1883 yılında doğup 1924 yılında ölen, kısacık hayatına çarpıcı eserler sığdırmış bir adamın romanı: Dava. Kafka'nın yaşadığı dönemde yayınlanmamış, ölümünden bir yıl sonra arkadaşı Max Brod'un yardımları ile yayınlanan bu roman; bir sabah uyandığında tutuklandığını öğrenen ve ne suç işlediğini bilmeyen bir adamın öyküsüdür. Josef K. bir sabah uyandığında başında bekleyen birkaç kişi görür ve bu beylerden tutuklandığını öğrenir. Israrla tutuklanma nedenini onlardan öğrenmeye çalışsa da, bu adamlar K'ya hiçbir bilgi vermemektedir. Suç işlemediğinden emin olan Josef K ne yapacağını bilemez durumdadır. Önce, kendi evinde birkaç saat esir edilip sonrasında adamların evden gitmesiyle şimdilik serbest bırakıldığını öğrenir. Bu saçma işe bir türlü anlam veremez. Kendisi aynı zamanda bulunduğu bölgenin önemli bankalarından birinde üst düzey bir görevde çalışmaktadır. Kendi davası hakkında çevre adliyelere gider, yetkili kişilerden bilgi almaya çalışır fakat hiçbiri bunun mümkün olmadığını, kendisine bir şey söyleyemeyeceklerini bildirir. Aynı zamanda, garip bir şekilde bölgede yaşayan hemen hemen herkesin, Josef K adına açılmış bu davadan haberi vardır. Oysa Josef K, bu durumdan rahatsız olduğu için elinde olsa kimsenin haberdar olmasını istemez. Özellikle bankada kendisiyle yarışan müdür yardımcısının... Bu haber, kendisinden çok uzakta yaşayan amcasının kulağına bile gitmiştir. Ertesi gün hemen K'nın yaşadığı yere gelen amcası, kendisini iyice azarlar. Josef, her ne kadar suçsuz olduğunu anlatmaya çalışsa da amcası doğal olarak ilk başta buna inanmaz. Ama sonunda Josef'in yoğun ısrarları üzerine ona inanmak zorunda kalır ve Josef'in bu zamana kadar akıl edemediği hatta gerek bile olduğunu düşünmediği bir şeyden bahseder: bir avukatın gerekliliği. K'yı aldığı gibi yıllar önce okul arkadaşı olan ünlü bir avukatın evine götürür. Bu avukatla yıllardır görüşmemişlerdir. Kapıda uzunca bir süre bekledikten sonra avukatın hizmetçisi kapıyı açar ve avukatın hasta olduğunu, görüşme kabul edemeyeceğini söyler. K'nın amcası ısrarla görüşmek istediğinden, kıza kim olduğunu avukata bildirmesini ister ve sonra da içeri alınır. Avukat çok hastadır, odasında yatmaktadır. Avukat, ilk zaman Josef'i göremese de sonradan fark etmiştir. Amcası, davadan bahsederken Josef de bir sandalyede konuşulanları dinlermiş gibi sandalyede oturmaktadır. Oysa aklında kapıyı açan hizmetçi vardır, kızı beğenmiştir. Konuşma devam ederken mutfaktan bir tabak sesi gelir ve Josef, amcasıyla avukata rahatsız olmamalarını ve kendisinin duruma bakacağını söyleyerek odadan çıkar. Elbette ki bu bahanedir ve tahmin edildiği üzere, Josef hizmetçi kızın yanına gitmiştir. Kızla uzunca bir süre flört ettikten sonra amcasının evden çıktığını duyup yanına gittiğinde kendisinden azar yemiştir. Amcası ona yardımcı olmaya çalışırken, o ise avukatın hizmetçisiyle düşüp kalktığı için amcası ona çok kızmıştır ama iyi bir sonuç olarak bu avukattan dava süresince Josef'e yardımcı olma sözü almıştır. Aradan uzun zaman geçmiştir. Josef K hala neden kendisi adına dava açıldığını bilmemektedir ve öğrenmek için çeşitli girişimlerde bulunmaktadır fakat hiçbiri olumlu sonuç vermemektedir. Bu süreç içinde birkaç kez avukat ile görüşen Josef, davanın sebebini öğrenemediği için avukatına da sinirlidir. Bir gün dayanamaz ve dava adına hiçbir şey yapmayan bu avukatının evine gider. Kapıyı paspal kıyafetli bir adamın açması üzerine çok şaşırır. İçeri girdiğinde bu adamın, avukatın müvekkillerinden biri olduğunu ve o evde kaldığını öğrenir. Bu zamana kadar avukatın hizmetçisi Leni'nin kendisine sadık kaldığını düşünen Josef, aslında kızın bu paspal adamla da bir ilişkisi olduğunu öğrenir ve zaten sinirliyken daha da sinirlenmiş olur. Bir an önce avukatın odasına girer ve kendisinin avukatı olmasını istemediğini, iş birliklerini artık yok saydığını bildirir. Avukattan beklediği sert tepkiyi almayan Josef durumu biraz garipser. Josef'in bu tavrına rağmen avukat hala ona yardım edebileceğini, yargı mahkemesine dilekçeler yazacağını söyler fakat Josef duruma hiç yanaşmaz ve evden çıkar. 31. yaş gününe girdiği gece evinin kapısını silindir şapkalı iki adam çalar. Josef bu adamları tanımıyordur fakat buna rağmen kendisini dışarı çağırıp gezinme tekliflerini hiç karşı çıkmadan kabul eder. Birlikte kol kola girip birkaç sokak dolaşırlar ve kent dışına çıktıklarında bu adamlar Josef'i bir taşın üzerine yatırır ve kendisini idam ederler. Yazan: Handenur DURALI Dava Kitap Özeti Joseph K. Sıradan bir yaşamı olan bir bankada çalışarak yaşamını kazanan çevresi tarafından sevilip saygı duyulan bir adam olarak tasvir edilmiştir. Yani memur tiplemesine uyan bir karakter olarak düşünebiliriz. Kitabın bu bölümlerinde Joseph K. Dönüşüm'deki gibi böceğe mi dönüşecek acaba demeden edemiyor insan. Öykü karakterin böceğe dönüşeceği kadar marjinal ilerlemese de Joseph K. Bir sabah sebebini bilmediği bir şekilde tutuklanıyor. Tüm sorgulamalara rağmen suçunun ne olduğu neye dayanarak tutuklandığı konusunda bir fikri yoktur, kahramanın. Kitabın illk bölümlerinde Joseph K.'nın başında nöbet tutan görevlilerden söz edilir. Franz ve Williem isimli nöbetçiler de K.'nın suçundan bir haberdir. Sistem ne buyurduysa sorgulamadan onu yerine getirirler. Hatta nöbetçiler durumu şu şekilde ifade etmektedir: Bizim çalıştığımız makamlar ve ben sadece en alt kademeyi tanırız, halkın arasında suç aramaz, tam tersine yasada olduğu gibi suç onu kendine çeker ve biz nöbetçileri gönderir. Nöbetçiler karşısındaki kişinin suçunu bile bilmeden onun kahvaltısını yeme, kışkırtıcı cümleler kullanma cesaretini gösterirler. Nöbetçiler, karşısındakine karşı kullanabileceği bir miktar güç verilmiş insanın nasıl da sistemin içinde çürümeye başladığının en iyi kanıtıdır. K. da çok güvendiği hukuk sistemini sorgulamaya başlamıştır. K. masum olduğunu bilse bile sonraki gün çevresindeki insanların ne düşündüğüyle ilgili araştımaya girer ve ilk kapısına gittiği kişi ev sahibi Bayan Bürstner olur. Yaşlı kadın evine sorgu ekibi gönderilen birinin büyük bir suç işlemiş olabileceğini fakat özgürce gezmesinden de o kadar büyük bir suç işlemediğini çıkarabileceğini söyler. K. yargılanacaktır ama kim tarafından? Kitabın başından sonuna dek yargıç somut bir yapıya bir insan bedenine bürünmeden belirsiz kalır. Yalnızca avukatın odasında bir tabloda yargıç silüeti mevcuttur. Kısa olmasına rağmen uzun, iskemlede oturmasına rağmen bir koltukta resmedilmiş yargıç silüeti. K. nın işine gitmesine, gündelik hayatına devam etmesine izin verilir ama herkes onun suçlu olduğunu bilir. K. sorgu için çağırıldığında onu yargılayacak mahkemeyi bir tavan arasında birtakım insanları bir odaya sıkıştırılmış olarak güçlükle bulur. Yargıcın masasısının üzerinde tek bir kitap mevcuttur. Yargıç sanki çok önemli bilgiler bulunan bu kitabın sayfalarını bir o yana bir bu yana çevirir. Joseph K. Sorgu yargıcının yardımıyla mahkemeye girdiğinde daha sonra anlayacaktır ki kitap içinde garip isimler yazılı müstehcen resimleri olan bir kitaptır. K. savunması sırasında izleyicilerin kendisine gülmesine sinirlenerek sesini yükseltir ve söylevine coşku katarak devam eder. Tüm salon susar ve yargıç ayağa kalkar. İşte K. nın kazandığını zannettiği tek sahne bu andır: Karşısında bir muhattap vardır. Dava süreci sonuçlanmadan sürüp gider. K. davaya kafasını öyle takmıştır ki bu belirsizlik onun tüm yaşamını sekteye uğratmaktadır. Amcası K. için bir avukat bulur. Bu avukat hastadır ve Leni adında bir bakıcısı vardır. K. avukat ile uzun süren görüşmeler yapar, günler geçer umutları tükenir çünkü mahkemenin sanığa kendini savunma hakkını gerçekten verip vermediği oldukça şüphelidir. K. arkadaşının tavsiyesi üzerine Titorelli adındaki bir ressamı görmek ister. Ressamın yaşadığı ev havasız ve penceresiz garip bir yaşamalanı olarak tasvir edilir. Sarayın özel ressamı olan Titorelli hakimler arasında büyük etkisi olduğunu iddia eder. K.ya aleyhindeki davanın üç ihtimali olabileceğini ifade eder: Kesinlikle beraat, bu çok zor bir ihtimaldir, karar kimsenin bilmediği üst mahkeme tarafından alınmalıdır ve tamamen masum olması gerekir; sözde beraat, dosyalar işlemde kalır, küçük gelgitler ve büyük duraksamalar söz konusudur; sürüncemede bırakma, ki ne beraat demektir ne de mahkumiyet dava hep başlangıç noktasında kalır. K. ümitsizlik içinde ressamın yanından ayrılır. İş için istemeye istemeye bir katedrale gönderilen K. bir papaz ile tanışır. Papazın davadan haberi vardır ve K.'ya hata ettiğini söyler. Bir bekçinin hikayesinden söz eder K'ya: taşradan gelip kanun kapısından geçmek isteyen bir adam, kapı bekçisinin kendisini yıldırma çabalarına karşılık, uzun süren bekleyişi esnasında kapıdan içeri bir göz atmak istediğinde, şu yanıtı alır: Madem bu kadar istiyorsun, olmaz dememe aldırma, bir dene bakalım. Ancak unutma ki, ben güçlü bir kapıcıyım ve kapıcıların da yalnızca en küçüğüyüm. Ama her salon başında bir başka kapıcı vardır, biri de ötekinden güçlüdür. Daha üçüncüsünü görmeye ben bile dayanamam." Burada görmeye bile dayanılamayan figür ilahi bir varlık değilse nedir? Kitabın son kısmında K'yi almaya gelen kişilere K. hiç direnmez çünkü oldukça yorulmuştur artık. Sanık K, infaz edilmek üzeredir ama tam o anda uzakta bir evin camı açılır, ışığı yanar. K.,hukukun bıçağı ile bir köpek gibi öldürülmek üzereyken ortaya çıkan ışık kurtuluşun habercisi olabilir mi? Yani Kafka bize her zaman geride kalanlar için bir umut var mı demektedir? Kafka'nın en bilinen eserlerinden biri olan Dava oldukça sürükleyici ve akıcı bir eserdir. Kafkaesk olarak adlandırılan türdeki gibi bu eserde de gerçeklikten kısmen uzaklaşarak görünmeyenin arkasındaki gerçeklikle kurduğu bir dünya söz konusudur. dava kitap özeti için çok teşekkür ederim beni böyle sıkıcı bir kitabı okuma derdinden kurtardınız 23-12-2019 13:08 özet harika ikisini birleştirip güzel bir özet çıkardım yarın onu vereceğim inşallah yeterli olur ama daha önce buradan yazdığım özetlerden hep yüksek not aldım yazanın elleri dert görmesin çok faydalı bir iş yapıyor 13-03-2022 15:49 ana fikir lazım tek paragraflık kısa yazar mısınız 21-07-2022 22:55 klasik kafka romanı işte nesini beğenmiyorsunuz adamın bir tarzı var belli bir okur kitlesi var buna göre okuyun


