dönünce Kaçakçılık ve Organize Suçlar Şube Müdürlüğü gibi çeşitli yöneticilik görevlerinde bulunur. CNN Türk'teki Suç ve Delil programının editörü Onur Akhan Demirbilek'e, program sırasında ve sonrasında cinayet olayları ile ilgili sohbetleri ve yorumları neden satırlara dökmediğini sorar ve böylece 17 saat süren cinayet sohbetleri başlar. Demirbilek, Amacımız ne bu dünyanın sırlarını keşfetmek, ne edebiyat, ne de akademik çıkarımlar yapmaktı; sadece samimi ve dürüst bir sohbetle yaşanmışlıkları mahremiyetlerine de saygı göstererek; öfkeleriyle, üzüntüleriyle, sevinçleriyle, başarı ya da başarısızlıklarıyla birlikte paylaşmaktı. der ve 22 yıllık polislik mesleğinde karşılaştığı ve kendi deyimiyle konuştuğu cesetleri ve olayları anlatmaya başlar. Aile içi işkencesine daha fazla dayanamayan iki kızı ve oğluyla kocasını parçalayan kadınlar... Uluslararası bir boyut taşıdığına inanılan, aslında kendi cinsel tercihinden dolayı öldürülen bir pilot... Kesik bir başla baş başa aynı odada geceyi geçirmek zorunda kalan bir polis... Annesini kurbanlık koyun yerine koyup kesen ve komşulara dağıtan bir şizofren... Kurtlanmış kokuşmuş cesetler ve çıplak elleriyle eldivensiz maktulü inceleyen polisler... Onur Akhan'ın da deyimiyle; okuyacaklarınız sizi korku, dehşet, heyecan, şaşkınlık, mutluluk ve hüzün arasında sürükleyici bir yolculuğa çıkaracak. Asla sıkılmayacaksınız ve zihniniz kitabın sonuna dek açık kalacak... Okudukça, hepimizin her an 3. sayfa haberi olabileceğini de anlarsınız. Hatta katil ve maktul olabileceğini de... İşte size o tüyler ürpertici olaylardan bir kaçı: Bir gün Avcılar sahilinde, bilekten itibaren düzgün bir şekilde kesilmiş, buruşmuş ve şişmiş bir elle karşılaşılır. Faili meçhul bir cinayet olur şüphesiyle Mesut Demirbilek ve ekibine haber verilir. Düzgün kesildiği için cinayet şüphesini akla gelir. Önce parmağın derisi eldiven gibi soyulur ve deri canlı bir parmağa geçirilir, mürekkebe batırılarak parmak izi alınır. Üç ay önce bıçaklı yaralamadan dolayı geliş kaydı olan bir adama ait olduğu öğrenilir. Kimlik tespit edildiği için gerisini bulmak artık kolaydır. Maktul 45 yaşında bir tır şoförüdür. Demirbilek, iki ekiple beraber Şirinevler'e gider. Karısı ve çocukları evdedir. Anne ve çocuklar dışarı çıkarılır ve Demirbilek evi gezer. Mutfak üç kişilik bir aile için oldukça kirlidir. Fakat diğer odalara nispeten banyonun oldukça temiz olduğunu görür. Öncelikle karısını sorguya alırlar. Sık kullanılan zarf atma yöntemini kullanır. Çocukların her şeyi anlattı. Kocana ne olduğunu bize bundan sonra sen anlatacaksın! der. Kadın anlatmaya başlar. Sonra çocuklar da konuşur. Adam kadını her gün döver ve kadın artık dayanamaz. Yurtdışından döndüğünde yine kadını döver. Artık yeter diyen kadın, mahalle esnafından sevgilisi, evli kızı, bekar iki çocuğuyla banyoda adamı öldürüp parçalarlar ve her bir parçasını ayrı yere gömerler. Parmak izi bulunur korkusuyla eli denize atarlar, fakat deniz kesik eli sahile vurmuştur ve böylece olay ortaya çıkar. Demirbilek'in de söylediği gibi bu olayda konuşan aslında banyodur. Evin diğer kısımlarından