Edmond Dantes: Dantes 19 yaşında genç bir denizciyken iftiraya uğrar ve If Kalesi'ne atıldı. Burada bakış açısı değişir ve kurtulduğunda Papa ve birçok kişinin Monte Cristo adlı adada ele geçirmeye çalıştığı hazineyi bulur. Kendisini her yerde farklı isimlerle tanıtır. Ancak bu hırs onun iradesini ve güçlü karakterini etkilemez. İntikam için sabırla bekler. Gerard de Villefort: Paris'te genç bir savcıyken düğün gününde Dantes karşısına getirilir. Onun suçsuz olduğunu anlasa da babası Nuvardiye de Villefort'u kurtarmak için Dantes'i duruşmasız İf Şatosu'na yollar. Zamanla kralın gözüne girmeyi başarıp başsavcılığa kadar yükselir. Villefort romanda Monte Kristo kontuna hep kuşkuyla yaklaşmıştır. Kont hakkında araştırma da yapar. Pierre Morrel: Firavun gemisinin sahibidir. Şirketinde pek çok gemi vardır. Danglars: Morrel firmasına ait Firavun gemisinin ikinci kaptanı ve hesap müdürüdür. Kaptan ölünce denizcilik kurallarına göre kaptan olması gerekirken Dantes kaptan olunca hazmedemez ve Fernand'la birlik olup Dantes'i Napolyon ajanı olmakla itham eden bir mektup yazar. Kısa sürede ticaretle uğraşıp zengin olur. Fernand de Morcef: Katalan bir balıkçı olan Fernand, Dantes hapse girdikten sonra kuzeni Mersedes'le evlenir. Kendini soylu bir aileden gelmiş gibi göstermek için Morcef soyadını alır. Hakkında açılan vatana ihanet suçlamasında Ali Paşa'nın kızı Haydee'nin tanıklığıyla suçlu bulunur. Mersedes de Morcef: Dantes'in nişanlısıdır. Evlenecekleri gün Bonapartçılık suçlamasıyla Dantes savcının huzuruna götürülür. Uzun süre Edmond'dan haber beklese de umudunu keser ve Fernand'la evlenir. Haydee: Tepedelenli Ali Paşa'nın kızıdır. Fernand de Morcef onu esir tüccarına satmış, daha sonra kont tarafından bulunup himayeye alınmıştır, kont onu cariyesi olarak tanıtır. Nuvardiye de Villefort: Savcı Gerard de Villefort'un babasıdır. Uzun süre Napolyon'un en sadık adamlarından olmuş, Napolyon ikinci kez hükumeti devraldığında geçici hükumette yer almıştır. Yaşlanınca felç geçirir ve oğlunun evine taşınır. Franz d'Epinay: Kitapta ilk olarak Albert de Morcef'in arkadaşı olarak görünür. Louis Dantes: Edmond Dantes'in babasıdır. Kitapta oldukça gururlu olduğu belirtilen Louis Dantes, oğlunun yokluğunda kimseden borç almaya yanaşmamıştır. Oğlu duruşmaya götürüldükten sonra uzun süre haber alamayınca parasız kalır ve açlıktan ölür. Napolyon: Fransa'nın ünlü lideri Napolyon'un adı kitapta geçer ancak görünmez. 2002 yapımı Monte Kristo filmindeyse Alex Norton tarafından canlandırılmıştır. Firavun: Kaptan Löklerk'in kaptanlığındaki gemi onun ölümüyle birlikte Edmond'un Kaptanı olduğu gemi olmuştur. Maraşel Bertran: Napolyon'a çalışan Elba Adası'nda mektubun ulaştığı kişidir. Löklerk: Firavun gemisinin kaptanıdır. Ölmeden Dantes'e Bertran'a ulaştırılması için bir mektup verip ölür. Onun ölümünden sonra kaptan Dantes olur. Albert de Morcef: Fernand ve Mersedes'in oğludur. Abbe Farya: İtalya kökenli bir rahiptir. Benedetto: Savcı Villefort ile Hermine Danglars'ın oğludur. Giovanni Bertuccio: Monte Kristo kontunun İtalya kökenli hizmetkarıdır. Romandaki olaylar 1815-1839 yılları arasında Fransa, İtalya ve bazı Akdeniz adalarında geçer; her şeyi bilen, her şeyi bilen ve her yerde hazır bulunan bir anlatıcı tarafından verilir. Düşmanları tarafından hazırlanan bir tuzakla masumca hapsedilen Edmond Dantes'in 14 yıl hapis yattıktan sonra felaketine sebep olanlardan intikamını alması konu ediliyor. Konu, Monte Cristo Kontu, Edmond Dantes, Morrel, Mercedes, Villefort, Caderousse, Fernand romanının karakterleri ve çocukları etrafında gelişir. Morrel şirketine ait Firavun gemisinin yardımcı kaptanı Edmond Dantes, hastalandığında ilk kaptanın görevini üstlenir ve dönüş yolunda ölür. Ölmeden önce, kaptan, ona bir şey olursa Elba Adası'na uğraması konusunda onu uyarır ve orada kendisi için bir iş yapmasını ister. Dantes bu dileklerini gerçekleştirmek için Elba Adası'na gider, sürgündeki Napolyon ile tanışır ve ondan Paris'teki arkadaşlarına gönderilmek üzere bir mektup alır. Ardından fırtınalı bir havada gemisini Marsilya'ya getirmeyi başarır. Bu başarısından dolayı geminin sahibi ona bir sonraki seferde geminin kaptanı olmayı teklif eder. Böylece içinde bulunduğu maddi sıkıntıların üstesinden gelen Dantes, yıllardır sevdiği ve evlenmek istediği Katalan nişanlısı Mercedes ile evlenmek için düğün hazırlığı yapar. Fernand, Mercedes'e aşıktır ve onları kıskanmaktadır. Gemide çalışan ve aralarında bir tartışma olduğu için Dantes'ten nefret eden muhasebeci Danglars ile takım kurar. Dantes'in Napolyon'un bir ajanı olduğunu bildiren bir ihbar mektubu yazarlar. Dantes'in terzisinin komşusu Gaspar Caderousse de istemeden bu işe karışmıştır. Dantes düğün gününde tutuklanır. Napolyon'un destekçileriyle krala karşı işbirliği yapmakla suçlanır. Dantes, Napolyon'dan aldığı mektubu savcıya teslim eder. Savcı, eski bir Napolyon destekçisinin oğlu olan Villefort, Krala hizmet etmeyi seçti ve krala yakınlığıyla tanınan Saint-Meran ailesinin kızı Renee ile evlenir. Dantes'in teslim ettiği mektubun babası Nuvardiye'ye yazılmış olduğunu görünce mektubu hemen yok eder. Mektupta Napolyon, Nuvardiye başkanlığındaki komiteye askeri darbeye hazırlanmalarını emreder. Dantes'i bu mektubu yok ederek kendisine iyilik yaptığına ikna eden savcı, mektuptan kimseye bahsetmemesini emreder. Ancak bizzat krala giderek Napolyon'un harekete geçtiği haberini ileterek Kralın güvenini kazanır. Dantes'i mahkemeye bile çıkarmadan If Kalesi'ne attırır. Hapishanede Abbe Farya adında bir rahiple tanışan Dantes, onun sayesinde her şeyi daha net görmeye başlamış ve intikamla dolmuştur. Patronu Morrel ve Mercedes'in tüm çabalarına rağmen 14 yıl boyunca adadan kaçamaz ve adada hapis kalır. Hücrede birlikte geçirdikleri süre boyunca Farya birçok konuda eğitim alır. Farya ona Monte Kristo adasındaki hazineyi anlatır. Bir tünel kazmak ve kaçmak ve hazineyi bulmak için yola çıktılar. 14 yıl sonra tüneli kazıp bitirdikleri gün Farya ölür. Farya'nın ölümünden sonra bir şekilde kaleden kaçmayı başaran Dantes, Farya'nın kendisine bahsettiği hazineyi bulur ve intikam almak için Monte Kristo Kontu kimliğine bürünür. Dantes hapisteyken babası intihar eder. Fernand, Yanya valisi Tepedelenli Ali Paşa'ya ihanet ederek zengin olur. Mercedes ile evlenir ve bir oğulları olur. Onu hapse attıran Villefort, Paris'te Başsavcı pozisyonuna yükselir. Danglars'ın banka işleriyle uğraşarak üst sınıfa çıktığını gören Kont, tüm ailelerle yakınlık kurar, onların zaaflarını bulur ve onları cezalandırmaya başlar. Eski patronu Mösyö Morrel'i iflastan kurtarır. Tüm düşmanlarından intikam aldıktan sonra bir mektup bırakır ve bir gemide kaybolur. - Pek çok dile çevrilen ve dünya edebiyatında pek çok yazarı etkileyen romanda o dönemde Avrupa'daki Türk algısı hakkında bazı küçük ipuçları da yer almaktadır. - Bir zamanlar Osmanlı İmparatorluğu'nu epey meşgul etmiş Tepedelenli Ali Paşa'nın romanda adı sık geçer. - Eserin Türkçeye çevirisine 1871'de başlayan Teodor Kasap, otuz kadar kişinin yardımıyla 3 yılda tamamlamıştır. - Çevrilmesine katkıda bulunanlar arasında yer alan Ahmet Mithat'ın, yazdığı Hasan Mellah (1874) adlı eserinde Monte Kristo Kontu romanından ilham aldığı düşünülür. Zindanda unutulmuş mahkumları bekleyen bütün felaketler. Dantes'in başından geçti.


Roman, Anadolu'da küçük bir kasabada halkın, kim olduğunu bilmedikleri, ancak tavır ve tavırları nedeniyle devlet büyüğü olmaya karar verdikleri yabancıyı, halk olarak kabul ettiklerinde yaşanan olayları anlatır. Romanda, adı bilinmeyen bir Anadolu şehrinde bir gece, Anadolu'da adı bilinmeyen bir şehre şık giyimli bir adam gelir. Onu istasyondan şehir merkezine götüren arabacı yüzünden bu kişinin validen en alt kademedeki memura kadar herkesi teftiş etmek için gelmiş bir yüksek müfettiş olduğu ve kime teslim edileceği söylentisi şehre yayılır. Denetimden sonra Ankara'daki yetkililere rapor verir. Ancak Kudret Kurnaz, kendisini memur, müfettiş, koleksiyoner gibi göstererek insanlardan ve özellikle iş yerlerinden aldığı sözde rüşvetlerle geçimini sağlayan bir şebekenin en önemli üyesidir. Şehirde, sözde müfettiş olduğu valiye ulaşır. Kasabaya geldiği gece ortadan kaybolması valiyi alarma geçirir. Kudret hiçbir zaman müfettiş olduğunu söylemez ama müfettiş diye birçok kişiyi dolandırır. Çok para kazanır. Şehirdeki varlığı valiye ulaşır ve onu endişelendirir. Bir an önce şehirden kaçıp yaşadığı şehir olan İstanbul'a gitmek ister. Yapılan istihbarat çalışmaları ve soruşturmanın ardından Kudret'in aslında bir dolandırıcı olduğu anlaşılır. Olaylara engel olamayan vali görevden alınır. Kudret ise İstanbul'da çalışırken bir süre sonra yakalanır, gözaltına alınır ve adı geçen şehre gönderilir. Kudret'i yakalayan ise valilikten emekli olup kayınbiraderinin otelinde idari müdür olarak çalışmaya başlayan validir. Romanda Kudret üzerinden Anadolu şehirlerine ve şehirlerin yöneticilerine çeşitli eleştirilerin yöneltildiği görülür. Başta vali ve belediye başkanı olmak üzere birçok memur eleştiri oklarından kurtulamaz. Gerek büyük şehirlerde gerekse Anadolu'da yaşayan insanların zaaflarını, açmazlarını, içlerinde kıstırıldıkları döngüleri büyük bir ustalıkla anlatan Orhan Kemal, Müfettişler Müfettişinde, küçük bir şehrin yaşamını ele alıyor. Kim olduğunu bilmedikleri ama halinden, tavrından bir devlet büyüğü olduğuna karar verdikleri yabancıyla kurdukları ilişki, devletin bu insanlarda uyandırdığı korkuyla karışık saygı ve ayakta kalma telaşlan ile bu küçük şehrin insanları Orhan Kemal'in usta kaleminden bir insanlık komedyasına dönüşüyor. Orhan Kemal'in kitapları bir okurum hayatta rastlayabileceği o çok nadir hazineler arasında yer alır. Çok az yazar okurunun dünyasında onun kadar iz kakır, çok az yazar okurunu onun kadar biçimlendirir. Denilebilir ki her okurun hayatında, Orhan Kemal'in öncesi ve soması iki farklı zamandır. Onun kitapları aracılığıyla insan ve yaşam sevgisi, adalet ve vicdan duygusu, öğreticilik kaygısı güdülmeden, sadece yak bir insancıl bakışla girer hayatımıza. Bu nedenle öncesi ve sonrası kesin çizgilerle ayrılır ve her zaman sonrasında daha temiz oluruz, öfkelenmeyi değil sakinleşmeyi, yaralamayı değil anlamayı öğrenir de boyun eğmeyi değil, değiştirmeye çalışmayı... Umudu ve iyimserliği yemden kazanmamız için yol gösterir bize.


