Cevdet Bey: Romanın ana karakteri olan bir tüccardır. Tüm olaylar bu kişi etrafında gelişir. Üç çocuğu var ve işlerini hayatının sonuna doğru yürütüyorlar. Romanın ikinci bölümünde ölmesine rağmen varlığı roman boyunca hissettirir. Fuat Bey: Romanda ilk Müslüman tüccarlar arasında sayılabilecek bir diğer kişidir. Cevdet Bey'in yakın arkadaşıdır. Yahudi bir aileden geldiği için daha sonra Müslüman olur. Nigan Hanım: Cevdet Bey'in karısıdır. Şükrü Paşa'nın kızıdır. Ayrıca geleneksel değerlerin koruyucusudur. Osman: Cevdet Bey'in en büyük oğludur ve ölümünden sonra işi devralır. Refik: Cevdet Bey'in mühendis olan küçük oğludur. Cevdet Bey ve Oğulları, Orhan Pamuk'un 1970 ve 1905 yılına kadar yaşamış tüccar bir ailenin Türkiye Cumhuriyeti çevresinde sosyal hikayeler, ekonomik ve kültürel tarihini ele almıştır. Anne ve babasını kaybeden Cevdet Bey, uzak akrabası Zeliha Hanım ile aynı evde yaşıyor. İstanbul'un ilk Müslüman tüccarıdır. Cevdet Bey'in ağabeyi Nusret veremdir ve son günlerini yaşamaktadır. Kardeşi, çocuğunu yanında götürmesi için Cevdet'i ister. Cevdet Bey'in otuz yılda Osman, Refik ve Ayşe adında üç çocuğu olur. Cevdet Bey'in de bu çocuklardan torunları var. Cevdet Bey, Müslüman bir toplumda tüccar olarak marjinal bir kişilik olduğunu düşünüyor. Çünkü zamanında tüccar olanlar genellikle gayrimüslimdir. Cevdet Bey, bu çelişkiyi bilinçaltına atarken bunu rüyalarında görür. Rüyasında sınıfının sular altında olduğunu görür ve öğretmen onu cezalandırmak ister. Ancak bunu yapmaya cesaret edemez. Sınıftaki su Cevdet'in teridir. Hoca toplumu temsil ediyor. Cevdet Bey, toplum tarafından baskı altına alındığına ve sınıf ayrımına tabi tutulduğuna dair bilinçaltına sahiptir. Bu yüzden paşa kızı Nigar Hanım ile evlenmek ister. Yaşlandıkça hedeflerine ulaşan Cevdet Bey, bunu hala yeterli görmüyor. Sağlık sorunları da daha sonra ortaya çıkar. Oğulları işini yürütmeye başlar. Ayrıca 50 Yıllık İş Hayatım adlı bir kitap çıkarmaya çalışıyor. Bu süreçte ülkede önemli siyasi değişiklikler olur ama Cevdet Bey siyasete kayıtsız kalır. Cevdet Bey kitabı yayınlamadan ölür. - 1979 Milliyet Roman Armağanı - 1983 Orhan Kemal Roman Ödülü - Orhan Pamuk, Cevdet Bey ve Oğulları'nı yazmaya 1974 yılında 22 yaşında başlamış ve 1978 yılında 26 yaşında tamamlamış. - Yayımlandıktan sonra yazara 1983 Orhan Kemal Roman Armağanı'nı getiren eser, bu ikinci ödülden sonra edebiyat dünyasının ilgisini çekti. - Başlangıçta romanın Karanlık ve Işık başlığını taşıması tasarlanmış. Cevdet Bey ve Oğulları, 1979 yılında yayımlanmamış kitapların katılabildiği Milliyet Roman Armağanı'nı kazandı ve birincilik ödülünü Mehmet Eroğlu'yla paylaştı. Nişantaşlı bir ailenin 20. yüzyılın başından itibaren üç kuşak boyunca serüvenlerini anlatan bu kitap ev içlerinin renklerini, zamanın akışını, günlük sıradan konuşmaları akılda yer eden kahramanlar aracılığıyla saptarken, okura geleneksel romandan alınacak hazları bütünüyle veriyor. Abdülhamit döneminin son yıllarında, İstanbul'un ilk Müslüman tüccarlarından küçük dükkan sahibi Cevdet Bey'in tutkusu, hem işlerini büyütmek, zenginleştirmektir hem de Batılı anlamda çağdaş, modern bir aile kurmak. Kökü taşraya uzanan geleneksel ailesini bir yana bırakarak bu isteklerini gerçekleştirmeye girişen Cevdet Bey'in ve oğullarının hikayesi, bir anlamda modernleşme uğraşı içindeki Türkiye Cumhuriyeti'nin özel hayatının da hikayesidir. Ev içlerinin, yeni apartman hayatının, Batılılaşan büyük ailelerin, Beyoğlu'na çıkıp alışveriş etmelerin, radyo dinlenen pazar öğleden sonralarının dikkat ve sevgiyle anlatıldığı bu panoramik roman, Orhan Pamuk'a hak ettiği ünü getiren olgun bir ilk kitaptır. -Frankfurter Allgemeine-


Willy Wonka: Çikolata fabrikasının eski sahibidir. Fabrikasını teslim etmesindeki en büyük etkenlerden biri de yaşlanması ve yönetme gücüdür. Charlie Bucket: Romanın ana karakteridir. Fabrikayı devralır. Diğer karakterler: Josephine Nine, Georgina Nine, George Dede, Bay Bucket, Bayan Bucket, Congolozlar. Charlie sonunda fabrikasıyla çikolata alır. Fabrika sahibi Willy Wonka, küçük Charlie'yi ve büyük ailesini Büyük Cam Asansör'e doğru bir yolculuğa çıkarıyor. Charlie'nin Çikolata Fabrikası'nın devamı niteliğindeki bu kitap, Charlie Bucket'ın uzaya yolculuğunun ilginç hikayesini anlatıyor. Bay Wonka, devasa çikolata fabrikasını Charlie Bucket'a devreder. Fabrikasını teslim etmesindeki en büyük etkenlerden biri de yaşlanması ve yönetme gücüdür. Charlie Bucket, Bay Bucket, Bayan Bucket, Büyükbaba Joe, Büyükanne Josephine, Büyükanne George ve Büyükanne Georgina büyük cam asansöre binmeye hazırlanıyorlar. Bu asansörde kocaman bir yatak ve yorgan vardır. Bütün yaşlılar bu yatağa yerleşir. Bir süre sonra göğe çıktıktan sonra yaşlılar inmek için ısrar ederler. Ama Bay Wonka daha yükseğe çıkmaları gerektiğini söylüyor. Şaşırtıcı bir şekilde, asansördeki insanlar bu asansörün nasıl kalktığını soruyorlar. Bay Wonka, gökyüzü karıncalarının büyük cam asansörü havalandırdığını söylüyor. Sonra ihtiyarlar hep bir ağızdan inmek için ısrar ederler. Bay Wonka, inmek için gökyüzüne daha da yükselmeleri gerektiğini söylüyor. Büyükler nedenini sorunca çikolata fabrikasının çatısını delmek gerektiğini söylüyor. Yaşlılar daha da telaşlıdır. Hepsi yorganın altına saklanıyorlar. Charlie ve büyükbabası Joe da birbirlerinin ellerini sıkıca tutarlar. Bay Wonka'nın kaptanlığı altında, büyük cam asansör atmosfere yükselir. Ancak, dikkatsizliği nedeniyle Bay Wonka zamanlamayı tutamaz. Asansör dünyanın yörüngesinde dönmeye başlar. Büyük cam asansörün içindeki oksijen azalmaya başlar. Üç ihtiyar yataktan fırlarlar ve uzayda gibi havada asılı kalırlar. Yaşlılardan biri nefes alamadığını söylüyor. Bay Wonka oksijen tüplerini de açar. Dünyanın yörüngesinde yalnız değiller. İki gün önce ABD, kapsül oteli uzaya fırlattır. Bu kapsül odalarına olan talepler krallardan kraliçelere kadar yüksektir. Kapsül otelin üç astronot yöneticisi vardır. Bu yöneticiler, etraflarında duran cam asansörü görürler. Bu bilgiyi Amerika Birleşik Devletleri başkanıyla paylaşırlar. Daha sonra büyük cam asansörün içine ulaşmaya çalışırlar. Onlarla konuşmak için bağlantı kurduklarında, Bay Wonka dünyada hiç var olmamış bir dil konuşuyor. Astronotlar bu bilgiyi ABD'ye aktardıklarında, konuşulan dilin dünyalılara ait olmadığı sonucuna varırlar. Asansörün bir bomba tehdidi olabileceğini dünyalılara duyururlar. Ardından ABD başkanı uzaylı olduklarını iddia ederek onları Beyaz Saray'a davet ediyor. Yakında uzaylı olmadıklarını anlarlar. Cam asansör aniden açılır ve önlerinde uzaylılar belirir. Uzaylılar daha önce Dünya'ya inmek istemişler ancak atmosfer nedeniyle bu isteklerini gerçekleştirememişlerdir. Bu fırsatı değerlendirip dünyaya asansör ve kapsül ile inmek isterler. Uzaylılar ve dünyalılar savaşır. Büyük Cam Asansör dayanıklı olduğu için bu durumdan pek etkilenmez. Cam asansördeki insanlar, kapsül oteli kendilerine bağlayarak yardım etmeye çalışırlar. Uzaylılar hala arkadan saldırıyor. Büyük cam asansör ve kapsül otel, dünyaya girerek kurtulur. Uzaylılar ise hayal kırıklığına uğrarlar ve uzayda kalırlar. Charlie ve ailesi büyük bir beladan kurtulur. Asansördeki yaşlılar onlara fabrikaya inmelerini ve Charlie'yi desteklemelerini söyler. Bay Wonka, kendisini yirmi yıl gençleştiren bir hap ürettiğini söylüyor. Bunu duyan Büyükanne Georgina orantısız bir şekilde uyuşturucu kullanıyor. Josephine Nine ve George Grandpa da bu ilaçları kullanıyor. Büyükanne Georgina çok fazla ilaç içtiği için -2 yaşında. 2 yıl bekleme odasında beklemek zorunda. Bay Wonka, Büyükanne Georgina'nın uyuşturucuları orantılı olarak kullanmasına yardım ediyor. Uyuşturucuları kullandıktan sonra Büyükbaba George 1 yaşında bir bebek oldu ve Nine Josephine 3 aylık bir bebek olur. Bay Wonka; Josephine, Granny George, Granny George ve Granny Georgina'ya eski günlerine dönebilmeleri için ilaç verir. Uzayda başarılı olan Bay Wonka ve Charlie'nin ailesini memnun eden bir davet gelir. Amerika Birleşik Devletleri Başkanı onu Beyaz Saray'a davet ediyor. Geldiğinde ağızda eriyen lezzetli çikolatalar da ister.


Hayatı değil, sistemi yaşadığımızı anlayanlar, harekete geçmek için sinyal bekleyenler, umursamayanlara karşı umursayanlar, hissetmeyenlere karşı, dengeye adanmıştır. Yazar, kendi evriminde kaybolmuş hissettiklerini söylüyor. Ders almak, sistemin bize dayattığı bu hayatı sorgulamak ve en başta kendi farkındalığımızı gerçekleştirmek için mutlaka okunması gereken bir kitaptır. Can Manay sonunda amacına ulaştı ve Duru'yu cezbeder. Duru onun evinde kalır. Ancak Can Manay'ın Duru'ya olan aşkı daha da saplantılı hale gelir ve artık onu kimseye göstermek istemez; başkalarının önünde dans etmesini engellemeye çalışır ve aşırı cinsel bağımlılığını da ortaya çıkar. Duru başta bu ilgiyi sevse de sonradan kendini hapiste hissetmeye başlar ve Deniz'in bu durumu umursamadığını düşünür. Ancak bir gece Manay'ın evi gözetlemek için kurduğu kameralardan Deniz'i izler ve onun ağladığını görür. Sonunda Duru ondan nefret etmeye başlar ve Manay eski kız arkadaşıyla aynı hatayı yapar ve hastalığının belirtileri yeniden ortaya çıkar. Eti yanında. Duru ve Manay'ın durumundan bıkan Deniz, artık şehirde kendisi için yapılacak bir şey olmadığını düşünür ve bir işçi olarak köye yerleşir. Köyde sohbete yetişkinlerle değil, sadece çocuklarla girer. Artık yetişkinlerden hoşlanmamaya başlar. Darbe adlı dergisi sansürlendiğinde, Özge, derginin çalındığı bilinmeyen bir kişiden öğrenir. Ama artık dergi işi onun için bitmiş gibi görünüyor, bu yüzden dergiyi çevrimiçi olarak yayınlamaya çalışır. Kaotik sokaklarda protestoların olduğu bir günde, kalabalığın içinde dövülen Özge, Sadık Kolhan'a yakınlaşır. Kolhan ona çok tuhaf bir teklifte bulunur. Bilge, Can Manay'ın son durumu ve aşık olduğu Murat'ın polis tarafından dövülmesi nedeniyle üzüntü ve üzüntü yaşar. Azra Kohan, bir görüşmesinde Fi kelimesinin, ateş, ihtiras, güzellik anlamına geldiğini belirtmiş ve daha sonra romanın içerisinde de konu edilen altın oran'ın ifade edilmesi için kullanılan sembol olan 'den gelmekte olduğunu da açıklamıştır. Azra Kohan, bir görüşmesinde Çi kelimesinin, suyun buz hali, yaşam enerjisi anlamına geldiğini belirtmiştir. Azra Kohan, bir görüşmesinde Pi kelimesinin, topraktan başını uzatan filiz, yani hayat anlamına geldiğini belirtmiştir. Hayat, insanın kendi potansiyeline ulaşabilmesi için dikkatle, incelikle, muhteşem bir zekayla dizayn edilmiştir. Yapman gerekeni yapamıyorsan, olamıyorsan, doğamıyorsan hayat çok acıtır, anlaman için hırpalar, yorar. Seni sen yapabilmek için ne gerekirse yapmaya hazırdır. Asla rahat bırakılmazsın. Öylesine, anlamsız var olamazsın. Mutluluğa saklanamazsın. Öyleyse acına sahip çıkmalısın! Çünkü acı, bilginin bedene inmesidir. Bilgiyi bedene indirmeli, olman gereken şeye dönüşmelisin. Bu kitap 'kendine gelmek' için burada olduğunun farkına varabilenlere yazıldı. Fi ile çıkılan yolculuğun tek durağıdır Çi. Sadece farkındalığa giden, değiştiren, mutlaka geliştiren bir yoldur bu ama sunduğu seks, macera, intikam, ihtiras sizi aldatmasın, zordur. Hayatı değil sistemi yaşadığımızı fark edenler, harekete geçmek için işaret bekleyenler, umursamayanlara karşı umursayanlar, hissedemeyenlere karşı hissedenler adına ve kendi tekamülünde kaybolmuşlar için yazılmış, dengeye adanmıştır. Hayat harekete geçen herkesi varması gereken yere götürür.


