New York'ta yaşam kademeli olarak yeni normaline dönüyor. Çok özlenen sosyal hayat kademeli ve kontrollü olarak, yeni biçimiyle gelecek gibi görünüyor. Haziran ayı New York klasikleri olan Parkta Shakespeare, New York Filarmoni konserleri, ücretsiz açık hava konserleri gibi geniş kitleleri bir araya getirecek etkinlikler iptal. Bunların yerine, çoğunlukla yine açık havada ama geniş kitleler olarak bir araya gelinmeyen bir yaz bizi bekliyor ve nostaljik araba sinemalarının yeniden canlanması, daha fazla cafe ve restorana açık havada alan tanınması söz konusu. 15 Mayıs'ta Upstate New York ile başlayan ilk fazın yeniden açılmasının sonuçlarına göre yaz aktivitelerine kademeli olarak karar veriliyor. Sanat faaliyetleri en son açılacak faz olacağından, biz yeni normale kadar online hayatımıza devam ediyoruz. Şu anda online'da inanılmaz firsatlar var, hem de ücretsiz. Brooklyn Halk Kütüphanesi kütüphanecileriyle sanal hikaye anını, Metropolitan Operası canlı performanslarını, Radio City Rockettes dans derslerini, Moma sanat derslerini, Carnegie Hall ise canlı Salı ve Perşembe konserlerini paylaşmaya devam ediyor. Ayrıca MoMA her hafta koleksiyonunun bir kısmını paylaşıyor. Whitney Museum'un Whitney From Home uygulaması da 25.000'den fazla Amerikan sanat eserini sanal olarak keşfetmenizi sağlıyor. Back and Forth Disco, Farah Al Qasimi'nin bireyselliği, mekanı ve çevreyi benzersiz kılan estetik seçimleri kutladığı yeni fotoğraflarından oluşan bir açık hava sergisi. 17 fotoğraf, New York şehrinin görsel ve işitsel gürültüsü ortasında göze çarpmayan anların güzelliğini izole ederek vurguluyor. Fotoğraflar, beş ilçedeki 100 otobüs durağına, her gün işlerine gidip gelen kişilerin göz hizasına yerleştirilmiş. Halka yürüyüş veya otobüs güzergahı mesafesi içinde birden fazla fotoğraf görme fırsatı vermek için 18'den fazla mahallede kümeler halinde dağıtılmışlar. Geleneksel olarak reklamcılık için kullanılan platformlar olan otobüs durakları, hiper uyarıcı bir şehirde birey olma deneyimini keşfetmek için insanları, sokak görüntülerini, iç mekanları ve yüzeylerin görüntülerini bir araya getiriyor. Al Qasimi, 2019 sonbaharında ilk kez New York'u konu olarak aldı; öncelikle küçük işletmelerin geliştiği yerel topluluklara odaklandı. Mahalle mağazaları, berberler, sokaklar ve evleri fotoğrafladı. Şehrin karmaşasından ve anonimlikten kopan bireysel tarzı vurgulayan fotoğraflar, etkileyici ayrıntılar ortaya koyuyor. Sergi, Brooklyn, Manhattan, Queens, Bronx ve Staten Island'daki otobüs duraklarında görülebilir. Jean-Marie Appriou'nun devasa at heykelleri, Central Park'ın girişinde gerçeküstü nöbetçiler gibi duruyor. Sanatçı, Grand Plaza'nın hemen karşısına yerleştirilen eseri için şehirde turist taşıyan atlı arabalardan ve Augustus Saint-Gaudens'in yaldızlı at sırtındaki William Tecumseh Sherman anıtından ilham almış. Sanatçı, alüminyum döküm için kil ve köpük modelleri oymuş ve dokunma işleminin önemini vurgulamak için alet izleri ile parmak izlerinden yararlanmış. İşlerin pürüzlü dokuları ve gümüş yüzeyleri hareket ettikçe dinamik bir ışık ve gölge oyunu yaratıyor. Appriou, atların formlarını melez özelliklere ve insan niteliklerine sahip fantastik hayvanlar olarak şekillendirerek, onları uzun bir mitolojik hayvan sanat geleneğine yerleştiriyor. Meraklı kompozisyonları ve ünvanları ile bu atlar şunları önermekte: Zırh kaplı bir savaşçı , dolaşık sevgililerin bacaklarından oluşan bir orman ve süslü bir pelerinle örtülmüş sfenks benzeri bir mistik oturuş . Yükseltilmiş bir kaide üzerindeki atlı bir heykelden ziyade, bu atlar izleyicileri içinden, altından ve etrafından davet ediyor; bizi bu görkemli canlıların resmi dinamizmine ve psişik gizemine yaklaştırıyor. Bu üç muhteşem heykel Central Park girişinde görülebilir. David Zwirner Gallery ile birlikte dördüncü kişisel sergisini düzenleyen Mamma Andersson'un dokulu fırça darbeleri, gevşek yıkamalar, keskin grafik çizgiler ve çağrışımcı renklerin eşsiz bir kombinasyonu ile karakterize edilen çalışmaları, 19. yüzyılın sonlarındaki romantizmi hatırlatan yeni bir manzara resmi türünü içeriyor. Sergide, sanatçının kariyeri boyunca çeşitli motifler üzerine yeni perspektifler açan 20182020 yılları arasındaki çalışmaları yer alıyor: Çorak dallar ve kalın kabuklu çam ağaçları, evin içi, atlar ve genç kadınlar. Son kompozisyonlar arasında Andersson, kadınlık, fantezi ve hafıza temalarıyla ilgileniyor. Bu, koyu kahverengi bir atın tepesinde eyerlenmiş genç bir kadını tasvir eden Youngster (2018) eserinde de görülmekte. Aşağı doğru bakışları, duygusal karmaşıklığı ve çocukluğun açık özlemlerini uygun bir şekilde aktarıyor. Çalışmalarının bütününde sanatçı, Vilhelm Hammershoi ve Edvard Munch gibi İskandinav sanatçıların sessiz, rüya gibi iç sahneler geleneğini ilerletiyor. Eserlerinin sadece şiirden ilham almadığını, şiir hakkında da olduğunu kabul eden Andersson'ın işleri David Zwirner web sayfasında online görülebilir. Willa Nasatir'in galeriyle ikinci kişisel sergisi. İlk şovu için Nasatir dört fotoğraf sergilemişti. Bu sergide dört resim yer alacak. Sergi için Nasatir, soyutlamanın tanınabilir olarak başlayan görüntülerini çarpıtarak katmanlama ve silme süreçleriyle resmin maddi koşullarından yararlanıyor. Karışık formlar; ayaklara karşı kanatlar veya duvara ayna gibi karşıt sembolleri birleştiriyor. Resimleriyle tasvir edilen ile görülen şey arasındaki ayrımı araştıran genç Amerikalı sanatçı, stüdyosunda aynalar ve kamera içi efektlerle diğer dünyaya dönüştürülmüş bulunan nesne montajlarını çektiği resimsel fotoğraflarıyla ünlü. Bu yeni sergisindeki dört resimde, tanınabilir nesnelerin ana hatları katmanlı, soyut karışıklıklardan ortaya çıkıyor. Fermuarlar, panter yüzü, çizme izi ve uçuşta olan bir kuşun fark edilmesi kolay; eğer karışık şekillere yeterince uzun bakarsanız daha belirsiz formlarda gizlendiklerini görürsünüz. Alligator başlıklı işi de bu anlatıya yaklaşıyor; sürüngen burnu, siluet içindeki bir figürle örtüşerek zararsız hale geliyor ya da Nasatir'in pastel, güneş lekeli bulmacası drama için bir Truva atı oluyor. Bu etkileyici online sergi Chapter NY web sitesinden izlenebilir. Artık sadece online izlenebilecek olan Levy Gorvy Gallery'deki ilk şovu için zamanını New York ile Berlin arasında geçiren Alman ressam, 80'li ve 90'lı yıllardan derin kesitlerle yeni çalışmalarını eşleştirdi. Sonuç; Max Ernst'den Florine Stettheimer'a sanat tarihi ve tarihsel yankılarla dolu, punk kayıtsızlığıyla kısaltılmış bir anket oldu. Şiddetli esen Neo-ekspresyonist rüzgar, Koether eserlerinde sardonik kadınlık ile kıvama getiriliyor; kıvrılmayan şeritler tekrarlayan bir motif. En son resimler sıkı bir şekilde odaklanmış, şimdiki zamana uyum sağlıyor; ateşli pembeler ve narenciye içindeki sıvı taslağı çizilen parçalara; Alexandria Ocasio-Cortez portresinin yükselen mavi bir flama ile katıldığı Neue Frau da dahil olmak üzere daha iddialı sahneler eşlik ediyor. Online Jutta Koether sergisi, Levy Gorvy Gallery'nin web sayfasından izlenebilir. One Third of Nation: The photographs of the Farm Security Administration, 19351946 yılları arasından ikonik fotoğraflarla, Howard Greenberg Gallery'nin online görüntüleme odasından izlenebilir. Sergi, fotoğrafçılığın bir dönemini tanımlarken sosyal değişime ilham vermek için olağanüstü gücünü gösteriyor. Mevcut salgın durumundan aylar önce planlanmış olmasına rağmen görüntüler artık bizim yaşadığımız salgın ile birlikte yeni bir anlam ve önem kazanıyor. Büyük Buhran, işsizlik, yoksulluk ve Dust Bowl'un etkileri 1930'larda ülkeyi tahrip ettiğinden Farm Security Administration gibi hükümet programları oluşturuldu. Başkan Franklin Delano Roosevelt'in New Deal programlarındaki FSA fotoğrafçılarının güçlü çalışması, medya için eşi görülmemiş yeni bir çağ başlattı. Sergi, Walker Evans, Dorothea Lange, Russell Lee, Carl Mydans, Gordon Parks, David Robbins, Arthur Rothstein, Peter Sekaer, Ben Shahn ve Marion Post Wolcott tarafından çekilmiş 50'den fazla fotoğraf sunuyor. 1935'ten 1946'ya kadar FSA fotoğrafçıları, ülkeyi bir seferde aylarca sürebilen görevlerle dolaşarak yaklaşık 80.000 fotoğraf çekti. Çocukların dokunaklı portreleri, ilgili ebeveynler, mücadele eden işçiler ve zor yaşam koşulları, modern belgesel fotoğrafçılığın en güzel örneklerinden kabul edilir. Bu anlamlı fotoğraf sergisi, Howard Greenberg Gallery'nin online görüntüleme odasından izlenebilir. American Museum of Natural History, yılda dört milyon ziyaretçi çeken ulusal bir hazine. Dioramaları göz kamaştırıcı bir doğa, bilim ve sanat karışımı. Şimdi online olarak içeriden bu "doğa pencerelerini" görerek yaratılış adımlarına tanık olma imkanımız var. Burada sayısız ekolojik ortamın faunasını ve florasını tasvir eden, müzenin en iyi dioramalarından kırktan fazlası yer alıyor. Müzede bir diorama sanatçısı olan Stephen Quinn, bu üç boyutlu mucizelerin arkasındaki kaşifleri, doğa bilimcilerini, ressamları, heykeltıraşları, taksidermistleri ve korumacıları tanıtıyor ve işbirliklerinin eserleri nasıl bu kadar gerçekçi hale getirdiğini açıklıyor. Bu büyüleyici online sergi, dünyanın dört bir yanındaki doğa severler, sanat meraklıları ve müze müdavimleri için mükemmel bir hediye. Üç temel öğe içeren bir dioramanın büyülü gerçekçiliğini üretmek; bilim, mekanik ve sanatın olağanüstü kombinasyonunu gerektiriyor: Arka plan resmi, ön plan ve tahnitçilik örnekleri. Windows on Nature başlıklı muhteşem dokümantasyon Google'ın Arts & Culture uygulamasında yer alan American Museum of Natural History'den takip edilebilir. - New York'ta Nisan, şehri ziyaret etmek için ideal bir zaman normal şartlarda. - Bu ay ilk iş, New York Botanik Bahçesi Orkide Şovu'nu izleyin. Şehrin yeni cazibe alanı Vessel'da tırmanışa geçerek, New York'un en yeni mahallesi Hudson Yards'daki olağanüstü manzaranın tadını çıkarın. - Şubat, New York'un en soğuk ve sakin aylarından biri. Turist kalabalığını sevmeyenler için ideal. 6-13 Şubat tarihleri arasında ise New York Moda Haftası ile şehir bir kez daha hareketlenecek. Sanat takvimine gelince... - Ocak, New York'ta en soğuk aylardan biri. Central Park bu ay ayrı bir harika. Karlarla kaplı park; basit bir yürüyüşten rehberli turlara, buz pateni pistlerinden kızak tepelerine, atlıkarınca eğlencesinden kardan adam yapmaya kadar birçok aktivite sunuyor. - Bu şehirde Aralık, Beşinci Cadde boyunca göz kamaştırıcı vitrinlere bakarken, Times Square'de dünyanın dört bir yanından gelen milyonlarca insanla birlikte yeni yılı parıldayan gökyüzü altında kutlamak demek.


