Dünya Ticaret Merkezi'nin ikiz kuleleri sadece iki binadan ibaret değildi. New York'un kendisine olan inancının da birer kanıtıydılar. New York'un geleceğinin belirsiz göründüğü bir zamanda inşa edilen kuleler, güveni yeniden sağladı ve aşağı Manhattan'ın popüler olmasına vesile oldu. Gösterişli ve büyük olan bu binalar hızla New York'un sembolleri oldular. Dünya Ticaret Merkezi 1960'lı yılların başlarında Downtown-Lower Manhattan Geliştirme Derneği tarafından radyoların daha çok egemen olduğu elektronik mağazalarını canlandırmak için tasarlandı. Kalkınma Derneği' nin kurucusu Chase, Manhattan Bank başkanı David Rockefeller ve kardeşi New York valisi Nelson Rockefeller, tüm şehre fayda sağlayacağı konusunda ısrar etti. 1962'de New York ve New Jersey Liman Başkanlığı merkezi inşa etme planlarına başladı. Minoru Yamasaki ve Michigan Associates mimar olarak işe alındı. Sonunda Yamasaki iki büyük kulenin yapılmasına karar verdi. Eleştirmenler, modern bir monolitin New York silüetini bozacağını, ufuk çizgisini mahvedeceğini ve televizyon yayınlarının evlere ulaşmasını güçleştireceğini savundular. Ancak, proje onaylandı ve inşaat 1966'da başladı. 16 dönümlük Dünya Ticaret Merkezi sahasını oluşturmak için beş sokak kapatıldı ve 164 bina yıkıldı. İnşaat, şu anda aşağı Manhattan'da bulunan Battery Park City'nin bir parçası olan Hudson Nehri boyunca 23,5 dönümlük bir araziyi kaplıyor ve burada 1,2 milyon metreküpün üzerinde kazı yapılmasını gerektiriyordu. En yoğun inşaat dönemlerinde, sahada 3.500 kişi çalıştı. Kulelerde toplamda ise 10.000 kişi çalıştı; 60 kişi yapımı sırasında öldü. Kuzey kulesi Aralık 1970'de, güney kulesi Ocak 1972'de açıldı. Oysaki Nisan 1973'te tamamlanacakları açıklanmıştır. Bir başka deyişle zamanından önce bitirildiler. İkiz Kuleler, Chicago'daki Sears Kulesi Mayıs 1973'te tamamlanana kadar kısa bir süreliğine de olsa dünyanın en yüksek binaları unvanını aldılar. Eylül 2001'de yıkıldıklarında ise dünya üzerindeki en yüksek beşinci ve altıncı binalardı. Merkezi bir plaza etrafında inşa edilmiş dört küçük bina ve bir otel kompleksi tamamladı. Plazanın hemen altında bulunan Dünya Ticaret Merkezi'ndeki alışveriş merkezi, aşağı Manhattan'ın en büyük alışveriş merkeziydi. Yerin altında 6 kat, iki metro istasyonu ve New Jersey'e giden PATH trenleri için bir de istasyon vardı. Binalarda yaklaşık 50.000 kişi çalışırken, her gün 200.000 kişi ayrıca ziyaret ediyordu. Kompleksin kendine ait 10048 numaralı bir posta kodu vardı. 1993 yılında teröristler Dünya Ticaret Merkezi'nin zemininin altındaki otoparkına patlayıcı dolu bir kamyon bıraktılar. Patlama beş kat derinliğinde bir çukur yarattı. Altı kişi öldü ve 1.000 kişi yaralandı. Kuleler bir aydan daha kısa sürede onarıldı, temizlendi ve tekrar açıldı. Eylül 2001'deki terörist saldırısında yıkıldıktan sonra, 2002 yılında Dünya Ticaret Merkezi sahasının yeniden inşası ve saldırıların kurbanları için bir anıt oluşturulması için bir tasarım yarışması düzenlendi. Temmuz 2002'de birinci olarak açıklanan proje, çok sıkıcı olduğu ve ofis alanına çok fazla önem verdiği için eleştirildi ve yarışma iptal edildi. Şubat 2003'te, Vali Pataki tarafından yeniden yapılanma çalışmalarına katılan çeşitli ajansları ve danışma komitelerini koordine etmek için kurulan Aşağı Manhattan Kalkınma Şirketi, mimar Daniel Libeskind'in eski Dünya Ticaret Merkezi'nin 16 dönümlük sahasını yeniden inşa etmesi için onun tasarımını seçti. Tasarım, bir bahçe, bir anıt, bir kültür merkezi ve yerden 1,766 metre yüksekliğindeki sembolik bir alan olan Özgürlük Kulesi'ni içeriyordu. Temmuz 2003'te, Libeskind genel olarak bölgeyi tasarlamaktan sorumlu olsa da, David Childs, Özgürlük Kulesi'nin yeni baş mimarı olarak getirildi. İkisinin kule için farklı vizyonları vardı; her iki mimarın yaklaşımlarını birleştiren bir tasarım Aralık 2003 te açıldı. Spire, binanın gücünün % 20 sini üretmek için tasarlanmış rüzgar türbinlerini içerecekti. 4 Temmuz 2004'te New York valisi Pataki, New Jersey valisi McGreevey ve New York belediye başkanı Bloomberg, Özgürlük Kulesi'nin temelini attılar. 1.5 milyar dolara mal olduğu tahmin edilen gökdelenin, 2008'in sonuna kadar ilk sakinleri için hazır olması beklenirken, genel olarak bölgedeki inşaatın 2015 yılına kadar sürmesi bekleniyordu. İnşaat başlarken, güvenlik endişeleri gündeme geldi ve bu durum kulenin tamamen yeniden tasarlanmasına yol açtı. Yeni planlar 29 Haziran 2005 te açıklandı. Kule caddeden daha uzağa taşınacak ve her İkiz Kule ile aynı büyüklükte bir kübik tabana sahip olacaktı. Rüzgar türbinleri ortadan kaldırıldı. Tasarım, eski binalarınkini hatırlıyor, kare tabandan başlayarak, kulenin tasarımı üçgen bir forma taşınıyor, ortada bir sekizgen yaratıyor ve üstteki bir karede zirveye ulaşıyor. Kulenin ucuna takılacak sivri bir direk ile birlikte 400 metreden biraz daha fazla yükselecekti. İnşaatın Nisan 2006'da başlamasından sonra Özgürlük Kulesi'nin inşaatında istikrarlı bir ilerleme kaydedildi. 2,6 milyon metrekarelik binada ofis alanları, bir gözlem güvertesi, restoranlar ve yayın tesisleri bulunuyor. Özgürlük Kulesi 2013 yılında açıldı. Lower Manhattan Development Corporation Ocak 2004'te mimar Michael Arad ve Peter Walker'ın Dünya Ticaret Merkezi'nde ölen insanlar için düzenlenen anıt tasarlama yarışmasını kazandığını duyurdu. Yarışmada 5.000'den fazla proje katıldı. Reflecting Absense Anıtı, 11 Eylül 2001 ve 26 Şubat 1993 tarihlerinde Dünya Ticaret Merkezi'nde terörist saldırılarda ölenler için yapıldı. Bir zamanlar İkiz Kulelerin bulunduğu yere inşa edilen anıt, yapraklı ağaçlarla çevrili iki sığ havuz içermektedir. Kurbanların isimleri havuzların etrafındaki duvarlara kazınmıştır. One World Trade Center kompleksi için yapılan anıt güvenlik endişeleri ve kurbanların ailelerinden gelen geri dönüşler de değerlendirilerek Haziran 2006'da yeniden tasarlandı. Şelaleler tarafından beslenen iki havuz da dahil olmak üzere merkezi özellikler korunacaktı. Saldırılarda ölenlerin isimleri ise yakında bulunan bir plazaya taşınacaktı. 2006 yılında temel üzerinde çalışmalara başlanmış ve 2007 sonbaharında tamamlanmıştır. İlk yapısal çerçevenin inşaatı 2007 yılında başlamıştır. Hudson nehri kıyısından, insanların anıtı görebilmeleri için buraya bir duvar inşa edilecekti. Yaklaşık olarak 650 milyon dolarlık bir bütçe ile anıt tamamlandı. Dünya Ticaret Merkezi Anıtı 11 Eylül 2011'de, müze ise 2014 yılında açıldı. Bu konu internette en çok ilgi çeken komplo teorilerinden birisi. Gerçi Dünya Ticaret Merkezi'nin başına gelenler bir filmde bile görmeye alışık olmadığımız derecede korkunçtu ki bu da bu kadar komploya kurban gitmesini açıklıyor olmalı.


Bir de şöyle düşünün. O iki çocuk da sizin dondurma yeme isteğinizi anladı. Biri dedi ki Kardeşim şu karşıdan gelen çocuğun canı dondurma çekmiş belli. Belki şu an alamıyor, durumu yok veya hasta olduğu için yiyemiyor. Gel seninle başka yoldan gidelim ki onun yanından geçerek ona saygısızlık, eziyet etmeyelim. Buna karşılık diğer çocuk Ne olacak ya, yanından iki saatte mi geçeceğiz? Hem şimdi canı çekiyorsa da biz geçtikten sonra unutur. Gel biz yolumuza devam edelim. dedi. Bu iki çocuktan ilki başka yoldan gitti, diğeri sizin olduğunuz yola devam etti ve ne kadar da çok yemek istediğiniz o dondurması ile sizin bakışlarınız arasında, ona göre on saniye belki de size göre on saattir o lezzeti arıyormuş hissiyatlarınız arasında yanınızdan geçti ve gitti. Şimdi bu durumu kıyas edelim. İlk durumda şunu diyerek kendinizi telkin edebilirsiniz Benim dondurma yeme isteğimi bilmiyorlardı, eğer bilselerdi geçmezlerdi. İkinci durumda iki çocuk da sizin halinizi anladı. Biri yolunu değiştirdi ki siz görmeyesiniz, canınız daha fazla çekmesin. Size göstere göstere yemekten uzak durdu. İkinci çocuğa gelince herhalde hepimiz bu çocuğu kınadık, sevmedik, yaptığını ahlaksızca, saygısızca bir davranış olarak gördük. Şimdi de çocukluğumuzdan çıkıp günümüze dönelim. Mübarek Ramazan ayındayız elhamdülillah. Nice insanlar midesinin parası hükmünde olan yiyecekten, içecekten, özellikle vücudumuzun temel ihtiyacı olan sudan iftar saatine kadar mahrum. Saatler ilerledikçe vücut bu parayı tüketiyor, kişi açlık susuzluk çekmeye başlıyor. İşte bu yazıyı okumakta olan oruç tutmayan, tutmamakta ısrar eden kardeşim: O iki çocuk misali oruç tutan insanların karşısında, yanında, yakınında velhasıl seni görebildiği herhangi bir yerde su içmek, yemek yemek vs. ne kadar yanlış, ona karşı nasıl bir saygısızlıktır anla. Eskiden gayrimüslimler Ramazan ayı gelince Müslüman kimselerin yanında bir şey yiyip içmemeleri konusunda çocuklarını uyarırlarmış. Ne kadar üzücüdür ki ülkemizde kaldırımlara kadar taşan dükkanların masalarını dolduran insanlar hiçbir şeye aldırış etmiyorlar. Utanmadığın sürece dilediğini yap. Evet zaman gösterdi ki utancını yitirmiş insanların neler yapabildiğini. Kültürlerini, bilincini, empatiyi, saygıyı, sevgiyi, muhabbeti, ahlakı birer birer toprağa gömüşünü. Halbuki kefene bürünecek olan bedenimiz ve bizimle beraber gelecek olan bu kaybettiğimiz değerlerimiz, amellerimiz. Eğer ölüm ölmüyorsa ki ölmüyor; ölüm sana gelmeden kaybettiklerini bir an evvel kazan ki bu kazancın ebedi kazanca, saadete dönüşsün İnşallah Allah'ın izniyle, rahmetiyle.


