Ankara ile başlar Beş Şehir' in ilki. Orta Anadolu'ya bir iç kale vazifesi gördüğünü, eteklerinde daima tarihin büyük düğümlerinin çözülüp bağlandığını söyler. Asırlar içinde uğradığı istilalardan, üst üste yapılan yangınlar ve yağmalamalardan dolayı geçmiş zamandan pek az eseri kalmıştır. Ankara Ovası'na baktığında; Hacı Bayramı düşünür. Onun zamanında bu ovanın imece ile işlendiğini hatırlar. Alaeddin Keykubad'ın hikayesi ile Ankara Kalesi'nden bahseder. Evliya Çelebi'nin Ankara için; şehri kalesi, hisarı, paşa sarayı, bahçeleri, mektep, medreselerini nasıl tasvir ettiğini, yazdıklarını inanarak okuduğunu ve yazarın yaptığı gezintilerde onunla karşılaşmış hissiyatı yarattığını söyler İstiklal Mücadelesi'nin izlerini taşıyan bu şehri Ankara Kalesi'ni tekrar vurgulayarak bitirir... Erzurum İkinci şehir Erzurum'dur. Yazar üç defa, üçünde de ayrı yollardan gittiğini bildirir. İlkinin Balkan Harbi'nin sonlarında, çocuk denecek yaşta olduğunu anlatıp, anneannesinin masalları, Kerem'den Yunus'tan okuduğu beyitleriyle, onun hayal dünyasında yarattığı tesirden söz eder. Özellikle gökyüzü ve yıldızlarla ilgili tasvirlerini şiirsel bir dille anlatır. On yıl sonra geldiği Erzurum'u başkalaşmış olarak bulur. Saraç, kuyumcu, bakırcı dükkanlarıyla, senede bir, dünya malın girip çıktığı hanları, ambarı, esnafıyla kıvamın bozulduğu, bir yığın uğultunun hakim olduğu bir kalabalıkla karşılaştığını söyler. Ne yazık ki; harp, hicret, katliamlar, tifüs gibi çeşit çeşit var olan felaketlerle eski Erzurum olmadığına değinir. En acısı da memleketin hiçbir yerinde, Birinci Dünya Savaşı'nda geçirdiği tecrübenin izlerine başka hiçbir yerde rastlanmadığına dikkat çeker. Öyle ki nüfusu; altmış binden sekiz bine inmiştir. Ölümün zaferine rağmen bu yıkılmış şehirde; yine de gençlerin evlendiğini, çocukların doğduğunu, yarısı toprak olmuş evlerde baba ocaklarının tüttüğünü, cirit, bar oynandığını görür. Yani her şeye rağmen bunun hayatın zaferi olduğunu görür. Bu şehirde, Gümrük katipliği yapan Evliya Çelebi'ye ve Seyahatnamesi'ndeki Erzurumlu Abbas anısına da değinir. Aynı zamanda kendi anısına da değinir yazar. Lisede edebiyat hocalığı yaptığını, bir ikindi vakti gerçekleşen deprem ile şehrin manzarasının değiştiğini söyler. Bir ay kadar süren bu zelzelenin halk için yarattığı korkuyu ise, Atatürk'ün gelerek son verdiğini anlatır. Sakin, kibar, daima dikkatli ve her şeyle alakalı olduğunu gözlemleyip, Atatürk ile yaptığı konuşmasından bahseder. Uzun kış aylarına, yaman tipilerine, mimari eserlerine ve uzunca yer verdiği türkülerine değinerek Erzurum'u sonlandırır... Konya Üçüncü şehir Konya'dır. ''Selçuk sultanlarının şehri,'' der. Sağlam ruhlu, kendi başına yaşamaktan hoşlanan, dışarıdan gösterişsiz, içten zengin Orta Anadolu insanına benzetir. Alaeddin Keykubad, I. Kılıç Arslan gibi sultanlara, Haçlı Seferi'ne değinir. Bitmek bilmeyen entrikalar, isyanlar, ihanetler, Müslümanlık için, mücadelenin yaşandığı o dönemlere rağmen; cami, türbe, medrese, hastane, han, kervansaray gibi yüzlerce eser yapıldığını anlatır. Ortaçağ şehirlerinin darlığı yüzünden Selçuk mimarisinin en zengin noktasının binaların cepheleri olduğunu ve hakikatte Selçuk mimarisinin çok defa dince yasak olan, heykelin peşinde olduğunu düşünür. Tabii ki hoşgörü ve barış sembolü, Tasavvufta Mevlevi yolun öncüsü olan ve zaman zaman Şems'i de dahil ederek kendine sorduğu sorularla, şahit olduğu Mevlevi ayinleriyle Mevlana'dan, iç sesiyle bir sorgulayışla bahseder. Konya için bir var oluş olan folkloru hatırlatır. Anadolu türküleri ile ilk Konya'da karşılaştığını, Konya hapishanesinin kadınlar kısmında, yüzünü hiç görmediği ama akşam saatlerinde sesini bildiği bir kadının türkü söylemesini beklediğini anıları arasında paylaşır. Yıllar geçmesine rağmen, ne zaman radyoda o türküleri duysa içinde Konya'yı canlandırmaktan vazgeçemediğini dile getirir... Bursa Tarihini bu kadar taşıyan bir Türk şehri olarak Bursa'dan bahseder dördüncü şehrinde. Uğradığı değişiklikler, felaketler, ihmaller ne olursa olsun, kuruluş çağının ilk havasını sakladığını, Türk ruhunun en belirli ölçülerine kendiliğinden sahip olduğunu söyler. Birkaç defa gittiği Bursa'yı her defasında bir efsaneye benzeyen tarihinin içinde bulduğunu anlatır. Kah bir türbe, cami, bir han, bir mezar taşı, eski bir çınar, bir çeşmeye rastlamak, geçmiş zamanları hayal ettiren bir manzara ile karşılaşmanın kaçınılmazlığını dile getirir. Bu ile ait; Gümüşlü, Muradiye, Nilüfer Hatun, Geyikli Baba, Konuralp, Yeşil Türbe, Yeşil Cami gibi isimlerin efsanelerine hayranlıkla, anıları ile değinir... İstanbul Yazarın, en uzun yer verdiği son şehirdir İstanbul. Öyle ya; anlatmakla bitmeyen çağlar boyu ne efsanelere, masallara, her milletten sayısız insana ev sahipliği yapan, her birimizde ayrı duygular uyandıran bu rüya şehre kısaca değinmenin ihanet olacağını düşünmüş olsa gerek! Birçok ilçesine, surlara, camilere, çeşmelere, sokaklara, tabiatına, konaklara, saraylara, padişahlara, mevsimine, sanatına, mimarisine, gündüzüne, gecesine, tarih kokan cümlelerle ve çocukluk anıları ile dokunarak bir devri uzun uzadıya anlatır... Yazan: Pınar Çağlayan Beş Şehir Kitap Özeti Yazar, Beş Şehir'in asıl konusu hayatımızda kaybolan şeylerin ardından duyulan üzüntü ile yeniye karşı beslenen iştiyaktır. İlk bakışta birbiriyle çatışır görünen bu iki duyguyu sevgi kelimesinde birleştirebiliriz. Bu sevginin kendisine çerçeve olarak seçtiği şehirler, benim hayatımın tesadüfleridir. şeklinde esere giriş yapmıştır. ANKARA Yazar, Ankara'nın milli mücadele yıllarında kazandığı önem ve bağımsızlık bayrağını göğsünde taşımasıyla belki de kalesinin görkemli duruşuyla ilgili olacak hep destansı bir görünüşü olduğunu ifade etmektedir. Bahsi geçen kale şehrin farklı noktalarından da Çankaya sırtları, Çiftlik, Baraj yollan, Etlik, Keçiören bağları velhasıl nereden bakarsanız bakınız aynı kudret ve haşmetle duruşunu bozmadan görünmektedir. Kalenin duruşundan oldukça etkilenen yazar, onu; harp gemisi, iç kale, son sığınak ve de kartal yuvası gibi çeşitli şekillerde betimlemiştir. Ankara, Orta Anadolu medeniyet ve tarihine önemli bir sığınak olarak yıllar boyunca çeşitli kırılma anlarına ev sahipliği yapmıştır. Etilerin, Frigyalıların, Lidyalıların, Roma ve Bizans'ın, Selçuk ve Osmanlı Türklerinin zamanlarında bu, hep böyle olmuştur. Yazar sizi şehrin farklı noktalarında sizi adeta bir tarih ve kültür gezisine çıkarıp Alaattin Keykubatı, Hacı Bayram Veliyi, Evliya Çelebiyi ve Tabi ki Mustafa Kemal'i anmadan bırakmaz. ERZURUM Babasının doğu görevinden dönüşü sırasında konakladıkları Erzurum'un zihninde babaannesinin anlattığı masallar ve yıldızlı geceleriyle yer ettiğini belirtmiştir. On yıl sonra geldiğinde ise dört dünya savaşı yılının ve İstiklal Savaşı'nın izlerini üstünden atamayan şehir, eskiden adeta bir sihre sahip doğası ve yapısıyla göz kırparken şimdi hüzünlü ve mahur bir bakış atmaktadır. Öğretmenlik yaptığı sırada şehirde oldukça yıkıcı bir deprem gerçekleşmiştir. Deprem şehirde büyük bir yıkıma ve korkuya neden olmuştur. Atatürk'ün şehre gelmesiyle halk biraz olsun gündemden uzaklaşabilmiş ve zamanın tatlı şerbetiyle yaralarını sarabilmiştır. Atatürk'ün kibar, soğukkanlı ve aklı başında hal tavrından ve Atatürk ile sohbetinden de bahsetmiştir. Atatürk'ün oldukça düşünceli ve kafasının içinde her adımını planlayan duruşuna da dikkat çekmiştir. Gümrük katipliği yapan Evliya Çelebi'ye ve Seyahatnamesi'ndeki Erzurumlu Abbas anısına da değinir. Erzurum'un tarihinin ve mimari yapısının, doğal güzelliklerinin eşsiz betimlenmesinin yanında türkü ve halk eserlerine de yer verilmiştir. KONYA Yazara göre Konya, bozkırın çocuğudur. Adeta çıplak gözle görülemeyen esrarlı bir güzelliği bağrında beslemektedir. Bozkır bir serap gibi yolcuyu büyüler. Bozuk araziler, dümdüz uzanıp bir yılan gibi kıvrılan yollar ve renk paletinin darlığına rağmen çeşitli oyunlar yaparken kendinizi Selçuk Sultanlarının şehrinde bulursunuz. İklimden iklime, beylikten beyliğe, hatta şehirden şehre yerli geleneklerden miras öğeler, kabilelerin yanlarında getirdikleri unsurlar, malzemenin, taşın varlığı yokluğu ile bazen ustanın yeteneği veya hayır sahibinin isteğiyle değişen, yeni çehreler kazanan bu mimarinin bütün özelliklerini, ne de sanatın doğduğu, yetiştiği ve geliştiği yerleri saymanın imkanı yoktur. Yazar Tanpınar, isteyenlere Anadolu abidelerinin yorulmaz araştırmacısı M. Gabriel'in büyük eserine bakmalarını önermektedir. BURSA'DA ZAMAN Şimdiye kadar gördüğüm şehirler içinde Bursa kadar keskin, net zaman ve medeniyetlerin izlerini taşıyan başkasını hatırlamadığını ifade etmiştir. İstanbul'un fethinden 1453 senesine kadar geçen 130 sene boyunca bir Türk şehri olarak kalmış ve barındırdığı eserleri güzellikleri büyük bir iştahla geleceğe taşıyacağının da sinyallerini vermiştir. Başından geçen olay, hadise ve devirlere rağmen hala Kurtuluş yıllarının coşku ve adeta kokusunu bağrına-da taşımaktadır. Bursa'nın Türk olmak yetisini benliğinin en içerisinde taşıdığını belirtmektedir. Bu gerçeği iyi gören ve anlayan Evliya Çelebi, Bursa'dan bahsederken "ruhaniyetli bir şehirdir" der diye de eklemiştir. Yazar yine şehrin mimarisi, tarihi ve anılarına duyduğu hayranlık ile bölümü sonlandırmaktadır. İSTANBUL Kitapta en uzun yer verilen kısım İstanbul'a aittir. İstanbul gerek tarihi, gerek büyüleyici güzelliği, gerekse insanı içine çeken aurasıyla bir hayli detaylı aktarılmıştır. İstanbul'un farklı semtlerinden farklı tatlar aldığını her semtin kendine has bir kokusu ve dokusu olduğuna değinmiştir. Örneğin asıl İstanbul olarak nitelendirdiği Beyoğlu, Boğaziçi, Üsküdar, Erenköy tarafları. Çekmeceler, Bentler, Adalar ise aynı il içinde başka coğrafyalar gibi ayrı duygular uyandırmaktadır, şeklinde ifade etmektedir. İstanbul'un bu özelliklerini düşününce ayrı semtlerdeki insanların başka semtleri özlemesi normal olarak düşünülmektedir. Bir semtteyken birden başka semte gitme isteği doğabilir bunu nedeni ise her semtin farklı ihtiyaçlara hitap edip farklı açılardan doyum sağlaması. İstanbul, kitapta en uzun kısım ayrılan şehirdir. Tabi ki bu durum oldukça anlaşılabilir. İstanbul'un çeşitli semt ve tarihi eserlerine, güzelliklerine destansı bir anlatımla şahitlik edeceksiniz. En önemli sorun geçmiş ile tarih ile nerede ve ne zaman bağlantı kuracağımızdır. Gerek birinci elden deneyimlediklerimizle gerek ikinci ağızdan duyduklarımızla çeşitli mekanların kişiliğini bir hikaye gibi bir belgesel gibi deneyimleyebiliriz. İşte bu büyüleyici eser bize birinci ağızdan gözlemleri, şehirlerin benliklerinde gizli yaraları, muhteşem güzelliklerini utandıran betimlemeleriyle eşsiz bir kaynak sayılmaktadır. Dili ilk başta anlaşılmaz ve yorucu gelse de sayfalar ilerledikçe şairin destansı anlatımına kendinizi kaptırıyor ve şehirlerin sokaklarında gezinmeye başlıyorsunuz. Edebiyatımızın büyük yazarlarından aynı zamanda Cumhuriyet neslinin ilk öğretmenlerinden olan Ahmet Hamdi Tanpınar Beş Şehir eserini; fakültede hocası olan, dilinden ve millet ile tarih hakkındaki fikirlerinden etkilendiği Yahya Kemal'e ithafen yazdığını belirtir. Beş Şehir'in asıl konusunu; hayatımızda kaybolan şeylerin ardından duyulan üzüntü ile yeniye karşı beslenen özlem, olarak özetler. ''Mazi daima mevcuttur. Kendimiz olarak yaşayabilmek için, onunla her an hesaplaşmaya ve anlaşmaya mecburuz. İşte bu kitap; hesaplaşma ihtiyacının doğurduğu bir konuşmadır,'' şeklinde tanımlar.


