MEB tarafından 100 Temel Eser olarak seçilen Ölümsüz Aile kısa romanı aslında çocuk kitabıdır. Fakat konusu ve üslubu nedeniyle tüm okurlara hitap etmektedir. Çevreye ve çevre kirliliği sorununa değinen Natalie Babbitt, Ölümsüz Aile eseri sinemaya da çevrilmiştir. Oldukça sıcak olan bu romanın konusu ise şöyle; Bir Ağustos günüydü. Mae Tuck her on yılda bir olduğu gibi yine oğullarını görmek için kasabadaki ormanın içinde bulunan gizli pınara doğru yola çıkmaya hazırlanıyordu. Oğulları Miles ve Jesse de farklı farklı şehirlerden o pınara doğru geliyorlardı. On yıl sonra ilk defa görüşeceklerdi. Hepsi çok heyecanlıydı. Aynı Ağustos günü kasabanın en zenginlerinden olan Foster ailesinin küçük kızı Winnie de evden kaçmaya karar vermişti. Ailesi özellikle annesi ve anneannesi ona çok baskı yapıyorlardı. Görgü kurallarına çok önem verdiklerinden sürekli küçük kıza karışıyorlardı. Winnie artık bu durumdan çok rahatsızdı. Dün gece ise evlerine sarı takım elbiseli bir adam gelmişti. Bir aileyi arıyordu. Anneanne hiç kimseyi tanımadıklarını söyleyerek kapıyı çarpacaktı ki korudan çok güzel bir melodi gelmeye başladı. Anneanne bu müziği çok uzun yıllar önce duymuştu. Ona göre bu melodiyi orman perileri çıkarıyordu. Sarı takım elbiseli adam ise onlar eve girdikten sonra bir süre daha orada kaldı. O gün yani Tuck ailesinin buluşacağı gün Winnie evin bahçesinin önünde kurbağalar ile konuşurken birden kurbağası yandaki koruya doğru kaçtı. Küçük kızda kendilerine ait olan bu koruya hiç gitmemişti. İlk defa ailesine ters olan bir şey yapmış olmak için oraya doğru gitti. Koru çok hoşuna gitmişti. Orman çok güzeldi ve evet içten kendisiyle gurur duyuyordu. Biraz daha ilerledi ve o anda koruda tek başına olmadığını anladı. Çok yakışıklı bir çocuk bir ağacın kütüğüne dayanmıştı. Winnie onu izliyordu. Çocuk ayağa kalkıp yerdeki sırayla dizilmiş taşları kaldırdı ve ortaya küçük bir pınar çıktı. Çocuk eğilerek bu sudan içti. Tam o sırada küçük kız ses çıkardı ve Jesse onu fark etti. Birden panik olmuştu. Winnie ile tanıştılar ve küçük kız da su içmek için eğildi. Fakat Jesse onu hemen tuttu. Çok az bekleyelim derken birden diğer Tuck ailesi üyeleri geldi. Olayı ona anlatmaya başladılar. Tuck ailesi çok uzun yıllar önce yaklaşık seksen yedi yıl önce bu kasabaya gelmişlerdi. Ormanın içinden geçerken birden bu pınarı görmüşler ve tüm aile bu sudan içmişti. Atları da. Tek içmeyen yanlarındaki kediydi. Birkaç gün sonra değişik şeyler olmaya başlamıştı. Miles ağaçtan düşüp kafasını çarpmıştı, normalde ölmesi gerekiyordu fakat hiçbir şey olmadı. Angus elini bıçakla çok derin bir şekilde kesti fakat yara dakikalar içinde yok oldu. Ortada farklı bir durum olduğunu fark edince Angus evdeki av tüfeğini alarak kalbine bir kurşun sıktı. Fakat adama hiçbir şey olmamıştı. Kurşun izi bile yoktu. Nedenini çözemediler. Ta ki kedileri ölüp atları ölmeyene kadar. Çünkü sudan içmeyen tek canlı kediydi. Bu pınar ölümsüzlük suyuydu. İçtikleri andaki yaşlarında kalıyorlar ve sonsuza kadar ölmüyorlardı. Winnie duyduklarına inanamıyordu. Bu durumu anlayan Angus onu evlerine götürmeyi teklif etti. Yola çıktılar. Bu konuşmaları bir kişi daha dinliyordu: sarı takım elbiseli adam. Tuck ların evine geldiklerinde Winnie şok oldu. Her şey çok eski ve pisti. Winnie resmen kaçırılmış gibiydi ama o öyle hissetmiyordu. Ailecek tekrar konuştular ve küçük kıza o sudan içerse neler olacaklarını anlattılar. Kararı kendisine bıraktılar. Bu sırada sarı takım elbiseli adam aileye ve polise haber vermişti. Onları buldular. Mae Tuck, her şeyi öğrendiği için sarı takım elbiseli adamı öldürdü. Hemen hapise gönderildi. Küçük kızı ise ailesi aldı ve evlerine gittiler. Tuck ailesinin üyeleri küçük kız ile plan yaparak kadını hapisten kaçırdılar.


Yıl 1938'dir. Birbirlerini hiç tanımayan on kişiye, arkadaşları, akrabaları, meslektaşları vs. tarafından tatillerini Zenci Adası'nda geçirmeleri için mektupla davet gelir. Bu on kişi adaya doğru yol alır ve yolda birbirleriyle tanışmaya başlarlar. Konuklar adaya vardıklarında adanın sahibi Bay ve Bayan O'Nyme 'nin hizmetkarları tarafından karşılanıp malikaneye yerleştirilirler. Ancak konukların her biri tesadüf olmayan esrarengiz bir biçimde orada bulunduklarını kısa bir sürede anlayacaktır. Misafirler odalarına yerleştiklerinde her birinin duvarında On Küçük Zenci hakkında çocuk şarkısına benzeyen bir yazı vardır: On küçük zenci yemek yemeğe gittiler. İçlerinden biri boğuldu ve geriye dokuzu kaldı. Dokuz küçük zenci gece geç saatlere kadar uyanık kaldı. İçlerinden biri uykudan uyanmayı unuttu ve geriye sekizi kaldı..... Şeklinde yazı devam eder. Saat sekizde yemek salonuna gelen misafirler masanın üzerinde on adet küçük zenci heykeliyle karşılaşırlar ve hepsi odalarındaki yazıdan bahseder, herkesin odasında yazı bulunması çok gariplerine gider ve o sırada arka fondan bir insan sesi işitilir. Bu ses gramofondan gelmektedir. Gramofondaki ses odada bulunan on kişinin geçmişte verdikleri kararlarla birilerinin ölümüne neden olduklarını tek tek söyler: 1-Doktor Edward Georges Armstrong, 14 Mart 1925'te Louise Mary Gless'in ölümüne sebep oldunuz. 2-General John Gordon Mac Arthur, 04 Ocak 1917 günü, karınızın sevgilisi Arthur Richomd'u soğukkanlılıkla ölüme yolladınız. 3-William Henry Blore, 10 Ekim 1928 günü James Stefen Landor'un ölümüne sebep oldunuz. 4-5-Thomas Rogers ve Mary Rogers siz, 6 Mayıs 1929'da Jennifer Brady'i ölüme terk ettiniz. 6-Teğmen Philip Lombard,siz Doğu Afrika'da bir kabileden yirmi bir kişiyi ölüme sürüklediniz. 7-Vera Elisabeth Claythorne, 11 Ağustos 1932'de siz Cyril Oglive Hamilton'u öldürdünüz. 8-Anthony James Marston, geçen yıl 14 Kasım'da (1937) siz John ve Lucy Combes'u öldürdünüz. 9-Emily Caroline Brent, 5 Kasım 1931'de siz Beatrice Taylor'un ölümünden sorumlu tutuldunuz. 10-Yargıç Lawrence Wargrave, 10 Haziran 1930 günü, Edwaed Seton'u ölüme sürüklediniz. Ve suçluların kendilerini savunacak bir şeylerinin olup olmadığını sorar. Odadaki on kişinin geçmişteki ölümler hakkında kendilerince çeşitli mazeretleri bulunmakta ve kendilerini masum görmektedirler. Kimse ölümüne yol açtıkları kişilerin sorumluluğunu üstlenmemekte ve kesinlikle kendilerinde en ufak suç bulunmadığını söylemektedirler. Her biri panik yaşar ve aralarında tartışmaya başlarlar. Hatta malikane hizmetçisi Mary Rogers bu suçlama yüzünden fenalaşır, onu odasına taşırlar. Tam o sırada içkisinden bir yudum alan Tony MARTSON yere yığılır, bardağına baktıklarında bardağın dibinde siyanür bulurlar. On küçük zenci yemek yemeğe gittiler. İçlerinden biri boğuldu ve geriye dokuzu kaldı. Odadaki herkes içlerinden birinin ölmesi yüzünden gerginleşir ve masaya baktıklarında zenci heykellerinin dokuz adet kaldığını fark ederler. Hizmetli Bay Rogers'in malikane sahibinin kim olduğunu sorarlar, Hizmetli Bay O'Nyme'i hiç görmediğini, karısıyla birlikte bir ajans tarafından işe alındıklarını söyler, kendisine gönderilen mektubu incelediklerinde altındaki imzanın A.N.O.'Nyme yani ANONİM imzalı olduğunu keşfederler. Buradaki her şeyin bir oyun olduğunu düşündüklerinde herkesin sinirleri daha bir gerginleşir. -Doktor Edward Georges Armstrong, çok fazla hatırlamadığı bir ameliyat sırasında Louise Mary Gless adlı bir hastanın kurtarılamadığını anlatır. İşin gerçek yüzü ise Doktor, alkollü olmasına rağmen ameliyata girmiş ve hastanın ölmesine neden olmuştur. -General John Gordon Mac Arthur, 04 Ocak 1917 günü Arthur Richomd'un savaş sırasında öldüğünü bundan doğal ne olabileceğini, karısına da iftira atıldığını söyler. Oysaki karısının sevgilisi Arthur Richomd'u soğukkanlılıkla isteyerek asla sağ çıkamayacağı savaşta ölüme yolladığını içten içe bilir. -William Henry Blore, rütbeli bir polis olduğu sıralarda bir banka soygunu olduğunu ve bir bekçinin öldürüldüğünü, tanıklığıyla James Stefen Landor'un mahkum olup, hapishanede öldüğünü ve kendisinin adamın ölümüyle hiçbir alakasının olmadığını, hiç de pişmanlık duymadığını anlatır. -Thomas Rogers ve Mary Rogers, hizmetinde çalıştıkları yaşlı Bayan Brady'nin fırtınalı bir gecede (6 Mayıs 1929) hastalandığını, telefonun kesilmiş olduğu için yürüyerek doktor çağırmaya gittiklerini ancak doktorla geldiklerinde artık çok geç olduğunu ve yaşlı kadını kaybettiklerini anlatırlar. İşin gerçeği ise Thomas Rogers ve Mary Rogers hastalanan yaşlı kadını ölüme terkedip yüklü mirasına konmuş olmalarıdır. -Teğmen Philip Lombard, Doğu Afrika'da bir kabileyle çalılıklar arasında kaybolduğunu, onlara hiçbir şey bırakmadan bütün yiyecekleri yanına alıp onları orada terk ettiğini, şerefli birşey olmadığını fakat bu insanlar için ölmenin kolay kabul edildiğini ve onları ölüme terk ettiğini itiraf eder. -Vera Elisabeth Claythorne, Cyril Oglive Hamilton'un bakıcısı olduğunu ve ele avuca sığmayan çocuğun deniz kenarında oyun oynarken gözetiminden çıkarak 11 Ağustos 1932'de denizde boğulduğunu anlatır. Bu olayda kendisinin bir kabahati olmadığını söyler. Işin aslı ise Vera çocuğun üvey ağabeyine aşıktır. Üvey ağabeye miras kalamadığı için evlenememektedirler. Vera çocuğun ölümüne ortam hazırlamış ve mirasın onlara kalarak mutlu yaşayacaklarını düşünmüştür. Oysaki sevdiği adam çocuk boğulduktan sonra onu terketmiştir. -Anthony James Marston, 14 Kasım 1937 tarihinde Cabridge yakınlarında John ve Lucy Combes adlı iki çocuğu aşırı sürat yaptığı için arabasıyla ezip öldürdüğünü hatırlar ve kabahatin kendisinde olmadığını, arabaların hızlı gitmek için yapıldığını anlatır. -Emily Caroline Brent, yanında çalışan Beatrice Taylor'un hamile kaldığını öğrendiğinde kızı işten çıkarmış ve umutsuzluğa kapılan hizmetçinin kendini nehre atıp intihar ettiğini, onu öldürenin kendi günahı olduğunu, kızın ölümünden kendisinin sorumlu tutulamayacağını Vera Elisabeth Claythorne'e anlatır. -Yargıç Lawrence Wargrave, yargıç olduğu dönemde aşağılık bir katile ölüm cezası verilmesi için jüriyi ikna ettiğini ve 10 Haziran 1930 günü, Edwaed Seton'u idam ettirdiğini itiraf eder, bu kararından da asla pişman olmadığını adaletin yerini bulduğunu söyler. Gece geç saate kadar uyumayan konuklar ertesi gün sabah erzak getirecek tekneye bineceklerinin planını yaparak odalarına çekilir. Herkes odasının kapısını kilitler. Her biri yataklarında kabus görür çünkü unutmaya çalıştıkları, o zavallı insanların ölümlerine yol açtıkları durumu tekrar hatırlamışlar ve bu durum, sözüm ona kabul etmeseler de vicdanlarını rahatsız etmiştir. Konukların yatmalarından birkaç saat sonra Bay Rogers, Doktor Armstrong'un kapısına gider ve karısını uyandıramadığını söyler. Doktor hizmetçi kadını kontrol ettiğinde onun ölmüş olduğunu anlar ve 'Dokuz küçük zenci gece geç saatlere kadar uyanık kaldı. İçlerinden biri uykudan uyanmayı unuttu ve geriye sekizi kaldı.' Kadının da zehirlenerek öldürüldüğünü anlarlar. On küçük zenci rondunun kıtalarının ritmine uygun bir biçimde davetlilerin sayısı azalmaya başlamıştır. Kimsenin gözünün yaşına bakmadan, acımasızca malikanede ölümler gerçekleşir ve herkes birbirinden şüphelenmektedir. İçlerinden biri davetlileri çok iyi tanıyor ve tanıdıklarını kullanarak Zenci Adasına geçmişteki yaptıklarının bedelini ödetmek için planlı bir şekilde getirtmiştir. Sabah olduğunda konuklar teknenin gelmesini beklerler fakat tekne Zenci Adasına gelmez. Bu arada masanın üstündeki zenci heykellerinin de sekiz adet kaldığını fark ederler. Yemek servisi yapılacağı sırada General Mac Arthur'un ortalarda görünmediğini fark ederler, onu aramaya başladıklarında da cesediyle karşılaşırlar. Sekiz küçük zenci Devon'da gezintiye çıktılar. İçlerinden biri oradan ayrılmadı ve geriye yedisi kaldı. Bu arada masanın üzerinde de yedi adet heykel kalmıştır. Artık herkes birbirinin üzerine iftira atıp tartışmaya başlamıştır. Ölüm korkusu herkesin çıldırmışçasına hareket etmesine sebep olmaktadır. Akşam olmuştur dışarıda çok şiddetli fırtına vardır. Ortalıkta görünmeyen Rogers'in nerede olduğunu merak ederler ve aramaya başlarlar. Rogers'in kanlar içindeki bedeniyle karşılaşırlar, kilerde yerde oturmuş kafasından kanlar akmakta ortada da bir balta bulunmaktadır. Yedi küçük zenci ormana odun kırmaya gittiler. İçlerinden biri kendisini ortadan ikiye biçti ve geriye altısı kaldı. Biraz tartışmak için yarım saat sonra salonda toplanmaya karar verirler. Salona geldiklerinde Emily Caroline Brent'in sandalyede oturur vaziyette cansız bedeniyle karşılaşırlar. Masanın üzerinde ölmüş bir yaban arısı vardır ve kadının boynunda da iğne sokması izi vardır. Doktor yanında bulundurduğu çantasının içine bakar ve şırıngasının yerinde olmadığını görürler. İçlerinden biri Emily'e şırıngayla zehir enjekte etmiştir. Altı küçük zenci arı kovanıyla oynadılar. İçlerinden birini yaban arısı soktu ve geriye beşi kaldı. Vera migreni olduğunu biraz uyumak istediğini söyler, odasına girdiğinde odasının yosunlarla kaplanmış olduğunu ve Yargıç Lawrence Wargrave'ni başında bir yün ve perdeden bir pelerin giydirilmiş halde odasında ölü bulurlar. Beş küçük zenci hukuk tahsili yaptılar. İçlerinden biri avukat oldu ve geriye dördü kaldı. Armstrong görünürde yoktur geriye kalan üç kişi onu aramaya başlarlar. Herkes çok tedirgin ve korkuyordur. Malikanenin içine girmek istemezler fakat William Henry Blore açlığa dayanamaz ve yemek yemek için malikaneye girer. Malikaneye girmesinin ardından içeriden gürültü duyulur ve baktıklarında ayı heykeli ile Blore'un kafasına vurulup öldürülmüş olduğunu görürler. Üç küçük zenci hayvanat bahçesine gittiler. İçlerinden birini ayı ezdi geriye ikisi kaldı. Adada iki kişi kalmışlardır ve Armstrong hala görünürde yoktur. O sırada Teğmen Philip Lombard kıyıya vuran bir cismi fark eder. Bu Armstrong'un kıyıya vurmuş cesedidir. Vera iyice çıldırır ve o heyecanla Teğmenin belindeki silahını kapar, artık dayanamadığını her şeyi bildiğini söyleyip Teğmene ateş eder ve onu öldürür. İki küçük zenci güneş altında oturdular. İçlerinden biri güneşte kavruldu geriye biri kaldı. Vera psikolojik olarak çökmüştür. Malikaneye girer ve masanın üzerinde duran zenci heykellerini yere atıp kırar. Aklı başında değildir sürekli küçük çocuğun boğulması için kumsaldaki diyalogları kafasından geçer. Odasına gider. Odada tavana bağlanmış ip vardır, sinirli oluşu, ortamın ipnotik gücü ve geçmişte işlediği suçtan ötürü duyduğu pişmanlıkla ipin altına sandalyeyi koyar, ipi boynundan geçirir sevdiği adamın ihanetini kaldıramaz ve sandalyeyi ayağıyla iterek kendini asar. İşin ilginci malikanedeki herkes ölmüştür.


