Hikaye altı hikayeden oluşmaktadır. Bu hikayelerinin çoğunda ezilmiş, ıstırap çekmiş, elinden imkanları alınmış insanların hayatlarını anlatıyor. Ya da kaderine boyun eğen insanların hayatlarını ele alıyor. Bu insanların dertlerini, yaşama biçimlerini, tevekküllerini, imkansızlıklarını gerçekçi bir gözle ele alıyor. Yazar, iki arkadaşının önerisiyle bara gitmeye karar verir. Ama bu teklifin arkasında başka bir amaç olduğunu anladıkları bakışla arkadaşlarına baktıklarında üçüncü bir kişiden bahsediyorlardı. Yazarın bu üçüncü şahıs hakkında bildikleri ise şöyledir. Kolları ve bacakları vücudundan uzun, yüzü koyu sarı lekelerle dolu bir insandır. Aynı zamanda bu genç adam çok duygusaldı, çok zayıftı ve hüzne düşkündü. Ama asla sevilmediğine ve asla sevilmeyeceğine inanır. Bu yüzden sürekli kendini diğer insanlardan izole eder. Fakat içinde doyum olmayan aşk hissini bir türlü atlatamaz ve sonunda patlar ve bir kızla evlenir. Evlendiği kız, önceden zengin ama şimdi fakir bir ailenin kızıdır. Kız, eski alışkanlıklarından vazgeçmeden göz alıcı bir hayat yaşamaya devam eder. Bir süre sonra gelen habere göre kadın, kocasını çoktan terk etmiştir. Beş ay sonra gelen habere göre gece hayatına kafayı takmış, sabaha kadar barlarda eğlenmiş ve her gece bardan başka bir erkeğin kollarında ayrılmıştır. Adam her gece kadının gittiği bara gitmiş, kadının şuranın kollarında dönmesini izlemiş ve içmiş. Adam her gece tükenmez bir hırsla bara gider. Adamın hikayesi buydu. Arkadaşlarının önerisi, adamı bu lanet hayattan kurtarmaktı. Bunun için ikisinin de bulunabileceği bara giderler. Kadın genç bir adamın kollarında eğlenirken adam barda bir köşede içki içer. Gidip adamın masasına otururlar. Ama adam gözlerini kadından hiç ayırmaz. Kadın ve genç adam öpüşmek üzereyken, bir tıkırtı sesiyle herkes irkilir. Adam dayanamaz, elindeki bardağı kırar. Bunu gören kadın, genç adamın kollarından koşarak geldi ve karşısına oturdu ve elini bir mendille sarmaya başlar. Bu arada, adama bu gece konuğu olmasını teklif eder. Bunun üzerine yazar ve arkadaşları, adamı kadının kollarına bırakıp giderler. Her edebiyat eseri, bir külliyatın parçası olarak düşünüldüğünde, yazarının portresini tamamlayan ayrıntılarla doludur. Büyük sanatkar Halid Ziya Uşaklıgil'in ölümünden altı yıl önce yayımlanan ve altı küçük hikayeden oluşan Kadın Pençesi, onun hikayeciliğine bu bakımdan ışık tutabilecek eserlerindendir. Yazarın Servet-i Fünun döneminin üslubundan uzak, sade ve yaşayan bir dile yönelme tercihi, bununla birlikte karakter özellikleri itibarıyla Servet-i Fünun'dan izler taşıyan aşk hikayelerindeki ıstırap duygusu ve trajik unsur, sosyal içerikli denebilecek hikayelerindeki milli-vicdani vurgu ile davranış ve ruh tahlillerindeki ustalık, bir çekirdek halinde bu kitapta görülebilecektir.


Terry: Kitap boyunca ataerkil karakteri temsil eden karakterdir. Vandyck: Anlatıcımız ve belki de karakterlerin en 'nötr' ve 'tarafsız' olanıdır. Jeff: Duygusal ve kalbiyle hareket eden karakterdir. Sadece kadınların yaşadığı Kadınlar Ülkesi 'ne üç erkeğin yaptığı ziyareti konu alan kitapta; kadınların birlikte bir hayat kurduklarında hiç de erkek dünyasının dayattığı gibi kavgalar ve çekişmeler yaşanmadığı, tam tersi son derece barışçıl ve paylaşımcı toplum modelinin oluşturulduğu bir dünya anlatılıyor. Evrensel huzurun, iyi niyetin ve karşılıklı sevginin bulunduğu bir yer: Kadınlar Ülkesi. 3 Amerikalı erkek arkadaşın sadece kadınlardan oluşan, hiç erkeğin bulunmadığı bu Kadınlar Ülkesi isimli ülkeyi keşfetmek istemesi ve oraya gitmeye karar vermeleriyle başlıyor kitabımız. Terry hariç hepsi Kadınlar Ülkesi'ne yaptığı seyahatte ve orada kaldıkları bir yıl boyunca düşünsel ve duygusal değişikliklere uğruyor. Kadınlar ülkesinde herkes birbiriyle kardeş ilişkisi içinde ve oldukça barışçıl ve medeni bir ortam hakim. -Joanna Russ- Charlotte Perkins Gilman yaşadığı dönemin önde gelen hümanistlerinden ve kadın hakları savunucularından biri olmasının yanında feminist edebiyatın en önemli erken dönem temsilcilerinden. Yazıldıktan yaklaşık 65 sene sonra kitap formatında yayımlanabilen Kadınlar Ülkesi ise feminist ütopyanın ilk örneklerinden. Birinci Dünya Savaşı'nın arifesinde üç Amerikalı erkek pek fazla insanın bulunmadığı, ücra bir yerde, tamamen kadınlardan oluşan bir topluluğa denk gelir. Gözlerine inanamayan kaşifler bu topraklarda erkeklerin de olması gerektiğine dair inançlarıyla araştırmalarına başlar. Çok geçmeden bu gizemli ülke ile ilgili gerçekler bir bir açığa çıksa da misafirlerin merakı giderilmenin aksine daha da artar ve Kadınlar Ülkesi'nin yönetim biçiminden inançlarına, kültüründen ekonomisine ve hatta anneliğe kadar pek çok konuda bilgi sahibi olmaya ve toplumsal cinsiyet rollerini sorgulamaya başlarlar. Kadınlar Ülkesi, ataerkilliğe verilmiş nüktedan bir yanıt.


Denise Baudu: Kardeşi ile Paris'e gelerek Au Bonheur des Dames mağazasında satış elemanı olarak işe başlayan genç bir kızdır. Octave Mouret: Kadınları küçümseyen bir karakterdir. Perakende yenilikleri ve mağaza açılımları ile kendinden sö ettiren''Au Bonheur des Dames'in'' sahibidir. Denise Baudu'ya aşık olur. Roman, on dokuzuncu yüzyılın ortalarında perakende satışlarında yenilikçi bir gelişme olan büyük mağaza dünyasında geçiyor. Roman, küçük kardeşleriyle Paris'e gelen ve Au Bonheur des Dames mağazasında satış elemanı olarak çalışmaya başlayan Valognes'li 20 yaşındaki Denise Baudu'nun hikayesini anlatıyor. Roman, küçük kardeşleriyle Paris'e gelen ve Au Bonheur des Dames mağazasında satış elemanı olarak çalışmaya başlayan Valognes'li 20 yaşındaki Denise Baudu'nun hikayesini anlatıyor. Zola, mağazanın iç işleyişini, 13 saatlik çalışma günleri, standart altı yiyecekler ve kadın personel için yalın pansiyonlar dahil olmak üzere çalışanların bakış açısıyla anlatıyor. Romandaki çatışmanın çoğu, her çalışanın ilerleme mücadelesinden ve çalışanlar arasındaki kötü niyetli iç çatışmalardan ve dedikodulardan kaynaklanıyor. Denise'in hikayesi, perakende yenilikleri ve mağaza açılışları tüm mahalle dükkanlarının varlığını tehdit eden Au Bonheur des Dames'in sahibi Octave Mouret'in kariyerine karşı oynanır. Octave, tekstil ve her türlü hazır giyim , giysi yapımı için aksesuarlar ve halı, mobilya gibi yardımcı malzemeleri tek çatı altında topladı. Amacı, kadın müşterilerinin duyularını bastırmak, onları çeşitli satın alma seçenekleriyle bombardıman ederek ve ürünleri baştan çıkarıcı ve sarhoş edici şekillerde yan yana getirerek harcamaya zorlamaktır. Devasa reklam, büyük satışlar, eve teslim ve okuma odası ve atıştırmalık büfesi gibi bir geri ödeme ve yenilik sistemi, kadın müşterileri artan sayıda mağazayı yönetmeye teşvik ediyor. Bu süreçte, geleneksel perakendecilerin daha küçük özel mağazalar açmasına neden oluyor. Daha önceki bir romanda, Pot-Bouille, Octave, ona sosyal veya finansal avantajlar sağlayabilecek kadınları baştan çıkarmaya veya baştan çıkarmaya çalışan, bazen beceriksiz bir kadın adam olarak tasvir edildi. Au Bonheur des Dames'te, genç bir dul eşi, bu Quatre-Septembre mağazasında, politik figür modelli Baron Haussmann'ın günümüzdeki büyük caddesi Baron Haussmann'ın cephesine ulaşmak için etkilemek için kullanıyor. Octave, kadınları küçümsemesine rağmen, Denise'e yavaş yavaş aşık olduğunu anlar ve çekiciliği onu baştan çıkarmayı reddederek onu daha da kızdırır. Kitap, Denise'in Octave'ye olan aşkını itiraf etmesiyle biter. Octave ile olan evliliği, amacı kadınları kendi duyularıyla boyun eğdirmek ve sömürmek olan bir adamı fethederken, kadınlar için bir zafer olarak görülüyor. Kadınların Mutluluğuna mağazası ondokuzuncu yüzyıl sonlarının Paris'inde çağdaş büyük mağazacılığın muhteşem gelişimini anlatmaktadır. Mağaza kapitalizmin, çağdaş kentin ve burjuva ailenin bir sembolüdür; tüketici kültürün, cinsel tutumlardaki değişimin ve o zamanki sınıf ilişkilerini temsil eder. Mouret'in sahibi olduğu mağaza yeni kapitalizmin ve ekonomik sistemin bir simgesidir. Genç adamın başarısı onun sadece kapitalist sistemi iyi anlamasından değil ayrıca malların şehir içi ve şehirdışına kolayca gönderilebilrnesi ve raylı sistemin gelişmesinin de bir sonucudur. Kadın müşterilerinin arzularını ustalıkla sömüren Mouret, özel yaşamında da tam bir çapkındır. Fakat ana babasını kaybeden ve iki kardeşiyle Paris'te küçük bir kumaşçı dükkanı işleten amcasının yanına gelen masum bir genç kız olan Denise'e aşık olunca genç kızın satılık bir mal gibi olmayı reddeden tek tezgahtar kız olduğunu anlar. Tek tutkusu kadınları elde etmek olan Mouret genç kızı mağazasının kraliçesi yapmak istemekte, onun kaderini elinde tutmak için bu tapınağı devamlı büyütmektedir. Rougon-Macquart dizisinin onbirinci kitabı olan bu eserde Zola çağdaş bir kentin gelişmesini ele almaktadır.


Mevlut Karataş: Boza ve yoğurt satıcısıdır. Babası ile beraber köyden çıkıp İstanbul'a çalışmaya gelmişlerdir. Amcası oğlunun düğünde tanıdığı bir kıza aşık olur ve kendisine oynanılan bir oyun sonrasında sevdiği kız yerine ablasını kaçırmıştır. Mustafa: Mevlut'ün babasıdır. Babası Çalışmak için İstanbul'a gelmiş ve kardeşi ile beraber aynı evde yaşar. Daha sonraları oğlu Mevlut'e gelir ve beraber çalışırlar. Ferhat: Mevlut'ün okuldan tanıdığı ve arkadaşlık ettiği alevi bir genç çocukur. Mevlut'ün aşık olduğu kızla evlenir. Daha sonraları vurularak öldürülür. Vediha: Mevlut'ün Amcası oğlunun düğününde görüp aşık olduğu kızdır. Asıl adı Samiha'dır. Ferhat ile evlenir ama Ferhat ve Rayiha'nın ölümlerinden sonra Mevlut ile evlenir. Rayiha: Vediha'nın ablasıdır. Vediha'nın yerine yanlışlıkla kaçırılır. Bebeği düşürmeye çalışırken hayatından olmuştur. Fatma ve Fevziye: Mevlut ve Rayiha'nın kızlarıdır. Süleyman: Mevlut'ün amcasının oğludur. Kendi düğününe Mevlut'ün aşık olduğu kızın adını değil de ablasının adını vermiş ve Mevlut' oyun oynamıştır. Boza ve yoğurt satıcısı Mevlut Karataş'ın bir düğünde aşık olduğu kadına yıllarca mektup yazdıktan sonra yanlış kızı kaçırması ve onunla İstanbul'da yaşadığı hayat ele alınmıştır. Mevlut'un babası Mustafa İstanbul'da yoğurt satıyor. Mevlut orada okuyup babasına yardım ederek yaşamaya başlarlar. Duttepe'de tek odalı bir evde babasıyla birlikte yaşamaya başlar. Okulda tanıdığı ve arkadaş edindiği Ferhat adında Alevi bir arkadaşı var. Amcası çocuklarının Ferhat ile arkadaş olmasını istemiyor ama Mevlüt onları dinlemiyor ve dostluğunu sürdürüyor. Amcasının Oğlu Korkut, köyden bir kızla evlenir. Korkut'un eşinin iki kız kardeşi var. Mevlut o düğünde kuzeni Korkut'un karısının kız kardeşi Vedia'ya aşık olur. Mevlüt ve Vediha birbirlerine aşk mektupları yazmaya başlarlar. Mevlut o sırada askere gider. Askerden döndükten sonra amcası Süleyman'ın kamyoneti ile kızı kaçırıp gelirler ve Mevlüt onu kaçırdıktan sonra kafasında tuhaf bir şeyler olduğunu düşünmeye başlar. Çünkü Mevlüt'ün vurulduğu kız bu kız gibi değil. Nihayet amcası Süleyman'ın onunla oyun oynadığını sevdiği kız yerine ablası Rayiha'yı kaçırdığını anlar. Bir süre sonra Mevlüt eşine ısınarak ve onu da sevmeye başlar. Tarlabaşı'nda tek odalı bir ev tutup orda yaşarlar. Abdurrahman Bey çiftleri affettikten sonra düğün töreni düzenleyip evlenirler. Yıllar sonra Fatma'nın Fevziye adında kızları olur. O sırada Semiha, kız kardeşi Vediha'nın yanına gelir ve Mevlut Semiha'yı görünce kaçıracağı kızın o olduğunu anlar. Herkes Süleyman ve Semiha'nın evleneceğini düşünürken Mevlüt'ün yıllardır muhabbet ettiği kızı kaçıran arkadaşı arkadaşı Ferhat çıkar. O sırada Rayiha yine hamileydi ama ilkel yöntemlerle bebeği düşük yapmaya çalışırken hayatını kaybetmiştir. Daha sonraları Ferhat, vurularak öldürülür. Artık Mevlüt ve Samiha dul kalmışlardır. Mevlüt'ün kızı Fatma üniversitede okurken bir adamla evlenir. Mevlüt'ün küçük kızı Fevziye de bir adama kaçmıştır. Yalnız kalan Mevlut, yakınlarının ısrarı üzerine Semiha ile evlenir. Mevlut, Semiha ile bir yuva kurar ve sevdiği yollarda ve meydanlarda boza satmaya başlar. - Roman ismini, İngiliz şair William Wordsworth'un Kafamda bir tuhaflık vardı. İçimde de ne o zamana ne de o mekana aitmişim duygusu... sözlerinden alır. - Roman, her biri farklı sayıda bölüm içeren yedi kısımdan oluşur; toplam elli yedi bölüm vardır. Her bölüm hem bir başlığa hem de bölümdeki önemli bir sahne ya da sözden alınan bir parçadan oluşan bir alt-başlığa sahiptir. - Alt başlığı Boza satıcısı Mevlut Karataş'ın hayatı, maceraları, hayalleri ve arkadaşlarının hikayesi ve 1969 ile 2012 yılları arasında İstanbul hayatının pek çok kişinin gözünden anlatılmış bir resmidir şeklindedir. Kafamda Bir Tuhaflık hem bir aşk hikayesi hem de modern bir destan. Orhan Pamuk'un üzerinde altı yıl çalıştığı roman, bozacı Mevlut ile üç yıl aşk mektupları yazdığı sevgilisinin İstanbul'daki hayatlarını hikaye ediyor. 1969 ile 2012 arasında, kırk yılı aşkın bir süre Mevlut, İstanbul sokaklarında yoğurtçuluk, pilavcılık, otopark bekçiliği gibi pek çok iş yapar. Bir yandan sokakların çeşit çeşit insanla dolmasını, şehrin büyük bölümünün yıkılıp yeniden inşa edilmesini, Anadolu'dan gelip zengin olanları izler; diğer yandan ülkenin içinden geçtiği dönüşümlere, siyasi çatışmalara, darbelere tanık olur. Onu başkalarından farklı kılan şeyin, kafasındaki tuhaflığın kaynağını hep merak eder. Ama kış akşamları boza satmaktan ve sevgilisinin aslında kim olduğunu düşünmekten hiç vazgeçmez. Aşkta insanın niyeti mi daha önemlidir, kısmeti mi? Mutluluk veya mutsuzluğumuz bizim seçimlerimize mi bağlıdır, yoksa bizim dışımızda mı gelişip başımıza gelirler? Kafamda Bir Tuhaflık bu sorulara cevap ararken aile hayatıyla şehir hayatının çatışmasını, kadınların ev içlerindeki öfke ve çaresizliklerini resmediyor.