Nick Carraway: Yirmi dokuz yaşında, Minnesota'da tezgahtarlık yapan eski bir askerdir. Jay Gatsby: Esrarengiz bir genç milyoner ancak daha sonra servetini kendisi kazanmadığı ortaya çıkacaktır, aslen Kuzey Dakota'dandır, şüpheli iş bağlantıları ve saplantılı bir aşkı vardır. Daisy Buchanan: Çekici, coşkulu genç bir kadındır. Ayrıca Nick'in ikinci kuzenidir. Tom Buchanan'ın eşidir. Thomas: Kibirli bir milyoner ve Daisy'nin kocasıdır. George: Tamirhane sahibi ve Myrtle Wilson'ın kocasıdır. Myrtle Wilson: George Wilson'ın eşi ve Tom Buchanan'ın metresidir. Jordan Baker: Daisy'nin uzun süreli arkadaşı, uzman bir golfçüdür. Roman, romanın ana karakteri olan gizemli genç milyoner Jay Gatsby'nin 1922 yazında müreffeh Long Island'daki kurgusal West Egg kasabasında ve saplantılı bir şekilde aşık olduğu Daisy Buchanan'ın gözünden anlatıyor. Başka bir karakterin . F.Scott Fitzgerald'ın başyapıtıdır. Romanda Caz Çağı dekadans, toplumsal huzursuzluk, idealizm ve aşırılık temalarıyla işlenirken Amerika'nın 20'li yılları eğitici bir şekilde sunulur. Silah kaçakçılığı ve mafyanın ortaya çıkıp yükselmesiyle kadınlara seçme ve seçilme hakkı verilir. Anlatıcı Nick Carraway, Yale Üniversitesi mezunu, eski bir askeri katiptir. Long Island'daki mütevazı evinde Jay Gatsby'nin görkemli evinin yanında yaşar. Gerçek adı James Gatz olan Jay Gatsby, evinde sıra dışı partiler veren, parası büyük bir muamma olan ve bu konuda pek çok spekülasyon yapılan romantik ve huzursuz bir adamdır ve içine düştüğü kadına takıntılıdır. Askerken bu yana sevdiği biri vardır. Kadın ise Tom Buchanan'ın yakışıklı, zengin ve kibirli karısı Daisy'dir. Aynı zamanda Nick'in kuzenidir. Nick ve Gatsby East Egg'de, Tom ve Daisy ise körfezin karşısındaki West Egg'de yaşar. Nick, Daisy'nin arkadaşı Jordan Baker'dan Tom'un Daisy'yi aldattığını öğrenir. Kocasını sevmese de Daisy bu duruma çok üzülür. Romanda daha sonra Nick, Daisy ve Gatsby'nin beş yıl önce Gatsby fakir bir adamken sevgili olduklarını öğrenir. Gatsby bir süreliğine ortadan kaybolur ve o sırada Daisy zengin Tom ile evlidir. O sıralarda Nick, Gatsby'nin popüler partilerinden birine davetle katılır. Orada Gatsby ile ilk kez tanışır, çünkü ev sahibi olarak Gatsby partilerde nadiren görülür. Pul pul açısından zengin olsa bile, Gatsby'nin asıl amacı eski kız arkadaşı Daisy'yi geri kazanmaktır. Bu yüzden Nick ve Jordan'dan yardım ister. Bu eski çift, Nick'in evinde bir randevuda buluşur ve çok mutludurlar. Öte yandan, Tom'un metresi, araba tamircisi Wilson'ın karısı Mrytle'dır. Hem Tom hem de Wilson, eşlerinin onları aldattığını düşünür. Bu beş kişi New York'a bir geziye çıkar ve Daisy ve Gatsby, Tom'un arabasına biner. Diğerleri Gatsby'nin arabasına biner. Tom bu duruma çok sinirlenir ve kıskanır. Otel odasında Gatsby, Daisy'den herkesin önünde Tom'u sevmediğini itiraf etmesini ister. Ama bir kadın yapamaz. Ve Tom galip gelir. Gatsby bu duruma çok üzülür ve amacına ulaşamayacağını anlar. Tom, Gatsby'den Daisy'yi eve götürmesini ister. O sırada kocası tarafından alıkonulan Mrtyle hızla yola koyulur. Mekan, romanda önemli bir metafor olan Dişbudak Vadisi'dir. Hızla giden araba kadını ezer. Daisy direksiyonda. Ama Gatsby kazanın sorumluluğunu üstlenir. Cesede ulaştıklarında Tom, Wilson'ın kulağına bir şeyler fısıldar. Wilson daha sonra Gatsby'nin evine gider, onu vurur ve ardından intihar eder. Cenazeye sadece Nick ve Gatsby'nin babası katılır. Tom ve Daisy bir yolculuğa çıkarlar. Aylar sonra Tom, Wilson'ın kulağına karısını ezenin Daisy değil Gatsby olduğunu söylediğini itiraf eder. Yani onu kandırır. Nick bu itiraftan sonra bu çiftten nefret eder. Romanın sonunda Gatsby'nin evine son kez bakan Nick, Hollandalı denizcilerin yüzyıllar önce Amerika'yı keşfettiklerinde bu adaya nasıl baktıklarını düşünür. Gatsby de onlar gibi ufka büyük bir umutla baktı. Ancak bu hayaller ve umutlar, uzun süredir geride bırakılan şehrin arkasındaki engin karanlıkta kaybolur. Muhteşem Gatsby yalnızca Fitzgerald'ın en parlak yapıtı değil, aynı zamanda 20. Yüzyıl Amerikan edebiyatının en iyi romanlarından biridir. Kahramanı Jay Gatsby'nin Long Island'da bir malikanede sürdürdüğü debdebeli yaşam tarzı, Caz Çağı olarak bilinen 1920'li yılları bütün coşkusu, aşırılıkları, şiddeti ve çöküşüyle yansıtır. Eğitimsiz bir aileden gelen yoksul Gatsby, kendini baştan yaratır. Servet ve güç kazanarak yeni umutlar ve başlangıçlar vaat eden bir hayatın eşiğine gelen bu gizemli milyonerin tek dürtüsü saplantı haline getirdiği ilk aşkı Daisy'ye kavuşmaktır. En parlak düşlerinin bir öpücükte cisimleştiği beş yıl önceki bir anı yeniden yakalamaktır aslında. Ama geçmiş geçmiştir ve tekrar edilmesi mümkün değildir. Gatsby'nin uğradığı yıkım, Amerikan Rüyası'nın da çöküşüdür.


Bakır: Hayatı son derece karmaşık düşünceler içerisinde geçmektedir. İsmail: Her an ortaya çıkabilen bir yapıya sahiptir. Son derece gururlu ve sabit fikirli bir adamdır. Kara gümrüklü: Hayatın yokuşlarını ve hapishanelerin şiş kültürünü tanımıştır. Zaman kavramı onun için allak bullak olmuştur ve zihinsel bir hapishanenin giriş katı olarak tanımlanmaktadır. Yazar romanında Bakır adlı karakterin zihinsel yolculuğunu geriye dönül hikayecilik tekniği ile ele almıştır. Yoğunluklu olarak anılar arasında geçen roman, yaşadıklarının karakterde bıraktığı hisleri açıklamaktadır. Ya da okuyucuların aklını karıştırarak Bakır'ın geçmişini sildiğini sorusunu ortaya çıkartmaktadır. Okuyucuyu içerisinde çekmeyi başarmaktadır. Kitaptaki olay akışları tamamı ile üç farklı kişi ile devam ettirilmektedir. Bunlardan birincisi İsmail'dir. İsmail her an ortaya çıkabilir ve son derece sabit fikirli bir yapıya sahiptir. Aynı zamanda bir o kadar da gururlu bir adamdır. Kitabın ana kahramanının yaşadığı olaylardaki farklılıkların ortaya çıkarılmasında etkili olmaktadır. Kara gümrüklü ise hayatın iniş çıkışlarını yaşamış bir adamdır. Özelikle hapishanenin şiş kültürünü yakından tecrübe etmiştir. Bu durum ondaki zaman kavramını allak bullak etmiştir. Aynı zamanda zihinsel bir hapishanenin giriş katı olarak tanımlanmıştır. Birde karakterin gerçek aşık dediği ya da onun olduğunu düşündüğü bir kişi daha vardır. Kitabın kahramanı sadece içerisinde bulduğu hapishaneden ve bağımlılıklarından uzaklaşmak ve kaçmak için içkiye ve eroin'e sarılmaktadır. Kitapta gerçek hayat tüm gerçeklikleri ile anlatılmaktadır. Müptezellerin neden kendilerine bunu yaptıkları kitabın hikayesi içerisinde açıkça dile getirilmektedir. Bu durum kitabın içerisinde öylesine cümleler ile açıklanmıştır ki okuyucu tüm duyguları açıkça hissetmektedir. - Birçok farklı yazısı ile bilinen Emrah Serbes'in bu kitabı okuyucu tarafından oldukça beğenilmiştir. Yazar ünlü diziler ve filmlerden hem de Ot ve Kafa dergilerinden tanınmakta ve sevilmektedir. Bu kitabı ile ise yazar okuyucularını derinden etkileyecek bir hikaye sunmaktadır. - Kitaplarını açık ve anlaşılır bir dil ile ele aldığından hemen her okuyucu tarafından rahatlıkla anlaşılabilmektedir. Özellikle müptezelin kelime anlamını okuyucuya bu romanı ile birlikte tamamen aktarmıştır. Genellikle yazarın okurlar tarafından ilk tercih edilen kitabı olmayı başarmaktadır. - Özellikle bir insanın kendine ne kadar zarar verebileceğini ya da en fazla ne olabileceğini anlamak isteyenler için bu kitap benzersiz nitelikler taşımaktadır. Ancak birçok okura göre de kitap hazmetmesi kolay olmayan bir eserdir. Bu noktada özellikle derdin içerisinde sıkışmış hayatları okumaktan hoşlanmayanlar için iyi sonuçlar ortaya çıkarmayabilmektedir. - Yazarı günümüz yazarlarından ayıran özelliklerden bir tanesi ise saklı olan hayatlara açıkça değiniyor olmasıdır. Yazarın kitabında ele aldığı olayların tamamı gerçek hayatta geçebilecek yapıdadır. Aslında bu durumda insanın kitaptan etkilenmesine sebebiyet vermektedir. - Aşk ve despotik duygulardan uzaklaşmak isteyenler ve gerçeğe daha yakın bir kitap okumak isteyenler için bu kitap sıklıkla tercih edilmektedir. Yıllar sonra ele aldığı bu kitabı ile yazar, yazımından hiçbir şekilde ödün vermemiştir. Bu sayede özellikle eski okuyucularının da beğenisini kazanmayı başarmıştır. Kitap insanı içerisine çeken bir hikayeye sahiptir. Hikayenin gerçek olabilme ihtimalinin yüksek olması büyük bir etki yaratmayı başarmaktadır. Gerçeğe yakın bir hikayeyi okumaktan hoşlananlar, bununla birlikte insan hayatının ne derecede yaşanan olaylardan olumsuz etkilenebileceğini görmek isteyenler, birebir duyguları yakından tecrübe etmek isteyenler için bu kitap tavsiye edilenler arasında yer almaktadır. - Ancak kitap ile ilgili kötü yorumlardan bir tanesi, yapılan farklı hataları içerisinde bulundurmasıdır. Kelime hataları okuyucuların dikkatini çekmekte ve kimine göre de kitabın keyfini bozmaktadır. Üzülme baba, dedim, alt tarafı bir ev, alt tarafı beton parçası ya. Çalışır ederiz, yine alırız. Ben de çalışırım bundan sonra, söz, alırız bir ev daha. Ona üzülmüyorum ki ben, dedi babam. Her ay evin taksitini ödedik de ne oldu. Bak, uçup gitti elimizden balon gibi. Keşke seni ağlatmasaydık çocukken. Keşke sana o akülü arabayı alsaydık. Güzel olmak isteyen alkolikler, berduşlar, kardeşler... Zembereği boşalmış hayat memat ezberleri, tek gözlü geceler. Yeraltının karın gurultusuna, belalı bir gündüze sarılan cuaralar. Müptezeller, uğultuların, yoksunluğun ve kaybeden delikanlıların romanı. Lime lime, ufalanarak. Emrah Serbes, kenarların soluğunu, dünyaya katlanamayan, kendine gömülen çocukları haykırarak anlatıyor. Yaz biter, güz biter, hep kış gelir.


Dehri Efendi: Memuriyetten emekli olan Dehri Efendi 65 yaşında, varlıklı, geleneklere bağlı, ilim, fen ve tekniğe meraklıdır. Aile reisi olarak katı olan Dehri Efendi'nin Fransızcası çok iyidir. Anjel: Fransa'da annesi sefahat içinde yaşayan bir kadın ve babasının kim olduğunu bilmez. Dehri Efendi'nin konağında mürebbiye olarak çalışır ve herkesi kendisine aşık eder. Şemi: Okulda okuyan genç bir çocuktur. Konağı haftada bir ziyaret eden Şemi, Mürebbiye 'ye aşık olur. Ülkesi Fransa'da mürebbiye olarak İstanbul'a gelen Anjel'in hikayesi anlatılır. Daha önce uyumlu bir hayat süren köşkün erkekleri, Anjel'in gelişiyle baştan çıkar ve köşk alt üst olur. Yazar bu romanda ikiyüzlü aile ahlakını kınıyor. Sadri Bey, Dehri Efendi'nin kızı Melahat ile iç damat olarak evlenir. Dehri Efendi, kızları, damadı, erkek kardeşleri ve oğluyla dönemin geleneğine uyarak oturur. Dehri Efendi'nin ikinci eşinden olan çocukları için Matmazel Anjel adında bir Fransız mürebbiye tutulur. Bu mürebbiye Paris'te babasız doğar ve kendisi de babasız bir çocuk doğurur. Paris'te tanıştığı bir iş adamı onu İstanbul'a getirir. Erkekleri nasıl baştan çıkaracağını bilen şişman bir kadındır. Konaktaki hayat ona durgun, monoton ve bağnaz göründüğü için çok sıkılır. Kendine eğlence bulmaya karar verir. Dehri Efendi'nin 18 yaşındaki oğlu Şem, damadı Sadri Bey ve ağabeyi Kambur Amca'yı yalıya hapseder. Birbirlerine hissettirmeden onları yönetir. Bunu da her gece farklı bir kişiyle randevu alarak başarır. Ancak bu iş sonuna kadar sorunsuz gitmez. Temizlikçi Eda Kadın bir süredir kanepedeki lambanın erken söndüğünden şüphelenir. Olan biteni gözlemlemeye başlar. Bir gece Anjel'in verdiği randevuya geleceğine şaşıran Kambur Amca kanepede Kahya Eda Kadın'ı görür, kanepedeki kadife kaplı yuvarlak masanın altına kendini atar ve iki kişinin daha geldiğini görür. Bu sırada erkekler tuvaletinin boş olduğunu gören Eda Kadın, Dehri Efendi'ye Anjel'in odasına baskın yaptırır. Ancak, erkekler Anjel'in odasında değil, kanepede masanın altındadır. Anjel'in odasında kimse bulunamayınca Temizlikçi Eda iftiracı olduğu için kovulur. Sem Anjel'i kıskandığı için koruda amcası Sadri'yi ve amcası Kambur Amca'yı döver. Şef Tosun, uzun süredir bahçedeki sakız ağacından Anjel'in odasını izler ve kiminle olduğunu ve ne yaptıklarını bilir. Şem'i, amcasını ve eniştesini dövdükten sonra Tosun'a susuz rakı içirir ve tüm detaylar hakkında bilgi alır. Anjel'in kendi gururuyla oynamasına üzülür ve bir gece Anjel'i bir hançerle öldürmeye karar verir. Gündüz Anjel'in odasının menteşelerini çözer ve gece yarısı geldiğinde kapıyı kırar ve içeri girer. Anjel korkudan titreyerek yataktan kalkar. Odada Anjel'den başka kimse yoktur. Şem'i aynalı dolapta birinin olduğundan şüphelenir. Aynalı dolabı açtığında karşısında şaşkınlık içinde babası Dehri Efendi'yi görür. Şem, herkesle dalga geçen Anjel'i öldürür ve intihar eder. 1899 yılında İkdam gazetesinde tefrika edilen Mürebbiye, Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın ününü sağlayan ilk romandır. Tanzimat'la birlikte başlayan Batılılaşmanın toplumsal yaşam içerisindeki etkilerinin bir eleştirisi olan Mürebbiye'de yazar, karakterleri ve işlediği konu aracılığıyla aşksız erkekler sorununa eğilir. Romanın ana kahramanı Anjel, mazisi son derece karanlık Parisli bir hayat kadını iken, İstanbul'a Dehri Efendi Yalısı'na bir matmazel olarak kabul edilir. Mürebbiye olarak çalışmaya başlayan Anjel'in sırasıyla evin tüm erkeklerini kendisine aşık etmesi ve sonrasında gelişen olaylar mizahi bir dille anlatılır.


