Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu, tanınmış bir yazar olan R'nin Viyana'ya dönmesiyle başlıyor. R, gezi sonrası eline geçen bir mektubun üzerinde yazan Beni hiç tanımamış olan sana hitabı ile başlayan mektubu ilginç bulup okumaya başlıyor ve bu noktadan itibaren hayatına başka bir pencereden bakacağı bir yolculuğa başlıyor. Roman bir kadının elinden yazılan çocuğunun ölümü ile başlayıp kendi ölümü ile sonlanan bir kesit arasına sığdırılmış kadının hayatını anlatıyor. Kadın ilk gördüğü andan itibaren platonik bir biçimde adama aşık oluyor ve ondan ömrünün sonuna kadar vazgeçmiyor. Hiçbir sevgi göstermemesine karşın sadece bir iki kere adamla olmasını kendine lütuf sayarak yaşamaya devam ediyor. Ta ki çocuğu hayata gözlerini yumana kadar. Kadın, R'den ona kalan en değerli hazineyi kaybedince bu mektubu yazmaya karar veriyor. Lakin kadın ölmemesi durumunda mektubu adama vermeme ve sonsuza dek susma kararı alıyor. Şimdiye kadar yaptığı gibi. Aslında kadın adamın hayatının her daim içinde olmasına rağmen adam kadını asla hatırlayamıyor. Mektup bittiğinde ve her şey gün yüzüne çıktığında bile kadın, adam için daima bir hayalet. Kadının zorlu bir yaşamı oluyor. Kadının hayatına R ilk dahil olduğu zaman 13 yaşında daha küçücük bir çocuktu ve küçük yaşta babasını kaybeden annesi ile birlikte yoksul bir hayat sürüyordu. Daha onu görmeden onun yaşam şeklinden etkilenmiş ve onu kafasında daha çok coğrafya hocasına benzetmişti. Onu ilk gördüğünde ona vurulmuş ve onu gözlemeye başlıyor. Hayatı boyunca görünmez olan kadın, annesi başkasıyla evlenip başka bir yere taşınmak zorunda kalınca hayatının ışık almayan bir mağaraya hapsolmuş gibi yaşıyor ve adama gidiyor. Kapıyı kendini zorlayarak çalıyor ve kimse açmayınca eve geçip bekliyor. Saatlerce hayatını ve hayallerini süsleyen adamı bekliyor ve adam bir kadınla eve dönünce her şey, tüm hayalleri yıkılıyor. Onu evden zorla alıp Innsbruck'e götürdüklerinde ayak direyecek gücü kalmamış oluyor. Herkesten, her şeyden uzak yaşıyor. Kendi matemini yaşamaya başlıyor. Viyana'ya döndüğünde bir şekilde adamla karşılaşıyor ve adam tüm çapkınlığıyla kadını ikna edip yemeğe çıkarıyor. Üç gece birlikte olmalarından sonra R seyahate çıkıyor ve kadına ona ulaşacağını söylüyor. Adam asla kadına ulaşmıyor ve geçmişteki bir anıya dönüşüyor kadın onun için. Kadın hamile kalıyor ve çocuğunu, hayatını adadığı adamdan geriye kalan tek şeyi, doğuruyor. Onu yoksul büyütmemek için kendini onun deyimiyle satıyor. Birkaç kez evlenme teklifi alsa da kendini daima ona sunmaya hazır olabilmek için evlenmiyor. Ve bir gece yine karşılaşıyorlar. Adam, kadını hatırlamıyor. Her yıl adam doğum gününde adama çiçekler yolluyor fakat adam kimin yolladığını merak dahi etmeden yaşıyor. Ve kadın, R'nin hayatında sadece yüzü silik bir hayalet olarak intihar ediyor. Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu romanı hakkında değerlendirmeme gelecek olursak. Kitap baştan sona iki bilinmeyen insanın kadının gözünden hayatını anlatıyor. Zweig, hayatta olduğu süre zarfında Freud'u yoldaşı olarak görüyor ve psikanaliz yöntemini taktir ediyor. Bundan olacak ki Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu adlı kitabı genel olarak bir ruh hali ve insan psikolojisini anlatıyor. Kadının duygusal çöküntülerini, hayatının iniş çıkışlarını ve ruh halindeki sürekli değişimi yansıtıyor. Adam gözünde yalnızca hayalet olan kadının, adama duyduğu koşulsuz aşkı konu alan kitap aslında psikolojiye dayanıyor. Bence kitap eğer psikoloji sever bir insansanız ve gizemi kitabın başından sonuna kadar severseniz okunabilecek bir kitap. Şayet bilinmeyen sizi bir süre sonra rahatsız ederse yine de sonuna gelmenizi tavsiye edebilirim. Kısa ve hemen biten bir kitap. Kahveniz veya çayınız eşliğinde eğer iyi bir okuyucu iseniz bir iki saat içinde bitirebileceğiniz tadımlık bir kitap. Kitabın olay örgüsünü belki daha önceden yazarın kitaplarını okuduğum ve ona aşina olduğum için veya kısa olduğu için tahmin edilebilir buldum. Sanki kitap biraz daha devam etse olaylar saçma bir hale gelebilir ve kadının tavrı aşırıya kaçabilecek gibi olduğu için hızlı bir kararla kesilmiş gibi. Lakin eğer kitabın sonunda R, kadını tanımış olsaydı işte o zaman büyük bir sürpriz bizi karşılardı gibime geliyor. Kitabın tek bir karakter gözünden mektup halinde yazılmış olması beni cezbetti. Ben bu kitaba yaklaşık bir-bir buçuk saat ayırdım ve bu zamanı bu kitapla değerlendirdiğim için mutlu oldum. Okunabilir olduğunu ve herkesin kitaplığında olması gerektiğini düşündüğüm bir kitap. Yazan: Sena AKSOY Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu Konusu Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu kitabını elinize aldığınızda sizi tanınmış roman yazarı R. İle tanıştırıyor. R. Belli bir süre gezi ardından evine geliyor ve gazetede ki tarih ile doğum günü olduğunu fark ediyor. Uşağı ise o yokken kimlerin geldiğini, kimlerin telefon ettiğini ve bir tepsi ile biriken mektupları bırakıyor. Sayın R. ise mektupları incelemeye başladığında ise bir zarf çok dikkatini çekmişti. Çok fazla kağıtların olduğu ve sanki acele ile yazılmış olduğunu düşündü. Gönderen veya kişinin adı olmayışı ise daha çok ilginç bir hal almaya başlamıştı. R. mektubu eline alınca hitap sayfası dikkatini çekmişti. Sana beni asla tanımamış olan sana hitap cümlesi ile okumaya başladı. Çocuğu ölen bir annenin mektubu idi. Hislerini mektuba yazarken kendini çok zorlamış ve anlatmak zorunda olduğu için biriken cümleleri hızlı bir şekilde kağıda dökmeye çalışmıştır. Mektup yazarımızın eline geçtiği anda kendisinin artık olmayacağını anlatan ve oğlunun ölümü ile çok sarsılan bir annenin haykırışlarından ibaretti. Yalnızca R. ile konuşmak istediğini söylüyordu ve anısal boyutlara doğru götürüyordu R.'yi ilk tanıdığı ana götürüyor onu. Karşı komşusu olduğu ana. Oraya taşındığı andan itibaren on üç yaşında ki bir kızı etkilediğinin farkında bile olmayışını anlatmaya başlıyor. Taşınan eşyalara bakarken hayalinden farklı bir genç yazar ile karşılaşıyor oluşu da onun etkilenmesi içinde farklı bir sebep oluşturmuştu. Annesi ise dul bir hanım olan kızının geleceği için bir adam ile evleniyor ve taşınmak zorunda olduklarında bahsetmeye başlıyor. Kitapları çok seven bir çocuk olduğu için onun ilk olarak zekasından etkilenmesi onu düşünmesini sağlıyordu. On üç yaşında iken yirmi beş yaşındaki gence olan aşkının büyüklüğü ile yanarken tenine, kalbine hatta başka birinin ona bakmasına fırsat bile vermeyen bir aşk öyküsünü kaleme almıştır. Hepsi tek taraflı olan bu sayfaların ilerleyen cümlelerin de ise on üç yaşında ama on sekiz yaşına gelince taşındığı yere geri dönerek, iş bularak özlemini gidermeye çalıştığını anlatıyor. Her karşılaştığında R.'nin kıza bakışları daha farklı boyutlara ulaşırken gelip yanına konuşması ile adete kalp krizi geçirebileceği anları anlatıyor. O gün beraber yedikleri yemek evde bitmesi zaten kızın hayalini kurduğu bir durumdu. Çıktığı merdivenleri nasıl beklediğini hayal eden o kız çocuğunu hatırladı bir anda. R.'nin onu tanımadığı için daha sakin davranmalıydı. Bakire olduğunu söylememişti. Onun içindi hazır olduğunu kitabı okumaya başladığınız andan itibaren size kenetlenecektir. Beraber üç gece daha geçirdiler. Bir anda mektup çarpıcı gerçekler arasında süzülmeye başlıyor ve ölen çocuğunun o üç geceden birinde olduğundan bahsediyor. Doğum da çok kötü bir hastanede doğum yapmıştı. R.'ye bunu bahsetmemesinin temel sebebi ise onun çocuğu olduğuna inanmaması onu çok üzeceğini düşündüğü için asla söylemedi. Şimdi ise öldüğü için acısını boşaltmaya çalışıyordu. Çocuğuna iyi bir hayat sunmuştu. Bunu nasıl yaptın sorusuna da KENDİMİ SATTIM. Cümlesini ekleyerek devam ediyor. Ama sadece onu seven erkekler ile birlikte olduğundan bahsediyor. Buradaki satmak eylemi fahişelik manasında olan bir olay değildir. Hatta birlikte olduğu erkekler evlenme teklifi ediyorlardı. Ama o bu teklifleri kibarca reddediyordu. Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu kitabı içerisinde R. ile birçok karşılaşması vardı ve bu karşılaşmaların hiçbirinde bakir topraklarına girdiği o genç kızı hatırlamıyordu. Ama her karşılaşma sonrası onu çok sevdiği için onun teklifini kabul ederek birlikte oluyorlardı. R.'nin mektup karşında aldığı ifade ile şaşıran ve hala hatırlamayan bir adamdan ibaretti. Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu kitabı sizi bambaşka bir aşk dünyasına kapısını açarak sizi içerisinde ki yangına çekmeyi başarıyor. Dil sadeliği ile imgelerin kelimeler ile bütünlüğü sizi eşsiz sularda yüzmeye davet ediyor.


Kültürümüzün, hiç kaybolmayacak kanıtları ve ürünleri olan bu masallar yıllar yılı; dilden dile, kulaktan kulağa yayılmış ve can bulmuş bu günlere kadar gelmişlerdir. Masallar; beşikteki bebeklere, oyundaki çocuklara, kocaman yetişkinlere kadar herkes içindir. Herkesin kalbine dokunabilecek tılsıma sahiptir. Her zaman iyilikten güzellikten yana olmamız gerektiğini gösteren asırlık rehberlerdir. Tahir Alangu, derlemesinde on dört masalı bir araya getirmiş ve takdirimize sunmuştur. Billur Köşk ve Elmas Gemi Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde bir padişah varmış. Padişahın doğan çocukları hiç yaşamaz hemen ölürlermiş. Günlerden bir gün kızı olmuş. Kızın yaşaması için yerin yedi kat altına saraya benzer bir yer yaptırmış. Kız, günlerini dadısı ve hizmetindekiler ile burada geçirirmiş. Yıllar geçtikçe kızın dışarıya merakı artmış. Günlerden bir gün masaları sandalyeleri üst üste koyup tavandaki camı kırıp dışarının güzelliğinden büyülenmiş. Dadısı gidip padişaha durumu anlatmış. Kızın artık dışarı çıkma vaktinin geldiğine karar vermişler. Kız, dadısı ile beraber sarayın bahçesinde dolaşabiliyormuş. Kız, padişah babasından denizin üzerine bir billur köşk yapmasını istemiştir. Padişah, biricik kızı için dünya üzerinde eşi benzeri olmayan bir billurdan köşk yaptırmış. Kız en güzel cariyeleri ile bu köşke yerleşmiştir. Ünü bütün dünyaya yayılan bu köşkü görmek için Yemen padişahının oğlu bile gelmiştir. Burada, kız oğlanı, oğlanı kızı görünce birbirlerine deli gibi aşık olurlar. Oğlan, İşte gemi, -pupa folken- doğru Yemen der ve gemisine atlayarak doğru memleketine gelir. Kız bunun üzerine babasından elmastan, yakuttan ve incilerden bir gemi yapmasını istemiştir. Babası, biricik kızının isteğini kırmaz ve ona görenlerin gözünü alamadığı bir gemi yapar. Kız babasının iznini alarak bu gemi ile Yemen'e gider. Kısa sürede bütün Yemen'e ünü yayılır. Oğlan, gemiyi görmeye gittiğinde bir kız kadar güzel kaptanla karşılaşır. İkinci gün oğlan gemiyi yerinde göremez ve telaşlanır. Kız, Yemen sarayının karşısında bir köşk tutup oraya yerleşmiştir. Bir gün, konağı gözetlerken pencerede güzeller güzeli bir kız görür ve kıza aşık olur. Oğlan, hemen annesini kızı istemesi için gönderir. Kadıncağız, biricik oğlu için kalkar, kızın oturduğu konağa gelir. Kız, kadıncağıza hiç yüz vermez hatta getirdiği hediyeleri mutfaktaki Arap aşçıya hediye eder. Kadıncağız, sinirli sinirli gelip oğluna anlatır. Oğlan, anasına tekrar gitmesi için yalvarır. Kadın, tekrar oraya gider. Ancak kız, bir türlü evet demez. O evet demedikçe, oğlanın içindeki aşk da büyür ve günden güne çökmektedir. Kızın her isteğini yerine getiren oğlan bir türlü aşkına kavuşamaz. Kız, oğlandan son olarak tabutta bir ölü gibi yatarak onu beklemesini ister. Kız, oğlanın başına gelir ve: İşte gemi, işte yelken,-yolum İstanbul- Pupa yelken der ve gider. Oğlan, zamanında kıza söylediği sözü hatırlar ve hatasını anlar. Kız gittikten sonra hemen gemisine atlar ve gelir kızı bulur. Kırk gün kırk gece, düğün yapılır. Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine... Helvacı Güzeli Bir varmış bir yokmuş, bir adamın bir oğlu bir de dünyalar güzeli bir kızı varmış. Babası, kızını bu güzelliğinden dolayı hiç evden çıkarmaz ve onu herkesten saklarmış. Baba ve oğul, bir gün hacca gitmeye karar vermiş. Babası, giderken kızına bir aylık erzak ve dışarı işlerini halletsin diye caminin müezzinini görevlendirir. Caminin minaresinden kızı gören müezzin bir bohçacı kadınla anlaşır ve kızın aklına girip evden çıkarması için ona altın verir. Bohçacı kadın, kızı hamama getirir. Müezzini karşısında gören kız, oradan kurtulabilmek için bir plan yapar ve anlamamış gibi davranır. Müezzinin başını köpükler ve bütün suları boşaltır. Kız, müezzini ıslak havlularla bir güzel döver. Gözünü açamayan müezzin, yara bere içinde kalır. Kız, oradan uzaklaşarak eve gider. Müezzin kızdan intikam almak için babasına bir mektup yazar ve kızının kötü yola düştüğünü söyler. Bunun üzerine babası içi kan ağlayarak oğlunu kızının kafasını kesip kanlı gömleğini getirmesi için oğlunu yollar. Kardeşini çok seven abi kızı sorar soruşturur mahallede kimse kızın aleyhine bir şey söylemez aksine herkes kızı över. Zaten mektuba inanmayan abi bir köpeğin başını keser ve kanını gömleğini sürer. Kıza da buralardan gitmesini söyler. Kız, dağlardan bayırlardan seke seke uzaklaşır. Derken yorulur ve bir ağacın tepesinde dinlenir. O gün ava çıkmış olan şehzade kızı görür ve ona aşık olur. Kızı alıp saraya götürür ve 40 gün 40 gece düğün yaparlar. Yıllar yıllar sonra kız artık üç çocuk annesi bir kadındır. Her şey yolunda gitse de kız memleket hasreti çekmektedir. Kocasına, babasını ve abisini ziyaret etmek istediğini söyler. Bunun üzerine kocası karısını ve üç çocuğunu; onlara göz kulak olması için de veziri görevlendirir. Türlü hediyelerle yola çıkarlar. Derken vezirin kızda gözü olduğu ortaya çıkar ve kız karşı çıkınca üç çocuğunu da öldürür. Kız, vezirden bir şekilde kurtulur ve memleketini bulur. Vezir saraya döner ve zavallı şehzadeye karısının kaçtığını söyler. Şehzade üzüntüsünden saraylara sığamaz ve karısını aramak için yollara düşer. Zavallı kız, ise son takılarıyla erkek kıyafetleri satın alır ve bir helvacıdan iş ister. Adam, para veremeyeceğini söylesene de kız karın tokluğuna da olsa çalışacağını söyler. Yaptığı helvaların ünü ve bu helvacının güzelliği bütün şehri sarar. Şehzade, karısını aramak için buralara kadar gelmiştir ve ününü duydukları helvacıya uğrarlar. Kız, gelenleri tanır ve belli etmez. Onlara, yabancıya benziyorsunuz, bu gece misafirim olun der ve onlar da kabul ederler. Bu esnada, kızın eski evinin bulunduğu mahallede bir eğlenceleri olduğu için, helva yapması için helvacıyı davet etmeye gelmişlerdir. Neticede, kız ve misafirleri ile birlikte, helva yapmak için kızın eski mahallesine giderler. Kız bir de bakar ki acı tatlı hayatına dahil olan herkesi bu odada toplanmış olduğunu görür. Herkes bir yandan helva yerken bir yandan hikayelerini anlatırlar. En sonunda helvacı güzeline hikayesini sorarlar. O da en baştan hikayesini anlatır ve kendisinin de hikayedeki kız olduğunu söyler. Babası ve abisi kızı sevgiyle kucaklarken; müezzin ve vezir mahalle meydanında sallandırılır. Şehzade biricik karısını alır ve yeniden kırk gün kırk gece düğün yaparlar. Ağlayan Nar ile Gülen Ayva Bir varmış bir yokmuş, bereketli topraklarda hüküm süren; dokuz tane güzeller güzeli kızı olan bir padişah varmış. Padişahın tek derdi tahtını bırakacağı bir erkek evladının olmamasıdır. Karısı hamile olan padişah bir kez daha kız doğurursa onu idam edeceğini söyler. Kadıncağız gizlice bebeğini doğurur bakar ki bu bebek de kız doğmuş. Çaresizlikten kızını erkek diye padişahın kucağına verir. Yıllarca saçlarını kestirerek, erkek gibi giydirerek padişahı kandırmışlardır. Ta ki sünnet zamanı gelene kadar bu oyun sürmüştür. Erteleyebildikleri kadar ertelemişler fakat o gün geldiğinde kız kara yağız bir atın üstüne atlayıp anasının da tavsiyesi üzerine ülkesini terk etmiştir. Tek dostu kara yağız bu at olan kızcağız ve atı aylar sonra varılabilecek bir yolu iki günde kat eder. Sonunda, tepesinde büyük bir eski saray bulunan sarp dağların eteğinde yolculuklarına ara verirler. At kıza yelesinden üç kıl koparıp almasını söyler ve sarılıp öpüşür koklaşırlar. Sonunda sevgili atı ona şöyle der: Bir ihtiyacın olduğu zaman o tüyleri birbirine sürt, anında yanında olurum. Kızcağız çokça yemekler pişen bir yere gelmiştir. Oradaki aşçı başından iş istemiştir. Yemekleri mutfağı öyle bir çekip çevirmiştir ki aşçı başı onu pek beğenmiş hemen işe almıştır. Kız bu yemeklerin niye piştiğini sorunca aşçı başı ona; her yıl bir devin gelip padişahın ciğerini yediğini ona kimsenin karşı çıkamadığını söylemiştir. Sarayda herkes siyahlar giymiş, yas tutmuş padişahın ölümü beklemektedir. Bir tek padişahın bir kızı allar içindedir. Kız tüyleri birbirine sürterek atını çağırır ve ondan güçlü bir kılıç ister. At bunun üzerine ona eşi benzeri olmayan bir kılıç getirir. Kız, padişah uyurken gizlice odaya girer ve gizlenir. Gece yarısı olduğunda devin ayak sesleri duyulur. Kız, kılıcını devin boynuna öyle bir vurur ki devin kafası yere düşer. Kız devin bir kulağını keser ve cebine koyar. Padişah, uyandığında devin kocaman bedenini odasında görünce şaşırıp kalmıştır ve yaşadığına deliler gibi sevinmiştir. Sarayda herkese altınlar dağıtmıştır. Aşçı başı, yeni yamağın altın almaya gitmediğini görünce ona; padişahın herkese kese kese altın dağıttığını gidip almasını söyler. Padişah bir yandan da devi öldüren yiğidi aramaktadır. Padişahın karşısına onlarca kişi ben öldürdüm diye çıkmıştır da padişah pek itibar etmemiştir bu sözlere. Gelelim bizim aşçı yamağına, padişahın karşısına çıktığında padişaha; devi kendisinin öldürdüğünü söylemiştir fakat padişah, bir aşçı yamağının bunu yaptığına inanmamıştır. Bunun üzerine kız cebinden kulağı çıkarıp padişaha verince; padişah ikna olmuş ve ona ne dilerse kabulü olduğunu söylemiştir. Bunun üzerine kız allar giymiş sultanla evlenmek istediğini söyler. Padişah, kızını çağırmış ve onu, bu delikanlı ile evlendirmek istediğini söylemiştir. Kız, bunun üzerine babasına bir gece rüyaya yatacağını ve ona göre cevap vereceğini söylemiştir. Öbür gün delikanlıdan isteğinin devlerin aynası olduğunu söyler. Bunun üzerine kız sevgili atına atlar ve devlerin aynasını alarak saraya getirir. İsteği yerine getirilen allı kız ikinci gece de uykuya yatmak istediğini söyler. Kız bu sefer de devlerin şimşek taşını ister. Kız, yine atının üzerine atlayarak devlerin taşını çalarken devler ona ilenir ve kız isen erkek; erkek isen kız olasın, inşallah der. At, devlerin ona ilenip ilenmediğini sorar ve devlerin ilencinin tutacağını söyler. Kız, bu ahın tutması üzerine erkek olmuştur. Kız, üçüncü kez de gülen ayva ile ağlayan nar ağacını söküp getirmesini ister. Padişah delikanlıya bu şımarık kızdan vazgeçmesini söylese de şehzade; ağacı getireceğini söyler. Uzun maceralı bir yolculuktan sonra son istenileni de bulup getirir. En sonunda Padişah'ın kızı ile Şehzade'nin düğünleri kurulur. Şehzade Sultan Kızı'nı alıp kendi babasının sarayına getirir. Orada kırk gün kırk gece düğün dernek kurulur. Onlar ermiş muradına, biz çıkalım kerevetine. Muradına Eren Dilber Yıllar yıllar önce ihtiyar dul bir kadının, al yanaklı, gül dudaklı biricik kızı varmış. Kız odasında kanaviçe işlerken penceresine bir kuş konmuş ve kuş; Sultanım, küçük sultan! Bir ölü başında duracaksın, Kırk gün bekleyeceksin, Muradına ereceksin! Demiş. Kız ve anası bir korkuya kapılıp bu diyardan göç etmişler. Yolda giderken uyuya kaldıkları sırada kuş gelip kızı kaçırmış ve bir sarayda ölü gibi yatan genç bir adamın yanına bırakmış. Kız, kuşun sözlerini hatırlayıp kaderinin böyle olduğunu kabullenmiş ve ölünün başında beklemeye başlamış. Kırkıncı gün gelip çattığı sırada boğazdan bir gemi geçmekteymiş. Kız, bu gemiye bir kese altın atarak can yoldaşı olması için bir cariye satın almış. Cariyeye adamın başında beklemesini sarayı bir dolaşıp geleceğini söyler. Tam gittiği sırada şehzade uyanır ve cariyeye kırk gün başında bekleyenin kim olduğunu sorar. Cariye de kendisinin beklediğini esas kızında bir cariye olduğunu söyler. Bunun üzerine yalancı cariye ile şehzade düğün dernek yapar ve evlenir. Zavallı kızcağız da bu oyuna sessiz kalmıştır. Şehzadenin içi karısına bir türlü ısınamamaktadır fakat aklına bu oyunda gelmemektedir. Günlerden bir gün Yemen'e sefere gideceğinde karısına ne istediği sorar, karısı ondan çok pahalı bir elmas küpe ister. Cariye kılığındaki kıza sorduğunda kız ondan bir sabır taşı istediğini söyler. Şehzade, bu kızın tok gözlülüğünden çok etkilenir. Şehzade, karısının isteği küpeleri alır fakat cariyenin istediği sabır taşını unutur. Dönüş yoluna çıktıklarında denizde fırtınalar olur, kapkara bulutlarla yolları kapanır. Şehzade sabır taşını unuttuğunu hatırlar ve kızın kalbinin temizliğini düşünür. Taşı almak için dönerler. Karısına küpeleri verir. Cariyeye de taşı verir. Gece gözüne uykuya dair bir damla girmez. Kalkar cariyenin odasına gider ve aralık kapıdan içeri baktığında kızın sabır taşına başından geçen her şeyi anlatır. Sabır taşı, şişer şişer çatlar. Kız taşa; sen bile dayanamadın, ben nasıl dayanayım der ve kendini asmak üzereyken şehzade yetişir ve kurtarır. Yalancı cariyeyi idamla cezalandırır. Esas kızla da kırk gün kırk gece düğün yapar. Kızın anasını da yanlarına alıp bir ömür boyu mutlu mesut yaşamışlar. Muradına Eremeyen Dilber Çok eski zamanlarda yoksul bir aile varmış. Bu ailenin bebeği olacakmış fakat ev doğuma hiç uygun olmadığı için kadıncağız köyün hamamında doğurmaya karar vermiş. Doğurmuş doğurmasına ama duvarlar yarılmış içinden dervişler çıkmış. Dervişler, bu kızın bileğine bir bilezik takmış ve bunu asla çıkarmaması gerektiğini söylemiş. Gülünce; yüzünde güller açılsın, yıkandıkça; başından altın düşsün, ağladıkça; gözünden inciler dökülsün, bastığı yerlerde; çimler bitsin demişler ve gitmişler. Kadın, bebeği yıkarken başından su döktüğünde gerçekten altınlar dökülmüş. Bebek ve ailesi sarayları aratmayan bir konağa taşınmış, uşaklar ve hizmetçiler tutup rahata ermişler. Derken, yıllar yıllar geçmiş kız büyüyüp güzelleşmiş ve ünü yedi diyara yayılmış. Zengin bir ülkenin prensi bu kızla evlenmek istemiş ve anasını yollamış. Anası, kızın ailesinin konağına vardığında pek güzel ağırlanmış. Kızın, gerçekten de güldükçe yüzünde güller açarmış, oğlanın anası kızın koluna bir çimdik atmış ve kızın gözünden gerçekten de inciler dökülmüş. Oğlanın anası kızı istemiş, kızın anası da vermiş. Kızın, gelin gitme günü gelmiş çatmış. Anası, kızın yanında gitmesi için sütninesi yollamış. Sütninesi, kendi kızını da almış gemi yolculuğuna çıkmışlar. Yolculukta kıza pastırma yedirmişler kız çok susamış ve su istemiş; sütninesi, karşılığında kızın gözlerini istemiş. Zavallı kız, dirense de gözlerini vermek zorunda kalmış. Bir diyarda kızı bırakmışlar; zavallı kız, ağlaya ağlaya yoldan geçen bir adamcağızdan yardım istemiş. Sütnine ise planını uygulamakla meşgulmüş. Kendi kızını gelin diye şehzade ile evlendirmiş. Şehzade, gülünce açılan gülleri görmeyip sorunca da ona; her zaman olmadığını, yılda bir kere olduğunu söylemişler. Şehzade, mecbur inanmış. Zavallı kızı yolda bulan adam, eve götürmüş ve kız sayesinde zengin olmuşlar. Kızı da çok sevmişler. Kız, babasına yanağında açan çiçekleri vermiş, bunları sarayın bahçesine gir sat, karşılığında da iki çift göz iste demiş. Babası gitmiş, karşılığında da gözleri almış. Zavallı kız, gözlerini yerine takmış. Sütninenin kızı da aldığı gülleri şehzadeye verip yanaklarında açan güllerin bunlar olduğunu söylemiş. Şehzade, gülleri öyle içli koklamış ki içinde eremeyen dilber türbesi olmasını istemiş. Sütnine ve kızı da zavallı kızı öldürme planları yapmış ve kızın kolundaki bileziği çalmanın bir yolunu bulmuşlar. Zavallı kız, ölmüş ve türbeye yatırılmış. Şehzadenin yolu, şans eseri bu türbenin yanına düşmüş. Türbeden bir ağlama sesi gelirmiş. Şehzade, türbeye girdiğinde erkek bir bebekle karşılaşmış. Bebeği pek sevmiş ve almış saraya getirmiş. Bebek, oyun oynarken sandıkta anasının bileziğini bulmuş. Şehzade, bileziği görünce türbede gördüğü kızın bilezik izini hatırlamış ve bileziği yanına alarak türbeye gitmiş. Bileziği kızın koluna takınca kız uyanmış ve bütün gerçekler ortaya çıkmış. Bebek de şehzade kızın güllerini koklayınca oluşmuş. Sütnine ve kızı idam edilmiş. Şehzade ve kız evlenip bir ömür boyu mutlu olmuşlar. Tasa Kuşu Ülkelerden birinde padişahın biricik kızı