Pucca; blogerlar, sosyal medya fenomenleri ve diğer ağların ülkelerin içerisinde akımlar oluşturabilecekleri kadar güçlü olduklarını gösterebilen kahramanlık hikayesi! Modern zamanlarda hiçbir şeyim yoktu, diyerek ekliyor. Parfümü bittiğinde süpürgenin kokusunu kullandığını anlatıyor. Burjuvazi zengin ve sıfır beden blogerların arasında kendisini bulmuş veya kendisini arayan kaybolmuş bir isim. Blogundan sonra yaşamın adeta miladı olmuş. Şimdi hayal ettiği gazetede yazılar yazıyor. Ceri'yle birlikte ve Puki adında bir de köpeği var. Peki ya geçmişi? Mutlu olması için her şeyi var gibi görünse de iç hesaplaşmaları ve ilişkilerinde ki yeni gelişmeler hayatını alt üst etmede adeta Fake Evliya'ya yakışır cinsten! Pucca'nın otobiyografik eseri gibi gözükse de başlangıçta ki kısa bir tanıtım yazısıyla okuyucuyu kitabın içerisinde boşlukta hissetmesini önlüyor. Kendi hayatı olduğu için bütün canlılık ve yaşamın bilinmezliğini umutlarını Pucca'nın samimiyetiyle okurların sarması hatta kucaklamasından söz edebiliriz. Pucca gazetede yazarlık yaparken Ceri ile aynı evde yaşamaya başlıyor. İşler başlarda iyiyken sonrasında durumlar değişiyor. Bir anda yaptıklarını ve ilişkisini sorgulayan çevresinde ki arkadaşlarının düğün ve doğumlarına altın götüren bir hal alıyor. Unutma provaları, Ceri'yle olan anılarıyla karşılaşıyor. Sonrasında yarasına bir dizi insan basmaya çalışıyor. Fark etmediği şeyse yarasının hala kanadığı! Arkadaş çevresiyle veya bir günlük ilişki denemeye başladıktan sonra pek çok başarısızlıkla Limon hayatına giriyor. Limonla mutlu mesut günler Ruh İkiziyle olduğunu söyleyecek kadar güzel geçerken. Sihir bozuluyor. Pucca'nın aile hayatı ve geçmişi pek çok yerde ''O adam buraya gelecek!'' dediği ütobik bir kahramanın bekleyişle diğer insanlarda onu arayarak kendisini pek çok yaşanmışlığın içerisinde buluyor. Babasının mutluluğu arayışıyla bir bölümde çıkan evliliği ve annesinin ''Çocuğun olursa anlarsın!'' diyerek kanayan, kanatan geçmişi, hala içerisinde soru işaretleri barındırıyor. Pucca'nın yalnızlığını ve mutlu olma isteğini gün ve gün artırırken bir yandan da içten içe kendisine kızıyor. İletişim dünyasının hızla artmasıyla karşımıza çıkan Pucca bütün kimlikleriyle okuyucuyu kendi dünyasına çekerken hayatı sorguladığımız, kısmen de yanımızdan ayrılmayan geçmişimizle dünyayı anlama ve bir tür yaşama kavgası! Okuyucularını derinden sarmasa da geçmişiyle sarsacak! Kaotik bilinmez ve bir o kadar da yaralı Pucca'nın mavi bir gökyüzü hayali! Hem de evli, mutlu ve çocuklu! Ama ne yazık ki şuanda bu filmin fragmanı yazıldı! Pucca aradığı mutluluğu bulabilecek mi? Yoksa aradığı mutluluğun çocuktan ziyade aile olmanın iç çatışmasını yaşarken gördüklerini, duyduklarını, filmi çekilen hayatını yorumlarken büyük keyif alarak okuyacağınız kesin! Her şeye rağmen Ceri'den sonra veya öncesi gibi bir çağ açıp çağ kapadığı belli olan post modern kraliçe Pucca okurlarına içten içe taşıdığı umudu şöyle aktarıyor: Birini affetmek böyle bir şey olmalı. Artık yapacak başka bir şeyin kalmamıştır çünkü. Düşman olmak için geç kalmışsındır. (sy278) Pucca'nın bütün samimiyeti ve bloguna sığmayan yazarın bütün sevgi dolu yüreğinin boşluğu kendinden çok söz ettireceğe benziyor. Ayrıca seri olarak çıkacak mı bilinmez okurlarının devamını sabırsızlıkla bekledikleri de bilinen bir gerçek. Pucca'dan çok Pekmez kısa bir rol biçilse de damgasını vuruyor. Geçmişine bu kadar sıkı sıkı tutunmanı anlıyorum ama sen onu bırakmazsan o seni asla bırakmaz, dedi. Pucca'nın kabul ettiği yer yer tartıştığı geçmişi pek çok ölçüde yarınını, ilişkilerini ve çıkmazlarını ister istemez okuyucuyu da içine çeken bir karmaşanın ortasında bırakıyor. Filmi ve Ceri'den sonra yaşadıkları kitabın pek çok yerinde sorgulamalarını aktarırken hayatın anlamını da aradığı bir tür sürprizler kuşağı! Yazan: Şeyhzade Bilgin Pucca Günlük 5 - O Adam Buraya Gelecek Konusu Blog yazarı olarak başladığı yazarlık kariyerine kitap yazarak devam eden ve büyük başarı kazana Pucca, Pucca Günlük serisine 5. kitap olan O Adam Buraya Gelecek ile devam ediyor.


Samed Behrengi, Püsküllü Deve ile okurlarına yoksul bir çocuğun hayatından küçük bir kesit sunuyor. Kitabın genelinde hüzün ve yoksulluk hakim olsa da, kitapta kimi zaman küçük mutluluklar da yer alıyor. Basit bir dile sahip olan kitap dokuz yaş ve üzeri okurlara hitap ediyor. Çeşitli konularda mesajlar içerdiği için yetişkinlerin de sıkılmadan okuyabileceği bir nitelik taşıyor. Yaşadıkları kötü koşullara rağmen mutlu olmaya çalışan küçük kahramanlarıyla Püsküllü Deve, hem küçüklere hem de büyüklere ders veriyor. Latif, köyde işsiz kalan babasıyla birlikte Tahran'a giden bir çocuktur. Babası Tahran'da el arabasıyla çeşitli sebzeler satarken Latif de ona eşlik eder. Latif kimi zaman ufak tefek şeyler satar kimi zamansa arkadaşlarıyla sokaklarda dolanır. Bir gün Latif arkadaşlarıyla sokakta otururken yanlarına iki çocuk gelir. İki çocuğun da üstü başı perişan haldedir ama bu çocuklardan Mahmut adındakinin ayakları simsiyah, gıcır gıcırdır. Latif ve arkadaşları çocukların fakir olduklarını üstlerinden anlarlar. Bu yüzden de Mahmut'un ayakkabı çaldığını düşünürler. Böylece birbirleriyle laf dalaşı yaparken Mahmut, Ahmet Hüseyin'e ayakkabılarını ayaklarından çıkarıp almasını söyler. Ahmet Hüseyin de ayakkabıları almak üzere kalkıp çocuğun ayaklarına asılır. Ama bunun sonucunda Ahmet Hüseyin'in elleri boş kaldığı gibi kapkara boya olur. Böylece tüm çocuklar Mahmut'un ayaklarını sanki ayakkabıymış gibi boyatıp cilalattığını anlarlar ve katıla katıla gülerler. Biraz sonra aralarında arkadaşlık oluşan çocuklar kalkıp kağıt oynamaya giderler. Parası olmayan Ahmet Hüseyin dilenerek oyuna katılacak kadar para sahibi olur. Ama o oyuna katılana kadar oyunda para kaybeden Latif duvar dibi oyununa geçmek ister. Böylece çocuklar yeni bir oyuna geçecekken polisler gelir. Arkadaşlarıyla beraber kaçan Latif bir süre sonra tek başına kaldığını fark eder. Babasının yanına dönmeye karar vererek yürümeye devam eder. Yürürken bir yandan da oyuncakçıda gördüğü püsküllü deveyi düşünen Latif'e bir araba çarpar. Ayağı incinen Latif bir ayakkabı dükkanının önünde oturup pahalı ayakkabıları izler. Daha sonra yine yürümeye devam eder ve oyuncakçının önünden geçerken püsküllü devesiyle diğer oyuncakları izler. Kendisini şehirde gezdireceğine söz veren püsküllü deveye sesini duyurmak için camı tekmelediği bir sırada ise polis tarafından hırpalanır. Böylece el arabasının üstünde uyuyan babasının yanına giderek yere kıvrılır. Püsküllü deve Latif'in yanına gelerek hörgücüne binmesini söyler. Latif sevinçle püsküllü devenin hörgücüne binince yola koyulurlar. Güzel bir yalının bahçesine gelince Latif, püsküllü devenin hörgücünden iner. Çeşit çeşit yiyecek içecekle dolu masalardan birine kurulur ve tıka basa yiyip içmeye başlar. Diğer masalar da oyuncakçıdaki diğer oyuncaklarla doludur. Latif oyuncakların sevgisini hissederek çok mutlu olur. Yemeye sürekli devam eden Latif bir türlü doymak bilmeyince bu durumu çok garipseyerek kalkıp dolaşmaya başlar. Toz içinde kalan Latif gözlerini açınca karşısında çöpçüyü görür. Az sonra da kalkıp babasının yanına gider ve gördüğü rüyanın etkisinde kalarak babasıyla konuşur. Daha sonra baba-oğul kalkıp dünden kalan patatesleri satmak için yola koyulurlar. Öncesinde ise çorbacıda birer kase çorbayla karınlarını doyururlar. Bu sırada Latif piyango bileti satan arkadaşını görerek ona katılır. Bir süre bu arkadaşıyla dolaştıktan sonra Ahmet Hüseyin'i bulmaya karar verir. Böylece yürürken bir vitrinin önünde durur ve bu sırada hem zengin çocuklarından hem de dükkan sahibinden kötü laflar duyar. Bu laflardan duyduğu öfke yüzünden de eline geçirdiği bir çini parçasıyla dükkanın camını aşağı indirip son hızla kaçar. Bu sırada karşılaştığı Ahmet Hüseyin'le oyuncakçıya giderler. Oyuncakçıya püsküllü devenin fiyatını sorarlar ama öğrenemezler. Çünkü oyuncakçı onları başından savmak için devenin satılık olmadığını söyler. Böylece oradan ayrılıp parktaki su arkında yıkanmaya giderler. Az sonra parkın bekçisi gelince oradan da kaçmak zorunda kalırlar. Bu sırada Latif babasını görür ve annesini ne kadar özlediğini fark eder. Latif'in durgunluğunu gören babası da artık köye döneceklerini söyler. Latif annesine kavuşacağı için sevinse de devesinden ayrılacağı için üzülür. Bu duygular içinde babasıyla otobüs biletlerini alıp otobüs saatine kadar ayrılırlar. Latif son bir kez devesini görmek için oyuncakçıya gider. Bu sırada küçük bir kız ve babası Latif'in gözleri önünde püsküllü deveyi alıp götürürler.


22 Ağustos 1920 tarihinde Amerika'nın Waukegan kasabasında doğan Ray Bradbury 20. Yüzyılın en iyi bilim kurgu yazarlarından bir tanesi olarak kabul edilmektedir. Ailesinin maddi sıkıntıları yüzünden sürekli şehir değiştirmek zorunda olması onu derinden etkilemiştir. Babasının Los Angeles'da iş bulması ile birlikte Ray Bradbury'nin hayatı da tamamen değişmiştir. Hollywood hayranı olan yazar lise döneminde oyunculuk dersleri almış ve oyuncu olma hayali kurmuştur. Çeşitli oyunlarda yer alırken diğer taraftan yazarlığa da merak sarmıştır. Dergilerde yazılarını yayınlayarak yazarlık kariyerine başlayan ünlü isim daha sonra Mars Yıllıkları, Fahrenheit 451 ve Resimli Adam gibi klasiklere imza atmıştır. Hollywood'dan da bir türlü kopamayan yazar çeşitli film ve dizilere de katkıda bulunmuştur. 5 Haziran 2012 yılında hayata veda eden Ray Bradbury modern bilimi edebiyata aktaran isim olarak kabul edilmektedir.


Eserin türü tiyatro olup üç bölümden oluşmaktadır. 1.Bölüm Reis Bey, verdiği kararlarda acımasız, soğuk kanlılığıyla bilinen Ağır Ceza Mahkemesi hakimidir. Reis Bey, atmışlı yaşlardadır. Hiç evlenmemiştir ve otelde kalmaktadır. Mübaşir, Reis Bey'i kaldığı otelin girişinde beklemektedir. Otelin giriş katında otel katibi, taşralı müşteri de vardır. Taşralı müşteri köyden kaçan kızını aramaya gelmiştir. Otel katibi bir cinayetten sohbet açar. Bir kadını, eroin bağımlısı oğlu elmasları için öldürmüştür. Bu cinayet dilden dile dolaşır. Otele yeldirmeli kadın girer. Reis Bey'i görmek istediğini söyler. Otel katibi otelde olmadığını söyleyince yeldirmeli kadın onu otelde beklemek ister. Reis Bey, otele geldiğinde yeldirmeli kadın onunla konuşmak ister. Reis Bey, yalnız konuşmak istediğini söyleyen bu kadınla konuşmak istemez. Kadın peşinden gelerek oğlunun cebine eroin konulup iftira atıldığını, gelininin iffetsiz bir yola düşürüldüğünü anlatır. Reis Bey'den yardım ister. Reis Bey, kadını anlamaz ve onu dışarı attırır. Yeldirmeli kadın da ona sen de iftiraya uğra inşallah diyerek beddua eder. Bu dilden dile dolaşan cinayetin hakimi Reis Bey'dir. Bu cinayete apartman kapıcısı şahitlik yapar. Apartman kapıcısı, gece abdest alırken siyah kareli ceketiyle mahkumun merdivenden çıkarken gördüğünü söyler. Reis Bey, mahkuma diyecek bir şeyinin olup olmadığını sorar. Mahkum, siyah ekose ceketli adam olmadığını ve annesini öldürmediğini söyler. Reis Bey, annesinin ölüm saatini durmuş olan saatinden anlayabildiğini söyler. Kadının elinde o ceketten bir parça bulunduğunu ve o gece İzmit'e gittiğini söyler. Mahkum da sütninesinin yanına gittiğini söyler. Hakim, neden tekrar İstanbul'a geldiğini söyler. Mahkum da suçlu ben olmadığım için diyerek kendini savunur. İkinci şahit duruşma salonuna çağrılır. Adı Veli Özbudak olan bitirim garsonu ona elması mahkumun verdiğini söyler. Kumar ve eroin bağımlısı mahkum o elmasları annesinden isteyerek aldığını söyler. Hakim Reis Bey, mahkumun idamına karar verir. Mahkum, hücrede gece sayıklar. Annesini öldürmediğini sayıklıyordur. Gardiyan ve doktor şaşkına uğrar. Çünkü bir insan yalan konuşabilir ama yalan sayıklamaz. Sabaha doğru mahkumu idama hazırlarlar. Mahkum, Reis Bey'e ağlayabilseydiniz, anlayabilirdiniz. Siz merhametten sadece kötülük doğacağına inanmışsınız der. Mahkum idam edilir. 2.Bölüm Reis Bey'i sormak için otele mübaşir gelir. Otel katibi Reis Bey'in doğru düzgün otele uğramadığını söyler. Reis Bey, idam ettirdiği mahkumdan sonra gerçek katil kendini ihbar etmiştir. Reis Bey, verdiği karardan sonra bir insanın hayatına son verdirdiği için vicdan azabı duyar. Reis Bey, emeklisini ister ve mahkumun bitirim yerdeki kumar yerlerine uğrar. Derin bir iç azap çekmekte olan Reis Bey, burada Kaatil adında bir babayiğit ile tanışır. Kaatil'e gidip adalete teslim olmasını ister. Bu adam Reis Bey'e baba diye hitap etmektedir. Reis Bey, bitirim yerindeki bu insanlara merhameti aşılamaya çalışır. Onlardan tüm kesici aletleri toplar. Kendi ceplerine koyar. Merhameti öğrendiklerinde onlara emanetlerini verecektir. Tam bu esnada bitirim yeri polis baskınına uğrar. O esnada garson Veli eroinleri Reis Bey'in cebine koyar. Herkesin üstü aranır. Reis Bey'in üzerinde kesici aletler ve eroin çıkar. 3.Bölüm Bu bölümde Reis Bey nezarete atılmıştır. Aynı nezarette oğlu gibi sevdiği Kaatil de vardır. Kaatil, teslim olarak Reis Bey'in sözünü tutmuştur. Reis Bey, duruşma salonuna getirilir. Bütün deliller ile beraber Reis Bey, suçlu durumundadır. Kaatil ben yaptım der. Reis Bey, inanmamalarını ve kendisini korumak için kendini feda ettiğini söyler. En sonunda suçlu suçunu itiraf eder. Garson Veli, eroini Reis Bey'in cebine koymuştur. Reis Bey, bu olanlardan sonra hayat felsefesi değişmiştir. Hukuk dünyasına yeni bir soluk getirir. Röportajlar verir. Yurtdışından teklifler alır. Reis Bey, şu yaşına kadar kendine ait evi olmamış hep otellerde yaşamıştır. Ölen mahkumun dadısı onu evine davet eder. Ama Reis Bey, kabul etmez. Baro başkanı Reis Bey'e plaket verir. Plaketi Kaatil'e hak görür. Kaatil ile birlikte merhameti aşılamaya giderler. DEĞERLENDİRME Her insanın içinde kendi adalet anlayışına bağlı savcı, yargıç ve hakim bulunur. Gerektiği yerde sorgular, hüküm verir. İşte büyük Üstadımızın bize kazandırdığı bu eser tam anlamıyla adaleti eleştiriyor. Reis Bey, merhameti ile vicdanının azabına uğramış verdiği yanlış kararıyla bir insanın idamına sebep olmuştur. Hakimlik mesleğinden istifa etmesine rağmen vicdanı peşini bırakmayan aydını anlatır. Büyük Üstadımız 1960 ihtilali ile girdiği hapiste üç perdelik bu oyunu yazmıştır. İlmek ilmek merhamet işlenen bu eseri okumakta fayda var.


