Kanau: Zengin olma hayalleri olan melez bir Kızılderili'dir. Camura: Kanau'nun köyden arkadaşıdır. Kendisi bir polistir ancak Kanau'yu yanına çekerek sağlam para kazanacağı bir kaçakçılık işine girmeye çalışırlar. Daniel ve Tilde: Ekibin diğer üyeleri Teğmen'in yol arkadaşı ve Sa Lua'nın yardımcısı. Yazar, Kızılderililerin sorunlarını, Kızılderililerin gizemli yaşamlarını, 'garimpeiro' adı verilen maden arayıcılarının çalışmalarını, yağmur ormanlarında avlanan nehir avcılarını, Kızılderili gerçekliğini, uzaklarda yaşayan Brezilyalılara ve tüm dünyaya duyurmayı amaçlamıştır. Kanau melez bir Kızılderili'dir. Babası beyazdı ve annesi Kızılderili idi. Ancak kendisini beyaz olarak görmek istediği için sürekli şehirlerde dolaşıyordu ve nadiren köye geliyordu. Zengin olmak istiyordu. Ama Kızılderililer de zengin olmayacaktı. Bu yüzden kendini hiçbir yere ait hissetmiyordu. Ait olduğu yeri aramanın sancıları içindeydi. O sırada köye gelir. Köydeki arkadaşı olan Camura polisti. Bir köy ona elmas kaçakçılığı olduğunu bildiğini ve bunun sonucunda iyi para kazanacağını ve çok güçlü olduğu için Kanau'nun kendisine fayda sağlayacağını ve kendisine yardım etmesini istediğini söyler. Kanau'nun paraya ihtiyacı olduğu için kabul eder. Camura ve elmas hırsızları kaç gün sonra nereden geçeceklerini hesapladıktan sonra bayramını bahane ederek o köye giderler. Gittikleri köy aynı zamanda Kanau'nun annesinin köyüydü. Çocukluğu zaten orada geçmişti. Orada tanıdığı insanlar, kardeşi, annesinin eski evi gibi birçok hatırası ve eşyası vardı. En iyi arkadaşı Iroa da oradaydı. İlk günlerde her şey normal gider. Ancak daha sonra tüm hırsızları öldürüp elmasa tek başına sahip olarak Elmas hırsızlarına katılarak zengin olacağını düşünmüştür. Ancak bunun için Camura'yı yok etmeleri gerekiyordu. Aksi takdirde polis onları yakalardı. Kanau iki şişe likör alır. Iroa ile birlikte şişelerden birini zehirlediler. Festival gecesi tahmin edildiği gibi elmas hırsızları köye ulaşır. Ancak Camura o kadar sarhoştur ki dünyayı umursamaz. Kanau, hırsızlarla konuşarak bir anlaşma yapar. Onlarla gidecek ve karşılığında elmasa ortak olacaktı. Yolları çok iyi biliyordu ve çoğu yerden rahatlıkla geçebiliyordu, bu yüzden yardım toplamakta hiç zorluk çekmiyordu. Hırsız ekibi baş hırsız Teğmen, teğmenin hamile sevgilisi Sa Lua, Yoldaşları Daniel ve Sa Lua'nın yardımcısı Tilde'den oluşuyordu. O köye geldiklerinde Sa Lua doğum yapmıştı ama nehirde hazırlıksız doğum yaptığı için hastaydı. Köydeki Kızılderililer için ilaç ve yemek verilir, sonunda Kanau ile tanışırlar. Ya elması paylaşacaklardı ya da yakalanmayı kabul edeceklerdi. Teğmen elmasla ortak olmayı seçer ve Kanau'ya haber verir. Kanau, Camura'ya zehirli içeceği içirir ve imha eder. Üstelik herkes onun aşırı içki içmekten öldüğünü düşünür. Kimse şüphelenmez. Böylesine ustaca bir öldürme, Teğmen ve ekibini korkuttur. Yola çıktıklarında Teğmen, Kanau'yu nasıl öldüreceklerini düşünürler. Yolda bir hayalet görürler. Hint inancına göre bu hayaleti gören kişinin sonu ölümden başka bir şey değildir. Kanau bunu söylediğinde kimse ona inanmaz. Kimse şüphelenmesin diye sadece geceleri hareket ederler. Bir sabah dinlenmek için durduklarında Daniel elmayı alır ve ormana kaçar. Teğmen ve Kanau onu takip eder, ancak Kızılderililer tarafından öldürüldüğünü görür. Sonra elması bulup geri gelirler. Yola çıktıktan sonra polisi fark ederler ve tekneyi çimenlerin arasına alırlar. Ama bebeğin ağlaması onları ele verir. Teğmen bebeğin ağzını kapattır ancak bebek buna dayanamaz ve olay yerinde hayatını kaybeder. Tehlike geçtikten sonra bebeği gömüp uyumak isterler. Uyandıklarında Sa Lua kendini denize atmıştır. Teğmen aklını kaybeder. Teğmen, Kanau yiyecek bulmak için ayrıldığında intihar etmişti. Artık sadece iki kişi kalmıştı. Tilde ve Kanau ikisi de birbirlerini öldürmek ve elması tek başlarına almak için bir fırsat bekler. Kanau, lanetin etkisinin ikisini de etkileyeceğinden emindir. Oradan yollarına devam ederler. Daha sonra yaya olarak devam ederler. İlerlerken bir gece Kanau kendini yorgun hissettiğinde durur ve uyumak ister. Bunu fırsat bilen Tilde, Kanau'nun kafasına vurup bağlar ve kaçar. Kızılderililer Tilde'yi öldürüp elması çalar. Kanau, arkadaşı Iroa'yı ormandan kurtarmayı göze alamaz ve Kanau da köyünde ölür. Arkadaşları arasında kısaca Ze Mauro olarak tanınan, Jose Mauro de Vasconcelos 26 Şubat 1926'da Rio de Janeiro yakınlarında Bangu'da doğdu. Kızılderili ve Portekizli karışımı bir ailenin çocuğuydu. Okumayı çok genç yaşta tek başına öğrendi. Tıp, desen çizimi, hukuk ve felsefe öğrenimine başlayıp yarıda bıraktı. Öğrenim hayatında olduğu gibi iş hayatında da balıkçılık, öğretmenlik, modellik, dansçılık, garsonluk, tiyatro, sinema ve televizyon oyunculuğu gibi çeşitli meslekleri denedi. Hayatı boyunca Kızılderili haklarını korudu. Can Yayınları arasında çıkan Şeker Portakalı, Güneşi Uyandıralım, Delifişek, Kayığım Rosinha, Yaban Muzu, Çıplak Sokak adlı yapıtlarıyla ülkemizde çok sevilen bu Brezilyalı yazar 24 Haziran 1984'te Sao Paulo'da öldü. Kırmızı Papağanı yazmak amacıyla uzun süre Kızılderililerle yaşadı. Kitabı 1953 yılında bitirdi. Yazar, bu romanıyla günümüze dek süregelen Kızılderili sorunlarını, Kızılderililerin gizemli yaşamlarını, 'garimpeiro' adı verilen maden arayıcılarının çalışmalarını, yağmur ormanlarında avlanan ırmak avcılarını, Kızılderili gerçeğini, o yöreden uzakta oturan Brezilyalılara ve bütün dünyaya duyurmayı amaçlamıştır.


Ayşa Kaleli: Çok zayıf ve çelimsiz olduğu için arkadaşları ona çöp kız ismini koyarlar. Zaman içinde yaşadıklarıyla bunu içselleştirir. Hayatı boyunca onun yerine kararları başkaları vermiştir. Şiddetin her türlüsüne taciz eklenir. Tüm zorluklara rağmen yenilmemiş güçlü bir karakterdir Terapiden sonra farkındalığı artar ve kaderini kendinin şekillendireceğinin artık farkında olan genç bir kızdır. Ali: Babasından gördüğü sözlü ve fiziksel şiddet görmesine rağmen bunu model almayıp ters yönde kendini geliştiren bir gençtir. Ayşa'ya olan sevgisi, kendisini hatta terapistini dahi şaşırtacak kadar gelişerek değişimini sağlamış bir gençtir. Muazzez: Ayşa'nın anne bildiği kadındır. Eşiyle kaçarak evlendiği için ailesi tarafından reddedilir. Çocuğu olmadığı için kardeşi Nurşen'in anneliğe hazır olmadığı gerekçesiyle kızını alır. Hemşire olan kadın kocasından gördüğü şiddete kızının da ortak olmasına göz yumar. Karakter olarak umursamaz çabuk unutan birisidir. Saffet: Muazzez'in eşidir. Alkol alıp şiddet uygulamayı yaşam tarzı haline getirmiş, kendisi de bu yolda öldürülmüş birisidir. Ayşa'yı taciz etmesine rağmen suçu cezasız kalmıştır. Mualla: Okumasına engel olunup kendinden çok büyük birisiyle evlendirilir. Bu kinle hem ailesine hem de gittiği eve rahat vermeyen mutsuz bir kadındır. Nurşen: Ailesi onun okumasına karşı çıkarken sevdiğinden de ayırmıştır. Ailesinin zorlamasıyla evlenen kadın eşine sadık kalamaz eski sevgilisiyle birlikteyken babası tarafından öldürülür. Şahin: Mualla'nın oğludur. Ayşa ile annesinin baskısında yetişen çocuk tüm aileyi şaşırtarak evden ayrılır. Devrim niteliğindeki bu eylem kuralları bozar gelişimin önünü açar. Güzel Sanatlar Akademisi mezunu başarılı bir gençtir. Doğan: Ali'nin çocukluk arkadaşıdır. Ailesi tarafından sevilen ve değer gören bir insandır. Bu onun hayat düzeninin yanı sıra onun karakterini de etkilemiştir. İçine doğduğumuz toplumun kuralları, adetleri, töreleri ve inançları övdüğü veya yerdiği her şey yüzlerce hatta binlerce yıl öteden kollektif bilinç dışı adını verdiğimiz, oldukça esrarlı bir yolla bizlere kadar intikal edebiliyor. Biz hiç fark etmeden o binlerce yıl öteden gelen izler duygularımızı ve kararlarımızı etkileyebiliyor. Biz onun sesini duymasak da onun çizdiği yolun dışına çıktığımızda verdiği cezayı iliklerimize kadar hissediyoruz. Psikiyatrist ve yazar olan Gülseren Budayıcıoğlu'nun gözünden ülkemiz insanını, bir ailenin kadınlarını mercek altına alırken; o ailenin tam ortasındaki çöp kız yani Kırmızı Pelerinli kızın yaşadıklarını okuyoruz. Gizlenen, üzeri örtülen tacizlerin sorumluluğunu hiç günahı olmayan bireyler ödüyor. Özgüven ve kişilik erdemlerinin ilk kazanım yeri olan ailede korunamayan çocukların, aslında toplumun yapı taşları olduklarını, korunmaları ve özen görmeleri gerektiğini unutmamak bir esas olmalıdır. Toplumda yanlış benimsenen kural zincirlerinin kırılması ve kişileri önce birey olabilmelerinin ardında da bilinçli insan olmalarının önü açılmalıdır. Roman yaşadığımız topluma ayna tutarken, kitabın bir yerlerinde okuyucu kendinden parçalar bulacaktır. Dr. Gülseren Budayıcıoğlu'nun günün ilk hastası, kırmızı peleriniyle dikkat çeken genç bir kız olan Ayşa Kaleli doktorla daha ilk selamlaşmalarından itibaren davranışları, en az genç kızın üzerindeki kıyafetler kadar ilginçtir. Ayşa doktorun odasına girdikten sonra önce midesi bulanmış ardından da odanın ortasında kırmızı peleriniyle kendi etrafında dönmeye başlamıştır. Durduktan sonra sakinleşen kız, strese girdiği anlarda dönme ritüeli ile rahatladığını anlatır. Sıra dışı dönmelerinin çocuk yaşında başladığını ve sonrasında yaşadıklarını gözyaşları içinde anlatmaya başlar. Ayşa, zayıf ve çelimsiz bir fiziğe sahip olduğu için arkadaşları tarafından çöp kız diye çağrılarak onunla dalga geçilmiş, anne ve babası da bunu destekleyecek şekilde ondan sevgi ve ilgilerini esirgemişlerdir. Babasının şiddet ve sevgisizliğine annesininki de eklenince kendini suçlamaya başlar. Annesinin kendisini korumamasına içten içe sitem eder. Kuşlara özenir, onlar gibi uçmayı, kaçıp gitmeyi hayal eder. Teyzesi Nurşen'in aralıklarla onu gezmeye götürmesi ilk başlarda hoşuna gider. Sıklıkla gittikleri bir dükkanda ondan üç yaş büyük olan Ali ile tanışır. Bir süre sonra arkadaş olurlar. Her ikisi de babalarından gördükleri şiddeti anlatıp dertleşirler. Ali, yaşadıklarından dolayı okulu bırakmak zorunda kalmıştır ve bir lostra dükkanında çalışmaktadır. Teyzesiyle dükkana gelişleri sıklaşmış, iki çocuk da birbirinin sırdaşı olmuştur. O günlerde Ayşa, babasından şiddetin yanı sıra taciz de görmeye başlar. Annesinin bunu öğrenmesine rağmen onu korumak yerine suçlayan tavır ve davranışlarına maruz kalır. Ayşa kaçıp gidemediği bu evde, odasında kuşlar gibi uçabilmek için dönerek hayal kurar. Yaşadığı travma büyüktür bunu tek sırdaşı olan Ali'ye bile söyleyemez. Ali'nin durumu da benzerdir. Babasından fiziksel ve psikolojik şiddet görüyordur, neyse ki çalıştığı yerin patronu ona ihtiyacı olan sevgi ve güveni sağlamaya çalışır. Ayşa bir süredir teyzesiyle Ali'nin çalıştığı dükkana gitmez. Çünkü yaşadıklarından dolayı utanıp Ali'nin yüzüne bakamaz. Bu günlerde Nurşen -Teyze- ve Ali'nin patronu aralarındaki yasak aşk ortaya çıkmıştır ve Nurşen'in babası Nurşen'i öldürür ve dükkan sahibini yaralar. Bu ölümle birlikte birçok gerçek de ortaya çıkar. Nurşen, ilk çocuğu olan Ayşa'yı ablası Muazzez'e vermiştir. Nurşen diğer çocuklarına annelik yaparken onu gözden çıkarmıştır. Ayşa şimdiye kadar ne Nurşen'den ne de Muazzez'den sevgi göremediği için yine kendini suçlar. Ailenin yeni kararı Ayşa'yı okuldan almaktır. Kendini bu ailenin bir ferdi göremeyen küçük kızın isteği üzerine İstanbul'da yaşayan teyzesi Mualla'nın yanında okuma isteği kabul edilir. Mualla, kendinden çok büyük birisiyle evlendirilmiş, bu nedenle ailesine duyduğu kini gittiği eve taşımış mutsuz bir kadındır. Muallanın evde koyduğu kurallarla Ayşa da ondan bir yaş büyük olan evin çocuğu Şahin ile aynı kadere ortak olurlar. İki çocuk lise bitene kadar baskı de şiddete maruz kalırlar. Ta ki Ayşa'nın gizlice girip Edebiyat Fakültesini kazandığı öğrenilene kadar. İki kardeş Muazzez ve Mualla onun okumasına karşı çıkarlar. Ayşa ve Şahin evi terk edip hayatlarının seyrini değiştirirler. Bir yandan çalışıp bir yandan okurlar. Şahin çok istediği Güzel Sanatlar Akademisini kazanmıştır ve başarılı bir öğrencidir. Aile sıklıkla arayıp geri gelmelerini istese de gençler geri gitmezler. İki genç, uzun süre garsonluk yaparak geçinirler. Bir süre sonra Şahin bir gece kulübünde müzisyen olarak çalışmaya başlar. Bu arada Ayşa'nın çocukluğundan beri dönmelerine aralıklarla şahit olan Şahin kulüpte dansçı olarak çalışabileceğini söyler. Ayşa, çekingen ve mahcup bir kızdır. Önce yapamayacağını söyler fakat sonrasında ikna olur. Çocukken hayalini kurduğu kırmızı pelerini alıp işe başlar. Şahin yurt dışında okumaya gittikten sonra genç kız yalnız kalır. Gece kulübünün çapkın müdavimlerinden kendini koruyamaz. Ve yanlış bir ilişkinin içine girer. Aradan geçen yıllarda Ayşa yeni ailesiyle aralıklarla memlekete her gittiğinde Ali'nin yanına gitmiş aralarındaki sevgi güçlenmiştir. Ali, sevdiği kızla aynı şehirde olma ümidiyle çocukluk arkadaşı Doğan'la ortak dükkan açar. Ali günlerce Ayşa'yı arar durur. O güne kadar aradığı sevdiği kadın onun tesadüfen gittiği gece kulübünde karşısına çıkar. Ayşa bulunduğu ortamı Ali'ye açıklayamadığı için gençlerin arasındaki güven zedelenmiştir. Yazarımızdan yardım alarak yaşadıkları travmalardan kurtulmayı başarırlar. Ali yetiştiği ortama ve şartlara rağmen kendini değiştirmeyi başarmıştır. İki genç evlilik hazırlığı yaparken Ali kaza geçirip hayata veda eder. Ayşa, tam bitti derken yeniden eski günlerine, yani dönmeye ve ardından kulübe geri döner. Aldığı terapiler onun eski bakış açısını değiştirmiş, bu defa kendi kaderini verdiği kararlarla değiştirebileceğinin farkına varmıştır. Yeniden yarım bıraktığı okula geri döner. Mezun olduktan sonra Doğan'la evlenir. Ayşa, Dr. Gülseren Budayıcıoğlu'nun Kımızı Odasına çöp kız olarak girmiş mutlu bir kız olarak çıkmıştır. Şu anda kapıyı bir açan olsa, bu kızın odanın ortasında, gözleri kapalı, pelerinin etekleri havalanmış, öylece döndüğünü, benim de keyifle onu seyrettiğimi görse ne düşünür acaba? Ne diyecek, Biri deli, biri de deli doktoru der. Onu huşu içinde seyrederken, Acaba yaşadığı hangi acılar, içine düştüğü hangi çıkmazlar onu bir ruh doktorunun odasında böylesine döndürüyor? diyorum içimden. İnsan bir psikiyatri kliniğine giderken neden böyle bir pelerin giyer, neden başına önü tüllü bir şapka takar ki... Bunların bir anlamı olmalı. Ve çok geçmeden yaşanan acılar, ince bir sızı gibi tel tel dökülüyor ağzından. Acının, korkunun, aşkın, sevdanın, umudun, umutsuzluğun en büyüğünü yaşamış bu kız. Çocuklukta yaşanan bir tacizin, bu tacizin koyu gölgesi altında geçen yılların, yalnızlığın, kimsesizliğin, her şey bitti derken açılan yepyeni kapıların, kısaca iyisiyle kötüsüyle macera dolu, dokunaklı bir hayatın hikayesi bu; çok masum bir aşk hikayesi aslında. Kitabın bir yerlerinde mutlaka kendinizle ve sizde iz bırakanlarla karşılaşacaksınız. Umarım onları iyi tanır, önce kendinize, sonra da onlara biraz daha hoşgörüyle yaklaşabilirsiniz. Bir kitabı yarıya gelince hemen koşup diğerini almak... Okumaya kıyamamak,


