Brigham ve Kadın Hastanesi'nden cerrahlar, beyindeki potansiyel olarak ölümcül bir genetik kusuru tedavi etmek için ana rahminde bir bebeği tedavi etti. Galen veni anevrizmal malformasyonu adı verilen genetik bozukluk genelde bebek doğduktan sonra ameliyat edilerek tedavi edilmeye çalışılıyor. Galen veni anevrizmal malformasyonu bebeklerin beyin gelişimi esnasında kan damarlarında oluşan bir anomaliden kaynaklanıyor. Arterlerin şekli bozularak, kılcal damarlar yerine, toplardamarlara bağlanması nedeniyle beyne giden kan akışının hızını bozuyor. İşte bu beyinde ekstra bir basınç yaratarak, çeşitli beyin hasarlarına ve de kalp yetmezliğine neden olabilmektedir. Hatta bazı vakalarda doğumdan sadece birkaç gün sonra fatal olabilmektedir. En yaygın VOGM tedavisi ise embolizasyondur. Doğum hemen sonra bozulmanın olduğu bölgeye bir katater yerleştirilir ve istenmeyen damar bağlantısını bloke edecek bir madde enjekte edilerek, kan akışı düzeltilir. Fakat bu operasyon yapılana kadar zaten bir miktar hasar gerçekleşmiştir. Dünyada ilk kez ,Brigham ve Kadın Hastanesi ve Boston Çocuk Hastanesi'nden cerrahlar, ultrason kılavuzluğunda rahimde bir VOGM embolizasyonu gerçekleştirdiler. Fetüs rahimdeyken plasenta dolaşımını kullandığından, kalbi ve beyni hasardan korunur. Bu hipotezden dolayı, doğumdan önce bu operasyon gerçekleşirse, çok daha faydalı olacaktır. Operasyon fetüs 34 hafta, 2 günlükken gerçekleştirildi ve başarılı olmuşa benziyor. Bebek Mart'ın ortalarında doğdu ve emar taramalarında inme,sıvı toplanması veya kanama benzeri genel VOGM semptomlarına rastlanmadı. Çalışmanın baş yazarı Darren Orbach, Tedavi edilen ilk vakamızda, genellikle doğumdan sonra görülen agresif bozunmanın ortaya çıkmadığını görmekten dolayı sevinç içindeyiz. Altı haftadır bebeğin ilaçsız, normal yemek yiyerek, kilo alarak ve eve dönerek oldukça iyi ilerlediğini bildirmekten memnuniyet duyuyoruz. Beyin üzerinde herhangi bir olumsuz etki belirtisi yoktur, diyor. Ekip yöntemin güvenirliğinin sadece bir vakayla anlaşılamayacağını, yöntemin güvenirliği ve etkinliği için daha fazla hastada denenmesi gerektiğini belirtiyor. Bu yeni tedavi, Galen Veni Anevrizmal Malformasyonu tedavisinde yeni bir sayfa açabilir. Bu sayede Galen veni anevrizmal malformasyonuyle doğan çocuklarda; uzun süreli beyin hasarı, sakatlık veya ölüm azaltılabilir. Galen ven anevrizması serebral arterin koroid dalları ve/veya baziler arter dalları ile mezensefalonun genişlemiş venleri arasında arteriyovenöz bir fistülün varlığı sonucunda, Galen venin genişlemesi ile oluşur. Kız ve erkeklerde eşit oranda görülür. Yenidoğan ve süt çocukluğu döneminde en sık semptom veren serebrovasküler patoloji Galen veni anevrizmasıdır. Tipik olarak yüksek debili konjestif kalp yetmezliğine yol açar ve gelişme geriliği, hidrosefali ve konvülziyonlarla karşımıza çıkar.


Japonya'da gerçekleştirilen yeni bir klinik denemede, dünyada ilk kez 6 günlük bir bebeğe embriyonik kök hücrelerden elde edilen yeni karaciğer hücreleri nakledildi. Köprü Tedavisi verilen bu teknik sayesinde, bebek karaciğer nakli olana kadar sağlıklı tutulabilecek. Bu çığır açıcı tedavi sayesinde, hayati tehlikesi olan hastalarda kullanılabilecek. Bebek üre döngüsü bozukluğu adı verilen nadir bir genetik kondisyona sahipti. Karaciğer eksik bir enzim nedeniyle azotu, üreye yıkamadığından, idrarla atılamıyor. İşte azot atılamadığından, amonyak kana karışarak ölümcül sonuçlara neden olabiliyor. Normalde bu durumda karaciğer nakli gerekiyor fakat nakil ameliyatları 3 ila 5 aylık olana kadar yapılamıyor. İşte o zamana kadar iş işten geçebiliyor. Japonya Ulusal Çocuk Sağlığı ve Gelişimi Merkezi'nden bilim insanlarının yaptığı yeni klinik denemede, hepatosit adı verilen karaciğer hücrelerinin nakli gerçekleştirildi. Normalde bu hücreleri elde etmek çok zor olduğundan, ekip embriyonik kök hücreleri kullanarak bu hücreleri üretti. Sonrasında üretilen hepatositler hastanın karaciğer kan damarlarına enjekte edildi. Kandaki amonyak konsantrasyonuna bakan araştırmacılar herhangi bir yükselme görmedi. Hiçbir komplikasyonun raporlanmadığı ameliyat sonrasında, araştırmacılar zamanı geldiğinde karaciğer naklini gerçekleştirebilecekler. Bu araştırma bazı ilklere öncülük etti. Bu klinik araştırmayla bir karaciğer hastalığının tedavisinde ilk kez transplante hepatositler kullanıldı. Ayrıca bu araştırmayla Japonya'da ilk kez embriyonik kök hücreler kullanılmış oldu. Araştırmacılar böylece bu tekniğin insanlarda güvenirliğini ve etkinliğini doğrulamış oldu. Ekip bu köprü tedavileri sayesinde yeni doğanların karaciğer nakline kadar sağlıklı tutulabileceklerini söylüyor.


Sadece ABD'de bile yüzbinlerce insan organ nakli sırasında bekliyor. İşte, bu nedenle bilim insanları insan donörler yerine çözüm üretmeye çalışıyor. Dünyada ilk kez genetiği değiştirilmiş domuzdan alınan bir böbrek, başarıyla bir insana nakledildi. Tabi başarıyla nakledildi derken, şunun da altını çizmek lazım; sadece 54 saatliğine beyin ölümü gerçekleşmiş ve yapay olarak canlı tutulan bir insanda denendi. Buna rağmen; nakil ekibi böbreğin bağlayarak, normal bir şekilde fonksiyonunu gerçekleştirdiğini gözlemleyebildi. Bir türden diğerine doku veya organ nakli tekniği ksenotransplantasyon deniyor. Eğer bu öncül çalışma geliştirilirse, günün birinde organ nakillerinde domuzlar kullanılabilir. Sadece ABD'de her gün nakil sırasında bekleyen 17 kişi ölmektedir. Bu çok büyük bir gelişmedir. Gerçekten büyük bir olay... diyor araştırmada yer almayan Johns Hopkins Tıp Fakültesi'nden Dorry Segev. Halen üstesinden gelinmesi gereken birçok engel var. Örneğin, düzenleyici kuruluş onayı gerekiyor. Her gün diyalize giren binlerce insan düşünüldüğünde, hayvanlardan nakledilebilecek organlar çözüm olabilir. Domuzlardan alınan organlar uzun süredir insan nakilleri için potansiyel bir kaynak gibi düşünülse de domuz hücrelerindeki alpha-gal adı verilen şeker, vücudumuz tarafından organ reddini anında tetikliyor. İşte bu nedenle alpha-gal üretmeyen genetik olarak değiştirilmiş domuzlar üretildi . Gözlem için hastanın vücudunun dışında tutulan domuz böbreğinin kan ve idrardan gelen atık ürünleri süzdüğü görüldü. Henüz hakemli bir dergiden yayınlanmayan bu bilimsel çalışma için optimistik olurken, dikkatli olmalıyız. Uzmanlar domuz böbreklerinin ciddi derece hasta insanlarda denenmesi gerektiğini ve bunun 2 yıl içinde gerçekleşebileceğini düşünüyor. Yine de etik açıdan bazı endişeler mevcut. Bir hayvandan alınan organın insana nakledilmesine herkes çok olumlu bakmayabilir. Domuz yetiştiriciliği de olduğundan, maymun gibi yenilmeyen hayvanlar yerine kullanılması çok daha kabul edilebilir olabilir. Ayrıca domuzların yavruları daha büyük, gebelik süreleri kısa ve organları bizim organlarımıza çok benziyor. Ayrıca domuzlar şimdiden kalp kapakçığı ve yanıklar için deri nakillerinde kullanılabiliyor. Hatta babunlarda domuz kalbi nakli üzerine deneyler yapılıyor. Yakın zamanda domuz organlarının insanlarda kullanılma potansiyelleri üzerine daha fazla şey duyabiliriz. Domuzun genetiğini değiştiren şirket United Therapeutics'in CEO'su Martine Rothblatt, Çok da uzak olmayan bir gelecekte, her yıl binlerce hayat kurtaracak olan ksenotransplantasyon vaadini gerçekleştirmede önemli bir adımdır. The Guardian'a söyledi .


1 Nisan 1898'de doğan William James Sidis tarihte en zeki adamlardan biri olarak biliniyor. Babası Boris Sidis, Harvard Üniversitesi'nde psikoloji ve psikiyatri eğitimi veriyordu. Annesi Sarah ise bir tıp doktoruydu. William'ın ilginç ve bir o kadar da trajik olan hikayesi henüz 6 aylık iken alfabeyi çözmesi ile başlıyor. 18 aylık olduğunda New York Times okuru olan William; 3 yaşına geldiğinde ise Latince öğreniyor. İlkokul çağına geldiğnde ise ilkokul birinci sınıfı birgün,ikinci sınıfı bir kaç gün, üçüncü sınıfı üç ay, dördüncü sınıfı bir hafta, beşinci sınıfı onbeş hafta; altı ve yedinci sınıfları beş buçuk hafata süreyle bitiren William, 8 yaşına basmadan İngilizce, Latince, Yunanca, İbranice, Fransızca, Almanca ve Rusçayı konuşabiliyor, anatomi üzerine makaleler yazıyor ve günlük gazeteleri okuyordu. Haliyle bu kısa süre zarfında medyanın çok büyük ilgisine maruz kalıyor ve defalarca New York Times'ın manşetlerinde kendine yer buluyor. 8 yaşında Harvard Üniversitesine başvuran ve bütün yazılı sınavları başarıyla geçen William, Harvard Üniversitesi karar kurulunca yeterince duygusal yoğunluğa ulaşmadığı gerekçesiyle Harvard'ın kapısından 8 yaşında geri dönüyor. 11 yaşında tekrar kapısına dayandığı okula bu sefer kabul edilen William, aynı sene dört boyutlu objeler hakkında Harvard'da ders vermeye başlıyor. Her ne kadar verdiği dersler fakülteden bağımsız özel olsa da konferanslarında hitap ettiği kitle arasında Harvard'da görev yapan öğretim görevlileri de yer almakta. Harvard'daki eğitimini 16 yaşında tamamlayan William, hukuk eğitimi almaya başlar. Hayatı boyunca dört kitap kaleme alan, 40 dil konuşabilen ve bunların yanı sıra Vindergood adında bir de dil üreten William'ın hayatı hukuk eğitimi almaya başladıktan sora farklı bir yönde ilerlemeye başlar. Nitekim Marksist bir görüşe sahip olan William 1 Mayıs gösterilerinde hükümet tarafından tutuklanarak hapse atılmıştır. Ailesinin sahip olduğu çevre sayesinde hapis cezasını evde geçiren William, gerek sahip olduğu görüş ve katıldığı eylemler, gerek ateist olmasından ötürü çok ciddi ve ağır eleştirilere maruz kalmıştır. Genç yaşta parlak zekasıyla manşet olduğu gazetelere artık ağır eleştirilerle konu olmaya başlamıştır. Hayatının geri kalan kısmı bilimden uzak geçiren William, gündelik çalıştığı işlerle hayatını idame ettirmiş ve 17 Temmuz 1944'te hayatını kaybetmiştir. Serebral Hemoraji, yani beyin kanamasından öldüğü belirtiliyor. Bu dahi zamanının ve özümseyemeyen toplumun kurbanı olmuştur. Gerçekten bu dehayı değerlendirmemek affedilemez bir hata olmuştur. William James Sidis'in IQ'süne ilişkin hiç bir yazılı kaynak olmadığı fakat IQ'sünün zamanın şartlarında en yüksek seviyede tespit edildiği varsayılıyor. Ölmeden önce kardeşinin onu bir psikoloğa götürerek IQ testine soktuğu ve ölçülen IQ'sünün 250 ila 300 arasında olduğu karısı tarafından belirtilmiştir. Bu dahinin o zamanlar daha mevzu bahsi bile geçmeyen, The Animate and the Inanimate (1925) adlı makalesinde uzayda ışığı bile yutan termodinamik alanlardan bahsetmiştir.


Dünyada yaşamın devam etmesi için en önemli şey sudur.Tabi yeni gezegen arayışında da su en önemli hayat belirtisidir. Peki bu Dünya'daki su güneş sisteminden mi geldi yoksa yıldızlar arası uzaydan mı ? İşte Carnegie Enstitüsü'nden bilim insanları Güneş sistemindeki suyun önemli bir kısmının yıldızlar arası uzaydan gelen buzlardan oluştuğunu keşfetti. Araştırma Science dergisinde yayınlandı. Daha önce Güneş sisteminin büyük kısmında su bulunmuştu. Sadece Dünyada değil; buzlu kuyruklu yıldızlarda ,aylarda, Merkür havzalarında, göktaşlarında, Ayda ve Marsta su olduğu su bulunmuştu. Özellikle kuyruklu yıldızlar ve asteroitler evrende çok uzun zamandan beri bulunduğundan sanki doğal bir zaman makinesi gibiler. Güneş sisteminin ilk dönemlerini olduğu gibi gösterebiliyorlar. Güneşin oluştuktan sonra oluşan buzların bugüne kadar nerden geldiği bilinmemekteydi. Güneş henüz gençken öncü bir gezegen(protoplaneter halkasıyla sarılıydı. Solar nebulada denilen bu diskten gezegenler doğdu. Bununla beraber araştırmacıları bu diskteki buzun güneşin kendi yıldız içi moleküler bulutundan mı, yoksa bu yıldız için suyun yok olarak yeniden kimyasal reaksiyonlar yoluyla mı olduğunu bilmiyorlardı. Peki bu neden önemlidir ? Eğer güneş sisteminin ilk evrelerinde yıldızlar arası uzaydan geldiyse, sanki buzullar gibi prebiyotik organik materyal taşıyabilir ki, bu yıldızların oluşurken etrafındaki öncü gezegensel disklerde oldukça bol. Fakat Güneş sistemindeki su Güneşin doğumuyla oluşan yerel bir kimyasal prosesin sonucu ise, gezegensel sistemlerindeki suyun bolluğu oldukça değişken olmalı. Tabi bu nedenle hayatın oluşumuna olası sonuçlar getirecektir, diyor Alexander. Michigan Üniversitesi'nden L. Ilsedore Cleeves liderliğinde Güneş Sistemi'ndeki buzların tarihi üzerine yapılan araştırmada hidrojen ve ağır izotopu döteryum üzerine yoğunlaşıldı. İzotoplar aynı proton sayısına sahip olmalarına rağmen nötron sayıları farklı olan elementlere deniyor. İzotopların kütlelerindeki bu değişim kimyasal reaksiyonlarda önemli farklılıklar yaratıyor. Sonuç olarak su moleküllerindeki hidrojen-döteryum oranı, bilim adamlarına ne gibi koşullar altında bu moleküllerin oluştuğunu söyleyebilir. Örneğin, yıldızlar arası su-buzu oluşumunda, sıcaklık çok düşük olduğundan, döteryum-hidrojen oranı yüksek oluyor. Bugüne kadar Güneş'in doğumunda ne kdara döteryumca zengin su buzu olduğu ve bunun ne kadarının Güneş Sistemi tarafından üretilebileceği bilinmiyordu. İşte bu nedenle ekip protoplaneter diski simüle ederek modeller yarattı. Bu modeller sayesinde uzay buzundaki döteryumun kimyasal proseste elimine olduğunuve tüm sistemin milyon yıllık bir periyotta döteryumdan bu üretmek için sıfırdan yeniden başladığını gördüler. Bunu yaparken meteorları, Dünya'daki okyanus suyunu ve 'zaman kapsülü' kuyruklu yıldızlardaki, döteryum hidrojen oranına ulaşmak için geçen süreyi sisteme uyarladılar. Sonunda araştırmacılar Güneş Sistemindeki suyun bir kısmının Güneşin yıldızlar arası uzayından ve güneş ilk doğduğu zamanlardan geldiğini gösterdi. Elde bulgular Güneş Sistemindeki suyun önemli bir kısmının Güneşten daha yaşlı ve organik açıdan zengin yıldızlar arası buzdan geldiğini gösteriyor. - L. Ilsedore Cleeves, Edwin A. Bergin, Conel M. O'D. Alexander, Fujun Du, Dawn Graninger, Karin I. Öberg, and Tim J. Harries. The ancient heritage of water ice in the solar system. Science, 26 September 2014: 1590-1593 DOI:10.1126/science.1258055