Toplumcu gerçekçi edebiyat akımının güçlü kalemlerinden olan Orhan Kemal, Önce Ekmek adlı eseriyle 1969 yılında hem Sait Faik Hikaye Armağanını hem de Türk Dil Kurumu Hikaye Ödülünü almıştır. Eserde aynı adlı hikayenin dışında 16 öykü daha bulunmaktadır. Sosyal adalet, insan özellikle çocuk hakları, fırsat eşitsizliği, toplumsal cinsiyet kalıpları gibi temaların işlendiği hikayelerde Orhan Kemal'in küçük yaşta peşine düştüğü ekmeğin, hapishane izlenimlerinin yansıması da bulunur. Hikayelerde ayrıca troleybüs, Yaka Sigarası, Abidik Gubidik Filmi, Ayşecik, Parla Şenol Filmleri, Demir Maske, Flash Gordon, Pekos Bill gibi artık nostaljik sayılacak kültür ürünleri de yer almaktadır. Çok severek okuduğum hikayelerden bazıları: Önce Ekmek: Ayten, ortaokulu bırakıp konfeksiyonda çalışmaya karar vermiştir. Babası her gün annesiyle parasızlık yüzünden kavga etmekte; kızının okumasını istiyorsa çamaşıra, yer temizlemeye, yemek pişirmeye evlere gitmesi gerektiğini haykırmaktadır. Ayten o gün sarhoş babasını kapıda karşılayıp, kolunu boynuna dolayarak kararını açıklar. Baba, pişmanlık ve acımayla karışık bir duyguyla susar. Ayten de okulunu, derslerini, doktor olma hayalini, bu hayali aklına sokan Hediye Nineyi düşünür. Hediye Nine 70'lerinde, komşuların yardımıyla geçinen yalnız bir kadındır. Hemen kalkıp bir tas mercimek çorbası, ekmek ve soğan alarak yanına gider. Hediye Nine, Ayten'in doktor olduğu zaman onu nasıl iyileştireceğini anlatırken o yalnızca susmaktadır. Bir Çocuk: Bir nisan akşamında pantolonu ve gömleği lime lime olmuş, çıplak ayaklı bir çocuk İstiklal Caddesini arşınlarken düşünmektedir. Arkadaşı Beton kısa bir süre hapiste yatmıştır. Mayısın sonuna kadar yanan sobasıyla, bol yemeğiyle, çocuklardan aldığı harçlıklarla çok rahat etmiştir. Bu sırada önünden geçtiği lokantada gözüne bir adam takılır. Adam da ona bakmaktadır. Kendi çocukluğunu hatırlamıştır. Nereden geldiğini unutmaya çabalayan bir hırsla garsondan çocuğu uzaklaştırmasını ister. Bu durumu gören başka bir müşteriyle aralarında kavga çıkınca karakola giderler. Çocuk da onlarla girmek isteyince bir polis tarafından uzaklaştırılır. Hayal ettiği gibi hapse girememiştir. Üçüncü: İki çocuk, küple altını olduğunu duydukları Abdurrahman Beyi cami dönüşünde sıkıştırmak için buz gibi havada erketeye yatmışlardır. Yanlışlıkla, oradan geçen Berduş Ahmet'in üzerinde atıldıklarında Ahmet planı anlar. Bu planı onu katmadan uygulamaya çalışmalarına bozulsa da çok ses etmez. Birinin ceketsiz olduğunu görünce üstündeki gocuğu ona verir. Gocukla ısınan çocuk da planı uygulamaktan vazgeçip diğerini yalnız bırakarak oradan ayrılır. Coni: Coni, bir sinemanın getir-götür işlerini yapana zayıf, kısa ve çirkin bir adamdır. Onu gerçek ismiyle değil köpeklere verilen bu isimle çağıran patronu, Coni'yi muhasebecinin yanına para tahsilatına gönderir ancak yol parası bile vermez. Coni de o kadar yolu yürür, muhasebeciyi bulamaz. İzini dükkan dükkan sürer. Akşam olup da bankalar kapandığı için de parayı alamaz. Aynı yolu yine yürüyerek döner. Geç dönmesi patronunu çok sinirlendirir. Coni'yi becerisizlikle itham ederek kovar. Çocuklar: Bir ilin büyük avukatlarından birinin oğlu karne hediyesi olarak aldığı bisikletiyle giderken bir sokak çocuğuna vurmamak için fren yapar. Sokak çocuğunun elindeki değnekle bisikletin arka çamurluğuna vurmasıyla aralarında bir münakaşa başlar. Bir yanda geniş imkanları olan zengin bir çocuk diğer yanda güçlü, kuvvetli bir sokak çocuğu vardır. Sokak çocuğu onu güreşçi yapacak Sülman Ağabeyi öyle bir anlatır ki avukat çocuğu çok etkilenir. Aralarında bir arkadaşlık başlar. Pazartesi: Bir yayınevi sahibi pazar günü yaptığı kaçamaktan dolayı düşünceli, kızgın ve yorgundur. Bütün hırsını muhasebecisinden çıkarmaya çalışır. Kendisi ilkokulu bile bitirememiş olmasına rağmen, lise mezunu olan muhasebecisine eşek olduğunu söylettirmesi tüm keyfini yerine getirir. Birkaç gün sonra parti lokalinde yaptığı konuşmada bir gazeteci tarafından iğnelenince keyiflenmek için yine eşek muhasebecisini yanına çağırır.


Cengiz Dağcı'nın ilk olarak 1958 yılında yayınlanan romanı olan Onlar Da İnsandı kitabı Kırım'ın Kızıltaş köyünde yaşayan bir ailenin hikayesini anlatıyor. Onlar Da İnsan romanının ana karakteri olan Bekir çiftçidir ve Kırım'ın köyünde ailesi ile mutlu bir hayat sürmektedir. Bekir ve eşinin Ayşe adında güzel bir kızları vardır. Yavaş yavaş evlilik çağına gelmektedir ve bu yüzden de Bekir evin tek neşesinin bir gün gideceği için düşüncelidir. Ayşe köyde yaşayan Remzi adında birine aşıktır. Remzi de ona karşı bir şeyler hissetmektedir fakat bir türlü tam anlamı ile birbirlerine açılamazlar. Çiftçi Bekir'in huzurlu hayatı bir gün tamamen değişir. Evlerine biri yaşlı, biri genç iki kişi gelir ve iş için yalvarmaya başlar. Rus oldukları için herkes onlara sırtını dönmüştür ve bu yüzden çok zor durumdadırlar. Bekir adamların haline acır ve onlara iş ve kalacak bir yer verir. Köyde kimse Rusları sevmez ve onların uğursuzluk getireceğine inandıkları için Bekir'e baskı yapmaya başlarlar. Fakat Bekir söylenenlere kulak asmaz ve yardıma muhtaç Ruslara yardımcı olur. Fakat Rusların gelmesi ile köyde de talihsiz olaylar yaşanmaya başlar. Tarlalarda kuraklık başlar, insanlar hastalanmaya başlar ve köylülerin başına talihsiz olaylar gelmeye başlar. Bunların tek sorumlusu olarak da Ruslar gösterilir. Hatta Bekir'in karısı da böyle düşünmeye başlar ve onları evden kovmak ister. Yaşananlar sonrasında köylünün baskısı iyice artar. Bekir artık köy içinde sevilmeyen biri haline gelmiştir. Fakat Bekir bir türlü yardıma muhtaç bir aileyi aç bırakmayı kabullenemez. Tüm olumsuzluklara rağmen onlara yardımcı olmaya devam eder. Fakat bunun bedelini de çok ağır ödeyeceğini bilmez. Ruslardan genç olanın adı Ivan'dır. Bekir'in ona yaptığı iyiliklere rağmen kendilerini bu hallere Türklerin düşürdüğünü düşünür ve içten içe kin besler. Diğer taraftan da Ayşe'ye karşı ilgi duymaktadır. Fakat onun ilgisi tamamen karşılıksızdır ve Ayşe Remzi ile evlenmeyi kafasına koymuştur. Bunun üzerine İvan ona zorla sahip olmak ister ve tecavüze yeltenir. Bu Bekir için tam bir yıkım olur.


15 Eylül 1914 tarihinde Adana'da dünyaya gelen Türk edebiyatının önde gelen isimlerinden Orhan Kemal bir anlamda kendisinin hapishaneye girmesine neden olan Nazım Hikmet'in öğrencisidir. Askerlik yaptığı sırada Nazım Hikmet kitaplarını okuduğu için hapishaneye giren ve burada Nazım Hikmet ile tanışan Orhan Kemal, ondan dersler alır ve roman yazmaya teşvik edilir. İlk olarak Bacaksız Orhan takma ismi ile öykülerini bir gazetede yazmaya başlayan ünlü yazar daha sonra birçok roman ve öyküyü Türk edebiyatına kazandırmıştır. 2 Haziran 1970 tarihinde ise hayata veda etti. Orhan Kemal Romanları: Baba Evi (1949), Avare Yıllar (1950), Murtaza (1952), Cemile (1952), Bereketli Topraklar Üzerinde (1954), Suçlu (1957), Devlet Kuşu (1958), Vukuat Var (1958), Dünya Evi (1958), Gavurun Kızı (1959), Küçücük(1960), El Kızı (1960), Hanımın Çiftliği (1961), Eskici ve Oğulları (1962), Gurbet Kuşları (1962), Sokakların Çocuğu (1963), Kanlı Topraklar (1963), Bir Filiz Vardı (1965), Müfettişler Müfettişi (1966), Yalancı Dünya (1966), Evlerden Biri (1966), Arkadaş Islıkları (1968), Sokaklardan Bir Kız (1968), Üç Kağıtçı (1969), Kötü Yol (1969), Kaçak (1970), Tersine Dünya (1986), Dünya Dönüyor (1953), Neden Böyle (1956), Uçurum (2014) Orhan Kemal Öyküleri: Duygu (1948), Menevşe (1948), Ekmek Kavgası (1949), Pezevenkler (1950), Sarhoşlar (1951), Çamaşırcının Kızı (1952), 72. Koğuş (1954), Grev (1954), Arka Sokak (1956), Kardeş Payı (1957), Babil Kulesi (1957), Dünya'da Harp Vardı (1963), Mahalle Kavgası (1963), İşsiz (1966), Önce Ekmek (1968), Küçükler ve Büyükler (1971), Yağmur Yüklü Bulutlar (1974), Kırmızı Küpeler (1974), Oyuncu Kadın (1975), Grev (1975), Serseri Milyoner/İki Damla Gözyaşı (1976), Arslan Tomson (1976), İnci'nin Maceraları (1979)


