Beşinci sınıfa giden Jack'in, babasıyla arasındaki ilişkiyi konu alan Gizemli Anahtar kitabı, ortaokul öğrencilerine hitap etmektedir. Kapak resmiyle çok güzel bir uyum yakalayan kitapta yazar güçlü betimlemelerle kitabı okurun gözünde canlandırmaktadır. Yazarın ayrıntılı anlatımı hikayenin sürükleyiciliğini arttırmakta ve okurun aklına gelebilecek diğer olasılıklara engel olmaktadır. Kusursuz Suç Jack, en ağır kokulu sakızı bulmak için okuldaki tüm sıraları bir hafta boyunca kontrol eder. Sonunda aradığı sakızın karpuz aromalı BalonluNefaset olduğuna karar verir. Böylece planı için sakızları çiğneyip biriktirmeye başlar. Kimi zaman ikişer kimi zaman da dörder sakız çiğneyerek, on üç çiğnenmiş sakız biriktirir. Oluşturduğu bu koca sakız topunu, müzik dersinde oturduğu sıraya yayar. Planının son aşamasını böylece tamamlamış olur. Ne Olmak İstiyorsun? O yıl dördüncü ve beşinci sınıflar eski lise binasına taşınacaktır. Bu durum, babası eski lisede hademe olan beşinci sınıf öğrencisi Jack'in hiç hoşuna gitmez. Ezik Anlamında E Bir gün Jack'in sınıf arkadaşlarından biri derste kusunca hademelerden biri olan Jack'in babası sınıfa gelir. Jack babasına görünmemek için elinden geldiğince gizlenir ama babası Jack'i görerek selam verir. Bu durum arkadaşlarının Jack'le alay etmesine sebep olur. Arkadaşlarının alaylarıyla öfkeden patlayacak hale gelen Jack öfkesini nasıl dindireceğini düşünürken sakız planını bulur. Zaferin Tatlı Kokusu Jack yaptığı işten son derece memnun olarak planının gerçekleşmesini bekler. O kadar sabırsız ve heyecanlıdır ki bu, yüzüne ve davranışlarına da yansır. Okul Adaleti Ama plan hiç de Jack'in umduğu gibi gerçekleşmez. Müzik öğretmeni sayesinde suçlunun Jack olduğu hemen ortaya çıkar. Böylece Jack, üç hafta boyunca her gün bir saat sakız temizleme cezası alır. Göreve Başlamak Jack babasını durumdan haberdar edince, babası onun korktuğu kadar kızmaz. Böylece sakız devriyesi başlar. Sakız Devriyesi Jack, babasının talimatlarına göre gerekli eşyaları alır ve sırayı temizler. Sırayı müzik odasına geri bırakıp güçlükle son otobüse yetişir. Kararsız Mahkeme Jack, müdür yardımcısının ailesine gönderdiği notu annesine verir. Böylece annesi ve kız kardeşi de durumu öğrenir. Erkekler Dünyası Jack'in annesi bu durumun nedeninin farkındadır. Bu yüzden eşiyle de bu yönde konuşup karar vermeye çalışırlar. Söylentiler Ertesi gün Jack okula gittiğinde en yakın arkadaşı Pete'ten kendisi hakkında çıkan söylentileri öğrenir. Ders saatleri bu söylentilerin etkisinde sona erdiğinde işinin başına geçmek için malzemelerini toparlamaya başlar. Tüm malzemeleri koymak için bir kova ararken de kapının arkasında kalan asma kilitli bir dolap bulur. Açıl Susam Dolabın kilidinin açık olması Jack'in meraklanmasına sebep olur. Böylece Jack, önce kilidi sonra da dolabı inceler. Dolabın tüm binanın anahtarlarıyla dolu olduğunu görünce "Çan Kulesi" ve "Buhar Tüneli" etiketli anahtarlardan birer tane alır. Çiğneoloji Jack, o gün kütüphanedeki sakızları temizler. Kütüphaneden öyle çok sakız çıkar ki kütüphaneci bile şaşırır. Jack işini bitirince tüm sakızları bir kovaya doldurup saklar. Daha sonra da keşfe çıkar. Yükseklik Jack, bu keşif için babasının kamyonetiyle eve dönmeyi bile göze alır. Sadece hademelerin kaldığı okulda gizlice çan kulesinin giriş kapısını arar. Kapıyı bulup kuleye çıktığındaysa çok etkilenir. Kuledeyken babası gibi olmak istemediğini düşünerek babasıyla arasındaki farkları not alır. Biraz da olsa rahatlayıp ödevlerini yapar. Vakit dolduğunda da babasıyla eve dönmek için babasının yanına gider. Eve Doğru Jack o gün sadece çan kulesini değil babasını da keşfeder. Çünkü babası yolda kendi gençliğinden bahseder. Jack babası hakkında ne kadar da az şey bildiğini fark eder ve daha fazlasını öğrenmek ister. Keşifler Jack o günden sonra babasıyla eve dönmek için fırsat kollar. Ama ödevlerinin fazlalığından bir türlü fırsat bulamaz. Perde Arkasında Jack oditoryumu temizlediği gün bir kapı fark eder. "Buhar Tüneli" anahtarıyla bu kapıyı açmayı dener ve kapı açılır. Fakat içerisi çok karanlık olduğu için oraya başka bir gün girmeyi düşünür. Ama içeriden gelen karpuz aromalı çiklet kokusu hemen harekete geçmesine sebep olur. Tek Yön Bilet İşliğe gidip babasının masasından bir el feneri alır. Ve yeniden oditoryuma giderek kapıyı açar. İçeri girip kapıyı kapattığında ise anahtarı diğer tarafta bırakarak çok büyük bir hata yaptığını fark eder. Yeraltı Jack kilitli kaldığını anlayınca tünelin içinde bir çıkış yolu bulma ümidiyle ilerler. Işığa Doğru Yürüyüş Çeşitli kokuları ve hava akımlarını takip ederek bir gencin ve birkaç eşyanın bulunduğu bir yere ulaşır. Eddie isimli gencin buraya John sayesinde geldiğini ve bu küçük sığınma yerinin çok eskiye dayandığını öğrenir. Daha sonra da onun sayesinde tünelden çıkar. İki Kere İki Jack tünelden çıktığında saatin epey geç olduğunu fark eder. Bu yüzden hızlıca okula doğru gider. Yolda babasının kamyonetini görünce biraz rahatlasa da gergin ve pişman olarak kamyonete biner. Babasıyla biraz konuşurlar ve eve gitmek için hareket ederler. Kalıcı Bir Şey Trafiğin yoğunluğu Jack'in, babası ve tünel hakkında pek çok şey öğrenmesini sağlar. Böylece eve mutlu ve sevgi dolu bir şekilde girerler.


Ömer Kavur, 1988 yılında bir film önerisiyle Orhan Pamuk'a gelir. Orhan Pamuk, o dönemler Kara Kitap'ı yazmaktadır. Gizli Yüz'ü Karlı Gecenin Aşk Hikayeleri bölümündeki bir pavyon fotoğrafçısından esinlenerek yaratmaya başladı, Orhan Pamuk. Zaman zaman Ömer Kavur'un da yardımlarıyla senaryo tamamlanır. Fotoğrafçı pavyonda fotoğraflar çekerek geçimini sağlamaktadır. İstanbul'da olmasının asıl sebepleri başka türlüdür. Başta İstanbul'da yaşamak ikinci olarak da hukuk eğitimi almak için İstanbul'a gelmiştir. Lakin babası İstanbul'da yaşamasına kati süratle karşı çıkmış ve maddi yardımı kesmiştir. Fotoğrafçı işine devam ederken iri yarı bir adam onu tutup güzel ve gizemli bir kadının yanına alıp götürmüştür. Kadın adamdan pavyonda çektiği fotoğrafları ister ve güzel de bir ödeme yapmayı teklif eder. Teklifi kabul eden genç adam aynı zamanda kadından da etkilenmiştir. Kadın fotoğrafları büyük bir keder ve heyecanla inceler. Sanki tanıdığı bir yüzü aramaktadır. Fotoğrafçı ise hayranlıkla adeta bir heykel gibi kusursuz suratı incelemektedir. Günün birinde kadın büyük bir heyecanla inceler fotoğraflardan birini, sanki aradığını bulmuş gibidir. Fotoğrafçıdan adamı bulmasını ister. Fotoğrafçı da adamın peşine düşer. Adam, bir saatçidir. Her şeyden habersiz Tarlabaşı'ndaki dükkanında hayatını sürdürmektedir. Fotoğrafçı saat tamir ettirme bahanesiyle dükkana girer. Kadının çok merak ettiği soruyu sorar fotoğrafçı, saatçiye: Hayatta en çok istediği şey nedir? Saatçi: İnsanlara saatleri anlatmak isterdim. Mekanizmaların inceliğini, yayların korkunçluğunu, çarkların karanlığını... Fotoğrafçı saatçinin birkaç fotoğrafını daha çeker ve dükkandan ayrılır. Kadın saatçiyi derhal görmek ister ve kadının gece mavisi arabasıyla saatçinin dükkanına giderler. Saatçi dükkanın kepenklerini indirip gözden kaybolur. Adamın kayboluşuyla kadını eski anılar sarar ve babasıyla ilgili anılarını hatırlayarak ağlamaya başlar. Fotoğrafçıyı su almaya gönderir ve basar gider. Fotoğrafçı kadının evine gittiğinde hayatının şokunu yaşar. Kadın evi boşaltmış, eşyalarını da bir hurdacıya satmıştır. Fotoğrafçı, kadından ve saatçiden bir iz aramaktadır fakat hiç beklenmedik bir gelişme olur. Fotoğrafçının babası vefat etmiştir. Fotoğrafçı memleketine döner. Annesi fotoğrafçının orada kalıp tarla işlerinde abisine yardım etmesini ister. Abisi ile ahıra gittiklerinde fotoğrafçı beklemediği bir gerçekle karşılaşır. Abisi ona babasının başka bir kadınla ilişkisi olduğunu söyler. Kadın bir öğretmendir ve uzaktan kadını görmeye giderler. Babasından kalanları kendi aralarında paylaşmaya karar verirler. Fotoğrafçı yalnızca köstekli saati ister. Annesi oğullarını yanına toplar ve birikimi olan altınları fotoğrafçıya teslim eder. Fotoğrafçı bu altınlarla beraber İstanbul'a gidecek ve tarla sahiplerine altınları verip tarlayı alacaktır. Fotoğrafçı otobüsün mola verdiği yerlerden birinin camında kadının silüetini görür. Otobüsün kaçmasını umursamadan kadının görüntüsünü izler. Kadının görüntüsü bir bant kaydıdır. Fotoğrafçı kasetin sahibi adama bu kaseti nereden bulduğunu sorar. Adam ise bir emanet olduğunu söyler. Fotoğrafçı adamla beraber kasetin sahibini bulmaya gider. Kasetin sahibi de bir saatçidir ve kaseti satmak istemez. Kasetin sahibinin rüyasına bir kadın girmiştir. Ardından aynı kadın saat dükkanına gelip tamir etmesi için bir saat vermiş ve bir de bu kaseti bırakmıştır. Kadın bir ay sonra geri geleceğini söylemiştir. Fotoğrafçı kaseti 9 altın karşılığında satması için adamı ikna etmiştir. Fotoğrafçı orada bir otele yerleşir ve kadını beklemeye başlar. Akşamları kumar oynayıp tuhaf dostlarıyla vakit geçirir. Beklenen gün gelip de kadın çıka geldiğinde fotoğrafçı camı kırar. Saati tamir edilmediği için zaten çok gergin olan kadın ürker ve gerisinde bir iz bırakarak kaybolur. Şeker kutusunun üstünde bir kule vardır. Fotoğrafçı kalpler şehrine gidip kadını bulmaya karar verir. Şehirdeki saat kulesi onu tedirgin eder. Sanki her yerden görülüyordur. Fotoğrafçı kadına olan aşkını anlatırken kadın çıkagelir ve fotoğrafçıya buradan gitmesini söyler. Fotoğrafçı her şey eskisi gibi olsun der: Ben yine sana fotoğraflar getireyim. Kadın, sevdiğinin kendisi olmadığını fotoğrafçının aramayı sevdiğini söyleyerek gözden kaybolur. Fotoğrafçı yolda yürürken eskici ve kızına rastlar. Eskici kalemini kaybettiği için ağlayan kızına bir masal anlatır. Eskici heybesinden bir ayna, ütü ve lamba çıkarır. Fotoğrafçı, eskici ve kızı gülümserlerler. Gizli Yüz filminin metni filmden seçilmiş fotoğraflar ve Orhan Pamuk'un senaryo oluşum sürecine dair notlarıyla birlikte yayınlanmaktadır. Okuması oldukça keyifli olan bu eser Antalya Altın Portakal Film Festivalinde de En İyi Senaryo Ödülü'nü almıştır.


