Yasin: London'un birçok kitabını keyif alarak okudum. London, okuma serüvenimde -Amerikan Edebiyatı'nda- beni en çok etkileyen yazardır diyebilirim. Yeni yıl kitap önerilerinde bulunurken size uzun soluklu bir kitabını önermek istiyorum: Martin Eden. London'un bu yapıtını duyduğunuza eminim. Çünkü Martin Eden, London'un yarı otobiyografik romanı. Tüm bunları söylerken olayların nasıl başladığından da bahsedelim. Martin'in bu zorlu yolculuğa çıkma sebeplerinin başında bir kadın yani Ruth geliyor. Martin'i değiştiren sonra kendisi de bambaşka biri olan Ruth. Peki sizce, Martin istediğini elde etmiş midir? Mutlu mudur? Tüm bu cevaplar ve daha fazlası için Martin Eden'i okuma listenize eklemelisiniz. Keyifli okumalar. Fatma: Hayat her zaman bizlere iyi sürprizler yaşatmıyor. Kimi zaman tosladığımız duvarlar oluyor ya da yolumuzu aydınlatan ışıkların sönmeye başladığını hissediyoruz. Pes etmeye meyilli oluyoruz. Umudumuzu sabit kadem tutmakta zorlanıyoruz. Bazen de elimizden kayıp gidişine seyirci kalıyoruz. Nihat: Özgürlük, aslında çok uzun bir geçmişe sahip olan ve altında bir ideoloji barından bir kelimedir. Ancak kelimenin kullanışı itibariyle bu ideolojik mana genellikle baskılanır. Bu konudaki teorik bilginin eğitim müfredatı sebebiyle 7'den 70'e herkeste eksik olduğunu düşündüğüm için bu kitabı 2022 yılında okunacak bir kitap olmak üzere sizlere öneriyorum. Bireysel özgürlüğün aslında toplumsal düzen ve devletin işlerliği için başat bir kavram olduğuna dair bir deneme olan bu eserde liberal değerlerin klasik temelleri okurlara sunulmuş. Liberal teoriyi tartışırken herkese hitap etmeyi amaçlayan yazarımız iktisat teorisinden pek bahsetmemiş. Her ne kadar liberal iktisat teorisi ile özgürlük düşüncesi ayrılmaz iki kavram olsa da Eamon Butler bu kitapta özgürlüğün temel felsefesine odaklanıyor. Bu durum da bu kitabın oldukça kolay okunabilir, teorik argümanların tartışıldığı fakat aynı zamanda örneklendirmelerin yapıldığı giriş seviyesinde bir kitap olmasını sağlamış. 2022 yılında herkese özgür bir sene diliyorum. Büşra Ç.: Araba Sevdası, Tanzimat'ın 2. dönem sanatçılarından Recaizade Mahmut Ekrem tarafından yazılmıştır. Bu roman ilk olarak 1895 yılında Servet-i Fünun dergisinde resimli olarak basılmıştır. Bu resimler Halil Paşa tarafından çizilmiştir. Eser 1898 yılında eski harfler ile kitap halinde basılmıştır. İlk realist roman örneği olan bu eserin Latin harfleri ile basımı ise 1940 yılında yapılmıştır. Araba Sevdası, 24 yaşlarında eğitimi az olan Bihruz Bey'in miras kalan servetiyle lükse olan düşkünlüğünü ve bir kıza olan aşkını anlatıyor. Bir de kızın bindiği arabaya aşık oluyor. Romanın adı da buradan geliyor. O dönemin tanımıyla Alafranga olan Bihruz Bey'in bütün merakı arabasıyla gezinti yerlerinde dolaşıp kendini göstermek, herkesten daha şık giyinmek, Türkçe cümleler arasında Fransızca sözcükler kullanmak ve herkesle Fransızca konuşmaktır. Kitapta bolca tasvirlere yer verilmiş aynı zamanda bu tasvirler portre çizer gibi anlatılmıştır. Betimleme açısından en iyi eserler arasına girebilecek türden bir eserdir. Yabancı kökenli kelimeler kullanıldığından kitapta dipnotlara oldukça yer verilmiştir. Bu sebeple genel kültürünü beslemek isteyenler için de okunması güzel bir eserdir. Ekrem: Ah o tren, o kara tren! Bazen güzel haberler getirir, bazense kötü! Bekleyeni hep vardır, binip gidecek olanı da! Bazısının sevdiği iner, bazısının ise hayatını kökünden değiştirecekler! Bu sevilen ise bazen bir insan olur bazense herhangi bir varlık. Şeker portakalı fidanı kitabımızın ana karakteri olan Zeze'nin sevdiği bir varlık. Çünkü ona tüm sırlarını açıyor. Zeze küçük bir çocuk ama yetişkinlerde bile olmayan büyük bir kalbe sahip. Onlardan daha ince ve düşünceli. Her ne kadar bazen canı yaramazlık yapmak istese de o hepsinden daha iyi. Ama Zeze'nin hayatı zor. Çünkü o diğerlerinden daha üstün bir çocuk. Bir şeyleri değiştirmek isteyen bir çocuk. Hayatı o kadar dolu ve yaşadığı o kadar çok şey var ki. Bazen Zeze ağlayacak siz gülecekseniz, bazen de Zeze gülerken sizi ağlatacak. İşte Şeker Portakalı tüm bunları anlatan bir kitap. Okumak isterseniz sitemizde detaylı bir incelemesi de var. Rabia: Bundan neredeyse üç yıl önce, 2018'in aralık ayıydı hatırlıyorum, aynı yerde çalıştığımız çok kıymetli bir öğretmen arkadaşımın tavsiyesi ile okumaya başlamıştım bu kitabı. Yol o kadar uzundu ki yaklaşık üç saat sürüyordu ve ben bu yolculuklarda şans eseri oturacak bir yer bulabilmişsem daha rahat kitap okuyabiliyordum; bazen gün içinde yanıma aldığım kitaplar bitiyor yetmiyordu hatta. İnsanın Anlam Arayışı böyle bir akşam eve dönerken yol arkadaşım oldu ve o günden sonra nice kitaplar okusam da bende özel bir yeri olan kitaplar arasına girdi. Son üç yıldır dostlarıma, arkadaşlarıma, öğrencilerime benden bir kitap tavsiyesi isteyen herkese bunu da bir okuyun bence diyerek mutlaka eklemişimdir. Şimdiye dek olumsuz dönüş yapanına çok az rastladım. Okuyanlar da oldukça sevdi diye düşünüyorum. Yaşam bir arayış bence. Hani meşhur bir söz var ya Arayanlar bulamaz ama bulanlar hep arayanlardır diye. Belki aramakla bulamayacağız ama bulduklarımız aydınlatacak yolu. İnsanın Anlam Arayışı benim çok umutsuz olduğum bir dönemde hayatıma girdi, eve dönerken Ankara'nın dillere destan ayazında, hatta kar yağarken otobüste okumaya başlamıştım. Umudum ısınmıştı adeta, o gece elimden bırakamamıştım uyku gözlerimi esir alana dek. Ertesi gün ise kitap bitmişti. Zihnimde acı bir hikayeyle baş başaydım artık ama bu acıdan uzun bir müddet büyük bir güç almıştım. Benim umut arayışım tazelenmişti. II. Dünya Savaşı yıllarında bir toplama kampına düşen -aynı zamanda Logoterapinin de kurucusu olan psikiyatr- Viktor E. Frankl, bu kitapta bizzat kendi yaşadıklarını anlatıyor. Savaşın arka planına, yıkıcı, çarpıcı, dehşet verici gerçeklerine şahit oluyorsunuz ve bu kapkaranlık zamandan tüm sevdiklerini korkunç şekilde kaybetmesine rağmen nasıl sağ çıktığını, en zor şartlarda bir anlam bulup o anlamı kendimize sığınak yaparak nasıl kurtulabileceğimizi anlatıyor. Dünyayı da büyük bir toplama kampı gibi düşünebiliriz, özellikle ülkemizi... Tüm bu var olmaların dayanılmaz ağırlığı altında ezilirken, insanı insan yapan nedir? İnsanın hayat amacı nedir? Bu sorulara herkesin kendi içinde, kendi şartlarında bir cevabı elbette vardır. Bu kitap size bu soruların içinizdeki cevabını ararken bir mum ışığı yakacaktır. Buna gönülden inandığım için okumanızı tavsiye ediyorum. Ekrem: Satranç yüzyıllardır oynanan bir masa oyunu. 64 siyah ve beyaz karenin içine sığdırılan 32 taşın birbiriyle sınırlı gibi görünen ama gerçekte sonsuz bir kombinasyonu. Stefan Zweig da kendi gemi yolculuğundan esinlenerek yazdığı bu kitapta bizi satranç tahtasına çekiyor. Kısa bir kitap olan Satranç, bir seyahat gemisindeki kişilerden üçü etrafında dönüyor. Çok farklı bir şekilde dünya satranç şampiyonu olan bir kişiyi gören bir satranç seveninin onu bir oyuna çekmeye çalışmasıyla başlıyor kitap. Şampiyonu daha iyi tanımak ve onunla sohbet etmek için yaptığı şeyler, tüm gemi halkının dikkatini çekiyor. Satranç oynayanları çevresine topluyor. Zweig oynayanlar arasından da seçtiği bazı kişilerin özelliklerini bize açıklayarak kişiliklerin farklılığına dikkat çekmek istemiş bence. Şampiyonla karşılaşan öyle bir insan da var ki. Okurken böyle bir insan olabileceğini gerçekten hiç düşünmemiştim. Daha önce okuyan bazı tanıdıklarım da kitabın sonunda çok şaşıracağımı söylemişlerdi ama bazı şeyler de kitabın ortasından itibaren tahmin edilebiliyor. Keyifle okumanızı dilerim. Satranç kitabı incelemesi yazımız için buraya tıklayabilirsiniz .


Parlak Jurnal Ödüllü Yazı Yarışması'nın sonuçları belli oldu! Birçok açıdan objektif olarak değerlendirdiğimiz yazıları puanlayarak bir sıralamaya tabi tuttuk. Yarışmamıza katılan yazıların hepsini 11 kriter ve 110 puan üzerinden değerlendirdik. Yazıları toplamda 7 kişilik ekibimiz puanladı. Objektif olmak amacıyla, değerlendirmeler ve puanlamalar sırasında, yazıların yazarları gizlendi ve aynı zamanda hiçkimse başkasının puanlamasını görmedi. Yazıları değerlendirirken oldukça zorlandığımız anlar oldu. Yarışmamıza gönderilen yazıların birçoğu oldukça kaliteli ve güzel yazılardı. Katılan yazıların hepsinin oldukça ufak puan farklarıyla birbirinden ayrıldıklarını belirtmek isteriz. Örneğin, yarışmada birinci olan yazı ile ikinci olan yazının arasındaki puan farkı sadece 0,7142 gibi komik bir sayıya tekabül etti. Lakin bu yarışmayı yapıp bir sıralama oluşturabilmemiz için bu farkları göz önüne almak zorundaydık. Yarışmamıza katılan herkese teşekkür ediyoruz. Daha önce belirttiğimiz gibi, yarışmaya katılan yazıları sitemizde yayımlayarak okurlarımıza sunacağız. Yarışmamızda birinci olan katılımcımıza 5 kitaplık İlber Ortaylı seti, İkinci olan katılımcımıza 3 kitaplık Halil İnalcık seti , Üçüncü olan katılımcımıza 3 kitaplık Türk Büyükleri seti , 4-10 arası katılımcılarımız : Mutlu Ceyhun Altınkaya, Fatma Yavuz, Seniye Sümeyye Çelik, Nurhan Fincan, Merve Keskin, Mücahit Hazar, Ceylan Budanur. İlk 10 sıralamaya giremeyen tüm katılımcılarımızın da hakkını yememek isteriz. 110 puan üzerinden değerlendirilen yazılarda sıralamalar arasındaki puan farkları çoğu kez 1 puanı dahi geçemedi. Bu yüzden herkese güzel yazılarından dolayı da ayrıca teşekkür ediyoruz. Hediyeleri gönderebilmemiz için, kazanan katılımcılarımızın adres bilgilerini parlakjurnal@gmail.com e-posta adresine göndermelerini bekliyoruz.


19 Ekim 2017'de prömiyerini yapan Yedi Kocalı Hürmüz; 2 perde ve 2 saat 35 dakika uzunluğunda. Yapıt, geçimin zor olduğu bir dönemde birbirinden haberi olmayan 6 kocasını idare eden güzel Hürmüz'ün günün birinde gönlünü Doktor Hüsrev'e kaptırınca diğer eşlerini başından atmak için yaşadığı komik macerayı anlatıyor. Koreografi: Yedi Kocalı Hürmüz'ü ilk sahnelenmeye başladığı sıralarda izlemiştim. Koreografiyi beğenmiştim ama oturması için biraz daha zaman gerekli diye düşünmüştüm. Bir hayli zaman geçtiği için dans düzeninin şimdilerde oturmuş olduğunu düşünüyorum. Dekor, ışık ve kostüm: Dekor ve ışık yerinde, kostümler ise hoştu diyebilirim. Benim ve izleyen birçok kişinin de ortak kanısı ise, müzikal açıdan böyle beklentinin yüksek olduğu bir oyun olan Yedi Kocalı Hürmüz oyununun pleybek olması herkesi üzdü. Gönül isterdi ki şöyle canlı orkestralı bir Yedi Kocalı Hürmüz izleyelim. Oyuncular açsından değerlendirmek gerekirse: Oyuncu seçimini genel anlamda başarılı buldum ancak bazı oyunculuklar abartılıydı. Yedi Kocalı Hürmüz gibi eğlenceli oyunlarda ve genel olarak tiyatro da abartıyı seven birisi olarak benim hoşuma gitti ama yorumuna başvurduğum kişiler arasında abartılı kısımları beğenmeyenler de vardı. Ezel Akay'ın yönettiği 2009 yapımı Yedi Kocalı Hürmüz filmiyle karşılaştırmak gerekirse: Bence tipleme olarak aşağı kalır yanı yoktu. Ancak filmde Hürmüz her kocasına farklı davranıyordu. Her kocasının karşısına farklı bir Hürmüz olarak çıkıyordu. Oyunumuzda ise Hürmüz yedi kocasının karşısına da aynı şekilde çıkıyor. Bunun yanı sıra tiyatro da filme göre beğendiğim yerler daha fazlaydı. Tiyatroda daha çok drama seven birisi olarak: Bana göre eğlenceli bir oyundu. Aslında böyle renkli bir oyuna giderken beklentim daha yüksekti. Peki gidilir mi derseniz? Bence gidilir. Son olarak: Shakespeare'in da dediği gibi: ''Tiyatro insanı insana insanla insanca anlatma sanatıdır.'' Oyunda önemsemediğimiz küçük bir ayrıntının altında bile günlerce verilmiş emeğin olduğunu unutmamak lazım. O yüzden emeği geçen herkese teşekkür ediyorum. Emeklerine sağlık. Not: Umarım faydalı olmuştur. Ayrıca eksik gördüğünüz kısımları ya da oyun hakkında başka fikirlerinizi ve bakış açılarınızı yoruma yazarsanız çok memnun olurum. Sizinde gözlemlediğiniz gibi play back olması gerçekten üzücü. 2. bir husus ise yardımcı oyuncuların rol gereği de olsa birbirleriyle sürekli konuşması seyircinin dikkatini dağıtıyor. Ben rahatsız oldum. Merhaba 12 yas icin uygun bir oyun mudur? Yardimci olabilirseniz sevinirim. Merhaba öncelikle yorumunuz için teşekkürler. Oyun tanıtımında sekiz yaş ve üzeri için uygun denmektedir. Bence de uygun. Ama sizin de bunu görüp, sorduğunuz ihtimalini düşünerek bir şeyler daha söylemek gerekirse: Oyunda bazı sahneler, kıyafet seçimi, espriler cesurca denebilir. Ama kurguya baktığımız zaman tam da yerindeydi diyebilirim. Oyun uzun olduğu için ilk perdede sıkılma ihtimali var ancak vodvil türü bir oyun olduğu için severek izleyeceğini düşünüyorum. Ben şahsen 14 yaşındaki kardeşimle gitmeyi düşünüyorum. Bununla beraber çok güzel çocuk oyunları var. Onları da tercih edebilirsiniz. Umarım faydalı olmuştur.


