Uluslar arası bilim insanlarından oluşan bir ekip bireyin coğrafik kökenini 1000 yıl öncesine kadar tespit etmeye yarayan bir proses geliştirdiler. Coğrafik Popülasyon Yapısı olarak bilinen yöntem sayesinde sübjenin hangi atalardan hatta hangi köyden geldiği tespit edilerek kişiye özel tıbbi tedavi uygulanabilecek. Devrim olarak nitelendirilen yeni metot Sheffield Üniversitesi'nden Dr. Eran Elhaik ve Güney Kaliforniya Üniversitesi'nden Dr. Tatiana Tararinova tarafından geliştirilen metot sayesinde dünya çapında popülasyonlar adalar veya köylere kadar araştırılarak % 98 başarıyla izlenebiliyor. Daha önceki metotlar ancak 700 km menzilde kişinin soyunu araştırabiliyordu. Kısaca GPS adı verilen sistem genetik karışımlara odaklanarak tarihsel olarak popülasyonların melezlenmeye başlangıcından genel geçer yeni gen havuzları oluşturuyor. Bu yeni alet 100.000' den fazla DNA işaretine bakarak modelliyor. Soy-bilgilendirme işaretçileri olarak bilinen bu işaretler özel coğrafik bölgelere göre spesifikleşiyor. GPS aleti mitokondriyal veya Y kromozomal DNA'lar yerine otozomal kromozomları kullanarak kişinin genetik olarak daha dengeli bir resmi çekerek düzenliyor. Bu yöntemin basitliği ve kesinliği karşısında gerçekten şaşırdık. Verilen coğrafik bölgede yaşayan insanlar daha benzer genetikler gösterirler. Aynı zamanda bu genetik izler daha uzak bölgelerde de bulunabilir fakat genelde birbirine yakın bölgelerde bulunur, diyor Dr. Elhaik. Nature Communications dergisinden yayınlanan araştırmada Sandinya Adası'ndan 10 köyden bölge sakinlerinin % 25'ini ve bu bölgeye spesifik 50 km uzaklıktaki köyleri araştırdılar. Ayrıca Okyanusya' daki 20 ada da test edildi ve % 90'ını esas adalarına kadar izlenebildi. Çığır açan bu gelişme sayısız alana etki edecek. Bu sayede doktorlar hastanın geçmişini ve atalarını yüksek doğrulukla belirleyerek, genetik hastalıkları belirleyebilecek. Böylece doğru teşhis ve tedavi belirlenebilecek. Günümüzde güncel tedavilere farklı genotiplerin farklı tepkiler verdiği bilinebiliyor. Amerika' da ağzınızdan swab alarak 23andme ve ancestry.com gibi sitelere numunenizi yolladığınızda DNA genotipinizi öğrenebiliyorsunuz ($99-$200) Sadece Amerika' da bir milyon insanın bu testi yaptırdığı tahmin ediliyor. Yazarın Notu : Son yıllarda insanların farklı genetik yapılarına uygun farklı ilaçlar üretilmeye çalışıyor, çünkü herkesin genomuı her ilaca aynı tepkiyi vermiyor. - Eran Elhaik, Tatiana Tatarinova, Dmitri Chebotarev, Ignazio S. Piras, Carla Maria Calo, Antonella De Montis, Manuela Atzori, Monica Marini, Sergio Tofanelli, Paolo Francalacci, Luca Pagani, Chris Tyler-Smith, Yali Xue, Francesco Cucca, Theodore G. Schurr, Jill B. Gaieski, Carlalynne Melendez, Miguel G. Vilar, Amanda C. Owings, Rocio Gomez, Ricardo Fujita, Fabricio R. Santos, David Comas, Oleg Balanovsky, Elena Balanovska, Pierre Zalloua, Himla Soodyall, Ramasamy Pitchappan, ArunKumar GaneshPrasad, Michael Hammer, Lisa Matisoo-Smith, R. Spencer Wells, Oscar Acosta, Syama Adhikarla, Christina J. Adler, Jaume Bertranpetit, Andrew C. Clarke, Alan Cooper, Clio S. I. Der Sarkissian, Wolfgang Haak, Marc Haber, Li Jin, Matthew E. Kaplan, Hui Li, Shilin Li, Begona Martinez-Cruz, Nirav C. Merchant, John R. Mitchell, Laxmi Parida, Daniel E. Platt, Lluis Quintana-Murci, Colin Renfrew, Daniela R. Lacerda, Ajay K. Royyuru, Jose Raul Sandoval, Arun Varatharajan Santhakumari, David F. Soria Hernanz, Pandikumar Swamikrishnan, Janet S. Ziegle. Geographic population structure analysis of worldwide human populations infers their biogeographical origins. Nature Communications, 2014; 5 DOI: 10.1038/ncomms451


Sadece bu fotoğraflar bile fantastik bir hikayenin parçası, plasentanın dışında bir cam kavanozda büyütülmüş atan kalp hücreleri, kafası ve uzuvları oluşmaya başlamış bir fare embriyosu. İsrail'den bilimsel bir araştırma ekibi, bir fareyi yapay rahimde 11 ila 12 güne kadar büyütmeyi başardı. Bu bir farenin gebelik süresinin nerdeyse yarısına denk geliyor. İnsanlarda aşağı yukarı trimester başlangıcına denk. Aslında bu araştırma bilim kurgu filmi Ada'yı andırıyor. Araştırma ekibine göre, rahim dışında büyüyen bir memeli için bu rekor bir süre. Araştırmacılar sonraki adımın insan embriyoları olacağını söylüyor ki, bu da yeni etik tartışmalar doğurabilir. Bu diğer türler için yeni bir adım. Bu gelişme sayesinde, bilim insanlarının 5 haftaya kadar, insan embriyosunu büyütebileceğini umuyoruz, diyor Weizmann Bilim Enstitüsü'ndeki araştırma ekibini yöneten gelişim biyoloğu Jacob Hanna. Tabi insan embriyolarını laboratuvarda bu kadar uzun süre büyütmek, yani ilk trimestere kadar gitmek bilim dünyasını kürtaj tartışmasına geri döndürebilir. Hanna laboratuvarda büyütülecek bu embriyoların kürtajlardan alınabileceğini ya da tıbbi tedaviler için muhtemel bir doku kaynağı olabileceğini düşünüyor. Hanna'nın ekibi fare embriyolarını bu kadar uzun süre yaşatmak için, insan göbek bağından alınan kan serumlarıyla besledi, cam kavanozlarda döndürdü ve içeriye basınçlı oksijen pompaladı. Hanna bu prosesi, ventilasyona bağlı Covid-19 hastasına benzetiyor. Fare embriyoları, artık oksijenin difüzyon edemeyecek kadar büyüyünce öldü. Çünkü plasentanın sağladığı doğal kan akışından yoksundu. Bu çalışmayla normalde rahimde gizli kalan erken embriyo gelişimine bilimsel pencere açılıyor. Nature dergisinde yayınlanan makalede, bu fare embriyolarını toksinler, boyalar, virüsler ve insan hücreleri eklenen bir dizi deneyden bahsediliyor. Bu bir güç gösterisi, gerçekten ama gerçekten çok etkileyici, diyor araştırmada yer almayan İspanya Pompeu Fabra Üniversitesi'nde bir gelişimsel biyolog ve kök hücre araştırmacısı Alfonso Martinez Arias. Hanna bilim insanlarının bu yöntemle insan embriyosu üretmek isteyeceğini düşünüyor. Bir cam kavanoz içinde üretilen bu embriyoların kafası, kuyruğu ve uzuv çıkıntıları oluşmaya başlamış olması gerçekten inanılmaz. 12 günlük fare embriyosu, insanlarda ilk trimester embriyosuna denk geliyor. Bu aşamadaki zorlukları anlayabilirim. Çünkü artık kürtajların olduğu bölgeye giriyorsunuz, diyor Hanna. Buna rağmen, tüp bebek kliniklerinde buna benzer insan embriyosu deneyleri 5 güne kadar çalışılıyor ve sonra yok ediliyor. Araştırmada erken gelişim çalışmalarında kullanılan teknik ve fikirlerde patlama yaşandığı belirtiliyor. Nature yapay insan embriyoları üzerinde çığır açıcı gelişmeler yaratan iki araştırma daha yer aldı. Bu ekipler normal cilt hücreleri ve kök hücreleri kendi kendine birleştirerek erken insan embriyoları benzeri embriyolar oluşturdu. Bunlara blastoid diyorlar ve 10 güne kadar laboratuvarda büyüttüler. Daha öncesinde bunlara benzer yapay embriyo modelleri tanımlansa da, yeni araştırma bugüne kadar yapılmış en bütün çalışmadır. Çünkü, plasenta oluşturmak için gereken hücrelere hükmedebiliyorlar. Yani insan embriyolarını doğuma kadar büyütmeye bir adım daha yaklaştılar. Bilim insanları yapay embriyolarla hamileliğin belki de hiç denenmeyeceğini düşünüyor çünkü, birçok ülkede yasak olduğunun altını çiziyor. Teknolojinin henüz başlangıçta olduğu ve çoğu laboratuvar için kompleks ve pahalı olduğu belirtiliyor. Kavanozda fare büyütmenin halen birçok geliştirmeye ihtiyacı var. Çünkü henüz ilk döllenen yumurtadan alınarak 12 güne kadar geliştirilemiyor. Bunun yerine hamile farelerden 5 günlük embriyolar alınıyor ve inkübatöre alınarak 1 hafta büyütülebiliyor. Şimdilik fare embriyoları ancak fare rahminde bir süre tutunarak doğru bir şekilde büyütülebiliyor. Hanna'nın ekibi fareyi tümüyle in vitro yani laboratuvarda geliştirmek için metodu adapte etmeye çalışıyor. 14 gün kuralı nedeniyle insan embriyolarını 14 günden fazla geliştiremiyorsunuz. Buna rağmen ISSCR insan embriyolarını daha uzun süreli büyütmeye imkan vermek istiyor. Yönergeler bir kez güncellenirse başvururuz ve onay da alırız. Bu çok önemli bir deney olur,diyor Hanna. İnsan embriyolarının gastrulasyonunu ve organları oluşturduğunu görmemiz ve onu sonra durdurmamız gerekiyor. İnsan embriyolarını üçüncü, dördüncü, beşinci haftaya kadar büyütmenin faydası gerçekten paha biçilemez. Bence bu deneyler en azından bir kez daha düşünülmeli. Eğer, gelişmiş bir insan embriyosu elde edebilirsek, onun hakkında çok şey öğrenebiliriz. Hanna, bu tür deneyleri daha kabul edilebilir hale getirmek için insan embriyolarının tam gelişme potansiyellerini sınırlandırmak için değiştirilebileceğini ifade ediyor. Bir olasılık, kalbin atmasını önlemek için bir kalsiyum kanalına genetik mutasyonlar yerleştirmek olabilir. İnsan embriyoları üretmenin birçok pratik uygulaması olabilir. İlk trimesterde oluşan karaciğer,pankreas gibi ilkel organlar alınarak, büyütülerek nakillerde kullanılabilir.


