Molla Murat: Molla Murat, dağlarda büyümüş, okuma yazma bilmeyen, göçebe bir çocuktur. Zeki ve çeviktir. Ordudaki tabur imamı Murat'ın içindeki cevheri keşfeder ve onu eğitir. Saliha: Molla Murat'ın severek evlendiği ancak çocuğu olmayan Bey kızıdır. Gülhanım: Molla Murat'ın çocuk için evlendiği kadındır. Karaduman: Haraç kesmeye çalışan eşkıyadır. Molla Murat ve adamları tarafından öldürülür. Mustafa: Molla Murat'ın oğludur. Kendisinden sonra düşündüğü kişidir. Ancak Çanakkale'de şehit düşer. Bekir ve Bilal: Molla Murat'ın diğer çocukları. Onlarda abileri Mustafa Gibi Çanakkale'de şehit düşerler. Hamit: Mustafa ve Binnaz'ın oğludur. Yetim kalan Hamit'e dedesi Molla Murat bakar. Yusuf, Ziya, Ayşe ve Sefa: Hamit ve Cemile'nin çocuklarıdır. Göçebe bir ailenin ve hatta bu toprakların bozkırlarında hayat bulan tüm tarla kuşlarının bazen naif, bazen tiz bir haykırışa ve açık bir itiraza dönüşen hikayesini konu ediniyor. II. Abdülhamid döneminden Cumhuriyet yıllarına kadar olan siyasi sürecin değerlendirildiği kısa bir Türkiye tarihidir. Molla Murat, dağlarda büyümüş, okuma yazma bilmeyen bir gençtir. Molla Murat Bursa'ya gider. Etrafında binlerce takipçi toplanır. Kısa sürede ünü İstanbul'a kadar ulaşır. Abdülhamit bile onu bilir. Abdülhamit kuruntulu bir padişah olduğu için onu araştırır ve bir şey çıkmaz. Molla Murat daha sonra padişahın kendisini soruşturduğunu inkar eder. Molla Murat, Saliha'ya aşık olur. Saliha da ona aşıktır. Evlenirler ama çocukları olmaz. Bey'in kızı göçebe hayatına alışmakta zorlanır. Molla Murat, çocukları olmadığı için göçebe kızı Gülhanım ile evlenir ve yeni gelin Gülhanım'ı bütün aile sever. Göçebe bir lider olan Murat, büyümek ve bir beylik kurmak istemektedir. Bunun için de kaynağın bulunduğu bir bölgeyi devletten satın alır. Bu bölgede Çamaltı adında bir değirmen kurar. Değirmen kurulduğunda işletmesi açılır ve yanındaki çalışan sayısı giderek artar. Daha sonra himayesine aldığı Babo'yu işlerin başına koyar. Büyüyen Molla Murat'tan Karaduman adında bir haydut göndererek haraç ister. Cesur Molla Murat, adamlarıyla birlikte eşkıya Karaduman'ın işini bitirir. Vali Molla Murat'ı tebrik eder. Molla Murat, Çamaltı köyünde çiftçiliğe başlar ve işini iyi bilenleri tarımsal faaliyetlerin başına geçirir. Bu sırada Meşrutiyet ilan edilir. Devletin temellerinin sarsıldığı bu günlerde Molla Murat annesini kaybeder. Molla Murat'ın çocukları büyür. Molla Murat, oğlu Mustafa'yı kendisinden sonra işin başına geçirmek ister. Bu nedenle oğlunun göçebe bir eğitimle büyümesini ister. Mustafa, köyden akrabası olan Binnaz adında bir kızla evlenir. Binnaz daha sonra hamile kalır. Bu sırada Birinci Dünya Savaşı başlar. Çanakkale'de binlerce şehit veriliyor. Molla Murat'ın oğlu Mustafa da şehit olur. Mustafa'nın hamile eşi Binnaz'ın bir oğlu var. Dede Molla Murat, Abdülhamid'e olan aşkından dolayı torununa Hamit adını verir. Binnaz, kocasının ölümünün acısına daha fazla dayanamaz ve üç yıl sonra ölür. Oğlu Hamit'e babaannesi Gülhan'ım bakar. Bu sırada yörük köyünde kıtlık başlar. Murat köyün sürülerini satar. Mütarekeden sonra yurdun dört bir yanında Müdafaa-i Hukuk Cemiyetleri kurulmuştur. Molla Murat bu cemiyete haber gönderir ve Tosunlar Köyü ile diğer obaların emrinde olduklarını söyler. Hikayenin bu bölümünde göçebeler, işgalci Yunanlılara karşı direnişe geçer. Molla Murat'ın ilk aşkı Saliha hemşire olmuştur ve cepheden yaralı askerlere bakmaktadır. Yörükler, Yunan askerlerini köylerinden kovmayı başarır. Cumhuriyet ilan edilir ve yeni bir dönem başlar. Devrimler birbirini takip eder. Köye atanan devrimci öğretmen ile Molla Murat arasında gerilim yükselir. Araya giren jandarma komutanı gerilimi yatıştırır. Molla Murat köyde büyük bir konak yaptırır. Torunu Hamit artık büyümüştür ve askerliğini yapmıştır. Hamit'e Cemile adında bir kız bulurlar ve onu evlendirirler. Yusuf, Ziya, Ayşe ve Sefa adında dört çocuğu var. Kutlu, halk destanı tarzında kurduğu hikayede, bir ailenin kuşaklar boyu yaşadıklarını anlatıyor. Kalabalık bir ailenin hayatını merkeze alan Kutlu, diğer hikayelerinde de olduğu gibi hikayeyi günlük hayatın unsurlarıyla zenginleştiriyor. İnsana, aileye, topluma gerçekçi ve merhametli bir gözle bakan anlatıcı, hikayeye tarihi bir arka plan da çiziyor. Böyledir. Her şeyin aynı şekilde sürüp gideceğini sanırız. Kainata ve hayata akıl erdirmeye çalışmak boş. Akıl dediğin bir yere kadar. Nasıl gayba inanıyoruz, olup bitenler için şöyledir böyledir demenin bir manası yok. Teslim olmalı. İşte su üzerine bir yazı yazdık, geldik gidiyoruz. Şu gölgede bir miktar dinlendik. Hepsi bu.


Kenan: Keman çalmayı seven ve alanında başarılı bir kemancıdır. Semiramis: Kenan'ın eski eşidir. Gazino sahibi Ali Rıza yüzünden araları açılır ve ayrılırlar. Şefika: Sado'nun aşık olup evlendiği eşidir. Tüm öykülerinde olduğu gibi Türk toplumunun duygu ve düşüncelerini yansıtan Kutlu, hayata geçirdiği karakterlerle insanlık halini anlatıyor. Hayal kırıklığı karşısında bitmek bilmeyen tren yolculuklarına çıkan Kenan ve yolculukta onu yalnız bırakmayan oğlu Sadullah... Geri kalanlar, yolcu dolum ve boşaltma istasyonları gibi hayatlarına girmiş ve çıkmış insanlardır. Ve hasret ve evsizlik... Ellilerin havasını taşıyan bu şarkılarla Yeşilçam filminin hikayesini Mustafa Kutlu'nun kaleminden okuyacaksınız. Kemancı Kenan'ın hikayesi, Semiramis'i çalıştığı gazinoda ilk kez görmesiyle başlar. Semiramis annesiyle gelir ve annesinin eski bir arkadaşı olan Ali Rıza'ya şarkı söyleyecek, hoşuna giderse gazinoda çalışacaktır. Ancak Ali Rıza dışarıda olduğu için Kenan, Semiramis'i ve annesini önce ben dinleyeceğim diyerek karşılar. Semiramis'in sesi çok güzel aslında Kenan'la çoktan birbirlerine aşık olmuşlardır. Ali Rıza geldiğinde Semiramis'in kadife sesini de dinler. Kenan'dan bir yıl eğitim aldıktan sonra gazinoda assolistlik yapmaya karar verir. Kenan, Semiramis ve annesini kendi evinde karşılar. Her gün dersin sonunda mola verirler, yiyip içerler ve bu molalar uzamaya başlar. Bir gün müzik dersinden sonra bir tekneye atlarlar ve kürek çekmeye başlarlar. O teknede Kenan, Semiramis'e evlenme teklif eder. Kız memnuniyetle kabul eder ve kısa zamanda evlenirler. Kız bir süre sonra hamile kalır. Ali Rıza buna pek sevinmez çünkü bebek olduğunu söyleyince kızın sahneye çıkması çok zaman alacaktır. Ardından bir erkek çocuk doğurur. Adını Sadullah koyarlar. Semiramis, bu ismi çok alaturka bulduğu için oğluna Sado der. Semiramis gazinoda sahne almaya başlar. İstanbul'da adını duymayan kalmayacak şekilde sahneye çıkar. Her yerde afişler basılır, röportajlar yapılır. Bu sırada Kenan sahne arkasından sessizce olayları izler. Ali Rıza, Semiramis'e karşı giderek daha cüretkar davranmaya başlar. Kenan ise işin nereye varacağını çok iyi bilmesine rağmen sessizce izler. Semiramis yavaş yavaş oğluna ve kocasına karşı kayıtsız davranmaya başlar. Nitekim küçük tartışmalarla başlayan sorunlar büyük kavgalara dönüşür ve evlilikleri biter. Sado da Kenan'la kalır ve ayrılırlar ama Semiramis'in arkasında keman çalmak Kenan için gittikçe zorlaşır. Kenan'ın annesi Naime, Sado'ya bakar. Ancak bir süre sonra annesi ölünce Kenan ve Sado yolu görür. Kucağında oğluyla ilk akla gelen yer olan İzmir'e gider. Eski arkadaşlarından Mehtap'ın evinde bir odada yaşamaya başlar. Bir gazinoda iş bulur ama başına gelenleri dinlemeyen kimse kalmadığından, işe başlayınca dedikodular da başlar. Bir gün iki adamla kötü bir kavgaya tutuşur ve kovulur. Sonra tekrar yollara düşerler. Şehir şehir dolaşırlar ve sonunda Adana'ya gelirler. Burada gazino yoktur ama Cellat Ali adında bir adamın işlettiği bir meyhane vardır. Oraya gider ve bir iş ister. Yöre halkı istese de istemese de Türk sanat müziğini bilmez, sadece şarkı söyleyip eğlenmekle yetinir. Bu sırada Kenan ve Sado, Sabire Nine ve Halim Baba adlı yaşlı bir çiftin evinin yanındaki küçük bir kulübeye yerleşirler. İşler bir süreliğine çok iyi gider. Türk sanat müziğine aşina olan yöre halkı Kenan'ı çok sever. Ancak bir süre sonra sadece eski müşteriler kalır. Daha azıyla nasıl idare edeceklerini bilir ve bu yüzden geçinirler. Sado büyür ve ortaokula gitmeye başlar. Okula giden ve keman çalmayı babasından öğrenen Sado, babası gibi büyük bir kemancı olacak gibi görünür. Bir gün, babanın oğluna verdiği ders sırasında bir kemanın teli kırılır. Kasabada kablo döşenecek yer olmadığı için Kenan siyah bir trenle çevre kasabalardan birine doğru yola çıkar. Telleri kemana koyar ve geri dönmek için Tirene geri döner. Trenin kompartımanlarından birinden gelen müzik sesini duyar ve kafasını içeri uzattığında kendini çilingir masasında bulur. İneceği durağa geldiğinde aralarında topladıkları ucu Kenan'ın elinde sıkıştırdılar. Çok para gören Kenan parayı cebine koyar ve kasabasına döner. Döndüğünde meyhanede yangın çıktığı haberini alır. Meyhane yanar ve Kenan'ın ekmeği elinden gider. Bunun üzerine trende kemancı olmaya karar verir. Bilet parasını bir veya iki kez çıkarır. Ondan sonra işler açılır, çok para kazanmaya başlar. Ama yaşlandıkça sesi bozulmaya başlar. Onunla şarkı söyleyecek birini bulması gerekir. O sıralarda ortaokulda okuyan Sado'yu da yanına alır. Sado'nun sesi güzeldir, iyi para kazanırlar. Haydarpaşa ve Kars arasında defalarca gelip giderler. Bir gece çilingir masasına davet edilirler. Daveti kabul ederler ama Kenan'ın gözleri asla adamlarına takılmaz. Türkçe çalmalarını isterler. Kenan bilmediğini söyler. Türkülerin isimlerini sayarlar, Kenan hep bilmiyorum der. Bu inat kavgaya dönüşür ve içlerinden biri Kenan'ı yere serer. Kafasını vuran Kenan, olay yerinde hayatını kaybeder. Sado çok korkar. Ağlamaya başlar. Adamlar önce Kenan'ı, sonra Sado'yu ve ardından keman kutusunu trenden karın üzerine atarlar. Çok korkan Sado öne çıkar ve babasını bulur. Vücudu soğuk, gözleri kapalıdır. Sado umutsuzca babasının kafasına bir çizgi gelmesini bekler. Uzakta bir trenin ışıklarını görür görmez ayağa kalkar ve kollarını deli gibi sallayarak kendini fark ettirmeye çalışır. Nitekim Sado'yu fark eden makinist, bir sorunu olduğunu düşünerek treni durdurur ve Sado ve Kenan'ın cesetlerini içeri alır. Sado, kasabalarına ulaşana kadar babasının başında ağlar. Kasabaya geldiğinde Sabire Büyükanne ile birlikte ağlarlar. Babasının cenazesini defnettikten sonra büyükannesiyle birlikte yaşamaya devam eder. Ortaokula yeniden girer ve okulu zar zor bitirir. Sabire Dokuz'un eşi Halim Baba'dan miras kalan küçük bir dükkanı vardır ve Sado dükkanı yeniden işletmeye karar verir. Dükkan kısa sürede çiçek gibi olur ve dolar. Satışlar da iyi gider. Sado'nun askerlik hizmetinden sonra dükkanı işletirken düğünlerde keman çalmaya başlar. Bu düğünlerden birinde Şefika'yı böyle görür. Bunu görür görmez genç kıza aşık olur. Şefika annesiyle birlikte yaşar ve evlerinin önündeki küçük bir tezgahta meyve ve sebze satar. Bir gün Sado bu tezgaha gelir ve armut sipariş eder. Şefika'yı düğünde gördüğünü ve evlenmek istediğini söyler. Şefika da onu görür ve evlenme teklifini hemen kabul eder. Kısa bir süre sonra evlenirler. Şefika ve Sabire Nine reçel ve turşu yapıp satarken, dükkanı Sado işletir ve bir gül gibi geçinirler. Ancak Şefika bir haydut tarafından kandırılıp kaçırılınca mutluluklarına gölge düşer. Sado hemen karakola gider ama yaşananlar artık geride kalmıştır. Sado bir trene biner, Şefika'yı aramak için şehir şehir gezer. Ama her şehirde umudu giderek azalır. Bu sırada kendini geçici bir gazino bulur. Sahneye Alev adında bir şarkıcı çıkar ve Sado keman çalmak için bir iş bulur. Alev'le tanıştıkları an Sado'nun Kenan'a ne kadar benzediğini görürler. Arka alanda Sado'ya bazı sorular sorar ve Sado'nun kendi oğlu olduğunu anlar. Her şeyden habersiz olan Sado, Alev'le olan ilişkisine ve bağına bir anlam veremez. Annesinin haberi olmadan işini bırakıp tekrar trene biner ve eşini aramak için yola çıkar. Bindiği trende bir şarkı duyan Sado, sesi Şefika'ya çok benzeterek kompartımana doğru gider. Kapıyı açtığında Şefika ile birbirlerini görünce heyecan ve sevinç karışımı bir duyguyla birbirlerine sarılırlar. Ancak Şefika'yı kaçıran haydut, kimsenin masasından kadın alamayacağını söyleyerek silahını doğrultarak Sado'nun önünde duran karısını tek kurşunla öldürür. Önce Şefika'yı sonra Sado'yu sonra da keman kutusunu trenden atarlar. Yıkılan Sado, karısının yanında ağlamaya başlar. Türk hikayeciliğinin usta kalemlerinden Mustafa Kutlu, Tirende Bir Keman adlı son kitabıyla okurlarıyla buluşuyor. Kimi zaman güldüren çoğu zaman da hüzünlendiren musikişinas bir baba-oğulun hikayesi, okuyanların yüreğine dokunacak türden... Her hikayesinde olduğu gibi Türk toplumunun duygu ve düşüncelerine ayna tutan Kutlu, hayat verdiği karakterlerle bize insanlık hallerini anlatıyor. Hayal kırıklıkları karşısında sonu gelmeyen tiren yolculuklarına çıkan Kenan ve yolculukta onu yalnız bırakmayan oğlu Sadullah... Gerisi ise istasyonları doldurup boşaltan yolcular misali hayatlarına girip çıkmış insanlar... Değişmeyen şeyler de var elbette: Yanlarından ayırmadıkları keman ve dillerinden düşürmedikleri şarkılar. Bir de hasret ve gurbet... Ellili yılların havasını taşıyan bu şarkılarla Yeşilçam filmi tadındaki hikayeyi Mustafa Kutlu'nun kaleminden okuyacaksınız.