Yedigöller Milli Parkı, bir doğa harikası ve ülkemizin saklı cennetlerinden biri. Bolu'nun dağları arasına gizlenmiş ve şehir hayatından uzak bir güzellik. Klasik bir cümle olarak, eğer şehir hayatından sıkıldıysanız veya doğada, ormanda güzel bir yürüyüş ve ömrünüzü uzatacak temiz hava almak istiyorsanız gitmeniz gereken yer işte burası. Ben şahsen bu yazıyı Yedigöller Milli Parkı'na gidecekler için bir rehber niteliği taşıması amacıyla yazıyorum. Bir başka yazarımızın yazdığı Yedigöller; Doğaya Sığınma isimli yazıyı da okuyabilirsiniz. Ayrıca kamp yaptığımız yer ve görüp geçirdiğimiz şeyler arasında az biraz farklılıklar var. Arabanız varsa çok iyi. Bu sayede rahat bir yolculuk yaparsınız. Bolu veya Mengen üzerinden gelebilirsiniz, bu size kalmış. Ama eğer arabasız geliyorsanız, özellikle kamp yapma planlarınız da varsa, Bolu'ya otobüsle gelmenizi tavsiye ederim. Bolu'dan da bir taksiyle anlaşabilirsiniz. Otostop da bir fikir. 2 veya 3 kişiyseniz belki Yedigöller'e giden araçların sizi alma şansı olabilir. Ama ne kadar bekleyeceğiniz muamma. Şansınız hemen dönebilir ya da bir arabanın durup sizi alması baya uzun sürebilir. Biz Bolu üzerinden gittik, yol iyiydi. Tabi dağları tepeleri aştığımız için yollar çok dolambaçlı. Araba taksi fark etmez, Bolu-Yedigöller arası yol (45 km) ortalama 1 buçuk saat sürüyor. Bolu terminalden taksiyle anlaşmak isterseniz, bize 140 lira dediler. Biz de Bolu merkeze gittik ve oradan 100 liraya anlaştık. Dönüş için de 120 liraya anlaştık. Bazı internet sitelerinde terminalden veya bir yerlerden servis falan var diyorlar, sakın inanmayın. Öncelikle buraya yolculuk ederken göreceğiniz manzarayı ve uçsuz bucaksız ormanı başka yerde göremeyebilirsiniz. Yedi tane göl var bu harika yerde. Sırasıyla Sazlıgöl, İncegöl, Nazlıgöl, Küçükgöl , Deringöl, Büyükgöl ve Seringöl. Sırasıyla gezilir. Hepsi ayrı güzellikte. Ağaçların uzunluğundan neredeyse gökyüzünü göremiyorsunuz. Yeşillik her yerde. Gölleri gezerken aralarda farklı yerler var. Bizim sadece Pisagor ağacını görmeye vaktimiz oldu. Şelale, Anıt Ağacı, Geyik Üretme İstasyonu, Dilek Çeşmesi ve Gülen Kayalar da varmış ama bunları görmeye vaktimiz olmadı. Otopark Deringöl'ün yanında. Büyükgöl, Deringöl, otopark, büfe, tuvaletler ve lokanta bir yerde toplanmış. Yani bunlar birbirine yakın. Nazlıgöl'ün yanında da tuvaletler var. Ayrıca kalmak isterseniz dağ evleri var . Bunlardan da biraz Nazlıgöl'ün karşısında, biraz da Seringöl'ün yakınında var. Tabi ormanlık alan olduğu için ayı, geyik ve domuz gibi yabani hayvanlar oluyormuş. Ama genelde hiç görülmüyorlarmış. Bu bölgede sadece Turkcell çekiyor. Bolu yolu üzerinde, milli parkın 6 km yukarısında seyir terası var. Oraya baz istasyonu kurmuşlar. Bütün hatların çektiği yer sadece burası. Tabi seyir terasının da harika bir manzarası var. Hafta içi daha az kişi oluyor, haberiniz olsun. Günübirlik gidiyorsanız, arabanızı otoparka park edersiniz ve gün boyu gezerseniz. Tabi arabalı veya arabasız erken gelmeniz lazım. Kamp yapmayacaksanız park ücreti alıyorlar. Öğrenciye indirim yaparlar. Eğer kamp yapmak istiyorsanız, ki genelde gelenler 1 veya 2 gece kalıyor, arabayla gelmeyi kendinize şart koşun. Her şey emin olun daha kolay olur. Arabanız varsa kamp yaptığınız için park ücreti almıyorlar. Bunun yerine çadır başına günlük ücret var. Çadır başına, öğrenciler için günlük 12,5 lira, öğrenci değilseniz günlük 25 lira. Tabi isterseniz öğrenciye daha da indirim yaparlar. Fiyatlar kişi başına değil, çadır başına. Çadır kurabileceğiniz 3 yer var. Nazlıgöl'ün, Büyükgöl'ün ve Deringöl'ün çevresi. Büyükgöl tuvaletlere biraz uzak kalıyor. Su sıkıntısı yok. Her tarafta suyu içilebilir çeşmeler var. Tuvaletler Deringöl ve Nazlıgöl'ün yakınında. Yemek için orada büfe tarzı bir yer var. Tam dikkat etmedim ama sucuk ekmek vardı, galiba tost da vardı. Tabi fiyatlar biraz pahalı. Bir aysti 4 lira. Buradan siz hesap edin. Lokanta da var. Lokanta da pahalı. Ateş yakmak sadece akşam 8 sabah 8 arası serbest. Bu saatler yarım saat bir saat oynayabilir. Yani günübirlik gidiyorsanız mangalı unutun. Ayrıca bu saatler dışında herhangi bir şekilde ateş yakmanın cezası var. Yemek pişirecekseniz tencerenizi, ateşinizi, odununuzu ayarlamanız lazım. Tüp en mantıklısı. Ayrıca içinde ateş yakabileceğiniz yarım soba tarzı şeyler var. Büfeden 20 liraya bir çuval odun alabilirsiniz. Paraya kıymayın ve odununuzu getirin. Ha toplarım diyorsanız, çevrede toplaya toplaya çok az kalmış. Ta yukarılardan toplamanız lazım. Şarj cihazları için elektrik yok. Powerbank falan getirebilirsiniz. Tabi geceleri için fener de lazım. Yaz aylarında sivrisinek çok. Tani bir de göl yanı. Gece de soğuk oluyor, çadır için geldiyseniz ona göre tedarikli geliniz. İyi gezmeler. Eğer sorunuz olursa yorum ile ulaşabilirsiniz.


Bugün sizlerle Bolu'da bulunan ve muhteşem atmosferiyle beni büyüleyen Yedigöller Milli Parkı'nda bir yolculuğa çıkıyoruz. Yedigöller Milli Parkı'na gitmek için 2 farklı yol var. Biz Ankara'dan Yedigöller'e Bolu üzerinden geçtik ama dileyenler Mengen üzerinden de gelebilir. Şunu belirtmemde fayda var, Mengen yolu iyi değilmiş. Ankara'dan Bolu'ya otobüs yolculuğuyla yaklaşık olarak 2 saat 15 dakikada vardık. Daha önceden internetten baktığımız bazı sitelerde Yedigöller Milli Parkı'na otogardan dolmuşların olduğunu yazıyordu ama biz Bolu'ya vardığımızda böyle bir şeyin olmadığını ve otostop ya da taksi ile gidebileceğimizi söylediler. Biz de otostop çekmeye başladık, eğer otostop yerine yürümeye çalışsaydık 42-43 kilometreyi yürümek zorunda kalacaktık. Yedigöller isminden de anlayacağımız üzere 7 adet gölümüz var 🙂 Bolu merkezden geldiğimizi düşünürsek sırasıyla Sazlıgöl, İncegöl, Nazlıgöl, Kurugöl, Deringöl, Büyükgöl ve Seringöl karşımıza çıkar. Göller set gölü olmakla birlikte özellikle kampçıların uğrak yeri. 3 gün 2 gece yaptığımız kampı Nazlıgöl'ün kıyısında geçirdik. Nazlıgöl dışında Deringöl ve Büyükgöl'de de çadırlara rastlamak mümkün. Benim tavsiyem Nazlıgöl çünkü küçük kemirgenlere bu gölde rastlamadım. Kamp dışında ise karavanınızla gelebilir veya bungalowlarda kalabilirsiniz. Milli Park'a giderken dağlara ve vadilere baktığımızda bizim dikkatimizi çeşit çeşit ağaç ve onların yeşilin ne kadar çeşitlenebilecekse o kadar çeşitli halini almış yaprakları çekmişti. En başta doğu kayını olmak üzere göknar, gürgen, meşe, porsuk, karaçam, sarıçam gibi toplamda 10'u aşkın ağaç türü var. Zaten milli park içinde zaman zaman ağaçların isminin yazdığı tabelalarla karşılaşacaksınız. Bu ağaçlar içinde özellikle 30-40 metreyi bulan boyları ve kül rengi gövdeleriyle doğu kayınları bizi büyüledi. Ziyaretçi yoğunluğunun en başta mevsimlere göre farklılık gösterdiğini belirtmekte yarar var. Kışın oldukça soğuk ve sert geçtiği Yedigöller'in bu yüzden ziyaretçileri azalmakla birlikte, karın bu eşsiz doğa ile buluşmasını görmek isteyenler sayesinde ziyaretçileri tükenmiyor. İlkbaharda ise kışın soğuğunun yerini serin bir hava alıyor ve ziyaretçileri de bu sayede artıyor. Özellikle orta yaş grubu ve işinden bunalan insanların akın ettiği bir mekan haline geliyor. Yazın da devam eden bu yoğunluk sonbaharda çoğunluğunu genç kampçıların oluşturduğu bir döneme bırakıyor. Yoğunluktaki ikinci fark ise hafta içi ve hafta sonu arasındaki ziyaretçi sayısı. Bunda temel etken ise ziyaretçi çoğunluğunu İstanbul ve Ankara'dan gelen insanların oluşturması. Hafta içini tercih etmeniz sizi milli park içindeki trafikten kurtaracaktır. Eğer gitmeyi düşünüyorsanız Nisan-Haziran arasında veya sonbaharda gitmeye çalışın. İlkinin nedeni yeşilin her renginin güzel bir havada gözler önüne capcanlı bir şekilde serilmesi, ikincisinin nedeni ise çeşit çeşit ağacın yapraklarının farklı zamanda sararmasıyla oluşan sarı-kahverengi hatta kızıl renkler. Böyle güzel bir yere gitmişken kesinlikle kalmalısınız. Bence kalacaksanız en güzeli de kamp yapmak. Kamp alanında farklı insanlarla tanışmak ve yardımlaşmak ise sizi daha mutlu bir insan yapacak. Son olarak otostop bizim son planımızdı fakat aslında otostopta tanıştığımız insanlar bunu aşmamızı sağladı. Yol boyu edilen sohbetler ve yeni insanlar tanımak bizim için güzel ve eğlenceli bir tecrübe oldu.


Birçok kişi, Arap Baharı'nın başlangıcını, 2010 yılında Tunuslu bir manavın kendisini yakma girişimine dayandırır. Tunus'u ayrı tutarsak, 2013 yılından beri otokratlar Arap dünyasındaki gücünü yeniden kazandılar veya korudular. Antidemokratik rejimler yeniden yükseldi ve bu rejimler protestocuları Batı komplosuna alet olmakla itham ederek; Trablus, Manama, Tahrir Meydanı ve tüm bölgedeki insanları sokağa dökmekle suçladı. Fakat Orta Doğu'daki siyasi ve ekonomik sorunlar düzelmedi. Şimdi ise Cezayir, Lübnan ve Sudan'daki ulusal çaptaki gösteriler halkın huzursuzluğunun yeni boyutunu gösteriyor ve Orta Doğu'da demokrasi çağırısı yapıyor. İlk Arap Baharı iki sebepten ötürü 2013 yılında bitti: ya Arap hükümetleri bu protestoları güç, para veya ikisiyle birlikte bastırdığı için ya da Arap kamuoyunun Libya, Suriye ve Yemen'de olanları görüp kendi gösterilerinin bir iç savaşa dönüşmesini istemedikleri için. Fakat bu protestoları ortaya çıkaran sorunlar ortadan kaybolmadı. Yalnızca protestolar durdu. 2014 yılında petrol fiyatlarının düşmesiyle birlikte Arap hükümetlerinin çoğu kendi vatandaşlarının ekonomik dertlerini yatıştırmak için kullandığı önemli bir aracını kaybetmiş oldu. Neredeyse yıkılmış olmasına rağmen, birçok Arap hükümeti kendilerini iktidarda tutan yüksek petrol fiyatları ve himaye desteklerinin oluşturduğu sistemin artık geçerli olmadığını anlayabilmiş değil. İktidara sarılmış olan Arap hükümetleri, fırtınayı atlattıklarını ve güvende olduklarını düşünmüş olabilirler. Lakin günümüzde gerçekleşen protestolar göstermektedir ki bu rahatlık çok iyi bir tercih değildir. Çünkü daha kapsayıcı kurumlar yaratacak bir politik reform veya yolsuzluğu engelleyecek, yönetimi iyileştirecek ve işsizliği azaltacak bir ekonomik reform gerçekleştirilmedi. Sorunlar devam ediyor ve bu sefer daha tecrübeli protestocular sokaklara geri dönüyor. Bu yeni dalga Arap Baharı 2.0- aynı sorunların varlığına değiniyor. Fakat protestocular daha önceden yaptıkları hataları artık bildikleri için; gerçekçi, devamlı ve bölgesel değişimler gerçekleştirebilmek amacıyla yeni hedefler ve yöntemler kullanıyorlar. Öncelikle, bütün bu protestoların temelinde güvensizlik yatıyor. Arap Baharı dahil olmak üzere, önceki protestolarda insanlar iktidardaki rejimlere kendi taleplerini gerçekleştirmeleri için baskıda bulundu. Bu girişim başarısız olduğunda, göstericiler genellikle muhalefet liderlerine yönelerek kendi amaçlarını gerçekleştirmeyi denediler. Fakat şuanda gerçekleşen yeni Arap Baharı 2.0 protesto dalgasında, bütün siyasi liderlere karşı olan güvensizlik geri dönülmez bir noktaya ulaşmış durumda. Bütün Arap dünyasındaki insanlar hem hükümetin hem de muhalefetin söz verilen siyasi ve ekonomik reformları gerçekleştiremeyeceğini gördü. Dolayısıyla, tamamen yeni politikacılar ve siyasi partilerle en baştan başlamak gerektiğine inanıyorlar. Bu, özellikle Lübnan hükümetinin protestocuları yarıştırmak için önerdiği reform planına karşı gösterilen reaksiyonda belli oldu. Göstericilerin karşılığı: Mesajı beğenebiliriz, fakat mesajı yazana güvenmiyoruz şeklinde oldu. Bu protestolar, yüzleştikleri rejimlerin gücüne ve bu rejimlerin protestoculara karşı hızla şiddet uygulama isteğine rağmen barışçıl bir şekilde devam ediyor. Cezayir ve özellikle Sudan'da on yıllardır askerler ciddi biçimde sert ve bastırıcı yöntemler kullanmasına rağmen, protestocular şimdiye kadar bu şiddete uyum sağlamayı reddetti. Protestocular, pasifizm sonucu hem ülke içinde hem de uluslararası arenada destek buldular ve iki ülkede de askerler protestocuları dinlemek zorunda kaldı. Bunlara ek olarak protestocular, siyasetteki antidemokratik uygulamaların oluşmasına yol açan mezhepsel ayrılıkları da reddediyorlar. Lübnan'da siyasetin derinliklerine kadar işlemiş olan ve dini ya da etnik temele dayalı mezhepsel siyasi sistem, ülkede demokratik reformları yapmak için gerekli olan ulusal birliği bozuyor. İlk defa beklenmeyen bir şekilde, Lübnanlı göstericiler yalnızca barışçıl ve şiddet içermeyen bir protesto değil, aynı zamanda mezhepsel olmayan bir mesaj vermeye karar verdiler. Bugün Arap dünyasının karşısındaki esas zorluk, petrol destekli vesayet ve kaba güç kullandığı eski düzeninin sona ermesidir. Fakat iyi yönetim, liyakat ve üretkenliğe dayalı yeni Arap düzeninin kuruluş temellerinde bir sorun bulunmaktadır. Eski Arap düzeni, reformculara karşı bir argüman içeriyordu. Düzen diyordu ki: Eğer bizi sistemden dışarı atarsanız, sizi ya ordu ya da İslamcılar yönetecektir. Bugün ise protestocular bu argümanı reddediyor. Arap hükümetlerinin kapsayıcı, demokratik ve etkili kurumların oluşturulmasını uzun süredir engelliyor olması, hem rejim hem de muhalefet açısından bir lider boşluğu yarattı. Bu boşluk günümüzde açıkça hissediliyor. Bu yeni Arap Baharı 2.0, şimdiden 22 ülkenin 20'sini etkisi altına almış durumda. Fakat kendi ülkelerinin daha etkili yönetilmesi için insanların haklı taleplerini yerini getirebilecek güvenilir kurumlar bulunmadığından dolayı bu yeni Arap Baharı'nın nasıl sonuçlanacağı henüz meçhul. Bu yeni dalga bir iç savaş ve kan dökülmesiyle sonuçlanabileceği gibi iktidara tutunan rejimleri bir kez daha sarsabilir. Sağlam bir devlet temeli kurmanın anahtarı, zorlu ve uzun bir yoldan geçiyorsa da daha olgun protestolar çok daha iyi sonuçlar ortaya koyabilir.


