Festival gösterimleri için sinema salonlarına gitmeyi, sergi programları hazırlamayı çok özledik. Yaz aylarının gelmesiyle birlikte açık hava etkinlikleri artmışken, online sanat etkinlikleri de hız kesmeden devam ediyor. Haziran ayını dolu dolu geçirmek isteyenler için önerilerimiz var. Festival gösterimleri için sinema salonlarına gitmeyi, sergi programları hazırlamayı çok özledik. Yaz aylarının gelmesiyle birlikte açık hava etkinlikleri artmışken, online sanat etkinlikleri de hız kesmeden devam ediyor. Haziran ayını dolu dolu geçirmek isteyenler için önerilerimiz var. Murat Germen'in Masal isimli Solo Sergisi 27 Mayıs'ta hem online hem offline olarak sanatseverlerle buluşacak. Serideki bazı eserler, alışageldik fiziksel edisyonların yanı sıra NFT olarak da edinilebilecek. Bu özel edisyonlar, Murat Germen'in NFT formatında blokzincir'de yer alan ilk işleri olması yönüyle de dikkat çekiyor. Cue Art Space'in açılış sergisi olan sergi, 27 Mayıs - 16 Haziran tarihleri arasında Bomontiada' da ziyaret edilebilir. Kazuo Ishiguro'nun Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandıktan sonra yayımlanan ilk romanı Klara ile Güneş, Lale Akalın'ın çevirisiyle Yapı Kredi Yayınları tarafından yayımlandı. İnsana dışardan bakarak, yaşam, ölüm ve görev gibi kavramları irdeleyen roman, robot ve insan karşıtlığı ekseninde yarattığı anlatısal olanakları, metinsel sessizliklerı, insan kurgusu yapay zekanın mecazdan arındırılmış dilsel yalınlığını kullanarak insanı ve insan olma halini insan olmayan aracılığıyla dillendiriyor. MSGSÜ Batı Dilleri ve Edebiyatları Bölümü İngiliz Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı Başkanı, çevirmen Dr. Zeynep Bilge ile MSGSÜ Batı Dilleri ve Edebiyatları Bölümü İngiliz Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı Başkan Yardımcısı, çevirmen Gökçen Ezber, Ishiguro'nun edebiyat yolculuğunu ve Klara'nın insanlığın yüzüne vurduklarını konuşuyor. Söyleşi, 16 Haziran saat 18.00'da Yapı Kredi Kültür Sanat YouTube kanalından takip edilebilir. İKSV tarafından 40 yıldır düzenlenen ve 1984 yılından bu yana Nisan ayında yapılan İstanbul Film Festivali geleneğini bozmayarak bu yıl da 1 Nisan'da, festivalin çevrimiçi gösterim platformunda başlamıştı. 40. edisyonu için nisandan bu yana çevrimiçi gösterimlerine hız kesmeden devam eden İstanbul Film Festivali, zorunlu bir aranın ardından sinema salonlarına geri dönüyor. Uluslararası Yarışma filmleriyle buluşacağımız fiziksel gösterimler, Atlas 1948 Sineması ve Kadıköy Sineması'nda, 18 Haziran 4 Temmuz arası düzenlenecek. Ayrıca aralarında Uluslararası Yarışma ve Galalar bölümleri filmlerinin de yer aldığı 16 uzun ve 6 kısa metraj, festivalin çevrimiçi gösterim platformu filmonline.org üzerinden erişime açılıp, Türkiye'nin her yerinden izlenebilecek. Küratörlüğünü Emre Baykal'ın üstlendiği Tedbir başlıklı grup sergisi, Arter Koleksiyonu'ndan bir araya getirilen yapıtlar yoluyla sanatın üretim, muhafaza ve sergileme pratiklerine odaklanıyor. 11 sanatçının 13 eserinden oluşan sergide Hamra Abbas, Halil Altındere, Rogelio Lopez Cuenca, Burak Delier, Lamia Joreige, Ali Kazma, Alicja Kwade, Serkan Özkaya, Walid Raad, Canan Tolon ve Nasan Tur'un yapıtları yer alıyor. Tedbir, 20 Şubat 2022 tarihine kadar Arter'de görülebilir. SALT'ın 2011'den bu yana devam eden Bak kim var? konuşmaları, onuncu yıl özelinde, kurumun çalışmaları ve iş birliklerini konu alan bir video serisi olarak hayata geçiriliyor. SALT bünyesinde çeşitli araştırma projelerine, sergi ve programlara katkı sunan davetli katılımcılarla hazırlanan videolar, 15 Haziran'dan itibaren birer hafta arayla saltonline.org ve SALT Online sosyal medya kanallarında yayına girecek. Kurumun on yılından farklı içeriklerin işlendiği seri, grafik tasarımcı Aslı Altay, yazar Emre Ayvaz, araştırmacı Eylül Şenses ile sanatçı Serkan Taycan, tarihçiler Firuzan Melike Sümertaş ile Ahmet Ersoy, ekmekçi Erman Topgül ile yemek yazarı Büşra Sağlam'ın konuşmalarıyla başlayacak. Pera Müzesi'nin yeni sergisi, sıra dışı bir sanatçının, ressam, yazar ve şair Etel Adnan'ın imzasını taşıyor. Adnan'ın 60 yıllık üretiminin tüm dönemlerini kapsayan retrospektif niteliğindeki sergi, Etel Adnan: İmkansız Eve Dönüş başlığı altında, sanatçının savaş, sürgün, göç, kayıplarla geçen yaşamına ve çok katmanlı dünyasına ışık tutuyor. Küratörlüğünü Serhan Ada ve Simone Fattal'in üstlendiği sergide, birden fazla alanda ustalaşmış sanatçının pratiğinin bir parçası olan seramikler, halılar, leporellolar , yağlı boya çalışmalar, desenler, baskılar ve sanatçının bir de filmi yer alıyor. Etel Adnan'ın sanatsal üretimlerinin yanı sıra farklı dönemlerde yapılmış söyleşilerin kayıtları da izleyiciyle buluşuyor. Sergi, 8 Ağustos 2021 tarihine kadar ziyaret edilebilecek.


Sotheby's yönetim kurulu başkanı ve güzel sanatlar küresel satış direktörü Brooke Lampley ile buluşmak, aralarında daha önce hiç sergilenmemiş Richter, Giacometti ve Warhol eserlerinin de bulunduğu, 922 milyon dolarlık rekorla tarihe geçen Macklowe koleksiyonunun satışını canlı izlemek için 36 saatliğine New York'a uçuyoruz. NASA üssünde geçen, uzaya gönderilen roketlerle alakalı o filmlerden illa ki izlemişsinizdir. İnsanlar büyük bir odada, kulaklarında kulaklıklar ve önlerinde çeşitli ekranlarla hummalı bir çalışma ve heyecan içinde pür dikkat bir amacın peşindedir. O amaç uğruna saniyelerle yarışıp ince detaylarla uğraşıyorlardır. Şimdi bu sahnenin sanat dünyasında olanını düşünün. Uzaya gönderilen roketler yok ama onun yerine yeni sahiplerine gönderilecek dünyanın en önemli sanat eserleri var. Öyle eserler ki bazıları daha önce görülmemiş veya sergilenmemiş. Sotheby's'in New York 1334 York Avenue'deki yüksek tavanlı açık artırma salonundayım. Tam karşımda bir sahne ve açık artırmada meşhur satıyorum, satıyorum, sattım deyip ahşap çekici masaya vuran kişinin kürsüsü, hemen arka sağında Andy Warhol'un hayatını kaybetmeden önce yaptığı eserlerden biri, sol arkasında ise Gerhard Richter ve Sigmar Polke'nin eserleri var. Kürsünün sağ ve sol taraflarında ise iki büyük, uzun ve yüksek platform; üzerlerinde onlarca telefon duruyor, açık artırma başladığında Sotheby's uzmanları sıra sıra o platforma dizilsin ve telefonda açık artırmayı uzaktan takip eden danışanlarıyla konuşabilsin diye. O platformların hemen üstüne denk gelen yerin yukarısında buzlu camlı odalar var, açık artırma sırasında orada olmak isteyen ama kimliklerini belli etmek istemeyenler için. Açık artırma başladığında telefon aracılığıyla koleksiyonerlerle iletişimde olan uzman temsilciler bir yana, halihazırda salonda olup açık artırmaya fiziksel olarak katılan sanatseverler de burada. Bazıları fiyatı artırmak için ellerinde numara yazılı paleti kaldırıyor, bazıları sadece elini yükseltiyor, bazıları ise sesli bir şekilde fiyatı yukarı çekiyor. Açık artırma başlamış, bütün bunlar olurken ben o sırada kafam kaşındığında kafamı kaşımak gibi bir risk bile almıyorum, fiyatı yanlışlıkla artırıp eserin sonradan bende kalması Vogue Türkiye'nin sanatseverliğini kanıtlamak için güzel bir yöntem olmakla beraber benim için farklı sonuçlar doğurabilir. Bittiğinde 922 milyon dolarlık bir satışla dünya rekoru kıracak Macklowe koleksiyonunun eserlerinden Andy Warhol'un bir işi açık artırmayı açıyor ve ilk işi Brooke satıyor. Hemen yanımda oturan ve bu eser için teklif veren, kendisinden izin almadığım için adını burada zikredemediğim sanatsever, başka bir ülkeden sadece bu açık artırmada bulunmak için gelmiş. Bu odada seyahat etmiş tek şey sanatı görmek veya satın almak için uzaktan gelen insanlar değil. Eserlerin kendisi de buna dahil, keza üç hafta önce Venedik Bienali'nde bir günlük sergisini göremediğim Monet'nin Venice adlı eseri hemen yan odada duruyor. Bu konu önemli zira 50 milyon doları aşkın bir fiyata satılan bu işin seyahati sırasında yaşanacak bir aksaklık sadece işin sahibi için değil dünya tarihi için bir kayıp demek. Geçen yıl Brooke Lampley'nin ekibi toplamda 4,3 milyar dolarlık modern ve çağdaş sanat eseri satarak rekor kırmıştı. 2018'de Sotheby's'e katıldıktan ve ardından 2021'de yeni görevine başladığından beri Brooke'un kuruma getirdiği başarı burayı 10 yıldır ilk defa açık artırma evleri arasında ilk sıraya çıkarmakla kalmadı, çoğu eser Brooke'un bağlantıları ve çevresi sayesinde bulundu. Açık artırma sırasında benim için satılan eser kadar hatta eserden daha önemli bir şey var; bu efsanevi kadını işini yaparken izlemek. Ben Brooke'un bir elinde telefonla durduğu yere yakın bir sandalyenin boşaldığını görünce sanatseverler milyon dolarlık bir yarışın içindeyken yerimden kalkıp Brooke'a daha yakın olan o sandalyeye oturuyorum. Brooke beni görünce yüzündeki o samimi gülümsemeyle başını sallıyor. Son derece odaklı ve profesyonel, NASA'da uzaya roket fırlatacak kişilerden farksız. Brooke sonradan yaptığımız konuşma sırasında konu bundan açılınca şöyle diyor: Eğer bir danışanımla açık artırma sırasında telefondaysam yayını izlememelerini istiyorum çünkü yayın ile salon arasında saniyelik bir fark olabiliyor ve o bir saniye yüzünden her şey için çok geç kalınmış olunabilir. Brooke açık artırma sırasında sergilediği odaklı vücut dili ve satışı bekletmek için yere paralel tuttuğu ve hafif öne uzattığı koluyla son zamanlarda sanat dünyasında bir memee de konu olmuştu, bu işaret bekleyin anlamına geliyor. Günün sonunda bir tane daha örneği olmayan tek seferlik, tarihi bir satış anından bahsediyoruz. O eserden bir tane daha yok ve bu bazı kişiler için çok önemli. Fiyat olarak karşılaştırılamamanın ötesinde bir başka konu da o işten yalnızca bir tane olması. Hiçbir zaman o satılan işten bir tane daha olamayacak ve belki de o sanat seyahati sırasında bir kereliğine tarihe tanıklık edip, o esere sadece bir kez bakabileceksiniz. Peki, gerçekten bir sanat eserinin peşinden gitmek, bir sanat eseri için seyahat etmek ne anlama gelir? Belki de bu yola çıkarken insanların çıkmak istediği başka bir seyahat vardır. O da kendi içinde, kendinle çıktığın bir seyahattir. Üstelik bir eseri görmek, başka birinin dünyasını anlamanı ve kendi içinde başka senleri bulmanı da sağlıyor. Açık artırma öncesinde Sotheby's çağdaş sanatlar başkan yardımcısı ve açık artırmaların başkanı Ashkan Baghestani bana satışa çıkacak işleri tek tek gezdirip hikayeleri hakkında bilgi vermişti. New York'tan çoktan döndüm ve şu an okuduğunuz bu yazıyı dünyanın bir başka yerinde yazıyorum ama aklım ve kalbim bir sürü eserle, başka benlerle New York'ta Ashkan ile çıktığım o seyahatlerde kaldı. Belki de sanat seyahati sadece bir eser görmeye gitmekten öte paralel evrenlerde yapılan, başka boyutlardaki zihinsel seyahatlerle de alakalıdır. Referanslarla dolup taşan zihnim hala Ashkan'ın bana gösterdiği, Francis Bacon tarafından yapılan Study of Red Pope 1962, 2nd Version 1971'de ve bu seyahatten ne zaman döneceğimi tam olarak bilmiyorum. Belki de her seferinde o ahşap açık artırma çekici Satıyorum, Satıyorum, Sat... Sat... Sattım! sözleriyle kürsüye temas ettiğinde yeni bir seyahat başlıyordur. Yeni bir sanat seyahati.