Milyonlarca yıl öncesine ait birçok insansı veya insan iskeleti keşfedilse de, en eski modern insan iskeletleri daha yenidir. Araştırmalar Homo sapiens'in sadece 200.000 ila 300.000 yıl önce ortaya çıktığını gösteriyor. En eski insan kalıntılarından bazıları bu zamana kadar uzanırken, en eski iskeletler sadece yaklaşık 100.000 yıllıktır. Bu listedeki hemen hemen her iskelet, birkaç kemik eksiği dışında neredeyse tam haldeler. 1968'de keşfedilen Anzick Boy'un iskeleti, belki de şimdiye dek keşfedilen en önemli insan kalıntılarından biridir. İki yaşlarında olan çocuk, Kuzey Amerika'daki en eski mezarlık alanı olan Montana'daki Wilsall yakınlarındaki mağarada bulundu. Anzick Boy Clovis kültürüne aitti ve bu kültürden keşfedilen bilinen tek insan. Clovis kültürü, Kuzey Amerika'da ortaya çıkarılan çok sayıda alet ve diğer eserler ile bilinir. Anzick Boy kalıntılarını bölgedeki yerli kabilelere iade etmeden önce DNA'sı çizildi. Clovis kültürü, tamamen çizilen ilk ve en eski Amerikan genomudur. Anzick Boy'un DNA'sı, eski Sibirya halkına ve Doğu Asyalıların atalarına benzeyen genomlara sahip olduğunu gösterdi. Ek olarak, Anzick Boy, Güney Amerika ve Kanada'da yaşayan yaklaşık 52 Amerikan Yerlisi nüfusu ile ortak bir atayı paylaşıyor. Bu listedeki iskeletlerin çoğu gibi, Anzick Boy törenle gömülmüş gibi görünüyor. Vücudunda mızrak delikleri ve geyik boynuzları da dahil olmak üzere 125 delik bulundu ve bedenine kırmızı hardal serpildi. 2007'de James Chatters liderliğindeki bir arkeolog ekibi, şu anda Meksika, Yucatan'da 12.000 ila 13.000 yıl arasında yaşayan genç bir kızın iskeletini keşfetti. Naia adı verilen iskelet, Amerika'da yakın zamanda açığa çıkarılan en eksiksiz Buz Devri iskeleti. Naia'nın iskeleti, Amerika'nın ilk halkları hakkında biraz fikir verdi. Modern Amerikan yerlilerinden farklı görünen diğer Amerikalıların özelliklerine sahiptir ancak aynı zamanda bazı modern yerli DNA'larına da sahiptir. Naia'nın şu anda Amerika'da bulunan yerli halkın genetik olarak büyük teyzesi olabileceğine inanılıyor. Naia hakkındaki araştırmalar, kalıntılarının bulunduğu ve öldüğü mağaraya girmeden önce muhtemelen yeni doğum yapmış olan genç bir anne olduğunu gösteriyor. Bichon Man adlı iskelet, 1956'da İsviçre Jura Dağları'ndaki Grotte du Bichon'da keşfedildi. Bichon Man iskeleti, dişi bir boz ayı kemikleri ile birlikte keşfedildi. Ek olarak, Bichon Man ve ayı ile birlikte dokuz adet çakmak taşından yapılmış ok başı ve odun kömürü izlerine rastlandı. Bichon Man 20'li yaşların başındaydı ve yaralı bir hayvan tarafından öldürülmeden önce ayı avlıyordu. Arkeologlar, ayının omurgasına gömülmüş çakmak taşı parçaları bulmuşlardı; bu, ayının mağaraya geldiğini ve Bichon Man'in hayvanı takip edip ateş yakmaya çalıştığını gösteriyordu. Araştırmacılar, Bichon Man'ın iskeletinde hala görülebilen kas bağlarına dayanarak, Bichon Man'in sağ elini kullandığına inanıyor. Chancelade Man 1888'de Fransa'da bir mağarada keşfedildi. İskelet, mağara girişindeki yüzeyin hemen altına gömülüydü ve neredeyse tam bir iskeletti. Chancelade Man'in yaklaşık 17.000 yıl önce yaşadığı ve öldüğü zaman 55-65 yaşları arasında olduğu düşünülmektedir. Chancelade Man'ın iskeleti kıvrılmış bir konumda bulundu ve ceset büyük olasılıkla kasıtlı olarak bu şekilde gömüldü. Ayrıca Chancelade Man'ın cesedinin kemikleri kırmızıya boyandığı için kırmızı hardal serpildiğine dair kanıtlar var. Bugün, Chancelade Man'ın iskeleti, Fransa'nın Perigueux kentindeki Musee d'Archeologie du Perigord'da bulunmaktadır. Chancelade Man'a ek olarak, bizon avcılarının bıçaklarını, mızraklarını, zıpkınlarını ve bir kolye de dahil olmak üzere Raymonden mağarasında çok sayıda taş eser ve kemik bulunmuştur. 1960'ların sonunda ve 1970'lerin başında, Japonya'nın Okinawa kentindeki Minatogawa kalker ocağında dört iskelet bulundu. İskeletler tamamlanmak üzeredir ve Doğu Asya'da bulunan en eski insan iskeletlerinden bazılarıdır. Bulundukları yer nedeniyle, Minatogawa Man olarak adlandırıldı. Modern Japon insanlarına kıyasla, Minatogawa Man daha düşük ve daha geniş bir kafatasına sahipti ve ayrıca boyu daha kısaydı. Erkekler 1.55 metre ve kadınlar 1.4 metre. Dört kısmi iskeletin yanı sıra, diğer birkaç kişiye ait kemik parçaları, geyik ve yaban domuzu kemikleri de bölgeden çıkarıldı. Aslen Minatogawa Man kemiklerini bulan arkeolog olan Hisashi Suzuki'ye göre bu insanlar, kemiklerini iskeletlerin çıkarıldığı çatlaklara atan yamyamlar tarafından öldürülmüş olabilir. Bu listedeki bütün iskeletler arasında, hiçbiri Grimaldi Man iskeletlerinden daha fazla tartışmaya açık değildir. Grimaldi Man olarak adlandırılmış olsa da, kalıntılar iki kişiye, 50'li yaşlarında yetişkin bir kadın ve geç ergenlik dönemindeki bir erkeğe aittir. İskeletler tartışmalı çünkü başlangıçta Afrika mirası olarak tanımlandılar. Bununla birlikte, daha yeni yapılan çalışmalar, siyah olmadıklarını ancak aynı zamanda Batı Avrupa'nın ilk insanları olan Cro-Magnon da olmadıklarını göstermektedir. Grimaldi Man iskeletleri doğru bir şekilde sınıflandırılamasa da, Afrocentrism hareketi tarafından siyah oldukları iddia edildi. Ek olarak, iskeletler teşhir için hazırlandıkları zaman, orjinal şekilleri değiştirildi ve şimdi bilinçli bir şekilde yan yana gömülmüş gibi sergileniyorlar. Grimaldi Man iskeletleri, bölgede keşfedilmiş en eşsiz iskeletlerden bazılarıdır. Neandertallerden daha incedirler ve önceki Cro-Magnon örnekleri kadar uzun boylu değildirler. Adının verilmesinin üzerinden bir asırdan fazla geçmiş olmasına rağmen, Paviland'ın Kırmızı Kadını'nın kısmi iskeleti aslında genç bir erkeğe aittir. Kalıntılar 1823 yılında, kemikler kırmızıya boyanmış oldukları için bir kadına ait olduğunu düşünen Rahip William Buckland tarafından keşfedildi. Ek olarak Buckland, iskeletin bir Roma cadısına veya fahişesine ait olduğuna inanmasına neden olan deniz kabuğu kolyesi gibi dekoratif ürünler de buldu. Bununla birlikte, kemikler nihayet modern teknolojiyle düzgün bir şekilde analiz edildiğinde, Paviland'ın Kırmızı Kadını'nın aslında genç bir adam olduğu tespit edildi. Ayrıca, kemikler yaklaşık 33.000 yıl öncesinden çok daha eskilere dayanıyordu. Paviland'ın Kırmızı Kadını, İngiltere'de bulunan en eski iskelettir. Bu listedeki iskeletlerin çoğu gibi, Paviland'ın Kırmızı Kadını bir tören düzenlenerek çok dikkatli bir şekilde gömüldü. Bu Paviland'ı Batı Avrupa'daki en eski mezarlık alanı yapıyor. Her ne kadar Sri Lanka'daki modern insan kabilesine ait olan Balangoda Man 1930'larda ortaya çıkarılsa da, 2012'de Fa Hien Mağarası'nda daha yeni bir kazıda tam bir iskelet bulundu. İlk raporlar, Balangoda Man iskeletinin yaklaşık 37.000 yaşında olduğunu ve muhtemelen Asya'da bulunan en eski iskelet olabileceğini belirtiyor. İskelete ek olarak, arkeologlar Balangoda Man'in hemen yakınında gıda maddeleri, ritüeller ve taş aletler hakkında kanıtlar buldular. Modern Sri Lankalı erkeklerin boyu sadece 163 cm iken, Balangoda Man 174 cm boyundaydı. Balangoda Man aynı zamanda güçlü kemiklere, kalın bir kafatasına, ağır çenelere ve büyük dişlere sahipti. Araştırmacılar, Balangoda Man'in nasıl ateş yakılacağını bilmesine rağmen, etlerini çiğ yemeyi tercih ettiğini ve ayrıca zaman zaman yamyamlık da yaptığına dair bazı ipuçları olduğunu düşünüyorlar. Mungo Gölü kalıntıları olarak da bilinen Mungo Man, Avustralya'da bulunan en eski insan iskeletidir. 1974 yılında keşfedilen Mungo Man, en önemli bilimsel keşiflerden biriydi ve birkaç yıl boyunca Canberra Üniversitesi'nde ders olarak okutuldu. 2017'de, iskelet nihayet Mungo Man'ın bulunduğu yerde yaşayan Aborjinlere geri verildi. Araştırma, Mungo Man'in karmaşık bir cenaze töreni ile gömüldüğünü gösterdi. Mungo Man Aborjinlere iade edildikten sonra Mungo Ulusal Parkı'ndaki gizli bir yere gömüldü. Mungo Man, nispeten uzun bir yaşam sürdü ve öldüğünde yaklaşık 50 yaşında olduğu tahmin ediliyor. Qafzeh 9 ve 10 iskeletleri 1969'da İsrail'deki Qafzeh Mağarası'nda keşfedildi ve yaklaşık 100.000 yıl öncesine kadar uzanıyor. Mağarada başka birkaç insan kalıntısı daha keşfedilmiştir. Qafzeh 9 ve 10, bölgede keşfedilen diğer tüm kalıntılarla birlikte, kasten gömülmüş gibi görünüyorlar. Bu, modern insan davranışının en eski kanıtlarından bazılarıdır. İskeletler birbirine yakın yerleştirildiği için Qafzeh 9 ve 10 sık sık birlikte belirtilmiştir.


Birçok modern toplumda hala dövmelere karşı bir önyargı olmasına rağmen, dövme sanatı ve vücut modifikasyonu yeni bir şey değil. İnsanların vücutlarına 50.000 yıl öncesine kadar dövme yaptırdıklarını gösteren arkeolojik kanıtlar var. Bu erken buluntular, olası dövme aletlerinden ve vücut sanatı ile süslenmiş insan figürlerinden oluşmakta. Mumyalanmış cisimlerdeki en eski dövmeler MÖ 4. yüzyıla kadar uzanıyor. 2005 yılında bir Sudanlı kadın mumyası bulunsa da, 2014 yılında vücudunda bir CT taraması yapılıncaya dek iç kısımlarındaki dövme keşfedilmedi. Tarama, Başmelek Michale'ı simgeleyen bir dövme yaptığını gösterdi. Dövmesi, Michael'ın adını M-I-X-A-H-A olarak heceleyen eski Yunan harflerini içeren bir monogramdı. Sembol, arkeologlar tarafından kilise mozaikleri ve eserler üzerinde bulunan diğer benzerlerinden farklı olarak insan etinde ilk kez ortaya çıkmıştır. Bir ilahiyat profesörü, bu dövmeyi cinsel ihlale karşı korunmak veya çocuğu olmasına yardımcı olmak için iç uyluklarına yerleştirdiğine inanmaktadır. Chiribaya, Kuzey Peru ve Güney Şili'de İnka öncesi bir kültürdü. Kültürlerinden birkaç mumya yıllar içinde keşfedildi ve bunlardan birkaçında dövme olduğu görüldü. 1990'ların başında ortaya çıkarılan bir kadın mumyanın, yanmış bitki materyalleri içeren birkaç dövmesi var. Birçok eski dövme gibi kurum ile yapılan ikinci bir dövmesi de bulunuyordu. Bu dövmeler kuşları, maymunları ve sürüngenleri temsil eden semboller içeriyordu ve dekoratifti. Boynundaki halka dövmeler, yanmış bitkisel malzemeler kullanılarak yapılan dövmelerdir. Araştırmacılar, bu dairesel dövmelerin sadece süs değil, iyileştirme veya güçlendirme ritüelleri için kullanıldığına inanıyor. Ukok Prensesi olarak bilinen mumya, mitolojideki geyik benzeri canlıları betimleyen özenli dövmeleri ile ünlüdür. Kendisinin ve kendisi ile birlikte gömülü bulunan iki savaşçı adamın dövmeleri modern dövmelere çok benziyor. Çoğunlukla çizgi ve noktalara sahip olan yaşlı mumyaların dövmelerinin aksine, bu dövmeler karmaşık bir biçimde ayrıntılı ve pigmentlidir. Prensesin yüksek statüde ya da kutsal bir kadın olduğuna inanılıyordu çünkü altı köprülü ve eyerlenmiş atlarla gömülmüş ve güzel kıyafetler giymişti. Prensese ait göçebe insanlar olan Pazyryks, dövmeleri kişisel kimlik olarak kullandı. Sevdiklerinin öbür dünyada birbirlerini daha kolay bulmalarına yardım edeceğine inanıyorlardı. Dövmeli birkaç Mısırlı mumya olmasına rağmen, dövmelerin çoğu basit, çizgiler ve noktalar içeriyor. Bununla birlikte, 2016'da bir biyo arkeolog, üzerinde çalıştıkları bir mumyanın, detaylı nesneleri gösteren 30'dan fazla farklı dövmeye sahip olduğunu ortaya çıkardı. Bu, Mısırlı biri üzerinde bir kaç dövmenin olduğu ilk mumyaydı. Kadın mumyanın dövmeleri, nilüfer, inek, babun sembollerinin yanında wadget eyes denilen ve kötülüğü ortadan kaldıran güçlü bir ilahi sembolü de içeriyordu. Dövmeleri kalçalarına, kollarına, sırtına ve boynuna doğru uzanıyordu. Araştırmacılar, dövmelerinin onun dini güçleri olabilecek önemli bir şahsiyet olduğuna işaret ettiğine inanıyor. 20. yüzyılın başlarından bu yana, Tarim Havzası içinde ve çevresinde çok sayıda iyi korunmuş mumya ortaya çıkarılmıştır. Çölün kuruması, mumyaların çoğunu iyi durumda tuttu ve bu nedenle, cesetlerin çoğunda dövmeler tespit edildi. Dövmeler, Trakyalılar, İskitler ve Pazyryk tarafından kullanılan yönteme benzer bir delme tekniği kullanılarak yapılııyordu. Bu, diğer eski dövmeli mumyalarda bulunanlardan daha koyu dövmelere neden oldu. Kadın mumyalardan birinin yüzünde dövme olarak yapılmış oval ve hilal ayları vardır, bu da Tanrıça ibadetini gösterir. Chrechen Man olarak bilinen erkek bir mumyanın tapınağında bir erkek Tanrıyı temsil ettiği düşünülen güneş dövmeleri vardır. İkisinin kendi grubunda şamani rolleri olabilir. 1890'ların sonlarında Mısır'da dövmeli birkaç kadın mumya bulundu. Tüm mumyalar, Tanrıça Hathor'un rahibeleriydi ve gruptaki en ünlü mumya Amunet'ti. Keşfedildikleri sırada dövmeli kadınların fahişe ya da cariye olduğu düşünülüyordu ve dövmeleri şehvetliydi, özellikle de Amunet'in. Bununla birlikte, bugünün bilim adamları, dövmelerin, kadınları doğum sırasında yönlendirmek ve korumak için yeryüzünde bulunan Hathor'la, rahibin rahmetini temsil ettiğine inanıyor. Amunet'in dövmeleri, karnının alt kısmını ve orta gövdesini kapsıyor. Ayrıca sağ göğsünün altında, dirsek eklemlerinin iç kısmında, sol omzunda ve uyluklarında da bazı dövmeler bulunmakta. Yakın zamana kadar, dövmeli Chinchorro adamının dünyadaki en eski dövmeli mumya olduğu düşünülüyordu. Bilim adamları başlangıçta vücudunu MÖ 4000 yılından günümüze geldiğini düşündüler. Ancak şimdi daha yakın zamanlarda yaşadığını belirlediler. En eski dövmeli mumya Ötzi'den daha eski birkaç Chinchorro mumyası olmasına rağmen hiçbiri dövmeli değildir. Chinchorro adamının dövmesi, üst dudağının üzerinde bir dizi siyah nokta şeklindedir ve dövmenin ince bir bıyık gibi görünmesini sağlar. Bu işaretler bu mumyaya özgüdür çünkü başka hiçbir Chinchorro mumyasının benzer dövmeleri yoktur. Kimse emin olmasa da, araştırmacılar Chinchorro adamının dövmesinin sosyal statü veya kabile bağlılığının göstergesi olduğuna inanıyor. 2015'te Buzadam Ötzi'yi inceleyen bilim adamları onun dünyadaki en eski dövmelere sahip olduğunu açıkladılar. Uzun yıllar boyunca, Chinchorro Adamı olarak bilinen mumya üzerindeki dövmenin, Ötzi'den yaklaşık 1.000 yıl daha eski ve dünyadaki en eski dövme olduğuna inanılıyordu. Yeni araştırma, Chinchorro Adamının daha önce düşünüldüğü kadar eski olmadığı ve Ötzi'nin dövmelerinin şimdiye kadar bulunan en eski dövmeler olduğu sonucunu ortaya koydu. Ötzi'nin sol bilek, bel, gövde ve alt bacak dahil olmak üzere vücudunun çeşitli yerlerinde 61 adet dövmesi var. 1 ila 3 mm kalınlığında ve 7 ila 40 mm uzunluğunda 19 grup siyah çizgi vardır. Araştırmacılar, Ötzi'nin dövmelerinin şu anda en eski olmasına rağmen, dövme pratiğinin onu daha öne çıkardığını söylüyorlar. Yaşlı mumyaların da keşfedilmemiş dövmeleri olabileceğine inanıyorlar.