Murtaza: Sivri burunlu, kalın siyah kaşlı, yeşil gözlü, görevine çok bağlı, halini ve görevini her şeyden üstün tutan cesur bir göçmendir. Murtaza'nın Karısı: Mavi gözlü, güçsüz, kocasının aksine şeref ve görevi önemsemeyen; parayı önemseyen bir kadın. Kamuran: Her şeyi çok ciddiye almayan, aynı zamanda işin gerektirdiği durumlarda doğru davranmayı bilen, Murtaza'nın destekçisi ve çapkın eğlenceye düşkün akıllı bir adamdır. Akile Hala: Zeki, Murtaza'yı her zaman destekleyen ve düşünen hayırsever bir insan. Kontrol Nuh: Tilki suratlı, kurnaz görünümlü, işini ciddiye almayan, alay eden, çıkarlarını düşünen, Murtaza'dan nefret eden, müdürün şımarık hemşerisidir. Azgın Ağa: Kalın bıyıklı, kaşları püsküllü, iri bir adamdır. Hasan: Murtaza'nın en büyük oğlu mavi gözlü, ince, uzun boylu, annesi gibi akıllı, babasını sevmeyen genç bir adam. Hasan: Murtaza'nın küçük oğlu Murtaza'nın en büyük oğlu amcasına benzemediği için küçük oğlunun adını da Hasan koymuştur. Küçük oğlu Hasan da babasını sevmeyen ve babasını aldatan kötü bir karakterdir. Kendi çıkarlarından çok kurallara ve devlete önem veren Murtaza, namus ve şeref adına, işini yapmak adına yaşadığı olayları trajikomik bir yaklaşımla ele alır. Bekçi Murtaza karakterinin öyküsünü kara mizahla yüklü bir dille anlatır. Olaylar, 1941-1947 arasındaki bir zamanda Adana'nın fakir bir işçi mahallesinde geçmektedir. Eser, otorite ile doğru kavramı arasında sıkışıp kalan, doğruculuğundan ödün vermemek için çabaladıkça daha çözümsüz durumlara düşen, bu arada gittikçe insanı anlatmaktan uzaklaşıp salt ilkelerini savunan bireyin başına gelenlerin acıklı bir güldürüsüdür. Kitabın kahramanı Murtaza, mübadele yoluyla Çukurova'ya gelen Yunanistan'dan gelen bir göçmendir. En büyük dileği amcası Hasan gibi asker olmak ve savaşarak şehit olmaktır. Mübadele sonrasında Çukurova'ya gelen göçmenler topraklarını satıp köşk ve ev satın alacak kadar zengin oldular. Murtaza ve onun gibi düşünenler, dua çağrılarına şükretmek istemediler. Murtaza mülk istemese de ailesi istedi. Kardeşi zengin olmayı başardı. Annesi parasızlıktan öldü. Murtaza, kız kardeşi ile İstanbul'a geldi. Murtaza, Çukurova'da bir kızla tanıştı ve hoşuna gitti. Kızdan hoşlanmasının nedeni, kızın babasının Murtaza gibi düşünmemesi ve zengin olma konusunda endişelenmemesidir. Murtaza daha sonra bu kızla evlendi. Murtaza her zaman bir erkek çocuk sahibi olmasını, amcası gibi olmasını ve kendisi gibi asker olup savaşlarda şehit olmasını isterdi. Kızlardan sonra bir erkek çocuğu oldu ve adını Hasan koydu. Hasan istediği gibi amcasına benzemiyordu. Futbola düşkündü, babasının istediği gibi askeri okula gitmedi, sanat okuluna gitti. Murtaza da yeni doğan çocuğu Hasan için umudunu tuttu. Murtaza, yeni doğan çocuğuna da Hasan adını verdi. Murtaza, küçük oğlu Hasan'ın istediğini düşündü. Ancak Hasan babasını kandırıyordu. Babası büyüyünce hangi okula gideceğini sorup Kuleli Askeri Lisesi deyince Murtaza çok mutluydu ve dünya onundu. Aslında Hasan babasından para almak için babasını kandırıyor ve bunu söylüyordu. Murtaza bunu anlamadı. Murtaza, çalışmaya başladığı fabrikadaki işçiler tarafından beğenilmedi. Çünkü işçiler işten kaçınıyor ve işlerini aksatıyorlardı. İşçiler, Murtaza'da onları engellediği için ondan hoşlanmazdı ve mahalledeki gibi çeşitli oyunlara başvurarak kovulmaya çalıştılar ama başarılı olamadılar. Çünkü bilim direktörü Murtaza'ya güveniyor ve ona tam yetki veriyordu. Öyle ki, hemşerisi Noah bile buna şaşırıyordu. Bunun nedeni fabrikanın bozuk disiplininin Murtaza sayesinde gelişmesiydi. Murtaza'nın küçük oğlu Hasan sadece babasını kandırmakla kalmadı, bir gün bakkaldan ekmek çaldı. Murtaza bunu duyduğunda çok üzülmüştü hatta neredeyse mahvoluyordu. Bakkal Hasan'ı affedecek ve mahkemede cezasını iptal edecekti, ancak Murtaza oğlunun bunu yaptığı için hiçbir şekilde davranamadı ve onu affetmedi ve hakime cezasını çekmesi gerektiğini söyleyerek mahkemeden ayrıldı. - Türk edebiyatının önemli eserlerinden biri olan roman, yazıldığı günden beri defalarca filmlere, oyunlara konu olan bir romandır. - Murtaza, ilk olarak 1952 yılında Vatan gazetesinde tefrika edildi. Orhan Kemal'in tefrika ettiği ilk romandır. - Eser, aynı yıl Varlık Yayınları'ndan 180 sayfalık kitap olarak çıktı ve büyük ilgi gördü. - Orhan Kemal, kitabın 180 safyalık haliyle ancak büyük hikaye kabul edilebileceğini, roman kabul edilemeyeceğini düşünüyordu. Bu yüzden eserin birinci ve üçüncü bölümlerini genişletti. Genişletilmiş dördüncü baskı 1969 yılında yayımlandı. - Orhan Kemal, Murtaza'nın devamı olan bir roman daha yazmaya başlamış ancak tamamlamaya ömrü yetmemiştir. - Kitap 1986 yılında başrolünde Müjdat Gezen'in oynadığı bir filmde sinemaya aktarılmıştır. İnsanı en derininden kavrayarak anlatan kalemlerin başında gelen Orhan Kemal, ölümsüz karakteri Murtaza ile Türk edebiyatına asla silinemeyecek biçimde damgasını vurmuştur. Yazıldığı günden beri defalarca filmlere, oyunlara konu olan bu karakter, insanın en çapraşık durumlarından birini kara mizahla yüklü bir dille anlatır. Otorite ile doğru kavramı arasında sıkışıp kalan, doğruculuğundan ödün vermemek için çabaladıkça daha çözümsüz durumlara düşen, bu arada gittikçe insanı anlamaktan uzaklaşıp salt ilkelerini savunan bireyin başına gelenlerin acıklı bir güldürüsüdür Murtaza'nın öyküsü. Türk edebiyatının en önemli klasiklerinden biri olan Murtaza, her okurun mutlaka okuması gereken bir kitap. Orhan Kemal'in kitapları bir okurun hayatta rastlayabileceği o çok nadir hazineler arasında yer alır. Çok az yazar okurun dünyasında onun kadar iz bırakır, okurunu onun kadar biçimlendirir. Orhan Kemal umudu ve aydınlığı yeniden kazanmanız için yol gösterir bize. Edebiyatımızın en değerli ustalarından biri olan Orhan Kemal'in kitaplarını yayımlamaktan onur duyuyoruz.


Ahmet Mithat: Romandaki karakterlerden olan yazar, romanın kurgusunu anlatır. Siranuş: Yazarın vapurda tanıştığı kadındır. Daha sonra Müslüman olup Refet ile evlenir ve saadeti bulur. Seyit Mehmet Numan: Zengin ve iyi kalpli bir adamdır. Siranuş'u korur. Hacda ölür. Refet: Romanda kadınların aşık olduğu adamdır. Siranuş ile evlenir. Ahmet Mithat'ın vapurda kulak misafiri olduğu kadınların konuşmalarından yola çıkılarak yazılan bir eserin yazım aşamasını konu ediniyor. Ahmet Mithat çalıştığı gazeteye gitmek için vapura biner. Boş kamara bulamayınca iskele tarafında erkeklere ayrılmış yan kamaralardan birine gittiğinde ikisi genç üç yabancı kadının fısıldaştığını görür. Büyükleri, Ahmet Mithat Efendi'yi harem için ayrılan alanı terk etmesi konusunda uyarsa da kısa sürede yanıldığını anlar ve utanır. Kadınlar, yazarı tehlikeli görmemiş olmalılar, bu yüzden bu hatanın üzerinde durmazlar ve yaşadıkları yeri terk etmeye gerek görmezler ve kendi aralarında Fransızca konuşmaya devam ederler. Siranuş'un Karnik isimli bir genç tarafından aldatıldığı söylenir. Üstelik aldanan sadece kendisi değildir. Güvenip himayesine aldığı Mısırlı tüccar Seyyid Mehmet Numan da bu olaydan zarar görmüştür. Ahmet Mithat Efendi, yazmak istediği romanın içeriğinin ayağına geldiğini duyunca anlar. Vapur iskeleye vardığında kadınları gizlice Beyoğlu'na kadar takip eder. Kapıdaki uşağa kartını verir ve Matmazel Siranuş ile görüşmek istediğini belirtir. Siranuş, yazarı Tercüman-ı Efkar Gazetesi'nde yayınlanan yazılarından tanıdığı için görüşmeyi memnuniyetle kabul eder. Ahmet Mithat Efendi, adını sonradan öğreneceği Agavni'den yazacağı roman için yaşadıklarını anlatmasını ister ve olaylar gelişir. İtalyan asıllı bir Levanten olan Antuvan Kolariyo, yine Katolik olan Nuvart ile evliliğinin ilk haftasında karısının başka birinden hamile olduğunu fark eder. İnançları gereği boşanma gerçekleşmeyeceği için bu duruma sessiz kalmak zorundadır. Nuvart, kocasından af diler ama çabası başarısız olur. İlk çocuğu Karnik'in doğumundan kısa bir süre sonra kadının sefahat içine girip tekrar hamile kalması duruma öfkelenen Kolariyo, Ermeni dul Meryem'i metresine alarak eşinden gayri resmi olarak ayrılır. Meryem'den olan kızı Agavni'yi de büyütülmek üzere rahibelere teslim eder. Kolariyo'nun yaklaşık altı yıl süren bu huzurlu hayatı bir ateşle son bulur. Geride bıraktığı vasiyetnamede, kızının geleceğini üzerine inşa edeceği çeyizin zamanı geldiğinde teslim edilmesini İtalyan başbakanlığına bildirir. Altı yıl sonra Meryem bu dünyadan göçtüğünde Agavni yalnız kalır. On altı yaşında rahibe okulunu bırakıp Madam C'nin yanına pansiyon olarak yerleşir. Burada Siranuş'la arkadaş olur. Reşit olduktan sonra kendisine kalan mirası alıp meşhur Beyoğlu diyarına dalar. Kendisi gibi bir varis olan Refet ile arasındaki ilişki o dönemde sefahat alemlerinden doğmuştur. Binbaşı Ali Osman Topuz ile Takuhi Benet Kazar'ın gayrimeşru kızları Siranuş, ailesini kaybedip Ermeni Patrikhanesi'nde büyütüldükten sonra babasının arkadaşı Seyyid Mehmet Numan'ın gizli vesayeti altında Agavni ile birlikte yaşamaya başlar. Ablası Takuhi'nin besici olarak yerleştiği evin ağasının yardımıyla Seyyid Mehmet Numan'ın yanında çalışmaya başlayan Karnik, kısa sürede Numan'ın servetine sahip olabilmek için yaşlı adamın biricik kızı Feride ile evlenmek ister. Ancak günü gören tüccar bu planı bozar. Karnik daha sonra Siranuş'a döner ve evli bir Ermeni kadınla Siranuş'un servetini ve düğünden önce Numan'ın düğün hediyesi parasını alarak Paris'e kaçar. Burada işlediği suçlardan dolayı idam cezasına çarptırılır. Feride ise babası Numan Bey'in arkadaşı Refet'e aşık olur. Bu aşk onu Agavni'nin katili yapacak kadar kör eder. Ancak bu ölüm kendisinin sebebi olacaktır. Agavni'nin ölümünün ardından birbirlerine olan aşklarını itiraf eden Siranuş ve Refet, tüm bu yaşananların ardından her şeyi geride bırakıp Hicaz'a gitmeye karar veren Numan'ın da desteğiyle dünya evliliğine girer. Yazarın kendi adıyla roman kişileri arasına katıldığı ve diğer roman kişileri ile birlikte kaleme aldığı Müşahedat, modern hikaye ve romanlarımızın ilk örneklerini veren Ahmed Midhat Efendi'nin en ilginç eseridir. Romanın aynı zamanda okuyucuları olan roman kişileri, kurguya zaman zaman müdahele eder ve değişikliklerin yapılmasını sağlarlar. Dolayısıyla romanda okuyucular da metnin oluşumuna katılmış olurlar. Yazarın natüralist bir roman örneği olmak üzere tasarladığı Müşahedat, romanın yazılışını aynı zamanda romanın konusu haline getirmesiyle o güne kadar- Berna Moran'ın belirttiği gibi- dünya edebiyatında da örneği görülmeyen bir teknikle yazılmıştır. Tanzimat Dönemi Türk romanının en sık işlediği konulardan biri olan 'yanlış batılılaşma' probleminin Osmanlı vatandaşı gayri müslimler arasındaki görünüşünün bir Osmanlı -Türk yazarının bakış açısından sergilenmesi ise bu romanı ele aldığı konu bakımından da ilginç kılmaktadır.


Mersault: Kitabın ana karakteridir. Ayrıca ölüme isimler veren kişidir. Zagreus: Ana karakterin öldürdüğü yaşlı ve sakat kişidir. Ayrıca ölüme mahkum edilmiştir. Roman, Meursault adında bir adamın, kitabın ilk bölümünde anlatıldığı gibi, ölüme mahkum olan sakat Zagreus'u öldürür ve birikimlerine el koyar. İkinci bölümde ise, Meursault'un dürüst olmayan bir şekilde kazandığı parayı nasıl elden çıkardığını, bir yolculuğa çıktığını, bir eş bulduğunu ve bir ev satın aldığını, ancak kısa süre sonra ölümcül bir hastalığa yakalandığını anlatıyor. Varoluşçulukta romanın içeriği asıl içerik değildir, yazarın burada amacı şu sorunun cevabını bulmaktır: Mutluluk var mıdır ve nasıl ifade edilir? Esere üstünkörü bir bakış atsanız bile, mutluluk kelimesinin birçok kez geçtiğini görmek kolaydır. Camus'nün varoluşçuluğu, mutluluğu, gaddarlık ve kayıtsızlık dünyasını tanımak isteyen, insanın kendisini çevreleyenlerle uzlaşamadığı bir ortamda yaşamasının etkileşimi üzerine kuruludur. Peki, Camus için mutluluk nedir? Bu soru ile kitabının kahramanı, kaderini belirlediği sayfalarda hem mutluluğu hem de hüznü tam olarak nasıl kavrayacağını sorar. Meursault, gündelik hayatın küçük esaretlerinden kurtulmaya, toplumda kabul görmüş ahlaki normlara uymayı bırakmaya çalışır ve cinayet işler. Yazarın Zagreus cinayetinin olduğu bölüme Doğal Ölüm adını vermesi boşuna değil. Karanlığa gömüleceğim, kendi doğal ihtiyaçlarını tek başına karşılayamayacak, son ihtiyacını karşılamaya yardım edemeyecek kadar doğal çünkü bir sakatın bozuk yaşamının kaçınılmaz olarak yok olma yasasına yol açması. Zagreus'un kendisi Meursault'yu böyle ahlaksız bir eylemde bulunmaya kışkırtsa ve katili haklı çıkarsa da cinayet cinayet olarak kalır. Tek başına varoluşunun huzursuzluğuyla hareket eden Meursault, her şeyi terk ederek, bir yerden başka bir yere geçerek Avrupa'yı dolaşıyor. Meursault, yalnızlık arzusunun anlaşılabilir olduğuna, kendini anlamasının tek yolunun bu olduğuna inanıyor. Bir an gelir ki Meursault durur, ev alır ama başına bir hastalık düşer ve bunun sonucunda ölür. Yazar bu bölüme Bilinçli Ölüm adını veriyor ve ana karakteri oldukça bilinçli bir şekilde buraya getiriyor. Ölümünden önce Meursault, kendi görüşüne göre hem yaşamda hem de ölümde mutluluk olan benliğini tam olarak anlar. Ölümden ya da yaşamdan korkmadan, hayalini gerçekleştirmek için yaşaması gereken yaşamdaki mutluluğu bilirse, ölüm bir insanı korkutmayı bırakır. Mutlu Ölümün de insanın elinde olduğu sonucuna varılabilir. Mutlu Ölüm, 1930'ların sonuna doğru yazılan, ama ancak 1971 yılında yayımlanan bir roman. Albert Camus (1913-1960) için daha sevimli görünen Yabancı, daha önce yazdığı Mutlu Ölümün yayımlanmasını erteletmiş olabilir. Çünkü roman sanatı, 40'lı, 50'li yıllarda daha çok romanın yapısal özelliklerine ağırlık veriyordu. Bir sanat yapıtının yaratıldığı dönemde kusur sayılabilecek kimi özellikleri, daha sonra erdeme dönüşebiliyor. Albert Camus'nün ölümünden on bir yıl sonra günışığına çıkan bu romanını günümüzde öne çıkaran en önemli özellik, onun romansı oluşudur. Mutlu Ölüm, yaratıcısı Albert Camus'ye otuz yıl sonra başkaldırmış ve özgürlüğüne kavuşmuştur. Bu roman, hem çağdaş bir yapıt, hem yazar-yapıt-okur ilişkisinin göz kamaştırıcı bir tanığıdır.