Sanatı her alanda sanatçı ve sanatseverler ile bir araya getirmeyi başaran Sedef Gali, yakın zamanda New York'ta Sedef Gali Art House'un açılışını gerçekleştirdi. Genç sanatçı sergileri, eserleri ve yakın zamanda yapacağı yeni iş birliklerini Vogue Türkiye ile paylaştı. New York'taki yeni ArtHouse'uma, aralarında mekik dokuduğum bu iki şehrin kaotik ama şeker kalpli birlikteliğini getirdim. Üç yıllık çalışmanın sonucu olan Fragile Words adlı sergim ile seyirci karşısındayım. Sanatı farklı yaklaşımlarla deneyimlemeye çalışıyorum. Amacım, hem bir sanatçı hem de sanatsever gözünden bakabilmek. Yalnızca white cube'da olduğu için değil, gerçekten duyguları harekete geçiren işler, materyaller, mediumlar ve fikirlere odaklanıyorum. Sanatı bir bütün olarak deneyimlemek, bir enstalasyonun içinde kaybolmak, renk ve boya katmanlarının arasında yüzebilmek gerek. Sanatçı, galeri ve koleksiyoner üçgeninde ortak bir alanda duruyorum. Yaratıcı güç ruhumuza işlenmiş, biraz üzerindeki tozları almak gerekiyor ki ışıldayabilsin. Ben ArtHouse ile bu üçgene bir sanatçı gözünden bakıyorum; belki biraz daha naif bir yer burası. Hem duygular işin içinde hem kolektif üretim amacı hem kendi yolculuğunu paylaşmak hem de yeni nesil sanatçıları bu yolda takılacakları taşları kenara çekmek veya renklendirmek istiyorum. Sanata sadece bir ticari sektör veya hisse senedi gibi bakmak beni yaralıyor. Çünkü sanatçı hayatını, hikayesini, kalbini, geçmiş aşklarını, tüm sırlarını dokuyor kanvasına; çıplak ve korunmasız çıkıyor seyirci karşısına. Bu sebeple de üretim sürecimin yanı sıra ArtHouse ile interaktif ve mental iletişimi de içine alan bir deneyim sunmak amacım. Liseden sonra New York'ta Pratt Institute'da interior design ve painting eğitimime başladım. Bachelor of Fine Arts diploması ile mezun olduktan sonra burada tasarım ve mimari üzerine şirketlerde çalıştım. Hatta Barney's'de store design bile yaptım. Hafta sonları sergilerime, pop-up show'lara, canlı resim performanslarıma devam ediyordum. Bir noktada bunlar birleşti ve çalıştığım projelerle iş birlikleri yapmaya başladık. 2017'den itibaren İstanbul'da daha çok zaman geçirmeye başladım ve ArtHouse, New York'taki kolektif üretim alışkanlığımdan ortaya çıktı. Pratt'te öğrenciyken birimiz resim yaparken, birimiz autocad çizer, biri modelleme yaparken diğeri pigment deneyleri yapardı. Oldukça farklı beceriler edindik. Farklı materyaller ve bakış açıları ile her projemizi tekrardan şekillendirebildik. Bu sebeple kolektif ilham benim için çok önemli. New York'ta bir süredir sergi yapmamıştım ve ilk kez kendi ArtHouse'umda sanatseverlerle bir araya geldim. Bu hem ilk kez seyirci karşısına çıkmış gibi bir heyecan taşıyor hem de daha geniş bir kitle ile kalbimin derinliklerini yepyeni fırça darbeleri ile paylaşmak çocukça bir coşkuyu beraberinde getiriyor. Zaten serginin içinde de çocukluk ve oyun gibi temalar da mevcut olduğundan hem ruh halim hem de Fragile Words'un hikayesi yan yana yürüyebiliyor. Benim sanat ve hayat ilhamım oldukça paralel. Yakından tanıyanlar da insan ile olan ilişkimi bilirler, anlarlar, görürler. İnsan henüz evrim yolculuğunun ortasında olan bir tur. Dünyayı, kendi duygularını, vücudunu, zihnini anlamaya çalışıyor hala. Ben toplumsal ilişkilerden, sosyal kontrastlardan, yoğun, şiddetli duyguların gücünden, bu duyguların birikiminin etkilerinden besleniyorum. Duygusal çalkantıların, aktivasyonların ifadelerimize etkilerini, bu ifadeleri ve hatıraları bazen saklama çabasıyla taktığımız bin bir maskeyi araştırıyorum. Bu nedenle İstanbul ve New York gibi hızlı, kalabalık, kaotik şehirler bana ilham oluyor. Heyecanımı tetikliyor. Hayat heyecanı benim içimde bitmeyen bir aşk gibi. Bir günden alabileceğimiz verimin belki çok azını elde edebiliyoruz. Bazen güneşin ruhu aydınlatışını, ayın ışık sirkülasyonunu unutuveriyor insan. O şehrin hayhuyu dedikleri şey benim için bir kutlama. Bu nedenle de sugar coated chaos hem biz hem de yaşadığım şehirler için bir metafor. Sanıyorum kullandığım farklı malzemeler, yaptığım boyalar ve duygulara olan yaklaşımım işlerimi farklı kılıyor. Yepyeni malzemelerle deneyler yapmak ve bu materyallerin birbiriyle olan ilişkisi işlerimi ayrıştırıyor. Yakından görünce daha iyi anlaşılan materyal kullanımı bence işlerin en güçlü yanlarından biri haline geliyor. Kullandığım malzemeler arasında yağlı boya dışında toz pigmentler, gıda boyaları, oje, mürekkep de yer alıyor. Ama herkesin duygusal yolculuğu farklı olduğundan, hayatımıza da bir sanatçı performansı gibi bakarsak herkesin eserinin, yolculuğunun farklılık gösterdiğini de hatırlarız. Önümüzde üç farklı iş birliği ve farklı şeflerle gerçekleştireceğimiz sanat yemekleri var. Bunlar hem yemek enstalasyonlarını içeriyor hem de daha önce yaptığım sanat yemeklerine paralel olarak menüdeki içeriklerden yaptığım natürel pigmentlerin de masada olduğu, ziyaretçilerin farklı duyularına da hitap ettiği interaktif yemekler. Bunların yanı sıra Sequel ile New York'taki editörler ile gerçekleştireceğimiz -yeni ilgi alanım- gel printing workshop'um var. Çarşamba günleri ise açık stüdyo etkinlikleri yapmaya devam ediyorum. Öncelikle yazıyorum. Üretimin büyük bir parçası aslında hikayeyi yazmakta. Bu resimler hikayenin yalnızca farklı bir dille anlatımı. Renk takıntılarımın olduğu farklı dönemler tabii ki bu dili şekillendirebiliyor. Ancak insan ile duygusal akümülasyon ve benim de tam ortasında olduğum kültürel kontrastlar ana ilham konularım. Önceki işlerim bu kadar kişisel değildi, benim hayat yolculuğum belki de kendi duygusal birikimimi ve zihnimdeki çalkantıları paylaşabilmemi sağladı. Ben yaratıcı iş birliklerine her zaman açık olan ve heyecan duyan bir sanatçıyım. Yaratıcı yaklaşımların ve beyinlerin bir araya gelmesi ortaya çıkan fikirleri daha değerli kılabiliyor. Los Angeles merkezli bir marka ile önümüzde bir moda iş birliği var. Bunların yanı sıra üzerinde çalıştığım farklı tasarım iş birlikleri var ancak henüz paylaşmamın doğru olmadığını düşünüyorum. Öte yandan yeni cam heykeller üzerinde de çalışıyorum. Bir sonraki sergide kırılgan sözcükleri üç boyutlu görebileceksiniz. Bunların dışında da New York'taki bir otel ile de yeni bir iş birliğine adım atıyoruz.


Şimdi şehirde tiyatro zamanı diyor ve 22 Ekim 20 Kasım tarihleri arasında tiyatroseverlerle buluşmaya hazırlanan 25. İstanbul Tiyatro Festivali'ni keşfe çıkıyoruz. Şimdi şehirde tiyatro zamanı diyor ve 22 Ekim 20 Kasım tarihleri arasında tiyatroseverlerle buluşmaya hazırlanan 25. İstanbul Tiyatro Festivali'ni keşfe çıkıyoruz. Bir ay boyunca fiziki ve çevrimiçi olmak üzere toplam 25 yerli ve uluslararası yapımı ağırlayacak 25. İstanbul Tiyatro Festivali hakkında bildiğimiz her şeyi derledik. Bu Zamanda Tiyatro sloganıyla festivalin 25'inci edisyonu, yeni bir normal arayışındaki dünyaya tiyatronun gözünden bakan pek çoğu yeni yapımla hem tiyatro dünyasına hem de tiyatroseverlere nefes aldırmak üzere yola çıkıyor. Festival kapsamında yurtdışından ve Türkiye'den toplam 25 tiyatro, performans ve dans gösterisi izleyeceğiz. Festivalin bu yılki yeniliklerinden biri de tamamı kadınlar tarafından yönetilen oyunların bir araya geldiği, sanat alanında kadın üretimini daha da görünür kılmayı amaçlayan Bu İşte Bir Kadın Var başlıklı bölüm. Tema başlığı altında Yüzleşme, Birazdan Gideriz Şimdi Yağmur Yağıyor, Kendine Ait Bir Oda ve Eşit Masallar olmak üzere toplam dört oyun yer alacak. Festival programında yer alan 14 yerli yapımın 11'i sahnelerde prömiyer yapıyor. Zerrin Tekindor'un performansıyla seyirciyle buluşacak Toz'un yanı sıra, Emre Kınay'ın performansıyla izleyeceğimiz Irgat, Zehra İpşiroğlu'nun yazdığı Yüzleşme, BAMİstanbul'dan Istırap Korosu, Sema Elcim'in metnini yazdığı, Ahmet Sami Özbudak'ın yönettiği Gabriel'in Düşü, Eyüp Emre Uçaray'ın yönettiği Koleksiyoncu, Kocaeli Şehir Tiyatroları'ndan Mehmet Birkiye'nin yönettiği Vişne Bahçesi, Kadıköy Emek Tiyatrosu'ndan Birazdan Gideriz Şimdi Yağmur Yağıyor, İstanbul Tiyatro Festivali yapımı ve Yelda Baskın'ın yönettiği Beni Sakın Yumruklardan ile çocuk oyunları Eşit Masallar ve Mitolojik Hikayeler ilk kez festivalde izleyici ile buluşacak. Podacto yapımı Godot'yu Beklerken ve Açık Aile ile Tiyatro Boyalı Kuş'tan Kendine Ait Bir Oda ise çevrimiçi olarak dinlenebilecek. Festivalde ayrıca Hollanda, Fransa ve İtalya'dan büyük övgü toplayan 4 uluslararası prodüksiyon mekanlarda, 7 uluslararası yapım ise çevrimiçi programda seyirciyle buluşacak. Festivalde, Hollanda, Fransa ve İtalya'dan büyük övgü toplayan 3 uluslararası prodüksiyonun yanı sıra çevrimiçi izlenebilecek 7 yabancı yapım yer alıyor. Festivale Fransa'dan konuk olan dans gösterisi Waterfloor Müze Gazhane'de ücretsiz izlenebilecek. İngiliz yönetmen Robert Icke'nin imzasını taşıyan Oedipus ise Atlas 1948 Sineması perdesinden yapılacak özel bir gösterim ile yer alacak. Programdaki fiziki yapımlar Alan Kadıköy, Atlas 1948 Sineması, Profilo Kültür Merkezi Batı Ana Sahne, Duru Ataşehir, Moda Sahnesi, DasDas, Caddebostan Kültür Merkezi, Müze Gazhane, Yapı Kredi bomontiada ve Zorlu PSM'de fiziksel olarak Covid-19 önlemleri altında izleyicileriyle buluşacak. İzleyiciler etkinliklere aşılarını tamamladıktan sonra veya en fazla 48 saat önce yapılmış negatif sonuçlu PCR testlerini göstererek girebilecek. Giriş kontrolleri mekan girişlerinde Hayat Eve Sığar uygulaması üzerinden yapılacak, 18 yaş altındaki izleyiciler için PCR testi zorunluluğu aranmayacak. Etkinlik mekanlarında Covid-19 önlemleri daha önce açıklandığı şekilde alınmaya devam edecek. İstanbul Tiyatro Festivali'nde takip etmek istediğiniz gösterileri İKSV mobil uygulaması üzerinden takviminize ekleyebilir, kendi programınızı oluşturabilir, sanatçı, mekan ve etkinlik adına göre arama yapabilir, etkinlikleri harita üzerinde görüntüleyip yol tarifi alabilirsiniz. Uygulamayı App Store ve Google Play'den indirebilirsiniz. Ayrıca AppStore'dan ücretsiz olarak indirilebilen İKSV Kitaplık uygulamasından festival broşür, kitapçık ve kataloglarına ulaşılabilirsiniz.


Yılın en özel ayında sevgilinizi mutlu etmek için ne yapacağınızı düşünüyorsanız Fişekhane, Şubat ayı boyunca birbirinden farklı etkinlikler ile yardımınıza geliyor. Sevgi bir gün değil her gün kutlanır düşüncesi ile Şubat ayında sevgisini bir güne sığdırmak istemeyenler, 1 ay boyunca sevgilisi ile farklı bir gün geçirebilir. Love Fair sunduğu etkinlikler ile size en iyi anları yaşatacak. Sinemadan alışverişe, tiyatrodan söyleşilere, atölye etkinliklerine ve daha birçok etkinliğe Fişekhane'de ulaşabilirsiniz. Sevgililer Günü dendiğinde sevgili ile yapılan programlar başında sinema gelir. Fişekhane de sizleri Başka Sinema işbirliğinde çeşitli filmler ile buluşturuyor. Love Fair kapsamında 12 Şubat'ta birbirinden tamamen farklı karakterlere sahip bir kadın ve bir erkek arasındaki tutkulu ama imkansız bir aşkın öyküsünü anlatan Soğuk Savaş, 13 Şubat'ta hayatının en unutulmaz zamanına geri dönme şansı bulan bir adamın 40 yıl önce hayatının aşkı ile tanıştığı güne geri dönmek istemesini konu alan Yeni Baştan, 14 Şubat'ta ise Noel'den iki ay önce yaşanan farklı olayları mercek altına alarak aşkın yüceliğini konu alan Aşk Her Yerde filmiyle sevdiğiniz ile size keyifli film izleme fırsatı sunuyor. Burçlar son yıllarda herkesin merceği altında; ve size sevdiğiniz ile burç uyumunuzu ölçeceğiniz mükemmel bir söyleşi fırsatı. 12 Şubat Cumartesi günü Astrolog Hande Kazanova ile Burçlara göre 2022 Sevgi Haritaları etkinliğine misafirlerücretsiz olarak katılabilir. 13 Şubat Pazar günü ise şair, müzisyen ve yazar Tuna Kiremitçi ile Aşk Üzerine Şiirler & Şarkılar söyleşisi ile sevgilinizle romantik ve keyifli bir gün geçirin. 14 Şubat Pazartesi günü ise Grabovai sayılarının şifasını ve thetahealing tekniğini aksesuarlarına sevgi ve özenle işleyen Unique Bizella sizlerle. Son olarak eğitmen Rabia Alga ile Sayıların Şifası Üzerine söyleşilerine katılabilirsiniz. Tabii ki konu Sevgililer Günü bile olsa kadınlar için en önemli şey moda ve alışveriş. Love Fair kapsamında Designers Iconic Look çatısı altındaki çağdaş tasarımcıların ürünleri ile buluşacaksınız; bunun yanı sıra Flapper Swing, Göksenin with Women's Blues ve Bestem Yuvarlak'ın müzik ve dans performanslarını izleyebilirsiniz. Ayrıca eğer gerçek bir sanatseverseniz Contemporary İstanbul Vakfı'nın Fişekhane'de yer alan ilk ve tek kalıcı sanat alanı Cocoon'daki Videodaki Manzara sergisine ücretsiz olarak katılma deneyimini yaşayabilirsiniz. Love Fair kapsamında düzenlenecek atölyelerle Sevgililer Günü haftası dopdolu geçecek. 12 Şubat günü düzenlenecek Love is in the air ve çikolata yapım atölyesi, sevgilisi ile birlikte hem eğlenceli anlar yaşamak hem de çikolata yapma deneyimini gerçekleştirerek o günü unutulmaz kılmak isteyenler için. Sevgililer Günü'nün de bir simgesi olan çikolata her zaman vazgeçilmezdir ve sevdiğiniz kişi ile gideceğiniz bu atölye en özel günlerinizden olabilir. 13 Şubat günü sevgi çayı atölyesi ve mum yapım atölyelerinde yaptığınız ürünleri hem kendiniz için hem de sevdiğiniz için hazırlayabilirsiniz. Yaptığınız mum ile 14 Şubat günü hazırladığınız romantik masanızı tamamlamayı unutmayın. Tiyatro, her romantik çiftin birlikte katılmak istediği en değerli etkinliklerdendir. Bu kapsamda Şubat ayı Fişekhane tiyatrosunda dolu dolu geçecek. Neredeyse bir ay boyunca birbirinden değerli oyuncuların oyunları ile sahnede şölen izleyeceksiniz. Genco Erkal, Rutkay Aziz, Dolunay Soysert, Hakan Gerçek, Cem Davran, Ediz Hun, Erdal Özyağcılar gibi usta oyuncular ile unutulmaz oyunlarda buluşacaksınız. Tiyatronun usta ismi Erdal Beşikçioğlu, Şubat ayında yönetmen olarak hem sahne arkasında hem de sahnede izleyiciler ile buluşuyor. Yaşadıklarıyla baş etmeye çalışan bir adamın hatıra defterinde yazanları konu alan Bir Delinin Hatıra Defteri gibi Erdal Beşikçioğlu'nun muhteşem performansıyla izleyeceğiniz daha birçok oyun Şubat ayı boyunca ile sizleri bekliyor. Fişekhane sizleri çeşitli etkinlikler ile Love Fair'da buluşturarak Şubat ayınızı eşsiz kılıyor. Keyifli zaman geçireceğiz etkinler için detaylara fisekhane.com adresinden ulaşabilirsiniz.


