c-Güçlüsü: Ferahfeza inici bir makam olduğu için güçlü, tiz durak Acem perdesidir. Makamın yarım kararı Çargah çeşnisiyle bu perdede yapılır. e-Donanım: Si için küçük mücenneb bemolü donanıma yazılır. Gerekli değişiklikler eser içinde gösterilir. f-Dizisi: Aşağıdaki şekillerde de görüldüğü gibi, iki dizinin birleşmesinden meydana belmiştir. Acem Aşiran perdesindeki Çargah makamı dizisi ve Yegah perdesindeki Buselik makamı dizilerinin birlikte kullanılmasıyla, Ferahfeza makamı meydana gelmiştir. g-Dizinin Seyri: Ferahfeza makamının seyrine genellikle Acem perdesi civarından başlanır. Çargah perdesine kadar inilerek Çargah'lı, Dügah perdesinde Kürdi'li kalışlar yapılır. Fazlaca genişleme seslerinin kullanılmadığı Ferahfeza makamının bitiş sesleri ise Buselik dizisi ile olur. Yegah perdesindeki Buselik dizisinin sesleri kullanılarak, Yegah perdesinde karar verilir. Dinle! Bak, bak bir yeni doğan güne sana ne söylemde. Seni boğan karanlık yerini maviliğe bırakıyor, dökülen yapraklar toprağa karışıyor, nilüferlerle doluyor yer yüzü. Kuşlar bir müjde ve heyecan içinde göçüyorlar yeni memleketlerine. Bir kedinin dizinde uyuyuşunu dinle. Bir gülün kokusunu dinle. Umudun dalgaları süzülüyor gökyüzüne, kokusu doluyor burnuna. Dinle, hangi gün erişmemiş güneşe. Haydi tut elimi gidelim güneşli günlere. Dinle, tohumun çürüdüğü andasın şimdi. Filizlendin göğe, yağmurlarda arıdın, güneşte kavruldun, köklerinle tutundun kainata. Dinle, O kökler ki senin ellerindir, kalemindir, Hürriyetidir vicdanının, umuindundur. Şimdi ne yaz ne kış koparabilir seni ait olduğun yerden köklerini sağlam olsun yeter.


Her milletin kendine has karakteristik özellikleri vardır. Bu özellikler genelde o milleti ya yukarılara çıkarır ya da yerin dibine batırır. Tarihi derin köklere sırtını dayamış milletlerin kesin sınırlarla çizilmiş özellikleri bulunur. Bu kendine has özelliklerin unutulması, yanlış düşünülmesi veya uydurulması ise o milleti ziftin içerisine sokmaya yetecektir. O millet, kendi tarihini bile yorumlamaktan aciz olacaktır. 1. Abdülhamit bu konunun anlatılması için güzel bir örnektir. -Mesela size şunu söylemek istiyorum: Osmanlı tarihinde en sevilmeyen padişah kimdi ? Zannediyorum tahmin edemediniz. Sultanü'l Berreyn ve Hakanü'l Bahreyn Fatih Sultan Mehmet'ten başkası değildi. Arapça, Farsça, İbranice, Slavca, İtalyanca gibi birçok dil bilirdi. Kendisinin doğu dillerini geçiyorum Antik Batı dilleriyle bile hukuku vardı. Büyük İskender Tarihi'ni kendi dilinden okurdu. Yunanca ve Latinceyi dahi bildiği artık tarihi bir gerçektir. O kadar zekiydi ki Batı'nın onu durdurması zehir ile olmuştur. Zannediyorum ölümü, bazı tarihçilerin de dediği gibi İtalya seferi planlarını son ana kadar gizli tutarken biri tarafından öğrenilmesi sonucu zehirlenmesiyle olmuştur. İlber Ortaylı'nın da dediği gibi bu olay gayet mantıklıdır çünkü o dönemde zehir ilmi hakkında en bilgili olanlar İtalyanlardır ve Fatih'in hayali olan Roma'nın devamı için fethi gerekli kalmış olan tek toprak parçası İtalya'dan başkası değildir. Bu konumuz değil ama size Fatih'in nasıl bir deha olduğunu anlatmaya yetecektir. Neden en sevilmeyen olduğuna da giriş yapmak istemiyorum ama tarihçilerin hemfikir olduğu bir konu vardır, o bir Rönesans Hükümdarıdır. -Günümüzde sıkça Latin harflerine geçmemize saydıranlara soruyorum. Latin harflerine geçmemiz gerektiğini ilk kim söylemiştir? Atatürk mü? Çok yanılıyorsunuz. Bir başka hükümdar 2. Abdülhamit'ten başkası değildir. -Başka milletlere ait hayranlıkla izlediğimiz istihbarat kuruluşlarının atasını kim kurmuştur? Çok uzakta aramayın. Nizamülmülk'ten başkası değildir. Bu liste uzar gider fakat değerli sabrınızı zorlamak istemiyorum. III. Ahmet'in oğlu olan I. Abdülhamit, kardeşinin başlatmış olduğu yenilikçi hareketleri takip etti. Reformlar yaptı, Yeniçeri Ocakları'nın ıslahıyla uğraştı, birçok mimari eser yaptırdı, Ruslar ile ciddi bir kavgaya tutuştu. Asıl anlatmak istediğim en başta dediğim gibi bizim eskiden kalma bir etnik özelliğimiz olacak. I. Abdülhamit, devletin en küçük sorununu kendinden bilip bununla dertlenirdi. Ömrü hayatı boyunca Ruslar, Kırım, İngilizler ve Prusyalılar, Eflak-Boğdan sorunlarıyla uğraştı ve hepsinden gelen kötü haberler kendisini derinden etkiledi. Belki de bizi bir zamanlar yukarılara çıkaran milli özelliğimiz olan hisli ve düşünceli olmaktı. Günümüzde bunu kaybettik. Ukrayna sınırları içerisinde Osmanlı'ya ait Özü Kalesi'nin muhteşem savunmasına rağmen çok üstün Rus ordusu galip geldi. Ruslar kaleyi ele geçirdikten sonra içeride bulunan bütün çocukları ve kadınları da kılıçtan geçirdiler. I. Abdülhamit, bu olayın başbakanlık raporunu okurken o kadar hüzünlendi ve kendini o kadar sorumlu tuttu ki beyin kanaması geçirip öldü. Hakan olarak can güvenliği sağlayamadığı için vicdanı dayanamadı. Yılmaz Öztuna bu olay için Adamın basbaya ar damarı çatlamıştı şeklinde anlatır. Gerçekten de öyledir, Gazi ve Islahatçı I. Abdülhamit'in bu olaya yüreği dayanamamış ve ertesi gün hakkın rahmetine kavuşmuştur. Teşekkür ederim. O konu hakkında çok bir malumatım yok ama Mehmet Akif Ersoy'un o dönemin sağlam bir muhalifi olduğunu unutmamak gerekiyor. O dediğiniz insanla ilgili de kitap araştırması yapılması gerekiyor. İnternette bulunan bilgilere baktığımızda kaynaksız ve uç bilgilere ulaşıyoruz yani öyle iki üç yazı ile anlaşılacak bir durum gibi görünmüyor. Tavsiyeniz üzerine ilerleyen süre içerisinde bir kaynak araştırması yapabilirisem eğer neden olmasın 🙂 Tekrar teşekkür ediyorum. Bu birazcık zor bir nokta. Yani bir düşünün derim, çok ani ve hızlı idi ise uygun vakti ne zaman olabilirdi? Ben bir vakit bulamıyorum. Sonraki dönemlerde geçilmiş olsaydı bu sefer geç mi kalınırdı? Biz İngiltere gibi bir dönüşüm yaşamadık. Yani ortada bir reformlar silsilesi değil bir inkılaplar örgüsü vardır. Sonuç olarak bu bir harf reformu değil bir harf inkılabı olduğundan dolayı zaten doğal olarak ani ve hızlı olması gerekiyordu. Yani bunu yapan kadrolar "biz şunu mu yapsak-bunu mu yapsak-biraz beklesek mi" şeklinde iki arada kalmış insanlar değiller. Akıllarına ne koymuşlar ise yapmışlar. Öyle olmasalar idi zaten Türk İnkılabı bu şekilde gerçekleşmezdi. Geç mi erken mi sorusunun cevabı çok çok zor dediğim gibi. Buna tam cevap veremeyeceğim o yüzden.


Yüzyılı çokça aşan bir tarihi olan 1 Mayıs, 1800'lü yıllarda tarih sahnesinde yerini almıştır. Emek ve Dayanışma Günü ya da İşçi Bayramı olarak da bilinir. İlk kez 1856 yılında Avustralya'da kısa bir yürüyüş ile başlamış ve 1886 yılında 12 saat olan çalışma saatlerini protesto etmek için ABD'de yaklaşık yarım milyon insanın harekete geçmesiyle devam etmiştir. O günlerde Amerika'da siyah-beyaz eşitliği olmadığına da dikkatinizi çekmek isterim. Bu protestolarla, bu işçi hareketiyle birlikte de bu eşitsizliği kaldırmak için ilk adımlar atılmış olmuştu. Ayrıca bu insanlar o sıralarda, siyahların giremediği bazı parklara da kol kola yürüyüp birlikte girmişler. Amerika'daki işçiler çalışma saatlerinin 8 saate düşürülmesini istiyormuş. Bu yüzden protestolarını 1 Mayıs 1886'dan 4 Mayıs'a kadar devam ettirmişler. Ancak insanlar tam dağılmak üzereyken biri ve bir şey! kalabalığın ortasına bir bomba atmış. Bomba yüzünden hem güvenliği sağlamaya çalışan polislerden hem de protesto yapan işçilerden ölümler olmuş. Olaylar yüzünden bazı insanlar aslı olmayan ithamlarla tutuklanmış ve aralarından en genci haklarında verilen idam kararı yerine getirilmeden önce intihar etmiş. Bu olaylara da Haymarket Olayları ismi verilmiştir. Çünkü olaylar asıl olarak ABD'nin Chicago şehrinin Haymarket Alanı'nda gerçekleşmiştir. Önceki gün, yani 3 Mayıs'ta da bir fabrika önünde grev yapan işçiler tam dağılmak üzereyken fabrikadan çıkan grev kırıcı tabiriyle betimlenen insanlar, işçilere saldırmış ve polis de işçilere ateş açmış. Bunun sonucunda da 4 işçi orada hayatını kaybetmiş. 1889 yılında da Fransız bir işçi temsilcisinin önerisiyle 1 Mayıs, Birlik ve Dayanışma günü ilan edilmiş. O günden sonra birçok ülkede 1 Mayıs hem bu isimle hem de İşçi Bayramı ismiyle kutlanır hale gelmiş. Coğrafyamıza bakacak olursak ilk olarak 1911 yılında Osmanlı Devleti'nde Selanik'te kutlanmış. Ve ertesi sene, yani 1912 yılında ise İstanbul'da kutlanmış. 1923 yılında ise İşçi Bayramı ilan edilmiştir. 1977 yılında Taksim Meydanında DİSK (Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu. Vikipedi bilgisi: 12 Eylül Askeri Darbesi ile kapatılmasının ardından 19 Ocak 1992 tarihinde yeniden kurulmuştur.) öncülüğünde 200 bin kişinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Ama maalesef çevredeki bazı binalardan kimliği belirsiz kişilerce kalabalığın üstüne açılan ateş sonucu 34 kişi hayatını kaybetmiş, birçok kişi de yaralanmıştır. Şu anda da bazı kuruluşlarca izin verilen alanlarda kutlanagelmektedir. 1 Mayıs, Türkiye'de resmi tatildir. İşçi Bayramı kutlanırken ülkemizde zaman zaman ilginç görüntüler ortaya çıkmıştır. Mesela işçiler yürürken bir yandan yan taraftaki inşaatta ara vermeden çalışmaya devam eden inşaat işçileri kadraja girmiştir. Kim bilir, belki de fotoğrafı çeken kişi bilerek çekmiştir. Herkes tarafından bilinir ki bazen milli-dini bayram demeden çalışmaya devam eden işçilerimiz, emektar vatandaşlarımız vardır. Ben şahsen bunlar içine otobüs şoförlerini bile koyuyorum. Mesela akrabalarımdan biliyorum, marketlerden biliyorum. Bu tür yerlerde, mağazalarda çalışanlar 3 gün arka arkaya o bayramı evinde geçiremez. En az 1 günü çalıştığı yerde olmak zorundadır. Elden ne gelir? Patron izin verir mi hiç? Peki kepenk mi kapansın, özellikle günümüzde 1 müşteri bile değerliyken? Milli bayramlarda ise çoğu zaman çalışma devam ediyor. Elçilik binasında çalışanlar biliyorum. 400-500 kişi aynı anda çalışıyorlarmış. Lakin paraları geç veriliyormuş. Sadece örnek olarak verdim. İşini bitirmeden parasını almayan memleket ustalarımız kim bilir daha kaç yerde böyle parasını alamadı. Ben de inşaat kokusunu iyi bilirim. Daha sıvanmamış beton duvarların kokusu gerçekten bir hoştur, başka şeye benzemez. Bazen kırdığınız tuğla duvarlar, elinizi kırmızıya boyar. Gariptir ırgatlık, işçilik; bazen, belki de her zaman garipliktir. Bazen 40 liradır, bazen 50. Bazen ise karşıdaki izin verirse ücrette pazarlıktır. Bazen de seni mutlu eden fazladan verilmiş 5 liradır. Tabiki bugünü, koronavirüs salgınından dolayı, 1 Mayıs İşçi Bayramını evlerden kutlayacağız. Tabi bu sene Taksim muhabbetleri dönmedi. İyi bayramlar. Bence kısa ve öz bir özet olmuş. Güzel bilgilendirme için teşekkür ederim. Katılıyorum, daha güzel bir proje yapabiliriz. Hani alın terinin hakkını vermek deyimi vardır ya, işte bu konuda da eksik kalmış gibiyiz. Acaba biz mi eksik kalıyoruz, yoksa yetkililer mi? Yükü hafifletmek lazım. Yükü hafif olanların yükü paylaşması lazım. Bunu bilmeyenlere öğretmek lazım. Yapmak istemeyenlere destek olmuyorsunuz, bari köstek olmayın demek lazım.