Fazlasıyla aç olan bir kurt sürüsü Henry ve Bill adında iki kişiyi kuşatmıştı. Henry ve Bill 'in kızaklarını çekmesi için 6 büyük köpeği bulunuyordu. Kurt sürüsünün içinde bulunan dişi kurt, bu köpekleri cilvelerle kendisine çekerek yemeye başladı. Henry onları zincirle ağaca bağlasa da dişi kurt 'a ulaşmanın bir yolunu buluyorlardı. Sonunda yalnızca 3 köpekleri kalmıştı. Kurtlar da artık onların yanına yaklaşmaktan çekinmiyordu. Bill, üç kurşun ile bu kurt sürüsünün yanına giderek Henry ve kalan 3 köpeği kurtarabileceğini düşündü. Gitti ancak geri dönemedi. Tek başına kalan Henry'ye kurt sürüsü gittikçe yaklaşıyordu. Yaklaşmamaları için tek çare sürekli ateşi harlamaktı. Ama bu şekilde de çok uykusuz kalıyordu. Bir gün uykuya daldığı sırada ateş söndü ve kurt sürüsü kendisine iyice yaklaştı. Başka adamların gelmesiyle kurt sürüsü kaçtı ve Henry kurtuldu. Kaçan kurt sürüsünde kaçtıktan sonra sürü bölündü. 4 erkek kurt 1 dişi kurt için kavgaya tutuştu. Sonunda Tekgöz adı verilen yaşlı kurt Genç dişi kurtla evlenme hakkını elde etti. Tekgöz ile dişi kurt çok gezdi dolandı. Bir mağarada durdular. Çünkü dişi kurt hamileydi. Çocuklarını dünyaya getirdi. İçlerinden bir yavru kurt vardı ki hepsinden çok daha güçlü olduğu şimdiden belliydi. Çocukların doğumu ile Tekgöz sürekli ava çıkıyordu ancak kıtlık vardı. Hiçbir hayvan avlayamıyordu. Çocuklar açlıktan ölüyordu. En son ellerinde en güçlü olan yavru kurt kaldı. Tekgöz de bir vaşak tarafından öldürülmüştü. Şimdi yemek bulmanın tek yolu dişi kurt 'un dışarı çıkmasıydı. Yavru kurt 'a asla dışarı çıkmaması gerektiğini göstermişti. Böyle böyle günler geçti. Yavru kurt biraz büyümüştü. Dışarıyı merak ediyordu. Bir gün annesi yokken ava çıktı. Birkaç kuş avladı, doğayla tanıştı, ait olduğu vahşi hayatla dövüşmeye başladı. Bir gelincik kendisini öldürecekti ki annesi dişi kurt yetişerek onu kurtardı. Yine böyle günlerden birinde dişi kurt 'un eski sahibi olan Boz Kunduz, gelip dişi kurt ve yavru kurt 'u aldı. Yavru kurt 'a da Beyaz Diş adını verdi ve kamp alanına götürdü. Boz Kunduz onlara yemek veriyordu. Barınmalarını sağlıyordu. Ancak Beyaz Diş, orada bulunan köpeklerle anlaşamıyordu. Hele aralarında bulunan lip lip adındaki köpek ile sürekli kavga halindeydi. Lip lip kendisinden büyük olduğu için hep kendisini dövüyordu. Annesi bağlı olmadığı zamanlarda Beyaz Diş 'i koruyor, o zamanlar yanına kimse yaklaşamıyordu. Annesini başka birine satan Boz kunduz, zamanla o bölgeyi de terk etti. İlk zamanlar annesiz kaldığı için çok çabalayan Beyaz Diş sonradan kendisini korumayı öğrenmeye başladı. Çok güçlüydü yanına gelen köpeği parçalayıp atıyordu. Ancak Boz Kunduz, Beyaz dişi çok dövüyor, eziyet ediyordu. Gittikleri kamp alanında ise birkaç şişe içki karşılığında Güzel Smith adında bir adama Beyaz dişi sattı. Güzel Smith denen adam zayıf biriydi. Güçlü olan herkes kendisini eziyordu. Kendisinin de gücü Beyaz Diş'den başkasına yetmiyordu. Beyaz diş, orada bir kafes dövüşçüsü olmuştu. Dövüşmediği, kaçmaya çalıştığı zamanlarda Güzel Smith, aşırı çok dövüyor, hareket edecek hal bırakmıyordu. En son hamlesi bir pitbull ile dövüştürmek olmuştu. Beyaz Diş ne yaptıysa kazanamıyor, pitbull, şah damarına doğru ısırmaya devam ediyordu. O sırada kızakcı bir adam gelerek Beyaz dişi kurtardı. Ve Güzel Smith adındaki adama 150 dolar vererek yanına aldı. Beyaz Diş ilk zamanlarda hiç alışmak istemedi. Yeni sahibi Scooth, ona hiç eziyet etmiyordu. Dövmüyordu. Onunla konuşuyor, yemeğini veriyordu. Bir kez başını okşamak isteyince elini ısırmış ona rağmen hiçbir şey yapmamıştı. Zamanla Beyaz Diş, sahibine sevgi duymaya, onu tüm yabancılardan, kötülerden korumaya başladı. Bir süreliğine sahibi yola çıksa yemek yemiyor hiçbir şey yapmadan öylece durup sahibinin gelmesini bekliyordu. Scooth, güneye taşınmak istediğinde mecburen Beyaz Diş'i de yanında götürdü. Yeni gittiği yerde Beyaz Diş zamanla ailesine alıştı. Scooth için her şeye katlanıyor her zaman onun yanında oluyor ve kurallara uymaya çalışıyordu. Scooth ona bağırdığı zamanlarda ise ruhu yaralanıyordu. Scooth 'un babası yargıçtı. Ve bir suçlu hapishaneden kaçarak babasını öldüreceğini tüm şehre duyurmuştu. Bir gece eve gelen bu suçlu Beyaz Diş ile savaşmak zorunda kaldı. Sonunda Beyaz Diş suçluyu öldürmüş olsa da suçlu Beyaz Diş 'e üç kurşun sıkmıştı. Bu aileyi derinden sarsan bir olay oldu. Onları kurtarmak için canını feda etmişti. Beyaz Diş için ellerinden geleni yaptılar. Özel hemşire tuttular, bir bebekle ilgilenir gibi ilgilendiler. Eve özel cerrah getirdiler. Bir süre sonra ise Beyaz Diş zor olanı başararak iyileşti. Üstelik iyileştiği zaman evin köpeği ile çocukları olduğunu gördü. Değerlendirme: Sevginin iyileştirici bir gücü vardır. Ben buna inanıyorum ve kitapta da anlatılan aslında bununla ilgili. Sevilmediği yerlerde çok hırçın olan kurt, sevildiği bir alanda her kurala uyan uysal bir köpeğe dönüşüyor. Sana zarar vermek şöyle dursun sana zarar verme ihtimali olan kişileri, canlıları düşman sayıyor. Kitap çok akıcı. Her kitaplıkta olması gerektiğine inanıyorum. Sevgiyle kalın. Beyaz Diş romanı yarı kurt, yarı köpek olan bir kurdun hikayesini anlatır. Romanın başlarında kurt daha yeni çevresine alışmaya başlamıştır. Annesiyle ava çıkmış, yeni yeni bilgiler edinmiştir. Annesinin adı Kiche babasının adı ise; Tekgöz'dür. Babası tek gözünü kaybettiği için ona bu adı takmışlardı. Diğer yavruların aksine gri tüyleri vardı. Yavaş yavaş yuvasından çıkıp, etrafı izliyordu. Annesinin yabani kedileri nasıl öldürdüğüne bakıp kendi de bunu deniyordu. Bir gün mağarada bir ışık gördü ve gittikçe o ışığa yaklaştı. Sonunda dışarı çıktı ve ormanda insanları gördü. Bir müddet insanları izledi. Gri Kunduz denilen adama yaklaştı, henüz nasıl davranması gerektiğini bilmiyordu. Gri Kunduz'a dişlerini gösterdi ve onu korkutmaya çalıştı. Gri kunduz da bu hareketinden dolayı yavrukurda sopayla vurdu. Yavru öyle içli ağlıyordu ki annesi sesini duydu ve onu kurtarmaya geldi; fakat Gri Kunduz, Kiche'yi yakaladığı gibi boynuna tasma vurdu. Gri Kunduz otoriter ve sinirli bir insandı. Yavru insanlara tanrı gözüyle bakıyordu çünkü onlar istediğine sahip olabiliyordu ve akıl sahipleriydi. Annesi özgürlüğünü yitirdiği için yavru çok üzgündü. Annesinin yanından bir an bile ayrılmıyordu. Sevgi nedir bilmiyordu fakat annesine karşı çok derin şeyler hissediyordu. Annesi ona şefkatle bakıyor, yemeğinden yavrusuna da veriyordu. Kamptaki insanlar yavruya'' Beyaz Diş'' adını vermişti. Beyaz Diş aslında kurttu fakat kamptaki köpeklerle kala kala onlara benzemişti. Beyaz Diş ormana gittiğinden beri Uzundudak denen bir köpek ona musallat olmuştu. Sürekli Beyaz Diş'e saldırıyor ve ona üstünlük sağlamaya çalışıyordu. Başta Beyaz Diş ona karşı pek cesaretli davranmamıştı ama sonra Uzundudak için öyle planlar yapıyordu ki köpek bile korkudan ona yaklaşmıyordu. Gün geldi ve Gri Kunduz Kiche'yi başka ülkeye yolladı. Beyaz Diş annesinin ardından gitmek istedi. Annesini takip ederken Gri Kunduz onu buldu ve Beyaz Diş'i ölesiye vurdu. Annesinin gitmesiyle kendini nasıl koruyabileceğini öğrendi. Artık efendisinin kurallarına da uyuyor ve hayatta kalmaya çalışıyordu. Sahibinin oğlu Mitsah'a başka çocuklar saldırınca Beyaz Diş bu sesi almış ve sahibini diğer çocuklara karşı korumuştu. Bunun üzerine Mitsah olanları babasına anlattı ve babası da artık en fazla yemeği Beyaz Diş'e vermeye başladı. Kampta kıtlık olmuştu ve insanlar artık kendilerine yiyecek bulamıyorlardı. O kadar kötü hale gelmişlerdi ki köpekleri öldürüp yiyorlardı, tam o sırada Beyaz Diş kaçmayı düşündü ve oradan uzaklaştı. Ormanda yol almış ve kamptan uzaklaşmıştı. Hayatını devam ettirmek için cılız kurdu bile öldürüp yemişti. Çünkü Beyaz Diş hayatta kalmak için güçlülerin yeri geldiğinde zayıflardan faydalanması gerektiğini öğrenmişti. Uzun süre sonra kamp yerine geri döndü fakat efendisini göremedi. Belli süre sonra efendisi geldi ve onu da alarak yeni bir yere gitti. Beyaz Diş çok güçlüydü onu hiçbir köpek ya da kurt yenemiyordu. Bunu fark eden Güzel Smith adlı adam, Gri Kunduz'a gelip kurt için para teklif etti. Gri Kunduz bu teklife hayır dedi. Kurnaz olan Smith bu kez farklı bir yol bulup Beyaz Diş'i almayı denedi. Her gün Gri Kunduz'a şarap götürerek onu şaraba alıştırdı. Gri Kunduz da ona şarap vermesi şartıyla Beyaz Diş'i ona vermeyi kabul etti. Smith Beyaz Diş'e işkenceler yapıp ardından kahkahalar atıyordu. Hayvan onun yüzünden gün geçtikçe daha da hırçınlaşıyordu. Hayvanı eğitip dövüşlere hazırlıyordu. Beyaz Diş tüm müsabakalarda rakiplerini yenip, efendisine para kazandırıyordu. Bir gün Beyaz Diş, Cherokee denen köpeğe yenilince sahibi Beyaz Diş'i öldüresiye vurdu. Beyaz Diş'e acıyan bir diğer adamsa Smith'e gelip para karşılığında kurdun kendisine verilmesini istedi. Adamın adı Scott idi. Bu adam diğer sahiplerine göre çok merhametliydi. Kurt başta ona alışamadı fakat sonra adamın gösterdiği ilgisiyle hırçınlığı geçti. Yeni sahibi onu San Fresco'ya götürdü ve ailesinin yanına yerleştirdi. Kurt gittikçe ailedekilere de alıştı fakat çevredeki köpeklere yeri gelince saldırıyordu.