Nana: Sarışın uzun saçlı mavi gözlü, erkeklerin ve hatta kadınların bile hayran olup imrendiği çekici bir kadındır. Madam Jarvez: Nana'nın annesidir. Çamaşırhanesi olan ve evinde eşi ve eski eşine bakan bir kadındır. Kupo: Nana'nın babasıdır. Bir kaza sonucu sakat kalmış ve alkol almaya başlamıştır. Kızını sürekli döven evde sorunlar yaşatan adamdır. Louiset: Nana ve Dük'ün evliliğinden olan çocuğudur. Kont Muffat: Soyu imparatora dayanan bir asilzadedir. Nana'nın ağına kapılarak tüm servetini onun için harcar. Bankacı Yahudi Steiner: Nana'ya aşık olmuş ve bu uğurda tüm servetini harcayarak tüketmiştir. Philippe: Nana'nın ağına düşen ve tüm servetini Nana'nın zimmetine geçirmiştir. Geoorges: Nana uğruna servetini tüketmiş ve buna dayanamayarak kendini bıçaklamıştır. Meyane adlı romanda da adı Geçen Nana kötü yollara düştüğünü ve daha sonra bir Dük ile evliliği ele alınmıştı. Burada ise Dük'ten ayrılışı ve geçinmek için tekrardan kötü yollara düştüğünü ve ailesinin içinde görmüş olduğu alkol ve sorunlardan dolayı erkeklerden nefret ederek, kendi güzelliği ile erkekleri kıskacı altına alıp onlarla beraber olup para kazanmaya çalışan bir faişenin hayatı anlatılmaktadır. Nana, Paris'in Varietes Tiyatrosunda Sarışında Venüs oyununun başrol oyuncusudur. Fransızların, özellikle de Fransız erkeklerin gözdesi haline gelir. Kadınlar da bu oyuna geliyor ve kadınlar, erkeklerinin Nana'yı neden bu kadar sevdiğini anlamaya çalışıyor. Fransa'daki tüm kadınlar Nana'yı hem kıskanıyor hem de imreniyor. Nana aslında kötü bir çocukluk geçirmiş, evinde iki koca ve sarhoş bir baba gibi yaşayan çamaşırcı bir kadının kızı olarak büyüdü ve çocukluğu yoksulluk içinde geçti. Babası her gün içki içiyor ve başka bir adamın evinde yaşamasına izin veriyor. On beş yaşındayken babasının dayaklarından kaçma bahanesiyle erkeklere sığınmaya başlayan Nana, babasının eve hiçbir faydası olmamasından, annesinin hem iki adama hem de kendisine bakarak kendini mahvetmesinden çok etkilenmiştir ve babasına olan nefreti erkekler için nefrete dönüşmüştür. Sonunda tiyatrodan gelen teklifi makul bulur ve tiyatroda çalışmaya başlar. Gençliğini, güzelliğini, sesi vücudunu ve çıplaklığını çok iyi kullanarak Paris'in en popüler ve ünlü oyuncusu olur. Paris'in bütün erkekleri Nana'nın peşindedir. Nana, erkekler arasında ayrımcılık yapmaz ve dileklerini karşılayabilecek her erkekle yatar. Nana ayrıca erkeklerden kazandığı parayla Paris'te bir konak satın alır. Orada kraliçeler gibi yaşamaya başlar. Ancak çok sayıda hizmetçi, aşçı, arabacı vb. Vardır. Taleplerini ve maaşlarını karşılamak için daha çok erkekle yatmaları gerekir. Masrafı çok büyük olduğu için, kendisine sermaye sağlayan ve onları sürekli sömüren erkeklerin tüm birikimlerini elde etmek zorundadır. Nana'nın hiçbir ahlakı olmayan ve erkeklere olan nefreti ve hırsı hiç azalmamıştır. - Nana, Emıle Zola'nın yazdığı 20 ciltlik Les Rougon-Macquart serisinin dokuzuncu kitabı olmaktadır. - Nana, Fransız yazar Emıle Zola'nın (1840-1902) 1880 yılında tamamlanan ve ilk baskısı da aynı yıl yayımlanan bir romanıdır. - Nana basıldığı yıl da oldukça ilgi görmüş daha basıldığı günler de on binlerce satmıştır. - Nana adlı roman yazarın Meyhane adlı romanındaki Jevez karakterinin kızıdır. Zola'nın yirmi ciltlik Rougon-Macquart roman dizisinin en unutulmaz cildidir Nana. Nana, bir fahişedir. İlk önceleri bir tiyatro oyuncusu olan Nana daha sonra fahişe olur ve hayatı bir düşüş içine girer. İlk basıldığı gün on binler satan ve Fransa'yı ayağa kaldıran Nana eleştirmenler arasında da büyük ayrılıklara ve tartışmalara yol açmıştı. Bu romanda Zola, bir kadının, bir rejimin ve bir toplumun çürüyüşünü resmediyor. Bu resimde cinsellik, tarih ve mit hep birlikte yaşıyor ve tükeniyor; aynı anda ve aynı kötü ağız kokusu içinde.


Setterhan: Taht-I Süleyman'da da doğmuş Azeri Türk gencidir. Halı tüccarlığı yapan varlıklı bir ailenin tek oğludur. Güçlü kuvvetli, yetenekli birisidir. Önce Azam'a sonrasında Sofia' ya aşık olur ama kavuşamaz. Trabzon'a yerleşip Zehra ile evlenir. Mirza Han: Setterhanın babasıdır. Halı tüccarlığı yapar. Azam: Setterhan'ın aşık olduğu kadındır. Ancak o Piruz'la evlenir. Piruz: Zerdüşt ağasının oğludur. Azam'ı ilk gördüğünde aşık olur ve birlikte kaçarlar. Sofia: Setterhan'ın ikinci aşkıdır. Batum da kitapçı dükkanı olan genç kız ihtilal yanlısıdır. Bolşevik ihtilaliyle Setterhan'la yolları ayrılır. Zehra: Yazarın anneannesidir. Zehra babaannesi ve dedesiyle Trabzon'da yaşayan genç bir kızdır. Balkan Harbinde ağabeyini ve sevdiği adamı kaybeder. Savaş sonrasında Seyterhanla evlenir. İsmail: Zehra'nın ağabeyidir. Şiirler yazan, hayali İstanbul'da okumak olan geç adam savaşta hastalanır hayatını kaybeder. Celil Hikmet Bey: Zehra'nın erim hocası aynı zamanda sevdiği adamdır. Savaşta hayatını kaybeder. Büyükhanım: Zehra ve İsmail'in babaannesidir. Güçlü karakteriyle Anadolu kadınını temsil eder. Hacı Bey: Büyükhanımın eşidir. Savaşı ve getirdiklerini bilen güçlü bir karakterdir. Trabzon, Tebriz, Tiflis, Batum, Bakü ve İstanbul hattında geçiyor. Balkan Harbi ve Birinci Dünya Savaşı yıllarını ve insanların savaşla bitlikte savrulan hayatlarını konu edinmiş Nazan Bekiroğlu'nun eseri. İnsanlar yurtlarını terk etmek zorunda kalıp, muhacirliği yaşarken yolda onlara acı, sefalet, açlık, gözyaşı eşlik etmiş. Karakter sayısı olarak zengin olan hikaye, yaşanan yılların getirdiği zor şartların olayların seyrini değiştirdiğini görüyoruz. Yaşanamamış aşklara, yitip giden gencecik hayatlara ve her şeye rağmen verilen mücadeleye tanık oluyoruz. Savaş rüzgarıyla savrulan ve kesişen hayatları yine bu karanlık gölgede içinde bütün duyguları ve savaşa göre şekillenen hayat hikayelerini barındırıyor. Roman okuyucuyu o döneme götürerek bir nevi barışın da altını çizer. Yakın tarihe yazarla birlikte zaman yolculuğu yaptığımız, içinde aşkı ve ayrılıkları göreceğimiz güzel bir eser. Yazar daha 12 yaşındayken dedesinin Taht-I Süleyman'a gönderdiği ve geri dönen mektubu bir kez daha eline alır. Aradan geçen otuz yıla rağmen elinde sadece bir mektup ve teneke bir kutuda eski fotoğraflardan başka bir belge yoktur. Dedesi Setterhan'ın doğduğu Taht-I Süleyman'ı ve onu Trabzon'a getiren nedenleri araştırmaya başlar. Fakat aradan uzun yıllar geçmiştir ve ne dedesine ne de akrabalarına ulaşabilmesi çok mümkün görünmemektedir. Üniversitede akademisyen olan yazarımız yüksek lisans için Türkiye'ye gelen öğrencilerinin yardımıyla dedesinin yakınlarına ulaşır. İki farklı yerde doğan nehrin ilki olan Setterhan, halı tüccarı olan Tebriz'li varlıklı bir ailenin tek oğludur. Babası Mirza Han'dan mesleğinin bütün inceliklerini öğrenmiştir ve halı tüccarlığı yapmaktadır. Akrabası ve aynı zamanda halı ustası olan Azam'a aşık olur. Setterhan'ın ailesi bunu fark eder ve Setterhan'ın siparişlerinin teslimlerinden sonrasına bir nişan düzenlemeye karar verirler. Azam'a bundan bahsetmezler. Kahramanımız Yezd'de gider, orada Zerdüşt Ağasının oğlu Piruz ile tanışıp arkadaş olur. Setterhanın daveti üzerine Taht-I Süleyman'a gelen Piruz halıları incelerken Azam'ı görür ve birbirlerine aşık olurlar. Evlenmelerine karşı çıkılacağı için kaçarlar. Setterhan aşkını kaybetmenin yanı sıra o dönemin törelerine göre ikisini de öldürmesi gerektir, aksi halde orayı terk etmesi istenir. Setterhan kendisine verilen görevi yerine getiremez ve doğduğu toprakları bir daha geri gelmemek üzere terk eder. Batum'a daha önceden tanıştığı bir kadın olan Sofia'nın yanına gider. Genç kadının kitapçı dükkanında çalışmaya başlar. Sofia ihtilal yanlısı ve aktivist bir kadındır. İkisi de birbirlerine aşık olurlar fakat genç kadınının idealleri aşkından üstün gelir. Bu sıralarda Bolşevik İhtilali olur. Setterhan kendisi için verilen ölüm kararından kaçar ve Trabzon'a sığınır. Amacı buradan İstanbul'a gidip mesleğini orada yapmaktır. Ne varki varlıklı bir ailenin oğluyken burada parasız ve kimsesizdir. Trabzon eşrafı ona iş ve kalacak yer verir. Setterhan muhacir olduğu yeni memleketinde bir süre sonra çalıştığı kahvehanenin ortağı olur. Ama aklı doğduğu topraklardadır. Yazarın anneannesi olan Zehra'nın yaşam hikayesi, birleşmeyi bekleyen nehrin ikincisidir. Zehra anne ve babasını kaybettikten sonra ağabeyi ile birlikte büyükhanım ve dedesi Hacı Bey ile birlikte Trabzon'da yaşamaktadır. Varlıklı bir ailenin torunu olan Zehra resim dersi aldığı öğretmeni Celil Hikmet Efendi ile birbirlerini severler. Nişanlanacakları sırada Balkan Harbi başlar, seferberlik ilan edilir. İsmail ve Celil Hikmet askere alınırlar ancak bir daha geri dönmezler. Rus ordusu Trabzon'u bombalamaya başlamasıyla Büyükhanım Zehra ve Ermeni komşunun küçük kızı Anuş'u ve yardımcılarını da alarak İstanbul'a doğru yola çıkarlar. Dedesi Hacı Bey onlara katılamaz. Yol boyunca muhacirlerin çektikleri eziyet, açlık sefalet ve savaşın soğuk yüzünü iliklerine kadar hissederler. Büyükhanım öksüz bir çocuğu küçük kafilesine dahil eder. İstanbul'a Hacı Beyin yiyeninin yanına yerleşirler. İstanbul güvenli bir yer olsa da muhacirlerin göçüyle birlikte çehresi değişen bir şehir olmuştur. Aradan geçen iki yılın sonunda Rusya'da Bolşevik İhtilali olur ve Rus askeri Trabzon'dan çekilir. Büyükhanım küçük kafilesini alıp Trabzon'a geri döner. Şehre vardıklarında hiçbir şey bıraktıkları gibi değildir. Bahçedeki nar ağacı bile savaşı yaşamış, kesilmesine rağmen yine de filiz vermiştir. Setterhan dürüstlüğü, çalışkanlığıyla trabzon eşrafı tarafından sevilen birisi olmuştur. Sıla özlemini bilenler çareyi onu evlendirmekte bulurlar. Zehra'da Trabzon'un incisidir. Tanıştırılan iki genç anlaşırlar. Setterhan Zehra ile evlenir ve Trabzon'a yerleşir. - Tebrizli genç ile Trabzonlu kızın torunu olan ve eski fotoğraflardan yola çıkarak onların hayatlarını araştıran anlatıcının ağzından anlatılır. - Balkan Harbi, I. Dünya Savaşı, milliyetçilik, Ermeni Kırımı, Rus devrimi gibi tarihi olaylara değinen eser, yazarın aile köklerinden izler taşır. - Klasik bir roman üslubu ile kaleme alınmıştır. Nazan Bekiroğlu'ndan Trabzon-Tebriz-Tiflis-Batum-İstanbul hattında geçen muhteşem bir roman.


