Ali Rıza Bey: Emekli bir memurdur. Özellikle batılı yaşama özenen çocukları ile her zaman bir çatışma içerisindedir. Ahlaklı, inançlı, dürüst ve namuslu bir insandır. Tek amacı çocuklarına iyi bir gelecek ağlamak ve doğru bir eğitim vermektedir. Hayriye Hanım: Ali Rıza Bey'in karısıdır. Başlangıçta kocasına sağdık biridir. Ancak gün geçtikçe değişen hayat koşulları nedeni ile asi bir karaktere bürünmektedir. Fikret: Ali Rıza Bey'in en büyük kızı, tıpkı babası gibi terbiyeye önem vermektedir. Sağlıklı ve her zaman olgun düşünen bir karakteri vardır. Annesine yardım etmekte, kardeşlerine ise annelik etmektedir. Şevket: Ali Rıza Bey'in oğludur. Yirmi yaşında, son derece saygılı ve kibar bir gençtir. Tahsin: Fikret'in evlendiği adamdır. Elli yaşlarındadır ve üç çocuk sahibidir. Karısını kaybettikten sonra çocuklarına bakacak düzgün birini aradığını dile getirmektedir. Fikret ise onunla evlenmeyi kurtuluş olarak görmektedir. Leyla: Ali Rıza Bey'in üçüncü çocuğudur. Genç ve güzel bir kızdır. Avukat: Evli ve çocuklu biri olmasına rağmen Leyla ile ilişki yaşayan adamdır. Abdülvehhap Bey: Leyla ile nişanlıyken Leyla'yı bırakıp daha çok beğendiği Necla ile evlenmek isteyen bir adamdır. Yaprak dökümü romanı, modernleşme sürecindeki Türk toplumunda sosyal değişim ile birlikte yitirilen değerler ve bu yitirilen değerlerin Ali Rıza Bey ailesinde nasıl bir yıkama sebep olduğunu ele almaktadır. Roman son derece sade bir dille ele alınmıştır. Yaşanan tüm olaylar karmaşıklıktan uzak bir dil ile yazılmıştır. Ali Rıza Bey prensipleri ve kendi prensipleri ile bağdaşmayan insanlar ile çalışmak istemediğinden şirketten istifa etmiştir. Bunun ardından Üsküdar'da bulunan evinde yaşamaya başlar. Şevket isminde bir oğlu ve Fikret, Necla, Leyla ve Ayşe adında da dört kızı vardır. Ali Rıza Bey'in emekli maaşı tüm evin masraflarını karşılamaya yetmemektedir. Çok soğuk kış günlerinde evde yakacak odun kalmadığından bahçedeki ağaçları keser. Çocuklar ise bu sefalet durumuna iyice alışmıştır. Yoksulluktan fazla şikayet etmiyorlar hatta ev ve kendi durumları hakkında eğlenmektedirler. Yoksul hallerine rağmen ailede kimse huzursuz değildir. Ali Rıza Bey işten çıktıktan çok kısa bir süre sonra oğlu son derece yüksek bir maaş ile bir bankada memur olur. Bütün evin yükü genç adamın omuzlarındadır. Yoksul durumdan kurtulan ailede ise yüzler gülmeye başlar. Şevket tıpkı babası gibi iyi yetişmiş bir adamdır. Ailesine de son derece bağlu birdir. Her şey yolunda giderken Şevket Ferhunde adında evli bir kadın ile yasak aşk yaşamaya başlar. İlişki anlaşıldıktan sonra kadın kocası tarafından terk edilir ve Şevket kadınla evlenmek zorunda kalır. Ferhunde eğlence ve modern hayata alışıktır. Ferhunde'nin eve gelmesi ile evin yaşam tarzı da değişmektedir. Ferhunde Necla ve Leyla'nın da karakterini bozmaktadır. Evde partiler düzenlenmektedir. Ali Rıza Bey ve Fikret bu durumdan memnun değildir. Şevket bankadan aldığı ve yerine koymadığı paralar yüzünden hapse atılır. Hapisteyken karısının kaçtığı haberini alır. Abdülvahap Bey, Leyla ile evlenmek isterken Necla'yı gördükten sonra fikrini değiştirir. Ali Rıza Bey'e Leyla'nın sokakta uygunsuz kişilerle konuştuğunu, eğer küçük kızı Necla'yı verirse onunla evlenmek istediğini bildirir. Bunun üzerine tüm ev halkı şok yaşar. Necla'da evlenmeyi kabul eder. Ancak Necla aradığı hayatı bulamaz. Leyla ise kötü ola sapmıştır ve bir avukatın metresi olmuştur. Tüm bunların üzerine Ali Rıza Bey'e inme iner. Ancak onu yiyip bitiren hastalık içindedir. Ali Rıza Bey, Fikret'in yanına girse de burada da huzur bulamaz. Ali Rıza Bey hastalığı ilerlediğinden hastaneye yatırılır. Babasının hastalık haberini alan Leyla onu hastaneden çıkarır. Lüks bir apartmanda hep birlikte yaşamaya başlarlar. - Reşat Nuri Gültekin 25 Kasım 1889 tarihinde İstanbul'da dünyaya gelmiş ve 7 Aralık 1956 tarihinde 67 yaşındayken akciğer kanseri tedavisi için gittiği Londra da vefat etmiştir. - Müfettişlik görevi boyunda Anadolu'da gördükleri ve yaşadıkları kitaplarına yansımıştır. Bu sebepten eserlerinde Anadolu'da yaşanan sorunlara sıkça rastlanmaktadır. - Yaprak Dökümü romanı ise yine toplumsal konusu bir romandır. İlk baskısı 1930 yılında yapılmıştır. - Roman Cumhuriyetin ilanından önce batılı bir yaşam tarzını özenen ve batılılar gibi yaşamaya çalışan bir ailenin yaşadığı çıkmazlara odaklanmaktadır. 'Yaprak Dökümü'nde Reşat Nuri Güntekin, bir memur ailesinin gelir darlığı ve ahlak düşkünlüğü içerisinde parçalanıp çöküşünü, ustalıklı bir dille anlatıyor. Toplumsal yönü ağır basan bir roman. Eski görenek ve ahlak anlayışına bağlı kalan bir küçük bürokratın, değişen sosyo-ekonomik koşulların berillediği yeni hayatını yadırgaması başarıyla sergileniyor.


Kezik Acar: Romanın ana karakteridir. Yıllar önce Demiryolcu Mustafa ile evlenir. Ancak eşini bir kazada kaybettikten sonra Almanya'ya işçi olarak gelir. Demiryolcu Mustafa: Kezik Acar'in tiren kazasında kaybettiği eşidir. Emine, Ayşe, Halil: Mustafa ve Kezik'in çocuklarıdır. Roman, Kezik ve ailesini eksene koyarak Almanya'daki Türklerin nasıl yaşadıklarını ve dertlerinin ne olduğunu ayrıca her satırında sevgi ve şefkat hissettirerek anlatıyor. Türkiye'de eşi Demiryolcu Mustafa'yı bir tren kazasında kaybeden Kezik Acar, çalışmak için Almanya'ya giderek yaşlılar yurdunda bulaşık yıkamaya başlar. Kezik Acar; Halil'in Emine ve Ayşe adında üç çocuğu vardır. Halil, Petra adında bir Alman kadınla evlenmeden yaşar. Evli görünürler ve Kezik evlenmelerini ister. Emine ise Sivaslı bir saz aşığı olan Haydar ile evlenir. Romanda Haydar'ın Türkiye'de paralı asker olduğu dönemde anlatılır. Askerden döner ve tekrar Almanya'da yaşamaya başlar. Ayşe, ailenin en uçarı çocuğudur. Ayşe, sınıf arkadaşı Detlef ile ilişkiye başlar. Romanda Demiryolcu Mustafa'nın kemiklerinin Almanya'ya getirilmesi kurgusu bir sembol haline gelir. Romanın sonuna kadar adım adım kemiklerin Türkiye'den getirilme olayları anlatılır. Engellere rağmen pes etmeyen Kezik Acar, romanın sonunda kocasının kemiklerini Almanya'ya getirir ve düzenlediği bir törenle onu tekrar gömer. Romanın en acı olayı, Hacer ve Salim Sarıkaya çiftinin oğulları Adnan'ın Türkiye'de asılmasıdır. Fakir Baykurt bu kitabında, Kezik'i ve ailesini eksene yerleştirerek Almanya'daki Türklerin nasıl yaşadıklarını, sorunlarının neler olduğunu anlatıyor, üstelik aşkı, sevgiyi her satırda hissettirerek. Ayrıca, 80 İhtilali'nin Türkiye'de yarattığı çalkantılara, hiç yoktan verilen ölüm cezalarına, o dönemde yaşanan sosyoekonomik sıkıntılara da gerçekçi ve içten bir yaklaşımla değiniyor.


Bir dünya düşünün; sabah pencereyi açtığınızda güneşin olmadığını, gökyüzünün gri olduğunu ve etrafta canlılık belirtisi olmayan bir yapay dünya düşünün. Yaşarken farkında olmadığımız sıradan güzelliklerin yok olduğunda anlamını daha çok hissettirdiği bir dünya. Ayşe Kulin, Yarın Yok romanında bu konuyu işleyerek olayın ciddiyetini hatırlatıyor. Savaşların ve doğa katliamlarının hızla tükettiği, kazanma hırsıyla ne kadar çok şey kaybettiğimizin farkındalığını sunuyor. Yaşamı anlamlandıran, bizim dışımızdaki doğal yaşam, bu savaşların sonunda yok olmuş; eski dünyanın güzelliklerini atalarından dinleyen yeni nesiller çare arayışı içindedir. Yenidünya virüsünün formülü, yok olmuş tarihin arasından bulunup çıkarılmaya çalışılıyor. Bilim insanlarının bu konudaki çabaları, nesiller boyu devam etse de ne yazık ki dünyanın sonunun gelmesine engel olamıyor. Yeni icatlarla bulunan gaz bombalarının yok ettiği dünya, yine yeni icatlarla yaşanır hale getirilmeye çalışılıyor. Tüm zamanların en ölümcül keşfi olan Nutrogen gazının kullanıldığı savaş, tarihe Felaket Savaşı adıyla geçmiştir. Farklı rotalardan ülkeler birbirlerine saldırmış, savaş dokuz yıl sürmüş, milyonlarca insan ve canlı ölmüştür. Söndürülemeyen yangınlar sonucu geriye çorak topraklar, suyu zehirleyen çamurlu nehirler ve denizler, ölümcül virüsler kalmıştır. Zamanla, ölüme direnebilenlerin genlerinde hayatta kalabilmek için değişimler başlamıştır. İlk başta bu değişimin bir ceza olduğu düşünülmüş, ancak sonradan bu değişimin yeni yaşam şartlarına uyum sağlamanın bir yolu olduğu anlaşılmıştır. Yani evren, insanlığa bir şans daha vermiştir. M.S. 2285 yılında bu savaşın ardından, ülkeler savaşların doğaya ve insana sadece zarar getirdiğini kabullenmişlerdir. Dünyanın geleceği için çalışan bilim insanları, her türlü ihtimali değerlendirerek gezegenin ömrünü uzatmayı amaçlamışlardır. Bu bilim insanlarından biri olan Mira, yüksek lisansını Müphem Alanda tamamlamıştır. Öbür dünya olarak adlandırılan bu alanda, Dünya'da insanların virüslerle, bakterilerle ve mikroplarla nasıl başa çıktığını araştırmıştır. Mira, araştırmalarını yapabilmek için Setta adlı bir gezegene gitmeyi hayal etmektedir. Mira, renksiz bir gökyüzü, tek tip kıyafetler, besin drajeleri, orgazm odaları ve koğuş şeklindeki yatakhaneden sıkılmıştır. Birim şefi, Mira'ya Tayro virüsünün formülünü bulan kişinin Mira'nın atalarından olduğunu söyler. Mira'nın görevi, Müphem Alanda bu kişiyi bulmak ve formülü kullanarak bir aşı geliştirmektir. Uzun araştırmaların sonunda Mira, Dr. Esra'ya ulaşır. Dr. Esra'nın büyük babası da bir hekimdi ve anavatanında yaşanan katliamlardan kaçarak yeni bir ülkede yaşamaya başlamıştır. Esra da dedesi gibi doktor olmuş ve hayatını çocuklara adamıştır. İki kadının ataları aynı olsa da, onları bir araya getiren asıl şey üzerinde çalıştıkları aşıdır. Esra, aşının formülünü nereye yazdığını hatırlar: Aile yadigarı olan Kuran-ı Kerim'in bir sayfasına. Ancak yıllar içinde bu Kuran'ın nerede olduğunu unutmuştur. Zaman ötesi bir yolculukla 2000'li yılların başlarına giden iki kadın, o dönemin kaotik atmosferiyle karşılaşır. Ancak aradıkları formüle ulaşamazlar. Esra, Mira'dan depremde öldüğünü sandığı oğlunun akıbetini öğrenmesini ister. Mira, verdiği sözü tutar ve oğlunun izini bulur. Ancak Esra da formülü bulmuştur. Ancak dünyaya yaklaşan bir göktaşı, her şeyin sonunun başlangıcıdır ve artık çok geçtir. Artık yarın yoktur. Ayşe Kulin'den bugün hafife aldığımız sorunların olası sonuçlarına işaret eden, aynı zamanda kıymetini bilmediğimiz zenginliklerin altını çizen ve umudu asla bırakmamaya çağıran bir roman.