Selçuklu Devleti'nin yıkılmasından sonra Osmanlı beyliği gibi küçük beylikler ortaya çıkmıştır. Osmanlı Beyliği'nin kurucusu olan Osman Gazi Han ölüm döşeğindedir. Oğlu Orhan Beğ'e öldükten sonra kendisinin Bursa'ya gömülmesini vasiyet eder. Bursa'nın fethedilmesi çok önemlidir. Osman Gazi Han'ın biriktirdiği hatıraları, aşkı, yaşanmışlığı, çocukluğu onun için çok uzaklarda bir anı olarak kalmıştır. Osman Gazi Han, Ertuğrul Gazi'nin oğludur. Roman buradan sonra geriye dönüş tekniği kullanılarak yazılmıştır. Romanda Osman Gazi Han'ın küçüklüğü Osmancık, genç bir delikanlıyken ele avuca sığmayan, gururlu, gücünü kuvvetini yerinde tutamayan bir çocuktur. Ertuğrul Gazi, ona doğru yolu öğretmeye çalışsa da oralı olmaz. Abileri Savcı ve Gündüz yetenekli, başarılı, saygındırlar. Osmancık her şeyden önce onların evliliklerine imrenmektedir. Onların başarılarını kıskanmaz aksine kendi başarısı gibi övünmektedir. Bunlara rağmen abilerine benzemeyen bir kişilik istemektedir. Osmancık söz dinlemeyince babası onu biraz kendi halinde bırakmakta karar bulur. Bir akşam büyük bir göç kervanı geçmektedir. Bu göç öyle basit göçlerden olmayıp önemli Beğleri bulunmaktadır. Temmuz ayında Osmancık bir uçurumun yanında gece gökyüzünü izlemektedir. Bu sırada hayatına yön verecek bir insan ile tanışır. Bu önemli insanın adı Ede Balı'dır. Ede Balı, kervanın uzunluğundan başlar sohbet etmeye. Bu öyle bir kervandır ki çocuk olan kızlar ergenleşmiş, genç olan kızlar ana olmuştur. Ede Balı'nın dünyayı büyütenin insanın hırsları olduğunu söylemesi üzerine Osmancık'ın dikkati o yana kesilir. Tam etrafına bakar ki Ede Balı kayboluvermiştir. Osmancık daldığında tekrar Ede Balı'nın sesi kulağına yerleşir. Bu ses babasının sesine de benzettiği olmaktadır. Ede Balı, Osmancık'a öfkesine yenildiğini yüzüne vurunca Osmancık her zamanki gibi öfkelenir. Ede Balı, Osmancık'a yine görünür. Ona babasının kılıcı Gündüz'e vereceğini söyler. Bunun üzerine Osmancık kardeşi ile arasına girmemesini söyler. Babası Osmancık'ı yanına çağırır ve Ede Balı'nın dediklerini vasiyeti olarak kabul ettiğini söyler. Aya Nicola'nın haydutları arbede çıkarır. Bu arbede de Mihail Kosses ile tanışır. Mihail'e yardım etmek için kavgaya karışır. Mihail, misafiri olmasını söyler. Sonra Mihail'i haydutlar yolunu keser diye yanında gider. Mihail eve geldiklerinde annesi, babası Kosses ve kız kardeşi Zoe tanıştırır. Sonra Mihail, Osmancık'ın evine davetlileri yollar. Osman bu davetlileri ağırlar. Sonra bu davetliler beraber gideceğini söyler. Abisi Gündüz onu dikkatli olması konusunda uyarır. Ama kendisi bu denilenlere kulak asmamaktadır. Osmancık, Mihail'i sever. Fakat bu dostluk ilişkisi onun istediği bir ilişki değildir. Mihail'in canını kurtardığı için kendisine yakın davranmaktadır. Mihail'in kardeşi Zoe için gidip gelmeleri kesmemektedir. Zoe güzel bir genç kızdır. Zenginliğin, dişiliğin, güzelliğin vücut bulmuş halidir. Zoe'nin yarım yamalak Türkçe aksanını da özlemektedir. Mihail, yalnız gelmemesini öğütler. Kız kardeşi ve kendisi içinde doğru olanı tek gelmemesidir. Bir zaman sonra Osmancık'a Ede Balı yine görünür. Babasının sözleri aklına gelir. Babası Ede Balı'nın terazisinin doğru tarttığının farkındadır. Osmancık'ın ilk defa tanıştığı bir duygu olan korku onu sarıp sarmalar. Dursun Fakı, bu olanları kalp gözüyle hisseder. Osmancık, dedesi Süleyman Şah'ın, babası Ertuğrul Gazi'nin seferlerini aklına getirir. Sorgulamaya başlar kendi çevresinde. Ede Balı ve Durmuş Fakı derviştir. Bir gün Ede Balı'nın evine konuk olur. Burada Ede Balı'nın oğlu Hüsamettin Turgut ve Kumral Abdal adında derviş ile tanışır. Ede Balı'nın güzeller güzeli kızı Malhun Hatun'u görür. Günler geçtikçe bu kıza sevdalanır. Bu konuyu Ede Balı'ya açar. Ede Balı da her şeyin töresi ile olacağını söyler. Ede Balı, kızını Osmancık'a verir. Mütevazi bir düğünle evlenirler. Artık babası yaşlanmıştır. Babasının yerine Osmancık beğ seçilir. Ede Balı, öfkesine yenilmemesi, uysal olması için Osmancık'a öğütler verir. Babasını kıskanan amcası Dündar Beğ Osmancık'ın beğ olmasını da içten içe kıskanmaktadır. Bu yüzden Osmancık'ın yoluna taşlar koymaya çalışsa da başarısız olur. Osman Beğ'in annesi Cankız öldükten sonra babası Ertuğrul Gazi de hayata gözlerini yumar. Allah Osman Beğ'e hediye olarak Orhan'ı verir. Osman Beğ, birçok beyliği kendi rızaları ile dirlik altında tutar. Onların can, namus güvenliğini sağlar. Herkesin güvenini kazanmıştır. Dündar Beğ, Osman Beğ'e rahat vermemektedir. Osman Beğ ise büyüklerine saygılı bir şekilde hep nazikçe ikaz etmektedir. Bir gün muharebe sırasında düşmanlara karşı savaşan savaşçıları yönlendirmeye kalkınca Osman Beğ onu öldürmek durumunda kalır. İkinci oğlu olan Alaeddin dünyaya gelir. Osman Beğ'in arkadaşı Mihail Müslüman olur. İsmini Abdullah olarak değiştirir. Zaman su gibi akıp geçmektedir. Orhan büyümüş ve Holofira adlı bir kızla evlenmiştir. Ede Balı vefat eder. Ardından Osman Beğ'in biricik yareni Mahdun Hatun da vefat eder. Osman Beğ Bursa'nın fetih müjdesini alır almaz gözlerini huzurla Allah'ın rahmetine kavuşmak için kapatır. Değerlendirme Tarık Buğra, Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının önemli yazarlarındandır. Tarihi roman olan Osmancık milliyetçi bir anlayış ile 1983'te kaleme alınmıştır. Romanda zaman olarak Osmancık'ın gençliğinden ölüme kadar olan zamanını kapsar. Zaman olgusu ara ara mevsim olarak belirtilmiştir. Eser güzel bir Türkçe ile yazılmıştır. Tarihi romanın en başarılı örnekleri arasında bulduğum bu esere bir şans vermelisiniz. Kitapla kalın. Yazan: Begüm Attar Osmancık Konusu Küçük bir topluluk olan Kayı Boyundan 7 kıtada hüküm süren bir imparatorluğa dönüşen Osmanlı Devleti'nin kurucusu olan Osman Bey'i anlatıyor Osmancık. Kuruluştan öncesini ve o döneme ait birçok özelliğe bu kitap sayesinde ulaşabiliyoruz. Osmancık herkes tarafından sabırsız ve öfkeli olarak biliniyor ve bu nedenle herkes onun devlet yönetiminden çok uzak olduğunu düşünüyor. Kendisi de bunun farkında olduğundan bu tür işlerle pek uğraşmıyor. Savaşçı kişiliğinden ve atik olmasından dolayı genellikle av ve kavgalarda bulunuyor. Babası Ertuğrul Gazi Bey de bu durumun farkında olduğundan devlet yönetimini oğlu Gündüz'e bırakmayı düşünüyor. Osmancık'ın babasından sonra fikirlerine çok saygı duyduğu Ede Balı da onunla bir gece kayalıklarda konuşuyor ve yaptıklarını çok tasvip etmediğini belirtiyor. Osmancık bu konuşmadan çok etkilenerek günlerce bunun üzerine düşünüyor ve Şeyh Ede Balının tekkesine gitmeye karar veriyor. Oraya gittiğinde Şeyh ile konuşmak istiyor fakat Şeyh Ede Balı kabul etmiyor Osmancık'ı. Bunun nedenini anlamak istiyor ve orada kalmaya karar veriyor bir süreliğine burada da Malhun Hatun'u görüyor, Şeyh Ede Balının kızını. Gördüğü anda aşık olan Osmancık hemen babası Ertuğrul Bey ile konuşuyor ve Malhun Hatunu istediğini söylüyor. Şeyh Ede Balı bu evliliğe yanaşmak istemiyor ve Osmancık için uzun sürecek bir bekleme dönemi başlıyor. Çok kez tekkeye gidiyor fakat hiç birinde Şeyh Ede Balıyı görmesine izin verilmiyor. Bu bekleme dönemi Osmancık'ın kişiliği için büyük bir değişim etkisi gösteriyor. Sabretmeyi ve kendisini kontrol etmeyi öğreniyor. Bu sırada ise göçler başlıyor ve Kayı Boyu göç için hazırlık yaparken civarlarda herkes Osmancık'ı konuşuyor onun devletin başına geçmesi için cesaretlendirmek istiyorlar. Şeyh Ede Balı Osmancık'ın değiştiğini görüyor ve evlenmeleri için izin veriyor. Görkemli bir düğünün sonunda Osmancık ve Malhun Hatun evleniyorlar. Osmancık artık devlet yönetimiyle ilgilenmek istiyor ve babası ve Kayı Boyunun ileri gelenleriyle konuşuyor ve yapmak istediklerini, almak istediği yerleri bir bir anlatıyor. Böylece Osmancık olmaktan çıkıp Osman Bey olma dönemi başlıyor. Çok iyi stratejiler ve dostluklar sonucunda Osman Bey birçok yer fethediyor. Herkes tarafından saygı duyulan biri oluyor ve aldığı yerlere hoşgörüsünü de getiriyor. Aradan yıllar geçtikçe babası ve annesi ölüyor. Daha sonrada Osman Bey 'in Orhan adında bir oğlu oluyor. Oğlu da Osman Bey gibi iyi bir devlet adamı olacağını babasına göstermek için savaşlarda onun yanında oluyor. Osman Bey'in en çok fethetmek istediği yer olan Bursa da oğlu Orhan tarafından alınıyor. Osman Bey ölüm döşeğindeyken birden atlılar geliyor ve Orhan babasına müjdeli haberi getiriyor: Bursa bizim!


1564 yılında doğmuş olan William Shakespeare, hiç tartışmasız dünyanın en büyük yazarları arasında kabul edilir. Shakespeare, çok çeşitli türlerde eserler vermiş ve yüzden fazla eserin sahibidir. İngilizceye çok büyük katkıları bulunan İngiliz yazar, yaşadığı dönemde insanların saygısını kazanmış olmasına rağmen birçok yazar gibi o da daha çok ölümünden sonra saygı ve sevgi kazanmış bir üstattır. Gelelim; eserlerinin hemen hemen hepsi tiyatroya, sinemaya ve operaya uyarlanan bu yazarın Othello adlı eserine. Othello, 5 perdelik bir trajedyadır ve çok çeşitli konular üzerinde durur. Bu konulardan bazıları ırkçılık, aşk, kıskançlık, ihanet ve ahlaktır. Eserde birçok kişi yer almaktadır ve her birine çok karakteristik özellikler yüklenmiştir. Karakterleri tanıtacak olursak; eserin başkahramanı Othello siyahi bir komutandır ve işini çok iyi yapmaktadır. Iago, eserin kötü adamıdır, hemen hemen tüm olaylar Iago etrafında döner. Acımasız, ikiyüzlü kalbi kin ve nefretle dolu olan bir adamdır. Iago aynı zamanda Othello'nun çavuşudur ama Othello'ya düşmanlık da beslemektedir çünkü kendisinin yerine Cassio adında bir adamı yaveri yapmıştır. Zaten eserde gelişen tüm olayların temel sebebi de budur. Desdemona ise Othello'nun çok sevdiği kadındır. Bu kişiler başrolleri oynarken Roderigo adında saf bir adam, Iago'nun karısı olan Emilia ve Othello'nun yaverine aşık olan Bianca da eserdeki yan karakterlerden bazılarıdır. Eser, Othello ve Desdemona'nın birbirlerini sevmelerini konu alarak başlar. Ama Desdemona'nın babası Brabantio çok ırkçı biridir ve kızını siyahi bir erkekle evlendirmek istemez. Kızı defalarca Othello'yu sevdiğini dile getirmiş de olsa Brabantio kızını evlendirmeye yanaşmaz ve bu yüzden de Desdemona sevdiği adama kaçar, evlenirler. Kızın kaçtığı gece, olaya şahit olan birkaç insan ise durumu hemen Brabantio'ya açar ve Brabantio kızını bulduğu gibi siyahi bir erkekle evlendiği için onu evlatlıktan reddettiğini söyler. İlerleyen günlerde Osmanlı-Venedik Savaşı ortaya çıkar ve Othello ile Desdemona da Kıbrıs'a gitmek durumunda kalırlar. Fakat denizde o kadar çok fırtına vardır ki gemiler zorlukla Kıbrıs'a ulaşırlar. Desdemona, Cassio, Iago ve eşi Emilia karaya önce ulaşmışlarsa bile endişeyle Othello'nun geldiği gemiyi beklerler. Kocasına kötü bir şey olma ihtimalini düşünen Desdemona'yı ise Cassio teselli eder. Bu tabloyu gören ve zaten fırsat kollayan Iago'nun ise aklına çok kötü planlar gelmektedir. Sonunda Othello Kıbrıs'a ulaşır ama şiddetli fırtına yüzünden gemileri zarar gören Osmanlı, savaşa başlamaz.


Her biri birkaç sayfadan oluşan hikayelerin toplandığı bir eser olan Otlakçı'da, Memduh Şevket Esendal, çoğu yerde de toplumsal olaylara mizahi bir bakış açısıyla yaklaşıyor. Eğlenceli anlatımı ve samimi dili ile okuyucuyu sıkmayan güzel bir eser olarak göze çarpıyor. Kitabın da ismini taşıyan Otlakçı adlı hikayede, sigaraya para vermeyi uygun bulmayan ve hatta bunu salaklık olarak kabul eden bir adamın, sigara içenlerin tütün tabakasından tütün aşırması anlatılıyor. Bu tütün aşırma olayında, tütün tablasını kahvede bir yerde unutan herkes nasibini almaktadır ve genellikle de bütün tablada sadece tütün tozu kalıncaya dek boş bırakılmaktadır. Ancak bu durum diğerlerinin pek de umurunda olmaz. Zaten kendisiyle de tartışmaya girmek boşuna bir eylemdir. Dövüş adlı hikayede, Aziz ile Akif'in arasında geçen bir olay yer alır. Aziz, Akif ile aynı okula gitmekte olan fakat yaşça Akif'ten büyük olan bir çocuktur. Bir gün, dayısı Akif'e bir miktar para verir. Akif'in elinde parayı gören Aziz, Akif'ten parayı alarak saklar. Yaşça büyük olmasından dolayı diğer çocukların kendisinden çekindiği bir çocuk olan Aziz'e meydan okumak güçtür fakat Akif cesaretini toplayarak durumu hocasına anlatır. Hoca, Aziz'i ve sakladığı parayı bulduktan sonra Aziz'in ellerine vurmak suretiyle onu cezalandırır. Aziz, Akif'e çok sinirlenir ve okul çıkışını bekler. Akif'i yalnız yakalayarak ona güzel bir ders verip intikam almak peşindedir. Düşündüğünü uygulayarak Akif'i bir köşede sıkıştırır. Akif ise teslim olmamak adına elinden geleni yapar ve kendinden büyük olan bu çocuğa karşı direnir. Aziz'in az evvel hocası tarafından kızartılan parmaklarını hedef alan Akif'i izleyen bir grup da mektep arkadaşı vardır. Aralarında amansız bir dövüş başlar. O sırada oradan geçmekte olan bir kişi tarafından fark edilirler. Aziz, bu kişi tarafından küçük bir çocuğa saldırmasından dolayı ayıplanır. Daha ağır olanı ise Akif'ten dayak yemesidir, üstelik de mektep arkadaşlarının önünde. Akif ise galibiyetin verdiği sevinç içinde evine döner. Bir daha da Aziz tarafından rahatsız edilmez. Mülahazat Hanesi, devlet işlerinin gidişatını anlatan mizahi bir hikayedir. Sorun denemeyecek kadar basit işlerin dahi devlet dairelerinde nasıl büyük sorunlara dönüştüğü ve içinden çıkılmaz bir hal alışının öyküsü anlatılır. Gençlik adlı öykü, gençler ile yaşlılar arasındaki farka dair bir mukayeseyi içerir. Geniş bir ailede anne, kızının kocasına karşı gösterdiği tavrın boşuna olduğunu, kocaya asla yaranılamayacağını düşünmektedir. Kızının aklından geçenler ise daha farklıdır; bir zamanlar içerisinde erkek sineğin bile dolaşmasına izin verilmeyen odasında bir erkek yani kocası uyumaktadır ve bu herkes için olağan bir durumdur. Kayışı Çeken adlı hikaye, kayışı koparan herkesin soluğu evinde aldığı bir adamın trajikomik hikayesidir. Evlenirken tek şartı karısı olacak kişinin ailesiyle görüşmemek zorunda kalmamak olan adam böyle bir düşünce ile bir hanımla evlenir. Ancak başlangıçtan itibaren karısı bir takım insanların sıklıkla evine gelmesine hatta bir süre sonra yatılı olarak kalmasına neden olur. Önce hizmetçilerle başlayan bu durum kadının annesi, üvey babası ve kardeşlerinin de gelmesiyle genişleyen bir çembere dönüşür. Üstelik bu durum oldukça gerekli şartlara bağlandığı için de kaçınılmazdır. Evin beyi de kendisini içkiye vererek durumu görmezden gelmeye çalışır. Arabacı Ali, Kurtuluş savaşı yıllarında at arabasıyla taşımacılık yapan, asi tavırlı olmasına karşın oldukça da cesur olan bir adamdır. Taşımacılığını yaptığı biriyle de aralarında geçen sohbetten ötürü dostluğa benzer bir ilişki de olur. Arabacı Ali, bir gün yanlışlıkla bir adamın ölümüne sebep olur. Bu olay sonrasında da kaçak gezmeye başlar. Bir zamanlar arabasında taşıdığı bu adama denk gelince ona akıl danışır ve o ne derse onu yapacağını söyler. Ömür boyu hapis yahut askere gitmeye razıdır fakat idam edilmekten korkar. Yol arkadaşı ona yardımcı olacağını söylese de sözünü tutmasına imkan kalmadan Arabacı Ali, çıkan bir çatışmada jandarmalar tarafından öldürülür. Eğlenti, bir bağda tertip edilen içkili eğlence sırasında faili meçhul bir cinayetin işlenmesini konu edinir. Burada da içki içen kimselerin hafız, hoca, hacı gibi sıfatlarla anılması da dikkat çekicidir.