Sevil Dolmacı Dubai, uluslararası platformda tanınan Ekrem Yalçındağ'ın Natures isimli sergisini sanatseverlerle buluşturuyor. Görkemli sergi ve ardından düzenlenen yemek davetinde ülkemizin ve dünyanın sanat tutkunları bir araya geldi. İstanbul'da 2020 yılında ana galeri mekanı olan Villa İpranosyan'da açılışı gerçekleştiren ve açıldığı günden itibaren önemli küratörlerle iş birliği yapan, sanatçı portföyünü genişleten, önemli proje ve sergilere imza atan Sevil Dolmacı Gallery, Türk sanat sektörü üstünde etki yaratmak ve Dubai'de gelişmekte olan sanat ortamına katkıda bulunmayı hedefliyor. Bu vizyonla Sevil Dolmacı Dubai'nin açılışı Kunstforum Viyana'da, Robert Fleck'in küratörlüğünde düzenlenen Seeing the World Anew ve MoMA Dubrovnik'te Natures isimli iki müze sergisiyle uluslararası platformda tanınan köklü Türk sanatçılarından Ekrem Yalçındağ sergisi ile gerçekleşti. Sevil Dolmacı Dubai, 2023 Kasım - 2024 Mayıs tarihleri arasında Barry X Ball, Beverly Fishman, Bosco Sodi, Daniel Knorr ve Robert Janitz gibi uluslararası sanat alanının önemli isimlerini sanatseverlerle buluşturmaya hazırlanıyor. Mevcut sanat ortamını zenginleştirerek, kültürel alışverişi teşvik ederek yeni uluslararası yetenekleri bir araya getirmeyi amaçlayan Sevil Dolmacı Gallery, Dubai'nin canlı sanat ortamına dikkate değer bir katkı vadediyor.


Pandemi ve fiziksel mesafe önlemleriyle yaşamaya alıştığımız bu günlerde kültür sanat etkinlikleri de sürece uyum sağlıyor. Bahar aylarının gelmesiyle ajandalarımızdaki ağırlığı artan açık hava sergilerini ve pandemiyle dönüşen sanat etkinliklerini Pg Art Gallery kurucusu Pırıl Güleşçi Arıkonmaz ile konuştuk. Pandemi ve fiziksel mesafe önlemleriyle yaşamaya alıştığımız bu günlerde kültür sanat etkinlikleri de sürece uyum sağlıyor. Bahar aylarının gelmesiyle ajandalarımızdaki ağırlığı artan açık hava sergilerini ve pandemiyle dönüşen sanat etkinliklerini Pg Art Gallery kurucusu Pırıl Güleşçi Arıkonmaz ile konuştuk. Pek çoğumuzun ilk kez pandemi sebebiyle deneyimleme fırsatı bulduğu online sergiler o günlerin olmazsa olmazıydı. Sanatseverlerin yoğun bir ilgiyle takip ettikleri online sergiler, yasaklar kalkınca yerini galeri mekanlarına bir anda bırakamadı maalesef. İzleyicinin sergileri yakından görme ve eserlerle bağ kurma arzuları, kapalı alanlara girme konusundaki çekinceleri ve tedirginlikleri karşısında sönük kaldı başlarda. Şimdilerde ise Pg Art Gallery olarak hijyen ve sosyal mesafe koşullarını gözeterek belirli kısıtlamalar dahilinde sergiler açmaya ve ziyaretçilerimizi ağırlamaya devam ediyoruz. Randevu ile ziyaretçi kabul ettiğimiz bugünlerde, izleyicilerin kendilerini daha güvende hissederek sergi görmelerine olanak sağlıyoruz. Diğer yandan hala kapalı alanlara girmekte tereddüt eden, zorunlu olarak izolasyon hali devam eden ve bizleri evlerinden takip eden izleyicilerimiz için tüm süreçleri sosyal medya hesaplarımız üzerinden yoğun olarak paylaşmaya devam ediyoruz. Sanatın, sanatçının atölyesinden sanatsevere erişiminde köprü görevi gören galeriler ve müzeler için hızla gelişen teknolojik araçlar ve dijital platformlar, bu süreçte en önemli iletişim kaynakları. Yapılan işlerin görünürlüğünü arttırabilmek için her iki kanalda da varlığımızı sürdürmeli, 'yeni normal' diye tabir ettiğimiz bu düzenin, 'hibrit' bir yapı olduğunun farkına varmalıyız. Online platformların daha demokratik bir sergileme olanağı sunarak geniş kitlelere erişilmesini sağlaması, sonsuz mekan varyasyonu sunması, süre sınırlaması olmaması gibi başlıca nedenlerden dolayı artık hayatımızın ayrılmaz bir parçası olacağını düşünüyorum. Bu sürece hızla uyum sağlamamız ve izleyicilerden aldığımız olumlu geri dönüşler sayesinde ilk başlarda yaşadığımız tedirginlik ortadan kalktı. Teknik konulardaki becerilerimiz arttı, kullandığımız dil gelişti, izleyici kitlemiz genişledi, diyaloglarımız çoğaldı... Bu durum bize, dijitalleşmenin geçici bir çözümden ziyade sürdürülebilir bir alan sağladığını ve gerekliliğini gösterdi. Bu ana fikirden yola çıkarak yeni sergi hazırlıklarına başlayıp Ahmet Rüstem Ekici tarafından tasarlanan dijital sergi platformumuz Pg Online'ı hayata geçirdik. Genç ve bağımsız sanatçıları desteklemek amacıyla kurduğumuz Pg Basement'ta açmayı planladığımız Hakan Sorar'ın kişisel sergisini izleyicilerle buluşturduk. Sanatseverlerin zaman, mekan gözetmeksizin telefon, tablet ve bilgisayar ile ziyaret edebilecekleri sergi, VR gözlüklerle de gezilebildi. Bu olağandışı sergileme biçimimize farklı bir boyut katacağını düşünerek sanatsever dostlarımıza VR gözlükler gönderdik. Dijital kanallar artık hayatımızın bir parçası haline geldi ve bundan sonra da Pg Online'da belli periyotlarda sergiler açmaya devam edeceğiz. Pandemi döneminde pek çok galeri, müze ve fuar etkinliklerini çevirimiçi olarak sürdürdü. Bizim açımızdan sanatseverlerle diyalog kurabilmek adına oldukça verimli idi. Ancak okuduğum yorumlara ve edindiğim tecrübelere dayanarak söylemeliyim ki fiziksel olarak bir sergiyi deneyimlemenin keyfi bambaşka. Öte yandan zaman içinde özellikle uluslararası fuarlar, çevirimiçi platformlarını rayına oturtarak galerilere profesyonel sergileme biçimleri sunmaya ve gerçeğe en yakın şekilde izleyiciye ulaşmaya başladığında başka bir boyuta geçilecektir. Eğer gelişmek ve dünyaya açılmayı hedefliyorsak bizim de global olarak atılan her adımı itinayla takip etmemiz gerektiğini düşünüyorum. Pandeminin herkes üzerindeki etkisi farklıydı ancak özlem duyulan şeyler ortaktı sanırım. Birçok olumsuz yönüne rağmen pandemi sürecinin, Pg Art Gallery ailesi olarak bize pozitif anlamda çok şey kattığını, her şarta adapte olabilmenin önemini fark ettiğimizden bahsetmiştim. Sergi takvimimizde 2020 Mayıs ayında Çukurcuma'da açılması planlanan Günnur Özsoy'un 'Beyaz' adlı sergisini, pandemi nedeniyle beklettik. Günnur'la birlikte açılışı Eylül ayında yapmaya karar verdik. Hem Günnur hem de ben böylesi alışılmadık bir dönemde bu sergiyi iç mekana izleyicisiz hapsetmeye kıyamadık ve açık alan arayış sürecimiz başladı. İlk aklıma gelen sevgili Melisa Tapan'ın kurucusu olduğu, şimdilerde sanatçı konuk programları düzenleyen Gate 27 oldu. Günnur da bu muhteşem bahçeyi gezdiği an sergiyi burada gerçekleştirmeye karar verdi. Melisa'nın da bu fikre en az bizim kadar heyecanla yaklaşması, müthiş bir sinerjiye dönüştü. Günnur'un heykellerini tasarlarken özellikle kaidelerden bağımsız olmalarını sağlaması bize özgür bir alan tanıdı. Epeydir üzerine düşündüğüm ve girişimlerde bulunduğum 'beyaz küpün katı sınırlarını aşma' serüvenim, 'Beyaz' adlı sergi sayesinde doğayla olağanüstü bir buluşmaya sahne oldu. Sanatçının sergileme biçimine getirdiği bu taze dokunuş, eşsiz bir tecrübeye dönüştü. Herhangi bir aydınlatma kullanılmaması ve doğal ışığın sürekli değişkenlik göstermesiyle sergi, her saat her dakika hatta her saniye farklı bir duygu ile deneyimlendi. 28 yıllık galericilik hayatımda açtığımız yüzlerce serginin her birinin yeri bende apayrı. Ama böylesi bir dönemde geleceğe dair endişelerimizle yüzleşirken sergiyi bir bahçeye taşıma fikri hem izleyiciye hem sanatçıya hem de bizlere bir umut kaynağı oldu diye düşünüyorum. Kapalı ortamda izleyicileri nasıl ağırlayacağımızın kaygısını taşırken açık alanda her yaştan izleyicinin korkusuzca sergi ziyaret edebiliyor olmaları herkes için mutluluk vericiydi. Bu serginin yanı sıra Ayla Turan, Cansu Sönmez, Emre Namyeter, Göksu Gül, Günnur Özsoy, Kemal Tufan, Mahmut Aydın gibi sanatçıların kamusal alanlara yayılan çalışmaları, sanatın erişilebilirliği ve izleyici ile gündelik yaşamlarında doğrudan temas halinde olmaları açısından oldukça kıymetli benim için. Sosyalleşme arzumuz hepimizi kış aylarında bile açık alanlarda daha çok vakit geçirmeye yöneltti. Yaşadığımız bu sıra dışı dönemde koleksiyonerlerin evleri beraberinde balkon, teras ve bahçe gibi açık alanlarında da sergileyebilecekleri yapıtları sıklıkla koleksiyonlarına dahil etme eğilimlerinin arttığına değinmek isterim. İstanbul Büyük Şehir Belediyesi ve Çağdaş İstanbul Vakfı tarafından düzenlenen, aralarında Pg Art Gallery sanatçılarından Ayşe Gül Süter, Emre Namyeter ve Melis Buyruk'un da farklı tekniklerde ürettikleri çalışmalarının bulunduğu 'İstanbul The Lights', şehrin farklı noktalarına yayılan en son deneyimlediğim etkinlikti. Açık havada düzenlenmesinin yanı sıra teknolojinin de dahil edilmesi, etkinliğe farklı bir boyut katarak, alıştığımız sergileme tekniklerinin gelecekte sınırlarının daha zorlanacağının ipuçlarını veriyordu. Öne çıkan bir diğer açık hava etkinliği ise Ekim 2020'de Kemal Tufan küratörlüğünde dünyanın hala kullanımda olan en eski tersanesi olarak bilinen Haliç Tersanesi'nde düzenlendi. İstanbul Büyükşehir Belediyesi katkılarıyla gerçekleştirilen 'Tersane-i Amire'de Çağdaş Sanat' adlı sempozyum, Ayla Turan, Kadriye İnal ve Kemal Tufan'ın da aralarında bulunduğu 7 sanatçıyı bir araya getirdi. 16 gün süren bu sempozyuma katılan sanatçıların, tersanelerde ana malzeme olarak kullanılan paslanmaz çelik ve demirden ürettikleri büyük ölçekli heykelleri, İstanbul'un çeşitli bölgelerinde, kamusal alanlarda daimi olarak sanatseverlerle buluşacaklar.


Türkiye'de dijital sanatın önde gelen temsilcilerinden bazılarını daha yakından tanıyoruz. Türkiye'de dijital sanatın önde gelen temsilcilerinden bazılarını daha yakından tanıyoruz. Özgün Hercules serisi ile Herkül'ü bir kere daha gündeme getirip modern hayata uyarlayan Emre Yusufi, NFT'yi "fiziksel dünyamla dijital köprüler kurmanın bir yolu" diyerek tanımlıyor. Sanatçı geçtiğimiz yıl heykel, dijital ve NFT formatındaki son dönem çalışmalarından oluşan, uzun bir süreden sonra Türkiye'de açtığı ilk solo sergisi Harmony of Contrast ile karşımıza çıkmıştı. Yine geçtiğimiz sene, Yusufi'nin Divine Selfie isimli eseri, NFT olarak 40 Ethereum'a satılmıştı. Sanatçı 2022 yazının başında da yeni NFT koleksiyonu Mighty Hercules'i duyurmuştu. Studio House ile işbirliğinin yanı sıra The Crypt Gallery, QGlobe gibi uluslararası işbirliklerine sahip NFT koleksiyonu Mighty Hercules koleksiyonu, 10 bin 50 adet NFT'den oluşmuştu. Resim, illüstrasyon, sanat yönetimi ve NFT dahil olmak üzere çeşitli alanlarda POP-Sürreal sanat eserleri üreten HATİŞ, çalışmalarında ağırlıklı olarak yağlıboya ve dijital teknikler kullanıyor. Uluslararası koleksiyonlara giren, yurtdışından da takip edilen bir sanatçı olarak, Bağdat Caddesi'nde yer alan atölyesinde çalışmalarına devam eden sanatçı, gerçek ve hayali uyuşum anlarını ortaya çıkarmak veya yaratmak için imge, dil ve öyküleme gibi birbirinden farklı sistemleri yan yana getiriyor. Dijital sanat denilince akla gelen ilk isimlerden biri elbette Refik Anadol. Kendini yeni medya sanatçısı olarak tanımlayan Anadol, dünyanın ilk görsel data heykeli olarak anılan Virtual Depictions başlıklı çalışmasını an Francisco'da sergilemişti. Anadol şaşırtıcı olmayan bir şekilde NFT dünyası için de önemli bir isim. Sanatçının Open Sea'de yayınlanan Machine Hallucinations - Nature Dreams: AI Data Sculpture 2021 1/1 isimli NFT eseri 300 Ethereum yani 1.1 milyon dolara satılmıştı. Sanatçı ilgiyle karşılanan sergilerine de tüm hızıyla devam ediyor. Geçtiğimiz yıl Pilevneli Galeri'de Makine Anıları: Mekan başlıklı sergisiyle Türkiye'deki sanatseverlerle buluşan Anadol, 2021'de Venedik Mimarlık Bienali'ne de seçildi. Ayrıca sosyal medyanın da çok sevdiği Alkazar Rüyası adlı interaktif enstalasyonu da ilgiyle ziyaret edilmeye devam ediliyor. Siz Ege İşlekel'i daha çok Instagram için hazırladığı filtrelerle tanıyor olabilirsiniz ancak o yaklaşık on yıldır mitolojiden ilhamla günümüz sosyal medya kullanım alışkanlıklarını manipüle ederek üretimlerine devam eden bir sanatçı. İşlekel, Gucci, Nike, Loreal gibi global pek çok markayla işbirliği yaptı. Kendisi bir AR sanatçısı olarak Facebook'un da resmi ortaklarından biri. Kendisini ve Instagram filtrelerini keşfetmek isteyenleri sanatçının kişisel Instragram hesabına davet edelim.