1949'da Samuel Beckett tarafından absürd tiyatro olarak kaleme alınmıştır. Başlangıçta hak ettiği değeri göremese ve hatta eleştiriye maruz kalsa bile zamanla bir klasik haline gelmiştir. Eser Vladimir ve Estragon isimli iki kahramanın Godot isimli bir varlığı bekledikleri iki gün sürecinde geçer. Eserde zaman ve mekan belirsiz olmakla birlikte İkinci Dünya Savaşının etkileri sürerken yaşanan tarihsel sürecin izleri görülmektedir. Tıpkı o zamanlarda olduğu gibi umudun tükenmeyişi, ne olduğunu bile bilmeden büyük bir belirsizliğin içinde gelecek olanı beklemeyi, büyük bir eylemsizlik içinde yine de hayatta kalabilmeyi, yazar kahramanlar üzerinden aktarmaktadır. Eser; Vladimir , Estragon isimli kahramanlar akşamüzeri bir kır yolunda konusu çok de belli olmayan bir takım konuşmalarda bulunurlar. Şakalaşır, son kalmış havucu yer ve turpları değerlendirmeye çalışırlar. Kahramanlar konuşmayı sürdürürken efendi Pozzo ve bir ipe bağlı köle Lucky gelir. Lucky, çok ağır bir yük taşımakta ve fiziksel olarak pek de sağlıklı gözükmemektedir. Sahibinin ona kötü söz ve davranışları da cabasıdır. Lucky'nin adı ve içinde bulunduğu durum göz önüne alınırsa yazarın burada bir ironi yaptığını anlamak çok da zor değil. Adı ne olursa olsun acı çeken insanı fark etmemek elde değil sonuçta. Bana göre Pozzo, karakteri o zamanların kötü komutanlarını; Lucky ise onun emirlerine uyan, itaat eden, gıkını bile çıkarmayan halkı temsil etmekteydi. Şu an ise tüm kaynakları, ekonomik imkanları elinde bulunduran kişi ve kişiler Pozzo olarak düşünülebilir. Lucky ise biziz adımız şanslı olabilir, bize sunulan imkanların sınırsızlığından bahsediliyor olabilir, kapasitemiz hakkında yorum yapılıyor. Biz kendi adımızı mı koyuyoruz yoksa başkalarının boyunduruğunda yaşamayı tercih mi ediyoruz? Lucky, şapkası olmadan düşünemeyen garip bir köledir. Efendi Pozzo ve kahramanlarımız köle Lucky'i dansa zorlarlar. Birtakım figürlerde bulunan kölenin performansını yeterli bulamazlar. Estragon beceriksizce taklit eder, Lucky'i. Karanlık çökmek üzereyken sahneye bir çocuk girer. Çocuk efendi Godot'un bu akşam gelemeyeceğini ama yarın akşam mutlaka geleceğini söyler. Çocuğa kim olduğunu, Godot'la alakasının ne olduğunu anlamak için birtakım sorular sorarlar. Çocuk, kardeşiyle birlikte Godot'un çiftliğinde çalışmaktadır. Haberi getirenin çocuk olmasının da mutlak bir anlamı vardır. Akla en yatkın olan çocukların masumiyeti üzerinden kendimizi avutmak için söylediğimiz beyaz, masum yalanlara vurguda bulumaktır. Vladimir ve Estragon geceyi geçirmek için bir yer ararlar. Ellerinde kalan son yiyecek bir turptur. Memnun kalmasalar da tek yiyecekleri olan turptan başka çareleri yoktur. Derken Pozzo'nun yardım çığlıklarını duyarlar. Pozzo, kör olmuştur. Yardımcısı Lucky ise sağır. Pozzo'ya bir yüzük ve biraz para karşılığında yardım etmeyi kabul ederler. Olyalar burada garipleşir çünkü birbirlerini gördüklerini hatırlayamazlar. Bu hatırlamamanın da bir anlamı vardır. Zaman adeta bir döngü yaratır. Yaşanılanlar tekrar yaşanır, gelecek de aynı olmuştur, geçmiş de. Beklenen gelmemiştir çünkü varoluş hakkınd söylenecek söz yoktur. Derken akşama doğru dünkü çocuk çıkar gelir. Çocuk da dün bu ikiliyi gördüğünü hatırlamaz. Yine o malum haberi getirir. Godot, bugün de gelemeyecektir. İkili yavaş yavaş umudunu kaybetmeye başlar. Son perde de aralarında şöyle bir diyalog geçer: Gogo: Böyle devam edemeyeceğim ben. Didi: Sana öyle geliyor. Gogo: Ayrılsak? Belki daha hayırlı olur. Didi: Yarın asarız kendimizi, Godot gelmezse. Gogo: Ya gelirse. Didi: Kurtuluruz. Tıpkı zaman zaman bizlerinde düştüğü ikilem gibi bir konuşma yaşanır aralarında, gitmeli mi kalmalı mı? O ne olduğu belirsiz kurtarıcıyı beklemeli mi? Oyun, iki perdeden oluşmaktadır ve yaklaşık iki saatlik versiyonunu internet üzerinde bulmak mümkün. Kitap olarak ise şu an baskıda değil fakat ikinci el kitap sitelerinden ulaşmanız mümkün.


Kaderin ağları örülmüşse bir kere, kimse onu temizleyemez. Deniz Bulut Sade, Çanakkale'ye ilham arayışları içerisinde yeni bir kitap yazmak için gidiyordu. Ve uçağı değil de otobüsü tercih etmişti. Annesinden ikinci kez ayrılışıydı bu ve yeterince de huzursuzdu. Üstelik yanına bazı nedenlerden ötürü oturmak zorunda olan kadın, bu huzursuzluğa katkı sağlıyordu. Araya çanta koymalar, hiç temas etmemeler filan... Ki o çanta bir koltuk bedelindeydi zaten. Ve arka koltukta oturan kurtarıcımız Bayan Mavi hemen Bay Sade'nin imdadına yetişerek kadına arka koltukta oturmasını teklif eder. Ve Bayan Mavi yani Buket, Deniz'in yanına daha doğrusu Deniz'i yerinden kaldırarak cam kenarına oturmasıyla, Deniz'in gerçek hikayesi yazılmaya başlamıştı. Deniz, Buket ile ilk göz göze geldiğinde hayatında bazı taşların yerini değiştiğini hissetmişti. Hatta Deniz bazı erkeklere nazaran hissetmeyi bilen bir erkekti. İlk diyalogları tartışma dolu olsa da sonradan birbirleriyle çok iyi anlaşmışlardı. Mola verdikleri ilk istasyonda mesela, Buket; Deniz'e yazarının belli olmadığı yani yüzünü gizleyen bir adamın kitabını önerip anlatmıştı. Oysaki bilmiyordu ki kendisinin çok sevdiği yazar karşısında oturmuş çay içiyor ve kendi kitabını kötülüyordu. Deniz, Buket'e ilişkileri çok ilerlediği zaman bile söyleyememişti bu yazarlık meselesini. Ama zaten onları son duruma getiren şeyde saklanan gerçeklerdi. Nitekim eksik anlatılan gerçeklerde birer yalandır. Hem de daha tehlikeli olanlarından. Otobüs yolcukları sırasında diyalogları iki arkadaşın konuşmaları haline dönmüştü. Deniz hayatında kimse ile paylaşmadığı ve çocukluğundan beri sürdüre gelen gökyüzüne not bırakma alışkanlığını Buket'e gösterip, öğretmişti. Her ne kadar bu oyun Buket'e saçma gelse de oldukça merak da etmişti. Deniz'in böyle bir oyun oynamasının sebebi, Deniz'in annesi ve babası Deniz daha bebekken suçsuz yere hapse girmesi ve Deniz'in anne ve babasını 17 yaşına kadar hiç göremeyişinden kaynaklanan bir olay. Deniz ne zaman annesi ve babası ile konuşmak istiyorsa gökyüzüne bir not bırakırdı. Her ne kadar aradan geçen yıllar sonrasında annesine kavuşmuş olsa da babası hayla içerideydi ve gökyüzüne not bırakmaktan vazgeçmiyordu. Gökyüzüne not oyunu Deniz'in bir hayat parçasıydı. Çanakkale'ye vardıklarında Deniz cesaretinden yana kayarak Buket'e bir teklifte bulundu. Sadece ikisini bildiği ve ikisine özel olan bir mail hesabı açıp oraya sırayla gökyüzüne notlar bırakmak. Buket kabul etmişti ve Deniz, Çanakkale'de artık durduğu süre Buket içindi. Buket ne zaman İstanbul'a dönerse Deniz'de o vakit dönecekti. Ki bilet alacakları gün buluşup yine aynı koltukları alarak yolculuklarını sürdürmüşlerdi. İstanbul'a geldiklerinde ise geçirilen buluşmaların ardından nihayet sevgili olabilmişlerdi. Ama Deniz'in rahat edemeyip yazarlığı hakkında gerçeği söyleyince evlilik yolunda ilerleyen ilişkileri tamamen sona ermişti. Deniz pes etmeyecekti. Babası gibi sevdiği kadını kazanmak için her şeyi yapacaktı. Hatta babası hapishaneden çıkmıştı bile ve Deniz'in en büyük destekçisiydi. Ama gel gör ki Buket gerçekten çok zor bir kız. Öyle ki aylar boyunca neler neler yaptırttı Deniz'e... Ama affetti mi, bunu bence kitabın büyüsünü bozmamak adına siz okuyarak öğrenin. Deniz'in hikayesi yani bu yazar kimliğini açığa çıkarmaması, ne bileyim; acaba Ahmet Batman'ın gerçek hayatından bir kesit miydi? Kitabı okurken sürekli bunu düşünüp durdum. Ayrıca yarattığı karakterler o kadar sıra dışı ki; hem karakterler hissedebiliyordu, hem de biz karakterlerin ne hissettiklerini hissedebiliyorduk. Ve kalemi o kadar gerçekçi ki, her insanın Ahmet Batman'ın kitaplarında kendine ait veya kendi hayatından bir kesit bulabilmesi mümkün. Ve insan düşüncelerini başka bir açıdan fark ettiğinde o düşüncelerin hayatımız da ki ya da benliğimizde ki yeri kolayca değişebiliyordu. Ama bu kitapta asıl anlatılmak istenen keşkelere yer vermeden yaşamaktı. Herkesin bir hikayesi var ve o hikayeyi erken tamamlamamak için uğraşmaktı. Hikayeyi yazan kalemi ise iyi kavramaktı buradaki meselede. Zira Deniz ne olursa olsun Bayan Mavi'sinden vazgeçmediği için şimdi bu kadar mutlu ve huzurluydu. Yazan: Selin Gürcüoğlu Gökyüzüne Not Konusu Yazdığı kitaplar ile aşk denilince akla ilk gelen isimlerden biri olmayı başaran ünlü yazar Ahmet Batman yeni kitabı Gökyüzüne Not ile yine okurlarının beğenisini kazanmaya hazırlanıyor.


Aslı Bird Box olan ve Türkçeye Kafes olarak çevrilen kitabıyla ünlenen Josh Malerman 24 Temmuz 1975 doğumlu Amerikalı yazar, şarkıcı ve oyuncudur. The High Strung isimli müzik grubu üyesidir. Gölün dibindeki ev ise gerek ismiyle, gerekse kapak tasarımıyla ilgiyi kendisine çeken bir kitap. Merak uyandırıcı ve ilgi çekici! Ayrıca başından sonuna kadar okuyucuyu ayrıntıya boğmayan, sürekli dinamik tutan, sürükleyici bir dili var. Kitap 17 yaşındaki James'in 17 yaşındaki Amelia'ya çıkma teklif etmesi ile başlıyor. Amelia heyecanla bu teklifi kabul ediyorlar ve göl kenarında buluşmak için sözleşiyorlar. James ilk randevularında kanoyla gölde dolaşmanın eğlenceli olacağını düşünüyor. Buluşma günü geldiğinde James ve Amelia, James'in amcasının kanosuyla göle açılıyorlar ve birince gölden daha sessiz olan ikinci göle kadar kürek çekiyorlar. Orada yemek yemeyin düşündükleri sırada bir geçit görüyorlar ve bu geçitin üçüncü bir göle açılabileceğini düşünüyorlar. Oldukça hatta bir ara kanoları sıkışıyor- dar olan tünelden çıkmayı başardıklarında cidden üçüncü bir gölün olduğunu keşfediyorlar. Ancak bu göl diğerlerine nazaran daha pis... İkili sohbet ederek ilerlemeye devam ediyor. Tam o sırada suyun altında havada asılı gibi duran bir çatı keşfediyorlar. Bu çatının altında ne olduğunu merak eden Amelia ve James sırayla göle dalıyorlar. İlk önce James gidiyor ve iki katlı, gayet büyük bir evle karşılaşıyor ancak evin içerisine girecek kadar duramıyor. Aslına bakılırsa James kitap boyunca ev konusunda sürekli daha geri planda kalıyor. Amelia ise evin içerisine giriyor. Ancak orada onu büyük bir şok bekliyor. Evin içerisi dayalı döşeli! Ve her şey yerli yerinde duruyor. Gölün dibindeki evde tabaklar bile masanın üzerine mıhlanmış gibi duruyor. Kendini zar zor kanoya atan Amelia, James'e bunu söylediğinde ikisi de dalış takımlarına ihtiyaçları olduğuna karar veriyorlar. Ve sürekli sürekli kendilerini bu eve gelirken buluyor. Bu sırada birbirlerine daha çok bağlanıyorlar ve hatta ileriye yönelik hayaller kuruyorlar. Bir süre sonra gölün üzerinde beraber uyuyabilecekleri bir sal inşa ediyorlar ve salıda evin çatısına bağlıyorlar. Ayrıca tüm bu süreç boyunca ikisi de tuhaf bir şekilde huzursuz hissediyorlar. Ancak ne olursa olsun eve girip çıkmaktan geri durmuyorlar. Özellikle de Amelia için ev bir bağımlılık haline geliyor. Evin bütün odalarına girip çıkıyorlar. Hatta evde keşfettikleri kapalı yüzme havuzunda ki havuzun suyu bile gölün suyundan ayrı. İkili bir süre sonra evin içerisinde onlardan başka birinin daha yaşadığını fark ediyorlar. Bu korkuyla bir haftadan fazla evin yakınlarına yaklaşamıyorlar. Ve bu süre içerisinde hiç görüşmüyorlar. Amelia sürekli su sesleri duyuyor. James ise bir sabah kalktığında odasını su bastığını görüyor. Onun odası dışında evin her tarafı kuru. Bu olayların sonucunda çiftimiz, bir süre sonra dayanamıyorlar ve eve merhaba demek için gidiyorlar. Amelia evde yaşayan kişiyi görüyor ancak birden bire ev kayboluyor. Devamı anlatmaktan ziyade bir muamma olarak bırakmayı yeğ ediyorum ancak beklediğim son bu değildi diyebilirim. Vasat desem vasat değildi. Evet, ilgi çekici ve beklenmedikti ancak bittikten sonra ikinci kitabı var mı diye araştırma gereği duydum çünkü havada kaldım. Final beni heyecanlandırdı ama havada bıraktı. Kısacası final, finalden ziyade sezon finali gibiydi. Onun dışında kitap boyunca iki gencin ne kadar cesaretli davrandığını görebiliyoruz. Yaşadıkları olaylar ve bunların tasvir ediliş şekilleri oldukça sade ve duyguyu yansıtabilecek şekilde. Bir günde bitirilebilecek ve cidden başka bir dünyaya, hatta bambaşka bir dünyaya sürükleyebilecek bir kitap. Unutmayın, bir evin boş olması, orada kimse olmadığı anlamına geliyor? Gölün Dibindeki Ev Konusu John Malerman'ı ilk olarak Kafes isimli romanı ile tanıdık ve sevdik. Tüm dünyada çok satan kitap Türk okurların da büyük beğenisini kazanmıştı ve uzun süre en çok satanlar listesinin en tepelerinde yer almıştı. John Malerman bu kez Gölün Dibindeki Ev ile okurların dikkatini çekiyor. John Malerman Gölün Dibindeki Ev ile okurlara yine çok farklı bir gerilim romanı sunuyor. Kitabın iki ana karakteri olan Amelia ve James ilk buluşmanın verdiği gerginlik ile gölde güzel vakit geçirir. Şans eseri gölün dibinde iki katlı güzel bir ev olduğunu fark ederler. Evin kapısı da açıktır ve her şey normal görünmektedir. Amelia ve James şaşkınlıklarını gizleyemezler fakat bu iki içinde güzel bir macera demektir. Dahası ev tamamen terk edilmiş gibi görünmektedir. Fakat evin boş olması demek onun bir sahibinin olmadığı anlamına gelmez. Amelia ve James bu evde zaman geçirmenin bedelini de ödemek zorunda kalırlar. Gölün Dibindeki Ev kitabı okurlara tam bir gerilim sunuyor. İki gencin başından geçenleri okudukça tüyleriniz diken diken olacak, korkuyu kendi içinizde hissedeceksiniz.


