London College of Fashion-Lcf-, İngiltere'de Central Saint Martins ve Royal College of Art'la birlikte ülke içindeki en söz sahibi moda bölümlerine sahip okullardan. 2008 yılında Foundation okumakla başladığım London College of Fashion'da, daha sonra sırayla Fashion Design& Development lisans programı, Fashion Management Graduate Diploma programı ve son olarak da Strategic Fashion Management yüksek lisans programını tamamladım. Lcf ve moda okumakla ilgili kendi deneyimlerimi aşağıdaki gibi özetleyebilirim. Lcf, Londranın tam merkezinde 5 farklı yere konumlanmış bir üniversitedir. Lcf'te kampüs hayatı beklemeyin, okul şehrin 5 farklı yerine konumlanmış binalardan oluşmaktadır, okulun yurtları da şehrin 7 farklı noktasına dağılmış şekilde; yani Amerikan üniversitelerinde olduğu gibi hayatınızı okulun kampüsü içinde geçirmiyorsunuz. Londra'da çok eğlenceli ve büyük bir şehir olduğu için okuldaki herkes ders bitince kendi hayatına dönüyor. Foundation öğrencileri başka bir binada, tasarım öğrencileri başka, business ve kozmetik öğrencileri için 2 ayrı bina ve son olarak da medya ve gazetecilik öğrencileri içinse ayrı bir bina bulunmakta. London College of Fashion, diğer 5 okul ile birlikte University of the Arts London'ın parçası. University of the Arts London'a dahil olan diğer okullar ise Central Saint Martins, London College of Communication, Wimbledon College of Art&Design, Camberwell College of Art & Design ve Chelsea College of Art& Design. Bu okulların hepsi birbiriyle kardeş okul gibi yönetiliyor. Tek bir kimlik kartıyla hepsinin kampüsü ve kütüphanesinden faydalanabiliyorsunuz. -İngiltere'de üniversiteler 3 sömestr, Eylül- Aralık kış dönemi; Ocak-Mart bahar dönemi; Nisan-Temmuz yaz dönemi. Her dönem farklı dersler alıp, dönem sonunda her dersle ilgili geçmek için proje yapmanız şart. London College of Fashion'da sınav sistemi yoktur. Her bölüm/ders bir çok farklı proje odaklıdır- projelerinizle dersleri geçersiniz. -İngiltere'de üniversiteler 3 senelik ama çoğu okul 3 seneye girmeden önce bir Foundation yani bir çeşit hazırlık yılı okumanızı istiyorlar. London College of Fashion için ise tüm lisans bölümlerine kabul almadan önce Foundation Diploma in Art& Design adlı bölümü iyi bir not ortalamasıyla bitirmek şart. -Foundation denilen sene 1 senelik bir çeşit tasarıma giriş, sanata giriş gibi temel resim ve sanat eğitimi aldığınız bir sene. Türkiye ve yurtdışındaki üniversitelerin Güzel Sanatlar Fakültelerinde 1. sınıfta aldığınız dersleri, İngiltere'de Foundation'da alıyorsunuz. Bu seneyi başarılı bir şekilde bitirmeniz Lcf'te bir lisans programında yerinizin garanti olduğu anlamına gelmiyor. Okulda okurken yeniden bir portfolyo hazırlayıp, referanslarınızı toplayıp istediğiniz bölüme başvurmanız gerekiyor. Foundation biraz lise sistemi gibidir, haftanın 5 günü sabah 9'da başlamak üzere akşam 4:30'a kadar derslere girer, haftasonu da tatil yaparsınız.Foundation çok rekabetli bir sene, herkes bir lisans programına girmeye çalışıp bir nevi birbirinin rakibi olduğu için yakın dostluklar beklemeyin; bol rekabet, kıskançlık dolu stresli bir sene. Tüm Lcf deneyimim de söyleyebilirim ki resim ve çizim yeteneğinin en önemli olduğu ve ön plana çıktığı yıl Foundation'dı. İngiliz eğitim sistemi öğrencinin kendi araştırıp, deneyip yanılarak öğrenmesini hedefler yani tüm bilgileri ders sırasında hoca tarafından öğreneceğinizi sanmayın. Lcf'te okurken ister business, ister tasarım sınıf arkadaşlarımın hepsi açık görüşlü, araştırmayı ve sanat/modayı takip eden insanlardı. Her hangi bir sanat galerisine gitme fikri hepsine keyif verirken, kitap okuma, müze gezme gibi eylemler gündelik hayatlarının bir parçasıydılar. Lcf özellikle moda dışında da ne okuyorsanız okuyun sanat, mimari gibi alanlarda kendinizi geliştirmenize çok önem verir. Foundation öğrencisiyken her hafta şehirdeki bir sergi/galeri/ müze gezmemiz ve gezdikten sonra sergi hakkındaki fikirlerimizi Reflective Journal diye bir deftere yazmamız zorunluydu. Bu defterler her ay toplanır tutor diye adlandırılan hocalarımız tarafından kontrol edilirdi. Lcf'de öğrenci olacaksanız öncelikle topluluk önünde rahatça konuşabilmeniz gerekiyor. Yaptıklarınız, fikirleriniz ve düşüncelerinizi topluluk içinde anlatmaktan çekinmemeniz lazım çünkü sürekli sayısı 20 ile 150 kişi arası değişen grupların önüne çıkıp sıklıkla sunum yapmanız gerekiyor. Eleştirileri kişisel olarak algılamamanız çok önemli. Özellikle tasarım okurken hepimiz ağır bir şekilde tüm sınıfın önünde hocalarımız tarafından eleştirildik. Bu yaptıkların rezalet, çöp diyip atan hocanın tepkisine ağlamamanız gerektiğini, kendinizi geliştirmeniz gerektiğini zaman içinde öğreniyorsunuz. LCF derse devamlılık konusunda çok katıdır. Devam oranınız yüzde 80'inaltına düşerse evinize kağıt gönderiyorlar, 3. kağıtta vizeniz iptal olup, okuldan atılıyorsunuz. Derslerin hepsinde yoklama var ve yoklamalar öğrenciler birbirinin adına imza atmasın diye yazılı değil hoca tarafından sesli yapılıyor. Hocalar tüm öğrencileri tanıyor. Hocalar aslında yardımseverler. Eğer siz derslere eksiksiz katılan, ödevleri yapan, soru soran, derse katılımcı bir öğrenciyseniz size boş zamanlarında fikir vermek, yardım etmekten mutluluk duyarlar ama katılımınız düşük, istenilen görevleri yapmayan biriyseniz hocaya atıcağınız bir soru e-postasında 'Eğer bunu merak ediyorsan, o derse katılsaydın, senin sorunun' adlı bir cevapla karşılaşmanız olası. Lcf'te hocalara ismiyle sesleniyorsunuz. Sizden yaşça büyük rektöre bile Mr veya Professor derseniz size garip garip bakarlar. Her derste mutlaka en az 3 öğrenci sunum yapar. Lcf'te gerçekten de dünyanın dört bir yanından insan var. Master sınıfımda Çinli, Rus, Amerikalı, Fransız, Senegalli, Yunanlı, Hintli gibi dünyanın dört bir yanından insanlar vardı. Lcf'te nerdeyse her hafta bir konuk konuşmacı geliyor. Jimmy Choo'dan, editörlere, üst düzey satın almacılara ve moda fotoğrafcılarına kadar tüm öğrencilerin bu konuşmalara katılması tavsiye ediliyor. Lcf bir moda okulu olduğu için modanın her alanıyla ilgili bir lisans/ yüksek lisans bölümü mevcut. Ben lisansta Fashion Design&Development okudum. Daha çok hazır giyim sektörüne yönelik moda tasarım ama sürdürülebilirlik ve sürdürülebilir hazır giyim markalarıyla ilgili bir çok proje de yapıldı. Yaratıcılık ile ilgili derslerin yanı sıra oldukça teknik dersler de alıyorsunuz: Kalıp çıkarma, dikiş, drapaj, farklı makinaları kullanma, ütü bol bol karşınıza çıkanlardan. Tasarım okuyacaksanız sketchbook'a alışsanız iyi ederseniz. Yaklaşık 4 yıl boyunca sayısız kere sketchbook hazırlayacak ve her gün bu kelimeyi duyacaksınız. Tasarım okumanın ekstradan bir çok maliyeti oluyor. Sketchbooklar, kumaşlar, resim malzemeleri özellikle de final koleksiyonunuzu hazırlarken kumaşa verdiğiniz paraya şaşırabilirsiniz. LCF'te bir çok bölüme bağlı olarak bir çok farklı tipten öğrenci var. Modaya tutku duyup dikiş dikmekten keyif alan ama tasarıma, yeni şeyler üretmek konusu benlik değil diyenler Lisans Bespoke Tailoring bölümüne yönlenirken, Çizim yapmak istiyorum ama dikiş dikmek istemiyorum diyenler ise Fashion İllustration bölümüne yönlendiriliyor. Türkiye'de sanılanın aksine, London College of Fashion Moda Tasarımı okurken çizimin çok da önemli olmadığını düşünür. Lcf'e göre bir tasarımcının harika resim yapmasının, çok güzel portre çizmesinin bir anlamı yok. Hem modaya ilgi duyan hem de harika çizim yapanları ise zaten Fashion İllustration adlı bölüme yönlendirir. Lcf bir tasarımcının çizim yapmasının sadece fikirlerini kağıda geçirebilmek açısından önem taşıdığı düşünür. Lcf e göre önemli olan çizimin ne kadar güzel olup olmadığı değil, kişinin ne kadar yaratıcı olduğudur ve bir şeyden ilham alıp ona farklı şeyler katıp fikirleri geliştirip geliştiremediğidir. Tasarım okurken bol bol design critic adlı derse girersiniz. Bir masada sınıf arkadaşlarınız ve hocalarınızın oturduğu bir yerde herkes tek tek kendi projesini, ilham kaynaklarını ve çizimlerini gösterir. Saçmalamaktan korkmayın ama eleştiriye de açık olun. Yüksek lisansa girmeden önce iş deneyimim yeteri kadar uzun olmadığından ve lisansta tasarım okuduğumdan bir sene Graduate Diploma in Fashion Management- GD- diye yüksek lisansa hazırlayan bir sene okudum. GD sınıfımda, arkadaşlarımın hepsi lisansta tasarım, hukuk, mühendislik gibi branşlar okumuş ama moda sektörünün business kısmında çalışmak isteyen insanlardı. Graduate Diploma size marketing nedir, moda endüstrisi nedirden başlayarak modanın business kısmına giriş kısmını yogun bir programla bir senede veriyor. Graduate Diplomadan sonra yüksek lisans daha farklı bir sistemle işliyor ve süresi daha uzun. Graduate Diplomada Visual Merchandisingden, Marketing'e kadar daha genel ama daha basit seviyede bir eğitim alıyorsunuz. Masterlar ise daha konusunda uzman ve daha detaycı gelişmiş bir eğitim veriyor. Örnek vermem gerekirse GD marketingin tanımını yapmaktan başlatırken, yüksek lisans ise bazı teorileri ve temel bilgileri bildiğinizi varsayarak yenilerine odaklanıyor. Moda yönetimi/pazarlama okurken, hoca size önümüzdeki derste konunun ne olacağını söyler, okunması gereken case study'i, cevaplanacak önemli soruları e-posta atar, kitaplarda okumanız gereken bölümleri belirtip, bir sonraki derste kimlerin o konuyla ilgili sunum yapacağını söyler. Derse istenilenleri yapmadan gelirseniz konuyu anlamanız çok zor olacaktır. Moda tasarımı okurken bitirmek için bir koleksiyon hazırlamanız gerekiyor. Graduate Diploma'da bir yarı tez yazıyorsunuz, yüksek lisans da ise ister pratik odaklı bir tez istersenizse teorik odaklı bir tez yazmanız gerekiyor. Graduate Diploma'da benim tez konum duyulara dayalı marketingdi- özellikle de perakendede koku duyusuna odaklanmıştım. Yüksek Lisans tezimde ise hazır giyim markaları ve Youtube arasındaki ilişkiyi araştırmıştım. Benim Lcf deneyimlerim kısaca böyleyken, hazır üniversite tercih döneminde University of the Arts London'ın son sınıf öğrencilerine sorarak çektiği Üniversiteye yeniden başlayacak olsanız kendinize ne önerisi verirsiniz? videosunu aşağıda sizlere ekliyoruz.


Büyük ilgi çeken bu işbirliği bir adım öteye taşınarak 30 Haziran'da tüm dünyada 8 pop-up mağaza açıldı. Pekin, Tokyo, Paris, Sydney, Londra, Los Angeles, Miami ve Seoul'de açılan pop-up mağazaların yerleri açılıştan sadece 2 saat önce resmileştirildi. Financial Times'ın haberine göre Londra'da mağazanın açılışından önce duyum alan bazı müşteriler 20 saat sırada bekledi. Londra'da 180 Strand adresinde açılan mağazanın konumu oldukça stratejik. Saville Row'a kısa bir mesafede bulunan bu lokasyon 2 yıl önce Louis Vuitton Series 3'e de ev sahipliği yapmıştı. Mağazanın içi ise tam iki markanın füzyonu olacak şekilde dekore edilmiş. Bu işbirliğinin 70'ler, 80'ler ve 90'lardaki New York sokak kültüründen ilham alan havasını mağazada da hissedebiliyorsunuz. Şu sıralar yolunuz bu şehirlere düşerse kaçırmamanız gereken bu mağazada kıyafetler, ayakkabılar ve aksesuarlar olduğu gibi mağazaya özel olarak üretilmiş süpriz parçalar da bulabilirsiniz.