Pauline: Hikayenin ana karakteridir. Ne kadar zorluk çekerse çeksin hayatına devam etmenin ve yaşama sevincini korumanın bir yolunu bulmaktadır. Lazare: Pauline'nın kuzeni ve aşık olduğu adamdır. Yaşama sevinci adlı kitabın konusu, yaşadığı tüm zorluklara ve olaylara rağmen saflığını ve yaşama sevincini kaybetmeyen fedakar Pauline'in hikayesini ele almaktadır. Hayat karşısına ne kadar farklı zorluklar çıkarırsa çıkarsın her zaman bir şekilde yola devam etmenin yolunu bulmakta ve yaşama sevincini korumayı başarmaktadır. Olağanüstü saflığını her zaman korumaktadır. Kitap ise yaşanılan her türlü zorluğa rağmen bir yolun mutlaka olduğunu okuyucuya aktarmaktadır. Chanteular 5 yıl kadar önce, Mösyö Chanteau'nun gün geçtikçe kötüye giden gut atakları nedeni ile Caen'deki kereste dükkanını Davoine ile birlikte bırakarak, 50 bini nakit diğer 50 bini ise dükkana kar ortağı olma karşılığında Davoine'nin yaptığı anlaşma ailenin gelirlerini neredeyse durma noktasına getirmiştir. Madam Chanteau son derece endişelidir. 19 yaşında olan oğulları Lazare için tasarladıkları gelecek, onun vali ya da baş yargıç olması yönündedir. Ancak bu maddi imkansızlıklar sebebi ile çokta gerçek olamayacak gibi görünmektedir. Aile tüm bu ekonomik sıkıntılar içerisinde boğuşurken, Mösyö Chanteau, dul kuzeni Quenu'nun öldüğünün haberini alır. 10 yaşındaki kızı Pauline'yı ise Chanteulara bırakmıştır. Babasından kalmış olan şarküteri dükkanının hisse senetlerinin satılmasından gelen yüz elli bin frank değerindeki gelir ile aile kurulun ödeyeceği bakım ücretleri karşılığında küçük kıza bakmaya başlar. Kısa sürede ailenin hizmetçisi dışında kız hemen herkesin göz bebeği olmayı başarır. Mösyö Chanteu'nun ortaya çıkan gut krizlerinde ona hasta bakıcılık yapması, kuzeni Lazare ile kurduğu dostluk, Madam Chanteu'nun güvenini kazanması ve çok daha fazlası Pauline'yi ailenin vazgeçilmez üyesi yapmıştır. Ancak Pauline son derece kıskanç bir karaktere sahiptir. Lazare'nin vaftiz babası olan Banker Thibauider'in kızı Louse'nin aileyi ziyaret etmesi sırasında kıskançlıktan deliye dönen Pauline, tüm hırsını ailenin köpeğini döverek çıkarır. Bu durumda ailenin hizmetçisinin onun hakkındaki düşüncelerini haklı çıkarmıştır. Daha sonrasında Lazare'nin attığı adımlar ve kurmak istediği iş bir miktar para gerektirir. Pauline, bu parayı Madam Chanteau'nun da etkisi ile vermeyi kabul eder. Başlangıçta az olan miktar sonları artmaktadır. Tüm bu süreç içerisinde iki gencin arasındaki arkadaşlık yerini başka duygulara bırakmaktadır. Paulien, Lazare'ye aşık olmuştur. Durumu fark eden Madan Cahnteau'da iki gencin evlenmesinin oğluna faya sağlayacağını düşünür. Aile Pauline reşit olana kadar düğünü beklemeye karar verir. Zaman içerisinde yaşananlar Pauline'nın servetinin hiç edilmesine sebebiyet verir. Üstelik tüm bunlara ek olarak Louise Lazare ile yakınlaşmaktadır. Pauline'nın ölümden dönen bir hastalıkla uzun süre yatağa bağlanması da olayların seyrini değiştirmektedir. Madam Chanteu oğlunu Louise ile evlendirmeyi planlamaktadır. Ancak bunun gerçekleştiğini görmeden ani bir kalp krizi ile dünyaya veda eder. Bu durum Lazare'yi de fazlası ile etkiler. Pauline elinden geleni yapsa da bir türlü onun hayata yeniden bağlanmasını sağlayamaz. Son çere olarak Louise ile evlenmesine göz yumar. Aşkını kalbine gömer. - Emile Zola, natüralizm akımının en önemli temsilcilerinden bir tanesidir. - Bu kitabı da okurları tarafından oldukça fazla sevilmiş ve ilgi görmüştür. - Kitapta yaşadığı zorluklara ve çektiği acılara rağmen yaşama sevincini kaybetmeyen bir karakter yer almaktadır. Bu özellikleri ile birçok farklı zorlukla hayata devam etmeye çalışan insanlara da ilham kaynağı olmaktadır. - Emile Zola'da kitabında anlattıkları ile acı dolu tecrübelere rağmen hiçbir şekilde yaşama sevincinin kaybedilmemesine dikkat çekmekte, yaşamın her zaman cesaret gerektirdiğini dile getirmektedir. Emile Zola (1840-1902): Natüralizm akımının en önemli temsilcilerinden olan yazar, romanları için gerekli yaşam deneyimini zorluklar içinde geçen gençlik yıllarında kazandı. 1864'de ilk öykü kitabı Ninon'a Öyküler yayımlandı. 1865'de kendi yaşamından izler taşıyan Claude'un İtirafları çıktı. Zola, romancının olayları bir izleyici gibi kaydetmekle yetinmemesi, kişileri ve tutkularını bir dizi deneyden geçirirken, duygusal ve toplumsal olguları bir kimyacı gibi işlemesi gerektiğini savundu. l867'de yayımlanan Therese Raquin'den başlayarak tüm romanlarını aynı görüşle yazdı. Meyhane (1877), Nana (1880), Yaşama Sevinci (1884), Germinal (1885) ve Toprak (1887) en tanınmış romanları arasında yer alır. Zola Yaşama Sevinci'nde karşılaştığı zorluklara, çektiği acılara rağmen yaşama sevincini ve olağanüstü saflığını asla kaybetmeyen fedakar Pauline'in hikayesini tüm yalınlığıyla ustaca aktarır.


Yaşar: Nüfuz Cüzdanı olmadığı için, hak iddia edemeyen kendi halinde masum bir adamdır. Yaptığı her şeyin bir komediye dönüşmesi ile bilinir. Ama bu yaşadıklarının sonucunda romanın sonuna doğru o masum adam yerine, artık attığı her adımı bilen, kurnaz, zeki ve üçkağıtçı bununla beraber zengin bir adam haline gelir. Ayşe: Yaşar'ın nişanlısıdır. Nüfuz cüzdanı olmadığı için bir türlü evlenemezler. Yaşarın daha zeki biri olmasında büyük etkisi olan bir kadındır. Nüfuz cüzdanı olmayan Yaşar adındaki ana karakterin yaşadığı komik anılar ve bunun sonucunda kurnaz ve zengin olma yolunda hedefleri olan üçkağıtçı bir adamın hikayesi ele alınmıştır. Yaşar Yaşamaz, işlediği bir suçtan dolayı hapse atılır. Mahkumlar neden buraya düştüğünü sorarlar ve başına gelenleri anlatmaya başlar. Arkadaşları ilgiyle dinliyor. Yaşar, çocukluğundan itibaren anlatmaya başlar. Yaşar'ın doğum belgesi yoktur. Bu yüzden okula gidemez. Nüfus cüzdanı almak için nüfus müdürlüğüne gider. Kayıtlara göre Yaşar Yaşamaz Çanakkale'de şehit olmuştur. Defter yalan söylemez, bu kişiye kimlik verilemez diyorlar. Yıllar sonra Yaşar büyümüştür. Nüfus cüzdanı olmasa da askere alınır. Askerliğini bitirir ama izin alamaz. Çünkü doğum belgesi yoktur. Sonunda komutanlardan biri askerliğini yaptığına dair bir kağıt verir. Yaşar köyüne döner ve babasının vefat ettiğini öğrenir. Babasından miras kalmıştır. Ama mirası alamaz. Önce babasının vergi borçlarını ödemek zorundadır. Miras alabilmek için nüfus cüzdanı da vermesi gerekir. Yaşar tanıdıklarından borç alır ve babasının tüm borçlarını öder. Mirası almak için tüm belgeleri hazırlar, ancak belirli bir belgede bir numara eksik. Numarayı almak için nereye gitsede numarayı alacak kişiyi bulamaz. Bu yetkilinin stada gittiğini öğrenir, oraya gider. Arama yaparken deli olduğu için akıl hastanesine gönderilir. Bir süre akıl hastanesinde kaldıktan sonra doktorun izniyle kaçar. Mirasını almak için dava açar. Hazine avukatı Yaşar isimli bir kişinin yaşamadığını belirttiği için parayı alamaz. Yaşar, babasının mirasından mahrum kalır. Bütün bunlar olurken, nüfus cüzdanını alamadığı için sevdiği Ayşe ile evlenemez. Ayşe, İstanbul'daki Yaşar'a kaçar. Yaşar Ayşe'ye iş bulur ve oda çalışmaya başlar. Satı adında bir hemşerisinin yanına gider. Bir iş bulmak için ondan bir referans kartı alır. Aradan uzun bir süre geçtiği için tavsiye kartındaki yazılar silinmiştir. Bu şansı da kaybeder. Bir gün tanımadığı biri bakkal açmayı teklif eder. Yaşar bu iş için Ayşe'den para alır. Bakkal açarlar. Çok para kazandıktan sonra Yaşar'ın ortağı kaçar. Yaşar, Ayşe ile çalışmaya başlar. Get-ve-al, bahçıvanlık gibi şeyler yapar. Evin hanımı Yaşar'ın kimliğinin olmadığını öğrenince onu kovar. Bir süre sonra Ayşe hamile olduğu için kovulur. Yaşar kaleci olarak iş bulur. Bu işi yapamaz, patronu onu kovar. Kaldığı otelde bir tanıdığı ona iş teklif eder. Arabaların önüne atlayacak ve para alacak. Yaşar da bu işi dener. Eski bir arabanın önüne atılır. Para alamaz. Ayşe'nin annesi ve babası onları affeder ve köylerine davet eder. Yaşar'ın ilk işi, oğlunun doğum belgesini almaktır. Çocuğun adı Hayati'dir. Hayatiye doğum belgesi alamaz. Çünkü babası hayatta değil. Bunun üzerine Yaşar memurları lanetler ve hapse atılır. - Aziz Nesin bu eseriyle 1978 yılında Madaralı Roman Ödülü'nü almıştır. Roman, 21 bölümden oluşmaktadır. - Türk edebiyatında bürokrasinin en önemli yergilerinden biri olan roman, tiyatro oyunlarına ve sinemaya da uyarlanmıştır. - Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz romanı, Eylül 2012 tarihine dek 31 baskı ile toplamda 143 bin adet basılmıştır. Aziz Nesin Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz'ı önce radyo oyunu olarak yazdı. Kazandığı büyük başarı üstüne sahne oyunu haline getirdi. Israrlar üzerine senaryosunu yazdı; çoğu tiyatrocudan olduğu gibi, bu kez de filmciden telif hakkını alamadı. Bir haftalık gazetede çizgi romanı yayımlandı. Ardından televizyon senaryosunu yazdı. Okurların isteği, çevrenin baskısı artınca sonunda Yaşar Yaşamaz, şu an elinizde tuttuğunuz roman oldu.


Santiago : Yalnız yaşayan, geçimini balıkçılıkla sağlayan bir adamdır. Çok uzun süre balık tutamayan bu adamın yanında kimse çalışmak istemez. O yalnız çıktığı avda şanssızlığını kırarak büyük bir balık yakalamasıyla bu gidişi durdurur. Yaşına rağmen günlerce süren balıkla ve denizle olan mücadelesini kazanır. Manolin: Yaşlı adamın yanında miçoluk yaparken ondan çok şey öğrenmiştir. Yaşlı adamı çok seven, vefalı bir çocuktur. Yaşlı adamın tam umutsuzluğa düştüğü anda korkularıyla nasıl baş ettiği, azmiyle ve gösterdiği sabırla amacına nasıl ulaştığı kitabın ana konusudur. Yaşlı adam yakaladığı kılıç balığının direnişine bile saygı duyar ve balığın yaşamak için gösterdiği direnişe kendi direnişi ile cevap verir. Santiago adındaki yaşlı balıkçı Golf Stream'de küçük teknesiyle yalnız avlanan bir adamdır. Günlerdir tek bir balık bile avlayamıyordur. Yaşlı adamın yanında çalışan Manolin adlı çocuğun ailesi de yaşlı balıkçının uğursuz olduğunu söyleyerek çocuklarını başka bir balıkçının yanına verirler. Yaşlı balıkçının aksine diğer balıkçılar her gün avladıkları balıklarla dönerler. Ancak çocuk yaşlı balıkçıyı hiç bırakmaz, boş vakitlerinde ona uğrar ve ona yiyecek ve gazete götürür. Yaşlı balıkçı balık tutamayışının 84.gününe uyandığında kararını verir ve tekrar denize açılır. Hava o gün çok güzeldir ve kendini iyi hissediyordur. Oltasını attığında iri bir palamut yakalar. Oltalarının yemlerini ekleyip denize attıktan bir süre sonra olta iplerinden biri iyice gerilir. Beklediği an gelmiştir. Yakaladığı balığın büyük olduğunu anlar. Balık tekneyi denizin açıklarına kadar sürükler. Üç gün süren bu mücadelede ne balık vazgeçer ne de yaşlı balıkçı. Yaşlı balıkçı, yakaladığı kılıç balığının yaşama gücünü hayranlıkla takip eder, ancak kendisi de bu mücadelede vardır. Ellerinin kanamasına, yorgunluğuna ve uykusuzluğuna aldırmadan üç günün sonunda zıpkınla balığı öldürmeyi başarır. Balık, tekneden çok büyük ve ağırdır. Onu tekneye iplerle bağlar ve geri dönmek üzere harekete geçer. Bir süre sonra teknenin etrafında bir köpek balığı belirir, kılıç balığından bir parça koparır. Balıkçı onu öldürmeyi başarsa da kan kokusunu alan diğer köpek balıkları kılıç balığına saldırmaya devam ederler. Yaşlı adamın elindeki zıpkınlar biter, sopalarla baş etmeye çalışsa da karaya vardığında yakaladığı balığın sadece baş kısmı kalmıştır. Yatağına yattığında yorgun olduğu kadar da mutludur. Çünkü balığın başını görenler balığın ne denli büyük olduğunu tahmin edebiliyorlardır. Balıkçının günler sonra geri döndüğünü gören çocuk, hemen yaşlı adamın yanına gelir. Bugüne kadar öğrendiklerini yaşlı adam sayesinde öğrenmiştir. Onu çok seviyordur ve bir daha onu yalnız bırakmayacağı konusunda kendisine söz verir. - Hemingway bu romanı Küba'da kaleme almıştır. - 1952 yılında yayınlanan bu eser Ernest Hemingway hayattayken yayınlanan son önemli eseridir. - 1953 yılında Pulitzer ödülü kazanmıştır. - 1954 Nobel Edebiyat Ödülü, bu romanda sergilenen anlatı sanatındaki ustalığı vurgulanarak Ernest Hemingway'e verilmiştir. - 1958 yılında roman beyaz perdeye uyarlanmıştır. - Eser ayrıca Milli Eğitim Bakanlığı tarafından önerilen 100 Temel Eser arasındadır. Yaşlı Adam ve Deniz, HEMINGWAY'in en ölümsüz eserlerinden biridir. Yaşlı bir Kübalı balıkçının açık denizde Gulf Stream'e kapılmış olarak dev bir kılıçbalığıyla olan can yakıcı mücadelesini son derece sade ve kuvvetli kelimelerle anlatır. Bu hikayesiyle Hemingway, yenilgiye karşı cesaret, kayba karşı şahsi başarı temasını kendine has modern üslubuyla yeni baştan heykelleştirmiştir.