Celile: 35 yaşında genç ve güzel bir kadındır. Doğduğu gün annesini kaybeden kadın büyükannesinin yanında büyür. Yalıda, etrafında kendinden büyüklerle birlikte yaşarken her şeye itaat eden birisi olur. Çocukluğu, okul hayatı, evliliği onun itirazsız kabul ettiği şeylerdir. Yaşama dahil olamamış, kendi hayatını bile uzaktan seyretmiş birisidir. Ahmet: Orta halli bir ailenin tek çocuğudur. Eşi Celile'yi çok sever onunla aralarındaki seviye farkını kapatabilmek için çok çalışır. Hırsıyla önce eşini sonra değer yargılarını kaybeder. Muhsin Demirtaş: İstanbul'un köklü ailelerinden eğitimli birisidir. Celile'ye ilk görüşte aşık olur. Fakat onun evleneceği kişinin toplum tarafından onay verilmiş birisi olması gerekmektedir. Sevdiği kadına yaşadığı toplumdan daha acımasız davranır. Aşkına sahip çıkamaz. Çeşmiahu: Celile'nin büyükannesidir. Saray kökenli, duygularını içinde yaşayan bir kadındır. Yetiştirdiği torununa da bu karakteri sirayet etmiştir. Suat Derviş, 1940 lı yıllarda İstanbul'da yaşanan bir aşk hikayesini anlatıyor, dönemin Türkiye'sini, savaş zenginlerinin, karaborsacıların hızla arttığı bu yılları, fırsatçıları da resmediyor. Romandaki karakterler kendi üzerlerine yüklenen misyonlarıyla aynı zamanda toplumun birer aynası olma niteliğindeler. Celile ile kadının toplumdaki yerini sorgularken, Ahmet ile zenginlik hırsının insanı nasıl ve neye dönüştürdüğünü görüyoruz. Aşkın masumluğunun yasakla kirlenmesini ve bu bedelin sorumlusu yalnız kadınmış gibi algılanmasından da bahsedilmiş. Yazar bir aşk hikayesi üzerinden dönemine ışık tutuyor. Celile 35 yaşında, genç ve güzel bir kadındır. Eşi Ahmet ile on yıldır süren evlilikleri uyum içindedir, Taki Muhsin hayatlarına girene kadar. Celile, Muhsin ile tanışana kadar Ahmet'in kendisine bu kadar yabancı olduğunu sorgulamamıştır. Onun ruhu amaçsız salınırken Muhsin'in varlığıyla can bulmuştur. Celile'yi ve yaşananları anlamlandırmak için onu tanımak gerek. Celile doğduğu gün annesini kaybeder. Babasının yeniden evlenmesiyle büyükannesi onu yanına alır. Büyükanne Çeşmiahu bir saraylıdır. Dedesi ise nazır olan Veliddin Paşadır. Celile, yeni ailesiyle birlikte yalıda yaşamaya başlar. Fakat büyükanne, eşinin ölümünden sonra kendi sessiz dünyasında yaşayan ketum bir kadına dönüşmüştür. Celile neredeyse tek duygusunu bile ifade edemeden büyür. Ona küçük yaştan beri, büyüklerin her söylediği sözün doğru olduğu ve kendisinden istenilen her şeyi sorgusuz kabul etmesi gerektiği öğretilmiştir. Tıpkı büyükannesi gibi hayatla ilgili bir tecrübe edinememiş ve yaşamla teması ancak bir erkek aracılığıyla olmuştur. Celile, genç kız olduğunda büyükannesi vefat eder. Amcası onu yalnız kalmaması için yanına alır. Genç kız, bu yaşına kadar hayata iştirak etmemiş, onun adına verilecek bu karara itiraz edebileceğini bile düşünmemiştir. İtirazsız kabul eder ve gittiği eve uyum sağlar. Bir süre sonra Ahmet'le tanışır ve evlenirler. Ahmet, orta halli bir ailenin tek çocuğudur. Galatasaray Lisesini bitirdikten sonra eğitim hayatına devam etmemiştir ve bir bankada çalışmaktadır. Celile'yi çok seviyordur ancak iki aile arasındaki kültür farkı onu çok rahatsız ediyordur. Sevdiği kadının çocuk istemeyişini saygıyla karşılar. Daha çok çalışarak eşine lüks bir hayat yaşatmak peşindedir. Dayısının ölümünden sonra ona kalan mirasla ticaret yapmaya başlar. Ahmet'in zengin olma hırsı neredeyse gözünü kör etmiştir. Bu isteği yakıcı bir hırsa dönüşmüş, eşini hatta kendi benliğini dahi unutmuştur. Savaşı fırsata çeviren iş adamlarından birisi olmuştur. Karaborsacılık yapıyor, zengin olabilmek için her türlü yolu deniyordur. Celile'de ise en ufak bir değişiklik yoktur. Hiçbir şey talep etmeyen, gülümseyen çehresine rağmen, duygularını gizleyen, neredeyse büyükannesinin kopyası bir kadın olmaya devam etmektedir. Ahmet istediği hayata ulaşabilmek için nüfuslu arkadaş ararken Muhsin'le tanışır. Muhsin köklü bir aileden, eğitimli ve zengin bir iş adamıdır. Celile ile ilk karşılaştıkları an birbirlerine aşık olurlar. Bir süre sonra görüşmeye başlarlar. Uzun zamandır hayata seyirci kalan Celile, şimdi kendini yaşıyordur. Muhsin, aşık olduğu kadını aralıklarla kendi içinde sorgular ve güvenmez. Onu sorguladıkça aşkı galip gelir. Aylar süren birliktelik, tutkulu bir aşka dönüşür. Muhsin, onun Ahmet'in yanına yani evine gitmesini istemez. Sevdiği kadında aynı düşüncededir. İkisi sessiz bir karar verip bu evliliğe noktayı koyarlar. Ahmet öğrendiğinde bunu hazmedemez ve önce yakın çevresine sonra da her gördüğü insana Celile ile ilgili karalayıcı sözlerde bulunur. Genç kadın eşinden boşandıktan sonra bile sevdiği adamın onu bu zor durumdan kurtarmasını bekler. Fakat Muhsin, kendisi için yapılan fedakarlığın farkında değildir. Celile'yi çok sevmesine rağmen bu durumun onun kendi ismine zarar vereceğini düşünerek evlenmek istemez. Birlikte görünmeyi bile ar sayar. Celile'nin hamile olduğunu öğrendiğinde çocuğu bir bela olarak görerek kürtaj yapılmasını ister. Celile, ona bunları yaşatan adama kırgındır. Aşık olduğu adamın kendisini artık sevmediğini düşünür. Oysaki sevdiği adam onu deliler gibi severken bir o kadar da onunla birlikte görünmekten çekiniyordur. Muhsin kendisini affettirmek için onları birlikte kimsenin göremeyeceği bir yere tatile götürür. Ona pahalı hediyeler alır fakat bunlar genç kadının umurunda bile değildir. Bir zamanlar mutluluğun renk bulduğu kadının yüzüne gölgeler düşmüştür. İthaki Yayınları, Suat Derviş'in tüm eserlerini okurlarla buluşturmaya devam ediyor. Suat Derviş, bence önemli bir romancımız. Siyasi görüşleri dolayısıyla hem epey eziyet çekmiş, hem de unutturulmak istenmiş. İlk romanlarını çok genç yaşta kaleme almış. O zamanın büyük bir ustası, Ahmet Haşim, bu ilk eserleri özellikle salık vermiş; genç romancıyı bir 'üslupçu' olarak esenlemiş. Edebiyat tarihimiz pek farkında değil. Birkaç kez basıldığı halde, edebiyatseverlerin üzerinde yeterince durmadıkları Çılgın Gibi, Suat Derviş imzalı çok güzel bir romandır. Acı bir aşk romanı. Aşkı Marksist açıdan tahlil eden bir roman; bence, edebiyatımızda kardeşi yok. -Selim İleri- Suat Derviş önce kahramanlarının yaşadığı iklimi ustalıkla tarif ediyor. Dönemin İstanbul'u, karaborsa ve savaş zenginlerinin hayatı, güç tutkusu, soyluluğun bir hayalet gibi hala gücünü hissettirmesi vs... Sonra kahramanlarımızı tanıyoruz tüm hususiyetleriyle ve ardından başlayan yasak aşk hikayesi. Aşkın masumluğundan kopması, aldatmanın insanda yarattığı haz ve pişmanlık, mutluluğun her halükarda elde edilemeyişi, hepsini de ince ince işliyor. -Ercan Kesal-


Şems Hikmet: Romanın ana karakteri olan yirmi iki yaşında zengin bir beyefendi. Son derece olgun ve kültürlüdür. Ziba: On beş yaşında bir Çingene kızı. Hoca Selimcan: Ana karakter Şems Hikmet de babasına hizmet etmiş ve gencin eğitimini kendisi üstlenmiştir. Rakım Bey: Şems Hikmet'in ablasıdır. Kültürlü bir gazetecidir. Diğer karakterler: İse Sihri Efendi, Davut Bey, Artin Elvanyan Bey, Düriye Hanım, Şems Hikmet'in annesi. Roman, bir genç beyefendinin güzel bir Çingene kızına olan aşkını anlatırken konuyu Tanzimat döneminin temel düşünsel eksenlerinden olan medeniyet ve medeniyet kavramları çerçevesinde ele alır. Kitapta hali vakti yerinde, terbiyeli ve kültürlü bir genç olan Şems Hikmet, kendisiyle ve değerli arkadaşlarıyla eğlenmek için Kağıthane'ye gider. Burada yiyip içen bu arkadaş grubuna bir çingene topluluğu gelir ve ortam daha da şenlikli bir hal alır. Çingenelerle oynayıp şarkı söyleyerek eğlenirler. Çingene grubunda yer alan Ziba isimli genç kız Şems Hikmet Bey'in çok hoşuna gider. Kıza ertesi gün oraya gelmesini söyler. Ertesi gün Hikmet Bey oraya gider ve o kızı bulur. Kızı eğitmek istediğini söylüyor. Çingene kızı, kızın ailesinden izin aldıktan sonra bir tanıdığının konağına yerleştirilir. Şems Hikmet kıza bu konakta bir yıl boyunca görgü ve musiki dersleri verir. Bu sırada yakın çevre bu olayı duyar. Arkadaşları Ziba'nın değişimini görmüş ve onu öyle kabul ederler. Ancak Şems Hilmet'in annesi ve eniştesi bu durumu kabul etmez. Özellikle kayınbiraderi, Çingenelerin durumu hakkında kültürel ve etnografik tartışmalara girmek istemediğini belirtir. Genç adam Ziba'yı çok sevse de ailesine karşı çıkmak da istemez. Böylesine kültürlü ve varlıklı bir adam Çingene kızına aşık olur ve kısa sürede tüm İstanbul'un dili olur. Şems Hikmet mahalle baskısı altında ezilir. Ziba ise olanlardan habersiz eğitimine devam etmiş ve gerçek bir hanımefendi olmuştur. Şems Hikmet tüm bunlardan bıkmıştır. Bir gün annesinin söylediği bir söz üzerine tartışırlar. Genç adam bu duruma çok üzülür. Annesinden duyduğu bu ağır sözlere dayanamaz ve bir intihar mektubu yazıp kendini bahçedeki kuyuya atar. Artık beyin atladığına göre, ev sahibi çalışanlar onu hemen kaldıracaktır. Genç adam henüz ölmemiş ancak başına aldığı darbeler sonucu aklını kaybetmiştir. Bir an önce iyileşmek için antrenörüyle yanına gelen Ziba'yı gören ev halkı oldukça şaşırır. Çingene kızı yerine terbiyeli ve eğitimli bir hanımla karşı karşıya kalırlar. Döneminin çarpıtılmış tüm toplumsal ön yargılarına ve hurafelerine karşı farklı bir bakış açısı getirerek her fırsatta halkını hümanist bir yaklaşımla aydınlatma çabası içinde olan Ahmet Mithat Efendi, Çingene isimli bu eserinde yine nahoş fakat basılması gereken bir noktaya parmak basıyor: Irk ayrımcılığı. Tam 122 sene önce Ahmet Mithat Efendi tarafından büyük bir ustalıkla kaleme alındıktan sonra ilk defa günümüz okuyucusuna kazandırılan bu eser, ibretle okunması gereken bir yapıt.


Bir Ada Hikayesi dörtlüsü, savaşlardan, katliamlardan ve sürgünlerden geride kalanların, Yunanistan'a gönderilen Yunanlılar tarafından boşaltılan bir adada yeni bir hayat kurma çabalarını konu alıyor. Şeyhin Poyraz'ı öldürmek için gönderdiği Kerim ve Peri, Nişancı Veli'den korktukları ve Poyraz'ın iyiliğinden utandıkları için uzun zamandır planladıkları planı gerçekleştiremezler. Ancak başka çareleri yoktur, ya Poyraz ölecek ya da kendileri. Birkaç gün Kötü Ada'ya sığındıktan sonra açlık onları yorunca tekrar geri dönerler. Her şeyi bilmesine rağmen, başta Nişancı Veli ve Poyraz olmak üzere herkes onlara yeniden kucak açar. Ağa Efendi'nin Girit'e dönme isteği Zehra'yı rahatsız eder. Adada kalıp Poyraz ile evlenmenin tek yolu Melek Hatun'u babasıyla evlendirmektir. Babasının kişiliğinden dolayı aşkını ilan etmesi pek mümkün görünmediği için durumu Melek Hatun'a açıklar. Melek Hatun da menekşeler açtığında Ağa Efendi'ye reddedilme korkusuna rağmen durumu anlatacağına söz verir. Bir gün Kök Boya Fırınından yakışıklı bir delikanlı olan Ali Hüseyin adaya gelir. Zehra ile ablası Nesibe arasında ilk görüşte büyük bir aşk başlar. Ali Hüseyin kök boya almak için Yağcı bedir Yörüklerin yaylasına gitmek için adadan ayrıldığında Nesibe onu sabırsızlıkla beklemek zorunda kalır. Ağa Efendi, beş yüz yıllık bir zeytin ağacına vatan hasretini anlatarak rahatladığı bir gün, balıkçıların reisi Hıristo Bey'i görür. Topçu teknesinin asıl sahibi olan Hristo, Çanakkale Savaşı'nda sol kolunu kaybetmiş bir gazidir. Mübadele haberinden sonra ailesiyle birlikte yakınlardaki küçük bir adada saklanır. Herkes Hristo'yu orada tutmak için bir çözüm arar. Sakalını keserler ve ona yeni bir kimlik kartı verirler. Onu çok seven ve bir gün geri döneceğini bilen Kayalı köylüleri, aile için büyük bir yalı yaptırır. Menekşeler açtığında Ağa Efendi ve Melek Hatun evlenir. Adaya gelen Süleyman'dan Şeyh'in öldürüldüğü ve Selahattin'in kral olduğu haberini alırlar. Artık Poyraz ve Zehra'nın korkacak bir şeyi kalmamıştır. Zehra ve Poyraz nişanlanır. Kerim ve Peri de zorunlu görevlerinden kurtularak özgürlüklerine ve mutluluklarına kavuşurlar. Ali Hüseyin ailesiyle birlikte adaya döner ve Ağa Efendi'den Nesibe ile evlenmek için izin ister. Üç günlük düğünün ardından Nesibe adadan ayrılır ve Toros Dağları'na çıkar. Lena'nın iki oğlunun adaya sürpriz bir ziyaret yapması Lena'yı mutlu eder. Tüm bu güzel olayların ardından dizi üzücü bir olayla son bulur. Hıristo Reis ve ailesi, Kayalı Köyü'ndeki konağına yerleşmelerinin yirmi beşinci gününde jandarmalar tarafından bir gemiye bindirilerek Yunanistan'a gönderilir. Hıristo güzel bir ev yapıp oraya yerleştikten sonra köylüler ona geri dönüş yolunu bulduklarını bildirmek için yanına giderler. Ancak Hıristo artık mücadeleden bıkmış ve deniz kenarında yaptırdığı çardaktan ölene kadar Anadolu'yu izlemiştir. Yaşar Kemal Bir Ada Hikayesi'ni tamamladı! Yaşar Kemal'in Fırat Suyu Kan Akıyor Baksana romanı ile başlayan, Karıncanın Su İçtiği ve Tanyeri Horozları kitaplarıyla devam eden Bir Ada Hikayesi dörtlemesi, son kitabı Çıplak Deniz Çıplak Ada ile tamamlandı. Bir Ada Hikayesi dörtlüsü, savaşlardan, kırımlardan, sürgünlerden arta kalan insanların, Yunanistan'a gönderilen Rumların boşalttığı bir adada yeni bir yaşam kurma çabalarını konu alır. Umut romanın başkahramanıdır. Dörtleme hem bir Yaşar Kemal klasiğidir hem de diliyle, yarattığı kişilerle, yarattığı doğayla Yaşar Kemal'in romancılığında önemli bir yeniliği işaret eder. Yaşar Kemal, mitos yaratıcısıdır... Ağıtların diliyle, kendi özgün dilini harmanlamış, çeviride bile yitmeyen anlatısını kurmuştur. Bu dörtlüyse, tarihle destanların kaynaşmasıdır. Yaşar Kemal tarihi roman yazmaz bu dörtlüde, bir tarih var eder. Çıplak Deniz Çıplak Ada, Yaşar Kemal'in yerlerinden edilen insanların Ege'de bir adada yeni bir yaşam kurma çabalarının destansı öyküsü Bir Ada Hikayesi'nin dördüncü ve son kitabı. Dörtlünün bu son romanında, geçmişin yaraları kapanmaya yüz tutmuş ama izleri kalmıştır... Ağa Efendi'yle Melek Hatun, Poyraz'la Zehra, Ali Hüseyin'le Nesibe muradına erecektir; Lena Ana'nın hasretle yollarını beklediği kayıp oğulları da geri dönmüştür ama balıkçıların reisi Hıristo'nun başına beklenmedik bir olay gelir.