Hiçbir şey yerinde kalmıyor. Buna bağlı olarak sözdebilime, spiritüalizme inanışlar artıyor. Dünyamız yenileştikçe yeni insan anlayışı ortaya çıkıyor. Bu inanış için kişisel gelişim gibi birçok alana önem veriliyor. Çağımıza belki de girilecek olan yeni çağımıza hazırlık yapılıyor. Hatta, bu inanışa literatürde yeni çağ kuramı deniliyor. Bu çocuklar alışılmışın dışında zekiler, öz güvenleri fazlasıyla yüksek, otoriteye karşı çıkan, çok canlı ve hareketli, sezgileri çok güçlü, son derece duyarlı ve psişiklerdir, farklı bir asalet duygusuyla doğmuş, kendi değerlerinin farkında olan çocuklardır. Yaratıcılık gerektiren işler, onlar için cezbedicidir. Güzel sanatlarla ilgilenmeyi seven, kendileri gibi diğer İndigo çocuklarla beraber olmadıklarında asosyal görünen çocuklardır. Bu özelliklere sahip her çocuk İndigo'dur diyemeyiz tabii. Ama İndigo denilen bir çocuğa itiraz da edemeyiz. Sonuçta bilimsel bir teşhisi yok. Bir görüş üzerine anne-babaların pediyatrik tanı ya da psikiyatrik tedaviden kaçmak için bir yol olarak da İndigo arkasına sığınıldığı söylenmiştir. Araştırmacılar ise, gerçek İndigo çocukların promosyon olmayan kişileri ilgili ürün ve hizmetlerin satış yoluyla para kazanmak için bir yol olarak kullanıldığını belirtmişlerdir. İndigo çocuklar ile ilgili son olarak şunu söyleyebilirim ki İndigo çocukların 1994 yılından sonra doğduğu düşünülüyor. 2000 yılından sonra doğanlar ise bir başka teoriye göre kristal çocuk olarak adlandırılıyor. İndigo çocuk, kristal çocuk ile çok fazla karıştırılır. Halbuki özellikleri bazı yönlerden birbirinden ayrılır. Uzun, yoğun ve dikkatli bakan gözleri vardır, çok mutlu, bağışlayıcı ve sakindirler geç konuşurlar çünkü zihinsel iletişim güçleri vardır, denge kabiliyetleri mükemmeldir, telapattırlar, ne düşündüğünüzü hissederler. Bu özelliklere bakarak, İndigo çocukların daha sabırsız, kristal çocuklar daha sabırlı olduğunu söyleyebiliriz. Aralarındaki en önemli fark ise onların mizaçları, zihinsel ve duygusal yapılarıdır. İndigolar savaşçı bir mizaca sahipken, kristal çocuklar sakin yapıdadırlar. Diğer bir fark ise duru öngörülerinin ilişkili olduğu üçüncü göz renkleridir. İndigo çocukların rengi, indigo mavisi iken Kristal çocukların daha çok pastel ve renkli auraları vardır. Ayrıca, bu çocukları otistik olarak saymak çok yanlıştır. Otizmde çocuklar kendi dünyalarına kapanırken kristal çocuklarda bu çok farklıdır. Görülmedik bir sevimlilik, sevecenlik ve duyarlılık gösterirler. Onlar otistik değil, aetistik yani saygı ve sevgi uyandırıcıdırlar. Bu nedenle bizler bu çocukları hasta diye utandırır ve ilaçlarla utandırırsak, geleceğin üstün uygarlığını yıkmış oluruz. İşte İndigolar'ın düzene karşı açtıkları savaş bu nedenledir, önemli bir amaçları da Kristal çocukları korumaktır. Kristal çocuklar bazen ebeveynlerini duymaz görünürler, bu olay daha çok doğada bulundukları anlarda görülür. Aslında otistik tavır zannedilen bu olay gerçekte farklıdır, onlar o anlarda dünyadan geçici olarak koparlar. Örneğin televizyon seyrederken, açık havadayken, hayvanlarla oynarlarken bunu sık sık yaparlar ve anne babalarını duymazdan gelirler, uzun uzun çiçeklere, yapraklara, hayvanlara bakarlar. Ayrıca teknoloji de onlar için önemlidir, ne olursa olsun teknolojik her şeye kendilerini kaptırırlar. Kristal çocukların bu yetenekleri gelecekte lider olduklarında yararlı olacak olan odaklanma veya konsantrasyon yeteneği olarak düşünülür. Peki, bu tür özel çocukların teşhisleri mümkün müdür? Yazımızın en başında mümkün değildir demiştim aslında. Fakat bu durumlar için artık zeka envanterleri kullanılıyor, doğa zekası ölçülebiliyor. Hatta bu testlere doğruluğu kesin olmamakla birlikte internet üzerinden ulaşılabiliyor. Büşra Hanım tahmin ediyorum bu yazıyı Aidin Salih isimli kitaptan almışsınız. Bir moleküler biyolog olarak böyle bir başlığı ciddiye alıp buraya taşımanız beni biraz şaşırttı doğrusu. Bu yazıda bahsi geçen durumu ciddiye alan ebeveynler olacağını düşünüyorum. Konuyla ilgili ciddi bilimsel bir kaynağınız varsa belirtmenizi rica edeceğim. Aksi halde bu yazıda geçen 'kristal, indigo' gibi tabirlerin hiçbir ciddi bir argümana dayanmadığını kabul ettiğinizi düşüneceğim. Saygılarımla. Ben ilk paragrafımda sözdebilime olan inanışlar artıyor dedim ve buna bağlı olan inanış yeni çağ kuramına göre dahi anlayışından bahsettim.Yani bu yazı sözdebilimin etkisinde olan bir olguya dayanıyor.İlk paragraftan bunun anlaşılabileceğini düşündüm.Bir moleküler biyolog olarak her şeyi araştırmaya çalışıyorum ve ilginç bulduğum bilgileri olayları yazmayı seviyorum.Yazı bilimsel nitelikte olmadığından da referans vermeyi düşünmedim.Dediğiniz gibi referans verseydim insanları da buna inandırmış olacaktım. Eğer bu bir iddia ise ki öyle, bu iddiayı bu platforma taşımanızın amacı nedir? Şu anda binlerce komplo teorisi var. Burada bu yazıyı yayınlamanız buna inanacak yüzlerce insanın bunu ciddiye alma ihtimalini kabul ettiğinizi gösteriyor. Referans verseydiniz insanlar ciddiye alırdı doğru da, madem referans bile veremiyorsunuz o zaman yazının niyeti nedir? Yeni çağ kuramı nedir? Bu bilgileri nereden edindiniz? Ben yazarlık etiğime uygun olarak bu sorumu sizinle paylaşmak istedim. Size de bu yazımın amacı nedir, neyi anlatmaya çalışıyorum, insanlara ne katmayı hedefliyorum şeklinde düşünmenizi tavsiye ederim naçizane. Saygılarımla. Evet bu bir iddia ve komplo teorisi. Bu platforma yazmamın nedeni ise sadece merak etmek ve yazmak. Bu bir bilimsel yazı değil o yüzden insanlara doğru bir şekilde bir şey katmaz. Kattığı tek şey karşıt görüşlerin ne olduğu. Bunu bir tartışma programında karşıt görüşün ne olduğunu tarafsızca anlatmak gibi düşünün. Burada çok fazla irdelenecek bir durum söz konusu değil bence. Zaten durumu açıkladım. Sözdebilim olduğunu da belirttim. Sözdebilim olduğunu bu yazıda okuyup da bu duruma inanan ebeveyn varsa o onun kendi problemidir diye düşünüyorum. Ayrıca Philadelphia Deneyi isimli yazımda bir komplo teorisiydi ve onda da inanıp inanmamak size kalmış dedim. Buna rağmen altına bu olay gerçektir gibi bir yorum geldi. Ben taraflı olarak bir şey yazamam. Bu olay tamamen yanlıştır yazsam aksini düşünen bir yorum da gelebilirdi. Zaten yazış amacım genel olarak her konuda ilgi çekici olan durumları yazmak. Bu konuyu da ilgi çekici buldum ve neye dayandığını belirterek yazdım. Tavsiyenizde çok haklısınız, teşekkür de ediyorum ama burası blog ve ben de her konuda yazıyorum. Bilimsel bir platform olsaydı asla böyle bir konuyu buraya taşımazdım. Diğer bir yazma amacım ise insanların ilgili olduğu konularda yazmak, hayatta neler olduğunu göstermek ve bunu yaparken de okunmayı sağlamak. İlgi çekici konular seçerek de bunu bir nebze de olsa başarabildiğimi ümit ediyorum. Ben zaten şahsi olarak bu konuya ve bu tür konulara inanan bir insan değilim. Bu konuyu da fazla büyütmemenizi rica eder, iyi günler dilerim. Çok güzel ve ilginç bir yazı olmuş. Emeğinize sağlık. Ayrıca bu kavramlar günümüzde tartışılan konular, sizde başta söylemişsiniz yeni çağımızda farklı inanışlar var. Salt bilimin dışında bunları da bilmeliyiz diye düşünüyorum çünkü her gerçekten bir yalan, her yalandan bir gerçek doğabilir. İnsan zihni her şekilde düşünebildiğinden, hayal edebildiğinden özeldir. Bu özel çocuklar ne kadar popüler kültür aracı haline getirilmeye çalışılsa da aslında günümüzde değişen çocukluk kavramı hakkında bize çok iyi fikir veriyor.


Bu ana gelişimiz covid-19 salgınının dünyada her yeri beklenilmeyen bir hızla sarması ile başladı. Dünya ülkeleri buna hazır değildi, kimi savaş veriyor kimi grip deyip geçiyordu. Kimi devlet karantina vermiş kimisi de toplumsal bağışıklık uygulanacak demişti ancak gerçekten hiçbiri buna hazır değildi. Durumu yerinde olan ve aklı başında insanlar kendini korumaya almış evlerine saklanmış salgının geçmesini bekledi. Yalnız salgın, okullar kapanmadan önce başlamış, açıldıktan sonra halen devam etmekteydi. Belki de bu uzun dönemin sebebi gerekli tedbirlerin yeterli olmamasıydı. Evet, tedbirler yeterli değildi. Kimi bireyler olayın ciddiyetini anlamamış kurallara uymuyordu, toplumun sağlığını tehlikeye atıyordu. Maskesiz geziyor, maskesini çekip dışına hapşırıyor, hastalığı taşımasına rağmen toplu taşıma kullanıyordu ve böylece salgın uzamaya başladı. Nitekim aşı çalışmalarına başlandı. Bir sürü ilaç firması bu işe kafasını koymuş çalışıyordu. Yavaş yavaş ABD, Rusya, Çin başta olmak üzere diğer ülkelerden iç açıcı haberler alınıyordu. Aşı teorik anlamda tamamlanmıştı ancak deneyler gerekiyordu. Hayvan deneyleri kısmi başarı ile sonuçlanmıştı. Sırada insan üzerinde denemek vardı. Eğer bu adım da tamamlanırsa aşı bulunmuş olacak ve hastalığa hızlı bir son verilecekti. İlk fedailere aşılar yapıldı ve bekleme başladı. Günler sonra hastaların kan sonuçlarına bakıldığında ise aşının faydası olduğu konusu pek de iç açıcı gelmiyordu artık. Çünkü aşı olan bireylerin koruyuculuk kazanma oranı %2'lerde seyrediyordu. Hatta bunun üstüne ek olarak koruyuculuk kazanmış bireylerin belki de hastalığı fark etmeden zaten geçirmiş olması söz konusuydu. Sonuç olarak aşı işi boşluğa düştü. Firmalar zarar ediyordu ve çalışmaların hızı kesildi. Böylece zafer için çıkılan yol eskisinden de çetrefilli gözüküyordu. Hastanelerde yatan hasta sayısı her geçen gün parabolik şekilde artıyordu. Doktorlar zoraki bir şekilde zor şartlar altında çalışmak zorunda kalmıştı. Doktorların istifası yasaklanmış, yıllık izin günleri yarıya indirilmiş ve izinler toplu bir şekilde alınamaz olmuştu. Bütün bunların karşılığında ise korona sürecinde çalışanların maaşlarına zam gelmişti. O zamanlar devlet tarafından bu küçük meblağa uygun görülmüş olsa da şimdi anlıyoruz ki insan hayatını riske atmanın maddi karşılığı bulunmamakta. Nüfus sayısı artık eskisi kadar anlamsız bir ifade değil, her bir insan toplum için kaybedilemez bir değer oldu. Neyse konuyu saptırmadan, kendimi tutarak devam ediyorum. Hastaneye yatan hastaların birçoğu kötü durumdaydı. Doktorlar ellerinden geleni yapıyordu ancak o dönemde hastalığın çözümüne yönelik kesin bir tedavi yoktu. Hastalar kötüleştikçe tedavileri değişiyor, birer birer organları zayıflıyor, entübe oluyor, mekanik ventilasyona geçiliyor ve kalp masajı yapılarak öteki tarafa yolcu ediliyordu. Hastalığın en kötü özelliği vücudun bağışıklık sistemi hücrelerini aşırı aktive etmesiyle yine bu hücrelerin kendi vücuduna zarar vermesiydi. Bu özelliği kolay kolay çözümlenemiyordu çünkü bağışıklık sistemi baskılanmış bireyler de bu hastalıktan ölüyordu. Dengede duran bir tahterevalli misali bağışıklık sistemi zayıf bireylerde çoklu organ hasarına yol açıyor ve bağışıklık sistemi kuvvetli insanlarda ise solunum sitemini devreden çıkarıyordu. Dolayısıyla doktorların yürümesi gereken ince bir çizgi bulunmaktaydı ve bu durum geçerliliğini yıllarca korudu.


