Bayan McGillicuddy yeni yıl öncesi sevdiklerini ziyaret amaçlı tren yolculuğu yapmaktadır. Tren seyir halindeyken yandaki trende bir cinayet işlendiğine şahit olur. Bir adam bir kadını boğup öldürmüştür. Panik halinde tren görevlilerine ulaşıp durumu anlatır. Yaşlı bir kadın olduğu için onun hayal gördüğünü düşünseler de görevliler olayı polise bildirir. Bayan McGillicuddy samimi dostu Bayan Marple'ın evine ulaştığında şoka girmiş bir haldedir. Bayan Marple'a durumu anlatır ve iki dost olayın peşine düşmeye karar verir. Önce hangi tren olduğunu bulurlar. Sonra polise giderler ancak ortada bir ceset yoktur. Bu da inanılırlıklarını sarsar. Bayan Marple dostunu evine gönderdikten sonra olayı çözmek için bir plan yapar. Yillar önce kendisiyle ilgilenen Lucy isimli ev işlerinde yardımcı olan kadına ulaşır. Lucy iyi bir okuldan mezun, bir matematik dehasıdır ancak kariyerini her evde en fazla 15 gün kalacak şekilde ayarlayan bir ev yardımcısı olarak sürdürmektedir. Işinde o kadar iyidir ki çok talep görmektedir. Bayan Marple, Lucy'nin zekasına güvendiği için onu seçmiştir. Lucy cinayetin işlendiği bölgedeki Rutherford Hall isimli evde çalışmaya başlar. Amacı cesedi bulmaktır. Bayan Marple da teyzesi rolüne bürünerek yakınlarda bir konukevinde kalır. Lucy evin arazisini araştırırken bir bölgesindeki lahitte cesedi bulur. O baraka da herkese açık bir yer olduğu için cesedin kimliğini ve kimin katil olduğunu bulmayı zorlaştırır. Rutherford Hall'da babadan zengin Bay Crackenthorpe ve kızı Emma yaşamaktadır. Ailenin farklı şehirlerde, ülkelerde ikamet eden 3 oğlu, 1 damadı ve torunu da olayı duyunca eve gelmişlerdir. Bay Crackenthorpe babadan zengin ancak mirasta pay hakkı olmayan huysuz ve cimri bir adamdır. Emma evin hiç evlenmemiş, kendini babasına adamış kızıdır. 3 oğuldan biri kibirli Harold, diğeri dolandırıcı Alfred, ve sonuncusu da sanatçı Cedric'tir. Miras en büyük oğul başta olmak üzere tüm oğullar, Emma ve torun Alexander'a kalacaktır. Tabi bunun için önce Bay Crackenthorpe'un ölmesi gerekmektedir. Yaşlı ihtiyarın da ölmeye hiç niyeti yoktur. Müfettiş Craddock önce kadının öldürülmesinin bu evdeki olaylarla bir ilgisi olduğunu düşünür. Ev ahalisinden kimse öldürülen kadını tanımadığı için bu tez çürür gider. Öncelikli olarak kadının kimliğini bulmak gerekmektedir. Emma ölen abisinin bir nişanlısı olduğunu ve eve gelmek istediğini belirttiği bir mektup olduğundan bahsedince kadının Martine olduğu düşünülür. Martine'i araştırırken Anna adında bir dansçıya ulaşırlar. Anna'nın Martine'i tanıdığını ve aileden para koparmak için onun yerine geçtiğine inanırlar. Bu sırada Anna'dan dünyayı gezdiğine dair bir bilgi gelir. Günler geçerken Bayan Marple olayı yavaş yavaş çözümlemeye başlar. Bayan McGillicuddy'yi çağırarak son kozunu oynar. Böylece tüm olay ortaya çıkacaktır. Ailenin doktoru Dr.Quimper, ailenin kızı Emma ile ilgilenmekte ve eğer baba Crackenthorpe ölürse de Emma ile evlenmek istemektedir. Böylece büyük bir mirasa konmayı planlamaktadır ancak kendisi zaten evli olduğu için önce karısı Anna'dan kurtulur. Lahitteki ceset Anna'ya aittir. Bu sırada Emma'nın mirastan en büyük payı alabilmesi için de abilerini sırayla zehirler. Alfred ve Harold bu sırada ölür. Bayan Marple hazırladığı oyunda Rutherford Hall'da son bir veda yemeği yemeye gider. Yanında Bayan McGillicuddy de vardır. Ondan bir ara tuvalete gitmesini ister. McGillicuddy de kendisine denileni yapar. Bunu istemesinin sebebi Bayan McGillicuddy'nin katili sırtından görmüş olmasıdır. Balık yerken boğazına bir şey takılmış gibi yapar ve doktor Quimper hemen ona müdahale eder. Bu sırada odaya dönen McGillicuddy katil bu diye bağırınca tüm olay açığa kavuşur. Bayan Marple yine günü kurtarmıştır... Agatha Christie'nin bence en keyifli romanlarından birisiydi bu. Bay Crackenthorpe'un huysuzluğu, Emma'nın naifliği, kardeşlerin birbirinden farklı gibi duran ama özünde aynı açgözlülükteki karakterleri, ailenin damadının evden kopmak istememesi, ev ahalisindeki gencinden yaşlısına tüm erkeklerin Lucy ile evlenme planı yapması, Alexander'ın en yakın arkadaşının annesinin gerçek Martine olması tesadüfü ile karakterler sizi kendine bağlıyor. Sanki Rutherford'da tüm olayı sessiz sedasız izler gibi okuyorsunuz kitabı. Olayın içinde hissettiren ve heyecanla çevirdiğiniz sayfalar sizi hikayeden bir saniye olsun koparmıyor. Merakla okunacak bir polisiye romanı. Keyifli okumalar dilerim.


Her zaman adını duyduğum fakat asla zaman ayırıp okumaya fırsat bulamadığım bu distopik kitabı elime aldıktan 2 gün sonra bitirdim. Distopik olarak okuduğum en iyi ilk 10 kitaptan biri oldu. Başta bir önce okuduğum kitaba oranla sarmamış olsa da kitabın ilerleyen bölümlerinde kitaba bayıldığımı söyleyebilirim. Geleceğe dair bir kabus senaryosu kaleme almış yazar. Yazdığı dönem ve yazdığı psikoloji düşünülünce ortaya böyle bir kitap yazmış olduğu için yazarı tebrik ediyorum çünkü bu kitap inanılmaz bir hayal gücünün kelimelere yansımış hali. Aldığı övgü kadar eleştirilen kitap tüm denilenleri hak ediyor. Kitapta 3 farklı güçten bahsediliyor. Kitabın ana karakteri olan Winston Okyanusya'da yaşıyor. Bunun dışında iki ülke daha var Doğu Asya ve Avrasya. Okyanusya korku ile sindirilmiş, her daim insanları izleyen sistemlerin olduğu bir ülke. Düşünün ki televizyondan sizi görebiliyorlar, duyabiliyorlar ve her daim kontrol altına alınıyorsunuz. Bu kadar engel ve yasak varken kendinizi nasıl özgürce ifade edersiniz? Edemezsiniz. Zaten öyle bir beyin yıkama yapılıyor ki insanların birçoğu ifade edecek bir şey bile düşünmüyor. Hatta birçok çocuk kendi ailesini Düşünce Polislerine şikayet ediyorlar. Herkes son derece gaddar ve nefret dolu birbirine karşı. Winston, bu sisteme rağmen düşüncelerini ifade etmek isteyen Okyanusya'nın parçalara ayrılan sisteminde Hakikat diye adlandırılan binada çalışan bir memurdur. Kitap karakterimizin eve gelip günce tutmaya başlaması ile başlıyor. Sizi izleyen bir televizyon varken, yakalanmadan ve ses çıkarmadan günce tutmak için çok sınırlı bir alanınız oluyor ve Winston bu sınırlı alanı kullanıp yakalanma ihtimaline rağmen yazı yazıyor. Yazısında Büyük Birader e olan nefreti büyük bir yer kaplıyor. İşinin başına döndüğünde herkesin katılmak zorunda olduğu İki Dakikalık Nefret programına katılıyor Winston. Bu programda herkes gibi tüm nefretini kusuyor. Bu sırada Anti Seks Derneği üyesi bir kıza rastlıyor. Kız ona bir mektup gönderiyor ve bunun üzerine ikili şehir dışında izlenemeyecekleri bir yerde buluşma kararı alıyorlar. Birbirlerine aşık oluyorlar. Julia ile Winston birbirleriyle vakit geçirip birbirlerine sırlarını anlatmaya başlıyorlar. Devlete olan isyanın sadece ikisi ile sınırlı olmadığını düşünmeye başlarlar. Daha önceden Winston'ın dikkatini çeken O'Brien ile konuşurlar. Onun sayesinde Emmanuel Goldstein'in örgütüne dahil olurlar. O'Brien, Winston'a örgütün öğretilerinin olduğu bir kitap ulaştırır. Fakat tam o dönemde Nefret Haftası başlar. Winston, kitabı okumak için Mr Charrington'ın antika dükkanında kiraladığı odaya gider. Julia ile birlikte kitabı okur ve sohbet ederler. Tam bu sohbet esnasında çerçevenin arkasına gizlemiş tele ekran onları ele verir yakalanmışlardır. İçeri siyah üniformalı insanlar girer ve ikiliyi ayırırlar. Winston'ın aklında Mr Charrington gelir. O esnada kapıda belirir. Onun bir düşünce polisi olduğunu çok geçte olsa anlamıştır Winston. Julia ve Winston ayrı odalarda hapis tutulurlar. Yanına birçok insan gelir gider bu insanların hepsi 101 numaralı odadan çok korkmaktadır. O'Brien ve içeriye giren bir görevli onu bayıltır ve 101 numaralı odaya götürür. Elektrik ve daha birçok işkence gören Winston son olarak kafasını fareler ile dolu bir kutuya sokma fikriyle karşı karşıya kalır. En büyük korkularından olan fareleri mi seçecektir, aşkı Julia'yı mı koruyacaktır? Julia'yı satar ve bir süre sonra artık onu izleyen bir şey olmadan dışarı çıkar. Beyni tümüyle yıkanmıştır ve kendisi de hiçbir şey hakkında düşünmemenin, partinin gösterdiği yolda gitmenin en mantıklı seçim olduğu anlamıştır. Aynı şekilde Winston'ı satan Julia ile karşılaşır bir süre sonra. İkili bir yere oturup muhabbet ederler. Sonra bir daha bir araya gelmeyecek şekilde birbirlerinden ayrılırlar. Kitabın başında tüm kalbiyle Büyük Birader den nefret eden Winston artık ona gönülden bağlıdır. Parti ne diyorsa doğrudur, en güvenilir kaynaktır. Yazan: Sena AKSOY 1984 Kitap Özeti Dünya yönetim açısından üç bölüme ayrılmıştır. Avrasya, Doğuasya, Okyanusya...Bu üç devlet sürekli birbirleri ile savaş halindedir, kimi zaman da aralarında birleşip karşılarında duran devletlere savaşlar açarlar ve bundan en çok halkları etkilenir. Okyanusya kendi içinde neredeyse üç bölüme ayrılmıştır. İç parti üyeleri, dış parti üyeleri ve proleterler. İç parti üyeleri diğerlerine göre daha ferah yaşamaktadır, dış parti üyeleri kendilerine söylenen her şeyi eksiksiz yapmak zorundadır, proleterler ise gözden çıkarılmış basit halk konumundadır. Kitabın ana karakteri Winston Smith Okyanusya' da yaşayan bir vatandaştır. Dış partinin Gerçek Bakanlığı bölümünde görev almaktadır. Bütün gün yaptığı iş tarihteki yaşanmış, gerçekleşmiş olaylar zincirini gün şartlarına göre yeniden düzenlemektir. Tek partili rejim gibi görünen Okyanusya' nın başında Büyük Bilader isimli biri yer almaktadır. Onu kimse görmemiştir, ne zaman doğduğu belli değildir ve ölümsüzdür. Fakat onun söylemleri her zaman hatta tarihin akışına ters düşse de doğru olmak zorundadır. Bir gün önce söylediğini ertesi bambaşka bir şekilde söyleyebilir, işte buradaki belgeleri anlık olarak düzenlemek yani geçmişi değiştirmek Gerçek Bakanlığı' nın yani Winston' un görevidir. Dönemin şartlarına göre her zaman her yerde insanları izleyen tele-ekranlar yer almaktadır. Evlerde, caddelerde, iş yerlerinde. Dahası aile kavramı yok edilemediğinden, küçük yaştaki çocuklar belirli eğitimlerden geçirilir ve yeri geldiğinde aile bireylerini bile ihbar etmek üzere eğitilirler. Tele-ekranlar, düşünce polisleri her an ensenizdedir. Çalışmak ve uyumak dışında boş vakit olması bir suçtur çünkü Büyük Bilader' in gözü üzerinizdedir. İnsanların sohbet etmesi, bir gün önceyi düşünüp tartışmaları yasaktır. Tek bilinen gerçek o gün Büyük Bilader' in tele-ekrandan yaptığı yayındır. Rüyaların dahi denetim altında olduğu böyle bir zamanda evlilikler bile PARTİ' nin ayarlaması ile gerçekleşir. Zaten evlilik dışı ilişki kurmak yasaktır. Çocuğun dahi ne zaman yapılması gerektiği tamamen partinin isteklerine bağlıdır. Tüm bu olayların arasında Winston kendini kapana sıkışmış gibi hisseder. Bazen aklına geçmişte yaşadığını düşündüğü olaylar gelir fakat bunların hayal mi, yoksa gerçekten kendi geçmişi mi olduğunun ayırdına varamaz. Herkesten gizli bir günlük tutmaya başlar ve aklına gelenleri yazmaya koyulur. İlk cümlesi ; Büyük Bilader' den nefret ediyorum olur. Bundan yola çıkarak etrafını gözlemlemeye başlar, kendisi gibi geçmişi ve günü sorgulayan birisini bulmaya çalışır. Gözüne çarpan tek kişi İç Parti üyesi olan, son derece sert görünen O'Brien' dir. Fakat karşılıklı konuşmak yasak olduğundan ve her yerde kendisini izleyen ekranlar, dinleyen gizli mikrofonlar olduğu için bu adama nasıl yaklaşması gerektiğini bilemez. Kafasında bunlarla beraber bir gün iş çıkışı yolu proleter mahallesine düşer. Sokakları hızla geçerken gözüne eski, pis bir dükkan çarpar ve içeri girer. Tehlikeli olmasına rağmen, antika eşyalar satan bu dükkandan çıkmayı asla istemez ve o günden sonra gizli gizli buraya gelmeye başlar. Bu eski yerde tele-ekran olmadığı için, izlenilmediğine güvenerek kendisini bir süre rahat hisseder. Bu sırada kısa bir süredir dikkatini çeken genç bir kız vardır. Kimi zaman içindeki duygular yüzünden onu öldürmek istese de aslında tek isteği böyle biri ile beraber olmaktır. Fakat herkesin casus olabildiği zamanda, bu kıza asla güvenemez. Lakin bir gün iş yerinde kendisinin yapamadığı hareket o kızdan yani Julia' dan gelir. Küçük bir notta Winston' u sevdiği ve görüşmek istediği yazar. Bu nota kayıtsız kalamayan Winston ilk fırsatta Julia ile buluşur ve beraber olurlar. Aralarındaki ilişki güçlendikçe duyguları da birleşir. En büyük ortak noktaları ikisinin de Parti' den nefret ediyor olmasıdır. Görüşmelerinin de sıklaşması ile buluşacak gizli yere ihtiyaç duyarlar ve Winston' un proleter mahallesindeki antikacının üst katını günlük olarak kiralarlar. Bu sırada O'Brien ile konuşma fırsatı yakalayan Winston artık onun da partiyi sevmediğini öğrenir. Beraber doğruyu bulmak için ilerlemeyi kararlaştırırlar. Sıcak bir akşamüstü gizli yerlerinde buluşan Winston ve Julia parti aleyhine konuşurken hiç tanımadıkları bir sesle irkilirler. Sesin duvardaki tablodan geldiğini anladıklarında kaçacak başka bir yer olmadığını görürler. Düşünce polisi ikisini de yakalamıştır ve yolun sonu bellidir. Winston teslim olduğunda polislerin başındaki kişinin de O'Brien olduğu ortaya çıkar. Winston' un kendisinin dahi ne kadar olduğunu bilemediği bir zaman boyunca işkenceden geçirilir. Beyni tamamen yıkanır. Kalbindeki aşk ve düşünceleri sökülüp alınır. Aynaya bakınca kendi vücudunu bile tanıyamaz. Çok uzun zaman sonra ölümü bekleyen Winston serbest bırakılır. Üstelik artık onu ne bir izleyen ne de bir dinleyen vardır. Winston' un ise tüm yaşananlardan sonra aklındaki şey; 2 + 2 = 4 değildir. Belki beş belki üçtür. Fakat en güvenilir cevap partinin verdiği cevaptır. Bilmemek gerçekten özgürlüktür. Kendisi bile inanamasa da artık kalbi Büyük Bilader' i seviyordur... Kült eserler arasına girmiş olan 1984 kitabı okumak kimi zaman sürükleyici, kimi zaman sıkıcı oldu. Aslında yazarın dili gayet açıktı. Yazıldığı zamana göre çok çok ileri tarihlerde olabilecekleri gerçekten iyi tahlil ettiğini söyleyebilirim. Yine de bana göre kitapta eksik olan bir şeyler vardı. Belki olay örgüsü daha aksiyonlu olabilirdi. Tabi kitaba bakınca amacın aksiyon değil başka şeyleri belirtmek amacı ile yazıldığı ortada. Kitap bittikten sonra, üzerine düşünmeyi gerektiriyor. Bazı olayların, bu kadar zaman önce yazıldığına şaşırdığım anlar bile oldu. Sonuç olarak yer yer sıksa da okunmayı hak ediyor. 1984 Konusu Bin Dokuz Yüz Seksen Dört - 1984 İngiliz edebiyatının önde gelen yazarlarından biri olan George Orwell'in dünya tarihine damgasını vuran 1984 Bin Dokuz Yüz Seksen Dört romanı politik anlamda devrim niteliği taşıyan bir romandır. Büyük Birader ve Düşünce Polisi gibi kavramları kazandıran ve günümüze kadar gelmesini sağlayan ünlü romanda politika ve beyin yıkama üzerine mükemmel bir konu işleniyor. İlk olarak 1949 yılında yayınlanan ve ilk adı Avrupa'daki Son Adam olan roman daha sonra pazarlama amacı ile 1984 Bin Dokuz Yüz Seksen Dört adını almıştır. Hayali bir gelecekte geçen ve tek parti dönemini işleyen zaman diliminde insanların düşünmesi yasaktır ve kendilerine ne denirse ona inanmaları ve yapmaları gerekmektedir. Düşünmek, hissetmek, aşık olmak, sorgulamak tamamen yasaktır. Kitabın ana karakteri olan Winston Smith her vatandaş gibi ona ne söyleniyorsa yapan sıradan bir vatandaştır. Çevresinde yaşananlara tam anlam veremeden kendisine ne söyleniyorsa yapan, propagandalara katılan fakat evine gittiğinde gizli gizli düşüncelerini yazmaktadır. Yaptığının suç olduğunu bilmektedir fakat neden olduğunu bilmeden arzularını dinleyerek yazmaya devam eder. Hayatına bir gün Julia adında gizemli bir kadın girer. Partiye bağlı ve propagandalarda aktif yer alan kadının ona gizemli bakışları dikkatinden kaçmaz. Bir gün Julia Winston'a mesaj gönderir ve onunla görüşmek istediğini söyler. Kadın erkek ilişkisinin yasak olduğu bir zamanda ikili aşklarını itiraf eder ve gizli bir şekilde birlikte olurlar. Yaptıklarının suç olduğunu bile bile düşünce polisinden gizlenerek bir araya gelmeye ve hayatın tadını çıkartmaya çalışırlar. Fakat birliktelikleri uzun sürmez ve düşünce polisi tarafından yakalanırlar. Hemen öldürülmek yerine beyin yıkama işlemine sokulurlar. Winston'a dört parmak gösterilerek kaç parmak gösterildiği sorulur. Dört cevabını verdiğinde ise işkence görür. Zamanla gördüğün şeyin zihninin bir oyunu olduğunu söyler ve dört parmak gördüğü için zihnini sorunlu görmeye başlar. Seanslar bu şekilde devam eder ve Winston parmaklar gösterildiğinde ne cevap vermesi gerektiğini öğrenmek ister. Bazen 3 bazen ise 5 cevabını verir fakat işkenceleri durduramaz. Sonunda ona sorulduğunda bilmediğini söyler ve bir sonraki aşamaya geçilir. Winston'un çeşitli işkencelerden geçerek beyni yıkanır. O da propagandanın bir parçası olur. Fakat kalbinin derinliklerinde bir aşk vardır fakat zihninden tamamen silinmiştir.