Louis Vuitton yaptığı her hareketle konuşulan, gözleri daima üzerinde tutmayı seven dinamik bir marka. Ancak dün Paris'de sergilediği erkek koleksiyonu gözleri üzerine çevirmekten çok daha fazlasını yaptı, adeta moda dünyasındaki herkesin ağzının açık kalmasına neden oldu. Moda Kariyeri olarak ilgi çeken marka işbirliklerine sitede yer vermeye özen gösteriyoruz. Durum böyle olunca, dün yapılan defileyi ve bu sürpriz marka işbirliğini fotoğraflarıyla yazıp yorumlamadan geçmek imkansızdı. Alışıldık işbirliklerinin aksine kampanya fotoğrafları ile değil de moda haftasında yaptıkları büyük bir defile ile kamuoyuna açıklanan bu birliktelik, deri ürünleri ile bir lüks perakende devi olan Louis Vuitton ve New York çıkışlı Supreme markası arasında gerçekleşti. Herkesi şaşırtan bu işbirliği fikri aslında ilk olarak Louis Vuitton'un CEO'su Michael Burke tarafından ortaya atılmış. Erkek koleksiyonunun tasarımcısı Kim Jones'u arayıp Supreme markasının oldukça ilgisini çektiğini ve onlarla ortak birşeyler yapmak istediğini söyleyen Burke, iki markanın iletişime geçmesine ve koleksiyonun ilk adımlarının atılmasına neden olmuş. Kim Jones'un açıklamasına göre koleksiyonun yapılması ve sahneye çıkarılması süreci boyunca Michael Burke oldukça heyecanlı ve destekleyiciymiş. İçinde bulunduğumuz zamanlarda herkes her zaman bıkıp usanmadan yeni, daha yeni ve devamlı değişik birşeyler istiyor. Bu nedenle insanların karşısına tamamen yenilikçi ve şaşırtıcı bir koleksiyonla çıkabilmek fikri beni çok mutlu ediyor diyor Kim Jones. Koleksiyonun ilhamını ise New York'da 70, 80 ve 90'lı yıllarda yaşamış Keith Haring, Jean-Michel Basquiat, Andy Warhol, Julian Schnabel, Robert Mapplethorpe gibi sanatçılardan alıyor. Bu dönemleri ise Her yerden herkesin dışarı çıkıp gece kulüplerinde birbirine karıştığı zamanlar olarak tanımlıyor. Bu şovun her zaman kadın koleksiyonlarına oranla daha az değişebilen ve daha tekdüze olarak yorumlanan erkek koleksiyonlarına adeta bambaşka bir oyun alanı getirdiğini de söyleyebiliriz. Geniş paçalı düşük bel pantolonlar, uzun kapüşonlular, geniş gömlekler ve bol kesim yumuşak paltolarla, oldukça genç bir koleksiyona imza atan Jones aynı zamanda farklı fiziksel özelliklere sahip farklı yaş gruplarının rahatlıkla giyebileceği parçalar yaratmış. Hedi Slimane'ın 15 sene önce erkek giyimine getirdiği ve Saint Laurent markasından ayrılışına kadar moda sektöründe dominant olan süper-skinny akımdan sonra erkek giyimin bu koleksiyon ile bir çağdan diğerine geçiyor olduğunu düşünmemek elde değil. Bize sorarsanız neredeyse tüm parçaların üzerinde bulunan LV logolarının ve ünlü monogram deseninin yanıbaşına yerleştirilen Supreme logosu uzun bir süre konuşulacak, ürünler yakın bir zamanda çılgın bir hızla tükenecek gibi duruyor. Koleksiyon ise sahip olduğu rahatlık ve cool tavırla tasarım konusunda çok yetenekli ve zeki bir ismin elinden çıktığını ilk bakışta kanıtlıyor.... 1979 doğumlu İngiliz tasarımcı dünyanın en iyi moda okullarından olan Central St Martins mezunu. İlk koleksiyonunu 2003 yılında Londra moda haftasında gösteren Jones şimdiye kadar kendi ismini taşıyan koleksiyonların dışında Topman, Uniqlo, Mulberry McQ by AlexanderMcQueen, Hugo Boss ve Iceberg gibi markalar için koleksiyonlar tasarladı. 2011 senesinde Paul Herbers'in ardından stil direktörü olarak Louis Vuitton erkek giyim departmanının başına getirildi.


Alışverişçiler olarak gezdiğimiz mağazalardaki atmosfer ve görevliler bazen markadan veya ürünlerden daha önemlidir. Mesela bir şey almayı planlamasak dahi belli bir mağazaya girip dolaşmak, havasını koklamak isterken bazı mağaza türlerinden ise ihtiyacımızı görüp hemen kaçmak isteriz. Harvard'dan Kanada'ya bir çok ünlü işletme okulundaki profesörler de buna ilgi duymuş olmalı ki satış görevlileri ve müşterilerin gelgitli ilişkisi bilimsel makalelerle de gösterilmiş durumda. İkinci bulgu ise mağaza çalışanlarını ilgilendiriyor: sevecen ve anlayışlı bir yaklaşım beklediğini düşündüğünüz müşterileriniz, aslında özendikleri markanın yetkilileri onlara dostça olmayan bir tavırla yaklaştığında o markaya normalden daha çok bağlanıyorlarmış Makalenin adı olan Şeytan Prada mı Satmalı tüm bu ironik etkiyi açıklıyor. Bu etki Burberry, Gucci ve Louis Vuitton markaları için gösterilmiş durumda. Ancak bu tavır Gap veya H&M gibi mağazalarda uygulanıyorsa ters tepiyor ve müşteriler iyice uzaklaşıyor. Çünkü bu tip markalar özenilen markalar kategorisinde görülmüyor. Sonuç olarak lüks dünyasında nezaket işe yaramıyor mu? Belki bu konuda daha fazla araştırma yapılmalı. Bellezza, S., Gino, F., & Keinan, A. (2014). The red sneakers effect: Inferring status and competence from signals of nonconformity. Journal of Consumer Research, 41(1), 35-54. Ward, M. K., & Dahl, D. W. (2014). Should the devil sell Prada? Retail rejection increases aspiring consumers' desire for the brand. Journal of Consumer Research, 41(3), 590-609.


Lüks moda markalarının ürünlerini ayakkabılar, kıyafetler ve çantalarla sınırlandırmak çok eskide kaldı. Markalar artık lüksü günlük hayatımızın her anına yerleştiriyorlar. Biz de moda dünyasındaki markaların çıkardığı, lüksün sınırlarını zorlayan en garip 13 ürünü listeledik. Daha çok filmlerde gördüğümüz Boomerang'ı günlük hayatta kimler kullanıyor bilemiyoruz. Fakat böyle bir ihtiyaç var demek ki. Chanel lüks müşterisi için bunları üretmiş. Hatta geçtiğimiz günlerde Chanel Boomerangları sosyal medyada ufak bir kriz bile yaşadı. Avustralya yerlileri Aborjinlerin icadı olan Boomerangların Chanel tarafından yeniden yorumlanmasını birçok kişi Aborjin kültürüne saygısızlık olarak yorumladı. Tüm bu tartışmalar olurken siz de arkadaşlarınızla Boomerang keyfine varmak istiyorsanız, Chanel'den 4.830 TL'ye tahta bir boomerang satın alabilirsiniz. Kaykay severlere müjde, Louis Vuitton kaykayınız, kendi özel kılıfıyla birlikte geliyor. Tenis, her zaman moda ve lüksün içinde olmuştur. Lüksün her alanına dokunan Chanel'in tenisi es geçmesi olmazdı. Şimdilik tek sıkıntı, 4 tanesine 1.700 TL verdiğiniz beyaz tenis toplarınızı kirletmeden oynamaya çalışmak. Kris Jenner ve Kim Kardashian, bu toplarla şimdiden tenise başladı bile. Chanel toplarınızla tenisinizi bitirdiniz ama toplarınızı çantanıza rastgele atmak istemiyorsunuz, o zaman ihtiyacınız olan parça bir tenis topu kutusu. Hayatınızın her noktasında lüksten vazgeçemiyorsanız plastik, herhangi bir kutu yerine Tiffany& Co'ya uğrayıp gümüş bir tenis topu kutusu alabilirsiniz. Lipton, Twinings veya Fortnum& Mason çay olarak size yetersiz geliyorsa ve Prada markasına gönülden bağlıysanız, Prada Poşet Çaylarını denemenizin vakti belki de gelmiştir. Verdiğiniz davetlerde, LV monogramlı bir şampanya/şarap soğutucusuna mı ihtiyaç duydunuz? Şimdilik stoklarda tükenmiş olsa da kimbilir belki yeniden geri gelir. Malibu Beach'te sörf yapmayı öğrenmek istiyorsunuz ama tahtanız yok. O zaman aradığınız lüks sörf tahtasını Chanel'de bulabilirsniniz. Telefondan veya bilgisayardan mahjong oynamak artık size sıkıcı geliyorsa, çözümü Hermes'de. Yaklaşık 147,000 TL'ye Hermes'den alacağınız Mahjong setiyle, oyunlarınız daha eğlenceli olacak. İkea'dan sıkıldıysanız, yaklaşık 1000 TL'ye Versace'den tuz ve biberlik alabilirsiniz. İlk bakışta Missoni'den hamak almak akıllara hemen gelmese de, bu hamaklara talepler yoğun olmuş gibi görünüyor. 4 bin TL'lik bu hamağın stokları şimdiden tükenmiş. Moda tasarım öğrencisiyseniz dikiş kutunuza bir adet Marc Jacobs mezura koymanızın vakti gelmiş demektir. Aile resimlerinin yanında minik LV logosu isteyenler, 2500 TL'ye Louis Vuitton'dan çerçeve alabilirler.


1987'de kurulan LVMH grubu dünyanın en güçlü lüks grubu. LVMH çatısı altında toplam 70 marka var, bu markaların 16'sı moda alanında. Biz de bazı önde gelen LVMH markalarının kreatif direktörlerinin kısa özgeçmişlerini derledik. Ne de olsa bu isimleri tanımadan sektörde yer almak olamaz! Ecole du Louvre' da eğitimini tamamladıktan sonra Jean-Jacques Picart'ta moda danışmanı olarak staj yaptı. 1996 yılında Yves Saint Laurent erkek giyiminden sorumlu olarak görev başına getirildi. Bir süre sonra markadan ayrılan Slimane, Christian Dior erkek giyim bölümünde çalışmaya başladı. Bir yıl sonra (2002) Hedi, Council of Fashion Designers of America tarafından Yılın Tasarımcısı seçilen ilk erkek giyim tasarımcısı oldu. Bir süre sonra Slimane müzisyenler için tasarımlar yapmaya başladı örneğin; Jack White, The Kills, Franz Ferdinand, The Libertines ve Mick Jagger. 2012 Mart ayında ise Yves Saint Laurent'da kreatif direktör olarak işe başlayan Slimane, radikal bir kararla markanın ismini Saint Laurent Paris olarak değiştirdi. 2018 yılının Ocak ayında ise LVMH tarafından yapılan bir açıklama ile Hedi Slimane Celine markasının kreatif direktörü olarak göreve başladı. Chiuri eğitimini Roma'da, Istituto Europeo di Design'da tamamladı. 1980 yılında Piccioli ile tanışan Maria Grazia, 1989 yılında Fendi aksesuar bölümünde tasarımcı olarak çalışmaya başladı. Daha sonra birlikte çalışmak üzere Piccioli'yi de yanına aldı. 1999'da, Valentino'da aksesuar tasarımcısı olarak göreve başlayan Maria burada da partnerini yanına almayı ihmal etmedi. Valentino Garavani emekli olduktan sonra 2008 yılında Chiuri ve Piccioli markanın kreatif direktörleri olarak birlikte göreve devam ettiler. Valentino'nun büyük yükselişi ikiliyi moda dünyasının merkezine yerleştirdi. 2015 yılında ikili CFDA uluslararası ödülünü kazandılar. 2016 yılında ise, Maria Grazia Chiuri Dior'un tarihindeki ilk kadın kreatif direktör olarak göreve başladı. Pierpaolo Piccioli ise halen kreatif direktörlük görevini Valentino'da sürdürmekte. Nicolas Ghesquiere moda eğitimi almadan başarılı olan isimlerden biri. Ghesquiere moda kariyerine 14 yaşında Agnes B'de stajyer olarak başladı. 1990-1992 yılları arasında Jean-Paul Gaultier'in yardımcı tasarımcılığını yaptı. Daha sonra Poles markasında triko tasarımcılığı yaptı. Ghesquiere, Louis Vuitton'a katılmadan önce 15 yıl Balenciaga'da çalıştı. Markanın kreatif direktörü olduğunda sadece 25 yaşındaydı. 2001 yılında CFDA tarafından Yılın Kadın Giyim Tasarımcısı seçildi. Sonraki yıllarda Gucci Balenciaga'yı satın aldı ve böylelikle Ghesquiere Gucci'de çalışmaya başladı. 2012 Kasım ayında ise markadan ayrılan Ghesquiere olaylı bir şekilde Louis Vuitton'a geçiş yaptı ve markanın stilini tamamen yeniledi. Tasarımcı, Dj ve stilist olan Virgil Abloh 1980 Chicago doğumlu. Eğitimini Wisconsin-Madison Üniversitesi inşaat mühendisliği alanında tamamladıktan sonra 2002 yılında mimarlık okumaya karar verdi. 2 yıl boyu bir mimarlık firmasında çalıştıktan sonra ilgisi moda alanına doğru kaymaya başladı. 2009 yılında sanat galerisi ve erkek giyim butiği olan RSVP Gallery'yi kurdu. Aynı yıl Kanye West'in kreatif ajansı Donda'da kreatif direktör olarak çalışmaya başlayan Abloh, sahne şovları ve konserleri düzenliyordu. 2012 yılında Abloh kendi moda markası olan Pyrex Vision'ı kurdu. Champion, Ralph Lauren gibi markalara baskı tişörtler tasarlıyordu. Bunun yanı sıra Matthew Williams ve Heron Preston gibi isimlerle de iş birlikleri yaptı. 2013 yılında Pyrex kapandı fakat aynı yıl Abloh, Off-White markasını kurdu. Bir çok ünlü isim tarafından tercih edilen marka aynı zamanda LVMH ödüllerinin de finalistlerindendi. Mart 2018'de Dior Homme'daki 11 yıllık kreatif direktörlük görevini noktaladıktan sonra Berluti'nin başına geçti. Belçikalı tasarımcı, eğitimini Academy of Fine Arts'da tamamladıktan sonra 1998 yılında Paris'e giderek Yves Saint Laurent'da staja başladı. Orada Hedi Slimane yanında çalışan Van Assche daha sonra 2000'de, erkek giyim alanında çalışmak için Dior'a geçiş yaptı. 2004 yılında Dior'dan ayrılarak kendi markasını kurdu. Fakat 2007'de Hedi Slimane'in Dior'dan ayrılmasıyla Dior'a geri dönen Van Assche, işine odaklanabilmek için kendi markasına ara verdi.