Bruno: Macerayı seven, arkadaş canlısı iyilik yapmayı seven, savaş karşıtı dokuz yaşında bir çocuktur. Babası Nazi komutanıdır. Shmuel: Yahudi asıllı olduğu için kampta tutulan, iyi kalpli, cana yakın ve Bruno ile aynı yaştaki arkadaşıdır. Gretel: On iki yaşında, Nazi sempatisi olan, yaşından büyük davranmayı seven bir çocuktur. Yıl 1943, Olayın geçtiği yer Berlin ve Auschwitz toplama kampı. Auschwitz, Yahudi soykırımının en yoğun yaşandığı toplama kampının olduğu bölge. Hikaye dokuz yaşında henüz ırkçılığın ne olduğunu bilmeyen bir çocuğun gözünden, anlatımlarıyla şekilleniyor. Aslında bu kitap çocuklardan öte yetişkinlerin de okuyup, yaşananların anlamsızlığını anlamak açısından da önemli bir eser. İki farklı inanışa sahip iki çocuğun aynı coğrafyada farklı hayatlar yaşarken kesişen hayatlarını, dostluklarını okuyoruz. Tel örgüler dünyanın dört bir yanında var. Umarız asla rastlamak zorunda kalmayız. Bruno, dokuz yaşında, umutsuz vaka dediği ablası, Gretel ve anne- babasıyla birlikte yaşayan mutlu bir çocuktur. Ta ki evlerini ziyaret eden Führer gelene kadar. Bruno'nun babası bir Nazi subayıdır, bu ziyaret sonrası baba terfi alır ve karargah komutanlığına getirilir. Taşınma kararı evde hoşnutsuzluk yaratsa da Auschwitz toplama kampına taşınırlar. Yeni evleri, eskisine göre çok küçük, dikenli tellerle çevrili, ıssız ve en önemlisi Bruno'nun arkadaş edinebileceği kimsenin olmadığı bir yerdir. Askerlerin sıklıkla girip çıktığı bu evin penceresinden görünen şey, aynı pijamaları giymiş, sayısız insan kalabalığıdır. Aralarında çocukların da olması Bruno için umut olur. Belki aralarında arkadaşlık edebileceği birileri vardır. Ama tellerin arkasına geçmek kesinlikle yasaktır. Bir süre sonra eve öğretmen gelip eğitimlerine devam etmeye başlarlar. Tarih ve coğrafyanın öğretildiği bu eğitimde, sanat ve serbest okuma hoş karşılanmayan etkinliklerdir. Bu derslerden sonra Bruno'dan yalnızca üç yaş büyük olan ablasının Nazizm'e sempatisi artar. İki çocuk zaten anlaşamıyor iken bu şekilde iletişimleri de azalır. Canı sıkılan kahramanımız, okuduğu romanların da etkisiyle çevrede keşif yapmaya çıkar. Tel örgülerin etrafından başka keşif yapılacak bir yer yoktur. Sonsuz gibi görünen tel boyunca yürürken kendi yaşında bir çocuğun yerde kumlara resim yaptığını görür. Bruno'nun yeni arkadaşı Shmuel, üzerinde çizgili pijaması ile cılız, kirli bir çocuktur. Ailesiyle birlikte bu kampta kaldığını anlatır. Bir süre sonra, iki çocuğun arkadaşlığı tellere rağmen ilerler. Bruno, her gün mutfaktan aşırdıklarını küçük ceplerine doldurup arkadaşına götürür. Aradan bir yıl gibi bir süre böyle geçer. Kahramanımızın annesi orada yaşadığı yalnız hayata dayanamaz, çocukların eğitiminin aksaması de sorundur. Berlin'e taşınmak ister. Baba buna karşı çıksa da Berlin'e taşınma kararı verilir. Bruno için bu Shmuel'den ayrılmak demektir., ve onun için çok zordur. Taşınmalarından bir önceki gün, arkadaşının kampta kaybolan babasını bulmak için sözleşirler. Kahramanımızın kampta askerlerin dikkatini çekmemesi için Shmuel'in yanında getirdiği çizgili pijamaları giyip tellerde boşluk bulduğu yerden kampa geçer. Tellerin ayırdığı iki arkadaş şimdi yan yana Shmuelin babasını ararlar. Kampta aramadık yer bırakmazlar fakat Bruno'nun gitme vakti gelmiştir. Vedalaşacakları sırada askerler oradakileri yürüyüşe götüreceklerini söylerler. İki çocuk bu yürüyüşün ne anlama geldiğini bilmeden yürürken onlara göre soğuktan korunmak için kapalı bir yere kapatılırlar. O günden sonra İki çocuktan da haber alınamaz. Baba uzun bir süre Bruno'yu arar. Üzerinden çıkardığı kıyafetlerin tel örgü kenarında bulunması her şeyi açıklıyordur. İrlandalı yazar Johne Boyne'un 2006 yılında yayınladığı Çizgili Pijamalı Çocuk, etkileyici hikayesiyle dikkat çekiyor. Bir çocuk kitabı olarak yazılan roman, işlediği konu itibarıyla yetişkinleri de etkisi altına almayı başarıyor. Nazi Almanyası'nın iç yüzünü dokuz yaşındaki bir çocuğun gözünden satırlara döken Boyne, savaşın tüm etkilerini gerçekçi bir ifade ile ele alıyor. Bruno, henüz dokuz yaşındadır. Annesi, babası ve Gretel adındaki ablası ile birlikte Berlin'de büyük bir evde yaşar. İkinci Dünya Savaşı'nın sürdüğü o yıllarda Almanya'da Führer hüküm sürmektedir. Bruno'nun babası ise bir Nazi subayıdır. Bruno, bir gün akşam yemeğinde Führer'i evlerinde ağırlayacaklarını öğrenir. Bu, o ve ev ahalisi için oldukça heyecan vericidir; çünkü söylenilenlere göre Führer önemli bir kişidir. O akşam yemeğinde ise Bruno'nun babası terfi alır. Bu durum, oldukça sevindirici bir haber olsa da Bruno için değildir. Çünkü ailenin Auschwitz'e taşınması gerekmektedir. Bu da Bruno'nun çok sevdiği evinden ve arkadaşlarından ayrılması anlamına gelir. Yeni ev, Bruno için oldukça sıkıcıdır. Evlerinin etrafında askerler dışında hiçbir ev yoktur. Bruno ise askerlerden nefret etmektedir. 12 yaşındaki ablasıyla birlikte Bruno, Berlin'e büyük bir özlem duyar. Bir gün Bruno, camdan bakarken tel örgülerin ardındaki çizgili pijamalı adamları ve çocukları fark eder. Babasına onların kim olduğunu sorduğunda Yahudi oldukları yanıtını alır. İçindeki meraka yenik düşen Bruno, bir öğle saatinde tel örgü boyunca bir gezintiye çıkar. Bu gezinti, daha sonraları çok seveceği arkadaşı Schmuel ile tanışmasına vesile olacaktır.


Nikolai Irtenevich: Romanın ana karakteri ve anlatıcısıdır. Henüz 16 yaşındadır. Yazıldığı günden bu yana en çok okunan Tolstoy kitaplarından biri olan Çocukluk, dönemin toplumsal yapısını, anne baba sevgisini, eğitim sistemini, yaşanan çocuksu aşkları, anne ölümünün çalkantılı ruh halini ve dönemin toplumsal yapısını konu alıyor. Nikolai Petrovich Irtinyev , onuncu doğum gününden üç gün sonra, 12 Ağustos 18'de, hayatında yakında gerçekleşecek olaylardan habersiz, Saksonya mürebbiyesi Karl Ivanich Mauer'in sakarlığına uyanır. Ağabeyi Vladimir Petrovich, Volodya ile sadece bir yıl birkaç ay yıkanıp giyindikten sonra, emekli üsteğmen olan babaları Pyotr Aleksandroviç'in yanına gider. Çalışmada Pyotr Alexandrovich, uşak Yakov Mihaylov ile bir bütçe planlıyor. Çocuklar birkaç gün evde yapılan sıra dışı hazırlıkları fark etseler de aynı zamanda nedenini de öğrenirler. Nikolenka ve Volodya, o gece Petrovskoye'den ayrılacak ve sosyete hayatına adım atmak için gerekli eğitim ve terbiyeyi almak üzere babalarıyla Moskova'ya giderler. Karl Ivanic, 12 yıldır yaşadığı evden ayrıldığı için kırgın ve kızgındır. Bu nedenle Almanca dersini öğle yemeğine kadar uzatır. Öğle yemeği vakti geldiğinde, deli bir adam olan Grishka, Pyotr Aleksandroviç, anne Natalya Nikolayevna Ivanovna, kız kardeşi Lyuboçka, Lyuboçka'nın mürebbiyesi Mariya Ivanovna ve kızı Katenka'dan oluşan masaya oturur. Anne ve baba, Grishka'nın kehanetlerinin gerçekliği hakkında konuşurken, Lyubochka ve Katenka, Volodya ve Nikolenka'yı o günkü ava götürülmek için izin almaya teşvik eder. Çocukların önerileri yetişkinler tarafından kabul edilir ve ailece Kalinov Ormanı'na giderler. Çocuklar avdan döndüklerinde yolculuklarının ertesi sabaha ertelendiğini öğrenirler. Nikolenka'nın mutluluğu, Karl Ivanich'in onlarla birlikte Moskova'ya geleceği haberini aldığında ikiye katlanır. Ertesi gün saat on ikide onları alacak araba konağın önünde hazır bekler. Ağlayan anneleri, annelerinin bakıcısı Natalya Savishna ve evin diğer üyeleriyle vedalaşan çocuklar, babaannelerinin yanına gitmek için Moskova'ya doğru yola çıkarlar. Dedelerinin eski çalışanlarından Prens Nikolay Mihayloviç'in oğlu 13 yaşındaki Ilenka Grap'ın Moskova'ya gelir gelmez tanıştığı ve çok sevdiği Seryoja Ivin tarafından zorbalığa uğradığını gören Nikolenka Moskova'daki ilk aylarında büyükannesinin isim günü davetinden önce. Depresif ruh hali, 12 yaşındaki Soneçka Valahina ile bir kadril ile geri gelir. Ancak mazurka zamanı geldiğinde Mimi'den öğrendiği yan adımları gösterince babasını utandırır ve kızdırır. Sonecka ise bu hatadan rahatsız görünmez. Her perşembe annesiyle birlikte Tverskaya Caddesi'ndeki gezintilerinde onlara eşlik edebileceğini nazikçe söyler. İlk aşkından kaynaklanan kalp çarpıntılarıyla boğuşan Nikolenka, Volodya'nın da genç kıza aşık olduğunu öğrenince büyük bir gurur duyar. Bütün bunlardan altı ay sonra, 16 Nisan'da Petrovskoye'den gelen kötü haberle Moskova'dan yola çıkan İrtinyev'ler, köye ulaştıktan kısa bir süre sonra Natalya Nikolayevna'yı kaybederler. Anneleri Nikolenka, Volodya ve Pyotr Aleksandroviç'i gömdüklerinden üç gün sonra; Lyuboçka, Mimi, Katenka, hizmetçiler, uşaklar ve Butler Yakov'dan oluşan ailesiyle Moskova'ya döner. Boş evde tek başına kalan Nataşka, eşinden iki ay sonra hayatını kaybeder. Annesinin ölümüyle Nikolenka'nın mutlu çocukluğu sona erer ve yeni bir dönem olan ergenlik başlar. Rus, romancı ve düşünür. Savaş ve Barış adlı romanı, dünya edebiyatının en büyük yapıtlarından biridir. Kont Leo Nikolayeviç Tolstoy 9 Eylül 1828 de Tula Eyaleti nde, Moskova nın 150 km güneyinde, ailesine ait Yasnaya Polyana Malikanesi nde doğdu, 20 Kasım 1910 da Ryazan Eyaleti nde, Astapova da öldü. Kökleri 14. yy a kadar giden ve I. Petro zamanında sivrilmiş bir ailenin oğluydu. Çok küçük yaştayken öksüz ve yetim kaldı. Üç ağabeysiyle birlikte onun bakım ve eğitimini halaları üstlendi. Burada aldığı dinsel eğitim Tolstoy u derinden etkiledi. Halaları 1840 ta ölünce Tolstoy kardeşler Kazan daki başka bir halalarının yanına geçtiler. Bu halasıyla kocası Kazan sosyetesinin önde gelen kişileriydi. Böylece genç Tolstoy un günlük yaşamı balolar, çağrılar, çoğu Fransız ve Alman olan özel öğretmenlerden aldığı derslerle geçmeye başladı. Tolstoy 1843 te Doğu dilleri okumak üzere Kazan Üniversitesi ne girdi, ama iyi bir öğrenci değildi. Kısa bir süre sonra daha kolay bulduğu Hukuk Fakültesi ne geçti. 1847 de burayı da bıraktı ve Yasnaya Polyana Malikanesi ne geri döndü. Bine yakın serfin çalıştığı bu geniş toprakta örnek bir çiftçi olmak ve köylülerin dertleriyle uğraşmak istiyordu. Ama eğlenceye düşkünlüğü onu sık sık St. Petersburg ve Moskova ya sürüklüyordu. Bütün yaşamı boyunca tutacağı güncesine de bu sırada başladı. Bu notlarda, kendisini ahlak dışı davranışlara yönelten güdüleri gerçekçi bir biçimde ve keskin bir çözümleme gücüyle araştırdığı görülür.


