Farklı bir gezegenden dünya gezegenine ulaşan bir hikaye Aeden. Oradaki tüm mükemmelliğin karşıtlığı dünya gezegeni. Okudukça yaşadığımız gezegene, topraklara üçüncü bir göz ile bakıp durumun ciddiyetini anlayabilme fırsatı veriyor bizlere Azra Kohen. Sıradışı bir roman olan Aeden'in konusu ise şöyle; Evrende sayısını hatta ismini bilmediğimiz onlarca gezegen var. Henüz keşfedilmeyen fakat var olan bir gezegen: Aeden. Bu gezegende her şey farklı. Tüm varlıklar diğer gezegenlere kıyasla en mükemmel oluşumdalar. Konuşma yerine telepati yani düşünce gücüyle iletişim kuruyorlar. Güneşlerinin rengi mor, bilim ve teknoloji çok üst seviyede. Doğada saf bulunan her şeyi çok etkin bir şekilde kullanıyorlar. Kurucularına Usta diyorlar. Numi ve Sonje bu varlıklardan sadece ikisi. Sonje'nin ailesine yeni katılanlardan biridir Numi. Diğerleri gibi bronz tenli değildir bembeyaz bir teni vardır. Diğerleri gibi hızlı da değildir fakat onlardan çok daha üst bir varlıktır. Sonje'yi ilk gördüğünden beri ondan etkilenmiş ve sürekli onu takip eden,izleyen biri haline gelmişti. Bunu Sonje de farketmiş ve ondan rahatsız olur hale gelmişti. Hatta Numi'ye tahammülü dahi yoktu. Numi hep Usta'ya ulaşmak onunla konuşmak istemektedir. Çünkü annesi dünya gezegeninde yaşamakta ve ona tek ulaşma yolu Usta'dan geçmektedir. Bunun içinde Sonje'den hep yardım istemektedir. Numi'nin ısrarcı tavrına daha fazla dayanamayan Sonje bir plan yaparak ikisini dünyaya ulaştıracak her türlü bilgiyi toplamıştır. Nefrintor denen biri DNA algılayıcısı sayesinde ışık hızıyla dünyaya vardıklarında ikisini de hiç tahmin edemeyecekleri şeyler bekliyordu. İlk geldiklerinde çok kalabalık bir şehir olan New York'a vardılar. Karbondioksit nedeniyle nefes alamaz hale geldiler. Şehir çok kirliydi. Numi ve Sonje geldiklerine pişmandılar. Hemen Aeden'e geri gitmeye çalıştılar. Fakat güneşin batmasına çok az zaman kalmıştı ve dönemediler. Bu durum Sonje'yi daha da kızdırdı ve Numi den uzaklaşarak farklı bir yöne doğru ayrıldılar. İkisinin uzaklaşması işte böyle başladı. Numi duvara tırmanmakla ilgili bir yarışmaya katıldı ve burada herkesin dikkatini çekti.Ayrıca güzelliğiyle de. Orada bulunan bir televizyoncu ona kartını verdi. Böylece Numi çok konuşulacak bir model haline gelecekti. Sonje ise kendini denizlere bıraktı. Burada bir grup çevreci aktivistle tanıştı. Artık tek amacı dünyayı değiştirebilmekti. Hayvanlara verilen zararları çektiği videolar halinde paylaştı. Hayvanları düşünce gücüyle etkisi altına alabiliyor ve onları böylece koruyabiliyordu. Numi ise bütün zengin iş adamlarının dikkatini çekmişti. Onlardan biri de Fredrick'ti. Tüm dünya bankalarının sahibi olan bir aileden geliyordu ve tek varisti. Numi ile tanışmak için birçok yol denemişti. En sonunda onunla birlikte Mısır'a gittiler. Numi'nin aslında nereden geldiğini,nasıl bir güce sahip olduğunu tek bilen oydu. Ayrıca burada on yaşlarında bir kız çocuğu vardı. Isabel. İlk başlarda bu küçük kızın Fredrick'in kızı olduğunu sanmıştı fakat daha sonra gerçek ortaya çıktı. Fredrick küçük kızı kullanıyordu. Bunu anladığı anda Numi'nin artık tek bir hedefi vardı Isabel'i kurtarmak. Bunu yapabilmek için birçok güvenlik görevlisiyle çatıştı. En sonunda Isabel, Fahim ve zorla tutulan yirmiye yakın çocuk ile birlikte kaçtılar.Eski bir taş kömürü yatağına girdiler. Numi elementleri kullanarak çok yüksek teknolojide bir koruma kalkanı geliştirdi. Ordu ve Fredrick'in adamları gelince burayı günlerce geçemediler. Fakat en sonunda Numi'yi yakaladılar. O hariç herkesi öldürdüler. Numi'yi yanlarına alarak şehrin en yüksek yerlerinden birinde beyin fonksiyonlarını kaybettirecek bir suya soktular. Sonje ise sürekli Numi'yi düşünüyor fakat onunla bağlantı kurmuyordu. Ta ki en son Numi'nin başına gelenleri öğrenene kadar. Öğrendiği andan itibaren Sonje hemen ekibiyle harekete geçti. Kontrol ettirebildiği hayvanlar ile birlikte Numi'nin saklı tutulduğu yere geldi. Onun geldiğini Numi anlamıştı. Bir subayın yardımıyla çoktan kurtulmuştu ve sıra Sonje'yi kurtarmaktaydı. İkisi nihayet kavuştuklarında birbirlerine uzun uzun baktılar ve yeni bir hayata adım attılar. Artık beraberlerdi. Uzun zamandır birbirlerinden sakladıkları tüm duyguları yaşamanın vaktiydi. Yazan: Ilgın Kocaman Aeden Konusu Aeden - Bir Dünya Hikayesi İlk olarak yazdığı Çi, Fi, Pi serisi ile tanınan ve büyük bir okur kitlesine ulaşan ünlü yazar Azra Kohen yeni kitabı Aedan, Bir Dünya Hikayesi ile tekrar okurların karşısına çıkıyor.


Kont Mişel, Anjelik'le yaptığı evliliğin üzerinden iki ay bile geçmeden sefere çıkmıştır. Geride kalan Anjelik bir aydır eşinden mektup alamadığı için elem içindedir. Mişel'in hane müdürü Jozef, Anjelik'in bu üzüntüsünü küçümser. Kocasının başka kadınlarla zevk ve eğlence peşinde olduğuna emin olduğunu söyleyerek fırsattan istifade onun da kendisiyle bu münasebete girmesini tavsiye eder. Bu sözler üzerine sinirlenen Anjelik, Mişel'i kovmak ister ancak Mişel direnir. Uzun zamandır göz koyduğu bu kadına kavuşabilmek için gerekirse şiddete bile başvurmaya kararlıdır. Ona göre güzellikle ya da zorla bu iş olacaktır. Son sözlerini söyleyerek korkudan bayılan Anjelik'i sadık kölesi Filip'e bırakarak oradan uzaklaşır. Olanları öğrenen Flip, hanımını sakinleştirerek Mişel'e yazacağı mektupla durumu anlatacağına söz verir. O esnada odaya giren Jozef, yanında getirdiği iki jandarmaya gece yarısı baş başa olan bu ikilinin zina gerekçesiyle tutuklanmasını işaret eder. Filip hemen idam edilmeli, Anjelik de hapse girmelidir. Kendisi de bu rezaleti en uygun dille Mişel'e bildirecektir. Aradan sekiz ay geçmiş, Filip ölmüş, Anjelik ise hücresinde, kızı Anna ile yapayalnız, ölmek için dua etmektedir. Jozef ise her gün saat dörtte genç kadını ziyaret ederek teklifini tekrarlamaya, kabul edilmeyince de tehditler savurmaya devam etmektedir. O akşamki ziyaretinde ise kendisine itaat etmeyen bu kadını artık yola getiremeyeceğini anlayarak onu ve çocuğunu cellatlara teslim edeceğini söyleyip hiddetle oradan ayrılır. Sadık beslemesi Eliza, Anjelik'i gizlice ziyarete geldiğinde zavallı bahtsız kadın ölüme kızıyla gideceği için huzurludur. Ancak Eliza'dan aldığı haberle yeniden kedere gömülür. Jozef, Mişel'e yazdığı mektupta hapishanede doğan Anna'nın Filip'e benzediğini söyleyerek bu ikisinin katlinin mutlak gerekli oluğunu bildirmiştir. Gerçeklerden habersiz Mişel de bu durumu onaylamıştır. Çaresiz Anjelik kocasına yazdığı veda mektubuyla gerçeği açıklar ve Eliza'ya bu mektubu Mişel'in dönüşüne kadar saklamasını tembih eder. Eliza'nın ayrılmasından kısa bir süre sonra da Jozef, Tomas ve Burro adlı iki cellatla geri gelir. Son kez yinelediği teklifin karşısında gördüğü sessizlikten öfkelenerek kadını cellatlara bırakarak oradan ayrılır. Cellatlar bu işin altında bir şey olduğunu çoktandır fark etmiş, mahkeme bile yapılmadan tıpkı Filip gibi bu kadının da böyle apar topar öldürülecek olmasının altında başka bir şey olduğunu anlamışlardır. İçine düştükleri şüphe nedeniyle anne-kızın dağa giderek ortalardan kaybolmasının en uygun yöntem olacağına karar verirler. Eğer yakalanırlarsa Jozef'i bir kılıç darbesiyle öldüreceklerdir; kadın kurtulursa belki de ileride bu pis meslekten kurtulmaları için onlara yardım edebilecektir. Aradan zaman geçer, gittiği seferden muzaffer bir vaziyette dönen Mişel ev halkı tarafından tek tek tebrik edilir. Eliza da bu esnada Anjelik'in veda mektubunu Konta takdim eder. Kont mektubu okuduğunda büyük bir dehşete düşer. Arkadaşı Labbe Fransuva, Konta daha olayın ilk aksedilişinde iftira olabileceğini söylemiş ancak Kont aceleci davranarak hemen sonuca atlamıştır. Bu sefer de aynı acelecilikle Jozef'i öldürtmek istemektedir. Bu konuda yapılması en uygun olan şeyler Jozef'in tevkif edilmesi ve Eliza'nın tanıklığına başvurulmasıdır. Kontun huzuruna çağrılan besleme, mektubun doğruluğunu tasvip eder. Duydukları karşısında yıkılan Kont, kendisini öldürmek istese de Fransuva buna izin vermez. Yapacağı bu eylem işlediği günahın çaresi olmayacaktır. Bundan sonra yapması gereken kendini hayır işlerine adamak, halkını gözetip korumaktır. Mişel'in aldığı bu kararlar içindeki yangını söndürmeye yetmez; o anki acıdan kurtulmak umuduyla yanında Fransuva, birkaç yaver ve hizmetkarlarla av bahanesiyle kırlara çıkmaya karar verir. O sırada bir mağarada Anna hayatı sorgulamakta, annesine babasının nerede olduğunu sormaktadır. Hıçkırıklara boğulan Anjelik kızının sorularına kendince cevaplar verirken Mişel de kendisiyle hesaplaşarak mağaraya doğru yürümektedir. Mırıltıları işiten Anna, Anjelik'i uyarır. Yaklaşan ses karşısında dikkat kesilen Anjelik, Mişel'i görünce çılgına döner. Mişel'in av düdüğünü çalmasıyla da herkes bu sevince ortak olur. Recaizade'nin ilk tiyatro denemesi (1870) olan bu eser, bir Ortaçağ efsanesi olan Genevieve de Brabant'tan esinlenerek oluşturulmuştur. Kişilerin dönemin modasına uygun olarak Fransızca isimlerle anılmaları ve herhangi bir psikolojik derinliğe sahip olmamaları, zaman kavramının belirsizliği, mekan bilgisinin eksikliği eserde oldukça göze batsa da eser, Tanzimat Döneminin değişen hukuk anlayışını vurgulaması açısından önemlidir.


Aganta Burina Burinata, Cevat Şakir Kabaağaçlı yani nam-ı diğer Halikarnas Balıkçısı'nın okuyucuyu denizlere sürükleyen, zannımca kesinlikle okunması gereken bir roman. Nesiller boyunca denizcilik yapmış bir ailenin en küçüğü Mahmut, en küçüklüğünden beri denize karşı büyük bir ilgi ve sevgi duymaktadır. Fakat birçok akrabasını denize kurban vermiş olan babası ise Mahmut'u denizden uzak tutmak için elinden geleni yapmaktadır. Ne var ki küçüklükten deniz efsaneleriyle, deniz türküleriyle ve bir denizci olma hayaliyle yetişen Mahmut'u denizden uzaklaştırmak pek mümkün değildir. Yaşı biraz olgunlaşıp da çocukluktan çıkınca babası Mahmut'u önceden denizci olan fakat kötürüm kaldıktan sonra eskiciliğe başlayan Kirpi Halil Usta'nın yanına çırak verir. Amacı koluna bir altın bilezik takıp onu karaya bağlamaktır. Fakat denize olan aşkını kötürüm kalmanın bile söndüremediği Kirpi Halil Usta, Mahmut'un ilk denizcilik hocası olur. Ustasının onu denizden uzaklaştırmayıp, aksine daha da bağladığını fark eden babası, Mahmut'u derhal eskici dükkanından alıp mahalle mektebine yazdırır. Denize olan aşkı sönmek bilmeyen Mahmut, ilk denizcilik deneyimini hem komşuları hem de sınıf arkadaşı olan Fatma'nın onu babası Ateşoğlu'yla beraber balığa çıkmaya davet etmesiyle yaşar. Bundan sonra denizden uzak yaşayamayacağını anladığından, babasının uzun bir sefere çıkmasını fırsat bilerek amcası Hakkı Reis'in kayığına tayfa olarak yazılır. Hakkı Reis, fazlasıyla cimri biridir fakat Mahmut'un gözü denizden başka bir şeyi görmediğinden, buna aldırış etmez. Hakkı Reis'in kayığında birkaç hafta geçirdikten sonra uzun bir sefere çıkacakları sırada babasının Akdeniz'in en şiddetli fırtınası olan provezza sırasında öldüğü haberini alır. Bundan sonra ise amcası Hakkı Reis'in cimrilik ve aksiliklerine dayanamayarak kayığından ayrılır. Gemiden gemiye çalışarak dünyanın birçok farklı yerini görme imkanı bulur. Yetişkin bir delikanlı olan Mahmut, büyüdüğü şehir olan Bodrum'a dönerek ilk denizcilik deneyimini yaşadığı çocukluk aşkı Fatma ile evlenmek niyetindedir. Fakat Bodrum'a döndüğünde artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmadığını görür. Fatma'nın bir kaza sonucu bir gözü akmış, yüzü saçma yanıkları içinde kalmıştır. Mahmut, Fatma'ya rastladığında çok şaşırır, fakat onunla evlenme isteğinden vazgeçmez. Bu isteğini Fatma'ya açtığında, bir gün düşünmek için süre ister ve yarın akşam tekrar gelmesini söyler. Fakat ertesi akşam Mahmut tekrar geldiğinde, Fatma nereye gittiğini kimseye söylemeden köyden ayrılmıştır çoktan. Artık Mahmut delicesine bağlı olduğu denizden nefret etmektedir. Bunun üzerine babasının eski arkadaşlarından birinin kızı olan Ayşe ile evlenir. Ayşe, babasının tarla, bağ ve bahçeleri sayesinde çok zengindir. Ayşe'nin babasıyla evlenmeden önce yaptığı anlaşmaya göre ise denizle olan tüm bağlarını koparmış, bir süredir de bahçelerde çalışmaktadır. Fakat bir gün bir akraba düğününe gittikleri kıyı köylerinden birinde, denize olan aşkı yeniden körüklenir. Sonunda ise her şeyi ve herkesi ardında bırakarak ilk aşkı olan denize geri döner. Halikarnas Balıkçısı, okuyucuya bir nevi deniz sevdasını aşıladığı bu kitabında, bizleri oturduğumuz koltuklardan kaldırarak denizin ve deniz yaşamının içine sürüklüyor adeta.