varmış. Üstüne öyle titrenirmiş ki dert tasa nedir bilmezmiş. Günlerden bir gün hoca hanımla otururken hoca hanım bir derdinin olduğunu söylemiş. Kız gülüp dalga geçmiş. Hoca hanım öyle kinlenmiş ki, kıza bir tasa kuşu satın alıp, hediye etmiş. Sultan, bir gün bahçede dolaşırken kuşu da çıkarmış. Kimsenin görmediği kuş kızı alıp götürmüş, bir dağ başına bırakmış. Kızcağız bir çobandan erkek kıyafetleri almış ve kasabaya inmiş. Bir çaycıdan iş istemiş, geceleri dükkan da kalırmış. Bir gece derin uykulardayken kuş gelmiş. Bütün bardakları kırmış, dükkanı dağıtıp gitmiş. Sabah ustası gelince kızı evire çevire dövmüş ve dükkandan kovmuş. Kızcağız bu seferde bir terzinin yanında işe başlamış. Terzi kızı işe almış gece olmuş kız dükkanda uykuya dalmış, kuş yine gelmiş. Dikili elbiseleri, top kumaşları yırtmış, ortalığı bir güzel dağıtıp gitmiş. Sabah olunca ustası kıza bir güzel dayak atmış ve kovmuş. Kız bir avizecinin yanında işe başlamış ki kuş gelip gece bütün lambaları, kandilleri kırmış, dökmüş. Sabah olunca kandilci gelip kızı bir güzel dövmüş ve kovmuş. Zavallı sultan başını alıp dağlara gitmiş. Dağda onu sarayın şehzadesi görmüş, almış saraya getirmiş. Saray da sultanın güzelce bir kız olduğunu gören şehzade kıza aşık olmuş. Kırk gün kırk gece düğün yapmışlar. Derken kızın bir bebeği olmuş. Tasa kuşu gece yine gelmiş ve sultanın bebeğini kaçırmış ağzına da kan sürüp gitmiş. Padişah kızı idam etmek istese de şehzade kabul etmemiş. Doğan diğer iki bebeğe de aynı şey olunca kızı celladın eline vermişler. Cellat kıza acımış ve onu serbest bırakmış. Kuş yine gelmiş kızı almış büyükçe bir saraya varmışlar. Sarayın bahçesindeki suya girmiş ve bir delikanlıya dönüşmüş. Kuş annesinin ona ilenci yüzünden tasa kuşuna döndüğünü, sultanın kuşu hiç ele vermemesinden dolayı lanet bozulmuş. Kız sarayın bahçesinde 3 tane küçük çocuk görmüş, bu çocuklar kaçırılan çocuklarıymış. Sultan çocuklarına sarılmış, ağlamış. Şehzadenin sarayında görevli afyoncunun, kullukçu başının ve hazinedar ağanın yolu bu saraya düşmüş. Delikanlı, türlü türlü oyunlar etmiş bunlara da üçünün de aklı hayali karışmış, olup biteni şehzadeye anlatmışlar. Şehzade varmış bu saraya gitmiş. Orada sultanı ve evlatlarını görünce sarılıp, ağlamışlar. Köleye dönüşen delikanlıyı azat etmişler. Şehzade ve sultan yeniden güzel bir düğün yapmışlar. Bir ömür boyu mutlu yaşamışlar. İğci Baba Bir şehrin kenar mahallesinde üç kız kardeş yaşarmış. Yün eğirip, örgü örerek geçimlerini sağlarlarmış. Bir gün iğci baba kapılarını çalmış ve kızlara iğlerini göstermiş. Kızlara evde başka iğlerinin olduğunu gelip onlara bakmalarını söylemiş. En büyükleri iğci babanın peşinden gitmiş bir de ne görsün bir sürü insan parçası asılı evinde. İğci baba kıza bu parçalardan pişirtirmiş. Kız yemeyince parmağından bir parça vermiş. Kız bunu camdan dışarı atmış. Parmağıyla konuşan iğci baba kızın parmağı yemediğini öğrenince kızın kafasını kesmiş. Ortanca kardeşi ablan zengin koca buldu sana da bulurum diye kandırmış ona da aynı halleri etmiş. Küçük kardeşi almış götürmüş. Küçük kardeş parmağı kediye yedirmiş. İğci baba bu kızı sevmiş ve kız ona normal yemekler yapmış, iğci babayı insan etinden soğutmuş. Sarayın 41 anahtarı varmış. İğci baba 41'inci odayı açmamasını söylemiş. Kız, merakına yenik düşmüş ve odayı açtığında ne görsün; tavana saçlarından asılmış bir delikanlı. Delikanlı kıza iğci babanın saçından üç tel koparmasını onun 41 gün uykulara dalacağını sonra da beraber kaçmalarını söylemiş. İğci baba uykudayken kaçmışlar. Evlenip yuva kurmuşlar. İğci baba, uyandığında intikam peşine düşmüş. Varmış gitmiş yaşlı bir seferi rolünde evlerine gitmiş. Delikanlı, şüphelenmiş fakat uyku büyüsüne yakalanmış. İğci baba kızı döverken, büyü bozulmuş. Delikanlı uyanıp cadıyı bir güzel dövüp, ateşe atmış. Böylece cadının gazabından kurtulmuşlar. Kırk gün kırk gece mutlu yaşamışlar. Hırsız ile Yankesici Bir kadının iki kocası varmış biri hırsız biri yankesiciymiş. Hırsız gündüz gelir, yankesici gece gelirmiş. Böylece ikisini de idare edermiş. Bir tesadüf eseri gerçek ortaya çıkmış. Kadın ve iki kocası kadıya gitmişler. Kadı, marifetini en iyi sergileyen kadının alır demiş. Hırsız, bir gerdanlık bulmuş. Gerdanlığı, bozdurmak için kuyumcuya her gittiğinde gerdanlığı bulamaz. Yan kesici her seferinde gerdanlığı çalar. Marifetini böyle gösterir. Hırsız, yankesiciyi yanına alır. Gece saraya giderler, sarayın en etli butlu kazını çalar. Padişaha uykusunda hikayelerini anlatır, padişahın hikaye çok hoşuna gider fakat hırsızı lalası sanmaktadır. Hırsız, padişaha sorar, sizce kadını kim hak eder diye. Padişah tabi ki sarayımdan en gözde kazı çalan hak eder der. Hırsız ve yankesici eve dönerler, kazı hep birlikte bir güzel yerler. Öteki gün padişah başında duranın gerçekten hırsız olduğunu anlar. Hırsızın evini buldurur ve kapısına gider. Kadını hırsızın hak ettiğini söyler. Hırsızı yanına alır ve onu çırak yapar. Yankesici bu diyarlardan çekip gider. Hırsız ve karısı da mutlu mesut yaşar. Sefa ile Cefa Ülkelerden birinde bir padişah ile lalasının çocuğu olmazmış. Bir derviş bunlara bir elma verir ve ortadan bölüp yemelerini söyler. Elmadan sonra padişah ve lalanın birer çocuğu olur. Derviş gelir adlarını Sefa ile Cefa koyar. Bahçede dolaştıkları sırada bir kuş Sefa'ya güzeller güzeli bir kızın fotoğrafını getirir. Sefa, kara sevdadan yataklara düşer. Kimse Sefa'nın hastalığının sebebini bilemez. Padişah, Cefa'dan sebebini bulmasını yoksa onu idam edeceğini söyler. Sefa, kendine gelince Cefa 'ya her şeyi anlatır. Kız Yemen padişahının kızından başkası değildir. Sefa ile Cefa beraber yollara düşerler. Yemen'e vardıklarında şans eseri kızın hocasına rastlarlar fakat şöyle bir sorun vardır. Sultan hanım, Hint padişahının oğluna gelin gitmek üzeredir. Hoca hanım oğlanları alır eve getirir, yedirir, içirir. Onlar oradayken saraydan görevliler kadını ve misafirlerini saraya davet ederler. Oğlanlar, kadın kılığına girer. Sarayda bir güzel eğlenirler hep beraber sohbet ederler. Diğer gün Cefa, kıza olan biten her şeyi anlatır. Kız, Sefa'ya kaçmayı kabul eder. Cefa'yla plan kurarlar. Gelin kılığına Cefa girecektir. Hint padişahıyla gidecek sonra da kaçacaktır. Planı gerçekten de uygularlar. Cefa, gelin kılığında Hint padişahının sarayına gider. Davetliler, yemekler, eğlenceler içerisinde kimse Cefa'nın erkek olduğunu fark etmez. Hint padişahının kızı ile cefa şans eseri tanışırlar ve aşık olurlar. Onlarda saraydan kaçmaya karar verirler. Yolda bir derviş onlara rastlar ve önlerine çıkan büyülü hayvanlara bir avuç toprak atmalarını söyler. At sırtında koşarak Sefa ve sultan hanımın yanına giderler. Dört kişi yolculuğa başlarlar. Derken yollarına irice büyü gibi bir geyik çıkar. Sefa bu geyiği saraya babasına hediye götürmek istese de Cefa geyiğe bir avuç toprak atar ve geyik ölür. Sefa buna çok kinlenir ve saraya varır varmaz Cefa'nın idamını ister. Cellat, Cefa'ya kıyamaz ve onu serbest bırakır. Biz gelelim Sefa'ya... Sefa, yaptığından çok pişman olmuştur, hele ki Hint padişahının kızı dervişin söylediklerinden bahsedince kardeşini aramaya dağlara çıkar. Bari mezarı belli olsun der. Dağda bir dere kenarında ölmek üzere olan Cefa'ya rastlarlar. Cefa'yı alıp saraya getirirler. Bir güzel bakar iyileştirirler. Ömürleri boyunca da dört kişi pek mutlu yaşayıp gitmişler. Alicengiz Oyunu Bir padişahın canı çok sıkılır yüzü hiç gülmezmiş. Bütün saray eşrafı onu eğlendirmeye çalışsa da bir fayda etmezmiş. Padişahın canı alicengiz oyunu izlemek istemiş. Bilen var mı? Diye sormuş fakat ses çıkaran olmamış. Zayıfça bir oğlan, çıkıp padişahın izni olursa en kısa zamanda öğreneceğini söylemiş. Padişahın bu fikir hoşuna gitmiş, oğlana bir kese altın vermiş. Oğlan yollara düşmüş ki yolda bir derviş ile karşılaşmış. Derviş oğlanı almış, alicengiz oyunu öğreteceğim diye bir dağ başına götürmüş. Mağaraya sokmuş, mağarada oğlan bir kızı görmüş kız ona bir takım tembihlerde bulunmuş ve dervişin kötü niyetli olduğunu söylemiş. Oğlan, kızın tavsiyesi üzerine dervişi alt etmiş ve kaçmış. Oğlan koç kılığına girip saraya satılmış, at kılığına girip giderken derviş oğlanı yakalamış. Oğlan, kuş olup kaçmış. Derviş de atmaca olmuş. Saraya varmışlar. Oğlan, elmaya dönüşmüş, mısıra dönüşmüş; derviş tavuğa dönüşmüş, mısırları yerken; oğlan sansara dönüşüp dervişi boğmuş. Daha sonra da insan haline geri dönmüş. Bütün bunlardan etkilenen padişah, oğlanı çok beğenmiş. Yanına almış, yüksek rütbeler vermiş. Oğlan, mağaradaki kızı kurtarmış ve evlenmişler. Bir ömür boyu mutlu yaşamışlar. Saka Güzeli Ülkelerin birinde bir padişahın ve vezirin kardeş gibi büyüyen güzeller güzeli kızları varmış. Bahçede dolaştıkları sırada yoldan geçen saka güzeline hangimiz daha güzel? diye sormuşlar. Saka güzeli, vezir kızının daha güzel olduğunu söylemiş. Padişah kızı buna pek sinirlenmiş. Türlü oyunlarla kızın başını vurdurtmayı babasından istemiş. Vezir, biricik kızına kıyamamış ve bir köpeğin kanını götürmüş. Kızını da sandığa saklayıp bitpazarına yollamış. Saka güzeli Allah'ın işiyle bu sandığı satın almış ve evine götürmüş. Vezir kızı bin bir maharet ve güzellikle saka güzelinin kalbini çalmış, evlenip mutlu olmuşlar. Günler geçerken kızın anne ve babasına özlemi artmış. Gitmiş varmış anne babasının kapısına. Annesiyle hamama gittikleri gün, padişahın kızı da oradaymış. Kızın güzelliği hamamdaki herkesi büyülemiş de kimse dönüp padişah kızına bakmamış. Padişah kızının aklına yine bir kötülük düşmüş. Saka güzeline karısının kötü yola düştüğünü yazmış. Saka güzeli mektubu alır almaz, eline bir bıçak alıp kızın kapısına dayanmış. Kız akıllılık edip kaçmış ve kendini dereye atmış. Akıntı bunu üç balıkçının karşısına çıkarmış. Balıkçılar kız için kavga ede dursun kız oradan da kaçmış. Yolda bir Yahudi kızın başına bela olmuş. Kız elindeki gümüş şamdanı verip yine kaçmış. Dağda bir çeşme başında uykuya dalmış. Onu gören şehzade çok beğenmiş ve kızı sarayına gelin etmiş. Kız şehzadeden tanıştıkları çeşmenin başına onun resmini yaptırmasını istemiş. Böylece gelen geçen herkesten hayır duası alacağını söylemiş. Şehzade çeşmeyi yaptırmış. Tesadüf çelmenin başında üç balıkçı, Yahudi ve saka güzeli toplanmış. Kız hepsini toplattırıp saraya götürmüş ve şehzadeye ettikleri kötülükleri bir bir anlatmış. Şehzade üç balıkçıya falaka, Yahudi'ye ölüm cezası vermiş de saka güzeline kızın kıyamadığını anlayıp; onları yeniden evlendirmiş. Saka güzeli ve vezir kızı çoluğa çocuğa karışmış. Mutlu mesut yaşayıp gitmişler. Karayılan Ülkelerin birinde bir cihan padişahının hiç çocuğu olmazmış. Padişah dertlenir, buna bir çözüm ararmış. Lalası ile taşraya çıkmışlar ve bir derviş ile karşılaşmışlar. Padişah, dervişe; bir oğlum olsun da isterse yılandan olsun demiş. Derviş, padişaha bir elma vermiş; bu elmayı karınla ikiye bölüp yiyin demiş. Padişah, dervişin sözünü tutmuş. Günler, aylar sonra sultan hanımın doğum vakti gelmiş çatmış. Çatmış ama yılandan bebek bir türlü doğmazmış. Elini uzatan ebeyi de sokarmış. Diyarda ebe kalmayana kadar hepsini kırmış geçirmiş. Padişah, adamlarını şehre salıp doğum yaptırabilen var mı? diye aratmış da korkudan kimse ağzını açamamış. Şehir de üvey anası ve kardeşleriyle zavallı bir kız yaşarmış. Bu kızcağızı üvey anası zorla saraya yollamış. Yolda giderlerken kız anasının mezarına uğramak istemiş. Anası kıza; bir süt kazanı koymasını yılan bebeğin böylece doğacağını söylemiş. Kız, anasının sözünü tutmuş ve yılan bebek sütün içine akıvermiş. Kıza bir sürü hediyelerle evine gönderilmiş. Yılan bebeğin okuma zamanı gelmiş çatmış. Nice hocalar ön kapıdan canlı arka kapıdan ölü çıkmış da kimse okutamamış. Kızı, evinden yine almışlar. Kız, anasının mezarından geçerken anasından öğüt almış. Kırk bir tane gül çubuğu ile vura vura okumayı da öğretmiş. Yine bir sürü hediye ile gitmiş varmış. Yılan şehzadenin evlenme zamanı gelmiş. Civardaki bütün gelin kızlar kaçmış, kaçamayanda yılanla evlendirilip, ölüvermiş. Yine bu kızın kapısını çalmışlar. Kız, anasının mezarına uğramış. Anası; kırk bir kirpinin derisinden vücudunu kaplamasını, yılan