Melike: Erkek gibi yetiştirilmiştir. İyi eğitim görmüş, güzel bir İstanbul kızıdır. Aziz: Kız kardeşini öldürdüğü için İstanbul'dan kaçmış ve kadınlardan nefret eden bir çete lideridir. Hasan Bey: Hasan Bey Arabistan çöllerinde ortaya çıkmış olan eşkıyaları ortadan kaldırmak için bu bölgeye askerleriyle birlikte görevlendirilir.Kızının isteklerine hayır diyemeyen bir Osmanlı paşasıdır. Kitap, Arabistan çöllerinde yaşanan, hareket niteliklerini birleştiren sürükleyici bir aşk hikayesini konu ediniyor. Hasan Bey Arabistan çöllerinde ortaya çıkmış olan eşkıyaları ortadan kaldırmak için bu bölgeye askerleriyle birlikte görevlendirilir. Kızı Melike küçük yaşta annesini kaybetmiştir ve her alanda kendini en iyi şekilde geliştirmiştir. Nişanlısında babasıyla gideceği için onlarla birlikte Arabistan çöllerine gitmek ister. Babası da onu kıramaz. Uzun ve yorucu bir yolculuktan sonra çöle ulaşırlar ancak ne bir çete ne de bir insan bulurlar. Etrafta arama yaparlar, ancak başarılı olamazlar. Melike çölde çok sıkılır, babasından onu alışılmadık, farklı bir yere götürmesini ister. Ancak babası buna şiddetle karşı çıkar. O sırada bir asker ona yakınlarda bir han olduğunu ve güvenli bir yer olduğunu söyler. Babası isteksizce kızına ve damadına izin verir. Onlarla birlikte bir çavuş gönderir. Nitekim Melike, hana girdiği andan itibaren tüm güzelliğini göstermiş ve herkesin dikkatini çekmiştir. Bu sırada büyük bir gürültü kopar ve herkes aniden gelen adamın önünde diz çöker. Gelen kişi çok yakışıklı ve herkes ondan korkar. Bu sırada Melike bütün adamlarının önünde ona saygısızlık eder. Aziz buna dayanamaz ve kızı adamlarıyla birlikte kaçırır. Bu sırada nişanlısı kabile tarafından öldürülür. Kızın cezası, kabile kurallarına göre onu yakalayanlar arasında kura çekerek onunla birlikte olmaktır. Melike çok geri zekalı ve yakışıklı olmayan biriyle birlikte olmak zorunda kalır. Ancak Melike onu öldürür ve kabile kurallarına göre cezası ölümdür. Bu cezayı infaz edecek kişi Aziz'den başkası değildir. İlk başta kabul edemez, ancak kurallar katıdır. Sabah şafağa kadar onu öldürmek zorundadır. Ama bu onun için çok zordur. Çünkü Melike'den hoşlanan masum biridir. Kızla birlikte odaya girdiklerinde de aynı şeyleri hissederler. Bütün gece sevgiyle birbirlerine sarındırırlar. Ancak, sabah oldu ve şimdi onu öldürmesi gerekir. Tam o sırada babası onu kurtarır ve Aziz'i esir alır. Aziz yaptıklarından pişman olur ama artık çok geçtir. İstanbul'da cezaevine atılır. Ancak Melike'nin de yardımıyla oradan kaçarlar ve mutlu mesut yaşarlar. - Esat Mahmut Karakurt'un aynı adlı eserinden uyarlanan, yönetmenliğini ve senaryo yazarlığını Faruk Kenç'in, yapımcılığını Faruk Kenç ve Turgut Demirağ'ın üstlendiği 1957 yılı yapımı Türk filmidir.


Selahattin Demirtaş, altı yıllık hapis hayatında beş kitap çıkararak yazmayı bir direnişe dönüştürüyor. Günümüz imkanlarının kullanılamadığı bu yazma eylemi kurşun kalem ve silgiyle yapılıyor. Aracın önemini kaybedip amacın önem kazandığı bu eserlerden biri de DAD, bir öykü kitabı... Dokuz ayrı hikayeden oluşan DAD çekirdeğinde adalete vurgu yapıyor. Kitabın teması, hukuk, vicdan, toplumda kabul gören adaletsizlikler etrafında örülmüş. Esprili bir dille yazılan eser akıcı ve keyifli. Her bir öykü sayfa sayısı az fakat roman olacak kadar etkili konuları işlemiş. Demirtaş, bu öykülerinde okurlarını seyahate çıkarıyor: İstanbul çöplüğünden adliye koridorlarına, lüks villalardan vergi dairelerine, ıssız adalardan tımarhaneye uzanan; yer yer bilimkurgu ya da absürt komediye bürünen; yanlış anlamalarla, gıllıgışlı ihanetlerle, fantezilerle örülü bir cümbüş aynı zamanda. Bakmasını bilen çöplükte; sınıf mücadelesi tarihinin anlatıldığı bir akademiyi görür. Burada her şey çöp olmakla eşitlenmiş olsa da zengin ile yoksul mahallelerden taşınan çöpler arasındaki fark burada da bariz bir sınıf çelişkilerine ve hatta sınıf çatışmalarına yol açar. Şöyle uzaktan bakarak bile hangi çöp tepesinin zengin bir mahalleye ait olduğu anlayabilirsiniz, çünkü martılar orada birikir ve en amansız kavga o çöplerin üzerinde yaşanır. Bu çöplüğün yeni sakinlerinden Ahmet, beş ay önce Mardin'deki bir sığınma kampında gönüllü olarak çalışan yirmi yedi yaşında makine mühendisi bir gençtir. IS'in Kobani'ye saldırısından kaçıp Suruç'a sığınanların kaldığı mülteci kampında gönüllü çalışan Ahmet, kampın altyapı ve lojistik sistemlerinden sorumludur. Gönüllülerin arasındaki onunla aynı yaştaki Eleni ise oradaki çocuklara savaşın yarattığı psikolojik tahribatın etkilerini azaltmak ve destek vermek için oradadır. İki genç bir süre sonra yakınlaşırlar fakat Eleni üç ay sonra kamptan ayrılır ve IS ile savaşırken hayatını kaybeder. Eleni'nin babası Ermeni annesi Türk'tür. Fransa'da yaşayan aile, Eleni'nin telefonundaki fotoğraflardan genç adama ulaşırlar. Eleni'nin abisi Turay, polistir. Fransa istihbaratından edindiği bilgi ve belgeleri kurye aracılığıyla Ahmet'e gönderir. Ahmet; IS ile bazı devlet görevlilerinin iş birliğini ispatlayacak bu belgeleri güvendikleri bir gazeteciye vermek isterler. Ne var ki bu gazeteci tutuklanır. Elinde belgelerle öylece kalan Ahmet yakalanmamak için çöp arabasının arkasına takılır ve aylarını geçireceği bu çöplüğe neredeyse yerleşir. Gazetecinin hapisten çıktığı gün onun da buradan kurtulacağı gündür. DAD Norveççe'de senet, İngilizce de baba, Bengalce'de beklemek, Hintçe'de mercimek, Kürtçe'de ADALET demek. Beş ayda beş cinayet! Bu cinayetlerin ortak yönü, maktullerin hepsinin suçlarını ispatlayan delillere rağmen serbest bırakılmış tecavüz zanlıları olmalarıdır. Yasal boşluklardan yararlanarak ceza almaktan kurtulan bu suçlular seri cinayet şeklinde ölümle cezalandırılırlar. Tecavüzcü önce sosyal medyadan bulunup, onun ilgi alanı olan küçük çocuk yada mağdur edebileceği kişi kisvesinde davranılarak zanlı ile arkadaşlık kurulunur, sonrasında buluşma ayarlanıp öldürülen tecavüzcü önceki suç delilleri ve DAD kartviziti ile birlikte olay yerine bırakılıyordur. Derya da bu suç dosyalarına bakan avukatlardandır. Derya, yoksullara, kadın derneklerine gönüllü hukuk danışmanlığı veren vicdanlı bir kadındır. Şoförü ve yakın koruması olan Didem ve Asmin, avukatlık bürosunun tüm işlerini koordine eden hem çalışanları hem dostlarıdır. Her iki genç kız da kadına destek kuruluşları sayesinde Derya ile tanışmış ve davalarını takip etmektedir. Didem, milli bir tekvandocu, dünya çapında başarıları olan yürekli bir kadındır. Mesleki bir haksızlıkla uğradığı için ideallerinden uzaklaşmak zorunda kalmıştır. Asmin ise üniversite eğitimine devam eden, bilgisayar kurdu bir gençtir, aynı zamanda koordinatörlük görevini de üstlenmiştir. Bir gösteriye katılıp slogan attığı için uzun bir süre hapiste kalır, beraat eder fakat okulundan da olur. Derya avukat bu iki genç kızın hem devam eden davalarını takip ediyor hem de onlara iş vererek destek oluyordur. Bu iki kızın bir başka ortak özelliği de geçmiş yıllarda taciz ve tecavüze uğramış olmalarıdır. Derya, Asmin ve Didem yani DAD, adaleti yeryüzüne getirmeye kararlıdırlar, çünkü onlar için adaleti aramak ve getirmek hayatın birinci önceliğidir. Kerem Ayazmalı, 33 yaşında, uluslararası bir yat ve tekne firmasının satış ve pazarlama müdürüdür. Eşi Buseyle yemek yerken telefonuna gelen mesaj ve fotoğraflar, onun aldatıldığının kesin kanıtıdır. Gördükleri karşısında yıkılan Kerem, masayı terk edip, tekneyle denize açılır, kafasına dayadığı silahla yaşamına son vermek ister. Kerem'e mesajları gönderen Yasemin de aldatılan bir eştir. O da tıpkı kerem gibi hayatına son vermek ister. Kerem'i son bir kez daha arar. Bu konuşmanın sonunda Kerem fotoğraflara tekrar bakar, eşinin iki yıl önce aldırdığı benin varlığını görür. Yasemin'i arayıp fotoğrafların ne zamana ait olduğunu sorar. Gönderilen resimlerin evliliğinden öncesine ait olduğunu öğrenir... Yasemin, Kerem'in uyarılarından sonra fotoğraflara tekrar bakar. Şeytan ayrıntıda gizlidir. Otel odasının hep aynı olduğu resimlerdeki saat ve takvim farklı gün ve yılları da göstermektedir. Bu onun yıllardır aldatıldığının kanıtıdır. Kendisinin ve eşinin çalıştıkları bu otele gider. Ona bu fotoğrafları gönderen arkadaşıyla eşini birlikte görecektir. Serkan ve Haydar üniversite yıllarından arkadaştırlar. İkisi de inşaat mühendisliği bölümünde okurlar fakat Haydar inşaat firmasının oğlu Serkan ise Siirt'ten okumak için şehre gelen bir Anadolu çocuğudur. Okulun ilk yılında iki genç devrimcilik hayalleriyle eylemlere katılırlar. Sonraki yıllar Haydar için heyecanı kalmayan devrimcilik yerini yeni maceralara bırakır. Tabi Serkan'da peşi sıra onu takip eder. Serkan mezun olduktan memleketine geri döner, kısa süreli işler bulur fakat istediği ve sevdiği bir işe girememiştir. Haydar tam bu günlerde ona reddetmeyeceği bir teklifle gelir. İzmir'de büyük bir tatil köyünün inşaatının başına geçmesi ister. Serkan için bulunmaz tekliftir. İşine dört elle sarılır. Haydar'ın asıl niyeti farklıdır. Arkadaşını teknoloji hırsızlığı yapması için davet etmiştir. İşin aslını öğrenen Serkan sabahı zor eder. Siirt'e geri döner. Haydar yakasını bırakmayıp daha cazip tekliflerle gelse de o kabul etmez. Ulaş Yayla, dört yıl ekonomi eğitimi almasına rağmen mesleğini sevemeyen gençlerdendir. Yaşadığı yerin küçüklüğüne rağmen hayalleri büyüktür. Ulaş, çocukluğundan itibaren edebiyata ilgilidir. Aralıklarla yazdığı hikaye ve romanları yayınevlerine gönderir. Yeterli ilgiyi göremez. Kendi imkanlarıyla bastırdığı kitabı yine kendi olanaklarıyla dağıtır. Bir yandan da küçük işlerde çalışarak para biriktirmeye başlar. Yaşadığı ülkeden umudunu kesen genç dünyayı gezmeye ve gezgin bir yazar olmayı hedef edinir. İkinci el aldığı arabasıyla İpsala sınır kapısından Yunanistan'a geçecektir. Silivri'de yol üstü lokantalarından birine mola verir. Ceren'le tanışmaları da bu sayede olur. Yemek getirip götürürken genç kızla sohbet eder. Çıkarken de yazdığı kitap, -Yıkımı- hediye eder. Ceren'de kendisi gibi edebiyata meraklı hatta onun gibi yazmayı seven bir genç kızdır. O da kendi kitabını hediye eder. Ulaş yoluna devam etmek için çıksa da gidemez. Ertesi gün yine aynı yere gelir. Bu bir süre devam ettikten sonra iki genç evlenirler ve çocukları olur. Ceren'in ani rahatsızlığı ve vefatı onun yaşamındaki en büyük acıdır. Sevdiği kadının ondan son isteği yazmaya devam etmesidir. Ulaş, kaybettiği eşini yazdığı hikayelerle yaşatır. Ceren'in gidemediği, yapamadığı, yaşayamadığı hayatı ona her gün yeni bir yaşam hediye ederek yazarak yaşatır. Muttalip, kartonpiyer ustasıdır. Üç kuruş maaşla sigortasız çalışan Muttalip herhangi bir grev hareketine kalksa anında kapının önüne koyulacağının da farkındadır. Hayalleri elindeki imkanlarla sınırlanan gencin aşık olmaya bile hakkı yoktur. Platonik aşkı markette kasiyerlik yapan, adını yaka kartından bildiği Mehtap'tır. Ne var ki kahramanımızın marketten alışveriş yapabilmesi de neredeyse imkansızdır. Bir süre sonra Mehtap'a kendini fark ettirmeyi başarır. Kendince, Mehtapla buluşma bile ayarlamıştır. 14 Şubat sevgililer gününe denk getirdiği buluşma da onun tamamen yanlış anlamasıdır. Çünkü Mehtap evlerinin kartonpiyerini yapmasını istemiş, buluşmaya da babasıyla gelmiştir. Çekingen genç büyük umutlarla aldığı hediyelerle ortada kalır. Genç kız, onun niyetini anladığında Muttalib'i kendinden uzaklaştırmak için elinden geleni yapar. Hayat zor, evlenmek daha zordur. Muttalip, değiştiremediği hayatına, bakış açısını değiştirir, adını da mutluluk penceresi koyar. Zelal Hemşire çalıştığı akıl hastanesinin sendika temsilcisidir. Hak hukuk bilen, koruyup gözeten tavrıyla tanıyan herkesin sevdiği birisidir. Geçirdiği trafik kazasında hayatını kaybeder. Fakat bu kaza cinayetten farksızdır. Kamyon şoförü Vedat, Zelal hemşirenin aracını sıkıştırıp kaza yapmasına sebep olur. Uçurumdan yuvarlanan aracın yanına gittiğinde Vedat, Zelal ve küçük oğlunu sağ olduklarını gördüğü halde yardım çağırmaz öylece bırakıp kaçar. Yirmi saat sonra cesetlerine ulaşılır. Genç kadının eşi Atakan yaşadığı acıyı kaldıramaz ardında uzun bir mektup bırakarak yaşamına son verir. Suçlu bir süre sonra yakalanır fakat araya hatırlı kişileri koyduğu için akıl hastası raporu verilip gönderilir. Rapor verilir verilmesine ama suçlu ne hapis yatar ne de tedavi edilir. Bunun üzerine Zelal'in çalıştığı hastane doktorları duruma itiraz eder. Vedat akıl hastanesine yatırılır. Hasta olmadığını söylese de artık çok geçtir. Verilen ilaçların yanı sıra, Vedat'ın adının Atakan olduğuna inandırılır. Atakan'ın son yazdığı mektup sanki kendi yazmış gibi ona defalarca okutturulur. Vedat bir süre sonra yaşattığı acıyı kendisi yaşamaya başlayacaktır. Cemal, vergi müfettişidir. Eşi Düriye üç kuruş maaşın yetmediğinden sürekli şikayet eder. Oysaki Cemal ve arkadaşı Suat yıllarca aldıkları rüşveti banka hesaplarında biriktirmişlerdir. Kabaran banka hesabıyla Cemal, sudan bir bahane bulup eşini terk eder. Bodrum katta bir daire bulup üç ay kadar yaşayacak sonrasında İbiza adasına gidecek oraya yerleşecektir. Tuttuğu evin sahibi kayıptır. Dul eşe yardım edeyim derken mahallede adı dedektife çıkar. Kayıp babasını arayan genç bir kadına yardım ederken aradıkları yaşlı adam yerine gıyabında kendinin mezarına ulaşır. Bir türlü kendisinin sağ olduğunu kanıtlayamaz. Çünkü eşi Düriye o evi terk ettiğinde kaza geçirip hayatını kaybeden yaşlı adamın kimliğini Cemal'inkiyle değiştirmiştir. Düriye, Cemal'in arkadaşı Suat sayesinde tüm banka hesaplarından haberdar olmuş, hatta Suat' la birlikte İbiza adasına yerleşmişlerdir. Cahit Sıtkı'nın Otuz Beş Yaş şiiri gibi hayat. Amansız hastalık otuz beşe ramak kala, yakasına yapışmış bir genç adam, ölmeden önce yapılacak on şeyi belirler. Yapılacak şeyler anlamsız ve nafiledir aslında. Zaman akıp giderken hayatın anlamını belirleyen şey ona neyi ne kadar nakşedildiğidir. Yaşamak için ilk şart sağlıklı olmak değil, istekli olmaktır. İran'da saçı göründü diye ahlaksız polis tarafından katledilen Jina Mahsa Amini gibi nice ölümler sessiz sedasız seyredilince insanoğlu ne kadar yaşamın anlamını bilir ve sorgular. Ölüm hep başkasına biçilir. Kendini orada gören çok azdır. Hayal kurmak, umut etmek, gerçekleştirmek... İlkini herkes yapar, ikincisini direnenler, üçüncüsünü ise riski göze alanlar. Başlangıçta koku biraz zorluyordu. Kanıksadım ama. Hatta seviyorum artık bu kokuyu. Yanık gibi. Hayatın gerçek kokusu. Şehir çöplüğü gibi kokuyor diyesim var fakat burası zaten şehir çöplüğü. Beş aydır burada yaşıyorum. Tamı tamına dört ay on sekiz gün. Duvara astığım kocaman bir kartonum var, her gün için bir çentik atıyorum üzerine, mahpuslar gibi. Çok rüzgar olduğunda duvardan düşüyor. Evim günün birinde tümden uçup giderse şaşırmam. Selahattin Demirtaş, bu yeni öykülerinde okurlarını benzersiz bir seyrana çıkarıyor: İstanbul çöplüğünden adliye koridorlarına, lüks villalardan vergi dairelerine, ıssız adalardan tımarhanelere uzanan; yer yer bilimkurgu ya da absürt komediye bürünen; yanlış anlamalarla, gıllıgışlı ihanetlerle, harika fantezilerle örülü; insan ruhunun gizemli dehlizlerinde acı ve tatlı kahkahalar attıran düşsel bir cümbüş. Demirtas bir yazar saiir komediyen .edebiyatci umutsuz insanlarin umudu.boyLe kahramanLara simsiki sariLmaLiyiz.