Amerikalı ünlü yazar Jarome David Salinger'in ilk olarak 1951 yılında yayınlanan romanı olan Gönül Çelen ya da diğer bir adı ile Çavdar Tarlasında Çocuklar, yazarın çok uzun süre üzerinde çalıştığı romanlardan bir tanesidir. Salinger romanını 1940lı yıllarda yazmaya başlamış ve uzun bir çalışma sonrası tamamlamıştır. Kitap Türkçe ilk olarak Gönül Çelen ismi ile yayınlanmıştır. Daha sonra yayınevinin değişmesi ile birlikte kitabın adı da Çavdar Tarlasında Çocuklar olarak değiştirilmiştir. Gönül Çelen kitabının ana karakteri 16 yaşındaki Holden'dir. Holden tam anlamıyla ergenlik dönemindedir ve ergenlik döneminin getirdiği tüm olumsuzlukları üzerinde taşımaktadır. Ailesi onun eğitimi için büyük emek harcamış fakat o okulu pek umursamamıştır. Birçok okuldan atıldıktan sonra ailesi büyük umutlar ile Kolej'e hazırlık derecesinde olan güzel bir okula kaydettirmişlerdir. Fakat Holden yine okulu pek umursamamış ve İngilizce dersi hariç aldığı tüm derslerden kalmıştır. Bunun üzerine Holden ailesi ile yüzleşmekten korkar. Okulun bitmesi Amerikalıların Noel olarak adlandırdıkları yeni yıl öncesinde kutladıkları bayrama denk gelir. Fakat Holden okuldan atıldığı için okulu erken terk eder. Ama ailesine Noel için döneceğini söylediği için ve dahası ailesi ile yüzleşmekten korktuğu için Noel'e kadar bir otelde kalmaya karar verir. Holden otelde iken sıkılmaya başlar ve ergenliğinde verdiği hormon yükselmesi sonrası kendisine bir hayat kadını ayarlamaya çalışır fakat başarılı olamaz. Bunun üzerine otelin barına inerek orada şansını denemeye karar verir. Burada birkaç kız ile görüşür fakat yaşının küçük olması şansını oldukça azaltmaktadır. Umduğunu bulamaz ve kızlar onun yanından ayrılır. Holden umutsuz bir şekilde odasına dönmeye karar verir fakat bu kez otelde görevli olan Maurice ile tanışır. Maurice, Holden'in dilinden anlar ve ona isterse tek gecelik birini ayarlayabileceğini söyler. Holden sonunda aradığını bulmuştur ve bu teklifi kabul eder. Fakat kabul etmesi ile birlikte pişmanlık duymaya başlaması da bir olur. Bir anda hormonlarının etkisine girmiş fakat artık kararını değiştirmek için çok geçtir. Holden'in duyduğu pişmanlık kızın odasına gelmesi ile daha fazla artar ve çekindiği için kız ile sohbet etmekten öteye gidemez. Kıza parasını verip gönderir fakat bu durum Maurice'in pek hoşuna gitmez. Bunun üzerine Holden de bu otelden ayrılmak zorunda kalır. Holden, bir süre barlarda dolaşarak zaman geçirmeye devam eder fakat hiçbir zaman umduğunu bulamaz. Bunun üzerine eski bir arkadaşı olan Sally ile iletişime geçer. Sally görüşmeyi kabul eder ve buluşurlar. Fakat bu buluşma da pek Holden'in umduğu gibi gitmez ve ondan da uzaklaşmak zorunda kalır. Holden artık yalnızlıktan çok fazla sıkılmaktadır ve son umut olarak kız kardeşi Phoebe ile iletişime geçer ve onunla görüşmek ister. Phoebe'ye durumu anlatır ve ailesinden çekindiğini belirtir. Phoebe de bu olanlardan sonra ailesinin onu hiç affetmeyeceğini belirtir. Bunun üzerine Holden evden tamamen kaçmaya ve kendi başına bir hayat kurmaya karar verir. Phoebe bunun üzerine abisi ile gitmek istediğini belirtir ve o da evden kaçarak abisini takip etmek ister. Fakat Holden buna kesinlikle karşı çıkar. Holden evden kaçma planını tekrar gözden geçirir ve bunu yapmaya pek cesaret edemez. Noel de artık gelmiştir ve her şeyi göze alıp eve geri döner.


Cumhuriyetin kadınları, kadınlarımız, insanımız ne kadar güçlüymüş dedirten bir aile düşünün. Onların yanında da savaşı İstanbul'da yaşayan yani hiç yaşamayan insanlar. Edebiyat dersinde anlatılan eski yeni çatışmasından daha öte bir çatışma yaşanmış; savaşı yaşayan ve yaşamayan. Cumhuriyetin kadınlarının tek başına verdikleri mücadele gözümüzün önünden geçiyor. Birbirlerine tutunuşlarını, zamanında taş üstünde taş kalmamış dünyalarından nasıl küllerinden doğduklarını, yaralarını nasıl 'cumhuriyet kadını' olarak sardıklarını ve saracaklarını okuyoruz. Çünkü bu kitap bir serinin başlangıç kitabı. Bir mahşere kafa tutuşun kitabı, haklı bir kafa tutuşun yani Ülkü'nün. En iyi eğitim okullarda mı alınır diye sordurtuyor kitap. Çünkü savaşın kızı var karşımızda; Ülkü.ve bir de sadrazamın oğlu olan Selim duruyor diğer köşede. En iyi okullarda okumuş, dünyanın tüm nimetlerinden yararlanmış bir şekilde karşımıza çıkıyor. Osmanlı'yı tekrar canlandırma düşüncesiyle yanıp kavruluyor olsa da kitap boyunca düşünen insanın evrilişini görüyoruz. Bu evrilişin bir aşaması da aşk. Aşkın adı Ülkü, Ülkü'nün adı aşk. İlk görüşte olan. Ama arada kültür farkı, zenginlik ve fakirlik, savaşı yaşamanın hayat bilgisi ve öğretileri, düşünce sistemi var olsa dahi aşk birbirini daha iyiye götürecek adımları atmak olduğu için bu aşk dansında iki tarafta birbirine karşı koyamadı koyamazdı da zaten. Ülkü ise savaşla donatılmış, tüm nimetlerden arınmış, tek varlığı ailesi ve atı Yakışıklı. Sürekli erkek kıyafetleriyle kamufle olmaya çalışan ama gözleri yaşanmışlıkla, bilgi ve zarafetle parıldayan Ülkü. Cumhuriyetin kıymetini en iyi bilen Ülkü. Bedeller ödeyen, canlar veren ancak bilebilir bunu, değerini tartacak bir değer vermiş olan insan kaybedemez kazandığını. Eskinin aşkları ne güzelmiş diyorsun. Ama her dönemin kendi içinde kötülükleri de var. Gör Beni insanı araştırmaya sevk eden bir kitap. Tarihi Çanakkale Savaşı'nda ölen oğlunun anısı için İstanbul'a gelen profesörden dinliyorsun. 2000 yıl önceden çok da farkımız yokmuş dedirtiyor. Ve kimi zaman da İngiliz ajanların ağzından dinliyoruz cumhuriyetin hikayesini. Kitapta her biri ayrı şekilde ele alınması gereken karakterler var. Her biri farklı bir fırtınayla mücadele ediyor. Birinin fırtınası diğerinin güneşi oluyor zaman zaman. Ülkü ve Selim zıtların, farklılıkların doğurduğu bir çekim adeta. Bilginin de bir çekime sahip olduğunu İlmiye ve Orhan'da keşfediyoruz. Aynı okula giden bu iki genç profesörün akıttığı bilgiyle dünyaları zenginleşirken o güne kadar onlara anlatılan hikayeler üzerine düşünen iki berrak zihin. Orhan bize, bilginin savaşarak öğrenildiğini ve eski bilgiyi yendiğin zaman gerçek bilginin anlam kazandığını öğretiyor. Aslında bu kitap o kadar çok şey öğretiyor ki beklenmedik bir performans sergiliyor. İnsana çok iyi araştırılarak yazılmış bilgiyi sunuyor. Ancak yine de teyit etmekte çok önemli. Her zaman tarih değiştirilebilir. Tarihin değiştirilirse kültür, insani değerlerin değişir. Atalarının yaşanmış yargılarını unutup yeni yargılar için hatalar yapmaya meyil edersin. Zamanında tarihi değiştirilmiş toplumlardan da bahsediliyor. Günümüzde bu toplumların nasıl, nerede, ne yaptıklarını eş zamanlı olarak deneyimleyebiliyoruz; yasalarında, yaşantılarında ve kadınının duruşunda. Size bir önerim var bu kitabı altını çizerek değil sayfalarını kıvırarak okuyun. Çünkü etkilendiğiniz cümlenin büyüsüne kapılmanızı o sayfa değil sadece o bölüm hatta bu kitap başardı. Tüm sayfaları kıvırmanız gerekiyor bazen ama geceler boyu arkadaşlık edecek olan arkadaşınıza biraz da siz anı bırakın. Çünkü yolda yürürken bile adımlarınızda onun izini hissedeceksiniz. Kimi zaman Selim'in annesinin kibrinin işe yaramadığını, kimi zamanda abla Ayşe'nin geceler boyu hırsla bıkmadan elbise dikmesini ve bazen de kalbinizde hissedeceksiniz Selim ile Ülkü'nün saf aşkını. Adım adım içselleştireceğiniz bir kitap. Unutmayın ki en çok içinize işleyen kısım aslında sizsinizdir. Çünkü insan ancak kendisini ve kendisine benzeyeni seçiyor bu dünyada. Yazan: Gizem Yıldırım Gör Beni Konusu Fi, Çi, Pi kitap üçlemesinin yazarı olan Akilah Azra Kohen yeni kitabı Gör Beni İki Devrin Hikayesi ile oldukça detaylı bir kitap yazmıştır. Doğru daima doğrudur, ta ki birileri onun yanlış olduğunu kanıtlayana kadar ve tarih doğru sanılan yanlışlarla doludur, der yazar. Bu kitabındaki karakterlerin gerçek kişileri yansıtsa da tarihin farklı kesimlerindeki yaşanmışlıklara, anlamlara hizmet edebilmesi için hikayenin içinde zaman kayması olduğunu belirtmiştir. Yani öykünün kronolojik olmadığını söylemiştir. Kitapta yer yer görsel kanıtlara, önerilen müziklere ve uzun açıklamalara da yer verilmiştir. Hikaye Cumhuriyet'in hemen sonrasındaki yıllardan başlar. Osmanlı İmparatorluğu artık Türkiye Cumhuriyeti olmuştur. Bu durumu Selim, vatanın delirdiği, cahillerin ele geçirdiği, geleceğin kayıp gittiği şeklinde yorumlar. Hele kadınlar! Osmanlı'nın kadınları açılıp saçılacaktır. O, bir Osmanlı torunudur ve bu durumu kabul edemez. Bunun için Selim gibi düşünenler ve Cumhuriyeti kabul edenler arasında kıyasıya bir mücadele vardır. Diğer tarafta iki kardeş olan İlmiye ve Ali vardır. Kurulan ilk Cumhuriyet sınıflarında derslere başlarlar. Profesör Fred, dinler tarihinin en eski zamanlarına gidip kutsal kitap inen ilk din olan Yahudilikten derslere başlar. Tabi ki bu öğretiyi zaman zaman Hıristiyanlığa ve Müslümanlığa değinerek anlatır. Fred'in anlattığı dersler boyunca laf lafı açar daha doğrusu bilgi bilgiyi. Bu bilgiler okuyanı hem şaşırtır hem de eksik kalan yanları tamamlamak için çok iyi bir fırsat oluşturur. Sınıfın en küçüğü Ali'dir ancak o kadar akıllıdır ki neredeyse herkesin ağzını açık bırakacak soruları ile ünlüdür. İlmiye'nin de ondan aşağı kalır yanı yoktur. Hem soruları hem sahip olduğu bilgileri ile profesörle birlikte sınıfın tamamını etkiler. En başından beri zıtlaştığı bir diğer çocukta Orhan'dır. İlk dakikadan itibaren birbirlerini fark ederler, fikir ayrılıkları vardır. Aliler Aydın'ın Efeler köyünden gelmiştir, Orhan ise İstanbulludur. Aslında Orhan sadece İlmiye'ye karşı değil Fred' e karşı da oldukça terstir. Özellikle Müslümanlık dışında diğer dinlerden bahsedilmesi yüzünden sürekli gerginlik yaratır. Fakat sınıftaki derviş zaman zaman ortamı sakinleştirir. Bir gün Selim bir at üstünde hayatla yarışan, bakmamak için günah saydığı, Cumhuriyet'e uygun kızın gözlerini aklına kazır. Bir süre sonra o kızın komşuları olduğunu öğrenir. İki kız kardeş olan Ayşe ve Ülkü Selim'in komşularıdır. Selim Ülkü'den çok etkilense de onun basit bir köylü, fakir bir kız olduğu düşüncesiyle gelgitler yaşar uzunca bir süre. Ülkü'ye göre de zenginlik içinde çabadan tamamen uzaklaşmış, anlamsız hayatına eğlence arayan züppeden öte değildir süslü ve yakışıklı Selim. Ancak kaderden kaçılmazdı ya da aşktan... Selim'in varlığı kalbindeki ağırlığıydı. Ülkü kaçabildiği kadar kaçmak istiyordu ondan çünkü ona göre Selim, evli bir kadınla ilişkiye girebilecek kadar ahlaksız, Atatürk'ün ilke ve inkılaplarını anlamayacak kadar vizyonsuz, bir padişaha kul olabilecek kadar kimliksizdi. Öyle bir an gelmişti ki bir balo salonunda Selim'in kollarında dans ederken bulmuştu kendini. Ve tüm salonun izlediği bir kadınla adamın dansı değildi, o an gerçekleşen aşkın dansıydı. Bu sahneye şahit olanlardan biri de Ülkü'nün evli kadın diye bahsettiği Melek'ti. Öyle nefret doluydu ki yüreği... Nefretini biriktiren bir diğer isimde Ülkü'yü deli gibi isteyen Robert idi. Robert, Selim'e olan öfkesini yönlendirecek kişi olarak, aynı baloda tanıştığı Profesör Fred' i seçmişti... Kitap boyunca tıpkı Ülkü ve Selim gibi İlmiye ve Orhan'ın da birbirinden kaçtıkça yaklaştıkları aşklarına tanıklık edilir. Sümerler, Enoch'un Kitabı, Afganistan Tarihi, Hindistan Tarihi, Vahabizm gibi daha nice bilgilere rastlarsınız. Özetle okuru; tutku, macera ve bilgi yüklü harika bir hikaye bekliyor.