13 Haziran 1955 3 Temmuz 1955 tarihleri arasında Yeni İstanbul dergisinde tefrika edilen Yaz Yağmuru hikayesi 1944 yazını anlatır. Tanpınar'ın yaşadığı ve ürettiği dönemde İstanbul büyük zorluklardan geçmiş, eski ihtişamını kaybetmiştir. Her anlamda özellikle bugünden geriye dönüp baktığımızda resmen tenha bir şehirdir. Yaz Yağmuru'nda yer alan öykülerin tamamı yazarın ölümünden sonra hazırlanan Hikayeler başlıklı derlemede yazarın diğer öyküleriyle birlikte okurların dikkatine sunulmuştur. - Yaz Yağmuru - Teslim - Acıbademdeki Köşk - Rüyalar - Adem'le Havva - Bir Tren Yolculuğu - Yaz Gecesi Öykü, Sabri Bey'in evinin bahçesinde genç ve güzel bir kadını yağmurdan ıslanmış halde, bir ağacı incelerken görmesiyle başlıyor. Genç kadını evine alan Sabri Bey, onu ıslanmış elbiselerinden kurtulması için, birkaç hafta önce babasının yanına, Antalya'ya, ziyarete giden eşinin elbiselerinden veriyor. İlk izlenim olarak Genç kadın Sabri Bey üzerinde tarifi zor bir izlenim bırakıyor. Öyle ki; takındığı tavırları, konuştuğu cümleleri, el-kol ve yüz hareketlerini başkasında görse katiyen dayanamayacağını düşünen Sabri Bey, bu tuhaf kadında ona çekici gelen bir şeyler görür ve ilgisi artar. Bu şekilde başlayan kısa ve garip arkadaşlık Sabri Bey'i sanki genç kadını yıllardır tanıyormuşçasına etkisi altına alır. Daha bir gün önce bile tanımadığını hayal ettiği bu genç kadın Sabri Bey'in zihnini öylesine meşgul eder ki; karısına ve iki çocuğuna karşı, onların yokluğunda, varlıklarına ihanet ediyor olma korkusu ve endişesiyle tedirgin olur. Bu tedirgin olma hali, evin hizmetçisi olan Ayşe Kadın'ın, genç kadın ve Sabri Bey'i evde baş başa ve üstelik bu yabancı kadının üzerinde Hacce Seher Hanım'ın elbiselerini görmüş olması nedeniyle daha da artar. Zaten kişiliği itibariyle birisine çok büyük bir sadakatle bağlanan Ayşe Kadın, çok derin bir sadakatle bağlı bulunduğu hanımına bir ihanetin söz konusu olması ihtimaline karşı korkuya kapılır. Neyse ki genç kadın durumu izah eder ve onu rahatlatır. Ayrılma Vakti geldiğinde genç kadın Sabri Bey'den kendisini vapura kadar götürmesini rica eder. Sabri Bey yolda kendisinden kalmasını istese de genç kadın ileride onu özellikle ziyarete geleceğini söyleyerek savuşturur. Aldığı cevaptan ziyade Sabri Bey bu gizemli ve çekici kadından korktuğunu düşünüp, aslında içten içe gittiğine memnun olur. Günler, Sabri Bey üzerinde genç kadının bıraktığı etkiyi yavaş yavaş silmeye yüz tutmuşken birden çıka gelir genç kadın. Sabri Bey kendini mutlu hisseder bu kavuşma karşısında. Beraber yüzmek ve daha sonra günün geri kalanını beraber geçirmek için çıkarlar. Bu gezi sırasında kadının çocuksu yanlarını keşfeder Sabri Bey. Birbirlerini tanıma adına her biri kendi hayatını anlatır diğerine. Sabri Bey, genç kadının farklı davranışlarını, çocukluluğunda yaşadığı olaylara bağlar. Ona göre genç kadın, çocukken yaşadığı yangın hadisesi ve evlerininim kalfasının, sırf ölen teyzesiyle aynı adı taşıyor diye genç kadına sanki teyzesiymiş gibi davranması, kadının kişiliğinde onarılmaz boşluklar oluşturmuştu. Bu boşluklar, onun hala daha bir çocuk gibi aniden mutlu veya üzgün olmasının nedeni olabilirdi Sabri Bey'e göre. Nedeni ne olursa olsun o, genç kadının bu çocuksu halinden hoşlanıyordu. Çocuksu kişiliğinin yanında kadında gördüğü birtakım içsel davranışların sebebini ise kadının sorunlu bir evlilik yapmış olmasından kaynaklandığını düşünüyordu. Geziyi bitirip eve dönmüşlerdi. Sabri Bey içten içe sebepsiz bir sevince kapılıyor sonra aniden durgunlaşıyor ve korku duyuyordu. Ya genç kadın bu gece evde kalmaya karar vermişse! Belirli bir müddet genç kadın eski yaşantısını, çocukluğunu anlatmaya devam eder. Sonra birdenbire Tanpınar'ın tabiriyle bir zemberek durmuş gibi susar. Gitmeye karar verir, Sabri Bey'den kendisini rıhtıma kadar götürmesini rica eder. Sabri Bey içinden kendi kendiyle tartışmakla meşgul, rıhtıma kadar yürürler. Kadın ayrılırken, Sabri bey ipi kopmuş bir uçurtma hayal eder, bir uçurma; asla tekrar göremeyeceği. Bu düşüncelerle eve döner, karısını düşünür ve gidip getirmeye karar verir ailesini. İçinde yaşadığı topluma yabancılaşan ve toplum tarafından önemsenmeyip bir yabancı gibi algılanan Emin Bey'in teslim oluşunu anlatır. Hikaye, bir tren istasyonunda başlar. Emin Bey ve tüm kafile treni beklemektedirler. Trenin gelmesine daha vakit olduğundan Emin Bey istasyondan ayrılıp etrafta yürüyüşe çıkar. Yolda, yalnızlığını ve çevresindeki insanları düşünür. Ona göre kendisini dinlemiş olsalardı yaşadıkları kasaba on yıl içinde değişebilir, başka bir alem olurdu. Bunun yanında Emin Bey, çevresinin bir harmoni içerisinde yaşayıp gitmesine ve kendisinin bu harmoninin dışında kalmasına bir kez daha üzülür. Bu düşüncelerle ilerlerken, yolda üniversiteden arkadaşı Süleyman ile karşılaşır. Süleyman, Emin Bey'i evine davet eder. Yaşadığı hayattan, kayıp babasını, 9 çocuk ve karısını 3 yıl önce tesadüfen bulup eve getirdiğinden ve bundan dolayı kendi karsının evi terlettiğinden bahseder Süleyman. Emin Bey, üniversite de herkesin sevdiği Süleyman'ın böylesi bir hayat sürmesi karşısında şaşırır, onu kurtarmak içi kafasında düşünceler oluşturulmaya kalkar. Ardından ayrılır iki eski arkadaş. Emin Bey tren istasyonuna döner. Kendisini istasyonda bekleyen kafileden Cabbar Zade'nin yanına gider Emin Bey. Bu sefer farklı duygular taşımaktadır. Hikaye, Emin Bey'in Cabbar Zade'ye dolaysıyla tüm insanlığa bir nevi teslim oluşuyla noktalanır. Bu teslim oluş Emin Bey'in önceden kabul etmediği için toplumdan dışlanmasına neden olan tüm normları kafasında yok ettiği anlamını taşır. Acıbademdeki Köşk hikaye kahramanın annesinin dayısı, Sani Bey'in evidir ve kahramanın kişiliğinin oluşmasında büyük etkileri olmuştur bu evin. Karısıyla mutlu bir yaşam süren Sani Bey tam bir icat meraklısıdır ve evini de bu zihniyetle inşa ettirmiştir. Ev içinde bir odadan diğerine doğrudan geçmek mümkün değildir, labirentli bir yapıdadır. Sani Bey bunu hırsızlardan korunmak amacıyla yapmıştır. Evin, Sani Bey'in icat çalışmalarını sürdürdüğü atölyesinde onun eskicilerden, hurdacılardan, mezatlardan topladığı bir yığın değişik şekillerde demir parçaları, eşyalar vardır. Sani Bey sürekli yenilerini getirdiği bu yığınlarla icat çalışmalarını devam ettirmektedir evde. Sani Bey, bir icat delisidir ve ona göre işleyen insan kafasının üç büyük gayesi vardır: İcat, ıslah ve tadil . Bu üç kategori de birbiri ile iç içe geçmişlerdir. Evde yapmış olduğu hamam da onun eşsiz dehasının bir örneği niteliğindedir. Ev ahalisine gösterdiğinde herkesi çok güldürmüş ve mutlu etmiştir. Sani Bey'e göre hayatta yapmadığın bir şey için üzülmeyecek, yerine, onu gerçekleştirmek için çok çalışacaktın. Sani Bey, her şeye rağmen mutlu olmayı başarabilen nadir insanlardandır. Kendi yaptığı hamamda yarı yanmış halde bulunan Sani Bey ardından ölüm döşeğinde kendine bakan her bir zihinde İşte hayatta amacını gerçekleştirip giden mesut biri düşüncesini oluşturmuştur. Cemil, kendisini gittikçe rahatsız eden değişik sıklıklarla, rüyalar görmektedir. Belli bir süre sonra artık öyle bir noktaya gelmiştir ki Cemil gün ortasında birdenbire kendinden geçer, o anda elinde ne varsa yere düşer ve bu ani uyuklamanın ardından kendine gelirdi. Bu kısacık uyku hali sırasında Cemil yine aynı rüyaları görmektedir. Bu rüyalarda boynu yaralı bir kadın ona yalvarmaktadır. Cemil'e kendisini kurtarmasını söylemektedir. Çağırıyorlar, beni çağırıyorlar. Gitmeğe mecburum, anlamıyor musunuz? Kurtarın... Ne olur, beni kurtarın... Ah yine başlayacak, yine bana soracaklar, hiç söylemeyeceğim şeyleri soracaklar... Beni kurtarın, ne olursunuz beni kurtarın! Ben nasıl söylerim onlara? Bilmezsiniz, ayakta, o masanın başında neler çekiyorum... İnsanlar hiç yerine ne kadar zalim oluyorlar. Cemil, bu feryatlar, yalvarmalar karşında hiçbir şey söyleyemez, onu kalbi merhametten parçalana parçalana dinler. Cemil yine böylesi rüyalar gördüğü bir günün akşamı dışarı çıkar, karşıya geçer. Vapurla geri dönerken eski bir tanıdığa rastlar. Eski tanıdık Cemil'in hiç arayıp sormamasından şikayet eder. Kendisinin Cemil'i aramak istemesinden fakat gelmek istemeyeceğini düşünerek bundan vazgeçişini anlatır. Bununla beraber arkadaşlarıyla birlikte çağırdıkları ruhtan bahseder. Selma adında bir kız, intihar etmiş.. Hem de yeni... İki aydır çağırıyoruz, her şeyi söylüyor, ne sorduksa ama hepsini,... Fakat bir türlü intiharının sebebini söylemiyor... Ne kadar sıkıştırsak nafile.. Cemil daha fazla dinleyemez eski tanıdığı. Dalgaların üstünde beyaz bir hayalet korku dolu gözlerle kendisine bakar ve Gel gidelim der gibi işaret eder. Bu hikaye, ilahi dinlerin tümünde ortak olan Adem ile Havva inancının bir hikaye tarzı ve Ahmet Hamdi üslubuyla yoğrularak, şiirsel bir dille ifadesidir. Hikayede Adem ile Havva'nın yeryüzüne inişi resmedilir. Havva, Adem'den bir parça olarak Allah tarafından yaratılır. Adem, Havva'ya kim olduğunu sorar. Havva: benim, senden bir parçayım der. Bu sırada kader, uykusundan uyanır ve etrafta bir telaş silsilesi oluşturarak Adem ile Havva'nın önüne gelir. Önce bireyler görmezler. Sonra kader, cilalanmış bir abanoz sathı gibi parlar ve onlar bunun içinde kendilerini görürler. Daha sonra yeryüzünü, bildiklerinden başka türlü ağaçlar, başka türlü nehirler başka türlü çiçekler görürler. Bunun ardından kendilerinden türeyecek tüm bir insanlığı, yeryüzü hakikatlerini, gece ve gündüzü, Gençliği, İhtiyarlığı ve Ölümü, mevsimleri görürler. Kader, daha sonra bulutlar gibi etraflarını sarar ve onlar kendilerini kaderin mahpusu bilirler. Ardından Adem ve Havva yeryüzüne gönderilir. Adem, Serendip'te bir dağ tepesine, Havva ise Yemen'de bir kuyu başına iner. Birbirlerinden ayrı düşmüş Adem ile Havva birbirlerini aramaya koyulurlar. Yeryüzünü dolduran çeşitli hayvanlar Adem ile Havva'nın birbirlerini ararken çıkardığı sesten ürker ve insan sesine susamış toprak bu sesleri duydukça ısınır, değişir.. Bir tren istasyonunda, trenin kalkmasını bekleyen yolcuların ve dışarıda muamelelerinin bitmesini bekleyen bir grup tiyatro sanatçısının resmedilmesiyle başlar hikaye. Nihayetinde bu tiyatro topluluğunun da trene binmesiyle tren hareket eder. Bunların geç binmesinin nedeni, içlerinde daha önce bulunmuş genç bir kadın oyuncunun ölmesi ve bu ölüm ardından istasyonda jandarma kumandanının onlara bu ölüm hakkında sorular sormasıdır. Ölen kızın adı Zeyneb'tir. Tiyatro topluluğunun gösteri sunduğu bir kentte zengince bir adam tarafından beğenilir ve kendisine evlenme teklif edilir. Teklifi kabul eden kız düğün hazırlıklarının yapıldığı günlerde, bindiği at arabasının uçuruma yuvarlamasıyla ölür. Zeyneb, üvey anne elinde büyümüş, hırpalanmış bir çocuktur. Üvey annesinin ona yaşattığı sıkıntıları tüm hayatı boyunca çekmek zorunda kalmıştır. Küçükken sürekli bir yerlere saklanıp, Zeyneb'i korkutan üvey anne, onun kişiliği üzerinde derin yaralar açmıştır. Bundan dolayıdır ki, Zeyneb sürekli bir kaçış, bir kurtuluş hayali içerisinde yaşamış, ilk evliliğini de böyle bir kaçış hayali sonrası, yakalanarak bitirmek zorunda kalmıştır. Tiyatroya da aslında böylesi bir kaçış umuduyla başlamıştır. Ama istediği üne kavuşamayınca, zengince adamın evlenme teklifini kabul etmiş, ancak henüz hayalini kurduğu mutluluğu göremeden ölmüştür. Hikayede, iki kız kardeş bir arkadaşlarını köşke davet etmiştir ama adamın bu evde kötü hatıraları vardır. Özellikle, onun gece kalması için hazırlanan oda, adamın katlanamayacağı hatıraları anımsatır. 35 yıl önce henüz o çocukken, bu evin karşısında yaşayan bir ailenin çocuğudur. Şimdi kaldıkları odada da o zamanlar bu evin sahibi olan hasta adamı hatırlar. Bu yaşlı ve hasta adam öylesine hastadır ki, geceleri, çığlıkları tüm mahalleyi uyandırır. Bu çığlıklar, o zamanlar çocuk olan, misafiri derinden etkiler. Daha sonra genç bir çocukken de bu evin hayatı üzerinde farklı etkileri olur. Burada, hasta adamla beraber yaşayan, onun evlatlığını ve karısını hatırlar misafir. Yarı deli olarak bilinen evlatlık kızla olan ilişkisini düşünür ve ürperir. Çünkü bu ilişkiden olan bebek evin bahçesindeki ceviz ağacının altına gömülmüştür ve üstelik bu olay dedikodu halinde mahalleye farklı şekilde yansımıştır. Dedikodulara göre, ceviz ağacı altına gömülü olan bebek hasta adamla evlatlığındandır. Çocukluğunda bu evde böylesi bir cinsel deneyim yaşamış olan misafir, bu anıların birleşip bir bunalım halinde geleceğine yansıması sonucu bir daha hiçbir kadınla beraber olamaz. Dahası bu yaşadıklarının hiç kimseye anlatmamış olması da onun içinde daha farklı bir yara açmıştır. Bir nevi yuttuğu zehir içinde kalmış ve o, ne bu zehri dışarı akıtabilmeyi başarmış ne de ölebilmeyi başarabilmiştir. Elinizdeki kitap Ahmet Hamdi Tanpınar ın daha önce yayımlanmış olan Yaz Yağmuru ve Abdullah Efendi nin Rüyaları isimli hikaye kitapları ile dergilerde yayımlanmış fakat kitaplarına girmemiş iki hikayesinden oluşmaktadır.


Murat: Küçük yaşlarda annesinin kaybı ve babasının kayboluşu ile hayatta tutunmaya çalışan ve bir amaç için Kıbrıs'a sürüklene genç bir adam. Bir gencin yaşam mücadelesini dramatik bir dille ele alan roman, çalkantılı bir dönemde yaşayan ve kaybetmeye mahkum görünen bu gencin yaz mevsiminde yaşadığı bir aşkla hayatını nasıl yeniden şekillendirdiğini konu alıyor. Kitap Kıbrıs'ta başlıyor. Küçük yaşta İstanbul'a göç etmek zorunda kalan Murat, yıllar sonra bir amaç için Kıbrıs'a gelir. Çocukluğunu, gençliğini ve ilk aşkını anlatmaya başlar. Murat hayatına kayıplarla başlamıştır. Annesini hiç tanımamış, genç yaşta ölmüştür. Babasının hayatta olup olmadığını ise bilmez. Kıbrıs günleri. 1960'lar. Kıbrıs kaynıyor. Yunanlılar ve Türkler savaşta. İşte Murat'ın babası bu depresif günlerde ortadan kaybolur. 1964 yılında Türkiye'nin Larnaka bölgesinde yaşayan ve yakınlardaki İngiliz üssünde çalışacak olan 11 kişi bindikleri otobüste kaybolur. Yıllardır haber alınamaz. O 11 kişiden biri Murat'ın babasıdır. Annesinden sonra babasını kaybeder. Babaannesiyle birlikte İstanbul'da yaşayan amcalarının yanına giderler. Amcası emekli bir memurdur. Gençliğinde siyasi olaylara karışmış bir tutukludur. Artık hayatında sadece kitaplar vardır. Odasından asla çıkmaz. Murat derinden içe dönüktür. Bir gün amcası hayatına son verir ve Murat'a kocaman bir kütüphane bırakır. Bundan sonra Murat'ın hayatı tıpkı amcası gibi kitaplar arasında geçer. O yaz gününe dek... Amcasının bir arkadaşı, çıkardığı bir edebiyat dergisinde çalışmasını teklif eder. O yaz onu seve seve kabul eder. İlk kitabıyla edebiyatımıza benzersiz bir giriş yapan ve yıllar yılı insan yüreğinin, özlemin, aşkın, geçmişi geleceğe bağlayan o narin bağların izini süren Kürşat Başar, 11 yıl aradan sonra kaleme aldığı yeni romanı Yaz'la okurlarıyla buluşuyor. Yakın tarihimizin kritik bir döneminde dünyaya gelen, birbiri ardına yaşadığı kayıplara rağmen hayata tutunan bir gencin büyüme serüvenini, yüzleşmelerini ve bir yaz mevsimi yaşadığı sarsıcı aşkı, arka plana hızla yitip giden İstanbul'u yerleştirerek anlatıyor.