Dünyanın dört bir yanındaki işçiler, emeğin kutsal olduğunu haykırmak ve haklarını aramak için yürümüş, grev yapmış, mitingler düzenlemiş. Ama ne yazık ki işçinin hakkını arama çabası, çoğu zaman siyasi ideolojilere alet edilip provoke edilmiş. Birbirine zıt gruplar arasında, siyasi çıkar elde etmek amacıyla kullanılmıştır. Bu provokasyonlar sebebiyle de bu gün, tarihe kanlı bir kelime olarak geçmiştir. İlk kez 1856'da Avustralya'nın Melbourne kentinde taş ve inşaat işçileri günlük çalışma saatinin 8 saate düşürülmesi için yürüyüş düzenlediler. Daha sonra Amerika'nın Chicago kentinde 1 Mayıs 1886'da yaklaşık yarım milyon işçi, 6 gün 12 saat olan çalışma saatlerinin hafifletilmesi ve günlük 8 saate düşürülmesi talebiyle işi bıraktı. Bu gösteriler 1 Mayıs'ı izleyen günlerde tüm harareti ile devam etti ve 4 Mayıs'ta kanlı Haymarket Olayı'na yol açtı. Uygulanan yasal baskılarla bu gösterinin tekrarlanması engellendi. 14 Temmuz-21 Temmuz 1889'da toplanan İkinci Enternasyonal'de Fransız bir işçi temsilcisinin önerisiyle 1 Mayıs gününün tüm dünyada Birlik, Mücadele ve Mayanışma Günü olarak kutlanmasına karar verildi. Zamanla 8 saatlik iş günü birçok ülkede resmen kabul edildi. Dünyada 1890'lı yıllara uzanan İşçi Bayramı, Osmanlı Devleti sınırlarında ilk olarak 1911'de Selanik'teki tütün, pamuk ve liman işçilerince kutlanırken İstanbul'daki ilk kutlama 1912 yılında gerçekleşti. 1923 yılında ise 1 Mayıs günü yasal olarak İşçi Bayramı ilan edildi. 1925'te çıkan Takrir-i Sükun Yasası, İşçi Bayramını kutlamayı yasakladı ve uzun yıllar bu yasak geçerliliğini korudu. Uzun bir aradan sonra 1 Mayıs 1976 yılında Taksim'de kutlandı. 1977 yılında ise 500 bin kişinin katılımıyla Taksim'de 1 Mayıs toplantısı düzenlendi. Ancak göstericilerin üzerine ateş açılması sonucu vurularak ve çıkan izdihamda ezilerek, 34 kişi öldü. 1977 yılının 1 Mayıs günü, tarihe Kanlı 1 Mayıs olarak geçti. Daha sonra askeri darbe hazırlığı olarak yapıldığı, MİT tarafından Başbakan Süleyman Demirel'e rapor edilince, Kara Kuvvetleri Komutanı Namık Kemal Ersun derhal emekliye sevk edildi. 1981'de Milli Güvenlik Konseyi 1 Mayıs'ı resmi tatil günü olmaktan çıkardı. Milli Güvenlik Konseyi tarafından 12 Eylül döneminde resmi tatil olmaktan çıkarılan 1 Mayıs, 28 yıl sonra Nisan 2009'da Emek ve Dayanışma Günü olarak resmi tatil ilan edildi. Bilinmeliki bu yazılar, bir barikat ardında yazılmadı. Bilakis, yorgun bir günün, yalnız gecesinde, ekmeğini sokaktan çıkaranların şapkalarından içeri, ıssız gözlerine kaçamak bakışlar atarak karalandı. Dünyanın çoğu yerinde aynı olan, daha doğrusu ortak bir kabul gören şeyler vardır. Mesela iki kere ikinin dört ettiği, çocukların doğarken ağladığı, gülümsemenin en sihirli ilaç olduğu gibi. Ha bir de işçi gibi. Evet, tüm dünyada aynıdır işçi. Bakışları, duruşu, acısını ve sevincini yaşayışı aynıdır. Ve bir işçiyi istisnasız en iyi, bir işçi anlar. Bu 1 Mayıs'ın birlik ve beraberliğimizi perçinleyen bir bayram olması. Hiçbir siyasi ideolojiye alet edilmeden, sadece emeğin kutsal oluşuna dikkat çekmek amacıyla kutlanması temennisiyle.


Bugün 1 Nisan, tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de şaka günü olarak kutlanmakta. Özellikle okullarda öğrenciler arasında yaygın olarak birbirinden ilginç şakalar yapılmakta. Bunun yanında bu günü klişelerle dolduran kardeşleriniz de elbette vardır. Yapılan şakalar, muziplikler birçoklarının yüzünde gülümsemeler oluşturmakta. Bunun yanında 1 Nisan'ın nasıl ortaya çıktığına dair farklı kültür, inanç ve dillerde efsaneler bulunmaktadır. 1 Nisan'ın nasıl ortaya çıktığına dair en yaygın inancı paylaşayım önce sizlerle. M.Ö. 46 yılında Roma İmparatoru Sezar takvim başlangıcını Ocak ayı olarak tayin ettiyse bile, çok uzun bir süre daha, 16. yüzyılın ortalarına kadar Avrupa'da yeni yıl geleneksel olarak, bahar aylarının başlangıç tarihi olarak da kabul edilen Mart ayının 25'inde başlardı. Sezar'dan tam 1610 yıl sonra, 1564'de Fransa Kralı IX. Charles, takvimi değiştirerek yıl başlangıcını Ocak ayının birinci gününe almıştır. O zamanın iletişim koşullarında bazı insanların bu gelişmeden haberi olmamıştır. Bazıları ise bu kararı protesto etmek amacıyla eski adetlerini sürdürmüşlerdir. Bu değişimi duyanlar ise bu çerçevede 1 Nisan'da partiler düzenlemeye, birbirlerine hediyeler vermeye devam etmişlerdir. 1 Nisan gününde birbirlerine hediyeler verirlermiş, hiç olmayacak olan partilere davetler yapılır ve mümkün olmayacak söylentiler yayarlarmış. Zaman geçtikçe tavkim ayları yerine oturmuş ve ocak ayı yılın ilk ayı olarak kabul görünce, Fransız Milleti, 1 Nisan gününü kendi kültürlerinin parçası olarak kabul etmeye başladılar. Zaman içinde bu geleneği gittikçe süsleyerek, zenginleştirerek ve yaygınlaştırarak devam ettirdiler. Fransız kökenli bu geleneğin İngiltere'ye ulaşması yaklaşık iki yüzyıl sürmüştür. Oradan da Amerika'ya ve bütün dünyaya yayılmıştır. 5. yüzyılın sonlarında, Haçlı ordusu Endülüs Müslümanlarının son kalesini kuşatır. Kuşatma oldukça uzun sürmüş olsa da kış mevsiminin etkisiyle kale korunmuştu. Durumun zorluğunu anlayan Haçlı ordusunun komutanı değişik taktikler düşünmektedir. En sonunda 31 Mart gecesi kalenin önüne giderek bir elinde Kur'an bir elinde İncil 'Şu iki kitap üzerine yemin ederim ki, teslim olursanız bu akşam size bir şey yapmayacağım' der. Gerekli görüşmelerden sonra canlarının kurtarılması karşılığında Müslümanlar kaleyi teslim ederler. Ertesi günün sabahı, yani 1 Nisan sabahı, Haçlı Ordusu komutanı bütün Müslümanların öldürülmesi için emir verir. Bunun üzerine Müslümanlar 'Yemin etmiştiniz, bize söz vermiştiniz' dediklerinde Haçlı ordusu komutanı 'Benim sözüm size dün akşam içindi, bugün için size bir sözüm yoktur' diye cevap verir ve bütün Müslümanlar orada şehit edilir. Hristiyan aleminin çoğunda 'Şaka Günü' olarak bilinen 1 Nisan, bazı Müslümanlar tarafından 'Hile Günü' olarak kabul edilmiştir. İkinci teori bana pek mantıklı gelmemekte. Sonuçta o kadar süre kale savunulmuş düşmanın bir sözüyle teslim edileceğini düşünmüyorum. Bunlara çok takılmamak gerek. Bana kalırsa bugünün diğer günlerden ayırmaya da gerek yok, her zaman şaka yapılabilir.


Dizimizin ilk çeyreğine Pençgah Makamı ile vardık. Her zaman ki gibi kısa bir bilginin ardından bu makamın notalarını kelam ile buluşturacağız. Pençgah Makamı Farsça beşinci yer anlamına gelen pençgah rast perdesinde karar eden birleşik makamlar sınıfına dahil olup pençgah-ı asıl ve pençgah-ı zaid olarak iki çeşittir, her ikisi de az kullanılmıştır. Pençgah-ı asıl makamı. Rast perdesinde karar eden ve inici-çıkıcı seyreden bu makam basit ısfahan, bayati, neva, rast veya acemli rast dizi ve makamlarının karışık olarak kullanılıp rast perdesinde rast dizisi yahut çeşnisiyle karar edilmesinden oluşur. Üç ayrı makamın karışık kullanılmasıyla meydana gelen pençgah-ı asıl makamı bu sebeple asma kararlar bakımından da zengindir. Bunlar hüseyni perdesinde uşşaklı, neva perdesinde buselikli, segah perdesinde segah veya ferahnakli, dügah perdesinde uşşaklı asma kararlardır. Makamın yapısında yer alan basit ısfahan makamının oluşması için bayati makam dizisinin segah ve acem perdeleri arasında sıkça dolaşılıp segah perdesinde asma kararlar yapılması gerektiği unutulmamalıdır. Ancak pençgah-ı asıl makamında neva makamı daha belirgin şekilde yer alır. Bu arada basit ısfahan seyri sırasında nadir de olsa birleşik ısfahanda olduğu gibi dügahta bir rast dörtlüsünün yer alabileceğini ifade etmek gerekir. Makamı meydana getiren dizilerin seslerinin Türk musikisindeki isimleri pestten tize doğru rast, dügah, segah, çargah, neva, eviç veya acem, gerdaniye ve muhayyerdir. Yalandan bir ağ mı örülmüş ömrünün eteğine, Her yanından cam kırıkları ile hemhal olmuş, İstesen de istemesen de aldı bu devran seni, Yazınızda bazı şeyleri anlamakta güçlük çekiyorum. Teknik bilgilerden bahsederken daha açıklayıcı ve yüz yüze konuşuyormuşçasına yazarsanız, benim gibi bu konuları pek bilmeyen kişiler daha iyi anlayabilir.


Yönetmenliğini Terry Gillia'ın yaptığı, başrollerinde Brad Pitt, Bruce Willes ve Madeleine Stowe'un yer aldığı 1995 yapımı bilim kurgu filmi. Film 1995 yılında bir grup bilim insanı tarafından geliştirilmiş bir virüsün insanlığın çok büyük bir kısmını yok etmesinin ardından geriye kalmış az miktardaki insanın zamanda yolculukla olayı ve virüsün yayılımını engelleme çabalarını anlatmakta. Film özellikle çekildiği dönem ve o dönemin teknolojisi düşünüldüğünde iyi kurgulanmış ayrıca filmin son sahnesini en başında ve film içerisinde yer yer görsek de bana göre filmin sonu biraz açıkta bırakılmış özellikle sondaki kadının Ben sigortacıyım ifadesi insanda büyük merak uyandırıyor. Filmimiz, insanlığı yok etme çabasına girmiş bir grup psikopatın bunu kısmen başarmasını ve yaşayan az sayıdaki insanı da yer altına itmesini konu almakta. Filmde bir ses kaydı söz konusu ve bilim insanları yer altında hapishane tarzında bir yerde kalan insanları yer üstüne incelemeye ve orda başarılı olanları da ses kaydının yapıldığı zamana göndermeye çalışmaktadırlar. İlk birkaç denemede başarılı olamasalar da sonunda başarılı olurlar ve kahramanımız James'i 1996 yılına göndermeyi başarırlar. Kahramanımız geçmişe ve yeryüzüne uyum sağlamakta oldukça zorlanıyor. Pek çok zamanda yolculuk temalı filmde gördüğümüz, yolculuğu gerçekleştiren insanın yaşadığı psikolojik travmaları kahramanımız da yaşıyor. Zamansal ve boyutsal değişikler kahramanın algısındaki gerçekliği değiştiriyor ve dönem dönem kendisini deli olduğuna ve yaşadıklarının bir hayal ürünü olduğuna inandırıyor. Film boyunca filmin herhangi bir anında yaşanmış olay ilerleyen zamanlarda başka bir olayla bütünlük sağlıyor ayrıca film boyunca olaylar genelde tahmin ettiğimizin aksi yönünde gerçekleşiyor. Filmin sonuna geldiğimizde ise yaşanmış birçok olayın aslında neden yaşandığını kavrıyoruz ve kafamızda tam bir bütünlük oluşmuş oluyor. Filmin sonunda yaşanılan olayların zamanda yolculuk yapan kişi ya da nesnelerle tam bir bütünlük sağlaması ve olayların tam bir döngüye girmesi insanda büyük bir merak uyandırmakta bu yönüyle filmin bende oluşturduğu en büyük soru işareti eğer zamanda yolculuk olmasaydı olaylar böyle gelişmeyecekti ve olaylar böyle gelişmeseydi zamanda yolculuğa ihtiyaç duyulmayacaktı düşüncesi oldu. Film genel hatlarıyla ve çekildiği dönemin şartlarıyla düşünüldüğünde bence tam bir baş yapıt niteliği taşımakta özellikle zamanda yolculuk temalı film severler için mutlaka izlenilmesi gereken bir film olduğunu düşünmekteyim. Siz de film hakkında düşüncelerinizi yorumlar kısmında bizimle paylaşabilirsiniz.. Fikir olarak zamanda yolculuk, işlenmesi zor ve iyi bir kurgu gerektiren bir konudur. Aslında bu dizide bunu gayet iyi işlemişler. Ayrıca, Timeless da bu fikri güzel işleyen alternatif bir dizi olarak gösterilebilir. Yazı için teşekkürler. Değerli yorumlarınız ve öneriniz için teşekkür ederiz değerli okur. Filmin konusu var elbet ama ana fikri yok gibi geldi bana. Filmin konusuna göre olayların akışını seyrediyoruz ama sonuç ne? Vermek istediği mesaj ne? Seyretmesi ilgi çekici ama boşlukta bırakıyor.