soyun derse de önce onun soyunmasını söyle derisini de al yanan ateşlere at demiş. Kız, anasının dediğini aynen yapmış. Derisi yanan yılan, gencecik bir delikanlıya dönüşmüş. Herkes buna çok sevinmiş. Gelin kız ve şehzade mutlu mutlu yaşarlarken; şehzade gezip görmek umuduyla sefere çıkmış. Seferden biricik eşine aşk mektubu yazmış yollamış. Cariyeler merakına dayanamamış ve mektubu açmışlar. Güzel cümleler, derin hasretler karşısında kıskançlıktan kara yürekleri kabarmış. Mektubu değiştirip, karısının öldürülmesini emrettiği bir mektup yazmışlar. Karısının ise mektuptan haberi olunca kaçmış, gitmiş dağlara. Mağaranın birinde bir delikanlıyla karşılaşmış. Bir kuş bu delikanlıyı esir etmiş, kuşun korkusuna kaçamazmış. Kızı gizleyerek bir süre yaşamışlar ve kız hamile kalmış. Oğlan, kızın burada doğuramayacağını gitmesi gerektiğini söylemiş. Kız, çeşme başında yaşlı bir kadınla karşılaşmış ve yardım istemiş. Kadın, kızcağızı alıp konağına getirmiş. Kızı pek güzel ağırlamışlar ve kız bebeğini sapasağlam doğurmuş. Bebeğin babası her gece bebeğini görmeye gelirmiş. Konaktaki kızlardan biri bu konuşmaları duymuş. Delikanlının yıllar önce kuş tarafından kaçırılan kardeşleri olduğunu düşünmüş. Ertesi gece büyük ablası da öyle düşününce ortaya çıkmışlar. Bahtiyar, kardeşleri ve anası ile bir güzel sarılıp hasret gidermiş ama kuşun ailesine edeceklerinden korkmuş, gitmek istemiş. Bahtiyar'ı zorla tutmuşlar. Kuş, gelmiş; konağın bahçesinde bir oraya bir buraya vurmuş ve çatlamış ölmüş. Mutlu mesut yaşarlarken karayılan şehzade kızı bulur ve götürmek istediğini söyler. Kız da onunla gitmek ister. Bebek babasıyla kalır. Bu masalda kimine mutluluk kimine hüzün düşmüş. Mercan Kız Ülkelerin birinde haylaz mı haylaz bir şehzade varmış. Oku ve yayıyla bütün gün zarar ziyan edermiş. Çeşme başından elinde testi ile giden yaşlı bir kadıncağızın testisini vurmuş. Yaşlı kadın sinirlenmiş ve Mercan kıza aşık olasın diye beddua etmiş. Oğlanın içine bir ateş düşmüş ki yerinde durması imkansız. Babasının iznini alarak mercan kızı aramaya çıkmış. Dağ, dere, tepe aşmış da bir kaya dibinde dinlenmiş, durmuş. Aşağıya uçuruma bakınca bir ormanda dev çıkagelmiş. Mercan kız uzat saçını da al ananı yukarı demiş. Mağaranın kapağı açılmış ve güzellikte bir numara bir kız sırma gibi saçlarını uzatarak anasını yukarı çekmiş. Gündüz olup dev ormana gidince şehzade kıza numara yapmış ve dev anasının sesini taklit edip kendisini yukarı çektirmiş. Derken birbirlerine alışmışlar hoş sohbetler etmişler. Devin gelme vakti gelmiş çatmış. Kız, delikanlıyı kapı arkasında bir süpürgeye çevirmiş. Ertesi gün olmuş dev anası gitmiş. Kız ve oğlan kaçmaya karar vermişler. Atlarına atlayıp üç günlük yol gitmişler de devin haberi olunca bu üç günlük yolu bir çırpıda koşuvermiş. Kız, cebinden iğne çıkarıp yere atmış her yer iğne tarlası olmuş. Dev, bu yolu üç günde geçmiş ama kız ile oğlana yine yetişmiş. Kız, devin yoluna sabun atmış. Dev yine üç gün oyalansa da yine yetişmiş. Kız, bu sefer de bir su atar ve devle aralarına azgın sular girer. Dev, bu suları geçemez ve kızın arkasından yedi yıl hasretlik çekiniz diye ilenir. Saraya üç adımlık mesafe kaldığında kız çeşme başında durur. Oğlana, anam bize ilendi, daha sonra ilenci çekeceğimize şimdi başımızdan savalım, burada yedi ay seni bekleyeyim demiş. Oğlan, çaresiz kabul etmiş. Saraydan bir cariye çeşmenin başına gelmiş, ağacın tepesinde kızı görünce kıskançlığından kara kalbi kabarmış. Kıza yalvar yakar yanına çıkmış. Aylardır ağaç başında olan kız, can yoldaşı bulmanın sevinci ile başından geçenleri bir bir anlatır. Hem kalbi hem yüzü çirkin olan bu kapkara kız kızın tılsımını sorar. Saf kızcağızda başındaki üç iğneden, birçok şeye hükmedebildiğinden ve üçü birden çıkarsa kuş olacağından bahseder. Kara kız bir yolunu bulur bunları alır ve kız bir kuşa dönüşür uçar gider. Kavuşma günü geldiğinde şehzade kara kızı görünce şaşırır ama ağaç tepesinde yaşamaktan böyle olduğunu yıkandıkça ağaracağını düşünür. Derken evlenip bir de bebek yaparlar ama kız bir türlü düzelmez. Sarayın bahçesindeki ağaçlara bir kuş gelir her gün aynı saatte konar ve ağaçları kurutur. Şehzade, bu kuşu yakalatır ve altın kafese koyar. Kuşunu da pek sever herkesten korur. Kara kız şehzade seferdeyken kuşu kestirir, bir güzel yer ama gel gör ki kuşun bir damla kanından bir selvi ağacı yükselir, büyür. Kuşunun acısını bu üç günde yükselen selvi ağacı ile unutur. Kara kız bu selvi ağacını da kestirip, bebeğine beşik yaptırır. Kesim sırasında biraz yongayı evine götüren koca karı; bir de ne görsün, yoncanın içinden güzeller güzeli bir kız çıkar ve beraber yaşamaya başlarlar. Padişah sefere çıkmadan saraydaki hayvanları halka dağıtacağını söyler. Herkes kapıya gider padişahtan hayvan ister. Koca karıda gider ama onun yaşlılığına bakıp bir kötürüm tay verirler. Mercan kız, padişah seferden dönene kadar tayı bir küheylana çevirir. Atı almaya gelen görevliler şoka girer ve atı ahırdan çıkaramaz. Bunu duyan padişah merakına yenilir ve ahıra gelir. Atı kim bu hale getirdiyse ahırdan da o çıkarsın der. Mercan kız çıkar gelir. Padişah ve mercan kız tekrar evlenir, mutlu mesut yaşarlar. Kara kız ise kırk katır ile cezalandırılır.


Khaled Hossaini 4 Mart 1965 yılında Afganistan'da dünyaya gelmiştir. Tacik asıllı Hossaini roman yazarı ve doktordur. İlk romanı "Uçurtma Avcısı" 2003 yılında basılmıştır. Büyük bir beğeni toplayan roman birçoğu ülkede çok satanlar listesine girmiştir. Hossaini' in diğer romanları sırasıyla 2007 yılında çıkardığı "Bin Muhteşem Güneş" , 2013 yılında çıkardığı "Ve Dağlar Yankılandı" isimli eserleridir. Meryem dünyaya en talihsiz şekilde gözlerini açan çocuklardan birisidir. Evlilik dışı bir ilişki sonucunda doğmuştur. Babası onları istememiş ve annesi Nana ile bir kulübede. Yaşamaktadırlar. Bir gün Meryem babasını ziyaret etme kararı alır ve onun yanına gider. Babası ise onu istemez ve geri gönderir. Meryem eve döndüğünde psikolojik sorunları olan annesinin kendisini astığını görür. Bunun üzerine babası ile birlikte kalmak zorunda kalır. Babası hemen Meryem'i göndermeyi aklına koyar. Meryem'i Raşit isimli orta yaşlı bir adamla evlendirir. İstemeyerek evlenen Meryem'i çok fazla acılar beklemektedir. Meryem Raşit'in çocuğunu düşürünce Raşit ona kötü davranmaya başlar. Meryem kötü bir hayat sürer. Artık yaşlanmıştır ve düşürdüğü çocuk yüzünden hep suçlanır. Leyla ise Meryem'in komşusudur. Afganistan'daki savaşta ailesini kaybeder ve Meryem'in evinde kalmaya başlar. İki kadının kaderi bu andan itibaren kesişmeye başlar. Leyla'ya göz diken Raşit bir kolayını bularak planını devreye sokar. Genç bir kadını daha fazla evinde tutamayacağını söyleyerek onunla evlenmek ister. Leyla ise Tarık isimli bir gence aşıktır. Raşit Tarık'ın öldüğünü söyleyerek Leyla ile evlenir. Leyla Tarık'tan hamiledir ve bunu gizleyerek Raşit ile evlenir. Leyla genç bir kız olduğu için Raşit onun cazibesine aldanarak Meryem'den daha fazla değer gösterir. Meryem ile Leyla ise gün geçtikçe çok iyi anlaşmaya başlar. Ana kız gibi olurlar. Leyla'nın Tarık'tan Azize isimli bir kızı olur ve bunu Raşit'ten saklar. Daha sonra Raşit'ten Zalmay isminde bir çocuğu olmuştur. Meryem, Azize doğduğundan beri ona çok yakınlık hisseder. Azize'de Meryem gibi yasak aşkın birlikteliğidir. Meryem bu nedenden dolayı Azize'ye yakın bir bağ duyar. Uzun bir aradan sonra Tarık ile karşılaşan Leyla gözlerine inanamaz ve Tarık'ı eve alarak ona her şeyi anlatır. Zalmay ise Raşit eve gelince annesinin eve bir erkek aldığını söyler. Bunu duyan Raşit deliye döner ve Leyla'yı öldüresiye dövmeye başlar. Bu olanlara dayanamayan Meryem kürek ile Raşit'i öldürür. Tarık ile Leyla'nın çocukları alarak kaçmasına yardım eder. Suçunu itiraf ettiğinde ise asılarak idam edilir. Leyla ise hayatı boyunca Meryem'i unutamaz ve ülkedeki savaş bitince Afganistan'a geri gelerek Meryem'e teşekkürlerini arz eder. Aynı kadere sahip olmuş iki talihsiz kadının yaşam öyküsünü ele alan bu eserde özellikle Afganistan'da kadın olmanın zorluklarını göreceksiniz. Burka altındaki o gizemli dünyada sanki sizlerde yaşayacaksınız. Savaş her insanı derinden etkiler, çocuklar ölür, analar yavrusuz kalır, insanlar aç kalır ve bazıları da Leyla gibi talihsiz bir kadere mahkum olur. Bana göre Leyla ile Tarık'ın aşkı çok sıradan ve güçsüzdü. İlişkileri daha sıkı olabilirdi. Konu yaşam ve aşk olunca kadere bu kadar kolay teslim olunmaması gerekirdi. Sırf kadın olduğu için Meryem'in zorla evlendirilmesi, tek başına sokağa çıkamaması ve kocası tarafından ezilmesi bize ülkedeki olmayan kadın haklarını gözümüze sokmuyor değil. Bu durum feminist ruhlu bireyleri rahatsız edebilir. Ancak dram sevenler için romanın mükemmel olduğunu söyleyebilirim. Romanın her zerresinde vurgulanan çaresizliğin hissi insanı son derece derinden etkiliyor. Kesinlikle her sayfanın devamını merak edeceğiniz, okurken gözlerinizin dolacağını ve nadir de olsa içten bir gülümseme oluşturabilecek güçte bir roman. Okunmasını herkese tavsiye ederim. Taliban'ın güçlü olduğu bölgelerde şeriat kuralları hükmünce Meryem'in adam öldürme suçundan idam edilme kararı beni en çok sarsan nokta oldu. Hayata gayrimeşru ve kadın olarak doğmanın bedelini ödeyen Meryem, benim en acıdığım karakterdir. Yazan: Elif POYRAZ Bin Muhteşem Güneş Konusu Khaled Hosseini savaşın insan hayatını nasıl değiştirildiğini anlatan Uçurtma Avcısı ile bir anda adını tüm dünyaya duyurmuştu. Herkes ondan ikinci bir roman bekliyordu ve Bin Muhteşem Güneş ile yine büyük bir başarı elde etti. Bin Muhteşem Güneş romanında Khaled Hosseini yine Afganistan'da yaşanan savaşın insanların hayatlarını nasıl mahvettiğini anlatıyor. Bunu yaparken de Meryem ve Leyla adındaki iki kadının hayatından kesitler sunuyor. Meryem hayata şansız başlayan çocuklardan bir tanesidir. Evlilik dışı bir birlikteliğin ürünüdür ve bu yüzden hiç kimse onu istemez. Babası onu istemediği için annesi ile birlikte dışlanmış bir hayat yaşar. Meryem yaşadıkları acıya daha fazla dayanamaz ve babasının kapısına dayanır. Fakat babası onu kapı dışarı eder. Meryem eve döndüğünde ise onu daha kötü bir sürpriz beklemektedir. Annesi de artık bu acılara dayanamamış ve kendini öldürmüştür. Bunun üzerine Meryem'in babası onu kabul etmek zorunda kalır fakat kurtulmak için de hemen planını yapar. Meryem'i hemen Raşit ile evlendirir. Zorla evlendiren Meryem'in çilesi de böylece devam eder. Raşit önceleri Meryem'e iyi davranır fakat Meryem her seferinde çocuğunu düşürünce işler değişir. Raşit olmayan çocuğun suçunu Meryem'de bulur. Leyla ise Meryem'in komşusudur ve yolları da bu şekilde kesişir. Afganistan'daki savaş nedeni ile Leyla iki abisini de kaybeder. Bunun üzerine aile daha fazla dayanamaz ve Afganistan'ı terk etme kararı alır. Fakat terk etmenin arifesinde bir bomba ile Leyla hem annesini hem de babasını kaybeder. Bunun üzerine Leyla komşuları ile kalmak zorunda kalır. Leyla'ın kalbinde Tarık isminde bir çocuk vardır. Tek hayali onunla hayatına devam etmektir. Fakat Raşit'in gözü de bu genç kızdadır ve onu elde etmek için Tarık'ın öldüğünü Leyla'ya söyler ve onları birbirinden uzak tutar. Tarık'ın ölümü ile şok yaşayan Leyla kaderini kabul etmek zorunda kalır. Raşit planının ikinci kısmını uygulamaya koyar ve nikahsız bir kadını evinde tutamayacağını söyleyerek zorla Leyla ile evlenir. Fakat bilmediği Leyla'nın Tarık'tan hamile olduğudur. Bu haberi öğrendiğinde ise onu kendi çocuğu zanneder. Leyla da daha fazla dışlanmamak için yalanına devam eder. Meryem ile Leyla ilk başlarda sorun yaşasalar da zamanla anne kız gibi olurlar. Meryem olmayan evlat eksikliğini Leyla ile giderir ve ona zor hayatında yardımcı olur. Leyla'nın önce bir kızı, daha sonrada Raşit'ten bir oğlu olur. Yıllar sonra Tarık ile Leyla'nın yolları kesişir. Gerçeği öğrenen Leyla her şeyi Tarık'a anlatır. Fakat Raşit bunu öğrenir ve Leyla'yı öldüresiye döver. Bunun üzerine Meryem daha fazla dayanamaz ve Raşit'i öldürür. Kaçması için Leyla ve Tarık'a da yardımcı olur ve daha sonra tükendiği hayatından kurtulmak için suçunu itiraf eder. Asılarak idam edilir.