Beyaz Geceler adlı öyküsünde Fyodor Dostoyevski, okuyucuya kitap kapağında da belirtildiği gibi 'bir hayalperestin anılarını' sunuyor. Dostoyevski'nin bu akıcı eseri, bir çırpıda okunacak cinsten. Kitabın ana karakteri olan yazar Petersburg'da hizmetçisiyle yaşayan, kendini insanlardan soyutlamış fakat tüm sokakların ona ait olduğunu düşünen hayalperest bir adam. Eğer şehrindeki insanlar mutluysa neşelenen, üzgünse hüzünlenen bir hayalperest. Yaz geldiğinde şehirdeki insanlar yazlıklarına gitmeye başlar. Bu nedenle de kahramanımız kendini çok yalnız hisseder. Bu nedenle dolaşmaya başlar. O kadar çok yürür ki, şehir dışına çıkar. Bu kez de kırlarda dolaşmaya başlar. Gece olduğunda şehre geri dönerken, nehir kenarında korkuluklara yaslanmış ağlayan bir kız görür. Kızın yanına gider, fakat kız ürküp caddenin karşısına geçtiğinde bundan vazgeçerek yürümeye devam eder. Fakat az sonra sarhoş bir adamın kızı rahatsız ettiğini gören kahramanımız, kızın yanına gider ve onu kurtarır. Bunun üzerine kız ona minnettar olduğundan konuşmaya başlar ve yürümeye devam ederler. Kızın adı Nastenka'dır ve on yedi yaşındadır. Kahramanımız Nastenka'ya evine kadar eşlik ederken, ona nehir kıyısında neden ağladığını sorar. Nastenka kendisini tanımadığını, eğer tanıyabilirse neden ağladığını da anlatacağını söyler. Böylece ertesi gece yine aynı yerde buluşmak üzere sözleşirler. Kahramanımız çok mutludur, ilk defa bir kadınla bu kadar yakınlaşmıştır. Çok heyecanlanmıştır, ertesi geceyi sabırsızlıkla bekler. Ertesi gece geldiğinde, konuşmaya başlamadan Nastenka bir uyarıda bulunur, kendisine asla aşık olmamasını ister ondan, böylece arkadaş olabileceklerdir. O da bunu kabul eder ve böylece aralarında bir arkadaşlık başlar. Kahramanımız hikayesini anlatmaya başlar. Ne kadar yalnız olduğunu, sekiz yıldır Petersburg'da yaşamasına rağmen hiç arkadaşı olmadığını, günlerini evinde tek başına hayal kurarak geçirdiğini söyler. Konuşmasını bitirdiğinde Nastenka ona kendisini asla bırakmayacağını söyler. Böylece kendi hikayesini anlatmaya başlar. Nastenka küçük yaşta annesi ve babası öldüğünde, kör ninesiyle kalmıştır. Bir keresinde ninesinin sözünü dinlemediğinden, ninesi iki yıldır Nastenka'nın elbisesini kendininkine iğneleyerek onu yanında tutmaktadır. Bu nedenle o da kendi yalnızlığına mahkum olmuştur. Başka bir gelirleri olmadığından, evlerinin tavan arasını kiraya veren Nastenka ve ninesi, geçen yıl tavan arsını genç bir adama kiralamışlardır. Kiracı, bir keresinde Nastenka'ya kitap yollar, sonra bir keresinde de onu ve ninesini operaya götürür. Fakat bir daha da hiç uğramaz. Nastenka genç adama aşık olmuştur. Fakat adam bir iş için Moskova'ya gideceğini söylemiştir. O gece Nastenka eşyalarını bir bavulda toplar ve tavan arasına çıkar. Fakat genç adam bunu kabul etmez. Kendisini beklemesini, bir yıl sonra döndüğünde eğer hala istiyorsa kendisinden başka biriyle evlenmeyeceğini söyler. Böylece ertesi sabah gider. Genç adam şehre döneli üç gün olmuştur fakat hala Nastenka'ya gelmemiştir. O gece Nastenka bunun için ağlamaktadır işte. Kahramanımız, Nastenka'nın hikayesine gerçekten çok üzülür, onu teselli etmeye çalışır. Fakat olanlar ortadadır işte. Yine de Nastenka'ya sözlüsüne bir mektup yazmasını, mektubu ona iletebileceğini söyler. Nastenka çoktan bir mektup yazmıştır zaten. Kahramanımız, mektubu Nastenka'nın verdiği adrese götürür fakat sonraki iki gün boyunca mektuba cevap gelmez. Nastenka buna çok üzülmüştür. Kahramanımız Nastenka'nın üzüntüsü karşısında daha fazla kendini tutamaz ve Nastenka'ya ona aşık olduğunu söyler. Nastenka çok şaşırır. Bunu beklemiyordur. Fakat sonra onun sevgisine bir önem vermeyen birini beklemek yerine kendisini seven ve değer veren birini tercih edeceğini fark eder. Nastenka da ona kendisini sevdiğini söyler. Böylece bütün gece evlilik planları yaparak dolanıp dururlar. Geç saatlerde kahramanımız Nastenka'yı evine bırakırken, karşıdan bir adamın gelmekte olduğunu görürler. İşte bu odur, sonunda gelmiştir. Nastenka adamın kollarına atılır, sonra geri dönüp kahramanımızı öper ve genç nişanlısıyla uzaklaşırlar. Çok üzülmüştür, fakat Nastenka gitmiştir işte. Ertesi gün Nastenka, bir mektup gönderir. Hep dost kalacaklarını söylemiştir mektubunda. Kahramanımız, mektubu ağlaya ağlaya defalarca okur. Yazan: Miraç Elif Kanbay Beyaz Geceler Kitap Özeti Anlatıcı, yazlıkçıların yazlıklarına çekilmiş olduğu Petersburg sokaklarında dolaşırken Nastenka adında bir genç kıza rastlar. Genç kız nehrin demirlerine yaslanmış bir başına ağlamaktadır. Anlatıcı kıza yaklaşır fakat genç kız tanımadığı bu adamdan uzaklaşır. Anlatıcı da kızı rahatsız etmek istemez fakat bir sarhoşun genç kızı rahatsız ettiğini görür ve kızı kurtarır. Kız anlatıcıya minnettar olur ve aralarında sohbet başlar. Nastenka, hikayesini hemen anlatamayacağını önce birbirlerini tanımları gerektiklerini söyler. Ertesi gece yine aynı yerde buluşmak için sözleşirler. Ertesi gece sözleştikleri yerde buluşurlar. Nastenka bir nişanlısı olduğunu ve onu beklediğini fakat nişanlısının gelmediğini söyler. Nastenka küçük bir kızken nenesiyle yaşadıkları evin bir odasının kiraya verirler. Kiracıları genç bir adamdır. Bu genç adam oldukça kültürlü biridir. Odasında bir sürü kitabı vardır hatta bu kitaplardan okuması için nastenka'ya bile vermiştir. Sık sık da operaya gider. Bir gün nastenayı ve nenesini operaya götürür. Nastenka bu genç adama sırılsıklam aşık olmuştur. Genç adam Moskova'ya gideceğini söyler, Nastenka da onunla gitmek ister fakat genç adam bunun mümkün olmadığını bir yıl sonra döndüğünde hala evlenmemiş olursa evlenebileceklerini söyler. Nastenka bir yıl boyunca beklese de nişanlısı gelmez. Nastenka'nın umudu yavaş yavaş bitmektedir. Nastenka'nın acıklı öyküsünü dinleyen anlatıcı zavallı kıza çok üzülür ona destek olmak mutlu etmek için elinden geleni yapar. Zaman geçtikçe aralarındaki ilişki de kuvvetlenir ve bir gün anlatıcı Nastenka'ya aşık olduğunu söyler. Nastenka başta buna çok şaşırsa da zamanla bu fikre alışır ve evlenme planları yaparlar. Ta ki Nastenka'nın nişanlısı çıkıp gelene kadar. Nastenka anlatıcıdan çok özür diler ve ona vedalaşmak için son bir kez sarılır. Anlatıcı Nastenka için çok sevinse de aşkını kaybettiği için çok üzgündür. Başkasının Karısı ve Yatağın Altındaki Koca Dostoyevski bu eserinde kıskançlığı ele almaktadır. İvan Andreyiç isimli adam oldukça kıskançtır ve karısının kendisini aldattığına inanmaktadır. Sokaklarda karısının kendisini aldattığına dair bir iz bir işaret aramaktadır. Yolda karşılaştığı bir adamla sohbete koyulur ve karısı hakkında bir işaret arar. Hakkında bilgi topladığı kişinin karısı olduğunu değil başkasının karısı olduğunu söyler. Bir gün balodayken yine karısını çok kıskanır ve iş bu ki kime ait olduğu, nereden geldiği belli olmayan bir aşk mektubu yanlarına düşer. İvan Andreyiç, karısının mektuplaştığını düşündüğü bir adamın yukarı çıktığını görür ve bu adamın karısının sözleştiği adam olduğunu düşünür. Kıskançlıktan gözü dönerek ses gelen eve girer. İçeride genç bir kadın vardır ama bu kendi karısı değildir. Tam oradayken ev sahibesi kadının kocası eve gelir. İvan Andreyiç de yatağın altına saklanıverir. Yatağın altında merdivenleri çıkarken gördüğü adam da vardır. Bu adam da 3. Kata çıkacakken 2. Kata geldiğini söyler. İvan Andreyiç yine şüphelenir ve adama sorular sormaya başlar. İkili arasında tartışmalar, konuşmalar geçerken evin köpeği bunları fark eder ve İvan Andreyiç zavallı köpeği boğarak öldürmek zorunda kalır. Kadın bunu fark edince evinde yabancılar olduğunu kocasına söyler ve diğer adam kaçarak kurtulur. İvan ise durumu anlatıp defalarca özür dileyerek evine gider. Evine gittiğinde de karısını evde hiçbir yere gitmemiş bir halde bulur. Haysiyetli Hırsız Hizmetçi Agrefena ve efendisi dairelerinde yaşamlarını sürdürmektedirler. Agrefena efendisine odalardan birini kiraya vermeleri gerektiğini ödemelere yetemediğini söyler. Ayrıca gayet de düzgün bir kiracı bulduğunu, bulduğu kişinin de bir terzi olduğunu söyler. Efendisi de Agrefena'nın inatçılığını bildiğinden bu teklifi kabul eder. Terzi hakikaten de hoş sohbet biridir. Bir gün bir hırsızlık olayının üzerine terzi başından geçenleri anlatır. Terzi yalnız yaşadığı dönemlerde Emelyan ismindeki ayyaş ve işsiz güçsüz bir adamın kendisine musallat olduğundan, kalacak yeri olmadığı için de yanına aldığından bahseder. Bir gün terzi diktiği değerli eldivenleri bulamaz her yeri arar ve en sonunda Emelyan'dan şüphelenir. Emelyan, eldivenleri kendisinin almadığını söyler. Terzi, Emelyan'a inanmaz ve artık evden çıkarken sandığını kitlemeye başlar. Emelyan bu duruma çok içerlenir ve evden ayrılır. Belli bir zaman sonra eve geri döner belli ki günlerce ağzına tek lokma koymadan sokaklarda yatmıştır. Terzi ona acır ve yine evine alır çünkü Emelyan'ın durumu kötüdür ve günden güne kötüye gitmektedir. Emelyan ölmek üzereyken terziye eldivenleri kendisinin aldığını itiraf eder ve on affetmesini istedikten sonra son nefesini verir. Yufka Yürekli Arkady ve Vasya isimli çok yakın iki arkadaş vardır. Arkady ve Vasya devlet memurudur ve aynı evde yaşamaktadırlar. Vasya hiç beklenmeyen bir anda Arkady'e nişanlandığını söyler. Arkdy arkadaşı için çok mutlu olur. Vasya ise Arkady'i nişanlısı Lizinka ile tanıştırmak için can atar. Lizinka ve Arkady çok iyi anlaşır hatta Lizinka, evlendikten sonra üçünün beraber yaşamaları gerektiğini söyler. Lizinka'nın evinden ayrıldıklarından Arkady Lizinka'ya bayıldığını ve bir an önce evlilik hazırlığı yapmaları gerektiğini söyler. Vasya bu sırada mizacı sert olan patronunun kendisinden istediği yazma işlerini aksatır ve çok az zaman kalmasına rağmen oldukça fazla iş vardır. Arkady, Vasya'yı cesaretlendirir onun yazması için elinden geleni yapar fakat Vasya'nın yetişeceğine dair hiç umudu yoktur. Günden güne stresi artar ve artık oldukça kötüleşir. Adeta akıl sağlığını kaybedip varsanrılar görmeye başlar. Doktorlar gelip Vasya'yı götürür. Arkady arkadaşının durumuna adeta kahrolur. İki yıl sonra Arkady ve Lizinka kilisede karşılaşır. Lizinka evlenmiştir bir de çocuğu vardır, kocasını da sevmektedir. Vasya'dan konu açıldığında Lizinka'nın gözleri dolar ve arkasını dönerek uzaklaşır. Kitap, Dostoyevski'nin dört farklı eserinin birleşiminden oluşmuştur. Her bir eserde bir duygu öne çıkmakta ve bu duyguların insanları nasıl etkilediğini oldukça derin tahlillerle yer verilmektedir. Beyaz Geceler'de aşk ve özlem duygusu, Başkasının Karısı'nda kıskançlık, Haysiyetli Hırsız'da vicdan, Yufka Yüreklide de fazla sorumluluk duygusunun kişiler üzerindeki tesirlerine değinilmektedir. Dostoyevski'nin ruhsal tahlilleri her eserinde olduğu üzere bu eserinde de oldukça belirgindir. Akıcılık olarak etkili eserler olduğunu söylemek mümkündür. Başkasının Karısı ve Yatağın Altındaki Koca öyküsünde oldukça fazla diyalog vardır sanki bir tiyatro metnini çağrıştırmaktadır. dostoyevskinin okuyabildiğim tek kitabı çünkü diğerleri gibi uzun değil kısa ve okunuyor adam güzel yazmış uzun olmasa digger kitaplarını da okurum 07-07-2015 20:59 dostoyevskinin romanları gibi öyküleri de çok iyi çok beğendim 15-07-2015 18:16 çok iyi bir kitap bir kerede okudum 24-12-2015 21:37 sürükleyici bir kitap sevdim 25-05-2016 03:02 dostoyevski üstadımızın yazdığı en akıcı ve anlaması en kolay eserlerinden. bu yüzden talebi biraz daha fazla. kitaptaki esas duygular yalnızlık, hüzün ve hayal kırıklığıdır. oldukça güzeldir. benim puanım 9/10. söz konusu dostoyevski olunca beğenmeden edemiyorum doğrusu. bence siz de okumalısınız. "biliniz ki yanlış insanlara duyulan sevgi çabuk unutulur" 💔 size bol kitaplı günler...🤗 gelin olduğun gün, onunla birlikte yürürken siyah saçlarını süslediğin narin çiçeklerden tekini bile soldurabilir miyim? asla, asla! göklerin her zaman açık olsun... gerçek bir sevgi ,saf ,karşılıksız belki o gün gökyüzü kararmıştı nastenka o adamla gittikten sonra hiç güneş doğmayacaktı belki de ama sevgi karanlıkta kaldığında bile sevdiğin için aydınlığı istemektir. en masum sevginin anlatıldığı roman sonunda okuyucuyu hüzünlendiriyor ve insana yalnızlığın ne demek olduğunu gösteriyor. ben iş bankasından okumuştum, içindeki hikayelerden kitaba da adını veren beyaz geceleri beğenmiştim en çok. garip bir şekilde hem okuyana huzur veren hem de üzen bir havası var. olayların samimiyeti ve anlatımın sadeliğine borçluyuz bunu sanırsam. hikayenin sonundaki cümle de beni okuduğum tüm kitaplarda en çok etkileyen sözlerden biridir. dostoyevski'nin diline alışmak için de güzel bir başlangıç eseri olur bence. kesinlikle tavsiye ederim. kitabın tam adı olan beyaz geceler bir hayalperestin anılarından kitabı en iyi anlatan cümle hayalperestin hayata bakışı beni çok etkiledi dostoya yakışan bir kitap 17-04-2022 15:32 beyaz geceler ne anlatıyor 29-10-2022 19:42 lütfen karakterler gerekiyor tek paragraf ile karakterleri özetleyin 24-04-2023 22:32 içinde güzel kısa ve güzel öyküler olan dostoyevskinin bir eseri.beyaz geceler adlı hikayede aşkından vazgeçen ama daha sonra tam başkasına aşık olmak üzereyken eski aşkının çıka gelmesini konu etmektedir. 24-07-2023 13:33 çok çok iyi bir kitap eyşan gibi kadınmış nastenka