David Copperfield küçük yaşta kimsesiz kalmıştır. Onun zorlu geçen hayat hikayesini ve sonunda mutluluğa ulaşmasını anlatır. Her zaman mutluluğu kovalamak, olumsuzluklara göğüs germek, pes etmemek kavramlarının önemini okuyucuya vurgular. Kitabı elinize almanızla bitirmeniz bir olacak. Keyifle okumanız dileğiyle. Küçük David' in hayatı olumsuzluklara daha doğmadan evvel başlamıştır. Annesi David' e hamile olduğu zamanlarda, 1800 yılında İskoçya' da babası vefat eder. Bunun üzerine annesi koskoca dünyada yalnız başına kalır. Ev işlerinde yardımcısı olan Bayan Pegotty ilerde David' e dadı olacaktır. Beklenen gün gelir çatar ve David dünyaya gözlerini açar. Halası Trotwood varlıklı bir kadındır. Ancak en başından beri kardeşi ile David' in annesinin evlenmesine karşı çıkmıştır. Trotwood, David doğduğunda onu götürmek için gelse de erkek çocuk olduğunu duyduğunda bu fikrinden vazgeçer. Çünkü Trotwood erkeklerden nefret eder. Bunun üzerine David dadısı Pegotty ve annesi yeni bir hayata adım atarlar. David büyüyüp okula başlar. Her şey mutlu ve olağan devam ederken bir gün annesi bir adamla eve gelir. Edward Murdstone. David o adama karşı çok önyargılıdır ve asla kalbi ona ısınmaz. Annesi bu adamla evlenmek ister. Bayan Pegotty ve David buna karşı çıksalar da annesi kararlıdır. Gel zaman git zaman Bay Murdstone ile annesi evlenir. Murdstone gerçek yüzünü gösterir ve David' i evinde istemez. Yatılı okula vermeye karar verir. Bayan Pegotty' nin görevine de son verir. Ancak annesinin ısrarı üzerine Pegotty' nin evinde kalmasını kabul eder. David Londra' da yatılı okula verilir. David Salem yurdunda Steerforth adlı bir arkadaş edinir. Yurda alışır. Salem yurdunda ilk yılını bitirdiğinde dadısının memleketi Yarmouth' a gider. Orada yeni dostlar edinir, balık tutar, Pegotty' nin ailesini çok sever. Sonra evine döner. Eve geldiğinde bir kardeşi olduğunu öğrenir ve çok sevinir. Onunla bol bol vakit geçirir. Ancak annesi çok hastadır ve David okula gitmeden bir gün önce vefat eder. Annesi ölünce Murdstone, David' in okumasına izin vermez ve onu bir arkadaşının yanına çalışmaya gönderir. David bu karara karşı gelemez ve gider. Bir süre çalıştıktan sonra patronu hapse girer. David ortada kalır ne yapacağını bilemez ve halasına gitmeye karar verir. Halası onu yanına alır, korur ve okuluna devam etmesini sağlar. Ancak okul halasının evine uzak olduğundan, halasının avukat olan bir arkadaşında okul süresi boyunca kalır. Avukatın Agnes adında bir kızı vardır ve David ile birbirlerinden etkilenirler. Avukat sarhoş biridir ve işlerini yürütemez. Yardımcısı işlere bakar ama avukatı dolandırır. David okulu bitince avukat olur ve bu konuda kendini geliştirir. Bir büroda başka bir avukatın yanında çalışmaya başlar. Avukat David' i çok sever, başarılı olduğunu düşünür. David' de işine ve hayatına alışmıştır. Avukatın Dora adında bir kızı vardır ve David ona ilk görüşte aşık olur. Bunu duyan Dora'nın babası David' i suçlar ona çok kızar ve sinirleri yıpranır. Kalbi buna dayanamaz ve kriz geçirerek ölür. David Dora' ya sahip çıkar ve onu korur. Avukatın yerine geçerek işlerini yürütür. Dora ile evlendikten bir yıl sonra Dora çok hastalanır ve vefat eder. David boşlukta kalır, halasının yanına tekrar döner. Bu arada ilk aşkı Agnes'de sorunlarla mücadele ediyordur. David sarhoş avukatın iyileşmesine ve işlerini yürütmesine yardımcı olur. Bu arada Agnes' e açılır ve duygularını dile getirir. Agnes' de David' i çok seviyordur ve evlenirler. Daha mutlu ve sorunsuz bir gelecek onları bekliyordur. David Copperfield Kitap Özeti Sade dili ile ve akıcı anlatısıyla döneminin en başarılı yazarlarından biri olan Charles Dickens kendi hayatından izler taşıyan birçok eser kaleme almıştır. David Copperfield da daha küçük yaşta zorlukla yüzleşen yazarın hayatından izler taşıyan kapsamlı bir bildungs romandır. Roman, adından anlaşılacağı gibi David adlı bir çocuğun küçüklüğünden başlayıp yetişkinliğine kadar uzanan uzun bir süreci konu almaktadır. Anlatıdaki bu süreç karakterin gelişimini göz önünde bulundurduğumuzda üç kısma ayrılabilir diye düşünüyorum: İlk kısım David'in küçüklüğünün ele alındığı dönemdir. Bu kısımda David genç annesi ve dadısıyla mutlu bir hayat sürerken daha sonrasında hayatlarına giren üvey baba ve üvey hala her şeyi altüst eder. David çok küçük bir yaşta şiddet, haksızlık ve kötü bir yurt ortamı ile tanışır. Annesi oldukça saf ve sessiz birisi olduğu için David'i koruyamaz. Onun bu pasif hali ana karakterin daima kötüye gidecek bir hayatı olacağını düşündürtür. Bence bu kısım David'in daha çocuk yaşta ağır şartlar altında tek başına yaşamaya ve çalışmaya başlamasını da içine alarak kaçışa kadar uzanır. Kaçış diye ifade ettiğim ikinci kısım David'in çalıştığı yerden ölüm pahasına kaçıp öz halasının yanına sığınmasıyla başlar. Bu nokta aynı zamanda romandaki en önemli kırılma noktası sayılabilir bence çünkü o zamana kadar hakkında kötü bir izlenime sahip olduğumuz hala David'i himaye edecek ya da geldiği yere geri yollamak isteyecektir. Halanın bu olayda korumayı seçmesi ana karakterin hayatını yeniden değiştirir. David okula giden, daha düzgün insanlarla düzgün ilişkilere sahip olan, olması gereken hayatı yaşayan birisine dönüşür. İlk kısımda geleceği konusunda ümitsiz olduğumuz çocuk, diğer herkes gibi kimi zaman gençliğinin ateşiyle yanıp tutuşan kimi zaman ise herkesin boğuştuğu meselelerle uğraşan, kısaca diğer tüm yaşıtları gibi olan biridir artık. Bence anlatının çoğunluğu David'in gelişimini okuduğumuz bu kısımdan oluşur ve David'in evliliğini de içine alarak sonlanır. Son kısım ise kısa olmasına rağmen David'in nasıl olgunlaştığını ve değiştiğini ortaya koyan kısım olarak açıklanabilir. Ayırdığım önceki bölümlerde karakter başkalarının yönlendirmesiyle yol alırken ve onlara göre hayatını şekillendiriyorken bu noktada başkalarının sorumluluğunu alabilen ve onlara yardımcı olabilen birisi olarak karşımıza çıkar. David her ne kadar hala bazı konularda fazla iyimser gözükse de hayatın ve yapılması gerekenlerin farkındadır artık. Bu durum ise okuyucuya tam bir gelişim romanı okuduğunu hissettirmesi bakımından anlamlıdır. Bana göre David Copperfield eseri anlatıyı bu şekilde bölümlere ayırma olanağı sağladığı için ve okuyucuda daha farklı hisler uyandırdığı için oldukça başarılı bir roman, hatta okuduğum en iyi bildungs roman diyebilirim. Bu görüşümü açacak olursam; öncelikle roman daima kötüye giden olaylar dizesinden oluşmuyor. Başta her ne kadar hayata karşı daima yenilen bir karakteri okuyacakmışız gibi hissettirse de David'in nasıl geliştiğini, sorunların ve çözümlerin nasıl birbirini bulabileceğini görüyoruz. Bu haliyle roman buhranlı bir anlatıdan çok farklı hislerin bir arada olduğu bir şeye dönüşüyor. Ayrıca dikkatimi çeken diğer mesele de şu ki, olaylar sadece ana karakterin etrafında dönmüyor. Romanda birçok karakter bulunuyor ve olabilecek tüm olumsuzlukların baş karakteri bulduğu bir anlatıdan çok diğer karakterlerin hayatında olup bitenlerin de büyük yer kapladığı; hatta David'in sorunlarının değil de onlara dair meselelerin daha çok ele alındığı bir anlatı okuyoruz. Bu durum David'in nasıl savunmasız bir çocuktan başkalarına da katkıda bulunan birisine dönüşebildiğini sunarken bir yandan da romanı sadece ona ait olmaktan çıkartıyor. Böylece her ne kadar kitabın kalınlığı göz korkutsa da ve Bu kadar ne anlatılabilir? diye düşündürtse de okumaya başlayınca kalınlığını anlamlandırabiliyorsunuz. Ayrıca çok akıcı bir kitap olduğundan dolayı yorulmadan zevkle anlatıda kaybolup devamında ne olacağını merak ederek okuyabiliyorsunuz. Tüm bu yönleriyle düşündüğümde diyebilirim ki oldukça başarılı ve kesinlikle okunması gereken bir gelişim romanı.


Tonino 4 yaşında anaokuluna giden bir çocuktur. İki dedesi ve iki ninesi vardır. Babasının annesi ve babası onlarla aynı apartmanda yani şehirde yaşamaktadır. Dedesi Antonietta ve babaannesi Luigi'ydi. Köyde yaşayan anneannesinin ismi Teodolinda ,dedesinin ismi de Ottaviano'ydu.Şehirde yaşayan ninesi ve dedesini sık sık görmektedir. Onların bir de Floppy adında bir de köpekleri var. Onu her sabah yürüyüşe çıkartırken her zaman Tonino ile karşılaşırlar. Tonino pek dedesi ve babaannesini sevmez. Köyde yaşayan ninesini ve dedesini daha samimi bulur ve daha çok sever. Kırk kilometre uzakta oturdukları için ancak cumartesi günleri gidebilmekteler. Annesi eski eşyaların satıldığı bir dükkana ortak ,babası ise mühendis olduğundan dolayı pek Tonino'ya vakit ayıramıyorlar. Köye gittiklerinde anneannesinin Alfonsina adında bir kazı var. Onu çok severdi. Ayrıca tavukları falanda vardır. Dedesinin çok güzel bir bostanı var. Tonino'nun annesi Felicita doğduğunda bahçeye bir kiraz ağacı dikmiş. Mutluluk anlamına gelen Felice adını koymuştur. Çok zaman geçmeden anneannesi hastalanıp ölür. Dedesi tek başına kalır. Kızı çok teklif etse de onlarda kalmayı reddeder. Yazları Tonino köyde kalır. Dedesi ona kremalı yumurta yapar. Felicita'ya tırmanmayı öğretir. Akordeon çalar. Karısının vefatından sonra bir tek teselli olarak torununu görmekteydi. Eşine çok düşkündü. Onu çok özlüyordu. Tonino'nun doğum günlerinde ancak şehre gelirdi Ottaviano Amca.Tonino ilkokula başladığında okuma yazmayı söktüğünde hep Feliceden, Alfonsinadan bahseder arkadaşları da onun hayal arkadaşları zannedip dalga geçerdi. Bir gün Dedesi Ottaviano okula Nobel kılığında gelip ,Tonino'nun söylediği her şeyin gerçek olduğunu söyler. Bir gün belediye tarafından bostanın bir kısmının yıkılıp yol yapmak için haber gelir. Kiraz ağacı da kesilecekti. Ottaviano buna izin veremezdi. O yüzden bir gün bir parkta bulunan bir ağacın tepesine çıkıp itfaiye, gazeteciler ,polisler herkes toplanmış. Belediye bostanımı yıkmazsa ancak bunun sözünü alırsam inerim demiştir. O anda söz verdiler sonra sözlerinden döndüler. Tonino'un annesi ve babası durmadan Ottaviano amca ya da Floppy köpeği kadar değer vermiyorlar Tonino'ya diyerekten kavga ediyorlardı. Son çare Felicita babasını yani Ottaviano Amcayı tedavi olması için akıl hastanesine yatırdı. Bir süre annesiyle köyde yaşayan Tonino bir gün yine belediyedekiler gelip tam yıkmaya çalışırken bu sefer Tonino kiraz ağacına çıkmış. Bir kağıt imzalamadan ağaçtan inmemiş. Bunun üzerine artık yıkım kararı ortadan kalmış fakat Ottaviano Amcanın ölüm haberi de gelmiştir. Artık köyde yaşayan Tonino ,annesi ve babasının ailesine küçük kız kardeşi olan Corinna da eklenmiştir. Ara sıra dedesi ve babaannesi de onları ziyaret etmeyi ihmal etmemişler. Ottaviano dedesi her zaman Felice ağacının nefes aldığını söylerdi. Artık kiraz ağacına tırmanmayı kız kardeşine öğretecekti. Eğer ağaçlar nefes alabiliyorlarsa neden gülmesinler ki? Değerlendirme Hans Christian Andersen Ödülü sahibi yazar bu eserinde Tonino adındaki bir çocuğun anneannesi ve dedesine olan düşkünlüğünü bunun yanı sıra şehir hayatından uzak ,köy hayatının verdiği özgürlük ve mutluluğu konu edinmektedir. Dedesinin dikmiş olduğu Felice adındaki kiraz ağacı ve anneannesinin Alfonsina adındaki kazı arasındaki geçen arkadaşlıkları konu edinmektedir. Ölüm gibi bir temayı çocuk gerçekliğine indirgeyerek bize anlatması. Görsellere yer verilmesi. Çağdaş çocuk edebiyatı klasikleri arasında bulunmayı da hak eden bir kitap olmuş. Keyifli okumalar.


Küçük Şebnem henüz 8 yaşındaydı. Bursa'nın bir köyünde ailesiyle birlikte yaşıyordu. Etrafındaki herkes ona büyüyünce ne olacaksın, diye soruyordu. Henüz karar vermemişti ancak bir liste yaparak bu işe koyulmuştu. Annesi gibi ev hanımı olabilirdi mesela. Bütün gün evde temizlik ve yemek yapıyordu. Bu iş ona göre değildi. Babası gibi işçi olabilirdi. O ise bütün gün, "Çok yoruldum. Bugün çok yorucuydu." deyip duruyordu. O da Şebnem'e göre değildi. Polis olabilirdi. Öğretmen olabilirdi. Ya da dedesi gibi bakkal olabilirdi! Bu fikir Şebnem'in çok hoşuna gitti ve okul dışındaki vakitlerinde dedesine çıraklık yapmaya başladı. Şeker tarttı. Limon kolonyası doldurdu. Bakkalı süpürdü. Biten ürünleri yenisiyle doldurdu. Dedesi ise sabah namazını kılıp bakkalı açar, gazete okuyup uyurdu. Onun dışında camiye gidiyordu. Bakkalda çalışmaya başlamak Şebnem'e yaramamıştı. Sürekli bir büyüme, daha çok para kazanma peşinde icatlar yapmaya karar vermişti. Bir gün gelen müşteriye ne içecek önerse kabul etmemesi üzerine birkaç şişesini icadı için heba ederek sonunda vişneli sodayı bulmuştu. Ama açık olduğu için kimse tercih etmiyordu. Dedesi görünce çok kızdı ve bu konu kapandı. Bakkalda açık çekirdekte satıyorlardı. Düğün olduğu zaman inanılmaz satışlar yapıyorlardı. Ancak çekirdekleri koyacakları kağıtları yapması gerekiyordu. Şebnem kağıtları yapıp çekirdekleri içine koymayı düşündü. Bu şekilde çok daha hızlı satılacaktı. Bu muhteşem bir fikirdi! Çekirdekleri keselere koydu ancak kimse onun hazır çekirdeklerinden almadı. Açık istediler. İtiraz edemedi Şebnem. Boşalt şunları diye kızdı, dedesi ona. Bir gün müşterilerinin görüşlerine önem vererek herkese kağıtlar bıraktı ve bakkalla ilgili olumlu olumsuz düşüncelerini yazmalarını istedi. Bir gün dedesi içerideyken ellerinde kağıtla geldiler. Kağıtta Şebnem'i kötülemişlerdi. Sinirlenmişti Şebnem. Dedesi yine kızmıştı ona. kimse anlamıyordu onu. Dükkanı büyütme çabalarını... Kahveci dedesine gitse "Boşveer, koy bi oralet!" derdi ona. Orada da çalışıyordu arada Şebnem ama bakkalın yerini tutmuyordu. Bakkala dönüyordu her seferinde. Orada istediği kadar abur cubur yiyebiliyordu. Çöplerini daha uzak bi yere atsa dedesine yakalanmayacaktı aslında. Yazın dedesi köye dondurma getirdiğinde tam bir şenlik havası olurdu. Elektrikler gittiği zaman olumsuz etkileniyorlardı. Dedesi dondurmalar erimesin diye ilçeye götürüp birinin buzluğuna koyduruyordu. Elektrikler gelince geri getiriyordu. Şebnem, dedesinin yokluğunda bu elektrik krizinden faydalanarak mumları iki katı fiyatına satmaya karar verdi. İki de mum yakarak ilgi yakalamaya çalıştı. Ancak kimse mum almadı ve dedesi yine ona kızdı. Şebnem bir gün müşteri memnuniyetine önem vermek için bütün kapaklı gıdaların içine 'Afiyet olsun.' yazdı. Müşteriler dedesine şikayette bulundu. Bunlar açılmış, dediler. Dedesi kızdı. Köylerine zengin bir aile ziyarete geldi. Anne-oğul indiler arabadan ve bakkala girdiler. Çocuk ne istese, annesi, "Olmaz oğlum bunlar sağlıksız. Ben sana evde aynısını yaparım." diyordu. Sonunda bi şey alamadan çıktılar. Bunun üzerine düşündü Şebnem. Günümüzde organik adı altında satılan şeyleri Şebnem de komşularına yaptırarak bakkalda satabilirdi. Hemen işe koyuldu ve sanki komşular birbirinden istiyormuş gibi bakkalda satacağından bahsetmeden, turşu, tarhana aldı. Halasına kurabiye bile yaptırdı. Köşesini hazırladı. Dedesi gelip görene kadar her şey mükemmel gitti. Ancak dedesi yine baltaladı planlarını. O iş de suya düştü. Bütün bu yaramazlıklarına rağmen çok iyi yürekliydi küçük Şebnem. O zamanlar telefon kulübesinde asker sevgilisiyle konuşan bir kıza yarı fiyatına jeton verirdi. Kavga ettiklerini görünce de iki katına satardı. Köyde fakir birine kalıp kalıp peynir ve zeytin verirdi. Tüm bunları köyün zengin amcasının hesabına yazmasa dedesi kızmayacaktı aslında. Hasta teyzelere ilaç bile verirdi. Bir gün bakkala gelen teyzenin ağrı şikayetlerini dinleyip aynı rahatsızlıkların olması üzerine eve gidip o ilaçtan veriyordu. Sağlık ocağına gitmeye üşenen teyzeler müdavimi olmuşlardı. Bir gün doktor geldi bakkala. Dedesi de oradaydı. Aynı anda teyzeler de geldiler ve Şebnem'e şikayetlerini anlatmaya başladılar. Şebnem kızardı, bozardı. Yakayı yine ele verdi. Dedesi payladı ona. Doktor bi kenara çekip konuştu. "Oku doktor ol. Reçete yaz." dediler. Şebnem, "Yazar olacağım." dedi. İnanmadılar. Annesi , yemek ye,dedi ona. Şu an iki çocuk annesi bir yazar o. Eğer kitapların tadı olsaydı, Dedemin Bakkalı, bir çuval ayçekirdeği olurdu. O derece tatlıydı. Her yaşa hitap ediyor öncelikle. Büyükler, kendi küçüklüklerindeki yaramazlıkları hatırlıyor; küçükler, büyüklerin anlamadığı tek kişi ben değilmişim, diyor. Kitapta, sayfaları süsleyen çizimlere de yer verilmiş. Bir çırpıda okuyacağınız ve kesinlikle keyif alacağınız bu kitabı okumadıysanız, hiç vakit kaybetmemenizi öneririm. Dedemin Bakkalı Konusu Oyuncu Anne kitabı ile tüm dikkatleri üzerine çeken Şermin Çarkacı hayranlarını ve okurlarını fazla bekletmiyor ve Dedemin Bakkalı kitabı ile onlara yine mükemmel bir öykü kitabı sunuyor. Şermin Çarkacı önceki kitaplarında çocuk gelişimi üzerine tecrübelerini direk olarak okurları ile paylaşmıştı. Dedemin Bakkalı kitabında ise bu kez yine kendi tecrübelerinden esinlenerek büyüklere kendilerini çocukların gözünden görme şansı tanıyor. Bunun yanında Şermin Çarkacı Dedemin Bakkalı kitabı ile bir bakkal vasıtası ile çocuklara farklı bir açıdan ticareti, yenilikçi olmayı ve insan ilişkilerine dair bilgiler sunuyor.