Şimdi, geçmişin anahtarıdır. Bu, jeolojinin en önemli prensiplerinden biridir çünkü bugün gördüğümüz jeolojik yapılar, dünya tarihini bilmemize izin verir ve aynı şartlar altında geleceğini tahmin etmemize de izin verir. Gerçek şu ki bir jeolog olsanız da olmasanız da dünya sizi güzelliği, doğası ve gizemi ile şaşırtmaktan asla vazgeçmeyecek. Her zaman gördüğünüze inansanız bile, sizi sürekli şaşırtacak yeni bir şeyler olacak. İşte ziyaret etmeniz gereken dünyanın en iyi 10 jeolojik harikası. Karayip Denizi'ndeki Turneffe mercan adalarında yer almaktadır. Deniz Feneri Resifi'nde, kıyıdan 100 mil uzakta bulunuyor. Sıra dışı bir güzelliğe sahip olan bu su altı mağarası ya da cenote, köpek balıkları ve barracudalar gibi çok çeşitli türleri barındırır. Neredeyse mükemmel daire şeklinde, 305 metre çapında ve 123 metre derinliğinde bir deliktir. Onu çevreleyen mercan bariyerinin turkuaz mavisi ile zıt olan tonalitesi ile dikkat çekiyor. Büyük mavi deliğin kökeni, Dünya buzullarla kaplı ve deniz seviyesinin düşük olduğu zamanlara dayanıyor. O zaman sadece bir mağaraydı; Okyanus yeniden yükselmeye başladığında mağaralar sular altında kaldı ve çatısı çöktü. Türünün dünyadaki en büyük fenomeni olduğuna inanılıyor. Büyük Mavi Delik, UNESCO'nun bir Dünya Mirası Alanıdır. Man-Pupu-Nyor Rusya'da, Ural Dağları'nın kuzeyinde görkemli bir şekilde yükselen kaya oluşumlarıdır. 30-45 metre arasında değişen yükseklikleri ile doğanın 200 milyon yıldan fazla şekillendirdiği bu yedi tür moais, ziyaret etmeyi seveceğiniz, yeryüzünün en etkileyici ve büyülü jeolojik miraslarından birini oluşturur. Rüzgarın zaman içinde heykelleştirdiği düz bir plato üzerinde yükseliyorlar. Jeologlar, geçmişte bir dağın var olmasının çok mümkün olduğunu düşünürler, ancak zaman, yağmur ve erozyon usta elleriyle bu oluşumları çok muhteşem bir şekle sokmuştur. Bu yedi sütun her zaman yakında bulunan şehirlerin şamanları ve büyücüleri tarafından kutsal kabul edilmiştir. Chihuahua, Meksika'da bulunur. 2000 yılında Naica madeninde, yüzeyin 300 metre altında keşfedildi. Mağara, binlerce yıldır koruduğu sıcaklık sayesinde oluşan harika kristallere sahiptir. Bu mağarada dev Selenite kristalleri bulunur. Bugüne kadar bulunan en geniş mağara kristali 12 metre uzunluğunda, 4 metre çapında ve 55 ton ağırlığındadır. Mağara çok sıcak ve sıcaklık 58 C'ye ulaşır. Yeterli korunaklı giysiler olmadan, kişi bu çevresel faktörlere sürekli olarak sadece 10 dakika boyunca dayanabilir ve bu da mağarayı ziyaret etmeyi zorlaştırır. Turistler mağarayı bir rehber ve eğitimli kişiler ile keşfedebilirler. Roraima Dağı, Venezuella, Brezilya ve Guyana arasındaki sınırda, ancak büyük bir kısmı Venezuella'da bulunan 2810 metre yüksekliğinde muhteşem bir dağdır. Dünyanın en yüksek kesintisiz şelalesi olan 4000 metre yüksekliğindeki Tepui, kayalıklarla çevrili, 31 kilometrekarelik bu platoda bulunur. Burası aynı zamanda UNESCO Dünya Mirası bölgesi. Ayrıca, Roraima, yaklaşık 2 milyar yıllık olduğu tahmin edilen, dünyanın en eski jeolojik oluşumlarından biridir. Bu harika yer bir peri masalına benziyor. Aslında, ilk kez 1596'da İngiliz kaşif Sir Walter Raleigh tarafından bulunmuş ve yazar Sir Arthur Conan Doyle'un 1912 yılında Kayıp Dünya adlı kitabından bahsettiği bir yerdir. Roraima Dağı ayrıca Pixar ve Walt Disney tarafından yaratılan Up adlı animasyon filmi için ilham kaynağı oldu. Burası İrlanda'nın en ilgi çekici turistik yerlerinden biridir. Kuzey İrlanda'nın kuzey kıyısında, Antrim bölgesinde bulunmaktadır. Alan, 60 milyon yıldan daha önce meydana gelen volkanik bir patlama sonucunda meydana gelen yaklaşık 40000 bazalt sütunu ile kaplıdır. Başka bir deyişle, bu kaya yapıları, lavların denizle temasa girip soğumalarıyla oluşmuştur. Bazı durumlarda, sütunların yüksekliği 12 metreye ulaşmakta ve katılaşmış lav birikimi 28 metreyi geçmektedir. Cehennem Kapısı olarak bilinen Darvaza gaz krateri, Türkmenistan'ın Darvaza kentinde 1971'de bir yeraltı mağarasının çökerek doğal bir gaz krateri haline gelmesiyle oluşan doğal bir gaz alanıdır. Bu krater popüler bir turistik yerdir. 30 metre derinliğe ve 400 C'lik iç sıcaklığa sahiptir. Ayrıca Amerikan futbol sahası büyüklüğünde toplam 5350 metrekarelik alana sahiptir. Sovyet jeologların gaz arama çalışmaları sırasında 1971'de meydana gelen bir kaza sonucunda burası ortaya çıktı. Aslında, doğal gazla dolu bir yeraltı mağarasını keşfettiler. Kraterin tehlikeli olan doğal gaz kaçağına neden olacağından korkan ekip, ateş yakmaya karar verdi. İlerleyen zamanlarda söneceğini tahmin ettiler; Ancak, kırk yıldan beri yanmaya devam ederek etkileyici bir gösteri sunuyor. Sahra'nın Gözü olarak da bilinen Richat Yapısı, Moritanya'nın Sahra Çölü'nde göze çarpan dairesel bir özelliktir. Uzaydan görülebilir ve çapı neredeyse 50 kilometredir. Ünlüdür çünkü çölün monoton arazisi üzerinde nadir görülen bir göz şekli oluşturur. Fransız doğa bilimci Theodore Monod tarafından keşfedilmiştir. Araştırmaların başlamasından bu yana jeologlar, bu inanılmaz yeri olağanüstü boyutu ve dairesellik dereceleri nedeniyle bir gök taşı etkisinin sonucu olarak değerlendirdiler. Ancak, birkaç çalışmadan sonra, milyonlarca yıl boyunca aşınmış ve bize çekirdeğini gösteren antiklinal bir kubbe olduğu anlaşılmıştır. Günümüzde jeologlar tarafından son derece simetrik ve derin aşınmış bir jeolojik kubbe olarak kabul edilmektedir, çünkü kapsamlı saha çalışmalarından sonra, şok metamorfizması veya aşırı-dünya dışı bir etkinin göstergesi olan herhangi bir deformasyon türü için güvenilir bir kanıt bulunamamıştır. Jostedal Buzulu, Norveç'te bulunmaktadır ve Avrupa kıtasındaki -487 kilometrekare ile- en büyük buzul olma unvanına sahiptir. Buzulun en yüksek noktası deniz seviyesinden 2018 metreye, en düşük noktası ise 350 metreye ulaşıyor. Uzunluğu 60 kilometreden azdır ve bazı noktalarda 600 metreden kalın bir kar tabakası bulunur. Ancak, 2012 yılında, bir kolu olan 50 metrelik Briksdalsbreen kolunu kaybetti. Ve daha yeni çalışmalar, Briksdalsbreen'in 2006 yılında aslında 146 metreye kadar küçüldüğünü ve üst buzul alanından ayrılma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu gösteriyor. İşte bu yüzden Buz tırmanışı bu yerde sonlandırıldı. Pamukkale, Türkiye'nin güneybatısındaki Denizli ilinde bulunan ünlü bir turistik mekandır. Pamukkale, doğal traverten yataklarının inanılmaz bir düzenini göstermektedir. Traverten, kaplıcalar tarafından akan suyun bıraktığı karbonat mineralleri olarak biriktirilen bir kireç taşı türüdür. Bu doğal fenomen, dağın kenarındaki şelaleler şeklinde düşen, donmuş bir buz hissi veren kalın beyaz kalker ve traverten tabakalarını üretir. Toplam 2700 metre uzunluğunda ve 160 metre yüksekliğindedir ve 1988'den beri bir Dünya Mirası alanı ilan edilmiştir. Burası Arizona'da bulunan aşınmış bir kanyondur. Dünyanın en çok ziyaret edilen ve fotoğraflanan slot kanyonlarından biridir ve bazı noktalarda 40 metreye kadar ulaşır. Navajo Indian Reservation içinde yer alır ve suyun kayaların arasından geçtiği yer anlamına gelen Tse' bighanilini olarak da bilinir. Bunun nedeni, binlerce yıldır suyun bu harika Kanyon'da şaşırtıcı şekiller yaratmasıdır. Yağmur yağdığında, yağmur suyu kumtaşını aşındırır, kanyonun her iki tarafındaki duvarları pürüzsüz bir hale getirerek çok güzel bir görüntü oluşmasını sağlar. Ancak yağmur, bu bölgenin yalnızca bir rehber kontrolünde ziyaret edilmesinin ana nedenidir. Çünkü bölgedeki sağanak yağışlar, kanyonun birkaç dakika içinde tamamen su ile dolmasına neden olabilir. Umarız bir gün bu jeolojik harikaları ziyaret etme imkanı bulursunuz. Gezmeyi, yeri yerler görmeyi ve öğrenmeyi seven birisi olarak yazınızı sıkılmadan okudum. Bu doğa harikalarının çoğunu, umarım kısa zamanda gezme fırsatım olur. Bu güzel yazı için teşekkür ederim. Ellerinize sağlık.


Profesyonel 9 Rus genç, 1959 yılında karlarla kaplı Dyatlov Geçidi bölgesinde kurdukları kamplarından yarı çıplak kaçarak hayatlarını kaybetmişti. Ural Dağları'na gezi düzenleyen çoğu Ural Teknik Üniversitesi öğrencisi 9 profesyonel kayakçı Holat Syahl Dağı yakınlarında 1959 yılının 2 Şubat gecesi hayatlarını kaybetti. Gezi ekibinin lideri İgor Alekseyeviç Dyatlov'un adı verilen bölgede gerçekleşen gizemli ölümler Dyatlov Geçidi Olayı olarak anılır. Geziye 8 erkek 2 kadın olarak başlayan ekip içerisinde yer alan Yuri Yudin'in ayağını burkması sebebiyle geri dönmek zorunda kalması arkadaşları gibi ölmesini engellemiştir. Ural Dağları'nın parçası olan Otorten Dağı'na düzenlenmesi planlanan gezinin yürüyüşü 27 Ocak'ta Vijay'dan başladı. Bu tarih grubun canlı olarak görüldüğü son tarih oldu. Grupta yer alan Yuri Yudin, ayağının burkulması sonucu geri dönmek zorunda kaldı. Grubun atacağı her adımı önceden bilen Yudin'in geziye katılamaması grubun kaybolduğunun geç anlaşılmasını sağladı. Zira Yudin, grubun 12 Şubat'ta geziyi tamamlayarak Vijay'a döneceğini ve buradan bağlı oldukları spor kulübüne telgraf çekeceklerini biliyordu. Ancak grubun lideri Dyatlov Yudin'e gezinin geç bitebileceğini söylemiş ve Yudin bu bilgiyi güvenlik güçleriyle paylaşmıştı. Bu yüzden kimse grubun kaybolduğu konusunda endişelenmeye gerek duymamıştı. Aradan geçen günlere karşın gruptan herhangi bir haber alınamamasıyla beraber arama ve kurtarma çalışmaları başlatıldı. Gönüllüler tarafından başlatılan çalışmalara polis ve askerler de destek verdi. Havadan ve karadan sürdürülen çalışmalar sonucunda 26 Şubat 1959'da grubun -30 derecede kurduğu kamp alanına ulaşıldı. Terk edilmiş ve yırtılmış olan çadır, karla kaplıydı. Daha sonradan yapılan incelemelerde çadırın içeriden yırtıldığı tespit edildi. Ekibin kamera ve günlükleri de burada bulundu. Üstelik çadır yakında bulunan ve olası bir kar fırtınasına karşı doğal sığınak görevi görecek ormana değil, açık araziye kurulmuştu. Yudin bu konuda Dyatlov'un zirveyi kaybetmek istemediği ve bu yüzden ormana değil de açık araziye kamp kurulması kararını vermiş olabileceği fikrini yetkililere belirtmişti. Kamp bölgesinde yapılan araştırmalarda çadırdan kaçan 8 kişiden sadece birinin ayakkabı giydiği belirlendi. Ormanlık araziye doğru giden ayak izleri 500 metrenin ardından doğal nedenlerle takip edilemeyecek hale gelmişti. Ormanın girişinde ekipten Yuri Krivonişenko ve Yuri Doroşenko'nun sadece iç çamaşırı ve çoraplarla duran cesetleri bulundu. İki kampçının cesedi bir sedir ağacının altında yaktıkları ateşin başında bulunmuştu. Kampçılar ateşi sedir ağacının 5 metrelik bölgesinden kırdıkları odunları kullanarak yakmışlardı. İnceleme ekibi kırılan dallardan yola çıkarak iki kampçının ağaca 5 metre tırmanmasını etrafa bakmak, belki de kamp veya diğer arkadaşlarını görmek için yaptığını varsayımında bulundu. Ancak inceleme ekibinin elde ettiği bulgulara göre 2 genç yaktıkları ateşi kuru dallarla değil yaş dallarla yakmıştı. Bu durum nedeniyle gençlerin görme yetilerini tamamen ya da kısmi olarak kaybettikleri düşünüldü. Bununla beraber iki kampçıdan Krovonişenko'nun burnunun bir kısmının olmadığı belirlendi. Devam eden araştırmalarda sedir ağacı ve kamp bölgesi arasında birbirine yakın aralıklarla 3 kampçının daha cesedi bulundu. Kamp lideri İgor Dyatlov, Zina Kolmogorova ve Rüstem Slobodin'in cesetleri 150 metrelik aralıklarla sedir ağacı ve kampın arasındaki bölgede bulundu. İnceleme ekibi üçlünün kamp alanına giderken yolda soğuğa yenildiklerini ve bir bir donarak öldükleri tahmininde bulundu. Üçlü içerisinde yer alan Rüstem Slobodin'in durumu diğer ikisine göre farklıydı. Kafatasında kırık bulunan Slobodin'in aldığı darbe nedeniyle ölmüş olamayacağı ancak bayılabileceği belirlendi. Slobodin nasıl aldığı belli olmayan darbe sonucu bayılmış ve farkında olmadan donarak hayatını kaybetmişti. Slobodin'in üzerinde yapılan incelemelerde yüzünün sol kısmının şiştiği ve vücudunun çeşitli yerlerinde darp izleri olduğu saptandı. Ceset pozisyonundan yola çıkan yetkililer Slobodin'in düşmancıl davranışlara tepki gösterdiği sonucuna vardı. Bu tez cesetteki darp izleriyle desteklenirken etrafta yabancı ayak izleri olmaması kafa karıştırıcı bir duruma işaret ediyor. Dyatlov Geçidi grubu içerisinde yer alan diğer 4 dağcının cesetlerine 2 ay sonra, Mayıs ayında ulaşılabildi. İlk iki cesedin bulunduğu sedir ağacından 75 metre ileride bulunan dere yatağında geriye kalan 4 kamp üyesinin cesedi bulundu. Diğer talihsiz gençlere göre daha iyi giyinimli olan kampçılar aldıkları darbe sonucu ölmüşlerdi. Nicolas Thibeaux-Brignollel'in kafatasında kırıklar vardı. Lyudmila Dublinina ve Alexander Zolotaryov'un kaburgalarında kırıklar vardı. Ayrıca Dublinina'nın dili, gözleri ve dudakları kayıptı. Dublinina sedir ağacının altında bulunan Krivonişenko'nun yük pantolonunu, Zolotaryov ise Dublinina'nın kürklü montu ve şapkasını giyiyordu. İnceleme ekibi 2 gencin giydikleri elbiseleri sedir ağacı dibinde bulunan 2 genç kampçının cesedinden aldıklarını düşündü. Dere yatağında bulunan 4 kampçının üzerinde bulunan tüm giysilerde, yani 2 pantolon ve bir hırka üzerinde yapılan tetkiklerde olağanın üzerinde radyasyon bulundu. Araştırma ekibi cesetler üzerinde yaptıkları incelemeler sonucunda dışarıdan darbe aldıklarına dair bir ize rastlamadı. Cesetlerde bulunan kırıkların dışarıdan olmadığı göz önünde bulundurulduğunda kemiklerin kırılabilmesi için çok yüksek basınç gerekiyor. Cesetleri görmüş olan 12 yaşındaki bir çocuk ise cesetler üzerinde bronz rengine benzer lekeler gördüğünü iddia etti. Dyatlov Geçidi olayında gerçekleşen olaya dair bugüne kadar birçok fikir ortaya atıldı. Bunlardan biri bölgede bulunan Mansi yerlilerinin kamp ekibine saldırdığı yönünde olsa da kamp bölgesinde yabancı ayak izi bulunmamış olması bu ihtimali ortadan kaldırıyor. Talihsiz kampçılardan 50 kilometre mesafede kamp kurmuş olan bir başka grup olay gecesi turuncu küreler gördüklerini güvenlik güçlerine bildirdi. Ancak bu kürelerin Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği tarafından denenen R-7 Semyorka füzeleri olduğu ortaya çıktı. Olay günü grup üyelerinin toplamda 4 kamerası olduğu biliniyor. Ancak grup lideri Dyatlov'un kamerası dışındaki kameralar hiç bulunamadı ya da içlerindeki görüntüler kamuoyuyla paylaşılmadı. Ekip çadırdan kaçarken çadırda bulunan kameralardan sadece Zolotarev'in kendi kamerasını yanına aldığı raporlarda yer alıyor. Kamp bölgesinde ne olduğu belirlenemeyen bir metal parçası bulundu. Raporlara da giren bu metal parçası arama ekibinin çektiği fotoğraflar arasında da yer alıyor. Çok ilginç bir olay bence Sovyet devletinin görülmesini istemediği bir bölgesinde kaldılar. Böyle birşeyin izahı ancak bu olabilir. KGB gençlerin görmemesi gereken bir şeyi gördüğünü düşünerek öldürdü bence. Çok ilginç bir olay gerçekten. Love Dead and Robot isimli bir dizinin son bölümünü hatırlattı bana. Güzel yazı.