Kitabın içerisinde birbirinden farklı dokuz öykü ve sekiz adet röportaj bulunmaktadır. Kitap içerisinde yer alan röportajlar ilk olarak 2 şubat ve 21 aralık 1947 tarihleri arasında aralıklı olarak Yedigün Dergisi'nde yayınlanmıştır. İçerisinde yer alan gerek öyküler gerekse de röportajlar ile haksızlıklara dikkat çekilmiş ve birçok farklı olumsuz durum ele alınmıştır. Bu sayede ortaya çıkarılan sonuç büyük bir farklılığın oluşmasına imkan tanımıştır. Toplumun en uç köşesine atılmış olan ve en dip noktalarda hayata tutunmaya çakılan insanlar kitap içerisindeki öykülerde kendisine bir yer bulmaktadır. Sait Faik bu kitabında okuyucuyu bazen hüzünlendirerek bazen de güldürerek bazen ise isyan ettirerek insanların içerisinde bulundukları olumsuz durumları çok net bir şekilde anlatmayı başarmıştır. Sade ve yalın dili ile kitap herkes tarafından anlaşılabilir bir yapıdadır. İstanbul'un her köşesinde bulunan Rum, Kürt, Türk, Ermeni ve her türlü insanı diline ya da dinine bakmadan öykülerinin içerisine yerleştirmiştir. Gerçek hayatın içerisinden çıkan karakterlerin çaresizliklerine öykülerinde büyük bir yer vermiştir. Yaşanan üzüntüler ve çaresizlikler ya da zaman zaman ortaya çıkan mutluluklar kitap içerisinde en ince ayrıntılarına kadar ele alınmıştır. Aynı zamanda hikayelerinde fabrikalarda derileri birçok eşyalara dönüştüren ya da kurtlu derileri pabuç yapmaya çalışan emektar işçileri de ele almıştır. Onların yaşadığı sömürülme durumu ve aşağılanma duyguları, altın terlerinin hiçe sayılmasını öykülerinde açıklamıştır. Hikayelerinde yer verdiği diyaloglar ile burjuvanın acımasızlığını ortaya koymuştur. Kitap içerisinde geçen olaylarda son derece ucuz ücretler ile çalıştırılan işçiler ve bu işçilerin isyan etmek isteyip, ancak işsiz kalma durumları söz konusu olduğundan dolayı hiçbir şey yapamamaları da anlatılmaktadır. Birçok farklı örneğe kitabın içerisinde yer verilmiş ve yaşanan tüm olumsuzluklar olabilecek en ince ayrıntısına kadar anlatılmıştır. Özellikle belirli kalıpların içerisinde hapsedilmiş insanların bu kalıpların dışına çıkamayışları ya da kalıpları kırma çabaları Sait Faik tarafından etraflıca yazılmıştır. Saik Faik'te bu kalıbı kırmaya çalışmış ve özellikle işçi, emekçi ve yoksul kesimin yaşadıklarına dikkat çekmiştir. Bu tarz insanları Tüneldeki Çocuk kitabında da öykülerinin merkezine koymuştur. Sağlanan bu durum sayesinde bireyler toplumsal farklılığı hissetmektedir. Çalışan ve emek harcayan insanların sömürülmesi ve başlarından geçen olumsuz durumların gözler önüne serilmesine olanak tanınmıştır. Kitap içerisinde geçen diyaloglar ve röportajlar insanlığın en acı gerçeklerini de ortaya çıkartmaktadır. Çalışan sınıfın elinde gücü barındıran sınıf tarafından nasıl ezildiği ve nasıl bu durumun daha kötüye gittiği etraflıca anlatılmaktadır. Öykülerde yer alan karakterler her zaman kendilerine gerçek hayattan bir parça bulmaktadır. Buldukları bu parça her ne kadar üzücü ve yıkıcı sonuçları içerisinde barındırsa da birbirinden farklı dersleri de insanlara aktarmaktadır. Sait Faik Tüneldeki çocuk kitabında da tüm bu acımasız durumlara değinmiş ve yaşanan tüm farklılıkları gözler önüne sermiştir. Hayatın getirdiği zorluk ve mücadeleler hikayeler ile okuyucuya başarılı bir şekilde anlatılmıştır. Sait Faik her zaman hikayelerinde okuyuculara bir sonraki durumu yaşatmayı ve hissettirmeyi başarmıştır. İnsan bu hikayelerin içerisinde kendisine bir direniş aramaktadır. En dipte bulunan insanların yaşadıkları ve çektikleri, insanın içerisinde farklı duyguların uyanmasına ve uyarılmasına sebebiyet vermektedir. Bu kitapta yer alan öyküler ve röportajlar içerisinde çok derin duyguları barındırmakta ve detayları ile insanı kitabın içerisine çekmeyi başarmaktadır. Bu bağlamda insan hayatta bulunduğu konumu hatırlamakta ve nerelerde olabileceğinin farkına varmaktadır. - Kitabın içinde dokuz öykü ve sekiz röportaj yer almaktaydı. Röportajlar ilk olarak iki Şubat yirmi bir Aralık 1947 tarihleri arasında aralıklı olarak Yedi gün Dergisi'nde tefrika edilmişti. - Bu röportajlar arasında İnsanlığın Haline Doğru, Ayağıma Dolaşan Röportaj, Diş ve Diş Ağrısı Nedir Bilmeyen Adam, Güzeller Seçiliyor, Kraliçenin Evinde, D Grubu Sergisi ve Rakı Şişesinde Balık Olmak İsteyen Şair yer alır. - Kitaba adını veren Tüneldeki Çocuk ve Bin Dört Yüz Yetmiş Altı Nikel Kuruşun Hikayesi eserdeki öykülerden bazılarıdır. Sait Faik yolda, sinema önünde, otobüste, köprü üstünde, vapurda, Gülhane Parkı'nda, ne bileyim bir dükkanda ya da İstanbul'un en kıyıda köşede kalmış bir yerinde rastladığı insanları kollarından tutup öykülerine sokuşturur. -Salah Birsel, Ah Beyoğlu Vah Beyoğlu'dan-


Üç Ölüm, biri varlıklı sınıftan diğeri yoksul kesimden aynı sonla yüz yüze olan iki hasta tartışılarak her ikisinin de ölüm anına kadar olan algıları, görüşleri ve düşünceleri konu edinmiştir. Üç kişinin ölümünü anlatır: bir soylu kadın, bir arabacı ve bir ağaç. Hikaye, Lady Shirkinskaya adlı soylu bir kadın ve hizmetçisinin bir arabaya binmesiyle başlar. Öfke ve aşağılama ifadesi giyen veremli soylu kadın. Bir caleche eşliğinde vagon bir posta istasyonunun yanında durur. Soylu kadının kocası ve bir doktor caleche'den çıkarlar, ancak soylu kadın arabasını terk etmeyi reddeder. Koca ve doktor, asil kadının olumsuz bakış açısını özel olarak tartışırken, postacının kızı Masha ve arkadaşı Aksusha, Lady Shirkinskaya'yı kontrol etmek için koşar ve hasta görünümünü yüksek sesle fark eder. Soylu kadının yolculuktan sağ çıkamayacağından korkan koca, ertelemeyi ve eve dönmeyi önerir. Öfkeyle, iyileşmek için yurtdışına gitmeleri gerektiğini çünkü evde tek yapması gereken ölmek olduğunu söylüyor. Leydi Sirkinskaya ölüm denilince susar, bir çocuk gibi somurtur ve ağlamaya başlar. Posta istasyonunun ortak salonunda, Hvedor Amca olarak tanıtılan hasta bir adam ocakta yatar. Serega adında genç bir sürücü, artık ona ihtiyacı olmayacağını düşünerek ondan çizmesini ister. Hvedor Amca genç adama cevap vermek yerine bir bardak su içmeye çalışır. Şoför tekrar sorar ve bu sefer aşçı araya girerek öksürüğünün kötüleştiğini ve ölü bir adamın yeni botlara ihtiyacı olmadığını belirtir. Gücünü toplayan Hvedor Amca, mezarı için bir mezar taşı alması şartıyla çizmelerini şoföre vereceğini söyler. Sürücü postası vaat ediyor ama gidiyor; daha sonra bir sürücü arkadaşına botları görünüşte boşuna satın aldığını söyler. Hasta adam ocakta kalır; Bütün akşam hiç ses çıkarmadı, öksürüğünü bastırdı. Aşçı ölmek üzere olan adamı görünce acır ve ayaklarını soğuk ısırır. O gece aşçı, Hvedor Amca'nın ocaktan inip odun kesmeye gittiğini rüyasında görmüş. Bu rüyada Hvedor Amca ona iyi olduğuna dair güvence verir. Uyandıklarında aşçı ve postanedeki şoförler onun öldüğünü öğrenirler. Aşçı onu gömdükten sonra garip rüyasını herkese anlatır. İlkbahar gelir. Hikaye, yatak odasında yatan soylu kadına kadar gider. Durumu kötüleşir. Bir rahip dışarıda bir divanda beklerken koca, karısının kız kardeşiyle konuşuyor. Daha sonra abla, ölümle hesaplaşmaya başladığını iddia etmeye başlayan soylu kadını teselli etmeye çalışır. Bu olgun ve sadık tavır, kız kardeşin odadan çıkarken Leydi Shirkinskaya'nın bir melek olduğunu söylemesine neden olur. Asil kadın, Allah'ın rahmetini bildirerek kocasını yanına çağırır ve bahsi geçen rahibe ilacı göndermesini emreder. Leydi Shirkinskaya, ölümüyle hesaplaşan bir kadın için her türlü yaşama umuduna sarılıyor. O akşam, kapıları kapalı olan büyük dairesinde ölür. Mermer bir anıt, soylu kadının mezarını işaretler, ancak Hyedor Amca'nın mezar taşı onsuz kalır. Aşçı, genç sürücü Serega'ya sözünü tutmamasının utanç verici olacağını söyler. Serega, mezar taşını şehirdeyken satın alacağını söyler, ancak bu arada mezarı işaretlemek için tahta bir haç dikmeye karar verir. Ertesi sabah Serega baltasını alır ve bir ağacı keser. Ağaç kesildikten sonra, yeni boş alanda komşuları daha güzel görünür; Dalları, düşmüş bedende muhteşem bir şekilde hışırdar. Holstomer olan ancak kitapta daha çok benekli hadım olarak geçen bir atın hayatı anlatılır. Hikaye, ürkütücünün bulunduğu çiftlikte atların ve sahiplerinin tanıtılmasıyla başlar. Genç atların ana karakter olan benekli hadımı aşağılaması ile Holstomer hayat hikayesini anlatmaya başlar. Tencereyi kırdığı için annesi tarafından dövülen ve kendisine Tencere Alyoşa denilerek dalga geçilen bir çocuğun hikayesini anlatıyor. Hayatı boyunca babasının veya efendisinin sözünü tutarak her şeye koşan Alyoşa'nın hikayesi oldukça düz ama öğretici bir hikayedir. Ivan Vasilyevich adlı saygıdeğer kişinin hayatını değiştiren olayı anlatması ile başlar. Baloda birine aşık olur. Kitapta sayfalarca bu aşkı, nasıl hissettiğini, nasıl uyuyamadığı anlatılıyor. Sabahtan itibaren köydeki asker uğurlamasını izleyen bir adamın düşüncelerini anlatıyor. Soylu bir aileden gelen Lev Nikolayeviç Tolstoy (1929-1910); çarlık yönetiminden nefret etmiş, kilise tarafından afaroz edilmiştir.


Ali: Münire'ye aşık olur ve birlikte kaçıp yakalanmamak için şehir şehir dolaşırlar. Münire: Ali'nin karısıdır. İkinci çocuğuna hamileyken sancılanıp ölür. Celal: Çerçi Abdullah'ın oğludur. Kas erimesi hastalığı olan ancak yoksulluktan dolayı tedavi olamaz. Kendi yapmış olduğu boncuklu bileklerini babası satardı. Yakın arkadaş olduğu Ali ile aynı kıza aşık olurlar. Bulgar göçmen bir ailenin hikayesini anlatan kitap, daha önce hiç yerleşmemiş olan ailenin yaşadığı zorlukları ele alıyor. Ali Münire'ye aşık olur ama Münire'nin ailesi İstanbul'un belalı, sinema işleten bir ailesidir. Bu evliliğe izin vermeyeceklerini bildikleri için Ali ve Münire onlara evlilikten bahsetmez ve kaçarlar. Kaçarken sinemayı ateşe verirler. Münire'nin ailesi peşlerinden gelir. Ali ve Münire yakalanmamak için kasaba şehir, kasaba kasaba dolaşırlar. Trenin onları götürdüğü yer onların evidir. Mustafa adında bir oğulları vardır. Mustafa 6 yaşındayken evleri terk edilmiş bir vagon yaparlar. Ali okulda iş bulur, Münire ikinci çocuğuna hamiledir. Bir gün Münire acı içindedir. Ali eve geldiğinde Münire'yi hastaneye götürür ama Münire bebeğiyle birlikte ölür. O günden sonra Mustafa ve Ali için yeniden tren seferleri başlar. Birkaç yer gezdikten sonra bir kasabaya yerleşirler. Burada Ali daktilosuyla vatandaşların dilekçelerini yazmaya başlar. Mustafa daha on beş yaşındadır. Ali kulübe yapmak istiyor ama belediyeyle çatışır, Ali'nin kulübesini yıkarlar. Mustafa'yı kaçırmakla tehdit ederler. Ali oğlu için şehri terk eder. Baba oğul yine yollara düşerler ve bir kasabaya yerleşirler ve bir kitapçı açarlar. Burada Mustafa savcının kızına aşık olur ama savcı tarafından hor görülür. Savcı Ali'yi tutuklatıyor ve onu hapisten uzak tutmak için elinden geleni yapıyor. Mustafa hem babasından hem de sevdiği kızdan kopmuştur, yalnız kalmıştır. Mustafa babasını son kez ziyarete gider, planını anlatır, ondan onay alır ve babasının daktilosunu alır. Babasına veda eder. Mustafa sevdiği kızı kaçırır ve tren yolculuğuna başlar. Ben o zamanlar on altı yaşındaydım, lise birde. İnce uzun bir oğlan. Saçlarım kirpi gibi dik duruyor; ne yana, ne geriye taranmıyor, beni deli ediyordu. Babam İnatsın inat... İnatçı adamın saçı yatmaz. Dedene çekmişsin besbelli. Keşke annene benzeseydin diyordu. Hıh... Biz okuduk bir şey olduk sanki diye omuz silkerdi.


