Kara Memiş: Vatanına bağlı, güçlü, sabırlı, akıllı güçlü bir deniz askeridir. Turgut Reis: Osmanlı donanmasına mensup cesur, vatanına bağlı bir kaptandır. Kara Memiş'in oğludur. Herkesler tarafından bilinen büyük bir deniz askeri olarak tanınan Kara Memiş'in tutsak olduğu yerde yaşadıkları ve daha sonraları oğlu Turgut Reis tarafından kurtuluşunu konu edinir. Kara Memiş, ünü Osmanlı denizcileri arasında yayılmış bir deniz askeridir. Bir gün Kara Memiş, Malta kuşatması sırasında yakalanır. Zamanla Malta deniz korsanları tarafından gemilerde denizci olarak yıllarca çalıştırılmış ve yaşlanınca korsanlar tarafından adada başıboş bırakılmıştır. Kara Memiş, 40 yıldır Türk denizcilerinin geleceğini hep hayal etmiştir. Rüyasında Türk gemilerinin yardımıyla esaretinden kurtulduğunu görür. Bir gün aynı rüyayı gördüğünde rüyası gerçek olur ve Türk gemileri gerçekten de gelir. Gelen gemilerin yanına gider ve askerlere kendini tanıtır. Eski bir Osmanlı Bahriyesi olan Kara Memiş olduğundan bahseder ve askerler bunu yüzbaşılarına iletirler. Kara Memiş kaptana götürülür ve bu sefer kendini kaptana tanıtır. Bunu duyan Turgut kaptan, esir tutulduğu kırk yıl boyunca tüm insanların onu merak ettiğini ve Kara Memiş'in kolundaki yara izini göstererek oğlu olduğunu söyler. Kara Memiş, kırk yıllık esaretinden kurtulurken, kırk yıl sonra oğluna kavuşur. Malta Adası kuşatmasına katılmak isteyen Kara Memiş, oğlu Turgut Reis'in yaşlı olduğunu söyleyerek ona engel olmaya çalışır ancak Kara Memiş, yaşı ne olursa olsun Malta kuşatmasına katılır ve hikaye son bulur. Akdeniz'in mitoloji yuvası sınırsız ufuklarına bakan küçük tepe, mimini bir çiçek ormanı gibiydi. İnce, uzun dallı badem ağaçlarının alaca gölgeleri sahile inen keçi yoluna düşüyor. İlkbaharın tatlı rüzgarlarıyla sarhoş olan martılar, çılgın naralarla havayı çınlatıyorlardı. Badem bahçesinin yanı, geniş bir bağdı.


Kitap, Franny isimli öyküden ve Zooey isimli novelladan oluşmaktadır. Yirmili yaşlarda iki kardeş olan Franny ve Zooey Salinger'ın eserlerinde sıklıkla yer bulan Glass ailesinin en genç üyeleridir. Kitapta 1955 Kasım'ındaki uzun bir haftasonu anlatılır. İlk bölüm Franny ikinci bölüme göre oldukça kısadır. Yale maçının olduğu hafta sonunda adı verilmeyen bir üniversite şehrinde geçer ve çevresinde gördüğü bencillikten ve yapaylıktan bıkan bir üniversiteli kızın hikayesini anlatır. İkinci bölüm Zooey'e adını veren karakter, Franny'nin beş yaş büyük ağabeyidir. Zooey hisleri törpülenmiş bir dahidir ve yazarın deyişiyle 12 yaşında Mary Baker Eddy'ninkiyle boy ölçüşecek kelime haznesine sahiptir. Franny ailesinin Manhattan'daki evinde ruhani ve varoluşsal bir sinir krizi geçirmekte ve annesi Bessie'yi fena halde endişelendirmektir. Ancak ağabeyi Zooey sevgisi, anlayışlı ve bilgili sözleri ile kardeşinin yardımına koşar. Franny'de, Franny Glass'ın kolej sevgilisi Lane Cutell ile hafta sonu randevusunu anlatıyor. Franny'nin nerede olduğu belirsizdir. John Updike'ın 1961'de eleştirdiği gibi, İlk hikayede, Franny Smith benzeri bir üniversiteden okula, muhtemelen Yale oyununun yapılacağı Princeton'a gelir. Franny'nin yanında taşıdığı kitap, sürekli dua ve ruhsal aydınlanma hikayesi olan Bir Rus Gezginin Anıları'dır. Çift birlikte öğle yemeğine gider. Lane hırslı ve kendini beğenmiş biridir. Franny'yi süslü bir yere götürür ve Flaubert'le ilgili makalesini basmak istediklerini söyleyerek onu etkilemeye çalışır. Franny sıkılmış görünür, üniversite eğitiminin önemini sorgular ve Lane'in arkadaşlarının değerini tartar. Hiçbir şey yemez, sigara içer. Kendini kötü hissettiği için banyoya gider ve orada ağladıktan sonra kendine gelir. Franny masaya döndükten sonra Lane, Franny'nin yanındaki kitabı sorar. Franny dikkatsizce kitabın adının Bir Rus Gezginin Anıları olduğunu ve bir gezginin sürekli duanın gücünü nasıl keşfettiğini belirtir. İsa Duası olarak da bilinen bu ibadet biçiminde dua, Zen koan'da olduğu gibi içselleştirilir ki, tıpkı kalp atışı gibi bilinçsiz bir faaliyet haline gelir ve nihayetinde aydınlanmayı sağlar. Lane, bu hikaye yerine partiye ve oyuna yetişmeyi düşünür. Ama Franny bayıldığında, uyanık kalır ve hafta sonu aktivitelerini erteler. Kız arkadaşı uyandığında bir taksiye biner ve Franny'yi yalnız bırakır; Franny ise sürekli dua etmeye çalışır. Zooey, Franny'nin sinir krizi geçirme hikayesinin devamıdır. Franny'nin New Haven gezisinden iki gün sonra Pazartesi günü gerçekleşir. Bu hikaye aynı zamanda Glass ailesinin tarihi hakkında da önemli bilgiler sağlar. Glass ailesinin çocuklarının alışılmışın dışında yetiştirilmeleri, radyoda çocuk dahi olarak bulunmaları ve yemek masasındaki felsefi sohbetleri aralarında tuhaf bir bağ oluşturmuş ve birbirlerini herkesten daha iyi anlamaya başlamışlardır. Romanın başında, Zooey küvette banyo yapar ve ağabeyi Buddy Glass'tan dört yaşındaki bir mektubu okurken sigara içer. Annesi Bessie banyoya girer ve oğluyla uzun uzun konuşur. Bessie, kızı Franny'nin varoluşsal krizinin duygusal bir çöküşe dönüştüğünden endişelenir. Konuşmaları sırasında, Zooey sürekli annesiyle dalga geçer ve tartışır ve defalarca banyodan çıkmasını ister. Bessie ise Zooey'nin davranışına sempati duyar ve Zooey'nin ağabeyi Buddy'ye benzemeye başladığını söyler. Bessie gittikten sonra Zooey giyinir ve oturma odasına gider. Franny'yi kanepede kedileri Bloomberg ile oynarken bulur ve onunla konuşmaya başlar. Franny'yi İsa Duasını ezberleme nedenlerini sorgulayarak üzdükten sonra abileri Seymour ve Buddy'nin yatak odasına gider ve kapının arkasından felsefe sözlerini okumaya başlar. Zooey bir süre düşündükten sonra telefonda Franny'yi arar ve ona ağabeyi Buddy olduğunu söyler. Franny, daha sonra manipüle edildiğini fark etmesine rağmen, Zooey ile konuşmaya devam eder. Franny'nin yıllar önce intihar eden ağabeyi Seymour'a saygılarını sunacağını bilen Zooey, Franny ile ona söylediği bazı bilgece sözleri paylaşır. Telefon görüşmeleri bittikten sonra, Franny bir an için Zooey'nin sözleriyle anlık bir ruhsal aydınlanma yaşamış gibi görünür, Seymour'un danışmanının gerçek gizemi açığa çıkar.


Saim: Hikayenin baş kahramanıdır. İstanbul'un varoşlarında yaşayan, başıboş bir gençtir. Sorumluluk duygusundan yoksun, annesinin emekli maaşıyla yaşayan, işsiz, kahvede oyun oynamaktan başka hiçbir şeyle ilgilenmeyen bir insandır. Melahat: Saim'in aşık olduğu genç kızdır. Beraber yaşadıkları mahallede sıradan bir hayat yaşarlar. Evde kocasını beklemekten başka hiçbir şeyle meşgul olmayan, sade bir kadındır. Terzi Çırağı: 17 yaşlarında, Melahat'a aşık olan genç. Kitap, başıboş dolaşan insanların yakın hayatlarını, aile içindeki çalkantıları, yakınlarının ölümü ve ihanetini, çocukluğunda ve daha sonraki yaşamında gözlemlediği olayları anlatan hikayelere konu oluyor. - Bir Dostluk - Hayriye Hanım - Geceye Doğru - Büyükannemin Ölümü - Bizim Olan Sokaklar - Meydan - Sokaktaki Opera - Çekirdek - Bir Başka Türlüsü - Gazoz Ağacı Hikayenin başında mahalle ve mahalle yaşamına dair kısa bir bakış veriliyor. Mahalle denize yakın konumdadır. Mahalle bakkalı kokusu ve çeşit çeşit renkleriyle çocukların ilgisini çekiyor. Eski ahşap evlerin oluşturduğu dar sokaklarda çocuklar gündüzleri birdirbir oynuyor, geceleri ise saklanbaç oynuyor. Bazen gençler de bu saklambaç oyununa katılıyor. Bakkalın yanında Hacı Emin'in kahvesi var. Yaz kış oldukça kalabalık olan bu kafede işsiz gençler maça kızı, pişpirik ve kaptıkatı oynuyor. Kahvehane özellikle akşamları kalabalıklaşıyor, gündüzleri ise sadece birkaç genç bulunuyor. Bu mahalledeki kadınlar akşam saat beş civarında yanlarında yiyecek taşıyarak sahile iniyorlar. Kadınların hepsi deniz kıyısında eğleniyor. Bu hikaye genç bir adamın bir kızla ilgilenmesi ya da birisinin evlenmesi hakkındadır. Dedikodu hemen mahalleye yayılır. Saim de kafenin karşısındaki pembe evdeki kıza aşık olmuştur. Haber hemen mahallede yayılır. Saim artık günün her saatinde kızı görmek için kafededir. Saim, kızı izlemekten başka hiçbir şeyi umursadığı için oyunlarda sürekli kaybeder. Diğer kişi her yenildiğinde gazoz aldığından, sonunda Gazoz Ağacı olarak anılmaya başlanır. Saim sevgi dolu olduğundan bu lakabı pek umursamaz. Bir gün yolda bir kızla karşılaşır. Heyecanlanıp konuşamaz. Ona sadece Nereye? diye sorar. Kız sanki onu yıllardır tanıyormuş gibi eve diye cevap verir. Saim'in kalbi aylardır yanmaktadır. Heyecanlansa bile kıza duygularını anlatmalıdır. Kıza onu sevdiğini söyler. Kıza onunla evlenmek istediğini söyler. Saim bu olaydan sonra çok değişir. O çapkın genç adam un fabrikasında çalışmaya başlar. Tek isteği kızla birlikte mahalleden kaçıp küçük bir odada yaşamaktır. Düzenli bir hayat ister. Sabah işe gittiği ve eşinin kendisine akşam yemeği hazırladığı günlerin hayalini kurar. Saim bir gün bu düşüncelerinin farkına varır. Kızını da yanına alarak şehrin diğer ucundaki bir apartmanın çatısındaki tek odalı bir eve taşınır. Artık sabah erkenden kalkıp işe gider. Eşi Melahat ile düzenli bir hayata başlar. Akşamları evde kendisini bekleyen eşini düşününce işin yorgunluğunu atar. Evine dair her şey onu çok mutlu eder. Eve gelir gelmez eşi ona sıcak yemek hazırlar. Her akşam karısına gününün nasıl geçtiğini sorar. Eşi Melahat hiçbir yeri bilmediği için bütün gün evde kocasını beklemekten başka bir şey yapmaz. Yine böyle bir gün akşam Melahat evde kocasını beklemektedir. Saim, karısının kendisi için hazırladığı sıcak yemekleri yer. Melahat, Saim'in sigara içmesini bekler. Daha sonra Saim, Melahat'ın sıkıldığını düşünüp onu yürüyüşe çıkarır. Saim ve Melahat aydınlık, aydınlık ve kalabalık bir sokağa çıkarlar. Bir mağazada mankenin üzerinde gördüğü elbiseye koşar ve oradan çıkar. Melahat mahalleden çıktığında böyle kıyafetler giyeceğini hayal eder. Ancak kocası onun vitrindeki kıyafetlere bakmasına bile tahammül edemez. Kocasının hastalığı için biriktirdiği 30 lirayla kendisine elbise almasını ister. Saim sinirlenir. Birlikte sinemaya giderler. Melahat çok mutsuz olmuştur. Sinemada sessizce ağlar. Eve gidene kadar tek kelime konuşmazlar. Saim de kendisini o mahallede titreten kızın karısı olarak yanında olduğunu zanneder. Ona olan sevgisinin zayıfladığını hisseder. Artık hiçbir heyecan hissetmez. Günler aynı sebeplerle kavgalarla geçer ve Melahat can sıkıntısı içinde Saim'i bekler. Melahat çok sıkılmıştır. Minik evin çalışmaları sabahın erken saatlerinde bitter. Bundan sonra yapacak bir şey bulamaz. Mahallede kimseyi tanımaz. Saim tek başına dışarı çıkmasına da izin vermez. Melahat bir gün farklı bir şey yaşar. Dış kapıyı açtığında karşısında genç bir adam görür. Alt kattaki terzinin çırağı olan genç, sigara içmek için kapılarına gelmiş. Genç adam sigara içtiğini efendisine söylememesini ister. Bu olayı Saim'e anlatmaz. Çırak her gün kapıya gelip sohbet eder. Melahat bu sayede sıkılmaktan kurtulur. Melahat, çocukla yaptığı bir sohbette eşinin de orada olduğunu söyler. Çocuk çok üzülür. Çocuğu üzmemek için Melahat, Sadece geceleri geliyor der. Melahat o an bu genç için değil Saim için memleketinden ayrıldığına pişman olur. Bu genç adam onu daha mutlu eder. Kocasının almadığı elbiseleri ona almaya başlar. Saim ona hayallerinden hiçbir şey vermez. Günler geçtikçe çırak Melahat'ın evine gelip onunla sohbet etmeye başlar. Çocuk ona 'kız kardeş' der; ama onu sevdiğini söyler. Çocuk ona biraz parası olduğunu ve onunla kaçabileceğini söyler. Melahat buna gülmeye başlar. Kocası da aynı şeyi söylemiş onu bu yaşama mahkum etmişti. Aynı şeyleri yaşadıktan sonra bu çocukla kaçmasının hiçbir anlamı yoktu. Ancak artık Saim'i hiçbir zaman sevmediğini anlamıştır. Kocasından bir mektup bile bırakmadan ayrılma düşüncesi onu mutlu eder. Günlerce çocukla bu kaçışı konuşurlar ama teyit etmezler. Saim'le hayatları aynı şekilde devam eder. Saim, karısındaki ufak da olsa değişiklikleri fark eder. Bir gün yolda mahalleden arkadaşı Osman'la karşılaşır. Osman kahvede yeni bir oyun oynadıklarını söyler. Aradan bir yıl geçmesine rağmen Saim mahalleyi, kahveyi ve oradaki hayatını çok özlemektedir. Bir kız için bu hayatı terk ettiğine inanamaz. Osman'ın mahalleye davetini kabul eder ve onunla birlikte gider. Her zamanki gibi yemeği ısıtan Melahat, Saim'i merak etmektedir. Gece yarısı olmuş, Saim hala gelmemiştir. Evlendiklerinden beri ilk kez eve geç gelecektir. Yarı kayıtsızlık, yarı merak içinde uykuya dalar. Sabah kocasının hala gelmediğini görür. Saim akşam aynı saatte gelir. Melahat'a hiçbir şey açıklama gereği duymaz. Melahat ona kızar ve gece neden gelmediğini sorar. Saim, eski mahalle kahvesine gittiğini ve geceyi evinde geçirdiğini söyler. Melahat çok üzgündür. Saim'in kendisinden sıkıldığını fark eder. Aynı şekilde yemeğini yer ve uyur. Saim zamanla bu kaçışlarını artırır. Haftanın birkaç günü art arda eve gelmemeye başlar. Yine eve gelmediği bir günün ardından eve gelir. Melahat kapıyı açmaz. Eşyalarını alır ve gider. Saim sadece Acaba neden gitti? diye sorar. Geceleri yanında bir boşluk hissetmeye başlar. Melahat üç dört gün sonra gelmeyince evi boşaltıp eski mahallesine döner. Ertesi baharın son günlerinde Saim ve arkadaşları Sirkeci'de yer, içer ve eğlenirler. Saat 10 civarında Beyoğlu'na giderler. Işıkları açık bir kokteyl salonuna girdiğinde arkadaşı Saim'e Bak, seninki der. Melahat yanında bir adamla yanından geçer. Saim: Ne yapalım? Benimse benimdir. Umrunda değil. Melahat onları görmez bile. Arkasında hoş bir koku bırakarak geçip gider. Sabahattin Kudret Aksal, şairliği ve oyun yazarlığı yanında, çağdaş öykücülüğümüzün yazık ki az yazmış ama her yazdığında belli bir dil ve üslup kalitesini titizlikle korumayı bilmiş, alçakgönüllü ustası. Ustalığı, öykülerini topladığı iki kitabının önemli ödüller almasıyla da belgelenmiş durumda; Gazoz Ağacı 1955 Sait Faik Hikaye Armağanı'nı, Yaralı Hayvan ise 1957 Türk Dil Kurumu sanat Armağanı'nı kazanmıştı. Son şiirlerini topladığı Batık Kent'le başladığımız Bütün Eserleri dizisinin bu ikinci kitabında Aksal'ın, 1940'ta Küllük dergisinde çıkan ilk öyküsünden son yazdığına kadar, öykü alanındaki bütün verimini bulacaksınız. Sabahattin Kudret Aksal'ın öykücülüğünü bilenlere hatırlatacak. Bilmeyenlere ise tanıtacak mükemmel bir kaynak.