Bilim Kahramanları Derneği tarafından bu yıl 11.'si düzenlenen FIRST LEGO League 'de 9-16 yaş arası gençler yarışmada takım halinde çalışarak , problemleri çözen robotlar yapıyor. Bu yılın teması ise; Senin Dünyan Senin Sınıfın . 15 Şubat 2015'de İstanbul maratonuyla başlayacak turnuvalar, Bursa ,Ankara ve İzmir illerinde sırasıyla yapılacak. En son olarak Ulusal Final Turnuvası'nda yarışılacak. FLL aslında muhteşem bir şey 60 ülkede 170 bin çocuğa şimdiden ulaşmak ve gençleri bilim ve teknoloji konularında kazanımlar sağlıyor. Çocuklar Lego'nun ürettiği robot seti , robot programlama yazılımını kullanarak verilen görevi yerine getiriyorlar. Her yıl temaya uygun olarak verilen görevleri başarıyla gerçekleştiren gençler projeleri sergiliyor. Katılanlar için muhteşem bir deneyim olacağını düşündüğüm turnuvalar gerçekten ilgi çekici. Aslında her şey ABD'nin başarılı mühendis, mucit, girişimci Dean Kamen'in bir cümlesiyle başlıyor: Toplumlar zihinsel olarak kucakladıkları kişilere benziyor. Dean Kamen, bu cümleden yola çıkarak, toplumun, sanatçı ve profesyonel sporcuları kucakladıkları gibi en az onlar kadar değerli ve topluma katkı oranı çok yüksek olan mühendis ve bilim insanlarını kucaklamaları gerektiğini düşünen FIRST Vakfı'nı kuruyor. Vakıf 1989'dan itibaren düzenlediği liselerarası turnuva dizisinde başarılı olunca, 1998'de ilk ve orta öğretim (9-16 yaş arası) için yeni bir turnuva başlatıyor. Yurt dışında FIRST LEGO League ismiyle bilinen ve küresel, birleştirici, eşitleyici, her senesi muhteşem maceralara gebe, özgüven sahibi, sorgulayan, takım halinde, toplumsal anlamı olan çözümler üreten bir gençlik yetişmesi için vitamin görevi gören bu turnuvayı; ülkemizde Bilim Kahramanları Buluşuyor adı altında gönüllüler ve destekçilerin katkısıyla 2005 sezonundan beri düzenliyoruz. FIRST Vakfı gençlerin bilim ve teknolojiye ilgi ve katılımlarını sağlayacak vizyon ve misyonu sağlar. Bu vizyon FIRST'ün kararlarını yönlendirip, FLL'nin doğuşuna sebep olmuştur. FIRST Vakfı her sezon temanın oluşumunu, FLL programı standartlarının oluşmasını, şampiyonluk turnuvalarını ve destek dokümanlarını geliştirir. 8 sezonda kadar 22 ilden 5.200 gence ulaştık. Takımlarımız uluslararası turnuvalarda, biri Avrupa Şampiyonluğu olmak üzere, 13 ödül aldılar. Destekçilerin katkılarıyla bu yolda yürümeye devam ediyorlar. Destekler sayesinde 2 katılımcı ABD üniversitelerinden burs kazandı. 9 ncu sezon erişim hedefi ise 25 ilden 2.000 genç. Türkiye'de bu gibi faaliyetlerin yapılması gerçekten umut verici . Lego' nun üçüncü nesil programlanabilir robotu LEGO Mindstorm EV3 ü Las Vegas Elektronik Tüketicileri Şovu' nda (CES 2013) tanıttı. Önceki NXT jenerasyonuna göre daha da geliştirilen Lego Mindstorms EV3 oldukça zekice özelliklerle beraber geliyor. Yeni ayrıca Android ve iPhone cihazlarıyla doğrudan uyumlu. Gerçi önceki sette Bluetooth desteğiyle kolaylıkla cep telefonu veya tabletlerden kolaylıkla yönetilebiliyordu. Fakat yeni model de SD kart ile hafıza da genişletilebiliyor. Ayrıca 4 servoya imkan sağlayan yeni bir beyine sahip. Lego Mindstorms setlerini ilk olarak 1998' de üretti ve 2006' da NXT serisiyle ikinci nesli üretti. 2013 sonbaharında ise yeni Mindstorms seti EV3' ü piyasaya sürdü. Lego Mindstorms setleri Lego tarihinde en çok satan ürün olarak ön plana çıkıyor. Lego Mindstorms robotları o kadar eğitici oyuncaklar ki, yurtdışında pek çok okulda yıllardır çocukların eğitimi için kullanılıyor. Ülkemizde son birkaç bu setler bazı okullar tarafından eğitim amacıyla kullanılıyor. Ayrıca bazı yarışmalar da düzenleniyor. Amerika da ise NASA ve devlet kurumları gençler ve çocuklar için pek çok yarışmalar düzenleniyor. Lego setleri tasarlamaya ve buluş yapmaya oldukça uygun. Hatta Lego Mindstorms için yazılmış pek çok kitap mevcut.Bu kitaplarda pek çok yeni modelin yapımı hatta LEGO brick inin nasıl hackleneceği bile anlatılıyor.


Kanser hastaları özellikle kemoterapinin yan etkilerinden dolayı sorunlar yaşasa da, halen kemoterapi en çok uygulanan tedavidir. Fakat pankreas kanseri gibi agresif kanserler zalimdir halen bilinen etkili bir tedavisi yoktur. İsrail Tel Aviv Üniversitesi'nden bilim insanları tarafından yapılan yeni bir araştırmada, hızlı duplike olan kanser hücreleri bölünürken, onları öldüren üç proteine odaklanıldı. Araştırma, Prof. Malka Cohen-Armon liderliğinde Sackler Tıp Okulu'nda yapıldı. Araştırmacılar, mitoz bölünme esnasında bu proteinlerin kanser hücrelerinin kendi doğasında bulunan , kendi kendini yok etme mekanizmasını aktive ettiğini keşfetti. Araştırma Oncotarget dergisinde yayınlandı . Bu özel mekanizmanın keşfiyle, sağlıklı hücrelere zarar vermeden kanserli hücreler öldürülebilir ve mekanizmanın hızla üreyen çeşitli insan kanser hücrelerinde işe yaraması gerçekten heyecan verici,diyor Prof. Cohen-Armon. Bu sayede kanser hücrelerinin mitoz esnasında hızla üremesi engellenerek, yok edilebilir. Özellikle tedavi edilemeyen meme, akciğer, yumurtalık, kolon, pankreas, kan ve beyin kanser hücresi kültürlerini test ettik, diyor Prof. Cohen-Armon. Yeni yapılan bu keşifte spesifik proteinlerin modifikasyonuyla iğ yapıların stabilitesi etkileniyor. Bu mikrotübüler yapılar duplike kromozomları dişi hücre bölünmesine ayrılması için hazırlanıyor. Araştırmacılar Phenanthridine türevlerinin bu proteinlerin aktivitesini bozabildiğini ve böylece iğsi yapının bozularak kromozom ayrılmasını engellediğini keşfetti. Proteinler bir kez modifiye edildiğinde, hücrenin ayrılması engellenerek, hücrenin kendi kendini yok etme mekanizması tetikleniyor. Kanser hücrelerinin mitoz bölünmesinde esnasında spesifik olarak Phenanthridine türevlerini hedeflediğini tanımladık. Buna rağmen, eklenen ilaçların çeşitliliği, bu spesifik proteinleri modifiye ederek, belki de kanser hücrelerinin kendi kendini öldürmesine neden olabilir. Kanser hücreleri daha hızlı üredikçe, daha hızlı ölmeleri bekleniyor, diyor Prof. Cohen-Armon. Araştırma hem kanser hücre kültürleriyle, hem de farelere ekilen insan kanser hücreleriyle denendi. Bilim insanları biyokimya, moleküler biyoloji ve görüntüleme teknolojilerini kullanarak bu mekanizmayı gerçek zamanlı izlediler. Ayrıca , üçlü negatif meme kanseri hücresi eklenen fareler başta mevcut terapilere karşı dayandılar ve tümör büyümesi ortaya çıktı. Mekanizmayı tanımlayarak , büyüyen tümörleri tedavideki ilişkinin gösterilmesi , gelişen agresif kanserlerin sağlıklı hücrelere zarar vermeden yok edilmesinde yeni ufuklar açacak, diyor Prof. Cohen-Armon. Araştırmacılar şimdi Phenanthridine türevlerinin pankreas ve üçlü negatif meme kanseri türevinde potansiyeli olup olmadığını araştırıyor. Her şey ne kadar hızlı gelişiyor, 1000 yılda yapılan bilimsel çalışmalarla 1 hafta da yapılan bilimsel çalışmaları kıyaslarsak, belki abartılı gelecek ama arada ki oransal fark çok azdır. En fazla 50 yıl içinde %100 kanser tedavisinin bulunacağını öngörüyorum. Bu tür gelişmeler gelecek için büyük bir umut ışığı, bir zamanlar dünyaya veba salgını aşılamayacak ölümcül ve tedavisi olmayan bir hastalıkken, çağımızında benzer hastalığı kanserdir.


Bilim insanları dünyada ilk kez inkjet yazıcı kullanarak yetişkin göz hücrelerini basmayı başardı. Bu sayede doku implantları üretilerek bazı körlük türleri tedavi edilebilecek. Bilim insanları daha öncesinde embriyonik kök hücreler ve bazı olgunlaşmamış hücreleri basmıştı. Bununla beraber, bilim insanları yetişkin hücrelerin basılmak için çok kırılgan olduğunu düşünmekteydi. Bugün bilim insanları sıçanların optik sinir hücrelerini basmayı başardı. Bu hücreler hayatta kalmayı başarmaktan öte; büyüme ve gelişme kabiliyeti de gösterdiler. Cambridge Üniversitesi'nden Oftalmoloji Bölümü' nden Prof. Dr. Keith Martin retinadaki sinir hücreleri kaybının pek çok göz hastalığına ve dolayısıyla körlüğe neden olabileceğini belirtiyor. Araştırma 17 Aralık'ta online dergi Biofabrication' ta yayınlandı. Prof. Dr. Keith Martin bu çalışmanın şimdilik başlangıç olduğunu, fakat sonunda yedek retina basımının bu sayede mümkün kılınabileceğini belirtiyor. Martin ve meslektaşları farelerin retina dokusundaki, retinal gangliyon ve gliyal hücreleri ayırdı. Sonrasında ise piezoelektrik inkjet yazıcı kullanarak her iki tipte hücreyi viale saniyede 100 hücre (48km) hızla bastı. Basım sırasında yüksek hızlı kamera kullandı ve sonrasında hücrelerin nasıl büyüdüğüne ilişkin testler yaptı. Basım sırasında oluşan kopma kuvvetine karşın retinal gangliyon hücreleri ve gliyal hücrelerin basılmamış hücreler gibi hayatta kaldığı gözlendi. Ayrıca optik sinir hücreleri akson yapma kabiliyetlerini kaybetmeden diğer sinir hücreleriyle filamentler oluşturdu. Basılmış hücrelerle basılmamış hücreler arasında bir fark yoktu, diyor Martin. Ayrıca araştırmacılar gliyal hücrelerin olduğu tabakaya optik sinir hücrelerini bastıklarında aksonların büyüme kabiliyetinin arttığını gözlemledi. Buna rağmen basılmış numunede, basılmamış numuneye göre daha az iki türden hücrenin olduğunu anladılar. Araştırmacılar bunun yazıcının ucunda bazı hücrelerin sıkışması nedeniyle yaşanabileceğini düşünüyorlar. Prof. Dr. Martin basılan hücrelerin sağlıklı optik sinir hücreleri gibi fonksiyon göstermelerinin kritik önemi olduğunu ve çalışmalarını bu yönde olduğunu belirtiyor. Uzmanlar 3D yazıcı kullanarak istenilen biçimde tasarlanan modeller çıkarabiliyor. Bilim adamları retinal gangliyon hücrelerinin basmalarının ardından, ışığa duyarlı foto reseptörler gibi diğer retina hücrelerini basmayı planlıyor. Ayrıca bu teknolojiyi multinozzle yazıcılara adapte etmeyi de düşünüyor. - Barbara Lorber, Wen-Kai Hsiao, Ian M Hutchings, Keith R Martin. Adult rat retinal ganglion cells and glia can be printed by piezoelectric inkjet printing. Biofabrication, 2014; 6 (1): 015001 DOI: 10.1088/1758-5082/6/1/015001