Türk kökenli bir takvim olduğundan 12 hayvanlı Türk takvimi olarakta bilinir. Güneş yılı esasına dayanan takvim Asya'da yaygın olarak kullanılmıştır. Her yıl 12 aydan oluşur ve her yıla bir hayvan adı verilir. Türkmenler, Türklerin göçebe yaşaması, avcılık vs. ile uğraşması sebebiyle yıl adlarına hayvan adlarının verildiğini belirtirler. 125=60 yıl ise ''çağ'' olarak tanımlanır. Bu yaklaşık bir insan ömrüdür. Türkler, gözlemlerine dayanarak hem her yıl hakkında hem de bu yılların insan karakterini etkilemesiyle ilgili bilgi vermişlerdir. Takvimde yıl hangi hayvana denk geliyorsa yılın o hayvanın özelliklerine göre geçeceği inanılır. Çinlilerin kullandığı 12 Hayvanlı Takvim' e göre Çin yeni yılı 2017 "Horoz Yılı" olarak kutlanacak. Ülkede, 27 Ocak'ta "Maymun Yılı" geride kaldı ve 28 Ocak itibari ile "Horoz Yılı"na da girmişlerdir. Öncelikle doğdumuz yıla denk gelen hayvanı tablodan bulalım. Hayvanınızı buldunuz mu? Hadi ne bekliyorsunuz o zaman özellikleri aşağıda vakit kaybetmeden okuyun! Bundan önce yan ve yang kavramlarını okumanızda faydalı olacaktır. Hayat, hava, su, ateş ve topraktan oluştuğu için, on iki yıllık hayvan devri takvimi de Yan ve Yang adlı ik gruptan oluşur. Yan yer ve ay uzuvludur. Güçlük, zorluk, soğuk ve kayıpları temsil eder. Yang ise, ışık, bahadırlık özelliklerine sahiptir. Gökyüzü ve güneş uzuvlu olup güç ve kudret bildirir. ÇIÇKAN CILI : Bu yıl, Yan grubuna girer. Bu yılda doğanlar eşine az rastlanan hareketli insanlardır. Konuşmalarıyla başkalarının takdirini üzerlerine çekebilirler. Yüzlerce kilometrelik uzaklıktaki bir olaydan anında haberdar olurlar. İşleri yolunda gider ve sezgileri güçlüdür. Uykuyu her zaman çok severler. Bazen gece vakti kalkıp uykularını açıp oturmayı da severler. Belirsiz işleri araştırma, sonucunu tahmin etme gibi meraklara sahiptirler. Güçlerini sınayacakları olaylara karışmaktan çekinmezler, tam tersine bundan zevk alırlar. Ellerinden gelmeyecek işlere de girişirler. Onlardan iyi ve inançlı bir dost olur. Kötü işlerden kaçmaya gayret ederler. Gece doğanlar gündüz doğanlara nazaran daha çeviktirler. Gündüz dünyaya gelenler ise çok pasaklı ve pısırık olurlar. UY CILI : Bu da Yan grubuna girer. Bu yılda dünyaya gelen erkekler, bayanlara karşı her zaman nazik olur ve onlara değer verirler. Bu yılda doğanlardan bazıları kalabalıktan uzak durmayı severler. Eğer mecburen kalabalık arasında bulunurlarsa da saygı ve hürmetlerini kendileri yaratmayı bildikleri gibi korumayı da bilirler. Akıllı ve bilinçlidirler. Bir konu hakkında doğru ve akılcı düşünebilme kabiliyetine ve becerisine sahiptirler. Bahtlı bir ömür sürerler. Bu yılda doğan kızlar, hanımlık tabiatına daha fazla sahiptir. Bahtlı bir hayat sürerler. Hastalıklı olsalar da uzun yaşarlar. Sığır ağır tabiatlı olduğu için bu yılda doğanlar da ağırbaşlı, geçmişi hatırlayıp dersler çıkarabilen ve hayat tecrübelerini göz önünde bulundurarak iş gören insanlardır. COLBORS CILI : Bu yıl Yang grubuna girer. Bu yıl doğanlarda bahadırlık, ışık, sıcakkanlılık, çekinmeme gibi özellikler bulunmaktadır. Güçlü, kuvvetli, gayretli ve askerlik tabiatına daha uygun kişilerdir. Sertlikleri ve hükmedici tavırlarıyla çok çabuk fark edilirler. Bazıları kavgacıdır. Bu yıl doğan kadınlar, genellikle erkeklerin söylediklerini inatlaşarak veya nazlanarak yaparlar. Tam olarak da yerine getirmezler. Gençleri pars gibi çeviktir. Bu özellikleriyle de kötü olaylardan, hırsızlık vs. gibi kötü durumlardan ustalıkla kurtulurlar. Bu yılda doğanlar, yaptıkları her tür işi hiç saklamadan açıkça yaparlar. Çevresindekileri bu özellikleriyle sürekli şaşırtırlar. Bu sebeple onlara genellikle hürmet gösterilir. Eski Çin atasözünde Parsın gözü ejderhaya düşse, ejderha ortasından yarılır. denmektedir. Bunun yanında bu yılda doğanlar yaptıklarından genellikle ve sık sık pişmanlık duyarlar. Pişmanlıkları çoktur. QOYON CILI : Yan grubuna girer. Bu yılda doğanların sezgileri güçlüdür. Parlak bakışlara sahiptirler. Çok merhametlidirler. Tavşan tabiat olarak korkak bir canlıdır. Korktuğunda hızla kaçar. Bu yılda doğanlar da, bu özelliği kendilerinde taşırlar. Geleceği belli olmayan, sonu tahmin edilemeyen işleri seçerler. Kendileri de yollarını bulamazlar. Dışarıdan bakanlar, asıl amaçlarının ne olduğunu çabuk anlarlar. Toplum içindeki büyük işlerden uzakta dururlar. Kavgadan hoşlanmazlar. Hayatta genellikle orta yol tutar, bu şekilde yaşarlar. Onların içinden ne zengin ne de fakir çıkar. Ne çok iyi ne de çok kötü olurlar. ULUU CILI : Herhangi bir konuda yapılacak olan değişiklikler konusunda yapıcı güç ve kuvvet olarak karşımıza balık insanları çıkar. Bu yıl, bahtlı yıllardandır. Bu yılda doğanların malı mülkü çok olur. Alınları açık, parlaktır, uzun ömürlü olurlar. Küçük de olsalar büyük de olsalar bu yılda doğanlar, kendilerinde hüküm vermeyi çok severler. Başkalarının işlerine karışmayı sevmezler. CILKI CILI : At yılı güç kuvveti temsil eden Yang grubuna girer. Bu yılda doğanlar güçlüdürler, işlerini kendilerine inanarak ve güvenerek yaparlar. Yaşıtları arasında işlerini hızlı ve güzel yapmalarıyla dikkat çekerler. Hareketli olmaları da diğer özellikleridir. Hayatları hep hareket ve çalışma ile doludur. Gündüz doğanlar aceleci, koşuşturarak iş yapan hayatlarını bu şekilde geçiren insanlardır. Gece doğanlar ise rahat ve zevkine daha düşkündürler. At yılında doğanlar ipek, vs. gibi pahalı ve kıymetli giysileri vs.yi hiç acımadan alırlar. Bu tür şeylerden hoşlanırlar. Hayat yoldaşlarıyla hareketli ve hızlı olmaları açısından daha kolay iletişim kurar ve iyi anlaşırlar. Onlar, diğer insanların değerlendirmelerine göre bahtlıdırlar. QOY CILI : Koyun yılında doğanların en güçlü yaşadıkları duygu, sevgidir. Sezgileri de güçlüdür. Yakınlarına her zaman saygı ve hürmet çerçevesinde davranırlar. Kendi fikirlerini ve bakış açılarını kendilerine düstur edinerek yaşarlar. Yalnızlığı sevmezler. Kendilerini övmekten hoşlanırlar, patırtı gürültüyü biraz severler, üst makam ve mevkilerde olmaktan hoşlanırlar. Sözleri dürüsttür, söyledikleri de yerindedir. Bir konuda tam karar vermeden adım atmazlar. İyi özellikleriyle dikkatleri üzerlerine çekerler. Bunun yanında hareketli ve yiğit tavırlı olmalarıyla da tanınırlar. Yaşlandıklarında da soğukkanlı birer kişi olurlar. MEÇİN/MAYMIL CILI : Maymun yılı Yan ve Yang gruplarının karışımından ortaya çıkmıştır demek yanlış olmaz. Bu grupta yer doğanlar eğlencelerini kendileri yaratırlar. Ve sadece kendi eğlencelerinden zevk alırlar. Bu yılda doğan erkekler ileri görüşlü, sokulgan, biraz kurnaz, hemen öfkelenen, güçlü kişilerdir. Amaçlarını akılcı bir şekilde zekalarıyla birleştirerek uygulamaya koyarlar. Kadınlar ise çeviklikleriyle dikkati çekerler. TOOK CILI : Geçmişten gelen adetlere göre tavuk yılı, isyan yıllarıdır. Bu yılda doğanlar karşı cinstekilere ustaca tuzaklar hazırlarlar. Bunu kendileri için değil becerilerini ve ustalıklarını göstermek için yaparlar. Eli sıkı insanlardır, fakat gayretli ve güçlü kuvvetli olmalarıyla da dikkati çekerler. Onlardan fazla cömertlik beklememek gerek. Fakat, onlardan çok uzaklaşmak dagerekli değildir. Kötü iş yapmaya karşı kendilerini engelleyebilirler, her yerde güç ve kuvvet kullanmaktan imtina ederler. Erkekleri gururlu olmalarına rağmen saygı ve hürmette kusur etmezler. Edep, ahlak, kanun ve kurallar bu gruptakilerin hoşlandıkları terimlerdir. İT CILI : Bu grup da Yan grubuna girer. Bu yılda dünyaya gelenlerin sezgileri çok kuvvetlidir. Kuvvetli ve ihtiyatlı insanlardır. Bu sebeple hem kendilerine hem de başkalarına karşı tenkitçi bir gözle yaklaşırlar. Güç kuvvet, zenginlik gibi akımlardan her zaman haberdardırlar. Gece doğanlar çevrelerinde ne olup bitiyorsa bıkıp usanmadan bunlara dikkat ederler. Nerede olurlarsa olsunlar kötü işlere, kavgaya hırsızlığa, vs. izin vermezler. Gündüz doğanlar ise biraz pasaklı ve obur oluşlarıyla farklıdırlar. Bu yılda doğanlar, akıllı, hafızası güçlü ve kendinden emindirler. Dostlarını gerekirse kıyamete kadar beklerler, onlar için kendilerini kurban ederler.


Doktorların iş bırakma eylemi bu ay için ironi dolu bir şekilde 14 Mart Tıp Bayramı günü başlayarak 16 Mart'a kadar devam ediyor. Her ne kadar tüm doktorlar iş bırakmıyorsa da bu durum toplumda bir tepki yarattı. Bu greve acil, onkoloji ve yoğun bakım servisleri gibi yaşama haiz bölümler katılmamakla birlikte aynı zamanda özel hastaneler, birçok devlet hastanesi ve birçok hekim de katılmıyor. Ancak her geçen ay yapılan eylemlere daha fazla hekimin katıldığını ve her geçen gün hekim sendikalarına daha fazla doktorun dahil olduğunu görmemek mümkün değil. Bu grevler yalnızca topluma ve hastane idarelerine değil aynı zamanda Sağlık Bakanlığı'na ve devletin en zirvesi Cumhurbaşkanlığı makamına kadar ulaştı. Bunu Cumhurbaşkanı'nın doktorlara yönelik yaptığı açıklamaları ile görmüş olduk. Bu konuşma gelişmişliği büyük yapılar ile bağdaştıran söylemin bir devamı niteliğindeydi. Cumhurbaşkanı'nın söyledikleri hekimlerin sorunlarını yalnızca paraya indirgeyen bir tutumda olduğu gibi aynı zamanda şartları beğenmeyen doktorların özel hastanelere geçiyor olmasına da bir sitem idi. Varsın gidiyorlarsa gitsinler sözü yine bu konuşmada edildi. Bazılarının yanlış anladığının aksine, bu konuşmada doktorların özel hastanelere geçiyor olması kastedilmiş olup beyin göçü gerçekleştiren doktorlara dair herhangi bir söylemde bulunulmamıştır. Doktorları devletin okuttuğu, devlet hastanelerindeki doktor açığının yeni mezunlar ve asistanlarla kapatılabileceği ve daha da ileriye gidilirse yurtdışından geri dönmek isteyen hekimler ile yola devam edilebileceği söylendi. Hekimleri devletin okuttuğu, bu sebeple devlete borçlu oldukları ve bir yere gitmemeleri gerektiği düşüncesi güncel dünyanın dinamikleriyle bağdaşmayan bir düşüncedir. Bugün herhangi bir üniversitede okuyan bir mühendislik, hukuk fakültesi veya sosyoloji öğrencisi nasıl okuyorsa bir tıp fakültesi öğrencisi de öyle okumaktadır. Hatta tıp eğitiminin son senesinde intörn doktor olan öğrenci, çeşitli kliniklerde çalışmaya başlar. Bazı hastanelerde bir asistan kadar çalışan intörn doktor, asgari ücretin yalnızca üçte biri maaş alarak bir sene boyunca hastanedeki sağlık hizmetinin devamına katkı sağlar. Bu hekim mezun olduktan sonra pratisyen hekimlik unvanını koruyarak doktorluk mesleğini icra edebilmesi için 300 ila 600 gün boyunca atandığı yerde çalışmak zorundadır. Daha sonra bu doktor uzman olur ise yine zorunlu hizmet kapsamında belirli bir süre atandığı hastanede çalışmak zorundadır. Aslında hekimler birçok zorunlu hizmet ve külfet ile sınırlanmış olup bir borç beklenmesi gereken son meslek gruplarından bir tanesidir. Evet, bu kadar. Bu bireyin eğitim gördüğü fakülte bizim standartlarımızı karşılıyor mu, kişinin Türkçesi sağlık hizmeti verebilmek için yeterli mi, tıp bilgisi yeterli mi, geçmişinde akademik başarıları var mı, klinik tecrübesi var mı gibi kriterlere bakılmıyor. İşte bu sebepten ötürü bizim beyin göçü olarak kaybettiğimiz hekimlerimiz ile Türkiye'ye kabul etme potansiyelimiz olan yabancı hekimler arasında büyük bir fark var. Eğer Türkiye bir gün doktorlarını benzer elemelerden geçirerek başarılarına göre değerlendirebilirse o zaman bu sistem Türkiye'de de işleyebilir. Ancak biz bunu kendi doktorlarımıza dahi yapmadığımız için bu durum daha farklı bir yazının konusunu oluşturuyor. Özetle, hekimler hakkında konuşulan ve siyasilerin öne sunduğu çözümlerin birçoğu ne yazık ki ne devlet hastanelerinden özel hastanelere doktorların geçiyor olmasını ne de yurtdışına göçen doktorların sayısını azaltacaktır. Daha geçenlerde yeni mezun bir pratisyen arkadaşım istifa ettiği için Sağlık Bakanlığı ve İl Sağlık Müdürlüğü'nün çeşitli bürokratları tarafından tehditlere maruz kalmıştı. İstifa etmiş bir hekimi tehdit edebilecek boyutlara varan bu garip düzenin yarattığı sorunları yalnızca ekonomik problemlere indirgemek gerçek dışıdır. Yine de olaya ekonomik açıdan bakacak olursak, geçen günlerde konuştuğum ve Ankara'nın göbeğinde bir özel hastanede görevli nöroloji profesörünün aylık yaklaşık 15 bin TL aldığını ve bunun da aylardır ödenmediğini kendisinden bizzat dinledim. Özel hastanelere geçişin bilerek veya bilmeyerek siyasi bir şekilde hızlandırılıyor olması doktorların yaşadığı sıkıntıları ve beyin göçünü kesinlikle çözemeyecektir. Bu sebeple, doktorların grev yapıyor olması, doktorların sorunlarını kavrayamamış ve yeterli çözümleri sunamayan yöneticilere ulaşabilmek için en geçerli yollardan birisi gibi gözükmektedir. Güzel yorumun ve katkıların için çok teşekkür ederim.


Bugün günlerden 14 Şubat namıdiğer sevgililer günü. Bu özel günün bazıları için diğer günlerden çok bir farkı yokken kimilerinin mutluluğuna vesile olan bir gün. Sevgililerin birbirine hediyeler aldığı sevgilisi olmayanların ise yalnızlıklarını en çok hissettikleri gün. Sevdiğini kimileri kocaman, süslü püslü sözlerle anlatır; kimileri ise sadece bir gülümseme ile. Bir gülümsemesi size dünyaları verebilir, sizi çok mutlu edebilir. Hem sevmek çok kolaydır, karmaşık değildir. Beklenti içinde olmadan sevmenin güzelliğini keşfetmeli insan. Yolların bekleyerek değil, yürüyerek aşıldığını da unutmamalıyız. Sevmek için ille de karşımızdakinin bize gelmesini beklememeliyiz, biz ona gitmeliyiz. Konumuzu toplayacak olursak, ''Sadece sevmek için sebep aramalı, sevilmeye de sebep oluşturmalıyız.'' 14 Şubat'ı ister sevgililer günü ister sevgi günü olarak anın lakin sevgiden uzak kalmayın ve de hatalarıyla dahi sevmeyi öğrenin. 14 Şubat'ın nasıl ortaya çıktığından da biraz bahsederek konumu sonlandırmak istiyorum. 14 Şubat Sevgililer günü olarak bilinen tarih, Milattan önce Roma'da bereket tanrısı Faurus Lupercus şenliği olarak kutlanan bir günmüş. Milattan sonra 469 yılında Papa bu törenleri yasaklamış. 496 yılında ise Papa Gleasius, 270 yılında Roma İmparatoru II. Cladius tarafından kafası uçurularak öldürülen rahip Valentine anısına, 14 Şubat'ı Aziz Valentine günü ilan etmiş. Valentine kelimesi, Batı medeniyetlerinde hoşlanılan kişi veya sevgili anlamlarında da kullanılır. Amerikalı Ester Howland, 14 Şubat günü 1800'lü yılların birinde sevgilisine bir kartpostal gönderdiğinden beri bugün Sevgililer günü olarak kutlanmaktaymış. Sevmek ve sevilmek dileğiyle... unutmayın en gerçek sevgi, karşılık beklenmeyenidir.