Güneş sistemimizden 155 ışık yılı uzakta doğrudan görüntülemeyle gaz devi gezegen keşfedildi. Araştırma bulguları Astrophysical Journal 'de yayınlandı. GU Psc b adı verilen gezegen balık takım yıldızında bulunuyor ve yıldızı bizim güneşimizden tam üç kat küçük. Doktora öğrencisi Marie-Eve Naud'un yönettiği uluslararası araştırma ekibi tarafından bulunan gezegen Gemini Gözlemevi, Mont-Megantic Gözlemevi , the Canada-France-Hawaii Teleskopu ve W.M. Keck Gözlemevi tarafından yapılan gözlemler sayesinde keşfedildi. GU Psc b gezegeni yıldızına Dünya'nın Güneş'e olan uzaklığından 2000 kat daha uzak. Bu uzaklıktan dolayı gezegenin güneşinin etrafını dönmesi yaklaşık 80.000 dünya yılı alıyor. Elde edilen veriler gezegende sıcaklığın 800 0C derece olduğunu ve Jüpiter' den 9 ila 13 kat daha ağır olabileceğini gösteriyor. OMM ve CFHT' den farklı dalga boylarında elde edilen görüntüler sayesinde bu sıra dışı ve oldukça uzak gezegen tespit edilebildi. Gezegenler normalde kızılötesi ve görünür ışıkla gözlendiğinden daha parlaktır, çünkü yüzey sıcaklıkları diğer yıldızlara kıyasla düşüktür. Bu sayede biz GU Psc b' yi gözleyebildik, diyor baş araştırmacı Marie-Eve Naud. Marie-Eve Naud ve diğer araştırmacılar GU Psc yıldızını araştırırken bu yıldızın genç bir yıldız grubu olan AB Doradus'a ait olduğunu gösterdiler. Bu genç yıldızlar sadece 100 milyon yıl yaşındalar ve bu nedenle etraflarındaki gezegenler halen soğudundan başlıca hedef olarak alınıyor. Gezegenler halen soğudundan parlak ve tespit edilebilirler. Fakat bu rağmen elde edilen bulgular oldukça nadir ve kıymetli. Araştırmacılar 90 yıldız gözlemelerine rağmen ancak 1 gezegen tespit edebildiler. Araştırmalar daha parlak benzer gezegenleri araştırmaya başladılar. - Marie-Eve Naud, Etienne Artigau, Lison Malo, Loic Albert, Rene Doyon, David Lafreniere, Jonathan Gagne, Didier Saumon, Caroline V. Morley, France Allard, Derek Homeier, Charles A. Beichman, Christopher R. Gelino, Anne Boucher.DISCOVERY OF A WIDE PLANETARY-MASS COMPANION TO THE YOUNG M3 STAR GU PSC. The Astrophysical Journal, 2014; 787 (1): 5 DOI: 10.1088/0004-637X/787/1/5


ABD Enerji Bakanlığı SLAC Ulusal Hızlandırıcı Laboratuvarı 'nda dünyanın en büyük dijital kamerasının yapımı için yeşil ışık yandı. 3,2 gigapiksel (1500 yüksek çözünürlüklü televizyon ekranının birleştirilmiş gücü) çözünürlüğe sahip , yeni kamera 8,4 metrelik Large Synoptic Survey Telescope-LSST kalbinde yer alacak. Teleskop Şili Cerro Pachon' a kurulacak. Tabiki bu yeni kamera hiç de hafif değil, üç aynaya sahip makine 2,7 ton küçük bir araba büyüklüğünde dev bir fotoğraf makinesini andırıyor. Brookhaven National Laboratory, Lawrence Livermore National Laboratory, ve SLAC'ın ortaklaşa çalıştığı bu kamera 189 sensör içeriyor ve 800,000 adet sekiz megapiksellik kameranın çözünürlüğünü veriyor. Ayrıca filitre değişim mekanizması ve deklanşör sayesinde yakın uv ile yakın ir arası farklı dalga boylarında görüntü alabilecek. Son olarak kritik karar 3'ü geçtikten sonra son majör onayı alacak kamera önümüzdeki 5 yıl boyunca SLAC Kaliforniya Menlo Park'ta inşa edilecek ve test edilecek. Sonrasında LSST'ye kurulacak. 2022 yılın gelindiğinde ise LSST 10 yıllık görevine başlayacak ve Güney gökyüzünü her gece tarayarak görülebilir yıldızlar ve galaksilerden dev bir katalog oluşturacak. Kameranın yılda 6 milyon gb veri depolaması hedefleniyor. Bu sayede astronomları galaksi oluşumunu daha iyi anlaması, tehlikeli asteroitleri saptaması ve ayrıca karanlık madde, karanlık enerjiyi daha iyi anlamayı sağlaması bekleniyor ki, bunlar evrenin % 95'ini oluşturuyor.


Aerografitin dünyanın en hafif maddesi olarak duyurulmasından daha bir yıl geçmeden , grafenden üretilen aerojel maddesi liderliği ele geçirdi. Zhejiang Üniversitesi Polimer Bilimleri ve Mühendisliğinden Profesör Gao Chao liderliğinde bir ekip, yoğunluğu helyumdan bile az olan ultra hafif bir aerojel üretti. Aerojelin yoğunluğu hidrojenden iki kat daha hafif. 1931 yılında Amerikan bilim adamı ve kimya mühendisi Samuel Stephens Kistler, tarafından yaratılan aerojeller son yıllarda bilim arenasında oldukça popüler bir materyal haline geldi. Çoklu duvarlı karbon nanotüp aerojel ya da diğer adıyla donmuş duman , 4mg/ cm3 yoğunluğuyla dünyanın en hafif maddesi ünvanını 2011' de 0.9 mg/cm3' lük mikro-latis materyaline kaptırmıştı. Fakat daha bir yıl geçmeden aerografit, 0.18 mg/cm3 yoğunluğuyla tacını yeniden eline aldı. Bugün Prof. Gao ve ekibi 0.16 mg/cm3 yoğunluğuyla grafen aerojel rekoru daha da aşağı çekmeyi başardı. Gao ve ekibi rekoru kırmak için mucize materyal du jour grafene yöneldi. Makroskopik grafen molekülleri geliştirmede tecrübeli olduklarından ekip, bir ve iki boyutlu grafen filmlere yeni bir boyut ekleyerek rekoru egale etmek istedi. Normalde aerojelleri üretmek için kullanılan sol-gel ve şablon yöntemleri yerine, ekip dondurarak kurutma yöntemiyle karbon nanotüplerden ve grafenden bir istenilen şekle sokulabilen bir köpük ürettiler. Şablona gerek duymadan , artık boyut sadece kabın şekline bağlı. Daha büyük bir kap sayesinde binlerce kübik santimetrelerden oluşan aerojeller üretilebilir. diyor, Prof. Gao. Üretilen malzemenin olağanüstü esnekliğe sahip çok güçlü bir madde olduğu ve anında kendi ağırlığının 900 katı petrolü emebileceğini belirtildi. 1 gram aerojel saniyede 68,8 gram petrolü emebildiğinden, denize yayılan petrolü temizlemek için oldukça ilgi çekici bir materyal olarak gösteriliyor. Araştırmacılar bu malzemenin bir diğer kullanım alanınında enerji depolama ünitelerinde faz değiştirici yalıtım malzemesi olarak ya da katalitik taşıyıcı olarak kullanılabileceğini belirtiyor.


Daha önce yapılan kuantum mantık saatinin 3.7 milyar yılda bir saniyelik doğruluğundan tatmin olmayan National Institute of Standards and Technology ve JILA daha hassas bir saat yaptı. Strontiyumdan üretilen Dünya'nın en hassas saati o kadar stabil ki, 5 milyar yılda sadece 1 saniye hata yapıyor. Atomik saat performansı iki anahtar metrik ölçüldü. Bunlardan birincisi olan stabilite, saatin en iyi performansa ulaşması için ne kadar süre geçmesine bağlı olan bir belirleme faktörü. İkincisi ise kesinlik, referans atomları iki enerji seviyesi arasındaki osilasyonuna gerçek rezonans değerinin yakınlığı . NIST'ten belirtildiğine göre yeni stronsiyum kafes saati, NIST'in geçen sene sunduğu Ytterbium saatin stabilitesine oldukça yakın. Diğer atom saatlerinin stabiliteyi yakalaması saatler hatta günler alırken, bu iki saatte saniyeler içinde stabiliteye geliyor. Ayrıca, NIST'in belirttiğine göre, yeni atom saati önceki saatinden yani kuantum mantık saatinden % 50 daha hassas. 1990'larda üretilen sezyum kaynaklı atomik saatler hassasiyet rekorlarını elde tutuyordu. Yeni stronsiyum saati daha hassas olsa da dünyada zamanı tanımlamak için halen sezyumlu atom saatleri kullanılıyor. Çünkü NIST halen, NIST-F1 sezyum kaynaklı saatle ulusal saati belirliyor. Örneğin, Amerikan' sivil saatini belirlemek için halen bu saati kullanıyor. Buna rağmen NIST, stronsiyum kafes ya da diğer deneysel pillerin bir gün zamanı belirleyen standart olabileceğini belirtiyor. JILA stronsiyum saati optik bir atom saati olduğunda birkaç bin nötr stronsiyum atomun optik lazer kafesinde tutarak çalışıyor. Stronsiyum atomlarından oluşan tiktaklar, saniyede 430 trilyon keze denk geliyor . Belirli bir frekansta kırmızı lazer yardımıyla enerji seviyeleri arasında değişim ölçülüyor. Diğer atom saatlerinde tek bir atomun kuantum seviyeleri arasındaki gidip gelmesi ölçülürken, strontiyum saatlerinde binlerce atomun kuantum dalgalanmasının ortalaması iki tiktak arasındaki tek ölçüme denk geldiğinden, aynı doğruluk ve tekrarlanabilirliği tek seferde sağlıyor. - B. J. Bloom, T. L. Nicholson, J. R. Williams, S. L. Campbell, M. Bishof, X. Zhang, W. Zhang, S. L. Bromley, J. Ye. An optical lattice clock with accuracy and stability at the 10-18 level. Nature, 2014; DOI: 10.1038/nature12941


Strathclyde Üniversitesi' den araştırmacılar, petek güvesinin 300 kHz' e kadar frekansa ulaşan sesleri duyabildiğini tespit etti. Yani petek güvesi dünyanın en iyi duyan hayvanı. İnsanlar maksimum 20 kHz frekanstaki sesleri duyabiliyor, yaşlandıkça duyma kapasitesi 12-15 kHz' e kadar düşüyor. Yunuslar bile ultrason sayesinde 160 kHz' e kadar duyabiliyor. 300 kHz' kadar sesleri duyan hayvan işte sadece bir güve türü. Araştırma Strathclyde Üniversitesi' nin Ultrasonik Mühendisliği Merkezi' nde yapılırken, güvenin sıradışı duyma kapasitesi hava çiftli ultrasondaki gelişmeler yardımıyla tanımlandı. Araştırmadan elde bulgular sayesinde Dr Windmill ve meslektaşları havadaki ultrasonik atımların iletişimini anlayarak geliştirebilecekler. Aslında güvenin bu adaptasyonu, yarasanın adaptasyona ters düştüğü için, yarasalarla güveler arasında evrimsel bir savaş oluyor denilebilir. Dr. Windmill , disiplinler arası çalışmalar yürüterek, böceklerin duyma sistemleri sayesinde mikro ses sistemleri tasarlamaya devam ediyor. Gelecekte bu sayede minyatür mikrofonlar üretilebilecek. Dünya' nın en iyi duyan hayvanının güve olması şaşkınlık verici gerçekten. - H. M. Moir, J. C. Jackson, J. F. C. Windmill. Extremely high frequency sensitivity in a 'simple' ear. Biology Letters, 2013; 9 (4): 20130241 DOI: 10.1098/rsbl.2013.0241


Mikroskobik dünyada gerçekten çok fazla gizem var, çünkü her şey çok küçük ve inanılmaz hızlı bir şekilde gelişiyor. İşte böyle mikroskobik bir boyutta 1 saniye sonsuz gibi gelebiliyor, çünkü kimyasal bağların oluşması ve kopması sadece bir femtosaniyede gerçekleşiyor yani saniyenin katrilyonda birinde. Son yıllarda , femtosaniye lazer atımları kullanarak çok kısa süren olaylar ölçülebiliyor. Yeni yapılan ölçümde ise femtosaniyenin çok çok altına inildi. Araştırmacılar fotonun, hidrojen molekülünden geçiş zamanını 247 zeptosaniye olarak ölçtü. Referans olarak, zeptosaniye bir saniyenin sekstilyonda birine denk geliyor. Yani 0.0000000000000000000001 saniye! Eğer bir saniyedeki zeptosaniye sayısını saniye gibi düşünürsek, bu süre 31.7 trilyon yıl gibi uzun bir süreye denk gelir. Yani bu süre evrenden 2365 kat daha yaşlı olurdu. Yani zeptosaniye gerçekten çok ama çok kısa bir zaman dilimine denk geliyor. Bu devrimsel ölçüm, Goethe Üniversitesi, DESY hızlandırıcısı ve Fritz-Haber Enstitüsü'nden araştırmacılar tarafından yapıldı. Aslında bu ölçüm bir ilk değil, 2016'da yine aynı ekip, fotonla vurulan helyum atomundan kopan elektronun süresini 850 zeptosaniye olarak ölçmüştü. Yeni ölçüm eski ölçüme göre 3.4 kat daha kısa olarak gerçekleşti. Aslında yeni deney eski deneye oldukça benziyor. Araştırmacılar, hidrojen molekülünü X ışınlarıyla belli bir enerji seviyesinde uyararak, moleküle iki taraftan da elektronlar yolladı. Araştırmacılar bu iki elektronun interferans desenlerini ölçerek, fotonun ilk hidrojen atomuna ne kadar sürede ulaştığını ve sonra da moleküle ne kadar sürede ulaştığını ölçtü . İşte sonuç, 247 zeptosaniyeye kadar çıkıyor. İlk kez molekülün içindeki elektron kabuğunun, aynı anda her yerde ışığa aynı reaksiyonu vermediğini gözlemledik. Zaman gecikmesi oluyor çünkü, bilgi moleküle ışık hızında yayılıyor, diyor baş araştırmacı Reinhard Dörner.