Zeyno: İstanbul'da iyi eğitimli, güzel bir kızdır. Gerçek adı Zeynep'tir. Babası ona Zeyno dediği için herkes ona Zeyno der. Doktor, babası gibi Doktor Saffet ile nişanlıdır. Hasan'a aşık olunca nişanı bozar. Hasan ve Azize evlenince Hasan, Zeyno ile anlaşamaz, Zeyno nihayet subay Muhsin Bey ile evlenir. Azize: Zeyno'nun en yakın arkadaşıdır. Ölecek kadar akrabası olan Memur Hasan'a aşıktır. Hasan ve Zeyno'yu tanıştıran kişidir. Aziz; Hasan'a evlenme teklif eder. Hasan: Azize'nin akrabasıdır. Yakışıklı bir Türk subayıdır. Zeyno ile tanışır ve aşık olur ama Azize onu öldürmek isteyince Azize ile evlenmeyi kabul eder, yurt dışına giderler ve Dora'ya aşık olur ve Azize'yi aldatır. Saffet: Zeyno'nun ilk nişanlısıdır. Doktor olan Saffet ve Zeyno'nun ilişkisinde eksik bir bağ, bir his vardı, Zeyno bunu hisseder ve ayrılırlar. Dora: Avrupa'da yaşayan Dora, Zeynep'e benziyor. Sırf bu yüzden Dora ile tanışan Hasan, ona aşık olur ve karısı Azize'yi aldatır. Dora aşka inanmayan bir kadındır. Kadın özverisine vurgu yapılan romanda, İki genç kızın aynı erkeğe aşık olmaları konu edinmiştir. Zeyno, babası gibi doktor olan Saffet ile nişanlıdır. En yakın arkadaşı Azize, onu akrabası Hasan'la tanıştırır ve birlikte vakit geçirip birbirlerini tanıdıklarında Zeyno ve Hasan'a aşık olurlar. Hasan'ı tanıyan Zeyno, nişanlısı Saffet ile olan ilişkisinde eksik olan duyguyu anlamaya başlar ve Saffet'ten uzaklaşmaya başlar, yüzüğü geri verir ve Saffet'ten ayrılır. Azize, Hasan'a aşıktır. Hasan, Azize'yi kabul etmez ve Azize perişan olur ve kendini Boğaz'ın derin sularına atarak intihar eder. Azize ölmeden kaçar, Hasan vicdanını dinler ve aşkından Zeyno'dan vazgeçip Azize ile evlenmeyi kabul eder. Azize intihar girişiminde bulunarak hastalanır ve eşi Hasan ile birlikte Avrupa'ya gider. Hasan, Avrupa'da Zeyno'ya benzediği için karısını Dora adında bir kadınla aldatır. Mutsuz evlilikleri devam ederken Azize'nin hamile olduğunu öğrenirler. Azize çocuğuna bakar ve hasta olsa da doğum yapmaya karar verir ve doğum yaparken ölebilir. Bu sırada Zeyno, babasının arkadaşı Kurmay Subay Muhsin ile evlenir. Muhsin, hem Saffet gibi bilgili, hem de Hasan kadar aşık. Zeyno ve Muhsin mutludur. Bu sırada Hasan İstanbul'a döner ve aşkı Zeyno'yu görür. Zeyno'nun evli olduğunu öğrenince yıkılır ve mutludur. Zeyno'nun her zaman onu bekleyeceğini düşünüyor. Azize ise çocuğunu doğururken ölür. - Yazarın, son tutkulu aşk romanıdır. - Yazarın, Zeyno'nun Oğlu adlı romanı bu kitabın devamıdır. - 2 Mart-8 Temmuz 1924 tarihleri arasında Vakit gazetesinde tefrika edildikten sonra, aynı yıl kitap olarak da yayımlanır. - Halide Edib'in ölümünden iki yıl kadar önce, 1962 yılında yapılan üçüncü baskıda, metnin az da olsa sadeleştirildi. Kalp Ağrısı, edebiyatımızın unutulmaz yazarı Halide Edib Adıvar'ın en tanınmış, en duygusal romanlarından biri. İlk kez 1924 yılında yayımlanmış bir aşk romanı. Romanın başkarakteri Zeyno, güçlü, esprili, çekici bir genç kızdır. En yakın arkadaşı Azize ise pek güzel ve çekici ama renksiz, kıskanç biridir. Hasan Bey'le nişanlı gibidirler. Zeyno da Saf-fet'le evlenmek üzeredir. Ancak Hasan'la Zeyno arasında dile getiremedikleri bir aşk doğmuştur. Zeyno bu tehlikeli durumdan uzaklaşmak için İstanbul dışındaki bir çiftlik evine bir süre dinlenmeye gider. Ama Hasan'la Azize de ona ve nişanlısı Saffet'e sürpriz yapmak amacıyla peşlerinden gidecektir. Halide Edib, çoğu romanında yaptığı gibi değişik anlatım teknikleri kullanarak yazmış Kalp Ağrısını. Zeyno'nun güncesini, mektuplarını okurken kendinizi soluk kesici bir aşk öyküsünün içinde buluyor, Adıvar'ın gözünden 1900'lerin ilk yıllarının İstanbul yaşamını tadıyorsunuz.


Ömer: Romanın kahramanıdır. Küçük yaşta anne ve babasını kaybetmiş yurtlarda büyüyerek öğretmen olmuştur. İyi kalpli ve yardımsever bir insandır. İki köy arasındaki kan davasını sona erdirir. Murat Bey: Ömer'in askerlik arkadaşıdır. Askerlik sonrası Bozova'da mühendis olarak çalışıyor. Ömer'in Bozova'da kalıp Yukarı Sazan'a öğretmen olarak gitmesinde Murat Bey'in büyük etkisi olmuştur. Müslim: Çete lideridir. Müslim, Ömer ile Yukarı Sazan'a gittikten sonra en büyük yardımcıları olur. İki köy arasında yaşanan kan davasını bitirmek için uğraşan Ömer öğretmen ve yaşayanların hikayesi konu edinmiştir. Ömer yetimdir. Yatılı okullarda okur ve öğretmen olur. Orduya gider ve teğmen olarak Kurtuluş Savaşı'na katılır. Taburcu olduktan sonra trendeyken, yıllar önce Bozova'da gördüğü küçük bir kızı hatırlıyor. O kızı tekrar görmek umuduyla Bozova'ya iner ama kızı bulamaz. Bir süre burada kalan Ömer, Aşağı Sazan ile Yukarı Sazan arasındaki kan davasını öğrenir. Bu olay Ömer'i etkilemiştir. Burada yaşanan olaylar Ömer'i içine çeker. Ömer, on üç çocuktan oluşan haydut çetesini yakalar ve onları topluma kazandırmak için eğitimlerini üstlenir. Bu çocukların okuması için köyde bir okul yaptırır. Ancak okula başlayan çocuklar köylülerle barışmazlar. Köyde bu okula karşı olanlar var. Daha sonra Maarif Müdürü Okulu kapatır ve çocukları iyi bir eğitim almaları için köyden Bozova'ya götürür. Buradaki çocukların hayatları da karmaşıktır. Çocuklar bu durumdan etkilenir. Murat Bey ise Yukarı Sazan'ı tanıtmak için her yere mektuplar yazar ve köy için yardım ister. Aşağı Sazan sel ile uğraşıyor. Ömer ve bazı Yukarı Sazanlar, Aşağı Sazan'ı selden kurtarmak için yardıma giderler. Suyun yönünü değiştirmek için bir uçurum havaya uçar ve her iki köy de ölür. Bu acı onlara ders olur. Bu ortak acının etrafında birleşirler. Ortak acı etrafında buluşan iki köy, kan davasını sona erdirir. - Reşat Nuri Güntekin bu romanında önemli bir toplumsal sorun olan kan davasını ele alarak kırgınlık ve küslüklerin bile her şarta yan yana olmalarını vurgulamıştır. - Reşat Nuri'nin müfettişlik yaptığı Anadolu'daki gözlemlerinden yola çıkarak idealist öğretmen tipini ele aldığı Çalıkuşu ve Yeşil Gece gibi romanlarından biridir. - Eğitimci ve müfettiş olan Reşat Nuri, Çalıkuşu, Acımak, Yeşil Gece, Miskinler Tekkesi gibi romanlarında eğitimin önemine dikkat çekmiş, Atatürk İlkeleri ve İnkılapları doğrultusunda modernleşme, eğitim, modernleşmeyi ele almış ve genç ve modern Türkiye'nin ideolojisini savunmuştur. Bu eser, 1955 yılında ilk kez Yeni Sabah Gazetesi'nde yayınlanan tefrikası esas alınarak yayına hazırlanmıştır.


Nedim Bey: 1930'larda Çukurova'da işçi olarak girdiği fabrikaya Ermeni patronun kaçması sonucu patron olmayı başaran uyanık Kayserilidir. Paraya, mala, mala ve kadınlara çok düşkündür. Para kazanmak için her türlü hileyi ve düzeni kurabilen bir karakterdir. Topal Nuri: Nedim Bey gibi paraya, şöhrete ve kadınlara düşkün, hırslı genç bir adamdır. Hedeflerine ulaşmak için her türlü hileyi, hileyi ve sahtekarlığı kullanana biridir. Kantarcı Mustafa: Nedim Bey'in fabrikasında elinin teriyle çalışan, sabah erkenden gelip akşam geç saatlerde yola çıkan emektar bir kalfadır. Kimsenin malı ve namusu üzerinde gözü olmayan Mustafa saf bir adamdır. Şehnaz: Kantarcı Mustafa'nın eşidir. Paraya, pula ve varlıklı erkeklere düşkün bir kadındır. Mal ve para için onurunu ve karakterini ayaklar altına alır. Roman, Çukurova'da zengin bir Ermeni'nin fabrikasına konan Nedim Bey ve iş arkadaşı Topal Nuri'nin yoksulları hor görmeleri, onların kadınlara ve paraya düşkünlükleri, çeşitli planlar yaparak masum ve saf insanları aldatmaları ve bazılarının ölmesi romanın konusunu oluşturuyor. 1934 yılında ev sahibi olmak isteyen ve bunun için her şeyi yapacak olan Topal Nuri'nin hayatını anlatır. Roman aynı zamanda o dönem Kayseri kültürünün panoramasını da sunar. Olaylar 1930'larda Çukurova'da geçer. Çırçır fabrikasının sahibi Nedim Bey; Şimdi bir fabrikası var ve o zamanlar beş parasız geldiği bu topraklarda onun altında çalışan işçilerle gurur duyar. Şehirde yaşayan herkes Nedim Bey'i tanır ve çevresindeki partilere ve siyasete de ilgi duyan Nedim Bey bu fabrikayı savaştan kaçan Ermenilerden almıştır. Bir zamanlar fabrikada çalışan ve onun patronu olan Ermeni'nin iltica etmesi sonucunda fazla çaba harcamadan her türlü hile ve numarayı yaparak fabrikanın sahibi olmuştur. Fabrikada çalıştığı günleri unutan Nedim Bey, emrindeki işçilere hakaret ve hakaret etmeye başlar. Kanatları altında koruduğu ve kimseyle konuşmadığı tek bir kişi Cin Katibi Nuri Bey'dir. Nuri Bey'in bir bacağı uzun süredir sakat ve topallayarak yürür. Bu yüzden etrafındakiler ona Lame der ve bu şekilde tanınır. Yaşlı bir kadınla evli ve çocuğu yoktur. Nedim Bey'e yakınlığının birçok nedeni vardır. Nuri Bey'in ağzı güzel konuşuyor. Patronunu överek, gururunu okşar. Patronu da onunla vakit geçirmekten hoşlanır. Patronunun tüm ihtiyaçlarını karşılamayı görev kabul eder. Nedim Bey, Kayseri'nin varlıklı ailelerinden birinin kızı olan Pamuk Hanım ile evli ve üç çocuğu var. Buna rağmen yemeye, içmeye, eğlenceye, sefahate ve kadınlara çok düşkündür. Bu zaafını bilen Nuri Bey, her zaman istediği gibi konuşur ve nabzına göre şerbet verir. Çoğu zaman fabrikada çalışmıyor ve zamanını patronun odasında yiyip içerek ve sohbet ederek geçirir. Dışarıdan görenler, Nedim Bey ve Nuri'nin hemşerileri oldukları için samimi olduklarını zannederler. Nuri Bey çevresine her zaman çalışkan, iffetli, bilgili, doğru ve dürüst bir adam olarak tasvir eder. Hiç kimse yapacağı ve düşüneceği kötülüklerden haberdar değildir. Herkes ona sonuna kadar inanır. O gerçekten öyle bir adam değil. Dürüst olmayı, dürüst olmayı umursamaz. Amacı Nedim Bey'i memnun edip fabrikada çalışıp işine devam etmek değildir. Bütün amacı, yıllarca aşağılanmanın ve kötü yaşamanın bedelini çevresindekilere ödetmektir. Bunun da zengin olmakla ilgili olduğunu düşünür. Nuri Bey'in en büyük hedefi bu dünyada zengin olmak ve insanlara hakim olmaktır. Patronundan aldığı güçle fabrikadaki herkesi emrine alır ve Kantarcı Mustafa Bey ile beraber onlara meydan okur. Kantarcı Mustafa Bey fabrikadaki kantarda ürünlerin tartılmasından sorumludur. Nuri Bey ile aynı mevkide olmalarına rağmen Mustafa Bey sürekli ondan daha çok çalışır ve ondan daha az kazanır. Sabah erkenden işe gelir ve gece geç saatlere kadar çalışır. Helal bir lokma kazanmak Mustafa Bey için her şeyden daha önemlidir, ancak çok çalışmasına rağmen yine de Nuri Bey'den aşağı kabul edilir. Mustafa Bey'in genç ve güzel bir eşi var ama eşi onun yoksulluğundan ve imkansızlığından yakınır. Ona sürekli hakaret etmez ve onu bir koca olarak değiştirmez. Kantarcı Mustafa bir gün sokakta yürürken Nuri Bey'in gizli bir iş yaptığına tanık olur. Başka bir fabrikada çalışan biriyle gizli bir yerde para alışverişi yaptığını görür. Kendisinde bir eksiklik bulmanın sevinciyle sabah ilk iş patronu Nedim Bey'in yanına gitmek olur. Kantarcı Mustafa, Nedim Bey'i ve gördüğü her şeyi anlatır. Bu şikayetle en yakın erkeği olmayı ve terfi almayı ummaktadır. Ancak tam tersi olur ve Nuri Bey'e iftira atmakla suçlanır. Nedim Bey'e göre boşluk yok. Çünkü Nedim Bey ve Nuri Bey bu işi birlikte yapıyorlar. Oradaki bir çalışan aracılığıyla kötü ürünleri başka bir fabrikaya satarlar. İşçiye verilen parayı da bizzat Nedim Bey göndermiştir. Nedim Bey ile Nuri'nin bu kadar samimi olmalarının sebeplerinden biri de bu gizli anlaşmadır. İkisi de ceplerine girecek olan paranın hesabıyla dostluk kurar. Nuri şikayet edildiğini anlar ve patronundan korkmaya başlar. Çünkü Nuri patronun dışında o fabrikadaki işçiyle kendi hesabına çalışır. Bir başka gece Nuri Bey mahallede Mustafa'yı görünce onu bir meyhaneye götürür. Mustafa Bey, hayatında alkole hiç dokunmamış bir adamdır ve o gece içmeye başlar. Nuri Bey yaptığı bütün gizli işleri patronun isteği üzerine yaptığını söyler. Mustafa'nın kendisine şikayet ettiği için kovulacağını söylür ama buna engel olur. O gece sabaha kadar paradan, puldan, maldan, maldan konuşurlar. Para biriktirerek ve fabrikadan mal çalarak ve parayı birlikte yatırarak bir iş kurmayı teklif eder. Mustafa ise Nuri Bey'e gerçekten safça inanır. Onunla hareket etmeyi kabul eder. Kabul etmesinin en büyük nedenlerinden biri, karısının sürekli aşağılayan yoksulluğundan şikayet eder. Alkolün etkisinde kendini kaybeden Mustafa, sabaha doğru Nuri'yi evine kahve içmeye davet eder. Ona yaptığı bu teklif için minnettarlığını göstermek istiyor. Oldukça geç oldu ve geldiklerinde Mustafa'nın eşi uyur. Mustafa mutfağa gider ve kahveyi yapmaya başlar. Aslında eşi Şehnaz uyumuyor ve geldiklerinden haberdardır. Mustafa mutfakta kahveyi yaparken, Nuri ve Şehnaz birbirleriyle temasa geçerler ve Nuri'ye uzun süredir gönül veren Şehnaz, ertesi gün onunla buluşmayı kabul eder. Nuri için bu hayattaki en önemli şey para ve güzel kadınlarla vakit geçirmektir. Şehnaz'a göre güçlü ve zengin erkeklerle birlikte olmak, hayattaki en güzel şeylerden biridir. Şehnaz kalbini Nuri'ye kaptırmıştır ve kocasıyla olan sözünü asla bozmazlar. Mustafa'nın maaşı da Nuri'nin hesabına yatmaktadır. Birlikte bir iş kurma hevesiyle Nuri'ye güvenir ve tüm parasını eline verir ama Nuri başka hesaplardadır. Heyecanını Nuri Şehnaz'dan aldıktan sonra onu patronu Nedim Bey ile tanıştırır. Mustafa, kendi işini kurma hayaliyle fabrikadan mal çalma hayaliyle Nuri ile fabrikadan hırsızlık yaparken, Topal Nuri tarafından ihbar edilir ve yakalanır ve hapse atılır. Şehnaz da hapse girdiğinde Mustafa'dan boşanır ve Nedim Bey'in kendisi için aldığı evde yaşamaya başlar. Şehnaz artık günlerini Nuri ve Nedim Bey arasında gidip gelmekle geçirir. Nuri Bey ise Mustafa hapisteyken zengin olma yolunda büyük adımlar atar. Kendi eşinden boşanarak her gün patronu Nedim Bey'in gözüne giren Topal Nuri, kızını alıp damadı olur ancak Nuri Bey elde ettiği ile yetinmez ve gözleri kamaştırır. Bölgenin en zenginlerinden paşanın torunu Hakkı Bey'in kanlı topraklarındadır. Bu topraklarda çiftlik kurmaya ve bölgenin asil insanı olmaya tutkuludur. Nedim Bey, damadı Topal Nuri için Hakkı Bey'in kanlı topraklarını satın alır ancak bu Topal Nuri'ye yetmez. Bu toprakları işleyen ve geçimlerini birbirine düşman ederek kazanan köylüleri kovmak ister. Bu amaçla Sinan Efendi'nin evini yakar. Sinan Efendi de bu olaydan sonra Yaşar'ı öldürür. Yaşar'ın yaşlı annesi ise Sinan Efendi'nin karısını ve iki kızını öldürerek üç canını feda eder. Orhan Kemal'in kitapları bir okurun hayatta rastlayabileceği o çok nadir hazineler arasında yer alır. Çok az yazar okurunun dünyasında onun kadar iz bırakır, okurunu onun kadar biçimlendirir. Orhan Kemal umudu ve aydınlığı yeniden kazanmamız için yol gösterir bize. Edebiyatımızın en değerli ustalarından biri olan Orhan Kemal'in kitaplarını yayımlamaktan onur duyuyoruz.


