Odysseus: Odyssey'nin kahramanı Odysseus, Ithaca'nın kralı ve bir Truva Savaşı kahramanıdır. Son 20 yıldır evde değil: ilk 10'u savaşta, ikinci 10'u da eve dönme girişiminde denizde geçirmiştir. Penelope: Odysseus'un karısı Penelope, kurnaz ve sadıktır. Athena: Athena, marangozluk ve dokuma gibi kurnaz, zeki savaş ve el sanatlarının tanrıçasıdır. Talipler: Her biri Ithaca'nın tahtı ve Penelope'nin evliliği için yarışan 108 asilden oluşan bir gruptur. Ithaca sakinleri: Penelope ve Odysseus'un evindeki hizmetkarlar da dahil olmak üzere Ithaca'nın çeşitli sakinleri, anlatıda kilit bir rol oynayan karakterlerdir. Calypso: Odysseus adasına geldiğinde ona aşık olan güzel bir peridir. Circe: Odysseus'un yoldaşlarını derhal domuzlara dönüştüren, Aeaea adasına başkanlık eden bir cadıdır. Sirenler: Adalarına yanaşan denizcileri büyüleyen ve öldüren şarkıcılardır. Prenses Nausicaa: Seyahatlerinin en sonunda Odysseus'a yardım eden karakterdir. Odyssey, Homeros'un ünlü destanlarından biridir. Odyssey, Odysseus'un Truva'nın düşüşünden on yıl sonra Ithaca'ya dönene kadarki maceralarını anlatır. İlyada'da on yıl süren Truva Savaşı, Odyssey, Odysseus'un on yıl boyunca yaşadıklarından ibarettir. Odysseus, Itkah adasının kralıdır. O da diğer krallar gibi Truva savaşına katılır. Karısı Penelope'yi sarayına bırakır. On yıllık savaştan sonra Odysseus adasına dönmeye karar verir. Bu süre zarfında komşu adaların kralları ve prensleri karısı Penelope'yi elde etmeye çalıştılar, ancak kurnaz numarası sonucunda hırslarına ulaşamadılar. Penelope, kocası Odysseus'un dönüşünü sadakatle beklemektedir. Bu arada, talipleri saraya girmeye zorlanır ve Penelope'yi içlerinden birini seçmeye zorlar. Penelope, kayınpederi Leartes için bir kefen örmesi gerektiğini ve bu kumaşı bitirir bitirmez karar vereceğini söylüyor. Gündüz ördüğü kumaşı geceleri çıkararak zaman kazanmaya çalışır. Bu hilesini uzun süre devam ettirir. Ancak kölelerden biri kendisine haber verince zor durumda kalır. Bu sırada Odysseus ve arkadaşlarının memleketlerine dönmek için bindikleri gemi fırtınaya yakalanır. Önce Trakya kıyılarına düşerler, sonra vahşi Kikonlarla savaşırlar. İkinci bir fırtına ile Lotophags diyarına düşerler. Burası yiyicilere memleketlerini unutturan nilüfer çiçekleriyle doludur. Üç arkadaşı bu çiçekleri yemiş olsa da Odysseus onları gemiye bindirmeyi başarır ve oradan uzaklaşırlar. Ancak bu sefer Cyclopes diyarına düşerler. Deniz tanrısı Poseidon'un oğlu olan tek gözlü dev Polyphemus'un mağarasına farkında olmadan girerler. Polyphemus mağaranın kapısını çarpar ve içindekilerin altısını yer. Odysseus ve arkadaşları devi sarhoş eder. Daha sonra ateşte kızdırdıkları bir kazık ile devin bir gözünü kör ederek mağaradan kurtulurlar. Bir süre sonra insan eti yiyen Laistrigon adlı devlerin eline geçerler. Onlardan kaçmayı başaran Odysseus, geriye kalan tek gemiyle Aia adasına ulaşır. Burada büyücü Circe ile yaşıyor. Ama burada da bazı olaylar oluyor. Tekrar adasına doğru yola çıkar; Ancak gemisi parçalanır. Elinde tuttuğu bir sırıkla gökyüzünü omuzlarında taşıyan tanrı Atlas'ın kızı Kalypso'nun bulunduğu Ogyga adasına sürüklenir. Kalypso, Odysseus'a aşık olur. Onu yedi yıl adada tutar. Onu terk etmezse ona ölümsüzlüğü vereceğini söyler. Memleket özlemiyle yanan Odysseus, tanrıların yardımıyla Kalypso'dan kaçmayı başarır. Yaptığı bir salla tekrar denize açılır. Denizde her türlü zorluğun ardından Phaiaks'ın ülkesi olan Skheria adasına ulaşır. Burada iyi karşılandı. Onların yardımıyla ülkesi Ithaca'ya ulaşır. Bu sırada karısı Penelope de çeşitli hilelerle taliplerini oyalamaya devam eder. Taliplerinin baskısıyla tamamen köşeye sıkışan Penelope, biraz daha zaman kazanmanın başka bir yolunu bulur. Kocası Odysseus'un yayını gereceğini ve oku on iki halkadan geçirebilen kişiyle evleneceğini söyler. Bu sırada Odysseus adaya gelir ve durumu öğrenir. Tanınmamak için dilenci kılığına girer ve yarışmaya katılır. Yarışma sırasında yayı alır ve önce oku halkalardan geçirir. Sonra karısının taliplerini öldürür. Gerçek kimliğini ortaya çıkarır ve hem karısı oğlu Telemakos'a hem de yirmi yıldır sabır ve sadakatle onu bekleyen krallığına yeniden kavuşur. Homeros : Hayatı hakkında kesin birbilgi olmamakla birlikte MÖ IX. yüzyılda Sakız Adası'nda yaşadığı sanılmaktadır. Eserleri Antik Yunan devletlerinde her tür bilginin kaynağı sayılan Homeros, İlyada ve Odysseia destanlarıyla edebiyatın hemen her türünü günümüze dek etkilemeyi başarmıştır. OdysseiaTroya Savaşı kahramanlarından Odysseus'un, ülkesi İthake'ye dönerken on yıl süren yolculuğunda yaşadığı maceraları anlatan büyük bir destandır. Gerek karakterlerinin, gerek kurgusunun modern romana yakınlığıyla bütün dünya edebiyatını etkilemiştir.


Okçu'nun Yolu'nda dile getirilen öğreti, hayatın her alanına uygulanabilecek bir ilkeler bütünü. Roman, hayattaki anlam arayışını sade bir analojiyle, bir okçunun gözünden ifade etmiş. Yay, ok, hedef ve okçu aynı gelişim ve sınama mekanizmasının bütünleyici birer parçası. Yaşamı anlama ve anlamlandırma çabasının bir ürünü olarak da niteleyebileceğimiz bu eserde sunulan önerilerin etkilerini görmek tabi ki de ancak uygulandığında mümkün. Öğrenilen bu erdemler kişinin kendi karakteriyle bütünleşip, içselleştirilmelidir, yoksa ne kadar ilham verici olsalar da bizzat uygulanmadan anlam kazanmayacaklardır. Günlük hayata entegre edilen öneriler aynı zamanda kişinin kendisini de keşfetmesi için bir yol işlevi görebilir. Ancak unutulmamalıdır ki başlamak bitirmenin ancak yarısıdır. Başarıyı ve sevinci başkalarıyla paylaşmayan kişi kendi meziyet ve zaaflarını kavrayamaz. İşte bu yüzden herhangi bir işe başlarken dost yani yapılan işe ilgi gösterecek kişilerle başlanmalıdır. Onlar farklı yeteneklere sahip, hata yapmaktan korkmayan, yapılan hatadan da ders çıkaranlardır. En iyi dostlar herkes gibi düşünmeyenlerdir. Yargılamadan anlayan, tutku ve cesareti destekleyerek artırılabileceğinin önemli olduğunu bilenlerdendir. Yaşamın tadını çıkaran, neşesi gözünden okunan insanlarla bir arada bulunmalıdır insan, zira neşe bulaşıcıdır. İşini şevkle yapan insanlar, farklı yöntemler geliştirerek ustalaşırlar. Tıpkı yay gibi esnek geniş görüşlü insanlarla dost olunmasını öğütler. Yay yaşamdır. Bütünün enerjisi ondan gelir. Kişi onu hor kullanmadan, gerekli özeni göstererek deneyimlemelidir. Yaşam kapasitesinin üzerinde yüklenilmeden, koruyarak kullanılmalıdır. O bedenin bir parçası ve zihnin bir uzantısıdır. Ok niyettir. Yayın kuvvetini hedefin merkeziyle buluşturan odur. Yaşamla niyet örtüşürse zihin berraktır, lakin okun belirgin ve ölçülü kullanılması esastır. Gerekli olan tecrübeyi kazanmak için riskler almak ve böylelikle yapılan hataları tekrar etmemek ancak böyle mümkün olabilir. Hedef, ulaşılmak istenen amaçtır. Amaca zihinde yaklaşmak evla olandır. Onun anlamını idrak etmeli, ulaşmak için gösterilen çaba, tecrübeler ve sezgiler unutulmamalıdır. Hedefe kilitlenirken dış etkenlerde hesaplanmalıdır. Onunla empati kurmak unutulmaması gereken bir nüanstır. Kişinin zorluklar karşısında duruşu önemlidir. Yürek sıklıkla güvensizlik hisleriyle boğuşsa da doğru duruşu benimsediği takdirde elinden geleni yapacağının bilincindedir. Zarafet, kişinin sadeliği ve odaklanmanın sırrını keşfettiğinde ulaştığı konumdur. Gerçektir ve zordur. İnsanın niyeti de ok gibi kusursuz, düz, sağlam ve odaklı olmalıdır. Niyeti, hedefine yüklendiğinde bedensel ve zihinsel enerji onu başarıya taşır. Doğru zaman, doğru mekan ve odak nokta çok iyi hesaplanıp buna tecrübelerde eklendiğinde amaca ulaşmak mümkün olacaktır. Hedefe ulaşılmasında aksaklıklar olabilir. Burada sabır ve sebat önemlidir. Bıkmadan, yeni yöntemler deneyerek sürekli talim yapmak işin sırrıdır. Tetsuya bu öğretiler sayesinde yıllar önce edindiği kötü alışkanlıklardan kurtulurken, genç okçuya yaptığı işi şevkle yapmasının sırlarını da öğretmiş olur. - Dünyaca ünlü Brezilyalı yazar Paulo Coelho, 'Okçu'nun Yolu' adlı yeni kitabını okçuluk branşında Tokyo Olimpiyat Oyunları'nda altın madalya kazanan Mete Gazoz' adamıştır. Her okun uçuşu farklıdır. Bin ok atarsan, bini de sana farklı bir yol gösterecektir: Okçunun yolu işte budur. Ülkenin en mahir okçusu Tetsuya bir köyde mütevazı bir marangoz olarak yaşamını sürdürmekteyken bir gün uzak diyarlardan gelen bir okçu ona meydan okur... Tetsuya bu meydan okumayı kabul ederek okçuluk felsefesini hem yabancı okçuya hem de köyün delikanlılarından birine aktaracaktır. Paulo Coelho'nun Okçu'nun Yolu'nda dile getirdiği öğreti sadece okçuluğa değil hayatın her alanına uygulanabilecek, yolu nice erdemden geçen bir ilkeler bütünü.


Baron Fredrich M.: Son derece seçkin ve zengin bir burjuvadır. Olağanüstü bir gece, seçin bir burjuva olarak rahat ve derdi olmayan bir hayat sürerken, giderek daha da duyarsızlaşan bir adamın hayatındaki dönüştürücü tecrübeyi konu edinmektedir. Sıradan bir pazar gününde her zaman olduğu gibi at yarışları ile gününü geçirirken, beklide hayatında ilk defa burjuva ahlakından sapar ve bir suç işler. Baron Fredrich M. son derece seçil bir ve bir o kadar da zengin bir burjuvadır. 7 haziran 1913 yılında henüz otuz altı yaşındayken ölen ailesinden ona yüklü bir miras kalmıştır. Bu durumun üzerine subaylıktan ayrılır. Ayrılmasından sonraki, olağan üstü geceye kadar geçen sırada hayatını kitaplarla, kadınlarla ve antikalarla geçirmektedir. Fakat zengin ve dolu yaşam onu giderek bir durgunluğa sürüklemektedir. Tüm heveslerinden uzaklaşmaktadır. Aniden hissizleşir ve hayattan kopmaya başlar. Ne için dışarı çıktığını dahi bilmeden evden çıkar. Bir faytona atlar ve at yarışlarına gelir. Bu pazar güne dek at yarışını izlerken hiçbir suç işlememişti. Yarış başladığı zaman etrafındaki tüm soylular bambaşka insanlar halini almıştı. Bir ara sessizlik oldu ve baronun gözü bir hanıma takıldı. Bu kadın gözleriyle barona cilve yapmaktaydı. Yaşanan gizli oyun baronun giderek heyecanlanmasına sebebiyet vermekteydi. Ancak bir süre sonra kadının yanına kel bir adam yaklaştı ve adam elini kadının omzuna attı. Belli ki kadının kocası bu kel adamdı. Yarış tekrar başladığında kadının şişman kocası elindeki kuponları yere düşürüştü. Kuponlardan bir tanesi de doğrudan baronun ayağına gelmişti. Kupon öne geldiğinde baron bu kuponu aldı ve üzerindeki atın yarışı kazandığını gördü. Yarış bittikten sonra tüm ikramiye yerden kuponu almış olan barona çıkmıştı., Baron hayatında ilk kez bir suç işlemişti. İlk kez bir suç işleminin yarattığı duygu ile tekrar bir bilet aldı ve ikinci ikramiye de yine bu bilete çıktı. Şimdi çok daha fazla parası vardı ancak hiçbir şekilde memnun olmamıştı. Neşesinin kaçmasının ana sebebi yaptığı şeyi soylu birine hiçbir şekilde yakıştıramamış olmasıydı. Üzerine anlam veremediği bir durgunluk çökmüştü. Ancak baron bunun nedenini anlamak istiyordu. Panayır yavaş yavaş dağılırken baronun yanına bir hayat kadını geldi ve onun peşlinden gitti. Ancak baron biraz uzaklaşırken kendisini izleyen iki kişinin farkına vardı. Hem kadına hem de arkasından gelen adamlara son derece yüklü miktarda paralar verdi. Baron onların yüzünde oluşan mutluluğu görünce büyük bir haz duymuştu. O akşam panayırda bulunan neredeyse her şeyi almaya karar vermişti. Baloncunun tüm balonlarını, kek satan kadının ise tüm keklerini aldı. Bu böyle bir süre devam etti. O akşam boyunca duyduğu hazlar baronun kendisine gelmesini sağlamıştı. Artık yaşadığı yalnızlıktan kurtulmuştu. Sokakta gördüğü hemen her insan ile muhabbet edip şakalaşmaktaydı. Aynı zamanda daha öne hiç yapmadığı gibi herkese yardım eli uzatmaktaydı. Daha önce hiç olmadığı biri olmuştu ve burum onun haz almasını yaptıklarına daha fazla bağlanmasını sağlıyordu. - Olağanüstü Bir Gece Eser ilk kez 1922 yılında yayınlanmış, ancak hikayesi 1914 yılında geçmektedir. - Kitabın hikayesi, Rava-Ruska'da bir hafif süvari alayı ile birlikte katıldığı çarpışmada ölen Baron Fredrich M. Von R.'nin masasında kalan notlar dayandırılmaktadır. - Notlar yazara aile tarafından teslim edilmiştir ve yazarın bu hikayeyi yazması istenmiştir. Bunun üzerine yazar elindeki notları esas alarak bu hikayeyi yazmış ve yayınlamıştır. Olağanüstü Bir Gece, seçkin bir burjuva olarak rahat ve tasasız varoluşunu sürdürürken giderek duyarsızlaşan bir adamın hayatındaki dönüştürücü deneyimin hikayesidir. Sıradan bir Pazar gününü at yarışlarında geçirirken, belki de ilk kez burjuva ahlakından saparak suç işler. Böylece yeniden hissetmeye başladığını, kötücül ve ateşli hazları olan gerçek bir insan olduğunu fark eder. İçindeki haz dolu esrime, aynı günün akşamında onu gece aleminin son atıklarının arasına, hayatın en dibindeki lağımlara sürükleyecek, varış noktası ise ruhani bir uyanış olacaktır.