Anne: Kitaba adını veren ve on altı yıldır kocasını bekleyen kadın. Kitaba ismini veren 'Gelirken Ekmek Al'' , On altı yıldır kocasından ayrı yaşayan bir kadının, her an kocası gelecekmiş gibi kavuşma bekleyişi ve geldiğinde o sözü kullanmasından gelmektedir. Hikayede kocasına duyduğu özlem ve bekleyiş ele alındığı gibi, bu ayrılığın nedenleri de anlatılmaktadır. Müjdat: İkinci hikayenin ana karakteri olan mobilyacı. Bu hikayemizde ise Müjdat adında bir mobilyacının yaşamış olduğu platonik bir aşk ele alınmıştır. Annesinin zoru ile sevmediği biri ile evlenmek zorunda kalmış, ancak sevdiği kadınla evlenmeyişi yıllarca üzdüğü gibi sevgisini de içinde büyüterek yaşatmaya neden olmuştur. Bir trafik kazasına yaralanarak hastaneye kaldırılan bir adam ve genç bir kız ele alınır. Yaşlı kadın kocasını hastanede beklemektedir. Gelini ise aldatıldığı gerçeği sürekli olarak dillendirip yıllarca içinde biriktirmiş olduğu kinin intikamını almaya çalışması konu edinir. Hikaye ağıt niteliğinde ele alınmıştır. Boşanmak isteyen bir çift, romantik bir şekilde aşk yaşayan bir anne baba ele konu edinir. Hikaye aslında iki hikayeden oluşmaktadır. Mezara kadar süren bir küskünlük, baskı ile evlendirilen kızların yaşadıkları konu edinir. Gençliklerinde kardeş gibi büyüyen iki arkadaş yaşadıkları konu edinir. Halim Bey ve Bahri Abi arasında geçen ticarethane ele alınır. Oğlunu evlendirmek isteyen Sevilay adındaki kadının vermiş olduğu komik ama şaşırtıcı girişimler ele alınmıştır. Evini kiraya veren bir yaşlı adamın oldukça komik ama çokta zeki ve pratik zekaya sahip oluşunu ele alır. Yıllardır milli piyangoyu kazanmanın hayalini kuran bir adamın hayalini ele alır. Yıllardır kocasının yaşatmış oldukları sorunlarla mücadele veren bir kadın ve çocukları konu edinmiştir. Her bireyin yaşantısında yaşadığı Psikolojik sorunları olabileceğini ele almış bir hikayedir. Kimi zaman çok iyi tanıdığımız onlarca insan gibi, hiç tanımadığımız insanlar haline gelmesini konu edinmiş bir hikayedir. Çapkınlık yaparken güldürüp eğlendiren bir adamın hikayesi ele alınmıştır. Evli olan bir çiftin romantik aşkları ele alınır. Şahin... Neredeyse hiç görmediğim babam, annemin neredeyse hiç görmediği kocası. Yıllardır muhatap olduğum Baban nerede? sorusuna, işte, evde, memlekete gitti gibi bir çırpıda verilebilecek cevaplar verebilmeyi çok isterdim. Babamın nerede olduğunu, nasıl bir bahtsız olduğunu kimseye izah edemedim. Kabul etmek gerekirse, masumiyetinden zaman zaman ben de çokça şüphe ettim. Kadere saygımız, tekrara göre değişiyor. Başımıza bir iş geldiğinde, bunu aksilik olarak kabul edebiliyor ve sineye çekiyoruz; bu aksilik ikinci kez geldiğinde, geldi mi üst üste gelir diyoruz, üçüncüsü tekrar ettiğinde her şey de senin başına geliyor diyerek rahatlıkla kanaat bildiriyoruz, sonraki tekrarlardaysa başına bu kadar çok şey geliyorsa, demek ki tüm bunları hak ediyor diyoruz. O bütün masumiyetiyle yaşamaya devam etse bile... İçimizde bir yerden konuşuyor Şermin Yaşar... Bu coğrafyanın en derin kederlerini en bizlik hayat acemilikleriyle harmanlıyor... İncinmişliklerimizi gülünesi aşklarımızla iyileştiriyor. Gerçek edebiyatın insanın ruhuna inen bir merdiven olduğunu her öyküsünde hatırlatarak.


Frenhofer: Gizli Başyapıt'ın, bilinmeyenin ve bilgeliğin ayrımını ince bir zarafetle yaptığı resme aktaran bir ressam. Poossin: Resim sanatını Alman ve İtalyan ressamların gölgesinde gerçekleştiren, kendi stilini bulamamış ressamdır. Porbus: Genç, yetenekli fakat hayali olan zenginliğin sahibi olabilmek için çareler arayan biridir. Gilette: Poossin' in sevgilisi ve modelidir. Mabuse: Frenhofer ve genç ressamların öğretmenidir. Balzac'ın Gizli Başyapıt'ı özelikle dönemin sanat dünyasını çok yakından ilgilendiren bir eserdir. Tepeden tırnağa resmin, sanatın sorularıyla örülüdür. 1831 yılında yazılan eser Cezanne, Picasso gibi büyük ressamları etkilerken Karl Max ve Engels gibi filozofları da kendine çekmeyi başarmıştır. Bunlardan özellikle Cezanne, kendisini öykü karakterlerinden Frenhofer'le kendisini özdeşleştirmiş, onun gibi tutku ve çile ile güdülenen bir sanat adamı olmuştur. Döneminde birçok sanatçıyı etkisi altına alan eser aynı zamanda, betimleme, biçim/içerik ilişkisi, sanatta tinselliğin ve düşüncenin payı üstüne gözlemleri, tüm çağlar- ve tüm sanat alanları için geçerlidir. Sanatsal üretimin üstüne saptamaları, değindiği kimi estetik açmazlar, dile getirildiği kuşkular, tutku, kusursuzluk arayışı, delilik gibi kavramlar, öyküyü felsefe alanına da uzanan boyutlarıyla yazılmasının üzerinden yıllar geçmesine rağmen eserin güncelliğini korumasını sağlar .Öykünün en önemli ve ilginç yanı ise Balzac bu eseri yazdığı yıllarda resim sanatında henüz soyut resim kavramı ortaya çıkmamış ve sürrealizm kavramı da henüz bilinmemesine rağmen yazar eserinde bu kavramlara değinmiştir. Poossin ünlü ve zengin bir ressamdır. Arkadaşı Porbus ise resim yeteneği olan fakat zenginlik hayalleri kurarak arkadaşına özenen bir adamdır. Bu yüzden Poossin'i takip ederek onun gittiği sanat atölyesine gider. Burada sanat öğreticisi olan Mabuse ile tanışır. Mabuse yaşlı fakat resim yaparken bütün heyecanıyla dokunduğu tuvale gerçeklik katabilen usta bir öğreticidir. Poossin yaptığı resimlerde; renk, duygu ve çizgi bileşenlerinin, -tıpkı kimyasal reaksiyonlarda olduğu gibi- bir araya geldiklerinde kendilerinden daha gerçek bir sonuç ortaya çıkartabileceğini savunur. Poossin' in Alman ve İtalyan resim sanatının akımlarını kendi tuvaline aktarırken taklit ettiğini kendi gerçekliğini katamadığını söyler. Porbus ise gördüklerine ve duyduklarına şaşırır. Atölyede yaşlı Frenhofer ile tanışırlar. Frenhofer, Mabuse'nin eski öğrencilerindendir. Yetenekli Frenhofer, on yıldır üzerinde çalışıp herkesten gizlediği eserinden bahseder. Mükemmeli arayan yaşlı adam her defasında yaptığı resimde eksik bularak bir türlü tatmin olamadığını anlatır. Yaptığı kadın resmine aşık olup onunla duygusal bir bağ kurmuştur. Frenhofer, genç ressamlara bir süre seyahate çıkıp kendisine modellik yapacak birini aradığını söyler. Poossin, sevgilisi olan Gilette'nin kendisi isterse ona modellik yapabileceğini, karşılığında ise ressamın gizli başyapıtım dediği tablosunu görmek istediğini söyler. Bu teklifi yaşlı adam kabul etmez. Tablonun kendisinden başkasının görmesini istemeyecek kadar sahiplenmiştir. Poossin ve Porbus bir yolunu bulup yaşlı Frenhofer'in gizli eserini görmeyi başarırlar. İki arkadaş tabloda çizilmiş birkaç fırça darbesinden başka hiçbir şey göremezler. Bunu yaşlı adama söylediklerinde Frenhofer çılgına döner. Yaşlı ressamın dönemin paradigmasından çıkıp, yaşadığı dönemin sanat akımının henüz keşfetmediği soyut resim anlayışıyla yaptığı eser, meslektaşları tarafından bile anlaşılmamıştır. Genç ressamlar, sonraki gün yaşlı adamın eserini yakıp yaşamına son verdiğini öğrenirler. Mükemmelliği arayan Frenhofer, sonsuzluk arayışı sonucu kendisini sonsuz belirsizliğin ortasında bulur. Balzac, en ünlü yapıtlarından biri olan Gizli Başyapıt'ta, kusursuzluğu arayan ressam Frenhofer'in olağandışı öyküsünü anlatır. Başyapıtının üstünde tam on yıl çalışan bu XVII. yüzyıl ressamı, resmi bitirdikten sonra iki genç hayranına gösterir. Okuru, dünya edebiyatının en çarpıcı sürprizlerinden biri beklemektedir.


Gödeli Mehmet: Gururlu, sessiz sakin bir insandır. Çocukları ve mutlu bir evliliği vardır. Gödeli Hüseyin: Mehmet'in babasıdır. Beraberce Mavnada çalışırlar. Babadan kalma yağ kapan'ında bir gedikleri vardır. Mavnacılıkla uğraşan bir geç ve babasının yaşam kavgası, bu sırada başına gelen olaylar konu edinmiştir. Serin bir sonbahar akşamı eski köprüyü geçerken, korkuluğun kenarında toplanmış bir kalabalık görür. Kalabalık mavnaları izler. Mavnacılar ise, öne arkaya eğilerek ve birbirlerine bağırarak, kancalarıyla dışarı çıkmaya çalışırlar. Ancak şirket vapurları bir yandan iskeleye yanaşmaya çalışırken diğer yandan akıntı onları engeller. Onların bu durumu her gün görülmektedir. Bu adamlar denizlerle, rüzgarlarla ve insanlarla boğuşur. Orada bu adamları izleyen ve onları izlerken ağlayan yaşlı adama gözü takılır. Yaşlı adam, doğrudan üzerine düşecek bir genci uyarır. Yaşlı adama neden ağladığını sorar. Yaşlı adam gözlerini silerek cevap verir. -Bir oğlum vardı, burada öldü. -Oğlun boğuldu mu? -Hayır. -Kurtuldu ama bir kaza geçirdi. Burada mavna yapardı. Sessiz, akıllı bir çocuktu. Karısını çok sever ve çocuklarına iyi bakardı. Bir gün Yunan bir kaptanla tartıştı. Adam çocukla uzun süre ilgilenir. Sonunda mavnamızı batırdı der. Bunun üzerine çocuk atlar ve Yunanlıyı öldürür. 15 yıl hüküm giyer. Hapse girdikten sonra çok mücadele eder, ama kurtaramaz. Sonra ölür. Bu acıya dayanamayan ve içki içen eşi de hayatını kaybeder. Artık yetimlere ben bakacağım, der. Hiçbir şeyin eskisi gibi olmadığını, insanların sadece kendi çıkarlarını düşündüklerini söyler. Kendilerine Gödeli Hüseyin, oğlu Gödelinin Mehmet derler. Şu anda hiçbir mavnacı Gödelinin Mehmet'in hikayesini bilmez ama o mavnacılara baktıkça hatırlar. Mehmet'i unutmaz, yetim çocukları, dulları görür ve üzülür. Memduh Şevket Esendal, dilin arılaşmasında, halk diline yaklaşmasında büyük katkıları olmuş bir yazarımızdır. Görevleri gereği, en yüksek oranlara ulaştığı halde, daha çok küçük insanların, küçük olayların öykülerini yazmıştır diyen Muzaffer Hacıhasanoğlu (Somut, 8.4.1983), MŞE'nin insanı yücelten sevgisini, kişiliğini, dünya görüşünü özetlemiştir bir tümceyle.