Mülazım Adnan: Konuşması ve tavırları ile met, cesur ve vazifeşinas bir Türk pilotudur. Şeyh Fuat: Devlete başkaldıran bir asi ve ayrıca Zeynep'in babasıdır. Zeynep: Eşkıya başının kızı ve Adnan'a aşık bir genç kızdır. Ahmet Astsubay: Bir nedenden ötürü eşkıyaların olduğu bölgeye gelen ve bir daha geri çıkamamış, vatanperver bir Türk evladıdır. Mülazım Servet: İki kere yaralanan ve son yaralanmasında vefat eden, Nermine'in nişanlısı olan bir Türk subayıdır. Nermine: Mülazım Servet'in nişanlısı ve insani değerleri çok yüksek kadındır. Dağları Bekleyen Kız'da, dağlarda yaşayan haydut çetelerinden birine istemeyerek katılan genç bir kız ile çeteye karşı savaşan genç bir havacı subay arasında gelişen aşk anlatılır. Karaköse ilinde bir kasaba ve bir askeri havaalanı. Nöbetçi başçavuş Binbaşı İhsan'a göreve giden uçakların döndüğünü haber verir. Sadece on uçaktan oluşan filo, dokuz uçakla geri döner. Teğmen Nuri onlara Mülazım Celal Bey'in uçağının filodan ayrıldığını ve intihar saldırısı yaptığını söyler. Daha Nuri konuşmasını bitirmeden Teğmen Celal Bey'in uçağı havada belirir. Ağır yaralı olarak uçaktan indirilen Mülazım Celal, son sözlerini gönül rahatlığıyla söylüyor. Etrafında toplanan subaylar arasında annesini ve kız kardeşini Mülazım İsmail'e emanet eder ve vefat eder. Defin sırasında, filo kalan dokuz uçağıyla yeni bir görev alır. Zorlu bir uçuşun ardından filo tekrar geri döner; ama muhtaç Servet göğsünden yaralandı. Binbaşı İhsan, Lizb'i alır. Nuri ve Mülazım Adnan onunla birlikte Mülazım Servet'i ziyarete gider. Servet yerel halktan Mahmut Efendi'nin elindedir ve evin kızı Nermine'ye aşıktır. Servet, Adnan'a Nermine'yi anlatır ve isterse Mahmut Efendi'nin evinde kalabileceğini, ancak Nermine'nin yaralandığını söylememesini tavsiye eder. Mülazım Adnan, bir askerin rehberliğinde Nermine'nin evine gider. Nermine, Adnan'ın söylediklerine inanamaz, Servet'in görev başında şehit olduğunu düşünür. Üç hafta geçer, Mülazım Servet iyileşir ve Nermine ile nişanlanır. Sonraki günlerden birinde, bir uçuş sırasında talih uçağı düşman makineli tüfekleri tarafından taranır, ilerleyen günlerde talih ağır yaralanır ve ölür. Ağrı Dağı'nın eteklerinde yer alan eşkıya hattını imha etmek için bir bombardıman planlanıyor ancak her şeyden önce bombardıman için gerekli istihbaratın toplanması gerekiyor. Bu zor görev için en uygun kişi olarak Mülayim Adnan seçilir. Bir sis bulutu arasında düz bir araziye inen uçaktan iner ve zorlu görevi için yola çıkar. Adnan birkaç saat yürüdükten sonra bir haydutla karşılaşır ve ona nerede olduğunu söyleyeceğini söyler. Bir Hindu'yu hissedemeyen haydut, Adnan'ı doğrudan haydut şefine götürür. Yolda Adnan tanıdık bir yüzle karşılaşır, evet yüzlerce yıl önce öldüğünü düşündükleri Ahmet Ast.Şb'ye aittir. Ahmet yıllar önce yakalandı ama kaçamadı. Bu süre zarfında düşman, mühimmat ve silah sayısını ezberledi ve çeşitli belgeler ele geçirdi. Adnan ve Ahmet bir plan yapar ve oradan kaçmak isterler. Ahmet gerekli belgeleri ve haritaları çaldıktan sonra ertesi gün Adnan'ın yanına gelir. Ancak birkaç gün sonra Ahmet gelmez, Adnan bu durumu tehlikeli görür ve onu almaya gelen uçağa binmek için yola çıkar. Onu almaya gelen uçağı gören haydutlar Adnan'ı aramaya başlar. Makineli tüfeklerin başındaki haydutlar uçağı vurmak için yardım isterler, Adnan bir an şok olur ama sonradan onun haydut olduğunu düşündüklerini anlar. Adnan Beylik silahını çıkarır ve bir erkek eşkıyayı makineli tüfek başında öldürür, ancak makinenin diğer kadın kafası eşkıyayı öldüremez. Bir süre sonra iki Türk subayı ile şeyhin kızı olduğu sanılan bir kız farkında olmadan derin bir sohbete başlarlar. Adnan'a konuşlandırıldıkları yerler ve silahları hakkında çok önemli bilgiler verir. Ertesi sabah Adnan, planladığı gibi düz bir araziye inen uçakla gideceğini şeyhin kızı Zeynep'e haber verir. Zeynep gitmesini istemediğini, giderse yapamayacağını söyler. Ardından Zeynep'i aramaya gelen haydutlar Adnan ve Zeynep'i görür ve Adnan'ın casus, Türk subayı olduğunu bağırmaya başlar. Şakiler Ahmet, Başçavuşu yakalayıp, karargahtan belgeleri çalarken öldürdüklerini anlatıyor. Ahmet'in neden gelmediği şimdi ortaya çıkıyor. Türk uçakları günlük bombardımanına başlıyor. Bu sırada şarkıcılar panik içindedir ve bu fırsatı değerlendiren Zeynep, Adnan'ın ellerini çözer. Daha sonra kamptan kaçmayı başarır. Ahmet Başçavuş ve Zeynep'ten aldığı çok önemli bilgilerle komutanlar tarafından bir harekat planı hazırlanır. Şeyhin kampı yıkılır ve aralarında Zeynep'in de bulunduğu bazı şakiler rehin alınır. Yaralı Zeynep tedavi için hastaneye kaldırılır. Zeynep bütün bu bilgileri vermesine rağmen haindir, üstelik Servet'in uçağını düşürmüştür. Hastanede olanları öğrenir ve çok üzülür. Adnan'a Nermine ile görüşmek istediğini söyler. Ertesi gün Nermine gelir ve Zeynep ona Servet'i kendisinin vurmadığını ve onu yanlış değerlendirdiklerini söyler. Nermine ile sarılıp ağlarlar. Her ne kadar hain olarak görülse de verdiği harita ve verdiği bilgiler sayesinde kamp dağıtıldı ve yeni nişanlananların mutsuz olmasını engeller. Adnan ve Zeynep Erzurum'a gitmeye karar verirler ancak süngülü iki asker yanlarına yaklaşır ve Zeynep'in tutuklanması için bir emir olduğunu söylerler. Zeynep yargılanıyor ama savcı idam istiyor. Hakim ise verdiği bilgilerin faydalı olduğunu söyledi, yzb. Pişmanlığı ve Adnan'ı kurtardığı için beraat etmeye karar verir. Edebiyatın ve özellikle romanın sevilmesinde ve geniş kitlelere yayılmasında büyük rolü olan Esat Mahmut Karakurt'un eserlerini Bilgi Yayınevi yeniden okurla buluşturuyor. Dağları Bekleyen Kız'da dağları mesken tutmuş eşkıya çetelerinden birine, istemi dışında katılmış genç bir kız ile çeteyle savaşan havacı bir genç subay arasında filizlenen aşk anlatılmaktadır.


İffet: Tüm olayların kahramanıdır ve aşkı uğruna büyük olayları göze almaktadır. Muzaffer: İffet'in abisidir ve son derece uyuşuk, tembel ve miskin bir karaktere sahiptir. Hatice Hala: İffet'in halasıdır ve iki kızı ile dul kalmıştır. Karamürsel'de yaşamına devam etmektedir. Cemil Kerim Bey: İffet'in çocuklarına ders vermektedir. Vedia Hanım: Cemal Kesim Bey'in ikinci evliliğinin hanımıdır. Roman, bir delikanlının sevdiği kız uğruna, hırsız olarak nitelendirilmesini ve bu şekilde damgalanmasını konu edinmektedir. Bu olaydan sonra hayatı boyunca acı çekmezi üzerine birçok farklı yeni olay gelişmektedir. Romanın ana kahramanı ise İffet'tir. İffet, Vedia'ya karşı son derece büyük bir aşk beslemektedir. Bu büyük aşk kurutular ve fedakarlıklar yerine hırsızlık damgası ile umutsuz bir durum haline gelmektedir. Aşk uğruna yapılan tüm fedakarlıklara rağmen aşık olduğu kadın İffet'i umursamamaktadır. İffet, çocukluk döneminde haşarı, son derece yaramaz ve hareketli bir çocuktur. Fakat yaşı büyüdükçe son derece olgun bir karakter halini almıştır. Babası Halis Paşa ise saraylıdır. Küçük yaşlardan itibaren Mahmut Efendi'den ders almaktadır. Mahmut Efendi hem bilgili hem de aile dostudur. İffet, babası ve abisinin düşüncelerinin aksine hukuk okumak istemektedir. İffet ağabeyi Muzafferin aksine kendisini farklı görmektedir. İkisi özel öğretmenleri olan Mahmut Efendi ikisinin farklı olması sebebi ile İffet'e abisine göre daha farklı davranmaktadır. İffet bir yandan özel dersler almaya devam ederken bir yandan da babasından habersiz bir şekilde mahalle okula gitmektedir. Yaz aylarında ise vaktini, Karamürsel'de bulunan Hatice halasının yanında geçirmektedir. Halasının çiftliğine geldiği yaz aylarında sık sık onunla sohbet etmektedir. İffet halasının anlattığı öyküleri dinlemekten son dere keyif almaktadır. Bu öyküler arasında en çok sevdiği öykü hayaletli değirmen adlı son derece hazin bir öyküdür. İffet halasının anlattığı bu öyküden son derece etkilenmiştir. Sevilen bir kadın uğuruna canını bile feda etme duygusunu görmüştür. İffet büyümeye başladığında babası ve abisi karşısında durmasına rağmen hukuk mektebine gitmektedir. Abisi ise bu zaman içerisinde hünkar yaveri olmuştur. İffet ise babası tarafından idadi mektebine verilmiştir. İffet'in okulda özgürlükçü ve meşrutiyetçi fikirleri olan bir Celal abisi olmuştur. İffet her zaman Celal'e fikirlerini saklamadığı ve açıkça savunduğu için saygı duymaktadır. Ancak burada yaşanan olaylar İffet'in okuldan uzaklaştırılmasına sebebiyet verir. Tüm okul bu olanların İffetin babasının paşa olduğu için gerçekleştiğini düşünmektedir. Bu duruma İffet fazlası ile üzülmektedir. Yaşanan tüm bu olaylar okuldan ayrılmasına sebebiyet verir. İffet okulu bıraktıktan kısa bir süre meşrutiyet ilan edilir. Üstelik İffet'in babası Halis Paşa görevden alınır. Ardından da Midilli'ye sürgüne gönderilir. İffet ise babasıyla iki buçuk yol boyunca Midilli'de yaşamak zorunda kalır. İffet babası ölene kadar her zaman onun yanında kalır ve ona bakar. Babasının ölümü üzerine İstanbul'a geri döner. - Reşat Nuri Güntekin'in Damga adlı romanı, ilk olarak 1924 yılında yazılmıştır. Ayını zamanda en kısa olan romanlarından bir tanesidir. - Yazar bu eserinde Osmanlı'nın son yıllarını ele almıştır. Olayların tamamı Osmanlı'nın son yıllarında geçmektedir. - Yazarın en çok tutulan romanlarından bir tanesi olduğu gibi aynı zamanda film ve dizi haline de getirilmiştir. - Kişilerin duygusal dünyaları kitap içerisinde etraflıca ele alınmış, ülkenin sosyal gerçekleri ve yaşanan sosyal koşullar açıklanmıştır. - Birçok romanında olduğu gibi yazar bu romanda da aşk ve sosyal konuları bir arada ele almıştır. 'Damga', Reşat Nuri Güntekin'in kısa romanlarından biri. Güntekin, çocukluk anılarının dile getirildiği eski İstanbul günlerini anlatıyor. Vedia'ya duyulan büyük aşkın, sonunda boş bir kuruntu nedeniyle umutsuzluğa dönüşmesini hüzünlenip severek okuyacaksınız. Özlenen bir evliliğin gerçekleşmemesi, büyük bir düş kırıklığına yol açıyor.