Sultan 2. Abdülhamid: Osmanlı İmparatorluğu'nun en zor döneminde tahta çıkmıştır. Farklı bir sultan portresi çizen; marangozlukla uğraşan birisidir. Kitap opera ve müziğe sevgisiyle ünlüdür. Bilim alanında birçok yeniliği desteklemiş ve uygulatmış birisidir. 33 yıl süren tahtın ardından 1909 yılında hal' edilmiş, 1912 yılında İstanbul'a Beylerbeyi Sarayı'na getirilmiş, kalan ömrünü bu sarayda 10 Şubat 1918 yılına kadar devam ettirmiştir. Müşfika Hanım: Abdülhamid'in eşidir. Onu son nefesine kadar terk etmeyen tek isimdir. Doktor Atıf Hüseyin Bey: Padişaha Selanik'te ve daha sonrasında Beylerbeyi Sarayında da sağlığıyla ilgilenir. Tamamı on iki defter şeklinde tuttuğu günlükler tarihe ışık tutacak kadar önemli bir kaynak olmuştur. Kaplanın Sırtında olmak ihtişamlı görünümün, herkesin gıptayla bakacağı fakat düşünüldüğünde ise sonun belli olduğu bir konumdur. Şehzadeler hatta padişahlar bile hayatları boyu bu korkuyu hep enselerinde hissetmişlerdir. Livaneli'nin bu eseriyle Kaplanın Sırtındaki son isim olan 2. Abdülhamid dönemine ve onun aynadaki diğer suretine farklı bir bakış açısından bakılmasını sağlıyor. Önyargılardan uzak anlatımıyla, Devrik padişahın, Selanik sürgününü ve orada yaşadığı vicdan muhasebesini görmüş oluyoruz. Roman iki bölümden oluşuyor. Birinci bölüm; Abdülhamid ve ailesinin sürgün edildiği Selanik günlerini, orada yaşadıkları alışılmışın dışındaki hayatlarını; İkinci bölümde ise Padişahın sağlığıyla ilgilenen Dr. Tabip Yüzbaşı Atıf Hüseyin Bey'e, Abdülhamid'in anlattığı 33 yılın muhasebesini içeriyor. Abdülhamid ve ailesi, 28 Nisan 1909 Selanik sürgününden haftalar önce, onlara kurşun atan ihtilalcilerin ablukasında, ışıkları söndürülmüş sarayda geçirilen günler sonrasında gece yarısı bindirildikleri trenle Selanik'e sürgüne gönderilirler. Padişah ve ailesinin Alatini Köşkündeki geçirecekleri üç buçuk yılın ilk günleri olan, bugüne kadar ki hayatlarının alışılmışın dışındaki günleri de başlamış olur. Hayatı boyunca öldürülme korkusu yaşamış olan yaşlı padişahın sinirlerini alt üst eder. Sürüldüğü yer yine kendi topraklarıdır lakin kendini güvende hissedemez. Diğer sultanların hazin sonunu bildiğinden kendisi ve ailesi adına korkar. Tüm malvarlığını arkasında bırakarak sadece el çantasında götürebildiği ziynetlerle bu köşkteki hapis hayatı onu derinden etkiler. Yerine getirilen kardeşi Sultan Reşat'ın kendisi hakkında vereceği fermana hem boyun eğmekte hem de için için korkmaktadır. Zaten on yıldır sarayın dışına çıkmayan Abdülhamid'i en çok etkileyen bu hapis hayatında bahçeye çıkamaması ve ülkenin ahvalinden haber alamamasıdır. Bir süre sonra köşkteki eksikleri giderildikten sonra rutin hayatına geri döner. İstanbul'a dönmek isteyen çocuklarının ve eşlerinin talepleri kabul edilir. En büyük zevki olan marangozluk için kullandığı malzemeler ve şahsi eşyaları kendisine iletilir fakat güvenliği açısından endişelidir. Emrine verilen asker ve Dr. Atıf Hüseyin Bey'e her ne kadar güvenmese de dışarıdan bir haber alabilme ümidini yaşar. Bunlar olurken İmparatorluk içinde isyanlar başlamış, yetmiş iki milleti barındıran ülke büyük güçlerin körüklemeleriyle bölünmeye başlamıştır bile. 624 yıl hüküm süren Osmanlı İmparatorluğunun son otuz üç yılını yöneten Abdülhamid içinde büyük bir vicdani hesaplaşma da yaşamaktadır. Sultan Mahmut'tan sonra başlayan ekonomik çöküşe kendi katkısının da farkındadır. Çağın teknolojisine ayak uyduramayan bir ülkede çıkan karışıklıkları, içeride sükuneti sağlayarak, dışarıda anlaşmazlık yaşadığı ülkeleri birbirlerine düşman ederek vakit kazanma politikasını uygulamıştır fakat bu kaçınılmaz sona bir çözüm olmamıştır. Bunca yıl, saltanatı tehlikeye atacak her hareketi sürgünlerle önlemeye çalışmış, kardeşi Murat ve Reşat'ın isimlerini bile yasaklayacak kadar oturduğu koltuğun kölesi olan Abdülhamit nerede yanlış yaptığını kara kara düşünür. Padişahın ve ailesinin sıhhatleri ile ilgili görevlendirilen Dr. Atıf Hüseyin Bey ise ihtilalci bir tabip askerdir. Çocukluk yıllarından beri padişahın uyguladığı yasakçı yönetimden yılmış, babasının sürgün edileceği korkusunu içinde yaşamıştır. Sevdiği kadının ailesinin sürgün edilmesi de ona olan bu nefretini katlar. Buna rağmen ettiği Hipokrat yemini her şeyin üstündedir. Bir süre padişahın güvenini kazanamaz çünkü hastası uçan kuştan korkacak haldedir. Aradan geçen bir yılın sonunda aralarındaki soğukluk erir. Dr. Abdülhamid'in ikna edici konuşmaları sayesinde hastasıyla günlük sohbetler etmeye başlar. Padişah hem doktora hem de bundan sonrasında kendini tarihte kötü anılmasını önleyecek savunmasını yazması için Atıf Hüseyin Bey'e kendi dönemini anlatır. Dr. Atıf Hüseyin Bey her gün padişah ve ailesinin sağlığıyla ilgileniyor bunun yanı sıra padişahla günlük sohbetlerini yapıyordur. Abdülhamid, ona gençlik yıllarından itibaren yaşadıklarını anlatmaya başlar. 1867 yıllarında mutlu bir şehzade olan Abdülhamid, tahtta gözü olmayan, ticaretle uğraşan bir gençtir. O yıllarda bile babasının ve amcasının yaptırdıkları sarayları lüzumsuz görüyor bu uğurda para harcanmasının ekonomiye zarar verebileceğini idrak edebilen bir şehzadedir. 24 yaşında, abisi Murat'la Avrupa'yı gezme hayali içindedirler. Abdülmecid'in Avrupa seyahatinin ortaya çıkmasıyla, birlikte Avrupa'yı görme hayalleri gerçekleşecektir. Asırlar boyu hiçbir Osmanlı Padişahı kendisinin olmayan topraklara ayak basmamıştır. Ulema takımının büyük tepkilerini gidermek için padişahın ayakkabısının içine bir tabaka halinde serilen, İstanbul toprağı sayesinde bu sorun çözülür. Padişahın, Fransa imparatoru Napolyon'u ziyareti sırasındaki gözlemleri ve 42 gün süren seyahat sonrasında, Avrupa ülkeleri ile aralarındaki mesafenin kapatılamayacak şekilde açıldığının; fabrikaların, trenlerin, geceyi gündüz yapan lambaların, kadın erkek bir arada yaşanıldığını, birlikte üretildiğini görünce eksikliğin büyüklüğünün farkına varırlar. Fakat bu durumu aşabilmek için atılacak küçük adımlar yine ulema takımı tarafından kabul görmez. Doktor bir yandan devrik sultanı dinlerken öte yandan sorgulamayı ihmal etmez. Abdülhamid'i tahta getiren Mithat Paşa'nın tek şartı olan anayasa değişikliğini ve paşanın hazin sonunu sormaktan geri durmaz. İkinci Meşrutiyetin ilanından sonra yerini garantileyen padişahın meşrutiyet yanlısı tüm isimlerin sürgüne göndermesini, çıkarılan gazetelerin sansürlenerek yayımlanmasını, ülke içindeki farklı etnik grupların padişah tarafından birbirlerine kırdırılmasını muhatabı olan yaşlı adama sorar. Deneyimli sultanın her şeye verilecek bir cevabı vardır. Fakat bu kadar izah anlamsızdır. Ülke ateş altında, iktidar hırsı yaşayan yönetim isyanları bastıramıyor, farklı etnik grupları körükleyen büyük ülkelerin işgaliyle merkezi yönetim iyice dağılmaya başlamıştır. Doktorun köşkün dışında çalıştığı hastane yaralı askerlerle doludur. Üç buçuk yılsonunda artık imparatorluğun Balkanlar'ı kaybettiği, Bulgar ve Yunan ordularının Selanik'e doğru yürüdüğü, Bulgar'ın Edirne'ye hücum ettiği, İstanbul, Selanik demiryolu hattının kesilmiş olduğu padişaha söylenir. Büyük bir şaşkınlık yaşayan yaşlı adam, tüm gücünü toplayarak savunma için taktikler verse de nafiledir. Emiri verecek hükümettir. Abdülhamid'de sıradan birisidir artık. Kardeşi Sultan Reşat'ın onu İstanbul'a çağırması küçük bir taht ışığı açsa da onu bekleyen son Beylerbeyi Sarayındaki yeni hapis hayatıdır. Zülfü Livaneli'nin güçlü ve akıcı kaleminden 33 yıllık bir hükümdarlığın hikayesi... Tümüyle gerçek olaylara dayanan Kaplanın Sırtında-İstibdat ve Hürriyet, sadece II. Abdülhamid'in hikayesini değil; aynı zamanda dönemin ruhunu, anlayışını, isteklerini, hayal kırıklıklarını ve çok güçlü bir imparatorluğun çöküş aşamasında yaşanan üzüntüleri anlatıyor. Roman; yazarın II. Abdülhamid'in Selanik'e sürgüne yollanmasından sonra dış dünyayla tek bağlantısı olan hususi doktoru Tabip Yüzbaşı Atıf Hüseyin Bey'in günlüğünden yola çıktığı, Livaneli'nin uzun yıllar araştırarak ve kafasında tasarlayarak yazdığı bir eser.