New York City zorlu Covid-19 mücadelesinin ardından 8 Haziran'da ilk fazı ile yeniden açılmaya başladı. Temmuz'da ikinci faz başlıyor, Broadway ve müzeler ise en son aşamada yer alıyor. Metropolitan Museum of Art, kapılarını Ağustos ortasına kadar açacağını duyurdu. Met bu yıl 150 yaşında ve tüm olanlara rağmen kutlamayı planladığı bir yıldönümü var. 2021'de planlanan daha büyük bir kutlama ile yıldönümü sergisi başlayacak. Ve işte, şehrin sanat ajandasında diğer ön plana çıkanlar. Carnegie Sanat Müzesi'nin yeni online sergi serisi; Amerikalı sanatçı Rachel Rose'un büyüleyici sekiz dakikalık video çalışması Lake Valley ile başlıyor. Bu görsel açıdan zengin, animasyonlu video ile Rose; yalnızlık, hayal gücü ve kişisel bağlantı özlemiyle ilgili rüya gibi bir hikaye oluşturmak için çocuk edebiyatı tarihinden temalar ve görüntüler çıkarıyor. Müzenin kapıları kapalıyken yapılan online sergi, müzenin koleksiyonundan çekilen dijital sunum ile sanatın konforunu ve ilhamını doğrudan müze ziyaretçilerinin evlerine getiriyor. Bu çalışmayı Carnegie International, 57. Baskı, 2018 ve 2017 Venedik Bienali'nde sergileyen Rose, izleyiciyi ses ve görüntüye çeken sinematik yenilik ve duyusal farkındalığı birleştiren video kurulumlarıyla biliniyor. Lake Valley ile Rose, yoğun kolaj ve cel animasyonuyla son derece dokulu bir hikaye kitabı ortamı yarattı, yakın görünümlü ve tekrarlanan görüntülemeleri davet eden fantezi ve yaratıcı detay katmanları ekleyip dönüştürdü. Rachel Rose'un çalışmaları peyzajla değişen ilişkimizin nasıl hikaye anlatımı ve inanç sistemlerini şekillendirdiğini araştırıyor. Rose; Amerikan Devrim Savaşı'nı, modernist mimariyi veya uzayda yürümenin duyusal deneyimini araştırıyor, sinematik yeniliklerin uzun geçmişinden konularına katkıda bulunarak bizi sorguluyor. Rachel Rose: Lake Valley; Henry J. Heinz II Carnegie Sanat Müzesi Direktörü Eric Crosby tarafından organize edildi. Sergi, 16 Ağustos'a kadar Carnigie Museum of Art web adresinden online izlenebilir. Zeit Contemporary Art, Andy Warhol'un tüm eserleri arasında genellikle gözden kaçan ancak önemli bir döneme adanmış olan eserlerini bir online görüntüleme odasında Andy Warhol: Son On Yıl adıyla sunuyor. 1970'lerin ve 1980'lerin sonu, Warhol'un elle boyanmış görüntülere geri döndüğü, görsel kelime dağarcığını yenilediği ve Pop sanatına yaptığı ilk katkıları yansıtarak sınırlarını yeni yollarla kırdığı bir dönem olarak kariyerinin en üretken ve en olgun kısmını temsil ediyor. "70'ler biraz sessizdi... Bence 80'ler daha heyecan verici olacak... 70'lerde sanatta gerçekten farklı bir şey olmadı" diyor Warhol 1980 yılında Art News'a verdiği röportajda. İzleme odası dört kalıcı temaya odaklanmakta: Güç, portre, soyutlama ve reklam sembolleri. Proje kronolojik olarak Hammer & Sickle serisi ile 1977'de başlıyor ve 1987'de sanatçının ölümünden bir yıl önce başlayan Kamuflaj serisi ile bitiyor. Çağdaş sanatta yeni yollar açan Warhol'un 58 yaşında ölümü, radikal deneyler, keşi er ve sanatsal işbirlikleri dönemine ani bir son verdi. Ancak sanat tarihçisi Joan Robledo-Palop, "Medya, yazarlık, sahiplenme, işbirliği, otobiyografi ve kimlik gibi sanatın mevcut küresel gelişimindeki en acil temalarını Warhol'un son on yılı olmadan anlamak zor olurdu" diyor. Sergi, 15 Temmuz'a kadar Zeit Contemporary web adresinden online izlenebilir. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonraki akımlarda, fotoğraf ve tasarımdaki avangard stratejiler, Nazi Almanya'sında zorlanan Bauhaus sanatçıları da dahil olmak üzere Avrupa göçmenleri aracılığıyla Amerika Birleşik Devletleri'ne ulaştı. Harper's Bazaar ve Vogue gibi dergilerin popüler hale getirdiği -ki bu dergilerin sanat yönetmenleri Alexey Brodovitch ve Alexander Liberman gibi hem göçmen hem de başarılı fotoğrafçılardı- estetik, belirgin bir Amerikan yeniliğinin kapsayıcılığı ve pragmatizminin kombinasyonundan ortaya çıktı. Fotoğraf, düzen ve kapak tasarımları da dahil olmak üzere 150'den fazla eserin yer aldığı sergi; Richard Avedon, Lillian Bassman, Lester Beall, Margaret Bourke-White, Louis Faurer, Robert Frank, William Klein, Lisette Model, Gordon Parks, Irving Penn, Cipe Pineles ve Paul Rand gibi fotoğrafçıların tasarımcılarla olan bağlantılarını ve etkilerini ele alıyor. Sergi, 13 Eylül'e kadar Jewish Museum web adresinden online izlenebilir. Brian Clarke'ın bu sergisi; 100'den fazla vitray eseri, kurşun kompozisyonları ve ilgili çizimlerinden oluşan sürükleyici bir içeriğe sahip. İngiliz sanatçı, vitrayda çalışan en önemli isimlerden biri olarak sergisinde, yeni teknolojide liderliğinin yanında parlak bir estetik yenilikçiyi sergiliyor. 1970'lerin başlarından beri Clarke, dünya çapında yüzlerce proje için vitray tasarımları ve kurulumları oluşturmak için dünyanın önde gelen mimarlarıyla işbirliği yaptı. Serginin merkezinde 30 adet bağımsız cam ekran olacak. Işığı değiştirerek canlanan ve coşkulu doygun renklerle boyanan anıtsal eserler izleyicileri bugün vitrayda mümkün olanın en üst sınırına taşıyacak. Bu büyüleyici şov, 23 Ağustos'a kadar Museum of Arts and Design web adresinden online izlenebilir. Mevcut pandemi krizine yanıt olarak Patricia Smith tarafından Shelter in Place adlı kişisel bir online sergi sunuluyor. Küresel salgından önce, 2015-2017'de oluşturulan bu eserler yarattığımız psikolojik sınırları ve duvarları ele alıyor. Patricia Smith, duygusal izolasyonda meydana gelebilecek duyguların ve dürtülerin görsel bir referansını sunuyor, çoğu fiziksel izolasyona tepki olarak kendini gösteriyor. Shelter in Place, koruma, muhafaza, tecrit duyguları ve dürtülerle ilgili çizimler içeriyor. Bu eserler günümüzde kendini tecrit ve sosyal mesafenin ruhumuz üzerindeki etkisinde yankılanıyor. Smith, eski çizim stillerine atıfta bulunmak için suluboya yıkamalarla son derece ayrıntılı bir kalem ve mürekkep tekniği kullanıyor. Bu çizimler mimari, haritacılık ve yapıların görüntüleri ile ilgili. Sanatçı, izleyiciden farklı sektörleri metinle tanımlayarak giriş kurslarını araştırmasını ve aramasını istiyor. Arsa planları olarak tanımlanmış çizimler, duygusal durumların kontrol altına alınması için hayali yapıların şemaları olarak düşünülebilir. Patricia'nın paylaştığı bilgiler, tecrit zamanlarında hissettiğimiz karışık duygulara açıklık getiren meditatif parçalar. Sergi, Front Room Gallery web sitesinden online izlenebilir. Sergide 1960'lardan günümüze uzanan etkileyici politik posterler, baskılar ve çeşitli materyaller yer alıyor. Dikkat çeken noktalar arasında Rahibe Corita Kent'in Bobby Kennedy'den bir alıntı ile nadir rastlanabilecek 1968 serigrafisi ve John F. Kennedy'den bir alıntı ile 1975 nükleer silahsızlanma için Alexander Calder' in posteri bulunuyor. Ayrıca Richard Nixon'a seçimde kaybeden George McGovern için 1972 Calder ipek serigrafisi de var; her ikisi tarafından imzalanmış nadir olanlardan biri. Diğer önemli noktalar arasında Reagan döneminin hastalıklarına dair acımasız bir yorum getiren Peter Saul'un Politika'sı ve Judy Chicago'nun 1980'lerde Dünyayı Yıkıma Sürme ve Toksik Erkeklik gibi ürkütücü önsezisel eserleri yer alıyor. Şovdaki en çağdaş eser, Jonas Wood'un Vote'u; belki de Trump döneminde, Chicago'nun on yıl önceki uyarılarına doğrudan bir cevap niteliğinde. Sergi, 30 Ekim'e kadar Alpha 137 web adresinden online izlenebilir. New York City, güncel olaylardan esinlenen zengin bir sokak sanatı tarihine sahip. Bu kez sanatçılar posterler asarak, duvarları etiketleyerek ve hatta kaldırım kenarındaki çöpleri çizerek pandemiye cevaplarını sundular. En büyük örnek, Queens'teki tüm otoparkı kapsayan 20.000 metrekarelik yeni bir zemin resmi oldu. Queens Müzesi ile New York Eyalet Pavyonu arasındaki Flushing Meadows, Corona Park'ta bulunan parça, sanatçı Jorge Rodriguez-Gerada'nın el işi ve bir ER doktorunun portresinden oluşuyor. Covid-19'a kaybedilen on binlerce canın yanında durmak istediğinden, görüntü belirli bir bireye atıfta bulunuyor: Hastalıkla mücadele ederken virüse yenik düşen ilk tıp uzmanlarından Dr. Ydelfonso DeCoo. Kendisi, esas olarak göçmen ve marjinal toplumlardaki hastaları tedavi eden Çinli doktorlardan oluşan bir sağlık ağı olan SOMOS Community Care'de çalışmış. Rodriguez-Gerada'nın sunumundaki figür çoğunlukla maskelenmiş olsa da gözleri Dr. DeCoo'yu anlatıyor. Zemin resmi Corona Park'ta sunuldu çünkü özellikle Queens'teki düşük gelirli birkaç mahalle koronavirüs tarafından çok sert vuruldu. Çalışma son halini aldığında, kuş bakışı olarak, siyah ve İspanyol topluluklarında Covid-19 kurbanlarını tedavi eden ama kendi hayatını kaybeden 70 yaşındaki Doktor Ydelfonso Decoo'nun mural resmi tamamlanmış olacak. "Çalışmayı hiç bırakmayan bir kişi" olarak anılan DeCoo'yu gördüğünüzde şehrin tüm Covid-19 kurbanlarını anarak mumunuzu dikebilirsiniz. Bu tarihi mural Corona Park'ta izleyicisi ile buluşuyor.


New York nefis bir Ağustos ayı yaşıyor. Herkes ve her şey dışarıda. Bu, New York'un yeni yaz normali oldu; içerideki hayat virüs sebebiyle güvenli olmayınca tüm hayat dışarı taşındı, sokaklara ve yollara. Ve açıkçası hiç de fena olmadı. Ayrıca gerek enfeksiyon rakamları gerekse ölüm sayıları minimum seviyelerde seyretmeye devam ediyor. Çünkü herkes maskesini takıyor, sosyal mesafesini koruyor ve ellerini yıkıyor. Sosyal ve sanatsal aktivitelerde de yeni yeni hareketlenmeler başladı. Yine de büyük çoğunluğu 2021' i bekleyecek gibi görünüyor. Bir değişiklik olmazsa The Metropolitan Museum of Art 29 Ağustos'ta kapılarını açmayı planlıyor. New York Historical Society 14 Ağustos'ta ücretsiz açık hava sergisi ile geri dönüyor. 9/11 Anıtı 4 Temmuz'da ziyaretçilere açıldı. Kütüphanelerden bazılarında kitap alma ve verme işlemleri kurallar çerçevesinde başlatıldı. Sanat takviminde öne çıkanlara gelince... Public Art Fund, 50 New York merkezli, gelişmekte olan sanatçı grubunun yeni çok platformlu sergisi olan Art on the Grid'i sunuyor. Sergi, 2020 baharında Covid-19 pandemisine doğrudan yanıt olarak tasarlandı. Geliştikçe, salgına paralel, keskin ve acı verici sistemik ırkçılık odak noktası haline geldi. Şimdi her iki kriz de serginin temelini oluşturuyor. Şehir, ülke ve dünya bu olaylarla değişeceğinden serginin yeniden bağlanma ve yenilenmeye odaklanması daha da acil hale geldi. Eserler şifa ve kayıp, topluluk ve tecrit, samimiyet ve yalnızlık ve daha adil, kapsayıcı ve eşitlikçi bir geleceğin yaratılması gibi birkaç farklı temanın birlikteliğinden oluşuyor. 500 JCDecaux otobüs durağı ve beş ilçenin tamamında 1700'den fazla LinkNYC kioskunda yerini alan çalışmalar, New York şehrinin bastırılamaz yaratıcı ruhunu hatırlatıyor ve şehri bu yaz ücretsiz bir açık hava sanat galerisine dönüştürüyor. Public Art Fund, yıllardır sanatçılar ile buna benzer işbirlikleri oluşturuyor. 80'lerin AIDS krizine yanıtlarından biri olan General Idea and Gran Fury projesi ve Ai Weiwei'nin küresel mülteci krizi odaklı 2017 sergisi Good Fences Good Neighbors buna iki örnek. Art On the Grid adıyla şehir genelinde 500'den fazla platformda sergilenen 50 eser 20 Eylül 2020'ye kadar görülebilir. Avusturyalı ressam Maria Lassnig, 49 yaşındayken Paris'te yaşıyordu, yeterince başarılıydı ama kendini yücelten erkek akranları tarafından boğulmuş hissediyordu. 1968'de sanat dünyasının merkez üssü Avrupa'dan ABD'ye, Lassnig'in sözleriyle "güçlü kadınların ülkesine" geçti. Sanatçı, sonraki 12 yıl boyunca büyüyen anlaşılmazlık içinde New York'ta yaşadı. Kariyerinden vazgeçmekten ziyade, Amerikalı tüccarların "beden farkındalığı" olarak adlandırdığı görme dışındaki duyulara dayanan cesur yaklaşımlarına pek ilgi göstermemişti. Büyük beğeni, neslinin diğer kadın sanatçılarında olduğu gibi Lassnig'e de geç geldi; 2014 yılında ilk ABD müze retrospektifinin açılmasından kısa bir süre sonra, 94 yaşında öldü ve itibarı o zamandan beri giderek büyüyor. Petzel Gallery'nin sitesinde sadece online izlenebilen büyüleyici Maria Lassnig: Ode to New York bir sergi gibi değil, daha çok bir karalama defteri gibi; anonimliğin özgürlük olabileceği bir şehirde sanatçının özel revizyonlarına bir göz atıyor. Koronavirüs salgını ve polis tarafından vatandaşlara uygulanan vahşet bugünlerde endişelenmek için çok haklı sebepler. Ancak tüm bunlarla birlikte iklim değişikliği dünya için en yıkıcı tehditlerden biri olmaya devam ediyor. New York ressam Rockman, 80'li yılların ortalarından bu yana geçmişin doğal tarihinin zorba gelecekle yüzleştiği realist resimleriyle dikkat çekiyor. Lost at Sea, Sperone Westwater Gallery'nin web sitesinde; spekülatif kurgu ve uyarıcı gerçeklerin birbiri yerine geçebildiği, ahşap üzerine tutkulu resimlerin ve kağıt üzerine daha samimi çalışmaların yer aldığı sanal bir sergi. Bir timsahın bakış açısı ile su üzerindeki yangın; 1865'te ABD tarihinin en kötü deniz felaketi olarak görülen S.S. Sultana buhar gemisinin Mississippi Nehri üzerindeki patlamasını detaylandırıyor. Rockman'ın tüm eko-aktivist tutkusu ile gerçekten sadece resim sanatı için burada olduğu açık. MoMA PS1, vizyoner feminist ve aktivist sanatçı Niki de Saint Phalle'nin çalışmalarının ilk New York müze sergisini sunuyor. Sergide heykeller, baskılar, çizimler, mücevherler ve arşiv materyalleri dahil olmak üzere sanatçının ölümüne kadar, 1970'lerde yarattığı 100'den fazla eseri yer alıyor. Saint Phalle'in disiplinlerarası yaklaşımını ve kilit sosyal ve politik konulara katılımını vurgulayan sergi; çevreleri, bireyleri ve toplumu dönüştürmek için yarattığı çalışmalara odaklanacak. Kariyerinin başlarında Saint Phalle kabul edilmiş sanatsal uygulamalara karşı geldi, birleştirme ve eylemsel üretim biçimlerini kullanan işler yarattı. 