Oliver Twist: Yetimhanede büyüyen, genç, iyi kalpli ve kibar biridir. Ama genellikle istismara uğrar. Kendisini hırsızlarla yaşayan bir cenaze levazımatçısıyla sözleşmeli olarak bulur ve sonunda Bay Brownlow ve Bayan Maylie tarafından alınır. Cömertliği tamdır ve ciddi bir kötü muamele ile karşı karşıya kaldığında bile ahlak ve nezaket duygusunu asla kaybetmez. Fagin: İğrenç görünümlü ve itici bir yüze sahip çok yaşlı bir adamdır. Bir çocuk hırsız çetesinin lideri ve çok açgözlü ve kısır bir adamdır. Bay Brownlow: Bay Brownlow, nişanlısını düğün gününde kaybetmek de dahil olmak üzere birçok kez kalbi kırılmış, çok saygın görünümlü yaşlı bir beyefendidir. Nancy: Fagin tarafından bu mesleğe yetiştirilen genç bir kadın ve fahişedir. Bill Sikes: Otuzlu yaşlarında yiğit yapılı bir adam olan Bill, sık sık Fagin ile çalışan ve Nancy ile ilişkisi olan kötü bir ev hırsızı ve hırsızdır. Gül Maylie: Rose, Bayan Maylie'nin yeğeni, on yedi yaşında güzel bir kadın, hem zeki hem de son derece kibar bir karakterdir. Bay Bumble: Cemaatin gözdesi, kendinden alttakileri taciz etmekten büyük keyif alan ve sık sık onların ona dayatmalarından rahatsız olan şişman ve sinirli bir adamdır. Edward Leeford: Oliver'ın romanın çoğu için Monks takma adını kullanan üvey kardeşidir. Bayan Maylie: Yaşına rağmen çok ağırbaşlı ve heybetli olan yaşlı bir hanımdır. Sikes ve Crackit'in soymaya çalıştığı konağın sahibi, Harry Maylie'nin annesi ve Rose Maylie'nin evlatlık teyzesidir. Oliver Twist, yetimhanede büyüyen ebeveynsiz bir çocuktur. Oliver Twist'in yetimhanede hayatta kalma mücadelesini anlatan bir romandır. Oliver Twist bir yetimhanede doğar. 9 yaşına geldiğinde başka bir yetimhaneye götürürler. Yetimhanede büyüyen yetim Oliver Twist ve diğer çocuklar gibi açtır. Kimin daha fazla çorba isteyeceğini belirlemek için kendi aralarında tartışırlar. Oliver seçilir. O akşam yemekte olağan yemek paylaşımından sonra, Oliver yetimhane müdürüne yaklaşır ve daha fazlasını istediğini söyler. Yetimhane müdürü Bay Bumble, Oliver'ı baş belası olarak nitelendirir ve yetimhane kurulur, Oliver'ı alacak kişiye para ödeneceğini duyurur ve bir tabut yapımcısına çıraklık yapmaya karar verirler. Baca temizleyicisi olmaktan son anda kaçınan Oliver, her gün dışarıda yemek yiyen arkadaşlarının önünde fırçalanıp dövülür ve diğer arkadaşlarının gözünü korkutur. Cenaze levazımatçısı Bay He Sowerberry'ye çıraklık yapar. Başka bir çırak olan Noah Claypole tarafından ölü annesi hakkında bir kavgaya kışkırtılır ve kışkırtılır. Haksız yere dövülür, ancak kaçmayı başarır ve Londra'ya gider. Şehrin banliyölerinden birinde aç ve yorgun dolaşırken kurnaz Dodger ile tanışır. Dodger ona Londra'da kalacak bir yer teklif eder. Londra'nın karmaşık yeraltı dünyasından ve işlerinin doğasından habersiz olan Oliver, kendisini Fagin'in önderlik ettiği yankesici çetenin bir parçası olarak bulur. Ayrıca acımasız Bill Sykies, kız arkadaşı Nancy ve köpeği Bulseye ile tanışır. Bir sabah Oliver Dodger ve Fagin'in diğer çocuklarından Charlie Bates ile dışarı çıkar. Dodger'ın beyefendisi Bay He, onun Brownlow'u soymaya çalışmasına tanık olur ve işin aslının ne olduğunu anlar. Ancak, Bay Brownlow bunu fark eder ve Oliver'ı gerçek suçluyla karıştırır. Bir kovalamacanın ardından Oliver, kafasına aldığı sert bir darbenin ardından polis tarafından yakalanır ve götürülür. Yargıç Fang tarafından sorgulanırken, bir tanık Oliver'ın masumiyetine tanıklık eder. Bunun üzerine Bay Brownlow, yaralarını iyileştirmek için onu evine götürür. Böylece suçlayan koruyucu olur. Hem Brownlow hem de kahya Bayan Bedwin ona çok iyi davranır. Bu sırada Fagin ve Bill Sykies, Oliver'ın kendilerine ihanet edip yetkililere haber vereceğini düşünerek Oliver'ı tuzağa düşürmeye ve Fagin'in inine geri getirmeye karar verirler. Oliver'ın dürüstlüğüne ikna olan Brownlow, bazı kitapları geri getirmesi için yerel bir tüccara 5 pound gönderir. Ancak, Oliver Sykies ve Nancy tarafından sokakta yakalanır ve kaçırılır. Oliver geri gelmeyince Brownlow parayla kaçtığını söyler ve arkadaşı Bay He, Grimwig'in düşündüğü gibi en başından hırsız olduğuna karar verir. Hırsızların ininde Fagin, Oliver'ı kendisine Brownlow'un evi ve içindekiler hakkında bilgi vermesi için kandırmaya çalışır. Sykies ve arkadaşı Toby Crackid, Oliver'ı Bayan Maylie'nin evini soymaya zorlar. Pencereden girip ön kapıyı onlar için açacak küçük bir çocuğa ihtiyaçları var. Ancak, ev halkı soygunu fark eder ve ardından gelen kargaşada Oliver vurulur. Bill Sykies, yaralı Oliver'ı nehre atmak için taşımaya başlar. Oliver ile hızlı hareket edemediği için yakalanacağını anlayınca kaçar ve Oliver'ı bırakır. Toby, Oliver'ı, Oliver'ın iyileştiği Fagin'in inine geri götürür. Nehirdeki kavgasından sonra, Bill Sykies yüksek ateşle geri dönmeyi başarır. Fagin'e Oliver'dan kurtulmaları gerektiğini yoksa işlerinin tehlikede olduğunu söyler. Oliver'ın hayatından endişe eden Nancy, Brownlow ile bağlantı kurar ve Londra Köprüsü'nün altında bir toplantı ayarlar. Ancak Fagin, Nancy'yi takip etti ve öfkeli Bill Sykies, Nancy'yi öldürür. Nancy'nin arkadaşı Bet cesedi bulur ve polise haber verir. Polis, Bill Sykes'ı aramaya başlar. Brownlow ise Oliver'ın güvenliği için endişeleniyor. Polisin Sykes ve Oliver'ı Toby Crackid'in Londra banliyölerindeki evine kadar takip ettiğini öğrendiğinde kaygısı artar. Sykes, Londra'nın kenar mahallelerindeki gözlerden uzak bir evde polis tarafından sıkıştırılırken saklanırken, Sykes, Oliver'ı rehin alarak polisten kurtulmak için bir plan kurar. Ama bir şey oldu ki, Sykes kendi sonunu hazırlıyor gibiydi ve sevgili köpeğinin havlamasının onun ölümünü getireceğinden habersizdir. Bir anlık sesin ardından boynundaki ipten kurtulmaya çalışırken ip boynundan geçerek havada asılı kaldı ve kendini cezalandırır. Bir süre sonra Oliver ve Bay Brownlow New Gate Hapishanesinde, yavaş yavaş aklını kaybeden hırsız Fagin'i ziyaret ederler. Fagin'e Oliver ile ilgili dosyaların nerede olduğunu sorarlar, o da Oliver'a kulağına söylemek ister ve Oliver'ın kulağına söylerler ve daha önce tuttuğu dosyaları alırlar, Fagin arkasından, Geri dön, dön! der. Diye bağırır. Brownlow ve Oliver temiz bir sayfa açmak için gün batımının ışığına giderler... Sonunda herkes mutlu olur. Oliver Twist, XIX. yüzyıl İngiliz edebiyatının en büyük romancısı olarak kabul edilen Charles Dickens'ın ikinci romanıdır. Sanayi Devrimi'nin zorlu yıllarını sarsıcı biçimde aktarmasının yanı sıra, toplumsal kötülüğü ve ahlak düşkünlüğünü de gözler önüne serip eleştiren Oliver Twist, sürükleyici bir macera romanı niteliğiyle de öne çıkan klasik yapıtlardan biri olagelmiştir.


Aysel: Romanın kahramanıdır. Sosyoloji doçenti aydın bir kadındır, romanda intiharına kadar tüm hayatı incelenir ve şahsında bir Türkiye resmi çizilir. Romanda hayatı geçmişe dönüşlerle anlatılır. Ayrıca Cumhuriyetin ilk neslini temsil eder. Engin: Aysel'in üniversiteden öğrencisidir. Engin, Aysel ile ilgilenen bir devrimcidir. Ömer: Aysel'in eşidir. Silik bir kişi olarak yansıtılır. Kendisi de üniversitede akademisyendir. Roman, bir kadının cinsel kimliğini ve bireyselliğini el yordamıyla sorgulamasını ifade eder. Bu romandaki kadın karakter olan Aysel, Cumhuriyet kadın aydınının özgürlük ve kadınlık arasındaki ikilemi çok iyi tasvir eder. Gözlem ve düşüncelere dayanan romanın birinci bölümünde Aysel'in şimdiki zamanı konu edilir. Profesör olan Aysel, ölmek için uyuma düşüncesiyle bir motel odasına yerleşir. Kendisi gibi profesör olan karısını bir öğrencisiyle aldatan Aysel, kendini öldürmeye karar verir. Bütün kıyafetlerini atarak yatağa uzanır ve meditasyon yapar. Bir süre sonra kusarak intihar girişiminin başarısız olacağını anlar. Öğrencisi Engin ile geçirdiği geceyi hatırlayan Aysel, arkadaşı Aydın'a ulaşır ve onu motele davet eder. Ancak, arkadaşı motele bile gelmeden buradan ayrılır. Kitabın ikinci bölümünde Aysel'in geçmişi anlatılır. Küçük bir kasabada bir okulda bir oyun oynanır. Bu bölümün ana karakterleri arasında Aysel, Aydın, Ali ve Ertürk bulunmaktadır. Üniversiteyi bitiren Aysel, bir süre Paris'e gider ve orada yaşar. Döndüğünde bir okulda profesör olarak işe başlar. Burada karısı Ömer ile tanışır ve karısını aldattığı için ölümle yatmayı düşünmeye başlar. Ölmek İçin Yalanlar Kitabı adını buradan alır. Kitabın devamında Ertürk ve Aydın'dan bahsediliyor. Aydın, roman boyunca Aysel'e ilgi duyan bir karakterdir. Ancak ikilinin ilişkisi öpüşmenin ötesine geçmez. Motel odasına gittiğinde bir daha amacına ulaşamayacağını anlar. Ölmeye Yatmak, Adalet Ağaoğlu'nun Dar Zamanlar üçlemesinin ilk kitabı. 1973 yılında basılan romanda dönemin siyasal ve sosyal kaotik yapısı ele alınır. Yazarın da mensubu olduğu Cumhuriyet kuşağının 1938-1968 yılları arasındaki hikayesi, romanın başkahramanı Aysel'in aracılığıyla anlatılır. Ölmeye Yatmak romanı biçim açısından da ilginç. Çok geniş bir dönemi anlatmak isteyen romancı, Aysel'in ruh dünyasının yanı sıra toplumsal olayları, Aysel'i Doçent Aysel haline getiren koşulları yarı belgesel bir tarzla eserine katmış. -Selim İleri- Ağaoğlu'nun Ölmeye Yatmak adlı romanı, kadının cins kimliğini, bireyselliğini el yordamıyla araması, sorgulamasını ifade eder. Cumhuriyet kadın aydınının özgürlük ve dişilik arasındaki çıkmazını, bu romanındaki kadın tiplemesi, Aysel çok iyi bir şekilde betimler. -Nilüfer Göle-


Uzunca Ali: Romanın ana karakteridir. Olayların tümü Ali'nin kaderi üzerinden geçiyor. Sefer: Köyün muhtarıdır. Roman sonunda Memidik tarafından öldürülür. Memidik: Muhtar Sefer'i öldürme fikrine kafayı takmış duruma gelmesi ile beraber, sonunda Sefer'i öldürür ve hapse girer. Toros Dağları'nın arka tarafındaki Yalak köyü halkı, aynı patikalardan geçerek Çukurova'ya inerler. Artık bu yollara giremeyen Uzunca Ali'nin annesi Meryemce'yi köyde bırakır. Roman Muhtar Sefer, Memidik, Taşbaşoğlu ve Uzunca Ali'nin maceralarına dayanıyor. Memidik, kendisini döven muhtarı öldürür ve cezaevine girer. Taşbaşoğlu nehirde boğulur. Uzunca Ali köye döndüğünde annesi Meryemce'yi ölü bulur. Dağın Öte Yüzü'nün üçüncü ve son kitabı Ölmez Otu, mutlu olmak isteyen üç karakter üzerinden ilerliyor. Bu karakterler Uzunca Ali, Sefer ve Memidik'tir. Yalak Köylülerden bu üç karakter, ağaların pamuğunu toplamak için Çukurova'ya inerler. Köy muhtarı Sefer, Memidik'i döver, ve bu olaydan sonra Memidik, Sefer'i öldürmeye karar verir. Daha önce Sefer'in birini öldürdüğünü sanıyordu ama sabah Sefer'i önünde görünce çıldırıyor. Memidik öldürdüğü kişiyi bir kuyuya atar ancak kartallar kuyu başında dolaşmaya başlayınca cesedi yakmayı düşünür ama başaramaz, bedeni pişmanlıkla gömer. Aslında o kadar pişmanlık duyuyor ki şehre gitmeyi ve teslim olmayı bile düşünüyor ama yapmıyor. Daha sonra şiddetli bir yağmurun ardından vücut kaybolur ve Memidik rahatlar. Roman Uzunca, Ali'nin karanlık kaderinden beslenir. Ali sıcağa ve yola dayanamayacağını düşündüğü annesi Meryemce'yi köyde bırakıp kendi tarlasında çalışmaya gider. Sefer Ali'yi de sevmediğinden, esir alan kişiler arasında bir dedikodu yayar ve Meryemce'yi Ali'nin öldürdüğüne dair yalan bir dedikodu yayar. Meryemce'yi gerçekten öldürmesi için yeğeni Ömer'i gönderir. Ömer, Meryemce'nin yanına geldiğinde o kadar içtenlikle karşılanır ki Muhtar Sefer'in dediğini yapamaz. Çünkü Meryemce, yalnızlığa boğulmuş bir insan. Bu arada Memidik, Sefer'i gerçekten öldürür ve hapse girer. - Ölmez Otu, Yaşar Kemal'in Dağın Öte Yüzü üçlemesinin üçüncü romanıdır. - 1952 ile 1957 yıllarında iki kez romanı yazmaya teşebbüs eden yazar, yazdıklarını yırtıp atmıştır. - 1967'te yazmaya başlayıp toplamda beş ayda yazımını bitirmiştir. - Yaşar Kemal, ölmez otu ismini ilk kez yedi yaşındayken yaşadığı köydeki bir ebe kadından duymuştur ve bundan sonra bu ismi bir daha duymamıştır. - Ölmez Otu isminin kaynağını şu sözlerle açıklamıştır: .Başı dara düşenler, yarattıkları düş dünyasında bulurlar yollarını. Ayakta kalabilmek için sığındıkları bu dünya bir yandan onları yaşatırken, bir yandan da hikayelerini örer. Dağın Öte yüzü üçlüsü darda kalanların yarattıkları düş dünyasının büyük bir görkemli hikayesidir. Üçlünün üçüncü kitabı Ölmez Otu Toros Dağlarından Çukurova'ya uzanan bir toprakta yeşerir. Pamuk toplamaya inen Yalak köylülerine kendi yarattıkları efsane eşlik eder. Ancak mitin yıkılışını anlatan satırlar, vahşi olduğu kadar olağanüstü bir türkü gibi içimize işler.