15 Eylül 1890 tarihinde doğan Dünya Edebiyatının en önemli kalemlerinden biri olan ve Polisiye Roman denince akla gelen ilk isim olan İngiliz yazar Agatha Christie Sherlock Holmes ile birlikte dünyanın en ünlü dedektifi olan Hercule Poirot'un yaratıcısıdır. Babasını küçük yaşta kaybetmesinden sonra ende annesi ile yaşamak zorunda kalan ve yalnız bir çocukluk geçiren Agatha Christie bu yüzden romanlara yönelmiştir. Daha küçük yaşta öyküler yazmaya başlayan ünlü yazar 1914 tarihinde evlenip Fransa'ya yerleşmesi ile kendisine yeni bir hayat başlattı. Fransa'da polisiye romanlara merak saran fakat her okuduğu kitaptan sonra daha iyisini yazabileceğini düşünen ünlü isim bunun üzerine ilk polisiye romanı olan Styles'daki Esrarengiz Olay isimli kitabını yazdı. Uzun süre kitabını yayınlayacak bir yayınevi bulamayan Agatha Christie uzun arayışlardan sonra 1920 tarihinde kitabını yayınlatmayı başardı. Ardından bir çok romana imza atan Agatha Christie gerçek anlamda patlamayı 1934 yılında yayınlanan Doğu Ekspresi'nde Cinayet romanı ile yaptı. Ardından Nil'de Gelen Ölüm ve On Küçük Zenci romanları ile başarısını pekiştiren ünlü yazar Dünya Klasikleri arasına adını yazdırmayı başardı. Agatha Christie'nin yarattığı Hercule Poirot aslen Belçikalı bir dedektiftir ve kendisine ait özel bir yeteneği olduğunu düşünür. Küçük Gri Hücreler olarak adlandırdığı beyninin kendisine özel bölümünü kullanarak hiç kimsenin göremediklerini görür ve olayları çözer. Polisiye romanların dışında Mary Westmacott takma ismi ile romantik aşk romanları da yazan ünlü isim bu kitaplardan pek umduğunu bulamadı.


Agatha'nın Anahtarı, Ahmet Ümit'in kuşkusuz en iyi kitaplarından biri. Kitapta genel olarak polisiye hikayelere yer veriliyor bu özellikte kitabın çok akıcı olmasını sağlıyor. Dili sadedir. Hikayeler kısa bir şekilde aynı zamanda heyecan vericidir. Kitabın ismini aldığı Agatha'nın Anahtarı hikayesi ise en muhteşemi olarak değerlendirilebilir. Polisiye severler, bu kitap kesinlikle kitaplığınızda bulunmalı. Öncelikle hikaye, kahramanın ağzından anlatılıyor. Kahramanımız bir gün eski dostlarından biri olan İhsan ile buluşur. Aslında İhsan önemli bir konu anlatmak için onu çağırmıştır. Kahramanımız, polisiye türde eser veren bir yazardır. İhsan'ın ise arkadaşının işine yarayacağını düşündüğü bir bilgi ve döküman eline geçmiştir ve bunu kahramanımıza takdim ederek kitap yazmasını istemesi üzerine olaylar başlar. Agatha Christie tanımayan yoktur. Dünyaca ünlü polisiye türde eser veren ve cinayetler üzerine yoğun araştırmalar yapan bir kadındır. Agatha bir zamanlar Türkiye'ye gelmiş, başından önemli olaylar geçmiştir. Agatha'nın Türkiye'de geçirdiği günlere ilişkin kimsenin bilmediği birtakım bilgiler İhsan'ın eline geçmiştir. İhsan'ın yıllar önce mal varlığı yerinde olan Kamuran adında bir dayısı vardır. Dayısı gayet zengin ve köşk sahibidir. Ancak geçen zamanlarda vefat etmiş ve kimsesi olmadığı için bütün mal varlığı yeğeni İhsan'a kalmıştır. İhsan köşke gittiğinde bir günlük bulmuştur ve içinde oldukça önemli bilgiler olan bu günlük dayısına aittir. İçinde geçen olayları anlatmaya başlar: 1920'li yılların başında Agatha Christie eşi tarafından aldatılınca bunlara katlanamamış ve tatil amaçlı olarak kendini İstanbul'a atmıştır. O yıllarda Kamuran Dayı kendisinden 15 yaş büyük Mualla Hanım ile evlidir. Bu evliliğin amacı durumu kötü olan Kamuran'ın Mualla'nın parasıyla mal varlığı elde etmek istemesidir. Ancak Mualla Hanım hastalık derecesinde genç erkeklere çok düşkündür. Evliliklerinin ikinci yılında kendine genç bir sevgili bulmuştur. Kamuran, karısından kurtulmayı planlıyormuş ama bunun için boşanmaktan farklı bir yöntem varmış kafasında. İşte tam o günlerde tanışmışlar Agatha Christie'yle. O yıl Cumhuriyet balosu için Pera Palas'a geldiklerinde asansöre binmekte olan Agatha'yı gören Kamuran gözlerine inanamış ve yanına gidip konuşmaya başlamış. Ünlü yazar ondan kurtulmak istercesine sorularına kaçamak yanıt vermiş ancak Kamuran peşini bırakmamış. Bir hayranı olduğunu ve o güne kadar yazdığı bütün romanları okuduğunu söylemiş. Agatha yumuşamış, bundan cesaret alan Kamuran onu köşküne davet etmiş. Ağırbaşlı olan Agatha üstelik o sıralar yüreğinde ihanet acısı taşırken bunlara pek aldırmamış. Ama Kamuran yılmamış, her gün çiçek yollamış telefon etmiş. Sonunda kadın pes ettiğinden midir, yoksa tek başına yaşamaktan sıkıldığından mıdır bilinmez, daveti kabul etmiş. Agatha kalabalıklardan hoşlanmadığı için kimseyi çağırmamasını tembih etmiş. Ancak Mualla Hanım durur mu, herkesi çağırmış. Agatha yoğun ilgiden bunalarak davetten ayrılmış. Kamuran ona otele kadar eşlik ederken konuşmaya başlamışlar. Kamuran ilişkisinin kötü gittiğini yakında eşinden kurtulacağını söylemiş. Ondan sonra Agatha ile cinayet hakkında konuşmuşlar. Yalnızca bir saat baş başa konuşmuş olmalarına rağmen bu kısa birliktelik Kamuran'nın Agatha'ya sırılsıklam aşık olmasına yetmiş. Kamuran bir davet teklifinde bulunmuş ancak Agatha kabul etmemiş. Akşamına da Mualla ile kavga eden Kamuran o gece köşkten çıkıp en yakın arkadaşı Rauf'un yalısına gitmiş. O gece orada kalmış ancak ertesi sabah kendisini bir sürpriz bekliyormuş. Köşkten gelen telefon karısının bahçede ölü bulunduğunu bildiriyormuş. Polisler Kamuran'ı sorguya almış ama pek bir şey tutturamamışlar. Hükümet tabibi, Mualla Hanım'ın ölüm nedeninin şoka bağlı kalp krizi olduğunu açıklayınca soruşturma durdurulmuş. Bütün mal varlığı da Kamuran'a kalmış. Agatha bu işin peşini bırakmamış ve cinayet işlemiş olma ihtimaline karşı sürekli Kamuran'ı sorgulamış. Kamuran hep aynı ifadeyi verince işi bırakmış ve ülkesine dönmüş. Bundan derin üzüntü duyan Kamuran günlük yazmayı da bırakmış. Yıllar sonra Agatha başka bir adamla evlenmiş. Bir gün yine İstanbul'a yolu düşünce Kamuran ile kısa bir buluşma geçmiş aralarında. Bir veda ziyareti. Vedalaşırken Agatha'ya bir anahtar vermiş. Cinayet tartışmalarını sona erdirecek açıklamanın anahtarını, açacağı gizli bölgede olan mektupta yazılı olduğunu söylemiş. Ancak Kamuran ölmeden açmayacağına dair yazardan söz almış. Bu anahtar Agatha'nın kaldığı oteldeymiş. Agatha ölünce orası salon haline getirilmiş ve müze gibi kullanılmaya başlamış. Ancak İhsan otel yöneticilerinin anahtarı almasına izin vermemesi üzerine arkadaşına gelip yardım ister. Birlikte otele giderler ve bir yolla anahtarı alırlar. Köşke gidip gizli bölmeden mektubu alıp okumaya başlarlar. Mualla'nın öldüğü gece aslında Kamuran Rauf'un yanında değildir. Rauf içmekten sızıp kalınca Kamuran onu bırakıp köşke gider. Köşke gittiğinde karısı evde yoktur ve sevgililerinden biriyle buluşmaya gitmiştir. Gece yarısına kadar bir bıçak eline alıp beklemeye başlar. Mualla kapıdan girer girmez koşar ve onu bıçaklamaya çalışır. Ancak beceremez. Bu arada Mualla korkudan bayılır. Kamuran yerde yatan karısının yanına giderek öldürmeye çalışır ancak Mualla'nın solunumu ve nabzı durmuştur. Mualla o anda kalp krizi geçirip ölmüştür. Bütün bu olayların katili Kamuran olmasa da bunlara sebebiyet veren kişi Kamuran'dır. "Kusursuz cinayet yoktur."