1960'ların sonlarından başlayarak büyük ölçekli heykeller yapmaya başladı ve bu da uygulama alanlarının mimari projelere, heykel bahçelerine, kitaplara, baskılara, filmlere, tiyatro setlerine, kıyafetlere, takılara ve kendi ünlü parfümüne kadar genişlemesine yol açtı. Bu dönemden itibaren Saint Phalle, sosyal alan siyaseti ile işbirliği ve bağlılık inancını yansıtan bir dizi yenilikçi eser de yarattı. Serginin merkezinde, Saint Phalle'nin 1970'lerin sonunda inşa etmeye başladığı ve geliştirmeye devam ettiği, Roma'nın dışında büyük bir mimari park olan merkezi yaşam projesi Tarot Garden da dahil olmak üzere büyük ölçekli açık hava heykelleri ve mimari yapılarının incelenmesi yer alıyor. 1998 yılında halka açılan tarot güvertesinin bahçe ve yapıları, Saint Phalle'in algıyı değiştirmek için sanat kullanımını vurgulayan etkileşim ve yansıma anlarına izin veriyor. Sergi, Moma PS1 web sitesinden online olarak görüntülenebilir. Trajikomik gündelik çarpıcı portrelerinde Grace Weaver; benlik kavramı, samimiyet ve bireysel deneyimin altında yatan sosyal ve kültürel koşulları inceliyor. Weaver'ın yeni resimleri, çağdaşlarının öz bilinçli performansına ve güvencesiz temellerine keskin ama empatik bir bakış açısı getiriyor. Çalışmasında vücudun kendisi senaryo haline geliyor; eğlenceli, süpürücü çizgiler ve parlak renkteki yoğun düzlemler, her biri kendi fiziksel ağırlığını yönlendiren ve kadın deneklerini etkileyen sözel unsurlar olarak işlev görüyor. Weaver'ın resimleri onun "kamusal yaşam tiyatrosu" dediği şeyin bir keşfi. Çatışmada, diğer sokak sahnelerinde olduğu gibi kaldırım, kişilerarası dinamiklerin ve güç mücadelelerinin oynandığı bir sahne olarak hizmet ediyor. Weaver, bu sosyal dokuya gömülü olan çelişkileri şakacı bir şekilde araştırıyor: Kimin gücü vardır, kimin gücü yoktur; kim ortaya çıkar, kim izleyicinin bakışından gizlenir. Bu sahneler onun resim içinde bir izleyici oluşturmasına ve resim düzleminde bir kolektif halüsinasyon yaratmasına izin veriyor. Sergi, STEPS James Cohan'ın Tribeca'daki ve Lower East Side'daki galerilerinde randevu ile görülebilir. MoMA PS1, Dineo Seshee Bopape'in ilk müze sergisini sunuyor. Bopape'nin yeni kurulumu, köleleştirilmiş halkların tarihi isyanlarına dikkat çeken Amerika ve Afrika'daki birçok bölgeden toplanmış yoğun toprak ve kil birikimlerinden oluşuyor. Dineo Seshee Bopape'in yüklü şiirsel kurulumları genellikle video, ses, seramik, bulunan nesneler ve organik ve inorganik diğer maddeleri birleştiriyor. Bu yeni kurulum, sanatçının San Francisco Modern Sanat Müzesi'ndeki son çalışmalarına dayanıyor. Bopape, çeşitli köle isyanlarının gerçekleştiği yerlerden elde edilen toprak ve kil aracılığıyla egemenlik ve kendine sahip olma fikirlerini araştırmaya devam ediyor. Dünya maddesini, katı topraktan toprağa, kilden toza, değişen ve gelişen tüm hallerinde yeni sanatsal forma dönüştürerek yeniden oluşturuyor. Kurulum, 18. yüzyılda transatlantik köle ticareti için önemli bir merkez olan New York City ve günümüzün Canal Street'ine yakın ünlü 1712 köle isyanının bulunduğu yerlerden. 1734'te Portekiz doğumlu köle Marie-Joseph Angelique'nin sahibinin evine ateş açtığı Kanada, Montreal, şu anda Eski Montreal'in çoğunu yakan büyük bir yangına neden oldu ve N'Der, Senegal, burada 1819'da Walo kabilesinin kadınları, Moors'tan gelen yakalama ve köleleştirme ile sonuçlanacak işgali öğrenince, çocuklarıyla birlikte bir evde toplanarak evi ateşe verecek ve toplu intiharla ölmeyi seçecekti. Bopape'in MoMA PS1'deki çalışması, kişisel egemenliklerini hatırlayan ve onurlandıran bir bireyin, güçlü bir isyan eylemi anlamına geldiğinin altını çiziyor. Bu çok özel sergi, Moma PS1'in web sitesinden online izlenebilir. 303 Gallery, Alien Landscape adlı yeni tematik grup sergisiyle yeniden açılıyor. Sergi, galerinin fiziksel alanında görüntüleniyor ve aynı zamanda geniş bir çalışma yelpazesiyle online bir Görüntüleme Odası olarak da sunuluyor. Alien Landscape, doğal dünyayı ve ötesini tasvir etmek için çeşitli çağdaş yaklaşımları bir araya getiriyor. Bu sergideki sanatçılar, dikkatimizi yeniden düşünülecek belirli bir manzaraya, fenomene, bitkiye veya yaratığa yönlendirerek bizi yüzleştiriyorlar. Serginin dayandığı nokta şu: İnsan müdahalesi ve teknolojisinin izleri ortaya çıkmasına rağmen göze çarpmayan bir şekilde insanların kendileri vardır. Gözlemlenmiş ve icat edilmiş bölgeler oluşturarak bu çalışmalar perspektifimizi yeniden şekillendirirken, büyük bir gezegenin sadece küçük bir parçası olarak dikkatimizi ve farkındalığımızı geliştiriyor. Sergi, 303 Gallery web sayfasından ya da randevu ile ziyaret edilerek görülebilir.


Public Art Fund, yeni bina için kapsamlı bir sanat programı formüle etmek ve uygulamak üzere Terminal B'nin geliştiricisi ve operatörü olan LaGuardia Gateway Partners ile ortak olmaya davet edildi. Amaç sadece mevcut sanat eserlerinin bir havalimanına yerleştirilmesi değil, aynı zamanda dünyanın önde gelen dört sanatçısının binanın dokusunun bir parçası olacak alana özgü eserler yaratmalarıydı. Dört sanatçının her biri, kendi New York City deneyimlerinden yararlanmaya teşvik edildi. Ortaya çıkan eserler; yaratıcı enerjisi, açıklığı, çeşitliliği ve demokratik ruhuyla tanımlanan zengin katmanlı küresel şehri yansıtıyor. Akışkan alan ve bol doğal ışık, sanatçıların kendi enstalasyonlarına dahil ettikleri terminalin mimarisini karakterize ediyor. Her eserin hem biçim hem de içerik olarak bir "varoluş hafifliği" var. Binanın anıtsal ölçeğine uyum sağlayan eserler, şaşırtıcı şekillerde boşlukta süzülüyor ve mekanı canlandırıyorlar. Sanatçıların konuları; New York'un yapılı ve doğal çevresine, kültürel kişiliğine ve tarihine kadar uzanıyor. Hein, Hornig, Owens ve Sze, LaGuardia Havaalanı için kalıcı bir sanat eseri yaratma mücadelesini üstlenirken olağanüstü yeteneklerini gösterdiler. Eşi görülmemiş ölçekte, genelde bilinmeyen malzemelerle çalışan dört sanatçı, bu hayati altyapıyı güçlü ve yeni bir kentsel dönüm noktasına dönüştürmeye yardımcı oldular. Bu muhteşem sunum Terminal B'de izleyicisi ile buluşuyor. Günlerimizin önemli bir bölümünü telefonlarımızda, bilgisayarlarımızda ve diğer dijital alanlarımızda; arkadaşlarımız, ailemiz ve meslektaşlarımızla bağlantı kurarak geçirirken, Public Art Fund bizi sanal dünyalarımızda sanatçılar tarafından görevlendirilen yeni dijital malzeme paketlerini kullanmaya davet ediyor. Halk sanatını insanların ekranlarına getirme girişimi olan #PAFatHome'un bir parçası olarak sanatçılar; cep telefonu duvar kağıtlarını, masaüstü duvar kağıtlarını ve sanal toplantı arka planlarını sunuyor. Jpeg'leri telefonunuza kaydetmek için resme dokunup, kaydet seçeneği görünene kadar basılı tutarak, kaydet öğesini seçmelisiniz. Jpeg'leri bilgisayarınıza kaydetmek içinse sağa tıklayıp farklı kaydeti seçin.Tüm resimlere erişmek için indir düğmesine de tıklayabilirsiniz. Microsoft Teams ve Zoom arka planınızı nasıl ayarlayacağınızla ilgili talimatlar sitede yer alıyor. Galerideki resimler, sanatçıya göre alfabetik sırayla gösteriliyor. O isimlerden biri olan Petra Cortright's, çevrimiçi tüketimin estetiğini ve performatif kültürlerini keşfetmek için hem dijital hem de analog ortamlarda çalışıyor. Resimlerinde, renkli soyut kompozisyonlar oluşturmak için genellikle çevrimiçi bulduğu görüntüleri dijital çizimlerle birleştiren Photoshop dosyalarını katmanlandırıyor. Olimpia Zagnoli ise görsel kelime dağarcığı yumuşak şekiller ve bukalemun renkleriyle karakterize edilen bir çizer. Tüm isimleri Public Art Fund hesabından takip edebilirsiniz. 11 Eylül'den 10 gün sonra, insanların morallerinin yükseltilmesine ihtiyaç duyulduğunda; PBS, sanatçıların kendi çalışmaları için en iyi rehberler olduğundan yola çıkan belgesel dizisi Art in Twenty-first Century/Yirmi Birinci Yüz- yılda Sanat'ın ilk bölümünü yayınladı. Maya Lin, Sally Mann ve Kerry James Marshall, ilk sezonda stüdyolarına kameraları davet edenler arasındaydı. Bugün, yakında onuncusunu izleyeciğimiz dokuz yayın sezonundan sonra, iki Peabody ödülü, bir Emmy adaylığı ve web sitesi için üretilen dijital kısa filmlerle; Art 21, 500'den fazla filmi yayınlıyor. Konular; Marina Abramovic ve Ai Weiwei gibi ünlü isimlerden Aliza Nisenbaum, Avery Singer gibi yükselişteki genç ressamlara, ayrıca gönüllüler, sağlık çalışanları ve ihtiyacı olanlar için Covid-19 maskeleri diken Bay Area merkezli sosyal uygulama sanatçısı Stephanie Syjuco'ya kadar uzanıyor. Art 21 ayrıca filmlerini 1-2 saatlik gösterim sürelerine sahip görsel oynatma listeleri halinde bir araya getiriyor. Amerikalı ressam, en çok Kurt Cobain'den Napolyon'a; arkadaşlarına ve ünlü figürlere ait duygusal portreleriyle tanınır. Peyton'ın dijital projesi Eternal Return'ü görebileceğiniz web adresi petitcrieu.com, adını Ortaçağ efsanesi Tristan ve Iseult'daki sihirli bir köpeğinki ile paylaşıyor ve ismiyle eklektik ilgi alanlarına dair bir ipucu sunuyor. Site, geleneksel bir çevrimiçi sergiden çok dokunmatik bir filme daha yakın. Aşağı doğru kaydırma, ekranda beklenmedik hareketlere neden oluyor; görüntüler keskin bir şekilde katmanlanıyor, yana doğru kayıyor veya yakınlaştırılıp uzaklaştırılıyor. Konuları arasında eski Mısır eserleri, ateşli gün batımları ve Greta Thunberg olan sergi, Peyton'ın kendi renkli, zarif eserlerinin reprodüksiyonlarından sayıca fazla. Büyük birleştirici tema hem görsel hem de tarihsel olarak yineleme, ancak sanatsal bir tarayıcı önbellek estetiği de projeyi her gün sabitliyor. Akıllı telefondan izlemenin samimiyeti, Peyton'ın kendine özgü dokunuşu ve Pop romantizmi ile işlenen sergi, Gladstone Gallery web adresinden de takip edilebilir. Berlin'de yaşayan Litvanyalı sanatçı, Downs & Ross Gallery'deki sergisine moda endüstrisinin ilkbahar/yaz koleksi- yonları için standart kısaltması olan SS20 adını verdi. Moda haftalarının sıska ve asık suratlı modellerini resmetmek için kullandığı teknik, keskin kenarlı geometri ile airbrush'ı birleştiriyor. Balenciaga, SS20, Look 7 adlı göz alıcı portrede, bir elbisenin abartılı omuzlarından oluşan kıpkırmızı bir dikdörtgen, kemikli bir modelin sert yüzünün hayaletimsi yarı saydamlığını dengeliyor. Diğer tuvaller de benzer şekilde şiddetli bir tona sahip. Kırpılmış figürler dehşet verici ışıkta çarpıcı pozlar sergiliyor ve defilenin neredeyse tehditkar yapısını yakalıyor. Sergisini bağlamsallaştırmak için Merk, Ling Ma'nın bulaşıcı bir hastalığın yayılmasıyla ilgili 2018 zombi romanı Severance'den bir pasaj ödünç aldı. Moda konunun dışındaydı. "Kıyafetini takdir etmek için bir kadına bakmadık, potansiyel hastalığını değerlendirmek için ona baktık" diye gözlemliyor anlatıcı; Merk'in sanatının titiz soğukluğuna uygun bir bakış açısı ile. Sergi, Downs & Ross'un web sayfasından izlenebilir. "Çiçek olmadığını görebileceğiniz hiçbir şey yok" diyor Basho'ya ait bir haiku. East Village'da girişimci bir galeri ve kitapçı olan Karma, bu sözleri 13 Eylül'e kadar sürecek bir yaz şovunda 59 sanatçının çiçek resimleriyle ele alıyor. Galerici Brendan Dugan aynı zamanda başarılı bir kitap tasarımcısı; Hilton Als ve Helen Molesworth'un makalelerinin yer aldığı bir katalog yakında onun tasarımıyla çıkacak. Serginin görsel zekası, görüntülerin akışı ve eş zamanlılığı neredeyse resimlerin kendileri kadar enteresan. Fin doğumlu Parisli Henni Alftan'ın opaklık ve şeffaflık üzerine yaptığı bir çalışma olan 2020 tarihli Broken Flowers'ın melankolisi, Susan Jane Walp'ın 2000 tarihli natürmort yaban mersini ve gülhatmi çiçeği, 1989'dan Peter Doig'in yağlıboya limon tablosu... Bazen de çiçekler yas tutuyor. 2017'de Jennifer Packer, Teksas hapishanesinde ölen Sandra Bland'ı onurlandırmak için yeşil, mavi ve altın renginde yemyeşil, neredeyse soyut bir düzenleme yaptı. Resmin başlığı herhangi bir haiku kadar yoğun bir şekilde basit: Say Her Name. Bu muhteşem sergi, East Village'deki Karma'da izlenebilir. Thomas Pynchon, bir yeraltı posta hizmeti hakkındaki The Crying of Lot 49 adlı romanında pulları, "Uzay ve zamanın derin manzaralarına açılan küçük renkli pencereler" olarak tanımlıyor. Aynısı, vazgeçilmez sanatçı kitabı cenneti Printed Matter'ın sergilediği posta sanatı dizisi için de söylenebilir. Bu dizinin etkileyici içeriği St. Marks Place, İsviçre Enstitüsü'nde, sokak düzeyindeki pencerelerinde görülebilir. Pandemi temalı We Live in Real Time için 35 ülkeden binden fazla başvuru alındı. Şimdi, bunların dörtte biri vitrinde dikkat çekmek için birbiriyle yarışıyor; kartpostallar, lastik damgalar, fotoğraflar, kumaş artıkları, boya, etiketler, Gulliver'in Seyahatleri'nden sayfalar... Bir Spam etiketi elektronik postayla dalga geçiyor. Tatlı bir yüzün basit bir taslağı, "Birbirinize iyi bakın" tavsiyesinde bulunuyor. Yazışma sanatının babası olarak kabul edilen Ray Johnson'a saygı niteliğinde yerleştirmeler ve Keith Haring'in elektrikli bebeği diğer görebilecekleriniz arasında. Çarpıcı bir kolaj, Marcel Duchamp'ın Merdivenden İnen Çıplak tablosunu, yaygın olarak paylaşılan bir duygu ile eşleştiriyor: "Ah, müzemi ne kadar özlüyorum!" Sergi, St. Marks Place ve Printed Matter web sayfalarından takip edilebilir.