Kitapta üç hikaye var. Birinci öykü olan Ada'da Adronikos'un adaya kaçışı anlatılır. Ada adlı öyküde kaçma eylemi öne çıkar. Dutlar'da isimsiz bir anlatıcı ile piyano öğretmeni Guila'nın hikayesi var. Andronikos, hayatının çoğunu bir manastırda geçirmiş bir rahiptir. Manastır resimlere değer verir. Aksini iddia etmek hapis cezası sebebidir. Andronikos resim tapınmasını yanlış bulur ve bu düşünceyle kendi içinde soru işaretleri yaşar. Düşüncelerini yaşına açamaz ve çağında anlaşılmama korkusu sarar içini. Bu korku bazen öfke tarafından teşvik edilir. Andronikos için tek çözüm kaçmak. Kendini oraya ait hissetmeyen Andronikos, herkes gibi gitmeye karar verir. Çünkü inandığı düşünceleri inkar ederse, geçmişteki tüm deneyimlerini de inkar etmek zorunda kalacaktı. Hayattaki değerleri sorgulayan Andronikos, manastırdan kaçarken yakın arkadaşları Ioakim ve Andreas'ı görmezden gelerek önce Galata'ya gider. Sonra Halkedon'a gider. Daha sonra bir kumaş tüccarı da çocukluk arkadaşıyla birlikte bir kayıkla Nicomedeia'ya gider. Adronikos adaya ulaşana kadar pek çok zorlukla karşılaşır. Yiyecek ve su kıtlığı, onu ansiklopediden öğrendiklerini uygulamaya koyar. Adaya vardığında iki arkadaşı Ioakim ve Andreas'ın yokluğunda ne yapacağını düşünür. Yeniliği kabul edemeyen Andronikos, adada yenilik kavramını sık sık sorgular. Eski yalanı bırakıp yeni bir yalanı kabullenmek istemez. Ioakim, Andronikos'un manastırdan arkadaşıdır. Yetmiş yaşında bir rahiptir. Ioakim her yıl Aventinus Dağı'nın eteğine tırmanır. Bu tırmanışı yaşından dolayı nefes alarak yapar. Kasım ayı sonunda bu tırmanışı tekrar yapar. Yola çıktığınızda hava güneşli ama ilerleyen saatlerde hava soğur. Antik Roma İmparatorluğu'nda at yarışlarının yapıldığı meydan bataklığa dönüşmüş ve sivrisinek sesleri duyuluyor. Bataklığın karşısında bir yerleşim merkezi var. Ioakim burada birkaç çocukla karşılaşır. Bu çocuklar, ona yabancı ve deli diyerek sopayı elinden almaya çalışırlar. Daha sonra bir kadın çocukların bu davranışına son verir. Ioakim benzetmesinde, esneyen ağızlara benzeyen saray kalıntıları vardır. Daha sonra hava kararır ve Ioakim bir fıstık ağacına yaslanır. Daha sonra tapınağa doğru yol alır. Tapınağa gittiğinde öğrencilerine gecikmenin sebebini anlatır. Manastıra yeni girdiğinde bir rahip ona gereksiz yere konuşmamasını öğütler. Daha sonra yaşlı rahip yedi günlük çilesi içinde ölür. Yaşlı keşiş öldükten sonra Ioakim, odasının penceresinden fark ettiği bir tilkiyi kendisini inciten adamdan kurtarır. Ioakim bu tilkiyi her gün beslemeye ve onunla ilgilenmeye başlar. Onu görenler bu durumu ciddiye almaz, çocukça bir davranış olarak görürler. Andreas tilkiyi çok sevdiği için çevredekiler de tilkiye alışır. Ioakim acı çekmesi için Andronikos'u manastıra götürür. Andronikos, manastırda sürekli konuşma cezasına çarptırılır. İki gardiyan nezaretinde arka arkaya sekiz gün konuşur. Dokuzuncu gün ölür. Ioakim manastırına döndüğünde tilkiyi hasta bulur. Daha sonra tilkiyi suda boğarak öldürür. Kitapta tilkiyi neden öldürdüğü anlatılır. Ioakim ya acı çektiği için tilkiyi öldürdü ya da can dostunun hatırasını yok etmek ister. Bir canlının daha fazla acı çekmemesi için yaşamına son verilmesi ileride ötanazi olarak karşımıza çıkacaktır. Ioakim, arkadaşı ölünce kaçmak ister. On beş yıl sonra kaçmaya karar verir. Kaçmak bir tür kahramanlık olarak görülür. Resim ve putperestlik gibi inançlar, rahiplerin inançlarını savunmaları için bir baskı oluşturdu. Düne kadar hakikatlerini savunan rahipler artık kendilerini savunamaz hale geldiler. Bu yüzden kaçma eylemini işlerler. Bir köle, Ioakim'e bir hikaye anlatır. Hikaye şöyle başlar; Mimardan eşsiz bir saray yapması istenir. Saraya giren herkesi kendi evi gibi hissettirecek olan bu yapıyı mimar sürekli erteler. Saray gibi bir yapının olmayacağını anlar. Ioakim, bu hikayeden sadece hayatın kendisi olduğu sonucuna varır. Baş Rahip, Ioakim'e eski inançlarını sürdürmesi için bir tapınak verir. Ioakim burada öğrencileriyle eski inançlarını yaşıyor. Hikayenin sonunda Ioakim ölmeyi beklediğini ifade eder. Yazarın bu öyküsünde Anlatıcı, ağaçlıklı bir yolda postaneye doğru ilerler. Anlatıcının bu yoldaki diğer yürüyüşleri akla gelir. Aynı yıl mayıs ayında tırtılın dutları yediğini görür. Yolda silahlı askerler ve tutuklanmış kişiler görür. Daha sonra dutların makinelerle tırtıllardan temizlendiğini görür. Haziran ayındaki yürüyüşünde dut tekrar ayrılır. Anlatıcının bir başka hatırası da ekmek tabağından çıkan akreptir. Anlatıcı daha sonra bu akrebi yok eder. Ekmeği tekrar dilimlerler. Anlatıcının diğer anısı piyano öğretmeni Giulia Pozzi ile ilgilidir. Bir gün piyano dersi verirken anlatıcının babası Karasu gelir. Giulia Pozzi öğrencisinin yaramaz olduğunu söyler. Giulia Pozzi, İtalyan Konsolosluğu'nda sorguya çekildiğini ve kendisine kocası Gigi'yi sorduklarını anlatır. Karasu, Giulia Pozzi'den faşist İtalyan milli marşı Giovinezza'yı söylemesini ister. Daha sonra Lili Marleen şarkısını duyarlar. Hikaye, İkinci Dünya Savaşı yıllarında. Başka bir anıda anlatıcı gazeteyi inceler. Bu gazetenin adı Domenica Del Corriere'dir. 1899'da yayın hayatına başlayan o dönemin ünlü İtalyan gazetesidir. Gazetede İtalyanların Habeşistan'da yaptıkları katliama ait resimler göze çarpmaktadır. Anlatıcının bir başka hatırası da Giulia ve Gigi hakkındadır. Burada Türkiye'ye kaçışları anlatılır. Anlatıcı, diğer anısında babasına Afrika'nın yakın olup olmadığını sorar. Babası Afrika'nın yakın olduğunu söyler. Anlatıcı ayrıca yamyamların geldiğini söyler. Son hatırasında ipekböceklerinin dut yaprağı yedikleri anlatılır. İnsan içerikleri, toplumdan topluma, dönemden döneme, çağdan çağa değişebiliyor. Bunların taşıdığı değerin saltık değil göreli olduğu, Ada ve Tepe öykülerinden oluşan Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamında sürekli olarak altı çizilen bir düşünce. Dutlar ise Bizans'taki baskı ortamının çağdaş zaman dilimi içinde, iki ayrı zaman noktasında yeniden öykülenişi. Ada ve Tepenin yazarı olarak Bilge Karasu'nun, dolaylı dolaysız yoldan tanıklık ettiği bu yeni baskı dönemi sonunda, inanç konusunda bir karara varması, kendi öykülerini de karara bağlayışının öyküsü..


Veysel Çavuş: Az konuşan, çok yapan, cesur ve devletin ihtiyacı olduğunda hiçbir hizmetten kaçınmayan bu fedakar asker. Sıradan insanlar, küçük hesaplar. , gündelik hayat... Yazar bizimle hayatın tam ortasında konuşuyor. İnsanoğlunun en genel arzularını, korkularını ve dertlerini anlatır. Veysel Çavuş, hikayecinin Trablus'tan tanıdığı bir askerdir. Savaştan döndüğünde babaannesini ölü bulan Veysel Çavuş, çok çalışarak kendine bir iş kurar. O da bir tarla kiralıyor. Sonra komşu köylerden bir kızla evlenir. Ne yazık ki, Temmuz sonunda, hasat zamanında asker çağrılır. Veysel Çavuş daha hasadını bile tamamlamadı. Hikaye anlatıcısı, az konuşan, çok yapan, cesur ve devletin ihtiyacı olduğunda hiçbir hizmetten kaçınmayan bu fedakar askerle bir akşam yolda karşılaşır. Ona orduya katılıp katılamayacağını sorar. Veysel Çavuş katılacağını söyler. Hikayeci, Veysel Çavuş'un çok zengin olmadığını ve askere giderken geride bıraktığı genç hanıma yüklü miktarda para veremeyeceğini bildiği için Veysel Çavuş'un bir şeye ihtiyacı olup olmadığını sorar. Veysel Çavuş komşusunun namusunu koruması gerektiğini söyler ve genç hanımını hikayeci anlatıcısı emanet etmek ister. Hikaye anlatıcısı de bunu kabul eder. Ertesi gün Veysel Çavuş orduya gönderilir. Neden o zaman savaş Osmanlı'nın lehinde ilerlemeye başlar. Ne yazık ki anlatıcı ve Veysel Çavuş'un eşi bu habere sevinemez çünkü Veysel Çavuş'un şehit olduğu haberi gelir. Hikayeci bir gün Edirne'deyken Veysel Çavuş'un yanında görev yapan bir askerle karşılaşır ve şehadetini bu askerden duyar. Veysel Çavuş, bir ormanda Bulgar çetelerini kovalarken emrindeki adamlarla devriye gezerken yanağından vurularak olay yerinde şehit olur. Onunla birlikte şehit olan bir kişi daha olur. Anlatıcının kardeşi şehirden bir at alır. Köy çocuğudur, atlara ve eşeklere meraklıdır. Gelir ve heyecanla aldığı atı kardeşine ve arkadaşlarına gösterir. Bu at için bir isim düşünürler ve adını Kivi koymaya karar verirler. Ancak ertesi gün, vagonda ikiden fazla kişi varsa Kivi'nin hareket etmediğini anlarlar. Aslında Kivi yokuş çıkarken arabada kimseyi istemiyor. Ayrıca hızlı çalışmıyor. Sakin yürüyen bir attır. Anlatıcının kız kardeşi Kivi'yi eğitmek için çok uğraşır. Bir gün anlatıcının kardeşi Selime ile evlenir. Kivi de gelin alayında araba çekiyor. Tabi bu emektar at yine yavaş ilerliyor. Düğünden sonra anlatıcının kardeşi Kivi satma zamanının geldiğini, bu hayvanın zaten bir faydası olmadığını ve alıcısı varken atın satılması gerektiğini söyler. Anlatıcı ise bu emektar atın satışına karşı çıkar. Uzun savaşlar nedeniyle dört beş eve bakmak zorunda kalan bir adamın Güzide isimli evli akrabası ile ilgilenmeye başladığı ve bu ilginin karşılıksız kalmadığı anlatılır. Çok güzel ve akıcı bir üslupla yazılan bu hikayede genç usta ve Güzide bir türlü tanışamamışlardır. Seçkin genç efendi, geceleri yatak odasına gelme fırsatı sunmasına rağmen, genç efendi hem utangaçlığından hem de komşuların dedikodularından korkarak bu fırsattan yararlanamaz. Kafkas cephesinde savaşan bir askerin kıskançlıktan işlediği bir cinayeti konu alır. Katil bir doktor ve cephedeki ateşten kurtulmak için eve döner. Karısının bir avukatla ilişkisi olduğunu düşünerek avukatı öldürür. Daha sonra mahkemeye gelen bir mektup, katilin pişmanlık duymasına neden olur. Hikayede genç ve güzel bir hukuk öğrencisi işini yapmak istemez, kocasının parasını yemek ister. Gözü bir doktordadır ve dikkatini çekmek için hasta numarası yapar ve onu muayene ettirmek ister. Doktor konuyu anlayamayınca kız açık açık anlatmaya gider. Doktor önce kızdan uzak durup ona koca bulmak istese de muayeneye gelen başka bir doktorun kızla ilgilenmesi üzerine bu kızla ilgilenmeye başlar. Ancak ikinci doktor kız için savaşmaya hazırdır. Sonunda, meseleyi kavga etmeden, yani yazı tura atmak için bir çözüm bulurlar. Yazı tura atarken, kız ilk doktorun bahsi kazanmasını ister; çünkü gözü onun üzerindedir ve başka kimseyi görmez. Abdülhak Hamid Tarhan gibi büyük yazar ve şairleri, onları çok iyi bilmeyen, haklarında okumamış kişilerin yazıp halka anlatması eleştirilir. Bunun yapılmasını teşvik eden ya da bu sorumsuzluğa göz yumanlar da gazete yönetimlerinden başkaları değildir. Bir akşam sokakta birbirlerini öpen eşlerin, bir polis memuru tarafından karakola getirilmesini anlatır. Komiser, eşlerin birbirlerini öpmeye hakkı olduğunu düşünse de eşinden uzun yıllar önce boşanmış olan polis memuru komiserle aynı fikirde değildir. Öksüz Muslih ile Adviye'nin kızı Muzaffer'in evlilik hikayelerini anlatıyor. Adviye bir komşunun düğünü için evini düğün misafirlerine açar. Bu misafirlerden biri de Muslih'tir. Muhlis, Muzaffer isminin bir yastığa işlenmiş olduğunu görünce düğün sahibine bu kızı sordu. Kızı görmemiş olmasına rağmen, onunla evlenmek ister. Kız babasız. Ayrıca Adviye ve Muzaffer'in maddi durumu da pek parlak değil. Bu nedenle kızın Muhlis ile evleneceği tahmin edilmektedir. Adviye ve Muzaffer Muhlis'i başta sevmeseler de Muzaffer sonunda onunla evlenmeyi kabul eder. Hikayede Muhlis'in geçmişi ve evlenmesine neden olan sebepler uzun uzadıya anlatılır.