Hekimbaşı sarayın dolambaçlı merdivenlerini üçer beşer çıkarken bir yandan da elinde tuttuğu kitabın sayfalarını hızlı hızlı çevirmekteydi. 50 yıldır hizmet ettiği sarayında bugün en büyük sınavını verecekti. Zira şehzade aniden hastalanmıştı ve şifasını bilen kimse yoktu. Hekimbaşı odaya girdiğinde Padişahın, Vezir-i Azamın ve hizmetlilerin odada pervane döndüğünü fark etti. Şehzadeyi uzaktan görmesiyle durumunun ne kadar vahim olduğunu anlaması bir oldu. Hemen eğilerek şehzadenin nabzına ve ciğerlerine baktı. Hekimbaşı: Hünkarım şehzademizin durumu ciddi. Yanımdaki hekimler verilen hiçbir ilacın çare olmadığını söylediler. Müsaade ederseniz uzak diyarlardan getirttiğim bir karışımı denemek isterim. Hekimbaşı: Hünkarım, kitaba göre oradaki hekim bu şifalı karışımı aynı sıkıntılara sahip bin genç erkek üzerinde denemiş ve neredeyse hepsi iyi olmuş, eski gücüne kavuşmuş. Hekimbaşı: Hünkarım, tabiatta hangi olay cereyan ederse etsin, bazı eşya canlanır bazı eşya ölür. Allah'ın hikmetinden sual olunmaz lakin elimdeki bütün karışımlara, meşrubatlara ve dahi bütün ilaçlara baktığımda en izana uygun olanı ecnebiden geleni kullanmaktır. Vezir-i Azam: Hünkarım belli ki Hekimbaşı yurdumuzu kuşatmak isteyen gavurla bir olmuş şehzademize tuzak kurmayı amaçlamaktadır. Kulunuz olarak bendeniz derhal kellesinin alınması ve üç gün meydanda ibret-i alem olarak teşhir edilmesi fikrindeyim. Padişah: Bre densiz! Bre gafil! Sen kim oluyorsun da Hünkarının adına hüküm veriyorsun? Hekimbaşı, ilacı uygulayınız. Lakin eğer şehzadem iyi olmazsa Paşanın dediği gibi kellenizi kendi ellerimle alırım bilesiniz. Hekimbaşı: Hünkarım, dilerseniz memleketteki bütün hekimlere ulaşın. Eğer ki benden daha iyi bir çaresi olan var ise buyursun gelsin. Eğer çaremden umudunuz yoksa hemen kellemi alınız. Padişah: Hekimbaşı, senelerdir sarayımda aileme gururla hizmet ettin. Lakin oğlum benim için her şeyden değerlidir. Bu yüzden onunla birlikte sen de ölürsün. Buna göre ayağını denk alasın. Hekimbaşı Ya Allah, Bismillah diyerek karışımı tarif üzere hazırlamaya başladı. Karışım bittiğinde şehzadenin yanına geldi ve yavaşça ağzından içeri boşaltmaya başladı. Hekimbaşı: Hünkarım bu karışım hemen işe yaramaz. Akşamı beklememiz lazımdır. Akşam olduğunda bir kadın koşarak Hünkarın odasının kapısına geldi. Kadın: Hünkarım, müjdemi isterim! Şehzademiz ayağa kalktılar. Padişah sevinçle Şehzadenin yanına geldi ve ilk defa ona sarıldı. Padişah: Allah'ım sana şükürler olsun, oğlumu bize bağışladın. Hepsi senin sayende Ya Rabbi. Bu esnada araya Vezir-i Azam girdi. Padişah: Hekimbaşı üzerine düşeni yaparak Rabbimin şifasına aracı oldu. Vazifesine devam edecek. Vezir-i Azam: Fakat Hünkarım, eğer Şehzademiz için Ecnebilerin ilacını kullandığımız duyulursa tebaanız rahatsız olabilir. Padişah: Kimse duymayacak Paşa. Oğlumu Rabbim iyileştirdi. Herkes böyle bilecek. Vezir-i Azam: Hünkarım, haber saraydan çıkmış bile. Padişah Ecnebilerle iş mi tutuyor söylentileri kulağımıza gelmeye başladı. Padişah: Gafiller! Ahmaklar! Bu kendini bilmezler gelsin yüzüme söylesin. Vezir-i Azam: Hünkarım, yine de Hekimbaşının vazifeye devam etmesi uygun olmaz. Padişah: Hekimbaşı, oğlum Rabbimin izniyle iyileşti. Fakat sen Ecnebilerin ilaçlarını sarayıma kadar sokup aleyhimde konuşulacak malzeme verdin. Derhal kellesini alın gafilin! Hekimbaşı: Hünkarım ama ben... Hünkarım, bağışlayın canımı, Hünkarım! Padişah: Bana yeni bir Hekimbaşı bulun. Böyle gavur düşüncelilerle bizi uğraştırmayın.


İngilizler kendisinden başka güçlü bir devlet istemediğinden ötürü milletleri ona göre şekillendiriyordu. Birçok ülkede ajan bulundurup o coğrafyaları yakından takip ediyordu. Arkeoloji uzmanlarını arkeolojik kazılar için Dünya'nın dört bir yanına yolluyordu fakat amacı sadece bu değildi. Arkeologlarının çoğu Kraliyet Gizli Servisi'ne çalışıyordu. Arkeolojik kazıları ise ülkelere girişlerinin ve orada bulunmalarının meşru gerekçesini oluşturuyordu. En çarpıcı ve güzel örneği ise T. E. Lawrence'dır. Hatta onun hocası olan Gertrude Bell de aynı şekilde arkeolog olup istihbarat ajanıdır. Coğrafyaları ve milletlerin durumlarını çok iyi bilen İngilizler bunu Araplara karşı da kullandı. Bağımsız bir Arabistan vaat edildi ve Araplar bu vaade olumlu karşılık verdiler ve Osmanlı'ya karşı ayaklandılar. Fakat bu hataların hiçbiri yetmedi. Bunlardan ders çıkarılmadı. Eğer bunların sadece 1. Dünya Savaşı'nda kaldığını zannediyorsanız ne yazıkki söyleyeceğim, yanılıyorsunuz. Osmanlı Devleti 1781'de çok değer verdiği Mekke'ye Ecyad Kalesi'ni yaptırmıştı. Ecyad Kalesi, Kabe'yi korumak için yapılmıştı ve ayrıca aynı kale 1. Dünya Savaşı'nda Mekke Topraklarını korumak amacıyla Türk Garnizonu olarak kullanılmıştı. Bu kaleye ne oldu biliyor musunuz? 2002 yılında Suudi Arabistan yönetimi tarafından buldozerlerle yıkıldı. Hem de kalenin korunmasına karar verildiği yönünde bir açıklama yapıldıktan ve Türkiye'nin bu açıklama üzerine teşekkür etmesinden sonra. Bu yapılan tarih kıyımından ve cahillikten sonra bir de küstahça Suudi tarafı Türkiye'ye Tarihten söz edebilecek son ülke Türkiye'dir ve önce Ermeni meselesini halletmesi gerekir diyerek son terbiyesizliğini yapmıştı. O bölgeye bir takım ihtiyaçlar yapıldıktan sonra kale tekrar inşa edilecek denildi. Fakat ne mi oldu ? Osmanlı'nın Kabe'yi savunması için yaptırdığı kalenin yerine Otel diktiler. Kabe manzaralı gökdelenler dikildi ve en ilginci de inşaatı yapanlar meşhur Usame bin Ladin'in ailesine ait olan Ben Laden Construction Group adındaki Suudi şirketinin öncülüğündeki bir topluluktu.


Edebiyat, bütün güzelliklere kucak açan bir sanat dalıdır. Bu nedenle edebiyatın bir arka bahçesi vardır ve burada renkleriyle insanları büyüleyen çiçekler açar. Elbette arada otlar da biter ama güzel olan çevrelemiştir her şeyi. Edebiyatın arka bahçesinde kimleri görmeyi umarsınız peki? Oğuz Ataylar, Sait Faikler, Sabahattin Aliler; bu güzelliklerden birkaçıdır. Kelimeleriyle insanlara umut verirler, bu nedenle edebiyat, zor zamanlarda bir sığınaktır. İnsanı seven, doğayı ve hayvanları seven Sait Faik Abasıyanık, edebiyatımızın en özel kalemlerinden bir tanesidir. Türk edebiyatı denildiğinde akıllara gelen bu Adalı Yazar, her kitabında deniz kokusuna hasret bizlere denizi sunar tüm maviliğiyle. Durum hikayecisi olarak tanımlanan Sait Faik, gerçekten de insanların ruh hallerini olayların bir adım önünde konumlandırır. Çünkü her insanın bir derdi vardır ama her insan derin bir kuyudur. Kuyunun içinden çıkarmak gerektiğinde bir şeyleri, edebiyat en büyük destekçimiz olur. Açlık kitabıyla edebiyat dünyasında sarsılmaz bir yerde bulunan Knut Hamsun, adeta açlığın anatomisini yazmıştır. Normal bir yaşantı içerisinde bulunmasını engelleyen pek çok dert ile baş başa kalan baş karakterin yaşadığı gelgitler, kitapta oldukça başarılı bir şekilde anlatılmıştır. Tam anlamıyla parasız olan karakterin başından geçenler, Knut Hamsun'un yaşamından izler taşır. Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatının en etkileyici isimlerinden bir tanesi olan Sabahattin Ali, bütün eserlerinde insanı anlatır. O da Sait Faik gibidir, anlattığı insandır. Fakat bunu o denli yalın bir şekilde anlatır ki hayran kalmamak elde değildir. Kuyucaklı Yusuf, Kürk Mantolu Madonna, İçimizdeki Şeytan; edebiyat dünyasını derinden etkileyen eserleridir.