Size son yıllarda çıkmış harika bir filmden bahsedeceğim. Bir Er Ryan'ı Kurtarmak tadında, bir Dunkirk tadında bu film. Filmimizin adı 1917 ve Sam Mendes tarafından yönetilmiş. Film o kadar güzeldi ki son yılların en iyi yönetmenlerinden biri olan Nolan'ın filmi sandım bu filmi. Ama Sam Mendes de harika bir yönetmenmiş. Spectre ve Skyfall isimli James Bond filmleri gibi birçok ünlü filmin de yönetmeni. 1917 filminin hem senaristi hem yapımcısı hem de yönetmeni olduğunu da belirtmek isterim. Filmin konusuna gelirsek, filmimiz Birinci Dünya Savaşı sırasında çok önemli bir mesajı iletmekle görevli 2 İngiliz askerin gerçek bir hikayesini konu alıyor. Almanlar geri çekilirken taktik yapıp yeni bir hat oluşturuyorlar ve burada tamamen geri çekildiklerini sanan İngiliz askerleri avlamaya çalışıyorlar. Ama bunu öğrenen İngilizler, Almanların peşinden gidip onların tuzağına düşecek olan birliğe haber göndermek zorunda kalıyorlar. Tabi ortada birçok etken ve olasılık var ve bunun için sadece 2 asker görevlendirmek zorunda kalıyorlar. Hem zamanları kısıtlı hem de daha fazla askerin hayatını riske atamayacaklarını düşünüyorlar. Askerler seçilirken ise bu göreve yetkinlikleri düşünülerek seçiliyorlar. Tabi bu biraz komutanların taktiği de olabilir. Çünkü gönderdikleri askerlerden birinin abisi, tuzağa düşecek olan birlikten bir teğmen. Abisini kurtarmak için büyük bir istekle görevi kabul eden kahramanımız tabiki bir an önce yola çıkmak istiyor. Yanına seçtiği ikinci askerin hikayesini ise filmi izlerseniz öğrenirsiniz. Filmin en etkilendiğim yerlerinden birisi. Sahneye göre Almanlar geri çekilirken inekleri vuruyorlar, İngilizler etinden sütünden faydalanmasın diye. Ama o sahneyi kendi gözünüzle görmeniz lazım tabi. Filmin çekimleri de gerçekten çok iyi. Sahne çekimleri çok uzun. Yani oyuncuların ve çekim ekibinin tümü işini gayet başarıyla yapmış. Düşünsenize 10 dakika boyunca sürekli oynuyorsunuz ve kamera hiç durmadan çekime devam ediyor. Oysa başka filmlerde nerdeyse 15 saniyede bir kamera açısı değişir, diğer kameraya atlanır. Böylece film sanki saniye saniye çekilmiş hissi verir. Ama bu film farklı. Ha filmde bir de süt olayı var ki cidden insanı etkiliyor. Hoşuma giden başka bir şey ise daha önce görmediğim oyuncuları bu filmde görmem oldu. Ünlü iki isim filmi izlerseniz hemen gözünüze çarpar evet ama yeni oyunculara da başrol vermeleri filmin gözüme daha hoş gözükmesini sağladı. 2019 yılında çıkan bu filmi hemen izlemenizi tavsiye ederim. İyi seyirler.


Tek mekanda jüri odası- ve 12 oyuncuyla jüri üyeleri- çekilmiş, önyargı ve bakış açısı üzerine tarihi bir film. Olay oldukça basit, babasını öldürme suçundan davalı bir çocuk, olayı gördüğünü iddia eden iki tanık: Yaşlı adam ile karşı sokaktaki kadın ve bu olay üzerine görevlendirilmiş farklı hayatlardan gelme on iki jüri üyesi. Film Fransız yazarlar Pierre Boileau ve Thomas Narcejac'ın 1954'te yazdığı D'entre Les Morts adlı romandan uyarlanmadır. Film, dedektif Scottie Ferguson' nun suçlu kovalarken kendisini kurtarmaya çalışan ekip arkadaşının gözlerinin önünde çatıdan düşmesiyle başlıyor. Dedektifte bu olayın ardından suçluluk duygusuyla birlikte Vertigo başlıyor. Öyleki bu korku nedeniyle mesleğini bırakıp emekli oluyor. Bir gün, karısının ruhsal sorunlarından şüphelenen bir dostu Scottie' yi özel dedektif olarak tutuyor. Başta söylenenlere pek inanmayan dedektif, kadını yakından izledikçe bir şeylerin yolunda gitmediğini fark ediyor. Kısa zaman sonra kadının intihara meyilli olduğunu görüyor. Bu noktadan sonra olayı uzaktan izlemek yetmiyor ve dedektifi korkularıyla yüzleştirecek olaylar başlıyor. Filmin öyle dinamik ve zekice bir kurgusu var ki final sahnesinden sonra bir süre daha şaşkınlığınız devam ediyor. Yıkılmaya yüz tutan eski bir evde geçen film insan psikolojisinin sınırsızlığını gözler önüne seriyor. Fotoğraf sanatçısı gazeteci L.B. Jefferies bir iş kazası sonucu ayağını kırar ve bir süre evinde dinlenmek zorunda kalır. Evde kıpırdamadan oturmaktan sıkılan Jefferies karşı apartmandaki komşularını teleskopla izlemeye başlar. Bir süre sonra korkunç bir olaydan şüphelenir: karşı komşusu karısını öldürmüştür. Bu olayı çözmeyi kafasına koyan Jefferies sevgilisini ve yardıma gelen hemşiresini de ikna eder ve olaylar gelişir. Film 4 ayrı dalda Oskar adayı olmuştur. Marion Crane çalıştığı dükkanda güvenilen bir kadındır ancak bir gün kendine emanet edilen yüklü bir miktar parayı alıp sevgilisiyle buluşmak üzere kaçar. Bir anda kendine emanet edilen parayla ortadan kayboluşu üstüne yakınları şüphelenir ve polise başvurur. Polisler ve Marion' unun kız kardeşi her yerde onu ararken Marion geceyi bir otelde geçirmeye karar verir. Otelde bir süre geçirdikten sonra aklını karıştıran olaylar olur ve aynı gece uyumadan önce otel sahibi Norman Bates ile biraz sohbet eder. Norman'ın kuşlara olan garip ilgisi ve sohbeti onu rahatsız etse de odasına girip duş almaya karar verir. Filmin devamında asıl olaylar başlar.


Evcara makamı Irak perdesindeki Zirgüle'li Hicaz dizisi şeddi olarak kabul edilmişse de, aslında bir mürekkeb makam olması gerekir. Aşağıda hem makamı, hem de mürekkeb olmasının sebeplerini inceleyeceğiz. c-Dizisi: Irak perdesinden Evc perdesine kadar olan dizi, makamın ana dizisidir ve bu dizi Zirgüle'li Hicaz dizisinin inici şeddidir. Buna Eviç perdesinde Segah ki genellikle Eksik Segah'tır- ve Müstear dörtlü veya beşlilerin eklenmesiyle Evcara makamının esas dizisi meydana gelir. Şüphesiz ki, Eviç'deki Segah ve Müstear çeşnileri seyrin başında yer alır. Bazan Eviç perdesinde özellikle çıkıcı nağmelerde Segah beşlisinin yerini Eksik Ferahnak beşlisi alır. Bu beşlinin S.T.T.B. aralıkları dolayısiyle de Tiz Segah perdesi yerine Tiz Buselik perdesi kullanılır. Evcara makamı, günümüze kadar şed makam olarak kabul edilmiştir. Gerçekten de Irak perdesi ile Eviç perdesi arasındaki ana dizi Zirgüle'li Hicaz dizisinin inici şeddidir. Fakat Eviç perdesi üzerinde iki yabancı çeşni yer almıştırki, bunlar ne dizinin uzamasından, ne de simetrik genişleme yapılmasından oluşmuşlardır. Bu yabancı iki çeşni bütün Evcara eserlerde kullanılmışlardır. Yani makamın yapısında mutlaka bulundukları halde, ana diziye yabancıdırlar. Her ne kadar ana dizi şed ise de, tiz taraftaki bu iki yabancı çeşninin bulunması sebebiyle, Evcara makamı artık şed makam değil, mürekkeb makam olarak kabul etmek en mantıki ve doğru olan yoldur. d-Güçlüsü: Tiz durak Eviç perdesi makamın birinci mertebe güçlüsüdür. Üzerinde Segah veya Müstear çeşnili yarım karar yapılır. Bu perdede Müstear'lı karar bazen asma karardır. Ana dizinin ek yerindeki Nim Hicaz perdesi ikinci mertebe güçlüdür ve üzerinde Hicaz çeşnili asma karar yapılır. e-Asma Karar Perdeleri: Eviç perdesinde Müstear çeşnisi ile, ikinci mertebe güçlü Nim Hicaz perdesinde Hicaz çeşnisi ile, Segah perdesinde Nikriz çeşnisi ile asma kararlar yapılır. Bazen Nim Hicaz'da da Segah'lı kalınabilir. f-Donanımı: Si için koma bemolü ve fa, do, la, mi için bakiye diyezleri donanıma yazılır. Gerekli değişiklikler eser içinde gösterilir. g-Perdelerin T.M.deki isimleri: Pestten tize doğru; Irak, Rast, Kürdi, Segah, Nim Hicaz, Neva, Acem, Eviç, Gerdaniye veya Nim Şehnaz, Muhayyer ve Tiz Segah'dır. h-Yeden'i: 1. çizgideki bakiye diyezli mi Acem Aşiran perdesidir. ı-Genişlemesi: Eviç perdesi üzerindeki Eksik Segah beşlisi ve Müstear dörtlüsü ile makam esasen kendiliğinden geniştir. i-Seyir: Tiz durak Eviç perdesi civarından veya bunun üzerindeki Segah çeşnisinin seslerinden seyre başlanır. Bu bölgedeki Müstear çeşnisi de fazla olmamak şartiyle gösterildikten sonra, birinci mertebe güçlü Eviç perdesinde mutlaka Segah çeşnisi ile yarım karar yapılır. Daha sonra ana diziye, yani Irak'taki Zirgüle'li Hicaz dizisine geçilip bu diziyi meydana getiren çeşnilerde karışık gezinildikten sonra, ikinci mertebe güçlü Nim Hicaz perdesinde Hicaz çeşnisi ile asma karar yapılır. Bu arada gereken yerlerde gerekli asma kararlar da gösterilir. Nihbet Irak perdesinde Hicaz çeşnisi ile çok zaman yedenli tam karar yapılır. Bir kenara bırakalım şimdi bütün telaşımızı. Kıymetini ve manasını anlayarak derin bir nefes alalım. Başımızı çevirelim göğe ve izlemeye koyulalım bir süre bulutların semadaki seyrini. Biraz azık alalım çantamıza ve üstümüze ince bir aba. Kapatıp gözlerimizi daha önce görmediğimiz eşsiz bir manzarayı bulmaya gidelim bu dinginlikte. Sıyrılalım içinde bulunduğumuz insan kalabalığından ve bir yolculuğa çıkalım kendimize doğru. Ne güzel bir gündü. Belki sabah belki akşam açmıştın dünyaya gözlerini. Etrafında seni bekleyen merak eden onca insana doğru. Sen geldin diye farklı bir mevsim hüküm sürmede . İyiki geldin der gibi bakıyorlar gözlerine. Hiç olmadıkları kadar kararlı bir biçimde söz veriyorlar seni korumak üzre. Oysa hayat böyle süregitmiyor. Hayatın acı suyunu süzüp öyle içirmek istiyorlar sana. Pişmanlığını yaşıyorlar senden emanet aldıkları ve sana bırakacakları dünya halinin. Nereye dönseler bir yıkımla karşı karşıya kalıyorlar. Hem fiziksel hem ruhsal. Sarsılan, yıkılmak üzere olan bir temelde sana sağlam bir yer arıyorlar. Aslında onlar da biliyorlar ama yine de pamuklara sarmak istiyorlar seni. Rüzgar tenini incitmesin, yağmur yüzüne değmesin, kar içini üşütmesin, sıcak seni yakmasın istiyorlar. Seni seviyorlar, gönlünü saf tutmak için uğraşıyorlar. Dünyanın kiri pası üzerine bulaşmasın, kötü kokular sinmesin diye saklıyorlar seni. Senden de tüm bu vahşetli halleri. Sana gül kokuları ile bezeli bir gül bahçesi sunuyorlar, anlatıyorlar, seni mest ediyorlar, en güzel ezgiler ile süpürüyorlar en ufak bir toz zerreciğini. Ellerinde biriktiriyorlar sana değmesin diye tüm yağmur tanelerini. Ağlayanları değil, gülenleri gösteriyorlar gözünün bebeğine. Şimdi en şefkatli sevgilerin en zehirli hali dokunuyor gönlüne. Bir tohumu bu denli korumak yeşertmez, çünkü çürütür. Oysa sen rüzgarlara meydan okuyarak güçleneceksin, yağmurlarda ıslanarak sırılsıklam sevmeyi öğreneceksin, kanını donduran olayların soğuğunda vicdanını fark edeceksin ve en acımasız yüzlerini gördüğünde hayatın yanacaksın. Sonunda kendi harmanını demleyeceksin. Ya da hiç bu kadar derinine inmeden, hayatın en yüzeyel hali ile doğacak, büyüyecek ve öleceksin. Senden geriye yavan bir tat kalacak demlediğin o harmandan. Şimdi yolculuğa başladığın yerdesin. Zaman kavramının dışında yaptığın belki asırlar süren yolculuk sona erdi, seçim anındasın kendi harmanının. Şimdiye kadar şikayetçi olduğun büyük küçük tüm dertlerini, kayıplarını, kazançlarını, hüzünlerini, çaresizliklerini, acziyetini, sarsıntılarını, yıkımlarını, gözyaşlarını, yangınlarını, sızılarını, yaralarını, tebessümlerini, kırgınlıklarını, kızgınlıklarını...ser önüne. Tüm bunlardan nasıl bir kendin getireceksin meydane. Sürekli kısık ateşte tütsün harmanının dumanı. Yaratılmışların göz bebeği olan insansın sen.... Açıkçası çok bilmediğim konular bunlar fakat bir makamın bunca bileşeni olduğunu öğrenmek ve bunların birçok açıklaması ve sebebi olduğunu okumak oldukça güzeldi. Evcara makamını anlayabildiğim kadarıyla sevdim. Oldukça bilgi dolu bir yazı olmuş, hoşuma gitti lakin yer yer dilinin bana ağır geldiği ve anlamakta zorlandığım kısımlar da oldu. Teşekkürler. Bu yazıya başlarken bu kadar bilgi dolu olacağını düşünmemiştim. Emek harcanarak yazılmış olduğu oldukça belli oluyor. Yazınız için teşekkür ederim. Sayın yazar, yazınız biraz bilene yönelik olmuş. Ben de bir bilmeyen olarak çok şeyi merak ettim. Ben de Hüseyni makamıyla ilgilenirim özellikle bağlamada. Ama anlattığınız makamın ve perdelerin hangi müzik aletinde kullanıldığından ve biz bilmeyenlerin bilmediği kelimeler ile noktalardan biraz daha bahsederseniz sevinirim. Elinize sağlık. Aslında benim de ilgi duyduğum alanlar arasında ancak okurken anladım ki bunları öğrenmek bir yana, yazdıklarını anlamak için bile kırk fırın ekmek yemem gerekiyor. Ellerine sağlık. Bilgilendirme kısmı biraz meraklısı için aslında. Ve tabi Türk müziği makamlarının bir disiplini olduğunu göstermek için. Ama benim bu seride esas niyetim, her bir makamın insan ruhunu nerelere gütürür ve nasıl etkileri oluru önce kendi üzerimde gözlemlemek sonrasında ise aktarmak .


Son zamanlarda yoğunluğumdan ötürü interneti çok takip edememiş olsam da yine tufan gibi bir trend başladı. Yalnız bu trend, tiktok gibi uygulamalarda olan garip danslardan değil. Bu sefer bir amaç var. 20 milyon ağaç dikilecek. Aslında olay çok karmaşık değil. 25 ekim 2019'da Mr. Beast adlı youtube videoları çeken kanal (şu an 25.5 milyon takipçiye sahip), takipçilerinin yirmi milyon ağaç diktiğin bir video yap demesi üzerine bir video yayınladı. Özetle, videoda 20 milyon ağaç dikme amacıyla, sabah saatlerinde işe koyulup bir otobüs insanla akşama kadar ağaç dikiyorlar. Günün sonunda 1000 küsur ağaç dikebiliyorlar, kolay iş değil elbette. Videonun sonunda ise tüm takipçilerini bir siteye bağış için yönlendiriyor ve böylece internetteki her şey gibi patlayıp gidiyor. Bir ağaç için bir dolar bağış yaptığınız bu sitede şu an itibariyle on bir milyon dolar bağışı yapıldı. Sadece bir haftada inanılmaz bir başarı. Mr.Beast daha önceden de en çok takipçi için yarışan Pewdiepie ve T series akımında da Pewdiepie tarafını tam bir fanatik gibi tutmuş ve panolar, pankartlar, reklam arabaları kiralamıştı. Hatta belki hatırlarsınız Super Bowl'da sub 2 pew die pie pankartı açmıştı. Genel olarak videolarında normalde yapılamayacak kadar saçma şeyler yaptığını görebilirsiniz. Yayıncılara yüz bin dolarlık bağış yapma, sokaktaki insanlara on bin dolar karşılığında acı biber yedirtme, yüz bin kere pewdiepie deme gibi... Sonuç olarak bu sefer bir sürü vakfa, kuruluşa taş çıkarırcasına izleyicilerinin de isteği ile bir bağış akımı başlattı. İlk yardımı da kendisi yaptı ve tam olarak yüz bin dolar. Tamam, şimdiye kadar işler normal ama bundan sonra patlamanın şoku geliyor. Alan Walker bir dolar ile Mr. Beast'i geçiyor ve Mr. Beast tekrar bağış yaprak Alan Walker'ı geçiyor. Sonra twitter üzerinden Elon Musk bu olayı görüyor ve bir milyon dolar bağış yapıyor. Ardından başka youtubecular video yayınlıyor bağışta bulunuyor. Tobias Lutke, bir milyon bir lira bağış yapıyor derken işte doğa için muhteşem bir adım atılıyor. Öyle bir adım ki bütün ağaçların dikilmesi 2022 yılı Aralık ayına kadar süreceği planlanıyor. teamtrees.org sitesinden veya Youtube'dan bağış yapılabiliyor ve bu sitede en çok bağış yapanları görebilirsiniz; yukarıda bahsettiğim gibi. Biraz da bağışın gittiği yardım kuruluşu hakkında konuşalım. Arbor Day Foundation, kar amacı gütmeyen bir yardım kuruluşu. Amerikalı bir kuruluş ve hem ulusal hem de dünya çapında projeleri var. 1972'de kurulmuş ve şuanda ise en büyük ağaç diken kuruluşlardan birisi. Yıllık raporunu sitede görebilirsiniz çünkü dergi halinde yayınlıyorlar ve diktikleri yerleri gösteriyorlar. Aynı şekilde sitelerinde projelerine bakabilirsiniz. Yirmi milyon ağaç dikilirse ne olacağını anlatan bir başka video da var, onu da izlemenizi tavsiye ederim.