Hacer Kıroğlu ve Egemen Tuncer imzalı Bounding Box sergisi, Pilot Galeri ev sahipliğinde kapılarını açıyor. Videodan heykele, objelerden çizimlere pek çok farklı medyum kullanılarak üretilen eserler, ilk kez bu sergide izleyiciyle buluşuyor. İkilinin birlikte yer aldığı bu ilk sergide yer alan çalışmalar, bağlamını sanatçı olma hali üzerinden kurguluyor ve sanatçıların sanat mekanları ve sanat kurumlarıyla olan ilişkilerini güncel sanat sergilerinin çeşitli dinamikleri üzerinden inceliyor. Sanat üretim pratikleri; sanatçı, kurum ve sanat yapıtı arasındaki çoğul ilişkiler gözetilerek ele alınıyor. Bounding Box, bir nesnenin dış noktalarını belirlemek için kullanılan, sınırlayıcı kutu anlamına gelen bir terim. Özellikle 3 boyutlu modellemede kullanılan ve nesnenin kendi uzamına doğru bir şekilde yerleştirilmesi için gerekli olan bounding box, akademik çizimin temelinde de var olan planlı çizimde karşımıza çıkar. Sanatçılar, bu başlık üzerinden, Brian O'Doherty'in kült kitabı Beyaz Küpün İçinde'yi anımsatan bir galeri mekanı tartışmasını sürdürürler. İlk kez bu sergi için yan yana çalışan sanatçılar, kendi çalışma pratikleri arasındaki benzerlik ve farklılıkları da keşfediyor ve bu farklara vurgu yapan eserler üretiyorlar.


Couture denince akla ilk gelen isimlerden biri olan Tunuslu moda dahisi Azzedine Alaia ve yakın dostu fotoğrafçı Peter Lindbergh fotoğraflarda bir araya geliyor. Couture denince akla ilk gelen isimlerden biri olan Tunuslu moda dahisi Azzedine Alaia ve yakın dostu fotoğrafçı Peter Lindbergh fotoğraflarda bir araya geliyor. Azzedine Alaia, namı diğer Tanrıçaların Tasarımcısı. Kimler yoktu ki onu "papa" diyerek içselleştiren ve tasarımlarını taşıyan ünlü isimler arasında... Grace Jones, Madonna, Kate Moss, Farida Khelfa, Elaine Irwin, Emma Wiklund ve elbette kızım dediği Naomi Campbell. Rihanna'nın 2013 Grammy kırmızı halı töreninde karşımıza çıktığı kırmızı elbisesi ve Campbell'in parlak yeşil elbiseli görünümü aklımıza kazınan tasarımlarından yalnızca bazıları. Tasarımcı 2008 yılında Fransız hükümeti tarafından Legion d'honneur Şövalyelik ödülüne layık görülmüştü. 2017 yılında 87 yaşında hayatını kaybeden modacının siyah rengine olan tutkusu da en bilinen yönlerinden biriydi. Yakın iş arkadaşı, 2019'da hayata veda eden fotoğrafçı Peter Lindbergh de benzer bir şekilde siyah rengine aşıktı. Ancak ikilinin ortak yönleri ve paylaşımları bununla da sınırlı değildi; bambaşka bir dostlukları vardı. Azzedine Alaia bir keresinde fotoğrafçı Peter Lindbergh için Peter ve ben başladığımdan beri birbirimizi tanıyoruz demişti. "Birbirimizi çok iyi tanıyoruz. Konuşmamıza bile gerek yok. Her şey akıyor. demişti. Bu özel dostluk şimdi bir kere daha onurlandırılıyor. Naomi Campbell, Yasmin Le Bon, Nadja Auermann ve Linda Evangelista gibi bir dizi süper modelin yer aldığı 240 sayfalık Azzedine Alaia, Peter Lindbergh başlıklı kitapta, Peter Lindbergh'un unutulmaz kareleriyle Azzedine Alaia ve tasarımlarını görüyoruz. Kitapta yer alan fotoğrafların tamamı siyah beyaz olarak karşımıza çıkıyor. 14 Mayıs 2021'de yayımlanan kitaptan öne çıkan fotoğrafları keşfediyoruz.


Grafik tasarımcı ve illüstratör Dilara Akbal, sporun en önemli iki ögesi olan eşitlik ve birlik olmanın gücünden ilham alan basketbol sahaları tasarladı. Selamiçeşme Özgürlük Parkı'nın basketbol sahalarının yeniden tasarlandığı projenin amacı, sokak basketbol kültürünü geliştirmek olarak öne çıkıyor. Projenin detaylarını tasarımcı Dilara Akbal'dan dinliyoruz. Grafik tasarımcı ve illüstratör Dilara Akbal, sporun en önemli iki ögesi olan eşitlik ve birlik olmanın gücünden ilham alan basketbol sahaları tasarladı. Selamiçeşme Özgürlük Parkı'nın basketbol sahalarının yeniden tasarlandığı projenin amacı, sokak basketbol kültürünü geliştirmek olarak öne çıkıyor. Projenin detaylarını tasarımcı Dilara Akbal'dan dinliyoruz. Nike ile birçok proje de bir araya gelmiştik; bu proje de bana onlar sayesinde ulaştı. Nike ve Sportive'in bana verdiği brief doğrultusunda eşitlik ve özgürlük kavramlarının ön planda olduğu bir tasarım yapmamı istediler. Nike'dan gelen briefi aldıktan sonra çok heyecanlandım. Çünkü proje aynı zamanda kendi içimde düşündüğüm bir sorunu ele alıyordu. Sokak kültüründe de insanlar bir şekilde sorunlarını dile getiriyor. Benim tasarladığım saha da bir şeyler anlatmalıydı. Hayalim sahada görselleştirdiğim özgürlük, eşitlik, sevgi gibi kavramların gerçek hayatta da bir araya gelmesi. Proje kapsamında Selamiçeşme Özgürlük Parkı'nın basketbol sahalarını yeniden tasarladınız. Nelerden ilham aldınız, tasarımın detaylarını bir de sizden dinlemek isteriz. Tasarımın ilham kaynağı sokakta basket sahasında oynayan çocuklar oldu. Evimin yakınındaki basketbol sahasına gidip sahayı ve onu nasıl kullandıklarını gördüm. Kızlar ve erkekler bir arada gülüp eğlenerek bir oyun oynuyorlardı. Bu nedenle tasarımı yaparken ilk düşündüğüm şey ben sahada bir oyunu canlandıracaktım, oradaki gerçek mücadeleyi gösterecektim. Bu yüzden iki sahayı tek bir tasarımda kullanmak istedim. Birbirine uzanan kollarla ve toplardaki alevlerle bu oyunun hızını, birlikteliği ve mücadeleyi yansıtmaya çalıştım. Peki, bu çalışmadaki insanlar ne için mücadele ediyor derseniz, onu da sevgi ile birleştirdim ve her takımın yüzüne ve ellerin birleştiği yerlere kalpler koydum. Toptaki ateşler yarışın hızını, kalpler ise bu yarışın sevgi ve eğlence ile oynanmasını temsil ediyor. Her sahada bir kız ve bir erkek kullandım ve bununla da eşitliği savundum. Mücadele etmeyi seven bir insanım ama bu mücadeleye kimseyi kırmadan doğru aktarımlarla yapmak isterim. Umarım tasarımım da savunduğum kavramları aktarabiliyordur. Bence sanatın ve sporun bu şekilde bir araya gelmesi çok güzel. Çünkü oyunu izlerken gördüğün her şeyi görsel olarak da hissetmek bana heyecan veren bir durum. Bu projenin bütün söylemlerini çok seviyorum, bu yüzden bu proje de yer almak benim için çok anlamlı. Kadıköy Belediye'sinin böyle projelere yer açması da çok güzel bir şey, benim gibi bir sürü genç illüstratör var ve bunların desteklendiğini görmek umut verici. Umarım böyle daha çok projeye dahil ediliriz. Bu alanı ben tasarladım ama tasarlamamda yardımcı olan koskoca bir ekip var. Aylarca bu proje üzerinde çalıştık. Bizce çok güzel bir projeydi ve geri dönüşlerin de bu anlamda olumlu olması beni çok mutlu etti. Bu projenin anlattığı özgürlük ve eşitlik kavramları benim için çok değerliydi ve geri dönüşlerin de bu şekilde olması ve desteklenmek çok güzeldi. Umarım. Albüm kapakları, kitap illüstrasyonları ve mural boyalamalarıma devam ediyorum. Bunların dışında küçük hikayelerden oluşan animasyon projelerim var. Zaman yarattıkça onlara bakıyorum.


Şehre dönüşü müjdeleyen Eylül ayı, bizi yoğun bir etkinlik takvimiyle karşılıyor. Şehre dönüşü müjdeleyen Eylül ayı, bizi yoğun bir etkinlik takvimiyle karşılıyor. Biz de önümüzdeki sohbahar için bizi bekleyen sergi, festival ve şenlikleri ajandalarımıza not etmek üzere keşfe çıkıyoruz. Fotoğraf odağında kurgulanan, farklı disiplinlerin de dahil olduğu içerikler ve İstanbul'u kapsayan programıyla 212 Photography Istanbul heyecanı başlıyor. Etkinlik beşinci senesinde, sergiler, atölyeler, söyleşiler, paneller, film gösterimleri ve portfolyo incelemelerinin yanı sıra yayıncılık, dans, müzik, gastronomi gibi farklı başlıklara da programında yer verecek. 15'e yakın mekanda 60'ın üzerinde sanatçının 500'ün üzerinde eserini sanatseverlerle buluşturacak olan festivalde, fotoğrafın yanı sıra geçen sene olduğu gibi yeni medya, video sanatı, heykel ve daha pek çok farklı yaklaşım görülebilecek. Fotoğraf sanatı üzerinden disiplinlerarası bir diyalog ortamı sunan Şehrin Festivali 212 Photography Istanbul, 6-16 Ekim 2022 tarihleri arasında festival takipçilerini ağırlayacak. Kıraathane Kitap Şenliği dördüncü yılında yine Beyoğlu'nda, bu kez 30 bağımsız yayınevinin emeği ve katılımıyla gerçekleşiyor. Okurluğu, yazarlığı, çevirmenliği, editörlüğü, yayıncılığı, kısacası kitapları ve kitaplara verilen emeği kutlamayı amaçlayan şenlik bu yıl da kitapları yaşatmak, kitaplarla yaşamak isteyen herkesi bir araya getirecek. Kıraathane binasındaki kitap stantları 10-11 Eylül ve 17-18 Eylül Cumartesi-Pazar günleri 11:00-20:00, hafta içi 12 Eylül'den 16 Eylül'e kadar ise her gün 14:00-20:00 saatleri arasında ziyarete açık. Evin Sanat Galerisi, Devin Yalkın'ın Obsidyen isimli Türkiye'deki ilk kişisel sergisine ev sahipliği yapıyor. Sergi aynı zamanda 5. 212 Photography Istanbul'un ana sergileri ve 17. İstanbul Bienali'nin paralel etkinlikleri arasında yer alıyor. Sanatçının siyah-beyaz, minimal öğelerin yoğun kontrastlı ve vurucu bir üslupla bir araya geldiği fotoğrafları izleyicileri hayal güçlerinde gizemli bir yolculuğa davet ediyor. Sergi, 4 Ekim - 12 Kasım tarihleri arasında Evin Sanat Galerisi'nde izlenebilir. Özlem Altın'ın 16. İstanbul Bienali paralelinde İstanbul'daki ilk kişisel sergisi Kısmet, The Pill ev sahipliğinde gerçekleşiyor. Sanatçının 59. Venedik Bienali'ne katılımıyla paralel olarak gerçekleşen sergi, 8.09.2022- 8.11.2022 tarihleri arasında ziyaretçileri ağırlamaya devam edecek. ISTANBUL'74, Amerikalı sanatçı ikilisi Jonah Freeman ve Justin Lowe ile Boo-Hooray'in küratörlüğündeki mekana özgü sergisi Rastlantısal Orman 'nı sunar. Sergi, 17. İstanbul Bienali'ne paralel olarak kapılarını açıyor. Rastlantısal Orman sergisi esnasında, New York merkezli Escape-ism ve Michelle Mae'nin gerçekleştireceği müzik performansının yanı sıra Jonah Freeman, Justin Lowe, Johan Kugelberg, Ian Svenonius ve Alphan Eşeli ile söyleşiler de dahil olmak üzere bir dizi etkinlik yer alacak. 15 Eylül 2022'de Nef Bebeköy'de açılacak sergi, dört hafta boyunca ziyaret edilebilecek.


Sırların alt üst olduğu bir hattan sesleniyor bize Muğlak. Küratörü Derya Yücel'in aktarımıyla söylemsel sınırlara meydan okuyan üretimlere odaklanıyor. 24 Aralık'a kadar Vision Art Platform Akaretler'de izleyici ile buluşacak sergide Ayşegül Altunok, Sena Başöz, Selim Birsel, Çisil Deniz Delibalta, Ayçesu Duran, Ali Kanal, Gülşah Mursaloğlu, Serkan Özkaya, Ezgi Tok, Deniz Üster, Nil Yalter/Nicole Croiset, Dilek Winchester ve Dream News bir araya geliyor. Üretimlerin esnek doğası gereğiyle biçimden çok öze dönülen bakış ile, sıradan nesneleri izleyicilerin farklı biçimlerde tüketimine ve ilişkisine dahil eden, yeni formlar ya da 'görülecek' estetik ve steril nesneler değil doğrudan doğruya 'dünyayla bağlar' kurarak etkin topluluk biçimleri üretmeye yönelen, alternatif bilgi ya da karşı bellek hamlesi olarak arşivsel itkiyle kayıp ya da bastırılmış bilginin izini süren, bu bilgiyi çeşitli yöntemlerle fiziksel olarak ortaya çıkaran üretimleri bir araya getirmeyi amaçlıyor. Muğlak, sanata güç kazandıranın anlamın açık seçikliğine değil, ne olduğuna dair zaman zaman çelişkili yorumlar doğuran bir olası anlamlar yelpazesinin varlığına işaret ediyor... Özgürlüğün çıkıp gelivermesinin ve sunar gibi göründüğü olanakların yarattığı boşlukla ve özgürleşme deneyiminin muğlaklığıyla uğraşmayı seçiyor. Serginin alt başlığının da işaret ettiği gibi belirsizliğin bilinemez olanı tümüyle istila etmeyi başardığı an...lara dair görsel bir cümle kuran sergi, muğlaklık arayışının özünde bireysel özgürlük arayışı olduğuna, dilin/söylemin baskıcı iktidarını giderek daha fazla hissettiğimiz bugünlerde anlam üretiminin açık uçlu biçimlerinin hem sanat alanını hem de siyaset alanını çaprazlayarak özgürleştirme potansiyeli taşıdığına dikkat çekiyor. Sergi, didaktik ve tanıdık/bilindik olana güven besleyenleri bir muammada bırakan durumlara, olgulara, nesnelere ve imgelere dair geniş bir jenerasyon sanatçının muğlak jestlerini paylaşıyor. Sergi ile ilgili detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.


Mimar ve sanatçı Cansu Dinç, George Perec'in yerlerin bellekle kurduğu tuhaf etkileşimler üzerine düşündüğü ve düşündürdüğü Mekan Feşmekan adlı kitabındaki bu cümleden aldığı ilhamla ikinci sergisinin kapılarını açıyor. Sanatçı, ilk kişisel sergisinde connected cities başlığı altında içinde bulunduğumuz kentleri, ilişkilenme biçimlerini ve bunların yansımalarını konu edinmişti. Bu kez odağını biraz da kişinin kendi deneyimlerine kaydırıyor ve kişinin kent içinde kendine yer edinme çabasını, bulunduğu yer ve mekanla kurduğu ilişki biçimlerini deneyimletmeyi amaçlıyor. Sanatçı, kağıt ve tuval üzerine karışık teknik çalışmaları, mekan yerleştirmeleri ve sergi boyunca değişecek konseptte geliştirdiği üretimlerle sergi mekanının kendisini deneyimletirken, bir yandan da sanatsal üretimlerin kendi mekanına dikkat çekiyor. 29 Ocak 2022'de Sekiz Artı Bir Galeri'de kapılarını açacak Şu Anda Buradasınız 19 Şubat'a kadar ziyaret edilebilir.