Necip Fazıl Kısakürek 1905 yılında İstanbul'da doğmuştur. Düzyazı türünde eserleri de olmasına rağmen güçlü yanı şairliğidir. Çağdaş Türk şiirinin mistik şairi olarak bilinir. Dinsel ve siyasal kimliğinin öne çıktığı "Büyük Doğu" adlı dergiyi çıkarmıştır. Bu nedenden dolayı birçok kez mahkemelik olmuş, hapse girmiştir. Necip Fazıl Kısakürek'in Tohum, Bir Adam Yaratmak ve Reis Bey adında toplam üç tiyatro eseri vardır. Her tiyatrosunda işlediği konular dikkat çekici şekilde göz önündedir. Bir Adam Yaratmak, üç perdeden oluşmaktadır. Olayın meçhul bir tarihte İstanbul'da geçtiği ilk sayfada belirtilmiştir. Eserde toplam dokuz karakter bulunmaktadır. Oyunun birinci perdesi Husrev'in yalısında geçer. Husrev "Ölüm Korkusu" adında bir tiyatro yazmıştır. Yazdığı eserin baş kahramanı kaza sonucu annesini vurması üzerine kendisini babası gibi incir ağacına asarak intihar eder. Burada bir tuhaflık göz önünde olur ki Husrev'in babası da kendisini yalının bahçesindeki incir ağacına asmıştır. Husrev'in bu eseri yazmasında babasının ölümünün büyük bir etki taşıdığı apaçık ortadadır. Husrev babasını kaybettiğinde henüz 8-9 yaşlarında bir çocuktur. Bir gün yalıda bulunanlar Husrev'in eserini eleştirirler. Yalıda Husrev, Husrev'in annesi Ulviye, halasının kızı Selma, psikoloji doktoru Nevzat, gazete patronu Şeref, Şeref'in karısı Zeynep ve oyundaki baş kahramanı canlandıracak olan oyuncu Mansur bulunmaktadır. Zeynep başta olmak üzere diğerleri de eseri pek beğenmediğini her cümlelerinde belirtirler. Baş kahramanın yapmış olduğu kazayı gerçekçi bulmazlar. Husrev bu eleştiriler üzerine psikoloji doktoru Nevzat'ın tabancasını alarak oyunun o sahnesini canlandırır. Bu canlandırma sonucunda halasının kızı Selma'yı yanlışlıkla vurur. Selma hayatını kaybeder. İkinci perde Maçka taraflarında bir apartman salonunda geçmektedir. Husrev sürekli olarak babasını düşünmeye başlar. Bu düşünceler artık onu çok üzmektedir. Husrev'in isteği üzerine annesi babasının ölümü ile ilgili bildiklerini oğluna anlatır. Nevzat, Husrev'in psikolojik sıkıntılar çektiğini düşünerek onu kendi kliniğine yatırmak istemektedir. Ulviye hanım ise oğlunun deli olmadığını diretir. Zorla da olsa kliniği gezmeye razı olur. Nevzat, Şeref'in gazetesinde Husrev'e dair yazılar çıktığını söyler. Gazetede Husrev'in tiyatrosundan bir sahneyi canlandırırken Selma'yı vurduğu kazayı yazmışlardır. Aynı zamanda tiyatrodaki hikayenin daha önce yaşanmış bir olay olduğu da yazmaktadır. Gazetede yazan şok edici bir diğer haber ise Selma'nın Husrev'e gizli gizli aşık olduğudur. Gazete bu bilgiye Selma'nın tuttuğu nottan ulaştığını da belirtmiştir. Nevzat ve Ulviye gazeteyi saklamaya çalışsalar da başarılı olamazlar. Husrev yazılanları okur.Büyük bir çöküş yaşamıştır. Dostu bildiği insan gazetesinin satması için onu kullanmıştır. Kısa bir süre sonra Şeref'in karısı Zeynep Husrev ile görüşmek için gelir. Selma'nın tuttuğu notlarını vurulduğu esnada cebinden aldığını itiraf eder. Husrev bu duydukları karşısında kendisini iyice kaybeder. Çünkü Zeynep'te kocasına yardım etmek için bir ölüye saygısızlık yapmıştır. Daha sonra Şeref, Husrev'e doktor Nevzat'ın da onu hastanesinin reklamı için kullanmak istediğini söyler. Ulviye ile Nevzat hastane gezisinden dönmüştür. Husrev öğrendiklerini Nevzat'a söyler. Nevzat Husrev'i sakinleştirmeye çalışır. Ama başarılı olamaz. Nevzat'ta onu kendi kliniğine yatırıp reklam yapmak peşindedir. Artık dostu bildiklerine de güveni kalmayan Husrev kendini yalnız hissetmeye başlar. Üçüncü perde ise yalıda geçmektedir. Bu perde de Husrev'in çocukluğundan beri yalıda çalışan Osman usta ve Hükümet doktoru karşımıza çıkar. Osman usta Ulviye Hanım'ın isteği üzerine bahçedeki incir ağacını kesmiştir. Ulviye Hanım oğlunun babası gibi kendisini bu ağaca asmasından korkmaktadır. Bu yüzden bu ağaç kesilmiştir. Yalıda zor günler geçiren Husrev, devlet hastanesinde yatmaya razı olur. Giderken de: " ne yapayım anne? Kestiniz incir ağacını" demiştir. Eserden anlaşıldığı üzere Necip Fazıl Kısakürek Bir Adam Yaratmak oyununda kader ve ölüm korkusu konularını işlemiştir.


Jojo Moyes, Bir Artı Bir'in keyifli hikayesi boyunca kitaptaki olaylara şaşırmanın yanı sıra kendi hayatımıza da tekrar bir göz atmamızı sağlamış. Bir duygu karmaşası içerisinde okuyacağınız romanda abartıdan uzak bir dille, olay örgüsü ön plana çıkarılarak karakterlerin başına gelenler anlatılsa da karakterlerin duygu durumuna ve düşüncelerine de sıkça yer verilmiş. Hayatın zorluklarına iki çocuğun ve bir köpeğin ebeveyni olarak tek başına göğüs germeye çalışan Jess, aynı anda iki işte çalışır ve ancak ucu ucuna evin geçimini sağlayabilmektedir çünkü kocası Marty bir takım problemlerden dolayı geçici olarak uzak bir şehre, annesinin yanına taşınmıştır. Kocasının iyileşmesi için sabırla bekleyen Jess, evin bütün sorumluluğunu üzerine almak zorunda kalmıştır. Ailesi için her şeyi yapacak cesaretteki bu kadın, hiçbir yardım almadan hayatını sürdürmeye çalışmaktadır. Tanzie, Jess'in ayrı yaşadığı kocasından olan küçük kızı, matematikte oldukça başarılı ve genelin üzerinde zeki sayılabilecek bir kızdır. Tanzie'nin ağabeyi, Nicky ise Marty'nin önceki ilişkisinden olan oğludur fakat onun bakımını da aynı kendi çocuğuna bakar gibi Jess üstlenmiştir. Nicky, yaşıtlarından farklı bir çocuktur ve bu yüzden mahallelerinde zaman zaman sorun yaşamaktadır. Yine de ileride kendisi gibi bireyler olduğunu da keşfedeceği gibi; 'aile'nin sadece kan bağı anlamına gelmediğini de keşfedecektir. Evin köpeği Norman'sa, büyük ve hantal bir köpektir. Yatıp uyumayı çok sever ve özellikle Tanzie'nin biricik arkadaşıdır. Diğer taraftan Ed Nicholls, bir yazılım şirketinin kurucularındandır, tutkuyla bağlı olduğu işi yapıyordur. Eski karısının ayrılırken onu soyup soğana çevirmesini saymazsak, hayatla pek bir sıkıntısı yoktur. Ancak 'yardımseverliği' kendisinin ve şirketin başına işler açacaktır. Aynı 'yardımseverlik', Ed'in Jess'le de tanışmasına ve hayatlarının bir şekilde kesişmesine sebep olacaktır. Kitapta başlangıçta Ed'in ve Jess'in çalışma hayatından kesitler görürüz. Havalı bir ofiste çalışan Ed, tam bir günümüz plaza çalışanı gibi tek başına yaşayan, çoğu zaman hazır yemek tüketen ve en yakın arkadaşıyla kurduğu işine sıkı sıkıya bağlı bir adamdır. Eski eşiyle yaşadığı sorunları geride bırakmaya çalışırken okul yıllarından aşık olduğu kızın çıkagelmesiyle bütün işler değişir. Deanna Lewis'in sahneye çıkması Ed'in bütün hayatını altüst edecektir çünkü Ed bir süre sonra Deanna'dan sıkılmaya başlamıştır ve kaçmak için yollar arar. En sonunda bir gün maddi sorunları olan Deanna'ya şirketlerinin henüz ilan edilmemiş yeni bir lansmanının bilgisini verir ve Deanna'nın da bu bilgiden ve Ed'in ona verdiği paradan kardeşine bahsetmesiyle Ed'in başına büyük bir suçlama açılır; bilgi sızdırma. Medyadan, ailesinin durumu öğrenmesinden ve en yakın arkadaşının ona tepkisinden endişelenen Ed, başka bir yerdeki yazlığına taşınır ve hakkında açılan davayı oradan takip etmeye karar verir. Bu sırada Jess hem evlere temizliğe gitmektedir hem de akşamları bir barda barmenlik yapmaktadır. Kıt kanaat geçinirken kızı Tanzie'ye matematikteki başarısından dolayı özel bir okuldan %90 burs teklif edilir. Kızının okula gitmek için yanıp tutuştuğunu gören Jess okula konuşmaya gider fakat yüksek burs miktarına rağmen ödemeleri gereken para Jess için çok fazladır. Bir gün yazlığına temizliğe gittiğinde Ed'le tanışır ve böylece bir aşinalıkları oluşur. Daha sonra Jess'in çalıştığı barda da karşılaştıklarında Ed aşırı sarhoş olur ve Jess'in yardımıyla eve geldiğinde takside bir tomar para düşürür. Çaresiz kalan Jess, mutlaka geri vereceğini kendi kendine tekrarlayarak düşen parayı alır ve okul taksidi için kullanır. Çok utanan Jess geri ödemek için yollar düşünürken, İskoçya'da para ödüllü matematik olimpiyatları olduğunu haber alır, ödül öyle fazladır ki hem borcu ödemeye hem de Tanzie'nin bir sonraki yılki okul masraflarına yetebilecektir. Fakat İskoçya'ya gitmek için de parası olmayan Jess bir gece vergisi gecikmiş, birçok tamirata ihtiyaç duyan eski bir arabayla çocukları ve köpeği alarak yola çıkar. Polis tarafından durdurulduğundaysa oradan geçmekte olan Ed'le karşılaşırlar. Ed de o tarafta yaşayan ailesini ziyarete gidecektir ve durumu öğrendiğinde Jess'i ve ailesini olimpiyata kadar götürmeyi teklif eder. Ne de olsa Jess ona o akşam barda çok yardımcı olmuştur. Günler sürecek bu araba yolculuğu sırasında ve sonrasında herkes hatalarıyla yüzleşecek, bazı gerçekler ortaya çıkacak fakat buna rağmen çok eğlenceli bir yolculuk olacaktır. Yolculuğun sonunda Jess Ed ve eski kocası Marty hakkındaki gerçekleri öğrenirken, Ed de Jess'in yaptıklarını öğrenecektir. Birbirinden çok farklı olan bu iki insanın her şeye rağmen bir arada kalmaları mümkün müdür? Bu hikayenin belki de en güzel tarafı kimsenin tamamen iyi veya tamamen kötü karakterler olmamalarıdır. Norman da dahil herkesin hataları olmuştur ve kitap boyunca hataları sebepleri ve sonuçlarıyla inceleyerek 'Ben olsam ne yapardım?' diye düşünürüz. Çaresiz bir annenin yapabileceklerinin sınırını, sadece yardım etmek için birine bir sır vermenin boyutunu, hatta bir gözlüğü yanlış zamanda kırmanın sonuçlarını görürüz. Şüphesiz her karakter 'doğru olanı' yapsaydı hikayenin gidişatı farklı olurdu, büyük ihtimal bu tatta bir hikaye çıkmazdı. Çünkü gerçekten de hepimiz her gün onlarca hata yapıyoruz ve bir kitap aldığımızda da asla hata yapmayan, her zaman çok iyi veya her zaman kötülükler düşünen karakterlerle karşılaşmak istemiyoruz. Bu hikaye bu açıdan okuyucuyu yakalayarak samimiyet testini geçmekte başarılı oluyor. Güzel bir olay akışına sahip olsa da, bu hikayeden edebi cümleler beklememek daha doğru olacaktır. Önemli olan olayların akışı ve karakterlerin hissettikleridir. Bir çırpıda bitirilebilecek bu kitap, yazın vakit geçirmek için sade ve yorucu olmayan bir roman arayanlara iyi bir alternatif olabilir. Bir Artı Bir Konusu Senden Önce Ben romanı ile bir anda tüm dikkatleri üzerine çeken ve daha sonra Ardında Bıraktığın Kadın, Paris'te Balayı ve Sevgilimden Son Mektup romanları ile de hayranlarının beğenisini kazanan Jojo Moyes son romanı olan Bir Artı Bir ile yine okurlarına romantik bir aşk hikayesi sunuyor. İki çocuğu ile birlikte tek başına hayata tutunmaya çalışan Jess şimdiye kadar çocuklarına tek başına bakmış ve tüm zorlukların üstesinden gelmeyi başarmıştır. Diğer tarafta yaptığı hata nedeni ile hayatını mahveden ve son bir kurtuluş yolu arayan Ed, hayatını geri kazanmak için farklı bir maceraya atılıyor. Jess ve Ed bir araya geldiğinde ise birbirinden çok farklı iki karakter yepyeni bir hayat kurmak için kendilerini bir yolda buluyorlar.