Alex; Dim, Pete ve Georgie adlı dört gençten oluşan bir sokak çetesinin lideridir. Gündüzleri gayet normal bir genç gibi okuluna gitmekte, akşamları ise çetesiyle beraber yaşlılara, kadınlara saldırarak paralarını çalmakta, kadınlara zorla sahip olmaktadırlar. Ancak bu durum fazla uzun sürmez, çünkü bir gece barda oturmuş uyuşturucu katkılı sütlerini içerlerken çetelerinin en güçlü ve iri -aynı zamanda aptal- üyesi Dim ile çok basit bir konuda tartışırlar. Dim'e çok sert davranır. Çetenin diğer üyeleri Alex liderleri olduğu için pek bir şey söylemeseler de, Dim'e gereksiz yere çıkışmasından rahatsız oldukları bellidir. Ertesi günlerde yine çete işleri yaparlarken Alex bazı şeylerin değiştiğini fark eder. Otoritesi sarsılmıştır bir kere. Bir gece, Pete bir fikir ortaya atar. Kedileriyle yaşayan yaşlı ve yalnız bir kadının evine girip evindeki altın, gümüş ve antikaları çalacak, daha sonra da bunları kara borsada satacaklardır. Bunu daha önce hiç yapmadıklarından Alex pek benimsemez ama Dim'le yaşadıkları olaydan sonra pek karşı çıkmak istemez ve kabul eder. Evin önüne gittiklerinde Alex pencereden içeri girerek yaşlı kadını etkisiz hale getirmeye çalışır. Fakat önceden hazırlıklı olan kadının direnmesini önlemek o kadar da kolay olmayacaktır. Kadının kedileri Alex'in üstüne atlar, o da o arada bir vazoyla kadının kafasına vurur. Kadın ölmüştür ölmesine ama önceden polisi çağırmıştır. Polis geldiğinde çete arkadaşları Alex'i satmaya önceden hazırdır zaten. Her şeyin Alex'in fikri olduğunu, kadını onun öldürdüğünü söylerler. Böylece Alex tutuklanır ve tam on dört yıl hapis cezası alır. Alex'in hapise girmesinin üzerinden tam iki yıl geçmiştir. Üç kişilik küçük bir hücrede altı kişi kalmaktadırlar. Ama en azından aralarında sapık yoktur. Alex ilk tutuklandığında böyleleri ile de karşılaşmıştır ne de olsa. Bir akşam hücrelerine yeni bir mahkum getirilir. Biraz kendini beğenmiş ve geveze bir mahkumdur doğrusu. Gece herkes uyuduktan sonra Alex'in yanına yatar. Alex bunu fark edip de uyanınca olanlar olur. Hep beraber bu yeni gelen mahkumu dövmekten beter ederler ve sonunda o da bayılır ve yere düşerek öylece kalır. Diğerleri de uykularına kaldıkları yerden devam ederler. Sabah uyandıklarında, diğer mahkumun hala aynı yerde yatmakta olduğunu görürler. Çoktan ölmüştür. Herkes telaşla birbirini suçlamaya başlar. Sonunda, hepsi birden öldürücü darbeyi Alex'in yaptığına karar verirler. Gardiyanlar gelip de cesedi götürdüklerinde de aynı şeyi söylemeye devam ederler. Akşama doğru, içişleri bakanı ve hapishane müdürü gelirler. İçişleri bakanı hapishanelerin ne kadar dolu olduğundan, hapis cezasının mahkumlar üzerinde hiçbir etkisi olmadığından şikayet eder. Islah etme adı verilen yeni bir yöntem bulmuşlardır ve olayın olduğu hücrenin yanına ulaştıklarında Alex'i işaret eder ve bu yöntemi ilk olarak onun üstünde deneyebileceklerini söyler. Her şey yolunda giderse Alex iki hafta içinde özgürlüğüne kavuşabilecektir. Tabii bunu seve seve kabul eder. Ertesi sabah, Alex'i almak için gelirler ve hapishane binasına pek de uzak olmayan yeni bir binaya götürürler. Burada herkes ona çok iyi davranmaktadır, hapiste gardiyanların yaptığı gibi kimse dövüp sövmemekte, aksine tatlı bir dille konuşmaktadır. Ona çok yeni ve güzel bir pijama takımı verirler ve küçük, temiz bir odaya götürürler. Burası artık onun odası olacaktır. Ertesi sabah ise işin iç yüzü ortaya çıkar. Onu kötü bir insan olmaktan kurtaracak, iyilik yapmasını sağlayacak denen ıslah etme yöntemi, tam bir işkencedir. İki haftalık tedavi sonunda, onu özgür bırakırlar. Artık şiddet uygulama isteği olduğunda tuhaf bir hastalığa tutulmakta, bu yüzden de istemeden de olsa herkese iyi davranmaktadır. İlk iş olarak bir yerde kahvaltı yapar ve sonra da annesi ve babasıyla yaşadığı eski evine gider. Kapıyı açtığında annesi, babası ve bir yabancıyı kahvaltı ederken görür. Onun yokluğunda ailesi odasını bir başkasına kiralamıştır. Hayal kırıklığıyla kendi evinden çekip gider. Ne yapacağını bilemeyerek sokaklarda dolaşmaya başlayan Alex, intihar etmeye karar verir. Fakat en az acı verecek yöntemi bulamadığından belki bununla ilgili bir kitap bulabileceğini düşünerek şehir kütüphanesine gider. Orada eski çete günlerinde kötülük yaptığı bir yaşlı adamla karşılaşır. Adam onu tartaklamaya başlar fakat şiddet uyguladığında hastalandığından karşılık veremez. Kütüphane müdürü polisi çağırır ve bir süre sonra iki polis çıkagelir. Polislerden biri Alex'in eski çete arkadaşı Dim, diğeri ise eski düşmanlarından biridir. Alex'i alarak şehirden uzak bir ormana götürerek öldüresiye dövüp sonra da çekip giderler. Alex kendine geldiğinde yakınlardaki bir köye yürümeye başlar. Bir eve rastladığında kapıyı çalar ve yardıma ihtiyacı olduğunu söyler. Bir adam kapıyı açar ve onu içeri alır. Ona çok iyi davranır, fakat sonradan amacı anlaşılır. Adam hükümet karşıtı bir siyasetçidir. Alex'i de hükümetin yeni yönteminin kurbanı olarak herkese göstererek prim yapma peşindedir. Birkaç arkadaşı ile beraber Alex'i bir eve götürürler. Sonra da kapıyı kilitleyip ona şiddet dolu müzikler dinletirler. Buna dayanamayan Alex, camı açar ve aşağı atlar. Ölmemiştir, fakat birçok kemiği kırılmıştır ve oldukça kötü durumdadır. Kaldığı hastanede onu tedavi ederler. Artık şiddete tepki vermemektedir. Eski günlerine geri dönebileceğine inanır ve yeniden bir çete kurar. Bir akşam, Alex yeni çetesiyle katkılı süt içerken, canı sıkılır ve arkadaşlarından ayrılıp yürümeye başlar. Canı çay içmek ister, oldukça sıradan insanların oturup sohbet ettiği bir mekana girer ve kendine bir çay söyler. Oturmak için yer ararken eski arkadaşı Pete ile karşılaşır. Bir bayanla oturmuş kahve içmektedir. Alex'i gördüğüne mutlu olur ve sohbet etmeye başlarlar. Pete yanındaki bayanın karısı olduğunu söyleyince Alex çok şaşırır, Pete'nin evlenebileceğini hiç düşünmemiştir. Evine döndüğünde kendisini yeni bir his karşılar, baba olmak istediğini fark eder. Tabii bunun için bir eşe ihtiyacı vardır. Alex artık büyümüştür. Otomatik Portakal Konusu


Emekli Tarih Öğretmeni Coşkun kanepede sıkıntıyla kitabını okumaktadır. Aynı odada Saadet Nine resim albümünü incelemekle meşguldür. Saffet de aynı odada Coşkun'un yazdığı oyunları okumaktadır. Coşkun'un eşi Cemile komşu kadın için dikeceği elbiseyi prova etmektedir. Coşkun'un oğlu Ümit, Türkçe ödevini yazmaktadır. Babasına Fransız Büyük Devriminin tarihini sorar. Babası ise dalgınlıkla okuduğu kitabın sayfasını söyler. Ümit, babasını teyit etmek için soruyu tekrarlar. Babası niçin sorduğunu sorar. Ümit, Türkçe ödevi yapıyorum der. Coşkun, şaşkınlıkla sen hala ortaokulda mısın? Der. Ümit, geçen yıl çakmıştık ya der. Babası ona daha da kızar. Oğlunun yazılarını inceler ve yüzünü buruşturur. Eşi Cemile ise çocuklara durmadan ödev veriyorlar der. Coşkun'a yardım etmesini söyler. Coşkun, oğluna hangi devrimin yaklaştığını sorar. Saffet'in ilgisini çeker bu konuşma. Aralarında devrim sohbeti başlar. Saffet, devrim çocuğu olduğunu söyler. Cemile, Coşkun'a her şeyi oyunlarına benzettin der. Saffet, Coşkun'un oyunlarıyla devrim yapmak üzere olduğunu söyleyerek arkadaşını savunur. Tam o sırada Saadet Nine, acıktığını ne zaman yemek yiyeceklerini söyler. Cemile, daha yeni sofradan kalktıklarını söyler. Saadet Nine, hep daha önce yapmıştık diyorsunuz der. Saadet Nine'yi Cemile yorulmuşsundur diyerek Ümit'e odasına götürmesini söyler. Ümit, Saadet Nine'ye Cemil Paşa seni ziyarete gelecek hazırlan diyerek odasına götürür. Komşu Kadın da oradadır. Cemile ile kıyafet provası yapmaya devam ediyorlardır. Saffet, Coşkun'un yazdığı tiyatro oyunlarının hatalarını söyler. Coşkun, yeni oyun yazmaya başladığını söyler. Coşkun, Saffet'e bugün müzik hocası gelecek der. Saffet, ona güzel bir oyun oynayacağız der. Coşkun, Saffet'e yaklaşır ve sahne kararır. Sahnenin boş bölümü kararır. Tiyatronun soyunma odasında yirmi beş yaşlarındaki Emel ve tiyatro sanatçısı Servet vardır. Servet, divana uzanmıştır. Emel, aynanın karşısında makyaj yapmaktadır. Servet, işler kötü, tiyatronun parlak zamanı artık yok der. Sen niçin hazırlanıyorsun bu kadar? Bugün prova yok der. Emel, reklam filminde oynayacağını söyler. Emel, sanatı ciddiye alan biriyle tanıştım der. Servet, bu kişiyle tanışmak istediğini söyler. Servet, pandomim oyunundan da bahşeder. Geçenlerde onun yanına bir oyun yazarı geldiğini söyler. Oyun metnini görmek istediğinde metninin olmadığını, konuşmanın kaldırıldığını, içten anlama tiyatrosu olduğunu söyler. Servet, bu durumu eleştirir. Sahne kararır ve Coşkun'un evi aydınlanır. Coşkun, yüksek sesle yazdığı oyununu canlandırmaktadır. Coşkun, Napolyon ile ilgili yazdığı tiyatroyu yüksek sesle canlandırır. Oyunda Napolyon'un huzuruna bir kanlı bir genç getirilmektedir. Duvarda asılı olan kemanı gören Coşkun, Ümit diye bağırır. Ümit'e müzik hocası gelince Saffet'e haber vereceksin der. Ümit, babasından rol ister. Babası senin rolün haberci der. Ümit'ten sonra kapı çalınır. Gelen müzik hocasıdır. Ümit ile beraber içeri girerler. Coşkun, müzik hocasına keman çalmaktadır. Kapı tekrar çalınır. Kapıyı açar. Baskın var der. Saffet ile Coşkun ile anlaşıp Müzik hocasına oyun oynuyorlardır. Coşkun kapıda Saffet'i görür görmez kitaplığa gelir. Kitapları sobaya atar. Kibriti alır ve kitapları yakmaya çalışır. O sırada Saffet içeri girer kibritle sigarasını yakar. Saffet'e müzik hocası arama izniniz var mı der. Aralarında uzun bir atışmadan sonra Cemile içeri gelir ve ne olduğunu sorar. Coşkun artık oyun bitti. Gerçeği oynuyorum der. Cemile, artık evde oyun istemediğini ve gerçek oyunlar ile ilgilenmesini söyler. Erken emekli olduğu için başına açtığı belayı düzeltmesini söyler. Bu sırada Saadet Nine, Cemil Paşa'nın geldiğini sanarak içeri girer. Cemile, annesini koluna takıp koridorda kaybolur. Coşkun ve Saffet Napolyon adlı oyunu değerlendirirken müzik hocası içeri girer. O münasebetsiz gitti mi der. Coşkun, daha kötü münasebetsizliklere hazırlanıyor der. Sahne kararır. Kulis aydınlanır. Servet ve Emel Coşkun'dan söz ederler. Emel, Coşkun'un oyuna kendi hayatını kattığını ve bunun bilinmesinden korktuğunu anlatır. Servet ısrar eder. Emel ile birlikte Coşkun'un evine giderler. Sahne kararır. Coşkun ve Saffet yemek masasında çalışmaktadırlar. Kapı çalınır. Servet ve Emel içeri girerler. Saffet, Emel ve Servet'i tanıyordur. Onları tanıştırır. Coşkun'un yazdığı bulvar komedilerini okurlar. Saffet yine Coşkun'un yazdığı oyunları eleştirmektedir. Cemile, alışverişten gelir. Ne olduğunu söyler. Cemile gelen misafirler ile tanışır. Saadet Nine, Cemil Paşa'nın geldiğini sanarak sahneye gelir. Cemile annesini alarak koridorda kaybolur. Saffet, prova yapmaktan boğazının kuruduğunu söyler. Servet'e içki ısmarlar mısın patron? Der. Toplanırlar ve dışarı çıkarlar. Cemile, Coşkun'a nereye gittiğini sorar. Saadet Nine, Cemil Paşa gelmeyecek mi der. Cemile annesine Cemil Paşa rolü yapması için Ümit'i çağırır. Sahne kararır. Meyhane de Servet, Emel, Saffet ve Coşkun içerler. Coşkun, içince içindeki düşünceleri dışarı vurur. Arkadaşı Saffet onu durdurmaya çalışır. İkinci Perde Bu bölümde Coşkun, artık yerli kahramanlar bulup oyun yazacağını belirtir. Saffet ile karşılıklı tiyatro oynarlar. Garplılaşmanın zarar görmediğini söyler Saffet. Ve Osmanlı Devleti'nin bürokrasi yapısı oyunda sezdirilir. Yasaklanan kitapları karşılıklı okurlar. Saadet Nine, tekrar gelip Cemil Paşa'yı sorar. Saffet, Cemil Paşa rolünü yapar. Coşkun, giyinip gelir. Cemil Paşa'nın yaveri olarak gelir. Kapı açılır. Cemile ve Komşu Kadın elinde paketlerle içeri girerler. Coşkun, eyvah karım geldi! Der. Cemile, bu kadını delirteceksiniz der. Komşu kadına Hülya ismini verirler. Önüne gelenle Coşkun be Saffet oyun oynarlar. Coşkun'un hayatı oyundan ibaret olmuştur. Hayat nerde başlıyor? Oyun nerede bitiyor? Kestiremiyordur. Diğer sahnede Emel ile içki masasında Coşkun vardır. Emel'e oyunun içinde olduğunu sezdirerek aşk ilan eder. Evde ise Saadet Nine, Cemil Paşa'ya kaçmaya karar verir. Ümit peşinden gider. Komiser Ümit'in kılığına kızar. O da Ninesi için o kılıkta olduğunu anlatır. Komiser eve yollar. Cemile, annesini göremeyince Coşkun ile tartışır. Coşkun'a oyun işini bırakması gerektiğini söyler. Şirkette iş bulduğunu söyler. Emel ile aşk dedikoduların çıktığını söyler. Coşkun, oyun yazmayı bırakmayacağını söyler. Saadet Nine ve Ümit içeri gelirler. Saadet Nine'ye Ümit Cemil Paşa rolü yapar. Cemile, artık bu oyundan sıkılmıştır. Saadet Nine yere düşer. Doktor gelir. Saadet Nine, ölür. Cemile, ağlayarak Coşkun'a annem öldü anlamıyor musun? Der. Coşkun, Hayatın nerde başladığını, oyunun nerde bittiğini anlamadığını söyler. Coşkun ile Cemile ölüm hakkında konuşurlar. O sırada kapı çalınır ve icra memuru gelir. Coşkun'u sorarlar. Evini icra etmeye kalkarlar. Coşkun, biz aydınlar hep kapımız çalınacak korkusuyla mı yaşayacağız? Der. Coşkun, Emel'in evine gelir. Olanları anlatır ve onu anlamasına sevinir. O gece Emel ile yatar. Sabah telaşla yataktan kalkar. Saadet Nine'nin gömülme işi var diyerek evden çıkar. Eve gider. Saadet Nine'ye cenaze töreni yapmışlardır. Coşkun, bavuluna kitaplarını doldurur ve çıkar. Cemile ve Ümit arkasından bakakalır. Tekrar Emel'in evine gider. Hasta olduğunu söyler. Son oyununu oynarken Coşkun ölür. DEĞERLENDİRME Oyunlarla Yaşayanlar, Oğuz Atay'ın yazdığı tek tiyatro oyunudur. Kitabın anlatımı özgün bir şekilde işlenmiştir. Yazar, Doğu, Batı ve aydınlarımızı eleştirir. Kitapta yer yer espriler ve eleştiriler bulunmaktadır. Kurulan diyaloglar uzun espriler akıcı ve anlaşılırdır.