Pavel İvanovich Chichikov: Romanın ana karakteridir. Dolandırıcı ve hayalperest bir karakter olduğu gibi insanların inandığı, sevdiği, sevimli bir kişidir. Korobochka Anne: İhtiyar, saf ve temiz bir kadındır. Manilov: Chichikov'un çalıştığı toprak sahiplerinden biridir. Nozdryev: Kumarbaz, sarhoş, yalancı ve kaba bir karakterdir. Ayrıca diğer toprak sahiplerinden biridir. Sobakevich: Kaba, iri yapılı bir karakterdir. Plevshkin: Cimriliği ile bilinen toprak sahiplerinden biridir. 19. yüzyıl Rus halkının bir eleştirisidir. Eserdeki hileler, dönemin Rus sosyal hayatından esinlenmiştir. Bu eseriyle ülkesini çok seven Nikolay Vasilyeviç Gogol, ülkesindeki çarpıklıkları ortaya çıkararak bir çözüm istemeyi hedeflemiştir. Pavel Ivanovich Chichikov, Rusya'da kasabadan kasabaya seyahat ederek feodal yasalara göre toprak sahiplerinin mülkü haline gelen köle köylüleri satın alır. Ancak istediği köylüler işini iyi bilenler ya da sağlıklı olanlar değil, tam tersine ölenlerdir. Dönemin yasalarına göre toprak sahipleri, toprakları içinde yaşayan insan sayısına göre vergi ödemek zorundadır. Chichikov Rusya'ya gider ve son nüfus sayımında ölenlerin ölüm belgelerini satın alır. Arazi sahipleri bu satın alma işleminden memnundur. Bu her iki tarafın da menfaat sağladığı bir durumdur. Chichikov bu belgeleri toplar, var olmayan mülkleri taahhüt eder ve karşılığında para alır. Chichikov bir kasabaya uğrar ve oyununu orada denemeye karar verir. Kasabanın ekonomik durumunu, ev sahiplerinin kimliğini, memurların özelliklerini ve ölülerin sayısını öğrenir. İnsanlar onun önemli ve zengin bir insan olduğunu düşünür. Sevimliliği ile kısa sürede zenginlerin güvenini kazanır. Varlıklı ailelerin evlerine davet edilir ve yaşamlarına tanık olur. Bu arada, birçok ölü yaşam sertifikası toplar. Herkes topladığı belgelerle Ukrayna'daki çiftliğinde çalışacak işçi aradığını düşünür. Bir süre sonra her şey netleşir. Valinin balosunda sarhoş bir toprak sahibi Nozdryev her şeyi anlatır. Bazıları Chichikov'un valinin kızıyla evlenmek istediği söylentisini yayar. Diğerleri onun bir casus olduğunu söyler. Tüm dolandırıcılıklarının ortaya çıkmasıyla Chichikov kasabadan kaçar ve başka bir maceraya atılır. Nikolay Vasilyeviç Gogol (1809-1852): Ukrayna'da, orta halli toprak sahibi bir ailede dünyaya geldi. Çocukluğunu etkileyen köy yaşamı ve Kazak gelenekleri eserlerine yansıdı, Ukrayna halk kültürünün ögeleriyle işlenmiş öyküler yazdı. Mizah anlayışı, gerçekçi tutumu ve canlı anlatımıyla Rus edebiyatında önemli bir yeniliğin öncüsü oldu. Bu yenilik, Dikanka Yakınlarında Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları, Petersburg Öyküleri ve Mirgorod Öykülerinde mizahın yanı sıra yaşam karşısında karamsarlık ve dünyanın kötülüğü üzerine düşünceleriyle şekillendi. Müfettiş adlı oyununda yozlaşmış bürokratları acımasızca alaya aldı. Gogol, Ölü Canlar adlı romanıyla 19. yüzyıl Rusya'sında toplumsal düzenin ve bireylerin eleştirisini eşsiz bir başyapıt olarak ortaya koymuştur.


Suna: Su ve Na, bir kadını iki ayrı karakter olarak yaşarlar. Su bir anne, evliliğe sıcak bakan iyi bir eş ama Na iyi bir anne adayıdır; İsyankar ve cesurdur, düzene karşı çıkmaya hazırdır. İki karakter arasında sürekli olarak gelgitler yaşanır. Ayhan: Suna ile evlidir. Suna'yı sonradan kıskanır. Kıskançlık nöbetleri yaşamaya başlar. Romanın sonunda yurt dışına kaçar. Onur: Ayhan'ın fakülteden arkadaşıdır ama aynı zamanda ressamdır. Roman bir aşk üçgenini konu etse de zaman zaman 1970 ile 1980 yılları arasındaki Türkiye'nin izlerine rastlamak mümkün. Ahlaki değerler, kadın, erkek ilişkileri, özgürlük gibi temalar akıcı bir dille işlenir. Eserin kahramanı ve anlatıcısı Suna; Gençliğinde sevdiği adamla evlenir ve çocukları olur ama evlilikleri mutlu değildir. Kocasının kendisine karşı duyarsız, kayıtsız ve sevgisiz tavırları nedeniyle eşinden boşanan Suna, Ayhan ile tanışır, çok iyi geçinir ve onunla evlenir. Ayhan, modern bir evlilik hayatı sürdürmek ve Suna'nın kendi ayakları üzerinde duran bir kadın olmasını istemektedir. Evliliklerini kurallara hapsetmeye çalışan Ayhan'ın kendi sevgisine ve ilgisine karşılık vermediğini düşünen Suna, onu kaybetmemek için kocasının istekleri doğrultusunda hareket eder. Bir süre sonra Ayhan'ın yakın arkadaşı Onur ve Suna arasında bir aşk başlar. Üçü de birbirlerine zarar vermeden bunu atlatmaya çalışırlar. Solcu Ayhan, ülkedeki siyasi gelişmeler nedeniyle işini kaybedince karısına daha çok bağlanır. Onur'a büyük bir aşkla, Ayhan'a ise acıma ve şefkatle bağlanan Suna, sonunda ikisini de hayatından çıkarır. Suna'nın içinde iki ayrı kadın yaşar. 'Su' uysal, uzlaşmacı, evcil, iyi anne ve eş olmaya koşullanmış yanı, 'Na' ise bozuk saydığı her türlü düzene karşı çıkmaya hazır, asi ve cesur kimliğidir. Sürekli çatışma halinde olan çift benlik ve bölünmüşlüğü içinde, bir de kocası Ayhan'ın en yakın arkadaşı Onur'a aşık olunca Suna'nın durumu daha da zorlaşır. Ölü Erkek Kuşlar, bir kadının birine tutkulu bir aşk, ötekineyse köklü bir sevgi ve evlilik bağıyla bağlandığı iki erkek arasındaki yakıcı gidiş gelişlerini anlatırken bu üç kişinin çocukluktan kadın ve erkek olmaya uzanan yolda öngörmeler, koşullanmalar ve kurallarla biçimlenişlerini irdeliyor. Kadın-erkek ilişkilerinin, hem toplumsal tabu ve yargıların özündeki katılık ve şiddet hem de tarihsel bir dönemin baskı ortamında nasıl yorucu bir iletişimsizlik ve çözümsüzlüğe dönüştüğünü gösteriyor. Bu karmaşa içinde aşk çocuksu bir düş, evlilikse düzen sanılan bir düzensizliktir. İnci Aral; çok sevilen, eskimeden güncelliğini korumakta olan bu ilk romanında bir kadının bağımsızlık ve mutluluğu umutsuzca arayışını sarsıcı bir içtenlik ve ustalıkla anlatıyor.


Holand: Welton Akademisi'nin müdürü. Kendisi eski bir edebiyat öğretmenidir. Devrinin tipik katı, disiplinli ve idealist idarecisidir. Welton Akademisi erkek öğrencilere eğitim veren, onları üniversiteye hazırlayan döneminin iyi okullarından biridir. Disiplin, gelenek, yetkinlik ve onur diye dört temel ilkesi olan okulun, bu ilkeleri benimsemiş ve hep dile getiren müdürüdür. John Keating: Welton Akademisi' nin eski ve başarılı bir öğrencisiyken, şimdi İngilizce öğretmeni olarak okula dönmüştür. Öğrencilerine Carpe Diem diye bir sözcüğü öğretmiş ve kendisi de bu sözcüğü kullanmış ve günlük yaşamında da kullanmıştır. Ölü Ozanlar Derneği'nin kendi öğrenciliği zamanında bir üyesidir. Derneğe katılmak için ölmek lazım demiştir. Öğrencilerini oldukça etkilemiş zeki birisidir. Şiirin ve edebiyatın bambaşka dünyasıyla öğrencilerini buluşturdu. ''Kendi sesinizi bulmak için mücadele etmelisiniz. Bunun için ne kadar uzun süre beklerseniz bulma şansınız o kadar azalır.'' diye pek çok öğüt ve davranışı öğrencilere göstermiş. Kendilerinin özgür düşünmelerini, hayatı, olayları hatta pek çok şeyi sorgulamaları gerektiğini öğrenciler üzerinden okuyuculara aktarmıştır. Bunları yapan kişi başarılı, özgüvenli ve mutlu birey olacaktır. Todd Anderson: 16 yaşında geldiği Welton Akademisi' nde alçak sesle konuşan ana karakterlerinden biridir. Abisi de bu okulda okumuş ve ailesinin gözbebeğidir. Kendisinin ailesi tarafından önemsenmediğini düşünür. Yazar ''Ailesiyle ama onlarla değil gibi'' diyerek romanın başında bahsetmiştir. Çekingen bir karakterdir. Hatta sınıf içinde yani insanlar önünde bir şeyler bile okurken sesi zor duyulur. Kendisinin zıt karakterlisi olan Neil Perry ile oda arkadaş ve ileride de dostu olacaktır. Bay Keating' i göndermek için okul idaresince önüne konan kağıdı imzalamamıştır. Arkadaşlarına bağlı ve desteğini hiç bırakmayacak bir karaktere sahiptir. Sıranın üzerine çıkmış ''Hey reis bizim reis'' diyerek Keating' i uğurlamıştır. Sesi zor çıkan bir karakterden, müdürün önünde sınıfta sıra üzerine çıkıp kovulan öğretmenine slogan atan ve sınıfı da peşinde sürükleyen birisine gelişim göstermiştir. Neil Perry: Okul gazetesinde editör yardımcılı yapan, baskıcı yani kendi hayatı için ondan daha fazla söz hakkına sahip bir babası olan devamlı arayışta olan ana karakterlerden biridir. Okul yıllığında Bay Keating' i araştırırken Ölü Ozanlar Derneği'ni bulup arkadaşlarına söylemiştir. Bay Keating'in de derslerine girmesiyle hayatta kendini mutlu edecek mesleği bulmuş, bir tiyatro oyunu için seçmelere girip ana rollerden birini kapmıştır. Daha sonra babası oyundan bir gün önce okula gelip, tiyatro oyununda oynamaması yönünde onu tehdit etmiştir. Neil sonrasında oyunda oynamış ve onu izlemeye gelen arkadaşları Neil' in tiyatro performansını etkileyici bulmuştur. Fakat oyun oynanırken babası salona geldi ve eve götürdü. Askeri okula kayıt yaptırıldığını öğrendiği zaman babasının silahıyla kendini öldürdü. İnsanların her zaman farklı bir bakış açısı ile sahip olmaları gerektiği olayları devamlı sorgulamaları gerektiği anlatılmaktadır. Roman, yatılı bir okulda geçmektedir. Kişilerin birbirleri ile olan sıkı arkadaşlıklarını ve yaşadıkları hayat tecrübesini anlatmaktadır. Dönemin öğrencileri iyi bir üniversiteye kabul edilebilmek için Welton Akademesi' nde eğitim görmektedir. Yatılı okul son derece sıkı ve baskı altında öğrencilere eğitim vermektedir. Okulun bazı ilkeleri vardı, bu ilkeler disiplin, gelenek, yetkinlik ve onurdu. Okul bu ilkelerinden asla vazgeçmiyor, bu ilkelere uymayanları ise cezalandırılıyordu. 1959 yılında geçmektedir. Todd Anderson, Neil Perry, Charlie Dalton, Knox, Cameron, Pitts ve Meeks adında 7 arkadaş romanda ki ana olayların içinde yer almaktadır. Bay Keating adında yeni İngiliz edebiyatı öğretmenlerinin okulda ders vermesiyle birlikte öğrenciler sanat, şiir ve romanlar üzerine farklı bir bakış açısıyla bakmaya başlarlar. Neil ' in eski okul yıllığında Bay Keating hakkında bulduğu bir bilgi ile 7 arkadaş Ölü Ozanlar Derneği'ni tekrar kurdular. Bu dernek bir mağarada toplanan, üyelerinin kitap okuduğu ve sanatsal faaliyetler yaptığı gizli bir gruptu. Çünkü okul yönetimi döneminin en disiplinli okul yönetimiydi ve yakalanırlarsa çok ağır bir şekilde cezalandırılacaklardı. Gitgide şiire ve sanata bağlanan gençlerin hayatı değişmeye başlamıştı. Neil bir tiyatro grubuna katıldı. Knox hayatında ilk defa aşık oldu ve aşkı için mücadele etti. Charlie derneğin ilk kurucu olarak toplantıları düzenledi ve Nuwanda adıyla grubun lideri oldu. Neil tiyatro oyununda oynamak istediğini keşfetti ve ailesinden gizleyerek oyunda önemli bir rol kaptı. Babası bunu duyunca engellemek istediyse de Neil oyunda oynadı. Sonucunda Neil babası tarafından okuldan alınıp Askeri Okula gönderilecekken Neil kendini öldürdü. Okul yönetimi Ölü Ozanlar Derneği'nden haberdar oldu ve bu olayların sonucu olarak Bay Keating 'i suçlamak istedi. Müdür Nolan öğretmenleri Keating'i okuldan atmak için 7 arkadaşın önüne öğretmenlerini suçlayan ve bu olaylardan sorumlu olduğunu yazan bir kağıt imzalatmak istedi. Cameron arkadaşlarını ve Keating' i müdür Nolan' a ilk ispiyonlayan ve her şeyi anlatan ilk kişidir. Çünkü okulun bazı değerleri vardır ve bunlar çok önemlidir. Todd bu kağıdı imzalamadı ve müdür tarafından tehdit edildi. Diğerlerinin hepsi imzaladı. Charlie grubun kurucusu olarak okuldan atıldı. Yani pardon Nuwanda. - Peter Weir yönetiminde 1989 yılında çekilmiş bir filmdir. En İyi Özgün Senaryo Akademi Ödülü'nü almıştır. - Robin Williams bu filmde etkileyici bir oyunculuk sergilemiştir. Güzel bir özet olmuş. En çok karakter özetlerini sevdim. Başarılar dilerim. duyduğum kitaplardan biriydi ancak karmaşık geldi bana :S özet kötü oldu demiyorum sanırım ben anlayamadım 🙂 ellerinize sağlık açıklayıcı olmuş. başarılı bir özet çalışması olmuş. Uzun zaman önce okuyup unuttuğum bir kitaptı. tşk eder. başarılar dilerim. Özet çalışması olarak oldukça başarılı ancak yazılan metin kontrol edilmeden, hatta okunmadan yüklenmiş. Cümleler anlatım bozukluğu dolu.