Asım Bey: Kilolu bir adamdır. Ayrıca Üniversite de profesördür. Kerim: Köyden getirilip Murat'ın yanına bırakılmış yetim bir çocuktur. İlhan: Asım Bey'in oğludur. Zayıf bir gençtir. İktisat öğrencisidir. Murat: Üniversitede öğrencisidir. İlhan'ı teslim alan Dava arkadaşlarıdır. Fethanet Hanım: Asım Bey'in karısıdır. Çok makyaj yapar. Yunus Bey: Zayıf ve kel bir Milletvekilidir. Nalan: Asım Bey ve Fethanet Hanım'ın kızlarıdır. Hüseyin Avni: Yaşlı bir esnaftır. Hızlı konuşan esprili bir adamdır. Hüsnü Efendi: Kendi halinde yaşını almış bir adamdır. Nazım Usta: Güzel giyinmeyi seven kunduracı bir esnaftır. Ayhan Bey: Doktor, Asım Bey'in dava arkadaşlarındandır. Ya tahammül ya sefer, yakın geçmişimizde böyle düşünen insanların, nesillerin nasıl bir araya geldiklerini, sonra dağıldıklarını, kişiliklerinden ve olmaları gereken yerlerden nasıl uzaklaştırıldıklarını ele alır. Medreseden yapılmış bir yurtta, yüksek bir ideal etrafında birleşen genç öğrenciler vardır. Durumlarını şöyle ifade ediyorlar: Hareketimiz bir sorumluluk hareketidir. Davamız hayata uymak değil, hayatımızı Hakk'a uydurmaktır. Herhangi bir menfaat beklentisinden uzak, samimi bir şekilde kendi aralarında sohbet ederler. Kardeşlerinin izinden gitmeye çalışırlar. Bu kişiler Yunus, Osman, Asım ve Murat'tır. Onlar sadece iyi arkadaşlar değil, aynı zamanda davacılar. Ülkenin geleceği hakkında derin düşünceleri var, yaptıkları ve yapmak istedikleri birçok şey var. Farklı bir heyecanla çıkardıkları derginin her sayısı lise arkadaşları tarafından dağıtılıyor. Zamanı gelince bu dört arkadaş ayrılırlar. Her biri farklı bir hayata giriyor. Geride sadece Murat kalır. İdeallerine sadık kalan tek kişi o. Asım, cep harçlığı için birlikte çalıştığı Nuhzade Kemalettin Bey'in kızı Fethanet Hanım ile evlenir. Bir zamanlar ideal olarak nitelendirdiği ideal değerlerinden uzaklaşır. Hem okuyor hem de akademik kariyer yapıyor. Bunları yaparken de ona huzur veren tüm hislerini kaybeder. Profesör Asım Bey'in de pek anlaşamadığı bir oğlu vardır. İlhan, babasının kendisine yabancılaşmasını tiksintiyle izliyor. Kendi döneminde çıkardığı dergiler ve yazdığı yazılar, oğlu İlhan için çok değerli ders levhaları haline geldi. Ailesinde aradığı huzuru bulamayan ve evden ayrılan İlhan, babasının bir zamanlar kaldığı ülkeye gitti. Yurtta Veysel ile tanışır. İki genç zamanla birbirlerine bağlanırlar. İlhan; Veysel'e Babama benzemek istemiyorum. diyor. Asım Bey'in çalışma arkadaşlarından Yunus, avukat olur. Yunus, Erzurum ileri gelenlerinden bir müftünün kızı Neslihan ile evlenir. Ofisinin soğuk ve donuk duvarlarıyla uğraşarak geçen yılların ardından mutluydu. Önce milletvekili, sonra bakan oluyor. Eşi Neslihan Hanım ile toplantılara katılır. Karısını açar. Neslihan Hanım kocasına karşı gelemez, her gece ağlamaya başlar. Murat davası uğruna evlenemez. Meslektaşı Kerim ile birlikte yayıncılık işine girer. Fikir kitapları basıyorlar. Hayat satmayan fikir kitaplarıyla çalışmaz. Bu fikir kitapları sadece matbaada yer kaplar. İlhan, arkadaşı Veysel'in çok övdüğü Murat Bey ile tanışır. Büronun dağınıklığı ve başına gelen tatsız olay İlhan'ın ağabeyi Murat'a yabancılaşmasına neden olur. Bu tatsız olay, Murat Bey'in borcunu ödemediği için kağıt satıcısından güzel bir azar almasıyla olur. Dışarı çıktıklarında İlhan ve Veysel arasında sıkı bir tartışma çıkar. İlhan, hem babasının hayatından aldığı dersi hem de Murat'ın geldiği noktayı gözden geçirir. Murat Bey'in onları aldattığını söylüyor. Murat, davaya atanan sefil bir hayatın sonunda ölür. Murat'ın cenazesi Asım Bey ve Bakan Yunus Bey için tam bir baskı olacaktır. İlhan Murat'ın tabutunu omuzlayan gençleri uzaktan izliyorlar. İmam, cemaatten helal isteyince Asım Bey, Neyi helal edecekler? Alacaklı Murat'tı! İnandığımız, uğruna pek çok şeyi göze aldığımız davalar. Birlikte yürünecek bir yol. Bizimle aynı duyguları, fikirleri paylaşan arkadaşlar. Ancak onlarla var olabileceğimizi, hayatımızın bir mana kazanabileceğini düşünürüz. Ya tahammül ya sefer, yakın geçmişimizde böyle düşünen insanların, nesillerin, nasıl bir araya geldiklerini, sonra nasıl dağıldıklarını, şahsiyetlerinden ve bulunmaları gereken yerlerden nasıl uzaklara sürüklendiklerini ele alıyor. Bu insanların açmazlarını, acılarını dile getiriyor.


İstanbul'da sabahın ilk ışıklarıyla başlayan ve yaşanan hayatı anlatan bu hikaye deniz kokar. Martıların, karabatakların, kargaların denize, doğaya uyumu anlatılırken, aynı zamanda insanoğlunun bu ekosistem içindeki canlılığı, kendi bencil ve benbilirimciliğiyle bu sistemin nasıl dışında kaldığı anımsatılır. Haldun Taner, Sakin bir limandan azgın dalgalarla boğuşan denizcileri seyretmek gibi diyerek Lucretius'un bir sözünü hatırlatırken, insanoğlunun, başkasının sıkıntısının kendi başına gelmediğine sevinen bir varlık olduğunu söyler. Yazar, insanın, hayat koşturmacası içinde doğadaki diğer canlıların uyumunu görebildiğinde yaşamın ekolojik dersinin içinde kendi varlığını ve amacını hesaba çekeceğini düşünür. Eski Albay, şimdilerde sivil koruma şefi Nizamettin Bolayır'ın sakin, bir o kadar da düzenli hayatı anlatılıyor. Nizamettin Bey, askerlikten aldığı düzeni, kendi pratik zekasıyla birleştiren, zihni temiz ve bedeni zinde bir adamdır. Günü yaşayan, fazlasını aramayan, küçük mutluluklarla hayatını dolduran, bu huzuru sevdiklerine yansıtan birisidir. Yazar bir seyahati sırasında, su geçirmeyen özelliği olan bir kol saati satın alır. Saatin bu özelliğine güvenerek yıllarca rahatlıkla kullanır. Ne var ki bir yanlış anlaşılma olmuştur ve saatin böyle bir özelliği yoktur. Nihayetinde yıllar sonra saat ona olan güvene rağmen su geçirir ve bozulur. Ancak saate o kadar çok güveniyordur ki bozulmasını bir türlü hazmedemez. Yazar burada saatten yola çıkarak dostlarımıza, sevdiklerimize olan sonsuz güveni sorgular. Almanya'da gurbetçi olan Ökkeş Topalmusagil'in arkadaşı Hidayet'e yazdığı mektup anlatılır. Ökkeş, Almanya'da kaçak işçi olarak nasıl iş bulduğunu ve buradaki insan manzarasını anlatırken medeniyeti önce nasıl garipsediğini sonra da nasıl özümsediğini anlatır. Almanya'yı neredeyse bizim oralar diyecek kadar benimsemiştir. Sunuhi Bey emekli öğretmendir. Ev sahibi olmak için bir tanıdığının vasıtasıyla kooperatife girer. Kooperatifin temel kazılarından büyük tarihi taşlar çıkar. Vicdanını sorgulayan Sunuhi Bey, bunu arkeologlara sormak ister. Fakat kooperatifin diğer üyeleri onu engellerler. Tarihi gömerek, görmezden gelirler. İhsan ve Melahat in aşklarına, gölge düşürecek korku ve gelgitlerin anlatıldığı küçük bir hikayedir. Yalıda Sabah, Küçük Harfli Mutluluklar, Karşılıklı, Şeytan Tüyü, Sonsuza Kalmak, Neden Sonra, Yaprak Ne Canlı Yeşil adlı öykülerden oluşan Haldun Taner'in son öykü kitabı Yalıda Sabah 1983'te Sedat Simavi Edebiyat Ödülü'ne değer görüldü. Taner'in öyküleri MEB 100 Temel Eser kapsamında genç okurlarla buluşuyor. -Doğan Hızlan- -Füsun Akatlı-


Tomris Uyar'ın bu öykü kitabı dokuz ayrı öyküden oluşuyor. Öyküler kış mevsiminden başlayıp yaz sonlarında biterek konular mevsim geçişleri ile birbirlerine bağlanmış oluyor. Uyar diğer öykü kitaplarında olduğu gibi bu kitabında da toplumun geçirdiği değişimin, kendisinde bıraktığı izlenimleri aktarıyor. Hayatın bir kenarında unutulmuş karakterleri seçip onlara başrol vermiş. Olaylara bakmak ile görmek arasındaki ince çizginin üzerinde ustaca hareket ederek öykülere farklı bir bakış açısı kazandırabilmiş. Kitapta gerçekçi kötümser bir tavır sezilse de düş kurmanın hayatta kalabilmek için bir ihtiyaç olduğu vurgulanıyor. Hayatı gerçekleriyle yaşayanların yanı sıra bu gerçekleri değiştirecek düşler kuran insanların da öyküleri anlatılırken okuyucu realite ile kurgu arasında gidip gelecektir. Yazar kendisini uyumsuzlukların yazarı olarak addetse de içerik dikkatli okunduğunda sıra dışılığın uyumu da göze çarpar. Yaz Düşleri Düş Kışları öykü kitabının ilki Kuskus, torununa bakan yaşlı bir kadın ve onun komşusunun günlük sohbetlerini konu almış. Yaşlı kadına pencerenin ardındaki yağan kar, anılarını ve bu yaşına kadar yaptığı fedakarlıkların nasıl vefasızlıkla karşılık bulduğunu hatırlatır ve onu geçmişe götürür. İkinci öykü Filizkıran Fırtınası, fantastik ve masalsı bir öykü olarak karşımıza çıksa da, aslında hayallerine sahip çıkamayan, gelmekte olan felaketi göz yumarak görmezden gelenlerin öyküsüdür. Ayrıca bu hikayeyi renklendiren diğer bir konu da İstanbul'un en eski semtlerinden birisi olan Beyoğlu'nun tarihi ve semtin kozmopolitlik yapısından da bahsedilmesidir. Üçüncü hikaye Metal Yorgunluğu ise kitabın en uzun bölümüdür. Yaşlı bir adam, gençlik yıllarında çekilmiş bir fotoğraf üzerinden kendi hayat hikayesini anlatır. Yazar burada bakmak ile görmenin farkının inceliklerindeki detayları işler. Eski bir maliyeci olan adamın şahit olduğu usulsüzlüklerin, geçmiş yaşamının pişmanlıklarının üzerlerini bir daha açılmamak üzere kapatmak ister, fakat bu çok mümkün değildir. Dördüncü öykü olan Beyaz Bahçede içeriği itibari ile acı yüklüdür. Bir annenin ölümü, oturduğu sedirdeki yokluğuyla anlatılıyor. Annenin çocuklarını emanet ettiği öğretmenin iki kardeşi koruyamamasını Şeyh Galib'in Hüsn'ü aşkına olan atıflıyla sonlandırır. Beşinci hikaye olan Oyun da küçük bir kız çocuğuyla, ressam bir kadının evcilik oyunu anlatılıyor. Çocuğun ailesi gelenekçi bir aile, oyun arkadaşı olan ressam ise toplum normlarının dışında, bireyselliği ile öne çıkan bir kadındır. İki oyun arkadaşının hayat tarzları farklı olsa da hayalleri oyunlarını belirler. Altıncı öykü Bayırdaki Ilgın, şehirlerde villa-konduklarının yükseldiği, insanların oturdukları semtlere göre ayrıştırıldıkları 1950'li yılları konu alır. İnsanların özlerinden sıyrılıp, birbirlerine menfaatleri kadar yakınlık göstermeleri öykünün ana temasıdır. Tomris Uyar'ın yedinci öyküsü Zula da öyküde yazar şiirsellik yöntemini kullanarak okuyucusuna bir ayrıcalık sağlamış. İstanbul'un insan manzarası, doğanın güzelliğiyle harmanlanıp şekillenmiş. Sona bir kala olan hikaye Rus Ruleti. Otogar peronlarında otobüs bekleyen insanlar ve her birinin farklı hikayeleri anlatılır. Dışardan bakan için sıradan olan bu sohbetlerin satır aralarında gizlenen hüzünlere ve sevinçlere hepimizin şahit olsak da yazar bir kez daha altını çizer. Dokuzuncu hikaye Kuşluk Rakısı nın konusu ada da geçer. Artık yaz bitmiş, serin esen rüzgar ayrılma vaktinin geldiğini söylemektedir. Yazlıkçıların son keyiflerinin ve vedaların zamanıdır. Şimdi bahçede, ayaz yemiş boş sıraların dışında kuşsuz bir saat kulesi kalmıştı, yapraklarını dökmüş bir atkestanesi, öğrencisiz bir basketbol alanı. Tomris Uyar, Yaz Düşleri Düş Kışları ile okuyucularını gerçek ile düş arasındaki görünmez köprüden geçiriyor.


Yeni Dünya: Hasta olmasına rağmen düğünde oynamaktan geri durmayıp, yataklara düşene dek oynayan ve bu uğurda ölen karakterdir. Deli Emine: Yeni Dünya'nın oynamasından memnun olmayan düğün halkı yeni birinin getirilmesini isterler ve o esnada düğünde oynaması getirilen diğer karakterdir. Yeni Dünya öyküsü Sabahattin Ali'nin ölümle sonuçlanan acıklı hikayelerinden bir tanesidir. Yeni Dünya 13 hikayesinden oluşmaktadır. Bir düğün evinde yaklaşık 30 kişinin bir arada olduğu bir odada, sazların çalınmasıyla bir kadın kaşıkları avuçlarına alarak oynamaya başlar. Ancak kadının oynaması odadaki kimsenin dikkatini çekmez. Sonra düğünün sahibi bu kadını nereden bulduğunu sorar. Dağınık, hafif derecede hasta bir kadının kimseyi eğlendiremeyeceğini düşünüyorlar. Düğün telaşının ortasında sadece Yeni Dünya'yı bulmuşlardır. Bunun üzerine düğünün sahibi onlardan başka birini bulmalarını ister ve şehirden başka bir kadını getirmek için acele ederler. Deli Emine geldiğinde Yeni Dünya oradakilerle münakaşa içerisindedirler. Düğün için bir kadın yeter mi, oyna deyince daha ne isterler diye sorup dururlar. Deli Emine'nin gelişiyle ortalık neşelenmeye başlar. Deli Emine hünerlerini göstermeye başlar ve bir yandan da Yeni Dünya'dan bahseder. Daha sonra Yeni Dünya geride kalmamak için ortaya çıkar ve iki kadın oynamaya başlar. Ancak sahnede Yeni Dünya'nın varlığı homurdanmalara neden olur. Sahneden inmesi istenir. Ama Yeni Dünya kendini kanıtlamaya niyetlidir. Yılların tecrübesine sahip ve sahayı bu yeni genç kadına bırakmak istemez. Aniden tüm becerilerini göstermeye başlar. Bu davranış konukların dikkatini çeker ve kadınların danslarında rekabet etmeleri hoşlarına gider. Bu oynama da Yeni Dünya'yı mevcut olan ama hafif hastalığını daha da kötüleştirir. Ertesi gün sabah erkenden yola çıkarlar ve gelinin köyüne doğru yola çıkarlar. Yeni Dünya'nın hastalığı kötüleşir ve sürekli öksürmeye başlar. Bu yola dayanamayacağını söylese de kimse ona fazla ilgi göstermez. Uzun bir yolculuktan sonra gelinin köyüne gelirler. Eğlence burada da devam eder. Deli Emine'nin baskısı üzerine tekrar meydanda oynamaya başlar, ancak hastalığı pek fırsat vermez. Daha fazla dayanamaz ve düğün sahibinden bir yere gidip dinlenip yatabileceği bir yer ister. Düğün sahibi onu bir evde bir köşeye yatırır ve düğüne geri döner. Dışarıda eğlence tüm coşkusuyla devam ederken, Yeni Dünya öksürük krizine girer. Bir yandan ateşi yükselir, nefes almakta güçlük çeker ama düğünde bulunanlardan yardım gelmez. Sabah herkes toplanır ve dönüş yoluna gider. Tam yola çıkacakları sırada arkadan biri seslenir ve ölülerini de almalarını söyler. Herkes şaşırır ama Yeni Dünya sabaha kadar dayanamaz ve ölür. Bunun üzerine düğün sahibi cesedini bir arabanın arkasına atar ve yola çıkarlar. - Yeni Dünya, Sabahattin Ali'nin 1943 tarihli öykü kitabıdır. Kitap yazarın hikaye alanında önemli bir yetkinliğe ulaştığının göstergesi olması bakından önemlidir. - İçerik olarak kasaba ve köy yaşamı dışında düşkün kadınları ele alan hikayeler önemli bir yer tutar. Daha önce yazdığı Kanal ve Ses adlı hikaye sonrasında Hasanboğuldu (1942) adlı hikaye folklorik ve şairane kişiliğini birleştirerek ortaya koyduğu eserlerdendir. - Kitabın dikkat çeken bir başka özelliği ise Sabahattin Ali'nin gözlemci gerçekçilikten süreç dahilinde uzaklaşarak eleştirel gerçekliğe yönelmesidir. - Asfalt Yol ve Bir Konferans bu bağlamdaki eserlerdir.