Dünyaca ünlü Kırgız yazar Cengin Aytmatov'un ilk olarak 1970 tarihinde yayınlanan öykü tadında romanı olan Beyaz Gemi, tarihi bir efsane ile günün dünyasının mükemmel bir harmanlamasıdır. Mümin Dede tarihine bağlı ve yaşına rağmen çalışmaya devam eden biridir. Çalışmasındaki en önemli etken ise anne ve babasının terk etmesi ile ona kalan küçük torunudur. Mümin Dedenin torunu kitapta çoğunlukla çocuk olarak geçer ve tam bir hayalperesttir. Hayalperest olmasındaki en büyük etki de dedesinin anlattığı efsanelerdir. Bunlardan bir tanesi de Maral Ana efsanesidir. Maral Ana efsanesine göre zamanında Kırgızlar ölen hanları için tören düzenlerken kalleşçe bir saldırıya uğrarlar ve tüm Kırgızlar öldürülür. Fakat tören sırasında ormana gitmiş olan bir kız ve bir de erkek sağ kalır ve saldırıyı yapanların peşinden onları takip ederler. Yakalandıklarında ise öldürülmek için uçurum kenarına götürülürler ve tam uçurumdan aşağı atlamaları gerekirken beyaz bir Maral Ana çıka gelir ve çocukları himayesine almak ister. Düşman çocukları öldürmek istemez fakat Maral Ana'yı da insanlar konusunda uyarır. Bugün himayesine aldığı çocuklarının atalarının gün gelip Maral Ana'nın soyunu da öldüreceğini belirtir. Maral Ana buna rağmen çocukları himayesine alır ve onları Isık Gölü kenarına kadar getirir. Burada yeniden çoğalmalarını sağlar ve Kırgızlar ile Marallar barış içinde burada yaşarlar. Fakat yıllar sonra insanlar Maral soyundan geldiklerini belli etmek için arayış içine girerler ve gösteriş meraklısı iki kardeş beyaz bir maralı öldürür ve boynuzlarını babasının mezarının üzerine koyar. Böylece Maral soyundan gelmenin simgesi bu olur. Bu çok ilgi görür ve insanlar maralları öldürüp aynısını yapmaya başlar. Bunun üzerine beyaz marallar Isık Gölünü terk ederler ve o zamandan beri kimse beyaz maral görememiştir. Çocuk bu hikaye ile büyür ve marallara karşı büyük sevgi besler. Anne ve babasının onu terk etmesi ile zamanını dedesinin dürbününü alıp dağın eteklerinden çevreyi izleyerek geçirir. En büyük hayali ise Beyaz Gemidir. Her gün aynı saatte bir beyaz gemi Issık Gölünde görünür ve geçip gider. Çocuk yıllar önce onu terk eden babasının o gemide çalıştığını hayal eder. Bu yüzden de bazen kafası insan bedeni balık olan bir canlıya dönüştüğünü hayal eder. Böylece nehre atlayabilecek, yüzerek göle ulaşacak oradan da Beyaz Gemiye çıkacak ve babası ile buluşacaktır. Çocuğun okul çağına gelmesi ile Mümin dede ona bir çanta alır. Her şeye bir isim takan ve onlarla insanmış gibi konuşan çocuğun en yakın arkadaşı bu kez çantası olur ve ona tüm bildiği hikayeleri ve hayalleri anlatır. Okul onun için yeni bir başlangıçtır fakat okul çok uzak olduğu için onu dedesi götürüp getirmesi gerekmektedir. Mümin dede Orozkul adında damadının yanında çalışmaktadır. Orozkul orman işçilerinin amiridir ve işlerinde Mümin dedeyi de kullanmaktadır. Çocuğu olmadığı için sürekli Mümin Dedenin kızı suçlar ve bu yüzden sürekli içer ve onu döver. Mümin dede ise buna pek ses çıkartamaz çünkü torunu büyüyene kadar çalışmak ve ona bakmak zorundadır. Bu yüzden Orozkul ne yaparsa yapsın alttan almak zorunda kalır. Orozkul yine bir gün dağdan tomruk getirir fakat nehirden geçirmeye çalışırken tomruk taşlara sıkışır. At çok yorgun olduğu için tomruğu çekip çıkartamazlar ve Mümin dede atı dinlendirmeyi ve bu sırada da kendisinin gidip torununu okuldan almasını önerir. Fakat Orozkul kendisine akıl verilmesine çok sinirlenir ve tomruk çıkmadan bir yere gidemeyeceğini söyler. Mümin dede bu şekilde tomruğun çıkarılmasının mümkün olmadığı bilir ve hayatında ilk kez Orozkul'a karşı çıkarak torununu almaya okula gider. Bunun üzerine Orozkul çok sinirlenir ve yaşlı adamı kovar. Dahası Kızını da boşadığını belirterek onu da evden kovar. Kızı da evden kovulma nedeni olarak Mümin Dedeyi suçlayınca Mümin dede kendini daha da kötü hisseder. Dedesinin halini gören çocuk Orozkul'dan nefret eder ve Maral Ana'dan ona bir bebek getirmesi için dua eder. Çocuğu olunca onun yumuşayacağını ve her şeyin düzeleceğini düşünür. Bu sırada da rüyasında beyaz Maral Ana'nın boynuzunda bebek sepeti ile ona doğru geldiğini görür ve mutlu olur. Daha sonrada çocuk beyaz maralları nehrin diğer yakasında görünce her şeyin düzeleceğini düşünmeye başlar. Marallar ve Maral Ana geri dönmüştür. Orozkul nehirde kalan tomruğu çıkartmak için kamyon ve adamları ile gelir. Mümin dede de affedilmek umudu ile onlara yardımcı olur. Tam bu sırada nehrin diğer tarafından ikisi yetişkin biri yavru iki tane beyaz Maral görürler. Hepsi şaşırır ve onları izlerler. Buna şükretmek yerine akıllarında başka bir şey vardır ama önce tomruğu sudan çıkartmaları gerekir. Çocuk hasta olduğu için o gün evde kalır ve yatar. Uykusu sırasında bir adet silah sesi duyar ama uykusuna devam eder. Uyandığında ise dışarda bir hareketlilik vardır. Ateş yakılmış ve ziyafet hazırlanmaktadır. Mümin dedesi de çok içmiş ve pişman pişman ateşin başında oturmaktadır. Çocuk ne olduğuna anlam veremez fakat kesik başı gördüğünde donup kalır. Kesik baş Maral Ana'ya aittir ve Orozkul ile arkadaşları onun etini yiyerek ziyafet yapmaktadır. Çocuğun tüm hayalleri ve umutları yıkılmıştır. Artık burada daha fazla kalamayacağını anlar ve balık olup beyaz gemiye yüzerek babasına ulaşma hayalini gerçekleştirmek için nehrin kıyısına gelir ve kendini bırakır... Yazan: Kitap Kurdu Beyaz Gemi Konusu Cengiz Aytmatov Beyaz Gemi kitabı ile okurlara masal tadında oldukça duygusal bir hikaye sunmaktadır. Beyaz Gemi konusu itibari ile Kırgızların bir efsanesi olan Maral Ana'ya dayanır. Efsaneye göre Kırgızların hepsi bir saldırıda öldürülür ve sadece bir kız ve bir erkek sağ kalır. Onları da beyaz bir Maral Ana kurtarır. Fakat insanlar büyüyüp yeniden çoğalınca maralları öldürmeye başlar. Bunun üzerine beyaz marallar artık ortalıklarda görünmez. Kitabın ana karakteri olan Mümin Dedenin torunu da bu masal ile büyür. Mümin Dede damadı Orozkul'un yanında çalışır fakat Orozkul pek de insaflı biri değildir. Bunun en büyük nedeni de bir türlü çocuğunun olmamasıdır. Orozkul'un dedesine kötü davranması üzerine çocuk Maral Ana'ya dua eder ve ona bir çocuk vermesini ister. Böylece dedesine iyi davranacağını düşünür. Bir gece de rüyasında Maral Ana'nın boynuzunda bebek sepeti taşıdığını görür. Bir gün nehirde kalan tomruğu çıkartmaya çalışırken biri yavru biri yetişkin iki tane beyaz maral görürler. Maraller geri dönmüştür ve çocuk da buna çok sevinir. Fakat çocuk bir gün hastalanır ve sürekli yatmak zorunda kalır. Bir gün uyandığında yaşadığı yerde ziyafet vardır. Dedesi ise çok pişman görünmektedir. Çocuk buna anlam veremez ama sofrada kesik başı görünce şok geçirir. Kesik baş beyaz marala aittir.


Rene Guillot'un "Beyaz Yele" adlı çocuk kitabını, çocuklar kadar büyüklerin de okuması gerekiyor. Çünkü kitap çok önemli dersler içeriyor. Kitap, sayfa sayısı fazla olmadığı için ve çok sürükleyici olduğu için kısa sürede bitiyor. Ayrıca kitapta bulunan resimler kitabın özellikle çocukların hayalinde canlanmasını sağlıyor. At Hırsızları Folko, balıkçı dedesi ve küçük kardeşiyle yaşayan 12 yaşında bir çocuktu. Bataklıkta gezip doğayı keşfetmeyi ve bazen uzaktan dört nala koşarken gördüğü yaban atlarını çok severdi. Dedesi büyüyünce onun balıkçı olacağını düşünürdü. Ama Folko seyis olmak istiyordu. Bir gün Folko bataklıkta kayıkla gezerken hiç beklemediği bir şey oldu. Bembeyaz bir tay ve kısrakla karşılaştı. Tayı çok sevdi ve farkında olmadan da olsa ona Beyaz Yele adını verdi. Tüm bunlar olurken Folko'yu uzaktan seyreden iki adam vardı. Bunlar at hırsızlarıydı. Kısrağı Kaçırmak At hırsızları, Folko uzaklaşınca kısrağı yakalamak için harekete geçtiler. Henüz fazla uzaklaşmamış olan Folko, kısrağın sesini duyunca geri döndü ve çaresizce olanları izledi. At hırsızları biraz zorlansalar da sonunda kısrağı yakalayıp yola koyuldular. Onlar gidince Folko, Beyaz Yele'yi aramaya başladı. Sonunda Beyaz Yele'yi yaralı ve öfkeli bir halde buldu. Bir süre sakinleşmesini bekledikten sonra Beyaz Yele'yi çağırarak yürümeye başladı. Beyaz Yele, Folko'nun peşinden yürüdü ama at hırsızlarıyla karşılaştıkları yere gelince aniden durdu. Daha da sonra at hırsızlarının gittiği yöne doğru dört nala koştu. Koca Seyis Antonyo At hırsızlarının kısrağı kaçırdıkları günden bir hafta sonraydı. Antonyo, Beyaz Yele'yi aramak için yola çıktı. Folko'nun dedesi olan dostu Ösebyo'ya uğrayıp Folko'yu yanına aldı. Birlikte tekrar yola koyuldular. Öğlen olunca karınlarını doyurup dinlenmek için uykuya daldılar. Onlar uyurken Antonyo'nun atı Franki, Beyaz Yele'yi görüp kişneyince Antonyo ve Folko uyandılar. Beyaz Yele'yi ilk Folko fark etti. Küçük çocuk dostunu yeniden gördüğü için çok sevindi. Beyaz Prens Aradan uzun zaman geçti. Folko dedesini mutlu etmek için balıkçıların yanında çalışmaya başladı. Folko'nun günleri gündüz çalışıp, gece yorgun bir şekilde Beyaz Yele'nin hayaliyle uyumaya çalışarak geçti. Av Zamanı Balık mevsimi bitince Folko evine döndü ve günlerini eskisi gibi geçirmeye devam etti. Bir gün Folko yine bataklıkta gezerken Antonyo onlara uğradı. Pek keyfi yoktu, o yüzden fazla oyalanmadan işine döndü. Beyaz Yele'yi yakalamak için her şey hazırdı. Uzun bir uğraştan sonra seyisler Beyaz Yele'yi yakaladılar. Ama Beyaz Yele hiç pes etmedi. Sonunda kötü bir olay yaşanmaması için Antonyo Beyaz Yele'yi serbest bıraktı. Rüyalar Gerçek Olunca Bir gün Folko yine bataklığa balık avlamaya gitti. İşini hızlıca bitirip günün kendisine kalacağını hayal etti. Ama bundan daha güzel bir şey oldu. Folko, Beyaz Yele'yle karşılaştı. Ama haranın sahibiyle seyisler Beyaz Yele'nin peşindeydiler ve Beyaz Yele'yi buldular. Onları fark eden Beyaz Yele kaçmadı, aksine üstlerine gidip haranın sahibine saldırarak intikamını aldı. Sonra da koşarak uzaklaştı. Ama seyisler onun peşinden gitmediler. Haranın sahibi çok sinirlendi ve Beyaz Yele'yi yakalayan kişiye onu vereceğini söyledi. Bunu duyan Folko haranın sahibine Beyaz Yele'yi yakalarsa onu kendisine verip vermeyeceğini sordu. Haranın sahibi de dalga geçerek bütün seyislerin önünde Folko'ya söz verdi. Artık Folko'dan mutlusu yoktu. Haranın sahibi ve seyisler gidince Folko, Beyaz Yele'yi bulup yakaladı. Beyaz Yele bir süre Folko'yu yerlerde sürükledi. Ama sonra sakinleşip onun peşinden eve gitti. Folko Beyaz Yele'ye saman verirken Beyaz Yele diğer atların sesini duyup onların yanına koştu. Bahar Yarışları Beyaz Yele sürünün başı olmak için bütün atlarla dövüştü. Yaralansa da pes etmedi. Sonunda amacına ulaştı. Beyaz Yele artık sürünün başı oldu. Ertesi gün Folko'nun kulübesine gitti. Folko hem şaşkın hem de çok sevinçliydi. Atına defalarca sarıldı. Sonra atının yaralı olduğunu fark etti. Yarasını temizledi, karnını doyurması için saman verdi. Folko hep Beyaz Yele'ye binip gezmek istedi. Ama bir hafta boyunca buna cesaret edemedi. Sonunda dayanamadı ve Beyaz Yele'nin sırtına bindi. Ama Beyaz Yele şahlanıp Folko'yu yere attı. Sonra da dört nala koşup oradan uzaklaştı. Folko çok üzüldü ve kendini suçlu hissetti. Beyaz Yele Kayıplara Karışıyor Aradan iki hafta geçti. Beyaz Yele ortalıkta yoktu. Folko uzun zamandır Antonyo'yu da göremediği için iyice meraklandı. Sonunda dayanamayıp Antonyo'nun yanına gitti. Folko ve Antonyo, Beyaz Yele hakkında konuştular. Folko çok üzgündü. Antonyo Folko'yu biraz olsun sevindirebilmek için haftasonu onu şehre götüreceğine söz verdi. Şehirde Bayram Nihayet pazar günü Antonyo ve Folko yola çıktılar. Haralarda mola vererek, yavaş yavaş şehre, Cuzeppe'nin evine ulaştılar. Antonyo ve Cuzeppe Folko'yu bayram yerinde gezdirdiler. Sonra bir de sirke götürdüler. Folko sirkte Beyaz Yele'ye benzeyen bir at gördü. Bunu heyecanla Antonyo'ya söyledi. Daha sonra gösteri bitince gidip ata baktılar ve onun Beyaz Yele olmadığını anladılar. Ama orada haranın sahibiyle sirk müdürünün konuştuğunu da gördüler. Birkaç gün Cuzeppe'nin evinde kalan Antonyo ve Folko eve dönüş zamanı gelince yine yola koyuldular. Atların Efendisi Antonyo ve Folko döndükten birkaç gün sonra Antonyo, hara sahibiyle sirk müdürünün Beyaz Yele için anlaştığını öğrendi. Bu yüzden seyisler yeniden Beyaz Yele'yi yakalamaya çalışacaklardı. Antonyo bir faydasının olmayacağını bile bile Folko'ya haber vermeye gitti. Ama Folko evde yoktu, yine bataklıktaydı. Güzel Bir Rüya Gibi Beyaz Yele sonunda döndü, sürüsünü aradı ama bulamadı. Haranın sahibi ve seyisler de Beyaz Yele'yi aradılar ve sonunda buldular. Beyaz Yele onlardan saklanmak için sazlıkların arasına girdi. Bunu fark eden haranın sahibi Beyaz Yele'yi yakalamak için seyislere sazlıkları yakmalarını söyledi. Rüzgar alevleri kontrol edilemez bir hale getirince sesleri duyan Folko atının alevler için kaldığını gördü. Onu kurtarmak için her şeyi göze aldı. Nihayet Beyaz Yele'nin yanına varınca sırtına binip onu sürdü. Böylece seyislerden kaçmaya başladılar. Sonunda nehir kenarına geldiler. Tehlikeyi fark eden haranın sahibi ve seyisler Folko'yu geri çağırdılar. Ama artık her şey için çok geçti. biraz daha yazsaydınız keşke ama böyle de güzel olmuş teşekkürler 09-04-2018 22:05 özet diyo burasa kitap var ne alaka 18-04-2018 22:18 çok iyi , güzel olmuş. 03-05-2018 07:48 çok güzel olmuş 21-05-2018 18:29 çok güzel tavsiye ederim 23-05-2018 21:15 çok güzel ama ana fikri konusu ve kendi yorumlarınızıda yarsanız bence daha iyi olur 31-08-2018 12:05 çok yardımcı oldu teşekkürlerr ..... 17-12-2018 20:49 çok güzel bir kitapmış 13-01-2019 21:04 gerçekten elinize emeğinize sağlık ama şu emeğe haksızlık ve dalga geçenlerin yorumları atılsın ayrıca kendi düşünceleri değil yazarın ne düşündüğü önemli! emeğiniz iççin tşk 15-05-2019 20:37 ben bayıdım gerçekten uzun olmuş ama gayet güzel bende uzun birşeyler arıyodum zaten 06-11-2019 19:57 hoca okumanızı istemese bu harika kitapla tanışamazdım 02-12-2019 17:41 mükemmel bir kitaptı.herkese öneririm konusunuşu şu şekilde özetleyebilirim; bir balıkçı kulübesinde yaşayan 3 kişi varmış.bunlar folko,kız kardeşi ve ösebyo dedeymiş.folkoç henüz 12 yaşındaymış bu orman onun için büyülü bir yermiş.folko günün birinde çok güzel vahşi bir at sürüsü görmüş.bu sürünün içinde pırıl pırıl parlayan yelesinde tek bir leke olmayan bembeyaz bir at varmış .bu atın annesine ösebyo dedenin eski arkadaşı olan antonyo bakarmış.folko bu ata beyaz yele ismimi vermiş ve bu ata adeta aşık olmuş .hergün onu düeşünüyor ve kendisini ,onu sürerken hayal ediyormuş.bu böyle sürüp gitmiş ta ki beyaz yele ile folko arkadaş olup ,beyaz yele başını derde sokana kadar.bundan sonrasını söyleyemiyeceğim, macera ve dostluk burda başlyor mutlaka okumanızı tavsiye ederim . ya hoca kısa özet istedi de bu öykü kitabı görünüyor burada yazan da kısa kısa hepsini yazmış ben mi yanlış anladım ödevi daha kısa ne kadar yazılır 27-04-2022 17:24 beyaz yele kitabının kahramanları kimler? 03-11-2022 21:39 içindeki hikayeleri ayrı ayrı özetlemeniz çok iyi olmuş elinize sağlık 04-05-2023 22:33 özetleye bilirim hatta/aradan iki hafta geçti. beyaz yele ortalıkta yoktu. folko uzun zamandır antonyo'yu da göremediği için iyice meraklandı. sonunda dayanamayıp antonyo'nun yanına gitti. folko ve antonyo, beyaz yele hakkında konuştular. folko çok üzgündü. antonyo folko'yu biraz olsun sevindirebilmek için haftasonu onu şehre götüreceğine söz verdi.