Dorothy, ailesinin vefatından sonra eniştesi Henry ve teyzesi Em ile Kansas'ta yaşamaya başlar. Ailenin köpeği Toto ile gün boyu koşuşturup oynayan Dorothy halinden memnun bir şekilde hayatına devam eder. Kansas'ın tarihinde her daim bulunmuş olan kasırga bir gün kendini yine gösterir. Şiddetli kasırgadan kaçan Em ve Henry yanlarına Dorothy'yi de çağırır ancak köpeğin evde olduğunu gören Dorothy onu almak için eve koşturur. Toto'yu alıp sığınağa gitmeye fırsat bulamadan ev kasırgayla havalanır da havalanır. Uyuyakalan Dorothy gözünü şiddetli bir sarsıntıyla açar. Ev doğaüstü güzellikteki bir yere düşmüştür. Kıtırsoylar adı verilen halk Dorothy'yi sevgiyle karşılar. Doğu diyarına düşen ev, Doğu'nun Kötü Cadısı'nın tam üstüne denk gelmiş, cadıyı öldürmüş ve böylece yıllardır cadının esiri olan halk özgür kalmıştır. Kuzey'in İyi Cadısı'ndan bunları duyan Dorothy farkında olmadan birinin ölümüne sebep olma gerçeğiyle karşı karşıya kalır. Dorothy'nin üzüntüsüne rağmen halk oldukça mutlu olur. Kuzey'in İyi Cadısı Dorothy'ye bulundukları yerde doğu ve batıda iki kötü, kuzey ve güneyde iki iyi olmak üzere toplamda dört cadı olduğunu anlatır. Dorothy, Doğu'nun kötü cadısını öldürdüğüne göre geriye sadece bir tane kötü cadı kalmıştır. Dorothy'nin bu iyiliğine karşılık vermek isteyen halk ve Kuzey'in İyi Cadısı ona dileğini sorar. Ailesine dönmek istediğini söyleyen Dorothy'ye Kansas'ın yolunu bilmedikleri için yardımcı olamazlar ancak Zümrüt Şehir'deki Oz Büyücüsü'nün ona yardım edebileceğini söylerler. Geceyi Kıtırsoylarla geçiren Dorothy sabah yola çıkmaya karar verir. Öldürmüş olduğu cadının gücü hiç bilinmeyen ayakkabılarını da alır giyer. Kuzey'in Cadısı, Dorothy'nin yolda karşısına çıkabilecek her türlü kötülükten korunması için alnına bir tılsımlı öpücük bırakır. Böylece kimse Dorothy'ye yaklaşmaya cesaret edemeyecektir. Çünkü iyilik her daim kötülüğün üstündedir. Dorothy çıktığı yolda kötü cadının ölümünün kutlandığı zengin bir Kıtırsoy'un evine denk gelir ve dinlenmek için oraya gider. Etrafta gezinmeye başlar ve bir korkuluğun kendisine göz kırptığını görür. Şaşıran Dorothy korkuluğun yanına gider. Korkuluk, Dorothy'nin gideceği yeri öğrenince kendi dileğini de belki gerçekleştirebilecek tek kişinin Oz Büyücüsü olduğunu düşünür. Korkuluk samanla dolu kafasına bir beyin istemekte ancak bir direkte saplanıp kalmış haldeyken bunu gerçekleştirememektedir. Dorothy onu direkten kurtarır ve birlikte Zümrüt Şehri'ne doğru yola çıkarlar. Yolda giderken bir inleme sesi duyarlar ve o yöne doğru gittiklerinde kaskatı halde kalmış bir Teneke Adam görürler. Teneke Adam paslandığı için hareket edememekte olduğunu ve evindeki yağ ile onu yağlarlarsa düzelebileceğini söyler. Dorothy ve Korkuluk Teneke Adam'a yardım ederler. Teneke Adam ikilinin gittiği yeri öğrenince bir kalbe sahip olma umuduyla onlara katılmak ister. Yıllar önce oduncu bir adamın oğlu olarak dünyaya gelen bir insanken bir Kıtırsoy kıza aşık olur. Sevdiği kız ise eğer kendisine bir ev yaparsa onunla evleneceğini söyler. Adam canla başla çalışır ancak kız onun evlenip gitmesini istemeyen tembel, yaşlı bir kadınla yaşamaktadır. Yaşlı kadın kızın evlenmemesi için Doğu'nun Kötü Cadısı'na gidip adamı engellemesini ister. Cadı da adam her evi yapmaya çalıştığı sırada baltasının kendisini kesmesini sağlayacak bir büyü yapar. Adam evi yapmaya çalışırken önce bacağından sonra da tüm vücudundan olur ancak tenekeci bir adam tarafından kopan vücut parçası yerine tenekeler takılır. Böylece tamamen tenekeye dönüşür. Dışarıda olduğu bir gün de yağmur yağınca paslanıp orada öylece kalır. Dorothy ve Korkuluk sayesinde tekrar hareket edebilen Teneke Adam onların peşine takılıp bir kalp sahibi olacak ve yeniden sevebilecektir. Böylece tekrar yola çıkarlar. Yolda bir kükremeyle korku dolu anlar yaşarlar ve Dorothy köpeği Toto'ya zarar veren aslanı tokatlayıp bir güzel azarlar. Korkak Aslan da hikayesini anlatır. Doğduğundan beri hiç cesareti olmayan aslan çok korktuğu için cüssesini ve kükremesini kullanarak etraftan korumaktadır kendini. Bu küçük grubun gittiği yolu öğrenince cesaret sahibi olmak umuduyla onların peşine takılır. Dorothy, Korkuluk, Teneke Adam, Korkak Aslan ve Toto yollarına devam ederken türlü olaylar yaşarlar ancak sonunda Zümrüt Şehri'ne ulaşırlar. Oz Büyücüsü'nün onları sıra sıra kabul edeceğini öğrenirler. Kimse büyücünün yüzünü görmemiş ve neye benzediğini bilmemektedir. İlk gün Dorothy ile görüşen büyücü iyiliği karşılığında ondan Batı'nın Kötü Cadısı'nı öldürmesini ister. Dorothy'ye sadece bir baş olarak görünen büyücü ona cadıyı öldürmediği sürece yardım etmeyeceğini söyler. İlerleyen günlerde de Korkuluk'a güzel bir hanımefendi, Teneke Adam'a Canavar ve Aslan'a da Ateş Topu olarak görünen Büyücü onlardan da yapacağı iyilik karşılığında aynı şeyi ister. Batı'nın Kötü Cadısı'nı öldürmeleri... Ne yapacağına karar veren ekip istekleri uğruna yola düşerler ancak cadıya ulaşmak oldukça zor olur. Çeşitli saldırılara maruz kalan ekip yavaş yavaş zarar görür. Cadı, ona sahip olan kişinin toplamda üç isteğini yerine getiren şapkayı kullanır ve ekibi dağıtmak için Kanatlı Maymunları gönderir. Ekibi dağıtılır ancak Toto ile tılsımlı öpücüğü ve gümüş ayakkabıyı taşıyan Dorothy'ye dokunamazlar. Cadı da Dorothy'ye öpücük sebebiyle dokunamaz ancak onu kölesi gibi kullanıp bir şekilde ayakkabıyı elinden almaya karar verir. Ayakkabıyı sadece uyurken ve banyoda çıkaran Dorothy'ye karanlık ve su korkusu sebebiyle bir türlü yaklaşamayan cadı, kurduğu tuzakla ayakkabının tekini alır. Buna çok sinirlenen Dorothy cadıya su fırlatır ve cadı eriyerek yok olur. Böylece Çeyreklik halkı esaretten kurtulur. Cadı ölünce isteklerini almak için Zümrüt Şehri'ne doğru yola koyulan ekip Oz Büyücüsü'ne ulaşırlar ancak büyücünün gerçek yüzünü öğrendiklerinde büyük bir şok yaşarlar. Oz Büyücüsü aslında yaşlı bir şarlatandır. Omaha'da doğup büyüyen, Vantrilok olarak eğitilen şarlatan zamanla sirklerde baloncu olarak çalışmaya başlar. Günlerden bir gün balonun ipleri dolaşıp da aşağı inemeyen şarlatan iyice gökyüzüne yükselir ve bu büyülü dünyaya adım atar. Geldikten sonra da halka lider olup Zümrüt Şehri'ni inşa ettirir. O günden sonra da büyücü olmadığı anlaşılmasın diye yüzünü herkesten gizler. Oz'un şarlatan olduğunu öğrenen ekibin umutları yıkılır. Halka gerçekleri açıklamamak karşılığında yine de şarlatandan istediklerini alacaklardır. Korkuluk'a uydurma bir beyin, Teneke Adam'a ipek bir kalp verip, Aslan'a da cesaret vereceğini söylediği bir sıvı içirir. Herkes isteğine kavuşur ancak Dorothy'yi Kansas'a göndermek zorlu olur. Oz da çözümü balonlarda bulur. Balon yapacak ve böylece Kansas'a dönebilecektir. Kapalı kalmaktan sıkılan Oz da Dorothy ile dönmek ister ancak balona binmeye yetişemeyen Dorothy Kansas'a dönemez. Oz tek başına yükselir balonla. Son umudu da elinden giden Dorothy Güney'e gidip oradaki İyi Cadı'dan yardım istemeye karar verir. Ekip bu sefer de türlü zorluklardan geçerek güneye ulaşır. Cadı Dorothy'ye ayağındaki gümüş ayakkabıların türlü güçlerinin olduğunu, bu güçlerden birinin de kişiyi istediği yere saniyeler içinde götürebileceğini söyler. Böylece Dorothy Kansas'a döner. Korkuluk Zümrüt Şehri'ne bilge olur. Teneke Adam Batı diyarına dönüp orayı yönetir. Aslan yoldaki vahşi ormanda kral olur. Herkes dileğine kavuşur. Amerikan Edebiyatı'nda ilk masal olarak kabul gören eser, yazarın ifadesiyle 'merak ve eğlencenin korunduğu, kederin ve kabusların dışarıda bırakıldığı modern bir masal' olmayı hedeflerken tam da yazarın isteğini yerine getiriyor. O kadar güzel, o kadar akıcı ki hiç bitmesin istiyorsunuz. Toplamda on dört kitaptan oluşan masalın ilk kitabı olan Oz Büyücüsü, her yaştan insanın zevkle okuyabileceği, hiç bitmesin isteyeceğiniz türde bir eser. Hayattaki dileklerimizin gerçek büyüsünü gösteren harika bir eserdi. Bir gününüz daha bitmeden bir an önce kitabı edinip okumaya başlayın derim. Keyifli okumalar dilerim.