Ülkelerin gelecekleri yetiştirdikleri genç nesillere emanettir. Bunun da yegane koşulu eğitim sisteminin düzenli ve kaliteli olmasıdır. Birçok gelişmiş ülkede bu böyledir. Gelin görün ki ülkemizde henüz tam anlamıyla bir eğitim sistemi oturtulabilmiş değil. TEOG sınavı kaldırıldı. Hem ortaokuldan liseye geçiş sınavı olan TEOG hem de liseden üniversiteye geçiş sınavı olan YGS-LYS bu sene apar topar değiştirildi. Peki bu değişim kararı nasıl bu kadar hızlı alındı, nasıl bu kadar hızlı uygulandı, uzman görüşlerine başvuruldu mu ve en önemlisi de neden bu karar bu zamanlarda alındı? Bunların hepsi tartışmaya açık sorular olacak kalacak sanırım. Peki bu değişimler en son hangi karara bağlandı, yeni sınav sisteminde neler mevcut bunlara bakalım. Ortaokuldan Liselere geçiş sistemi farklı isimler altında son 15 yılda devamlı değişti. Sekiz yıllık kesintisiz eğitimle beraber Anadolu Liselerinin ortaokul kısımları kapandı. 2004 yılına kadar, Liseye Geçiş Sınavı adı altında bir sınavla ortaokul'dan liseye geçiliyordu. 2004 yılında ismi değişti ve OKS oldu. OKS Ortaöğretim Kurumları Seçme ve Yerleştirme Sınavı demekti. liseye geçiş sistemi 2008 yılına kadar OKS adıyla devam etti. 2008'de SBS olarak ismi değişen Liseye Geçiş Sistemi, 2013-2014 eğitim öğretim yılından itibaren ise TEOG olarak değiştirilmişti. TEOG sınav sisteminde, senede 2 kere merkezi olarak yapılan sınavlarla, öğrencinin 6, 7 ve 8. sınıflardaki not ortalamaları dikkate alınıp bir değerlendirme yapılıyordu. 2013-2014 eğitim yılından itibaren, sadece 8. sınıflar 6 temel dersten merkezi bir sınava tabi tutuluyor. Bu temel dersler Türkçe, Matematik, Fen Bilimleri, TC İnkilap Tarihi ve Atatürkçülük, Yabancı Dil. Öğrenciler kendi okulların sınava giriyor ancak öğretmenler çalıştıkları okuldan farklı okullarda sınava giriyorlardı. Yeni sistemde merkezi sınavdan vazgeçmeyen Milli Eğitim Bakanlığı, özel okulların şişirilmiş not verme ihtimalini göz önünde bulundurarak yılda iki sınavın sorularını kendisi hazırlayacak. Hürriyet'ten Gamze Kolcu'nun haberine göre öğrenciler, yılda iki kez merkezin sorularıyla kendi branş öğretmenlerinin gözetiminde sınava girecek. Bu yazılıları yine sınava giren branş öğretmenleri değerlendirip not verecek. Sınavlarda test yöntemi uygulanmayacak. Bu notlar tek başına bir başka okula yerleştirmede kullanılmayacak, sadece hormonlu notlara fren olacak. Öğrenciler, Türkçe, matematik, fen bilimleri, inkılap tarihi ve Atatürkçülük, din kültürü ve ahlak bilgisi ile yabancı dil dersleri için bakanlığın hazırladığı sorularla sınav olacak. Ayrıca 81 ilde ölçme ve değerlendirme merkezi kurulacak. Merkezden gönderilen sorularla yapılan yazılı sınavların notları da bu merkezlerde toplanacak. Merkezler, öğrencinin ilgi alanlarını belirleyerek yeteneklerine göre hangi lise türüne gidebileceğine dair çalışmalar yapacak. Bu birimler okullarla işbirliği içinde çalışacak. Öğrencilerin notları, ilgi alanları takip edilecek. Ortaöğretime geçişte yaklaşık 300 başarılı lisenin yapacağı sınavların bakanlığın kontrolünde mi gerçekleştirileceği, soruları okulların mı hazırlayacağı henüz netlik kazanmadı. Ancak bazı liselerin yaptığı sınavdan öğrencinin alacağı not diğer lisede de geçerli olabilecek. Böylece öğrenci ayrı ayrı birçok lisenin sınavına girmek zorunda kalmayacak. Örneğin Ankara Fen Lisesi'nin yapacağı sınavdan öğrencinin aldığı puanı İstanbul Fen Lisesi kabul edecek. Bazı okullar, Ben Ankara Fen Lisesi'nin puanına göre öğrenci alıyorum diyebilecek. Her öğrenci, bu gözde okulların yapacağı sınavlara giremeyecek. Sınav için gereken not ortalamasının belirlenmesinde akademik başarı etkili olacak ancak sosyal, sanatsal, sporsal yetenekler de özendirilecek. Aceba yeni sistem ne kadar yürürlükte kalacak? Eskisinden çok çok daha iyi bir sistem getirildiğini de düşünmüyorum açıkçası. Yeni sistemden tek beklentim genç nesillerimizi bunaltmadan kaliteli bir eğitim almalarını sağlamsıdır. Sistemin sürekli değişmesinin de bir an önce son bulmasını umut ediyorum.


2018 yılının bizi terk etmeye hazırlandığı şu soğuk kış günlerinde içinizi ısıtacak bir önerim var; ama önce kısa bir sohbetle başlayalım. İyiyle kötünün birbirini kovalaması, doğanın bir kuralı. Dolayısıyla bir yıl için salt iyi ya da kötü diyemeyiz ancak kabul ediyorum ki bazılarımız için dönüm noktalarına ev sahipliği yaptı. Benim için olmasa da olur bir yıldı diyorsanız acele etmeyin derim. Bu koca yılın bir hesap dökümünü yapın. Bu hesabı yapmak zahmetli olacak ancak neyin ne olduğunu anlamak için elzem. Lafı çok uzatmayalım. Benim sizler için 2019'da dünyaya farklı farklı pencerelerden bakabilmek adına bir önerim var. Gelin siz de bu yazıyı sevdiklerinizle paylaşın ve her ay hepimiz bir kitap okuyalım ama aynı kitabı. Ardından bu kitap hakkında kritikler yapalım; bakalım aynı evde bile farklı manzaraları gören kaç farklı pencere bulacağız. Elbette sayfanın altındaki yorum yaz kısmına kitaplarla ilgili çıkarımlarınızı yazıp bizleri aydınlatabilirsiniz. Şimdi başlatalım! Şubat ayının kitabı Stefan Zweig'ten Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu. Sana, beni asla tanımamış olan sana, cümlesiyle başlayan ve bir kadının nasıl uçsuz bucaksız aşık olabileceğini her cümlesiyle ispatlayan bir mektup aslında bu kitap. Üzerine söylenecek pek de bir söz olmayan kitaplardan. Okuyunuz. Bu romanında, toplumsal gündemin kişilikler üzerindeki baskısını ve güçsüz insanın kapana kısılmışlığını gösteriyor Sabahattin Ali. Aydın geçinenlerin karanlığına, insanın içindeki şeytana keskin bir bakış. Gerçekleştirebilir miyim bilmiyorum ama deneyeceğim. Kitap okuma alışkanlığı kazanmak bence çok önemli. Özellikle mevcut koşullarda düşünme ve kendimizi ifade etme yetimizi gittikçe kaybediyorken. Yazınız için teşekkürler. Güzel yorumunuz için ben teşekkür ederim. Buradaki kitapların bir kısmını okusam da böyle bir derleme yazıyı okumak beni çok mutlu etti. Belkide insanlar kendilerine böyle kitap okuma hedefleri koymalılar. Bu şekilde çok daha verimli olarak kitap okuyabilirler. Ama öncelikle, bu yazıda olduğu gibi; sıkmadan, özenle seçilmiş kitapları da okurlara sunmak gerekiyor. Güzel yazı için teşekkürler. Ağustos ayı için Dr. M. Scott Peck'ten Az Seçilen Yol' u önerebilirim. Kitap insanın gelişimi ve ruhsal tekamül aşamaları hakkında derin düşünceler sunuyor. Teşekkür ederim, tesadüfen iyiki rastladım bu sayfaya. Güzel derleme olmuş bazılarını okusam da tekrar okunası kitaplar. okumayı seviyorum ama bazen uzun aralar veriyorum. Dilerim düzelir. Sayfamızla tanışmanıza biz de çok sevindik. Umarım her şey gönlünüzce olur. Şimdiden iyi okumalar.


Mantık denen şeye bir tekme atan, çelişkilerle dolu bir adamın, "yeraltı" diye isimlendirdiği kendi münzeviliğine ya da kendi karanlık bilincine çekilerek, olayları ve insanları yorumlayıp değerlendiren zekice tasarlanmış ve bir o kadar da garip hikayesi. Hayatını yabaniliğe varan bir yalnızlık içerisinde geçiren bu adamın hikayesi eleştirmenlerce tüm zamanların en iyi tahlil ve varoluş kitaplarından birisi olarak gösteriliyor. Eser 19.yy aydınının zihinsel trajedisini anlatıyor ve tamamen varoluş temelleri üzerine kurulu. Hem kişisel hem de toplumsal değişimi ele alan, bireyin kalabalıklar arasında nasıl da yalnızlaştığını derin iç tahlillerle anlatabilen, dilin tüm kıvraklığını ve doğallığını okuyucuya hissettiren güçlü bir eser. İnsanın iç dünyasını dışarıdan gözlemlemeyi adeta öğretiyor, bunu yaparken de kendini unutma tehlikesine karşı sürekli okuru ihtar ediyor. İnsanın kendi içerisindeki yolculuğu denebilir bu esere. Kendi evim, senin ya da benim odamdır aslına bakarsan, bazen de bizzat kalbimiz. Çünkü her insan, dünya denen bu büyük ve yekpare mekanda kalbinin içinde soluklanır esasen. Bence Dostoyevski diğer kitaplarına nazaran bu kitapta kendisiyle alakalı daha çok ipucu vermiş. Kendisine kızışı, öfkesi, iç diyalogları ve kendini yok yere haklı çıkarttığı monologlar yazarı ele veriyor. Dostoyevski bu eseri tam 40 yaşında yazmış, Gerek dünya edebiyatındaki, gerekse Türk edebiyatındaki yazarlara genel olarak bakıldığında 40 yaş bir yazar için sorgulama ve geçmişe farklı bir bakış açısıyla bakma dönemidir. Zaten eserlerinde kendini saklayamayan Dostoyevski'nin bu eseri bir de 40 yaşında yazmış olması tamamen iç dünyasını öne sermiş. Dostoyevski'yi anlamak için anahtar kitap budur derim hep, ama ilk okunan bu olmamalı, yavaş yavaş diğer eserleri okuyup Yeraltından Notlar sonuna gelinmeli. Ancak bu şekilde bir adamın nasıl düşünceleriyle kendine ıstırap çektirdiğini anlayabiliriz. E böylesine güçlü ve unutulmaz eserlerin sahibi, dünya edebiyatının temel taşı sayabileceğimiz bir yazar elbette yüzlerce tiyatrolara ve sinema yapımlarına esin kaynağı oldu. Pek çok yapım da birebir uyarladı onun eserlerini. Türkiye'de en çok konuşulan uyarlama Zeki Demirkubuz'a ait. Ünlü yönetmen filmlerinde Dostoyevski'nin edebi ruhuna; ya yönetmenin bir oyuncu olarak bizzat kendi ağzından cümleler vasıtasıyla yahut bir tasarı olarak oyuncuların var edilişi dolayısıyla, bazen de filmin bir enstantanesinden aldığımız ilhamla şahit olmamak mümkün değil. Ana temanın olay değil karakter olmasına ve romanda bizlere ağırlığını bire bir geçiren diyaloglara dikkat edilmiş filmde de. Film uyarlamalarından önce bizzat kitabı okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum.


Daha fazla karbon salınımı nedeniyle küresel sıcaklık artarken bakteriler ve ilişkili mikroorganizmalar olan arkeler küresel ısınmayı öngörülenden daha da hızlandırabilir. Londra İmperial College'daki bilim insanları tarafından Nature Communication'da yayımlanan yeni araştırma bize küresel ısınmanın geleceği hakkında daha doğru bilgi verebilir. Prokaryotlar olarak bilinen bakteri ve arkeler dünyanın her yerinde bulunur ve dünyadaki toplam biyokütlenin yarısını oluşturur. Çoğu prokaryot ise aynı bizim nefes verirken yaptığımız gibi enerji üreten ve karbondioksit salan solunum yapar. Prokaryotlardan karbondioksit salınım miktarı da sıcaklığa yanıt olarak değişebilen onların solunum hızına bağlıdır. Bununla birlikte sıcaklık, solunum hızı ve karbon salınımı arasındaki kesin ilişki belirsizdir. 482 prokaryotun sıcaklığa göre solunum hızlarının toplandığı verilerde artmış sıcaklığa yanıt olarak tahmin edilenden daha fazla karbon salındığı bulundu. İmperial Yaşam Bilimleri Bölümünden baş araştırmacı Samraat Pawar Prokaryotlar metabolizmalarını hızlandıracak ve daha fazla karbon üretecekler. Bununla birlikte metabolizmalarının etkisiz hale geleceği maksimum bir sıcaklık vardır. Uzun vadede prokaryotlar yüksek sıcaklıklarda daha etkili olmak için evrilecek, bu da onların metabolizma ve karbon salınımlarını daha da arttırmasını sağlayacak. Bu nedenle yükselen sıcaklıklar double whammy etkisiyle kısa ve uzun dönemde prokaryotların verimli çalışmalarını sağlar ve küresel karbon ile sıcaklığın artmasına katkıda bulunur dedi. Genellikle 45 C'nin altında orta sıcaklıkta çalışan prokaryotların değişen sıcaklıklara güçlü yanıt gösterdiğini, kısa ve uzun solunumlarını dönemde solunumlarını arttırdığını buldular. 45 C'nin üzerinde çalışan prokaryotlar ise böyle bir tepki göstermedi, daha önce yüksek sıcaklıklarda çalıştıkları için iklim değişikliğinden etkilenmeleri beklenmiyor. Prokaryotların orta sıcaklıktaki ısınmaya karşı kısa dönemde yanıtı karmaşık canlılar olan ökaryotlara göre daha büyüktü. Araştırma ekibi bu solunum hızı değişikliklerinin prokaryotların karbon üretimini nasıl etkileyeceğini öngören matematiksel bir model geliştirdi. Bu durum solunum hızındaki kısa ve uzun vadeli değişikliklerin, şu anda ekosistem ve iklim modellerinde hesaba katılmamış olan karbon çıktısında beklenenden daha büyük artış olabileceğini ortaya koydu. Araştırmanın başyazarı Thomas Smith İklim modellerinin çoğu tüm organizmaların sıcaklığa aynı şekilde tepki verdiğini varsayıyordu ancak çalışmamız prokaryotların küresel ortalamadan ayrılabileceğini gösteriyor. Bu mikroorganizmaların birçok ekosistemdeki toplam solunum ve karbon üretimine önemli ölçüde katkıda bulunmaları göz önüne alındığında, iklim modellerinin hem kısa hem de uzun zaman dilimlerinde sıcaklık değişimlerine karşı onların yüksek hassasiyetlerini göz önünde bulundurmaları önemlidir. Gelecekteki iklim tahminleri için önemli olarak, prokaryotların sayısının ve yerel ekosistemlerdeki bolluğunun artan sıcaklıklarla nasıl değişebileceğini bilmek istiyoruz dedi.