Resim ve Psikoloji Psikolojide resim; derinlik, vurgu ve renklerin tonlaması dikkate alınmadan yalnızca ruhsal bir ifade şekli olarak ilk kez Binet tarafından ele alınmıştır. Binet'ten sonra özellikle çocukların psikolojik durumlarını anlamak açısından resmin önemi artmıştır. Psikoloji resimlerde içsel dünyayı aramaktadır. İçsel dünyanın ifade ediliş şekli oldukça özneldir. Ortak semboller, harfler, rakamlar söz konusu değildir. Bireyler kendilerini yaşları, gelişim özellikleri, mental ve bedensel özellikleri ne olursa olsun ifade edebilmektedirler. Çizimler genellikle bir şeyin ifade edilişi olabilmektedir ama bunların bazen bir taklitten ya da rastgele karalamalardan ibaret olabileceğini de unutmamalıyız. Serbest resim çiziminde çocuğun kağıdı kullanış biçimi, kalemin kağıda uyguladığı baskı, renkler ve boyutlar uzmanlar açısından önemli göstergeler olabilmektedir. Resim çocuk için bir nevi oyun gibi görülmektedir ve çocuk çoğu zaman iç dünyasını sansürlemeden kağıda aktarmaktadır. Resim, çocukların iç dünyalarını anlamakta hem ilgi gösterdikleri bir sanat dalı olmasından hem de materyallerine kolay ulaşılabilmesi açısından yaygın kullanılan bir yöntemdir. Resmin değerlendirilmesinde iki önemli faktör mevcuttur: Çizimin gelişimsel açıdan kaynaklanan sorunlar ve çocukların çizim yeteneğine bağlı sorunlar. İşte bu sebeple çocuk açısından değerlendirme yapılırken yalnızca çizilen resme değil, çocuğun içinde bulunduğu gelişimsel döneme, ailesel özelliklerine ve anemnezinin alınmasına dikkat edilmelidir. Çocuk içinde bulunduğu bağlamla birlikte değerlendirilmelidir. Resim çizmenin de belli evreleri mevcuttur. Karalama Evresi (2-4 yaş) arasını kapsar. Çocuk bu yaşlarda gelişigüzel birtakım çizgiler çizer. Bu ilk evrede herhangi bir şeyi temsilden çok motor itkilerin etkisiyle çizimler yapılır. Çocuğa göre çizmek elin hareketlerinin kağıda dökmektir. Çocuk ortaya çıkardığı eserin yaratıcısı olduğunun farkına varır. Başlangıçta rastlantısal olan bu güç zamanla istekli bir üretim sürecine döner. Kontrollü karalama süreci başladıktan sonra eskisi gibi rastlantısal çizimler yerini amaçlı çizimlere bırakır. Uzmanlara göre yirmi farklı karalama türü mevcuttur. Çizgilerin yorumları çocuktan çocuğa değişir. Eğer çocuk çevresinde resim çizildiğine rastlamaz ve ilgili materyallerle karşılaşmazsa resmi daha az deneyimler ve kendini ifade etme yolu olarak daha az seçer. Karalama döneminde ebeveyn desteği ise çocuğu bir nesne çizmeye yönlendirmek şeklinde değil çocuğa çizme olanağı sunması ve çocuğu çizim yapması yönünde cesaretlendirmesiyle olur. Çevrenin onay ve desteği çocuk için önemlidir. Ebeveyn ve öğretmenler bu noktada çocuğa yardımcı olmalıdır. Karalama döneminin sonlarına doğru insan figürü çizmek için basit ve sade girişimlerde bulunulur. 3 yaş civarında kafa çizilir ve çizgilerden oluşan çoğu zaman bacak bazen de kollar eklenir. Şema öncesi dönemde (4-7 yaş) çocuk canlandırmak istediği obje ya da kavramla ilişki kurmaya başlar. Bu ilişkiden yola çıkılarak yapılan çizimler çocuğun iç dünyasına yönelik ilk somut ederlerdir. Bu dönemde çocuk hayal gücüne ve artistik çizimlere önem verir. Çocuk ağacı mor güneşi yeşil çizmek istiyorsa buna engel olunmamalıdır. 6 yaş civarında resimde saydamlık söz konusudur. Çocuk, her şeyi tüm gerçekliğiyle resmeder. Ev resmi yapan çocuk içini dışarıdan görünecek şekilde yapar, annesi hamileyse karnının içi görünecek şekilde yapar. Renk kullanımı ise genelde soğuk renklerden sıcak renklere doğru oluşur. Şematik dönem (7-9 yaş), sadeleştirme ve gerçeklik dönemidir. Bu dönem itibariyle insan figürünün detayları artmaya başlar. Zihinsel gelişimin etkisiyle yer çizgisi detayı kullanılmaya başlanır. Gökyüzü ve zemin belirginleşir. Yani çocuğun çevresiyle ilişkisi daha da güçlenmeye başlamaktadır. Benmerkezcilikten uzaklaştıkça çocuk resmin merkezine kendisini koymaktan vazgeçer ve çevresini daha çok dahil etmeye başlar. Gerçekçilik döneminde (9-12 yaş) ise çocuk toplumun bir parçası olduğunun farkında varır. Çizimlerin daha gerçekleşmesiyle birlikte estetik kaygı da ortaya çıkmaktadır. Resimlerini göstermeye ve resimleri hakkında açıklamalar yapmaya önem verirler. Cinsiyet farklılığına bağlı konu seçimi de belirginleşmeye başlar. Görünürde doğalcılık dönemi (12-14 yaş) ergenlikle örtüşür. Cinsel ögeler resimlerde ağır basmaktadır. Derinlik de resimlerde sağlıklı bir şekilde verilmektedir. Bu dönemler birbiri ardına gelişmektedir. Zihinsel gelişimde veya ruhsal açıdan bir bozukluk söz konusu olduğunda resimler dönemle özdeşmeyecek şekilde ortaya çıkabilmektedir. Resimler yalnızca uzmanlar tarafından değil, öğretmenler ve anne-babalar tarafından da takip edilebilmektedir. Değerlendirme aşamasında birtakım faktörler önem taşımaktadır. Örneğin renk seçiminin bireylerin ruh halleri açısından önemli bir yordayıcı olduğu konusunda uzmanlar hem fikirdir. Fakat bu siyah ağırlıklı resim yaptı diye çocuğun depresyonda olduğunu göstermez. Çocuk tüm renklere ulaşabiliyor mu? Ne sıklıkla bu rengi kullanıyor? gibi faktörlere önem verilmelidir. Birkaç örnek verecek olursak: Kırmızı rengin kaygı ve saldırganlığa, mor ve lacivert renklerinin düşük morale ve aşırı duyarlılığa, hatta tüm renk seçeneklere olduğu halde genelde sınırlı renkleri kullanmaya meylediyorsa pasiflik, yorgunluk ve halsizlik bulguları söz konusu olabilmektedir. Çizgilerin ince, silik olması çekingenlik, zihinsel yorgunluk veya ince motor becerilerin zayıf olması; fazla bastırılıp iz yapılması hatta yırtılması, duygusal gerilim ve dürtüselliğe işaret edebilmektedir. Silginin fazla kullanılması ise özgüven düşüklüğüne ve yüksek kaygıya karşılık gelebilmektedir. Resimlerin boyutu ise ruh hali ve mental açıdan diğer bir yordayıcı olabilmektedir. Aşırı büyük figürler hatta sayfadan taşan figürler endişe veya stres belirtisi olabilmekte dürtü kontrol bozukluğu ve hiperaktive de işaret edebilmektedir. Küçükse özgüven düşüklüğü, değişken duygusal dalgalanmalar söz konusu olabilir. Kağıdın kullanımında sayfanın arkasıyla sol tarafındaki alan geçmiş dönemi ve hareketsizliği temsil etmektedir. Geçmişe duyulan özlem, önemsenmeme, güvensizlik duygularının varlığı söz konusudur. Sağ taraf çizilen resmin önü ve üstü gelecekle alakalıdır. Olumlu duyguları barındırır. Resim çok fazla ayrıntılandırılmışsa mükemmeliyetçilik ön plana çıkmaktadır. Çocuğun resim çizerken resmi üzerine konuşması, hikayesini anlatması oldukça olumlu değerlendirilir fakat çevresinden sürekli Oldu mu? Doğru mu? tarzında onay arıyorsa bu hata yapma korkusuna işaret etmektedir. Ancak tüm bunlar hakkında yargıya varmadan önce sürekliliğine ve çocuğun bağlamına bakılmalıdır. Tek bir resme bakılarak tanı konmaya veya çocuğun durumu hakkında akıl yürütmeye gidilmemelidir. Hiçbir tekniğin bir amaç olmadığı gibi resmin de yalnızca çocuğun içinde bulunduğu durumun anlaşılabilmesi için destekleyici bir araç olduğu unutulmamalıdır. Organlar ise resimler açısından değerlendirilebilecek diğer unsurlardandır. Baş, aklı ve bilgeliği temsil eder. Başın olmaması önemli bir soruna işaret ederken, çok küçük olması entelektüelliğe önem verilmediğine, çok büyük olması ise zihinsel yeteneğin önemli olduğuna işaret eder. Ailesi tarafından çok eleştirilen ve kıyaslanan çocuk genellikle başı büyük çizme; iletişim problemleri ve içe kapanıklık durumunda ise başın küçük çizilmesine rastlanmaktadır. Gözler, duyguları ifade eder. Çok büyük gözler tedirginlik, kaygı ve yardım isteğidir. Nokta ve çizgi şeklindeki gözler içsel duygulanıma işarettir. 7 yaş ve üstü çocuklarda ise gözün komple siyaha boyanması, nokta şeklinde olması, asimetrik ya da tek olması duygusal problemlere işaret etmektedir. İri ve özenli çizilmiş gözler ise aşırı gözlemciliğe işaret eder. Ağız ise saldırgan bir organdır. Ağzı devamlı büyük çizilen ebeveynin bağırdığı veya incitici konuştuğuna dair bir işaret olabilir. Büyük ve açık ağız genellikle kendini ifade etme isteğine, oldukça küçük ve kapalı ağız içe kapanıklığı ve iletişim eksikliği olabilir. Burun, cinsellik sembolüdür. Dikkat çekici derecede büyük burun cinsel kimlik gelişiminin ağır bastığı döneme denk gelebilmektedir. Kulağın olmaması okul öncesinde olağan karşılanmalıdır. Kulak dinleme organıdır ve ileri yaşlarda kulağın olmaması iletişim kurma isteğinin olmadığına, büyük çizilen kulaklar eleştiri aldığına işaret olabilir. Çenenin büyük ve köşeli olması destek aramaya işaret eder. Boyun, dürtü kontrolüne işaret eder. Belirgin ve uzun ise duyguların kontrol edildiğine, otoriter ve kuralcı bir ailede yetiştiğine, boynun olmaması veya kısa çizilmesi öfke kontrol problemine işaret edebilirken aynı zamanda aşırı hoşgörülü büyüyen çocukların resimlerinde de boyun olmayabilir. Tabi ki çocuğun yaşı yine önemli bir faktördür. Daha yuvarlak omuz ve gövde hatları yumuşak bir mizaç anlamına gelirken köşeli ve sert hatlı çizilenler saldırgan mizaç anlamına gelebilir. Kollar ve eller iletişim alanını ifade eder. Kolların açık olması iletişimin geliştiğine, sosyal etkileşimin kuvvetli olduğuna; kolların kapalı, bağlı veya çok küçük olması iletişim kurmama isteğine işarettir. Tırnak yeme, saldırganlık veya hırsızlıkla suçlanan çocuklar resimlerinde eller çizilmeyebilir veya arkaya saklanır. Uzun kollar fiziksel güce işaret ederken kısa kollar belirgin arzu ve isteklerin yoksunluğuna işarettir. Ayaklar, dünyaya duyulan güveni işaret eder. Ayaklar ne kadar küçükse çocuk kendini güvensiz hissetmektedir. Aşırı uzun ve ince ayaklar zayıflık, korkaklık olarak yorumlanır. Çok büyük ayaklarsa güçlü olma arzusu ve destek ihtiyacına işaret eder. Sağ ayak dış dünyadaki, sol ayak ailedeki duruşu temsil eder. Çocuklar oldukça zengin bir iç dünyaya sahiptir. Tahmin edemeyeceğimiz düzeyde dış dünyadan etkilenir ve etkilerler. Yukarıda bahsedilen tüm semboller ve anlamlarının her zaman her durumda geçerli olmayacağı unutulmamalıdır. Tüm bunlar yalnızca gerektiği takdirde çocuğun iç dünyasını ve içinde bulunduğu durumu anlamada bir destek olarak kullanılabilmektedir. Aynı zamanda ebeveyn ve öğretmenler uzmanlardan gerekli desteği alabilmesi için bir işaret niteliği de taşıyabilmektedir. İlgili Kitaplar Resimleriyle Çocuk, Prof. Dr. Haluk Yavuzer Haluk Yavuzer'in bu muhteşem kitabını okuduktan sonra çocuğunuzun çizdiği resimlere başka bir gözle bakacaksınız. Çocuklar gelişim düzeylerine ve bireysel özelliklerine uygun olarak resimler yaratırlar. Yaratılan bu resimler onların iç dünyaları ve gelişim özellikleriyle ilgili birçok ipucu vermektedir. Çocuğunuz sözel iletişim kurmak için henüz yeteri kadar büyümediğinde ya da çeşitli nedenlerden iletişim kurmak mümkün olmadığında resim iyi bir araç olacaktır. Bu eser gerek verdiği bilgiler gerekse örnek resimlerle oldukça zengin bir içeriğe sahip. Kitabın ikinci bölümünde zeka, kişilik ve yakın çevre özellikleri bakımından farklı pek çok çocuğun çizdiği resim örneklerine yer verilmiştir. Çocuğun yaşı, cinsiyeti, kaçıncı çocuk olduğu, okulu, uyum ve davranış problemleri, sınıf içi tutumu, arkadaşlık ilişkileri, okul başarısı, genel izlenim ve diğer önemli özellikler verilmiş olup çeşitli resimler analiz edilmiştir. Çocuk Resimleri Analizi ve Psikolojik Resim Testleri, Sultanberk Halmatov Benim de yazımı yazarken yararlandığım bu eser resim analizi ile ilgili çeşitli bilgiler sunmaktadır. Sayfanın düzeni, çizgilerin özellikleri, çizilen organların boyutları, resimde yapılan vurgular, kullanılan renkler dahil pek çok önemli konuda detaylar