Yazar burada Sibirya'da 4 yıl süren hapis günlerini ele almış ve Sibirya'nın ücra bir kasabasında 10 yıl kürek cezası çekmiş eski bir öğretmenin notlarından yola çıkarak ara sıra yanına uğradığı Aleksandır Petroviç adlı öğretmenin ölümü ile geriye kalan tomarları arasında Ölüler Evinden Sahneler adını verdiği notları anlatır. Fyodor Mihayloviç Dostoyevski, devlet yönetimini devirme amaçlı bir komploya karıştığı için tutuklanır. 1849'da aylarca hapis yatar. O ve diğer komplocular vurulup idam edilirken, Çar tarafından affedildikleri haberi geliyor. Ölümün eşiğinden döner o zamanlar henüz 28 yaşındadır. Ancak ağır iş cezası nedeniyle Sibirya'ya gönderilir ve toplam 10 yıl hapis yatar. Bu cezayı çeşitli yerlerde geçirir. Sonra ünlü romanlarını yazmaya başlar. 1862'de Ölüler Evi'nden Anılar yazıyor. Bu roman aslında yazarın hapishane günlerini anlatıyor. Kürek cezası ile hüküm giydiği günleri anlatır. Gözlerden uzak, Sibirya kasabasının tasviri, tanımı ve insanların ulaşılabilirliği nezaketle anlatılıyor. Rus adalet sistemi kötü eleştiriliyor. Zorla çalıştırma ve ağır çalıştırma cezası, özellikle de kıdemli askerlerin alınlarının mühürlenmesi gibi cezaların insani olmadığı belirtiliyor. Özellikle hücre hapsi ve kırbaç cezaları tutukluları rehabilite etmiyor ve onları daha da azaltıyor, böylece serbest bırakıldıklarında aynı suçları işliyorlar. Hapishane ölüler için bir ev gibidir. Bura da hayat zor. Her şey paradır. Birbirine acımasızca davranan tutsaklar her türlü kötülüğü yaparlar. Her şey var, özellikle votka kaçakçılığı. Parayı veren kişi dışarı bile çıkabilir. Soylu mahkumlar asla sevilmezler, sürekli tacize uğrarlar, aşağılanırlar ve hatta dövülürler. Hastane mahkumlar için bir dinlenme yeridir. Hasta numarası yaparak hastaneye gitmeye heveslidirler. Hastane aslında pek iyi bir yer değil. Özellikle cellatlar, aşağılık yaratıklar olarak tanımlanır. Bu cellatlar her türlü rüşveti alıyor. İnfazı hızlı ve çabuk yapacaklarına ve tonlarca para alacaklarına söz veriyorlar. Para almazlarsa sancılı ve yavaş bir infaz gerçekleştirirler. - Dostoyevski, bu kitabında da mücadelenin ve umudun öyküsünü anlatıyor. - Dostoyevski'de görülen ruhsal melankoli hali bu romanda da etkileyici biçimde işlenmiştir. - Bu kitapta yazarın Sibirya sürgününden edindiği deneyimleri okuyuculara aktardığını görüyoruz. - Goryançikov, Akim Akimiç, Petrov, Ali'nin ve tüm mahkumların insanlığına ışık tutuyor, onları betimliyor. - Sibirya'da 4 yıl süren hapis günlerinden derleyerek oluşturduğu bu anı-roman onu eski saygınlığına tekrar eriştirmiştir. Fyodor Mihayloviç Dostoyevski (1821-1881): İlk romanı İnsancıklar 1846'da yayımlandı. Ünlü eleştirmen V. Belinsin ki bu eser üzerine Dostoyevski'den geleceğin büyük yazarı olarak söz etti. Ancak daha sonra yayımlanan eserleri o dönemde fazla ilgi görmedi. Yazar 1849'da I.Nikola'nın baskıcı rejimine muhalif Petraşevski grubunun üyesi olduğu gerekçesiyle tutuklandı. Kurşuna dizilmek üzereyken cezası sürgün ve zorunlu askerliğe çevrildi. Cezasını tamamlayıp Sibirya'dan döndükten sonra Petersburg'da Vremya dergisini çıkarmaya başladı. 1861-1862 yıllarında bu dergide yayımlanan Ölüler Evinden Anılar Dostoyevski'nin Sibirya'da geçirdiği sürgün yıllarının izlenimlerini bütün canlılığıyla yansıtır.


Dr. Hodges: Barlett Kent Hastahanesinin kurucusudur. Dr. David: Hastahaneye başvurup işe alınır. Nıkkı: Dr. David ve Dr. Angela'nın kızlarıdır. Hastahanede yaşanan hastalıktan dolayı ölür. Werner Van Slyke: Eski askerdir. Ancak psikolojik sorunlarla boğuşur. Büyük şehrin stresli hayatından kaçıp sakin bir kasabada iş bulan genç doktorun hastanede şüpheli ölümler ve garip olaylarla karşılaşması konu ediniyor. Dr. Hodges Barlett Şehir Hastanesi'ni kurduktan sonra yönetimini devralır ve hastaneyi büyük ve bilinen bir kurum haline getirir. Ekonomik sıkıntıların baş göstermesiyle birlikte Barlett ilçesindeki iki özel hastane, maddi ihtiyaçların karşılanamaması nedeniyle kapatılır. Bu ekonomik durumdan etkilenen hastanesini kurtarmak için Hodges, ekonomiden anlayan Traynor'u yönetim kurulu başkanı olarak getirerek emekli olur. Traynor, hastaneyi ayakta tutmak için bölgenin en önemli sağlık merkezlerinden biri olan Comprehensive Medical Vermont ile sağlık anlaşması yapar. CMV, anlaşmaya uygun olarak hem hastaları hem de doktorları BKH'ye göndermeyi ve karşılığında para ödemeyi taahhüt eder. CMV'nin temel amacı, parası ve sosyal güvencesi olmayan BKH hastalarını göndermek, BKH'leri ekonomik olarak zor duruma sokmak ve hastanenin bu zor durumundan yararlanarak yönetimi devralmaktır. Bir süre sonra kitle imha silahlarında hasta ölümleri artmaya başlar. Bu ölümlerin tamamı, geçmişte ciddi bir hastalığı olan ve bu hastalıkla mücadeleyi kazanan, ancak küçük vakalar için BKH'ye başvurduktan ve tedavi gördükten sonra hastanede ölenlerden oluşuyor. Bu olayların hastane üzerindeki etkileri de olumsuzdur. Otoparkta hemşireler cinsel tacize uğruyor ve diğer personelin eşyalarına zarar veriliyor. Bu arada hastanenin kurucusu, emekli yönetim kurulu başkanı Dr. Hodges, olayları araştırıyor ve otoparkta hemşire saldırılarını gerçekleştiren kişinin yine hastaneden olduğunu ve ölümlerdeki artışın arttığını belirtiyor. Olaylar şüphelidir ve aynı günün akşamı öldürülür. Bu arada kitabın kahramanları Dr. David, eşi Dr. Angela ve kızları Niki, iş başvurusunda bulunarak CMV'ye kabul edilir ve anlaşma gereği MDG'ye transfer edilir. Bir süre sonra kendilerini de olayların içinde bulurlar ve şüpheli ölümleri araştırmaya başlarlar. Merhum Dr. Hodges'ın evini satın alan çift, Hodges'ı evlerinin bodrum katına inşa edilmiş bir duvarın arkasında ölü olarak bulur. Dr Hodges başta olmak üzere şüpheli ölümleri araştıran doktorlar da ölüm vakaları yaşamaya başlar. Dr. Rendall Portland bu doktorlardan biri ve tabancasıyla intihar ettiği öğrenilir. Dr. Angela olaylar hakkında bir dedektif tutarak yoluna devam eder. Dedektif ve Dr. Angela, Dr. Hodges'ın akrabalarıyla konuşarak olayları araştırmaya başlar. Bunun üzerine bilinmeyen bir kişiden uyarılar almaya başlar. Bu uyarıdan kısa bir süre sonra Dr. Angela, hemşirelerde olduğu gibi saldırıya uğramak ve öldürülmek ister. Ama kaçmayı başarır. Bu olaylardan Dr. David huzursuzdur ve ailedeki bu huzursuzluk Niki hastalandığında doruğa ulaşır. Niki ile aynı hastalığa sahip olan arkadaşı bu hastalıktan ölür. Bu arada, CMV'nin yönetimi Dr. David'i hastalarını çok fazla önemsediği ve yüksek masraflar için suçluyor. Dr. David ise araştırmasının sonuçlarını almaya başlar. Yönetim kurulu üyesi Werner Van Slyke ile görüşen Dr. David, bu kişiden şüphelenir ve araştırmasını onun üzerine odaklar. Werner Van Slyke aslında çok iyi bir eski asker ve nükleer uzman olmasının yanı sıra psikolojik sorunları olan bir kişidir. Bu araştırmadan rahatsız olan Werner Van Slyke, Dr. David evde olmadığında evine gider ve olay çıkarır. Dr. David ise araştırmasını derinleştirdi ve ölüm olaylarında Werner Van Slyke'ın rolünü fark etti. Hastane kayıtlarında satıldığı gösterilen röntgen cihazının kobalt ünitesinin, küçük vakalarla hastaneye kaldırılan, yüksek doz radyasyon alan hastaların yataklarının altına yerleştirildiğini ve ölüm nedenlerini kanıtlıyor. Olayların asıl kaynağının toplantı yapan yönetim kurulu başkanının oyunu olduğunu ve asıl amacının kötü gidişatı körükleyerek hastaneyi CMV'ye devretmek olduğunu anlar. Pandemi ile yüzleşmek için hastaneye gittiğinde psikolojik sorunları olan Werner'in masanın ortasına kobalt koyduğunu ve tüm panonun yüksek dozdan etkilendiğini fark eder. Yönetim kurulu üyeleri bir süre sonra ölürken, Dr. David ve Angela kızları Niki ile başka bir şehirde mutlu bir hayata başlarlar.


Karadeniz kıyısında bir otel odasında yaşayan bir adamın, birlikte olmak için para ödediği kadınla olan ilişkisini ve aşk arayışını konu ediniyor. Anlatının genel olarak aşk arayışı içinde olan erkek kahramanı, aşkını yönlendirebileceği kadını bulsa da onunla bütünleşemez. Varoluşsal sıkıntıyı ve sorun olarak sevgisizliği simgeleyen asıl kişi erkek kahramandır. Burada özellikle Duras'ın tasarımıyla kadın organı, erkeğin yalnızlığının kökenine inebileceği, varoluşun, hiçliğin sıkıntılarıyla yüzleşebileceği, aşkı bulabileceği bir metafor olarak kullanılıyor. Çünkü sevgisizliğin ve yalnızlık duygusunun baskısı altında olan erkek, ilk kaynak olan bu cinsel organa girerek kaçmaya çalışır. Bu anlamda metne varoluşsal bir boyut katan unsur, insanın bu eylem sırasında ve sonrasında çözümü zihninde/ruhunda bulamaması ve arayışın her seferinde çözümsüzlüğe doğru evrilmesidir. Keşfetmek ve öğrenmek için çabalayan insan, bu çabaların her birinde bir çıkmazla karşılaşır. Dolayısıyla kadın cinsel organı erkek için çözüm olmaktan çok başlı başına bir hiçliktir ve onun yetersizlik duygusunu çoğaltır, hiçlik hissini yoğunlaştırır, sıkıntıyı daha da besler. Erkeklerin yaşadığı bu çözümsüzlük ve çözümsüzlük, kadınların bilinmezliği ve muamması yani her iki cinsiyetin bambaşka dünyalardan olması Ölümcül Hastalığı destansı ve trajik yönleriyle besleyen ve onu dokunaklı bir metin haline getiren temel motiflerdir. Duras bu duyguyu kahramanları aracılığıyla dile getirirken, acının en basit, dolayısıyla en içinden çıkılmaz ve problemli biçimine odaklanıyor. Burada erkek ve kadın, basit bir cinsel ilişkinin ötesinde, tamamen farklı iki cinsiyetin ruhsal ve duygusal olarak birbirine ulaşma çabasını ifade etmektedir. Bu çabanın bir tezahürü olarak iki cinsiyetin fiziksel birlikteliği, kahramanların aşk arayışı göz önüne alındığında kaçınılmaz olarak bir kısır döngüye dönüşür. Çünkü bu birliktelik, onların manevi açlıklarını doyurmanın ötesinde, açlıklarını daha da artıracak gibi görünüyor. Ölüm Hastalığı anlatısının trajik, destansı ve duygusal boyutları arayışın başladığı ve tatminsizliğin farkına varıldığı bu anda başlar. Kadın metnin klasik, destansı yönünü, erkek ise modern dönemin bireyini temsil etmektedir. Özellikle kadının erkeğe göre metinde daha az yer alması, erkeğin yorumlayan, yargılayan ve düşüncelerini daha çok ifade eden kişi olması kadını daha gizemli kılmaktadır. Böylece kadın, erkeğin gözünde keşfedilmeyi bekleyen bir muamma olarak belirir, ifade edilemeyen ve ulaşılamayan destansı güzelliğin, sahip olunamayan destansı aşkın vücut bulmuş hali olarak görünür. Erkeğin modern bireyi temsil eden yönleri çözümsüzlüğe mahkum olması ve arayış içinde olmasıdır. Burada erkeğin rahat ve huzurlu olmasının hiçbir gerekçesi, nedeni ya da çaresi yok gibi görünüyor. Anlatıya sinen huzursuzluk arayışının ve tatminsizliğinin ana nedeni olsa da Ölüm Hastalığı'nın kadın-erkek çatışması yönlerini besleyen özelliklerdir. Anlatıdaki erkek kahramanın modern bireyi temsil ettiğinin bir başka göstergesi de gözlemlediği kadını bedeni ve fiziksel görünümüyle sınırlamasıdır. Kadının güzel olduğu görüşü erkeğin gözleri ve gözlemleri üzerinden aktarılırken aynı zamanda erkeğin bu kırılganlık ve zayıflığın iğrenç olduğu yorumu da süzülmektedir. Erkeğin içindeki aşk-nefret gerilimi, onu kadını öldürmeye, yani cinnet durumuna sürükler. Çünkü bu anlatıda erkek, bilinçli olarak yalnızlığı seçmeyen, kendisinden kaynaklanmayan nedenlerden dolayı yalnızlaşan modern dönemin bir bireyi olarak düşünülmekte ve Duras'ın ona yüklediği rol sıkışıp kalmaktır. Hiçlikte, aşkın olamamanın acısı. Metinde kadın, erkeğin cinsel ve ruhsal arzularının nesnesi ve ifadesidir, aynı zamanda erkeksi şiddetin ve erkeksi acının da nesnesidir. 'Sevdiğini öldürecek gibi olma duygusunu, onu kendinize, yalnız kendinize saklama, bütün yasalara rağmen, bütün ahlaki baskılara rağmen onu alma, kaçırma isteğini duydunuz mu? Hiç bu isteği duydunuz mu? der.