Bir tatil köyünde yaşadığı güzel günlerden sonra tekrar oraya giden ve eski günlere hasret bir kadının duyguları, hisleri, özlemleri ve yaşadıkları anlatılır. Yazar bir tatil köyüne gider. Eski bir evin önünde daktiloyla sürekli bir şeyler yazan Yusuf adında bir çocuk görür. Çocuk ve ev arasında bir bağ kurarak, o ıssız evde insanların yaşadığını hayal eder ve olayları bu doğrultuda geliştirir. Kahramanımız Nevin, arkadaşları, sevgilisi, abisi ve oğluyla çok güzel günler geçirdiği bu evin bulunduğu tatil köyüne gelir. Eski günleri yeniden yaşamak ister. Komşusu Hatice'nin kocası Kadir ve oğulları Yusuf'un da yardımıyla evi temizlerler. Nevin, çalışma boyunca sürekli olarak geçmişe duyduğu özlemi anlatmaya başlar. Geçmişte arkadaşlarıyla yaşadığı güzel günleri eşsiz doğayı açıklamalarıyla yazar. Günlerini denizde yüzerek, komşusuyla konuşarak ve sürekli özlediği geçmiş günlerle ilgili yazılar yazarak geçirir. Kitabın sonlarına doğru, komşular eski karısının baskından kaçmak için göç eder. Nevin yalnız kalır. Ne zaman döneceği konusunda kararsız kalır. Bu sırada yazar araya girerek otelden ayrılacağı günlerde hayalini kurduğu bu olayları sarışın bir gence aktarır ve işi tamamlar. Birey ve toplum gerçeğinin nasıl bütün olduğunu, bunların herhangi birini yok sayarak bir edebiyat ürünü yaratılamayacağı gerçeğini vurguluyor. Yazsonu'nun önemli mesajı belki de bu. -Doğan Hızlan-


- Dilaver Ağa - Çakırların Halil Ağa - Kara Cehennem Ağa - Abuzer - Emey Hatun - Deli Elvan - Uzun İmam Efendi Romanda Tanzimat devriminden cumhuriyetin ilanından sonra Atatürk'ün ölümüne kadar Çorum yöresinde meydana gelen olayların toprak, ağalık, mal kavgası, tifüs salgını, Ermeni Kırımı gibi konular ele alınmıştır. Kemal Tahir'in tüm romanlarına hakim olan Anadolu insanı merkezli bakış açısıyla, coğrafyanın bu süreçte hiç değişmeyen asırlık kuralları Anadolu insanının gözünden anlatılır. Romanda, Osmanlı devletinin mevcut ilişkileri ortaya konularak, o dönemde zayıflayan Osmanlı devlet gücünün nasıl despotik bir yönetime dönüştüğü ve halkın bu durumdan mümkün olduğunca kurtulmaya çalıştığı irdelenmiştir. Bir zamanlar Çorum'da iki büyük aile yaşarmış. Bunlardan biri de Dilaver Ağa'dır. Dilaver Ağa, Osmanlı İmparatorluğu'nun dağılma döneminde köye gelen Kambur Kadı'nın aklından yola çıkarak savaşa katıldığı devlete yalan söyleyerek Paşa'yı elde eder. Diğer büyük aile Çakır'ın vekilharçlarından Halil Efendi bu duruma bir türlü dayanamasa da paşa olmanın bir yolunu da bulamamıştı. Dilaver Ağa bir süre sonra Cemile adında güzel bir kadına aşık olur. Çakır uşaklarından Halil Efendi'nin oğlu Ömer, genç bir adamdır. Cemile, Ömer'in yakışıklılığına ve cesaretine dayanamaz ve Ömer'le kaçarlar. Ancak Halil Efendi ikisini de bulur ve Çorum'a geri getirir. Dilaver Ağa öldükten sonra yerini kimse alamaz ve aile biter. Artık en büyük aile Çakır uşakları olur. Halil Efendi ölünce miras Ömer Ağa'ya geçer. Ömer Ağa önce amcasının kızı Saniye ile evlenir. Bu evlilikten Kenan adında bir oğlu olur. İkinci eşi Güllü'den Hacer adında bir kızı vardır. Ancak o dönemde kız çocukları miras alınmadığı için Kenan sülalenin devamı olarak görülmüş ve şımarık bir beyefendi olarak yetiştirilmiştir. Ömer Ağa'nın da Benli, Nazmiye adında bir sevgilisi vardır. Köyde Ömer Ağa'nın gözü kulağı olan Deli Elvan, bir gün Çorum'un arazisinde pis, bitli ve dil bilen birini görür. Yanlarında Emey adında bir kadın da vardır. Bütün Çorum, güzelliğine bakmak için dışarı çıkar ve doyamaz. Ömer Ağa yaşlı olmasına rağmen hala çapkındır. Ve Emey'in güzelliğini görünce onları çoban yapmaya karar verir. Şu anki çobanı Hanifi zaten yaşlıdır. Oğlu Kenan, kaçakçılık için güzel ama iki yüz altın bir atı sever. Her sözü yerine getirilen Kenan'ın bu isteği geri çevrilmez ve hemen alınır. Kenan, yeni aldığı ata bakmak için her saat başı ahıra iner. Ancak Abuzer, Emey, ilk eşi Fati ve oğlu da ahırda kalır. Kenan'ın ahıra indiğini gören Çorumlular Kenan ve Emey adını verirler. Kenan'ın arkadaşı Murat, Kenan'ı kışkırtır ve ona Emey ile birlikte olmasını söyler. Emey ve ailesinin amacı zaten farklıdır. Arap olduklarına dair yalan söylediler, kendilerini temin ettiler. Kenan artık Emey ile birlikte olmaya kararlıdır. Amaçlarını bilmeden, bunun için mücadele etmeye başlar. Kenan'ın annesi Güllü ile de ilişkisi vardır. Babasının sevgilisi Benli Nazmiye bu ilişkiyi Güllü'den bilir. Nazmiye bir gün Kenan'a baskı yapar ve Emey'e parayla istediğini yapabileceğini söyler. Kenan aklının peşine düşer ve Emey'in peşine düşer. Ancak gün geçtikçe Emey'e bağlanmaya başlar. Emey ailesine Yediçınar yaylasında ailesine çoban verilmedikçe bir arada olamayacaklarını söyler. Babasını ikna edemeyen Kenan iyice körelmeye başlar. Kenan, çoban Hanifi'yi öldürüp çobanı onlara vermeye karar verir. Hanifi'yi öldürdüğü gece babası Ömer Ağa vefat eder. Ömer Ağa öldükten sonra Kenan, babasının sevgilisi Nazmiye ile birlikte cansız bedeninin başındadır. Bundan sonra miras talebinde bulunamaz. Esrar, kumar vb. işlerden para kazanmaya başlar. Abuzer ise Kenan'ın tüm mirasını satın alan Ağa olmuştur. Kemal Tahir'in, bir üçleme oluşturan ve Çorum çevresinde geçen Yediçınar Yaylası, Köyün Kamburu ve Büyük Mal adlı romanları; Tanzimat'ın ilanından Atatürk'ün ölümüne kadar geçen dönemde, üç ayrı nesil çevresinde, toplumdaki sosyal gelişmelere uygun olarak değişen mülkiyet ilişkilerinin, toprak ağalığı düzeni ve eşkıyalık hareketlerinin gerçek yüzünü anlatır. Kemal Tahir'e özgü yaratıcılık ve dehayla dolu bu romanlarda, dahiyane bir biçimde üslup aştırılmış Çorum ağzıyla, geleneksel halk hikayeleri ve meddah anlatımından yararlanılarak, Tanpınar'ın deyimiyle, büyük bir dil makinesi üretildiği görülürü.


İhsan Sait: Tombul yüzlü, çekik gözlü, çıkık elmacık kemikleri olan Moğol suratlı bir adamdır. Kitap II. Abdülhamid'in Osmanlı döneminde geçer ve ana karakter İhsan Sait'in kendisine gelecekten bir aşk mektubu gönderen Prenses Döjira'ya ulaşma mücadelesini anlatır. Bunun için kendisine gelecekten gönderdiği zeplin tasarım planlarını kullanarak bir zeplin icat eder. 1930'lara giden ana karakterimiz, hayatı boyunca yaşadıklarını bu kitapta 6 günde yazar ve 7. gün dinlenir. II. Abdülhamid döneminde Paşaoğlu isimli şahıs, babasının üvey kardeşinin padişaha kalan mirası sayesinde hiçbir iş yapmadan rahat bir hayat sürmüş; hobi olarak fizik, kimya ve biyoloji gibi bilimlere ilgi duyabilir. Beyoğlu'ndaki kumarhanelerde mahsur kalan Pashaoğlu, Aman Baba adında bir Almanla kumar oynar, ancak bir keresinde Müslüman olan bir adamla kumar oynar. Kumarda ortaya konan inanç budur. Kafir olan Paşaoğlu, kumarda Aman Baba'yı yenerse onun da kafir olmasını sağlayacaktır. Hayır, yenilirse, dindar Müslüman olur. Oyunda Paşaoğlu, Aman Baba'ya yenilir ve Müslüman olmak zorundadır. İhsan Sait adındaki tombul yüzlü, çekik gözleri ve çıkık elmacık kemikleri olan Moğol suratlı bir adam, Sultanahmet cezaevinden çıktıktan sonra tefeciyle iş bulur. Bu işin en ufak detayını tefeci sayesinde öğrenen İhsan Sait, bir gün çocukları yediği söylenen tefeciyi öldürür ve bütün mal varlığını buna yatırır. Böylece zenginleşen İhsan Said'in yolu bir keresinde Ayastefanos'un demir minarelerinde son bulur. Demir minareler Paşaoğlu'nun kurduğu bir mekandır. Duvarlarında asılı Allah ve Muhammed'in kitabelerine, minber ve mihraba benzer kısımlarına bakılırsa burası kutsal bir yerdir. Ancak elektrik kablolarına, çeşitli makinelere ve uğursuz atmosfere bakılırsa burası kutsal olmayan bir yerdir. İhsan Said girer ve Bevvab adında bir hizmetçi tarafından kaçırılıp buraya getirilen bir şeyhi takip eder. Paşaoğlu'nun göklerle araç yapabilecek bir makinesi olduğu ortaya çıkar. Dolayısıyla ona göre Allah'tan vahiy almak mümkündür. Ancak, o bir günahkardır. Bu iş için en iyi adaylar şüphesiz şeylerdir. Bu nedenle Paşaoğlu şeyhleri kaçırıp buraya getirterek, elektrik bağladığı şeylere yüksek voltajlı elektrik verir. Ne yazık ki şeyhler vahiy almak ve Tanrı ile iletişim kurmak yerine ölürler. İhsan Said'in takip ettiği şeyh de bu şekilde vefat eder. Bunun üzerine İhsan Said silahını çıkarır, Paşaoğlu'na saldırır ve onu öldürür. Artık bu lanetli yer onundur ve Bevvab sadece İhsan Said'e hizmet edecektir. Bir gün İhsan Sait demir minarelerde uyurken ona, Oğlun İhsan Sait'i bırakma der. Mektup gelir. Bu birkaç kez tekrarlanır. Ancak İhsan Said'in oğlu yoktur. Bir gün bir derviş ona rastlamış ve Ben senin oğlun İhsan Sait'im! demiş. Der. İhsan Said ona biraz para verir ve gönderir. Oğlundan hala haber alamaz. Bir gün İhsan Said, Prenses Dojira isimli birinden bir mektup alır. Mavi gözlü güzeller güzeli prenses İhsan Said'e olan aşkını anlatır. İhsan Sait de bir mektup yazar ama prensesin ona gelecekten mektup gönderdiğini anlar. Daha sonra Prenses Dojira, İhsan Said'i geleceğe taşıyacak bir hava gemisinin çizimlerini gönderir. İhsan Sait bu zeplini demir minarelerdeki atölyesinde yapar. Ancak Almanlar bu hava gemisini ele geçirmek ister. İhsan Said de atölyesinde Almanları eğlendirir. Bir süre dışarı çıkar ve içeride kalan Almanlara zehirli gaz verir. Böylece Almanların çoğu ölür. Zeplini kaçırmak isteyen İhsan Said, Almanlarla çatışmak zorunda kalır. Mürettebatının çoğunu kaybeden İhsan Sait, zeplini kaybetmez. Zeplin yükselir, yükselir ve atmosferden çıkar. Donarak ölen İhsan Said, bu şekilde ölümsüzlüğe kavuşur ve yarı tanrı olur. Şimdi gelecekteki sevgilisine doğru yola çıkar. İhsan Sait'in bir daha hiç görmediği oğlunu Ruslarla savaşta bir asker olarak görürüz. Ne yazık ki Ali İhsan bu savaşta şehit olmuştur. İhsan Said'in hayaleti, oğlunun cesedine secde eder. Yıllar geçer. Cumhuriyet Türkiye'sinde Dolmabahçe Sarayı'nda, Söylentiye göre bu saraya bir hayalet musallat olur. Bu konuyu araştırmak için yedi kişilik bir komisyon kurulur. Bu komisyonun çalışması sırasında, memurlar sekiz tane olduğunu fark ederler. Sekizinci kişi İhsan Said'in hayaletidir. İhsan Said gelecekten geldi ve sevgilisi Prenses Dojira'yı bulamaz. II. Abdülhamid'in dosyaladığı tüm kişilerin kayıtlarının bulunduğu komisyon, İhsan Sait'in hayatını da biliyor ve ona yardım etmek ister. İyi bir adam olması şartıyla Prenses Dojira ile tanışacağını söyler. Ayrıca Prenses Dojira, İhsan Said'i yüzündeki yara izinden tanıyacaktır, oysa İhsan Said'in yüzünde hiçbir yara izi yoktur. İhsan Sait neden o zaman oğlu Ali İhsan'ın yüzündeki yara izini hatırlar. Daha sonra sevgilisi Prenses Dojira'ya ulaşmak için geçmişe döner; ama İhsan Said gibi. Dolmabahçe Sarayı'nda bulunan İhsan Said, tüm macerasını orada yedi kişiye yazdırmıştır. Bu yedi kişi, yedi uyuyanlardan başkası değildir. Bütün hikaye onların hayallerinden oluşur. Bu yedi kişi arasında adı Kıtmir olan bir köpek vardır. İhsan Sait tüm hikayeyi altı günde yazdırmış, yedinci gün yorulmuş ve dinlenmiş. Katiplere de aynısını yapmalarını emretmiştir. Çizgilerin kürelere, zamanın sonsuzluğa, sonsuzlukların da hayallere dönüştüğü bir hikayedir bu. Sıradan insanların sıra dışılığı, bilinen hikayelerin düşlere dönüşümü, zaafların asilleşmesi, erdemlerin ardındaki günahkarlık tüm içtenliğiyle akacak zihinlere. İnsan olmanın en zayıf ve en yüce yanları, bir hikayenin dokunuşuyla bir kez daha bilinebilir olacak. İhsan Oktay Anar, bu yeni düşüyle sizleri bir kez daha şaşırtacak. Çizgilerde değil kürelerde gezinecek, bilinen zamanların bilinmeyen anlarına yolculuk edeceksiniz. Alışık olmadığınız bu dünyanın kapısından girdiğinizde aşinalık hissedecek, sadeliğin ihtişamına teslim olmanın rahatlığıyla kendinizi akışta yolculuk ederken bulacaksınız. Benzin tankları da doldurulduğunda vakit gece yarısını çoktan geçmişti. Zeplinin kumanda kabinine önce Selahattin çıktı ve alavereye tırmanıp motör kabinine geçti. İhsan Sait ve İdris Dede ise ahşap merdivenden kumanda kabinine çıktılar. Aman Baba, aşağıda amelelerin başındaydı. Yukarıdaki kumanda ve motör kabinlerinden yirmişer uçlu iniş palamarları sarkıtıldı. Aşağıdaki Aman Baba'nın emriyle 60 kadar amele bu palamarlara asıldı. Aman Baba'nın, 'Hazır ol! Dikkat! Şimdi!' demesiyle, bu iş için görevli ameleler, zeplini kum torbalarına bağlayan halatları baltayla kopardılar. İşte tam bu anda palamarlara var güçleriyle sımsıkı asılan adamların ayakları yerden kesilir gibi oldu. Aman Baba korkuyla, 'Herkes palamarlara!' diye bağırınca geri kalan ameleler de telaşla koşuşturup halatlara asıldı ve tepesi neredeyse hangarın tavanına değen zeplin hasar görmekten böylece kurtuldu. Aman Baba, 'Haydi arslanlarım! Göreyim sizi!' diye haykırdıktan sonra, adamlar kendilerini paralayarak, zeplini hangardan dışarı çekmeye başladılar. Göklere yükselmek için can atan bir ejderhaya benzeyen hidrojen dolu devasa hava sefinesinin halatlarına asıldıkları için, zaman zaman ayakları yerden kesili kesiliveriyor, yerden yükseldikleri böylesi durumlarda, sanki boşlukta koşuyorlarmış gibi bacaklarını sallıyorlardı. Nihayet dışarı çıktıklarında bu kez kendi terleriyle değil şiddetli yağmurla ıslandılar. Üstelik zeplini oraya buraya kımıldatan şiddetli rüzgar amelelerin işlerini zorlaştırıyordu. Aman Baba, 'Palamarları sakın bırakmayın! Kur'an-ı Kerim'e nasıl yapıştıysanız halatlara da öyle yapışın! 40 adımımız kaldı!' diye bağırdığında amelelerin çoğunun takati tükenmişti. Nihayet zeplini hangardan yeterince uzağa götürebildiler. Ama hemen hepsi sıfırı tüketmişti. Çok geçmeden zeplindekiler palamarları aşağı bıraktılar. Hava sefinesinin kumanda kabininde, İdris Dede açtığı iskele ve sancak pencerelerindeki mesnetlere makinalı tüfekleri rapt ederken İhsan Sait, makina dairesi telgrafının kolunu geriye çekti ve muhabere borusundan motör kabinine, 'Selo! İskele ve sancak motörleri marş! Yarım yol ileri!' diye bağırdı.