Tesadüfen girdiğim bir kitapçıda en sevdiğim şair Nazım Hikmet'in romanlarıyla karşılaştım. Yani sen elmayı seviyorsun diye elmanın da seni sevmesi şart mı?. Akşam gazetesinde tefrika halinde yayımlanan Yeşil Elmalar romanının toplanması hayli zor olmuş. Bu nedenle ne kadar eski basım olursa o kadar gerçek metine ulaşırım düşüncesiyle Pınar yayınevinin 1965 baskısını okumaya başladım. Açıkça söylemeliyim ki konusu beklediğim gibi değildi. Yani okumaya başladığımda Nazım Hikmet romanı olduğunu hissedemedim diyebilirim. Kitaba devam ettikçe ve belki kastedilen anlamları fark ettikçe bunu daha fazla hissetmeye başladım. Bir macera romanı... Başlarda sonuna oranla olayların daha yavaş ilerlediğini söyleyebileceğimiz, hayal gücünün sonuna kadar kullanıldığı bir roman. Birbirine dış görünüş olarak çok benzeyen ama kişilik olarak tamamen zıt iki adam: Halit Cemil ve Göksel. Halit Cemil diğerine göre daha iyi huylu ve nazik diyebileceğimiz biriyken, Göksel tam tersi kaba ve acımasız bir insan. Bir de Göksel'le evli olan ama sonradan Halit Cemil'e aşık olan Ayşe var. Bu iki insan arasındaki zıtlığı en iyi Ayşe'nin gözünden bakarak anlıyorsunuz. Göksel çok zengin bir iş adamı fakat düşmanları tarafından öldürülmek isteniyor. Göksel'e göre fakir olan Halit Cemil'e iki haftalığına oymuş gibi davranması için para teklif ediyor. Teklifi kabul eden Halit Cemil, Göksel'in kıyafetlerini giyerek onun yerine geçiyor. Daha önce tesadüfen Ayşe'yle karşılaşan ve o günden beri aklından çıkaramayan Halit Cemil, Ayşe'nin kocasını yani Göksel'i öldürmek için geldiğini görüyor. Amacına ulaşamayan ve Halit Cemil için aynı şeyleri hisseden Ayşe, onun Halit Cemil olduğu öğreniyor. Fazla ayrıntıya girmeden bahsedecek olursak, Göksel'in geçmişini anlattığı defterini okuyan Halit Cemil'le Ayşe, Göksel ve arkadaşının altın buldukları Yeni Gine'de, Ayşe'nin babasını ölüme terk ettiklerini öğreniyorlar. Babasının hala yaşadığına inanan Ayşe, Halit Cemil'le birlikte Yeni Gine'ye Muhtarı bulmaya gidiyorlar. Asıl macera buradan sonra başlıyor. Yeni Gine'de altın aramak dışında bir sebeple giden bir tek onlar oluyor. Yamyamlar tarafından yakalanmalarıyla planları alt üst oluyor. Ancak adanın en çok sözü geçen kadını Emma tarafından Halit Cemil özel muamele görüyor. Başlarda yamyamlar tarafından yenileceklerini düşünen Halit Cemil, 6 eşli ve saygı gören biri haline geliyor. Tabi Emma'nın onu kölesi haline getirmesinden başka... Onu bu durumdan kurtaran Ayşe oluyor. Ayşe ise bu gücü yamyam bir kabilenin başındaki babasından alıyor. Kitabı okurken, dönemin sorunlarından ve parça parça yayımlanmış olmasından dolayı aralarda oluşan kesintileri hissedebiliyorsunuz. Ancak bu durum olay akışının sürükleyiciliğini engellemiyor bence. Sonuna doğru hızlanan olaylarla, konu buralara nasıl geldi dedirtecek kadar kurgusal bir roman. Nazım Hikmet'in şiirleri kadar etkileyici olmasa bile okurken farklı dünyalara gitmek için güzel bir roman olduğunu düşünüyorum.


İlk yazımda sizlere günümüzden baya ilerde, gelecekte evine para götürebilmek için ağaçları kesen bir belediye işçisinden bahsetmiştim. Bu yazımda da yeşil görmeyen gözler var. Sonra orman yangınları çıkıyor. Neden çıkıyor? Ağaçlık alanlara bırakılıp gidilen cam şişeler yüzünden, yoldan geçerken biten sigarasının izmaritini arabasının camından ormanlık alana doğru fırlatanlar yüzünden, gidip ağaçların arasında piknik yapıp etleri löp löp götürüp sonra da mangalın külünü dökerek söndürmeden gidenler yüzünden. Yeşilin değerini bilmiyoruz. Eğer bilseydik çöp atmazdık hem yerlere hem ormanlara, ağaçlara. Bazı insanlar gördüm, ya nasıl olsa belediye hizmetlisi süpürecek buraları diye rahatça saçıyor etrafa çöplerini. Cesur olup uyarmak lazım böyle insanları da, tabi kavga çıkarmamak için kibarca uyarmak lazım. Bilirsiniz geçenlerde bir sel felaketi yaşadık. İstanbul'da. Evleri su bastı, iş yerlerini su bastı. İnsanların eşyaları ve malları yalan oldu. Birçok aile büyük zarara uğradı. Peki neden oldu bunlar? Acaba yeşil alanların az olmasından olabilir mi? Allah aşkına söyleyin bana, suyu emen toprak değil midir? Toprakta yetişen ağaçlar değil midir? Bu felaketin zarar verdiği hasarın en fazla olduğu yerler, işte bu toprağın ve ağaçların olmadığı yerler. Betonlaşma ve binalaşma her yeri kaplamış. İstanbul'da yeşil alan oranı %2 imiş. Bu normal değil, hiç normal değil. Eğer yeşil yok olursa biz de biteriz. Bu %2'lik alan neyimize yetecek? Mesela New York ve Londra gibi şehirlerde yeşil oranı en az %20. Bizim de yeşile ve ağaca ihtiyacımız var ki böyle felaketler yaşamayalım. Ağaçlar ve ormanlar sadece bizim için değil, çocuklarımız ve torunlarımız için de var. Eğer şimdi sahip çıkmazsak çocuklarımız ve torunlarımız yeşili görmeye hasret kalacaklar. Hatta hiç yeşil görmeyen gözlerden olacaklar.


Başlarda ağaç dediler, diktik. Çimen dediler, ektik. Tabi ben değil, benden önceki meslektaşlarım. Sırf oksijenimiz bol olsun diye dikmişler. Ama demişler ki, dünyadaki oksijenin çoğunu denizdeki canlılar üretiyormuş. Sonra ne gerek var ağaçlara demişler ve ağaçları kesmeye başlamışlar. Yakmak için, kağıt için, insanın sırf parası var diye ağaç evlerini yapmak için, alet edevatlar için, tuvalet kağıdı için kesmişler. Sonunda Afrika'daki ve Güney Amerika'daki yağmur ormanları çoktan bitti. Ne işe yarıyor ki ağaçlar? Kes gitsin kendin için. Şimdilerde sokak ve caddelerdeki ağaçları da kesiyoruz. Bazı insanlar neden bu ağaçları kesiyorsunuz diye soruyorlar. Ama artık insanların çoğu cahil değil ki. Ağaçları ne için kestiğimizi biliyorlar. Sorularını sorduktan sonra cevap beklemeden gidiyorlar yanımızdan. Neden mi? Komik ama suç ortağı olduklarını anlıyorlar. Çünkü onlar da kullanıyor yaşamlarında. Dün bir ağaç beni baya zorladı. Kökleri çok derine inmiş. Nasıl da tutunmuş yaşama öyle. Ölmemek için çok direndi ama ben ve arkadaşlarım işini bitirdik bir çırpıda. Sokaktaki ağaçları daha birkaç gündür kesiyoruz ama eve giderken birkaç yeni şey farkettim. Kestiğimiz ağaçların yerine maketlerini koyuyorlar. Maket mi desem yoksa şişme balon mu? İkisi gibi de duruyor. Biraz yaklaştığımda cidden güzel bir maket yaptıklarını anladım. Yapan çevre mimarı işini iyi yapmış. Eskiden çevreci denen insanlar varmış. Kesilmemesi için kendilerini ağaçlara zincirleyip anahtarı yutuyorlarmış. Ama o anahtar vücuda zararlı değil mi? Zaten bir süre sonra soyları tükenmiş. Kendi evlerini geçindirebilmek için artık böyle işleri bıraktılar, diyor yazarlar. Bakıyorum çevreme de cidden hiç yeşil bir şeyler kalmadı. Çimenleri de yolları genişlete genişlete, park alanı yapa yapa bitirdik. Ev bitkileri bile pek yok artık. Pencerelerin küpeştelerinde hiç saksı göremiyorum. Zaten bazı yerlerde insanların kafalarına düşüyor diye yasaklamışlar.


Medusa... Yunan mitolojisinin en büyük kahramanı. Efsaneleriyle, adından söz ettirecek güzelliğiyle, gerçekten kör eden bir kadın. Yunan mitolojisinin en ilginç karakterlerinden olan Medusa, bir ölümlü. Aslında Gorgon kardeşlerden tek ölümlü olanı. Ölümlü ama, başlıktan da anlaşılacağı üzere normal bir insan değil. Saçları yılan, dişleri keskin, hatta yeraltı canavarı lakaplı bir mitolojik kahraman...Peki neden yılan saçlı dediğinizi duyar gibiyim. En iyisi, sizleri merakınıza yenik düşürmeden anlatmaya başlayayım. Neyse tabi zaman geçtikçe yasak bu ya, Poseidon karşı koyamamış bu güzelliğe. Athena'da öğrenince durur mu, intikam alırcasına lanetlemiş Medusa'yı. Artık keskin dişli bir yeraltı canavarı gibiymiş. Üstelik sırma saçları gitmiş, yerine de yılanlar gelmiş. O güzellikten eser kalmamış. Ve laneti de ona bakan kişileri, gözleri ile taş etmesiymiş. Herkes bu değişik yaratığı merak eder, bakmaya kalkar ve aniden taş oluverirmiş. Sonunda, ülkede insan kalmamış resmen. Bundan dolayı da mitolojide halkın kahramanı olarak bilinen Athena'nın üvey kardeşi Perseus bir plan yapmış. Bu planında bir orak ve bir ayna kullanarak Medusa'yı öldürecek ve bir kahraman olacakmış. Ayna ile Medusa'ya dolaylı yoldan bakabilecek ve orak ile de kafasını koparabilecekmiş. Kimi kaynaklara göre de Perseus Medusa'nın kafasını kestikten sonra bir müddet onu savunma aracı olarak kullanmış. Hatta eve gittiğinde annesi zorla kral ile evlendirilmeye çalışılıyormuş. Annesine gözlerini kapatmasını söyledikten sonra oradaki herkesi taşa çevirmiş. Yani, Medusa gücün sembolü olmuş Yunan mitolojisinde. Bu yüzden günümüzde çoğu tapınakta ,oranın heybetli olduğunu göstermek için Medusa heykelleri kullanılırmış. Kaleminize sağlık. Güzel yazının yanında birmo kadar da akıcı ve doğal olmuş.


Yılanı Öldürseler, ilk olarak 1976 yılında yayımlanmış Yaşar Kemal romanlarından bir tanesidir. Aslında uzun hikaye olarak da değerlendirilebilen roman, oldukça hassas bir konuyu işler. Kan davasının tam da ortasında kalmış bir çocuğun dramını işleyen romandaki karakter tasvirleri oldukça başarılıdır. Oldukça bilindik bir konuyu işlemekle birlikte Yaşar Kemal, konuya bir çocuğun gözünden bakarak çok farklı bir anlatım tarzı benimsemiştir. Akıllara 1866 yılında yayımlanan Suç ve Ceza romanını getiren Yılanı Öldürseler, okuyanın kim haklı, kim suçlu konusu üzerinden sorgulamalar yapmasını sağlar. Birbirine aşık olan Abbas ile Esme'nin birbirlerine aşık olması mı suçtur? Abbas'a aşık olsa da Halil ile evlendirilen ve aslında romanda etkisiz kalan karakterlerden biri olan Esme mi hatalıdır? Bu sorular sadece romanı değil insanlar arası ilişkileri de anlayabilmek için oldukça değerlidir. Türk edebiyatında önemli bir konumda bulunan Yaşar Kemal, özellikle İnce Memed serisiyle birçok okurun ilgisini üzerine çekmiştir. Elbette Yaşar Kemal'in romancılığını tek bir eser ile değerlendirmek mümkün değil. İnce ama bir o kadar derinlikli bir roman olan Yılanı Öldürseler, Yaşar Kemal'in en değerli romanları arasında yer alıyor. Yaşar Kemal, romanda düz bir zaman çizgisi üzerinden hareket etmez. Hikayede sık sık geriye dönüşlerin yapıldığını söyleyebiliriz. Babası öldürüldüğünde Hasan ya altısında ya yedisindeydi. şeklinde başlar roman. Bu, oldukça etkileyici bir cümledir. Cümlenin neden etkileyici olduğunu yazımızın ilerleyen bölümlerinde anlatacağız. Romanın ana karakterlerinden biri olan fakat romanda adeta silik bir karakter olarak yer alan Esme, bu durum bile Esme'nin nasıl bir hayat yaşadığını gözler önüne serer, varlıklı bir ailenin kızıdır. Zaten sorun da burada başlar. Esme, köyündeki gençlerden Abbas'a aşık olur. Aşkı karşılıksız değildir. Abbas da Esme'ye aşık olmuştur. Fakat Esme'nin ailesi Abbas'ı istemez. Bu durum, pek çok sorunu da beraberinde getirir. Bu yıkıcı aşk, Esme ve ailesi arasında çatışmaların başlamasına neden olur. Abbas, Esme'nin ailesinden birkaç kişiyi yaralar, bu nedenle hapse girer. Esme'ye aşık olan Halil ise bu fırsatı kaçırmaz ve Esme'yi kaçırır. Sevdiği insandan koparılmıştır Esme. Kitaptaki karakterleri suçlu ve suçsuz, haklı ve haksız olacak şekilde iki kutup üzerinden incelemek oldukça zordur. Bunu Suç ve Ceza romanında da görürüz. Dostoyevski adeta klasik suç ve ceza tanımlarına bir başkaldırıda bulunmuştur. Yılanı Öldürseler kitabında da bir suçlu bulmak oldukça zor olsa da suçlu sınıfına en uygun aday Esme'nin ailesi olacaktır. Fakat Abbas'a geldiğimizde, şartları ve karakteri değişmiş bir Raskolnikov görürüz. Sevdiği kadın elinden alınan Abbas, bu suçun cezasını birilerine ödetecektir. Bu kişi, Hasan'ın babası Halil olur. Kitapta Abbas'ın ölümüne dair herhangi bir bilgi verilmediğini görürüz. Halil'i öldüren ve evli bir kadın olan Esme'yi kaçıran Abbas, halkın gözünde zaten bu cezayı çoktan hak etmiştir. Bu nedenle Abbas'ı öldürenlerin aldıkları ceza ile ilgili de herhangi bir bilgi yoktur. Kitaba Babası öldürüldüğünde Hasan ya altısında ya yedisindeydi. cümlesiyle başlayan bir okur, her ne kadar en başından Hasan'ın babasının katiline lanet etse de kitabı okumaya devam ettikçe Kim haklı, kim suçlu üzerinden sorgulamasını yapacaktır. Hayatın kendisi aslında bu tür önyargılardan ibarettir. Bunu oldukça başarılı bir şekilde veren Yaşar Kemal adeta Durum sandığınız gibi değil, yargılamaya başladığınız insanların hayatlarına bir bakın! der. Yılanı Öldürseler, aslında bir trajedinin romanıdır. Bir kanatta Esme ve Abbas'ın yaşadıkları, diğer yanda kendisinden önce yaşananların sorumluluğunu almak zorunda kalan bir çocuğun annesi ile olan akıl almaz ilişkisi; trajediyi oluşturan ögelerdir. Dolayısıyla roman oldukça hacimlidir ve her bir olayın derinlikli bir şekilde analiz edilmesi gerekir. Esme ve Abbas'ın yaşadıklarından bahsettik ama bir yandan da Hasan'ın annesine duyduğu öfkeyi anlatmak gerekiyor. Özellikle babaannesinin, Hasan'ı annesine düşman etmek için durmadan nefret kuyusunu kazdığını görürüz. Esme'nin aslında Halil'in ölmesinde tek suçlu olduğunu, Halil'in kanının yerde kalmaması gerektiğini zaman zaman Hasan'a anlatan babaanne; kötülük tohumlarını atmaktadır. Annesini, ruhunu tamamen kaybettiği bir sırada öldüren Hasan, hapse girer. Burada önemli olan Hasan'ın, daha sonra, ölüm fermanını uyguladığı için pişman olmasıdır. Bu nedenle Yılanı Öldürseler, Hasan ve Hasan'ın anne dramını da yansıtır. Hiçbir suçu olmayan bir kadının ölümüne el birliği ile karar verenler, köy halkı ve babaanne, aslında Hasan'ı da düşünmediklerini açıkça ortaya koymuştur. Bütün bir toplumun Raskolnikov'un suç işlemesinde temel faktör olduğu Suç ve Ceza ile bütün köy halkının Hasan'ın katil olmasına neden olduğu Yılanı Öldürseler arasında suç ve cezanın işlenişi bakımından bir ortaklık vardır. Yaşar Kemal, uzun hikaye olarak da değerlendirilebilen romanında çok önemli bir sosyolojik mesele olan kan davasının birçok insan üzerindeki etkisini oldukça başarılı bir şekilde yansıtmıştır.