Kont de Vertueil: 55 yaşında Fransa'nın en ünlü ailelerinden birine menzup bir adamdır. Kontes Mathilde de Vertueil: Kont'un eşidir. 46 yaşlarında alımlı bir kadındır. Kont de Vertueil ve Kontes Mathilde de Vertueil evlidir ve bir kız bir de oğulları vardır. Onlar da yüksek rütbeli kişilerle evlenmişlerdir. Kont ve Kontes beraber yaşasalar da birbirinden kopuk bir hayat yaşarlar. Dışarıda birbirlerine mükemmel davranır, hemen arkasından kendi dairelerine kapanıp kendi hayatlarını yaşamaya devam ederler. Bir gün Kont hastalanır, ancak Kontes yine de kendi hayatında herhangi bir değişiklik yapmaz. Kont öleceğini hissettiğinde karısının insanların diline düşmesini engellemek için karısının yanında kalmasını ister. Aile kontun başında beklerler ve Kont karısına ve çocuğuna sarıldığını anda onları iterek yatağa doğru düşer ve ölür. Kont'un ardından oldukça gösterişli bir cenaze töreni yapılır. Ailedeki kimsenin hayat tarzında bir değişiklik olmadığından aile içerisinde miras kavgaları gibi durumlar olmaz. Kontes, Kont daha yeni toprağa verildiğinde yaşayacağı yeni hayatı ile ilgili hayaller kurar. Bayan Guerard: Yüksek burjuvaziden dul bir kadındır. 3 oğlu vardır: Charles, Georges, Maurice. Charles: Mekaniğe meraklı, icatlara çok para harcayan biridir. Georges: Çapkın biridir, kadınlarla para harcamayı sever. Maurice: En küçük kardeştir. Parasını birlikte tiyatro kurmaya kalkıştığı arkadaşına kaptırmıştır. Bayan Guerard'a sekiz yıl öncesi ölen sulh hakimi kocası 2 milyonluk bir servet bırakmıştır. Ancak oğulları bu servetin peşindedir ve birkaç yıl içinde bile bu paranın çeyreğini harcamışlardır. Bu üç kardeşe onları barındırmayı isteyen ancak bir yandan da kontrolü elden bırakmak istemeyen ve dolaplarının anahtarlarını üzerinden saklayan anneleri bakıyordur. Kadın oğullarının paraya olan düşkünlüklerinden korkarak servetini çabuk harcanamaması için gayrimenkule yatırmıştır. Oğulları daha annesi ölmeden önce serveti ile ilgili kapışmaya başlamıştır bile. Annelerinin uzun yaşamasını istiyorlardır ancak bir gün öleceği günü beklerler. Bir gün Bayan Guerard fenalaşır. Annenin giderek kötüleşen durumu aile içerisindeki zayıf ve güvensiz duyguların, para hırsının ortaya çıkmasına sebep olur. Bayan Guerard gösterişli bir cenaze töreniyle toprağa verilir ancak oğulları hala miras bölüşme derdindedir. İçlerinde cimriliği ve parası çalınacak korkusuyla ölmüş anneleri uyanmıştır. Bay Rousseau: Genç yaşta hayata sıfırdan başlar ve 20 yaşındayken 18 yaşındaki Adele ile evlenip birlikte geçim mücadelesi verirler. Adele: Gelecek ile ilgili hayalleri için sürekli olarak çalışan biridir. Bay Rousseau ve Adele genç yaşta evlenirler, ellerindeki ufak parayla izbe bir dükkan kiralayıp çok çalışarak zaman içerisinde kar eden bir kırtasiyeci dükkana sahip olurlar. Ancak Adele'in sağlığı pek iyi değildir. Eşi onun için çok endileşeniyordur ama kırtasiye bütün zamanını aldığı için onunla yeteri kadar ilgilenemiyordur. Bir gün doktor çağırırlar ve Adele'e verem teşhisi konur. Hırsları nedeniyle sağlık problemleriyle ilgilenemedikleri için sorunlar büyür. Adele hastayken bile işleri takip etmeye çalışmaktadır. Bir gün çok kazanınca kırsalda yaşama hayalinden vazgeçmez. Bay Rousseau Adele'I eşi olarak görmenin yanında onu ayrıca iş ortağı olarak da görmektedir. Adele öleceğini hissettiğinde vasiyetname vermek istediğini söyler. Bütün sahip olduklarını beraber yaptıkları için kendisi öldüğünde bunlardan kız kardeşinin pay almasını istemediğini, eşinin bu parayla mutlu bir yaşantı sürüp mutlu olmasını hatta evlenebileceğini söyler. Adele ölür ve sade bir törenle defnedilir. Bay Rousseau üzülür ancak daha çok üzüldüğü konu dükkanın bir gün kapalı kalmasından kaynaklanan yaşadığı ciro kaybıdır. Charlot: Çelimsiz, akıllı ancak sağlıksız bir çocuktur. 10 yaşındadır. Morisseau ailesi işçi, geçim mücadelesi veren bir ailedir. Bir gün Charlot hastalanır. Çocukları hastalanınca ne kadar çabalasalar da gelecek olan sonun önüne geçemezler. Çocukları her geçen gün gözlerinin önünde erir. Çocuklarının iyileşmesi için ne yaparlarsa yapsınlar gelişme olmaz, zaten çözüm bulacak maddi güçleri de kalmamıştır. Bir gece Charlot daha da fenalaşır ve annesine seslenirken can verir. Ancak çocuklarının ölümü neredeyse anne ve babayı rahatlatmıştır. Çünkü artık çocuklarına üzülmek zorunda kalmayacaklardır. Çocuk zavallı haline benzer bir şekilde özensiz bir törenle toprağa verilir. Zamanında çocuk hastayken belediyeden talep ettikleri yardım çocuk öldükten sonra gelir ancak o parayı definden sonra komşularıyla şarap içmek için harcarlar. Jean Louis Lacour: 70 yaşında çiftçi bir adamdır. Toprağı çok seven topraktan kazanç sağlayan Lacour, 2 oğul ve 1 kız sahibidir. Hasat zamanı işler yoğundur ama hastalandığı için artık toprakla uğraşamaz hale gelir. Çocuklar da yaşlı adam da sonun yakın bir zamanda geleceğini tahmin ederler. O yüzden bütün çocuklar tarlada çalışmaya devam eder, küçük torun babanın başına bırakılır. Çünkü herkesin geçiminin sağlanması ve mecbur çalışmaya devam edilmesi gerektiği için her şey olağan seyrinde devam eder. Yaşlı adam bir gün ölür, adamın ölümü dahi çalışma düzenini etkilemez. Adamın arkasından miras kavgaları da yaşanmaz. Sadece evden bir tabak eksilmiştir. Sonuç olarak toprağın adamı toprağa geri dönmüştür. Romanlarından tanıdığımız Emile Zola'dan toplumsal ve ekonomik koşulların ölümü nasıl şekillendirdiğini gözler önüne seren çarpıcı beş öykü. Aristokrat, burjuva, esnaf, köylü ve işçi ailelerinin bu süreci nasıl yaşadıklarını olanca sadeliğiyle ve toplumsal çerçeveden kopmadan sergileyen beş tablo.


Afife Jale- (1902/ 1941): Osmanlı İmparatorluğu'nun ve Tük sahne sanatının ilk tiyatro sanatçısıdır. Bu uğurda verdiği mücadele ondan sonra gelecek kadınlar için şans olmuştur. Doktor Sait Paşa: Afife'nin biricik dedesidir. Onu tiyatro ve yazın edebiyatıyla tanıştıran kişidir. Dünyadaki gelişmeleri yakından takip eden bir o kadar da müşfik bir karaktere sahiptir. Osmanlı İmparatorluğu'nun son yıllarına şahit olmuş, İstanbul'un işgaliyle hayata küsüp vefat etmiştir. Hidayet Bey: Afife'nin babasıdır. Sekiz dil bilmesine rağmen bağnaz gerici bir adamdır. Kızının tiyatro tutkusunu kaldıracak bir görüşe sahip olamadığı için onu ve eşini terk eder. Medhiye Hanım: Afife'nin annesidir. Kızının ideali için kendi mutluluğundan feragat eden güçlü bir kadındır. Çektiği tüm zorluklara rağmen metanetini korur, çocuğunun yanında olur. Sophia: Kahramanımızın dadısıdır. Annesi kadar ona yakın ve yardımcı olmuştur. Selahattin Pınar: Besteci ve söz yazarıdır. Ailesinin müzisyen olduğu için aldığı tavırla yalnızdır. Afife ile olan aşkı da bu yüzden onun için çok kıymetlidir. Afife'nin tiyatroya ilgisi o çok küçükken başlar. Dedesi; Dr. Sait Paşa, sahne sanatları ve edebiyata olan ilgisini torunları Afife ve Ziya'ya nakşetmiştir. Çamlıca'daki konakta kurulan sahnede, oyunlar sergileniyor ve Paşa dedeleri onlara, tiyatronun bir gösteri sanatı olduğu kadar ölçü sanatı olduğunu da vurgular. Çocukları sıklıkla tiyatroya götürerek, onların sahne, kostüm, dekor ve oyunculuk hakkında deneyim sahibi olma fırsatı sunar. Afife daha on yaşında olmasına rağmen üstün bir yetenek sergilemektedir. 1909 yılı ve sonrası Osmanlı İmparatorluğu'nun zor zamanlarıdır. Dr. Sait Paşa, bu dönemi yakından takip eden ileri görüşlü bir adamdır. Doktor zamana ayak uyduramayan İmparatorluğun 31 Mart olaylarının perde arkasını gördüğü için de tedirgindir. Afife'nin babası Hidayet Bey ise Sait Paşanın aksine bağnaz bir adamdır. Küçük kızın tiyatroya olan ilgisini hoş görmez. Tesettüre gitmesi gerektiğini söyler ve zorlar. Afife aralıklarla gittiği dedesinin konağında onun için alınan mecmuaları ve temsil ettikleri oyunlar sayesinde çok mutludur. Annesi Medhiye Hanım'ın ilk evliliğinden olan Behiye ve Salah'ın büyüyüp evden ayrılmalarından sonra baba Hidayet Beyin dikkatini üzerine çekmesi uzun zaman almaz. Kızının giyimi ve davranışları konusunda uyarılarda bulunur. Buna onun tiyatroya olan ilgisi de dahildir. Babasının tüm itirazlarına rağmen ailenin geri kalanını arkasına alarak güzel sanatlar bölümüne girmeye hak kazanır. Afife bu okulda altı sene resim sanatını öğrenecektir. Müslüman kadınların tiyatroda rol almasının yasak olduğu bu dönemde Afife Darülbedayi bünyesinde ilk Müslüman Türk kadını olmak için büyük cesaret örneği gösterir. Girdiği yol zordur. O güne kadar tiyatro sahnelerini gayri Müslim hanımlar boy göstermektedir. İki okulu birlikte yürüten Afife bir süre bu durumu ailesinden saklar. 1918 yılı hem ülke hem de Sait Paşa ve ailesi için sıkıntılı geçecektir. Balkan Savaşları ve ardından gelen Büyük Harp ve işgal güçlerinin İstanbul'a girmesi kara günlerin habercisidir. Sait Paşa üzüntüsünden evden çıkmayı reddetmiş bir süre sonra da hastalanarak hayata gözlerini yummuştur. Afife'nin hayattaki en büyük destekleyicisi olan dedesinin eksikliğini hayatı boyunca yaşayacaktır. Ahde Vefa onun tutkusu olan tiyatro üstatları tarafından yapılmıştır. Genç kızı dönemin şartlarını bile bile öne sürmüş sonrasında çektikleriyle baş başa bırakmışlardır. Dr. Mazhar Osman bir başka vefa örneği göstererek önceden tanıdığı Sait Paşa ve sahnede oyununu seyrettiği Afife Jaleye kol kanat gerer. İsteği üzerine ağabeyi Sedat'ı bulup onun yanına naklettirir. Bir buçuk yıl Sedat ve ailesinin yanında kalan Afife ölümün yaklaştığını hisseder, onları daha fazla üzmemek için hastaneye geri dönmek ister. Burada son nefesini verdiğinde cenazesinde tiyatrodan birkaç isim ve yanındaki üç dostundan başka kimsesi yoktur. Osman Balcıgil yine bir dönemi ve dönemin kahramanı Afife Jale'nin hayatıyla birlikte aktarıyor. Osmanlı İmparatorluğu'nun son yılları ve Cumhuriyetin ilk yıllarını kapsayan hayat hikayesi dönemine ışık tutuyor. Yaşanılanları anlamlandıran dönemin şartlarıyla birlikte sunulan roman bir geçiş sürecini de resmediyor. Afife Jale (1902/1941) yılları arasında yaşamış olan İlk Türk ve Müslüman tiyatro sanatçısıdır. Yeteneği ve gösterdiği cesaret ondan sonra gelecek olanların önlerini açmıştır. Ne yazık ki onun bu tutkusu yarım kalmış hayatı beklenmedik bir şekilde yön değiştirmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nun geçiş döneminin zorlukları düşünüldüğünde onun verdiği mücadele anlamı ve büyüklüğü bugün daha iyi anlaşılmaktadır. Kadının sosyal adaletsizliğin içinde bir suçlu gibi algılanmış olması ve bu gerçekliğin içinde Afife Jale'nin yalnızlığını görüyoruz. Ömrünün son günlerini geçirdiği hastanede dedesinin ona armağan ettiği tiyatro tutkusuyla yaşamış, adeta nefes alması için bir neden teşkil etmiştir. Hayatını adadığı mesleğinden mahrum kaldığı ve gördüğü vefasızlıktan dolayı çok üzülür. Yanlış zamanda, yanlış mekanda yaşayanAfife Jale 39 yaşında dünyaya gözlerini yumar. Osmanlı'nın ilk Müslüman kadın oyuncusuydu Afife Jale. Babasından Şeyhülislam'a, Dahiliye Nazırı'ndan Şehremini'ne kadar kimler uğraşmadı ki onunla, yılmadı. Teyzesinin oğlu çok aşıktı güzel kıza. O da seviyordu dünya yakışıklısı delikanlıyı. Aralarına önce sahne, sonra Afife'nin beyninde taşıdığı hançer girdi. Bir Bahar Akşamı ikinci aşkı Selahattin'e rastladı Afife. Büyük bir aşkla sarıldı ünlü sanatçı güzel Afife'ye. Paşa dedesinin de tutkusu olan tiyatroya beşikten mezara ve ölümüne bağlı kaldı Afife. Son nefesini Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nde verirken, gözlere yıldız tozu serpmeyi sürdürüyordu kuşkusuz. Osman Balcıgil, satış rekorları kıran CELİLE, YEŞİL MÜREKKEP ve İPEK SABAHLIK'ta olduğu gibi, NEFESİ TUTKU OLAN KADIN AFİFE JALE'de de yaşadığımız coğrafyanın tarihsel ve toplumsal derinliklerine büyük bir ustalıkla iniyor.


Taita: Romanın anlatıcısı olan güler yüzlü köle. Tanus: Firavun Mamose VIII'in Ordu Kurmay Başkanı, Lostris Aşığı ve Lord Harrab'ın Oğlu. Memnon: Lostris ve Tanus'un oğlu, ancak Firavun Mamose VIII'in oğlu olduğu tahmin ediliyor. Lord Intef: Aynı zamanda Shrike haydutlarının da başı olan yozlaşmış Vezir. Firavun: Mısır ve Lostris'in yasal kocası Mamose VIII . Firavunların diyarı olan Eski Mısır'da altın üzerine kurulmuş bir krallık. Nil'in ışıltılı kıyılarında, hırs ve savaşla paramparça olan ülkelerini yeniden kurmaya çalışan insanların hikayesini anlatıyor. Nehir Tanrısı, Mısır Krallığı'nın kaderini çok yetenekli ve çok yetenekli bir hadım köle olan Taita'nın gözünden takip ediyor. Taita, Lord Intef'e aittir ve öncelikle kızı Lostris'e bakar, ancak aynı zamanda Lord Intef'in mülkünün günlük işleyişinde de büyük bir rol oynar. Mısır Firavunu'nun erkek bir varisi yoktur ve Taita istemeden Firavun'un Lostris'e ilgi duymasına neden olur. Bu arada Lostris, babasının nefret ettiğini bilmediği asker Tanus'a aşıktır. Sonunda Firavun, Lostris ile evlenir ve babası Lord Intef, isteksizce Taita'yı ona bir düğün hediyesi olarak verir. Bu arada Tanus, Mısır'ın içinde bulunduğu sıkıntılar hakkında açık açık konuşarak Firavun'u kızdırdı en belirgin olarak, büyük şehirlerin dışına seyahat eden herkesi terörize eden büyüyen haydut tehdidi. Firavun, eylemleri için onu ölüme mahkum eder, ancak Tanus'un iki yıl içinde Mısır'daki tüm haydutları ortadan kaldırmaya çalışarak kendini kurtarmasına izin vermeye ikna olur. Cezası Osiris festivalinin son gününde ortaya çıktığı için, bir sonraki festivalin o gününde görevi tamamlanmış olarak geri dönecek ya da boğularak ölümle karşı karşıya kalacaktır. Tanus, Taita'nın yardımıyla Shrike haydutlarının liderlerini avlar ve yakalar. Onları Firavun'a sunarken liderlerinin Lord Intef olduğu ortaya çıkıyor. Tanus'un ölüm cezası kaldırılır, ancak Intef suçlarından dolayı cezalandırılmadan önce kaçmayı başarır. Hüküm açıklandıktan sonra, Lostris ve Tanus'un birlikte gizlice yalnız kalmalarına izin veren bir fırtına kopar. Bu süre zarfında Lostris, Tanus'un ilk doğduğunu düşünür ve sır keşfedilmeden önce Taita, karısının Firavun'a karşı olan görevlerini sürdürmesini ayarlar. Çocuk doğduğunda ona Memnon adı verilir ve Firavun tarafından kendisinin olduğu iddia edilir ve gerçek babalığı sadece Lostris, Taita ve Tanus tarafından bilinir. Krallık için yeni bir tehdit ortaya çıkıyor savaşçı Hyksos. At ve savaş arabasının yanı sıra üstün bir kıvrık yay ile donatılan teknolojik üstünlükleri onlara Mısır ordusununkinden çok daha fazla güç veriyor. Firavun öldürülür ve Mısır soylularının çoğunluğunu kalan orduyla Nil'e doğru ilerleyerek Mısır'dan kaçmaya zorlar. Sürgünleri sırasında Lostris, Tanus'un iki çocuğunu daha doğurur, her ikisi de kızıdır, ancak ilişkileri bir sır olduğu için Taita, Firavun'un hayaletinin çocuğu doğurduğu bir kapak hikayesi yaratır. Sürgünde geçirdikleri süre boyunca, teknik üstünlüklerini yeniden kazanırlar Taita, savaş alanında çok büyük bir etkiye sahip olduğunu gördüğü hem savaş arabalarını hem de yayları çoğaltır ve geliştirir. Firavunların ülkesi Eski Mısır'da altın üzerine kurulmuş bir krallık. Hırs ve savaşların paramparça ettiği ülkeyi Nil'in parıltılı sahillerinde yeniden kurmaya çalışan insanların öyküsü.