Marx, Kapital'de, kapitalist toplumun en temel hücresi olarak gördüğü metanın analizinden başlayarak, kapitalist üretim ilişkilerini tüm boyutlarıyla inceler. Çağın en büyük kapitalizm eleştirisi olarak tanımlanan Das Kapital, aslında kapitalist sistemin kendi sonunu nasıl getireceğini anlatıyor. Marx, analizine metayı tanımlayarak başlar. Marx, metanın kullanım değeri adı verilen bir özelliği olduğunu söyler. (Kullanımdaki değer yerine değer kelimeleri 17. yüzyıl İngiliz yazarları tarafından sıklıkla kullanılır. John Locke (1691, Faiz İndiriminin Sonuçları Üzerine Bazı Düşünceler, insan yaşamının ihtiyaçlarını karşılamak ve rahatını sağlamak.) Metanın kullanım değeri, onun ne kadar yararlı olduğuyla belirlenir. Kullanım değeri, der Marx, ancak kullanım ve tüketimde belirlenebilir. meta belirlenir, meta el değiştirdiğinde meydana gelen değişim değeri belirlenir. Bunu, değişim için değişimde kullanılan diğer metaların miktarlarıyla açıklar (Fransız iktisatçı Guillaume-François Le Trosne, 1846'da şöyle yazmıştı: Değer iki mal arasındaki değişim değerindeki oranı belirleyen, iki şeyin üretim sürecinin ölçüsüdür.) Tahıl ve demir örneğini verir. Aralarındaki ilişki ne olursa olsun, belirli bir miktar mısırın belirli bir miktar demirle değiş tokuşunda her zaman eşitlik olacaktır. Bu örneği, tüm metaların, belirli miktarlarda başka metalarla değiştirilmelerini sağlayan benzer bir öze sahip olduğunu göstermek için verir. Ayrıca, bir metanın değişim değerinin sadece ona bakarak veya incelenerek belirlenemeyeceğini de açıklar. Değişim değeri sadece maddi değildir. Değişim değerini belirlemek için metanın diğer metalarla değişimini görmek gerekir. Marx, metanın bu iki yönünün birbirinden bağımsız tartışılamayacak şekilde hem farklılaştığını hem de bütünleştiğini belirtir. Marx, bir şeyin kullanım değerinin nitelik olarak, değişim değerinin ise nicelik olarak değişebileceğini söyler. Marx, bir metanın değişim değerinin, değerinin tanımı olduğunu açıklamaya devam eder. Değer, tüm metaları birbirleriyle mübadele edilebilmesi için ilişkilendirir. Bir metanın değeri, bir toplumda ortak olan beceri ve emek yoğunluğunun ortalama derecesi ve o toplum için normal üretim koşulları altında herhangi bir kullanım değeri üretmek için gereken emek zamanı olarak tanımlanan, toplumsal olarak gerekli emek zamanı tarafından belirlenir. Böylece Marx, birçok nedene bağlı olarak ortaya çıkan emeğin üretkenliğine göre metanın geliştiği veya değiştiği için değerinin sabit kalmadığını açıklar. - Ekonomi Politiğin Eleştirisi alt başlıklı kitap, Karl Marx'ın en önemli yapıtlarındandır. Toplam üç cilttir. 2. ve 3. ciltler Marx'ın ölümünden sonra dostu ve çalışma arkadaşı Friedrich Engels tarafından notlarının düzenlenmesi sayesinde yayınlanabilmiştir. - Marx, Kapital'de öncelikle kapitalist toplumun en temel hücresi olarak gördüğü metanın çözümlenmesinden başlayarak kapitalist üretim ilişkilerini bütün boyutlarıyla inceler. - Kapital, Türkçeye ilk olarak Osmanlı döneminde Ceride-i Felsefiye dergisinde özeleştirilerek Sermaye adıyla çevrilmiş, cumhuriyet dönemindeki ilk çevirisi de yine aynı adla 1933'te gerçekleştirilmiştir. Tamamen Türkçeye çevrilmesiyse Prof. Dr. Mehmet Selik tarafından Almanca aslından 1965 yılında yapılmış ve Sol Yayınları tarafından Aralık 1965'te basılmıştır.


Joseph K. : Otuz yaşında bekar, bankada çalışan başarılı renksiz, Kötü alışkanlıkları olmayan bir adamdır. Frau Grubac: Joseph'in ev sahibesidir. Joseph'e anasıymış gibi davranan kişidir. Fraulein Brüstner: Joseph'in kiralık evinde oturan bir daktilograftır. Huld: Joseph'in danıştığı bir avukattır. Mahkeme çevrelerinde etkisi olduğu iddia etse de de hiçbir şey başaramaz. Leni: Huld'un dadısı ve ev işlerine bakan kadındır. Titorelli: Joseph'e yardım etmek isteyen bir ressamdır. Papaz: Katedralin papazıdır. Joseph'e, her fırsatta, durumun kötü olacağını anlatmaya çalışır. Dava, Bir sabah uyandığında kendisini sebebini anlamadığı bir suç nedeniyle dava edilmiş bulan Josef K. adlı kahramanın absürt durumunu konu edinir. Bir sabah aniden tutuklanır; ancak normal hayatına devam edebileceğini öğrenen Josef K. neyle suçlandığı konusunda bilgilendirilmediği için şaka olduğunu düşünse de kısa sürede durumun ciddiyetini anlar. Ancak ne mahkemeye çıkarılıyor ne de savcılarla görüşebilir. Çalıştığı bankada, kaldığı pansiyonda, nereye giderse gitsin herkes açıklanamaz bir şekilde bu olayın farkındadır. Bir tür kader oyunu tarafından sürüklenir ve kendini de savunacak gücü yoktur. Giderek takıntılı hale geldiği davasıyla kendisi arasında bir aracı olmadığını ve kaçınılmaz olarak bu davanın merkezinde olduğunu anlayınca cezasını beklemeye başlar. Aslında, gerçek bir vaka yok. Kafka'nın burada anlatmak istediği, Bay K.'nin yaşam ya da dünya tarafından çoktan tutuklanmış olduğudur; ama bunun nedeni onun asla farkında olmamasıdır. - Gerçekdışı niteliğiyle Kafka'nın şaşırtıcı yapıtları arasında çok önemli bir yeri olan Dava; tamamlanmamış bölümleriyle birlikte yazarın ölümünden iki yıl sonra, yakın arkadaşı Max Brod'un katkılarıyla, 1925'te yayımlanmıştır. - Roman 1962'de Orson Welles tarafından filme uyarlanmıştır. Franz Kafka'nın Dava adlı romanının bu çevirisi, yazarın Oxford Metinleri diye adlandırılan el yazıları üzerinde Amerikalı ve Alman uzmanların yaptıkları son çalışmalarla oluşturulan metinden yapıldı. Dava, Korku Çağı diye adlandırılan 20. yüzyılda insanoğlunun artık neredeyse kurtulması olanaksız bir yazgıya dönüşen kuşatılmış yaşamının öyküsüdür. Bu çağa korku egemendir, çünkü insan, hemcinsleriyle insanca bir dil aracılığıyla iletişim kurabilme, böyle bir dille insanca tepkiler uyandırabilme olanağından yoksun kalmıştır. Albert Camus'un deyişiyle, bu olanağın bulunmadığı bir çağ artık ancak Korku Çağı diye adlandırılabilir. Kafka'nın Dava 'da betimlediği yargılama süreci, böyle bir çağın en güçlü simgelerinden biridir ve onun eseri, insan insanın korkusu olarak kaldığı sürece, güncelliğini hiç yitirmeyecektir. Kitap günümüzdeki olayları anlatıyor, ancak sebepsiz yere suçlanan insanları ve sisteme de değiniyor. Kitap ağır biraz karmaşık gelebilir.


David: Romanın ana karakteridir. Küçük yaşlarda babasını kaybeden, halası tarafından okutulup büyütülen çocuktur. Edward Murdstone: David'in annesini ikinci kez evlendiği eşidir. David Copperfield genç yaşta yetim kalır. Zor hayatının ve sonunda mutluluğa ulaşmasının hikayesini anlatıyor. Hep mutluluğun peşinden koşmak, zorluklarla yüzleşmek ve pes etmemek kavramlarının önemini de ayrıca vurgular. Küçük David'in hayatı daha doğmadan olumsuzluklarla başladı. Babası 1800'de annesi David'e hamileyken İskoçya'da ölür. Sonra annesi tüm dünyada yalnız kalır. Ev işlerine yardım eden Bayan Pegotty, gelecekte David'in dadısı olacaktır. Beklenen gün gelir ve David dünyaya gözlerini açar. Halası Trotwood zengin bir kadındır. Ancak, en başından beri erkek kardeşi ve David'in annesinin evliliğine karşıydı. Trotwood, David'i doğduğunda almaya gelir, ancak erkek olduğunu duyunca bu fikirden vazgeçer. Çünkü Trotwood erkeklerden nefret eder. Bunun üzerine David'in dadı Pegotty ve annesi yeni bir hayata başlarlar. David büyür ve okula başlar. Her şey mutlu ve normal bir şekilde devam ederken, bir gün annesi eve bir adamla gelir. Edward Murdstone, David o adama karşı çok önyargılıdır ve kalbi ona asla ısınmaz. Annesi bu adamla evlenmek ister. Bayan Pegotty ve David buna itiraz etse de annesi kararlıdır. Zamanla, Bay Murdstone ve annesi evlenirler. Murdstone gerçek yüzünü gösterir ve David'i evinde istemez. Yatılı okula vermeye karar verir. Ayrıca Bayan Pegotty'yi de görevden alır. Ancak annesinin ısrarı üzerine Pegotty'nin evinde kalmayı kabul eder. David, Londra'daki yatılı okula gönderilir. David Salem yurdunda Steerforth adlı bir arkadaş edinir. Yurda alışır. Salem yurdunda ilk yılını bitirdiğinde dadısının memleketi Yarmouth' a gider. Orada yeni dostlar edinir, balık tutar, Pegotty' nin ailesini çok sever. Sonra evine döner. Eve geldiğinde bir kardeşi olduğunu öğrenir ve çok sevinir. Onunla bol bol vakit geçirir. Ancak annesi çok hastadır ve David okula gitmeden bir gün önce vefat eder. Annesi ölünce Murdstone, David' in okumasına izin vermez ve onu bir arkadaşının yanına çalışmaya gönderir. David bu karara karşı gelemez ve gider. Bir süre çalıştıktan sonra patronu hapse girer. David ortada kalır ne yapacağını bilemez ve halasına gitmeye karar verir. Halası onu yanına alır, korur ve okuluna devam etmesini sağlar. Ancak okul halasının evine uzak olduğundan, halasının avukat olan bir arkadaşında okul süresi boyunca kalır. Avukatın Agnes adında bir kızı vardır ve David ile birbirlerinden etkilenirler. Avukat sarhoş biridir ve işlerini yürütemez. Yardımcısı işlere bakar ama avukatı dolandırır. David okulu bitince avukat olur ve bu konuda kendini geliştirir. Bir büroda başka bir avukatın yanında çalışmaya başlar. Avukat David' i çok sever, başarılı olduğunu düşünür. David' de işine ve hayatına alışmıştır. Avukatın Dora adında bir kızı vardır ve David ona ilk görüşte aşık olur. Bunu duyan Dora'nın babası David' i suçlar ona çok kızar ve sinirleri yıpranır. Kalbi buna dayanamaz ve kriz geçirerek ölür. David Dora' ya sahip çıkar ve onu korur. Avukatın yerine geçerek işlerini yürütür. Dora ile evlendikten bir yıl sonra Dora çok hastalanır ve vefat eder. David boşlukta kalır, halasının yanına tekrar döner. Bu arada ilk aşkı Agnes'de sorunlarla mücadele ediyordur. David sarhoş avukatın iyileşmesine ve işlerini yürütmesine yardımcı olur. Bu arada Agnes' e açılır ve duygularını dile getirir. Agnes' de David' i çok seviyordur ve evlenirler. Daha mutlu ve sorunsuz bir gelecek onları bekler. Sanayi Devrimi döneminin en büyük yazarlarından olan Charles Dickens (1812-1870), Londra'da doğdu. O dönem İngiltere'sinin sosyal kötülüklerini ve aşağı halk tabakalarını ustaca betimleyen romanlarıyla haklı bir üne kavuştu. Kimsesiz çocuklar ve çocuk emeğinin sömürüsü, İngiliz eğitim sisteminin zorbaca disiplinini romanlarının başlıca izleği haline getiren Dickens, asıl ününe David Copperfield'le kavuştu. Karakterlerinin ölümsüzlüğü, aşağı halk katmanlarının içtenlikli dostluğu, burjuvaların katlanılmaz sevimsizliklerini işleyen bu yapıtıyla Dickens'i biraz daha seveceksiniz.


Halil Hilmi Efendi: Zarif ve kibar bir beyefendi olan Hilmi Efendi, Sarı pınar ilçesinin kaymakamıdır. Reşit Bey: Yardımseverliği ile tanılan ilçenin belediye başkanıdır. Rıfat: Her şeyden çıkar elde etmeye çalışan, belediyenin başkatibidir. Kızanlıklı Naciye: Ahlaksız bir insan olarak bilinen, İlçede düzenlenen Eğlence mekanlarında oynayan bir dansözdür. Osmanlı döneminde ele alınan bir romandır. Romanda, Osmanlı İmparatorluğu'nun ve hatta dünyanın gündemine giren bir konu haline gelen uydurma bir deprem olayının hikayesi anlatılıyor. Sarıpınar ilçesinin ileri gelenlerinden Ömer Bey'in düzenlediği bir gecede deprem olur. Bu depremde kaymakam Halil Hilmi Efendi hafif yaralanır. Kaymakam devlet dairesinde istirahat ederken, karakol komutanı ve belediye genel sekreteri merkeze bir telgraf gönderir ve telgraflarında durumun çok ciddi olduğunu belirtirler. Bu telgraflar nedeniyle basın olayı abartır ve herkesi Sarıpınar'da büyük bir felaket olduğuna ikna eder. Vali bölgeye bir yardım komitesi gönderir. Halil Hilmi Efendi önce olayın bu kadar abartılacağını düşünmez. Bu nedenle merkeze gönderdiği telgraflarda pek bir şey belirtmez. Ancak heyetin gönderilmesiyle olayın ciddiyetini anlar. Gerçeği söylemek için geç kalınmıştır. Çünkü olay ülke sınırlarını aşarak dünya basınında geniş yer bulmuştur. Heyet ilçede kaldığı günlerde herhangi bir faaliyette bulunmaz. Heyet için ilçede düzenlenen ziyafetler heyeti susturmaya yeter. Olayın fazlasıyla abartıldığı vali tarafından duyulur. Vali önce kaymakam Hamit Bey'i ilçeye gönderir. Birkaç gün sonra kendisi de gider. Kaymakamın ilçeye gelişinin akşamı şehzadenin yabancı ve yerli basın mensuplarıyla ilçeye geleceği haberi gelir. Kaymakam olayda kaymakamın yanında yakılacağını düşünür ve şehzade gelmeden ilçeyi harabe gibi gösterir. Mahallenin yıkık kısımları şehzadeye gösterilir. Şehzade mahallenin gerçekten harap olduğuna inanır ve valiyi ve kaymakamı bir madalya ile ödüllendirir. Yabancı ülkelerden toplanan yardımlarla valinin yıktığı yerler yeniden onarılıp yapılmaya başlanır. - Değirmen, Reşat Nuri Güntekin'in kısa komedi romanıdır. İlk olarak 1944'te yayınlanmıştır. - 1914 yılında Anadolu'nun fakir bir kasabası olan Sarı Pınar'ın ileri gelenlerinin ruh dünyası anlatılmış, manipülatör ve entrikacı devlet görevlilerinin tipleri ele alınmıştır. - Acı bir mizaha dayanan oyun, Turgut Özakman tarafından 1914 yılında Sarı pınar olarak sahnelenmiş ve ilk olarak Ankara Sanat Tiyatrosu'nda sahnelenmiştir. - Reşat Nuri'nin kaleminden çıkmış olan roman kurgusunun sıra dışı ve gerçekçilikten uzak olması açısından eleştirilere maruz kalmış bir eserdir. 'Değirmen', Reşat Nuri Güntekin'in kısa romanlarından biri. Bir kasabada yaşanan acı tatlı olaylar, kasabanın ileri gelenlerinin ruh dünyası, Sarı Pınar'daki depremin açtığı yaralar ile çıkarcı, entrikacı tiplerin acımasız işleniyor. Toplumun gerçekleriyle bir kez daha yüz yüze gelerek irkiliyorsunuz. Çarpıcı bir roman.