Wattpad hikayelerinin sonu gelmezken aramıza yeni bir kitap daha katıldı 4N1K. Bu kitap aslında size her şeyin aşktan mutluluktan ibaret olmadığını, arkadaşlarınızla geçirdiğiniz her dakikanın bunlara eş değer olduğunu gösterdi bizlere. Kitabın konusuna gelirsek eğer; Yaprak, asıl kızımız ve etrafında kardeşten de öte diyebileceği 4 çocuk. Oğuz, Gökhan, Sinan ve Ali. Çoçukluktan beri hiç ayrılmamış bu dörtlü Yaprak'ın başına gelenlere kadar birbirine kardeşim diyebilecek kadar yakınlardır peki ya sonra? Yaprak, yine her zamanki gibi annesinin ona sürekli giydirmeye çalıştığı pembe renkli bluzu koşa koşa değiştirmeye gittiği bir gün daha önce hiç rastlamadığı, belki de bu ricadan önce uzun bir zaman elbise giymediği bir olayla karşılaşmıştır. Bir çocuk karşısına çıkmış, yarın sevgilisinin doğum günü olduğunu ve aynı bedenlere sahip olduklarını söyleyip elbiseyi denemesini rica etmiştir. Yaprak başta pek sıcak bakmasa da uzun ricaların ardından kabine girmiş ve elbiseyi denemiştir. Ve daha sonra bir daha o çocuğu görmemek üzere butikten çıkmıştır. Fakat olaylar hiçte sandığı gibi gelişmemiş ve yarını eline bir kargo ulaşmıştır ve merak uyandıran bir kutu vardır. Kutuyu açtığında ise şoke olmuştur çünkü bu dün denediği elbisedir önce ne olduğunu anlamamıştır ve yanlış geldi diyerek kendini avutmuştur. Bu sırada arkadaşlarına konudan bahsetmiş ve onların dedikleriyle kendini avutmaya çalışmıştır. Çünkü çocuklar Yaprak'ın asla böyle bir elbiseyi giymeyecekleri bilmektedirler. Yaprak kendini avuturken bu kutuya benzer bir kutuyu okulda almıştır bu sefer içinde asla Yaprak gibi bir kızın rüyalarında bile giyemeyeceği türden bir topuklu ayakkabı ve bir not; "Topuklu ayakkabılar sana göre değil, değil mi? Her zaman, Converse'lerine sığınan kızlardansın sen de. Bana geldiğin sürece, hangi ayakkabıyı giydiğini umursamıyorum. Ama... Bana aşık olduğunda, bu ayakkabıları giymek zorundasın. Çünkü yüzünün tam yüzümün hizasında olmasını istiyorum. O güzel yüzünü daha iyi görebilmek için... Bana aşık olduğunda, bana bu ayakkabılarla gel olur mu?" Okudukları karşısında şoke olsa da kısa bir süre sonra kendine geldiğinde ayakkabıların topuklarının çocuklar tarafından kırıldığı görmüş ve aşkın onluk bir şey olmadığını anlamıştır. Fakat kısa bir zaman sonra bunları yollayan çocuğun okuldan bir çocuk olduğunu öğrenmiş ve nam-ı değer sırığın Barış olduğunu öğrenmiştir. Başta Ali olmak üzere çocuklar Yaprak'ı oldukça kıskanmış ve Barış'la bir daha görüşmemesini söylemişlerdi. Tabii ki Yaprak yerinde duramamış görüşmeyi bırak iddiaya bile girmiştir. Her kaybedilen iddiada birbirlerine ceza vereceklerdir. Yaprak kendinden emindir fakat Barış'ta Yaprak'ı kendine aşık etmek için daha fazla gayret gösterir. Yaprak kaybettiği her iddiadan sonra diğer kızlar gibi gözükmek gibi cezalar vermiştir Barış ona. Önce saçlarını saldırtmıştır sonraysa okulda etek giymesini istemiştir. Yaprak için bunlar oldukça uzaktır. Başta çocuklar bu durumlara sorun yapsa da hepsi Yaprak'ında aşık olmak isteyebileceğini düşünmüş ve ona denemesi için zaman vermiştir. Bir kişi haricinde Ali. Barış'ın Yaprak'a her yakınlaşmasında içi acıyan ama bir türlü bunu kimse anlatamayan Ali olanları kabullenmeye çalışır fakat git gide kıskanmaktan daha öte bir yerlere gitmektedir. Bu sırada Ali'de Yaprak'a olan ilgisi belli etmemek için Bade diye bir kızdan hoşlandığını söylemiş ve Bade de bunu bekliyormuş gibi Ali'ye adım atmıştır. Fakat Ali duygularının gerçek olmadığını belli etmiş ve Bade'den uzak durmuştur tabii Bade'yi bir çocukla tartışırken görene kadar. Ali asla kızlara zarar verilmesine dayanamazdı ve Bade'yi o halde gördükten sonra çocuğu dövmüş ve oradan uzaklaştırmıştır. Olay orada bitmemiş Yaprak'a kadar uzamıştır, Ali Yaprak'a laf ettiklerini düşündüklerine saldırmaya çalışmış ama bu sırada bıçaklanmıştır. Ali bıçaklandıktan sonra Yaprak Ali'yi kaybedeceğinden çok korkmuştu ve içindeki o anlamsız duyguya bir türlü anlam veremiyordu. Ali iyileştikten sonra Yaprak'ın son cezası Barış'la partiye gitmektir ve partiye Barış'ın aldığı ayakkabı ve elbiseyle gitmesi gerekmektedir. Bu durumu henüz kabullenememiş olsa da o partiye gidecektir ve onu partiye Ali bırakacaktır. Uzun bir hazırlık sürecinden sonra parti zamanı gelmiştir ve Yaprak uzun zaman sonra ilk defa kız gibi giyinmiş ve makyaj yapmıştır. Ali kıskançlığını belli edemese de o partide Barışla olacak olmasına oldukça üzülüyordur. Partiden sonra Barış Yaprak'ı Ali'nin ağladığı parka götürmüş ve Ali daha fazla dayanamayıp aşkını itiraf etmiştir. Yaprak başta kızmış olsa da o da artık hislerinden emindir ve kardeşi gibi gördüğü Ali artık sevgilisidir. 4N1K Konusu Daha önce ders kitapları yazarak yazarlık kariyerini sürdüren Büşra Yılmaz bu kez gençlere yönelik mükemmel bir roman olan 4N1K ile okurlarının karşısına çıkıyor. 4N1K kitabında Yaprak adındaki bir genç kızın aşk ile yüzleşmesi anlatılıyor. Çocukluktan beri yakın arkadaş olduğu dört erkek yüzünden farklı bir şekilde büyüyen ve onlar yüzünden aşka uzak olan bu kız için hayatta bir tek Ali, Oğuz, Gökhan ve Sinan vardır. Fakat doğum günü çıkıp geldiğinde yeni yaşı ile birlikte hayatı da değişir. Kim olduğunu bilmediği birinden gizemli bir hediye alır ve Yaprak aşk ile yüzleşmek zorunda kalacaktır.


Phileas Fogg geçmişi bilinmeyen bir karakter olarak kitabın içinde karşılaştığımız ilk kişi. Dakikalara çok önem veren Bay Fogg önceki rutin işlerini yapan yardımcısını iki dakika geciktiği için kovuyor. Yeni yardımcısı rahat bir iş hayali kurarak Fogg'un yanına geliyor. O sırada Bay Fogg eski yardımcısının odasında günlük yapılacak listesini öğrenirken, Bay Fogg'u da yakından tanıma fırsatı yakalıyoruz. Bay Fogg alışkanlıkları sıkı sıkıya bağlı, sürekli kart oyunları oynayan ve her dakikası planlanmış bir kişi. Yardımcılarının da en ufak hatalarını affetmiyor. Arkadaşlarıyla sürekli yaptıkları toplantılarının bir tanesinde, bir banka soygunundan sonra bir iddiaya tutuşur. Çağın çok ilerlediği kötü sürprizlere rağmen 80 günde devr-i alem yapabileceği bahis konusudur. Bay Fogg ve yardımcısı hiç vakit kaybetmeden yola koyulurlar. Tren, fil ve gemi sırtlarında yolculuğa başlarlar. İlkel toplumlar, kızıldereliler ve kültürel pek çok unsurla tanıştıkları bu maceralarda soygunda şüpheli oldukları gerekçesiyle Dedektif Fix'te peşlerine düşecektir. Dedektif Fix'e göre bu macera tamamen bir tür üst örtme ve kalpazanlıktan başka bir şey değildir. Bay Fogg'u yakalamak için tutuklama kararı beklemektedir. Bay Fogg Dedektif Fix'ten habersiz yolda ilkel toplumların bir kadını kurban ettiklerini görürler. Canlarını tehlikeye atarak kadını kurtarırlar. Genç yaşta bir prensle evlendirilen bu kadın kocası öldükten sonra gömülmeye çalışıldığı ve yakalanırsa öldürüleceğini söyler. Bay Fogg bu kadını da kendisinin dahi tahmin edemediği bir sona doğru yanına alır. Bay Fogg karakteri her ne olursa olsun kendi alışkanlıklarından taviz vermez. Bir şekilde planladığı her şey hesaplayamadığı bir nokta haricinde şaşırtıcı derecede yolunda girer. Yolun içerisinde tren soygunları ve bir kavgada da aksiyon hiç düşmez. Dedektif Fix yılmadan mücadele etmektedir. Bay Fogg'un yardımcısını yakından tanımaya çalışır. Dostluğunu kazanır. Yardımcısı başta bahsi kaybetmesi için diğer kulüp arkadaşlarının ajanları olduğunu düşünür. Sonra ise Dedektif Fix'in gerçek hedefinin banka soyguncularının olduğunu fark eder. Düşündüğü hırsızlarsa kendilerinden başka birileri değildir. Gezi serüveni birden hırsız polis kovalamacasına dönüşür. Bay Fogg iddiayı kaybetmek, hapse düşmek üzeredir. Her şey bir yana zamanı da git gide daralmaktadır. Bay Fogg bu üçgeni çözebilecek midir? Yoksa iddiayı kaybedecek midir? Bay Fogg'un yardımcısı ile yaptığı bu yolculuk var olmak ya da bütün parasını kaybetme mücadelesidir. Kitapta geçen; etkilendiği Kali tanrısına kurban edilen prensesten bir farkı yoktur. Yarın onun için bir mucizedir. Sıkı sıkıya kurallarına bağlu rutin bir hayat yaşayan Bay Fogg gerçek sınavı kendi içinde verecektir. Bay Fogg 80 günün ötesinde yaşamının kalanının kararını da bu sınav da verecektir. Jules Verne Dünya'nın sınırlarını zorladığı bu yapıtlarında hayal gücünün ve bilimin ötesinde bir dünyanın kapılarını aralıyor. Maceranın hiç dozunun azalmadığı bu başyapıtta yıllar sonrasında dostluk ve bilimin sınırları zorlayan bir keşfetme keyfi. Bay Fogg Dünya'yı keşfederken bir yandan da hayatta kurallardan ötesinde unuttuğu birkaç değeri daha hatırlayacaktır. Keyifle ve merakla okunan bu eseri okumanızı tavsiye ediyorum. Geleceği öngörebilen, sınırları yeniden tanımlayabilen bu kitap okurlarının da kendilerini geliştirip yeni bir Dünya'yı keşfetmelerini de neden sağlamasın? 80 Günde Devri Alem Konusu