Ekim 2013 yılında projesi başlattılan, Genova'da bulunan İtalyan Enstitüsü'nün geliştirmekte olduğu ve Avrupa ülkeleri tarafından finanse edilen bu insansı robot projesi WALK-MAN adlı bu robot bir gün sizin de hayatınızı kurtarabilir ve hata ülke kahramanı bile ilan edebilirsiniz. Gelecekte afet müdahale operasyonları için kullanılması öngörülen bu insansı robot WALK-MAN dört yıllık bir araştırma programı ile geliştirildi. Robotun insansı hareket ve denge manipülasyon yeteneklerindeki hedeflere ulaşması için bazı tasarımsal ilkeleri içinde onay aldı. Bunlardan bazıları; mekanik tasarımı ile öne çıkan bu robot, bir insan biçiminde olması açıdan belli eklemlere ve hareket kapasitesine sahip. Bu durum da robotu insan bedenine benzer özelliğine yakınlaştırmasının nedeni ellerindeki beş parmak ile avuç içine sahip olmasıdır. Buradaki amaç güçlü hareketlerin gerçekleştirilmesine imkan tanımaktır. Avrupa Birliği araştırma projesi tarafından geliştirilen Walk-Man, 3 boyutlu lazer yazıcıyla kontrol edilen bir stereo görüntüleme sisteminede sahip. Mühendisler şimdi insan tarafından kontrol edilecek bir uzaktan kumanda üzerine çalışıyorlar. Böylece zorlu problemlerin üstesinden daha rahat gelinebilecek ve çözüm üretilecek. Robot'un gücü ise tıpkı bir otomobil gibi çalışıyor. Robotun her bir eklemi yani dizden kalçaya kadar olan mesela 50 cc'lik bir scooter motoruna eş değer. WALK-MAN 2017 yılının sonunda final testlerinden geçene kadar İtalyan Sivil Koruma yetkililerinin gözetimi altında tutulacak. WALK-MAN'in ilk kullanım alanı yangınlar olacak. Sadece Dünya 'daki görevlerde yer almayacak ve ayrıca 2025 yılında Mars'a yerleşecek insanlar kolonilerine de yardım etmek üzere tasarlanıyor.


Yapılan hesaplamalara göre Rosetta'dan bırakılan sonda 7 saat sonra kuyruklu yıldıza inecek. 6,4 milyar km'lik yolculuğundan sonra Rosetta'nın kuyruklu yıldıza 22 km'si kaldı. İlk Görev Başarıyla tamamlandı. Philea'nın inişinin 5 -5:30 p:m olabileceği düşünülüyor. İticiler ve yörünge yeniden ayarlandı. Kuyruklu yıldızın yerçekimi bilinmediğinden manevralar oldukça zor , bu nedenle inişin geciktiği belirtiliyor. Rosetta'nın 2 bataryasının manevra için yeterli gücü sağlayamadığı bu nedenle tekrar güneş panelleriyle şarj edilmesi gerektiği belirtiliyor. Kuyruklu yıldız hakkında halen bilgi verilmeye devam ediliyor. Görevin ne kadar zor olduğu hakkında bilim insanlarının görüşleri alındı. Türkiye saatiyle 11:00'de Philae sondası Rosetta'dan ayrılacağı ve yolculuğuna başlayacağı belirtildi. ESA operasyondan Rosetta Philae Sonda ayrılma onayı verildi. Onay sonrasında her şeyin yolunda olduğuna dair sinyal ESA'ya ulaştı. Her şey yolunda . 511 milyon km uzaktan verilen otomatik inişi onayı sonrasında sonda ayrıldı ve iniş takımlarını açtı. 12.11.2014 13: 30 Ayrılmadan sonraki ilk sinyal dünyaya ulaştı. 12.11.2014 18.20 Philae Kuyruklu Yıldıza indi. Kuyruklu yıldız şarkısını söylemeye başladı bile. 40-50 millihertz 'lik ses normalde insan kulağının duyamayacağı frekansta. Bilim dünyası en sıra dışı görevlerden birine tanıklık ediyor. Avrupa Uzay Ajansının Rosetta uzay mekiğinin Philae sondası 67P/Churyumov-Gerasimenko kuyruklu yıldızına 12 Kasım 2014'de J bölgesine yani yeni adlandırılan Agilkia bölgesine inmeye hazırlanıyor. Agilkia Nil Nehri'ndeki bir adadan ismini alıyor. Adını Mısır'da bulunan Rosetta Taşı'ndan alan Rosetta , Mısır diline dair izler taşıyor. Ayrıca bu isim 16 ile 19 Ekim arasında 135 ülkeden 8000 kişiden oluşan bir jüriden seçildi. Rosetta uzay mekiği dairesel manevralar çizerek kuyruklu yıldıza yaklaşıyor ve 12 Kasım 2014'de kuyruklu yıldıza sonda indiren ilk uzay aracı olacak. Philae sonda aracının kuyruklu yıldızda yapacağı incelemeler, evrenin oluşumu ve hayatın başlangıcına dair bazı sırların aydınlatılmasını sağlayabilir. Çuryumov-Gerasimenko/67P kuyrukluyıldızı, Kuiper kuşağına ait bir gök cismi olarak anılıyor. Kuiper kuşağı, Neptün gezegeninin yörüngesi ile Plüton gezegeninden daha uzakta kalan gezegenimsilerin var olduğu bir alan. Sonda aracı yapacağı incelemelerle kuyruklu yıldızların oluşumlarına da açıklık getirecek. Kimi uzmanlar kuyruklu yıldızları evrenin derin dondurucuları olarak niteliyor. Araştırmalar Güneş Sistemi'nin 4,6 milyar yıl önce nasıl meydana geldiğine dair ipuçları da sağlayabilir. Philae modülü bunun için 10 tahlil aracıyla donatılmış durumda. Bunlar arasında röntgen spektrometresi, ışık, elektromanyetik dalga ve ses ölçüm araçları da bulunuyor. Bu araçlar, kuyruklu yıldızın çekirdeğine kadar inceleme imkanı verecek. Rosetta şimdiye kadar Dünya'ya çok sayıda önemli veri yolladı. 2007 Şubat'ında Mars yakınlarından geçen araç, Stejns asteroidinin 800 kilometre kadar yakınından geçti. Rosetta, 2010 Temmuz ayında ise Lutetia asteroidinin 3 bin kilometre kadar yaklaştı. Dünyaya bu gökcisimlerinden görüntüler ve izledikleri yörüngelere dair önemli veriler yolladı. Rosetta göreviyle ilgili kısa bir film çekildi. Ambition 'Hırs' adlı kısa filmde insanoğlunun azmiyle her şeyi başarabileceği anlatılıyor. Rosetta 2004'den berin 10 senedir kuyruklu yıldızı yakalamaya çalışıyordu. Görev gerçekten insanlık için büyük önem taşıyor. Bilimsel açıdan oldukça önemli bir zamandayız. Video Yayını 11 Kasım 2014 saat 11:00 P.M civarında başlayacak. Rosetta ile ilgili diğer haberlerimiz için burayı tıklayın .


Bilimsel yayınlara ne kadar güvenebiliriz? Bilim sahteciliği nasıl saptanabilir ? Kötü bir elle blöf yaparken, en iyi poker oyuncularının bile onları ele veren bir açığı vardır. Hileye başvuran bilim insanlarının da benzer, ancak çok daha zor ayırt edilen açıkları vardır. Stanford'dan iki araştırmacı, tahrif edilmiş verileri aktarmaya çalışan bilim insanlarının yazı şablonlarını çözdü. Journal of Language and Social Psychology'de yayınlanan çalışma, en sonunda bilim insanlarının yayınlanmalarından önce tahrif edilmiş araştırmaları saptamalarına yardımcı olacak. Sahtecilik yapanların bunu yapma yollarını anlamaya dair makul sayıda araştırma bulunmaktadır. Araştırmalar, sahtecilik yapanların genellikle olumsuz duygu ifadeleriyle görüş bildirmeye ve daha az birinci tekil kişi zamiri kullanmaya eğilimli olduklarını gösterdi. Sahte mali raporlar tipik olarak daha üst düzeyde dilsel bir kapalılık gösterir. Daha net açıklamak gerekirse dikkati doğru verilerden başka yere çekmek ve yanlış verileri gizlemek amaçlanmıştır. Akademik çevrelerde de benzer bir paternin olup olmadığını görmek için, Stanford'da iletişim bölümü öğretim üyesi Jeff Hancock ve yüksek lisans öğrencisi David Markowitz, yaşam bilimleri dergileri alanındaki bir veri tabanı olan PubMed arşivlerinde 1973 ve 2013 yılları arasında geri çekilen makaleleri incelediler. Öncelikli olarak biyomedikal alanındaki dergilerden, belgelenmiş sahtecilik yüzünden geri çekilmiş 253 adet makale saptadılar ve bu makalelerdeki yazıları aynı yayım tarihli, aynı dergilerdeki aynı konuları kapsayan geri çekilmemiş makalelerdeki yazılarla karşılaştırdılar. Daha sonra uydurma sonuçlarını gizlemeye çalışan yazarların sahtecilik düzeylerini derecelendiren özelleştirilmiş bir kapalılık indeksi kullanarak her makalenin sahte veri düzeyini derecelendirdiler. Bu derecelendirmelere sıradan ifadelerin, soyut dil kullanımının, mesleki terimlerin, olumlu duygu ifadelerinin ve ölçümlendirilmiş okuma kolaylığının değerlendirme sonuçlarıyla varıldı. Sonuçlar, sahtecilik yüzünden geri çekilmiş makalelerin kapalılık indeksinde başka sebeplerle geri çekilmiş makalelere göre belirgin şekilde daha yüksek bir değer kaydettiğini gösteriyor. Örneğin sahtecilik yapılmış makaleler geri çekilmemiş makalelere göre yüzde bir buçuk daha fazla mesleki terim içeriyor. Araştırmacılar, bilim insanlarının veri sahteciliğini çeşitli sebeplerle yapabileceklerini söylüyorlar. Önceki bir araştırma araştırmacıların bulgularını manipüle etmesine ya da tümüyle düzmece çalışmalarını kullanmalarına sebep olan yayınla ya da yok ol anlayışına dikkat çekiyor. Ancak, araştırmacıların yazıda bulduğu farklılaşma, ne var ki yazarın, dilin manipülasyonu yoluyla sahteciliğini gizleme amaçlarıyla doğrudan ilintilidir. Örneğin, akademik sahtekarlık yapan bir yazar makalenin sorgulanmasına sebep olacağı korkusuyla, araştırma sonuçları için gelebilecek övgülere engel olmak için daha az olumlu duygu ifadeleri kullanabilir.