Yeraltı Adamı: Kendini yaratmak için etrafındaki her şeyle mücadele eden, otorite olarak gören ve varlığını önemsemeyen, sıradanlığı kabullenemeyen ve kahramana dönüşme arzusu olan bir karakterdir. Zverkov: Askeri başarılar kazanmış, çapkınlık hikayeleri dillerde dolaşan karakterdir. İnsanın iç dünyasını, kendi kabuğuna çekilerek yaşayıp düşünmeyi ve kendi iç hesaplaşmasını ele alan eser, insanlardan haz etmeyen, Sevmeyen, tiksinti ve hatta bazen kendisini böcekten bile değersiz gören diğer insanlardan nefret eden isimsiz roman kahramanımız, hayatını inzivaya çekilerek yaşamayı tercih etmektedir. Çok kitap okur; Okurken ilk etapta doğru ve doğru olduğunu bildiği her şeyi kitap bilgisiyle yanlış ve önemsiz görmeye başlar. Hayatının kapılarını diğer insanlara, yani dış dünyaya kapatarak kırklı yaşlarındaki isimsiz roman kahramanımızın yeraltı dünyasını tanımaya başlıyoruz. İnsanlarla konuşmaktan hoşlanmayan, kaplumbağa gibi kendi kabuğuna çekilen kahraman, insanlar tarafından da tiksindirilir. Hatta belirli zamanlarda kendinden tiksiniyor. Bazen bir böcek bile kendisinden daha değerli kabul edilir. Bu nedenle kendi yeraltına, iç dünyasına, kabuğuna çekilir ve kimseyle uğraşmaz. Kişisel düşünceleriyle, bazen öfkesi, çaresizliği, asi tavrı ve hayal kırıklığı ile yaşıyor. Bu öfkenin ana sebebi toplum dışında olmasıdır. Bu öfkeyi, yeraltı dünyasını kitabın ilk bölümünde görüyoruz. İkinci bölümde ise daha genç yaşta birkaç arkadaşı ile yarım kalan sohbetlerini tamamlamaya çalıştığına şahit oluyoruz. Arkadaşlarıyla vakit geçirmek istiyor ama kendini insanlardan o kadar izole etmiş ki ruh hali ve psikolojisi sayesinde sağlıklı ilişkiler ve insanlarla diyalog kuramıyor. Bunun onlardan daha akıllı olduğu için olduğunu düşünüyor. Her iletişim çabası hayal kırıklığına neden olur. Hatta bir kızla tanışır ve aşık olur, ancak dürtüsel hareketleri bu sevginin daha başlamadan bitmesine neden olur. Gogol'un etkisi altında olduğu bilinen yazarımız Dostoyevski, bu eserinde insanoğlunun iç dünyasına derinlemesine girmeyi başarmıştır. Eser, sağlığı ve zorluğu ile boğuşurken kısa sürede yazılmasına rağmen, roman yaklaşık 150 yıldır oldukça popüler ve insanların iç dünyasına dokunuyor. Hala okuyucu üzerinde derin bir izlenim bırakmaktadır. - Dostoyevski, bir mektubunda, bu yapıtın farklı ve yeni bir anlatım denediğini, Müzikteki geçişleri bilirsin. Bu da tıpkı öyle olacak. Birinci bölümdeki gevezelikler, ikinci bölümde yerlerini ani bir katastrofa bırakacak şeklinde ifade etmiştir. - Edebiyat dünyasında varoluşçuluğun ilk yansıması olarak kabul edilen eser, Camus ve Sartre'ı etkileyen önemli bir yapıt olarak ta bilinmektedir. - Dostoyevski, romanının tanıtım yazısında her ne kadar, Bu notlar da, bunların yazarı da besbelli hayal ürünüdür dese de, onun yaşam öyküsünü bilenler, yazarın anlatıcıya yakıştırdığı düş ürünü anıların içine kendi anılarını da serpiştirdiğini anlayıveriyor. - Dostoyevski'nin sonraki yıllarda yazdığı romanlarda işlediği birçok felsefi ve ahlaki problemin tohumları bu romanda atılmıştır. - Zeki Demirbukuz, 2012'de Yeraltından Notlar'dan uyarlayarak başrolünde Engin Günaydın'ın oynadığı Yeraltı filmini çekmiştir. - Kitabın son cümleleri: Eh, yeter bu kadar; bir daha da 'Yeraltı'ndan yazmak istemiyorum. Bununla birlikte bu çelişki hastasının notları burada bitmiyor. Dayanamadığı için, o yazmayı sürdürdü. Ama biz burada dursak daha iyi olur, sanıyorum. İnsan olmak, gerçek insan, etiyle kemiğiyle insan olmak bile ağır gelir bize. Utanırız bundan, insan olmayı yüz karası sayarız, benzeri olmayan toplumsal birtakım insanlar olmak için çabalarız. Ölü doğmuş insanlarız biz ve uzun zamandır canlı babaların çocukları değiliz, giderek daha çok hoşlanıyoruz böyle doğmuş olmaktan. Zevk duyuyoruz bundan. Çok yakın bir gelecekte bir şekilde düşüncelerden doğmanın yolunu bulacağız. Dostoyevski'nin Gogol etkisinden kurtularak kendi sesiyle verdiği ilk büyük yapıt olan Yeraltından Notlar, Avrupa'daki büyük varoluşçu edebiyatı müjdeleyen bir roman. Kitap, okuruna yeraltı diye adlandırdığı bir ruh halinden seslenen karakterin uzun, çılgınca söyleviyle başlıyor. Ardından, bu ahlakçı, uyumsuz, dürüst kişinin yaşadığı bir aşağılanma olayı anlatılıyor. Yüz elli yıldır okunan gerçek bir başyapıt.


Tanya: On altı yaşında çok güzel bir kızdır. Kötü koşullar altında bir çörek fırınında çalışan 26 adamın ve her gün fırına uğrayıp kendisine gizlice hediye edilen çörekleri alan 16 yaşındaki güzel kız tanya'nın öyküsü konu edinir. Çörek üreticisi olarak Bodrum'da 26 erkek işçi çalışmaktadır. Bu bodrumun üstünde 3 katlı bir bina, 2. katta ise sadece bayanlara özel nakış atölyesi bulunmaktadır. Bodrum'da işçilerin çalıştıkları yer olabildiğince kasvetli, sürekli robotize bir iş ve sosyal yaşam ve toplumdan uzak bir yaşam sonucunda çalışanlar kendilerini tamamen dışlanmış görüyorlar. Sahip oldukları tek teselli, 2. katta hizmetçi olarak çalışan 16 yaşındaki Tanya'nın her gün oraya gelip onlardan çörek almasıdır. Bu kız hayatlarının ışığı gibi. Çünkü kendilerinin kadın dışında kimseyle düzgün bir ilişkisi yoktur. Tanya 16 yaşında ve çok güzel bir kızdır. Yanında bir de fırın var ama yaşam kaliteleri onlarınkinden düşük olduğu için çöreklerle pek alakası yok. Bir gün, fırıncının şefi sarhoş olduktan sonra kovulur ve yerine başka bir şef getirilir. Bu şef eski bir asker, çok yakışıklı ve kadınlar konusunda çok tecrübeli. Bu adam her zaman çörek dükkanına gelir ve kadınlarla olan ilişkilerin başarısından ve kadınların ona olan şehvetinden bahseder. Artık dayanamayan çörekçilerden biri, ne yaparsa yapsın Tanya'yı alamadığını söylüyor. Sonra adam onlara bu kızı 2 hafta sonra kendisine bağlayacağını söyler. Çörekçiler için gergin bir bekleyiş başlar. Çünkü sadece önemli bir sınavdan geçiyorlar. Ancak bu sürenin sonunda askerin Tanya'yı ele geçirdiği anlaşılmaktadır. Bunun üzerine adamlar, asker tarafından gelen Tanya'nın etrafını sarar ve ona çok fena küfrederler. Bunun üzerine Tanya öfkeyle oradan ayrılır ve bir daha çörek dükkanlarında görülmez. Çörekçilerin zaten monoton ve kötü olan hayatı Tanya'nın hayatlarından ayrılmasıyla tam bir faciaya dönüşmüştür. İnsanlar Arasında, Ana, Çocukluğum, Ekmeğimi Kazanırken, Benim Üniversitelerim gibi yapıtlarıyla Rus edebiyatının en saygın yazarları arasında yer alan Maksim Gorki, 1890'larda daha yirmili yaşlarda yazdığı öyküleriyle olağanüstü bir başarı kazandı, ünü hızla yayıldı, neredeyse Tolstoy ve Çehov gibi yazarlarla bir tutuldu. Gorki'nin bu dönemdeki öyküleri 1898'de Eskizler ve Hikayeler başlığı altında iki ciltte yayımlandı. Ataol Behramoğlu, bu eserden yaptığı bir seçkiyi Yaşanmış Hikayeler başlığı altında topladı. Yaşanmış Hikayeler 'de Gorki'nin, başta Makar Çudra, Çelkaş ve Yirmi Altı Adam ve Bir Kız olmak üzere en iyi öyküleri yer alıyor. Gorki'nin Rusya'da ayaktakımını konu aldığı serseri dönemine ait bu öyküler insan sevgisi ve özgürlük tutkusuyla dolu.


Süheyla: Lise hayatından sonra annesinin emekli maaşının yetersizliğinden dolayı çalışmaya başlayan bir kızdır. Zenginlik hayalleri olmayan bir karakterdir. Bu yüzden ilişki yaşadığı Engin'in bunlardan bahsedişlerinden hoşlanmaz. Engin: Bir yandan okuyup bir yandan çalışan, fakirlik içinde büyüdüğü için zenginlik hayalleri kuran ve bunu elde etmek için mücadele eden bir karakterdir. Şükran: Aynı devlet dairesin de Engün ve Süheyla ile beraber çalışan arkadaşlarıdır. Engin ile aynı devlet dairesinde çalışan Süheyla arasındaki aşk, Engin'in Süheyla'dan ayrılarak servet peşinde koşması ve Süheyla ile Engin'de yaşanan kültürel değişim ekseninde meydana gelen doğu-batı çatışması konu edinir. Süheyla, Şükran ve Engin aynı dairede çalışan arkadaşlardır. Süheyla ile Engin arasında bir aşk yaşansa da ikisi de aslında hayata farklı yönlerden bakmaktadır. Engin hem okuyan hem de çalışan, yoksulluk içinde büyümüş, kaderini yenerek zengin olma hayallerinin peşinden giden hırslı ve yakışıklı bir gençtir. Süheyla ise annesinin emekli maaşının yetersizliğinden dolayı lise eğitiminin ardından iş hayatına atılan çevre hayatına adapte olmuş genç bir kızdır. Engin gibi hırsları ve tutkuları yoktur ve Engin'in hayalini kurduğu dünyadan bahsetmesinden hoşlanmaz. Engin bir gün hem iş yerinden hem de Süheyla'nın hayatından çıkar. Şükran, Süheyla'ya Engin'e hiç de denk olmayan çok zengin bir kızla nişanlı olduğunu bildirir. Bu haberin ardından büyük bir şok yaşayan Süheyla'nın aklından çeşitli sorular ve anılar geçer. Süheyla tam bu haldeyken, önünde durduğu camiden okunan ezan karşısında irkilir ve ilk defa duyuyormuş gibi hayyalel-felah çağrısı işitilir. Henüz anlamını bilmediği bu çağrı ve Engin'den mahrum kalması Süheyla'yı bambaşka bir dünyaya sürüklüyor. O günden sonra Süheyla bambaşka bir Süheyla olur. Önce Hayyalel-felah çağrısının kurtuluşa gel anlamına geldiğini öğrenir. Sonra annesinden kendisine Kuran okumasını ister. Kızının bir an önce evlenip aile kurmasını isteyen annesi, kızındaki bu değişiklikleri tuhaf bulsa da sesini çıkarmaz. Süheyla'nın arkadaşları -özellikle Şükran- aynı fikirde: Bir araba, bir palto, bir koca... Süheyla artık uzun başörtüsü, uzun kabanı ve makyajsız sade yüzüyle yeni bir dünyaya adım atmıştır: Başka bir Süheyla başka bir dünya İşinden de istifa eden Süheyla, artık eski arkadaşlarını, eski yaşam tarzını ve eski eşyalarını terk etmiştir. Sevdiği şeylerden vazgeçmenin zamanı gelmiştir ve hayatı her geçen gün kazandığı yalnızlık ile zenginleşir. Bir gün Şükran Süheyla'yı ziyarete gelir ve Engin'in aslında o kızla nişanlı olmadığını söyler. Bu haber Süheyla üzerinde beklenen etkiyi yaratmaz, Engin de hala onu düşündüğünü bilmemektedir. Engin'e sorarsa Şükran'dan Süheyla Müslüman oldu demesini ister. Çünkü içinde Geniş olan o dünyadan vazgeçmiştir. Bir araba, bir kat, bir koca idealini gerçekleştiren Şükran'ın düğününe davet edilen Süheyla, bu zorunlu eski dostluğa dayanarak daveti kabul eder. Görünüşüyle düğün salonunda herkesten ayrı durur ve bu dünyadan olmadığını haykırır. Düğüne katılanlar arasında Engin de vardı. Bu yeni görünümüne rağmen Engin, Süheyla'ya gelir ve ona yemek ısmarlar. Süheyla ise Engin'in kafasını karıştıran cümlelerle ona cevap verir. Artık birbirlerine yabancı olduklarını ve bu şekilde tanışamayacaklarını ancak Engin'in şanlı ve yasak hayatından vazgeçerse bir araya gelip yasadışı bir kasabaya göç edebileceklerini söylüyor. Bu sözlere şaşıran Engin cevap veremez ve düğün salonundan çıkarlar. Engin zaman içinde çok zengin olmuş ve istediği arabayı ve evi almayı başarmıştır. Süheyla ile karşılaşmaları ve aralarında geçen konuşmanın ardından onun da kalbi karışır. Sarhoş toplantılarından birinde muhataplarına Haram nedir? diye sordu. diye soruyor ama kimse cevabı bilmiyor. Aynı tür soruları katıldığı toplantılarda sorduktan sonra tatile gitmesi tavsiye edildi. Ancak Engin'in kafasında artan ve cevapsız kalan bu sorular onu Süheyla'nın yaşadığı eve götürür. Süheyla ve annesinin taşındığını öğrense de onları aramaya devam eder. Mahallede gördüğü uzun başörtülü ve uzun montlu insanları Süheyla'ya benzetiyor. Şimdi Engin başka bir dünyanın, haramsız bir dünyanın arayışındadır ve eski şanlı hayatı gözlerinde değildir. Engin de Süheyla da aynı hakikatin yolcularıdır. Bedeni ve maddi hazlara bağlı bir mutluluk düşüncesini besleyip büyütüyoruz. Dünya muhabbetini sayısız teferruat ile zenginleştiriyoruz. Nefsin ihtirasları bizi her an değişik parıltılar yayan eşyaya doğru koşturuyor. Bu vahşi koşu modern dünyanın simgesidir. Yoksulluk İçimizde, kalbi olanı, aşkı ve öteleri dile getirerek hayatın hakikatine işaret ediyor.