Kaliforniya Üniversitesi 'dan bilim insanları, yeni bir termoelektrik teknolojisiyle mikroskopik boyuttaki dünyanın en küçük buzdolabını geliştirdi. Araştırmacılar bu yeni teknoloji sayesinde cisimlerin anında soğutmayı amaçlıyor. Termoelektrik cihazlar metalize plakalar arasında yer alan bir çift yarı iletken ihtiva eder. Bu iki yüzey arasındaki sıcaklık farkından yararlanarak elektrik üretir. Örneğin , NASA'nın Voyager uzay gemisi bu prensipten yola çıkarak bilimsel ekipmanlarına güç veriyor. Enerji kaynağı olarak plütonyum'dan gelen ısıyı termoelektrik cihazlarda kullanır. Her geçen gün, termoelektrik üreteçlerden elektrik üreten yeni cihazlar icat ediliyor. Termoelektrik boyalar, telefonları şarj edebilen kamp ocakları vb. bir çok yeni icat geliştiriliyor. Yeni araştırmada termoelektrik üreteç, elektrik üretmek yerine soğutma aracı olarak kullanıldı. Bu cihaza elektrik akımı uygulandığında bir yüzeyi sıcak, diğer yüzeyi soğuk oluyor. Aslında peltier soğutucuları gibi çalışıyor. UCLA ekibi bu mikro soğutucuyu üretirken yarı iletken olarak bizmut telürür ve antimon bizmut telürür kullandı. Bu malzemelere bilindik yapışkan bant yapıştırıldı ve çekildiğinde tek kristalli tanecikler üretildi. Sonra bu kristaller 100 nm kalınlığında yani, metrenin on milyonda biri ölçeğinde termoelektrik cihazlar üretmede kullanıldı. Bu sayede daha önceki dünyanın en küçük termoelektrik soğutucusu rekorunu , 10 bin kattan daha küçüğünü üreterek kırdık, diyor araştırmanın yazarlarından Regan Araştırma Grubu'dan Xin Yi Ling. Bu minicik buzdolabının marifetleri saymakla bitmiyor. Termoelektrik soğutucuların avantajlarından biri hareketli parça olmadığından dolayı çok daha güvenilir ve küçük olabiliyorlar. Buna rağmen, çok fazla elektrik üretemiyor ve büyük ölçeklerde cisimleri soğuk tutamıyorlar. Araştırmacılar bu termoelektrik fenomenin nano ölçekte çalışarak, bu olayda gerçekleşen fiziği daha iyi anlamak ve büyük cihazlar geliştirmek için buradan ders almayı planlıyor. Buradan yola çıkarak anında soğutma teknolojisinin temelleri atılabilir.


Kolombiya Üniversitesi'nden mühendisler dünyanın en küçük çip devresini üretmeyi başardı. Şırıngayla enjekte edilebilecek kadar küçük olan bu çipli sistem sayesinde şimdilik sadece vücut sıcaklığı ölçülebiliyor. Bu sayede birçok vücut fonksiyonunun takibi mikroçip sistemleriyle sağlanabilir. Bilim insanları mikroskobik elektronik cihazlar konusunda gün geçtikçe daha küçük cihazlara imza atıyor. Kolombiya Üniversitesi mühendislerinin yeni ürettiği bu çipli sistem, 0.1 mm3'den daha küçük hacmiyle, tümüyle fonksiyonel bir elektronik devre içeriyor. Sadece 0.3 mm uzunluğundaki bu küp şeklindeki cihaz o kadar küçük ki, maytlardan ya da dünyanın en küçük bilgisayarından bile küçük. Ancak mikroskop altında görülebilen cihaz çip sayesinde iletişim kurarak, güç alabiliyor. Genelde küçük elektronik RF modülleri sayesinde elektromanyetik radyo sinyalleri iletir ve alır. Fakat bu kadar küçük cihazlar için dalga boyları çok büyük olacaktır. Diğer taraftan ultrason dalgaları verilen frekanstan çok daha küçüktür ve ses hızı elektromanyetik dalgaların yol aldığı ışık hızından daha düşüktür. İşte bu neden araştırmacılar çipe piezoelektrik transdüser yerleştirerek, ultrasonla kablosuz güç ve iletişim kurma yoluna gitti. Çip anakarta takılan düşük güçlü sıcaklık sensörü sayesinde gerçek zamanlı olarak vücut sıcaklığını ölçebiliyor. Ultrasondan aldığı güçle sıcaklık dalgalanmalarını da ölçülebiliyor. İmplant canlı farelere enjekte edilerek denendi. 7 fareye kadar ultrason nörostimülasyonla kullanılabildi. Bilim insanları insanlara yerleştirilecek bu tip çipler sayesinde ultrason kablosuz iletişim kurulabileceğini hayal ediyor. Şimdilik üretilen bu çip ancak vücut sıcaklığını ölçebilse de ilerde tansiyon, glukoz ve solunum fonksiyonlarını ölçebilir. Biz ne kadar küçük fonksiyonel bir üretebileceğimize dair sınırlarımızı zorlamak istedik. Çipi sistem olarak kullanmak yeni bir fikir ve sadece çip değil tamamıyla fonksiyonel bir elektronik sistem içeriyor. Böylece kablosuz minyatür medikal implantlarda devrim gerçekleştirilerek, vücutta farklı fonksiyonlar ölçülerek klinik uygulamalarda kullanılabilir ve nihayetinde insan kullanımı için onaylanabilir, diyor araştırmanın lideri Ken Shepard. İnsanların hayatını cehenneme çevirecek bir virüs geliştiren insan! umarım bu çip işini de iyi niyetle bitecek bir teknolojiye dönüştürür ama ben yine de emin olamıyorum!


Teksas Üniversitesi' ndeki fizikçiler ve Tayvan ve Çin' deki meslektaşlarının işbirliğiyle dünyanın en küçük yarı iletken lazerini geliştirerek, fotonik teknolojide çığır açarak bilgisayarlardan tıbba kadar pek çok alanda kullanılacak. Yarı iletken lazerlerdeki bu minyatürleşme ile hızlı, daha küçük ve daha az enerjili foton bazlı teknolojilerle ultra hızlı çipler yapılabilecek, algılamak için yüksek duyarlılıklı biyosensörler, hastalığı teşhis ederken ve tedavi ederken kullanılabilecek ve yeni nesil iletişim teknolojilerinde kullanılacak. Benzeri cihazlarda nanolazerler kullanılarak optik sinyaller yaratarak bilgi iletiliyor ve elektronik devrelerin değiştirme potansiyelleri var. Fakat fotonik cihazlarda 3 boyutlu optik difraksiyon limiti vardır. Bizim geliştirdiğimiz nanolazer cihazı 3 boyutlu difraksiyon limitinin altında çalışabiliyor. Yaptığımız araştırma nano teknolojiler için büyük etki yapacak. diyor Texas Üniversitesi' nden profesör Chih-Kaleng Ken Shih. 3 boyut difraksiyon limitinin altında çalışmak için nano lazer yeşil ışık veriyor, fakat bu lazer o kadar ince ki,çıplak gözle görülemiyor. Lazerde içi indiyum galyum nitrit doldurulmuş, galyum nitrit nanorod kullanılmıştır. Nanorod ince bir tabaka ısı yalıtım silikonu kullanılarak kaplama bir tabaka gümüş filmle kapladı ve atomik seviyeyi sabitledi. Bu cihaz için 15 yıldır çalışıyordu ve atomik düzlemsellik sağlandı bu plazmon kaybını önleyip, ışın saçılması engellendi. - Y.-J. Lu, J. Kim, H.-Y. Chen, C. Wu, N. Dabidian, C. E. Sanders, C.-Y. Wang, M.-Y. Lu, B.-H. Li, X. Qiu, W.-H. Chang, L.-J. Chen, G. Shvets, C.-K. Shih, S. Gwo.Plasmonic Nanolaser Using Epitaxially Grown Silver Film. Science, 2012; 337 (6093): 450 DOI:10.1126/science.1223504


Uzun yaşamanın sırrı akyuvarlardan mı kaynaklanıyor ? Dünya'da şimdiye kadar yaşamış en uzun ömürlü kadın Hendrikje van Andel-Schipper 'ın , genelde yaşlanmayla beraber kan kök hücrelerinin tükenmesiyle ortaya çıktığı düşünülüyor. 1890' da doğan van Andel-Schipper yaşlanana kadar kayda değer derecede sağlıklı olduğu belirtildi. 2005' de ölene kadar hasta olmadan ve temiz bir zihinle yaşadı. Vasiyetine istinaden ölmesiyle bedeni bilimin hizmetine sunularak kanı ve doku örnekleri bilim insanlarına vücudun yaşlanmadan nasıl etkilendiğini belirtti. New Scientist dergisindeki rapora göre insan ömrü kök hücrelerin yenilenme kapasitesiyle alakalı. Zamanla kök hücrelerin yenilenme kapasitesi düşüyor sonunda hücreler ölmeye başlıyor. İşte yaşlanmayla dokuların ve hücrelerin yenilenmesi yavaşlıyor ve ölüm gerçeği ortaya çıkıyor. Andel-Schipper öldüğünde vücudunda en son kalan akyuvarların üçte ikisinden sadece hematopoietik iki kök hücre (normalde 1300 aktif kök hücre ort.) saflaştırıldı. Buda kadının kan kök hücrelerinden büyük kısmının bittiğini ve öldüğünü gösteriyor. Ayrıca Andel-Schipper'in beyaz kan hücrelerinin telomerlerinde hızlı bir yıpranma görülmüş. Telomerler kromozomlar için koruyucu başlıklar gibi, her hücre bölünmesinde mum gibi yanıyorlar. Ömür boyunca aktif kök hücrelerin sayıları azalıyor ve telomerler öldüklerinde kısalıyor. Kan kök hücrelerinin telomerleri beyindeki kök hücrelere göre 17 kat daha kısa. Bu noktaya ise kök hücre tükenmesi deniyor. Gerçekten bir gün ölümün nedenini anlayarak kontrol edebilecek miyiz ? Bazı bilim insanları doğumda alınan kök hücrelerin bir gün yaşlanacak vücutlara yeniden enjeksiyonuyla yenilenmesinin mümkün olduğunu düşünüyorlar. Eğer gençken vücudumuzdan bir numune alıp, bunu yaşlandığımızda tekrar vücudumuza verdiğimizde , tekrar uzun telomerlere sahip olabiliriz. Buna rağmen bu sade kanda mümkün dokularda değil., diyor baş araştırmacı Henne Holstege. Aslında bu bilgi sayesinde bilim insanları teorik gençlik çeşmesini yaratmaktan ziyade, bunun neden bazı insanların erken Alzheimer'a yakalandığına dair çalışmalara ilişkin korelasyona ilişkin sonuçlar el de etmeyi planlıyor. 115 yaşında ölen Van Andel-Schipper'ın kanı aslında bize vücudun kansere karşı doğal savunma mekanizmasını anlamada önemli ipuçları verebilir. Dünyanın en yaşlı kadınının sağlıklı kan hücrelerinde 400 mutasyon tespit edildi. Araştırmacılar Van Andel-Schipper'ın kanında pek çok mutasyon gerçekleşmesine rağmen bu somatik mutasyonların tümüyle zararsız olduğunu tespit ettiler. Yanlış DNA replikasyonundan oluşan bu mutasyonlar, van Andel-Schipper'ın hücrelerini tehlikeli mutasyonlara karşı koruyan gelişmiş bir sistem gibi gözüküyor. Eğer bir mutasyon oluşursa , burda bir seçim fırsatı ve bazı somatik mutasyonların kansere dönüşme olasılığı doğuyor. Fakat gördüğümüz kadarıyla bu somatik mutasyonlar normal, kan gibi kanserojen dokular yok. Artık sağlığın ne olduğu hakında düşünmeliyiz, diyor Wellcome Trust Sanger Enstitüsü'nden Chris Tyler-Smith. - Holstege H, Pfeiffer W, Sie D, Hulsman M, Nicholas TJ, Lee CC, Ross T, Lin J, Miller MA, Ylstra B, Meijers-Heijboer H, Brugman MH, Staal FJT, Holstege G, Reinders MJT, Harkins TT, Levy S, Sistermans EA. Somatic mutations found in the healthy blood compartment of a 115-year-old woman demonstrate oligoclonal hematopoiesis. Genome Res, 2014 DOI: 10.1101/gr.162131.113