Microsoft'un kurucu ortağı Paul Allen'ın sanat koleksiyonundan bir seçki 1,5 milyar dolara Christie's müzayedesinde satıldı. Bu daha önce bir koleksiyonun açık artırmayla satıldığı 922 milyon dolarlık rekoru geçerek, yeni bir rekor kırıldığı anlamına geliyor. Koleksiyonda aralarında Van Gogh, Cezanne, Gauguin, Klimt'ın tabloları ve heykellerin bulunduğu eserler yer alıyor. Microsoft'un kurucu ortağı Paul Allen'ın sanat koleksiyonundan bir seçki 1,5 milyar dolara Christie's müzayedesinde satıldı. Bu daha önce bir koleksiyonun açık artımayla satıldığı 922 milyon dolarlık rekoru geçerek, yeni bir rekor kırıldığı anlamına geliyor. Koleksiyonda aralarında Van Gogh, Cezanne, Gauguin, Klimt'ın tabloları ve heykellerin bulunduğu eserler yer alıyor. Satılan en pahalı eserler arasında, Pointillist öncüsü Georges Seurat'ın üç çıplak kadını betimleyen 1888 tarihli bir tuval üzerine yağlı boya olan "Les Poseuses, Ensemble" bulunuyor. Ayrıca Cezanne'ın 1888-1890 yılları arasında boyanmış renkli bir manzara olan "La Montagne Sainte-Victoire", 137.8 milyon dolara satılarak bir rekor daha elde etti. Christie's, müzayede satılan eserlerden Seurat'ın "Modeller" isimli tablosunun 149,2 milyon dolara, Vincent van Gogh'un "Selvili Meyve Bahçesi" isimli eserinin 117,2 milyon dolara, Gauguin'in "Annelik" isimli tablosunun 105,7 milyon dolara alıcı bulduğu açıklandı. Edward Steichen'in 1905 tarihli bir fotoğrafı "The Flatiron" ise, 11.8 milyon dolara satıldı. Bir Steichen çalışması için de rekor kırıldı ve bu rakam Christie'nin en yüksek tahmininin neredeyse dört katı. Elde edilen tüm gelir, 2018 yılında vefat eden Allen'ın isteği doğrultusunda hayır kurumlarına bağışlanacak. Allen, 65 yaşında vefat ettiği tahmini net değeri 20.3 milyar dolar ile Forbes tarafından dünyanın en zengin 44. kişisi seçilmişti.


Moda, sanat, mimari, performans, antropoloji, biyoloji ve felsefeyi kendine özgü biçimde birleştiren ve bireysel hikayelerden toplumsal tahliller yaratan Hüseyin Çağlayan, Souffleur başlıklı sergisiyle Sakıp Sabancı Müzesi'nde. Bu elbiseden bir süre önce, 2000 yılında, Çağlayan'ın emsalsiz dehasına ikna olmuştum. Tasarımcı o yıl, After Words adlı Sonbahar/Kış koleksiyonunu tanıtıyordu. Koleksiyon dahilindeki tasarımlarını TV'de izleyen milyonlarca insandan biriydim elbette. Savaşın ve zorunlu göçün verdiği dehşeti, hem fiziken hem ruhen üstlenen kadınlar çok yönlü, çok disiplinli ve çok katmanlı şekilde tasarlanmış kıyafetleri koltuk örtülerinden sökerek giyiyor, ahşap koltuk iskeleti valizlere çevriliyor, ortadaki yuvarlak ahşap sehpa ise başka bir kadının taşıdığı etek formuna dönüşüyordu. Tıpkı ahşabın kendisi gibi organik, sert ve ağır olan bu koleksiyon, modern sosyolojik felaketlerin zihinsel kıvılcımlarla nasıl bambaşka bir boyuta taşınabildiğini gözler önüne seriyor; son kertede minimal ve vurucu tasarımlar da ayrıca moda bağlamında değerleniyordu. Elbette gerçek anlamıyla bir sansasyon olan bu üretim, deneyselliğin en fonksiyonel biçimde imal edildiği ve performansın en rasyonel boyutta yaşamsallığı irdelediği bir külte evriliyordu. Keza, hala akıllarda ve kayıtlarda kalan bu işin ölümsüz olduğuna ve öncülüğünün, geçerliliğinin ve düşünsel olgunluğunun en üst seviyelerde icra edildiğine dair hiçbir şüphe yok. Vogue Amerika editörleri için de bu koleksiyon yüzyılın en iyi şovlarından biriydi. 1990'lardan bu yana dikkat çekici ve yenilikçi işler üretmiş, gerçek anlamıyla disiplinlerarası eserler yaratmış, teknolojik buluşları moda tasarımının tekniğiyle birleştirmiş, sayısız ödüller almış Çağlayan'ın Sabancı Üniversitesi Sakıp Sabancı Müzesi'nde gerçekleşen Souffleur sergisi, yeni medya ve performansa odaklanan bir popüler kültür eleştirisi niteliğinde. Moda tarihinin en önemli isimlerinden biri olarak, verdiği tarihsel referansların ve biçimlendirdiği estetik eleştirinin dozu, onu sanat ve felsefeyle yakınlaştırıyor; bir düşünce tasarımcısı olarak yerini sağlamlaştırıyor. Sergide, fikirlerini kumaş, beden ve farklı medyalar kullanarak video ve enstalasyonlarla kurgulayan sanatçının üç eser serisi Pre-tension , Fake Celebrations ve Post-Colonial Body başlıkları taşıyor. Özellikle göç ve kimlik gibi konuları irdelediği Gravity Fatigue adlı performansın videosu ise özellikle vurucu. Çünkü Çağlayan işlerini kavramsallaştırırken, olgunlaşmış ve süzülmüş çıkarımlarla ya da sorularla yoğuruyor, suları bulandırmadan net mesajlar veriyor. Bu da sanatçının zihniyle yeteneğini tam kararında ölçütlerle harmanlamasıyla mümkün oluyor. Son olarak, Çağlayan'ın Sakıp Sabancı Müzesi direktörü Nazan Ölçer'le yaptığı söyleşide nasıl ve neden vurucu işler ortaya çıkarttığını özetlediği sözlerine yer verelim: Ben, fikirleri olan biriyim. Sakıp Sabancı Müzesi ve Pilevneli işbirliğiyle gerçekleşen Souffleur sergisini 8 Ocak 2023 tarihine dek ziyaret edebilirsiniz.


Akaretler'deki Nisa Tasyar'in sahibi oldugu Vision Art Platform'da 17 Ocak'ta tek gecelik özel bir sergi düzenlendi. Sanatçı Sefa Çakır alışılmamış bir sunumla tek bir gece ve birkaç saat sergilenmek üzere HUY isimli işini galerinin giriş katındaki duvarı tamamen kaplayarak geceye damgasını vurdu. Kağıt üstüne marker tekniğiyle yapılan siyah-beyaz çizgi resmi, ilk bakışta sürrealist bir anlatımda olmasına karşın, gravür benzeri ince işlenmiş bir çizgi resim olarak geleneksel resmin yarattığı o bildik-tanıdık etkiyi bırakıyor. Bu etkiyi Rönesans gravürlerinde, Albrecht Dürer, Vasari gibi ressamların gravürlerinde izlenen ve zaman içinde klasik resim sanatında yerleşik kompozisyonları çağrıştıran görüntü yaratıyor. Çakır'ın bu resmi, içerdiği düzen ve imgelerle üç aşamada bakmayı öneriyor. Resme alttan başlayarak bakıldığında bir grup insanın gökyüzüne doğru heyecanla ya da endişe ile baktığı, olağanüstü bir olaya tanık olduğu izleniyor. Bu bakış günümüzün beklenmedik olaylarında, savaş ve terör koşullarında hiç de yadırganamaz. İkinci aşamada bu bakışın sırrı açıklanıyor; bir kız çocuğu gökyüzünden aşağı doğru düşmektedir. Burada iki yorum geçerli olabilir: Çocuk, klasik resimlerde algılandığı gibi olası bir tanrının armağanıdır; ya da çocuk bir kaza, bir şiddet sonucu tehlikeli bir biçimde düşmektedir. Yerel ve küresel bağlamda çocuk olgusunda toplumların yaşadığı ikilemlerini düşününce bu imge de karşılığını buluyor. Bu anlatıya arka planda bir mekan kurgulanıyor; tarihsel geçmişi çağrıştıran sütunlu bir mimari, ki bu da klasik resimlerde var olan bir metafordur, burada bireysel ve toplumsal epistemolojideki bellek sorununa işaret ediyor. Sanat tarihindeki çizgi resimler günümüzde üretilen resimler için her zaman önemli bir altyapı oluşturur. Sefa Çakır'ın resimlerindeki geleneksel çizgi resim üretimi günümüzdeki görsel dilin içerdiği teknik ve dijital üretim ile bir hesaplaşmadır. Bilgisayar tekniklerinin ve dijital görsel dilin etkin olduğu sanat üretiminde çizimin, çizgi resmin nerede olduğunu sorguluyor Çakır, 2008'den günümüze ürettiği çocuk imgesinin çoğul örneklerini içeren çizgi resimlerinde. 2017'den günümüze ise çocuk imgeleri daha kalabalık kompozisyonlarda ve zaman-mekan ilişkisi içinde gösteriliyor. Kağıt üstüne ve en sade biçimiyle çizgi resim hala dinamik bir görsel dil mi oluşturuyor? İnsan elinin ürettiği çizimin sürdürülmesinde nasıl bir yöntem uygulanmalı? Başka türden bir yapıt, -renkli resim ya da heykel için bir eskiz değil de bağımsız bir üretim olarak çizgi-resim onun yapıtlarında bu üretimin günümüzdeki etkisi ve gücü hakkında bir güvence veriyor. Vision Art Platform'da gerçekleşen bu özel geceye katılan davetli ve koleksiyonerler uzun uzun Çakır'ın işine bakarak kendi çıkarımlarını, hissettiklerini paylaştı. Beral Madra'nın Sefa Çakır'ın işi üzerinden kaleme aldığı özel yazıdaki Sefa Çakır'ın özel olarak, alışılmamış bir sunumla tek bir gece ve birkaç saat sergilenmek üzere üretilen HUY başlıklı kağıt üstüne marker tekniğiyle yapılan siyah-beyaz çizgi resmi, ilk bakışta sürrealist bir anlatımda olmasına karşın, gravür benzeri ince işlenmiş bir çizgi resim olarak geleneksel resmin yarattığı o bildik-tanıdık etkiyi bırakabilir." sözleri dikkatimizi çeken paylaşımlar arasında.


Tekstil atıklarından elde ettiği materyalleri geri dönüşüm ve ileri dönüşüm teknikleri kullanarak sürdürülebilir bir şekilde, yarattığı eserlerde kullanmasıyla tanıdığımız Deniz Sağdıç ile sohbetteyiz. Deniz Sağdıç'ı tekstil atıklarından aldığı materyalleri geri dönüşüm ve ileri dönüşüm teknikleri kullanarak sürdürülebilir bir şekilde yarattığı eserleriyle tanıyoruz. Pek çok markanın, kurum ve tasarımcının "artık çevreye ne kadar az zarar verebilirim", "karbon ayak izimi nasıl küçültebilirim" diye düşünmeye başladığı bu günlerde Sağdıç çevre dostu üretimleriyle aslında tüm kariyerini bu anlayış üzerine kurmuş bir isim. Sağdıç'ın gündeminde şu sıralar H&M'in modada döngüsel düşünce yapısını desteklediği bir projeyle, üç ayrı mağazada sergilenen eserleri var. Doğa dostu üretim politikalarının takipçisi olmalı, satın alacağımız ürünlerde bunları uygulayan kurum ve markaları tercih etmeliyiz. diyen sanatçıyla sohbetteyiz. Tekstil ürünleriyle olan çalışmalarım benim her türlü atığı sanat eserlerine dönüştürdüğüm projelerimin bir parçası. Aslında denim başta olmak üzere tekstil üreticileri sürdürülebilir üretim prensiplerini ilk uygulamaya başlayan sektörlerdendir. Tekstil üreticileriyle birlikte gerçekleştirdiğimiz sayısız işbirliği projesi nedeniyle tekstil ürünleriyle meydana getirdiğim eserler çok daha fazla görünür olmasına karşın, aslında öteden beri neredeyse her türlü atıkla çalışmalar gerçekleştiriyorum. Elbette çalıştığım atık malzemeler arasında tekstilin özel bir yeri var benim için. Anadolu, medeniyet tarihinde dokuma tekniğinin ilk defa geliştirildiği coğrafya. Öte yandan tekstil ürünleri bizim için bir tüketim nesnesinden öte kültürümüzün derin anlamlar barındıran bir imgesi adeta. Bu nedenle tekstil ürünleriyle gerçekleştirdiğim çalışmalarımda özel bir heyecan duyuyorum. Denim gibi sık pamuklu dokumalar çalışmak için sadece imgesel değil teknik olarak da heyecan verici malzemeler. Aslında bunu neredeyse hepimiz hayatımızın bir döneminde yapmışızdır, özellikle denim pantolonlarımızı keseriz, kazırız ya da üzerlerine bazı çizimler yaparız. Aslında ben de aynı yöntemle ama giyilebilir olanlarla değil de üretimlerden arta kalan tekstil ürünleriyle bu çalışmaları yapıyorum. Özellikle denim tıpkı bir taş malzemeyi yontmak gibi kazıdıkça sonsuz sayıda renk tonları sunabilen bir malzemedir, üstelik bunu yaparken mermerdeki gibi kırılmasından endişe etmenize gerek yoktur. Elbette atık malzemelerle çalışmak teknik olarak boya ve fırçayla resim yapmaktan çok daha zorlayıcı ama bir o kadar keyifli ve heyecan verici. H&M ile bu işbirliğimiz birkaç yıldır devam ediyor. Atık malzemeleri sanat eserlerine dönüştürdüğüm sürdürülebilir sanat olarak isimlendirilen çalışmalarımın temel amacı kişi ve kurumları doğa dostu sürdürülebilir yaşam alışkanlıklarına teşvik edebilmek. Dolayısıyla Ben atıklarla sanat yapabiliyorsam herkes kendi uzmanlık veya ilgi alanlarında bu konuda bir şeyler yapabilir demeye çalışıyorum. Gezegenimizde yaşayan tüm insanları ilgilendiren böyle bir sorumluluğun sanat yoluyla ifade edilmesi çok etkili. Öte yandan böyle bir yaklaşıma alışılmış sanat mekanları dışında H&M mağazaları gibi çok daha geniş kitlelere ulaşabilecek alanlarda yer vermek oldukça önemli. Bu nedenle H&M'in sürdürülebilirlik alanındaki kurumsal politikalarıyla benim bu konudaki çalışmalarım birbirleriyle oldukça uyumlu ve heyecan verici. Elbette temel motivasyonum olan, insanlara doğa dostu yaşam alışkanlıkları konusunda ilham vermek, onları bu alanda teşvik edebilmek için yaşamın tam içinde olan böyle alanlar çok değerli. Öte yandan sürdürülebilir sanat yapmak kadar sanatın sürdürülebilirliğine katkıda bulunabilmeyi de çok önemsiyorum. Maalesef uzun süredir yalnızca müze, galeri gibi alanlarda yer alan, bu mekanların yüksek ve steril duvarları arasında sıkışıp kalmış bir sanat tanımına alıştırıldık. Bunun en olumsuz yan etkilerine yakın dönemde hep birlikte tanık olduk. Pandemi tedbirleriyle sanat kurumları da kapılarını kapatmak zorunda kaldığında bir anda sanatın sonunun geldiğine inanan yaklaşımlarla karşılaştık. Sanat, müze yerine bir mağazanın duvarları gibi günlük hayatın bir parçası durumundaki alanlarda var olursa asıl yerine, insana ait olabilir. Böylece sanatsever gibi ayrımlara gerek kalmadan sanat toplumun her kesiminden insanın bir parçası haline gelebilir. Bu tür projelerin çoklu kazanımları var. Sürdürülebilir ve doğa dostu yaşam alışkanlıklarını teşvik ederken bunu sanat aracılığıyla yaptığınız için kitleleri aynı zamanda sanatla buluşturmuş oluyorsunuz. Bu tüm taraflar için oldukça samimi bir ilişki zemini kuruyor. Hayatın günlük pratikleri içinde sanat eserleriyle karşılaşmak izleyenler için oldukça hoş bir deneyim. Öte yandan bu eserler herkesin çok yakından tanıdığı malzemelerle meydana getirilmiş biçimde. Bu durum sanat ve sanatçı için de oldukça heyecan verici. Çünkü böyle bir alanda izleyicinin verdiği tepki sanat mekanlarındaki gibi önceden zihinsel olarak hazırlanılmış biçimde değil son derece pür ve samimi. Bu nedenle en prestijli müzelerdense yaşam ile bu denli iç içe olan alanlarda eserlerimi sergilemeyi çok daha önemli ve değerli buluyorum. Tekstil sektörünün bu konuda oldukça süratli ve öncü biçimde kendini güncellemiş olması oldukça önemli. Çünkü tekstil ürünleri hem en çok hem de en hızlı tüketilen ürünlerden. Öte yandan sürdürülebilirlik prensipleri uygulanmadığında en çok su ve enerji tüketen sektörlerden birisi. Sektörde bu konuda her geçen gün yeni olumlu gelişmeler gözlense de biz tüketicilere de bu konuda önemli görevler düşüyor. Doğa dostu üretim politikalarının takipçisi olmalı, satın alacağımız ürünlerde bunları uygulayan kurum ve markaları tercih etmeliyiz. Olumsuz şartlarda üretilerek ucuz hale gelen ürünleri bolca ve hızlıca tüketmektense doğa dostu ürünlere şans vermeliyiz. Öyle ki tüm sektörler fiyatlarıyla değil de çok daha doğa dostu olmak üzerine rekabet edebilsinler. Bu eğilimleri belirleyebilecek olan biz tüketicileriz. Aslında bu çalışmalarım biraz görünür, bilinir olduktan sonra yakın çevrem ve komşularım görsel sanatçı olduğumu anlayıp normal karşılamaya başladı. Bundan önce herkesin gözünde çevre konularını takıntı haline getirmiş bir aktivist ya da istifçi deli kadın gibi karşılanıyordum. Öte yandan hala bazı üyeleri göçebe halde yaşayan yörük bir aileden geliyorum. Dolayısıyla bir şeyleri yeniden değerlendirmek, onları farklı işlevlerde dönüştürmek her zaman alışık olduğum bir tutumdu. Bugün kendi atıklarımı da eserlerimde değerlendiriyorum.