Eğitmen Rıza: Tozak köyünün öğretmenidir. Bu köyde doğup büyümüştür. Atak aklı başında, cesur ve bilgili bir insandır. Köylüye yardım etmeye çalışır. Kır Abbas: Tozak Köyü'nün ileri gelenlerindendir. Cesurdur ve yenilgiyi kabul etmez. Çalışkan ve merhametlidir. Eğitmen Rıza'nın en büyük destekçisidir. Kaplumbağalar sembolize edilerek köy sorunlarının ve gerçeklerin anlatıldığı bir romandır. Tozak adlı çorak bir köyde, köylülerin alın teriyle oluşturduğu bağlara devletin el koymasıyla köylülerin dertleri anlatılır. Olaylar Ankara'ya 100 km, Kızılırmak'a 15 km uzaklıktaki Tozak köyünde geçmektedir. Bu yoksul ve çorak köyde Alevi gelenek ve kültürü halen devam etmektedir. Ama köy topraksız, susuz, her türlü imkandan yoksun bir köydür. Üzüm büyümez. Bu olaylar gelişirken Eğitmen Rıza bir öneride bulunur. Tozak'ın kuzeyindeki ova alanı bağa dönüştürülebilir. Bütün köy halkı ve Rıza, beş altı ay içinde çorak, taşlı, susuz araziyi bağa çevirerek canla başla çalışır. Bağ o kadar verimli ki köyün hem şarap hem de üzüm ihtiyacını karşılayabiliyor. Köy eski neşesine kavuşur. Köylünün Purluk dediği bağa kaplumbağalar akın etmeye başlar. Çünkü hayvanlar bu yeşilliğe sığınarak güneşin yakıcı etkisinden kurtulmuş oluyor. Kır Abbas, yaşına rağmen hiç para almadan bağın imarında çalışır. Bir akşam, havadan siyah bir şey köyün üzerine düşer. Düşen şey meteorolojik gözlem aracıdır. Köylü bu yabancı cisimden çekinir ve korkar. Bu nesneyi okulun bir odasına kilitlerler. Ertesi gün kadastro komisyonu köye gelir ve herkesin malını ölçüp bastıktan sonra köye gidecektir. Köylü, komisyon üyelerine temkinli davranır. Beklenmedik bir şey olur ve üyeler Purluk'taki bağın devlete ait olduğuna karar verir. Köylü, bağın kendilerine ait olduğunu ispatlamaya çalışsa da başarılı olamaz ve komisyon üyeleri gerekli işlemleri yaparak raporu hükümete iletir. Böylece devlet ile köylülük arasında bir çatışma başlar. Köylü cahil ve zayıftır. Devletle baş edemez. Purluk arazisi nedeniyle Tozaklılılara devlet ev başına yüksek bir kira dayatırır. Köylüler avukatlara, hakimlere, memurlara giderler ama sonunda güçlükle işledikleri tarlalarını bozarlar. Köydeki bütün sığırları tarlaya sürerler. Yeşil alan yenilendi. Kaplumbağalar daha önce olduğu gibi güneşin yakıcı alevleri altında kaldı. Onlar da köyü terk ederler. Kir Abbas, yeni doğan torununun adını Yeşer koyar ama devlete gücenir. Rıza köy okulunda hayatına devam etmektedir. Mazimizde yer etmiş ama bugün hala varlığını sürdüren sorunlara değinen, yalın ama zengin bir dille yazılmış, özgün ve aydınlık bir edebiyat eseri olan Kaplumbağalar, yaratıcı ülkemiz köylüsünün olduğu kadar, onun bürokrasi karşısındaki çaresizliğinin ve cehaletinin de hikayesini anlatıyor.


Eylül: Kaygı ve stres problemleri yüzünden ailesinin de telkinleri ile Psikolojik bir destek merkezine yatırılan kişi. Merih: Eylül'ün Merkezde arkadaş edindiği, sürekli eldiven takan ve insanlara elle dokunmaktan korkan kişi. Diğer karakterler: Asya, Reva, Can, Mehmet. Kışın en soğuk günlerinden birinde, kendini Abant Gölü yakınlarındaki bir ormanda bulunan Kar Küresi Psikolojik Destek Merkezi'nde bulduğunda Eylül başına geleceklerden habersizdi. Buraya sadece psikolojik destek almak için geldiğini zanneden Eylül, kendisini bambaşka bir sona doğru giden yolda bulur ve olaylar gelişir. Eylül, bir konser esnasında bayılmıştır. Ciddi düzeyde kaygı ve stres problemi vardır ve ailesi en sonunda onun iyiliği için onu Kar Küresi Psikolojik Destek Merkezi'ne getirirler. Eylül orada arkadaş edinir. Merih adında sürekli eldiven takan ve insanlara çıplak elle dokunamayan biriyle iletişim kurmaya başlar. Aslında Merih onu önceden beri tanıyordur. Beraber bu hastanede tedavi olmaya çalışırlar fakat ileriki zamanlarda bu hastanenin büyük bir oyun olduğunu öğrenirler. Arkadaşlarıyla beraber bu olayı öğrenmeye ve çözmeye çalışırlar. En sonunda Eylül'e uygulanan yanlış teşhisler ve ilaçlar sebebiyle ölür. Merih, ileriki zamanlarda Eylül için bir psikolojik destek merkezi açar ve onun için bir konferans düzenler. Beyza Alkoç'un bu romanı çok genç yaşta kaleme alması ve genç okuyuculara hitap eden konuları ele alması genç yaştaki okurların ilgisini çekmiştir. Roman, sade ve akıcı diliyle dikkat çeker ve bu yönüyle çok tercih ediliyor. Keyifle okunması gereken bir kitap olduğunu belirtmek istiyorum. Yazar Beyza Alkoç'un Kar Küresi adlı romanıyla maceradan maceraya atılmaya hazır mısınız? Romanın ana karakterleri Eylül ve Merih'in hikayesini soluksuz bir şekilde okuyacaksınız. Genç bir yazarın kaleminden çıkan sürükleyici olaylar dizisine şahit olmak isterseniz Beyza Alkoç'un Kar Küresi romanına bir şans verebilirsiniz. Gelin, esere daha yakından bakalım.


Ka: Romanın ana karakteridir. Almanya'dan ülkesine bir söyleyişi için döner ve Kars'taki intihar vakalarını incelemeye başlar. Turgut Bey'in kızı İpek'e ilgi duyar. Turgut Bey: Karpalas Oteli sahibi ve İpek ile Kadife'nin babalarıdır. İpek: Onu gören erkekleri etkileyen, onları kendisine aşık eden bir kadındır. Üniversite arkadaşı Muhtar ile evlenip eşinden dolayı Kars'a yerleşir. Eşinin muhafazakar biri olmasından ötürü anlaşamazlar ve boşanırlar. Kadife: Turgut Bey'in başörtülü kızıdır. Üniversiteye başörtüleri sebep gösterilerek alınmayan kızlardan biridir. Kendi kararlarını veren iradeli zeki bir kızdır. Bir gazeteci olarak Ka'nın Kars'taki kadın intiharlarını araştırması ve olayların siyasi bir yöne kayması sonucu ortaya çıkan gerginlikler romanın konusu olmuştur. On İki yıl, Almanya'da sürgünde olan Ka Türkiye'ye döndükten dört gün sonra intihar eden genç kızların ve kadınların neden bu yola başvurduklarını öğrenmek, bunları gazetedeki köşesinde yayınlamak ve yapabilirse halka intiharın kötülüklerinden bahsedip halkı bu yönden uzaklaştırmak için Kars'a Gelir. Geldikten sonra üniversite yıllarından tanıdığı arkadaşlarını bulur hatta üniversiteden tanıdığı ve boşandığını duyduğu eski aşkı sayılabilecek olan İpek'in sahibi olduğu otele yerleşir. Bütün olanlar boyunca bu otelde kalır. Yoğun ve durmak bilmeyen kar altında, sokak sokak, dükkan, mağaza bu hüzünlü ve güzel şehri ve insanlarını tanımaya çalışır. Kars'ta işsizlerle dolu çayhaneler, dışarıdan gelip karda sıkışmış gezici bir tiyatro topluluğu, intihar edip başörtüsü direnişi yapan kızlar, çeşitli siyasi gruplar, söylentiler, Karpalas Oteli ve sahibi Turgut Bey ve kızları İpek, Kadife ve Ka için Sevgi ve mutluluk vaadi vardır. - Orhan Pamuk'un Kar Sonsözü bölümünde kitabın Kars şehrinin bir varyantını anlatan Türkiye, siyasi minyatürler olarak hayal ettiğini anlatmaktadır. - Kitapta siyasal İslamcılık, Türk milliyetçiliği, Kürt milliyetçiliği, sol hareketler ve başörtüsü tartışması gibi konulardan bahsedilmiştir. Nobel ödüllü Türk yazar Orhan Pamuk, 2002 yılında yayımladığı Kar adlı eserinde siyasi ve toplumsal konuları roman penceresinden ele alıyor. Yazarın ilk ve son siyasi romanım olarak tanımladığı eser, Kars şehrini merkeze alarak Türkiye'de cehalet ve yobazlık sorunlarını konu ediniyor. Roman, toplumun en hassas konularından olan kadın meselesini irdelemesi bakımından, aynı zamanda kitlesel bir eleştiri niteliği taşıyor. Türkiye'de teknik romancılığın ve postmodernist roman akımının en güçlü temsilcilerinden olan Orhan Pamuk, Kar romanında uyguladığı klasik teknik ile yazarlık kariyerine farklı bir çizgi ekliyor. Romanlarında heyecan ve gerilim unsurlarına çok fazla yer vermeyen yazar, bu eserinde de derin konuları gündelik yaşamın akışı üzerinden okurlarına aktarıyor. 43 bölümden oluşan Kar, böylece okurlarının yaşamına da yeni bir sayfa ekliyor. Kar, Almanya'dan Kars'a doğru yola çıkan sürgün bir köşe yazarı ve şairin yaşadıklarını ele alıyor. Kitap, başkahramanı olan Kerim Alakuşoğlu'nun Erzurum'dan Kars'a yaptığı otobüs yolculuğu ile başlıyor. Yolda karın yağışını izleyen başkahraman, çocukluk günlerini hatırlayarak kar ile masumiyeti özdeşleştiriyor. Ve kendisiyle konuştuğu bu sürede, adını sevmediği için kendisine Ka denmesini tercih ettiğini de okurlara açıklıyor. Ka, sıkça gündeme gelen Kars'taki kadın intiharlarını araştırmak için yola çıkıyor. Şehre adım attığı anda ise belediye tarafından binalara asılmış İnsan Allah'ın bir şaheseridir ve intihar bir küfürdür. yazılı posterler dikkatini çekiyor. Ka, burada geçirdiği süre boyunca, şehirdeki insanları ve dini faaliyetleri gözlemleme şansına sahip oluyor. Pamuk'un fikirlerinin de çokça hissedildiği Kar, bu yönüyle aslında yazarın Kars'a olan hayali yolculuğu olarak dikkat çekiyor.


Kara Ahmet: Ailesinin başına gelenlerden dolayı intikam duyguları içinde olan köyden şehre geldiğinde siyasal sistemi kazanmış devrimci bir gençtir. Bayram: Delikanlı, mert, cesur, sözüne güvenilir bir adamdır. Daşduraklı Hilmi: Baskıcı, dindar bir adamdır. Haçça: Bayram'ın karısı ve Ahmet'in annesidir. Kara Ahmet Destanı, bir çocuğun nasıl direndiğini ve gün geçtikçe gün yüzüne çıktığını anlatır; aynı zamanda tıpkı Ahmet Oğlan gibi işçilerin, yoksulların ve umuda yürüyenlerin mücadelesini de ifade eder. Bayram, köyde yaşanan olaylardan sonra Burdur'a göç ederek yeni bir hayata başlar. Hastanede iş bulan Bayram, eşi Haçça'yı hastaneye kaldırır. Hastanede çalışan Daşduraklı Hilmi bağnaz bir adamdır ve Bayram ve ailesini namaza ve ibadete zorlar. Bayram, kovulma korkusuyla muhafazakar gruplara karışır. Bayram da zamanla muhafazakar olur ve oğlu Ahmet ve kızı Şerfe'ye baskı yapmaya başlar. Bayram'ın oğlu Ahmet ve kızı Şerife ilkokula gider. Artık çok dindar bir adam olan Bayram, oğlu Ahmet'in okuyup imam olmasını ister. Ahmet, ağabeyi Şerife ile okula başlar ve ilkokul bitirmek üzereyken Bayram, Ahmet ve Şerfe'yi öğretmenin yanına gönderir. Ancak Ahmet bu baskılardan hoşlanmaz ve farklı düşünür. Ahmet ile imam değil kaymakam olmak istiyor ve annesi onu Haçça'da destekler. Bu nedenle imamın baskısından bunalan Ahmet, köyü Karataş'a gelir ve beş yıldır görmediği babaannesi Irazca'ya sığınır. Bayramda bu olaya çok kızarak Haçça ve Şerfe'yi döver. Irazca ise torunu Ahmet'in yanına geldiğini görünce çok mutlu olur. Irazca hala intikamını alacağını ve muhtarın evini yakacağını söyler. Ahmet, kiremit ve tuğla taşıyan Şoför Durmuş'un yanına çırak olarak girer. Ahmet birkaç gün İstanbul'da kalır ve seyyar satıcılık yaparak biraz para kazanır. Ardından Burdur'a gelir. Ahmet'in aklı, babasını baştan çıkaran Muhtar ve Daşduraklı Hilmi'den intikam almaktır. Sonunda harekete geçer ve önce Muhtar'ın evini ve ahırını yakar. Sonra şehre döner. Muhtar ise Irazca'yı suçlar ve mahkemeye verir ancak delil olmadığı için bir sonuç alamaz. Ahmet şehre döndükten sonra, Haçça kocasıyla ilgilenir ve sonunda Ahmet ve Şerfe'yi ortaokula yazdırmayı başarır. Ahmet hocaları tarafından beğenilmiş ve onu şiir yazmaya ve yazmaya teşvik etmiştir. Ahmet ayrıca Türkiye çapında bir yarışmayı da kazanır. Öğretmenleri ona çok kitap okutuyor. Nazım Hikmet gibi şiirler yazmaya can atan Ahmet, bir arkadaşıyla okul panosuna bir şiir asar. Okul panosuna astığı bu şiir nedeniyle savcıya ifade veriyor. Ortaokul bitince Bayram'ın kızı Şerfe'yi göndermek istemez ama Şerfe Ticaret'e kayıtlıdır. Ahmet liseyi bitirir ve Ankara Üniversitesi'nde siyaset bilgisi kazanır. Ahmet'in liseden sınıf arkadaşı olan Nurten de kimya bölümünü kazanır. Ahmet, üniversitede devrimcilerin yanındadır. Arkadaşlarıyla birlikte birçok etkinliğe katılır. Amerikan 6. Filosu İzmir'den İstanbul'a geldiğinde ülkede olaylar çıktı. Eylem sırasında Ahmet de gözaltına alınır. Nurten ise aynı gün başka bir yerde meydana gelen eylemde yaralanır. Ahmet, gecekonduları yıkılan insanlara yardım etmek için yardıma gider. Ancak bu konuyla ilgili davada tutuklanır. Kara Ahmet bir zeki oğlan. Irazca'nın torunu, Bayram'ın oğluşu, Haçça'nın çoccası. Karataş köyünde boy verip serpilen, sonra anasıyla, babasıyla, kardeşleriyle şehre göçüp, ninesini köyde yalnız koyuveren bir kara oğlan. Aklı fikri okumakta. Tek gayesi bir gün kaymakam olmak. Kırmak yoksulluğun, yoksunluğun belini. Kara Ahmet Destanı, bir çocuğun direnerek gün gün nasıl aydınlığa çıktığını anlatıyor; aynı zamanda emekçilerin, yoksulların ve tıpkı Ahmet Oğlan gibi onların yanında umuda yürüyenlerin mücadelesini dile getiriyor.