20 Kasım tarihine kadar Garment District'de görülebilir. Bowery grafiti duvarında Groundswell, bir yıl içinde sokak sanatı alanında görüle- cek en yeni duvar resmini tamamladı. Eser, sanatçı Raul Ayala tarafından tasarlandı ve on genç sanatçıdan oluşan bir ekip tarafın- dan boyandı. Japon sanatçı Tomokazu Matsuyama'nın son eseri Matzu, geçtiğimiz yılın Eylül ayında tamamlandı. 2020 için duvar resmi, sanatı değişim için kullanan bir organizasyon olan Groundswell'in 25. yıldönümüne denk geliyor. Equidorian doğumlu Raul Ayala, Benim için genç nesil sanatçılarla birlikte hayal gücü inşa etmek ve bilgiyi paylaşmak, bu değişimin meyvelerinin büyük bir tezahürü. Bu duvar resmi ile aktif olarak farklı bir varoluş yolu yaratırken, geçmişimizi onurlandıran bir geleceğe kuşaklar arası katılımı da getiriyoruz" diyor. Brooklyn'de bulunan Ayala, daha önce The Laundromat Project ile 2013 Create Change Professional Development programına katılmıştı. Ayrıca Abu Dabi'deki 2017 Kültür Zirvesi'ne seçildi, Robert Rauschenberg Vakfı'nın Aktivist Rezidansı olarak 2016 Sanatçı ödülünü aldı ve New York Sanat Vakfı Göçmen Sanatçı için Mentorluk Programı'nda yer aldı. Bowery ve Elizabeth sokakları arasındaki Houston Caddesi'nde bulunan Bowery grafiti duvarındaki yeni resim, çok sayıda siyah portresi içeriyor ve ayrıca heykelleri aşağı çeken efsanevi yaratıkların yer aldığı bir denizcilik folkloru temasına sahip. Solda Manhattan'ın silueti görünüyor. Duvarın alt katmanına ise hem rakam hem de harfler- den oluşan bir dizi sembol yerleştirilmiş. Genç ressamlar, bu resmi tamamlamak için birlikte çalıştılar. Bu duvar ilk kez 70'lerde Keith Haring tarafından boyanmıştı. Birleşmiş Milletler'in 75. yıldönümü şerefine, 243 East 44th Street'teki BM genel merkezinden birkaç blok ötede bir sokak sanatı duvar resmi tamamlandı. Duvar resmi, sokak sanatçısı Emmanuel Jarus tarafından, BM ve Street Art for Mankind/İnsanlık İçin Sokak Sanatı ortaklığıyla tasarlandı. Duvar resminin teması eşitlik ve sıfır açlık; istedikleri gelecek için bu yıl Birleşmiş Milletler'e gıda dahil temel hizmetlere erişimin en önemli öncelik olduğunu söyleyen tüm dünya- dan bir milyondan fazla insanın sesini duyuruyor. Poets House ve Battery Park City Authority , Battery Park City'nin kuzey uzunluğunda, Nelson A. Rockefeller ve Teardrop Parks'dan North Cove Marina'ya kadar 40'tan fazla şairin çalışmalarını içeren, sürükleyici bir kamu sanatı enstalasyonu olan Poetry Path'i başlattı. Şairlerin eserleri, insanlar, doğa ve kent peyzajı arasındaki ilişkiyi konu edinerek bank çıtaları, pankart- lar, kaldırım taşları, patikalar ve tabelalar üzerinde yeniden üretiliyor. Kurulum 2021 yılına kadar devam edecek. Hudson Yards'ın popüler halka açık sanat sergisi #HYxOffTheWall, sıkı çalışan ünlü yerel sanatçılarla açık havada hayat buluyor. Hudson Yards'daki Public Square ve Gardens'ın duvarlarında yeni büyük ölçekli duvar resimleri görülebilecek. Dış mekan sanat enstalasyonu, Muros sanat ajansı tarafından üretiliyor ve ünlü muralist Key Detail ve sokak sanatçısı Elle de dahil olmak üzere çeşitli sanatçıların çalışmalarını içeriyor. Hudson Yards'ın belirli konumu göz önünde bulundurularak, tüm sanat eserleri sitenin geçmişi, bugünü veya geleceği ile ilgili kurgulanmış. Orijinal eserler, 11th Avenue boyunca 5.000 kareden fazla duvar kaplıyor ve katılım ile beraberliği kutluyor. Büyük ölçekli eserler, ziyaretçilerin doğrudan sanatla etkileşime girmesine olanak tanıyan iletişimi de mümkün kılıyor. Sergi bu ay itibariyle Hudson Yards'da izleyicisi ile buluşuyor. Nesli tükenmekte olan goril türleri için farkındalık ve fon yaratmak için halk sanatçıları Gillie ve Marc, Bella Abzug Park'ta sergilenen devasa bir hayvan heykeli yaptılar. Kral Nyani, Swahili, dünyanın en büyük bronz goril heykeli. İkili, Uganda'da seyahat ederken bu gümüş sırtlı gorilden büyülenmişler. Ailesine gösterdiği nezaket, şefkat ve empati, Gillie ve Marc'ın bu özel yaratığın nazik tarafını dünyayla paylaşmak istemesine neden olmuş. King Kong'un ikonik hikayesinden esinlenen sanatçılar, hikayeye farklı bir bakış açısı vermeye karar vermişler; gerçek doğasını gördüğünüzde, ondan korkmak yerine aşık olabilirsiniz. Enstalasyon, gezegendeki en büyük bronz goril heykeli ve diğerlerinden farklı olarak interaktif bir deneyim sunuyor. Ziyaretçiler bu nazik devle yakın bir ilişki kurabiliyorlar. Filmde Kong, Ann'i korumak için eline alır. Şimdi New York'un tamamı, onun elinde oturmaya davet ediliyor. "Ailesiyle etkileşim kurmasını izlemek çok güzeldi. Çok nazik ve sevgi doluydu" diyor Marc. Gillie ise, "Gorillerin bu sevgi dolu ve nazik tarafını dünyaya duyurmamız gerektiğini biliyorduk. Bizim gördüğümüzü görebilselerdi, belki onlardan bu kadar korkmazlardı" diye ekliyor. Çalışma, dünya çapında nesli tükenmekte olan hayvanlar için farkındalık, fon ve destek sağlamak için kamu sanatı tarafından yönlendirilen Love The Last projesinin bir parçası. A Political Printshop sergisi genellikle "Porto Riko Atölyesi" olarak anılan sanat galerisi Taller Boricua'nın 50. yıl dönümünü kutluyor. Sergi, kuruluşun kimliğinin onaylanmasında odak noktası olma rolünden ilham alıyor. Diasporadaki sanatsal üretimin yanı sıra Batı dışı, Afrika ve Taino kaynaklarla bağlantılar, Marcos Dimas, Carlos Osorio, Jorge Soto Sanchez dahil olmak üzere kurucu ve ilk üyelerin serigrafları, litograflar, linocut'lar, resimler, montajlar, kolajlar ve çizimler dahil 200'den fazla eser ve efemera sergileniyor. El Museo'nun Kalıcı Koleksiyonu, Taller'in kapsamlı arşivlerinden ve diğer koleksiyonlardan alınan eserler de sergide yer alıyor. El Museo del Barrio'ya benzer şekilde Taller Boricua da medeni haklar hareketinden ve Amerika Birleşik Devletleri'nde yetersiz temsil edilen Latin toplulukları için kültürel referanslar ve alanlar yaratma gerekliliğinden hareket ediyor. Sonuç olarak, farklı sanatsal diller arasında hareket eden ve çalışmalarına yerli ve Afrika görsel kaynaklarını aşılayan gerçekten olağanüstü bir sanatçı topluluğu oluşturuyor. 17 Ocak 2021 tarihine kadar görülebilir. Bronx Sanat Müzesi, 9 Eylül'de Sanford Biggers'ın 50'den fazla yorgan temelli eserinin yer aldığı Sanford Biggers: Codeswitch ve sanatçının Bronx ile olan kişisel bağını anımsatan Jose Parla: It's Yours ile yeniden açıldı. Biggers, yirmi yılı aşkın süredir Afro-Amerikan tarihi ve geleneklerinden derinlemesine bilgi alan tekil bir çalışma grubu geliştiriyor, çağdaş sanatla ulusal ve uluslararası düzeyde zengin bir diyalog sürdürüyor; şehir kültürüne, bedene, kutsal geometriye atıfta bulunuyor, bir de Amerikan sembolizmine. Serginin başlığı olan Codeswitch hem sanatçının Codex yorgan serisine hem de sosyal bağlama bağlı olarak bir dil kodundan diğerine geçme fikrine gönderme yapıyor. Codex, 1900 öncesi antika yorganlar üzerine veya bunlardan yapılan karışık teknik resim ve heykelleri içeriyor. 24 Ocak 2021 tarihine kadar görülebilir. Jose Parla ise Bronx'un hip-hop enerjisindeki köklerini kutlarken, bu resim dizisi ile politikaların neden olduğu acıları, soylulaştırmanın dayattığı yerinden edilme dalgalarını ve yapısal ırkçılığı ele alıyor. It's Yours, izleyicileri New York'un hızla değişen semtlerindeki mülkiyeti sorgulamaya teşvik ediyor. 10 Ocak 2021 tarihine kadar görülebilir.


Bruce Davidson: Outsider on the Inside, efsanevi Magnum Photos üyesinin müze koleksiyonundan yüzden fazla fotoğrafını bir araya getiriyor. Çalışma baskılarından nadir vintage eşyalara uzanan eserler, Davidson'ın dolaysız açıklık ve duygu örneklerini kaydetme konusundaki benzersiz yeteneğini sergiliyor. Davidson, kariyeri boyunca kamerasını ana akım toplumun çevresindeki toplulukların hikayelerini kaydetmek için kullandı. Amerikalı fotoğrafçı, Brooklyn Gang (1959), East 100th Street (1970), Subway (1980) ve Central Park (1995) fotoğraf denemelerinde, insan doğasının tasvirlerinde özneleriyle objektifin arkasındaki ilişkiyi dürüstçe şekillendirdi. Sergi, fotoğrafçının New Yorkluların yakın çevreleriyle etkileşime girdiği tasvirlerine odaklanıyor ve çoğu zaman özel alanlarının sınırlarını kamusal alana doğru genişletiyor. Kişisel anlar parklara, sokak köşelerine ve diğer ortak alanlara doğru ilerlerken ve Davidson onları bir sanatçı - etnograf titizliğiyle gözlemlerken bu geçici etkileşimlerin içerdiği hassasiyeti ve hafifliği yakalıyor. Bize fotoğrafların gerçeklik deneyimimizi nasıl şekillendirdiğini hatırlatan ve bu şekilde nasıl ve neden var olduğumuzu anlamamıza yardımcı olan metropol yaşamının somut olmayan anılarını sunuyor. Davidson, Illinois'de doğdu ve 1957'de New York City'e taşındı. Fransız fotoğrafçı Henri Cartier-Bresson, onu 1958'de, henüz 23 yaşındayken Magnum Photos'a davet etti. Sanatçı 1962'de Guggenheim Bursu aldı ve Time of Change serisini oluşturan sivil haklar hareketini fotoğrafladı. 1966'da Museum of Modern Art ilk kişisel sergisini açtı. Bugün Davidson, ABD'deki en ünlü belgesel fotoğrafçılarından biri ve ülke çapındaki sıradan hayata dair samimi portreleriyle tanınıyor. Sergi 17 Ocak'a kadar Queens Museum'da olacak. Kostüm Enstitüsü'nün 2020 sergisi; 1870'ten günümüze ezber bozan bir zaman çizelgesi boyunca The Met'in 150. yıldönümü vesilesiyle bir buçuk asırlık modayı izliyor. Henri Bergson'un la duree kavramını kullanarak giysilerin geçmişini, bugününü ve geleceğini birleştiren zamansal ilişkileri nasıl oluşturduğunu araştırıyor. Virginia Woolf, serginin "hayalet anlatıcısı" olarak hizmet veriyor. Zaman çizelgesi, devasa saat yüzleri olarak üretilmiş ve 60 dakikalık moda ilkesi etrafında düzenlenmiş iki bitişik galeride ortaya çıkıyor. Her "dakika" bir çift giysiyi içeriyor; birincil çalışma modanın doğrusal doğasını ve ikincil çalışma döngüsel karakterini temsil ediyor. Bergson'un, geçmişin şimdiki zamanla birlikte var olduğu süre kavramını açıklamak için her çiftteki işler şekil, motif, malzeme, desen, teknik veya dekorasyon yoluyla birbirine bağlanıyor. Örneğin 1870'lerin sonlarından kalma siyah ipek elbise, 1995'ten kalma Alexander McQueen Bumster etekle eşleştiriliyor.