Bir bahar günü, Sorik Köyünde yaşayan Ahmet'in kapısında dizginleri sırma işlemeli, gümüş eyer ve üzengili, eyerin altındaki keçe belemenin üzerine güneş sureti ve hayat ağacı işlenmiş, uzun, iri bir at belirmişti. Atı gören Sofi ilk olarak Ahmet'e ünlü bir aşiret ya da oymaktan büyük bir misafir geldiğini düşündü. Oysa Ahmet hiçbir şeyden habersiz kaval çalıyordu. Kavalın sesi kesilince Sofi, Ahmet'in misafirinin olmadığını öğrendi. At bir başına kapısına gelmişti. O halde o Ahmet'in kısmeti, haktan gelen armağandı. Ama öncesinde atı aşağı yola bırakıp geri dönmeli, eğer at geri dönerse bunu üç kere daha tekrar etmeliydi. Ahmet'in her denemesinde at geri döndü. Gelenekler açıktı, artık at onundu, sahibi kim olursa olsun kellesini verir ama atını veremezdi. Altı ay boyunca atın eski sahibinden haber çıkmadı. Derken bir gün Beyazıt Paşası Mahmut Han'ın adamları Ali'den atı geri almaya geldiler. Ahmet, atın yadigar olduğunu, hiçbir şekilde iade etmeyeceğini kesin bir dille belirtti. Cevabı duyan Paşa geleneği bilmesine rağmen dağlı parçası olarak gördüğü Ahmet'in tavrı karşısında öfkeden delirdi. İlk olarak dostu olan Kürt Beylerini saraya çağırdı. Kürt Beyleri Ahmet'in haklı olduğunu bilmelerine rağmen Paşanın karşısında suskun kaldılar ve Ahmet'e elçi gönderdiler. Ahmet bana mısın demedi. Kürt Beylerinden umduğunu bulamayan Paşa, askerlerini ve Kürt Beylerini yanına alarak Ahmet'in köyüne gitti. Köyde tek bir can yoktu. Ateşe verdirdiği evlerin birinden sadece Sofi çıktı. Sofi elleri bağlanıp, boynuna lale geçirilerek zindana gönderildi. Bu arada Paşa, askerler ve beyler Ağrıdağı eteklerindeki diğer köylere tek tek gidiyor, hepsini Sorik gibi bomboş buluyorlardı. Deliren, sararıp solan Paşa, kış gelmesine rağmen umutsuzca dağlıları arıyordu. Durumun vahametini anlayan beyler kendi aralarında anlaşarak Paşa'ya Beyazıt'a dönmesini, üç-dört aya varmadan atı, Ahmet'i ve köylüleri bulup kendisine teslim edeceklerin söylediler. Paşa'nın yapacak başka bir şeyi yoktu. Saraya geri döndü, beklemeye koyuldu. Bu arada zindanda yatan Sofi'ye, Paşa'nın kızlarından biri olan Gülbahar her gün gizlice kendi elleriyle yaptığı yemekleri götürüyor, Sofi de ona kavalıyla Ağrıdağı'nın öfkesini çalıyordu. Günlerden bir gün Ahmet'in, atın ve köylülerin Şemdinli'de olduğu haberi geldi. Milan Beyinin oğlu Musa Bey oraya giderek Paşa'nın kendisiyle sadece tanışmak istediğini, köylülerin de köylerine geri dönmesini istediğini anlattı. Sofi'nin durumunu öğrenen ve Musa Bey'in içtenliğine inanan Ahmet saraya gitti. Paşa hem Ahmet'i hem Musa Beyi kandırmış, ikisini de Sofi'nin yanına zindana attırmıştı. Kızı Gülbahar'a da Sofi'den uzak durmasını kesin bir dille emretmişti. Ancak Gülbahar, Ahmet'in çaldığı Ağrıdağı öfkesini duyduğunda onunla tanışmak için büyük bir arzu duydu. Kendisine sevdalı Zindancıbaşı Memo'ya tüm ziynet eşyalarının olduğu kese karşılığında onu Ahmet'le görüştürmesini teklif etti. Memo keseyi almadı, sadece anahtarları uzattı. Gülbahar'la Ahmet zindanın kulesinde el ele sabahın ilk ışıklarına kadar durdular. Bu buluşma birkaç gün sürdü. Paşa da onlara kırk gün mühlet vermiş, atı geri getirtmezse hepsinin başını vurduracağını söylemişti. Bir çıkmazın içindeki Gülbahar yardım için çok sevdiği kardeşi Yusuf'a gitti. Yusuf çok korkmuş, ondan vazgeçmesini istemişti. Gülbahar son çare olarak Demirci Hüso'ya başvurdu. Hüso onu Kervan Şeyhine gönderdi. Kervan Şeyhi, mührünü Hüso'ya atı getirmesi için verdi. Hüso da atı dağlardan geri getirdi. Bu mutlulukla Gülbahar ve Ahmet birlikte oldular. Fakat sevinçleri boşunaydı. Paşa, atın kendisinin olmadığını iddia ederek kararını uygulayacağını açıkladı. Gülbahar son çare Memo'ya giderek onları serbest bırakması karşılığında ne isterse yapacağını söyledi. Memo, Gülbahar'ın saçından birkaç tel karşılığında hepsini bıraktı. Sabah olup, cellatlar geldiğinde Memo tutsakları bıraktığını söyledi ve kendini kalenin burcundan aşağı attı. Bütün bu olaylar Yusuf'un korkularını daha da arttırdı. Babasına bildiği her şeyi anlattı. Paşa da kızını zindana attırdı. Bu haber tüm Ağrıdağı'na yayıldı. Ağrı, Erzurum, Van, Kars ve Erzincan'daki tüm halk sessizce saraya yürüyüp Gülbahar'ı zindandan çıkardılar. Gülbahar ile Ahmet'i Hoşap Kalesi Beyine götürdüler. Hoşap Beyi geleneklere uyacak, onları hiçbir şekilde Paşa'ya vermeyecekti. Akşam olduğunda Ahmet yatağa, ikisinin arasına kılıcını koydu. Bu durum günlerce sürdü. Ne yapacağını şaşıran Paşa da en sonunda durumdan kurtulmak için Ahmet'i hiçbir insanın çıkamadığı Ağrı'nın en tepesine çıkması ve orada ateş yakması karşılığında affetmeye razı geldi. Aynı kalabalık tüm bunları izlemek için sarayın etrafında toplandı. Dört gün sonra Ağrıdağının tepesinde ateş görüldü. Sabahleyin de Ahmet döndü. Gülbahar'la birlikte Küp Gölünün üzerindeki mağaraya kadar at sürdüler. Ne yolda, ne de mağaraya ulaştıklarında tek söz ettiler. Gülbahar artık daha fazla dayanamıyordu. Ne olduğunu öğrenmeliydi. Ahmet, Memo'nun onları neyin karşılığında serbest bıraktığını sordu. Gülbahar, ne isterse vereceğini söylediğini ama onun hiçbir şey istemediği karşılığını verdi. Gece olduğunda Ağrıdağı kendi depremini yarattı ve Ahmet Küp Gölü sularında yitip gitti. Okurun karşısına ilk olarak 1970'te çıkan Ağrıdağı Efsanesi, mitolojik öğelerin halk edebiyatıyla birleştiği bir aşk destanıdır. Dönemin kültürü, gelenek ve görenekleri, siyasi yapısı, bölgenin coğrafi özellikleri, insan psikolojisi bu destanın satır aralarında yatan gizli bir hazine niteliği de taşımaktadır. Sade ve akıcı diliyle 1970'den bugüne Türkiye'de ve dünyada artan okur sayısıyla Ağrıdağı Efsanesi, 1975'te Memduh Ün'ün yönetmenliğinde beyazperdeye de aktarılmıştır. Bir gün Ahmet, sabaha karşı dededen yadigar olan kavalını çalmaktadır. Bu sıra kapısının önünden geçen Sofi, Ahmet'in kapısının önünde bulunan, bir beye, paşaya ait olduğunu belirten damgası bulunan bir at görür. Ahmet, kavalı çalmayı bitirdiğinde çağırarak soylu konuğunun kim olduğunu sorar. Ancak konuk yoktur. Dağlı geleneklerinde bir at kapına gelmişse 3 kere bir noktaya bırakılır. Eğer at geri dönerse canını verir ancak atı bir daha sahibine veremezsin. Ahmet 3 kere atı bıraksa da at geri gelir. Böylece atın yeni sahibi Ahmet olur. Zaman geçer Ağrı paşası Mahmut Han, atı istemek için Ahmet'in kapısını çalar. Ancak Ahmet atı vermez. Atı vermesine köy de razı olmaz. Bir dağlının kendisine kafa tuttuğunu gören Mahmut Han, çok sinirlenir ve köyü ateşe vermek için yola çıkar. Köye geldiğinde köy alanında kimseyi bulamaz. Sadece Sofi'yi bulur. Onu da hemen zindana attırır. Mahmut Han'ın kızlarından olan Gülbahar, Sofi ile sohbete dalar. Bu sırada Mahmut Han da civar beylerden birinin oğlu olan Musa Bey'i Ahmet'i getirmesi için görevlendirir. Ancak ona Ahmet'e zarar vermeyeceğini söyleyerek kandırır. Musa Bey, Ahmet'i getirdiğinde Ahmet zindana atılır. Musa Bey buna karşı çıkınca o da zindanı boylar. Kırk gün sonraya kadar o at gelmezse Sofi, Ahmet ve Musa Bey idam edilecektir. Bu sıralarda yine Sofi'ye bakmak için aşağıya inmesi yasaklanan Gülbahar, yasağı çiğneyerek aşağıya indiğinde Ahmet'i görür. Görüş o görüş ondan sonra bir daha kendine gelemez. Zindancıbaşı olan Memo da Gülbahar'a vurgundur bu sebepten Memo için çok zor da olsa Gülbahar'ın Ahmet'in yanına girmesine izin verir. Ancak idam günü yaklaştıkça Gülbahar çaresiz kalır. Kardeşi Yusuf'a yardım istemek için gider ancak o korkudan her şeyi babasına anlatacaktır. Son çare demirciye gider Gülbahar. Oradan da Şeyh'e uğrar. Demirci idama iki gün kala getirir atı ancak Mahmut Han'ın derdi at değil, Ahmet'in canıdır. İdam günü geldiğinde Memo'ya iki tel saçını veren Gülbahar, Ahmet'i kurtarır. Ancak Memo vefat eder. Ahmet kaçtıktan sonra Yusuf her şeyi babası Mahmut Han'a anlatır. Gülbahar zindana atılır. Ahmet, tüm dağlı halkını toplayarak gelir ve Gülbahar'ı kaçırır. Şeyh onları bir beyin yanına gönderir. Mahmut Han onları almak için çare bulamaz. Sağ kolu olan İsmail Ağa, ağrı dağının tepesine çıkmasını ve orada ateş yakmasını şart koşmasını söyler paşaya. Ancak ağrı dağının tepesine çıkan hiç kimse sağ olarak dönemez oradan. Teklifi Ahmet kabul eder. Ve 3 gün süre ister. 3 gün boyunca sarayı yıkmak için tüm dağlı halkı sarayın önünde bekler. Korkan Mahmut Han, Ahmet'i affettiğini duyurur. Ancak o akşam Ahmet ateşi yakmayı başarır. Ahmet dağdan indiğinde Gülbahar'ı alır ve gider. Kaçtıkları ilk günden beri Gülbahar'a karşı soğuk davranan Ahmet derenin başında Memo'nun ne karşılığında canını verdiğini sorar. Gülbahar hiçbir şey dese de ona inanmayarak uykuya dalar. Sabah Gülbahar uyandığında Ahmet yarı baygın dereye doğru atlamaktadır. Gülbahar durdurmaya çalışsa da Ahmet durmaz ve oracıkta vefat eder. Ağrı Dağı Ahmet'i de affetmemiştir. O gün bugündür o derenin yanından geçen Gülbahar'ı görür. Ağlayışını duyduğu söylenir. Değerlendirme: Usta yazar Yaşar Kemal'in elinden olan Ağrı Dağı Efsanesi, Abidin Dino'nun çizimleri ile renk kazanmıştır. Ağrı Dağı hiçbir kötülüğü affetmez ve er ya da geç cezanı keser. Akıcı oluşuyla bir çırpıda okunabilecek harika bir eser.


Canan Tan denilince akla ilk gelen şey Piraye ve Yüreğim Seni Çok Sevdi romanlarıdır sanırım. Özellikle de bunları okurken bizde yarattığı his. Benim hatırladığım çok güzel işlenmiş bir konu ve sürekli elimde mendil, ağlamak. Canan Tanın bu yeni kitabında ise okuyucu için tamamen farklı. Öncelikle roman değil, öykü ile karşımıza çıkıyor Canan Tan. Ayrıca ağlamak, hüzünlenmek de yok. Okumaya başlayınca yüzünüzde sürekli bir gülümseme oluyor. Bol bol gülüyorsunuz. Bir de kitabın tasarımı çok farklı. Ön kapaktan başlarsanız kadınların dilinden kocaları hakkında öykülere; arka kapaktan başlarsanız ise erkekler tarafından yazılmış eşleri hakkında hikayelere ulaşıyorsunuz. Hepsi gerçekten güldüren kısa mizah öyküleri. O kadar farklı karakterler vardı ki beni en çok güldürenler ise şöyleydi; Annesinin yoğun ısrarlarına dayanamayıp annesinin bulduğu Pakize ile evlenen Demirşah'ın öyküsü. Pakize tam bir temizlik delisi ve aşırı titiz bir kadın. Evde bir sürü kuralları var ve kocası da bu kurallara uymak zorunda. Şöyle ki eve gelen misafirler galoşla gezmek zorundalar. Kocası ve kendisinin banyoları ayrı ve banyoda giyilecek pijama ve terlik farklı yatarken giyilecekler farklı. Haftanın her günü eve temizlikçi kadın geliyor ve derin temizlik günlerinde ise Demirşah 2-3 günlüğüne otele ya da annesine yollanıyor. Öyle ki bir gün dişini çektiren Demirşah kurallara göre eve geldiği gibi duşa girmesi gerektiğinden karısı salona sokmuyor ve duşa giriyor. Sıcak su kanamayı arttırdığından her yer kan oluyor banyoda. Pakize ne yapıyor bir güzel fırçalıyor kocasını böyle mi bıraktın burasını diye. Bütün bunlara dayanamayan kocası boşanma kararı alıyor ve ona bol temizlik günler dileyerek ayrılıyorlar. Bir diğer öykü ise Arzu ve Ferit'in hikayesi. Hükümet Tabibi olarak ilk ataması Karadeniz'e çıkan Arzu'nun arkadaşı Gülay tarafından tanıştırıldığı Ferit'le evlenmesiyle başlıyor. Kocasının çocuk ruhlu olmasına her şeyi unutmasına bir süre anlayış gösteren Arzu bazen çıldıracak noktaya geliyor. Oğulları ilk doğduğu zamanlarda Arzu biberonu kocasına veriyor çocuğu beslesin diye. Fakat Ferit biberonu çocuğun ağzına tıkmış ve öyle unutmuş televizyon izliyor. Arzu azcık daha geç kalsa çocuk boğulup kalacak. Bazen alışverişe gittiklerinde oğlunu kaybediyor. Derken en son nokta ise bir gün çok önemli bir düğüne davetli olduklarını söylüyor Ferit. Arzu da bir güzel hazırlanıyor. Gittikleri düğünde kimse onlara selam bile vermeyince hatta kim bunlar diye bakınca şüpheleniyorlar ve Ferit bombayı patlatıyor. Çaktırma diyor Arzu'ya bizim düğün 1 hafta sonraymış. Bunlar dışında çok farklı öykülerde barındırıyor içinde. Dolunayın etkisinde olup şeytana dönüşenler, maymun iştahlı olup önce şiir kitabı çıkaran sonra resim sergisi açmak isteyenler, emekli olup karısından çok mutfakla ilgilenenler ve daha birçokları. 1 günde bitirilebilecek eğlenceli bir kitap olarak kafa dağıtmak için çok uygun olduğunu düşünüyorum. Yazan: Ilgın Kocaman Ah Benim Karım! Ah Benim Kocam! Konusu Yazdığı romanlarda büyük beğeni toplayan Türkiye'nin önde gelen yazarlarından Canan Tan bu kez Ah Benim Karım Ah Benim Kocam kitabı ile okurlarına eğlenceli öyküler sunuyor.


Karneye ilk ekmeğin işlenerek satıldığı 1941 yılında; II. Dünya Savaş'ının giderek kızgınlaştığı bir dönemde Ahmed Günbay Yıldız, Tokat'ın Kelkit Çay'ına kurulmuş olan Reşadiye kazasına bağlı Kızılcaören köyünde doğdu. Ağaçlar ile iç içe geçen çocukluğu ona yaşama sevincini kaybetmeyen ve her bahar kendini yenileyen doğanın, umutlarını ve sevgisini eserlerinde yaşatma fırsatını sağladı. Okurları arasında özlem ve dram yüklü bir bağ kuran Ahmed Günbay Yıldız, kendine has üslubu ile eserlerinden oluşan bir kütüphane oluşturmuş durumda. Ahmed Günbay Yıldız ilk eserlerini şiir dalında vermiştir. Şiirden sonra öykü ile arasında dergi ve gazetelerde yayınlanan eserleriyle sıkı bir bağ kurarak okuyucu kitlesini giderek arttırmıştır. Ahmed Günbay Yıldız romanının en önemli yapı taşlarından bir tanesi aile kavramıdır. Ahmed Günbay Yıldız kalemiyle aile kavramını okurun zihnine iğne oyasıyla işler gibi işler. Roman türünde büyük kitleleri etkilediği eserlerinden iki tanesi: ''Çiçekler Susayınca'' ve ''Yanık Buğdaylar'' eserleridir. İlerleyen yıllarda pek çok eserler ortaya koyan yazar okurlarıyla birlikte yaşayan bir külliyat oluşturmuştur. En çok okunan eserlerinden bir tanesi ''Aynada Batan Güneş'' romanıdır. Otuz beş baskı yapan eser, Ahmed Günbay eserleri arasında sınavların ve seçimlerin sonuçlarını okuyucuya canlı bir gözlem gibi aktaran eserlerinden bir tanesidir. Kirlenmiş sokakların ustalarının; kararmış kalplerini aydınlatırken samimiyetini kaybetmeyen ve okurun kalbine dokunan bir eserdir, Aynada Batan Güneş. Günahın Rengi kitabı ise yazarın çok beğenilen romanlarından bir tanesidir. Nişanın içerisinde bir bireyin, yüzüğünün giderek ağırlaşmasını işleyen Ahmed Günbay Yıldız, okurlarını her sayfasında ellerinden bırakamayacakları bir düşe yelken açmaya çağırıyor.