Ünlü bir şair, üstat, milli şair gibi isimlerle anılır Mehmet Akif Ersoy muhabbetlerin arasında. Onun bu ülkeye en büyük hediyelerinden biri şüphesiz ki İstiklal Marşı ve örnek, üstün alçakgönüllülüğüdür. Bilmeyen var mıdır bu topraklarda onun hikayesini? 1873 yılında İstanbul'da doğan ve doğduğu semti Bizim mahalleye poyraz kışın da uğrayamaz/ Erir erir akarız semtimize geldi mi yaz! dizeleriyle anlatan, bu toprakların yetiştirdiği yegane şairdir. Doğu ile Batı, İslam ile Bilim sentezini benimsemiş, şiirlerinde çeşitli konuları işlese de o dönemin şartlarını iman gücüyle harmanlayarak sunmuştur. Manzum şeklinde yazdığı şiirleri ise okuyucuya hikayeyle şiirin yakalayabileceği en iyi uyumu sunuyor. Safahat herkesçe bilinen, lakin birçok kişinin eline alıp okumaya cesaret edemediği eseri Mehmet Akif Ersoy'un. Halbuki Mehmet Akif Ersoy sevgili karisine seslenerek başlar Safahat'a. Bana sor sevgili kari; sana ben söyleyeyim Ne hüviyette şu karşında duran eş'arim; Bir yığın söz ki, samimiyeti ancak hüneri Ne tasannu' bilirim, çünkü, san'atkarım. Şi'r için göz yaşı derler; onu bilmem, yalnız, Aczimin giryesidir bence bütün asarım Ağlarım, ağlatamam; hissederim, söyleyemem; Dili yok kalbimin, ondan ne kadar bizarım! Oku, şayed sana bir hisli yürek lazımsa; Oku, zira onu yazdım iki söz yazdımsa Mehmet Akif Ersoy/Safahat Bu şekilde başlar meşhur Safahat. İçerisinde Mehmet Akif Ersoy'un ilmek ilmek dokuduğu şiirleri yer alır. Yaşadığı dönem gereğince dili biraz ağıdır Mehmet Akif Ersoy'un. Lakin bu onun Safahat'ını okumamak için bir neden olamaz, hele ki o Oku sevgili kari diye seslendikten sonra okuyucularına. Yeni çıkan basımlarında kanaatimce olması gerektiği gibi- şiirde yer alan Arapça kökenli kelime ve tamlamaların günümüz Türkçesindeki karşılığı veriliyor dipnot olarak. Başta şiiri anlama, yorumlama gibi konularda dezavantaj gibi gözükse de bu durum, kelime darcığının gelişmesi bakımından yarar bile sağlıyor. Safahatta yer alan şiirlerin geneli de manzum şeklinde olmakla beraber, en ünlülerinden birisi Hasta isimli şiir olsa gerek. Mehmet Akif Ersoy'un kendine has üslubu, görüşü ile şiirleştirdiği Hasta gerçekten yaşanmış. Şiirin başında da Vaka Halkalı Ziraat Mektebinde Geçmiştir şeklinde bir not düşüldüğü de görülüyor. Mehmet Akif Ersoy'un insana bakış açısı, merhameti ve ayrıca insanın, çaresizliğini, küçüklüğünü kelimelerin yakalayabileceği en iyi uyumla sunan bir şiir Hasta. Götür İstanbul'a bir yerde bırak ki; Guraba, -Kimsenin onlara aldırmadığı sırada Uzanıp ölmeye bir şilte bulurlar orada! Mehmet Akif Ersoy / Safahat/ Hasta Yapısı gereği insanların, toplumun dertlerine hemhal olan şairimizin şiirlerinde de acı, merhamet ile yoğrulmuş bir maya var. Yaşadığı dönemin gereği olarak kurtuluş savaşının verdiği heyecanı birebir yaşatan kelimeleri eşleştiriyor şiirlerinde. Ancak Safahat'ına da değinmeden edemiyor tüm bu şiirler arasında. İ'TİRAF Safahat'ımda, evet, şi'r arayan hiç bulamaz; Yalnız, bir yeri hakkında Hazin işte bu! der. Küfe? Yok. Kahve? Hayır. Hasta? Değil. Hangisi ya? Üç buçuk nazma gömülmüş koca bir ömr-i heder! Mehmet Akif Ersoy /Safahat/ İ'tiraf Belki de en iyi kendisi anlatmıştır Safahat'ını bu şiirde. Şiir yoktur onun Safahat'ında, hüzün, yaşanmışlık, insanlık vardır. İhtiyar bir çiftçiden, hasta bir çocuğa kadar... Bu yurdun tüm bireyleri, onun kalp süzgecinde güzelleşerek kağıda dökülür.


Şermin Yaşar'ın Abartma Tozu adlı kitabı yirmi altı bölümden oluşmaktadır. Her bölümü birbirinden komik olan kitapta yazar, günümüz insanının halini biraz abartarak gözler önüne sermektedir. Buna ek olarak çeşitli zamanlarda ortaya çıkan ve hala devam eden bazı dil sorunlarına da değinmektedir. Mert Tugen'in çizimleriyle daha da eğlenceli hale gelen Abartma Tozu, hem konusu hem de anlatım tarzı ile yediden yetmişe geniş bir okur kitlesine hitap etmektedir. Günümüzde insan ilişkileri gittikçe zayıflamaktadır. İnsanlar çeşitli sebeplerle sürekli ve gereksiz alışverişler yapmakta, sağlıklı beslenmeyi yanlış anlamakta, okul başarısını ondan daha önemli olan insani erdemlerin önüne geçirmekte ve daha çok kazanma hırsıyla elindekilerin kıymetini fark edememektedir. İşte yazar tam da bu noktada Abartma Tozu ile herkesi durup düşünmeye ve zararın neresinden dönülse kardır diyerek harekete geçmeye çağırmaktadır. Cozutmak Bizim İşimiz İlk bölümde kahramanımız, başından geçen olayların ne kadar can sıkıcı ve yorucu olduğundan bahsetmekte ve okuru hikayesini dinlemeye davet etmektedir. Bir Ki Üç, Bir Ki Üç Bir gece kahramanımız her şey normalken uyur fakat sabahın en erken saatinde, çok kilolu olan anne-babası tarafından spor için uyandırılınca bir şeylerin değiştiğini sezer. Bu duruma bir anlam veremese de ailesiyle spor yapmak için dışarı çıkar. Dışarı çıkıp herkesin spor yaptığını görünce sadece ailesine değil herkese bir şeyler olduğunu anlar ve şaşkınlığı iyice artar. Eve döndüklerinde ise bu değişimin yeme alışkanlıklarına da etki ettiğini görür. Günaydınlar Oteller Zinciri Hem içinde bulunduğu durumla ilgili yardım almak hem de güzel bir kahvaltı yapmak için babaannesinin pansiyonuna gider. Fakat babaannesinin de aşırı derecede değiştiğini görerek hayal kırıklığı yaşar. Okul Değil Gerilim Filmi Daha sonra okula gider ama okul ve arkadaşları derdine derman olmak yerine derdine dert katar. Birsen Başar, Hep Sen Başar! Okuldan sonra teyzesinin kızıyla konuşmak için teyzesinin evine gider. Böylece teyzesinin işi bırakarak kızının her saniyesiyle ilgilendiğini görür. Cozutma Salgını Günün sonunda eve dönünce yeni bir sürprizle karşılaşır: Salonun ortasında bir sera ve organik bal için yaylaya gitmiş bir baba... Fikriye Gıcır'la Her Yer Gıcır Gıcır Dayısının evinin önünden geçerken bir itfaiye aracı görür. Çok geçmeden itfaiye aracının yangın söndürmek için değil evi yıkamak için orada olduğunu anlar. Oradan da nasibini alarak yoluna devam eder. Veli Keskinbıçak Bir ümitle, babasının dostu olan Kasap Veli Amca'nın yanına gider. Ama ondan da umduğu desteği bulamaz ve durumun gittikçe daha da kötüleştiğini görür. Çok Al, Hep Al, Daha Çok Al Daha sonra ise komşuları Seval Abla ile annesinin çılgınca alışveriş yaptıklarına ve zamanla herkesin onlar gibi alışveriş delisi olduğuna şahit olur. Herkes Napolyon Kahramanımız aradığı yardımı kasabanın hayırseveri Servet Amca'dan görebileceğini düşünür. Fakat Servet Amca da değişimin etkisinde olduğundan kendisine yardım edebilecek başka kişiler aramaya devam eder. Sevgi Koması Çareyi bir de annesinin arkadaşı Sevgi Teyzeler'de arar. Ama onların durumu da diğerlerinden pek farklı değildir. Tekno Fehmi Artık son olarak Fehmi Abi'ye danışmaya karar verir. Fakat Fehmi Abi'nin gözü teknolojiden başka bir şey görmediği için oradan da eli boş döner. Mutluluk Dükkanı Yolda mutlulukla ilgili tabelalar görür. Böylece herkesin bir olup kendisine şaka yaptığına karar verir. Tabelaları takip eder ama durum hiç de sandığı gibi değildir. Çünkü yolun sonunda karşısına Mutluluk Dükkanı diye bir yer çıkar. Bu son saçmalığın ardından iyice ümidini kaybeder. Kime Diyeyim Ben Derdimi? Bir gün televizyonda Pis İşleri Bakanlığı'nın numarasını duyar ve oradan destek alabileceğini öğrenir. Zor olsa da bakanlığa ulaşır ve görevliyle konuşur. Ağlaya ağlaya yardım ister, görevli de yardım edeceklerini bildirerek telefonu kapatır. Tevfik Kılıkırkyarar Birkaç gün sonra bakanlığın yardımı Tevfik Kılıkırkyarar gelir. Böylece kahramanımız biraz da olsa rahatlar ve dedektiflik macerası başlar. Tevfik Abi Olaya El Koydu İlk Raporlar Buğdaylı'nın Kısa Tarihi Buğdaylı Müzesi Beni Tanıyalım Kasım Nakitoğlu ya da Asım Naitoğlu Son Kabartma Tozu Paketi Şimdi Ne Yapacağız? Artık Üç Kişiyiz Buğdaylı Yeni Bir Güne Uyanıyor Aşağı Buğdaylı Kasabası Kahramanımızla Tevfik Kılıkırkyarar'ın ilginç dedektiflik macerası kitabın diğer bölümlerinde meraklı okurlarını beklemektedir. okumak istediğim kitapların başında geliyor ama şuan çok pahalı fiyatının düşmesini bekliyorum şermin ablayı da çok seviyorum umarım bizim buralara da gelir 09-07-2019 11:47 şermin yaşar klasiği yine 10 numara kitap yazmış 09-07-2019 16:05 bence adı gibi abartılı bir kitap olmuş zaten kitabın ilk yarısı kendini tekrar eden abartmalar ile dolu ama çoğu çok anlamsız iki şey merak uyandırıyor bir neden böyle oluyor ikincisi sürekli araya girip de konuşamadığı kişi kim diye onlarda sonda belli oluyor ama dediğim gibi biraz abartılı bir kitap 17-07-2019 11:24 güzel kitap ama şermin yaşarın en kötü kitabı diyebilirim yine de piyasadaki kitaplardan daha iyi 29-07-2019 12:25 güzel bir fikirden yola çıkmış basit ve anlaşılır kızımın da hoşuna gitti yeni kitaplarınızı bekliyoruz 04-08-2019 15:21 güzel içten bir hikaye bir kerede okudum 09-08-2019 11:26 sempatik bir hikaye yazmış çocuk kitabı olduğu için bazı kısımları fazla abartmış ama yine de güzel 20-08-2019 13:29 eğlenceli güzel bir hikaye şermin yaşarın uslubunu taşıyor sonunu da merak ediyordum sonu da güzel toparlanmış 22-08-2019 12:56 basit ama sıcak bir hikaye hoşuma gitti 05-10-2019 11:57 abartılacak bir kitap değil abartmaları anlatırken insan baya sıkılıyor ne olacaksa olsun diyor abartıları da baya abartılı anlatmış o yüzden komik değil çoğu çok saçma kitabın sonu fena değil ama genel olarak hayal kırıklığı 30-10-2019 11:20 çok beğenilmemiş bir kitap. yorumlardan öyle anlaşılıyor ancak ben beğendim. kitabın adı gibi ve hakkını iyice vermiş. nihayetinde çocuk kitabı ama dikkatli bakın bence yetişkinlere de mesaj veriyor. abartmak, bire bin katmak bizim toplumun yaptığı bir şey zaten. çok da güzel yansıtmış. çocuk karakteri daha bir beğendim. verdiği cevaplar, diyalog yeteneği çok hoşuma gitti. farketteniz mi bilmiyorum çocuk karakter çok net ve kendini çok iyi ifade ediyor. bu absürd tarzda yazılmış bir hikaye ve okurken sıkılmadım aksine eğlendim. ben tavsiye ederim. 30-10-2019 20:33 bir yerde okudum doğru mu merak ediyorum şermin yaşar bunu da gelirken bir ekmek al öykü kitabı için yazmış ama sonra daha çok kazanmak için uzatıp ayrı kitap olarak çıkartmış doğru mu acaba? 31-10-2019 13:04 bence çok kötü bir kitap hem pahalı bir fiyatı var hemde çok abartılı ve tüm karakterleri mesela tevfik kılıkırkyarar neden tanıtmamış iyice anlamadım çok kötü bence yorumların hespsi güzel diyor ama bence berbat :{ 06-04-2020 11:49 kitabın basım yılını söylermisiniz 14-02-2021 16:22 çok zevkli bir kitap okurken bol bol güldüm tekrar tekrar okumak isteyeceksiniz tavsiye ederim inanılmaz derecede güzel herkese tavsiye ederim abartmadan 11-04-2022 09:37 ana karakterin ismi ne 14-07-2022 17:23 yaptığım en zevkli özet ödevi oldu kitap çok hoşuma gitti karakterlerin ismi çok yaratıcı sürekli bir merak durumu var zevkli bir kitap 09-11-2022 21:47 kitabın ana fikri ne 04-02-2023 22:26 ana karakterin ismi ne 13-02-2023 12:02 okurken sürekli gördüğüne neden sormuyor diye sinir oldu güzel ama adı gibi abartılı bir kitap bu olsa olsa bir öykü kitabında bir adet öykü olurdu o kadar basit bir konusu var ama gereksiz uzatıp tek kitap yapmış para hırsı işte insana yaptırıyor 12-05-2023 23:02 kitaptan çıkarılan sonuç lazım 11-08-2023 17:49 sanki hikaye fazla tekrara düşmüş kısa öykü olacakken uzatılmış tek kitap olmuş şermin yaşar böyle şeyler yapmazdı