Polonyalı ulusal isyancılar, Ruslar yaklaşırken Varşova'da Almanlara karşı bir ayaklanma düzenliyor. Cengiz Dağcı, bizzat tanık olduğu bu kanlı ayaklanma günlerini, Birinci Dünya Savaşı'nda babasını kaybeden 26 yaşındaki Teresa Zaromb'un gözünden anlatıyor. Teresa Zaromb, I. Dünya Savaşı'na gittiği Doğu Prusya'da babasının öldüğünü öğrendiğinde henüz altı yaşındadır. Tek başına yetiştirdiği kızıyla birlikte, Amerika Kızılhaç Derneği personeline yemek pişirir, diğer yandan Amerikalı Mr. Bantam ile olan gizli ilişkisi ile hayatta kalmaya çalışır. Ancak bu durum uzun sürmez. Bantam'ın aniden ortadan kaybolmasıyla maddi sıkıntıya düşen genç anne, kızını da yanına alır ve Wolomin'de hayat kadını olur. Teresa'nın baba özlemini gidermek için yaptığı bazı hareketler sonucunda onlar da burayı terk etmek zorunda kalırlar. Anne-kız yıllar içinde birçok şehri ve evi değiştirir ve tuhaf olaylar birbirini takip eder. Annesinin para kazanma ve daha iyi fırsatlara sahip olma mücadelesine tanık olmasına rağmen, Teresa'nın kalbinde sadece hiç görmediği babası vardır. Ve babası, annesine aşık olduğu yaşta tutulan Mihail, Almanların Varşova işgaline karşı kurulan yeraltı örgütünün üyelerindendir. Bir gün aniden izini kaybetmesine rağmen, hala Marshalkowski Caddesi'nde gizli Vronek grubunun propaganda kağıtlarını taşımaya devam eder. Ne gettodan kaçmaya çalışırken sokak ortasında öldürülen Yahudiler, ne ayrım gözetmeyen baskınlar ve tutuklamalar, ne de saat sekizde başlayan sokağa çıkma yasağı umurunda değil. Hastalığıyla uzlaştırmaya çalıştığı annesini kaybetmesiyle, asla gerçekleşmeyeceğini bildiği hayallerine Sliska Caddesi'ndeki evine gömülür. Karısının ve çocuğunun ölümüyle baş başa kalan Kapıcı Karbonski'nin desteğiyle dış dünyaya kapalı bir hayat süren Teresa, bir yaz günü Vronek Grubu'ndan bir gencin ziyaretiyle hayata döner. Ondan öğrendiği kadarıyla Mihail yaşar. Mutluluktan sarhoş, çocuğun verdiği notaları içeren belgeyi saklar ve evden çıkarken iki Alman askeri tarafından zorla bir kamyona bindirilir ve Gestapo'ya götürülür. Kendisinden öğrenilmek istenen, cesediyle karşı karşıya kaldığı Mihail'i nasıl tanıdığı ve onu en son ne zaman gördüğüdür. Aldığı cevaplardan tatmin olmayan Teresa bayılmak üzereyken gözünün altındaki almanak birdenbire dikkatini çeker. Ancak sayfaları çevirirken, Beethoven'ın 9. Sonatı ile örtüşen subayın duygusu, Teresa'yı mutlak ölümden kurtarır. Yıllardır bu dehşeti yaşayan insanların umursamazlığıyla beş yıldır işgal altında olan bu şehri terk etmeye ve çocukluğunu geçirdiği ve annesinin yattığı Anin'e gitmeye karar verir. Ancak uzun zaman önce borsacılık yoluyla Alman subaylarından yeraltı örgütleri için silah toplayan komşusu Kazimir Paplawski'den Rus ordusunun Anin'de olduğunu ve Prag kapılarına yaklaştığını öğrenir. Planını ertelemek zorunda kaldıktan sonra, evindeki küçük dünyasına gömülen Teresa, 1 Ağustos 1944'te Paplawski başta olmak üzere tüm erkeklerin silaha sarıldığını ve aynı anda Varşova'da başlayan isyana katıldığını görür. Armia Krajowa Komutanı General Komorowski'nin emriyle, Karbonski ve Paplawski'nin rehberliğinde kadın ve çocuklarla dolu sığınakta kısa bir süre kaldıktan sonra gördükleri karşısında dehşete düşerek eve döner. Büyük bir yaşama arzusuyla dolu 26 yaşındaki bu kadını hayata döndüren şey, bir öğleden sonra avluda gördüğü ve kimsenin görmediği Alman askeri Melekof'a ilk görüşte başlayan aşkıdır. Asyalı olduğu için dokunur. Herkesin Asya dediği Sliskaların yanında savaşan bu gence günlerini tutkuyla bağlı olarak geçiren Teresa, 2 Ekim 1944'te gerçekle yüz yüze gelir. Ayaklanma başarılı olmaz ve Alman askerleri tüm Varşova'yı geri alır. Askerler tarafından götürülmeden önce üzerini değiştirmek isteyen Teresa, odasına girdiğinde Karbonski'yi görür. Yıllardır deli gibi aşık olduğu genç kadını görünce sarhoş olan bu adamın konuşmasına dayanamayan Teresa, Asya ile sevişir. Bir Alman üniforması giyen Teresa, diğer isyancılarla birlikte Alman askerlerinin peşine düşerek Asya'yı ve yanmış sokağı geride bırakır.


Profesör Periskov: Romanın ana karakteridir. Yaşlı bir zoolog ve amfibiler uzmanı. Her şey 1928 yılında Rus İç Savaşı'nın yıkıcı etkilerini atlatan ve refaha kavuşan Moskova'da başlıyor. Bir zooloji enstitüsünde çalışan Profesör Persikov, amfibileri incelerken tuhaf bir kırmızı ışın keşfeder. Bu ışın yumurtanın son derece hızlı büyüyüp olgunlaşmasına neden olur. Bu ışınları fareler ve kurbağalar üzerinde de deneyen profesör, korkunç bir felaketle karşılaştı; fareler enstitüyü istila etti ve hepsini öldürdü. Asistanının bu ışını basına sızdırmasının ardından hükümetin ve kamuoyunun yoğun ilgisini çeken profesör, bu ilgiden oldukça rahatsız oldu. Daha sonra ülkede ortaya çıkan bir tavuk hastalığı nedeniyle tüm tavuklar ölecek. Hükümet, tavukları eski sayılarına döndürmek için profesörün icadına başvurur. Profesör Periskov, asistanı Pankart ile amipler üzerinde yaptığı deney sırasında tuhaf bir ışıkla karşılaşır. Daha sonra bu ışığın organizmaların çok hızlı büyümesini sağladığını görür. Büyüyen organizmalar çok vahşidir, birbirlerine saldırır ve birbirlerini yerler. Doktor bu ışınlarla kurbağaları ve fareleri geliştirir. Sonuç korkunçtur, her yer farelerle dolar ve yüzlerce fare kurbağayı zehirlemek zorunda kalır. Milletvekili Pankart bu buluşu basına sızdırıyor. Gazeteciler, yazarlar, hükümet yetkilileri ve Profesör Periskov çıldırıyor. Profesörün buluşunu şeytani bulanlar da var. O dönemde ülkedeki tavukların başı dertte. Bütün tavuklar ölür, tek bir tavuk bile kalmaz. Bazılarına göre bu durumun sorumlusu profesördür ve bu ilahi bir uyarıdır. Hükümetten Aleksandr Semyonovich Rokk isimli bir kişi, buluşu tavuk yumurtası üzerinde test ederek tavuk üretiminde kullanmak istiyor. Ancak kafası karışık, beceriksiz ve güce aç hükümet yetkilileri büyük bir hata yapıyor. Bu hatanın sonucunda insanlar isyan eder ve insanlar ölür. Yanlış kullanımın Ölümcül Yumurtaya dönüşmesi sonucunda olacaklar hiç de iyi sonuçlar doğmayacaktır. 1917 Rus Devrimi'ni izleyen çalkantılı yıllar yeni bir Sovyet gerçekliğini ortaya koyarken, dahi zooloji profesörü Persikov da canlı organizmaların üreme hızlarını artıran ve onları devleştiren yeni bir kızıl ışın keşfeder. O sıralarda Sovyet cumhuriyetlerindeki bütün tavukları kırıp geçiren bir salgın patlak verince, Persikov'un henüz test edilmemiş buluşu bu soruna bir çare olarak görülür... Zira bilimde ilerleme ve bu sayede düşmanlarla rakipleri geride bırakma, Stalin döneminin yol gösterici ilkesidir... Stalin'in iktidara geldiği 1924 yılında yazılmasına karşın 1928'de geçen bu bilimkurgu, iktidarın ve bilginin kötüye kullanılmasının sonuçlarına işaret eden parlak bir sistem eleştirisidir.


Özgür : mafyadan para çalmış ve kaçmıştır. Karşısına çıkan evde sığınmak ister ve Yosun ile karşılaşır. Yosun : Hayatan bıkmış, kırılgan ve zorluklara dayanamayıp ölmek isteyen karakterdir. Bir yanda acı dolu bir geçmişe sahip zeki bir dolandırıcı, diğer yanda hayata inancını kaybetmiş yaşayan ölü bir kız. Bu, iki farklı karakterin bir araya gelmesiyle ortaya çıkan fırtınalı bir aşk hikayesi konu edinmiştir. Kitabın iki ana karakteri Moss ve Özgür. Moss küçük, kırılgan ve hayatın zorluklarından bıkmış. Artık ölümü dilediği ve bunun için planlarını uygulayacağı sırada kaderini değiştirecek zil çalar. Dağınık saçlı çocuk Özgür içeri girer. Yosun, iyilik yapmayan ve kaçmaya gelen çocuğa yardım eder. Hayattan bıkmış iki insan bir evde birleşir. Zaman geçtikçe bağlanmaya ve daha uyumlu hale gelmeye başlarlar. Ancak Özgür'ün nasıl hissettiği konusunda şüpheleri vardır. Moss onun için hala küçük bir kızdır. Moss ise yaşama arzusuyla dolu küçük kalbini Özgür ile besliyordu. Özgür ilişkilerinde emirler verirken, Yosun bir düzen içinde rol üstleniyordu. Tabii Özgür'ün de kolay bir hayatı olmadı. Geçmişte yaşadığı ilişkilerden yıpranmış, Pınar'la yaşadıklarını unutamasa da bir yandan bir araya gelmek, hatta intikam almak istiyordu. İkisi de çok zıt ve her zaman yosunla bir idiler. Yaşadıkları her durumda birbirlerine çekildiler. Bir süre sonra Yosun yine ölmeyi diledi ama Özgür yine engel oldu. Belki de sevdiği başka bir kadını kaybetmeyi göze alamazdı. Ondan sonra ikisi de ölmeyeceklerine söz verdiler. Wattpad'te adını duyurmayı başaran genç yazar Büşra Yılmaz'ın bu yeni kitabı Ölüme Fısıldayan Adam, yine gençleri peşinde sürüklemeyi başarıyor. Yazdıklarıyla genç kitlelere hitap eden yazar, bu defa dokunaklı bir aşk hikayesine satırlarında yer veriyor. Betimlemelerin güçlü bir kalem ile yapıldığı roman, bu sayede okuyucuyu kendisine çekiyor. Hikayede karakterlere yapılan balık ve tilki şeklindeki çok çeşitli benzetmeler ise oldukça başarılı bulunuyor. Yosun, hayatın kendisine yaşattığı tüm acımasızlıklardan oldukça bunalmış bir karakterdir. Bu nedenle artık yaşamayı değil, ölmeyi bekliyordur. Pek çok kez intihara teşebbüs etmiş ancak başarılı olamamıştır. Yine bir gün, kendini evinde öldürmeye çalıştığı bir esnada bambaşka bir sürpriz ile karşılaşır. Özgür isimli bir genç, mafyadan para çalmış ve kaçmıştır. Sığınmak içinse kendisine seçtiği ev, Yosun'un evinden başka bir yer değildir. Aniden zili çalınan Yosun, önce tüm olup bitenlere anlam veremez. Ancak zamanla Özgür'ün neyden ve kimden kaçtığı anlaşılacaktır. Hayat bu iki gence de kolay davranmamıştır. Yosun, çok zayıf bir karakter iken ; Özgür ise oldukça zeki, çevik ve atılgan bir gençtir . Bu iki karakter, zamanla birbirlerinin yaralarını sarmaya başlar. Aslında çok zıt olsalar da yaşadıkları onları birleştirmeye başlamıştır artık. Yosun, kendindeki yaşama enerjisini Özgür'e bağlamıştır ve neredeyse onsuz bir hayat düşünemez. Özgür ise kimi zaman Yosun'u oldukça çocuk bulur. Bir de geçmişten gelen unutamadığı bir aşkı vardır. Ancak her şeye rağmen Yosun'a derin bir sevgi ile bağlıdır.


Winifred Winnie Foster: Romanın kahramanıdır. Roman başladığında 10 yaşında ve Treegap'te yaşar. Ailesi, Treegap'teki en eski ailedir. Tuck ailesini sevmeye başlar ve Jesse Tuck'a aşık olur. Angus Tuck: Tuck çocuklarının babasıdır. Ölümsüzlüğünden ve ölme ve cennete gitme hayallerinden hoşlanmaz. Mae Tuck: Tuck çocuklarının annesidir. Angus ile evlidir. Eski kıyafetler giymekten ve dağınık bir evde yaşamaktan mutlu olan biridir. Jesse Tuck: Ailesinin en küçüğü olan Jesse 104 yaşında ama fiziksel olarak on yedi yaşında görünür. Ölümsüzlüğü sevse de yalnızdır, bu yüzden Winnie'den onunla evlenebilmesi için 17 yaşındayken suyu içmesini ister. Miles Tuck: 22 yaşında görünen Miles, Jesse'nin ağabeyi ve Angus ile Mae'nin oğludur. Marangoz ve demirci olarak eğitilmiştir. Karısı ondan boşar çünkü neredeyse 20 yıl evli kaldıktan sonra genç görünümünü korumak için ruhunu şeytana satmış olması gerektiğine inanır. Sarı Takımlı Adam: Sarı Takımlı Adam, Winnie'yi bulmaya ve ormana karşılık onu geri vermeye çalışır. Winnie'yi geri almaya çalıştığında, Mae ona bir silahın ucuyla vurur ve ertesi gün aldığı yaralardan ölür. Treegap köyünün kenarında yaşayan on yaşındaki Winifred Winnie Foster, zorba ailesinden kaçmaya karar verir. O akşam, sarı takım elbiseli bir adam, bilgi almak için Foster'ın evine yaklaşır. Winnie, adam ve Winnie'nin büyükannesi, Fosters'ların evinin yakınındaki ormanda çalan bir müzik kutusunu duyar. Ertesi sabah, Winnie ormanı keşfeder. Ormanın sahibi Fosterlar olsa da oraya asla girmezler. Jesse Tuck adında genç bir adamın küçük bir pınardan su içtiğini görür. Yaşını sorduğunda önce 104 yaşında olduğunu söyler, sonra cevabını on yedi olarak değiştirir. Winnie pınardan içmek ister ama Jesse onu durdurur. Jesse babasından bahsedince ona baharı anlatacağından korkar. Jesse'nin annesi Mae ve kardeşi Miles gelir. Winnie'yi yakalarlar, onu evlerine götürürler ve korkmaması için yalvarırlar. Yolda sarı takım elbiseli adamın yanından geçerler. Tuck'lar, 87 yıl önce çiftlik için arazi ararken ormanın içinden geçtiklerini açıklar. Bahardan içerler. Yirmi yıl sonra, Tuck'lar yaşlanmadıklarını fark ederler. Miles'ın karısı, oğullarını ve kızlarını alarak onu terk eder. Çiftliklerini terk etmek zorunda kalan Tucks, Treegap yönüne döner. İlkbaharın etrafındaki açıklığın yirmi yıldır değişmediğini gören Tucks, baharın onları ölümsüz kıldığını fark eder. Winnie kısa sürede Tucks'a düşkün olur. Ailenin reisi Angus Tuck, yaşlanmak istediğini ama yaşayamadığını açıklar. Ondan Tucks'ın sırrını saklamasını ister, eğer diğerleri baharı öğrenirse, ondan içeceklerini ve daha sonra ölümsüzlüklerinden pişmanlık duyacaklarını söyler. O akşam Jesse, Winnie'nin on yedi yaşına bastıktan sonra ilkbahardan içmesini ve sonsuza kadar onunla yaşamasını teklif eder. Sarı takım elbiseli adam Tucks'ın atını çalar ve Fosters'ların evine gider. Onlara Tuck'ların Winnie'yi kaçırdığını ve Fosters'ın odunu karşılığında onu kurtarmaya söz verdiğini söyler. Polis memurunu Tucks'ların evine yönlendirir, ardından Tuck'larla yalnız buluşmak için önde gider. Tuck'lara, büyükannesinin, kocası yirmi yıldır yaşlanmadığı için oğlunu ve kızını alarak kocasını terk eden bir arkadaşı olduğunu söyler. Yaşlanmayan kocanın annesinin bir müzik kutusu vardır. Sarı takım elbiseli adam müzik kutusunun melodisini arkadaşından öğrenen büyükannesinden öğrenmiştir. İki gece önce adam, Mae'nin müzik kutusunda çaldığı Fosterların koruluğundan gelen aynı melodiyi duymuştu. Tuck'ları izlemiş ve hikayelerini dinlemek için kulak misafiri olmuştu. Sarı takım elbiseli adam, Tuck'lara yenilmezliklerini açıkça göstermeleri için ödeme yapmayı teklif eder. Angus öfkeyle reddeder. Adam Winnie'yi dışarı sürükler. Suyu içtikten sonra onunla yapılacak gösterilerin de işe yarayacağını duyurur. Mae, sopa gibi bir pompalı tüfek kullanarak, onu kafasına vurur. Sarı takım elbiseli adam tam polis geldiğinde yere düşer. Winnie, polis memuruna Tucks'ın kendisini kaçıranlar değil, arkadaşları olduğunu söyler. Polis memuru Winnie'yi eve götürür ve Mae'yi köy hapishanesine kilitler. Sarı takım elbiseli adam ölür. Mae cinayet işlediği için asılacaktır. Tucks ve Winnie, onu idam etmeye çalışmanın Tucks'ın sırrını ortaya çıkaracağının farkındadır. Ertesi akşam Jesse, Winnie'yi ziyaret eder. Miles'ın Mae'yi hapisten kaçırmak için bir planı olduğunu açıklar. Ona kaynaktan bir şişe su verir ve on yedi yaşına geldiğinde içmesini ister. Winnie, Mae'nin kaçmasına yardım etmek için gönüllü olur. Gece yarısı Winnie ve Tucks hapse girer. Miles, Mae'nin hücresinin penceresini açar ve Winnie, Mae ile yer değiştirir. Karanlıkta, polis memuru Winnie'yi Mae sanır. Sabaha kadar Mae'nin kaçtığını ve o zamana kadar Tuck'ların gittiğini fark etmez. İki hafta geçer. Winnie, bir köpek tarafından tehdit edilen bir kurbağa görür. Kurbağayı kapar ve Jesse'nin şişesindeki suyu üstüne döker. Yıllar sonra 1950'de Mae ve Angus Tuck, Treegap'e geri döner. Üç yıl önce 1947'de ahşaba yıldırım çarptığını ve yandığını öğrenirler. Buldozerle yıkıldı ve şimdi sitede bir benzin istasyonu durur. Angus, Winnie'nin mezarını bulur ve iki yıl önce, 1948'de evlenip çocuk sahibi olduktan sonra öldüğünü öğrenir. Gurur duyuyor. Kasabadan ayrılırken yolda çömelmiş bir kurbağa görürler. Angus onu yolun kenarına çeker ve sonsuza kadar yaşayacağını düşünmesi gerektiğini söyler. - 5 milyondan fazla sattı ve modern çocuk edebiyatının bir klasiği olarak adlandırıldı. - Tuck Everlasting, 1981 ve 2002'de yayınlanan iki uzun metrajlı filme uyarlandı ve üç kez kısaltılmamış sesli kitaplara uyarlandı. - 1988'de Listening Library/Random House tarafından ve Peter Thomas tarafından, 1993'te Recorded Books tarafından ve Barbara tarafından anlatıldı. - Caruso tarafından ve 2001 yılında Sesli Kitaplık tarafından ve Melissa Hughes tarafından anlatıldı. - Ayrıca müziği Chris Miller'a, sözleri Nathan Tysen'a ve kitabı Claudia Shear ve Tim Federle'ye ait olan bir sahne müzikaline de uyarlanmıştır. - Tuck Everlasting, gençler için en iyi kitap olarak Janusz Korczak Madalyası ve 1976 Christopher Ödülü de dahil olmak üzere ödüller almıştır. - Bir ALA Önemli Kitabı seçildi ve Horn Book Magazine Fanfare Listesine dahil edildi. - 2005 yılında Anita Silvey tarafından Çocuklar için En İyi 100 Kitap'ta yer aldı. - 2007'de çevrimiçi bir ankete dayanarak, Ulusal Eğitim Derneği onu Öğretmenlerin Çocuklar için En İyi 100 Kitabı'ndan biri olarak sıraladı. - School Library Journal tarafından yayınlanan 2012 araştırmasında tüm zamanların En İyi 100 Bölüm Kitabı arasında 16. sırada yer aldı. - Broadway müzikali, 2015-2016 sezonu için Bir Müzikalin En İyi Kostüm Tasarımı kategorisinde Gregg Barnes için Tony Ödülü adaylığı aldı. - Ölümsüz Aile - Tuck Everlasting, Tuck Everlasting Gün gelir pınarın başına bir genç kız gelir. Ölümsüz Aile, yani Tuck'lar, bu güzel kızın, pınarın suyundan içmesine engel olmak; akıp giden dünyanın, sürekli değişen bir doğanın parçası olmanın ne kadar güzel bir şey olduğunu kanıtlamak zorundadır. Ölümsüz Aile geçtiğimiz yirmi yıl içinde milyonlarca çocuğa ulaştı; birçok dile çevrildi, hem Amerika'da hem de Avrupa'da okullarda okutuldu. Çocuk edebiyatının bu unutulmaz klasiği, nihayet Türk çocuklarının beğenisine sunuluyor.