Merkezi Almanya'da bulunan ve bilimsel araştırmalara sağladığı büyük katkılarla tanınan ve ismini ünlü bilim adamı Max Planck'ten alan Max Planck Topluluğu'nun dünyaca ünlü Bilim Tüneli Sergisi, Türk Alman Araştırma, Eğitim ve İnovasyon Yılı kapsamında İstanbul'da açıldı. Bahçeşehir Üniversitesi'nin Türkiye'ye kazandırdığı ve Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakan Yardımcısı Davut Kavranoğlu'nun katılımıyla açılan sergi güneş sisteminin en küçük detaylarından nano teknolojilere, beynin sırlarla dolu dünyasından geleceğin ilaç tasarımlarına, insanın yaşama, öğrenme ve sosyal sistemlerinden füzyon teknolojisine kadar pek çok alanda geleceğin dünyası hakkında ipuçları veriyor. Türkiye'nin ilk kez Almanya'ya bilim ataşesi atayacağını söyleyen Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakan Yardımcısı Davut Kavranoğlu, Bilimsel bilgiyi ve bu alandaki deneyimlerimizi paylaşmak ve bunu sanayinin hizmetine sunmak amacıyla başlattığımız Türk-Alman Bilim Yılı etkinlikleri Türkiye ve Almanya ilişkilerine yeni bir zenginlik kattı. Bu işbirliği, Avrupa Birliği ile olan ilişkimize de geliştirecek. Yakın zamanda Almanya'ya atayacağımız bilim ataşesi, bilim ve teknoloji alanındaki ilişkilerimizin gelişmesine katkı sağlayacak. Bilim Tüneli de bilimin güzelliklerini ve ihtişamını laboratuvarların dışına çıkarıp toplumda yaygın olarak gençlere ve bilim insanlarına göstermeyi amaçlıyor ifadelerini kullandı. - - - - - - - - Bahçeşehir Üniversitesi Mütevelli Heyeti Başkanı Enver Yücel sergi açılışında yaptığı konuşmada Dünyanın en önemli bilim sergilerinden birini Türkiye'ye getirmiş olmaktan mutluluk duyuyoruz. Türk Alman Araştırma, Eğitim ve İnovasyon Yılı'nda hem İstanbul'daki Bahçeşehir Üniversitesi'nde hem de Berlin'de açtığımız BAU- Uluslararası Berlin Üniversitesi'nde benzer etkinliklerimizi ve bilime desteğimizi sürdüreceğiz dedi. Sergiye ev sahipliği yapan Torunlar GYO Genel Müdür Yardımcısı İlham Dündar Türkiye'nin en büyük alışveriş, eğlence ve yaşam merkezi Mall of İstanbul olarak bugüne kadar hep yeniliklere ve ilklere ev sahipliği yaptık. Bugün de 18 ülkede, 30 şehirde, 10 milyon ziyaretçinin gezdiği 'Bilim Tüneli' sergisine ev sahipliği yapmaktan mutluluk duyuyoruz. 'Bilim Tüneli' gibi gençlerimizin yeni bilgiler öğrenmelerini sağlayacak sergilere ev sahipliği yapmaya devam edeceğiz dedi. Serginin Türkiye'ye kazandırılmasına destek veren Siemens Türkiye Yönetim Kurulu Başkanı ve CEO'su Hüseyin Gelis ise Başta gençlerimiz olmak üzere tüm toplumumuza bilimi sevdirmeli, bilimin faydalarını göstermeli ve daha fazla merak etmeye teşvik etmeliyiz. Türkiye'nin genç nüfusu bu potansiyele sahiptir dedi. Gelis, Bilim Tüneli Sergisi'nin de bu amaca önemli katkılar sağlayacağına, gençlerimizin bilim algısının geliştirilmesine destek olacağına inandığını ifade ederken Bilimi ve teknolojiyi esas alan, dünyanın en inovatif şirketleri arasında yer alan Siemens olarak, Bilim Tüneli Projesi'ne destek vermekten büyük mutluluk duyuyoruz diye konuştu. Bahçeşehir Üniversitesi'nin Max Planck Institute işbirliğiyle İstanbul'a getirdiği sergi 18 Ekim 2014 12 Şubat 2015 tarihleri arasında Mall Of İstanbul alışveriş merkezinde ziyaret edilebilir. İndirimli 10TL, grup indirimi (15 kişilik) 10TL ve tam fiyat 20TL ücret olarak belirlenmiş. Grup halinde gidenler için rehberde gruba eşlik edebileceğinin bilgisini aldım. Tekil ziyaretçiler içinde A Human Adventure Uzay Sergisi'nde olduğu gibi iPod ile elekronik rehber olacak (elektronik rehber A human Adventure sergisinde ücreti 5TL'di). Max Karl Ernst Ludwig Planck (23 Nisan 1858, Kiel 4 Ekim 1947, Göttingen), Alman fizikçi. 1918 Nobel Fizik Ödülü sahibi . Almanya'nın Kiel şehrinde entelektüel bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası Kiel Üniversitesi'nde hukukprofesörüydü. Max'ın gerçek adı Alman kökenli bir isim olan Maximilian'dı. Ama, on yaşından itibaren adını Max olarak kullandı . Orta öğrenimini Münih'te tamamlayan Planck, bilime gönül vermiş bir öğretmenin etkisinde fiziğe özel bir ilgiyle bağlandı; bir yandan da ailesinin sağladığı olanakla piyano dersleri aldı. Fizik öğrenimi için üniversiteye başvurduğunda, dönemin büyük fizikçisi, Bu alanda , neredeyse her şey zaten keşfedildi, ve geriye kalanlar sadece doldurulması gereken birkaç delik. demişti. Ama Max, çocukluk hayalinden kopmamaya kararlıydı. Üstelik, üniversite öğreniminde, Helmholtz ve Kirchhof gibi gerçekten seçkin profesörlerin öğrencisi olmanın kendisi için kaçırılmaz bir fırsat olduğunu biliyordu. Münih ve Berlin üniversitelerinde öğrenimini sürdüren genç fizikçinin hidrojen çözülümüne ilişkin doktora tezi, tüm meslek yaşamındaki tek deneysel çalışması olarak kalacaktı. Asıl ilgi alanı matematiksel fizik olan Planck, olağanüstü yeteneğiyle kısa sürede meslek çevresinin dikkatini çeker; daha otuz yaşında iken Berlin Üniversitesi fizik kürsüsüne atanır. Planck'ın uzmanlık alanı, termodinamik teori diye bilinen ısı bilimiydi. Işık radyasyonu üzerinde çalışırken Planck bir sorunla karşılaşır. Klasik fiziğin, Enerjinin Eşit-bölünme Teoremine göre kor halindeki bir cisimden salınan radyasyonun, hemen tümüyle, dalga uzunluğu olası en kısa dalgalardan ibaret olması gerekiyordu. Bu, küçük bir ısının bile son derece parlak bir ışık vermesi demekti. Öyle ki, vücut ısımızın bizi bir ampul gibi aydınlatması beklenirdi. Radyasyon enerjisi sürekli bir akış olarak varsayıldığından, spektrumun kısa dalga kesiminin alabildiğine geniş olması, hatta sınırsız uzaması gerekirdi. Başka bir deyişle dalga uzunluğunun giderek kısalmasıyla enerjinin sonsuza doğru artması söz konusuydu. Fizikçiler bu beklentiyi mor ötesi facia diye niteliyorlardı . Oysa, deney sonuçları spektrumda çok değişik bir enerji dağılımı ortaya koymaktaydı. Bir kez deney, hiçbir maddenin, ne denli akkor haline getirilirse getirilsin, sonsuz enerji salacağını kanıtlamıyordu. Sonra çıkan enerjinin büyük bir bölümünün orta dalga uzunluktaki kesimde olduğu görülüyordu. Yerleşik kuram ile deney sonuçları arasındaki tutarsızlık gözden kaçmayacak kadar açıktı. Sorun deneysel verilere dayalı hesaplamalarda bir hatadan kaynaklanmıyor idiyse, yerleşik kuramın yetersizliği söz konusu olmalıydı. Planck'ın yetkin örnek olarak aldığı kara-cisim üzerinde yürüttüğü kuramsal çalışması 1900'de yayımlanır. Çalışmanın dayandığı temel düşünce şuydu: Madde her biri kendine özgü titreşim frekansına sahip ve bu frekansla radyasyon salan vibratörlerden ibarettir. Gerçi bu düşüncenin yürürlükteki kurama ters düşen yanı yoktu: Ne var ki, Planck aynı zamanda vibratörlerin enerjiyi sürekli bir akıntı olarak değil, bir dizi kesik fışkırmalarla saldığı görüşünü de ileri sürmekteydi. Bu demekti ki, belli bir frekanstaki bir osilatörün saldığı veya aldığı enerji ancak tam birimler biçimde olabilir; birim kesirleriyle olamazdı. 1900 yılında Kuantum Mekaniginikeşfetmiştir. Planck'ın çözüm arayışında başvurduğu istatistiksel yöntemin de, inceleme konusu ilişkilerin sayılabilir olmasını gerektirmesi, radyasyon enerjisinin bireysel bölümlerden oluştuğu varsayımını kaçınılmaz kılıyordu. Önerilen çözüm basitti: Gözlem sonuçlarıyla bağdaşmayan sürekli akış varsayımından vazgeçmek! Ne var ki, şimdi oldukça açık ve mantıksal görünen bu çözümün o dönemde hemen benimsenmesi bir yana, akla yakınlığı bile kolayca düşünülemezdi. Doğanın sürekliliği bir hipotez ya da sıradan bir varsayım olmanın ötesinde doğruluğu sorgulanmaz bir inançtı adeta! Newton mekaniği gibi Maxwell'in elektromanyetik teorisi de doğanın sürekliliğini içeriyordu. Nitekim elektromanyetik teoriyi deneysel olarak doğrulayan Hertz, ışığın dalga teorisine değinerek bu teoriyle fiziğin değişik kollarının sağlam, tutarlı bir bütünlük kazandığını belirtmekten geri kalmaz. Yerleşik bir kuramı sorgulamak kolay değildir gerçekten. Hele yeni bir kuram oluşturmak, üstün zeka ve hayal gücünün de ötesinde yüreklilik ister. Doğrusu, Planck'ın, getirdiği çözümle devrimsel bir gelişmeyi başlattığının farkında olduğu; dahası çözümünün, bağlı olduğu klasik fiziği sarsabileceğini öngördüğü söylenemez. Ama onun yadsınamaz yanı, karşılaştığı soruna gösterdiği olağanüstü duyarlılıktı. göstermektedir]. Buna göre, bir enerji kuvantumu, dalga frekansıyla Planck değişmezinin çarpımına eşittir . Planck'ın önerdiği hipotez başlangıçta hiç değilse ışığın dalga teorisine doğrudan bir tehlike oluşturmuyordu, belki. Ama klasik fiziğin önemli bir ilkesi olan doğanın sürekliliği varsayımı sarsılmıştı. Doğa asla sıçramaz anlamına gelen eski Latince özdeyiş, Natura non facit saltus geçerliliğini sürdüremezdi artık!


Yeni yapılan bilimsel çalışma iklim değişiminin güneşteki ısı değişimlerinden çok fazla etkilenmediğini gösterdi. Elde edilen bulgular, geçmişte sıcak ve soğuk hava periyotlarının uzunluğunun, güneş aktivitesindeki dalgalanmalardan kaynaklandığını belirten bilimsel görüşü altüst etti. Araştırmaya göre 1800 yılına kadar gerçekleşen son 1000 yıllık iklim değişiminde ana etkenin volkanik patlamalar olduğunu gösterdi. Volkanik patlamalar güneş ışıklarının dünyaya erişmesini engelleyerek havanın kurumasına ve soğumasına neden oluyor. 1900' den beri ise sanayi devrimiyle artışa geçen sera gazları, iklim değişiminin birinci sebebini oluşturuyor. Elde edilen bulgular düşük güneş aktivitesinin Dünya'daki sıcaklıkların değişimin sanıldığı kadar büyük etkilere sahip olmadığını gösterdi Bu sayede bilim insanlarının bakış açılarını geliştirerek hava tahminlerini geliştirebilir. Edinburgh Üniversitesi'nden bilim insanlarını yaptığı araştırma geçmişteki sıcaklık değişimlerinde ilişkin üç bilgi halkası ve diğer tarihi kaynakları gözden geçirdi. Güneşteki büyük ve küçük değişimleri içeren, geçmişe dönük bilgisayar tabanlı modelleri kıyaslandı. Araştırma sonucunda güneşteki zayıf değişimlerin sıcaklık kayıtlarındaki en iyi korelasyonu vererek, geçtiğimiz milenyumda sıcaklıklar üzerinde minimum etki yarattığını gösterdi. Edinburgh Üniversitesi Jeoloji Bölümü'nden Dr Andrew Schurer ; Bugüne kadar iklimde güneşin etkisi yeterince anlaşılmamıştır. Yaptığımız yeni keşiflerin hava sıcaklığının geçtiğimiz son birkaç yüzyılda nasıl değiştiğini anlamaya yardımcı olacağını umuyoruz. Bu sayede gelecekte hava tahminleri geliştirilebilir. Bununla beraber İngiltere' de güneş ve anormal soğuk havalar arasındaki bağlantı halen araştırılıyor diyor. - Andrew P. Schurer, Simon F. B. Tett, Gabriele C. Hegerl.Small influence of solar variability on climate over the past millennium. Nature Geoscience, 2013; DOI:10.1038/ngeo2040