Eserimizin türü hikayedir. İçerisinde birçok öykü bulunmaktadır. Ben hikayelerin içerisinden beğendiklerimin özetinden bahsedeceğim. Ahmet Hamdi Tanpınar'ın kalemi bir okunuşta anlaşılacak tarzda değil diye düşünüyorum, özetinden bahsedeceğim bu eseri de sindirerek okunacak türden bir eser. Başlangıçta anlatmak istediği olayları hemen kavranamayabiliyor sonrasında yavaş yavaş okunduğu takdirde enfes hikayelerin tadına varabiliyorsunuz. Abdullah Efendi'nin Rüyaları Abdullah Efendi kırk yaşını çoktan geçmiş bir adamdı. Hayatının hiçbir anını boşa geçirmemiştir. Çok sıkıntılar, badireler görmüştür. Ama bu sıkıntılarına rağmen hayata bir şekilde tutunmaya ayakta kalmaya çalışmıştır. Hikayenin asıl kısmı Abdullah Efendi'nin arkadaşlarıyla bir akşam eğlenmek üzere içkili bir mekana gitmeleriyle başlar. Abdullah Efendi rutin hayatından uzaklaşmak, kafasındaki sıkıntıların kendinde yarattığı etkileri azaltmak ve kurtulmak için arkadaşlarıyla gece içkili bir mekanda kafa dağıtmayı planlayıp bu davete katılır. Gece başladığında yavaş yavaş içki içildikçe Abdullah Efendi'nin kafasında sürekli gördüğü rüyaların etkileri ortaya çıkmaya başlar. Karşısında oturan çiftlerden kadın olan dikkatini çeker onun üzerinden düşüncelere dalar. Mekanın her bir tarafına baktıkça rüyasında gördüğü, kafasında sürekli kurduğu durumlar hayalinde canlanır kendisini başka alemlere götürür. Kendi kafasında kurduğu bu hayal dünyası onu içinden çıkılmaz bir hale büründürür. Bu durumlar yaşanırken arkadaşları mekandan ayrılmanın vaktinin geldiğini söylerler. Mekandan çıkınca da kadınların olduğu bir mekana giderler. Abdullah Efendi burada bir kadınla vakit geçirmek için odaya girer. Kadın odaya gelmeden önce odada ilginç bir şekilde hayalet tarzında kişiler görür. Gördüklerinin etkisiyle odadan nasıl çıktığını bilmeden oradan uzaklaşır. Abdullah Efendi bu gece boyunca acayip şeyler yaşar, görür. En sonunda da ıssız bir ev ilgisini çeker oraya girer. Orada da bir çocuk karşısına çıkar. Kendisine olmadık bir terslik yapar. Bunun etkisiyle bir anda her şeyin kendi kafasında kurduğu hayal dünyası olduğu kanısına varır. Geçmiş Zaman Elbiseleri Genç bir adam Keti isimli bir bayanla buluşma planı yapar. Bu plan arkadaşının eğlence daveti üzerine zaman olarak aksar. Arkadaşı kendisini kumar oynanan bir mekana götürür. Kumar öyle bir bataklık ki adamı içerisine çektikçe çeker. Keti ile buluşmaya geç kalır. Bu buluşma aklına gelince kumarı bırakmak ister fakat etrafındakiler onu rahat bırakmaz. İlla kumar oynamaya devam etmesi için baskı yaparlar. Genç adam baskılara dayanamayıp kumara devam eder. Bir süre daha oynadıktan sonra bırakmak zorunda olduğunu söyleyip mekandan ayrılır. Mekandan ayrılınca Keti ile buluşmak için aceleyle araba bulmaya çalışırken kaza geçirir. Bu sırada kendisine yaşlı adam ve kadın yardım edip evlerine alırlar. Uyandığında evin kadını genç adamın odasına gelip ona babasının kendisini evden hiç çıkarmadığını, tutsak bir hayat yaşadığını anlatır. Adam da bu duruma şaşırıp ona yardımcı olmaya çalışayım derken evin sahibi adam genç adama karısının hafıza kaybı yaşadığını yanlış şeyler anlattığını söyleyip adamı sakinleştirir. Bu olay üzerine sabah olmadan evin sahipleri evi terk edip kaçarlar. Adam bu olayın etkisinden bir süre çıkamaz. Bir Yol Hikayenin de isminden anlaşıldığı üzere bir yolun adam üzerinde etkisi anlatılmıştır. Adamın biri çocuğunu yakın zamanda kaybetmiştir, karısı hastadır. Bu sıkıntı ve kederlerle belli bir nedenden ötürü yaşadığı şehir olan İstanbul'dan ayrılır. Bu ayrılık esnasında geçtiği yolun kendisinde bıraktığı tesirleri bizlere öyle etkileyici betimlemelerle sunmuş ki hayran kaldım. Ahmet Hamdi Tanpınar'ın eşya ve zamana dair gözlemlerini etkileyici bir üslupla anlattığı kanısı hemen aklınıza geliveriyor. Adam bizlere bu yol üzerinden çıkışını yaparak kendi hayat eksenindeki sorgulamalarını bizlere anlatıyor. İnsanın asıl kendisi olduğu başka bir yüzü olduğunu, bu benliğinin nasıl ortaya çıkabildiği hakkında bilgiler vermiş. Erzurumlu Tahsin Tahsin Efendi, Erzurum'un sayılı ailelerinden birinin oğludur. Tahsilini hukuk alanında yapmış, birkaç yerde memuriyet görevinde bulunmuş. Balkan Harbinde gönüllü askerlik yapmış. Harbin sonunda birden her şeyi terk edip ortadan kaybolmuştur. Tahsin Efendi'nin hikayesi dilden dile etrafta dolaşırmış. Ailesi onu çok aramış ama ne yaptılarsa bulamamışlar. Bir gün ansızın çıkıp gelmiş ama bir gün bile kalmadan yine ailesini terk etmiş. Evin Sahibi Hastanede bulunan bir defterin okunması üzerine bu hikaye mevcudiyet kazanmıştır. Bir gencin hastane köşesinde çektiği acıların etkisiyle geçmişinin harmanlanması bu defterde anlatılmış. Raif Paşa isimli dedesi vardır. Bu Paşa ailesi ile konakta yaşarmış. Bu gencin annesinin başına evde bir yılanın musallat olmasıyla beraber hayatları zindan olmuş. Annesi evlendiği halde bu yılan onu evinde boğarak öldürmüştür. Bu olaydan sonra herkes Raif Paşa ailesinden kaçar olmuş. Bu durum Raif Paşa'nın canını çok sıkar, torununun eğitim hayatı için bu şehirden, evden ayrılmaları gerektiği kanaatine varır. Tam bu karar alınır ki Raif Paşa sabahına vefat eder. Genç adamın yaşadığı talihsizlikler kat be kat artarak devam eder. DEĞERLENDİRME Ahmet Hamdi Tanpınar'ın kaleminde zaman ve eşya kavramı üzerine yoğunluklu betimlemeler mevcuttur. Özellikle bu iki kavramın insan üzerinde yarattığı etkiyi yazar bu kitabında enfes bir şekilde işlemiş. Her bir betimleme, tasvir de hayranlığım katlanarak arttı. Ben kitapları kolay okunmayan yazarları severim. Bu kitapta hemen anlaşılan, kolay okunan bir eser değil bunu bilerek kitabı temin edip okumanızı tavsiye ederim.


Kitabın anlatımıyla başlamak istiyorum. İskender Pala'nın anlatımını bilen için normal gelen bir kitap olsa da ilk kez okuyanlar için biraz ağır bir dili var kitabın. Kitap okurken sıkmıyor, aksine sizi içine çekiyor. Anlatımın gidişatı merak uyandırıyor. Türkiye'den Japonya'ya kadar uzanan bu yolda, üç din ve Hz. İbrahim hakkında sayısız bilgi var. Dan Brown tarzı yazı stili ve konusuyla güzel bir kitaptı. Her bölüm sonunda bir bölüm daha okuyup bırakacağım diye diye kitabı bitirdim. Maalesef kitap, yoğun bir anlamı olduğu için boş zamanınızda okuyabileceğiniz bir kitap değil. Kafanızı verip okumanız gerekiyor. Eğer kafanızı vererek okumazsanız bazı ayrıntıları kaçırabilirsiniz. Kitaptaki hikayeyi resimler ile pekiştirmiş yazar. Bu şekilde doğruluğuna dair şüpheniz de bir yerden sonra yok oluyor. Bu özellik kitaba bence bir ansiklopedi havası da vermiş. İnsan bu şehirde ancak aşık olabilir! AbumRabum kitabının konusuna gelirsek, dinle bağlantılı bir polisiye romanı. Kitabın adını ilk duyduğumda anlamını merak edip ne olduğunu araştırmıştım. Tam olarak bir çeviri bulamasam da birkaç yorum ve eleştiri sayfasında Peygamberlerin Babası olarak çevrilmiş. Bu da Hz. İbrahim'i işaret etmekte. Hz. İbrahim tüm kitabın odak noktası. Üç dinin bağlantısı, ülkeler arası geçiş ve arada Selim Hoca'nın okuduğu hikayeler bunun üzerine kurulu. Zelot, CIA, Mossad... Kitap, birçok örgütten bahsetmekte. Bana göre bu örgütlerden en ilginci Zelotlar. Zelotların cinayet ile nasıl bir bağlantısı olacağını kestirememiştim ama tören sırasında hikayeye dahil olan karakter ile her şey yerine oturmaya başladı. Aynı zamanda İstanbul'da yakalanan tarihi eser kaçakçısının da bu örgütle bir bağlantısı bulunuyor. AbumRabum, Japonya'daki bir okulun 100. Yıl diploma töreninde yaşanan bir cinayetle başlıyor. Bu hikaye öncelikle Japonya'da başlıyor ve birbiriyle bağlana bağlana 3 ülkeyi daha kendine dahil ediyor. Cinayet arkasında hiçbir iz bırakmadan yaşanmış olmakla birlikte birkaç şüphe barındırmakta. Kitaptaki bağlantının yardımcısı olduğunu anlayabiliyorsunuz ama nasıl bir bağ kuracağını çözemiyorsunuz. İslamiyet, Hristiyanlık ve Yahudilik hakkında da geniş bilgiye yer veriyor kitap. Kitap ise bir hazine hikayesi üzerine kurulu. Kral Antiochos ölmeden önce hazinesini ve mezarını içine alacak, eşi benzeri olmayan bir Anıt Mezar yaptırmak ister. Kral Antiochos, bu anıt mezarı kimsede olmayan, olamayacak bir şekilde ister ve bunun için Sin Ammar'ı görevlendirir. Dünyanın en güzel ve ihtişamlı mezarını yapan Sin Ammar, bu mezarın içine bin bir bilmece koyar. Her bilmeceden önce de krala 7 ilke sayar. 5. Bilmeceyi açıklamak için bir sonraki günü bekler çünkü diğer bilmeceler ve anıtın ihtişamı kralı yormuştur. Kral Antiochos, kimsenin bu mezar gibi bir mezara sahip olmamasını ister ve buna benzer bir şey yapmaması için ünlü mimarı öldürür. 5. Bilmeceyi söyleyemediği için mezar bir süre sonra yerle bir olmuştur. İşte hikaye de bu üç ülkedeki kahramanlar bu hazineyi aramaya koyulur. Japonya'da başlayan roman Adıyaman'da son buluyor. Kitabın gidişatı kafanızı verdiğiniz müddetçe kolay takip edilebilir. İskender Pala'nın harika anlatımı ve kurgusu sizi kendine hayran bırakıyor. Yine de kitabı okurken yanınıza bir defter ve kalem alıp not almanız bazı noktalarda okuyucu açısından daha iyi oluyor. Ben kitabın birçok yerinde açıp araştırma yapmak zorunda kaldım. Bu sizi kitaptan koparmaktan çok sizi ona bağlıyor. Abum Rabumu okudukça Hz. İbrahim'in ne kadar kutlu bir şahsiyet olduğunun idrakine varıyorsunuz desek yalan olmaz. Diyor İskender Pala. Bu konuda kesinlikle katılıyorum. Zaten kitabı okudukça sizde aynı fikre kapılacaksınızdır.