Galip: Romanın ana karakteri olan bir Avukattır. Sıradan bir yaşamı vardır. Ancak eşinin kendisini terk etmesiyle hayatı karmaşık bir hal almaya başlar. Rüya: Galip'in amcası kızı ve eşidir. Bir gün birden bire Galip'i terk eder. Romanda nesnel varlığı olmayan ve ayrılırken geride 19 kelimelik bir mektup bırakan bir karakterdir. Celal: Rüya'nın Üvey abisi ve Gazetecidir. Rüya ile birlikte kendisi de ortadan kaybolmuştur. Romanın kurgusuna varlığı ile değil yazılarıyla yön verilmektedir. Kara Kitap, amcasının kızı ile evli olan Galip'in, karısının ve üvey kardeşi Celal'in aniden ortadan kaybolmaları üzerine geçen olayları ele almaktadır. Galip, amcasının kızı Rüya ile evlidir. Rüya, gecenin geç saatlerine kadar bir polisiye romanı okuduğu bir günün sabahı Kocası Galip'ten terk eder. Giderken ardından ayrıca bir mektup bırakır. Galip romanda Rüya ile okul yıllarında tanıştığını anlatır. Ayrıca Galip Celal'in yakın arkadaşıdır. Celal ise Türkiye'nin tanıdığı bir köşe yazarıdır. Galip karısının onu neden terk ettiğine dair çeşitli izler bulmaya başlar. Rüya'nın ilk eşinin peşine düşer. Ona dönmüş olabileceğini düşünüyor. Ama evinde bulamaz. Bu sürecin ardından Galip'in Rüya arayışı romanın sonuna kadar anlatılır. Üvey kardeşi gazeteci Celal de Rüya ile birlikte ortadan kaybolur. Galip, Celal ile birlikte olduğunu düşünmeye başlar, Celal'in evinin anahtarlarını bulur ve evine gider. Celal'in yerine geçip Celal olduğunu düşünenlerle konuştuğu olaylar oluyor. Romanın sonunda Celal öldürülür. Polis, Celal'i öldüren kişinin berber olduğunu düşünerek onu yakalar. Berber idam edilir Galip Rüya'yı bulamaz ve Celalin gazetesindeki köşesinde yazılar yazmaya devm ederek yazarlığa yönelmeye başlar. - Kitap Şeyh Galip'in Hüsn ü Aşk adlı eserinin günümüze uyarlanmış halidir. - Kara Kitap, Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Orhan Pamuk'un 1990 yılında yayımlanan romanıdır. - Kitabın temelinde kimlik meselesi üzerinde durulmuştur, Galip'in, Celal'in yerine geçtiği kısımlarda bu açıktır. - Orhan Pamuk'un bu romanı dünya çapında çokça konuşulmuş, belli başlı dillere çevrilmiş, Pamuk'un daha da ünlenmesine katkıda bulunmuştur. - The Sunday Times, İngiltere - Nobel Komitesi Başkanı Horace Engdahl Nobel Edebiyat Ödüllü yazar Orhan Pamuk'un 1990 yılında yayınlanmış kitabı birçok dile çevrilmiş ve yazarın uluslararası boyuttaki ününü arttırmıştır. Bir İngiliz edebiyat eleştirmeninin kitap hakkında son derece ilginç bir yorumu olmuştur. Eleştirmen, böyle sıkıcı bir kitabın ancak Fransızlar tarafından sevilebileceğini ve İsveçlilerin de yazara o meşhur Nobel Ödülü'nü vereceğini dile getirmiştir. İngiliz eleştirmenin bu kehaneti doğrulanmıştır ve kitabı gerçekten de Fransızlar sevmiştir ve daha sonra yazar, Nobel Ödülü kazanmıştır. Romanın ana karakteri Galip, İstanbul'da yaşayan ve kimliğinden memnun olmayan bir avukattır. Bir gün karısı Rüya'nın küçük bir not bırakarak onu terk ettiğini öğrenir. Galip, eşini bulmak amacıyla sıra dışı bir eyleme kalkışır. Galip; eşi Rüya'nın, bir gazetede köşe yazarlığı yapan kardeşi Celal'e kaçtığını düşünür. Bu sıralarda Celal'in de kayıp olduğunu öğrenir. Galip, kardeşi ve eşinin izini bulmak için Celal gibi yaşamaya başlar, Celal'in kimliğini ele geçirir. Bunu yaparak Celal gibi düşünebileceğini ve dolayısıyla kardeşi ve eşinin nerede olduğunu bulabileceğine inanmaya başlar. Roman, bireyin kimlik sorununu ele almasının yanında batı ve doğu arasında kalan İstanbul'un ve doğal olarak Türkiye'nin de kimlik sorununa değinmektedir.


Karabibik: İri bir adam olmasına rağmen kıyafetleriyle çılgın birine benziyor. Eşini ve babasını kaybettikten sonra kızı Huri ile birlikte Beymelik köyünde yaşayan. Sefalet çekmekten korkan biridir. Huri: Annesini kaybettiğinde hasta ve halsiz kalan Huri, Karabibik'in tek çocuğudur. 30'lu yaşlarında, sağ bacağı topal, esmer ve uzun saçlı, tombul bir insan olarak tasvir edilen Huri; Babasına karşı şefkatli, biraz tembel ve kayıtsız bir karakterdir. Yosturoğlu: Karabibik'in 8 dönümlük tarlasına göz diken Yosturoğlu, Huri'nin evlendiği Hüseyin'in akrabasıdır. Bu evliliğin gerçekleşmesi bile Yosturoğlu'nun Karabibik'e olan düşmanlığını engellemez. Anderya ve Yani: Bu iki karakter Temre köyünün rakip önemli tüccarlarını temsil ediyor. Anderya ve Yani karakterleri çıkara dayalı ilişkileriyle ön plana çıkarken aynı zamanda çevre köylere faiz alarak haraç vermeleriyle de tanınıyor. Linardi ve Eftalya: Linardi'nin karakteri Temre köyündeki doktoru, Eftalya ise karısını canlandırıyor. Oyuncu ve nazik bir karakter olan Linardi, Karabibik'in uzun süredir devam eden hastalığını iyileştirmesiyle tanınıyor. Eser, Antalya'nın bir köyünde yaşayan Karabibik isimli köylünün yaşam mücadelesini konu almaktadır. Ayrıca geç Osmanlı köylülerinin sefaleti, cehaleti ve kültürel yozlaşması da anlatılıyor. Roman, Karabibik'in tarlasında sıradan bir günle başlıyor. Ateş yakmak isterken etrafta çalışan diğer köylülerle sohbet eden Karabibik, Sarı Simayil'in evleneceği haberini duyunca üzülür; Çünkü bir süredir kızı Huri'yi Sarı Simayil'le evlendirmeyi ve öküzlerini tarlalarında çalıştırmayı planlıyordu. Tarlada çalışacak öküz bulma planı başarısız olunca Karabibik, Tüccar Andreya'ya başvurarak borca girerek öküz satın almayı planlar ve bu fikrini evde kızı Huri'ye anlatır. Ertesi gün Karabibik, Tüccar Andreya'nın yaşadığı Temre Köyü'ne gider. Andreya'yı bir süre burada bekledikten sonra fikrini yine bu köyde yaşayan Baba Yanni ile paylaşır ve Baba Yanni ona borç vermeyi teklif eder. Karabibik bu fikri düşünse de Tüccar Andreya'nın daha iyi bir teklif yapabileceğini düşünür ve Baba Yanni'nin farkına varmadan onunla konuşmaya çalışır. Ancak Andreya ile konuşmayı başardığında hayal kırıklığına uğrar. Tüccar daha önceki borçlarını gerekçe göstererek Karabibik'e para vermeyi reddediyor. Andreya'dan para alamayacağını anlayan Karabibik, Baba Yanni'nin önerisini kabul ederek kendisine bir çift öküz satın alır. Köylülerin şaşkın bakışları arasında öküzleriyle tarlalarını sürerken, kızı Huri'nin Hüseyin adında bir adamla evlenmesine razı olur. İlerleyen günlerde Hüseyin ve ailesi gelip Huri'yi isterler ve ardından nikah töreni gerçekleşir. Roman, Karabibik'in hastalığı nedeniyle Doktor Linardi'yi ziyaret etmesiyle sona erer. Doktora gitme bahanesiyle oraya gelen Karabibik'i asıl etkileyen Linardi değil, onunla sürekli flört eden eşi Eftalya'dır. Antalya'nın Kaş ilçesine bağlı Beymelek köyünde yaşayan Karabibik, tarlasını sürmek için Koca İmam'ın öküzlerini kiralar. Karabibik o devir Türk köylüsünün geçim şartları, hayalleri, evlilik düşünceleri, kılık kıyafeti hakkında sunduğu bilgilerle Türk romanının köye yönelik ilk eseri olması bakımından önemlidir. Karabibik'in en büyük hayali bir çift öküz sahibi olmak ve kızını evlendirmektir. Bu hayalinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin cevabını Nabizade Nazım'ın 1890'da yayımladığı Türk edebiyatının ilk köy romanı kabul edilen Karabibik'te bulacaksınız.


Recep: Denizde boğulmak üzereyken son anda kurtarılan bir genç adam. Hacı Dursun: Kasabanın, çıkarları doğrultusunda hareket eden zenginidir. Şemsi: Hacı Dursun'un oğludur. Genç kızlarla takılarak hayatlarını mahfeden kişidir. Karadeniz kıyısında, Rıfat Ilgaz'ın öğretmenlik yaptığı Akçakoca ilçesini ve uzun süre birlikte yaşadıkları Batı Karadeniz halkının yaşam mücadelesini anlatıyor. Ahmet ve Nuri iki kardeştir. Köyün dışında bir değirmen işletiyorlar. Bir gün denizde boğulmak üzere olan bir adamı kurtarırlar. Hacı Dursun, geniş arazileri olan ve doyumsuz bir adamdır. Kasabanın fındık bahçelerine ücretsiz yerleştirilmek isteyen, ucuz işçi çalıştıran kişidir. Denizden kurtulan Recep, Ahmet'e yük olmamak için Hacı Drusun'un fabrikasında çalışmaya başlar. Fabrikada yatıp orada yaşar. Recep, fabrikada çalışan Güllü'ye aşıktır. Ancak fabrikanın sahibi Hacı Dursun'un oğlu Şemsi de Güllü ile ilgilenmektedir. Umsi fabrikada kızları taciz eden tiptir. Bir gece adamlarıyla Güllü'nün evine gelir ama onu özler. Bir gece daha planlı bir şekilde Güllü'nün evine baskın yapar ve yanında olmasını sağlar. Recep olanları duyunca İstanbul'a yük getiren bir motosiklete biner ve kasabayı terk eder. Öte yandan Ahmet, maddi çıkarlardan dolayı husumeti olan ancak onu vuramayan Hacı Dursun'u vurur ve hapse atılır. Karadenizin Kıyıcığında, Rıfat Ilgaz'ın öğretmenlik yaptığı Akçakoca kasabasını ve uzun süre bir arada yaşadığı Batı Karadeniz insanını anlatır. Geçimini fındık yetiştirerek sürdüren Kasaba halkı, bir yandan hırçın doğayla, diğer yandan yoksullukla başa çıkmaya çalışmaktadır. Sevgiler, dostluklar bu sıkıntıların gölgesinde yaşanır. Her türlü haksızlığa ve zorluğa rağmen insandan yana umutlarını kaybetmeyen, çalışkan bölge insanının dayanışması da bu topraklara özgüdür. Rıfat Ilgaz, Güllü ile Recep'in engellerle boğuşan aşkı etrafında Karadeniz insanının onurlu var olma öyküsünü akıllara kazır. Karadenizin Kıyıcığında, Rıfat Ilgaz'ın Yıldız Karayel romanıyla birlikte batıdan doğuya bir Karadeniz panoraması oluşturmaktadır.


Fyodor Pavlovich Karamazov: 3'ü bilinen ve 1'i gayri meşru olan toplamda 4 çocuğu vardır, kadın düşkünü, sorumsuz bir koca ve babadır. Dimitri Karamazov: Karamazov ailesinin en büyük çocuğu. Pavlovich'in ilk evliliğinden ilk ve tek oğludur. Babası gibi 28 yaşında şehvet düşkünü bir bireydir. Annesinin mirasından payını almak istiyor. Bu nedenle babasına biraz kin besliyor. İvan Karamazov: Pavlovich'in ikinci evliliğindeki ilk çocuğudur 24 yaşında ve İyi bir eğitimi olduğu için ailesinden uzak duruyor. Kitapta din hakkındaki düşüncelerini yazar. Dimitri gibi o da babasına karşı öfkeyle doludur. Ayrıca ateizmi temsil ediyor. Alexey Karamazov: Pavlovich'in hantal dediği ikinci karısının ikinci oğlu ve 20 yaşındadır. Ivan'ın kardeşidir. Romanda adı genellikle Alyosha olarak anılır. Ivan'ın tersi, dini düşüncede kendisini ve Hıristiyanlığı temsil eder. Romanın sonunda ona en iyi oğul deniyor. Pavel Smerdtakov: Meczup Lizaveta, Smerdyasçaya ve Pavlovich ile olan ilişkisinden kaynaklandığı düşünülen gayri meşru bir çocuktur. Pavloviç'in hizmetçi çifte emanet ettiği Smerdyakov epilepsi hastasıdır ve ağabeyi Ivan'ı örnek alır. Agrafena Aleksandrovna Svetlova: Şehirdeki birçok erkeğin ilgisini çeken genç bir kadındır. Dimitri ve babası Pavlovich'in birlikte olmak istediği Gruşenka, Dimitri ile babası arasındaki bitmek bilmeyen olayların asıl sorumludur. Fyodor Pavloviç , romandaki sorumsuz baba, Dostoveyski'nin gerçek hayattaki babası olduğu tahmin edilir. Pavloviç'in evlilikleri, oğulları, düşkün olduğu kadın, alışkanlığı ve aile yapıları üzerinden gelişen olayları ele almıştır. Pavlovich çok çapkın bir karakterdir. İlk evliliği sayesinde zengin karısının servetini devralmış ve Dimitri adında bir oğlu olmuştur. Ama çok kötü muamele gören kadın her şeyi bırakıp kaçmakta çareyi bulur ancak daha sonraları yokluk ve acı içinde ölür. İlk karısı ölen Pavloviç ikinci kez evleniyor. Ivan ve Aleksey adında iki oğlu daha olur. Pavlovich'in ikinci karısı, ikinci karısına karşı hantal olduğu ve öldüğü için artık ona katlanamıyordu. Bu arada Pavlovich, Meczup Lizaveta Smerdyasçaya'nın gayri meşru çocuğu olur. Buddha onun dördüncü oğlu ve adı Paveldir. Evin yandaşlarına teslim edilir ve yetiştirilir ve evde uşak olarak çalışır. Dimitri subay olur ama devam edemez. Ivan üniversitede okurken para kazanmak için gazete ve dergilere makaleler yazıyor. Alexi rahip olur, Ivan'ın tersi dini görüşe sahiptir. Dimitri ve babası anlaşamıyor. O bölgede Gruşenka adında cilveli bir kadın var ve bütün erkekler ona hayran vaziyettedir. Baba ve oğul hem onunla birlikte olmak ister ve istekleri daha fazla kopukluğa ve nefrete dönüşür, bu nedenle aralarındaki çatışma asla bitmez. Dimitri, hakkını annesinin mirasından almak istiyor. Bunun için babasının evine girer. Evden çıkarken Dimitri'yi uşak olarak görür ve onu durdurmaya çalışır. Dimitri'yi durdurup yakalamaya çalışırken düşer ve yaralanır. Dimitri ise Gruşenka ve arkadaşlarını alıp eğlenmeye gider ama gittiği yer polis saldırısına uğrar. Dimitri'yi gözaltına alırlar. Mahkemedeki tüm kanıtlar onu gösteriyor ve suçlu bulunur. Dimitri yanlışlıkla hapsedilir ve sürgüne gider. - Roman, 1921'den başlayarak birkaç kez sinemaya ve televizyona uyarlanmıştır. - Kitabın yayımlanmasından yaklaşık dört ay sonra yine bu kitap için hazırladığı büyük çaplı bir proje olan Büyük Bir Günahkar'ın Anıları ile uğraşırken ölmüştür. - Romanın yazıldığı dönemde birçok eleştirmen tarafından düzensiz ve karışık bulunan tarafı 19. yüzyılda hiç de popüler olmayan birtakım tekniklerin kullanılmış olmasıdır. - Romanın kahramanının adının Alyoşa olması, kitabı yazmaya başlamadan önce ölen üç yaşındaki oğlu Alyoşa'ya bağlanır. - Romanın büyük bir bölümü Staraya Russa'da yazılmıştır. - Dostoyevski, oldukça ağır bir dili olan roman için iki yıla yakın zaman harcamış ve 1880 yılının Kasım ayında bitirmiştir. Franz Kafka, her fırsatta bir kan bağları olduğunu ileri sürdüğü Dostoyevski'ye romanlarında etkisi açıkça görülen ve daha sonra Camus'ya, Sartre'a yol göstericilik edecek olan Egzistansiyalist imgeler nedeniyle hayrandır. Karamazov Kardeşler'de kardeşlerin babalarına duydukları nefreti romanlarında kullanan Kafka'nın bu konudan etkilendiği Hüküm adlı hikayesinde belirgin olarak görülür. Tolstoy, Karamazov Kardeşler hakkında En sevdiğim kitap der. James Joyce'a göre Tolstoy Dostoyevski'nin edebi kabiliyetine değil kalbine hayrandır. Ona göre delilik Dostoyevski'nin dehasının sırrıdır. Coşku ile birleşen bu deha insan üzerinde derin bir etki yaratabilir. Makul bir adamın yapabilecekleri, bu tür bir deha ile kıyaslanırsa oldukça sınırlıdır. Orhan Pamuk'a göre Karamazov Kardeşler, baba korkusu, nefret, para hırsı, şehvet gibi duyguların kurgulanan olayın içinde muhteşem bir biçimde eritilebildiği ender romanlardandır. Bu yönden Karamazov Kardeşler ona göre en iyi romanlardan biri belki de en iyisidir. Dostoyevski, yaşamının son yıllarında başyapıtı Karamazov Kardeşler'i tamamladığında, Rus yazınında 'felsefe düzeyinde roman-tragedya denen türün de temelini attığının bilincinde değildi. Dostoyevski'nin yaşam birikiminin tümünü ve sanat gücünün doruğunu içeren bu roman, gerçekte insanı insan yapan ne varsa, onlara adanmış bir destan niteliğini taşır. Yazar, hiçbir romanında Karamazov Kardeşlerde olduğu denli insan ruhuna inmemiş, insanoğlunu bu denli kesitler biçiminde, içgüdülerinin ve istencinin tüm görünümüyle sergilenmiştir. Bir aileyi konu alan ve bir felaketler zinciri olarak gelişen olay örgüsü, bireysel öğelerin yanı sıra, ondokuzuncu yüzyılın ikinci yarısındaki Rus toplumunu da geçirdiği sarsıntıların tümüyle, dünya edebiyatında bir eşi daha bulunmayan bir sanat aynasından yansıtır.