Cevher Bican: On yedi yaşında köyden şehre çalışmak için gelen korkuları, ümitleri, hayalleri, hayal kırıklıklarına dönüşmüş bir gençtir. Büyük umutlarla geldiği şehirde grevle hakkını ararken hayatını kaybetmiştir. Tarım toplumundan sanayileşmeye giden yolda insanların ve doğanın adapte olmaları anlatılırken, sanayileşmenin getirdiği olumsuzluklar ve insanların hayat koşturmacası içinde manevi değerlerini de yitirdikleri konu edilmiş.1980 öncesi dönemi anlatan hikayede, siyasal hareketlerin başladığı, sendikaların kurulması ve grevlerin yaşandığı olaylar resmedilmiştir. Cevher Bican, Kars'ın Sarıkamış ilçesinden dayısının ona iş bulmasıyla İstanbul'a gelir. Bican, daha 17 yaşındadır. Kalıcı olmak için geldiği şehirde tuttuğu işin, bastığı toprağın acemisidir. Burada hiçbir şeyin asıl rengi belli değildir. Ne yeşilin rengi yeşil, ne mavinin rengi mavidir. İnsanlar geçim derdinden, iş koşturmacasından ibadetlerini, manevi değerlerini dahi unutur hale gelmişlerdir. Bican alışamadığı toplumun yeni alışkanlıklarını yadırgarken bir yandan da hayata tutunmaya çalışır. Hayatında ilk defa duyduğu referandum kelimesiyle siyasi hareketlerin anlamını, sendikaların kurulmasıyla grevlerle, iş ve işçi haklarını öğrenir. Bican ve onun gibi işçi arkadaşları, alın terlerini toprağın üzerinde bırakarak çalışmaya geldikleri fabrikaların tozu, isi ciğerlerine dolduğu için hasta oluyor hatta ölüyorlardır. Makinaların sesini ancak kendi sesleriyle hak arayarak bastırabileceklerdir. Bican ve arkadaşlarının başarmak istedikleri şey, suyun yokuşa akmasını sağlamak kadar zordur. Bir gün yine yaptıkları bir grev esnasında Bican kör kurşunun hedefi olur ve ölür. Kompozisyon olarak ta aranan Yokuşa Akan Sular, Eski bir kitap ve dönemin gerçeklerine ait bir hikayeden bahsediyor diyebiliriz. İşçi sorunları, köyden kente göç, dini inanışlar, toplumun 1974 yılındaki resmi, Kır-kent, emek-sermaye çatışmalarının arasında kalan insanların anlamlandırma ve mücadele ve etme çabası ele alınmıştır. Yaklaşık 80 sayfalık bu hikaye küçük bölümler halinde anlatılmıştır. Tarım toplumundan sanayii toplumuna geçiş sürecinde olduğu söylenen ülkemizde maddi manevi toplumsal değişim görülmektedir. Yokuşa akan sular bu değişimi belli bir yönde yaşamaya itilen insanımızın düştüğü açmazları ele alıyor. Kitabı oluşturan hikayeler temelde sanayileşme olgusunuda irdeleyen bir bütün teşkil ediyor. Harika Bir hikayedi Begendim uzun sıkıcı romanlardansa kısa hikaye okumayı tercih edenlerdenim:) sağolun kolay gelsin. Öğretmenim bize ZORLA okutmaya çalışıyor. Ama kitap benim tarzım olmadığı için bende buradan özet almak zorunda kaldım. Sevmediğim bir türde kitap okumayı istemiyorum. merhaba sevgiler,kitabın özeti budur fakat bu özet tahminimden daha kısadır yani kitap kısa kısa hikayelerden oluşmaktadır ve bu özet bu anlatılan kısa bir hikayenin de daha kısasıdır bu özet size fayda sağlamayabilir ve bence de sıkıcı bir kitap ama 80 sayfalık bir kitabı okumak için vakit ayırabilirsiniz. Bizde kompozisyon zorunlu, yarışmaya katılmadım ama. bana da edebiyat hocası verdi. özetini yazıp vericem ve bunlardan elemeler olacak. güzelleri ilçe milli eğitime vereceklermiş.


Köylünün ekonomik ve sosyal sorunları konu ediniyor. Gerçek hadiselerden yola çıkarak, taşrada yaşayan insanların birbirleriyle ve tabiatla kurdukları ilişkileri naif bir üslupla anlatan dört hikaye ele alınmıştır. Geçimi tarıma bağlı olan köylünün kuraklık nedeniyle büyük sıkıntı çektiğini ve şehirde çalışmak zorunda kaldığını anlatır. Tamamen Alevi vatandaşlardan oluşan ve birkaç yaşlı dışında namaz kılmayan bir köyde, ilçe merkezinde üç beş kişinin zorbalığa uğraması üzerine köy muhtarının cami yaptırma kararı almasının öyküsünü anlatıyor. Yoksulluk içinde yaşayan ve çiftçilik yapan bir ailede küçük oğullarının kumar tutkusunu anlatıyor. Köylerdeki aile yapısını, gençlerin kontrolsüz kumar alışkanlığını ve tütün bağımlılıklarını anlattır. Severek okuyacağınız dört öykünün her biri gerçek olaylardan alınarak oluşturulmuş; yazarın güçlü gözlem ve mizah yeteneği ile betim gücü birleştirilerek yazılmış bu öyküler güncelliğini koruyor.


Hatice Hanım: Küçük yaşlarda kendinden büyük biri ile evlenmiş ve genç yaşta dul kalmıştır. Bu yüzden evlilikten kaçan ve nefret eden biridir. Temizlik hastası bir kadındır. Aşçı Mehmet: Hatice hanımın güvendiği ancak hırsızlıktan kaçınmayan biridir. Gülter: Hatice hanımın evlatlığıdır. Ancak Aşçı Mehmet ile beraber hırsızlık yapmaktadır. Yüksek Ölçekler Öyküsü'nün toplumsal bozulma olarak değerlendirilecek küçük bir anekdotunda, köşkte çalışan ve işe alınan hizmetliler hırsızlık yapmaktadır. Hikayenin toplumsal içerikli bir diğer konusu da evlilik olayındaki çarpıklığın ifadesini anlatmaktadır. Ayrıca hikaye bölümünde, ruhunun daha iyi olması için gerçeği görmezden gelmeyi seçen Hatice Hanım isimli bir hanımın dramatik hikayesi ele alınmaktadır. Hatice Hanım henüz on üç yaşındayken altmışaltı yaşında bir hastayla evlenmiştir. Kısa bir süre sonra kocasının ölümüyle tanışıp dul kalan zengin ve kısa boylu bir hanımdır. Kocasının ölümünden sonra tiksindiği için tekrar evlenmeyi düşünmez. Yaklaşık on yıl süren bu evlilik hayatında genç yaşta kocasının hastalığına göğüs gelmiştir. Gençliğinde bir gün yaşlanacağını söyleyerek, kendisine genç bir adamla evlenmesini söyleyenlerle evlenmek istemediğini söyler. Hatice Hanım, üç sadık hizmetkarı aşçı Elen ve evlatlık oğlu Gülter ile Göztepe'deki kökünde yaşamaya devam eder. Çok titiz ve dürüst olan Hatice Hanım, boyunun kısa olması nedeniyle topuklu ayakkabı giymektedir. Giydiği ayakkabıların sesi evin her yerinden duyulabilir. Ayrıca namus ve temizlik konusundaki hassasiyetini konaktaki hizmetçilerine de yansıtmıştır. Köşkteki uşaklarla görüşmesini istemez ve konağı her gün baştan aşağı temizlettirir. Bolulu aşçı, Mehmet'i her gün tıraş ettirir ve onu beyaz elbise giymeye zorlar. Bir gün baş dönmesi şikayetiyle konağa çağrılan doktor, ona ilaç vermeden sadece düz ve yünlü ayakkabı giymesini tavsiye eder. Hatice Hanım bu tavsiyeye uyarak büyük ayakkabılarını çıkarır. Hatice Hanım baş dönmesi şikayetinden kurtulur, ancak sadık olduğunu bildiği hizmetçileri bir anda hırsız ve sahtekar olur. Köşkteki diğer hizmetçilerle birlikte mahzenden çaldıkları malzemeleri ve et yemeklerini oturup yediklerine tanık olur. Okurken keyif aldığım kısa öykülerden bir tanesiydi. sizlerin de beğeneceğini düşünerek derlediğimiz hikayeyi keyifle okumanızı dilerim. Hatice Hanım pek genç yaşta dul kalmış zengin bir hanımcağızdı. On üç yaşındayken altmışaltı yaşında bir kocaya vardığı için evlilik denen şeyden nefret etmişti. İşte hemen hemen on sene vardı ki; erkeğin hayali, zihnine romatizma, balgam, pamuk, vantuz, tentürdiyot yığınlarından yapılmış pis, asık suratlı, lanet bir heyula şeklinde gelirdi.


Yürek Hasan: Seksenli yaşlarda Merhametli, Allah'a inanan ve misafir perver bir dededir. Ayşe Nine'nin atmış beş yıllık eşidir. Ayşe Nine: Eşi Yürekdede gibi oda seksenli yaşlarda, merhametli bir ninedir. Yürekdede ile Padişah kitabı, içinde kötü ve kötünün olmadığı, iyilerin mutlak galip geldiği güzel bir hikayedir. Eşi Ayşe Nine ile tek başına ibadet ve tefekkür içinde yaşayan Yürekdede ile padişah arasında geçen bu hikayede padişahın Yürekdede'den öğreneceği çok şey vardır. Bir insanın gerçekten neye ihtiyacı olduğu ve bu ihtiyacı kimden isteyebileceği öğretilirken, samimi bir duanın ve hiçbir menfaat gözetilmeden yapılan iyiliğin cevabını Yürekdede ile Padişah arasındaki hikayede bulur. Güzel kış mevsimine rağmen, aşırı ve bunaltıcı sıcaklar nedeniyle yazın insanların yaylalara gittiği bir köy vardı. Yürek Hasan adında bir genç yaşarmış. Kendisine bu ismin neden verildiği bilinmemekle birlikte Yürek Hasan çok merhametli bir insandı. Eşi Ayşe de kendisi gibi bu köylülerde doğup büyümüştür. Kışın köyde, yazın yaylada zaman böyle geçerdi. Ayşe Nine ve Yürekdede 80'li yaşlarına girmişlerdir. Köylüler gruplar halinde yaylaya göç ederken, Yürekdede ve Nine Ayşe, rahatsızlıkları nedeniyle yola çıkamaz. Nihayet bir gün yola çare bulmuşlar, hazırlıklarını tamamlamışlar, küçük develerine eşyalarını yüklemişler ve bir odadan ibaret olan evlerini Allah'a emanet edip yola çıkmışlar. Şehrin ışıklarının parladığı bir yerde mola verirler ve çadırlarını kurarlar. Geceyi burada düşünerek geçirirler. Güneş doğmadan bir saat önce kalkmayı alışkanlık haline getiren Yürekdede, sabah tekrar kalkar, kocasıyla namaz kılar ve onların sıcak çorbasını içer. 65 yıllık evliliklerinde olduğu gibi birbirleriyle sohbet ederler. Bu sırada yoldan geçen atlıları görünce sevinirler ve kendilerine misafir gönderen ve onları ağırlaması için çadırlarına davet eden Allah'a şükrederler. Yolculuk nedeniyle çok aç ve susuz kalan misafirlerine önce su getirirler, ardından yemek servisi hazırlarlar. Misafirlerine layık bir yemek bulamadıkları için yüklerini taşıdıkları deveyi kesip onlara sunmaya karar verirler. Deveyi keserler, etini özenle ayırırlar ve misafirlerine sunarlar. Çok acıkan misafirler yemeklerini keyifle yedikten sonra izin ve helal isterler. Bu misafirler aslında kılık değiştirmiş halk arasında yürüyüşe çıkan padişah ve vezir dostlardır. Bu iki yiğit ihtiyarın yük develerini kendileri için kestiklerini bilmesine rağmen sesini çıkarmaz ve kendini tanıtmazlar. Yürekdede'ye sadece padişahın ışıkları görünen şehirde yaşadığını, padişahın her Cuma Ulu Cami'de vaaz verdiğini ve namaz kıldırdığını anlatmıştır. Ona yanına gitmesini ve ona bir şey sormasını söyler. Gönülden kabul edip gideceğini söyler. Padişahın dediği gibi Cuma namazını Ulu Cami'de kılmak için yola çıkar. Ama amacı sadece padişahı yakından görmekti. Belki de bir deve isteyebileceğini düşünür. Camiye vardığında kalabalık bir grup olduğunu ve çeşitli isteklerle padişaha yaklaşma çabalarını görür. Bu kadar muhtaç insanı görünce padişahın yanına gitmekte tereddüt etmiş ve onu uzaktan görmekle yetinmek istemiştir. Ancak padişah onu görünce yanına gelir ve namazdan sonra kendisini misafir etmek istediğini söyler. Kalbinde Sultan'ı tanıyamaz ve teklifi kabul eder. Onlar namazdan sonra namaz kılarken, padişahın Allah'tan kendisine rızık vermesini istediğini işitince oradan ayrılmaya karar verir. Padişahın başka bir padişahtan istediğini sadece Allah'tan istemesine karar verir. Yürekdede'nin aceleyle gidişindeki hikmeti hisseden padişah, pişmanlık içinde tekrar Allah'a yalvarır. Yürekdede eşi Ayşe Nine'nin yanına gelir ve ertesi gün tekrar yollara düşmeye karar verirler. Ancak develerin olmaması nedeniyle gitmek istedikleri yolun dörtte birini bile gidememekten bıkmışlar ve oldukları yerde kalmaya karar vermişler. Çadırı kurmak için kazıkları sürmeye başlarlar. Ancak, son kazığı kullanamazlar. Orada bir taşın kaldırılması gerekir. Yürekdede taşı çıkarmak için kazarken topraktan bir kazan çıkar. Ayrıca bir tanım içerir. Allah'tan gönülden istenmenin doğru karar olduğunu bir kez daha anlar ve şükreder. Kazanın içindekileri fakirlerle paylaşmak için şehre geri döner. Gelirken yanına sadece bir deve alır. Eşeğini kaybeden Yürekdede, pazardan küçük deve satın alır. Her yıl çıktıkları yaylaya gitmek üzere hanımı Ayşe Nine ile yola çıkarlar. Az giderler, uz giderler, dere tepe düz giderler. Konakladıkları yerde atlılar çıkar karşılarına. Onları doyurmak için bir güzel söz, bir sevgiye aldığı deveciğini keser Yürekdede. Padişahın atlıların arasında olduğunu fark edemezler. Saraya davet edilirler. Sonra ne oldu, dersiniz. Yürekdede ile Padişah kitabı bu mutlu sona adım adım yaklaştıracak sizi.


Oya Öğretmen: Yetiştirme yurdunda büyümüş, aile sevgisinden mahrum kişi. Neriman Hemşire: Yurdun ağır ablasıdır. Hemşire olur. Doktor Ferit: Amcası tarafından büyütülmüş, yurtdışında eğitim almış bir doktor. Komiser Bulut: Eşinden kaçarak geldiği Tepeköy'de Oya Öğretmen'i görür ve aşık olur. Hayatta tutunma dayanağı olarak görür. Belediye Başkanı Samet: Bir müşterisinin işlerinin takibi neticesinde Tepeköy'e yerleşiyor ve Belediye başkanı oluyor. Canan: Samet'in kızıdır. Doktor Ferit'e aşıktır. Ancak sevgisine karşılık alamaz. Kaçakçı Kolsuz Recep: Tepeköy'de illegal işlerle uğraşıyor. Hikayenin sonunda Oya Öğretmen ile Komiser Bulut'un oğlunu kaçırıp öldürüyor. Tepeköy, hayattan kaçanların ve hayata tutunamayanların sığınağıdır ama amaç kaçmak değil, yeni bir başlangıç yapmaktır. Hayatın köşesinde yaşayanların kırıklıklarını ve kırgınlıklarını onarma çabasının ifadesi, kimileri için bir umut, parlak bir kariyer... Yeni bir başlangıç, varoluş, eskiyi yeniye çevirme ve bir araya gelme mücadelesi konu ediniyor. Bürokrasinin sakarlığının gölgesinde kurulan Tepeköy'ün aşk üçgeni: Bulut, Oya, Ferit ve hayatın gerçekleri. Bu uzun hikayenin sonunda Oya, Bulut ve Bulut'un oğlu Kerem'in silahlı bir çatışmada ölmesiyle bunu aşk üçgeninden ayrılık, yokluk, ölüm üçgenine indirgemek yeterince acımasızdır. Pembelik kalmadı; sadece oyalanmanın, yıkılığın, eksikliğin ve tamamlanmamış lığın gerçek dünyası. Hayallerin bile anlamsızlaştığı ve gerçekleşmediği bir gerçeklik, umudu bile içine alan bir acımasızlık, belki de kara bir mizah. Trajedi adım adım hikayenin içine sızar ama aşk için değil, sevdiklerini korumak için. Tam da bu noktada Abdülhak Hamit Tarhan'ın Eşber adlı şiirsel oyununun özeti, eserin arkasında yatan okuyucuyu yanıltmaktadır. Beklenen trajedi aşktan kaynaklanmalı, ama tersi de geçerli. Hayatın kendisi trajedinin kaynağıdır ve sebepler birleşerek sizi aşktan, aşk acısından, kazanma hırsından uzaklaştırır ve hayatın hiç beklemediğiniz tarafına, insani yanınızın seçtiği yoldan atar. . Geriye ideallerle, yani yeni bir başlangıcın adımlarıyla kurulan yeni şehrin ne aşkı, ne mücadelesi, ne de kaygısı kalır.