Osmanlı Döneminin son zamanlarında yani Tanzimat döneminde en fazla tanınan yazarlardan biri olan Ahmed Midhat Efendi 1844 yılında İstanbul'da dünyaya gelmiştir. Eğitimi sonrasında gazetelerde çalışmaya başlayan Ahmet Midhat Efendi bir döneme damgasını vuran Tercüman-ı Hakikat gazetesini çıkartmaya başlamıştır. Gazetecilik mesleğinin yanında aynı zamanda mükemmel bir yazar olan ünlü isim Osmanlı döneminde kitap okuma tutkusunu canlandırmıştır. Ahmed Midhat kitapları ile geniş bir okur kitlesine ulaşmış ve popüler yazar kültürünü ilk başlatan yazar olmayı başarmıştır.


Olaylar yirminci asrın ikinci yarısında geçmektedir. Üç katlı bir konakta yarım asra sığan neslin portresi çizilmiştir. Üçüncü katta dinine bağlı Büyükanne Hacer ve Büyükbaba Recai yaşamaktadır. İkinci katta Yüksel'in annesi Belkıs vardır. Yüksel burayı kumar ve morfin katı olarak tanımlar. Birinci katta kardeşi Aysel ve aşığı Tekin vardır. Yüksel, üç neslin yüksekten hızlı inişini böyle tanıtır. Yüksel, annesine ve kız kardeşine göre maneviyatı daha yüksektir. İkinci ve birinci katta ahlaki yozlaşma vardır. Bu yozlaşma gerek yaşam tarzı gerek karakter olsun manevi değerleri zedeleyici biçimdedir. İkinci katta kumar partileri, alt katta gençlerin partileri, neslin batı özentisi haline geldiğini göstermektedir. Birinci kattaki partiye Büyükbaba Recai gelir. Genç kızların giyim kuşamının batı özentisi olması onu şaşırtır. Bunu dile getirdiğinde partiden genç bir şair ona karga gibi gözükmek istemediklerini söyler. Büyükbaba gençlerin halini görür ve onlara üzülür. Karga dedikleri bile yumurtasından kanarya çıksın onu anında öldürmektedir. Bu gençliği bile bile bu nesil, gagasıyla beslemiştir. Yaşlılara saygı denen bir söz olmasa bu gençlik onu oracıkta mimleyebilir veya ona hakaret edebilir. Büyükbaba Recai, ikinci kata inerken kızı Belkıs ile karşılaşır. Birinci kat ne kadar gürültülü ise ikinci katta o kadar sessizdir. Belkıs babasına konağı satarlarsa daha rahat edeceklerini söyler. Babası Recai bu işe yanaşmaz. Anca kendisi ölünce satabileceklerini söyler. Belkıs sinirden ağlar. Tekin onu sakinleştirir. Tekin, Belkıs'ın kızı Aysel'in sevgilisidir. Aynı zamanda Aysel'in annesi ile de ilişkisi vardır. Tekin, konağı satmanın yollarını arar. Belkıs'a annesine iğne yapmasını ister. Ama içi hava dolu boş bir iğne yapmasını istemektedir. Böylelikle kalp krizi geçirecek ve konak satılacaktır. Satıldıktan sonra parayı alıp Tekin ve Belkıs Avrupa'ya kaçacaklardır. Diğer yandan Aysel, Tekin ile sürekli tartışmaktadır. Tekin, Aysel'i evlilik konusunda oyalamaktadır. Aysel ise hamiledir ve çocuğu düşürmekle tehdit etmektedir. Belkıs Büyükbaba Recai ve Büyükanne Hacer'in katına gelir. Arkasından Tekin takip ederek onu izlemektedir. Belkıs Büyükanne Hacer'e iğne yapmak için hazırlık yaparken Belkıs'ın oğlu Yüksel büyükbaba Recai'ye sofu biriyle tanıştığını, bu adamın kızına aşık olduğunu anlatır. Bu adamı büyükbabasıyla da tanıştırmak istediğini söyler. Fakat tanıştıracağı kişi ahşap konağın halini görünce tanışmak istemeyip onları kendisine davet etmiştir. Sonraki gün Büyükbaba Recai, Büyükanne Hacer, Yüksel bu sofu ile tanışmaya gider. Konağa döndüklerinde ellerinde bir zarf vardır. Konaktakiler bu zarfı merak eder. Belkıs ve Tekin vasiyetname olmasından çok korkarlar. Büyükbaba Recai, konaktaki herkesi üçüncü kata çağırır. Herkes gelir. Belkıs da annesi Hacer'e iğne yapmak için hazırlanmaktadır. Büyükbaba Recai, Aysel'e masanın üzerindeki zarfı alıp okumasını ister. Konak, Belkıs'ın oğlu Yüksel'in üstüne yapılmıştır. Tekin heyecanlanır ve Belkıs'a yapma der. O sırada Büyükbaba Recai olayı kavrar. öz kızının annesini öldürmeye kalkıştığını görür. Belkıs iğne boş diyerek kendirini savunur. Nesil o kadar bozulmuştur ki para için annesini öldürmeyi bile göze alan zehirli bir nesil vardır. Sabahına Belkıs, Aysel ve Tekin üçlüsü plan yaparlar. Aysel'e gebelik raporu alırlar. Belkıs, Aysel'in yalancı gebe olduğunu sanmaktadır. Son koz olarak Büyükbaba Recai'ye torunu olacağını mirastan pay almak istediklerini söylerler. Bu tartışmanın sonunda Büyükbaba, Büyükanne ve Yüksel; Sofu'nun evinde yaşamaya karar verirler. Konak; Aysel, Belkıs, Tekin ve onların arkadaşlarına kalır. Belkıs, kızı Aysel'in hamile olduğuna inanmaz. Belkıs da damadından hamiledir. Anne ve kız kendi kuşaklarından o kadar uzaklaşmışlardır ki doğuracakları çocuklar bile yabancıdır. Üçlü kendinden geçerek sızmıştır. Büyükbaba Recai, konağı yakar ve Yüksel konağın dışında kalarak kurtulur. DEĞERLENDİRME Necip Fazıl Kısakürek, 1964 yılında Ahşap Konak adlı tiyatrosunu kaleme almıştır. Eser, Batılaşmanın yanlış anlaşılmasını ve özünü kaybeden bir nesilin çöküşünü anlatır. Garp ile Şark'ın çatışması baştan sonra ilmek ilmek işlenmiştir. Oyunda üç kuşak ayrıntılarıyla, detaylarıyla anlatılmıştır. Birinci kuşak dinine bağlıdır. Büyükbaba Recai, Büyükanne Hacer ve Belkıs'ın oğlu Yüksel'den oluşmaktadır. İkinci kuşak madde ve kumar bağımlısı Aysel'in annesi Belkıs'tan oluşmaktadır. Üçüncü kuşak beden ve ruhunu harap eden Aysel ve Tekin'den oluşmaktadır. 1922'de kaleme alınan Yakup Kadri'nin Kiralık Konak adlı romanının konusuna benzettim. Bende farklı bir tat uyandırdı. Kesinlikle okunması gereken bir Necip Fazıl oyunudur. Tavsiye ederim. Kitapla kalın...


Adriyen Zografi ilk defa 1906 yılında, yirmi iki yaşındayken, memleketi Romanya'dan ayrılır. İskenderiye'ye gitmek üzere vapura biner. Kitapta Akdeniz'in masal alemi Adriyen'in ağzından anlatılmıştır. Adriyen dünyada o kadar değişik manzara varken insanların bütün bir ömrünü hapishanedeymiş gibi tek bir ülkede geçirmenin hayret edilesi bir şey olduğunu düşünüp çocukluğundan beri hayalini kurduğu Mısır'a doğru yola çıkar. Vapura bindiğinde insanlar arasındaki sınıf farklılıkları dikkatini çeker. İnsanların bir kısmı içeride rahat koltuklarında gazete okurken, bir kısmı poyrazdan gözleri yaşarıyordur. Bunun üzerine hayatta büyük bir adaletsizlik olduğunu düşünmekten kendini alıkoyamaz. Adriyen yolda Musa adında bir badanacı ile tanışır. Musa durmadan Mısır'a yaptığı seyahatin sebeplerini anlatmaktadır. Dediğine göre; dört kızından en güzeli kötü yola düşmüştür ve kızının aklını çelen genç ile servet kazanmak üzere İskenderiye'ye yerleşmiştir. Bildiği üzere kızı Sara ve sevgilisi Titel'in bir barı vardır ve oradan epey para kazanmaktadırlar. Musa'nın amacı ise kızını ikna edip onu aile ocağına geri getirmektir. Musa Adriyen'den de bunun için yardım ister. Kızını birlikte bulmak ve sonucunda da kızıyla evlenmesini, ardından yeniden Romanya'ya dönmeyi teklif eder. Adriyen Musa'yı kırmamak için olumlu cevap verir; ancak, bir o.yla evlenmeye de, Mısır'dan erkenden dönmeye de niyeti yoktur. Adriyen'in hayali ise Mısır'daki yakın arkadaşı Mihail ile görüşüp para kazanmak ve güzel bir Akdeniz hayatı yaşamaktır. Mısır'a vardıklarında kızın izini aramaya koyulurlar ancak ne ellerindeki adres doğrudur ne de işletilen bir bar vardır. Kızının yalan söylediğini anlayan Musa çok üzülür. Nihayet kızını bulduktan sonra kızının sevgilisiyle yeni bir bar işine girişeceklerini öğrenir ancak işi tehlikeli bulur. Sara babasına ya zengin olmak istediğini ya da ölmek istediğini söyler; kardeşleri gibi fakir hayatı yaşamak ona göre olmadığını söyler. Musa ise para kazanırken insanın ellerinin daima temiz kalması gerektiğini savunur. Ardından Sara'nın ortağı Musa'ya Kahire'de badana müteahhitliği işi teklif eder. Musa bu tekliften keyif alır. İşler yolunda giderse tüm ailesini Mısır'a getirip Adriyen'i de ortağı yapma hayalleri kurmaya başlar. Adriyen serbest zamanlarında Mihail ile görüşür, onun eski Mihail olmadığının kanaatine varır. Para kazanma hırsı Mihail'in gözünü kör etmiştir. Çok para kazanmak için çok çalıştığı için de veremdir ama buna aldırmaz. Yalnızca parası varken mutludur; Adriyen'in yanına gelmesi onu eskisi kadar mutlu etmez. Mihail otelde kapıcılık yapmaktadır ve otel sahibi yaşlı kadın ile evlenme planları kurar. Tek amacı kadının paralarına sahip olmaktır. Adriyen onu ne kadar uyarsa da bu hevesinden vazgeçirmez. Musa ile Adriyen daha iyi bir iş buldukları gibi Beyrut'a hareket ederler. Yolda Adriyen bir adamla tanışır ve onunla Hindistan'da bir iş hakkında konuşur. Musa bu olaya içerlenir, Adriyen'i bundan vazgeçirir. Beyrut'a vardıklarında Klein onları karşılar ve himayesi altına alır. Orada evleri boyayıp süsleme yaparlar ve gerçekten çok para kazanırlar ama daha sonra Klein'in kadın tüccarı olduğu ortaya çıkar, Klein onları dolandırır ve paranın hepsini vermez. Bunun üzerine Musa memleketine geri döner ve diğer kızı Gisele'in evlenmek üzere olduğu haberini alır. Ancak kızın nişanlısı ablasının kötü yola düştüğünü öğrenince nişan bozulur. Musa tüm bunlardan sonra daha fazla yaşayamaz, bedbaht baba kahrından ölür. Adriyen yoluna yalnız devam eder ve daha önce de karşılaştığı Bianchi adında bir piyanistle arkadaş olur. Piyanist bir gösterinin ardından onu yemeğe davet eder. Adriyen, Bianchi ile geçirdiği zaman içinde Bianchi'nin bir yandan Klein gibi tadın tüccarı edasında konuşmalarına, hem de çocukluğunun memleketini hatırlatan bir melodiyle neredeyse ağlayacağına şahit olur. Bunun üzerine, iyi ile kötü arasına çok büyük setler çekmenin anlamsız olduğunu düşünür. İnsan doğası gereği hem iyi hem kötüdür. Adriyen Şam'da dolaşırken dükkanlarda güzel bir tabela olmadığını fark eder ve Simon adlı biriyle tanışıp tabelacılık yapmaya başlar. Düşündüğünün aksine bundan epey para kazanır. Bir gün aklına Hamlet'in müellifinin kim olduğu sorusu takılır. Shakespeare adı dilinin ucuna bir türlü gelememektedir, bundan çok rahatsız olarak arkadaşına Hamlet'in müellifini sorar. Tuhaf ki, arkadaşının Shakespeare'den dahi haberi yoktur. Buna şaşıran Adriyen Şam'da karşılaştığı herkese bunu sorar ve kimsenin Shakespeare'den haberi olmadığını görüp çok şaşırır. Aksine, herkes onun bu şaşırmış haliyle dalga geçmeye başlar. Shakespeare'den haberi bile olmayan bir toplumda daha fazla kalamayacağını düşünüp Romanya'ya doğru hareket eder. İbrail'de arkadaşı Mihail ile birlikte işe girer. Biraz üçkağıtçılıkla iyi para kazanırlar. Fakat Mihail veremdir ve hastalığı ilerlemiştir. Kısa sürede ölür. Arkadaşının ölümünün ardından hayat Adriyen için çok anlamsız gelmeye başlar. Bükreş'e gider. Balkan Savaşı yıllarıdır. Orada siyasete atılır, devrimci olduğu için tutuklanır. Kısa süre sonra tanıştığı Kosti Aloman isimli bir dost, insanın kendinden başka dostu olmayacağını, dostluğun yegane dost dediğinin ihanetiyle veya ölümüyle son buluyorsa ne anlamı kaldığını, bunları ancak tecrübe edip kanaat getirilebileceğini söyler. Adriyen ise tecrübe edip kanaat getiremediğini düşünür. Adriyen havaların soğumasıyla yeniden Akdeniz'e yola çıkmaya niyetlenince Aloman yakasına yapışır ve der: Altı senedir Musa gibi insan artıkları, Sara gibi aşüfteler, Klein gibi sevda tellalları, türlü dolandırıcılar ve Akdeniz'de kaynaşan bütün serseri takımıyla en iyi zamanlarını köreltiyorsun. Geliştirilmesi gereken yeteneklerin var ve mademki Fransız kültürüne ve Fransa'da hüküm süren hürriyetlere uygunsun, bu akşam Paris'e hareket edeceksin.