Bir yılın daha sonu geldi ve gözler yeni bir yıla çevrildi. Her yeni seneyi umutla bekleyen insanlar yine aramızda. Her yeni seneyi yine mi zorluklar çekeceğimiz bir yıl diyerek istemeyen insanlar da aramızda. Hayat bu. Lakin bizi gerçek dünyadan biraz da uzaklaştırabilen filmler bu yılbaşı tatilinde bizi eğlendirebilir. Sizlere aşağıda yılbaşı tatilinde hem tek başınıza hem ailenizle sıkılmadan izleyebileceğiniz güzel filmlerden bahsedeceğim. İlk filmimizin adı Klaus. Bir animasyon olan bu filmde bazı ülkelerin kültüründe olan Noel babanın nasıl çıktığı anlatılıyor. Lakin çoğu memlekette zaten bu isimle değil de Santa Claus diye hitap ediliyor. Bu filmde de daha gerçekçi bir şekilde anlatılmış. Eğlenceli de bir film. Olağanüstülük, sihir falan yok. Hatta Noel ismi bile doğru düzgün geçmiyor. Tüm dünyaya hitap ediyor yani. Bir postacı gencin kuzeye yakın bir kasabaya posta memuru olarak atanmasıyla başlıyor her şey. Daha sonra oyuncakları olan bir adam buluyor, dost oluyorlar falan. Oradan yürüyor hikaye. Kasabada da iki aile var. Bunlar birbirleriyle kavgalı. Bu iki adamın dostluğu bu ve bu ailenin kavgasıyla film buluşuyor. Tavsiye ederim, güzel film. Tatilde tek tek film izleyip hemen bitiren kişiler için tek lokmada yutamayacağını bir şey koymak istedim buraya da. Karayip Korsanları bildiğiniz gibi güzel bir yapım. Sıkılmadan izleyebileceğiniz, öyle ağır bir dram içermeyen filmler bunlar. Hatta çoğu yerde güleceksiniz. Kategorilersek aksiyon, macera ve komedi diyebiliriz bu filme. Neden komedi? Çünkü Johnny Deep var elbette. Bu adam gerçekten Filmin başrolünü oynayan Kaptan Jack Sparrow karakterine tam uyum sağlamış. İlk üç filme Elizabeth Swann ve William Turner isimli iki genç aşığın maceralarına odaklanan filmde, genelde hazine peşinde koşuyorlar. Çünkü adı üstünde, filmin içinde korsan var. Korsanlar işi ne? Hazine aramak elbette. Özelikle olağanüstü durumların olduğu bu filmlerde herkes birbiri arkasından iş çeviriyor. Bu da filmleri daha eğlenceli yapıyor. Dördüncü ve beşinci filmlerde de farklı hikayeler var. Farklı kişiler var. Hatta beşinci filmde ikinci nesil olarak Elizabeth ve William çiftinin çocuğunu bile görebiliyoruz. Bunların da ilginç hikayeleri var. Bunlar yine aile ile izlenebilecek güzel filmler. Her sahne normal değil tabi ama yine de izlenebilir bir seri. Son olarak da çocuklar varsa Oyuncak Hikayesi serisini, yoksa John Wick serisini size izlenebilecek güzel filmler olarak önerebilirim. İyi seyirler, iyi tatiller.


Hayattaki amacınızı, görevinizi hiç sorguladığınız oldu mu? Neden ve niçin soruları ardı ardına sıralandı mı hiç zihninizde? Bu sorulara cevap bulabildiniz mi bilmiyorum. Ama ben bu zihnimde sıralanan sorulara cevap bulamasam da yeni sorular sormamı sağlayan bir şey öğrendim. Öğrendiğim şey ise Yin ve Yang öğretisi. Yin ve Yang öğretisi evrenin ve doğanın işleyişini anlatan bir kuramdır. İnsanlık tarihinin bilinen bilgi ve dini kaynakları üzerinde etkisi olmuştur. Bu kaynaklarda kendisinden bir parça barındırmaktadır. Çin günümüzde COVİD-19 hastalığı sebebiyle popülerliğini koruyor. Bu hastalık yanında hastalığın yayılmasında önemli rol oynayan kendilerine özgü yemek kültürleri de popülerliğinin korunmasında önemli bir yer ediniyor. Ama Çin bu farklı yemek kültürlerinden hariç çok zengin kültürel mirasa da sahip. Özellikle milattan önceye dayanan yazıtları, klasik Çin tıbbı ile felsefik yaklaşımları ve öğretileriyle Çin kültürü önemli bir hazinedir. Yin ve Yang öğretisi de bu hazinenin içinde yer alır. Çin'in en eski yazıtlarından biri olan Yi Çing (Değişimler Kitabı M.Ö. 2800) ve Klasik Çin Tıbbı'nın kaynak kitaplarından bir olan Huangdi'nin Dahiliye Klasiği (M.Ö. 300) Yin ve Yang kuramını detaylıca ele almaktadır. Bu kaynaklarda Yin ve Yang kuramı ile evren ve doğanın işleyişi yanında bu kuramın insan bedeni üzerindeki etkisi ve işleyişi de detaylıca açıklanmaktadır. Yin ve Yang 6 önemli ilkeden oluşmaktadır. İlkeler arasında ilk sırada Her şey iki kutupludur ve birbirine karşıttır ilkesi gelir. Yani Yin ve Yang aslında iki zıt kutuplardır. Evrende ki her şey bu iki zıt kutbun oluşturduğu hareketlikten oluşur. Bir hiçlikten doğar. İki de Bir'den doğar. Her şey ise İki'nin yani iki kutup olan Yin ile Yang'ın tükenmeyen, değişen ve dönüşen sarmal döngüsünün ürünü olarak ortaya çıkar. Aslında diyalektik kavramına benzeyen bir durum olduğunu belirtmemiz çokta yanlış olmayacaktır. Günden bahsedeceksek günü oluşturan iki temel zıt kutbun olması lazım. Bunlar gündüz ve gecedir. Gündüz ve gece Yin ve Yang'ın o iki zıt kutbuna birer örnektir. Gündüz olmadan gecenin oluşacağını gece olmadan da gündüzün olacağını düşünemezsin. Yani gündüz gecenin, gece de gündüzün habercisidir. Bu durum kutupların bir bağlılık içerisinde olduğunu gösterir. Zıt kutupların kendi içerisinde birbirlerini barındırmasına ise şafak vaktini ve gün batımını örnek vererek açıklayabiliriz. Yani şafak vakti gecenin içindeki gündüz, gün batımı ise gündüzün içindeki gecedir. Şafağın devamında gündüz olması ve gün batımının devamında ise gece oluşması Yin ve Yang'ın birbirine dönüşebileceğini gösterir. Gündüz içerisinde sabah, kuşluk, öğle gibi alt grupları barındırırken gece içerisinde akşam, gece yarısı, şafak vakti gibi alt grupları barındırır. Bu farklı alt gruplar birbirleri arasında zıtlıklar oluşturabilir . Bu durum Yin ve Yang'ın ilkelerinden biri olan kutupların kendi içlerinde de sonsuz alt kutupları barındırabileceğini gösterir. Kur'an da Bakara Suresi 216. ayette Aslında hoşlanmadığınız şeylerde belki de sizin için hayır, hoşlandığınız şeylerde ise belki de sizin için şer vardır şeklinde bir ifade yer almaktadır. Yani her şerde bir hayır her hayırda bir şer vardır. Bu ayet Yin ve Yang kuramının klasik örneklerinden bir olan İyilik içinde kötülük, kötülük içinde de iyilik vardır örneğiyle benzerdir. Ayrıca Yin ve Yang kuramının Kutuplar, karşıt kutuplarını muhakkak kendi içinde barındırır ve Kutuplar karşılıklı olarak bir diğerine dönüşebilir ilkesiyle de örtüşmektedir. Kur'an-ı Kerim'de Zariyat Suresi 49. ayette baktığımız da ise Her şeyden iki çift yarattık ki düşünüp anlayabilesiniz. denildiği görür. Bu ayet Yin ve Yang kuramının birinci ilkesi olan her şey iki kutupludur ve birbirine karşıttır ifadesiyle benzer bir anlama sahip olduğu açıktır. Kur'an-ı Kerim'de Yin ve Yang kuramıyla benzer öğretiler bildiren ayetlerin yer alması: İlmi ve dini kaynaklarda Yin ve Yang kuramından parçaların yer alabileceğini ve bu kuramın evrensel bir işleyiş olduğunu gösteren bir durumdur. Yin ve Yang kuramı basitçe ele alınıp açıklanabilecek bir konu değil, bunun farkındayım. Ama elimden geldiğince ilk defa duyan kişiler için biraz bahsetmek istedim. Merak edenlerin bu konun hakkında daha fazla araştırdıkça daha güzel ve heyecanlandıran bilgiler elde edeceğini düşünüyorum. Çünkü Yin ve Yang öğretisi okudukça ve düşündükçe dallanan, dallandıkça insanı aydınlatan bir konu. Yin ve Yang kuramını anlamamız için zıtlıkların uyumunu kavrayabilmemiz önemli. Zıtlıkların aralarında çok büyük bir uçurum varmış gibi duruyor olsa da zıtlıklar aslında saç teli kadar ince ve kırılgan bir çizgiyle ayrılmaktadır. Zıtlıklar dış faktörlerden etkilemeye açık olduğu gibi birbirlerinden de etkilenebilirler. Bu zıtlıkların birbirleri ile oluşturdukları etkileşimler mükemmelliğin oluşmasını sağlayabilir. İyi ve kötü mesela... İyi ve kötü kavramı zamandan, mekandan ve kişiden etkileşime çok açıktır. İyi ve kötü asla keskin bir çizgi ile birbirinden ayrılamaz. Bir saat boyunca park yeri aradığınızı ve park yerini bulduğunuz anda başka bir araba ile karşı karşıya geldiğinizi düşünün. Hafif bir bakışmadan sonra diğer arabanın şoförü park yerini size bıraktı ve başka bir park yeri aramaya başladı. Siz ise hemen arabanızı park ettiniz ve AVM'ye geçtiniz. İçeriye girdikten 5-10 dakika geçmedi ki konfeti patlaması ve müzik sesleriyle irkildiniz. Kapıya doğru baktığınızda daha demin park kavgası yaptığınız kişinin bugün AVM'ye giren bininci kişi olduğu söyleniyor. Moralin bozulmasın diye daha sonra yaşananlarla ilgili çok detay vermiyorum ama parada da yükte de ağır bir hediye kazanmış. Şansız adamın bu hediye için yine yeri geldiğinde park kavgası yapması gerekecek maalesef. İlk başta kendinizi iyi bir durumda düşünürken geçen zaman ve değişen mekan sizin kötü durum ile karşı karşıya kalmanıza neden oldu. Diğer şansız adam içinse tam tersi bir durum söz konusu olup; kendisini kötü bir durumun içinde düşünürken aynı şekilde geçen mekan ve değişen zaman iyi bir durum ile karşı karşıya kalmasını sağladı. Kısacası karşılaştığınız kötü durum sizin için farklı zaman ve mekanda iyi bir durumun oluşmasını sağlıyor olabilir. Bu durumun Yin ve Yang kuramının Kutuplar karşılıklı olarak üreten-tüketen veya destekleyen-kısıtlayan ilişkisindedirler ilkesiyle paralellik gösterdiğine inanıyorum. Hayatınızda işiniz ve hobileriniz gereği ya da kaderin bir cilvesi olarak sizinle zıt etkileşim gösteren insanlarla sıklıkla karşılaşacaksınız. Yeri gelecek biriniz beyaz olacaksınız diğeriniz siyah ya da yeri gelecek biriniz iyi olacaksınız diğeriniz kötü. Bu durumlarda karşılaştığınız zıtlıklardan uzak durmanız yerine siyah ve beyazın ya da iyi ve kötünün oluşturduğu uyum gibi sizin de bir uyum oluşturmaya odaklanmanız size belki de fayda getirecektir. Çünkü Yin ve Yang kuramına göre zıtlıklar karşıtını muhakkak kendi içinde barındırır. Yani sizde de karşıt kutuptaki kişiye ait bir parça var. Bu parçalar mükemmelliği oluşturmanızı sağlayabilir. Bunun yanında zıtlıklar iyi ve kötü örneğinde olduğu gibi üreten ve birbirlerini destekleyen ilişkiler gösterebilir. Bu ilişki de sizin mükemmelliği yakalamanız için bir fırsat olabilir. Sonuçta zıt kutupları paylaşan iki insanın oluşturduğu sarmal döngü muhakkak bir ürünün oluşmasını sağlayacaktır. Bu ürün sizi hedefinize yaklaştırabileceği gibi tam tersi hedefinizden de uzaklaşmanıza sebep olabilir. Hedefinize yaklaşmanızı sağlayacak faktör ise karşı kutup ile olan uyumunuzdur. Bu yüzden karşılaştığınız zıtlıklardan kendinizi uzak tutmayın. Diğer karşı kutbu tanımanız ve oluşacak uyuma odaklanmanız gerekir. Kendinizi zıtlıklardan uzak tutmanız sizi yeni bir uyum yakalamanızdan ve mükemmelliğe ulaşmanızdan alı koyacaktır. Evrendeki karşı kutupların varlığını yok saymak evrenin devamlılığını engelleyecektir. Çünkü evrenin devamlılığını zıt kutupların değişen ve gelişen sarmal döngüsü sağlar. Sonuç olarak karşıt düşünceleri ve bunları savunan insanları yok saymakta belki de insanlığımızın sonunu getiren davranışımız olacaktır. Belki de günümüzün sıkıntısı olan bu durum sonumuzun geldiğinin habercisidir. Daha önce Yin Yang ile ilgili pek bir şey bilmiyordum. Bu yazı en azından genel bir fikir edinmemi sağladı. Yin Yang anladığım kadarıyla her şeyin zıddıyla var olduğunu öne süren düalizm felsefesiyle oldukça benzer. Bir an okurken diyalektiğe benzetiyordum fakat anladığım kadarıyla bu felsefede zıtlıkların oluşturduğu bir bütünden bahsediliyor. Oysa diyalektik zıtlıkların birleşerek daha doğru bir gerçekliğe ulaşılacağını söylüyor. Ancak anladığım kadarıyla, Yin Yang iki uç kutbun birlikte gerçekliğin kendisi olduğunu öne sürüyor.