daha temiz olduğunu ve burada bir cinayet işlendiğini açık açık gösteriyordur. En son olarak kesik kafayı bulurlar ve gece olduğu için Mesut Demirbilek bir gece kesik kafayla aynı odada kalmak zorunda kalır. Meslek hayatının ilk yıllarında ise Demirbilek tüyler ürperten bir olayla karşılaşır. Fatih'te yaşayan yaşlı bir kadın kaybolur. Kadının 37-38 yaşlarında şizofren bir oğlu vardır. Kadın kaybolunca komşular polise ihbar ederler. Polis ilk olarak oğluyla konuşur. İlk uyandırdığı izlenim gayet normaldir. Adam akıllı bir şekilde konuşur. Konu annesinin kayboluşuna gelince bir şeyler sakladığı belli olur. Meğer oğlan annesini Kurban Bayramı'nda kesmiş ve etleri komşulara dağıtmıştır. Demirbilek ve oğlan arasında şöyle bir konuşma geçer: Etleri ne yaptın? Komşulara dağıttım. Neden komşulara dağıttın? Adettir, komşulara verirsin... Peki, sen yedin mi? Hayır annemi neden yiyeyim? O benim annem. İnsan annesini yer mi? Öyleyse neden komşulara dağıttın? Ama o kurban... Kurban eti komşularla paylaşır. Demirbilek'e göre kendi şizofren mantığı içinde yaşadıklarını rasyonelleştiriyordur. Ancak cinayeti nasıl işlediğine dair ayrıntıları tam olarak hatırlamaz.


Şermin Yaşar'ın yazdığı Cingo, kendini insan sanan sevimli bir köpeği sahiplenen Gocukoğlu Ailesi'nin eğlenceli hayatını konu alır. Kitaptaki kahramanlar; Gocukoğlu Ailesi'nin yeni üyesi Cingo, Can Gocukoğlu namıdiğer Cango, Can'ın annesi Binnur Gocukoğlu yani kısaca Bingo ve Tango olarak anılan babası Taner Gocukoğlu. "Ben İnsan Değil miyim?" alt başlığına sahip kitap, ilk kez 2019 yılında Doğan Egmont Yayıncılık tarafından yayımlanır. Elif Balta Parks'ın çizdiği turuncu detaylı siyah beyaz resimlerle süslenen kitabın kapak tasarımını Eda Ayhangil yapar. Yazar, bu kitabını; uyumadan önce "Cingo'nun maceralarını anlat" diyerek bu kitabın yazılmasını sağlayan çocukları Tuna, Mete ve Name'ye ithaf eder. 188 sayfadan oluşan kitap, kısa kısa 33 bölüme ayrılır. Her biri farklı karakterler tarafından anlatılan bölümlerin başlıkları şu şekilde: Doğum günü hediyem arabadan düştü Keyfimizden mi atladık? Gocukoğlu Ailesi'ni tanıyalım Dur bir de ben anlatayım Dayımın düğünü nasıl kabusa dönüştü? Bunlar resmen Gıcıkoğlu Ailesi İğrençsin Cingo Hayatı öğreniyorum Cingo ofiste de aynı Cingo parkta da aynı Her şeyin bir sebebi var Okul vakti Cingo! Şimdi okullu olduk Kimse inanmasa da Cingo'yu seviyorum Eğitime devam Oldu bu iş! Şimdi ben de herkes gibiyim Yeni Cingo, yeni hayat O artık eğitimli bir çalışan Evden işe, işten eve bir hayat Cingo'nun bayramı I love you, kalp, kalp, kalp Cingo'ya bir haller oluyor İmdat Sokak-Dikkat Köpek Var Ayrılık acısı ya da acıların köpeği Cingo Hızlı Şoför Cingo Bey Sizsiniz pis, pis size benzer! Köye gidiyoruz Köy sefası Bir de hasretlik olmasa Hadi eve dönelim! Hayatımızın dönüm noktası Gidiyorum buralardan... Cingo Özeti Anne-babasının tek çocuğu olan ve hep bir köpeğinin olmasını isteyen Can, 11. yaş gününde ailesinden hiçbir hediye istemiyor ve çok durgunlaşıyor. Can'ın durgunluğu bir süre devam edince ailesi ve rehber öğretmeni bu sorunun kaynağını bulmak için bir görüşme