sunmuştur. Örneklerle desteklenmiş anlatıma ek olarak yönerge örneği de sunulmuştur. Yetişkinlerle uygulanan çiçek ailesi çiz yönergesi verilmiş ve çizim örneklerinin yorumlarına da yer verilmiştir. Çocukların resim gelişimi dönemlerle de oldukça anlaşılır açıklanmıştır. İçerik olarak oldukça zengin ve açıklayıcı bir eser ortaya çıkmıştır. Aile İçi Yaşamın Çocuk Resimlerindeki İzi, Tuncay Dilci Bu çalışma, 5-12 yaş grubundaki çocukların yaptığı resimleri analiz ederek; yapılan resimler doğrultusunda çocuğu tanımak, aile ilişkilerini resimlerinde yansıtıp yansıtmadığını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Bu çalışmanın yöntemi tarama modelidir. Tarama modeli; geçmişte ya da halen var olan bir durumu var olduğu şekliyle betimlemeyi amaçlayan araştırma yaklaşımıdır. Daha önceki çocuk resimlerinin ve çizim karakterlerinin değerlendirildiği çalışmalardan şu yönüyle farklılık göstermektedir: Çalışmada çocuklara sadece aile konulu resimler yaptırılıp, çocuklar tarafından resmedilen aile yaşantısıyla gerçek hayattaki aile yaşantılarının örtüşüp örtüşmediğini saptamak amaçlanmıştır. Resimlerle Çocuk Psikolojisi- Semih Tezelli Çocuklar sözel olarak aktaramadıklarını, gelişim düzeylerine ve bireysel özelliklerine uygun biçimde resimleri aracılığı ile aktarabilirler. Bu resimler, çocukların çevrelerine ve kendilerine özgü nitelikler taşır. Sadece çizgisel gelişimi değil, duygu ve düşünceleri de anlatır. Çocukların iç dünyalarını daha açık görmemize yardımcı olur. Eser çocuklar tarafından çizilen resimleri inceleyerek çocukları tanıma amacı taşır. Kitabı okumayı tamamladığınızda çocuk resimlerine farklı bir pencereden bakacak, ne kadar açık bir ifade aracı olduğunu göreceksiniz. Yorumlar


Rıfat Ilgaz kimlik bilgilerine göre 7 Mayıs 1911 tarihinde Kastamonu'da dünyaya gelmiştir. Ama annesi Rıfat Ilgaz'ın 1910 yılında doğduğu söylemektedir. İlkokul, ortaokul ve liseyi farklı yerlerde bitiren Rıfat Ilgaz, babasının ölümü ile liseden mezun olmadan Muallim Mektebine gitmiş ve oradan da 1930 yılında mezun olarak eğitim hayatına son vermiştir. İlk öğretmenlik görevi için atandığı yerde evlenmiş ve bir kızı olmuştur. Daha sonra askere gidip geldikten sonra eşinden boşanmıştır. Daha sonra öğretmenlik yaptığı yerlerde evlenip, yine boşanmıştır ama hepsinin ayrı ve önemli nedenleri vardır. Rıfat Ilgaz verem hastalığına yakalanmasına rağmen uzun yıllar yaşamıştır. Ve arkadaşıyla beraber çıkardıkları Yürüyüş dergisinde; Nazım Hikmet, Orhan Kemal gibi üstatlar ile çalışmıştır. Öğretmenlik süreci çok fazla çalkantılı geçmiştir. Bazen sağlığından bazen de dönemin sosyal anlayışından kaynaklı işine son verilmeler olmuştur. Hatta altı ay habis bile yatmıştır. Ama bu caydırmalara aldanmamış, öğretmenliği bırakarak medyayı kullanmıştır. Rıfat Ilgaz'ı özellikle adını Hababam Sınıfı adlı romanıyla tanırız ve gerek roman gerek şiir gerekte çocuk kitapları üzerinde birçok örnek vermiştir. Ve eserleri hala günümüzde çok sevilerek okunmaktadır. Dönemin sosyal nedenlerinden kaynaklanan sorunlar yüzünden asla pes etmemiş ve bu yüzden birçok eserini takma isimle yayımlayan Rıfat Ilgaz, yaşamının son günlerinde yakın arkadaşlarının katledilmesinden dolayı duyduğu üzüntüden; 2 Temmuz 1993'te İstanbul'da ki evinde hayata veda etmiştir. Rıfat Ilgaz Şiir Kitapları: Yarenlik (1943), Sınıf (1944), Yaşadıkça (1947), Devam (1953), Üsküdarda Sabah Oldu (1954), Soluk Soluğa (1962), Karakılçık (1969), Uzak Değil (1971), Güvercinim Uyur mu (1974), Kulağımız Kirişte (1983), Ocak Katırı Alagöz (1987), Çocuk Bahçesi (1995), Bütün Şiirleri (1983), Bütün Şiirleri: 1927-1991 (2004) Rıfat Ilgaz Romanları: Hababam Sınıfı (1957), Pijamalılar (1959), Karadenizin Kıyıcığında (1969), Halime Kaptan (1972), Meşrutiyet Kırathanesi(1974), Karartma Geceleri (1974), Ana madde: Karartma Geceleri, Sarı Yazma (1976), Yıldız Karayel (1981), Apartıman Çocukları (1984), Hoca Nasrettin ve Çömezleri (1984), Hababam Sınıfı İcraatın İçinde (1987) Rıfat Ilgaz Öyküleri: Radarın Anahtarı (1957), Don Kişot İstanbul'da (1957), Kesmeli Bunları (1962), Nerde O Eski Usturalar (1962), Saksağanın Kuyruğu (1962), Şevket Ustanın Kedisi (1965), Garibin Horozu (1969), Altın Ekicisi (1972), Palavra (1972), Tuh Sana (1972), Çatal Matal Kaç Çatal (1972), Bunadı Bu Adam (1972), Keş (1972), Al Atını (1972), Hababam Sınıfı Uyanıyor (1972), Hababam Sınıfı Baskında (1972), Hababam Sınıfı Sınıfta Kaldı (1972), Rüşvetin Alamancası (1982), Sosyal Kadınlar Partisi (1983), Çalış Osman Çiftlik Senin (1983), Şeker Kutusu (1990) Rıfat Ilgaz Kitapları: Yokuş Yukarı (1982), Kırk Yıl Önce Kırk Yıl Sonra (1986), Dördüncü Bölük (1992), Bacaksız Kamyon Sürücüsü, Bacaksız Okulda, Bacaksız Paralı Atlet, Bacaksız Tatil Köyünde, Bacaksız Sigara Kaçakcısı, Öksüz Civciv, Küçükçekmece Okyanusu, Cankurtaran Yılmaz, Kumdan Betona, Çocuk Bahçesi


Ailenin en küçüğü olan Robinson denizci olmak istiyordu ama ailesi bu fikre karşıydı. Yanlarında kalıp güzel bir hayat yaşamak varken denizlerde ölüm tehlikesiyle iç içe yaşamanın ne anlamı vardı? Onun için en iyisi ailesinin yanında kalmaktı. Robinson bir süre ailesinin sözlerinin mantıklı olduğunu düşündü. Bir arkadaşı gelip denize açılmayı teklif ettiğinde de tek bir saniye düşünmeden kabul etti. Ailesine bile haber vermeden gemiye bindi. İllaki olanları bir şekilde öğreneceklerdi, bunun için zaman kaybetmenin bir anlamı yoktu. Denizde açıldıklarında bir fırtına başladı. Deniz, daha sonra olacaklar için Robinson'u uyarır gibiydi. Robinson bu fırtınadan çok korkmuş olsa da deniz sakinleşince her şeyi unuttu. Karaya ulaştığında kaptanla konuştu. Kaptan, Robinson'un hikayesini öğrendiğinde fırtınanın onun yüzünden başlarına geldiğini ve bir daha gemisine adım atmasını istemediğini söyledi. Robinson ne yapacağını düşündüğü sırada başka bir gemi çıktı karşısına. Onunla birlikte denize açıldı. Her şey güzel giderken birden korsanlar çıktı karşılarına. Robinson'u da esir aldılar. Her gün kaçma planları kuruyordu. Bir şekilde kaçmalıydı. Sahibi, onu balık tutmaya gönderdiğinde özgürlüğünü elde etmenin zamanının geldiğini düşündü ve harekete geçti. Şans bu defa onun yanındaydı. Bir kaptan onu gördü ve gemisine aldı. Brezilya'ya kadar götürdü. Robinson küçük bir tarla aldı kendine. Kısa sürede de maddi durumunu düzeltti. Artık hayatındaki her şey mükemmeldi. Arkadaşlarının istediği üzerine bir adaya gitmeye karar verdi. Oradan kendilerine tarlada çalıştırmak için köle alacaklardı. Bu adayı en iyi bilen Robinson olduğu için geminin başında onun olmasını istediler. Robinson da bunu seve seve kabul etti. Denizin ortasına geldiklerinde bir fırtına başladı. Herkes orada öleceklerini düşünüyordu. Bir sandala binip kaçmayı denediler ama dalgalar çok güçlüydü. Herkes teker teker boğularak can verdi. Sadece Robinson kurtulabilmişti. Adaya çıkmayı başarabilen sadece oydu. Onlarca yıl sürecek ada esaretinin o gün ilk günüydü. Sabah geminin kıyıya çok yaklaşmış olduğunu gördü ve taşıyabildiği her şeyi adaya taşıdı. Kendine küçük bir ev yaptı. Yemek ve su sorunu yoktu. Yeterince barutu vardı, adada da bolca keçi ve kaplumbağa vardı. Yakınlarda tatlı su da bulmuştu. Ne yamyamlar ne de vahşi hayvanlar vardı. Kısacası ölmesi için ortada bir neden yoktu. Daha sonraki günlerde gemiden getirdiği tahılları buldu. Çoğu, fareler tarafından yenmişti. Bu yüzden öylesine dışarı savurdu kalanları. Farkında olmadan tam da tarlaların ekilmesi gereken zamanda yapmıştı bunu. Artık ekmek yapmak için unu da vardı. Tuzu ve suyu zaten bolca mevcuttu. Barutu bittiğinde yiyebileceği birkaç şeyi olması için keçilerin bazılarını evcilleştirdi. Bu işi düşündüğünden daha iyi yapmıştı. Artık onlarca evcil keçisi vardı. Bir gün adada bir ayak izi buldu. Bu iz barbarlara aitti. Kaçırdıkları insanları bu adada yiyorlardı. Bu durum Robinson'u büyük bir stresin içine soktu. Onlara ateş edip kaçırmak istedi. Esirlerinden birini de ellerinden aldı. O esire Cuma adını verdi. Cuma, babasını da barbarların ellerinden kurtarmak istediğini söyledi. Tam bunun için bir tekne yapıp yola çıkacakları gün barbarlar tekrar adaya geldi. Ellerinde de esirler vardı. Onlardan biri de Cuma'nın babasıydı. Onu kurtardılar. Sonrasında baba, barbarların adasına geri döndü, diğer esirleri kurtarmak istiyordu. Sonraki günlerde adanın yakınlarına bir İspanyol gemisi demirledi. Gemide isyan çıktı. Kaptan ve iki kişi denize atılınca Robinson ile Cuma üçünü kurtardı. Birlik olup gemiyi ele geçirdiler. İsyancıları adada bıraktılar ve kendileri İngiltere'ye döndüler. Artık ada esareti bitmişti, Robinson özgürdü! Robinson Crusoe oldukça varlıklı bir ailenin üçüncü ve en küçük oğludur. En küçük olması sebebiyle şımarık yetiştirilmiştir. Ailesi hukukçu olması istese de o denizci olmak istemektedir. Babasının tüm ikazlarına ve itirazlarına rağmen, denize açılıp dünyayı gezmek hayaliyle, Londra'ya gitmekte olan bir gemiye biner. Ancak fırtınalar sebebiyle yolculuğu umduğu gibi gitmemektedir. Şiddetli bir fırtına sonucu da küçük bir sandala binerek gemiyi terk etmek zorunda kalırlar. Şehirdeki insanların yardımıyla Londra'ya giderler. Bu durumdan ders çıkarması gerekirken o ikinci bir yolculuğa çıkar. Gemi Kanarya Adalarıyla Afrika sahilleri arasında bir yerde korsan gemisi saldırısına uğrar ve esir düşerler. Esir düştüğü Kaptan'ın evinde iki yıl bahçıvanlık yapar. Zenci bir arkadaşıyla evden sandala binip kaçarlar. Sandalda yiyecek ve su bitince karaya çıkmak zorunda kalırlar. Brezilya'ya gitmekte olan bir Portekiz gemisi onları alır. Brezilya'da bir fabrikada dört yıl çalıştıktan sonra Afrika'ya gitmekte olan bir gemiye biner. Gemi çok şiddetli bir fırtınaya yakalanır. Tayfalarla birlikte ufak bir sandala sığışır ama büyük bir dalga sandalı ters çevirir. Var gücüyle yüzmeye başlar, kıyıya ulaşır. Etrafta kimseleri göremez. Geceyi bir ağaçta geçirir ertesi gün sular çekilince bir halat yardımıyla gemiye tırmanır. Gemiden yiyecek, tahta parçaları işine yarayacak ne varsa toplar. Bir alet çantası bulur. Bir tepeye tırmanır etrafı inceler. Burası bir adadır ve Robinson Crusoe'dan başka insan yoktur. Gemiden getirdiği malzemelerle kendisine bir kulübe yapar. Gemiden on iki gün boyunca eşya taşır, ancak gemi fırtına sonucu kaybolur. Etraftaki yabani hayvanlar nedeniyle daha güvenli ve sağlam bir kulübe, erzakları için de bir çadır yapar. Adayı tanımak için çıktığı keşifler esnasında yabani keçilerle karşılaşır, onları yakalamanın bir yolunu bulur ve keçi etiyle de beslenmeye başlar. Bazılarını evcilleştirir. Kendisine bir bahçe yapar ve sebze yetiştirmeye de başlar. Bulduğu kalem ve defterle neler yaşadığını yazmaya başlar. Mürekkebi az olduğu için idareli kullanmak zorundadır. Bir papağan bulur ve ona konuşmayı öğretir. Aradan 23 yıl sonra keşif gezilerinden birinde adada ateşin etrafında oturan zenciler görür, günlerce telaşlanır. Adayı dolaşırken bir İspanyol gemisinin batmakta olduğunu görür hemen işine yarayacak malzemeleri toplar. Bir sabah sahile altı kayıkla otuz yerli gelir. Bir esirleri vardır, zenci esirlerin elinden kaçmaya çalışır, Robinson Crusoe tüfeğiyle esiri kurtarır, zenciler korkarak kaçar. Esirine Cuma adını verir ve onu eğitir. Aylar sonra üç sandal gelir beyaz bir esirleri vardır zencilerin. Cuma ile birlikte esiri kurtarırlar. Sandalda Cuma'nın babasını da kurtarırlar. Beyaz adam ve Cuma'nın babası diğer esirleri kurtarmak üzere adadan ayrılırlar sonra da Robinson Crusoe ve Cuma'yı alacaklardır. Günle geçer ama gelen olmaz.