Tüm dünya altı parçaya bölünmüş. Altı parça altı ayrı krallık oluşturmuş. Yıllar yıllar evvel aralarındaki savaş sona ermiş, barış içerisinde yaşar giderlermiş. Bu altı ülke; Buz ülkesi, Kum ülkesi, Su ülkesi, Rüzgar ülkesi ve Dağ ülkesiymiş bir de Araf adı verilen bölge varmış ki bu bölge bağımsızmış. Bu beş ülkenin beş veliahdı varmış. Her ülkenin sadece bir tane veliahdı olmuş. Dünyanın ve krallıkların geleceği bu veliahtlara bağlıymış. Tabii ki de bu veliahtlar gerektiği gibi en iyi eğitimlerle yetişirler, tüm günlerini okulda, silah, ok derslerinde geçirirlermiş. Prenslerin beşi de birbirinden donanımlı, sorumluluk sahibi, üstlerindeki yükü bilip ona göre davranan olgun prenslermiş. Her şeyin böyle güllük gülistanlık devam ettiği zamanlardan birinde beş prens de aynı gece aynı rüyayı görmüş. Daha önce hiç görmemiş oldukları bir ülkedelermiş. Nerede olduklarını anlamak için dolanıp dururlarmış bilmedikleri şehrin sokaklarında. Derken karşılarında aşk tanrısının heykelini görmüş, gördükleri gibi büyülenmişler. O güzellik, zariflik, dişilik onları çok etkilemiş. Heykelin parmaklarından akan sudan içmişler. içtikten sonra karşılarına bir kız çıkmış ki... beş prens de aşık olmuş. O kadar güzel, o kadar zarifmiş ki. Onlar kovaladıkça kaçmış kız. Bizim prensler yakalamaya çalışsa da nafile, başarılı olamamışlar. Derken uyanmış hepsi aynı anda. Bu rüyanın etkisi ile kahine gitmişler. Kahin bunun tanrıların bir işareti olduğunu kızı bulup prensesleri yapmaları gerektiğini söylemiş. Bunu duyan krallar en başta celallenmiş. Ülkelerinin geleceği olan prensler ne boş işlerle uğraşır, bunlar uğruna derslerini ihmal ederlermiş. Ancak prensler krallarla konuşarak onları yumuşatır. Soylarının yürümesi için prensese ihtiyaçları olduğunu söylerler. Kahinler yeniden çağırılır. Kızın yerinin bulunması istenir. Kahinler prenslerle birlikte üç gün üç gece uğraşır ve sonunda aşk tanrıçası ile birlikte beş prense beş ayrı görev yeri söylenir. Bu görevlere giderken prenslerin kendileri dahil olmak üzere yanlarına sadece beş kişi almaları çünkü aşkın beş sayısından ileri geldiği kulaklarına küpe edilir. Dişil 2'dir sayılardan. Eril ise 3. 3+2 = 5 olur. Bu açıklamayı kral babalarına yapan prensler ülkenin en iyi dört adamını alarak yola koyulurlar. Her prens kendi kaderi için savaşacaktır. Birbirinden habersiz aynı rüyayı gören beş prens farklı görevleri tamamlamak üzere adamlarıyla beraber yola koyulur. Buz ülkesi prensi dört adamını da alarak Öfke mağarasına gidecektir. Onun prensesi' nin oradaki Beyaz Dev tarafından esir tutulduğu ancak kurtarırsa onunla evlenebileceği söylenmiştir. Öfke mağarası ülkenin en korkutucu mağarasıdır. Beyaz Dev ise tüm ülkenin korkulu rüyası. Beş kişi kızaklarını alıp yola koyulurlar. Bir süre sonra yorulur, dinlenmek isterler. Ancak sabah uyandıklarında buzların parçalandığını kendilerinin ise birbirlerinden koptuğunu görürler. Prens'in cesareti tüm adamları cesaretlendirir ve bir kutup ayısına tutunarak karaya çıkmayı başarırlar. Ardından bir kötüye geçip, köylüyle dertleşip, azıklarını yeniden alıp yola koyulurlar. Biraz daha yol aldıktan sonra ise Öfke mağarası görülür. Sabah Beyaz Dev' i nasıl öldüreceklerini planlayıp uyurlar. Sabah uyandıklarında prens başlarında olmak üzere yola koyulurlar. Prens, Beyaz Dev' e ilk oku atar ve peşine takar. Zorla da olsa haklarlar. Prens buldukları kıza baktığında büyük bir hayal kırıklığına uğrar çünkü bu kız rüyasındaki kız değildir. Tam vazgeçmiş halde sarayına dönmek için karar alacaktır ki Aşk tanrısı rüyalarındaki kızı bulması için onu ikna eder. Böylece Buz ülkesi prensi aradığını bulmak için yenden yollara düşer. Kum ülkesi prensinin görevi ise Yenilmez Savaşçı kızla dövüşmektir. Rüyasındaki kızın o olduğunu söyleyen kahinler kızın evlenmek için böyle bir şart koyduğunu da söylemişlerdir. Savaşçı kız ülkenin dört bir yanına nam salmış, güçlü, kuvvetli ve yenilmez biridir. Prens bütün bunları bilerek yola koyulur. Dinlenmek üzere bir köye geldiklerinde bir haksızlık olduğunu gören prens duruma da el atmak ister. Kendi halkından hiç kimse hiç kimseye adaletsizlik yapamaz, kralın emirlerine itaatsizlik edemez olduğunu hatırlatmak ister. Boz develiler ad verilen bir boy bir su kaynağı olan Çöl Gözüne el koymuş, kimseyi oraya sığmaz hale getirmiştir. Bunu duyan prens Boz develilerin reisinin yanına gider ve savaşırlar. Savaşı kazanan prens, kahraman olmuştur. Savaşçı kız hakkında biraz bilgi topladıktan sonra yeniden yola koyulur. Kızın ülkesine geldiğinde yemeğini yer ve dinlenmeye çekilir. Gece olduğunda Savaşçı Kız hizmetli rolünde prens' in yanına gelir. Amacı rakibini gözlemektir ama Prens'in kendisini rüyasında gördüğünü ve gerçek aşkın peşinde olduğunu duyunca Prens'e aşık olur. Sabah olup savaş zamanı geldiğinde Savaşçı kız bile isteye yenilir Prens'e ancak prens aradığı kızın o olmadığını anlayınca sarayına dönmek ister. Aşk tanrıçası ortaya çıkarak onu rüyasının peşinden gitmesi için ikna eder ve Kum ülkesinin prensi de kızın peşinden onu aramaya başlar. Su ülkesi Prensi'nin görevi ise Yalnızlık körfezinde bulunan denizkızlarının yanına gitmektir. Kahinler onun bir denizkızına aşık olduğunu söylemişlerdir. Ancak asla deniz kızının gözlerine bakmamaları gerekir. Eğer bakarlarsa denizkızları onları etkisi altına alarak boğabilir. Bütün bunları duyduktan sonra prens dört adamını da yanına alarak teknesi ile yola koyulur. Deniz de ilerlerken Balina avcılarını görürler. Ancak Su ülkesinde balina avlamak yasaktır. Prens ilk başta onları uyarsa da avcılar, onun prens olduğunu bilmediklerinden karşı koyarlar. Bunun üzerine prens avcılar ile savaşarak babasının yasalarını yeniden hatırlatır ve avlamış oldukları balinaları serbest bırakır. Bu olaydan sonra sakince denizde ilerlerken kuvvetli dalgalar boy gösterir. Tekneleri parçalanır. karaya nasıl çıkacaklarını bilemezlerken ileride boş bir kayık görür ve beşi birden ona doğru yüzmeye başlarlar. Ancak şimdi de nerede olduklarını bilmediklerinden yönlerini kaybetmişlerdir. Aniden serbest bıraktıkları balina gelip onları yalnızlık körfezine doğru götürmeye başlar. Bu prensin iyiliğinin karşılığıdır. Bu felaketi de balina sayesinde atlattıktan sonra nihayet denizkızlarının yanına varırlar. Denizkızlarının prensesi prense aşık da olur ancak bu kız da su ülkesinin aradığı kız değildir. Tam vazgeçip ülkesine dönme emri vermek üzereyken Aşk tanrısı ortaya çıkarak bu prensi de prensesini aramak için ikna eder ve su ülkesinin prensi de prensesini aramak için yola koyulur. Rüzgar ülkesinin prensi asalet şatosuna gitmelidir. Dört adamını da alarak yola koyulur. Bir kervansaray da dinlemek isterler. Orada da yarın olacak olan Asalet şatosu prensesinin kendisine eş seçimi yapacağı balo konuşulmaktadır ki iki genç arasında tartışma çıkar. Bu kavgayı durduran prens Asalet şatosu hakkında bilgi edinir. O geceyi orada geçirirler. Sabah olunca Asalet şatosuna giderler. Prensle birlikte toplam on üç kişi seçilmiştir baloya. Balonun sonunda prenses ölen anne ve babasının katilini aramakta olduğunu söyleyerek adaylardan birini yakalar. Bu sırada yakaladığı katil prensesi esir alır. Bizim cesur Rüzgar ülkesinin Prensi hemen prensesi kurtarır. Rüyasının peşinden geldiğini duyan prenses, prense evlilik teklif etse de bu kız da prensin rüyasındaki kız değildir. Prens tam vazgeçip eve dönme emri verecekken Aşk tanrıçası ortaya çıkarak buna engel olur. Rüzgar ülkesinin prensi de aynı şekilde rüyasının peşinden gitmeye başlar. Dağ ülkesi prensini aşık olduğu kız ise Cüzam hastasıdır. Tek devası Umut dağındaki alaca karga yumurtası ile siyah gül karışımını içmektir. Ancak umut dağına çıkmasının tek yolu ise Kaf dağındaki Zümrüdüanka kuşunu ikna ederek onun kanatları ile oraya varmaktır. Kaf dağına karşı yola çıkan prens ve adamları birkaç günün sonunda oraya en yakın köye varırlar ancak güneş yavaş yavaş yok olmuş içecek su dahi bulunmaz olmuştur. Bunun nedeni ise Zümrüdüanka kuşunun kendini yakamamasıdır. Onu yakacak ateş ise masum prensimizin aşkla yanan gönlünde mevcuttur. Prens ülkesini kurtarmak ve Zümrüdüanka kuşunu ikna etmek için Kaf dağının tepesine çıkar ve söylendiği gibi ateşi yakar. Bundan ziyadesi ile memnun olan Zümrüdüanka kuşu prensi ve adamlarını alarak umut dağına götürür. Alaca karga ile bizzat Zümrüdüanka kuşu konuşur. Aşk için olduğunu söyler ve yumurtalarını alarak prens ve arkadaşlarını kızın köyüne bırakır. Cüzam hastası kız iksiri içerek iyileşir ancak bu kız da prensin rüyalarını süsleyen kız değildir. O da tam vazgeçip saraya dönecekken aşk tanrıçası karşısına çıkar ve ikna eder. Bunun üzerine beş prens de aynı prensesi aramaya devam eder. Beş prenste sayılı günler ararlar kızı ancak böyle ömürlerinin yetmeyeceğini fark ederler. Bir gece rüyalarına giren aşk tanrıçası o kenti bulurlarsa kızı da bulacaklarını söyler. Bunun üzerine adamlarına danışan beş prens rüyalarındaki şehre benzeyen kendi ülkelerindeki şehre gitmeye karar verirler. Bu ülkelere gider hepsi ancak o kentler rüyalarındaki kentler değildir. böylece başka ülkelere girmeye karar veren prenslerin yolu Araf'a düşer burada diğer prenslerle karşılaşırlar. ilk başta biraz hır gür çıksa da kervansarayın sahibinin araya girmesi ile Araf'a rüyalarındaki şehri yapmaya böylece kızın geleceğini düşünür karar verirler. Krallar b işe pek memnun olur. En azından artık prenslerinin nerede olduğu bellidir. Sayısız usta gelir şehrin yapımı için tam 5 yıl çaba gösterirler. Ancak sonunda şehir tamamlanır. O gece dolunay da kızın geleceği umudunda olan prensler, 1 prenses 5 prens olunca birbirleri ile kavga edeceklerini tahmin ederler. Kız dolunay çıktığında gelir ancak prensler rüyalarında kızın özgürce girdiği kapıları kilitlemişlerdir. bunun üzerine prenses kaçmaya başlar bizim beş prens de eşinden onu kovalar ancak birbirlerine çelme takarak, eziyet ederek ilerlemeye çalışmaktadırlar. Kızın haline üzülen aşk tanrıçası özgürlüğün aşk için en önemli unsur olduğunu hatırlatarak hepsini kilitlediği kapılara hapseder. Böylece insanoğlu bir kez daha aşkı ve aşka olan inancı yok eder. Değerlendirme: Aşkı tutku ile isterken yok edişin masalını yazan Ahmet Ümit bu defa da bir masal ile okuyucunun karşısında yerini alıyor. Kitap okuma alışkanlığı kazanma için gayet iyi bir tercih olabilecek eser, bazı yerlerinde sürekli tekrar edişlerle sıkmaya başlıyor. Yine de tüm güzel duyguların katili olan insanoğlunun aşk gibi yüce bir duyguyu da nasıl yerle bir edip yok ettiğini gözler önüne seriyor.


BİR HAYAT HİKAYESİ YAZMAK BİR HAYATI YAŞAMAK KADAR ZORDUR Aslen Malatyalı olup, 1911 yılında Adana'da doğmuş bir bilim insanı olan Mustafa İnan'ın hayat hikayesini anlatan Oğuz Atay'ın bir sözüdür başlığımız da. Mustafa İnan Adana'da seyyar posta memuru Hüseyin Avni Bey ile karısı Rabia Hanım'ın on üç yıllık evlilikleri boyunca yaşayan tek erkek çocuğuydu, daha önce doğan altısı ölmüştü. Bu yüzden doğduğunda sevinçler gizlenmeye çalışılmıştı. Yazarın da dediği gibi, yaşamasının sevinci gizlenirse ölüm, durumu haber alıp gelemez diye düşünülüyordu. Belki de o günlerde ölüm, Mustafa İnan'ın gelecekte Türkiye'ye ve Dünya'ya kazandıracaklarını sezdiği için ortalarda görünmekten utanmıştı. Kitap Mustafa İnan'ın arkadaşı ünlü matematikçi ve aynı zamanda TUBİTAK 'ın ilk bilim kurulu başkanı Cahit Arf'in önsözü ile başlıyor ve Mustafa İnan'ın yaşamından ve ailesinden kesitler sunan bir fotoğraf albümüyle son buluyor. Kitabı okumaya başlamadan önce bu albüme göz atmanın okuyucuya; olayları gözlerinde daha iyi canlandırmaları ve anlatılan değerli yaşam öyküsünü içselleştirmeleri için faydası olabileceğini düşünüyorum. Mustafa İnan dört yaşında damdan düşmüştür ve sonraki bütün yaşantısı o günden kalma bu fizyolojik zayıflığın izlerini taşımıştır. Yaşamı boyunca geçim sıkıntısı ile boğuşmuş, asistanlarından bile borç almak zorunda kalmıştır bu onurlu adam. İki kere dünya savaşı yaşamıştır ve kendi demesiyle kara vagonlar içinde düşmandan kaçmıştır. Okuduğu okulların soğuk yatakhanelerinde geçmiştir gençliği. Babası bu adam olmaz diye düşünmüştür ve kuyumcunun, eczacının yanına çırak olarak göndermiştir Mustafa' yı. Belki de babasının adam olmaz lafları zihnini daha çok kamçıladığı için Mustafa hayatı boyunca kendine hep nasıl daha faydalı bir insan olurum? diye sormuş ve her dakikasını bu onurlu görev için harcamıştır. Yaşama geliş sebebini bu bilmiştir. Soba kurumları arasında evliliğinin ilk yıllarını geçirmiş, kırk yaşından sonra kaloriferli evin sıcaklığını görmüştür. Üniversitede çalışırken her gün yemeğini evden getirmiştir. Üniversiteye yıllarca aynı palto ve elbiseyle gidip gelmiştir. Değerli bilim insanımızın yukarıda anlattığımız yanını ne arkadaşları bilmiş, ne öğrencilerine anlatmıştır. Zihni sürekli yeni şeylerle devinen, kalbi sürekli öğrenmenin heyecanıyla çarpan bu insanın kafasına