Kerem: Halk şairlerinin geleneksel yapısına uygun, sade bir dille aşk sözleri söyleyen duyarlı bir şairdir. Asıl adı Mirza Bey'dir. Ermeni bir keşişin kızı olan Aslı'ya aşık olur. Çeşitli zorluklar sonucunda Aslı ile tanışır. Aslı'nın evlendiği gece giydiği büyülü bir elbisenin önünde iç çekişiyle küle döner. Aslı: Ermeni bir rahibin kızıdır. Asıl adı Kara Sultan'dır. Babası, Kerem ile evlenmesine izin vermez ve onu sürekli başka diyarlara götürür. Evlendikleri gece Kerem'in kül olduğu sırada Kerem'den çıkan alevlerle saçları tutuşan Aslı, Kerem'den sonra ölür. Kerem ve Aslı'nın hikayesinde Kerem Müslümandır; Aşık olduğu kişi keşişin kızıdır. Hikaye, bu dini farklılıklar üzerindeki çatışmayı konu ediniyor. Kerem'in Allah aşığı olması ve mucizeler göstermesi de hikayede İslam'ı kabul edenlerin din anlayışını yansıtmaktadır. Bir zamanlar yaşlı bir İsfahan Sultanı, miras bırakacak evladı olmadığı için üzülür. Padişahın Rahip diye hitap ettikleri bir yardımcısı vardır. Rahibin padişah için diktirdiği bir elma ağacı vardır ve padişah yılında herkesi kıskandıracak yakışıklı bir oğlu doğar. Bu çocuğa yiğitliği nedeniyle Kerem denir. Rahibin bir de Aslı adında güzeller güzeli bir kızı vardır. Bu iki genç çocukluklarını birlikte geçirirler. Kerem'in Sofu adında bir arkadaşı vardır. Kerem, bir gün Sofu ile gezerken Aslı ile karşılaşır. Kerem'in dili tutulmuştur ve bir daha konuşamaz. Bir süre sonra Aslı ortadan kaybolur. Kerem, Aslı'yı bulmak için yola çıkar. Yolda karşısına çıkan herkese Aslı'yı sorar. Yolda tanıştığı kızları Aslı'ya benzetir. Bir gün Sofu, Kerem'e gelir. Kerem'e Aslı'nın başkasıyla evleneceğini söyler. Kerem bunu duyar duymaz Aslı'nın evine gider. Aslı ve Kerem o gece evlenir. Rahip, düğün sırasında Kerem'e büyü yapar ve düğünden sonra Kerem ve Aslı yorgun argın evlerine dönerler. Kerem paltoyu çıkarmak için düğmelerini açar ama düğmeler tekrar iliklenir. Daha sonra Kerem birkaç kez cübbeyi çıkarmaya çalışır ama çıkaramaz. Artık daraldığı için yorgunluktan bir 'oh' çeken Kerem, ağzından çıkan ateşle yanmaya başlar. Aslı, Kerem'i söndürmesi için ona su verir ama bu sefer ateş daha da güçlenir. Birkaç dakika içinde Kerem yanmaktan küle dönüşür. Aslı kederinden çığlıklar atarken Kerem'in küllerine değen saçları tutuşur ve o da yanarak ölür. İran'ın Isfahan şehrinde adaleti ile ün salmış, merhameti dillerde dolanan bir Şah yaşardı. Bu Şah'ın en yakın arkadaşı Ermeni bir papazdı. Her şeyi dört dörtlük olan bu Şah'ın tek eksiği, bir çocuğu olmamasıydı. Ne yapıp ettiyse de bir çocuk sahibi olamamıştı. Bunun üzüntüsü her geçen gün onu yiyip bitiriyordu.


Elmas: Bir evin çatısında yaşayan on dört yaşında, uzun saçlı, koyu renk gözlere sahip genç bir kızdır. İnci: Altı yaşında küçük bir çocuktur. Orhan Kemal bu kitaptaki öykülerinde küçük anların ardındaki büyük, geniş, uçsuz bucaksız yaşamı ve sonsuz insanı anlatıyor. Henüz beş yaşında olan çocuğun kötü bir ailesi vardı. Küçük çocuk ailesi hakkında hiçbir şey bilmez. Tek bildiği, ablası Elmas'ı çok sevdiğiydi. Elmas abla dediği kız evlerinin çatı katında kalıyordu. On dört yaşında olan Elmas'ın uzun saçları ve koyu renk gözleri vardı. Küçük çocuk, ablası Elmas'a hep aile içi şiddetten yanaydı. Elmas ona bir anne gibi davranırdı. Çocuğun anneannesi Elmas'ı hiç sevmezdi. Bir gün bu şeytani büyükanne kızın saçını keseceğini ve erkek gibi görüneceğini söyler. Elmas, bu sözleri kendisine getiren küçük çocuğu kollarına alır. Saklaması için ona kırmızı küpelerini verir. Ertesi sabah kimseye söylemeden evden kaçar. Güzelliğini kaybetmeyi göze alamaz. Adam, kırk yaşına bastığı gün babasının kırkıncı doğum gününü hatırlar. Babası, kırk yaşına geldiğinde oğluyla birlikte nargile içmişti. Hemen bir kafeye gider. Nargile içerken kendisine bakan bir genç görür. Neden bana bakıyorsun? diye hırlar. Çocuk hayır der. Daha sonra ikili arasında bir maç sohbeti yaşanır. Adam gençken oynadığımı söylediğinde, çocuk adama hala genç olduğunu söyler. Nargileyi unut sen ihtiyar değilsin sözlerini sevdik der. Bu sözler ruhuna dokunur. Sonra kafeden ayrılırlar. Adam sokakta kibrit oynayan bir grup çocuk görür. Hemen bir gol atar. Çocuklardan biri Yaşasın yaşlı adam diye bağırdığında adam huzurunu kaybeder. Yaşlı bir adam değildir. Kafedeki çocuk doğruyu söylemişti. İnsan her zaman genç hissetmeye ihtiyaç duymuştur. Genç çocuk, babasının bir zamanlar arkadaşı olduğu adamı adliyeye kelepçeli olarak girerken görür. Babası hayattayken sürekli gelip onları ziyaret eder. Genç çocuk bu adamla yakın zamanda tanışmış ve iki sohbet etmiştir. Çocuk babasının öldüğünü söyleyince adam şaşır ve başsağlığı diler. Hemen ardından ahiretle ilgili sorular sormaya başlar. Çocuk sorulardan bunalır. Bu adam, çocuğun annesinden ayrı yaşadığını öğrendiğinde, çocuğu ahlaksız olarak değerlendirir. Annesine bakmadığı için kendini dinsiz ilan eder. Bugün elleri bağlı olarak adliyeye giren bu namus bekçisi, hac için aldattığı kişilerin paralarını çalar. Bu yüzden tutuklanır. İnci, altı yaşında küçük bir çocuktur. Babası hapisten çıkmadan önce annesi ona çok iyi bakar. Babası eve geldiğinde kızını unutmuş, yoksa kocasına o bakar. İnci, arkadaşı Berin'in babasını çok beğenir ve kendi babasının da aynı olmasını ister. İnci geceleri gizlice anne ve babasını dinler, konuştuklarını duyar. Bir gün babası askerin kukuletasını boyatıp mont yaptıracağını söyler. Yasaklanırsa tekrar hapse girecektir. Babası hapse girerse İnci yine annesiyle mutlu olacaktı. Sabah İnci, anneannesinin yanına gitmek için annesinden izin alır. Dışarıda gördüğü polise koştu. Polisin bıyıkları karşısında irkilir ve polisle ayakları üzerinde konuşarak uzaklaşır. Orhan Kemal denilince akla ilk olarak romanlar gelir. Her okurun yaşamında silinmesi imkansız izler bırakan, yaşamın kirlettiği dünyaya temiz, ferah bir nefes gibi dolan romanlardır bunlar. Bu nedenle okurlarda yarattığı hayranlık haklıdır ama bu durumun Orhan Kemal'in öykücülüğüne haksızlık ettiği de bir gerçektir. Usta bir romancı olduğu gibi usta bir öykücüdür de o. Bu kitapta yer alan öykülerinde Orhan Kemal, küçük anların gerisindeki kocaman, geniş, engin yaşama ve sonsuz olan insana dair birçok şey söylüyor. Orhan Kemal'in kitapları bir okurun hayatta rastlayabileceği o çok nadir hazineler arasında yer alır. Çok az yazar okurunun dünyasında onun kadar iz kakır, okurunu onun kadar biçimlendirir. Orhan Kemal umudu ve aydınlığı yeniden kazanmamız için yol gösterir bize. Edebiyatımızın en değerli ustalarından biri olan Orhan Kemal'in kitaplarını yayımlamaktan onur duyuyoruz.


Leopold: Gözlerindeki bozukluk nedeni ile kitap okuyamayan ve bu yüzden kitaplardan korkan sekiz yaşında bir çocuktur. Kitaptan Korkan Çocuk, gözleri yüzünden okuyamayan bir çocuğun hikayesini anlatıyor. Her yaştan geniş bir kitleye hitap ediyor. Özellikle ebeveynler için güzel mesajlar içeriyor. Leopold sekiz yaşında ve heyecanla doğum günü hediyesi olarak koşu ayakkabılarını bekliyor. Ancak, hediye paketinde büyük bir hayal kırıklığına uğrar. Çünkü paketin içinde koşu ayakkabıları değil kitap vardır. Leopold'un kitap korkusu, hediye paketinden çıkan kitaplarla bu korkuyla tekrar yüzleşmesine neden olur. Aslında, Leopold küçüklüğünden beri kitaplardan korkar. Kitapların renksiz dünyası onu hep iter. Sayfalardaki yazılar, harfler ona leke gibi geliyor. Bu da okuyamamasına neden olur. Ailesi Leopold'un bu korkusunu görür ve bir çözüm bulması için onu doktora götürür. Ancak işler iyiye gideceğine daha da kötüye gidiyor. Cezaya başvururlar. Üstelik Leopold daha fazla dayanamaz ve evden kaçar. Bu kaçış onu kitapları sevmeye doğru bir yolculuğa çıkarır. Loepold evden uzaktayken parkta bir bankta oturuyor. Yanındaki yaşlı adam görme engellidir ve konuşmaya başlarlar. Adam, Leopold'a kör olmadan önce bir kitaba başladığını söyler; ama bitiremeyeceğini söyler. Bunun için üzgündür. Leopold bu duruma üzülür ve kitabın geri kalanını yaşlı adama okumak ister. Kitabı kitapçıda bulurlar. Ama Leopold bir tür kitabı okuyamaz. Satıcı, çocuğun gözlerinin bozuk olduğunu anlar. Görünüşe göre Leopold, görme yeteneği kötü olduğu için okuyamıyordu ve bu yüzden kitaplardan korkuyordu. Sonunda kalın gözlük kullanınca okumaya başlar. Yüreğinin Götürdüğü Yere Git adlı kitabıyla ülkemizde çok sevilen Susanna Tamaro, çocuklar için de kitaplar yazdı. Kitaplardan Korkan Çocuk, onun en sevilen çocuk kitabı. Küçük Leopold, daha sekiz yaşındadır, gerçekten de kitaplardan çok korkmaktadır. Her yıl olduğu gibi sekizinci doğum gününde de, annesiyle babasının getirdikler armağan paketini heyecanla açar, ne yazık ki, o çok sevdiği, sahip olmak için can attığı bir çift koşu ayakkabısı yerine parlak kaplı iki kitapla burun buruna gelir. Hıçkırarak ağlamaya başlar. Kitapları öfkeyle yere fırlatır, gider odasına kapanır. Annenin babanın üzüntüsü büyüktür. Leopold de kendince haklıdır. Çünkü hangi kitabı açsa kara kara harfler, kara kara lekeler havalarda uçuşmakta, çocuğun başı dönmektedir. Oğullarının bu kitap korkusu hastalığını yenmek için annesi babası çareler ararlar, onu doktora götürürler, cezalandırma yoluna başvururlar. Sonunda Leopold, çareyi evden kaçmakta bulur. Kitap okumayı seven çocuklar ona kızmasınlar. Çünkü Leopold de haklı. Ama zaten bu kitabın büyüleyici yanı, onun evden kaçmasıyla başlıyor.


İsabiekov: Çok seven ama pek belli etmeyen bir karakterdir. Sabira: İsabiekov'un eşi çok güzel ve duygusal bir kadındır. - Kızıl Elma - Oğulla Buluşma - Beyaz Yağmur - Asker Çocuğu - Deve Gözü Isabiekov mektubuna nasıl başlayacağını bilmez. Bitmek bilmeyen kavgalardan bıkmıştı. Genç ve güzel bir karısı vardı. O ve karısı ayrı yaşamaya karar vermişlerdi. Bu nedenle karısı Moskova'ya gitmişti. Şimdi Isabiekov bu durumu kızı Anara'ya açıklamak zorunda kalır. Isabiekov kızını bir geziye çıkararak karısıyla olan ilişkisini kıza anlatmayı amaçlar. Kızı Anara aniden bahçeye koşar. Ağaca tırmanır. Kız tırmandığı ağaçta kırmızı bir elma bulur. Isabiekov buna şaşır. Bir keresinde böyle bir kırmızı elma bulmuştu. O zamanlar gençlik yıllarındaydı. Ağaçta bulduğu kırmızı elmayı sevdiği genç kıza vermek ister. Elmayı ona verince kız reddeder. Öfkeyle elmayı duvara fırlattır. Diğer kız arkadaşlarına elma vermez. Elma isteyen tek kişi karısıdır. Kız ağaçta bulduğu elmayı annesine götürmek ister. Isabiekov kızını haklı bulur. Hemen Moskova'daki karısına kızıyla gelip kırmızı elma getireceklerini söyleyen bir telgraf gönderir. Cordon günlerdir huzursuzdur. Savaşta kaybettiği oğlunun ölmediğine inanır. Bir gün bir karar verir ve oğlunun yaşadığı yerlere gider. Buralara geldiğinde oğluyla son görüşmesini hatırlar. Oğlu çok küçüktür ve gönüllü olarak savaşa gitmek ister. Kız kardeşine ve babasına kardeşinin savaşa gitmemesi gerektiğini söyler. Cordon, oğlunun pes etmeyeceğini bilir. Daha sonra kız, oğlunu ölüme gönderiyorsun deyince adam dayanamaz ve oğlunun yanına gider. Hareket halindeki treni yakalamak için bir atın üzerine atlar. Tren durduğunda oğluyla kucaklaşır. Oğlan herkesin kendisini affettiğini, kendi isteğiyle savaşa gittiğini açıklar. Sonra trene biner ve gider. Cordon artık oğlunun yaşadığı bu topraklarda bulunur. Cihangül, kocasını cephede kaybeden beş yaşındaki oğluyla baş başa kalır. Her yıl koyun kırkımı sırasında ahırda işçi yardımcısı olarak çalışır. Akşamları sinema ağılına gelir. Filmin konusu savaşır. Filmi izlemek için yola çıkarlar. Film sırasında kadın, oğluna savaştaki askerlerden birini göstererek bu senin baban der. Muhtemelen bunu kocasına benzediği için söylemiştir. Hayatı boyunca babasını görmeyen çocuk, bugün babasını gördüğünde beş yaşındadır. Film bittikten sonra babasının nasıl savaştığını gururla anlattır. Orada bulunanlar adamın bir aktör olduğunu söylese de, çocuk buna inanmaz. Artık birini kaybetmenin acısının ne anlama geldiğini bilir. Saadet annesiyle birlikte yaşar. Amcası Tokay sayesinde annesinden izin alarak pullukçu olarak çalışmaya başlar. Annesi ise yalnız kalmaktan korktuğu için kızının çalışmasına karşı çıkar. Bir gün çalıştığı yerden genç bir adamla evlenir. Annesi artık tamamen yalnız olacağını fark eder. Kızına çok kızgındır. Hemen Tokay'ın yanına gitti ve kızını geri getirmesini ister. Ancak Saadet'in amcası Tokay'a göre yeğeni kötü bir şey yapmamıştır. Eski Oba topraklarını zamanında sürmek isterler. Bugün Saadet ve onun gibileri yapamadıklarını yapıyorlar. Annesini de yalnız bırakmaz. Gelip onu görecektir. Bütün bunlardan sonra kadın dayanamaz ve kızının yanına gider. O sırada beyaz yağmur yağar. Beyaz yağmur bolluk anlamına gelir. Yolda eski ahırın yanından geçer. Kızı sayesinde o verimsiz topraklar şimdi ne kadar verimli olmuştur. Bir taşın üzerine oturdu ve ağlamaya başlar. Bunlar çocuğuyla gurur duyan bir annenin gözyaşlarıdır.