Yaklaşık 1 ay önce haber yaptığımız Dilara Fındıkoglu LVMH Ödülüne Aday Gösterildi yazımızda Dilara'nın bu sene 4.'sü yapılacak genç tasarımcılar yarışmasında ilk 21'e kaldığını duyurmuştuk. LVMH ödülü gibi prestijli bir ödülde ilk 21'e girebilmek büyük bir başarıyken daha da zor olanı ilk 8 finalistten biri olmaktı. Ama maalesef Dilara elenerek ilk 8 arasında gösterilmedi. Yaklaşık bir ay süren eleme aşamasında jüri, 21 adayın işlerini sergilediği bir panel organize ederek hem tasarıcıları satın almacılarla buluşturdu, hem de basının dikkatini çekmelerini sağladı. Aslında bu süreçte ilk 8'de olmak veya ödülü kazanmak kadar, gelen basın ilgisini doğru şekilde kullanabilmek de önemliydi. 1200'den fazla adayın katıldığı yarışmada ilk 21'e girme başarısının ötesinde Karl Lagerfeld, Anna Wintour, Kendall Jenner gibi birçok ismin karşısında kendi tasarımlarını anlatmak her genç tasarımcının hayali olsa gerek. Bu sene kafamızdaki soru işaretlerinden biri de Givenchy'den ayrılan Ricardo Tisci'nin jüride yer alıp almayacağıydı. LVMH'den gelen açıklamaya göre Tisci bu sene de yarışmanın jürisinde. Önümüzdeki sene ise markaya yeni geçecek Clare Waight Keller, Givenchy adına jüride bulunucak. Gelelim listede yer alan ve her biri sektörün kilit isimleri tarafından seçilmiş olan 8 yetenekli tasarımcıya. 45 kişilik bir jüri tarafından seçilen adayların ikisi Amerika'dan, ikisi Fransa'dan, 2 kişi İngiltere'den, geri kalan diğer iki aday ise Danimarka ve Rusya'dan LVMH yarışmasına katılıyor. İlk 8 arasında yer alan ve Londra'da yaşayan Suriye'li tasarımcı Nabil Nayal, geçen sene seçilemeyip bu sene ilk 8'de kendine yer bulmayı başaran bir isim. Hem Dilara hem de diğer genç tasarımcılar için mücadele etmeyi ve üretmeyi bırakmamak gerektiğinin güncel örneklerinden biri Nayal. Bu seneki bir başka dönüm noktası da 8 finalistten 5'inin kadın olması. Biliyorsunuz son günlerde moda dünyasında özellikle de tasarım dünyasının erkek egemenliğinde kaldığı ve kreatif direktörlük gibi pozisyonlara daha ziyade erkeklerin getirildiği gibi haberlere çok sık rastlar olduk. Gündem böyle olunca 8 adaydan 5'inin kadın olması aslında tüm sektör için umut verici bir gelişme. Gelelim adaylar arasından favorilerimize. Tek tek tüm adayları çok yetenekli bulsak da özellikle beğendiklerimize arasında ilk sırada Cecilie Bahnsen var. Bahnsen'in çizgisi ilk bakışta sade gibi görünse de detaylarda minik ayrıntılar ve zahmetli el işçilikleri mevcut. Feminen bir çizgide sade ama detaycı tasarımlarla ilgilenen Danimarkalı tasarımcı, Londra'da bulunan Royal College of Art'tan mezun ve şimdiden koleksiyonunu Dover Street Market'ta ve dünyanın 7 farklı ülkesinde satıyor. Maria Jahnkoy kuşkusuz bu seneki finalistler içinde hem kişisel tarzıyla, hem tasarımlarıyla hem de tasarımlarını sunuş yöntemiyle en dikkat çekenler arasında. Rusya'nın Sibirya bölgesinden olan ama şu sıralar Brooklyn'de yaşamakta olan Jahnkoy, erkek tasarımları yapıyor. Hatta geçtiğimiz New York Fashion Week'de koleksiyonunu sergileme fırsatı buldu. Parsons School of Design mezunu tasarımcının çizgisi oldukça eklektik. Brooklyn'in renkli, farklı etnik gruplardan oluşan canlı yapısını koleksiyonuna yansıtmış hem de oldukça sürdürülebilir bir şekilde. Koleksiyonda yer alan parçaların neredeyse tamamı Jahnkoy'un mahallesinden topladığı kumaşların geridönüştürülmesiyle oluşturulmuş. Tüm bunlarla da yetinmiyor, günümüzde defilelerin giderek tek düze olduğu ve pek çok tasarımcının defilelerini farklılaştırmak için yeni arayışlara girdiği bu moda dünyasında Jahnkoy da defile yerine canlı bir performans/gösteriyle kıyafetlerini sunmayı seçiyor. 1. olur mu bilemiyoruz ama Maria Jahnkoy adını bir yerlere not etmekde fayda var. Kendisini ileride sık sık duyacağımıza eminiz. Kozaburo Akasaka da genç yeteneklerden. Tokyo doğumlu olan Akasaka üniversite eğitimi için Londra'ya taşınıp Central Saint Martins'den mezun oluyor. Daha sonra New York'a taşınıp Parsons School of Design'da moda tasarımı yüksek lisansını tamamlayan Akasaka'nın mezuniyet koleksiyonu Dover Street Market'ta satılmaya başlıyor. Akasaka'nın koleksiyonundaki çıkış noktaları birçok farklı kültürde yaşamanın verdiği deneyim ile altkültürlerden oluşuyor. 90'ların Japon müzik grupları, New York ve Londra havası koleksiyonunda hissedilenler arasında. Tüm bunlara bir de üst kalite işçilik ve kumaşlar eklenince ortaya çıkan tasarımlar gerçekten göz alıcı oluyor. Dikkatimizi çeken bir diğer tasarımcı da Suriyeli Nabil Nayal. Manchester Metropolitan Universitesi mezunu Nayal, tasarım hayatına British Fashion Council'ın verdiği bursla Royal College of Art'ta moda tasarımı yüksek lisansı yaparak devam ediyor. Burberry ve River Island gibi markalarla çalışmış olan Nabil aynı zamanda 2015 temmuz ayında Paris Couture haftasında da koleksiyon sergilemiş bir tasarımcı. Nayal'ın tarzına baktığımızda birçok eleştirmenin onu Elizabethan Sportswear-yani Kraliçe 1. Elizabeth tarzı spor giyim olarak adlandırdığını duyunca şaşırmayız değil mi? 16. yüzyıl ilhamlı parçalar, boyunluklar günümüz silüetleri ve kumaşlarıyla birleşince ortaya sıra dışı görüntüler çıkıyor.


LVMH ödüllerinde başvuruların ardından öncelikle ilk 21, ardından da 8 finalist belli oldu. Bu altı aylık süreci Moda Kariyeri olarak izledik ve paylaştık. Dünyanın en prestijli tasarım ödüllerinden olan LVMH ödülünün 2017 kazananı ise belli oldu: Marine Serre. Mart sonunda sitede 8 aday içinden favorilerimizi yazdığımız yazıya geri döndüğümüzde Marine Serre ismini favoriler içine koymadığımızın farkına vardık. Aslında hepsi birbirinden yetenekli bu 8 isim içinden favori seçmek oldukça zordu. Fakat 1.'liğin ilanından sonra Serre'in tasarımlarını inceleyince kendisinin yeteneğinin ve yaratıcılığın farkına varmamak imkansız. Serre, şu an halen Paris'te Balenciaga'da çalışıyor ve aynı zamanda da bir başka prestijli moda yarışması olan Andam'ın finalistleri arasında. Nicholas Ghesquiere ise Marine Serre için Sadece 25 yaşında olmasına rağmen yaratıcılığı ve vizyonu yüksek olan biri. Kendi jenerasyonun sesi olduğuna eminim açıklamasını yapıyor. LVMH ödülünden bahsederken, jürideki göz dolduran isimlerden bahsetmeyi de ihmal etmeyelim. Bu seneki 1.'yi açıklayan isim Rihanna oldu. Yarışmada 1.'lik dışında bir başka ödül de bulunuyor. Kazanana 300.000 Euro ödül verilirken, Özel Ödül kategorisi altında da her sene bir başka yarışmacıya 150.000 Euro veriliyor. Bu isim de Kozaburo Akasaka oldu. Akasaka'nın 90'ların müzik gruplarından ve New York'taki altkültürlerden ilham aldığı koleksiyonu bu ödülü hakkettiğini fazlasıyla gösteriyor. Bakalım kazandıkları bu ödüllerle Marine Serre ve Kozaburo Akasaka'yı moda dünyasında nerelerde göreceğiz. İkisini de takip etmeye devam edeceğiz.


Dünyanın en büyük lüks tüketim ürünlerini üreten şirketler grubu olan LVMH -Moet Hennessy Louis Vuitton- 2014 yılında genç moda tasarımcılarını desteklemek ve teşvik etmek için LVMH ödüllerini başlattı. Genç tasarımcılar için moda sektöründeki en önemli ve prestijli ödüllerinden biri olma özelliğini taşıyan LVMH Prize modaya uluslararası ölçekte canlılık ve yaratıcılık katmayı amaç edinmiş bir ödül. Geleceğin en umut veren moda tasarımcısı olabilmeniz için LVMH şirketler grubu içerisinde bulunan moda evlerinin kreatif direktörlerinden oluşan jüriyi etkilemeniz gerekiyor. Bu jüride Nicholas Ghesquiere , Marc Jacobs , Karl Lagerfeld , Humberto Leon ve Carol Lim , Phoebe Philo , Riccardo Tisci gibi moda otoriteleri yer alıyor. Geçen yılın kazananları Marques'Almeida markası ile bilinen Paulo Almeida ve Marta Marquez 300.000 euroluk ödülün de sahibi oldu. Ödülleri Natalie Portman tarafından verildi. Onları izleyen Fransız tasarımcı Simon Porte Jacquemus da ikinci oldu ve 150.000 euroluk ödülün sahibi oldu. Bunların yanında markalarının gelişimi ve takibi için bir yıllık profesyonel danışmanlık hizmeti de para ödülüne eşlik ediyor. Bu sene yarışmaya son başvuru tarihi Mayıs 2016. Amerika'da bulunan CFDA Vogue Moda Fonu, moda endüstrisi ve lüks sektörünün, yarının yeteneklerini keşfetmedeki sorumluluğunu gözler önüne seriyor. Ülkemizde de benzer olarak İHKİB'in 22 yıldır düzenlemiş olduğu ve Ekonomi Bakanlığı tarafından da desteklenen Koza Genç Moda Tasarımcıları yarışmasını örnek gösterebiliriz. Jüri İHKİB yönetim kurulu başkanı Volkan Atik, İMA genel direktörü Seda Lafçı, Vogue Türkiye'den Seda Domaniç, Banu Bölen, Hatice Gökçe, Mehtab Elaidi,Güneş Güner Işık, Atıl Kutoğlu, Hakan Yıldırım gibi moda sektörünün çeşitli alanlarındaki önemli isimlerden oluşuyor. Birinciye 20.000TL'lik ödül ve yurtdışında 1 yıllık moda ve İngilizce eğitimi hakkı veriliyor. Ayrıca dereceye giren ilk 10 finaliste İstanbul Moda Akademisi'nin düzenlemiş olduğu eğitim programlarından Moda Tasarımı ve Yönetimi'ne katılma hakkı sağlanıyor. Koza Genç Moda Tasarımcıları yarışması Hakan Yıldırım, Arzu Kaprol, Elif Cığızoğlu, Ümit Ünal, Zeynep Tosun, Özgür Masur, Hatice Gökçe ve Zeynep Erdoğan gibi bir çok tasarımcıyı sektöre kazandırdı. 2002 yılında Özgür Masur, yarışmada 3. olmuştur. Günümüzde minimal tasarımlardan oluşan sofistike parçalar tasarlamaktadır. Aynı şekilde 1998 senesinin birincisi olan Hakan Yıldırım, H by HAKAAN YILDIRIM markasıyla Londra Moda Haftası'nda koleksiyon sunmaya devam etmekte.


Valentino, 6 Ekim 2022'den itibaren, tüm butiklerinde ışıkların saat 22.00 itibariyle söndürüleceğini duyurdu. Sürdürülebilirlik hedeflerine ve bilinçli tüketime önem verdiğini belirten markanın bu insiyatifi globalde yaklaşık 95 butiği kapsıyor. Lights Off Campaign adını verdiği insiyatifle, Valentino günlük 800 kilovatlık bir enerji tasarrufu sağlayacağını ve bunun yaklaşık 13 bin ampulün saatlik enerji tüketimine denk geldiğini duyurdu. Maison Valentino, yaptığı çağrıyla tüm takipçilerini ve kitlesini bilinçli tüketime davet etti. Valentino mağazalarında vitrinler, depolar, mağaza içi ışıklandırmalar söndürülecek. Mağaza içinde acil durum için kullanılan ışıklar ise güvenlik nedeniyle açık kalacak. Valentino bu kararın sadece tasarruf amaçlı olmadığını, şirket olarak değer verdikleri sürdürülebilirlik hedeflerini ne kadar ciddiye aldıklarının bir göstergesi olduğunu belirtti. Valentino halihazırda İtalya'daki ofis, mağaza ve fabrikalarında 80% yenilenebilir enerji kullanıyor. Valentino #ValentinoForAChange etiketiyle sürdürülebilirlik hareketlerini paylaşıyor. Greenpeace ile yaptığı işbirliğiyle 2013 yılından beri üretimde zararlı kimyasal atıkların azaltılması için çalışıyor. Marka üretim atıklarının incelenmesi ve raporlanması sürecini ve sürecin sonuçlarını websitesinde paylaşıyor.