Bruce Davidson: Outsider on the Inside, efsanevi Magnum Photos üyesinin müze koleksiyonundan yüzden fazla fotoğrafını bir araya getiriyor. Çalışma baskılarından nadir vintage eşyalara uzanan eserler, Davidson'ın dolaysız açıklık ve duygu örneklerini kaydetme konusundaki benzersiz yeteneğini sergiliyor. Davidson, kariyeri boyunca kamerasını ana akım toplumun çevresindeki toplulukların hikayelerini kaydetmek için kullandı. Amerikalı fotoğrafçı, Brooklyn Gang (1959), East 100th Street (1970), Subway (1980) ve Central Park (1995) fotoğraf denemelerinde, insan doğasının tasvirlerinde özneleriyle objektifin arkasındaki ilişkiyi dürüstçe şekillendirdi. Sergi, fotoğrafçının New Yorkluların yakın çevreleriyle etkileşime girdiği tasvirlerine odaklanıyor ve çoğu zaman özel alanlarının sınırlarını kamusal alana doğru genişletiyor. Kişisel anlar parklara, sokak köşelerine ve diğer ortak alanlara doğru ilerlerken ve Davidson onları bir sanatçı - etnograf titizliğiyle gözlemlerken bu geçici etkileşimlerin içerdiği hassasiyeti ve hafifliği yakalıyor. Bize fotoğrafların gerçeklik deneyimimizi nasıl şekillendirdiğini hatırlatan ve bu şekilde nasıl ve neden var olduğumuzu anlamamıza yardımcı olan metropol yaşamının somut olmayan anılarını sunuyor. Davidson, Illinois'de doğdu ve 1957'de New York City'e taşındı. Fransız fotoğrafçı Henri Cartier-Bresson, onu 1958'de, henüz 23 yaşındayken Magnum Photos'a davet etti. Sanatçı 1962'de Guggenheim Bursu aldı ve Time of Change serisini oluşturan sivil haklar hareketini fotoğrafladı. 1966'da Museum of Modern Art ilk kişisel sergisini açtı. Bugün Davidson, ABD'deki en ünlü belgesel fotoğrafçılarından biri ve ülke çapındaki sıradan hayata dair samimi portreleriyle tanınıyor. Sergi 17 Ocak'a kadar Queens Museum'da olacak. Kostüm Enstitüsü'nün 2020 sergisi; 1870'ten günümüze ezber bozan bir zaman çizelgesi boyunca The Met'in 150. yıldönümü vesilesiyle bir buçuk asırlık modayı izliyor. Henri Bergson'un la duree kavramını kullanarak giysilerin geçmişini, bugününü ve geleceğini birleştiren zamansal ilişkileri nasıl oluşturduğunu araştırıyor. Virginia Woolf, serginin "hayalet anlatıcısı" olarak hizmet veriyor. Zaman çizelgesi, devasa saat yüzleri olarak üretilmiş ve 60 dakikalık moda ilkesi etrafında düzenlenmiş iki bitişik galeride ortaya çıkıyor. Her "dakika" bir çift giysiyi içeriyor; birincil çalışma modanın doğrusal doğasını ve ikincil çalışma döngüsel karakterini temsil ediyor. Bergson'un, geçmişin şimdiki zamanla birlikte var olduğu süre kavramını açıklamak için her çiftteki işler şekil, motif, malzeme, desen, teknik veya dekorasyon yoluyla birbirine bağlanıyor. Örneğin 1870'lerin sonlarından kalma siyah ipek elbise, 1995'ten kalma Alexander McQueen Bumster etekle eşleştiriliyor.1890'ların ortalarından üçgen kollu, kabarık detaylı siyah ipek saten elbise ile Comme des Garçons 2004 ve sonrası tasarımlar, yeniden yapılandırılmış bir topluluk oluşturuyor. Viktor & Rolf'un İlkbahar/Yaz 2020 Haute Couture koleksiyonundan patchwork tasarımlı, ileri dönüştürülmüş materyallerden yapılmış beyaz elbisenin sembol görevi gördüğü gösterinin sonunda tüm giysiler, siluetteki değişiklikleri vurgulayarak, modanın geleceği için topluluk, işbirliği ve sürdürülebilirlik vurgusuyla siyah renkte buluşuyor. Sergi, The Metropolitan Museum of Art'ta 7 Şubat'a kadar görülebilir. MAD, bir sanatsal ifade biçimi olarak mücevherin erken bir savunucusuydu. 1956'daki açılış sergisi Craftmanship in a Changing World birçok Amerikalıya geleneksel mücevher tasarımının normlarına meydan okuyan ve kökleri heykelsi deneylere dayanan eserler yaratan metal ustalarının işlerini sergiledi. MAD'in ve dünyanın dört bir yanındaki benzer düşünen kurumların, yapımcıların ve koleksiyonerlerin desteği ile mücevher kavramı bir sanat formu olarak yerleşti ve gelişti. Müze bugüne kadar sanat takılarının yer aldığı 150'den fazla sergi sundu ve müzenin kalıcı koleksiyonunda 950'den fazla parça yer alıyor. Bu sergi, Museum of Arts and Design'ın bu alandaki gelişmelere katkılarını vurgulamakta, giyilebilir bir araç olarak sanatın kapsamını ve erişimini nihayetinde genişleten önemli tarihsel anlarda; en ilgi çekici sanatçılarının cesur, deneysel uygulamalarını bağlamsallaştırmakta. Bir danışma komitesi tarafından yüzyılın ortasından bu yana sanat mücevherlerindeki önemli gelişmeleri temsil etmek üzere seçilen parçalar, bir materyal veya buluntu nesneden zamanımızın acil sosyal ve politik meselelerine kadar her şeyin ilham kaynağı olabileceği mücevher sanatçılarının işlerini sergiliyor. Kostüm ve değerli takılardan farklı olarak, bu işlerde odak noktası konsept. Sergi, 24 Ocak'a kadar MAD'de izleyicisi ile buluşuyor. David Hockney, yaşayan en saygın ve tanınmış uluslararası sanatçılardan biri. Drawing From Life, kağıt üzerindeki portrelerine odaklanan ve çizim pratiğini araştıran sayılı sergilerden biri. Yaklaşık 100 çizimden oluşan sergi, Hockney'in öğrenci olarak ilk çalışmalarından 1970'lerin Ingres benzeri portrelerine ve 2000'lerin başındaki eskiz defterlerine geri dönmesine kadar bir yörüngenin izini sürüyor. Sergi, yıllar boyunca defalarca resmettiği küçük bir refakatçi grubu aracılığıyla Hockney'in kağıt üzerindeki pratiğini keşfetme konusunda benzersiz olacak: İlham perisi ve sırdaşı, tasarımcı Celia Birtwell, onun annesi, arkadaşı ve küratörü Gregory Evans, usta yazıcı Maurice Payne ve sanatçının kendisi. Bu kişilerin her biri Hockney için önemliydi. Hockney, bu insanları onlarca yıl boyunca yeniden ziyaret ederek uygulamasının zaman içinde nasıl geliştiğine dair bize eşsiz bir fikir veriyor. Sergi, 30 Mayıs 2021' e kadar Morgan Library and Museum'da görmek mümkün. New York City tarihi gizli hazinelerle dolu ve Brooklyn Prospect Park'ta, Park Drive altın- daki yeni restore edilmiş Endale Kemeri kesinlikle bunlardan biri. Bu kemerli yürüyüş yolunun geçmişi, park kurucuları Frederick Law Olmsted ve Calvert Vaux tarafından Grand Army Plaza Park'ın geniş Long Meadow'una huzurlu bir geçiş sağlamak için yaratıldığı 1860'lara kadar uzanmakta. Park kayıtlarına göre o zamanlar New York Times tarafından "güzel bir şey" olarak adlandırılmıştı. Yıllar geçtikçe, su hasarı nedeniyle ahşap panellerin değiştirilmesi gerekmesi ve graffiti önleyici boyanın sanatsal detayları gizlemesiyle bakımsız kalmaya başladı. Beş yıl önce Prospect Park Alliance tarihi özelliği geri getirmeye karar verdi. Proje şu detayları içeriyordu: Taş istinat duvarlarının sabitlenmesi, yerli bitkiler eklemek ve istilacı türleri ortadan kaldırmak, orijinal su hasarına neden olan drenaj sorunlarını ele almak, iç ahşap kemeri ve dış taş işçiliğini restore etmek. Boya ve kir katmanları geri çekildikçe, iç beyaz çam ve siyah ceviz ahşap paneller üzerinde neredeyse bir asırdır gizli kalmış sarı Berea kumtaşı ve New Jersey kumtaşı dış yüzeyinde "alternatif renk motifi" gibi daha da güzel keşifler ortaya çıktı. Artık New Yorklular kemerin 150 yıl önce gerçekte neye benzediğini görebiliyorlar. Yeni, modern LED aydınlatmanın yardımıyla. Aydınlatma, bu güzelliğin özelliğini ve eşsiz işçiliğini vurgulamaya yardımcı oluyor. Tarihe şahitlik eden muazzam ark Brooklyn Prospect Park'ta görülebilir. The Whitney, Hudson River Park Trust işbirliğiyle, David Hammons tarafından Gansevoort Yarımadası'nın güney kenarı boyunca doğrudan Müze'nin karşısında, Hudson Nehri Parkı'nda yer alacak kalıcı bir kamu sanat projesi geliştiriyor. Day's End, Gordon Matta - Clark'ın aynı adlı 1975 tarihli sanat eserinden ilham alıyor. Hammons'un sanat eseri, orijinal kulübenin ana hatlarını, boyutlarını ve konumunu tam olarak takip eden açık bir yapı olacak ve Matta-Clark'ın çalışması gibi, sahili deneyimlemek için olağanüstü bir yer sunacak. Gansevoort Yarımadası'nın güney ucunda kıyıya yapıştırılan yapı, mümkün olan en ince destek sistemini kullanarak su üzerinde uzanacak. Hammons'un çalışması,gün ışığı ve atmosferik koşullarla değişerek parıldıyor ve neredeyse yok oluyor, uçucu ve ruhani görünüyor. Heykelin ortaya çıkmasına giden yolda Whitney, Around Day's End: Downtown New York, 1970 1986 sergisini sunacak. Sergi, Matta- Clark'ın Hammons'a ilham veren ufuk açıcı projesiyle ilgili işlere yer veriyor. Whitney, projenin gerçekleştirilmesiyle paralel olarak müzenin ilk podcast dizisinin yanı sıra videolar ve yürüyüş turları da dahil zengin yorumlama materyalleri yaratıyor. Sergi, Hudson River Park'ta izleyicisi ile buluşuyor. New York Historical Society, tüm zamanların en etkili konser düzenleyicilerinden biri olan Bill Graham'ın rock & roll dünyasını sunuyor.Bill Graham and the Rock & Roll Revolution; Grateful Dead, Jefferson Airplane, Jimi Hendrix, Santana, Led Zeppelin ve Rolling Stones dahil olmak üzere rock müziğinin en büyük isimleriyle çalışan efsanevi müzik menajerinin hayatını ve çalışmalarını keşfediyor. Graham, San Francisco'daki ünlü Fillmore Auditorium ve New York City'deki Fillmore East'te müzik sektörünün sayısız yıldızının kariyerini başlattı. Los Angeles'taki serginin açılışını yapan Skirball Cultural Center tarafından düzenlenen Graham'ın hayatı ve kariyerine ilişkin bu kapsamlı retrospektif, 20. yüzyılın önemli kültürel dönüşümlerinden bazılarını rock & roll objektifi aracılığıyla araştırıyor. Rock hatıraları, fotoğraflar ve konser posterleri dahil olmak üzere 300'den fazla nesnenin sergilendiği sunum, çığır açan ışık gösterisi The Joshua Light Show'un mekana özel enstalasyonundan başlayarak Graham'ın New York ile olan kişisel bağlantılarını vurguluyor. New York Historical'a özgü, sürükleyici, özel bir ses deneyimi; rock süper yıldızları Aerosmith, Blondie, David Bowie, Cream, the Doors, Janis Joplin, Tom Petty ve Neil Young'ın şarkılarıyla sergi boyunca müzikli bir tur sunuyor. NYHistory Store'da Bill Graham koleksiyonundan kitaplar, hoparlörler, konser baskıları ve daha fazlasını satın almak mümkün. Sergi, 3 Ocak'a kadar New York Historical Society'da ziyarete açık. - - - - New York nefis bir Ağustos ayı yaşıyor. Herkes ve her şey dışarıda. - New York City zorlu Covid-19 mücadelesinin ardından 8 Haziran'da ilk fazı ile yeniden açılmaya başladı.