Beyaz Zambaklar Ülkesinde, kurgusal bir romandan daha çok ders verir nitelikte bir kitap. Okuduğunuzda insanı sorgulatan ve okudukça ülkemizi, kendimizi, yaşayışımızı sorgulatan bir eser. Ayrıca ulu önder Mustafa Kemal Atatürk'ün okulların müfredatında okutulmasını istediği bir kitap olması bakımından da önemlidir. Çok etkilenerek, ders alarak okudum. Beyaz Zambaklar Ülkesi bataklıklar ve kayalıklar ülkesi olarak adlandırılan 2 milyon nüfuslu Finlandiya'nın tüm halkın aydınından, köylüsüne, subayından, memuruna, din adamlarından, öğretmenlerine kadar herkesin birleşerek ülkeyi kalkındırmalarını anlatıyor. Beyaz Zambaklar Ülkesi kitabının yazarı Grigory Petrov kitabı baş karakter Snelman'ın ağzından anlatmış ve kitap bölümlerden oluşarak anlatılıyor. Finlandiyalılar 1811 yılına kadar İsveç hakimiyeti altındaydılar. Bütün iktidar, ticaret ve sanat, okullar ve hatta kilise bile İsveçlilerin elindeydi. Yönetici ve aydın kesimi oluşturanlar, öğretmenler, doktorlar, memurlar ve subayların tamamı İsveçliydi. Bu insanlar Finlandiyalılara üstten bakıyorlardı. Bu durum Finlandiya halkının kültürel gelişimini de etkilemekteydi.19. yüzyılın sonlarına kadar kültürel gelişimleri sadece temel okuma yazma becerileriyle sınırlıydı. Fakat Rusya 1808 yılında Finlandiya'nın yarısını ele geçirdi ve Rus Çarı eskiden sahip olunan tüm hakların aynı kalacağı sözünü verdi. Bu olay ile beraber kendi kültürlerini özgürce geliştirme olanağı elde ettiler. Fin kültürünü geliştirmek için önderlik etme görevini Johan Wilhelm Snelman üstlendi. Snelman yeni nesil Fin aydınlarının en parlak temsilcilerinden biriydi. Finlandiya'nın gelişmesi için adeta seferberlik ilan etmişti. Bu göreve öncelikle aydınlarla konuşarak başladı. Onlara aydın olunmanın halka üstten bakmak olmadığını, kendileri ne kadar bilgiliyse halkında öyle olması gerektiğini, öğrendikleri her şeyi halka da anlatmaları gerektiğini söylüyordu. Toplumun alt kesimlerini daha iyi bir hayat kurmak için ne yapmaları gerektiği konusunda eğitmeliydiler. Aydınlardan sonra ise sırada öğretmenler vardı. Yaz boyunca konferanslar veren Snelman öğretmenleri işlerini iyi yapmaları konusunda nasihatler veriyordu. Din Adamlarını da bu hedef doğrultusunda çok önemli kişiler olarak görüyordu Snelman. Dinsizliği halkın sahip olduğu bütün kutsal değerlerin ölmesi olarak tanımlıyor ve bu maneviyat ruhunun ölmemesi adına ve insanların umutlarını kaybetmemeleri adına din adamlarına çok iş düşüyordu. Din adamları çocukları ve gençleri bir araya getirerek, onları etkilemeye ve inanç aşılamaya çalıştılar. Bunu yaparken de zekayı, bilimi ve hayatın zevklerini aşağılayıp küçümsemediler. Yönetimde ise Finlandiya ve Rusya arasındaki anlaşma çerçevesince yeni hükümlerin yazdığı yeni bir anayasa 1816 yılında kabul edildi. Böylece parlamento yeniden faaliyete başladı. Finlandiya'nın her yerinden devlet memurları Helsinki'ye akın ettiler. Böylece İsveçli devlet adamları yerine Finlandiyalı memurlar geçmiş oldu. Snelman'ın memurlara çağrısı ise şöyleydi: Vatandaşlarımızın yasalara saygılı veya daha fazlası olan derin adalet duygusuna sahip bireyler olarak yetiştirilmesi için bize yardımcı olun. En büyük değişimlerden biri ise Ordu'da oldu. İsveçliler döneminde kışladaki askerler içki içer, kumar oynarlardı. Halkla ilgili olan hiç bir konuyla ilgilenmezler ve kaba davranırlardı. Snelman ve arkadaşları bu konuyla ilgili de bir yenilik yaptılar. Subaylara konferanslar vererek askeri eğitimin öneminden bahsettiler. Artık tüm aileler oğullarının askere gidip iyi terbiye almalarını istiyorlardı. Çünkü kışlada bilimden kültüre kadar iyi bir bireyin sahip olması gereken tüm özellikler anlatılıyor, askerler eğitiliyordu. Bu ve bunun gibi birçok özelliğin değişmesi ve gelişmesi bu küçük ülke adına çok büyük adımların atılmasına sebep oldu. En alt kesimden en üst kesime kadar tüm insanlar çok çalıştı. Bataklıklar ve kayalıklar ülkesi olarak adlandırılan Finlandiya'da insanlar kayalıkların üstüne verimli topraklar yerleştirdiler ve buralarda tarım yapmaya başladılar. Üretim yaptılar, okullar açıldı insanlar okumaya başladılar. Bu ve bunun gibi birçok etken sonucu şuan da Finlandiya refah ve eğitim düzeyi çok yüksek bir gelişmiş ülkedir. Yazan: Ilgın Kocaman Beyaz Zambaklar Ülkesinde Kitap Özeti Beyaz Zambaklar Ülkesinde 1923 yılında Sırpça olarak basılmıştır. 1928 yılında ise Türkçe'ye çevrilmiştir. Türkiye ile birlikte pek çok ülkede büyük yankı uyandırsa da ülkemizdeki ününe Atatürk'ün kitabı okuyup beğenmesi ve müfredata konulmasını istemesiyle kavuşmuştur. Atatürk kitabın askeri okullarda ders programına dahil edilmesini istemiş ve uzun yıllar boyumca zorunlu kaynak olarak okutulmuş. 1960 yılında General Cemal Gürsel önderliğinde gerçekleşen askeri darbeden birkaç ay sonra, darbe sürecinde yer alan subayların dünya görüşü ve eğitim seviyelerini değerlendirmek üzerine anket yapıldı. Sizi en çok etkileyen kitap hangisidir? Sorunlusuna askerlerin büyük bir kısmı Beyaz Zambaklar Ülkesinde cevabı vermişti. Kitabın ilk kısmında Petrov'un yaşamından ve Rusya'daki imparatorluğun temellerinin sarsılmış nedenlerinden ve yönetimsel hatalardan bahsedilmektedir. Hatta özerk Finlandiya'yı kapsayıcı seçim mevzuatı ve zorlu doğal ve tarihi koşullarda elde ettiği önemli iktisadi başarılarıyla Rusya İmparatorluğunun üstünde tutmaktadır. Petrov'a göre devlet meseleleri sadece bakanlar, krallar veya devlet adamlarıyla değil ülke topraklarında bulunan her vatandaşı ilgilendiren mesele olduğu ve her vatandaşın ülke sorunları, ülkenin kalkınması vb. konular üzerine düşünmesiyle çözülecektir. Kitapta bataklık ve kayalıklar arasında yer alan, doğal kaynak fakiri bu küçük ülkenin ayağa kalkarak yoksulluktan kurtulması; siyasi, ekonomik ve kültürel açıdan gelişmiş bir refah toplumuna dönüşmesinin hikayesi anlatılmaktadır. Ülkenin ilerlemesi çalışma Şevki ve heyecanıyla dolup taşan, bencillikten uzak insanları, yorulmak bilmeden halkın eğitimine katkıda bulunan toplum önderleri sayesinde elde edilmiştir. Neden Finlandiya? Çünkü Petrov Finlandiya'yı diğer ülkelere göre daha iyi tanıyordu. Uzun süre bu ülkede yaşamış ve her tarafını baştanbaşa dolaşmıştır. Her zaman Finlandiya'ya karşı derin bir hayranlık, sıcaklık ve yakınlık duygusudur. Snelman Finlandiya'nın gelişiminde önemli yere sahip aydınlardan birisidir. Snelman Fin halkının kırılma döneminde önemli görevler üstlenmiştir. Süratle değişen zamanın taleplerine uyum sağlayarak bir fikir hareketine önderlik etmiştir, bu sadece güçlü iradeye sahip insanların yapabileceği bir şeydir. Snelman aydınlara halkın zekasını, vicdanını, irade ve enerjisini uyandırmak ve harekete geçirmenin görevleri olduğunu, halkın düşünme yeteceğini ve yaşamlarını daha iyi bir şekilde kurmak için eğitmenin asli görevleri olduğunu ifade etmiştir. Snelman, Karanlık köşelerde canlı kandiller yaktım ve daha iyi aydınlatmaları için onlara yap takviyesi yaptım sözlerini sık sık dile getirmiştir. İsveç yönetiminin yıllarca Finlandiya'yı karanlığa sürüklediğini devlet kollarına işe yaramaz adamlarını yerleştirdiğini adeta bir zehirli sarmaşık gibi ülkeyi içerden tükettiğini ifade etmiştir. Finlandiya halk oylaması sonucu Rusya yönetimine katıldı. Bu birleşme sayesinde kendi kültürlerini özgürce geliştirme olanağı elde ettiler. Kışlaların yapısını ve toplumdaki kışla algısını değiştirmeye karar verirler. İsveç yönetimindeyken askere gelen gençler okuma yazma bilmemekte ve toplumsal konulardan bir haber davranmaktadırlar. Toplumsal reform ile birlikte bu algı değiştirilmiş kışlalar yeniden şekillendirilerek eğitim ve kültürel alanda insanların kendilerini geliştirebilecekleri kurumlara dönüştürülmüştür. Tatlı kral lakaplı Yarvenin'in ve kötü yollara sapıp sayısız suç işlemiş olan çocukluk arkadaşından da kitapta bahsedilir. Yarvenin ve arkadaşlarının akıllarındaki sınırları kaldırarak işlerini büyütüp ülkelerine nasıl faydalı bireyler olduklarına değinilir. Yarvenin'in çocukluk arkadaşı ise kötü işler yapmasını bir toplumun bireyler üzerinde ne derece etkili olduğu, iyi anlayış ve yaklaşımın bireylerin kaderini belirlediğine değinilir. Aslen İsveçli olan Papaz McDonald'ın fikirlerine de eserde değinilmiştir. McDonald: Din, insanların kalbinde dua etme arzusu, gerçeğe erişme ihtiyacı ve sevgi duygusu uyandırmalı. Basit ve kolay yoldan zengin olma heveslisi bir insan olan vergi tahsildarı din adamına dönülebiliyor. Bizdeki durum içler acısı ve korkunç bir alay konusudur. Bizde havari rütbesine sahip insanlar vergi tahsildarına dönüşüyor. Para biriktirmek, daha çok gelir elde etmek, aylak, tembel ve karnı tok yaşamak dışında kendilerini hiçbir şey ilgilendirmiyor. Onlar insanların kalbinde inanç ateşi yakmaya muktedir değiller. Bunu yapmak istemiyorlar ve yapmıyorlar. Onlar dini cansız dogmalar yığınına, yüzlerce kural, başlık ve önermelerden oluşan inanç gramerine dönüştürmüşler. McDonald, bu sözleriyle tepki çekse de zamanla sözlerinin kıymeti anlaşılacak ve var olan yapıdaki çürümüşlükler bu sözlerin ışığında iyileştirilecektir. Eserde bir devletin küllerinden doğuşuna toplumu oluşturan yapılar tek tek incelenerek şahitlik edilmektedir. Üstten alta doğru başlayan yenileşme ve iyileşme hareketleri sonucunda bataklığa saplanmış olan bir milletin kır çiçeği gibi yeniden doğuşu konu edinilmiştir. Görülen odur ki; değişim ilk olarak kalplerde ve zihinlere başlamalıdır. Toplumdaki her birey gönlündeki ateşi yaktığında koca bir topluluk aydınlanacak ve dış günlere ihtiyacı olmadan kendi ışında büyüyüp gelişecektir. mükemmel bir roman okunması gereken klaskler arasında yer alıyor 21-05-2015 23:53 ben bu kitabı kitap sınavı için okumuştum çok çokkk sıkıcı bir kitap 29-05-2015 20:38 hiç güzel bir roman değil sıkıcı bunaltıcı ............ ay beyaz zambaklar ülkesine bayıldım zz.. 12-10-2015 20:24 gercekten güzel bir kitap cok sıkıcı bir kitap... 20-10-2015 17:27 beyaz zambaklar ülkesinde kitabı bana hediye edildi saçma bir hediye gibi geldi ama kitabın konusu çok hoşuma gitti 20-10-2015 19:41 daha özetini okuyarak çok etkilendim ne olursa olsun mustafa kemal'in önermiş olması tek başına bir okuma nedenidir bence 07-11-2015 00:56 cok güzel bir kitap. 08-11-2015 13:23 kesinlikle okunması gereken bir kitap çok güzel 14-11-2015 18:23 aslında çok güzel kitap olduğu kadar biraz sıkıcı olabilir ama tabikide herkese önereceğim kitaptır 16-11-2015 15:49 kitap güzel ama başlangıcı saçma 19-11-2015 15:20 bu kıtaptan cıkarabılecek cumlelerı bırı yazsın suraya ya okumak ıstemıyom ben 06-12-2015 19:14 çok güzel bir roman😇 12-12-2015 19:21 yorumlara güzel diyen arkadaşlar bende bunun özetini okudum öyle olduğunu düşünmüyorum gerçekçi olun bence bu kitaba güzel diyenler ögretmen olmalılar 15-12-2015 14:31 ilk basta biraz sıkıcı geliyor fakat okudukça okuyası geliyor insanın gayet basarılı bir roman 17-12-2015 15:26 tarih sevenler icin guzel gelebilir ama ben macera seviyorumm yani sıkıcı 22-12-2015 03:22 ne olursan ol ama biraz gerçekçi ol bn bunu sıkıcı buluyorum😔😔😔 27-12-2015 22:06 aslında çok güzel bir kitap . ama sıkıcı olduğu için fazla dokunmuyor 💣🔪🔫 28-12-2015 18:20 bana beyaz zambaklar ülkesinde özeti lazım uzun yada kısa farketmez içinde ana fikir ve konusu olsun yeterli lütfen acil 03-01-2016 11:07 sıkıcı diyen arkadaşlara kısmen katılmakla beraber bu kitabın sürekleyici bir kitap okumak amacıyla okunmaması gerektiği bence açık.bu kitabı okuyanlar az biraz kendilerini vererek okurlarsa kesinlikle çok sayıda önemli bilgi edinip kendilerini geliştirme fırsatı bulacaklardır.