Kitabımız beş ana bölümden oluşuyor. İlk bölümünde yazar, neden herkese 'güzel insan' diye hitap ettiğini açıklıyor. Yine aynı bölümde kendimize iyi davranmanın ne demek olduğunu anlatırken bahsettiği değişimle kendimizi sorgulamamızı sağlıyor. Sonraki bölümlerde ilişkilerden , kimi nereye koymamız gerektiğinden , yapılmış hatalardan , modern dünyanın insana dayattıklarından bahsediyor. İçinde bir sürü konu yer alan bu kitabı okurken yazarımızla sohbet ettiğinizi düşünebilirsiniz. Kitap boyunca sadece size hitap etmesi, kendi hayatından kesitlere yer vermesi, karşılaştığı vaka öyküleri ile anlatmak istediği konularla ilgili sorunlar yaşayan bizlere yardımcı olmaya çalışması bu kitabın artıları arasında. Ben yazarımız ile Gri Koç ile tanışmıştım ve kitabını görünce hemen okumak istedim. Okurken sıkılmadığım, kendimden bir şeyler bulduğum, sizler içinde faydalı olacağını düşündüğüm bu kitabı okumanızı tavsiye ederim. Beyhan Budak hocamızın da emeğine sağlık. Seninle bir yolculuğa çıkacağız bu kitapla birlikte. Her insanın içinde bir sağlıklı bir de sağlıksız bir ben vardır. Sağlıksız ben kontrolü devraldığında, insan kendine zarar verir. İşte bu kitapla çıkacağımız yolculuğun amacı, içindeki güzel insana yani sağlıklı bene ulaşmak. Bu yolculukta, kaygılarınla baş etmek ve kafaya takmamak için hangi yöntemleri kullanabileceğini, olumsuz düşüncelerini nasıl kontrol edebileceğini, sağlıklı ilişkilerini geliştirirken, sana zarar veren zehirli insanlardan kendini nasıl koruyabileceğini, hangi alanlarda mücadele etmenin anlamlı olduğunu, hangi alanlarda hayatı ve getirdiklerini kabullenmen gerektiğini, içindeki değersizlik hissini nasıl yenebileceğini ve kendini nasıl dönüştürebileceğini keşfedeceksin.


Hepimiz insan olmanın bir sonucu olarak çeşitli duygular yaşarız ve bu duygular mutluluk gibi pozitif duygular olabileceği gibi öfke, kaygı gibi negatif duygular da olabilir. Herkes bu duygularla baş edebilmek için farklı metotlar geliştirse de bazen aşırı stres gibi durumlarda geçmişten gelen daha önce baş ettiğimizi düşündüğümüz sorunlarla daha belirgin bir şekilde karşılaşabiliriz. İnsan özünde aciz bir varlık ve özellikle bebeklik dönemlerinde hem fiziksel hem de manevi ilgiye muhtaçtır. Fiziksel ihtiyaçların psikolojik ihtiyaçlardan daha önce geldiğine dair bir ön kabul olsa da tek başına yeterli değildir. Örneğin, hiç kimseyle hiçbir şey konuşmaksızın yetişen çocukların hangi dili konuşacaklarının sınanmasana dair bir deney yapılmış ve bebeklerin sadece fiziksel ihtiyaçları karşılanmıştır. Ancak deney sonucunda çocukların hangi dili konuşacağı konusu bir yana dursun kendisiyle hiç konuşulmayan bebeklerin hepsi ölmüş. Buradan da anlaşılacağı gibi insanların manevi ilgi deposu da fiziksel ihtiyaçları kadar önem arz etmektedir. Hepimiz dünyaya gelen milyarlarca insandan sadece biri olsak da hep özel olduğumuzu hissetmek isteriz. Bir insanın sevgi deposunun dolabilmesi için öncelikle onu dünyaya getiren insanlar tarafından sevilmesi gerekir. Sevgiyle büyütülen kişi de sevilmeye layık olduğunu düşünerek kendini de sevecektir. Aksi halde ailesi tarafından ilgi ve sevgi yoksunluğuna maruz kalan kişi sevilmeyi hak etmediğini düşünür ve bu da özgüvensizlik, değersizlik gibi duyguların ortaya çıkmasına sebep olur. Bu durumun uzun vadede kötü sonuçları olabilir. Bu ilgi ve sevgi çok aşırı ve uç seviyede olduğunda da kişiyi narsist bir insana dönüştürebilir. Çocuk yetiştirirken anne ve babanın hem kendi rollerinde hem de ilişkisel olarak sağlıklı bir tutum geliştirmesi çok önemlidir. Sağlıklı bir ilişki mutluluk ve başarıyı da beraberinde getirir. Çocuklar dış dünyaya bağlantı kurmayı öncelikle aileleri vasıtasıyla gerçekleştirir, aile bireyleri ile ilişki bireylerin ileride diğer insanlarla kuracağı ilişkilerin de temelini oluşturur. Hatta problemli ailelerde büyüyen çocuklar ilerde geçmişte yaşamış olduğu problemleri bu vesileyle çözeceğini zannederek aynı probleme mustarip eş seçimleri yapabilirler. Yetişkin aklımızla baktığımız zaman bize saçma gelen bazı durumlar, geçmişte yaşanan travmaların duygusal bağlantılarından dolayı uzun süreli etkiler gösterebilirler. Çocukken yaşanan travmatik olaylar, her zaman kendisini göstermese de yoğun baskı, kayıp, ayrılık gibi psikolojiyi zorlayan durumlarda kendilerini ortaya çıkarabilir. Bu duygu patlamaları kendini fiziksel ya da mental olarak gösterebilir. Fiziksel olarak sebebi bulunamayan bazı problemlerin sebebi yaşanan bu travmatik olaylar olabilir ve bu durumların alttaki neden bulunarak çözümlenmesi gerekir. Geçmiş her ne kadar değiştirilemeyecek bir olgu olsa da yaşanan bu travmaya farklı bir bakış açısı geliştirilerek travma etkilerini azaltmak mümkündür. Başımıza gelen olayları yorumlama biçimimiz, zekamızın ve deneyimlerimizin bir sonucudur. Ancak bazı durumlarda çevresel etkiler sebebiyle bu sorunlarla başa çıkma mekanizmamız adeta bir virüs etkisiyle sekteye uğrar ve böyle durumlarda objektif bir değerlendirme yapmamız zor olabilir. Böyle durumlarda bunun bir yanılgı olduğunu bize göstermeye yarayacak profesyonel biri veya iyi bir gözlemci olan sevdiğimiz bir yakınımızdan yardım alabiliriz. İyileşme yolunda atılabilecek ilk adımlardan biri kendine daha anlayışlı ve şefkatli davranmaktır. Başımıza gelen her olayın sorumlusu bizler değilizdir ve bazen her şeye gücümüzün yetemeyeceğini kabullenmemiz gerekir. Olumsuz duyguları tek yaşayan biz değiliz ve kendini güçsüz hissetmek de oldukça insani bir durumdur. Burada önemli olan bu kötü hislerin sonsuza kadar süreceği yanılgısına düşmemektir. Bu sebeple yaşanan duygular karşısında büyük resme bakıp her şeyin geçici olduğunu ve o dönemin yaşanması gerektiğini bilerek yaşamak gerekir. Yaşanan olumsuzlukların pozitif yanını görebildiğimizde ise büyümeye ve gelişmeye başlarız. Kimse içinde bulunacağı hayatı seçerek hayata başlamıştır, şu anda kontrol edebileceğimiz tek şey anımızdır. Bu sebeple odaklanmamız gereken geçmişin bugünkü etkileridir. Geçmişe takılıp kalan bir insan anı yaşayamayacağı için kısır bir döngüye girebilir. Yaşanılan olumsuzluk her ne olursa olsun bu duyguların geçebileceğine karşı olan umudumuzu hiç kaybetmemeli ve çözüme odaklanmalıyız. İnsan ne ile yaşar? Sorusunun cevabı çok kapsamlı olsa da ne ile yaşayamaz sorusunun cevaplarından biri kesinlikle umuttur. Bunları yaşamayı sen mi seçtin? Ya da belki de geçmişte yaşadıkların bugün böyle hissetmene neden oluyor. Kendini suçlamayı bırak, bu işleri daha kötü hale getirmekten başka bir işe yaramaz. Bu kitapla birlikte geçmişinin karanlık dehlizlerine doğru bir yolculuğa çıkacağız; içine doğduğun aileden, yaşadığın travmalara kadar, bugün var olan problemlerinin geçmişteki izini süreceğiz. Çocukken alman gereken sevgi, saygı ve güveni alamadığın zaman neler olduğunu, zehirli anne baba davranışlarının nasıl yıkıma yol açtığını görecek; bazen önemsiz sanılan küçük bir travmanın uzun vadeli etkilerinin çok büyük olduğunu fark ettikçe hafifleyeceksin. Bu kitap sana mucizeler vaat etmiyor, hiçbir şey mükemmel olmayacak, ancak şu anki halinden daha iyi hissetmen kesinlikle mümkün. Beraber yürüyeceğimiz yolun amacı bu.


Karınca: İşini büyük bir disiplin ve ciddiyetle yapan çalışkan. Ağustos Böceği: Elinde kemanıyla gezen, yemekler ve partilerde eğlenen çalışmayan tembel. Masal, Bütün yaz boyunca çalışarak kış için evini ve yiyeceklerini hazır eden Karıncanın. Yan gelip yatan, karıncayla alay eden, kış geldiğinde yiyeceksiz kalan ağustos böceğinin yaşamlarını konu ediniyor. Bir zamanlar ormanda böcekler ve çiçekler mutlu mesut yaşarmış... Bu böceklerden biri Ağustos böceği, diğeri ise karıncaymış. Bu orman ilkbaharda kuş cıvıltıları ve böğürtlenlerle dolar, hayvanlar ziyafet çeker. Yazın eğlence başlar ve şarkılar eşliğinde partiler verirler. Bütün bunlar olurken, çok çalışmasıyla tanınan Karınca, çiçeklerden tohum, ağaçlardan meyve, topraktan yemişler toplayarak onları kış için saklarmış. Soğuk havalarda sobasında yakmak için odununu da hazırlar. Hiç yorulmaz, şikayet etmezmiş. İşini büyük bir disiplin ve ciddiyetle yaparmış. Ağustos Böceği ise bambaşka bir karaktere sahipmiş. Bahar ve yaz ayları boyunca elinde kemanıyla gezer, yemek yer ve partilerde eğlenirmiş. Üstelik kış için herhangi bir hazırlık yapmazmış. Yemeyi, içmeyi ve uyumayı çok severmiş. Üstelik çalışkan karıncayı görünce onunla dalga geçerek yazın tadını nasıl çıkaracağını bilmediğini bile söylermiş. Zavallı terli karınca ona cevap bile vermezmiş. -Hayırdır, demiş. -Çok üşüdüm ve acıktım. Kimse bana yemek vermedi ve evine almadı. Bana yardım eder misin?, demiş. -Bütün yaz gezip eğlendin üstelik benimle dalga geçtin. Kusura bakma yaptığının cezasını çekmelisin, diyerek kapıyı Ağustos Böceğinin suratına kapatmış. Ağustos Böceği işte o anda yaptığı hatanın farkına varmış ve kendi kendine bundan sonra böyle bir hata yapmayacağına söz vermiş.


Alaaddin: Çin' de yaşayan Mustafa isimli bir terzinin serseri oğludur. Babası ona mesleğini öğretmek istese de onu eğitememiş ve zavallı terzi hastalanıp öldükten sonra Alaaddin günlerini sorumsuzca sokaklarda oyun oynayarak geçirmiştir. Karşısına bir sihirbaz ile Sihirli bir lamba çıkması neticesinde tüm hayatı değişir. Cin: Sihirli lambadan çıkarak tüm dilekleri yerine getiren bir cindir. Afrikalı Sihirbaz: Alaaddin'i kandırarak Sihirli Lamba'yı ele geçirmeye çalışan ama Alaaddin'e kaptıran sihirbazdır. Masalın kahramanı iyi kalpli Alaaddin, içinde cin hapsedilmiş bir Sihirli Lamba bularak hayatının değişmesini konu ediniyor. Alaaddin, bir Çin şehrinde yaşayan Mustafa isimli bir terzinin serseri oğludur. Babası ona mesleğini öğretmek istese de onu eğitememiş ve zavallı terzi hastalanıp öldükten sonra Alaaddin günlerini sorumsuzca sokaklarda oyun oynayarak geçirmiştir. Bir gün Afrikalı bir sihirbaz onu yolda fark eder ve kendisini ve annesine Terzi Mustafa'nın zengin bir tüccar olan kardeşi olarak tanıtır. Afrikalı Sihirbaz aslında kendisini dünyanın hükümdarlarından daha güçlü kılacak sihirli bir lambayı aramaya gelen bir yabancıdır, ancak Çin'in ortasında bir yerde yeraltında olduğunu bildiği sihirli lambayı almasına izin verilmez. Birinin onu alması ve ona teslim etmesi gerekiyor. Aladdin'i seçiyor çünkü kendini bu işi yapabilecek, sonra yok edecek ve kimse aramayacak bir çocuk olarak görüyor. Alaaddin, amcası olduğunu düşündüğü sihirbazla yola çıkar ve yer altındaki lambayı bulur ancak sihirbaza vermez. Lambayı almaktan ümidini kesen sihirbaz, lambayı yeraltı mahzeninde bırakır. Alaadin çaresizlik içinde ellerini ovuştururken, sihirbazın ona daha önce verdiği yüzükten bir cin çıkar. Yüzüğü olan herkesin emrine uyan bu cine onu dışarı çıkarmasını emreder ve parmağında yüzük, elinde bir lamba ve yeraltındaki sihirli bahçeden topladığı mücevherlerle eve döner. Ertesi gün yiyecek bir şeyler alabilmek için yeraltından getirdiği lambayı satmak istiyor. Annesi lambayı parlasın diye ovalayınca yüzüğün cininden güçlü bir cin çıkar. Bu cin sayesinde zengin ve güçlü bir insan olan Alaaddin, tüm engelleri aşar ve Padişahın kızı Prenses Bedrü'l Budur ile evlenir ve ona bir saray yaptırır. Ancak bir gün Afrikalı büyücü şehre geri döner. Olanları öğrendiğinde bir yolunu bulur ve Aladdin avlanmak için şehir dışındayken saraya yaşlı bir adam kılığında girerek sihirli lambayı almayı başarır. Lambayı yakalayınca cin ondan sarayı içindekilerle birlikte Afrika'ya taşımasını ister. Aladdin yardım etmesi için sihirli yüzüğündeki iblisi çağırır, ancak gücü sarayı geri getirmeye yeterli değildir. Onu sarayın olduğu yere götürmesini ister. Orada, saraydaki prensesle Büyücüyü zehirlemeyi başarır. Sihirli lambayı alır ve cinden sarayı eski yerine götürmesini ister. Saray ve prensesle birlikte Çin'e dönerler ve eski mutluluklarına kavuşurlar, ancak bir süre sonra Afrikalı Büyücünün uzaklardaki kardeşi öğrenir ve ortaya çıkar. Şehirde yaşayan Fatma adında bir aziz kadın kılığında saraya girer ve prensesin odasına gelir. Aklına sarayın ortasına bir anka yumurtası asma fikri gelir. Prensesin bu isteğini lambanın cinine ileten Alaaddin bu kez reddedilir. Lambanın cini, bu isteğin Fatima kılığında saraya giren Afrikalı Sihirbaz'ın kardeşinden geldiğini söyleyince, Alaaddin sihirbazı kandırıp öldürür ve bu son tehlikeyi de bertaraf ettikten sonra mutlu bir şekilde yaşarlar. - Dünyada en çok bilinen ve anlatılan peri masallarındandır. - Adı Binbir Gece Masalları ile en fazla anılan masallardandır ancak orijinal Arapça metnin bir parçası değildir. - Öyküyü 18. yüzyılda Fransız çevirmen Antoine Galland, Suriyeli Maruni bir anlatıcı olan Hanna Diyab'dan alarak Binbir Gece Masalları'na eklemiştir. Doğu ve Batı'nın en çok okunan en güzel masallarını bu seride bulacaksınız. ...Alaaddin, aşağıda karanlıklar içinde 'Bu adam amcam olsaydı, beni yukarı çekip çıkarırdı. Demek yalancının biriymiş, ona inanmakla hata etmişim.' diye düşünmüş. İçi üzüntüyle dolmuş. 'Bari şu eski lambayı yakayım da önümü göreyim' demiş kendi kendine. Lambanın orasını burasını kurcalamış ama yakamamış. Sonunda üşüyen ellerini ısıtmak için lambayı ovalamaya başlamış. Birden lambadan, beyaz bir duman yükselmiş. 'Poof' diye bir cin çıkmış ortaya. Bu dev gibi, kulağı küpeli, koca dudaklı bir yaratıkmış. Binbir Gece Masalları'nın en sevilenlerinden biri olan Alaaddin'in Sihirli Lambası'nı Nehir Aydın Gökduman tatlı mı tatlı bir dille yeniden üsluplandırdı, Murat Bingöl'se sevimli resimlerle süsledi. Çocuklar, Alaaddin'in, sihirli lambanın ciniyle yaşadığı maceralarını okurken çok eğleneceksiniz.