Selim: Romanın Kahramanı olan Selim Afrika'nın doğu kıyısındandır. Sahil tam olarak Afrikalılar için bir yer değildir. Arap, Hint, Fars ve Portekizce karışımıdır. Selim Hint Okyanusu insanıdır. Gerçek Afrika kilometrelerce içeridedir. Selim'in Arabistan, Hindistan ve İran ile ilişkileri var. Aynı zamanda atalarının memleketidir. Ancak Selim Arap, İranlı veya Hintli olduğunu kabul edemez. O insanlara kıyasla kendini Afrikalı hisseder. Müslümandır ama Araplardan ve kıyıdaki diğer Müslümanlardan ayrıdır. Davranışları daha çok Kuzeybatı Hindularınınkine benzer. Olaylar Afrika'da bir kumsalda geçiyor. Afrika'nın o dönemdeki durumunu, insanlarını ve oradaki yaşamı konu alan kitapta olaylar, iş aşığı olan Selim'in etrafında dönüyor. Selim'in nehir kenarındaki kasabada bir dükkan satın alarak başladığı ticari hayatı ve başına gelenler anlatılır. Savaş bitmiş, kıta parsellenmiş, ülkeler bağımsızlıklarını kazanmaya başlamış ve birçok çatışma yaşanmaya başlamıştır. Selim, iş bulmak için kıtanın doğu kıyılarından iç bölgelere gelir. Nehir kenarındaki kasabadan bir dükkan satın alır ve ticarete başlar. Ülkede barış kendini göstermeye yeni başlıyor. Ancak birçok Afrikalı, kargaşa zamanlarında ormanlarına, gizli ve ulaşılması zor köylere döndüğü için işler kötü gidiyor. Barış devam ediyor. İnsanlar tekrar şehre dönmeye başlar. Zabet adında bir kadın müşterisi var. Köyden ayda bir alışveriş için gelir. Orman ve tehlikeli yerlerden nehir boyunca tekrar döner. Zabet'in bir oğlu var. Çocuğun babası güney kabilelerinden birine aitti ve bir tüccardı. Koloni döneminin mucizevi barış ortamında aşiret sınırlarına bakmadan dolaşırken Zabet ile tanışır. Bağımsızlık ilan edildiğinde kabile sınırları yeniden önem kazanır. Güneyli adam oğlunu alır ve kendi ülkesine döner. Babası ölünce çocuk Zabet'e geri döner ve kasabadaki lisede okumaya başlar. Adı Ferdinand. Annesi Ferdinand'ı Selim'e emanet eder. Ferdinand başarılı bir öğrencidir ve Selim'den kendisini Amerika'ya göndermesini ister. Şehirde karışıklık devam ediyor. Bir ayaklanma ihtimaline karşı askerler şehre geldi. Lisede derslere ara verilir. Lise güvenli değil. Ferdinand, Selim'le birlikte çalışan Metty ile kalmaya başlar. Kasabadaki ticari hayat yeniden hareketlenmeye başlar. Kasaba büyür ve bir ticaret merkezi haline gelir. Kasabada Bigburger ile tanışır. Şehirde komiteler kuruldu. Komiteler kendi adamlarını işe sokmaya çalışıyor. Selim bir iş için komitelerle diyalog kurar. O sıradan bir insan değildir. Bir kadın kendini diplomat olmayı teklif eder. Ülkesi bilinmeyen bir kişi diplomat olamayacağı için Selim Hindistan vatandaşı olur. Diplomat olarak Londra'ya gider. Bir süre sonra Afrika'da bir ayaklanma patlak verir. Ülke yine değişti. Selim ülkesine döner ve Metty ile tanışır. Yabancıların ülkedeki malları onlardan alınır. Metty ve Selim'in elinde hiçbir şey kalmamıştır ve dükkanları kilitlidir. Kendi malları bir envanter yapılarak Selim'e iade edilir. Ancak, envanter yalnızca kayıp malları gösterir. Selim gizli bir iş yapmak zorunda kalır ve altın ve fildişi ticaretine başlar. Hatta bazen askerlerden mal almak zorunda kalıyor. Bir süre sonra işler daha da kötüye gider ve o ülkeyi terk eder. Bağımsızlığını yeni kazanan adsız bir Afrika ülkesinde, kıtanın iç bölgelerindeki tenha bir kasabaya taşınan Salim'in hayata tutunma çabasını anlatan Nehrin Dönemeci bu satırlarla açılıyor. V.S. Naipaul bu romanda, tehlikeli derecede cezbedici modern dünya ile kendi geçmişi ve adetleri arasında kısılıp kalmış bir ülkenin portresini çiziyor. Bir yanda Büyük Adam'ın zorlamasıyla yaşanan yalan hayatlar, diğer yanda kaos, şiddet, cehalet ve yoksulluk; bağımsızlığın ağır yükü altında ezilen ülke, Salim gibi eğitimli gençleri bile aciz bırakıyor, kaçmak ya da kalmak arasında bir tercih yapmaya zorluyor.


Nemide: Babasına düşkün kırılgan yapıya sahip bir karakterdir. Naile karşı duymuş olduğu yoğun ilgi ve sevgi başka bir kadın tarafından sonlanınca dayanamaz ve ölür. Şevket Bey: Tüm yaşamını kızı üzerine kuran bir babadır. Kızının ölümünden sonra dayanamaz ve aklı dengesini kaybeder. Nail: Şevket Bey'in ölen kardeşinin oğludur. Eğitim almış edepli biridir. Kendisini seven iki kadın arasında gelgitler yaşar. Nahit: Nail uğruna her şeyden vazgeçen ve bu uğurda mücadelesini kesmeyen dirayetli bir kadındır. Ve nihayetinde Nail ile evlenirler. Osman Bey: İyiliksever ve temiz kalpli bir karakterdir. Sevdiği adamı bir başkasına kaptırması, Nemide'nin hayal kırıklıklarıyla dolu hayatı ve ölümüne yol açan süreci konu edinmiştir. Naime Hanım soylu ve varlıklı bir ailenin kızıdır. Küçük yaşta babasını kaybetmiş ve on dokuz yaşında Şevket Bey ile evlenmiştir. Şevket Bey daha önce Naima Hanım ile evliydi. Karısını doğum sırasında kaybeder. Kızı Nemide'ye sadık bir babadır. Nemide, Nail adında genç bir adama derinden bağlıdır. Ancak aralarına Nahit adında başka bir kız çıkar. Nahit her şeyi yapmaya hazır bir insandır. Nail Paris'te tıp eğitimini aldıktan sonra eve döndüğünde Nemide ile nişanlanır. Ancak Nahit, Nail'den vazgeçmez ve onu sevdiğini söyler. Nail de ona ilgi duyar. Nemide aralarındaki ilişkiyi öğrenince parmağındaki yüzüğü çıkarır ve herkesin gözü önünde Nahit'e takar. Hatta onları bir tekne gezisine bile çıkarır. Bu gezintide tekneyi akıntıyla birlikte sürüklemek ister. Nail bunu önler. Nemide hastalanır ve bir süre sonra ölür. Nail ve Nahit evlenir ama Nemide'nin ruhu hep bu çiftin arasında kalır. Kitapta işlenen konu, başımıza gelebilecek olaylarla ilgilidir. Ancak yazarın üslubu ve betimlemeleri kitabı çekici kılmak için yeterli olmuştur. Bu şekilde kitap büyük bir akıcılık kazanmıştır. Kitabı ilk elinize aldığınızda, sonuna kadar elinizden düşürmeyeceğinizden eminim. Şimdiden keyifli okumalar dilerim.


Ekonomik koşullar, işsizlik, taşınma, şehir ve okul değiştirme gibi çocuklarla paylaşılması zor olan konuları ele almıştır. Minik okurlarımız için sevgi ve umut dolu aynı zamanda eğlenceli olan kitabımız Sedat Girgin'in desenleriyle renklenmiştir. Edebiyatımızın saygın ödüllerinin sahibi Ahmet Büke'den, minik okurları için sevgi ve umut dolu, eğlenceli bir hikaye! Sevilen öykücü, Eyvah Babam Şiir Yazıyor! ve Annemle Uzayda ile başlayan Zeyno Kitaplarına bambaşka bir macera ekliyor. Ekonomik koşullar, işsizlik, taşınma, şehir ve okul değiştirme gibi çocuklarla paylaşılması zor konular, yazarın güçlü öykülemesiyle ve sıcacık ayrıntılarla harmanlanıyor. ans hristian Andersen dülü adayı başarılı illüstratör Sedat Girgin'in desenleriyle renklenen bu yeni ve neşeli aile öyküsü, yaşamın ve arkadaşlıkların dayanışmayla güçlendiğini de duyumsatıyor.


Therese Reimann: 63 yaşında dindar bir kadındır. Yaşlı kadın apolitiktir ve ruhunun huzuru için yalnızca kendisiyle meşgul olur. Reinhold Gontard: 54 yaşında bir rahiptir, fakat inancı giderek zayıflayan rahip inancını yitirdiği ve bütün derdi buna rağmen hizmetle yükümlü olduğu Tanrıdır. Onun durumundaki bir adam için taşınmaz nitelikteki bu yükün ağırlığı altında ezilip içmeye başlamıştır. Anna Wagner: 31 yaşında bir kadındır. Kocasının Alman birliklerine katılmasıyla başlayan korku, kadını çaresiz bırakmıştır. Hamileliğinin son günlerini yaşıyordur. Evi Wagner: Anna Wagner'in beş yaşındaki kızıdır. Walter Schröder: Kimyager olan adam çabaları ilke zamanın akışını etkileyeceği konusunda saplantıları vardı. 35 yaşında mesleğinden dolayı askerlikten muaftır. Bir fabrikada kimyevi alanda her kapasite ve biçimde enerji kaynakları imal etmektedir. Susanne Riemenschmied: Tiyatro oyuncusudur. Orta boylu ve ince yapılıdır. Mesleğini seven genç kadın, olayın olduğu gün 21 Mart akşamı sunumunu yapacağı konferans için görüşmeye gider. Robert Faber: 25 yaşındaki asker kaçağı genç, o gün dikkatleri çekmemek için ara sokaklarda dolaşırken alarm verildiğinde hemen yakınındaki eski evin sığınağına iner. Werner Schattenforoh: 27 yaşında savaşın on beş ayını Rusya'da geçirmiş, yaralandıktan sonra Viyana'ya gelmiştir. Ancak savaşın anlamsızlığından yorulan adam tecrübeleriyle olayların yönünü değiştirir. Savaş günlerinin acı-tatlı olaylarıyla örülmüş, bir mahzende kapalı kalan yedi kişinin serüveni, birbirleriyle olan ilişkileri ve insan ruhunun bütün çapraşık yönleri konu edilmiştir. İkinci Dünya Savaşı'nın yaşandığı 1945 yılının 21 Mart günü Amerikan savaş uçakları Viyana'ya hava saldırısı yapar. Viyana'da alarm verildiğinde herkes korunmak için en yakındaki sığınağa iner. Never Markt semtinde bulunan bir eve isabet eden bomba binayı yıkar. Binanın sığınağında yedi kişi mahsur kalır. Sığınak çok eski olduğu için herhangi bir yerle bağlantısı yoktur. Sığınağın büyüklüğü yeteri kadar oksijeni sağlarken, depolanan yiyecekler sayesinde bu anlamda bir sıkıntı yaşamazlar. Mahsur kalanlar ilk şoku atlattıktan sonra ellerindeki imkanlarla dışarı çıkmak için geçit açmaya çalışırlar. Walter Schröder ile Robert Faber geçidi açkmak için kazarken rahip Reinhold Gontrard da onlara yardım eder. Therese Reiman ve Susanne Riemenschmied de hamileliğinin son günlerini yaşayan Anna Wagner ve Eva ile ilgilenir. Birlikte hareket ederek bu sorunu aşacaklarının farkındadırlar. Hepsinin ortak duygusu korku, yalnızlık ve özlemdir. Savaşın uzun yıllar sürmesi bu duyguları körükler. Kimyager Walter gibi insanlar savaşı kazanmak için daha etkili silahlar yaparken Faver gibi insanlar da bu silahların yok ettiği insanları görerek askerlikten firar ediyorlardır. Bayan Therese gibi insanlar Tanrı'ya daha çok inanırken rahip Gontrard gibi insanlar da inançlarından uzaklaşıyorlardır. Hepsinin başına aynı şeyin gelmesine rağmen bu ayrılığa hepsi ayrı bir anlam veriyordur. Dışarıya çıkmak için yaptıkları kazı ikinci bir hava saldırısı sonucu yıkılır. Sabrı tükenen kimyager Schröder geçidi patlatarak açmak ister. Tehlikeli olan bu yöntemi diğerleri kabul etmez. Herkesin uyuduğu bir sırada Schröder geçidi patlatmak üzereyken Faber görür ve engel olmak isterken onu öldürür. Kendi içlerinden gelen sesi dinlememeleri ve birbirlerinin dünyalarını anlayamamaları, felaketlerini hazırlamasına neden olur. Büyük savaşın bir ürünü olan toplumsal duygunun çürümesi gölgesini onların ilişkileri üzerine de aksettirir. Dışarıda arama kurtarmayı yöneten Teğmen Werner Schattenforch deneyimli bir askerdir. Çalışmaları hızlandırır. Mahsur kalanlara ulaşıldığında ölen kişinin kimliğini ve niçin öldüğünü sorduğunda içerdekiler Faber'i korumak için ellerinden geleni yaparlar. Her detayı titizlikle inceleyen Werner, olayın sis perdesini çözmeyi başarır. Bildiklerini kimseyle paylaşmaz, çünkü sezgileri ve tecrübeleri buna izin vermez. Yaşananların bir rastlantı olmadığını anladığı zaman içini huzur kaplar.


Süleyman Nüzhet: Elçilikte görev alan ama görevinden ayrılan Nüzhet, Romanın ana karakterdir. Aile yaşantısına ve fertlerine önem veren, kızının her isteğine koşan, kızı için sevdiğinden ayrı kalan, romanın sonuna dek mutlu olmaya çalışıp, mutluluğa ulaşamayan kişidir. Azra: İyi bir eğitim almış, babası ile mutlu mesut bir yaşamı olan, İrfan'a karşı duygular besleyen ama bir araya gelemeyen kızdır. Samiye Hanım: Nüzhet'in kardeşidir. İyi eğitim almış ve evliliğinden mutlu olamayan kadındır. İrfan: Azra ile duygusal bir ilişki içinde olan İrfan, Nüzhet'in arkadaşıdır. Babasının intikamı için suikastçı olur ancak roman sonunda intihar eder. Kitap, Osmanlı İmparatorluğu'nun son nesil gençliğini, Saray ve çevresini, gençliğin nasıl çöktüğünü, Süleyman Nüzhet ve kızının sevdiklerine kavuşamadıkları hayatlarını konu alıyor. Süleyman Nüzhet, kalbi vatan aşkıyla atan bir Osmanlı aydınıdır. Abdülhamit döneminin baskıcı yönetiminden bıkmış ve Fransa'ya gitmiştir. Yıllar önce vefat eden eşinden olan kızı Azra, İstanbul'da kolejde okur. Artık memleketine dönme vakti gelir, kızını daha fazla yalnız bırakmak istemez. İstanbul'a dönerken yalnız gelmez. Onunla birlikte yabancı ülkelerde eğitim gören ama neyse ki askere alınamayan vatan oğulları vardır. Şakir ve İrfan, Süleyman Nüzhet bu gençlere çok güvenir. Ona göre devleti bu pis durumdan ancak bunlar gibi vatan oğulları kurtaracaktır. Ülkeye döndükten sonra saray adamları Süleyman Nüzhet'i ve yanındaki gençleri takip etmeye başlarlar. Çünkü Avrupa'daki Jön Türk hareketlerine katıldıklarından şüphelenirler ve oradaki faaliyetler hakkında bilgi almak isterler. Bunu yapmanın en iyi yolu gençlere bazı pozisyonlar vaat ederek onları kendi lehlerine kullanmaktır. Bundan sonra Şakir ve İrfan'ı kazanmaya çalışırlar. Şakir çok iyi bir genç olmasına rağmen sağlam bir fikri olmadığı için kolayca aldatılır. Daha sonra yurtsever Osmanlı aydınlarının yabancı dillerde yayınlanan yazılarını Saray adına tercüme ettiği için pişmanlık duysa da iş işten geçmiştir. İrfan, Şakir'den daha güçlü bir fikir görüşüne sahiptir ama babasını öldürenlerden intikam almak için sarayın etrafındaki kirli işlere bulaşmaktan kendini alamaz. Süleyman Nüzhet'in kızı Azra da Çok kültürlü bir kız olmasına rağmen klasik bir Osmanlı kadını olmak ister ve Süleyman kızı İrfan'ı görmek ister. İrfan annesinin ölümüne dayanamaz ve intihar eder. Ülkenin diğer gençleri de Saray ve çevresinin pislikleri ile temas halindedir. Osmanlı İmparatorluğu'nun kurtuluşu başka bir bahara kalır. Halid Ziya Uşaklıgil'in II. Meşrutiyet'ten sonra kaleme aldığı Nesl-i Ahir, yazarın ağır sosyal eleştirileri de içeren son romanıdır. II. Abdülhamid döneminde uygulanan aşırı baskı ve hafiye teşkilatıyla insanların nefes alamaz noktaya geldiği, kayırma ve kollamalarla bozulan sosyal koşullar altında ezilen halkın yaşamı ve bunalan gençliğin yaşama, geleceğe ilişkin kaygıları bu romanda gözler önüne serilir. Bütün bu özellikleri ve geniş kadrosuyla Nesl-i Ahir bir devir romanıdır. İlk kez, tam ve eksiksiz olarak okuyucu karşısına çıkan bu eser, sadece edebiyat araştırmacılarının değil, dönemle ilgilenen tarihçi ve siyaset bilimcilerin de ilgi odağı olacaktır.