takacağı sıkıntıları o günlerde bunlar değilmiş. Öyle olsaydı Teknik Üniversite'den mezun olan diğer arkadaşları gibi binalar diker, köprüler kurardı. Ama o daha ortaokuldayken iyi bir hoca olmayı amaç bilmiştir kendisine ve şöyle demiştir: Bilim uzun ve çetin bir yoldur çocuklar. Bilimi yarı yolda bırakmayın, olur mu çocuklar? Oppenheimer gibi hissediyorsanız, bırakın yüksek binaları başkası yapsın, büyük barajlarda başkası çalışsın. Bazılarına çok uzaklardan bile görünen yüksek yapılar kurmak çekici gelecektir. Bırakınız bu işleri öyleleri yapsın. Bazıları da insanları çalıştırmak, büyük teşebbüsleri idare etmek ihtirası ile yanarak kuvvetli olmak isteyeceklerdir. Bırakınız parayla da onlar uğraşsın. Sizin kuvvetli olmak gibi bir derdiniz yoksa, siz de Leonardo Da Vinci gibi 'Kuvvet nedir?' diye merak ediyorsanız buyrun sizleri Mekanik kürsüsüne beklerim. Çünkü bazılarına göre 'Kuvvet' para ile organizasyonun çarpımına eşittir; bize göre de kuvvet ivme ve kütleyi ilgilendiren bir büyüklüktür. Bu iki formülü birbiriyle karıştırmayın olur mu çocuklar? Kürsü ile ticarethaneyi birbirine karıştırmayın olur mu çocuklar? Kullandığımız kelimelerin kökenini merak etmiş, başka dillerdeki kelimelerin kökenlerine kafa yormuş, divan edebiyatıyla yakından ilgilenmiş, ezberlediği şiirleri dost sohbetlerinde paylaşmaktan zevk almış, matematiğin yaşamın her yerinde olduğunu gözlemlemiş, yaşamın her alanındaki o matematiksel ritmi hissetmeye çalışıp bunu sanatla yoğurarak insanlara faydalı olabilecek bir kıvama getirmeye çalışmış, ülkesine yeni bir mekanik anlayış getirip bunu öğrencilerine ürkütmeden sunabilmenin yollarını arayıp durmuş, bilimsel ve edebi konularda onlarca konferans vermiş çok değerli bir bilim insanıdır Mustafa İnan. Oğuz Atay tüm bunları anlatırken günümüzün üniversite camiasına da göndermelerde bulunmuştur. Toplumdan kendini soyutlamış, insanı anlamadan insanın dertlerine çareler bulmaya çalışan zavallılıklarını eleştirmiştir. Bilimin bencillikle işi olamayacağını, profesör olunca her şeyin bitmediğini asıl her şeyin ondan sonra başladığını, üniversitelerin insanların egolarını tatmin etmek için kurulmuş yerler olmadığını, gerçek bilim insanı dediğimiz kişinin aslında hiçbirimizden bir farkı olmadığını ve ülkesi için bilimsel-düşünsel alanda bir şeyler yapabilmek için çabalayan herkesin de aynı zamanda bilim insanı olabileceğini anlatmaya çalışmıştır bize kitap boyunca. Oğuz Atay'ın biyografisini sayfa sayfa biçimlendirdiği bilim insanı, Anadolu'nun herhangi bir yerinde dokunan kilim gibidir aynı zamanda. Yaşadığı bölgenin özelliklerini günlük dilinde taşır yılların emeği ve birikimi ağzından harf harf çıkan bir sanat eseri gibidir. Dilindeki Adana şivesinden hiç gocunmamıştır mesela Mustafa İnan. Ona göre bu samimiyettir. Utanılacak bir yan değil, onu güzelleştiren ve içtenleştiren farklılığıdır. Batıdaki gelişmelerin onu cezp ettiği doğrudur. Ama bunu da kendi ülkesini daha çok geliştirmek için doğu ile batıyı harmanlamak için kullanmıştır. Çevresinde gördüğü her şeyde ona göre öğrenilecek bir şey vardı. Bu yüzden Amerika'ya gittiğinde kendi insanlarının haline burun kıvırmak, orada yaşamaya özenmek yerine; bir üniversitenin duvarında yüz bilim insanı için ayrılan bir yer görüp ellisinin henüz boş olduğunu fark edince bir çocuk gibi heyecanlanıp bir şeyler yapmalıyız, daha çok çalışıp insanlarımıza öğretebileceğimiz kadar şey öğretip onların da bu duvarlarda bir yer bulmasını sağlamalıyız diye düşünmüştür. Mustafa İnan dokunduğu her şeyi güzelleştirmek için çaba sarf etmiştir hep. Ona göre her ne yapılacaksa yapılsın, elden gelenin en iyisi olmalıydı: İyi bir insan, iyi bir eczacı yardımcısı, iyi bir akademisyen, iyi bir dost, iyi bir arkadaş, iyi bir şiir sever, iyi bir baba, iyi bir aşık... Oğuz Atay'ın en iyi romanı olarak bilinen Tutunamayanlar' ını okuduktan sonra bu biyografik romanı okuyan bazılarımız belki de bu romanından çok hoşlanmamış olabilirler. Ama bu romanda da zaman, mekan ve olaylar yazarın kendine özgü üslubuyla anlatılmıştır. Bu romanda da yazarın kalıpları zorlayışını görüyoruz. Belki bir de şöyle düşünmek lazım; ? Mustafa İnan, Oğuz Atay'ın iki yıl öğrencisi olmasaydı TUBİTAK Anadolu halkına örnek olması amacıyla böyle bir biyografik eserin kaleme alınması ve araştırılması işini Oğuz Atay'a verir miydi? İlk kez 1987'de basılmış bir roman Oğuz Atay tarafından kaleme alınmamış olsaydı bugün 42. Baskısını yapabilir miydi? Bu değerli bilim insanının yaşadıklarını okuyan, örnek davranışlarını bir model olarak gören bunca insan olabilir miydik? Sayıların ve eski Yunanca harflerin gerisinde canlı ilişkiler olduğunu sezemezseniz, sayılarla hayatın içindeki ilişkiyi göremezseniz, matematik ve dolayısıyla fizik çalışmanın tek amacı sınıfı geçmek olur, diyor Mustafa İnan. Bir efsane, ancak kahramanının başardığı işleri kavrayabilecekler için bir anlam taşır. Ancak, birtakım girişimlerde bulunarak işlerin güçlüğünü kavrayan bir insan, efsane kahramanının eşsiz gücünü değerlendirebilir, diyor Oğuz Atay hocasını anlamaya ve anlatmaya çalışırken. Kendisini yetiştiremeyen insan başkasını yetiştiremez. Romanda bir bilim insanının adım adım kendini nasıl yetiştirdiğini ve ülkesindeki sevgili insanlarına daha faydalı olabilmek için bitmek tükenmek bilmeyen çabasını görüyoruz. Ülkemizin gerçek ve inanılır bilim insanlarına ihtiyaç duyduğu, bilimin siyasete kurban edildiği ve bir ülkenin gelişmesi zincirinin en önemli parçası olan bilimin ihmal edildiği günlerde hepimizin okuması gereken bir kitap. Bilimin heyecanına daha çok kucak açılması ümidiyle, iyi okumalar dilerim. Bir Bilim Adamının Romanı Kitap Özeti Mustafa İnan, iki kız kardeş'ten sonra doğmuş çelimsiz bir çocuktu. İlk doğduğu sıralarda evde çok kıymetliydi. Anne ve babası üstüne titrerdi. Annesi bir ev hanımı babası ise tren garlarında çalışır, geçimlerini sağlardı. Mustafa İnan, çok küçükken bir kere damdan düşmüştü. Ondan sonra babası onun hiç adam olmayacağına dair bir inanca kapıldı. Okula gidiyor ancak hiç ders çalışmıyor, kitap kapağı açmıyordu. Bu da babasının onun okumayacağı yönündeki fikirlerini onaylar nitelikteydi. Yokluk zamanıydı. Defter kullanmıyor oluşu, babasına masraf çıkarmamak açısından avantaj sağlıyordu. Küçüklüğünden beri hafızası çok kuvvetliydi. Bir gördüğü şeyi bir daha asla unutmuyordu. Yüksek hafıza, yüksek zekanın bir belirtisi olarak kabul edilir. Mustafa da çok zeki bir çocuktu. Derken kurtuluş savaşı çıktı ve okula bir müddet ara vermek zorunda kaldı. Kurtuluş savaşı çıktığı yıllarda babası, Konya'daydı annesi ise babasının verdiği tüm parayı erzağa yatırdığı için yer değiştirecek paraları kalmamıştı. Adana'yı Fransızlar İşgal ediyorlardı. Oradan kaçıp kurtulmak zorundaydılar. 4 çocuk bir ana sonunda buldukları bir parayla düştüler yola. Önce Ankara'ya, oradan da babasının yanına ulaştılar. Savaştan sonra ise memlekete geri döndüler. Ve Mustafa yeniden okuluna kaldığı yerden devam etti. Yaz tatillerinde kuyumcu' da ya da bir eczane de çıraklık yapıyordu. Buralarda öğrendiği bilgileri bile hayatı boyunca unutmadı. Babası ondan adam olmayacağını iddia etse de ustaları onun zekiliğinin farkındaydı. Okulda tüm dersleri çok yüksekti. Derken liseye geçti. Bu lise yatılıydı. Okulda 9. Sınıf olmasına rağmen üst sınıfların çözemediği problemleri çözüyor, hocalar ile ahbaplık ediyor, çoğu dersi kendi anlatıyordu. Bazen de üst sınıftan arkadaşlarına kopya dağıtıyordu. Öğretmenliği çok seviyordu. Herkesin anlayacağı şekilde bir problemi anlatabiliyordu. Herkesin anlayacağı farklı yolu buluyordu. Bu yüzden onun öğretmenliğinden herkes çok memnundu. Öğrenciyken hile öğretmen gibiydi. Hocaların çözemediği problemleri çözer, anlatamadığı soruları anlatırdı. Kendisi olmadan bazı hocaları ders işlemeyi uygun görmezdi. Bazı hocaları kendisinden uzun yaşadığı için ölümüne de şahit olmuşlar, bu durum onları yıkmıştı. Lise bittiğinde babasını da kaybetmişti Mustafa İnan. Tüm dersleri pek iyi olarak geçmiş, ortalaması çok yüksekti. Anne ve kardeşlerine bakmak artık kendisine kalmıştı. Kolay yoldan meslek edinmenin yollarını araştırıyordu. Üniversiteyi hemen bitirmenin yollarını arıyordu. Öğretmenlik mesleğinde karar kılıp oraya kayıt yaptıracakken eniştesi karşı çıktı. Anne ve kardeşlerinin masraflarını üstlendi, sen kendi okumana bak diye destek oldu. Mustafa bu sayede inşaat mühendisliği bölümünü seçti. Üniversite zamanlarında da hocalarının vazgeçilmezi haline gelmişti. Hocaları ile arkadaşlık ediyor tüm konuları arkadaşlarına anlatıyor, bazen dersleri bile kendisi veriyordu. Tüm hocaların yanında hatrı kat kat sayılıyordu. Bir tek çizim derslerini hiç sevmiyordu. O derste de arkadaşları kendisine severek yardımcı oluyorlardı. 3. Sınıftayken eşi Jale ile özel ders vermeye gittiği bir evde tanıştı. Ondan hoşlanmıştı. Mektuplaşıyorlardı. Okul bittikten sonra Mustafa İnan yurt dışına araştırma için gitti. Yüksek lisansını yapıp dönecekti. Orada kalması için hocaları çok ısrar etse de kendisi kendi ülkesine fayda sağlamak istiyordu. Geri döndükten sonra Jale hanımla evlendi. Maaşı çok azdı. Bu yüzden çok zorluk çektiler. Oğlu Hüseyin doğduğunda hastane masraflarını ödeyemeyecek durumdaydı. Zamanla doktorasını aldı. Dekan oldu, rektör oldu. Kitaplar yayınladı. Son zamanlarına geldiğinde artık çok yorgundu. Kendi vatanında ölmek istese de burada tıp yeterince donanımlı değildi. Almanya'ya gönderildi. Orada vefat etti. Ölümü ülkede büyük bir yankı uyandırdı. Değerlendirme: Mustafa İnan 'ın oğlu Hüseyin İnan, Oğuz Atay'ın da babasının öğrencilerinden olduğunu öğrendiği zaman Oğuz Atay, Tutunamayanlar kitabıyla yeni ödül almıştı. Onu birebir tanıdığı için Oğuz Atay 'dan rica etti bu kitabı yazmasını. Oğuz Atay seve seve kabul etti. Çoğu kişiyle röportaj yaptılar, odasına, yazdıklarına baktılar öyle öyle bu muhteşem kitap çıktı ortaya. Muhteşem bir öğretmen ve bilim adamı olan Mustafa İnan'ın hayatı ile Oğuz Atay'ın muhteşem yazarlığı birleşince ortaya mükemmel bir eser çıkmış. acayip bir kitap biyografi gibi birini anlatıyor ama hikaye tatında okuyorsunuz farklı yani tavsiye ederim 22-02-2015 11:26 güzel ama sıkıcı okusanız da olur okumasanız da pek birşey kaybetmezsiniz ben okudum birşey kazanmadım tek yaptığım bir bilim adamının romanı özet çıkartmak oldu ve 100 aldım bunun dışında kitabın bana kattığı birşey yok 25-02-2015 00:47 eğer ülkemizde bilim insanı otobiyografi yazan çok sayıda kişi olsaydı, bu konuda birikimli olsaydık okumasaydık da olabilirdi. ama bir zamanlar bir bilim insanının maddi sıkıntılarını bir kenara bırakıp topluma faydalı olabilmek için kendini adaması bence okunmaya değer. 25-02-2015 13:52 bu kitap çok güzel. türk milletinin bu kitabı okuyup ilham alması gerekiyor bence. çünkü ben biliyorum ki türkler zeki insanlar. tabi zekalarını kullandıkları sürece. okumazsanız çok şey kaybedebilirsiniz. bence herkes okumalı. 24-12-2015 19:56 çok müthiş bir kitap şiddetle öneriyorum ben bir bilim adamının romanı pdf olarak buldum okudum isterseniz paylaşabilirim mutlaka okumanız gerek 16-02-2016 18:31 hiç güzel bir kitap değil bence, öğretmenimiz özet için ödev verdi. ayşe yaprak'a selamlar. -o&g 18-02-2016 22:17 mükemmel bir kitap ısrarla önermek isterim bir bilim adamının romanı incelemesi çıkardım isteyenler okuyabilir kitabı daha kolay anlayabilirler 05-05-2016 19:43 adam sabahin körunde yatililardan kitap alip ders calisiyor babasina masraf olmasin diye bide kaç saat yüruyerek gidiyor.biz daha yazililara çalışmayalim 21-05-2016 16:29 biraz sıkıcı bir kitap 16-11-2016 18:53 iğrenç bir kitap 17-11-2016 23:20 biraz değil çok çok sıkıcı ama yine de emeğe saygı 17-11-2016 23:46 çok güzel bir biyografi .öğretmen adaylarının ve her insanın okuması gereken müthiş bir biyografi eseri. 25-11-2016 13:44 bizi sınav yapacaklar o yüzden okudum ama sıkıcı diyebilirim merak ediyor bu kitaptan nasıl sorular çıkacak 29-11-2016 17:25 okumadım ön fikir olsun diye geldim güzel anlatmışsınız sağolun 25-12-2016 16:37 mustafa inanı anlatışınla kendini bizlere hayran ettin. 24-02-2017 18:26 bence çok güzel bir kitap herkese tafsiye ediyorum 11-04-2017 15:30 oldukça. güzel anlayana... 30-04-2017 17:36 oğuz atay yazmış.daha ne olsun 03-07-2017 18:14 çok beğendim bayıldım gerçekten anlayana😊 26-09-2017 19:21 gerçektende güzel bir kitap, okumak isteyene tafsiye ediyorum... 27-10-2017 21:11 bana incelemesi ve özeti gerekiyordu hallettim sayenizde teşekkür ederim 03-06-2019 21:59 kendi hocası mustafa inan'ın öyküleştirilmiş bir biyografısı olarak görebiliriz. çoğu oğuz atay kitabında olduğu gibi biraz sıkıcı olsa da bir biyografiye göre fazlasıyla çekici. oğuz atay'dan bir biyografi kitabı beklenmez herhalde ama okuduğum ve okumayı sevdiğim nadir biyografi kitaplarından, okuduktan sonra da mustafa inan gibi bir aydını tanımanın gururunu yaşadığımı söyleyebilirim.