Sussex Üniversitesi'nden bilim insanları akıllı telefon ekran kırılması problemine yeni bir çözüm getirdi. Grafen sayesinde akıllı telefon ekranlarını ucuz, daha az kırılgan ve çevreci yapmanın bir yolunu buldu. Normalde akıllı telefon ekranlarında kullanılan indiyum kalay oksit, hem kırılgan hem pahalı. İndiyum nadir bir metal ve çıkarırken doğaya verilen zarar büyük. İndiyum kalay oksite alternatif gümüş olsa da, o da pahalı. İşte Sussex Üniversitesi'nden gümüş nano teller ile grafeni birleştirmenin bir yolu bulundur.Yeni hibrit materyal sayesinde, mevcut teknolojilerdeki maliyet ve performans oranı dengelenebilir. Bu materyaller birleştiğinde ise tümüyle yeni bir materyal oluşturulabiliyor. Grafen tek tabakalı karbon atomlarından oluşturduğundan suda yüzebiliyor. Pul şeklinde bir tabaka yaratmak için aynı çocukken yaptığımız patates baskılar bir atom tabakası alınarak gümüş nanotel film şablonuna yapılabiliyor. Bu pul poli maddesinden yapılıyor, bildiğimiz silikon malzemeler gibi. Prof. Alan Dalton : Daha öncesinde gümüş nanoteller dokunmatik ekranlarda kullanılsa da, kimse bunu grafenle birleştirmeyi denemedi. Asıl heyecan verici olan grafenin yüzeye serme tekniğimiz. Grafen parçacıkları su yüzeyinde yüzdürerek, onları silikon bir kaşe ile toplayarak aynı patates baskı gibi gümüş nanofilm veya istediğimiz herhangi bir şablona basıyoruz. Bu devrimsel teknik aynı zamanda tabiatı gereği ölçeklenebilir. Bağıl açıdan gümüş nanoteller ve grafeni daha büyük ölçekte üretmek için büyük silindirler, spreyleme makineleri kullanılabilir. Yani yakın bir zamanda kırılan telefon ekranları tarihe karışabilir. Her ne kadar gümüşte nadir bulunsa da indiyuma oranla grafenle kaplanacak alan çok küçük. Çünkü grafen doğal grafitten üretiliyor ve doğada bolca bulunuyor. Her ne kadar gümüş kullanımı da havayı kirletiyor olsa da araştırmacılar grafen tabakaların kirleticilerin havaya karışmasını durdurduğunu gösteriyor. Ayrıca yeni geliştirilen film esneyebiliyor bu da yakın gelecekte tümüyle esneyebilen cihazlara imkan tanıyabilir. - Matthew J. Large, Sean P. Ogilvie, Sultan Alomairy, Terence Vöckerodt, David Myles, Maria Cann, Helios Chan, Izabela Jurewicz, Alice A. K. King, Alan B. Dalton. Selective Mechanical Transfer Deposition of Langmuir Graphene Films for High-Performance Silver Nanowire Hybrid Electrodes. Langmuir, 2017; DOI: 1021/acs.langmuir.7b02799


Biliyorsunuz ki, bir insanın ışık hızının iki katı hızda hareket etmesi mümkün değildir. Aslında herhangi bir cismin ışık hızından daha hızlı gitmesi mümkün değildir. Buna rağmen bilimsel açıdan, bazı garip parçacıkların ışık hızının iki katı hızda yolculuk etmesi ve belki de bu parçacıkların zamanda geriye gitmesi mümkün olabilir. En iyi fizik teorilerinden biri Albert Einstein tarafından ortaya atılan genel göreleliktir . Bu teoriye göre; ışık hızı, kütlesi olan her şeyin evrensel hız limitini sınırlar. Özellikle rölativiteye göre kütlesi olan hiçbir şey ışık hızından hızlı gidemez. Bir kütlesi olan bir cismi hızlandırmak için enerji vermemiz gerekir. Bir cisim ne kadar hızlı giderse o kadar fazla enerjiye ihtiyaç duyar. Rölativite denklemine göre bir cismin kütlesinin ne kadar olduğuna bakmaksızın, ışık hızına çıkarmak için sonsuz miktarda enerji gerekir. Tabi ki enerji kaynakları sonsuz değildir, sınırlıdır. Aslında Evren zaten sınırlı enerji içerir. Yani Evrenin bir cismi ışık hızına çıkaracak enerjisi yoktur. Bu nedenle bir insanı ışık hızının iki katı hıza çıkarmak pek mümkün değildir. Evrensel hız limitinin normal kütlesi olan her şeye uygulanabileceğini söyleyebiliriz. Buna rağmen takyon adı verilen hipotetik parçacıkların sanal kütle adı verilen özel bir kütleleri vardır. Takyonların var olduğuna dair henüz bir kanıt olmasa da rölativiteye göre muhtemel varlıkları göz ardı edilemez. Eğer takyonlar varsa daima ışık hızından daha hızlı hareket etmek zorundadır. Nasıl normal kütleli bir cisim ışıktan daha hızlı gidemezse, takyonlar da ışıktan yavaş gidemez. Bazı fizikçiler takyonların var olduğuna ve sabit olarak zamanda geriye doğru yolculuk ettiğine inanmaktadır. İşte bu nedenle takyonlar zaman yolculuğuyla ilgili filmlerde ve kitaplarda sıklıkla işlenmektedir. Hatta bazı bilim insanları, takyon elde ederek zaman makinesi üretme gibi fikirler var. Tabi daha henüz takyonları tespit edecek bir teknolojimiz olmadığından, bu ancak rüya oluyor. Işık hızından daha hızlı yolculuk edememek oldukça sinir bozucu gelebilir. Güneşten başka bize en yakın yıldız bile 4,35 ışık yılı uzakta olduğundan, bir yolculuk 4 yıldan fazla sürecektir. En uzak yıldızın 28 milyar yıl uzakta olduğunu düşünürsek, tüm evreni gezmek imkansız ötesi gelecektir. Fakat rölativite solucan deliklerine izin vermektedir. İşte solucan delikleri varsa, evrenin bir ucundan diğer ucuna gitmek çok kolay olacaktır. Buna rağmen takyonlar,solucan delikleri tümüyle hipotezde kalmaktadır. Aslen ışıktan daha hızlı yolculuk yapamayız ama halen nasıl olabileceğini hayal edebiliriz. Bu şekilde düşünmeye, karşıt kavramsal düşünme deniyor. Böylece ne olabileceğini düşünebilir ya da gerçekliğin farklı bir yönde olabileceğini hayal edebiliriz. Her biri farklı bir dizi fiziksel ilkeye sahip, dikkate alabileceğimiz birçok farklı olasılık vardır. Doç. Dr. Sam Baron, Avustralya Katolik Üniversitesi. Bu makale, Creative Commons lisansı altında The Conversation'dan yeniden yayınlanmıştır..


Yeni yapılan bir araştırmaya göre dünyada en çok bulunan parazitlerden biri olan Toksoplazma gondii'nin bulaştığı insanlardan başka insanlara bulaşmak için konağının cinsel açıdan daha çekici hale getirdiği bulundu. Turku Üniversitesi'nden Javier Borraz-Leon, parazitlerin bir diğer konağa geçmek için ortaya koyduğu davranışları inceiliyor. Özellikle T.gondii , araştırmacıların parazitin, örneğin bir hayvan konakçısını yırtıcı kedilerden gelen idrar kokusuna çekmesine neden olabileceğini bulmasıyla, daha önce büyük çaplı bir araştırmaya tabi tutulmuştur. İdrar kokusu; konağın yırtıcı bir kedi tarafından yenme olasılığını artırarak, konağın riskli davranışlarda bulunmasına yol açar, böylece parazitin en uygun konağa ulaşması için farklı yollar dener. Parazitler bulaşmak için konakları etkileyebilirler bu da hayvanlar hasta gözüktüğünden, diğer hayvanların bu hayvanlarla çiftleşmelerine engel olabilir. Bu durumda dişiler parazit kapan erkeklerden doğal olarak uzak durur ve gelecekteki yavrularının enfekte doğmalarını engellerler. İşte bazı parazitler bu problemi çözmek için kendi konağın görünümünü manipüle edebilir. Aslen parazit enfeksiyonun belirtilerini saklayarak, bir şekilde gizlenebilirdi. Fakat 2011'de yapılan bir araştırmada bir adım daha öteye gidilerek, T.gondii enfeksiyonu kapan erkek sıçanların görünümlerini iyileştirerek dişi sıçanlara karşı daha çekici hale gelebilecekleri hipotezi öne atıldı. Borraz-Leon, Toksoplazma gondii'nin , konağın çekiciliğini artırmak için bazı fenotipik değişiklikler üretebileceğini ve aynı zamanda parazitin bulaşması için ilişkili faydaları artıracağını düşünmek makul. Aslında deney icabı Toxoplasma gondii parazitiyle enfekte erkek sıçanların testosteron hormonu seviyelerinde bazı değişikler olduğu görüldü. Ayrıca enfekte olmamış dişiler tarafından cinsel açıdan daha çekici ve tercih edilir olduğu görüldü ki bu sonuçlarımızın evrimsel yorumunu destekliyor, diyor. Borraz-Leon T.gondii bu hipotezi kontrol etmek istedi. İnsanlarda T.gondii parazitlerine ilişkin elle tutulur kanıtlar aradı. Yapılan araştırmalarda T.gondii enfeksiyonu kapan erkeklerde, enfekte olmayanlara kıyasla daha yüksek testesteron seviyeleri görüldü. T.gondii ile enfekte olan kişilerde riskli davranışlara girişmeye daha yatkın olduğu bulundu. Öyle görünüyor ki parazit kaybetme korkusunu azaltıyor. Tabi bu davranış daha fazla cinsel ilişkide bulunma olasılığını arttıracaktır ki, bu da yeni insan konaklara cinsel yolla geçtiği düşünülen bir parazit için faydalı etkinliktir. İlk aşamada enfekte olan ve enfekte olmayan insanlar arasındaki fizyolojik ve davranışsal farklar incelendi. Çekicilik, cinsel partner sayısı, yüz simetrisi ve vücut kitle indeksi gibi değerler incelendi. Araştırmanın ilk aşamasında Toksoplazma enfekte olan erkeklerde, olmayanlara göre daha yüksek yüz simetrisi görülürken, enfekte kadınlarda ise olmayanlara göre daha düşük vücut kitle indeksi ve vücut kütlesi görüldü. Ayrıca Toksoplazma enfekte olan kadınlarda da daha yüksek yüz simetrisi ve daha yüksek çekicilik öz farkındalığı ve önceki daha fazla cinsel partner saptandı, diyor Borraz-Leon. Borraz-Leon'un en büyük sürprizlerden biri de kadınlarda,erkeklere göre parazitle ilişkili fenotip farklarının daha fazla olmasıydı. Bunun beklenmedik olmasının nedeni, en son yapılan araştırmada T.gondii enfeksiyonlarının erkeklerde daha fazla hormonsal ve davranışsal olarak fark yarattığının bulunmasıydı. Araştırmanın ikinci basamağında, enfekte olan veya olmayan kişilerin bir dizi fotoğrafına bakmak ve algılanan çekiciliğini ve sağlığını değerlendirmek için yaklaşık 200 kişi toplandı. Cinsiyete bakılmaksızın, T.gondii enfeksiyonu olan katılımcılar, enfekte olmayan deneklerden sürekli olarak daha sağlıklı ve daha çekici olarak derecelendirildi. Tabii ki, buraya kadar okuduysanız, muhtemelen bir parazit bir insanı nasıl daha çekici hale getirebilir? Özellikle nasıl sorusu Borraz-Leon için zorlu bir sorudur, çünkü parazitlerin konakçılarının fizyolojisini manipüle etme yöntemleriyle ilgili araştırmalar oldukça sınırlıdır. Borraz-Leon, Kemirgenlerdeki deneysel kanıtlar, bu etkilere beyin nörotransmitterleri, cinsiyet ve stres hormonları ve bunların beyin üzerindeki etkilerinin aracılık edebileceğini göstermiştir.Örneğin, Toxoplasma gondii'nin , gen ekspresyonundaki değişiklikler yoluyla konakçılarında beyin serotoninerjik ve dopaminerjik aktivitesini doğrudan artırabildiği gösterilmiştir. Ayrıca, bu parazitin, testosteron sentezini modüle eden luteinize edici hormon reseptörünün RNA ekspresyonunu artırabildiğini gösteren kanıtlar var. Bu nedenle, Toksoplazmada gözlenen davranışsal ve fiziksel değişikliklerin-insanlar da dahil olmak üzere enfekte olmuş denekler, bu parazitin beyin mimarisi üzerindeki etkilerinin yanısıra nörotransmitterlerin ve steroid hormonlarının sentezi ve düzenlenmesiyle bağlantılı olabilir. Bunların hepsi şu anda ciddi spekülasyonlar olarak görünüyor fakat bu parazitlerin görünüşümüzü nasıl değiştirebileceğine dair herhangi bir açıklamanın ötesinde, bizi bir eş için temelde neyin çekici kıldığını çevreleyen daha da büyük bir soru var. İnsanlardaki fiziksel çekicilik, tartışmasız bir şekilde kültürel faktörlerden etkilenir, bu nedenle bir açıdan, bir parazitin bir insan konağın fiziksel özelliklerini değiştirebilme olasılığını düşünmek bile çılgınca görünüyor. Tüm bu sorular bu çılgın araştırmalardan sonra sorulabilir. Yeni araştırma PeerJ dergisinde yayınlandı .