Budapeşte'nin yoksul bir semtinde, henüz dünyanın acı gerçekleriyle yüzleşmemiş çocuklar... İhanet, savaş, vatan aşkını o yaşta tattı Pal sokağı çocukları... Hiç anlayamayacakları ölümle de küçük yaşta karşılaştılar. Tek amaçları oyun oynadıkları arsayı korumaktı. O arsa onların vatanıydı, Macun Biriktirme Derneği ise orduları... Nemecsek, Boka ve Pal sokağının diğer çocukları... Bilinsin ki onlar canı pahasına arsasını korudular. Ancak insanoğlu orayı da binalaştırdı. Çocukları bu binalara hapsettiler. Pal Sokağı Çocuğu gerçekten bir dünya klasiği olmayı hakkediyor. Ferenc Molnar'ın kitabını okurken gözyaşlarınızı tutamayacaksınız. Budapeşte' de 1889 yılında bir dernek kuruldu. Macun Biriktirme Derneği... Bu derneğin üyeleri pencere kenarlarından camlardan topladıkları macunların kurumasına engel olarak her gün düzenli olarak çiğniyorlardı. Bu çiğneme görevi başkana aitti ve bu başkanlık sistemi devir daim yaparak değişiyordu. Derneğin asıl kurucusu ve başkanı Boka adında bir çocuktu. Boka çok cesur, güvenilir ve zeki olduğu için bu mevkiye layık görülmüştü. Aynı zamanda bir savaş durumunda general olma ve orduyu yönetme hakkına sahipti. Diğer üyelerde gösterdikleri başarıya göre subay, yüzbaşı gibi bölüklere ayrılmıştı. Ordunun sadece rütbeli olmayan bir neferi vardır o da Nemecsek' tir. Nemecsek cılız, sarı saçlı, her emre uyan ve derneğin kuruluşundan beri bulunduğu konuma itiraz etmeyen tek üyedir. Herkes ona emir verir ve bütün emirleri ikiletmeden uygular. Bu sokağın çocuklarının hayal dünyası da cesur yürekleri kadar büyüktür. Bu üyelerin çoğunluğu aynı okula giden genelde sınıf arkadaşı olan öğrencilerdir. Bunların kendilerine oyun alanı edindiği bir arsaları vardır. Ve bu arsa onlar için çok kutsaldır. Bu arsa onların oyun alanı dışında toplandıkları yer, derneğin simgesi, adeta vatanlarıdır. Vatanlarına kırmızı yeşil renkte bir bayrak yapmışlardır. O bayrak renginde şapkaları, mızrakları, bilyaları ile kendilerine kurdukları devlette huzur içinde yaşarlarken Kızıl Gömlekliler adında diğer bir grubun tehditi altında kalırlar. Kızıl Gömleklilerin alanı istila edildiği için kendilerine yeni yer arayışına girmiş ve gözüne Pal sokağı çocuklarını ve onların arsalarını kestirmişlerdir. Bu grubun dikkat çeken isimleri ise Feri Ats ve Pastzor kardeşlerdir. Namlarını bütün sokak çocukları bilir ve herkes onlardan korkar. İlk olarak Nemecsek ve diğer üyeler bilya oynarken bunlara el koymuşlar ve savaş niyetlerini belli etmişlerdir. Ancak Boka arsalarını onlara vermeyeceklerini göstermek amacıyla Nemecsek ve bir diğer üyeyi de yanına alarak Kızıl gömleklilere göz dağı vermek amacıyla onların arsasına gidip bir not bırakmak ister. Ancak Füveskert semtine gitmek için çetin bir yoldan geçmeleri gerekmektedir. Kayıkla semte gidip bekçileri ve köpeğini geçip Kızıl Gömleklilere yakalanmadan notu bırakmalıdırlar. Yola çıkarlar ve kayığa binme esnasında Nemecsek suya düşerek ıslanır. Islak ıslak kızıl gömleklilerin arsasına vardıklarında toplantı yaptıklarını görürler. Toplantı üyeleri içinde kendi üyeleri Gereb' in olduğunu görünce Boka yıkılır, ihanete uğramışlardır. Gereb casustur. Gece notu arsaya bırakıp dönerler. Sabah olduğunda Feri Ats notu bulur ve notta "Pal Sokağı Çocukları buradaydılar" yazıyordur. Feri Ats bunlara dersini vermek amacıyla savaş ilan eder. Ancak bunu ilk önce gizli yapmayı düşünürler. O gece toplantı yapacaklardır. Gereb' te toplantıya katılır. Nemecsek ise planlarını öğrenmek için üç saat önceden Füveskert' e gidip ağaca saklanmıştır. Bunlar savaş hakkında konuştuktan sonra Pal Sokağı Çocukları ile alay edip, korkak olduklarını söyleyip gülüşürler. Gereb' te onlarla katıla katıla gülüyordur. İhanete ve korkak yakıştırmalarına dayanamayan Nemecsek aşağı atlar ve Feri Ats' ın karşısında dimdik durur. Onlara korkak olmadıklarını ve aldıkları bayrakları geri vermelerini söyler. Üyeler bu cılız çocuğun cesaretine gülerler ve onu gölün kenarına zorla götürüp başını suya sokup çıkarırlar. Suya atarlar. Nemecsek cesur bir şekilde yapılanlar karşısında dimdik durur ve bunun karşılıksız kalmayacağını, arsalarını vermeyeceklerini, korkak olmadıklarını, Gereb gibi ihanet etmektense bin kere suya sokmalarını tercih edeceğini söyleyerek oradan uzaklaşır. Feri Ats, Gereb ve Kızıl Gömlekliler Nemecsek' in ardından hüzünle ve şaşkınlıkla bakakalırlar. Gereb bu yaptığından çok utanır. Feri Ats ise onun gibi bir haini gruba almayacağını söyler. Gereb çok pişman olur. Ancak nafiledir. Ertesi gün Nemecsek bütün olanları Boka' ya anlatır. Savaş planladıklarını söylerler. Boka bunun üzerine bir savaş planı düzenleyerek arsanın girişlerini kontrol altına alarak mükemmel bir savaş planı hazırlar ve üyelerine anlatır. Bu arada Nemecsek' in vücudu soğuk su ve havaya dayanamayıp bitkinleşir. Okula ve toplantılara katılamaz ve istirahat eder. Savaş tüm hızıyla ilerler, askerler arsada silahlarını, kum torbalarını donanır ve yerlerini alırlar. Bokanın planı ve stratejisi çok iyidir. Hendekler ve siperler kurmuş, bütün planlarını anlatmıştır. Eğer işler yolunda giderse bu stratejiyle kesin savaşı kazanacaklardır. Feri Ats ve üyeleri kapılara dayanır ve savaş başlar. İlk kafile alt edilerek barakaya kitlenir. İkinci kafile ile savaşmaya devam ederlerken Feri Ats yenileceklerini anlayarak barakadan arkadaşlarını kurtarmak amacıyla oraya yönelir. Onların oradan kurtulup savaşa katılması demek Pal Sokağı çocuklarının savaşı ve arsayı kaybetmesi anlamına gelmektedir. Feri Ats barakanın tam önüne geldiğinde, hasta sıska çocuğu karşısında görür. Nemecsek karşısında barakanın önünde duruyordur. Herkes oraya bakar ve Nemecsek tüm ve son gücüyle Feri Ats' ın üstüne atlar ve onu yıkar. Liderin yıkılması savaşın kaybedildiği anlamına gelir. Nemecsek son gücünü kullanıp bayılmıştır ama savaşı da onun sayesinde kazanmışlardır. Arsalarını korumuşlardır. Bu arada Nemecsek kendine geldiğinde Boka ona Yüzbaşı ünvanını verir. Annesi gözü yaşlı halde gelip Nemecsek' i kucaklayıp eve götürürken, Pal Sokağı çocukları arkalarından gelir. Yüzbaşına selam dururlar. Nemecsek' in durumu kötüye gidiyordur. Ailesi çok kötü durumdadır. Boka her gün kapısında bekler ancak hiç ilerleme olmaz. Nemecsek ölüme gidiyordur. Bünyesi çok zayıflamıştır. Boka bir gece onlara gelir ve Nemecsek ateşler içinde yanıyordur. Boka' yı görünce gözünü açar. Doktor gelir ve sabaha çıkamayacağını ve hazırlıklı olmasını söyler. Yapacak hiçbir şey kalmamıştır. Bu sırada Boka baş ucunda bekler. Pal sokağı çocukları Nemecsek için bir onur belgesi düzenlemiştir. Eve getirirler ancak Nemecsek bu bölgeyi göremeden ölür. Vatanı, arsası uğruna canını feda etmiştir. Ertesi gün okulunda yas ilan edilir. Boka yıkılır. Bu durum karşısında ağlamak istiyordur ancak gözünden yaş gelmez. Nemecsek' in öldüğü gece arsaya tek başına kalmak için gittiğinde barakada inşaat malzemeleri görür. Bekçiye sorar ve arsaya üç katlı bina yapılacağını söyler. Boka oturur ve akmayan gözyaşları yağmur gibi dökülmeye başlar. Nemecsek uğruna öldüğü arsanın ellerinden gittiğini göremeyeceği için aslında çok şanslıdır. Şimdi artık Pal Sokağı Çocukları'nın arsasında kocaman çok katlı evler var. Ama ne gam. Dünyanın bütün çocukları Pal Sokağı'ndandır!


Cumhuriyet Döneminin en değerli yazarlarından bir tanesi olan Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun 1923 ile 1952 yılları arasında dönemi anlattığı kitabı Panorama bir dönemi en iyi anlatan kitaplardan bir tanesidir. Panorama kitabının hikayesi 1923 yılında Cumhuriyet'in kurulmasından son başlıyor. Cumhuriyet kurulmuş fakat halk içinde hala yeni devletin geçici bir devlet olduğuna inanan ve yapılan devrimlere karşı çıkan kesimler vardır. Bunların arasında pusuya yatmış ve her fırsatta Cumhuriyet'i ve yeni devrimleri gölgelemeye amaçlar da çoğunluktadır. Panorama kitabında özellikle bu kesime büyük önem verilmiştir. Kitapta birçok karakter görüyoruz ve her bir karakter farklı insanları temsil ediyor. Bu anlamda Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun mümkün olduğu kadar fazla karakter kullanarak inkılap karşıtı yobazları ve inkılap uğrunda mücadele edenleri örneklemeye çalışmıştır. Servet Bey fakir bir çocukluk geçirmiş fakat kendisini çok iyi eğiterek bir bankada müdür pozisyonuna kadar yükselmiştir. Daha sonra ticarete de atılmış ve çok zengin biri haline gelmiştir. Fakat bu zenginlik ona pek de mutluluğu getirmez. Oğlu tam bir Amerika düşkünü olmuştur. Kızı da sosyetik bir hayat yaşamaktadır. Tavrı nedeni ile bindiği bir takside tecavüze uğrar ve Servet Beyin de hayatı tamamen değişir. Servet Bey Cumhuriyet değerleri sayesinde sonradan zengin olan fakat bu yüzden aile değerlerini yitiren kişileri temsil eder. Halil Remzi Bey Atatürk'ün inkılaplarını benimsemiş dürüst bir mebustur. Halil Remzi Bey'in yolu Atikler köyüne düşer. Burada Fazlı Bey adında bir sahtekar da vardır. Yanyalı Fazla Bey Olayı olarak bilinen ve köylülerin elinden meralarının haksızca alınmasını önlemek Halil Remzi Bey'e düşer fakat Halil Remzi kendisine oynanan oyunun farkında değildir. Belediye hakkında fazla şikayet olması üzerine Halil Remzi burada kalarak seçimlerin adil bir şekilde yapılmasını takip etmek ister. Fakat bu davranışı üzerine genel sekreterliğe seçime hile karıştırdığı ve taraf tuttuğuna dair şikayette bulunulur. Halil Remzi Bey her ne kadar kendisini temize çıkartmaya çalışsa da başarısız olur ve partiden dışlanır. Halil Remzi Bey düzenbazlar tarafından karalanan namuslu vekilleri temsil eder. Zengin bir adam olan Emin Efendi aynı zamanda Tahincizade Hacı olarak da bilinir. İnkılaplar sonrası kendisini evine kapatmıştır. Atatürk'ü dinsiz olarak görür ve irtica hareketlerinin başlamasını beklemektedir. Emin Efendi evinde karısı, oğulları, oğullarının eşleri ve beslemeleri Fatma ile birlikte yaşarlar. Karısını ve oğullarının eşlerini köle gibi görür ve hıncını bir anlamda onlardan çıkartır. Gizli dürtülerini ise Fatma'ya sarkıntılık ederek yapar. Emin Efendi yobaz olan sözde Müslümanları temsil eder. Komiser Hamdi Bey çevresi tarafından çok dürüst ve namuslu biri olarak bilinir. Üç kez evlenmiş fakat üç eşini de kaybetmiştir. Nebile Hanım onun dördüncü eşidir. Fakat karısı Hamdi Bey'den yeterli ilgiyi görmemekten şikayetçidir. Öyle ki aylardır evli olmalarına rağmen Nebile hanım hala bakiredir. Kocasının ilgisini bir sürpriz ile çekmeye çalışırken acı gerçeği de öğrenir. Kocası aslında bir katildir ve önceki üç eşini de kendisi öldürmüştür. Hamdi Bey her şeyin göründüğü gibi olmadığını ve iki yüzlü insanları temsil etmektedir. Bunlar Panorama kitabında yer alan karakterlerden dikkat çekenleri. 1923 yılında 1952 yılına kadar yaşanan inkılaplar ile karakterlerin hayatındaki değişimleri de görüyoruz.


Muhasebe ofisinde çalışan Fulya günün yoğun temposuyla uğaşırken masasına yaklaşan kurye ile göz göze gelir. Adam ezberlendik adımlar ile elindeki çiçek buketini kendisine teslim ettikten sonra uzaklaşırken Fulya bu çiçek işine bir son verilmesi gerektiğini düşünür. Eşi Kerem' in kendisine yıllardır yaptığı küçük bir tahmin oyunudur bu. Farklı çiçeklerin bir araya gelmesiyle oluşturduğu manayı Fulya' nın tahmin etmesi gerekmektedir. Çok beklemeden telefonu çalar ve kocası doktorluk mesleğini daha da ileri götürebilmek adına kendisine İngiltere' den teklif geldiğini söyler. Eşi adına sevinen kadın bir anda hayatını değiştirmenin ne kadar zor olacağını düşünür ama kocasına belli etmeden telefonu kapatır. Akşam olup evine geldiği zaman eşine ne kadar aşık olduğunu bir kez daha anlayan Fulya tüm hayatını onun uğruna değiştirmenin aslında ne kadar küçük bir durum olduğuna kendini inandırır ve bu güzel haberi kutlamak için arkadaşlarının ani baskını ile hep beraber eğlenmeye giderler. Ertesi sabah kendisini akşamdan kalma hisseden Fulya işe gitmek istemez, zaten nasılsa işten de ayrılacaktır. Eşi Kerem'i hastanesine gitmek üzere kapıdan uğurlamaya çalışır fakat adam bir türlü karısından ayrılmak istemez ve defalarca onu ne kadar çok sevdiğini söyler. Ayrıca besledikleri Max adındaki köpeklerine de iyi bakmasını tembihler. Tüm bunlara bir anlam veremeyen kadın eğlenerek kocasını gönderir ve baş ağrılarını biraz olsun yatıştırmak için uykuya dalar. Uyandığı zaman kocasının sesini duymak için arar fakat adamın telefonu kapalıdır. Kerem' in ameliyatta olduğunu düşünerek akşam yemeği için hazırlık yapmaya başlar. Akşam saat 19.00 olduğunda kapı çalar fakat gelen kocası Kerem değil, polis memurlarıdır. Eşi Kerem Giritli'nin arabası içerisinde intihar ettiği haberini verirler ve Fulya' dan teşhis için kendileri ile gelmesini söylerler. Şoka giren kadın üzerindeki ince hırkası ile ekip otosuna biner fakat bir hata olduğunu eşinin eve gelmek üzere olduğunu anlatmaya çalışır. Morg çekmecesinin açılması ile eşinin cansız bedenini gören kadın tüm acılarda yaşanacağı gibi inkara gider. Birbirlerine olan aşklarını düşünür, İngiltere' ye gitme hayallerini düşünür, mutlu yuvalarını düşünür. Kocasının intihar etmek için hiçbir sebebi olduğuna inanmaz. Hayatta eşinden başka kimsesi olmayan kadın, defin işlemlerinden sonra evinde köpeği ile birlikte kendi kabuğuna çekilir. İşinden de atılan Fulya'nın artık tek amacı kocasının intihar değil, cinayete kurban gittiğini ispatlamaktır. Dava ile ilgilenen komiser Atakan yaklaşık bir sene önce eşinin kendisini aldattığı için boşanmış bir adamdır ve kadınlara kalbini kapatmıştır. Fulya umutsuzca Atakan' dan yardım ister. Bir süre sonra bu olayın intihar değil cinayet olduğuna komiseri de inandırır fakat gelişen olaylar neticesinde genç adam bu davadan alınır. Artık bu olayı çözme peşinde iki kişilerdir ve araştırmaya Kerem' in hayatından başlarlar. Zaman ilerledikçe Fulya aslında kocasını hiç tanımadığını ve yıllar içinde kendisine ne kadar çok yalan söylendiğini öğrenir. Kerem' in en fazla gizli bir sevgilisi olduğunu düşünürken aslında kocasının paraya olan düşkünlüğü neticesinde çalıştığı hastanede gizli işler yürüttüğünü ve buna tüm hastane personelinin de dahil olduğunu öğrenir. Bulgaristan bağlantılı bir organ mafyası ile birlikte çalışan hastane Kerem' in de içinde bulunduğu berbat bir işe girmiştir. Üst makamlar tarafından kapatılan dosya Atakan komiserin sayesinde tekrar açılır ve tüm Türkiye' yi etkileyecek şekilde ses getirir. Hastane dekanı da dahil olmak üzere herkesin ifadesi ile olaylar gün yüzüne çıkar, sağlık bakanı dahil olmak üzere istifalar gerçekleşir. Başhekimin verdiği ifade ile aslında bu işten çıkmak isteyen Kerem karısını alıp gerçekten İngiltere' ye gitmek ister. Mafya ile bu yüzden arası açılan Kerem' in aslında son iki senedir hastanede çalışmadığını da öğrenirler. Başhekim ifade sonunda Kerem' i kendisinin öldürdüğünü bunu da bir enjektör yardımı ile yaptığını itiraf eder. Bu olayların araştırması sırasında kendi evinde kalamayan Fulya Atakan'ın dairesine taşınır ve tüm gerçeklerle onun yanında yüzleşir. Git gide duygusal olarak birbirlerini tamamlayan iki yaralı insan artık duygularının farkına varırlar. Paranoya kitabını elime aldığımda çok farklı bir polisiye roman ile karşılaşacağımı sandım. Ön sözlerinden kendi reklamını çok iyi yapan bir kitap izlenimi verdi bana. Lakin sayfalar ilerledikçe konunun ne kadar hafif kaldığını gördüm. Fulya ve Atakan arasında bir yakınlaşma olacağı ilk 20 sayfada belli oluyor zaten. Kocası tarafından da yıkıma uğrayan kadının sığınağının kim olacağını hemen anlıyorsunuz. Yazım dili gayet açık ve anlaşılır. Tuğba Sarıünal'ın Paranoya romanı, büyük bir beklentiye girmezseniz kısa zamanda okuyup bitirebileceğiniz bir kitap. Yine de yazarın emeğine karşılık kafa dağıtmak için alabilirsiniz.