üstelik bence bu kitap okuyanlara,milleti için her türlü fedakarlığa hazır insanlar için küçük de olsa bir yerden başlanabileceğini,atılan bir adımın ne kadar önemli olabileceğini gösteriyor.kitapta da dikkat edilebileceği gibi bir insanın ne kadar değerli olduğu ve o tek insanın bile neler başarabileceği görülüyor.bu kitap,kendisini geliştirmek ve yapabileceklerini görmek isteyenler için ciddi şekilde tavsiyemdir. 10-01-2016 13:25 sıkıcı ama toplumun iyiliği için yazılmış bir kitap unutmayalım arkadaşlar 11-01-2016 00:07 gerçeği söylemek gerekirse biraz sıkıcı ama toplumun kalkınması için güzel birşey harika bir sanat eseri 19-01-2016 15:38 ozetini okudum biraz guzel sanki 29-01-2016 20:48 kitap boş zamanlarda eğlence için okunucak bir kitap değildir.derin ve toplum için gerçekten gerekli bilgiler içermektedir.kitabın bölümlerinde sıkça konu tekrarı yapılmaktadır ancak bu tekrarlar kitabın savunduğu düşüncelerin akla iyice işlenmesi içindir.benim tavsiyem okuyun gitsin yaw. 30-01-2016 13:48 cok sıkıcı bir kitaptı beyaz zambaklar ülkesinde özet olarak bence hiç okumayın zamanınızı boşuna harcamayın konusu çok saçma sapan okurken kitabı yırtmak istedim o derece işkence gibiydi 07-02-2016 13:51 kitaplar en iyi arkadaslardir ne kadar sıkıcı olursa olsun hayat merdivenine önüne en onemli basmagı koyarlar onunla guc bulur onunla yasarsin her kitap ozeldir çünkü her kitap beni bana farklı anlatır kitaba sıkıcı deyip bir kenara fırlatmayın bir toplum nasıl kalkınır anlamaya calisin fikirleri,sevgiyi,egitim askini biraz anlam verin 07-02-2016 20:26 bn daha okumadım ama yorumlara baktım yorumların %99,99 u skici kelimesinden oluşuyor benim de kitap sınavım var 21-02-2016 15:22 hayatımda okuduğum en sıkıcı roman😔😔 01-03-2016 09:18 gerçekten kitap güzel ama başları biraz sıkıcı insanın okuyası gelmiyor. ama siz kitabın özetini çok iyi çıkarmışsınız konu tamamen anlaşılıyor. 20-03-2016 20:06 kitabın baş sayfaları çok sıkıcı ama okudukça insanı hecanlandırır 23-03-2016 07:22 kuran-ı kerim'den sonra en çok okunan kitap haline geldi cümlesini okuduğumda gözlerim doldu resmen.o zamanki ruh şimdi nerede... 24-03-2016 19:23 bir ölk müstq qil yaşamaq ist yirs vv lc müst qillik n dir öyr nm lidir.v bu c h td n super kitabdır. 03-04-2016 16:10 başta zorla okumaya başladım çünkü zorunluydu . fakat okudukça ipginiz artiyor ve devam etmek isteği basiyor. kendini milletini oldugun durumu ve olmak istediğin durumu düzeyi sorgulama fırsatı verior. akıcı ve sürükleyici olmasi zevkli kilior bunu . şayet bir millet veya bir toplum doğru kararlar ve kaliteli bir yaşam isteği varsa bu kitaptan çok ders cakartabilir. sifirdan zirveye yükselen bir ülkenin mücadelesi ve sonunda bunun meyvesini hakkıyla ve iradesiyle toplayan bir toplumun hikayesi bu kadar başarılı olabilir. teşekkürler 04-04-2016 01:36 grigory petrov beyaz zambaklar ülkesinde romanını ne zaman yazmış? hangi yıl yani? 04-04-2016 02:31 arkadaşım çook merak ediyor şimdi kütüphaneye gidip bakmaya gideceğiz😘😘 26-04-2016 11:17 ben bu kitabı sınav için okudum ve kitap çok harika bir orman miş teşekkürler herkese👍👍👍 26-04-2016 20:51 hikaye güzel olmasına güzelde çok sıkıcı bir hikaye herkeze teşekür ederim 26-04-2016 20:56 bence on numara bir kitap herkese tavsiye ediyom 02-05-2016 14:18 kitap okuma yarışması için okudum yarım altın kazandım 20-05-2016 20:34 bu benim fikrim ama valla okuyamaıdm kitabı o kadar sıkıcı yani öğretmen ödev verdi özetini çıkarcaksınız diye yarın vermem lazım bu yüzden şuan özeti yazıyorum hiç bana göre değil ve ayrıca hiç sürükleyicide değil tavsiyem değil : 23-05-2016 20:45 aşırı sıkıcı iğrenç bir kitap. kitabı okurken sanki felsefe sorusu çözüyon okadar sıkıcı 30-05-2016 18:13 gayet güzel ilk baslarda sıkıcı bi kital ama daha sonradan fin halkınin gelişme sürecinde verdigi çaba ve gayret etkileyici. 27-06-2016 23:51 kitap okumayı bilmeyen arkadaşlar kitabı sıkıcı bulmuş galiba.düşünün bir kere büyük deha atatürk bu kitabı askeri okullarda okutulmasını istemişse vardır bir gerekçesi degilmi ben okumadım ama okuyacağım çünkü merak ediyorum yapılan yorumlara da kulak asmıyorum., 21-08-2016 13:32 hala okumamış olmanın üzüntüsü içindeyim 30-09-2016 15:07 bende okuyacam kitabı okumak üzereyim 10-10-2016 21:06 ılgın kocaman arkadaşımıza çok teşekkür ederim acil olarak beyaz zambaklar ülkesinde kitap özeti gerekiyordu imdadıma yetiştiniz okumak isteyenlere nok olarak söylemem gerek aşırı sıkıcı bir kitap bir haftadır okumaya çalışıyorum her defasında uyuya kalıyorum hiç tavsiye etmem 16-10-2016 05:54 ertelenen bir kitap oldu benim icin ozetine bakayim belki okuma istegim gelir dedim iyice sogudum,sıkıcı... 16-10-2016 20:23 kadınlar kolu olarak okumamız tavsiye edildiği için okudum şunu söylemek isterim atatürk muhasır medeniyetler seviyesinden bahsettiğinde ulus olarak çok çalışmamız gerektiğinden bahsetmişti bu kitabı tavsiyesi boşuna değil örnek almamız dersler çıkartmamız içindi kitap okumaktan aciz yada kitapları sıkıcı bulacak zekaya sahip insanlarla ancak bu kadar oluyor ama çok şükür ki okumanın önemi her gecen gün daha çok anlaşılıyor kitabı kesinlikle tavsiye ediyorum çıkaracak çok ders örnek alınması gereken çok konu var 22-11-2016 22:53 gerçekleri yazdiğı için mi sıkıcı buldunuz ödev olduğu!içinmi bilmiyorum ama. ülkemiz neden geri kalıyor anladım sayenizde.... 23-11-2016 17:15 finlandiya'nın eğitimdeki başarısını görünce bu kitabı merak etmemek mümkün değil. özellikle atatürk' ün bu kitabı okuyup hayran kalması... tek solukta okuyacağıma eminim. 02-12-2016 18:31 kitabı okuyanlar okumaya üşendimde bana kitap özeti verirmisiniz 12-12-2016 18:26 kittap ssınaavvı olalarr ssınavdaa nne çııkttı bbizziim yyaarınn sıınav var 21-12-2016 20:29 arkadaslar siz kendiniz ozetini cikattiysaniz fotosunu attiniz 31-12-2016 10:55 çok güzel ama sıkıcı 05-01-2017 10:10 ben ödev için girmiştim ama çok beyendim özeti yazan kişinin eline sağol iyi ki yazmışsın ben beyendim 😊😊😊 05-01-2017 22:13 bence çok eğlenceli bir kitap 11-01-2017 19:42 ben bu kitabi bilseydim hic okumazdim :-( 07-02-2017 19:43 odevim icin okudum ama iyi 09-02-2017 17:47 atatürk'ün okunmasını istediği kitaplardan biri.düşünmeden bir an önce okunmalı !! 28-02-2017 09:57 gercekten cook sıkıcı ama guzel bir kitap 09-03-2017 22:19 ilk başı berbat sonrası güzel 10-03-2017 15:54 okunması gereken kitaplardan. 10-03-2017 18:49 ben kitabı az önce okuyup bitirdim. özetini de şöyle bir okuyup pekiştirdim... bu ülkenin fakir insanlarına umut olmanız dileğiyle... 03-09-2017 14:40 sıkıcı bulanlara; uyduruk amerikan tommiks, teksas, swing, zagor kitaplarını serbestçe okur, yozlaşır, itaatli suya sabuna dokunmayan sadakatli birey olur rahat edersiniz . o kadar dimi ya 12-09-2017 10:27 ilk kitabım 3defa okudum 29-09-2017 18:28 açıkçası bende sınav için okuyacaktim ama yorumlar 😐 ve özeti de biraz sıkıcı gibi 🙆 ben macera kitaplarını seviyorum 🙎 01-10-2017 20:16 beyler bu kitap tarih ile ilgili olup mukemmel ogütler veren bir kitap sevmeyenlere bu kitabi anlayarak okuyup tekrar okumalarini rica ediyorum ben cok mukemmel buluyorum okumakta fayda var. 11-10-2017 21:06 kitap çok güzel insana vatan, millet yani manevi değerleri aşılayan, bir milletin uygarlık düzeyine gelmesi için ülke içinde bulunan tüm aydınların seferber olmasıyla...bataklığı cennete dönüştüren bir avuç vatanseverin akıl almaz devrimidir. 04-11-2017 11:18 bence çoook sıkıcı bir kikap sınav mecburetiyle okudum 02-12-2017 11:42 ya bir kitap bu kadarmı sıkıcı olur kitapta 30. sayfaya kadar okudum hiçmi sürüklemez bir kitap 07-12-2017 23:10 hayatımıza yön verecek olan kitaplar arasında olduğunu düşünüyorum .elverişsiz ve imkansızlığa rağmen oturup hallerine acımak yerine çalışarak el birliğiyle sen, ben demek yerine biz diyerek hep birlikte çalışıp birbirlerine bir şeyler katıp ülkesinin refahını geliştirmeye çalışan finlandiya halkını anlatır. bize de hocamız sınav için önermişti iyi ki önermiş .büyük bir zevkle okudum 10-12-2017 16:51 sıkıcı bulanlar savaş veren kendilerini vatanlarına adayanları anlayamamışlar...hayat hep gülmek eğlenmekten ibaret değil..atamın önerdiği bir kitap yok olmak üzre olan bir toplumun ayaklanıp bugün örnek alınan hale gelmesi..çok çabuk tüketen okumayan araştırmayan bir toplum olduk ne yazıkki... 10-12-2017 18:59 yarın bu kitaptan sınav olucaz offff çok sıkıcı 13-12-2017 18:14 biraz daha kısa olsaydı iydi 13-12-2017 19:47 yukarıda ki yorumların büyük çoğunluğu; bu kitabın neden okunması gerektiğini apaçık ortaya koyuyor. sadece ödev yapacağım, roman beni uçursun daldan dala kondursun hayal aleminde yaşayayım diye okuyan arkadaşlar bir kez daha vatansever nasıl olunur sorusunu her sayfada kendilerine tekrar tekrar sorarak okusun bence , 14-12-2017 14:45 daha nasıl gerçekçı olunur ki.. kurgu değil gerçek..magazinsel olsa hiç sıklımazdınız eminim.. 19-12-2017 20:41 kitap gayet iç açmayıcı 20-12-2017 11:58 hayatımda gördüğüm en sıkıcı kitap. başlarında iki sayfada bir uykum geldi sonlara doğru hakkını yemiyeyim akışkandı. ben tarih öğrencisi olduğum için ders sınavında çıkacağı için okudum. okuyana kadar da öldüm😣 24-12-2017 18:36 şu anda bede okuyacağım bıraz sıkıcı ama malesef zorunlu yarın sınavımvar bu kitaptan 25-12-2017 22:51 bence insanların birbirini daha iyi anlayacagı bir roman 05-01-2018 00:26 gerçekten 1.sayfasından 10. sayfasına kadar aynı konudan bahseden, 50 sayfa boyunca bir adamın toplantıda konuştuklarını anlatan bunaltıcı sıkıcı bit kitap. sonlarına doğru konuyu toparlasada gerçekten çok skici 07-01-2018 12:26 neresi sıkıcı en güzel kitap 10-01-2018 19:52 paşam okumamızı önermiş tavsiye etmiş türk gençliğine sözünü dinlemek düşer neden finlandiya olamadık diyenlere bazı yorum sahipleri örnek gösterilebilir 18-01-2018 03:46 atam türk gençliğine ne kadar güveniyormuşki bu kitabı önermiş şimdikilerde gençleri çocukları susturma derdinde 21-01-2018 18:30 çok güzel bir yazardır kendisi ben kitabı hiiç sevmedim anca tarihten bahsedip duruyor yaa ama yazarının seviyorum ben bu kitapla yarışmaya katıldım türkiye 2. oldum ve kupa verdiler ve de tam altın verdiler ..... ben başarırım diyorsanız her şeeyi başarırsınız iye düşünüyorum.... 