Neden hep cinayetlerin suçluları en tahmin edilemeyecek kişi olmak zorunda? Ya da biz neden insanları bu kesinlikle cinayet işleyemez diye kategorilere sokarız? Neyse ki Hercule Poirot böyle düşünmüyor. Ve tam da emekli olmaya karar verdiği sırada kendisine sunulan cazibeli teklif, istisna yapmasına neden olmuştu. Bu sefer üslendiği görev ise bir cinayet yerine savaşların yönünü değiştirebilecek kadar güçlü olan bir patlayıcı formülüydü. Sir Claud Amory, Bay Poirot'tan bulduğu atım formülünü bizzat kendisinin götürmesi gereken müesseseye iletmesini istemişti. O zamana kadar ayriyeten evine misafir olup, formüle göz kulak olmasını da istemişti. Çünkü yaşadığı ev halkında ki birilerinden formülü çalacağından endişe duyuyordu. Endişesinde de haklıydı da zaten. Formül çalınmıştı. Ve çalan kişi daha sonra da korkarak Sir Claud Amory' de öldürmüştü. Olay artık değerli bir hazineyi korumaktan çıkıp bir cinayete dönüşmüştü. Neyse ki evin sadık uşağı Bay Poirot, erkenden davet etmişti ki; cinayetin işlenmesinden saliseler sonra Hercule Poirot ve yakın arkadaşı Hastings ile beraber olay yerine gelmişti. Olay yeri ise misafir odası ve cinayet ürünü ise zehir... Evin halası Bayan Amory, evin gelini güzeller güzeli Lucia, evin oğlu Richard, yeğen Barbara, Sir Claud Amory 'un sekreteri Raynor, Sir Claud Amory o gecenin misafiri Dr. Carelli 'nin bulunduğu bu odada Sir Claud Amory, formülün zaten çalındığını ve her kim çaldıysa ışıkların kapatıldığı o bir dakika içerisinde masaya bırakmasını istemişti. Işıklar kapandı. Fısıldaşmalar ve soluklar odayı doldururken, ışık açıldığında; Sir Claud Amory çoktan hayatını kaybetmişti. Evdeki herkesin sırları vardı. Sir Claud Amory ecelinden değil zehirlendiği yüzünden ölmüştü. Peki, kim zehirlemişti? Acı Kahve kitabında Lucia'nın bir kahve bardağına zehir döktüğü vurgulanıyordu. Ama o intihar etmek için zehir dökmüştü bardağa ve o bardağın Sir Claud Amory'nin içebileceğini tahmin etmemişti. Zaten katil o değildi. Çünkü onun korkulu ve şüpheli tavırlarının hepsi herkesten sakladığı gizli kimliğiydi. Ve Dr. Carelli onun aşığı falan da değildi. Lucia sadece kocası Richard'a aşıktı. Zaten bu yüzden bu kadar yalan söylemişti ya. Ve Hercule Poirot 'un da eşsiz tecrübeleri Lucia'nın katil olmadığını söylüyordu. Kendisini babası yerine koymasını ve gerçekleri anlatmasını istediğinde olaylar biraz daha aydınlanmıştı. Aslında şüpheli sayısı azalmıştı. Bayan Amory'nin verdiği ipuçları ise paha biçilemezdi. Hercule Poirot ve arkadaşı Hastings ile sürekli misafir odasında saklanarak nöbetleşen bu adamlar katilin bir açık vermesini bekliyorlardı. Evde uygulanan dışarı çıkma yasağı sayesinde formülde, katilde evin içindeydi. Karanlık olan o bir dakika içinde neler olabileceğini tiyatro gibi sürekli canlandıran Hercule Poirot, formülü sonunda bulmuştu. Ama formülü korumak yerine onu bulduğunu belirten bir ifadeyle eski yerine koyarak, katilin açık vermesini bekledi. Ki katilde açık verdi. Her şey açığa çıkmıştı. Hercule Poirot yine kusursuz bir şekilde sis perdesini aralayıp cinayeti çözmüştü ama katil bu sefer de Hercule Poirot zehirlemişti. Kimse gerçeği öğrenemeden Hercule Poirot ölecek miydi yoksa sadece hepsi bir numara mıydı? Acı Kahve kitabı kısa bir romandı. Tek oturuşta bitirebilecek bir kitap. Gizem ve polisiye sevenlerin vazgeçilmezi olan Agatha Christie, karmakarışık bir kurguyla hiçbir zaman karşımıza çıkmadı. Acı Kahve adlı kitabında kurgu güzeldi ama katil sıradandı. Fazla alışılmışlık bir durum... Hercule Poirot karakteri zeki olduğu kadar da kendisine güvenen bir adam olduğundan birçok kişi tarafından nefret ediliyor kitaplarda-. Ve katil umulmadık biri değildi. Herkes katil olabilir. Ama kurgu anlatılırken gerçek katilin sadece birkaç sahnede bulunması düş kırıklığı açıkçası. Ardında bıraktığı ipuçları ise Hercule Poirot gibi görünmeyen ipuçlarından yararlanarak olayı çözebilen zeki adamlar kahraman olabilir. Ne diyeyim, kötü değildi ama iyi denilebilecek geçerli bir notada sahip değil.


Anadolu'daki bir okulda baş muallim olan Zehra, oldukça disiplinli bir öğretmendir. Geçmişte yaşadığı olaylar onu oldukça sert birisine dönüştürmüştür. Acıma duygusunu kaybetmiş, en ufak bir yanlış ve zayıflığa tahammül edemez olmuştur. Maarif müdürü ara sıra bu tutumundan dolayı onu uyarsa da davranışlarında bir değişiklik görülmez. Son derece başarılı ve idealist bir öğretmen olduğu için maarif müdürü ona karşı derin bir saygı beslemekte ve bu davranışından dolayı ona herhangi bir ceza vermemektedir. Bir gün maarif müdürünün okul arkadaşı olan vekil Şerif Bey, Zehra'nın yaşadığı yere gelir ve İstanbul'dan acil kodlu bir telgraf aldığını maarif müdürüne bildirir. Telgrafta Zehra'nın babası Mürşit Efendi'nin ölüm döşeğinde olduğu ve Zehra'nın İstanbul'a gelmesi gerektiği belirtilmiştir. Ancak Zehra babasının olmadığını ısrarla söyler. Daha sonra dayanamaz ve kendisine bir baba merhameti ile yaklaşan maarif müdürüne yaşadıklarını anlatır ve Mürşit Efendi'nin kendisi üzerindeki tüm babalık haklarını kaybeden aciz bir mahluk olduğunu dile getirir. İlk başta gönlü olmasa da daha sonra İstanbul'a gitmeye ikna olur. Yolculuk esnasında çocukluğunda başından geçen acı olayları bir bir gözünde canlandırır. Ona göre yaşadığı tüm kötü şeylerin tek sorumlusu vardır: Babası Mürşit Efendi. Kız kardeşinin ölmesi, annesinin acılar içinde bir hayat sürmesi, ninesinin hastane köşelerinde uzun süre boyunca eziyet içerisinde kalması ona göre hep babası yüzündendir. İstanbul'a vardığında telgrafta yazılı adrese gider ve babasının ölmüş olduğunu öğrenir. Babası için bir evde taziye merasimi tertip edilmiştir. Babasının cansız bedeni bir odada kızının görmesi için bekletilmektedir. Ancak Zehra onu görmek istemediğini dile getirir. Babasının komşuları bu durum karşısında hayrete düşse bile yapacakları bir şey yoktur. Eski komşuları olan Vehbi Bey, Zehra'ya bir sandık getirir ve bunun kendisine babasından kaldığını söyler. Ancak Zehra sandığı kabul etmek istemez. Daha sonra bir şekilde razı olur ve sandığı açar. Sandığın dibinde küçük bir hatıra defteri görür ve hızlı bir şekilde onu okumaya başlar. Defterde babasının başından geçen olaylar ilk gençlik yıllarından itibaren titiz bir şekilde anlatılmıştır. Buna göre kimsesiz büyüyen babası, binbir zorluk ile eğitim hayatını tamamlar. Ve Anadolu'da birçok farklı yerde, farklı kademlerde devlet memurluğu yapar. Son derece idealist bir insandır. Her kurumda olumsuz olaylar yaşamakta ancak buna rağmen idealistliğinde ödün vermemeye çalışmaktadır. Her ne kadar ilkelerine bağlı bir insan olsa da memuriyet hayatında tanıdığı insanların yozlaşmışlığı onu da etkilemeye başlamıştır. Bu duruma karşı ısrarla dirense de Mürşit Efendi'nin kontrol altına alamadığı olaylar onu da kötü anlamda etkilemiştir. Daha sonra Diyarbakır'daki memuriyeti sırasında hayalini kurduğu yuva sıcaklığına kavuşmak için kendi dairesinde çalışan ve kendi dizinde can veren bir memurun kızı ile evlenir. Kızın dul anasını da yanlarına alır. Bir türlü memnun olmayan ana kız, Mürşit Efendi'nin başına çeşitli işler açmaya başlarlar. Önce onu ilkelerinden uzaklaştırmış daha sonra bitmek bilmeyen istekleri ile onu borç batağına sürüklemişlerdir. En sonunda da İstanbul'a tayin istemesi için onu zorlamışlardır. Mürşit Efendi tüm bunlara rağmen karısı ve kaynanasına toz kondurmaz ve onları bir melek gibi görür. Ancak yaşadığı semtin hatırı sayılır insanlarından birisi gözünü açması için onu uyarır. Tayin gerçekleşir ve Mürşit Efendi ailesi ile İstanbul'a gider. Kaynanası ve karısı başına nice işler açmaya devam etmekte ve etrafına karşı onun zalim bir insan olduğu düşüncesini uyandırmaktadırlar. Hatta Zehra da bu yüzden babasından nefret eder. Hatıra defterini sonuna kadar okuyan Zehra, babasının ne kadar masum olduğunu öğrenir ve babasının cansız bedeni üzerine kapanarak ağlar. Dönemin memuriyet ve aile hayatındaki yozlaşmışlığı net bir şekilde göz önüne seren Reşat Nuri Güntekin'in Acımak isimli romanı keyifle okunabilecek bir eserdir. Yazan: Şahin Yıldız Acımak Konusu Türk Edebiyatının en önemli isimlerinden biri olan Reşat Nuri Güntekin'in birçok eseri dizi ve filmlerine de konu olmuştur. Akıcı romanları ve hayatın içinden karakterleriyle bir çok kişinin aklında yer etmiştir. Acımak romanı ise oldukça iç burkan bir baba ve kızın hikayesi. Konusu ise şöyle; Müşrit Bey'in sadece yaşlı bir annesi vardı. Çok fakirdiler. Annesi oğlunu okutabilmek ve düzgün bir işe sokabilmek için sayısız iş yapmıştı. Fakat oğlunun maarif diploması aldığını göremeden ölmüştü. Müşrit değerlerine bağlı ve çok çalışkan biriydi. Hemen bir işe başlayıp para kazanmak ve bir yuva kurmak istiyordu. Yüksek yerlerde gözü de yoktu. Bu nedenle Sivas'a yapılan atamayı memnuniyetle kabul etti. Kendine bir sürü söz verdi ama dünya bambaşkaydı. Buradaki insanlar çok çalışmak yerine daha rahat yaşamayı amaç ediniyorlardı. İçiyorlar, birbirleri ardından dedikodular yapıyorlardı. Müşrit de ilk başta çok sevilmiş fakat onun çok çalışıp kısa zamanda yükselmesi diğerlerini rahatsız etmişti. Hep arkasından konuştular. En sonunda başka bir yere kaymakam olarak atandı. Burayı da ilk başta çok sevmişti. Şehrin temiz su sorunu vardı yetkili yerlere yazılar yazmıştı ama dönen olmuyordu. O da kendi başına halletmek istedi fakat bu yaptığı suç sayıldı. Daha sonra Diyarbakır'a atandı. Burada her şey yolundaydı. Bir gün selamlaştığı birine rastladı adam nefes almakta güçlük çekiyordu. Evine kadar geldiklerinde adam kollarında ölmüştü. Bu ölüm ona bir yuva kurma fırsatı sağlayacaktı. Adamın kızı olan Meveddet ile tanışmışlar ve annesinin de rızasıyla evlenmişlerdi. Her şey çok farklıydı. Kızın annesi melek gibi bir kadındı. İstekleri çok azdı. Fakat giderek kaynanası bazı şeyler söylüyordu. Komşunun kızına kocası yüzük almış, Bu yaşımdan sonra yemek yapmak zor keşke bir hizmetçi olsaydı. Müşrit bunları hemen yerine getiriyor ve ailesi için her şeyi yapmaya çalışıyordu. Çok borçlanmıştı ve artık parasını yettiremiyordu. Bir gün karısı hastalandı ve kaynanası bunun sebebinin İstanbul' gitmek istemesi olduğunu söylüyordu. Oraya gitmek demek işini bırakması ve yoksullukta yaşamak demekti yine de karısı ve annesi mutlu olsun diye gitmeye karar verdi. Gitmeden önce tüm borçlarını kapatmak istedi ve bir hesap yaptığında şaşkınlığa uğradı. Çok büyük borçları vardı. Çok zengin bir mebustan borç istedi ve adam ona her şeyi anlatmak zorunda kaldı. Karısı ve annesi çok kötü insanlardı ve herkesi kandırıyorlardı. Şimdi de Müşrit Bey'i yerinden edecekler ve elindeki her şeyi alacaklardı. Müşrit bunları umursamadı ve karısı, iki kızı ve kaynanası İstanbul'a yerleştiler. Her şey çok kötüye gitti. En sonunda adam hırsızlık yapmaya başladı. Annesi torunlarının beynini öyle yıkıyordu ki iki kız da babalarından nefret ediyordu. Bu kızlardan biri de Zehra'ydı.


Acımak kitabı Teğmen Holfmiller adlı bir askerin Kekesfelva Villa'sında tesadüfen tanıştığı Edith ile yaşadıklarını konu alıyor. Bu tesadüfü buluşmadan sonra Edith Teğmen Holfmiller'in merhamet olarak adlandırdığı duyguya sımsıkı sarılıyor. Teğmen bu sevgi karşısında kapana yakalanmış bir fare gibi nefes almakta zorlanırken savaşa kaçmayı bir çözüm olarak gördüğü bir yola çıkıyor. Unuttuğu tek şeyse vicdan kanarken hiçbir yere kaçamayacağını eski bir dostla karşılaştığında tekrar anlıyor. Acımak bir duygunun romanını içtenlikle anlatıyor. Yer yer mektuplaşmaları kullanması sebebiyle okurun bu dram yüklü yolculuktan etkilenmemesi mümkün değil. Teğmen Holfmiller ortanın altı bir sınıftan askerliği seçmek zorunda bırakılmıştır. Askerliğin gri yüzü ve duyguların insan yaşamı arasında ki gelgitliği onu insanlarla ilişkilerinin zayıf olmasına sebeb vermiştir. Bir gün Kekesfelva Villa'sında bir eğlenceye davet edilir. Bu karanlık villada pek çok şeyin rengi geçmişini gizlemektedir. Teğmen burada herkesle dans eder. Yalnız evin sahibinin zayıf bacaklı kızıyla dans etmeyi unutur. Odanın içinde gözleri onu aramaktadır. Bir köşede otururken karşılaşır. Onu dansa davet eder. Birden kaçarak uzaklaşan Edith Teğmen'le böyle tanışırlar. Edith bir engellidir. Sürekli tedavi görmektedir. Doktorları cellat olarak görebilecek kadar tedavi ve doktorlardan nefret etmektedir. Doktor'u Kordon'un anlatımıyla babası burada dolandıracağı kadına aşık olmuştur. Ve babası hakkında tefeci vb. dedikodular halk arasında yaygındır. Bütün yaşamını biriktirmek için harcadığı parayı kurdun kuzuya aşık olması misali ev sahibesi için harcamıştır. Bütün serveti kanserin gücü karşısında bir hiçtir. Ölüm eşini alır. O günden sonra yaşamını değiştirmiştir. Çocuğunun iyileşmesi için her yolu denemekte bir umut için her şeyini feda edebilecek güçtedir. Teğmen bu hatasından duyduğu vicdan azabı nedeniyle Edith'i ziyaret eder. Edith bu merhametli duygularla adeta kendisini kaptırır. Teğmenle gün geçtikçe yakınlaşırlar. Teğmen'in bu zaafı vicdan azabını gün geçtikçe büyütecektir. Umutsuz vaka olan Edith Teğmen'in bir hatasıyla durumun iyiye gittiğini söyleyiverir. Bu dönülmez hatadan geri adım atamaz. Teğmen bu duyguların merhametten başka bir şey olmadığını söylese de Edith bu yasak aşkın farkına varır. Edith'e göre sevmek ona göre değildir. Yaşam annesinin de karşılaştığı bir şekilde onu da süründürüp canını almaktan başka bir şey değildir. En çok sevdiği dans etmek ve ata binmek onda sadece bir silüetten ibarettir. Edith, bütün güzel şeylerin gölgesinin düşerek çürüttüğü bir insan artığı olarak benliğe sahiptir. Babasıysa karısını kaybettikten sonra kızının bu eriyip bitişine daha fazla dayanamayacaktır. Tedavileri bırakan ölümü ağır ağır kabul edilen Edith onun her şeyidir. Onun için her şeyi feda edebilir. Ömrünü kazanmak için adadığı servetini dahi! Teğmen Holfmiller'e kızıyla nişanlanması için para teklif eder. Holfmiller bunu kabul eder. Holfmiller sevmediği, buğday çuvalı olarak gördüğü Edith'le nişanlanır. Bu olayın tefecinin çocuğuyla evlendiği duyulmasıyla daha da vicdan azabını artırır. Tek düşündüğü şey intihar etmektir. Eski bildiği bir şekilde gece yarısı yastık ve yorganı yüzüne bastırarak silahla intihar edecektir. Bu şekilde hiç kimse onun öldüğünü duymayacaktır. Teğmen Holfmiller yaşamı boyunca sevilmekten kaçan, ardında Edith'in manen bir güçle iyileşme aşamasında bırakarak intiharı seçecektir. Lakin intihar edemeyecektir. Akıl aldığı bir meslektaşı onu harbe gönderecektir. Savaşın o kirli yüzü onun için bir çözüm gibi görünmektedir. Peki ya Edith yaşamak ve sevmek onun hakkı değil midir? Tam da iyileşme aşamasında... Edith'in ayakları iyileşirken ruhunun kanaması onu nerelere sürükleyecektir? Stefan Zweig Acımak başyapıtında son noktayı şöyle koyar: ''...insanın vicdanı hatırladığı müddetçe, hiçbir hata unutulmuş değildir.''(sy.360)