Gölgeler her yönüyle dolu, bana çok şey katan bir kitaptır. Kitaba adını veren Gölgeler, yazar ve şairlerin tutuklanma korkusu, toplumsal baskı ve daha pek çok nedenle eserlerini sergilerken sığındıkları mahlas ve mahlasları temsil etmektedir. Livaneli'nin kalemi her zamanki gibi akıcı ve sade. Oldukça kısa olmasına rağmen kitabımız oldukça fazla bilgi içeriyor. Orhan Kemal'den Atatürk'e kadar birçok ünlü ismin kullandığı mahlasları öğreniyor ve bu lakapları kullanarak yaptıkları harika eserlerin örneklerini görüyoruz. Zihinlerimizin nasıl kilitlendiği ya da nasıl buğulandığı isim söz konusu olduğunda irili ufaklı gizemlere açılıyor. Bir akraba mahkeme kararıyla ismini değiştirdiğinde çocuklar şok olur. Şarkıcılar kendileri için bir sahne adı seçerken, tüm ülke yeni adını benimsemişken, tanıdıkları onları eski isimleriyle çağırmaya devam ediyor. İlk defa kedi köpek arkadaşlarımıza koyduğumuz isimlerden pek hoşlanmasak da pek değişmezler. Çoğu zaman sevmediğimiz eski ismi sevmek, yeni isme alışmaktan ve çevremizdekiler tarafından kabul ettirilmekten daha kolaydır. Zülfü Livaneli ile Gölgeler adlı uzun öyküsünde takma isimlerle okuyucuyu bu gizemli konuya çekiyor. Fatih Sultan Mehmet'ten Mustafa Kemal Atatürk'e, Nazım Hikmet'ten Sabahattin Ali'ye, Attila İlhan'dan Cemal Süreyya'ya, Reşat Nuri Güntekin'den Halide Edib Adıvar'a, Orhan Kemal'den Yaşar Kemal'e Şehri terk eden birçok kişinin mahlasları havada uçuşuyor. Livaneli'deki Konstantiniyye Oteli'nin lobisinden bir gece İstanbul sokaklarında. Bu mahlaslar, asıllarından ayrı bir varlığa ve yokluğa mahkumdur. Mahlaslarını aldıkları andan itibaren, yani isimlerin aslı canlı iken bile hem vardır hem de yoktur. Derin izler bırakan orijinaller o kadar ünlüdür ki hepsi edebi ve ebedi gölgelere dönüşmüştür. Livaneli'nin mahlas meselesine bakışı uzaktan nettir: Tabii ki mahlasın siyasi baskılar, özgürlüğe yönelik tehditler ve devlet sansürü gibi nedenlerle ya da geçim ve namusunu korumak için kullanılması çok dokunaklıdır. Edebi kimlik, Ancak Livaneli'nin bir de yakın ya da içeriden bir görünümü vardır ki bu da uzak görünümünden bellidir. Edebiyatın devreye girdiği bu görüşte isimler sadece bedene girmez. Varlığı baştan mahkum olan veya yokluğuyla var olabilen mahlasların hayatı, bedenlerinin ötesinde görünür hale gelir. Edebi bir eserde onların bir adı var, yokların varlık ile yokluk arasında bir nesneye sahip olabileceğini kabul etmeniz yeterli değil, sanki gerçekmiş gibi hayatlarının şehvet şeklinde devam ettiğine de inanıyorsunuz. hem var hem yok. İsim meselesinin sırları hikaye boyunca yankılanarak çözülür: Takma isimlerden biri Kelimeler bizim gerçek hayatımızdır derken, diğeri O zaman kelimeyi yiyelim ve kelimeyi arayalım! diyor. Diye sitem eder. Biri der ki, Görmüyor musun, biz sadece var değiliz. Kimse bizden haberdar değil, görmüyor, duymuyor, birbirimize göre var olmamızın bir anlamı yok, bu dünyaya göre yokuz derken diğeri, Ama biz zaten hayaletiz. Ünlü yazarların takma isimleriyiz. Bir lakap gerçek kişi olur mu? diye soruyor. Reşat Nuri'nin mahlası Halide Edib'in mahlasına çevriliyor: Kadınlar saklanacak bir gölge arayan yalnız değiller. Yazmaya ilk adımlarını atan genç erkekler de en az kadınlar kadar utangaç diyor ve mizah, seks, günah ve siyaset arasındaki bağlantıları açıyor. Edebiyatın iktidar nazarında yaratacağı cinsiyet geçişlerinden ve kaymalarından korunmak için güçlü padişahların bile mahlaslara ihtiyaç duyduğunu görüyoruz. Bazen Atatürk gibi orijinallerin elindeki mahlasların zarafetini okuruz.


Stefan Zweig, Menora'nın Roma'dan Kartaca'ya, ardından Bizans'a ve son olarak da Kudüs'e kadar olan 80 yıllık yolculuğunu tarihi ve dini bilgilere dayanarak mitolojiyi harmanlayarak anlatılır. Hikaye 455 yılında Vandalların ve Alanların kralı Genseric'in ordusuyla Roma İmparatorluğu'nun başkenti Roma'nın kapılarına gelmesiyle başlıyor. İmparator Maximus paralı asker ordusunu Roma'dan uzağa gönderir ve şehir savunmasız kalır. Şehrini savunamayacağını anlayan imparator yanındakilerle beraber şehirden kaçmaya çalışırken halk tarafından yakalanmış ve linç edilmiştir. Papa, Roma kapılarında duran Genseric'in huzuruna çıkar. Kentin kılıç ve ateş olmadan sinüs ferro et igne'ye teslim edilmesi karşılığında, Genseric sadece ganimeti toplamayı ve kiliselere ve kadınlara dokunmamayı garanti eder. Genseric ve ordusu bir hafta boyunca Roma'nın hazinelerini yağmalar. Yağmalanan hazineler arasında, 1. Roma-Yahudi savaşından sonra Kudüs'ten Roma'ya getirilen Yahudi Menora da bulunuyor. Tüm ganimetler, önce arabalara, ardından gemilere yüklenmek üzere Afrika'daki merkezlerine götürülmek üzere limana taşınır. Roma'da yaşayan Yahudi cemaati Menora'nın Afrika'ya götürüleceğini öğrendiğinde büyük bir umutsuzluğa kapılırlar çünkü bu bir daha Menora'yı bir daha göremeyecekleri anlamına gelir. Bir grup yaşlı, Menora'nın peşine düşmeye ve hatta fırsat ortaya çıktığında onu kaybetmemek için geri almaya karar verir. On bir yaşlı Yahudi son bir umutla yağmacıların peşinden gidiyor ve nesiller boyu tanıklık etmesi için oğulları Benjamin'i de yanlarında götürüyor. Yolculuk bir gece sürer ve yol boyunca, yaşlıların en bilgesi olan Haham Eliezer, küçük çocuğa Menora'yı ve Yahudiler için önemini anlatır. Tevrat ve Menora, Yahudi göçünün kutsal işaretleri ve başından beri sahip oldukları yegane değerlerdir. Limana ulaştıklarında geç kalmışlardı; Şamdan gemiye yüklenmek üzere. Son bir çabayla Menora'yı geri almaya çalışırlar, ancak Menora düşer ve Benjamin'in kolunu kırar. Yaşlı ve kırık bir kol Benjamin şehre üzgün ve umutsuz bir şekilde döner. Uzun yıllar geçer. Roma huzursuzluklarla dolu bir döneme girmeye başlar. İmparatorlar birbiri ardına gelir ve gider; Şehir defalarca yağmalanır. Benjamin şimdi çok yaşlı bir adam, Menora'yı kırık koluyla gören ve hatta dokunan son Yahudi olarak kendi cemaati arasında oldukça saygın bir konumda. Bir gün, Benjamin'in dua ettiği yere yabancı bir Yahudi gelir. Doğu Roma İmparatoru Justinianus'un gönderdiği ordunun Vandallara saldırması ve Kartaca'yı ele geçirmesi nedeniyle Kartaca'dan kaçtığını ve Vandalların yıllarca ellerinde tuttukları ganimeti toplayıp Bizans'a götüreceklerini söyler. Ganimet içinde Bizans'a gidecek bir Menora da vardır. Benjamin, çocukken başaramadığı şamdanı bu sefer yaşlı bir adam olarak kurtarmaya karar verir. Hatta Allah'ın kendisini bu kadar uzun süre yaşattığını düşünüyor. Benjamin, gelecek nesillere tanıklık etmesi için yanına genç ve güçlü bir genci alır ve Galata'da yaşayan Yahudi cemaatiyle tanışmak için Bizans'a doğru yola çıkarlar. Benjamin, Bizans'a vardığında oradaki Yahudi ileri gelenleriyle tanışır ve şehri gezerken okuyucuyu İstanbul'un tarihinde bir yolculuğa çıkarır. Yurtları işgal edilip evleri talan edilip kutsal şamdanları çalınan Yahudilerin vermiş olduğu mücadeleyi konu edinen öyküyü keyifle okumanızı dilerim. - Öyküye adını veren şamdan, Yahudilik'te kutsal kabul edilen 'Menora' dır. - Yahudilerin tarihinde bu şamdandan ilk kez Tanah'ın Mısır'dan Çıkış kitabında bahsedilir Buna göre şamdanın tasarımı Sina Dağı'nda Tanrı tarafından Musa'ya açıklanmıştır. Şamdan, saf altından dövülmüş olacak ve bir taraftan üçü diğer taraftan üçü olmak üzere altı kolu olacaktır. Her kolda mumların oturacağı yuvalar çiçek dalları ile bezenecektir. - Krallar Kitabı'na göre ilk inşa edilen Kudüs Tapınağı'nda, iç mabedin girişinin her iki yanında 5 tane olmak üzere 10 altın şamdan vardır. - Günümüzde Kudüs'te Ağlama Duvarı ya da Batı Duvarı olarak bilinen tarihi yapının bu tapınaktan kaldığı düşünülmektedir. İkinci Tapınak'ın yıkılmasıyla şamdan ortadan kaybolur. - Kimine göre Şamdan Roma'ya götürülür ve zafer yürüyüşü sırasında Roma'da sergilenir. - Öyküdeki Yahudilerin şamdanı arayışı Hristiyanların Kutsal Kase arayışına benzemektedir. - Yahudiler, kayıp olan şamdanın bulunması ve tekrar kutsal topraklara götürülmesi ile binlerce yıldır devam eden sürgün hayatlarının sona ereceğine inanmaktadırlar. - Zweig, o dönemdeki Yahudi Soykırımı'nı sanki önceden görmüş gibi- bu öyküsünde zamanın Yahudi toplumuna tüm sıkıntıların bir gün geçeceği, kayıp şamdanın belki bir gün yeniden bulunacağı ve tekrar güzel günler geleceği yönünde umut mesajı ve direnme gücü vermeye çalışmaktadır. - Öykü Nazi Almanya'sında yasaklanan eserlerindendir. - Gömülü Şamdan, Almanca aslından Türkçe'ye ilk kez Regap Minareci tarafından çevrilerek, ilk baskısı 2015 yılında yapılmıştır. Süleyman'ın tapınağından çıkan, Yahudilerin kutsal emaneti yedi kollu şamdanın 455 yılında Roma'yı yağmalayan Vandalların eline geçmesi, kentin Yahudi cemaatinde şok etkisi yaratır. Cemaatin yaşlıları, olan biteni gelecek kuşaklara aktarması için o sırada yedi yaşında olan Benjamin'i de yanlarına alarak kutsal Menora'yı denizaşırı yolculuğuna uğurlarlar. Seksen yıl sonra aynı Benjamin, şamdanı Yahudilere geri vermesi için İmparator İustinianos'a yalvarmak üzere Bizans'a gider. İustinianos'un Kudüs'teki bir Hıristiyan kilisesine gönderdiği şamdan, orada kaybolmuştur. Ancak Zweig Gömülü Şamdan'da söylenceye bir gün yeniden kavuşma umudu barındıran bir final atfeder.


Gülünesi Aşklar, Komik durumlarla ilişkilerinde trajedinin uç noktalarını karıştırmak için vahşi mizahı kullandığı yedi kısa öyküden oluşan hikayeler konu edinir. Genç bir profesör, aşağılık olarak gördüğü insanlarla akıl oyunları oynamayı sever. Hevesli bir bilim adamı, çalışmalarını gözden geçirmeyi geciktirdikten sonra, genç kadınını, onu sevdiğini anladıktan kısa bir süre sonra kaybeder. Orta yaşlı iki adam birçok kızla flört eder ve onlara evlenme teklif eder. Adamlardan biri sevdiği kadınla evli, diğeri ise kitap okumayı tercih ediyor. Bir çift, başlangıçta onları heyecanlandıran ama sonra birini korkutan ve diğerini iten bir rol yapma oyunu oynar. Dr. Havel karakterini içeren iki hikayeden ilki, birkaç doktor ve bir hemşire ile birlikte bir hastanede geçiyor. Dr. Havel, birden fazla cinsel istismarı ile tanınır ve hemşire onunla ilgilenir, ancak Dr. Havel onu reddeder. Bir kadın bir mezarlıkta kocasının mezarını ziyaret eder, ancak mezarın 'daha yakın zamanda' ölen bir adam lehine kaldırıldığını öğrenir. Bu, bir insan olarak hayatını etkiler ve eski bir kişiyi ziyarete gittiğinde önemli bir faktördür. İkinci Dr. Havel'in öyküsü Dr. tarafından yazılan Sempozyumdan on yıl sonra başlar. Dr. Havel'in kendisini daha az güçlü ve çekici hissettiği, ancak genç ve güzel karısı tarafından çekiciliğinin hatırlatıldığı zaman gerçekleşir. Eduard adında genç bir adamın dindar bir kız arkadaşı vardır ama okuldaki işi nedeniyle kişisel olarak dinden uzak durmak zorundadır. Kız arkadaşıyla bir kilisede görülmek onun için zor zamanlar yaratır. Milan Kundera, bütün yapıtları arasında en çok Gülünesi Aşklar'ı büyük keyifle, zevkle yazmış olduğunu söyler. Yedi öyküden oluşan bu kitapta, yazarın daha sonraki romanlarında geliştireceği aşk, yalan, yanılsama gibi temaların özünü, özgün ve yenilikçi anlatım tekniklerini bulmak mümkün. Hayatı, yanılsamalar üzerine kurulu bir parodi olarak sunduğu Gülünesi Aşklar'daki öyküler, 1958 ile 1968 arasında yazılmış. Milan Kundera, o eşsiz kara mizahı ve ironisiyle kahramanlarının kimlik sorunlarını, oyun gibi başlayan cinsel yanılsamalarını, trajik bir tutsaklıktan başka bir şey olmayan erotik güç tutkularını işliyor, cinsellik ve erotizmi benzersiz gözlem gücü ve duyarlılığıyla, kusursuz bir estetik düzeye oturtarak işliyor. Bu öykülerin her birinde 'gülünesi aşklar' yer alıyor, ya da gerçek aşk oyunları. Yirminci yüzyıl edebiyatına damgasını vuranlardan olan Çek yazar Milan Kundera'nın Gülünesi Aşklar'ı, zamana karşı durabilen bir başyapıt.