Pop kültürün son 50 yılının star portrelerİniİ küresel görsel hafIzaya kazıyan çalışmalarıyla tanınan İngiliz fotoğraf sanatçısı Terry O'Neill, Fotografiska New York'ta. New York Magazine'de Jessica Pressler tarafından kaleme alınan ve dünya çapında sansasyon yaratan makale yayınlandığında takvimler 2018 yılının Mayıs ayını gösteriyordu. Bu yazıda, Anna Delvey adıyla tanınan henüz 20'li yaşlarındaki meteliksiz Rus Anna Sorokin, kendini zengin bir Alman mirasyedisi olarak New York sosyetesine tanıtıyor; kuracağı Soho House tarzı sanat odaklı mekan için bankalardan yüklü miktarda krediler çekerek -belki de çekebilerek demek daha doğru olur- girişimciliğe soyunuyor; şehirde lüks otellerde ücretsiz konaklıyor hatta yaşıyor; gerçekleştirdiği aksiyonlarda ise ya nakit parayla işlem yapıyor ya da bolca bahşiş dağıtıyordu. Bu esnada tüm enerjisini takıntılı biçimde tasarladığı sanat kulübünün kuruluşu için harcıyor ve adresi belirliyordu: 1800'lerin sonunda inşa edilmiş, tarihi Avrupa -hatta daha spesifik olmak gerekirse Hollanda ilhamlı- mimarisiyle ikonik Park Avenue binası. Ancak bu bina, yani Sorokin'in tüm çabasını ve çevresini kullanarak bir şekilde ulaşmaya epeyce yaklaştığı altı katlı ilgi çekici yapı, Stockholm menşeli dünyanın en iyi fotoğraf müzelerinden Fotografiska tarafından tutuluyor. Bu süreçte, Anna Delvey'in oldukça ilginç sahtekarlık hikayesi açığa çıkarken tutuklanıyor; iki sene kadar sonra, Aralık 2019'da Fotografiska kapılarını açıyor ve şimdilerde belki de Anna Delvey'in hayallerini süsleyen konseptle ünlü, başarılı ve etkileyici tüm ikonların gözler önündeki hayatlarından ve kariyerlerinden karelerin yer aldığı, Terry O'Neill'in retrospektifine ev sahipliği yapıyor. İngiliz fotoğrafçı Terry O'Neill kariyerine 1960 yılında İngiliz gazetesi The Daily Sketch'de fotoğrafçı olarak başlıyor. Gazetede dönemin gençlik kültürünü belgeleyen etki uyandırıcı çalışmalara imza atan O'Neill; Vogue, Rolling Stone ve Vanity Fair gibi başat mecmuaların dikkatini çekiyor ve bu dergiler için de üretmeye başlıyor. 1960'ların toplumsal gelişmelerine paralel olarak star sisteminin parlak dönemine rastlaması ve pop müziğin akabinde pop kültürünün de gelişmesine aracılık etmesiyle, O'Neill'in yeteneği açığa çıkıyor ve sektörde oldukça takdir görüyor. Dönemin en taze yüzleri The Beatles ve The Rolling Stones gibi müzik gruplarının üyelerini fotoğraflarken, David Bowie ve Elton John gibi ünlü müzisyenlerin -yıllar boyu- turnelerine katılarak sahne arkası görüntülerini çekiyor. Aynı zamanda, Hollywood setlerinde ciddi mesai yapıyor O'Neill. Audrey Hepburn'ü Fransa'daki film seti arasında kriket oynarken, Sean Connery'i James Bond karakterini hayata geçirirken, Brigitte Bardot'yu İspanya'da film setinde elinde sigarasıyla fotoğraflıyor örneğin. Diğer yandan, belki de Oscar törenlerinin ardından medyada hala en çok dolaşan karelerden biri olan, Faye Dunaway'i Beverly Hills Oteli'nin havuz kenarında masada Oscar heykelciğiyle objektife aldığı çalışma, fotoğraf olgusunun en başarılı karelerinden biri olarak tarihe geçiyor. O'Neill'in fotoğraflarındaki tılsımı tariflemek gerekirse, üretimlerinin oldukça bilindik kareler içermesine rağmen klişeleşmeye ve sıradanlaşmaya karşı bir savunma kalkanıyla örülü olduğunu söylemek gerek. Gerçekten de sanatçının kadrajındaki yıldızların doğal görünümleri, yahut izleyenle iletişim kuran sıcaklıklarını ya da serinkanlı duruşlarını portrelerken, ona özgü o belirgin üslubu devamlı kılmış olmak, onu alanındaki en iyi isimlerden birine dönüştürüyor. 20. yüzyılın ikinci yarısından global düzlemde ünlü bir kişiyi düşünün; büyük ihtimalle Terry O'Neill fotoğrafını çekmiştir diyor Fotografiska'nın küresel sergiler direktörü Johan Vikner ve devam ediyor: Kimse yıldızlara Terry O'Neill kadar yakın olmamıştı. 1960'lardan 2019'da aramızdan ayrılışına değin, sayısız Hollywood yıldızının, müzik efsanesinin, moda ikonunun ve ünlü sporcunun portrelerini çekti ve oldukça saygıdeğer bir statü kazandı. Fotografiska New York'taki Terry O'Neill: Stars retrospektifi bu bağlamda 1960'lardan 2010'lara uzanan 50 yıllık bir sürece yayılırken, Elizabeth Taylor'dan Ava Gardner'a, Faye Dunaway'den Elton John'a, David Beckham'dan Kate Moss'a dünyanın en ünlü kişiliklerinin odakta olduğu 100'den fazla fotoğrafı kapsıyor. Yazıya son noktayı koymadan evvel, yine başka bir küresel ünlü olan ve şimdilerde -dijital blog formatındaki- kendi vakfının işleriyle uğraşan Anna Delvey'in göz koyduğu New York Fotografiska'dan da kısaca bahsedelim. 2010 yılında modern dünya için bir müze deneyimi düsturuyla Stockholm'de açılan Fotografiska, bir müzeden çok yeni bir sanat ve yaşam stili anlayışını temsil eden bir konsept ve mekan. Fotoğraf sanatında çığır açan isimlere yer vererek kurguladığı sergilerin yanı sıra, eklektik programı ve gastronomi alanındaki iddiasıyla da aslında fotoğraflarla yaratılan kültürel atmosferin çeperlerini genişletmeyi amaçlıyor. Stockholm ve New York'un yanı sıra Talinn'de de bir merkezi bulunan Fotografiska, bu yıl Berlin, Miami ve Şanghay'da yeni lokasyonlarını açarak fotoğraf ve kültür alanında yeni buluşma alanları yaratıyor. Anna Delvey'in en çılgın hayallerini, bu anlamda, bu İsveç menşeli sanat kurumunun gerçekleştirdiği kesin.


Pera Müzesi'nde gerçekleşen İstanbul'dan Bizans'a: Yeniden Keşfin Yolları, 1800-1955 sergisi, şehrin katmanlarından fışkıran kültürel değerleri incelemeye alıyor. Pera Müzesi'nde gerçekleşen İstanbul'dan Bizans'a: Yeniden Keşfin Yolları, 1800-1955 sergisi, şehrin katmanlarından fışkıran kültürel değerleri incelemeye alıyor. Küratör Pitarakis, İstanbul'un Bizans döneminde kültür başkenti seviyesinde olduğunun altını çiziyor. Franz Liszt, Sarah Bernhardt gibi uluslararası seyirci kitlesine sahip sanatçılar İstanbul'da temsiller vermiş, diğer yandan şehirde çok aktif bir yayıncılık ortamı gelişmişti. Bilimsel ve kültürel toplantılar, aralarında alim, bürokrat, doktor, öğretmen gibi çeşitli mesleklerden meraklılara bilgi alışverişi imkanı sağlıyordu. Eugene Antoniadi gibi Tatavla ile Büyükada arasında yaşayan bir genç, uzay haritasına ismini yazdıracak nitelikte önemli buluşlar yapabiliyor, Paris'te büyük astronomi çevrelerine dahil edilebiliyordu. Diğer yandan, Bu çarpıcı kültürel mirastan günümüze kalan ne? sorusu geliyor akla. Pitarakis'e göre, gördüğümüz şey sadece buzdağının tepesinde küçük bir alan. Bu durum, yüzyıllar boyu süren bir gelişimin sonucu. Deprem ve yangın gibi doğal afetlerin yıkıcı etkisini göz önünde bulundurmak gerekir. Ayrıca, 1204'te Latin istilasında çok önemli hazineler, mimari parçalar Batı'ya götürüldü. 20. yüzyılın ilk yarısında İstanbul'daki inşaat faaliyetleri sonucu çıkan Bizans dönemine ait çeşitli eserler yeni bir uluslararası antikacı piyasasının oluşmasına neden oldu. Şehir planlamasının tarihsel ve kültürel duyarlık yerine, güncel ihtiyaçlara göre tatbik edilişi de elbette bir başka faktör. Neticede şu an en önemlisi, bu örnek etkinlikte olduğu gibi, köklerin modernle çatışmasında, gündelik hayatımızın içinde bizimle yaşayan bu mirası korumaya çalışmak ve ona nefes alma ve konuşma imkanı tanımak.


Gelecek nesillere daha iyi yarınlar bırakma sorumluluğuyla projeler geliştirmeyi, toplumda farkındalık oluşturmayı amaçlayan Kalyon Holding, Home Art iş birliğiyle gezendeki kısıtlı kaynakları bilinçli tüketme düşüncesini temel alan İleri Dönüşüm Sergisi'nin ön gösterimini Kalyon Kültür'de gerçekleştiriyor. İleri Dönüşüm Sergisi için, alanlarında profesyonel mimar ve tasarımcılar ikonik yerel objeleri, inşaat malzemelerini ve artık neredeyse hiç kullanılmayan nesneleri kullanılabilir eşyalara dönüştürdüler. Bu çalışmalar arasından 20 seçki Kalyon Kültür'de, küratörlüğünü Ceren-Irmak Arkman'ın, proje koordinatörlüğünü Gülderen Tumba'nın üstlendiği 'İleri Dönüşüm Sergisi'nde yer alacak. Sergi ile sürdürülebilir bir yaşam için kaynakları tüketmeden dönüştürüp, gelecekte de kullanılabilecek tasarım ürünleri ortaya çıkarılabileceğini göstermek ve gezegenin kısıtlı kaynaklarının bilinçli tüketilmesi konusunda farkındalık oluşturulması hedefleniyor. Sergi, 31 Ağustos'a kadar haftanın her günü 10.00 - 22.00 saatleri arasında ziyaret edilebilecek.


Sanatın farklı disiplinlerine ev sahipliği yapan Kalyon Kültür, kasım ayında pop-art sanatının ünlü ismi Jisbar'ı ağırlayacak. Pop-art tarzında ürettiği özgün eserlerle sanat dünyasında tanınan Jisbar; İstanbul'un renkli ruhunu da yansıtacağı, Jisbar İstanbul'da başlıklı sergisini İstanbullu sanatseverlerle buluşturacak. Sanatçının deyimiyle; İstanbul'un ilham kaynağı olduğu toplam 20 eser ve 40 adet orijinal baskıdan oluşan sergi, 8 Kasım 2023- 14 Şubat 2024 tarihine kadar ücretsiz ziyaret edilebilir. Jisbar, sanat dünyasında Leonardo da Vinci'nin ölümünün 500. yıldönümü anma töreninde sergilediği ve çok konuşulan performansıyla tanınıyor. Jisbar'ın yeniden yorumlayarak uzaya gönderdiği Mona Lisa'nın yeni bir versiyonu da bir buçuk saatten fazla bir süre boyunca dünyanın 33,4 km üzerinde asılı kalmasıyla uluslararası medyada ses getirdi. Jisbar sanatını yorumlarken, her sanat eserini şifresi çözülecek yeni bir hikaye olarak gördüğünü söylüyor ve bu hikayeyi kelimeler, sloganlar, sayılar ve kodlarla zenginleştiriyor. Sanatçı, eserlerinde herkesi her ayrıntıya odaklanmaya ve kendi ipuçlarını, kendi mesajını ve tarihini bulmaya davet ediyor. Eserlerdeki bol miktardaki işaretler, izleyicinin resme her baktığında yeni unsur ve yorumlar bulduğu yeni açılar yaratıyor. Eserleri; San Francisco'dan Gold Coast'a, Taipei, Venedik ve Paris'ten Londra'ya kadar dünyanın dört bir yanındaki galerilerde sergilenen Jisbar, özgün yaklaşımıyla birçok sanatçı ve markaya da ilham kaynağı oluyor. Kalyon Kültür'de Jisbar İstanbul'da isimli sergisiyle ilk kez yer alacak Jisbar duygularını dile getirirken İstanbul, sergim için sadece bir arka plan değil; aynı zamanda bir ilham kaynağı, esin perisi oldu. Kendimi bu şehrin zengin tarihine ve hareketli sokaklarına kaptırdığımda, derin bir bağ hissettim. Farklı kültürlerin iç içe geçtiği, seslerin harmanlandığı ve buradaki renk paletinin sanatıma derinden etki ettiği bir ortamda buldum kendimi. Sergim, bu muhteşem şehre olan saygımın bir ifadesi, onun ruhuna olan bir övgü niteliğinde. İstanbul ile kalbimi ve ruhumu paylaşmanın heyecanını yaşıyorum. Umarım sanatım hem İstanbullularda hem de sergi ziyaretçilerinde yankı uyandırır dedi.