Yükselen trendlerin arasında sıklıkla rastladığımız, cool girl imajını bize ekranlardan bile hissettirebilen, İskandinav tarzının en iyi temsilcilerinden biri Ganni. 2000 yılında bir kaşmir markası olarak kurulan Danimarka bazlı moda evi, günümüzde yeni neslin en çok tercih ettiği markalardan biri. Fakat bu popülaritesinin nedeni sadece ürettiği rahat, spor, minimal ama aynı zamanda şık parçalar değil. Ganni sosyal ve çevresel duyarlılık ekseninde yaptıklarıyla, ürettikleriyle, bir moda evi olarak sorumluluklarından kaçmayarak z jenerasyonunun favorisi olma yolunda. Günümüzde modern, feminen ve maskülen dengesini birlikte kullanan, rahatlığın ön planda olduğu dikkat çekici sokak stilleri revaçta. Ganni moda anlayışı olarak tam da bunu size sunuyor. Kreatif direktör Ditte Reffstrup markayı 9 yıl önce kimsenin tanımadığı Kopenhag kızı olarak tanımlıyor ve şöyle devam ediyor, Ganni benim, arkadaşlarımın, sokakta gördüğüm insanların bir versiyonu. Sokakta elbisesi ve spor ayakkabılarıyla bisiklete binerken gördüğünüz, eforsuz görünen o kişi.. Ganni, ilhamını müşterilerinden alan bir marka. Neyin moda dünyasında popüler olduğuna değil, sokakta popüler olana odaklanan ve her zaman kendi müşterilerinin ulaşabileceği bir çizgide ilerlemeyi hedefleyen bunu yaparken de kadınları birbirini desteklemeye ve ilham vermeye teşvik eden bir marka. Herkesi kucaklayan #GanniGirls kampanyası ise, reklam amacından daha çok bir komünite yaratmayı hedefliyor. 2015 yılında, model Helena Christensen ve Kate Bosworth katıldıkları bir davette aynı Ganni ceketi giydiklerini fark edip bunu Instagram'da #GanniGirls etiketiyle paylaşınca başlayan bu hashtag günümüzde markanın başarı hikayesi olmuş durumda. Ganni kızı diye adlandırdığımız kavram artık sadece bir stil değil, bir davranış ve kendini ifade etme biçimi. Instagram hashtagine göz attığınızda ise gerçekten herkesin kendini en iyi şekilde ifade ettiğine inandığı pozları görmeniz ve ilham almanız mümkün. Modanın sürdürülebilirliği hepimizin kafasında ikilem oluştururken, moda dünyayı en çok zehirleyen endüstriyken, hepimizin daha bilinçli tüketimler yapması gerekirken, Ganni çok net bir şekilde ben sürdürülebilir bir marka değilim diyor. İlk duyduğunuzda kulağa kötü gelse de markanın kurucuları Nicolaj & Ditte Reffstrup bu durumu modanın merkezinde yenilik ve tüketim olmasına bunun da sürdürülebilirlikle zıt düşmesine bağlıyorlar. Bu ikilem onları sürdürülebilir bir moda evi olmadıklarını şeffaf bir şekilde söylemeye ama sorumluluklarının farkında olmaya itiyor. Ganni günümüzde sürdürülebilirliği sadece bir etiket olarak kullanan markalardansa, şeffaf bir şekilde geri dönüşüm ve sürdürülebilirlik adına olan çalışmalarını herkesle paylaşıyor. Mağazalarında ikinci el ürün satmaları, tüm plastik paketlerinin geri dönüştürülebilir ve tekrar kullanılabilir olması, döngüsel ekonomi modelini baz almaları, geri dönüştürülmüş kumaş kullanmaları ve koleksiyonlarında aynı desenleri kullanarak insanları önceki sezonlarda aldıkları ürünleri kullanmaya teşvik etmeleri sürdürülebilirlik adına bir markanın yapabileceği en önemli şeylerden bazıları. Ganni bununla da kalmayıp, kendi merkezlerinde geri dönüşümü ihmal etmeyip, kendi mantarlarını yetiştiriyor, kahve kalıntılarından sabun yapıyor ve kendi baharatlarını yetiştiriyor. Markanın kurucuları bunların aslında bir moda evi olarak sorumlulukları olduğunu her fırsatta belirtiyor. Bu süreci ise en şeffaf şekilde takip etmenize olanak sağlıyor. Kendi sitelerinde yayınladıkları sorumluluk projeleri ve hedefleri doğrultusundaki raporlara göz atabilirsiniz. Ganni'nin sürdürülebilirlik adına sosyal ve çevresel etkileri göz ardı edilebilecek gibi değil. Birkaç gün önce artık B Corp sertifikalı olduklarını açıklayan marka, toplamda 200 üzerinden 90.6 alarak bu başarılarını kutlasa da daha yapabileceğimiz çok fazla şey var bu yolda diyerek şimdiden kendilerine 150/200 hedefi koymuş durumda. B Corp sertifikası kar amaçlı şirketlerin sosyal ve çevresel performanslarına göre puanlanarak verilen özel bir sertifika. Şirketlerin bu sertifikayı alabilmek için en başta şeffaflık ilkesini gerçekleştirmeleri bekleniyor. Ganni de B Corp sertifikalı şirketler arasına girerek sosyal ve çevresel çalışmalar, şeffaflık ve çevresel sorumluluk adına en yüksek standartları sağladığını gösterdi. Markanın kurucusu Nicolaj Reffstrup B Corp sertifikalı olmak takım olarak kendi sorumluluklarımız adına çıktığımız bu yolda göstermiş olduğumuz çalışmaların bir beyanı. 90.6 puana ulaşmak kutlanması gereken bir başarı ama önümüzde hala gidilecek uzun bir yol var. Diyerek markanın çalışmalarına devam edeceğini duyuruyor. Ganni kendinden söz ettirmeye projeleri ve kampanyalarıyla da devam ediyor. Ahluwalia, New Balance, Vestiaire Collective, Juicy Couture gibi isimlerle yaptığı kampanyaların ardından şimdi de karşımıza Levi's ile çıkıyor. Kampanya yüzü olarak z kuşağının en sevilen influencerı Emma Chamberlain ile çalışan Ganni, bu koleksiyonda doğadan ilham alarak sürdürülebilirliğe odaklanıyor. 8 parçadan oluşan koleksiyonda organik pamuk ve bitki özlü doğal boyalar kullanılmış. İskandinav tarzını Amerikan tarzıyla buluşturan koleksiyon beğenileri topladı. Denim sektörü çevresel açıdan gerçekten büyük bir tehdit oluşturuyorken, denim markalarını böyle sürdürülebilir iş birliklerinde görmek hepimiz için çok sevindirici. Ganni'nin bugünkü popülaritesinde üretilen parçaların elbette payı var, ama en büyük pay Ganni'nin bir markadan çok bir yaşam tarzı satmasında. Bize modayı severken sürdürülebilirliği, geri dönüşümü unutmadan tüketimlerimizi bilinçli yapabileceğimizi gösteren, şeffaf ve sorumlulukların farkında bir marka Ganni. Gerek ürünlerinin fiyatlandırmasıyla gerek komünitesini herkese açmasıyla ve herkese modanın temelinde yatan kendini ifade etme özgürlüğünü sağlamasıyla Z jenerasyonunun kalbini kazandı diyebiliriz. Geriye dönüp baktığımızda, Ganni her zaman hikayesi olan bir moda evi olarak anılacak. Ganni gibi sorumluluklarının farkında, yeni neslin sesini duyan, yaratıcı ve duyarlı markaların çoğalması ise en büyük dileğimiz.


Ancak Marka Göçmenİeri bu marka ile etkileşimleri sınırlı olduğu halde kendilerini bu marka topluluğuna ait görürler. Örneğin Harvard'dan sadece uzaktan eğitim yoluyla sertifika alan bir kişinin cv'sine Harvard yazması bir göçmen davranışı örneği olarak tanımlanmış. Ya da Prada yazılı tanıtım amaçlı bir anahtarlık kullanıp kendini Prada müşterisi olarak sergileyenler. Bilimsel çalışmalar bu grup kullanıcıların markaya zarar verdiğini ve markanın asıl müşterilerinin, yani vatandaşlarının bu gruba hiç sıcak yaklaşmadığını gösteriyor. Kore'de yaygın bir trend olan pahalı markaların alışveriş torbalarının pazarlarda 30$'a varan fiyatlara satılması bu kavramları daha da gündeme taşımış. Normalde Prada / Marc Jacobs ürünler alamayan kadınların bu torbalardan alıp kullandıklarında asıl müşterilerin gururunun kırıldığı ve markanın prestijinin düştüğü ölçümlenmiş. Aynı trend uzun yıllar önce Bağdat Caddesi'nde gece tezgahlarında ünlü lüks marka torbalarının satılmasıyla baş göstermişti. Peki taklit ürün kullanımından çok daha farklı ve bazı koşullarda çok daha zararlı olabilecek bu olguyu kontrol etmek için lüks markalar neler yapıyor? Marka Göçmenlerinden ziyade kendilerine hayran ve zararsız olan Marka Turistlerine yatırım yapıyorlar. Heineken müzesi, Louis Vuitton müzesi, en ünlü üniversitelerin açtıkları Coursera çevrimiçi dersleri ve sertifikaları bu önlemlere bazı örnekler. Bellezza, S., & Keinan, A. (2014). Brand Tourists: How Non Core Users Enhance the Brand Image by Eliciting Pride. Journal of Consumer Research,41(2), 397-417.


Jacquemus şüphesiz günümüz moda dünyasının en popüler isimlerinden. Micro çanta trendinin öncüsü, sosyal medyada her fırsatta kendinden söz ettiren markayı ve markanın kurucusu Simon Porte Jacquemus'u daha yakından tanıyalım. Simon Porte Jacquemus 1990 doğumlu bir Fransız. Çiftçi bir ailenin çocuğu olarak Güney Fransa'nın küçük bir şehri olan Mallemort'da büyüdü. Büyüdüğü çevre, doğa, iklim Simon'ın en büyük ilhamlarından. Güney Fransa kırsalının havasını tasarımlarında hissettiriyor. Öte yandan her zaman bir Parizyen olma hayaliyle büyüyen tasarımcı, 18 yaşına geldiğinde bu hayallerini gerçekleştirmek için Paris'e taşındı. Küçük yaştan itibaren kumaşlarla oynamayı seven Simon'ın bu yolda en büyük destekçisi annesi olmuş. Jacquemus adını Simon'ın hayatını kaybeden annesi Valerie'nin kızlık soyadından alıyor. Henüz 19 yaşındayken kurduğu Jacquemus günümüzün en popüler markalarından biri. 2009 yılında ilk koleksiyonunu çıkaran tasarımcı 2012 yılında Comme des Garçons'da satış asistanı olarak çalışarak kendi markasını finanse etmeye devam etti. Bu dönemdeki koleksiyonlarını daha naif, çiğ ve güleç olarak tanımlıyor Simon. 2015 yılında LVMH tarafından düzenlenen Prize for Young Designers yarışmasında Virgil Abloh, Demna Gvasalia gibi isimlerle finale kalan Jacquemus her ne kadar birinci olamasa da jüriyi etkilemeyi başardı ve günümüzde Karl Lagerfield Special Prize olarak geçen özel ödüle layık görüldü. Simon markası için belirlediği köklerini güney Fransa'dan alan parizyen minimal tarzının tohumlarını o dönemde atıyor. Günümüzde Jacquemus bir marka olarak minimal, asimetrik, sürrealist, eforsuz parçalarıyla öne çıkıyor. Jacquemus adını daha sık duymaya başlamamız ise 2017 yılında moda dünyasında bir devrim yaratan Le Chiquito micro çantalarla başladı. Kim Kardashian, Rihanna, Dua Lipa gibi isimlerde gördüğümüz içine neredeyse hiçbir şey sığmayan bu minik çantalar yıllarca sürecek küçük çanta trendinin öncüsü oldu. 2018 yılında erkek giyim de sunmaya başlayan Fransız moda evinin bir sonraki büyük hamlesi ise 2019 yılında bir lavanta tarlasının ortasında gerçekleştirdiği İlkbahar/Yaz 2020 defilesi oldu. Markanın 10. Yıl dönümünü kutladığı Le Coup De Soleil koleksiyonu Valensole isimli Güney Fransa kasabasında lavantalar içinde moda tarihinde unutulmayacak bir defileyle sunuldu. Bu etkinliklerin yadsınamayacak etkisi ile birlikte markanın popülaritesindeki en büyük sır sosyal medya. Instagram'da daha önce örneğine az rastladığımız bir şekilde karşımıza çıkıyor Jacquemus. Ulaşılması zor lüks bir moda algısı yerine daha sıcak daha samimi ve hepimiz gibi selfielerle paylaşıyor markasını. Bunu yaparken estetik güzellikten de geri kalmıyor ve markasının imzası olan canlı maviler pembeler yeşiller daha minimal toprak tonlarıyla birleşerek görsel bir şölen sunuyor. Bize hepimizin günlük hayatından bir parça sunan tasarımcı arkadaşlarıyla fotoğraflarını, sevgilisini, tatilini yaratıcı bir göz ardından bizlerle paylaşıyor. Markasının tanıtımını günlük hayatın içinden fotoğraflarla birleştirmesi hepimizin markaya bakış açısını değiştiriyor ve daha ulaşılabilir bir algı yaratıyor. Jacquemus'un sosyal medyadaki varlığı sadece takip etmesi keyifli bir hesap olarak kalmıyor. Aynı zamanda müşterilerine de Jacquemus dünyasının bir parçası olmayı, insanlara bunu göstermeyi hedefleyerek çok doğru bir sosyal medya stratejisi çiziyor. Tasarımcıyı son olarak genç nesli de kazanmak istemesiyle Tiktok'da samimi içeriklerle görüyoruz. Simon'ın yarattığı Jacquemus dünyasının en somut örneği 2021 yılında Paris'te açtığı pembe temalı pop up store. Pandemi ile kapanan fiziksel mağazaların alternatifi olabilecek bir yaklaşımla karşımıza çıkan marka 7/24 açık olan, otomatı andıran bir satın alma deneyimi sunan pop up mağazanın en dikkat çeken yanı ise mağaza ve ürünler dahil her şeyin tamamen pembe renkten oluşmasıydı. Markanın bu hareketi anında instagramda viral oldu ve uzun kuyruklarda bekleyen müşteriler bu deneyimi Instagram'da paylaşarak Jacquemus dünyasının bir parçası oldu. Paris'teki ilk pop-up mağazanın reklam başarısı 2022 Sonbahar/Kış Milano Moda Haftası'nda ikinci pop up mağaza bu sefer beyaz temasıyla yerini aldı. Pop up mağazaların sosyal medya ile getirdiği başarı o kadar büyüdü ki, markanın üçüncü pop up mağazası Londra'da 3 farklı lokasyonda Le Blue ismiyle açıldı. 3 lokasyonda farklı deneyimler sunan pop up mağazaların biri ise tamamen insanların fotoğraf çekmesi ve paylaşması için kurulan sürrealist bir soyunma odasıyken, diğer iki mağazada ise markanın Le Splash koleksiyonu satıştaydı. Son olarak Fransız moda markası pop up mağazaların başarısının ardından kendi kalıcı mağazasını yine Paris'te Eylül sonunda açtı. Minimal tarzda, krem renginin ağrılıkta olduğu mağaza tasarımda bir patlamış mısır makinesi dikkat çekiyor. Markanın en çok konuşulan anlarından biri ise Nike ile yaptığı iş birliği. Mayıs ayında duyurulan Jacquemus + Nike iş birliği kadın spor giyimini markanın minimal tarzıyla buluşturuyor. 28 Haziran'da piyasaya çıkan ve kısa sürede tükenen koleksiyonun yakın zamanda satışa çıkacak devam parçası ise tamamen pembe bir Nike Air Humara LX. Jacquemus tasarımı altında beyaz ve kahverengiden sonra pembe olarak karşımıza çıkan spor ayakkabı markanın 10. Yılını kutladığı lavanta tarlasında gerçekleşen Le Coup De Soleil koleksiyonundan ilhamını alıyor. Jacquemus'un genç bir tasarımcı olarak yaratıcı parçaları ile moda dünyasına kattıkları inkar edilemez. Bununla birlikte Simon Porte Jaquemus kısa sürede sosyal medyanın pazarlama gücünü kullanarak günümüzün en popüler isimlerinden biri olmayı başardı. Markasını bir hikaye anlatımı olarak sosyal medyada hepimizin önüne sunan tasarımcı aynı zamanda samimiyeti, sıcak kanlılığı, neşesi ile de herkesin gönlünü fethetmiş durumda. Bir yanımız Jacquemus bu sezon ne yapacak diye merakla beklerken, diğer yanımız Jacquemus dünyasının bir parçası olmak, marka ile özleşmek için can atıyor.