Dedemin Bakkalından Şebnem'i birçoğumuz tanıyoruz. O, dedesinin bakkalında çırak olarak çalışan ve gönlümüzü fetheden bir çocuk. Dedemin Bakkalı'nda yaşadıklarından biraz bahsedecek olursak; ilk önce tüm yetişkinlerle arasının iyi olmadığını söylemek gerekir. Öyle ki bakkalda çırak olarak çalışmaya başladığından beri onun dahiyane fikirlerinin hiçbiri dedesi tarafından önemsenmedi. Her şeyi anladığını fakat yetişkinleri bir türlü anlamadığını düşünüyor. Ama o yine de pes etmedi. Bu kitabı okuduktan sonra gerçekten yetişkinlere akıl sır edilemeyeceği anlamış olacaksınız. Şebnem bizlere Dedemin Bakkalı'nda yetişkinlerle iletişimde dikkat edilmesi gereken hassas konuları tam 10 maddede sıralamıştı. O maddelerden en beğendiğim ikisini sizlerle paylaşacağım: 1- '' Yetişkinlerin çocuklara yaptıkları haksızlıkları, hataları görebilirsin. Yine de yüzlerine vurma, inanmazlar. Çocuksun, görmezden gel. Bırak kendilerini dünyanın en akıllı insanı sansınlar.'' Bir gün bakkala gelen fakir bir adama yardım etmek için bakkaldaki peynir zeytinden daha fazla verip hesabı zengin olan birine yazmıştı. Aynı Robin Hood gibi zenginden alıp fakire dağıtmıştı. Bu yaptığı dedesi tarafından öğrenilince yaptığı iyilik hüsranla sonuçlanmıştı. Bu olayın üstüne defterini çıkarıp diğer maddeyi yazdı. 2- '' Yetişkinlere paylaşmayı öğretme. Fakirler ağaç altında 50 gram zeytin yerken zenginler para , para, para diye birbirlerini yesinler.'' Dedemin Bakkalı Çırak'ta ise Yetişkin olduğumda kesinlikle yapmayacağım maddeleri sıraladı. Birkaç maddede sıralamak için okuyuculara yer ayırılmış. Dedemin Bakkalı'ndan tek farkı okuyucular için yazma isteği uyandırmasıdır. Çünkü her olayın ardından bizlere de yazmak için sayfalar bırakılmış. Kitabın dikkatimizi çeken bir diğer yönü ise her sayfaların eğlenceli çizimler ile süslenmesidir. Öyle ki çizimler sayesinde bu meşhur dedenin görüntüsü bile gözlerimizin önünde canlanabiliyor. Kitabın ilk sayfaları hayallerimizi unutmamamız için sıkı bir öğütle başlıyor. Yetişkinlerin çocukların hayallerine inanmadığını ve önemsemediğini vurguluyor. Yazara göre hiçbir çocuk bu nedenden dolayı hayallerini bırakmamalı. Diğer sayfaya gelince yazar, yetişkinlerin çocukların önemli eşyalarını karıştıracağını çok iyi bildiğinden kendinize bir kimlik yapmanızı istiyor. Bu kimlikte kendi adınızı kullanmamanız isteniyor ki kurcalayan hiç kimse sizi tanımasın. Yine günlerden bir gün bakkalda oturup gazeteden haberleri okurken çok sıkılmıştı. Çünkü hep kötü haberler vardı. Aklına bir fikir geldi. Güzel bir haber bulup yazacaktı. Bakkaldan her gün jeton alıp askerdeki sevgilisi ile konuşan Şükran'ın haberini yazmaya karar verdi. '' Şükran sevgilisine Kavuşsun'' adlı bir haber yazısı yazıp bakkala giren herkese dağıttı. Bir süre sonra Şükran markete gelip bayıldı. Oysa Şebnem'in ne suçu olabilirdi ki? O sadece müşterilere daha iyi hizmet vermek istiyordu. Yazar bu olaydan sonra da bizler için sayfa ayırıp güzel bulduğumuz bir haberi yazmamızı istemiş. Tabi unutulmaması gereken bir konu daha var ki bu küçük çırağımız yetişkinlerde gördüğü yalan yanlış davranışları sıralamış ve bizim de sıralamamız için yer ayırmış. Gerçekten de yetişkinlerin çocuklara karşı tutmadığı sözleri olabiliyor. Bir gün ailesi ile gezerken bütün meslek sahiplerinin bir üniforması olduğunu fark etti. Bir bakkalın neden olmasın diye düşünerek kendisine zorla beyaz bir gömlek aldırdı. Eve gelince o gömleği çok güzel süsledi. Üzerine de dünyanın en süper marketi yazdı. Dedesinin çok beğeneceğini düşünmüştü. Fakat bakkala gittiğinde dedesi ona bir palyaçoya benzediğini söyledi. Yine yetişkinler tarafından hayali yıkıldı. Kitabın en sevdiğim bölümü ise zaman kapsülü kısmı idi. Bu bölümde Şebnem, dedesinin bakkalında bulduğu bazı eşyaları saklamış ve o günkü sakladığı eşyaların gelecek zamanlarda bulunamayacağını anlatmıştı. Daha sonra yine bize bir sayfa ayırıp kendi zaman kapsülümüzü oluşturmamızı istiyor. Bir diğer sevdiğim kısım ise zaman zaman dedesinin konuşmasını taklit ederek beni güldürmesi oldu. Dedesi bakkal olan küçük bir kızın çırak olarak dedesinin yanında işe başlaması ile yaşadığı maceraları konu alan bu kitap, her şeyden önce sadece çocuk kitabı değildir. Aynı zamanda her yaşa hitap ettiğini öne sürebilirim. Aslında herkes çocukken dinlenmemekten ve fikirlerinin önemsenmemesinden rahatsız olmuştur. Okuyan herkes çocukluğuna iniyor ve aslında bu küçük çıraktan birer parça taşıdığının farkına varıyor. Her sayfasını okurken ayrı ayrı kahkaha atacağınızdan emin olarak okuyabilirsiniz. Çocuk olan ve çocuk ruhlu kalan herkese şiddetle tavsiye ediyorum. Dedemin Bakkalı - Çırak Konusu Şermin Çarkacı yazarlık kariyerinde başarısına kaldığı yerden devam ediyor ve büyük beğeni toplayan Dedemin Bakkalı kitabının devamı olan Dedemin Bakkalı Çırak ile yeniden hayranlarının karşısına çıkıyor. Serinin ilk kitabında 8 yaşındaki Şebnem'in hikayesini okumuştuk. Yazın dedesinin bakkalında çırak olarak çalışmaya başlayan Şebnem'in maceraları herkesin büyük beğenisini kazanmıştı. Dedemin Bakkalı Çırak kitabında ise bu kez Çırak bakkalın başına geçiyor.


Robert Louis Stevenson'un ünlü macera romanı Define Adası bizi heyecan dolu bir yolculuğa çıkarıyor. Define Adası kitabının başkarakterimiz olan Jim Hawkins tarafından anlatılmaya başlıyor. Babasıyla birlikte Amiral Benbow Hanı'nı işletiyordur. Bir gün hana Billy Bones isimli bir korsan gelir. Handa kalmaya başladıktan sonra Jim'e "tek bacaklı denizci adamı" kollaması üzerine talimat verir. Billy Bones koyda gezerken hana birisi gelir ve Billy Bones'u sorar. Bu Kara Köpektir. Kara Köpek saklanarak Billy Bones'u şaşırtır. Daha sonra Billy Bones ve Kara Köpek konuşmaya başlarlar ama konuşma iyi bir yöne gitmemektedir. Bağrışmalar ve küfürler havada uçuşmaktadır. Jim onların yanına gittiğinde Kara Köpeğin var gücüyle kaçtığını görür. Billy Bones Jim'den rom getirmesini ister. Jim elinde romla döndüğünde Billy Bones'un yerde bilinçsiz bir şekilde yattığını görür. Ne yapacaklarını şaşırmış bir haldeyken içeriye Doktor Livesey girer. Doktor Billy Bones'un bilincinin yerine gelmesine yardım eder. Billy Bones bir süre sonra uyanır. Aslında Billy Bones Kaptan Flint'in gemisinde ikinci kaptandır ve hazinenin yerini bir tek o biliyordur. Billy Bones endişelidir çünkü Kara benek adlı bir çağrının ona ulaştırılmasına az kalmıştır. Aniden Jim'in babası ölmüştür. Jim bir yandan cenaze işleri bir yandan da hanı işletmekle yeterince meşguldur. Bu sırada Billy Bones'un durumu da hiç iyi değildir. Ölmesinden korkmaktadırlar. Hana kör bir adam gelir ve Jim'den onu içeri götürmesini ister. Jim ona elini uzattığında adam onu sıkıca tutar ve kaptana yani Billy Bones'a götürmesini ister. Adam Billy Bones'u gördüğünde eline bir kağıt tutuşturur bu kara benektir. Çağrı gelmiştir ve kaptanın altı saati vardır. Tam o anda kaptana bir felç iner ve ölür. Jim çaresiz bir vaziyette olup biteni annesine anlatır. Annesiyle birlikte köylüden yardım istemeye giderler ama köylüler korktukları için onlara yardım edemezler. Jim ve annesi hana geri dönerler hızlı bir şekilde kaptanın sandığını açıp kaptanın onlara olan borcu kadar altını saymaya başlarlar. Bu sırada biri hana doğru yaklaşmaktadır. Kapıyı açmaya çalışır. Açamayınca yavaş yavaş oradan uzaklaşmaya başlar. Ama dışarıdan duydukları ıslık sesiyle oradan gitmeleri gerektiğini anlarlar. Annesi topladığı kadar parayı Jim'de sandıktaki paketi alarak dışarı fırlarlar. Annesi ve Jim bir köprünün altına sığınırlar. Bu sırada Kör adam ve adamları hanın kapısını kırıp içeri girmişlerdir her yerde definenin haritasının olduğu paketi ararlar ama bulamazlar çünkü paketi Jim almıştır. Jim doktor ve şövalyeye her şeyi anlatır. Paketi birlikte açarlar ve içinde Billy Bones'un defteri ve bir hazine haritası bulurlar. Denize açılmaya karar verirler. Şövalye mürettebatı toplamaya başlar. Mürettebat toplanır ve denize açılacakları gemi hazırlanır. Gemi denize açılmıştır. Ama kaptan bazı şeylerden memnun değildir. Mürettebatı beğenmemektedir. Bu konuda şövalye ile anlaşamamaktadır. Daha sonraki yaşanacak olaylar da kaptanı haklı kılacaktır. Bu olayların başını Jim'in elma almak için varile girmesi sonucunda gemi aşçısı Silver'ın ve diğerlerinin konuşmasını duyması çekiyor. Silver diğerlerini isyan için örgütlemektedir. Defineyi kendilerine saklamayı planlamaktadırlar. Jim her şeyi kaptan, doktor ve şövalyeye anlatır. Onlar da kendi planlarını yapmaya başlarlar.


Sabahattin Ali'nin muhteşem öykü kitaplarından biri olan Değirmen, okuyucuya yazarın kendine özgü özgür sesiyle dile getirdiği birbirinden güzel öyküler sunuyor. Kitaba ismini veren Değirmen adlı öyküde ise bir çingenenin aşkını, aşkı için yapabileceklerini anlatıyor. Çingeneler, yaz gelince kafile halinde köy köy dolaşır, konaklayabilecekleri, çadırlarını kurabilecekleri bir yer ararlar. İşte, Atmaca'nın kafilesi de böyle bir yer ararken uzaklarda bir değirmen görürler. Etrafındaki köylülere bakılırsa işlek bir değirmendir. Değirmene yaklaşır ve çengilerini çalmaya başlarlar. Bunu duyan köylüler kapıya toplanmaya başlar. En son da değirmenci görünür. Çingenelere biraz erzak verip ve güler yüz göstererek onları kabul ettiklerini gösterirler. Çingeneler de derhal çadırlarını kurmaya başlarlar. Çingeneler, etrafta oldukça ilgi görmektedirler. Ağaç yapraklarından yaptıkları sepetleri kolayca satmakta, çengiciler de ta karşı köylerden düğünlere çağrılmaktadır. Bu çingeneler arasında Atmaca adında bir de civan gibi bir delikanlı vardır ki, sormayın gitsin. Yakışıklı yüzü ve heybetli vücuduyla tüm kızların ilgisini çekmesine rağmen, ne çingene kızları, ne de gezip dolaştıkları yerlerdeki kızlar Atmaca'nın ilgisini çekememektedir. Lakin Atmaca, bir sevdiği olduğundan mıdır, yoksa bir türlü kimseyi sevemediğinden midir bilinmez, klarnetini öyle bir üfler ki, dinleyenler titremelerine ve gözyaşlarına engel olamamaktadır. Her akşam Değirmen'in önünde bir ağaca yaslanıp klarnetini öttüren Atmaca, çingenelerle beraber değirmenci ile kızını da mest etmektedir. O çalarken değirmenci ile sakat kızı bir sedirde oturup, sessizce onu dinlerler. Değirmencinin kızı, yıllar önce sağ kolunu değirmenin çarklarından birine kaptırmıştır. Bu nedenle çocukluğu dahil senelerce yaşıtlarının gülüp eğlenmelerini uzaktan hasretle izlemiştir. Ve şimdi ise, yavaş yavaş Atmaca ile birbirlerine aşık olmaktadırlar. Atmaca, bir gün değirmencinin kızı ile konuşmaya karar verir, seni seviyorum der. Fakat aldığı yanıt: " Benim bir kolum yok, hep acaba benim yerime başka biriyle evlensen daha mı mutlu olurdun diye düşüneceğim. Evet, ben de seni seviyorum fakat kollarını açıp bana doladığında hissedeceğim şeyleri hayal edebiliyor musun?" olur. Atmaca yıkılmıştır. Kötüsü, kız haklıdır da. Günden güne sararır, solar. Çengilere katılmaz, klarnetini eline almaz olur. En sonunda bir akşam, Atmaca klarnet çalacağını söyler ve herkesin çağrılmasını ister. Havanın kötü olduğu, yağmur yağacağı yanıtını alınca ise değirmenin içinde çalacağını söyler. Kısa bir sürede herkes toplanır, Atmaca da klarnetine üflemeye başlar. Fakat bu kez farklıdır, değirmenin içindeki yoğun gürültüye rağmen klarnetten başka hiçbir şey duyulmamakta, dinleyenlerde ağlayacak hal bırakmamaktadır. Atmaca giderek artan bir hırsla, değirmencinin kızının gözlerinin içine baka baka çalmaya devam eder. Sonunda, klarnetini bir köşeye fırlatarak darmadağın eder ve diğer tarafta hızla dönerek çalışmaya devam eden değirmen çarklarına doğru koşmaya başlar. Çingeneler ne olacağını anlamıştır fakat, onlar bağırıp yetişmeye çalışana kadar olanlar olmuştur işte. Atmaca'nın sağ kolunun yerindeki koca boşluktan oluk oluk kan akmaktadır.