26-02-2018 14:29 bu kitap biraz sıkıcı bazı yeri güzel 😊 04-03-2018 21:10 neresi güzel çok sıkıcı ve uzzun 04-04-2018 15:12 klask severlere önerim 15-04-2018 19:32 arkadaslar cook guzel bir kitap herkezin okumasini oneririm.. 29-04-2018 21:21 çok güzel .bilgilendirici bir kitap 01-05-2018 19:06 güzel ama daha iyi olabilirmiş. özet için tşk ederim 10-05-2018 21:51 bende sinav için okudum normal kitabı çok sıkıcı 27-05-2018 21:58 hikaye guzel ama sıkıcı 12-07-2018 16:14 birtakım sosyal mesajlar veriyor vermesine de öyle çok da bişey değil yani.. okuyup bitirebilmek için gerçekten çelik gibi sabır gerekiyor.. 26-09-2018 15:23 sıkıcı değildi bence insanın içindeki napolyonların , robinsonların ortaya çıkmasına yardım eden bir kitap okuduktan sonra kendime "ben neden yapamayayım?" sorusunu sordum ve cevabını bulamadım çünkü inanırsam gerçekten yaparım , yaparız ülkemiz için kendimiz için en iyisini istiyorsak çaba sarfetmeliyiz. kitap bana "yapabileceklerimin" olduğunu gösterdı. 07-10-2018 22:09 bir tek insanın çabasıyla ülke domino taşı gibi birbirini etkilemiş atatürk de bu etkiyi, o zor şartlarda kendi ulusu için çabaladı ya gelinen nokta içler acısı umut ediyorum ki yeniden doğuş olsun bu ülkede.. 10-10-2018 00:21 yiyeceklerinde en sevdiklerimiz zamanla bize zarar verenlerdir.kitaplarda eğlenceli aşklı ihtiraslı alavereli dalavereli olunca güzel geliyor eğitici olunca sıkıcı geliyor diyen arkadaşlara yazdım 07-11-2018 06:18 bence dünyanın en güzel kitabı kesinlikle hiç kimseye önermiyorum hayatımda bu kadar sıkılmamıştım haytımdan 1 saat çalındı geri verin sıkıcı bir kitap olmasından bahsedilmiş sürekli fakat burda verilen olaylardan çok mesajlara bakmak gerek.öyle can sıkıntısından oturulup okunulacak bir kitap değil.anlatılanları anlayamayacağını düşünen lütfen okumasın ve skici diye yorum yapmasın 03-12-2018 21:59 berbat ötesi berbat hayatımda daha beter bir kitap okumadım okumamda işşallah nefret nefret nefret ettim...berbat... 17-12-2018 17:32 sıkıcı. bir. kitap😑 08-01-2019 19:47 çoooook sıkıcı ama konusu güzel 12-02-2019 21:05 bir öğretmen olarak bu kitabı severek okudum. özellikle eğitimcilerin okuması gereken, ufuk açıcı ve farkındalık yaratan bir kitap. yarın sınavımız var :sss o yüzden bakmaya geldim bu ara buraya gelnce tekrardan aradan 5 sene gçmiş olur :ss 11-11-2019 21:07 ingizce ödevim için okudum ders alınması gereken bir kitap ülkemizi geliştirebiliriz. 08-12-2019 11:39 sırf ödev diye okudum berbat bir kitap 16-10-2020 10:22 ödev için almadım fakat bence hiç sıkıcı değil aksine herkesin okuması gereken bir kitap bir çok lask okmuş biri olarak söylüyorum aralarındaki en güzellerden biri küçük bir suominin nasıl dev bir eğitim merkezine dönüştüğü anlatılıyor 15-01-2021 16:09 çok akıcı değildi bence 21-01-2021 13:41 kesinlikle okuduğum en saçma mantıksız bi o kadar da sıkıcı bunaltıcı bir kitap kitap 29-01-2021 18:21 ülkemizin ve ülkelerin gelişmesi için yanlışa yanlış diyebilen, kendini ve vatanını geliştirmek için emek veren bilinçli bir halka ihtiyacımız var. ben tek başıma ne yapabilirim dememek lazım. o zaman bilinçsiz, umursamaz bir halk oluruz. hükümetin kaderi halka, halkın da kaderi hükümete bağlıdır. karşılıklı bir durumdur bu. tek bir konuşma sayesinde bile insan hayatını degistirmeye karar verebilir. mesele bakış açısını değistirebilmekte. eğer bakış açımızı değiştirebilir. ve bunu başka insanlara da aşılarsak durum çok farklı olabilir. kitapta bahsi geçen yumurtacı çok hoşuma gitti. pazarda yumurta satan bir adam etkilendiği konuşmalar sayesinde bakış açısını değiştirmeyi başardı ve sonucunda hem kendi hem de vatanı için çok önemli şeyler yaptı. 07-02-2021 14:31 atatürk'ün askeri okullarda okutulması zorun dediği bir kitap. bence yalnız askeri değil tüm okullar,ögretmenlerin ve anne babaların okuması gereken çok değerli bir kitap. finlandiya eğitim olarak neden dünyada bir numara olduğunu hep merak etmiştim. başarılarının tüm sırlarının açıklandığı bu kitabı yalnız okumak değil hayata geçirmeyide becerebilsek keşke. ne biliyim ben beğenmedim.diyolag olarak: - ne kadar seviyorsunuz yüzdelik dilim olarak? - yüzde 1. o da o kadar emek verilip yapılmasına verdim.😑 begenmedimmm. o kadar okudum bunaldım. 14-08-2021 17:31 56 yıl önce, mezun olurken ögretmenlik diplomamızın yanında okul müdürümüz bir genç ögretmenlerin tümüne beyaz zambaklar ülkesinde isimli bu kitabı armagan olarak vermisti. o zaman okudugumda degerini pek de algılayamadıgım bu eseri 56 yıl sonra tekrar okuyunca, osmanlı'nın bıraktıgı yoklar ülkesi anadolu'da bir finlandiya yaratılabilecegini atatürk'ün kavramıs oldugunu daha iyi anladım. aklıma hemen ismail hakkı tonguç ve köy enstitüleri projesi geldi! atatürk'ün ömrü uzun olsaydı ve anadolu'nun hemen her kösesine mantar gibi dikilen bu kutsal kurumların devamı gelseydi türkiye'nin bugün ne hale gelmis olabilecegi geldi bir an gözümün önüne... 11-04-2022 17:42 özeti sıkıcı olunca kitap sıkıcı gibi geliyor olabilir ama yine de okunması gereken ve hiç sıkıcı olmayan bir kitap sizede öneriyorum.(ben 7. sınıfım ve çok beğendim. ) 10-05-2022 22:55 açıkçası zor okudum aslında harika bir roman ama belli bir kültürel bilgi gerekiyor yoksa hem anlaması zor oluyor hem de okuması çünkü kitapta geçen karakterleri deyimleri bilmiyorsunuz ve birden hikayeden kopuyorsunuz 12-09-2022 11:52 romandan daha çok ders kitabı gibi hatta tarih kitabı gibi alıp okuyacaksanız bunu bilerek okuyun finlandiyanın gelişimini ele almış ders anlatır gibi anlatıyor sürükleyicilik yok yaptıkları etkileyici ama okuma keyfi olarak çok kötü bir kitap 28-11-2022 22:38 kitabin girisi cok ilginc bugunden bakinca. ataturk'un tavsiye ettigi kitap, bugun ataturkculuk savunuculunda bulunanlari tarumar ediyor. moskova'daki devlet tiyatrosunun mese agacindan yapilan temellerinin yuz yil sonra binayi tasiyamayacak duruma gelerek, duvarlarda catlaklar olusturmasini ve bir sey yapilmazsa duvarlarin ve binanin cokecegi metaforunu kullanarak, uluslar da gecmiste kurulduklari temelleri degistirmezlerse, bu binalar gibi cokuyorlar, cokecekler diyor. ataturk'culuk temelleri artik ulkeyi tasiyamiyor diye anladim ben de. tek basina bir kurt sorunu bile bunu anlatiyor bize. okunsa cok sey ogreten kitaplardan, okumaniz dilegiyle. 20-02-2023 16:14 aslında sıkıcı bir kitap ama içerik olarak örnek alınabilir sanırım o yüzden tavsiye ediyorlar yoksa okunacak türde bir roman değil


Mustafa Kutlu'nun Beyhude Ömrüm kitabındaki hikayede geçen köy, dağ başında, köy kurulacak bir yer olmamasına karşın havası ve çeşmesinden akan suyuyla güzel bir yerdir. Yüksekte olduğu için her tür sebze ve meyve yetişmez. Yetişen sebzeler de çeşme suyundan çekilen sular yoluyla yetişmektedir. Hikayenin kahramanı Gülpaşa Çavuş'un oğludur. Babası savaşta çok cengaver olmasına karşın orada yakalandığı hastalıklar sonrası köyüne döner döndükten kısa bir süre sonra vefat eder. Gülpaşa Çavuş'un oğlunun bir tarlası vardır. Yığma duvar çekili, kasabaya giden yolun kıyısındaki çukurda. Tarlalar çukurda ve kıraç olduklarından ürünler verimsiz. Yine de iri taneli buğdaylarıyla görkemli ürünler alabiliyorlar. Çavuş'un oğlu, birgün sigarasını yakıp dinlenmek üzere gölgeye çekildiğinde ıslak kayayı fark eder. Aslında hep orada durmakta olan bir kayadır bu fakat bu kez farklı bir şekilde göze çarpar. Kaya daima ıslak ve yosunludur, zaten bu yüzden adı da Islak Kaya'dır. Çavuş'un oğlu bu kaya üzerine düşünürken birden aklına bu kayanın altında su olabileceği ve hayalindeki cennet gibi bahçeyi buraya kurabileceği gelir. Askerde tattığı üzüm ve narı belki de burada yetiştirebilecektir. Bu düşünceyle sevinç içerisinde kayanın dibini kazmaya karar verir. Bu fikrini gerçekleştirebilmesi hayli zordur fakat bir kere kafaya koymuştur. Harman sonu düğünü olacak kızı, işlerin yetişmesi, kaynatasının itirazı, aralarının bozuk olduğu muhtar, köylünün konuşması, kanunlar derken pek çok engeli kafasından geçirir ve hepsinin üstesinden geleceği inancıyla yola koyulur. Bu konuyu babasının arkadaşı olan ve her şeyden haberdar olan Berber Hacı'ya danışır. O da kendisine destek verip bir sakınca olmadığını söyleyince gerekli alet edevatı toplayıp Islak Kaya'nın başına geçer. Ferhat misali kazmayla kayayı delmeye çalışır. Köy sakinlerinden Deli Derviş adında, kimilerinin deli, kimilerininse derviş kabul ettiği bir zat vardır. Köyün imamı Emrullah Hoca himayesinde kimseye zararı dokunmayan bu zat, Çavuş'un oğlunu kayayı delmeye çalışırken gören ilk kişi olur. Niyeti o söylemeden anlar ve o da duasını edip gider. Yine onu kayayı delmeye çalışırken görenler arasında Çerçi Cemil ve Tahsildar Atıf da vardır. Gülpaşa Çavuş'un definecilik geçmişi bulunduğundan oğlunun da define aradığını düşünürler ve bu haberi köye yaymak için hareket ederler. Gülpaşa Çavuş ile nişanlısı Zeynep, beşik kertmesi olmasına karşın birbirlerini sevmişlerdir. Ancak Muhtar Halil'in de Zeynep'te gözü vardır ve kızı sıkıştırmaya kalkar. Bu sebepten dolayı Gülpaşa Çavuş'tan meydan dayağı yer ve bu olaydan sonra iki aile arasında husumet başlar. Çerçi Cemil gelip de define haberini verince Muhtar Halil de ıslak kayanın altını kazmaya karar verir. Gece yarısı Muhtar Halil ile Çerçi Cemil ıslak kayayı kazmak için epey uğraşır fakat umduklarını bulamazlar. Bu olay, Muhtar Halil'i iyice çileden çıkarır ve Çavuş'un oğlunun başına bir çorap örmek ister. Köyde onun define aradığı haberini herkese yayar. Ama bundan da umduğunu bulamaz, Çavuş'un oğlu kazmaya devam eder. Ancak kazı sırasında çok zorlandığı da olur, dinamit kullanarak patlattığı da. Sonunda amacına ulaşıp suyu çıkarır. Artık cennetten bir köşe saydığı bahçe idealine kavuşması mümkündür. Yaz gelip de oraya istediği bahçeyi kurmaya çalışınca Muhtar Halil yeniden harekete geçer. Üstelik Çavuş'un oğlunun kayını Şahin, Muhtar Halil'in kızıyla İstanbul'a kaçmış, husumet bir kat daha artmıştır. Muhtar Halil akrabalarını toplayarak Çavuş'un oğluna bu yeni kurduğu bahçede dayak atar, yataklık hale getirirler. Bahçenin nöbetini tutma işi de Deli Derviş'e kalır. Bahçe gerçekten görenleri hayran bırakacak cinstedir. Her tür sebze ve meyveyi yetiştirir. Bir tek narı yetiştiremez, üzüm de istediği gibi değildir ama onun dışında her şey çok güzeldir. Muhtar Halil, zorbalığını mahkemeye de taşır ve bu bahçenin kendisine ait olduğu iddiasıyla Çavuş'un oğluna dava açar. Buradan da umduğunu bulamaz ve davayı kaybeder. Aynı dönemde Muhtar'ın iki oğlu da İstanbul'a kaçar. Aslında pek çok kişi, zengin bir geleceğe sahip olma umuduyla İstanbul'a kaçmakta ya da göçmektedir. Gençlerin bir bir İstanbul, Ankara gibi büyük şehirlere taşınmasıyla köyün de eski havası, tadı kalmaz. Çavuş'un oğlu ise bunlara aldırış etmez, o, kurduğu cennetten bahçesine adeta aşıktır ve tüm meşgalesi de onu güzelleştirmektir. Bazıları onun tüm ömrünü bu uğurda boşu boşuna harcadığını düşünse de o halinden memnundur.