Küçük bir taşra kasabasında yaşayan 17 yaşındaki gencin gözüyle 2013 Taksim Gezi Parkı protestolarını konu edinmiştir. Roman, Sizi İstanbul, Ankara gibi büyük şehirlerden Marmara'nın küçük bir kasabası olan Kıyıdere'ye götürür. Deniz kenarında şirin ve tatlı bir yere... Kitabımızın kahramanı Turizm Otel İşletmeciliği Lisesi öğrencisi on yedi yaşında ve ergenlik çağını tam olarak tamamlamamış Çağlar İyice. Dokuz yaşındaki ablası Çiğdem İyici'ye psikopatik olarak bağlıdır. Psikolojik haplar alan annesi depresyondadır ve pek anlaşamazlar. Karakterinden nefret ettiği ve yüzüne karşı çokça küfür ettiği amcası, mahallenin belediye başkanıdır. Çok sevdiği dedesini kaybetmiş ve onu çok özlemiştir ve sürekli onunla ilgili anılarından bahsetmektedir. Annesi, kız kardeşi ve amcası ile birlikte yaşar. İlerleyen bölümlerde annesiyle babasının ayrıldığını da öğreniyoruz. Sorumsuz gördüğü babası da Gezi Parkı Direnişi'nde büyük özveri göstermiş İstanbul'da yaşayan bir mimardır. Ayrıca Mikrop lakaplı Cengiz adında çok yakın bir arkadaşı vardır. Hepsi bir aradalar, zaman zaman tartışsalar da harika bir dostlukları vardır. Kitabın başında Çağlar, en büyük amacının ablasını meşhur etmek olduğunu söylüyor. Michael Jackson'ın moomwalk dansı ile Çiğdem'i yarışmalara hazırlamak ve onunla barışmak ister. Çünkü ablası mutsuzdur. Herkesin kendisiyle dalga geçtiğini, çirkin olduğunu düşünüyor. İlk başta Çağlar, ablasının çok yetenekli olduğundan bahseder. Daha sonraları ise Çiğdem'in neden mutsuz olduğunu anlıyorsunuz ve şaşırıyorsunuz. Çünkü yazar zihninizde farklı bir çocuk imajı oluşturmuştur. Ablasını üzen her şeyden ve herkesten nefret eden Çağlar, Çiğdem'i olduğu gibi göremez. Maceraları onu mutlu etmek için Kıyıdere'den İstanbul Taksim'e kadar götürür. Küçük bir yerden geldiği için direniş günleri onun için yeni bir macera olur. Yazar o günleri yaşamış biri olarak Gezi Direnişi olaylarını ve siluetini çok iyi bir şekilde kaleme almıştır. On yedi yaşındaki Çağlar İyice konuşuyor. Kız kardeşi Çiğdem'i, onu meşhur etme ümitlerini, belediye başkanı dayısını, yakın arkadaşı Mikrop Cengiz'i, taşra muhabbetlerini, depresyonun eşiğindeki annesini, eski sevgilisini, hiç unutamadığı dedesini, hatırlarken kahrettiği babasını anlatıyor. Deliduman, dermansız ve güdük bir ilçeden haykırmaya başlıyor, İstanbul'a uzanıyor. Çocukluğumuzun, hatıralarımızın ve bütün sokaklarımızın üzerinden dangır dungur geçen imar ve para iştahına lanet! Riyakar dünyaya, Allahsız sermayeye, martılara, küçük bir kızın kalbini kıranlara isyan ediyor. Barikatların arkasında, soluk soluğa, yapayalnız, erken kaybeden bir delidumanın öfkesini çemkiriyor. Emrah Serbes, zamanın ruhunu, Gezi'nin isyancılarını, hürriyetleri için öksürenleri, yerinde duramayanları, küfredenleri, ağlamayı unutmak için yumruğunu sıkanları resmediyor. Deliduman, büyük zamanın ve her zaman kenarda kalanların romanı.


Zeze: Yirmi yaşlara gelen genç bir delikanlıdır. Hayallerini geride bırakıp hasta babasının her işine koşturmaya çalışan Zeze sonunda sevdiği kız Sylvia ile uzaklara yelken açarlar. Sylvia: Zeze'nin sevdiği ve beraber olduğu sevgilisidir. Brezilyalı yazar Jose Mauro de Vasconcelos'un Şeker Portakalı ile başlayan kahramanı Zeze'nin hayatını konu alan serisinin son kitabıdır. Zeze artık 19 yaşında bir çocuktur. Hem çocukluğunda gördüğümüz kişiliğinin getirdiği hülyalılık ve özgürlük fikri, hem de ilk gençlik yıllarının bir yansıması olarak ortaya çıkan heybet bu kitapta devam ediyor. Bu kitapta, insanlarla ilişkisi artan, özgüveni yüksek bir Zeze ile karşılaşıyoruz. Zeze büyümüş ve yetişkin sorunlarıyla uğraşmaya başlamıştır. Üstelik şeker portakalı ağacına, kalbindeki kurbağaya ya da küçükken sorunlarını çözmesine yardımcı olan hayali film yıldızı arkadaşına artık sahip değil. Bütün sorunlarıyla tek başına uğraşmak zorundadır. Şimdi on sekiz yaşında olan Zeze, geleceğini düşünmeye başlamak zorundadır ama tek düşündüğü yüzme ve kızlardır. Babası hala onu görmezden gelir, ama ona ne yapması gerektiğini söylemeye devam eder. Artık geleceğini planlamak zorundadır. Ancak neyle karşılaşacağını bilemeyen Zeze, okulu bırakıp bir gemide çalışmaya karar verir. Okulu bıraktığında her şey o kadar kötü olur ki, tek tutkusu olan yüzme ile kendini öldürmeye karar verir. Kıyıdan yüzmeye başlar ve gidebildiği yere kadar yüzer. Ancak bir balıkçı teknesi onu fark edince ölebileceğini bile sanır ve geldiği gibi kıyıya döner. Eve döndüğünde kimse bir sorunu olduğunu anlamaz, kimse nasıl olduğunu sormaz. Zaman uçar ve Zeze yirmi yaşına girer. Artık büyük bir çocuk olmasına rağmen, genç kızları etkilemeye çalışır. Zeze, en yakın arkadaşı Tarcisio'dan daha küçükken taciz eden ve o zamanlar oldukça çirkin olan Sylvia'nın şimdi oldukça güzel olduğunu söyler. Zeze hemen onu görmeye karar verir. Eve gider ve hazırlanmaya başlar. Tam dışarı çıkacakken balkonda oturup sigara içen babası onu arar ve bir şey söylemesi gerektiğini söyler. Ama sonra Zeze'ye bir kızla görüşecek miyim diye sorar ve görürse hemen gitmesini söyleyerek onu uzaklaştırır. Zeze, Sylvia'yı görmeye gittiğinde başta pek hoş karşılanmazlar ama zaman geçtikçe ikisi de birbirini çok sever. Şimdi sevgililer ve birlikte harika vakit geçiriyorlar. Her şey çok güzel giderken Zeze babasının hasta olduğunu öğrendiğinde işler daha da kötüye gider. Babası üç ay sonra ameliyat olacak ve gün geçtikçe daha da kötüleşir. Zeze buna çok üzülür ama elinden bir şey gelmez. Aynı zamanda büyük yüzme yarışına hazırlanan Zeze, hiç yapmadığı bir şeyi yapar ve Tanrı'ya, babasını iyileştirirse bir daha yüzemeyeceğine dair söz verir. Zamanla, babası gerçekten kötüleşir. Ameliyat zamanı geldi. Ameliyat çok güzel geçiyor, herkes çok mutlu. Zeze de mutludur ama verdiği sözü tutmak zorundadır. En sevdiği mayolarını toplar ve kiliseye gider. Mayosunu orada bırakır ve bir daha yüzmemeye karar verir. Büyük yarışa katılamayacak. Herkes korktuğu için katılmadığını düşünür ama asıl sebep başkadır. Babasının hastalığı olsun ya da olmasın Zeze'ye karşı her zamankinden daha nazik, duyarlı ve şefkatlidir. Bu nedenle babasıyla da ilgilenir ve hiçbir şeyi iki kere yapmaz. Ancak bir gün babası Zeze'den Sylvia'dan ayrılmasını ister. Zeze bu isteği hiç ses çıkarmadan kabul eder ama bu isteği yüreğinde gözyaşlarıyla yerine getirir. Sylvia da anlayışlıydı. Ancak bir süre sonra dayanamaz ve tekrar bir araya gelirler. Bu süreçte Zeze gerçekten çok üzülür. Ancak bu sefer yaşadıkları yerde onlar hakkında büyük söylentiler vardır. Bir gemide iş bulup uzun süre çalışarak para biriktiren Zeze, geri dönüp Sylvia'yı uzak diyarlara götürmeye karar verir. Ünlü Brezilyalı yazar Jose Mauro de Vasconcelos'un, kendi yaşam kesitlerinden yola çıkarak yazdığı Şeker Portakalı'nı Türkiye'de yediden yetmişe herkes severek okumuştur. Romanın kahramanı Zeze, çocukların olduğu kadar büyüklerin de yüreklerinde taht kurmayı başarmış sevgi dolu bir çocuktur. Şeker Portakalı'nın ikinci bölümü olan Güneşi Uyandıralım'da Zeze biraz daha büyümüştür. Çocukluğunun biricik dostu şeker portakalı fidanı yoktur artık. Onun yerini yeni bir dost almıştır: Yüreğinde yer eden sevgili bir Kurbağa'dır bu. Dizinin üçüncü kitabı Delifişek'te ise Zeze'yi daha da büyümüş bulacaksınız. O artık yeniyetmelikten çıkmış, bir delikanlı olmuştur. Yaşamın katı gerçekleriyle yüz yüzedir; haklarını arayan, özgürlüğünü yaratmaya çalışan bir genç adamdır Zeze.


Ernest Everhard: Kitabının ana karakteridir. Ezilenden, sömürülenden ve köleleştirilenlerden taraf sosyalist bir karakterdir. Avis: Cunningham: Popüler bir fizikçinin kızı olan Avis, kitabın ana karakterlerinden biridir. Ernest ile evlenirler. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki oligarşi tiranlığın kronik yükselişini tasvir eden, genellikle modern negatif ütopyaların en eskisi olarak düşünülür. Jack London'ın sosyalist görüşlerinin en açık şekilde sergilendiği bir romandır. Roman özellikle Faşist yapılanmanın dünyayı nasıl vahşete sürükleyeceğini ve buna karşı devrimci duruşun nasıl olması gerektiğini muhteşem bir şekilde anlatır. Ana karakterlerden biri olan Avis Cunningham, topluluğundaki popüler bir fizikçinin kızıdır. Ernest Everhard adında bir sosyalist destekçiyle tanışır. Yemek yerken, emeğin sömürüye dönüştüğünü söyleyerek toplumu yok eden modern sistemi kınamaya başlar. Avis adamın görüşlerini desteklemez. Sonra Ernest, sıradan bir işçi olan Jackson'a atıfta bulunmak zorunda kalır. Jackson işini daha iyi yapabilmek için kolunu kaybeder ama yine de kovulur. Bu olay genç adamı dehşete düşürür ve işçilerin onun zor hayatı hakkında düşünmeye başlamasına neden olur. Yerel halk kulübünde olması beklenen Ernest, onunla performans sergilemek için bir konuşma hazırlar. İlk başta insanlar bunu gösterip utandırmak isterler, ancak konuşmalarıyla birlikte sorunları ve sosyalizme geçişi ciddi olarak düşünmelerine neden olur. Avis, Ehrenst'e aşıktır ancak böyle bir insanla olan bağını sevenleri sevmez. Buna rağmen evlilikleri gerçekleşir. Ernesto, Sosyalist Parti'nin başına getirilir. Ancak bir düzelme söz konusu olmaz ve bu yüzden işçi grevi patlak verir, bu da vahşete yol açar, ancak ardından çiftçiler isyan eder. Dayanamazlar ordudan destek alarak üstlerine yürür ve olayları bastırmaya çalışırlar. Bütün bunlar çalışma günlerinin azalmasına yol açar ve sadece yüksek vasıflı işçiler bunu alır, onlara barınma, tıbbi bakım sağlanır ve çocukları en iyi okullara gider. Orta sınıfa hiçbir şey kalmaz ve ücretler düşer, çalışma saatleri artıyor, eğitim kaldırılıyor, işçilere sığır muamelesi yapılıyor. Alt sınıf şunları alır. Yaşayacak kültürün olmadığı kışlalarda artık ücret almazlar, sadece biraz yiyecek ve emek gerekli hale gelir. Dünyada çok büyük bir okur kitlesinin ilgisini kazanmış olan büyük yazar Jack London, varsayımlar üzerine kurduğu ünlü romanı Demir Ökçe'yle işçi sınıfı yazınında haklı bir yer almıştır. Marx'ın yapıtlarının çoğunun Amerika'da yayımlanmadığı bir dönemde (1906), işçi hareketlerinin doğuşuyla birlikte kitlelerin bir işçi sınıfı yazarı arayışına yanıt veren tek yazar Jack London olmuştur. İşci sınıfı yazını, işçi hareketinin gücünün bir ölçüsü, bir ifadesi olacak biçimde gelişebilir ancak; bu noktadan bakıldıkça, o dönem Amerika'sında ancak işçi sınıfının gelişen bilincini yansıtan ürünlerin ortaya konması beklenebilirdi; İşte, Jack London'ın ölmezliğinde büyük payı olan 'Demir Ökçe', bu gereksinmeyi doyurmakla toplumcuların ilgisini ayakta tutmayı başarmıştır. Demir Ökçe'nin bugün bile bir toplumcu roman niteliğini koruması, yazarın kapitalizme yönelttiği ağır eleştirilerden kaynaklanmaktadır. Kapitalist sistemin savunucuları, romanın kahramanı Ernest Everhard'ın acımasız eleştirileriyle aşağılanmakta, toplumun en güçlü, en zengin kişilerine yani yönetici sınıfa ağır bir dille hakaret edilmektedir. Bedensel gücü, bilgisi, ileri görüşlülüğü ve yürekliliği ile örnek bir devrimci olarak idealize edilen Everhard, yazarın kızı Joan London'ın sözleriyle, ...Jack London'ın olmak istediği devrimci tipidir. Marx'ın yapıtları Demir Ökçe'nin yazıldığı 1906 yılında İngilizceye çevrilmiş olsaydı, Jack London kapitalist toplumdaki ikilemi sergilemekle kalmaz, artıdeğer ve üretim fazlası konularında daha doğru çözümlemeler getirebilirdi kuşkusuz. Yazarın gözler önüne serdiği bu savaş, daha çok bireysel güçler arasında gelişmektedir. Romanda doğa üstü bir varlık, bir sarışın canavar olarak betimlenen Everhard'ın çevresi, yazarın geleneğine uygun olarak, İdealize edilmiş kişilerle doludur. Ancak bunlar, yukarıda sözünü ettiğimiz gereksinmeyi karşılamaktan, ilgiyi kazanmaktan ırak tutmamıştır Demir Ökçe'yi. Aynı ilgi, günümüzde de sürmektedir. Demir Ökçe'nin ünü, Jack London'ın ölümünden sonra, özellikle İkinci Dünya Savaşı sonrasında yönetici sınıfların tüm güçlerini ortaklaşmacılığa karşı kullandırmaya başladığında büyümüş ve bu ün, günümüze dek korunmuştur. Bukharin'in toplumcu kitaplar listesine aldığı, yazarı Amerikalı olan tek kitap, Demir Ökçe'dir.