Bitkilerin doğada pek çok yararı vardır, besin, yakıt oksijen ve çevre için büyük önem taşırlar. Massachussets Teknoloji Enstitüsü'nden bilim insanları nanomateryalleri kullanarak bitkilerin enerji üretimini arttırmanın yeni yollarını arıyorlar. Böylece bitkilere yeni özellikler kazandıracaklar. Çevre kirliliği izleme gibi fonksiyonlar da gözlenecek. Nature Materials dergisinde yeni yayınlanan bir araştırmada bitkilerin ışık enerjisi elde etme kabiliyetlerinin kloroplastlara tutturulan nanotüpler sayesinde % 30 kadar arttırıldığı belirtildi. Kloroplastlar bitkilerde fotosentez yapmaya yarayan bir hücre organeli. Bilim insanları farklı bir çeşit karbon nanotüp modifiyesiyle nitrik oksit gazını tespit etmeyi başardı. Böylece bilimsel açıdan ilk nanobiyonik bitkiler çağı başlamış oldu. Bitkilere teknolojiye adapte olmak açısında oldukça aktifler. Kendi kendilerini onarabiliyorlar, dış çevrede stabil kalabiliyorlar ve zorlayıcı ortamlarda hayatta kalabiliyorlar. Bu sayede kendi enerjilerini ve su dağılımlarını sağlıyolar, diyor MIT Kimya Mühendisliği'nden Prof. Michael Strano. Strano ve araştırmanın baş yazarı doktora sonrası öğrenci bitki biyoloğu Juan Pablo Giraldo, bitkileri kendi kendilerine güç sağlayabilecek fotonik aletler örneğin, patlayıcılar ve kimyasal silahlar için dedektör gibi kullanabileceğini belirtiyor. Strano, bitkilerin sınırsız potansiyeli olduğunu belirtiyor. Nanobiyonik bitkileri yetiştirmede ana fikir güneş pillerine benzer kendi kendini onaran bitki hücreleri üretmektir. Bir sonraki adımda araştırmacılar bitkilerden izole edilen kloroplastların fotosentez özelliğini geliştirerek güneş pillerinde kullanımını amaçladılar. Kloroplastlar fotosentez için gerekli tüm mekanik donanıma ev sahipliği ediyorlar ve bu iki adımda oluşuyor. İlk aşamada klorofil vb. pigmentler ışığı absorbluyor, bu da elektronları uyarararak kloroplastlardaki tilakoid membranlarına doğru bir akış sağlıyor. Sonrasında bitki elektrik enerjisini yakalayarak fotosentesizin iki aşamasına yani şeker yapımına güç veriyor. Normalde kloroplastlar bitkilerden izole edilebilse de kısa bir süre sonra yıkıma uğruyorlar. İşte kloroplastların bu üretkenliğini korumak için nanoserya adı verilen seryum oksit nanoparçacıklar ekleniyor. Bu parçacıklar oksijen radikaller karşı çok güçlü antioksidanlar ve böylece oksijenler süpürülerek kloroplastlar ışık ve oksijen hasarından korunuyor. Araştırmacılar lipid zarf değişim engellenmesi adı verilen teknikler sayesinde nanoseryalar kloroplastlara yerleştirilebiliyor. Bu parçacıklar aşırı yüklenmiş poliakrilik asit molekülüyle kaplanarak, parçacıkların yağı penetre etmeleri sağlanıyor. Böylece hidrofobik membranlar kloroplastları sarabiliyor. İşte bu kloroplastlarda hasar veren moleküller çarpıcı biçimde düşüyor. Ayrıca araştırmacılar aynı aktarım tekniğini kullanarak negatif yüklenmiş DNA ile yüklenmiş yarı iletken karbon nanotüpleri kloroplastlara yerleştirdiler. Böylece normalde güneş ışığının sadece % 10 kadarını kullanan bitkiler, karbon nanotüpleri yapay antenler gibi kullanarak spektrumdaki ultraviyole, yeşil ve yakın kızılötesi dalga boylarını yakalayarak güneş enerjisinden daha fazla yararlanıyorlar. Karbon nanotüpler sanki bir protez fotoabsorblayıcı gibi davranarak tilakoid membranlarına doğru olan elektron akışını % 49 ' dan daha fazla arttırdı. Nanoseryalar ve karbon nanotüpler bir araya gelince kloroplastlar birkaç saat daha fazla aktif kalabiliyor. Araştırmacılar sonrasında canlı bitkilere dönerek vasküler infüzyon adı verilen nano parçacıkları Arabidopsis thaliana adı verilen turpgiller familyasın küçük çiçekli bir bitkiye verdiler. Bu metot kullanılarak yaprağın altına uygulanan nano parçacık solüsyonu, stomata adı verilen küçük gözenekleri engelledi Normalde bu gözenekler içe karbondioksit akışına izin vererek, oksijenin dışa akışına imkan vermiyor. Bu bitkilerde kloroplastlara yerleştirilen nanotüpler fotosentetik elektron akışını % 30 civarında arttırdı. Fakat halen bu ekstra elektron akışının bitkilerin şeker üretimi üzerindeki etkileri keşfedilmeyi bekliyor. Nanoparçacıkların glukoz benzeri yakıtlardaki üretime etkisi ne olabilir? , diyor Giraldo. Araştırmacılar ayrıca, Arabidopsis thaliana bitkilerine karbon nanotüpler yerleştirerek nitrik oksit gibi çevre kirletici gazlara karşı kimyasal sensörlere çevirdi. Strano'nun laboratuvarında geliştirilen karbon nanotüpler sensörleri hidrojen peroksit, TNT ve sinir gazı sarin gibi pek çok gazı algılayabiliyor. Hedef molekül nanotübe tutunduğunda , nanotüp floresansı değişiyor. Bu sayede bir gün tespit edilmesi oldukça zor serbest radikaller, tek parçacık seviyesinde tespit edilebilecek. - Juan Pablo Giraldo, Markita P. Landry, Sean M. Faltermeier, Thomas P. McNicholas, Nicole M. Iverson, Ardemis A. Boghossian, Nigel F. Reuel, Andrew J. Hilmer, Fatih Sen, Jacqueline A. Brew, Michael S. Strano. Plant nanobionics approach to augment photosynthesis and biochemical sensing. Nature Materials, 2014; DOI: 10.1038/nmat3890


Melbourne Üniversitesi'nden bilim insanları, doğrudan havadan hidrojen elektroliz edebilecek bir cihaz geliştirdi. Direct Air Electrolyzer-Direkt Hava Elektrolizörü atmosferdeki nemi absorblayarak, hidrojen ve oksijenine ayırıyor. Sistem o kadar iyi çalışıyor ki, kemik kuruluğu adı verilen % 4 kuruluğa kadar inebiliyor. Özellikle, Avustralya gibi çöl ikliminin hüküm sürdüğü ve güneş enerjisi potansiyeli yüksek ülkelerde yeşil hidrojen üretimi yapılabilir. Hidrojeni ayrıştırarak, kolayca taşıyabiliriz. Avustralya Melbourne Üniversitesi'nden kimya mühendisleri tarafından geliştirilen cihazın, basit bir tasarımı var. Anot ve katot olarak görev yapan iki düz plaka var. Bu plakaların arasında melamin sünger veya sinterlenmiş cam köpük konuyor. Böylece güneş enerjisi potansiyeli arttırılıyor. Enerji kaynağına bağlandığında havaya maruz kalıyor ve katotta hidrojen çıkışı olurken, anotta oksijen çıkışı oluyor. Araştırmacılar bu araştırmayla ilk kez havadan direkt hidrojen elde edildiğini belirtiyor. Ayrıca, % 4 nem kadar düşük kuruluklarda çalışabiliyor. Avustralya'nın Red Center'ı Alice Springs gibi yerlerde nem ortalama % 20 oluyor. Araştırmacılar birbirinden farklı higroskopik sıvılar, gözenekli ortamlar, kalınlıklar ve diğer parametreleri test ederek, faradayik verimde % 95lere kadar çıktı. Kitap büyüklüğünde bir güneş paneli kullanarak, katotta metrekarede günde 3,7 m 3'lere varan yüksek saflıkta hidrojen üretebiliyor. Araştırmacılar bu teknolojiyi teknik ve yapısal açıdan uygulanabilir ve düşük maliyetli olarak tanımlıyor. Mühendisler sonraki aşamada sistemi daha zor koşullar ve yüksek sıcaklıklarda denemek ve büyütmek istiyor. Makale açık kaynak olarak Nature Communications dergisinde yayınlandı.


Queen's Üniversitesi'nden bir araştırma ekibi ,eski antik sarmallar gibi kullanılabilen dokunmatik katlanabilen bir tablet ekranı yapmayı başardı. Katlanabilen ekranlarda bir öncü olan Dr. Roel Vertegaal tarafından geliştirilen bu yeni teknoloji esneyebilen cihaz teknolojisinde yeni bir çığır açacak. 2K yüksek çözünürlük sağlayabilen 7.5 inçlik ekran rulo haline getirilebiliyor. Cihazın 3D yazıcıda basılan silindir iskeletinde elektronikler bulunuyor. İki döner teker sayesinde silindir üzerinde aşağı yukarı kaydırma yapılabiliyor. Eğer kullanıcı ekranı daha detaylı incelemek isterse, ekran tablet gibi açılarak kullanılabiliyor. Hafifliği sayesinde tabletlerden daha kullanışlı bir alternatif olabilir. Ayrıca katlandığında cebinize sığarak , cep telefonu gibi kullanılabiliyor. Kaydırma tekeri, sonsuz kaydırma sağlayarak, hızlıca göz atmaya imkan veriyor. Ayrıca ekran açıldığında tam ekrana geçilerek, intagram timeline, linkedin kişiler gibi yerlere ulaşılabiliyor. Katlanabilir olmasının yanında prototip aynı Wiimote gibi hareket kontrolü yapabiliyor. Bu cihazın döner tekerleri robotik aktüatörler içerdiğinden, fiziksel hareketleri ve döndürmeleri algılayarak, tepki alabiliyor. Umarım sonunda bu cihaz sonunda katlanarak gömlek cebine girebilecek kadar küçülebilir. Daha geniş kapsamlı olarak, MagicScroll projesi, ekranların düz olması gerekmediğini ve her şeyin bir ekrana dönüşebileceği kavramlarını daha fazla incelememize olanak sağlıyor. İster kahve dolu bir kioska gelmeden önce siparişinizi seçebileceğiniz interaktif bir ekrandan yapılmış tekrar kullanılabilir bir fincan olsun, ister kıyafetlerinizdeki bir ekran olsun, nesnelerin uygulamalara nasıl dönüşebileceğini araştırıyoruz diyor Dr.Dr. Vertegaal.


Bilim insanları dünyanın ilk hiçbir sıvıyı üzerinde tutmayan süper omnifobik yüzeyini üretti. Los Angeles Kaliforniya Üniversitesi'nden araştırmacılar geliştirdikleri bu maddenin endüstriyel ve biyomedikal kullanım alanı olabileceğini belirtiyorlar. Örnek olarak; bu sayede makinelerin korozyonu yavaşlatılarak ömürleri arttırabilir, güç santralleri, güneş pilleri veya tava gibi mutfak ekipmanları iyileştirilebilir. Normalde suyu yapışmaz bir tavaya koyduğunuzda kayar, çünkü yüzeyindeki hidrofobik madde suyu iter ve yuvarlar. Bilim insanlarının süper hidrofobik maddeler olarak tanımladığı yüzeyler suyu çabucak iter. Aynısı doğada bazı yapraklarda görülür. Yapraklara mikroskop altında bakarsanız yüzeyde tüyler ve noktalar görürsünüz. Bu noktaların azalmasıyla su kendi yüzey gerilimiyle tutulur, diyor Makine ve Uzay Mühendisliği'nden Prof. Chang-Jin CJ Kim. Yapışmaz tavalar hidrofobiktir fakat 'oleofobik' değildir, bu nedenle yağlı sıvıları itmezler. Bu nedenle kızartma yağı su gibi damlacıklar halinde yayılmaz ve suya göre çıkması daha zordur. Son yıllarda bilim insanları sadece hidrofobik değil ,aynı zamanda oleofobik olan maddeler üzerinde çalışıyorlar. Bu maddelere omnifobik deniyor ve üzerinde hangi sıvı olursa olsun iterek kaydırıyor. Omnifobiklerin en düşük yüzey gerilimine sahip maddeleri bile itmeleri gerekiyor. Çok düşük yüzey gerilimine sahip olan maddeler süper oleofobik yüzeylerin mikroskopik yüzeylerine çökerek onları ıslatıyor. Elektronik soğutma aygıtlarında kullanılan florlanmış çözeltiler bu sınıfa giriyor. Süperomnifobik terimi bazı malzemeler için kullanılmasına rağmen, bugüne kadar hiçbir yüzey florlanmış çözeltileri iterek kaydırmayı başaramadı. Kim'in laboratuarından doktora sonrası bilim insanı Tingyi Leo Liu ve Kim ilk kez gerçek omnifobikliği gösterdi. Mühendisler binlerce 20 mikrometrelik mikro düz kafalı çiviyi birleştirerek süperolefobik tekstür oluşturdu. Süper omnifobik yüzey ve Teflon karşılaştırıldı. Aslında bu yüzey küçük şemsiyelerden yapılmış bir yüzeye benziyor. Yüzeyden su,metanol ve florlanmış solvent FC-72 kolayca yuvarlanarak gitti. Şimdiye kadar bu etki ne insan yapımı, ne de doğada bir yüzeyde gözlenmedi. Bu tekstürün fiziksel özelliklerine ve yüzeyin yapıldığı maddenin kimyasal özelliklerine dayanıyor. Kim bu yüzeyi mekanik yüzey olarak adlandırmanın gerçekten uygun olacağını düşünüyor. Ekibin bu yenilikçi tasarımındaki sır ise bu çivi başlarına nano detaylar eklemeleri. Düz başın altında nanoboyutta inceliği sahip tepeyi sararak dikey inen bir perde var. Bu çıkıntı ters menisküs yaratarak,yüzeye sıvı geldiğinde çiviler arasında askıda tutuyor. Bu özel çiviler 100 mikrometre kaplıyor ve çapraz olarak 'T' harfine benziyorlar. İşte bu yüzey o kadar itici ki, bütün sıvılar top gibi zıplıyor. Su damlası,metanol ve FC-72 süperomnifobik yüzeyde zıplıyor. Normalde aynı bir uzay gemisinde suyun havayla sarılarak yuvarlaklaşması gibi, üretilen bu özel yüzeyde , su % 95 hava ile yastıklanarak oturuyor ve kendi yüzey gerilimi sayesinde top olup içine çökmüyor, diyor Liu. Üretilen bu doku süper omnifobik olduğundan su,yağ ve hatta dünyanın bilinen en düşük yüzey gerilimine sahip maddesi perfloroheksanı bile yüzeyden kaydırabiliyor. Araştırmacılar yüzeyin UV ışığından ve ekstrem sıcaklıklardan etkilenmediğinden binaların ve arabaların dış yüzeyinde kullanılabileceğini belirtiyor. Ayrıca bu madde biyomedikal cihazların yüzeylerinde itici olarak kullanılarak biyosıvılarla kirlenmeyi engelleyebilir.


Enerji canavarı, gürültülü buzdolapları yakın bir gelecekte yerini manyetik buzdoplarına bırakabilir. Nerdeyse gazların sıkıştırılmasıyla soğuyan günümüz buzdolapları kadar eski olan bu fikir günümüzde ticari anlamda yer kazanamamıştır. Sonunda Cooltech Applications şirketi ticari kullanım için ilk manyetik soğutma sistemi piyasaya sürdü. Manyetokalorik etki prensibine dayanan sistem, özel bir materyali farklı bir manyetik alana maruz bırakarak onun sıcaklığını değiştirmesine dayanıyor. Manyetokalorik materyaller manyetizasyon ve demanyetizasyon döngüsüne sokularak, soğutucu olarak su pompalanıyor ve buzdolabının içindeki ısı dışarıdaki havaya aktarılıyor. Geleneksel buzdolaplarında kimyasallar kullanılarak, kompresör yardımıyla buzdolabı sütünüzün bozulmasını engelleyebilir. Fakat bu sistem enerji verimindeki son gelişmelere rağmen halen yüksek maliyet sahip, çünkü 24 saat çalışıyor ve çok elektrik yakıyor. Ayrıca gürültülü olabiliyorlar ve kullanılan gazlar genelde çevreye zarar veriyor. Cooltech'e göre gaz kompresör sistemin sahip olmayan manyetik buzdolapları, normal bir buzdolabının yarısı kadar enerji harcıyor ve daha az gürültü ve titreşim çıkarıyor. Ayrıca daha az bakım gerektiriyor. Ayrıca soğutucu çevreye zarar veren gazlardan uzak duruyor. Tabi manyetik emisyonlar potansiyel olarak endişe yaratsa da, bu tip cihazlardaki manyetik alan buzdolabındaki tek bir magnetten bile az. Manyetik soğutma fikri bir ilk değil fakat , normal kullanıma sunulan ilk cihaz budur. Önceki makineler normal buzdolapları kadar verimli değildi ve çok büyüktü. Cooltech'in bu ilk ticari modeli 400 W soğutma gücüne sahip ve yiyecekleri 2 ila 5 C arası saklayabiliyor. İlk modeller camekanlı soğutucular, şarap soğutucuları ve tıbbi amaçlı olacak. Şimdiden 3 yerde test edilen buzdolaplarının endüstriyel 20 kW'lık modelleri halen geliştiriliyor. Firma manyetik olarak soğutan ve ısıtan sistemler üzerinde çalışıyor.