Canan Tan, bu kitabında yirmi ayrı hikayede aşkı, sevgiyi, özlemi, hayranlığı, sevgisizliği, tutkuyu, ihanetleri ve mecburiyetleri, yani tüm insani duyguları tekrardan anlamlandırıyor. İfade edilememiş duyguların, yüreklerdeki talanı arttıkça zamanla kimi duygular yıllara meydan okuyup etkisini korumuş, kimileri ise küllenmiş ve yok olmuş. Kitabı okurken aralıklarla Türk musikisinden parçalarla eskinin günleri de yad edilmiş. Keyifle okunacak, kendimizden bir şeyleri bulabileceğimiz hikayelerle örülmüş bir kitap. Önce Sen Vardın ile başlayan hikaye dizisinin adından da anlaşılacağı üzere, aşk yıllar sonra hatırlandığında etkisini yitirmiş, yerine küllenmiş hatıralar ve vefa duygusu bırakmıştır. Aşk yürekle dil arasında ince bir çizgi; yalnız yürekle yaşamak yetmiyor, ancak dile dökülünce karşıdaki için anlam kazanıyor. İnsanın kendi ruhundaki çalkantılarla beraber duygularını ifade etme becerisinin kısır olması sebebiyle muhatabının aşktan yoksun kalmasına sebep oluyor. Yazarın hikayelerinde sıkça altını çizdiği polemik ise itiraf edilememiş sevgi duyumudur. Bu kimi zaman sevgiliye duyulan aşkla önümüze çıkıyor, kimi zaman ise bir aile içinde ifade edilmek için geç kalınmış duygularla. Altını çizmekle yanlış yapmış sayılmayız. Aşk dediğimiz kavramın kendisine bir gönülde yer bulduğunda yaşattığı etki o kadar bariz ki kişinin tüm ruh halini tek bir kalemde değiştirebiliyor. Yazar sadece aşktan, sevgiden bahsetmiyor. İhanetlerden ve insanın kendisinin başkasını yaraladığı yerden yaralanınca çektiği acı da çok güzel anlatılıyor. Kadının bulunduğumuz coğrafyadaki pozisyonundan, namus kisvesinin sadece kadın üzerindeki oluşturduğu baskıyla onu nasıl toplumsal hayatın dışına ittiğinden ve genç kızların nasıl annelerinin yazgılarını yaşamak zorunda bırakıldıklarından bahsediliyor. Hepimiz kendi yaşadığımız ya da şahit olduğumuz gerçekliklerle hayatı öğreniyoruz. İhanetleri, sevgisizliklerinin bedelini çocuklarının üzerine yükleyen ebeveynleri, karşılıksız verilmesi gereken sevginin ötesinde ki minnet beklentisini görüyoruz. Yaşarken sıradan olan ancak yıllar geçince etkisini anladığımız hayatın içinden bir eser. Kısa ve öz bir dille yazılışını da yazmadan geçemeceyem. Tam aksi yönde bir düşünceye vardım. Sevgisizliği dillendirmek muhteşem evet ancak bu aslında sevgiyi ne kadar çok anlattığına dair bir gerçeklik diye düşünüyorum. Özet güzel ama daha detaylı yazılıp çizilebilirdi.


Bekir: Romanın kahramanıdır. Kırk beş yaşında bir Kırım köylüsüdür. En önemli özelliği vatanına ve topraklarına düşkünlüğüdür. Biraz saf ve cahil ama cesur ve kararlı bir karakteri vardır. Ruslardan da nefret eder. Esma: Bekir'in karısıdır. Kırk yaşlarında bir köylü kadınıdır. Tarla ve ev işleriyle ilgilenir. Bazen otoriter, bazen vatanına bağlı bir tip olarak tanımlanır. Ayşe: Bekir ve Esma'nın on yedi yaşındaki kızıdır. Çok güzel, narin bir genç kızdır. Okuryazardır, Rusların fikirlerinin ve zalimliklerinin farkındadır. Ailesi gibi milletine ve toprağına çok bağlıdır. Remzi: Ayşe'nin kocasıdır. Aynı zamanda Çoban Seyd Ali'nin oğludur. Dürüst, güçlü, yardımsever bir insandır. Çoban Seyd Ali: Altmışlarında, orta yapılı, ailesine düşkün ve dürüst bir insandır. Az konuşan ve yalan söylemekten kaçınan bir adamdır. Çobanlar. Hasta hayvanları da iyileştirir. Enver: Otuzlu yaşlarında, cesur, güçlü, gururlu bir Tatardır. Toprağa çok bağlıdır. Aynı zamanda olayları değerlendirebilen geniş görüşlü bir insandır. Çilingir: Romandaki hemen hemen her olayda karşımıza çıkar. Köyün ileri gelenlerindendir. Ateşli, sabırsız bir insandır. Toprağına ve köyüne son derece bağlıdır. Diğerlerinin aksine Rusların fikirlerinden haberdardır. İvan: Romanda kötü karakteridir. Çok pis, zalim, korkunç, nankör bir insandır. Bir Rus olarak köylüye her türlü zulmü yapar. Kala Mata: Ivan'ın babasıdır. Pis, ayyaş biridir. Karl Marx'a benzediği için köylüler ona 'Kala Mata' lakabını takmışlardır. Roman, Türklerin örf ve adetlerini, ırkını, dilini, dinini ve insan sevgisini anlatır. Bir milletin başka bir millet tarafından nasıl boyunduruk altına alındığı, nasıl zorla Ruslaştırıldığı ve zulme uğradığı romanın ana konularını oluşturur. Bekir, adı Macik olan çok sevdiği ineğini yakındaki köylerden birine götürür ve oradan döner. Macik doğum yaptığı için çok mutludur. Bekir'in tütün tarlası vardır. Tütün toplama zamanı gelir, ancak ailesi üç kişiden oluştuğu için işleri yavaş ilerlemektedir. Bu düşüncelerle yürürken bir gün iki perişan Rus ile karşılaşır. Bekir topraklarını almaya geldiklerini düşünür ve çok korkar. Çünkü Ruslar çevre köylerden birine gelerek Türklerin topraklarını işgal etmişlerdir. Bu Ruslarla konuşması için kızı Ayşe'yi gönderir. İsimleri Ivan ve Kala Mata olan Ruslar iş aramak için köye gelmiştir. Bekir bu iki Rus'a acır ve onlara tarlasında iş, evinde yer verir. Köylü bu durumdan memnun değildir. Ancak Ruslar sayesinde Bekir'in sahadaki işi kolaylaşıyor. Rusların gelmesiyle birlikte evde bazı sorunlar yaşanmaya başlar. Macik çok hastalanır ama Seyd Ali sayesinde iyileşebilir. Esma, Bekir'e Rusları kovmasını aksi takdirde kötü talihin devam edeceğini söyler. Bir süre sonra Bekir'in tarlasında iki Rus belirmeye başlar. Alanı ölçerler. Tarlasını alacaklarından korkan Bekir, ne olursa olsun Ruslara vermemekte kararlıdır. Bekir, adamların elindeki metreyi görünce onların sihirbaz olduklarını düşünür. İki adam ona Kuşkaya'yı tarlasına devireceklerini söyler ama o asla inanmaz. Bir demet tütün yapma zamanı geldiğinde köylüler yıllık ihtiyaçlarını karşılamak için Yalta'ya giderler. Bekir yalnız gider. İhtiyacı olanı Çıfıt Lepik adlı bir Yahudi'den satın alır. Çıfıt Lepik, onu daha çok mal satmaya sevk eder. Oradan ayrıldığında, uzun süredir araları bozuk olan Seyd Ali ile tanışır. Yumuşarlar, sarılırlar ve ağlarlar. Bu sırada Ivan, sahadan dönen Ayşe'ye saldırır ve onu döver. Ayşe korkudan babasına durumu anlatamaz. Annesini uzun zamandır sevdiği Remzi ile evlenmeye ikna eder. Kısa bir süre sonra Remzi ile evlenir ve evlerine gelin olarak gider. Köyde yol yapımına başlanır. Ruslar bu durumdan yararlanarak hırsızlık yapmaya başlar. Bir gün Seyd Ali'nin küçük oğlu İvan'ı yener. Ivan, Bekir'in evine sığınır. Ona masum biri gibi davranır. Bekir bir süre dayanamaz ve Ivan'ı yener. Ivan kısa bir süre sonra eve arabayla gelir. Yanında Rus komiser var. Yol yapımı devam ederken Ruslar yavaş yavaş köye hakim olmaya başlar. Ruslar Ivan'a köyün yönetimini verir. Ivan, köyde her türlü rezalet ve zulmü yapar. Ruslar da köydeki Müslümanları yeni inşa ettikleri hapishaneye atmaya başladılar. Bir gün köyde deprem olur. Hapishane duvarı çöker, Türkler kaçar. Deprem sırasında Bekir'in evinin duvarı çöker, Kala Mata enkaz altında ölür. Remzi ve Bekir, cesedi gömmek için Rus mezarlığına giderler. İvan, yolda bir uçurumun kenarında duran Remzi'nin ölümüne neden olan bir araba gönderir. Bahar gelince köyde yol yapımı devam eder. Remzi ölmüş ve Ayşe hamiledir. Remzi ölünce Bekir'in evine döner. Asfalt köye iyice girmeye başladığı için Ruslar çoğalır. Zamanla yol üzerinden köyde istilalara başlarlar. Köye vapurlarla çok sayıda Rus köylü gelir. Pek çok evi ve dükkanı yağmalanır. Köyde hayvanlar ve eşyalar çalınır. Bekir hüzünle dolaşırken Rusların Kuşkaya'yı dinamitleyip tarlasına zarar vereceğini görür. Bekir tarlasını kimseye vermemekte kararlıdır. Rusların uyarısına rağmen sahasını terk etmez. Dinamit kaya parçalarının altında ölür. Kış geldiğinde Esma ve Ayşe, Seyd Ali'nin evine taşınır. Ayşe'nin doğumu yaklaşır. Köyde Lenin ve komünizm propagandası başlar. Türkler Rusların ne dediğinden hiçbir şey anlamazlar. Köy Ruslar tarafından kuşatılır, birçok Türk öldürülür ve çoğu hapsedilir. Böyle bir ortamda doğum yapan Ayşe, çocuğunu Çilingirli Selim'e teslim eder. Köydeki bütün Türkler tehcir edilecekleri için toplanmıştır. Enver pes etmeyince öldürülür. Kızıltaş'a Ruslar yerleşir. Ruslar çok memnundur. Evet onlar da insanlar. Pavlenkolar, İvanlar, Kostüyükler, Vasil Dimitrouiçler, Stepanlar belki bunu gülünç görecekler; ama nasıl görürlerse görsünler ben eserimi tekrar sakin bir dua ile bitirmek istiyorum. Bakir Kırım köylerine kapılanan ve ilk fırsatta sığınmacı olduklarını unutarak talan ve yağmaya yönelen davetsiz misafirler. Yazarın çocukluğunun geçtiği köylerin destanı... Topraklarından kopmak istemeyenler dövüşürler; ama akıbetleri ölüm ya da sürgündür. Köyün boşaltılan evlerine Ruslar yerleştirilir. Kızıltaş köyü artık tükenmiş bir köy, terkedilmiş bir tarla gibidir. Roman, adını son cümlesinden almıştır.