Nike'ın meşhur çizgisi, Chanel'in içiçe geçmiş C harfleri, Karl Lagerfeld'in kafası.. logo ve semboller markaları bir çırpıda tanımamızı sağlayan en önemli güçlerden. Londra'da yaşayan grafik tasarımcı Reilly, marka logoları ile eğlenceli bir çalışmaya imza atmış. Bilinen markaların logo ve isimlerini eşleştirmiş. Ortaya oldukça ilginç, algısal bir kargaşa çıkmış. Lüks markaların logolarını her sektörden uygun fiyatlı logolarla içiçe geçiren Reilly çalışmasıyla şu sıralar moda dünyasında ihtiyaç duyulan mizaha bir parça da olsa yer vermeyi başarmış. Amacım sadece insanların logolara başka açılardan bakmasını sağlamak. Gündelik hayatımızda yüzlerce logo etkisi altında kalıyoruz. Bir gün neden tüm bu logoları birbiriyle karıştırıp bunlarla biraz eğlenmeyelim ki diye düşündüm ve ortaya bu proje çıktı diye çalışmasını özetliyor. 'Dünyaca Ünlü Markaların Logoları Nasıl Doğdu?' yazısının 1. ve 2. kısmında hafızalarda yer etmiş, olmazsa olmaz logoların hikayelerini incelemiştik. Okumak için tıklayın.


Belki bu markalara aşk, ve hatta ötesinde kıskançlık duyuyoruz. Pazarlama literatürü uzun süre boyunca marka sadakati ile meşgul oldu. Çünkü insanların markalara bağlanması ve tekrar tekrar satınalması isteniyordu. Ancak ondan sonra asıl amacın marka aşkı yaratmak olduğu öne sürüldü. Lovemarks listeleri gibi araştırmalara ağırlık verildi ve Coca-Cola, Google gibi aşk duyulan markalar örnek gösterildi. Literatür birkaç yıldır aşkın karanlık yüzüyle uğraşıyor: marka kıskançlığı. Çok sevilen markaları arkadaşlar, akrabalar gibi başka kişilerde gözlemlendiğinde duyulan acı, biz o markaya sahip değilsek daha da fazla hissediliyor. Bu aşkın karanlık tarafının diğer bir sonucu da doğal olarak aynı mağazadaki diğer alışverişçilerin potansiyel düşmanlar olarak görülmesi. Herkes zaman zaman favorisi olan bir mağazada dolaşırken diğer müşterilere kızıp sen kim bu kıyafetler kim? diye isyan etmişizdir. Artık araştırmacılar da bu duygunun ve sonuçlarının peşinde. Elbette marka aşkı ve kıskançlığını sadece kadınlar ve moda markaları olarak düşünmemeliyiz. Arkadaşı favori marka arabasını satın alan erkekler ya da Harley Davidson geçerken arkasından bakan erkekler de bu kategoride... Özellikle kimliğimizi ve statümüzü güçlendirdiğini düşündüğümüz markalara karşı kıskançlık duyma ihtimalimiz de gündelik markalara kıyasla daha yüksek. Son araştırmalar ise marka kıskançlığının ateşleyici bir güç olarak aslında tüketiciyi daha da motive ettiği, marka tutkusu yarattığını gösteren bir döngü çiziyor. Sarkar, A., Krishna, G. R., & Rao, K. S. (2014). Brand desire and brand jealousy: Routes to persuasion. The Marketing Review, 14(3), 265-278.


McKinsey'in yaptığı araştırma dünyada moda sektörünün $2.4trilyon bir büyüklükte olduğunu ortaya koydu. Bu, dünyanın 7. büyük ekonomisine denk gelen bir hacim. Ve tamamlanmasına günler kala moda sektörünün 2016 yılını %2 ila %2.5 bir büyüme ile kapatacağı konuşulur oldu. Bu ise 2009'daki Mortgage Krizi döneminden beri sektörün gördüğü en kötü yıl demek. Sadece Türkiye değil, tüm dünya için. Öyle bir geçti ki bu sene, '2016'i nasıl tarif edersiniz?' diye farklı kitlelere hitap eden büyük markalara sorulduğunda cevap hep şöyle geldi; 'zorlayıcı, önümüzü görmediğimiz, tatminsiz bir yıl'. İlk konu elbette güvenlik konusundaki tedirginlik. Nihayetinde Brüksel havalimanında dahi bombaların patladığı bir seneden bahsediyoruz. Güvenli hissetme endişesi, artan göç ve terör tehdidi turizmi baltalarken beraberinde alışveriş halet-i ruhiyesinden de çıkarıyor insanı.. Almayı düşünememeyi geçtim, almayı anlamsız bulduğumuz bir dönemden geçiyoruz. Markalar için daha büyük bir tehdit, daha zorlayıcı bir 'challange' olabilir mi? Bir de üzerine Çin'deki beklenenin altı büyüme emareleri, Brexit çilesi, Trump'ın seçilmesi, dünyada genel GDP büyüme endeksinin iyi seyretmemesi gibi etkileri dizince tablo iyice kararıyor. Dedim ya senenin en belirgin karakteristiği 'belirsiz' olması idi... Tam düzeliyor derken rakamlar bir haberle tepetaklak oldu. Tam umudu kesmişken düzelme eğilimi gösterdi. Öylesine karmakarışık, kaos dolu bir sene... Ancak artık ezberlediğimiz kişiselleştirme ve işbirliği trendlerinin dışında bu sene başka bir şey daha oldu. Dünya hızla kutuplaşmaya doğru giderken, Trump Amerika'daki Meksikalıları, Esad kendi halkındaki Sünnileri ötekileştirirken, İngiltere kendini Avrupa Birliği'nden ayrı görüp sıyırma kararı alır, Türkiye paralel yapılanma ile 'siz-biz' noktasına kendini darbe ile karşı karşıya bulurken moda markaları buna tam zıt bir tavır sergiledi. Moda kendi alanında demokratikleşti. Sektör oyuncuları öyle adımlar attı ki bütüncül bir yaklaşımla, tüm kesimleri kucaklamaya ant içmiş gibi.. Dünyanın ruh halinden hiç etkilenmeyecek bir kopuklukta olsaydı dahi, Türkiye'nin kendi iç psikolojisi 2016 moda sektörünün kötü geçmesi için yeterdi. Artık günlük yaşamımızın içinde hissettiğimiz bombalardan mı bahsedelim, değeri eridikçe eriyen Türk Lirası'ndan mı, ülkenin turistten arınmış kimliğinden mi bahsedelim (yaz ortasına kadar 1 tane Rus turist dahi ağırlayamadığımız sene bu sene idi), yaşadığımız darbe girişimi kabusundan mı... Alışverişin psikoloji ile ne kadar ilintili olduğunu düşününce bunların tek bir tanesi bile 'daha az almak' için başlı başına sebep. 2016'da C&A Türkiye'den çıkış yaptı. Burberry Suadiye'deki dev mağazasını kapattı. Mango birçok yerde mağaza kapama hazırlığına başladı... Wepublic ve DSquared gibi pazara yeni giren oyuncular da vardı ama onlar da moralleri yüksek tutmaya yetmedi. Moda sektörü söz konusu olduğunda Türkiye zaten ağırlıklı olarak yerli üretim ve tüketimden beslenen bir ülke. LC Waikiki, Koton, Kiğılı... Bu markalar Türkiye moda piyasasının en büyük gerçeği. Peki Türkiye'de filizlenerek 2016'da tavan yapan en yeni trend neydi? Yanıt için biraz etrafınızdaki kişileri inceleyin derim. Balenciaga çantalar yerine Mehry Mu'ları koluna takıp gezenler az mı? Hermes yerine Rumisu bir eşarbı boynuna iliştirenler, bikinisini Lily&Rose, takılarını Bee Goddess'tan tercih edenler?? Türkiye'de artık her kesimden insan Türk markalarını daha çok tercih eder oldu. Çünkü konjonktüre rağmen Türkiye'de tasarım ve markalaşma son dönemlerde oldukça sağlam ilerledi. Bu da Türk ürünleri için pazarın büyümesine sebebiyet verdi. bulacağına işaret ediyor. Dijitalleşen sistemin, değişen iletişim modellerinin ve daha da yaygınlaşacak e-ticaret alışkanlığının bulutların dağılmasına en büyük etken olacağı konuşuluyor. Lüks moda evleri için ise ferahlamanın en çok üzerinde durulan yolu 'see now, buy now' olarak tasvir edilen yeni model. Yani defile gerçekleşir gerçekleşmez podyumdaki kıyafetlerin satışa sunulabilir kıvamda olması. Geçtiğimiz sene Tom Ford, Burberry, Tommy Hilfiger ve Ralph Lauren gibi markalar bu yeni düzene destek verdiklerini, ve hatta baş döndürücü hızla ilerleyen moda dünyasında rekabet edebilmek için bunun tek çıkar yol olduğunu düşündüklerini açıklamışlardı. Ancak görünen o ki, hangi marka nasıl bir yolu belirlerse belirlesin toparlanmanın markaların çabasından çok daha fazlasını gerektireceği gerçek. Çünkü alışveriş isteği kamçılanmadan, huzur olmadan, cepte yeterli para bulunmadan, bir şeyi beğenmek için dahi evden çıkacak keyif hissedilmeden, markalar ne yapsa delik bir havuzu doldurmaya uğraşmak gibi olur.


Polimoda'nın dekanı Danilo Venturi Rus be-in.ru moda platformuna verdiği röportajda bir moda markasının kimliğini yaratma yolunda olanlara önemli beş ipucu verdi. Hiçbir zaman segmentasyon ve hedeflerden başlamayın, daha çok tasarımcının vizyonu, etik değerleri ve estetik anlayışından başlayın. Tasarımcılar bir futbol takımının direktörü gibi kolay değişir sanmayın. Ürünlerdeki farklılaştırıcı unsurları göz önüne alarak ve uzun vadede sosyal trendleri gözlemleyerek, iş modelinizi tasarımcının kimliğine uydurun. Armani'nin 70'lerde yaptığı gibi...dekonstrükte ceketi yaratarak o dönem erkeğinin yeni beklentilerini çok iyi sezmişti. Rakiplerinizin hedef kitlenizin zihninde kapladığı yeri iyi analiz edin ve marka değerlerinizi en boş olan alana yerleştirin. Amacınız kazanmak ve bugünün doygun pazarında kötü versiyonlar için yer yok. Hiçbir zaman değişmemesi gereken görsel elementlerinizi ve değişebilecek olanları belirleyin. Bu şekilde zamansız, aynı zamanda da güncel olmayı başarabilirsiniz. Chanel'in yaptığı gibi. Marka hikayenizi derin metaforlara ve evrensel hikayelere dayandırın ki müşterilerinizin bilinçaltına hitap edebilesiniz. Unutmayın ki kişiler rasyonel düşünürler ama kararlarının %90'ı duygusaldır.


Kolay uygulama tekniklerine sahip olması ve renklendirmeyi diğer malzemelerden daha çabuk tamamlamaya olanak sağlaması markerların bu kadar çok tercih edilmesinin nedenlerinden. Marker tekniği birçok boyanın uygulama tekniğinden daha basit olsa da bu konuda dikkat edilmesi gereken bazı hususlar var. Bu yazıda kendi tecrübemden yola çıkarak, kısaca size marker kullanırken nelere dikkat etmeniz gerektiğinden ve bu teknikte nasıl uzmanlaşabileceğinizden bahsedeceğim. Piyasada çok çeşitli marker kalemler bulabilirsiniz. Ancak temelde markerlar uçlarına göre iki çeşide ayrılırlar: Kesik uçlu marker ve fırça uçlu marker. İki ucun da hem avantajı hem dezavantajı olabiliyor çizime göre. Kesik uçlu marker kalemler haliyle daha keskin hatlı geometrik çizimler için kullanım kolaylığı sağlarken, fırça uçlu olanlar ise genel ışık dağılımını daha homojen verebilmekte. Uzmanlaştığınız takdirde bu iki kalemi de istediğiniz her türlü çizimde rahatça kullanabileceğinizin altını çizmek istiyoruz. Deneme yanılma ile hangisinin size daha uygun olduğunu keşfedebilirsiniz. Kalem ucundan bağımsız olarak markerlardaki en önemli ayrıntı boyanın kuruma veya kat yeme süresi. Aslında bu tamamen çiziminizin mükemmel olmasındaki en önemli kriter. Burada iş hem size hem de markera düşüyor. Kimi markerlar siz bir sonraki kata geçmeye başlamadan kurumaya başlar, bu yüzden de olur da yanlışlıkla aynı yeri tekrar boyarsanız istemsiz yeni bir gölge oluşturmuş olursunuz. Bir diğer türde de siz kalemi kaldırmadan boyamaya devam ettiğiniz sürece boya homojen olarak dağılmaya devam eder, bu sayede siz istemeden yeni bir kat boyamış olmazsınız. Markerla boyama tekniği sulu boya tekniğine çok benzer. İkisi arasındaki temel fark ise marker kullanırken su gerekmez J Sulu boya tekniğine benzemesinin sebebi tıpkı o teknikte olduğu gibi ışıktan gölgeye geçerken katman katman boya geçilmesi. Yani çiziminizdeki ışık ve gölgeyi belirlerken ışık alan bölgeleri belirledikten sonra gölge olacak kısımlar için gölge koyuluğuna göre tekrar kat geçersiniz. Bunu aynı Photoshopta boyama yaparken katman kullanmak gibi düşünebilirsiniz. Gölge istemediğiniz yerden tekrar markerla geçmemeye özen gösterin. Tam ışık ve tam gölge kısımların arasında mutlaka ara ışık ve gölge geçişleri için katman boyayın. Yani tam ışık için 1 kat marker geçtiyseniz ve tam gölge kısım için de 3 kat marker geçtiyseniz ikisinin arasındaki bölgeye de mutlaka 2 kat geçmiş olmalısınız, bu sayede daha gerçekçi bir geçiş ve boyama elde edersiniz. Katmanlar birbirine geçip kuruduktan sonra istediğiniz görüntüyü elde etmiş olacaksınız. - Yeni başlıyorsanız çizimdeki ışık-gölge kısımlarının sınırlarını çok hafif bir şekilde normal kalemle belirtin. Ancak çizginin üstünden hamur silgiyle geçerek çizginin görünürlüğünü seyreltmeyi unutmayın. Açık renklerin kapatıcılığı çok fazla olmadığından, sınır belirlemeyi açık renk uygulamalarında kullanmayın; kalem çizimi alttan görünecektir. - Yeni markerlarınızı mutlaka esas çizimde kullanmadan önce herhangi başka bir çizimde deneyin ve kuruma-dağılma karakterini inceleyin. - Ne çok yavaş ne çok hızlı boyamayın. Yavaş boyarsanız boyamada dalgalanma oluşur, hızlı boyarsanız eliniz alışık olmadığından taşırırsınız ve maalesef markerlar taşınca silinmiyor... - Çiziminizi renklendirmeden önce mutlaka üstüne hamur silgiyi hafifçe bastırıp çekerek üstteki kalem tozunu alın. Resim kalemleri dağılma özelliğine sahiptir, marker üstlerinden geçtiğinde hem markerınızın ucu kirlenir hem de çiziminizde istemeyeceğiniz renk dağılımları oluşur. - Marker kullanımında uzmanlaşana kadar yapacağınız boyamanın aslını gerçekleştirmeden önce fotokopisini alıp kopyalarının üstünde ışık gölge denemeleri yapın, bu sayede esas boyamada tereddüt yaşamazsınız. - Her bir renk için en az 2-3 ton almanız boyamayı daha verimli gerçekleştirmemizi sağlar.