Londra'da bulunan Victoria ve Albert Müzesi, yeni moda sergisinin, 15 yaşındayken Covent Garden'da keşfedilmesinden neredeyse 40 yıl sonra, İngiliz süpermodel Naomi Campbell'e ithaf edileceğini duyurdu. Campbell'ın onlarca yıllık kariyeri sergiye taşınacak ve ünlü modelin yaşamı, önemli tasarımcılar ve moda fotoğrafçıları ile olan çalışmaları geniş kapsamlı olarak müzede yer alacak. Süpermodel sosyal medya hesabından, 22 Haziran 2024 tarihinde başlayacak olan sergiden onur duyduğunu paylaştı. Naomi olarak adlandırılacak sergi, müzenin Gabrielle Coco Chanel'e adadığı güncel retrospektifi takiben başlayacak. Sergide Campbell'ın kendi gardırobundan ve Chanel, Alexander McQueen, Vivienne Westwood, Virgil Abloh gibi lüks markaların defilelerinde giydiği 100'ün üzerinde seçkin kıyafeti sergilenecek. Campbell'ın 1993 yılında podyumda yürürken takılıp düştüğünde giydiği meşhur Westwood topuklu ayakkabıları da müzede yer alacak. Serginin küratörü Sonnet Stanfill, bir kariyerin hikayesini olağanüstü kıyafetlerle anlattıklarını belirtti.


Venedik Bienali'nin 17. Uluslararası Mimarlık Sergisi'nin Türkiye Pavyonu'nda bu yıl Neyran Turan'ın küratörlüğünde Ölçü Olarak Mimarlık başlıklı proje yer alıyor. Proje, yaşadığımız iklim krizi ışığında, mimarlığın kendi işleyişine dair alternatif tartışmalar yaratmayı amaçlıyor. Dünyanın en önemli mimarlık etkinliklerinden Venedik Bienali'nin 17. Uluslararası Mimarlık Sergisi bu sene 22 Mayıs-21 Kasım tarihleri arasında gerçekleşecek. İstanbul Kültür Sanat Vakfı'nın koordinasyonunu yürüttüğü Türkiye Pavyonu'nda bu yıl Neyran Turan'ın mimarinin iklim krizi ışığında nasıl yeni bir bakış sunabileceğini araştıran Architecture as Measure/Ölçü Olarak Mimarlık başlıklı projesi yer alıyor. Küratörlüğünü Neyran Turan'ın üstlendiği Ölçü Olarak Mimarlık projesi, yaşadığımız iklim krizi ışığında, mimarlığın kendi işleyişine dair alternatif tartışmalar yaratmayı amaçlıyor. Ayrıca E. Ece Emanetoğlu, Melis Uğurlu, Betsy Clifton ve Samet Mor da projede küratör yardımcısı olarak görev alıyor. Proje, fiziki enstalasyonu ve sürekli güncellenen web sitesiyle, Türkiye'de inşaattan bakıma, kaynak kullanımından tedarik zincirine uzanan süreçlerin çevreyle ilişkisine odaklanıyor. Fiziki enstalasyon dört diyoramadan oluşacak. Projenin çıkış noktası ise, Tasarımın rolünü basitçe iklim değişikliği sorununa çözüm üretmeye indirgemek yerine, mimarlığı, çevrenin yeniden tahayyül edildiği bir ölçü olarak düşünebilir miyiz? sorusu. Proje ilk olarak, mimarlığın gezegene yönelik potansiyelini, kendi gündelik iç işleyişlerine bakarak değerlendirmenin önemine vurgu yapmasıyla dikkat çekiyor. Adını Neyran Turan'ın Mart 2020'de İngilizce olarak yayımlanan Architecture as Measure isimli kitabından alan Ölçü Olarak Mimarlık projesi, mimari sözleşmelerin, imar kanunlarının, teknik standartların, şartnamelerin veya maden çıkarımının, tedarik zincirlerinin, inşaat montajlarının, emek gücünün, bakım-onarımın ya da teftiş teamüllerinin yalnızca mimarlığın fiziksel pratiğinde derin izler bırakmadığının, aynı zamanda mimarlık için çevrenin ne anlama geldiğine ilişkin değer ve varsayımlarımızı da yansıttığının altını çiziyor.


Vision Art Platform Bir Yok Oluş Repertuarı ismini taşıyan yeni sergisiyle Bedia Ekiz, Hacer Kıroğlu, Parya Pahlevani, N.Pınar Özen, Tuğçe Diri ve Umut Bahçeci'nin işlerini bir araya getiriyor. Sergi, 6 Şubat'a kadar Vision Art Platform Akaretler No:35'te hafta içi 11.00-18.00, hafta sonu 12.00-18.00 saatleri arasında ziyaret edilebilir. "Bir Yok Oluş Repertuarı", geleneksel adıyla deseni yani çizimi hem bir medyum hem de anlatısal bir araç olarak kullanan ve aynı çağın tanıklığını taşıyan Bedia Ekiz, Hacer Kıroğlu, Parya Pahlevani, N.Pınar Özen, Tuğçe Diri ve Umut Bahçeci'nin işlerini bir araya getiriyor. Bedia Ekiz, resim ve eskizlerinde kırsal ve kent arasında gidip gelen, doğanın insan üzerindeki ve insanın doğa üzerindeki etkileşimini araştıran işler üretiyor. Kimi zaman doğduğu topraklarda kimi zamansa daha önce hiç görmediği bölgelerde uzun yürüyüşler gerçekleştiriyor ve bu sürece ilişkin görsel notları çeşitli eskizler, resimler, nesneler ve video aracılığıyla biriktiriyor. Hacer Kıroğlu'nun üretimine ilişkin temel kavramlardan biri tekrar kavramıdır. Aynı çizgiyi yüzlerce kere çizmek, bir A4 kağıt bloğunu aynı hareketin tekrarıyla spiral biçimde delmek veya aynı eylemi kağıt yüzeyinde ve hatta kendi bedeninde yüzey yaralanana dek bir ritüel halinde yinelemek bir eylem olarak; Kıroğlu'nun sanat pratiğine dair hem bir yöntemi hem de bir davranış biçimini de ortaya koymaktadır. Perya Pahlevani, kendi yaşadığı coğrafyadaki kimlik ve cinsiyet kavramlarını görünür kılmaya çalışıyor. Bir toplumun tekrar ve tekrar yinelenerek yüzleştiği ve her gün haber kaynaklarından izleyerek şahitlik ettiğimiz adeta bir loop'a dönüşmüş olan kültür, inanış ve gelenek üzerinden vuku bulan çatışmaları üretiminin merkezine koyuyor. N. Pınar Özen'in üretimleri ise birbirine bağlanan, ardıllığı olan ve gerçekle soyut arasında gezinen bir atmosferi ve an'a ilişkin olanın izlerini ortaya koyuyor. Bir ateşin ya da bir nefes sigaranın dumanı gün ve gün birbirine karışıyor ve siyahın içinde yok olmakla yeniden var olmak arasında geziniyor. Karanlık; mekanı, nesneyi ve gökyüzünü sarıyor ve yayılıyor. Tuğçe Diri son dönem çalışmalarında, tarihi mekanları tavaf ederek yüzeylerin dokularını ortaya çıkaran ve mekanın hafızasına dair verileri biriktirmek için uygulanan frotaj tekniğini kullanıyor. Mekana ve tarihe dokunmak, hatırlamak ve mekanın uzamına ilişkin izleri kaydetmek toplumsal ve tarihsel olanı birbirine bağlıyor ve izleyeni bir tanık olarak resmi izlemeye davet ediyor. Umut Bahçeci'nin desenleri, dijitalize olmuş dünyanın analog hatalarını çalışmalarının merkezine alıyor. Yaşadığımız gerçekliğin sürekli deforme olduğu ve sonrasında yeniden biçimlenerek forma kavuştuğu devinimi bir yeniden üretim olarak tanımlıyor. Bireyler arasındaki diyaloğun ve ilişkiselliğin bu yeniden üretime ve görüntüdeki anlık bozulmaya kaynaklık etmesine olanak veriyor. Bedia Ekiz, Hacer Kıroğlu, Parya Pahlevani, N.Pınar Özen, Tuğçe Diri ve Umut Bahçeci'nin işlerinin yer aldığı "Bir Yok Oluş Repertuarı" isimli sergi 6 Ocak 2022 itibariyle Vision Art Platform'da görülebilir.


Vision Art Platform'da 25 Temmuz - 25 Ağustos 2022 tarihleri arasında izlenebilecek Hits Different sergisi 9 sanatçının üretimlerinden oluşuyor. Sergide yer alan eser seçkisi, Vision'ın yeni sezon öncesinde temsiliyetini üstlendiği ve platformda yer verdiği sanatçılarının güncel üretimlerini ve gelecek projelerini bir ön gösterim olarak harmanladığı yerleştirmelerden oluşuyor. Pınar Akkurt, Tanzer Arığ, Huo.rf, Mert Acar, Candaş Şişman, Sefa Çakır, Tuğçe Diri, Irmak Dönmez ve Daniela Budişteanu!nun işlerinden oluşan seçkide farklı teknik ve malzemelerden oluşan eserler izleyicilerle buluşacak. Her sanatçının pratiğinden öne çıkan eserlerden oluşan bu sergide Vision'ın izleyicilerine sunduğu seçki Ağustos sonuna kadar izlenebilir. Sergide yer alan seçki, sanatçının yakın geçmişte ürettiği Absence ve Suspended Stillness serilerinde hissedilen içe dönük kapalı atmosferi dönüştürerek pandemi öncesinde çekmekte olduğu manzaralara, geniş boşluklara ve detaylara odaklanıyor. Kentin dışında kalan doğal alanlara yaptığı yolculuklar, karantina süreçlerinde deneyimlediği içe dönük bakışın üzerini tamamen örtmek yerine peyzaja ve peyzajın detaylarına yeni bir gözle baktığı farklı bir bakış açısını mümkün kılıyor. Pınar Akkurt'un ileri dönüşüm pratiği ile ürettiği Bu pet şişeleri ne yapacağız? adlı eser, her gün yüz binlercesi çöpe atılan pet şişelere yeni bir amaç yaratıyor. Uluslararası İşaret Kodu'ndan yola çıkarak yeni bir işaret dili yaratan sanatçı, tüketildikten sonra amaçsızlaşan bu malzemeye yeni bir kullanım şekli üretiyor. Adeta bir teknenin flamaları gibi, Akkurt'un düzenlemeleri de kendi dilinde bir anlam kazanıyor. Sanatçının gündelik yaşamdan, güncel olaylardan ve deneyimlediğimiz evrensel duygu durumlarından yola çıkarak ürettiği Önü Aslında Arkası III adlı eseri, geçirgenlik, alan yaratma, var olma ve var etme gibi konuları ele alıyor. Links iç ve dış mekan arasındaki iç içe geçen iletişimi ele alan, ses ve video enstalasyonundan oluşuyor. Bu iki mekanın etkileşimi kaçınılmaz bir metamorfoza yol açarken çeşitli bağlantılar oluşturur. İzleyiciyi bu etkileşimin içine çeken enstalasyon, iletişimin kaçınılmazlığına dikkat çekiyor.


Vision Art Platform, Nisan ayında iki kişisel sergiye ev sahipliği yapmaya hazırlanıyor: Semih Zeki'nin kişisel sergisi Dip Dalgası ile Berna Dolmacı'nın kişisel sergisi Uzaktan kalana, veda. Dip Dalgası, Semih Zeki'nin son dönem işleri üzerinden yaşamlarımızdaki büyük kırılma anlarını ve ardından giderek daha da şiddetlenen değişimleri resim, baskı ve heykel gibi farklı tekniklerdeki eserler üzerinden anlatıyor. Sanatçının kent meselelerine, metropollerin değişen sosyokültürel yapılarının psikolojik uzantılarına, oluş halindeki bireyin kendiyle olan etik mücadelesine odaklandığı bir sürecin sonunda ortaya çıkan eserlerden oluşan sergi, içinde yaşadığımız çağın sarsıntılarını, zihnin ve hayatın derinlerindeki kırılma anlarının izini sürerek sanatçının perspektifinden izleyiciye sunuyor. Galeri mekanının iki katına yayılan ve sanatçının yaklaşık son iki yılda ürettiği seriler, Zeki'nin yaşama, algılama, düşünme ve yaratım süreçlerini bütün şeffaflığıyla gözler önüne seriyor. Zamansal açıdan iki yönlü bir okumaya olanak sağlayan bu sergi kurgusu, izleyiciye sanatçının formla, renkle ve anlatımla olan karmaşık ilişkisinin katmanlarını keşfetme imkanı sunuyor. Sinan Eren Erk tarafından yazılan, Semih Zeki "Dip Dalgası" sergi metninden alıntı. Galeri mekanının ikinci katında ise Berna Dolmacı'nın "Uzaktan kalana, veda" isimli kişisel sergisi minimalist doğa kolajlarından ve iki hafta boyunca doğal malzemelerle renklendirdiği, bir odayı kapsayacak şekilde kağıtlarla hayata geçirdiği mekana özgü, koku ve sesin eşlik ettiği enstalasyon çalışmasından oluşuyor. Sergi, 30 Nisan'a kadar ziyaretçilerle buluşuyor.