Verona sokaklarında Capuletlerin uşakları Sampson ve Gregory ile Montaguelerin uşakları Abraham ve Balthasar kılıçlarıyla birbirlerine girerler. Montague'nin yeğeni ve Romeo'nun arkadaşı olan Benvolio onları kılıcıyla ayırmaya çalışırken Lady Capulet'in yeğeni olan Tybalt bu sahneyi görür ve Benvolio'nun uşaklara saldırdığını düşünür. Tybalt da Benvolio'ya kılıç çekince halk toplanır, Capuletlere ve Montaguelere lanetler yağdırır. Gürültüyü duyan Capulet ve Lady Capulet bir yandan Montague ve Lady Montague diğer yandan alana gelirler. Prens Escalus durumu müdahale eder ve bir daha iki aile arasında bir kavga olur da Verona sokaklarının dirliği bozulursa bunun bedelini canlarıyla ödeyeceklerini ilan eder. Lady Montague bu kavgada oğlu Romeo'nun olmadığına sevindiği sırada Romeo görünür. Romeo, Rosaline'ye olan aşkından dolayı derin bir kederdedir. Benvolio, Romeo'yu Rosaline'ye olan aşkından vazgeçirmeye çabalamaktadır. Tam bu esnada bir uşaktan Capuletlerin o gece maskeli bir balo düzenleyeceğini öğrenirler. Benvolio'ya göre bu balo Romeo'nun Rosaline'yi unutması için büyük bir fırsattır çünkü kentin en güzel kızları orada bulunacaktır. Romeo başta itiraz etse de Benvolio'ya Rosaline'den daha güzel bir kız olmadığını kanıtlamak için gitmeyi kabul eder. Baloda Capuletlerin tek göz ağrıları Juliet'le evlenmek isteyen Prens Escalus'un akrabası Kont Paris de olacaktır. Capuletlerin evinde Romeo, Juliet'i görüp ondan etkilenerek uşağa kim olduğunu sorar. Romeo'nun sesini tanıyan Tybalt, amcasına Montaguelerden birinin baloda bulunduğunu söyler. Capulet görmezden gelmeyi yeğleyince Tybalt hiddetle orayı terk eder. Romeo ve Juliet tanıştıkları andan itibaren birbirlerine aşık olurlar. Juliet, Romeo'ya eğer evlenme niyeti taşıyorsa bunu ertesi gün dadısına bildirmesini ister. Ertesi sabah Romeo, Rahip Lawrence'ye durumu anlatır. Rahip, Romeo ve Juliet'in nikahını öğleden sonra Juliet'in günah çıkarma bahanesiyle geldiği kilisede kıyar. Benvolio ve Mercutio sokakta yürürken Tybalt'la karşılaşırlar ve söz dalaşına girerler. Tybalt, Romeo'nun geldiğini görünce balodaki öfkesini Romeo'ya kusar. Daha fazla dayanamayan Mercutio, Tybalt'a kılıcını çeker ve vuruşurlar. Romeo onları ayırmaya çalışırken Mercutio yara alır ve ölür. Bunun üzerine Romeo da Tybalt'ı öldürür. Bu olay üzerine Prens Escalus, Romeo'nun Verona'dan sürülmesine karar verir. Romeo geceyi Juliet'in yanında geçirdikten sonra rahibin önerisi üzerine sabahın ilk ışıklarıyla kılık değiştirerek Mantua'ya gider. Capuletler Tybalt'ın ölümünün Juliet'i kötü etkilediğini düşünerek onu Kont Paris'le üç gün sonra evlendirme kararı alırlar. Juliet bu karara şiddetle karşı çıksa da durumu bilmeyen babasının tavrı oldukça sert olur. Juliet bu tepki üzerine rahibe başvurur. Rahip Lawrence, Juliet'e onu tam kırk iki saat tıpkı bir ölü gibi gösterecek bir şurup verir. Herkes Juliet'i öldü sanacak ve gömecek, Romeo da Juliet'i mezardan çıkararak Mantua'ya götürecektir. Juliet söyleneni yapar ancak Romeo'ya olayı haber verecek olan rahip Mantua'ya gidemez. Romeo yapılan plan bihaberdir, Juliet'in gerçekten öldüğünü sanır. Yoksul bir eczacıdan kendini öldürecek bir zehir aldıktan sonra Juliet'i son kez görmek için Capuletlerin aile mezarlığına gider. Mezarlıkta Kont Paris'le karşılaşır ve onu öldürür, ardından da zehri içerek ölür. Rahip, Juliet'in uyanma vakti yaklaştığından mezarlığa gelir ve ölenleri görür. Juliet de uyandığında yanı başında Romeo'nun ölü bedenini görünce Romeo'yu dudaklarından öperek kendini öldürür. Bu talihsiz olayın ardından Capuletler ve Montagueler barışır. Birbirine düşman ailelere mensup iki gencin birbirlerine olan aşkı dünyadaki pek çok ülkenin halk edebiyatında kendine yer bulmuştur. Shakespeare'nin dört asrı aşkın süre önce yazdığı bu yapıtı diğerlerinden ayıran özelliği ise üslubudur. Shakespeare, Arthur Broke'nin Romeus and Juliet adlı şiirinden esinlenmişse de şiir üzerinde Shakespeare'i Shakespeare yapan kimi değişikliklerle hala çok sevilerek okunan ve izlenen bir yapıt haline getirmiştir. klask okumayan yoktur okumasalar bile duymayan yoktur mükemmel bir hikaye 30-03-2019 13:25 çok teşekkür ederim hocamız ödev verdi her yerde romeo juliet kısa özetini arıyordum çok işime yaradı büyük dertten kurtardınız 05-05-2019 17:36 konusu kusursuz kurgulanmış mükemmel bir eser 18-05-2019 20:01 ilk görüşte birbine aşık olan romeo ve juliet'in başından geçenler tiyatro şeklinde kurgulanmış. önünde ki engelleri aşmaya çalışan çiftin başından geçen olaylar, kurulan cümlelerle renklendirilmiş. etkileyici bir anlatımla bence herkesin kütüphanesinde bulunması gereken bir kitap. okuyan herkesin beğeneceğine inandığım nadir kitaplarlardan biri. bence yazar bu eseriyle isminin hakkını vermiş. sevgilerimle.. bana romeo ve juliet uzun özet lazımdı siz yetiştiniz allah razı olsun 25-05-2019 17:55 romeo ve juliet, klask türk edebiyatının geleneksel hikayesi leyla vü mecnun'dan farklı olarak, beşeri aşkı konu almaktadır. bu aşk, birbirine düşman iki ailenin çocukları arasında olduğu için, imkansızdır. fakat, romeo ve juliet'in büyük aşkı, bu imkansızı gerçekleşecek kadar büyüktür. ne yazık ki iki sevgili, birtakım talihsiz olaylar yüzünden bu dünyada değil, ölüm ötesi alemde birbirine kavuşur. bu güzel ve ölümsüz eserde beni en çok etkileyen kısım, romeo'nun, juliet'in penceresi altına gizlice gittiği ve onunla konuştuğu kısımdır. juliet romeo'ya montegue soyismine sahip olduğu için birleşmelerinin imkansız olduğunu söyler. tam o sırada romeo'nun ağzından o mükemmel cümle çıkar: "ismin ne önemi var? gülün adı gül olmasaydı kokusundan bir şey kaybeder miydi?" bu sozlerle romeo, sevgilisi juliet'e kavuşmak için gerekirse capulet soyadını dahi alabileceğini, ismin bir önemi olmadığını, önemli olanın varoluş olduğunu anlatmak istemektedir. öyle değil midir? kelimeler, yalnızca bir işaret. aşk ise tüm işaretlerin ötesinde bir olgu. aksi halde, romeo'nun juliet'e aşkı bu kadar büyük olabilir miydi?


Kamkwamba'nın Rüzgarı Dizginleyen Çocuk kitabı, sadece bir başarı öyküsünden oluşmuyor. İçinde yaşadığı toplumun kültürünü de olabildiğince geniş bir şekilde okura aktarıyor. Bu sayede okurlar; cenaze törenleri, evlilik hazırlıkları, çocuklara isim verme şekilleri, mutfak kültürü, çocukların oynadığı oyunlar ile oyun dışında vakitlerinin nasıl geçtiği, topluma hakim olan büyü ve büyücüler hakkında epey bilgi sahibi oluyor. Tüm bunlar da okurun, Kamkwamba'nın başarısını daha iyi değerlendirmesini sağlıyor. Kitabın başında, Kamkwamba'nın yel değirmenini çalıştırarak, yel değirmeninin inşası sırasında kendisiyle alay eden herkesi şaşkına çevirdiği bir giriş bunuyor. Giriş kısmı okurun merakını arttırarak, okuru kitabı okumaya teşvik ediyor. İlk bölüm çokça yabancı isim ve anlaşılması zor olay barındırıyor. Bu nedenle yavaş ve zorlukla ilerleyen bir bölüm oluyor. Ama kitap ilerledikçe yabancı isimler de olaylar da daha anlaşılır bir hal alıyor. Kamkwamba, babasının gençlik yıllarından ve annesiyle nasıl tanışıp evlendiğinden de bahsediyor. Ayrıca kendisi henüz çok küçükken amcası John'un onları ziyaret ettiğini ve bu ziyaret sırasında babasının, amcasından etkilenerek ticareti bırakıp çiftçilik yapmaya karar verdiğini anlatıyor. Bu kararla Kamkwamba ailesi, üç çocukları ile Dowa'dan Masitala köyüne taşınıyor. Böylece Kamkwamba'nın çocukluğu, kuzenleriyle bir arada eğlenceli bir şekilde geçiyor. Kamkwamba dokuz on yaşlarına geldiğinde John Amcası aniden ölüyor. Bu ölüm Kamkwamba'yı da ailenin diğer üyelerini de derinden etkiliyor. John Amca'nın ölümünden bir süre sonra Kamkwamba'nın diğer bir amcası olan Socrates ve ailesi Masitala'ya taşınıyor. Bu taşınma Kamkwamba'ya yeni bir arkadaş kazandırıyor. Bu arkadaş, Socrates Amca'nın Kasungu'dan getirdiği bekçi köpeği Khamba oluyor. Khamba ile Kamkwamba'nın dostluğu biraz zoraki başlamasına rağmen uzun süre devam ediyor. Ama bu dostluk, kıtlık günlerinde epey üzücü bir şekilde sona eriyor. Kamkwamba on üç yaşlarındayken kuzeni Geoffrey ile birlikte radyo tamir etmeye başlıyor. Ayrıca bu sıralarda Kamkwamba ilk defa bir dinamo görüyor. Dinamo epey ilgisini çekince Geoffrey ile birlikte dinamo ve radyo kullanarak deneyler yapıyorlar. O günlerde insanlar büyük bir kıtlıkla karşı karşıya kalıyor. Gün geçtikçe kıtlık daha da şiddetleniyor. Böylece bir süre sonra bu kıtlık Kamkwamba ile ailesini de epey etkiliyor. Kamkwamba bu süreçte pek çok dehşet verici olaya şahit oluyor ve okura bunları olabildiğince aktarmaya çalışıyor. Bu nedenle kıtlık günleri kitaba epey hakim oluyor ve bu durum kitaba trajik bir hava katıyor. Nihayet ortaokul sınavlarının zamanı gelince Kamkwamba büyük umutlarla bu sınavlara giriyor. Ama sonuçlar açıklandığı zaman Kamkwamba'nın hayal kırıklığı da epey büyük oluyor. Çünkü notları oldukça kötü geliyor ve Kamkwamba en düşük seviyedeki okula gitmek zorunda kalıyor. Yine de okula gidebildiği için mutlu olan Kamkwamba, Şef Wimbe'nin oğlu olan arkadaşı Gilbert ile birlikte okula gitmeye başlıyor. Ama kısa süre sonra Kamkwamba, ailesinin maddi durumu el vermediği için okulu bırakmak zorunda kalıyor. Bu durum Kamkwamba'yı neredeyse her şeyden daha çok üzüyor. Bir süre sonra Kamkwamba üzüntüsünü azaltmak ve vaktini değerlendirmek için kütüphaneye gitmeye başlıyor. Kütüphaneden aldığı kitaplarla tek başına çalışırken, hala okula devam eden Gilbert Kamkwamba'nın yardımına koşuyor. Böylece Kamkwamba, farkında olmadan hayatını değiştirecek olan büyük bir adım atıyor. Kütüphanede bulduğu kitaplar ve artık işe yaramayacağı düşünülerek atılmış parçalarla Kamkwamba bir yel değirmeni inşa ederek büyük bir başarıya ulaşıyor. Geoffrey ve Şef Wimbe'nin oğlu Gilbert her zaman Kamkwamba'nın yanında oluyorlar. Zaten yel değirmeninin inşa sürecinde Kamkwamba'ya en büyük desteği de bu iki dostu sağlıyor. Kamkwamba da elde ettiği büyük başarıdan sonra desteklerini unutmayarak, hem ailesine hem de dostlarına karşı vefalı davranıyor. Hayattaki en büyük başarı sitem etmek yerine elindekileri kullanarak herkesin imkansız dediklerini başarabilmektir. Rüzgarı Dizginleyen Çocuk kitabı tam da bunu anlatıyor. Yazarlığını William Kamkwamba'nın yaptığı kitap Al Gore ve Walter Issacson gibi ünlü isimleri de oldukça etkilemiş ve en çok satılanlar listesinde uzun bir süre yer almıştı. Selim Yeniçeri tarafından Türkçeye çevrilen kitap Türkiye'de de büyük ilgi göreceği kesin gibi. Kitapta 14 yaşındaki bir çocuğun yaşadığı yerdeki kıtlık ve hastalıklara rağmen umudunu kaybetmeyerek elindeki kıt imkanları en iyi şekilde kullanarak yoktan bir şeyleri var edip yeni bir hayat kurması anlatılıyor.


Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Saatleri Ayarlama Enstitüsü Cumhuriyet Tarihi'nin en ironik eleştiri romanlarından birisi. Romanın ilk sayfalarından itibaren ironik anlatım okuru sarmaya başlar. Anlatılan dünya reel dünyadan tamamen farklıdır. Bir bakıma bütün karakterler gerçek dünyadan kaçar ve kurgulanmış olan yalan dünyaya sığınmaya başlarlar. Romanda anlatılan hikaye dört dönemi içinde barındırır. Öncelikle, Seyyid Lütfullah Tanzimat öncesi dönemi ve o dönemdeki hurafeleri olan Andronikos hazinelerini konu alır ve reel dünyada hiçbir karşılığı olmayan bu hurafenin peşinden gider. İkincisi ise Nuri Efendi ile anlatılan ve saatleri insana benzeterek onları kişileştiren bir hikayedir. Bu da Tanzimat dönemine tekabül etmektedir. Bu iki karakterin simetriği olan Hayri İrdal ve Halit Ayarcı karakterleri ise Cumhuriyet dönemi başlangıcını ve yakın dönemi anlatan karakterlerdir. Bu karakterler de hurafeler peşinde koşmaktadırlar. Ancak bu hurafeler daha moderndirler. Örneğin, Hayri İrdal, Saatleri Ayarlama Enstitüsü kurulmadan önce Psikanaliz Enstitüsü'nde, İspritizma Cemiyet'nde çalışmıştır. Bu kurumlar gerçek hayatta karşımıza çıkamayacak kadar abartılı kurumlardır. Bunun ardından Hayri İrdal, Halit Ayarcı'yla tanışır ve Halit Ayarcı, eskinin sembolü olan saatle yeninin, modernliğin sembolü olan enstitüyü birleştirir. Roman boyunca eski yeni karşılaştırması yapılır. Burada da akla Osmanlı ve Cumhuriyet karşılaştırması gelir. Osmanlı devlet sisteminde insan hayatını meşgul eden hurafe anlayışlar Cumhuriyet döneminde de devam etmiştir vurgusu yapılır. Hatta Cumhuriyet dönemiyle ilgili daha tafsilatlı bir eleştiri getirilir. Yıkılan eskiye yeninin ne kadar fabrikasyonlaştırarak yapıldığını anlatır. Hayri İrdal'dan itibaren anlatılan kurumlar hakikaten saçma ve devlet eliyle kurulan kamu alanlarıdır. Özellikle Saatleri Ayarlama Enstitüsü'nde karşımıza çıkar. Belediye Başkanı enstitüyü ziyaret geldiğinde Halit Ayarcı, Hayri İrdal'ın maaşının düşük olduğunu belirtir. Bunun üzerine Belediye Başkanı yardımcısına not aldırarak maaşını yükseltir. Bu da bize bu enstitülerin devlet kuruluşları olduğunu anlatır. Karakter bağlamında baktığımızda eski ve yenilik vurgusu Hayri İrdal'ın eşlerinde de kendisini açık şekilde gösterir. Hayri İrdal'ın eski eşi daha real bir hayat yaşarken yeni eşi Pakize sinemadaki karakterlerin ruhuyla yaşar. Ya kendisini o karakterler yerine koyarak yaşar ya da başkasını o karakterlerin ruhuna sokarak karşısındakini sinema karakterinin ruhuyla yaşatır. Bu da yeninin, modernliğin haddinden fazla abartıyor olmamızın bir eleştirisidir. Son olarak Halit Ayarcı ve Hayri İrdal'ın ilişkisi birbirlerine muhtaç olarak yaşayan köle-efendi ilişkisidir. Hayri İrdal, Halit Ayarcı'nın reklamına, modern düşüncesine muhtaçken, Halit Ayarcı da Hayri İrdal'ın bilgisine, birikimine muhtaçtır. Ve roman boyunca bu iki karakter birbirini bütünleyerek tamamlanır. Saatleri Ayarlama Enstitüsü Kitap Özeti Ahmet Hamdi Tanpınar'ın ironik bir anlatım seçerek yazdığı Saatleri Ayarlama Enstitüsü yazarın en bilindik romanlarından bir tanesidir. Cumhuriyet sonrası sosyal hayatın bir tablosunun da çizildigi romanda bir enstitü üzerinden Türk modernleşmesinin anlatısı ve eleştirisi yapılır. Roman Hayri İrdal adlı fakir bir ailede doğan ve küçüklüğünden beri saatlere ilgisi olan bir şahıs etrafında döner. Karakterin saatlere olan ilgisinin üç sebebi bulunur: Öncelikle, kendi ailesi de daha en başından saatlere ilgi duymaktadır. Öyle ki dededen kalma "Mübarek" adının verdikleri bir saat daima önemli bir köşede muhafaza edilmektedir. İkincisi, dayısının ona doğum gününde bir saat hediye etmesidir. En önemli sebep ise Nuri Efendi adlı, zamanın boşa kullanılmasını günah olarak gören birisinin yanında saat tamirini öğrenmesidir. Hayri Bey bu beyefendinin yanında askere gidene kadar çalışır. Oradan dönünce Abdüsselam adlı birinin kızı Emine ile evlenir ve aynı evde yaşamaya başlarlar. Oldukça zengin olan Abdüsselam Bey zamanla fakirleşir, ancak hastalığından dolayı bunu yok sayar. Dahası Hayri ile Emine'nin kızı olan Zehra'yı sırf adından dolayı annesi olarak görür, olmayan mirasını ona bırakır. Abdüsselam Bey vefat edince vasiyetnamelerde Zehra'dan validesiymiş gibi bahsettiği için herkes Hayri'nin ona bir oyun oynadığını düşünür. Üstüne bir de Hayri sırf şakasına bir elmasın Abdüsselam Bey'de olduğunu söylemesi üzerine herkes ondan yararlanmak ister. En sonunda akli dengesinin kontrol edilmesi için Doktor Ramiz'e yollanır. Psikoanalizci bu doktorun yanında kaldığı süre içinde de Emine hastalanır, onun hastaneden çıkmasından kısa bir süre sonra vefat eder. Hayri ikinci olarak Pakize adlı birisiyle evlenir. Bu kadın ise kendisini sinemada gördüğü oyuncuların yerine koyan birisidir. Onun bu dengesiz halleri Hayri'nin evlilikten yana mutsuz olmasına sebep olur. Bir süre İspritizmacılık gibi şeylerle uğraşır. Daha sonrasında Celal Bey adlı birinin yanında çalışmaya başlar ve onun karısı Semra Hanım'a aşık olur. Celal Bey onun tavırlarını beğenmeyip işten kovunca Hayri yeniden işsiz kalır. Tam çaresizliğin en uç noktalarındayken Doktor Ramiz aracılığıyla Halit Ayarcı ile tanışır. Saatler konusunda bu kadar bilgili olması Halit'in dikkatini çeker ve birlikte Saatleri Ayarlama Enstitüsü'nü kurmaya karar verirler. Şehrin saatleri birbirini tutmaması gerekçesiyle kurulan bu enstitü zamanla genişler, çevrelerindeki herkes burada iş sahibi olur ve dış dünyada oldukça ilgi görür. Artık zengin olan Hayri İrdal bir yandan içinde bulunduğu durumun sahteliğini sorgular çünkü Halit Ayarcı enstitünün daha çok ilgi görmesini sağlamak için Hayri üzerinden çeşitli yalanlar uydurur. Öte yandan ise karakter de bir süre sonra durumu kabullenmeye başlar, hatta Halit'in uydurduğu Ahmet Zamani Efendi'nin varlığına bile inanıp hakkındaki kitabı tamamlar. Daha sonrasında oğlu Ahmet ile aile yadigarı Mübarek'in şeklinden esinlenerek enstitü için saat şeklinde bir bina yapar. Bu bina da ilgi görünce Halit Bey ile çalışanlar için saat evler yapmayı planlarlar. O zamana kadar her yaptıklarına onay veren çalışanlar söylenen plana karşı çıkar. Onların bu tavrı hem Hayri'yi hem Halit'i şaşırtır. Halit aldandığını söyleyerek enstitüyü kapatmaya karar verir ve çalışanlar için tasfiye komisyonu kuracağını söyler. Hayri bu karardan sonra Halit'i ancak Halit korkunç bir kaza geçirdikten sonra görür. Eser hakkındaki düşüncelerime gelince; roman Hayri İrdal'ın ömrünün genel bir özetini yapmasıyla başlıyor, ancak bu kısımda o kadar çok isim ve olay geçiyor ki anlatıya adapte olmak oldukça zor geliyor. Her şey yerli yerine oturduktan ve olaylar sırasıyla birbirini takip etmeye başladıktan sonra okumak bir miktar daha kolay oluyor ama yine de geniş bir şahıs kadrosu olduğundan dolayı okuması kolay bir roman değil diyebilirim. Ayrıca, yazıldığı dönemden kaynaklı olarak dilin yapısı ve romanın hali hazırda ironik unsurları olan bir anlatıya sahip olması da okumayı zorlaştırıyor. Bunlar dışında ise dönemdeki modernleşmenin yapaylığı ile ilgili tezini güzel sunan, fikrini uzun uzun söylevlerle vermek yerine anlatının tamamına dağıtan başarılı bir eserdi bence. Özellikle de insanların yeniliği kendilerine ve kendi menfaatlerine ucu dokunmaması şartıyla sevdiği fikrinin verilmesini çok haklı buldum. Yazan: Rumeysa Nur Yıldırım Saatleri Ayarlama Enstitüsü Konusu Türk klasikleri arasında yer alan Ahmet Hamdi Tanpınar'ın 1961 yılında yayınlanan başyapıtlarından Saatleri Ayarlama Enstitüsü günümüze kadar kalitesini korumuş romanlardan sadece bir tanesi. Türk insanın batı ve doğu arasında kalmasını ve bocalamasını konu edilen romanda saat ustası Nuri Efendinin gözünden mükemmel bir hikaye anlatıyor. Batı ve doğu uygarlıklarının arasında kalan Türk toplumunun zamanla değişmesi ve insanların paraya verdiği önem ile bir anda nasıl değişebileceğini anlatan romanda Ahmet Hamdi Tanpınar'ın kendine öz alaycı iğnemelerini görmek mümkün.


Ahmet Batman ilk kitabı olan Soğuk Kahve ile aslında ikinci kitabının sinyallerini ve dahası adını veriyordu. Soğuk Kahve kitabında geçen seni sabah uykum kadar seviyorum sözünden yola çıkarak okurlarına Sabah Uykum kitabı ile sürpriz yapıyor. Sabah Uykum kitabının Soğuk Kahve kitabından pek farkı yok. İçindekiler kısmı sadece 8 sayfa tutuyor. Her sayfada farklı bir yazı var. Kitabın sonlarına doğru 2 bazen de 3 sayfayı bulan yazılar görmek mümkün. Her yazı güzel ama hepsini özetlemek pek mümkün olmadığı için bazıları anlatmakta fayda var. Örneğin İlla Yarım Kalacaksa, Yarım Sende Kalsın yazısı çok güzel. Haftada altı gün sev beni, bir gün dinlen, o gün ben seni dinlerim gibi iddialı bir söz var içinde. Biraz komedi ama çokça aşk var içinde. Adeta şiir gibi bir yazı. Dünyadaki en büyük acı belki de sarılacak birinin olması. Tabi öyle yazmıyor ama okurken ben onu çıkartıyorum yazılardan. Yazıların birinde ise ilginç sorular var. Belki de kendimize hiç sormadığımız sorular. Örneğin ölmeden önce en son hangi şarkıyı dinleyeceğiz yada hangi filmi izleyeceğiz. Ama bunların bir önemi yok aslında ölmeden önce en son seni sevdikten sonra. Yazar arada kişisel gelişim kitapları yazarlarını iğneliyor ama sonra kadın erkek ilişkilerine dair ilişki gelişim bilgisi sunuyor. Bunu kıskançlık üzerine yapıyor. Kıskançlığın ilişkileri nasıl yıprattığını ve nasıl olması gerektiğini anlatıyor. Hayatı nasıl yaşanması gereken yazı ise sonu ile büyülüyor. Hep sevdiğini en sona bırakan insanlara sesleniyor. İnsanın sevdiği şeyleri sona saklamak yerine daha fazla yapması gerektiğini belirtiyor. Örneğin elmanın en güzelini sona saklamak yerine hemen en güzelini yemesi gerektiğini hatta yememesi gerektiğini ve sevdiği insana vermesi gerektiğini söylüyor. Çünkü hiçbir şey ondan daha değerli değildir. Kitapta en dikkat çeken yazıların başında ise anneler ile ilgili olanlar var. Sürekli bir ölüm korkusu ile anne sevgisi çok derin işlenmiş. İnsan her an annesini kaybedecekmiş gibi hissediyor ve kitabı bırakıp annesine sarılası geliyor. Bir taraftan gece sorular üzerinde ne var sorusuna eğlenceli bir şekilde yaklaşıyor diğer taraftan her zaman dünyanın en güzel kızı elini tuttuğun kızdır diye de nasihat veriyor. Diğer taraftan da ara vermelere dair çok güzel iğnelemeler gönderiyor. Bunu yaparken de güldürüyor. Ve kitap böyle devam ediyor. Bazen tek bir cümle sizi etkiliyor bazen koca bir yazı dilinize dolanıyor. Aşk olmayan bir hayat büyük kayıptır ama böyle kitapların olmadığı bir dünyada düşünülemez. Sabah Uykum Konusu Ahmet Batman, Soğuk Kahve kitabı ile bir anda dikkatleri üzerine çekmeyi başarmıştı. Kendine tarz üslubu ve Kahraman Tazeoğlu'na benzeyen mükemmel cümleleri ile özellikle gençler arasında büyük beğeni toplamıştı. Yazar okurlarını ikinci kitap için hiç bekletmedi ve Soğuk Kahve'nin ardından hemen Sabah Uykum kitabı ile yeniden okurlarının karşısına çıktı.


Hikayenin ana karakteri olan Hüsameddin yeni öğretmen olmuş, Anadolu'ya tayini çıkınca aldığı harcırahı yemiş, sonrada yol parası için birini öldürmüştür. O yüzden ağır ceza mahkemesi hıncahınç doludur ve herkes mahkemeni ne karar vereceğini ve dahası böyle bir cinayeti işleyen adamı görmek istemektedir. Hüsameddin mahkemeye çıktığında ise işin aslının hiç de bilindiği gibi olmadığını, bu cinayetin asıl sebebinin aşk olduğunu söyler. Liseli bir kız Hüsameddin ile tanışmak ister ve bunun içinde arkadaşlarını devreye sokar. İlgi kızdan gelince Hüsameddin biraz çekingen davranır ama kız peşini bırakmaya pek niyetli değildir. Fakat zamanla kızı tanıdıkça aslında kız ile çok ortak noktaları olduğunun farkına varır. Git gide ona olan ilgisi artar ve bu ilgi aşka dönüşür. Fakat Hüsameddin'in ilgisi arttıkça kızın ilgisi azalmaya başlar ve ondan git gide uzaklaşır. Hüsameddin buna dayanamaz. Hüsameddin ne yaparsa yapsın kız artık ona ilgi göstermez. Bir gün kız adliyeye gider ve Hüsameddin'e de denk geldiklerinden oda kıza yakın olmak için onlarla birlikte gider. Bir cinayet davasıdır ve katile olan ilgi çok fazladır. İlgili olanlardan biri de Hüsameddin'in aşık olduğu kızdır. Hüsameddin katili kıskanmaya başlar. Çünkü ne yaparsa yapsın kızın ilgisi çekememiştir ama bir katil bunu başarmıştır. O da artık ne yapacağını biliyordur. Gider ve bir adam öldürür. Fakat mahkemeye çıktığında ne kadar da beklerse beklesin o kız Hüsameddin'i görmeye gelmez. Bir Siyah Fanila İçin Güzin Hanım kısa lacivert etek ve beyaz bere girmiş alımlı bir kızdır. Kadıköy vapurundan inince boyacının onun adını söylemesi garibine gider. Boyacı kendisini tanıyıp tanımadığını sorduğunda istemeye istemeye tanımadığında ısrarcı olur. Fakat boyacı da inatçıdır. Bunun üzerine boyacı Ömer kendini tanıtır. Mülkiyeli Ömer. Adı duyunca Güzin Hanım Ömer'i tanır ve haline çok şaşırır. Nasıl olurda bu hale geldiğini merak eder. Bunun üzerine de Ömer hikayesini anlatmaya başlar. Ömer tayini gereği Anadolu'nun uzaklarda bir kasabasına gitmek zorunda kalır. Alt tarafı iki sene diyerek kendini avutur ve yola koyulur. Fakat daha kasabaya varmadan aksilikler başlar. Yolun kötü olması nedeni ile