Ömer: Orta halli bir ailenin oğludur. Üniversiteyi bitirdikten sonra zengin bir albayın kızıyla evlenerek genel müdürlüğe terfi eder. Ancak hayatının monotonluğundan sıkıldığı için intihar etmeye karar verir. Rezzan: Ömer'in karısıdır. Varlıklı bir ailenin kızı olarak biraz sorumsuz ve maddi hayata düşkündür. Işık: Ömer'in 13 yaşındaki oğludur. Yemeğe düşkün, şişman bir çocuktur. Gönül: Ömer'in gençlik aşkıdır. Bankada çalışan, esmer, kısa boylu. Kırklı yaşlarda olmasına rağmen hiç evlenmez ve Ömer'e sadık kalır. Necmettin: Ömer'in kaldığı Sirkeci otelindeki garsondur. Kitap farklı bir format kullanılarak yazılmıştır. Eser, Allah'ın dünyayı yarattığı Yedinci Gün ile ilgili Tevrat'tan bölümler aktarmıştır. Bu alıntıların altındaki bölümlerde bir insanın Yedi günlük hayatı konu edinmiştir. Ömer, kendini genç ve güçlü hisseden kırk üç yaşında bir adamdır. Bir bankada genel müdür olarak çalışıyor. Rezzan adında akraba olmayan bir eşi, Işık adında bir oğlu ve Sevgi adında bir kızı vardır. Ömer, kızının aşıklarını bilmesine rağmen bu duruma sessiz kalır. Annesi çocuklarına ilgi göstermediği için bu durumlardan habersizdir. Rezzan sabahları kahvaltıya inmiyor. Kahvaltıyı hep Fatma adında bir hizmetçi hazırlar. O gün her şeyden habersiz işe giden Ömer, iş yerinde talihsiz bir olay yaşayacaktır. İşe geldiğinde müsteşar onu arar ve belgelerle ilgili sorular sorar. Ömer bir an kendisine yapılan delice hakareti kabul edemez ve müsteşara yumruk atar. Yumruk yedikten sonra panikler ve ani bir karar verir. Bu kararla Ankara'dan İstanbul'a tek yön bilet alır. Hatta bu olayla Ömer'in yıllardır biriktirdiği yorgunluğun yerini cesaret alır. Ailesinden ayrılan Ömer, işten kovulmanın stresiyle uçağa atlar ve İstanbul'a gider. Uçakta düşünme fırsatı bulur. Bir karısı ve iki çocuğu var. Ama aynı şeyi aynı anda tekrar tekrar yapmak onu yoruyordu. Üstelik iş stresi onu İstanbul'a iter. Buraya gelmesinin bir diğer amacı da kendi hayatına son vermek istemesidir. Sirkeci Otel'e gelir. Otelde oda ayırtmak istediklerinde adını ve soyadını sorarlar. Kendi adını vermez, farklı bir isim verir. Bundan böyle orada Hasan Tükenmez olarak anılacaktır. Otel odasına geldiğinde kendini öldürmeyi erteler ve uykuya dalar. Sabah hesabındaki parayı dilediği gibi harcamak ister. Ancak daha sonra tekrar anlamsız bulur. Bir kafeye gider ve bir gazete alır. Eksik notunu görür. Yanında oturan adam gelişigüzel gündemi soruyor. Ömer, gündemde kaçırılan bir genel müdür olduğunu söyler. Yanındaki adam Ömer'in elinden gazeteyi alır ve haberi okur. Bu adam, kaybolan adamın zengin bir adama benzediğini söylüyor. Yanındaki Ömer, başkalarının onun hakkında düşündüklerine şaşırır. Ancak, anlaşıyor. Kahve dükkanından sonra bir bankaya gider ve katiple para çekmesi için konuşur. Banka memuru, Ankara şubesinden para çekileceği için biraz beklemesini söyler. Ömer de tanınma ve aranma korkusuyla paradan vazgeçer ve tam kapıdan çıkmak üzereyken bir banka memuru onu görür. Daha yakından baktığında, bu kadın subayın üniversite yıllarını süsleyen aşk olduğunu fark eder. O gün pek konuşmasalar da Ömer'in üzerine bir umut ışığı yayılır. Gönül'le yeniden karşılaşma hayali onu sarar. Gönül, Ömer'e kızgındır. Bu yüzden ona kısa cevaplar veriyor. Ömer askere gidince Gönül ile sözleşme yaparlar. Ama Ömer sözünü tutamaz ve Rezzan ile evlenir. Daha sonra Ömer otele gelir. Bu durum bir şeyi değiştirdi. Geçen gün onu telefonla arar ama Gönül onunla konuşmayı reddeder. Tam Ömer her şeyden vazgeçip kendini öldürecekken Kiraz Teyze adında yaşlı bir kadın gelir. Silahı elinden alıyor. Ölümden başka her şeyin çaresi olduğunu söylüyor. Ömer ağzından çıkan her şeyi sabırla dinler. Birkaç gün önce biri ona böyle bir öğüt verse dinlemez hatta kızmaz. Kiraz Teyze Gönül'den mektup almasını ister. Kiraz Teyze mektubu alır. Gönül'ün mektubuyla birlikte gelir. Mektupta Gönül görüşmeyi kabul eder. Ömer bu duruma çok sevinir. Yarın saat birde Gönül ile görüşecek. Uyur ve bu rüyayla uyanır. Sabah Kiraz Teyze hazırlıklara başlar. Saat geçtiğinde kalp gelir. İki eski sevgili konuşur ve tartışırlar. Gönül isterse bir ev bulabileceğini söyler ve onu evine davet eder. Ömer, Gönül'ün annesiyle birlikte yaşadığı evine gelir. Burada Gönül'ün odasına gönderdiği mektupları okur. O gece Gönül'ün evinde kalır. Ömer için yeni bir hayatın kapıları aranır. MEB tarafından 100 Temel Eser olarak seçildi. İnsan olmanın erdemine vurgu yapan bu roman, en zor koşullarda bile bireyin ufkunda beliren yaşama sevinci ve umudun yeşermesi konusunda bir başyapıt özelliğine sahip. Felsefe alanında kalıcı eserlere imza atmış olan ünlü düşünür ve yazar Orhan Hançerlioğlu'nun MEB 100 Temel Eser arasında yer alan romanı Yedinci Gün'ü yeni bir kapak tasarımı ve tek kitap olarak sunuyoruz.


Osman: Üniversite hayatına küskün genç bir adamdır. Üniversitede Canan adında bir kıza aşıktır. Meraktan Canan'ın okuduğu kitabı merak ederek, okumaya başlar ve bunun sonucunda bir arayışa girer. Canan: Osman'ın aşık olduğu kızdır ama Canan'ın bir sevgilisi vardır ve Osman bu durumu kabul edemez. Nadir Bey: Kayıp oğlunu arayan bir adamdır. Daha sonra Nadir Bey'in oğlunun kaybolan Canan'ın sevgilisi olduğu anlaşılır. Osman adında bir gencin Canan adında genç bir kıza olan aşkını anlatan ve Canan'ın elinde görmüş olduğu kitabı merak edip okumasıyla başlar. Modern hayatın yalnızlaştırdığı Osman'ın arayışına da yer veren postmodern bir eser ele alınmıştır. Osman, üniversite hayatını sevmeyen genç bir adamdır. Üniversitesinde Canan adında bir kıza aşıktır. Canan'ın elinde gördüğü ve okuduğu kitabı sürekli merak eder ve satın alır. Bazen gündüzleri üniversiteye gidiyor ve geceleri bu etkileyici ve sürükleyici kitabı okuyor. Osman bir gün Canan'la tanışma fırsatı bulur ve sohbet sırasında Canan'ın bir sevgilisi olduğunu öğrenir. Osman bu duruma çok üzülse de okuduğu kitabın etkisiyle umutsuzluğa kapılmıyor. Canan ve sevgilisi bir gün ortadan kaybolur. Osman bir karar verir ve onları bulmak için her şeyi geride bırakır. Bu seyahatlerinde birçok kazaya ve çok şeye tanık olur. Bu sırada kitabı okumaya devam ederken Canan'ı bulma arzusu da devam eder. Genç adam kitaptan çok etkilenmişti ve Osman'ın gün geçtikçe ona gidiyordu ve sanki yerine bambaşka bir Osman geliyordu. Canan'ı bulmaktan vazgeçmeyen Osman, bir gün otobüs camından dışarı bakarken Canan'ı görür. Canan'a giderler, konuşurlar ve Canan'ın sevgilisinin ortalıkta olmadığını öğrenirler. Yine de Canan sevgilisinden vazgeçmiyor ama onu bekliyor Bu arada Osman, evliliğine ve çocuklarla ilişkisine rağmen Canan'a olan aşkından hiçbir şey kaybetmemiştir. Bu sırada Nadir Bey ile tanışırlar. Nadir Bey oğlunu arıyor. Daha sonra Nadir Bey'in oğlunun kaybolan Canan'ın sevgilisi olduğu anlaşılır. Osman, Canan'ın sevgilisinin peşine düşer ve onu bulur. Adamı bulduklarında sohbet ederler, tren istasyonuna giderken Osman silahını çıkarır, adama ateş eder ve onu öldürür. Bunun bir nedeni olarak Canan'ı ondan başka kimse sevemez. Bu cinayetin ardından Osman yine otobüs seferlerine başlıyor. Aradığı yeni hayata hala ulaşamayan Osman'ın hayatında bir boşluk var. Bunları düşünürken otobüs çarpıyor ve Osman kan içinde ama huzur içinde ölüyor. Aslında Osman rahat bir ölüm arıyordur ve istediğine kavuşmuştur. - Kırk dilden fazla çevirisi yapılmıştır. - Herkes tarafından ilginç, akıcı ve çarpıcı bulunmaktadır. İlk basımı 1994 yılında gerçekleşen Yeni Hayat kitabı bir dönem İletişim Yayınları tarafından basılmıştır. Daha sonra 2013 yılı itibari ile YKY tarafından yayımlanmıştır. Orhan Pamuk'un kült eserleri arasında görülen Yeni Hayat, 40 dilden fazla dile çevrilmiştir. THE GUARDIAN'ın Yeni Hayat Özel Bir Vaka diyerek söz ettiği roman Bir gün bir roman okudum ve hayatım değişti sözleri ile başlamaktadır. Yeni Hayat kitabı, romanın ana karakterinin hoşladığı kızın elinde gördüğü kitabı merak edip okumasıyla başlıyor ve karakterin bir yolculuğa çıkmasıyla devam ediyor.Olay örgüsü, ana karakterin gözünden anlatılmaktadır. Kitapta söz edilen hayat değiştiren eser, Dante'nin Yeni Hayat adlı eseridir. Orhan Pamuk'un tuhaf, şiirsel ve başdöndürücü bu romanı 1994 yılında yayımlandığında, tıpkı anlattığı sihirli kitap gibi esrarlı havasıyla kült roman olmuş, bir anda yüz binlerce okura ulaşmış, kırkı aşkın dile çevrilmişti. -The Guardian- Bir gün bir kitap okudum ve bütün hayatım değişti. Orhan Pamuk'un coşkulu, lirik ve sihirli romanı Yeni Hayat bu sözlerle başlıyor. Okuduğu bir kitaptan sarsılarak etkilenen, sayfalardan neredeyse fışkıran ışığa bütün hayatını veren ve kitabın vaat ettiği yeni hayatın peşinden koşan genç bir kahramanın olağanüstü hikayesi bu. Kitabın etkisiyle aşık oluyor, üniversite öğrenciliğinden uzaklaşıyor, İstanbul'dan ayrılıyor, bitip tükenmeyen otobüs yolculuklarına çıkıyor, taşra şehirlerine doğru savruluyor. Onunla birlikte ve aynı hızla sürüklenen okuyucu, kahramanın okuduğu kitabı değil, başından geçenleri izleyerek bize özgü bir hüznün ve şiddetin ta kalbinde buluyor kendini. Siyah-beyaz televizyonlu kahvelere, video seyredilen otobüslere, trafik kazalarına, siyasi kumpas ve cinayetlere, bayi örgütlerine, paranoyakça kuramlara, saat kadar dakik muhbirlere, kaybolan eski eşyaların şiirine ve taşranın öfkesine uzanan bu harikulade yolculuk, Orhan Pamuk'un çağdaş dünya romanının en özgün yaratıcılarından biri olduğunu bir kere daha kanıtlıyor. Bir yandan Hayat'ın, Eşsiz Anlar'ın, Ölüm'ün, Yazı'nın, Kaza'nın sırlarına, bir yandan da çocukluğun resimli romanlarına, bir belirip bir kaybolan arzu meleğine ve Dante'nin, Rilke'nin şiirlerine açılan benzersiz bir roman. Hayatla okumanın kesiştiği alanda seyreden ve her sayfada katman katman genişleyen sarsıcı bir yol hikayesi.