Havuz Başı kitabında Sait Faik eski ve yeni olmak üzere tam 23 adet farklı hikayeye yer vermiştir. Kitap içerisinde yer alan hikayeleri sanki kendisi anlatıyormuş gibi kaleme almıştır. Aslına biraz da iç dökme gibidir. Özellikle çocukluk günlerine ait birçok farklı anı bu kitap içerisinde yer almaktadır. Aynı zamanda kitapta bazı hikayeler yarım kalmış gibidir. Bu durumda okuyucuların oldukça ilgisini çekmektedir. Kitaba adını veren Havuz Başı isimli hikaye ise temiz ve saf insanları konusu edinmekte ve okuyucuya yaşama sevincini aktarmaktadır. Yazar Beyazıt havuzunun kenarında bulunan kanepelerden birine oturmuştur. Aynı zamanda yaşını almış bir adamın ve henüz yirmili yaşlarındaki çocuğun kederlerini sevinçlerini ve yaşanmışlıklarının ne olduğunu düşünmektedir. Yazar birini beklemektedir. Onları göreceğini ve içerisinden bir şeylerin onlara doğru koşacağını düşünmektedir. Ancak beklediğinin onu görmeden geçeceğini de düşünmektedir. Bu durumun onda oluşturduğu keder ve sevinç ile bambaşka alemlere dalacağını düşünmektedir. Daha sonrasında ise yüzlerini göremediği insanlardan söz etmekte ve çocukluk bayramının salıncaksız geçtiğini belirtmektedir. Gözlerinde yaşlar olduğunu dile getirmekte, soğuktan mı yoksa heyecandan ya da üzüntüden mi titrediğini anlayamadığını söylemektedir. Beklediği alanda kimsenin kimseyi bekleyip beklemeyeceğini merak etmektedir. Daha sonrasında yanındaki kanepeye farklı insanlar oturmaktadır. Oturan insanlardan bir tanesi kadın diğeri ise erkektir. Erkek olan yazara gülümser ancak yazar gülümseyecek bir hal bulamaz kendisinde. Daha sonrasında selam yerine geçen gülümsemeye neden bir cevap vermediği sorgulamaktadır. Hala beklediği birini dile getirmektedir. Beklediği birinin hasta olduğunu düşünmeye başlamıştır. Çünkü hala gelmemiştir. Daha önce beklediği birinin ateşim düşmüyor sözünü aklına getirerek hasta olduğunu daha fazla düşünmektedir. Dört beş saniye içerisinde yazarın aklından geçen bu düşünceler adama selam verememesine sebep olmuştur. Daha sonrasında ise gecikmeli olarak da olsa adama gülmüştür. Adam karşısında duran caminin ismini sorara ancak yazar bir cevap bulamaz. Bir süre afalladıktan sonra caminin ismini hatırlar ve Beyazıt camii canım diye cevap verir. Daha sonrasında kadın oturduğu yerden kalkarak Ali Sofya hangisi diye sorar. Yazar ise olduğu yeri işaret eder. Ancak karşısındaki insanlar bir türlü nereyi gösterdiğini anlamamaktadır. Ancak yinede çaresiz bir şekilde kabullenmişlerdir. Daha sonrasında adam İstanbul'a kadını ilk defa getirdiğini belirtir. Daha önce hiç İstanbul'u görmemiş olan kadın burayı bir hayli sevmektedir. Yazarın ise kadının farklı özellikleri dikkatini çekmektedir. Adam camileri gezdirdiğini belirtir. Yazar ise onlara taksime gitmeleri gerektiğini söyler. Muhabbet ilerledikçe adam ile yazar birçok farklı konu hakkında ve en çokta İstanbul hakkında konuşmaktadır. Meşhur yerler ve daha önce insanların söylediği yerler hakkında birçok farklı şey dile getirilir. En sonunda konu su fışkırtan fıskiyelere bağlanır. Yazar elli yaşında adam ve elli yaşına yakın bir kadının fıskiyeler ve toplar hakkında konuşmasını son derece çocukça bulur. Ancak aradığı kişiyi görmemenin sıkıntısını bu şekilde dağıttığını da dile getirir. Sonunda konuşma bir son bulur. Artık adam yazar ile konuşmasa da kadına kız kulesini, Haydarpaşa'yı, Selimiye Kışlası'nı anlatmaktadır. Bir ara tamamı ile bir sessizlik kaplar ortamı. Herkes son derece önemli şeyler düşünüyor gibidir. Hele de yazar düşündüklerinin son derece önemli olduğunu aklından geçirmektedir. Tam bu sırada adam havuzdaki suyun kışın donup donmayacağını sorar. Yazar ne diyeceğini çokta bilemeden suyun donacağını ve çocukların üstünde kaydığını söyler. - Bu kitapta yazarın eski ve yeni yirmi üç öyküsü yer alır. - Sait Faik Havuz Başı'nda okuyucuya kendisini anlatır, içini döker gibidir. - Son kitaplarında yer almayan Adapazarı'nda geçirdiği çocukluk günlerine ait anılar bu kitapta kendine yer bulur.


Galip Ferruh: Yaşam dolu, genç, zengin bir genç adamdır. Dilhoş Dadı: Sahibine bağlı gizemli biridir. Bekir: Genç, gözü yükseklerde olmayan bir delikanlıdır. Adnan: Geleceğe dair umutları olan bir şairdir. İnsanların başından geçen acılı ve dramatik olayları konu ediniyor. Galip Ferruh heyecanlı, zeki, genç bir adamdır. Kötü bir hayat kadınına aşık olur ve onunla yaşamaya başlar. Hayat Ferruh'un umduğu gibi gitmez. Hikaye Ferruh'un kadını öldürmesiyle sona erer. Yazar küçük bir çocukken Dilhoş adında siyah bir dadısı vardı. Dilhoş dadı, anne ve babasının her türlü olumsuzluğuna ve cezalarına karşı onu korur. Dilhoş dadı ile yazar arasında mükemmel bir aşk bağı vardır. Ancak bir gün dadı hastalanır ve evi terk etmek zorunda kalır. Katina, İstanbul'da yaşayan zengin bir Rum kadındır. Kocasının ölümü hayatında fazla bir değişikliğe neden olmaz. Mutlu bir şekilde yaşamaya devam edecek. Zehra çok güzel ve genç bir kızdır. Babası öldü, annesi ve amcası ile yaşıyor. Bekir adında bir gence aşık olur ve onunla evlenir. Bekir askere gider. Bu sırada Zehra çiçek hastalığına yakalanır ve kör olur. Annesinin ölümü de kaderin Zehra'yı vurduğu bir başka akıbettir. Bu bir darbedir. Amcası Zehra'yı dilenci olarak çalışmaya zorlar. Bekir askerden döndüğünde eski Zehra'yı bulamayacaktır. Bastırılan hükümetin gizli polis baskıları, genç bir adamın ruhunda içsel yıkıma neden olur. Olaylar onu deliliğe hatta ölüme götürür. Adnana bir şairdir ve son kitabından gelir beklemektedir. Bu sayede arkadaşlarına verdiği sözü yerine getirecek ve almak istediği hediyeyi eşine alabilecektir. Ancak satışlar umduğu gibi gitmez ve çok az kitap satar. Sanat eserinin oluşumunda çevre ve gözlemin kurgudan önce geldiğini kimse yadsıyamaz. Halid Ziya Uşaklıgil'in birçok eserinde olduğu gibi, iki kitaptan oluşan bu eserinde de, kendi çocukluk, gençlik ve olgunluk döneminden izlerin rahatlıkla görülebildiği hikayeleri okurken bir yandan sanatçının dolulukunu oluşturan bu tür dikkatlerini yakalama fırsatı bulacak, bir yandan da sanatçının olgunluk döneminin üslubuyla bu etkilerin nasıl sanat eserine dönüştüğünü görme fırsatını bulacaksınız.


Cevat: bir berber kalfasıdır ve orada yaşayan bozulmamış şuur; Parası çok olan ama kendi değerlerine sahip çıkmayan, yozlaşmış ve çürümüş bilinçlerin karşısında duran sesi sembolize eder. Bazen güzel şeylere tesadüf edersiniz; mutluluk ve hüzün bir arada yaşanır. İnsanın hasreti, insanın pişmanlığı, insanın sevinci, insanın huzuru, insanın korkuları kitabın ana temasını oluşturuyor. Geçmişe duyulan özlem dikkat çeker. Okuyucuyu içine alır ve büyülü bir atmosfer içinde bırakır. Bir anda kendinizi odun sobasının çıtır çıtır, fırında patateslerin kızardığı, duvarların halı yastıklarla kaplı, sarkaçlı saatin her saat başı dini takvimin solunda çaldığı sıcacık bir köy odasında buluyorsunuz. Mustafa Kutlu'nun Hüzün ve Tesadüf adlı kitabı içerisinde on yedi kısa hikaye barındıran bir eserdir. - Hüzün ve Tesadüf - Seyfettin'i Severdik - Mahzun Mücahit - Bir Şey Yap - Su Sesi - Uysallığın Lüzumu Yok İsyanın Sırası Değil - Masal ve Rüya - Taciser'in Şiiri - Bahar Dalı - Yürüyen Hüküm - Aheste Beste - Kambur Hafız ve Minare - Hüzün ve Tesadüf - Karakoncolos - Dürbünlü Çiçek - Mevzu Derin - Uç Selahattin Uç Kitaba adını veren hikaye, yıllar sonra çalıştığı tren istasyonuna giden bir adamın başından geçenleri anlatıyor. Vefat etmiş bir insanın kendine has, herkes tarafından sevilen adeta bir nekroloji yazısıdır. Savaşa katılmak için evinden ayrılan ancak yıllar sonra ailesine kavuşan bir askerin hikayesini anlatıyor. Hikayesi bir diyalog hakkındadır. Birbiriyle sohbet eden iki kişiden biri idealist, diğeri realisttir. İdealist, insanlık için iyi bir şeyler yapmak gerektiğini söyler. Realist ise gerçek dünyada iyilik yapmanın zorluklarını ele alır. Bir caminin bahçe duvarına yapılmış bir sebilin sürekli çalan musluğunu konu alıyor. Hayata, siyasete ve daha birçok şeye dair soruları olan bir adamın iç konuşması anlatılıyor. Postmodern dünyada hayatımızdan çıkmaya başlayan masalları konu alıyor. Müvekkilinden bir şiir okumasını isteyen bir hostes hakkındadır. Konusu Mustafa Kutlu'nun kaleme aldığı bir intihar hikayesidir. Çocukların saf duygularının ışığında bir cadının nasıl göründüğünü konu alıyor. Bu bir adam kaçırma hikayesini konu ediniyor. Hikaye, sonu ölümle biten bir mahalle futbolunu anlatmaktadır. Yazarın bu eserinde çok kısa metinlerden oluşan bir bölüm ile uzun metinleri kapsayan ikinci bir bölüm vardır. Eserde şu hikayeler yer alıyor: Seyfettin'i Severdik, Mahzun Mücahit, Bir Şey Yap, Su Sesi, Uysallığın Lüzumu Yok İsyanın Sırası Değil, Masal ve Rüya, Taciser'in Şiiri, Hikaye, Bahar Dalı, Yürüyen Hüküm, Aheste Beste, Kambur Hafız ve Minare, Hüzün ve Tesadüf , Karakoncolos, Dürbünlü Çiçek, Mevzu Derin, Uç Selahattin Uç.


İbrahim: İstanbul'da yaşamaktadır. Bir gün çocukluk arkadaşı olan Hüseyin'in öldüğünü öğrenir ve bunun üzerine Mardin'e gider. Hüseyin'in nasıl öldüğünü öğrenmek isteyince de kendisini kahreden gerçeklerin içinde bulur. Hüseyin: Ezidi olan Meleknaz ile sevgilidir. Amerika'da bir cinayete kurban gider. Meleknaz: Işid zulmünden kaçıp Türkiye'ye sığınan bir Ezidi olan Meleknaz Hüseyin ile sevgilidir. Merhamet, zulmün merhemi olamaz! İstanbul'un karmaşasında sıradan bir hayat yaşayan İbrahim, ölüm haberi üzerine çocukluk arkadaşı Hüseyin'in doğduğu antik kent olan Mardin'e gider. Önce aşk, sonra ölüm için yazılan hayatını araştırmak için yola çıkar. Mardin'de başlayıp Amerika'da sona eren, Bu yüzden, tutkuyla gizemli bir kadının peşinde olan bir girdaba çekilir. Mardinli Hüseyin ile IŞİD'in zulmüne uğrayan Ezidi kızı Meleknaz'ın ve Kelam'ın çocuklarının hikayesi anlatılır. Kitap, Işid zulmünden kaçıp Türkiye'ye sığınan bir Ezidi olan Meleknaz ile Mardin'li müslüman Hüseyin'in aşk hikayesidir. Hüseyin'in çocukluk arkadaşı olan gazeteci İbrahim, kitapta konuyu anlatıyor bize. Çocukluk arkadaşının tesadüfen gazeteye gelen bir haberle öldürüldüğünü öğrenen İbrahim, cinayetle ilgili bilgi almak için Mardin'e gelir. Burada Hüseyin'in her şeyi yapmak istediği Ezidi kızı Meleknaz'ı merak ediyor ve onun izinden giderek tüm hikayeye ulaşmaya çalışıyor. Önce aşk, sonra ölüm için yazılan, Mardin'de başlayıp Amerika'da biten hayatını araştırmak için yola çıkar. Böylece bir girdaba çekilir tutku ve hırsla gizemli bir kadının peşine düşer. Harese nedir, bilir misin? Develerin çölde çok sevdiği bir diken var. Deve dikeni yedikçe ağzı kanar. Tuzlu kanın tadı dikeninkiyle karışınca bu, devenin daha çok hoşuna gider. Kanadıkça yer, bir türlü kendi kanına doyamaz. Ortadoğu'nun adeti budur, tarih boyunca birbirini öldürür ama aslında kendini öldürdüğünü anlamaz. Kendi kanının tadından sarhoş olur. Mardinli Hüseyin ile IŞİD'in zulmüne uğrayan Ezidi kızı Meleknaz'ın ve Kelam'ın çocuklarının hikayesini ele alan Livaneli, okuyucuyu aşk ve acının iç içe olduğu bir Ortadoğu gerçeğiyle buluşturuyor. Meleknaz isimli bir Ezidi kadına aşık olan ve insanlık hakkında bilinmeyen gerçekleri ortaya çıkaran Mardinli Hüseyin'in ölümüne kadar uzanan öyküsünü anlatan Kitap zaten 150 sayfa olduğu için çok fazla olay örgüsünden bahsedemiyorum. Sizlere çok şey katacak olan hikaye ayrıca bunca zaman yanınızda olan gerçek olayları nasıl görmezden geldiğinizi size gösterecek ve sizi bir nebze bile olsa düşünmeye sevk edecektir. İstanbul'un kargaşası içinde sıradan bir yaşam süren İbrahim, çocukluk arkadaşı Hüseyin'in ölüm haberi üzerine doğduğu kadim kent Mardin'e gider. Onun, önce sevdaya sonra ölüme yazılmış, Mardin'de başlayıp Amerika'da sona ermiş hayatını araştırmaya koyulur. Böylece adeta bir girdabın içine çekilir, tutkuyla ve hırsla gizemli bir kadının peşine düşer. Harese nedir, bilir misin? Develerin çölde çok sevdiği bir diken var. Deve dikeni yedikçe ağzı kanar. Tuzlu kanın tadı dikeninkiyle karışınca bu, devenin daha çok hoşuna gider. Kanadıkça yer, bir türlü kendi kanına doyamaz... Ortadoğu'nun adeti budur, tarih boyunca birbirini öldürür ama aslında kendini öldürdüğünü anlamaz. Kendi kanının tadından sarhoş olur. Mardinli Hüseyin ile IŞİD zulmünü misliyle yaşamış Ezidi kızı Meleknaz'ın ve kelamın çocuklarının hikayesi... Livaneli okuru, sevda ile acının iç içe geçtiği bir Ortadoğu gerçeğiyle buluşturuyor. Eserlerindeki kendine has üslubu ile bu kitap kesin Livaneliye ait dersiniz. şunu da yazmadan geçemeyeceğim Livaneli'nin serenad ve kardeşimin hikayesi kitaplarindan sonra Huzursuzluğu biraz vasat buldum.