Korkak Şahıs: Hikayenin ana karakteridir. Sürekli korkması ile bilinen ve UBOR METENGA adlı örgütün gönderdiği tehdit mesajı ile hayatı alt üst olan biridir. Şizofren ruhlu kahraman kişilik bölünmesi yaşayan, korkularını köpeği üzerinden sembolize eden, dağınız ve dengesiz bir ve yalnız yaşayan biridir. Korkuyu Beklerken, Sekiz hikayden oluşan Edebiyatımızın postmodern yazarlarından biri olan Atay'ın hikayelerini topladığı bir eseridir. Herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği güzel fakat bir o kadar da yalnızlıkla dolu hikayeler, bireyin yalnızlığını ironi, eleştiri ve mizahla birleştirerek okuyucuya sunmuş ve eserin sonunda Ben buradayım sevgili okuyucum, sen neredesin acaba? diyerek seslenmiş. Bir içki masasındaki bir adam, bir içki kongresinde başka bir adamdan tam da böyle bir iş sözü alır. Ancak iş vaadini alan kahraman istikrarsızdır, hatta şizofrendir. Bu adam bu sözü ciddiye alır ve hatta iş sözü veren kişinin ofisine gitmeyi düşünür. Bu mektup, iş görüşmesine giden kişi ustasına gelmediği için ustadan bir özür olarak yazılmıştır. Bir iş arayan şizofreni kahramanı kendisi oturur ve böyle bir söz veren diğer kişiye bir mektup yazar. Hikayenin bel kemiği bu gönderilmemiş mektuptur. Bu mektup, bir iş talep mektubundan ziyade, mektubu yazan kişinin ruh halini ortaya çıkaracak birçok gereksiz ayrıntıdan oluşmaktadır. Yazar, işi dalkavukluğa doğru ilerlerken çok da önemli olmayan dökülmesinden, köpeğinden, hayatından da söz eder. İş isteme gerekçesi ile yazılan bu mektupta asıl amaç dışında her şey yazılmıştır, ancak bu mektup daha konuya gelmeden bitirilmiştir. Ayrıca mektubu yazan kişinin aşağılığından, kimliğinin Üçüncü Şey dediği diğer kısmıyla yaşadığı sorunlardan, Üçüncü Şey ile bahsettikleri köpekten vb. gibi konuları ele alır. Yağmurlu bir günde köpeğini paltosunun altına alır ve taksiye bindiğini, Taksi şoförü köpeği ile götürmeyi reddedince kendisi, üçüncü şahıs ve taksi şoförü arasında kavga çıktığını ve insanlar başlarına toplandığı anlatılmaktadır. İçerisinde Oğuz Atay'ın birkaç kısa öyküsünü barındıran Korkuyu Beklerken, 1975'te yayımlanmıştır. Bu nedenle Korkuyu Beklerken eserinin türü Öykü Derlemesidir. Derlemede en çok dikkat çeken öyküler, kitapla aynı adı paylaşan Korkuyu Beklerken ve Beyaz Mantolu Adam adlı hikayelerdir. İlk baskısı May Yayınları tarafından yapılan eserin, güncel baskısı İletişim Yayınları'na aittir. Yanlış hikaye adını almışsınız bu hikayenin adı snrm korkuyu beklerken kitabının içindeki mesaj yada mektup gönderilemedi gibi bişeydi.


Aleks Isaac Fog: Derslerinde başarılı zeki bir çocuktur. Jayden: İdilya Krallığının iyi kalpli güzel kraliçesidir. Dürüstlüğü, nazikliği ve cömertliği ile tüm krallıkların sevgisini kazanmıştır. Recher: Kraliçe Jayden'i kaçırarak ona sahip olmak ve evlenmek isteyen Lugubrian krallığının krallıdır. Aleks Isaac Fog bir gün yolda yürürken bir kalem bulur. Bu kalemi beğenir ve çantasına koyar. Ertesi günkü matematik sınavında bu kalemi kullanmaya çalışır ve kalemin en zor problemleri bile çözebileceğini fark eder. Bunu hemen en yakın arkadaşı Sam'e söyler. Bir gün Sam ve Aleks evde ders çalışırlarken, Aleks, kütüphanesinde daha önce hiç görmediği bir kitap dikkatini çeker. Kitaptaki matematik bilmecelerini çözmeleri gerekiyor. Vanessa onlara katılır. Tüm bilmeceleri çözerlerse Kraliçe Jayden kurtulacak. Ancak bu, düşündüklerinden daha zor bir görev olacaktır. Alex Isaac Fog çok zeki bir çocuktur. Matematik dışındaki tüm derslerde başarılı bir çocuktur. Bir gün okul servisini beklerken yerde, çevresinde rakamlar yazan bir kalem bulur. Ve kalemi gördüğünde duyduğu ayak seslerinden tedirgin olan Aleks, hızla okul otobüsüne binerek oradan uzaklaşır. Önce kalemi en yakın arkadaşı Sam'e gösterir. Sam, kalemlerini Aleks ile değiştirmeyi teklif etse de, Aleks Sam'i reddeder ve ona her Pazartesi matematik sınavına yeni kalemi ile gireceğini söyler. Aleks sınava girince şok olur. Çünkü kalem kendi kendine Aleks'in elini harekete geçirerek tüm sorunları çözmeye başlar. Aleks hemen Sam'e bu şaşkınlığı ve sihirli kalemini anlatmış ve kanıtını sunmuştur. İkilinin kendi aralarında konuşurken kulak misafiri olan Vanessa, bu büyük sırrı öğrenir ve bir üçlü kurmaya karar verirler. Öğle tatilinde buluşurlar ve kütüphanede dünyanın en zor matematik problemlerini çözmeye başlarlar. Bir gün gerçeği anlayan Aleks, arkadaşlarının eğlencesi yüzünden kaleminin gitgide küçüldüğünü fark eder. Aleks'in o kaleme ihtiyacı vardı ve bunu arkadaşlarına anlatmak istedi ama gerçek yerine kalemi kaybettiği yalanı ağzından çıkınca, Aleks suçluluk duygusuyla dolmasına rağmen yalan söylemeye devam eder. Bir süre sonra okul dolabının gizli bölmesine baktığında kalem gerçekten kaybolmuş ve Aleks hayretler içinde kalmıştır. Eve vardığında her zaman yaptığı şeyi yaparak aklını dağıtmak için bir kitap okumaya çalışır ama kitaplığında daha önce hiç görmediği ve yazarı bilinmeyen bir kitapla karşılaşır. Kitabın adı Kraliçeyi kurtarmak. Ve Aleks kitabı alıp okumaya başladığında, gerçekten dikkatini çekmeye başlar. Balonun ortasında Recher, Kraliçe Jayden'a evlenme teklif eder. Ancak Kraliçe Jayden, onu tanımadığı için ilk başta sadece arkadaş olabileceklerini kibarca belirttir. Kibir ve öfkeyle öfkelenen Recher, sarayına döner ve Jayden'ı elde etmeyi planlamaya başlar. Ve bir sabah saray görevlileri Kraliçe'nin odasına girip baktığında, Kraliçe'den rüzgarlar esiyordur. Recher, Jayden'ı kaçırır ve onu zindanların en derinlerine hapseder. Zindanın içinde iki kapı vardır. Birinden geçerse, Recher ile evlenmek zorundadır. Diğerinden geçerse, korkunç canavarlarla mahzen kapılarından bilmeceleri bulacak ve çıkışa ulaşacaktır. Kraliçe Jayden elbette kendisini çıkışa götürecek kapıdan geçmeyi seçmiştir. Ve burada hikaye Aleks sayesinde devam eder. Sorulan bilmeceler tamamen matematikle ilgilidir. Ancak Aleks o sihirli kalemi kaybetmiştir. Birkaç bilmeceyi tek başına çözse de arkadaşlarının yardımına ihtiyacı olduğunu düşünür ve Vanessa'ya kitabı bilmeceleriyle birlikte anlatır. Sam ile kötü bir ilişkileri vardır, çünkü o ve Vanessa her gün kendi evlerinde buluşup bilmeceleri çözmeye başlarlar. Bir süre sonra Sam'e ihtiyaçları olduğunu ve onu özlediklerini anlarlar. Öte yandan Pazartesi günleri devam eden matematik sınavları Aleks'in gözünü korkutsa da kendi kendine iyileşmiştir. Sam ekibe katıldığında, çözmeleri gereken 400 bulmacanın yarısını çoktan bitirmişlerdir. Ancak Aleks'in bir başka Pazartesi sınavında karşılaştığı soru onu şaşırtmıştır. Çünkü soru Jayden'la ilgiliydi ve bilmeceleri çözülmeden ve kasalardan çıkmadan önce belirli bir süreyi hesaplamakla ilgiliydi ve Aleks'in hesaplamalarına göre dört haftası kalmıştır. Bunu Monoculus adlı gizli arkadaşları sayesinde öğrenmiştir. Bundan sonra asıl macera başlar. Aleks, Sam ve Vanessa birlikte Waconda Kampına giderler. Ve gerçek bulmacaları çözmeye yeni başlarlar. İlk yapbozun bekçisi Monoculus'un da yardımıyla, ama bilmeceleri bilirler ve Kraliçe Jayden'ı kurtarırlar. Ancak bu sefer kraliçenin kendi ülkesine dönmeyip ortadan kaybolması, ayrıca Recher'ın Aleks ve arkadaşlarına görünüp onları tehdit etmesiyle işler çığırından çıkmaya başlar. Yeni bulmacalardan sonra Recher'i sonsuza kadar hapsedebileceklerini öğrenen minik dostlarımız aramaya başlarlar. Ve 16.709 sayısı ile aynı anlama gelen bir kelime bulmalı ve sihirli kelimeleri söylemeli ve Recher'ı hapse atmalıdırlar. Hikayeyi okurken, kendinizi içinde bula bilebileceğiniz, matematik ile ilgili keyifli anlar yaşatan bir kitap olduğunu belirtmek isterim. Keyifle okuduğum bu kitabın sizlere de aynı anları su gibi akıtacağından eminim bu yüzden okumanızı tavsiye ederim. Rus asıllı Kanadalı Profesör Vladimir Tumanov'un, oğluna matematiği sevdirmek için kaleme aldığı Kraliçeyi Kurtarmak adlı romanı, 100. baskıya ulaştı! Türkiye'de yüz binlerce okurun katıldığı macera, şimdi daha da heyecan verici. Çocukları soluksuz bir serüvene sürükleyen kitap, Günışığı Kitaplığı'nın 20. yılında, Sadi Güran'ın özgün desenleri ve yeni tasarımıyla renklendi. Kalın kapaklı, renkli özel baskısının yanı sıra, yeni desenlerin siyah-beyaz yer aldığı baskısıyla da okurlarına matematiğin eğlenceli dünyasını yansıtmaya devam ediyor. Peki sonu nerde kitabın sonunda aıfog diyerek rehneri öldürüyorlardı ama bundan bahsetmemişsiniz bile!


Pozdnişev: Eşi ile arasında yaşamış olduğu ilişkileri ve toplumdaki ahlaki değerleri eleştiren anlatıcıdır. Romanda, kadın ve erkek arasındaki ilişki, sıra dışı fikirlere sahip bir erkek tarafından yorumlanır; Toplumun ahlaki anlayışındaki değişimin yaşadığı acı gerçekler ele alınır. Tren yolculuğu sırasında yolcular arasında evlilik, karı-koca ilişkileri gibi konularda sohbetler başlar. Sohbete katılan yaşlı bir kadın, evliliğin ve her türlü beraberliğin en temel şartının aşk olduğunu savunur. Trende bu konuşmaları dinleyenler arasında karısını öldürdükten sonra bir süre cezaevinde kalan Pozdnişev de vardır. Söylenenlere karşı kendini tutamayan Pozdnişev, konuşmaya müdahale ederek kendi düşüncelerini dile getirir. Alışılmadık düşüncelerinden rahatsız olan grup yavaş yavaş dağılıp vagonları değiştirirken, Pozdnişev yanında oturan bir yolcuya kendi hikayesini anlatmaya başlar. Pozdnişev gençliğinde ahlaksız bir yaşam sürmüştür. Büyük bir tutkuyla evlendiği eşiyle evlendikten hemen sonra şiddetli bir çatışma yaşamaya başlar. Öyle ki bütün konuşmaları şiddetli tartışmalara yol açar. Karısını hem seven hem de ondan nefret eden Pozdnişev, beş çocuğu olmasına rağmen doktorun karısının sağlığı için daha fazla çocuk yapmamasını önermesinden korkmaya başlar. Çünkü artık doğumlarla yıpranan eşi iyileşmeye başlamıştır. Çok kıskanç bir insan haline gelen Pozdnişev, karısının kendisini tanıttığı bir müzisyenle aldattığı şüphesiyle tüketilir. Sonunda bu içsel kemirme, aniden eve dönüp müzisyeni ve karısını oturma odasında yakalayıp karısını bir hançerle öldürmesiyle sona erer. - Tolstoy'un bu eseri şiddetli bir ruhsal kriz içerisindeyken kaleme aldığı bilinir. - Romana ilhamı veren fikrin Tolstoy'a, tiyatro oyuncusu arkadaşı Vasilii Nikolevich Andreev-Burlak tarafından, 1887'de Yasnaya Polyana'yı ziyareti sırasında verildiği düşünülür. - 1888 Baharı'nda Tolstoylar'ın evinde bir grup amatör müzisyen tarafından Kreutzer Sonatı'nın çalınması, müziğin tehlikeli baştan çıkarıcılığı düşüncelerini güçlendirdi ve eserin yazılmasında etkili olmuştur. - Beethoven'ın Kreutzersonate isimli kemanlı bestesinden alan, Tolstoy'un 1889 yılında yayımlanan uzun hikayesidir. -Vladimir Nabokov-