Samim: Romanın ana karakteridir. Batı hayranıdır. Ülkedeki sosyal değişimi memnuniyetle karşılar. Tutkularının kurbanı olan birden fazla ilişkisi olan bir karakterdir. Nevhiz: Güzel bir bayandır. Samim onu elde etmeye çalışır. Samim evlilik hayatı yaşar ama romanın sonunda Samim'i terk eder ve başka bir adamla kaçar. Pervin: Samim'i çok seven bir kadındır. Aşkına karşılık veremez ve evlenir. Evliyken Samim ile ilişkisi olmuş ancak aldatıldığını öğrendikten sonra üşütüp, hastalanır ve zatürreden ölür. Roman buhranlı düşüncelere, yasak aşka, çelişki ve çatışmalara, kişi ve çevre tasvirlerinin gerçekçi bir bakış açısı ve şiirsel anlatımıyla değiniyor. Kişilerin etkili psikolojik tahlilleri de eklenerek anlatı boyut kazanıyor. Samim uzun süredir yurt dışında bulunan ve ülkeleri tanıyan bir gençtir. Samimi bir çay davetine gördüğü sosyetik kadınlarla ülkenin sosyal olarak değiştiğini fark eder ve bundan mutlu olur. Samim'e göre ahlaka aykırı işler, açıktan yapılırsa denetim altına alınır. Bu davetlerden birinde güzelliğine hayran olduğu Nevhiz'i görür ve onunla tanışmak ister. Davete katılan Kadri Bey de batılılaşma taraftarıdır. Davette bulunan Pervin genç ve kültürlü bir kadındır. Saraylı Hanım, Samim'e bu kızı kaçırmamasını söylese de aklı Nevhiz'dedir. Samimi davette birçok hanımla tanışır. Birçoğunun da ilgisi var. Bu davet üzerine Nevhiz'le tanışamayan Samim, onunla bir ülke gezisinde tanışır ve yakın bir ilişki kurar. Samim, Nevhiz'e giderek daha çok aşık olur ve ilişkileri cinselliğe dönüşür. Ancak ilgisiz olduğunu düşünerek Nevhiz'den uzaklaşmaya başlayan Samim, evli ve onu sevdiğini bildiği Pervin ile aşk yaşamayı yasaklamıştır. Ondan sonra Samim iki kadınla farklı zamanlarda görüşmeye başlar. Ancak romanın sonunda Nevhiz başka bir adamla yurt dışına kaçar ve Pervin zatürreden ölür. Yezdan, Pervin, daha başka kızlar, daha başka kadınlar, tebessüm, neşe, saadet idiler. Fakat Nevhiz'de bir başka hususiyet vardı ki, onu bütün diğerlerinden ayırıyor, kendisine yegane bir mümtaziyet veriyordu. Onda zulmet vardı, esrar vardı, uçurum ve elem vardı... Ötekiler sevmek ve mesut etmek için dünyaya gelmişlerdi; Nevhiz de elbette sever ve sevince yakarak, öldürerek, kahrederek mesut ederdi. Samim kendi kendine: Ben mutlak pervane ruhlu bir adam olacağım ki, onu tercih ediyorum, adeta bile bile, isteye isteye yanmaya, kavrulmaya aşıkım... diye mırıldandı.


Guy Roland: Hikayenin ana karakteridir. Savaş sırasında hafızasını kaybeder ve roman boyunca özel dedektif olarak çalışarak geçmişini kurtarmaya çalışır. Constantin van Hutte: Guy'a yeni kimliğini veren dedektiflik bürosunun başıdır. Hikayenin başlarında Nice'e emekli olur. Paul Sonachidtze: Guy'ın yolculuğundaki başlangıç noktasıdır. Jean Heurteur: Bir lokantacı ve Sonachidze'nin arkadaşıdır. Bay. Styoppa de Dzhagorev: Bir Rus göçmenidir. Gay Orlov: Başka bir Rus göçmenidir. Aşırı dozda uyuşturucudan ötürü ölür. Waldo Blunt: Gay Orlov'un piyanist kocasıdır. Claude Howard de Luz: Freddie Howard de Luz'un kuzenidir. Freddie Howard de Luz Pedro'nun arkadaşıdır. Gay Orlov'un ikinci kocasıdır. Robert: Howard de Luz arazisinin bahçıvanıdır. Denise Coudreuse: Fransız model ve kahramanın savaş sırasındaki kız arkadaşıdır. Karanlık Dükkanlar Sokağı, korkunç bir olaydan sonra hafızasını kaybeden ve yeni hayatında dedektif olan Roland'ın geçmişini arayışını konu alıyor. Dünya Savaşı dönemi Fransa'sının buhran döneminde halkın yaşadığı sorunları bireysel ve sosyolojik olarak sunmaktadır. Guy Roland, 1965'te başlayan hikayenin başlangıcından on yıl önce hafızasını kaybetmiş bir dedektiftir. İşvereni Hutte, sekiz yıldır çalıştığı dedektiflik bürosunu emekli edip kapattığında, Roland bir arayış içine girer. Kendi kimliğini, Araştırmaları, İkinci Dünya Savaşı sırasında durmuş gibi görünen bir hayatın ipuçlarını ortaya çıkarır. Paris'te Pedro McEvoy takma adıyla yaşayan ve Dominik Cumhuriyeti elçiliği için çalışan Selanik'ten bir Yunan Yahudi'si olan Jimmy Pedro Ster ve birkaç arkadaşı (Denise Coudreuse, bir Fransızhayatını paylaşan model; Mauritiuslu bir İngiliz vatandaşı olan Freddie Howard Luz; Rus asıllı Amerikalı dansçı Gay Orlov ve hepsi düşman uyruklu olan eski bir İngiliz jokey olan Andre Wildmer, Alman işgali sırasında kendileri için tehlikeli hale gelen Paris'ten kaçmak için Megeve'e gider. Denise ve Pedro İsviçre'ye kaçmaya çalışırlar ve onları dağlarda terk eden, onları ayıran ve karda kaybolan bir kaçakçıya para öder. Hafızasını kısmen toparlayan Guy Roland, savaştan sonra Polinezya'da yaşamaya başlayan Freddie'yi aramaya gider. Bora Bora'ya vardığında Freddie'nin ya denizde kaybolmuş ya da kendi isteğiyle ortadan kaybolduğunu öğrenir. Romanın sonunda, geçmişine ait son ipucunun peşine düşmek üzeredir. Gizemli bir kaza sonucunda hafızasını kaybeden ve geçmişini ardında bırakıp özel dedektiflik yapmaya başlayan Guy Roland, on yıl sonra geçmişiyle yüzleşmeye, gerçek kimliğini keşfetmeye karar verir. Bu arayışta karşısına bazı ipuçları, birtakım insanlar, eski fotoğraflar, kilitli kapılar, adresler ve telefon numaraları çıkar. Belleğinin karanlık dehlizlerinde el yordamıyla ilerleyen dedektif, bazı gerçeklere ulaştığını düşündüğü anda çıkmaz sokaklara sapar. Ancak arayışı asla sona ermez, anı kırıntıları bu yolda ona ışık tutan işaret fişekleridir. Yayımlandığı yıl Goncourt Ödülü kazanan Karanlık Dükkanlar Sokağı, Nobel Komitesi tarafından çağımızın Proust'u olarak gösterilen Patrick Modiano'nun yazınını kavramak için anahtar niteliğinde bir roman. İşgal dönemi Fransa'sının etkilerinden kurtulamamış insanların bireysel ve kolektif yazgısını anlatan çarpıcı bir tanıklık.


Bu kitapta Osman Balcıgil ve Deniz Gezmiş'in ülkenin karanlık tarihine olan sohbetlerini okuyoruz. 1968 kuşağı Denizler ve 1980 kuşağı yazarın, Cumhuriyetin kuruluşundan itibaren ülkenin üzerine kara bulut gibi çöken emperyalizm ve ona karşı çıkanlar üzerinde oynanan oyunları anlatılmaktadır. Tam Bağımsız Türkiye istemi, halka faşist söylemlerle tehlike oluşturuyor algısı oluşturulup kin, nefret duyguları körüklenmiştir. Cumhuriyet tarihinde, önce yeni Türkiye'nin inşa sürecine, sonra ise çok partili rejimin getirdiği ortamdan sadece gericilerin yaralandığı ve kısa süreliğine de olsa püskürtülürler. Ardından emperyalizmin Türkiye'yi baskı altına alması, ülkeyi irticanın bataklığına doğru sürüklemesiyle sembolize edilmekteydi. Böyle olunca gençlik, tüm fedakar tavrıyla kendini kavganın tam ortasında bulmakta gecikmez. İki tarafın üzerine oynayan, algı yaratarak tehdit oluşturup kaos yapan taraf olayları uzaktan seyreden güçtür. Aydın gençler haklı davalarını anlatamazken, halk milliyetçilik, din kavramlarıyla yanıltılıp taraf oluşturulur. Hep işe yarayan bu yöntemle yapılmak istenen yapılmış, gencecik aydınları hukukla değil siyasetle yargılayıp darağacına göndermiştir. Osman Balcıgil, tavan arasına kaldırdığı, gazetecilik ve televizyonculuk günlerinde yazdığı, çektiği ya da taslak olarak kalmış çalışmalarını incelerken yıllar öncesine gider. Bu arşivin tozlu raflarından yansıyanlar eski bir o kadar da hafızalarda tazeliğini koruyacak kadar yenidir. 70'li yılların ortalarından 2000'lerin başına kadar yaşanan süre içinde çekilmiş film karelerinden sadece birini eline alır ve karanlık odada bir silüet belirir. Yazarın elindeki fotoğraf Deniz'e aittir. 25 yaşındaki delikanlı, kendi dönemi ve sonrasındaki bütün fotoğraflarda vardır aslında. O, haksızlığa ve zorbalığa, örgütlü ya da bireysel olarak karşı çıkmanın da adı olmuştur. Ülkenin zor günlerinde sorumluluk alan bu iki insan, geçmişten geleceğe ülke tarihini de analiz ederler. Yazar, Deniz'den yedi yaş küçük olmasına rağmen zaman değişmiş ancak yaşananlar değişmemiştir. Faşist duygular, can almaya devam etmiş; milliyetçilik, yanına cehaleti ve bağnazlığı alarak ayrıştırmayı körüklemiştir. Demokrat ambalajlı taassuptan yana ve bağnaz zümre, Cumhuriyet'in kazanımlarını tırpanlamaktadır. Dünyanın birçok yerinde emperyalist ülkelerin güdümü altındaki az gelişmiş ülkelerin üzerindeki hegemonyaya zemin hazırlayan bu tutum, Atatürk'ün devrimlerinin de gerçekleşmesini sekteye uğratmıştır. Çok partili sisteme geçmek demokrasinin güçlenmesi anlamında bir başarı sayılabilirken, gönlü padişahlıkta kalanların eline iktidar geçince Cumhuriyetin kazanımları halka yeterince anlatılamadan ilerleme engellenmiş ve yerine kasıtlı olarak gericiliğin önü açılmıştır. Köy Enstitüleri kapatılarak, aydın bir gençliğin ve onun yön verdiği köylünün önü kesilmektedir. Başka türlü bilinçli halkı yönetmek imkansızdır. İktidar, basını baskısı altına alsa da üniversite gençliğini susturamaz. Cumhuriyet'in karşısındaki gerici zihniyet, gençleri hedef almış ve itiraz edeni yok etmeye başlamıştır. Oysaki genç aydınların tavrı bellidir, halkın yanında ve haklarının savunucusudurlar. Cumhuriyet'in inşasında yer alan bir eğitimci aileden gelen Deniz ve aydın gençlik, ülkenin sürüklenmek istediği zihniyetin karşısında dururlar. Toplum altyapısına bakıldığında, ahlak ve erdemle donanmış, bilimden nasibini almış siyasi kadroların olmayışı da buna zemin hazırlamıştır. Asker duruma el koysa da bir süre sonra yeniden zemin bulan zihniyet kaldığı yerden devam eder. 60 ihtilali, idamlarla çok büyük bir hata yapar ve sonraki dönemdeki sorun olarak görülenler yine idamlarla cezalandırılacaktır. Yönetim değişse de gelen gideni hep aratır. Türkiye'de üniversiteler, 50'li yılların sonlarından itibaren akademik ve demokratik taleplerin dile getirildiği kurumlardır. ODTÜ'lü gençler başta olmak üzere üniversiteli gençlik ikinci Milli Kurtuluş Mücadelesi ateşlediğinde takvimler 6 Ocak 1969'u göstermektedir. Deniz ve arkadaşları, ABD'nin ülkeyi bir plato olarak kullanmasına karşı çıkarlar. Gençlik, emperyal kavga verirken ülkedeki faşist güruh onların üzerine ölümüne saldırmaya ve can almaya devam eder. Tam Bağımsız Türkiye kavgasını veren gençlik, Amerika'nın hedefi haline gelmiştir. Projeyi uygulamak için kışkırt, zayıflat, saldırt, hedef haline getir ve vur taktiğini kullanırlar. Yönetim ise, emperyalizmle iş tutmaktadır ve siyasal iktidara ciddiyetle karşı duramayan bir muhalefetin tutumu, gençleri ateşin ortasında savunmasız bırakır. İktidarın, kontrgerilla yönetimindeki faşist çeteler vasıtasıyla ülkeyi kan gölüne çevirmesi, gençlere uzanan namlu işleri çıkılmaz hale getirir. Atılan sloganlar, yapılan eylemler, orantısız güç karşısında çaresiz kalırlar ve onlar da güç dengesi oluşturmanın yollarını ararlar. Eylemler yapıyor, ABD askerlerini kaçırıp, burunları kanamadan serbest bırakıyorlardır fakat bu gençleri tehdit olarak gören Amerika'nın hedefi haline gelmektedirler. Deniz ve arkadaşları daha tutuklanmadan kalemleri kırılmıştır. İktidar yine resmi tarihi yazmaya başlamış, muhalif sesler susturulmuştur. DP'nin diyeti üç gence kesilmiş, kana kan isteyen kişiler onları suçları ile değil siyasetle yargılarlar. Deniz ve arkadaşları daha mahkemeye çıktıkları ilk gün infaz kararının çıkacağından emindirler. Siyasal iktidar kimin elindeyse tarihi, hukuku, medyayı istediği gibi yönlendirmiş ve halk kandırılmıştır. Deniz ve arkadaşlarının fikirleri ne yazık ki halka ulaşamadan onları hayattan koparmışlardır. Sonrasında gelen gençlik, bu meşaleyi taşımak istemiş fakat yine şiddet, işkenceyle cezalandırılmıştır. Yine milliyetçilik ve din kavramları ayrıştırmak için kullanılmış, gençler hedef haline getirilmiştir. Zaman ilerledikçe bu kavramlara yenileri eklenmiş etnik kimliklerle daha kullanılabilir bir zemin oluşturulmuştur. Çağdaş uygarlık düzeyini yakalamaya çalışan, bilimden ve felsefeden nasibini almış gençler, eninde sonunda memleketin başına bela gibi gösterilmiş ve hala gösterilmektedir. Büyükada'daki bir evin karanlık odasında, soluk kırmızı ışığın altında, 61 yaşındaki gazeteci Osman Balcıgil ve ondan yedi yıl önce doğan 25 yaşındaki delikanlı Deniz Gezmiş, memleketin siyah beyaz klişelerine bakıyorlar. Osman Balcıgil, bir ceza olarak idamdan bahsettiği kitaplardan bağımsız bir ağabey, sembollüğünden haberdar olsa da bihaber kardeşi Deniz. Darağacına doğru yürüyen gencecik, pırıl pırıl insanlar ve onlar gittikten sonra olanlar küvetlere dolduruluyor; ama bu sohbet, dokunulmaz, mahrem, samimi bir iç döküş olarak satırlara düşüyor.