Editör ve editörlük; geleneksel meslekler arasında olmaması nedeniyle pek fazla bilinmeyen bir uğraştır. Çevremizde örneğine çok az rastladığımız editörlerin ne iş yaptığı, ne kadar maaş aldığı ve nasıl bir iş ortamlarının olduğu çok merak edilmektedir. Bilgi eksikliğinin kapatılması amacıyla editörlük mesleğine dair bilinmeyenleri ele aldık. Editörler, kendilerine bağlı yazar ve çizerler tarafından hazırlanan içeriklerin son kontrolünü yapan ve bunu ilgi çekici hale getiren kişidir. İçerikler kurumun politikası, yazım kuralları, internet algoritmaları gibi çeşitli süzgeçlerden geçirilirler. Gerektiğinde https://tercumestore.com/ingilizce-tercume hizmetini kullanırlar ve okunaklı bir eser haline getiriler. Hazırlanan içerikler ancak editörler tarafından onay aldıktan sonra yayınlanırlar. Böylelikle dergi, yayınevi ya da internet sitesi gibi alanlarda kurum içi standart oluşturulur. Editörler, içeriklerdeki hatayı temizler, şekil bozukluklarını giderir, mantıksal hataların düzeltilmesini ister. Böylelikle kalitesiz içeriklerin yayınlanmasının önüne geçilir. Kendilerine sorumluluk yüklenen editörlerin mesleki ve sosyal olarak donanımlı olması gerekir. Editörler öncelikle dili iyi kullanmalıdır. Haber sitelerinde çalışan editörler; güncel gelişmelerden haberdar olmalıdır. Sonuç odaklı olduklarından tüketici eğilimlerini bilmelidirler ve değişen eğilimlere göre içerikleri düzenleyebilmelidirler. Dünyada milyonlarca internet sitesi mevcuttur. Kişisel blog sitelerinde genellikle ayrıdan bir editör bulunmaz çünkü site sahipleri içerikleri kendileri belirleyip yayınlar. Birden fazla yazarın çalıştığı kapsamlı internet sitelerinde ise editörler önemli bir konumdadır. Sağlık, spor, haber, eğitim gibi çeşitli konularda açılan internet sitelerinde yazan kişiler, hazırladıkları içerikleri site editörüne gönderir. Site editörü içerikleri kontrol ederek internet sitesinin yayın politikasına göre yorumlar ve dil bilgisi açısından inceler. Yabancı dil seviyeleri uygunsa Almanca, Arapça ya da İngilizce tercüme yaparlar. Editörün yazı içeriğini onaylamasının ardından yazı yayına sokulur. Site editörleri beğenmedikleri, eksik gördükleri, hatalı buldukları yerlerde yazarı bilgilendirir ve içerikte düzenleme yapılmasını isteyebilir. Haber sitesinde çalışan ya da genel nitelikli bir sitenin haber bölümünü yönetenler haber editörü, spor bölümünü yönetenler spor editörü olarak adlandırılır. Dergileri daha özel nitelikli eserlerdendir. Dergilerin kendi içerisinde özel bir yapısı ve amacı bulunmaktadır. Bu nedenle dergi editörleri sıkı bir çalışma hayatına sahiptir. Yazarlardan gelen içerikler ayrıntılı şekilde incelenir ve derginin ilgili sayısına yetiştirilmeye çalışılır. Yazım hatası, yanlış sözcük kullanımı, hatalı bilgi bulunması, uzun ya da kısa olması gibi her türlü eleştiri editörler tarafından dile getirilebilir. Uluslararası yayınlanan bir dergi ise editörler çevirileri de gözden geçirir ya da https://tercumestore.com/ingilizce-tercume bağlantısını kullanırlar. Şahane yazıldığı düşünülen kitapların dahi bir editör incelemesinden geçmeye ihtiyacı olur. Çünkü editörler farklı bir bakış açısı ile yaklaşır ve kitabı kusursuz bir kimliğe kavuşturur. Kitap editörleri; kendilerine verilen kitabın bütünlüğü, kitabın uzunluğu, kitap içerisindeki bilgilerin doğruluğu, olayların sıralanışı, detayların yerindeliği, kurgunun orijinalliği gibi süzgeçlerden geçirir. Kitap editörlerinin süzgecinden geçen kitaplar, daha akıcıdır ve okuyucuyu sürükler. Ayrıca kitap içerisindeki mantıksal hatalar sıfıra iner. Kitabın iç ve dış tasarımı okuyucunun hoşuna gidecek şekilde dizayn edilir. Editörlerin kontrolünde olan bir kitaba, ilgi uyandıran isimler bulunur. Kitap editörleri, yabancı dilde yazılmış kitaplarda da görev alır. Kitabın tercümesinin iyi yapılıp yapılmadığını inceler ve hatalı gördüğü yerlerde düzeltmeler yapar. Örneğin İngilizce hazırlanmış bir kitabın Türkçeye çevirisini incelerken gerektiğinde İngilizce tercüme hizmeti alır. Gazete editörleri genellikle haber editörü olarak bilinir. Ancak gazetelerin her departmanında ayrı bir editör bulunmaktadır. Haber editörü, spor editörü, finans editörü, magazin editörü gibi çeşitli editörler gazeteye hayat verir. Herkes kendi birimindeki çalışmaları inceler. Özgünlük, doğruluk, akıcılık, ilgi çekicilik gibi kriterleri uygulayıp içeriklerin gazete stratejisine uygun hale gelmesi sağlanır. Gazeteler süreli yayınlar olduğundan, editörlerin yoğun çalışma temposuna sahip olduğu bilinmektedir. Yabancı dilde yayın yapan bir gazete editörü; kendi bilgisi uyarınca içerikleri kontrol etmeli ya da https://tercumestore.com/ingilizce-tercume adresine danışmalıdır. Editörlük adı altında bir üniversite bölümü bulunmamaktadır. Bu nedenle editörlük mesleğinde lise, üniversite ya da yüksek lisans diploması gibi şartlar gerekmiyor. Ancak iyi bir editör olmak isteyen ya da prestijli kuruluşlarda çalışmayı arzulayan kişilerin en azından üniversite mezunu olması aranıyor. Herhangi bir bölümden mezun olan kişilerin editörlük kursuna gitmesi şanslarını arttırıyor. Halk eğitim merkezleri, kariyer dernekleri, dershaneler ya da özel mesleki kuruluşlar tarafından verilen editörlük ve yayıncılık eğitimlerini alanlar mesleklerinden hemen fark ediliyor. Her meslekte olduğu gibi editörlükte de doğrudan işe kavuşulmuyor. Öncelikle emek vermek ve editörlüğün inceliklerini öğrenmek gerekiyor. Bu nedenle editör adayları; stajlarını yapmalı ve ücretine bakmadan yeterli bir süre bir yerde çalışmalıdır. Editörlük için özel becerilerin gerektiği durumlar da vardır. Örneğin yabancı bir dergi ya da internet sitesinde çalışan kişinin editör olması için yabancı dili anadili seviyesinde bilmesi istenmektedir. Çünkü editörlük sadece İngilizce tercüme hizmeti ile yapılacak bir iş değildir. - Mutlaka bir üniversite okuyun ve hatta master yapın. - Editörlük kurslarına katılın ve sertifikalarınızı alın. - Yabancı dil eğitimi alın ve dilinizi mutlaka geliştirin. - Güvenebileceğiniz bir İngilizce tercüme bürosu bulun. - Dilin inceliklerine ve yazım kurallarına hakim olun. - Okuyucuların beklentilerini analiz etmeyi öğrenin. - Sürekli güncel yayınları ve haberleri takip edin. - Kitap okuyun, film izleyin ve gezilere katılın. - İşinizi sevin ve işlerinizi zamanında teslim edin. - Çalıştığınız kurumun politikalarını iyi bilin. Her meslekte olduğu gibi editörlük işlerinde de profesonel editörlük ve amatör editörlük mevcut. İlk başlarda bionluk, sadeceon veya çeşitli internet sektöründeki yerlerden editörlük yapabiliyorsunuz. Fakat kazanacağınız para ne yazık ki kuruşlar ile kalacaktır. Fakat bu noktalarda biriktirdiğiniz deneyim ve tecrübe ile birlikte çeşitli internet sitelerinde önceki çalışmalarınızı referans göstererek editörlük işi kapabilir ve profesyonel editörlük basamağına yükselebilirsiniz. merhaba ben 16 yaşındayım ve ileride editör olmak istiyorum. Ama hala endişelerim var.Acaba altından kalkabilecek miyim diye bana ne tür tavsiyeleriniz olur? Şimdiden teşekkür ederim. Büyük ihtimalle Dil ve Anlatım dersi görüyorsunuzdur. Veya göreceksinizdir. Bu derste dil konusundaki yazımla ilgili şeyler anlatılır. Cümlenin yapıtaşları; virgül, nokta gibi noktalama işaretleri; yazım kuralları gibi şeyler. İşte bunları editörlük yaparken kullanmanız gerekir. Mesela bir yazıda anlatım bozukluğu var mı? Ya da noktalama işareti hatası falan. Mesela siz yorumunuzda çok fazla noktalama-yazım hatası yapmışsınız. Cümleye büyük harfle başlanır. Noktadan sonra boşluk bırakılır. Gerekli yerlere virgül konulur. Kendi açınızdan yazılarınızda bunlara dikkat ederek işe başlayabilirsiniz. Tabi bir de bol bol okumanız gerekir. Gazete, dergi, roman, hikaye.... Bunlar da otomatikmen insanın dil ve anlatımını geliştirir. Özellikle erken yaşlarda başlarsanız daha iyi oluyor. Editör olmak aslında biraz tecrübe ile alakalı. Çok kitap okumanız, cümlelerdeki yapıları, yazım yanlışlarına anlam bozukluğu olup olmadığına dikkat edecek seviyeye gelmeniz gerekiyor. Birçok okuyucu aslında bir yazıyı yazım yanlışlarına dikkat etmeden okur. İçeriği kavramaya çalışır. Ama okurken yazım yanlışları da gözünüze çarpıyorsa artık editör olmanın ilk seviyesine gelmişsiniz demektir. Eğer saydığım diğer konulara ve yazının kısımlarının okuyucuyu yorum yormadığına da dikkat ediyorsanız artık bir editör olmuşsunuzdur bence. Merhabalar. Ben mütercim tercümanlık öğrencisiyim ve ilerde çevirmenliğe alternatif olarak editörlük yapmak istiyorum. Hali hazırda ingilizce- arapça- almanca öğrenimi görüyorum ve bunların avantajlı olacağının farkındayım fakat mezun olduktan sonra editörlük adına nasıl bir yol izlemem gerek? Yardımlarınız için teşekkürler.. Merhaba ben 14 yaşındayım 1 ayı geciktir editörlük manga editörlüğü araştırdım ama bunu ücretli bir mesleğe çevirebilirmiyim bulamadım heves olarak kalsın istemiyorum..


Yıllarca yapılan çalışmalar gösteriyor ki sağlık için harika olsa da, aslında kilo vermede bu kadar da önemli değil. Egzersizle ilgili önemsenmeyen bir gerçek, egzersiz ile tükettiğiniz ekstra kalorilerin toplam enerji harcamalarınızın sadece küçük bir kısmını oluşturduğudur. Obezite araştırmacısı Alexxai Kravitz şöyle açıklar: enerji harcamaları için üç ana bileşen bulunur, Asıl öğrenilmesi gereken gerçek bazal metabolizmamız üzerine çok az kontrolümüz olmasına rağmen bazal metabolizma hızımız bizim enerjimizi en çok tüketen şeydir. Buradaki sonuç, gıda alımının vücudunuza giren enerjinin yüzde 100'ünü oluşturmasıdır, ancak egzersiz sadece% 10 ila 30'undan daha azını yakmaktadır. 200 kiloluk bir adamın, haftada dört gün orta yoğunlukta 60 dakika koşuyu 30 gün boyunca yaptığını varsayarsak, beş kilo verecektir. Bu kişi eklenen egzersizden dolayı kendine gelmek için gıda alımını artırmaya ya da daha fazla dinlenmeye karar verdiyse, o zaman daha az ağırlık kaybedecektir diye ekledi. Yani, aşırı kilolu veya obez biri düzinelerce kilo vermeyi denerse, sadece egzersiz yoluyla gerçek bir etki yaratmak için olağanüstü zaman, istek ve çaba sarf etmesi gerekir. Ne kadar yediğimiz ne kadar hareket ettiğimize bağlıdır. Daha fazla hareket ettiğimizde daha fazla yiyoruz ya da egzersiz yapmadığımız zamanlarda daha az yiyoruz. Hall, Spor aletinde bir saat çalışıyorsun, ve bu çalışman yemekten beş dakika sonra silinebiliyor . Örneğin, tek bir dilim pizza, bir saatlik çalışmanın faydasını geri alabilir. Bir bardak kahve veya bir külah dondurma da olabilir. Kanserleri önlemede, kan basıncını, kolesterolü ve şekeri iyileştirmede; uyku, dikkat, enerji ve ruh halini desteklemede ve daha fazlasını yapmada, egzersiz, dünyanın en iyi ilacı olduğu tartışmasız bir şekilde kanıtlanmıştır. Ne yazık ki, egzersiz bir kilo verme ilacı değildir. Kanıt şu ki: Egzersiz sağlık için mükemmel ama sadece kilo kaybı için önemli değil. Bu yüzden, sadece fiziksel aktiviteyi artırarak çok fazla kilo vermeyi beklemeyin. Kamu sağlığı obezite politikaları, düşük kaliteli gıdaların aşırı tüketimi ile mücadele ve gıda ortamının iyileştirilmesine öncelik vermelidir.


25 Ocak 2019 tarihinde Türkiye'de gösterime giren Ejderhanı Nasıl Eğitirsin 3, gayet güzel bir film olmuş. Gerek hikayesiyle gerek sahneleriyle önceki 2 filmdeki gibi gönülleri fethetti. Ama bu filmi anlatmadan önce hatırlayalım, önceki 2 filmde ne olmuştu? Bu arada filmlerin kitaptan uyarlandığını eklemeyi unutmayayım. Birinci filmde ejderhalar ile insanlar arasındaki dostluğun başlamasını sağlayan Hıçkıdık, türü gecenin öfkesi olan Dişsiz adındaki ejderhası ile sıkı bir dostluk kurmuştu. Ejderhaların yiyecek toplamak için insanlara saldırmasına sebep olan ana ejderhayı arkadaşları ile birlikte yenmiş ama bir bacağını kaybetmişti. Bu fedakarlık ve zafer, Vikinglerin ejderhaları daha iyi tanımasına ve onlarla dost olmalarına yol açtı. vatanları olan Berk adasında mutlu mesut, artık ejderhaların saldırısı olmadan yaşamaya başladılar. İkinci film ise birinci filmden 5 yıl sonrasını konu aldı. Hıçkıdık ise artık genç bir delikanlı olmuştu. Çocukluk çağını geride bırakmıştı ve birçok tecrübe kazanmıştı. Bu filmde kendisi ve Vikingler, Drago Kanlıyurt isimli, bir ejderha ordusu kurup dünyayı yönetmeyi düşünen bir adama karşı savaştılar ve onu yendiler. Hıçkıdık annesi ile tanıştı ama savaşta babasını kaybetti. Bu arada Dişsiz de kötü alfa ejderha ile savaşırken yeni yetenekler kazandı. Bu filmde içimi acıtan en büyük şey Hıçkıdık'ın annesi Valka ile babası Zebella'nın kısa süren yeniden kavuşmaları oldu. Düşünsenize, annesini buldu ama babasını kaybetti. Tabi savaş bittikten sonra Vikingler eski mutlu günlerine tekrar kavuştular ve Hıçkıdık kabilenin yeni şefi oldu. Gelelim yeni çıkan, izlemeden önce bile heyecanlandıran son filmimize. Son zaferlerini kazandıktan sonra günlerini ejderhaları yakalanmaktan korumaya ve onları avlayanları engellemeye ayıran Vikingler, artık adalarında sıkışmıştır. Çünkü kurtardıkları ve sahip oldukları ejderhalarla birlikte adada rahat bir şekilde yaşayamamaktadırlar. Bunu gören Hıçkıdık, uzun süreden beri düşündüğü ve babası Zebella'nın fikri olan ejderhaları dünyalarına geri gönderme fikrini diğerlerine açar. Ama aklındaki ejderhalarla birlikte kendilerinin de onlarla gitmeleridir. Böylece hem ejderhalarla birlikte olacaklar hem de kendilerine korunaklı yeni bir ev bulmuş olacaklardır. Ama ejderhaları avlamaya ve onlarla kendilerine bir ordu kurmaya çalışanlar Vikinglerin peşini bir türlü bırakmaz. Bir de başlarına gecenin öfkesi türünde olan ejderhaları avlamaya çalışan Grimmel adında bir haydut takılır. İstediği şey bilinen tek gecenin öfkesi olan Dişsiz'i avlamaktır. Aynı zamanda Vikinglerin evi olan Berk adasındaki diğer ejderhaları da ele geçirmiş olacaktır. Çünkü Dişsiz, önceki filmde konu olduğu üzere alfa ejderha olmuştur. Tabi ki filmin sonunu size söylemiyorum ama şunu söylemek isterim ki hem duygusal açıdan hem de aksiyon açısından on numara beş yıldız bir film olmuş. Özellikle müzikleri kullanarak önceki filmlere oranla duyguları bu filmde daha iyi vermişler. Hem önceki filmler hem de bu film; ailenizle, çocuklarınızla, kardeşlerinizle izlenebilecek gayet güzel filmler. Gerçi ben tek başıma izledim ama olsun. Mutlaka izleyin ve düşüncelerinizi yazın. Belki filmi izledikten sonra da günümüzde ejderhaların neden olmadığını anlarsınız. İyi seyirler.