Kör Halit, Saffet Ferit, Moruk Salih, Dayı Remzi, Dayı Emin, Suat, Recai: Gezici kumpanyayı kuracak olan bireylerdir. Rıza Bey: Kriz hikayesindeki nemcinin babasıdır. İsolde: Kitabın üçüncü hikayesinde yani Gauthar Cambazhanesi adlı hikayede, sirkte çalışan ve anlatıcının iki arkadaşının aşık olduğu kızdır. Kitaba adını veren hikaye Kumpanya, tuluat tiyatrolarını ve bu tiyatrolarda çalışan insanların hayatlarını anlatıyor. Ayrıca hikayede Sait Faik, tiyatroda çalışan insanları kullanarak şehir hayatındaki değişimi de gözler önüne seriyor. Kitaba adını veren Kumpanya isimli birinci hikayenin özeti şu şekildedir; Kör Halit, Moruk Salih, Saffet Ferit, Dayı Remzi, Dayı Emin, Suat, Recai ve trupun diğer üyeleri bir kahvede oturmuş ve kurmak istedikleri gezici kumpanyaya isim bulma konusunda tartışmaktadır. Her ne kadar isim konusunda tartışsalar da ortada çok daha büyük bir sorun bulunmaktadır. Kumpanyanın ayakta durması için gereken bütçe nasıl sağlanacaktır? Geçmiş dönemlerde bu gibi işleri ne kadar kolay bir şekilde hallettiğini dile getiren Saffet Ferit, verdiği borçları geri almak istemeyen insanların bol eli ile bu duruma pekte iyi bakmasa da kumpanyanın müdürü olan Kör Halit alacağın tahsil edilmesi için gönüllü olmaktadır. Bir dönem peynirci olan ve savaş sonrası zenginlerinden olan Hasan Tahsin Sarıca bu talebi duyduğu anda Halit'i lüks yazıhanesinden adeta kovarmış gibi uzaklaştırır. Ne yapacaklarına bir türlü karar veremeyen ikilinin yardımına ise lise mezunu olan ve tıpkı babası gibi tiyatroya aşık olan Suat koşar. Suat'ın annesi güya kumpanya için elinde bulunan on adet altını bağışlamıştır. Halit ve Ferit ailenin durumunu bildikleri için bu habere inanmamaktadır. Kadının kefen parası olarak ayırdığı altınları ona geri iade ederler. Aradan biraz zaman geçtikten sonra Halit gereken parayı bulmayı başarmıştır. 14 kişiden oluşan ekip trene atlayarak kasabaya doğru yola çıkarlar. Aralarına son derece genç ve güzel bir kadın olan Sitare'de katılmıştır. Bu kadın kısa sürede kumpanyanın yıldızı haline gelir. Hem Halit'in hem Ferit'in hem de kasabanın ileri gelenlerinin aklını çelmeyi başarır. Daha sonrasında Keresteci Rıza ile kaçar ve kumpanyanın dağılmasına sebep olur. Kitabın ikinci hikayesi olan Kriz'in özeti ise şu şekildedir; Rıza Bey altmış yaşında emekli bir miralaydır. Yirmi yaşındaki oğlu ile birlikte aynı evde yaşamaktadır. Rıza Bey günlerini mahalle kahvesinde politika konuşarak geçirmektedir. Henüz öğrenci olan Necmi ise bir arayış içerisindedir. Şehzadebaşı kahvelerinde kumar oynamakta ve Madam Kalyopi'nin işlettiği randevu evinde çalışan Mabude ile gönül eğlendirmektedir. Rıza Bey oğlunun bu durumuna ses çıkarmamaktadır. Baba ve oğlun arasındaki çatışmanın fitili ise bir akşam İspanya iç savaşı hakkında yapılan bir sohbette ateşlenir Necmi babasının fikirlerine karşıdır. Daha sonrasında Necmi aradığı şeyin aslında sevgi olduğunu fark eder. Bu durumu da somut bir şekilde anlamasına Leman sebep olmuştur. Üçüncü hikaye olan Gauthar Cambazhanesi'nin özeti ise şu şekildedir; Sait Faik Fransa'ya ilk gittiği sene yaşadığı yalnızlıktan bir yıl başı gecesinde İsviçreli olan Georges sayesinde kurtulmaktadır. Zamanla kendisini Georges'in yakın arkadaşının da yer aldığı sekiz kişilik bir arkadaş grubu içerisinde bulur. Bu grubun en büyük eğlencesi ise Isere Nehrinin kordon boyuna kurulan Cirque Gauthar'a gitmektedir. Ancak bu durum iki iyi dostun birbirinden kopmasına sebep olacaktır. Kendisini seven iki adamın arasında kalan cambaz kız Isolde çareyi gündüz biriyle vakit geçirmekte gece ise diğeri ile vakit geçirmekte bulmaktadır. Ancak bu ikili hayat zaman içerisinde iki adamın birbirinde düşmesine sebebiyet vermektedir. Hristo'nun evlenme teklifini reddeden Isolde sikte iş bulan Georges ile nişanlanmayı tercih eder. - Kitaba adını veren uzun hikaye Kumpanya, 8 Mayıs 1948 ile 31 Temmuz 1948 tarihleri arasında Yedigün Dergisi'nde Tiyatro Kumpanyası ismiyle yayınlanmıştır. - Bu hikayenin kendisinden önce yayınlanmış Havada Bulut'la hiçbir benzerliği yoktur. - Kumpanya iki bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm canlı ve nükteli diyaloglar içerir. İkinci bölüm ilk bölümün yarısından daha kısadır ve tuluat tiyatrosu ile ilgili ayrıntılı bilgiler de içerir. - 1975 yılında televizyon filmi olarak çekilmiştir. Sait Faik'te yaşama hırsından başka, hatta ondan daha baskın bir anlama hırsı sezer gibi oluyorum. Tabiatı, eşyayı, insanları aynı nizam içinde harekete getiren büyük kanunun sırrını çözmek ister gibi bir hali vardı Sait Faik'in.


Arslan Bey: Hikayenin ana karakteridir. Cesur, zeki ve sözünün eri bir komutandır. Akıllıca planlar yapan Aslan Bey keskin bir zekaya sahiptir. Savaş esnasında zeki planlar yaparak, tek bir asker bile kayıp vermeden hedefine varan Arslan Bey'in zeki ve ders niteliğindeki olayları konu edinir. Savaşta Türk Ordusu Allah'ın izniyle önüne çıkanları ele geçirir ve karşısına çıkan kaleleri tek tek ele geçirir. Arslan Bey, ordusuyla birlikte Türk yurdunun gelişmesini sağlayan yeni kaleler fetheden ve yeni topraklar kazanan bir beydir. Onun savaş kabiliyetini ve ordusunun gücünü ve büyüklüğünü gören düşman orduları onunla karşılaşmaktan çekinirler. Aslan Bey komutasındaki Türk ordusuna karşı artık Dregley Kalesi vardır. Bu kalenin duvarları çok yüksek, alınması da bir o kadar çetindir. Arslan Bey tek kurşun sıkmadan ve kimseyi öldürmeden bu kaleyi ele geçirmek ister ve planını herkesten gizler. Aslan Bey, yardımcılarına kimseyi vurmamalarını ve hiçbir şekilde saldırmamalarını söyler. Yardımcıları Aslan Bey'e taarruz saatini sorunca, hiç ateş etmeden kaleyi alacağını söyler. Aslan Bey her gün atına binip ormanın derinliklerine iner, komutanın ne yapmaya çalıştığını kimse anlayamaz. Aslan Bey saldırmak için en uygun hava koşullarını bekler. Bir gün havanın çok sisli olduğunu görür ve ordularına zamanının geldiğini söyler. Ordu saldırmaya hazırlanır. Aslan Bey, topçudan kafasından ses çıkarmasını ve askerlerin bağırmasını ister. Yardımcısından yakınına 50 inek getirmesini ister ve ormana doğru gider. Yoğun sis dağılmaya başlar. Kaledeki askerler Aslan Bey'in elçi olarak kaleye geldiğini görünce çok şaşırırlar. Aslan Bey kaledekileri teslim olmaya çağırır ancak kaledekiler bu fikri kabul etmez. Ardından Aslan Bey kaledeki askerlere dağa bakmalarını söyler. Askerler kocaman bir top gördüklerinde şaşkınlıktan ne yapacaklarını bilemezler ve herkes korkmaya başlar. Aslan Bey bu topun İstanbul'u fetheden top olduğunu söyler. Top o kadar büyük ki, çağırdığı elli inek bile onu zar zor çeker. Topun tek bir vuruşu golü yok etmek için yeterli olacaktır. Bir süre sonra kaledekiler teslim olur ve kaleyi teslim ederler. Kahramanımız topu kale komutanına göstermek için topun yanına götürür. Topu gören kale komutanı, önce bunun büyük bir top olduğunu düşünmüş, ancak yaklaştıklarında büyük bir kütük olduğunu anlayınca gözlerine inanamazlar. Aslan Bey söz verdiği gibi tek kurşun atmadan ve kimseyi öldürmeden Dregley Kalesi'ni ele geçirmiş olur. Ömer Seyfettin in sevilen hikayelerinden kütük, savaşta kahramanlık, cesaret ve gücün yanında zekanın da ne kadar önemli olduğunu bize anlatıyor. Güzel bir ders vermeyi anlatan kütük başarılı bir hikayedir.


Hünsar Bey: Son derece sakin bir hayat yaşayan ve bunu seven bir karakterdir. Başka işler ile uğraşma düşüncesinde olmayan bir yapısı vardır. İşkembe çorbası içmeyi sever. Aynı zamanda Fransızcaya oldukça meraklıdır. Tek gelir kaynağı ise bir dükkan kirasıdır. Genel olarak hayatı düz bir çizgide yaşamak istemektedir. Bayram: Hikayede geçen işkembe dükkanının sahibidir. Yahudi Kadın: Hikayede yer alan pastanenin sahibidir. Romanın konusu arkadaşlarından uzaklaşmış ve şehirden korkan bir adamı ele almaktadır. Bu adam sadece mahallesinde vakit geçirmekten hoşlanmaktadır. Son derece ürkek bir yapısı bulunmaktadır ve yalnız olmak istemektedir. Bu adamın beklentisiz ve son derece lüzumsuz hayatı romanın konusunu oluşturmaktadır. Bir insanın ne kadar kendisini kapatabileceği ve hayatta gerçekleşen her şeyden uzaklaşabileceği en ince ayrıntılarına kadar ele alınmaktadır. Haftanın tüm günlerini sürekli olarak aynı şeyleri yaparak geçiren Hünsar Bey, her zamanki gibi kahvesine gider. Kahve ya da pastane olarak adlandırılan yerin sahibi ise Yahudi kadındır. Burada Mansur Bey kapuçino içerek Fransızca bir şekilde Yahudi kadın ile sohbet etmeye başlar. Daha sonrasında ise kütüphaneye giderek buradan bir Fransızca deri alır. Dergiyi almasındaki ana amaç yarın yapacağı sohbete katkı sağlamaktır. Çünkü günlük rutinlerini yerine getirirken olabilecek en iyi şekilde görünmek istemektedir. Saat öğle saatlerine yaklaştığında işkembecisine gider. İşkembecisi ise Bayram'dır. Her zamanki bol ekşili limonlu işkembesini içer. Daha sonrasında ise akşam saatlerinde evinde aldığı Fransızca dergi içerisinde yer alan bilmediği kelimeleri tercüme ederken uyuya kalmaktadır. Ancak saat 4:30 civarında yapacağı gezinti için uyanacaktır. Bu akşam gezintisi de onun için bir rutindir ve olmazsa olmazları arasında yer almaktadır. Gezinti sırasında akşam olduğunu ise pastanenin perdesi çekilince anlamaktadır. Eline portakalını alarak her zaman yaptığı gibi meyhaneden çıkan insanları izlemeye başlar. Bunun ardından karşı meyhaneye gider. Her zamanki içkisini ister ve her zaman olduğu gibi zurnacı, zurnasının kamış düdüklerinden birini değiştirmeye başladığında masasından kalkmaktadır. Yedi sene olmasına rağmen hiçbir şekilde mahallesinden çıkmayan Hünsar Bey bir gün mahallesinden dışarı çıkma kararı alır. Aldığı bu karar son derece farklılık uyandırıcı bir karardır. Ancak yaşacakları hayatında birçok farklı değişim olmasını da sağlayacaktır. Mahallesinden çıktıktan sonra İstanbul'un güzelliği Hünsar Bey'i adeta büyülemiştir. Aklına son derece farklı bir fikir gelir. Aklına gelen bu fikre göre evi ve dükkanı satacaktır. Ardından ise gazinoda gördüğü alnı dar olan kızı kendisine metres tutacaktır. Bundan da sonra bir Boğaziçi vapuruna binecektir. Bebek ile Arnavutköy önlerinde oturduğu taburen kalkarak kendisini denizin içerisinde bırakmak istemektedir. geceleri sinemalarda rastlardım. Tanışmazdık. Sinemanın ön sıralarına oturur, koltuğuna iyice gömülürdü.


Georges Auguste Couthon: Fransız Devrimi sırasında Fransız Ulusal Meclisi üyesiydi ve Maximilien Robespierre'in yakın arkadaşıydı; Giyotinle idam edilinceye kadar devrimde aktif rol almıştır. Jean-Marie Collot d'Herbois [ ve Joseph Fouche: Devrim sırasında Lyon'da katliamlar yapmışlardır. Fransız Devrimi sırasında yaşanan kargaşa ve zulüm günlerinde ölüme yaklaşan insanlara umut veren bir aşk hikayesi konu edinir. 1793 yılında şehirde idam edilmeyi bekleyen karşı-devrimcilerin toplandığı hapishane, tuhaf bir düğüne sahne olur. Two Lonely People, acı çeken iki çaresiz insanı bir araya getiriyor. Lyon'da Düğün hikayesi, 1793'te Fransız Devrimi sırasında Lyon'da gerçekleşir. Lyon kenti, devrime karşı duruşu nedeniyle Fransız Ulusal Meclisi'nin alacağı bir kararla tamamen yok edilecek ve yerle bir edilecek. Bu kararı abartılı bulan Couthon, sembolik bir çekiçle binalara vurarak ve bu emri yerine getiriyormuş gibi yaparak şehri korumaya çalışır. Ancak, aniden görevden alınır ve yerine Collot d'Herbois ve Fouche gelir. Onların gelişiyle birlikte şehirde korkunç infazlar başlar. Kanlı infazların devam ettiği aylarda bir grup hükümlü mahzene kapatılır. Mahzene yeni bir grup hükümlü getirildiğinde aralarından genç bir kız, aylar önce tutuklanıp vurulduğunu sandığı nişanlısının mahzende olduğunu görür. İki genç nişanlının yeniden bir araya gelmesi ve birbirlerine olan aşkları bir anda bodrumdaki havayı değiştirir. Tutukluların hepsi öleceklerini biliyorlar ama o soğuk, karanlık mahzende alevlenen bu hüzünlü aşkın ateşi, içinde bulundukları şartlara bakışlarını değiştirecek ve hayatlarının son gecesine büyük bir anlam katacaktır. Çiftin nikahını tutuklular arasında bir rahip yapıyor. Gençlerin arkadaşları ise bu şartlar altında genç evli çifte en güzel hediyeyi vermek isterler; Son saatlerini birlikte geçirebilecekleri küçük bir oda hazırlamışlar onlara. Sabah vurulacaklarını bilen iki genç vakit kaybetmeden odaya girer ve son günlerini beraber geçirirler. Lyon'da Düğün Fransız Devrimi sırasında yaşanan kargaşa ve zulüm günlerinde ölüme yaklaşan insanlara umut veren bir aşkın hikayesidir. 1793'te kentte kurşuna dizilmeyi bekleyen karşı devrimcilerin toplandığı hapishane tuhaf bir nikaha sahne olur. İki Yalnız İnsan, acı çeken iki çaresiz insanı buluşturur. Birinin yüreğinden kopan çığlık diğerininkinde karşılık bulurken, farkında olmadan birbirlerinin yıllar süren yalnızlığına son verirler. Wondrak ise yazarın savaş karşıtı yapıtlarından biridir. Bohemya'nın küçük bir kentinde çirkinliğiyle sürekli alaya maruz kalan bir kadın tecavüze uğradıktan sonra doğurduğu çocuk sayesinde yaşama tutunmuştur, ama patlak veren Birinci Dünya Savaşı yüzünden oğlunu askere alarak ondan koparmaları söz konusudur. Zweig bu öykülerde toplum dışına itilmiş karakterleri üzerinden insanlık durumunu analiz eder. Karakterlerinin başlarından geçenler yazgı değil, insanlığın iflasının sonucudur.