Zeynep Akay: Yeni başladığı okulda belaları üstüne çeken ana karakterdir. Burak ve Mert: Onur'un çocukluk arkadaşlarıdır. Kitap, bir yanda kıyametin dört atlısı bu dört kişinin dostluğu, diğer yanda Zeynep ve Onur'un katili ararken yaşadıkları aşk hikayesini konu alıyor. Zeynep kendini bir bela mıknatısı olarak görür. Başladığı okulda daha ilk günden bela getirdi. Okulun salgın olduğu düşünülür ve karantina altına alınır. Aynı zamanda Zeynep, okulun karanlık bir koridorundan geçerken sarışın bir kızın cesediyle karşılaşır. Şok olan Zeynep bir an önce oradan uzaklaşmak ister. Ama bir şey onu durdurur. Arkasında birinin olduğunu hisseden Zeynep, arkasındaki kişinin katil olmasından korkar. Ancak kitapta başrollerden biri olan o kişi, yani Onur Zorlu, katilin kendisi olmadığını, bulundukları okulun müdürünün kendi babası olduğunu ve bu cesedi birlikte saklamadığını söylüyor. Böylece babasının adı lekelenmesin ve bu cesetten kimseye bahsetmesin. Ancak o sırada Onur'un iki çocukluk arkadaşı Mert ve Burak da cesedi görür. Bunun üzerine dördü birlikte bu ceset sorununu çözmeye çalışırlar. Yıldızları görebilmek için duvarları arasında yaşadığımız evimizden vazgeçtik. Sadece bedenlerimizi değil, ruhlarımızı da karantinaya aldılar. Ne bu karantinadan çıkabiliyoruz, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda da birlikte olacağız, ama özgür Savaş bitti ve biz sağ kaldık. Savaş bitti ve biz hala ayaktayız. Zeynep, yeni okuluna başladığı ilk gün kendini bir felaketin ortasında bulmuştu. Salgın bir hastalık nedeniyle okulu karantinaya alınmış, akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında bulmuştu. Üstelik yalnız değildi, onlar da yanındaydı; mahşerin diğer üç atlısı. Bu, yalnızca bedenleri değil ruhları da karantinaya alınmış dört kişinin hikayesi. Sayfamızda sadece kitap hakkında analiz ve yoruma dayalı bilgi bulunmakta. Kitabı okumanız için kitap satışı yapan sitelerden veya bir yayınevinden satın alabilirsiniz.


Mustafa Ural: Uzun yıllardır öğretmenlik yapan ve mesleğine gönülden bağlı bir sosyalisttir. Dönemin sol kesimiyle benzer düşünceleri paylaşır. Kitapları için tutuklanan aydınları temsil ediyor. Şükran Hanım: Mustafa Ural'ın eşidir. Aynı zamanda meclis müdürlüğünde çalışan bir memurdur. Eşi ile duygusal ve düşünsel olarak iletişim kuramamış, rahat bir yaşamı tercih eden kişidir. Ayten: Mustafa Ural'ın komşularının kızıdır. Mustafa Ural ona bir süre ders verir. Liseden sonra eğitimine devam etmese de sürekli kitap okuyan zeki bir genç kızdır. Mustafa, Ural'a her konuda yardım eder. İlhan Paytak: Mustafa'nın arkadaşıdır. Manipülatif, bencil ve iyi huyludur. Romanın arka planında Mustafa'nın yokluğunda eşiyle ilişkisi olduğu ima edilir. Cengiz: İktisat fakültesini okuyabilmek için ortaokulda öğretmenlik yapan genç bir adamdır. Zor günlerinde Mustafa Ural'ın en büyük yardımcısı olur. Nihat: Mustafa'nın okulunu uzattığı için mezun olamayan arkadaşlarındandır. Kitap, II. Dünya Savaşı sırasında kitabına el konulan şair-öğretmen Mustafa Ural'ın hikayesi konu edinmiştir. Mustafa Ural bir süredir cezaevinde. Çok zor şartlar altında yaşar. Kaldığı oda nem ve pire doludur. Verilen yemek sadece kuru ekmek. Mustafa Ural, günlerini insan yüzünü göremediği bu yerde, suçunun ne olduğunu bilmeden geçirir. Tarihin Haziran'ın altıncı mı, yedinci mi yoksa sekizinci mi olduğunu bilmez. Bir süre sonra ani bir değişiklik oluyor. Tüm koğuşlar boşaltılır. Bütün hapishane boştur. Mustafa Ural, günler sonra ilk kez gökyüzünü ve İstanbul'u görmenin mutluluğunu yaşar. Ancak bu değişikliğin nedenini anlayamaz. Mahkumlardan biri savaş nedeniyle savaş sığınaklarına götürüldüklerini söyler. Komutan konuşmacıyı vuracak. Mustafa, Ural'ı Halil adında başka bir mahkumla konuşurken görür ve komutan onları taş odaya gönderir. Taş oda, en korkunç cezaların bir parçasıdır. Halil ile taş odada sohbet etmeye başlayan Mustafa, cezaevine giriş sürecini ona anlatmaya başlar. Mustafa Türkçe öğretmenidir. Sıkıyönetim bölgesindedir. Mustafa hasta olduğu için bir süre sanatoryumda kalır. Bu yüzden rapor edilir. Bir öğretmen arkadaşı yanına gelir; İşlerinin tehlikeli görüldüğünü ve dikkatli davranması gerektiğini söyler. Kitapları toplanır. Mustafa arkadaşının peşinden eve gittiğinde apartmanın kapısında polisi görür. Ayten gelmemesi için onu uyarır. Mustafa, kendisi için tutuklama kararı çıkarıldığını anlar ve ne yapacağını şaşırır. Karısına gider ve durumu şifreli bir şekilde anlatır. Karısı ona biraz para verir. Mustafa yakalanmaktan korkarak İstanbul sokaklarında dolaşır. Arkadaşı Teğmen İlhan'ın yanına gider. Kimsenin ondan şüphelenmeyeceğini düşünür. Ancak arkadaşı ona çok soğuk davranarak başını belaya sokmamasını ve teslim olmasını söyler. Mustafa çok üzülür ve arkadaşlıklarının bittiğini söyleyerek oradan ayrılır. Gece eve gider. Karısı, polislerin onu her yerde aradığını ve kitaplarının toplandığını söyler. Sabah bir yabancı gibi evden çıkar. Gazetelerde iki yüz kişinin tutuklandığını ve kendisinin de arandığını okur. Suçu propaganda amaçlı kitap yayınlamaktır. Sokaklarda yakalanma korkusuyla geçen bir günün ardından arkadaşı Cengiz'e sığınır. Cengiz onunla istediği kadar kalabileceğini söyler. Mustafa çok mutlu olur. Cengiz'in tek odalı evindeki en büyük sorun odun ve kömürdür. Odun ve kömür bütün şehirde çok pahalıdır. Cengiz ve Mustafa paralarını birleştirerek aldıkları odunla ısınmaya çalışırlar. Cengiz, Mustafa'ya her konuda saygı duysa da siyasetten uzak durur. Ancak bu zor günlerde hocasını elinde tutmaya kararlıdır. Mustafa, Cengiz'in evinde sakince vakit geçirir. Ancak bir gün Cengiz'in kız arkadaşı Çiğdem eve gelir. Çiğdem, Mustafa'nın kanun kaçağı olduğunu anlar ve polise şikayet edeceğini söyler. Bu yüzden Mustafa'nın burayı terk etmesi gerekir. Yine sokaklarda ne yapacağını bilmez. Gördüğü herkesten şüphelenir. Bir süre yakalanma korkusunun ardından babaannesiyle birlikte yaşayan Nihat'ın yanına gitmeye karar verir. Nihat eğitimini uzattığı için final sınavlarına hazırlanır. Nihat, Mustafa'yı gün içinde eve gelen ve ona ders veren bir öğretmen olarak babaannesiyle tanıştırır. Mustafa burada birkaç gün dinlenir. Sağlığı bile düzelir. Ancak bir gün Nihat'ın büyükannesi Mustafa'nın orada kaldığını fark eder ve çok sinirlenir. Mustafa da oradan ayrılmak zorundadır. Bir gece Mustafa yolda bir polis tarafından yakalanır. Polis, sıkıyönetim günleri olduğu için kimliğini sorar. Mustafa kendini bir bayan arkadaş tarafından gelen bir öğretmen olarak tanıtır. Aceleyle ayrıldığı için ceketini evde unuttu ve kimliği içeride kalır. Bu şekilde kurtulur. Mustafa, kız arkadaşlarından ayrıldığı için tekrar Cengiz ile kalmaya başlar. Bir gün karısını ve çocuğunu çok özlediğinde her şeyi riske atarak gece yarısı eve gider. Karısı ona çok soğuk davranır ve teslim olmasını ister. Mustafa Ural, karısının davranışlarına bir anlam veremez. Bu sırada kapı çalar. Ayten komşularının kızıdır. Ayten, babasının Mustafa'yı polise ihbar etmeye gittiğini söyler. Mustafa'nın bir an önce kaçması gerekir. Mustafa'yı kaçarken en çok üzen şey ise Şükran'ın onu uğurlamamasıdır. Mustafa'nın polisten kaçmaya başlamasının üzerinden bir ay geçer. Maaşını karısının yardımıyla alır. Bir gün Ayten ile tanışır. Ayten yazdığı hikayeleri hocasına okutuyor. Şükran'ın İlhan'la geziye çıktığını da söyler. Mustafa'nın yüreğine bir şüphe düşer. Karısı ve çocuğuyla böyle olmamasına şaşır. Tarih 24 Mayıs. Mustafa'nın sağlığı hücrede kalmaya müsait hale gelir. Artık yakalansa bile cezaevi koşullarında yaşayabileceğini düşünür. Ve beklenen gün gelir. Mustafa daha önce tanıştığı polisle karşılaşır. Polis, önceki sefer yalan söylediğini öğrenir ve aceleyle onu güvenli bir yere götürür. Mustafa Ural ve Halil taş odada gözaltındayken bir şey olur. Mustafa savcılığa sevk edildi. Mahkemede Mustafa'yı kötü bir sürpriz beklemektedir. Eşi Şükran da oradadır. Ancak savcıya sevk edildiğini eşinin bilmesine imkan yoktur. Başka bir sorun için orada olmalı. Bir duruşmada aniden İlhan'ı görür. İlhan, işlediği suçtan dolayı askerler tarafından sorgulanır. Yıl 1944... İkinci Dünya Savaşı sınırlarımıza kadar dayanmıştır. Hitler faşizminin tüm Avrupa'yı ateşe attığı günler... Türkiye bu savaşa dahil olmamak için dirense de etkileri tüm ülkede hissedilecektir. Ekmek, şeker, yakacak gibi temel ihtiyaç maddeleri karneye bağlanmış, dışarıdan gelebilecek ani baskınları önlemek amacıyla geceleri her yerde karartma uygulaması başlamıştır. Ülkenin aydınlarına da baskı uygulanan bir dönemdir bu aynı zamanda. Rıfat Ilgaz, Karartma Geceleri'nde işte bu kapkaranlık günleri anlatır. Bir aydın, şair ve edebiyat öğretmeni olan Mustafa Ural, yazdığı ve toplatılan şiir kitabı nedeniyle aranmaktadır. Sağlık problemleri vardır, bu nedenle de hemen teslim olmak istemez. İstanbul'un soğuk ve karartılmış sokaklarına, eş dost evlerine sığınır. Tutuklandığı zaman savaş bitmiştir, ama savaş yıllarının Türkiye'de bıraktığı izler uzun süre silinemeyecektir. Rıfat Ilgaz, Mustafa Ural'ın kaçış öyküsünü anlatırken, savaşın etkisindeki ülkemizin 1940'lı yıllarına da ışık tutuyor. Yurdumuzda ve uluslararası yarışmalarda birçok birincilik ödülü alan Karartma Geceleri'nin filmi de romanı kadar büyük bir ilgi görmüştür.


Ahmet Arslan: Kitabın ana karakteridir. Dünyadan elini eteğini çekmiş emekli bir inşaat mühendisidir. Şizofreni belirtileri de var. Cinayet gecesi, gazeteci, Arzu'nun davetine davet edilenlerden biri olduğu için, Gazeteci köye geldiğinde ilk onun evini ziyaret eder. Arzu Kahraman: Davet verdiği gece öldürülen ve roman boyunca katilinin kim olduğu merak edilen karakterdir. Mehmet Arslan: Ahmet beyin kardeşidir. Onunla ilgili gerçekler ve gerçekte kim olduğu kitabın işlendiği ana konuyu oluşturur. Olga: Ahmet Arslan'ın kardeşinin yurt dışına çalışmaya gittiğinde aşık olduğu kadındır. Her şey sakin bir balıkçı köyünde genç bir kadının öldürülmesiyle başlar. Bu cinayet, genç, güzel ve meraklı bir gazetecinin dünyayı terk eden emekli bir inşaat mühendisi ile buluşmasına vesile olur ve hikaye başlar. Kardeşimin Hikayesi romanında olaylar İstanbul'un Çatalca ilçesine bağlı eski adı Podima olan Yalıköy'de geçiyor. Köyde meydana gelen cinayet üzerine bir gazeteci araştırmak için köye gelir ve önce Ahmet Arslan'ın kapısını çalar. Ahmet Arslan, Arzu Kahraman'ın öldürüldüğü gece davetlilerden sadece biridir. Ahmet Bey ile sohbetler Ahmet Bey'in geçmişine gitmeye başlar. Ahmet Bey, bir kazada ailesini küçük yaşta kaybetmiştir. Kazadan sonra ağabeyinin yanında dedelerinde kalırlar. Ahmet elektrik, kardeşi Mehmet ise inşaat mühendisidir. Ahmet de kazada doku hissini kaybetti. Şimdi köpeği Kerberos ile yaşıyor. Gazeteci ile Ahmet Bey arasındaki sohbetler artık cinayetten çok Ahmet Bey'in kardeşinin hikayelerine dönüşmeye başlar. Gazeteci ile Ahmet Bey arasındaki sohbet ilerledikçe köpek bir akşam huysuzlaşır. Rahatsızlığın nedeni sabah anlaşılır ve ölen Arzu'nun kolyesi köpek yatağında bulunur. Cinayet zanlısı olarak çocuk bakıcısı Svetlana tutuklanır ancak kolyeyi bulduktan sonra Ahmet Bey katilin kim olduğunu anlar. Ama birden Ahmet Bey de ölü bulunur ve gazeteci kıza bıraktığı veda mektubunda katilin kim olduğunu açıklar. Ancak Ahmet Bey'in ölümü, gerçek katilin ötesinde çok daha büyük bir sırrı ortaya çıkaracaktır. Kitabın kapağındaki resim, Belçikalı ünlü ressam Rene Magritte'nin bir tablosuna ait. Belçika'nın Chatelet kentinden geçen Sanbre nehrinin kıyısındaki evlerden birinde küçük bir çocuk yaşıyor. Bu küçük çocuk bir gece uyurken ellerinde meşalelerle nehir boyunca yürüyen bir kalabalık görür. Herkes nehire acele bir şekilde akın ederek, bir şeyler arıyor. Küçük çocuk ne olduğunu merak ederek kalabalığa dönünce bir kadının nehre atlayarak intihar ettiğini görür. Ve bu kadın maalesef kendi annesidir. Çocuk geceliğin içinde annesinin vücudunun soyulduğunu ve yüzünün örtüldüğünü görür. Rene Magritte resimlerinde yüzü bezle kaplı insanları çizmesinin sebebi de annesinin son halinin gözlerinin önünden çıkmamasıdır.