Öğretmen: Her gittiği yerde yerel ağalar ve zenginlerle sürtüşen, köylüleri, aydınlatmak ve onların zenginler tarafından ezilmesinin önüne geçmek isteyen karakterdir. Durana: Damalı köyünün ağası, köylüyü ezen ve çıkarları için kullanan türlü çeşit kirli işlere bulaşan bir adamdır. Durana isimli köylünün kızı Asiye'yi okula göndermek istememesiyle başlayan roman, bir köy öğretmeninin mevcut zihniyeti değiştirme mücadelesini konu alır. Bu konudaki temel sorun karma eğitim kavramıdır. Gerçekten de Durana, oğlunu okula göndermesine rağmen kızını okula göndermeyi reddediyor; Dolayısıyla onun ana muhalefeti eğitim değil, karma eğitimdir. Köy enstitüsü mezunu olan öğretmen, çalıştığı diğer köylerden sürgün olarak bu köye gelmiştir. Bu köy Burdur'un Damali köyüdür. Bu öğretmen, dinin insanları uyuşturduğunu düşünen bir adamdır. Köylüleri zulme uğramaktan kurtarmaya çalıştığı için diğer köylerden sürgün edilir. Damalı köyün zengin adamı Durana, zengini fakiri ikiye bölen bir adamdır. Bu yüzden öğretmen ve Durana çatışmaya başlarlar. Durana'nın kızını okula göndermez, köyün otlaklarını kendi malı gibi yetiştirir. Köylüler öğretmeni de arkalarına alarak Durana ile boğuşmaya başlarlar. Durana, öğretmeni öldüresiye döver ve siyasi arkadaşları aracılığıyla bu köyden kovar. Bu haksız sürgünü hazmedemeyen öğretmen, Ortaköy'de demirci olarak çalışmaya başlar. Ancak Ortaköy'ün verimli tarlaları beyler tarafından köylülerin elinden alınır. Bu sefer öğretmen Demirci Veli'nin yanındadır ve beylere aldıkları üründen pay vermeyi reddederler. Siyasetçiler devreye girer ve Demirci Veli'ye baskı uygulanmaya başlar. Jandarma Komutanı bile Demirci Öğretmen ile uğraşmaya başlar. Bunun üzerine köyde yaşayamaz hale gelir. Köylüler, kendilerine yardım eden bekar öğretmeni evlendirmeye çalışır. Öğretmeni Gülşen adında bir köy kızıyla tanıştırırlar. Öğretmen bu köydeki adaletsizliğe tahammül edemez ve burada evlendiği Gülşen ile köyden kaçar ve Yaşarköy'e gelirler. Halide kuş sürüleri bu köye gelir ve köylülerin başlarına oturup gözlerini oyarlar. Köyün imamı ise kuşları Allah'ın ihmali olarak göstererek engel olmaya karşı çıkar. Öğretmen köylüleri bu konuda uyarır ve köy meydanında başlarına konan kuşları öldürür. Bu köyde öğretmen kendini Tanrı'ya meydan okuyan Prometheus olarak görmüş ve insanları uyandırdığı için çok mutludur. O eğitim ordusunun neferlerinden biridir. Yemede içmede, gezmede tozmada değildir gözü. Dünyaya doymadan, güzel evler, temiz sular, bakımlı çocuklar, çocukları uysallaştırmayan okullar görmeden ölürüm diye korkmaktadır. Köylere aydınlığı götürme savaşında yenilmekten bir de... Gel gör ki, bu uğurdaki mücadelesi çetin geçer Öğretmen'in. Verdiği savaşta köylüyü yanına alıp, haksızlığın, yolsuzluğun karşısında durdukça, doğruları söyledikçe yerinden edilir. Dahası, çok sevdiği mesleğinden. Ama Öğretmen yılmaz. Işığını saça saça o köy senin, bu köy benim dolanır. Böyle böyle, yolu Onuncu Köy'e düşer. Burada da onu benzer bir mücadele beklemektedir.


Uzun Ali: Hırsız İbrahim'in oğlu Ali iyi niyetli biridir. Annesini atla Çukurova'ya götürmek ister ve yolda yaşlı Koca Halil'i ata bindirir. Köydeki en cesur adam olarak bilinir. Muhtara tüm gerçekleri anlatabilen kişidir. Ayrıca yasak bir ilişkisi vardır. Meryemce: Uzun Ali'nin annesidir. Kocası Halil'den nefret ediyor. Romanda başladıkları yolda Koca Halil'e söylene söylene giderler. Elif: Uzun Ali'nin karısıdır. Kocasını seven ve kayınvalidesi Meryemce'ye saygı duyan iyi kalpli bir kadındır. Koca Halil: 80 yaşında bir adam. Koca Halil, köyde pamuk toplama zamanının geldiğini bildiren kişidir. Ağzı bozuk küfürler saçan bir karakterdir. Taşbaşoğlu: Köyde Uzun Ali'den sonra Muhtar'a karşı çıkabilecek cesur bir karakterdir. On sekiz bölümden oluşan Roman, Toros Dağları'nın bir yakasında yaşayan köylülerin Çukurova'ya inerken karşılaştıkları zorlukları ve insanların doğa ile mücadelesini ele alınmıştır. Köylüler, yaz aylarında pamuk toplamak için Çukurova'ya göç ederler. Bu iş köylülerin tek geçim kaynağı haline gelmiştir. Yalak'tan Çukurova'ya yolculuk, köylülerin yaşam şartları nedeniyle yaya olarak gerçekleşiyor. Bu gidiş, göçmenlik bürosunun konaklama yeri dahil on beş güne kadar sürer. Çukurova'da Yalak köylülerinin çalışma süresi bir ila bir buçuk aydır. Köylülerden dikenine bakan Koca Halil ovaya inme zamanını belirler. Halil yaşlandığı için köylüleri at sırtında takip edip, ovaya inebilir. Meryemce Ana, köyün tek atına sahip kişidir. Koca Halil ile Meryemce arasında sorunlar vardır. Muhtar Sefer ise ağanın tarafını tutarak köylünün tarafını tutmaz, dolayısıyla en verimsiz, en az geliri olan arazi Yalak köylülerine kalır. O yıl kervan yola çıkar. Uzunca Ali çok dertlidir. Annesi Meryemce ata binmiş, eşi Elif, çocukları Hasan, Ümmühan ve kendisi yürüyor. Atları ise çok yaşlıdır. Grup gece seyahat eder ve gündüz dinlenir. Ali, Halil'i annesinin terkisine bindirince Koca Halil'in kesildiğini gören Meryemce buna çok kızar. Bir gün yoldayken şiddetli bir yağmur yağar. Köylü yürüyüşü hızlandırarak ormana sığınır. Meryemce ve Halil at sırtında geride kalır. At yere yığılır ve ayağa kalkamaz. Koca Halil konvoya gelir ve durumu anlatır. Köylüler yollarına devam ederken Ali çocukları ve eşini geri alır ve annesini bulur. Annesini bulduktan sonra köylüye yetişmek için yola koyulurlar, ancak at ölür. Meryemce, Halil'i ona giydirdikleri için atın öldüğünü söyler ve oğluyla yüzleşir. Ali annesine destek verir. Yorgun olarak yollarına devam ediyorlar, onları birer birer sırtında taşımaya başlar. Muhtar Sefer köylülerini tekrar kandırmış ve onları kozasız verimsiz bir pamuk tarlasına getirmiştir. - Yaşar Kemal'in Dağın Öte Yüzü üçlemesinin ilk romanıdır. - 1959'da Cumhuriyet'te tefrika edildikten bir yıl sonra, 1960 yılında, yayımlanmıştır. - Romanın olayları yaşanmış olaylara dayanmaktadır. Örneğin Ali'nin annesi Meryemce'yi sırtında taşıması yazarın 1946'da Çukurova'da anasını sırtında taşıyan bir adamı görmesinden gelmektedir. - Yaşar Kemal, Ortadirek'in alegorik bir roman olduğunu belirtmiştir. - Ortadirek, birçok kez tiyatroya uyarlanmıştır. Başı dara düşenler, yarattıkları düş dünyasında bulurlar yollarını. Ayakta kalabilmek için sığındıkları bu dünya bir yandan onları yaşatırken, bir yandan da hikayelerini örer. Dağın Öte Yüzü üçlüsü darda kalanların yarattıkları düş dünyasının büyük bir görkemli hikayesidir. Üçlünün ilk kitabı Ortadirek'te uzun ve zorlu yolda yürüyenler anlatılır. Bir çile yürüyüşüdür bu; varacakları yerde onları sadece ayakta kalmak mücadelesi bekliyor olsa da, her yürüyüş bir umuttur. Pamuklar toplanmadan Çukurova'ya ulaşmak, çileye ve umuda da ulaşmaktır.


Fikret: Kitabın ana karakteridir. Bir gazetede editörlük yapar. Kaybolan çocukların peşine düşerek onları bulmaya çalışır. Yazarımız Haluk Özdil'in eşsiz eseri olan bu kitabımız aksiyon filmi tadında muhteşem, gerilim dolu bir roman. Gazetede editör olarak çalışan Fikret sürekli kayıp çocukların haberlerini yapar bununla yetinmeyip gazeteden istifa eder ve kayıp çocukların peşine düşer. Bu kovalamaca yaşamını alt üst etmekle kalmaz bu uğurda her şeyini de kaybeder. İşte kaybolan bu çocukları araştıran gazeteci etrafında bir macera anlatılmaktadır kitapta. Biraz ütopik olmakla birlikte kurgusu çok iyi ve sürükleyici olan bu kitabımızı okurken sizlerin de tüyleri ürperecek ve acaba gerçek mi sorusunu sorduracak kendinize. Biz her yerdeyiz; belki senin karşı komşun, Belki iş arkadaşın, kim bilir belki de,


Osman Bey: Osmanlı Devleti'nin kurucusudur. Kendini, soyuna ve ülkesinin bekasına adamış bir liderdir. Dindar, cömert, ahlaklı, dünya malına kayıtsız, yoksul, ataya ve anaya son derce saygılı; vefalı; bir beydir. Şeyh Edebali: Osmancık'ın kayınpederi ve Osman Bey'in murşidi ve yol göstericisi olan erdem sahibi bir Şeyhtir. Malhun Hatun: Ede Balının kızı, Osman Bey' in hanımıdır. Orhan Bey: Osman Gazi'nin en büyük oğludur. Babası ve dedesi Edebalı'nın manevi mirasçısı olan Bursa fatihidir. Nilüfer: Karacahisar Tekfuru'nun kızı Holofira'dır. Osman Gazi'nin Nilüferleri pek andırır dediği Orhan Bey' in hanımı olunca ismi Nilüfer olan eşidir. Aşkı ve İslamı seçerek Müslüman olmuş ve Murat Hanı dünyaya getirmiştir. Ertuğrul Bey: Osman Gazi Hanın babasıdır. Orta Asya'yı, Söğüte e taşıyan bir beydir. Diğer karakterler: Cankız: , Dündar Bey , Mihail Kose ,Osman Gazi ve Ertuğrul Bey' in silah ve gönül dostları; Sungur, Akça Koca, Gazi Rahman, Derviş Uruz, Şeyh Mahmud, Ak Temur. Osmancık romanı, dünyanın en büyük imparatorluklarından biri olan Osmanlı İmparatorluğu'nun nasıl kurulduğunu, hangi bilinç ve iradeyle kurulduğunu anlatır. Selçuklu Devleti'nin yıkılmasından sonra Osmanlı beyliği gibi küçük beylikler ortaya çıkmıştır. Osmanlı Beyliği'nin kurucusu Osman Gazi Han ölüm döşeğindedir. Oğlu Orhan Bey'in vefatından sonra Bursa'ya defnedilmesini vasiyet eder. Bursa'nın fethi çok önemlidir. Osman Gazi Han'ın biriktirdiği anılar, aşk, deneyim ve çocukluk onun için uzak bir anı olarak kalır. Osman Gazi Han, Ertuğrul Gazi'nin oğludur. Roman bundan sonra geriye dönüş tekniği kullanılarak yazılmıştır. Osman Gazi Han'ın Osmancık romanındaki çocukluğu, küçük bir çocukken firari, gururlu, gücünü yerinde tutamayan bir çocuktu. Ertuğrul Gazi ona doğru yolu öğretmeye çalışsa da buna bir türlü doyamaz. Kardeşleri Savcı ve Gündüz yetenekli, başarılı ve saygın kişilerdir. Her şeyden önce Osmancık evliliklerini kıskanmaktadır. Başarılarını kıskanmaz, aksine kendi başarısı olarak böbürlenir. Bütün bunlara rağmen abilerinden farklı bir kişilik ister. Osmancık karşı çıkınca babası onu yalnız bırakmaya karar verir. Bir akşam büyük bir göçmen kervanı geçer. Bu göç basit bir göç değildir ama önemli Beyleri vardır. Osmancık, Temmuz ayında bir uçurumun yanında gece gökyüzünü izler. Bu sırada hayatını şekillendirecek biriyle tanışır. Bu önemli kişinin adı Ede Honey'dir. Ede Bal kervan boyundan başlar sohbete. Bu öyle bir kervandır ki, çocuk olan kızlar buluğ, genç kızlar anne olmuştur. Ede Balı'nın dünyayı büyüten insanın hırsları olduğunu söylemesi Osmancık'ın dikkatini dağıtır. Ede Honey ortadan kaybolmuş diye etrafına bakınır. Osmancık dalınca Ede Bal'ın sesi yine kulaklarına yerleşir. Bu ses babasının sesine benziyor. Osmancık'ın öfkesine yenik düştüğü Ede Bal'ın yüzüne vurmasıyla Osmancık her zamanki gibi sinirlenir. Ede Bal yine Osmancık'ta karşımıza çıkar. Babasının kılıcı Gündüz'e vereceğini söyler. Ardından Osmancık, kardeşiyle arasına girmemesini söyler. Babası Osmancık'ı yanına çağırır ve Ede Balı'nın söylediklerini vasiyet olarak kabul ettiğini söyler. Aya Nicola'nın haydutları kavga çıkarır. Bu kavgada Mihail Kosses ile tanışır. Mihail'e yardım etmek için kavgaya karışır. Mihail, misafiri olduğunu söyler. Sonra Miha'i haydutlar yolu keser diye yanında gider. Mihail arifesinde çocuklarında, hasta Kosses ve kızlarla Zoe tanıştır. Sonra Mihail, Osmancık'ın eve davetlileri Yolları. Osman bu davetlileri ağırlar. Bu davetliler beraberinde olduğunu söyler. Abisi Gündüz onu çok önemsemesi konusunda uyarır. Ama şeklinde bu maddelere kulak asmamaktadır. Osmancık, Mihail'i sever. Ancak bu güzellikler onunkiyle bir ilişkidir. Mihail'in canını kurtarmak için çok yakın davranmaktadır. Mihail'in Zoe için gidiş gelmeyecekleri kesmemektedir. Zoe güzel bir genç kızdır. Zenginliğin, dişiliğin, kendin vücudunun halidir. Zoe'nin yarım yamalak Türkçe aksanını da özlemektedir. Mihail, yalnız başına yemek yememeleri. Kızın içinde ve içinde. Doğru olanı tek gelmemesidir. Bir zaman sonra Osmancık'a Ede Balı yine görünür. Babasının serveti gelir. Babası Ede Balı'nın terazisinin doğru tarttığının farkındadır. Osmancık'ın ilk defa bir duygu olan korku onu sarıp sarmalar. Dursun Fakı, bu kalp gözüyle algılıyor. Osmancık, dedesi Süleyman Şah'ın, Ertuğrul Gazi'nin seferlerini seferber eder. Kendi kendine sorgulamaya başlama. Ede Balı ve Durmuş Fakı derviştir. Bir gün Ede Balı'nın evine misafir olur. Burada Ede Balı'nın oğlu Hüsamettin Turgut ve Kumral Abdal adında bir derviş ile tanışır. Ede Balı'nın güzel kızı Malhun Hatun'u görür. Günler geçtikçe bu kıza aşık olur. Bu konuyu Ede Honey'e kadar getiriyor. Ede Bal da her şeyin gelenekle yapılacağını söylüyor. Ede Bal, kızını Osmancık'a verir. Mütevazı bir düğünde evlenirler. Babası artık yaşlıdır. Babasının yerine Osmancık Bey seçilir. Ede Bal, Osmancık'a öfkesine yenik düşmemesi ve uysal olması için öğüt verir. Babasını kıskanan amcası Dündar Beğ Osmancık'ı da kıskanır. Bu yüzden Osmancık'ın önüne taş koymaya çalışır ama başaramaz. Osman Beğ'in annesi Cankız'ın ölümünden sonra babası Ertuğrul Gazi de vefat eder. Tanrı, Orhan'ı Osman Bey'e hediye eder. Osman Bey, birçok beyliği rızaları ile koruma altına almaktadır. Canlarının ve namuslarının güvenliğini sağlar. Herkesin güvenini kazandı. Dündar Bey, Osman Bey'e rahat vermez. Osman Bey ise büyüklerini her zaman saygı ve nezaketle uyarır. Bir gün, savaş sırasında düşmanlara karşı savaşan savaşçıları yönlendirmeye çalışırken, Osman Beğ onu öldürmek zorunda kalır. İkinci oğlu Alaeddin doğar. Osman Beğ'in arkadaşı Mihail Müslüman olur. Adını Abdullah olarak değiştirir. Zaman su gibi uçar. Orhan büyümüş ve Holofira adında bir kızla evlenmiştir. Ede Bal ölür. Ardından Osman Beğ'in sevgili arkadaşı Mahdun Hatun da vefat etmiştir. Osman Beğ, Bursa'nın fethinin müjdesini alır almaz, Allah'ın rahmetine kavuşmak için gözlerini huzurla kapatır. Osmanlı'nın sırrı nedir sorusunun cevabını arayan yazarın Osmanlı kuruluş döneminin dinamiklerini ve felsefesini bugünkü dille inşa ettiği romandır. Duvarları süsleyen Ey Osmancık; beğsin. Bundan sonra öfke bize, uysallık sana; güceniklik bize, gönül alma sana; suçlama bizde, katlanma sende; bundan böyle, yanılgı bize, hoş görmek sana; aciz bize, yardım sana; geçimsizlikler, uyuşmazlıklar, anlaşmazlıklar, çatışmalar bize, adalet sana; kötü göz bize, şom ağız bize, haksız yorum bize, bağışlama sana. Ey Osmancık bundan böyle, bölmek bize, bütünlemek sana; üşengenlik bize, gayret sana; uyuşukluk bize, rahat bize, uyarmak şevklendirmek, gayretlendirmek sana gibi sözler bu kitabın eseridir.