Hermann: Rus ordusundaki mühendislerden biri olan Alman kökenli bir subaydır. Lizavyeta: Hermann ile bir aşk ilişkisi içinde olan kişidir. Kitabın adını taşıyan hikayesi, tutkuyla bağlı oldukları bir kart oyunu aracılığıyla savaşı protesto etmenin kendi yollarını keşfeden bir grup üniversite öğrencisinin kalplerinin karanlık tarafındaki kötülükle yüzleşip çığlıklarını bastırmalarını konu alıyor. Etnik bir Alman olan Hermann, Rus İmparatorluk Ordusu'ndaki mühendislerin bir subayıdır. Sürekli olarak diğer subayların kumar oynamasını izler, ancak asla kendi kendine oynamaz. Bir gece Tomsky, yaşlı bir kontes olan büyükannesi hakkında bir hikaye anlatır. Yıllar önce, Fransa'da, faro'da bir servet kaybeder ve ardından, ünlü St. Germain Kontu'ndan öğrendiği üç kazanan kartın sırrıyla geri kazanır. Hermann, sırrı elde etme konusunda takıntılı hale gelir. Kontesin genç bir koğuşu vardır, Lizavyeta Ivanovna. Hermann, Lizavyeta'ya aşk mektupları gönderir ve onu eve alması için ikna eder. Orada Hermann, kontese yaklaşır ve sırrı sorar. Önce ona hikayenin bir şaka olduğunu söyler ama Hermann ona inanmayı reddeder. Taleplerini tekrarlar, ama konuşmaz. Bir tabanca çeker ve onu tehdit eder ve yaşlı kadın korkudan ölür. Hermann daha sonra aynı binada Lizavyeta'nın dairesine kaçar. Orada, kontesi tabancayla korkutarak öldürdüğünü itiraf eder. Tabancanın dolu olmadığını söyleyerek kendini savunur. Aşk mesleklerinin açgözlülük için bir maske olduğunu öğrenmekten iğrenen Lizavyeta'nın yardımıyla evden kaçar. Stephen King'in ilk romanı 'Göz' 1974'de yayınlandıktan bir yıl sonra Amerika son askeri birliklerini de Vietnam'dan çekti. O günlerin savaş ve savaş karşıtı protesto gösterilerinin görüntüleri on yıl boyunca TV ekranlarından silinmedi. Birbirine bağlı öykülerden oluşan King'in son romanı 'Maça Kızı' 1960'la 1999 yılları arasını kapsamaktadır. Her öykünün temelinde altımışlı yılların ve Vietnam Savaşı'nın derin izleri yatmaktadır. Kitaba adını veren öykü bir grup kolej öğrencisinin tutkuyla bağlandıkları kağıt oyunu sayesinde savaşı kendilerince protesto etme yolunu keşfetmelerini ve hepsinin kalplerinin karanlık yüzündeki kötülükle yüzleşerek, içlerinde uyumakta olan canavarın çığlıklarını kahkahalarla bastırışını anlatmaktadır.


Anlatıcı: Bütün olan biteni gören ve aktaran son derece meraklı biridir. Kahveci: Kendi işini sürdüren bir adamdır. Olaylara biraz sert tepki verir. Ancak halkın içinden bir adamdır. Genç Adam: Kardeşinin kötü yola düşmesine sebebiyet verdiği için hem ailesi hem de toplum tarafından sevilmeyen birsidir. Genç adam zamanında kardeşinin kötü yola düşmesine sebebiyet verdiği için kahvedeki hiç kimse onun yüzüne bakmak istememektedir. Hatta kahveden uzaklaşması dahi istenmektedir. Aynı zamanda genç adamın ailesi kendisini evlatlıktan reddetmiştir ve genç adam babasının ölüm haberini alır. Genç adam babasını son bir kez olsun göremeden reddedilme duygusu ile yalnız kalır. Mahalle kahvesi hikayesinde bir adam, karların yağdığı bir kış gününde evde sıkıldığı için dolaşmaya çıkar. Son derece sessiz bir yerde, sessiz bir kahveye giren bu adam tüm gün burada oturur. Akşama doğru genç delikanlı kahveye girişi ile kahvede derin bir sessizlik oluşur. Oluşan bu sessizlik nedenini bilmeyen adamın tuhafına gitmiştir. Delikanlı kahveden çıktıktan sonra adam kahveciye delikanlıya ne olduğunu sorar. Kahveci ise kız kardeşini kötü yola düşürdüğü için babasının onu evlatlıktan reddettiğini söyler. Bunun üzerine adam kıza ne olduğunu da merak etse de herhangi bir cevap alamaz. Kitabın ikinci hikayesi olan plajdaki ayna hikayesinde, adam sabah uyandığında küçük bir çocukla karşılaşır. Çocukla konuşur ve meslekler konusunda tartışır. Çocuk annesi geldiğinde adamı evine davet eder. Adam çocuğun evine gitse de garip bir hisse kapılır. Bu hisse göre terleyince kafası kanıyordur. Kapıldığı hissin etkisi ile evden koşarak çıkıp kendisini denize atar. Ardından plajda bir ayna görür ve sadece eğlence olsun diye kırar. Çevredekiler aynayı kimin kırdığını araştırsa da bulamazlar. Uyuz hastalığı arkasından hayal hikayesinde, bir sinema kuyruğunda uyuz hastalığına yakalanmış bir çocuk görülmektedir. Çocuk kimseye dokunmamaya ve yaralarını göstermemeye çalışarak para toplamaktadır. Bilet kuyruğunda bulunan bir adam, sırada bulunan bir kadının gelerek çocuğu eve götürmesi ve onu tedavi etmesi hayalini kurar. Dört zait öyküsünde ise hikaye, yola görülen birine sorulacak olan yol tarifi ya da istenecek olan bir çakmağın ne tür kişilerden istenebileceği ile başlamaktadır. Ardından deniz kenarında otururken yaşlı bir adam gelir. Bir kağıt verir. Yazar kendisinin bir şey anlamadığını ancak bu kağıdın bir kan testi olduğunu dile getirir. Her ikisi de bu sonuçtan bir şey anlamamasına rağmen kağıtta dört zait bulunmaktadır. Hallaç hikayesinde, adam vapurdan inen insanları kontrol ederken son derece yaşlı bir adam geçer yanından. Adam o kişiye Hallaç Baba adını takar. Zaman içerisinde biraz muhabbet ederler. Adam Hallaç Baba'nın yanından ayrıldığında ise yaşlı adam kalp krizi geçirerek ölür. Baba Oğul, bir meyhanede oturarak muhabbete dalan baba ve oğul ile başlamaktadır. Baba, bir oğlu daha olduğundan ancak okuyarak doktor olup onların yüzüne bir daha bakmadığından söz eder. Bu oğlunun ise bir gazete dağıtıcısı olduğundan ve adam olamadığından yakınır. Sonrasında ise gerçek adamın gazeteci olan oğlu olduğunu ilk kez anlar ve gözyaşlarına boğulur. Karanfiller ve domates suyu, bir köyde Kör Mustafa adında bir genç delikanlı yaşarmış. Bu delikanlı ekmeğini taştan çıkaran biriymiş. Toprağa ekinini saban ile saban olmazsa yumrukları ile yumrukları olmazda elleri ve tırnakları ile ekermiş. Gece gündüz fark etmeden bu delikanlı farklı işlerde çalışırmış. Emek verdiği tarladan ise karanfil ve domates suyu çıkarırmış. Bilmem neden böyle yapıyorum adlı hikayede, bir adam her akşam düzenli olarak kahvede otururmuş. Aynı kahveye bir de yaşlı bir adam gelirmiş. Yaşlı adam ne zaman içerisi girse genç adam dışarı çıkarmış. Bu durum genç adamın bir defa geç gelmesi ile son bulmuştur. O gece ihtiyarın tespihi alışır. Genç adamın çaldığı düşünülür. Genç adam ise çalmadığı halde kendisi yapmış gibi davranmaktadır. Ancak bunun nedeni bilinmemektedir. - Mahalle kahvesi, Sait Faik'in 1950 yılında yayınlanan ve içerisinde 22 adet öyküsünün bulunduğu kitabıdır. - Kitap adını içerisindeki öyküden almaktadır. Bu öyküye önce bir dergide yer verilmiş daha sonrasında ise kitapta da bulunmasına karar verilmiştir. - Saik Faik bu öyküyü yazdığı yıllarda siroz hastalığına yakalandığını öğrenmiştir. - Kitap içerisinde ve öykülerinde de bu duygular içerisinde kaleme almıştır. Siroz hastalığına yakalandığına kitabında da vurgulamaktadır. Mahalle çocuğu, Sait'in hikayelerinde bir iki tane değildir; bir çoktur. Bunu, onun bu yaşa kadar değişmemiş mizacına veriyorum. Bence Sait Faik ne genç hikayecidir, ne ihtiyar. Bence o, kırkını aşmış bir mahalle çocuğudur. -Orhan Veli Yaprak, 1 Şubat 1950- Bence adama yazık ama ne yapalım ilk yorum benden!!


Kaştanka: Çoban köpeğiyle fino karışımı, kestane renkli minicik bir köpektir. Marangoz Luka ve oğlu Fedyuşka ile birlikte yaşamaktadır. Yaptığı yaramazlıklar nedeniyle marangoz sık sık ona ceza verse de Kaştanka efendisinin yanındaki hayatından memnundur. Luka: Marangoz bir adamdır. Kaştanka'nın sahibidir. Palyaço: Yorgunluk, açlık ve dondurucu soğuk nedeniyle acınası bir haldeyken bir adam Kaştanka'ya sahip çıkar ve onu evine götürür. Kaştanka'ya sevgiyle yaklaşan bu adam, sirkte gösteriler yapan bir palyaçodur; bir kedi, bir köpek, bir kaz ve bir domuzdan oluşan ekibine Kaştanka'yı da katar. Bu kitabın kahramanı bir köpek: Kaştanka. Marangoz Luka ve oğlu Fedyuşka ile birlikte pek de keyifli olmayan bir yaşam süren Kaştanka, bir gün sokakta efendisini yitirir. Döner dolaşır, çok arar, ama bulamaz onu; acınası bir durumdayken kendisine sahip çıkan bir adam on alıp evine götürür. Bu adam, sirkte gösteriler yapan bir palyaçodur; Kastanka'yı da ekibine katar. Ona oyunlar öğretir. Bundan sonra Kaştanka için bambaşka bir yaşam başlar. Yedi ayrı bölümden oluşan bir hikayedir. Luka Alexandrovich adlı bir marangoz ayyaşına ait, tilki görünümlü genç bir melez olan Kashtanka, sokaktaki bir askeri çeteden korkarak kendi 'uygunsuz davranışları' yüzünden kaybolur. Aç ve çaresiz tanımadığı bir evin girişinde toplanır. Bir yabancı dışarı çıkar, kaybolan köpeğe üzülür ve onun komik görünüşünden memnun olarak onu evine götürür ve ona güzel bir akşam yemeği ısmarlar. Muayene üzerine, evini fakir ve çirkin bulur efendilerinin dairelerinin yanında her türlü çöple doludur. Artı tarafta, ev sahibi ona bir yenilik gibi hissettiren tek bir yer yapar. Sonunda, uykuya dalar, Luka'nın oğlu Fedyushka'nın onu ...bir zil olarak, yani onu kuyruğundan şiddetle sallasın diye ciyaklaması ve havlaması için onunla nasıl sevgiyle oynadığını nostaljik bir şekilde hayal eder. , ayrıca ona yutması için bir parça et veriyor ve ardından yüksek sesle gülerek, onu tekrar midesinden geri çekiyor, sabitlediği bir iplikle. Sabah, Kashtanka komşularıyla tanışır İvan İvanoviç adında çok saçma sapan konuşan bir gezgin ve son derece şüpheci bir zihniyete sahip tembel bir yaratık olan yaşlı beyaz erkek kedi Fyodor Timofeyiç. Yeni efendisinden Tyotka adını alır. Domuz Khavronya Ivanovna tarafından tamamlanan ve eğitmenleri tarafından yönetilen üçlü, zil çalma, tabanca ile ateş etme ve en önemlisi birbirlerine tırmanarak ustalarının dilinde Mısır Piramidi olarak bilinen şeyi oluşturmak için en harika numaraları yapmaya başlar. Kashtanka, gösteriden çok etkilenir ve memnun kalır. Ertesi gece onu gander ve kedinin dairesine taşınırken görür. Aradan bir ay geçer ve Teyze güzel akşam yemekleri ve arka ayakları üzerinde yürüdüğü, şeker yakaladığı, dans ettiği ve şarkı söylediği yorucu ama keyifli antrenmanlarla dolu yeni hayatına alışır. Sonunda Mısır Piramidi'nde Fyodor Timofeyitch'in denizaltısı olur. Usta Teyze'nin ilerlemesinden memnundur. Yine de, kaba ve aptal marangoz ve onun sadist düşünceli küçük oğluyla olan harika geçmişini özlemle hayal etmeye devam ederken, her akşam ona bir hüzün kokusu getirir. İvan İvanoviç ölür. Günün erken saatlerinde yanlışlıkla bir atın üzerine bastığı ortaya çıkar. Herkes çok sıkıntılı, yakın ölüm düşünceleri hem köpeğin hem de kedinin kafasına sızar. Birkaç gün geçer. Ekip, Kashtanka'nın ilk kez Mısır Piramidi'nin tabanında merhum İvan İvanoviç'in yerine geçeceği bir performans için evden ayrılır. Usta gergin ve karanlık önsezilerle doludur. Gösteri güzel başlar. Kashtanka bazı numaralar yapar, sonra şarkı söyleme ve dans etme rutinini yapmaya hazırlanır, sonra... Dikkat et baba, bu bizim Kahtanka'mız! seyirciler arasında Fedyushka'nın sesini duyar. Sevinçten deliye dönerek eski ailesini selamlamak için sahneden iner. Yarım saat sonra onlarla birlikte sokakta, açlıkla dolu, taciz ve sarhoş Luka'nın belagatiyle dolu eski güzel hayatına geri döndüğü için mutlu olur. Çoban köpeğiyle fino karışımı, kestane renkli minicik bir köpek olan Kaştanka marangoz Luka ve oğlu Fedyuşka ile birlikte yaşamaktadır. Yaptığı yaramazlıklar nedeniyle marangoz sık sık ona ceza verse de Kaştanka efendisinin yanındaki hayatından memnundur. Birlikte dışarıda gezintiye çıktıkları bir gün, Kaştanka efendisini kaybeder. Sağa sola koşturup durur, her yeri arar tarar ama bulamaz onu. Yorgunluk, açlık ve dondurucu soğuk nedeniyle acınası bir haldeyken bir adam Kaştanka'ya sahip çıkar ve onu evine götürür. Kaştanka'ya sevgiyle yaklaşan bu adam, sirkte gösteriler yapan bir palyaçodur; bir kedi, bir köpek, bir kaz ve bir domuzdan oluşan ekibine Kaştanka'yı da katar. Ona oyunlar ve numaralar öğretir. Yeni efendisi ve arkadaşlarıyla birlikte, Kaştanka'nın artık yepyeni bir hayatı vardır.