yapıyorlar. Bu sayede Can'ın yalnızlıktan şikayetçi olduğunu, bir kardeşinin veya en azından bir evcil hayvanının yani köpeğinin olmasını istediğini anlıyorlar. Böylece Can ve ailesi bir barınağa gidip yavru bir köpek sahipleniyorlar. Cin gibi bir köpek olan bu yavruya Cingo ismini veriyorlar. Henüz tuvalet eğitimi bile almamış olan Cingo, daha ilk dakikalarda haylazlığını gösteriyor. Yeni ailesiyle dört duvar arasındaki yaşamına alışmaya çalışırken de pek çok kez ortalığa tuvaletini yapıyor. Bu durum, başta Bingo olmak üzere tüm ev halkının canını sıkıyor. Ancak Bingo'yu çileden çıkaran olay, kardeşinin düğün gününde gerçekleşiyor. Çünkü Bingo'nun aylarca hazırlık yaptığı düğün gününde Cingo rahatsızlanıyor. Tango yüzünden Cingo'yu Bingo veterinere götürmek zorunda kalıyor ve düğüne çok az bir zaman kala tedavisi biten Cingo, baygın bir halde Bingo'nun üzerine tuvaletini yapıyor. Bingo, bu durum karşısında sinir krizi geçirse de üstünü başını temizleyebildiği kadar temizleyip düğüne gitmek zorunda kalıyor. Cingo, o günden sonra da olur olmadık yerlere tuvaletini yapmaya devam ediyor. Ama Cingo'nun Gocukoğlu Ailesi'ne verdiği sıkıntı, sadece ortalığa tuvaletini yapmasıyla sınırlı kalmıyor. Çünkü Cingo, Tango'nun ofisinde de parkta da başına türlü işler açmayı başarıyor. Cingo'nun yaramazlıkları son bulmayıp aksine daha da artarak devam ettiği için sonunda Cango da dahil tüm Gocukoğlu Ailesi pes ediyor. Böylece eğitim alması için Cingo'yu okula göndermeye karar veriyorlar ve Cingo'nun okul günleri başlıyor. Hem Cingo'ya hem Gocukoğlu Ailesi'ne epey uzun gelen eğitim sürecinin ardından Cingo, kendisinden beklendiği şekilde değişip uslu bir köpeğe dönüşüyor. Eskisi gibi ortalığı dağıtmayı bırakıyor, olur olmaz yerlere tuvaletini yapmıyor. Kısacası insanların koyduğu kurallara harfiyen uymak için çaba gösteriyor. Böylece Gocukoğlu Ailesi'nin tüm fertlerinin sevgisini yeniden kazanıyor. Hatta Tango ile işe gittiği bir gün ofise giren hırsızın yakalanmasını sağlayarak kahraman oluyor. Cingo, her şeyin yolunda gittiği günlerden birinde balkondan bakarken bir köpek görüyor. Kendisi ufak tefek bir Golden Retriever olmasına rağmen balkondan gördüğü Sayko adındaki iri yarı Sivas Kangalına aşık oluyor. Dış görünüşü yüzünden daima yalnız kalan Sayko ile güzel günler geçiriyorlar. Ancak Sayko'nun sahibi emekli olunca başka bir şehre taşınıyorlar. Böylece Cingo eskisi gibi yalnız kalıyor ve bu duruma çok üzülüyor. Önce kış, sonra bahar derken mevsimler bir bir geçiyor ve yaz tatili geliyor. Bu sırada Bingo sürekli kötü kokulardan şikayet etmeye, Cingo da sıcaklardan bunalmaya başlıyor. Böylece hep birlikte köye gitmeye karar veriyorlar. Köyde bir süre kalıp eve döndükleri zaman da Bingo'nun hamile olduğunu öğreniyorlar. Bu habere bütün aile çok seviniyor. Ama Cingo, laf arasında bebek geldiği zaman kendisinin evden gitmesi gerekebileceği ihtimalini duyduğu için üzüntüyle evi terk ediyor. Kısa sürede Cingo'nun yokluğunu fark eden Gocukoğlu Ailesi ise ailelerinin dördüncü üyesinin bulunması için her yere kayıp ilanı asıyor ve hikaye burada sona eriyor.