Türk Edebiyatı'nın sayılı kadın yazarlarından olan Füruzan'ın ilk kitabı Parasız Yatılı'dır. Saik Faik Öykü Ödülü'nü kazanan ilk kadın yazarımız olmasıyla da önemlidir. Parasız Yatılı içinde Türk insanın yaşamına ait birçok gözlem barındıran on iki öyküden oluşur. Ben en çok beğendiklerimi paylaşacağım sizlerle; Haraç Hiç görmediği ve bilmediği annesi Servet'i İstanbul'daki konağa bıraktığında Servet sekiz yaşındaydı. Birileri onu fark edene kadar bir köşeye sinip oturmuş ve evin büyüklüğünden dolayı korkup ağlamaya başlamıştı. Çok geçmeden Çerkez Gülendem kalfa onu bulmuş evin hanımı Dizdar Hanıma danışınca da Servetin evde kalıp hizmetçi olarak çalıştırılması uygun görülmüştür. On üç yaşına geldiğinde çok hamarat olan ve işini iyi yapan Servet evde en çok sevilen hizmetçilerden biri olmuştur. Evde onun haricinde Gülendam Kalfa, Şemsitap ve Şehime çalışıyordu. Servet ve hanımın arası çok iyiydi. İlk başlarda sadece alt katlarda çalışırken şimdi üst katlara da bakıyordu. Evde garip dedikodular vardı. Sözde Ruhusi Bey ve Şemsitap geceleri sandık odasında beraber oluyorlardı. İnanamamıştı bunları duyduğunda. Şehime Hanım ise çok açık sözlü ve boyun eğmeyen cinsten bir kadındı. Sen çok safsın ve köylü kızısın diyordu. İlk o zaman öğrenmişti köylü olduğunu. Bir süre sonra evde olaylar yaşanmaya başladı. Şemsitap arabacıya kaçmıştı. O kaçtıktan bir kaç gece sonra ise Ruhusi Bey Servet'in odasına girdi ve birlikte oldular. Bu çok uzun bir süre devam etti ta ki konak boşaltılıncaya kadar. Evin hanımı Dizdar Hanım Nişantaşı'na taşınmaya karar vermişti ve ev en kısa sürede boşaltılacaktı. Servet onu da alacaklarını sanıyordu. Fakat ev bomboş kalıp veda vakti geldiğinde hanımı ona sarılıp anahtarı verdi ve ev satılana kadar evle sen ilgilen diyerek onu koca konakta bir başına bıraktı. Çok uzun süre ağladı, yalnız kaldı onu arada ziyaret eden sadece Fatin Bey geliyordu, erzak bırakmaya. Zaten sonra eve kiracı bulununca ikisi evlendiler. Bir de çocukları oldu. Ama çocuk durmadı yanlarında çalışmak için Almanya'ya gitti. Servet ise kalp çarpıntıları ve üzüntüler nedeniyle bir gün ölüverdi. Kocasıyla hiç konuşmazlardı, Servet ev işlerini yapar ve uyurdu bir de hep beklerdi kocasının gelişini pencere önünde. Yine bir gün Fatin Bey gelirken önce cama baktı karısını göremeyince önce bir şaştı sonra ise öfkelendi. Bastonuyla kapıya çok sefer vurdu en sonunda anahtarı bulup içeri girdi. Girdiğinde karısının cevap vermemesine iyice kızdı. En sonunda ışıkları açtı ve uyurmuş gibi yatan Servet'i gördü. Birçok kez seslendi fakat tepki vermedi karısı. Bağırarak, öldüğünü anladı. Şaşkınlık ve üzüntü içerisinde karısının ismini sayıklamaya başladı. Parasız Yatılı Kocası ölünce kızıyla ikisi kalmışlardı evde. Ne karısı inanabilmişti öldüğüne ne de küçük kızı. Bir süre sonra ise geçim derdi başlamıştı annesi için. Eve bir sürü şey gerekiyordu, mevsim kıştı kömür ve odun gerekti. Kız sessizdi, derslerine çalışırdı. Bir gün annesi eve hiç görmediği kadar mutlu bir şekilde gelmişti. Hasta bakıcı olacağım diyordu işe alındım. Fakat kız daha çok küçüktü evde yalnız kalması gerekiyordu. Sobayı bile yakıyordu artık. Geceleri tek başına kalacaktı sabahta komşu teyze uyandıracaktı onu. Kız okuldayken beden derslerine katılamazdı. Fakirlerdi ne giyecek lastik ayakkabısı ne de düzgün bir üstü vardı. Bu derse katılmayanların yaptığı gibi hep tuvaletlerin orada otururdu. Bir gün annesi bir haber getirdi. Sınav varmış dedi, parasız yatılı okumak için hem derslerinde iyi. Kız önce şaşırdı fakat sonra annesinin sevindiğini görünce o da sevindi. Pekiyi mi almak gerekiyormuş? diye sordu annesine. Merak etme anneciğim dedi ben hep pekiyi alırım. Yazan: Ilgın Kocaman Parasız Yatılı Kitap Özeti Kitabımızın türü öyküdür. İçerisinde on iki adet öykü vardır. Bu öykülerin kiminde olay örgüsü şeklinde bir anlatım varken kimin de bu durum yoktur. Bu yüzden öykülerin kiminde olay örgüsü akışı olmadığı için verilen duyguları aktaracağım. Sabah Eskimişliğin Sabah uyandıktan sonra evine, dış mekana, geçmişe dair görüş ve duygularını anlatan birinin duygularına şahit oluyoruz. Anlatıcının geçmişinde annesiyle yaşadığı bazı konulara özellikle üzerinde durulmuş sebebinin de farklı zamanlara ait kuşak çatışmasından kaynaklı olmasıdır. Eskiden misafir odalarının naftalin kokulu temiz bir oda görünümünde olduğu ve eşyalara dokunulmasının çok zor olduğundan bahsedilmiş. İlkokul öğretmenlerinden nasıl korkulduğundan bahsedilmiş. Özgürlük Atları Üvey kız olarak babası tarafından dışlanan bir kızın duygu dünyasına yolculuk ediyoruz. Duygularımızda, sevgimizi ifade etmekten utanıldığını, duygusuzluğu savunmayı iyi bir davranış gibi sanmamızın yanlışlığından bahsedilmiş. Baba tarafından sevilmeyen üvey kızın yalnızlığa itilmişlik duygusu onu doğayla iç içe biri haline getirmiş. Hayvanlara dair gözlemleri, duyguları aktarılmış. Münip Bey'in Günlüğü Memur olan Münip Bey'in tuttuğu günlüğün bir kısmını okuyoruz. Resmi dairede görevinin yaparken yaşadıkları ve dış dünyaya dair düşüncelerini bizlere tarih şeklinde not alınmış vaziyette aktarılmış. Taşralı Teyzesinin evine kalmaya giden bir kızın oraya gidince neler yaşadığına dair duygu ve düşüncelerini okuyoruz. Annesi teyzesinin hanımefendi bir bayan olduğunu söyler kız ise teyzesiyle ilk karşılaşma da bu durumu hemencecik fark eder. Öykünün büyük bir kısmında kızın annesinin teyzesine dair hatıra ve anlatılarına yer verilmiş. Bir de teyzenin ağzından geçmişe dair hatıraları dinleriz. Piyano Çalabilmek Müberra isimli bayanın ağzından onun geçmişte ve şimdiki an da yaşadıklarını dinleriz. Müberra önceden Hamit isimli bir adamla evlenir. Çok geçmeden kocası Hamit ülkede savaş çıkınca askere gider. Bir daha da dönmez. Bu olaydan sonra Müberra, Demir Ali isimli bir adamla evlenir. Ailecek toplu bir şekilde İstanbul'a gelip yerleşirler. Bu duruma Müberra'nın kaynanası alışamaz, sürekli dertlenir durur. Demir Ali'de burada mezbahanede çalışmaya başlar. Müberra bunlar yaşanırken geçmiş yaşantısına, anılarına dalıp gider. Piyanoya olan tutkusunu anlatır. Nehir Yusuf ağa isminde bir adamın evinde aşçı olarak çalışan bir kadının ağzından olayları dinleriz. Evin hanımının kocasına kocasının da ona karşı olan ilgisizliği, evliliğin gelişigüzel sürdüğü anlatılmış. Karı ile kocanın fikir, kültür uyuşmazlığı ve aile isteği ile evlenme sonucunda soğuk bir aile ikliminin ortada olduğuna şahit oluyoruz. Evin aşçısının da küçük kız kardeşinin diğer kardeşlerle beraber dilendirildiğini öğrenmesi üzerine bu küçük kız kardeşini konağa yanına götürmesi de konu olarak işlenmiş. Su Ustası Miraç Bir köyde yaşayan ağanın hanımını ağzından hayatını dinliyoruz. Dört tane çocuğu vardır. Bu dört çocuğu da şehirde okurlar. Evin hizmetlisi Döne'nin hayırsız bir eşi vardır. Bundan dolayı izin alıp gittiği zaman uzun süre gelmediği olurmuş. Bu duruma evin hanımı bir süre sonra kızar, işten çıkarmak ister. Oğlu Vedat anne Döne yıllardır bizimle çalışır işine devam etsin der. Annesi bu duruma şaşırır. Döne çalışmaya devam eder. Bu durumdan sonra Vedat ailesiyle eskisi gibi vakit geçirmez, kendi halinde takılır. Annesi bu duruma üzülür. Bir gün otururken Vedat'ın devlete karşı çıktığını öğrenirler. Bu yüzden hapse atılma ihtimali ortaya çıkar. Kardeşleri ona deli raporu alıp bu durumdan kurtulmaları gerektiğini söylerler. Trenle sabahın erken saatlerinde Vedat'ın yanına Ankara'ya giderler... İskele Parklarında Ağustos ayının ortasında iskelede insanlar ve sokak satıcıları vardır. Yoksul görünümlü bir anne ve kızı vardır. Bu iki kişiden oluşan ailenin hayat hikayesine şahit oluyoruz. Kadın sevdiği bir adamla kaçar. Eşi de işte çalışırken makinenin kendini kapması sonucu hayatını kaybeder. Kadın kızıyla beraber eşinin ölümünden sonra perişan bir hayat sürer... Edirne'nin Köprüleri Edirne ilinden İstanbul'a taşınan geniş bir ailenin yaşam öyküsüne şahit oluyoruz. Babaanne, amca, yenge, yeğen ve kız çocuğundan oluşan bir ailenin öyküsü... Yeğenin ağzından bu hikayeyi dinleriz. Babaanne memleketlerinden İstanbul'a göç etmelerini bir türlü kabullenemez, İstanbul'un yaşamının onlara göre olmadığını yineleyip durur. Torunlarıyla ilgilenen bir kadındır. Bir bayram günü evlerine memleketlisi olan İshak ve eşi ziyarete gelir. Bu durum ev ahalisini çok mutlu eder. Beraber eski günler yad ederler. Yörelerine ait türküler söyleyip neşelenirler... Parasız Yatılı Bir anne ve kızın yoksullukla mücadelelerine şahit oluyoruz. Anne hasta bakıcı olarak bir işe girer. Gecesi gündüzü belli olmayan bir iştir. Kızı evde geceleri tek başına uyumak zorunda kalır. Bu durum anneyi çok üzer ama ekmek parası için mücadele etmek zorundadır. Kızına hastalardan kalan artık yemekleri getirir. Bu işten gelen parayla kadıncağız evlerini geçindirmeye çalışır. Kızı parasız yatılı sınavına girer... Yaz Geldi Ninesi ve halasıyla beraber yaşayan bir kız vardır. Bu kız her gün sabahtan akşama kadar iskeleye gider orada vakit geçirirmiş. Bir gün burada bir oğlan çocuğu ile karşılaşır. Bu çocuğun da annesi babasını terk etmiştir, bu üzücü olaydan sonra babası çocuğa hakaret edip başının çaresine bak demiştir. Küçük kıza hikayesinin anlatan oğlan çocuğu ağlar. Kız da bu duruma üzülür. Beraber iskelede takılmaya başlarlar... Haraç Servet isimli bir kız bir konağa evlatlık verilir. Evlatlıktan çok evin hizmetlisi konumundadır. Evin tüm işleri acımasızca bu kıza yaptırırlar. Evin beyi bir süre sonra her gece Servet'in yatağına gelip ona dokunur. Bu durum kızın midesini bulandırsa da korkusundan ses çıkaramaz. Bu olay yaşandıktan sonra Servet'te sürekli bir üşüme meydana gelir. Bu durumu hiçbir zaman kimseye söyleyemez. Konağın hanımı Dizdar Hanımefendi'nin ani kararı ile Nişantaşı'na taşınırlar. Taşınırlarken de konağı göz kulak olsun diye Servet'e bırakırlar. Servet belli bir süre burada yalnız başına yaşar. Konağın görevlisi olan Fatin Bey'le Servet evlendirilir. Bir çocukları dünyaya gelir. Çocukları büyüyünce Almanya'ya çalışmaya gider. Servet ve Fatin yalnız başlarına kalırlar. Fatin Bey Servet'e güzel davranmaz, ona hep kızar. Bir gün Fatin Bey eve geldiğinde kapıya hiç durmadan vurur ama kapıyı açan olmaz. Servet'i battaniyeye sarılı bir şekilde ölmüş vaziyette bulur... DEĞERLENDİRME Füruzan öykü yazarı olarak bilinir. Parasız Yatılı kitabıyla ismini duyurur. Eserlerinde aile, yoksulluk, kadın vb. konuları işlemiştir. Gözlem ve ayrıntılı anlatımı onu başarılı bir yazar yapmıştır. Bu özetini yazdığım eserinde de aile, kadın, yoksulluk konuları üzerinde çok durulmuş. Gözlem yeteneğini, yaşanmışlığın verdiği duyguları harmanlaması beni çok etkiledi. Okumanızı tavsiye ederim.