Çok İyi İşler yayınının kurucusu Rumeysa Kiger'in seçkisiyle Aralık ayı sergi rehberi dopdolu ve ilham verici. Gördüklerimiz: Sergi, 19. yüzyıldan itibaren Osmanlı ve Türk toplumundaki seçkin kesime mensup kadınların giydiği, çoğu özel terzi ve markaların etiketlerine sahip gelinlikler, davet kıyafetleri, sokak elbiseleri, binici giysileri ile çanta ve şemsiye gibi aksesuarları içeriyor. Serginin Özü: Gördüklerimizin ötesinde sergi, Osmanlı İmparatorluğu'nun sonu ve Cumhuriyet döneminde gerçekleşen modernleşme reformlarının kadın kıyafetlerine etkisi, kadının toplum hayatındaki yeri ve kazandıkları haklar gibi konuları içeriyor. İlginç Detaylar: Öne çıkan parçalar arasında, Atatürk'ün eşi Latife Hanım'a ait iki elbise, sergi mekanına da ismini veren Abdülmecid Efendi'nin eşinin gelinliği, Osman Hamdi Bey'in "Gezintide Kadınlar" tablosu ve Atatürk'e ait kişisel eşyalar bulunuyor. Mekanın Özellikleri: Sergi, İstanbul'un Anadolu yakasında, tarihi Abdülmecid Efendi Köşkü'nde yer alıyor. Köşk, 19. yüzyılın sonlarında Mısır Hıdivi İsmail Paşa tarafından av ve dinlenme köşkü olarak yaptırıldı ve daha sonra Sultan II. Abdülhamid tarafından satın alınarak Abdülmecid Efendi'ye tahsis edildi. Halife Abdülmecid Efendi'nin yazlık olarak kullandığı köşk, sanat ve edebiyat toplantılarına ev sahipliği yapmış bir tarihi yapıdır. 2011'de Koç Holding tarafından satın alınan bina, Koç Grubuna ait çeşitli koleksiyonların sergilendiği kapsamlı sunumlarla zaman zaman ziyarete açılıyor. Düzenleyenler: Sadberk Hanım Müzesi - Küratörler Hülya Bilgi, Şebnem Eryavuz ve Bahattin Öztuncay. Ne kadar sürer? Sergiyi hakkıyla gezmek 1,5 saati alacaktır. Sergiye ek: Kapsamlı sergi kataloğunda Osmanlı'dan Cumhuriyet'e kadın modasının evrimi, kadınların toplumsal yaşamdaki yeri, modanın sosyal sonuçları ve kadınların moda aracılığıyla kendilerini ifade ediş biçimleri ile ilgili makaleler bulunuyor. Katalog bölümünde ise Gelin Kıyafetleri, Özel Gün Kıyafetleri, Sokak Kıyafetleri, 1920-1930'lardan Özel Gün Kıyafetleri, Gündelik ve Spor Giyim, Her Daim Şık! Atatürk'ün Özel Eşyaları başlıkları altında gruplandırılan kısımlar serginin teşhir düzenini yansıtıyor. Tarih ve Ziyaret Bilgileri: 17 Mart 2024'e kadar açık ve ücretsiz. Pazartesi hariç her gün 11:00-19:00 arası. Adres - Kuşbakışı Cad. No.18, Kuzguncuk, Üsküdar İstanbul. Gördüklerimiz: Serginin ilk katı 19. Yüzyıldan Osman Hamdi Bey, Hoca Ali Rıza, Süleyman Seyyid Bey, Şeker Ahmet Paşa gibi Türk resminin öncülerinin eserlerini, diğeri ise 20. Yüzyıldan Nurullah Berk, Abidin Dino, Zeki Faik İzler, Elif Naci, Cemal Tollu gibi isimlerle daha yakın dönem sanatçılardan Devrim Erbil, Özdemir Altan, Burhan Doğançay ve Bedri Baykam'ın eserlerini içeriyor. Serginin Özü: Türkiye İş Bankası'nın 900'ün üzerinde sanatçıya ait 2700 eserlik koleksiyonundan bir kesiti içeren sergi, Türkiye sanat tarihinde alışık olduğumuz dönemlendirmelere uygun bir şekilde kısımlara ayrılmış ve ayrıca Deniz Coşkusu, Anadolu Esinlenmeleri ve Kadın Portreleri gibi tematik bölümlendirmeler de yapılmış. Ziyaretçilerin Türk resim sanatı tarihine dair genel bir izlenim edinmesi ve ünlü resimleri yakından görebilmesi açısından önemli. İlginç Detaylar: İbrahim Çallı'nın Gül Koklayan Kadın, Feyhaman Duran'ın Mavi Şalvarlı, Osman Hamdi Bey'in İftardan Sonra ve Fikret Otyam'ın Güzel Gözlü gibi ünlü resimleri görmek mümkün. Düzenleyen: İş Sanat ve Türkiye İş Bankası Müzesi - Küratör Prof. Dr. Gül İrepoğlu. Ne kadar sürer? Sergiyi hakkıyla gezmek 45 dakika alacaktır. Ancak aynı binanın alt katlarında devam eden diğer sergi için de bir o kadar vakit ayırmak planlanabilir. Sergiye ek: Sergiye ek olarak müzenin kurucu küratörü İrepoğlu tarafından hazırlanan Türkiye İş Bankası Sanat Eserleri Koleksiyonu'nun Işığında Türk Resmini İzlemek isimli iki ciltlik bir de kitap var. Birinci ciltte Türk resim tarihinin gelişimi anlatılırken, ikinci ciltte ise 1940'lardan itibaren koleksiyona dahil edilen eserler yer alıyor. Mekanın Özellikleri: 1900'lü yılların başında zemin katı ticari, üst katları konut olarak inşa edilen bina 63 yıldır İş Bankası Beyoğlu Şubesi olarak hizmet verdikten sonra restore edildi. Korunması gerekli kültür varlığı tescilli yapı altı katlı ve Beyoğlu'nda 20. Yüzyıldan kalan binalar içinde dikkat çeken örneklerden biri. Tarih ve ziyaret bilgileri: Sergi müzenin kalıcı sergilerinden sayıldığı için uzun süre devam etmesi bekleniyor. 2023 sonuna dek müzeyi girişleri ücretsiz. Adres - İstiklal Caddesi No: 144, Beyoğlu İstanbul. Gördüklerimiz: Kütahya'nın Domaniç ilçesindeki gölete birbirini taşıyarak yürüyen kurbağalar ve Kütahya Arkeoloji Müzesi'nde sergilenen kurbağa biçimindeki sunak kaplarının ilişkisi ile başlayan uzun bir araştırma sürecinin, sanatçılar tarafından yapılmış heykel, video, yerleştirme ve interaktif deneyimleme alanlarına çevrildiği çok sayıda iş ve yapay zeka imajların evrilebileceği deneyimler. Serginin Özü: Arkeoloji ekseninde geçmişi yeniden değerlendiren sergi, sanatçı ikilisinin birlikteliğinin altını çizerken, arkeolojik nesnelerin üretim biçimleri ve seramik gibi geleneksel alanlarla, yeni medya gibi teknolojik alanların birlikteliğine dair 3B baskı kil, YZ animasyon, oyun gibi incelikli örnekler sunuyor. İlginç Detaylar: Kalben'in Hatıraların Gölgesi isimli şarkısı ilk kez sergideki aynı isimli videoda dinlenebiliyor. Ayrıca kum üzerine baskı yapmak gibi, izleyicilerin deneyimlemesine açık sürprizli kısımlar da yer alıyor. Ne kadar sürer? Sergiyi hakkıyla gezmek ve detayları incelemek 1 saati alacaktır. Sergiye ek: Serginin ana aksını oluşturan hikayedeki Domaniç kurbağalarından ilhamla sanatçıları temsil eden iki kurbağanın yer aldığı tasarım gömlek Bilsar etiketiyle satın alınabiliyor. Ayrıca sergiye ek olarak hazırlanan katalogda da ikilinin daha önce iş birliği yaptığı küratör, mimar, koleksiyoner ve arkeoloji dünyasından isimlerin yazıları yer alıyor. Mekanın Özellikleri: Art Nouveau tarzındaki bina mimar Han Tümertekin tarafından restore edilmiş. Ön cephesi Tünel Meydanı'na, arka cephesi ise Haliç'e bakan yapı Bilsar tarafından şirket binası olarak kullanılırken yapının bodrum katında Bilsart çatısı altında yeni medya sergileri düzenleniyor. Tarih ve ziyaret bilgileri: 30 Aralık'a kadar süren sergi ücretsiz gezilebiliyor. Salı'dan Cumartesi'ye açık. Adres - Meşrutiyet Caddesi 90/A, Beyoğlu İstanbul. Gördüklerimiz: Sergi İstanbul'a panoramik bakan sanatçıların resim, baskı ve fotoğraflarıyla birlikte, yangınlardan sanayileşmeye farklı konularda kullanılan İstanbul panoramalarını arşiv belgeleri üzerinden bir araya getiriyor. Serginin Özü: 360 derece manzara konseptinin cazibesi üzerinden panorama formunun geçmişi ele alınıyor. Pera Müzesi'nin de bulunduğu Tepebaşı, İstanbul'a panoramik olarak bakılabilen noktalardan bir tanesi. O nedenle serginin ismi de Tam Yerinden: İstanbul'a Panoramik Bakışın Tarihi konmuş. İlginç Detaylar: 19. yüzyıldan olup, daha önce hiç yayınlanmamış ve sergilenmemiş bir İstanbul panorama çiziminin 360 derecelik büyükçe bir yerleştirmesinin içinde gezinebiliyorsunuz. Mekanın Özellikleri: 1893 yılında mimar Achille Manoussos tarafından inşa edilen yapı ilk olarak Bristol Oteli olarak kullanılmış. 2002 yılına kadar bir bankanın genel müdürlüğü olarak kullanılan bina, orijinal cephesi korunarak müzeye çevrilmiş. Düzenleyen: Pera Müzesi Küratörler: Çiğdem Kafescioğlu, K. Mehmet Kentel ve M. Baha Tanman. Ne kadar sürer? Sergiyi detaylıca gezmek 1 saati alacaktır. Müzedeki diğer sergileri de detaylı gezmek isterseniz, toplamda 2,5 saat ayırabilirsiniz. Sergiye ek: Sergiye eşlik eden katalogda küratörler dahil 7 makale panorama tarihine ve İstanbul panoramalarına yer veriyor. Kataloğun içinden, sergide yerleştirmesi bulunan ve duvarınıza asabileceğiniz anonim panoramik İstanbul çizimi de ek olarak çıkıyor. Tarih ve ziyaret bilgileri: 24 Mart 2024'e kadar devam eden sergi Pazartesi günleri hariç ziyaret edilebilir. Müze giriş ücretleri 50-100 TL arasında değişiyor. Adres Meşrutiyet Caddesi No:65, Beyoğlu İstanbul. Gördüklerimiz: Bienal Adıyaman'daki Karakuş Tümülüsü ve Cendere Köprüsü etrafı ile, Fırat Nehri üstündeki adalarda Türkiye'den Vahap Avşar, Cengiz Tekin, Meltem Şahin - Mert Kocadayı ve Murat Cem Baytok ile dünyanın farklı ülkelerinden Shirin Abedinirad, Yalda Jamali, Odmaa Uranchimeg, Ana Laura Cantera, Zaid Saad, Mariko Hori ve Kim İncheol gibi sanatçıların mekana özel yerleştirmelerini içeriyor. Serginin özü: Sergi, Adıyaman'ın kültürel ve tabiat mirasıyla bugünün sanatçılarının kurduğu bağı görme imkanı sağlıyor. Ülkenin gerçek anlamdaki ilk kapsamlı arazi ve nehir sanatı sergisi olan bu etkinlik, Türkiye'de daha çok İstanbul'da toplanmış sanat dünyasının Adıyaman'la ilişkisini güçlendirmeye ve Mezopotamya çevresindeki ülkelerin sanatçılarını davet ederek bölgenin bağlarını sağlamlaştırmaya çalışıyor. Ayrıca Adıyaman'daki sanatçılar, sanat öğrencileri ve sanata ilgi duyan kişilere kaliteli bir sergi örneği sunarak da önemli bir açığı dolduruyor. Mekanın Özellikleri: Fırat Nehri üzerindeki Atatürk Barajı içindeki büyüklü küçüklü birçok adacık yerleştirmeler için mekan olarak kullanılmış. Kiraladığınız küçük motorlarla bu adacıkları gezmek sanat işlerini görmenin ötesinde bambaşka bir deneyim. Şehre yapılan turistik gezilerde mutlaka ziyaret edilen Karakuş Tümülüsü ve Cendere Körüsü ile ilişki kuran yerleştirmeler, yerel insanın bu mekanları kullanıma alışkanlıklarıyla ilgili ufuk açan gözlemler yapmanıza da sebep oluyor. Düzenleyenler: Küratör Nihat Özdal. Bienal Türk Hava Yolları, İpekyolu Kalkınma Ajansı, GAP İdaresi, Grand Halı, Dr. Nar, Dedeman Otel ve Kahta Kaymakamlığı katkıları ile gerçekleşiyor. Ne kadar sürer? Sadece bienal mekanları için, aradaki transferlerle beraber hesaplandığında en az 1 gün ayırmak gerekecektir. Sergiye ek: Adıyaman Havalimanı'na doğrudan uçabileceğiniz gibi, Urfa, Diyarbakır ve Malatya gibi şehirler üzerinden giderek, bu şehirlerdeki kültürel miras noktalarını da ziyaret edebileceğiniz daha kapsamlı bir gezi rotası çıkarmak mümkün. Ayrıca gitmişken, Nemrut Dağı'nda gün batımı veya gün doğumunu seyretmek de mutlaka planlara eklenmeli. Tarih ve ziyaret bilgileri: Bienal 23 Aralık'a kadar ücretsiz gezilebiliyor. Karakuş Tümülüsü ve Cendere Köprüsüne transfer bulmak gayet kolay, adalar kısmını gezmek içinse Kaptan Mehmet'e ulaşıp (546 477 29 93) motor kiralamanız gerekiyor.


Akfen Holding'in kuruluşunun 45'nci yılında, sosyal sorumluluk projesi kapsamında geliştirmiş olduğu sanat alanı Loft Art, İstanbul Beşiktaş'taki Nisbetiye On'da kapılarını açmaya hazırlanıyor. Ev sahipliği yapacağı "Humano" başlıklı ilk sergi 2 Ocak 2022 tarihine kadar ziyaret edilebilecek. 45'nci kuruluş yılını kutlayan Türkiye'nin önde gelen yatırım gruplarından Akfen Holding, sanat alanında bir sosyal sorumluluk projesi olarak geliştirdiği önemli bir adımı hayata geçiriyor. Daha önce farklı işbirlikleriyle 2020 yılında yapımını tamamladığı modern köy projesi Bodrum Loft projesinde çokça ses getiren Bodrum Loft'ta Sanat ve Sculptville sergilerini gerçekleştiren Akfen, İstanbul Levent'teki Nisbetiye On adresinde Loft Art isimli bir sanat alanı açıyor. Loft Art'ın ilk sergisi olacak Humano , 23 Kasım'daki ön gösterim ile kapılarını açacak. Humano, 2 Ocak 2022 tarihine kadar İstanbul Nisbetiye On'daki Loft Art alanında gezilebilecek. Loft Art, genç sanatçıları destekleyerek, sanatın tüm disiplinlerinde eser üreten bağımsız sanatçılara alan sağlamayı ve bu sanatçılardan temsiliyet almadan onları görünür kılmayı hedefliyor. Bu kapsamda Loft Art'ın ilk sergisinde Arif Akdenizli, Bahadır Hızol, Çağrı Gözkonan, Dilan Tanburoğlu, Doğukan Çiğdem, Duygu Aydoğan, Emre Evcimen, Furkan Depeli, Kübra İnanç, Nil Büyükbayraktar, Oğuz Yeşilay, Orhan Gazi Keskin ve Ozan Dursun olmak üzere 13 bağımsız sanatçının eserleri yer alacak. Sanat alanında satışı gerçekleştirilen eserler, Akfen Holding'in kadın, genç ve çocukları merkezine alarak ulusal ve uluslararası sosyal sorumluluk projeleri hayata geçiren Türkiye İnsan Kaynakları Eğitim ve Sağlık Vakfı çalışmalarına da kaynak olacak. TİKAV Yönetim Kurulu Üyesi Dilara Akın'ın sorumluluğunda olacak Loft Art alanının Sanat Direktörlüğü'nü de Ayşe Jaber üstleniyor.


Vision Art Platform, Akaretler'deki yeni mekanında düzenlediği No Room For A Door başlıklı ilk sergide açıklık kavramına odaklanıyor. Mert Acar, Tanzer Arığ, Majid Baharan, Sevim Sancaktar, Işık Özçelik, Candaş Şişman ve Nermin Ülker'in çalışmalarının yer alacağı sergi, birbirinden çok farklı üretim biçimleri olan sanatçıları bir araya getirmesiyle de dikkat çekiyor. Leyla Ünsal'ın sergi koordinatörlüğünü üstlendiği, Ezgi Bakçay'ın sergi metnine imza attığı No Room For A Door, hiçbir yere ait olmama hissinin verdiği sıkıntı kadar, yağmalanmış bir geçmişi kurtarmanın, tanıklara kulak vermenin ve kutsallığı yeniden inşa etmenin umudunu ziyaretçilere hissettirmeyi hedefliyor. Disiplinler-aşırı bir kültür, sanat platformu olma idealiyle, mekan açmayı ve mekansallaşmayı pek çok boyutu ile tartışan No Room For A Door sergisiyle yeni mekanının kapılarını açan Vision Art Platform, 1 Temmuz - 1 Ağustos 2021 tarihleri arasında ziyaret edilebilir.