Mösyo Goriot, Paris'te bir pansiyonda yaşamını sürdürmektedir. Pansiyonda kendi halinde bir adam olan Mösyo Goriot ile ilgili çeşitli dedikodular dönmektedir. Goriot'un zengin ve köklü bir servetin sahibi olarak anılmasının en büyük nedeni pansiyonun en lüks odasında kalıyor olmasıydı. Günler geçtikçe Mösyo Goriot'un yanına gelip giden genç hanımlar dikkat çekmeye başlamış ve bu ziyaretlerle birlikte Mösyo Goriot'un kaldığı odaların kalitesi yavaş yavaş düşmektedir. Herkes onun metreslerine para yetiştiremediğini düşünse de durum bambaşkadır. Goriot kızlarına son derece düşkün bir babadır. Mal varlığı eski bir şehriyeci olmasından gelmektedir. İyi bir tüccar olan Goriot Baba, zengin bir çiftçi ailesinin tek kızı olan karısına dindarca bir aşkla bağlanmıştır. Aradan geçen çok mutlu yedi yılın ardından Goriot Babanın karısı vefat etmiştir. Bu evlilikten de iki adet kız çocuğu doğmuştur. Karısının vefatının da etkisiyle Goriot Baba'nın babalık duygusu akıldışı bir şekilde gelişmiştir. Tüm ısrar ve tekliflere rağmen bekar kalmayı tercih etti çünkü kendisini kızlarına adadı. Kızlarının eğitimi için servet harcamakla birlikte onların çeşitli fantezilerini yerine getirmekten büyük bir mutluluk duyuyordu. Kızları evlilik çağına geldiğinde Anastasie soylular katmanının üstüne geleceği kont ile evlilik yaptı. Delphine ise bankacı ve baron bir adamla evlendi. Servetinin büyük kısmını kızlarına dağıttıktan sonra damatları tarafından onu yanlarına almak şöyle dursun, evlerine de alenen davet etmemeye zorlanmaları karşısında umutsuzluğa kapılıp Madam Vauquer'in pansiyonuna yerleşti. Goriot Baba ile aynı pansiyonda, Paris'e yeni gelmiş ve zengin olma hayalleri kuran genç hukuk öğrencisi Eugene kalmaktadır. Eugene bir baloda tesadüfi bir şekilde Anastasie ile tanışır. Anastasie ile yaşayabileceği ilişki ihtimali onun başını döndürür. Hem kadının güzelliği hem de sosyeteye karışabilmek için oldukça çıkarlı bir ilişki olacağını düşünür. Goriot Baba'yla olan bağlantısı ortaya çıkınca Anastasie onunla görüşmeyi reddeder. Daha sonrada diğer kızı Delphine'e asılır. Delphine'nin borcunu ödemek için kumar oynar ve kazançlı çıkarak kadının borcunu öder. Böylece aralarında romantik bir ilişki başlar. Goriot Baba'nın kızı olduğunu öğrendiğinde şok geçirir ve zavallı Goriot Baba'nın haline çok üzülür. Pansiyonda onunla sohbet etmeye ve her zaman masalara alay konusu olan yaşlı adama arka çıkmaya dikkat eder. Son kalan servetini de kızlarının borçlarını ödemek için harcayan yaşlı adam bir köpeğin bile bağlandığında durmayacağı odada yaşamına devam etmektedir. Goriot Baba'nın kızları ise yalnızca paraya ihtiyaçları olduğunda babalarını ziyaret etmektedir. Varlığını kızlarının mutluluğu için adamış olan Goriot Baba'nın tek tesellisi Eugene ile kızlarının bağlantısındadır. Kızlarının neler yaptığını, neler söylediğini, neler yaşadıklarını, mutsuz evliliklerini Eugene'dan bıkmadan usanmadan dinleyen yaşlı adam hem kızlarının mutsuzluğu hem de yalnızlıktan dolayı daha fazla dayanamaz ve hastalanır. Durumunun kötüye gitmesiyle kızlarına haber gönderilir fakat kızlar babalarını ziyaret etmektense bir baloya gitmeyi tercih ederler. Yani kızlar iyice sıktıkları limonun kabuğunu sokağa attılar. Anastasie, Eugene'nin talebi üzerine pansiyona gelir fakat artık çok geçtir. Goriot Baba, komaya girmiştir. Cenazesinde ise Eugene'den başka kimse yoktur. Eugene çok özendiği, dahil olmak için yollar aradığı ve hatta uğruna zavallı annesinin kardeşlerini eşyalarını satarak üstüne başına kıyafet aldığı Paris sosyetesinden tiksinir. Uzak durup parçası olmadan kendini kurtarmaya karar verir. DEĞERLENDİRME Karakter betimlemesi ve analizleriyle harikalar yaratılan bu eser Balzac'ın en önemli eserlerinden biri olarak görülmektedir. İnsan davranış ve ilişkilerinin temelleri, harekete geçiren değerler ve güdüler konusunda gerçekçi ve acımasız bir bakış açısı vardır. "Zengin olsaydım, servetimi korusaydım, onlara vermeseydim, şimdi burada olurlardı. Dudaklarıyla yanaklarımı yalarlardı. Bir konakta otururdum, güzel odaların, uşaklarım, ateşim olurdu. Başucumda kocaları ve çocuklarıyla gözyaşı dökerlerdi. Bütün bunlar benim olurdu. Şimdiyse hiç. Para her şeyi verir insana, kızlarını bile. Ah! Param. Param nerede? Bırakacak hazinelerim olsaydı, yaralarımı sarar, bakarlardı bana. Seslerini duyar, yüzlerini görürdüm. görmek istiyorum onları. Jandarmaları yollayın, zorla getirsinler! Adalet benden yana. Doğa, yasa, her şey benden alınırsa, memleket batar. Açık bu. Toplum da dünya da babalık üstüne kuruludurlar. Çocuklar babalarını sevmezlerse her şey mahvolur. babalar, meclis'lere başvurun, evlenmeyle ilgili bir yasa çıkarsınlar. Kızlarınızı seviyorsanız evlendirmeyin onları. Damat bir kızın her şeyini bozan, her şeyini kirleten bir namussuzdur. Evlenme yok artık! Bu evlilikler kızlarımızı elimizden alıyor ve ölürken onları yanımızda bulamıyoruz. Babaların ölümü üzerine bir yasa çıkarın. Korkunç bir şey bu." Satırlarını okurken bir babanın feryadına kayıtsız kalmak gözyaşı dökmemek mümkün değildir. İnsanlık ıstırabını iliklerimize kadar hissedebileceğimiz anlatımlarla doludur. Klasik Rus Edebiyatında genel olarak karşılaştığım, okumayı güçleştiren durumlardan birisi isim, soy isim ve unvanların karışık bir şekilde kullanılmasıdır. Bu durum dışında okuması keyifli, akıcı bir eser olarak değerlendirilebilmektedir. Goriot, girişken bir tel şehriyeci çırağıydı. Jusienne sokağına yerleşmiş, ticaretle uğraşıyordu. Tel şehriyecinin gönlünü iki şey sarmıştı; Tahıl ticareti ve kızlarına olan sevgisi. Babalık duygusu onda çılgınlık seviyesindeydi. Yedi yıllık evliliğinden sonra eşi ölmüş ve iki kızına kendisi bakmıştı. Goriot kızlarını mutlu etmek için herşeyi yapıyordu, kızlarının isteklerine hayır diyemiyordu. Gün geldi ve kızları evlilik çağına ulaştılar. Güzelliği yüzünden Kont de Restaud'un peşine düştüğü Anastasie, sosyetede tanınmak için bu adamla evlendi. Diğer kızı Delphine ise Mösyö Nucingen adlı zengin bir bankacıyla evlendi. Goriot damatlarının çok iyi olmasını dilerken; ikisi de ummadığı gibi çıktı. Goriot babanın eski varlığını yitirmesiyle damatları kızlarıyla Goriot'un görüşmesini istemediler. Bunun üzerine Goriot kızlarıyla gizlice buluşabiliyordu. Goriot baba bu olaylardan sonra Madam Vauquer denilen bir kadının pansiyonuna yerleşti. Madam Vauquer Goriot'a en iyi odalardan birini verdi. Goriot fakirleştikçe onu fakirlerin kaldığı odalara yerleştirdi. Bu pansiyonda bir çok kişi kalıyordu. Bunlardan bazıları: Eugene, Vautrin, Madam ichonneau, Poiret, Madam Couture ve Victorine'dir. Eugene, ailesinin yanından ayrılıp, Paris'e hukuk okumak için gelen bir delikanlıdır. Zengin olmak ve tanınmak ister. Vautrin otelde kalan haydut, kaba , acımasız bir hapishane kaçkınıdır. Madam Michonneau otelin en yaşlı müşterisidir, Poiret denen noter katibiyle aralarında sevgi vardır.. Victorine ise gerçek annesi ölen ve babası kendisini kabul etmeyen bir genç kızdır. Babasının onu kabul etmemesinin sebebi Victorine'nin kendi öz kızı olduğuna inanmamasıdır. Victorine'ye uzaktan bir yakını olan Madam Couture bakmaktadır. Pansiyondaki herkes Goriot'a saygı gösterirken sonra Goriot hakkında ileri geri konuşmaya başladılar. Eugene bile Goriot baba hakkında çok kötü şeyler düşünüyordu. Bunun sebebi, Goriot'un kızlarıyla gizli görüşmesinin yanlış anlaşılmasındandı. Kızlarını Goriot'un sevgilileri sanmışlardı. Eugene bir gün Beauseant adlı bir tanıdığı aracılığıyla bir baloya gitti. Baloda Goriot'un kızı olan Anastasie'yi beğendi ve izini sürerek kızın evine gitti. Evine gittiğinde Anastasie ile konuştu ve Goriot'un onun babası olduğunu öğrendi. Evde Anastasie'nin kumarbaz sevgilisi Maxime de Trailles vardı. Anastasie , Eugene'nin babasıyla aynı pansiyonda kaldığını duyunca ona yüz vermedi ve daha da eve almadı. Anastasie'den istediğini alamayan Eugene Paris'te ad yapmak için tanınmış bir bayanla olmalıydı. Bu kez de Goriot'un diğer kızına ulaşmaya karar verdi. Eugene tekrar kuzeni Beauseant'ın yanına gitti ve ondan yardım istedi. Kuzeninin sevgilisi ona bu konuda yardımcı oldu ve Delphine'yle tanıştılar. Delphine ondan etkilendi zaten Delphine'nin kocası onunla hiç ilgilenmiyor, zengin olmasına rağmen para bile vermiyordu. Bir gün Delphine gelip Eugene'ye paraya ihtiyacı olduğunu , artık babasının durumu kötü olduğu için babasından da para isteyemeyeceğini söyledi. Eugene genç kadına sevgisini ispatlamak için bunu kabul etti. Gidip kumar oynadı. Para kazandı ve Delphine'ye parasını verdi. Delphine bunu görünce çok sevindi, borçlarını ödedi. Aralarındaki sevgi gittikçe gerçek sevgiye dönüşecekti .Eugene zengin olup kendiyle birlikte olan kadınları Delphine için reddedecekti. Goriot'da Eugene ve Delphine'nin evliliğini çok istiyordu. Damadı Nucingen kızını başka bir kadınla aldatıyordu ve boşanacaklardı. Diğer yandan pansiyonda Vautrin'in sırlarını öğrenen Poiret ve Madam Michonneau, Vautrin'e tuzak kurup onu polise ihbar ettiler. Bu olay üzerine pansiyondakiler Poiret ve Madam Michonneau'nun pansiyondan gitmesini aksi taktirde kendilerinin gideceğini dediler. Bu durumda ikisi de pansiyonu terk etti. Victorine'nin babasının onu kabul etmesi üzerine Madam Couture'la oda pansiyondan ayrıldı. Madam Vauquer'in pansiyonu gittikçe boşalıyordu. Bu durum Vauquer'i gittikçe üzüyordu. Günler geçmiş ve Anastasie babasının yanına gelmişti. Aslında yine babasından para istemek için gelmişti. Babasına başına gelenleri anlattı . Anastasie'nin kocası, karısının kendisini başka biriyle aldattığını öğrenmişti ve artık ona çocuklarını bile göstermeyeceğini demişti diğer yandan sevgilisi Maxim'de daha da borçlanmış ve Anastasie'den para istiyordu. Babasına bu durumu anlatınca Anastasie'nin kocasının hiç bir şey yapamayacağını, ona kızını üzmesinin hesabını soracağını söyledi. Diğer yandan Delphine ise babasına gelip eşinin ondan boşanmak için şart koştuğunu dedi. Delphine'nin kocası sırf ünü kaybolmasın diye Delphine'nin adını kullanmak istiyordu. Goriot kızlarının bu acılarına dayanamadı. Bir süre sonra hasta oldu yatağa düştü. Eugene onun yanındaydı, kızlarını son bir kez görmek istiyordu fakat kızlarına bildirildiği halde kızı Delphine güzel bir baloya katıldı. Babasını ziyaret edeceği yerde baloda dans etti. Diğer kızı da bir türlü babasının yanına gelmedi. Goriot artık ölecek gibiydi, durumu çok ciddiydi. Eugene Goriot'un kızlarıyla görüşmek istedi ve ilkin Anastasie'nin evine gitti. Anastasie'nin kocasına durumu anlatmasına rağmen kocası, Anastasie'yi babasının yanına göndermedi. Delphine'yle konuşmaya gittiğinde ise çok hastayım diyerek gelemeyeceğini söyledi. Goriot kızlarının gelmeyeceğini öğrenince, kızlarına sitem etti. Bu hayatta onlar için her şeyimi verdim ama; onlar, beni son kez görmeye bile gelmediler dedi. Adamın bilinci kayboldu ve o sırada Anastasie geldi babasının elinden tuttu ve ağlayarak özür diledi. Tabi babası bunu hissetmedi. Artık babaları ölmüştü.