Bayan Chevio, Maliye Bakanı Yardımcısı Colbert'e, rakibi Başbakan Fouquet'in hazineden büyük miktarda parayı hesabına geçirdiğini kanıtlayan birtakım mektupları üç bin altın karşılığında satar. Fouquet bu durumu Rahip Aramis d'Herblay'dan öğrenir ve mektupları yalanlayacak belgelerin çalınmış olduğunu fark eder. Aramis, Fouquet'e bu durumu sorun etmemesini, uzun zamandır yapmayı düşündüğü, kralın da teşrif edeceği şölen için hazırlıklara başlamasını söyler. Şölen için her türlü maddi yardımı yapacaktır, karşılığında ise başbakanın tüm adamları ona tahsis edilecek, bütün kapıların anahtarları onda olacaktır. Fouquet bunun sebebini anlamasa da teklifi sevinçle kabul eder. Bu esnada Athos, oğlu Raul ile Louise de la Valliere'in evlenmesi için Kral XIV. Louis'ten izin ister. Ancak kral, kızı sevdiği için bu evliliği onaylamaz. Bunun üzerine Athos kılıcını kırarak krala bağlılık yeminini bozar. Bu tavra sinirlenen Louise, Athos'u tutuklaması için Dartanyan'ı peşinden gönderir. Dartanyan, Athos'a kaçma imkanı tanısa da Athos bunu kabul etmez ve Bastillele'ye gitmeyi ister. Hapishane kapısında dostları Aramis'i görürler. Onun yanında hiçbir şey olmamış gibi davranırlar. Aramis de durumu anlasa da sesini çıkarmaz. Zaten Dartanyan da kralın Athos'u salıvermesi emreden mektubu kısa bir sürede elde etmiştir. Aramis'in Bastillele'de olmasının amacı altı yıldır içeride yatan genç bir adamı ziyaret etmektir. Adam, Kral XIV. Louis'den sadece iki saat sonra doğan ikiz kardeşi Philippe'den başka biri değildir. Fransız yasalarına göre kralın varisi büyük oğul olduğundan gelecekte olabilecek iç savaşa engel olmak amacıyla sonradan doğan çocuk saraydan uzaklaştırılmıştır. Aramis, gerçekleri öğrenen adama onu oradan kurtaracağına söz vererek hapishaneden ayrılır. Fouquet'ten haksız yere hapishanede tutulan bir tutuklu için salıverme mektubu ister ve bu mektupla genç adamı oradan çıkartır. XIV. Louis, Fouquet'in şölen verdiği Vikont Şatosundan Aramis ve Porthos tarafından kaçırılarak Bastille'ye götürülür. Philippe de XIV. Louis'in yerini alır. Fouquet bunu öğrenince çok sinirlenir ve gerçek kralı oradan çıkartır. Kral ve ikizi şatoda yüzleşirler. Kral, Philippe'nin yüzünün demir bir maskeyle örtülerek Sainte Margueritte Adasında mahkum edileceğini ilan eder. Aramis ve Porthos yaşadıklarını Athos'a anlattıktan sonra Güzel Ada'ya kaçarlar. Birkaç gün sonra Athos ve oğlu Raul Afrika'ya sefere gitmek için görevlendirilirler. Görev için gerekli hazırlıkları yaparken Sainte Marqueritte Adası hakkında garip bir hikaye duyunca adayı ziyaret etmeye karar verirler. Adada Dartanyan eşliğindeki Phillippe'nin içinde bulunduğu zor durumu görürler. XIV. Louis de Colbert'in kışkırtmalarına karşı çıkamamış ve Fouquet'in tutuklanmasını, sahibi olduğu Güzel Ada'nın ele geçirilmesini emretmiştir. Athos ve Porthos Güzel Ada'yı savunurken Porthos ağır yaralanır ve ölür. Dartanyan da arkadaşlarını tutuklamamak için istifa eder. Kral tarafından affedilir ve mareşal ilan edilir. Komuta ettiği orduyla bir kale kuşatmasındayken göğsüne aldığı yarayla ölür. Dumas'ın Üç Silahşör adlı eserinin devam niteliğinde olan Demir Maske kitabı gerçek olaylardan gerçeğe yakın teoriler ortaya atılarak oluşturulmuştur. Beyazperde tarafından da birkaç kez uyarlanıp oldukça ilgi çekmesi eserin, 17. yüzyıla ait demir maskeli adam adlı gizemin peşinden sürüklemek konusunda hala başarılı olduğunu göstermektedir.


Proletarya ve emek kahramanlarının mücadelesi gün geçtikçe zorlaşmakta Jack London'ın deyimiyle ''Sosyal Devrim'' kanla insanların zihinlerine kazınmaktaydı. Karın tokluğuna çalışan ağır işçilerin çalışma süreleri arttırılıp ücretler azalmaya; proletarya'nın korkulu rüyası küçük işletmeleri boğarken ki vahşilikle kendisinin kurban konumunda olacağı günü hissetmeye başlaması dişlilerini feda etmesiyle kan gölüne dönüşmektedir. 1910'lu yıllar ile başlayan Amerika ve bütün dünyayı savuran işçi komünlerinin var olma mücadelesinin Demir Ökçe ile titanlar tarafından ezilmesini, avukatlar tarafından adaletin kimin için olduğunu sorgulayan bütün çıplaklığıyla anlatan vahşi bir melodram okuyoruz. Kolunu kaybeden Jackson'un bir hiçliğin ortasına doğru itilişinin binlerce adsız kahramandan birini meclise kadar uzanacak bir efsaneye dönüştürecektir. Ernest'in canını ortaya koyarak çıktığı bu yolculuğu Avis'in ağzından dinliyoruz. Avis Ernest'le babasının düzenlediği toplantılarda yüksek sesle çıkışlarıyla tanınmaktadır. Jackson'ın yaşamını araştırmasıyla birlikte ''omurgasız sürüngenlere'' benzettiği Proletarya'nın makinenin durmaması için insanları nasıl harcadığını başta inanmasa da bu alt sınıf insanlara yaklaşarak bizzat görecektir. Düşüncelerinde ki inanç ve amaca olan tutkusu Ernest'le olan duyguyla daha da artmaya başlayacaktır. Sert tartışmalara sahne olan bu toplantılarda adalet ve basın üzerinde sermayenin eli o kadar uzundur ki kendisine yönelebilecek en ufak tehlikeyi bile en ağır şekilde cezalandırmaktadır. Avis'in babası ekonomi ile ilgili yazdığı kitabı nedeniyle görevi sonlandırılır. O yüksek yaşamından ayakların altındaki insanların yanında kendini bulur. Avis Ernest'le evlenir. Ernest işçi komünlerinin destekleriyle meclise girer. Sermaye toplumu onu burada da yalnız bırakmayacaktır. Amansız bir yolculuk onu buradan da hapishaneye yolunun düşmesini sağlar. O artık bir kahramandan ziyade ''Anarşist'' bir hedeftir. Titanların hiç acıması yoktur. Emek ve insan sermayesi onlar için hiçbir şey ifade etmemektedir. Ernest ve arkadaşları için hapishane yaşamı engel teşkil etmez. Doğru zamanı beklemek daha önceliklidir. Ernest işçilerin yanında olarak inandığı değerlerin savaşının mecliste çözülemeyeceğini anlar. Grev ve ardından da Oligarşinin paralı askerleriyle insanlıktan uzak bir savaş başlayacaktır. Kaybedecek hiçbir şeyi olmayan Jackson kendini bir anda direnişin içerisinde bulur. Yaşamı derme çatma bir odadan ibaret Jackson düşünceleri için kendini feda etmeye hazırdır. Zaten davadan başka başarılı sayılabilecek sağlam diğer kolundan başka bir şeyi yoktur. Proletarya'nın içerisine ölümü anlamlı kılmak için patlayıcılarla yürüyecektir. Sermayenin kendinden götürdüklerinin intikamını almak için kendinden vazgeçecektir. İstihbarat ve paralı askerlerin arasında sivil savaş kaosu beslemektedir. Ernest durmadan kaçmaktadır. Vahşi bir hayvandan farksız olan Titanlar işçilerin üzerinde bir an bile kurşunlarını eksik etmemektedir. Sermayenin lüks ve dokunulmaz hayatı kanları içerek kendisine ulaşılmaz bir cennet kurmuştur. İşçiler bir av günü gibi sokaklarda can vermektedirler. Ernest'in anlatımıyla giysileri ve yemekleri işçilerin kanlarıyla olan sermaye bütün ulaşılmazlığıyla teker teker bütün sorunları ortadan kaldırmaktadır. Örgütlenme ve birleşme gününün geleceği günü bekleyen Ernest yıllardır çözülemeyen bir esrarlı sonla ezikler ve morluklar içerisinde saklanarak, okuru şaşırtacağı bir gelişmeyi yaşadığı sonu beklemektedir. Jack London Demir Ökçe kitabında Oligarşi ve Sosyalizm arasındaki mücadeleyi Proletarya'nın içinde bir sığınak olarak Avis'e olan Ernest'in aşkını ustalıkla anlatmıştır. Mücadele vahşetinden ve gücünden hiçbir şey kaybetmeyerek devam etmektedir. Jackson ve Ernest'ler yeniden doğmakta sosyolojik savaş rollerini zaman zaman değiştirerek devam etmektedir. Sermaye yeni insanları yutmakta bu doğal portre bütün gerçekçiliğiyle hala yaşamaktadır. Jack London yıllar öncesindeki çıtası halen çok yükseklerde geçerliliğini korumakta ve diğer kitaplarıyla yarışmaktadır. Jack London Demir Ökçe kitabında sermaye'nin kural tanımazlığını ve adaletin, basının, askerin içi boşaltılmış duygularını eleştirerek ideayı ve iyiyi övmektedir.


Hikayemizin ilk bölümü 1892 yılında Reno şehrinde başlıyor. Sokak dilencisi olduğunu bildiğimiz karakterimizin yemek bulmak için dilenmesine şahit oluyoruz. Bir dilencinin nasıl hayatta kaldığına dair bize bilgiler veriyor. Çocukken dilencilik yapmanın ne kadar tehlikeli olduğunu bilse de o zamanlar bunun karakterimiz için hem bir zorunluluk, hem de zaruri bir ihtiyaç olduğunu belirtiyor. Ardından bizi serserilik yaptığı günlere götürüyor. Serserilik yapanları polisler yakaladığı için sürekli de bir kaçış halindeler, karakterimiz de usta bir yalancılık yeteneğine sahip hatta bunu bir sanata bile benzetiyor ve okuyuculara şu sözlerle ifade ediyor, Sanat, sonuç olarak birazcık beceriyle en aşağılık yalanın bile kabullendirilebildiği, bir ustalıktan başka bir şey değildir. Birkaç kez usta yalancılık yeteneği sayesinde onlardan kurtulsa da en sonunda o da paçayı ele veriyor. Polis tarafından yakalanıyor ve yargılanma süreci başlıyor. Yargılanma süresince maruz kaldığı olaylardan dolayı Amerikan adaletine olan inancının toparlanamaz şekilde sarsıldığını söylüyor. Yargılanma sırasında herkese kendini savunması için sadece birkaç dakika veriliyor. Hakim her sırası gelene aynı soruyu soruyor ve suçluların hepsi adeta anlaşmış gibi aynı cevap veriyor: Karakterimizde buna karşı çıkmak istese de o da aynı cevabı vererek yerine oturuyor ve onun için 30 günlük tutsaklık süresi başlıyor. Hapishanede bir arkadaş ediniyor ve onun sayesinde gardiyan yardımcılığına kadar yükseliyor. Çoğu zaman mahkumlara yardım etmeye ve onlarla vakit geçirmeye çalışıyor. Hapishanede yaşadığı birçok maceranın sonunda artık oradan çıkıp eski hayatına dönme vakti geliyor. Yine kaçak tren yolculukları başlıyor onun için. Ardından karakterimiz ile biraz daha tanıyoruz serserilerin hayatını, bize nasıl hayatta kaldıklarından, serseriliğin kurallarından bahsediyor. Birçok kaçak seyahat yaptığından dolayı her seyahatte kendi gibi birçok insan ile karşılaşıyor. Seyehatler boyunca eğlenmek için birbirlerine birçok ad taktıklarını anımsıyor. Bu isimleri onların kişisel özelliklerine göre veriyorlar hiçbiri birbirinin mesleğini bilmese de buna birçok isim bunları içeriyor. Örneğin; kızıl boyacı, tayfa chi, karayağız bakırcı, serseri matbaacı... Birçok dilencinin bildiği bir sır vardı aralarında o da yollarını nasıl bulduklarıydı birçok serseri bilirdi ki yollarını su depoları sayesinde bulurlardı. Hatta New Meksika'da bulunan bir su deposunda dilenciler için yazılmış bir yazı bile vardı. Yedi maddeden oluşan bu yazı bizim için anlamsız gelse de başrol karakterimiz ve diğer dilenciler için son derece doğruydu. Bu metinde şunlar yazıyordu: 1. Ana cadde: Oldukça iyi. 2.Akbabalar: Düşmanca değil. 3. Lokomotif depoları: Uyuklamak için iyi. 4.Kuzeye giden trenler: İş yok. 5.Şehir sakinleri: Yaramaz. 6. Lokantalar: Yalnızca aşçılar için iyi. 7. Gar lokantası: Gece işi için iyi. Her yeni bölümde karakterimiz bizi anılarına ortak ediyor. Bazen sadece kaçak olarak seyahat etmediği zamanlarda oluyor. Bazı vagonlarda dilenciler için nadir de olsa iş oluyor ve o işleri yaparak ücretsiz olarak seyahat edebiliyorlar. Ama çoğu zaman böyle bir imkanları olmuyor. Hatta sırf dilenci oldukları için onlara bu işler verilmediği de oluyor. Bu yüzden, "Kaçak yolculuklar yapıyordum, çünkü başka türlüsü imkansızdı. Param yoktu .diyerek açıklıyor kendini karakterimiz. Bir diğer bölümde bize on altı yaşına gelmeden doğduğu şehirde herkes onu 'İstiridye Hırsızlarının Kralı' lakabı ile tanıdığını ve bu konu ün kazandığını anlatıyor. Bulunduğu yerde işsizliğin artması ile çıkış yolu aramaya başlıyor. Çalıntı bir tekneyi Oakland'a getirmesi karşılığında para kazanabileceğini öğreniyor ve bir arkadaşı ile bu teklifi kabul ediyorlar. Bu düşündükleri kadar kolay olmuyor. Polislerin gözü bu teknede ve en ufak bir yanlışının tekrar hapisi boylamaları anlamına geldiğini çok iyi biliyorlar. Zor da olsa tekneye doğru yaklaşıyorlar. Polis onları görür görmez hızlıca halatı söküp yola koyuluyorlar ve polisten kurtulmayı başarıyorlar. Bu zorlu görevinden üstesinden geldikten sonra planlanan üzere Benicia'ya varıyorlar, ama bir polisin onların peşine düşme ihtimaline karşı en yakın sahil olan Rio visitaya geçmeye karar veriyorlar ve tekneyi demirleyip kendilerini serin sulara bırakıyorlar. Sahile vardıklarında, dinlenmek için oturdukları sırada orada toplanan birkaç kişinin demiryolu serserileri hakkında konuştuğunu duyuyorlar, sohbeti dinlemek için yanlarına yaklaşıyorlar. Karakterimiz hepsinin tek tek demiryolu serserileri ile olan anılarını dinlerken bu konuda derin düşüncelere dalıyor ve orayı terk ediyor. Ardından karakterimizin bizi yine daha farklı bir anısına götürüyor. Kelly'nin Sanayi Ordusu adıyla tanınan iki bin kişilik serseri grubu ile yaptığı yolculuğa. Bu grupla beraber yolculuk yapacakları treni ele geçirmek istemişlerdi. Ama görevlilerin buna hiç niyeti yoktu, bu serserilerin bütün planını bozmuştu. Trenden inmek zorunda kaldılar ve biraz dinlendikten sonra tekrar harekete geçtiler. Ne yazık ki bu sefer de başaramadılar. Trenler adeta bir şimşek gibi yanlarından geçiyordu ve kimse yanına bile yaklaşmaya cesaret edemiyordu. En sonunda bir tren buluyorlar ve yolculuğa başlıyorlar. Buradan sonra anılarında çok zevk alarak anlattığı kısma geliyoruz; birçok şehir geziyorlar, insanların ne kadar iyi ve yardım sever olduklarından bahsediyor. Neşeli halktan, yakılan ateşlerden o ateş etrafındaki sohbetlerden. Hatta orayı bir panayıra bile benzetiyor. Maalesef ki biraz zaman geçtikten sonra bu sevimli atmosfer yerini olumsuzluğa bırakıyor. İki bin kişi ile o köyde o kadar fazla yemek yiyorlar ki köylü halkta artık buna dayanamaz hale geliyor ve bu yüzden onların köyden ayrılmaları için her şeyi yapıyorlar. Grupta artık bunun farkına varıyor ve gitmek için köylülere bir teklifte bulunuyorlar. Bu teklif onların buradan gidebilmeleri için bir yardım. Bu sayede köylüler aralarında para toplayarak bir gemi inşa ediyorlar. Denizde geçen birkaç günden ve birkaç maceranın ardından karakterimizi Kelly'nin grubundan da ayrılıyor. Sona doğru yaklaşırken karakterimiz ne kadar zor şeyler yaşamış ve yaşayacak olsa da serseriliğin onun bir parçası olduğuna ve böyle devam edeceğine dikkat çekiyor ve biz okurlara veda ederek kitabı bitiriyor. DEĞERLENDİRME: Kitaba ilk başladığımda gerçekten tamamen farklı bir akış hayal etmiştim ama kitap beni bambaşka yerlere götürdü. Özellikle sizde benim gibi Jack London'ın diğer eserlerini okuduysanız demir yolu çocuklarının onlara kıyasla daha sönük kaldığını düşünebilirsiniz. Diğer yanda, sevmediğim yanları olsa da bana kattığı şeylerde çok olduğunun düşünüyorum. En basitinden, bambaşka bir bakış açısı ve empati yeteneği kazandım bu kitap sayesinde. Dilencilerin neden böyle bir hayat stilini seçtiklerini anlamasakta kitap sayesinden bu konuya onların bakış açısından bakma fırsatı buldum. Karakterimizin yer yer yaptıklarını bir macera gibi anlatsa da bende daha çok dram duygusu uyandırdı. Korku ile yaşamak, oradan oraya sürüklenmek, hiçbir yere tam anlamıyla ait hissedememek... Tabii ki bunun bir çocuk kitabı olduğunu da göz ardı etmemek gerekiyor. Bu bağlamda değerlendirmem gerekirse gerek karakterimizin başından geçen olaylar, gerekse atıldığı maceralar ilgimi çekti. Daha önceden söylediğim gibi yazarın diğer eserlerine kıyasla daha az sakin ve haraketli bulduğum için kitaba puanım 10/5.