Polisiye romanların usta kalemlerinden biri olan John Verdon, Aklında Bir Sayı Tut kitabı ile okurlara mükemmel bir gizem sunuyor. Katili bulmaktan daha çok bu gizemi anlamak için kitabı bir kere de okuyabilirsiniz. Katil, kurbanlarına bir mektup gönderiyor ve mektupta bedel ödeme zamanının geldiğini söylüyor. Onları çok iyi tanıdığını ve bunu kanıtlamak için de kurbanlarından akıllarında bir sayı tutmalarını istiyor. Kurbanlar sayı tuttuktan sonra ilave zarfı açıyorlar ve tuttukları sayıyı karşılarında görüyorlar. Kurbanlardan biri eski tanıdığı olan emekli dedektiften yardım istiyor fakat pek bir yere varamadan adam ölüyor. Bunun üzerine dedektif hem emekliliğin verdiği sıkıntıdan kurtulmak hem de ölen arkadaşına yeterince yardım edemediği için olayı daha derinlemesine araştırıyor. Cinayetler tek tek işlenirken hepsinde aklında sayı tutma gizemi oluyor ve dahası cinayetler de sürekli aynı mesaj veriliyor. İçki şişesi ve boğazların parçalanması. Aklında Bir Sayı Tut romanını okurken katili bulabilmeniz için yazar size tek bir şans veriyor. Bunun dışında da tahmin edebilirsiniz fakat kanıtlara dayanarak bulmak istiyorsanız katilin yaptığı tek hatayı farketmeniz gerekiyor. Bunun dışında sayı oyununun gizemini çözmeniz biraz daha zaman alabilir. Fakat kitabın sonuna doğru bu gizem aydınlanıyor.


Carl Tiflin, on yaşındaki oğlu Jody'e Şerif'in açık arttırmasından bir zamanlar bir gösteri topluluğuna ait olan al bir midilli tayı alır. Jody, adını Gabilan koyduğu tayını okul arkadaşlarına göstermek için sabırsızlanmaktadır. Ancak tay henüz yular tutmayı bilmediğinden onu okula götürmek yerine okul arkadaşlarını çiftliğe getirmek durumundadır Atı ve kırmızı sahtiyan eyeriyle arkadaşlarının hayranlığını kazanan Jody, o günden itibaren hem evdeki sorumluluklarını hem de atının sorumluluğunu büyük bir hevesle yerine getirir. Çiftlik çalışanı ve sığırtmaç olan Billy Buck'ın anlattıklarını dikkatle dinler çünkü Salinas'ta atlar konusunda Billy'nin üstüne yoktur. Atı da yarışmalarda her seferinde birinci olmaktadır. Billy'den yular tutmayı, eyerlemeyi, hayvanı geme alıştırmayı, toynaklarını yağlamayı ve törpülemeyi öğrenen küçük çocuk, üç hafta sonra Şükran Gününde artık büyüyen atına binebileceğini öğrenir. Jody, her ne kadar büyük günün gelmekte olduğuna sevinse de içten içe yağmur yağma olasılığından korkmaktadır. Daha önce çamur yüzünden binicinin, atın üzerinden kayıp altına girerek bacağını ya da kalçasını kırdığına şahit olduğundan elinden aynı durumun başına gelmemesini dilemekten başka bir şey gelmez. Fakat korkusu gerçekleşecek gibidir. Yeni otlar bitene kadar aralıksız yağan yağmurların ardından ortaya çıkan güneşi görünce uzun süredir kapalı kalan atının hava almasını isteyen çocuk, Billy'nin de o gün yağmur yağmayacağı konusundaki kendinden emin haline güvenerek Gabilan'ı ağılda bırakarak okula gider. Yine de gitmeden önce Babası Carl ile pınara dökülen yaprakları temizlemek için yamaca gidecek olan Billy'e olur da yağmur yağarsa onu içeri alacağına söz verdirmiştir. Ancak öğle saatlerinde başlayan sağanak Billy'i haksız çıkartır. Küçük çocuk okuldan kaçarak midillisini eve sokmayı aklından geçirse de yağmurun atlara zarar vermeyeceği düşüncesindeki Billy'e güvenerek derslerinin bitmesini bekler. Dersler nihayet bittiğinde yağmurun oluşturduğu ufak çamurlu dereleri aşarak buz gibi şiddetli rüzgar ve sağanak yağmur altında eve ulaştığında Gabilan'ı ağılda sefil bir halde bulur. Su içinde kalan postu nedeniyle tir tir titreyen zavallı midilliyi çuvallarla iyice kuruladıktan sonra önüne sıcak lapa koyarak eve dönen Jody, Billy Buck'a kızgın ve kırgındır. Kendine oğlana karşı mahcup hisseden Billy, gün geçtikçe kötüleşen atı iyileştirmek için elinden geleni yapar. Fakat Jody, kapanmış ve çapaklanmış gözlerinden, postunun kuru ve ölgün duruşundan atının çok yakında öleceğini anlar. Başında beklerken uyuyakaldığı bir gece de Gabilan, ahırdan kaçarak son kez oğlanın onu gezmeye çıkardığı tepelere gitmeye çalışırken can verir. Bu can verişe şahit olan Jody, tüm öfkesini yemeğinin hazır olmasını bekleyen büyük akbabadan çıkarır. Carl Tiflin, Billy Buck'ın da ısrarıyla yeni bir tayın oğlu için gerekli olduğuna karar verir ve kısrakları Nellie'yi Jess Taylor'ın aygırı Sundog ile çiftleştirmeye karar verir. Doğacak olan tay da oğlunun olacaktır. Nellie'nin yaklaşık bir sene sürecek hamilelik döneminin ardından doğacak taya binmek için de iki sene beklemek zorunda kalacak olan Jody, bu tayı da kaybedeceğinden dolayı oldukça gergindir. Sekiz ay geçip Nellie'nin karnı gittikçe belirginleştiğinde gerginliği daha da artar. Doğum günü geldiğinde tayın ters geldiğini fark eden Billy, söz verdiği üzere tayı sağ salim Jody'e teslim etmek için Nellie'yi alnına vurduğu bir çekiç darbesiyle öldürür ve minik kara tayı annesinin karnından sağ salim çıkarıp oğlana teslim eder. John Steinbeck, kendi çocukluk anılarından esinlenerek yazdığı dört bölümlük bu epizodik romanı ilk kez 1949'da Lewis Milestone yönetmenliğinde izleyici karşısına çıkmış, ardından da 1973'teki yeniden uyarlamada üç dalda Emmy Ödülünün sahibi olmuştur.


Alacakaranlık Serisi En İyi Kitap Yorumları birinci kitap mükemmeldi sonradan saçmalamaya başladılar 28-08-2015 12:02 tartışmasız birinci kitap 03-09-2015 21:54 bece ikinci en iyisi bir kızın kayboluşu 02-01-2016 20:01 birinci kitap oldukça iyi... 18-12-2016 21:17 sadece ilk kitap güzel yanı orjinali olan alacakaranlık kitabı sonrakiler zorla yazılmış kitaplar konuyu uzattıkça uzatmış çoğu yeri tekrar okurken sıkılıyorsunuz son kitap şafak vakti final olduğu için merak uyandırıyor hepsi bu ama o da çok kötü bitiyor ilk kitap dışındakileri tavsiye etmem 28-05-2017 21:14 alacakaranlık serisi mükemmel hayatımda okuduğum en güzel seri 09-09-2017 22:56 bir devri başlatan seri olmakla beraber ciddi okuyucu kitlesi elde edebilen sürükleyici kitaplar Betül PALACI 17-11-2017 21:08 bu filmin serisini çok izledim ve çok beğendim nedense vampirlere ve kurt adamlara karşı her zaman bir ilgim olmuştur serisi çok güzel ve hoştu kitabında eminim bir o kadar güzeldir inşallah okumak nasip olur en içten duygularımla okumayı bekliycem böyle kitapları sürekli okuyorum heyecanı kitaplarda buluyorum vampirler ilgimi çekiyor ve bu kitapta fazlasıyla var 17-03-2019 15:14 çok güzel olduğunu düşünüyorum daha önce filminin bölümlerini tekrar tekrar izledim hatta kafama eserse sahnelerinede bakıyorum ve kitabını okumayı çok ama çok isterim inşallah nasip olur ve okumaya hak kazanırım yazarımız eminim ki harika yazmıştır nedense vampir ve kurt adamlara karşı çok büyük bir zafım var sürekli böyle kitaplar okuyorum ve okumayı istiyorum Emine tokalı 17-03-2019 18:15 efsane serilerden biri daha... dört kitabı da soluk almadan okudum. inanılmaz bir anlatımdı. şafak vakti ile gerçekten noktayı koymuş yazar. aklında hiçbir soru işareti kalmıyor insanın. fakat filminden aynı tadı alamadım malesef yada benim hayal dünyam geniş diyeceğim ama, kitapta hissettiklerinizi, kafanızda kurguladıklarınızı alamıyorsunuz başkasının düşünceleri ya da yorumları katılmış ekranı. önce film izlenirse belki olabilir... s.karacan 23-08-2019 12:15


Dünyaca tanınan İngiliz şair ve yazar Aldous Huxley,1894 yılında İngiltere'de dünyaya gelmiştir. 16 yaşlarında iken geçirdiği rahatsızlık nedeni ile kör olma tehlikesiyle karşılaştığı için, Eton College 'da gördüğü öğrenimine ara vermiş ve daha sonra Oxford Üniversitesi'ndeki Balliol College'de tamamlamıştır. Yirmili yaşlarında şiir ve öykülerini kaleme almaya başlayan yazar, edebiyat dünyasına olan ilk adımı Krom Sarısı adlı romanı ile atmıştır. Daha sonra bu eserini takiben Antic Hay, Those Barren Leaves ve Ses Sese Karşı gibi eserlerini kaleme almıştır. Yazarın fikir romanı olarak bilinen Ses Sese Karşı adlı romanı ününü pekiştirse de asıl onu büyük ününe kavuşturan Cesur Yeni Dünya adlı yergi romanıdır.