JAMA Neurology dergisinde yayınlanan yeni bir araştırmada, dünyanın ilk portatif MRI makinesinin gerçek dünyada yoğun bakım ünitesi testleri yayınlandı. Bu devrim niteliğindeki cihazın, nerdeyse çalışılan tüm hastalarda beyin anomalililerini etkili bir şekilde tespit ettiği gösterildi. Portatif emar sayesinde hasta yatağın teşhis imkanı doğuyor. Hyperfine sağlık teknolojileri şirketi tarafından geliştirilen, bu hasta başı manyetik rezonans görüntüleme sistemi ilk olarak geçen sene denenmeye başlandı. Yeni makinenin 20 kat daha az maliyetli, 35 kat daha az güç tüketen ve mevcut emar makinelerinden 10 kat daha hafif olduğu belirtiliyor. Günümüzde emar makineleri büyük ve pahalı cihazlar olmasının yanında, özel güvenlik önlemleri alınmış izole odalar gerektiriyor. Önceleri hayal olan portatif emar cihazları, bilgisayar teknolojilerindeki son gelişmeler ve daha küçük mıknatısların üretilmesiyle artık mümkün. Emar yani manyetik rezonans enstrümanlarının kuvveti, manyetik alan birimi Tesla ile ölçülüyor. Çoğu emar makinesinde 1.5 T ile 3 T kuvvete sahip güçlü mıknatıslar kullanılır. Bu mıknatıslar öyle güçlüdür, odadaki metal eşyaları kolaylıkla kendine çekebilir ve bu çok tehlikelidir. Fakat Hyperfine'ın yeni hasta başı emar cihazı 0,065 T'lık küçük bir mıknatıs kullanıyor. Yani bu emar cihazı, ek önlem almadan hasta başına kolayca taşınabilir. Ayrıca bu MRI normal cihazlardan daha az elektrik tükettiğinden, duvardaki bir prizden elektriğini alabilir. Yeni araştırmada; Yale Tıp'tan araştırmacılar, Yale New Haven Hastanesi'nde bu yeni emar cihazını 30 hastada denediler. Yeni cihaz ile beyin tümörlerinden, iskemik felçe kadar 29 hastada bir çok anomali tespit edildi. Bu çalışmayla, yoğun bakımdaki 20 hastada COVID-19'un nörolojik etkilerini 20 hastada inceleme fırsatı da doğdu. COVID-19'un doğası gereği hastaları görüntüleme için emar odasına taşımak her zaman mümkün olmayabiliyor. İşte bu gibi durumlarda hasta başı emarı kullanılarak daha fazla hasta gözlenebildi. 20 COVID-19 hastasından 8'inde hastalıkla ilişkili akut nörolojik anomalililer tespit edildi. Tabi yeni cihaz piyasaya sürülmeden önce halen yapılması gereken bazı testler var.POC MRI sonuçları ile MRI veya BT sonuçlarını kıyaslamak gerekiyor. Tabi bu yeni cihazın tümüyle güçlü emar cihazlarının yerini alması beklenmiyor fakat yine teşhis açısından kullanımı daha pratik olabilir. Bu yeni cihaz sayesinde ambulansta bile hızla temporal görüntü profilleri oluşturulabilir hastaneye daha varmadan inme teşhisi konulabilir. Ayrıca son zamanlarda geliştirilen algoritmalar sayesinde daha hızlı sonuç da alınabiliyor.


Dünyanın ilk topikal gen tedavi jeli; 3.faz denemelerinde nadir görülen bir çocuk cilt hastalığı olan epidermolizis büllozada muhteşem sonuçlar verdi. Onlarca yıldır iyileşmeyen cilt yaraları bu tedavi sayesinde iyileştirilebildi. Geliştirilen bu gen terapi jeli sayesinde, COL7A1 mutasyonuyla nedeniyle doğuştan kolajen proteini üretemeyen çocukların cilt yaraları iyileşti. Distropik Epidermolizis Bülloza nadir görülen bir cilt hastalığıdır. COL7A1 gen mutasyonu nedeniyle vücut kolajen proteini üretemediğinden, vücutta sıvı dolu kabarcıklar ve iyileşmesi zor yaralar oluşur. İşte yeni gen terapisinde COL7A1 protein kopyaları doğrudan yaralı dokuya aktarılıyor. Bu sayede cildin iyileşmesi için gereken anahtar kolajen proteinlerinin üretimi tetiklenerek, cildin iyileşmesi sağlanıyor. Replike olmayan modifiye herpes virüsü yardımıyla, tedavi immün sistemi savunmalarından kurtularak vücudun diğer bölgelerine kolayca yayılıyor. 20 yıldır sırtımda olan büyük yara tedaviden 4 ay sonrasında iyileşmeye başladı. Altı ay sonrasında ise yara tamamen iyileşti ve yıllardır çektiğim acımı dindirdi, diyor Mascoli. Maalesef jelin etkileri kalıcı değil, bu nedenle bazı hastaların tedavi kesildiğinde yaraları yeniden çıkmaya başladı. Araştırmacılar bu durumun beklendiğini fakat jelin tekrar uygulamasının herhangi bir yan etkisi görülmediğini belirtiyor. İşte bu da uzun süreli jel tedavisinin sağlanabileceğini gösteriyor. İlaç şirketi Krystal Biotech, pazar onayı için ABD Gıda ve İlaç İdaresi ile yakın ilişkiler yürütüyor. Bu nedenle 2023'ün ilk çeyreğinde bir karar çıkması bekleniyor. DEB hastalığına spesifik olan bu teknolojinin ilk örneği olan bu tedavinin birçok uygulaması geliştirilebilir. Hipotetik olarak bu teknoloji ile tedavi edilebilecek, tek gen mutasyonlarının neden olduğu bir dizi başka epidermolizis bülloza cilt bozukluğu da vardır. Geliştirilen bu formdaki gen jel terapisi cilt altına nüfuz etmediğinden, sadece ciltteki mevcut yaralar tedavi edilebiliyor. Gelecekte farklı cilt hastalıkları için farklı taşınım modülleri geliştirilebilir. Araştırma The New England Journal of Medicine dergisinde yayınlandı. Epidermolizis bullosa , cilt ve mukoza zarının kabarcıklanmasına neden olan nadir bir hastalıktır. Küçük travma veya sürtünme halinde bile çok ağrılı kabarcıklar ortaya çıkar. Ciddiyeti hafif ila ölümcül olabilir. Hafif vakaları olanlar, emeklemeye veya yürümeye başlayana kadar semptom göstermeyebilirler. Komplikasyonlar arasında yemek borusu daralması, skuamöz hücreli cilt kanseri ve ampütasyon ihtiyacı olabilir. EB 16 farklı genden en az birinin mutasyona uğraması sonucu oluşur. Bilinen dört ana tipi vardır: Epidermolizis Bülloza Simplex , Distrofik Epidermolizis Bülloza , Jonksiyonel epidermoliz bülloza ve Kindler sendromu. Deriden alınan biyopsi, gen testi ve semptomlara bakılarak bu tiplerden birinin teşhisi konulur.


Bilim dünyasının çeşitli üniversitelerinden bilim insanları Dünya'nın kutuplarının tersinmesinin 100 yıl gibi kısa sürebileceğini belirtiyor. İtalya,Fransa, Kolombiya ve Berkeley Kaliforniya Üniversitesi'nden araştırmacıların yaptığı açıklamaya göre en son kutup değişimi 786,000 yıl önce oldu. Daha öncesinde birkaç bin yıl bu tersinmenin oluştuğunu düşünülürken, yeni bulgulara göre neredeyse bir ömürlük zamanda oluşabileceğini gösterdi. Dünya'nın çekirdeğin 5,700 C derecede erimiş ve Ay'ın büyüklüğünün 3'de 2'si kadardır. Bu sıcaklıkta bile devasa çekim kuvvetinden dolayı katıdır ve bunun dış kabuğu yani 2000 km kalınlığındaki tabakası demir ve nikelden oluşan devasa akışkan bir sıvıdır. İşte eriyik demirin hareketi elektrik akımı ve dolayısıyla manyetik alan yaratıyor. Teoriye göre sıcaklık değişimleri, akışa farklı metallerin girip çıkması gibi yüzyıllar süren pek çok reaksiyon sonucunda karışım yoğunluğundaki değişimlerin,kutupların ve manyetik alanın yoğunluğunun değişimine neden olduğu düşünülüyor. İtalya Roma'dakiApennine Dağları Sulmona tabanındaki tarih öncesi göl bölgesinde sedimental tabakalardaki manyetik alan değişimine ilişkin bazı ölçümler aldı. Araştırma sediment ve donmuş materyalde manyetik hizalanmaya ilişkin değişimler olduğunu gösteriyor. Leonardo Sagnotti başkanlığındaki araştırma ekibi birikmiş sedimentlerdeki manyetik oryantasyonları ölçerek antik göl tabanındaki manyetik alan değişimine ilişkin tahminler yürütüyor. Normalde göl sedimentleri 10,000 yıldır stabildi. Matuyama-Brunhes geçişi olarak bilinen bu periyotta yapılan tarih testleri yaklaşık 786,000 yıl olduğunu gösterdi. Sabatini, Vesuvius, ve Alban Tepeleri bölgesine yakın eski su kütleleri incelenerek bu eski göldeki kül tabakaların yaşları incelendi. Sedimentlerin en altında yer alan küller argon-argon testiyle belirlenerek bugüne kadar yapılan tüm çalışmalardan daha kesin sonuçlar alındı. Test sonuçları değişimin 770,000 ila 795,000 yıl önce olduğunu gösteriyor. Araştırmaya göre 789,000 yıl önce kuzey manyetik kutbu Antartika civarlarında gezinmeye başladı. 786,000 yıl önce bugün Arktik olarak bildiğimiz yer oluşarak anında kutuplar terse döndü. Bu dönüşümün ne kadar hızlı olduğunu görmek oldukça inanılmaz. Paleomanyetik veri oldukça iyi hesaplandı. En iyi yaptığımız kayıta ilişkin kutup değişiminin sonuçlarını ve bu kutup değişimlerinin ne kadar hızlı gerçekleşeceğini göreceğiz, diyor Berkeley'den yüksek lisans öğrencisi Courtney Sprain. Ayrıca yeni araştırmayla Dünyanın manyetik alanının yoğunluğunun düşünüldüğünden 10 kat daha hızlı azaldığı anlaşıldı. Bu nedenle kutup dönüşümü önce tahmin edildiğinden çok daha hızlı oluyor. Manyetik kutup dönüşümü felaket niteliğinde bir olay olsa da daha önce gerçekleşen manyetik değişimlere ilişkin büyük bir kanıt yok. Bu kutup tersinmesi gerçekleştiğinde elektrik şebekesi çökebilir veya elektrik alanlar değişebilir. Daha da kötüsü manyetik alan kararsızlığı olduğunda dünyanın manyetik alanı bizi radyasyondan korumayacağından kanser oranı hızla artacaktır. Biz bunun biyolojik etkilerini daha fazla düşünmeliyiz, diyor Berkeley Jeokronoloji Direktörü Prof. Paul Renne. Bununla beraber anlık 180 derecelik manyetik alan tersinmesi boyunca, iki tersinme arasında 6000 yıl boyunca dengesizlik olduktan sonra 2000 yıllık istinai düşük manyetik alan dayanımı gösteriyor. İşte bu düşük alanların sonunda kutuplar tümüyle dönüyor. Kutup değişimini asıl inanılmaz yapan ise, bunun 100 yıldan az bir sürede çok çabuk bir şekilde olabileceği. Yine de yeni tersinmenin daha önce gerçekleşen tersinme gibi aynı zamanda olup olamayacağı bilemeyiz. Belki de olmayacak, diyor Prof. Renne.


Northwestern ve New Mexico' dan bilim adamlarının yaptığı araştırmaya göre, ABD'nin derinliklerinde okyanus olma potansiyeli var. Dünya'nın mantosunun altında bulunan su ringwoodite adı verilen kaya tabakasının içine hapsolmuş durumda. Dünyanın mantosunun altında bulunabilecek su miktarının bütün okyanuslardan daha fazla su barındırabileceği belirtiliyor. Mavi gezegenimizin yüzeyi ile tektonik tabakaları arasındaki iç rezervleri arasında ne kadar su alışverişi olduğunu bulmaya çalışan bilim adamları Kuzey Amerika' daki derin lav paketlerini inceledi. Northwestern Üniversitesi'nden jeofizikçi Steve Jacobsen ve New Mexico Üniversitesi'nden sismolog Brandon Schmandt Kuzey Amerika'da yerin 400 mil (643 km) altında su olduğunu gösteren lav paketleri buldular. Bu keşif Dünya'nın derinliklerinde su bulunabileceğini ve tektonik plakalar en derin yerlerinde magmanın dibinde bu kayalarında eridiğini gösteriyor. 13 Haziran'da Science araştırma dergisinde yayınlanan bir araştırma Dünya'nın nasıl oluştuğunu ve içeriğinde manto kayalarında ne kadar su hapsolabileceğini gösterdi. Bu araştırma sayesinde yıllardır yaşadığımız dünyadaki büyük miktarda suyun kaynağı belirlenebilir. Bilim insanları yıllardır Dünya'nın alt ve üst mantosu arasında 400 ila 650 km arasında su bulunabileceğini tartışıyorlar. Jacobsen ve Schmandt ise mantoda ,geçiş bölümü olarak da bilinen bölgede ilk kez su bulunabileceğine ilişkin doğrudan kanıt buldu. Bu bölge ABD'nin iç bölgelerine doğru genişliyor. Yrd. Doç. Dr. Schmandt dünyanın derin mantosu ve kabuğu üzerindeki sismik dalgaları inceleyerek çeşitli gözlemler yapıyor. Bu gözlemlere dayanarak Jacobsen , jeolojik proseslere dair tahminler yapıyor. Araştırma Jacobsen'in 643 km derinliklerdeki manto kayasındaki yüksek basınçları simüle ederek, Amerika'daki 2000 sismometreden alınan verileri kullandı. Jacobsen ve Schmandt'ın bulguları Dünya'nın 643 km altındaki su depolayan kayalarda başladığına ilişkin kanıt üretti. Ringwoodite minerali barındıran kayaların su dönüşümü prosesinde anahtar rol oynadığı belirtiliyor. Çoğu erimenin mantonun 80 km yukarılarında olduğu düşünülürse, bu derinlikte erimenin olması kayda değer gerçekten. Eğer geçiş bölgesinde önemli miktarda su varsa tutarlı bir veri bulmuş sayılırız, diyor Schmandt. Araştırmacılar eğer bu tabakada %1 su bulunuyorsa bu da tüm okyanuslardakinin 3 katına denk su olduğunu belirtiyorlar. Bu bölümdeki suyun hidroksil durumunda mineralin kristal yapısına sıkıca bağlandığı ve 400 km boyunca katı kayaların yüksek basınç ve 1090 Celsius derece sıcaklık nedeniyle elmas yapıda bulunabileceği belirtiliyor. Araştırmalar ringwoodite tabakasının Brezilya volkanının 640 km altına kadar altında elmastan bir tabaka oluşturduğunu gösteriyor. Safir mavisi bir taş olan ringwoodite'in yüzden birden fazla su bulundurabileceği laboratuar testlerinde anlaşıldı. Hidroksil erimesi denilen bir erimeyle bu tabakanın derinlere doğru itilerek silika perovskite' e dönüştüğü fakat bu madenin su hapsetmemesinden dolayı suyun tekrar ringwoodite kayalar tarafından emildiğini düşünüyorlar. Bu kayalar aynı bir sünger gibi suyu emiyor. - B. Schmandt, S. D. Jacobsen, T. W. Becker, Z. Liu, K. G. Dueker. Dehydration melting at the top of the lower mantle. Science, 2014; 344 (6189): 1265 DOI:10.1126/science.1253358