Denemeler, on altıncı yüzyılda yaşamış Fransız yazar Michael de Montaigne'in ilk kez 1580 yılında yayımlanmış olan deneme türündeki eseridir. Yazarın tam yüz yedi tane denemesinden oluşan bu kitabın özgün adı ise "Les Essais"dir. Aynı zamanda hümanist kültürün en önemli kaynaklarından olan bu yapıt, yayımlandığı yüzyılda Avrupa insanlarına özgür düşünce gibi birçok kavramı öğretmiştir. Bir klasik olarak nitelendirilen kitap, yayımlandığı yüzyıldan bu yana en önemli edebi eserlerden biri olmuştur. Denemeler kitabında Michael de Montaigne, özgün bir dil ve kendine has akıcılığıyla belirli konulardaki görüşlerini ifade etmiştir. Yazar, kitaptaki denemeleri için; kendini ve düşüncelerini bütün çıplaklığıyla dile getirdiğini söyler. Okuduğumda ne kadar da haklı olduğunu anlamak zor olmadı. Bana göre Denemeler bir başucu kitabı niteliğinde. Kitapta dikkat çeken bir diğer noktanın ise Montaigne'in yazılarına verdiği başlıklar olduğunu düşünüyorum. Bir okur olarak, bir kitabın veya herhangi bir denemenin, yazının başlığının benim için önemli olduğunu söyleyebilirim. Montaigne'in yazılarına attığı yalın, basit ve süslenmemiş başlıkların okuyucuyu cezbeden en önemli unsurlardan biri olduğunu düşünüyorum. Yazarın ne kadar samimi olduğunu attığı başlıklar da kanıtlar nitelikte. Montaigne, kimsenin düşünmeye bile cesaret edemediği gerçekleri denemelerinde tek tek işlemiş. Okunduğunda tokat yemiş gibi hissettiren denemeler yer alıyor kitabın içinde. Denemelerde günlük, basit ve yazımı kolay olanlardan en ince düşünülmüş, hayatın ayrıntılarına dikkat çekenlere kadar birçok konu işlenmiş. Bu da kitabı okuyucuya çekici kılan hususlardan yalnızca bir tanesi. Kitapta altını çizdiğim birçok cümle oldu. İşte onlardan bazıları: "Acı masuma da yalan söyletir. " " Yaşıyor ama bilmiyor yaşadığını" "Ah bir dost! Eskiler dostluğun sudan ve ateşten daha zorunlu ve daha tatlı olduğunu söylerler, ne doğru!" "Niçin başka güneş başka toprak ararsın, yurdundan kaçmakla kendinden kaçar mısın?" "Bütün umudum kendimde." "İnsan her yerde hep o insandır ve bir insanın özünde soyluluk olmadığımı dünyanın tacını da giyse çıplak kalır". "En az bildiğim şeyler tartışmaya en elverişli olanlarıdır". Deneme okumayı sevenlerin ve klasik okumanın bir ayrıcalık olduğu düşünenlerin bu kitabı mutlaka okuması gerektiğini düşünüyorum. Denemeler yalnızca okunmamalı, başucu kitabı yapılmalıdır.


Jack London Deniz Kurdu adlı yapıtı otuz dokuz bölümden oluşmaktadır. Martinez adlı buharlı vapurun batmasıyla, can yeleğiyle romanlardan aşina olduğu maceraların ortasında kahramanımızın kendisini bulması ile başlar. Hırçın dalgalar ve soğuk su etinden bir parça kopardıkça gemicilerin kanunları ve vahşi hayat onu bambaşka birisine dönüşecektir. Farallon Adaları'ndan güneybatıya doğru giden gemi suyun içerisinde hayatta kalmaya çalışan kahramanımızı kurtaracaktır. Ama bu kurtuluş hiçte tahmin ettiği kadar kolay olmayacaktır. Jack London Deniz Kurdu adlı yapıtında hayatta kalmanın ve doğanın acımasız dengesinin bir insan terazisini en açık ve acımasız şekilde gösterir. Adalet insan kanıyla sağlanır ve hukuk denizler ile okyanuslardır. Wolf Larsen'in kaptanlığını yaptığı bu gemi dalgaları yardıkça Japonya'ya fok avına gitmek üzere çıktığı bu yol sisin batırdığı gemilerin arasında adeta bir insan avına dönüşecektir. Okyanusun ortasında acımasız ve kaba Wolf Larsen, bir hanımefendiyi andıran incelikte vücuduyla Humphrey Van Weyden ile böyle taşınır. Yılların Deniz Kurdu Wolf Larsen'in yıllardır çalışmaması garip gelse de Kamorat'ta işe başlatması uzun sürmez. Çünkü Kaptan Wolf Larsen'in kuralları bir selin ya da depremin kurallarından pekte acımasız değildir. Bütün tayfa eninde sonunda Wolf Larsen'in pençelerini ensesinde hissetmek zorundadır. Çünkü o en güçlüdür! Hayalet adlı bu gemide Humphrey Van Weyden; önce Hump ardından Ump'a dönüşür. Gün geçtikçe geçmişiyle bulunduğu yer arasında çatışmalar yaşar. Panjurun altından yüksek bir gelire sahip Humphrey şimdi ne haldedir. Oysaki bütün bunlar daha başlangıçtır. Hayalet Wolf Larsen'in kaptan olduğu bir gemidir. Asılacaklara Wolf Larsen karar verir. Wolf Larsen Tanrı'dır! Kanunları ve rütbeleri Wolf Larsen koyar. Wolf Larsen diktatördür! Wolf Larsen her şeyin dışında Humphrey için daha önce görmediği, önemsemediği zorbalardandır. Humphrey sisli bir gökyüzünün Wolf Larsen'le rolleri nasıl kesiştirdiğini anlamayarak gerçekleşmesini çaresizce izler. Artık ağır ağır o da onlardan birine dönüşmektedir. Jack London Deniz Kurdu adlı kitabında Humphrey ve Wolf Larsen karakterlerini oluştururken okura iki farklı pencere açar. Humphrey karakteri zengin bir aileden gelen doğayla en ufak bir teması olmayan kültürlü ve hassas bir kişidir. Wolf Larsen karakteri de gemisinde geniş bir kitaplığı bulunan kaba, namussuzların, hırsızların arasında hayatta kalmaya çalışmış bir kaptandır. Wolf Larsen fırtınalı bir denizde doğup büyümüş, dalgalarla savaşmış bir kaptandır. Gemisini kaybetmektense direklerinden vazgeçebilecek gerektiğinde gözünü kara bürüyebilen ve bu kararlarını kimseden korkmadan alabilen bir kişidir. Bu iki karakterin en büyük ortak noktası kötü şöhretli tayfanın ve zorlu okyanus şartlarının arasında hayatta kalabilmektir. Jack London'ın Deniz Kurdu adlı kitabı hakkında akıcı, gerçekçi ve sürprizlerle dolu harika bir kitap desek abartmış olmam. Geminin içerisinde sanki siz hayatta kalıyormuşsunuz gibi bir anlatımla yazılmış bir kitaptır. Humphrey'in kitap içerisinde ki kendi ekmeğini kazanmaya başlaması ve soyulması gibi bölümlerde ki düşünce geçişleri ile ilk başlarda okyanusa düştüğünde dalgaların arasında ona yön verdiği bölümlerin olgunluk evrelerini hikayenin içerisinde de hissediyorsunuz. Karakterin kendi anlatımıyla yazılmış olması ve bölümler halinde yazılması ''iyi bir yazı'' okuma deneyiminizi nerdeyse karşılıyor. Wolf Larsen figürünün Humphrey karakteri üzerinde kapital bir sınıf olarak tayfalığı kabul etmesinin ardından adeta geminin kaderi için saplantılı ve şiddet dozu yüksek davranışlar ile karşılaşması, sınıf komünlerinin oluşturulurken biricikliklerin törpülenmesini Jack London eşsiz bir yorumla aktarıyor. Şirketlerin ve operasyon ekiplerinin bir işçi kitlesi oluştururken sınıf yaratmasını ve keskin çizgilerle insanların ''otoritenin malı'' haline gelmesini hayranlıkla ve ağzınız açık kalarak okuyorsunuz. Son söz Jack London'ın Deniz Kurdu adlı kitabından: "'Wolf Larsen!' diye soludu bir saniye sonra, 'Şu ada bak sen! Kurt tam kurt işte. Bazı kimseler gibi kötü kalpli birisi değil o. Çünkü kalpsizin teki. Kurt, bildiğin kurt, o kadar. Adıyla müsemma oluşuna şaşıyor musun?' " (Sy.56)


Joe, bir lise öğrencisiydi. Kız kardeşi çok başarılı olmasına rağmen kendisi çok zeki olduğunu ancak okula yeteneği olmadığını düşünüyordu. Gözü her daim denizlerdeydi. Okula gitmek istemiyor, sınavlara çalışmak istemiyordu. Ne zaman ders çalışacak olsa aklı başka yerlere gidiyor bir türlü çalışmıyordu. Arkadaşları Fred ve Charley ile birlikte yarın sınavı olmasına rağmen sabahtan akşam yemeğine kadar bisikletle şehirde dolaşmış yemek için eve dönmüştü. Hedefi yemekten sonra yarın olan sınavlarına çalışmaktı. Kız kardeşi ile aynı sınıftaydı. Ve kardeşi tüm çalışmalarını bu saate kadar bitirmişti. Kendisi ise henüz başlamamıştı. O akşam yemeğini yedikten sonra Joe odasına çıkıp ders çalışmaya çalıştı. Ancak gözü hep gemilerdeydi. 1 saat kadar gemileri izledikten sonra Fred ve Charley ile birlikte uçurtma almaya gitti. Uçurtma almak için tehlikeli bir mahalleden geçmesi gerekiyordu. Bu mahalleye çukur adını takmışlardı. Uçurtmayı alıp geri dönerken çukurun çocukları uçurtmalarını çaldılar. Joe uçurtmaları geri alabilmek için Simpson kardeşlerle kavga ederek dövüşü kazandı ancak uçurtmaları alamadı. Çok kötü bir halde eve gidince babası endişelenmeye başladı. Yarın olan sınavları için endişe ediyordu Joe. Sabah uyandığında her yeri ağrı içerisinde olan Joe, okula gidince hiçbir sınavı yapamadı. Akşam eve dönünce babası ile konuşup denize gitmek istediğini söyledi ancak babası bunu kabul etmeyince tüm eşyalarını toplayıp evdekilere de bir not bırakıp yola koyuldu. Deniz'e geldiğinde kimlerin eline düştüğüyle ilgili hiçbir fikri yoktu. Deniz'in çocuğu lakaplı kendisinden daha tecrübeli olan bir çocukla tanıştı Joe. Ve bu çocuğa hemen kanı ısındı. Deniz'in çocuğu annesini ve babasını çok küçükken kaybetmiş şimdi yüzlerini bile anımsamaz olmuştu. Kardeşleri zaten yoktu. En başta Nelson isimli bir denizciyle çalışsa da onun yanından kaçmış ancak kara da gidecek bir yeri olmadığı için tekrar denize dönerek Fransız Pete'nin eline düşmüştü. Gemi Joe'nun sandığı gibi normal ve yasal işlerle uğraşmıyor; korsanlık, hırsızlık gibi suçlar işliyordu. Deniz'in çocuğu bunları yapmak istemiyor, okumak istiyordu. Joe, kendi hayatını, kardeşini, anne ve babasını, okulunu, arkadaşlarını, hayatını anlattıkça ona çok özeniyor ve öyle bir hayat istiyor, düşlüyordu. Joe, ilk denize açıldıklarında normal bir iş yapacaklarını falan düşünüyordu. Ancak gittikten sonra anladı ki hırsızlık için yola çıkmışlardı. Bunu anladıktan sonra geri dönmek için Fransız Pete ile kavga etse de hırsızlığa tanık olduğu için gitmesine izin verilmedi. Joe çok üzgündü. Deniz'in çocuğu onu teselli etmeye, oyalamaya çalışıyordu. Akşam oldu istiridye avına çıktılar. Joe, bunu yaparken de çok zorlandı. Elleri kan revan içinde kaldı. O böyle işlere alışkın değildi. Her şeyi kitaplarda olduğu gibi olur sanıyor, bu yüzden okulu istemiyordu. Ancak görmüştü ki bu hayat çok zor. Bu sebepten ötürü artık okuluna ve ailesine geri dönmek istiyor, babasının ona karşı olan tavırlarını, kardeşini, annesinin endişesini çok iyi anlıyordu. O gece Fransız Pete ile Nelson birlikte bir kasa çaldılar. Kasa gemiye geldiğinde kasanın üzerinde yazan isimden Joe'nun babasının iş yerine ait olduğu anlaşılıyordu. Deniz'in çocuğu ile bir anlaşma yaptılar. Gece olunca Pete'yi uyutup bağlayacaklar, ve kasayı Joe'nun babasına vereceklerdi. Ancak gece fırtına çıktı ve Fransız Pete'yi kurtarmaya çalışan Nelson, Pete, ve Nelson'un gemisi fırtına'ya dayanamayarak battı. Joe ve denizin çocuğu hem kasayı hem kendilerini kurtarmış oldular. Karaya çıktıklarında denizin çocuğu kasanın başını bekledi. Joe ise babasının yanına gitti. Babası onu gördüğüne çok sevinerek hiçbir paranın, kasanın, işin kendisinden daha değerli olmadığını söyledi ve Joe'yu dinledi. Joe artık okulda ders çalışacağına dair söz verdi ve denizin çocuğunu okula göndermek istediğini söyledi. Babası ise denizin çocuğuna kendi şirketinde iş vereceğini isterse okula da devam edeceğini eğer başarı sağlarsa Joe ile aynı imkanlara sahip olarak okuyacağının sözünü verdi. Ve Joe bir daha evden kaçmamak üzere babasıyla birlikte yola koyuldu. Değerlendirme: Bir çocuğun yaptığı hataları fark etmesine izin verilmesi, babasının Joe'yu sabırla dinlemesi ve her hareketini anlayışla karşılıyor, ona olan karşılıksız sevgisini bu kadar belli ediyor olması beni çok etkiledi. Bir çırpıda okuyup bitirdim. Hayatın kitaplarda okuduğumuz kadar, hayallerimizde kurduğumuz kadar kolay olmadığı yaşantıya dökülerek bir hikaye üzerinden anlatılmış. Çok sevdiğim bir eser oldu. Tavsiye edilir.