Okyanusu geçmeye çalışırken dökülen petrolden zehirlenen genç martı Kengah, kalan son gücüyle karaya ulaşmayı başarır ve orada yumurta bırakır. Kengah ölmeden önce bebeğiyle birlikte yumurtayı kedi Zorba'ya emanet eder ve ondan üç konuda konuşmasını ister. Zorba yumurtayı yemeyecek; yumurtayı sıcak tutacak ve bebek doğana kadar ona göz kulak olacak; Ayrıca bebek doğduğunda ona uçmayı öğretecektir. Zorba bu martının durumuna çok üzülür, hiç düşünmeden bu üç konuda martıya sağlam bir söz verir. Ancak Lucky adlı yavru martı yumurtadan çıkınca Zorba işlerin hiç de kolay olmayacağını anlar. Bebeğe bakmak ve onu diğer kedilerin pençelerinden korumak bir yana, Zorba'yı annesi sanan küçük Lucky'ye uçmayı öğretmek de ayrı bir uğraştır. Martıya Uçmayı Öğreten Kedi, birlikte yaşayan, birbirini seven ve sayan birbirinden çok farklı iki yaratığın hikayesidir. Bir kedi ve bir martı yavrusu arasındaki inanılmaz sevgiyi ve dostluğu çok sıcak bir şekilde sunuyor. Martıya Uçmayı Öğreten Kedi, bir çocuk kitabı olması nedeniyle küçük tasvirler içermektedir. Dürüst olmak gerekirse, bu okumayı daha eğlenceli hale getiriyor. Olaylar zinciri, harika gümüş tüylere sahip martı Kengah'ın sürüsüyle uçarken öğle yemeği molası vermesiyle başlar. İnsanlar bir anda denize giren martıların üzerine yağ atıkları dökerek tuttukları balıkları zevkle yerler. Diğer martılar bunu fark edip kaçmayı başarırken, Kengah olduğu gibi yağa bulanır. Bu onun için ölüm demektir. Ancak Kengah yumurtlamadan önce ölmek istemez. Kedi zorla Zorba'nın evine kadar uçmayı başarır. Sahibi üç aydır tatile çıkan Zorba'nın morali yerinde. Balkona düşen zavallı martıyı görünce ona yardım etmek ister ama nasıl yapacağını bilemez. Bu nedenle albay, martıyı yatıştırmak ve yardım almak için kediye gitmeye çalışır. Onu durduran martı, kediden yumurtasını koruyacağına, yemeyeceğine ve ayrıldıktan sonra uçmayı öğreteceğine dair üç kelime ister. Zorba hemen bir söz verir ve albayın yanına gider. Albay ne yapacağını bilemeyince hepsi profesör kediye gider. Profesör kedi bir hediyelik eşya dükkanında yaşar. Birkaç ansiklopediyi inceledikten sonra, Martı'nın vücudundaki Yağı çıkarmanın bir yolunu bulurlar. Ancak martı Kengah'a gittiklerinde çok geç kaldıklarını ve martı Kengah'ın yumurtladıktan sonra çoktan öldüğünü öğrenirler. O andan itibaren Zorba küçük yumurtayla baş başa kalır. Günlerce yumurtanın üzerinde kalır. Profesör ve albay da düzenli olarak ziyarete gelirler. Sonunda sevimli bebek yumurtadan çıkar ve Zorba bir sözünü tutmuştur. Bebeği her zaman korur ama bebek biraz büyüdüğünde işin en zor kısmı başlar. Köpeğe uçmayı öğretmek! İlk başta Zorba'yı annesi olarak adlandıran ve kendisini kedi zanneden martı, zamanla uçan martılar gibi uçmak ister. Ancak kendisinin bir martı olduğunu kabul etmez. Bir gün profesörün evindeki maymun sert bir dille martıya bu kedilerin onu yemek için beslediğini söyler. Kediler tarafından Şanslı lakaplı bu yavru kedi, ne yazık ki yemeğini yemeyince Zorba yanına gider. Şanslı annesi, bildiği kediye maymunla yaptığı konuşmayı anlatır. Uzun uzun konuşan ikili birçok şeyi netleştiriyor. Ve sonunda küçük Şanslı uçmak istediğine karar verir. Albay, Profesör, Zorba ve sekreter bir araya gelerek Lucky'ye uçmayı öğretmek için ellerinden geleni yaparlar. Ancak, her denemede Lucky yerden biraz yükselir ve yere düşer. Sonunda kediler en eski kuralı çiğneyip bir insandan yardım istemeye karar verirler ve Zorba da mahallelerinde yaşayan şairden yardım ister. Şair onlarla gece buluşmayı teklif eder. O gece yağmur yağdığında buluşurlar ve bir çatıya çıkarlar. Gökyüzünü ilk kez böyle gören Lucky, kendini rüzgara bırakarak uçar. Okyanusu aşmaya çalışırken, dökülen petrolden zehirlenen genç martı Kengah, son kalan gücüyle karaya ulaşmayı ve orada yumurtlamayı başarır. Kengah, ölmeden önce, içinde yavrusunun bulunduğu yumurtayı kedi Zorba'ya emanet eder ve ondan üç konuda söz ister. Zorba, yumurtayı yemeyecektir; yavru doğana kadar yumurtayı sıcak tutacak, ona gözkulak olacaktır; bir de, yavru doğunca ona uçmayı öğretecektir. Zorba, bu martının durumuna pek üzülür, hiç düşünmeden bu üç konuda martıya kesin söz verir. Oysa yavru martı Şanslı, yumurtadan çıktığında, Zorba işlerin pek de kolay yürümeyeceğini anlar. Bebeğe bakmak, onu öteki kedilerin pençesinden korumak bir yana, Zorba'yı annesi sanan küçük Şanslı'ya uçmayı öğretmek de ayrı bir derttir. Martıya Uçmayı Öğreten Kedi, birbirinden çok farklı iki canlının bir arada yaşamasının, birbirini sevip saymasının öyküsüdür. Şili'li ünlü yazar Luis Sepulveda'nın bu kitabı, kısa sürede 12 dile çevrilip dünyada bir milyonun üzerinde satış yaptı. Bir kedi ile yavru bir martı arasındaki inanılmaz sevgi ve dostluğu, alabildiğine sıcak bir anlatımla sunan Sepulveda'nın bu kitabını çocuklar kadar büyüklerin de keyifle okuyacağından hiç kuşkumuz yok. Yarın okulda değerlendirilmesi yapılacak ama öğretmen bir ortaokul çocuğu için fazla ödev veriyor.


Padişah ve Vezir: Herkesin hikayelerini öğrenmek üzere benzersiz bir yolculuğa çıkacaklardır. Bir vezir ve padişahın meraklarına yenik düşerek büyük sırrı olanların sırrını öğrenmeye çalışmaları kitapta konu edinilmiştir. Kitabın ana teması ise insanın aç gözlü olmaması ve her zaman kendine verilen ile yetinmeyi bilmesidir. Yazar bu kitabında çocukken annesinin ona anlattığı masalları derlemiştir. Ancak bu masalların özelliklerini bozmayacak şekilde eklemeler yapmıştır. Halkı tarafından fazlası ile sevilen bir padişah vardır. Bu padişah övülmeyi o kadar çok seviyordur ki eski dostu olan vezir, onun yaptığı bu hatayı fark ettirmek için başka bir kentte yaşayan kör adamın hikayesini ona anlatmaya başlamıştır. Hikayeye inanmayan padişah, vezir ile birlikte kör adamın yanına giderler. Hikayesini doğrudan kör adamdan dinlemek isterler. Ancak kör adam oradan 2 gün kadar uzak bir yerde yaşayan kuyumcunun, pazarın ortasında her pazar kurulduğu gün gelip bir altın yumurtayı satmak yerine toz haline getirdiğini ve üstüne altığını söyler. Eğer onlar kuyumcunu hikayesini öğrenerek ona anlatırlarsa kör adam da kendi hikayesini onlara anlatacağını söyler. İkili kuyumcunun yanına vardıkları zaman onun hikayesini dinlemek isterler. Ancak kuyumcu da 3 gün uzaklıkta bulunan demircinin hikayesini merak ettiğini ve o hikayeyi öğrenerek ona anlattıkları zaman onlara kendi hikayesini anlatacağını söyler. İkili bunu da kabul ederler ve oradan ayrılarak demircinin yanına doğru yola koyulurlar. Demirciye hikayesini sorarlar, ancak demirci onlara hikayesini anlatmak yerinde oradan 4 gün uzaklıkta bulunan bir müezzin olduğunu ve onun hikayesini öğrenerek geri geldiklerinde onlara kendi hikayesini anlatacağını söyler. İkili yine yola koyulurlar. Müezzinin yanına geldiklerinde ona da diğerlerine sordukları soruyu sorarlar. Müezzin onlara bulunduğu yerden 5 gün uzaklıkta bir şapkacının olduğunu söyler. Eğer onun hikayesini öğrenirlerse onlara kendi hikayesini anlatacağını söyler. İkili bu sefer şapkacıya gelirler ve şapkacı da onlara geri dönüp tüm hikayeleri şapkacıya anlatacaklarına söz verirlerse hikayeyi anlatacağını söylerler. İkili hikayeleri öğrendikçe geri dönerek anlatmaya devam ederler. En sonunda kör adamın hikayesini öğrendikten sonra şapkacıya geri dönmeleri gerekir. Ancak şapkacı sadece vezirin gelmesini ister. Tüm ülkeye bir ferman ilan etmesini ve sırrını anlatan herkesi saraya çağırmasını söyler. Hepsi tek tek saraya gelir. Padişah yanındaki dalkavukların tamamını kovdurarak onları yanına alır. Onlardan öğreneceği her şeyi sürekli olarak yanında tutmak ister. Bu 5 kişi aç gözlü, paylaşmayan, har vurup harman savuran, sabırsız ve kıskançlığın temsilcileridir ve padişaha bunları hatırlatırlar. - Yazarın bu kitabının ana kaynağı annesinin ona çocukken anlattığı masallardır. Bu sebepten kitabın adı da masal masal içindedir. Çünkü yazar kitabında yazdığı masalları daha öncesinde annesinden dinlemiş ve bu masallara, masalların özünü ve yapısını bozmadan eklemeler yapmıştır. Bu sayede ortaya masal masal içinde kitabı çıkmıştır. - Kitap son derece anlaşılır ve sade bir dil ile ele alınmıştır. Bu özelliği sayesinde hemen her yaş grubundaki okuyucu tarafından okunabilmektedir. İnsana açıkgözlü olmak ve sır saklamak konusu da dersler vermektedir. - Ayrıcaı zamanda insanın kendisini övmesi, kendisini yüceltmesi ve yaptığı hataları görmemesi konusunda da birçok farklı fikir ortaya konmaktadır. - Kitap başlangıç noktasında okuyucuya biraz sıkıcı gelse de, devam edildiğinde hikayeler daha anlaşılır bir hal almaktadır. Aynı zamanda her hikayenin içerisinden farklı bir olayın çıkması okuyucuyu kitaba çeken en önemli özeliklerden bir tanesidir. Bununla birlikte kitap özellikle çocuklar için her gece farklı bir hikaye anlatılabilecek bir yapıdadır. Her yaş grubuna hitap eden yapısı ile birçok okuyucu tarafından tercih edilmektedir. Şapkacı'nın büyük bahtsızlığından nefsine karşı girdiği mücadeleyi kaybeden Müezzin'e, ancak gözlerini kaybettiğinde hatasını görebilen Köradam'dan bilge babasının mirasıyla hayata yeniden tutunan Kuyumcu'ya... Hatalar, pişmanlıklar, keder ve elemle örülü masallar ders çıkarmasını bilene huzurun sırrını vaat ediyor, çiğ süt emmiş insanı kendi hatalarında pişmeye çağırıyor. Masal Masal İçinde hep aşikar olduğumuz Doğu'ya has masal geleneğinin tüm karakteristik öğelerini kokusunu, rengini, tadını Batı'nın çok katmanlı kurgu anlayışıyla bir araya getiriyor ve ortaya yerelden beslenen fakat evrensel olarak da kabul görür standartları başarıyla yakalamış bir roman çıkıyor. Ahmet Ümit aile yadigarı masallarını taşıdığı çıkınını büyük bir cömertlikle seriyor okurlarının huzuruna. Oldukça iyi bir anlatıcı olan annemin düş dünyasını katarak zenginleştirdiği masalları büyük bir keyifle yazıya döktüğümü belirtmeden geçemeyeceğim.


Mavi Kuş: Mavi Kuş ise Şirinyurt ilçesi sakinlerinin tren istasyonuna ulaşımını sağlayan, maviye boyanmış ve beyaza boyanmış kuş resmi bulunan çok eski bir otobüstür. Deli Kenan: Mavi Kuş'un şoförüdür. Ayrıca arkadaşı Bilal'in kız kardeşine aşıktır. Doktor Yahya: Yıllık izini kullanmak için İstanbul'a gitmek isteyen yolculardan biridir. Murat: Şirinyurt'a Eşi Neşe ile tartışan ve ayrılan bir öğretmendir. Erol: Otobüse yüklenen eşyaların arasına saklanarak kaçak yollardan İstanbul'a gitmek isteyen bir çocuktur. John ve Elizabeth: Yolcular arasında yer alan çifttir. Kemal: Bir polis memuru olup, John ve Elizabeth çiftinin tarihi eser kaçakçısı olduğu şüphesi üzerine onları izlemekte ve Gül'ün ağzından onlar hakkında bilgi almaktadır. Beşir Ağa: Ankara'dan gelecek olan siyasi misafirlerini ağırlamak üzere istasyona giden yolcular arasındadır. Yolda Mavi Kuş ile tren istasyonuna giden insanlarla ilgili ilginç olaylar anlatılır. Olaylar yazarın ağzından anlatılırken, Otobüsle tren istasyonuna gitmek için bir araya gelmiş farklı kimlik ve karakterlerin birbirinden acı geçmişleri, gizemli öyküleri ve samimi bir ortamda gelişen olaylar konu edinir. Yol boyunca, otobüsün içinde ve dışında birçok olay yaşanıyor. Bir ara lastiği patlar, ardından hasta kadın ağırlaşınca bir handa mola verilir. Otobüsteki doktor hasta kadına yardım etmesine rağmen kadın orada hayatını kaybetti. Kadını ve eşini orada bıraktıktan sonra yoluna devam eder. Durağa yaklaştıklarında polis tarafından otobüsü aramak için önleri kesildi. Polisin yaptığı bu baskın aslında John ve Elizabeth çifti ile ilgili olsa da antika topladıklarını söyleseler de tarihi eser kaçakçılığı yapıyorlar. Ancak kuyumcu Nazım, polisin kendisi için geldiğini düşünerek kardeşini öldürdüğünü söyler ve suçunu itiraf eder. Polis, Nazım'ı tutuklayarak aramaya devam ediyor. Eşyaları ararken, boş kasaların içinde Erol belirir. Erol ise yolculuğun başından beri şoför Kenan'a yakalanmamak için direnmesine rağmen bavulumdaki antikaları yola attı. John ve Elizabeth onun sayesinde kurtulur. Durağa güçlükle gelen Mavi Kuş yolcuları iner inmez ''Stop sesiyle sarsılıyor. Otobüsteki herkesin oyuncu olduğu ve yaşananların bir film sahnesi olduğu ortaya çıkıyor. Bütün hikaye sadece bir film senaryosudur. Oyuncular kahve molası verirken bir silah sesi duyulur. İki karanlık tip, çekecekleri adamı, mahkum rolünü oynayan adamı vurdu. Burada yazar kurgu ve gerçeği bir araya getirerek okuyucuyu şaşırtıyor. Olan her şey rol iken, mahkum rolündeki adam vurularak kurgu ve gerçek bir araya getirilir. Sıcaktan dili dışarı düşmüş bir köpek sarsak, ağır ve bezgin adımlarla meydanı bir baştan ötekine geçip köşedeki kasabın önünde durur. Oracıkta dikilen kıdemli sokak kedileri kendilerine benzeyen bu yaşlı köpeği umursamaz. Kasap dükkanının gölgeli kapısında naylon şeritlerden, rengarenk boncuklardan oluşmuş bir sineklik asılıdır. Havada en ufak bir esinti yoktur.