Hollanda'dan bilim insanları, birbiriyle doğrudan bağlantısı olmayan iki ağ düğümü arasında kuantum bilgiyi ışınlamayı başardı. Bu gelişme sayesinde daha hızlı ve güvenilir kuantum internet ağları kurulabilir. Kuantum bilgisayar normal bilgisayarlarla çözmesi yıllar alacak karmaşık işlemleri kısa sürede yapabiliyor. Normal internet gibi kuantum internetin de tüm potansiyeline ulaşması için birbirine bağlanması gerekiyor. Buna rağmen kuantum bilgi iletimi çok daha zor gerçekleşiyor çünkü, büyük interferans ve kayıplar olabiliyor. Kuantum bilgisayarlarda bilgi iki düğüm arasında ışınlanma ile gerçekleşiyor ki, buna kuantum dolanıklık deniyor. İki parçacık birbiriyle dolanık hale geldiğinde bu iki parçacığı birbirinden ayırt etmek imkansız hale geliyor. Dolayısıyla parçacıklar aralarında ne kadar uzaklık olursa olsun, bir parçacıkta yapılan değişiklik diğer parçacığı anında etkiliyor. Aslında bu konseptin Einstein sarstığı bilinse de tekrarlanan deneylerle onaylanmıştır. Kuantum bilgisayar ağı açısından, kuantum bit bilgileri diğer düğüme ışınlandığında, dolanık ortağında da değişiklikler olur ki bu genelde Bell hali ölçümüyle oluşturulur. İşte bu nedenle aracı görevi üstlenen üçüncü bir düğüm kullanılır. Ekip bu üç elmas tabanlı düğüme Alice,Bob ve Charlie ismini verdi. Ağ kurmak için ekip önce Alice ile Bob ve Bob ile Charlie arası dolanıklık yarattı. Sonra Bob düğümünde BSM oluşturulunca, Alice de Charlie ile yan yana olmasa da dolanık hale geliyor. Alice'e bilgiyi ışınlamak için Charlie mesaj üreterek düğümün hafızasındaki kübite veri yazıyor. Bu mesaj kuantum fiziği esasına dayalı olarak 1,0 veya tuhaf bir orta hal olabilir. Sonrasında hafıza kübitinde oluşturulan BSM ve Alice'in kübitiyle dolanık hale gelir. Bu şekilde Alice'in kübiti anında değişerek, Charlie'nin mesajını yansıtır. Buna rağmen Alice mesajı okumak isterse önce şifreyi çözmelidir ve anahtar Charlie'dedir. Kübitinde gerçekleştirdiği BSM'nin sonucu, Alice'in ışınlanan bilgiyi deşifre etmek için kendisininki üzerinde hangi işlemi yapması gerektiğini açıklıyor. QuTech araştırmacılar başarıyla tutarlı birçok deney yaptı ve sonuçta % 71 verim hesapladı. Araştırma ekibi kuantum bilgiyi korumak için birçok devrimsel gelişmeye imza attı. Alice ve Bob arasındaki dolanıklık, Bob Charlie'yle bağlantı oluştururken, kuantum hafıza kübitinde depolanmıştır. Diğer bir optimizasyon teknikleriyle sistemdeki gürültü azaltıldı. Araştırmacılar bu türden doğrudan olmayan bir teleportasyona ulaşmak için, temel pratik kuantum ağı bloğunu inşa etti. Elbette halen yapılması gereken çok iş var. Sonraki aşamada hafıza kübitlerinin sayısı arttırılırsa, yapılan çalıştırılan işlemlerin türleri de artar. Ayrıca araştırma ekibi bağlantı kurulduktan sonra bu mesajı oluşturmak zorunda kalmak yerine, kuantum bellekte zaten depolanmış olan bilgilerin nasıl ışınlanacağını araştırmayı planlıyor. Bu, istek üzerine kuantum ışınlamanın gerçekleştirilmesini sağlayacaktır. İşte bu teknolojinin her basamağı gerçek hayata aktarılabilirse, kuantum internetin geleceği parlak. Araştırma Nature dergisinde yayınlandı. Yapılan deneyler aşağıdaki videoda ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Çok faydalı ve açıklayıcı bir içerik olmuş, teşekkürler.


Bilim adamları Evren'deki en parlak ışıklardan birini kullanarak 50 milyon yıllık bitki fosilinin biyokimyasal yapısını aydınlattılar. Paleantologlardan oluşan bir ekip, ABD' de eosen döneminden kalma iyi korunmuş nadide bir fosil olan 'Yeşil Nehir Formasyonu-Green River Formation güneşten milyonlarca kez daha fazla parlak X ışınları ile bombardıman yaptı. Bu ışığı elde etmek içinse senkrotron parçacık hızlandırıcı kullanıldı. Manchester Üniversitesi, Diamond Light Source ve Stanford Senkrotron Radyasyon Işık Kaynağı'ndan bilim insanları elde ettikleri bulguları ve resimleri Metallomics ve Kraliyet Kimya Topluluğu dergisinde yayınlandı. Senkrotron sayesinde farklı elementlerin detaylı imajları ve bu maddelerin diğer elementlerle nasıl kombinasyonlar sağladığı gözlenebildi. Bakır, çinko ve nikelin fosil yapraklarda dağılımı modern yapraklarda neredeyse belirleyicidir. Her elementin yapraklarda dağılımı ve sülfürün diğer elementlerle bağlanışı günümüzdeki bitkilere oldukça benziyor. Çok bir numunede bir yaprağın tarih öncesi tırtıllar tarafında yenildiği gözlemledik. Yani günümüzdeki tırtıllar gibi. diyor Profesör Roy Wogelius. - Nicholas Paul Edwards, Phillip Lars Manning, Uwe Bergmann, Peter Lars Larson, Bart van Dongen, William I Sellers, Samuel M Webb, Dimosthenis Sokaras, Roberto Alonso Mori, Konstantin Ignatyev, Holly E Barden, Arjen van Veelen, Jennifer Anne, Victoria M Egerton, Roy A Wogelius. Leaf metallome preserved over 50 million years. Metallomics, 2014; DOI: 10.1039/C3MT00242J


Bilim adamları biyolojik devrelerin tasarımında ve yaratılmasında son yıllarda büyük ilerleme kaydettiler. Elektronik devreler gibi girdilere karşılık spesifik çıktılar yapabilen sistemler tasarlanmaya çalışılıyordu. Fakat bu tür biyolojik devrelerin elemanları hassas olabilir. Bu tür devrelerde daha fazla elemanın kullanılması,yani daha fazla elemanın birleştirilmesiyle birlikte bu devrelerin verimliliği artacaktır. MIT mühendislerinden oluşan bir grup araştırmacı, bu belirsizliğin azaltılması ve verimliliğin artırılması konusunda çalışma yapıyorlar. Bulgular bu haftaki Nature dergisinin Biyoteknoloji kısmında yayınlanmıştır. Bu araştırmayı MIT' den Makine Mühendisliği doçenti Domitilla Del Vecchio ve Biyoloji Mühendisliğinden Profesör Ron Weiss yapmıştır. Araştırma yazarı, MIT' de biyoloji mühendisliğinde yüksek lisans öğrencisi olan Deepak Misshra'dır. Diğer yazarlar ise, makine mühendisliğinden yüksek lisans öğrencisi Philip Rivera ve elektrik ve bilgisayar mühendisliğinden öğrenci Allen Lin vardır. Sentetik biyolojik devreler bir çok amaç için kullanılabilir. Del Vecchio ve Weiss diyor ki Hücreleri tespit edebilen özel moleküllerin çevreye bir yanıt üretmesi amacıyla biyosensörlerde kullanabiliriz. Özellikle kanser hücrelerinin tespit edilmesi ve bunların öldürülmesi için bu devreler kullanılabilir. Kanserli olmayan ve kanserli hücrelerin ayırt edilmesi bu devrelerin en önemli prensibi olacaktır. Böyle bir talihsizliği de önlemek için son derece doğru bir bilgi işlem tekniği kullanılmalıdır. Bu da son derece kritiktir diyor Weiss. Biyolojik devrelerde bugüne kadar sağlam bir tahmin ve geri bildirim özelliği yoktu. Biyolojik devrelerin en büyük zorluklarından biri elemanlar arası bağlantının elekronik devrelerdeki gibi olmaması. Yani elektronik devrelerde bağlantılar iletken teller tarafından sağlanan biyolojik devre elemanları arasındaki bağlantı sıvı ortamda sağlanır. Burada bazı sorunlarda ortaya çıkabiliyor. Çünkü özellikle devrelerin iletişiminde kullanılacak kimyasallar için ideal ortamı belirlemek bu teknoloji için çok mühimdir. Çünkü elde edilen sonuçların tutarlı olması gerekiyor. Eğer devre tamamlandığında gelecek cevabın X olmasını gerekiyorken, Y cevabı geliyorsa bu hayli sıkıntılı olacaktır,diyor Del Vecchio. Özellikle elektronik devrelerdeki yük sürücüleri de büyük bir sorundur. Sinyal ve cevapların yedeklenmesi de bir hayli gecikiyordu. Bu devrelerin ticarileştirilmesi ise bir hayli zaman alacaktır. Ticari alanda kullanıma örnek verecek olursak; bu biyolojik sentetik devrelerin diyabetik hastalarda kan şekerini ölçmek ve gerektiğinde vücuttaki insülinin serbest bırakılmasını tetiklemesini sağlayacaktır. Tabi Bu devrenin verimi artarken karmaşıklığı da o düzeyde artıyor. diyor Dell Vecchio. Boston Üniversitesi' nden biyomedikal mühendisi James Collins Sentetik biyolojik devrelerin oluşturulma çabası bu devrelerde genellikle engellenemeyen ve karakteristik olmayan gelişmelerin yaşanmasını da beraberinde getirmektedir. Bunların önüne geçmek için devrelerin girdi ve çıktı özelliklerini geliştirmek gerekiyor ki bu tür olumsuzlukları engelleyelim.Del Vecchio ve Weiss doğru tür etkileşimleri ve hesaplamaları yapabilecek önemli bir cihaz yapmışlardır. Bu da devrenin davranışlarını daha fazla tahmin edilebilir olması anlamına gelir, diyor Collins. Bu araştırma Eni- MIT Enerji araştırmaları bursu, Ulusal Bilim Vakfı, Birleşim devletler Ordusu Araştırma Birimi, Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri Bilimsel Araştırma Birimi, ve NIH tarafından desteklenmiştir.