Beyoğlu Rapsodisi üç arkadaşın hikayesini anlatmaktadır. Kenan, Nihat ve Selim... Birbirlerinden çok farklı olan bu üç arkadaş aslında diğer bir yandan da birbirlerine çok benziyorlar. Bu arkadaşlar Galatasaray Lisesi'nde okuyorlar ve okulun izci takımında tanışıyorlar. Kenan ve Selim'in maddi durumları oldukça iyidir. Nihat için aynı şeyler geçerli değildi. Kenan ve Selim lisede harçlıklarından bir kısmını Nihat'a verirlerdi. Yıllar sonra bile görüşmeye devam ettiler. Kenan Hukuk Fakültesi'ne rahatlıkla girmiş, stajını da amaçlamasına rağmen avukat olamamıştı. Onun yerine babasının sigorta acentesinin başına geçti. Girişimci ruhu sayesinde çabucak alışmıştı mesleğine. Nihat ise annesini çok küçük yaşta kaybetmiş, babası bir matbaada ustabaşı olarak çalışmaktadır. Nihat şanssız bir çocuktu büyüdükçe de bu şanssızlığı onu terk etmemişti. O da matbaada çalışmış daha sonra Selim ile Kenan'ın yardımlarıyla bir kitap dükkanı açmıştır. Sonra da Melek adında bir sözde yazarla tanışıp evlenmiştir. Kenan ve Selim'e iyi davranmayıp Nihat'ı da ezmeyi başarıyordu. Ne yazık ki Nihat çok saf olduğu için Melek'in davranışlarını alttan alabiliyordu. Biraz Selim'den bahsedelim. Selim Mimarlık Fakültesi'ni bitirdikten sonra babasının tekstil fabrikasının başına geçmiştir. O da Kenan gibi kendi mesleğini yapmamış baba mesleğini devam ettirmiştir. İşlerini geliştirmiş AZYA adında bir mağaza açmıştır. Selim de Gülriz ile evlenmiş, Burç adında bir çocukları olmuştur. Burç, down sendromlu bir çocuk olarak doğmuştur. Bu duruma alışmaları çok zor olmuş ancak Nihat'ın Burç'a yakınlığı daha iyi sonuçlar vermiştir. Nihat her zaman Kenan ile Selim'in yanında olmuş, onlara her zaman destek vermiştir. Şimdi gelelim başlarına gelen felaketi anlatmaya. Kenan hayatını dolu dolu yaşamış, aklına gelen her şeyi yapmış, kadınların hayır diyemediği -ki Kenan'da kadınlara hayır demiyordu- bir erkekti. Bir ara Nihat'ın fotoğraf çekimleriyle ilgili verdiği bilgilerle yani öğrettikleriyle fotoğraf galerileri açmaya başlamıştır. En son galeride Melek ve yanında iki arkadaşı vardı. Selim ve Nİhat ile tanıştılar. Selim kısa tombul adamı umursamamış, yanındaki Rus güzel Katya'dan etkilenmişti. Katya'nın ise dikkati konuklarıyla ilgilenen Kenan'da idi. Gece bitmiş galeriye ilgi büyük olmuştu. Ertesi gün ise ne bir haber ne bir görüntü vardı. Kenan'ın buna morali çok bozulmuş kendini çok kötü hissediyordu. Selim ve Nihat'la buluştu. Öldükten sonra kendisinin unutulacağını kendisini hatırlatacak bir ailesinin bile olmadığını anlatıyordu. Nihat'tan hemen bir öneri gelmişti. Kenan'a Beyoğlu'nda işlenen cinayetlerinin fotoğraflarını çekmesini önermişti. Galerinin adı da ''Beyoğlu Cinayetleri'' olacaktı. Selim ne kadar itiraz etse de Kenan'ın aklına yatmıştı bu fikir. Cinayet fotoğrafları Kenan'ın arkadaşı Başkomiser Cüneyt'ten karakolun çatısını yaptırmak karşılığında alınacaktı. Dekorlar hazırlanacak mankenler ayarlanacak ve fotoğraflar aynı şekilde çekilmeye başlanacaktı. Selim bu işten uzak duruyordu ama mekan sıkıntısı çeken arkadaşına babasının vasiyetiyle yıktırmadığı Bayoğlu'ndaki dört katlı binayı verdi. Kenan kira ödemek istese de Selim arkadaşından kira alamayacağını, bunun lafı bile olmayacağını söylüyordu. Katya da onlarla çalışacaktı. Bir gece hep birlikte Katya'nın arkadaşının barına gittiler ve sarhoş oldular. Bu halde eve gidemeyecekleri için hepsi fotoğrafların çekildiği stüdyoya gitmeye karar verdiler. Stüdyoya gidince Selim Kenan ve Katya bir şişe daha şarap içtiler. O gece Selim, Katya ile Kenan'ın ilişkisini öğrenmişti. Geçen günlerde Selim kendi işiyle ilgileniyor, Kenan ve Katya çekimlere devam ederken Nihat'ta onlara yardım ediyor, Nihat'ın sahaf dükkanına Melek bakıyordu. Bir gün Kenan fotoğraflarda bir şey fark etmişti. İki cinayet yerinde de aynı afişten vardı. Cinayetlerin ilişkili olduğunu ve aynı kişi tarafından yapıldığını düşündü. Hatta buna inandı ve Selim ile Nihat'a anlattı. Bu işin peşini de bırakmayacağını söyledi. Kenan artık kendine daha büyük, daha kalıcı bir ölümsüzlük formülü bulmuştu. Polisten, herkesten gizli cinayet yerlerini gezdiler. Üstelik kendilerini polismiş gibi tanıttılar. Selim'de bu ziyaretlere katılıyordu. Katil olarak suçlanan kişilerle görüştüler, kendi katil tahminleriyle de bir görüşme ayarladılar. Ne yazık ki bu görüşmelerden tekine Nihat arkadaşlarından önce gitmiş ve dayağı yemişti. Neyse ki Kenan ile Selim zamanında yetişti ve adamı güzelce sorguya çektiler. Bütün soruşturmalar sonrası hala bir sonuca varamamışlardır. Tek bildikleri kurbanların ikisi sevgilidir. Kartal uyuşturucu bağımlısı ve sevgili Aysun'u da bu pisliğe bulaştırmıştır. Aysun'un eski sevgilisi asla katil olamazdı. Kartal'ın çevresi pek tekin değildi ve alacaklısı olan adam katil olabilirdi. Belki de uyuşturucu bağımlısı olan arkadaşlarından biri. Kartal öldürüldükten sonra Aysun bu işin peşini bırakmamış ve katilin kim olduğunu bildiğini söylemişti ancak elinde bir kanıt yoktu. Katilde Aysun konuşmasın diye onu öldürmüştü. Selim bu hikayeden yanaydı ama Kenan bu kadar basit olmadığını düşünüyordu. Bu kadar basit olamazdı. O yüzden bu işi sonuna kadar götürecekti. Aysun'a gelen mektuplardan birini buldular. Mektup Fransa'dan Catherina adlı bir kadından gelmişti. Catherina mektubunda Aysun'u tehlikelere karşı uyarıyordu. O insanların çok tehlikeli olduğunu ve uzak durmasını söylüyordu. Kadının bu cinayetlerden haberi olmadığı ortadaydı ve Kenan ile Selim, Aysun'un akrabasıymış gibi kadına yeni bir mektup yazmışlardı. Şimdi mektuba bir cevap bekliyorlardı. Bu sürede Kenan çekimleri dahi unutmuş sadece cinayetleri düşünüyordu. Ellerindeki her şeyi değerlendiriyor, katilin kim olabileceğini düşünüyordu. Çekimlere devam eden Katya ise sevgilisinin başına bir şey gelmesinden, psikolojisinin bozulmasından korkuyordu. Selim ile Nihat'ta üzülüyordu. Mektubun cevabı gelmişti. Kenan defalarca okumasına rağmen ipucu sayılabilecek hiçbir şey bulamamıştı. Sonunda bu işin peşini bırakacağını söylemişti. Herkes rahat bir nefes almışken ertesi sabah Kenan Fransa'ya gideceğini Selim'e bildirmişti. Gidip Catherina ile konuşacaktı. Selim beklemesini, beraber gidebileceklerini söylemişti ama Kenan çoktan uçak biletini almıştı. Selim'in Fransa'daki çalışanının yardımıyla Kenan kadının adresini bulmuştu. Kenan gelişmelerden Selim'e bahsetmiyor hatta aramıyordu bile. Catherina'nın öldüğünü, kadının sekreterine Kenan'ın çok kaba davrandığını hatta kadının cinayete kurban gittiğini söyleyip otopsi istemesini çalışanından öğrenmişti. Çalışanı ise kadının 90 yaşında olduğunu ve bu ölümün şaşırılacak bir şey olmadığını söylüyordu. Hatta Kenan otopsi yapılıp yapılamayacağını sormuştu. Selim'in çalışanı ise bunun mümkün olmadığını söylemişti. Kenan ertesi gün konuşmak, olanları anlatmak için Selim'i stüdyoya çağırmıştı. Selim merak içinde stüdyoya gitmişti. Kenan her şeyi anlattı. Katil Selim'di... Selim ise inkar ediyor, Kenan'ın nasıl böyle düşünebildiğini söylüyordu. Kenan en başından tek tek anlatmaya başladı. Selim'in babasının gençlik yıllarında hiçbir serveti yoktu. Sadece terzi çırağıydı. Savaş zamanında Rusya'dan Türkiye'ye kaçanlar olmuştu. Bunlar arasında Rus komutanda vardı. Karısı ve iki çocuğuyla gelmişti Türkiye'ye. Geri dönemeyeceğini biliyordu ama Türkiye'de de kalamazdı. Güvendiği bir asker arkadaşıyla kızı Catherina'yı Fransa'ya okumaya göndermişti. Ailesiyle birlikte Beyoğlu'nun yıkık dökük binalarından birinde kalıyordu. Burada Selim'in babasıyla tanışmıştı. Komutan geçinmek için yanında getirdiği çok değerli mücevherleri Selim'in babasına göstermişti. Selim'in babası mücevherleri görünce kendine iyi bir hayat kurabileceği düşüncesiyle komutanı, karısı ve küçük oğlunu öldürdü. Fransa'ya giden Catherina ise ailesinden bir daha haber alamamıştı. O zamanın durumuna bakılırsa çok fazla üstünde durulmamıştı. Yıllar sonra Catherina Aysun ile tanışmış, İstanbul'da yaşadığını duyunca olan biteni anlatmıştı. Aysun'dan ailesi hakkında bilgi toplamasını, onlara neler olduğunu araştırmasını istemişti. Aysun başarmıştı... Catherina'nın ailesini Selim'in babasının öldürdüğünü öğrendi. Uyuşturucu bağımlısı olan Aysun ve sevgilisi Kartal, Selim'e şantaj yapıyorlardı. Selim her ay düzenli olarak iki sevgiliye para veriyordu. Bir gün Aysun İstanbul'da değildi, Kartal'ın da uyuşturucuya ihtiyacı vardı ama parası yoktu. Arkadaşından borç istedi. Arkadaşı önceki borcunu ödemediğini söyleyip vermedi. Parayı Selim'den istedi ama Selim daha zamanının gelmediğini, veremeyeceğini söyledi. Belki Kartal'ın evinin adresini aldı, belki de Kartal'ı takip edip o şekilde öldürdü. Sevgilisine deli gibi aşık olan Aysun katili biliyordu ve çıldırmış gibiydi. Çok geçmeden Selim onu da öldürmüştü. Sırada Catherina vardı. Babasının cinayetlerini Aysun'dan öğrenen Selim Catherina'yı bulmaya çalışıyordu. Bu yüzden Katya'ya sürekli 1920'li yıllarda Türkiye'ye kaçan bir yakınının olup olmadığını soruyordu. Aysun'un posta kutusunda bulduğu ipucuyla aradığı kişiyi de bulmuştu. İş için Fransa'ya yaptığı ziyarette Catherina'nın adresini bulup boğarak öldürmüştü. Kendisinin yazdığı mektuba da Catherina'nın ağzından yazmıştı. Çünkü Catherina'nın sekreterinin böyle bir mektuptan haberi yoktu. Kenan bunları anlatırken Selim karşı çıkıyor, arkadaşının psikolojisinin bozulduğunu söylüyordu. Kenan anlatmaya devam ediyordu. Tek şey aklına takılmıştı. Komutan ve ailesinin cesetleri nerede olabilirdi? Düşündükçe onu da bulmuştu. Bunları anlatırken binanın bodrumuna inmişlerdi. Selim'in babasının arabası yoktu o zamanlar. Cesetleri bir yere taşıyamazdı o yüzden bu binanın bodrumuna gömmüştü. Kenan gece uyumamış, bodrumda gömülü olan cesetleri bulmuştu. Selim cesetten kalan kemikleri görünce Kenan'a her yerin anahtarını neden verdiğini düşündü. Kenan çok üzülmüştü. Arkadaşına neden kendisinden yardım istemediğini, başka bir yol bulabileceklerini söylüyordu. Selim, bunları kimseye anlatmamasını istiyordu. Burç'tan, Gülriz'den bahsediyordu. Kenan yapamayacağını söyledi. Sonra Selim kontrolden çıkarak silahıyla Kenan'ı tam kalbinden vurmuştu. O anda içeri giren Katya Kenan'a sarılarak ağlıyordu, Nihat ise gördükleri karşısında donakalmıştı.


Her yılbaşında olay çıktığı için Başkomiser Nevzat ve yardımcısı Ali diken üstünde bekliyorlardı. O yılbaşı gecesinin olaysız geçmesini istiyorlardı. Fakat istedikleri gibi olmadı ve Beyoğlu'nun Tarlabaşı semtinde bir cinayet işlendi. Başkomiser Nevzat önceden uzun yıllar Beyoğlu'nda görev yapmıştı. Orayı gayet iyi biliyordu. Olay yerine gittiklerinde ölen kişinin Engin Akça olduğunu öğrendiler. Engin Öz Tarlabaşılılar Kulübü'nün sahibi Kara Nizam ile birlikte çalıştığını öğrendiler. Engin, Kara Nizam'ın kavgalı olduğu Barbut İhsan'ın mekanı Tarlabaşılılar Kulübü'nün önünde öldürülmüştü. Engin tek bıçak darbesiyle kalbinden bıçaklanarak öldürülmüştü. Elinde silahı da duruyordu. Bu da Engin'nin ateş etmek istediğini ama katilin ondan daha hızlı davrandığını gösteriyordu. Başkomiser Nevzat olay yerinin yakınlarında üç çocuğu fark etti ve onlarla konuşmaya gitti. Onlardan da Engin hakkında bazı bilgiler edindi. Başkomiser Nevzat ve Ali o gece Engin'in evine gittiler ve o sırada evde birisi ateş etti. Ali de karşılık verdi ve onlara ateş eden kişi öldü. Daha sonra bu kişinin kiralık katil Titiz Tarık olduğunu öğrendiler. Başkomiser Nevzat ve yardımcısı Ali ertesi gün de araştırmalarına devam etti. Artık hem Engin'i kimin öldürdüğünü hem de Titiz Tarık'ı kimin tuttuğunu öğrenmeleri gerekiyordu. Engin'in öldürüldüğünü duyan Barbut İhsan ve Kara Nizam kendilerinin yapmadığını söylüyorlardı. Hatta Barbut İhsan Başkomiser'in tanıdığı Janti Cemal'i de araya sokmuştu. Ama ikisinin de Engin'i öldürmek için sebebi vardı. Barbut İhsan'ın eski sevgilisi Çilem ile Engin'in ilişkisi olduğu söylentileri vardı. Fakat Kara Nizam, Engin'in öldürüldüğü gece Çilem'le evlenmişti. Kara Nizam Tarlabaşı'ndaki arsaları alıyordu. Engin de Kara Nizam'dan gizli olarak bazı yerleri almıştı. Engin'in evindeki kasada buraların tapularını bulmuşlardı. Kasada Engin'in Jale ile çekilmiş bir fotoğrafı da çıktı. Başkomiser Nevzat bu kadını araştırmaya başladı. Jale'in çok zengin olduğunu ve Engin ile ilişkisi olduğunu öğrendi. Engin'in aldığı tapuları Jale'nin parasıyla aldığını düşündüler. Adli tıptan gelen raporla da Engin'in uzaktan fırlatılan bir bıçakla tek seferde öldürüldüğünü öğrendiler. Araştırmalarında Engin'in öldürüldüğü gece sevgilisi Azize'nin çalıştığı gazinoda olduğunu öğrendiler. Azize ile konuşmak için oraya gittiler fakat Azize orada değildi. Orada onları Sadri karşıladı. Azize'nin işyerinden arkadaşıydı. Ona bazı sorular sordular. Ertesi günü ona Azize'yi merkeze getirmesini söylediler. Ertesi gün Azize Sadri ile geldi. Azize, Engin ile kavga ettiklerini o gece de Engin'in olay çıkardığını, ona bağırıp gittiğini söyledi. Başkomiser ve Ali Sadri ile konuşmaları sırasında Sadri'nin Bulgaristan göçmeni olduğunu öğrendiler. Oradaki kriminolog Zeynep'in ailesi de Bulgaristan göçmeniydi. Başkomiser Nevzat, dışarıda sürekli komşusu ile karşılaşıyordu. Komşusu polisiye roman yazarıydı. Nevzat o adamı sürekli etrafında görmekten rahatsız oluyordu. Kendisini takip ettiğini düşünmeye başlamıştı. O gece Kara Nizam'ın kulübüne bir saldırı oldu ve Nizam'ın yeğeni Kudret Fidan adında bir kızı öldürdü. Kudret kızın elinde silah olduğunu ona ateş edeceğini söylese de kimse saldırganların elinde silah görmemişti. Onlar kulübün boş olduğunu düşünerek molotof kokteyli atmışlardı. Başkomiser Nevzat ve Ali olay yerine gittiklerinde Fidan'ın yanında Nazlı'yı gördüler. Nazlı, Ferhat Çerağ Kültür Merkezi'ni işletiyordu. Burada evsiz çocuklar ve kadınlar hem kalıyor hem de eğitim görüyorlardı. Başkomiser, kültür merkezine gidip Nazlı ile konuştu ve Fidan'ın orada kaldığını öğrendi. Fidan bir gruba katılmıştı ve oradan ayrılmıştı. Fidan'ın dahil olduğu grup Kudret serbest bırakılırsa ona saldırıp arkadaşlarının öcünü almayı düşünüyorlardı. Bunu duyan Başkomiser Nevzat Kara Nizam'ı uyardı ve birkaç gün ortalarda görünmemelerini söyledi. Kudret mahkemede serbest bırakıldı. Başkomiser Nevzat ve Ali Titiz Tarık'ın kaldığı oteli buldular. Oradaki çalışanlarla görüştüler ve kamera kayıtlarına ulaştılar. Jale'nin birkaç kez Tarık'la buluştuğunu öğrendiler. Aynı zamanda Jale'nin hesabından iki yüz bin lira çekildiği gün aynı miktarda para Tarık'ın hesabına yatmıştı. Ama sorguda Jale kendini hiçbir şekilde ele vermedi. Çilem Barbut İhsan'la konuşmak istedi. Barbut İhsan huzursuz oldu ve öncelikle Nevzat'a haber verdi. Daha sonra İhsan Çilem'le görüştü ve Kara Nizam'ın evlendikleri gün gizlice birileriyle görüştüğünü öğrendi. Kara Nizam görüştüklerini öğrenince Nizam ile İhsan arasında çatışma çıktı. Nevzat yetiştiği halde tek başına çatışmalara engel olamadı. İhsan ve Nevzat ikisi de öldü. Başkomiser Nevzat ikisinin de adamlarını sorguladı ama hiçbir sonuca ulaşamadı. Artık katili bulamayacaklarını düşünmeye başlamışlardı. Ta ki O gece Zeyneplere yemeğe gidene kadar. Başkomiser Nevzat'ın aklında hep komşusunun bir kitabını almayı düşünüyordu. Yazar ona son kitabını hediye etti ve kitabın ilk sayfasını okudu yazarın onun hayatını yazdığını, o yüzden hep peşinde olduğunu anladı. Beyoğlunun En Güzel Abisi Konusu Polisiye romanlarda Türkiye'de en fazla tanınan yazarlardan biri olan Ahmet Ümit yeni romanı olan Beyoğlunun En Güzel Abisi romanı ile okurlarını bu kez İstanbul'un Beyoğlu semtinde bir dramın içine sokuyor.