Her ülkede belli kanunlar var. İnsanlar olarak aynı gezegen üzerinde yaşadığımız için de ne hikmetse bu kanunların benzer yanları da var. Ama bence ülkemizde birkaç yeni kanun çıkartılmalı ki çevremizdeki çöplerden ve kirlerden, yanlış durumlardan kurtulalım. Tabi bu kanunlara ait ceza sistemi de olmalı. Gidiyoruz diyoruz: çocuğun yanında sigara içmek zararlı değil mi? sana ne benim çocuğum sen ne karışıyorsun? işte böyle insanlara bir ceza, bir yaptırım olmalı. Otobüs duraklarında Sigara İçilmez ibaresi bulunduğu halde, sigara içen insanları da görüyoruz. Birileri olmalı bu insanlara ceza kesecek. Çünkü bu çocuklar da korunmalı. Hayatları ve sağlıkları tehlike altında. Şimdi çöp kutusu diye bir şey var. Ama yolda giderken arabanın camını hafifçe aralayıp dışarı çöpünü bırakan insanları da az görmedik. Nasıl olsa temizliyorlar ya! Belediyenin temizlik görevlerinin işi ne değil mi? Şöyle bir düşünüyorum da, eğer yere çöp atmasaydık bazı insanlar işsiz kalırdı. Tabi ki saçma bir düşünce. Bu mazereti yere çöp atamaya izin olarak görenler de var. Kendi çöpünü çöpe atmaya üşenen insanlar var. Bazı yerler var çevremizde. Gelen geçen çöp atmış. Sonra bunu gören E zaten atmışlar, ben de atsam bir şey olmaz diyor bilinçaltından ve onlar da atıyor. Biraz sürü psikolojisi gibi. Ama gizli sürü psikolojisi diyebiliriz. Bu tür insanlara da ceza kesilmeli. Nasıl hırsızlar eşya vs. çalıyor da ceza yiyor, işte bu insanlar da çevremizi çalıyor. Durakta bekliyorum, yere bir baktım, ne gördüm dersiniz? Üç adet tükürük, bildiğiniz eşkenar üçgen oluşturmuş. helal olsun demiyorum. Utanmıyorlar bunu yaparken de. Bir de bir genç kesim var. Ağza salgılanan her ml tükürüğü, yere tükürmesi gerektiğini düşünüyor. Şahidim bu konuda, iki tanesi geldi ve ağızlarından yere doğru salgılama yaptılar. Özür dilerim, biraz iğrenç oldu ama gerçek bu. Peki, bu tür insanlara nasıl ceza kesilebilir? Bir psikoloğa göstermek gerektiği kesin. Ayrıca sonuçta o sıvı buharlaşıyor ve içindeki mikroplar serbest kalıyor. Nasıl ki trafikte kırmızı ışıkta geçenlere ceza kesiliyor, bu tür insanlara da ceza kesilmeli. Çünkü çevremiz, sağlımız, çocuklarımızın ve kardeşlerimizin sağlığı, yaşantımız tehdit altında.


Bahsedeceğimiz Ekonomi isimli eser, Aristoteles'e ait olduğu olmadığı konusunda kuşkulara sahip olduğu için yazarı Pseudo Aristoteles olarak da ifade edilmektedir. Ancak genel kabul gören düşünce, eserin Aristoteles'e ait olduğu yönündedir. Bu nedenle bazı çalışmalarda Pseudo Aristoteles ve bazılarında ise Aristoteles olarak çevrilmiştir. Yunanca oikia ve nomos sözcüklerinden türetilen Oikonomika kelimesi, ev yönetimi anlamına gelmektedir Ancak günümüzde ev ekonomisi manasının ötesine geçerek çok daha geniş bir anlama karşılık gelmektedir. TDK tarafından kökeni Fransızca olarak belirlenen ekonomi sözcüğü; insanların yaşayabilmek için üretme, ürettiklerini bölüşme biçimlerinin ve bu faaliyetlerden doğan ilişkilerin bütünü, iktisat. Bu ilişkileri inceleyen bilim dalı olarak tanımlanmıştır. Eser, üç kitap halinde yazılmış ve ekonomi hakkında sorgulamalara yol açacak şekilde öneri sunmuş, durum aktarımı gerçekleştirmiş ve ev yönetimi anlamından dolayı ailesel birliği oluşturan fertlerin görevlerini etik çerçeveler içerisinde belirlemek üzerine oluşturulmuştur. Birinci kitap, ev ve devlet yönetimi karşılaştırması ile büyük ve küçük hanelerin, bu haneleri oluşturan ev sahipleri ve kölelerin kazanç sağlamak, kar elde etmek ve iş yöntemlerinin ahlakiliği hakkındadır. Zayıf ve kısa olmasının yanında belki de ilk kalkınma, emek değer teorisi hakkındaki fikirlere yer verilmiş. İkinci kitap, yöneticilerin vergi, yağma, savaş yoluyla halktan sağladıkları gelirleri ve bunları kullanış biçimlerine ayrılmış. Bu konularda bir çok durum örneği verilmiş ve bunlardan yola çıkarak konuyla ilgili felsefi tartışma başlatma amacıyla kaleme alınmış türden bir anlatıya sahip. Antik Çağ'da geliştirilmiş olan tahvil, sigorta, türev ürün yöntemlerini bu bölümde öğrenebilirsiniz. Ekonomik yönetimler dört başlığa ayırmış; kralların, valilerin, özgür bir kentin ve bir şahsın yönetimi. Önceki paragrafta bahsedilen durum örneklerinde yönetim sahiplerinin görevleri, gelir ve gider kalemleri farklı kentlerdeki uygulamalarla aktarılmış. Bu bölümde çok farklı coğrafyalardaki yönetim sahiplerinin öncelikleri hakkında çıkarımlar yapabilirsiniz. Atina'da bir zenginin savaş gemisi donatmak, süvarilerin masrafını karşılamak ve tragedya korosu hazırlamak için ödediği ücret aynı kamu hizmeti değerinde görülüyor, aynı derecede ödüllendiriliyormuş. Dikkatimi çeken bir başka konu ise ırkçılık nedeniyle günümüzden daha katı kurallar oluşturulmuş olması. etik değerler üzerinden belirlenmiş, aldatma ayıplanarak kadın ve erkeğin aile içerisinde ortak çıkarları bulunduğu ve ikisinin de birbirlerine karşı eşit sorumluluklara sahip olduğundan bahsediliyor. İşte bundan dolayı bir insan yaşadığı sürece tüm tanrılara ve insanlara, özellikle de karısına, çocuklarına, ebeveynlerine karşı adil davranmalıdır. Ekonominin tarihi, insanlık tarihi kadar eski kabul edilmesine rağmen sistemleşerek gelişmesi ancak 15. yüzyılda mümkün olmuştur. Ekonomi tarihi anlatılarında adına ender rastlanan Aristoteles'in 64 sayfa halinde Say Yayınları'ndan çıkan Ekonomi isimli eseri, beklentisiz bir şekilde okunmalı ve üzerine düşünülmelidir. Ayrıca başka bir eser olarak Kabalcı Yayınları tarafından yayımlanmış olan Burak Takmer'in, Oikonomika. Aristoteles Özelinde Antik Dönem'de Ekonomi Kavramı Üzerine isimli çalışması da meraklıların ilgisine sunulmuş.


Her anlamda kusursuz olmak için çabaladı insanoğlu, Her şeyin parçalara sahip olduğuna inandı, parçaları bulup tamamladı. Her anlamda bir bütünlük yaratmaya çabaladı. Hepsinin tam olabilmesi için hem vakit hem de nakit harcadı. Daha çok gülebilmek için bu dünya hayatında daha iyisini talep etti. Her şeyim olsun, hiç eksik olmamalı yaşamımda diyenlerle doldu dünya. Ne var ki beklenen olmadı, olamadı. Bazı şeyler eksik kalmalı, bazıları yarım. Tam olmayan şeylerin mutlu ettiğine inanmalı insanoğlu. Her tam olan şeyin güzellik getirmediğini öğrenmeli insanoğlu. Sofranın ya da mekanın eşyalarla tam olamayacağını bilmeli insanoğlu. Konuşmayan ve hissetmeyen nesnelerle satın alınamayacakların olduğunu anlamalı insanoğlu. Her şeyin sadece yapboz parçalarından ibaret olmadığını unutmamalı insanoğlu.


Buradan şunu çıkarmamız da yanlış olacaktır tabi ki; geçmişi unutup, yırtıp atmak da çoğu zaman yanlıştır. Hatırlamak gerekir ancak takılıp kalmamak kaydıyla. Zamanımızı sahip olduklarımıza mutlu olmaktan çok, sahip olmadıklarımıza üzülerek geçiriyoruz ne yazık ki... Oysa bir baksak sahip olduğumuz güzelliklere bizi çoğu zaman yetecek mutluluğu buluyoruz, birilerinin hayali belki de sadece bizim sahip olduklarımız. Hep derler ya; bardağın dolu tarafını görmeliyiz diye o kadar doğru bir söz ki üzerine ekleyecek bir şey bulamıyorum. Gelecekten ne istiyoruz, ne için çalışıp çabalıyoruz, gençliğimizi ne amaçla tüketiyoruz? Bunu kendinizi sık sık soruyorsunuzdur en azından ben kendime çok sık soruyorum bu soruları. Bence bunun yegane sebebi sorularımızın cevabı mutluluğa erişebilmek olsa gerek. Çünkü belli bir yaşa geldiğimizde bir işimizin olmasını istiyoruz ve para kazanmak istiyoruz. Mutlu bir aile hayatı kurabilmek istiyoruz. Hepimiz bunu farklı yollardan yapıyoruz ama hedeflerimiz aynı: mutlu olmak. Bu amaca ulaşabilmek içi olanca güzümüzle çalışıyoruz, çeşitli sıkıntılara katlanıyoruz. Tüm bunlar elbette mecburi şeyler ve kaçışımız yok. Bu yüzden de bunları yaparken de mutluluk verici yönlerini görüp yapmalıyız ki mutlu olmak için çabaladığımız süreyi mutsuz geçirmeyelim. Bazen de mutluluk çabalamaktır. Bir şeyi elde etmek için çok çalışırsınız ancak elde ettiğiniz de o şeyin değeri gözünüzde birden yerle bir olur. O artık sizi mutluluk vermez. Mutluluk ona ulaşmaya çalışmaktır bazen. Bazen de başkalarının mutluluğunu sebep olabilmektir mutluluk. Mutluluk başarmaktır ve mutluluk elimizde olmadığı halde başkalarına verebileceğimiz tek güzel şeydir. Eksilmeyin. Akıp giden zamanın mutluluğunuzu çalmasına izin vermeyin, sizi eksiltmesine izin vermeyin. Zamanın bu acımasızlığına inat her anın tadını çıkarın. Geçmişte tıkılıp kalmayın ve geleceğin bilinmezliğinde kaybolmayın sadece anı yaşamaya bakın . Mutsuz olmak için bahaneler bulmak yerine mutlu olmak için sebepler türetin.


Bir aşk romanı okumayı hayal ederek almıştım kitabı elime. Karakterleri tarihin derinliklerinden kopuk gelmiş biri döneminin en ünlü şairi Yahya Kemal, diğeri ise hem paşa kızı hem paşa gelini olan Mavi gözlü devin -Nazım Hikmet'in- güzeller güzeli annesi Celile Hanım olan bir aşk hikayesi. Anlatışı ve sürükleyişiyle bir solukta okuyacağımız bir roman kaleme almış BALCIGİL. Bilsek de olacakları heyecanla çeviriyoruz sayfaları. Osmanlı'nın çöküşünü, devletin önde gelen paşalarının izlenimlerini, Meşrutiyeti, İttihat ve Terakki'yi, Balkan Harbini, 1.Dünya Savaşını, Milli mücadeleyi.... Yine aynı şekilde bu romanda beni şaşırtan esas olaylardan biri de bu aşk hikayesine aslında düşündüğüm kadar yer vermemiş olmasıydı ama ben bunu bir eksik olarak görmüyorum. Asıl mesajı vatansever bir entelektüel olan Celile hanımın iç sesiyle bu esnada oluşan buhranlı dönemleri anlatarak vermiş yazar. Bana kalsa şimdi şuracıkta tüm kitabı anlatmak isterdim sizlere ama merak edip okumanızı istediğimden kendimi tutuyorum. Sadece ilgimi çeken birkaç bölümü anekdot olarak bırakıyorum. Daha doğrusu ilk defa okuduğum Nazım şiirlerini ve beni her okuduğumda etkileyebilenleri. Uzaktan geldi bir ses ah aman aman! homurdanarak dolaş besili bir domuz gibi. bizde o göz var mı baksana!! bir ateş çemberle çevirdim dört yanını! bu ne mene gidiştir ki TARANTA-BABU, Kimdir o, nasıldır diye rüzgarlara sordum, Hulyamı tutan bir büyü var onda diyordum, Gördüm: Dişi bir parsın ela gözleri vardı. Bir kanlı gül ağzında ve mey kasesi elde, Bir sofrada içtik, ikimiz aynı emelde,