Yin Yoga, bir yoga ekolüdür ve uzun duruşlarla kişinin anda kalmasını hedefler. Paul Grilley tarafından Taocu Yoga temelli geliştirilen Yin Yogayla fiziksel ve ruhsal anlamda kendinizi iyi hissedebilirsiniz. Gün içinde canınızı sıkan pek çok durum ortaya çıkabilir. İletişim kuramayacağınız insanlardan oluşan bir toplulukta yer alıyor olabilirsiniz. Bu durum, yalnız kalmanıza neden olabilir. Uzak Doğu felsefesini temel alan Yin Yoga, nefes farkındalığını geliştirmek ve vücudun esnemesini sağlamak adına birtakım hareketlerden meydana gelen bir yoga türüdür. Yin Yoga'daki duruşlar arasındaki geçiş son derece yumuşaktır. Bu ise duruşlar arasında hızlı bir geçişten ziyade her harekette uzun süreli kalmayı ve şimdinin içerisinde bulunmayı mümkün kılar. Yin Yoga'nın felsefesinde anda kalmak son derece önemlidir. Bu nedenle her hareket en az 3 dakika yapılır. Bu sayede vücut hem etkili bir şekilde esner hem de gelecek ile geçmişte kalmak yerine o ana odaklanılır. Yin Yoga, öteki yoga türlerinden çeşitli özellikleri nedeniyle ayrılır. Her şeyden önce Yin Yoga'da vücudun oldukça fazla esnemesini sağlayan hareketler bulunur. Bu hareketler ya da pozlar, vücudun farklı bölgelerinde yer alan kaslara odaklanır. Böylelikle ilgili kaslar kuvvetlenir ve vücut çok daha kolay bir şekilde esner. Yin Yoga'nın her duruşta uzun süre kalmayı hedefleyen bir felsefeye sahip olması, bu yoga türünün diğerlerinden ayrılmasının nedenlerinden bir diğeridir. Örneğin yoganın en sık yapılan duruşlarından biri olan Aşağı Bakan Köpek Pozisyonuna geçtiyseniz, en az 3 dakika bu pozisyonda kalmanız gerekir. Bu durum diğer pozlar için de geçerlidir. Vücut bir pozisyonda uzun süre kaldığında çok daha etkili bir şekilde esneme şansı elde eder. - Bedensel gevşemeye katkıda bulunarak stresten uzaklaşılmasını sağlar. - Kalp sağlığını korumaya katkıda bulunur. - Vücudun çok daha zorlu pratiklere hazırlanmasına katkı sağlar. - Eklem esnekliği ve gücünde artış meydana gelir. - Pozlarda uzun süre kalınması, bağ doku tabakasının esnetilmesini sağlar. - Beden-zihin dengesini sağlayarak kişinin kendisini çok daha huzurlu hissetmesine katkıda bulunur. Gündelik hayat içinde hep bir koşuşturmaca bulunuyor. Bu durum, kendinizi telaşlı hissetmenize neden olabilir. Yin Yoga, her pozda uzun süre kalmayı ve bu koşuşturmaca halinde uzaklaşmayı hedefler. Duruşlar içindeyken meditasyon haline geçiş yapıldığı için anda kalmayı öğrenir ve o an stres unsurlarını geride bırakarak anı yaşayabilirsiniz. Vücudun esnekliği, özellikle gün içinde yapılan hareketlerde son derece önemlidir. Yürürken, eğilirken ya da koşarken vücudun esnek olması; olası sakatlanmaların önüne geçmeye olanak tanır. Yapılan hareketlerin her biri, vücudun esnemesine katkıda bulunur. Vücudun farklı bölgelerinde bulunan kas grupları etkili bir şekilde çalışır. Bu durum, bedensel gevşemeye de olanak tanır. Yin Yoganın faydalarından bir diğeri de hem fiziksel hem de ruhsal anlamda iyileşmektir. Anda kalmak, stresten uzaklaşmak, bedeni gevşetmek; ruhsal anlamda kendinizi iyi hissetmenizi sağlayacaktır. Herhangi bir pozda kalırken stres ve endişe azalır. Bunun yanı sıra zihinsel sakinleşme ortaya çıkar. Öte yandan eklem hareketliliği artar, iç organlar dengelenir. Dolaşım hızlanır. Bu hususların tamamı, fiziksel anlamda iyileşme adına da son derece önemlidir. Ayrıca sırt ve bel bölgesinde bulunan kaslara odaklanan hareketler bulunduğundan, özellikle masa başı çalışan ve sırt ile bel ağrıları çeken kişiler için de Yin Yoga'nın pek çok olumlu etkisi bulunuyor. Birçok kişi, geçmişte ya da gelecekte takılıp kalabilir. Bu durum, anda kalmayı olanaksızlaştırır. Oysa hayat şu andadır. Yin Yoga, anda kalma konusunda da son derece faydalı bir yoga ekolüdür. Duruşların her birinde en az 3 dakika kalmak esastır. Pozlar arasında hızlı geçişler bulunmaz. Bununla birlikte her poza yumuşak bir şekilde geçilir. Bu sayede hem gündelik hayatın telaşından uzaklaşılır hem de anda kalmak için önemli bir adım atılır. Birçok yoga ekolünde zorlu duruşlar bulunur. Yin Yogayla zorlu yoga hareketlerine hazırlık yapabilirsiniz. Aynı zamanda Yin Yoga'da etkili bir esneme elde edildiğinden vücut, zorlu hareketleri çok daha kolay bir şekilde yapabilir. Bu hususların her biri, Yin Yoga'nın çok daha iyi anlaşılmasını sağlayan temel ilkelerdir. Eğer Yin Yoga'ya başlayacaksanız ilk olarak bir eğitmenden destek almanız son derece önemli. Aksi halde hareketleri yanlış yapabilir ve vücudunuzda çeşitli sakatlıklar meydana gelebilir. Eğitmen ile düzenli olarak yoga yaptıktan sonra Yin Yoga'nın olumlu etkilerini görmeye ve zihinsel anlamda kendinizi iyi hissetmeye başlayabilirsiniz.


Her zaman olduğu gibi konuşuldu. Konuşuluyor ve konuşulacak. Bilmeden... Gerçeğin ne olduğunu görmeden, görse de gözlerini görmemek için kapatarak konuşulacak. Hata aramaktan asla yorulmayız mesela. Birinin arkasından konuştukça daha çok hatasını buluruz. Ama bulduğumuz gerçek ya da değil hataların düzeltilmesi için o insana asla yardım etmeyiz. Ne içimizdeki hırs izin verebilir buna ne de konuşma arzusu. Peki ya biz? Hani nerede hatalarımız, kusurlarımız? Ah, pardon biz insanın artık bir üst kademesi olduğumuzdan çoktan nirvanaya ulaşmış konumda, yıldızların arasından insanlığı seyrediyoruz. Biz asla hata yapamayız. İnsanın insan olduğundan ötürü hata yapabileceğini unutalı sanırım biraz zaman geçti. İnsanın benliğinde her zaman bir ego olduğunu bildik, doğası gereği bencil bir yaratık olduğunun her zaman farkındaydık ama biz asla öyle değildik. Ne bencildik, ne egoist. Ya da biz de uzun bir süredir hayal dünyalarının birinde yaşıyorduk. Aynaya bakmayı, çuvaldızı önce kendimize batırmayı çoktan unuttuk. Bir şeyleri bilmemek... litaratürümüzden bilmemek kelimesini çıkaralı bir hayli oldu. Biz biliriz hatta çoğu zaman en iyisini... çoğu zaman mı dedim? Her zaman. En doğru, en güvenilir, en mükemmel her zaman bizdik. Biz biliriz, biz söyleriz ve asla hata yapmayız. Çevremiz mi? Çevrem işte herkesten bir biz olmasını bekleyemezsiniz.


Şimdi yine yollardayım. Bu, kısa uzun yollarda çok şey hayal ettim. Çok düşündüm. Kimi zaman yazdım, kimi zaman karşımda oturan altmış beş yaş üstü amcanın hikayelerle dolu alnına gömdüm. Siyah tamponundan akan sularla, bir canavarın salyalı bedeni gibi otobüs. Kaptan sanki yağmuru geçmeye çalışıyor. Kaptan az daha dur dellenme, şimdi durur yağmur. Zaten yağmur durmazsa yetişemezsin. Bakma rüzgarın seni ittirdiğine. İnan bana yetişemezsin. Önünden soğuk yersin ama yine de yetişemezsin. Kaptan çıldırtıyor beni. Düğmeye basıp kapının açılmasını arz ediyorum kaptana. Daha fazla dayanamayıp tek seferde atlıyorum otobüsten. Dışarısı soğuk ama üşümüyorum. Bilmiyorum belki de hissetmiyorum pek fazla. Hep böyle zamanlarda bulur beni anılar. Ne zaman kaçsam hep peşimden gelir. Unutamam. Anlatamam. Ağlamak isterim tam istediğim gibi böyle; ağlayacağım sıra bir insan dikilir karşıma, ağlayamam. Ben de sulu gözlerle karanlığı adımlarım. Her adımımı daha da karanlığa atarım. Görünmesin diye bakışlarım, yerde duran su birikintisine basarım hızla. Ve ayağımı da çekerim ıslanmadan. Aynalar konusunda iyice ustalaştım. Mesela gözlerimi görmeden saçımı düzeltebiliyorum. Yemin ederim yapıyorum. Vakti zamanında bir sokak kedisi demişti yine böyle bir havada: Bir insanın tamamıyla mutlu olması zor derdi. Hayatta asıl mutlu olan insan: Gülerken aynaya baktığında, gülmeye devam edebilendir derdi.


Henüz geleceğin ne olduğunu kavrayamadığımız zamanlardan itibaren, türlü baskılarla geleceğimizi kurtarmak için çalışmaya zorlandığımızdan mıdır bilinmez, yorgunuz! Yağmurda yürürken hayaller kurmak yerine annemizden işiteceğimiz azarı düşüneceğimiz yaşta; yaşarsak, 65 yaşında sefasını sürebilmek ve henüz tanışmadığımız eşimize daha iyi bir imkan, daha doğmamış çocuklarımıza daha iyi bir gelecek sunmak adına koşturduğumuz için yorgunuz. Sürekli bir şeylerden şikayet edip hiçbir şey yapmadığımız için. Evet aslında hep bunu düşünüyorum adil bir ülkede yaşamıyoruz. şartlar eşit değil! param yok. trafik kazasıyla adam ölüdrsem 15 yıl yatarım çübkü siyasi tanıdığım yok. peki hepsine peki... ancak bunun aslında tembelliğim için olağanüstü yarayışlı bir mazeret olması bu da doğru çünkü bunları anlatınca herkes haklısın diyor. tembelliği bırakıp her şeye rağmen savaşalım.


Yugoslavya bölgesi; günümüz Bosna-Hersek, Hırvatistan, Makedonya, Karadağ, Sırbistan, Kosova ve Slovenya bölgesini kapsamaktadır. Bu bölgeler tarih sahnesinde Roma'dan sonra Büyük Bulgar İmparatorluğu daha sonra Bizans İmparatorluğu ve ardından Sırp İmparatorluğu yönetimine girmiştir. En sonunda 1. Kosova Savaşı ile birlikte Osmanlı Devleti bu bölgenin büyük kısmına hakim olmuştur. İlk olarak milliyetçi akımların etkisiyle özellikle Sırp Kuvvetleri bu bölgede isyanlar çıkarıp zaferler kazandılar. Osmanlı, bir dönem bu isyanları bastırmışsa da sonunda Sırbistan, özerkliğini almıştır. Bunun devamında zaten Slovenya, Hırvatistan, Bosna-Hersek Osmanlı'dan ayrılmışlardı. Sırbistan ise Berlin Antlaşmasıyla birlikte tam bağımsızlığını kazanmıştı. Yugoslavya 1918 yılında kuruldu. Yıkılışına kadar genel anlamda üç farklı yönetim biçimine sahip olmuştur. 2003 yılına kadar yani 85 yıl varlığını sürdürmüş ve tozlu sayfalarda yerini almıştır. Yugoslavya denilen ülke aslında bu bölgedeki Slavların bir konglomerasından ibarettir. Yugoslavya, 2. Dünya savaşında Mihver Devletleri tarafından işgal edildi. Bu dönemde yüzbinlerce Sırp ve Bosnalı Müslüman katledildi. Bunlara Romanlar ve Yahudiler de dahildir1. Zaten Yugoslavya tarihinde katliam olayları büyük bir yer kaplamaktadır. Daha sonra Demokratik Federal Yugoslavya adıyla ve ardından 3 yıl sonra Yugoslavya Federal Halk cumhuriyeti ve 1963 yılında da Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti adıyla varlığını sürdürdü. 2. Dünya savaşında işgale uğrayan Yugoslavya, ayrıntılı taktikler ile yeni bir direniş harekatı başlattı ve ünlü Yugoslav Devlet adamı Josip Broz Tito bu bölgedeki halkları birleştirecek yapıcı bir siyasi politika izleyerek bu havanın oluşumunu ve korunmasını sağladı. Zaten Tito'nun yapıcı ve birleştirici tavrı ülkeyi ayakta tutarken onun ölümünden sonra ayrıştırıcı yöneticiler ve ırkçılık olayları ile birlikte Yugoslavya çökmüştür. Tito yönetimi aslında sosyalist bir yönetimdir. Sosyalist gibi görünmesine rağmen Tito Yugoslavya'sı ekonomide yer yer özel sektörü kullanmış, ABD'den ekonomik ve askeri yardımlar almıştır. Hatta SSCB ile arasına mesafe koymuş ve Doğu Blokundan ayrılıp Bağlantısızlar Blokuna girmiştir. Aslında buradan anlaşılabileceği üzere Tito'nun yeni bir ideoloji çizdiği görülecektir. Tito yönetimi döneminde bölgedeki bütün halklara özgürlükler tanınmaya çalışıldı. Zira Tito, bu kadar bölgeyi bir arada tutmanın bu tarz bir siyaset yapmak olduğunu düşünüyordu. Bu haklar içerisinde -ülkeden ayrılma dahil olmak üzere- kendi kaderini tayin hakkı bile vardı. Bu tip haklar verilmesi yönetimde çoğunluğu oluşturan Sırpları rahatsız etmiştir. Tito'nun ölümü ile 20. yüzyılın sonunda kanlı olaylar vuku buldu. En sonunda ise Yugoslavya 7'ye bölündü. Bu bölünme esnasında en büyük katliamlar Bosna-Hersek'te yapıldı. Bölünme sonrası sadece Sırbistan ve Karadağ Yugoslavya'nın devamını kabul etmiştir. Sonrasında ise Yugoslavya ismi değişip Sırbistan-Karadağ adını aldı. Bunun sonrası ise tahmin edilebileceği üzere 2006'da Karadağ'ın ayrılmasıyla Yugoslavya'nın tarihe gömülmesinden ibarettir. Yugoslavya ile alakalı en son olay ise Kosova'nın Sırbistan'dan ayrılması olmuştur (2008, Kosova Cumhuriyeti). Aslında bu ayrışmada Sırbistan'ın rolü büyüktür. Sırp tarafı aşırı ırkçı idare tarzıyla Yugoslavya'nın yönetimini üstlenmeye çalışırken diğer bölgeler buna tepki gösteriyordu ve zaten Sırbistan bölümünün bu tutumu Yugoslavya'nın da sonunu getirmiştir. 1988 yılında 20 milyar dolar dış borç ve % 13'lük işsizlik2 oranı ülkeyi yıkıma sürüklemişti. (Karşılaştırmak amacıyla, Türkiye'de 2016 yılında brüt dış borç 411,5 milyar iken 2017 yılı itibari ile işsizlik oranı %12,1'dir. Lakin bu verilerin oluştuğu dönemler farklıdır o yüzden direkt karşılaştırmak yanlış sonuçlara götürebilir.) Halk içinde ekonomik uçurumlar, ırkçıların sahada boy göstermeleri şartları oluşturdu ve Yugoslavya'nın parçalanma sürecine girmesinde etkili oldu. Yugoslavya'nın dağılma sürecinde ilk gerçekleşen şey ordunun parçalanmasıdır. Belli bir takım paramiliter gruplar ortaya çıkımıştır ve bu gruplar Yugoslavya'nın ordusunu bölmüştür. Otelin çatısındaki Sırp keskin nişancılardan sivilleri korumak için karşı ateş açan Boşnak Özel Kuvvetler askeri. 6 Nisan 1992, Saraybosna. Bölgedeki farklı Slav unsurları birbirlerine karşı kışkırtıldı. Amerikan Gizli Servisinin Arnavutluk'ta iç karışıklıklara kışkırtıcılık yaptı. Birleşmiş Milletler Yugoslavya krizinin çözümünde etkili rol oynamayıp havaya bakmıştır. Hatta bazı müdahaleleri sivil kayıpları bile arttırmıştır. Bosna-Hersek katliamlarında kadın ve çocukların katliamlardan kaçmasına rağmen Batı ülkeleri mültecilere sınırlarını kapatmış ve Birleşmiş Milletler de mültecileri en başta kabul etmemiştir. Şu artık herkesin kabul ettiği bir gerçektir ve ilgili üniversite bölümlerinde ders olarak okutulmaktadır. Yugoslavya'nın dağılması bir süreci kapsamaktadır ve Batı'nın olaylara müdahalesi yıkıcı bir rol oynamıştır. Bu dağılma sürecinden kendimize pay çıkarmalı ve her tarihi olayda olması gerektiği gibi ders almalıyız.