Samire bostana gittiği sırada karşısına Ethem çıktı. Akşam olunca ablasını kaçıracağını, ona haber vermesini söyledi. Samire, Ethem'den nefret ediyordu ve korkuyordu. Ondan kaçarken düşmüş ve dişini kırmıştı. Bu, ona olan nefretini daha da artırmıştı. Ayrıca o gün ablasının düğünü vardı. Köylüler de onun Ankara'da bir karısı olduğundan bahsediyordu. Hatta kadın şarkıcıymış, açık açık giyiniyormuş. Bir de çocuğu varmış. Güzeller güzeli ablasının o kadına kuma gitmesine nasıl izin verebilirdi Samire? En iyisi susmaktı, Ethem'in onu kaçırmak istediğini ablası bilmemeliydi. Dediğini yaptı Samire, kimseye bu olaydan bahsetmedi. Ablası evlendi ve her şey yolunda görünüyordu. İlerleyen günlerde annesi gelip ablasının hastalandığını ve kendisini yanına istediğini söyledi Samire'ye. O da koşa koşa gitti. Eve ulaştığında ablasını, eniştesini ve Ethem'i konuşurken buldu. Ethem, ablasının yanına gelmiş ve onu kaçırmak istediğini söylemişti. Oradaki şarkıcı sevgilisini bırakmış ve onunla evlenmek istiyordu. Tam da o sırada eniştesi gelmişti eve. Ablası da kendi hayatını kurtarmak için Ethem'in Samire'yi istemek için geldiğini söylemişti. Samire eve vardığındaysa geç kalmıştı, karar çoktan verilmişti. Ethem ve Samire evlencekti. Henüz on beş yaşındayken köyünden Ankara'ya gelin geldi zavallı kız. Kısa süre sonra da hamile kaldı. Ethem, oğlan olacağını düşünerek doğmadan önce bebeğinin adını Yaşar koydu. Kız olduğunu öğrenince de değiştirmedi. Samire'nin bünyesi çok zayıftı, doğumu fazlasıyla zor olmuştu. Hastanede yatıp ameliyat olması gerekiyordu. Minik Yaşar'ı da babaannesine ve dedesine bıraktılar. İyileştiğinde geri alacaklardı yavrularını. Bir yıl sonra Samire hastaneden iyileşmiş olarak çıktı ama bebeğini alamadı. Kızı onu istemiyordu. Artık babaannesini, annesi olarak görüyordu. Samire, onun için bir yabancıdan farklı değildi. Samire'nin, Yaşar'ı onlara bırakmaktan başka çaresi yoktu. Yaşar, altı yaşına gelince babası onu Ankara'daki yatılı bir okula verdi. O, zeki bir kızdı. Okuması ve mesleğini eline alması gerekiyordu. Köyde kalması ona yakışmazdı. Annesi gibi basit bir köylü olmak istemiyorsa okula gitmesi şarttı. Yaşar, babasını dinledi ve öğretmen oldu. Tunceli'ye atandı. Orada ilk ve tek aşkı olan Ali'yle tanıştı. Evlenmek istiyorlardı ama Ethem buna karşı çıkıyordu. Yaşar, babasının sözünün dışına ilk kez çıktı ve Ali'yle evlendi. Bir buçuk yıl sonra Yaşar ve Ali'nin bir bebeği olacaktı. Doğum başladığı sırada Ali'den de kara haber geldi. Yaşar'ın, kızı Lorin'i tek başına büyütmesi gerekiyordu. Kızına, hiçbir zaman sevgisini göstermedi Yaşar. Onu, Ali'nin ölüm sebebi olarak görüyordu. İçinden gelmiyordu Lorin'i sevmek. Lorin'se annesinin gözüne girebilmek için her şeyi yapıyordu ama işe yaramıyordu. Lorin, büyüdüğünde belki de annesi yüzünden, yanlış bir evlilik yapmıştı. Bunun farkındaydı. Boşanmak istediğini annesine söylediğinde buna şiddetle karşı çıktı ve eğer böyle bir şey yaparsa ona destek olmayacağını söyledi. Lorin'in pes etmeye niyeti yoktu. Hamile olduğunu en yakın arkadaşı dışında herkesten gizleyerek boşandı. Eski eşi, onu bu yüzden asla affetmedi ve çocukları Kaan doğduğunda onu da suçladı ve ondan hep uzak durdu. Lorin'in boşandığında oğlu Kaan'a hem anne hem de baba olması gerekmişti. Bunu çok da iyi yapıyordu. En azından Doruk gelene kadar öyleydi. Başlarda her şey çok güzeldi. Birbirlerini büyük bir aşkla seviyordu ikisi de. Liseli aşıklar gibi sürekli mesajlaşıyorlar ve tatillere çıkıyorlardı. Sonlara doğruysa sürekli kavga etmeye başladılar. Lorin her defasında Doruk'u affediyordu. Çünkü Doruk onu seviyordu. Eğer sevmeseydi sürekli özür diler miydi? Doruk'un gerçek yüzünü aldatıldığını kendisinden duyunca öğrenmişti Lorin. O sıralarda kürek kemiğini ve çenesini kırdığı için annesi ve anneannesiyle aynı evde kalması gerekmişti. Hayatı mahvolmuştu. Tüm gün tek yaptığı koltukta oturmaktı. Konuşmayı bile bırakmıştı. Samire de iyice yaşlanmıştı ve çocukken aldığı bir darbenin etkisi gün geçtikçe ortaya çıkıyordu. Artık bir çocuktan farkı yoktu. Durup dururken gençken yaptıklarından bahsediyordu. Anlatıkları Yaşar'ın annesini daha iyi tanımasını sağlıyordu. Babası çok yanlış tanıtmıştı Samire'yi. O, on beş yaşındaki basit bir köylü kızı değildi; her şeyin farkında olan ama susmak zorunda kalmış masum biriydi. Annesinin hayatına dair öğrendiği şeyler Yaşar'ın taşlaşmış kalbinin birazcık da olsa yumuşamasına yardımcı olmuştu. Geriye dönüp yaşadıklarına bakıldığında üç kadının da kendilerine göre büyük acıları vardı. Onları aynı evde toplayan da bu acılardı. Farklı görünseler de aslında onlar, aynı acıların farklı bedenlerdeki yansımalarıydı. Geç de olsa üçü de bunu fark edebilmişti. İclal Aydın her yaptığı ile beğeni toplayan Türk sanat dünyasının en sempatik isimlerinden bir tanesi. Gerek rol aldığı diziler, gerek sunduğu programlar ile dikkat çeken ünlü isim aynı başarılarını kitap dünyasında da devam ettiriyor. Daha önce birçok kitabı ile yazarlığı ile de beğeni toplayan yazar, son kitabı Bir Cihan Kafes ile de dikkatleri yine üzerine çekmeyi başarıyor.


Romanın ilk başlarında yazar, okuyucuya birçok soru yöneltir. Bu sorular ölümle ilgilidir. Bir insanın niçin öldürmeyi seçtiği üzerine durulur. İnsan sıkışınca, canını kurtarmak için ölüm niçin vardır? Bir insanın bir insanı öldürmesi elbette medeniyet ve insanlık dışı bir eylemdir. İnsan; şehvet, hırsızlık, aşk, nefret, kıskançlık gibi duygular yüzünden cinayet işleyebilir. Seri ve kiralık katillerin durumu hastalık boyutundadır. Elimizdeki bu kitap; ölüm, yaşam arasındaki çizgiyi bize post modern üst kurmacalar ile vermiştir. Romanda gerçek kahramanlar ve romandaki kahramanlar sarmal şekildedir. Belli bir anlatıcısı yoktur, çokseslilik hakimdir. Romanda şöhret sahibi Akın Erkan, adında kadın bir yazarımız vardır. Akın Erkan, ses getirmesini planladığı bir polisiye roman yazmak istemektedir. Bu romanın adını daha romanı yazmadan karar vermiştir. Romanın adı Ölümün Vazgeçilmez Çekiciliği olacaktır. Yazacağı bu roman için bir çok araştırma yapması gerekmektedir. Bunun için erkek arkadaşı Emin Köklü'den yardım almak ister. Emin Köklü, Matematik Profesörüdür. Gazetelerdeki cinayet haberlerini takip eden ve cinayetleri çözmekten zevk alan bir adamdır. Hatta bir cinayetin çözümüne katkılarından dolayı emniyette Haydar Bilir ile çalışmaları bulunmaktadır. Bu yüzden Akın Erkan, yazacağı roman hakkında hep ona danışmaktadır. Emin Köklü, üç defa boşanmıştır. Üçüncü eşi onu terk edip gitmiştir. O da kendi halinde odasında tembellik içinde hayat sürmekte ve gazetedeki cinayetleri çözümlemektedir. Akın Erkan; Levent, Yasemin, Yıldız ve Yeşim'e günlük yazmalarını söyler. Bu şahısları romanına kahraman yapacaktır. Romanında aldatma, kıskançlık üzerine cinayet tasarımı yapar. Levent Caner, Eser ile evlidir. Yıldız'ı kendisine aşık eder. Yıldız aşk duygularını yeni tatmış bir kız olarak Levent'ten kopamaz. Levent Caner, Yazar Akın Erkan'a Yeşim'e aşık olduğunu onunla birlikte olmak istediğini söyler. Akın Erkan, ise Yeşim'e aşık olursa Yıldız'ın onu öldüreceğini söyler. Levent, yazarı dinlemez. Levent, masasında bir not bulur. Yeşim'den zannederek otele gitmiştir. Aslında o notu yazan Yıldız'dır. Levent'i öldürmeyi planlarken Yeşim, öldürmüştür. Yıldız odaya girdiğinde Levent'i ölü bulur. Fakat Levent'in öldürüldüğünü anlamaz. Romanın düğüm bölümü burada biter. Geriye Haydar Bilir ve Emin Köklü'nün bu cinayeti nasıl çözeceğidir. Levent, küvete elektrik verilerek öldürülmüştür. Bu olay yaşanmışçasına olayı çözmeye çalışırlar. Levent'in masasındaki kağıdın hem Yeşim'e hem Yıldız'a da verilmiş olduğunu düşünürler. Yeşim ortalıkta yoktur. Yıldız, Muğla'ya kaçmıştır. Yazar Akın Erkan, kafasını dinlemek için yurtdışına gideceğini bildirir. Levent'in yabancı bir kadından kızı olmuş ve bu kızı Yıldız'ın peşine düşmüştür. Daha sonra bu kız da Muğla'da otelde ölü bulunur. Bundan sonra tek şüpheler Levent'in karısı Eser'i göstermektedir. Emin Köklü, başsağlığı için Eser'in evine gitse de ipucuna rastlayamaz. Yeşim ve Yıldız aranırken Yeşim'in ölüm haberi gelir. Emin köklü, Yeşim'in ölümünden şüphe duyar. Yeşim, cinayete kurban gitmiştir. Bundan sonraki tüm şüpheler Yıldız'dadır. Yıldız, yakalanır. Tüm cinayetleri kendisinin yaptığını itiraf eder. Çantasında bir günlük bulunur. Emin Köklü, günlüğü okur ve Yıldız'ın katil olmadığını görür. Geriye tek bir kişi kalmıştır. Akın Erkan, tüm cinayetleri işlemiştir. Akın Erkan, bu suçlamaları kabul etmez. Yurt dışında olduğunu söyler. En sonunda itiraf etmek zorunda kalır. Geçmişte Akın, Levent ile isteyerek ilişkiye girmiştir. Levent, daha sonra Akın'ı kandırarak arkadaşları ile de ilişkiye zorlar. Bunun üzerine Akın, bir gün Levent'i öldüreceğini ant içer. Diğer cinayetleri ise kanıtları yok etmek için işlediğini söyler. Emin Köklü, kendisi ile evlenmez ise polise ihbar edeceğini söyler. Akın, bu teklifi kabul eder. DEĞERLENDİRME Pınar Kür, Bir Cinayet Romanı adlı kitabını 1989'da yayınlar. Roman, ilk post modern eserler arasında yer almaktadır. Polisiye ve post modern anlatının bütünleşik halidir. Üst kurmaca, çoğul anlatıcı ve çoğul kahraman vardır. Romanın baş kahramanı belli değildir. Roman içinde roman olarak kurgulanmıştır. Post modern roman severlere mutlaka öneririm.


Stefan Zweig'in yalnızlık psikolojisi ve etkilerinin doğurduğu bir olay sonucu gelişen intihar ve öncesinde yaşadığı durumlardan dolayı depresif haller içinde olan karakterlerden birini Bir Çöküşün Öyküsü kitabında işlemiştir. Bir Çöküşün Öyküsü, son derece akıcı ve bir okuyuşta bitirilebilecek bir eser. Kitabı okurken çoğu zaman kendinizi öyküdeki karakterin yerine koyup, sanki kendi sonunuzu okuyormuşsunuz gibi bir hisse kapılıyorsunuz. Kalabalıklar arasında yalnız kalmanın tasavvurunu çok derinden hissedecek ve anlayacaksınız. Madam Prie, bir zamanlar Paris prensesi olarak yaşamını geçirmiş, şatolarda eğlencelerin ve güzelliğin emsali olmuş bir bayandır. En iyi yerlerde gezer, en iyi alışverişleri yapar, en iyi giyinir ve şüphesiz en iyi baloları Paris gecelerinde veren kişide kendisidir. Hayatı boyunca birçok kez insanları küçümsemiş, kimseden emir almamış, kendini hayatta tutan şeyin insanlara hükmetmek ve önünde eğilişlerini görmek olduğunu öne süren Prenses Prie, bu bol huzurlu ve şatafatlı saltanatının biteceğini tahmin etmemektedir. Her şey rüya gibi devam ederken bir köye gönderilmesi onun için ilk zamanlar bir ödül gibi görünse de, sonraları bir ceza olacak ve hayatının en kötü dönemine adım atacaktır. Öykü, Prenses Prie'nin Normandiya'ya sürgün edilmesi ile başlar. Uzun bir yolculuktan sonra kendini burada mutlu hissetmeye başlar. İlk iki gün tarlalarda bir çocuk gibi koşar. Bedenine ağır gelen kilolarca kıyafetlerden kurtularak hafifler. Buranın havası, toprağı, yemeği her şey lezzetli gelir ona. Ama bir hafta sonra Paris gecelerini, danslarını, eğlencelerini, erkeklerin ona hayranlıkla olan bakışlarını özlemeye başlar. Buradan çok sıkılır ve mektup yazıp Paris' e yollar. Kraldan gelen mektup karşısında yıkılır. Kral devletin parasını çok fazla harcayıp, zaruri şeylere yatırım yaptığı için onu sürgün etmiştir. Akıbeti hakkında detaylı bilgiyi ve saraya ne zaman döneceğini iki yıl içinde düşünüp karar vereceğini söyler. Prie, için bu bir sürgün değil, ölümdür. Bu sürede iktidarı yerle bir olacak. Leş kargaları koltuğuna oturup onun gidişini kutlayacaktır. Bunalımlı zamanlarına adım atan Prie, dua etmesi için köydeki papazı yanına çağırtır. Papazın yanında utangaç bir yeğeni vardır ve onu da papaz olarak yetiştirmek istiyordur. Prie bu utangaç çocuğu görür görmez içindeki vahşi emretme ve otorite kurma duygusu yeniden güçlenir. Ona hükmetmek ve kendisine itaat etmesini ister. Bu belki de şu sıralar onu kendine getirecek tek şeydir. Papaza çocuğun bütün eğitim masraflarını kendisinin karşılayacağını ve Paris' e yazı yazıp orada tahsilini tamamlaması için yardım edeceğini söyler. Papaz ve yeğeni çok minnettar kalır. Bu süreden sonra bu utangaç köylü çocuk Prie' nin adeta bir köpeği olur. Böyle bir süre köylü çocuk onun her dediğine uysa da zamanla ona itaat etmez ve söylediği şeylere karşı çıkar. Birgün yine Prie onun kendisine itaat etmesini buyurur ve buna itiraz eden köylü çocukla kavga etmeye başlar. Papazın yeğeni Prensesi yumruklar, döver ve oradan ayrılır. Prie kendini hiçbir zaman böyle çaresiz hissetmemiştir. Burada yavaş yavaş çürüyordur. Eski iktidarını hiçbir zaman kazanamayacağını anlar. Bir köylü çocuğuna bile sözü geçmiyordur. Bu hayata böyle devam edemeyeceğini ve kralın onu affetmeyeceğini anlar. Günlerce odasından çıkmaz ve düşünür. İntihar edecektir. Bu hayat ona ölümden daha kötü gelmeye başlar. Ancak bir prensesin ölümü aslında intiharı bu kadar kolay olamaz diye düşünür. Paris' e haber yollar ve köydeki şatoda büyük görkemli bir balo düzenleyeceğini söyler. Herkesi davet eder ve büyük bir tiyatro gösterisi hazırlar. Başrolde kendisi oynar ve oyunun sonunda bu karakter kendini bıçakla öldürür. Uzun bir uğraştan sonra balo hazırlanır ve ülkenin her yerinden asiller gelmeye başlar. Üç gün boyunca mükemmel bir balo düzenlenir. Prie' nin amacı bu baloda insanlara öleceği tarihi söyleyecek, insanlar onun bir kehanette bulunduğunu düşünecek ve onun ölümü yıllarca tüm Paris' te yankılanacak ve ismi istediği itibara kavuşacak. Baloda sürekli ölümünden bahseder ve 7 Ekim ' de öleceğini söyler. İnsanlar pek aldırış etmez ve bir şaka olduğunu düşünür. Tiyatro oyunu bitince insanlar onu çok güzel bir intihar sahnesi oynadığı için tebrik eder. Günler sonra ölecek olan Prie bunlara umursamaz bir gülümseyişle karşılık verir. 7 Ekim' i beklemek, öleceği günü beklemek ona çok zor gelir. Son gecesinde papazın yeğenini şatoya çağırtır. Onunla son gece birlikte olur. 7 Ekim sabahı ondan bir gün daha yanında kalmasını ister. Bunun karşılığında bütün servetini ona verip belki de ölümden vazgeçecektir. Gözünü para hırsı bürüyen köylü genç bir an önce Paris' e gitmek ister. Prie bunun karşılığında ona değerli taşlarla ve takılarla dolu bir kutu servet verir ve onu Paris' te bir manastıra bırakmasını ister. İçine de papaza ona bol bol dua etmesini isteyen bir kart koyar. Prie en güzel kıyafetlerini giyer, en güzel kokularını sürünür. Zehir dolu kutuyu açıp hepsini yer. Anında etkisini gösteren zehir ona korkunç bir ölüm yaşatır. Can çekişirken tutunduğu perdenin iplik parçaları tırnaklarının arasına dolar. Ağzı ve çenesi yamulur. Uşaklar gelip ölüm haberini Paris' e ilettiğinde ise her şey çok farklı olur. O gün kentte bir hokkabaz' ın gösterisi vardır ve bu haber onlara ulaştığında biraz şaşırıp tekrar gösterilerini izlemeye devam ederler. Prie' nin tahmin ettiği gibi yıllarca konuşulup, onun ölüm tarihini bilen bir kahin olduğunu kimse düşünmez. İktidar aşkı onun hem ölümü hem de bir çöküşü olur.