bazen arabadan inerek yürümek zorunda kalırlar. Ömer bu kasaba ne yaptığını o zaman sorgulamaya başlar. Ömer kasaba çevresini dolaştıkça hayatın ne kadar basit olduğunu anlamaya başlar. Kendini çok yalnız hisseder ve İstanbul'u çok özler. Öyle bir noktaya gelmişti ki iki seçeneği vardı. Ya istikbalini yakıp İstanbul'a gidecek, ya da burada aklını yitirecekti. Ama tam kararını vermesine neden olan siyah bir fanilaydı. Aynaya baktığında sırtındaki siyah fanilayı görünce bir türlü bunu ne zaman giydiğini ya da nereden geldiğini anlayamaz. O an aslında kendini keşfeder. Kendisinden bir efendi olmayacağını daha çok bir serseri olacağını kavrar. Bunun üzerine İstanbul'un yolunu tutar. Viyolonsel Hikaye bu kez Afrika'nın kimsenin uğramadığı sapa bir köyünde geçiyor. Köye nadir olarak gelen seyyahlar köyde Avrupalı tarafından yapıldığını sandıkları bir kulübe görürler. Kabile reisine bunun kime ait olduğunu sorduklarında iki yıldır bir beyazın burada yaşadığını öğrenirler. Bunun üzerine onunla tanışmak isterler fakat adam ormanın içinde bir toprak yığının yanında kendi başına viyolonsel çalmaktadır. Viyolonsel çalan adamın hikayesi aslında romantik bir aşk hikayesidir. İki genç tanışır ve birbirlerine ilgi duyarlar. Kızın en büyük sevgisi viyolonsel çalmaktır. Öyle ki adam bazen kızın viyolonseli ondan daha fazla sevdiğini düşünmeye başlar. Bunun üzerine adam daha fazla dayanamaz ve bunu kıza söyler. Kız da viyolonsel çalmayı bir şartla kabul edeceğini söyler. Bu istek hayata veda ederken yanı başında sadece viyolonsel çalınmasıdır. Adam bunun sözünü verir. Bir gün bir deniz gezisine çıkarlar fakat fırtınaya yakalanırlar. Gözlerini açtıklarında ise kendileri Afrika'nın ücra bir köyünde bulurlar. Buraya uğrayanın pek olmaması üzerine burada kendilerine bir hayat kurmaya çalışırlar fakat kız hastalanır. Durumu gün geçtikçe kötüye gider. Adam kıza verdiği sözü hatırlar ve ona viyolonsel çalmayı öğretmesini ister. Böylece ölmeden önce sözünü tutabileceğini düşünür. Adam ağaçlardan kendisine bir viyolonsel yapar ve kadın da ona nasıl çalacağını öğretir. Sonra bir şarkı seçer ve bunu ancak öleceğinin kesinleşmesinde öğreteceğini ve ölüm anında o şarkıyı çalmasını ister. Adamın içini bir korku kaplar. Kısa zaman içinde şarkıyı öğrenebilip çalabileceğine dair şüpheleri vardır. Kadın artık kesin öleceğini hissettiğinde şarkıyı adama verir. Adam hemen şarkıyı öğrenmeye başlar ama kadının da son anları yaklaşmıştır. Adam şarkıyı öğrenip eşinin başına geldiğinde şarkıyı çalmaya başlar ama kadın gözlerini kapatmıştır. Ve bir daha hiç açmaz. İşte adam sevdiği kadın şarkıyı duyar diye mezarı başında sürekli o şarkıyı çalar. Komik-i Şehir Komik-i Şehir Türk doğaçlama tiyatrosunda ustalığın en yükseğine erişmiş olan sanatçıya verilen isimdir. Öykünün ana kahramanı Rahmi gezici bir tiyatronun sahibidir. Tiyatro gibi en büyük aşkı da İzmir'li Yahudi birinin kızı olan Viktor'du. Tiyatro başladığında bir anda tabancalar patlar. Herkes bir tarafa kaçışırken Viktor ortadan kaybolur. Tiyatroyu basanlar Viktor'u kaçırmışlardır. Bunun üzerine Rahmi ilk olarak Candarma komutanına gider ve peşlerinden gitmelerini ister. Fakat hava kötü olduğu için komutan buna yanaşmaz. Bunun üzerine Kaymakama gider ve yalvarır fakat kaymakam da bir kadın için bu havada yollara düşmek istemez. Bunun üzerine Rahmi bir at kiralar ve peşlerinden bir başına gider. Günler sonra Viktor'u kaçıranlar ile karşılaşır. Viktor'u ona verip oradan uzaklaşırlar. Rahmi de perişan olmuş aşkını kucaklayıp kasabaya geri getirir. Fakat ona kavuşmanın mutluluğu pek uzun sürmez. Kaymakam olaydan sonra bir şey yapmamış gibi görünmemek için Viktor'u çağırır ve yapanların eşkallerini tarif etmesini ister. Fakat Viktor'un güzelliği karşısında kendini kaybeder ve ona sahip olmaya çalışır. Viktor karşı çıkıp tokat atınca da kaymakam onu hayat kadını olmakla suçlar ve geneleve attırır. Rahmi yine kaymakama yalvarır ama geri dönüş yoktur. Rahmi kendini iyice kaybeder ve Viktor'u serbest bırakmazlarsa kaymakamı öldüreceğini söyler. Bunun üzerine kaymakam Rahmi ve tiyatroda çalışan herkesi düzeni bozmak suçundan tutuklattırır ve kasabadan gönderir. Araç yolda kaza yapar ve çaya uçar. İçinden sadece bir kişi kurtulur. Onun itirafına göre de bu kaza değil aslında bir cinayettir. Değirmen Sabahattin Ali'nin aşkı anlatan en güzel öykülerinden bir tanesidir. Bu aslında bir çingenenin aşk hikayesidir. Bir grup çingene yine göç ederken bir değirmenin orasını çok beğenirler ve buraya yerleşmeye karar verirler. Değirmende yaşlı bir adam bir kolu olmayan kızı ile birlikte yaşar. Kız daha çocukken kolunu değirmenin çarklarına kaptırmıştı. Sakat olduğu için de evlenmeden babası ile değirmende kalmıştı. Çingeneler arasında Atmana lakaplı yakışıklı bir delikanlı vardır. Tüm kızlar ona yanık olsa da o kimseye yüz vermezdi. Fakat o da kalbini değirmencinin kızına kaptırmıştı. Kız da ona yanıktı ama kızın sakat olması büyük dertti. Çünkü kız sevdiği adamın ona acımasını istemiyordu. Sevdiği adamın sırf acıdığı için noksan biri ile birlikte olmasını istemiyordu. Fakat Atmaca da seviyordu. Bir yolunu bulup onu ikna etmesi gerekliydi. Bunun üzerine en iyi yaptığı şeyi bir akşam değirmende yapacağını duyurdu ve herkesi oraya topladı. Atmaca o gece içten çalacaktı ama başka bir planı daha vardı. Son kez sevdiğinin gözlerinin içine bakarak çaldıktan sonra bir kolunu değirmenin çarkına soktu. Birdenbire Sönen Kandilin Hikayesi Sabahattin Ali'nin ölümü farklı bir şekilde ele aldığı en ilginç öykülerinden bir tanesidir. Hastalık nedeni ile kafa dinlemek için ücra bir yerde dolaşan adamın gözüne tepede taş bir bina çarpar. Merakına yenik düşerek taş binanın oraya gider. Kimsenin olduğunu sanırken birden taş kulenin esrarengiz adamı ile karşılaşır. Adam ona direk olarak birdenbire sönen kandilin hikayesini bilip bilmediğini sorar. Adam da bilmediği için hayır diye cevap verir. Bunun üzerine esrarengiz adam onu taş kulenin içinde bir yere götürür. Kulenin en tepesine çıkarlar ve esrarengiz adam birdenbire sönen kandilin hikayesini okutur. Hikayeyi ünlü bir yazar yazmıştır. Yine odasında yazı yazmaya çalışırken birdenbire hiçbir neden yokken masasında yanan kandilin söndüğünü görür. Fakat buna bir anlam veremez çünkü odada ne kandili söndürecek bir esinti vardır ne de kandilin sönmesine neden olabilecek bir sorun. Bu onu derin bir merakın içine iter ve kandili söndüren şeyin ne olduğun bulmak için bir arayış içine girer. Önce normal kandil ile bunu çözmeye çalışır ama başaramaz. Bunun üzerine kandil şeklinde taş bir kule yaptırır ve en tepesine yerleşerek camdan dışarı bakarak alevi neyin söndürebileceğini arıyordu. Bu arayış yıllar sürmüştü ve artık cevabı bulmaya yakın olduğunu hissediyordu. Sebepsiz yere sönen kandilin sırrını çözmek üzereydi. İşte kandili sebepsiz yere söndüren neden artık tam karşısındaydı... Derken hikaye burada biter. Adam esrarengiz adama dönerek hikayenin neden burada bittiğini ve bu kuvvetin ne olduğu sorar. Esrarengiz adam da ünlü yazarın bir gün bu masada elinde kalem ile ölü bulunduğunu söyler. Kurtarılamayan Şaheser Kurtarılamayan Şaheser Sabahattin Ali'nin aslında oluşturduğu bir efsanedir. Genç bir şair sevdiği kadını etkileyebilmek için çok güzel şiirler yazar ama bir türlü sevgilisini ikna edemez. Herkes şiirleri ile kendinden geçerken bu kız şairin şiirleri ile kendinden geçmiyordu. Genç kız şaire ne zaman kendinden geçmesini sağlayacak bir şiir yazarsa o zaman kalbini alacağını söyler. Bunun üzerine şair şehrin her köşesini dolaşarak en iyi şiiri yazmak için uğraş verir. Tam üç ay sonra gümüş bir kalem ile gümüş ciltli deftere şiirini yazıp kıza gönderir. Fakat kız bu şiiri de yeterli bulmaz. Bunun üzerine şair 6 ay boyunca ülkenin bütün filozoflarını, şairlerini dolaşır. Şehir şehir dolaşarak en mükemmel şiiri yazmaya çalışır. Bununla kalmaz köyleri, uçsuz bucaksız yerleri dolaşarak mümkün olduğu kadar farklı şeyler ile yüzleşmeye çalışır. Ve tam bir buçuk sene sonra altın bir kalem ile altın ciltli bir deftere şiirini yazıp sevdiğine gönderir. Fakat bu şiir de yeterli olmaz. Bunun üzerine şair çözümün kendi içinde olduğuna karar verdi. İki sene hiçbir insanın olmadığı çöllerde dolaştı. Böylece hiçbir şey duymadan sadece kendi iç sesi ile yüzleşebilecekti. Sadece güneş, ay ve kum vardı. İki sene sonra bu kez engin denizlerde bir başına dolaştı. Ardından buz sahralarında yıllarını geçirdi. Ve ardından artık arzuladığı şeye erişmişti. Tam üç ay uğraşarak bir siyah kalem ile siyah meşin ciltli deftere şiirini yazıp sevdiğine yolladı. Bu kez cevap direk kapısına gelmişti. Sevdiği kız kapısına gelmiş ve hiç kimsenin onun şiiri ile yarışamayacağını haykırıyordu. Artık ona sevgilim diyordu. Fakat bir sorun vardı. Şair kızın söylediği hiçbir şeyi duymamıştı. Yıllarca en mükemmel şiiri yazmak için kendini her şeyden soyutlamıştı. Kız bunun üzerine iki sevgili arasında daha değerli bir şey olduğunu anladı. Şairden ona sahip olması için yazdığı bu şaheseri yakmasını istedi. Ama şair bunu kabul etmedi. Bunun üzerine defteri alevlerin içine attı. Şair şaheseri kurtarmak için atıldı ama karşısında sevdiği kız vardı. Boğuşmanın sonunda şair şiirini kurtarmak için kızı boğmak zorunda kaldı. Kavrulan defteri açtığında ise elinde sadece kül vardı. Bunun üzerine şairin bedeni cansın yıkılıverdi. Bir Orman Hikayesi Sabahattin Ali'nin ormanı değerini ve daha önemlisi birlik olmanın önemini anlattığı öykülerden bir tanesidir. Ormanın derinliklerinde yaşayan köylüler zamanla ormanın onlar için ne kadar değerli olduğunu anlar. Tüm ihtiyaçlarını ormandan sağlarlar. Orman artık onlar için olmazsa olmaz hale gelmiştir. Fakat bir gün hükümetin ormanın bir ucunu işlemesi için bir şirkete verdiğini duyarlar. Onlardan uzak olduğu için ve hükümet ile uğraşmak istemedikleri için buna pek ses etmezler. Fakat kesilen ağaçlar artmakta, çorak topraklar da genişlemekteydi. Sonunda şirket köyün olduğu yere kadar gelmişti. Köylüler böylece işin tehlikesinin farkına vardı. Birlik olup ne olursa olsun şirketi kendilerinin bildikleri ormana sokmayacaklardı. Bunun üzerine şirket dalaverelere başvurarak köylüyü zor duruma sokar. Köyde artık yaşamak iyice zorlaşır. Bunun üzerine köylüler ağaçlarının yok olmasına göz yummak zorunda kalırlar. Fakat şirketin hiç durmaya niyeti yoktur. Tüm ağaçları ellerinden almaya kararlıdır. En baştan beri oluşmayan acı köylülerin içinde oluşur. Artık ellerinde son ağaçların olduğu ufak bir alan kalmıştır ve şirket buna da göz dikmiştir. Bunun üzerine köylüler ellerine ne geçerse alıp ağaçları korumak için onların altına yerleşir. Şirket çalışanlarını da oradan kaçırırlar. Bunun üzerine hükümet iki jandarmayı köylülerin üzerine sürer. Fakat köylülerin de artık kaybedecek bir şeyi yoktur ve ellerinde ne varsa onlara saldırırlar. Fakat bunun yanlarına kalmayacağını da biliyorlardı. Bir sonraki gün jandarma kalabalık olarak gelir ve tüm köylüleri ipe dizer. Artık orman yoktur... Bir Delikanlının Hikayesi Sabahattin Ali'nin belaltı diyebileceğimiz nadir öykülerinden bir tanesidir. En büyük tesellisi kitapları olan yalnız adam kadınları hiçbir zaman inkar etmez. Kadınlara karşı olan hislerini bazen kontrol etmekte zorlanır. Bunun gibi bir zamanda kendini fazla tutamaz ve sokağa atar. Öyle ki artık tüm kadınlar birbirine benzemeye başlar. Hızlı hızlı yürürken bir kadına çarpar. Daha sonra dikkatlice bakınca onun 16 yaşında genç bir kız olduğunu anlar. Bulundukları yer ıssız bir köşe başı olunca hazzına yenik düşer ve kolundan tutup bir köşeye çekmeye çalışır. Fakat kız direnir ve evinin uzakta olup olmadığını sorar. Bunun üzerine adam kız ile birlikte yürüyerek evine giderler. Eve girmeleri ile birlikte adam kızı öpmeye başlar fakat kız bunun üzerine ağlamaya başlar. Adam bunun üzerine bir şaşkınlık yaşar. Buna anlam veremez ve madem böyle yapacaktı eve neden geldiğini sorar. Kız cevap veremez ve adam kendi kendine olanı anlamaya çalışmaya devam eder. Önce daha fazla para kazanmak için yaptığını düşünür. Sonra bunun gerçek bir ağlama olduğunu ve karşısında gerçekten masum bir kızın olduğu anlar. Bunun üzerine onu teselli etmeye çalışır. Bu aralarında farklı bir yakınlaşmaya neden olur. Kız daha sonra yeniden geleceğini belirterek evden ayrılır. Adam da tekrar tek tesellisi olan kitaplarına geri döner. Bir Gemici Hikayesi Adından da anlaşıldığı gibi bir gemide ateşçi olarak çalışan genç bir delikanlının hikayesidir. Hiçbir özelliği olmayan ve hep baba parası ile yaşayan bir genç babasını kaybettikten sonra geçim sıkıntısı yaşar ve karşısına gemi ateşçiliği işi çıkınca gemici olur. Bu aslında kendisi için de mükemmel bir iştir çünkü kekemedir. Böylece fazla kişi ile muhatap olması gerekmez ve işten arta kalan zamanını denizi dinleyerek geçirir. Geminin kaptanı ki kendisine Fıçı Kaptan demirmiş, pek de iyi biri değildir. Tayfalara sadece bakla yedirirken kendi ziyafet çekermiş. Ateşçi genç yine işini yaparken derin düşüncelere dalar. Bu işi daha ne kadar yapacağını bilemez. Böyle ağır bir işte birkaç yıldan fazla dayanmak pek mümkün değildir. Tam