1912 yılında Sophie ve Edouard Paris'te mutlu bir evlilik sürdürürler. Daha yeni evlenmişlerdir. Edouard Lefeure bir ressamdır. Arkadaşları onun evlenmesini hiç beklemezken Sophie'ye aşık olur ve onunla evlenir. Sophie de onun resmini çizdiği modellerden birisidir. Edouard resimlerini satar fakat kimseden parasını istemez. Sürekli arkadaşlarına bir şeyler ısmarlar. Arkadaşları da sürekli bu durumdan faydalanır. Sophie parasız kaldıklarında Edouard'ın resim sattığı kişilerden paralarını ister. Edouard'ın arkadaşlarından birisi onun Sophie ile evlendiğini bilmiyordur. Sophie hakkında kötü şeyler söyler. Edouard da bunu duyar ve adamla kavga eder. Bardaki herkes kavgaya karışır ve Sophie Edouard'ı oradan uzaklaştırır. Sophie, Edouard' a önceden modellik yapan Mimi ile tanışır. Mimi ile vakit geçirdikçe Mimi onun aklını karıştırır. Edouard'ın kendisine modellik yapan kızlarla birlikte olduğunu söyler. Şimdi de bu duruma devam edeceğini söyler. Sophie'nin kafası çok karışır. Bu durumu Edouard ile konuşur ve ona doğru olup olmadığını sorar. Edouard onunla tanıştıktan sonra böyle bir şeyin olmadığını söyler. Sophie inanmaz ve kavga ederler. Sophie o gece dışarıda dolaşırken Edouard'ın başka bir modeliyle karşılaşır. Kız onu bir şeyler içmeye davet eder. Sophie ona olanları anlatır. Kız da ona bunları kim söylediyse yalan olduğunu söyler. Edouard'ın Sophie'ye aşık olduğunu söyler. Biraz daha konuştuktan sonra Sophie'nin içi rahatlar ve eve döner. Eve döndüğünde Edouard'ın kendisinin resmini çizdiğini görür. Resimde Sophie hüzünlü bir haldedir. Sophie bu resmi çok beğenir. Sophie, Edouard'dan özür diler ve birbirlerine sarılırlar. Edouard onu hüzünlü görmek istemediği için resmi tamamlamak istemez. Sophie de resim çok güzel olduğu için tamamlamasını ister. 2002 yılında Liv ve David birbirlerini üç ay tanıdıktan sonra hızlıca evlenirler ve Paris'e balayı için gelirler. Tatillerinin ilk günleri çok iyi geçer. Fakat bir hafta olan tatillerini David'in işlerinden dolayı beş güne düşürürler. Tatilleri sırasında David bir planını göstermek istediği Goldstein Şirketi'yle görüşme fırsatı yakalar ve görüşmek için çağrılır. Liv balayında iş görüşmesine gittiği için David'e kızar. Ama balayının daha da kötü geçmemesi için kırgınlığı uzun sürmez. David ile ertesi gün için güzel bir plan yaparlar. Fakat daha sonra Goldstein Şirketi'nden telefon gelir ve planları yine bozulur. Liv bu duruma üzülür. Evlenmekle hata yaptığını düşünmeye başlar. David'in tanıdığı gibi birisi olmadığını düşünür. Liv gezmek için müzeye gider. Müzeye girmek için sırada beklerken Tim adında bir adamla tanışır. Sırada onunla sohbet eder. Müzede gezerken David'in yokluğunu hisseder. Onunla birlikte olsalardı resimler hakkında yorum yapabileceklerini düşünür. Müzeyi gezerken Edouard Lefeure tarafından çizilmiş 'Huysuz Karım' resmini görür. Bu resimdeki hüzünlü kadını kendisine benzetir. Durumları böyle giderse kendisinin de bu kadın gibi sürekli hüzünlü olacağını düşünür. Kendisi böyle olmak istemez. Müzeden çıkarken Tim ile karşılaşır ve onunla kahve içmeye gider. Keyifli vakit geçirirken aklına yine o resim gelir ve telaşla oradan ayrılır. David'in yanına geldiğinde bu iş görüşmelerinden rahatsız olduğunu söyler. Balayında sürekli iş ile uğraştığını söyler. David'i müzeye götürür ve resmi ona da gösterir. Kendisinin böyle bir kadın olmak istemediğini söyler. David Liv'den özür diler ve bir daha iş görüşmesine gitmeyeceğini söyler. David, Goldstein Şirketi ile görüşür ve durumu anlatır. Onlar da David balayında onu sürekli görüşmeye çağırdıkları için üzülürler ve onları kendi suitlerine davet ederler. İş görüşmelerine daha sonra devam etmeye karar verirler. David da uçak biletlerinin tarihini değiştirir ve tatillerini uzatırlar. Paris'te Balayı Konusu Senden Önce Ben romanı ile herkesin büyük beğenisini kazanan ve daha sonra Sevgilimden Son Mektup romanı ile hayranlarını mutlu etmeye devam eden ünlü yazar Jojo Moyes'in orijinali 2012 yılında yayınlanan Paris'te Balayı uzun bir süreden sonra olsa bile Türk okurları ile buluşuyor. Son zamanlarda romantik aşk romanları denince akla gelen isimlerden biri olan Jojo Moyes Paris'de Balayı kitabı ile bir taraftan romantizmin şehri olan Paris'i okurlarına sunarken diğer taraftan farklı iki yüzyıldan birbiri ile bağlantılı iki aşk hikayesini de anlatıyor. Hikayelerden biri 1900'lü yıllarda geçiyor. Ünlü ressam Edouard Lefevre kendisine modellik yapan Sophie'ye deliler gibi aşık olur. Aşktan ve kadınlardan uzak durmaya çalışan ünlü ressamın aşkı onu ele geçirir ve Sophie ile evlenmeye karar verir. Genç Sophie için hayallerinden biri gerçek olur ama zamanla evlilik kavramının zorlukları ile yüzleşmek zorunda kalır.


"Ben zalimler çağında yaşayan bir alçaktım." diye başlar Patasana'nın tabletleri. Kitaba adını veren Patasana, Hitit döneminde yaşamış bir saray başyazmanıdır. Kitap, bir arkeolog grubunun Antep'e kazı için gelmesi ve çevrelerinde gelişen gizemli cinayetleri konu alır. Esra'nın başkanı olduğu Bernd, Timothy, Teoman, Murat, Kemal ve Elif'ten oluşan yedi kişilik bir kazı ekibi, Antep'teki kazı çalışmaları sırasında Patasana'nın tabletlerini bulmaya başlarlar. Bu tabletler, dünyanın en eski yazılı kaynaklarıdır ve yazman Patasana'nın yaşam öyküsünü anlatır. Lakin tabletlerin bulunduğu yer, köylülerin yatır olarak inandığı Kara Kabir'in yalnızca yirmi metre ilerisindedir ve köy halkı bundan oldukça rahatsız olur. Nitekim köyün yaşlılarından olan Hacı Settar'ın caminin minaresinden aşağı atılarak öldürülmesini de Kara Kabir'in rahatsız edilmesine yorarlar. Kazı ekibi başkanı Esra, bu olaydan oldukça rahatsız olur ve üzülürler. Katili bulmada onlara Yüzbaşı Eşref yardım eder. Bu olaylar devam ederken, Esra ile Eşref arasında duygusal bir yakınlaşma olmuştur. Kazı çevresinde gelişen ikinci cinayet ise köy korucusu ve ileri gelen aşiretlerden birinin reisi Cemşit Ağa'nın kafasının kesilip kucağına oturtulması olmuştur. Bu olay karşısında şaşkına dönen kazı ekibi, köylülerin cinayeti yine Kara Kabir'in lanetine bağlayacaklarından korktuğu için katili aramaya başlarlar. Bir akşam yemek yedikten sonra çardakta çay içerken, kazının fotoğrafçısı Elif'in ayağını akrep sokar. Bunun üzerine Elif'in sevgilisi aynı zamanda arkeolog Kemal ve Esra onu hastaneye götürürler. Götürdükleri hastane başhekimi Timothy'in yakın arkadaşı David olan Amerikan Hastanesi'dir. David onlara çok yardımcı olur ve Elif'e ilk müdahaleyi yaptıktan sonra Esra'yı odasına bir şeyler içmeye davet eder. Sohbete sırasında David, babasının bundan tam yetmiş sekiz yıl önce bu cinayetlere benzer üç cinayetin işlendiğini hatırladığını söyler. Nitekim Papaz Kirkor önceden kilise olan caminin çan kulesinden aşağı atılmış, Ohannes Ağa kafası kesilerek kucağına oturtulmuş, bakırcı ustası Gabo dükkanındaki kirişlerden birine asılmıştır. Buna çok şaşıran Esra, katilin yetmiş sekiz yıl önce işlenen cinayetlerin intikamını aldığını tahmin eder. Bu tahminini Yüzbaşı Eşref' e de söyler ama Eşref cinayetlerin terör örgütünün işlediği kanısındadır. İşlenen üçüncü cinayet ise bakırcı ustasının oğlunun asılması olur. Bunun üzerine Esra'nın tahminleri kesinleşir. Ama Patasana'nın tabletlerinin dünyaya duyurulacağı basın toplantısına çok az bir süre kaldığından bu cinayetin üzerinde fazla durmazlar. Basın toplantısının yapılacağı sabah erkenden kalkarlar. Erkenden Antep'e gitmektir niyetleri. Ama Kemal kayıptır. Erkenden dışarı çıkmış ve dönmemiştir. Kemal'in Elif'le aralarının iyi olmadığı için biraz uzaklaşmak istediğini tahmin ederler. Tam yola çıkacakları sırada, Yüzbaşı Eşref çıkagelir. Yüzü asık ve oldukça üzgündür. Kemal'in ölü bulunduğunu haber verir. Bütün kazı ekibi bu haber karşısında yıkılır. Ama en çok etkilenen Esra ve Elif olmuştur. Esra üzüntüden etrafındakileri suçlamaya başlar. Özellikle Bernd'i suçlar çünkü bir gece önce Kemal'le tartışmışlardır. Ama her şeye rağmen basın toplantısına giderler. Basın toplantısında yapılan konuşmalar sırasında katil açığa çıkar ve hikaye son bulur. Ahmet Ümit'in diğer kitaplarında olduğu gibi okuyucuyu şaşırtmayı başardığını söyleyebilirim. Kitap betimlemeler açısından oldukça zengin. Polisiye roman severlerin bu kitabı okumalarını şiddetle tavsiye ederim.


Pembe Evin Kaderi, eski bir konakta yaşayan geniş bir ailenin hikayesidir. Olay bir bayram sabahı başlar. Eski bir denizci olan Hulusi Bey sekiz yıl iki aydır emeklidir. Bayram namazından sonra eve geç kalınca eşi Nazlı Hanım onu merak eder. Çok geçmeden Hulusi Bey eve gelir. Sahilde biraz gezinmiş, vakit öldürmüştür. Pek çok emekli gibi Hulusi Bey de maddi sıkıntılar çekmekte, emekli aylıklarının arttırılmasını ümit etmektedir. Her şeye rağmen o ve Nazlı Hanım güzel bir bayram geçireceklerini düşünmektedir. Evin kalfasıyla kalfanın kızı Pervin iki gündür temizlik yapmaktan yorgun düşmüşlerdir. Buna rağmen Pervin, bayram için kahvaltı masasını hazırlamıştır. Konakta yaşayanların hepsi birer birer aşağı inmeye başlar. Önce torun Burhan aşağı iner; onu ise oğul Bedri, gelin Seniha ve torun Feriha takip eder. İlginç olan şudur ki sanki hiçbirisi o günün bayram sabahı olduğunu hatırlamıyordur. Bedri Bey politikaya merak salmış, bu uğurda tuhafiye dükkanını harcamıştır ancak görünen odur ki pek iyi bir politikacı değildir. Yine de her fırsatta politik fikirlerini ortaya atmaktan çekinmez. Önemli yerlere gelme umutları vardır. Ne yazık ki bu umutlar çok geçmeden suya düşecektir. Partisi tarafından kıymeti bilinemeyen Bedri Bey rakip partinin safları arasında yer alacaktır. Tiyatro oyunundaki kuşak çatışması çok belirgindir. Hulusi Bey, Nazlı Hanım ve kalfadan oluşan üçlü yaşlılar grubunu oluşturmaktadır. Kalfanın kızı Pervin, oldukça silik bir tip olduğu için onun gelenekselci mi yoksa modern mi olduğunu kestirmek zordur. Diğer oyuncuların tümü ise modern taraftarıdır ancak onların modernliği daha çok özenti düzeyindedir. Seniha magazin haberleri okuyup aşk cinayetlerini takip etmektedir. Feriha ise gizliden gizliye Hayran Bey'e aşıktır ama onunla vakit geçirebilmek için hasta numarası yapmaktadır. Onun hasta rolü yaptığını ise herkes bilmektedir. Bedri Bey, oğlu Burhan'a Bob diye seslenmektedir. Bazen aile, birbirlerine Fransızca ifadelerle hitap etmektedir. Oyundaki gelenekselci yaşlılarla modern gençleri birbirinden ayıran en önemli unsur ise içinde oturulan pembe evdir. Gelenekselci yaşlılar içinde pek çok hatıra barındıran pembe evi sevmektedir. Bir ömrün burada yaşanması dolayısıyla ev, ne kadar eski ve bakımsız olursa olsun, vazgeçilemeyecek bir unsurdur. Hulusi Bey, babasının ev duvarına çaktığı kuş kafesini bile sökmeye kıyamamışken şlimdi kalkıp da bu evden tamamen vazgeçecek değildir. Aynı hisler Nazlı Hanım'da da mevcuttur. Bedri'yi doğurduğu yamuk tavanlı oda bile onda nostaljik hisler uyandırmaya yetmektedir. Kalfa da uzun süre bu evde çalışmıştır. Bedri'nin bebekliğini hatırlamaktadır. Doğal olarak torunların da küçüklüğünü bilmektedir. O yüzden pembe ev kalfa için de önemlidir. Bedri, Seniha, Burhan ve Feriha ise Şişli'deki bir apartman dairesinde oturmak ister. Daire sobalı değil kaloriferli olmalıdır. Modern hayatın bir zorunluluğudur apartmanda oturmak. Nihayet bir gün evi terk ederler. Şişli'deki kendi apartman dairelerine taşınırlar. Kalfa'yı pembe evde bırakırlar ama Pervin'i yanlarında götürürler. Feriha'ya aşık olan Hayran Bey bu evin müdavimi olur. Apartmanda modern bir hayat yaşamaya çalışan aile, eski mahallelerinden komşuları olan Ahmet'i eve dahi sokmak istemezler. Halbuki Ahmet içten içe Pervin'i sevmektedir. Pembe evde ise bir sessizlik hakimdir. Üç yaşlı insan başbaşa kalmışlardır. Sessizlik, artık can sıkıcıdır. Hulusi Bey bu durumdan hoşnut olduğunu söylese de bunun bir yalan olduğu herkes tarafından bilinmektedir. Bir gün eve elinde rakısıyla gelir. Sofraya oturur. Çocuğunu, gelinini ve torunlarını özlediği her halinden bellidir. Nihayet o anda kapı çalınır. Gelen, Bedri, Seniha, Burhan, Feriha ve Pervin'dir. Önce onların misafirliğe geldiği sanılır ama aslında kalıcı olarak konağa dönmüşlerdir çünkü ne apartmanın kirasına para yetiştirebilmişler ne de oradakiler tarafından komşu olarak kabul edilmişlerdir. Üstelik sobaya alışmış bu aile kaloriferin yeterince ısıtmadığından da şikayetçidir. Böylece aile, tekrar aynı sofraya oturmuş, pembe evde bir araya gelmişlerdir. Kuşak çatışmasını konu alan bu tiyatroda gelenekselciliğin ve modernliğin göstergeleri dikkat çekici bir şekilde okuyucuya sunulmaktadır. Yazarın ürettiği karakterler Tanzimattan Cumhuriyet dönemine dek Türk edebiyatında dikkat çeken bazı karakterlere çok benzemektedir. Bu eserde kuşak çatışması temel olarak oturulan ev üzerinden verilmektedir. Konak geleneksel yaşamın göstergesi olurken apartman da modern hayatın sembolü olmaktadır. Yazar, geleneksel bir yaşamdan gelip de bir anda modern olunamayacağını, sonunda tekrar eski yaşama dönüleceğini söylemektedir. Bunun nedeni ise hem modern hem de geleneksel hayatın bir kültür olması durumudur. Kültür ise asla bir anda değiştirilemez. Ancak zamana gelişir.