Merhaba. Daha edebi ve derin konuların konuşulduğu bu ortamın seviyesini böyle bir konu biraz düşürebilir ama bazı arkadaşların ''O kadar izliyon bari bi bahset de faydalanmak/izlemek isteyenler vardır.'' demesinden uzun bir süre sonra yazı yazmaya karar verdim. Arkadaşlar bilmeyenler için öncelikle şunu belirteyim. ''Anime'', ergenliğinizin baharında duyduğunuz bazı kavramlardan ibaret değil. Bizim zamanımızda biri anime izliyorum dediğinde ufak bir tebessüm ederdik. Cahilliğin lüzumu yok. Lütfen aynı hataya düşmeyin. ''Anime'' Japonlar tarafından '' '' diye telaffuz edilen ''Animation''ın kısaltması olan '' '' den gelmektedir. Köken aldığı Disney ile aralarında bazı farklar olduğu için kendisi başlı başına bir sektör olarak dünya üzerinde yerini alır. Sektör diyorum. Çünkü şu zamanlar Netflix bile anime yapmaya/yayınlamaya başladı. Örneğin önceleri Amerika'da bulunan Viz Media Japonya'da çıkan animeleri İngilizce dublaj ile Amerikan televizyonlarına servis ederken Netflix'in yapımcılarla anlaşıp anime yayınlatması bunun ne kadar büyük olduğu konusunda sizi fikir sahibi edebilir. Hala büyüklük konusunda tatmin olmadıysanız şunu söyleyip bu uzuun giriş kısmını bitireyim. Animeler genellikle manga, light novel gibi yazılı/çizili bir kaynaktan uyarlanırlar. Ve bu manga ve light novelların ciltleri dünya üzerinde milyonların üzerinde satılırlar. Her geçen dakika bir One Piece mangası satın alınıyor olabilir. En çok satan mangalar diye birazcık araştırırsanız bu dediğimi anlarsınız. Şu an itibariyle daha iki bölümü yayınlandı ve toplamda 12 bölüm yayınlanması bekleniyor. Fazla spoiler vermeden konusunu ve ilk iki bölüm izlenimlerimi aktarmaya çalışacağım. Anime Grace Field House'ta kendilerini çok seven Mama'ları ile yaşayan, her gün sıkı testlerden geçen, yetimhanenin geniş arazisinde birbirleri ile güzel güzel oynayan yetimleri konu almaktadır. Yetimler burada vakitlerini oyun oynayarak, derslerini çalışarak geçirirken evlat edinilmeyi beklerler. 12 yaşından sonra da yetimhaneden ayrılırlar. Buranın tek bir kuralı vardır o da yetimhanenin bulunduğu arazinin dışına çıkılması kesinlikle yasaktır. Hatta kapısının önünden bile geçilemez. Her şey böyle giderken Conny'ye koruyucu bir aile talip olur. Mama, Conny'yi kapıya götürürken Emma ve Norman, Conny'nin tavşanını yetimhanede unuttuğunu görürler ve yasak olmasına rağmen Mama ile Conny kapıya ulaşmadan onlara bu tavşanı yetiştirmeye karar verirler. turkanime.tv ve anizm.tv Türkçe altyazısı çıkmış animeler için masterani.me de İngilizce altyazı ile takip ettiğim animeleri izlemek için takip ettiğim siteler. Kullandığınız arama motoruna 'anime izle', 'watch anime' vs yazdığınızda bir sürü site gelecektir. Maalesef çoğunda gereksiz reklamlarla karşılaşmanız kaçınılamaz. Anizm ve özellikle de Türkanime yıllardır var olan siteler. 'Adbock'u Kapat' kutucuğunu kapatarak rahatlıkla animenizi izleyebilirsiniz. Masteranime de yabancı dille izlemek için gayet iyi bir site. Reklam engelleyici kullandığımdan mıdır bilmiyorum ama onda da şu ana kadar reklamlarla ilgili bir sıkıntı yaşamadım. Güzel bir yazı olmuş. Çoktandır anime izlememiştim, dayanamadım ilk bölümünü izledim. 🙂 Yazınız için teşekkürler. Rastgele önerilere bakıyordum taa 2019 önerilerine kadar geldim, içerisinden gerçekten izlemediğim bir anime çıktı, teşekkür ederim.


2019 Nobel Tıp Ödülü değişen oksijen seviyelerine hücrelerin verdiği yanıtın moleküler mekanizmasını keşfeden ABD'li bilim insanları William Kaelin ve Gregg Semenza ile İngiliz bilim insanı Sir Peter Ratcliffe arasında paylaştırıldı. Bu zamana kadar oksijenin azlığına vücudumuzun makro düzeyde verdiği yanıtları iyi bir şekilde biliyorduk ancak hücresel düzeyde verilen yanıt bilinmezliğini sürdürüyordu. Bu 3 bilim insanlarının buluşlarıyla hücrelerimizin hipoksiye nasıl yanıt verdiğinin temelini öğrendik. Hadi şimdi bunu inceleyelim. Gregg Semenza 1990 yılında oksijen seviyelerine bağımlı olarak yanıt veren bir transkripsiyon faktörü tanımladı ve bunu 1995 yılında izole ederek Hypoxia İnducible Factor olarak isimlendirdi. Ardından bu faktörün iki komponentten oluştuğunu keşfetti. Bunlardan biri oksijene duyarlı parça olan HIF-1a, diğeri ise oksijen olmadan düzenlenen protein ARNT kısmıydı. Ödülün sahibi diğer bilim insanı William Kaelin'de 1995'te dahil olduğu bir tümör süpresör gen olan von Hippel-Lindau geni çalışmasında, bunun mutasyona uğradığı hücrelerde VHL'nin tümör büyümesini baskılayacağını gösterdi. Sir Peter Ratcliffe ise 1999 yılında daha önce keşfedilen VHL ve HIF-1a arasında bir ilişki olduğunu keşfetti. VHL, HIF-1a'nın oksijene duyarlı olarak parçalanmasını sağlıyordu. Bu sayede hücre, çevresindeki oksijen değişimlerine anında yanıt verir. 1.Hücrelere yeteri kadar oksijen ulaşıyorsa, hücre içindeki HIF-1a transkripsiyon faktörüne hidroksil grupları bağlanır ve bunlar VHL'nin HIF-1a'ya bağlanmasını sağlar. 2.Bu haliyle HIF-1a hücre içindeki proteazom denen yıkıcılar tarafından parçalanır. 3.Eğer hücreye yeteri kadar oksijen ulaşmıyorsa yani hipoksik bir ortamda HIF-1a parçalanmaz ve hücre çekirdeğine girerek ARNT ile düşük oksijen seviyesine adaptasyonlarda önemli rol oynayan genlerin aktive olmasını sağlar. Hücrelerimizin düşük oksijen seviyesine karşı uyumunu anlamamız bize anemi, yara iyileşmesi, kalp krizi, felç, kanser ve enfeksiyon gibi birçok hastalık durumunda önemli gelişmelere öncülük edebilir. Özellikle de kanser hücrelerinin oksijensiz ortama sağladığı adaptasyon göz önünde bulundurulursa insanlığın önemli problemlerinden biri olan kanserle mücadelede düşük oksijen ortamına hücrelerin adaptasyonunu anlamamız ona karşı mücadelede bize ciddi bir avantaj sağlayabilir. Son yıllardaki Nobel Tıp ödüllerinin konularını anımsayacak olursak kanser biyolojisine veya ona yakın konularda olduğunu hatırlayabiliriz. Nobel Komitesi de kansere savaş açmış görünüyor. Bu buluşun yeni buluşlara kapı aralayacağına şüphe yok. Ödülün bilimsel altyapısını kısaca özetlediğin için teşekkür ederim. Genel hatlarıyla öğrenmiş olduk. house'u görünce yüzüm güldü açıkçası. Kesinlikle yerinde bir ödül olmuş 2019 nobel tıp ödülü. Vücudun işleyişini ve eşsiz yapısını ortaya koyan keşiflerden bir tanesi.


Heyecanla, umutla bekledik 2020'yi. Her birimizin farklı umutları, beklentileri vardı bu yıl için. Ancak 2020'nin bizim isteklerimizi, beklentilerimizi umursadığını pek sanmıyorum. Daha yeni yılın başındayız diyebileceğimiz zamanlarda dünyanın, ülkemizin, insanlarımızın başına gelmeyen olay kalmadı. Haber izlemekten o kadar çekinir olduk ki... Hep bir diken üzerindeyiz. Acaba bugün hangi kötü haberle güne başlayacağız diye düşünmeden edemiyor insan. Normalde medyayı, gündemi takip eden bir insan değilim ancak fakültem ara tatilde olduğu ve aile evinde olduğum için haberlerle oldukça haşir neşirim. Gelin görün ki televizyonda izlenecek başka da bir şey bulamıyor insan. Konumuza dönelim. Daha bu yaşlarda kendi geleceğimizin yanında insanoğlunun geleceği hakkında da endişelenmeye başladık. Doğal afetler, kazalar, felaketler bir yana insanların birbirlerine yaptıkları bir yana benim gözümde. diğerleri öngörülemez veya engellenemez gibi gelirken insanların birbirlerine yaptıkları çok daha büyük bir olay bence. İsteyerek, planlayarak ve acımasızca yapılmakta. Amaçları karşısındakilere acı çektirebilmek. İnsanoğlu nasıl bu kadar kötü olabiliyor anlamak mümkün değil. Kadına şiddet, sağlık çalışanına şiddet, canlıya hayvana şiddet... Saymakla bitiremiyoruz. Azalıp yok olması gerekirken, bu davranışlar sürekli bir artış gösteriyor. Vicdanlı, ahlaklı, saygılı, bilinçli nesiller yetişmesi gerekiyor. Bizden öncekilerin hatalarını görüp ortadan kaldırmamız gerekiyor. Bunun için her birimizin çaba göstermesi gerekli. Ülkemize baktığımız zaman, insan buralardan kaçıp gitmek istiyor. Artık kötü bir şeyler yaşayacak gücümüzün kalmadığını hissediyorum. Ülke olarak çok zor günlerden geçiyoruz. Çin'den tüm dünyaya yayılan coronavirüs, depremler, çığ felaketi, uçak kazası, hain terörist saldırıları... Birçok can kaybettik. Allah yakınlarının ve tüm insanlarımızın yardımcısı olsun. Belki tam olarak o insanların neler çektiğini anlayamıyoruz, başımıza gelmeyen bir acıyı anlayabilmek gerçekten çok zor. Onların acılarını paylaşmaktan başka da elimizden bir şey gelmiyor maalesef. Daha fazlasının yaşanmaması hepimizin ortak temennisidir diye düşünüyorum. 2020'de yaşama zorluğu bir seviye daha atladı. Hard'dan Extreme falan oldu sanırsam.