Hamdi Paşa: Kaya'yı elde etmek için elinden geleni ardına koymayan Yeni Osmanlı Partisi'nin lideridir. Oğuz: Yeni Turan Partisi'nin lideri ve Kaya'nın sevdiği adamdır. Samiye : Milletini seven ve Milleti için mücadele eden ve bunu yaparken de her şeyi göze alan karakterdir. Vatan ve Milleti için hiç sevmediği bir adamla dahi evlenmeyi düşünür. Asım: Romandaki anlatıcı ve Lütfi Bey'in yeğenidir. 1908 yılında ilan edilen II. Meşrutiyet sonrası ortaya çıkan siyasi ve sosyal olayları konu edinir. Dönemin iki siyasi partisi Yeni Osmanlılar ve Yeni Turan'dır. Oğuz Bey Turan Partisi'nin lideridir. İki parti arasında fikir ayrılıkları olsa da devletin bekası için çaba harcarlar. Yeni Turan yönetimde Türklerin söz sahibi olmasını, Yeni Osmanlı ise Osmanlı İmparatorluğu'nu oluşturan tüm tebaanın söz sahibi olmasını istiyor. Yeni Turan Partisi, kadınların desteğini almak için Cuma günleri faaliyet gösteren Cuma okullarını açar. Mahalle camilerinin yanında küçük odalarla açılan bu okullarda kadınlara eğitim verilir. Kaya adını kullanan Samiye burada ders veren hocalardan biridir. Oğuz Bey ve Kaya'nın geçmişten gelen kalp sorunları vardır. Yeni Osmanlılar partisinin başkanı Hamdi Paşa, Oğuz'u hapse attırır ve Oğuz Bey'in tutuklanmasının kaldırılması karşılığında Kaya'ya onunla evlenme teklif eder. Kaya, davası uğruna bunu kabul eder ve sonra hastalanır. Oğuz Bey daha sonra vurulur. Kaya ise bunu Lütfi Bey'in yaptığını düşünür ve evi terk eder. - Türk edebiyatının ilk siyasal/ideolojik romanı kabul edilir. - Meşrutiyet döneminde geçen ütopik bir romandır. - Yazar, eserinde Türkiye'nin 1930'lu yıllarını tasarlamış ve adem-i merkeziyet biçimini savunmuştur. - Romanda Türkçülük bilinci vurgulanmış; Türk olmak, kültürel birlik anlayışı ile açıklanmıştır. Romanı yazdığı yıllarda Türk Ocağı'nın çalışmalarına katılan ve Ziya Gökalp ile tanışma fırsatı bulan Halide Edip'in Türkçülük akımı etkisinde yazdığı tek eseridir. - Eserde, Ziya Gökalp'in etkisi belirgin biçimde görülür. Osmanlı Devleti'nin çöküş sürecinin yoğun biçimde hissedilebildiği kritik dönemde, biraz da can havliyle yazılan Yeni Turan, birçok bakımdan düşündürücü ve eklektik bir gelecek projeksiyonu ortaya koyar. Zengin ve güçlü Türkiye hayaline temel olarak benimsediği ideoloji, henüz emekleme çağında olan Türkçülüğün bir varyantıdır. Kaleme aldığı her metinle yeniden tartışılan Halide Edib'in bütün eserleri, gözden geçirilmiş baskılarıyla Can Yayınları'nda.


Ahmet: Yoksul bir aileden gelen tezgahtardır. Şükran: Ahmet'in sevgilisi ve Spor Toto'da çalışan cahil bir mahalle kızıdır. Hatice: Gençlerin ahlaksız ve başıbozuk bulan otoriter ve muhafazakar emekli öğretmendir. Necip: Selanik eşraflarından olup Fransız okullarında eğitimi almış babadan kalma mirasını tüketmekte olan bir mirasyedidir. Mehtap: Kafkasya kökenli çalışkan, tutumlu bir kızdır. Güngör: Çocukluktan beri ticaret ile uğraşan girişimci ruhlu bir adamdır. Salih: Yoksul bir çevreden gelmiş, saygılı, sabırlı bir insandır. Ayrıca Ceza hukuku profesörüdür. Olcay: Salih Bey'in sevgisiz büyüyen kızıdır. Ali: Doğa'nın arkadaşı ve Olcay'ın sevgilisidir. Necmi: Ayakkabı boyacısı Çingene ve kumar ile uğraşan bir adamdır. Aysel: Çocuk yaşta fuhuş yapan bir gazino çalışanı kadındır. Eserde birbirinden bağımsız gibi görünen insan portreleri zekice bir kurguyla bir araya getirilmiş. Ankara'da bir buçuk saatlik bir süre içerisinde civarda bulunan ve çürüyen bir kavak ağacının yere düştüğü kişilerin hikayeleri, birinin bittiği noktadan başlayarak diğeri geriye doğru bakarak anlatılarak metni zenginleştiriyor. Roman, 1970'lerde Türkiye'nin sorunlarını bir araya getirdiği portreler aracılığıyla bir araya getiriyor. Aile, arkadaş, sevgili ilişkilerini ortaya çıkarır. Eşitsizlik, toplumun namus duygusu, yalnızlık gibi konulara değinir. Gerçekçi bir üslupla yazılmıştır. Sevgi Soysal'ın romanı yazması ve yayınlaması 6 yıl sürer. Aslında kendisi için yazdığı bu günlüğü yayınevine vermesinin tek nedeni, çok hasta olan kedisinin ameliyatı için para toplamaktır. Paw Tümörü olan Küçük Shappi, romanın başarısı sayesinde kurtulacaktır. Sevgi Soysal bu romanı, siyasi nedenlerle girdiği ve iki buçuk ay kaldığı Adana Cezaevi'ndeyken yazmıştır. Bazı eleştirmenler tarafından yazarın başyapıtı olarak kabul edilen ve yazarın üçüncü romanı olan eser, 1974 Orhan Kemal Roman Ödülü'nü alır. Yazar, Yenişehir'de Bir Öğle Vakti kitabında bahsettiği karakterler aslında birbirinden bağımsız gibi görünse de hepsini kurgusu ile buluşturmuştur. Ankara'da belirli bir çevrede bir araya getirdiği kahramanlarla aile, arkadaşlık, sosyal olaylar gibi konulara gerçek ve akıcı bir üslupla değinirken, hızla gelişen ve değişen yaşam tarzını sorgulayıp gözler önüne seriyor. Kızılay'dan alışveriş yapmanın bir ayrıcalık ve üstünlük olduğunu düşünen Katip Ahmet, en pahalı mağazalardan biri olan kendi parasını kazanır kazanmaz her şeyi Kızılay'dan almaya karar verir. Çünkü Ulus Hal deyince aklına babasının kış başında aldığı soğan ve patates çuvalları gelir ve çaresizlikten kendini alamaz. Tek derdi onu zarafetiyle ortadan kaldırmaktı. Haftanın belirli günleri Spor Toto'da çalışan Şükran, Ahmet'in sevgilisidir. Bütün kızlar gibi o da Ahmet'in yakışıklılığına kapılmıştır. Aslında Ahmet'in sadece onunla takıldığını biliyordu ama yine de onu sevdiğini itiraf etmesine bile karşı koyamıyordu. Hatice Uzgören Hanım vardı, Her zaman aceleyle yapacak işleri vardı. Emekli bir öğretmendi. Dürtü sellikten nefret ederdi. Genelde gergin ve sinirliydi. Suçluların cezasız kalmasına dayanamaz. Bir zamanlar Ankara sokaklarında aydın insanlar görünmüyordu; düzen, otorite, güvenlik vardı... demeden edemez. Lozan'daki öğrencilik yıllarında öğrendiklerinin yanı sıra, tüm inceliğine ve yok olmaya yüz tutmuş babasının mirasına rağmen göz alıcı olmayı bilen Necip Bey de kahramanlardan biridir. Ona göre apartmanlar Hatice Hanım gibi bir o yana bir bu yana bağıran kaba ve terbiyesiz insanlarla doluydu. En çok da Hatice'nin uygun olmayan zamanlarda evlerine gelip arkadaşlarını aramasına ya da Necip Bey'in numarasını vermesine sinirlenirdi. Kardeşinin batırdığı parayı düşünerek açgözlü olmak onun günlük işlerinden biriydi. Onun için en zor durumlardan biri kızı ve oğlu arasındaki çekişmeydi. Necip Bey'e gelecek için güven vermeye bile çalışmıyorlardı. Kafkas göçmeni bir ailenin uzun boylu, mavi gözlü, çalışkan sessiz kızı Mehtap bankada çalışıyordu. Hem banka yönetimi hem de müşteriler kendisinden memnun kalır. İyi bir gün göremediklerini gördüğü anne babası için bir şeyler yapmaya karar vermiştir. Ticaret lisesini bitirdikten sonra Ankara'da bir bankada iş bulur. Babasının emekli maaşı ve Mehtap'ın kazandığı parayla zar zor geçinirler. Necip Bey son parasını çekmek için bankaya gittiğinde Mehtap çok etkilenmiştir. Bankada para biriktirmenin hiçbir şeyi değiştirmeyeceğini düşünmek için çaresizdir. Hesabını tamamen kapatırken Mehtap'a iki çocuğunun eğitimini, karısının nafaka istemesini, ipotekli dairesini anlatır. Güngör'ün hikayesi aslında en ilginçlerinden biridir. Çankaya'da yeni açtığı bir mobilya mağazası vardır. Bazı tüccarlardan aldığı çeyiz izni ile Avrupa'dan getirdiği ev eşyalarını satar. Güngör boşandığında evleneceği bir nişanlısı vardır. Giyinmeyi, ticaret yapmayı, para kazanmayı ve iyi yaşamayı bilir. O sırada mahalleye gelen Amerikalılarla işbirliği yaparak yolunu bulur. Yaptığı boyalı paskalya yumurtalarını verir, onun yerine kot pantolon, ciklet ve gömlek alıp pahalıya satar. Prof. Salih Bey o gün Güngör ile tanışır. Salih Bey bir suçluydu. Ulus'ta bir ofisi vardı ve uzmanlıktan para kazanır. Durumu eskiye göre iyileşmiş olsa da, iyi bir ofisi, dairesi, arabası, arsası olsa bile geleceğe güveni tam olmayacaktır. Çocukluğundan kalma bu güvensizlik duygusu... Güngör Bey'i görünce evindeki antikaları satmak için yaptığı baskıyı hatırlar. Aynı konunun tekrar açılmasını beklemesine rağmen Güngör yanından hızla geçer. Salih'in eşi Mevhibe Hanım çok titizdir. Yıllardır kadın kollarında çalışan ve bir hayır kurumu işleten eski bir Halk Partisi üyesidir. Asistanı Nurten Hanım'da mutlaka bir kusur bulacaktır. Olcay, Mevhibe'nin kızıdır. Sevdiği şeylere her zaman müdahale eden ve asla değişmeyecek ve asla düzelmeyecek bir annesi olduğuna karar veren Olcay'ın hikayesiyle devam eder. Olcay ile abisi Doğan arasında her zaman bir mesafe olmuştur. İkisi de sevgisizlik duvarının iki yanında ayrı büyümüştür. Nihayet bir gün, Olcay'ın küçük bir adımıyla ilk yakınlaşma gerçekleşir. Daha sonra Doğan'ın arkadaşı Ali, Olcay'ın birbirine olan ilgisi ve kısa sürede iniş çıkışları Ali'yi benimsemiş ve iniş çıkışlarıyla devam eden hikaye, Ömer, Aysel gibi karakterlerin tanıtılmasıyla bir macera ile son bulmuştur. Sevgi Soysal, 1974 Orhan Kemal Roman Ödülü'nü kazanan Yenişehir'de Bir Öğle Vakti'nde, çok boyutlu bir toplumsal kesiti sanki hiç zorlanmadan edebiyata aktarmış gibidir. Gözlemlediği alabildiğine gerçek insan portrelerini, birbirinden kopukmuş gibi duran hayatlarından alıp, zekice bir kurguyla buluşturur. Bu çerçevenin içine de, Ali, Doğan ve Olcay'dan oluşan bir üçgen kurar; o dönemin sorularını, abi-kardeş, arkadaş ve sevgililik ilişkileri üzerinden yansıtır. Ve ortaya, insanın sol tarafını sağlam kılan bir roman çıkar.


Meryemce: Uzun Ali'nin annesidir. Koca Halil'in öldüğünü düşünür ve mevlit okutan köylülerle konuşmaz. Kimseyle konuşmadığı için sorunlarını işaretlerle açıklamaktadır. Taşbaşoğlu: Yiğit cesur bir karakterdir. Köylüleri Adil Efendi'ye karşı gelmediği için eleştiriyor. Köylü tarafından ermiş bir kişi olduğuna inanılıyor. Kendi karısını bile ermiş olmadığına inandıramıyor. Jandarmadanın elinden kaçarak bir daha kimseler görünmez. Muhtar Sefer Edendi: Köyün muhtarıdır. Ağalara arası iyi olan muhtarın rüşvet aldığı düşünür. Cimri ve çıkarcı bir adamdır. Üçlemede Yalak köylülerinin yaklaşık on üç aylık mücadeleleri anlatılıyor. Yer Demir Gök Bakır'da köylülerin Adil Efendi'ye olan borçlarını ödeyememesinin yarattığı korku ve bu durumdan kurtulmak için bir ermişe dönüştükleri Taşbaş'ın hikayesi anlatılıyor. Muhtar Sefer ile Taşbaş arasındaki mücadele anlatının odağını oluşturmaktadır. Yalak köylüleri bu yıl Çukurova'da yeteri kadar pamuk toplayamadığı için borçlarını Bakkal Adil Efendi'ye ödeyemiyor. Koca Halil ise pamuk saatini geç haber verdiği için köylü tarafından öldürülmesinden korkmaktadır. Ancak, köylü onu görmezden gelince, bu durumu gururuna yediremez ve köyü terk eder. Köylü Adil Efendi'ye borçludur. Köylüler bu yıl borçlarını ödeyemedikleri için değerli eşyalarını alınmasın diye değerli eşyalarını gömmeye başlarlar. Adil Efendi'ye köylülerin eşyalarını gömdüğünü söyleyen ise Sefer Efendi'dir. Taşbaşoğlu ise köyü tarafından öldürülen kişi olarak kabul edilir. Memidik, Taşbaşoğlu'nu arkasında yedi ışık topu ile dağda gördüğünü söylüyor. Muhtar ise ikili oynamaya çalışıyor. Adil Efendi'den köylülerin borçlarını affetmemelerini ister. Taşbaşoğlu, ermişliği nedeniyle halkı dolandırdığı iddiasıyla jandarma tarafından tutuklanır. Karlı bir gecede jandarmanın elinden kaçarak bir daha görünmez. Koca Halil başka bir köyde saklanıyor ve köylüler Adil Efendi'yi beklemeye devam etmektedirler. - Roman, Zülfü Livaneli tarafından 1987 yılında aynı adla sinema filmine uyarlandı. - Yaşar Kemal'in Teneke'den sonra oyunlaştırdığı bir diğer eseridir. - 1977 yılında Fransa Eleştirmenler Sendikası tarafından En İyi Yabancı Roman Ödülü'nü aldı. -Martine Bauer,Le Matin de Paris, -