Mine Kırıkkanat'ın yakında bir gelecekte geçen bilim kurgu romanı Destina bir taraftan günümüz Türkiye'sine gönderme yaparken diğer taraftan okurlarına fantastik bir macera sunuyor. Destina kitabının hikayesi yakın bir gelecekte Kıbrıs adasında geçiyor. Türkiye günümüzde yaşanan politik nedenlerden dolayı Avrupa'ya muhtaç bir hale gelmiş ve Avrupalılar da bunu kullanarak Türkiye'yi parçalamış ve kendi aralarında paylaşmıştır. Türkler çeşitli ülkelere göçebe olarak gitmek zorunda kalmış ve Türk kültürlerini yavaş yavaş kaybetmeye başlamışlardır. Avrupa'nın dersi ise yeniden ele geçirilen, en eski adı ile Konstantinopolis, yeni adı ile Nova Roma, İstanbul'un kimin himayesinde olacağıdır. Bir taraftan Avrupa Roma'nın ilk Hristiyan imparatoru olan Konstantin'in İstanbul'un kurucusu sayması nedeni ile onun soyundan gelen birini bulup İstanbul'un başına geçirmeye çalışır. Diğer taraftan ise Rusya bunu engelleyip İstanbul'un kontrolünün kendilerinde kalması için çabalar. Yakın gelecek zamanda düşünceleri okumak mümkündür ve Avrupa daha da ileri giderek rüyalar vasıtası ile geçmişte yaşananları dijital görüntüye aktarabilmektedir. Nesilden nesile aktarılan rüyalar vasıtası ile Konstantin'in soyundan gelen birinin rüyası vasıtası ile Konstantin'in oğlunu öldürttüğü güne gitmek ve hayatta kalanları bularak, soyun devam ettiğini ortaya çıkartmaları gerekmektedir. Bu yüzden Türk asıllı bir ajan beynine yerleştirilen çip ile Kıbrıs'ın yolunu tutar. En yakın arkadaşı da merkezde rüyaların takibini yapmaktadır. Ajan ilk rüyasında beklenildiği gibi Konstantin'in oğlunun öldürüldüğü güne gider fakat rüya ilerledikçe işler karışmaya başlar. Ajan rüyadan çıkıp farklı bir rüyaya girer ve bu rüya da diğerine büyük benzerlik göstermektedir. Merkezde, bu rüyanın ne anlama geldiğini anlayamazlar ve Ajanın yanlışlıkla Osmanlı tarihindeki bir olayı gördüğünü düşünürler. Zamanla düşüncelerinde haklı oldukları ortaya çıkar. Ajan Konstantin'in oğlunu öldürttüğü gibi Kanuni Sultan Süleyman'ın da benzer şekilde oğlu Mustafa'yı öldürdüğü günü görmektedir. Fakat bunun bir sabotaj mı yoksa olağan bir yan etki mi olduğunu anlayamazlar. Dahası Amerikalı bir ajanın Kıbrıs'da kendi ajanlarını takip ederken ortadan kaybolması sabotaj ihtimalini güçlendirmiştir. Fakat yapılan anlaşma nedeni ile ajan ile iletişim mümkün değildir. Bunun üzerine onlara Osmanlı tarihini de bilen yeni bir Türk ajan gereklidir. Yine bir dost ajan seçilir ve Kıbrıs'a yardıma gönderilir. Kıbrıs'daki Türk ajan Daryal rüyaların verdiği bitkinlik ile Konstantin'in soyundan geleni bulmak ve görevin bir an önce bitmesini istemektedir. Tam bu sırada Destina adında alımlı bir kadın ile tanışır. Birlikte Kıbrıs'da gezmeye giderler fakat Daryal gittikleri yerde bir tuhaflık sezer. Birden karışışından ajan görünümlü biri gelir ve dost olduğunu belirterek avucuna kendi arabasının anahtarını bırakır. Daryal arabasına gittiğinde arabada bir ceset bulur. Destina'ya bir bahane uydurup Daryal hemen cesetten kurtulur fakat geri döndüğünde ne ona yardım eden ajanı ne de Destina'yı bulur. Çok geçmeden gerçeği öğrenir. Amerika'lı ajan onu korumak için Rus ajanı öldürmüş ve onu korumak için yakınlarında dolanacağını belirtmiştir. Daryal, soydan geleni bulabilmek için bir adrese gittiğinde burada Destina'yı uyur vaziyette bulur. Daryal'de uyumaya başladığında yüzyıllar önce yaşanan Konstantin'in oğlunun öldürülme zamanına geri döner ve her şeyi net olarak görür. Kendine geldiğinde artık Destina'nın Konstantin'in soyundan gelen olduğunu düşünür fakat Destina da ona tarihi bilgisi ile Konstantin soyundan gelenlerin takip ettikleri yolu ve soydan geleni nasıl bulabileceklerini anlatır. Bu sırada silah sesleri duyulur. Daryal'a yardım etmek için gönderilen ajan Hilmi, Daryal'ı öldürmek üzere olan birini öldürmüştür. İki ajan arkadaş Destina'yı da alıp hemen oradan uzaklaşır.


Devlet Adamı diyalogu Platon'un en önemli eserlerinden biridir. Siyaset ve hukuk felsefesini ortaya koyar. İnsani düzeyde iyi bir yönetimin ilkeleri ve temellerinin nasıl olması gerektiğini konu alır. Devlet Adamı'nın başlıca konusunu politik yöneticinin sanatını, devlet adamının işini tanımlamayı, onun gerçekte kim olduğunu ve nasıl bir misyon yüklendiğini ortaya koyar. Diyaloglar şeklinde devam eden bu kitaba hayran kalacaksınız. Devlet Adamı'nda Platon' un sözcülüğünü, Sokrates değil de Elea' dan gelen ve dolayısıyla Parmanides' in felsefesini iyi bilen bir yabancı yapmaya başlar. Nitekim diyalog, devlet adamının sanatını tanımlama çabası içinde, genel olarak sanata, özel olarak yöneticinin sanatına yönelik bir toplama bölme uygulamasıyla açılır. Diyalogların genel olarak konusu ise mantıksal yapısı itibariyle beş ana bölüme ayrılır. Genel olarak tüm diyaloglarda devlet adamının nasıl olması gerektiği ile ilgili açıklamalara yer verilir. İlk önce sanat kavramını devlet adamıyla bağdaştırır. Sanatı teorik ve pratik sanatlar olarak ikiye böler. Devlet adamının sanatı ise bunlardan teorik sanatlar kısmına girer. Devlet adamı bir bilim insanı veya matematikçi değildir, daha çok bir mimar veya mühendise benzer. Devlet adamını bir çobanla bağdaştırmak gerekirse; çoban saf cins hayvanların, devlet adamı ise iki ayaklı insan sürüsünün yöneticisidir. Devlet adamını belirleyen en önemli özellik yönetme sanatının bilgisine sahip olmasıdır. Yönetim olarak Platon, bu kitabında ideal yönetim tarzından vazgeçmiş olarak, ikincisini öne çıkartır. Hatta biraz daha ileri giderek üç tür yönetim şeklini birbirinden ayırır. Bunlardan birincisi, aydınlanmış iradesi yegane yasa olan ideal devlet adamının yönetimidir. Kendisini ne yönetilenlerin rızasıyla ne de hukukun kurallarıyla sınırlayan ideal, devlet adamının yönetiminin bu dünyada hayata geçirilmesinin imkansız olduğu sonucuna varır. Platon artık ikinci iyi yönetim türü olarak, rızaya dayalı yasayı temele alan bir yönetim üzerinde yoğunlaşacaktır. Üçüncü yönetim tipi ise onun şiddetle eleştirdiği ve karşı çıktığı yönetim türü olarak taklitçilerin, hayal tacirlerinin ya da sofistlerin yönetimidir. Platon ikinci yönetim tarzına çevirir dikkatini. Yönetimi yönetilenlerin rızasına veya gönüllüğüne dayandıran Platon, söz konusu ölçütlerden rızayı, meşru yönetim tiplerini özelliklede kral veya tek adamın yasaya uygun yönetimini veya anayasal monarşiyi tiranın veya zorbanın baskıcı, despot yönetimden ayırmak için kullanır. Yönetimler, yöneticide baskın çıkan güce ya da psikolojik ilkeye göre sınıflanmıştır. Platon' un Devlet Adamı'nda gündeme getirdiği sınıflama daha ayrıntılı bir sınıflama olup, esas itibariyle politik ve hukuki bir zemin üzerinde yükselir. Buna göre Platon, tek adamın, birkaç kişinin ve çoğunluğun yönetimi şeklinde üç ayrı tür biçimini birbirinden ayırır. Bu üç ayrı yönetim türünün iyi ve doğru biçimleri vardır. Tek adam yönetiminin, Platon açısından doğru formu monarşi, buna mukabil sapkın ya da kötü şekli tiranlık veya zorbalık olmak durumundadır. Platon birkaç kişinin doğru ve iyi yönetimine 'aristokrasi' adını verirken, kötü yönetimi 'oligarşi' olarak nitelendirir. Devlet adamının en önemli işi veya görevi bir tür dokumacılığa benzetilir. Devlet adamının sanatı; söz konusu farklı kişilik tiplerini bir araya getirmek, onların bir arada var olmalarını temin ederek, ahenkli beraberliklerinden sağlam bir dokuma ya da kumaş çıkartmakla ilgili olan bir sanattır. Genç Sokrates ve yabancının konuşmaları; krallık bilimi ile son bulur. "Krallık bilimi her ikisi de insani olan enerjik ve ölçülü karakterleri bir araya getirerek her iki hayatı anlaşma dostlukla bir araya getirdiği, böylelikle kumaşların en güzelini en harikasını oluşturduğu her kentte köle ve efendi olsun, tüm halkın bu kumaşın dokuduğu, kente durup dinlenmek sizin hak ettiği mutluluğu verdiği ve böylece onu emir ve yönetimi altında tuttuğu zaman, devlet sanatının dokuduğu kumaşın, hiç aksamadan eridiği söylenebilir." Keyifle okumanız tavsiyesi ile...