Knut Hamsun... 1859 yılı doğumlu Norveçli yazar. Hayatı tam bir mücadele ile geçmiş, açlıkla, sefaletle boğuşmuş ama hiçbir zaman kaleminin, kelimelerinin gücünden ümidini kesmemiş ve edebiyat tarihine altın harflerle adını yazdırmayı başarmıştır. Çobanlık yaparak geçirdiği çocukluğunu, annesinin ve babasının oldukça çekindiği rahip dayısının yanında sekiz yaşında eğitime başladı. Dört beş yıl ancak dayanabildi bu çetin savaşa. Çünkü dayısı oldukça çetin ve acımasızdı. Yine başka bir dayısının sayesinde bir tüccarın yanında tezgahtarlığa başladı. Sonra 17 yaşına kadar çerçicilik işi yaptı. Bu sıralarda ona en büyük faydasını sağladığı şey okuma aşkıydı. Okudukça susayan bir okuma açlığı yaşıyordu. On yedi yaşına geldiğinde okuduğu kitaplardan oldukça fazla şeyler öğrendi. O sıralarda 'Esrarengiz Adam' ve 'Bir Karşılaştırma' adında iki kitap yazdı ve ailesi hayretler içinde kaldı. Yazmak iyiydi ama ailesi artık bir zanaat öğrenmeli, bir baltaya sap olmasını istiyordu. Gazete ve dergilerde yazılar yazdı. Norveç'in ünlü yazarları ile tanıştı. Şimdi ki Oslo'da çile dolu günleri oldu. Ki bu anılarından Açlık romanında bahsetti. Bu kadar acı çekmesine rağmen hiçbir zaman inancını kaybetmedi. Açlık romanını yazdığı zaman ilk kısımlarını yayınlaması için Politiken Gazetesi yazı işleri müdürlerinden Edvard Brandes'e götürdü. Brandes bu karşılamayı daha sonra şöyle anlatıyordu: "Ondan daha düşkün bir başka insan pek az görmüşümdür. Düşkünlüğü elbisesinin yırtık pırtık olduğundan değildi. Ya o yüzü!. Çok uzundu müsveddeler. Kendisine geri veriyordum ki, birdenbire kelebek gözlüğü gerisinde gözlerindeki ifadeyi gördüm." 10 romanı ve bir hikaye kitabı olan ve 1920 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü alan Knut Hamsun,1952 yılında hayata gözlerini yumdu. Açlık romanı, yazar olmak amacıyla Kristina'ya gelmiş, bir taraftan açlık ve sefaletle boğuşurken diğer taraftan hayallerini gerçekleştirmeye çalışan genç bir insanı anlatır. Çoklukla yazarın kendi başından geçen olaylardır, bir nevi otobiyografi de diyebiliriz. Başkarakterimiz Andreas Tangen, tek ideali yazar olmak olan, oldukça gururlu ve alçakgönüllü ama bir o kadar da aç ve sefil biridir. Romanın başında kiralık bir odada yaşamaktadır. Arada bir gazetelere yazı yazarak geçinir. Fakat çoğunlukla açtır, yeri gelir günlerce ağzından lokma girmez. Haftalardır kirasını ödemediği için madam onu evinden kovar ve tekrar gelmesini yasaklar. Artık parklarda kalmakta, yazılarını sokak lambalarının ışıkları ile yazmaktadır. Yapacak bir şey bulamadığında kıyafetlerini satmakta ve böylece bir kaç gün de olsa karnını doyurmaktadır. Öyle zamanlar olur ki açlıktan midesi guruldamakta, halsizlikten bir adım dahi atamayacak hale gelir. Bu aralarda sokakta birçok insan tanır. Bazıları Tangen'e acır ve ona yiyecek birşeyler vermeye de kalkar. Ama hiç bir koşulda Andreas bunları kabul etmez. Oldukça gururludur. Örneğin sokakta kaldığı bir gün bir polis karakolunda kendini ev anahtarını unutmuş bir gazeteci olarak tanıtır. Sabah evsizlere verilen yemek karnesinden gururundan almaz ve yine aç sefil yollara düşer. Çünkü onu ayakta tutan bir tutkusu vardır: yazar olmak. O sıralarda bir gazete yazısı yazar ve 10 kron alır ve bu onu çok mutlu eder. Bu parada da bittikten sonra yine açlık dolu günler başlar. O sıralarda ahırdan bozma bir teneke imalathanesi bulur ve orada yaşamaya başlar. Devamlı taktığı kelebek bir gözlüğü vardır. Onu satmaya kalkar ama rehineci almaz. Satacak bir şey bulamayınca ceketinin dört düğmesini satmak ister ama adam bunu da kabul etmez. O sıralarda yazı yazmak için mum almaya gittiği bakkalda adam başkasının verdiği parayı, Andreas'ın verdiğini sanır ve paranın üstünü verir. Andreas o kadar açtır ki gururunu hiçe sayar ve parayı alır. Hemen kendine biftek ısmarlar ama midesi alışkın olmadığı için kusar. Yine aç kalarak yollara düşmüştür. Bir yerde köpekleri için kemik istediğini söyler. Kuytu bir yer bulup bu kemikleri kemirmeye başlar. Artık dayanmaya mecali kalmaz. En sonunda rıhtımda İngiltere'ye giden bir gemiye tayfa olarak yazılır. Artık hayallerini İngiltere'de gerçekleştirecektir. Yazarın hayatından da anladığımız gibi insan hiçbir zaman yılmamalı ve her zaman hayallerinin peşinden gitmelidir. Unutulmamalıdır ki hayaller ve umutlar bizim yaşam kaynağımızdır. Açlık Kitap Özeti Karakterimiz, fakir bir yazar adayıdır. Yazılar yazıp bu yazıları gazeteye vererek biraz para kazanıp hayatını devam ettirebilme derdindedir. Ancak bu durum onu çok zorlar. Çünkü yazılarının ancak çok az bir kısmı kabul edilmekte ve cüzi bir miktar ücret ödenmektedir. Kaldığı odanın kirasını uzun bir zamandır yatıramamış, yaklaşık 2 gündür ağzına lokma koymadan dolanmaktadır. Daha beter günleri olduğunu söyleyerek içini ferahlatır. O gece kendisine gelen ilham sonucunda güzel kendisinin de çok beğendiği bir yazı ortaya koyar. Bu yazıya o kadar çok güvenmektedir ki evden bile daha iyisine geçmek için ayrılır. Şu an karnı aç olsa bile oradan gelecek para sonucu doyacaktır. Yazısını gazeteye verdikten sonra gidip ceketini satar. Bunun parasının bir kısmını bir dilenciye verir. Kalan kısmı ile de karnını doyurur. Akşam olduğunda hala kalacak bir yeri ya da cebinde kuruş parası olmadığı için sokakta yatar. Sabah uyandığında hala açtır. Açlığını bastırsın diye çesmeden biraz su içer ancak nafile. Biraz talaş toplayarak ceplerine koyar. Açlıktan her midesi bulandığında talaş yiyecektir. Yanında sürekli dolandırdığı bir de battaniyesi vardır. Bu battaniyeyi bir arkadaşından ödünç almıştır. Bunu satmayı düşünür. Satarak kendine yemek almayı ister ancak gururu buna izin vermez. Aç karnına sokaklarda dolanmakta yeniden yazı yazmaya, fikir üretmeye çalışmaktadır. Artık soğuğa dayanamayıp eski evine geri döner, ev sahibi kadına görünmeden yukarı çıkabilirse iş tamamdır. Yukarı çıktığında bir zarf bulur odasında. Yazısı kabul edilmiş, yazının ücreti gönderilmiştir. Bu para kendisini az da olsa idare edecektir. Kendisine yeniden bir ahır tarzı bir yer bulur. Buraya başını soksa yeter mantığı ile bakmaktadır. O gazetede yazıları değer görmediği için başka bir gazeteye yazılarını göndermeye başlamıştır. Bu gazetenin sahibi çok vicdan sahibi biridir. Ancak ne yazık ki yazarımız fikir üretemez durumdadır. Çünkü açlık onun düşünme yetilerini, gururunu ele geçirmiş bir vaziyettedir. Sokakta yine aç bir şekilde aylak aylak gezerken bir kıza vurulur. Bu kıza sarkıntılık ederek evine kadar takip eder. Ancak ondan sonra peşini bırakır. Bu olaydan Daha sonraları fark eder ki evinin o taraflarda hep o kadını görmektedir. Bir gün o kadının yanına gider. Birlikte yürürler. İlk buluşma harika geçmiştir. Bir diğeri için sözleşirler. Diğer buluşma kızın evinde gerçekleşir. Ancak kız adamın fakir olduğunu anlayınca korkarak geri çekilir. Adam bunu fırsat bilerek yoksulluğunu, hissettiği acıyı, duyguları kadının yüzüne bağırır. Ve evden çeker gider. Birkaç gün sonra ise başka bir adamla kol kola sokakta gezinirken görür. Bir gün yine aç karnına sokaklarda dolanırken gazetenin sahibine rastlar. Gazetenin sahibi onun aç olduğunu anlayarak ona bir miktar para verir. Bu parayla bir eve yerleşir ancak bir müddet sonra oranın da parasını ödeyemediği için evden atılır. Artık Sabri kalmamıştır. Yazdığı piyesi yırtarak çöpe atar. Açlıktan ağlar, ağlar ancak elinden bir şey gelmemektedir. Bir zaman bir pastacıya sadaka niyetine para verdiğini hatırlayarak o pastacıya gider ve parasının karşılığı olan pastaları ister. Açlıktan ölecek haldedir ve başka çaresi kalmamıştır. Pastacı önceleri buna şaşırsa ve vermeyi reddetse de sonradan kabullenerek pastaları verir. Adam pastaların hepsini yer ancak son 1 tanesini Sokakta görmüş olduğu bir çocuğa vermek üzere saklar. O çocuğu aramasına rağmen bulamaz ve pastayı belki gelir alır diye bir apartmanın önüne indirir. Artık bu duruma, sürekli ölme tehlikesi geçirmeye dayanamamaktadır. Sokakta dolanırken bir gemi görür. Eleman ihtiyacı olup olmadığını sorarak gemi de işe başlar. Ve İngiltere 'ye doğru yola çıkar. Değerlendirme: Fikir işçiliğinin karın doyurmadığını, yazarların çektiği zorlukları, kim bilir belki de yazar adayının parasızlıktan bu işi bırakıyor, muhteşem eserler verebilecekken önü kesilerek başka işlere başlayıp kendisini köreltiyor. Kitapta betimlemeler o kadar iyi yapılmış ki o çektiği zorlukları, açlığı hissettiriyor okuyucuya. Kitaplıklarda olması gereken bir eser. okuyalı baya oldu sıkıcı bir kitaptı pek hoşuma gitmemişti 06-09-2015 21:46 kısa bir kitap olmasa okunmaz gerçekten hem anlaması hem de okuması zor bir kitap 21-01-2016 05:18 kitap özeti için teşekkür ederim sıkıcı bir kitap okuduğum 10-15 sayfadan bunu söyleyebilirim 22-01-2016 21:54 açıkçası knut hamsun gerçekten çok iyi bit yazar kitapta hic sıkılmadım. okumanızı tavsiye ederim. 06-05-2016 12:20 açıkçası ben henüz bu kitabı okumadım yorum sayfalarının çoğunda sıkıcı olduğuna dair bilgiler var. kitabın içeriği ilginç geliyordu fakat bu kötü yorumları okuyunca bu kitabı okuyup okumama konusunda kararsız kaldım. sizce okumalı mıyım? rica ederim sorumu yanıtlayın buna çok sevinirim. 31-05-2016 22:36 80 sayfa kadar okudum ama daha fazla ilerlemiştir arkadaşlar. çok sıkıcı 11-06-2016 15:59 onlarca kitap okudum. okudugum en etkileyici kitaplardan biriydi. günlerce etkisinden cıkamadım. basta duragan ama sonradan hızlı hızlı ilerleyen ve ne zaman bitti keşke bitmeseydi diyeceginiz bir kitap 10 15 sayfa okuyarak üff sıkıcı bir kitap denilebilecek bir eser değil. hayatında okudugu en son kitap cin aliden ibaret olan insanlar bu eseri söndürmemeli 01-08-2016 19:05 kısa bir kitap olsada bu kısa roman içerisinde insanı bunaltacak kadar karışık ve gereksiz. özellikle bu kitabı benim gibi hediye edildiyse küfür etmekte sizi rahatlatacaktir. 11-08-2016 07:27 inaılmaz bir şekilde uzun kitap ama çok güzel kitap 16-11-2016 19:29 kitapi begendim fakat insani fazla karamsarliga suruyor 04-12-2016 11:43 yorumlara inanamıyorum, kesinlikle okuduğum en iyi kitap diyebilirim. 19-01-2017 19:34 geçen gün aklıma bir sahne geldi ve oturup hangi filmde geçtiğini hatırlamaya çalıştım; bir türlü bulamadım. sonra hafızamı daha da zorladığım zaman fark ettim ki o sahnenin geçtiği bir film yoktu ve ben açlık romanını okurken düşlediğim sahneyi hatırlamıştım. kitabın sürükleyici yoğunluğu; bazı yorumların aksine yazarın kitap boyunca tariflediği açlığın sıkıcı olmasından çok, sanki bir cümle eksk yazsaymış bu biçim anlatamazmış gibiliği, bir harikaydı. okuduğum ilk knut hamsun romanıydı ve pek takdir ettim. kahramanın gurur takıntısı ve para bulduğunda bile etrafındaki insanların aklına gelmesi kitapta birçok yerde vurgulanmıştı; içimi en okşayan noktalar da bu ikisiydi hep. bir de okurken sürekli o neye umut bağlıyorsa, ben de o şeye umut bağlayıp durdum. 19-01-2017 19:42 bana göre açlik romani cok da güzel degil 18-02-2017 11:20 bende kitap yarismasi icin okudum ama kotu bir kitap degildi . acligi inanilmaz derecede tarif etmis kitapin beni en cok etkileyende acliktan parmagini isirmasi ve kanini emmesi. 08-03-2017 21:59 allah herkese o inanc ve dirayeti versin gittigin veya gitmek istedigin yol ve dava da daima sabir ve sukur icinde hayattan zorluklar karsisinda yilmadan tat alabilmek ve cabalamak herkes sampiyon ,guzel yasamak ve ovulmek ister ama onemli olan hep o yolda olabilmek bu hayatta herkes mutlu sonla biten cizgiyi goguslemek ister o an ve duyguyu allah sana hamd etmisse olursun ,onemli olan hayatta o yarista olmak ve yilmamak 28-06-2017 05:31 açlık kitabı özeti için çok teşekkür ederim çok yardımcı oldu siz olmasanız bu saçma kitabı okumak zorunda kalacaktım 05-12-2019 21:41 özet çıkartmak için okudum pek beğendiğim söylenemez biraz sıkıcı bir konusu var yazarı daha önce hiç duymamıştım başka kitabı var mı bilmiyorum ama okumazsanız pek fazla birşey kaybetmezseniz 07-04-2022 15:06 kitabın yazarının okura vermek istediği mesaj ne 23-10-2022 17:14 netflixde çıkan film bu kitaptan mı uyarlanma özet için onu izlesek oluyor mu 18-04-2023 23:16 açlık kitabının yazarının okura vermek istediği mesaj nedir cevap?