bu sırada bakladan olsa gerek midesinde açlıktan bir gurultu duyulur. Bu sırada kaptanın kapısından gelen et kokusu burnuna gelir ve kendini kaybeder. Tayfalara gidip kaptandan et istemelerini, vermezse zorla almalarını söyleyerek bir ayaklanma başlatır. Bunun üzerine geminin kaptanı olayı yatıştırmak için tayfalara yarım koyun verir. Fakat kaptan genç ateşçiyi daha ilk duraklarında, diğer tayfaların hepsini de İstanbul'da gemiden atar. Bir Skandal Sabahattin Ali'nin dedikodu ve onun yıkıcı etkilerini ele aldığı güzel öykülerinden bir tanesidir. Hikayede Orta Anadolu'nun ücra bir köşesine tayini çıkan bir öğretmenin dedikodular ile hayatının aşkını nasıl kaybettiği anlatılıyor. Hikaye bizzat öğretmenin kendi ağzından anlatılıyor. Pek de haz duymadığı bu kasabada aydın sınıf ile arkadaşlık kurmak istemiş fakat biraz hayal kırıklığına uğramıştır. Muhalif ve köylüyü savunan düşünceleri pek de sıcak karşılanmamıştır. Buna rağmen dik başlılığını ve muhalif tavrını esirgememiştir. Ta ki Beria ile karşılaşana kadar. Beria öğretmenin içinde aşk tohumlarının yeşermesine neden olan güzel bir kızdır. Zamanla tanıdıkça onunla evlenebileceği düşüncesi hakim olur ve muhalif tavırları onu kaybetme korkusu ile törpülenir. Fakat kasabanın dedikodu huyu onu farklı bir yerden vurur. Kendisi gibi başka bir öğretmen ile samimi bir arkadaşlık kurar ama hem kadın öğretmenin gözünde hem de kasaba ahalisinin gözünde bu arkadaşlık dedikodu ile farklı yönlere çekilir. Kadın öğretmen göz önüne gelebilmek için olayları abartırken kasabalının da hoşuna gider ve dedikodu alıp başını gider. Tabi bu dedikodular Beria ve ailesinin de kulağına gider. Bir noktadan sonra öğretmenin kasabayı terk etmekten başka yapabileceği bir şey kalmaz. Kazlar Kazlar öyküsü Sabahattin Ali'nin çaresizliğin insana neler yaptırabileceği gösteren hikayelerinden bir tanesi. Öykünün ana karakteri olan Dudu'nun eşi hapishanededir. Ondan aldığı mektupta çok hasta olduğunu, daha iyi bir koğuşa geçebilmek için başgardiyana iki kaz getirmesi gerektiğini belirtiyordu. Fakat Dudu'nun bir tek kazı vardır ve onun yumurtası karşılığında da oğlu Hüsnü'ye içlik dikmiştir. Dudu ne yapacağını bilemez ve çaresizlikten komşusundan bir kaz çalar, kendi kazını da alır ve kasabaya doğru yürüyerek gitmeye başlar. Dudu uzun bir yolculuktan sonra sabaha karşı hapishaneye varır ve o anda hapishaneden bir sedyenin üzerinde üzeri tamamen örtülü bir beden çıkartılır. Dudu bunu umursamaz ve gardiyana eşini görmek istediğini belirtir. Gardiyan birden sedyeye bakar ama kadının elindeki kazları görünce bozuntuya vermez. Kazları alır ve eşini ancak haftaya görebileceğini belirtir ve Dudu'yu gönderir. Dudu çaresiz geri dönmek zorunda kalır ve döndüğünde kaz çaldığı için tutuklanıp hapishaneye gönderilir. Sarhoş Sabahattin Ali'in en ilginç hikayelerinden biri olan Sarhoş adı gibi sarhoş bir adamın başına gelen ilginç bir olayı anlatıyor. Kamil, sarhoş bir halde otelin yolunu tutarken, otelin önüne geldiğinde yukardan eşinin ona fırça atmalarını işitir. Kadın eşini içeri kabul etmek istemiyordu ama Kamil kapıya doğru ilerler. Tam bu sırada bir cam şangırtısı işitir. Kamil odaya girdiğinde iki yaşındaki çocuğu salıncakta ağlıyordu. Kamil yanına oturdu ve annesini şikayet ederek, söylene söylene onu sakinleştirmeye çalışıyordu. Fakat birden odada sessizlik oldu ve Kamil buna çok şaşırır. İçeri doğru ilerlediğinde eşini camın önünde diz çökmüş ama başı dışarda kan içinde buldu. Meğer gelen cam şıngırtısı karısının başına inen camdan geliyormuş. Bir Firar Masum bir gencin acılı hikayesini anlatan Bir Firar mutsuz sonla biten öykülerden bir tanesi. İdris bir köy Camii'ni soyduğu gerekçesi ile tutuklanır fakat onun olaydan haberi yoktur. Fakat olaydan bir gün önce o köye doğru giderken görülmüştür ve bu jandarma için yeterli bir kanıttır. Onu döverek konuşturmaya çalışırlar ama nafile. İdris dayak yemekten daha fazla dayanamaz ve suçunu kabul eder ama bu seferde başka bir sorun vardır. Yapmadığı suçu kabul etmek kolaydır ama jandarma bu seferde çalınan paraların peşine düşer. Yine yediği dayağın etkisi ile ona en yakın isim olan Süleyman Ağa ismini söyler. Jandarma İdris'in koluna girer ve çalınan paraları bulmak için köyün yolunu tutar. Bu yalan yolda İdris'in içini kemirmeye başlar. Onun yüzünden ona tek yardımcı olan Süleyman Ağa da yok yere tutuklanacak ve dayak yiyecektir. Çaresiz hendeğin üzerinden atlayıp kaçmaya çalıştı ama ardından iki silah sesi duyuldu. İdris vurulmuş, son nefesini vermeye hazırlanırken son sözleri hem kendisinin hem de Süleyman Ağa'nın olaydan haberi olmadığıydı. Kırlangıçlar Sabahattin Ali'nin en sıcak hikayelerinden biridir Kırlangıçlar. Birbirine aşık olan ama bir türlü birbirine açılamayan iki kırlangıcın hikayesini anlatıyor. Hikaye şehrin kıyısında bir derenin kenarında bulunan bir söğüt ağacında geçiyor. Ağacın bir dalına konmuş ve diğer kırlangıçları izleyen dişi kırlangıç yanına konan erkek kırlangıcın varlığı ile derin düşüncelerden uyanır. İkisi de diğer kırlangıçlara uymak yerine dalda oturup konuşmaya başlar ve konuştukça da aslında ne kadar aynı olduklarının farkına varırlar. Bu sohbetler ve buluşmalar aylar sürdü ve her seferinde içlerindeki acı korku da artmaya başladı. Çünkü kış geliyordu ve göç etmek zorundaydılar. Sonunda birbirlerine açılmaya karar verdiler ama erkek kırlangıç konuştuğunda soğuk bir rüzgar esti ve söylediği duyulmadı, dişi kırlangıç gözleri ile konuşurken sayı bir yaprak koptu ve o anda gözlerinin önünden geçtiği için erkek bunu görmedi. Artık birlikte yuva kurmak için çok geçti ve ayrıldılar. Candarma Bekir Hikaye Halil Efe'nin neden yüz bir sene hapis cezası aldığının bir kısmını anlatıyor. Kaybolan ve ondan sorulan bir candarma, bir at ve bir mavzerinin hikayesi. Halil Efe Çal'da Süleyman'ı vurduktan sonra uzun süre kaçar ama sonunda yakalanır ve İstanbul'da davası görülür. Fakat onu Çal'a götürme kararı çıkar ve bu da onu çok korkutur. Yalvarıp yakarsa da yola koyulurlar. Tam Çal'a yaklaştıklarında dinlendikleri karakolda Candarma Bekir ile karşılaşır. Candarma Bekir vurduğu Süleyman'ın en yakın arkadaşıydı ve onu zor bir zaman beklediğini biliyordu. Bu düşüncesinde de yanılmadı. Sabah olunca Candarma Bekir Halil Efe ile sorunlu herkesi karakolun önüne toplamış ve onu küçük düşürmüştür. Söylediği sözler Halil Efe'yi yerin dibine sokmuştu. Tekrar yola koyulduklarında Candarma Bekir ile Çal'a yaklaştılar. Bekir'in bir anlık boşluğunu yakalayıp silahını elinden alır. Candarma Bekir artık kesin öleceğini bilir ve son kez Halil Efe'ye yalvarır ama Halil Efe tüm köylünün önünde küçük düşürülmesini kabul edemez ve tetiği çeker. Kanal Hikaye Konya Ovasının bozkırlarında geçiyor. Mahsulun tırnakla kazıyarak elde edildiği böyle bir köyde Dedemköylü Mehmet ile Zağar Mehmet yakın iki arkadaştır. Küçüklükten beri bir çok şeyi beraber yapmışlardır ama zamanla yolları ayrılmıştır. Bir gün Zağar Mehmet tarlasını su kanalından sularken suyun iyiden iyiye azaldığını ve sarı bir çamur olarak aktığını görür. Tarlasının üst tarafında Dedemköylü Mehmet'in tarlası vardır. Suyu orada önlediklerini ve tarlalarını suladıklarını görünce altı yaşındaki oğlunu kanalı açmaları için oraya gönderdi. Fakat çocuğu tersleyerek geri gönderirler. Zağar Mehmet tek başınaydı ve Dedemköylü Mehmet iki kardeştiler. Bir başına onlarla başa çıkması mümkün değildi. Ne dediyse kanalın suyu açmamışlardı. Onların ekinleri boy atarken Zağar Mehmet'in ekinleri can çekişiyordu. Zağar Mehmet susuzluktan solan ekinlerine, bu yüzden iki kat fazla çalışmak zorunda olan karısına ve anasına baktıktan sonra karar verdi. Sabah erkenden silahını aldı ve tarlaya gitti. Dedemköylü Mehmet ve kardeşi görününce beş el ateş etti. Karısına giderek kanalı açmasını ve tarlayı sulamasını, artık kimsenin kanalı kapatamayacağını söyledi. Köpek Çoban en iyi dostu olan köpeği ile birlikte kimsenin gelip geçmediği tozlu ovada koyunları otlatır. Tam bu sırada ovanın ortasını yaran yoldan bir araba gelir. Çobana yaklaşınca durur ve çobanı yanına çağırır. Arabanın içinde yurtdışında eğitim görmüş ve iyi bir işe sahip bir adam, karısı ve annesi vardır. Böyle ıssız bir yerde koyunlar ile birlikte bir köylü görmek ilginç gelmiş ve onunla sohbet etmek istemişlerdir. Adam ısrarla sohbet etmeye çalışsa da genç çoban ne anlatmak istediğini bir türlü anlamamış ve kısa cevaplar vermiştir. Bu da adamın sinirini bozmuş ve kabahat sizin gibileri adam yerine koyup sohbet eden de diyerekten arabasını sürmüştür. Tam bu sırada çobanın köpeği arabanın arkasından havlayarak koşmaya başlar. Adam da sinirini köpekten çıkartmak için tabancasını çıkartır ve köpeği vurarak öldürür. En yakın arkadaşını kaybeden çoban ise olanlara bir anlam veremeyerek arabanın arkasından bakar. Sıcak Su İki Jandarma kaçak olan İsmail'in yerini öğrenmek için karısının evine gelir. Karısı ısrarla yerini bilmediğini söylemesine rağmen jandarma ona inanmaz. Odaların birindeki sıcak suyu görünce bunun neden burada olduğunu sorar ve kadın biraz panik yapsa da kendisi için olduğunu söyler. Fakat jandarma ona inanmaz. Jandarmanın aklına bir kurnazlık gelir. Bir tanesi kapıda pusu kurup bekleyecek, diğeri ise kadına tecavüz etmeye çalışacaktır. İsmail yakınlarda ise karısının imdat çığlıklarına dayanamayıp ortaya çıkacak ve pusuda bekleyen jandarma onu yakalayacaktır. Fakat kadın sesini hiç çıkartmaz ve jandarma da durmaz. İki jandarma işlerini bitirince evden keyifli bir şekilde çıkıp giderler. Jandarmanın gittiğini gören ve uzakta saklanmış olan İsmail çıkıp eve gider. Fakat karısı evde yoktur. Bir daha asla da dönmez. Mehtaplı Bir Gece


Sabahattin Ali, 25 Şubat 1907 yılında Bulgaristan Gümülcine'de doğdu. Babası Selahattin Ali piyade yüzbaşıydı. Annesi ev hanımıydı. Sabahattin Ali, babasının mesleği icabı birçok yer görmüş, çok seyahat etmiştir. Anadolu'nun çeşitli illerinde eğitimini tamamlamıştır. Sabahattin Ali'nin hayatında annesinin büyük bir rolü vardır. Annesi psikolojik sorunlar yaşayan bir kadındır. 3 kere intihar girişiminde bulunmuştur. Sık sık depresyona girip hastanede tedavi edilmiştir. Hatta Sabahattin Ali, babası Selahattin Ali Bey'in kalp krizi geçirip vefat etmesinin sorumlusu olarak annesinin bitmek bilmeyen rahatsızlıklarını sebep olarak görmüştür. 1927'de Öğretmen okulunu bitirdi ve Yozgat Cumhuriyet Okulu'nda öğretmen oldu. Sabahattin Ali'nin öğretmenlik yaptığı yıllarda Cumhuriyet yeni kurulmuştu. Atatürk, ülkeyi kalkındırmak için eğitimde atılımlar yapıyordu. Yetenekli gençleri yurt dışına göndererek eğitim almalarını sağlıyorlardı. Yurt dışında çeşitli dallarda eğitim gören gençler, eğitimleri bittikten sonra yurda dönüyor ve kendilerini iyi yetişmiş nesiller yaratmak için ülkeye adıyorlardı. Sabahattin Ali de bu gençlerden biriydi. Eğitim Bakanlığı'nın açtığı sınavı kazanarak, dil eğitimi almak için Almanya'ya gitti. Orada çok iyi Almanca öğrendi. Hatta o kadar iyiydi ki, Türkiye'ye döndüğünde Almanca öğretmeni olarak göreve başladı. Sabahattin Ali, Almanya'ya gitmeden önce milliyetçi bir görüşe sahipken, Almanya'dan döndükten sonra siyasi görüşü tamamen değişmiştir. Komünist bir görüşe kaymıştır. Almanya'da eğitimdeyken, orada yaşadıklarını Kürk Mantolu Madonna kitabında bize o kadar güzel anlatır ki, gerçekle kurgu birbirine girer. Kürk Mantolu Madonna'yı bu gözle okumak lazım. Çünkü romandaki Raif Efendi'nin bir yanı Sabahattin Ali'nin ta kendisidir! Maria Puder isimli roman kahramanı, aslında Sabahattin Ali'nin Almanya'da tanışıp aşık olduğu kadındır. Orada yaşayıp gördüğü şeyleri Kürk Mantolu Madonna isimli eserinde bize roman tadında anlatır. Sabahattin Ali, sadece Kürk Mantolu Madonna'dan ibaret bir yazar değildir. Kuyucaklı Yusuf, İçimizdeki Şeytan, Değirmen, Kağnı, Ses, Sırça Köşk ve Yeni Dünya'dır. Sabahattin Ali, bazı çevireler yapmıştır. Antigone, Fontamara, Minna Von Barnhelm bunlardan bazılarıdır. Ayrıca Sabahattin Ali'nin yazdığı şiirlerden bazıları bestelenmiştir. Dilimizden düşürmediğimiz şarkılardan, Aldırma Gönül, Leylim Ley, Dağlar Dağlar, Ben Yine Sana Vurgunum, Göklerde Kartal Gibiydim onun şiirleridir. 2014 yılında Sinop Cezaevinde gittiğimde, ilk görmek istediğim yer Sabahattin Ali'nin yattığı koğuş olmuştu. Şimdi müze haline getirilen cezaevini gezerken, ister istemez gözlerimden yaşlar süzüldü. O demir parmaklıkların ardında yazdığı şiir, koğuşun tam dışındaki duvara asılmıştı. Başın öne eğilmesin Aldırma gönül aldırma Ağladığın duyulmasın Aldırma Gönül aldırma Eskimiş ve paslanmış demir parmaklı kapı kapalıydı ve bu sözler kapının dışına yazılmıştı. Bir an insan düşünmeden edemiyor, bir ülke aydınını neden mapuslara atar? Onu, diğer Türk yazarlardan ayıran en önemli özelliği, çok hüzünlü bir hayat öyküsünün de olmasıdır. Sabahattin Ali'nin doğduğu günden, 41 yaşında hayata gözlerini yummasına kadar geçen ömründe, herkesin başa çıkamayacağı kadar ağır olaylar zinciri sığmıştır. Onun öykülerinde, romanlarında ve şiirlerinde okuyanı mest eden, kendinden geçiren yaşanmışlıkları aslında kendi hayatının kıyısında geçen şeylerdir. Kendi tanıklıkları, yaşanmışlıklarıdır. Sabahattin Ali'yi okumaya başladığınızda, ister istemez hayatının çalkantılı dönemlerine de tanık oluyorsunuz. Yazılarında karşımıza çıkan betimlemelerinin ahengi, karakterlerin sahiciliğini, olayların gerçekçi olması, okuyucuyu kendine bağlayan akıcı üslubu görünce, bir insan bu kadar mı güzel gözlem yapabilir diyorsunuz. Sabahattin Ali'nin gözlem ve bu gözlemleri yazıya aktarma biçimi, yazarlıkta doruk noktasıdır bana göre. Çünkü o ifadelerin hepsinde gerçek bir yaşanmışlık vardır. Hayal ürünü yazılardan çok, yaşanmışlıkları edebi olarak kullanmasını çok iyi bilmiştir. Bana göre Sabahattin Ali'nin hayatını şu formatta yazmak en mantıklısı; 25 Şubat 1907'de Bulgaristan'da doğdu. 