Kapitalist sistemin acımasızca büyüdüğü 20. yüzyılın başlarında, bireyin sınıf mücadelesini, toplumsal olayları ve insan-sistem çelişkisini, toplumsal olaylara paralel olarak anlattığı öykülerinde trajik ama destansı bir tona sahip ve sosyalist görüşü konu edinmiştir. Hikaye, Veracruz'daki Rio Blanco'nun hidrolik santrallerinde grev yapan işçilere lehte makaleler yayınlayan Meksikalı bir matbaacının oğlu Juan Fernandez'in etrafında dönüyor. İşçiler kilitlenir ve onları öldürmek için federal birlikler gönderilir. Juan, annesi ve babasınınkiler de dahil olmak üzere merhumun cesetlerinin üzerinden tırmanarak katliamdan kurtulur. Junta Revolucionaria Mexicana ile temasa geçtiği Teksas, El Paso'ya gider. Felipe Rivera'nın yeni adını benimseyerek, cunta ofisinde davaya hizmet etmek için gönüllü olur. Onun güdülerinden şüphelenen ve onu küçük işler yaparak çalıştıran, ancak kısa süre sonra, Los Angeles devrimcileri ve yarımada arasındaki bağlantıları yeniden kurmak için Baja California'ya gönderilir. Emirlerini aşan bir federal generale suikast düzenler ve El Paso'ya geri döner. Rivera, iş arkadaşlarını bazen günlerce veya haftalarca ortadan kaybolarak, ardından çok ihtiyaç duyulan fonlarla geri dönerek ve kavgadan kaynaklanmış gibi görünen yeni yaralar göstererek şaşırtır. Onlardan habersiz olarak, önce deneyimli dövüşçüler için bir fikir tartışması ortağı olarak yerel boks devresinde çalışmaya başladı ve daha sonra kendi başına birkaç maçta rekabet etmek için yükseldi. As Cunta karıştırır devrimi finanse etmek, Rivera cephe savaşçıları tarafından ihtiyaç duyulan silah sevkiyatını tartışırken üstlerine kulak misafiri olur. Aniden onlara silahları sipariş etmelerini söyler ve üç hafta içinde ödemek için gereken 5.000 doları almayı vaat eder. Rivera, gelecek vaat eden yarışmacı Danny Ward'ı New York'tan getiren boks organizatörü Michael Kelly'yi ziyaret eder. Ward'ın planlanan rakibi kolunu kırdı ve savaşamıyor; Rivera, para ödülünün silahları almaya fazlasıyla yeteceğini öğrendiğinde kazananın her şeyi aldığı bir sözleşmede ısrar ederek onun yerini almayı teklif eder. Ward kabul eder, ancak tartmanın ring kenarı yerine dövüş sabahı yapılması şartıyla. Rivera, kalabalığın Rivera'yı sevmemesine ve hakemin Ward adına aktif müdahalesine rağmen, Ward'a karşı tek başına duruyor ve onu birkaç kez yere sermeyi başarır. Kavga sırasında Rivera, Kelly'nin kendisine karşı büyük bir bahse girdiğini öğrenir ve Kelly'nin boks kariyerini ilerletmeyi teklif etmesine rağmen dalış yapmayı reddeder. On yedinci rauntta, ailesinin katillerine karşı intikam vizyonları tarafından teşvik edilen Ward'ı bayıltır ve silahlar için ödeme yapmak ve devrimi sürdürmek için gereken parayı kazanır. Jack London her ne kadar daha çok romanlarıyla tanınsa da onun asıl ustalığını sergilediği edebi tür hikayedir. Yaşamı boyunca iki yüze yakın hikaye kaleme alan London, yaşadığı dönemin toplumsal karmaşalarına duyarsız kalmamış ve tıpkı romanları gibi hikayelerinde de bu meselelere eğilmiştir. Kapitalist sistemin acımasızca palazlandığı 20. yüzyıl başlarında, benimsediği sosyalist görüş doğrultusunda, bireyin sınıfsal kavgasını, toplumsal olayları ve insan-sistem çelişkisini anlattığı hikayelerinde trajik ama bir yandan da destansı bir ton tutturmuştur. 12 hikayesinin yer aldığı Meksikalı'da bu tarz hikayeleri öne çıkmaktadır. Seçkide yer alan hikayelerin bir kısmı da insan-doğa çekişmesini ve Jack London'ın birçok başka eserinde izini sürdüğümüz deniz tutkusunu çıkarıyor karşımıza. Her biri öykü sanatının seçkin örneklerinden kabul edilen ve Şemsa Yeğin'in yetkin Türkçesiyle okurla buluşan öykülerin üçü dilimize ilk kez çevrildi.


Yatık Emine: Ankara'da kötü yolardan para kazanmaya çalışan bir kadındır. Sabri: Teğmendir. İşinde henüz acemidir. Merhametli görünse de aslında çok acımasız biridir. Emine'ye karşı ilgisi vardır. Gürcü Server: Hastanede görev yapar. Kısa süreliğine Yatık Emine'ye yardımcı olmuştur. Anadolu'daki insanların hayatlarından bahsedilir. Anadolu'nun nasıl değiştiği, çağın manzarası, psikolojisi, mantığı, iç ve dış varlığı konu edinmiştir. Ankara'da fahişelik yaparak geçimini sağlayan Yatık Emine adında bir kadın vardır. Kaymakam, kent merkezinde art arda olaylara neden olduğu için ilçede oturması ve başka bir yere gitmemesi için jandarma tümen komutanına talimat göndererek, bozulmaması için gerekli tedbirlerin alınmasını ister. Şehrin Jandarma tümen komutanının adı Sabri'dir. Sabri önce Yatık Emine'yi yanına çağırır ve olayların bir daha yaşanmaması için onu uyarır. Eğilerek Emine tamam der ve uzaklaşır. Yatık Emine'nin ilçede olması nedeniyle halk sürekli tedirgin durumda ve Yatık Emine'yi dışlar. Yatacak yeri olmayan yalancı Emine karşısında önce cezaevindeki kadınlar koğuşuna alınır, cezaevindeki kadınların çirkin tavırlarıyla karşılaşır ve orada dövülür, ardından cezaevinden alınır. İyi bir hayat sürmeye başladığı hastaneye gönderilir. Hastaneden sorumlu olan Georgian Server adında genç bir adam Yatık Emine'ye yardım eder; Ancak hastanın evden uzaklaştırılması ve kendisine bir ev verilmesi kararı Kaymakamlığın talimatıyla Sabri'ye ulaşır. Sabri Yatık, ilçeden uzak, sahilde bir köşede Emine'ye bir ev bulur. Yatık Emine burada sefil bir şekilde yaşıyor. Georgian Server isimli bir kişi, Yatık Emine'ye gizlice yardım ediyor ve ona mal tahsis eder. Yatık Emine bu olaydan memnun kaldı ve bir süre güzel bir hayat yaşar. Bir süre evden çıkınca, bir fahişeye ait olduğu iddiasıyla yakınlardaki kişiler tarafından eşyalarına el konuldu ve Yatık Emine hala sefalet içinde yaşıyor. Sabri Yatık Emine'ye acır ve fırıncıyla Yatık Emine'nin kendisine ekmek alması için konuşur. Fırıncı Yatık Emine'ye her gün 1 ekmek verir. Eğilerek Emine, 1 somunun kendisine yetmediğini söyler ve 3 somun ekmek alır. Fırıncı, Emine'yi Sabriye'ye şikayet eder ve Emine artık fırından ekmek alamaz. Günler Emine için yaşanmaz hale gelir. Emine'den artık haber yoktur. Jandarma Tümen Komutanı Sabri bu olay için jandarma er ve çavuş atar. Yatık Emine'ye gitmek için yola çıkan jandarma ve çavuşlar, Yatık Emine'nin evine vardıklarında Yatık Emine'nin cesediyle karşılaşırlar. - Yatık Emine - Şeftali Bahçeleri - Koca Öküz - Vehbi Efendi'nin Kuşkusu - Sarı Bal - Şaka - Küs Ömer - Boz Eşek - Yatır - Komşu Namusu - Yılda Bir... - Hakk-ı Sükut - Kuvvete Karşı - Cer Hocası - Garip Bir Hediye - Bir Taarruz - Ayşe'nin Talii - Garaz Karay, bizzat gözden geçirdiği 1947 tarihli baskısında bazı hikayelerde küçük değişiklikler de yapmıştır. Memleket Hikayeleri Türk edebiyatında Anadolunun en hakiki hikayeleridir. Anadolu Memleket Hikayelerinde bütün gerçek varlığı ve iç dünyasıyla karşımıza getirilmiştir. dışına çıkamayan Türk hikayesini Anadoluya yöneltmekle hikayeciliğimize yeni bir ufuk açmış, yeni bir soluk getirmiştir. Refik Halidin anlattığı olaylar bütünüyle yaşadığı dönemin olaylarıdır. Memleket Hikayeleri ile Gurbet Hikayelerinde canlandırılan kişilerin çoğu adeta canlıdır. Bütün bu yönleriyle Halide Edip onun yalnız Türk edebiyatının değil, Rus ve Amerikan edebiyatlarından sonra, hikayecilikte cihan ölçüsünde ön planda bir yer işgal edebilecek bir hikayecimiz olduğunu belirtir.


Cavit Bey: Bir dairede sicil amiridir. Mebus olma hayali kurar. Para sıkıntısı çekmektedir. Müsteşar: Duygusuz, umursamaz bir tiptir. Cavit Beyin Amiridir. Bir Memur: işten atılan biridir. Belirgin bir özelliği yok. Cavit Beyin Kafada kurguladığı birisidir. Hikayede, devlet dairesinde çalışan bir katibin, ağustos ayında bir öğleden sonra uyumak istemesi ve yüzüne kapattığı mendilin altında vekil olmayı hayal etmesi konu ediniyor. Katip Cavit Bey yemekten sonra yüzüne mendil yayarak uyumaya çalışır. Önce çocuklarının okul ücretini ve karısının para için sızlanmasını düşünür. Sonra rüyasında kovulmak üzere olan bir subayın pozisyonunu amirine karşı şiddetle savunduğunu görür. Bu savaşçılığın onu milletvekili konumuna taşıma zamanı geldiğinde, rüyasının heyecanından boğulur gibi olur ve hizmetçisinden bir fincan kahve ister. Yazar, bu hikayeyle yoksul bir ailenin hayatından bir kesit sunarken anne ve babanın çocuğun hayatındaki önemi de konu edinmiştir. Yetmişlerinde, kırk yıllık evli bir karı koca, bütün gün uyudukları için geceleri birbirleriyle tartışırlar ama birine bir şey olursa diğeri dehşete düşer. Bir sağlık evindeki hasta, oradaki eksiklikleri ve eksiklikleri gidermeye çalışır. Tek bir Başhemşire Celile'nin işine yaramaz. Celile'nin hayal kırıklığı yaratan hayat hikayesini öğrendiklerinde aralarındaki buzlar erir ve arkadaş olurlar. Dursunhacı, komşusunun kendi tarlasında bağ yapacağını öğrenince kıskanır. Bunu önlemek için her şeyi dener, ancak başarısız olur. Ekinleri mahvetmek için gece yarısı bağa girdiğinde porsuk sanılır ve öldürülür. Bir mahalle muhtarı köylüden zorla para alınca kaymakamlığa şikayet edilir. Kaymakam durumu incelemek için bir ağ kurar. Müdür o kadar ikna edici konuşur ki ağa müdürü kurtarmanın bir yolunu düşünmeye başlar. On yaşındaki Nazif bir karga yavrusunu besler. Bu kirli hayvanı beslediği için babası onu ölümüne döver. Doktor durumu hükümete bildireceğini söyleyince baba korkar ve doktora bir daha oğluna zarar vermeyeceğine dair söz verir. Nazif iyileşince iki karga yavrusunu beslemeye başlar. Salim, gençlerden duyduğu feminist kelimesinin anlamını öğrenmek ister. Kime sorarsa sorsun doğru cevabı alamaz. Adının Feminist olarak çıktığını öğrenmeye çalışmakla o kadar meşgul ki. Bu lakabın nereden geldiğini bilmeyenler, onu konferanslarda konuşmaya ve gazetelere yazılar yazmaya davet etmeye başlar. Komşusunun kınasına katılan Avni Hurifi Efendi, rakısını yudumlayarak eve dönmeyi planlarken bir köşede, masasında oturan sarhoş bir delikanlının aynı şeyleri, adeta bozuk plak gibi söylemesiyle canı çok yanıyor. Onu bu durumdan kurtaran başka bir komşusu da aynı şekilde davranır ve felç geçirerek ölür. İzzet Bey, saf, batıl bir postacı olan Tevfik Efendi'ye onu rüyasında gördüğünü söyler ancak devam edemez. Rüyayı felakete sürükleyen ve ne yapacağını şaşıran Tevfik Efendi, rüyayı bu kadar az hasarla atlattığı için eşi ve kayınvalidesinin kaynattığı pekmezin ayaklarına dökülmesiyle rahatlar. Ancak İzzet Bey bu yalanı sadece kahvede kendisine eşlik edebilmek için söylemiştir. Bankacı Tevfik Efendi arabadan inerken bileğini incitiyor. Evin şerefinden ve komşularının ziyaretinden çok etkilenir, eğlenmeye başlar. On gün sonra karısı homurdanmaya başlar ve komşular geri çekilmeye başlar. O da bastonunu kapar ve yolda karşılaştığı kişilere içerlemeye devam eder. Tekrar işine başlayınca arkadaşlarına evde hasta olmaktan nasıl sıkıldığını anlatır. ... Birbirinden güçlü 25 öyküden oluşan 'Mendil Altında', insanımızın bireysel ve toplumsal portresini olağanüstü bir derinlikte çizerken, hiç kuşkusuz yaşamın kalıcı güzelliklerini, ölümsüz değerlerini kapsıyor, damıtıyor ve görkemli bir öz halinde okura sunuyor. Her sayfasında ince bir duyarlığın burcu burcu estiği, Türk hikayeciliğinin anıtlarından biridir 'Mendil Altında'.