1960'lı yıllarda, moda dünyasına damgasını vuran değişiklik, teenage kesimin eline geçen, harcanmaya hazır gelir olmuştu. Cepleri sadece kendilerine ayırabilecekleri bir gelirle dolan genç kesim, moda dünyasına kendi diledikleri gibi yön vermeye başladı. Bu dönemde, moda dünyasının gözleri, yeniliklerin bir grup genç, yetenekli tasarımcının ellerinden çıktığı Londra'ya dikilmişti. Şehrin moda dünyasındaki dönüşümde ise, elinde vizyonunun dışında pek bir şey olmadan yola çıkan, kafa göz yara yara da olsa bu vizyonu hayata geçiren ve kısa sürede özgünlüğüyle büyük popülerliğe erişen genç Mary Quant'ın rolü büyüktü. Öğretmen bir anne-babanın çocuğu olarak Londra'nın Blackheath isimli taşra bölgesinde doğan ve ailesiyle birlikte sık sık taşınan Quant, modayla ilişkisini küçük yaşlarda eline geçen kıyafetlerin sıkıcılığına karşı verdiği mücadeleyle keşfetmiş, onları dönüştürerek kendine özgü bir tarz yaratmıştı. Ailesinin moda okumasına karşı çıkması üzerine Goldsmiths'te ilüstrasyon okumuştu. Üniversitede tanışıtığı, daha sonra evleneceği sevgilisi aristokrat Alexander Plunkett-Greene ve arkadaşları Archie McNair ile birlikte Londra'nın Chelsea mahallesinde King's Road üzerinde bir binayı satın almışlardı. Bodrum katını Alexander's isminde bir restorana çevirdikleri binanın üst katında ise ilk butiği Bazaar, 1955'te kapılarını açtı. Otobiyografisi Quant by Quant'ta anlattığı üzere, yol yordam bilmeyen gençler her şeyi bolca hata yaparak öğrenmişler, başarı yolunda bolca bocalasalar da hızla büyüyen ünlerinin sayesinde ayakta kalmışlardı. Elbet bu başarıları tesadüfi değildi; bu üçlü farklı yeteneklerini bir araya getirerek oldukça iyi bir ekip oluşturmuşlardı. Mary ekibin tasarım gözüydü, herkesin Plunkett ismiyle çağırdığı Alexander halkla ilişkiler ve pazarlama konusunda yetenekliydi, ve avukatlığı bırakarak fotoğrafçılığa geçmiş olan Archie, girişimlerine hukuki ve yönetimsel alanlarda yön veriyordu. Quant, önceleri gençlere hitap eden giysilerle doldurmayı hedeflediği butiği için dişine göre ürünler bulamayınca, kendi tasarımlarını üretmeye başladı. Genç yaşından edindiği dikiş bilgisi olsa da, tasarım eğitimi olmadığından, üretim hakkında hiç bir fikre sahip değildi. Öyle ki, üretime başladığında kumaşları toptan alabileceğini bilmediğinden Londra'nın pahalı kumaş mağazalarından perakende fiyatına alış-veriş yapıyor, neredeyse zarara giriyordu! İşin kolay yolunu anladıktan sonra ise gün be gün ilerleyen bir üretim döngüsü kurdu; mağazada bir günde tüketilen stoklar, ertesi gün için tekrar hazırlanıyordu, bu döngü oldukça yorucu olsa da, yeniliğe aç müşterilere sürekli yeni stiller sunma olanağı sağlamıştı. Genç girişimciler başarılarının bir kısmını da Londra'da geniş bir çevreye sahip olmalarına borçluydu. Daha kendi işlerini kurmadan önce sahip oldukları popülarite, mekanlarının hızlıca gençlik kültürünün bir merkezi olmasını sağlamıştı. Bazaar, sadece alış-veriş için gelinen bir mağaza değil, adeta sosyal bir mekandı. Bazaar'ın dekoru ve vitrini de alışılagelmiş Londra giyim dükkanlarının zarif ve olgun havasına meydan okur nitelikteydi. Hepsi bir örnek, minnacık bir adım atmaya hazırlanır gibi bir ayağını öbürünün önüne uzatmış duran vitrin mankenlerini beğenmeyen Quant, kendi mankenlerini yaptırdı. Moda fotoğraflarındaki mankenler gibi hareketli pozlar vermesini istediği bu mankenleri, bir vitrin firmasında çalışan heykeltraş bir arkadaşlarının yardımıyla hayata geçirmeyi başardı. Vitrinle ilgili sıradışı olan sadece mankenlerin pozları değildi elbet, her cumartesi gecesi mağazayı kapattıklarında arkadaşlarıyla birlikte vitrini süslerken hayli eğleniyorlardı; vitrin, o dönem için akla hayale gelmeyecek manzaralarla süsleniyordu. Quant biyografisinde Bir keresinde bir fotoğrafçıyı ayaklarından tavana astık, elindeki eski model fotoğraf makinası kendisi de inanılmaz bir açıyla asılı olan bir mankene dönüktü. Elbise o kadar sıradışıymış ki ona iyice bakabilmek için her pozisyona girmeye değermiş izlenimi vermek istiyorduk. diye anlatıyor. Mary Quant'ın ana ilham kaynaklarından birisi Mod estetiğiydi. Mod stili, 1950'ler Londra'sında gençlik kültürüne hakim bir tarzdı; Viktoryen estetiğini Rock'n Roll'la birleştiren bu alt kültür, kendisini keskin, temiz hatlı takım elbiselerle belli ediyordu. Bir başka ilham kaynağı, Chelsea Set olarak bilinen, Chelsea mahallesinde takılan bir grup sanatçı ve entellektüel gencin Beatnik sokak stiliydi. Quant'ın bu elementleri kullanarak yarattığı kendine özgü tasarım dilinde birleştirici etmen ise; beklenmedik oran-orantılar kullanması ve kıyafetleri alışılageldik işlevinin dışında bir şekilde önümüze çıkarmasıydı. Örneğin Viktoryen iç çamaşırlarına hayli benzeyen parçaları tekrar tasarlayarak günlük kıyafet olarak müşteriye sunabiliyordu. Elbise olarak giyilebilecek kadar uzun erkek hırkaları yapıyor, kazakları beyaz plastik yakalarla canlandırıyordu. 1960'lar modasının yeni malzemelerle yaşadığı aşktan faydalanarak giysilerde PVC kullanan ilk tasarımcı olmuştu. Bir tasarım nesnesinin çoğu zaman tek bir kaynağının olmadığını göz önünde bulundurmak gerekse de, Mary Quant'ın mini eteğin ortaya çıkışıyla en sık özdeşleştirilen isim olduğunu söyleyebiliriz. Tasarımcının kendisi bu tasarımla ilişkisini şu şekilde anlatır: Mini eteği keşfeden King's Road'daki kızlardı. Ben içinde hareket edilebilen, hoplanıp zıplanabilen, kolay giyimli, genç, sade kıyafetler yapıyordum ve onları müşterinin istediği gibi kesiyorduk. Ben eteğimi oldukça kısa giyerdim ve müşteriler benden hep daha kısa, daha kısa istediler. O yüzden mini etek, sokak stiliyle tasarımcının bir ortak çabasından ortaya çıkmış olsa da, Mini ismini tasarıma veren Mary olmuştu. Sonuç olarak fikir kimden çıkmış olursa olsun, kısa etekler Mary Quant tasarımının alametifarikasıydı. 1960'lar geldiğinde, Mary Quant moda ve popüler kültür dünyasında yerini edinmişti ve etkisi Londra'nın dışına uzanmaya başladı. 1962'de Amerikan mağazası JC Penney ile bir anlaşma imzaladı. 1963'te ise Mary Quant Limited, daha ucuz bir koleksiyonla The Ginger Group adı altında dağıtıma başladı. 1970'lerde Quant'ın moda dünyasında halen baskın bir etkisi vardı. 1970'lerin sonundan itibaren ise marka, temsil ettiği yaşam tarzına hitap eden ürün yelpazesini genişletmeye doğru gitti; İngiliz firması ICI için nevresim, halı, boya ve duvar kağıdı, mayo, çorap, takı, Daisy oyuncak bebeği, popüler makyaj ve cilt bakım ürünleri tasarladı. Yazının tüm hakları yazara ve modakariyeri.com'a aittir. Kopyalanması ve izinsiz kullanılması yasaktır.


Moda dergileri ve internet sitelerinde mayıs ayına adım atar atmaz ' Sezonun bikini modelleri' ve benzeri tarzda başlıklar ister istemez hepimizin dikkatini çekmiştir. Hep ziyaret ettğimiz hazır giyim markalarının da teker teker mayo koleksiyonlarına adım attığının da herkes farkında. Gerek sürekli kurulmakta olan mayo markaları olsun, gerekse hazır giyim markaların bu ürünlere yönelmesi olsun, mayo için rahatlıkla altın çağını yaşadığını söyleyebiliriz. Geçtiğimiz senenin Global Industry Analist rakamlarına göre toplam mayo endüstrisi 17.6 bilyon dolar ve bu rakam seneler içinde katlanarak büyüyor. Peki artık herkesin dolabından en az 1 adet bulunan bu parçalar nasıl oldu da tarih boyunca sadece deniz kıyafeti olmaktan çıkıp müthiş bir endüstriye dönüştü? Bu sene bikininin ortaya çıkışının 70. yılını kutlarken, mayo ve bikinilerin tarihine kısa bir göz atalım. Mayoların çıkışı, aslında 1800'lerin başına dayanıyor. 1800'lerdeki sanayi devrimiyle birlikte özellikle Avrupa sosyetesi demiryollarını kullanarak tatil amaçlı deniz kenarına gitmesi mayo ihtiyacını doğuran en önemli faktör. Her ne kadar denize girmek 1800'lerde başlamış olsa da kadınların hem tenini göstermesi doğru bulunmadığından hem de üst tabakaya ait olduğunu belli etmek olan beyaz tenin koyulaşmasını önlemek gerektiğinden günümüz mayolarına hiç bir şekilde benzemeyen çok kapalı ama döneme göre nispeten daha bir rahatlık anlayışı sunan deniz kenarı elbiseleri giyilmeye başlanıyor. Victoria döneminde ise kadınların kıyafetlerinin ne kadar kapalı olduğuna bakılmaksızın suya girerken görülmesi bir tabu olduğundan, özel tekerlekli kabinler kullanılıyordu. 1800'lerin ortaları hatta sonlarına yaklaşırken mayolar hala vücudun büyük bir kısmını kapamak zorundaydı fakat oryantal ilhamlı mayolar önceki dönemlere göre kadınlara bacaklarının alt kısmını açıkta bırakma özgürlüğünü tanıyor. 1910'lara geldiğimizde kadınlar mayo konusunda artık vücuda oturan ve nispeten daha açıkta bırakan parçalar giymekteydi. Peki ya bikini? Bugün deniz kıyafeti denince hepimizin aklına mayodan daha önce gelen bikini 1946'ya kadar piyasada yoktu. Mayo yıllar içinde küçüldükçe, gittikçe vücudumuzun şeklini alırken Fransız Louis Renard ise Paris'te bir havuz davetinde ilk bikiniyi tanıtıyor. Bikininin tanıtımı için manken bulamayıp striptizci Micheline Bernardini'nin tanıtması dönemi için ne kadar bir şok faktörü olarak algılandığını gösteriyor; İtalya ve İspanya'da ahlaka aykırı bulunduğu gerekçesiyle yasaklanması da cabası. Bikini ve mayolar tarih boyunca değişime uğrarken aklımızda bir çok ikonik görüntü de oluşturdu. 1950'lerde Brigitte Bardot'nun Cannes sahillerinde bikinisiyle dolaşması, 70'lerde Farrah Fawcett'in V yaka mayosu ve 80'lerde Pamela Anderson'ın kırımızı Baywatch mayosuyla verdiği pozlar hep zihnimizde kazınmış anlardandır. Günümüze gelince ise mayo sadece denize girerken kullandığımız bir araç olmaktan çoktan çıktı. Özellikle yaz aylarında modayla ilgili haberler ve kaynaklarda istisnasız duyduğumuz neredeyse bu yaz sezonu için çanta ve ayakkabılar kadar önem taşıyan parçalara dönüştü. Stella Mccartney daha geçtiğimiz hafta mayo koleksiyonu çıkaracağını açıklaması; Kendall ve Kylie Jenner'ın yaz başına girerken çıkardıkları mayo markası olsun hepsi bu sektörün dinamikliliğini gösteren haberlerden. Yurtdışını bırakıp, Türkiye'ye gelirsek bizde de durumun farklı olduğunu söyleyemeyiz. Mayo pazarı Türkiye için de sürekli gelişen ve gittikçe zorunlu bir plaj öğesinden plajda bir stil yaratmaya dönen bir parçayı simgeliyor ve tıpkı aynı yurtdışında olduğu gibi bizde de bir çok hazır giyim markası kendi mayo koleksiyonunu yapmaya başladı bile, bunlardan en önemlileri arasında Koton'u gösterebiliriz. Bir yandan büyük hazır giyimciler mayo-bikini koleksiyonuna yönelirken, bir yandan da epey bir Türk tasarımcı yeni mayo markalarını kuruyorlar. Son zamanlarda gözlemlediğimiz ve beğendiğimiz bazı Türk mayo markalarını aşağıda sıraladık. 2007 yılında Ayça ve Zeynep Sadıkoğlu kardeşler tarafından kurulan OYE Türk mayo markaları denince akla ilk gelenlerden. Türkiye'de imal edilen ama İtalyadan gelen kumaşlarla yapılan parçalar bugüne kadar Paris Hilton ve Jennifer Lopez gibi isimlerin üzerinde görüldü. Lily and Rose, Roys Elhadef ve Liana Kalma tarafından 2012 yılında kuruldu. High-end bir mayo markası yaratmak amacıyla çıkan ikili, hem rahat hem de bol miktarda işçilik ve süsleme olan markalarıyla son yıllarda adlarından çok söz ettiriyorlar. Model Ezgi Bozkurt ve dansçı Buse Uğur tarafından İstanbul'da kurulan 5th position, 3 sezondur Türk mayo markalarında sıklıkla adı geçenlerden. İlhamını bale ve dans kültüründen alan 5th position, plajda hem şık görünürken rahatlığından ödün vermeyenler için doğru tercih. 2014 yılında Elif Jazel Aydın tarafından kurulan Minimal Vamp, lüks deniz kıyafetlerini minimal bir tasarım anlayışıyla yorumluyor. Hem pastel tonları hem de bolca siyahın kullanıldığı Minimal Vamp'ta plajda şıklık için abartıya kaçmak gerekmediğini gösteriyor. Melis Şenel tarafından kurulmuş çiçeği burnunda mayo markası Simple For You, geçtiğimiz günlerde haberler kısmımızda Chiara Ferragni tarafından giyilmesiyle yer almıştı. 'Sunday Funday, Beach Please, Gym and Tonic' gibi eğlenceli sözleriyle slogan mayo konseptini hayatımıza getiriyor.