18. yüzyıl sonları ve 19. yüzyıl başlarındaki en dikkat çekici sanatçılardan biri olarak kabul edilen Francisco Goya, uzun kariyeri boyunca yaklaşık 900 çizim ve 300 baskı üreten bir ressam ve baskı ustası. Çizimleri ve baskılarıyla siyasi liberalizmini, batıl inanç eleştirisini ve entelektüel baskıya duyduğu hoşnutsuzluğu benzersiz şekillerde ifade eden bir sanatçı. Bu sergi, Goya'nın grafik hayal gücünü, çizimlerinin ve baskılarının karmaşık fikirlerini nasıl paylaştığını ve çevresindeki dünyada meydana gelen çalkantılı sosyal ve politik değişikliklere nasıl tepki verdiğini keşfediyor. Geniş kronolojik sunum, Goya'nın bir grafik sanatçısı olarak gelişimini takip ediyor. Yaklaşık yüz eser The Met koleksiyonundan, diğer çalışmalar ise New York, Boston ve Madrid'deki Museo Nacional del Prado ve Biblioteca Nacional'dan geliyor. Sergi, 2 Mayıs tarihine kadar Met Museum'da izleyicisi ile buluşuyor. Making Knowing: Craft in Art 1950 2019, görsel sanatçıların son 70 yılda zanaat malzemelerini, yöntemlerini ve stratejilerini nasıl keşfettiklerini ön plana çıkarıyor. Bazıları dokuma, dikiş veya çömlekçilik gibi uzun geçmişe sahip teknikleri genişletirken, diğerleri diğer ortamların yanı sıra tekstil, iplik, kil, boncuk ve cam ile deneyler yapıyor. Sanatçıların malzemeleriyle uygulamalı etkileşimlerinin izleri, izleyicileri her bir çalışmayı yapmanın nasıl hissettirebileceğini hayal etmeye davet ediyor. Sanatçıların zanaatı geniş bir yelpazede ele almasının nedenleri olsa da çoğu, zamanlarının politikalarına doğrudan yanıt olarak, sözde "güzel sanatların" yaygın standartlarını yıkmayı hedefliyor. Bu sanatçılar, dekoratif olanı kucaklayarak veya geleneksel resim ve heykelden kase veya battaniye gibi işlevsel öğeleri değerlendirerek, kabul edilen zevk fikirlerine meydan okuyor, kadınsı, evcil veya yerel olarak kodlanmış görsel dilleri geri kazanıyorlar. Marjinalleştirilmiş sanatsal üre- tim biçimlerini vurgulayarak, sanatsal değeri belirleyen güç yapılarına tepki gösteriyorlar. Sergi, soyutlama, popüler kültür, feminist ve queer estetik ile kimlik ve mekan ilişkilerine dair son keşifler dahil, sanatçıların merkezinde yer aldığı konulara yeni bakış açıları sunuyor. Öncelikle Whitney'in koleksiyonundan alınan sergi, Ruth Asawa, Eva Hesse, Mike Kelley, Liza Lou, Ree Morton, Howardena Pindell, Robert Rauschenberg, Elaine Reichek ve Lenore Tawney ile Shan Goshorn, Kahlil Robert Irving, Simone Leigh, Jordan Nassar ve Erin Jane Nelson gibi yeni satın almalarla birlikte altmışın üzerinde sanatçının 80 eserini içeriyor. Sergi, Şubat 2022'ye kadar Whitney'de izleyicisi ile buluşuyor. Sergi, işlemedikleri suçlardan nasıl mahkum edildiklerine ve idam cezasına çarptırıldıklarına dair hikayelerini paylaşan kişilerin on hareketli, dijital portresinden oluşuyor. ABD'de idam cezasını kaldırmak için çalışan, idam cezasından kurtulanlar tarafından yönetilen ve kar amacı gütmeyen Witness To Innocence ile işbirliği yapan Martin Schoeller, yakın plan, portre tarzı fotoğrafçılığı ve Barack Obama, Angelina Jolie, Rihanna, Oprah, Jay-Z ve Willie Nelson gibi ünlülerin fotoğraflarıyla tanınıyor. Ayrıca Nike Just Do It kampanyasının 30. yıldönümünü için çektiği Colin Kaepernick'in ikonik portresi dahil olmak üzere ticari fotoğrafçılık alanındaki çalışmalarıyla da bilinen bir isim. Sergide yer alan her çalışma, Schoeller ile mahkumiyet deneyimleri hakkında röportaj yapanların yakın çekim tarzı bir video portresini sunuluyor. Duvar metinleri ise Amerikan adalet sistemindeki eşitsizliklerle ilgili istatistiklerin yanı sıra her kişinin bir beyanını içeriyor. ABD'de ilk kez gösterilecek sergi, Fotografiska New York'ta 25 Nisan'a dek görülebilir. Covid-19 salgınının ardından tasarlanan bu projeler, Guggenheim'ın ikonik kubbeli dairesel binasını bir montaj, yansıtma ve büyütme alanı olarak yeniden kurguluyor. Dizi, müzenin kalıcı koleksiyonundan videolardan oluşan bir gösterim programıyla açılıyor ve ardından günümüzde çalışan en ilgi çekici üç sanatçı tarafından müzenin mimarisine yapılan tekil müdahalelere odaklanmaya başlıyor. Sunumların her biri, diyalog ve karşılıklı ilgi ile çerçeveler oluşturmak için binanın benzersiz mesafeli toplanma kapasitesinden yararlanıyor. Bir araya gelen izleyiciler, giderek kutuplaşan bir dünyada birlikte nasıl daha iyi yaşayabileceğimizi sorarak, kolektif ve bireysel deneyimler arasındaki gerilimleri yönlendirmek için yeni paradigmalarla karşılaşıyorlar. Her sanatçının sunumunu görmek için tekrar tekrar dönmek isteyeceğiniz bir sergi. 6 Eylül tarihine kadar Guggenheim Müzesi'nde görülebilir. Andrea Carlson, yeni çalışması Red Exit'te yeniden yaratma ve yenileme fikirlerinden beslenen panoramik bir deniz manzarası sunuyor. Canlı, prizmatik motifler bir dizi ufukta titreşip çarpışıyor. Kompozisyon, Ojibwe'nin yeniden yaratılış öyküsünde hayatta kalan diğer hayvanlarla birlikte dünyayı yeniden yaratmaya yardımcı olan bir Dünya Dalgıcı tarafından destekleniyor. Carlson ayrıca, Metis Halkı'nın bayrağındaki sonsuzluk işaretini ve burada karadan yükseliyor gibi görünen, yok edilmiş bir toprak işi olan kontrastlı İnsan Höyüğü figürünü de ele alıyor. Sergide katılımcıların ifadeleri kaydediliyor ve avlu boyunca yerleştirilen hoparlörlerle yeniden yayınlanıyor. Whitney Müzesi'nde 1 Eylül'e kadar görülebilir. Ayrıca MoMA PS1'ın dijital platformlarında, sanatçılar ve aktivistlerin yer aldığı programlar ve performanslar için esnek bir site işlevi görülüyor. Off the Record, Guggenheim koleksiyonundan baskın anlatıları ve kültürün resmi "kayıtlar" aracılığıyla aktarılmasını sorgulayan, gözden geçiren veya başka bir şekilde sorgulayan çağdaş sanatçıların çalışmalarını bir araya getiriyor. Gazeteci röportajı bağlamından alınan "off the record" ifadesi, ana akım anlatıların dışında bırakılan açıklamaları ifade ediyor. Serginin başlığı fiil biçiminde de anlaşılabilir: Bir düzeltme hareketi olarak kaydı zayıflatmak veya "öldürmek". Sergideki sanatçılar, "kayıtların" çeşitli manipülasyonları arasında, resmi belgelerin gizlediği güç dinamiklerini ortaya çıkarmaya, nesnellik ve gerçek fikrini karmaşıklaştırmaya ve yeni anlatı olasılıklarını yüzeye çıkarmaya çalışıyor. Off the Record, 12 koleksiyon sanatçısının eserlerine yer veriyor. Collection Online'da bu sanatçılar ve çalışmaları hakkında daha fazla bilgi edinebilirsiniz. Sergi, 27 Eylül tarihine kadar Guggenheim Müzesi'nde ziyarete açık.


Gagosian, Georg Baselitz'in yeni resimlerinden oluşan Springtime'ı sunuyor. Baselitz, geçtiğimiz elli yıl boyunca sürekli olarak insan figürüne dönerken, görsel dilini biçimsel ve tarihsel imalarla zenginleştirdi. Bu yeni seride, ilk kez, naylon çorapları tuvallere yapıştırarak ve saydam formlarının üzerini beyaz, siyah veya altınla boyayarak kolaj fikrini ortaya attı. Bazı resimlerde, bu çorap figürleri arka planlarından farklı kalırken, bazılarında boyayla ıslatılmış naylon çorapların basılı izlenimleri çorapların yerini alıyor. Burada çoraplar insan vücudu ile olan ilişkilerini korurken, hem botanik hem de soyut formları çağrıştırıyor. Sergi, 12 Haziran tarihine kadar Gagosian Galeri 24th Street adresinde izleyicisi ile buluşuyor. Gagosian New York, Aralık2020'de Gagosian Beverly Hills'de gösterilen Gerhard Richter'in Kafes resimlerini sunuyor. "John Cage'in çalışmasında, tesadüften müzik yapmak için ne kadar kapsamlı, zekice ve hassas bir şekilde davrandığına dair harika bir örnek görülebilir veya daha doğrusu duyulabilir" der Gerhard Richter. Richter kariyeri boyunca, ideolojik kısıtlama olmaksızın çeşitli ortamların kavramsal, tarihsel ve maddi sonuçlarını keşfederek natüralizm ile soyut resim ve fotoğrafçılık arasında gezindi. 1960'ların başında Almanya, Staatliche Kunstakademie Düsseldorf'ta okurken ürettiği resimlerde, imgeleri dergi ve gazete fotoğraflarını, sonraki nesil ressamlara ilham verecek şekilde manipüle etti ve bu keşfi kariyeri boyunca sürdürdü. Richter, farklı süreç, ifade gücü ve şans kombinasyonlarını kullanarak, soyutlama kavramına benzer bir titizlikle yaklaşıyor. Ortaya çıkan eserler, sade monokromlardan ve aynalardan dinamik, katmanlı ve zengin kromatik kompozisyonlara kadar uzanıyor. Sergi, 26 Haziran'a kadar Gagosian Gallery 24th Street'de izleyicisi ile buluşuyor. Amerikalı sanatçı Alice Neel'in New York'ta son yirmi yılda gerçekleşen ilk müze retrospektifi; hümanist ilkelere bağlılığı hem hayatına hem de sanatına ilham veren ve bir sosyal adalet savunucusu olarak tanınan Neel'i yaklaşık yüz resim, çizim ve suluboya işlerinde görüldüğü gibi yüzyılın en radikal ressamlarından biri olarak konumlandırıyor. Faşizme ve ırkçılığa karşı gösteri yapan aktivistlerin görüntüleri, Büyük Buhran'ın yoksul kurbanlarının resimlerinin yanı sıra Neel'in İspanyol Harlem'deki komşularının portreleri, çeşitli siyasi organizasyonlardan liderler, queer sanatçılar ve performans sanatçıları ile New York'un küresel diasporasının üyelerini bir araya getiriyor. Sergide ayrıca sanatçının 1930'lardan kalma erotik suluboya ve pastel renklerine, anne tasvirlerine ve Batı sanat tarihinde emsali olmayan çıplak figürlerin yer aldığı resimlerine dikkat çekiliyor. Neel, uzun süredir New York'ta ikamet ediyordu ve şehir onun en sadık konusuydu. Çalışmaları, caddelerin dramına, binaların güzelliğine ve en önemlisi şehir sakinlerinin çeşitliliğine, direncine ve tutkusuna tanıklık ediyor. Sergi, 1 Ağustos tarihine kadar The Metropolitan Museum of Art'da izleyicisi ile buluşuyor. Brooklyn merkezli sanatçı KAWS 25 yıldır sanat, popüler kültür ve ticaret dünyaları arasında köprü kuruyor. 21. yüzyılda kültürel üretim ve tüketimin kurallarını benimseyen pratiği, tüketim kültürünü hem eleştiriyor hem de ona katılıyor. Sergi, nadiren görülen grafiti çizimleri, resimler, heykeller, küçük koleksiyon parçaları, mobilyalar ve popüler Companion figürlerinin anıtsal enstalasyonları gibi yüzden fazla geniş kapsamlı çalışmayı içeriyor. İsveçli küratör Daniel Birnbaum tarafından yönetilen dijital sanat platformu Acute Art ile çalışan KAWS, ziyaretçilerin akıllı telefonlarını kullanarak heykelleriyle sanal olarak etkileşime girmelerine olanak tanıyan yeni artırılmış gerçeklik çalışmaları sunuyor. Sergi, Brooklyn Museum'da 5 Eylül'e kadar ziyaret edilebilir. Geçen yüzyılın en sevilen Amerikalı sanatçılarından biri olan Alexander Calder, heykeli uzay ve harekette bir deney olarak yeniden tasarladı. Çoğunlukla serbestçe hareket eden, çevreleriyle etkileşime giren sanat eserleri yaparak, heykelin durağan, topraklanmış ve yoğun olması gerektiğine dair asırlık fikirleri altüst etti. Filozof Jean- Paul Sartre, "Calder'in nesneleri deniz gibidir" diye yazmıştı. "Her zaman yeniden başlar." Calder'in sürekli değişen sanat eserleri, izleyicinin sürekli ilgisini çeker. On yıllar boyunca MoMa, bu verimli alışveriş için ideal ortamı sağladı. Sergi, Calder'in çalışmalarına MoMA ile olan bağlantısının gözünden bakıyor. Eserleri ilk kez 1930'da, müze kapılarını açtıktan birkaç ay sonra burada sergilenmişti. Sanat kariyeri boyunca Calder'den, 1939'da yapıldığı merdiven boşluğunda asılı duran çok renkli bir cep telefonu olan Lobster Trap ve Fish Tail de dahil olmak üzere birkaç siparişe tabii eser üretmesi istendi ve o zamandan beri heykelleri müze galerilerinin ve Heykel Bahçesi'nin temel dayanağı oldu. MoMA'nın koleksiyonundan alınan ve Calder Vakfı'ndan önemli kredilerle zenginleştirilen bu sergi, en eski tel ve ahşap figürlerden sonraki yılların anıtsal soyut heykellerine, Calder'in tüm çalışmalarını kapsıyor. Sergi, 7 Ağustos tarihine kadar MoMa'da izleyicisi ile buluşuyor. Yeni çalışması Red Exit'te Andrea Carlson, yeniden yaratma ve yenileme fikirlerinden beslenen panoramik bir deniz manzarası sunuyor. Canlı, prizmatik motifler bir dizi ufukta titreşip çarpışıyor. Kompozisyon, Ojibwe'nin yeniden yaratılış öyküsünde hayatta kalan diğer hayvanlarla birlikte dünyayı yeniden yaratmaya yardımcı olan ve Dünya Dalgıcı olarak bilinen bir dalgıç tarafından destekleniyor. Carlson ayrıca Metis Halkı'nın bayrağındaki sonsuzluk işaretini ve burada karadan yükseliyor gibi görünen, yok edilmiş bir toprak işi olan kontrastlı İnsan Höyüğü figürünü de ele alıyor. Yerli kültürlerin yok oluşuyla yüzleşen Red Exit aynı zamanda sanatçının sözleriyle; "Biz yerlilerin kendimize ayırdığımız yerin bir kutlaması. " Baskıları ve çok disiplinli projelerinin yanı sıra Carlson öncelikle kağıt üzerinde çizim ve boyama kombinasyonu yoluyla büyük ölçekli, çok parçalı işler yapıyor. Son derece karmaşık ve grafik olan bu kompozisyonlar, genellikle fütürist ve bazen kıyamet dünyalarını çağrıştıran geniş, kafa karıştırıcı sahneler halinde bir araya geliyor. Sergi, Whitney Museum'da 1 Eylül'e kadar görülebilir. MoMA'nın Afrika kökenli Amerikalı ve Afrika diaspora topluluklarının mekanları ile mimari arasındaki ilişkiyi araştıran ilk sergisi, tarihlerin görünür kılınmasının yollarını araştıran mimarlar, tasarımcılar ve sanatçılar tarafından yeni sipariş edilen 10 çalışmayı sunuyor. Adaletsizlikler, Amerika'nın tasarımının neredeyse her yönüne gömülü; ayrılmış mahalleler, tehlikeye atılmış altyapılar, çevresel toksinler, finans ve eğitim kurumlarına eşit olmayan erişim... Sergideki her proje, yeniden yapılanmalar, kentsel alanlardaki siyah karşıtı ırkçılık ve siyahlığın kesişme noktalarını, Amerikan olmanın ne anlama geldiğini onarmaya çalışırken, direniş ve reddetme alanlarını inceliyor. Sergi, Emanuel Admassu, Germane Barnes, Sekou Cooke, J. Yolande Daniels, Felecia Davis, Mario Gooden, Walter Hood, Olalekan Jeyifous, V. Mitch McEwen ve Amanda Williams'ın çalışmalarının yanı sıra sanatçı David Hartt'ın yeni fotoğraflarını da içeriyor. Sergi ile eşzamanlı çevrimiçi kurs Reimagining Blackness and Architecture, orijinal filmler, sesli röportajlar ve kısa okumalar aracılığıyla siyah sanatçıların, mimarların, akademisyenlerin ve yazarların şiddet ve dışlanma geçmişlerine nasıl tepki verdiklerini tanıtıyor. Sergi, 31 Mayıs'a kadar MoMa'da izleyicisi ile buluşuyor.