Cem: Kuyucu çırağıdır. Kuyucu çırak olarak çalışmadan önce yazar olmayı hayal eden Cem, babasının bıraktığı boşluğu Mahmut Usta ile doldurmaya çalışır. Kızıl Saçlı bir kadına aşık olur ve evlilik dışı bir çocuğu olur. Oğlu tarafından öldürülür. Mahmut Usta: Tecrübeli bir kuyucu ustasıdır. Cem onu ruhani babası olarak kabul eder. Cem'i birçok hatadan korumaya çalıştığı gibi, Cem için baskıcı, otoriter bir baba kimliği rolünü oynamıştır. Cem, Mahmut Usta'yı öldürdüğünü sanarak şehirden kaçmıştır ancak, sadece yaralamıştır. Cem Öngören'e gelmeden 5-6 yıl öncesinde vefat etmiştir. Enver: Cem ile Kızıl Saçlı Kadın'ın oğludur. Muhasebe okuyan Enver, babası gibi yazar olmayı hedefliyor. Şiirleri çeşitli dergilerde yayınlanmıştır. Ancak hayatında büyük başarı gösteremez. Parasız kalmaktan çok şikayet eder. Ve sonunda babası Cem'i öldürür. Ayşe: Cem'in eşi. Cem'in eniştesinin akrabası olan Ayşe, bu vesileyle üniversitede Cem ile tanışır. Eczacılık okur ve Cem'i her zaman destekler. Turgay: Kızıl Saçlı Kadın'ın kocasıdır. Cem'in Kızıl Saçlı Kadın ile tanışmasını sağlar. Kardeşinin karısıyla evlendiği için sorunları vardır. Yılların efsaneleri ile güncel konuları bir araya getiren Orhan Pamuk, tarihi olayları anlatarak aşk, kıskançlık ve baba-oğul ilişkilerini ele almıştır. Güngören'de Mahmut Usta ile kuyu kazarken öğrendiklerini, babasının terk ettiği bekçi çırağı olarak gittiği Cem'in Güngören'de gördüğü kızıl saçlı kadına aşık olduğu, Güngören'de öğrendikleri ve yaşadıkları tüm bu olayları anlatıyor. Kızıl Saçlı Kadın romanında ilk olarak 1980'lerin İstanbul hayatı okuyucuyla buluşuyor. Romanın kahramanı, ailesinin tek çocuğu olarak büyüyen Cem adında genç bir adamdır. Cem'in babası, eczacı olarak geçimini sağlamanın yanı sıra bazı siyasi oluşumlarda da yer almaktadır. Ve bir gün kaybolur, asla geri dönmez. Bunun üzerine Cem ve annesi bir süredir İstanbul'da geçimini sağlamaya çalışıyor. Bu sırada Cem kitapçıda çalışarak edebiyatla ilgilenmeye başlıyor. Ancak daha sonraki yaşamında bambaşka sürprizler ve kırılma noktaları onu beklemektedir. Cem ve annesi maddi sıkıntıları nedeniyle Adapazarı'na yerleşmek zorunda kalır. Romanı oluşturan olaylar burada başlıyor. Şehre geldikten sonra para kazanmak için bir kuyumcunun yanında çalışmaya başlayan Cem, işe gittikleri Öngören ilçesinde bir tiyatro ekibiyle karşılaşır. Ekip içinde en çok kızıl saçlı bir kadın dikkat çekiyor. Kendisiyle daha sonra tanışmak için büyük bir fırsat yaratan Cem, kısa sürede Kızıl Saçlı Kadın ile yakınlaşır. Aralarındaki ilişki bir kez olsa da genç adam Kızıl Saçlı Kadını hayatı boyunca aklında tutar. Ancak bu deneyimden kalan tek hatıra Kızıl Saçlı Kadının rüyası değildir. Kızıl saçlı kadını her gün görmeye çalışan Cem, kısa sürede bu kadının oyuncu ve evli olduğunu öğrenir. Cem ile Kızıl Saçlı Kadın; bir gün kadının kocası evde yokken birlikte olurlar. Cem'in Ustasının bir kaza sonucu ölmesinden sonra şehri terk eder. Yıllar sonra başarılı bir müteahhit olan Cem, iş için Öngeren'e gitmek zorundadır. Cem, bir süre sonra Enver adında bir oğlu olduğunu öğrenir. Enver, Kızıl Saçlı Kadın ile olan ilişkisinden Cem'in çocuğudur. Enver kendisini babasına farklı biri olarak tanıtır ve bir süre sonra Enver babasını öldürür ve cezaevine girer. Orhan Pamuk, Yapı Kredi Yayınları'ndan çıkan yeni romanı Kırmızı Saçlı Kadın'da bizi otuz yıl önce İstanbul yakınlarındaki bir kasabada liseli bir gencin yaşadığı sarsıcı bir aşk hikayesiyle, büyük bir insani suçun peşinden sürüklüyor.


Bay de Renal : Verrieres şehrinin belediye başkanı . Geniş alınlı, kartal burunlu, kır saçlı, kaba ve gösterişli, kibirli, alacaklarını zamanında alan, borçlarını geciktiren, gururlu, inatçı bir insandır. Bayan de Renal: Bay de Renal'in karısıdır. Kocasından daha anlayışlı, evine bağlı, çekingen, kararsız, temiz kalpli, sevilmeyen, kocasını yargılamayan, güzelliğiyle dikkat çeken bir kadındır. Julien: 18-19 yaşlarında, Napolyon Bonapart hayranı, aşırı kitap okuyan, İncil'i ezbere bilen, Latincesi çok iyi olan zayıf, çelimsiz bir insandır. Papaz Chelan: Verrieres kasabasında inşa edilen muhteşem kilisenin papazı. Seksen yaşında, sağlam kişilik. Julien'e teoloji dersleri veriyor ve ona İncil'i ezberletiyor. İşinden faydalanmayan ve haksız para biriktirmeyen, oldukça dürüst bir insandır. Bay Valenod: Yoksullar Evi'nin müdürü. Renal Bey'in emrinde çalışıyor ama kasabada ondan daha aktif. Onun hiçbir ilkesi yok. Her şeye karışıyor, utanmıyor, her yere gidiyor, okuyor, yazıyor, konuşuyor, halkın kendisini küçümsediğini unutuyor. Papaz Pirard: Besançon şehrindeki ilahiyat okulunun babası. Kırmızı benekli uzun yüzü, korkutucu görünen küçük siyah gözleri, kalın ve düz siyah saçları olan, oldukça sert, katı ve zalim bir insandır. Kont NORBERT: Marquis'in oğlu. Şakacı, uzun boylu, bıyıklı ve soluk yüzlü. Bay La MOLE: İnce, goblin gözlü, sarı peruklu. Her şeyi önceden düşünüp sipariş etmek yerine, kendi işini yapan, çalışkan bir insandır. Bayan Le MOLE: Marquis'in karısı. Asalete karşı önyargılarıyla tanınan Chaulne Dükü'nün kızı. Atalarının Haçlı Seferlerine katılmasıyla övünüyor. Mathilde: Sarışın, iyi giyimli, soğuk görünüşlü. Marquis'in kızı, Julien'in sevgilisi. Kırmızı ve Siyah, Napolyon'un kahramanlık hikayeleri yerine soyluların madalya için yarıştığı, yoksul çocukların askere gittiği bir ortamda geçiyor. Kilise için dünyayı aydınlatmak yerine Güneş'i çalmanın sınıf çatışmasını temsil ediyor. Julien, kasabanın muhafazakar belediye başkanı Mösyö Renal'in evinde öğretmen olarak çalışmaya başlar. Bu sırada ev sahibesi Madame de Renal'a aşık olur. Şehirde söylentilerin yayılması üzerine Julien, Besançon'daki kilisede çalışmaya gider. Julien burada güçlü dostluklar kurmayı başarır. Sonunda De la Mole Markisi'nin dikkatini çeker ve evinde katip olarak işe girer. Marki'nin kızı Mathilde, Julien'e aşık olur ama onun aşkı ile sosyal konumu arasında kalır. Mathilde hamile kaldığında babasına Julien ile evlenme niyetini bildirir. Marki, Julien'in çeyiz avcısı olduğundan şüphelenir, yine de ona bir unvan ve maaş bahşeder. Düğün hazırlıkları sürerken Madame de Renal'dan Marki'ye Julien'in kendisini baştan çıkardığını ve aslında bir sahtekar olduğunu bildiren bir mektup gelir. Tüm hayallerinin ve umutlarının yıkıldığını gören Julien, Verrieres'e gider, kilisede Madame de Renal'i görür ve onu silahla yaralar. Mathilde'nin tüm çabalarına rağmen hapsedilir ve ölüm cezasına çarptırılır. Giyotinle idam edildikten sonra Mathilde, Julien'in kafasını alır, öper ve gömer. Madame de Renal üç gün sonra umutsuzluktan ölür. Psikolojik romanın kurucusu Stendhal, Fransız Restorasyonu'nun siyasi tartışmaları ortasında, dini eğitimiyle, aşklarıyla, ihtiraslarıyla dünya edebiyatının en önemli karakterlerinden Julien Sorel'i yaratıyor. Fransa'nın küçük bir kasabasında, bir kerestecinin oğlu olarak dünyaya gelen Julien Sorel, genç yaşında yükselme ihtirasına kapılır. Çalışkanlığı ve dini eğitimiyle dikkat çeken Sorel, bir an önce bu kasabadan kurtulup Paris'e gitmeyi arzular. Böylece kırmızı ve siyah arasında yaşadığı çelişkiler de başlamış olur. Restorasyon Fransası'nın şartlarında yükselebilmek için genç Sorel'in önünde iki seçenek vardır: Ya siyahı seçerek yükselişine Kilise yolundan başlayacaktır ya da kırmızıyı seçerek askeri yoldan. Ancak bir yandan aldığı dini eğitim, öte yandan Napolyon'a olan gizli hayranlığı bu seçimi yapmasını zorlaştıracaktır. Üstelik ihtirasla girdiği bu yolda karşılaşacağı iki farklı kadın, iki farklı aşk, kendini çok başka yerlerde bulmasına sebep olacaktır. -ANDRE GIDE- -NIETZSCHE-


Renee Michel: 54 yaşında dul bir kapıcıdır. Çok fakir olduğu için okula gidemedi. Ama kendi kendini yetiştirmiştir. Paloma Josse: Paloma Josse, Renee'nin çalıştığı apartmanda ailesiyle birlikte yaşayan 12 yaşında çok akıllı bir kızdır. Kakuro Ozu: Japon bir iş adamı. Ozu: Paloma'yla birlikte Renee'nin gizlediği zekasını görebilen bir diğer apartman sakini. Manuela: Renee'nin tek gerçek arkadaşı ve dairelerde temizlikçi olarak çalışan bir kadındır. Kitap, aklını ve entelektüelliğini kasıtlı olarak gizleyen bir apartman kapıcısı olan Renee Michel'i konu alıyor ve bu özellikler, dengesiz ama görünüşte büyümüş ve küçülmüş bir kız olan Paloma Josse tarafından keşfediliyor. Kitap, çoğunlukla ana karakterler Renee Michel ve Paloma Josse etrafında dönüyor. Her iki kahraman da Paris'in en şık caddelerinden biri olan Rue de Grenelle'de, üst sınıf ailelerin yaşadığı bir apartmanda yaşıyor. Apartman binası çoğunluğu burjuva ailelere ait olan sekiz daireden oluşuyor. Binanın ayrıca bir avlusu ve özel bahçesi vardır. Renee, 27 yıldır bu binanın kapıcılığını yapan dul bir kadın. Edebiyat ve felsefe alanında kendi kendini yetiştirir. Ancak işini kaybetmemek ve apartmanda yaşayanların dikkatini çekmemek için bu bilgiyi gizler. Bu yüzden yalnız bir hayat yaşıyor. Çevresindekilerin meraklı bakışlarından kaçınmak için kapıcıların tercih ettiği yemekleri alıyormuş gibi görünmeye ve kalitesiz televizyonunu izliyormuş gibi görünmeye dikkat ediyor. Aslında bu anlarda Leo Tolstoy, Edmund Husserl gibi yazarların eserlerini okuyor. Kedisine sevgi duygusundan dolayı Leo adını verir. On iki yaşındaki Paloma, annesi, babası ve züppe bulduğu ablasıyla beşinci katta yaşıyor. Erken gelişmiş bir kız olarak zekasını herkesten gizler ve bunun okuldan dışlanmasına neden olacağına inanır. Etrafındaki insanlar onu korkuttuğu için hayatın anlamsız olduğuna karar vermiştir ve eğer o güne kadar yaşamaya değer bir şey bulamazsa, 16 Haziran'da yani on üçüncü yaş gününde intihar etmeyi düşünmektedir. Bu yüzden annesinden çaldığı uyku haplarını toplayıp ailesini üzmek için hapları aldıktan sonra yaşadıkları daireyi ateşe vermeyi planlıyor. Paloma, Renee'nin aydınlanmış kişiliğinden şüphe duyan tek kişidir. Romanın büyük bölümünde bu ikisi apartmanın girişinde buluşuyor ve birbirlerini gerçekten göremiyorlar. Felsefeye benzer ilgileri olmasına ve edebiyat konusunda aynı fikirde olmalarına rağmen üst katta yaşayan ünlü bir restoran eleştirmeni ölünceye kadar aralarında hiçbir şey olmaz. Eleştirmenin ölümünden sonra kültürlü bir Japon iş adamı olan Kakuro Ozu daireye taşınır. Ozu, hem Paloma hem de Renre ile arkadaş olur. Bir süre sonra Renre'nin ne kadar mükemmel bir insan olduğuna dair fikrini Paloma'yla paylaşır: Bu kapıcı kirpi zarafetine sahiptir. Romanın sonlarına doğru Barbery, Renre'yi kabuğundan çıkarır ve yaşlı kadın, genç Paloma'nın hayatı keşfetmesine yardımcı olur. Bu arada hayatın güzelliklerinin de farkına varır. Ancak Renre, etrafındaki insanların dünyayı güzelleştirdiğini fark ettikten kısa bir süre sonra Roland Barthes gibi o da öldü. Paloma ve Ozu bu durumdan perişan olur. Ancak Renre genç kızı intihar etmeyi bırakmaya ikna eder. Paris'in merkezinde, gösterişli bir apartmanda, müzik, resim ve felsefe meraklısı, Rus edebiyatı ve Japon sineması tutkunu elli dört yaşında bir kapıcı kadın. Son derece zeki ve üstün yetenekli ama içe dönük ve yaş gününde intihar etmeyi planlayan on iki yaşında bir kız çocuğu. Utangaç bu iki özel insanı birleştir en bağ binaya yeni taşınan kibar Japon beyefendisi olacaktır. Sessiz insanların zengin iç dünyalarında gelişen, göze çarpmayan güzellikleri yücelten, sınıflar ve nesiller ötesi bir dostluğu konu edinen Kirpinin Zarafeti, pek çok ülkede yayımlanmış, milyonlarca okura ulaşmış, zarif ve etkileyici bir roman. -Le Soir- -L'Express- -Chicago Sun-Times-