İhtiyar Çilingir: Sanatı ile bütünleşmiş ve sanatını para karşılığında satmayan yaşlı bir çilingircidir. Murat: Bir fabrikada işçi olarak çalışan, nikahsız bir ilişki yaşayan bir adamdır. İhtiyar Çilingir, dönemin zorluklarını, ekonomideki yolsuzlukları, tutarsızlıkları ve yolsuzlukları konu alıyor. Koyun Pazarı'nda küçük bir dükkanda yaşlı çilingir amcanın aşkı anlatılır. Bu amca dükkanında küçük halkaları ateşle ısıtıp zincirler bağlarken hikayedeki kahramanımızın dikkatini çeker ve amcayı izlemek için dükkana girer. Çilingir amca onu izlemeye gelen kişiyle pek meşgul değildir. Hazırladığı yüzükleri özenle ateşe verir ve muazzam bir şekilde çalışır. Daha sonra bir adam dükkana gelir ve asasını çilingir amcaya verir. Ondan çubuğun ucuna bir yüzük koymasını ister. Çilingir yüzüğü takar. Ancak delikanlı, çubuğun ucuna bir yüzük daha takmak ister. Çilingir yüzüğü takamayacağını söyler. Genç adam ısrar eder ve parasıyla değil mi? der. Bu sözü duyunca ihtiyar çilingir, asayı adama geri verir ve onun para düşkünü olmadığını söyler. Yıllardır böyle gören bir adamın sanatına müdahale etmek saygısızlıktır. Yaşlı adamın önünde sanata saygısızlıktır. Dini bir hafızanın değişimi anlatılır. Şapka kanunu ve fesin yasaklanmasından sonra herkes şapkaya alışmaya çalışır. Sadece Hoca İsmail Efendi'nin oğlu Hafız, Bahailerini çıkarmak istemez. Baha, 19 yaşında genç bir adamdır. Bir gün şapka almak için dükkana gider. Şapkalardan en büyüğünü seçer. Tek dileği, bayramda olduğu gibi kulaklarının görünmemesidir. Herkes hayır dese bile, daha büyüğünü alırlar. O büyük şapkadan sonra alay konusu olur. Sokakta Hafız'ı gören herkes güler. Çevresindekiler, bu kadar inatçıysa bir gün sokak değiştirmek zorunda kalacağını söyler. Bu söz Baha'yı etkiler ve kız kardeşiyle birlikte İstanbul'a gitmeye karar verir. Vapura biner ve seyahat eder. İnsanlardan birinin bir gün İstanbul'a gitmesi gerekir. Baha ile İstanbul'da tanışır. Hafız ipek bir gömlek ve güzel bir şapka giyer. Yanında sarışın ve açık bir kadın vardır. Baha'yı değiştiren ablası onu tanınmış güzel bir kadınla evlendirmiştir. Murat Usta lakaplı bir adamın nikahsız ortağıyla ilişkisi anlatılır. Murat Usta, fabrikada çalıştığı bir arkadaşını evine davet eder. Arkadaşı evde kadını görünce Murat'a kim olduğunu sorar. Murat ise anlatmaya başlar. Bir gün restoranda Remzi Ağa ile içerken, Remzi Ağa'nın tanıdığı biri yanlarına gelir. Geç kalınca herkes kalkar ve Murat'ımız masadaki yabancıyla baş başa kalır. Konuşma ilerleyince yabancı bizimkini evine davet eder. Murat eve gittiğinde bakımsız ve çok zayıf bir kadınla karşılaşır. Bu kadın, adamın nikahsız eşidir. Adam eve geldiğinden beri kadını dövmekten bıkmaz. Murat, her tarafı yara izi kalan bu kadına acır. Daha fazla dayanamaz ve kadını elinden tutarak kaçırır. Artık ikisi birlikte yaşamaya başlar. Murat kadına diğer adamdan daha iyi davranır. Bunları yapmasının ardında yatan tek şey, yalnız yaşıyor olmasıdır. Artık yalnızlığa tahammül edemez. Daha sonra kadınla evlenir. İnsan ve toplum anlayışımızın çağdaşlaşması, dilimizin özleşmesi yolunda büyük atılımlar yapan 1. Dünya Savaşı kuşağının Türk yazınında başlattığı gelişme içinde Memduh Şevket Esendal'ın önemli bir yeri vardır. Geniş ve çok yönlü gözlem gücüyle, yalın bir anlatımın ustaca birleştiği ilk seçkin ürünler Esendal'ın imzasını taşır. Bu yetkinliğin yansıra hümanist bir duyarlığı sürekli ön planda tutarak, olay dokusunda temel toplumsal dinamikleri eksen alması, onu, özgün ve kalıcı bir sanat evreni yaratabilmiş büyük yazarlar düzeyine çıkarmaktadır. Eski kuşak okurlarının MŞE tiryakiliğine, artık yeni kuşaklar da katılmaya başladı. Bu, yazınımızda azımsanmayacak önemli bir olay. MŞE'nin yapısından geliyor bu, biraz da. Çünkü O, hikayelerini sadelik içinde, hiç gösterişe kapılmadan, olağanüstü bir alçakgönüllülükle yazmıştır. En derin sulara, gizlere, tatlara işte bu üstün beceriyle inebilmiştir.


İhtiyar Dost: Aslında yazarın kendisidir. Yazar, kişiliğini ve duygularını eski dostuna atfetmiş ve en önemlisi bu hayali arkadaşı benliğiyle yaratmıştır. Yazar kendisini, duygularını, düşüncelerini ve hayattan beklentilerini eski dostunun dilinden anlatmıştır. İhtiyar Dost, sanattan teknolojiye, ekonomiden hukuka, iç borçtan emperyalizmin kirli amaçlarına kadar pek çok sosyo-kültürel konunun yıllar önce sanat aracılığıyla gündeme getirildiği ve irdelendiği bir eserdir. Bu bölümde yazar, İkinci Meşrutiyet sonrası ortaya çıkan bazı devlet ve toplum sorunlarından bahsetmektedir. Yazar, devletin görevini her ortamda ve her koşulda yerine getiren bir değirmen gibi yapması gerektiğini, toplumdaki fikir ayrılıklarından etkilenmemesi gerektiğini belirtmiştir. Yazarın bu bölümde en çok üzerinde durduğu konu şu anda toplumumuzu saran ahlaki yapıdaki çatlaklardır. Toplumu bir ağaca benzetti. Hangi kurtlar bir ağacın köklerini ve gövdesini istila etmiş, o ağacı yemiş, kurutmuş ve hafif bir esinti ile devrilmesine sebep olmuş, işte böyle bir toplumun can damarı, gençliği, ahlaksızlık belasında, toplumu yer, kurutur ve çökmesine neden olur. Yazar bu konuyu kendi üslubuyla açıklamıştır. Bu bölümde yazar, toplumun direği olan gençliğin, ağaç kurdu bölümüne paralel olarak toplumu çürütebileceğini açıklamış ve bunun nedenlerini açıklamıştır. Geçmişini inkar etmek. Yazar, geçmişini inkar eden bir toplumun yaşayamayacağını vurgulamış, hatta o toplumu ölü olarak gördüğünü belirtmiştir. Bu inkarın en büyük nedeni olarak; Bilginin yanlış bir noktadan, çarpık bir yönden yansıyan bilgi olduğunu söyler. Geçmiş ve gelecek, aynı yaşam kitabının iki sayfasıdır; Birini yırtmak, diğerini yarım bırakmaktır. Hele ikincisini yazmak isteyenler birinciyi okumamış veya görmemişse, yazacakları mesnetsiz ve mesnetsiz yalanlardan başka bir şey değildir. Bu hayat kitabının ilk sayfası ne kadar hatalı olursa olsun, bir sonraki sayfanın başlangıcı olmasını hiçbir şey engelleyemez. Yazar bu kendine özgü ifadelerle güzel bir noktaya değinmiş ve aynı zamanda geçmişimizi öğrenme konusuna da dikkat çekmiştir. Genellikle hikaye kategorisinde değerlendirilen ihtiyar dost, tür, kurgu ve işlediği konular bakımından çok özel konuma sahiptir. Yazar, yegane dost başlıklı ilk bölümde eserin kurgusuna ilişkin itiraflarda bulunur. Bu dost, yılların deneyimini, acıları ve duyguların tortularından biriken bir hüzünlü şiir, bir kederli tablo gibi uzun bir yaşantı sonunda bulunmuştur. Aslında Halid Ziya'nın yarattığı bu kahraman yazarın kendisidir. İhtiyar dost, sanattan teknolojiye, ekonomiden hukuka, iç borçlanmadan emperyalizmin kirli emellerine kadar birçok sosyo-kültürel konunun yıllar öncesinde sanat aracılığıyla gündeme getirildiği, irdelendiği bir eserdir. İhtiyar Dost'u okurken bu güne kadar sadece bir edebiyat adamı kimliğiyle tanıdığımız halid ziya Uşaklıgil'in aydın kimliğine de tanık olacak ve bugün bile rahatlıkla konuşulamayan konulara, içinden çıkılamayan sorunlara daha o günlerde nasıl değinebildiğine hayran kalacaksınız.


Simon: Ayakkabı dükkanı olan Simon adında fakir bir adamdır. Michael: Kilisenin önünde çıplak kalan ve Simon tarafından yardım edilen aslında bir melektir. Yalnız olunmayacağını ve her zaman insanların birbirine merhamet ve sevgi dolu olmasını gerektiğini ele alan bir hikayedir. Simon adında bir ayakkabı tüccarının Kış gelmeden kürk almak için köylülerden borçlarını toplamak üzere gezer, ancak köylülerde para olmadığı için bir türlü parayı denkleştiremez. Bunun üzerine elinde kalan parası ile bir meyhane girer ve bir şeyler içmeye başlar. Çıktığında klişenin önünde çıplak bir adama denk gelir. Michael adında bir adamdı bu. Adama dayanamayıp evine götürür yedirir, içirir ve hatta kendi yanına çırak olarak işe alır. Simon ve Michael beraber çalışmaya başlarlar. Bir gün dükkana zengin bir adam gelip ayakkabı diktirmek ister. Michael adama bakıp gülümser, bu duruma şaşıran Simon, bir şey demez ama Michael ayakkabı yerine terlik dikince Simon dayanamaz kızar. Ama çok geçmeden zengin adamın yardımcısı dükkana gelir ve zengin adamın öldüğünü ayakkabı yerine terlik dikilmesi gerektiğini söyler. Bu durum Simon'u çok şaşırtır. Başka bir gün, ikiz kızları olan bir kadın çocukları ile beraber Simon'un evine gelir. Ve kızları için ayakkabı diktirmek istedğini söyler. Bu durum karşısında Michael gülümser. Simon ve eşi yine bir şeyler olabileceğini düşünürken Michael Simon ve eşine aslında kendisinin melek olduğunu ve Tanrı tarafından cezalandırılıp dünyaya geldiğini söyler. Michael, Simon'un eşinin kendisine duymuş olduğu merhamet, Dükkana gelen zengin adamın yanında duran ölüm meleğini görüp gülümsemesi ve ikiz kızları gördüğünde ise tek başına yaşamayacağını anlamasından dersler çıkardığını ve gitmesi gerektiğini söyler ve gider. Kral: Kafasındaki soruların cevabını almak isterken arayışa giren ve bu sayede öldürülmekten kurtulan, onu öldürmek isteyenden öğütler alan biridir. Ülkenin birinde yaşayan bir kral aklındaki soruların cevabını bulmak için ülkedeki tüm büyücü ve alimleri toparlar. Ve aklındaki soruları sorup aldıkları cevaplar bir türlü tatmin etmez. Kral kendi sorularına cevap almak için halkın arasına karışır ki o an karnından yaralı birine denk gelir ve yardımcı olur. Yarası temizlenir ve ileşmesi için elinden geleni yapar. Adam uyandığında ise Kral'ı görünce şaşırır. Çünkü adam Kral'ı öldürmek için saraya geldiğinde onu bulamaz ve dönüş yolunda yaralanır ve şuan karşı karşıyadır. Bu durumu krala anlatır ve kral onu affeder. Ama adam Kral'a hayatta en önemli an şimdidir, en gerekli olan kişiyse yanındaki kişidir ve en önemli uğraş ise iyiliktir. der. Pahom: Gözünü hırsla bürüyen bir adamdır. Hırsı ve daha fazla kazanma arzusu yüzünden ölür. ''Her şeyin daha fazlasını isteyen hiçbir şeye sahip olamaz'' sözünün kullanıldığı bir hikayedir. Köylü bir adam olan Pahom, elindeki tüm para ile arazi alır. Arazisi genişledikçe hırsları da büyüyen Pahom, bir gün az para ile daha fazla arazi alabilecek bir yer olduğunu öğrenir. Pahom oraya doğru yola çıkar ancak, toprak sahiplerinin bir şartı vardır. Toprak sahipleri ona bir şartla toprak vereceklerini, o da tarlalarında belli bir işaret koyup, güneş batana kadar ne ölçüde yürürse, yürüdüğü kadar toprak alabileceğini söylerler. Pahom adamın dediğine uyarak öğle zamanı yürüyüşe çıkmaya başlar. Sıcaktan dolayı kendinden geçer, fakat hırsı yüzünden kendini zorlar. Daha fazla toprak almak için kendini hırpalayan Pahom sonunda ölür. İvan: Köyde ailesi ile beraber yaşayan ve Bir tartışma yüzünden komşusu ile kavga eden bir adamdır. Gabriel: İvan'ın köydeki komşusu ve kavga ettiği kişidir. Bir anlık öfkemiz yüzünden başımıza gelecekler gelmeden bu sorunlar olmadan önce düşünmeden hareket etmememiz gerektiğini anlatan bir hikayedir. İvan adında bir adam, oğulları ve gelinleriyle beraber birde yanında beraber yaşadığı babası ile köyde yaşar. Günlerden bir gün İvan'ın gelini komşulardan biri ile tartışır ve tartışma kavgaya dönüşür. Komşusu Gabriel bu durum üzerine İvan'ı mahkemeye verir. Bir gün Gabriel'de İvan'ın gelinine el kaldırınca İvan'da Gabriel'i mahkemeye verir. Ve Gabrieal dayak cezasına çarpıtılır. Bu durumu kaldıramayan Gabrieal İvan'ın evini ateşe vermek isterken tüm köyü ateşe verir. İvan'ın babası bu yangın sonucunda ölür. Artık İvan ve Gabriel bu durumu uzatmak istemez ve barışmaya karar verirler. Tolstoy, İnsan Ne İle Yaşar'daki tüm öykülerinde insanın özünde iyilik olduğunu vurgular. Şeytan ve meleği temsil eden karakterleri öykülerinde kullanarak, insanın er ya da geç iyiliğin peşinden gidebileceğini anlatmak ister. Tolstoy 1885'te yayımlanan bu esere adını veren İnsan Ne İle Yaşar adlı öyküde, insanların özünde iyilik olduğunu ve durum her ne olursa olsun iyilik yapması gerektiğini anlatır. Peki insanların içinde hiç mi kötülük yoktur? diye bir soru akla geldiğinde ise yazarın başka bir öyküsüne göz atmak yeterli olacaktır. İnsana Ne Kadar Toprak Lazım hikayesinde de bu sorunun cevabını buluruz. ne yaparsan yap her zaman içinde bir iyilik olduğunu unutma kavramını net bir şekilde anlatılmış. Bazı öyküler yaşamımızı etkileyen eserler.