Kalp nakli sayesinde her yıl binlerce insan yeni bir hayata kavuşurken, pek çok insan uygun organ beklerken hayatını kaybediyor. Pittsburgh Üniversitesi tıp fakültesinden bilim adamları hücreleri insan kök hücreleriyle değiştirilmiş bir fare kalbi yapmayı başardı. Farenin kalbindeki hücreler insan kalbi hücreleriyle değiştirilerek, organ nakli yapılan hastaların vücudunun organı reddetmesi engellenebilecek. Her yıl 3500' ün üzerinde kalp nakli ameliyatı yapılsa da dünyada 800.000 civarı insan kalp problemlerinden dolayı kalp nakline ihtiyaç duyuyor. Kalp bağışlarının oldukça az olması bir yana, kalbin göğüs dokusuyla uyumlu olması gerekiyor. Eğer vücut bu kalp dokularıyla savaşmaya başlarsa, hastalar ömür boyu bağışıklık sistemini baskılayan ilaçlar kullanmak zorunda kalıyor. Farenin kalbindeki hücreleri değiştirmeye yarayan bu uygulama daha önce farenin böbreğinde de denenmişti. Bu işlem bir arabanın tüm parçalarını söküp sadece karoseri bırakarak, yeniden yapmaya benziyor. İşte desellülarize adı verilen bu işlemde kalpteki tüm hücreler on saat boyunca deterjanlar ve kimyasallar kullanılarak sadece kollajen iskelet kalana dek temizleniyor. İşte bu kollajen iskelet hücrelerinde kas hücreleri çoğaldığı için oldukça önemli. Böylece sanki gerçek bir kalp oluşturur gibi kalp hücreleri doğru yerlere ekilerek , kalp fonksiyonu görmesi sağlanıyor. İşte desellüarize fare kalbindeki hücreler kaldırıldıktan sonra, yerine fare değil insan hücreleri yerleştirildi. Bu hücrelere multipotansiyel kardiyovasküler progenitor hücreleri deniyor. Bu hücreler embriyonik öncül hücreler olduğundan uygun ortamda bu hücreler istenilen hücrelere dönüşebiliyor. Bilim insanları ters mühendislik kullanarak bu fibroblast hücreleri biyopsiyle alarak, indüklenmiş pluripotent kök hücreleri üretti. Bu hücreler büyürken istenilen hücreye dönüşüyor. Bu prosesle MCP hücreleri öncül hücreler olduğundan kalpte bulunan üç farklı hücre tipine dönüşüyor. Kardiyomiyositler, endotelyal hücreleri ve düz kas hücreleri. Şimdiye kadar kimse MCP' leri kullanarak kalp rejenerasyonu denemedi.Bu hücreler ekstrasellüler matriksi çıkararak, MCP' lerin kalbin düzgün çalışması için gerekli özelleşmiş hücrelere dönüşmesini sağlayabiliyor, diyor kıdemli araştırmacı Dr. Lei Yang. Deneyin sonucunda sadece yapısal bir kalp değil aynı zamanda atan bir kalp de elde edilmiş oldu. Öncül hücrelerin verilmesinden haftalar sonra kalp dakikada 40-50 arası atmaya başladı. Bilim adamları şimdi kalbin yeterince kan pompalaması için yollar arıyor. Aslında kalp yine sinir impulslarına ihtiyaç duyuyor, bu nedenle kalpte bu bağlantı da sağlanmalı. Belki de kalp pili benzeri çözüm arayışları burada işe yarayabilir. Bu teknik sayesinde hastanın kendi dokusundan kalbini meydana getirerek, vücudun organı reddetmesi engellenebilecek. - Tung-Ying Lu, Bo Lin, Jong Kim, Mara Sullivan, Kimimasa Tobita, Guy Salama, Lei Yang. Repopulation of decellularized mouse heart with human induced pluripotent stem cell-derived cardiovascular progenitor cells. Nature Communications, 2013; 4 DOI:10.1038/ncomms3307


Kim derdi ki ; Blu-ray diskler güneş pillerinin performansını geliştirmekte kullanılabilir? Normalde DVD'lerden sonra çıkan Blu-rayler yüksek depolama kapasiteleri ile biliniyor. Fakat Northwestern Üniversitesi'nden yapılan yeni bir araştırmaya göre vadesi dolan diskler güneş pillerinde kullanılabilir. Bölümler arası bir araştırma ekibi Blu-ray'lere bilgi depolanan dokunun güneş spektrumu boyunca ışık absorbsiyonunu arttırabileceğini gösterdi. Daha da iyisi bunu nasıl yapacaklarını biliyorlar. Blu-ray disklerin güneş pillerini geliştirme konusunda işe yarayabileceğini düşündük ve mevcut yapının işimize oldukça uygun olduğunu keşfettik. Aslında elektrik ve bilgisayar mühendisleri Blu-ray teknolojisini geliştirmek çalışırken, bilmeden bizim işimizi de yapmış oluyorlar, diyor McCormick Malzeme Mühendisliği ve Uygulamalı Bilimler Bölümü'nden, Yrd. Doç. Kimyager Jiaxing Huang, Blu-rayler yüksek yoğunluktaki veri içerdiğinden CD ve DVD'lerden daha fazla katmana sahipler ve güneş pillerinin yüzeyi için uygun dokuya sahip. Böylece güneş pilleri geliştirilerek performansları arttırılabilir. Huang ve ekibi makine mühendisi Doç. Dr. Cheng Sun ile çalışarak, aksiyon filmlerinden belgesellere kadar pek çok filmi test etti. Bütün filmler güneş pillerinde ışık absorbsiyonu açısından oldukça iyi çalıştı. Bulgular 25 Kasım'daki Nature Communications dergisinde yayınlandı. Güneş pillerinde yüzeye bir doku yerleştirildiğinde güneş pillerinin ışığı daha iyi yayarak hücrenin verimini arttırdığı biliniyor. Northwestern Üniversitesi'ndeki araştırmacılar Blu-ray'deki çukurların ve tepelerin (0'lar 1'ler) güneş ışığının absorbsiyonu için geniş bir spektrum ürettiğini gözlemlediler. Başta Jackie Chan'ın Supercop filmini seçen araştırmacılar, filmin dokusunu kopyalayarak polimer güneş pilinin aktif tabakasına aktardıklarında güneş pilinin daha verimli bir şekilde kontrol edildiğini gördüler. Biz karışık katmanların katmanları katman olmamasından daha iyi çalıştığını, hatta Blu-ray disk katmanının en iyi performansı verdiğini bulduk. Sonrasında bunun neden işe yaradığını, eğer anlayamazsak bilimsel açıdan iyi olmadığını düşündüm, diyor Huang. Fakat Huang sonrasında bu problemi, bir gün karısı veri sıkıştırmayla ilgili bir şey yaparken, çözdü. Sonrasında Huang ve Sun McCormick'teki meslektaşları Dongning Guo ile bu fikri araştırdı. Araştırmacılar Blu-ray 'deki standart algoritmaların en yüksek derecede sıkıştırmayı amaçladığını ve hata toleransı için ardışık 1 ve 0'ları sınırlandırdığını anladı. İşte bu yarı raslantısal örneklem 150 ila 525 nm arasında oluyor. İşte bu aralıkta ışık hapsetme uygulamaları en iyi çalışıyor. Blu-ray güneş pillerinde % 21.8 verim ölçüldü. Bu gerçekten beklenmedik bir gelişme, bu sayede nanofotonikler ve malzeme biliminde yeni bir çsayfa açılabilir belki de.


Böbrek yetmezliğinin en birinci nedeni şeker hastalığıdır. Bilim insanları düşük dozda sitokin vererek, böbrek yetmezliğini engelleyecek ya da geri döndürecek bir tedavi yöntemi keşfettiler. Uzun süredir diyabetten kaynaklanan böbrek hastalıklarında , sitokin IL-7A'nın klasik enflamasyon tetikleyici olarak en büyük etken olduğu düşünülüyordu. Augusta Üniversitesi Georgia Tıp Okulu Vasküler Biyoloji Merkezi'nden Patolog Dr. Ganesan Ramesh'in laboratuvarında böbrek hasarına neden olan IL-17 genini silerek hayvanlarda diyabete neden oldu ve böbrek hasarı arttırıldı. Sonrasında bazı ciddi diyabetik nefropati hastalarını incelediklerinde , kan ve idrarda IL-17A seviyelerinin düştüğünü gözlemledi. Tip 1 ve 2 diyabet hayvan modellerinde devam eden çalışmalarda IL-17A'nın şaşırtıcı rolü giderek büyüdü. Araştırmacılar hayvan modellerine her 48 saatte bir IL-17A verdikçe nefropatinin önlendiğini ya da tersine döndüğünü gördü. Ayrıca IL-17A terapisinin kandaki yağ seviyelerini azalttığını gözlendi. Yağ seviyelerindeki artış nedeniyle böbrek ve kardiyovasküler problemlerin arttığına inanılıyor. IL-17A'nın açıkça koruyucu olduğu gözüküyor.Diyabetten kaynaklanan hasarı iyi şekilde telafi ediyor,diyor Ramesh. Araştırma American Society of Nephrology dergisinde yayınlandı. Öyle görünüyor ki, IL-17A böbrek hücrelerini değişik yollarla koruyor. AMWAP veya aktive edilmiş mikroglia/makrofaj WAP etkili proteini etkiliyor. Ayrıca sitokin böbrek hücrelerinin hayatta kalmasını ve hücrelerin rejenerasyonu sağlıyor. Podositler böbreklerde büyük moleküllerin kalmasına yardım ederken, epitel hücre tubülerinde ise protein gibi özler tekrar emiliyor. Yapılan bazı klinik denemelerde fenalaşan hastalar rapor edilse de, Ulusal Psoriyazis Derneği,1L-17 'nin blokasyonunun iyi bir deneyim olduğunu belirtiyor. Aynı zamanda Fransız araştırmacılar da IL-17A 'nin aterosklerosisin ilerlemesini baskıladığını, sitokin yoksunluğunda enflamasyonun arttığı belirtildi.