Özgün adı Up olan Yukarı Bak filmi, 2009 yılında çıkan ABD yapımlı bir animasyondur. Komedi, dram ve macera türlerinde bir film olan Yukarı Bak, muhteşem görsellikleri ve karakterlerin benzersizliğiyle dikkatleri üzerine çeker. Her ne kadar çocuklara hitap ediyor gibi dursa da aslında yetişkinlere de hitap ettiği aşikardır. 82. Akademi Ödülleri'nde En İyi Animasyon Filmi ve En İyi Film Müziği ödüllerini alan Yukarı Bak, son zamanların en çok izlenen animasyonları arasında yer alır. Filmin konusu oldukça basittir. Aslında hayattan bir kesit de diyebiliriz. Carl Fredricksen, oldukça içine kapanık ve biraz da utangaç bir çocuktur. Ünlü kaşif F. Muntz'un hayranı olan Fredricksen, Güney Amerika'da bulunan Cennet Şelalesi'nde devasa bir kuş bulduğunu iddia eder. Fakat bulduğu kuşun iskeletinin sahte olduğuna dair iddialar vardır. Bu iddialara cevaben Muntz, kuşun canlısını yakalamak için Cennet Şelalesi'ne gitmeyi ister. Bu, filmin ilerleyen sahnelerindeki olayların da çıkış noktasıdır. Carl, bir gün erkeksi ve oldukça enerjik bir kızla tanışır. Bu kızın ismi Ellie'dir ve o da Carl gibi Muntz hayranıdır. Yıllar geçer, Carl ve Ellie evlenir. Oyuncak balon satıcısı ve Zookeeper olarak çalışan Carl'ın hayatındaki travmatik olay meydana gelir. Ellie hastalanır ve bir süre sonra hayatını kaybeder. İkili, Ellie'nin hayatta olduğu dönemde Cennet Şelalesi için para biriktirse de bu birikimi hep farklı nedenlerle harcamıştır. Cennet Şelalesine gitme hayali bulunan ikilinin bu hayali gerçekleştirememesi ve Ellie'nin hayatını kaybetmesi, Carl'ın hayatındaki dönüm noktalarından bir tanesidir. Ellie ile yaşadıkları evde kalan ve kentsel dönüşüme direnerek evini satmayı reddeden Carl, bir gün evini Cennet Şelalesi'ne uçurmaya karar verir. O sırada Russell isimli sevimli ve yalnız izci çocukla tanışır. Russell, filmin en önemli karakterlerinden bir tanesidir. Carl'ı hayata döndüren Russell, yalnız bir çocuktur. İzci olan ve bir sürü rozeti bulunan Russell, sonuncu rozet olan Yaşlılara Yardım rozetini almak durumundadır. Bunun için bir yaşlıya yardım etmesi gerekir ki ne tesadüf yolu, Carl'ın evine düşer. Carl'a yardım etmek istese de Russell, Carl'dan hep olumsuz yanıt alır. Fakat Carl'ın evini helyum dolu balonlarla uçurduğu an, Russell Carl'ın tekrar kapısını çalar. Kapıyı açan Carl, Russell'ın gönlünün de kapılarını aralamıştır. Çünkü Russell daha önce de belirttiğimiz üzere yalnızdır. Babası sürekli çalışır ve oğluna hiç vakit ayırmaz. Sevimli ve sevgiye aç Russell, baba eksikliğini sürekli hisseder. Cennet Şelalesi yolculuğunda Russell, bu eksikliği Carl ile gidermeye başlayacaktır. Carl, evini Cennet Şelalesi'ne götürmek ister, Russell ise Carl'a yardımcı olarak son rozetini almak ister. Bir şekilde aynı ev içinde Cennet Şelalesi için benzersiz bir yolculuğa atılan ikili, gök gürültülü bir sağanaktan kurtulduktan sonra evi Cennet Şelalesi'ne bakan bir dağ geçidinin yanına indirir. Bu ise Cennet Şelalesi'ne evi taşımak anlamına gelir. Cennet Şelalesi'ne ulaşmak için başlayan yolculuk, ikilinin birbirini çok daha iyi tanımasını sağlar. Ellie öldükten sonra huysuz bir yaşlıya dönen Carl, Russell'in ne kadar da yalnız bir çocuk olduğunu fark eder. Russell'in sevgiye ihtiyacı vardır. Bu nedenle Cennet Şelalesi yolculuğu bir anda ikilinin arınma yolculuğuna dönüşür. Yolculuk esnasında Russell, devasa bir kuşla karşılaşır. Bu kuşa Kelvin adını takar ve onu hiç yanından ayırmaz. Kuşu fark eden Carl ise bu kuşla yola devam etmek istemese de Russell'ın üzüldüğünü görünce mecburen bu duruma katlanır. Ardından, Cennet Şelalesi'ne ulaşan ikili bir yandan da huzura kavuşur. Carl ve Russell'ın her ikisi de hayatlarındaki travmalarla başa çıkmaya çalışır ki bu durum onların üzgün ve mutsuz insanlar olmasına sebebiyet vermiştir. Yolculuk sonunda birbirlerini tanıyan Carl ve Russell, kopmaz bir bağ ile birbirlerine bağlanmıştır. Macera, dram ve komedi türlerindeki film, çocukların yanı sıra yetişkinleri de çekimine almıştır. Yukarı Bak filminin Türkçe dublajı oldukça başarılıdır. Belki de bu nedenle Türkçe dublaj üzerinden film izlemeyi sevmeyen insanlar bile Yukarı Bak filmini dublajlı haliyle izlemeyi tercih etmektedir. Carl Fredricksen'i seslendiren isim, Erol Günaydın'dır. Oldukça başarılı bir seslendirme gerçekleştiren Erol Günaydın, filme de çok özel bir hava katmıştır. Filmin ilgi çekmesinin nedenlerinden biri Türkçe dublajında başarı yakalanması olsa da bir diğer başarısı görselliklerinin muazzam olmasıdır. Oldukça canlı bir görsel dünya sunan film, aynı zamanda izleyicilerin benzersiz bir dünya içinde yer almasını sağlar. Bu nedenle çocuklara hitap etse de konusu, yetişkinlerin de filme ilgi göstermesini mümkün kılar. Film, klasik animasyonlardan çok daha yavaş ilerler. Çünkü burada önemli olan olaylar değil karakterlerdir. Her bir karakterin derinlikli bir şekilde filmde yer alması, filmin karakter odaklı olmasını sağlamıştır. Russell, yalnız bir çocuktur, bu yalnızlık ona mutsuzluk olarak geri dönmüştür. Carl eşini çok sevse de en çok sevdiği kişiyi kaybetmenin agresifliğini üzerinde taşıyan bir adamdır. Muntz, insanları kandıran bir karakterdir. Kendisine inanan insanların hayal kırıklığına uğramasına neden olmuştur. Ellie, her ne kadar filmin başlarında kendisine yer bulsa da zamansız ayrılığıyla geride kalanları üzen bir karakterdir. Carl'ın ruh ikizi olan Ellie, hayata veda ettikten sonra aslında Carl'ın agresif bir kişilik olmasına neden olmuştur. Yukarı Bak, farklı ödüllerin sahibi olan ve muhteşem görsellikleri, hayatın içinden alınmış konusuyla izleyenlerin ilgisini çeken bir animasyon filmidir. Olaylara bakış açımızı değiştiren film, izleyenlere çok şey vadeder.


Korkmadınız değil mi? Bence de korkmayın, o canavar gibi lanse edilen şey aslında evrendeki en besleyici maddelerden biri. Düşünsenize içindeki besin maddeleri bir hücreden ortaya tatlı mı tatlı civciv meydana getiriyor. Peki yumurta demek kalp damar hastalığı mı demek hadi beraber inceleyelim. Normal bir yumurta yaklaşık 50 gram. Bunun yaklaşık 39 gramı su, 6.3 gram protein, 5 gram yağ, 0.6 gramda karbonhidrat içerir. İçerisinde proteinlerin yapıtaşı olan aminoasitlerin tümü eksiksiz bulunur. Protein içeriği o kadar kalitelidir ki: biyolojik değeri 94, göreceli olarak ise BD'si 100'dür. Yani diğer besinlerin protein kalitesini anlamada yumurtayı kullanırız. İçerisinde C vitamini hariç çoğu vitamin bulunur. Bunların içinden A, D ve B12 vitaminleri öne çıkar. Mineralller açısından da kusursuzdur. Enerji olaraksa 78 kilokaloridir( 324 kilojoule). Daha kolay anlamak için, bu yetişkin bir erkeğin günlük ihtiyacının %3'ü yetişkin kadının ise %4'üdür. Yumurtadaki yağ yumurtanın sarısında bulunur. Bu 5 gram yağın 210 miligramı ( Amerikan Tarım Dairesine göre 186) kolesteroldür. Doymuş ve doymamış yağ kompozisyonları gayet idealdir. Gerçektende sadece kolesterol açısından bakıldığında yumurta diğer besinlerden daha zengin bir kolesterol içeriğine sahiptir; 50 gram yağlı peynirde 41 mg, balıkta 35 mg, koyun etinde 35 mg, dana etinde ise 45-50 mg kolesterol yer alır. Buna rağmen yumurtaki kolesterolün kan kolesterol düzeyine etkisi diğer trans yağ ve doymuş yağlara göre minimaldir. Sağlıklı bir insan vücudunda ağırlığın %0.2'si kadar kolesterol bulunur. Kolesterol vücudumuzda her yerdedir, çünkü hücrelerimizin hududu olan hücre zarında bulunur. Zarın esnekliğini ve akışkanlığını sağlar. Yağların sindirmi ve emilimi için vazgeçilmez olan safra asitleri kolesterolden üretilir. Cinsyet hormonları kolesterolden üretilir. Böbreküstü bezlerden salınan kortizol, aldosteron gibi hormonlar hep kolesterolden sentezlenir. Vücut için ne kadar elzem olduğunu anlamışızdır sanırım. İşte mükemmel vücutlarımız böylesine elzem bir şeyi dışardan bizim almamıza bırakmış mı? Hayır, vücudumuzda özellikle karaciğerde kolesterol sentezlenir. Ve bu üretimde harika bir geri besleme mekanizması vardır. Biz dışarıdan ne kadar kolesterol alırsak vücudumuzda o kadar az kolesterol meydana getirilir. Hadi biraz da bilimsel çalışmaların sonuçlarına göz atalım. Tüm kişilerde HDL yükselmiştir. Toplam ve LDL kolesterol düzeyleri genellikle değişmemiştir. Bazı kişilerde hafif artış söz konusudur. Önemli bir dipnot ise yumurtanın daha zararlı olan küçük LDL'yi daha az zararlı olan büyük LDL'ye çevirdiğidir. Birkaç çalışmada ise göze çarpan ilginç bir sonuçta diyabetiklerde yumurtanın kalp hastalığı riskini arttırdığıdır. Çalşmalara bakılırsa günde 3 yumurta yemenizde bir problem gözükmüyor. Hatta literatürde günde 25 tane yumurta yiyen 88 yaşındaki adamın normal kolesterol düzeyine sahip olduğu gösterilmiş. Ancak yine de her şeyde olduğu gibi bunda da dengeli olmakta fayda var. Unutmayın, bir yumurta kolesterolden daha fazlasıdır. Biyolojik değer: besinler yoluyla vücuda alınan proteinin, vücut proteinine dönüşme oranını gösteren bir ölçüttür. Basitçe, besinlerle alınan ve yapıtaşlarına ayrılan proteinin hücrelerdeki protein sentezine ne ölçüde dahil olduğunu anlatır.


Romanımız genç bir kızın çok değer verdiği bir ağacın yıkılmasıyla başlıyor. Annesini küçük yaşta kaybeden bu genç kıza çocukluğundan beri anneannesi bakmış. Romanda, bu genç kız hayatındaki tüm kargaşayı anneannesinde anlatıyor. Başlarda anneannesiyle anlaşamaması, anneannesinin her şeyi unutması ve hayaller görmesiyle başlayan hastalığı ve ölümüyle düştüğü büyük boşluk anlatılıyor. Onu arayıp konuşmaya karar veriyor. Günlerce haftalarca onu görmeye gidiyor, onun hayat hikayesini düşüncelerini dinliyor. Babası onu sahiplenmeyerek onun düşünce olarak özgür yetişmesini sağladığını söylüyor. Özgürlük için hiçbir şeye bağlı olunmaması gerektiğini defalarca vurguluyor. Başlarda çok merak ettiği için sürekli gittiği babasına bir süre sonra gitmekten vazgeçiyor. Eski eşyaların arasında başka bir akrabasının daha olduğunu öğreniyor. Dayısının yanına gidiyor ve yanında hayatının boşluğunu dolduracak, onu gerçekten etkileyen şeyi buluyor. Belki de tüm sorularının cevabını kitabın başında buluyor. Susanna Tamaro'nun Yüreğinin Götürdüğü Yere Git kitabının devamı olan Yüreğimin Sesini Dinle kitabı, olay örgüsünden çok baştan sona sorularla dolu olmasıyla dikkati çekiyor. Bu sorular aslında herkesin aklında olan ama asla toparlayamadığı bazı soruların cevabını bulmasına yardım ediyor diyebilirim. Yüreğinin Götürdüğü Yere Git kitabını okumuştum.Çok sevmiştim hatta bir çok kişiye hediye etmiştim.Bu kitabı da okuyacağım.Teşekkürler. Eh işte fena bir kitap değildi ama çok beğenemedim.


Bazı kişiler tarafından Rus edebiyatının kurucusu kabul edilen Puşkin'in, realistliğiyle öne çıkan kitabı, Yüzbaşının Kızı'nı tanıtmaya çalışacağım bu sefer. Ben, İletişim Yayınları'ndan Engin Altay çevirisiyle okudum ve çeviriden gayet memnun kaldığımı söyleyebilirim. Sürekli olay akışının içinde tutmasıyla sıkılmadan okuyabileceğiniz bir kitap. Tarihsel bir olayı anlatması, bu olayın içindeki aşk hikayesinden bahsetmesi ve bunu kesmeden, tamamen olay akışına bırakarak anlatmasıyla birçok kişinin beğenebileceği bir kitap olduğunu düşünüyorum. Ana karakterimiz Pyotr Grinyov, emekli asker olan babası istediği için bir anda askerlik görevine başlıyor. Zorlu yolculuğunda iki kişiyle tanışıyor ve bu iki kişi de ileride kaderini değiştiren kişiler oluyor. Karşı karşıya kaldığı isyanın adının Pugaçov Ayaklanması olduğunu düşünürsek, Pugaçov adında biriyle karşılaşması önemli olsa gerek. Sonunda kendisini doğru düzgün asker birliği bile olmayan kırsal bir alanda buluyor. Her ne kadar kendini sürgünde gibi hissetse de orada ona ailesi gibi davranıyorlar. Daha sonra Pyotr'u dünyaya daha da bağlayan kendine getiren bir şey oluyor: yüzbaşının kızı Maşa'ya aşık oluyor. Maşa silah sesine bile dayanamayan biriyken, isyancıların oldukları bölgeye gelip, oranın komutanını, karısını -yani anne ve babasını- ve birçok rütbeliyi asmasına şahit oluyor. Tam Pyotr da asılacakken bir şey oluyor ve bağışlanıyor. Maşa için sadece Pyotr kalıyor. Pyotr içinse tek önemli şey Maşa'nın iyi olması oluyor. Hikaye boyunca, isyancılarla arasında sürekli çatışma oluyor. Bu çatışmalardan Pyotr Maşa'yı kurtarırken, daha sonra olacak Rus Devleti'yle sorunlarda ise Maşa Pyotr'u kurtarıyor. Tesadüflerle dolu, içinde gereksiz bölüm olmaması ve tam anlatımıyla ben beğendiğimi söylemeliyim. Sürükleyici kitap bulmakta çok zorlandığım son zamanlarda bu kitap, ön yargımı kırdı diyebilirim. Ayrıca daha önce hiçbir kitabını okumamama rağmen bundan sonra bu yazardan devam etmek istiyorum. Güzel bir inceleme yazısı olmuş. Ayrıca bu kitabı İlber Ortaylı'nın önerdiği kitaplar arasında görmek beni okumaya daha da heveslendirdi. Elinize sağlık. Evde bulunduğu halde sürekli okumayı ertelediğim kitaplar arasında bu kitap. Artık yakın zamanda okuyacaklarım listeme almış bulunmaktayım. Elinize sağlık sayın yazar.