Güneş Mutlu Mavituncalılar'ın hayalperest ideallerle 2010 yılında kurduğu Mehry Mu, yerel üretimle hazırlanan, tasarımcının tabiriyle 'ruhu olan' çantaların markası. Farklı disiplinlerden zanaatkarlar ile işbirliği sağlanarak elde yaratılan zarif koleksiyonlar, nostaljik ve romantik unsurlar ile renkli hikayeler taşıyorlar. Mehry Mu'nun tasarımcısı Güneş Mutlu Mavituncalılar ve koleksiyoner-tasarımcı Ayça Sarc'ın işbirliği, geleneksel Türk yorgan zanaatını çağdaş çanta tasarımlarına taşıyor. Ayça Sarc gerçek bir Türk yorganı tutkunu. Geleneksel el işi saten yatak örtülerine duyduğu bu ilgisi, en değerli yorgan ustasının dükkanını kapatmak zorunda kalmasıyla bambaşka bir şekle büründü. Koleksiyoner kimliğiyle küratörlük macerasına çıkan Sarc, geleneksel motiflere uygun yeni yorganlar yaptırmaya ve ustalara sahip çıkmaya başladı. 2018 yılında, unutulmaya yüz tutmuş bu halk sanatından nadide antika parçalar ve kendi yeni tasarımlarını yan yana bir yerleştirme çalışmasıyla sergiledi. Sultanahmet'te yer alan tarihi Abud Efendi Köşkü'nde gerçekleşen Yorganlar Fora adlı bu sergi, Ayça Sarc ile Mehry Mu'nun kurucu tasarımcısı Güneş Mutlu'nun tanışmalarına ve beraber çalışma kararı almalarına vesile oldu. Anadolu'da çeyizlerin vazgeçilmezi olan el işi yorganlar, koleksiyoner Ayça Sarc'ın çok değer verdiği tutkusu olmaya devam ederken, zaanatın tükenmenin eşiğinde olması, onu bir farkındalık yaratmak adına harekete geçiriyor. Sultanahmet'teki tarihi bir köşkte kapıları açan, antika ve kendi tasarımı yorganların yer aldığı yerleştirme sergisi, Sarc'ın Mehry Mu'nun kurucu-tasarımcısı Güneş Mutlu Mavituncalılar ile şans eseri tanışmasına ve projenin ilk tohumlarının atılmasına imkan sunuyor. Aynı dili konuşan iki yaratıcı kadın, hızla bu kültürel mirası çağdaş bir el işi çanta koleksiyonunda canlandırmaya ve böylece gelir gücü tehlike altındaki zanaat ustalarına destek çıkmaya karar veriyor. İki yılda hazırlanan Mehry Mu x Yorganlar Fora koleksiyonu, farklı renk ve motif varyasyonlarıyla gelen 'Meliha' shopper, 'Cenan' tote ve 'Nevin' clutch olmak üzere üç farklı modelden oluşuyor. Zanaatkarların elde hazırladığı mavi, yeşil, sarı ve kırmızı saten ipek kumaştan tasarımlar üzerinde yonca yaprağı, yıldız ve gökkuşağı gibi geleneksel motifler öne çıkıyor. Mehry Mu'nun imzası haline gelen el işi burgu çanta sapı gibi detaylara ek olarak pamuk dolgunun şekil verdiği çantalar, gerçek Türk yorganlarından kesitleri çağrıştırıyor. Çiçek desenli astarlar ise tasarımların taşıdığı özgün Türk tekstil kültüründen diğer bir detay. Oyuncu Nil Keser, mimar-tasarımcı Aylin Çınarlı Duna ve tekstil uzmanı Charlotte Hegewalk'un yer aldığı Tuğberk Acar'ın çektiği lookbook fotoğrafları ise özel ve tarihi bir mekanda, Abdülmecid Efendi Köşkü'nde çekildi. 1800'lerin sonunda İstanbul'un efsanevi mimarı Alexander Vallaury tarafından, Mısır Hidivi İsmail Paşa için yapılan köşk, sonradan sanatsever Sultan II. Abdülmecid'e tahsis edilmişti. Çini ve hat sanatıyla süslü duvarlarıyla günümüzde çağdaş sanat sergilerine ev sahipliği yapan Abdülmecid Efendi Köşkü, zanaat ve modern zevki kutlayan bu işbirliğini anlatmak için de ideal adres oldu. Bu koleksiyonu nasıl buldunuz? Yorumlarınızı bekliyoruz.


Amerika'da Donald Trump'ın başkan seçilmesinin ardından moda dünyasında da sular durulmuyor. Birçok tasarımcının Melania Trump'ı giydirmeyi reddetmesininden sonra bu sefer de müstakbel First Lady'e Gigi Hadid'den tepki geldi. Melania Trump'ın moda dünyasında sevilmemesi çok alışık olduğumuz bir durum ama Gigi Hadid'inki bazı Trump sevmeyenleri bile kızdırabilecek bir boyutta. American Music Awards sunuculuk görevini üstlenen Gigi'nin Melania Trump'ın aksanıyla dalga geçerek canlı yayında taklidini yapması bir çoklarına göre sınırı aşan bir noktaydı. Donald Trump'ın görüşlerine medeni bir şekilde tepki vermek tamam da, kişinin aksanıyla canlı yayında dalga geçmesi Gigi'nin çok sayıda olumsuz tepki almasına neden oldu. Tüm bunlar olurken şaşırtıcı bir haber de Dolce&Gabbana'dan geldi. First Lady'i giydiren markanın bu durumu instagramından paylaşması üzerine instagramda negatif yorumlar yağmaya başladı. Markanın paylaştığı görselin altına #DGWOMAN yazıp kalplerler koymasıyla bir çok takipçi tarafından bir daha asla Dolce& Gabbana almayacağım, sizi takip etmekten vazgeçiyorum gibi bir sürü yorumlar geldi. Bu duruma Dolce& Gabbana'nın sessiz kalmasını beklerken şaşırtıcı bir şekilde Evet, Melania Trump'ı giydirdim, bu durumdan memnun kalmayanlar beni takip etmesin şeklindeki rest çekmesi hepimize moda ve siyaset dengelerinin 2017'de nasıl olacağı sorusunu sordurdu.


21-25 Eylül tarihlerinde gerçekleşen, İlkbahar Yaz 2023 Milano Moda Haftası'nı geride bırakırken, akıllardan uzun süre çıkmayacak, çok konuşulacak defilelere şahit olduğumuz bu haftayı özetlemek istedik. Son günlerde adının önünden Salvatoreyi atan ve logosunu değiştirdiğini açıklayan Ferragamo tam anlamıyla bir dönüşüm süreci yaşıyor. 27 yaşındaki Maximilian Davis'in Ferragamo için yaptığı ilk koleksiyonu tanıttığı defile kırmızı rengin ağırlıkta olması ile dikkatleri çekti. Ferragamo'nun bildiğimiz çizgisinden çıkmadan Davis'in modern stiliyle harmanlanan koleksiyonda, kırmızı renk hem tasarımcının kökenlerine ithafen Trinidad ve Tobago adalarının bayrağını, hem de Ferragamo'nun geçmişini simgeliyor. Koleksiyonda ayrıca markanın tarihinin önemli bir parçası olan Hollywood stiline gönderme yapılıyor . Maximilian Davis'in Ferragamo'ya, bir zamanlar Pheobe Philo'nun Celine'e, Riccardo Tisci'nin Givenchy'ye getirdiği yenilikçi tavrı getirmesi bekleniyor. Bu doğrultuda ilk koleksiyonunda Ferragamo'nun klasik çizgisine göre daha seksi, enerjik, modern parçalar görüyoruz. Kumaş çeşitliliğini de gördüğümüz defile kıyafetlerin kalıpları ve özenli dikimleriyle de ön plana çıkıyor. Ferragamo, Maximilian Davis önderliğinde Milano Moda Haftası'nın en sevilenleri arasında yerini aldı bile. Rhuigi Villasenor'ın Bally için ilk koleksiyonu Milano Moda Haftası'nda beğenileri topladı. Rhuigi'yi Amerikan moda markası Rhude ile tanısak da artık İsviçre bazlı Bally'nin de kreatif direktörü. Monokrom lookların çoğunlukta olduğu koleksiyonda, hayvan desenleri, metalik kumaşlar, deri ve denim de yer alıyor. Derin cut-out gece elbiseleri ve metalik mayolar kadın giyimde ilgi çekerken, Rhuigi Villasenor'ın uzmanlığı olan erkek giyimde takım elbiseler ve desenli pantolonlar dikkat çekiyor. Klasikliğini kaybetmeden hem çekici hem de yenilikçi, çok yönlü tasarımları kendi eğlenceli tarzıyla harmanlayan Villasenor, ilk koleksiyonuyla beğenileri topladı ve herkesi bir sonraki sezon için heyecanlandırmayı başardı bile. D&G'nın 90'lar-2000'ler ilhamlı 2023 İlkbahar/Yaz koleksiyonunun küratörlüğünü Kim Kardashian yaptı. Markanın 1987 2007 arası dönem arşivlerinden seçilmiş parçalar revize edilerek tekrar beğeniye sunuldu. Leopar deseninin, korselerin, bolca ışıltı ve abartının yer aldığı koleksiyonun beğeneni olduğu kadar eleştireni de çok oldu. Markanın kendi problematik geçmişi, Kim Kardashian gibi tartışmalı bir isimle birleşince Milano Moda Haftası'nın en çok eleştirilen defilesi Dolce & Gabbana oldu. Milano Moda Haftası'nda Guinness rekoru bile kırıldı. Dünyanın en büyük şişme bebeklerinin sahnede dekor olarak kullanıldığı Diesel defilesi, 4800 kişinin katılımıyla gerçekleşti. Denim konusunda usta olan marka, genç nesli hedef alarak bizlere tam bir milenyum defilesi izletti. 2000'ler modasının geri dönmesiyle, Diesel da iki sezondur iddialı bir geri dönüş yaşatıyor hepimize. Diesel defilesinin detaylarını buradan okuyabilirsiniz. Markanın kreatif direktörü Alessandro Michele, 2023 Sonbahar/Kış koleksiyonu için annesi ve teyzesinin ikiz olmalarının getirdiği bağdan yola çıkarak benzerlik algısını merkeze aldığı defileyi yine annesine ithaf ediyor. Gucci'nin 68 tek yumurta ikizi modeli yürüttüğü, çok konuşulan Welcome to Twinsburg defilesinin detaylı yazısını buradan okuyabilirsiniz. Versace İlkbahar/Yaz 2023 defilesinin teması Dark Gothic Goddess olarak tanıtıldı. Siyahın yoğunlukta olduğu defilede, mor ve fuşya pembe renkler de yer alırken dantel ve deri detaylar karşımıza çıkıyor. Cut out detaylı siyah bir elbiseyle defileyi açan Gigi Hadid'i kapanışta pembe ışıltılı mini bir elbise ve yine pembe bir duvakla Paris Hilton takip etti. Donatella Versace Her zaman isyankar, özgüvenli, zeki ve biraz da diva kadınları sevmişimdir diyerek koleksiyonu da bu sıfatlarla özdeşleştiriyor. Gotik ve Y2K modasının birleştiği defilede aksesuar olarak chockerlar, platform Mary Jane topuklular, platform sandaletleri görüyoruz. Versace ile ikonikleşmiş Greca Goddess çantanın da mor ve yeşil renklerinin sunulurken La Medusa Repeat Hobo çantanın da deri, püskül ve ayna detaylı versiyonu koleksiyonun öne çıkan parçalarından. Son olarak ekleyelim, Y2K modasının ikonik ismi Paris Hilton Versace defilesinde podyuma çıkarak herkesi şaşırttı. Prada'nın İlkbahar/Yaz 2023 koleksiyonunun odağında sadelik vardı. Miuccia Prada ve Raf Simons'ın birlikte hazırladığı koleksiyon ne kadar basit ve eforsuz görünse de her parça karmaşık tasarımlardan oluşuyor. Defile gri rengin ağırlığıyla başlarken gittikçe gerçekten daha sade formlara dönen tül elbise ve etekler görüyoruz. Koleksiyon tasarımcı ikilinin en basit ve mütevazı malzeme olarak adlandırdıkları kağıdın kullanıldığı parçalar ve Rothkoesque eserlerinin sadeliğini ilham alan elbiseler ile devam ediyor. Basitlik ve sadelik kavramlarının günlük hayatımızdaki işlevselliği ile buluştuğu defilede kırışmış bütün gün giyilmiş gerçek parçaları görüyoruz. En basit bir parçanın bile bizim giymemizle daha gerçek bir hale büründüğünü, Kadınların hayatında yaşanmışlık duygusu var. Giysileri yaşanmışlıklar ve insanlık yaratır, yüzeysel süslemeler değil. Her yaşanmışlık bir iz bırakır. İnsanlığın şekillendirdiği bu tasarım fikri bizi heycanlandırıyor. Sözleriyle anlatıyor Miuccia Prada. Uzun yıllar sonra ilk defa erkek ve kadın tasarımlarını bir arada sundu Jil Sander. Adeta bir çiçek bahçesini anımsatan botanik bir mekanda gerçekleşen defilede modeller yağmur dolayısıyla şemsiyelerle podyuma çıktı. Monokrom takım elbiseler, rahat silüetleri ve açık renkleriyle herkese uygundu. Modernliği seksilik yerine basit ve çok yönlü kesimlerde bulduklarını söyleyen markanın tasarımcıları Luke ve Lucie Meier bu sezon bizleri parlaklık ve glamle de şaşırtıyor. Örgü ve püskül detaylarının çok kullanıldığı koleksiyonda çanta ve takı gibi aksesuarlar da dikkat çekiyor. Defileyi Bella Hadid püsküllü parlak bir etek ve siyah oversize kolsuz bir ceketin dikkatleri çektiği bir kombinle kapattı. Sofistike ve modern görünümleri, detaylı işçilikle birleştiren Jil Sandler, Milano Moda Haftası'nın en beğenilen isimlerinden oldu. Blazy, koleksiyonun başlangıç noktasının Gaetano Pesce ile New York'taki buluşmaları olduğunu söyledi. Defalarca buluşan kreatif ikili, vizyonlarını birleştirerek dünyayı bir küçük odaya sığdırmak fikriyle yola çıkmış. Bu nedenle her sandalye farklı bir karaktere bürünerek neredeyse seyircileri bile geride bırakarak rol çalıyor. Koleksiyonda bir gardırobu tamamlayan her türlü parçayı görmek mümkün. Yeni desenlerin yanısıra Blazy'nin ilk koleksiyonunda sunduğu denim görünümlü deri pantolonlar, flanel görünümlü deri gömlekler markanın demirbaş parçaları olacak gibi. Elbette ki Bottega Veneta'nın ikonik örgü detayını da ağırlıklı olarak defilede gördük. Sahilde gezintiye çıkmış gibi bir rahatlıkla yürüyen Kate Moss ise her zamanki gibi ilgi çekti.