Hayal dünyamızın yaratıcısıydı masallar. Ve elbet herkes Alice Harikalar Diyarında kitabını duymuştur hatta bazıları da okumuştur. Hayvanların hüküm sürdüğü bu dünyanın kapısını haydi hep beraber aralayalım. Alice bir gün ablasıyla beraber gölün kenarında uzanıp konuşurlarken, Alice'in dikkatini konuşan, saati olan ve koşturan bir tavşan çeker. Bu tavşanın peşine takılan Alice ise uzun uğraşlar sonucu tam tavşanı yakaladım derken çok derin bir kuyuya düşer. Ama kuyu o kadar derin ki; bir ara Alice düşmekten sıkılmıştı. Kendi kendine konuşmaya bayılan Alice, kuyunun derinliklerinde keşiflere çıkarak herhangi birine rastlamayı umsa da karşılaştığı tek şey cam sehpa ve küçük başka diyarları açılan kapı olur. Alice'nin o kapıdan geçebilmesi içinde boyunun çok küçük olması gerekir. Sehpanın üzerinde bulunduğu içeceği içerek boyu kısalan Alice, bu sefer anahtara uzanamadığında da boyunun uzaması gerekir. Lakin bu seferde boyu çok aşırı uzayan Alice, kendi gözyaşlarının yarattığı bir gölün içinde tekrar eski haline dönüp, yüzmeye çalışırken; Bay Fare ile tanışır. Daha sonra da o gölün içine düşen düğer hayvanlarla... Onlara anlaşmaya çalışan Alice, bir süre sonra onlarla aynı dili daha doğrusu ortak bir konu bulamayacağından bir şekilde o küçük kapıdan geçme imkanı bulur. Alice, farklı bir dünyanın eşiğine açılan bu kapıdan geçtiğinde ise peşine takıldığı beyaz tavşan ile karşılaşır. Lakin tavşan ona emirler yağdırıp, yelpaze ve eldivenlerini istediğinde, aramaya koyulan Alice küçük bir evin içinde tavşanın istediklerini bulmuş ve tam eşyaları götürecekken tekrardan büyümeye başlar. Bir odanın içinde boylu boyluna hapis olmuşken, tek istediği bu amansız boy uzama ve kısalmalarının durmasıydı. Ama ne mümkün! Hayvanlardan oluşan halk evin önüne gelip pencereye kek fırlattıklarında, Alice onlardan bir tanesini yiyerek çok daha küçülmüştü. Ve halktan kaçması da bir o kadar da zorlaşmıştı. Ormanın derinliklerine dalan Alice, bir mantarın üstüne konmuş nargile içine bir tırtıla derdini anlatırken, tek istediği bir an önce eski boyu ve yaşamına dönmesiydi. Tırtıl ise Alice sadece, mantarı gösterip bir tarafının boyunu uzattığını diğer tarafında boyunu kısalttığını söyleyip, çekip gitmişti. Alice ceplerinde mantar ile dolaşırken girdiği bir evde; anormal bir bebek, anormal bir düşeş ve anormal bir aşçıyla karşılaşmıştı. Kaosun hakim olduğu bu evden bebeği alıp giden Alice, aslında bebeğin bir domuz olduğunu gördüğünde onu ormanın derinliklerine salmıştı. Birde ormanda karşılaştığı gülümsemesi iki kulağına yaklaşan kedi vardı. Bedenini bir anda ortadan kaybetmek gibi de özelliği vardı. Kendisini Şapkacı ve Mart tavşanının yanına yolladıktan sonra Kraliçe'ye yönlendiren kedi... Kraliçe sadece 'Kafasını Uçurun! sözünü tekrarlamaktan bir işe yaramasa da kocası Kral Bey biraz daha merhametliydi. Yaşanan bir olayın ardına kurulan mahkeme de şahitler ve suçlu kişiler bir bir boy gösterirken, aynı zamanda da Alice'nin tekrardan boyu uzamaya başlarken çok şaşırtıcı olan bir olay oldu. Şahitler aynı zamanda suçlu olarak nitelendiriliyordu ve ikinci şahitte Alice olmuştu. Alice mahkeme salonun ortasına boyu uzayıp asker ve kraliçeye hakaret edip, saygılı olmasını söylemişken, idamına karar verilmesiyle Alice derin uykusundan uyanmıştı. Uyandığında da rüyasına birebir gördüklerini ablasına anlattığında da ablasını derin düşünceler arasında bırakıp eve gitmişti. Alice Harikalar Diyarında masalı için eleştirisel bir yanı yok. Sonuçta bir masal ve masallara da kargaşa ve olağanüstülük hakimdi. Her masalda olduğu gibi... Hayvanlardan oluşan bir ve işlevsel faaliyette bulunan bu dünyada çocuklarının hayal gücünün gelişmesinde epeyce katkısı bulunuyor. Alice Harikalar Diyarında Kitap Özeti Bir yaz günü, ırmağın kıyısında kitap okuyan ablasının yanında otururken sıkıntıdan ne yapacağını düşünen Alice, yanından yeleğinin cebinden çıkardığı saate bakarak Eyvah! Eyvah! Çok geç kalacağım! diye mırıldanarak geçen beyaz bir tavşan görür. Tavşanın peşine takılarak bahçe çitinin altındaki kocaman tavşan deliğinden aşağı atlayan küçük kız, uzun bir düşüşün ardından kendini kuru bir yaprak yığının üzerinde bulur. Geç kalma kaygısını yoğun bir şekilde yaşayan beyaz tavşanı karşısına çıkan uzun geçitte yeniden kaybeden Alice, tepeden sarkan bir dizi lambanın olduğu bir odaya geçiş yaptığını fark eder. Ancak ilginçtir ki odanın tüm kapıları kilitlidir ve üç ayaklı masanın üstünde yer alan küçük altın anahtar sadece alçak bir perdenin arkasında yer alan, yarım metre boyundaki kapıyı açmaktadır. Diz çöküp baktığında kapının sevimli bir bahçeye açıldığını fark eden çocuğun, bir dürbün gibi uzayıp kısalma hayali, masanın üzerinde BENİ İÇ yazan şişeyi başına dikmesiyle gerçekleşir. 25 santimlik yeni boyuyla pırıl pırıl çiçek yataklarının, serin pınarların arasında dolaşmaya hevesli bir şekilde kapıdan çıkmaya hazırlanırken küçük altın anahtarı masanın üzerinde unuttuğunu hatırlar ancak masa, artık onun yanında o kadar büyük kalmıştır ki anahtarı almak konusunda bir türlü muvaffak olamaz. Ağlamanın çare olmadığını düşünürken gözüne masanın altında yer alan cam kutunun içinde yer alan ve üzerinde BENİ YE yazan kek ilişir. Olağanüstü şeylerin beklentisiyle yediği kek, boyunu bu sefer de üç metreden uzun hale getirmiştir. Çaresiz çocuk, çevresini bir karış yüksekliğinde bir gözyaşı gölcüğü sarana kadar kovalarca gözyaşı döker. Bir süre sonra yanında beliren beyaz tavşandan yardım ister fakat kaygılı ve düşüncelere dalmış tavşan, sesi duyunca irkilir ve elindeki beyaz eldivenleri ve yelpazesini düşürerek oradan kaçarcasına uzaklaşır. Dalgınlıkla eldivenlerden birini eline geçiren Alice aniden 60 santime düştüğünü fark edince hemen bahçeye çıkmaya karar verir ancak bunu yapması imkansızdır çünkü altın anahtar masada kalkmıştır. İyice kapana kısılan çocuk, döktüğü gözyaşı gölcüğünde sürüklenirken kendisiyle aynı kaderi paylaşan fare, ördek, dodo kuşu, saksağan, kanarya, kırmızı papağan, kartal yavrusu, yengeç ve birkaç tuhaf yaratık görür. Hepsi de bir an önce kıyıya varmanın telaşındadır. Kıyıya ulaştıklarında dodo kuşunun önerisiyle bir an önce kurumak için bir koşu yarışı yaparlar. Hayvanlarla iyice kaynaşan küçük kız, onlara çok sevdiği kedisi Dinah'tan bahsedince hepsi çil yavrusu gibi dağılır. Yeniden yalnız kalan Alice yelpazesini ve eldivenleri aramak için geri dönen beyaz tavşanla karşılaşır. Beyaz tavşan, Alice'yi hizmetçisi Mary Ann zannedince Alice, bu yanlışı düzeltmeden tavşanın gösterdiği B. TAVŞAN yazılı küçük eve yönelir. Masanın üzerinde yer alan eldivenlerden bir çiftini ve bir yelpazeyi alıp evden çıkmak üzereyken gözüne takılan şişeyi merakla başına diker. Bu merak onu evden taşacak kadar büyütünce geri dönen tavşan, yardımcısı Pat ve Kertenkele Bill bu korkunç canlıyı oradan çıkarmak için seferber olur. Pencereden içeri atılan çakıl taşlarının küçük keklere dönüştüğünü keşfeden Alice, onları yiyip kapıdan geçmesine yetecek kadar küçülünce (7,5 santime inmiştir) evden kaçarcasına uzaklaşarak ormana ulaşır. Bundan sonrasında yapması gereken iki şey vardır: Uzayıp yeniden gerçek boyuna dönmek ve o sevimli bahçeye girmenin bir yolunu bulmak. Ama bunun için önce bir şeyler yemesi gerekmektedir. Yiyecek bir şeyler bulmak amacıyla etrafı kolaçan ederken kendi boyundaki bir mantarın üzerinde kollarını kavuşturmuş oturarak sessiz sedasız nargilesini tüttüren kocaman, mavi bir tırtıla rastlar. Tırtılla aralarında geçen kafa karıştırıcı bir sohbetin ardından mavi tırtıl, Alice'ye boy konusunda yardımcı olmak amacıyla üzerinden indiği mantarın bir yanının boyu büyüttüğünü, bir yanının ise küçülttüğünü söyleyerek oradan ayrılır. Alice kollarını açabildiği kadar açarak mantarı sarar ve önce sağ elinle kopardığı parçayı ısırır. Daha da küçüldüğünü fark edince de aceleyle sol elindeki parçayı ağzına atar. Boynu nedeniyle bir güvercin tarafından yılan zannedilince ellerindeki mantar parçalarını gelişigüzel yiyip bir uzar bir kısalır, sonunda da kendi boyunu bulmayı başarır. Ancak karşısında çıkan 1 metre yüksekliğindeki küçük eve girerken orada oturanları korkutmamak için sağ elindeki mantardan bir ısırık alıp 22,5 santime kadar kısalmak durumundadır. Ev, çirkinliğiyle dikkat çeken Düşes'in bebek yerine koyduğu domuz yavrusu, aşçı ve Chestire kedisiyle yaşadığı tuhaf bir yerdir. Düşes, Kraliçe'nin kriket davetine iştirak etmek üzere hazırlanmaya gidince Alice de ormana yönelir ancak nereye gideceğini bilmemektedir. Chestire kedisinden öğrendiğine göre yolun sağ tarafında Şapkacı, sol tarafında ise Mart Tavşanı oturmaktadır. Alice daha önce Mart Tavşanı görmediğinden oraya gitmeye karar verir. Ev büyük olduğundan sol elindeki mantar parçasından yiyip 1 metre kadar uzar. Eve ulaştığında bahçede Tavşanın Şapkacıyla çay partisi verdiğini görür. Aralarına katılır ancak yapılan sohbeti bir türlü anlayamaz. Duruma öfkelenerek ormana geri döner. Kendi kendine söylenirken ağaçlardan birinin içeriye doğru açılan bir kapısı olduğunu fark eder. Kapıdan girdiğinde kendini yine tepeden sarkan bir dizi lambanın olduğu odada bulur. Sağ elindeki mantar sayesinde 30 santime kadar kısalarak geçitten geçer ve Kupa Kraliçe'sinin kriket partisine katılır. Kraliçe, kızdıkça Tiz vurun kellesini! nidasıyla oyuncuları sık sık celladına göndermektedir. Oyun sonunda Kral, Kraliçe ve Alice dışında kalan herkes idama mahkum olup askerlere teslim edilmiştir. Ancak yufka yürekli Kral hepsini affeder. Kraliçe de Yalancı Kaplumbağayı görmemiş olan Alice'yi güneşin altında uyuyan bir Griffon'a teslim eder. Griffon, Alice'ye bir kayanın küçük çıkıntısına oturan kaplumbağa hikayesini anlatır. Hikaye tam bittiğinde uzaktan Duruşma başlıyor! diye bir çığlık duyulur. Alice, Griffon'un peşine takılarak mahkeme salonuna gider. Mahkemede Kupa Valesi, Kupa Kraliçesi'nin yaptığı çörekleri çalıp kaçtığı için yargılanmaktadır. Mübaşir Beyaz Tavşan tanıkları çağırır: Şapkacı, Düşes'in Aşçısı ve Alice. Alice'nin ismini duyunca şaşkınlığı ikiye katlanmıştır çünkü mahkeme salonuna girdiği andan beri de boyu yavaş yavaş uzamaktadır. Kraliçe'nin karardan önce idam hükmünün yerine getirilmesini talep etmesi üzerine öfkeye kapılan Alice, Kraliçe'ye Sana kim aldırır ki? Siz bir deste iskambil kağıdından başka bir şey değilsiniz! diye haykırır. Bunun üzerine bütün kağıtlar Alice'nin üstüne doğru uçmaya başlarlar. Alice onları dehşetle savuşturmaya çalışırken kendini ırmağın kıyısında yatar halde bulur. Ablasına gördüğü tüm rüyayı heyecanla anlatınca ablası da batan güneşi seyrederken Alice'nin rüyasına benzer bir rüya görür. Oxford'lu 24 yaşındaki matematikçi Charles Dodgson'un , 1862 yılının bir yaz günü Christ Church Koleji dekanının 10 yaşındaki kızı Alice Lidell ve kardeşleri Edith ve Lorina ile yaptığı nehir gezintisi sırasında üç kız kardeşi eğlendirmek için uydurduğu Alice Harikalar Diyarında, Alice'nin ısrarıyla yazıya dökülerek ilk olarak 26 Kasım 1865'te okurlarıyla buluşmuş, o günden bu yana sinemadan edebiyata, fotoğrafçılıktan plastik sanatlara, müzikten modaya hayatın her alanında ilham olmaya devam etmiş ve etmektedir. harika bir site . artik sozler yazamiyorum . bir sozle harikaaaaaaaa ! 03-08-2020 10:23 alice harikalar diyarında kitabının yazarı kimdir 30-03-2022 19:09 çocukken bunu okusam acaba nasıl hissederdim demekten kendimi bir türlü alamadığım bir eser alice her küçüldüğünde ya da her büyüdüğünde benim de içimdeki heyecan büyüdü keşke ben de böyle gezseydim onunla dedim sadece en sonda kraliyetin olduğu ortamda kart oynadığı kısmı pek anlayamadım filmi de var diye hevesle izlemeye gittim ama daha başından hüsran şaşırmak gerek...