Netoçka Nezvanova: Yoksulluk içinde yaşayan yetim bir kızdır. Zengin bir aile tarafından evlat edinip büyütülür. Katya: Netoçka ile aynı evde yaşayan üvey kız kardeşidir. Netoçka Nezvanova, Netoçka'nın yoksul bir evde yaşadığı acı ve kazayı konu alan çocukluk hikayesiyle başlar ve ilk ve çocukluk anlatılarıyla devam eder. Kitap, Saint Petersburg'da yoksulluk içinde yaşayan genç bir kızın hikayesini anlatıyor. Yetim kız, hali vakti yerinde yüksek sınıf bir aile tarafından evlat edinilir ve yeni üvey kız kardeşi Katya ile tanıştığında aniden onu çok sevmeye başlar ve ikisi çok geçmeden ayrılmaz hale gelir. Buna rağmen, bir gün Katya, ailesinin zoruyla Moskova'yı terk etmek zorunda kalır ve Netochka, Katya'nın ablası ile 8 yıl daha yaşar. Sonraki günlerde Katya'nın ablası Netochka için bir anne figürü olur. İki kız tekrar bir araya gelmeden önce hikaye aniden sona erer. - Netochka Nezvanova, Dostoyevski'nin ilk tamamlanmamış büyük romanıdır. Romanın devamının gelmemesinin sebebi ise Dostoyevski'nin devrimci aktivitelere katılma suçundan tutuklanıp Sibirya'ya sürülmesidir.1859'da Dostoyevski Sibirya'dan dönmesine rağmen tekrar bu romanı ele almadığından bu hikaye yarım kalmıştır. -Konstantin Mochulsky-


Josef Breuer: Kırk yaşlarında, bir karısı ve beş çocuğu olan, zengin ve saygın bir doktordur. Sigmund Freud: Yirmi altı yaşlarında geleceği parlak bir öğrencidir. Breuer'in yakın arkadaşıdır. Lou Andreas-Salome: Yirmi bir yaşlarında Paul ile ilişkisi olan, şair olmak isteyen ve şiirler yazan bir karakterdir. Friedrich Wilhelm Nietzsche: Yardım kabul etmeyen ve buna ihtiyacı olduğunu düşünmeyen gururlu bir adamdır. Paul ile Salome'ye olan aşkları yüzünden düşman olurlar. Bertha: Bertha 'nın babasına karşı tuhaf bir bağlılığı var. Arada kriz geçirirken Doktor Breuer' e babacım da diyor Nietzsche ile yaptığı görüşmelerde Bertha'nın hayatındaki anlamlara odaklandığında hayatındaki düğümler biraz da olsa çözülmeye başlıyor. Irvin Yalom'un tarihteki kişilerin yan karakter olarak kullanıldığı en ünlü eseri Nietzsche Ağladığında, okuyucularına Nietzsche'nin düşüncelerini farklı bir şekilde ele alınarak anlatılmıştır. Hastalarından ve bazı sorunlarından uzaklaşmak için eşiyle birlikte Viyana'ya giden Dr. Breuer bir gün aniden imzasız ve son derece küstah bir not alır. Merakına yenik düşen ve daha sonra notun sahibi olan Rusya doğumlu son derece genç ve güzel Salome ile tanışan doktorumuz Salome, Prof. Nietzche için yardım isteği ve onu geri çevirememesiyle hikayemiz başlar. Hasta-doktor ilişkisinde çok ileri gittiği için o dönemde kariyerini ve evliliğini mahvetmekten kıl payı kurtulan Breuer'in aslında karşı koyamadığı şey, bir hastaya yardım edecek olması değil, onun karşısında Salome'nin güzelliği, Çünkü doktor o sırada yasak bir ilişkiden yeni çıkmıştı. Bir önceki hastasıyla olan tek taraflı duygusal ilişkisi, hasta karısının önünde krizdeyken kendisine hamile olduğu yalanını uydurunca ve Breuer onu başka bir doktora nakledince sona ermişti. Tüm bunlardan yeni kurtulan Salome'ye Nietzsche'yi iyileştireceğine söz veren Breur, Salome'nin Nietzsche'yi ikna edip onu Breuer'e göndermesiyle ilk seanslarına başlar. Ancak Nietzsche çok gururlu ve intihara meyilli bir hastadır, asla kimseden yardım kabul etmez ve uzun konuşmaları sırasında ruhsal sorunları olduğunu kesinlikle kabul etmez. Bedenini ve ruhunu iki ayrı parça olarak nitelendiren Nietzsche, onu düşündürdüğünü iddia ettiği gibi bedensel acısını bile iddia eder. Bu nedenle Dr. Breuer'in amacı, hastalıklarına şifa veriyormuş gibi davranarak, hatta hastalıklarının daha çok ruhsal bozukluğundan kaynaklandığından emin olduğu Nietzsche'yi konuşturarak Nietzsche'yi anlamaya çalışmak ve onu bu dertlerinden kurtarmaya çalışmaktır. Bu arada Nietzsche'nin sorunları arasında, günahkar üçlünün mihenk taşı olan Salome'nin önce sevgiyle, sonra nefretle bağlı olduğu hayal kırıklığının yanı sıra, kıskançlık ve sürekli sinir bozucu haberler de vardı. Üniversiteden aldığı maaşı tehlikeye atacak kadar ileri gitmez. Nietzsche ailesine o kadar bağlıdır ki, kimse onunla kız kardeşi arasına girmeye cesaret edemez. Tüm bu sebeplerden dolayı tedavide ikilem içine düşen Breur, bu duruma çok üzülmüş ve dönemin ünlü isimlerinden Sigmund Freud ile sık sık Sig kısaltması ile anılan Sigmund Freud'dan bahseder. Hem arkadaşı hem de öğrencisi olan ve hatta zaman zaman onun yerine çocuklarına bakan, Hatta bu konuşmalar o kadar uzar ki, önceki hastası Bertha nedeniyle evliliğinde derin çatlaklar yaşayan Breur, yine evde bazı sorunlar yaşamaya başlar. Daha sonra Dr. Breuer uyurken kapı çalar ve Herr Schlegel evinde kalan bir hastadan bahsederken kendini tanıtan ve acil bir durum olduğunu söyleyerek doktora bir kart veren bir adam. Kartta Prof. Friedrich Nietzsche, Filoloji Profesörüdür. Breur hemen Bay Schlegel ile Nietzsche'nin kaldığı yere doğru yola çıkar. Geldiklerinde Dr. Breuer çok şaşırır. Nietzsche, odanın bir köşesindeki küçük yatakta komada uyuyor. Dr. Breuer, Nietzsche'nin kafasına masaj yapmaya başlar. 30-35 dk. sonra Nietzsche uyanmaya başlar ve doktordan yardım ister. Breur bu isteği duyunca şok olur çünkü Nietzsche daha önce kimseden yardım istememiştir. Sabah, Breuer Nietzsche'yi yalnız bırakır ve diğer hastalarını kontrol etmeye gider. Döndüğünde Nietzsche uyanmıştır. Daha da ilginci, kendini doktora borçlu hisseden hastamız, Breur'un isteklerine uyacağını beyan eder. - Irvin D. Yalom tarafından yazılmış, ümitsizliği konu alan bir düşünsel romandır. - Roman, Nietzsche'nin hayatını ve düşüncesini, psikanaliz ile harmanlayarak anlatır. - Romanın ortamı psikanalizin doğumu öncesinde olan 19.yüzyıl Viyana'sıdır. - Dönemin ünlü şahısları Josef Breuer, Sigmund Freud, Lou Andreas-Salome kitabın yan karakterlerini oluşturur. - Roman bu gerçek kişilerin bilimsel, felsefi, sosyal görüşlerini Nietzsche ile kurgulanmış olay örgüsü içinde kimi zaman gerçek kimi zaman sadece kurgusal bir şekilde iletir. - Büyük bir başarı yakalayan eser birçok dile çevrilmiştir. Sahne Psikanalizin doğumu arifesindeki 19. yüzyıl Viyana'sı. Entelektüel ortamlar. Hava soğuk. Aktörler Nietzche: Henüz iki kitabı yayımlanmış, kimsenin tanımadığı bir filozof. Yalnızlığı seçmiş. Acılarıyla barışmış. İhaneti tatmış. Tek sahip olduğu şey, valizi ve kafasında tasarladığı kitaplar. Karısı, toplumsal görevleri ve vatanı yok. İnzivayı seviyor. Tanrı'yı öldürmüş. Ümit kötülüklerin en kötüsüdür çünkü işkenceyi uzatır diyor. Daha sonra, Kendi alevlerinizde yanmaya hazır olmalısınız: Önce kül olmadan kendinizi nasıl yenebilirsiniz? diyecek. Ümitsiz. Breuer: Efsanevi bir teşhis dehası. Ümitsizlerin kapısını çaldığı doktor. Psikanalizin ilk kurucularından. Kırkında, bütün Avrupalı sanatçı ve düşünürlerin doktoru olmayı başarmış. Güzel bir karısı ve beş çocuğu var. Zengin. Saygın. Hayatı boyunca ama pozisyonunda yaşamış biri. Freud: Breuer'in arkadaşı. Henüz genç. Geleceği parlak. Şimdi yoksul. Salome: Erkeklerin başını döndüren kadın. Çekici. Özgür. Evliliğe inanmıyor. Bazen aynı anda birçok erkekle beraber oluyor. Sanatçıları ve düşünürleri tercih ediyor. Kırbacı var.


Quasimodo: Romanın ana karakteridir. Çingeneler tarafından katedrale bırakılan bu çocuğa ismini Rahip Claude Frollo vermiştir. Esmeralda: Güzel ve genç bir çingene kızdır. Claude Frollo: Bekar kalması gerekirken Esmeralda'ya aşık olan rahiptir. Pierre Gringore: Bir şairdir. Yolu çingene mahallesine düştüğünde Esmeralda ile tanışır. Fleur-de-Lys: Gondelaurier Phoebus'a aşık olan soylu kızdır. Roman, çirkin, kambur, engelli ve çok tuhaf bir yaratık olan Kilise zangocusu ile Fransa'nın ruhani ve dini lideri Claude Frollo'nun Çingene Kızı Esmeralda'ya olan aşkı ve ortaya çıkan ikilem ve tepkileri konu alıyor. Fransa'da imparatorluk döneminin karanlık günlerinden kesitler sunan bir kitap, Victor Hugo, kaderin insanların hayatındaki yerini ve bu yoksulluğun insanları köreltmediğini ortaya koyuyor. Eserde Claude Frollo adlı bir rahip katedralin önünde bir bebek bulur. Çok çirkin bir bebek olduğu için ona Latince eksik-tamamlanmamış adam anlamına gelen Quasimodo adını verir. Quasimodo büyüdükçe katedralde komi görevine başlar. Bir süre sonra zil sesiyle sağır olur. Bir gün Esmeralda adında bir kızla tanışır. Esmeralda genç ve güzel bir kızdır. Bu kız küçükken Çingeneler tarafından ailesinden kaçırılmış. Quasimodo ona aşık olunca işler karışır. Çünkü Papaz Claude Frollo'nun da Esmeralda'ya karşı hisleri var. Esmeralda ise hayatını kurtarmak için özgür ruhlu bir filozof ve aynı zamanda bir şair olan Gringoire ile evlidir. Esmeralda'nın kalbi, asil ve zengin bir ailenin kızıyla nişanlanmasına rağmen çapkın ve yakışıklı bir subay olan Ph Olanbus tarafından çalınmıştır. Frollo, kıskançlığı ve karşılıksız aşkına duyduğu nefretin ardından, Esmeralda ve Ph bus karşılaştıklarında bir gece kaptanı hançeriyle öldürmeye çalışır. Esmeralda'yı suçlar. Herkes Esmeralda'nın bir çingene ve bir büyücü Olduğunu düşünerek bunu yaptığını düşünür. Esmeralda suçlu olmadığını söylese de insanlar çingene yerine rahibeye inanmayı tercih ediyor. Esmeralda, infaz gününde katedralin önündeki kargaşadan yararlanan ve Notre-Dame Kilisesi'ne sığınan Quasimodo tarafından kaçırılır. Askerler idam edemez çünkü o zamanlar ilahi adaletin kralın adaletinden daha üstün olduğuna inanılırdı, böylece Tanrı'ya sığınanlar cezalandırılmazdı ve bu da kral tarafından onaylanmıştır. Daha sonra kralın kendisi buna karşı çıkacaktır. Esmeralda'nın hırsızları, dilencileri ve paçavraları Mucizeler Sarayı'nda toplanarak kiliseye yürür. Amaçları onu oradan çıkarmak ve kaçırmaktır. Kral askerlerini gönderir. Esmeralda, Gringoire ve Frollo tarafından kiliseden kaçırılır. Frollo, Greve Meydanı'nda kendisi için hazırlanan darağacını gösterir ve kendisini ya da ölümü tercih etmesini söyler. Esmeralda Ph bus'ı sevdiğini söylüyor. Frollo daha sonra onu çingenelerden nefret eden Roland Tower'da ölümü bekleyen Gudule Hemşiresine götürür. Askerleri aramaya gidiyor. Gudule, Esmeralda'yı parmaklıklar arkasında kolundan tutarken, tartışmada kendisinden 15 yıl önce çalınan kızı olduğunu öğrenir. Ancak zaman geçer ve askerler gelir. Gudule Hemşire kızını askerlere vermek istemiyor. Bu arada itilir. Kafasını sert bir şekilde vurur ve ölür. Askerler Esmeralda'yı asarlar. Frollo ve arkasında onun Quasimodo Notre-Dame Kilisesi'nin korkuluğundan ölmesini seyreder. Quasimodo, Frollo'nun bunu yaptığını fark eder ve onu iter, Frollo yere düşer ve ölür. Quasimodo bir süre ortadan kaybolur. Bulunduğunda artık çok geç olmuş ve vücudu iskeletlenmiş, Esmeralda'nın vücuduna sarılır. - Ayrıca filmi de çekilmiştir. - Çoğu dillerde çevirimleri yayınlanmıştır. - Romanın tamamlanması yaklaşık 6 ay sürmüştür. - Roman hem yazarın ülkesinde hem de dış ülkelerde oldukça sevilmiştir. - Okunması gereken evrenselleşmiş ve dünya klasiklerinin başyapıtlardandır. - Notre Dame'ın Kamburu, Hugo'nun en parlak dönemlerinden birinde yayımlandı. - Notre Dame De Paris Müzikali, Victor Hugo'nun romanından esinlenerek oluşturulmuştur. - Notre Dame'a ithafen isimlendirilmiş birçok okul, tarikat, kitap, film, heykel, tablo ve başka sanat eserleri mevcuttur. - Victor Hugo bu romanda insanların yaşamında kaderin yerini ve yoksulluğun insanı köreltmediğini ortaya çıkarmıştır. - 1831'de yayımlanan Notre Dame de Paris'in roman kahramanlarından biri öylesine etkili oldu ki Notre Dame'ın Kamburu adıyla tanındı. - Notre Dame'ın Kamburu , Victor Hugo'nun 1831 yılında yayınlanan ve Fransa'da krallık döneminin karanlık günlerinden kesitler sunan romanıdır. Victor Hugo (1802-1885): Fransız edebiyatının en ünlü yazarlarından biri olan sanatçı, edebi ününü şiirleri ve oyunları ile kazandı. Romantik akımın en tanınmış adları arasında yer aldı. Toplumsal sorunlar ve politikayla yakından ilgilendi, 1848 ayaklanmalarının ardından Kurucu Meclis'e katıldı, daha sonra milletvekilliği yaptı, l'Evenement adlı bir gazete çıkardı. 1852'de Louis Bonaparte'ın imparatorluğunu ilan ettiği hükümet darbesine karşı çıktığı için sürgün edildi. Cezası 1859'da sona erdi, fakat imparatorluk yıkılana kadar gönüllü olarak sürgünde kaldı, 1870'de Fransa'ya döndü. 1871'de Paris Komünü'nü desteklemese de komüncüleri savundu. 1831 yılında yayımlanan romanı Notre Dame'ın Kamburu klasik edebiyatın şaheserleri arasında yer alır.