Dünyadaki COVID-19 salgınından ne yazık ki etkilenmeyen ülke yok. Her açıdan bizi derinden etkileyen bir sürecin içerisine girmiş durumdayız. Bu salgından başta kendimiz daha sonra sevdiklerimiz ve çevremizin etkilenmemesi için; virüsü kapmamak, taşıyıcı olmamak için hepimizin evlerinde kalması çok daha güvenli ve sağlıklı bir durum olduğunun artık hepimiz bilincindeyiz. Belki yoğun iş hayatında çoğumuz kendimize, sevdiklerimize, hobilerimize ya da evimize vakit ayırmaya fırsat bulamıyorduk. Bu zor günleri el ele olmasa da el birliği ile bir şekilde atlatacağız. Aslında bu kriz durumunu biraz olsun fırsata çevirmek bizim elimizde. İş stresinden, sosyal medyadan biraz uzaklaşarak zamanımızı daha verimli kullanarak kendimize dönmenin tam vakti! Bu karantina günlerinde neler yapabiliriz 'e bakacak olursak birçok yerde farklı öneriler okuyabiliriz. Ama siz bu zamanınızı ''moda'' ve ''ruhunuz için moda'' alanında değerlendirmek istiyorsanız önerileri zaman kaybetmeden okumaya başlayın. Şuan yurtdışına olmasa da yurtdışındaki moda müzelerine gezi düzenleyebilirsiniz. İlla moda diye sınırlama da yok istediğiniz her müzeyi gezebilirsiniz, hem ücretsiz hem güncel olarak. Google Arts&Culture bu açıdan çok zengin bir kaynak. - Victoria & Albert Museum - Museo Salvatore Ferragamo - Commonwealth Fashion Council - Metropolitan Museum of Art - Kyoto Costume Institute - MFIT - Museo del Traje - FIDM - Sadberk Hanım Müzesi - Chanel Metier Class 3.55! - Gucci Gucci Podcast - Maison Margiela The Memory of... With John Galliano - Coach Dream It Real - The Business of Fashion The Business of Fashion Podcast - Man Repeller Oh Boy - Nereden Başlasam? Moda Tarihi - Fashion No Filter - Dior Talks Film seyretmeyi seviyorsanız ve stilinizi yeniden oluşturmak, yeni şeylerden ilham almak istiyorsanız ya da dönem kostümlerine ilgi duyuyorsanız bu filmler tam size göre, bazıları Netflix'de var. - The Devil Wears Prada - Iris - Chiara Ferragni Unposted - Pret-a-Porter - Confessions of a Shopaholic - The September Issue - Coco Avant Chanel - Pretty Woman - Breakfast At Tiffany's - The Great Gatsby - American Gigolo - Clueless - Marie Antoinette - Gone with the wind - Yves Saint Laurent - Blow Up - Funny Face - Annie Hall - Rear Window Filmleri zaten seyrettim, modaya dair yeni şeyler görmek öğrenmek istiyorum diyorsanız hem güncel hem de dönem kostümleri açısından önemli moda dizilerini sizin için derledik. İyi seyirler! - Next in Fashion - Maggie ve Bianca: Moda Arkadaşları - Styling Hollywood - 100% Hotter - The Assassination of Gianni Versace - Stajyer - Sex & The City - Phantom Thread - Jeremy Scott: The people's designer - Franca: Chaos and Creation - Maddman: Steve Madden'ın Hikayesi - Mad Men - Downton Abbey - The Crown - Gossip Girl - 7 days out: Chanel Haute Couture - Peaky Blinders - Made in Italy - Making The Cut - The Marvelous Mrs Maisel Fazla harcama yapmadan moda terminolojinizi ve kültürünüzü geliştirmek istiyorsanız kitapların şahane dünyası sizi bekliyor. Aşağıda bazı Türkçe kitap önerileri bulabilirsiniz. - Şıklığıyla Göz Kamaştıran Kadının 100 Vazgeçilmezi Nina Garcia - Giyimde Renklerin Uyumu Hasan İbicioğlu - Moda-Loji Yuniya Kawamura - Giysiler Ne Anlatır Seda Yılmaz - Modayı Değiştiren 100 Fikir Harriet Worsley - İzmler: Modayı Anlamak Mairi MacKenzie - Sürdürülebilir Moda Şölen Kipöz - Görsel Moda Tasarımı Sözlüğü Gavin Ambrose - Moda Tasarımında Tekstil ve Moda Jenny Udale - Moda Praksisi Otto Von Busch Dışarıya çıkmak istemiyorsunuz ama bu ay moda dünyasında da neler olup bittiğini de merak ediyorsanız online olarak moda dergilerini satın alabilir ya da internet sitelerini ziyaret ederek merakınızı giderebilirsiniz. Ayrıca tüm dünyanın karantinada olduğu bu dönemde Vogue Italia arşivlerini ücretsiz kullanıma açtı, bir göz atmanızı öneririz. Benim hiç yeteneğim yok, ben çizemem ki demeyin. Hayal gücünüz olduğu sürece her şeyi yapabilirsiniz. Kendinizi hayal gücünüzün sonsuz boşluğuna bırakarak hayalinizdeki kıyafetleri çizmek için figürlü defterler ya da pinterest'ten moda figürleri çıktısı alarak sizde çizim yapmaya başlayabilirsiniz. bölümünden ve Yeşil Yama sürdürülebilir modaya dair makaleler okuyabilirsiniz. Evinizde değerlendirilmeyi bekleyen ama bir türlü sıra gelmeyen artan kumaşlarınız, ipleriniz, boncuklarınız, aksesuarlarınız, boyalarınız, hamurlarınız vb. ürünleriniz varsa şimdi sıra onlarda. Artan kumaşlarınızdan gardrop detoksun da ayırdığınız kıyafetlerinize farklı modeller katarak yeni bir ürüne dönüştürebilirsiniz. Kullanmadığınız ya da kullanmaktan deforme olan ama bir türlü vazgeçemediğiniz çantalarınızı kumaşlarla kaplayarak farklı bir görüntü elde edebilirsiniz. Eğer ipleriniz varsa, sevdiklerinizle ilk buluşmada onlara sürpriz yaparak duvarlarına ya da anahtarlıklarına makromeden aksesuarlar yapabilirsiniz. Boncuklarınızla kendinize güzel takılar, eşyalarınıza ek süs yapabilirsiniz. Hamurlarınıza şekiller vererek pişirip evinizde yazın kullanabileceğiniz çeşitli aksesuarlar üretebilir, pişirerek kendinize takılar yapabilirsiniz. Eski kumaşlarınızla batik yapabilir yeni parçalar elde ederek kendi modanıza farklı bir tarz katabilirsiniz. Daha farklı fikirler arıyorsanız bu yazımıza da göz atmanızı öneririz.. Instagramda büyük moda devlerini, moda sektörü çalışanlarını, marka sahibi, tasarımcı kısacası modaya gönül veren kişilerin hesaplarını takip ederek yaptıkları canlı yayınlara katılabilirsiniz. Bu yayınlarda modayla ilgili değerli bilgiler edinip hayatınızda uygulayabilirsiniz. Toplantıların, canlı eğitimlerin yürütüldüğü Zoom uygulamasından takip ettiğiniz kişilerin moda konuşmalarına katılabilir, tartışmalarda söz sahibi olabilir ve yeni bilgiler edinebilirsiniz. Çok faydalı güzel bir yazı olmuş.Başarıların daim olsun güzel kız....


Bill Cunningham'ı anlatmak için fotoğrafçı demek yetersiz. O bir mükemmelliyetçi, vizyoner, başına buyruk ve onca kalabalığa rağmen yalnız. Sokak stilini yaratan, mavi önlüğüyle binlerce kareyi sonsuzluğa bir doktor edasıyla kavuşturan bir sanatçı. Belgeselde, Bill Cunningham'ın bisikletinin tepesinde Manhattan sokaklarındaki bir gününün nasıl geçtiğini, Carnegie Hall'deki dairesini ,moda dünyasıyla ilgili görüşlerini ve ünlülerin onu anlatımını izleyebilirsiniz. Kaçırılmaması gereken, eğlenceli bir belgesel. O bir moda ikonu. O moda dünyasının görüp görebileceği en renkli karakterlerden biri. Moda,sanat ve insanlarla ilgili görüşlerinin yer aldığı film yaratıcılık ve tabi ki renk dolu. Herman Bergdorf ve Edwin Goodman 32.Cadde'de ilk mağazalarını açarken bu kadar ileriyi görmüşler miydi bilinmez ama Bergdorf Goodman bugün en güçlü moda otoritelerinden biri. Her tasarımcının hayali. Şahane vitrinleriyle adeta bir şölene dönüşen filmde kimler yok ki .. Christian Loubutin, Karl Lagerfeld, Manolo Blahnik ve daha niceleri.. Vogue Paris'in efsane editorü, moda otoritesi Carine Roitfeld'in 10 yılın ardından Paris ve Vogue'u bırakarak, New York'a kendi dergisini kurmaya gidişininetrafında şekillenen belgesel, bize onun taşınması, yeni işini kurması ve büyükanne olma macerasını yakından izleme fırsatı sunuyor. Dünyanın en yetenekli, en özel modacılarından biri olan Valentino'nun hayatı , işleri ve iş-hayat partneri Giancarlo Giametti ile ilişkisini konu alan belgesel bir başyapıt tadında. Moda takviminde yılbaşı, hiç kuşkusuz Eylül ayı. Eylül sayısı her derginin kutsal sayısı. Peki Vogue'un ve moda dünyasının en efsane kadını Anna Wintour'un eylül sayısının çıkışında neler yaşadığını görmek ister misiniz? Ders gibi bir belgesel. Kaçırılmamalı. Nisan,2012. Raf Simons Dior'un yeni Kreatif Direktörü ilan edilir. Önünde ilk koleksiyona 8 hafta vardır. Peki minimalizmle bağdaştırılmış bir adam couture yapabilir miydi?Kuşkulu gözler, zaman yarışı ve bitmek bilmeyen stres. Bu belgeseli izlerken Raf Simons'u daha yakın tanıyıp, onun bu mücadelesine ortak olacaksınız. Karl Lagerfeld'le ilgili söylenecek o kadar çok şey var ki. Çekimi 3 yıl süren bu filmde onu evinde, çizim yaparken, seyahatte , kendisi ve parçası olduğu dünya ile ilgili konuşurken görebilirsiniz. Bilim adamlarının normal olmadığı düşüncesiyle - DNA'larını incelemek istediği bugünlerde izlemek için daha doğru bir zaman olamaz. Yves Saint Laurent ve Pierre Berge.. 50 yıl süren bir aşk. Belgesel Yves ile yıllarca biriktirdikleri sanat eserlerinin müzayedesine hazırlanan Pierre'in gözünden anı ve geçmişi aktarıyor. İlk tanıştıkları andan ölüme kadar olan sürede yaşadıkları, Pierre Berge'nin anlatımıyla ve Yves ile yapılmış röportajlardan kesitlerle hayat buluyor. Aşk, sanat ve tabi ki moda dolu bir yapıt.


Bloggerlar, instagram ve snapchat gibi uygulamalar sayesinde moda yayıncılığının hiç olmadığı kadar değiştiği bir gerçek. Artık lansmanlara dergilerden önce bloggerlar ve moda zevkiyle önde olan kanaat önderleri çağrılıyor. Milyonlarca kadının tercihlerine instagram postları etki ediyor. Bir zamanlar havasından geçilmeyen, pasparlak kalın albenili moda dergileri ise bu akımlara kendilerince uyum sağlamaya çalıştılar. Peki neler yaptılar diye sorarsak her yolu denediler ve deniyorlar diyebiliriz. Dijital versiyonlar, mobil uygulamalar: Elbette dijital akıma karşı koyamayan ve basım-yayın dünyasının değişimine ayak uydurmak isteyen dergiler içeriklerini hemen dijitale taşıdılar ve markalı mobil uygulamalarını yayınladılar. Örneğin Dolly dergisi 2016 sonu itibarı ile basılı haline veda ediyor. Uygulama örnekleri ise Elle , Marie Claire ($3.50), Style on the Move ($2.99), Runway ($2.99), Vogue Türkiye, All (5.29 TRL). Elbette aylık üyelikler de mevcut ama okuyan herkesin ilk bakışta tahmin edebileceği gibi parmaklarımızla sayfaları çeviremediğimiz, kesip asamadığımız bu moda dergisi versiyonu TUTMADI. The Guardian'da yayınlanan habere göre dergiciliğin üstadı Conde Nast bile dijital deneyimin gerçek moda dergisi deneyiminin yayından bile geçemeyeceğini belirtti. Sosyal medya hesapları ve kurumsal bloglar gibi yolları deneyen dergiler de oldu. Instagramda Vogue Türkiye'nin 286.000, Cosmopolitan Türkiye'nin 56.100, Elle Türkiye'nin 180.000, Marie Claire Türkiye'nin 108.000 takipçisi varken Buse Terim'in 1.4 milyon, Yasemin Özilhan'ın 494.000 takipçisi var. Yani insanların tercihleri ücretsiz ve curated moda içeriklerinden yana olduğu için genelleşmiş moda platformları ve bloggerlar daha ön plana çıktı. Bu sorunları farkeden dergiler ise iki farklı ve zıt yönde hareket ettiler. Maliyet endişesi taşıyanlar küçüldü ve cebe girdi . Prestij ve görselliği ön planda tutanlar ise iyice büyüdü ve parladı . Örneğin Glamour dergisi el çantası boyutu denen handbag-size dergilerde liderliği kaptı. Büyüyen ve parlaklaşanlar da ise Vogue dikkat çekti. Yine Guardian'ın haberine göre Kate Middleton özel sayısıyla Haziran'da yayınlanan Vogue dergisi en kalın moda dergisi olma özelliği taşıyordu ve 464 sayfanın 264'ü reklamdan oluşmaktaydı. Benzer şekilde Wallpaper dergisi de Eylül ayında 508 sayfanın 230'unu reklamlara ayırmış. Yani finansmanlarını hala satılacağı garantisiyle reklamverenlerden elde etmiş ve dergi satışlarına güvenmemişlerdi. Dergilerin devleşmesi ve parlaklaşması da yine bu güçlü reklamverenlerin bir talebiydi. Yarısı görsel reklamlardan oluşan moda dergilerine yatırım yapan bu markalar daha büyük, daha parlak sayfalar talep ettiler ve ilk başta küçülen veya dijitalleşen dergiler sonuçta hiç olmadığı kadar büyüdü, kalınlaştı ve parlaklaştı. Bu dev trend de bir süre tutunacak gibi duruyor.