Yekov Petroviç Golyadkin: Dokuzuncu dereceden memur olan romanın ana karakteri çalışkan, dürüst, yardımseverdir. Zayıf karakteri ve sahip olduğu özgüven eksikliğini kapatabilmek için bulduğu bahaneler, zihninde Öteki olarak tezahür eder. Öteki: Golyadkin'in zihninde var olan, kendi kişiliğiyle yüzleşemediği için bastırdığı yanlarını temsil eden diğer Golyadkindir. Klara Olsufyevna: Ofis müdürünün kızı, güzelliğiyle ve şatafatlı yaşayışıyla dikkatleri üzerine çeker. Golyadkin kıza ilgi duymasına rağmen aralarındaki statü farkı nedeniyle ona olan duygularını anlatamaz. Krestyan İvanoviç Rutenşpits: Golyadkinin doktorudur. Onun akıl sağlığından endişe duyduğu için ilaç reçete edip, uygulaması gerekenleri sıralar. Fakat verdiği ilaçlar kullanılmadığı için işe yaramaz. Dostoyevski'nin Öteki ilk olarak 1846 yılında yayınlanan, yazarın ikinci eseridir. Roman okuyucusuyla buluştuğunda sert eleştirilere maruz kalır ve yeterli ilgiyi göremez. Eser, çağının çok ötesinde bir anlayış içerdiği için hak ettiği değeri ilerleyen yıllarda görecektir. Yazıldığı yıllarda henüz literatür de olmayan paranoid şizofreniyi muazzam bir gözlem gücüyle ve yazım tekniğiyle anlatmış nadide eserlerden biridir. Psikolojik kitap kategorisine giren eser aynı zamanda Çarlık-Rusya'sının toplumsal yapısını ve birey-devlet ilişkilerini de içermektedir. Romanın ana karakteri Golyadkin'in dokuzuncu dereceden memur ibaresinin altı sıklıkla bahsedilerek sınıf farkının da altı çizilir. Kahramanın içinde bulunduğu sınıfı koruyarak ve yükseltme çabaları, kendisinden beklenen, kralcı olma, yandaşlık ve statüye göre davranma zorunluluğu ve uyum çabası dönemi yansıtır. Golyadkin'in evinde çalışan uşağına gösterdiği aşağılayıcı tavırlar, kahramanımızın içine dahil olamadığı hiyerarşi içerisinde ona değersiz hissettiren kavramların birer dışavurumudur. Golyadkin statüsünü yükseltmek istediğinde karşısına toplum çıkar. Kahramanımızın içinden çıkan öteki Golyadkin davranışlarıyla toplum tarafından kabul gören karakteridir. Golyadkin dürüstlüğüyle, doğruluğuyla kendine yer edinemezken onun içinden çıkan diğer karakteri yaranmak için elinden geleni yaparak kabul görmüştür. Kahramanımızın benliğindeki öteki karakteriyle savaşını, toplumsal yapıya eleştirel bir göndermedir. Dokuzuncu dereceden memur Yakov Petroviç Golyadkin Petersburg'da Şestilavoçnoy Sokağı'nda uşağı Petruşka ile beraber yaşamaktadır. Özgüveni eksik, çekingen ve zayıf karakterlidir. Aşağılanma fobisi olan adam içindeki aşağılanmanın verdiği kin ile yanında çalışan uşağına aynı tavrı göstermekten geri kalmaz. Kendisinde bulunan kompleks için Doktor Rutenşpits' in muayenehanesine gider. Doktor onun akıl sağlığı ile alakalı endişe duyduğu için reçete verirken kahramanımıza sosyalleşmesini de öğütler. Golyadkin tedaviye ihtiyacı olmadığını söyler ve verilen ilaçları da kullanmaz. Golyadkin çalıştığı ofisin müdürünün kızı Klara Olsufyevna'nın doğum gününe katılmak için neredeyse kendini paralar, gün boyu hazırlanır. Doğum gününde davetliler arasında olmamasına rağmen içeriye gizlice girer ve birde üzerine uygunsuz davranışlar sergilediği için kapı dışarı edilir. Yaşadığı üzüntü tarifsizdir. Soğukta dışarıda dolaşan kahramanımız, birisi tarafından takip edildiğini hisseder. O kişiyi yakalayıp yüzüne baktığında kendisine tıpa tıp benzeyen birisini görür. Ertesi gün işe gittiğinde gece gördüğü adam ofiste de karşısına çıkar. O da aynı bölümde ve onun adı da kendininkiyle aynıdır. Kahramanımız ve ikizi başlarda iyi anlaşsalar da sonrasında Öteki ona eziyet etmeye başlayacaktır. Kahramanımız doğası gereği aslında dürüst, çalışkan, yardımseverdir. Öteki Golyadkin ise kendi çıkarları için çalışan, toplumun bütün kurallarını iyi bilen ve onlara göre davranan bir yalaka resmi çizer. Kahramanımızın yüzleşmek istemediği bastırılmış yanları öteki Golyadkin de vardır. Hayatı çalınan kahramanımız ikizinin yaptığı hataları düzeltmeye çalıştıkça daha da zor duruma düşer. Çevresindeki insanların gözlerindeki sorgulayan bakışlar onun kendini daha çok savunmasına neden olur. Kahramanımız o ben değilim dedikçe aldığı tepkilerde büyür. Kahramanımız çok beğendiği ofis müdürünün kızının daveti üzerine tekrar malikaneye gidip tekrar kapı dışarı edilir. İkinci kere yaşadığı bu dışlanma ruh halini yıpratır. Yeni bir kriz geçirir. Kendisinin birçok kopyasını görmeye başlamasıyla Doktor Ruşenpist getirtilir. Kahramanımız hastaneye yatırılır. Çar I. Nikola'ya muhalif Petraşevski grubunun üyesi olduğu için önce idama mahkum edilen, sonra cezası sürgüne çevrilerek Sibirya'ya gönderilen Dostoyevski, ilk eserlerini sürgün öncesi dönemde vermiştir. Öteki bu dönemde 1846 yılında yayımlanan dikkat çekici eserleri arasında yer almaktadır. Dostoyevski bu kitabında kişilik bölünmesini, parçalanmış bilincin kurduğu ürkütücü ve tehlikeli dünyayı konu edinmiştir. Gerçekten... zaman zaman sinirden öfkelendiğim, hayali olduğunu bile bile ötekiyi öldürmek istediğim ve Golyadkin'in bir şeyler yapmamasına son derece sinir olduğum, öfkelendiğim anlar oldu. Tüyler ürpertici ve güzel bir kitaptı. Sonunda hastaneye yatırıldığına dair bir yazı veya dipnot yoktu ama hastaneye yatırılması dışında bir şey olması da olası değil zaten. Zaman zaman bu yaşadığım sinir ve öfke anlarında kitabı bırakmak istedim ama hırs yapıp sonuna kadar okudum çünkü sonunun nasıl olacağını, nasıl biteceğini çok merak ediyordum. İnsanlar golyadkine karşı cephe almaya başladı. Gerçekten de cephe aldılar mı yoksa bunlar da mı hayaldi bilemiyorum. Merak ediyorum ama muhtemelen bunlar da ya hayaldi, ya da golyadkinin diğer kişiliğini ötekiyi sevmeyen birkaç kişiydi. Yazmış olduğunuz özet için teşekkür ederim. Güzel bir kitaptı.


Boka: Çok cesur, güvenilir ve zeki bir çocuktur. Bu yüzden Macun Biriktirme Derneğinin başkanı seçilir. Nemecsek: Cılız, sarı saçlı, her emre uyan ve derneğin kuruluşundan beri bulunduğu konuma itiraz etmeyen tek üyedir. Gerep: Macun Biriktirme Derneğinin üyelerindendir. Ancak aslında onların üyeleri değil aralarına girmiş bir casustur. Asıl Kızıl Gömleklilerin üyesidir. Ats ve Pastzor: İki kardeş Kızıl Gömleklilerin liderleridir. Budapeşte'nin yoksul bir semtinde henüz dünyanın acı gerçekleriyle yüzleşmemiş çocuklar... Pal Sokağı çocukları o yaşta ihaneti, savaşı, vatan sevgisini yaşar. 20. yüzyılın başında hızla gelişen Budapeşte'de, oyun sahalarını Kızıl Gömlekliler denen zengin çocuklarından korumaya çalışan yoksul çocukların mücadelesini anlatır. Budapeşte'de savaş yıllarıydı. Sokaklardaki çocuklar savaş yorgunu olarak sokaklarda oyun oynayarak direniyorlardı. Budapeşte sokakları boş arazilerdi. Ama inşaatta artıyordu. Binaların özellikle savaş sonrası kalkınma için yapılması öngörülmüştü. Bir avuç çocuk da mahallelerinde oynadıkları toprak için mücadele etmeye başlar. 1889'da Budapeşte'de bir dernek kurulur. Bu dernek Macun Biriktirme Derneği'dir. Derneğin görevi, macunları kurumasını önlemek için cam kenarlarında çiğnemektir. Bu görev başkana aittir. Dernek üyeleri sırasıyla derneğe başkanlık eder. Bunlar arasında Boka adında bir çocuk fahri general olarak başkanlık yapar. Nemecsek isimli bir çocuk derneğe sadece üyedir. Verilen emirleri yerine getirir ve herkesin sözünü dinler. Bu derneğin üyelerinin çoğu okul arkadaşlarıdır. Birbirlerinden asla ayrılmazlar. Çocukların kendileri için seçtikleri bir arsa vardır. Bu toprakları vatan edinirler. Bu komployu diğer sokak çocuklarına karşı korurlar. Bir gün, bir grup insan gözünü bu komploda yakalar. Satın almak ister. Dernek üyelerinden birini içeriden kandırıp ona götürürler. Yapılan mücadeleler sonucunda bu ihanet anlaşılır. Toprağı korumak için canlarıyla savaşan çocuklar vardı. Nemecsek de bu mücadeleyi verenlerden biridir. Boka'nın stratejik dehası, toprakların işgal edilmesini engellenir. Nemecsek sonunda ölür. Fahri sertifika da fahri olarak verilir. Saat tam bire çeyrek vardı. Doğa bilimleri sınıfında yapılan uzun ve başarısız deneylerden sonra, deney lambasının renksiz alevinde, zümrüt yeşili muhteşem bir çizgi birdenbire belirmişti. Bu çizgi halindeki yeşil parıltı, deneyde kanıtlanmak istendiği gibi, çeşitli kimyasal maddeler kullanılarak hazırlanan karışımın, alevi yeşile boyama özelliğine sahip olduğunu gösteriyordu. Hikaye detaylı anlatimamis çoğu yer atlanmış gibi, ancak yine de tşk ederiz.


Oji-san and Marshmallow: Öyküsündeki yaşlı adam: Yalnız yaşayan bir adamdır ve marshmallow yemekten aldığı zevkle hayatındaki eksikliği gidermeye çalışır. The Stolen Novel: Öyküsündeki genç adam: Kitap çalan bir karakterdir ve hırsızlık sonrası vicdan azabı yaşar. Run, Melos: Öyküsündeki Melos: Arkadaşının hayatını kurtarmak için büyük bir fedakarlık yapmaya çalışan genç bir adamdır. The Moon Over the Mountain: Öyküsündeki adam: Ölen bir kadına aşırı derecede takıntılı hale gelir ve bu takıntısı yüzünden zihinsel çöküş yaşar. Bu karakterlerin hepsi, insan doğasının farklı yönlerini ve hayatın zorluklarını yansıtan farklı öykülerde yer alır. Kitapta bulunan diğer karakterler arasında aile üyeleri, sevgililer, arkadaşlar ve yabancılar da yer alır. Pandora'nın Kutusu kitabının ana konusu insanın iç dünyasını keşfetmek ve insan doğasının karmaşıklıklarını incelemektir. Kitapta, yalnızlık, kaygı, vicdan, arkadaşlık, fedakarlık ve takıntı gibi konular ele alınır. Her bir öykü, insanın iç dünyasındaki farklı yönleri ve hayatın zorlukları hakkında bir şeyler söyler. Kitap, insan deneyimine dair derinlemesine bir içgörü sunar ve okuyuculara farklı perspektifler sunar. Pandora'nın Kutusu, Japon yazar Osamu Dazai tarafından yazılmış kısa öykülerin bir koleksiyonudur. Kitap, insanın durumu, sosyal izolasyon ve varoluşçuluk gibi temaları keşfeder. İlk öykü olan Oji-san ve Marshmallow, yalnız yaşayan bir yaşlı adamın hayatını ve marshmallow yemekten aldığı rahatlığı anlatır. Hikaye, yalnızlık kavramını ve insan bağlantısı arzusunu keşfeder. Çalınan Romanda, genç bir adam bir roman çalar ve suçluluk ve utanç yaşar, bu da onu eylemlerinin ahlaklılığı üzerine düşünmeye iter. Başka bir öykü olan Koş, Melos!, Melos adlı bir adamın sınırlı bir süre içinde büyük bir mesafe koşarak arkadaşının hayatını kurtarmaya çalışmasını anlatır. Bu hikaye, dostluk, fedakarlık ve güven konularını keşfeder. Son öykü olan Dağ Üzerinde Ay, bir kadın öldükten sonra ona takıntılı hale gelen bir adamın deliliğini tasvir eder. Hikaye, takıntı, yas ve insan zihninin kırılganlığı gibi temaları keşfeder. Kitapta yer alan öyküler arasında Oji-san and Marshmallow, The Stolen Novel, Run, Melos!, The Moon Over the Mountain ve daha birçok öykü bulunur. Her bir öykü, farklı karakterlerin iç dünyalarına ve hayatın zorluklarına farklı bir bakış açısı sunar. Örneğin, Oji-san and Marshmallow öyküsü, yalnız yaşayan bir adamın hayatını ve marshmallow yemekten aldığı rahatlamayı anlatır. Bu öykü, yalnızlık kavramını ve insan bağlantısı arzusunu keşfeder. Run, Melos! öyküsü ise, Melos adlı bir adamın sınırlı bir süre içinde büyük bir mesafe koşarak arkadaşının hayatını kurtarmaya çalışmasını anlatır. Bu hikaye, dstluk, fedakarlık ve güven konularını keşfeder. Kitapta ayrıca, Dazai'nin kendine özgü üslubu da yer alır. Melankoli, kara mizah ve içe dönüklük karışımını sunar ve okuyuculara düşündürücü bir okuma deneyimi sunar. Genel olarak, Pandora'nın Kutusu, insan deneyiminin farklı yönlerine ışık tutan düşündürücü bir öykü koleksiyonudur. Kitap, insan psikolojisi ve insan ilişkileri hakkında derinlemesine bir içgörü sunar ve okuyuculara farklı bir bakış açısı sunar. Yirminci yüzyıl Japon edebiyatının önde gelen yazarlarından, sıradışı hayatıyla da meşhur Osamu Dazai Pandora'nın Kutusu'nu intiharından üç yıl önce kaleme aldı. Diğer birçok eseri gibi otobiyografik öğeler taşıyan romanda Dazai İkinci Dünya Savaşı sonrası Japonya'da bireyin yaşadığı buhrana ve umut arayışına ayna tutuyor. İkinci Dünya Savaşı sona ermiş, Japonya yenilmiştir. Hasta ve gelecekten umutsuz bir adam, tıpkı o sıralarda ülkesinin yapmaya çalıştığı gibi hayatını yeniden inşa etmek zorundadır. Tarlakuşu lakaplı bu genç adam herkesin takma isimler kullandığı bir sanatoryumda ilginç bir hasta ve hastabakıcı topluluğuyla geçirdiği günleri arkadaşına yazdığı mektuplarla anlatır. Günler geçtikçe Tarlakuşu umutlanma cesaretini gösterecek ve ölüm arzusu yerini yaşama isteğine bırakacaktır.