Muhalifliğin temel enerjisi doğru olmayan konuları eleştirmektir. Ancak bir muhalefet partisinin tek enerjisi eleştirmek değil aynı zamanda bir gün muhalefeti bırakıp iktidar olabilmektir. Bu sebeple eleştirmek ile iktidar olabilmek arasında siyasi bir gerilim ortaya çıkmaktadır. Türkiye'de yükselen muhalefetin ve muhalifliğin son zamanlarda sıkça yaşadığı bir ikilemdir bu. Zira muhalefet karşılaştığı her olay karşısında yalnızca doğru-yanlış ayrımı yapmamakta aynı zamanda eleştirmenin getireceği sonuca da odaklanmaktadır. Salgın dönemi tedbirleri tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de birtakım insan haklarına yönelik kısıtlamalara yol açtı. Ancak her tedbir bilim ve mantık ile açıklanabilen kurallardan oluşmadı. Teorisi hukuki olarak ortaya koyulmamış ancak pratikte dillendirilen içki satışının yasaklanması bu bağlamda çok ses getiren bir uygulama olarak karşımıza çıktı. İçki satış yasağını salgın ile bağdaştıramayan vatandaşların büyük bir çoğunluğu bu yasağı protesto etti veya protesto edilmesini destekledi. Bir kesim muhalif insan ise bu yasağı eleştirmenin muhalefet partilerinin zararına olacağı tezi üzerinden eleştirme konusunda mesafeli kalmayı tercih etti. Bu durumdan dolayı bazı muhalif insanlar, muhalefet partilerinin temel özgürlüklerin ihlaline yönelik eleştirilerde bulunmamasının büyük bir hayal kırıklığı oluşturduğunu öne sürüyor. Bazı muhalifler ise muhalefet partilerinin oy kazanabilmesi amacıyla bu tip temel özgürlükleri savunmamasının helal olduğunu dile getiriyor. Bu örnek uzun süredir muhalefet partilerinin yaşadığı eleştirme veya eleştirmeme ikileminin psikolojisini göstermek açısından çok güzel bir örnektir. Türkiye'de muhalefetin olaylara tepkisi eskisine nazaran artık daha pragmatik olmuştur. Örneğin, eskiden yanlış bir olaya yönelik anında eleştiride bulunan muhalefet partileri artık yanlış bir olaya yönelik tepkilerinde oldukça çekimser davranıyorlar. Çünkü eski tecrübeleri direkt eleştirilerin çoğu zaman karşı teptiğini sıkça gösterdi. Örneğin Ayasofya'nın camiye çevrilmesini değil bir müze olarak kalmasını isteyen bazı muhalif kesimler kötü ithamlarla suçlandı. Yahut Kuzey Kıbrıs Türkiye Cumhuriyeti ile ilgili genel kanının aksinde yorumlarda bulunan insanlara -birçok olayda olduğu gibi fikir özgürlüğü görmezden gelinerek- insanlık onuruyla bağdaşmayan söylemlerde bulunuldu. Görünen o ki bu suçlamalar toplum nezdinde gerçekten de kabul görebiliyor. Tabi ki fikir özgürlüğü istenilen her şeyi söyledikten sonra eleştirilmemek değildir. Ancak ülkemizde bazı konularda fikirler tartışılmaya müsait görülmemektedir. Dili birçok kez yanan muhalefet bu sebepten ötürü yoğurdu üfleyerek yemeye ve temel enerjisi olan eleştirmenin önüne oy kazanmayı daha çok koymaya başlamıştır. Son dönem Türk siyasetinde Ayasofya'nın camiye çevrilmesi, Boğaziçi Üniversitesi olayları ve en son içki satışı yasağı ile muhalefetin içerisindeki bu ikilemin iyice gün yüzüne çıktığını görebiliyoruz. Eleştirme veya eleştirmeme psikolojisi ayrıca toplumsal reaktans ile de açıklanabilir. Örneğin, sürekli dışarıda gezmeyi seven bir çocuğa annesi 'bugün de dışarıda gez çünkü komşular gelecek' dediği zaman çocukta evde kalmak için bir güdülenme oluşacaktır ve buna reaktans denilmektedir. Bireyler veya toplumlar temel tercihleri kısıtlandığı zaman doğru veya yanlış da olsa tepki gösterme ihtiyacı hissederler. Ancak bu tepki ihtiyacı bireylerin temel haklarını bilmesi ölçüsündedir. Reaktansın oluşması için potansiyel olarak bireyin yeni durumdan etkilenmesi gerekir (Proudfoot & Kay, 2014). Eğer birey etkilenmiyorsa buna yönelik bir tepki oluşmayabilir. Bu da eğer temel haklarınızı bilmiyorsanız, buna yönelik bir kısıtlama olduğunda tepki göstermeyebileceğinizi ortaya koymaktadır. Acaba toplumumuz temel hak ve özgürlüklerini tam olarak bilmemekte midir? Ters psikoloji ise reaktansı kullanarak bireyleri veya toplumları manipüle etmeye yarar. Çünkü reaktans rasyonaliteden bağımsız olabilen, kısıtlanmaya yönelik bir tepkidir. Örneğin bir iktidar partisi istediği şeyin tam tersini yapıp toplumsal veya muhalif bir reaktans oluşturarak tam da istediği şeyi elde edebilmektedir. Bu sayede toplum aslında istenilmeyen şeye tepki göstererek istenilen şeyi destekleyebilir. Bu ters psikolojiye birçok kez mağlup olan muhalefet partileri artık günümüzde bir miktar akıllanmış görünmektedir. Aynı zamanda bireyden ziyade bütünün önemsendiği toplumlarda, dışarıdan gelen tehditler içeriden gelen tehditlerden daha fazla reaktansa yol açmaktadır (Miron & Brehm, 2006). Siyaset arenamızda bolca kullanılan dış mihraklar teorisi bu anlamda not edilmeye değerdir. Olayın bir de büyük bir sosyal medya illüzyonu bulunmaktadır. Bir konuya yönelik on binlerce beğeni alan muhalif twitleri görünce büyük bir toplumsal tepki ortaya çıktığını düşünmek çoğu zaman yanıltıcı olabiliyor. Çünkü sosyal medya hala daha toplumun oldukça kısıtlı bir yüzdesini temsil ediyor ve fikirlerin arkasında çoğu zaman desteklenme, daha çok beğeni alabilme veya daha çok takipçi kazanabilme gibi amaçlar yatabiliyor. Türk siyasetini takip edenlerin fark edebileceği bir başka gerçeklik ise somut olayların her zaman soyut olaylardan daha fazla ciddiye alındığıdır. Örneğin fikir belirtme özgürlüğü de içki satın alma özgürlüğü de temel haklar kapsamında değerlendirilir ancak fikir belirtme özgürlüğünün kısıtlanması muhalif kesim içerisinde daha az tepki almış gibidir. Twitter gibi sosyal medya üzerinden yapılacak siyasi öngörüler, bu sebeple muhalefet partilerini yıllar boyunca yanıltmıştır. Ancak muhalefet partilerinin bunu son yıllarda anlamaya başlaması eleştirme-eleştirmeme ikileminin bir başka boyutunu ortaya koymaktadır. Ek olarak, muhalefet partileri kendi karakterlerinden öteye başka kesimlerden de oy alabilmek için farklı söylemlerde bulunmaya başladı. Örneğin Osmanlı-İslam sentezi veya tarihi figürler daha çok sağ partilerin siyasi lügatında bulunan bir söylem iken bu durum artık sağ partilere indirgenmeyecek kadar kapsayıcı bir hale geldi. Bu durum muhalefet partilerinin eskisine nazaran eleştirel söylemlerinde ciddi değişiklikler yaratan bir başka etken olarak karşımıza çıkıyor. Artık kendi gibi düşünenlerden veya kendi gibi düşünmeyenleri safına çekmekten öteye toplumun farklı düşünen kesimlerini de kapsayan bir söyleme sahip muhalefet partilerinin bir eleştirme-eleştirmeme ikilemine düşmüş olması bu açıdan anlamlıdır.


Gün geçmiyor ki dünyada nefesimizi kesen yeni bir olay olmasın. Son günlerin en popüler olayı ise 21.yüzyıl dahisi olarak anılan Elon Musk'ın uzaya kişisel aracı Tesla'yı göndermesi oldu. Elon Musk'ın kurucusu olduğu SpaceX şirketi insanoğlunun Mars hayali için dev bir adım attı. Dünyanın en güçlü roketini, Falcon Heavy isimli roketi, Florida eyaletindeki Kennedy Uzay Üssü'nden uzaya fırlattı. ABD'nin 45 yıl önce gerçekleştirdiği Ay'a giden ilk insanlı uçuştan bu yana ilk kez bu büyüklükte ve güçte bir roket uzaya gönderildi. Ayrıca SpaceX şirketinin ürettiği Falcon Heavy isimli roket Musk'ın Tesla Roadster model aracını Mars'ın yörüngesine 6 ay gibi bir sürede ulaştırması planlanıyor. Falcon Heavy çok güçlü motorlara sahip olmasının yanında teorik olarak defalarca kullanılabilecek 3 roketle fırlatıldı ve ikisi yeryüzüne başarılı şekilde tekrar iniş yaptı. Fırlatma sırasında ateşlemenin biraz fazla olması sebebiyle roketin Mars'ın yörüngesini ıskalayacağı itiraf edildi. Buna rağmen sivil bir uzay kurumunun yaptığı roketin bu denli güçlü olması son derece takdir edilesi bir olaydır. Normal şartlarda roketlerin yük kapasitelerinin testi için, ağırlık yapması amacıyla beton bloklar kullanılır. Bu blokların hedeflenen yere ulaşması, deneyin başarılı olduğunu gösterir. SpaceX'in Falcon Heavy roketi, tüm zamanların en hızlı ve en güçlü roketi olarak, yeryüzündeki testlerinden sonra ilk defa uzayda denenmek için hazırlandı. 7 yıldan beri devam eden çalışmanın maliyeti 90 milyon doları buldu. Elon Musk ise kendine has bir çılgınlıkla, beton bloklar yerine kendi kişisel aracını temsili bir yük olarak gönderdi. Projenin hedefi Tesla Roadster'i önce Mars yörüngesinden geçirip, ardından Mars'ın sonrasında bulunan astroid kuşağına oturtmak olacak. Bu da para ile yapabileceğinden çok daha fazla reklam yapmış olması demek. Dahi sıfatını hak eden bir isim. Elon Musk kendi kendine yazılım programlayıp kodlamayı öğrendi ve 12 yaşındayken kendi yazdığı Blastar isimli oyunu tasarladı. Daha sonra bu oyunu o zamanın parası ile 500 dolara satarak bilişim sektöründeki ilk parasını kazandı. 1995'te Stanford Üniversitesi'nde Nükleer Fizik doktorasını kazandı. Kayıt olduktan 2 gün sonra okulu Zip2 isimli firmayı kurmak için bıraktı. Kardeşi Kimbal Musk'la beraber yeni organizasyonlar için bir çevrim içi içerik yayınlama yazılımı olan Zip2 projesini hayata geçiren Musk, 1999 yılında bu girişimi 307 milyon dolar nakit ve 34 milyon dolar hisse senedi karşılığında AltaVista'ya sattı. Mart ayında, çevrim içi finans ve ödeme servisi olan X.com'un ortak kuruculuğunu yaptı ve ilerleyen aylarda PayPal'i oluşturdu. 2002 yılında bu girişimini ise 1.5 milyar dolara online alışveriş devi eBay'e sattı. SpaceX'i 2002 yılında kurdu. Musk uzay araştırmaları yapan şirketin CEO'su ve CTO'su olarak görevine devam ediyor. SpaceX ISS'ye bir araç gönderen ve yanaştıran ilk ticari şirket olarak tarihe geçti. Iron Man 2'nin çekimlerinde SpaceX'in ofisi kullanıldı. Bazı sahnelerde Elon Musk da misafir oyuncu olarak yer aldı. Filmin yönetmeni Kon Favreau, kendi Iron Man karakterini Musk'tan ilham alarak çektiğini söylüyor. Tesla Arabasının direksiyonundaki temsili astronot Spaceman, SpaceX'in yeni geliştirdiği ve muadillerine oranla çok daha hafif olan bir uzay kıyafeti. Bu kıyafet henüz gerçek astronotlar tarafından gerçek uzayda test edilmedi. Fakat yeryüzündeki testler başarılıydı. Astronot şoförün yanına bir de not iliştirilmiş Made on Earth by humans yani insanlar tarafından dünyada yapılmıştır, diye. Torpido gözünde The Hitchhiker's Guide to the Galaxy kitabı yer alıyordu. Otomobilin ekranında Don't Panic yazısına yer verildi. Uzaya gönderilen otomobilin radyosu ise David Bowie'nin 'Space Oddity' şarkısını çaldı. Fırlatışın 90 milyon dolara mal olduğu düşünülürse, Musk'ı eleştirenler de yok değil. NASA da, insanları aya ve daha sonra da Mars'a göndermek için Space Launch System adını verdiği kendi ağır fırlatma roketini geliştiriyor. SLS de uçuş başına 1 milyar dolara mal olacak. Bu nedenle birçok kişi Musk'ın neden bu kadar pahalı bir gösteri uçuşu yapmaya karar verdiğini merak ediyor. Çağımızda dünyanın en güçlü roketi olan Falcon, daha işe yarar yükleri uzaya taşıyamaz mıydı? Çünkü Falcon Heavy'nin başarılı bir şekilde uzaya gönderilmesi Ay'ın üstünde yeni bir uzay istasyonu kurmak, uzaya yeni bir telekom ya da casus uydu taşımak ve uzayın derinliklerinde farklı noktalara insanları getirip götürmek gibi hayallerin de gerçek olabileceğine işaret ediyor. Ne olursa olsun, SpaceX'in planı gerçekleşti ve şirket kendini uzay ticareti yarışında önemli bir yere koydu. NASA uzaya gönderilen Tesla'yı uzay aracı olarak tanımladı. Bu olay SpaceX için de insanlık için de büyük bir adım. Beğenerek okudum elinize sağlık. Gerçekten reklamlarda dendiği gibi gelecek heyecan verici. Ülke olarak böyle gelişmelere daha yakın olsak ne kadar da güzel olurdu. Tabii sanırım bunun için önce şahinlerle yan çizmeyi bırakmamız lazım. Sıkılmadan okudum, sayenizde merakımı dindirdim. Ellerinize sağlık sayın yazar.