Takvimler 1290'ı gösterdiğinde Sen Jan şövalyelerinden Notüs Gladyüs, Issızhan'a gelir. Gladyüs, Napoli Kralının gayrimeşru çocuğu olarak kendini bir asilzade olarak gördüğünden önce Gladyüs-Uniküs Dükalığının, sonra Bitinya Prensliğinin en sonunda da Bizans İmparatorluğunun koltuğuna oturmayı hedeflemektedir. Amaçları doğrultusunda ilk olarak 90 yaşındaki Ertuğrul Beyi ortadan kaldırma planı yapar. Bunun için Osmanlı Beyliği ile bölgede yer alan Bizans tekfurlarının arasını bozup karışıklık çıkarmayı amaçlamaktadır. Planı doğrultusunda han işletmecisi Mavro'dan şövalyelik vaadiyle bazı bilgiler almaya çalışır. Bir yandan da Mavro'nun kız kardeşi Liya'yı elde etme arzusuyla yanıp tutuşmaktadır. Liya, Ertuğrul Beyin atlarından sorumlu olan Demircan'la bir ilişki yaşamaktadır. Demircan'ın annesi Bacıbey, Liya'nın dini nedeniyle evlenmelerine izin vermemektedir. Tek umutları yakalandığı nikris hastalığından bir an önce kurtularak Bacıbey'i ikna edecek olan Ertuğrul Beydir. Gladyüs, Söğüt civarında bir mağarada yaşamakta olan Cenevizli Keşiş Benito ve Türkopol Uranha'yla bir olarak Ertuğrul'un değerli atlarını çalıp beylik ile Karacahisar tekfuru arasında anlaşmazlık çıkarmayı amaçlamaktadır. Planı doğrultusunda harekete geçen Gladyüs, Liya ile Demircan'ı birlikte görünce Demircan'ı sırtından vurarak öldürür. Liya'ya ise tecavüz edip kızı öldürmesinin ardından cesedini bir kilime sararak Karacahisar yakınlarına bırakır. Aynı gün Ertuğrul Bey de dünyaya gözlerini yummuş, beyliğin başına Ertuğrul Gazinin kardeşi Dündar Alp'in tüm itirazlarına rağmen Osman Bey seçilmiştir. Demircan'ın ölümünün ardından o ana kadar kendini dini eğitime adamış kardeşi Kerim Çelebi, Bacıbey tarafından zorla kılıç kuşandırılır. İsmi de Kerim Can olarak değiştirilir. Bacıbey'in himayesine aldığı Mavro da kız kardeşinin intikamı için Kerim Can ile birlikte silah eğitimi alır. Beylik savaşçıları ile Karacahisar arasındaki gerginlik hızla tırmanırken Kamagan Derviş tarafından gelen bilgiyle esas düşmanın peşine düşülür. Osman Bey de Şeyh Edebali'nin kızı Balkız'ı ikinci kez istemek üzere dünür vazifesi gören Eskişehir Sancakbeyi Alişar'ı Şeyhe gönderir. Ancak Alişar Bey, Şeyhten kızı kendisine ister. Olumsuz yanıt alınca da kızı kaçırtmak için Çudaroğlu'nu tutar. Çudaroğlu bu iş için Galdyüs, Benito ve Uranha ile anlaşır. Kız kaçırma planı başarısız olunca Osman Bey hem Alişar Beyin hain planını hem de Demircan'ın katilini öğrenmiş olur. İnönü'de yapılan bir karşılaşmada da Alişar Beyin sonu ölümü olur. Yaz mevsimi geldiğinde Kaplan Çavuştan Konya'nın içler acısı durumunu öğrenen ve Moğol İmparatoru Argun Hanın ölüm haberini alan Osman Bey oluşan bu siyasi boşluktan yararlanarak Karacahisar'ı fetheder. Yarhisar Tekfuru Hrisantos kızı Lotüs'ü Bilecik Tekfuru Rumanos'la evlendirmek istemektedir. Lotüs, 50 yaşlarındaki bu adamla evlenmek istemez ve Orhan Bey'den kendisini kaçırmasını ister. Osman Bey bu duruma sıcak bakmaz ve oğlunu uyarır. Öğrenirler ki düğünde Osman Bey'e pusu kurulacak, hemen bir plan yaparlar. Ancak bu plandan karşı tarafın haberi olmuştur. İçlerindeki hainin Dündar Alp olduğu fark edilince Osman Bey tarafından öldürülür. Düğün günü geldiğinde Bilecik, İnegöl, Yarhisar, Atranos hisarları beylik kuvvetlerince ele geçirilir. Mavro ve Kerim Can sevdiklerinin intikamını Gladyüs, Benito ve Uranha'yı öldürerek alırlar. Böylece Kerim Can mollalık geri döner ve kılıcını bırakarak Şeyh Edebali'nin medresesine döneceğini Bacıbey'e net bir şekilde ifade eder. Devlet Ana romanı, kağıt ve dürbün kullanımı, gözlük kelimesi, sıtma hastalığının kaynağının bilinmesi gibi pek çok konuda anokronizmin pençesine düşse de kurguda salt tarihsel gerçekçiliğe bağlı olma zorunluluğu olmadığından bu durum bir edebiyat metninden keyif almayı engellememektedir. Kemal Tahir dildeki yetkinliğini farklı kaynaklardan elde ettikleriyle birleştirmiş ve ortaya yıllardır okunan, üzerinde çalışmalar yapılan bu değerli eseri çıkarmıştır. Roman Anadolu'ya gelen Sen-Jan tarikatı şövalyelerinden, Napoli kralının gayrimeşru oğlu Notüs Gladyüs, Issızhan'da Mavro'nun hanına yerleşmesiyle başlıyor. Notüs Gladyüs, Ertuğrul Bey'in hasta olduğu haberini almıştır. Onun beyliğini yıkarak Bitinya ucunun prensliğini ele geçirmek ve Bizans İmparatorluğunun başına geçmek istemektedir. Mavro, kız kardeşi Liya ile yaşayan hancılık yapan genç bir çocuktur. Babasının ölmeden önce verdiği öğütlerle doğru kararlar vermeye çalışmaktadır. Ancak içinde her zaman var olagelmiş şövalye olma isteğini Notus Gladyus alevlendirir. Mavro'ya türlü vaatler verir, hayaller kurdurur. O gece han için hareketli bir gecedir, Notus Gladyus'un arkadaşı Türkopol Yüzbaşısı Uranha karanlık bataklıktan geçip Issızhan'a gelecektir. Bu bölümde o dönem bataklıktan geçerken kılavuz insanlarının olduğunu ve bu meslekte canın ufak bir anlaşmazlıkta kılıcın ucunda olması gibi o döneme ait ilginç bir meslek tanıtılıyor. Ancak Türkopol gecenin alaca karanlığında bataklığın insan yuttuğu söylentilerinin arasından sıyrılarak Issızhan'a ulaşıyor. Aynı zamanda o dönemde esir düşen insanların dilenerek coğrafyayı karış karış gezerek kurtulmalıklarını çıkarmaya çalışması o dönem için önemli bir ayrıntı. Kurtulmalığını çıkarmaya çalışan Liya, güzeller güzeli Liya Demircan'a aşık. Ancak Demircan'ın annesi beyden daha bey devlet yönetme gücüne sahip güçlü bir karakter. Demircan Ertuğrul Bey'in değerli atlarının at yetiştiricisi, iyi bir savaşçı. Bacıbey, bu evliliğe izin vermediği için hala ikna aşamasında olan bir aşk. O gecenin sessiz sabahında Mavro odadan çıktıktan sonra odayı kitlemediğini gören Notus Gladyus Liya'ya taciz etmeye yeltenir. Liya o an eline geçen bıçağı zehirli diye tanıtır ve Notus Gladyus odadan çıkar. Notus Gladyus ve Türkopol yola düşerler. Notus'un büyük hayali kendisine ordu kurmaktır. Bunun için at çalmaya ve adam toplamaya giderler. Yolda Liya'nın atını gördüklerinde şüphelenir Notus Gladyus Demircan gibi güçlü bir yiğidin olayları öğrenip onların peşine düşmesinden korkmakta ilerlerken Liya ve Demircan'ı samimi bir şekilde görürler. Notus Gladyus, Türkopol'e Demircan'ı okla vurmasını söyler. Bugüne kadar attığı ok hep hedefini bulmuşsa da bu sefer oku bir yiğidi arkadan vurma ahlaksızlığıyla yerini bulur. Bu şekilde bir yiğidin ölümü tüm halkça duyulur. Mavro gözyaşlarına boğulur. Issızhan'ı kapatır. Asla anlayamaz ama Bacıbey'in neden ağlamadığını. Bir yiğit böyle uygunsuz ölünce yaş akmaz gözden. Bacıbey diğer oğlu Kerimcan'a kılıç kuşandırır. Onu kanlılarının peşine sürer. Bu arada Ertuğrul Bey çok hastalanınca yerine Osman Bey geçer. Fakat başa geçme aşkıyla yanıp tutuşan Dündar Alp Rumların desteğini almaya çalışır. Akçakoca, Dündar Alp'e Bey olarak niçin Osman'ı seçtiklerini şu şekilde açıklar: Osman Bey bizi... bastırdı mı, ezdirdi mi? Utandırıp yere baktırdı mı, yok yoksul bıraktı mı?.. Yiğitlik salt bilekle değil... yürek ister, akıl ister. Biz uyurken uyumadı bekledi, Osman Bey... yoksulluk geldi çattı, kimileri gibi cimriliğe vurmadı. Çıplağımızı giydirmeye, açımızı doyurmaya çalıştı gücü yetse de yetmese de... canımızı canı, ırzımızı ırzı saydı. On üç yaşından bu yana savaşlarda gördünüz, ölüm tırpanının vınladığı yerde başını eğdi mi? Düşmanı hepimizin önünce kovup gerilerken hepimizin ardınca gelmedi mi? Bize Osman Bey'den uygunu kim? Aynı zamanda Osman Bey'in bu göreve uygunluğunu Şeyh Edebali ile yaptığı şu diyalog gösterir, Anadolu'yu bırakacağım şimdilik...Benim gördüğüm, tez vakitte gidicidir Moğol... Çünkü Moğol'un düzeniyle de uyuşmaz bizim Anadolu toprağı... Eski Yunan'ın Roma'nın düzeniyle de uyuşamamıştır çünkü... -Rahatça gülümsedi-Bizim gazi beylikler çabalasın bakalım, Konya'yı ele geçirmek için... Boğuşsunlar birbirleriyle, güçten düşünsünler kendilerini boş yere... İşimi kolaylaştırsınlar! Verimli topraklara sahip olana yarar Anadolu... Tükenmez insan kaynağıdır, insanının zanaatı da göründüğü gibi, köylülük değildir, devlet kuruculuğudur Bu konuşmada Osman Bey beyliğe dair amaçlarını hem devlet adamlığı yönünü hem de geleceğe dair öngörüsünü ortaya koymuştur. Osman Bey ile yeni bir dönem başlar ve Osman Bey'in beylikten devlet olma yönünde sınırları genişletme düşüncesiyle kitap sona erer. Devlet Ana romanında Osmanlı Devleti'nin beylikten devlet olma yolundaki emin adımlarını ve bu yolda güçlü adımlar atan karakterler bize eşlik ediyor. Kemal Tahir dili o kadar iyi kullanmış ki 651 sayfanın ne zaman bittiğini anlamadım. 'Mahalli ağız' ı insanı sıkmadan o dönemin içine alacak şekilde anlatması ve aynı zamanda tarihsel bir roman okuyor olmanız her yazarın başarabileceği bir şey değildir. Devlet Ana'da Osmanlının hangi şartlar altında kurulup yükseldiği; 13. Yüzyılın sosyal, kültürel ve siyasi ortamı içinde anlatılmaktadır. Türklerin Orta Asya'dan getirdikleri töreler, bey seçimi, ahilik teşkilatı, toplumda kadının statüsü gibi konular olay örgüsüne çok güzel yerleştirilmiş olup okuyucuyu Osmanlı'nın beylik dönemi hakkında bilgilendirmektedir. Romanda özellikle Türk medeniyeti ve batı kültürü sıkça karşılaştırılmış her iki toplumda da dinin kullanılışının batıyı karanlığa hapsettiği bir dönem yaşamasından, diğer taraftan Türklerin beylikten devlete hızla yükselişine etkisinden bahsedilmiştir. Aynı zamanda Türklerdeki aile birliği, devlet millet arasındaki uyum, milli ve manevi değerlere bağlılık ve adaletin devlet kurma gücü üzerindeki etkisi anlatılmaktadır. Devlet Ana Konusu Kemal Tahir'in 1967 yılında yayınlanan ve büyük beğeni toplayan Devlet Ana romanı 6 bölümden oluşmaktadır ve Osmanlı Devletinin kuruluşunu anlatmaktadır. Kitaptaki hikaye genel olarak Osmanlı Devletinin kurulduğu Söğüt'te geçmektedir ve Osmanlı tarihinin kurucuları sayılan Ertuğrul Gazi, Osman Bey ve Orhan Bey de kitapta yer almaktadır. Kitabın birinci bölümü olan Kancık Vuruş'da genel olarak beyliklerin durumu ve Demircan'ın ölümü anlatılıyor. Oymağın Beyi olan Ertuğrul Gazi'nin at bakıcısı olan Demircan Liya adındaki bir kızı sevmektedir. Liya Mavro ile birlikte Issız Han'ı işletmektedir ve hana bir gün Notüs Gladyüs adında biri gelir. Natüs Gladyüs sınırlarda karışıklık çıkartmak için görevlendirilmiş Sen Jan Şövalyelerinden biridir. Amacı burada beylikleri birbirine düşürerek onları zayıflatmak ve toprakları ele geçirmektir. Natüs Gladyüs gece olunca Liya'nın odasına giderek ona tecavüz etmeye kalkışır fakat bunu başaramaz. Yine de Liya'ya olan düşkünlüğünden vazgeçmez ve onu takip eder. Liya, Demircan ile buluştuğu bir anda Notüs Demircan'a saldırır ve onu oracıkta öldürür. Liya da orada tecavüz ederek ona sahip olur. Bu sırada orada bulunan Osman Bey'in oğlu Orhan ile Demircan'ın kardeşi Kerim her şeyi görürler. Olaydan herkesin haberi olur ve ortalık karışır. Kitabın ikinci bölümü olan Uyandırılan Işık'da ise Ertuğrul Gazi'nin hastalanması ve yerini Osman Bey'e bırakması konu ediliyor. Ertuğrul Gazi çok ağır bir şekilde hastalanır. Bunun üzerine Oymağın başına geçmesi için oğlu Osman Bey seçilir. Bunun üzerine Bey olmak isteyen Ertuğrul Gazi'nin kardeşi Dündar Alp beyliği ele geçirmek için planlar yapmaya başlar. Bunun için düşmanları olan Rumlar ile iş birliği yapmaktan da çekinmez. Demircan'ın hem Rum Notüs Gladyüz tarafından öldürülmesi ile annesi Bacıbey silah kuşanan herkesi toplayarak intikam almaya çalışır. Dündar Alp'in beyliği ele geçirmek için Rumlarla iş birliği yapması ve işlenen cinayetler sonrası ortalığı daha da kızıştırarak bir savaşın başlamasına neden olur. Kitabın üçüncü bölümü olan Dost Çelmesi'nde ise Osman Bey'in Balkız'a olan aşkı ve bunun öğrenen düşmanlarının Balkız'ı kaçırma hikayesi anlatılıyor. Osman Bey Şeyh Edebali'nin kızı olan Balkız ile evlenmek ister. Onu ailesinden istemesi içinde yakın dostu olan Alişar Bey'i görevlendirir. Fakat Alişar Bey de Balkız'ı kendine istemektedir. İstemeye gittiğinde kızı kendisine ister fakat vermezler. Bunun üzerine Osman Bey'e de istediğini ama vermediğini söyler. Düşmanları Osman Bey'in Balkız'a olan ilgisini öğrenince Alişar Bey ile iş birliği yaparak Balkız'ı kaçırırlar. Kitabın dördüncü bölümü olan Fal'da ise gerçeklerin ortaya çıkması anlatılıyor. Balkız kendini kaçıranlara direnmiş ve ellerinden kurtulmuştur. İşin gerçeklerini ve olayın arkasındakileri anlatır. Demircan'ı öldürenler ile bu işin arkasında olanların aynı kişiler olduğu iyice ortaya çıkar. Bunun üzerine ilk çatışmalar başlar. Kitabın beşinci bölümü olan Derin Geçit'de ise Osman Bey'in topraklarını genişletmeye başlaması ve devlet kurma mücadelesi anlatılıyor. İlk fetihler de bu bölümde anlatılıyor. Kitabın altıncı ve son bölümü olan Kerimcan'ın Yolu'nda ise Dündar Bey'in ihaneti ortaya çıkar. Çıktığı anda Osman Bey'i öldürmeye çalışır fakat başaramaz. Osman Bey devletini büyütmeye devam eder ve Bilecil, İnegöl gibi şehirleri ele geçirir. Bu sırada kaçan Notüs Kerimcan tarafından yakalanır ve öldürülür. Bundan sonra kılıcı tamamen bırakır ve medresede molla olarak kendini bilime adar.


Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu Hiperaktif terimi çoğu kişiye tanıdık gelmektedir, özellikle de ebeveyn ve öğretmenlere. Sürekli hareket halinde olan, ayağa kalkan, ayaklarını sallayan, sıraya vuran, sırası gelmeden konuşan ve yerinde duramayan, çocuklar genelde hiperaktif olarak tanımlanır. Bu tanımlama her zaman için doğru sayılmaz çünkü aşırı hareketli, aktif ya da dikkatleri kolay dağılan her çocuk DEHB'li değildir. Saydığımız özellikler erken okul yıllarında çocuklarda görülebilen olağan davranış biçimleridir. Kontrol edilemeyen her çocuğu bu tanıyı koymak büyük bir hata olacaktır. DEHB tanısı tamamen şiddetli ve sürekli vakalara konulmalıdır. DEHB'li çocukların eylemleri ve hareketleri gelişigüzel gözükür. Genellikle ayakkabı ve kıyafetlerini çok çabuk eskitebilir, oyuncaklarını parçalayabilir, ebeveyn ve öğretmenlerini yorgun düşürebilir. Aynı zamanda bu çocukların davranışları kişisel sınırları kontrol edilemez bir şekilde aştığı için arkadaşlık ilişkilerinde saldırgan olarak tanımlanır. Sosyal ortamlarda ise hareketlerinin verdiği rahatsızlığa dair ipuçlarını kaçıran bu çocuklar toplumsal uyum konusunda da sorun yaşarlar. Dikkat sorunları olan çocuklar dikkat ya da bilgi işleme hızında zorluk yaşıyor, denebilir. DEHB genellikle üç belirteç içermektedir: ağırlıklı olarak dikkatsiz, ağırlıklı olarak hiperaktif-dürtüsel ve birleşik olarak adlandırılan alt tipler. Bir zamanlar DEHB'in ergenlikte tamamen geçtiği düşünülüyordu. Ancak çok sayıda araştırmayla bu durumun böyle olmadığı ortaya çıkmıştır. Ergenlikte bazı belirtilerin şiddeti azalsa da DEHB'si olan çocukların %65 ile 80'i hala DEHB belirtisi göstermektedir. DEHB bir öğrenme yetersizliği, dil yetersizliği değildir, zeka yetersizliği ile bir bağlantısı yoktur. Sadece zihinlerinde biraz karmaşa mevcuttur ve bu karmaşayı çözmek için sabır ve azim gerekmektedir. Yapılan araştırmalar sonucunda DEHB'si olan yetişkinlerin bir iş ve meslek sahibi olabildikleri fakat normalden daha fazla iş değiştirdikleri belirlenmiştir. DEHB'nin %70-80 oranında genetik bir bileşeni söz konusu olduğu ve tam olarak doğum öncesi dönemde annenin alkol- nikotin kullanımıyla alakalı olarak DEHB riskinin arttığı belirlenmiştir. Nikotin kullanımı beyinde dopamin salgılanmasını arttırmakta ve hiperaktiviteye yol açmaktadır. Başka bir görüşe göre işlenmiş şeker DEHB oluşumuna sebebiyet vermektedir. Fakat bu konuda hala yeterince kanıtlanmış çalışma mevcut değildir. Anne baba tutumları ise DEHB üzerinde etkili diğer çevresel unsurlardandır. Anne babanın baskıcı ve emir verici olması çocuğun kontrol duygusunu zayıflatmakta ve DEHB'nin gelişimi üzerinde olumsuz etki yaratmaktadır. DEHB tanısı alan bireylere genellikle ilaç tedavisi uygulanmaktadır. İlaç tedavisiyle beraber ebeveyn eğitimleri ve sınıf yönetimi konusunda bilinçli bireyler süreci kolaylaştırmaktadır. Bu programlar hem sosyal hem de akademik davranışların iyileştirilmesinde kısa süreli başarı göstermiştir. Çocuklar evde ve okulda izlenmektedir. Kimi çalışmalarda puanlama ve günlük rapor kartlarına yer verilmekte kimilerinde ise terapi süreci yürütülmektedir. Amaç bozukluğu ortadan kaldırmak değildir amaç akademik başarıyı iyileştirmek, ev işlerini tamamlayabilmek ya da belirli sosyal becerileri öğrenmektir. İlk olarak birey iyi tanınmalı ve ihtiyaçları anlaşılmalıdır. Sınıfta DEHB'li çocuklara yardımcı olmak amacıyla sunum materyalleri çeşitlendirilebilinir, kısa ödevler verilip anında geribildirim sunulur, fiziksel egzersiz için akademik çalışmalara ara verilebilir. Bu tür düzenlemeler bozukluğu ortadan kaldırmaktansa bozukluğun dayattığı kısıtlamalara uyum sağlamak amacıyla tasarlanmıştır. Yetişkinlikte ise durum kişinin kendine çeki düzen verememesi şeklinde oluşur. Kronik düzensizlik, kronik anksiyete, depresyon, madde bağımlılığı, kumar ve düzensiz sosyal ilişkiler DEHB sahibi kişilerin yardım aramasının en önemli nedenlerindendir. Yetişkinler DEHB'li olduğundan şüphelenmez ama bir şeylerin bir şekilde eksik ve hatalı olduğunun farkındadırlar. Geçmiş konusunda değerlendirme yapmak bu süreçte elzemdir. Tabi ki DEHB'li kişiler öz gözlemleme konusunda zayıftır. Bireyin yakın çevresindeki kişilerden bilgi alınmaktadır. Aile hikayesi, hamilelik ve doğum geçmişi, tıbbi ve fiziksel faktörler, bebeklikte konuşma, yürüme, emekleme, uykuya dalma, gece sık uyanma, sabahları kalkmakta zorluk çekme, yatağı ıslatma, sakarlık, zayıf el-göz koordinasyonu vb. gelişimsel geçmiş hakkında bilgi alınır. Okul geçmişi, ev geçmişi, üniversite ve eğitim deneyimleri, iş geçmişi, sosyal geçmiş konularında da detaylı bilgi alınmaktadır. Geç yaşlarda teşhis söz konusu ise bireyler utanç, aşağılanma ve kendini cezalandırma duygularına sahip olabilmektedir. Yetişkinlerde DEHB'nin tedavisi edilgen değildir. Kişi boylu boyunca uzanıp tedavi almaz. Tedavi çalışma ve araştırmayı gerektiren aktif bir süreçtir. Bir yetişkin sahip olduğu DEHB'nin özelliklerini bilmeli ve çevresini bu konuda eğitebilmelidir. Çünkü DEHB derin bir sosyal etkiye sahiptir. Peki ya çocuklarda süreç nasıldır? Önemli olan çocuğa doğruyu söylemektir. Sendromu normalleştirmeye çalışmalıyız. En basit ve en doğru şekilde DEHB'nin çocuğa etkilerini ve özelliklerini yalın, somut bir şekilde anlatırız. En önemlisi DEHB'nin ne olmadığı iyice çocuğa anlatılmalıdır. DEHB, utanılacak ya da yanlış bir şey değildir. Çocuğun varsa sorularına cevap verilir. Bazen DEHB çocuklar için bir bahane olarak kullanılabilir. Bunun olmasına izin vermemeli ve DEHB'nin bir bahane değil bir açıklama olduğunu unutmamalıyız. Konu ne kadar kısa sürede açığa çıkarılır ve bütün soruların üzerine ne kadar kısa sürede net bir biçimde eğilinirse, bu durum da çocuk tarafından o kadar kısa sürede günlük hayatının sadece başka bir parçası olarak kabul edilebilir. Çocuklarla problemi yazın. Problemi tanımlamak ve limitlerini belirlemek önemlidir. Her problem alanı için belli çözüm yolları bulun. Somut hatırlatıcılardan yararlanın. Sık sık geri bildirimde bulunun. Olabilecek her yerde sorumluluk verin. Övgü ve olumlu geribildirimden bolca faydalanın. Okul ödevleri konusunda bir uzmandan yardım alınabilir. Çocuğa ihtiyaçlarını sorun ve her türlü aracı sağlayın. Müzakerede bulunun, mücadele etmeyin. İlgili Kitaplar Dikkat Eksikliği Bozukluğu, Dr. Edward M. Hallowell- Dr. John J. Ratey DEB'in detaylı tanımıyla beraber vaka örnekleriyle zenginleştirilen kitap DEB'e sahip olanlar ve çevresindekiler için iyi bir rehber olabilir. Hem yetişkinler hem de çocuklar için birtakım öneriler mevcut. Bozukluğun semptomlarını içeren formlar bulunan bu kitaptan yararlanarak kendi kendinizi ve sevdiklerinizi değerlendirme fırsatı da bulabilirsiniz. Bu değerlendirme farazi olmakla birlikte bir uzmandan destek almak için size ipucu olacaktır. Kitabın içerisinde ev, okul ve iş hayatını düzenleyecek öneriler bulunmaktadır. Hayatı kolaylaştıracak nitelikteki öneriler oldukça işlevsel görünmekte ve denenmiş olduğu bilinmektedir. Kitabın yazarlarının DEB'li olması da kitabı çekici ve inandırıcı kılan diğer bir detaydır. DEB'i yalnızca bir bozukluk olarak değerlendirmekle kalmayıp pozitif yönlerine de odaklanmış, normalleştirmiştir. Yazımı yazarken yararlandığım bu kitabı gönül rahatlığıyla öneriyorum. Dönüşüm DEHB, Greg Crosby-Tonya K. Lippert Sizde Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu varsa; faturaları ödemek, bir toplantıya vaktinde gitmek ya da alışveriş yapmak çok zorlayıcı olabilir. Kendinizi engellenmiş gibi hissedebilirsiniz hatta kontrol dışına çıktığınızı düşünebilirsiniz. Peki unutkanlığınızı, tekrar eden hataları, düzensizliği, dikkat dağınıklığını ve rahatsızlık hissini nasıl geçmişte bırakabilirsiniz? Bu kitapta yer alan bilgi ve tekniklerle beyninize karşı değil onunla birlikte nasıl çalışacağınızı keşfedeceksiniz. DEHB İle Başarıya Ulaşmanın İlham Verici Yolları, Laurie Dupar Uzun yıllar DEHB alanında çalışmış olan Laurie Dupar'ın titizlikle hazırladığı 200 sayfadan oluşan çalışma, DEHB dolayısıyla günlük hayatı sekteye uğratan durumlar için bir yol gösterici oluyor. Dünyanın dört bir yanındaki DEHB uzmanı ve profesyonellerin görüş ve tavsiyelerinin yer aldığı eser çok yönlü bakış açısı ile DEHB nedeniyle yaşanan akademik, sosyal ve psikiyatrik sorunların çözümüne yardımcı oluyor. Odaklanamama, aşırı hareketlilik, sabırsızlık, dikkatin çabuk dağılması ve unutkanlık gibi istenmeyen durumların üstesinden gelmek için uygulanabilir stratejiler sunuyor. Sorumlulukları sürekli erteleme, konuşmalara müdahale edip yarıda kesme, sıra beklemede zorlanma gibi sosyal yaşamda zorluk çekmeye neden olan davranış kalıplarının değişmesine destek oluyor. Bir rehber niteliğindeki kitap DEHB nedeniyle yaşama karşı hissedilen güvensizlikle ve korkuyla başa çıkmayı sağlayan cesaret duygusunu kazandırıyor. DEHB ile Başarıya Ulaşmanın İlham Verici Yolları, başaracağına inanan ve mücadeleden korkmayan bir bilinçle ideallere erişmek isteyenleri şefkatli bir dille yönlendiriyor. Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Anne-Baba Öğretmen El Kitabı, Dr. Özlem Sürücü DEHB'nin varlığını kabul edip, onunla barış anlaşması imzalayıp, olumlu yönlerini de yanınıza alıp, DEHB ile birlikte mutlu, verimli, doyurucu bir yaşam sürebilmenin yollarını keşfetmek yazarın çıkış noktasıdır. Bir Türlü Yerimde Duramıyorum, TÜBİTAK Yayınları Lukas, bir türlü yerinde duramayan bir çocuk. Sınıfta yanıt vermeden önce parmak kaldırmayı ve oyunlarda sırasını beklemeyi hep unutuyor. Kurallara uymayı çok zor buluyor. Oyun kurallarına da uymadığı için diğer çocuklar teneffüslerde onu takımlarında istemiyorlar. Lukas'ın Dehb'si var. Dehb onu aşırı hareketli ve güç odaklanan biri yaptığı için eşyalarını ve odasını düzenli tutamıyor. Anne ve babası Lukas'ı Dehb konusunda uzman bir doktora götürdükten sonra hayatı daha iyiye gitmeye başlıyor. Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu ile nasıl baş edileceğini ve onu nasıl kontrol altına alacağını öğreniyor. Ondan sonra her şey Lukas için daha kolay ve eğlenceli hale geliyor. İlgili Filmler 400 Darbe (The 400 Blows) Dokuz yaşındaki Antonie ödevlerini yapmaz, derslerine çalışmaz bu yüzden de okula gitmekten korkar. Bir gün arkadaşı Rene ile okuldan kaçarlar ve olaylar gelişir. Ebeveyn ve öğretmen tutumunun önemine değinen bir film. Mommy Filmde DEHB'si olan Steve'n süreci nasıl yönettiği ve hayatına nasıl yön verdiğine değinilmektedir. Drommen Fritz baskıcı okul sistemine direme konusunda kararlı! İki Dil Bir Bavul Türkçe bilmeyen Kürt çocuklar ve Kürtçe bilmeyen Türk öğretmen bir yıllık serüven boyunca neler yaşıyor, kendi ülkemizin gerçeklerine yakından şahit oluyoruz. Kaynakça Davison, A. Johnson, S. Kring, A. Neale, J. (2019). Anormal psikoloji. M. Şahin . Obsesif kompulsif bozukluk ve travma ilişkili bozukluklar içinde (s. 202-210). Ankara: Nobel Yayınları. Yorumlar


Diriliş, Tess Gerritsen'ın müthiş bir ustalıkla yazdığı, okuyucuyu şaşırtmaktan da öte şoka girmesine neden olan eseridir. Yazarın incelikle kelime kelime ustalığını konuşturduğu bu roman, insanın kanını donduracak cinsten. Cinayet konulu romanın kısa özeti ise şöyle: Her şey usta bir avcı ve tahnitçi olan Leon Gott'un evinde ölü olarak bulunmasıyla başlar. Leon Gott, karnı deşilmiş, iç organları çıkarılmış ve çırılçıplak bir halde ayak bileklerinden tavana asılı halde bulunmuştur. Bu dava, derhal doktor Maura Isles ve dedektif Jane Rizzoli'ye devredilir. Leon Gott'un bilinen tek yakını Elliot Gott adındaki oğludur. Fakat Elliot, altı sene önce Afrika'da bir safarideyken grubuyla beraber rehberleri Johnny Posthumus'un saldırısına uğramıştır ve ya öldüğü ya da kayıp olduğu tahmin edilmektedir. Altı sene önce Elliot, Sylvia ile Vivian adlı iki kız kardeşle tanışmış ve onların peşinden rehberleri Johnny Posthumus, iz sürücüleri Claerence, Sylvia ve Vivian, Bay ve Bayan Matsunaga, Richard Renwick ve Millie Jacobson adlarındaki sekiz kişiden oluşan bir grupla Afrika'ya safariye gitmiştir. Fakat safaride ilk olarak iz sürücüleri Claerence, daha sonra da safariye Japonya'dan katılan Bay Matsunaga ölünce -Millie Jacobson hariç- bunun rehberleri tarafından kasıtlı yapıldığına kanaat getirirler ve Johnny'nin tüfeğini alarak onu etkisiz hale getirir ve kamptan atarlar. Millie bunu hiç istememiştir, çünkü Johnny'e içten içe aşıktır ve ona güvenmektedir fakat olan olmuştur işte. Ertesi gün sabaha karşı ise, Johnny olduğunu varsaydıkları bir kişi Millie hariç herkesi öldürür. Çünkü Millie etrafına bir kez bile bakmadan oradan kaçmıştır. İki hafta boyunca saz kökleriyle beslenerek nehir kıyısı boyunca yürümüş, sonra da av köşklerine ulaşmış ve hayatta kalmayı başarmıştır. Leon Gott, öldürüldüğü sırada bir iş üzerindedir. Civardaki hayvanat bahçesinde ölmek üzere olan bir kar leoparı kendisine teslim edilmiş ve o da iç organlarını boşaltmıştır. Evinin garajında hayvanın iç organları bulunsa da, postu kayıptır. Hayvan nadir bir tür olduğundan cinayetin hayvanın postu için işlenmiş olabileceğini düşünürler, fakat bunun için işlenmiş olsa bile, iç organlarının deşilmesini açıklayabilecek bir neden yoktur. Araştırma sürerken, Leon ile aynı gün ölen oğlunun eski nişanlısının da öldürüldüğü öğrenilir. Öldürülme şekilleri arasında bir benzerlik yoktur fakat aradaki bağlantı su götürmez bir gerçektir. Rizzoli ve İsles araştırmaya devam eder ve birçok farklı zamanda Leon'un cinayeti ile ufak benzerlikler gösteren çeşitli cinayet vakaları tespit ederler. Sonunda Leon ile oğlunun öldürülmesi arasında bir bağlantı olduğuna inanarak o safariden sağ kalan tek kişi olan Millie Jacobson'dan yardım istemeye karar verirler, Leon Gott cinayetinin failinin Johhny Posthumus olabileceği ihtimali üzerinde dururlar. Millie'yi ikna etmek zor olmuştur, çünkü Aftikalı bir adamla evlenmiştir ve bir çocuğu vardır. Johnny bir daha onu bulamasın diye de uzak bir köyde saklanarak, her şeyden uzak yaşamını sürdürmektedir. Millie geldiğinde, soruşturmanın yönü değişir ve daha önceden göremedikleri birçok farklı detayla karşılaşırlar. Katil Posthumus değil, akıllarının ucundan bile geçmeyen, çok farklı biridir. Bu gizemli hikayenin şaşırtıcı sonu, okuyucuyu büyülüyor. Bu tarz kitapların meraklılarına kesinlikle tavsiye ederim.