Kailey: Bir gazetede sosyal konuları ele alan yazardır. Ryan ile nişanlıdır. Ancak yıllar önce ortadan kaybolan sevgilisini arar bulamaz. Tam nişanlandığı dönemde karşısına çıkar ve hayatı tamamen değişir. Ryan: Kailey ile nişanlı yakışıklı bir adam. Kailey'in eski sevgilisi ile karşılaşması sonucu aradan çekilen ve daha sonraları tekrardan evlenerek beraber olan kişidir. Cade: Yıllar önce ölündüğü sanılan Kailey'in sevdiği kayıp bir adamdır. Kailey'in yıllarca aradığı ve sonunda aç ve yoksul bir şekilde sokakta görmesi ile aşkları yeniden alevlenir. James: Cade'nin iş ortağı ve hafızasının kaybetmesine neden olan kişi. Çok tatlı ve merak uyandırıcı bir dille geçmişin bizi kolay kolay terk etmeyeceğini, geri döneceğini ve bizi bulacağını söylerken, geride bıraktıklarımızı, hayatımızdan silinenleri de düşündürüyor. Kailey ile çıktığımız bu zaman yolculuğunda kendi geçmişimiz gözlerimizin önüne gelir ve duygulu anlar yaşanır. Kailey bir gazete için Araştırdığı ve yazdığı konular daha çok toplumsal konuları yazar. Seeatle'da yaşayan Kailey, şehrin evsizleri hakkında kapsamlı yazılar yazar ve son zamanlarda eski bir evsiz barınağının yıkılmasına karşı çıkmak için araştırma yapmıştır. Nişanlıydı ve nişanlısı Ryan çok başarılı, yakışıklı ve iyi bir insandı. Ryan başarılı bir şirket yönetiyordu ve Kailey'e derinden aşıktı. Evliliklerinde kısa bir süre kalan ve düğün hazırlıklarına başlayan çift, gün sayıyordu. Bir gün Ryan ve Kailey şehrin en ünlü restoranına giderler ve güzel bir yemek yerler. Ryan valeden arabasını alacakken Kailey yemekten kalanları alır ve Ryan'ı bekler. Tam o sırada gözü dışarıda bir adama takılır. Evsizdi ve dükkanın önünde duruyordu. Kailey, garsona dışarıdaki adam için yiyecekleri olup olmadığını sordu, ancak olumsuz bir yanıt aldı. Sonra dışarı çıktı ve elindeki paketi adama verir. Adam boş gözlerle karşıya bakar. Adamın onu duymadığını düşünen Kailey eğilir ve yüzüne bakar ve o anda zaman durmuş gibiydi. Bu evsiz adam, bir zamanlar çok sevdiği ve iki yıl birlikte olduktan sonra ortadan kaybolan Cade'dir. Cade, Kailey'nin asla unutamayacağı ve her zaman aradığı bir kişi olmuştu. Yaklaşık 12 yıl önce, Kailey ve Tracy iki üniversite oda arkadaşıydı. Tracy tıp fakültesinde hemşirelik okuyordu ve Kailey yazılar yazıyordu. Kailey'nin erkek arkadaşı yoktu ve Mark adında bir erkek arkadaşı olan Tracy bu duruma çok üzülür. Bir gün onu bir konser dinlemesi için bir bara davet eder. Kailey ve Cade ilk kez orada karşılaşırlar. Kısa bir sohbetten sonra Kailey, Cade'in bir yetenek avcısı olduğunu öğrenir. Tüm gruplarıyla ünlü olan Element Record'un sahibi olduğunu öğrenir. Kailey numarasını Cade'e verir. Kısa bir süre sonra tekrar bir kafede buluşurlar ve çok güzel bir ilişki yaşamaya başlarlar. Birbirlerinin ruh ikizi gibiydiler. Pek çok yeni yer keşfettiler, Cade her zaman komik ve romantikti. Birlikte çok eğleniyorlardı. Bir gün ikisi de çok sarhoşken dövme yaptırmaya karar vermişler ve omuzlarına Fransızcada her zaman anlamına gelen Toujours yazmıştı. Cade, bir gün Kailey'nin hayatını bile kurtardı. Ama sonra Cade, ortağı James ile anlaşmazlıklar yaşamaya başlar ve şirket en parlak dönemini kaybeder. Bulduğu gruplar artık on binden fazla albüm satamaz hale gelirler ve ciddi kayıplar vermeye başlar. Cade alkol bağımlısıydı ve çok fazla içti ve ayıklığı çok kısa sürer. Kailey bunu fark eder. Ama hiçbir şey yapamaz. Kısa süre sonra onu terk eder ama bir daha asla Cade'e ulaşamaz. Sanki dünyayı terk etmiş gibiydi. Ancak şimdi, Cade onun önünde duruyordu. Ama eskisi gibi değildi. Sakalları uzamıştı. Giysileri kirli ve eskiydi. Zayıftı. Onu sadece gözlerinden tanımıştı. Öte yandan Cade, onu hiç tanımıyor, hatta görmüyor gibiydi. Kailey o gece eve döndüğünde onu bulmaya karar vermişti. Ne de olsa Cade onun hayatını da kurtarmıştı. Şimdi Cade'in hayatını kurtaracaktı. Cade'i birkaç kez daha bulur ve ona yemek yedirir. Onu fena halde dövülmüş ve hırpalanmış halde bulunca hemen hastaneye götürür. Onu bir kliniğe yatırmaya karar verirler. Beyin hasarı geçirmişti ve geçici hafıza kaybı yaşıyordu. Bu nedenle bir rehabilitasyon merkezinde tedavi edilmesi gerekiyordu. Kailey'nin ödediği miktar için Cade hastanede bir daire tutar ve ona çok iyi bakarlar. Kailey ona sürekli anılarını anlatıyordu. Nasıl biriydi, ne yapıyordu. Ona dövmelerini gösterdiğinde Cade, bunu ilk kez hatırladığını söyler. Kısa sürede tedaviye olumlu yanıt vermeye başlayan Cade, Kailey'i çok özlediğini ve hep yanında olmak istediğini söyler. Kailey onu asla yalnız bırakmak istemez ama nişanlısı Ryan onu her zaman bir arada tutar. Ortağı James, Cade'e olanları anlattır ve bir gün bir yatta kavga ederken kafasını çarptığını ve sonra denize düştüğünü söyler. James polise teslim olur ve Cade hastaneden ayrılmaya karar verir. Kailey'i zor bir karar bekliyordu. Kararını çoktan vermişti. Ryan ile konuşur ve kendisinin ve Cade'in evleneceğini duyurur. Sade bir düğünle evlenirler ve gençliklerinde gitmek istedikleri Brenton'a yerleşirler. Çok huzurlu bir evleri olur. Bir gün Cade sana bir sürprizim var diyerek evden çıkar. Kailey onu bir daha hiç görmez. O gün dalgalar çok şiddetliyken evden bir telefon gelir ve telefondaki polis Cade'in kıyıya vurduğunu söyler. Yaşadığı travma nedeniyle her şeyi yeniden öğrenen Cade, henüz yüzme bilmez ve denize karşı çıkamaz. Cade'i kaybettiğini anlayan Kailey, kederiyle perişan bir halde yüzleşir. Henüz Cade'e hamile olduğunu söylememiştir. Cade'in ölümünden sonra Ryan ile evlenir ve Ryan kızının babası olur. Ama tüm bu yıllar Cade'i unutturmaz. Kailey, Cade'i büyük bir aşkla sevmeye devam eder. -Tuğçe'nin Kitaplığı- -Sarah Jio Turkey- Bonjour değil TONJOUR geçiyor kitapta. Fransizcada bonjour merhaba ; tonjour DAİMA anlamına geliyor. Dövmesini yaptırmışlardı Cade daima'yı orta batı aksanıyla dayma gibi söylediği için onu yaptırmışlardı.


Şahin Efendi: Dönemine göre geri kalmış bir kasabada çağdaş bir eğitim vermek için uğraşmaktadır. İdeallerine kavuşmak için birçok farklı insan ile mücadele etmektedir. Azimli bir öğretmendir. Rasim: Şahin Efendi'nin fikrilerini her konuda destekleyen biridir. Deli Necip ile birlikte onun en yakın arkadaşıdır. Mühendis Deli Necip: Şahin Efendi'nin en yakın arkadaşıdır. Şahin Edendi ile birlikte aynı savaşın içerisinde yer almaktadır. Ancak amacına ulaşamadan şehit olmuştur. Eyüp Hoca: İleri yaşından dolayı kasaba halkının saygı duyduğu biridir. Şahin Efendi'nin istediği tüm yeniliklere karşı çıkmaktadır. Mehmet Nihat Efendi: Hayatında kimsesi kalmamış ancak görevlerinde son derece başarılı biridir. Fransızca öğretmenliği yapmaktadır. Hakkında birçok farklı asılsız söylendi çıkmış ve bunlardan dolayı hapse girmiştir. Aslı olmadığını anlayınca da salınmıştır. Ülkesini düşünen ve ülkesi için savaşan azimli bir insanı konu edinmektedir. Hangi şartta olursa olsun davasından vazgeçmemekte ve iradeli, azimli, idealist olarak hareket etmektedir. Kitap okuyucuya istediği zaman he zorluğun üstesinden gelebileceğini açıklamaktadır. Babası vefat etmiş olan Şahin Efendi, köyde çobanlık yapmaktadır. Çobanlık yaparak annesine bakmakta bir yandan da eğitimine devam etmektedir. Gördüğü eğitimi bazı yönleri sebebi ile sorgulamaktadır. Zaman içerisinde farklı fikirleri savunan medrese hocalarının ve öğrencilerin ortak gayesinin dini kullanarak çıkar elde etmek olduğunu anlamaktadır. Tüm bu şüphelerinde bir türlü cevap bulamadığında medreseyi bitirmeden ayrılır. Daha sonrasında Darülmuallimun'a girer. Buradan da mektep öğretmeni olarak mezun olur. Şahin Efendi'nin ilk tayin yeri ise Ege Bölgesi'nde Sarıova adında bir kasabadır. Diğer insanlardan öğrendiği bilgilerle göre bu kasaba son derece geri kalmıştır. Çocukların başlarına yeşil sarıklar takmakta, bağnaz ve cahil olarak hayatlarına devam etmektedirler. Şahin Efendi köye geldiğinde burasının aslında daha önceden öğrendiği bir yer olduğunu fark eder. Evler, diğer binalar ve her şey harap haldedir. Geldiği ilk akşam köylülerin yemeğine katılır. Yemekte, köyde sözü geçen birçok hoca ve muallim ile tanışır. Burada bulunanlar Emir Dede'nin mektebin başmuallimi olduğunu anlatır. Köyde bulunan bazı hocalar Şahin Efendi'den pek hoşlanmamıştır. Şahin Efendi, burada geçireceği günlerin zor olacağını anlamıştır. Şahin Efendi ona söylenenlerin aksine, Emir Dede Mektebi'nin eski binasının yıkılıp yeni bir binanın yapılması gerektiğini düşünmektedir. Ancak köy halkı buna karşı çıkmaktadır. Şahin Efendi tepkiler yüzünden mektebin yıkım işlerini ertelemek zorunda kalır. Rasim ve Deli Necip ile arkadaşlık kurduktan sonra onların desteğini aldıktan sonra yeninden harekete geçer. Şahin Efendi, çocuğu hafız olacak bir adamın yemeğine davet edilmiştir. Hafız çocuğun çok hasta olduğunu görür ve hemen hastaneye götürülmesini ister. Ancak cinci hocalar buna engel olur ve çocuk ölür. Çocuğun annesi, çocuğun mektepten alınarak hafız yapılmak istendiğini ve çocuğun bu yüzden öldüğünü dile getirmektedir. İlerleyen dönemde bir mayıs gününde Yunanlılar kasabayı istila eder. Bu durum zaten daha önceden beklenen bir durumdur. Yinede bazı aileler kasabayı terk etmektedir. Ancak, Şahin Efendi, Deli Necip ve Rasim kasabada kalmaya ve sonuna kadar direnmeye karar verirler. İlk önce Rasim daha sonrasında ise mühendis Deli Necip ölürler. Tamda bu sırada Şahin Efendi acil bir şekilde karakola çağırılır. Karakolda Yunanlılar tarafından tebliğ edilir. Burada Şahin Efendi'ye sözü geçen biri olduğunu ve Müslümanları Yunanlıların zararsız olduğuna inandırması söylenir. Biraz düşündükten sona halk için faydalı olacağını düşünerek teklifi kabul eder. Bir süre sonra kasaba düşmandan kurtulur. Şahin Efendi kasabadan ayrılır ve kendine yeni bir hayat kurmak için başka yerlere gider. On yıl sonra geri döndüğünde ise kasabanın çok değişmiş olduğunu görür. Kendi eseri olarak gördüğü Emir Dede Mektebi'ne gider. Ancak burada çok farklı bir muamele ile karşılaşır. Onun hain olduğunu dile getirirler. - Yeşil gece romanı, 1928 tarihinde yayınlanmıştır. - Yazarın kaleme aldığı 9. eseridir. - Reşat Nuri Güntekin bu romanı polemik romanım olarak nitelendirmiştir. - Roman birçok farklı eleştirmen tarafından da ideolojik bir roman olarak da tanımlanmaktadır. Toplumsal yönü ağır basan bu romanda, medresede yetişen, ancak sonra öğretmen okulunu bitirerek Ege Bölgesi'ndeki bir kasabada, gerici ve çıkarcı birtakım güçlerle savaşan idealist bir gencin serüveni ele alınıyor. Atatürk Devrimi'nin o coşkulu havası içinde, çok güçlü sezgi ve gözlemlerle kaleme alınmış bu kitapta, toplumumuzun o günkü bütün büyük sorunları yürekli biçimde tartışılıyor. Romanın en önemli kahramanı Şahin Hoca'nın kişiliğini oluşturan nitelikler, mücadelesi ve uğradığı yenilgilerin öyküsü sayılabilir.