Bir Kahraman Tazeoğlu kitabı ile daha karşınızdayım. Açıkçası sizlerin beklentisini karşılar mı bilemiyorum ama benim için çokta övgüler yağdıracağım bir kitap olmadı. Sanırım yazarımız bizi kaleminin ustalığına öyle bir alıştırmış ki bu yüzden beklentilerde çok yukarda oluyor. Son bölüme kadar, farklı bir girişim olacak mı diye bekledim durdum, biraz da alıştığımız o yürek burkan sahneler için hızla okudum da okudum. Kurgu ve yazı dili bakımından benim için oldukça yalındı. Yine de birkaç saatte sayfalar elimde tükenirken neyse ki sonuna doğru beklenilen atak gerçekleşti ve yine altı çizilesi sözlere kavuştum. Aşk hikayeleri koleksiyonunuza bir yenisini daha eklemek isterseniz işte bir kitap daha... Gelelim şimdi hikayemize. Furkan ve Zeynep'in hikayesi bu... Yıllar önce İstanbul'un küçük bir mahallesinde başlar... Anlatıcı bir gün Üsküdar'da yürürken bir gümüşçü dükkanı dikkatini çeker. İşçiliği ve modelleri açısından daha önce görülmemiş bir dükkandır bu. İçeriye girdiğinde dikkatini çeken ilk şeyse duvarda asılı olan bir çerçeve ve içinde yazılı olan kağıt parçasıdır. İşyeri sahibine bu çerçevenin hikayesini sormasıyla başlar kitap... Furkan'ın babası ve Zeynep'in babası askerde tanışmış ve bir dostluk kurmuştur. İkisinin ortak yönleri o günlerde başlamıştır. Her ikisi de askere nişanlı halde gelmişlerdir, ranzaları yan yanadır ve bir süre sonra da dert ortağı olmuşlardır. Bir gün nişanlılarının fotoğraflarını birbirlerine gösterdiklerinde ikisinin de tıpatıp benzer olduğunu görmüşlerdir ve bu durum onları daha da yakınlaştırmıştır. Askerlik bitiminde önce nişanlılarını tanıştırırlar ve onların arasında da güzel bir dostluk başlar. Bu müthiş benzerlik onlara güzel günler getirir hem düğünlerini beraber yaparlar hem de aynı mahallede oturma kararı alırlar. Ancak her şey o kadar da güzel gitmez. Her iki çiftin de çocukları olmaz. Hastane hastane yıllarca uğraşırlar ama kadınlarda olan soruna bir türlü hiçbir tedavi cevap vermez. Bir gün karşılarına çıkan bir tanıdıkları çok ünlü bir tüp bebek merkezine yönlendirir, umutları yoktur ama son çare denemeye karar verirler. İlk deneyen çift sonunda Furkan'a kavuşur. Ondan cesaret alan diğer çiftte aynı yer ve yöntemle Zeynep'i kucağına alır. Zeynep ve Furkan yıllarca kardeş gibi yaşar; aynı okulda aynı mahallede büyüyüp giderler. Ancak ergenlik döneminde Zeynep'in aşırı güzelleşmesi Furkan'ın ona farklı bakmasına ve farklı hissetmesine sebep olur. Furkan Zeynep'e aşık olur. Sorun şudur ki yıllardır ona ağabeylik yapan Furkan, gittikçe büyüyen bu duygularını içine gömer. Zeynep ise onun çocuk görüntüsünden, sürekli takip eder gibi her yerde peşinde olmasından ve okulda haklarında çıkan dedikodulardan haz etmez. Furkan görüntü itibarı ile Zeynep'e yetişebilmek için; basketbol, yüzme, koşu gibi sporlara verir kendini ve uzaktan izlemeye devam eder hep Zeynep'i. Furkan Zeynep'le aynı üniversiteye gidebilmek için sınava girmeyi erteler ve askere gider bu süreçte hem duygu yoğunluğu olarak hem de fiziksel olarak iyice gelişir. Döndüğünde Zeynep'i bambaşka bir Furkan görüntüsü bekler. Zamanla bütün kızlar Furkan'ın etrafında dönmeye başlar ve bu durum içten içe Zeynep'i kıskançlığa iter, anlar ki onunda duyguları değişmiştir. Zeynep Furkan'ın kendisine olan duygularını çok iyi biliyordur, sevgisinden emindir de aslında. Üniversite için Zeynep'in tek hayali vardır bu hayale Furkan kendisini de endeksler. Ancak Zeynep ilk sınavda başarısız olur ve onun için Furkan'da kazandığı yerden vazgeçer. Bir gün yaz tatili için her iki aile de Kınalıada'ya giderler. Düğüm orada çözülür. Her ikisi de birbirlerine olan aşklarını açıklarlar. Yalnız bu durumdan korkarlar; etraf ve ailesi bu duruma nasıl tepki gösterir diye düşünmeden edemezler. Bir mevsim daha geçerek kimsenin haberi olmadan aşkları büyür. Her şeyi göze alırlar. Zeynep ikinci sınavında da istediği üniversiteyi kazanamaz. Bu sırada geleceğe dair planları başlar. Furkan kendine küçük bir gümüşçü dükkanı açar. Kararı Zeynep okulunu bitirene kadar geleceklerini orada hazırlayacaktır. Zeynep laborantlık okumaya karar verir. En önemli, ünlü tüp bebek merkezlerinden birinde işe başlar. Çalışkanlığı ve güzelliğiyle göz doldurur. Kısa sürede başhekimin asistanlığını yapması üzerine teklif alır ve oraya geçer. Bir gün doktorunun acele çıkması gereken bir andan sonra, bilgisayarında gizli dosya adı altında bir klasöre rastlar ve merakına yenik düşüp açar. İçeriğinde tüp bebek tedavisi gören hastaların ve kendilerine donör olan kadınların listesi vardır. Zeynep ilk şoku kendi annesinin adını görmekle yaşar, biyolojik annesinin gerçek olmadığını yıllar sonra öğrenir. İkinci şoksa her şeyin bittiği anlardır. Biraz sonra Furkan'ın annesinin adını da görür ve donör isimleri aynıdır... Zeynep önce bir hafta dışarı çıkmaz, aklı almaz bir türlü olanlara. Görenler onu tanımakta zorluk çeker, kimseye bir şey anlatmaz ta ki soluğu bir psikiyatri odasında alana kadar. Bu arada Furkan'ın işleri büyür, Çin'in en büyük firmasıyla anlaşma için Pekin'e davet edilir. Furkan heyecanla Zeynep'i arasa da beklediğinden çok soğuk karşılaşmayı yaşar. İş için yola çıkan Furkan acı gerçekle döndüğünde karşılaşır. Zeynep kendisini isteyen bir subayla evlenir ve doğuya gider ve bir gün dükkanına gittiğinde onu bir kağıt bekler: Allah'a emanet ol... İşte dükkanında çerçeve içinde asılı ola kağıt parçası odur... Yıllar geçer, Furkan bütün duygularını, acılarını bir defterde toplarken yaşadığı tam bir can kaybıdır. Ölür ama yaşamaya devam eder. Önceleri nefret eder sonra tamamıyla Allah'a sığınır. En zor günlerini inancıyla, ibadetiyle geçirir ve bir gün Zeynep'in döneceği umuduyla yaşar hep. ''Vazgeçmek, kaybetmekten de kötüdür. O yüzden minicik bir umut taşıyorum içimde, bir gün döneceğine dair. Umut, küçük de olsa bir ışıktır. Böyle zamanlarda değeri bin güneş eder. Ve küçücük bir ışık, dev gibi bir karanlığı yok etmeye yeter.'' Furkan bir gün iş için Hakkari'ye gider ve Zeynep'i yıllar sonra yanında eşi ve küçük kızıyla görür. Aylarca takip eder, bütün mal varlığını kaybedene kadar hatta mevsimlerce takip eder. Sonunda beklenen karşılaşma olur ve Zeynep'te onu görür. ... Furkan her şeyi öğrenir. Aynı donörün yumurtasından oluşları, Zeynep'in ondan neden kaçışını, istemeyerek evlenişini... Bir çıkmazın kederli finalini her ikisi de yaşar, çareleri elinden alınmıştır. Ancak Furkan pes etmez, vazgeçmez, gerçekleri su yüzüne çıkarmak için o kliniğe gider ve çekilen çileler yanlarına kalmışken onlar miladı yaşarlar... Yazan: Pınar Çağlayan Allah'a Emanet Ol Konusu Güzel sözlerin usta kalemi olan Kahraman Tazeoğlu bu kez konu olarak tarzının biraz dışına çıkıyor ve Allah'a Emanet Ol ile aşk hikayesine dini öğeleri de katıyor. Kahraman Tazeoğlu Allah'a Emanet Ol kitabında Zeynep ile Furkan'ın hikayesini anlatıyor. Birbirini Allah'a emanet eden iki insanın hikayesini Kahraman Tazeoğlu'nun kaleminden dinliyoruz.


Kısa öyküleri türünün en önemli isimlerimden olan Anton Çehov, Altıncı Koğuş kitabında akıl hastanesindeki bir hasta ve doktor arasındaki çekişmeleri anlatıyor. Oldukça kısa bir kitap olmakla birlikte sindirerek okunması gereken bir derinliğe sahip. Kitapta küçük bir kasaba hastanesinin doktoru ve hastanenin altıncı koğuşunda kalan akıl hastaları anlatılıyor. Kitapta insan yaradılışı ile ilgili birçok mesaj görebilirsiniz. Bu yaratılışın tartışıldığı kısımdan bir alıntı şöyledir; İnsan niçin ebedi değildir? diye düşünür. Bütün bu dimağ merkezlerine, dimağın bu girinti çıkıntılarına ne lüzum var? Bütün bunların toprağa kaybolması ve eninde sonunda arzın kabuğu ile beraber soğuyarak, nihayet milyonlarca yıl, manasız ve hedefsiz bir surette dünya ile beraber güneşin etrafında devretmesi mukadder olduktan sonra görme, konuşma, hissetme, deha neye yarar? Buna benzer sonsuzluk ve varoluş ile ilgili birçok mesaj içeren kitabı okurken ister istemez kendinizi konuyu derin derin düşünürken buluyorsunuz. Altıncı koğuşta hasta olarak kalan İvan Dmitriç aslında eğitimli ve bilgili bir hastadır. Doktor Andrey Yefimıç da bunun farkındadır. İkili arasında birçok konu üzerinden oldukça derin sohbetler gerçekleşir. Felsefi, siyasi ve toplumsal konulardan bahseden doktor ve İvan sık sık konular karşısında karşı karşıya gelmektedir. Siyaset konuşurken İvan Dmitriç genellikle toplumun bastırıldığını ve otoritelerden korktukları için seslerini çıkarmadıklarını savunurken doktor Andrey ise zıttı yönde konuşmalar yapmaktadır. Bu konuşmaları okurken siz de kendinizi bu tartışmaların içinde buluyorsunuz. Kafanızda kendi doğrularınızı tartıyoruz ve edindiğiniz bilgiler ile yeni yerlerine oturtmaya başlıyorsunuz. İvan aslında oldukça sert ve ters bir karakter olduğu için kimse onunla kolay kolay iletişim kuramamaktadır. Fakat Doktor Andrey kendisi ile sohbet etmekten oldukça keyif almakta ve fırsat buldukça yanına gelmektedir. Bu yanına gelmeleri İvan'ı rahatsız etse de sohbete başladıktan sonra o da çok fazla takılmamaya başlar. Kitapta insanların birbirleri üzerinde kurmaya çalıştıkları baskılar ve sistemler de işlenmiştir. Hatta Ivan bunun içi şöyle bir konuşma yapar; Evet, hastayım. Ancak siz de biliyorsunuz ki onlarca, hatta yüzlerce deli özgürce dışarıda dolaşıyor, çünkü cehaletiniz yüzünden onları sağlıklı olanlardan ayırt edemiyorsunuz. Neden ben ve bu zavallı insanlar, dışarıda dolaşanların yerine burada günah keçisi gibi oturmak zorunda? Siz, sağlık memuru, idare amiri ve bütün hastane güruhunuz; ahlaki bakımdan hepimizden ölçülemeyecek derecede aşağı konuşmasının. Neden burada siz değil de biziz? Mantık bunun neresinde? Bu konuşmasından da anladığımız üzere insanların birbirleri üzerinde yetki sahibi olması da kitapta eleştirilen konulardan biri oluyor aslında. Anton Çehov'un dili çok ağır olmamak ile birlikte kitaplarını ve öykülerini anlamanız, sindirmeniz için kafa yormanız gerekmektedir. Genel olarak öykülerinde belirli mesajlar ileten yazar bu kitabında da birçok toplumsal ve felsefi mesaj gönderiyor. Kitabın içindeki tasvir ve betimlemeler o kadar kuvvetli ki her bir kareyi gözünüzde canlandırabiliyorsunuz. Betimlemeleri birleştirip kendinizi verdiğinizde adeta altıncı koğuşun içinde biriymişsiniz gibi hissetmeye başlıyorsunuz. Bu da bu kitabın en sevdiğim özelliklerinden biri oldu. Karakterleri benimsemek oldukça kolay, çünkü çok açık ve net anlatılmışlar. Genel kişisel özelliklerini rahatlıkla öğrenebiliyoruz ve zaman içinde birbirleri ile yaptıkları sohbetlerde de düşünce yapılarını çözebiliyoruz. Hem tiyatro hem de hikaye yazarlığında usta bir isim olan Anton Çehov'un bu eseri de her kitaplıkta yer alması gerekenler arasındadır. Edebiyat ve felsefenin mükemmel uyumunu merak edenlere bu kitabı mutlaka tavsiye ediyorum, keyifli okumalar.