Meredith ve Nina Whitson: Birbirine zıt karakterlerdeki orta yaşlarında olan iki kız kardeştir. Anya Whitson: Rus asıllı küçük yaşta çok severek evlenmiş; annesi, babası, kardeşi, kocası ve çocuklarının ölümüne şahit olmuş, savaşı, açlığı ve çaresizliği yaşamış Meredith ve Nina'nın annesidir. Evan Whitson: Amerikalı Meredith ve Anya'nın babasıdır. Kristin Hannah bu kitabında, iki kız kardeşin anneleri tarafından sevilmediklerinin sebebini arayışlarını anlatıyor bize. Elde edemedikleri annelerinin sevgisinin onları nasıl etkilediğini okurken, okuyan herkesin o anneyi anlayacağını da çok net biliyor üstelik. Kitabımızda bir kadının geçmişte yokluk zamanında yaşadığı zorlukları günümüz dilinden okuyoruz. Başkarakter açlık, çocuklarını korumak ve kocasına inanıp inanmamak arasında kalmıştır. Kayıplar vererek günümüze ulaşır ama geçmişin esiri olmuştur. İlk sayfalar biraz sıkılabilirsin ama sonrasında elinizden düşünemeyecek ve bir çırpıda okuyacaksınız. Kristin Hannah'ın derinden düşünerek yazmış olduğu bu kitabı okumanızı kesinlikle tavsiye ederim.


Seniha: Kırk yaş civarında, hiç evlenmemiş çirkin bir kadındır. Ailesi ağabeyinin ihtiyaçlarına öncelik vermiş, onu yurt dışında okutmuş; Seniha'yı ise ihmal etmiş, hatta çeyiz masrafı çıkar diye düşünerek ona gelen evlenme tekliflerini geri çevirmiştir. Halit: Seniha'nın abisidir. Ailesinin ona olan düşkünlüğü kardeşi Seniha'nın kıskançlık duymasına neden olmuş ve içinde kin ve nefret oluşturmuştur. Nüzhet: Mükerrem'in eşi Halit'i aldattığı genç adamdır. Gustave Flaubert, Honore de Balzac ve Stendhal gibi 19. yüzyıl Fransız yazarlarının romanlarına benzer bir tema ve üsluba sahip olan eser, ana karakterin kıskançlığını konu almaktadır. Roman, Zonguldak'ta Mükerrem ve Seniha'nın sohbetiyle başlıyor. Mükerrem, kötü havaya rağmen Nuriye Hanım'ın yanına gitmek ister ve Mükerrem'in kocasının kız kardeşi Seniha bu davetten kaçmaya çalışır. Mükerrem'in Nuriye Hanım'la pek ilgilenmediği çok geçmeden ortaya çıkar. Asıl görmek istediği oğlu Nüzhet'tir. Mükerrem evli olmasına rağmen baloda tanıştıkları günden beri birbirlerine karşı hisler besleyen Nüzhet ile Mükerrem arasında bir ilişki başlamak üzeredir. Bu noktada roman geri döner ve Seniha ile ağabeyi Halit'in ilişkisini anlatır. Çirkin bir kız olan Seniha, hayatı boyunca ağabeyini kıskanmış ve ailesi ölünce kimseyle evlenemediği için onun yanında kalmıştır. Kardeşine karşı duyduğu kıskançlık zamanla bir intikam duygusuna yol açmış ve Mükerrem ile olan evliliği Seniha için bir fırsata dönüşmüştür. Nüzhet ve Mükerrem'in ilişkisini sezen Seniha, bu durumu tepeden tırnağa somutlaştırmak için çaba sarf etmeye başlar. Sonunda Nüzhet Mükerrem'in ilişkisi gerçekten başlar ve düzenli olarak görüşmeye başlarlar ve bir süre sonra Zonguldak'ın Kapuz bölgesindeki evde bir araya gelirler. Seniha işin yeterince olgunlaştığını düşününce durumu Halit'e anlatır. Halit, karısını Kapuz'daki evde bulamasa da Nüzhet'i bulur ve onun kibirli itirafına kızarak Nüzhet'i öldürür. Ağabeyinin Nüzhet'i sorgulayanlara yalan söyleyerek sebepsiz yere öldürdüğünü söyleyen Seniha, 7 yıl hapis cezasına çarptırılmasını sağlar. Bundan sonra Amasra ve Trabzon'da öğretmenlik yapan ana karakterin geriye kalan tek amacı nefret ettiği kardeşini hapisten çıktığında perişan halde görmek ve köşkün diğer yarısını satın alarak Halit'i beş parasız bırakmaktır. Saçma bir fiyata yarısına sahip olur. Ancak kardeşinin hapisten çıkışını görmek için Zonguldak'a gittiğinde planının başarısız olacağını anlar. Maden mühendisi olan Halit, eski arkadaşlarının da yardımıyla iş bulmuş ve hatta sabıka kaydı olmasına rağmen iki aylık avans almayı başarmıştır. Halit, her şeye rağmen rahat edebileceği ve etrafındakiler tarafından sevildiği bir hayata doğru yola çıkarken Seniha, dershanesine dönmek için bindiği vapurda Mükerrem'i görür. Halit'le evliliğinin bitmesi ve Kocasını katil yapan kadın etiketi onu çok zor durumda bırakır ve Mükerrem Samsun'da bir barda kondom olmak için yola çıkar. Oğlak Yayınları, yıllardır unutulmuş ama Türk ve dünya edebiyatının, başkahramanı 'negatif' belki de tek yapıtını yayımlıyor. Kıskanmak, son yirmi yılın genç okurlarının yalnızca 'Sultan Hamit Düşerken' adlı yapıtıyla tanıdığı çok önemli bir yazarımızın, insan derinliğine iyiden iyiye eğilen bir yapıtı. 'Kıskanma' kavramının arkasını enine boyuna inceleyen tek roman. Nahit Sırrı Örik'in Kıskanmak'ı, Enis Batur'un sunuşta belirttiği gibi gerçekten 'Tutkunun Negatif Çehresi Üzerine Kanlı Bir Divertimento'. Oğlak Yayınları, ilk yayımlanışından tam kırk sekiz yıl sonra Kıskanmak'ı yeniden yayımlayarak bir görev yaptığına inanıyor.


Eserdeki kahramanlara baktığımızda net bir karakter bulamıyoruz. Karakterler, yazarın hayali bir parçasıdır. Kısmet Büfe on hikayeden oluşmaktadır. Bu hikayeler çoğunlukla resimler üzerine yazılır. Yani yazarımız gördüğü bir tablonun öyküsünü yazmış. Bu yüzden hikayeler fantezi ve gerçeklik algısı üzerine gidip gelir. Hikayeler resimden yola çıkılarak yazılmıştır. Yazarın dili öykülerinde daha katmanlı ve dolambaçlı bir şekilde anlatılır. Yazar, rüya ve gerçeklik dengesini gerçeğe doğru kaydırmıştır. Yaşlılık, yalnızlık, sessizlik, hiçlik gibi kavramları sorgular. Bir tablodan uyarlanan hikaye, yaşlanmış, emekli olmuş ve hayattan hiçbir beklentisi olmayan biri dul, diğeri bekar iki kadının hayatını konu alıyor. Bu bölümde hayal ile gerçek arasındaki farkı en aza indirir. Belirsizlik ve korku hüküm sürüyor. Hikaye birinci tekil şahıs ağzından anlatılıyor. Kahramanımıza göre bu yolculukları gözleri çok keskin biri yönetmektedir. Ertuğrul Oğuz Fırat her şeyden önce ressamı, bestecisi, avukatı, şairi ve yazarıyla tanınır. Yazar bu eserinde tüm hikayelerinde farklı bir çizgiye ulaşma çabasını tasavvur etmiştir. Bunu hikayede çok iyi anlıyoruz. Hikaye başlangıçta yenilikçi Batı ve eski moda Doğu kavramlarına değiniyor. Resim ve ressamlardan yola çıkarak yazı sanatını sorguluyor. Turan Erol, Türk ressam ve öğretmendir. Bu hikayede Turan Erol'un gençlik fotoğrafı anlatılmaktadır. Köşk, düz rıhtım ve rıhtım üzerine yapılmış yazlık demektir. Yazar, karanlık yalının sözlük anlamı olmadığını söylüyor. Hikayenin başında boğazın oluşumunu ve oluşan depremleri anlatır. Erol Akyavaş'ın bir fotoğrafı üzerine yazılmış yazıdır. Çapa düşman ülkeye baskın yapan savaşçılara denir. Karşıdan karşıya geçtiğimizde, bir engel, üstesinden gelinemeyecek karmaşık ve zor görevler anlamına gelir. Korkunun nefsiyle beslendiğini ve insan gibi çığa düşmekten korkan kar tanesinin çığın parçası olunca cesur olduğunu anlatır. Bir öbek kadının üç sıra üzerinde dizilerek çektirdiği bir fotoğraftan hareketle yazılmış bir metindir. Metin değil seslendirme grafiği görüyoruz. Bu grafikte adeta notalar halinde seslendirilen cümleleri duyuyoruz. Yazar sanki sözle, gözle yapılamayan şeyi sesle yapmak istemiştir. Önceleri, bildiklerini günün birinde resim yapacağını düşünmeden görüp öğrendiklerini çizmişti. İşin, eksizsiz bir at, bir boğa çizmek olduğunu düşünmüş, kaç kez, duvardan çıkıveren, yanına gelen hayvanlarla koşmuştu düşünde. Sonra bakmanın yetmediğini öğrenmiş, kovalayanlara kovalananların bağırmasına, böğürmesine kulak vermek, bu seslere, bu ölülere eliyle, gözü kulağıyla dokunmak, koşanlarla birlikte terlemek, yara alanlarla birlikte kanamak gerektiğini anlamış, bu sesleri, bu terleri kanları eklemişti yaptığı resimlere.


Rintaro: Anne ve babasını küçük yaşlarda kaybetmiş ve dedesinden kalan Natsuki kitapevi'nde zaman geçiren romanın ana karakteridir. Kedi: Konuşabilen ve kitapları kurtarmak için her defasında Rintaro'dan yardım isteyen tekir kedidir. Kitapların da bir kalbi olduğunu ve insanların başkalarını önemseyen bir kalbin gücüyle mutlu bir hayata gülümseyebileceğini hatırlatan bir romandır. Sadece insanların değil, başka canlılarında kitaplara ne denli önem verdiğini ve onları kurtarmak için mücadele ettiğini gösteren kitaptır. Kitap, lise öğrencisi olan Rintaro'nun bir kedi ile kitaplara zarar veren, hapseden, yırtmak isteyenlerden kurtarmak için vermiş olduğu girişimleri konu edinir. Rintaro sıradan bir lise çocuğudur. Anne ve babası o daha küçükken boşandı ve kısa süre sonra annesi vefat etti. Sonra dedesi onu yanına alır. Ama şimdi dedesi de ölür ve halası onu yanına alacağını söyer. Bu süreçte Rintaro, büyükbabasının Natsuki Kitabevi'nde vakit geçirir. Bu sırada bir ses duyar ama bu bir kedidir, müşteri değil. Bu kedi diğerlerinden oldukça farklıdır. Çünkü insan gibi konuşabiliyor. Rintaro bir an afallar ama duruma uyum sağlar. Kedi bir yerde çok fazla kitap olduğunu ve yardıma ihtiyacı olduğunu söylüyor. Rintaro bir şey yapamayacağını söylese de ikna olur ve kedinin peşine düşer. Gizemli bir yolculuğun ardından görev yerine varırlar. Televizyonda ve radyoda çıkan, ders veren, yılda yüz kitap okuduğunu söyleyen bir adamla karşı karşıyalar. Kütüphanesindeki kitapların hepsini yani elli yedi bin altı yüz yirmi iki kitabı okuduğunu söylüyor. Rintaro ise kitapları pek sevmediğini, onları buraya hapsettiğini savunuyor. Adam ikinci kez kitap okumanın zaman kaybı olduğunu düşünürken, Rintaro tam tersini söylüyor. Bu hararetli tartışmanın sonunda adam ikna olur ve bütün kitapları serbest bırakır. Rintaro'nun sınıf arkadaşı Sayo kitapçıya uğrar, ona ders notlarını bırakır ve okula gelmesi için onu uyarır. Ancak Rintaro ona pek dikkat etmez. Bir gün tekir kedi kitapçıya geri döner ve Rintaro'dan tekrar yardım ister. Bu sefer kitapları kesip düzelten birinden bahsediyor. Rintaro yine yardım edecekken Sayo kitapçıya gelir ve tekir kediyi görür. Tekir kedi, Sayo'nun onu duyamadığını söylüyor. Çünkü onu duymak için özel şartlara sahip bir insan olmak gerekir. Ancak Sayo onu duydu. Rintaro istemiyor ama Sayo ikinci görev için onları takip ediyor. Bu sefer bir enstitüye gidiyorlar. Burada bir adam, insanlar kalın kitapları okumakta zorlandıkları için kitapları kesip cümlelere ayırmaya çalışıyor. Rintaro bunun yanlış olduğunu açıklamaya çalışır. Bunu yaparken adam Beethoven'ın 9. Senfonisini dinliyor. Rintaro şarkıyı hızlandırır ve ona şarkının hızlandırıldığında berbat olduğunu kanıtlar. Sonunda adam hakkını verir ve bu görev tamamlanır. Tekir kedi son kez Rintaro'dan yardım ister. Bu sefer sırf para kazanmak için kitap satan ve basan bir adama giderler. Sayo onlarla birlikte. Adam kitapların sadece sarf malzemesi olduğunu savunuyor. Bir şey iletmek için değil, toplumun taleplerine göre kitaplar yayınladıklarını söylüyor. Verilecek mesajın hiçbir önemi olmadığını düşünüyor. Ancak Rintaro onu da ikna etmeyi başarır. Artık içeriği önemsiz, sadece toplumun talep ettiği kitaplar üretmeyecek. Dedesinin ölümünün üzerinden üç ay geçmiştir. Ancak Rintaro halasıyla gitmek istemez. Onu belli şartlarla ikna eder. Teyzesi ondan okula gitmesini, haftanın üç günü telefon etmesini ve bir sorunla karşılaştığında gurur duymadan danışmasını ister. Rintaro kabul eder ve Natsuki Kitabevi'nde kalır. Kitapların yüreği vardır, dedi kedi birden. Kitapları Kurtaran Kedi Japonya'nın çok satan yazarlarından Sosuke Natsukawa'nın kaleminden, kitapların da bir yüreği olduğunu ve başkalarını düşünen bir yüreğin gücüyle insanların mutlu bir hayata gülümseyebileceklerini bizlere hatırlatan bir roman.