Roman; Başına gelecekleri bilse, katiyen çıkmazdı o yolculuğa Sabahattin Ali cümlesiyle başlıyor. Genç ve umut dolu bir yazar ve eğitimcinin bu uğurda verdiği mücadeleyi ve bedelini canıyla ödemesini okuyoruz. Ülkesinin, aydınlığa ulaşabilmesi için elinden gelen her şeyi yapar. Anadolu'nun çeşitli yerlerinde gördüğü toplumsal ve yönetimden kaynaklı eksiklikleri dile getirir. Eleştiri ve önerileri, Cumhuriyet için tehdit sayılır. Onu belki de tek anlayan kişi, Köy Enstitülerinin de kurucularından olan Hasan Ali Yücel'dir. Sabahattin Ali, ülkesinin daha demokratik, eşit haklarla yönetilmesini, dil din ırk gözetmeksizin huzur içinde bir yaşamın mümkün olduğunu savunan ilerici bir aydındır. Faşizmin insanlığı felakete sürükleyeceğini, bu tür zorba bir rejimin önünün kesilmesini, kapitalizmin tamamen yok edilmesini savunur. Milliyetçilik karşıtı söylemlerine, sosyalizme dair güzellemesi eşlik ettiğinde dikkatleri üzerine çeker. Sayısız mahkeme, hapis hayatına rağmen okumaktan ve yazmaktan asla vaz geçmez. Edebiyata sayısız katkısı olmasına rağmen bu başarısını kendisinin göremeyişi üzüntü vericidir. Yeşil Mürekkep, Sabahattin Ali'nin hayatını anlatırken öte taraftan tam bir dönem kitabıdır. İki dünya savaşı yaşayan gezegende kutuplaşmaların arttığı bunun ülkelerdeki yayılımını da görüyoruz. Cumhuriyetin ilk yıllarını, bugünlere kadar olan siyasi hareketleri ve seçilen hükümetlerin yanlış tercihleri anlamlandırdığı için önemli bir eser. Aydınların sürgünle, faili meçhul cinayetlere kurban giderek cehaletin önünün açıldığı da başka bir gerçek. Sabahattin Ali, 1907 yılında Edirne'de doğar. İlköğretimi İstanbul'da okur, ardından ailesi Çanakkale'ye taşınır. Orada İptidai Mektebi'ne kaydolur. Çanakkale Savaşı nedeniyle kapanan okullar, babası ve diğer subayların çabasıyla yeniden açılır, hatta Türkçe derslerini bizzat babası vermeye başlar. 1918 yılında İzmir'e göç ederler, oradan Edremit'e uzanan zorlu yıllara bir de parasızlık eşlik eder. Komşuları ona saçlarının sarı ve dalgalı oluşundan dolayı Sabah Yıldızı lakabını takarlar. Balıkesir Öğretmen Okulunda eğitimini tamamladıktan sonra, Yozgat'ta bir yıl öğretmenlik yapar. Cumhuriyet'in ilk yıllarında sınavla belirlenen başarılı öğrenciler yurt dışına gönderiliyorlardır. Sabahattin Ali'de bu projenin bir parçası olarak Almanya'ya dil öğrenmeye gönderilir. Zaten edebiyata merakı olan yazar, Alman dili ve kültürünü öğrenmeye çok isteklidir. Fakat Almanya'nın 1. Dünya Savaşı yenilgisi toplumsal ve iktisadi hayatı kabusa dönmüştür. Sabahattin Ali'nin eğitim gördüğü okul, ülkenin tipik bir aynası gibidir. Yahudi düşmanlığı başlamış, yaygın zenofobiden Türk öğrencilerde nasiplerini almışlardır. Yazar, okuldaki bir öğrenciyle tartışmasından dolayı disiplin cezası almış ve 1928'de başlayan Almanya serüveni 1930'da sona ermiş olur. Genç adam döndüğünde bunun pişmanlığını yaşasa da artık çok geçtir. Genç yazar, kendi ülkesiyle Almanya'yı kıyaslamış ve aradaki uçurumdan ziyadesiyle etkilenmiştir. Orada bulunduğu zamanı çok iyi değerlendirmiş, Goethe ve Schiller gibi yazarları orijinal dilde okuyarak, müzik ve tüm sanat aktivitelerini yakından takip ederek amacına da bir nevi ulaşmıştır. İstanbul'a döndüğünde arkadaşı Pertev'in yanına gider. Genç adam, arkadaşının da iteklemesiyle o güne kadar yazdığı şiir ve hikayeleri; Nazım Hikmet'in de yazarı olduğu Resimli Ay dergisine bırakır. Yine Pertevin yardımıyla tekrar öğretmenliğe döner, yeni yeri Bursa/Orhaneli'dir. İki arkadaş mutlulukla çıktıkları kapıda Pertev, Ayşe ile yazarımızı tanıştırır. Sabahattin Ali'nin bir diğer özelliği de çabuk aşık olmasıdır. Aşık olduğu her kadına da ona özel şiirler yazar. Genç adam Bursa'da göreve başlamıştır, hafta sonları Resimli Ay'a gidiyor, oradaki çalışmalara da katılıyordur. Bu arada Nazım Hikmet'le olan dostlukları gelişir ve onu roman yazması yönünde yüreklendirir. Bursa'dayken Almanca yeterlilik sınavını kazanır, Aydın'da Almanca öğretmenliğine başlar. Genç adam; batı görmüş, dil bilen, eli kalem tutan, sempatik bir kişiliğe sahiptir. Her zaman temiz ve bakımlı kıyafetleri, tel çerçeveli gözlüğü, ağzından düşürmediği piposu ve yeşil mürekkepli dolmakalemiyle entelektüel bir görüntü sergiler. Kapitalist sistemin baştan sona sorgulanması hatta yok edilmesi gerektiğini her gittiği yerde anlatır. Dünyada ve Türkiye'de bu tür söylemler artmış, Rusya'da Ekim Devrimi gerçekleşmiş, dünyanın her yerinde alternatif bir siyasi sistemin var olabileceği haberi yayılmaya başlamıştır. Bu düşüncelerin yansıtıldığı Resimli Ay dergisi, yayın politikasını belirlemiş; sanat ve edebiyatın yanı sıra dünyaya daha soldan bakmaya başlamıştır. Fakat devlet memuru olan yazarımız için bu tehlike çanlarının çalması demektir. O tarihlerde genç Türkiye, Cumhuriyete geçiş dönemi yaşıyor ve bu tarz alternatif görüşleri bir öneri değil tehdit olarak algılıyordur. Sabahattin Ali; sosyalizmin erdemlerini anlatıyor, uygulanan sistemin ezilen sınıfların yaşam koşullarını değiştirmediğini bulunduğu her yerde anlatıyordur. Çekinmeden yapılan bu konuşmalar sayesinde tatil için geldiği İstanbul'da tutuklanır. Savcı onu, çalıştığı okulda Kızıl İstanbul isimli derginin propagandasını yapmakla suçlar. Üç ay hapis yattıktan sonra durum anlaşılır ve serbest kalır. Aydın'da kalması uygun görülmeyip Konya'ya Almanca öğretmeni olarak gönderilir. Yazar hapiste tanıştığı kişilerin hayatlarını yazarken bir yandan da işine devam eder. Hapisten çıktıktan sonra, Yeni Anadolu gazetesinin sahibi Cemal Bey ile tanışır. Yazdığı hikayeler bölümler halimde yayımlanacaktır. Bir Kadın Dalaveresi adlı hikayesi büyük ilgi görür. Fakat genç yazar düşündüğünü söylemeyi, yazmayı sürdürüyordur. Kuyucaklı Yusuf roman da bir istisna değildir ve yayımlanmaya başlar. Gazetenin tirajının her geçen gün artmasına rağmen yazar hakkı olan ücreti alamaz ve gazeteye yazı göndermeyi keser. Bunu hazmedemeyen gazete patronu sözüm ona yazarın, Gazi Mustafa Kemal için aleyhte şiir yazdığını fakat bunun yayımlanmasına kendisinin izin vermediği iddiasında bulunur. Genç adam, yalanlayıp durumu anlatsa da bir yıl hapis cezasına çarptırılır. Önce Konya sonra Sinop cezaevinde mahkum edilir. Sabahattin Ali; buralarda boş durmaz, zamanını okuyarak ve yazarak geçirir. Siciline Gazi'ye hakaret ve komünizme meyilli yazdığı için memuriyet hayatı biter. Cumhuriyet'in onuncu yılında çıkan genel afla özgürlüğüne kavuşur. İstanbul'a geldiğinde Resimli Ay kapatılmış, Nazım Hikmet, takma bir isimle yine sanatın ve edebiyatın içindedir. Fakat genç adam çalışıp para kazanmak zorundadır. Ankara'ya dayısı Rıfat Bey'in yanına gider. Orada önceden tanıdığı, Hasan Ali Yücel'den yeniden öğretmenliğe dönebilmek için yardım ister. Genç adamın, mesleğine dönebilmesinin çaresini ararlar. Çıkan sonuç, eski kanaatlerinin değiştiğini ispat etmesi yönündedir. Varlık dergisindeki yayımlanan şiiriyle affedilir. Göz önünde tutulması için bu defa Ankara'da işe başlar. Bu arada soyadı kanunu çıkmış, babasının adı Ali'yi almıştır. Yaşadıkları onu yormuş, düzenli bir aile hayatı için evlenmek istemektedir. Erenköy' de bir akraba ziyaretinde görüp aşık olduğu Aliye'dedir aklı. Bir süre sonra çift evlenip Ankara'da yaşamaya başlarlar. Eşine aşık olan adam onu mutlu edebilmek için elinden geleni yapar. Dönemin maarif vekili Saffet Arıkan ona iki ayrı okulda öğretmenlik, kitap çevirmenliği verir. Bu kadar yoğunluğa rağmen yazmaktan okumaktan vaz geçmez. Askerlik vazifesi bitip, kızı Filiz'in doğumundan sonra hayatı rutine döner. Fakat Kuyucaklı Yusuf romanı, halkı aile hayatından ve askerlikten soğuttuğu gerekçesiyle yine yazarın, hakkında dava açılır. Neyse ki romanı inceleyen heyet kusur bulmaz. Yazdığı hikayelerle savunduğu fikirleri açıkça ifade etmesiyle gözler hep üzerindedir. 1933 yılına gelindiğinde, Türkiye'de üniversiteler bir reforma tabi tutulmuş ve Almanya'dan kaçan bilim insanlarıyla kontrat imzalanmaya başlanmıştır. Atatürk, bu bilim adamlarının ülke için ilaç görevini üstleneceğinin farkındadır. Bu sayede Sabahattin Ali, Carl Ebert gibi bir aydınla çalışma şansına erer. Birlikte Shakespeare'in Julius Cesar gibi oyunları çevirip sahneye koyarlar. Bu sayede çevresi genişlemiş fakat onun açık fikirli oluşu dikkatleri daha çok üzerine çekmesine neden olmuştur. 1939 yılında bu defa çıtayı biraz daha yükseltip, konu olarak aydın kesimi seçer ve İçimizdeki Şeytan isimli romanı yazar. Milliyetçi kesimin büyük tepkisini çekmesi uzun sürmez. Bu arada 2. Dünya Savaşı patlak vermiş, ülkeler saf belirlemeye başlamıştır. Kalkınmanın her anlamda hızlandığını dönemde yeniden savaşa girmek akıl dışıdır. İsmet İnönü bu tehlikenin içinde olmamak için tarafsız davranır. Sabahattin Ali, bu dönemde tekrar askerliğe çağrılır. Ailesini yeniden İstanbul'a taşır, yoğunluğunun arasında Kürk Mantolu Kadın romanını Büyükdere'deki çadırında yazmaya başlar. Kitap 1943 yılında basılmaya hazırdır. Dünya Savaşının ağır gündemine yazarın yakın dostu Nazım Hikmete verilen 28 yıllık hapis cezası eşlik ettiği, yazarın umutlarının tükendiği dönemdir. 1944, genç adam için hareketli bir yıl olacaktır. Eski arkadaşı Nihal Atsız, milliyetçilik söylemleriyle yazarı ve onun gibi düşünenleri hedef haline getirir. Dünya değişip, Türkiye değişen dünya içinde pozisyonunu yeniden alırken, Sabahattin ülkenin gidişatına aktif olarak müdahale etmenin derdine düşer. İlerici, ezilenden yana, demokrasiyi savunan bir gazete çıkarır. Yeni Dünya gazetesinin ömrü çok kısadır. Turancı ve İslamcı çok sayıda üniversite öğrencisi, yayın evini kullanılamaz hale getirir. Hükümet yönünü ABD ve Batıya dönmüşken SSCB'den yana tavır sergileyen yazarımız için Hasan Ali Yücel bile bir şey yapamaz ve işsiz kalır. Ankara defteri onun için kapanmıştır. İstanbul'a gider ve Aziz Nesin'le birlikte Markopaşa isimli dergiyi çıkarırlar. Muhalif yayın yapan dergi tiraj rekorları kırar. Ülke içinde, kutuplaşma hızlanmıştır, matbaalar yakılıp tahrip ediliyor ya da korku salınarak basımı durduruluyordur. Göze batmaya başlayan dergi kapatılır. Sabahattin Ali ve Aziz Nesin aralıklarla yargılanıyorlar fakat dergi farklı isimlerle yayın hayatına devam ediyordur. Dünyadaki kutuplaşma ülkeyi sarmış, kendisine yaşama şansı verilmeyen yazar, yurt dışına gitme planları yapmaya başlamıştır. Yapmak istediği tek şey ülkeyi daha aydın ve temeli eşitliğe dayanan bir yönetim sistemi ile var edebilmektir. Yaşadığı ülkede bunu dillendirmesi bile suçtur. Hapiste tanıştığı iki kişiyle irtibata geçer ve legal olarak yurt dışına çıkmasına izin verilmeyen yazarımız illegal yollardan Bulgaristan sınırından geçmek ister. Fakat büyük bir oyuna getirilip günlerce işkence gördükten sonra öldürülür. Ölümünden iki buçuk ay geçtikten sonra, 16 Haziran 1948'de cesedi bulunan yazar ancak 12 Ocak 1949'da gazetelerdeki manşetlerde yerini alır. Öldüren kişiler tutuklanır fakat arkasındaki gizli gücü açıklamaz. Sabahattin Ali, Türkiye'nin faili meçhul cinayet listesinde yerini alacaktır. Sabahattin Ali, Bulgaristan'a kaçmasını sağlayacak kişinin istihbarat ajanı olduğunun farkına varamadı. Kendisini, adı ölüm olan o dipsiz kuyuya bıraktı. Kuyucaklı Yusuf, İçimizdeki Şeytan, Kürk Mantolu Madonna, bir dolu öykü ve çoğu şarkı olacak şiirler yazamayacaktı artık. Devlet eliyle öldürülecek, Ankara isimli yeni romanı da yarım kalacaktı. Başkentte devletin acımasız çarklarının nasıl döndüğünü, siyasilerin ve bürokratların kirli ellerinin nerelere uzanabildiğini yazacaktı mümkün olsa. Yazamadı. Başına indirilen bir odun parçasıyla, kanlar içinde yığıldı yere. Yeşil mürekkepli dolmakalemi düştü cebinden. Çantasından, yeni romanının sayfaları savruldu etrafa. Yazıları yetim kalmıştı. Biricik kızı Filiz de öyle. Gözleri bir daha açılmamak üzere kapanırken, cüzdanında güzel Aliye'nin fotoğrafları da ağlıyordu. Kısacık bir hayata, nesilden nesile miras kalacak eşsiz eserler sığdırmayı başarmış, vatansever bir aydındı Sabahattin Ali. Yazılarıyla haksızlığa, baskıya ve dayatmalara başkaldıran, aşka aşık bir sevda adamıydı. Ela Gözlü Pars Celilenin yazarı Osman Balcıgil'in kaleminden dökülen Yeşil Mürekkep acılı kuşağın mücadelesini tarihe not düşen emsalsiz bir roman.


Hikmet Ali: Geçmişi ile ilgili merakta kalarak araştırmalar yapan, zeki, genç ve ayran gönüllü biridir. Zeliha: Oldukça gizemli ve ne düşünüp ne yapacağı belirsiz bir kişidir. Şeyh Şemun: Zeli'nin eşidir. Karısının mutluluğu için her şeyi yapan bir insandır. Kitapta, Fransa'da yaşayan bir Türk gencinin Suriye'deki ata köylerini ziyarete giderken Zeliha isimli bir kıza aşık olduğu olaylar ve sürprizler anlatılıyor. Refik Halit'in Suriye'den dönüşünden bir yıl sonra, 1939'da yazılmıştır. Belki de bu nedenle yazar hikayenin geçtiği yer olarak Suriye'nin kuzeyini, Sincar Dağları'nı seçmiştir. Bölgede yaşayan Yezidiler ise kendilerine has kültürleri ve azalan nüfusu ile romana farklı bir renk katmaktadır. Fransa'da yaşayan bir Türk olan Hikmet Ali, atalarını araştırmaya karar verir. Atalarının köylerini ziyaret etmek için Marsilya'dan Suriye'ye uzun bir yolculuğa çıkar. Gemide Kürtçe konuşan gizemli Arjantinli bir kadınla tanışır. Belki de Ali'nin ilgisini çeken kadının esrarengizliğidir. Kadının Türkiye'yi yakından izlediği ortaya çıkar. Hikaye ilerledikçe Zeliha'nın Yezidi aşiretinden hatta Yezid'in kızı olduğu iddiası gizemi daha da artırıyor. Suriye çöllerini ve Sincar dağlarını dolaşan ve mekanın büyüleyici atmosferi altında büyük bir aşk yaşayan Hikmet Ali, Zeliha'nın yanındaki Süryani rahipten gerçeği öğrenince şok olur ve afallar. Zeliha artık onun için kalbinde derin bir yaradan başka bir şey değildir. Zeliha, Hint denizlerine, Ali köyüne doğru giderken, Ali Sincar dağlarında kalplerin çarpışmasıyla sakatlanır. Yezidiler, Ezdiler ya da Ezidi Kürtleri Arapça, Farsça, Kürtçe, konuşan ancak çoğunlukla Kürtçe konuşan etnodinsel bir topluluğa verilen isimdir. Bu topluluğun Zerdüştlük ve eski Mezopotamya dinlerinden uzanan dini inançlarına Yezidilik ya da Ezidilik denilmektedir. Ezidiler, temel olarak tarihte Asurluların bir parçası olan Irak'ın Ninova bölgesinde yaşamaktadırlar. Yezidilerin bir kısmı Kürt kimliğini benimsemiş olsa da, özellikle Ermenistan'da yaşayan Yezidiler, kendilerini Kürtlerden ayrı tutmaktadır. Ermenistan, Gürcistan, Suriye ve Türkiye gibi ülkelerde yaşayan Yezidi toplulukları gittikçe azalma ve Avrupa'ya, daha çok da Almanya'ya göç etme eğilimindedirler. Dünyamı artık ilaçlı olarak seyrediyorum; kanıma zehrini katan bir iğne veya bir tutam toz beni bir masal alemine sürükleyip götürmüştü. Tamamen yaşadığıma kani değildim, hayatla ölüm arasında, sanki bir Araf geçidindeydim, alnıma yazılmış olan devrimi iradesizce ikmale çalışıyordum. Bundan ötesi ya sonsuz bir aydınlık, ya tükenmez bir karanlık olacaktı. Hangisine düşeceğimi bilmediğimden halin devamını istiyor, karar almaktan korkuyordum. Türk edebiyatının usta kalemi Refik Halid Karay, bir gemi seyahati sırasında başlayıp uçsuz bucaksız Suriye çöllerinde devam eden gizemli bir aşkı anlatıyor. Yezidilik hakkında detaylı bilgileri de konu alan Yezidin Kızı, pek aşina olunmayan gerçeklerin üzerine örülmüş sürükleyici ve egzotik bir hikaye.