2020 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanan isim Amerikalı şair ve deneme yazarı Louise Glück oldu. 77 yaşındaki Glück, şiirlerinde genel olarak travmatik konulara ağırlık vermektedir. Geçmişte Pulitzer, Bollingen gibi birçok önemli ödülü de kazanmış olan şair, halen Yale Üniversitesi'nde misafir öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Türkçeye yalnızca 1994 yılında Yapı Kredi Yayınları tarafından Seçme Şiirler isimli eseri çevrilmiştir. Yunus Nadi Roman Ödülü'nü, Gemide Yer Yok isimli eseriyle Ömer F. Oyal kazandı. 2013 yılında Vatan Kitap için yazdığı özgeçmişinde yazar, eserlerini Romanlarımda önceki yaşamlarının ilkinde Yahudi olduğunu iddia eden karakterler, Caday taşı peşinde koşturan şamanlar vb. olmasına rağmen doğaüstü denilebilecek, büyülü diyebileceğimiz hiçbir şey olmaz. Hiçbir mucize gerçekleşmez. Doğaüstü, insanların zihinlerinde, imgelemde ve inançlardadır. Kişilerin kendilerine çizdikleri anlam dünyalarındadır. O anlam dünyalarında gezinmeyi seviyorum. Kişinin zamanla ve geçmişle ve ilişkisi de anlam dünyalarına dahildir. Kişi, tüm tarihten ve geçmiş zamanlardan bir kez de kendi adına geçmelidir çünkü. cümleleriyle tanımlıyor. Gemide Yer Yok, Ömer F. Oyal'in beklense de hazırlıksız yakalanılan bir iç savaşı bir iç konuşma, gündelik olaylar, küçük ama hayati ayrıntılar üzerinden anlattığı çarpıcı bir roman. Bütün hayatların ve mekanların işgal edildiği, yetişkinlerin hızla zalimleştiği, çocukların hızla büyüdüğü, yarın duygusunun herkesin avucundan kayıp gittiği, umutsuzca bir bilinmeze yelken açılan bir hayatta kalma mücadelesi... Arka Kapaktan. Yunus Nadi Öykü Ödülü'nü ise 1989 doğumlu ve Selçuk Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nden mezun olan Murat Çelik'in, Eve Dönmeyen Hayvan isimli eseri ve 2020 yılı içerisinde hayatını kaybetmiş olan Kadri Öztopçu'nun, Kimsenin Bilmediği İnsanlar isimli eseriyle paylaştı. Yunus Nadi Şiir Ödülü'nü şiirleri pek çok dile çevrilen şair Gonca Özmen'in, Bile İsteye isimli eseri ve şairliğin yanında bestekar, müzisyen ve öğretmenlik yapan Mehtap Meral, İncirin İçindeki Arı eseriyle paylaşmıştır. Erdal Öz Edebiyat Ödülü'nün sahibi Jale Parla oldu. Ödül gerekçesi olarak yazılan metinde Akademi ile edebiyat dünyasını bir araya getirme konusundaki başarısı, Türk edebiyatı üzerine özgün çözümlemeleri ve edebiyat eğitimine katkılarıyla, eleştiri geleneğini kültürel inceleme ve karşılaştırmalı edebiyat yönünde zenginleştiren yeni alanlar açması nedeniyle vermiştir. ifadelerine yer verildi. Edebiyat eleştirmeni ve kuramcısı olan Jale Parla, Bilgi Üniversitesi'nde Karşılaştırmalı Edebiyat Bölümü'nde öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Yazar ve öğretmen Ethem Baran, Döngel Dünya isimli eseriyle Sait Faik Hikaye Armağanı'nın sahibi oldu. Yazar, 2005 yılında Yunus Nadi Öykü Ödülü'nü kazanmıştır. İlk romanı olan Shoggle Bain isimli eseriyle ödülü kazanan Douglas Stuart kendisini Farklı bir kariyere sahip olup yazmaya geç başlamış bir işçi sınıfı çocuğu olarak niteliyor. Yazarın kendi geçmişinden yola çıkarak yazdığı eser henüz Türkçeye çevrilmemiştir. 1969 doğumlu Amerikalı yazar Colson Whitehead, yazdığı The Nickel Boys adlı roman ile Pulitzer Ödülü'nü kazanmıştır. Yazarın, ödülü alan eseri, Siren Yayınları tarafından Nickel Çocukları isimiyle Türkçeye çevrilmiştir. Bir Dava isimli eseriyle Orhan Kemal Roman Armağanı'nı Ayhan Geçgin kazandı. Bir Dava, ODTÜ Felsefe Bölümü mezunu olan yazarın, beşinci kitabıdır. Zambiya asıllı Amerikalı yazar Namwali Serpell 2020 yılında verilen Arthur C. Clarke Ödülünü The Old Drift isimli eseriyle kazandı. Eser, Zambiyalı bir ailenin üç kuşak anlatısını konu ediniyor. Tarihi ve çok kültürlü bir hikayeyi içerisinde barındıran kitap, henüz Türkçeye çevrilmemiş. Türkçeye henüz çevrilmemiş bir başka eser olan A Memory Called Empire isimli eseriyle 2020 Hugo En İyi Roman Ödülü'nü Arkady Martine almıştır. A. Martine'nin ilk eseri olan ve bilim kurgu tarzında yazılmış olan A Memory Called Empire, Teixcalaanli İmparatorluğu'nda gerçekleşen bir ölümün toplumun temellerinde oluşturduğu sorunları işliyor. Asıl adı AnnaLinden Weller olan yazar Ermeni tarihi üzerine akademik çalışmalar gerçekleştirmiş bir şehir plancısıdır. Milliyet Gazetesi tarafından yazar Haldun Taner anısına verilen ödülün bu yılki sahibi Maruzatım Var ismiyle yayınlanan eserin sahibi olan Nurhan Suerdem'in oldu. Suerdem, Ekonomi Maliye bölümü mezunu olarak yıllarca özel sektörde çalıştıktan sonra 2013 yılında öykü yazmaya başlamıştır. İlk eseriyle Haldun Taner Öykü Ödülü'nü kazanan yazarın eseri hakkında gerçekleştirilen söyleşiyi dinlemek isteyen okurlar aşağıdaki linkten faydalanabilirler. İletişim Yayınları tarafından okuyucuya sunulan Normal Nefes Almaya Devam Edin isimli kitabıyla Cevdet Kudret Ödülü'nü kazanmaya değer görülen yazar Hakan Bıçakçı oldu. Ödülün gerekçesi olarak yazılan metinde Bugünün tekinsiz dünyasının yarattığı sanrılar içinde kaybolan insanın metaforlar üzerinden, incelikli bir dil ve ritmi yüksek bir kurguyla anlatılması nedeniyle kitabı ödüle değer buldu. ifadesine yer verilmiştir. Bu sene deneme tarzında yazılmış olan bir esere verilen Melih Cevdet Anday Ödülü'nün sahibi Yalnız Şiir isimli kitabıyla şair Şeref Bilsel oldu. Çocukken, bize şehirden gelenlerin yanında taşıdığı başka çocuklar da olurdu. Onların elindeki oyuncaklardan, üstlerindeki elbiselerden ziyade konuşmalarındaki eda dikkatimi çekerdi. Işıltılı, şakır şakır bir Türkçe parıldayıp dururdu ağızlarında. Dilin insanı imrendiren, mucizevi etkisiyle ilk o zamanlar karşılaşmış olabilirim. Daha sonra sadece Türkçenin değil, duyduğum bütün dillerin bu cezbeden gücünü hissettim. İnsanın sessiz bir ortaklıkla, dil denen mucizevi yapıdan daha büyük bir yapı inşa edeceğini düşünemiyorum. Sonra doksanların başından beri şiire, şaire dair yazdığım bütün yazılarda, aslında şiirden ziyade dil üzerine kalem oynattığımı, ne yazarsam yazayım dilin çağrısından kurtulamadığımı, dilden bana doğru kabaran sorulara cevap arayıp durduğumu fark ettim. Bu bakımdan elinizdeki kitapta etrafında söz söylenen kavramlar ne olursa olsun dilin yüzeyde yahut derinde gizli bir tema olarak işlenip durduğunu gördüm. Sonuçların açıklanmasıyla eleştirilere konu olan 2020 Everest Yayınları İlk Roman Ödülü'nün kazananı senarist İrfan Saruhan oldu. Herkesin Bir Hikayesi Vardır isimli romanıyla ödülü kazanan yazar, daha önce Çılgın Dershane 3 ve Fetih 1453 gibi birçok filmin senaristliğini yapmıştır. Eser, 1980 yılı mayıs ayının üç gününde Sinop Kapalı Cezaevi'ni konu almaktadır.


Ya her gün tükettiğimiz suyu artık çok kısıtlı miktarda kullanabileceğimiz söylenseydi? Hindistan'da, yağmur duaları pek uzun zamandır elleri semaya açarak yapılmaya başlandı bile. Gökhan Özoğuz'un anlatımıyla dile getirilen 25 Litre belgeseli bize su tüketimin ve gelecekte beklenen krizlerin haberciğini yapıyor. Aslında hiç farkında olmadığımız bir şeylerden de haber veriyor. Mesela su ayak izin den bahsediyor. Tükettiğimiz yalnızca içeceklerin içeriğinde değil; bunun yanında kullandığımız elbisenin, ayakkabının ve aslında yaşamın ta kendisi için tüketilen su miktarının inanılmaz fazlalığı ve gereksizliği hakkında bizlere olağanüstü bilgiler veriyor. Peki, 25 litre hayatta kalmak için ne kadar yeterli? Duş almak, yemek yemek, bulaşık yıkamak bizlere kaç litreye mal oluyor? Bu soruların cevabını da gözler önüne seren bir belgesel ile karşı karşıya olmak doğrusu başka bir alem. Belgeselin en çarpıcı yanlarından birisi bizi bekleyen şeylerin yaşanmış gibi lanse edilen kesitleriydi. Gerçekten Türkiye'de 25 litre su kullanım sınırı olsaydı hayat nasıl olurdu? Evet, bu acı olurdu ama bunun yaşanıyor olduğunu bizlere hayali bir perdeden gösteren belgeselin bu açıdan beni oldukça etkilediğini de söyleyebilirim. Sözün özü, 50 dakikaya sığdırılan bir su farkındalığı belgeselinin aslında önümüzdeki 50 yıl içerisinde olacakları bizlere gösteriyor olmasıdır. Mutlaka izlemenizi tavsiye ediyor, buna inanarak sizlerin de '25 Litre' belgeselini başkalarına izleteceğinizi biliyorum.


Ezgiler birikir mi gönlümüzde yoksa hemen silinir mi öteki bir diğeri gelince? Bir şarkının sözlerini unuttuğumuz halde melodisi nasıl kalır hafızamızda. Dinle serimizin üçüncü makamı Hicaz Hümayun oldu. Geldi Hicaz'ın da Hümayun'un da durdu. Her zamanki gibi makamın özelliklerine değinip öyle başlayacağım, bu makamdan gönlüme yazılanları anlatmaya. Seyri: Çıkıcı inicidir. Bazen çıkıcı olarak kullanılmıştır. Güçlüsü: Hicaz dörtlüsü ile Buselik beşlisinin ek yerindeki Neva perdesidir. Üzerinde Buselik çeşnili yarım karar yapılır. Asma Karar Perdeleri: Hicaz dörtlüsünün, karar perdesinin bir Tanini altında, Nikriz beşlisinin teşekkül ettiğini biliyoruz. İşte Hicaz seyri sırasında zaman zaman Rast perdesine düşülür ki, burada meydana gelen çeşni Nikriz çeşnisidir. Hicaz makamında,yerinde Nikriz'li asma karar önemlidir. Ayrıca Nim Hicaz ve Dik Kürdi perdelerinde herhangi bir çeşni teşekkül etmediği halde asma karar yapılır ki, bu iki perdedeki asma karar da çok önemli olup, makama kişiliğini kazandırır. Bunlardan başka bütün Hicaz çeşitleri için geçerli olan bir durum vardır. Bütün Hicaz çeşitleri kendi seyirleri sırasında mutlaka birbirlerine geçki yaparlar. Aileden birinin güçlüsü, öteki Hicaz çeşidi için asma karar perdesi olur. Mesela Hümayun makamının güçlüsü Neva perdesidir. Fakat öteki Hicaz çeşitlerinin, yarım karar yeri olan güçlü perdeleri, Hümayun'da asma karar perdesi olarak kullanılır. Bunları sıralarsak Neva'da Rast'lı, Hüseyni'de Uşşak'lı ve çok az olmakla beraber Hüseyni'de Hicaz'lı asma kararlar, Hümayun'da yapılır. Donanımı: Si için bakiye bemolü, do için bakiye diyezi donanıma yazılır. Perde İsimleri: Dügah, Dik Kürdi, Nim Hicaz, Neva, Hüseyni, Acem, Gerdaniye ve Muhayyer'dir. Yeden'i: Rast perdesidir. Bazen bakiye diyezli sol, Nim Zirgule perdesi kullanılmıştır. Genişlemesi:Hümayun makamı genellikle tiz taraftan genişlemiştir. Bu genişleme için iki durum söz konusudur. 1-) Durak perdesi üzerinde bulunan Hicaz dörtlüsü, simetrik olarak tiz durağın üst tarafına göçürülür. Bu durumda, Neva perdesi üzerinde, üst tarafında Hicaz dörtlüsü bulunan Buselik dizisi meydana gelir. Yani simetrik genişleme yaptığımız halde, aynı zamanda yeni dizi oluşturma tarzında bir genişleme yapmış oluyoruz. Meydana gelen Buselik dizisi, ikinci şekil Buselik dizisidir. 2-) Neva üzerindeki Buselik beşlisi, Muhayyer'de Kürdi dörtlüsü eklenmesiyle Neva'da birinci şekil Buselik dizisi halinde uzatılır. Hemen hatırlatalım ki, bu genişlemelerde Muhayyer perdesinde kalış yapılmaz. 3-) Çok nadir olarak pest taraftan da iki şekilde genişleme yapıldığı bazı klasik eserlerde görülüyor. 3-A: Yegah perdesinde bir Rast beşlisi getirilir. Bu durumda Yegah perdesinde bir Basit Suz'nak dizisi meydana gelir. 3-B: Yine nadir olmakla birlikte Yegah perdesine Nikriz beşlisi, Hüseyni Aşiran perdesine Hicaz dörtlüsü getirilerek genişletilir. Yegah perdesine Nikriz beşlisi getirilerek yapılan genişleme sonucu Yegah'da bir Nev-eser makamı dizisi meydana gelir. Seyir: Durak veya güçlü civarından seyre başlanır. Dizinin iki tarafında karışık gezinilip, güçlü Neva perdesinde yarım karar yapılır. Bu arada gerekli yerlerde, gereken asma kararlar da gösterilir. Nihayet bütün dizide ve istenirse genişlemiş kısımda dolaştıktan sonra, Dügah perdesinde Hicaz çeşnisiyle tam karar yapılır. Not: Diğer Hicaz çeşitlerine de geçkiler yapılacağını tekrar hatırlatalım. Belki sadece belki baştan ayağa örtünmüşsündür bir acziyet örtüsü ile. Senden kurtuluş mudur çaresi bu acziyetin. Artık vakti gelmedi mi üzerindeki tozlardan silkinmenin. İnsan unutuyor ve insan en çok da hatırlamaya mahkum oluyor. Özgürce unutup, hatırlamaya esir olarak yaşıyor. Her bir dert tutuyor omuzlarından silkiyor insanı. Hatırlıyor bir aynada acziyetini görünce, esas sırrını aldığı nefeslerin, aldığı nefse bile hükmedemeyişinin. Yola öyle devam ediyor. Her adımda yeniden unutuyor ,tozlanıyor, yeniden silkeleniyor ve hatırlıyor. Bu döngü bir baş dönmesi haline geliyor bir müddet sonra hatırlamaya mahkum olmak ağır geliyor, kibirden dikilmiş ışıltılı bir libas giymeye hazırlanan insana. Ben diyor ,ben kurtuldum bu sıkıntıdan. Kimse esir edemez benliğimi. Kibrine esir olduğunun farkında olmadan kendini hürriyet kavgasında sanıyor. Sesinin billurluğuna inanan bir karga gibi bülbüle yarışa koyuluyor. Tevazuyu yolda giderken satmış üç akçe parasına bir yetime. Paraya ihtiyacı olmadığı halde. Bilgilendirme kısmı biraz meraklısı için aslında. Ve tabi Türk müziği makamlarının bir disiplini olduğunu göstermek için. Ama benim bu seride esas niyetim. Her bir makamın insan ruhunu nerelere götürdüğün dair etkiler. Bu yazıdan yola çıkarsak hicaz insana alçak gönüllüğüğü anlatıyor örneğin hiç bir söze gerek olmadan. Ben de kendi yorumumla bu kıymetli kültürümüzü aktarmaya çalışıyorum. Güzel bir seri olma yolunda olan bir yazı dizisi. Emeğinize sağlık. Bilgi dolu bir yazı daha. Bu konuda güzel bir seri oluyor. Kaleminize sağlık.