Harlem merkezli sanatçı Wardell Milan'ın ilk büyük kişisel müze sergisi, Bronx Müzesi'nin 50. yıldönümünü ve sosyal adalete adanmış bir kurum olarak mirasını kutlayan bir yıllık serinin parçası. Milan'ın çalışmasındaki temalar ve konu, güncel dünya olayları üzerine düşünceler ve kişisel bir meditasyon arasında gidip geliyor ve cinsiyet performansı, bilinçaltı ve güzellik idealleri gibi konulara değiniyor. Son serisi Paris Manzaraları, marjinalleşme ve ifade özgürlüğü arasındaki ikiliği araştırıyor, marjinalleştirilmiş bedenin kendini ifade edebildiği ve dünyada özgürce hareket edebildiği yerleri hayal ediyor. Kağıt üzerinde yapılan yeni çalışmalardan oluşan serginin ilk bölümü, Amerika'daki beyaz üstünlüğünün sinsi normalliğini araştırıyor. İkinci bölüm, tarihsel olarak marjinalleştirilmiş topluluklar için bir "Güvenli Alan" fikrini araştırıyor.Sergi, 24Kasım'a kadar The Bronx Museum of the Arts'da izleyicisi ile buluşuyor. Bu sergi, Çin sanatında yalnızlık ve birlikteliğin ikiz temasını keşfedecek. İki bin yıldan uzun süredir inzivaya çekilme; zihinsel gelişim ve dünyevi sıkıntıların aşılması için ideal bir koşul olarak sunuldu. Aynı zamanda benzer düşüncelere sahip insanlarla birlik, insan deneyimi için gerekli bir olgu olarak kutlandı. Yalnız ya da birlikte olma seçimi, düşünürlerin ve sanatçıların yaşamlarının merkezinde yer aldı ve Çin sanatı, her iki yolu da takip eden figürlerin yanı sıra onları karmaşık ve şaşırtıcı şekillerde dokuyanların görüntüleriyle dolu. İki rotasyon halinde sunulan sergi, bu seçimi aydınlatan 120'den fazla resim, hat ve dekoratif sanat eserini bir araya getiriyor; insanların dünyada neden ve nasıl bir alan aradıklarını veya kendi aralarındaki uçurumu kapatmaya çalıştıklarını gösteren tasvirler. Bizi fiziksel olarak izole eden, ancak benzeri görülmemiş şekillerde birbirimize bağlayan bir yılın ardından, modern öncesi Çin inzivaya çekilme ve komünyonunun bu keşfi, kendi zamanımızda insan bağlantısının kırılması ve oluşumu üzerine bizi meditasyona davet ediyor. The Met Museum'da birinci rotasyon 31 Temmuz 2021 9 Ocak 2022 arasında. Sergi, Fransa doğumlu Amerikalı sanatçı Jules Tavernier ile California, Clear Lake'deki Elem'in Yerli Pomo topluluğu arasındaki kültürlerarası alışverişini araştırıyor. Tavernier'in yaşamını ve kariyerini araştıran sergi, yeniden keşfedilen başyapıtı Dance in a Subterranean Roundhouse at Clear Lake, California (1878) etrafında şekilleniyor. San Francisco'nun önde gelen bankacısı Tiburcio Parrott tarafından Parisli iş ortağı Baron Edmond de Rothschild'e hediye olarak sipariş edilen eser, Elem Pomo kültürünün zengin canlılığını kutlarken, aynı zamanda Parrot da dahil olmak üzere beyaz yerleşimcilerin topluluğun atalarının anavatanlarında zehirli bir civa madeni işleterek oluşturdukları tehdidi ortaya koyuyor. Sergi, Tavernier'in Pomo'nunkiler de dahil olmak üzere çok sayıda ses ve bakış açısını içeren Nebraska, Wyoming, California ve Hawaii Adaları'ndaki seyahatlerinin hikayesini anlatan resimler, baskılar, suluboyalar ve fotoğraflar dahil olmak üzere yaklaşık 50 eseri kültürel lider ve küratörlerin yeni yorumları ile bir araya getiriyor. Tavernier'in başlıca resimleri, Yerli Pomo halklarının direncini kutlamak ve vurgulamak için çağdaş dokumacı Clint McKay'in çalışmaları da dahil olmak üzere 19.-21. yüzyıl Pomo sepetleri ve regalia örneklerinin yanındagösterilen kültürel varlıklara işaret ediyor. Bu ilginç sergi, 28 Kasım'a kadar The Met Museum'da izleyicisi ile buluşuyor. Vogue, The Arab Issue'de cesur renkler, çeşitli dokular ve çılgın desenler dünyasında geçen canlı portreler dikkat çekiyor. Hassan Hajjaj'ın fotoğrafçılığı izleyiciyi kültürel klişeleri yeniden incelemeye davet ediyor. Renk ve desenlerle canlanan sergi, son otuz yılda geliştirilen beş önemli seriyi bir araya getiriyor. Hajjaj, sergi için 1990'larda yer aldığı Marakeş'teki bir moda çekiminden ilham almış: "Orada oturdum ve tüm bu Avrupalı insanların Fas'ı sadece bir fon olarak kullandıklarını fark ettim. Bu beni hem hayal kırıklığına uğrattı hem de düşündürdü." Hajjaj, hayali moda çekimi için yerel kadınlardan geleneksel djellabalar, hicaplar, kaftanlar ve şeker rengi puantiyeler, leopar baskılar veya sahte marka logolarıyla kaplı babuklar giyerek Medine sokaklarında poz vermelerini istemiş. Batılı modellerin tipik pozları... Bu renkli fotoğraf sergisi Fotografiska New York'ta 7 Kasım 2021'e kadar görülebilir. Diane Severin Nguyen'in ilk kişisel kurumsal sergisi, SculptureCenter ve Chicago Üniversitesi'ndeki Rönesans Derneği ile ortaklaşa çekilen yeni hareketli görüntü çalışması etrafında inşa edildi. Polonya'nın Varşova kentinde geçen film, yetim Vietnamlı bir çocuğun karakterini takip ediyor. Polonyalı bir gençlik alt kültürü içinde oldukça popüler olan K-pop, sanatçı tarafından Doğu Avrupa ile Asya arasındaki, kökleri Soğuk Savaş bağlarına dayanan bir ilişkinin izini sürmek için yerel bir materyal olarak kullanılıyor. Doğu ve Batı'nın bu ikilemi, şu an Polonya'da yaşayan, Demir Perde'nin yıkılmasından önce göç eden Kuzeylilerden ve Vietnam Savaşı'ndan sonra gelen Güneylilerden oluşan önemli Vietnam diasporası tarafından daha da karmaşıklaşıyor. Bu tür kalıtsal bölünmeler, içinde bulundukları çoğunluk kültürü için görünmez olsa da Nguyen, bu katmanlı içsel çatışmaların, paylaşılan sembolleri bulma ve kendini bir başkasının rejiminden adlandırma sürecinde nasıl hesaba katıldığının izini sürüyor. Proje için genç Polonyalı dansçılardan oluşan bir ekip kuran Nguyen, şarkı sözlerinin ima ettiği gibi "yeni imaja kapılmaya" davet edilen bu eğitimli bedenleri düzenleyerek temsil, kimlik inşası ve oluşum sürecindeki kişisel travmalara konsantre oluyor. Sergi, 13 Aralık'a kadar SculptureCenter' da izleyicisi ile buluşuyor. Sergi, sanatçılar Niloufar Emamifar ve Soil Thornton'u Knobkerry tarihi ile yakınlaştırıyor. 1960'lardan 1990'lara kadar New York'ta sanatçı ve tasarımcı Sara Penn tarafından kurulup işletilen bir mağaza olan Knobkerry, Penn'in tekstil ürünleri ve etnografik nesneleri ustalıkla, gıpta ile bakılan patchwork giysilere dönüştürdüğü ve ayrıntılı ve yoğun katmanlı sergiler düzenlediği, aynı zamanda ticaretini yaptığı bir mekan. Ayrıca mağaza, siyah entelektüeller, müzisyenler ve sanatçılardan oluşan bir ağ olarak New York'tan geçen daha geniş bir kültürel ve alt kültürel figürler alt kümesi için önemli bir fiziksel ve sosyal alan olarak hizmet etti. SculptureCenter'daki serginin temeli, yazar ve sözlü tarihçi Svetlana Kitto tarafından tasarlanan ve geliştirilen, Penn'in eserleri ve mağazası için potansiyel bir etki alanı belirlemeye başladığı, yıllarca süren bir sözlü tarih projesi. Emamifar ve Thornton tarafından özel olarak yapılmış ve SculptureCenter Geçici Direktörü Kyle Dancewicz'in küratörlüğünde yeni işlerin yer aldığı sergi, bir bütün olarak bir küratör, sözlü tarihçi ve çalışmaları daha sonra anlaşılabilecek sanatçılar arasında ortak bir araştırma biçimi işlevi görüyor ve yeni boyutları ile heykel, yerleştirme, ticaret, moda ve sanatçılar tarafından yönetilen kurumları ile yakın geçmişimizde Penn'i daha iyi temsil ediyor. Bu enteresan sergi, 13 Aralık'a kadar SculptureCenter'da izleyicisi ile buluşuyor. 1999'dan 2020'ye, İngiliz sanatçı ve fotoğrafçı Miles Aldridge'in fotoğraf sergisi. Aldridge'in şimdiye kadarki en büyük ABD retrospektifi için sanatçının kariyerini kapsayan 50'den fazla eser tamamen filme çekildi. Gösteri, Sophie Turner, Viola Davis, Michael Fassbender ve Donatella Versace gibi popüler ünlü isimlerin yer aldığı, sinemadan ilham alan tablolarından ve inanılmaz bir dizi portreden yararlanan Miles'ın yapıtının en iyilerinden. Miles Aldridge'in abartılı evreninde heyecan verici bir yolculuk olan gösteri, renkli kozmosunun üç şeridini yansıtıyor ve tümü etrafındaki dünyayı dramatize etmeye odaklanıyor. Virgin Mary, eserlerinde Aldridge gibi aydınlatma, kostüm ve sahneleme kullanarak deneyimlere yapay ve sinematik bir şekilde yaklaşan Caravaggio gibi Rönesans kahramanlarının dini resimlerinin tarihine atıfta bulunuyor. Supermarkets, tüketici toplumumuza olan ilgiyi ve ürünler aracılığıyla kendimizi sürekli iyileştirme ve değiştirme arzusunu ifade ediyor. Son olarak Popcorn, Aldridge'in çalışmalarında sinemanın etkisine ve onun tarzı ve yaklaşımı için sürekli bir ilham kaynağı olan Hitchcock, Lynch ve Fellini gibi ikonik yönetmenlere bir selam niteliğinde. Sergi, 17 Ekim'e kadar Fotografiska New York'ta izleyicisi ile buluşuyor. - - - - -


Christian Dior: Designer of Dreams sergisinin New York prömiyeri, modaevinin çığır açan tarihinin ve mirasının izini sürüyor. Sergi, çiçeklerin ve diğer doğal formların görkeminden klasik ve çağdaş sanata kadar Dior'un birçok ilham kaynağına hayat veriyor. Öncelikli olarak Dior arşivlerinden alınan objelerin yer aldığı sergide, 200'ün üzerinde Haute Couture giysinin yanı sıra fotoğraflar, arşiv videoları, eskizler, eski parfüm öğeleri, aksesuarlar ve müze koleksiyonundan eserler yer alıyor. Görünümdeki Haute Couture, 1947'de piyasaya sürülen New Look da dahil olmak üzere Fransız modacının efsanevi siluetlerinin çoğunu örnekliyor. Dior'a ve onun yerine geçip, modaevini başarıya taşıyan sanat yönetmenlerine adanmış galerilerde Yves Saint Laurent, Marc Bohan, Gianfranco Ferre, John Galliano, Raf Simons ve Maria Grazia Chiuri tasarımları yer alıyor. Bir tuval odası, atölyelere övgü ve bitişikteki özel tasarım giysi galerileri, Dior'un ana hatlarının mükemmelliğini sergiliyor. Beaux-Arts Court'un merkezi atriyumu, sergi için büyüleyici bir bahçe olarak yeniden tasarlandı ve son galeri, Grace Kelly'den Jennifer Lawrence'a kadar yıldızların giydiği elbiseleri kutluyor. Bu muhteşem sergi, 20 Şubat 2022 tarihine kadar Brooklyn Museum'da izleyicisi ile buluşuyor. Jasper Johns'un çığır açan çalışması, 1950'lerin sonlarında ilk kez gösterildiğinde sanat dünyasında şok dalgaları yarattı. 65 yılı aşkın kariyeri boyunca yeni izleyicilere ve kendisine meydan okumaya devam eden Johns, 1930 yılında Georgia, Augusta'da doğdu, yetişkin yaşamının çoğunu New York'ta geçirdi ve bugün Sharon, Connecticut'ta yaşıyor, 91 yaşında stüdyosunda aktif olmaya devam ediyor. Jasper Johns: Mind/Mirror, Johns'un sanatına ayrılmış en kapsamlı retrospektif. İlk kez gösterilen diğer birçok eserle birlikte en ikonik eserlerini içeren sergi, 1954'ten günümüze geniş bir resim, çizim, baskı ve heykel yelpazesini içeriyor. Bir bütün olarak tasarlanan ancak iki ayrı parça halinde sunulan sergi, Johns'un uzun süredir ilişki içinde olduğu iki kurum olan Whitney Amerikan Sanatı Müzesi ve Philadelphia Sanat Müzesi'nde aynı anda sergileniyor. Bu eşsiz ikili yapı, sanatçının yaşam boyu aynalama ve çiftlere olan hayranlığından yararlanıyor, böylece serginin her bir yarısı diğerini yansıtıyor. Sergi, 13 Şubat 2022 tarihine kadar izleyicisi ile buluşuyor. MoMA PS1'in New York City bölgesinde yaşayan ve çalışan sanatçılara özel çalış- ması Greater New York, beşinci baskısı ile geri döndü. Pandemi nedeniyle bir yıl ertelenen bu yineleme, New York şehrinin samimi bir tasvirini sunuyor ve şehirde genellikle yeterince incelenmemiş sanat yapım tarihleri arasında bağlantılar kuruyor. Yuji Agematsu, Nadia Ayari, Bill Hayden, Freya Powell, Lachell Workman gibi 47 sanatçı ve kolektifin çalışmalarını içeren Greater New York, New York'taki sanatçılar ve sanat hareketleri etrafındaki tanıdık anlatıları genişleterek coğrafi ve tarihi sınırları açıyor. Bir yanda belgesel ve arşivin stratejileri, diğer yanda gerçeküstücülük ve fabülasyon arasında köprü kuran sergi, sanatçıların aidiyet ve yabancılaşma deneyimlerini kaydetme biçimlerini ele alıyor. 