Alzheimer Alzheimer hastalığı günümüzde popüler hastalıklar arasındadır. İnsan ömrünün uzamasıyla birlikte yaşa bağlı olarak ortaya çıkan temelde bellek sorunu olarak görülen fakat davranışsal ve zihinsel boyutlarıyla birlikte süreç halinde gelişen yaşlılığa bağlı beyin hastalıklarındandır. Yavaş yavaş gelişir ve hastalığın başlangıcından itibaren yaklaşık 10 yıl sonra hastayı ölüme sürükler. Hastanın ilerleyen dönemlerde tamamen bellek kaybı yaşaması ile hasta zorunlu olarak bakıma ihtiyaç duyar. Özellikle hasta yakınlarının sabırlı olmasını gerektiren bir hastalıktır. Alzheimer hastalığı bunamanın en sık nedenidir. Daha çok ileri yaşlarda olan 60 yaş ve üzeri bireyler hastalığa yakalanır. Hastalık zaman içinde ilerleyen ve geri dönüşü olmayan bir hastalıktır. Bu konuyla ilgili Albayrak Alzheimer hastalığı santral sinir sisteminin ilerleyici demansla karakterize, genetik, geriye dönüşsüz, yaygın hücre içi dejenerasyon hastalığıdır. ifadesinde bulunmuştur. Hastalığın ilerlemesiyle birlikte hastaların zihin ve bellek kapasitelerinde azalma, öğrenme, iletişim kurma, mantıklı düşünme gibi yetenekler bozulur. Hastanın zihinsel işlevleri öncelikle unutkanlıktan başlayarak tamamen yok olmaya kadar bir yol izler. Hastalık kendini unutkanlıkla açığa çıkarır. Bu unutkanlık sinsi bir şekilde ilerler. Hasta yakınlarına hastada unutkanlığın ne zaman başladığı sorulduğunda hasta yakınları net bir şekilde cevap veremezler. Yavaş yavaş gelişen Alzheimer hastalığı öncelikle hastanın günlük işlerinin aksamasına sebep olur. Bu durumu hastanın kendisi veya yakınları fark eder. Hastalığın ilerlemesiyle birlikte bellek kayıpları belirginleşir ve en sonunda hasta yakınlarını bile tanıyamayacak hale gelir. Kendi işlerini yapamaz, kendilerine bakamazlar ve tamamen başkalarına bağımlı yaşamaya başlarlar. Sinsi ilerleyen ve ilk belirtilerden olan unutkanlık hem hasta hem de hasta yakınları tarafından yaşlılığın getirdiği doğal sonuç olarak algılanır. Bu sebeple hastalık erken dönemlerden çok hastalığın ileri evrelerinde fark edilir. Sinir sisteminin yapısı hakkında her geçen gün bilgi birikiminin artmasına rağmen Alzheimer hakkında hala kesin nedenler ortaya koyulamamaktadır. Kesin tedavi de söz konusu değildir. Hasta hayattayken tam teşhis de konulamaz ancak hasta öldükten sonra patolojik incelemelerle bulunabilir. Hastalığın ömrü kısaltan bir özelliği vardır. Tanı koyulduktan 5-10 yıl içinde hasta hayatını kaybeder. Fakat hastalık hastadan hastaya çok değişken özellikler de gösterebilir. Hastalığın nedeni tam olarak saptanamamaktadır. Çok değişik nedenler olabileceği genel kabul görmektedir. Kalıtım, virüs enfeksiyonları, kafa travması, alüminyum zehirlenmesi, bağışıklık da sorunlar, hipotiroidizm, B12 eksikliği, kalp enfarkusu, immün fonksiyon bozukluğu hazırlayıcı faktörler arasında gösterilir. Başta gelen etkenler ise yaşlanma, Down 3 sendromu ve Apolipoprotein E4 sayılmaktadır. Nörotransmitterlerin, somostostatin, norepinefrin ve dopamininde hastalıkta etkisi olduğu düşünülür ve bunların hakkında araştırmalar devam etmektedir. Anne karnında embriyon gelişirken beyin hücreleri de bölünüp çoğalır ve yerleşmesi gereken yerlere göç başlatırlar. Göç süreci anne karnında tamamlanır. Doğduktan sonra beynin bağlantıları güçlenmeye başlar. Yapısal olarak 17-18 yaşlarında olgunlaşmayı tamamlar. Bu gelişme sırasında ve sonrasında bazı beyin hücreleri ölür. Buna programlanmış hücre ölümü denilebilir. Hastalık sinir hücrelerinin veya nöronların zamanla artan kayıpları ile ilgilidir. Hücre içinde sürekli olarak yenileme, bir devir daim vardır. Bu esnada tamir atıkları ortaya çıkar. Zamanla bu atık hücrenin atık temizleme kapasitesini aşarak birikmeye başlar. Atılan hücrelerin yerine yeni yapılar getirilmesi gerekir. Bu işlem de genetik şifreye bağlıdır. Ancak zamanla genetik şifrelerde eskir ve zarara maruz kalır. Bu hücre kaybı sonunda kalan hücre sayısı eşik değerinin altına düşer. Yeteri kadar hücre olmayınca işlem kaybı gerçekleşir. Hastalık beynin temel yapıtaşı olan nöronu harap ederek beyni etkilemeye başlar. Hücre içinde sürekli olarak yenileme, bir devir daim vardır. Bu esnada tamir atıkları ortaya çıkar. Zamanla bu atık hücrenin atık temizleme kapasitesini aşarak birikmeye başlar. Atılan hücrelerin yerine yeni yapılar getirilmesi gerekir. Bu işlem de genetik şifreye bağlıdır. Ancak zamanla genetik şifrelerde eskir ve zarara maruz kalır. Bu hücre kaybı sonunda kalan hücre sayısı eşik değerinin altına düşer. Yeteri kadar hücre olmayınca işlem kaybı gerçekleşir. Hastalık beynin temel yapıtaşı olan nöronu harap ederek beyni etkilemeye başlar. Hastalıktan korunmak için kalbe gelen her şeyi uygulamak yararlıdır. Kalbe gelen her şey beyin içinde yararlıdır. Tansiyon, kolesterol yüksekse düşürmek, doymuş yağ ve hayvani yağlardan kaçınmak, fazla kilolardan kurtulmak, diyabet varsa tedavi etmek, taze besin 5 tüketmek gibi faaliyetler riski tamamen yok etmez fakat riski azaltır. Ön planda beyni çalıştırmak önemlidir. Eğitimli insanlarda Alzheimer riskinin daha az olduğu görülmüştür. Menopoz sonrası östrojen kullanan kadınlarda kullanmayanlara oranla daha az Alzheimer riski bulunmuştur. Aynı şekilde antienflamatuvar ilaçlar, antioksidanlar ve statinler de korucuyu faktörler arasındadır. Araştırmalarda sigara kullanmayanların daha az risk altında olduğu saptanmıştır. Hastalık çoğunlukla sinsi başlar ve ilerleyicidir. Yaşlılık öncesi belirtileri hızlı bir şekilde olur, yıkım daha kısa zamanda olur (Öztürk, 2001). Alzheimer hastalığının zaman içinde etkisi bireysel farklılıklar gösterir. Bu farkları etkileyen pek çok çevresel faktör vardır. Hastalığın getirmiş olduğu değişiklikler hastadan hastaya değişir. Fakat bazı bulgular hastalık ilerledikçe hastaların hemen hepsinde gelişir. Hastalığın bazı uzmanlara göre üç bazı uzmanlara göre dört evresi vardır. Bu evrelerin birbirinden ayrılmasında biliş, işlev ve davranış açısından çeşitli göstergelerin ortaya çıkması rol oynar. Hastalığın davranışsal ve psikolojik belirtileri hastalık boyunca ortaya çıkıp kaybolabilir. Örneğin Alzheimer hastalığının erken döneminde ve anksiyete daha belirginken, ileri dönemde ajitasyon ve agresyon görülebilir. Vakaların çoğu bellek bozukluğu ile başlar. Hastalığın ilerlemesi ile birlikte lisan, görsel-uzaysal fonksiyonlar, dikkat yürütücü işlevler gibi kognitif fonksiyon bozuklukları ve günlük yaşam aktivitelerinde bozukluklar görülür. Eğitim düzeyi yüksek olanlar sekonder bellek bozukluğu ile dilde akıcılığın bozulmasına direnç gösterirler fakat eğitimin dikkat ve görsel-alansal yetenekler üzerinde etkisi yoktur. Yaşlanmayla birlikte kognitif fonksiyonlarda azalma bozulmalar görülür. Hafif kognitif bozukluklar genellikle; isimleri unutma, eşyaların konduğu yeri hatırlayamama gibi subjektif şikayetlerdir ve bu şikayetlerde ilerleme olmaz. HKB yaşlanmanın getirdiği bilişsel azalma ile hafif demans arasında yer alan klinik bir sendromdur. Alzheimer hastalığı üzerinde erken dönemde etkilidir. Alzheimer hastalığı bundan yaklaşık 100 yıl önce Dr. Alois Alzheimer tarafından ortaya konulmuştur. Hastasını tedavi sürecinde gözlemleyen ve inceleyen Dr. Alzheimer hastası öldükten sonra hastanın otopsisini incelemiş ve beyinde oluşan yabancı plakları, yumakları fark etmiştir. Bulgular sonucu yeni bir hastalığın ortaya çıkacağını fark etmiştir. Hastasını incelediği zamanlarda hastanın bellek bozukluğunun zamanla arttığını bilişsel, duyuşsal ve davranışsal becerilerinde aksaklıkların oluştuğunu görmüş zamanla hastasının günlük yaşamsal faaliyetlerini yerine getirmediğini belirtmiştir. Gözlemleri ve ortaya koyduğu bilgiler ile Dr. Alzheimer hastalığın temel yapıtaşlarını ortaya koymuştur. Hastalık da göze çarpan bulgular beyinde oluşan birikintilerdir. Hatalığın sebebini oluşturmakla birlikte hastanın yaşadığı süre içerisinde oluşan bu birikintilere müdahale edilememesi hem kesin tedaviyi hem de hastalık hakkında daha fazla bilgi sahibi olunmasını engellemiştir. Bunlara rağmen hastanın hayatı boyunca gözlemlenen bulgular ve belirtiler ile hastalık tanısı %85-90 konulabilir. Alzheimer temelde bellek bozukluğunu içeren bir hastalık olması dolayısıyla yaşlı bireylerde yaşları gereği doğal bir şekilde karşılanabilir ve bu durum tanı koymayı geciktirir. Bunamanın en sık belirtilerinden olup daha çok ileri yaşlarda ortaya çıkan Alzheimer, hastada kendini unutkanlıkla açığa çıkarır. Başlarda normal düzeyde olan bu davranış hastalığın bir özelliği olarak yavaş yavaş gelişir ve hastayı tüm becerilerini kaybetmeye kadar götürür. Hastalık genel olarak üç evreden oluşur: Erken, orta ve ileri evre. Erken evre ilk yılları kapsayan hastanın daha çok günlük işlerinde aksaklık yaratan, soyut işlemlerde hafif düzeyde zorluk çıkaran evredir. Hasta da anlayamama, aynı soruları tekrar sorma, randevularını unutma, evinin yolunu unutma gibi olaylar gerçekleşir. İkinci evre olan orta evre hastanın daha fazla bellek bozukluğu yaşadığı ve genelde hastalığın net bir şekilde fark edildiği evredir. Bu evrede hasta da agresyon, stres görülebilir. Konuşmakta, doğru kelimeleri kullanmakta zorluk çeker. Son evre olarak ileri evrede hasta tamamen bakıcıya bağlı, çoğu işlevini yerine getiremeyen bir birey olur. Hastalığın beyinde oluşturduğu kimyasal bozulma sonucu vücut fizyolojik işleyişini yerine getiremez ve çoğu zaman hastanın kendi ihtiyaçlarını karşılayamaması ile birlikte diğer bir sağlık sorunu hastanın ölümüne neden olur. Günümüzde hastalığın daha fark edilir hale gelmesi insan ömrünün uzaması ve hastalığın daha çok ileriki yaşlarda meydana gelmesi ile ilişkilidir. Hastalık dünyada hemen hemen aynı yaş aralığını kapsar. Öncelikle yaş etkeniyle birlikte hastalığın oluşmasını tetikleyen ek çok durum vardır. Genetik faktörler, kafa tramvaları, kadın cinsiyet gibi özellikler hastalığın risk faktörlerini kapsar. Bunlara karşı hastalıktan korunmak için öncelikle vücudu sağlıklı tutmak önerilir. Beynin aktif olması hastalıktan korunmak için etkilidir. Hasta zamanla kendine bakamaz ve sonunda bakıcıya gereksinim duyar. Hastalığın tedavisi henüz kesin olarak bulunamamıştır. Fakat hastalık seyrini yavaşlatıcı, hastanın bu sürece alışmasını kolaylaştırıcı etkileri vardır. Hastalıkta kullanılan ilaçlar daha çok ilk ve orta evrede kullanılır. Zamanla dozu arttırılan ilaçlar ileri evrede fazla işlevsel olmaz. Tanınmış Alzheimer ilaçları cognex, rivastigmine, donepezil, galantamine ve memantindir. İlaç tedavisinin yanında hastalarda ve hasta yakınlarında daha önemli bir yere sahip olan psikolojik tedavi vardır. Hastanın seyrine yakından şahit olan hasta yakınlarında psikolojik bozukluklar görülür. Bundan dolayı hasta yakınları hem hasta hem de kendileri için çeşitli etkinliklere katılmalıdır. İLGİLİ KİTAPLAR Annemin Alzheimer Hikayesi- Nejat Arzuoğulları Cumhuriyetimizin kuruluşunun on yedinci yılında İstanbul'da dünyaya gelen bir yaşında yetim kalan on dört yaşında evlendirilen arkadaşları oyuncak bebekleriyle oynarken on beş yaşında kendi çocuğunu kucağına alan Eyüpsultanlı kadının alzheimer hikayesi. Masaya oturup çeşitli lezzetlerdeki yemekleri yiyip suyunuzu içerken diğer tarafta ağzına aldığı bir yudum suyu yutmak için mücadele veren insanların farkında olmadığınızın farkına varacaksınız. Belki bir gün siz de suyu yutma mücadelesi vereceksiniz kim bilir... Gerçek bir hayat hikayesini anlatan bu kitapta Osmanlı döneminde ve cumhuriyetimizin emekleme yıllarında İstanbul'un tarihi yarımadasında yaşayan ailelerin dramatik hikayelerini de bulacaksınız. Alzheimer'da Yaşam Tasarımı- Gülten Kaptan Ülkemizde ve dünyada yaşam süresinin uzaması memnuniyet vericidir. Ancak bazı kronik hastalıklar, demans, Alzheimer gibi özel bakım isteyen durumlar önemle ele alınmalıdır. Yaş almış bireylerin hem fiziksel hem psikososyal yönden destek ihtiyacı olduğu yadsınamaz. Alzheimer'da Yaşam Tasarımı başlıklı kitabımızda her alandan bireylere ulaşmak istedik. Genel bakım, kurumlarla iletişim, bakım verenlerinin yükünü önemsedik. Ayrıca tüm sosyoekonomik düzeydeki birey ve ailelere hastayı çevresel tehlikelerden korumak için uygulanabilir ortamlara örnekler hazırladık. Kitabımızın gelecekte gelişerek yararlı olacağına inanıyoruz. Alzheimer'a Dair Her Sey: Alzheimer Hastası Olmak, Alzheimerlı Hasta ile Yaşamak- Mehmet Ünal Editörün Önsözü; Alzheimer hastalığı yasam sürelerinin uzaması, dolayısıyla yaşlı nüfusun toplumlarda giderek artmasıyla oldukça önemli bir sağlık sorunu haline gelmiştir. Alzheimer hastalığı, beyin korteksinin sorumlu olduğu üst düzey fonksiyonların bozulması sonucu oluşan, hastaların günlük yaşamalarını alışılagelmiş şekilde sürdürmelerini engelleyen, progresif, kronik ve ölümcül bir hastalıktır. Alzheimer hastalığı, ne yazık ki sadece hastaları değil, ayni zamanda Alzheimer hastalarına bakmak durumunda olan bireyleri de içine alan oldukça kapsamlı bir sağlık sorunudur. Hastalığa gidisi engellemede, hastaların ve hasta yakınlarının yasam standartlarını yükseltmede farkındalık yaratması dileklerimle... Saygılar ve sevgiler... Bizim Alzheimer Hikayemiz- Merly Comer Alzheimer konusunda aktif olarak çalışan, Emmy Ödüllü televizyon muhabiri Meryl Comer, Bizim Alzheimer Hikayemiz isimli bu kitabında, kocasının Alzheimer hastalığıyla mücadelesini ona sonuna kadar evinde bakmayı seçmiş bir eşin gözünden anlatıyor. Meryl Comer'in kocası Harvey Gralnick'e 1996'da erken başlangıçlı Alzheimer teşhisi konduğunda, Ulusal Sağlık Enstitüsü'nde hematoloji ve onkoloji araştırmasını yönetiyordu. Meryl kocasındaki değişiklikleri fark ettiğinde ona teşhis konabilmesi için yıllarca mücadele ederken sevdiği insanın ve hayatlarının uğradığı değişimin her anını yönetmek zorunda kaldı. Yazar bu yıkıcı durumu ve onun hem hastalar hem de hasta yakınları üzerindeki etkilerini büyük bir dürüstlükle kaleme alıyor. Comer gündelik gerçekleri ve hasta bakımının getirdiği ağır ve yıpratıcı sorumlulukları ayrıntılarıyla anlatırken, yanlış anlaşılan bu hastalık ve onunla yaşamaya ilişkin herkesin bilmesi gereken doğruları kişisel deneyimleri yoluyla ortaya koyuyor ve bu sağlık krizine bir ışık tutuyor. İLGİLİ FİLMLER On Golden Pond 1981 yapımı olan filmin senaryosu Ernest Thompson tarafından, yine kendisinin aynı isimle yazdığı bir tiyatro oyunundan hazırlanmıştır. Driving Miss Daisy 1989 yapımı olan film Bruce Beresford'un yönetmenliğinde, başrolleri Morgan Freeman, Jessica Tandy ve Dan Aykroyd`un paylaştığı komedi ve dram türünde bir filmdir. Still Alice (2015) Alice, Columbia Üniversitesi'nde ünlü bir dilbilim profesörüdür. Bir gün doktor muayenesinde kendisine Alzheimer'ın başlangıç evresinde olduğu teşhisi konur. Alice'in hayatı artık eskisi gibi olmayacaktır. Geçirdiği hastalık, eşi ve üç çocuğuyla birlikte sürdüğü hayata yeni bir gözle bakmasını sağlayacaktır. İnsan ilişkilerini sorgularken öte yandan da en genç kızıyla olan ilişkisiyle de onu yeniden kazanmak için mücadele verir. Alice, uzmanlaştığı bölüm gereği hayatı boyunca yeni şeyler öğrenmektedir ve bu yüzden hastalığını başta kabullenmek istemez. Manhattan sokaklarında kayboluşuyla durumu kavramaya başlayan Alice, zamanla Alzheimer'la mücadele etmenin yollarını arayacaktır. A song for Martin 2001 yılında Bille August tarafından yönetilen romantik/drama türünde İsveç yapımı bir filmdir. Iris Yönetmenliğini Richard Eyre' nin yaptığı 2001 yapımı film biyografik drama türünde türündedir. Son of the Bride Juan Jose Campanella tarafından yönetilen 2001 yapımı komedi dram filmidir. The Memory of A Killer Erik Van Looy tarafından yönetilen 2003 yapımı film gerilim ve dram türündedir. Yorumlar