Cahide Sonku ya da doğumdaki adıyla Cahide Serap: (27 Aralık 1919, Yemen-18 Mart 1981 İstanbul) Türk sinema ve tiyatro oyuncusu. Türk sinemasının ilk kadın film yönetmeni ve sinema oyuncusu. Muhsin Ertuğrul: Türk tiyatro sanatçısı, yönetmen, oyuncu ve yapımcı. Türk tiyatrosunun batılı anlamda kurucusu olarak kabul edilen Muhsin Ertuğrul, sinema alanında da Türkiye'de ilk ve önemli katkıları gerçekleştirmiştir; 1922-1939 yılları arasında Türkiye'de film yapan tek kişidir. İhsan Doruk: Demokrat partinin kolladığı işadamlarındandır. Önce tütün eksperliği, sonra tütün ticareti yapan ve tütün kralı olarak tanınan İhsan Doruk, Cahide Sonku ile iki evlilik yapar. Kızları Ender'in doğumundan kısa süre sonra ayrılırlar. Tufan Velidedeoğlu: Cahide'nin son günlerinde yanında olan tek isimdir. O yollarda otuzlu yaşlarını süren genç adam Başkan Yayınevi'nde yönetici olarak çalışıyordur. Osman Balcıgil'in Kızıl Çengi romanı, Türk tiyatrosu ve bir dönem tiyatroya ismini altın harflerle yazdırmayı başaran Cahide Sonku'nun hayatını konu alıyor. Türk tiyatrosunun antolojisi de diyebileceğimiz bu eser neredeyse isimleri birlikte anılan bir kurum ve yaşam öyküsüyle örtüşerek devam ederken her ikisi de dış etkenlerin olumsuzluklarına maruz kalırlar.13 yaşından beri tiyatroda başarı merdivenlerinde hızla koşan genç kadının yanlış tercihleri ve alışkanlıkları onun bu basamakları hızla inmesine sebep olur. Muhsin Ertuğrul, kurduğu Tepebaşı Dram'da onu ve sayısız öğrencisini sahnelere taşırken genç kadını diğerlerinden ayıran ise müthiş bir yeteneğe sahip olmasıdır. Birlikte büyüdüğü tiyatroda tıpkı genç kadın gibi yıllarda altın çağındadır. Ertuğrul'un çevirileriyle sahneye konulan oyunlar, devrimlerin yaşandığı yıllar ve o da sanat alanında üzerine düşeni fazlasıyla yaparak kültürel anlamda katkı sunmaktadır. Dünyayı kasıp kavuran İkinci Dünya Savaşı yıllarında perde kapanmadan görevini yapan Ertuğrul ve sanat camiası iktidarın değişmesiyle bu defa karşısında onunla yıllarca uğraşacak bir mücadelenin içinde bulurlar. Demokrat Parti ve sonrasında Adalet Partisi yönetiminde tiyatroyu savunmak zorunda kalırlar. Ertuğrul'un büyük emeklerle kurduğu tiyatro şaibeli şekilde yanar. 1916 yılında Çürük Temel 'in oynandığı tarihten itibaren, üç yüz altmış sekiz farklı yapıt sahnelenir. Neresinden bakılırsa bakılsın Tepebaşı Dram Tiyatro'su muhteşem bir başarı öyküsüdür. Muhsin Ertuğrul ve tiyatrosuna hakkını teslim etmek gerekir. İktidarları anlamak ve anlamlandırabilmek için oldukları dönemde sanata, sanatçıya ve ortaya çıkan eserlere bakarak tespiti yapılabilir. Bu anlamda bakıldığında dönem iktidarları sınıfta kalmıştır. Romanda ayrıca 1970'li yıllardaki müzik, sinema, tiyatro yapıtlarının iki birbirine zıt ürünler vererek halka sunulan eserler de karşılaştırılır. Bir yanda gişe filmleri kaliteyi düşürürken aynı yıllarda Selvi Boylu Al Yazmalım, Hababam Sınıfı gibi başyapıtlarda dönemin eserleri içindedir. Yazar diğer eserlerinde olduğu gibi bu romanında da okuyucusuna tarihi yaşattığı, esere dahil ettiği için çok daha etkili ve başarılıdır. 1941 Ağustos Perde ve Sahne haftalık dergisinin kapak resmi Cahide Sonku'ya ayrılmıştı. 1932'den bu yana, yaklaşık dokuz yıldır sahnedeydi Cahide. Meteor hızıyla yükselmiş ve Muhsin Ertuğrul'un bir numaralı keşfiydi. Böyle giderse Türkiye'nin bir numaralı primadonnası olacaktı. O yıllarda Talat Artemel'den boşanmış zengin işadamı olan Marcel'le birlikte yaşamaktaydı. Yeteneği, gençliği ve güzelliğiyle baş döndüren Cahide yaşadığı ihtişamlı hayatla da dikkatleri üzerinde topluyordu. Sonku'nun, mesleği ve hayatı ivme kazanmıştı. O, hangi rolü oynarsa oynasın sanki bütün oyun üzerine kurgulanmış gibi bir hava oluşuyordu. Şüphesiz bunda Muhsin Ertuğrul'un etkisi büyüktü, 13 yaşında tiyatronun kapısına gelen çocuğun yeteneğini fark etmiş; solfej, tiyatro, piyano, bale derslerini almasını sağlayarak küçük bir çocuktan sahnede devleşen bir kadına dönüşmesini sağlamıştı. Cahide, babasının onları terk ettikten sonra yaşadıkları maddi imkansızlık, annesinin terzilik yapmasına rağmen çalışmak zorundadır. İş aramak için gittiği kaymakamlıkta onu tanıyan aile dostları Ertuğrul'un yanına götürerek küçük çocuğun kaderini değiştirir. Önce küçük rollerle sahneye çıkmasına rağmen Ertuğrul onun ezber yeteneğini keşfeder. Sonraki yıllarda başrol oynadığı tiyatroya sinema filmleri eklenecektir. Çekilen filmlerin sayesinde hayran kitlesi büyüyüp şöhreti İstanbul dışına taşar. Hayali kendi film şirketini kurmaktır. Marcel'in ona sunduğu sonsuz servetinin büyüsü magazin basını da dahil herkesin dikkatlerini üzerine toplar. Kendi kazancı da dahil olmak üzere tüm birikimini hoyratça savuran genç kadın film şirketi kurma hayalini de ertelemek zorunda kalır. Marcel'le ayrıldıktan sonra iş adamı İhsan Doruk'la evlenir. Alışmış olduğu zengin hayat kaldığı yerden devam eder. Doruk, Demokrat Parti'nin ileri gelen isimlerindendir. Onun yoğun hayatı çifti ayırsa da bir süre sonra tekrar evlenirler. Cahide, hayalini gerçekleştirir ve film şirketini kurar. Yapımcısı, yönetmeni ve oyuncusu olarak birçok film çeker. Zeki Müren'in ilk filmi olan Beklenen Şarkı, Sonku Film'in kasasını doldurmakla kalmamış, Müren'in yanı sıra Cahide'nin zaten parıldamakta olan yıldızını da parlatmıştır. Yerli ve yabancı filmler için dublaj stüdyosu da kurmuş, ünlü seslendirme sanatçılarını şirkete bağlamıştır. İhsan Doruk'un maddi gücüne bu başarılar eklendiğinde arada ilgi görmeyen çalışmalarda kaynayıp gider. Güzel yıldız, kızı Ender'in doğumundan kısa süre sonra mesleğine bıraktığı yerden başlamakla kalmayıp, on bir yıl ara verdiği tiyatroya geri döner. Tepebaşı Dram tiyatrosu, Muhsin Ertuğrul'u ve Cahide'li günleriyle sanatseverleri yeniden heyecanlandırmayı başarmıştır. Cahide deli gibi çalışıyor fakat evliliğinde mutlu değildir. Aldatıldığını öğrendiğinde boşanma kararı alır. Kızının velayetini alır, fakat yıllardır alkole olan bağlılığı yavaş yavaş bağımlılığa döner. Film şirketinde çıkan yangın sonun başlangıcıdır aynı zamanda. Yıllarca emek verdiği şirketi eski haline getirmek neredeyse imkansızdır. Film sahnesi kapanıp tiyatro her ne kadar devam etse de alkol onu ele geçirmiştir. Kızının velayetini kaybetmesi de buna etkendir. Bu arada Demokrat Parti, Tepebaşı Komedi Tiyatrosu'nu yıkmış, sıra Tepebaşı Dram tiyatrosundadır. Tiyatro, Osmanlı'nın dahil olmak üzere Türk tiyatrosunun ruhunu temsil eder. Fakat bu ruha zarar vermek isteyen iktidar ısrarla kapatmak için elinden geleni yapar. Tepebaşı demek Muhsin Ertuğrul demektir ve önce Hocayı uzaklaştırıp sonra tiyatroyu yok edeceklerinin farkındadırlar. İmparatorluktan Cumhuriyete uzanan, geçmişten geleceğe diye de tarif edilebilecek modernleşmenin en önemli alametifarikası Tepebaşı büyük tehlikededir. Adalet Partisi döneminde de kan davasına dönüştürülen bu tutum devam eder. Tiyatro, muhafazakar iktidarla; aydınlanmacı, çağdaşlık yanlısı sanatçılar arasında her zaman sorun olur. 1964 yılına gelindiğinde büyük badireler atlatan Cahide, sanat hayatının ilk başladığı yerde Tepebaşı'nda yine sahnededir. Sanki iki kader arkadaşı gibidir Cahide ve Tepebaşı Dram Tiyatrosu. İkisi de başarı öyküsü gibi yoktan var olmaya, ayakta kalmaya çabalarlar. Bir farkla Cahide'nin bağımlılığı onu günden güne dibe çekmektedir. 1970 yılına gelindiğinde 1916'dan beri üç yüz altmış sekiz farklı yapımın sahneye konduğu Tepebaşı Dram Tiyatro'su şaibeli bir şekilde yanar. Cahide'de benzer bir son yaşamaktadır. Cahit Irgat'la yaptığı evlilik onu maddi ve manevi anlamda bitirir. İkili alkole teslim olmuş Cahide'nin mal varlığı da hızla erimiştir. 1970 yıllarında ki kalitesi düşen sinema sektörünün film afişlerinde ismi altlara yazılarak devam eder. Bir süre Cahide Sonku isminin ekmeğini yese de alkol onu teslim almıştır artık. Dostlarından kaçar, yardım kabul etmez. Tufan Velidedeoğlu onun tüm karşı çıkışlarına rağmen yardımcı olur. Son günlerinde hastane odasında sadece o vardır. 1981 yılında 61 yaşında hayata gözlerini yumar. Cahide Sonku'nun inanılması zor yükseliş ve düşüş öyküsü, toplumsal hayatımızın kendine özgü labirentlerinde gizlidir. On üç yaşında adımını attığı Darülbedayi'de, rakiplerini geride bırakmayı, ilk ve biricik primadonna olmayı becerdi. Çok az sayıda oyuncuya nasip olabilecek doğal yeteneğe ve güzelliğe sahipti. Bu özelliklerine zekasını ve çalışkanlığını ekledi. Altın yıllarını yaşayan Türk Tiyatrosu'nun ve kuruluş aşamasındaki Türk Sineması'nın tartışmasız 1 Numarası oldu. Çok ama çok para kazandı. Örnekleri sadece ABD'de görülebilecek tarzda bir hayat yaşadı. Türkiye'nin playboyları, geçeceği değil, geçme ihtimali olan yollara bile kırmızı halı döşettiler. Ayakkabılarından şampanyalar içildi. Bütün takıları, ayakkabıları, çantaları, kıyafetleri Paris ya da Londra'dan getirtildi. Zaman içinde, hediye edilen son model otomobillere bile burun kıvıracaktı. Cahide Sonku'nun düşüşü de tıpkı yükselişi gibi meteor hızıyla gerçekleşecekti. Ünlü yıldız zaman içinde alkolün bataklığına gömülecek, Beyoğlu'nun izbelerinde yitip gidecekti. Osman Balcıgil, tıpkı öteki çok okunan biyografik romanları Celile, Yeşil Mürekkep, İpek Sabahlık ve Afife Jale'de olduğu gibi, bu kez de Kızıl Çengi'de, Cahide Sonku'dan hareketle Türkiye toplumunun derinlerine iniyor.


Kızıl Köşkün Rüyası, karakter yaratma konusunda son derece başarılıydı. Romanda 700'ün üzerinde karakter var ve aralarında ana karakter sayısı 100'ü geçiyor. Yazar, özellikle genç kızlar olmak üzere kadınların incelikli, karmaşık, hassas ve değişken psikolojisini ve duygu dünyasını anlatmakta oldukça ustaydı. Hayata dair beklentilerini, özellikle de aşka olan özlemini büyük bir sempatiyle yazan yazar, kadınları hem zengin ve derin kişiliklerini hem de çevrenin ve toplumun üzerlerinde yarattığı baskıları sergileyerek yaşayan birer sanat sembolü haline getirmiştir. Kızıl Köşkün Rüyası yarı otobiyografi türünde bir romandır. Cao Xueqin'in kendi ailesinin ve Qing Hanedanlığı'nın yükselişini ve düşüşünü anlatıyor. Yazarın birinci bölümde açıkladığı gibi, gençliğinde tanıştığı kadınlara, akrabalarına ve hizmetçilerine ithaf edilmiş bir hatırattır. Çin halk dilinde yazılan Kızıl Köşk'ün Rüyası da çok anlamlı, bir nevi otobiyografi ve anı türünde olan romanın yazarı Cao Xueqin'dir. Qing hanedanından etkili bir eserdir. 18. yüzyılın ortalarında yazılmıştır. Çin'in o dönemdeki yönetim tarzı ve sosyal yapısı yazar tarafından detaylı bir şekilde işlenmiştir. Yazar, romanında, Qing Hanedanlığı'nın yükselişini ve düşüşünü kendi ailesiyle ustaca anlattı. Yazar, bu romanı hayatında tanıdığı bazı kişilere ithaf ettiğini birinci bölümde belirtmiştir. Kitaptaki konunun psikolojik bir boyutu da var. Çin'deki dört büyük edebi eser arasında yer alan Kızıl Köşk'ün Rüyası, kurgu edebiyatına güzel bir örnektir. Taş Hikayesi olarak da bilinen ve en çok satanlar arasında yer alan roman 120 bölümden oluşmaktadır. Bunun ilk 80 bölümü yazarın kendisi tarafından yazılmıştır. Yazarın ölümünden sonra 1791-1792 yıllarında yazarın düşünce tarzının incelenmesi sonucunda Gao E tarafından eserin yeni baskılarına 40 bölüm daha eklenmiştir. Cao Xueqin bu romanı bir el yazması olarak hazırladı. Roman geniş bir okuyucu kitlesine ulaşma fırsatı bulmuştur. Eser bir ansiklopedi tadında çünkü Çin'de bir dönemi, bir Hanedanlığı anlatıyor. Romandaki karakterlerin sayısı 700'den fazladır. Tek başına ana karakter sayısı bile 100'ü geçmektedir. Kızıl Köşk Rüyası'nda her seviyedeki vatandaşın gündelik hayatı, iş hayatı, sosyal ilişkileri ve daha birçok şey yer almaktadır. Romanda adeta o dönemin toplumuna bir ayna gibidir. Sanatsal değeri büyük olan Kızıl Köşk Rüyası'nda kadınların, genç kızların hayata bakışları, beklentileri, duyguları, hassasiyetleri ve psikolojileri kitaba ustaca yansıtılmıştır. Romanda aşk da var. Karakterlerin zenginliği de kitaba zenginlik katıyor. Dünyada en çok okunan kitaplar arasındadır. - Kitap, çok geniş karakter kadrosu ve buna bağlı psikolojik boyutunun yanı sıra, 18. yy Çin aristokrasisinin sosyal yapısının detaylı bir analizi olması açısından da önemlidir. - Çin'in Dört Büyük Klasik Romanı'ndan biri. 18. yy'ın ortalarında, Qing Hanedanı döneminde yazılmıştır. - Çin'de halk dilinde yazılmış en büyük eserlerden biri ve Çince kurgu edebiyatının şaheseri kabul edilir. - İlk 80 bölüm Cao Xueqin tarafından yazıldı. 1791-92'de birinci ve ikinci baskıları hazırlayan Gao E, eşi Cheng Weiyuan ile birlikte romana 40 bölüm daha ekler. - Diğer adı Taş Hikayesi olan Kızıl Köşkün Rüyası, Cao Xueqin hayattayken el yazması olarak geniş okur kitlesine ulaşmıştı.