Normalde dünyada yönümüzü bulmak için pusula kullanırız. Peki kuzey kutbuyla güney kutbu değişse neler olurdu hiç düşündünüz mü?Her 5 yılda bir bilim insanları dünyanın manyetik alanındaki sapmalar ve oynamaları gösteren modeli güncelliyor. En son 15 Aralık 2014'de ABD Ulusal Jeofizik Veri merkezi tarafında Dünya'nın Manyetik Modeli güncellendi. Her ne kadar bu 2019 Aralık'a kadar güncelleme gerektiğini düşünmesiniz de, Nature'dan Alexandra Witze'e göre acilen yeni bir jeofizik modeli acilen gerekiyor. Eylül ayına dönersek NOAA, WMM2015v2 çıkana kadar manyetik modelin çabuk onarılmış bir ön sürümünü yayınlamıştı. Fakat hesap makinesi,haritalar ve teknik notlardaki eksiklikleri var. Bu nedenle WMM'nin geniş çaplı versiyon için bu hafta toplanması bekleniyordu fakat ABD federal hükümet kapandığından, bu ayın sonuna kadar beklemek gerekecek. Mevcut güncelleme ise tarihi ise çoktan geçti. WMM küresel haritadaki manyetik alan çizgilerindeki sapmaları gösteriyor yani kutuplardaki değişimleri. 2010'daki haritayı aşağıda görebilirsiniz. Normalde okul kitaplarında manyetik alanlar dik çizgiler olarak gösterilse de, derinlerdeki erimiş kayaçlar nedeniyle manyetizmada kaotik çizgiler oluşuyor. Eğer büyük sevkiyat operasyonları yönetiyorsanız, manyetik alandaki bu dalgalanmalar A'dan B'ye giderken, hayati farklar yaratabilir. İşte bu aşamada WMM haritası görevi devralıyor. Bu model sayesinde yakın gelecekte, dünyanın manyetik alanındaki değişimleri tahmin edebilirsiniz. Genellikle bu hata farklarındaki tahminler 5 yıl içinde problem çıkaracak şekilde değişiyor. NOAA ve İngiliz Jeolojik Araştırması kapsamında 2018 başlarında yapılan yıllık kontrolde bela kokusu alındı. Mevcut modelin sürümünden hemen sonra Güney Amerika'nın kuzey kısmında manyetizmanın hızlandığı rapor edilmişti. Bu hareketin geldiğini planlamacılar görmemişti. Aynı zamanda Şili'den Zimbabwe'ye kadar olan bölgede manyetik alanda büyük yayılma ve manyetizmada zayıflama görüldü. Bundan dolayı radyasyon kayma seviyelerinde tehlikeli seviyelere ulaşıldı ki bu geçen uydulardaki elektronik zarar verebiliyor. Bu sapmalar manyetik kutuplarda değişime işaret ediyor. Manyetik kuzey kutbu Sibirya'da fasıla verdi. Bu gibi olayların kutupların tümüyle tersine dönmesiyle mi, yoksa uzun periyottaki tüm alanın zayıflamasının belirtisi olabileceğine dair bir tartışma var. Kısacası kimse bu sapmaların ne ile sonuçlanacağından emin değil. Bu değişimlerin bazılarının diğerlerinden büyük darbeleri olabilir. Gerçek şu ki, bu bölgede kutbun bu hızlı hareket etmesi büyük hataların oluşumuna yatkınlık sağlıyor, diyor Colorado Üniversitesi'nden jeomanyetikçi Arnaud Chulliat. Jeologlar bu gibi yer altı durumuna ilişkin değişimlerin etkilerini bulmak için çok çalışıyor. Fakat ne yazık ki bu alanda gerçekleşebilecek büyük bir olaya kimse hazırlıklı değil. Umarız şubattan önce güncellenmiş doğru model yayınlanır.


Düşünün ki kronik baş ağrısı veya epilepsi yüzünden beyninizden gelen dalgaları algılayarak vücudun ihtiyacı olan protein üreterek sizi iyileştiren bir cihaz olsa iyi olmaz mıydı ?ETH Zürich araştırma enstitüsünden bilim insanları bu rüyayı hayata geçirmek üzere. Araştırmacılar beyin dalgaları sayesinde genetik olarak modifiye edilmiş hücreleri etkileyerek spesifik bir proteine ürettirebilecek bir implant geliştirdiler. Prof. Martin Fussenegger, liderliğindeki ekip tarafından üretilen implant ,üzerindeki bir LED yakın kızıl-ötesi ışığı hücreler içeren bir bölmeye yayıyor. Hücrelere ışık geldiğinde SEAP adı verilen proteini etkiliyor. Bu proteinin tespiti çok kolay olduğu için seçildi. Bu implant insan hücre kültürlerinde ve farelerde test edildi. Ayrıca EEG başlık giyen insan gönüllülerde test edilerek, beyinlerindeki elektriksel aktivite incelendi. Bluetooth'da kontrol ünitesine aktarılan bu okumalar, implantın yakınındaki alan jeneratörünü aktive ediyor. İmplantın oluşturduğu indüksiyon akımı LED'e enerji vererek yakıyor. Hem kültürlerde, hem de farelerde bu odacıklardan SEAP difüze olarak dokuyu sardı. Sonrasında içeri girerek, kan akışına katıldı. Gönüllüler üç ayrı gruba ayrılarak, her biri farklı düşünce hallerinde cihazı aktive etmeye çalıştı. Birinci grup Minecraft'a konsantre olarak ortalama SEAP üretti. Diğer bir grup zihinlerini meditasyonla boşaltarak daha yüksek seviyede protein üretti. Üçüncü grup ise biyo-geribesleme anlayışını izledi. Bunlar implantı görerek bilinçli olarak LEDi yakmaya çalıştı. Test sübjesine göre farklı miktarlarda SEAP elde edildi. Bu sayede genleri basitçe kontrol etmek tümüyle yeni ve eşsiz,diyor Prof. Fussenegger. İlk başta EEG giyen oyuncuların birbirlerinin düşüncelerini kullanarak fandan üflenen bir topu engelli bir yolda rehberlik etmesine dayanan Mindflex oyunundan ilham alarak teknolojiyi tasarladı.


Rus şirketi Neurobotics ve Moskova Fizik ve Teknoloji Enstitüsü'nden bilim insanları , beyin aktivitesini ölçerek kişlerin gerçek zamanlı olarak gördüğü olayları görüntüye aktarmanın yolunu buldular. Bu sayede felçli insanlar beyin sinyallerini kullanarak robotik dış iskeletler gibi aletleri kullanabilecekler. Araştırmanın ön yayını bioRxiv'de yayınlandı ve akıl okuyan sistemin çalışması videoda online yayınlandı. Rehabilitasyon süresinde zihinle yönetilebilecek cihazları geliştirmek için , beyin sinyalleriyle gelen bilgiyi çözmek gerekiyor. Beyin aktivitesini çalışmak içinse görsel bilgiyi işleyecek aktiviteler yapmak gerekiyor. Örneğin video izlemek ya da resimlere bakmak gibi. Normalde fonksiyonel MRI ya da beyne takılan implantlar sayesinde bu sinyaller toplanarak işlenebiliyor. Fakat bu iki metotta günlük hayatta kullanım için oldukça sınırlı. MIPT ve Neurobotics tarafından geliştirilen teknik yapay nöral ağlara ve elektroenselografiye dayanıyor. EEG tekniğiyle invazif olmayan yollarla kafa derisine elektrotlar tutturuluyor. Böylece beyin aktivitesi EEG ile eş zamanlı olarak ölçülerek kişinin gördükleri yeniden oluşturuluyor. Araştırmacılar beyin-bilgisayar ara yüzüne odaklanarak, inme sonrası insanların robotik dış iskeletleri ya da felçli hastaların tekerlekli sandalyelerini kullanmalarını sağlamak istiyor. Deneyin ilk kısmında nörobiyologlar sağlıklı kişilere 20 dakika boyunca 10 saniyelik youtube videoları izletti. Sonra rastgele 5 video kategorisi seçti: Soyut şekiller, şelaleler,insan yüzleri, hareket mekanizmaları ve motor sporları. İkinci kategoride birinci insanın karmotoru,jetki, motorsikletler ve araba yarışları gösterildi. İşte bu EEG verisi analiz edildiğinde, araştırmacılar farklı kategorilerden gelen beyin dalgası desenleri elde etti. Böylece ekip beynin videolara tepkisini gerçek zamanlı olarak analiz edebildi. Deneyin ikinci fazında ise 5 orijinal kategoriden 3'ü seçildi. Araştırmacılar iki nöral ağ geliştirdi: Biri gürültüden kategoriye özgü görüntüler oluşturdu. Diğeri ise EEG'den gelen gürültüye benzer görüntüler oluşturdu. Ekip bu ağları birlikte çalışacak şekilde eğiterek, EEG sinyallerini test subjelerinin gördüğüne benzer gerçek görüntülere çevirdi. EEG kafatasından alınan beyin sinyallerinin bir toplamıdır. Eskiden araştırmacılar EEG sinyallerini buharlı tren geçerken bıraktığı dumana benzetirlerdi. Bu nedenle bir görüntü oluşturabilmeye yetecek bilgi sağladığını pek ummuyorduk. Fakat bu artık mümkün, diyor yardımcı yazar ve programcı Grigory Rashkov.


Dünyadaki en yenilikçi rüzgar jeneratörü firması Dutch Windwheel temiz enerji için muhteşem bir proje başlattı. Avrupa'nın en büyük liman şehri Rotterdam için geleceği temsil eden bir ikon olma özelliği taşıyor. Bu diğer rüzgar türbinlerine benzemiyor, çünkü temel aldığı teknoloji tümüyle farklı. EWICON adı verilen Elektrostatik Rüzgar Enerjisi Dönüştürücüsü teknolojisi sayesinde dönen parçalar yerine çelik tüplerden oluşan bir çerçeveden elektrik gücü sağlıyor. Bu sayede mekanik parçalara gerek kalmadığından, diğer türbinler gibi ses yapmıyor. Tabi rüzgar gülü gibi pervaneye sahip olmadığından da kuşlara zarar vermiyor. Kanatsız tasarlanan bu türbin elektriksel olarak yüklenmiş damlacıkları kullanarak güç üretiyor. Ayrıca tasarımı sayesinde hem karaya, hem de denize kurulabiliyor. Tabi binaların çatılarına da kurulabilir. Çifte halka tasarımı ışık ,çelik ve cam konstrüksiyon içeriyor. Teker benzeri yapı suyun içinde olduğundan, yüzüyormuş izlenimi veriyor. Tasarımcılar dış halkada, 40 döner kabinin olduğu bir raylı sistem, iç halkada ise, rüzgar jeneratöründe, panoramalı bir restoran, hotel odaları ve dükkanlar olabileceğini düşünüyor. Windwheel adı verilen tasarımda musluk suyu da sistem sulak alanlardan elde edilebiliyor. Biyogaz ise dev rüzgar jeneratörünün sakinlerin atığından üretiliyor. Bu rüzgar türbini teknolojisinin turistlerden bölge sakinlerine pek çok kişinin ilgisini çekeceği düşünülüyor. Rüzgar Türbininin içinde yaşamak muhteşem olmaz mıydı ? diye, soruyorlar. Bu teknoloji Delft Teknoloji Üniversitesi'nde keşfedildi. Delf Üniversitesi'nden araştırmacılar rüzgarın yüklü parçacıkları elektrik alanına taşımasına imkan veren bir teknoloji geliştirdiler. Araştırmacılar bu şöyle tarif ediyor ; Elektrohidrodinamik atomizasyon ve yüksek basınçlı monodispers sprey, adı verilen iki spreyleme metodu kullanılarak yüklü parçacıklar yaratıldı. İşte bu iki metot birden kullanılarak rüzgar enerjisinden elektrik enerjisi elde edilerek, pozitif verimle elektrik yüklenmesi sağlanıyor. Mevcut tasarımda yalıtılmış tüpler yatay olarak yerleştiriliyor. Her tüpte elektrotlar ve nozullar sayesinde yüklenmiş su parçacıkları hava sayesinde elektrik alan yaratarak sürekli kullanılabilecek bir şebeke elektriği yaratıyor. Güç miktarı ise rüzgar hızına, damlacık sayısına, damlacıklardaki yük miktarına ve elektrik alanın gücüne bağlı olarak değişiyor.


Kaliforniya Üniversitesi , Los Angeles, psikoloji bölümünün yaptığı yeni araştırmaya göre, o an korkunuzla yüzleşip duygularınızı ifade edebilirseniz, etkisini azaltabiliyorsunuz. Psikologlar örümcekten korkan 88 insan üzerinde bir deney yaptı. Üstü açık bir kabın içindeki tarantulaya yavaş yavaş dokunmaya çalışmaları söylendi. Dört farklı gruba ayrılan katılımcılardan, ilk gruba tarantulayı gördüklerinde ne hissettiklerini ve reaksiyonlarını ifade etmeleri söylendi. İlk gruptakiler böylece Bu çirkin ve korkunç örümcekten tırsıyorum,korkuyorum. gibi ifadelerle hislerini dışa vurdular. Kaliforniya Üniversite' sinden profesör Michelle Craske, herkesin farklı tepkiler gösterdiğini görmenin ve duyguların değişebileceğini görmenin oldukça enteresan olduğunu söyledi. İkinci grupta, tarantulayı tehdit olarak görmemeye çalışmaları belirtildi. Bu gruptakilere de , Bu küçük örümcek beni incitemez, korkmuyorum ondan gibi, cümleler sarf etti. Bu zaten hepimizin bildiği genel yaklaşım. Üçüncü grupta ise sübjeler tecrübeleriyle alakasız şeyler söylerken, dördüncü gruptakilere hiç bir şey belirtilmedi sadece tarantulayla yalnız bırakıldı. Bütün katılımcılara bir hafta sonra tekrar tarantulaya yaklaşmaları ve mümkünse dokunmaları belirtildi. Araştırmacılar sübjelerdeki psikolojik değişimi ellerinin ne kadar terlediğine göre değerlendirdi. Bunun etkili bir yöntem olduğu belirtiliyor. Araştırmacılar ilk grubun diğer gruplara göre daha fazla ilerleme kaydettiğini gördü. Bu gruptakiler tarantulaya daha fazla yaklaşabildi ve daha az terledi. Ayrıca duygusal olarak daha az etkilendiler. Böylece korkuyu açık açık belirtmenin , oldukça etkili olduğu görüldü. Beyindeki ventrolateral prefrontal korteksin sağ tarafının, duyguların ve hislerin oluştuğu ve düzenlendiği bölge olduğu belirtiliyor. Beynin bu bölgesinin gizemini halen koruduğu, bu ikisinin nasıl birlikte çalışabildiği anlaşılabilmiş değil.Ayrıca, beynin bu bölgesi,önemli durumlarda basitçe duygularımızı kontrol etmemizi sağlıyor.