18 Nisan 2022 tarihine dek görülebilir. Etel Adnan'ın yaratıcı ve entelektüel vizyonu, neredeyse bir asra yaklaşan ömrü boyunca birçok şekil aldı. Görsel bir sanatçı olmasının yanı sıra ünlü bir şair, önde gelen bir gazeteci ve modern Arap dünyasının belirleyici romanlarından birinin yazarı olan Adnan'ın biyografisi, kültürel etkilerin zengin yakınsaması açısından dikkate değer. Adnan'ın yazıları savaş ve sosyal adaletsizlik eleştirilerine yoğunlaşırken, görsel sanatı insan ruhuna ve doğal dünyanın güzelliğine olan inancının yoğun bir şekilde kişisel bir damıtması. "Bana öyle geliyor ki, gördüğümü yazıyorum, olduğumu resmediyorum" diyen Adnan, resimlerini kararlı ve sezgisel bir şekilde yaratıyor. Çalışmaları boyunca basit geometriler tekrarlanıyor; soyut formları sabitleyen kırmızı bir kare, güneş için parlak bir daire, okyanusun üzerinde gökyüzünü düşündüren yatay şeritler. Daimi konusu olan Tamalpais Dağı - California, Sausalito'da geçirdiği yıllar boyunca evinden görülen manzara; ışık ve havayla birlikte değişen ve sürekli olarak figürasyon ve soyutlama arasında dans eden figürler oluşturdu. Mütevazı ölçeklerine ve resmi ekonomilerine rağmen, resimleri ve çizimleri, içsel yaşamlarımızı şekillendiren hafıza ve anlık algı duyumlarının güçlü görselleştirmeleri. Ortağı sanatçı Simone Fattal onun eserleri için, "Eski ikonların inananlar için oynadığı rolü oynuyor" diyor. "Enerji veriyor, günlük hayatınızı yaşamanıza yardımcı oluyorlar." 10 Ocak 2022'ye dek Guggenheim Museum'da görülebilir. The Prints 1960'ların başında jet-set tasarımcı Lilly Pulitzer'in sade vardiyalı elbiseleri moda sahnesine çıktığında, göz alıcı, tuhaf baskıları onları anında tanınır hale getirdi. Ancak çok insan bu baskıların çoğunun Key West sanatçısı Suzie Zuzek tarafından tasarlandığını biliyor. Zizek, Pulitzer'in kendi adını taşıyan şirketin sahibi olduğu ve yönettiği 1962 ile 1985 yılları arasında Pulitzer'in kumaşlarının çoğunu ve tüm baskılarını tedarik ettiği Key West Hand Print Fabrics'te çalışan bir tasarımcıydı. Zuzek'in üretken hayal gücü, Pulitzer'in kaçak başarısını körükledi. Klasik spor giyim stilinin eklektik desenlerle beklenmedik birleşimi, Jacqueline Kennedy gibi moda ikonlarında görülen benzersiz bir Amerikan stili tanımladı. Suzie Zuzek için Lilly Pulitzer: Moda Markasını Yaratan Baskılar, Zuzek'in tipik Pulitzer stiline sanatsal katkısının kapsamını ortaya koyan ilk müze sergisi. 2 Ocak 2022 tarihine dek Cooper Hewitt Smithsonian Design Museum'da görülebilir. Baseera Khan: I am an Archieve, gelişmekte olan bir Brooklyn sanatçısı için UOVO Ödülü'nün bir parçası olarak sunuldu. Baseera Khan, hem bugün hem de tarih boyunca Müslüman ve Amerikan kimliklerinin kesiştiği noktada insanların yaşanmış deneyimlerini görselleştirmek için genellikle multimedya kolaj tekniklerini kullanarak kendi bedenini bir arşiv olarak sunuyor. Sergi, Khan'ın bedenini deneyimlerin, tarihlerin ve travmaların bir birikim alanı olarak keşfeden, 2017'den bu yana yapılan önemli çalışmalarla altı yeni sanat eserini görücüye çıkarıyor. Çok katmanlı heykeller, enstalasyonlar, kolajlar, çizimler, fotoğraflar, tekstiller ve Khan'ın kamusal ve özel alanlarda ötekileştirme, gözetleme, kültürel sömürü ve yabancı düşmanlığını araştırdığı bir videonun yer aldığı sergi 10 Temmuz 2022 tarihine kadar Brooklyn Museum'da görülebilir. Vasily Kandinsky, önemli bir sanatsal yenilikçi ve resim teorisyeni olarak tanınmakta. 20. yüzyılın ilk yıllarında, temsili olmayan sanat yapma biçimlerini kalıcı etkiye geliştirenler arasındaydı. Sanatçının bu konudaki üslup evrimi, yer duygusuna ve içinde bulunduğu topluluklara yakından bağlıydı. Sanatçılar, müzisyenler, şairler ve diğer kültürel üreticilerle, özellikle de ulusötesi vizyonunu ve deneysel eğilimini paylaşanlarla anlamlı kesişmelerden içgörü kazandı. Tekrar tekrar köklerinden koparılan Kandinsky, Almanya genelinde, Rusya'ya ve nihayetinde Fransa'ya her yer değiştirmesinde, çevresinde meydana gelen sosyopolitik çalkantıların zeminine karşı uyum sağladı. Bu sergide, Kandinsky'nin çalışmaları kronolojik olarak ters bir sırada, geç dönem tablolarından başlayıp Guggenheim'ın sarmal rampası boyunca yukarı doğru ilerliyor. Sunum, Kandinsky'nin Fransa'da geçen son bölümüyle başlıyor. Doğa bilimleri ve Sürrealist hareketin yanı sıra Rus ve Sibirya kültürel uygulamalarına ve folkloruna olan sonsuz ilgi, onun organik imajını şekillendirdi ve tekrar eden yenilenme ve metamorfoz temalarını harekete geçirdi. Gösterinin son bölümü, Kandinsky'nin Münih civarında yaşarken yaptığı ilk tablolarını inceliyor. Orada, örneğin resim, şiir ve sahne kompozisyonu arasında akıcı bir şekilde hareket ederek, birden fazla disiplinde artan öncü faaliyetlere katıldı. Zamanla renk, çizgi ve formun ifade olanaklarını sorguladı. 5 Eylül 2022 tarihine dek Guggenheim Museum'da görülebilir. - - - - -


New York City, Haziran ayında muhteşem açık hava kültürü ve maceralarıyla dolu. Shakespeare in the Park, New York Philharmonic Concerts in the Parks, Tribeca Film Festival, Midsummer Night Swing, ücretsiz açıkhava konserleri ve filmleri, Little Island, AVP Volleyball, Museum Mile Festival, Pride Month, Belmont Stakes, Puerto Rican Day Parade ve Taste of Times Square bunlardan bazıları. Ve işte, şehirde öne çıkan sergiler. Hoods, 1988'den 2013'e kadar 25 yıl boyunca yapılmış ve tamamı Prince tarafından kişisel olarak seçilmiş 30'dan fazla eser içeriyor. Seriyi oluşturmak için Prince, 60'lar ve 70'lerin güçlü arabalarından kaputlar satın aldı. İlk başta bunları otomotiv dergilerindeki reklamlardan sipariş etti; bu, pratiğinin merkezinde yer alan kitle iletişim kaynaklarının stratejik tahsisi, toplanması ve saptırılmasının bir devamıydı. Kaportaları hazırlamak ve boyamak için kaportacılar tuttu. Daha sonra, otomotiv gövde dolgusu Bondo'yu uygulamaya, zımparalamaya ve kendi elleriyle boyamaya başladı. Yüzeyler ve paletler, Bondo'nun mat tonlar ve kompozisyon öğeleri olarak kullanılan doygun boya tonları ile seride önemli ölçüde farklılık gösteriyor. Ortaya çıkan kaportalar, savaş sonrası iki Amerikan eğilimiyle ilgili: Kendin-yap otomobil kültürü ile soyutlama ve hazır yapım keşiflerinde avangard sanat. Eserlerin duvara montajı, dönemin otomobillerini ikonik yapan ayırt edici çıkıntıları, kepçeleri ve diğer tasarım özelliklerini vurguluyor. Sergide kaportaları heykelsi formlar olarak yatay bir düzleme döndüren Pedestal Hoods (2004-07) serisinden eserler de yer alıyor. Sergi, 25 Haziran'a kadar Gagosian 21st'da izleyicisi ile buluşuyor. Bu, fiziksel altyapı kadar sosyal geleneği de içeren genişletilmiş harabe kavramını ele alan yeni çalışmaların ve sanatsal meditasyonların bir sergisi. Yapılı ortamlardan ve dolaşım yapılarından, sosyal ve politik özneleri şekillendiren protokollere ve inanç sistemlerine kadar, altyapılar çürüme ile sürekli bir üretici sürtüşme içinde. Bakım ritüelleri, inşa edilenin öznel olarak mahvolmasını önlemek için tasarlanıyor ve uygulanıyor. Sergideki sanatçılar, malzeme ve metafor aracılığıyla çöküşü izliyor. Sergideki bazı sanatçılar, bozulma endişeleriyle birlikte ve bunlara karşı çalışarak şehirlerin ve diğer bilgi kapsayıcılarının başarısızlıklarını inceliyor. Bazıları bize sembollerin ve estetiğin stratejik parçalanmasını ve düzleşmesini hatırlatıyor. Diğerleri uzay, zaman, dil ve diğer tanıdık mantıkların parçalanmasını benimsiyor. Sergi, yıkımın zaman çizelgelerine ve henüz kalmamış olana dair, 11 sanatçıya ait bir dizi örtüşen çalışmadan oluşuyor. Marco Barrera, Allen Hung-Lun Chen, Violet Dennison, Enrique Garcia, Ignacio Gatica, Cherisse Gray, Jessica Kaire, Fred Schmidt-Arenales, Alan Martin Segal, Stella Zhong ve Mösyö Zohore'nin yer aldığı serginin küratörlüğünü 2022 In Practice Küratöryel Üyesi Camila Palomino yapıyor. Sergi, 1 Ağustos 2022 tarihine dek Sculpture Center'da izleyicisi ile buluşuyor. Gagosian, 2016'dan beri New York'taki galeride ilk kez Gursky'nin yakın tarihli fotoğraflarından oluşan bir sergi sunuyor. Gursky'nin büyük ölçekli fotoğrafları, küresel bilgi akışını, klasik düzen arzusuyla rekabet eden çağdaş yaşamın kaosunu çağrıştırıyor. Otobanlar, yolcu gemileri, dağlar ve şelalelerin ayrıntılı görüntülerinde büyük ölçekte yapılı ve doğal ortamları yakalayarak, anın görsel uç noktalarını nesnel bir gözle tasvir ediyor. Kapsamları 19. yüzyıl başlarındaki manzara resimleriyle karşılaştırılabilir olsa da, Gursky'nin çalışmaları fotoğrafın kesinliğini koruyor. Sergideki resimlerin çoğu Gursky'nin önceki çalışmalarına atıfta bulunuyor. Örneğin nitelikli nehri soyutlanmış bir şerit olarak temsil eden Rhein III (2018), sanatçının önceki Rhein II (1999) filmini hatırlatıyor; iki görüntünün oranları hemen hemen aynıyken, ilkinde öznenin o yazın kuraklığından muzdarip olduğu gösteriliyor. Veya Salinas'ta (2021) Gursky, deniz suyunun tuz üretmek için buharlaşmadan önce tarlalara kanalize edildiği Ibiza'daki Las Salinas'ta batan güneşin bir görüntüsünü sunuyor. Sergi, Gagosian 24th St'de 18 Haziran'a kadar izleyicisi ile buluşuyor. Harlem Art Park, son geçici kamusal sanat enstalasyonu Plastic Fantastic'i sunuyor. Sanatçı Capucine Bourcart, renkli bir kaleydoskopla izleyiciyi kendi çevresel ayak izlerini değerlendirmeye teşvik ediyor. Büyük ölçekli kurulum, 66 fit genişliğinde ve 7 fit yüksekliğinde, tek kullanımlık plastiklerin bolluğunu ve bunun kamusal alanlarımız ve çevremiz üzerindeki etkisini gösteriyor. Sergi, Jorge Luis Rodriguez'in 1985'te kurulan kalıcı heykeli Growth ile bu parkı Doğu Harlem'de gizli bir mücevher yapan benzersiz mimari unsurlarla etkileşime giriyor. Enstalasyon, Harlem Art Park'ta 26 Haziran tarihine dek görülebilir. Philippe Labaune Gallery, Fransız sanatçı Nicolas de Crecy'nin resim ve çizimlerinden oluşan bir sergi olan Ruthless Portrait'de Paris'te yaşayan sanatçının, çeşitli portreleri aracılığıyla, reklam estetiğinin ortak standartlarından uzak, benzersiz insan güzelliği vizyonunu sunuyor. Bunlar sokağın kimsenin fark etmeyeceği yüzleri; görünüşte güzelliği olmayan, bazen hayattan zarar görmüş, yüce ya da hüzünlü, yine de Crecy tarafından yorumlandığında her zaman büyüleyici olan yüzler. Sanatçı, resimlerinde, bugün hala bir mükemmellik modeli olarak kabul edilenler aracılığıyla, kontrastı, banal ve estetik olmayanı vurgulayarak Yunan ve Roma heykellerini yansıtabiliyor. Gerçekten de bunlar, görünür güzellikten yoksun, bazen gülünç, çoğu zaman tuhaf, ancak onları keşfetmek için zaman ayırınca her zaman şaşırtıcı olan yüzler. Nicolas de Crecy'nin referansları, 30'ların Alman dışavurumculuğunda, Otto Dix ve Georges Grosz'da ve onların insanlık durumuna dair keskin ve ham vizyonlarında bulunabilir. Daha az algılanabilir olsa bile, Crecy'nin eserlerinde büyük portre ressamları Marlene Dumas ve Alice Neel'in modellerinden kaynaklanan kırılganlığın güçlü tasviri gibi başka etkiler de mevcut. Sergi, 18 Haziran'a kadar Phillippe Labaune Gallery'de görülebilir. Bu, öncü çağdaş Şilili sanatçı, şair, aktivist ve film yapımcısı Cecilia Vicuna'nın New York Müzesi'ndeki ilk kişisel sergisi. Vicuna'nın 1960'ların sonundan günümüze uzanan üretimine yer veren sergi, onun çok disiplinli pratiğinin genişliğini, resimleri, tekstilleri, filmleri ile gözler önüne seriyor, mekana özgü ve bu sunum için özel olarak yaratılmış yeni resimler ve çalışmaları sunan canlı enstalasyon ile tek seferlik bir performans sergileniyor. Vicuna, pratiği boyunca hafıza, dil, bilim, maneviyat ve bilgi temalarını araştırdı. Bu sergideki ilk figüratif resimleri, Avrupa fethiyle yerli kültürüne dayatılan petrol geleneğini yıkmak için sömürgesizleştirme eylemi olarak tasarlandı. Bu eserler, onun biyografisini sosyalizmin yükselişinin hikayesiyle iç içe örüyor. Augusto Pinochet diktatörlüğünün habercisi olan 1973 Şili askeri darbesinin ardından Vicuna, Londra'ya sürgüne gitti ve 1980'de New York'a yerleşti. Tekstil, film ve kağıt üzerindeki eserlerde Vicuna'nın dil temelli Palabrarma'ları, bir başka deyişle politik 'kelime silahları'; mecazi bilmeceler ve onun dil anlayışını canlı bir varlık olarak sergileyen şiirler oldu.Sergi, 5 Eylül'e kadar Guggenheim Museum'da izleyicisi ile buluşuyor. Sergi, Basquiat'ın daha önce görülmemiş ve nadiren görülmüş 200'den fazla tablo, çizim, efemera ve eserlerinden oluşuyor ve Basquiat'ın yaşamının bir kutlaması niteliğini taşıyor. Jean-Michel Basquiat: King Pleasure, merhum sanatçının sanat tarihine katkıları ve müzik, siyahi deneyimi, pop kültürü, siyah Amerikalı spor figürleri, edebiyat ve diğer kaynaklar dahil olmak üzere çok yönlü kültürel fenomenleri keşfetmesi, yaratıcı yaşamına ve bugüne kadar devam eden sosyal ve kültürel bir anlatıyı harekete geçiren tekil sesine benzersiz bir içgörü getiren sürükleyici bir ortam yaratıyor. Merhum sanatçının hikayesini, kişisel hayatını, samimi bir bakış açısıyla hayatında iç içe geçmiş etkileri ve yaşadığı dönemlerdeki sanatsal ilişkileri birlikte sunan sergi, NYC'nin Landmark Starrett-Lehigh Binası'nda 30 Haziran 2022 tarihine kadar izleyicisi ile buluşuyor. - - - - -