Türk musikisinin en eski makamlarından ısfahan basit ve birleşik olmak üzere iki çeşittir. Basit Isfahan Makamı. Her bakımdan uşşak ve bayatiye benzemekle birlikte seyir esnasında zaman zaman bu iki makamdan uzaklaşan veya bunlara yaklaşan özellikler taşır. Dizisi, aynen uşşak ve bayati makamları gibi olup yerindeki uşşak dörtlüsüne neva perdesinde bir buselik beşlisinin eklenmesinden meydana gelir. Nota yazımında donanımına sadece si koma bemolü yazılır, gerekli değişiklikler eser içinde gösterilir. Yedeni rast, durağı dügah, güçlüsü ise buselik çeşnisiyle makamın yarım kararının yapıldığı neva perdesidir. Makam bayati makamı gibi inici-çıkıcı seyreder ve bu yönüyle uşşaktan ayrılır. Genişlemesi de aynı şekilde bayatide olduğu gibi tiz taraftan ve tiz durak muhayyer perdesine getirilen bir kürdi dörtlüsüyle, güçlü üzerinde bulunan buselik beşlisinin dizi halinde uzatılmasıyla sağlanır. Ancak bu sırada bayatideki gibi nevada hicaz, çargahta nikriz çeşnileri pek yapılmaz, bu da makamı bayatiden ayıran bir özelliktir. Basit ısfahan makamının karakteristik tarafları, seyir esnasında segah ve acem perdeleri arasında fazlaca gezinilmesi ve segah perdesinde, uşşak ve bayati makamlarından daha fazla asma kalışlar yapılmasıdır. Böylece makamın en önemli asma karar perdesinin segah olduğu ortaya çıkar. Bu ise makama tasavvufi ve lirik karakterli bir nitelik kazandıran önemli bir özelliktir. Birleşik Isfahan Makamı. Dizisi, basit ısfahan makamı dizisine zaman zaman dügahta bir rast dörtlüsü eklenmesinden meydana gelir. Nota yazımında donanımına uşşak-bayati-basit ısfahan dizilerinde olduğu gibi sadece si için koma bemolü yazılır, gerekli değişiklikler eser içerisinde gösterilir. Makamın yedeni rast, durağı dügah, güçlüsü neva olup bu perde üzerinde buselik çeşnisiyle yarım karar yapılır. Birleşik ısfahan makamının en önemli asma karar perdesi basit ısfahanda olduğu gibi segah perdesidir. Seyir sırasında sık sık basit ısfahan dizisine geçileceğinden segah ve acem perdeleri arasında çokça gezinilecek ve segahta fazlaca asma kararlar yapılacaktır. Ayrıca zaman zaman dügah perdesindeki rast dörtlüsü de seyre karışacak ve nazari olarak dügah perdesinde rastlı asma kararlar yapılacaktır. Ancak dügahtaki rast beşlisinin pratik kullanımı, dügah perdesinde kalıştan ziyade bu dörtlünün seslerinin daha çok re, do#, si, do#, re, do#, re tarzında bir nağme sıralanışı şeklindedir. Diğer asma kararlar ise çargahta çargahlı ve rast perdesinde rastlı kalışlardır. Bu makamın oluşmasında önemli bir yeri olan dügahtaki rast dizisiyle hiçbir zaman karar verilmez, tam karara yine basit ısfahan dizisiyle gidilir. Birleşik ısfahan makamının genişlemesi tiz taraftan ve aynen basit ısfahan makamının genişlemesi gibidir. Gün ışımaya başladı penceremde, seher vakti farklı bir hal ile dokundu gönlüme. Geride kalan günler, bugün ve geleceğimiz... sıralanıyor. Hepsinde ise şimdi gizleniyor. Dem bu demdir derken şair bundan dem vuruyor. Anı güzelleşitiren ve demleyen ise hasret oluyor kimi zaman aşığın gönlüne, kimi zaman ise vuslat. Aşk her dem hem göğün zirvesine sürüklüyor ruhumu hem de yüreğimi durmadan harlanan bir ateşte pişiriyor. Hamlığımın farkında mıyım bilmeden, şikayet etmeden an be an pişiyorum. İnce sızılar hasıl oluyor gönlümde sebebini çözemiyorum. Seviyorum sızılarımı, sızılarımdan ömrüme yayılan bana yol olanı, benimle yol alanı, yoldaş olanı. Seviyorum, bir çift pencereden akan abları. Suluyorlar sevdamın en halisane dallarını. Öyle bir su ki yangınıma can veriyor, sızılarıma derman oluyor. En güzel fedakarlık tohumları aşkla ekiliyor yüreğime, önce benim olanlardan fedakarlık. Ömrümden, gönlümden, fikrimden, ruhumdan. Ardından ise benden fedakarlık. Yahut en çok akıldan fedakarlık. Bilinçsiz bir delilik hali. Böyle bir dönemde bilinçli olmayı kim ister ki. Meczuplup şimdilerde insanların yüzüne bakmadığı bir metağ eski pazarlarda. Oysa en safiyane fedakarlık gizli altında. Nasip olmaz Meczuplup enaniyet duvarları olana, dünya vurgununa. Kesinlikle güzel bir seri. Devamını bekliyoruz. Ayrıca daha önceden yapıldı da ben mi fark etmedim bilemiyorum ama şöyle bir önerim var. Yazıların alt kısmında, çok abartılmayacak şekilde, verilen bilgideki terminolojinin zor anlaşılır olanları hakkında kısa kısa bilgiler verilebilir. Bu şekilde, bu konularda hiç bilgi sahibi olmayanlara da hitap eden bir seri çıkmış olur. Tekrar ellerine sağlık. Bir diğer makamı merakla bekliyoruz.


Bugünü doğru bilinen bir yanlışın aslını anlatmakla geçirelim: 5.56x45 mermisinin adam yaralamak için tasarlandığı, 7.62x51 mermisinin kullanımının insan haklarına aykırı olduğu sebebiyle bırakıldığı. 2. Dünya Savaşı'ndan elde edilen veriler şöyle: Çatışmaların çoğu 300-200 metrenin altında oluyor, o sebeple mermi de bu mesafelere uygun olmalı; atış kabiliyeti yüksek olan birlik daha kolay ilerleyip geri çekilebiliyor; askerlerin çoğu çatışma esnasında attığını vuramıyor. NATO orduları da diyorlar ki o zaman biz de Almanların STG-44'ü gibi, kısa, yakın mesafelerde daha etkili, hafif mermili, rahat taşınabilen tasarımlara geçelim. Böylece asker mermi bitmeden bol bol ateş eder, vurma ihtimali artar, ayrıca adam başına daha çok mermi taşınabilir. Tabii NATO'nun büyük abisi Amerika bunlara kıçıyla gülüyor. Mermi dediğin tam boyutlu olur, karrı mısınız siz, boncuk tabancası alalım isterseniz falan gibi argümanlarla NATO'yu zorla kendi mermileri olan 30-06'nın hafif ufalmış bir versiyonu olan 7.62x51 NATO'ya çekiyorlar. Aslında burada kurumlar arası çekişme de söz konusu. Amerikan Ordusu İkmal Departmanı eski kafalı adamlardan oluşuyor, Savunma Bakanlığı'nın da onların üzerinde kurduğu bir baskı var, zar zor .30-06'yı bırakıyorlar, 5.56x45 falan hak getire. Herifler testleri falan sabote ediyor. Amerika'nın zoruyla NATO orduları 7.62x51 NATO'ya geçiyorlar . Bizde G1 diye bilinen FN FAL de 7.62x51'e ayarlanıp üretime geçiyor. Namı 'Özgür Dünyanın Sağ Kolu' oluyor. Sonra da Amerika Vietnam'a, Vietnam da onlara giriyor. İkmal Departmanı'nın havası bozuluyor; Askerlere mermi az geliyor, silah çok ağır, çok tepiyor, otomatik atış imkansıza yakın, ufak bir şey lazım raporları Savunma Bakanlığı'na ulaşıyor. Bakanlık İkmal Departmanı'nı haşlıyor. İkmal Departmanı da 'iyi bari öfff tamam, biraz karrı mermisi deneyelim bari' diye karar kılıyor. Hakları yeni Colt şirketine verilmiş olan AR-15 tüfeğini, ve başka bir iki tüfeği teste alıyorlar; M14'ün en iyi silah olduğu kanıtlansın diye yarışan aletleri bozuyorlar biraz. AR-15 sağlam silah ama testlerin sonucunda Departman 'M14 daha iyi' kararını veriyor tekrar, Savunma Bakanlığı'na rapor yolluyorlar. O esnada Amerikan Hava Kuvvetleri'nden General LeMay Hava Kuvvetleri'ne 80.000 tane AR-15 almak için başvuruyor . LeMay'ın inadı yüzünden testler tekrar yapılıyor, bu sefer silahın mucidi Eugene Stoner gelip test boyunca silahların başında durduğundan raporda oynama yapılamıyor. Amerika da böylece piyade için 5.56x45'e geçmiş oluyor. Sonra da NATO'ya 'su çok sıcak siz de gelsenize' çekiyor. Avrupalılar ABD'ye 'Hay ben senin yapacağın işe ' diyerek yavaş yavaş 5.56x45'e geçmeye başlıyorlar . Tabii bu iş zart diye olmuyor; örneğin Almanya G3'ü ve beraberinde 7.62x51'i taa 90lar ortasında bırakıyor. NATO bize 'abi mızıkçılık yapma hadi' çekmesine rağmen niye geçmiyoruz? Çünkü Anadolu'muz gepgeniş olduğundan ötürü çatışma menzili 5.56x45'in menzilini genelde aşıyor. Delme kabiliyeti de 7.62x51'e kıyasla daha az. Bizim ordu da senelerdir PKK'ya karşı 7.62x51 kullanmış, alışık.


Bilmiyorum, sizlerin nasıl gelecek planları var. Kendinizi 5 yıl sonra nerede görüyorsunuz? Bu sorunun cevabı kişisel fikrime göre yaşınızla yakından alakalı olacaktır. Neden mi? Kendimden örnek vereyim. İlkokuldayızdır, hani şu dünyayı değiştireceğinizi düşündüğünüz zamanlar, kalbinizin kötülükle karşılaşmadığı zamanlar. Dünyada savaşları bitirebilmeyi, açlıktan insanların ölmediği, haksızlıkların olmadığı, insanların ve diğer canlıların huzur içinde yaşayabileceği bir dünya için çaba harcamayı hayal ettiğimiz zamanlar.... Keşke hep o yaşta kalsaydım. Konuyu fazla dallandırmadan konumuza dönelim. Geldik lise yıllarına. Benim için en güzel zamanlardı lise yıllarım. Hayallerim mi? Onların yerlerinde yeller esiyordu. Artık o geniş çaplı hayaller yerini kendimi kurtarmaya kadar daralmıştı. Tek amacım güzel bir üniversiteye kapağı atmaktı. Hani hep öyle derler ya. Üniversiteye geçince rahatlarsınız diye ha işte eğitim sisteminin en büyük yalanı bir sonraki kademede rahat edeceğiniz yalanıdır. Siz hiçbir sonraki bölüme geçince kolaylaşan bir oyun gördünüz mü? Elbette hayat oyununda da sizi sürekli daha zor bölümler bekliyor. Final bölümünde huzura ereceğiz neyse ki. Ama her şey geçiyor, her yeni eskiyor, her engel aşılıyor ve bir şekilde ilerliyoruz. Bazen engeller ayağınızı kaydırıyor kalkıp yürümeye devam ediyorsunuz çünkü buna mecburuz. Ben de hep öyle yaptım. Bizim yaş grubunun içinde bulunduğu yılların en büyük buhranlarından birine değinmişsin. Güzel yazı için teşekkürler. Kesinlikle konu muazzam. Yıllarca içselleştirdiğin ve üzerine düşündüğün için cümlelerin de muazzam. Ancak bana sorarsan biraz daha derlenseydi harika olurdu. Ve bir cümleyi farklı bir bakış açısıyla değiştirmek istiyorum. Kalbimizin kötülükle karşılaşmadığı zamanlar değil de. Kalbimizde, kötülüğün karşılığının olmadığı zamanlar. Ellerine sağlık. Malum ülkemizde yetkisi olanın bilgisi yok, bilgisi olanın ise yetkisi yok.


İşte geçenlerde bir gün, bir teknoloji mağazasını dolaşırken şu herkesin oturup oyun oynayabildiği tanıtım bilgisayarlarının birinde oturan ve oyun oynayan bir çocuk gördüm. Bi baktım yanında babası da var. Sonra bir de ne göreyim? Çocuk, normalde 18 yaş ve üzerinin oynaması gereken bir silahlı savaş oyunu babası ile birlikte oynuyordu yahu. Sorumsuzluk olmuyor mu bu? Çocuk dediğim 11-12 yaşlarında. 18 yaş ibaresini oraya süs diye koymamışlar. Bu konuda yetkili insanlar demek ki bu yaş altındaki çocukların o oyunu oynamaması gerektiğine karar vermişler. Şimdi açık konuşalım, bu tür oyunlar şiddet içeriyor, kanlı sahneler içeriyor, ölüm sahneleri içeriyor, kelime olarak biraz daha ileri gidersek vahşet içeriyor. Bu tip görselleri çocukların görmesi, onlarda bu gördüklerini hayata aktarma, tekrar etme gibi davranışlara sebep olabilir. Böyle oyunlarda olan silah gibi şiddet araçlarını normal hayatın bir parçası olarak görmeye başlama, bu hayatta kullanmaya yönelik bir istek duyabilirler. Örümcek adam oyunu oynayıp veya filmi izleyip de kendini balkondan aşağı atan çocukları biliyoruz maalesef. Ha acaba bunlar oyun bağımlılığı ile de ilgili mi? Elbette. Okuldan veya işten gelince saatlerce bilgisayar başından kalkmayıp oyun oynayan insanlar var çevremizde. Hiçbir işi olmayıp oynayanlar da var, işi oyun oynamak olanlar da var. Bu işi oynamak olanlar, artık biraz özendirici olmaya giriyor ve çocukları oyunlarda daha iyi olmayı istemeye zorlayıp daha çok oynattırıyor. Bir de Mavi Balina diye bir oyun gerçeği var. Amaç görevleri yapmak ve böylece ilerideki görevleri görebilmek. Bunda da başta kişisel ve çok özel bilgiler, resimler istenip bu bilgiler sonradan şantaj için kullanılıyor. En sonda da oyuncudan son görev olarak intihar etmesi isteniyor. Yoksa ellerindeki özel bilgileri yayınlayacaklarını söylüyorlar. Aşağıya da çok sevdiğim bir karikatürü koydum, bakın ve ders alın.


Acemkürdi makamı dizisi, Dügah perdesi üzerinde Kürdi Dörtlüsü ve Neva perdesi üzerinde Buselik Beşlisinden meydana gelir. İsmail Hakkı Bey'in Acemkürdi Peşrev'i eşliğinde gönlümüze değenleri nakşedelim şimdi de söze. Bir heyecan var sanki kainatın her zerresinde. Bahardan yaza dönme telaşı mı bu, Ne güzel bir meltem bu tenime değen. Bayramlık libaslarını giyinmiş çocukların masumluğu var çayın kokusunda bile. Çay dahi ayrı güzel sanki bu muhabbette. Adımlarımı, yerimi, yönümü hesaplamadan yürüyorum bu güzellikten içre. Bir koku misali bir rüzgar edası ile ulaşıyorum her yere. Herkes hissediyor beni ama kimse dokunamıyor özgürlüğüme. Bir sır olmuş da aralanıveriyor önümde. Bir yangın oluyor telaş içinde herkes, oysa yangın zararlı otları yakarak bin bir çeşit eczanın yetişmesine vesile oluyor. Yağmur yağıyor öyle şiddetli ki gök yere indi sanıyoruz bir anda, ürperiyoruz. Oysa çok geçmeden Alaimisemaya değiyor gözlerimiz. Bunun için bizi korkutan her damla nimetmiş meğer. Sen bile sana ait değilsin. der gibi. Ömrü boyunca yaşadığı köyden çıkmamış orayı dünyanın en güzel yeri bilen bir delikanlının daha güzel diyarları görmesi için sebep olur belki bir sürgün bile. Uzakları yakın, yakınları uzak eylersin ümidinle.


Doğanın var olduğu günden beri değişmez yasaları vardır: Güçlü olanın güçsüz olanı yemesi gibi. Tarih boyunca erkekler kas gücü ve daha sonrasında ise oluşturdukları kültürel çevre gücü ile kadınları hep baskı altına almıştır. Evlerine veya tarlalarına esir olan kadınlar ise gerek eğitimsizlik gerekse omuzlarına yüklenen ev işleri, çocukların bakımı, tarlada çalışma zorunluluğu yüzünden kendilerinin de bir insan olduğunu unutup yaşamaya çalışmışlardır. Peki bu suçun hepsini erkeklere yığmak ne kadar doğru? Bunun tamamen onlar mı yapmışlardır? Tarihe bakacak olursak insanları kadınlar ve erkekler olarak ikiye ayırmak yerine zenginler ve köleleri olarak ikiye ayırmamız bizim için daha iyi olur. İster yönetici deyin ister kral, padişah, han veya sultan; o coğrafyanın hakimi kim ise her şey onundu ve köylüler yarı tok hatta aç karna ona çalışmak zorundaydılar. Sanayi devrimi, Avrupa'da 18. yüzyılın sonları 19. yüzyılın başlarında ortaya çıkmış buhar makinaları ve diğer buluşların üretime katkı sağlamak üzere kullanılmasıdır. Bizim konumuzla ilişkisi ise sanayinin ana çarklarından birini oluşturan iş kolu. O dönemde işçilerin çoğunluğu kadınlar ve çocuklardır. Nüfus artık köylerden kentlere, çalışma alanı ise tarımdan sanayiye kaymıştır. Gelişen sanayi ve ekonomi beraberinde tüketimi getirmiş ve eskiye nazaran alt ve orta sınıf insanlar temel ihtiyaçlarını karşılamaya başlamıştır. Artık aç karnını doyurmayı düşünmek yerine haklarını düşünmeye başlamışlardır. Takvimler 8 Mart 1857 gösterdiğinde 40 bin kadın daha iyi çalışma koşulları, iyi ücret ve eşitlik için greve gitti. Olayların daha fazla büyümesini göze alamayan patronlar ise fabrikadaki işçilerle grevdekileri buluşturmamak için kapılara kilit vurdu. Fabrikada çıkan olaylar sonucu sebebi bilinmeyen bir yangın oluştu ve 129 kadın yangında hayatını kaybetti. Danimarka'nın Kopenhag şehrinde 1910 yılında II. Enternosyal toplandı. Dönemin Almanya Sosyal Demokrat Partisi liderlerinden Clara Zetkin geçmişteki acı olayı hatırlatarak 8 Mart'ın Dünya Emekçi Kadınlar Günü olarak kutlanmasını önerdi. Kabul edilen öneri dünya geneline ise BM'nin 16 Aralık 1977 tarihinde kabul etmesiyle yayıldı. Orta Çağın üzerinden yüzyıllar geçti ama Orta Çağ kafalı insanlar hala aramızda dolaşmakta. Bunlardan birisi ise Avrupa Parlementosu üyesi Janusz Korwin-Mikke. Parlementoda yapılan kadınlar ve erkekler arasındaki ücret eşitsizliği oturumunda yaptığı konuşma insanı adeta şoka sokuyor.