Derviş Bey: İstanbul'da hukuk okumuş, Fransızca, İngilizce, Yunanca ve Arapça bilen, aşiret Türkmen adet, soy ve geleneklerine önem veren, aşiretinin itibarını ve nüfuzunu korumak için gerekirse cinayet işleyebilen bir aşiret reisidir. Mustafa Bey: Akyollu aşiretinin reisidir. Derviş Bey'i öldürerek rakibini ortadan kaldırmayı hedefleyen aşiretin reisidir. Murtaza Bey: Kimseye bir şey yapmadığı halde ölüm korkusuyla çıldırmak üzere olan, hakkında ölüm fermanı çıkarılan ve İstanbul'a kaçsa bile öldürülen bir kişi. Karakız Hatun: Mustafa Bey'in annesidir. Derviş Bey'in öldürülmesi için oğluna baskı yapan güçlü bir hanım ağadır. Sarılar ve Akyollu aşiretleri arasındaki çatışmalardan yola çıkarak Çukurova'daki feodal yapıların güç ve nüfuz savaşları romanın kurgusunu oluşturur. Sanayileşme, traktörler ve biçerdöverler ile toprak sahipleri güç kaybetmeye başlamış ve feodal yapıya atfedilen değerleri katletmeye başlayan kapitalist sistem, ağalar olarak egemenliğini göstermeye başlamıştır. Roman, ağalar arasındaki güç gösterisini konu alır. Derviş Bey ile Mustafa Bey arasındaki kavgalar ve kan davaları romanın ana konusunu oluşturmaktadır. Derviş Bey ve Mustafa Bey eğitimli olmalarına rağmen kan davalarını uzatırlar. Derviş Bey, insani değerleri önemsemeyen, eğitimli, cömert bir adamdır. Ortaokulu bitirdikten sonra Adana'da hukuk okudu, ancak eğitimini tamamlayamadı. Yabancı dillere karşı bir tutkusu vardır. Çanakkale'de gazi oldu ve daha sonra Derviş Bey kendi çetesini kurdu. Derviş Bey geçmişi yad ederken, dışarıda bir karanlık dikkatini çeker. Bu karanlık ses çıkarmadan at sırtında bekliyor. Arkadaş olursa ses çıkaracağını düşünen Derviş Bey, sıkıntı içinde evine döner. Bu atlının başı önüne düşer. Bu kişi Sultan Ağa'dır. Durumu fark eden Derviş Bey, adamı içeri aldı ve yaşlı kadını tedavi ettirdi. Derviş Bey'in ağabeyi Cevdet Bey öldürülür. İntikam için kıvranan Derviş Bey, Murtaza'yı Kürt Mahmut'a öldürtmüştür. Kurt Mahmut, Derviş Bey'in kapısında büyümüş biridir. Adam öldürmek istemese de Derviş Bey için öldürür. Kürt Mahmut'u öldürdükten sonra dağa kaçar. Onu dağa kaçmaya iten etken ise ölüm korkusudur. Mustafa Bey, kardeşi öldürüldükten sonra Derviş Bey'i öldürmek istiyor. Derviş Bey'in etrafı ölüm korkusuyla çevrilidir. Çünkü öldürme sırası Mustafa Bey'dedir. Bu kan davasını düşündüğünde yanlış yaptığının farkına varır ama bunu Mustafa'ya söyleyecek ahlaki cesareti bir türlü bulamaz. Mustafa Bey, Derviş Bey'i öldürecek ama bu ölüm Derviş Bey'i vurmayacaktır. Annesi Karakız Hatun köydeki dedikoduları tek tek Mustafa Bey'e sayar. Köylüler, dervişi vurmayı göze alamayacaklarını söyleyerek konuşurlar. İbrahim İbo adlı adamı Derviş Bey'in tarlaya her zaman yalnız gittiğini söylüyor. Bunun üzerine Mustafa Bey, Derviş Bey'i pusuya düşürmeye karar verir. Gittikleri her yerde savaşırlar. Derviş Bey, Mustafa Bey'in adamıyla gelmesine içerler. Mustafa Bey, Derviş Bey'e bir teklifte bulunur. Bu teklif, Batı'daki geleneksel düello yöntemine benzer. İlk çıkan ateş açacak. İbrahim'i yakalayan Derviş Bey onu terk eder. Mustafa Bey'in bu ölüm kovalamacası onu uykusuz bırakır. Kendi kendine uyurgezerlik yapıyor. Bu sırada bir atlı tarafından omzundan vurulur. Kürt Cerrah Ağa onu yirmi beş günde iyileştirdi. Sürekli pusu kursa da Derviş Bey'i öldüremez. İnsanlar bu ölümlere karşı. Mahir Bey kaymakam getirir. Ancak ikna edilemezler. Mustafa Bey'in annesi olan Karakız Hatun bu durumdan oldukça sıkılır. Derviş Bey'in öldürülmesini istiyor. Oğlunu defalarca öldürmesi için onu uyarır. Duyguları istismar etmesine rağmen Mustafa Bey yorgundur. Mehmet Ali, Mustafa Bey'in oğludur. Mehmet Ali bir gün yarışların tamamen biteceğini ve silineceklerini söylese de babası bunları düşünecek halde değildir. Mehmet Ali'nin mavi bir traktörü var. Bununla her zaman sahaya gider. Bir traktörü bin kişiye bedel olarak görüyor. Bunu babasına anlattığında büyük bir tepki alır. Buna rağmen tarlada çalışan işçileri işten atıyor. Romanın sonunda kan davasına dayanamayan Mehmet Ali köyden kaçar. Derviş Bey'in adamı olan Mahmut Bey dövülerek öldürülür. Bu kan davası yüzünden birçok masum insan ölüyor. Mustafa Bey tüm bunların yanında psikolojik bir bunalım içindedir. Derviş Bey'i öldürememenin yorgunluğuna eriyor. Beş gün içinde onu öldürmeye söz verir. Ancak kurduğu pusuda Derviş Bey onu soyarak evine gönderir. Soğukkanlı ve zalim bir kadın olan Karakız Hatun, Derviş Bey'in öldürülmesini ister. Bu nedenle sürekli oğlunun zihnine girmeye çalışsa da sonuç alamaz. Karakız Hatun kınar. Atına biner Derviş Bey'i öldürmek için konağa gider. Derviş Bey'i bulamıyor. Bunun yerine oğlu İbrahim'i öldürür. Eve varamadan vuruldu. Mustafa Bey'in oğlunu vurma sırası Derviş Bey'e gelir. Mehmet Ali en sevdiği traktörlerini bile bırakarak kaçar. Roman bir kör noktada bitiyor. Akçasazın Ağaları tarihte, zamanla, düzenle hesaplaşmanın hikayesidir. Ağalar çökerken yanı başında yeni bir tarih yazılır, değişim kaçınılmazdır. Güçlüler dövüşürken doğa da ses verir. Demirciler Çarşısı Cinayeti birbirini yok etmek için tüm hünerlerini, olanaklarını, güçlerini, bundan da öte akıllarını, nefretlerini ve kinlerini kullanan iki derebeyinin ayakları altında ezilen toprağın, toprağın insanlarının ve yeşerttiği doğanın büyük efsanesidir. Lanet, çıktığı bağrı vuracaktır. Bulletin Critique du Livre Français,


Mrs. Ramsay: Kocasına seven ve ona hayran olan fedakar bir ev kadınıdır. Mr: Ramsay: Ramsay kendi kendine düşünen, mesafeli bir bilim adamıdır. James Ramsay: Mr. İle Mrs Ramsay'ın en küçük çocuklarıdır. Lily Briscoe: Ressam olmak isteyen, yaşı geçmiş bekar bir kadındır. Ramsay ailesinin dostlarıdır. Sekiz çocuklu bir ailenin gürültüsüz, sade yaşamı hakkındadır. Roman, yaz tatillerini sekiz çocuğu ve arkadaşlarıyla bir adada geçiren Ramsay ailesinin etrafında dönüyor. Roman bazı hayal kırıklıkları ve kaybolan duygular etrafında dönüyor; kadının toplumdaki yeri, evliliğin kadın hayatındaki rolü; Kadınların evlilik dışında anlamlı bir hayata sahip olup olamayacaklarını derinlemesine inceleyen feminist konulara odaklanır. Hikaye Ramsay ailesine dayanmaktadır. Ramsay ailesinin oldukça sıradan ve sakin bir hayatı vardır. Bay Ramsay bencil, mesafeli bir bilim insanıdır. Bayan Ramsay sadık bir ev hanımıdır. Bayan Ramsay ellili yaşlarında olmasına rağmen güzel bir kadındır. Hikayedeki bir diğer önemli kişi ise en küçük oğulları James Ramsay. Fenere ulaşmayı en büyük arzusu olarak görür. Lilly ise bu hikayede kendi ayakları üzerinde duran özgür ve bağımsız kadın modeli temsil eden Ramsay ailesinin arkadaşlarıdır. Lilly aynı zamanda bir ressamdır. Zamanının çoğunu resim yaparak geçiriyor. Sanatla ilgilenir. Mr. Ve Mrs Ramsay'ın sekiz çocuğu vardır. Sekiz çocuğuyla birlikte İskoçya'da arkadaşlarıyla tatil yapan ailenin en küçük oğlu James Ramsay, deniz fenerine gitmek ister. Ancak kötü hava koşulları nedeniyle gidemezler. Zaten baba Mr. Ramsay da bu geziyi onaylamıyor. Oğlu James'in dikkatini dağıtır. Çocuklarıyla pek ilgilenmez. Bu olaydan yola çıkarak kocasına büyük bir hayranlık besleyen Mrs. Ramsay, ailesini ve hayatını sorgulamaya başlar. Bu sorgulama, Mrs. Ramsay'i çok üzer. Çünkü kocasının kayıtsızlığı her seferinde onu yıpratıyor. Ayrıca Ramsay ailesinin evinde kalan arkadaşı Lilly, bekar ve kendine bakan bir kadındır. Bu Mrs. Ramsay'i kendini sorgulamaya iten sebepler arasında yer alır. Bu bölüm çok kısa bir süreyi kapsamaktadır. Virginia Woolf, James Ramsay'in deniz fenerine gitme arzusunun burada olduğunu açıkça ortaya koyuyor. Monologlar şeklinde geçmişe dönüşün olduğu görülmektedir. Mrs. Ramsay, ilişkisini sorgulamaya başladı ve kocasına bağımlı çaresiz bir kadın olduğunu düşündü. Öte yandan arkadaşı Lilly'yi taklit ediyor. Bu bölümde, karakterler arasındaki konuşma göz ardı edilebilir, daha çok bir iç monolog gibi. Mrs. Ramsay Just Mr. O sadece Ramsay ile olan ilişkisini değil, aynı zamanda Mr. Ramsay'in çocuklarıyla olan ilişkisini de sorgular. Üçüncü ve son bölümde, Virginia Woolf bizi on yıl ileriye götürüyor. Mrs. Ramsay vefat eder, Mr. Ramsay ailesinden tamamen kopar. Kendi kabuğuna çekilir ve herkesten uzaklaşır. Aile dağılmış gibi görünse de, şimdi 16 yaşında olan James Ramsay sonunda deniz fenerine ulaşmayı başarır. Şimdi onun dileği gerçekleşir. Kitabın başından itibaren deniz feneri bir arzu nesnesidir. Arzulanan ve ulaşılamaz olan her şeydir. Ancak James Ramsay deniz fenerine ulaştığında 6 yaşındaki çocuk neşesini kaybetti. Deniz feneri artık onun için sıradan ve önemsizdir. - İngiliz yazar Virginia Woolf'un (1882-1941) kimilerine göre en ilgi çekici romanı olarak kabul edilen 1927 tarihli eseridir. - İngilizce orijinal adı To the Lighthousedur. - 1998 yılında, Modern Kütüphane tarafından seçilen 20. yüzyılın en iyi 100 İngilizce romanı listesinde 15. sıra Deniz Feneri romanına verilmiştir. - 2005 yılında, roman Time dergisi tarafından 1923'ten beri en iyi yüz İngilizce romandan biri olarak seçilmiştir. - Romandaki karakterler arasında bir iletişimsizlik vardır. Yer yer suskunluk o boyutlara varır ki ne derse desin, karşısındaki kişinin sesi duyulmak istenir. Aslında karşıdakinin sesini duymak, sağlıklı bir iletişimin göstergesi değildir. Zaten kişinin karşısındakine kendini tam olarak ifade etmesinin olanaksızlığı vurgulanır. - Romana göre zaten kendimizi karşımızdakine tam olarak anlatmamız imkansızdır ve kendimizi karşısındakinin yerine tam olarak koyabilmemiz, yani empati mümkün değildir: Ne olduğumuzu, neler duyduğumuzu kim bilebilir? Kim, en içli dışlı olduğumuz anda bile, işte tanımak, beraberlik budur diyebilir? - Woolf roman boyunca düşüncenin dilden önce geldiğini örnekler. Ayrıca düşüncenin tam olarak ifade edilebilmesinin mümkün olmadığını ileri sürer: Düşünceyi dağıtan, parçalayan sözcükler hiçbir şey anlatamazlardı. İnsan, bedenin bu heyecanlarını, sözcüklerle nasıl anlatabilirdi? Aradaki boşluğu nasıl anlatabilirdi? - Woolf, bu romanında ilerideki intiharına bir göndermede de bulunur. Kendini, üzerinde durduğu daracık tahtanın ucundan insanı yutuveren o sulara bırakıverdiğini gören olmamıştı. - Woolf, 28 Mart 1941'de 59 yaşında iken, evinin civarındaki bir nehre kendini bırakarak ölmüştür. - Roman, aynı zamanda Virginia Woolf'un tek otobiyografik eseri olarak görülmektedir. Yazarın çocukluk anılarına dayanarak yazılmıştır. - Woolf dile dökülmeyen, insanların iç dünyasına hapsettiği düşünceleri başarılı bir biçimde kaleme alarak, okurun merak ettiği insanların görünüşleri, birbirleriyle olan ilişkileri ve tipleri hakkında bilgi sahibi olmasını önemsizleştirir. Yirminci yüzyıl edebiyatına damgasını vuran yazarlardan Virginia Woolf, roman sanatındaki teknik buluşlarıyla, özellikle de bilinçakışı tekniğini ustalıkla uygulamasıyla bilinir. Virginia Woolf'un en otobiyografik romanı olarak nitelenenen Deniz Feneri, yazarın kendi ailesinin izlerini taşır. Sıcak ve içtenlikli bir aile atmosferiyle dokunan roman, sekiz çocukları ve dostlarıyla birlikte bir adada yaz tatilini geçiren Ramsay ailesinin çevresinde döner. Kocasına hayran güzel Mrs. Ramsay, ressam olmak isteyen, yaşı geçkin bekar Lily, züğürt Tansley, eşiyle çocuklarına duyarsız davranan bencil Mr. Ramsay, Deniz Feneri'nin öne çıkan figürleri. Bu kişilerin karakterlerini ele veren iç monologlarıyla gelişen roman, adanın açıklarındaki deniz fenerine yapılacak gezinin ve Lily'nin elinden çıkacak Mrs. Ramsay tablosunun izleğinde ilerliyor. Woolf'un şiirsel metni adanın seslerini ve görünümleri okura taşırken, I. Dünya Savaşı öncesi İngiltere'sinin geleneksel aile yaşamının felsefi ama son derece özel portresini de çiziyor. Deniz Feneri, Woolf'un kendi çocukluğuyla uzlaşması olduğu kadar yirminci yüzyıl başlarında kadının toplumdaki yerini, evlenmenin kadın yaşamındaki rolünü, kadının hayatta evlilik dışında anlamlı bir hayatı olup olamayacağını derinlemesine irdeleyen, feminist sorunlar üzerine eğilen bir roman.