Adem: Geçici hafıza kaybı yaşayan genç adam kendi benliğini arar. Burada Adem, insanoğlunun atası olan Ademi simgeler. Borges dayı: Resepsiyona bakan yaşlı adamdır. Yazar burada ünlü Nobel ödüllü Jorge Luis Borges'e atıfta bulunuyor. Zamanın Bekçisi: Yaşlı kadın, Adem' e benliğini hatırlatırken onun kör ve dilsiz olduğundan bahsedilir. Burada karakter doğa anayı temsil ediyor. Roman, tasavvuftan, edebiyata, şiirden, psikoloji ve sosyoloji gibi sosyal bilimlere kadar dair birçok konuya dair doyurucu bir bakış açısı barındırıyor. Romanın giriş cümlesi olan ben demeden konuşalım ne olur cümlesiyle hikayesi anlatılan Adem üzerinden tüm insanlığa da seslenmiş olunuyor. Hafızasını kaybetmiş olan kahramanımız Adem, kendisini hatırlamaya çalışırken aslında aradığı şey gerçek benliğidir. Yazar burada Adem'in üzerinden okuyucusunun da kendisini aramasını sağlar. İnsanoğlunun atası olan Adem'e zaman yolculuğuyla giderek hem bir başlangıcı hem de sonu okuruna hatırlatır. Acı, keder, kader gibi kavramlar üzerinden bir döngüde ilerlerken yaşam, insanoğlunun yaşadığı olayların ve karşılaştığı insanların dönüştürücü gücünün de altı çiziliyor. Ben kimim?, Neden varım? soruları sürekli zihinleri kurcalarken Adem, ona öğretilenlerle tezatlık oluşturan gerçekliğin acısıyla karşılaşır. Işığın her zaman hakikati göstermediğini, gölgede kalan yerin gerçeği de gizlediğine dikkati çeker. Sabaha kadar dualarla acı dinsin diye unutmayı dilemişsem yüce Mevla'mdan. Hikaye, hafızasını kaybeden bir genç adamın bir otel odasında gözlerini açmasıyla başlar. Kim ve nerede olduğunu hatırlamayan kahramanımız aynadaki yüzüne bile yabancıdır. Bir süre bulunduğu odayı inceler. Kendisine ait olduğunu düşündüğü eşyalardan kimliğine dair bir iz arar ancak bulamaz. Kapıyı açıp dışarıya baktığında, bulunduğu yerin bir tatil köyü olduğunu görür. Fakat burası neresidir- ve neden buradadır. Resepsiyondaki yaşlı adama sorduğu sorular cevapsız kalır. Otelin isminin Düş Evi olduğunu, Rio- İpamena'da olduğunu öğrenir. Yaşlı adam aynı zamanda yazardır. İsmi Fabyano Borges'dir . Kendisine Borges dayı diye hitap edilmesini ister. Kahramanımız, hatırlamak umuduyla, Borges ile çevreyi keşfe çıkar. Yaşlı adam, hafızasını kaybeden kahramanımızı ona yardımı olacağını düşündüğü bir bilgeye götürür. Bilge Kalbin ötesine geçtim sanırsın ki, orası kalbin berisidir. O gitmeden insanın başından nasıl kalbine döneceksin. der. Aradığı şeyi denizde bulacağını söyler. Denize açılan kahramanımız bir kaleye rastlar. Kalede zamanın bekçisi olduğunu söyleyen yaşlı bir kadınla karşılaşır. Yaşlı kadın kahramanımızın isminin Adem olduğunu ve İstanbul'da muhasebecilik yaptığını söyler. Kahramanımız kendini bulma ümidiyle ona salık verilen elmayı yiyerek zaman yolculuğuna başlar. İstanbul' da gözünü açtığında, nereye nasıl gideceğini düşünür. İstanbul'un semtleri arasında savrulurken Adem'i arar durur. Benliğini arayan kahramanımız, seri bir şekilde zaman ve mekan değiştirir. Sanki Adem'in ilk elmayı ısırdığı anı bularak olayın seyrini değiştirebileceğini düşünür. Çünkü o an bir başlangıç ve aynı zamanda sondur. Benliğini her arayışında başladığı yere geri döner. Kendini arayan genç adam, gördüğü hakikatlerle canı acıdıkça, kendini dönüştüren gerçeklerin aslında birer yalan olduğunu fark eder. Kahramanımız, kendini uzaktan seyrederken, olgunlaştıkça zamanın yaşamı nasıl dönüştürüp, değiştirdiğini de fark eder. Bir an öncesinde, korkusuz olan Adem, şartların değişmesiyle nasıl korkunun ateşiyle küle döndüğünü görür. Kendini ararken, aradığı kişiye ne kadar yabancıdır aslında. Allah'ım yanmaya, paralanmaya, ufalanmaya razıyım, bana kendimi unutturma. Okurken kendimi dönüp dolaşıp bu sorunun kıyısında buldum. Nedir Güray'ı iyi ve güçlü bir yazar yapan: cesareti, evet. Metnin içinde kendi imal ettiği yüksek etkili kurgusal patlamalardan korkmayıp üzerine gitmek ve yeni patlamalar çıkarabilmek cesareti. Ve yetenek, formüllerle izah edilemeyecek kadar net bir anlatma ve kurgu yeteneği. Keyif! Yazarken keyif almayan, coşku duymayan, tutkuyla yazmayan hiç bir yazarın dehasından söz edemeyiz. Bu mümkün değil. Şu bir de: Sadece dünyaya berisinden bakmayı bilenlerin, bilmek demeyelim dünyaya berisinden bakmaya tutuklu olanların, tutuklu demeyelim başka türlüsü elinden gelmeyenlerin sahip oldukları bir yeryüzü tecrübesi, bir çeşit bilgelik hali. İhsan. Sanki ihsan edilmiş bir şey. Aklın ötesine geçtim sanarsın ki,


İyi insanlar ölmez, aziz olur ve aramızda yaşarlar... Bir Anadolu şehrinde bir araya gelen ve dostluğu vurgulayan 4 farklı insan. Yorgun hayatlarına, öksüzlere, öksüzlere, her şeye rağmen yoksulluğa rağmen kardeşliği, iyiliği anlatır, hayatı güzelleştirmeye çalışırlar. Hikayenin ilk bölümünde Anadolu'dan İstanbul'a göç eden yoksul bir ailenin kapıcı ve kunduracı olarak çalışarak geçimini sağlamaya çalışan tek çocuğu Sıtkı, Sıtkı'nın büyük resim yeteneği ve bu yeteneğinin kullanımı anlatılmaktadır. Öyküde Mustafa Kutlu'nun olayların akışını keserek kendi kurgusuna itiraz etmesi ilginç bir anlatım tekniği olarak öne çıkıyor. İkinci bölümün adı Civan'dır. Evliliklerinin ilk aylarında iyi geçinen bir anne-babaya sahip olan Civan, alkolik babasının dayaklarına daha fazla dayanamayan ve başka bir adamla Almanya'ya kaçan annesinin ardından mahallede Kör Makbule tarafından büyütülen bir çocuktur. Aynı mahallede. Civan birçok işte çalışır, Destegül adında bir kıza aşık olur; ama zavallı Civan'a kız vermezler. Civan mahalledeki iyi insanların da desteğiyle kendi işini kurar ve hayatına devam eder. Ayrıca Hacı Kadir'in kahvesinde ressam Sıtkı ile tanışır. Babası adliyeden emekli, Mustafa'nın babası İhsan Bey daha sonra birinin yardımıyla fotoğrafçı olur. Mustafa, altı yaşında annesini kaybeder. Sonra babası başka bir kadınla evlenir ama evlendiği kadın eski kocasını görmeye devam eder. Mahalledeki dedikodular artınca İhsan duyduklarının doğru olduğunu görür ve adamı öldürür. Hapse girer, Mustafa'ya babasının arkadaşı kalfaya bakar. Mustafa'nın gözlerindeki rahatsızlık artar ve neredeyse göremez hale gelir. Kendini alkole veren Mustafa'ya Kör Mustafa lakabını takıyorlar. Evlenmek isteseler de kimse Mustafa ile evlenmek istemez. Sıtkı ve Mustafa'nın yolu, Mustafa'nın fotoğrafçı dükkanında kesişir. Bir fotoğrafını büyütmek için dükkana gelen Sıtkı ve Mustafa, daha sonra arkadaş olurlar. Ekipteki dördüncü kişi olan Doktor da bu bölümde olay akışına dahil edilmiştir. Doktor, Cuma günleri hastalarına ücretsiz bakan şefkatli ve iyi bir insandır. Doktor ünvanlı verilen doktorun tüm hikayesi detaylı bir şekilde anlatılır. Onun da yürek burkan bir hikayesi vardır, yanlış bir evlilikten son anda dönerek randevu isteyerek kendini bu Anadolu şehrinde bulur ve Hacı Kadir'in kahvesine gelir. Burada başkalarıyla da tanışır. İstanbul'daki annesinin isteği üzerine cuma günleri hastalarından para almayan doktor, tüm şehrin gözdesi olmaya geliyor. Hastane bahçesine meyve ağaçları dikmek istiyor. Bir gün yanına aldığı üç kişiyle meyve fidanı almaya gittiklerinde arabasıyla tırın altında kalır ve yanındakilerle birlikte ölür. Bunun üzerine mezarları inşa edilir. Adı Dörtlü Koltuk olarak kalır. Dörtleri rüyasında gören bir ziyaretçi bu işyerine bir türbe yaptırır. Ve hikaye anlatıcının notuyla sona erer. Kapı açıldı, biri içeri girdi. Onunla beraber yağmurun kokusu, fırtınanın ayazı... Kahveci Hacı Kadir uzun süpürgenin sapına dayanarak gelene baktı. Biraz ürperdi ama renk vermedi. Ne de olsa gecenin bir vakti. Saç baş birbirine karışmış, sırt çantası taşıyan bir garip adam. Üstelik sakallı.


Savrukların Hüseyin: Köyün zengin adamı Mevlüt Ağanın oğlu, Sarı Mehmet'i vuran kişidir. Mevlüt Ağa: Köydeki en zengin adam, olayları paranın gücüyle çözmeye çalışan güçlü bir adam olduğu gibi köylülerin korktuğu bir karakterdir. Sarı Mehmet: Savruklu Hüseyin tarafından tarla meselesinden dolayı vurulan genç adamdır. Sarı Mehmet'in Annesi: Oğlunun acısını içine gömen fakir, çaresiz bir annedir. İmam ve Muhtar: Sarı Mehmet'in annesinin şikayet etmemesini ve jandarmaya ihbar etmemesini isteyen Sarı Mehmet cinayetini örtbas etmeye çalışan, korkutan, tehditler savuran karakterlerdir. Yoksul, fakir ve çaresiz köylülerin zayıflığı ile haksızlığa boyun eğmek zorunda kalışları konu edinmiştir. Savrukların Hüseyin Sarı Mehmet arasında tarla sulama sorunu vardır. Bu yüzden Savrukların Hüseyin, sulama arkının başında Sarı Mehmet'i vurur. Bu nedenle otuz haneden oluşan köylüler birbirine karışır. Jandarma karakolu 6 km uzaklıkta ve köylüler olayın jandarmalara bildirilmesini önlemek için adımlar atıyor. Olay açıklanmazsa jandarmalar köye gelmeyecek ve kimse cezaevine girmeyecek. Bu nedenle köylüler, olayı örtbas etmek için Savrukların Hüseyin'in babasının evinde toplanma kararı alır. Köylüler, Sarı Mehmet'in yaşlı annesinin yanına gelir ve ona şikayet etmemesi için baskı yapmaya başlar. Köy halkı, yaşlı kadına davacı olmaması için güçlü bir baskı uygulayarak uzun öğütler vermeye başlar. Sarı Mehmet'in yaşlı annesi başını sallar ve tavsiyeyi dinler ama bir yandan vurulan oğlu içinde yas tutmaktadır. Diğer yandan da köy halkının istediğine boyun eğmek zorunda olduğu için ses edemez. Sarı Mehmet, bir hastalıktan ölmüş gibi köylüler tarafından mezara gömülür. Cenazenin toprağa verilip ezanın okunmasının ardından Hüseyin'in babası Mevlut Ağa Sarı Mehmet'in annesine bir torba un ve bir torba şeker göndererek olayı kapatmaya çalışır. Ancak olaydan bir ay sonra iki süvari jandarma köye gelir. Şehrin süvarileri olan jandarmalar, ellerinde kağıt kalemle herkesin ifadesini dile getirmeye başlar. Muhtar bundan çok korkar, çünkü süvari jandarmalar ilk kez muhtarın ifadesini almışlardır. Süvari Jandarma Komutanlarından biri köylülerin ifadesini alırken, diğeri ise olayla ilgili haber ve delil bulmak için köyün etrafında dolaşır. Mevlut Ağa'nın Hüseyin'in işlediği bu cinayeti öğrenen Garip Mehmet isimli şahıs, olayı jandarmaya bildirir. Olayı öğrenen hükümetin adamları da köye gelerek olayı açıklamaya çalışmıştır. Ancak jandarmalar durmaz ve köy mezarlığına giderek köylülerle birlikte Sarı Mehmet'in cenazesini çıkarır. Ayrıca jandarmalar yaşlı kadını arayarak, Mehmet'in mezardan çıkarılan cenazesini öküzünün üzerine koyarak, oğlunun solucanını ve parçalanmış bedenini yorgan ve şilte ile sararak kağnı çalıştırmasını isterler ve bedeni bir şilte ve yorganla öküzlere bağlanarak yola düşerler. İhtiyar kadın, yalın ayak kağnıyı sürmektedir. Kağnıya koştuğu öküzler çok cılız kalmıştır. Kadın ise iki zayıf öküzün çektiği kağnının arkasında bir elinde değnekle yürümekte oğlunun kurtlanmış ve parçalanmış cesedine baka baka yalın ayaklarını taşların üstünde parçalaya parçalaya gitmektedir. Bir yandan ağlamakta diğer yandan da ağlamaktan kısılmış sesi ile öküzlere komutlar vermektedir. ayakları taşlara takılarak elinde değnek, ağlamaktan kısılmış sesiyle, olan bitenden sersemlemiş bir halde sendeleye sendeleye yürümektedir. Arap Hayri: Arap Hayri, Beyşehir'de tanınmış bir boyacıdır. Şehre önemli biri geldiğinde herkes Arap Hayri'ye ayakkabılarını boyatır. Bir gün şehre bir tiyatro kumpanyası gelir. Arap Hayri, tiyatroda Adalet adlı genç bir kadına aşık olur. Bir Şaka: Cezaevi içinde küçük bir hareketlilik, eğlenmek, gülmek için yapılan bu şaka biraz üzücü bir sonuç doğuruyor. Yazar, Cavit Bey'in yetkili kişinin ağzından çıkacağına dair bir rapor yazıyor. Cavit Bey bu şakaya inanır ve herkese müjdeyi verir. Dışarı çıktığında, ne yapacağı, hayalleri hakkında konuşmaya başlar ve sonra gerçeği öğrenir. Duvar: Cezaevinden kaçmaya çalışan iki arkadaşın hikayesi anlatılmaktadır. Biri yakalanır ve cezası ikiye katlanıp içeride yatar, diğeri de kaçtı zannedilip yıllar sonra duvarlar arasında sıkışıp kalan cesedi görülür. Pazarcı: Askerliğini bitirdikten sonra bir geçim kaynağı peşinden koşan adam, sonunda bir tuhafiye açar. Ancak durumlar kötüye gitmeye başlayınca kapatır ve pazarcılık yapmaya başlar. Bir gün önlerini kesen eşkıyalar tarafından durdurulur. ancak onlardan birinin hayatını kurtardığı için eşyaları ve paraları alınmaz. bu duruma şahit olanlar ise karakola gidip onunda eşkıyalardan biri olduğunu söyler. Apartman: Bir Apartmanın çatısında çatı tamirinde bulunan bir adam, aşağıda çuvalları taşıyan hamallık yapan oğlunun kaldıramadığı çuvalları düşürüp kırdığını bu yüzden de kovulduğunu görür. Bu duruma dayanamayan adam çatıdan düşerek ölür. Arabalar Beş Kuruşa: Fakir bir çocuğun küçük yaşlarda annesi ile beraber oyuncak araba satarken karşılaştığı zengin sınıf arkadaşı ile arasında geçen fakir zengin ilişkileri ele alınmıştır. Fikir Arkadaşı: İki arkadaş arasında geçen fikir ayrılıkları ve sonunda bir arkadaşın cezaevine girmesi ile başlar. meyhane de geçen bu olayda dışarda olan arkadaş onun avukatına fikirler vererek arkadaşının içeride kalması gerektiğini ancak böyle aklının başına geleceğini belirten bir hikaye ele alınmıştır. Düşman: Bir kaçağın sığınmak için gittiği zengin bir adamın evinde misafir kalır. Zengin adam bu kaçağı ele vermeyip misafir eder ancak, kaçak zengin adamı öyle bir küçümser ki, bu duruma dayanamayan zengin adam gizlice polise haber vererek kaçağı teslim eder. - Kamyon - Kafakağıdı - Gramofon Avrat - Bir Skandal Türk edebiyatının özgür sesi Sabahattin Ali'nin üç bölümden oluşan bu kitabı okuyucuyla buluşuyor. İlk bölüm olan Kağnı'da Kağnı, Gramofon Avrat, Duvar, Pazarcı, Düşman gibi öyküler, ikinci bölüm olan Ses'te Ses, Köpek gibi öyküler ve son bölüm olan Esirler'de de Ali'nin kaleme aldığı oyunlar yer alıyor.