Genel olarak, kanser her yıl dünyadaki milyonlarca insanı etkileyen oldukça yaygın bir hastalıktır. Kanser, vücudun hemen hemen her bölümünü etkileyebilir ve 200'den fazla farklı türde tanınmış kanser olduğu tahmin edilmektedir. Bu kanserlerin birçoğunun nadir olduğu düşünülmektedir ve her yıl sadece 100.000 kişinin 6'sında görülür. Bu liste dünyadaki nadir kanser türlerinden bazılarını içermektedir. Daha yaygın görülen kanserler gibi, bu nadir görülen kanserler de erken teşhis edilirse tedavi edilebilir. Herkes kadınlarda meme kanserinin trajik olarak yaygın olduğunu bilse de erkeklerin de meme kanseri olabileceği pek düşünülmez. Bunun nedeni meme kanserinin erkeklerde nadiren ortaya çıkması ve sadece tüm meme kanseri vakalarının % 1'inden daha azını oluşturmasıdır. 2018'de ABD'de yaklaşık 2.550 erkeğe meme kanseri teşhisi konacağı tahmin edilmektedir. Her ne kadar erkekler teknik olarak göğüslere sahip olmasalar da, kanserin oluşabileceği duktal göğüs dokularına sahiptirler. Her yaşta kadınları etkileyebilecek kadın meme kanserinin aksine, erkek meme kanseri tipik olarak yaşlı erkeklerde teşhis edilir. Meme kanseri tanısı alan erkeklerin yaş ortalaması 68'dir. Kadın meme kanseri gibi erkek meme kanseri de yeterince erken teşhis edilirse tedavi edilebilir. Merkel Hücreli Karsinom , cilt kanserinin nadir görülen ve agresif bir şeklidir. MCC sıklıkla güneşe maruz kalan cilt üzerinde baş, boyun ve kollarda görülür. Bu cilt kanseri vücudun herhangi bir yerinde, güneşten korunan bölgelerde bile oluşabilir. Merkel Hücreli Karsinom yüzünden oluşan yumru, genellikle ağrısız, sert, etli ve kırmızı-mor renktedir. Şu anda, ABD'de her yıl yaklaşık 2.000 kişiye Merkel Hücreli Karsinom teşhisi konduğu tahmin edilmektedir. Bununla birlikte, raporlara göre, son on yılda MCC vakalarının sayısında keskin bir artış oldu. Araştırmacılar, ABD'deki Merkel Hücreli Karsinom vakalarının sayısının 2020'de 2.800 ve 2025'te 3.250 olabileceğini tahmin ediyor. Wilms Tümörü genellikle nadir görülen bir kanser olmasına rağmen, çocuklarda en sık görülen böbrek kanseri türüdür. Wilms Tümörü tüm çocukluk çağı kanserlerinin yaklaşık %5'ini oluşturur. Aynı zamanda en yaygın pediatrik karın kanseridir. Wilms tümörü tipik olarak beş yaşından küçük çocuklarda bulunur ve ortalama tanı yaşı 3-4 yaştır. Timik Karsinom nadir görülür, oldukça agresiftir ve maalesef genel olarak kötü bir prognozu vardır. Bu nadir kanser timus bezini etkiler ve neredeyse her zaman ileri bir aşamada fark edilir. Timik Karsinom teşhisi konan hastaların çoğu atipik semptomlar gösterir ve bu da teşhisi zorlaştırır. Şu anda, Timik Karsinom taraması için bilinen bir tümör belirteci yoktur. Dünya çapında kaç kişiye Timik Karsinom tanısı konduğu bilinmemektedir. ABD'de, Timik Karsinomun her yıl her milyon insan içinde yaklaşık 400 vaka oranında gerçekleştiği tahmin edilmektedir. Timik Karsinom sıklıkla çok geç fark edildiğinden, 5 yıl boyunca yaşama oranı sadece %30-50 arasındadır, oldukça düşüktür. Ewing Sarkomu, başta 20 yaşından küçük çocukları, gençleri ve yetişkinleri etkileyen son derece nadir bir kanserdir. Bu oldukça agresif kemik kanseri ilk kez 1921'de Amerikalı patolog James Ewing tarafından tanımlandı. Her ne kadar benzer bir tümör türü bir yüzyıl öncesinde biliniyor olsa da, Ewing'in çalışması bunun lenfoma veya nöroblastomdan ayrı bir kanser olduğunu gösterdi. Ewing Sarkomu hastalığının 25 yaşından sonra gelişmesi çok nadirdir; Ewing Sarkom hastalarının çoğu 10-20 yaş arasındadır. Araştırmalar ayrıca, çocuk ve genç erkeklerin Ewing Sarkomunu kızlardan daha fazla geliştirme ihtimalinin olduğunu göstermiştir. Ewing Sarkomu, lokalize tümörlerde oldukça yüksek 5 yıllık bir hayatta kalma oranına sahiptir. Genel olarak Ewing Sarkomu hastalarının yaklaşık % 70'i beş yıldan uzun süre hayatta kalmaktadır. Kalp kanseri veya Primer Kardiyak Tümörler, her yıl sadece 1-2 vaka bildiren, kanserin nadir görülen formlarından biridir. Genel olarak kalp tümörleri nadirdir, çünkü kalbimizdeki hücreler vücudumuzun diğer bölümlerinde olduğu gibi bölünmez. Hücre bölünmesi kanserin yayılması için bir risk oluşturur ve kalbin hücreleri bölünmediğinden kanserin kök salması çok nadirdir. Cerrahi ve otopsi raporlarına göre, primer kardiyak tümörler tüm kardiyak tümörlerin sadece yaklaşık % 0.3-% 0.7'sini oluşturur. Bu primer kardiyak tümörlerin sadece yaklaşık % 25'i kanserlidir ve bunlardan yaklaşık % 75'i sarkomdur. Araştırmalar ayrıca kalp kanserinin daha genç yetişkinleri etkilediğini göstermiştir. Hyalinizing Clear Cell Carcinoma ilk olarak 1994 yılında minör tükrük bezi tümörü olarak tanımlandı. İlk vaka araştırması sırasında yaklaşık 11 Hyalinizing Clear Cell Carcinoma vakası tarif edildi. O zamandan beri bildirilen yaklaşık 40 ek Hyalinizing Clear Cell Carcinoma vakası olmuştur. 50 kadar olan toplam vaka sayısı Hyalinizing Clear Cell Carcinoma'yı dünyadaki en nadir kanser yapar. Bildirilen vakalardan yola çıkarak doktorlar Hyalinizing Clear Cell Carcinoma'nın baskın olarak kadınları etkilediğini biliyorlar. Nadir bir malign tükürük bezi tümörü olarak, Hyalinizing Clear Cell Carcinoma, tüm ağız içi tükürük bezi tümörlerinin yaklaşık % 1'ini oluşturur. Bu kanser türü ameliyatla tedavi edilebilir ve hastalar genellikle tam olarak iyileşir. Bilmediğim birçok şey öğrendim. Ellerinize sağlık.


18. yüzyıla kadar insanlar üretim için kendi kas güçlerini, hayvanları ve yel değirmenleri-su değirmenlerini kullanıyorlardı. Sömürge imparatorlukları gittikçe zenginleşmeye başladıkça talepler de buna bağlı olarak artmaya başladı. İnsanlığın artan taleplerini 18. yüzyılın sonunda (1784'te) su ve buhar gücü ile çalışan makineler karşılamaya başladı. Üretimde maliyeti düşüren ve hızı arttıran bu gelişmelere gelecekte Sanayi Devrimi denmeye başlandı. Aslında bu endüstri 4.0 denilen kavrama gidişteki ilk adımı oluşturuyordu. 20. yüzyılın başına geldiğimizde Henry Ford'un başını çektiği Endüstri 2.0 kavramı ortaya çıktı. Amerika'daki mezbahalarda bulunan seri üretim bantlarından etkilenerek seri bantta otomobil üretmeye başladı. Bu seri bantlarda buhar makinelerinin yerini elektrik ile çalışan makineler aldı. Bu makineler daha küçük, daha verimli ve seri üretimi beraberinde getirmeleri ile avantajlıydılar. 1960'lı yıllarda bilgisayar ile yeni bir ivme kazanıldı. Bu kazanılan ivmede bilgisayar ve robotlar ile gelişen Endüstri 3.0 1970'li yıllarda ortaya çıktı. Artık Endüstri 3.0 ile analog sistemlerin yerini dijital sistemler almaya başlamıştı. 2011 yılına geldiğimizde Almanya'da Hannover Fuarı'nda Almanya'nın dünyaya duyurduğu bir kavramdı. Temel amaçlardan birisi, ara elemanları yani kas gücünü robotlaştırarak ekstra gelir ve kaliteli ürün çıkartmak. Ana amacı ise üretimle direkt ya da dolaylı olarak ilişkili olan bütün birimlerin birbiri ile internet üzerinden anlık ortak çalışmasını, dijital verilerin yazılımın ve bilişim teknolojilerinin birbiri ile entegre olarak çalışmasını sağlamaktır. Endüstri 4.0, makine gücünün; insan gücünün yerini alarak üretim süreçlerini kendiliğinden yönetebilir hale gelmesi olarak tanımlanabilir. Makinelerin bilgisayarlar ve internet teknolojilerindeki yeni gelişimler sayesinde koordine edilebilir hale gelmesi yeni sanayi devrimini ortaya çıkarmıştır. Nesnelerin İnterneti kavramı olarak bilinen bu yeni sistem sayesinde üretimde ileri seviyeye atlanmış ve fabrikaların kendini yönetebilir olması ile ileri düzey teknolojiye geçilmektedir. Endüstri 4.0, Alman Hükümetinin desteklediği ve geleneksel üretim yönteminden bilgisayar ve internet destekli yeni üretim modeline geçişi sağlayan bir teknoloji projesi olarak başlamıştır. Projenin amacı; kaynak verimliliğinde artışı sağlamak, müşterilerinde üretim sürecine dahil olabileceği bir entegrasyonun sağlanabilmesidir. Doğu'nun üretimde yaptığı en önemli şeylerden birisi taklittir . Batı ise bu taklitleri Endüstri 4.0 ile birlikte hızlı inovasyonlarını çok daha hızlı bir şekilde piyasaya sürerek, taklitçi daha bir taklidi piyasaya süremeden Batı bir sonraki ürününü piyasaya sürecek ve taklitçinin stratejisini yerle bir etmiş olacak. Doğu'nun tek bir seferde aynı ürünün binlercesini hatta milyonlarcasını üreterek geliştirdiği bir strateji var ve bu sayede diğer muadillerine göre daha uygun bir fiyat politikası izliyorlar. Endüstri 4.0 ile birlikte rüzgar tersine esecek gibi duruyor. Çünkü Endüstri 4.0 ile Doğu'nun hızını yakalayan Batı artı olarak tek tip üründen ziyade kişinin tercihine yönelik değiştirilen yani adeta kişiye özel ürünler çıkartabilecek. Tahmin edebileceğimiz gibi üreticinin maliyet konusunda en büyük girdilerinden birisi işçilere ödediği ücretler. Çin ve diğer doğu ülkelerinin batıdaki ülkelere karşı bir diğer kozu ucuz işçi gücüdür. Bu koz Endüstri 4.0'ın getirdiği robot işçiler ile ortadan kalkacağa benziyor. Ayriyeten işçilerin yerini robotların alması ile üretimde hatalı mal çıkma oranı da düşmüş olacak. Kısaca değinecek olursak sanal ortam ile fiziki ortamı birbiri ile buluşturacak bir sistem denebilir. Bunu açacak olursak birbiri ile sanal ortamda bağlı olan ürün, kullanıcı ve fabrika en doğru üretim şekline yön verecek. Örnek vermek gerekirse Maserati bu yöntemi kullanarak aracının pazara sunulma süresini %35 oranında kısaltmış. Dikey ve yatay entegrasyonun gerçekleştirildiği Endüstri 4.0 sayesinde, üretim süreçlerindeki değişikliklere ve sorunlara hızla karşılık verilebilmesi, müşteriye özel ve kişiselleştirilmiş üretimin kolaylaşması, kaynak verimliliğinin artırılması, küresel tedarik zincirinde optimizasyon elde edilmesi mümkün olmaktadır. Ayrıca işletmelerin daha esnek bir yapıya kavuşması mümkün olmakta ve ihtiyaç duyulan değişiklikler basit ara yüz güncellemeleriyle sağlanabilmektedir. Endüstri 4.0'ın sağlanabilmesi için üretimin tam otomatik olarak gerçekleşmesi gereklidir. Mevcut üretim sistemlerinde robotlar bulundurdukları sensörler ve yazılımları ile sürekli olarak programlandıkları işleri yapmaktadırlar. Endüstri 4.0 ile birlikte robotlar birbirleri ile iletişim kurabilen ve ürünün kalitesini kontrol eden makineler halini alacak. Genele baktığımızda ise robotlar geri dönütlere göre kendini çok daha hızlı düzenleyen bir fabrika oluşturmuş olacaklar. Endüstriyel internet olarak da isimlendirilen Nesnelerin İnterneti , akıllı fabrikalar, akıllı ürünler ve akıllı servislerin temelini oluşturmaktadır Bir iş yeri ya da fabrikada bulunan farklı kaynaklardan verilerin toplanılabilmesi, çoğaltılabilmesi ve organize edilebilmesini anlatmaktadır. Bu sayede nesnelerin birbirleriyle iletişim halinde olması ve işleri kendileri yönetmeleri söz konusu olabilmiştir. İşlevsel anlamıyla çevrim içi bilgi dağıtımı da denilen Bulut Bilişim Sistemi; bilişim aygıtları arasında ortak bilgi paylaşımını sağlayan hizmetlere verilen genel isimdir. Temel kaynaktaki yazılım ve bilgilerin paylaşımı sağlanarak, mevcut bilişim hizmetinin; bilgisayarlar ve diğer aygıtlardan elektrik dağıtıcılarına benzer bir biçimde bilişim ağı üzerinden kullanılmasıdır. Gelecekte, bilgisayar harddisklerinin yerine çevrim içi bulutların kullanılacağı öngörülmekte, diğer bir deyişle bilişim aygıtlarında herhangi bir altyapı hazırlamadan, tamamen çevrim içi ağ aracılığıyla işlevsel uygulamalara ulaşmanın mümkün olacağı tahmin edilmektedir. Sanal Gerçeklik, katılımcılarına gerçekmiş hissi veren, bilgisayarlar tarafından yaratılan dinamik bir ortamla karşılıklı iletişim olanağı tanıyan, üç boyutlu bir benzetim modelidir. Sanal gerçeklik uygulamaları birçok alanda yaygın bir şekilde kullanılmaktadır. Bu bağlamda endüstriyel üretimdeki planlama, tasarım, üretim, servis, bakım, test ve kalite kontrol gibi her noktada sanal ortamlardan yararlanılabilmektedir. Bu boyutlarıyla Sanal Gerçeklik, Endüstri 4.0'ın da temel özelliklerinden biri olarak ortaya çıkıyor. Örneğin, bir fabrikanın ne kadar verimli çalışacağını görmek için fabrikanın fiziksel olarak kurulmasını beklemeye gerek kalmadan, fabrika sanal ortamda kuruluyor, çalıştırılıyor ve analiz ediliyor. Bu faaliyet sadece fabrika düzeyinde değil, tek tek tüm üretim süreçleri ya da makineler de incelenip detaylandırılabiliyor. Örneğin, makinelerin servis ve bakımından sorumlu personel; sanal ortamda uygulamalı eğitim alabiliyor, makinelerin ulaşılamayan parçaları dahi gözlemlenebiliyor, hata olasılıkları öngörülebiliyor. Ürün geliştirme, üretim çevrim süresinin kısalması, imalat gücünün şirketlerden bireysel üreticilere kayarak demokratikleşmesi, baskı malzemeleri tedarik eden yeni sektörler gibi yeni girişim fırsatlarının doğması şeklinde önemli etkiler doğuracağı düşünülmekte. Dikey ve yatay entegrasyonun gelişmesiyle birlikte, kritik endüstriyel sistemleri ve üretim hatlarını siber güvenlik tehditlerine karşı koruma amacıyla, makinelerin kimliklerinin belirlenmesi ve makinelere erişimin yönetilmesi temelli güvenli iletişim Endüstri 4.0 ile birlikte olacak. Bu kadar değişim ile beraber birçok meslek ortadan mı kalkacak? Evet, kalkacak ama maalesef kalkacak demiyorum çünkü sanayide değişim beraberinde her zaman yeni meslekler getirmiş ve getirecek. Artık büyük şirketlerin gücünü küçük firmalar ya da iyi bir fikri olan herhangi bir insan kırabilecek. Örnek vermek gerekirse aklına gelen fikri sanal ortamda tasarlayabilir, 3 boyutlu yazıcıda çıkartabilir, çalışıp çalışmadığını kontrol edebilir, internet üzerinden bir fabrikaya ürettirip diğer insanlara satabilir. Bunları yaparken ne koca bir ar-ge birimine ne bir fabrikaya ne dağıtım araçlarına ne de satış ofislerine sahip olmasına gerek var.