Eser hem yazar hem sanat eleştirmeni hem de ressam olan John Berger tarafından oluşturulmuştur. Görsellik, imgeleri görme biçimleri, toplumsal cinsiyet algıları, Avrupa'da resim sanatı, yağlı boyanın gelişimi ve kendi içindeki çelişkileri, reklamcılığın sanattan beslenişiyle bireyleri etkisine alması üzerine denemelerden oluşmaktadır. Görme kavramı üzerinde durulmuş ve düşündüklerimiz ile inandıklarımızın nesneleri görüşümüzü etkilediğinden bahsedilmiştir. Bir şeyi gördükten hemen sonra aynı zamanda kendimizin de görülebileceğini de fark ederiz, karşımızdakinin gözleri bizimkilerle birleşerek görünenler dünyasının bir parçası olduğumuza bütünüyle inandırır bizi. ifadesi kullanılmıştır. Fotoğraf makinesinin ortaya çıkmasıyla anlık görünümler birbirinden ayrıldığı, imgelerin zamana bağlı olmadıkları fikrinin ortadan kalktığına değinilmiştir. Bunun da resmin fotoğrafının çekilerek imgesinin taşıdığı biricikliği ortadan kaldırdığına bunun sonucunda da resmin anlamının değiştiğini ifade edilmiştir. Kopyaları olsa da asıl resim hala aslolan konumunda olduğu için değerli görülmektedir. Özgün sanat yapıtlarını çevreleyen ve aslında onların satış değerlerine bağlı olan bu yalancı dinsellik havası fotoğraf makinesinin resmi yeniden canlandırabilir kılmasından sonra yitirdiği şeyin yerini almıştır. İmge artık biricik olmasa bile sanat eseri olan şey gizemlilik katılarak biricik kalmaya devam etmelidir. Yine de özgün resmin hala koruduğu bir sessizlik ve dinginlik mevcuttur. Bu da sessizlik ve dinginliğin asıl maddeye boyaya sinmesinden kaynaklanır. İnsan boyada ressamın resmi yaparken hareketlerinin izlerini görebilir. Bunun resmin boyanmasıyla insanın ona bakmanı arasındaki zaman aralığını kapatmak gibi bir etkisi vardır. Bu özel anlamla da tüm resimlerin çağdaş olduğu fikrine varılabilir. Eserin üçüncü bölümünde kadın olarak doğmanın bir erkeğin mülkiyetinde olan özel ve çevrelenmiş bir yerde doğmak anlamına geldiği bunun da kadınların böylesine sınırlı ve koşullandırılmış bir alanda yaşamlarını sürdürebilmelerinin kadınların öz varlığını ikiye bölmesi pahasına olmuştur. Kadın hiç durmadan kendisini seyretmek durumundadır. Hemen hemen her zaman kendi imgesiyle dolaşır. Böylece kadının kişiliği gözlenen ve gözleyen şeklinde ikiye ayrılmıştır. Her kadının varlığı kendi içinde nelere izin verilip nelere verilemeyeceğini düzenler. Sonuç olarak esere göre erkekler davrandıkları gibi kadınlar ise göründükleri gibidir. Erkekler kadınları seyrederler; kadınlara seyredilişlerini seyrederler. Kadının içindeki gözlemci erkek gözlenen ise kadındır. Resim sanatında farklı konulara yönelme ile birlikte çıplaklık da oldukça fazla kullanılmaya başlanmıştır. Çıplaklık kadının duygularının bir dışavurumu değildir, burada çıplaklık sahibinin duygularına ve isteklerine boyun eğme belirtisidir. Nü ise başkalarına çıplak görünmektir yani çıplak vücudun nü olabilmesi için başkalarına bir nesne gibi görünmesi gerekir. Sıradan Avrupa nü resimlerinde asıl kahraman hiçbir zaman resimde görünmez. O, resmin önündeki seyircidir ve erkek olarak kabul edilir. Her şey ona göre yapılmıştır. Kadın resimde sevgilisi olsa dahi başını hep seyirciye yani erkeğe çevirmiştir. Resmi satın alırken o resimde gördüğümüz nesnelerin de görünüşünü satın almış oluyoruz. On yedinci yüzyıldan sonra resimlerde bir siniklik ortaya çıkmaya başladı. Şişirilivermiş resimler beceriksizlikten ya da taşralılıktan değil pazarın isteklerinin, sanatın isteklerine ağır basmasından dolayı öyle yapılıyordu. Böyle resimlerde amaç seyirci-sahipleri yeni yaşantılara götürmek değil zaten sahip olunanları, yaşananları süsleyip püsleyip yeniden onlara göstermekti. Yağlıboya resim her şeyden önce özel mülke sahip olmanın sevincini yansıtıyordu. Bir sanat türü olarak yağlıboya resim, neyin varsa osun ilkesinden yola çıkmıştı. Reklam da özünde özlem uyandıran bir şeydir. Geçmişi geleceğe satmaktır görevi. İçinde bulunulan durumdan bir şekilde memnun olmadığı duygusunu kamçılamaktır. Toplumda değil kendi öznel yaşamında eksiklik buldurmaktır. Reklamlar huzursuzluk duygusunu işler. Tıpkı resmin cinselliğe yaptığı vurgu gibi satın alabilecek durumda olmak cinsel bakımdan istenir olmakla eşdeğerdir. Ressam gerçekten olsun, imgeleminden olsun, önünde olanları resmediyordu. Geçici olan reklam imgesindeyse yalnızca gelecek zaman kullanılır. Sanata reklamcılığa ve daha pek çok görme biçimlerine ilgisi olan okurların mutlaka edinmesi gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Okuması oldukça keyifli ve kişiye farklı bakış açıları kazandıran bir kaynak niteliğinde. Görsel olarak da desteklenmesi eseri ayrıca keyifli hale getiriyor.


Sahte demokrasi ile yönetilen bir ülkenin bilinmeyen bir kentinde bir seçim günü memurlar, seçmenleri sandık başında oy vermeleri için bekler. Fakat seçim günü sağanak yağmur bastırır ve seçmenler ortada görünmez. Sandık başındaki memurların her biri yakınlarına, eşine dostuna telefon açar ve ne zaman geleceklerini sorar. Sağanak yağış öğleden sonra saat dört gibi hafifler ve kuyruk oluşturmayacak şekilde seçmenler yavaş yavaş oy kullanmaya gelir. Seçim günü iki ve iki buçuk saat uzatılır. Fakat asıl sürpriz sandıklar açıldığında yaşanır. Görevliler çıkan sonuç karşısında şaşkınlık yaşar, sandık başına koşan seçmenlerin büyük çoğunluğu boş oy kullanır. Sağ parti yüzde on üç, merkez parti yüzde dokuz oy, sol parti ise yüzde iki buçuk oy alır. Geriye kalan yüzde yetmişten fazlası boş oy kullanır. Hükümet, bu yaşanan olayın sebebinin anarşist bir örgüt olduğunu düşünür. Ve komplo şüphesiyle hemen harekete geçer. Başkan bir hafta sonra tekrar seçim gününün tekrarlanmasını ister. Halka bu durumu iletirken tehditkar bir üslup kullanır. Hükümet, halkın demokrasiye olan inancının sarsıldığını düşünür. Bir hafta sonra seçimlerin tekrarlanması için tekrar sandıklar kurulur. Seçim günü gelir. Bu defa seçmenler bir anda gelir. Hükümet, bu sefer daha kötü bir durum ile karşı karşıya gelir. Sandıklar açılınca sağ partiye yüzde üç oy, sol partiye yüzde üç, boş oy ise yüzde seksen üç oy verilmiştir. Hükümet, bu beklenmedik durumu siyasal düzenin çarkları içinde eritmeye çalışır, olağanüstü hal ilan eder. Ancak ortada sıkıyönetim ile hallolacak bir durum söz konusu değildir. Halk bireysel tercihlerini açıkça ilan edemediğinden sandıkta boş oy kullanır. Hükümet bu anlaşılması güç duruma el koyarak halkın bulunduğu her yere erkek ve kadın ajanlar yerleştirir. Ajanlar boş oy salgınının kaynağını veya sebebi ile ilgili bilgiler toplayacaklardır. Halkın çeşitli söylemlerini ajanlar araştırır. En anlamsız sözden farklı anlamlar çıkararak herkese şüphe ile yaklaşırlar fakat hükümet boş oy salgınına çözüm bulamaz. Sonunda hükümet boş oy kullanan şehri lanetleyerek çareyi ülkeyi terk etmekte ve devletin başkentini başka bir yere taşımakta bulur. Devlet idareleri, polisler ve ordular devletin bütün güvenlik birimleri şehri terk ederler. Yaptıkları şey ile hükümet boş oy kullananlara ders vermek istemektedir. Şehirde çıkan kaoslara ve kargaşaya karşı boş oy kullananların hükümete karşı ihtiyacının artması beklenir. Ancak işler hükumetin istediği gibi olmayınca devlet yöneticileri yanlış yanılgı peşine düştüklerini anlar. Şehirde hiç suç işlenmez, hiçbir kötülük yaşanmaz. Bununla birlikte devlete, orduya, polise ihtiyaç duyulmaz. Aksine şehir eskisinden daha da güvenli, huzurlu bir yer olur. Halk, şehir yani başkent devlet olmadan da kendi düzenini kurar. İhtiyacını gidermiştir. Başkentin devlete ihtiyacı yoktur. Halkın kendi kendini yönetebilme kapasitesi vardır. Bu sebeple bir devlete ihtiyaç duymamıştır. Hükümet, devlete ihtiyacı olmayan bu şehre devleti hatırlatmak ve ihtiyaç hissettirmek ister. Hükümet bilerek kargaşa çıkarmak ister ve bu kargaşanın kurtarıcısı olarak kendisini göstermek ister. Bunun üzerine bir metro istasyonuna bomba yerleştirerek halkın tepkisi tespit edilir. Belediye başkanı ise olaya tanık olmak için istasyonun yakınında izleyici olarak bekler. Bomba patladığında birçok kayıp yaşanır ve kırka yakın insan yaralanır. Yangın kontrol altına alınır ve cesetler gerekli yerlere sevk edilir. O sırada Belediye başkanı ile İçişleri Bakanı telefon görüşmesi yapar. Bakan her bilgiye sahiptir ve haberdardır. Belediye başkanı ile telefon görüşmesi sırasında bakan, bu patlamaya sebep olanların boş oy kullanan kişiler olduğunu söyler. Belediye başkanı ise devlet eli ile suç girişiminde bulunduğu öngörülen bakanı suçlar. Daha sonra hükümet patlamada kayıp yaşayan ailelere yardımda bulunur. Cenazelerin yirmi yedisinin metro istasyonu yakınındaki çiçeklendirilen araziye gömülmesine karar verilir. Cenazelerin defnedileceği gün gelir. Şehir sakinleri kollarına taktıkları beyaz şerit ve beyaz bayrak ile ciddiyet ve üzüntü içinde cenazeleri toprağa verirler. Belediye başkanı da cenazeye katılmıştır. Cenazeler toprağa verildikten sonra şehir sakinleri ile birlikte Belediye başkanı da evlerine dağılmaz. Devlet sarayına doğru ilerlerler. Giderler, ancak devlet sarayı kapalıdır. Ardından evlerine dağılırlar ancak bu sessiz gösteri boş oy kullanmayan azınlığı korkutur. Daha sonra boş oy kullanan şehir sakinleri şehri terk etmek ister. Hükümet buna izin vermez ve giriş-çıkış yasağı koyar. Hükümet boş oy salgınının büyümesinden korkar. Devlet yöneticileri arasında da bir takım sorunlar ortaya çıkar. Bir çok bakan görevinden istifa eder. Adalet ve kültür bakanı istifa edenler arasındadır. Görevleri başbakan eline alır. Dört yıl önce yaşanan körlük salgını ile şu anki boş oy kullanma salgını arasında kıyaslama yapılır ve olayların bağlantılı olduğu düşünülür. Bu durum üzerine cumhurbaşkanına bir mektup gelir. Bu mektupta körlük salgınında ilk kör olan adamın mektubudur. Mektupta, körlük salgınında kör olmayan tek kişinin kaldığını bu da doktorun karısı olduğunu ve bu kadının boş oy kullanan kişi olabileceğini iddia eden yazı vardır. Cumhurbaşkanı bu mektubu özel kalem memuru ve sekreterleri ile bu durumun gizliliğini korumak adına tembih eder. Ve başbakanı bu mektup hakkında konuşmak için yanına gelmesini ister. Bu davetin ardından başbakan cumhurbaşkanının daveti üzerine odasına gelir. Cumhurbaşkanı mektubu başbakana vererek fikrini söylemesini ister. Başbakan bu mektubun başı boş birinin aptallık etmesine yorar ve bu mektubun ciddiye alınmaması yönünde fikrini dile getirir. Cumhurbaşkanı ile mektup hakkında kısa bir görüşme yaptıktan sonra cumhurbaşkanını İçişleri Bakanını arar ve benzer bir mektubun eline ulaştığını ve hakkında soruşturma başlatacağını söyler. İktidar sahiplerinin tek umudu, artık doktorun karısıdır. Körlük salgınında kör olmayan doktorun karısını suçlu ilan eder. İçişleri Bakanı bir komiser ve müfettişi görevlendirir. Bu üç memur sadece İçişleri Bakanının emriyle hareket ederler. Komiser ve yardımcıları işe koyulur. Ve plan krokisi çizerler. Mektubu yazan şahsı bulmak adına araştırma yaparlar. Bu soruşturmanın iki sebebi vardır: ilki mektubu yazan kişinin cinayet ile ilgisi, diğer temel hedefi körlük salgınında kör olmayan tek kişi olduğu iddia edilen doktorun karısı ile boş oy salgınının arasında bağlantı olup olmadığını anlamak olur. Asıl amacı boş oy kullanan bu başkaldıran şehri doğru yola döndürmektir. Komiser, müfettiş ve memur ; mektubu yazan şahsın oturduğu evin mahallesine gelirler. Bulunduğu kata çıkarlar ve kapıyı açan kişi ise mektubu yazan kişidir. Komiser, müfettiş ve memur mektubu yazan şahsa çeşitli sorular sorar. Mektubu yazan kişi de her soruya teker teker cevap verir. Mektubu yazan kişi bir fotoğrafın olduğunu söyler. Polise fotoğrafı verir. Fotoğrafta sıra halinde yan yana altı kişi vardır: sağdaki ev sahibidir, soldaki eski karısı, ortadakiler ise doktor ve karısıdır. Ön tarafta bir çocuk, yanında bir köpek vardır. Daha sonra polis, müfettiş ve memur mektubu yazan kişinin evinden uzaklaşır. Mektubu yazan kişinin, ve doktorun karısının mahallesine gelirler. Komiser, doktorun karısının evine gelir. Doktor asılsız suçlamadan dolayı komisere çıkışır. Komiser doktorun karısına cinayet işleyip işlemediğini sorunca doktorun karısı arkadaşına saldıran bir tecavüzcüyü makasla öldürdüğünü ve buna mecbur kaldığını söyler. Komiser daha sonra mektubu yazan kişinin boşandığı karısının evine gider. Fakat evde olmadığını görür daha sonra fahişenin evine gider. O da evde olmaz en sonunda doktorun karısının evine gider. Boş oy ile alakalı sorular sorar. Fakat görüştükleri kimse boş oy ile ilgili bilgilerinin olmadığını söyler. Polis araştırma sonuçlarını İçişleri bakanına gönderir sonra İçişleri Bakanına göre hareket ederler. Komiser ve İçişleri Bakanı telefon görüşmesi yapar. Komiser ve İçişleri Bakanının gizli görev esnasında kullandıkları isimler vardır: Komiser deniz papağanı , İçişleri Bakanı Albatros ismini kullanır. Ertesi gün müfettiş fahişenin yanına, memur mektubu yazan şahsın karısının evine gider. Komiser doktorun karısının yanına gitmeden önce İçişleri Bakanına fotoğrafı adresi ile birlikte zarfla gönderir. Komiser ise doktorun karısına rastlar. Doktorun karısı ile konuştuğu sırada köpeğinin adını ve hikayesini öğrenir ve etkilenir. Doktorun karısının gözyaşı köpeğidir. Körlük vaktinde doktorun karısının gözyaşını yaladığı için bu ismi aldığını söyler. Gün geçtikçe komiser gazetelerde İçişleri Bakanına gönderdiği fotoğrafı görür. Komiser, İçişleri Bakanının yaptığı asılsız suçlamaya çok sinirlenir. Komiser bu suçlamanın yanlış olduğunun farkına varır. Vicdanını hafifletmek için doktoru ve karısını sık sık ziyaret edip evin güvenli olup olmadığını anlamaya çalışır. Komiserin artık İçişleri Bakanı emrinde olmayıp farklı yoldan devam etmesini tehlikeli bir tehdit olarak gören İçişleri Bakanı komiseri bir gün parkta beyaz çizgili mavi kravatlı adama öldürttür. Daha sonra İçişleri Bakanı bir basın toplantısı düzenler ve komiserin ölümünden dolayı üzgün olduğunu dile getirir. Daha sonra iki polis memurunu doktorun evine gönderirler ve doktoru gözaltına alırlar. İçişleri Bakanı ise yine aynı kişiye doktorun karısını öldürmesini ister ve öldürtür. Ardından gözyaşı köpeğini de öldürür. Değerlendirme Nobel Edebiyat Ödülü sahibi olan Jose Saramago, Görmek adlı romanında siyasi sorunlar üzerinde durmuştur. Körlük romanının devamı niteliğindedir. Kitapları 25 dile çevrilmiştir. Kendi yaşadığı devirde, yaşadığı döneme ters düşer, sansürlenir. Saramago tüm bunlara rağmen sanatçı kimliği ile toplumun kanayan yarasına parmak basmıştır. Beni etkileyen kitaplar arasına girmeyi başaran nadide eserlerden kendisi. Okuyun, Okutun. Kitapla kalın.