Türm dünyada satış rekorları kıran ve en çok okunan kitaplar listesinde uzun süre en tepede yer alan Suzanne Collins'in Açlık Oyunları kitabı okurlarını dramatik bir maceranın içine sokuyor. Suzanne Collins Açlık Oyunları romanında fantastik bir dünya yaratmış. Yaşanan açlık ve sefalet üzerine elit kesip bundan sonraki nesiller ders alsın diye Açlık Oyunları adında bir yarışma düzenliyorlar. Bu yarışmaya çekiliş ile her bölgeden çocuk yaşta kişiler katılıyor ve birbirlerini öldürmek için uğraşıyorlar. En son hayatta kalan ise hayatının geri kalanını ünlü ve zengin biri olarak geçiriyor. Bir sonraki yarışma için yapılan çekilişte Katniss'in küçük kız kardeşi çıkınca Katniss gönüllü olur ve onun yerine yarışmada yer almayı kabul eder. Bir anlamda kardeşi için ölmeyi seçmiştir. Katniss ile birlikte aynı bölgeden ikinci kişi olarak da Peeta seçilir. Peeta aslında sıradan birisi değildir. Çocukluğundan beri Katniss'e aşıktır fakat bunu bir türlü dışarı vuramamıştır. Katniss'in de gönüllü olması onu farklı duyguların içine sokar. Yarışma öncesi yapılan söyleşilerde de hayatının sonuna geldiğini düşünerek ona olan gizli aşkını itiraf eder. Bu Katniss için de sürpriz olur. Dahası yarışmaya olan ilgiyi de arttırır çünkü Peeta hayatta kalabilmek için aşık olduğu insanın ölmesi gerekir. Yarışmanın başlaması ile herkes oyun alanında bir yerlere saklanır ve bazıları da kendi aralarında gruplar kurar. Grupların amacı önce hayatta kalmak ve daha sonra kendi aralarında bir kazanan çıkartmaktır. Katniss yalnız kalırken Peeta hayatta kalmak için bir gruba katılır. Katniss'in yardımsever olması ve çok iyi ok kullanması onu hem avantajlı hem de dezavantajlı duruma düşürür. Kız kardeşi gibi küçücük yaşta seçilen yarışmacıyı kurtarmaya çalışırken kendi hayatını da tehlikeye atar. Yaralandığında yardımına danışmanı yetişir ve sponsorların ona merhem göndermesini sağlar. Peeta da Katniss'i bulması ile taraf değiştirir ve grubundan kaçarak Katniss ile birlikte hayatta kalma mücadelesine başlarlar. Peeta'nın özverisi ve duyguları Katniss'i de etkiler ve ikili arasında bir aşk başlar. Bir taraftan hayatta kalmaya çalışırlarken diğer taraftan içlerinden birisinin ölmesi gerektiği gerçeği onu umutsuzluğa sürükler. Peeta ve Katniss tüm rakiplerini saf dışı bırakırlar ve kural gereği birinin ölmesi gerekir. Peeta kendini Katniss için feda etmeye hazırdır ama Katniss farklı bir yol seçer. Yaşayan tek kişi kalana kadar yarışma devam ettiği için hiçbir şey yapmadan duramazlar. Fakat kural gereği de bir kişi hayatta kalması gerekir. Bunun üzerine Katniss ikisini de öldürecek olan adımı atar. Açlık Oyunları büyük beğeni toplaması üzerine beyazperdeye de uyarlandı. Fakat filmde kitaptaki detayları ve duygu yoğunluğunu görmek mümkün değil. O yüzden okurların kitabı okumasını tavsiye ederim. Sürükleyici bir roman olduğu için sıkılmadan okuyabilecekleri çok güzel bir eser. Açlık Oyunları Konusu Yıllar önce çok satanlar listesinin başında yer alan Suzanne Collins'in Açlık Oyunları kitabı hikayenin sinema filmine uyarlanması ile tekrardan listesin tepelerine doğru tırmanışa geçti diyebiliriz. Stephenie Meyer ve Stephen King gibi usta kalemlerden de çok olumlu eleştiriler alan kitap tam bir hayatta kalma mücadelesini anlatıyor. Gelecek bir zamanda kura ile çekilen kişilerin Açlık Oyunları adı verilen bir yarışmada ölümüne yarışmalarını anlatan kitap sürükleyici hikayesi ile elden bırakmanın çok zor olduğu bir kitap.


Ada kitabında, önünde yazdığı gibi; var olmayan bir adaya düşen insanların adadaki hayatlarını anlatılıyor. Charley, on ağustos günü öğlen saatlerinde bir mağazadan aldığı gereksiz kıyafetleri vermek için arabayı otoparka çeker. Hava çok sıcak olduğu için yoldan buhar yükselmektedir. Yerden uzanan buhar bulanıklaşır. Fakat bu normal bir bulanıklaşma değildir. Titreşim havaya doğru uzanır ve doğruca onun üzerine gelir. Hava ona geldiğinde önce yanar, sonra donar ve bilincini kaybeder. Gözlerini açtığında kırmızı kayalık bir alanda uyanır. En korkunç olanı ise çıplaktır. Neresi olduğunu anlamak için etrafa bakarken, yine hava dalgalanması görür ve ondan kaçar. Bu hava dalgasının eve götüreceğini anladığında ise çok uzakta dördüncü hava dalgası çıkmıştır. Koşsa da yetişemez. Ayakları yaralanan Charley biraz yürür, bir kıyafet ve sandalet bulur. Onları giyerek kendine sığınacak bir yer arar. Beş gün geçirmiştir. Korku dolu beş gün. Sonunda bir sığınak yapmaya karar verir. Hocasından hatırladığı kadarıyla güzel bir sığınak yapar. Artık kendine yiyecek adam akıllı bir şeyler bulması gerekir. Sürekli meyve yemektedir. Balık tutmaya çalışsa da beceremez. Biraz daha meyve ararken sarp bir yamaca gelir. Kayalıkların oyuklarından geçerek taş bir kemerin orda durur. Bir açmaz vardır. Çok güzel bir çizim ile bir adam resmi çizilmiştir. Ertesi gün yiyecek ararken keçi ile karşılaşır ve keçi de benekli bir hayvana yem olur. Charley sudan ilerleyerek oradan uzaklaşır. Kendi sığınağının oradaki sahile geldiğinde iki çocuğun kendine doğru yürüdüğünü fark eder. Kumlara adım atınca çocukları süzer. Uzun boylu olan ilgisini çekmiştir. Belki on sekiz yaşında, çıkık elmacık kemikli, kumral saçlı ve mavi gözlüdür. Merhaba dese de, çocuklar kıyafetleri nerden bulduğunu sorarlar. Kıyafetleri bulduğu yeri söylediğinde iki çocukta sevinirler. Uzun boylu olanın adı Thad, daha kısa olanın ise Jason'dır. On iki gün boyunca yalnız yaşamasına şaşırırlar. Ona Köy'e gitmeyi teklif ederler. Charley'de onlara güvenerek kabul eder. Eşyalarını toplayamaya gidince gözü kararır ve bayılır. Thad onu yakalayamadan başını taşa çarpar. Köy'e geldiklerinde Natalia adında kızın kulübesine yatırırlar, yarasına bakarlar. Natalia ise Kevin'in başarmasına çok sevinmiştir. Charley'in giydiği kıyafetler onundur ve cesedi yoksa bir kapı bularak adadan ayrılmıştır. Kevin'in duvarda ki isminin yanına bir artı koyar Thad. Charley uyandığında yanında bir masa ve sandalye görür. Yanında ki yatakta ise bir kız uyumaktadır. Masanın üstünde ki sukabağı testisinden su alarak içer. Dışarı çıktığında Thad'i görür. Thad ona yıkanmak isteyip istemediğini sorar. Charley kabul edince onu bir göle götürür. Yanına sabun ve temiz eşyalar da almıştır. Köy'de Li sabun yapmaktadır. Göle giderken ve dönerken ada hakkında konuşurlar. Adanın adı Nil'dir. Nasıl bir buharlaşan, saydam kapı ile geliyorsan benzer bir kapı ile dönüyorsundur. Dünyada adı duyulmamış öylesine bir yerdir. Adadan çıkış kapıları öğlen saatinde açıldığını ve bir kapıdan bir kişinin geçtiğini öğrenir. Köy'de herkesin bir görevi vardır: ne konuda yatkın olduğuna göre hareket eder herkes. Bir de arama ekipleri vardır. Arama ekipleri de günü az olanlara öncelik verilir. Charley ilk gün dörtlü kapı gördüğünü söylediğinde; Thad daha önce hiç dörtlü kapı görmemiştir. Thad, Charley'in özel ada rehberi olur. Oldukça iyi anlaşmış ve birbirlerinden hoşlanmışlardır. Charley ve Thad, Köy'e geldiklerinde bir sürü kız, erkek görürler. Erkekler sadece şort giymiş; kızlar ise aynı Charley gibi giyinmistir. Sonunda Charley'in midesine balık girer. Miguel ahşap oymacı, Sabine şifacı ile tanıştıktan sonra, tek tek herkesle tanışır. Natalia ile biraz daha köy hakkında konuşurlar. Köy'de kalırsa bir işe yaramak ve arama ekibine katılmak zorundadır. Charley ise tek başına kalmaktansa Köy'de kalmayı tercih eder. Bu gece ise Nil gecesidir. Kevin'in adadan kurtuluşunu kutlamak ve Charley'e hoşgeldin demek için. Thad ise arama ekibinin getirdiği bir şey yüzünden oldukça sıkılır. Getirdikleri şey dana kemiğinden yapılmış bir düğmedir. Ramia'in yaptığı bir şeydir. Onu adaya getirmek uğursuzluk olduğunu düşünerek, tekrar onun yanına gömerler. Thad Ramia'in isminin yanına bir çarpı işareti koyar. Onun kehanetleri aklına gelmiştir. Sonra sahilde bir kapı açılır ve dünyadan biri gelir adı Rory'dir. Fakat nerede ve nasıl olduğunu anlamak yerine çevresini suçlar. Sahilde tekrar bir kapı açılır; bu dünyaya gidiş kapısıdır. Tam Sabine'nin arkasında oluşur. Charley geliş ve gidiş kapısı arasında ki farkı hemen anlar. Bu daha cam gibidir. Sabine yoldan çekilmeye ve Li ise koşmaya başlar. Herkes bir ağızdan, "Li koş!" diye bağırır. Fakat kapı Sabine'nin üstüne yuvarlanıp, onu da alarak gider. Li ve herkes şoktadır. Charley ise bunu anlamaz. Thad onu yanına alarak durumu açıklamaya çalışır. Adaya 13 ile 19 yaşları arasında gelirsin ve herkesin 365 günü vardır. Günü yaklaşanın öncelik hakkı olur. Ya kapı bulur kurtulusun ya da ölürsün. Charley, Thad'in kaç günü kaldığını merak eder. Seksen altı günü kalmıştır. Natalia'nin ise sadece otuz üç günü vardır. Nil gecesi için hazırlanmışlardır. Herkesin boynunda Li'nin yaptığı çiçekten kolyeler vardır. Hepsi bir ağızdan Kevin ve Sabine'nin kurtuluşunu sevinirler. Gece de yanına Bart gelir ve Thad için uyarır. Thad'in her gelen kıza yakın davrandığını ve Talla ile yakın olduğunu söyler. Charley bir bit yeniği olduğunu anlar. Sabah olduğunda Rory, barakada ki bıçak gibi eşyaları alıp gitmiştir. Thad ise peşinden gider. Bıçakları geri ister. Fakat vermek istemez. Bağırması üzerine devasa bir yaratık onun önüne dikilir. Rory korkudan yere düşer. Thad ona ayağa kalkmasını söylese de, ayağa kalkamaz. Hayvan ona boynuzlarıyla darbe indirir. Thad dikkatini çekmeye çalışır. Fakat hayvan tekrar Rory'e saldırır. Sonra Thad onu göğsünden bıçaklar iki kere. Ikincisi daha derine denk gelir. Bıçağıyla yanlarına da darbeler indirmesiyle hayvanı öldürür. Rory ise çok kötü yaralanmıştır. Thad belli yerlerini sarar ve onu Köy'e kadar taşır. Fakat Köy'e geldiğinde ölmüştür. Thad kendini kötü hisseder. Charley ile arasında bir duvar oluşur. Talla ise Thad ile arasını düzeltmesini söylese de, Charley zamana bırakır. Sonunda Charley kendine uğraşacak bir şey bulur: çıkmazda ki adam ve kadın onun kafasını meşgul etmektedir. Jillian'dan kağıt alarak ölçümler yapmaya başlar. Bir kayalıkta düşünmeye devam ederken Thad gelir. Aralarında ki buzları eriterek, birbirlerini tanımak için adımlar atarlar. Sonra da plaja doğru yarışmaya karar verirler. Kazanan kaybedene dönünce çikolatalı kurabiye yapacaktır. Ertesi gün Charley ve Thad bir ağaç kökünde otururken birbirlerinden hoşlandıklarını söylerler. Çünkü kaybedecek zamanları yoktur. Balıkları toplayarak el ele Köy'e doğru giderler. Natalia aramadan dönmüştür ve Li firar etmiştir. Son günü kalanların yaptığı gibi. Yeni arama ekipleri oluşturulur. Natalia ile Jason, Charley ve Thad gidecektir. Ertesi gün yola çıkarlar. Thad Charley'in kağıdını görür. Olağanüstü bir şey farketmiştir. Charley'e göre kapıların bir döngüsü vardır. Kapının bulundukları bölgede yarın çıkacağını söyler. Yirmi dört saatleri vardır. Ertesi gün aynı yere geldiklerinde öğlen saati bir kapı çıkar. Natalia koşmaya başlar. Fakat iki kızda o kapıya koşmaktadır. Onlar yakın olduğu için, iki kız kapıdan geçmeye çalışır. Biri geçer, diğeri bir şeye çarpmış gibi geriye düşer. Geride kalan kızı Köy'e taşıyarak Natalia'nin yatağına yatırırlar. Charley'de, Thad ile uyur. Ertesi sabah kız ölmüştür. Natalia kendini suçlar. Ramia'nin kendini uyardığını ancak unuttuğunu söyler. Ramia ona yatağına yatırdığı kızın öleceğini söylemiştir. Charley ise onun suçlu olmadığını ve o yatağın aslında ödünç olduğunu vurgular. Thad o akşam liderliği Rives'e verir. Ertesi gün tekrar yola çıkılır. Charley'in uyandığı kızıl kayalıklara giderler. Öğlen saati Natalia kapıya koşarken ayağı sıkışır yetişemez. Nil ona bir şans daha vererek ikinci kapı çıkar. Natalia son sürat giderek kapıdan geçer. Charley'in teorisi işe yaramaktadır. Mutlu bir şekilde Köy'e dönerler. Fakat sabah olduğunda Miguel'in ekibinden Talla döner sadece Talla'yi bir kız getirir. Kurt saldırmıştır. Heesham ise Talla'dan sonra gelir. Bart onları oyuna getirmiştir. Miguel'e ise babun saldırmıştır. Heesham onu taşırken kapı görerek, onu kapıdan geçirmiştir. Bart eşyaları alarak gitmiştir. Talla ise ertesi güne sağ çıkamaz ve ölür. Charley ise çizimini tamamlar. Adanın dört yanında çizim vardır. Iki uçta kadın ve adam. Bir uçta hedef tahtası ve diğer uctada hedef tahtası, sayılar ve adam vardır. Rives ile duvara bakarken, Rives duvarın 1859 yılında oluştuğunu ve o zaman güneş patlaması olduğunu söyler. Bu patlamayı gören iki bilim adamı da öğlen görmüştür. Rives'e göre adada çeyrekler varsa, dünyada da vardır. Thad'in sayılı günleri hızla geçer, gider. Günler Thad ve Charley için arama ve Köy arasında geçmektedir. Son iki gün kaldığında bir boz ayı gelir ve çıkış kapısını kapatır. Ayı ile aralarını açınca Jason ve Mia'yı, Köy'e haber vermesi için yollar. Rives, Charley ve Thad ise son güne kadar kapı yakalamaya çalışır. Son gün geldiğinde kapının gelmesi beklenen yerine giderler. Öğlen saati kapı çıktığında Thad, Charley ile koşmak ister. Tam kapıya geldiklerinde Charley'i kapıdan içeri atar. Charley, Thad'in karının üstünde gözlerini açar. Bir grup onu bularak hastaneye götürür ve ailesi ile de evine döner. Evde olduğunda haberlerde Thad'i arar ama bulamaz. Ailesiyle konuşarak Seattle'da bir üniversiteye yerleşir. Thad ise Charley'den sonra bir kapı yakalar ve kurtulur. Elli bir gün sonra çikolatalı kurabiyeler ile Charley'in kapısını çalar. Bu onların dünyada birinci günüdür. Lynne Matson'ın Ada eseri Yabancı yayınlarının sevdiğim bir kitabıdır. Fakat bir süre sonra olaylar tekrara bağlandı. Yine de içinde ki kurgu ve olay örgüsü açısından oldukça akıcı bir kitap. Ada kitabı üç seriden oluşuyor. Okumak isteyenlerin dikkat etmesi gereken bir şey. Macera eksik olmayan bu kitabı okumanızı tavsiye ederim.