Romanda, Karadeniz ve diğer Anadolu bölgelerinde yaşayan insanların I. Dünya Savaşı ve sonrasındaki dönemlerde yapmış oldukları göçler konu edilmektedir. Romanın adı, bir Karadeniz deyimi olan deniz, o kadar durgundu ki karıncalar su içerdi deyiminden gelmektedir. Poyraz Musa'yı inzivaya çekildiği bu adada bile terk etmeyen ağanın adamlarından biri, Poyraz'ı kabuslarına geri döndürür. Poyraz, tehlikenin daha da büyüyeceği korkusuyla boğuşurken, adaya üç gemi dolusu borsa gelir. Bu kişiler Yunanistan'da tütün yetiştirdiklerini, başka bir şey anlamadıklarını ve adanın tütün tarımına uygun olmadığını iddia ederek kısa sürede adayı terk ettiler. Dörtlüyü bu ruh halinden çıkaran, benzer nedenlerle adayı terk edenleri her seferinde ekinlerindeki neşeyle uğurlayan Melek Hatun'dur. İçinde bulundukları çaresizlikten sarsıldıktan sonra akıllarına gelen ada halkı, birkaç gün sonra adaya gelen sekiz kişilik bir aileye rastlar. Bu aile adaya daha önce gelip gidenler arasındadır. Hüsmen başka yerlere gitmiş ve ailesi için bu adadan daha uygun bir yer olmadığını görür. Adaya göç bununla da bitmez. Adada Osmanlı ve Ruslarla savaşan devletlerin zulmünden kaçan Anadolu göçmenleri de yaşar. Bunların en dikkat çekeni Nişancı Veli lakaplı yaşlı bir balıkçıdır. Nişancı Veli, savaşta üç oğlunu kaybederek torunlarının güvenliği için yola çıkar. Çok sevdiği eşi, oğullarının künyelerini almasına rağmen memleketinde kalmaya ve onları umutla beklemeye devam eder. Kaymakam ada halkının misafirperverliği nedeniyle sıkıntıda olan insanları adaya göndermeye devam eder. Bunlardan biri de Sarıkamış'ta savaşan Gazi Cemil. Cemil, Rusların esaretinden kaçarak memleketi Van'a döner, ancak şehrin toplu halde boşaltıldığını görür. Cemil, savaş mağdurlarının acılı durumunu anlatırken Yüzbaşı Kadri, Giritli Musa Kazım Efendi ve ailesini adaya getirir. Poyraz, Musa Kazım Efendi'nin büyük kızı Zehra'ya ilk görüşte aşık olur. Zehra'nın kalbinin Poyraz'da olduğu yaptıklarından anlaşılmaktadır. Doğu illerinde savaşın yol açtığı yıkımın bir diğer tanığı da Şehmuz'dur. Bir kaçak olarak Şehmuz, tanık olduğu vahşet ve yıkımdan kaçmak için adaya sığınır. Adadaki herkes birbirine sarılıp yaralarını sararken, Kavlakzade Hacı Remzi adlı bir fırsatçı adaya gelerek Rumların evlerini, okullarını ve kiliselerini yıkıp değerli malzemeleri yağmalar. Bu fırsatçılık Poyraz'ı çok kızdırsa da işin sonunun Vasili'ye bağlı olacağından endişe ettiği için sessizliğini korur. Mülk müdürü Abdulvahap Bey'in savaştan zarar görmüş insanları adaya gönderirken bu fırsatçıya fırsat vermesi, iyi ve kötü arasındaki çatışmanın en büyük örneklerinden biridir. Sunumları arasında bir dengbej olan Uso da var. Uso'nun borusundan dökülen sıvılar hem Poyraz'ı hem de Zehra'yı yakar. Kavlak Remzi'nin fırsatçılığı bununla da sınırlı değildir. Devlet desteğiyle Çorbacı Elia ve Çorbacı Dimitri'nin çalışanlarına bıraktıkları mal ve mülkleri mütevellilerinden alır. Kendi kalıntılarının da böyle bir yıkıma uğrayacağını düşünen Musa Kazım Efendi, büyük bir kedere sürüklenir. Sonunda, Vedia'yı koruma arzusuyla Elia'nın çiftliğini satın alır. Adını Karadenizli bir balıkçının ifadesinden alan Karınca İçer Su'da anlatılanlar sadece eşanjörler değil. Fransızların ve Rusların zulmünden kaçanlar, Enver Paşa'nın acımasız kurallarından canını kurtarmak isteyen kaçaklar ve savaşın yıkımıyla aç kalan Anadolu halkı da kendilerine yer bulur. Bir Adası Hikayesi dörtlüsü ikinci kitabında. Masa başında kararlar vererek her şeyini kaybedenler için aynı zamanda bir ütopya adası olan Karınca Adası, yaralarını iyileştirebilecek tek yer. Karınca Adası, ne olursa olsun umudu tazeleyen bir semboldür. Bir Ada Hikayesi dörtlüsü, savaşlardan, kırımlardan, sürgünlerden arta kalan insanların, Yunanistan'a gönderilen Rumların boşalttığı bir adada yeni bir yaşam kurma çabalarını konu alır. Umut romanın başkahramanıdır. Karıncanın Su İçtiği, beklemenin ve sabrın romanıdır. Savaştan dönmeyen yakınlarını bekleyen kadınların, yurduna dönmeyi bekleyen sürgünlerin, denizi bekleyen balıkçıların, aşkı bekleyen yüreklerin sonsuz bir sabırla hayata duydukları inanç, adanın doğasına, insanlarına duyulan sevgiyle aydınlanır.


Üniversite Öğrencisi: Hayatı amaçsız yaşayan biridir. Profesör: Birçok farklı konuda kendisini yetiştirmiş, ancak gizli sırlara sahip biridir. Karmaşık Duygular; toplamda 7 farklı hikayeden oluşmaktadır. Genel olarak hikayeler insan ilişkileri ve duyguları üzerinedir. Kitaba adını veren hikayenin konusu ise genç bir öğrenci ile hocası arasında geçen hayranlık ilişkisini ele almaktadır. Hocasının yarım kalan eserini tamamlaması için yardım ederken, genç adam eşi ile tanışır ve hocasının bir sırrını öğrenir. Bu sır öğrenci ve hocasının ilişkisini derinden etkileyecek kadar büyüktür. İlişkiler hayal dahi edilemeyecek bir boyuta taşınmakta ve olanlar hemen herkesi şaşırtmayı başarmaktadır. Karmaşık Duyguları Kitabında hayatı uçlarda ve amaçsız yaşayan genç bir üniversite öğrencisi, hocasının dersinde birden bire hayatın anlamı üzerine hiç düşünmediğini fark eder. Genellikle gündelik hayata dalıp gitmektedir. Bunun üzerine hocasının anlattıklarını büyük bir hayranlık ile dinlemeye başlar. Aldığı bir karar ile hayatın anlamı ve amacı üzerinde durması gerektiğine karar verir. Profesörü dinlerken aniden hocansın anlatılarına hayran olduğunu ve kendisinin her zan cahil kaldığını, bu yüzden içten içe utandığını fark eder. Hocasının sözleri, düşüncelerini ifade etme biçimi, sahip olduğu bilgiler, konuşmaya olan hakimiyeti onun tamamı ile alt üst olmasına sebebiyet vermektedir. Tüm bunların üzerine bir karar alır ve hocasının yanına gider. Onun derslerine katılması için ricada bulunur. Ancak genç adam konularda fazlası ile geri kalmıştır. Bu durumun üzerine hocası ona ek dersler verip gecikmiş durumdan kurtarmak için bir karar alır. Gendin tüm hayatı ve hayata bakış açısı tümden değişmiştir. Eksiden düşündüğü her şeyi bir kenara bırakmış, dünyevi zevkleri doğrudan sözcüklerin ruhunda hissetmeye başlamıştır. Öğrencinin hocasına duymuş olduğu hayranlık giderek artmaktadır. Bu hayranlık neticesinde tüm benliği ile hocasına bağlanmıştır. Hocasının her bir tavrı, sevgisi ya da öfkesi onda daha da fazla bağlılık hissi yaratmaktadır. Öğrenci tüm gücü ile hocasından takdir görmek için çabalamakta ve emek harcamaktadır. Ondan bir güzel söz duymak için her zaman gayret etmektedir. Surat asması ile adeta yıkılırken, tek bir kaş çatması ile dahi fırtınalar koparmaktadır. Öğrenci her şeyin nedenini ve nasılını sorgular hale gelmiştir. Üstelik hocasının davranışlarında ve gündelik yaşamında çok garip ve ani değişimler, nedeni belli olmayan tuhaflıklar, hatta normal kabul edilemeyecek kadar çeşitli tutarsızlıklar bulunmaktadır. Her tutarsızlığın etkisi farklı olumsuzluklar yol açmaktadır ve bu durum sürekli olarak öğrencinin aklında soru işaretlerinin belirmesine sebebiyet vermektedir. Zaman içerisinde ilişkileri daha da derinleşmekte ve ilerlemektedir. İlerlemiş yaşı nedeni ve uzun yıllardan bu yana çalıştığı mesleğinde profesör artık yorgunluk hislerini öğrencisinden aldığı destek ile değiştirebilmektedir. Ancak hocanın da ruh dünyasında büyük sarsıntılar söz konusu olmaya başlamıştır. Öğrenci ile hocasının bu yakınlaşması sonrasında, öğrenci hocanın eşini de yakından tanımaya fırsat bulmuştur ve ilişkiler gelişmiştir. Tüm bunların üzerine öğrenci hocasının hiç kimse tarafından bilinememesi gereken bir sırrını öğrenmiştir. Profesörün ve eşinin geçmişinden gelen bu sır, ilişkileri çok farklı bir boyuta taşımaktadır. Bu sır nedeni ile öğrenci ve hocasının ilişkisi akla sığmayacak şekilde değişime uğramaktadır. - Toplamda 7 adet farklı öykü kitabın içerisinde bulunmaktadır. - Kitaba adını veren öykü ise 7 inci ve son öyküdür. - Yazar bu kitapta daha çok karakterlere ve ruhsal betimlemelere yer vermiştir. - Karmaşık Duygular Psikolojik analizler yapmış ve ruh dünyasını açıklayıcı bir şekilde ele almıştır. Zweig insani duyguları büyük bir ustalıkla çözümleyebilmesini keskin gözlemciliğine ve psikolojik derinliğine borçludur. Benzersiz maceralar, büyük sırlar, marazi saplantılar, duygusal ikilemler ve gerilimler, bu sayede çağları aşarak, her devrin okuruna hitap edebilen anlatılara dönüşür. Bu derlemedeki novella ve öykülerinde de, duygudaşlığı elden bırakmadan insan doğasının en iyi ve en kötü yanlarını gözler önüne serer. Bunlar sevgiye, ölüme, yitirilen ve yeniden canlanan umuda, yeniden kazanılan inanca, gençliğe ve insanın kendini keşfine dair yapıtlardır.


Kont Franz de Telek: Bölgeyi ziyarete gelen araştırmacı. Baron Rodolphe de Gortz: Kalenin sahipleri. Transilvanya'nın Karpat dağlarındaki Werst köyünde gizemli bir şeyler oluyor ve köylüler Chort'un kaleyi işgal ettiğine inanıyor. Bölgeyi ziyaret eden Kont Franz de Telek, hikayelerle ilgileniyor. Daha sonra Kale'ye gitmeye ve durumu araştırmaya karar verir. Kalenin tanıdığı Baron Rodolphe de Gortz'a ait olduğunu öğrenir; yıllar önce ünlü İtalyan ressam La Stilla'nın duygularına rakiptiler. Kont, La Stilla'nın öldüğünü sanır ama onu görür ve kaleden gelen sesini duyar. Daha sonra, yüksek kaliteli bir fonograf kaydına eşlik eden yansıtılmış bir hareketsiz görüntü olduğu ortaya çıkar. Kont sonrasında delirse de iyileşir. Karpatlar'da, Transilvanya'nın Hunedoara ilçesindeki Werst köyünün yakınında, uzun yıllardır terk edilmiş bir kale bulunuyor. Werst köylüleri bu kale hakkında pek çok söylenti yayarlar. Kale hakkında birçok hurafe vardır. Köylüler, bu kalenin Chort dedikleri bir iblis tarafından işgal edildiğine inanırlar. Bölgeyi ziyaret eden Kont Franz de Telek, köylülerin anlattığı bu hikayeleri dinler ve bunların doğru olup olmadığını merak eder. Kont Franz de Telek, bu söylentilerin kaynağını araştırmak için kalenin sahibi Baron Rodolphe de Gortz'a gider. Oduncu Nic ve Doktor Patak, kaleyi araştırmakla görevlendirilir. Yıllar önce bölgeyi ziyaret eden herkes, çok ünlü İtalyan güzeli Stilla'nın aşkını kazanmak için bir yarışa ve yarışmaya girer. Kont Franz de Telek ise İtalyan asıllı Stilla'nın yıllar önce ölmüş olması gerektiğini düşünüyor. Ama kendisi Stilla'nın görüntüsünü görür ve sesini duyar. İşler bununla da kalmaz, sonuçlar yavaş yavaş Kont Franz de Telek'in ailesini ve yaşadığı bir trajediyle olan bağlarını ortaya çıkarmaya başlar. Sonunda duyulan ses ve görüntüler, kaliteli bir fonograf kaydına eşlik eden hareketsiz bir görüntüye dönüşür. Transilvanya'daki Werst Köyü'nde, terk edilmiş bir şatoda endişe verici olaylar yaşandığına dair söylentiler dolaşmaktadır. Kont Franz de Telek opera sanatçısı nişanlısı La Stilla'nın ölümünü unutabilmek için yolculuk etmektedir. Kont, Werst'e gelir. Şato'nun, La Stilla ölürken kendisini lanetleyen Rodolphe de Gortz'a ait olduğunu öğrenir. Telek uzun uğraşlar sonunda bu korkunç şatonun esrarını keşfeder. Ancak bu keşfin bedeli ağır olacaktır. Jules Verne'in en sevilen romanlarından Karpatlar Şatosu, vampirlerin diyarı Karpatlar'da geçen bir serüveni anlatıyor. Batıl inançlar ile teknolojinin, iyi ile kötünün, yaşam ile ölümün karşı karşıya geldiği bu serüvende hazin bir aşk öyküsü de var. Kimilerine göre daha on dokuzuncu yüzyılda televizyonu haber veren, kimilerine göre Orpheus mitosunun bir yorumu olan Karpatlar Şatosu, Jules Verne'in şaşırtıcı düş gücüyle, fantastik öykücü kimliğini birleştirdiği bir roman.