Berger: Hikayenin ana karakteridir. Henüz 17 yaşında, ciddi özgüven problemi yaşamakta ve kendini topluma kabul ettirmeye çalışan biridir. Karla: Schramek'in kız arkadaşı ve Berger'in arkadaşı olur. Kitap, ürkek, yaşamı daha tanımamış, saf duyguların ve biraz da ezilmişliğin; dışlanmışlığın psikolojisini ele alırken. 17 yaşındaki genç tıp öğrencisinin temiz dünyası ve aşka olan temiz özlemini; insanlara olan güvensizliğini konu ediniyor. Bertold Berger taşradan Viyana'ya tıp okumak için gelir. Josefstadt semtinde bir oda tutuyor. Hiç arkadaşı ve tanıdığı olmayan bu şehirde, zayıf ve iyi huylu Berger bir arkadaş bulur. Hukuk okuyan Schramek ise tam tersidir. Güçlü, çekici, konuşabilen; İnsanlara yol gösterebilen biridir. Berger, arkadaşını bir idole dönüştürür. Arkadaşının ortamında olmasına rağmen ayak uyduramaz. Schramek, Berger'le sürekli dalga geçer ve aralarında uzun tartışmalar olur. Bir gün Schramek, Berger'i kız arkadaşı Karla ile tanıştırır. Kız bu zayıf, çelimsiz ve utangaç gençle sürekli dalga geçerken, Berger ona karşı şehvet duyar. Aralarında, ikisinin de fark ettiği bir çekim vardır. Ama Berger'in istediği bu değil. Berger, kızın ucuz sadeliğine ve baştan çıkarıcılığına sert tepki verir. Kızdan ve arkadaşından uzakta olan Berger, ev sahibinin kızının kırmızı olduğunu öğrenir. Kadına yardım etmek için bir tıp öğrencisi olarak yanında dururken, onu iyileştirmek istiyor. Her şeye darılan Berger, ev sahibiyle kızının dostluğundan mutludur. Ancak hiç beklemediği bir şey olur. Kırmızı da kendine bulaşır. Stefan Zweig 1908 yılında yayımlanan bu erken dönem eseri Kızıl'da, yarattığı karakterin gizli arzularını ustalıkla işlerken, kimseye aldırış etmeyen büyük ve yabancı kentin acımasızlığını gözler önüne seriyor.


Gülsüm: Roman'ın baş kahramanıdır ve son derece yoksul olan babası tarafından kardeşinden ayrılarak, Nadide Hanım'ın konağına, onun torunu olan Bülent'e bakması için gönderilir. Konak ahalisi tarafından birçok farklı eziyet görecektir. Oldukça cefalı ve iyi niyetli bir karakteri vardır. Nadide Hanım: Atmış yaşlarında olan zengin ve konağın sahibi olan kadındır. Konakta çalışanları sürekli olarak aşağılar, ve kendini onlardan üstün görmektedir. Lala Tahir: Konaktaki çocuklar ile ilgilenmektedir. Gülsüm'ü ise kullanacaktır. Kendi özel işlerini Gülsüm'e yaptırmaktadır. Yazar romanında, Nadide isminde bir kadının konağında çocuk bakıcısı olmak üzere kardeşinden koparılan Gülsüm'ün kardeşi İsmail'e duyduğu özlemi ve konak sahiplerinden gördüğü eziyetleri konu edinmektedir. Kitabın adı da bakıcının yediği sopalar ve acılar ile dolu hayatından gelmektedir. Nadide Hanım Pendik istasyonunda ortanca kızını beklemektedir. Geziden dönen kızıyla damadını karşılamak için buraya gelmiştir. Onları beklediği sırada trenden inan yaşı bir köylü ile iki çocuğu görür. Ayakkabıları dahi olmayan, sırtlarında tek bir yorganla inen yaşlı adamın yanında biri dokuz yaşında diğeri ise henüz bebek olan iki çocuğu vardır. Adam ve çocukları Nadide Hanım'ın evinin önüne kalmıştır. Akşamüzeri balkona çıkan Nadide Hanım ise onları görür. Belli ki adamın şuan gidecek hiçbir yeri ve parası yoktur. Köylünün geceyi konağın önünde geçirmeyi planladığı her halinden belli olmaktaydı. Nadide Hanım ise bu duruma daha fazla dayanamayarak onları eve almıştır. Daha sonrasında ise onlara yemek ikram ederek karınlarının doymasını sağlamıştır. Sonraları adının Gülsüm olduğunu öğrendiği kız çocuğu, çok aç olduğu her halinden belli olmasına rağmen kendisi yemek yemiyor ve kardeşini doyurmak için elinden geleni yapıyordu. Kucağındaki İsmail'i beslemesi ve kendisinin yemek yememesi Nadide Hanım'ın dikkatini fazlası çekmiştir. Gördükleri sonrasında henüz yeni doğmuş torununa da bu kızın bakıcılık yapacağını düşünmekteydi. Daha sonrasında kısa kızı torunu Bülent'e bakıcı olarak istemiştir. Çocukların babası olan orta yaşlı ve köylü adam ise bu durumu kabul eder. Ancak çocukların hiçbir şekilde birbirinden ayrılmak istemediğini ve Gülsüm'ün İsmail'e inanılmaz derecede bağlı olduğunu dile getirmiştir. Nadide Hanım ise Gülsüm'ün bakıcı olarak kalmasını istemekteydi. Yinede onu kardeşi İsmail'den ayırmak istememişti. Her şeye rağmen bu iki kardeşi ayırmak imkansız gibi görünse de Nadide Hanım bir şekilde Gülsüm'ü konağına hizmetçi olarak almayı başarmıştır. Köylü adam ise yorganını ve küçük oğlu İsmail'i oradan alarak konaktan ayrılmıştır. Gülsüm onların gidişinin ardından fazlası ile özlem ve üzüntü hissetmiştir. Ancak bir iki gün içerisinde bu duruma katlanmayı başarmıştı. Gülsüm, bakıcı olarak çalıştığı bu konakta her zaman İsmail'e kavuşacağı günlerin özlemini yaşamaktaydı. Bir yandan kardeşinden ayrılmanın acısına bir yandan da konak hayatına alışmaya çalışmaktaydı. Bu sırada evdeki herkes tarafından küçük görülüyordu. Sürekli olarak azarlanıyor, dövülüyor ve olan biten hemen her şeyin sorumlusu olarak görülüyordu. Gidecek hiçbir yeri olmadığından tüm bunlara katlanmaktan başka seçeneği de yoktu. - Reşat Nuri Güntekin'in Kızılcık Dalları adlı romanının ilk baskısı 1932 yılında yapılmıştır. 1968 yılına kadar ise 6 farklı baskı görmüştür. Bu yıldan itibaren birçok defa daha farklı baskılar görmüştür. - Yazarın diğer romanlarında da sıklıkla görülen konak hayatı bu romanda da etraflıca ele alınmaktadır. - Roman içerisinde büyük oranda konak hayatına yer verilmektedir. Konak hayatına giren bakıcıların ve sütannelerin yaşamları üzerine yazılmıştır. - Yazar birçok kitabında olduğu gibi burada da sosyal yaşama oldukça değinmektedir. Kızılcık Dalları'nda, bir evlatlığını başına gelen olayları, kendi diliyle eşleşen bir masal diliyle anlatışı göze çarpar. Mutlu bir aile yaşantısına özlem, büyük bir anlam zenginliğiyle dile getirilmiştir. Kızı erken yaşta ölen bir ninenin, yüreği yanarak ve kızının yadigarına bakarak hatırladıkça çoğalan o mazlum yakarışları başarıyla verilmiştir. Yazar, besleme kızcağızın anılarının dibindeki kimsesizlik ve çaresizliği, hayatındaki o büyük drama bağlayarak, bu romanın eksenine yerleştiriyor.


Adem: Adem Almanya'da işçi olarak çalışmaya gelen Salim Sarıkaya'nın oğludur. Daha on dördünde dertlerin altında ezilmiş, güzel gözlü bir delikanlıdır. Salim Sarıkaya: Askerden sonra Almanya'ya yazılmış ve işçiliği çıkınca Almanya'ya gelip, çocuklarını okutmak için mücadele eden bir adamdır. Adnan: Sarıkaya ailesinin en büyük derdidir. Gül: Adem ile duygusal ilişki yaşayan Fuhuş batağında bir kadındır. Kenan: Gül'e her türlü kötülüğü yapan kişidir. Roman sonunda polis tarafından kovalanırken Ren Irmağı'nda boğulur. Salim Sarıkaya ve ailesinin Almanya'daki deneyimleri ve Türk çocuklarının Alman eğitim sisteminde karşılaştıkları zorluklar konu edinir. Askerliğini yaptıktan sonra Almanya'ya mektup yazan Salim Sarıkaya, isminin çıkması sonucu Almanya'ya gelip çalışmaya başlar. Oğlu Adem, romanın bazı yerlerinde babasının bir korkak olduğunu belirtir. Sarıkaya ailesinin en büyük endişesi oğulları Adnan'ın Türkiye'de yaşadıklarıdır. Adnan'ı okumak için Türkiye'ye bırakan aile, onun Dev-Genç üyesi olduğu için ölüm döşeğinde olduğunu öğrenir. Hacer'in hayattan en büyük beklentisi oğlunun idamdan kurtulup okulu bitirmesidir. Koca Ren, Alman ve Türk eğitim sistemlerinin karşılaştırıldığı ve Almanya'daki Türklerin eğitimle ilgili sorunlarının tartışıldığı bir romandır. Salim Sarıkaya eğitime düşkündür ve oğlunu okutmak ister. Ancak Almanya'da ikinci sınıf olarak görüldüğü için amacına tam olarak ulaşamaz. Bay Toprak olumsuz bir öğretmen, Türkan Gümüş ise olumlu bir öğretmendir. Romanda Adem'in okuldaki sorunları, Adnan'ın hapisteki günleri ve Hacer'in oğlunu kurtarmak için sürekli Türkiye'ye gelişi anlatılırken, Adem'in fuhuşa sürüklenen Gül ile olan duygusal ilişkisi ön plana çıkar. Gül'ü bu bataklığa sürükleyen Kenan, romanın sonunda polis tarafından kovalanırken Ren Nehri'nde boğulur. Almanya'da bir işçi çocuğudur Adem. Daha on dördünde dertlerin altında ezilmiş, güzel gözlü bir delikanlıdır. Memleket özlemi, daha doğrusu, memlekette kalan sevdiklerinin özlemi yakar yüreğini. En çok da darağacına gönderilmek istenen, siyasi suçlu Adnan Abi'si için yanar. Yetmezmiş gibi, okulda da işler iyi değildir. Ne öğretmeni sever onu, ne de sıra arkadaşı Melanie. Memleketteki o zehir gibi çocuk gitmiş, yerine zayıfları inci gibi dizen Adem gelmiştir. Fakir Baykurt Almanya'da kaleme aldığı Duisburg üçlemesinin bu ikinci kitabında, dizinin diğer romanları Yüksek Fırınlar ve Yarım Ekmek de olduğu gibi yine işçi ailelerinin sorunlarına değiniyor. Ancak bu kez sorunları, yine o her zamanki sahici, sıcak ve buruk bir tat bırakan üslubuyla, ikinci kuşağın gözünden anlatıyor.


Florentino Ariza: Telgraf götürmek için gittiği bir evde on üç yaşındaki kızına aşık olan sessiz bir genç adam. Tek arzusu hayatının anahtarlarını teslim ettiği Fermina Daza ile bir hayat yaşamak olan, reddedilince Fermina başkasıyla evlense bile bu arzusundan vazgeçmeyen, hayaliyle yaşayan bir aşıktır. Birlikte olabilecekleri günün ve bu rüyayı gerçekleştirmek için sabırla Doktor Urbino'nun ölümünü eli üç yıl yedi ay on bir gün bekler. Fermina Daza: Babasının baskısıyla Florentino'dan ayrılan ve yirmi bir yaşında Doktor Urbino ile evlenen, evden okula gitmek dışında hemen hemen hiç çıkmayan, kendini sosyete içinde bulan, yalnızlığını eşyalarla örtmeye çalışan mutsuz bir kadın. Doktor Juvenal Urbino: Evliliğin saçma bir şey olduğunu, birbirini yeni tanıyan iki kişinin birdenbire birlikte yaşayarak aynı kaderi paylaştıklarını düşünen, bunun tüm bilimsel fikirlere aykırı olduğunu düşünen, kalbiyle değil, aklıyla hareket eden bir adamdır. 19. yüzyılın sonları ile 20. yüzyılın başları arasında Fermina Daza, Florentino Ariza ve Doktor Juvenal Urbino üçgeninde gelişen karşılıksız aşkı konu ediniyor. Elli üç yıl, yedi ay ve on bir gün önce Florentino Ariza, Lorenzo Daza'nın evine bir telgraf gönderir. Buraya müjde getirdiği için para alır ve dönüş yolunda bir görüntüyle karşılaşır. Annesine okumayı öğreten bir kız. Bu kız Fermina Daza'ydı ve onu gördüğü anda ona aşık olur. Kısa süre sonra kendini, öğleden sonra ikide evlerine bakan bir bahçede kitap okuyormuş gibi yaparken bulur. Amacı onu her gün az da olsa görmektir. Fermina Daza bunu fark eder ve her gün aynı saatte bahçeye çıkar. Bu kısa sözler bir mektupta sona erer. Florentino Ariza bütün cesaretini toplar ve onunla evlenmek istediğini söyler. Kız bir mektupla cevap vereceğini ve o zamana kadar buraya gelmeyeceğini söyler. Uzun bir bekleyişin ardından cevap gelmez ve Florentino Ariza cevabı almak için bahçelerine geri döner. Fermina Daza cevap vereceğini söyler. Babası bu gizli meseleyi öğrenmiş ve onu alıp götürmeye karar verir. Fermina Daza bu geziyi babasına duyduğu bir kırgınlıkla kabul etmek zorunda kalır ve gitmeden önce saç örgüsünü kesip, adresini vererek Florentino Ariza'ya gönderir. Ayrıldıktan sonra birbirlerine telgraf çekerler ve aşkları daha da güçlenir. Geri döneceğini belirten Fermina Daza, heyecanla görüşmeyi bekler. Florentino Ariza ise bir an yorulmadan bekler. O gün geldiğinde, Fermina Daza onu görür ve hayal kırıklığına uğrar. Karşısında gördüğü kişi solgun bir tiptir ve onunla evlenemeyeceğini anlar. Böylece ilişkileri sona erer, ancak Florentino Ariza için bitmeyen bir bekleyiş başlar. Bu bekleyişin en başında Fermina Daza'nın evlenmesi gelir. Koleraya yakalanınca Doktor Juvenal Urbino ile tanırlar ve tedavisi sırasında doktordan etkilenir. Uzun bir mücadeleden sonra Fermina Daza'yı evlenmeye ikna eder ama bu bir aşk evliliği değildir. Yine de birbirlerine olan aşkları bu evliliği doktor ölene kadar sürdürmeye yeter. Florentino Ariza, evlilikleri boyunca Fermina Daza'yı her zaman sevmeye devam eder, birçok aşk ilişkisi yaşamasına rağmen, hiç kimseyle evlenmez, hep onu bekler. Tam doktorun ölüm haberini alır almaz evlerine gider ve yıllar sonra ilk kez konuştuklarında onu hala sevdiğini söyler. Fermina Daza o kadar kızmıştır ki onu kovar ve ona üç sayfalık aşağılayıcı bir mektup gönderir. Florentino Ariza ise yılların birikimini tüm gerçeği ve sadeliğiyle bu mektupta yazmış ve Fermina Daza'yı etkilemeyi başarmıştır. İki yıl boyunca her gün gönderdiği mektupları okuduğunu bilmeden göndermeye devam eder. Sonunda eve gitmeye karar verir ve her salıyı birlikte geçirirler. Fermina Daza yaşlanan bir aşkın farkına yeni varmaya başlar. Florentino Ariza ona on bir günlük bir deniz yolculuğu teklif eder ve o da bunu kabul eder. Bu yolculuk onlara aşklarını yeniden yaşatır ve birbirlerinden bir an bile ayrılmazlar. Fermina Daza eve dönmek istemez ve herkesten uzakta yaşamak ister. Florentino Ariza, gemide kalma fikrini düşünür ve kaptana sarı bayrağı çekmesini söyler. Sarı bayrak, gemide kolera hastalarının olduğunu ve kimsenin uçağa binmemesi gerektiğini gösterir. Böylece ömürleri kısa olan bu iki eski sevgili, bir ömür sürecek aşk yolculuğunda herkesten uzaklaşmış olurlar. Kolera Günlerinde Aşk, bırakılmış bir sevgilinin, yeniyetmelik yıllarından başlayarak yaşlılığın alacakaranlığına dek süren yarım yüzyıllık aşkının öyküsü. Marquezin, ustalığı, bu öyküyü bir destana dönüştürüyor: aşkın, deli-akıllı, yabanıl-evcil, tensel, romantik tüm biçimlerinin pastoral bir şiirin büyüsüne büründüğü bir destan. On dokuzuncu yüzyılın yirminci yüzyıla dönüştüğü bir zaman dilimini kapsayan bu bitmeyen aşkın gerisinde, çağdaşlaşma çabası içindeki bir toplumun çeşitli yönlerini, özellikle taşra kentsoyluluğunun saçmalıklarını ince bir alayla eleştiriyor yazar. Roman boyunca, aşk acılarının lirik rüzgarlarının esintileri arasında, Marquez'in, insancıl mizahı, sürekli olarak duyuruyor kendini. Bu nitelikleriyle, Kolera Günlerinde Aşk, Marquez'in başyapıtı sayılan Yüz Yıllık Yalnızlıkın yanında tartışılmaz bir biçimde yerini alıyor.