- Unutkanlık başlayabilir, artık bazı şeyleri daha az hatırlarsınız ve hafızanızda tutmakta zorlanırsınız. Rahatça uykuya dalmak için vücudunuzun serin olması gerekir. Aslında ışık, vücut sıcaklığınızı ayarlayan ana etmendir. Çünkü ışığın sebep olduğu sinyaller, beyninizin gece mi gündüz mü olduğunu anlamasını sağlar. Işığın uykuya dalmanıza yardımcı olmasının 2 yolu var. Güneşin sabah gönderdiği ışığı mutlaka yakalayın, bu beyin saatinizin düzenli tetiklenerek size daha fazla enerji vermesini sağlar ve geceleri uyku hormonun salınmasına yardımcı olur. Uyandıktan sonra 15 dakika güneş ışığı almayı alışkanlık haline getirin. Uyumaya yakınken mavi ışıktan uzak durun. Mavi ışık, televizyon, bilgisayar ve telefon gibi yapay ışık kaynaklarında bulunur. Mavi ışık beyninizin o sırada gündüz sanmasına neden olur ve geceleri sizi uyanı tutar, beyniniz gündüz sandığı için uyumanıza izin vermez. Yatmadan 1-2 saat önce mavi ışıktan uzak tutarak kendinizi sınırlayın. Uyumak için vücudunuzun ideal sıcaklığı 15,6 ile 19,4 derece arasındadır. Yatmadan 1-2 saat önce vücudunuzu serin tutmaya özen gösterin. Çalışmalar gösteriyorki, yatmadan 1 2 saat önce duş alan ya da banyo yapan kişiler daha çabuk uyuyor. Neden mi? Çünkü ılık su ile alınan duş, ellerinize ve ayaklarınıza olan kan akışını hızlandırıyor ve vücut sıcaklığınızın daha çabuk ve kolay düşmesine yardımcı oluyor. Uykuya daha rahat dalmanız için vücudunuzun rahat olmasına ihtiyacı var. Ağır egzersizler, kalbinizin daha hızlı atmasına, vücut sıcaklığınızın artmasına ve vücudunuzun daha çok uyarılmasına sebep olur, bunlar da vücudunuzun rahat olmasının önüne geçer ve uyumanızı zorlaştırır. Uyumadan 2 saat önce bunlardan uzak durmaya çalışın. Kafein uyku hormonu olan adenozinin görevini yapmasına engel olur. Ama olay şu ki kafeinin vücudunuzu terk etmesi 10 saat kadar sürebilir. Bu yüzden yatmadan çok önce kafein tüketiminizi sınırlayın. 8 saat uyku, size 2 fincan kahveden daha çok fayda sağlar. Yatmadan 1 2 saat önce ÇALIŞMAYI, EGZERSİZİ, TELEVİZYON İZLEMEYİ VE SOSYAL MEDYA KULLANMAYI bırakın. Bunlar yerine günlük yazabilirsiniz, meditasyon yapabilirsiniz, KİTAP OKUYABİLİRSİNİZ ve ılık bir duş alabilirsiniz. Bunları yapmanız uykuya dalmanızı 10 kat kolaylaştıracaktır. Ya da kısaca uyumayı ve uyanmayı planladığınız saatlere alarm kurabilirsiniz. Bu düzen size uyumak ve uyanmak için kendinizi daha iyi ayarlamanıza yardımcı olacaktır. Unutmayın bunlar gereklilikdir, masraf değildir. Bunları harcama olarak düşünmeyin çünkü iyi bir uyku sizin daha iyi çalışmanızı ve gün içinde daha verimli olmanızı sağlar. 9. Yatmadan önce yemeyi ve içmeyi kesin. Yatmadan önce birşeyler yediğinizde sindirim başladığı için vücut sıcaklığınız artar. Bu da açıkça uykunuzun bozulmasına yol açar. Kendinizi yatmadan en az 3 saat önce yemeyi bırakmaya ayarlayın ve vücudunuzun rahatlamasına izin verin.


Kısa bir aranın ardından DİNLE serimizde bu ayki durağımız, Buselik Makamı oldu. Buselik Makamı, Türk Müziğinin diğer makamlarına göre günümüzde daha bilindik bir makam. Bilinirlikte MFÖ'nün aynı isimli şarkısının da etkisi vardır belki. (Not: Bu kısımdaki bilgilerin anlaşılmazlığı konusu birçok okurum tarafınca bana intikal etti. Kıymetli arkadaşlar, Türk Musikisi'nde Batı Musikisi'nden farklı bir çok özellik vardır. İlki ve belki de en önemlisi Klasik Batı Müziği'nde bildiğimiz notaların karşılığının farklı isimler olması ve aynı şekilde iki nota arası 9 farklı çeşni uygulanabilmesi, bunların da farklı isimlerinin olmasıdır. Teorik bilgilere geçmeden sizlere kısa bir kaç bilgi vermek istiyorum. Batı musikisinde Sİ notasının üç varyasyonunu görebilirken-Bunlar Sİ natural, Sİ bemol ve Sİ diyez- , Türk müziğinde durum şöyledir . 1. Tip Dizi: Yerinde Buselik beşlisine Hüseyni perdesinde Kürdi dörtlüsünün eklenmesiyle meydana gelmiştir. 2. Tip Dizi: Yerinde Buselik beşlisine Hüseyni perdesinde Hicaz dörtlüsünün eklenmesiyle meydana gelmiştir. Görülüyor ki Buselik Makamının her iki dizisinde değişen yalnızca güçlü üstündeki bölgedir. Yerinde Buselik beşlisi değişmemektedir. Not 1: Hüseyni'de Hicaz dörtlüsünün bulunduğu dizinin inici hali Şehnaz Buselik Makamıdır. Not 2: Buselik Makamı dizisinin Rast perdesindeki şeddi Nihavent Makamı, Hüseyniaşiran perdesindeki şeddi Ruhnevaz Makamı, Yegah perdesindeki şeddi Sultaniyegah Makamıdır. Bu makamlar, Göçürülmüş Makamlar konusu içinde anlatılmaktadır. e)Donanımı: Hüseyni perdesindeki Kürdi dörtlüsünün bulunduğu dizi esas alınarak donanıma herhangi bir işaret konulmaz. Hüseyni'de Hicaz dörtlüsünün bulunduğu dizi kullanılıyorsa arızalar eser içinde gösterilir. f) Yedeni: Nim zirgüle perdesidir. g) Dizinin seyri: Karar sesi olan Dügah perdesi civarından seyre başlanır. Dizinin iki tarafında gezindikten sonra güçlüde yarım karar yapılır. Dizinin tiz tarafındaki geçkiler gösterilir. Daha sonra yedeni de gösterilerek Dügah perdesinde karar verilir. h) Perde aralıkları: Hüseyni'de Kürdi olan dizi; Dügah, Buselik, Çargah, Neva, Hüseyni, Acem, Gerdaniye, Muhayyer'dir. Hüseyni'de Hicaz olan dizi; Dügah, Buselik, Çargah, Neva, Hüseyni, Dik Acem, Nim Şehnaz, Muhayyer'dir. i) Dizinin genişlemesi: Her iki dizinin genişlemesi de aynı şekilde olur. Durak üstünde bulunan Buselik Beşlisi tiz durağın üstüne göçürülür. Göksel Baktagir'in Buselik saz semaisi ile DİNLEyelim kelamımız el verdiğince.


9 Şubat 2020 akşamı Hollywood Dolby Tiyatroda, Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi tarafından 92.si düzenlenen tören ile, sinema dünyasının en prestijli ödülü olarak bilinen Akademi ödülleri dağıtıldı. Adaylar açıklandığından beri hemen herkes ödüllerin kime gideceği hakkında tahminlerde bulunmuştu. Ancak önce 19 Ocak tarihinde düzenlenen SAG ödül töreninde, sonrasında geçen hafta İngiliz Sanat Akademisi tarafından düzenlenen BAFTA ödül töreninde verilen ödüller dolayısıyla Oscar ödüllerinin de fazla sürprizi kalmamıştı. Zaten en iyi erkek oyuncu ödülü alan Joaquin Phoenix, en iyi kadın oyuncu ödülü alan Renee Zellweger, en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülü alan Brad Pitt ve en iyi yardımcı kadın oyuncu ödülü alan Laura Dern her üç törende de aynı ödüllerin sahibi oldular. Bu açıdan bakarsak fazla şaşırmadık denilebilir. Ancak bir film vardı ki geceye damgasını vurmakla kalmayıp belki de sinema dünyasında bir devrin kapanmasına yol açtı. Bu film bildiğiniz üzere Bong Joon-ho tarafından yazılan ve yönetilen Parazit filmi. Parazit, 6 dalda Oscar adayıydı ve 4 dalda ödül kazanmış oldu. Her ne kadar otoriteler 'film gerçekten bu kadar ödülü hak ediyor muydu yoksa yalnızca şişirilmiş bir balon mu' diye tartışsalar da, ödülün bir 'ilkler' yığını olduğu gerçeğini es geçemeyiz. Örneğin; Güney Kore bu filmle ilk kez Oscar ödülüyle tanışmış oldu. İlk kez yabancı dilde bir film, en iyi film ödülü aldı. Ayrıca ilk kez bir film; hem en iyi film, hem de en iyi yabancı film ödülünü almış oldu. Bu açıdan Parazit'in, filmin arkasındaki adam Bong Joon-ho'nun ve dolaylı olarak Güney Kore sinemasının Oscar'da tarih yazdığını rahatlıkla söyleyebiliriz. Peki neden Netflix'in Evlilik Hikayesi ve İrishman, Tarantino'nun Bir Zamanlar Hollywood'da filmleri beklenen performansı gösteremediler? . Üstelik en iyi film ve en iyi yönetmen dallarında Amerikan menşeili çok güçlü adayların varlığı da söz konusuydu. Buna rağmen Parazit'in ödül avcılığına soyunması Hollywood sinemasının, yavaş yavaş bir 'dünya sineması' gerçeğinin ortaya çıkmaya başladığını fark etmesine sebep olacaktır. Evet belki bir zamanlar bütün dünyayı etkileyerek tarz yaratan ve sinemayı elleriyle yoğuran Amerikan ekolü artık çok güçlü rakiplere sahip. Kaldı ki her yıl yabancı film dalında ödül alan filmlerin ne kadar farklı ve özgün senaryolara sahip olduğunu görüyoruz. Zannediyorum küreselleşme, özgün senaryolara olan ihtiyacı ve toplumun farklı şeyler görme hevesini beraberinde getirdi. Akademi de bunu fark etmiş olmalı ki Joker, Bir Zamanlar Hollywood'da ve İrishman gibi filmleri Parazit'e değişmedi. Ancak buradan Joker filminin kötü bir film olduğu sonucu çıkartılmamalıdır. Zira Joker'de son zamanların en kaliteli performans oyunculuğunu izledik. Fakat bu başarı, filmin başarısı mıydı yoksa Joaquin Phoenix faktörü ve Joker karakterinin geçmişten beri süregelen şöhreti olmasaydı, film bu sükseyi sağlayabilir miydi ben bilmiyorum lakin Akademi biliyor olmalı ki ödülü içleri kan ağlayarak da olsa kendi topraklarının evlatlarına veremediler. Her ne kadar Akademinin Kuzey Kore'ye göz dağı vermek amacıyla Güney Kore reklamı yaptığı yönünde bazı iddialar bulunsa da, bu tarz spekülasyonlar her yıl zaten gündeme gelmektedir. Ancak ne olursa olsun sinema bir bilim değil sanattır. Doğal olarak sanatsal zevkler subjektiftir. Ödüller Akademinin kriterleri doğrultusunda ortak kanaatle verilir. Herkesin gönlüne göre ödül verilmesi zaten imkansızdır. Bütün bunlar bir yana; bizi çok seven, bizim de dizilerini, kültürünü severek takip ettiğimiz kardeş ülkelerimizden Güney Kore'nin ödül alması elbette bizleri de çok mutlu etti. Hatta bu ödül vasıtasıyla Türkiye'nin de bir gün o sahnede boy gösterebileceği yönünde umutlarımız yeşerdi çünkü son zamanlarda ismi talihsizliklerle anılmaya başlanan Akademi bu gece ayrıca güven tazelemiş oldu. Belli mi olur, bakarsınız gelecek yıl da törene damgasını vuran ülke, Türkiye olur. Sevgili Nihat; yorumunuz için teşekkür ediyorum. Evet, Parazit filmi öyle çok iddialı bir film değildi aslında. Zaten yapılan eleştirilerden biri de, madem yabancı filmler de En İyi Uluslararası Film Ödülü alabilecekti, ilk defa bu filmle mi olmalıydı şeklindeydi. Fakat şunu göz ardı etmemek gerekir ki filmler incelenirken oyunculukların yanı sıra hem sahne/sekans çekimleri hem de içerik/senaryo özgünlüğü ve tutarlılığı incelenmektedir. Parazit senaryosu bakımından aslında herkesin aklına gelebilecek ama kimsenin yazmadığı bir senaryoya sahip. Ayrıca Türk filmlerinde de bu tarz konular var evet ama Parazitte konunun ayrıca işlenmesi ve sekanslara gömülmesi de son derece başarılı tasarlanmış. Yine filmde bazı sahnelerde metaforlar ve göndermeler de var. Topluca bakarsak sanırım Parazit'in en büyük şansı bu yıl çok güçlü bir rakibinin olmamasıydı. Şaka bir yana elbette bende filmi ya da Akademiyi eleştirecek konumda değilim ancak şahsi fikrim rakipleriyle mukayese edince film hiç de fena değil, Oscar alacak kadar iyi mi orası hakikaten tartışmaya açık. Mukayese yapacak kadar diğer aday filmleri seyretmedim. Herhalde Topluca bakarsak sanırım Parazit'in en büyük şansı bu yıl çok güçlü bir rakibinin olmamasıydı. yorumuna dolaylı yoldan katıldığımı söyleyip bu konuyu kapatmalıyım. Fakat anladığım kadarıyla, bu konu farklı mecralarda oldukça tartışılacak. O kadar güzel anlatımınızdan sonra parazit filmini izlememek olmaz sanırım. Güney Kore yapımı filmleri severim ve kendi kültürümüze az çok yakın bulurum. O yüzden Güney Korenin kazanmasına da çok sevindim. Yazı için teşekkürler. Kaleminize sağlık. Yorumunuz için teşekkür ederim Kübra Hanım. Scarlett Johansson 'a ödül gitmemesi gerçekten üzdü. Bunun dışında dağıtılan ödüllerin gayet doğru tercihler olduğunu düşünüyorum. Scarlett Johansson iyi bir oyuncu fakat hep Marvel filmleriyle ön plana çıkıyor. Bence oradaki performansı da çok çok iyi değildi. Belki Akademi biraz daha kendisini kanıtlaması gerektiğini düşünmüştür. Parazit'e bu kadar ödül gideceği belliydi zaten. Ama Amerikan film tarihinde Kore yapımı bir filme bu kadar ödül çıkacağı kimse tarafından kestirilemedi. Joker'e de bu kadar ödül gideceği belliydi. Her ne kadar ben durgunluğu yüzünden beğenmesem de başkaları tarafından çok beğenilmesini gayet iyi anlıyorum. Bir kötünün filmi ha. Çok ilginç. Aslında bakarsanız Star Wars'tan Darth Vader'ın ve Powerpuff Girls'ten Mojo Jojo'nun da derinlikliklerinde Joker ile benzer durum var. Kim kötü doğuyor ki zaten.