Nur Baba: Kendi arzularının peşinden giden hırslı bir kişidir. Romanın ana karakteridir. Kahramanımız, yani kısa sürede şeyh olan ana karakterimiz, Bektaşi tarikatının yozlaşmış yönünün temsilcisidir. Ziba Hanım: Nur Baba ile ilişki yaşayan, bakımlı bir ihtiyar hatundur. Nigar Hanım: Ziba Hanım'ın yeğenidir. Nur Baba'nın arzularına yenik düşen ve sonu hüzünle biten bir kadındır. Tüm servetini ve gençliğini kahramanımız için harcar ama kahramanımız onu bırakıp Süheyla adında genç bir kadına döner. Romanda Nur Baba'nın Nigar Hanım, ilk eşi ve Ziba Hanım'a olan aşkı anlatılır. Sonunda üçüne de gönül veren Nur Baba'nın genç ve güzel bir kadınla evlenmek istemesi ile biter. Nur Baba'nın romanında, kutsal değerlerin özellikle özünden uzaklaşılırsa nasıl ayaklar altına alındığı, kişisel hırs ve çıkarlar için nasıl bir alete dönüştürüldüğü gözlemlere dayalı olarak ortaya çıkar. Nur Baba Tekkesi İstanbul'un yedi tepesinden birinde yer almaktadır. Nur Baba, çocukluğunda kökeni bilinmeyen bu dergahın zayıf bir sığınağıydı. Çocukluğunda hasta ve çirkindir. Tekkenin sahibi Afif Baba vefat edince eşi Celile Bacı ile evlenerek tekkenin sahibi olur. Nur Baba güzel sesli, kara sakallı, zevk ve şehvet düşkünü bir Bektaşi şeyhidir. Gözlerinde ve sesinde kadınları büyüleyen bir güç var. Tekkeye düşen güzel ve zengin kadınlar kendilerini ve mallarını bu adama kaptırırlar. Nur Baba, Boğaziçi'nin eski şiir ve zevk diyarlarından gelen Ziba Hanım'ı elde etmiştir. İkili arasındaki ateşli aşk bir süre sonra küle dönmeye başlar. Nur Baba, Ziba Hanım'ın yeğeni Nigar Hanım'ın da kendilerine katılmasını ister; ancak Ziba Hanım buna karşı çıkar. Nur Baba, Nigar'ı elde etmek için farklı aşk oyunları ve hileler kullanır. İnsanları kazanmak için dini ayinleri kullanır. Nigar, bir elçinin güzel karışımıdır. Halası Ziba Hanım'ın etkisiyle tarikata girerek Bektaşi olur. Nur Baba, Nigar'a çok ilgi gösterir. Aralarında büyük bir aşk gelişir. Hiçbir şeyden çekinmezler. Nur Baba, Nigar'ı evini, kocasını ve çocuklarını bırakıp kendisine gelmesi için ikna eder. Nigar; canını, malını, rahatını feda eder, malını manastıra bağışlar. Beş altı yıl içinde yarı tanrılar dünyasının yoğunluğu, aralıksız konuşmalar ve Nur Baba'nın yorucu aşkı Nigar'ı çökertir ve tanınmaz hale getirir. Saçları ağarmış, sesi alkol, sigara ve bağırmaların etkisiyle kısılmıştır. Bu nedenle Nur Baba ile ünü azalır. Nur Baba, manastırın genç ve güzel müridi Süheyla ile evleneceğini söyleyince Nigar yıkılır. Kendisine uzanan yardım elini kabul etmeden kahramanımızın dergahına döner. - Nur Baba, Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun yazdığı ilk roman olup 1914-1915 senelerinde yazılmış, önce tefrika edilmiş, 1922'de kitap olarak basılmış ve zamanının en çok satan romanı olmuştur. Yirminci yüzyılın ilk yarısında büyük bir üretkenlikle dergilere yazdığı şiir, öykü, makale ve eleştiri türü yazılarla Türk edebiyatı sahnesine adımını atan Yakup Kadri Karaosmanoğlu, romanları, hikayeleri, denemeler, oyunları ve anılarıyla, en önemli edebiyatçılarımız arasında yer alır. Üslup özellikleri bakımından Yakup Kadri'nin 1910'dan 1974'e dek verdiği eserler Türkçe'nin geçirdiği bütün evreleri yansıtır. Eserlerinin konu ve fikir zenginliği de dil özelliklerinin çeşitliliğinden aşağı kalmaz. Yakup Kadri'nin Fransız edebiyatı etkisinde başlayan yazarlığı, 1920'lerden sonra özgün bir sese kavuşarak siyasi ve sosyolojik konulara, tarihe, dönem çatışmalarına ve birey psikolojisi irdelemelerine yönelir. Fecr-i Ati'den yetişmiş ama bunu izleyen elli yıl boyunca toplumsal koşullar, tarihi süreçler ve bireysel portreleri romanın dokusuna işlemek için roman tekniğiyle de boğuşmuş bir yazar olan Karaosmanoğlu'nun eserleri, hala tüketilmemiş ayrıntılarının tartışılıp incelenmesi gereken zengin bir panoramadır.


Selim: Roman başkişisi ise Selim'dir. Onlar da İnsandı adlı romanda Ayşe'nin oğlu Alim'i Akmesçit'e götüren kişidir. Roman, 1938-1946 yılları arasında gerçekleşir. Kırım'da Çukurca köylülerinin Kolhoz yaşamları ve II. Dünya Savaşı sırasındaki deneyimleri ele almıştır. Roman, Akmesçit'in Çukurca köyünde geçer. Onlar da insandı romanında Ayşe'nin oğlu Alim'i Akmesçit'e götüren kişidir. Komünist Parti ile bağlantılıdır. Bu ideolojinin yayılması için sıkı bir çaba sarf eder. Sovyetler Birliği'nin önemli projelerinden biri olan kollektif çiftlik sistemi ile köylülerin topraklarına el konulur ve köydeki insanlar muhtaç hale getirilir. Sistemin köy reisi Bilal'dir. Gelenekler, dini ritüeller gibi gizlice yürütülür. Sonraki dönemde Komünist hükümet, Bilal'in kolhoz bölgesinin iyi çalışmadığını düşünerek Selim'i bu köye atar. Selim de bu köyün insanıdır ve yeni konumundan dolayı insanlar ona pek sıcak bakmazlar. Bu nedenle Selim halkı memnun edecek adımlar atmaya çalışır. Daha sonra Natalya adında bir Rus, Selim'in yardımına gönderilir. Selim ile evlenirler. II. İkinci Dünya Savaşı patlak verdiğinde ve Nazi Almanyası Sovyetler Birliği'ne saldırdığında köyde işler karışır. Selim, Almanlara karşı savaşmak için Sovyet Ordusu saflarına katılır. İlk başta, Almanlar savaşta galip gelir. Selim ise düşmanın durumunu öğrenmekle görevlendirilir. Görevdeyken bir Alman askerini rehin alır ve bu asker Sovyetler tarafından öldürülünce suçluluk duyar. Almanlar Sovyetleri bombalarken birçok asker öldü veya yaralanır. Selim ise kolunu kaybeder. Selim'in köyü de Almanlar tarafından işgal edilir. Almanlar halkı kendi taraflarına çekmek ister, çeşitli zulümler yaparlar. Natalya, Alman komutan Herhaupt Schreiber ile ilişkiye başlar. Berber Hasan ve arkadaşları, esir Selim'i köyden kurtarır. Selim köyüne döner ve Natalya'yı öldüresiye döver. Almanların ne yaptığını görünce onlara karşı savaşmak için dağa çıkar. Herhaupt, Schreiber'e mektup getiren birini yakalar ve onun yerine mektubu alır, Herhaupt Schreiber'i yakalar ve Rus çetelerine teslim eder. Kışın başlamasıyla birlikte Almanlar savaştaki üstünlüklerini kaybederler. Sovyet güçleri Kırım'ı geri alır ve Kırım'da çeşitli katliamlar başlatır. Böylece Alman katliamları yerine Sovyet katliamları başlar. Daha sonra Selim, köyüne dönüş yolunda Alim ile tanışır. - Yazarın 1958 tarihli Onlar da insandı adlı eserinin devamıdır. - Önceki romanda köyden kaçarak kurtulan Selim bu romanda başkişidir. Kırım'ın İkinci Dünya Savaşı sırasında Sovyet idaresi altındaki çaresizliğinin hikayesi.


Olga: Genç ve güzel kadın, Oblomov'un nişanlısı. Oblomov konusuklasik dünya edebiyatı örnekleri için iyi bir örnektir. Oblomov, kısaca İlyada İlyiç Oblomov'u andığımız isimdir. Oblomovluk kavramı dünyaya bu eserinden sonra tembellik ile özdeşleşmiştir. Oblomov çok sık hayal kuran aile mirasını ve kendisine kalan işlerle hiç uğraşmadan sürekli hazır yiyici aşırı uyuşuk ve tembel bir karakterdir. Romanda olaylar Oblomov'un Rus aristokratlar ve alt tabakada yer alan garip insan ilişkileri ve günümüz dünyasından uzak adetlerin hakim sürdüğü bir zamanı konu alıyor. İyi bir eğitim almasına rağmen Oblomov bir şeyleri yanlış yapmaktadır. Oblomov özeti,kısaca Oblomovluk1948 yılında Goncarov'ın önemli eserlerindendir. Zamane Rusya'sında zengin ve toprak sahibi bir ailenin tek çocuğu olan İlya İlyiç Oblomov hayatı boyunca kendi başına hiçbir işi becerememiş sürekli ailesi tarafından kendisine tahsis edilen uşaklar aracılığıyla işlerini görmüştür. Oblomov gündüzleri kestirdiği, geceleri uyuduğu yatak odasından dışarı adım atmayan bir tiptir ve zamanının neredeyse tamamını burada geçirir. Oysa bütün gün işleri yoluna koyacağına dair hayaller kurmaktadır. Ancak bir türlü onu harekete geçiren güdüğe erişemez. Zahar adlı uşağı da tıpkı zamanla Oblomov gibi tembelleşmiş evi temizlemekten aciz, en ufak bir hizmette dahi söylenen garip bir hizmetli haline gelmiştir. Oblomov tüm işleri başkaları tarafından yaptırmaya alışmış, hayatının hiçbir döneminde zorluk yaşamamış ve tembelliği kendisine bir alışkanlık etmiştir. Kahyası tarafından her yıl gelen ödemelerde bir yolsuzluk olduğunu anlamasına rağmen bu olayla bile ilgilenmemiş ve memleketi Oblomovka'ya gitmemiştir. Öyle ki yazacağı mektubu dahi üşengeçlikten haftalarca bekletir olmuştu. Ancak hava şartları, insan faktörü gibi nedenlerden aksayan işler için sürekli söylenmektedir. Oblomov'un Andrey Stolz adında yarı Alman arkadaşı disiplinli düzenli bir adamdır. Aynı okuldan mezun olan arkadaşlar iyi bir dostlardı. Stolz, Oblomov'u korumaya çalışmaktadır. Stolz klasik bir alman ekolü ile büyümüş sıkı bir adamdı. O gerçek bir dosttu. Bir gün Stolz Oblomov'u Olga adında dünyalar güzeli bir kızla tanıştırır. Bu kız Oblomov'u hayatı yeniden keşfetmesini sağlayacaktır. Bu zamandan itibaren Oblomov, Olga'ya duyduğu ilgi nedeniyle başka birine dönüşmüş ve zamanla genç kıza aşık olmuştur. Ancak tembelliği üzerinden temelli atamayan Oblomov artık topraklarını satmak zorunda kalmıştır. Hazıra dağ dayanmamıştır ve işler iyice kötüleşmiştir. Bu arada Olga ile nişanlanan Oblomov, aşık olduğu kadının kendisini disiplinli bir adam dönüştürme çabalarına kayıtsız kalmak istemez. Olga iradeli ve inatçıdır ancak zamanla Oblomov eski benliğine geri döner. Oblomov kendisini bekleyen evlilik sorumlulukları ve işler ile baş edemeyeceğini düşünür. Olga Rus adetlerine bağlı sorumluluk sahibi bir kadındı. Böylece Oblomov, Olga'yı bir mektup ile terk eder. Olga içinde bulundukları durumdan kurtulmak için büyük mücadeleler verir ancak tüm çabaları boşa çıkar. Oblomov inatçıdır fakat Olga'nın çelik gibi sinirleri ve dirayetli bir yapısı vardır. Zamanla ne yaparsa yapsın Oblomov değişmek istemediğini açıkça belli eder ve ayrılmaları kaçınılmaz olur. Oblomov daha önceleri tanıdığı Pşenitsina adlı taşralı kadınla bir beraberlik kurar ve artık yeni bir yuvası olur. Eşinin daha önceki çocuklarını çocuğu gibi sahiplenir ve aile ilişkilerine yakından şahit olur. Oblomov bir süre sonra hayatını kaybeder ve Zahir de sokaklara düşer. Stolz ise hem Olga'yı hem de Oblomov'u beraber olmaları için çaba sarf etmiş ancak başarısız olmuştur. Fakat daha sonra Stolz, Olga ile evlenmiştir. Bir gün sokaktaki bir dilenciye para vermekte olan Stolz bu dilencinin Zahar olduğunu görür ve onu sokaktan kurtarmak için evine götürürken Zahar, arabada ağlamaklı ve duygulu bir hale döner. Zahar, Oblomov'un hikayesini anlatmaya başlar ve bu romanın nasıl oluştuğunun ipucunu verir, yazar. - Rus yönetmen Nikita Mikhalkov tarafından 1980 tarihinde Neskolko dney iz zhizni I.I. Oblomova adıyla sinemaya uyarlanmıştır. - Türkçede Oblomov adıyla gösterilmiştir. Tembelliği bir sanat haline getiren Oblomov, Rus romanında lüzumsuz adam tiplemesinin ölümsüz örneklerinden biridir. Orta yaşlı toprak sahibi Oblomov işinden ayrılmış, tüm arkadaşlarını etrafından uzaklaştırmış, borca batmış ve tüm dünyevi işlerini yatağından görmeye başlamıştır. Her bir köşesi dökülmekte olan dairesinde kendisi kadar tembel uşağıyla birlikte kayıtsızlık içinde yaşayan bu miskin asilzade, değişime ayak direyerek işlevsizleşmiş bir sınıfın timsalidir. Rus toplumuna özgü bu tipleme Gonçarov'un kaleminden çıktığı günden beri toplumun içine karışmış, Oblomovluk sözcüğünü günlük dile kazandırmıştır. Oblomov, 19. yüzyıl sonunda bu açmaza giren toprak sahiplerinin güldürüsü olmakla kalmıyor, aynı zamanda mevcut sosyal düzenin acayipliklerini ve adaletsizliğini de ciddiyetle ama tatlı bir dille eleştiriyor. -Lev Tolstoy-