Bazen güleriz, bazen utanırız , bazen de üzülürüz. İşte bu gibi duyguları yaşarken vücudumuzda farklı hisler dolaşır. İşte bilim bunu araştırarak vücudumuzdaki duyguların haritasını çıkardı. Bilim insanları en genel duyguların tetiklediği güçlü vücutsal hislerin, topografik açıdan farklı duygular için, farklı vücut haritalarına sahip olduğunu gösterdi. Bu duygu haritalarının, Batı Avrupa ve Doğu Asya kültürlerine uygun olacak şekilde farklı olduğu , biyolojik temele uygun olacak şekilde tepki verdiğini gösterdi. Yani duygular sadece beyinde değil vücutta belli bölgelere yayılarak tüm benliği etkiliyor. Elde edilen bulgular sayesinde duygu ve vücutla ilişkisini anlamada önemli bağlantılar sağlayabilir. Diğer taraftan farklı duygusal bozuklukları anlamak teşhis aşamasında eşsiz yardım sağlayabilir. Araştırmada Finlandiya, İsveç ve Tayvan' dan 700'ün üzerinde kişi incelendi. Araştırmacılar Finli ve Tayvanlı katılımcılarda farklı duygusal haller olduğunu tespit etti. Ardından katılımcılara vücutlarında hissedikleri duygulara göre bilgisayardaki resimleri renklendirmelerini söylediler. Katılımcılar da vücutlarındaki bölgeleri artan veya azalan duygularına göre renklendirdiler. İşte bunun sonucunda ortaya bu resimler çıktı. Araştırma 31 Aralık 2013 te bilimsel araştırma dergisi Proceedings of National Academy of Sciences' da yayınlandı. - L. Nummenmaa, E. Glerean, R. Hari, J. K. Hietanen. Bodily maps of emotions. Proceedings of the National Academy of Sciences, 2013; DOI: 10.1073/pnas.1321664111


Düzenli yoğurt tüketiminin sağlık açısından oldukça önemli olduğu söylenir. Fakat, İspanya'da 4445 İspanyol yetişkin üzerinde yapılan bilimsel araştırmada , düzenli yoğurt alımı ve sağlıklı yaşam kalitesi arasında ilişki olmadığını gösterdi. Araştırmaya göre fiziksel ve zihinsel gelişim parametreleri ile düzenli yoğurt tüketimi arasında bağlantı bulunamadı. Yıllardır çeşitli araştırmalarda düzenli yoğurt tüketiminin yararları belirtilse de, yoğurtun bu etkisi kanıtlanamamıştır. Aslında bugüne kadar sadece birkaç araştırmada yoğurt sağlık üzerine etkisi özel olarak incelenebilmiştir. Sağlığa bağlı hayat kalitesi ve mental gelişim ile yoğurt tüketimi arasındaki ilişki İspanyol araştırmasıyla gösterildi. Madrid Autonomous Ünviersitesi'nden araştırmacılar liderliğinde yapılan araştırma(SF-12) , 4,445 İspanyol yetişkinin üç buçuk yıllık periyotta yoğurt tüketimi ile sağlığı arasındaki ilişkiyi inceledi. Düzenli yoğurt tüketimi, sağlık bağlantılı yaşam kalitesiyle ilişkili değil. Gelecekte daha spesifik cihazlarla yapılabilecek araştırmalar bu besinin potansiyel yararını gösterebilir, diyor araştırmanın baş yazarı Esther Lopez-Garcia. Academy of Nutrition and Dietetics dergisinde yayınlanan sonuçlar, ayrıyeten hiç hasta olmamış ve hiç sigara içmeyen , Akdeniz diyeti uygulayan bireyler veya herhangi bir risk faktörüne sahip olmayan insanlar arasında ilişki bulunmaması yoğurta ilişkin bildiklerimizin üstünü örtüyor. Sürekli yoğurt tüketenler ile tüketmeyenler kıyaslandığından fiziksel yaşam kalitesinde önemli bir değişimi gözlenmemesine rağmen, çok az zihinsel gelişim olsa da istatistik açıdan önem taşımıyor, diyor Lopez Garcia. Bu araştırma süt endüstrisi açısında yeni bilgiler sağladığından oldukça önemli. İspanya ve diğer ülkeler sağlıklı beslenmenin bir parçası olarak süt ürünlerinin tüketimini destekliyor. Çünkü araştırmaların büyük çoğunluğu bu ürünlerin tümünü ele alıyor, fakat her mamülü ve global sağlık belirteçlerini bağımsız olarak değerlendirmek oldukça enteresan olacaktır, diyor araştırmacılar. Bugüne kadar birkaç araştırmada yoğurt tüketiminin doğrudan veya dolaylı olarak sağlığa bağlı yaşam kalitesini etkilediği önerildi. Uzmanlara göre bunun sebeplerinden biri kalsiyum açısından zengin olmasının kemikleri koruyarak ostemasküler hastalıklara karşı savaşmada yardımcı olmasıyla birlikte, bu durumlardan birinin hayat kalitesine çok büyük bir negatif etkide bulunabilmesi. Ayrıca yoğurt alımı , düşük kiloda artış(Wang et al., 2014),düşük tansiyon (Ralston et al., 2012 and Soedamah-Muthu et al., 2012) ve kardiyovasküler hastalık oranı düşüşü(Soedamah-Muthu et al., 2011) ile ilişkilendiriliyor. - Esther Lopez-Garcia, Luz Leon-Munoz, Pilar Guallar-Castillon, Fernando Rodriguez-Artalejo. Habitual Yogurt Consumption and Health-Related Quality of Life: A Prospective Cohort Study. Journal of the Academy of Nutrition and Dietetics, 2015; 115 (1): 31 DOI: 10.1016/j.jand.2014.05.013


Bugünün robotları uçabiliyor, zıplayabiliyor veya yuvarlanabiliyor olsa da, hepsi enerji tüketimlerinden dolayı ya tekrar şarj edilmeli, ya da yakıt ikmali yapmalı. Fakat geleceğin robotları, ölü böcekleri, çürümüş bitkileri ya da insan atıklarını tüketerek kendi kendine yetebilecek. Robotların yeni kazandığı bu vizyonla, canlı organizmalardan enerji elde edilmesi dünyanın pek çok laboratuarında çalışılan konulardan biri oldu. Hatta NASA bile, mikroplarla çalışan uzay robotları ile ilgilendiğini belirtti. Fakat bir İngiliz laboratuarı 2002' den beri EcoBots adındaki robot öncüleri üzerinde zaten çalışıyor. Bu robot özel mikrobiyal yakıt hücreleri sayesinde enerji elde ediyor. Robotlar biyolojik yakıtları yiyerek, nerdeyse her yerde yeterince yakıtı elde edebilir, diyor Bristol Robotik Laboratuvarları' ndan mikrobiyolog John Greenman. West of England Üniversitesi ve Bristol Üniversitesi ortak katılımıyla yapılan araştırmalar oldukça ilgi çekici gerçekten. Dünya' nın her yerinde organik maddeler bolca bulunuyor, yapraklar, toprak,böcekler hatta insan idrarı ve dışkısı bile organik. Belki de dünyada böylece pek çok çöp artık enerji için kullanılabilecek. İlk EcoBot' ta E.coli bakterisinin şekerle beslenmesiyle enerji elde edilmişti. 2005' te ise EcoBot-II' de ölü sinekler, karidesler ve çürük domateslerden gibi atıklardan enerji elde edebilen mikroplar kullanıldı. Son olarak 2010' da yapılan EcoBot-III' de ise sindirebilen bir robot yapıldı. Bu robotun özelliği ise atıkları atabilmesi, böylece ortaya çıkan zararlı maddelerden mikroplar zehirlenmiyor ve robotun enerjisi korunuyor. EcoBot-III çevreden kendi yemek ve suyunu topluyor. Sonrasında ise kendisine verilen görevi günün sonuna kadar yaparak, günün sonunda ise, atıklarından kurtuluyor. Aslında kendi özel kabına pisliyor kelimenin tam anlamıyla, diyor Ioannis Ieropoulos, Bristol Robotik Laboratuvarı' dan . - Robot tuz, mineral ve vitamin bakımından zengin kanalizasyon suyuyla besleniyor. - Çözelti, 48 mikrobiyal yakıt hücresine gidiyor. - Sonrasında ise çözelti metabolize olarak hidrojen atomları veriyor, böylece mikrobiyal hücrelerde elektrik üretiliyor. - Olabildiğince çok enerji elde etmek için, atık sistemden bir kaç kez geçirilerek atılmadan önce defalarca işleniyor. Ieropoulos, Greenman ve BRL Direktörü Chris Melhuish diğer araştırmacılara robotların nasıl bakteriler kullanabileceği hakkında prim vererek, mikrobiyal yakıt hücrelerinin nasıl atıklarla çalışabileceğini göstererek, öncülük ediyor. Böylece, robotların yapabileceği görevler bir adım daha öteye taşınarak, bir dolaşım sistemi gibi çalışabilecek; çevredeki yemek,su ışık kaynaklarını kullanarak kablolara ihtiyaç duymayacak. Bunu da mikrobiyal yakıt hücreleri-MYH sayesinde çöpleri veya organik atıkları sindirerek yapacak. Biliyoruz ki, MYH' larda mekanik bir düzenek bulunmadığından oldukça uzun süre dayanabiliyor, bu yüzden 20-30 yıl kadar mikroplar yaşadıkça çalışmaya devam edeceğini biliyoruz diyor Chris. EcoBot ekibinin çalışmasına benzer bir teknoloji bugüne kadar yapılmamıştı. 2011 ' in sonuna kadar Bill & Melinda Gates Vakıfı'ndan destek alan araştırmacılar, kanalizasyonlardan elektrik enerjisi elde ederek ve bu enerjiyi radyo ve diğer aletleri çalıştırmak için kullanarak limitleri zorlayabilirler. Belki de bir gün insan atıklarından da elde edilecek enerji, uzaydaki robotların çalışmasını sağlayarak, uzay görevlerinde yararlı olabilir. Ayrıca böylece gün geçtikçe artan çöp ve atıklar tekrardan işlenerek enerji açığı kapatılabilir. Gelecek için sevindirici bir haber olsa gerek. Şimdilik atıklardan mikrobiyal yakıt hücreleriyle enerji elde etmek oldukça sınırlı, bu nedenle günümüzde robotlar halen pillerini şarj etmek zorundalar. EcoBot ekibi yeni robotları EcoBot-IV'de ise, robotun büyüklüğünü küçültmek ve mikrobiyal yakıt hücrelerinden daha fazla enerji elde etmek istiyor.


Uzmanlar ve bilim insanları günde dört bardaktan fazla kahve içmenin sağlıklı insanlar için bile tehlikeli olabileceğini belirtiyorlar. Riskin özellikle hamile hanımlar için yüksek olduğu , hamilelerin maksimum günde 2 kupa (200mg) olduğunu belirtti. AB gıda güvenliği gözlem kurumunun ilk rehberinde günlük kafein limitinin 400 mg olduğu belirtildi. Avrupa Gıda Güvenliği Ajansı kafein limitlerini aşmanın, anksiyete ve uykusuzluğa bağlı olarak kalp ritm bozukluklarına ve kalp yetmezliğine neden olabileceğini gösterdi. Sübjeler üzerindeki geniş çaplı literatür taramasından elde edilen sonuçlar, hamilelikte kafein alımının , bebek düşük ağırlığa neden olabildiğini gösteriyor. NHS fazla kafein tüketiminin düşüğe ve hata doğum kusurlarına neden olduğunu gösteriyor. Ortalama olarak bir espressoda 80 mg kafein bulunması günde 5 espressonun limit değere ulaştığını gösteriyor. Buna rağmen büyük zincirlerinin birkaç espressoluk paketleri olduğunu gösterdi. Örneğin Starbucks'larda bir büyük filtre kahvede 400 mg kafein bulunabiliyor. Sonuç olarak günlük bilinçli bir tüketicinin günde ancak bir iki kahve içebileceğini gösteriyor. Ortalama bir kupa siyah çayda 50 mg, Redbull 'da 80 mg olduğu belirtiliyor. Küçük bir çikolatada ise 50 mg civarında kafein olabiliyor ki, sütlü çikolata bu oranın yarısı kadar var.Hepimizin içtiği kolada ise kutu başına 30 mg civarı kafein var. Ayrıca ağrı kesicilerin etkisini arttırmak için de kafein kullanılıyor. Glasgow Üniversitesi'nden beslenme uzmanlığında öğretmen Emilie Combet: Kafein çikolatanda enerji içeceklerine kadar pek çok şeyde mevcut ve bu limit masum bir şekilde geçilebilir, diyor . Geçenlerde İrlanda'da 20 kahveci arasında yapılan testte espressoların kafein miktarları arasında büyük fark bulundu. Yapılan analizler en güçlü espressonun en zayıf olana göre 6 kat fazla kafein içerebileceğini gösterdi. Bu nedenle kafein miktarlarını bilmek oldukça zor. Avrupa Komisyonu kahve limitlerini belirlemek için, geniş çaplı bir kahve tüketim araştırması yaptı. Avrupa Gıda Güvenliği Otoritesi bazı ülkelerde artan şikayetleri inceleyerek, kafeinin kalp ve merkezi sinir sistemi ve fetüslerde muhtemel riskleri üzerine bilimsel çalışma yapıldı. Bu raporun asıl mesajı kafeinin kahveden başka kaynaklardan gelebileceğidir. Sağlık riski çok büyük değil, fakat böyle bir risk var, diyor AB temsilcisi. EFSA 'nın limitleri FDA tarafından referans alınarak, 400 mg'a kadar kafeinin negatif etkiler doğurmayacağı görüşünde. 400 mg yani 4 -5 fincan kahveye denk kafein alımının sağlık problemi yaratmayacağını düşünüyor. Ayrıca normal Türk kahvesindeki limitin 6 fincan kadar olduğunu görüyoruz. 7 fincanda 420 mg ile kafein limitini geçebilirsiniz. Erkeklerde günde bir-iki bardak kahve tüketiminin ereksiyon problemini azaltabileceğini gösteriyor. NHS'nin verilerine göre bir bardak neskafede 100 mg kafein bulunurken bir bardak filtre kahvenin yaklaşık 140 mg kafein içerdiğini belirtiyor. Bir bardak çay 75 mg, kutu kola 40 mg , Araştırmacılar günde 85 ila 170 mg arası kafein tüketen erkekleritimn % 42 daha az cinsel zayıflık yaşadığını gösterdi. Bununla beraber 171 mg ila 303 mg arası kafein tüketen erkeklerin % 39 daha az cinsel zayıflık yaşadığını gösterdi.