Zehra: Zehra, 30 yaşın üzerinde çalışkan, başarılı ve hırslı bir karakterdir. Genel olarak hayata karşı tutumu gerçekçi bir yaklaşıma dayanmaktadır. Konstantiniyye Oteli'ni yapan patronun yardımcısıdır. Emre: Duyarlı kişiliğiyle hayatı sorgulayan, kendini ait olduğu topluma yakın hissetmeyen genç bir edebiyat aşığıdır. Kitap, 2014 yılı sonunda İstanbul'da Bizans nekropolünün harabeleri üzerine inşa edilmiş yedi yıldızlı bir otelin açılışında bir araya gelen ve hepsi bir fenomeni ya da bir dönemi temsil eden seçkin konukların ve otel çalışanlarının yolunu konu edinir. İstanbul'un gündemindeki olay ve Bizans'tan bu yana İstanbul'a gidişleri. İstanbul'un uzun tarihini şehitlerin hikayeleri üzerinden ele alınmıştır. Kitap, Eski Bizans İmparatorluğu'nun kalıntıları üzerine inşa edilen Konstantiniyye Oteli'nin açılışıyla başlıyor. Büyük bir davetle açılan otelin masalarında birbirinden farklı kişiler ve ünlü simalar yer alıyor. En itibarlı insanlar ilk masadadır. Her masada farklı hayatlar ve fikirler var. Sayı arttıkça itibar kaybı, ego ve kıskançlık ortaya çıkar. Sayı küçüldükçe yukarıdan bakar ve kendini beğenmişlik artar. Zülfü Livaneli bu romanda tüm bu tabloları gezerek insanları tek tek inceliyor ve hikayelerini anlatıyor. Otelin patronunun ailesi, patronun karısının yaşadıkları, bir müteahhitin ne yaptığı, profesörlerin fikirleri ve hayatı, bir yazar adayının intikamı o kadar yüksek ki, onu bir yazar haline getirebilecek kadar çok hikaye okuduk. Katil. Yazar, masaların yanı sıra bu masalarda hizmet veren garsonların ve güvenlik görevlilerinin hikayelerine de değiniyor. Güncel konulardan da alıntılar yapan ve olaylara mükemmel göndermeler yapan Zülfü Livaneli, seyahat olayları, Güneydoğu'daki olaylar, İstanbul'daki rant kavgaları gibi konularla geçmiş zamanı karşılaştırıyor ve İstanbul'u anlatıyor. Romandaki öykülerden biri de İstanbul hayvanlarının vaat edildiği bölümdür. Burada İstanbul'da yaşayarak çektikleri acıların hayvanların ağzından anlatıldığı hayvanların hikayesini okuyoruz. - Kitap, 2020-2021 yılları arası FOX'da Kefaret adlı dizi ile uyarlanmış ve 35 bölüm yayınlanmıştır. - Kitapta İstanbul'un yüzyıllardır yer altında yatan ölüleri de bu davete çağırılmasalar da katılıyorlar. - Konstantiniyye Oteli kitabı içerisinde son yıllarda yaşanan güncel olayların hikayeleştirilmiş ve toplumsal eleştiri haline gelmiş şeklini okuyoruz. Zülfü Livaneli, zengin bir insan panoramasıyla İstanbul'un derinliklerine inerken şehrin büyülü, ama bir o kadar da acımasız atmosferiyle buluşturduğu okuru sıra dışı yolculuğa çıkarıyor.


Şarik: Tombuldur ne de tüyleri kabarık ve güzeldir. Yarı aç yarı tok yaşadığı sokaklarda başıboş dolaşan hikaye kahramanının sol tarafı bir aşçının üzerine sıcak su dökmesi sebebiyle tüysüz ve yaralıdır. Filipp Filippoviç: Şarik'i sahiplenen kişidir. Bazı bilimsel araştırmalar yürüten, dünyaca ünlü bir profesördür. İvan Arnoldoviç Bormental: Filipp Filippoviç'in asistanıdır. Ruslar tombul ve kabarık tüylü köpekleri şarik adıyla çağırırlar. Şarik isimli bir sokak köpeğinin yolu Filip Filipovic isimli bir doktorla kesiştiğinde köpeğin karakteri değişir ve doktor çılgın bir ameliyatla hipofiz bezini Şarik'e ekler. Bu değişiklikle birlikte meydana gelen olaylar kitabın konusunu oluşturur. Bir gün sokaklarda aç dolaşan şarik, gür bıyıklı yaşlı bir adamla karşılaşır. Bu adamdan başta korksa da selam verdiğinde kanı kaynar. Adam Şarik'i peşinden eve götürür. Şarik ise kendisini salamla besleyen bir sahibi bulmanın heyecanıyla kıvranmaktadır. Şarik'in sahibi, beyin üzerinde bazı bilimsel araştırmalar yapan dünyaca ünlü Filipp Filippovic'tir evi oldukça büyüktür. Zinaida Prokofyevna Bunina, Filipp Filippovich'in hizmetçisi olarak çalışıyor. Ivan Arnoldovic Bormental onun resmi olmayan asistanıdır. Şarik ilk günlerde yeni evinde iyi bakılıyor. İyi beslenir, rahat etmesi sağlanır. Sol tarafındaki yarayı Doktor Filip Filippovic tedavi ediyor. Bir süre kötü davranışlarına, evdeki bazı eşyalara zarar vermesine, evi istediği gibi kullanmasına bir süre müsamaha gösterilir. Bir gün, çok kötü bir insanın öldüğü işitildiğinde, Filip Filipovic ve Bormental şaşırtıcı derecede mutlu ve umutludur. Şarik hemen yemekten kesilir ve bir odaya hapsedilir. Neler olduğunu anlamayan Şarik, olacakları tahmin etmeye çalışır. Köpek daha sonra ameliyathaneye alınır. İyileştiğini sanan Şarik, ameliyathaneye geri getirilmekten bıkar ve kaçmaya çalışır ama sonunda başının kesilmesinden kurtulamaz. Bulgakov Köpek Kalbi'nde Sokak köpeği Şarik'in öyküsünü anlatır. Dünya çapında bir bilim insanı olan Profesör Filipoviç, evine götürüp beslediği Şarik'i ameliyat ederek, er bezlerini ve hipofiz bezini adi bir suçlununkilerle değiştirir. Köpek arsız, yüzsüz, şehvet düşkünü ve kaba saba bir insana dönüşür. Şarik insan haliyle profesörün hayatını cehenneme çevirse de, Sovyet bürokrasisinde kendine bir konum edinebilecektir. Komünistlerin küçük burjuva değerlerinin üstünde yeni bir Sovyet insanı yaratma ideallerini hicveden Köpek Kalbi, Bulgakov'un en çok tartışılan yapıtıdır.


Vali: Hırslı, iradeli ve bir şeyler yapma ve kazandırma yolunda olan bir karakterdir. Bayram: Kendisinin çekmiş olduğu acıları başkalarının da yaşamasını istemeyen yardımsever bir adamdır. Elmas ve Mevlüt: Yakalanma korkusu ile durmadan yer değiştiren çifttir. Gürcü Mühendisler: İkiyüzlü ve sözlerine itibar edilmeyen topluluktur. Tür Mühendisler: PKK terörüne rağmen işlerinden yılmayan ve köprüyü yapan topluluktur. Romanda, Erzincan yakınlarında Fırat nehri üzerine inşa edilen bir köprü ile bu köprüyü yaptırmak için mücadele eden bir bürokrat ve yöre halkının öyküsü anlatılır. Bayram, çocuk bekleyen bir babadır. Ve eşinin doğma zamanı gelmiştir. Acıyla Bayram eşini hastaneye götürür ama Fırat buna engel olur. Fırat'ın karşısına geçmeyen Bayram'ın eşi yerinde doğum yapar. Ancak eşi acıya dayanamaz ve kan kaybından ölür. O günden itibaren Bayram ve çocuğu yalnız yaşarlar. Bayram çocuğu alır ve Valiye giderek olayı anlatır. O günden sonra vali bu olaya yaklaşır ve köprüyü yaptırmaya çalışır. Köprüyü Erzincan dışında yabancı bir mühendise yaptırmak ister. Bunun için Gürcü baba oğul mühendislerle görüşmelere başlar. Gürcü mühendisler köprüyü yapabileceklerini söyleyip Gürcistan'a dönerler ama asla geri dönmezler. Bunun üzerine Ankaralı bir mühendisle görüşmeye başlar. Erzincan'a gelen mühendisler köprüyü görmüş ve birkaç inceleme yaparak köprüyü inşa edebileceklerini söylerler. Mühendisler Ankara'ya dönerek gerekli çalışmalara başlarlar ve bir grup oluştururlar. Yaklaşık bir haftalık çalışmanın ardından köprünün Erzincan'da değil Ankara'da yapılacağını ve tırlarla Erzincan'a götürüleceğini söyler. Vali şaşırır. Ancak mühendislere olan güveni sonsuzdur. Valinin etrafındakiler buna inanmaz. Vali, etrafındakileri görmezden gelerek gerekli parayı sağlamaya çalışır. Yaklaşık bir ay sonra ilk grup Erzincan'a giderek köprü ayaklarını dikmek için gelir. Çalışmanın ikinci gününde meydana gelen terör saldırısı ile personel Ankara'ya kaçar. Yetim çocuğa bakan Elmas ve Mevlüt, yasak aşkları nedeniyle ailesine yakalanmaktan korkarlar. Mevlüt, İstanbul'daki asker arkadaşını ayarlayarak İstanbul'a gitmeyi düşünüyordur. Vali, yetim çocuğa bakan aileye gerekli gıda yardımı yapar. Mühendisler köprünün yapımını tamamlamış ve tırlarla Erzincan'a doğru yola çıkmışlardır. Mühendisler ve Vali bir araya gelerek köprünün yapımını konuşmaya başlarlar. Köprünün sahildeki ilk ayağı yerine konulur. Diğer ucu geçmek için köprünün diğer ayağı, Ahşap Güverte Vapuruna yerleştirilir. Tek bir sorun vardır. Yarı yolda vapur bozulur. İş ertelenir. Bu da insanlarda tedirginliğe neden olur. Ertesi gün arıza giderilir ve yoğun bir çalışma ile köprü tamamlanır. Yapıldığı akşam Vali, Bayram ve Öksüz köprüde oturur ve ufka bakarlar. - 2006'da başrolünde Erdal Beşikçioğlu'nun yer aldığı televizyon dizisine uyarlanmıştır. Elmas da sargılı kollarını bebeğe uzatmıştı. Canını yakmaktan korkarak usulca bırakmıştı Bayram, oğlunu Elmas'ın kucağına. Şimdi burun burunaydılar Elmas'la Öksüz. Bir dişi hayvanla yavrusu gibi koklaşıyor, burunlarını birbirine sürütüyor, birbirlerinin boynuna gömülüyor ve tuhaf mırıltılar çıkartıyorlardı. Bebenin küçük elleri, Elmas'ın saçlarında, Elmas'ın dudakları bebenin yüzünde dolaşıyordu. Elmas, ne diğer hastaları ziyaret edenlerden ne de Bayram'dan hiç utanmadan, hiç gocunmadan, memesini çıkarıp bebenin ağzına vermişti. Bebek mutlu bir kedi yavrusu gibi guruldayarak şapır şupur emiyordu süt akıtmayan, kuru memeyi. Kadınla çocuk birbirleriyle iç içe geçmiş, tek vücut olmuş gibiydiler. Köprü... Olağanüstü bir bürokratın, otuz yıl bekledikten sonra kavuşulan bir köprünün ve doğunun töreye teslim olmuş insanların öyküsü. Ayşe Kulin'in kaleminden.