Postacı: Hikayenin asıl kahramanıdır. Kendi halinde, sabırlı, iyi niyetli, yalnız bir insandır. Kahvehane Sahibi: Postacının yalnızlığına derman olan, kahvede onunla sohbet eden, onu teselli eden kişidir. Amcaoğlu: Almanya seyahatinde postacıyı yalnız bırakmayan kişidir. Hiç ummadığı yerden uzanan bir el onu memleketine geri getirir. Kutlu, burada ülkemiz insanının tükenmez şefkatini ve cömertliğini anlatılır. Kitap, postacının eşine duyduğu sevgi ve İncila Hanıma duyduğu derin hayranlığı konu ediniyor. - Menekşe Mektup - Hacca Gidebilmek - Kar Üstüne Kan Damlar Birinci hikayede bir postacı, ikinci hikayede hacca giden bir otobüs şoförü, üçüncü hikayede Sarıkamış Fetih Hareketi sırasında Ruslara esir düşen iki asker anlatılır. Boğaz'a yakın bir mahallede eski bir ahşap evde yaşayan bir postacı vardır. Eşinden boşanmış ve çocuğu yoktur. Akrabaları kimsesi kalmadığı için yalnız yaşar. Zaman zaman mahalle kahvesine gider, gazete okur ve bulmaca çözer. Televizyonla ilgisi yok sadece radyo dinler ve müzikle ilgilenir. Aynı zamanda amatör bir pul koleksiyoncusudur. Bir gün köydeki amcası ona bir mektup yazar ve postacıyı köye davet eder. Niyeti onu güzel bir genç kızla evlendirmektir. Postacı önce kızı görmek ister. Beğenince başlık parasını verir ve bu kızla evlenir. Kızı seviyor ama onunla yatmak istemez. Bu kadar güzel, bu kadar genç bir kızı kirletmek ona kötü bir şey gibi gelir. Kız da bu durumdan memnundur. Adam kızın yüzüne bakar ve mutlu olur, kucağına yatar ve karısını uzun süre izler. Yatakta kardeşiymiş gibi davranır. Postacı da dışarıdan ayağını çeker. Kızın ise kalbinde gizli bir sevgilisi vardır. Bir gün köyden tanıdığı bir akrabası ve eşi eve misafir olarak gelmişler. Akraba eşi genç kızın yakın arkadaşıdır. Bu kadından sevgilisinin o sırada İstanbul'da olduğunu ve minibüs şoförü olarak çalıştığını öğrenir. Onun aracılığıyla sevgilisine bir mektup gönderir. Mektupta ona hala bakire olduğunu, gelip onu kaçırmasını söyler. Bir gün postacı eve geldiğinde karısını bulamaz. Terk edildiğini anlar. Adeta Mecnun'a döner. Balıkçı bir arkadaşı onu bu durumdan kurtarır. Kahve makinesi eve yiyecek gönderir. Çok geçmeden postacı eski haline dönmüş gibidir. O civardaki bir konağa her hafta mektup ulaştıran postacı, bazen evin hanımı tarafından çay kahve içmeye davet edilir. Ahmet Ferit İlkeli Bey tarafından Almanya'dan eşi İnkala'ya mektuplar gönderilir. Tüm harflerin mor pulları vardır. Postacı bu mektuplarda ne yazdığını içten içe merak eder. Çok geçmeden Inilla'nın annesinden ve kafeden işin aslını öğrenir. Türkiye'de bir ilaç şirketi kuran ve bu şirketi yok eden Ahmet Ferit Bey, bir ilaç fabrikasıyla anlaşma yapmak için Almanya'ya gider ve her hafta eşine mektuplar göndermeye başlar. Ahmet Bey'in Almanya'da kaldığı süre ilginç bir şekilde uzar. Ahmet Bey mektup yazsa da karısını hiç telefonla aramaz. Postacı ise gizlice Bayan Incala'dan hoşlanır. Bir gün konağın bahçesinde gönüllü olarak bahçıvan olmayı teklif eder. Bu teklif kabul edilir. Postacı İnkala Hanım'ın annesiyle arası iyi olsa da İnkala Hanım'ın durumu pekiyi değildir. Hatta bir ara postacıyı kocası zanneder. Postacı, Bayan Incala'nın annesine zavallı kadının bir psikoloğa gitmesi gerektiğini bildirir. Öte yandan Almanya'da yaşayan amcasının oğlunu ziyaret etmek ve aynı zamanda Ahmet Bey'i görmek ve bu aile meselesini halletmek ister. Ahmet Bey'den gelen mektuplardaki adrese gittiğinde Ahmet Bey'i bulamaz. Ahmet Bey'in evinin yanında yaşlı bir Alman oturur. Misafir olur ve Ahmet Bey'in nerede olduğunu sorar. Yaşlı kadın, genç bir hizmetçisi olduğunu ve bu hizmetçinin uzun süredir Ahmet Bey'le birlikte olduğunu; Sonunda Ahmet Bey ile hizmetçinin birlikte kaçtığını söyler. Postacı gelen mektuplardaki metnin değiştiğini hatırlar ama mektupta Ahmet Bey elinin kırıldığını ve bu yüzden mektubu başkasının yazdığını belirtir. Yaşlı Alman kadın, bunu kendisinin icat ettiğini, o sırada kocası tarafından terk edildiğini, hala kocasını beklediğini, Incala Hanım'la empati kurduğunu ve böyle bir yola başvurduğunu anlatıyor. Kadın üzülmezdi. Kanser olduğunu ve yakında öleceğini de ekler. Ahmet Bey Almanya'dan yurda kırık bir kalple döner. Oradan gelen mektuplar da kesilir. Yaşlı Alman kadının öldüğünü anlar. Artık Incala Hanım'ın evine gitmek için bir bahanesi kalmadı. Bir gün yanından aniden ayrılan genç karısı, gözleri mosmor ve dayak yemiş halde kapıda belirir. Böylece hikaye biter. Hikayesinde bu kişi Berham Astsubaydır. O güçlü ve yiğit adamın ağır şartlara dayanamayıp sendeleyerek yere yığılması ve ardından vefat etmesi, bir bakıma Osmanlı Devleti'nin sonunu çağrıştırır. Hikayesindeki anahtar karakter İhsan Abi'dir. O, konuya uygun olarak; yaşadığı olumsuz hayata rağmen, insanın özünün sağlam kalabileceğini bizlere öğretmektedir. Mustafa Kutlu'nun bu kitabında üç hikaye yer alıyor: Menekşeli Mektup, Hacca gidebilmek ve Kan Üstüne Kan Damlar. İlk hikayede psikolojik gel gitleri olan bir postacının hazin evliliği ile mektuplarını götürdüğü villa sahibinin eşine duyduğu platonik aşk anlatılıyor. İkinci hikaye bir otobüs şoförünün Hac seferini dile getirmektedir. Dönüşte kaza geçiren şoföre yardım eden olmaz. En umulmadık yerden uzanan bir el onu memleketine kavuşturur. Kutlu burada ülkemiz insanının tükenmeyen merhamet ve hamiyetine vurgu yapmaktadır. Son hikaye ünlü Sarıkamış Harekatına katılan ve Ruslara esir düşen iki Türk askerinin macerasıdır. Bunlardan biri hastalanarak ölür, öteki Sibirya'da kaybolur.


Emine: Garipler köyünün en güzel kızıdır. Güzelliğiyle beraber çok akıllı ve sessiz bir kızdır. Hacı Arif Efendi: Vatana bağlılığı ve millet sevgisiyle ön plana çıkmaktadır. İstanbul'un işgalinden sonra gazetelerde siyasi yazılar yazma hakkından mahrum bırakılan Yakup Kadri'nin Milli Mücadele'yi yansıtan ve gerçek olaylara dayanan Milli Savaş Hikayeleri, Batı Anadolu insanının tüm yaşadıklarını yaşamış olan yoksulluğu anlatılır. Savaşın acıları ve felaketlerin yol açtığı çaresizlikler konu ediniyor. Emine, Garipler köyünün en güzel kızıdır. Rumeli savaşında yakını şehit olur. Bu olaydan sonra Emine kendine döner ve kimseyle konuşmaz. Sonra kendi kendine sesler duydu ve çevresindekilere dedi ki, Duyuyor musunuz? Vatan parçalanıyor, savaşa gidin!!! diye bağırmaya başlar. Emine'yi kimse ciddiye almaz ve bir gün kendi başına yola çıkar. Bir süre sonra o da şehit olur ve öldüğü yer türbe olur. Sevdiklerini savaşa gönderen genç kızlar, sevdiklerinden haber ve ses bekleyerek Emine'ye yemin ederler. Savaş yıllarında, Salihli'de oturan Hacı Arif Efendi'nin en çok konuşulan sözü Dünya gözüyle görseydim sözüdür. Günlerini Türk askerlerini bekleyerek geçirirken, İzmir'e kaçarken trenden inip yağmalamaya gelen mağlup düşman askerleri karşısında şaşkına döner. Yağma ve katliamdan yaralı olarak kaçarken kendini bir tarlaya bırakır. Tanrı bilinçsizce yatıyor! Tanrı! Sesiyle gözlerini açmaya çalışır. Gözlerini açabildiğinde Türk askerlerini görür ve ruhunu teslim eder. Mağlup edilen düşman her yeri mahvediyor ve insanları öldürüyor. Şevki Efendi ise saklandığı yerden izlediği bu toplu katliam karşısında Teslim ol, teslim ol diye bağıran küçük kızın ölümüne dayanamaz. Bu anı ömrü boyunca unutmayacaktır. Yakın zamana kadar yerleşim olan Alaşehir beldesi yolu üzerindeki köy artık ıssız. Köyde görülen tek kızı yanlarına almaya çalışanlar, çocuğun ürkek ve sessiz hali karşısında şaşırırlar ve kaçmasına engel olamazlar. Küçük kızın neler yaşadığını herkes bilir. Azınlıklarla birlikte Manisa'yı yağmalayan düşman askerleri nedeniyle Müslüman halk evlerine kapanır. Türk askerleri şehre yaklaşırken düşman askerlerinin komutanı Flipos son katliam emrini verir. Her yeri ateşe veren Flipos, onun vahşetini binanın balkonundan seyrederek şoförüne kaçması için seslenir; Araba hazır mı? Ancak hiçbir yanıt alamaz. Hamdi, Aydın ilinin bir kasabasında bir hamam harabesinde yaşayan bir evliyadır. Kendisine sorulanların başına gelenleri hisseder, soranlara cevap verir. Yemeğini getiren kadının oğlunun ölümünü hisseden kadın, Hamdi'nin yüzünden gerçeği anlar. Bu olaydan sonra Hamdi bir tuhaf olur ve ortadan kaybolur. Yazar, Hamdi'nin İzmir'in işgali sırasında neler hissettiğini çok iyi anlar. Romanın kahramanı ve Hüseyin Bey, İzmir'e giden tren yolculuğunda sarhoş ve mutludur. Arabadaki Rum'un Türk Milletine yönelik hakaret dolu sözlerine dayanamayan Hüseyin Bey, adamın üzerine atlar ve karışıklık içinde Rum, Hüseyin Bey'i öldürür ve suçu diğerinin üzerine atar. İddiaya göre bu olay iki sarhoş şakalaşırken meydana gelir. Kuşbaz Hüseyin Bey güvercinlerini çok sever. İşgalde düşman askerleri çiftliğe baskın düzenleyerek güvercinleri öldürmeye başlar. Çetenin başı, bir zamanlar onun için çalışan hizmetçisi İspiro'dur. Hüseyin Bey bu vahşi av karşısında ağlamaya başlar. Güvercinlerini okşarken lekesiz beyaz sakalı kana bulandı. Çenesinde Türk Bayrağı'nın bir parçası vardır. Kadın, kızıyla birlikte eşi Nalbant Ahmet'i aramak için Ödemiş'ten İstanbul'a geldi. Öğrendiklerine göre kaldığı ev düşman askerleri tarafından basılmış ve Ahmet kahramanca savaşmıştır. Ancak çok sayıda düşman askerine direnemedi. Bu olay onun namusuna ve erkekliğine dokunmuş, eşinden utandığı için kendinden geçmiştir. Namık, esaret yıllarında İstanbul'a hasret kalarak ölüm düşüncesinden kurtulmayı başarmıştır. Döndüğünde hayal kırıklığına uğrar. Savaştan sonra insanlar çok değişti. Ayrıca ülkenin bağımsızlığı için tekrar savaşa gitmeye karar verir. Hayal kırıklığı yerini neşeye bırakır. Yazar ve arkadaşı Anadolu'da bir handa kalırken hancı Hüseyin Çavuş ile tanışırlar. Hancı, Ankara'daki düşman hakkında duyduklarını onlardan öğrenmek ister. Kerim Ağa'nın ailesi savaş çıkınca dağılır. Topladıkları kadarıyla Manisa'ya yerleşirler. İki oğlu şehit oldu. Bu sırada düşmanlar İzmir'i işgal etti. Kerim Ağa'nın son göçü Bursa'dan Orta Anadolu'nun ücra bir köyüne olur. Nuri Efendi, savaş başladığında güzel bir Rum kadının evinde yaşıyordu. Kadının tüm ihtiyaçlarını karşılar ve zamanla sevgili olurlar. İkisi de aralarındaki ırkçı nefreti unutmuş görünüyor. Rum kadın Despino, Nuri Efendi'nin güvenini her geçen gün kazanıyor. İşgalden sonra Nuri Efendi'den ayrılır. Düşman Ziver Bey'in çiftliğini işgal etmiştir ve o orada kalmaktadır. Ziver Bey ise burada bir baskın düzenlemek ister, ancak bu baskında şehit olur. Anadolu'da terk edilmiş bir köyde sakat bir kadın, yaşlı bir adam ve bir kız birlikte yaşamaktadır. Kadın köye gelenlere nasıl bu hale getirildiğini anlatır. Tüm zorluklara rağmen küçük çocuğun cevizleri bulması ve misafirlere ikram etmesi çok dokunaklıdır. Yazar, on dört yaşında bir erkek yolcuyu arabasına bindirirken, çocuğun babasının bir kampanyaya gittiğini ancak kimliğinin kendisine ulaştığını, ailesinin tüm yükünün oğlanın omuzlarında olduğunu ve kız arkadaşının oğlunun yanında olduğunu öğrenir. Nişanlısı düşman tarafından öldürülmüştür. On dört yaşındaki erkek çocuk, bu acı deneyimlerle çocukluktan çoktan çıkmıştır. Düşman baskınından sonra köyünü terk edip kaçan kadın ortadan kaybolur ve köyüne dönmek ister. Ancak Ortaklar köyünün halen işgal altında olduğunu öğrenmiştir. Kadın çaresiz bir şekilde ağlar. Savaşta şehit olanların eşyalarının müzayedede satılması ve toplanan paraların yakınlarına gönderilmesi adettendir. Objeler ise ülkenin şehit evlatlarının resmini görenlerin gözünde canlandırıyor. Amerikalılarla birlikte Gecik köyünü ziyaret edeceğiz. Yolda karşılaştığı köylü kadın, yazarın yoldaşını oğluna benzetiyor ve gitmek istemiyor. Bu hüzünlü benzerlik ayrılıkla son bulur. Bir Hastahane Koğuşunda Cephenin seyyar hastanelerinden birisindeki yaralılar anlatılmaktadır. Necati ateşkesten sonra ilk kez Beyoğlu'na gider. Her şey değişti ve yabancılaştı. Eski arkadaşı Mantar Avni de bu değişime ayak uydurmuştur. Müşkilpesent bir kız, arkadaşına yazdığı mektupta harbe giden erkeklerle şimdiki İstanbul erkekleri arasındaki farkı anlatır. Genç adam İstanbul'daki dostlarından birine yazdığı mektupta Anadolu'da yaşadığı hayatın İstanbul'dakine göre daha gerçek olduğu anlatılır. Genç kıza yazdığı mektupta İstanbul'daki değişimi anlatır ve cephedeki savaşın bittiğini ancak yeni siperlerin onu beklediğini söyler. Bu siperler evler, aileler. Bu son savunma hattı ile yozlaşmaya ve yabancılaşmaya karşı utanmadan savaş açacaklardır. Namık Cemil, Avrupa'daki vatan özleminin ardından İstanbul'a geldi. Ancak içinde bir özlem vardı. İnsanlar onu rahatsız ediyor. Namık bilmediği ülkelere gitmek için çare arar. Mehmet Necip talihsiz bir insandır. Hayatı talihsizliklerle doludur. Ancak sabırlı, dirençli ve çalışkandır. Hikaye, bu talihsizliğin mutlu bir evliliği nasıl engellediğini anlatıyor. Kasabanın gözleri çok güzel ve aynı zamanda popo olan Zeliha, aşık olduğu Şerif'ten bir cevap alamaz. Onun iyiliği için çok şey riske etmesine rağmen, Şerif onu görmezden gelir. Faika ve Necip Bey bir yıldır evliler. Birlikte zengin aile dostları Naciye'nin davetine giderler. Faika, Naciye'yi kıskanır ve kendi hayatından memnun değildir. Karısının onu çok sevdiğini bile unutuyor. Eve döndüklerinde Faika bunları düşünürken bir yandan da Naciye üzülür. Evlerinde davet olmasına rağmen kocası gelmedi. Sefil hissediyor. Gece yatarken iki kadın da birbirlerinin ne kadar mutlu olduğunu düşünürler. İstanbul'un işgalinden sonra gazetelerde siyasi yazı yazma hakkından yoksun kalan Yakup Kadri'nin Milli Mücadele'yi yansıtan ve gerçek olaylara dayanan Milli Savaş Hikayelerin'de, savaşın tüm acılarını yaşamış Batı Anadolu insanı yoksulluğu, uğradığı felaketlerin yaratmış olduğu umutsuzluklar dile getirilir. Karaosmanoğlu, bu hikayeleri de bir yandan acımasız savaş çarkı içinde ezilen insanların ruh halini tasvir ederken, diğer yandan da yanı topraklarda ilerde gelişecek mutlu değişimlerinde haberciliğini yapar.