Yakınımızdaki az gelirli, yaşam mücadelesi veren, çoğunlukla kendi yalnızlığında yaşayan insanların ve eş dost arasında konuşulup anlatılan olayların tatlı ve acı yanlarını hikayeleştiriliyor. Kitabımızın içinde bizleri bir yandan güldürürken bir yandan da hüzünlendiren 12 öykü bulunuyor. - Şans Talih Kader Kısmet - Nokta Nokta Gül - Kalk Yerine Yat - Değerli Emekliler Derneği - Bordo Palto - Tıkırtı - Şimdi Rahatladık - Haliyle - Çöp - Amma Oldu Ha - Nuri Banyoda - Orta Refüj Öyküde yer alan karakterler ise hepsi çok samimi. İyi bir hikaye anlatıcısı olan yazarımız neşeli anlatımına ironiyi ve hüznü katarak en sıradan görünen insanların anlattıkça sıradışılaşan yaşamlarını anlatıyor. Sade ve sohbet havasındaki anlatımı sayesinde merakla ve içindeki hikayeleri yaşayarak okuyacağınız bu kitabı seveceğinizi düşünüyorum. Hayat bazen bir uyku sersemliğiyle karşılar bizi. Üstümüze bir ağırlık basar, olmayacak yerde uyuyakalırız, tutulup kalır her yanımız. Hep özlemini çektiğimiz bir ses gelip uyandırır sonra, Kalk, yerine yat der ve insan bu sesin sıcaklığına tutunur. Ve evet, herkes günün birinde yerini bulur.


Kamil: 12 yaşında babasını kaybettikten sonra hayatını devam ettirmek için köydeki insanların sığırlarını para karşılığında güder. Bu süre zarfında, kendisi ve ailesi maddi olarak çok acı çeker. Çocukluğundan beri zengin olmak ve çocukluk arkadaşı Meryem ile evlenmek istemiştir. Kamil, gerçekten sevdiğini alan çok kararlı ve çalışkan bir insandır. Meryem: Kamil'den büyük olan Meryem, Kamil ile birlikte Pınarcık Köyü'ndendir. O gerçekten çok çalışkan biridir. Kamil'le birlikte Ankara'ya göç ettikten sonra birçok yerde hademe ve temizlik yaparak aile masraflarını karşılar. Ailesine bağlı, çocuklarını seven, onların geleceği ve sağlığı için her şeyi yapmaktan çekinmeyen bir insandır. Gerçekten de onlar için çok fedakarlıklar yapar. Özellikle 1940'lı yıllardan bu yana, köylerinden gelip büyük şehirlerin ışıltısına bir pervane gibi saplanıp kalmış milyonlarca Anadolulu insanlarımız vardır. Bunlardan ikisi Kamil ve Meryem'dir. Ancak Kamil ve Meryem'in birlikteliği, nesilden nesile aktarılan bir destana konu olamayacak kadar gerçek ve sıradandır. Ankara'nın geniş apartman dairelerinde yaşayan işçi, astsubay, esnaf, gündelikçi gibi yüzbinlerce köy kökenli çiftin örneğidir. Kamil ve Meryem, Çankırı'nın Kurşunlu ilçesine bağlı Pınarcık Köyü'ndendir. Kamil 12 yaşında babasını kaybetmiş ve gerçekten fakir bir ailenin çocuğudur. Kardeşleri Kazım ve Ali; ablası Habibe'dir. Kamil evin en küçüğüdür. Babasının ölümünden sonra, askerlik çağı gelene kadar ailesine yardım etmek için köydeki insanların sığırlarını para karşılığında güder. Ailesi, özellikle babasının ölümünden sonra maddi olarak çok acı çekti. Kamil'in o dönemdeki en büyük hayali, köyün hali vakti yerinde olan Bezcigillerden İbrahim'in kızı Meryem ile evlenmekti. Meryem, Kamil'den biraz daha küçük ama gerçekten çok tatlı bir kız. Sürekli bir okuma ve yazma arzusu vardır. Ancak o da sınıf öğretmeninin gazabına uğrayarak bu isteğini gerçekleştiremez. Nitekim Meryem'in de Kamil'de gözü vardır. Haftada birkaç gün Meryem'lerin ahırında buluşup orada konuşurlar ama bir gün Meryem'in annesi onları ahırda yakalar. Ardından Meryem'in evden çıkmasını yasaklar. Meryem'in babası İbrahim durumu öğrenince, kızı Meryem'i fakir Kamil'e vermemek için hemen kızı Meryem'i köydeki daha zengin birine vermek istedi. Bunu öğrenen Kamil, Meryem'i kaçırır. Meryem ve Kamil'in annesi önceleri iyi geçinir ancak Kamil süvari olarak Kars-Kağızman'a gittikten sonra aralarına kara kediler girer ve anlaşamazlar. Bu olaylar Kamil'in askerden dönüşüne ve Meryem ile Ankara'ya gitmesine kadar devam eder. Meryem ve Kamil, Ankara'ya gitmek isterler. Çünkü çiftlik artık fazla para getirmiyor. Bu nedenle Ankara'daki amcalarının yanına giderler. Kamil ve Meryem'in o dönemdeki tek amacı kafalarını sokacak bir eve sahip olmaktır. Bu nedenle Kamil tren istasyonunda çalışırken, Meryem ev masraflarını karşılamak için akşamları evde çamaşır yıkar ve gündüzleri ev işlerine gider. Günler sonra kendilerine ait bir ev alırlar. Komşuların önerisiyle İzmir Caddesi Demirtepe'de kapıcı olarak çalışmaya başlarlar. Sonunda 2,5 yılın sonunda Haymanalı hemşerilerinden 500 liraya küçük bir gecekondu satın aldılar. Bu arada Kamil ve Meryem'in Naile, Zeliha ve Yalçın adında üç çocukları vardır. Çocuklarının en büyüğü Naile'dir. Kamil Sağlık Bakanlığı'nda iş bulur. O zamana göre maaşı da iyidir. Bu maaşla ve Meryem'in kazandığıyla bu aile derin bir nefes alabilir. Ancak bu sırada Kamil Zekiye isimli dul bir kadına aşık olur. Meryem'lerin semtinde ikamet etmektedir. Kamil her geçen gün Zekiye'ye bağlanır ve eve geç gelmeye başlar ve sonunda Kamil'in Zekiye adında bir dul ile birlikte olduğunu ve Kamil'in onun için bir ev kiraladığını öğrenir. O sırada Kamil aldığı maaşı eve getirmez. Meryem o sıralarda pek iş bulamadığı için özellikle çocukların başı büyük beladaydı. Çocuklar artık yakındaki çöp kutusuna gidiyor ve oradan bulduklarını yemeye başlıyorlar. Bu arada Kamil'in Zekiye adında bir dul eşinden iki çocuğu vardır. Meryem'in başına gelen bu olaylara rağmen gidip Kamil ile konuşur. Ona olanları anlatır ve sonunda onu ikna eder. Kusursuz insan yaptığından gerçekten pişmanlık duyar; Meryem ve ailesinden özür diler ve eve döner. Bir yıl sonra Kamil ve Meryem'in önce Yalçın sonra Gürsel olmak üzere iki çocuğu olur. Özellikle Kamil çocuklarıyla daha çok ilgilenmeye başlar. Sonra, yıllar sonra çocuklar büyür ve okula gitmeye başlar. Ancak şu anda aksilikler onları yalnız bırakmaz. En büyük kızı Naile komşusuyla kaçar ve en küçük çocuğu Gürsel kızamık olur. Buna ışık tutuyorlar ama Gürsel günden güne zayıflıyor ve bir deri bir kemik kalıyor. Son olarak Gürsel'i Hacettepe Hastanesi'ne götürürler. Oradaki Doktor Gürsel'e artık bir şey yapılamayacağını söyler. Bunu duyan Meryem ve Kamil yıkılır ve sonunda Gürsel'i diri diri gömerler. Aynı akşam Meryem kızının rüyasını görür ve onun hayatta olduğunu iddia eder. Bunun üzerine Kamil ve Meryem, Gürsel'i yerinden eder ve ardından uzun süre kendisine yoğurt ve sütle baktıktan sonra öldüğü iddia edilen Gürsel'i diriltir. Bu olayların yanında Yalçın evlenir. Aile, zorluklara ve sıkıntılara rağmen güzel bir düğüne sahiptir. Sonunda yıllar geçer ve Kamil emekli olur. Aradan tam otuz sekiz yıl geçer ve bir zamanlar çekici olan Ankara, Kamil için artık bir taş yığınından başka bir şey değildir. Bu nedenle emekli maaşını aldıktan sonra köyde bir ev yapıp hayatına orada devam etmek ister ama Meryem'i ikna edemez. Sonunda köyde bir ev inşa ederler ve birlikte yazın köyde, kışın Ankara'da kalmaya karar verirler. Sonra emekli maaşıyla yeni bir daire satın alırlar. Çilekar Meryem ise yaşlanıyor ve romatizma nedeniyle doktor kontrolüne gidiyor. Çocuklarının hepsi şimdi evlenir ve çocukları olur. Tahir ile Zühre, Arzu ile Kamber, Kerem ile Aslı... Binlerce yılın yorgunu Anadolu da daha nice beraberlikler yaşandı. Ama Kamil ile Meryem'in beraberliği kuşaktan kuşağa geçen bir destan konusu olamayacak kadar gerçek ve olağan. Özellikle 1940 lardan bu yana köylerinden, çift çubuklarından koparak gelip, büyük kentlerin pırıltısına bir pervane gibi takılan milyonlarca Anadolu'muz var. Onlardan yalnızca ikisi Kamil ile Meryem. Bu baskıda, öykü kahramanları Kamil ile Meryem in 10 yıl sonraki -yani bugünkü- durumlarına ilişkin notlar da yer alıyor.


Kitapta yer alan öyküler sırası ile Bay Harringan'ın Telefonu, Chuck'ın Hayatı, Kan Varsa ve Sıçan'dır. Craig, kendisine kazanan bir piyango bileti veren emekli Bay Harrigan için bir iş bulur ve daha sonra Bay Harrigan'a piyango biletinden kazanılan paranın bir kısmını kullanarak bir telefon satın alır. Sonunda Bay Harrigan ölür ve işler gelişir. Chuck Krantz'ın hayatının sona ermesiyle başlayan ve zamanda geriye giderek, onun hem neşe hem de hüzün dolu bir hayatı nasıl yaşadığını göstermek için tersten ele alınmış bir hikayedir. Finders Keepers dedektiflik bürosundan Holly Gibney, televizyonda bir okul bombalamasının görüntülerini gördüğünde kayıp bir köpek vakası üzerinde çalışmaktadır. Ancak gece yarısı raporuna tekrardan girdiğinde, olay yerine bulunan ilk muhabir hakkında yolunda olmayan bir şeyler olduğunu fark eder ve bu durumu şüpheli gören tek kişi de o değildir. Hikaye, kısa öyküleriyle çok iyi olan ancak bir romanı beğenilen bir kısa öyküyle bir araya getirmekte ciddi sorunlar yaşayan yazar Drew Larson'a odaklanıyor. - Enstitü romanının devamı niteliğindedir. - Görsel duyularımıza hitap etmesini çok bilen yazar, gece geç vakitlere kadar hayalleriniz ve zayıflıklarınızı hatırlatan dört öyküyle sizi meşgul etmeye devam edecek. demiştir. Habercilerin kullandığı bir deyişti bu ve o gün bir bombanın patlatıldığı Albert Macready Ortaokulu'nda kesinlikle kan vardı. Finders Keepers Dedektiflik Ajansı'nda günlük işleriyle ilgilenen Holly Gibney'nin dikkatini çeken ise bambaşka bir ayrıntıydı. O, kanın kokusunu alıp ilk haberi yapan muhabire takılmıştı. Holly'nin adama odaklanmasının geçerli bir nedeni vardı, çünkü o bir Yabancıydı. Kan Varsa her biri okuru kendi korku dolu dünyasına çeken dört uzun öyküden oluşuyor. Holly'nin ilk yalnız macerasının dışında Bay Harrigan'ın Telefonu, Chuck'ın Hayatı ve Sıçan öyküleri uykularınızı kaçıracak.


Zehra: Kitabın ana karakteridir. Güçlü, inançlı, kararlı ve hayatın sillesini yemiş ama yıkılmamış bir kadındır. Cihan: Zehra'nın gönül verdiği delikanlı gençtir. Çekimser, az konuşan, isteklerini dile getiremeyen temiz ve saf bir karakterdir. Kemal: Zengin ama bencil bir karakterdir. Ona kalan mirası yiyip, içip gezen bir karakterdir. Ahmet: Zehra'nın abisidir. Karaktersiz ve para için her şeyi yapan bir adamdır. Ahmet'in Karısı: Hırslı, para düşkünü bir kadındır. Mahir hoca: İyi niyetli bir adamdır. Ayrıca Cihan'ın babasıdır. Dokumacı Arif: Zehra'nın babasıdır. Temiz ve iyi niyetli bir adamdır. Gül: Zehra'nın İstanbul'da tanıştığı komşusu ve hayat arkadaşıdır. Köyde başına olmadık işler gelen bir kızın yaşama tutunuşundan kesitler diyebiliriz. Yazar bu süreci işlerken, Türkiye'nin kıyı kentlerinde son elli yılda vücut bulan toplumsal değişim, kırık dökük bir aşk hikayesi etrafında döner. Olaylar Zehra adında bir kızın etrafında gelişiyor. Zehra bir kasabada tek başına hayatını sürdürürken, kalbini de köyün imamının oğluna kaptırır. Cihan isimli bu genç adam, Zehra'yı isteyip ona bir türlü açılamamaktadır. O sırada Zehra'ya takıntılı biri vardır; kasabanın baş belalarından biri olan İpsiz Kemal'dir. Kemal zengin bir ailenin oğludur. Ancak servetleri dedelerinden miras kalan hırsızlıklardan gelir. Eşkıya olan dedesi, yolu kesip haraç alarak zengin olmuş, birkaç kez yakalanmasına rağmen kaçmış ve yakalandığında dünyaya örnek olsun diye asılmıştır. Daha önce istediğini elde eden Kemal, bu kez sert bir kayaya çarpar. Zehra'nın hem gözü hem gönlü Cihan'da ama gel gör; Cihan çok huysuz bir gençtir ve Zehra'nın beklentilerini karşılayamaz. Kemal zaman zaman Zehra'nın ağabeyi Ahmet'i para sözü vererek kandırır. Ahmet kardeşini para karşılığında veriyor. Bir gün yolda aniden Zehra'yı yakalarlar, arabaya atıp İstanbul'a kaçırırlar. O sırada pis işlere bulaşan Kemal kaçar ve ortadan kaybolur, bu yüzden Zehra üst komşusu Gül'e taşınır ve çalıştığı köşkte çalışmaya başlar. Kötü yollara düşmese de çalıştığı için adı biliniyor. Bir keresinde sinirlenir ve köyüne dönmeye karar verir. Gözlerini kararttığı bu yolda ölümü bile göze alır. Köyüne vardığında ağabeyi dahil tüm köylülerle yüzleşir. Köy öğretmeninin desteğiyle hayatta kalan Zehra, bir gün Kemal ile yeniden tanışır ve eve sarhoş girdiği için Kemal onu vurur. Bu nedenle kısa bir süre hapis yatmaktadır. Yağmur ince ince yağıyor. Saatlerdir yağıyor. Bir şehirlerarası otobüs gecenin ıslak karanlığını yara yara gidiyor. Saatlerdir gidiyor. Ses yok. Arada hafif horultular, alçak sesle konuşanların mırıltıları. Sürücü kasetçalardaki arabesk parçanın sesini iyicene kısmış, belki de sadece kendisi işitiyor. Bir de yanında ki koltuğa yığılmış, başı önüne düşmüş genç irisi muavin. Sürücü sigaranın birini söndürüp, ötekini yakıyor. Yol tenha, gözler uykusuzluktan kızarmış.