Romanda intihar, ölüm, cinsellik, sex gibi konular üzerinden gidilerek toplumun konuşmaktan çekindiği ve korktuğu konular üzerinden eleştiriler yapılır. Roman, ana karakter Tender Branson'un bir uçağı kaçırmaya çalışması ve 2039 sayılı uçağın kayıt aletinden yaşadıklarını anlatmasıyla başlar. Birkaç saat sonra uçak düşecek ve Tender Branson sonsuza kadar akıllardan silinmeyecektir. Uçaktaki çoğu kişiler ve yolcular paraşüt aracılığıyla uçaktan atlar. Tender Branson, Creedish mezhebinin son üyelerindendir. Obsesif Kompülsif bozukluğu, post travmatik stresi, panik atak hastası ve agorafobiktir. Bu psikolojik rahatsızlıkları için sosyal danışmanı ile sürekli görüşür. Mezhebin istediği gibi yaşamaya çalışan Branson, tüm yapacakları başkaları tarafından yönetilir. Bir restoranda yemekler yapan Branson; kırılan bir dişi doldurmayı, moraran suratları iyileştirmeyi, kan lekesi çıkarmayı bilir ve bilmek zorundadır. Bahçıvanlıkta da çok iyidir. Davetlilere yengeç yemeyi ve şarap bardağının nasıl tutulduğunu anlatır. Bu işten hariç evlere temizliğe de gitmektedir. Temizlik konusunda da ayrı bir takıntısı bulunur. Sahip olduğu süs balıkları öldükçe yerine yeni süs balıkları alır. Bu durum insanların intiharını önleyebilmektedir. Bir kriz hattı gazeteye ilan verir. Yanlışlıkla Tender Branson'un numarası verilmiştir. Ölmek isteyen, ailesiyle sorunu olan tüm kişiler onu arar. Tender Branson da umursamaz bir şekilde hem işini yapar hem de kendisini arayanlarla konuşur. İntihar etmek isteyenlere veya farklı bir sorunu olanlara ölmesi gerektiğini söyler. Çoğu insan onun dediğini yaparak intihar eder. Tender Branson'u arayan çoğu kişiler ölmek ya da yaşamak için bir sebep aramaktadır. İnsanlar aldıkları düşük notlardan, arkadaşları ve aileleri ile olan sorunlardan dolayı ölmeye kendilerini hazır bulurlar. Tender Branson, ironi yaparak bu insanların kendilerini sorgulamasını ya da kendilerini öldürmesini ister. Fertility Hollis, adında bir fahişe vardır. Ailesinde intihar bir gelenek haline gelmiş ve aile bireylerini bu sorun yüzünden kaybeder. Annesi ve kardeşi Trevor'un gördüğü rüyalar ve ardından rüyaların gerçekleşmesi onları intihara sürükler. Kendisinin de aynı rüyaları gördüğünü, intihar etmek istemediğini ve öyle bir durum olursa da ilaç kullanacağını söyler. Tender Branson ile kriz hattından arayarak tanışırlar. Fertility Hollis, kardeşinin mezarına hep uğradığını ve kendisiyle buluşmak istediğini söyler. Tender Branson, onunla buluşur. Fertility Hollis ile dans eder. Daha sonraki buluşmalarında Feirtilitiy Hollis ile şehiriçi bir yolculuk yaparlar. O gün espriler havada uçuşur. Fertility Hollis, sürekli yaşadıkları şeyleri rüyasında gördüğünden bahseder. Benzin istasyonunda patlama olacağını ve hayvan satan bir yerden sürü şeklinde kanarya kaçacağını da rüyasında görür. Tender Branson, bir menajer ile anlaşır. Dini bir programa soruları yanıtlamak için gider. Sunucu ona birçok soru sorar. Bunlardan biri katil olup olmadığıdır. Tender Branson, buna hayır der. Gariptir ki bir insanın katili olmak için ona fiziki şiddet uygulamak ya da onun hayatına engel olacak düzenekler kurmaya gerek yoktur. Bir söz bile bir insanı hayatından edebilir. Programa Fertility Hollis bağlanır. Kendi yaşamını burada ifşa eder. Tender Branson, çıkardığı Gündelik Dualar Kitabı'nın içeriğini gördüğünde hayretler içerişinde kalır. Çok sattığı bu kitabını ikinci baskısında görebilmiştir. İçerisinde rutin şeylerle ilgili dualar mevcuttur. Bu duaların yazılıp pazarlanması çok ilgi görmüş ve eleştirilmiştir. Tender Branson, romanın sonuna doğru bir katil tarafından aranır. Kendisinin katil olduğu düşünülmektedir. Tuvalete girdiğinde bir delikten ona doğru namlu ucu görünür. Tender Branson, ölmek istemediğini haykırır. Fertility ile Tender Branson arasında bir ilişki başlar. Fertility, kısır olduğu halde mucizevi bir şekilde hamile kalır. Bu hamileliği sonlandırmak için Sidney'e bilet alır. Romanın sonunda Tender Branson, uçağı Avustralya'ya doğru inişe geçirir. Pilot paraşütle atlar. Tender Branson da istediği sıra dışı ölümünü gerçekleştirmiş olur. Değerlendirme Gösteri Peygamberi, 17 Şubat 1999 yılında yayımlanmıştır. Romanda ölüm, intihar, sex, porno gibi konulara değinilir. Tender Branson'un balık beslemesi onun intiharını oyalar. İnsanın bir hayvan edinmesi öleceğini bildiği halde hayatta kalma isteğidir. İnsanın intiharı düşünmemesi, yaşamaya kendisini adaması ve bir insanın ona ihtiyacı olduğu mesajını verir. Hayatımızda sahip olduğumuz tüm eşyalar, insanlar bir gün hayatımızdan acı bir şekilde unutulmuşluk ve unutulmazlığın arasındaki ince noktada kalacaklardır. Ölüm konusu romanda sıkça hatırlatılan bir konudur. İnsan, iki mermer arasına girdiğinde unutulmuşluğunu bu taşlardan başka bilecek yoktur. Ölülerin yaşayanlardan daha çok çiçek almasına da değinilmiştir. Roman boyunca geriye dönüş tekniği yapılması dikkat çekici olmakla beraber romanın sondan başa doğru ilerlemesi onu farklı kılmıştır.


Vicdani Yurdakuler 1909'da Aksaray'da, Fehim Paşa Sokağında cumbalı bir evde dünyaya gözlerini açar. Aynı gün karşıdaki köşkten de küçük Efruz'un dünyayı selamlayan ilk gülüşü duyulur. Üç ay sonra günden güne zayıflayıp iğne ipliğe dönen anneye hak vaki olur ve küçük Vicdani öksüz kalır. Baba Teğmen Fedai Bey ise Galiçya, Çanakkale, Kanal; doğu, batı, kuzey, güney demeden savaştığı cephelerin ardından gittiği Sarıkamış'tan bir daha geri dönemez. 7 yaşında hem öksüz hem yetim kalan Vicdani babaannesinin yanında savaşın getirdiği zorluğu iliklerine kadar yaşamayı sürdürür. Efruz ise Alman hayranı dalkavuk babası ve İttihatçıların gözbebeği olan annesi sayesinde edindiği nimetlerin keyfini sürerek yaşar gider. İki çocuk mahalle mektebinde okurken Enver, Talat ve Cemal Paşa Avrupa'ya kaçar, İstanbul ve İzmir işgal edilir, Sevr Antlaşması imzalanır. 399 Vicdani Çok düşünmek iyi değildir. İnsanın kafasına zararlı fikirler üşüşür. Büyükler her şeyi bizden iyi düşünür. Kötü şeylere gözümüzü yummalı, sağır olmalı, dilimizi yutmalıyız telkinleriyle bir devekuşu misali yetişirken Efruz, Vicdani'nin saflığından ve otoritenin boşluğundan yararlanmayı, kurnazlığı daha o yaşta öğrenmiştir. Vicdani'nin, ilk aşkı Cemalifer'in kalbini Efruz'a kaptırdığını acı bir tecrübeyle öğrenmesi bile onu bildiği yoldan ayırmaz. Bu durum üniversite yıllarında da değişmez. Vicdani ikinci aşkı Meralifer'i de Efruz'a kaptırır. Yıl 1933. Efruz mason babası sayesinde Uluslararası Yataklı Vagonlar Şirketi Vagon Li'de iyi bir maaşla işe başlamıştır. Ancak genel müdürün sevgilisi olduğu anlaşılan sekreter kıza asıldığı için pasaportu eline verilir. Tesadüf o ki o gün şirket önünde Beyoğlu Şube Müdürünün bir memuru Fransızca değil de Türkçe konuştuğu için azarlamasını protesto etmek için toplanan gençler vardır. Efruz durumu fırsata çevirir ve ateşli bir milliyetçi rolünde gençlere hitap eder. Kendine rolüne öyle kaptırır ki dönemin Bayındırlık Bakanı Ali Çetinkaya'yı bile etkiler. Askerlik zamanı geldiğinde Vicdani babasının yolundan gider ve vatani görevini doğuda yapar. Efruz ise torpiller, birtakım düzmece raporlar ve kadınları etkileme yeteneği sayesinde İstanbul II. Ordu Komutanı Aslan Paşanın yaverliğinde şafağı bilardo oynayarak sayar. 26 yaşında geldiklerinde iki arkadaşın kaderi bir iş görüşmesinde yeniden birleşir. Her İş Üzerine Ticaret Şirketi Patronu Sebati Yılmaz, Vicdani'yi 350 lira maaşla dosya memuru yaparken Efruz'u ise aylığı 1800 liraya özel kalem müdürü seçer. Vicdani'nin evlenmek istediği Laliferi de metresi yapmak amacıyla sekreter olarak işe almıştır. İki yıl sonunda Lalifer hamile kalınca Vicdani'yle evlenir ancak bu evlilik sadece bir paravandır. Lalifer, Efruz'un da yardımıyla Sebati Yılmaz'la görüşmeye devam eder ta ki Vicdani tarafından basılana kadar. Bu baskından en karlı çıkan Efruz olur. Vicdani, Mağsumi'nin kendi oğlu olmadığını öğrenip Lalifer'den boşanır. Sebati Yılmaz o geceki heyecandan dolayı kalp krizi geçirip ölür. Efruz ise hem şirkete hem de patronun karısı Şemsicihan'a sahip olur. Marshall Planı'nın dayattığı liberal ekonomik sistem ve ülkedeki siyasi durumdan faydalanan Efruz; Celal Bayar, Adnan Menderes, Fuat Köprülü ve Refik Koraltan ile ortaklaşa Halkın Nabzı Gazetesini çıkarır. Vicdani'ye de Bir gün saflığından yararlanırım düşüncesiyle Mahzun Kalpler Sütunda yazarlık işi verir. 27 Mayıs Darbesinden payını Efruz ve Vicdani de alır. Efruz, tanıdığı bir Mason komite üyesi sayesinde kendini hem de arkadaşını kurtarır. Dokunulmazlıktan yararlanmak için de Barajlar Kralı Süleyman Demirel'in kurduğu partiden Adıyaman Milletvekili olur. Bu sayede ülkedeki montaj sanayiye el atıp daha da büyürken 12 Mart Muhtırasını gerçekleşeceğine haber alır ve Almanya'ya kaçar. Geride kalan Vicdani hukuk dışı aramalardan nasibini alır. Hakkında hiçbir şey bulunamasa da gördüklerinden, duyduklarından, anlatılanlardan etkilenerek paranoyaya kapılır. Kendini eve kapattıktan kısa bir süre sonra da emekliliğini ister. İçinde bulunduğu paranoid sanrı nöbetleri nedeniyle dört ev değiştirir. En sonunda 69 yaşında, Bakırköy'de bir hastanede 399 numaralı hasta olarak yatırıldığında gerçeği görür. Haldun Taner iki perdelik bu oyunuyla Türkiye'nin yaklaşık 70 yıllık siyasi, ekonomik, toplumsal durumunu birbirine zıt iki kimlik nezdinde sunarak Türk toplumuna ayna tutmuştur. 1964 yılından bugüne halen oynanan bu komedya maalesef ki güncelliğini korumaya devam edecek gibi görünmektedir.


Tüm dünyada büyük ses getiren ve en çok satanlar listesinin tepesine yerleşen E L James tarafından kaleme alınan Fifty Shades of Grey, Türkçe Grinin Elli Tonu kitabı cezbedici hikayesi ve erotik içeriği ile sizi de baştan çıkartabilir. Genç, güzel ve masum bir edebiyat öğrencisi röportaj yapmak için Grey adında çekici bir ile bir araya gelir. Genç kız adamın cazibesine kapılır ve onunla birlikte olmak için her şeyi yapmaya hazırdır. Grey de buna razıdır fakat bu ilişkiden bazı beklentileri vardır. Erotik fantezilerini kız üzerinde uygulamak isteyen adam karşısında kız şaşkınlık duyar fakat bu içindeki arzuları daha fazla arttırır. Zaman geçtikçe bu ilişki ile genç kız adamın karanlık gizli sırlarını öğrenmeye başlar fakat kendini çoktan kaptırmıştır.