Yıllardır kara delikler bilim kurgunun en büyük yıldızlarıdır. Bugüne kadar doğrudan bir kara delik görülmemesi nedeniyle, daha düne kadar teorik olarak incelenmekteydiler. İşte dün gerçekleşen Event Horizon Teleskopu etkinliğiyle, kara deliğin elde edilen ilk doğrudan görüntüsü bilim dünyasına yıldırım gibi düştü. Bu muhteşem veriye ulaşmak için dünya çapında işbirliği gerekti. Dünya'dan 500 milyon trilyon km (500 kentilyon km, yaklaşık 53 milyon ışık yılı) uzaktaki kara deliğin fotoğrafını çekmek için dünyanın farklı bölgelerinde yer alan 13 teleskop kullanıldı. Tabi bu teleskoplar pek çok çanaktan oluşan radyo teleskop dizileri de içeriyor. Bu eşsiz test sayesinde Einstein'ın uzay-zaman doğasında ortaya çıkabilecek teorilerini incelemek için muhteşem bir fırsat doğdu. Böylece evrende kara deliklerin aldığı role ilk kez bu kadar yakından bakılıyor. Uzun lafın kısası , Einstein haklıydı. Kara deliklerin uzayda kapladıkları kütle çok büyük ve yoğun olduğundan, ortaya çıkan kütleçekim etkileşiminden ışık bile kaçamaz. Görevi nerdeyse imkansız kılan şey, arka planı siyah olan bir yüzeyde siyah bir damla aramaktan ibaret gibi. Fakat Stephen Hawking'in çığır açıcı çalışması sayesinde artık bu devasa cüsselerin sadece karanlık boşluklardan ibaret olmadığını biliyoruz. Bu karadelikler sadece dev plazma jetleri yaymakla kalmıyor, aynı zamanda sahip olduğu yoğun kütleçekimi ile maddeyi çekirdeğe çekiyor. Madde kara deliğin olay ufkuna yaklaştıkça yörüngeleşen bir halka oluşturuyor. Bu halkadaki madde sürtünmeyle beraber bir miktar enerjiyi dönüştürerek onu diğer madde parçacıklarıyla ovalıyor. Sanki soğuk havada ellerimizi birbirimize sürter gibi bu halkada benzeri şekilde ısınıyor. Maddeler birbirine yaklaştıkça daha büyük bir sürtünme kuvveti yaratıyor . Madde olay ufkuna yaklaştıkça yüzlerce güneşin yaydığı ısıyı yayarak olay ufkunda parlıyor. İşte EHT kara deliğin silüeti boyunca bu ışığı tespit etti. Bu görüntüyü oluşturma için çok büyük bir veriyi analiz etmek gerekiyor. Bu kadar uzakta bir galakside yıldızları bile tek tek göremezken, merkezdeki kara deliği görmek çok zor bir iştir . EHT ekibi iki yakın süpermasif kara deliği hedef seçti. Biri samanyolu'nun merkezindeki Sagittarius A, diğeri de büyük eliptik M87 galaksisindeki kara delik. Alınan görüntü ise M87'deki kara deliğe ait. Bu işin ne kadar zor olduğunu anlamak için, Samanyolu'ndaki kara deliğin 4.1 milyon Güneş kütlesinde ve 60 milyon kilometre çapında olduğunu ve Dünya'ya uzaklığının 250.614.750.218.665.396 kilometre olduğunu düşünebilirsiniz. Bu sanki aya yerleştirilecek tek bir portakalın fotoğrafını çekmeye benziyor. Bu kadar hassas bir ölçüm yapmak için çok hassas teleskoplara ihtiyacınız var. Bu nedenle ekip 100 milyon yılda 1 saniye hata yapan atom saatlerini kullandı. Elde edilen veri 5000 tb yani 5 petabayt yer kaplıyordu. Bunu süper bilgisayara aktarıp, görüntüyü elde etmek ve zaman farklarını düzeltmek için algoritma geliştirildi. Son yıllarda Einstein 'ın genel görelelik teorisi iki önemli testten geçti. Ve Einstein yine haklı çıktı. Einstein teorisinde yola çıkılarak yapılan tahminler, M87'deki kara deliğin yüksek doğrulukla görüntülenmesiyle uzay,zaman ve kütleçekim doğasıyla uyumlu görünüyor. Kara deliğin merkezinin etrafında dönen maddenin hızına dair ölçümler, ışık hızına yakın olmakla beraber tutarlı görünüyor. Bu görüntüden yola çıkarak, M87 kara deliğinin Güneş'in kütlesinden 6,5 milyar kat daha büyük olduğu ve 40 milyar km genişliğinde olduğu belirtildi. Yani Neptün'ün 200 yıllık Güneş yörüngesinden daha geniş. Samanyolu'ndaki kara deliğin görüntüsü ise ışık çıkışının hızla değişmesinden dolayı oldukça zordu. Umarım, bu inanılmaz cisimlerin daha net görüntülerini elde etmek için yakında EHT dizisine daha fazla teleskop eklenir. Bakalım Samanyolu Galaksisi'ndeki karadeliğin görüntüsü nasıl olacak.


İnsan vücudunda hareket eden 4 farklı eklem vardır. Hatta çoğumuz eklemleri bazı ağrılar çekene kadar eklemlerimizi düşünmeyiz bile. Fakat eklemler gerçekten muhteşem bir makinenin parçaları gibi çalışıyor. Birbiri üzerinde kayan eklemler muhteşem bir geometrinin inanılmaz işlevini gerçekleştiren sanat eserleri gibi geliyor. Röntgenler genelde sabit resimlerden oluştuğundan vücuttaki eklemlerin hareketini gösteremez. Fakat San Francisco'dan Cameron Drake eklemlerin hareketini gösteren bir dizi muhteşem röntgen resmini birleştirerek hayata geçirdi. Ortopedi doktoru Dr. Noah Weiss'in yardımıyla muhteşem videolar hazırladı. Röntgenlerden elde edilen ham resim dosyaları Adobe ile işlenerek çeşitli gifler hazırlandı. Projede Adobe Creative Suite programı kullanarak gif setleri hazırlandı. Adobe sayesinde yapılan entegrasyonlar Photoshop ve Adobe Premiere ile geliştirildi. Tabakalar güzel bir şekilde işlenerek kusursuz gifler elde edildi. İşte size vücudumuzdaki eklemlerin nasıl çalıştığına ilişkin muhteşem gifler.


Günümüzde cep telefonlarından elektrikli arabalara kadar her alanda piller önemli bir yer kaplıyor. Bu nedenle bilim insanları ve teknoloji şirketleri pil ömrü ve verimliliği arttırmak için yeni yollar arıyor. Missouri Üniversitesi'nden bilim insanları dünyada ilk kez verimli su bazlı nükleer pil geliştirdi. Pil uzun ömürlü ve otomobillerden uzay teknolojilerine pek çok alanda kullanılabilecek kadar güvenli bir enerji kaynağı olduğu belirtiliyor. 1950'lerden beri çalışılan beta voltaikler radyasyondan güç üretebilen bir enerji kaynağı aslında.Kontrollü nükleer teknolojiler normalde tehlikeli değil. Şimdiden pek çok ticari nükleer kullanım mevcut aslında. Örneğin evimizde kullandığımız yangın dedektörleri ve acil çıkış işaretleri, diyor Elektrik,Bilgisayar ve Nükleer Mühendisliği'nden Doç. Dr. Jae W. Kwo . Radyoaktif stronsiyum-90 izotopu kullanan batarya su bazlı elektrokimyasal kimyasal enerjiden yararlanıyor. Nanoyapılı titanyum dioksit elektrotu platin kaplama ile etkili bir şekilde elektronları toplayarak enerjiye çeviriyor. Su tampon gibi davranarak, cihazda yüzey plazmonları yaratarak verimin artmasına yardımcı oluyor. Bu iyonik solüsyon çok düşük sıcaklıklarda kolayca donmadığından otomobil bataryaları dahil pek çok alanda belki de uzay mekiklerinde kullanılabilir, diyor Doç. Dr. Kwon. - Baek Hyun Kim, Jae W. Kwon. Plasmon-assisted radiolytic energy conversion in aqueous solutions. Scientific Reports, 2014; 4 DOI: 10.1038/srep05249 Sitenizi yeni keşfettim. Zevkle takip ediyorum. Sizi kutlarım çok önemli bir hizmet veriyorsunuz.


Alman Mahle ve pil üreticisi Allotrope Enerji enerji güçlerini birleştirerek elektrikli bisikletler için 90 saniyede şarj olabilen yeni nesil bir lityum-karbon pil geliştirdi. Pil teknoloji olarak, süperkondansatörlerde görülen katotları kullanan bir lityum iyon pile dayanıyor. Yeni nesil bu lityum iyon pilde süperkondansatör katodu, organik bir elektrotla ayrılıyor. Bu sayede çok yüksek bir güç yoğunluğuna erişileceği ve 20 kW 'ya kadar lityum karbon pillerle hızlı şarj sağlanacağı ifade ediliyor. Teslimatlarda kullanılan elektrikli bisikletler genel olarak 30 dakikada şarj oluyor ve bu gerçekten fast food şirketleri için uzun bir süre. Yapılan analizlere göre bir fast food motoru yaklaşık 25 km çapında bir bölgede dolaşıyor. Normalde 500 Wh'lik batarya kullanıyor ve tekrardan şarj için 30 dakika harcıyor. Bu yeni batarya ise sadece 90 saniye yani 1.5 dakikada şarj olabilecek. Ayrıca bu yeni pil hiçbir nadir toprak metali kullanmıyor ve tümüyle geri dönüştürülebilir. Bununla beraber bataryanın ısınmasına neden ısı çıkışına sahip olmadığından, kolayca ısınmıyor ya da patlamıyor. Bu sebeplerden dolayı pil, diğer lityum pillere göre hem çevreci, hem de daha güvenli. Arz talepten dolayı artan benzinli mobiletlerin yerine elektrikli benzerleri kullanılırsa, şehirlerde giderek artan hava kirliliği de bir nebze olsun azaltılabilecek. Bassett, bu hafta İngiltere'deki Cenex Düşük Karbonlu Araç fuarında çığır açan yeni icat ettikleri pili sundu.


UC DAVIS araştırmacıları yeni geliştirilen elektron mikroskopisi teknikleri sayesinde HIV ve diğer virüslerin işleyişini tekrar gösterdiler. Bilim dünyası için HIV' in zarf proteinleri önemli bir hedef: HIV' in önemli bir bileşeni olan RV144, klinik araştırmalarda tespit edildi. Bu sayede HIV'e karşı sonunda bir aşı geliştirmeyi umuyorlar. Ayrıca gp120 adı verilen ve gp41 ve 3gp120/ gp41 adı verilen zarf proteinlerinin yapıları ilişkendirilerek HIV' in son trimetrik yapısı oluşturuldu. Profesör R. Holland Cheng' in UC Davis' teki laboratuvarında daha önce yapılan çalışmada gp120 yi açılmış çiçek uyumu içerisinde nasıl gösterileceği bulunmuştu. Nature dergisinde 14 Kasım 2014 te yayınlanan çalışmada trimer yapının alt kısmında yer alan gp41'i yerine tutturmada yardımcı olan değişken bir döngü -V2- keşfedildi. Bu bağışıklığı sağlayan mevcut döngünün HIV' in zar antijeninde olduğunu söylüyor Cheng. HIV' e karşı bir aşı yapmak her zaman zor çünkü virüs protein yüzeyini çok hızlı değiştirmektedir. gp120 nin yapısını ya da zar proteininin yapısını daha iyi anlarsak bu proteinlerin çok hızlı değişmesini önleyerek bağışıklık sisteminde maruz kalacağı yeni bir aşı üretilebilir. Cheng' in laboratuvarında arka arkaya yapılan bir çift çalışmada, elektron mikroskopu için yeni teknikler kullanıldı. Elektron mikroskopuna sonda takılarak virüslerin nasıl hücre içerisine kaçıp normal hücresel süreçleri etkilediği araştırıldı. Cheng' in laboratuvarı cryo-elektron mikroskopu tekniklerinin geliştirilmesinde öncülük etmiştir. Geleneksel elektron mikroskobunda ağır metal ögeler ve kaplamalarla emprenya örnekleri vardır. Cryo-elektron mikroskobu biyolojik yapıların uygun yerlerini dondurmada son derece düşük sıcaklıklar kullanır. Ancak, biçimi nedeniyle elektronları dağılmış gelen örnekleri cryo-elektron mikroskopları enfekte hücreleri görüntülemede eksik kalmıştır. Son zamanlarda PLOS ONE 'da yayınlanan bir araştırmada Lassi Paovolainen ve arkadaşlarının mevcut yeni bir istatistiksel tekniği yeniden bu örneklerdeki eksik verileri tamamlamak için kullandılar. Pan Soonsawad ve arkadaşlarının yaptığı bir çalışmada uygulanan yeni teknikle, vezikül ya da küçük kabarcıklar oluşturarak hücrelere giren bir Picornavirüsün, büyük bir virüs grubunun içerdiği; soğuk algınlığı, bağırsak enfeksiyonları, çocuk felci, hepatit A ve son olarakta el,ayak ve ağız hastalığı gibi hastalıklara sebep olduğu görüldü. Bu yaz Birleşik Devletler' de Picornovirüs bebeklerde ve çocuklarda yayılmıştır. Picornavirüs kendini hücre içerisine alırken endozom veya kese oluşturur. Sonra keseden çıkarak genetik malzemesiyle RNA' sını ev sahibi hücrenin sitoplazmasında çoğaltır. Yeni çalışma gösterdi ki endozomlarında ev sahibi proteinler yani integrinler hücre zarlarında bulundu. Ne zaman integrinler membranda birbirine yakın yerlere gelirlerse hücre içerisine sinyal gönderimi gerçekleşir. Cheng Virüsler işte bu davranışlardan yararlanırlar dedi. Virüs integrinleri kendisine doğru toplar ve endozom oluşumu için bir tetikleme gerçekleştirir. Virüs topladığı bu integrinleri oluşturduğu model sayesinde hücre tarafından yutulur. Yeni görüntüler gösteriyor ki, endozom kesilerek virüsün genetik malzemesi hücre içine serbest bırakılır. Bu şekilde virüs çoğaltımı gerçekleşir. Cheng, hastalık yapan bu virüslerin cazibesini buldu. Bu virüs çok güzel, çünkü kendi geometrisini yeniden kullanabilir ve insan yararına göre yeniden tasarlanabilir diyor Cheng. Cheng, laboratuvarında patentli teknoloji kullanarak kendi kendini tasarlayan proteinlerle Hepatit E virüsü dahil olmak üzere bir çok hastalığa ve meme kanserine de ilaç geliştirmek istiyor.


Max Planck Kimyasal Katı Fiziği Enstitüsü'nden bilim insanları, elektronik sistemlerin hızında sıçrama yapacak bir gelişmeye imza attılar. Radbound Üniversitesi ve Helmholtz-Zentrum Dresden-Rossendorf'dan meslektaşlarıyla çalışan bilim insanları niobyum fosfit adı verilen bir madde buldular. Bileşik geçiş metali niobyum ve fosfordan oluştuğundan manyetik alana karşı direnci dramatik bir şekilde arttırıyor. Bu bileşik sayesinde daha hızlı ve yüksek kapasiteli hard diskler ve elektronik bileşenler yapılabilir. Hard diskler farklı tabakalardan oluşan filigran yapısındadır. Manyetorezistans olarak bilinen bu fenomen sayesinde yüksek elektrik direnç elde edilerek, yüksek yoğunlukta veri yani daha büyük depolama alanı elde edilebilir. Küçük miktarda elektrik nedeniyle, Lorentz kuvveti nedeniyle, elektronlar yanlış yönde akarak, eletrik direnci arttırır ve manyetik olarak istenilen konumdaki veriyi, kesin bir şekilde okumayı sağlar. Materyal üzerinde daha hızlı elektron hareketi sağlanarak, daha büyük Lorentz kuvveti dolayısıyla daha manyetik alan etkisi elde edilir, diyor baş yazar Binghai Yan. Niobyum fosfitteki elektronlar çok hızlı hareket ediyorlar. Niobyum fosfit süper hızlı yüksek taşıyıcılar içeriyor. Yani rölativistik elektronlar içeriyor, yani ışık hızının binde biri hızında (300 km/saniye) bir hıza ulaşıyor. İşte muazzam hız sayesinde direnç 10,000 kat artıyor. Araştırmalar niobyum fosfitin geleceğin bilgi teknolojileri için çok büyük bir potansiyel içerdiğini, sadece hard disklerde değil, manyetorezistans prensibi kullanan diğer elektronik bileşenlerde kullanılacağını belirtiyor. Max Planck Kimyasal Katı Fiziği Enstitüsü'nden bilim insanları, elektronik sistemlerin hızında sıçrama yapacak bir gelişmeye imza attılar. Radbound Üniversitesi ve Helmholtz-Zentrum Dresden-Rossendorf'dan meslektaşlarıyla çalışan bilim insanları niobyum fosfit adı verilen bir madde buldular. Bileşik geçiş metali niobyum ve fosfordan oluştuğundan manyetik alana karşı direnci dramatik bir şekilde arttırıyor. Bu bileşik sayesinde daha hızlı ve yüksek kapasiteli hard diskler ve elektronik bileşenler yapılabilir.