Evrim kuramından sonra, dünya edebiyatında Prehistoric Fiction denilen ve Türkçeye Tarih Öncesi Kurgu diye tercüme edilebilecek yeni bir edebiyat akımı doğmuştur. Bu akım, insanlığın ilkel tarihini kurgusal bir gerçeklikle okuyucuya aktarır ve okuyucunun zihin dünyasında insan türünün kökeni ve gelişim evreleri ile ilgili bir yankı oluşturur. Fransız Rosny Kardeşler, H. G. Wells ve Rudyard Kipling gibi önemli isimlerin öncülük ettiği bu akımın önemli metinlerinden olan ve Tarih Öncesi Kurgu akımının yerleşmesinde önemli rolü olan eserlerden bir tanesi Jack London'ın Adem'den Önce isimli romanıdır. London bu romanında modern çağda yaşayan bir insanın rüyalarından hareketle okuyucuyu Orta Pleyistosen denilen günümüzden yaklaşık 2.6 milyon yıl öncesine tekabül eden bir zamana gezintiye çıkarır. Romanın kahramanı, 20. yüzyılda yaşayan ve evrim, kalıtım ve ırk hafızası gibi konularda eğitim almış bir kişidir. Kahraman sürekli rüyalar görmektedir. İlk başta bunları anlamlandırmakta zorluk çekse de eğitimi sırasında ırk hafızası gibi konularda aldığı derslerden yola çıkarak rüyalarını anlamlandırmaya başlar. Buna göre rüyalarda düşmesi ilkel atalarından ona kalmış bir mirastır. Romanda olayların geçtiği Orta Pleistosen çağında üç tür insan yaşamıştır. Bunlardan ilki ve en ilkel olanı ağaç insanlarıdır ki bu insanlar aynı zamanda sözü geçen üç türün en geri kalmış olanlarıdır. Sürekli ağaçlarda yaşarlar ve yaşamlarını ağaçların yemişlerinden yiyerek idame ettirirler. İkinci tür ise halk denilen ve rüya gören kahramanın kendisini özdeşleştirdiği Kocadiş isimli olayların odak noktası olan kahramanın da bir üyesi olduğu insan türüdür. Bu tür ağaç insanlarına göre daha gelişmiştir. Kocadiş'in ailesi de bu türden iken Kocadiş sonradan halk'a intisap etmiştir. Bu tür ağaç insanlarından farklı olarak ağaçların yanısıra yerde de yaşayabilmektedir. Gelişkin bir iletişim sistemleri yoktur. Belli başlı sesler çıkarma kabiliyetleri olsa da bu seslerin anlamlı olduğu söylenemez. Yırtıcılardan kaçmak için dar ağızlı mağaralarda yaşamaktadırlar. Bu tür insanlar içinde Kocadiş'e en yakın olan Sarkıkkulak isimli halk üyesidir. Sakıkkulak başlarından geçen badireler esnasında sürekli Kocadiş'in yanındadır. Yüzme ve sandal yapmayı deneyimleyerek birlikte öğrenmişlerdir. Halk denilen tür içerisinde Kızılgöz denilen bir üye vardır ki Kocadiş onu ilkel atalarına benzetmektedir. Diğer halk üyelerine zarar vermekte ve şiddete meyil göstermektedir. Öyle ki kendisine eş olarak aldığı dişilerin çoğunluğunu kısa süre içerisinde öldürmektedir. Ağaç inanları, halk türlerinin yanında üçüncü tür olarak karşımıza ateş insanları çıkar. Bu insanlar ateşi bulmuş ve avlanmayı ileri düzeyde öğrenmişlerdir. Oku silah olarak kullanmaya başlamış sürekli olarak bulundukları bölgenin yakınında yerleşen diğer türlere amansız saldırılar gerçekleştirmektedirler. İletişim sistemleri diğer iki türe göre daha gelişkindir. Bu tür diğer iki türün aksine bugünkü insan türü ile önemli ölçüde benzerlik göstermektedir. Kocadiş romanın başında ailesi ile birlikte ağaçlarda yaşamaktadır. Sonrasında babasının ölmesi üzerine üvey babası ile anlaşamayıp halk denilen türün insanlarının yanına gitmiştir. Halk ilk başta onu biraz garip karşılasa da kısa süre içerisinde onu benimser. İlk başta kavga ettiği halk üyesi Sarkıkkulak, sonra onun en iyi dostu olur. Halk arasında Kızılgöz isimli bir üye vardır ki herkese eziyet eder. Bir ara Kocadiş ile araları açılsa da Kocadiş'e çok zarar veremez. Romanın sonunda ateş insanları, halk türünün yerini bulur ve onları atşe ve oklar ile öldürmeye çalışırlar. Bu saldırıdan sağ kurtulan az sayıda halk üyesi bir büyük su kütlesinin olduğu bir yere göç ederler. Bu yerin fiziki koşullarına uyum sağlayamayıp geri kalanların bir kısmı ölür. Sağ kalanlar ise suyun öbür tarafına geçerek bugüne kadar gelen insan türünün devamlılığını sağlar. İlkel insanın portresini okuyucuya hayal zenginliği katarak aktaran Jack London'ın Ademden Önce isimli kitabı baştan sona keyifle okunabilecek nitelikte bir eserdir.


Sıcak bir yaz başlangıcında burjuvazinin izleriyle donatılmış İtalyan kasabasında başlıyor hikayemiz. Elio, henüz 17 yaşlarında lisede okuyan ve müzikle uğraşan yaşıtlarından kısmen uzak duran bir genç. Babası ise akademik çalışmalar sürdürmekte olup her yaz evlerine çalışmalarına yardımcı olacak üniversiteden bir genci davet etmektedirler. Elio bu konuklardan pek hoşnut olmasa da bu yaz gelecek olan konuğun hayatından asla çıkarmak istemeyeceği biri olduğunun henüz farkında değildir. Oliver, 24 yaşlarında ve felsefe alanında çalışmaktadır. Aklı başında, bilgili ve donanımlıdır. Elio ile Oliver arasında tutkulu bir aşk yaşanacaktır. İlişkinin en başında Elio, Oliver'dan nefret ettiğini düşünür. Oliver'ın kasabada oluşan popülaritesi ona ulaşmayı daha da zorlaştırır. Elio, her akşam onun yemek masasına gelip gelmeyeceği konusunda işkenceler içerisinde kıvranırken Oliver kasabadaki kızların partilerinde, briç davetlerinde, sahilde gezmektedir. Öyle ki Elio, Oliver'ın ölmesi gerektiğini bile düşünür böylece ona ulaşamamanın acısını mantıklı sebeplerle biraz olsun hafifletebilecektir. Elio hissettiği şeyleri netleştirmekten oldukça korkmaktadır ki kalbi Oliver'ın yanından bir saniye bile ayrılmak istemezken beyni Oliver'ın buradan gitmesi gerektiğini hatta hiç tanışmamaları gerektiklerini düşünür. Elio, kendini bu azaptan kurtarmak için bir kız arkadaş edinir. Marzia; hoş, tatlı ve zeki bir kızdır. Elio onunla sevişirken bile Oliver'ı düşlemeden edemez. Bir gece eve geldiğinde Oliver'ın kapısını çalma gereksinimi duyar ve odaya girdiğinde nasıl davranacağını bir türlü bilemez. Oliver ona, yatağa oturmasını söyler. Bir süre sohbet ettikten sonra sevişmeye başlarlar. Oliver Elio'yu özenle soyar. İşte o gece Elio, çıplak tenine Oliver'ın mayosunu giydiğinde 'asla bundan daha yakın olamayacağız' cümlesini kurarak ne kadar yanıldığını anlar. Ertesi gün Elio, kendini kötü hissetmektedir. Oliver'dan değil yaptıkları şeyden tiksinmektedir. Oliver, ona oldukça sıcak ve rahatlatıcı bir biçimde yaklaşır. Yaz tüm sıcaklığıyla akıp giderken Elio ve Oliver asla sonu gelmeyecekmiş gibi bir rüyanın içerisine dalarlar. Oysa bu rüya gibi yazın da bir sonu olduğunu ikisi de çok iyi bilmektedir. Onlar bir rüya içerisinde yaşayıp giderken bu rüyaya tanık olan biri vardır: Elio'nun babası. Baba, tüm modernliği, eğitimliliği ve asilliğiyle Elio'yu anlayabilmekte ve ona destek olmaya çalışmaktadır. Veda vakti gelip çattığında Elio, Oliver'ın odasındaki manzara karşısında çok üzülür. Dolu bir bavul, belki son kez denize girer diye bırakılan o mayo dışında boş bir dolap. Her şey bitti diye düşünür Elio, Birazdan solunum cihazına bağlı hasta nefessiz kalıp ölecek. Oliver, Roma'ya gidip birkaç gün orada araştırmalarına devam edip dönecektir evine. Babası son bir kıyak yaparak Elio'yu da okul gezisi adı altında Roma'ya gönderir. Bu jest çılgın aşıklara bağışlanan 2 gündür. Roma sokakları aşkla yankılanıyor, Oliver ve Elio bazen bir yemek mamasında bazen bir otel odasında 2 günlük rüyanın kahramanları oluveriyor. Son kez veda vakti geldiğinde isimleriyle sesleniyorlar birbirlerine; Elio ve Oliver. 9 yıl sonra bir telefon geliyor Elio'ya annesinden, arkada cıvıl cıvıl çocuk sesleri, mutlu kadın kahkahaları. Bak kim var burada. Evet, bu ses onun Oliver'ın tam 9 yıl sonra yankılanıyor kulaklarında Elio, benim tanıdın mı? Elio, aşkına sesleniyor: Elio, Elio benim. Unutmuş diye düşünüyor, Elio. Bana adıyla seslenmeyi. Bu konuşmanın üstünden 5 yıl sonra Oliver'ın kariyerini sürdürdüğü üniversiteye uğruyor Elio. Oliver, başta onu tanımaya zorlansa da sonra çıkarıyor Elio'yu. Oliver, Elio'yu evine götürüp çocuklarıyla karısıyla tanıştırmak istese de Elio onun mutlu hayatını görmeyi kaldıramayacağını düşünüyor. Buna hazır olmadığını söyleyerek geri çeviriyor Oliver'ı. Yıllar sonra İtalya'daki kasabada tekrar bir aradalar. Bu kısa ziyaret eski anıları gündeme getiriyor. Artık aşk kırıntılarıyla dolu daha dostça bir sohbet onlarınki. Oliver, taksiye biniyor ve gitme vakti gelip çatıyor. Elio: Herkese hoşça kal demişken, yaşamda söylenecek hiçbir şey kalmamışken o zaman, sadece bu kez, bana doğru dön, sadece bir jest ya da sonradan aklına gelmiş bir şey olsa da, seninle beraberken benim için her şeyden değerli olan, o zamanlar yaptığın gibi, yüzüme bak, göz göze gel ve adınla çağır beni. diyerek veda ediyor büyük aşkına. DEĞERLENDİRME Aşk, işte bu kadar güzel anlatılabilirdi 17 yaşındaki Elio'nun ağzından. Kalbinizi yumuşacık edecek, tüm tabularınızı yakıp yıkacak yüce bir aşk öyküsü. Aşk nedir? Aşk Elio'nun: Oliver, benim vatanım yani vatana dönüşüm müydü? Sen benim vatana dönüşümsün? Dünyada tek bir gerçek varsa o da seninle birlikteliğimdir ve bir gün sana kendi gerçeğimi söyleme cesaretini bulursam, şükretmek için Roma'daki tüm sunaklara birer mum yakmamı hatırlat bana? cümlesidir. Aşk bütünleşmektir tüm vücudunla, tüm varlığınla ona karışmaktır, o olmaktır, onun adına sahip olmaktır. Andre Aciman, tabularımıza oynuyor, o güzelim duyguları indirgeyip bir norm bir değer seviyesine getirip içimize hapsetmemize, boğazımıza düğümlememize değiniyor. Ne varsa hissedilen yaşanmalı dünya üzerinde diyor Elio ve Oliver, İtalya'da geçen 2 aylık bir yaz da olsa, Roma'da geçen 2 günlük bir gezi de olsa. Sanki sonsuzmuş gibi zaman duracakmış gibi yaşanmalı. Adınla Çağır Beni, dili oldukça akıcı ve çevirisi oldukça nefis bir kitap. Okurken duygularınız sel olup akacak siz de Elio ile siz de yaşayacaksınız bu aşkı. Hatta betimlemenize yardımcı olması size kitabın aynı isimle sinemaya uyarlanan filmini de önerebilirim. İzlemesi oldukça keyifli bir film, pek değişiklik mevcut değil sadece filmde Roma tatilinden sonra biten hikayenin kitapta yıllar sonrası da var. Ben önce filmi izleyip sonra kitabı okudum. Böylece Elio ve Oliver benim için çok tanıdık, yaşadıkları gezdikleri aşkı var ettikleri tüm ortamlar da oldukça netti.