Gizem: Hafızasını geçirdiği kazada kaybetmiş genç bir kadındır. Orhan Hoca: Gizemin tedavi gördüğü klinikte onunla ilgilenen doktordur. Nurten Hanım: Tanık koruma programı kapsamında Gizemle kalan kişidir. Hayatının hassas bir döneminde genç bir kadının yaşadıklarını çarpıcı bir geri dönüş hikayesiyle anlatıyor. Geçirdiği trafik kazası sonucu gözlerini hastane odasında açan genç bir kızın hikayesi ile başlıyor Kördüğüm. Gizem'in başına ne gelmiş olabilir, kimdir bu gizemli kadın diye meraklanmaya başlıyor ve kitaba kendinizi kaptırıyorsunuz. Yazarımız eserinde güçlü, kendinden emin, kararlı güçlü bir kadın karakter oluşturmuş ve yine kaleminin ustalığını gözler önüne sermiş. Sürükleyici bir şekilde başlayan kitabımızı merak ederek okuyacaksınız ancak kitap bittiğinde hala merak ettiğiniz yerler olacak. Bu yüzden sanki sonu tam olmamış ve eksik kalmış diyebiliriz. Belleğini kaybeden bir kızın önemli bir çip taşıdığı için peşinde birilerinin olması kitabı heyecanlı yapan kısım olsa da kitap bitiyor ve çipin içinde hangi bilgilerin olduğunu öğrenemiyorsunuz. Hayatım, beni cehenneme savuran bir rüzgarla altüst olmuştu, böyle olmasında ne suçum ne de katkım vardı. Etrafımda neler dönüyor, bilmiyordum. Bir süre hastanede kaldıktan sonra özel bir kliniğe yatırılan Gizem, bu kapalı ortamda, hayal bile edemeyeceği travmalar yaşamış genç bir kadınla ve onunla özel olarak ilgilenen doktor Orhan'la ilişki kurar. Zamanla kendinde unutuşun o sımsıkı kilitli kapısını aralayacak gücü bulan Gizem, hatırladıklarıyla kumpaslar, entrikalar ve rastlantılarla örülü, Türkiye'de yaşanan bu karmaşık günleri de içine alan esaslı bir kasırgaya kapılmış gitmekte olduğunu görecektir. Kördüğüm, hayatının hassas bir evresinde, günümüzün acımasız çarkları arasına sıkışmış genç bir kadının yaşadıklarını çarpıcı bir geri dönüş hikayesiyle anlatıyor. Ayşe Kulin çok sevilen Kanadı Kırık Kuşlar'da olduğu gibi, ülkesinin çalkantıları ile sarsılan ama tutkularına da sorumluluklarına da sahip çıkan genç bir kadının ayakta kalma mücadelesini gözler önüne seriyor.


Mustafa: Sevdiği kız Ayşe'yi alamayınca köyden ayrılıp Ankara'ya gitmeye karar verir. Orada taş ustası olur. Köye döndüğünde birçok entrikaya karışır ve arkadaş katili olur. Fadik: Ayşe'nin kız kardeşidir. Cahil ve saf bir kadındır. Vahit: Mustafa'nın çapkın arkadaşıdır. Ayşe yüzünden Mustafa ile birbirlerine düşman olur ve ardından Mustafa tarafından öldürülür. Çankırı'nın Yamören adlı bir köyünde geçen olaylardan bahsedilir. Roman kahramanı Mustafa'nın serüvenini merkeze alan yazar, köylülerin sorunlarını, ahlaki değerlerini ve köyün ekonomik yapısını sunar. Ahi teşkilatının Çankırı'daki uygulaması olan sistem anlatılır. Arkadaşlarıyla birlikte Ankara'ya giden Mustafa, Ankara'da bulunduğu süre içerisinde bir süre işsiz kalmış ve köyde aç ve perişan olduğuna dair bir söylenti çıkar. Ancak arkadaşlarından daha başarılı olan Mustafa iyi bir taş ustası olmuş hatta para kazanıp köyüne döner. Mustafa, köyü Yamören'e geldiğinde köylülere göre artık zengin bir adamdır. Mustafa köye geldiğinde eski sevgilisi Ayşe'nin ağabeyi Fadık ile ilişki yaşamaya başlar. Mustafa, Fadik'i memnun etmek için elinden geleni yapmaya başlar. Fadik saf bir köylü kızıdır ve zamanla Mustafa'nın kur yapmasına aldanır. Ancak Mustafa'nın asıl amacı Fadık ile de evlenmek değildir. Üstelik köyün zenginlerinden biri olduğu için büyük bir özgüven kazanan Mustafa, Fadik'in ablası ve eski aşkı Ayşe'nin de peşindedir. Hatta bir süre iki kız kardeşle aşk yaşamaya çalışır. Ayşe'ye aşık olmaya başlayan Mustafa, sonunda Ayşe'nin kocasının eski sevgilisi Gülizar'a yakalanır. Onları sevişirken yakalayan Gülizar, bu olayı Ayşe'nin kocası Hakkı'ya anlatmakla tehdit eder. Bu olay üzerine Vahit ve Mustafa da çatışır. Mustafa'nın ağabeyi Murat olanları öğrenmiş ve Mustafa'ya köyü terk etmesi için baskı yapmaya başlamıştır. Mustafa köyden ayrılmaya hazırlanırken yaşananlardan kendini kurtaramaz. Köyde birçok söylenti çıkmış ve bu söylentilerin ardından köyde kavga çıkar. Gelişen olaylar yüzünden Mustafa karıştığı kavgada en yakın arkadaşı olan Vahit'i vurarak öldürür. Sağırdere (1955) romanının devamı niteliğindeki Körduman (1957), Kemal Tahir'in dikkatini Anadolu insanına yönelttiği önemli eserlerden biri. Yakın bir gelecekte eserlerimiz üzerinde sahici köylü aydınları ile bizzat yazdığımız köylüler düşünecekler, eleştirmeler yapacaklar, kararlara varacaklardır.


Burak: Kitabın ana karakteri Burak'tır. Anne ve babasını çok küçük yaşta kaybetmiş, babasının dairesinde yaşayan ve küçük bir kitapçısı olan yirmi sekiz yaşında bir gençtir. Buğra: Burak'ın erkek kardeşidir. Motosiklet tutkunudur. Büyük bir kaza geçirir. Ada: Burak ile tesadüfen kitapçıda tanışıp, büyük bir aşk yaşayan kızdır. Ancak Buğra'nın motosiklet kazasında kaza yaptığı kızdır. Küçük yaşlarda anne ve babasız kalan Burak'ın, kardeşi Buğra ve sevdiği kız olan Ada ile hüzünlü yaşamı ve acı dolu aşk hikayesi konu edinmiştir. Kitabın ana karakteri Burak'tır. Hayatında çok az insan vardır ve aynı apartman dairesinde birlikte yaşadığı birkaç kişi dışında pek arkadaşı yoktur. Bu kişiler Eleni Hanım ve Üzeyir Amca'dır. Tabii bir de karşı apartmanda oturan Başak adında bir arkadaşı var. Başak görme engellidir ve Burak elinden geldiğince ona yardım etmeye çalışır. Ona kitap okur, birlikte denize giderler ya da Burak ona renkleri anlatmaya çalışır. Burak'ın bir de erkek kardeşi var: Buğra. İki kardeş karakter olarak çok zıttır. Buğra, ağabeyi dışında İstanbul'u hiç sevmez ve motosikletlere karşı büyük bir tutkusu vardır. Ancak bu tutkusu bir gün başına bela olur ve Buğra bir kaza geçirir. Yürüyemez hale gelir ve hafızasını kaybeder. Kimsesi kalmayan Buğra'ya ağabeyi bakar, babalarının bıraktığı apartman dairesinde birlikte yaşamaya başlarlar ve Burak her gün ağabeyine geçmişi hatırlatmaya çalışır ama fayda etmez. Burak hayatında hep bir boşluk hissetmiştir. Aşık olmaktan, daha doğrusu kalbinin kırılmasından korkuyordu. O yaşına kadar hiçbir kıza aşık olmamıştı ve hep aşkı tadabilecek mi diye endişeleniyordu. Ta ki g güne kadar... Bir başka gün her zamanki gibi kitapçıyı açmaya gider ve o sabah dükkanına gelen kız Burak'ın kafasını çevirir. Kız bir derginin çok eski bir sayısını arıyor. Burak, dükkanında olmamasına rağmen kızın istediği dergiyi bulacağına söz verir ve bu bahaneyle kızın telefon numarasını alır. Kızın istediği derginin Büyükada'da bir kitapçıda olduğunu öğrenir ve hemen Ada'yı ararlar ve hızla yola çıkarlar. Dergiyi bulmalarına rağmen iş işten geçmiştir ve İstanbul'a dönüş vapuru yoktur. Bir otelde kalmak zorundalar. Yine gittikleri otelde sadece bir odanın boş olması ve aynı odada kalmak zorunda olmaları tesadüftür. Burada Burak, o gece kıza gerçekten aşık olduğuna inanmaktadır. Ancak İstanbul'a döndükten birkaç gün sonra Burak ölümcül bir hastalığı olduğunu öğrenir. Hayatı boyunca aşkı bulamadığı için kendisini çok şanssız hisseder ve bulduğunda bu haberi alır ama Ada'ya bir şey söylemez. İlerleyen günlerde aşklarının karşılıklı olduğunu öğrenirler ve resmen bir ilişkiye atılırlar. Ancak Burak çok gergin, çok rahatsız hissediyor çünkü yakında öleceğini biliyor ve Ada'yı geride bırakmak zorunda kalıyor. Bu rahatsız edici duygulardan dolayı aralarına birçok kez soğukluk girer ama onları ayıramaz. Ada bir gün Burak'ı evine davet ettiğinden, Burak ertesi gün Ada'yı evine davet eder. Ada geldiğinde Burak, Ada'yı almak için aşağı iner ama garip bir şey olur. Ada apartmanın kapısından içeri girerken yakınlarda bakkal olup olmadığını sorar ve Burak'ın tüm ısrarlarına rağmen bakkala yalnız gitmek istediğini söyler. Ama Ada gider ve bir daha geri gelmez. Burak saatlerce Ada'yı bekler ama Ada geri dönmez. O gün aralarında ciddi bir kopuş olacaktır. Burak günlerce Ada'yı arasa da Ada telefonlara cevap vermez ve Burak son çare olarak Ada'ya mektup yazar. Mektupta ona olan aşkından ve hastalığından bahseder ve mektubu Ada'nın kapısının önüne bırakır. Buna rağmen Ada yine de Burak'a dönmez. Bunun üzerine Burak, hastalığından habersiz olan kardeşine durumu anlatır ve yakında öleceğini kardeşinin bilmesini ister. O anda garip bir şey olur. Hafızasını kaybeden Buğra, ağabeyinin bu sözleriyle her şeyi hatırlamaya başlar ve hafızası geri gelir. Burak, üzüntü ve mutlulukla birlikte yaşıyor. Ada ise günler sonra Burak'ın bıraktığı mektuba ulaşır ve hemen Burak'ı bulup onunla konuşmak ister. Ancak Burak artık Ada'dan uzaklaşmak ister ve onu daha fazla üzmek istemez. Ama Ada ona geldiğinde Burak'a her şeyi anlatacaktır. Neden evine geldiğinde birdenbire ortadan kaybolmuş, bu saatten sonra neden telefonlarına cevap vermemiş... Buğra'nın motosiklet kazasında arkasında bir arkadaşı vardır ve bu arkadaşı Ada'dır. Ada, Buğra ve Burak'ın kardeş olduklarını Burak'ın evine gelene kadar bilmez ve öğrendiğinde zor zamanları düşünür. Bu yüzden aniden Burak'tan uzaklaştı ve suçluluk duyduğu için Burak'ın aramalarına cevap vermedi. O gün Ada ve Burak her şeyi en başından konuşur ve evlenmeye karar verirler; Çok geçmeden evlenirler. Ancak Burak, Ada'yı yalnız bırakmakta hala tereddüt etmektedir. Çünkü tedavisi gittikçe kötüleşiyor. O kadar ki düşünüldüğü gibi oluyor. Ada ile balayından sonra Burak bir mektup bırakır ve sonsuz bir uykuya dalar. Eğer kilitlendiğiniz yer kalbim olacaksa bundan memnuniyet duyarım.


Romandaki şahıslar ise, dört ana grupta toplanırlar. Sadık: Bir kırım tatarıdır. Dinine ve milletine bağlı bir adamdır. Hüseyin Ağa: Sadık'ın dinine milletine bu denli bağlı olmasında büyük etkisi olan Sadık'ın babasıdır. Süleyman: Sadık'ın yakın arkadaşıdır. Rusların hizmetinde çalışan genç adamdır. İskender: Kırımlı bir Türk'tür. Ruslar ile iç içe yaşamış ve onların arasında sözüne itibar edilen biridir. İkinci Dünya savaşında Kırım Türk'leri ve topluluklar arasında yaşanan katliam ve zorluklar ele aldığı gibi ayrıca yazarın yaşamından da izler taşımaktadır. Sadık Turan, Roma'da ana karakteri Kırım Türkü olan Cengiz isimli biriyle tanışır ve ortadan kaybolur ve ona günlüğü verir. Daha sonra Cengiz karakteri İngiltere'ye dönmek zorunda kalır ve burada aldığı bir mektupla Sadık Turan'ın öldüğünü öğrenir. Cengiz daha sonra günlüğünü aktarmaya başlar. Sadık, Kırım'ın Kızıltaş köyünde doğmuştur. Rusya, devlet politikası haline getirdiği Kırım üzerindeki baskısını artırmaya devam eder. Ruslar Türklerin can ve mal güvenliğini hiçe sayarak ibadethanelerini yıkarlar. Kırım'ın kültürü ve milliyetçiliği üzerindeki baskılar nedeniyle bölgede yer yoktur. Aileler çocuklarını Türk milliyetçisi olarak yetiştirir. Sadık'ın en yakın arkadaşı Süleyman ile birlikte tıp okumaya karar verirler. Okulu bitirmeden II. İkinci Dünya Savaşı başlar ve iki yakın arkadaş Sovyet Ordusuna asker olarak katılmaya zorlanır. Savaşın getirdiği yıkım, Sadık'ın arkadaşı Süleyman'ı kaybetmesine neden olur. Sadık arkadaşının Ruslar tarafından öldürüldüğünü öğrenir. Akabinde Sadık ölüm tehlikesiyle karşı karşıyadır. Almanlar onu Türk olduğu için öldürmez ama esir kampları günleri başlar. Sadık, işkence ve zulmün odak noktası olan bu kamplarda kötü günler geçirir. Burada bir Alman komutanın hizmetinde olan Mustafa isimli bir Türk ile tanışır ve bu sayede Kırımlı arkadaşlarının aç kalmamasını sağlar. Yeni esir kampına geldiklerinde mahkumların sayısı azalıf. Yahudiler ortalığı karıştırmak için sünnetli Türkleri Almanlara ihbar eder. Böylece Yahudilerden sonra Türkler de katledilir. Sadık, Alman subayı Shults'un hizmetine girer. Türkler, Almanların bağımsızlık adına Türk topluluklarından oluşan bir ordu teklifini kabul ederler. Sadık da aralarındadır. Çalışma, Sadık'ın Roma'da tedavi gördüğü sırada Cengiz isimli biriyle görüşmek istemesiyle sona erer. Bir nehir romanı özelliği taşıyan bu eser, Vatanını Kaybeden Adam ile devam etmektedir. - Yazar da tıpkı başkişi Sadık Turan gibi II. Dünya Savaşı'a katılmıştır. ''Yurdunu Kaybeden Adam'' bu romanın devamıdır. - Her iki romanda geçen mekanlar ''Hatıralarda Cengiz Dağcı'' ve ''Regina '' adlı eserlerde anlatılanlarla benzerdir. - Kırımlı filmi ile sinemaya da uyarlanmıştır.