Robert Galbraith aslında Harry Potter serisi ile tanıdığımız J. K. Rowling'in Cormoran Strike serisinde kullanmayı tercih ettiği takma isim. J. K. Rowling'in kaleme aldığı ve büyük beğeni toplayan Guguk Kuşu da serinin ilk romanını oluşturuyor. Lula Landry güzel bir mankendir ve bir gece evinin balkonundan düşerek hayatını kaybeder. Tüm ipuçları intiharı gösterirken Lula'nın abisi kardeşinin intihar ettiğine bir türlü inanmaz. Bunun üzerine özel dedektiflik yapan Cormoran Strike'ı olayı araştırması için tutar. Cormoran Strike aslında eski bir askerdir ve geçmişinde yaşadıkları nedeni ile psikolojisini tamamen kaybetme noktasındadır. Bu yeni iş sayesinde hayata tutunabilmek ve zihnini meşgul edebilmek için bir fırsat doğar. Cormoran Strike Lula'nın ölümünü araştırmaya başlar ve zamanla polislerin gözünden kaçan detayları bulmaya başlar. Lula'nın ölümü aslında kusursuz işlenen bir cinayettir ve Cormoran Strike bu olayı çözmek için zihnini tamamen arındırması gerekir.


Türk edebiyatının önemli isimlerinden biri olan Refik Halid Karay Guguklu Saat eserini, güçlü gözlem yeteneği ve zengin dili ile oluşturmuştur. Bireysel ilişkileri yaratıcılığıyla ele alan yazar, okuru ile birlikte sohbet havasında yazmıştır. Özgün anlatımını korumak amacıyla yazarın kendine özgü dili değiştirilmemiş ve yeni kuşak için yabancı gelen her kelime dipnotlarda açıklanmıştır. Günümüz için kullanılan kelimeler açısından ağır kalsa da yine de olayların akıcılığı yönünden fazla zorluk yaratmamaktadır. Refik Halid Karay, guguklu saatin azizliğinden başlar. Bir evin salonunda toplanan farklı karakterlerdeki kişileri oldukça eğlenceli bir dille tiye alarak anlatır. Burada kendisine destek olan şey ise kişileştirdiği guguklu saattir. Hemen mütareke devrine geçer. Bu zamanı çeşitli başlıklar altında hikayelendirip anlatır. İstanbullu olan bir memurun günlüğü, ahlanıp vahlanan, üşengeç, kocasından şikayetçi bir hanımın günlüğü, geçkin fakat zengin ve güzel bir hanımın günlüğü şeklinde devam eder. Dördüncüsü olan müflis yani iflas etmiş bir harp zengininin günlüğüne geçer. Eski günlerini hatırlamadan edemez. Yaptığı kahvaltıdan yürüdüğü yollara her şey değişmiştir. Otomobilli zamanlarında burun kıvırdığı tramvaylara kalmıştır. Bildik lokantalara da gidemez. Tabi hala süksesinden ödün vermek istemez eşe dosta karşı yine de onun hikayesi ''neydim değil ne olacağım demeli'' ye güzel bir örnektir. Bence en deli dolu hikayelerinden biri bir mahalle bakkalının gördükleri kısmıdır. Yazar bakkal karakterini öyle güzel yaratmış ki o da ''atsan atılmaz satsan satılmaz'' tarzı bir adamdır. Tüm mahalleli hakkında bir fikrinin var olması öyle olmasa bile uydurarak, yakıştırarak gönlünü avutması traji komik bir bölümdür. Yazar da bu beyi sevmiş olmalı ki kendisine iki bölüm ayırmıştır. Sonra konudan konuya geçer yazarımız. Eski Ramazanları yad ederek başlar. ''Ağla çeşmim, ağla durma,'' türküsünü duyması ile başlar eskiye özlemi. Mezarlıklardan, türbelerden bahsederken eskiyle yeniyi karşılaştırmadan edemez. Mesela arife günleri gittikleri bir türbeye yıllar sonra gittiğinde bomboş olduğunu görür. Oysa onların tertemiz hazırlanıp, yola gönüllerinde zikir ve ibadetle dolmuş bir şekilde, kar fırtınalarında dahi koşa koşa gittiklerini söyler. Eski İstanbul'un cami ve ramazanlarını iç geçirerek yad eder. Yazarımız için, gazetelerde okunmaya değer, eğlendirmeye en müsait, derinlemesine araştırmaya en muhtaç, önemi en fazla olan haberler zabıtalarınkilerdir. O yüzden ''Zabıta Haberleri'' başlığında bir bölüme de yer verir. Burada yine kendi hayal sinemasından yararlanarak çeşitli olaylara değinir. ''Doğrusu Hangisi?'' diye sorarken Anadolu hakkında yapılan yorumları karşılaştırmalı olarak ele alır. Mesela bir yoruma göre, Anadolu bolluk bereket ve tokluk memleketidir. Bacaları gece gündüz tüter, kazanlar, tencereler daima kaynar, baklava, börek tepsileri dizilmiş, hindi, kuzu dolmaları yığılmış, halk midesinden başka birey düşünmez. Bir başka yoruma göreyse, illetli ve hastalıklıdır. Benizler sapsarı, dalaklar şiş, gözler çukurda, inlemeler, ahlamalar, tabutlar, mezarlar... Buna benzer karşılaştırmalar yapılırken yazar ''Bunun hangisi doğru? Hangisine inanmak gerek? Bilen, anlayan yok...'' diyerek aslında kimsenin Anadolu için aslıyla ilgilenmediğine dert yanar. Köpekleri çok sevdiğinden bahsederken Sinop'ta ki bir anısına da uzanarak, zehirlenen köpekler hakkında ''Bir Küçük Facia'' bölümüyle de değinir. ''Sıhhatle içilen bir bardak su, sıhhatle uyunan bir saat uyku, sıhhatle çekilen bir nefes hava ne büyük nimettir,'' deyip sıhhatli bir insanla sıhhatsizi karşılaştırarak bu bölüme de yer verir. ''Yaz Hakkında'' konuşurken şu cümlelerle değişik bir tanımlama yapar: ''Yazı ya pek alaturka ya pek alafranga yaşamak lazım geldiğini söylemiştim... Alaturkası hiç giyinmeden entari ile yaşanan hayattı, alafrangası günde beş kat elbise ve bir kat çamaşır değiştirerek yaşanılan hayat...'' der. ''Ölüme dair'' diye yer verdiği bir bölüm vardır. Her kim ''isterim, bekliyorum!'' dese de bu söyleme inanmadığını belirtir. Afrika ve Amerika kabilelerine değinerek örnekler anlatır. Ve Çinliler hakkında değişik bir bilgisi vardır. Kendisine ölümünün türü hakkında soru sorulmuş olsa bir kaza, bir patlama sonucunda yok olmak istediğini dile getirir... Kır gezintileri, yeni şairlere dair serzenişlerini ayrı bölümlerde dile getirdikten sonra ''Gezintilerim'' diye yeni bir bölüme başlar ve saz faslı, caz faslı, ramazan faslı, koşu faslı şeklinde anlatımına geçer. Tekrar İstanbul sokaklarına ve bolca çocukluğundaki ramazanlara yer vererek devam eder.


Jonathan Swift'in Gulliver'in Gezileri kitabındaki küçük insanların bir devi halatlarla yere çiviledikleri düşü hangimizin çocukluğunda iz bırakmamıştır ki? Gulliver'in Gezileri hayata yalnız başına tutunan genç bir rahibin; rüşvet ve ikiyüzlülükle sürekli karşılaştığı bozulmuş adalet örüntüsünde hesaplaşmasının en sert örneğidir. Küçük insanların inancı kadar devin yapayalnızlığı ve fırtınaların içerisine kendisine bir liman bulamayan ''yazar'' karakteriyle yaşamı boyunca göremediği ilahi adaleti kendisi oluşturmak zorunda kalır. Bunu dört bölümlük Gulliver'in Gezileri adlı kitabında başarmıştır. Jonathan Swift'in sembolik yapıtı hayat karşısında genç yaşta aile yaşamından uzak olarak yaşamını sürdürmek zorunda kalmasıyla yarı İngiliz yarı İrlandalı hayatında hep aradığı ait olma duygusunu ve başarıyı Tanrı'sının evinde yani kilisede de bulamayacaktır. Para ve mevki için insanın gururunun ayaklar altına alındığı bu dönem onu İngilizlerin uygarlıktan uzak gördükleri İrlandalıların en büyük savunucusu haline getirecektir. Döneminde çok fazla eleştirilmesi bu eseri yönetim kanadı tarafından hiçe sayılan bütün halkların marşları haline getirilmesini engelleyemeyecektir. Gulliver'in Gezileri dört bölümden oluşmaktadır. Yazarın yaptığı yolculukların anlatıldığı bu kitapta Jonathan Swift'in hayatından pekte etkilenmediğini söylememiz mümkün olmayan ''yazar'' karakterinin ilginç ve ironik seyahatleri anlatılmaktadır. Kitabın ilk bölümü akıllarımızda olan hepimizin bildiği bölümdür. Kamuya mal olmuş bu bölümü ve ikinci bölümün bir kısmını evrensel değerler açısından etkisinin daha fazla olduğunu düşündüğüm için sizlerle paylaşıyorum. Diğer iki bölüm okurların ilgisini beklemektedir. Yazar kendisini fırtınanın ortasında bulur. Gemisi parçalanır ve bir karaya yarı aç yarı baygın şekilde çıkar. Çevresini birden kendisinden çok fazla küçük, dilini anlamadığı insanlar sarar. Yazar'dan korkarlar ve daha fazla olup olmadığını araştırmak için etrafa bakınırlar. Yazar kendisini bir anda bir dev olarak bulur. Çevresinde ki her şey ona göre çok küçüktür. Jonathan Swift'in kitabını yazarken insanların egosunu ve yaşadığı farklı coğrafyalarda ki insan davranışlarını bu bölümde eleştirmiş olduğunu düşündürmektedir. Yazar karakteri esir alınır. Esir alındığı bölgedeki insanlar ve ülkeler üzerine bilgiler verir. Bu cüceler mevki atlamak için kraliçenin önünde zıplamalıdırlar. Ülke iki partiye bölünmüştür. Dünya'da da iki ülke bulunmaktadır. İnsanlar tepsi gibi dünya şekline inanmaktadır. Ölülerin ölümü ise bir hayli ilginçtir. Dünya'nın sonu ters gelerek biteceği için o gün geldiğinde ayakta durmak için dikine gömülürler. Bu ikici inanç rekabet duygusu ve bir çeşit cennet cehennem ilişkisi gibi yorumlanabilir. Tek farkı Jonathan Swift'e göre bu para ve mevkinin dünyasında ''partizan'' veya ''partizan değil'' şeklinde gruplanmıştır. Yazar serbest kalmak için bazı şartları yerine getirmek zorundadır. Bir bakıma kendisinin hiçbir şey bilmediği bu dünyada bir kraliçenin ve ait olmadığı bir toplumun kurallarına, daha çok kraliçeye biat etmek zorundadır. Yazar serbest kaldıktan sonra bir yangın çıkar. Rönesans geçiş dönemi eserlerinden olan din adamları ve ikiyüzlü politikacıları yerden yere vuran Rabelais' in Gargantua adlı eserindeki gibi devimiz idrarıyla o yangını söndürür. Bu noktadan sonra işler hiçte iyi gitmeyecektir. Üstüne üstlük ülkenin bir grup gıdalarının biteceğini düşünen dev karşıtı politikacılar bir dizi hazırlıklar içindedir. Yazar için kum saati bitmek üzeredir. Acaba ne yapması gerekir? Bir de diğer ülkenin savaş gemileri ülkeyi sararsa ne olacaktır? Jonathan Swift ilk bölümünde pek çok soruyu iğneli bir üslupla yanıtlıyor. İkinci bölümde ise durum tam tersine döner. Yazar kendisinden kat ve kat büyük insanların bulunduğu bir yere gelir. Buradaysa eski yolculuğuna nazaran bir kişinin kölesidir. Son Söz Jonathan Swift'ten:


Namık Kemal'in bir tiyatro oyunu olan Gülnihal isimli eseri Tanzimat döneminde geçmektedir. İçinde hem bir aşk hikayesi barındırıyor, hem de makam ve para hırsı ile insanların neler yapabileceğini gözler önüne seriyor. Eser ayrıca günümüz Türkçesi ile oldukça sade bir anlatıma da sahip. Tanzimat dönemi sıralarında yaşanan hikayede, Gülnihal eskiden bir bey kızı olan ve bir beyi de sevmekte iken, beyin düşmanları tarafından öldürülmesi sonrası esir alınan, sonrasında ise İsmet Hanımın annesinin hizmetinde bulunan bir şahıstır. İsmet Hanımın yanına gelmeden evvel pek çok işkence çekmiş, çeşitli konaklarda insanların zalimce öldürülmesine şahitlik etmiş, tüm bunlar sonrasında adeta kalbi kararmıştır. İsmet Hanım ise kendisine şefkatle yaklaşmış, bu sayede Gülnihal de ilk kez beyinden sonra onu sevmiştir. İsmet Hanım'ın annesi, ölüm döşeğinde iken kızı İsmet'i Gülnihal'e emanet etmiştir. Gülnihal de bu emanete sıkıca bağlanmış, ömrünü İsmet Hanım'ın mutluluğuna adamıştır. İsmet Hanım da Gülnihal gibi bir beye aşıktır ve aşık olduğu Muhtar Bey'in de düşmanları bulunmaktadır. Muhtar Bey ile İsmet Hanım akraba oldukları gibi o dönemde sancak beyi olan Kaplan Bey de her ikisinin akrabasıdır. Ancak Muhtar Bey'in aksine zalim biridir ve halka yaptığı zulümler sonrası halkın da nefretini kazanmıştır. Muhtar Bey ise halkın sevdiği bir isimdir. Kaplan Bey, Muhtar Bey'in böylesine seviliyor olmasından dolayı da Muhtar Bey'e karşı düşmanlık beslemektedir. Ayrıca Muhtar Bey gibi o da İsmet'i sevmektedir. Gülnihal İsmet ile Muhtar Bey'i bu düşmanlıklara karşı uyarsa da ikisi de arabalarının böyle bir düşmanlık yapacağına inanmak istemez. Kaplan Bey'in, İsmet'i sadece miras için ve biraz da Muhtar'dan intikam almak adına sevdiğini ikisi de kabullenmez ve halkın ve kendilerinin buna müsaade etmeyeceklerini söylerler. Gülnihal'in Muhtar'a yaptığı Kaplan Bey'in yerine geçme teklifi de gereksiz bulunur. Ayrıca kan dökme taraftarı da olmayan Muhtar Bey, buna itiraz ederek Gülnihal'i susturur. İsmet Hanım ise yaşananlardan duyduğu üzüntü ve dadısından dinlemiş olduğu vahşet haberlerinden korkarak oradan gitmek istediğini söyler. Tam bunların konuşulduğu sırada ise bulundukları konak basılır ve Muhtar Bey, Kaplan Bey'in adamları tarafından tutuklanır. İsmet Hanıma da, saraya gelmesini aksi takdirde Muhtar Bey'in öldürülebileceğini bildiren bir mektup bırakırlar. Kaplan Bey istediğini elde etmiş, hem Muhtar'ı tutuklatmış hem de İsmet Hanım'ı saraya getirmiştir. Kaplan Bey'in annesi oğlunun İsmet ile evlenmesine karşı çıksa da, Kaplan Bey, İsmet ile evlenip Muhtar'ı kahretmek isteğinde olduğu için İsmet'i oğluna ister. İsmet hem annesine hem oğluna bu evliliği istemediğini söyler ve bayılır. Gülnihal, İsmet'i ikna edeceğini söyleyerek hem İsmet'i olası bir cezadan kurtarır, hem de Muhtar'ın kurtulması için bir plan yapar. İsmet'i, Kaplan Bey ile nişanlanmaya ikna eder. Muhtar Bey ise bunu duyunca İsmet'e darılır. Gülnihal ile İsmet bir yolunu bulup zindana girer fakat Muhtar İsmet ile konuşmak istemez. Gülnihal, Kaplan Bey'in yakın adamı olan ama esasında Kaplan Bey'den kardeşinin intikamını almak isteyen Zülfikar Ağa ile işbirliği yapar. Zülfikar Ağa da zamanında Gülnihal ile evlenmek istemiş ama reddedilmiştir. Gülnihal, Muhtar'ı kurtarması halinde onu sevebileceğini söyleyerek Muhtar'ı kurtarmaya çalışır. Ayrıca Zülfikar Ağa'nın niyeti de Kaplan Bey'i öldürerek yerine Muhtar'ın geçmesini sağlamaktır. Zülfikar Ağa bir yolunu bularak Muhtar'ın zindandan kurulmasını sağlar. Serbest kalan Muhtar Bey bir süre saklanır. İsmet ise bu sırada Muhtar'ın öldüğünü düşünmektedir. Muhtar halk ile bir araya gelerek nasıl bir yol izleyeceklerinin planını hazırlarlar. Bu sırada Muhtar olanları öğrenir, İsmet'in masumiyetini de duyunca daha da hırslanır. Halk Muhtar'ı Sancak Bey'i olmaya ikna eder. Padişah'tan da Kaplan Bey'in de öldürülmesine dair ferman gelir. Bu zamana kadar Kaplan Bey'i oyalayarak Muhtar'ın da yaşadığını öğrenen İsmet, durumu belli etmeden Kaplan Bey'i idare etmeye devam eder. Ancak Kaplan Bey sonunda kararlı bir şekilde İsmet ile nikahlarının kıyılmasını ister. İsmet ile Gülnihal'in tüm itirazları boşa çıkar. Gülnihal araya girmek istediğinde ise Kaplan Bey onu hançerler. Bu sırada Muhtar ile adamları odaya girer ve İsmet'i kurtarırlar. Kaplan Bey'in infaz işlemini ise bizzat Zülfikar Ağa gerçekleştirmek ister ve bu işte de gecikmez.