C. Auguste Dupin: Cinayeti çözmek için polise yardım etmeyi teklif eden bir dedektiftir. Madame L'Espanaye ve Kızı: Kafa karıştırıcı bir şekilde öldürülmüş anne ve kızıdır. Hikayede C. Auguste Dupin, Paris'te iki kadının vahşice öldürüldüğü cinayetin gizemini çözüyor. Olay sırasında birçok görgü tanığı zanlıyı duydu ancak hangi dilde konuştuğunu anlayamaz. Ayrıca olay yerinde Dupin insan olmayan kıllar bulur. İlk gerçek dedektif hikayesi olarak kabul edilen şeyde, Dupin karakteri ilk kez Sherlock Holmes ve Hercule Poirot gibi daha sonraki kurgusal dedektiflerin kullanacağı edebi araçları kullanır. Poe'nun zeki dedektif karakteri, sonraki birçok karakter için emsal oluşturur. Ayrıca anlatıcı rolünde yakın bir arkadaş, hikayenin sonunda ulaşılan sonucun açıklanması ve ardından bu sonuca nasıl ulaşıldığının açıklanması gibi unsurlar daha sonraki polisiye hikayelerinde de kullanılmıştır. Hikaye, Paris'te hayali bir cadde olan Rue Morgue'da yaşayan Madame L'Espanaye ve kızının kafa karıştırıcı cinayetini takip ediyor. Gazete haberlerine göre, annenin boynu neredeyse tamamen kesilmiş ve kafası küçük bir deri parçasıyla vücuduna yapıştırılmış. Kız ise önce boğuldu, ardından şöminenin baca boşluğunda mahsur kalır. Cinayet dördüncü kattaki dışarıdan ulaşılamayan ve içeriden kilitlenmiş bir odada işlenmiş. Cinayeti duyan komşular, katilin farklı bir dil konuştuğunu söylediği için birbiriyle çelişirler. Katilin konuşmaları muğlak ve tanıklar aslında hangi dil olduğunu açıkça anlamadıklarını itiraf ederler. Paris doğumlu C. Auguste Dupin ile arkadaş olan anlatıcı, gazete haberlerini ilgiyle takip eder. Toplumdan uzak yaşayan ve ziyaretçi kabul etmeyen bu iki arkadaş, eski arkadaşlarıyla ilişkilerini kesmiş ve gece tek başlarına dışarı çıkmaya başlamışlardır. Anlatıcı bu durumu biz sadece kendi içimizde yaşadık sözleriyle anlatır. Adolphe Le Bon adlı bir adamın cinayetle ilgili tutuklanmasıyla, hakkında hiçbir kanıt olmamasına rağmen Dupin, polise yardım etmeyi teklif eder. Tanıklar, katilin hangi dili konuştuğu konusunda anlaşamayınca Dupin, duyulanın insan sesi olmadığına karar verir. Cinayet mahallinde bulduğu sıra dışı kılların insan olmadığı sonucuna varır. Gazeteye ilan verir ve Ourang-Outang kaybedeni olup olmadığını sorar. Duyuru üzerine Dupin'in evine gelen bir denizci, kayıp orangutanı bulan için bir ödül sunar. Dupin, denizciye Morgue Sokağı'ndaki cinayetler hakkında ne bildiğini sorar. Denizci, Borneo'da bir orangutan aldığını ancak hayvanın denizcinin usturasını çalarak kaçtığını ve takip ettiği hayvanın bir paratoner direğine tırmanıp Morgue Sokağı'ndaki apartmanın penceresine girdiğini itiraf eder. Odaya giren ve denizciden gördüğü gibi tıraş olmaya çalışan Madam L'Espanaye, şaşkınlıktan kendini koruyamaz. Ortaya çıkan kanlı durumdan heyecanlanan hayvan, genç kızı boğarak öldürdü ve sonra suçlu hissederek cesedi saklamak için bacaya sıkıştırır. Cinayeti duyunca panikleyip kaçan denizci, orangutanın da ortadan kaybolmasına neden olur. Dupin'in olayı açıklaması üzerine bölge komiserinin tepkisi herkesin kendi işine bakması gerektiğini söylemek olur. - İlk dedektiflik öyküsü olarak kabul edilen Morgue Sokağı Cinayeti' uslamlama öyküleri olarak grupladığı öyküler arasında saymıştır. Ancak, E. T. A. Hoffmann'ın Matmazel Scuderi ve Voltaire'in Zadig öyküleri gibi, benzer temaya sahip daha eski öyküler de mevcuttur. - Morgue Sokağı Cinayeti, birçok defa sinema ve televizyon filmi olarak uyarlanmıştır. Öykünün ilk tam zamanlı film uyarlaması Universal Pictures tarafından 1932'de Murders in the Rue Morgue adıyla yapılmıştır. Morgue Sokağı Cinayeti'ndeki öyküler, İngilizce asıllarından ve Memet Fuat'ın yazara bağlılığı en önemli ilke kabul eden anlayışıyla çevrilmiştir.


Mutlu Prens isimli öykü derlemesinde yer alan ilk hikayedir. Öykü, bir prensin altın heykeli ile onun dostu olan bir küçük kırlangıcın, şehirlerinde yaşayan fakirlere ve muhtaçlara yardım etme Mücadelelerini konu edinmiştir. Derlemedeki ilk hikayedir ve altın, safir, yakut gibi değerli taşlarla süslenmiş değerli bir heykelin hikayesini anlatır. Bu heykel Mutlu Prens'e aittir. Hayatı boyunca dikkatsizlik sarayında tüm dünyadan uzak mutlu bir hayat yaşamıştır. Ancak öldükten ve heykeli dikildikten sonra halkın sefaletinden o kadar etkilenir ki, omuzunda duran kırlangıçtan üzerindeki tüm mücevherleri fakirlere dağıtmasını ister. Heykelin kalbi ve tüm süslerini kaybettikten sonra çirkinleştiği için kaldırılan bülbülün gövdesi, bir melek tarafından cennet bahçesine getirilir. Sevdiği kız için kırmızı bir gül arayan bir öğrenci ile gülü güzelleştirmek için hayatını sürdüren bülbülün hikayesini anlatıyor. Genç öğrenci, profesörün güzel kızına aşıktır. Genç adamdan kendisi için kırmızı gül isteyen kız, sadece gülü getirirse baloda genç adamla dans edeceğini söyler. Gül bulamayan öğrencinin aşkına tanık olan bülbül, aşıkların kavuşması için canını feda eder. Ancak kız gülü kabul etmeyince ve öğrenci hüsrana uğrayınca gülü bile umursamaz ve çöpe atar. Bu hikayedeki öğrenci insanın bencilliğini, genç kız ise hırslarını temsil etmektedir. Çocukları bahçesinden kovan devle ilgili bir hikayedir. Hikayenin ana fikri, aşksız hayatın boş ve anlamsız olduğudur. Dev çocukları kovduktan sonra, bahçesine sonsuz bir kış iner. Bir gün birkaç çocuk duvarı aşıp bahçeye girince yeniden bahar gelir, çiçekler açar, kuşlar ötmeye başlar. Bencil değirmenci ve arkadaşı Hans'ın hikayesidir. Kendisi için hiçbir fedakarlıktan çekinmeyen, Hans'ın bütün kış açlık ve soğukla boğuşmasına izin veren zengin değirmenci, bunun gerçek dostluk olduğunu düşünür. Çevresindekilere duyarlılığını göstermek için gözyaşı döken, ancak ıslanarak tüm gücünü kaybeden ve sonunda kendini bir bataklıkta bulan bir havai fişek hikayesini anlatıyor. Wilde, parlama profiliyle insanların kibirli yanını ortaya çıkarıyor. - Mutlu Prens Oscar Wilde'ın çocuk hikayelerinden oluşan bir derlemedir. - Kitapta kullanılan illüstrasyonlar Walter Crane ve George Percy Jacomb-Hood tarafından çizilmiştir. - İyilik, kötülük, acı, merhamet, bencillik, aşk ve ölüm tüm hikayelerin ortak temalarındandır. - Görünüşte basit bir içeriğe sahip olsalar da Wilde, bu hikayelerde insanların ikiyüzlülüğünü, bencilliğini, adaletsiz ve kendini beğenmiş tavırlarını eleştiriyor. - Yazar, eseri arkadaşı Carlos Blacker'e ithaf etmiştir. Oscar Wilde'ın 1888'de yayımlanan Mutlu Prens'teki masalları oğulları için yazdığı düşünülse de, yazar hedef kitlesini yediden yetmişe çocuk ruhlu insanlar, şaşırma ve sevinme gibi çocuksu yetilerini koruyanlar olarak açıklamıştır. Wilde bu masallarda bencilliği ve duyarsızlığı gözler önüne serer ve eleştirir. Onun ana masal kişileri bazen hatalarını anlayarak pişmanlık duyarlar ve özgecil davranışlar sergilerler. Kimi zaman da gözlerini kör eden kibirden bir türlü kurtulamazlar. Mutlu Prens her ne kadar çıraklık döneminin ürünü olsa da, Wilde'ın masal ve alegori alanındaki ustalığını ortaya koyar.


- Hat ve Rasat - Genç Kalfa - Genç Mezarlık Bekçisi - Son Padişah Bir hattat, ölüm fermanını yazmasını istedikleri gün yazmayı bırakmış, ne zaman tekrar kağıda yazmak istese içindekiler soğumuş ve yazma isteği kaybolmuş. O ışığı görene kadar. Işığı gördükten sonra duygularını, çiçeklerini, acılarını, aşklarını yazar. Defter dolduğunda gidip padişaha verir. Padişah bütün gece o kitabı okur ve ertesi sabah hattatı yanına çağırır. Hattat bu yazıyı herkese okumak istediğini söyleyince padişah isteksizce kabul eder. Ancak hattat halkın önüne çıkınca sesi kısılır. Bu yüzden bu fırsatı kaçırır ve eve döner. Kendisini anlayan tek kişiyi kaybettiğini düşünen hattat, sonunda kaybetmediğini anlayarak bir gece padişahın sarayına giderek onunla konuşmaya başlar. Birbirlerini çok iyi anlarlar ve neredeyse bir bütün haline gelirler. Sultan, Hattat'a yarın gece kalbini açacağını söyler. Ertesi gece saraya gelen hattat, bir kadına aşık olur ve geceyi onunla geçirir ve padişahı unutur. Eve döndüğünde karısı bir şeylerin değiştiğini fark eder. Sorsa da cevap alamaz. Hattat o eski ışık olmadan yazar ama bir siluetten başka bir şey görmez. O kadına üç gece böyle gider. Üç gecenin sonunda karısı onu affetmez ve padişah onu istemez. Defterlerine baktığında içindeki yazıların da yok olduğunu görür. Genç kalfa, sarayın karşısındaki bir evde hizmet vermektedir. Bir gece nereden geldiğini bilmediği bir dokunuş onu uyandırır ve dışarıya baktığında yıldızların alev alev yandığını görür. Sonra saraya baktığında sarayın içini görür. İki üç gece ve sonunda bir gece tekrar uyandığında kütüphanede bir ağ görür ve o ağa aşık olur. Her gece onu görmek için balkona çıkar. Sonra padişah değişir ve yeni padişah bir saray daha yaptırır. Saray bittikten sonra ağayı bir gece daha görür, ancak ondan sonra onu bir daha göremez. Dili kilitli, yiyip içemez genç yolcu evin hanımı ve beyefendisi kendine gelmesi için çok uğraşır ama beklemekten başka çareleri kalmaz. Bir gün Genç Mezarlık Bekçisi, Genç Yolcu'yu balkonda görür. Bundan sonra kendini işine veremez. Genç Yolcu'ya aşık olur. Nereye baksa onu görür. Evin hanımı ve beyefendisi bu evliliğe onay verse de kız hiç konuşmadığı için onun fikrini öğrenemezler. Mezarlık Bekçisi haberi duyunca yıkılır. Günler geçer, aylar geçer ama çözüm yok. Mezarlık Sorumlusu kalfa için bir gül yetiştirmeye başlar. Şiirler okur, mektuplar yazar ama kalbindeki acı dinmez. Mektupları bir süre sonra fark edilir. Bir tanesine söylemezsem bu aşkın beni boğacağını yazar. Zaman geçer ama bekçinin aşkı bitmez. Şiirler yazmaya başlar. Hikayeler yazar. Yazarken, acısının dindiğini düşünür. Bu yazılarda duyguları ve ruhu vardır. Bunları çoğaltıp halka dağıttığında acılarının hafifleyeceğini düşünür. Bitirdikten sonra makaleleri kopyalar ve İstanbul'un her yerine dağıtır. Ancak bir süre sonra tüm duygularını öğrenen insanlardan rahatsızlık duymaya başlar. Dayanamaz ve bir şeyhin yanına gider. Ondan alır. Sonra Genç Yolcu iyileşir ve bakıcıyla evlenmek istediğini söyler. Evlenirler ama gardiyan bu sefer yazamamaktan yakınır. Acısı dindi, aşkının ateşi söner. Bu yüzden artık kalem tutamaz. Son padişah ise devletinin gözleri önünde nasıl çöktüğünü görür ve acısını yaşar. Halkının onu nasıl hiç anlamadığını ve anlaşılmamanın ne kadar acısını ve bunun onu ne kadar incittiğini anlatır. Nazan Bekiroğlu'nun Unutulmaz Eseri Nun Masalları Timaş'ta. Masal gemisi, nihayet İstanbul Boğazı'ndan, son padişahla son şehzadesini alarak uzaklaştı. Bir deutun bunları, bulutların ufuk üzerinde koştuğu güz akşamları, kıyıya iyice yanaşan masal gemilerinin gölgelerine bakarak ve dahi o gölgeleri kendisi gibi görebilecek başkalarının varlığını da vehmederek dalgalara söyleyen öykücü.