Doktorun Karısı: Tüm romanda görüşünü kaybetmemiş tek karakter odur. Bu fenomen romanda açıklanmıyor. Kocasını tek başına bırakmak istemediği için doktorlara yalan söylüyor ve kör olduğunu iddia ediyor. Bu noktada, diğer hastalarla birlikte karantinaya alınıyor. İçeri girer girmez insanların organize olmasına yardım etmeye çalışıyor. Bir koğuş yemek tutmaya başladığında ve diğer koğuşlardaki kadınlara yiyecek karşılığında tecavüz edilmesini talep ettiğinde, koğuşunun liderini öldürür. Hastaneden kaçtıktan sonra grubunun şehirde hayatta kalmasına yardım eder. Doktor: Beyaz körlüğü olan bir hastayı muayene ettikten sonra hastalığa yakalanan bir göz doktorudur. Eşiyle karantina altına alınan ilk kişilerden biridir. Tıbbi uzmanlıkları nedeniyle karantinaya alınan kişiler arasında belli bir yetkisi vardır. Kadın koğuşta neler olduğunu görebilir ve bunu kocasına iletebilir. Koğuştaki grup nihayet kaçtığında, doktora ve karısının dairesine gider ve orada kalırlar. Kara Gözlü Kız: Bir müşteriyle beraber kör olmuş eski bir yarı zamanlı fah.şe. Karantinaya alınır ve İçeri girer girmez, doktorun muayenehanesindeki küçük bir kontamine insan grubuna katılır. Araba hırsızı tuvalete giderken onu yakaladığında, onu tekmeliyerek ölümüne yaralıyor. Siyah Göz Bandı Olan Yaşlı Adam: İlk koğuşa en son katılan kişidir. Yanında tutukluların haberleri dinlemelerine izin veren taşınabilir bir transistörlü radyo getiriyor. Grup karantinadan kaçtığında yaşlı adam koyu gözlüklü kızın sevgilisi olur. Araç kullanan bir adam, yeşil ışığın yanmasını beklerken aniden kör oluyor. Körlüğü, konsültasyon yaptığı doktor ve doktorun karısı dışında herkese bulaşır. Bu körlük bir salgın gibi tüm şehre yayılıyor; Ölümcül olmasa da tüm ahlaki değerleri yok etmeyi de başarır. Toplum, cinayetlere ve tecavüzlere kör gözlerle tanık olur. Sadece güçlü olanlar hayatta kalabiliyor. Büyük şehirde körlükten kurtulan tek kişi, göz doktorunun karısıdır. Bilinmeyen bir ülkede bilinmeyen bir şehirde araba kullanan bir adam, trafik ışıklarında beklerken aniden kör olur. Beyaz körlük adı verilen bir hastalığın ilk kurbanı olur. Karanlığa değil, ebedi bir beyazlığa çekilir; süt denizi gibi hissettiriyor. Beyaz körlük bir pandemiye dönüşür, önce bir oto hırsızına, sonra bir göz doktoruna ve hızla başkalarına aktarılır. Körler, bir akıl hastanesinden hükümet yetkilileri tarafından karantinaya alınır. Ülkenin geleceği için bu fedakarlığı yapmaları gerektiği söylenir. Ancak güvenlik güçleri körler ile temastan korktukları için içeride kontrolü sağlayamıyorlar. Dışarıyla tüm bağlarını yitiren körler, ölüme terk edilir ve zor koşullarda yaşam mücadelesine başlar. İlk körlerden biri olan göz doktoru ve onu yalnız bırakmak istemeyen eşi, kör olduğunu söyler. Doktorun karısı orayı gören tek kişidir ve her an onun da kör olacağından korkarak yaşar; Herkesten görebildiğini saklar. Kısa sürede çok kalabalıklaşıyor. İçeriden gelenlerin seslerini hükümet yetkililerine duyurma girişimleri bir kişinin ölümüyle sonuçlanıyor. İçeride insanların bencilliği ortaya çıkıyor; konuşmalar, adaletsizlik, cinsel istismar görülür; insanlar insanlık onurlarını kaybetmeye başlar. Kör bir kişinin yanında getirdiği el telsizi, insanlara her şeyin normal olduğunu hissettirir. Bir grup şiddetli kör insan diğer körlere işkence yaptığında işler kontrolden çıkar. Her şeyi gören ama kör gibi davranan doktorun karısı elebaşını öldürür. Çete liderinin ölümünden sonra tam bir kaos var; isyan. Ayaklanma sırasında çıkan yangından yararlanarak doktorun eşi binanın kapılarını açar; karantinadaki insanların kaçmasını sağlar. Karantinadaki kör dışarı çıktığında, herkes enfekte olduğunu anlar. Korku ve kaos tüm şehre yayıldı; beyaz kör çeteler bir ısırık yemek için birbirlerini öldürür. Doktorun karısı birkaç kişiyle birlikte eve gider ve eski hayatını ve kurallarını hatırlamaya başlar ve her şey eski haline döner. İlk körden başlayarak, herkes birdenbire sanki birden kör olmuş gibi görmeye başlar. - 1998 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi yazarın en ünlü romanlarından birisidir. - Roman, 2008 yılında Fernando Meirelles tarafından filme çekilmiştir. - 1995 yılında en büyük romanlarından biri olan Körlük kitabını yayımlamıştır. Bu kitabında ise ne kahramanların ne de mekanların yeri belli değildir. - Okuyucuyu sadece körlükle baş başa bırakmak istemiştir. İnsanların maddi körlüğün özelinde nasıl manevi körlük yaşadıklarını anlatmaya çalışmıştır. Ayrıca bu eseri sinemaya uyarlanmıştır. 'Körlük', 1998 yılı 'Nobel Edebiyat Ödülü' sahibi Portekizli yazar Jose Saramago'nun son yıllarda yazdığı en etkileyici kitap. Araba kullanmakta olan bir adam, yeşil ışığın yanmasını beklerken ansızın körleşiyor. Körlüğü, başvurduğu doktora da bulaşır. Bu körlük, bir salgın hastalık gibi bütün kente yayılır; öldürücü olmasa da tüm ahlaki değerleri yok etmeyi başarır. Toplum, görmeyen gözlerle cinayetlere, tecavüzlere tanık olur. Ayakta kalabilenler ancak güçlü olanlardır. Koca kentte körlükten kurtulan tek kişi, göz doktorunun karısıdır. Portekiz'in yaşayan en önemli yazarı olan Jose Saramago, bu çarpıcı romanında körlük olgusunu bir metafor olarak kullanmış, basit imgelere, sıradan sözcük oyunlarına başvurmadan, yoğun bir anlatımla, anlatıcının ve kahramanların konuşmalarını ortaklaşa bir monologa dönüştürerek, kurgunun evrenselleşebilmesi açısından kişilere ad vermeksizin liberal demokrasinin insanları sürüklediği sağlıksız ortamı olağanüstü bir ustalıkla yaratmıştır. Çağdaş dünya edebiyatının bu ünlü adının öteki yapıtlarını da yakında Can Yayınları arasında bulacaksınız.


Ayşe Kadın: Nuran ve İhsan'ın anneleridir. Çamaşırcılık yaparak aileyi geçindirmeye çalışır. Nuran: Çevresi tarafından sürekli güzelliği övülen ve artist namzetti olarak görülen fakir bir kızdır. Tek kurtuluşu olarak gördüğü Şoför Reşat ile kaçar. İhsan: Kardeşi Nuran'ı para karşılığında Bedir Ağa'ya satan kişidir. Fabrikada işçi olarak çalışır. Bedir Ağa: Para karşılığı Nuran ile evlenen zengin bir adamdır. Şoför Reşat: Nuran'a olan aşkı yüzünden onunla beraber kaçarlar. Nermin Hanım: İhsan'ın sevdiği ve romanın sonunda evlenirler. Orhan Kemal, genç kadınların ekonomik bağımsızlıklarını elde etmeleri doğrultusunda yol alınması gerekirken kadınların her koşulda bir erkeğe mecbur ediliyor olmasının sonuçlarının ne kadar acı olabileceğini ortaya koyar. 'Kötü Yol', Adana'dan İstanbul'a özgür ve mutlu bir hayatı yaşamak için kaçan bir genç kızın öyküsüdür. Orhan Kemal, bu öyküsünde söylemini hafifletmeden, ekonomik bağımsızlığı olmayan kadının yalnızlığını, çaresizliğini, savruluşunu ortaya koyar. Orhan Kemal yazınında abartısız ancak ayırıcı özellikleri bakımından son derece güçlü kadın kahramanlar yaratılmıştır. 'El Kızı'ndaki Nazan, kitaba adını veren Cemile, 'Hanımın Çiftliği'ndeki Güllü, Orhan Kemal'in unutulmaz kadın kahramanlarındandır. 'Kötü Yol'da ise tüm neşesi, saflığı, güzelliği, toyluğu ve düşleriyle Nuran karşımıza çıkar. Adana'da yaşayan Nuran ve İhsan küçük yaşta babalarını kaybetmişlerdir. Anneleri Ayşe Hanım, çocuklar büyüyene kadar ailenin yönetimini elinde tutar. Artık genç bir adam olan İhsan, babasının yerine geçince ailenin geçimini sağlama sorumluluğunu üstlenir. Fabrikada işçi olarak çalışan İhsan'a hiç istemediği kamyonla mal taşıma görevi verilir. İhsan, kamyonuyla uzun bir yolculuğa çıkarken geride kalmasın diye ablasını birine emanet etmek ister. Çapkın, güvenilmez bir adam olmasına rağmen, Reşat'a İhsan'ın en yakın arkadaşı olduğu için Nuran'a göz kulak olma görevi verilir. Bu görev Ayşe Hanım tarafından da onaylanmıştır. Nuran, annesi ve ağabeyi İhsan'ın kendisine sunduğu yaşam koşullarından memnun değildir. Nuran, uzun süre varlıklı bir hayat yaşayabileceği İstanbul'un hayalini kurar. İhsan'ın yokluğunda Nuran'ın İstanbul için kurduğu ışıltılı hayalleri kullanan Reşat, Nuran'ı ikna eder ve onu İstanbul'a götürür. Bir genç kızın bir erkeğe 'emanet' olmasının tüm kötü sonuçları vardır. Geri dönüşü olmayan hatalar, derin pişmanlıklar. Nuran, içinde yaşadığı kapalı toplumdan kurtulmak isteyen genç bir kızın haklı sıkıntısını yaşar; ancak bu hayattan kaçmak için donanımsız ve hazırlıksızdır. Profesyonel olmayan, eğitimsiz Nuran, kaçmak istediği otoriter erkeklerden başka bir adamın yardımıyla kurtulmak istedi. Sığındığı adamdan umduğu yardımı alamaz, üstelik alışılır. Bir gün, bir zamanlar sıkıştığı hayattan kurtulmak için seçtiği adamdan kurtulmak ister. Bu kez 'korunmaya muhtaç genç kız' başka bir adam tarafından yeniden 'kurtarılır'. Roman, hikayenin kahramanı olan İhsan'ın başta yaşadığı Anadolu'da bir köyde geçmektedir. İhsan burada bir şantiyede çalışıyor. Bunun üzerine patronu İhsan'ı Anadolu'nun başka bir yerine iş verir. Bunu fırsat bilerek ablası Nuran İhsan'ın arkadaşı Reşat ile birlikte İstanbul'a kaçarlar ve Dolapdere civarında bir pansiyonda kalırlar. Nuran daha sonra sinema sanatçısı olmak için Beyoğlu Yeşilçam sokaklarında uyur. Kardeşinin kaçtığını öğrenen İhsan, işini bırakır ve trenle İstanbul'a gelir. Şişli civarında taksi şoförlüğü yapmaya başlar. Birgin, kardeşi Nuran ile Beyoğlu'nda bir barın önünde Reşat'a rastlar. Ve Reşat'ı döver ve kardeşini de yanına alır. Daha sonra İhsan'ın İstanbul'da tanışıp hoşlandığı Nermin Hanım ve Nermin hanımın annesi, hep hayal ettikleri kırmızı kiremitli dağ evinde yaşamak için İstanbul'dan ayrılırlar. İnsanı hayali kahramanlara çevirmeden, zayıflıkları, güçsüzlükleri ile benimseyen ve olduğu gibi seven yazarların başında gelen Orhan Kemal, edebiyatımızda sıradan insanın yaşam kavgasını en iyi anlatan yazarların başında gelir. İnsanın yitirdiği onurunu yeniden kazanışını anlatan Kötü Yol, maceralı kurgusu ile de okurların ilgisini çekecek romanların başında geliyor. Orhan Kemal'in kitapları bir okurun hayatta rastlayabileceği o çok nadir hazineler arasında yer alır. Çok az yazar okurunun dünyasında onun kadar iz bırakır, okurunu onun kadar biçimlendirir. Orhan Kemal umudu ve aydınlığı yeniden kazanmamız için yol gösterir bize. Edebiyatımızın en değerli ustalarından biri olan Orhan Kemal'in kitaplarını yayımlamaktan onur duyuyoruz.


Tonsard: Çalışkan görünen, kötü meziyetlerini herkese yayma ustalığını gösteren birisidir. Eşi ve çocukları da onun bu kötü karakterinden kendi paylarını alıp ona benzerler. General Moncornet Kont: Napolyon ordusundan emekli olan mesleği askerlik olduğu için toprak sahipliğinin gerektirdiği bilgi birikimine sahip değildir. Zamanının büyük bir kısmını Paris'te geçirdiğinden topraklarının değerinin altında satılmasına engel olamaz. Fourchon: Baba önceleri çiftlik kiracılığından işçi derecesine düşen birisidir. Okuma yazma bildiği için diğer işçilerden üstün olan bu adam kötü alışkanlıkları sayesinde dilenci düzeyinde kalan, ruhu fakir birisidir. Çağ, Büyük İhtilalın büyük galibi burjuvazinin palazlanma çağıdır. 1789'da başlayan ve 1830'da toplumsal eşitleştirme hareketi, burjuvazilerin kuşku verici tahakkümünü hazırlamış ve Fransa burjuvaziye teslim edilmiştir. Kralın halktan çıkıp tahta oturması halkın kral olmasıdır halkın gözünde. İhtilalın olması, köylünün toprak sahibi olmak isteği, kır proletaryasının tutkuları, maşa olarak kullanılan köylünün çıkmazlarının olduğu Fransa. Fransa burjuvazisi feodal kalıntıların topraklarını kapmak için hem aristokrasiye hem de köylülere karşı oyunlar oynarken ezilen halk kışkırtılarak desteklenir. Romana konu edilen bu ayrım acımasız bir gerçeklikle, en ince ayrıntılarıyla anlatılır. Hayatın tam içinden anlatılan, bilimsel gerçekliğin üstünde çarpıcı bir roman. Generalin bütün yüreklilik ve yardım etme isteğine rağmen çabası boşa çıkarılır. Burgonya köylülerinden Tonsard ailesi Kontun topraklarına kene misali yapışırken, Fourchon baba da çıkarları için diğer zengin toprak sahiplerine birlikte köylüyü Generale karşı galeyana getirir. Küçük çaplı bir isyan çıksa da, köylüler menfaatleri ve çıkar çatışmaları nedeniyle başarılı olamazlar. Köylülere verilen ufak kazançlarla zaten örgütlenemediklerinden kolaylıkla dağılırlar. Ne var ki çıkarların söz konusu olduğu bu sessiz savaş devam eder. Köylüler ormandan kuru ağaç alma iznini kötüye kullanmışlar, canlı ağaçları kurutacak yeni bir yol bularak ormanın mahveder. Köylüleri körükleyen toprak çeteleri Kontu da köylülere karşı kışkırtmaktan da geri durmazlar. Generalin muhafızı suikasta kurban gittikten sonra durumun vahameti artık ortadadır. Kontu yıldırma politikası başarıya ulaşır. Değerinin altında satılan arazi torak çetesi tarafından kendi aralarında pay edilir. Yıllar sonra doğa harikası olan Aigues bakımsızlıktan perişan haliyle görenleri şaşırtacaktır. Bu savaşın kaybedeni ise birlik olmayı beceremeyen köylüler olmuştur. - Köylüler Balzac'ın son romanı olarak kalmış ancak tamamlanamamıştır. - Köylüleri romandan daha çok deneme sayanlar, işin içinden çıkamamasını, geriye dönüşlerin ve konu dışı anlatımların ve teknik bakımdan karışıklığını, ağırlaşmış kuruluşunu buna yorarlar. - Balzac'ın eşi Madam Hanska'nın elinde Köylüler'in Balzac'ın kaleminden çıkmış senaryosu, notları, sahneleri, hatta ikinci kısmın birkaç bölümü vardır. - Madam Hanska, Balzac'a sadık kalarak hepsini düzenler ve Köylüler kitabını 1855'te kitap halinde yayımlatır. Çağ, Restorasyon çağı. Fransız burjuvazisi feodal kalıntıların topraklarını kapmak için hem aristokrasiye hem köylülere karşı binbir dolap çeviriyor. Burjuvalaşmaya can atan Burgonya köylüsü ise kıyasıya bir toprak kavgası veriyor. Ve bu kavgada burjuvazi tarafından kışkırtılıyor, destek görüyor... Balzac'ın bir bilimsel inceleme kadar derin, gerçek yaşam kadar çarpıcı olan bu son romanı çağına tanıklık eden önemli bir belge olma özelliğini her zaman koruyacaktır.