Anlatıcı: Hikayenin anlatıcısıdır. Ayrıca eşi ile beraber birçok kediye ev sahipliği yapan çiftlerdir. Edgar Allan Poe'nun Kara Kedisi, ürkütücü ve akıldan çıkmayan bir hikayeyi oluşturan tüm ürkütücü unsurları bir arada bulundurur. Bu özel karanlık kısa hikaye, korku ve suçluluğu vahşet ve şiddetle birleştirir. Hikaye birinci tekil şahıs ağzından güvenilmez bir anlatıcı tarafından anlatılır. Bu anlatıcı, küçüklüğünden beri bir hayvan sever olduğunu ve birçok evcil hayvana sahip olduğunu söylüyor. O ve karısının, Pluto adında bir kedi de dahil olmak üzere birçok evcil hayvanı var. Kedi özellikle anlatıcıyı sever ve anlatıcı da kediyi sever. Yıllarca süren bu dostluk, anlatıcının alkolik olmasıyla sona erer. Bir gece eve sarhoş dönen anlatıcı, ayağına dolanan kediyi uzaklaştırmak ister. Korkmuş kedi anlatıcıyı ısırır. Anlatıcı öfkeyle hayvanı yakalar ve çakı ile kedinin gözlerinden birini çıkarır. Bu andan itibaren kedi sahibini görür görmez korkuyla kaçmaya başlar. Anlatıcı önce pişmanlık duyar ve işlediği suçtan dolayı kendini suçlu hisseder. Ancak bu duygu zamanla hoşnutsuzluğa dönüşür ve anlatıcı, kedinin etrafındaki varlığına dayanamaz. Bir gün kediyi bahçeye çıkarır ve bir ağaca asar. O gece, anlatıcının evinde gizemli bir yangın çıkar ve adam karısıyla birlikte kaçmak zorunda kalır. Ertesi gün evin yıkıntılarını görmeye giden adam, geriye kalan tek duvarda boynundan sarkan kocaman bir kedi resmi görür. Bu görüntü önce anlatıcıyı korkutur. Adam daha sonra bu duruma mantıklı bir açıklama bulur ve kedisini özlemeye başlar. Bir süre sonra meyhanede Plüton'a benzeyen bir kedi bulur. Aynı boy ve renkteki bu kedinin de bir gözü yoktur. İki kedi arasındaki tek fark, ikincisinin göğsündeki büyük beyaz noktadır. Anlatıcı kediyi eve götürür ama bir süre sonra bu kediden nefret etmeye hatta korkmaya başlar. Bir süre sonra anlatıcı, hayvanın göğsündeki noktanın yavaş yavaş değiştiğini düşünmeye başlar. Leke giderek darağacına benzer. Bir gün, anlatıcı ve karısı yeni evlerinde kilere inerken, kedi adamın ayaklarına düşer ve neredeyse onu düşürür. Öfkelenen anlatıcı, kediyi baltayla öldürmeye çalışır. Karısı onu durdurunca daha da öfkelenen adam, baltayı kadının kafasına dayar. Cesedi saklamak için duvarlardan birinin üzerindeki çıkıntıdan tuğlaları çıkarır, cesedi oraya koyar ve ardından duvarı yeniden inşa eder. Duvarı ördükten sonra kediyi öldürmeye karar verir ama kedi ortadan kaybolur ve eve bir daha gelmez. Polis, karısının kaybolmasıyla ilgili soruşturmada hiçbir kanıt bulamaz ve anlatıcı serbest bırakılır. Soruşturmanın son gününde anlatıcı, polislerin evi ziyaret etmesiyle bodruma iner. Burada anlatıcı güvenle binanın sağlamlığından bahseder ve bunu göstermek için karısının cesedinin bulunduğu duvara vurur. Hemen ardından bir inilti duyulur. Polis duvarı yıktığında, kadının cesedini ve cesedin başında oturan kediyi bulur. Edgar Allan Poe'nun gizemli ve karanlık dünyasına hoş geldiniz! Dehşeti, korkuyu, fantezi ile gerçeklik arasındaki muğlaklığı, insanın karanlık yüzünü ve çaresizliği anlatan Poe'nun tekinsiz öykülerine, bu kez Luis Scafati'nin eşsiz çizimleri eşlik ediyor. Büyük bir özenle kullandığı siyahın hakim olduğu çizimleriyle karanlık ve hassas bir dünyanın kapılarını aralayan Scafati ile duyduğu dehşet ürperişini okuyucusuna iletmekte benzersiz bir dile sahip Edgar Allan Poe'nun öyküleri bir araya gelerek benzersiz bir atmosfer yaratıyor.


Marlow: Hikayeyi anlatan kişidir. Kongo'da kaptanlık yaptığı sırada şahit olduğu olayları nakleder. Yalandan nefret eden adam, çalıştığı şirketin yaptıklarını gördükçe dehşete düşer. Kurtz: Çevresi tarafından örnek insan olarak nitelendirilen birisidir. Daha fazla kazanma hırsı onu ruhundaki karanlığın girdabına sürükler. Karanlığın Yüreği, uzun soluklu bir öyküyü anlatır. İnsanın yüreğindeki karanlığın ortaya çıkışını anlatan, emperyalizmin sömürgeleştirdiği topraklara yaptıkları zulmü, medeniyet götürmek için gittikleri yerlere sadece kan ve göz yaşı götürmelerini, daha çok kazanma hırslarıyla içlerindeki karanlığın gün yüzüne çıkışı anlatılan derinliği olan bir kitaptır. Kaptan Marlov, Londra'da Thames Nehri üzerindeki teknede arkadaşlarına başından geçen ilginç bir hikayeyi anlatır. Marlow, bir ticaret gemi kaptanlığı için Kongo'ya gittiğinde burada gördüklerini şaşkınlıkla seyreder. Çalıştığı şirket bölgeyi kalkındırmak için ticaret yapma adı altında aslında fildişi ticareti yapıyordur. İnsanın içindeki karanlık tarafın, söz konusu menfaatler olunca nasıl ortaya çıktığını görür. Çalıştığı şirket ve diğer Batılı şirketler bu vahşi bölgeye medeniyet götürme bahanesiyle gitmişler ama daha fazla kazanma hırsı onları kana doymayan vahşi yaratıklar haline getirmiştir. Marlow orada Kurtz ismini çokça duyar. Kurtz şirketin istasyon bölümünde çalışıyor, ondan bahsedenler hayranlıklarını gizleyemezken yerli halk da ona ilahi kisveler yüklemişlerdir. Marlow, Kurtz ile tanıştığında duyguları karmakarışık hale gelir. Kurtz da fildişi ticareti yapıyordur ve içindeki karanlık onu da esir almıştır. Marlow, Kurtz ile teknede sık sık sohbet eder. Birbirlerine olan güvenleri artmıştır. Zaten hasta olan Kurtz, ölmeden önce günlüklerini, mektuplarını, notlarını ona verir. Marlow, Kongo'dan ayrıldıktan sonra verilen emanetleri ne yapacağını çok düşünür. Çünkü ayrıldığı şirket bu notları ondan ısrarla istemektedir. Notları Kurtz'un eşine verir. Marlow, Kurtz'un eşiyle yaptıkları sohbette onu çok seven eşinin bile bilmediği Kurtz'un ruhundaki karanlık yönü biliyordur. Joseph Conrad'ın denizci olduğu yıllarda Kongo'ya yaptığı bir yolculuktan esinlendiği Karanlığın Yüreği, yazarın en önemli yapıtı olmasının yanı sıra sömürgecilik konusunu derinlemesine irdeleyen bir çalışmadır. - 1979 yapımı Apocalypse Now filmine ilham kaynağı oldu. - 21 Ekim 2008'de piyasaya sürülen vid.. oyunu , Karanlığın kalbi'nin biraz modernize edilmiş bir uyarlamasıdır. - Başlangıçta Blackwood's Magazine'de derginin bininci sayısını kutlamak için üç bölümlük bir seri hikaye olarak yayınlanan Karanlığın kalbi, geniş çapta yeniden yayınlandı ve birçok dile çevrildi. Roman, sömürgecilik olgusunu incelerken, roman kahramanı Marlow'un karşılaştığı üç farklı karanlığı; insan eli değmemiş Kongo'nun karanlığını, Avrupalıların yerlilere yaptığı zulmün karanlığını ve her insanın içinde gizli olan kötülük yapma arzusunun karanlığını ele alır. Conrad Kongo Nehri'nde bir teknenin kaptanı olarak çalıştığı sırada, kendisi de Avrupalı sömürgecilerin acımasızlığıyla karşı karşıya kaldı ve zulümden, binlerce filin öldürülmesine neden olan fildişi elde etme hırsından, sömürgeci yaşamının nafileliğinden nefret etti.


Ömer: Kendi kırdığı Kaşağıyı, babasının korkusundan ötürü kardeşinin üstüne atan Ömer, Hikayenin sonunda kardeşinin ölümünden sonra bu yaşadığı iftiradan dolayı üzülür ve vicdana azabı çeker. Hasan: Hikayede Kuşpalazı hastalığına yakalanıp Ömer'in kardeşidir. Baba: Otoriter bir babadır. Hasan ve Ömer'in babalarıdır. Çocukları tarafından hem çok sevilen hem de çocuklar tarafından korkulan bir karakterdir. Dadaruh: Atlardan sorumlu yaşlı bir adamdır. Pervin: Yalan söyleyemeyen, duygusal bir karakterdir. Evin hizmetçisidir. Kaşağı, Ömer Seyfettin tarafından yazılmış bir öyküdür. Ana fikri, okuyucuya yalan söylemenin ve iftiranın zararlarını göstermek ve basit yalanların bile büyük sorunlara yol açabileceğini anlatmaktır. Eserde kısaca, kardeşine iftira atıp onun ölümünden sonra vicdan azabıyla yanıp tutuşan bir çocuğun dramı anlatılmaktadır. Yazar küçük bir çocukken ailesiyle birlikte büyük bir çiftlikte yaşıyorlar. Ömer çiftlikteki hayvanlar arasında en çok atları sever ve atları kaşımayı da sever. Ancak atlardan sorumlu hizmetkarları Dadaruh, Ömer'e izin vermez çünkü Ömer'in boyu atların midesini bile zor büyütür. Değerli bir kaşağı alır ve atların yanına gider. Kaşağı hiç kullanılmadığı için Ömer atlara dokunur dokunmaz atlar huysuzlaşır. Ömer dişlerini duvara sürterek dişlerini sıkmaya çalışır. Atlara gider ama kaşağı dişleri kırılmış ve daha beter olmuştur. Ömer sinirlenir ve değerli kaşağını alır, büyük bir taşla ezer ve çeşmenin yanına fırlatır. Akşam babası çeşmenin yanından geçerken karısını görür ve ev halkını toplar, ondan bunu kimin yaptığını sorar. Suçu kimse üstlenmez ama Ömer'e gelince ağabeyi Hasan'ı suçlar. Hasan yapmadığını söylese de babası yalan söylediğini düşünür ve Hasan babasından hem yalan söylediği için hem de kaşağı için tokat yer. Hasan cezalandırılır ve babası diyene kadar bir odaya çıkmaz. Zavallı Hasan, üzüntüsünden o odada kuş felcine yakalanır. Ömer ise gün geçtikçe ağabeyi hastalığın pençesindeyken suçluluk çeken kardeşi Hasan'a veda etmek istemektedir. Pervin ise bugün yarındır diyerek erteler ve bir sabah uyandıklarında Hasan ölmüştür. - Kaşağı'nın ilk basımı, yazarın ölümünden 6 sene sonra, 1926 yılında Ali Canip Yöntem tarafından hazırlanan bir derlemenin içinde yapılmıştır. Ancak öykünün popüler anlamda kitlelerle buluşması, 1938 yılında Ahmet Halit Yaşaroğlu Kitabevi'nin 9 cilt olarak yayınladığı Ömer Seyfeddin Öyküleri adlı derleme serisi ile olmuştur. -Yalancı, der... Hasan, bu olaydan sonra içine kapanır ve bir gün hastalanır. İşte o zaman Ömer için zor günler başlar. Kitapta ayrıca 'HÜRRİYET BAYRAKLARI, NADAN, ÇAKMAK, KÜTÜK, 'KIZILELMA' NERESİ? adlı öykülerde yer almaktadır. Kaşağı en sevdiğim hikayeler listesine girmeye hak kazandı.


Olenin: Aşk hayatı sürekli olarak başarısız olan ve iradesi son derece zayıf birisi. Hemen herkese kendini kolayca kaptırabilir. Lukaşka: Son derece cesur bir karaktere sahip. Yetenekli ve zeki biri, aynı zamanda hayat ve sevgi dolu olan bir polistir. Marianka: Kötün en güzel kızıdır ancak çok nazlı ve çekingen bir karaktere sahiptir. Gaffer Yeroşka: Eski bir avcı, oldukça yaşlı olmasına rağmen son derece çılgın bir yapısı bulunmaktadır. Beletski: Olenin'in askerden arkadaşıdır. Hayatını tamamı ile kadınlara ve eğlencelere adamıştır. Marianka'nın Babası: Kendini önemli biri gibi göstermek istemektedir. Luka'nın Dilsiz Kardeşi: Her ne kadar konuşamasa da çok kuvvetli tepkilere sahiptir ve sevgi doludur. Vanyuşa: Olenin'in neredeyse hiçbir şeyi sevmeyen uşağıdır. Çok ünlü bir roman olan Kazaklar, kendisine yaşamında yeni bir sayfa açmak isteyen bir genci konu ediniyor. Rus aristokratın Kazak yaşamı ile tanışması ve bulunduğu noktada bir Kazak kızına aşık olması ile hikaye gelişim göstermektedir. Dünyanın iki farklı zıt kutbunda bulunan bu insanlar, kitapta hayatın iki farklı şekilde yorumlanmasını sağlamaktadır. Olenin, aşk hayatında her zaman başarısız olmuş ve olmaya devam eden son derece varlıklı, bir o kadar da sosyetik bir subaydır. Moskova'da yaşadığı dönemlerde bir kız ona aşık olur ancak bu aşk karşılık bulamaz. Bunun üzerine Olenin yakınları tarafından kınanır. Yaşadığı bu zor durumun içerisinde çıkmak isteyen Olenin buradaki tüm hayatını bırakarak Kazakların yanında yeni bir hayata başlamaya karar verir. Bunun üzerinde tayinini Kazakların bulunduğu Terek adlı bir köye ister. Olnenin Marianka'nın evinde kiracı olur. Burada Gaffer Yeroşka adında bir avcı ile tanışır ve çok yakın arkadaş olurlar. Olenin'in uşağu ise Yeroşka'yı hiç sevmemektedir. Lukaşka'nın bir Çeçen öldürdüğünü duyan Olenin onunla tanışmak ister. Tanıştığı zaman ne kadar yetenekli ve cesur olduğunu görür. Ona bir at hediye eder. Bu hediye büyün köyde duyulur. Olenin bir gün Yeroşka'dan Marianka ve Lukaşka'nın evleneceğini öğrenir. Başlarda hiçbir şey hissetmese de zamanla Marianka'dan etkilenmeye başlar. Düzenlenen bir eğlenceden sonra Olenin Marianka'ya aşık olmuştur. Ona camdan seslenerek evlenme teklifi eder ancak reddedilir. Marianka birçok farklı sebepten Lukaşka'dan soğur. Zaman içerisinde de Olenin'e yakınlık gösterir. Olenin'in bir sonraki evlenme teklifini de kabul eder. Olenin Marianka'yı görmeye gittiğinde Marianka onu istemediğini söyler ve tersler. Çünkü birçok kazak operasyonlarda ölmüştür. Lukaşka ise ağır yaralanıştır. Bunun üzerine hiç umut olmadığını anlayan Olenin karargaha geri dönmek ister. Arkadaşı Yeroşka ile vedalaşır ve başka kimseyle vedalaşmadan ayrılır. Mariankayı her zaman çok sever ancak onun kendisini sevmeyeceğini bilmektedir. - 1863 yılında yayınlanan bu roman Tolstoy'un yarı otobiyografik kitaplarından bir tanesidir. - Zengin subay Olenin'in daha gerçekçi bir hayat yaşama arzusu farklı yolara yönelmesine sebebiyet vermektedir. - Ancak hayat her zaman eşit değildir ve insanların bulundukları konumlar hayatlarında aldıkları kararların değişmesine sebebiyet verebilir. Kitap tüm bu duyguları detaylıca anlatmaktadır.