1927'de 20 yaşındayken öğretmen oldu. 1928'de Almanya'ya eğitime gitti. 1930'da Aydın'da öğretmenlik yaparken, komünizm propagandası yapmaktan hapis cezası aldı. 3 ay Aydın Cezaevi'nde kaldı. 1932'de Atatürk'e hakaretten tutuklandı ve 1 sene hapis cezası aldı. Belli bir süre Konya Cezaevi'nde kalmıştır. Daha sonra buradan Sinop Cezaevin'e gönderilmiştir. 1937'de cezaevlerinde, mahkumlardan dinlediği yaşanmış hikayelerden etkilenerek Kuyucaklı Yusuf u yazmıştır. Aynı sene Kuyucaklı Yusuf, mahkeme kararıyla toplatılmıştır. 7 Ekim 1937'de Kuyucaklı Yusuf eserinde halkı askerlikten soğutmaktan dolayı yargılanmış ve bilirkişi raporuyla bu davadan beraat etmiştir. 1940 yılında yazdığı İçimizdeki Şeytan romanı bazı kesimlerce büyük tepki görmüştür. Özellikle Nihal Atsız ile tartışma yaşamış ve bu tartışma mahkemeye taşınmıştır. Sabahattin Ali açtığı davayı kazanmıştır. Fakat milliyetçi kesim tarafından çıkarılan olaylar yüzünden Sabahattin Ali Ankara Devlet Konservatuarı'ndan çıkarılmış, ayrıca yazı yazdığı gazeteler kapatılmıştır. İş bulmakta zorlanan Sabahattin Ali, bir arkadaşının yardımıyla kamyonla nakliye işine başlamıştır. Burada da işine taş koyulmuş, yine parasız yaşamak zorunda bırakılmıştır. Bir çocuğu olan Sabahattin Ali, iş bulamayınca, yurt dışına çıkıp burada çalışmak istemiştir. Fakat çeşitli sebeplerden ötürü pasaport verilmeyince, son çare, kaçak olarak yurt dışına gitmek kalmıştır. Bu noktadan itibaren, Sabahattin Ali'nin hayatına simsiyah bir kara bulut çöker. İşte Sabahattin Ali'yi ölüme götüren o olaylar; Sabahattin Ali hapishanedeyken Hasan Tural isminde biriyle tanışmıştı. Bu adam 1928'de ülkemize Bulgaristan'dan göçmüştür. Sabahattin Ali cezaevinden çıktıktan sonra ona gitti ve derdini açtı. Hasan Tural Edirnekapı'da berberlik yapıyordu. Sabahattin Ali'yi kaçakçı Ali Ertekin'le tanıştırdı. Ali Ertekin de bir göçmendi. Türkiye'ye geldikten sonra orduda görev almıştı. 1945'de ordudan ayrılmıştı. Çeşitli işlerde çalışmıştı ama dikiş tutturamadığı için sıkıntı çekiyordu. Sabahattin Ali de siyasi düşüncelerinden dolayı işsiz kalmış, maddi sıkıntıya düşmüştü. Bu sıralarda arkadaşının vasıtasıyla nakliyecilik yapıyordu. 28 Mart 1948'de arkadaşı Mehmet Cimcoz'a Edirne'ye peynir götüreceğini söyledi. Yanına muavin olarak Ali Ertegün'ü aldı. 31 Mart'ta Edirnekapı'da buluştular ve Edirne'ye doğru yola çıktılar. Bulgaristan sınırına gelmeden önce, akşam dinlenmek için bir ormanlık alanda mola verdiler. Burada Ali Ertegün ve Sabahattin Ali ateş yakarak sohbet etmeye başladılar. Bu sohbetin detaylarını Ali Ertegün mahkemeye şu şekilde anlatmıştır; Sabahattin Ali bana, ben buradan Sofya'ya oradan da uçakla Moskova'ya gideceğim. Moskova'dan Çek pasaportu alıp Roma'ya, Roma'dan da Fransa'ya geçeceğim. Oradaki Türkleri teşkilatlandıracağım, dedi. Bu sözleri işitince beynim attı. Babam bana 93 Harbinde Rusların dedemlere ettiği eziyetleri anlatırdı. Bu adamın Türklükle bir derdi vardı. Fena kanıma dokundu. Elimde bir sopa vardı, kalktım biraz gezindim. Her geçen saniye biraz daha sinirleniyordum. Sabahattin Ali'nin yanına gittim. Gözüm karardı, içimdeki milli duygulara kapılıp, kitap okuyan adamın kafasına, yüzünün sol tarafına doğru şiddetle vurdum. Suratı, gözlükleri, kulağı kan içinde kalmıştı. Ardından aynı noktaya bir kere daha şiddetle vurdum. İkinci darbeden sonra Sabahattin Ali sağ tarafına doğru yıkıldı. Ağzından burnundan kanlar boşaldı. Dikkat ettim, hafif hafif nefes alıyordu. Üçüncü darbeyi de ensesine vurunca, nefesi tamamen kesildi. Ölmüştü. Sabahattin Ali'nin cesedi bulunduğunda vücudu çürümek üzereydi. Vücudu çürüdüğü için teşhis edilemiyordu. Adli tıbbın o dönemli araştırmasıyla, ölümünün üstünden 4-5 ay geçmiş olduğuna kanaat getirildi. Dolayısıyla Sabahattin Ali'nin kesin ölüm tarihi bilinmemektedir. Onu öldüren Ali Ertegün bir dönem hapiste yattı ama kısa bir süre sonra afla dışarı çıktı. O hayatını yaşarken, bu cinayet, tarihimize kara bir leke olarak yazıldı. Hala Sabahattin Ali'nin ölümünün üzerindeki sır perdesi aralanmış değildir. Onu öldüren Ali Ertegün adlı katil zanlısı, milli istihbarat çalışanı çıkmıştır. İşin en acıklı tarafı da Sabahattin Ali'nin cesedi incelenmek üzere mezarından çıkarılmış ve maalesef cesedi kaybolmuştur. Şu anda Sabahattin Ali'nin bir mezarı dahi yoktur! Kızı Filiz Ali, babasının cesedini çok aramış olmasına rağmen bulamamıştır. Son olarak, cesedini bulan köylüyle görüşmüş, cansız vücudunun bulunduğu yere gitmiştir. Dere yatağının yakınındaki düzlükte, arkasını Istıranca Ormanlarına dayamış koskoca bir kayanın üzerine bir mermer parçası gömdü. Ve o mermer parçasının üzerine Sabahttin Ali'nin bilinen dizelerini yazdırdı. Başım kar, saçlarım kardı, benim meskenim dağlardır. Sabahattin Ali Öyküleri:


Jeff Kinney'in yarattığı ve tüm dünyada çok okunan çizgi roman serisi Saftirik Greg'in Maceraları serinin 10. kitabı olan Hey Gidi Günler ile kaldığı yerden devam ediyor. Serinin 10. kitabında çocuk kahramanımız Greg bu kez mahallede yaşanan bir gelişme üzerine geçmiş günlere duyduğu özlemi anlatıyor. Mahallede herkes elektronik aletlerden uzak durmak için yeni bir kampanya başlatır ve bu da dolaylı olarak Greg'i de etkiler. Greg yine içinde bulunduğu durama ayak uydurmak için komik maceraların içine girer. saftirikin hayranıyım onun gibi olmak istiyorum tüm kitaplarını okudum bir gün onunla tanışmak istiyorum 11-12-2015 19:49 artık kendini tekrar etmeye başladı ilk kitaplar eğlenceli geliyordu ama artık sıkıcı geliyorlar 16-12-2015 21:20 saftirik çok güzel bir kitap çizimlerinden tut anlatımına ve akıcı yazımı beni çok etkiledi . jeff kidney bu kitabında da harikalar yaratmış :) 01-01-2016 16:36 güzel bir kitaprtık kendini tekrar etmeye başladı ilk kitaplar eğlenceli geliyordu ama artık sıkıcı geliyorlarsaftirikin hayranıyım onun gibi olmak istiyorum tüm kitaplarını okudum bir gün onunla tanışmak istiyorum saftirik çok güzel bir kitap çizimlerinden tut anlatımına ve akıcı yazımı beni çok etkiledi . jeff kidney bu kitabında da harikalar yaratmış :) 01-01-2016 18:52 saftirik hayranıyım ve bende çok fazla kitabı var umarım bunuda alırım 26-02-2016 13:49 saftirik çok güzel 13-03-2016 10:46 bu kitaba bayılıyorum en sevdiğim kitap bu 11-06-2016 16:34 kitabin ana fikrini bilen varmi 29-11-2016 10:59 herkese tavsiye ederim süper bir kitap okuyunca tekrar okuyasın geliyor 15-12-2016 19:02 saftirik serisini okumanızı tavsiye ederim bende tüm seri var ve hepsi birbirinden eylenceli jeff kinneye buradan selamlar !!! jeff kinneye buradan selamlar !!! 04-04-2017 21:49 gregin hayatını uaşamak isterdim 14-12-2017 17:51 kötüüü😨😨😨 bende ışte şimdi yandık,batsın bu dünya,türünün son örneği ve panik yok varr 25-03-2018 13:06 ben bu kitabı okudum hatta özet yazarken 4 sayfa yazdım nerdeyse tüm olayları yazdım 23-04-2018 19:20 saftirik serisinin 10. kitabı pek de güzel olmamış 28-12-2019 19:25 seri bitmedi gitti 100e kadar gidecek her halde ilk kitapları hoşuma gitmişti de artık bıkkınlık verdi okumayı bıraktım


Greg daha annesinin karnındayken olayları anlatmaya başlıyor. Daha dünyaya gelmeden önce annesinin klasik müzik dinleyip ona kitap okuduğundan bahsetmektedir. Greg'in Rodrick adında bir abisi bulunmaktadır. Greg doğduktan sonra odasını ,giysilerini hep abisiyle paylaşmaktadır. Daha doğrusu hep onun eskilerini giymektedir. Biraz büyüdükten sonra annesi onu kreşe yazdırmıştır. Annesinin onu çok zeki olduğunu düşünmüştür fakat kendisi daha eldivenlerini bile zor bela çıkartırken yaşıtları ise düğme ve fermuar kullanmasını biliyorlarmış. Greg kreşi bırakıp anaokuluna yazıldı fakat orda Bradley adındaki bir çocuğun onu korkuttuğu için okula gitmek istemiyordu. Brandley ve ailesi başka yere taşındılar. Manny adındaki bir kardeşi olmuştur. Manny'in sosyal becerileri zayıf olduğundan annesi ve babası tüm çocukları alıp Corny'ye diye bir restorana götürmeye karar vermiştir. Çocukların Sokağında diye bir bölümde oturdular. Manny 'in diğer çocuklarla oynaması için top havuzuna koymuşlardır fakat o diğer çocuklardan hep kaçıyordur. Nedeni ise bir çocuk onu vampir olduğuna inandırdığı için. Evleri zaten küçük olan bu aileye bir gün davetsiz bir misafir gelmiştir. Greg'in amcası. Zamanında babasından borç para almış iş kurmak için onu da Boston'da tişört satan bir adam eğer işi devralmak isterse ,kendisine yardımcı olacağını söylemiş ve onu dolandırmıştır. Tişörtler elinde patlayan Gary amca mecbur kardeşinin evine sığınmıştır. Artık ortaokula başlayan Greg okulda da rahat durmuyordu. Öğrenci meclisi seçimlerine katılmak istiyordu fakat üç kez disiplin cezası yemiştir. Bir tanesinde üst sınıflarda bulunan birkaç çocuğun seni gizemli asansöre bindireceğiz. Bunun için bize para vermelisin diye kandırmışlardı. Greg böyle bir asansörün olmadığını görünce başkasına satmaya çalışırken müdür yardımcısı tarafından yakalanıp cezalandırıldı. Tuvalet kağıdını dolabında stokladığı için cezalar verildi. Okulda bir etkinlik düzenlemeye karar verildi. Etkinlik spor salonunda gerçekleşecek olan sevgililer günü dans etkinliğiydi. Bunun için bir kız bulmamaları gerekmektedir. En yakın arkadaşı Rowley'inde arkadaşı yoktu. Bunun için Şeker kalp adındaki bir davet mektubu satın alıp dansa gitmek istediğiniz kıza vermeniz gerekmekte. Greg annesinden aldığı harçlıklarla çok fazla davet mektubu alıp çok kıza gönderdi fakat hep red cevabı aldı. Rowley bu dansı organize edenler arasında olduğu için hemen en yakın arkadaşı Greg'e ,Abigail Brown adındaki kızın tek kaldığını söyledi. Bunun üzerine Greg hemen onu dansa davet etti. Rowley, sen ve ben gideriz deyince kız kabul etti. Rowley 'in babası olan Bay Jefferson onlara şoförlük yaptı. Dans yerine gitmeden önce Corny restoranında yemek yediler. Bu sırada Rowley sus çiçeği olmuştu. Abigail'e söyleseydi. Dansa gelmemesinden korktuğu için şapkayla makyajla örtmeye çalıştı. Rowley, Abigail ile çok samimi duruyordu. Çok çabalayan Greg olmasına karşın kız Rawley'e daha yakın duruyordu. Okula geldiler. İçeri girdiklerinde DJ'nin Gary amcası olduğunu fark etti. Bir grup yaşlı insanda birkaç hafta önce burayı toplantı için rezerve ettiğini söylediler. Paravanla ikiye ayrılan spor salonunda bir tarafta toplantı bir tarafta parti vardı. Greg için dans partisi çok kötü geçmekteydi. Bir an önce eve gidip dinlenmek istiyordu. Sonunda Abigail ile dans etme fırsatı yakaladı. Makyajı aktığı için yüzündeki sivilceyi su çiçeğine benzeten Greg çığlık atıp hemen ayrıldı ordan. Sonrasında Rowley'den dolayı Greg de ağır bir suçiçeği geçirdi. Gary amca tişörtleri partide satarak tüm parayla piyango bileti aldı.Biletlerden birine kırk bin dolar çıktı.Abisine olan borcunu kapatıp evden ayrıldı. Rowley ile Abigail de bir çift oldular. Greg banyo yaptığı esnada havlunun yok olduğunu gördü. Yoksa biri onunla dalga mı geçiyordu. Ya da Johnny Cedar yine iş başında. Değerlendirme Amerikalı yazar olan Jeff Kinney tarafından yazılmıştır. İngilizceden dilimize çevrilmiştir. Bir seri halinde olan bu çocuk romanında Greg'in maceralarını anlatmaktadır. Başkahramanımız Greg başından geçenleri bir günlüğe aktarmaktadır. Ah kalbim ,yedinci seriyi oluşturmakta olup bu kitapta Greg'in okulda düzenlenecek olan sevgililer günü dansı için bir kız arkadaş bulma ve en yakın arkadaşı olan Rowley'in de dahil olduğu olayları anlatmaktadır. Bunun yanı sıra evdeki ve okuldaki yaşantısından bahsedilmektedir .Kitabı şiddetle almanızı tavsiye ederim. Oldukça eğlenceli ve çok güzel çizimlerle yazar oldukça güzel betimlemiş. Sadece bir çocuğun değil her yaştan insanın okuyabileceği bir kitap olduğunu düşünüyorum. Keyifli okumalar dilerim. Saftirik Greg rüzgarı tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de esmeye devam ediyor ve serinin yeni kitabı Saftirik Greg'in Günlüğü Ah Kalbim ile Greg'in yeni bir macerasını karşımızda buluyoruz ve yine çok eğleniyoruz. Jeff Kinney'in en çok satanlar listesinde yer alan ve en iyi seriler listesinde yerini kapan Saftirik Greg'in Günlüğü serisinin Ah Kalbim kitabında Greg bu sefer başını kızlar ile belaya sokuyor. Sevgililer Günü için düzenlenecek dans için birini arayan Greg çaresizdir ve o gece yalnız kalan tek kişi olmak istemez. Yakın arkadaşının durumu da ondan farksız değildir. Greg sonunda birini bulur ve yakın arkadaşını yalnız bırakır. Fakat hiç birşey beklendiği gibi gitmez Greg'in başına gelmeyen kalmaz.