Orta Çağ denilince ilk akla gelen yazarlardan olan Umberto Eco'nun kült eseri Gülün Adı bir cinayeti konu alıyor. Olaylar gelişirken aynı zamanda o dönemin tarikatlarını, yaşayışlarını, kilisenin etkisini de doyurucu bir şekilde anlatıyor. Gülün Adı kitabını okurken kendinizi o dönemde gibi hissediyorsunuz. Kitap bir elyazması şeklinde bulunmuş ve kahramanlardan biri olan Adso tarafından anlatılıyor. Gülün Adı kitabının konusu ise şöyle; Orta Çağ döneminde geçen roman bir manastırda rahibin ölmesiyle başlıyor. Ölüm nedeninin araştırılması için Baskervilleli William çağırılıyor. Başrahibin bu keşişi çağırmasının nedeni ise eskiden hep bu tür gizemleri aklı ve deneyimleri ile çözebilmesiydi. William manastıra yanında yardımcısı genç Adso ile geldi. Olayı beraber çözeceklerdi. Geldiklerinde onları Başrahip karşıladı ve olayı kısaca anlattı. Manastırın en önemli minyatürcülerinden Adelmo adındaki genç keşiş kulenin dibinde ölü olarak bulunmuştu. Ceset çok yukarıdan düşmüş gibi yuvarlanmış ve bir taş onu durdurmuştu. İlginç olan ise düştüğü noktadaki kulenin pencereleri kapalıydı. Bu durum keşişin dikkatini çekti ve olay yerini inceledi. Adelmo'nun intihar ettiği düşüncesi kafasına yerleşti. Diğer günler ise manastırı araştırarak geçirdiler. Burası çok büyük bir yerdi ve şüphelenecek çok insan vardı. İkinci ölüm ise Yunanca çevirmeni Venantiustu. Domuz ağılında büyük bir kazanın içinde bulunmuştu. Ayakları gözüküyordu. Kanlar içindeki vücut kazandan çıkarılıp yüzüne su dökülünce teşhis edilebildi. William olay yerini tekrar inceledi ve cesedin getirilmiş olduğu yolu incelemeye başladı. Kar yağdığından ayakkabılar çıkardığı izler duruyordu. Yerde çok derin ayak izleri vardı. Bu da cesedin biri tarafından taşındığını gösteriyordu. Ayakkabı izi önemli bir ipucuydu. William rahiplerin çalıştığı yeri görmek istedi. Kütüphane yardımcı Barenger onları karşıladı. Adelmo ve Venantius'un masasını gösterdi. Bu sırada Adso bir kapının olduğunu gördü. İçerisi ilgisini çekmişti. William da bunu fark etti. Burası o dönemin birçok el yazması kitabını barındıran kütüphaneydi. William kütüphaneyi görmek istediğini söyleyince hem kütüphane yardımcısından hem de kütüphaneciden çok ters bir yanıt aldı. Başrahibin kesin talimatıyla kütüphaneye kimse giremezdi. William Venantiusun masasına geri döndü. Fakat tam bakacakken kütüphane yardımcısı masanın üstüne kitaplar koyarak masayı gizledi. Akşam olduğunda Adso ve William tekrar buraya gelmek istediler fakat kafalarına birisi büyük bir taş atmıştı. Hemen geri çıktılar. Bu kişi kambur Salvatoredu. Onlara yalvardı ve William da karşılığında kütüphaneye giriş kapısını açmasını istedi. O akşam Adso ve William ilk defa girdiler. Yunanca çevirmeninin masasında bir kağıt buldular. Bu kağıt ateşe tutulunca bir şifreyi gösteriyordu. İkisini gören biri vardı. Bu kişi Barengerdi. Uzun bir koşuşturmanın ardında kaçmayı başardılar. Fakat William ın mercekleri çalınmıştı. Üçüncü ölüm ise kütüphane yardımcısı Barengerdi. Ihlamurlarla dolu bir küvette boğularak ölmüştü. Başparmağında ve dilinde mürekkep lekesi vardı. Bir de ayakkabısının altındaki iz Williamın dikkatini çekmişti. Her şey anlaşılmıştı. Venantius ve Adelmoyu o öldürmüştü. Çünkü ikisi de bir sır biliyordu. Bu sır bir yasak kitabın yeriydi. Kütüphane yardımcısının genç oğlanlara karşı ilgisi vardı. Adelmoyu kitabın yerini söyleyerek kandırdı. Adelmo kitabı aldı fakat vicdan azabı çekerek kağıdı Venantiusa bıraktı. Sonra da intihar etti. Venantius ise Barengar tarafından öldürüldü. Bunları gören ise kambur Salvatoredu. Artık William ve Adso'nun tek amaçları vardı. Bu yasak kitabı bulmak. Bu nedenle kütüphanedeki gizli geçitleri çözdüler. Fakat kitap bulmaya çok yaklaştıklarında kütüphanede kör Jargo ile karşılaştılar. Aslında tüm cinayetlerin sebebi bu yaşlı adamdı. Yasak kitap komediye adanmıştı. Fakat kutsal kitap gülmeyi yasaklıyordu. O da bu nedenle bu kitabı zehirledi ve ona her dokunan bir kaç dakika içinde ölüyordu. Bu ortaya çıkınca kör adam hemen elindeki mumu yere attı ve tüm manastır yandı. William ve Adso ise kurtuldular. Beraber manastırı terk ettiler. Çok uzun yıllar sonra William yaşlanmıştı ve yollarının ayrılması gerekiyordu. Bunun üzerinde yaşlı keşiş o çok özel merceklerini Adso ya hediye etti. İki keşiş bir daha hiç karşılaşmamak üzere ayrıldılar. Gülün Adı Konusu Ünlü yazar Umberto Eco'nun polisiye olarak nitelendiren romanı olan Gülün Adı konusu ile okurları etkileyen bir eserdir. Orta Çağda geçen ve bir rahibin öldürülmesi ile başlayan kitap kilisenin adalet üzerindeki etkisini de mükemmel bir şekilde ele almıştır.


İlk Türk korku romanı olan bu roman yazarın başından geçen bir anıdır. Kendisi henüz bir çocuk iken; Cuma ve pazartesi geceleri kış aylarında boza partileri verilirmiş. Bu partilerin merakla beklenen ve en çok sevilen konuşmacısı Muhsine Hanım imiş. O geldiğinde herkes onun etrafına toplanır ve dinlemeye başlarmış. O , gelirken yanında Kocası Hacı Efendi'yi de getirir,yaşlıca bir kadın olmasına karşın bu süslü hali herkesi hayrete düşürürmüş.işte onun böylesine süslü ve kocasına aşkla bağlı olmasının sebebi de geçmişte başına gelen son derece tatsız bir olay olup tekrar tekrar anlatmasına karşın kimse bıkmadan dinlermiş. İşte o olay: Muhsine Hanım çok genç yaşta babasını ve annesini kaybeder. O dönemlerde oldukça kendi deyimiyle hoppa bir kız olup ,kimseyi dinlemez. Lakin bekar ve fakir bir kız olduğu için evlenmek zorunda kalır. Komşuları onu sarhoş bir adamla evlendirir. Çok geçmeden dayak yemeye ve adamdan usanmaya başlar. Evliliğin üzerinden bir yıl geçmeden adam ölür ve dul kalır. Geçinmek için türlü türlü işlere girer. Gençliğinde oldukça güzel olduğundan hizmetçi olarak çalışsa dahi, evin beyi tarafından sıkıştırılır. O da tası tarağı toplayıp evden kaçar. Bu olay sürekli devam ederken bir gün ana dostu olan Ayşe Hanım ile rastgelir. Ayşe Hanım onun için uygun, çalışabileceği bir yer bulduğunu söyler, Muhsine Hanım da gidecek bir yeri olmadığından kabul eder. Bir at arabası ile yola çıkarlar. Yol gitmekle bilmez, Muhsine Hanım artık Ayşe Hanım'ın onu götürdüğü evin kötü bir yer olduğundan korkar şüphe eder. Gittikleri yer son derece zengin birine ait gibi görünen çiftlik evidir. Adı da Yedi Çobanlar Çiftliğidir Muhsine Hanım çiftliğin son derece sessiz ve sakin olmasına şaşar. içeri girdiklerinde onları Çeşmifelek ve Ruşen adlarında iki kalfa karşılar. Ayşe Hanım, Muhsine ağzını asla açmaz dedikten sonra ellerini yıkama bahanesi ile at arabasına bindiği gibi geri döner. Böylece Muhsine Hanım orada çaresiz ve yalnız kalır. Ve evin gerçek hikayesini öğrenir. Üstelik oradan kaçış yolu da yoktur. Kaçmak için çok uğraşır ama yapamaz. Şöyle ki ev perilidir. Gündüz bu iki kalfa onlara hizmet eder, cinler perilerde geceleyin evde dolanır. Kimi zamanda eve gelen hizmetçileri boğar ya da rahatsız ederler. Çeşmifelek ve Ruşen kalfa , cinlerin onu boğmaması için gerekli şeyleri öğretir ve odasına gönderirler. Herkes kendi odasına çekilince Muhsine Hanım, ona serenat yapan cinleri, perileri duyar ve korkar. Ama gel zaman git zaman onlara hizmet etmeyi öğrenir. Hiç görmediği bu yaratıklara hizmet eder ancak gece olunca başlar onların sesini duymaya... Aradan aylar geçer ve nihayet evde bir hanım olduğunu ve kardeşleri tarafından deli olduğu için odaya kapatıldığını öğrenir. Hanımı gizlice dinler ve arka arkaya hızla bir şeyler söylediğini duyar, Onu bir müddet bu şekilde dinledikten sonra aslında onun akıllı olduğunu düşünür ama yinede anlam veremez. Ne zaman onun yanına yani odasına çıksa, perilerin onu uyaran seslerini duyar ve vazgeçer. Yine böyle bir gün odasına girdiğinde aniden ince, uzun bir peri adam içeride beliriverir. Ve ona ilan-ı aşk eder. Bu sırada başka bir genç adam ortaya çıkar ve onların ev halkına bir oyun oynadığını ve Muhsine' ye de dokunamayacaklarını dile getirerek onu durdurur. Muhsine Hanım korkudan ne yapacağını bilemez. Ertesi gün, gece onu koruyan adamın çiftlik çalışanı olduğunu görür ama olayları bir türlü anlamaz. Böylece tüm ev çalışanlarının korktuğu şeyi yapmaya cesaret eder ve onun geldiği gece evin hanımının odasına girer. Ruşen ve Çeşmifelek Kalfalarda onun yanındadırlar. Saat on ikiyi vurduğunda, evin en üst katında olmalarına rağmen camlarla aynı hizada bir kafa görürler. Bu canavarın yine dev gibi bir cüssesi vardır. Bu yaratığın adı Gulyabani'dir. Muhsine Hanım tam öleceklerinden endişe etmektedir ki Gulyabaniyi saran giysi yığınları açılmaya, ve çökmeye başlar. Gürültüye toplanan köy sakinleri ve Muhsine Hanım da dahil; herkes aslında onun uzun bir kostüm olduğunu ve o kumaşların arasında bir adamın durduğunu görür. Bunları ortaya çıkaran kişi ise; onu o gece kurtaran ve aynı zamanda çiftlik çalışanı olarak gördüğü yakışıklı gençtir. Meğer ki evin hanımı çok zengin bir kadınmış. Ama iki tembel kardeşine para vermediği için kardeşleri onu bu köşke kapatıp deli raporu almışlar. Bütün bu peri ve cin olayı için evin her yerine ses ve efekt sistemleri kurulmuş. Amaçları da evin hanımına ,gerçekten bu tür şeylerin olduğunu; eve muayene için gelen doktorlara saçmalasın diye imiş. Böylece kadın deli raporunu kaybetmiyor ve iki kardeşte kadının parası üzerinden geçiniyormuş.Bunun üzerine evin hanımı bütün parasını kendini kurtaran o yakışıklı delikanlıya yani Hacı Efendi ye bırakır. Hacı Efendi ise ; Muhsine Hanım' dan hoşlandığını itiraf eder ve çok geçmeden evlenirler. İşte aradan yıllar geçmesine rağmen Muhsine Hanım'ın böyle süslenmesinin ve kocası Hacı Efendi ye bu kadar düşkün olmasının sebebi budur.