Ali Baba: Tüccar bir babanın çocuğudur. Odun toplayıp kesen bir oduncu. Kasım: Ali Baba'nın ağabeyidir. Hırs ve zenginlik peşinde koşması, öldürülmesine sebep olur. Kırk Haramiler: Mağarada sakladıkları altınları ile tanılan bir grup hırsız. Masal Ali Baba'nın, hırsızların Açıl Susam Açıl diyerek girdiği bir mağarayı keşfeden fakir bir oduncunun, hırsızlar tarafından fark edilmesi ile Ali Baba'yı öldürmeye çalışan Kırk Haramiler'i konu ediniyor. Ali Baba ve ağabeyi Kasım, tüccar bir babanın çocuklarıdır. Babasının ölümünden sonra açgözlü Kasım zengin bir kadınla evlenir ve babasının işini büyütmeye çalışır. Ali Baba fakir bir kadınla evlenir ve oduncu olur. Ali Baba bir gün ormanda odun toplayıp keserken, kırk hırsızın hazineyi ziyaret ettiğini duyar. Hazineler bir mağaradadır ve mağaranın ağzı sihirle mühürlenmiştir. Açıl Susam Açıl denildiğinde açılır, Kapan Susam Kapan denildiğinde kapanır. Hırsızlar mağaradan çıkarken Ali Baba mağaraya girer ve dikkatlice bir torba altın alır ve eve götürür. Ali Baba ve karısı, halalarından altını tartmak için terazi isterler. Kasım'ın karısı, Ali Baba ve karısının ne tarttığını anlamak için terazinin altına balmumu yapıştırır. Teraziyi geri aldıklarında teraziye yapışmış bir altın para görünce şok olur ve kocasına söyler. Kasım'ın ısrarı üzerine Ali Baba ona mağarayı anlatır. Kasım mağaraya yanına bir eşek alır ve sihirli sözleri söyleyerek mağaraya girer. Ancak hazineye olan hırsı ve heyecanı nedeniyle mağaradan çıkış için sihirli kelimeleri unutur. Hırsızlar, Kasım'ı mağarada bulup öldürürler. Ağabeyi geri dönmeyince Ali Baba mağaraya gider ve Kasım'ın cesedinin parçalara ayrıldığını ve içeri girmeye çalışanlara tehdit olsun diye her parçanın mağaranın girişine yerleştirildiğini görür. Ali Baba cesedi eve getirir ve Kasım'ın evindeki cariye olan Morgiana'ya teslim eder ve kızı Kasım'ın ölümünün doğal sebeplerle olduğunu göstermesi için görevlendirir. Morgiana önce eczaneden bir ilaç alır ve Kasım'ın ağır hasta olduğunu söyler. Sonra Baba Mustafa adlı bir terziye para verir, gözlerini bağlar ve Kasım'ın evine götürür. Terzi, Kasım'ın vücudunun ayrılan kısımlarını kimse şüphe etmesin diye diker. Daha sonra kimsenin şüphesi olmadan Ali Baba ve ailesi Kasım için cenaze töreni düzenler. Hırsızlar cesedin gittiğini anlarlar ve onun sırlarını bilen başka birinin olduğunu anladıklarında onu bulmak için yola çıkarlar. Hırsızlardan biri kasabaya gider ve ölü bir adamın cesedini yeniden diktiğini söyleyen Baba Mustafa'ya rastlar. Baba, Mustafa'dan kendisini ölüler evine götürmesini ister. Terzi yine gözleri bağlı ve adımlarıyla evinin yolunu bulur. Hırsız gece gelip evdeki herkesi öldürsünler diye evin kapısına bir işaret koyar. Ancak Morgiana hırsızın ne yaptığını görür ve tüm komşularının kapılarına aynı işareti koyar. Kırk hırsızlar geceleyin geldiklerinde evi bulamazlar ve hırsızların reisi öfkelenir ve kapıya işaret koyan hırsızı öldürür. Ertesi gün başka bir hırsız Baba Mustafa'ya gider. Ancak bu kez Ali Baba'nın ön kapısındaki taş basamağın bir parçasını kırar. Morgiana yine aynı şeyi komşularının kapısına yaparak planın başarısız olmasına neden olur. İkinci hırsız da başarısızlığı nedeniyle öldürülür. Bu sefer hırsızların lideri gidip evi kendisi bulur ve evin her detayını aklında tutar. Hırsızların başı, Ali Baba'nın misafirperverliğine ihtiyacı olan ve katırlarla birlikte otuz sekiz kavanoz getiren bir petrol tüccarı kılığına girer. Küplerden biri yağla doldurulur, hırsızların geri kalanı gizlenir. Ali Baba uyuduğunda hırsızlar onu öldürür. Yine Morgiana, hırsızların planını anlar ve hırsızların saklandığı kavanozlara kızgın yağ döker. Liderleri adamlarını uyandırmaya geldiğinde, hepsini ya ölü ya da kaçarken bulur. Ertesi sabah Morgiana, Ali Baba'ya kavanozdaki hırsızları anlatır. Onları gömerler ve Ali Baba Morgiana'yı serbest bırakır. Bir süre sonra hırsızların lideri, intikam almak için Ali Baba'nın oğluyla arkadaşlık kurarak kendisini tüccar olarak tanıtır ve Ali Baba'nın evinde yemeğe davet edilir. Morgiana hırsızı tanıdığında, bir hançerle kılıç dansı yapar ve hırsızı hırsızın kalbine saplar. Ali Baba Morgiana'ya önce kızar ama hırsızın onu öldürmeye çalıştığını öğrenince kıza teşekkür eder ve onu oğluyla evlendirir. Ali Baba artık mağaradaki hazineleri ve hazinelere nasıl ulaşılacağını bilen tek kişidir. Atlılar Ali Baba'nın gizlendiği yerin yakınında durunca Ali Baba nefesini tutup beklemeye başladı. Atlarından inen adamları birer birer saydı, toplam kırk kişiydi; hepsi de ellerinde torbalar dolusu altın, gümüş ve değerli taş taşıyordu.


Eşek: Sahibinin tavırlarından dolayı evden kaçan eşek. Köpek: Yaşlandığı için sahibi tarafından bakılmayan bir köpek. Kedi: Yaşlandığından dolayı avlanamayan bir kedi. Horoz: Kesilip pişirilmekten korkan bir horoz. Sahiplerinin kötü tavırları nedeniyle evden kaçan eşek, köpek, kedi ve horozun Bremen'e gidip müzisyen olarak orada çalma hayalleridir. Bir zamanlar yaşlı ve yorgun bir eşek varmış. Sahibinin artık onu beslemek istemediği ortaya çıktı. En iyisi buradan çıkmak, diye düşünür eşek. Bremen'de şarkı söylüyorum. Bazı insanlar yine de anırmamı ister. Bu yüzden bir sabah erkenden yola çıkar. Bir süre yürüdükten sonra çarpık bir köpeğe rastlar. Köpek eşeğe, Artık ustama avlanmak için çok yaşlıyım, der. Sahibim artık beni beslemez. Der. Eşek gülmeye başlar. Benimle Bremen'e gel, şarkıcı olacağız der. Yola düşerler. Çok geçmeden çatıda üzgün bir şekilde oturan bir kedi görürler. O kadar yaşlıyım ki, fareler bile bununla dalga geçer der. Bizimle gel der eşek. Hala güçlü görünüyorsun, Bremen'de şarkı söyleyeceğiz. Yüksek sesle şarkı söyleyerek yollarına devam ederler. Bir çiftlik evinin yanından geçtiklerinde, kendilerine ait yüksek bir sesle irkilirler. Kuk-ku-ri-kuuuuuuuu!... Bitirdim! büyük bir horoz der. Sonra eşeğe, köpeğe ve kediye yan yana şöyle der. Bu akşam sahibimin misafirleri gelecek. Sanki beni pişirip yiyeceklermiş gibi hissediyorum. Eşek Merak etmeyin sizin gibi bir ses bize çok şey katar. Şarkıcı olalım der. Akşam olunca hepsi çok yorulur. Bir şeyler yemek ve uyumak isterler. İleride, penceresinden ışık sızan bir kulübe görürler. Horoz içeri girer ve pencereden dışarı bakar. Lezzetli bir masada dört soyguncu görüyorum der. Bir planım var, der eşek. Birbirlerinin sırtına tırmanırlar. Altta eşek, sonra köpek, onun üstünde kedi ve en sonunda da horoz. Pencereye yaklaşırlar ve ellerinden geldiğince yüksek sesle bağırmaya başlarlar. Yardım! Bu bir hayalet! der hırsızlardan biri. Bence bu bir canavar! der diğeri. Bence cadılar üzerine bastı! ' der, diğeri. Annemi istiyorum, der sonuncusu. Birkaç dakika sonra dört şarkıcımız soyguncuların bıraktığı masadaydılar. Gece onlar uyurken soyguncular geri gelir. Ama hayvanlar hazırlanmıştır. Soyguncular içeri girer girmez eşek Şimdi der ve saldırırlar. Soyguncular bir daha dönmemek üzere kaçar. Şarkıcılarımız da bu şirin küçük kulübeye yerleşir. Bremen'e gitmeyi bir süre ertelerler ama her gün şarkı söylemeyi de unutmazlar. Eğer onları dinleme şansınız olursa Bremenlilerin nasıl bir tehlike içinde olduğunu anlamak hiç de zor olmayacaktır. Çiftlikteki yaşam çok zorlaşmaya başlamıştı. Eşek, kedi, köpek ve horoz bir orkestraya katılmak için çiftlikten ayrıldılar. Ancak ne yazık ki, orkestra yerine bir haydut grubuyla karşılaştılar.


Ördek yumurtaları ile karıştırılan bir kuğunun büyüme sürecinde başına gelen dışlanmalar ve kötü olaylar konu ediniyor. Çirkin ördek yavrusu, ördek ailesine katılmaya çalışır ancak onlar ona sırtlarını dönerler ve daha sonra onun kendilerinden ne kadar farklı olduğunu keşfederler. Böylece ördek yavrusu bir kuş ailesine katılmaya ve hatta bir ördek av tuzağıyla arkadaş olmaya çalışır, ancak hepsi onu geri çevirir. Ördek yavrusu üzülür ve ağlar, ta ki bir anne kuğu ve yavruları yanına yaklaşana kadar. Bu aileye katılır ve onu kabul ederler. Anne ördek ve ördek yavrusu, onun gerçek ailesini bulduğunu görünce şaşırır ve onunla vedalaşır. Anne ördek günün birinde kuluçkaya yatar ve yumurtalardan tam 6 yavru çıkar. Yavrulardan 5 tanesi, anne babaları gibidir; hepsi baştan aşağı birer ördek yavrusudur. Fakat 6. yumurtadan çıkan yavru, kardeşlerinden farklıdır. Kardeşleri dahil herkes, bu nedenle ona çirkin derler, alay ederler, aralarına almazlar. Hans Christian Andersen'in bu dünyaca ünlü masalı da, kendilerinden farklı olana kolaycacık çirkin diyenlere, çok güzel bir ders verir!


Çizmeli Kedi: İnsanları aldatarak yoksul efendisi için zenginlik ve saygınlık elde etme peşinde koşan bir kedi. İnsanları aldatarak yoksul efendisi için zenginlik ve saygınlık elde etme peşinde koşan bir kedi hakkındaki Avrupa masalıdır. Bir değirmenci ölürken değirmenini büyük oğluna, eşeğini ortanca oğluna, kedisini de küçük oğluna bırakmış. Hiçbir şey yapamayan delikanlı kediyle ne yapacağını bilemez. Ancak kedi konuşur ve ona yardım edeceğini söyler. Bir çift çizme ve bir çanta ister. Evden uzakta olan kedi, bir tepenin yamacında ölü taklidi yaparak çantasına koyduğu şalgam ve havucu yemeye gelen tavşanı boğar. Saraya gider ve efendisi Karabaş Markisi'nden tavşanı krala hediye eder. Çizmeli Kedi uzun bir süre krala bu şekilde hediyeler getirmeye devam eder. Kralı Karabaş Markisi hakkında meraklandırır. Bir gün kralın kızını nehir kıyısında gezintiye çıkaracağını öğrendiğinde, değirmencinin oğlunun geçecekleri saatte nehre girmesini ve boğuluyormuş gibi yapmasını ister ve araba yaklaştığında sorar. Yardım için Kralın adamları boğulma numarası yapan çocuğu kurtarır. Çizmeli kedi efendisinin kıyafetlerinin çalındığını söylediği için genç adam kralın yedek kıyafetlerini giymiş. Kralın kızı, şık giysiler içinde oldukça göz alıcı görünen genç adama aşık olur. Kral, genci arabasına alıp yola devam ederken, deniz gibi uzanan tarlaların önünde arabayı durdurup orada çalışan işçilere tarlaların kim olduğunu sorar ve karabaş markisi cevabını alır. Çünkü kedi kısa yolu çalıştırıp, söylemezlerse kılıçtan geçirileceklerini söyleyerek işçileri korkuttur. Aslında tarlalar, yakınlardaki devasa bir sarayda yaşayan ve istediği hayvan kılığına girebilen Ogre tipi bir deve aittir. Çizmeli Kedi onu ziyaret eder ve yeteneğini sergilemesini ister. Dev, kedinin isteği üzerine önce aslan, sonra da fare kılığına girer. Fare kılığına giren dev kedi onu hemen yer. Kralın arabası devin sarayına vardığında onu Karabaş Markisinin sarayında karşılar. Marki'nin zenginliğinden etkilenen kral, güzel kızını değirmencinin oğluyla evlendirir. İnsanları aldatarak yoksul efendisi için zenginlik ve saygınlık elde etme peşinde koşan bir kedi hakkındaki Avrupa masalıdır. Bir varmış bir yokmuş. Eski zamanların birinde yaşlı bir değirmenciyle üç oğlu yaşarmış.