COVID-19'un en bilindik semptomları ateş, kuru öksürük, tat ve koku kaybı, eklem ağrısı, baş ağrısı, burun tıkanıklığı ve yorgunluktur. Daha az görülen bir semptomsa, ciltte farklı şekillerde görülen döküntüler. Bunlar çok yavaş raporlandığından, aralarında düzgün bir korelasyon kurmak oldukça zor oldu. Bununla beraber, COVID-19'un cildi nasıl etkilediği oldukça önemlidir. Son yapılan araştırmada, çoklu semptom gösteren COVID-19 hastalarında cilt döküntüleri ilk belirti olurken, hastaların %21'inde ise döküntülerin tek semptom olduğu bulundu. COVID-19'un ciltte yarattığı etkileri yakalamak, erken teşhis için önemlidir. Hatta bu insanlar pek semptom göstermediği için asemptomatik olarak da değerlendirilebilir. Erken teşhis yayılmayı azaltacaktır. COVID-19'da ciltte görülen 4 ana değişikliği ve muhtemel sebeplerini inceleyelim. Bunlar genelde ayak parmaklarını ve tabanlarını etkileyen, kırmızı şişlik veya kabarmalar ve halk arasında COVID ayağı olarak da biliniyor. 1-2 hafta için lezyonlar daha da renksizleşerek, soluklaşıyor ve sonra da hiçbir tedaviye gerek duymadan bir anda kendiliğinden yok oluyor. Özellikle bu lezyonlar çocuklar ve genç yetişkinlerde hiç semptom göstermeden ya da hafif olarak gözleniyor. İşte ciltte gözlenen bu cilt durumlarının büyük kısmı virüsle ilişkilendiriliyor. Koronavirüs ilişkili iki uluslararası raporda hastaların yaklaşık %60'ı bu lezyonlarla raporlandı. Buna rağmen, bu lezyonlar hafif olarak değerlendiriliyor ve çoğu hasta COVID-19 testine sokulmuyor, aslen %55'i asemptomatik. Pandemi süresinde bu lezyonlarda hızla bir yükseliş olması, COVID-19 ile ilişkilendirilse de henüz doğrudan bir ilişki kurulamadı. Bu lezyonların başka bir faktörlere bağlı olma olasılığı da var. Bu lezyonların ne zaman göründüğü de pek net değil. COVID ilişkili 26 hasta üzerinde yapılan çalışmada, hastaların %73'ünde mayasıl benzeri lezyonlar gözlendi. Ayrıca bu hastaların hiçbirinde solunum ilişkili semptomlar görülmedi ve bu lezyonlar çıktığında kimse COVID pozitif çıkmadı. İşte buna dair yapılan açıklamada lezyonların uzun bir gecikmeden sonra çıkmasıdır. Lezyonların orta çıkması ise enfeksiyondan 30 gün sonrasında kadar uzayabiliyor. Bu lezyonlara neyin neden olduğu halen tartışılıyor. Muhtemel etken tip 1 inteferonlar olabilir yani immün sistemdeki antiviral özellikleri regüle eden proteinler olabilir. Oluşturulan bir teori ise şöyle; bu interferonların yüksek miktarda üretilmesi sayesinde koronavirüs vücuttan hızla temizleniyor olabilir. Fakat yüksek interferon üretimi kan damarlarının yaralanmasına ve enflamasyonun artmasına neden oluyor. İşte bu kişilerde hastalığın neden hiç görülmediğini veya hafif geçtiğini, COVID testlerinin negatif çıkmasını ve de cilt hasarını açıklayabilir. Diğer bir teori ise ACE2 yani koronavirüsün, hücreye bağlandığı molekülle alakalı. ACE2 vücutta pek çok hücrede yer alıyor bunlardan biri de ter bezleri yani genellikle avuçlar ve ayak tabanında bulunuyor. Bundan dolayı, bu bölgeler virüs hasarına elverişli hale geliyor olabilir. Veya virüsten dolayı immün tepkisi nedeniyle kan damarlarında hasar oluştuğundan, bu hücre ölümlerine ve ayak parmaklarında mini kan pıhtılarına neden olabilir. Bu terim ciltte renk kaybı artışı ve düzleşmeyi tanımlıyor. İspanya'da 375 hasta üzerinde yapılan çalışmada, hastaların %47'sinde COVID ilişkili bu tipte döküntüler bulundu. Bu döküntüler daha ciddi COVID-19 semptomlarıyla ilişkilendiriliyor ve genelde orta yaş ile yaşlı hastalarda görülüyor. Bu döküntüler 7-18 gün sürerken, enfeksiyondan 20 ila 36 gün sonrasında çıkabiliyor. Vücutta immün sistemin aşırı yüklenmesi sebep olarak gösteriliyor. Bazı hastalarda, enfeksiyondan 7-10 gün sonrasında hiper enflamasyon oluşarak, doku hasarı ve muhtemelen hastalığı ağır geçirmeye ve ölüme neden oluyor. Ürtiker olarak da bilinen bu bölgeler ciltte giderek artan kaşıntıya neden olur. Çin ve İtalya'da 4 hastanede COVID-19 hastaları üzerinde yapılan çalışmada, %26 kurdeşen şikayetine rastlandı. Kurdeşenler genelde diğer semptomlar gibi teşhiste yararlı semptomlardan biridir. Genelde daha şiddetli seyreden ve orta yaşlı hastalarda daha fazla görülüyor. Viral enfeksiyonlar kurdeşenleri tetikliyor ve bu hücreleri yıkılarak, immün sistemde sistemindeki bir dizi reaksiyon yoluyla histamin salgılamasına neden oluyor. Buna rağmen, kurdeşenlerin COVID-19 tedavisinde kullanılan kortikostereoidler ve remdesevir ilacı nedeniyle oluşabileceğini hatırlatmakta fayda var. Bu semptomda da aynı su çiçeğinde olduğu gibi içi su dolu kesecikler gibi oluşan veziküller mevcut. Bu cilt kondisyonu diğerlerine oranla oldukça nadir görülüyor. İspanyol çalışmasında COVID-19 ilişkili suçiçeği benzeri lezyonlar ancak hastaların %9'unda görüldü. Buna rağmen, bu semptom da COVID-19 belirtisi olarak düşünülebilir ve teşhiste kullanılabilir. Hafif atlatan hastalarda enfeksiyondan 14 gün sonra görülüyor. Cilde saldıran antibadilerden dolayı uzun süreli enflamasyon kaynaklı olabileceği düşünülüyor. Cildin tabakaları zarar görerek, sıvı kesecikler oluşturuyor. Vassilios Vassiliou , Doğu Anglia Üniversitesi Kardiyovasküler Tıp Kıdemli Klinik Eğitim Görevlisi ve Subothini Sara Selvendran , Doğu Anglia Üniversitesi Tıp Fakültesinde Misafir Araştırmacı tarafından kaleme alınmıştır.


Gördüğünüz bu fotoğraf size gökyüzündeki yıldızları hatırlatabilir fakat bu parlayan yıldızlardan çok daha değerli bir fotoğraf. Bu fotoğrafta gördüğünüz her beyaz nokta, evrendeki aktif süpermasif kara deliklerden birini temsil ediyor. Toplamda 25,000 civarındaki olan bu kara deliklerin haritalanması için, Avrupa kıtasını kaplayan düşük radyo frekanslı radyo teleskopların gücünün birleştirilmesi gerekti. Bu sonucu elde etmek için, yıllarca inanılmaz zorluktaki verinin çalışılması gerekti. Gökyüzünün resimlerini elde etmek için radyo sinyallerinin dönüştürecek yeni metotlar keşfetmek zorunda kaldık, diyor Hamburg Üniversitesi'nden astronom Francesco de Gasperin. Eğer kara delikler açıkca faaliyete geçmediyse, belirlenebilir bir radyasyon yaymadıklarından onları bulmak oldukça zordur. Bir kara delik materyal biriktirdiği zaman yani diskini çevreyelen toz ve goz bulutu oluşturduğunda, yoğun kuvvetler radyasyon üreterek çoklu dalga boylarında yayınlar. İşte o zaman ,uzay boyunca onları tespit edebiliriz. Üstteki bu görüntüyü özel kılansa, Avrupa'daki LOFAR tarafından tespit edilmiş olmasıdır. Bu interferometrik ağ , Avrupa boyunca 52 lokasyona dağılmış 20,000 civarında radyo teleskop içeriyor. Günümüzde, LOFAR 100 megahertzden düşük frekanslarda derin ve yüksek çözünürlüklü görüntüleme yapabilen tek radyo teleskop ağıdır. Yayınlanan bu veri, LOFAR LBA Sky Survey yani kuzey yarımküre gökyüzünün %4'ünü kaplayan ilk ultra düşük frekanslı ağla , kuzey gökyüzünün tümünün görüntülemeyi planlayan idealist bir planın ilk ayağıdır. LOFAR dünya tabanlı olduğundan, uzay teleskoplarının yaşamadığı bir probleme sahip, iyonosfer. Eğer gökyüzüne ultra düşük frekanslı radyo dalgaları yolluyorsanız bu gerçekten büyük bir problemdir çünkü, dalgalar uzaydan geri yansır. Bu nedenle 5 MHz'den küçük frekanslarda iyonosfer ışın geçirmezdir. İyonosfer tarafından engellenen bu frekanslar atmosferik koşullardan da etkileniyor. Araştırma ekibi, bu zorluluğun üstesinden gelmek için, iyonosfer interferansını her dört saniyede bir düzelten bir algoritmayı süper bilgisayarda çalıştırıyor. LOFAR'ın gökyüzüne 256 saatten daha uzun süre çevrili olduğu düşünülürse, çok fazla doğrulama gerektiğini idrak edebilirsiniz. Yıllar süren yazılım geliştirmeden sonra, bunun gerçekten işe yaradığını görmek muhteşem oldu, diyor Hollanda Leiden Gözlemevi'nden astronom Huub Röttgering. İyonosfer düzeltmesi yapmanın bir yararı daha var: o da astronomlara LoLSS verisini kullanarak iyonosferinin kendisini çalışmaya imkan tanımasıdır. İyonosferik yolculuk yapan dalgalar yani sintilasyonlar, iyonosferin solar döngüleriyle ilişkilidir ve LoLSS ile daha fazla detay kazanmıştır. Sözün kısası, bu sayede bilim insanları daha iyi iyonosferik modeller oluşturabilecek. Bu araştırmadan elde edilen yeni veri her türden astronomik cisme ya da fenomene dair bilgi sağlayabilir. Böylece 50 MHz altındaki bölgede keşfedilmemiş veya gün ışığına çıkmamış nesneleri bulmak mümkün olabilir. Vay canına, büyüleyici ve inanması çok güç ama James Webb uzay teleskobu faaliyete geçtiğin de, evrene dair birçok bilinmeyen olay da açığa kavuşacaktır.


2015 Kasım ayında bir araştırma grubu iletken polimer solüsyonun güllerin emdiğini göstermişti. İletken hidrojel sayesinde gülün kökü iletken tele dönüşmüştü.Ortada bulunan her bir elektrot ve kapı , tümüyle fonksiyonel transistör oluşturmuştu. Sonuçlar öncesinde Science Advances dergisinde yayınlandı. Araştırma grubunun üyesi Yrd. Doç. Dr. Roger Gabrielsson, materyali özel olarak yeniden tasarladı. Bu materyal herhangi bir dış tesir olmadan gülün içinde polimerleşiyor. Öz sıvı ise gülün içinden akarak, uzun iletken lifler oluşturuyor, sadece kökte değil, dışa doğru yaprak ve taç yapraklara doğru uzanıyor. Sonuçlar Proceedings of the National Academy of Sciences dergisinde yayınlandı. Bu araştırma halen çok başlangıç aşamasında, gelecekte bize ne kazandıracağı halen soru işareti, diyor Eleni Stavrinidou. Birtakım örnekler verecek olursak, otonom enerji sistemleri, bitkilerden enerji elde sensörler, anahtarlar ve de bitkilerden yakıt hücreleri yaratmak muhtemeldir. Birkaç yıl önce elektronik bitkiler üretmenin mümkün olduğunu göstermiştik.Bu araştırmayla ise pratik uygulamaları olabileceğini gösteriyoruz. Böylece sadece enerji depolamanın olabilirliğini değil, aynı zamanda sistemleri muhteşem bir performans ile aktarabileceğimizi gösteriyoruz, diyor Linköping Üniversitesi Organik Elektronikleri Şefi Prof. Magnus Berggren . Bu araştırmadaki elektronik bitkiler Knut ve Alice Wallenberg Kurumu tarafından fonlanmaktadır. - Eleni Stavrinidou, Roger Gabrielsson, K Peter R Nilsson, Sandeep Kumar Singh, Juan Felipe Franco-Gonzalez, Anton V Volkov, Magnus P Jonsson, Andrea Grimoldi, Mathias Elgland, Igor V Zozoulenko, Daniel T Simon and Magnus Berggren. In vivo polymerization and manufacturing of wires and supercapacitors in plants. PNAS, 2017 DOI: 1073/pnas.1616456114


Florida State Üniversitesi Ulusal Yüksek Manyetik Alan Laboratuvarı'ndan bilim insanları, sadece ufak bir rulo büyüklüğünde bir mıknatısla 45,5 Tesla güç üreterek, dünyanın en güçlü manyetik alanını oluşturduklarını iddia ediyor. MagLab mühendisi Seungyong Hahn tarafından üretilen bu elektro mıknatıs 45,5 T manyetik alan üreterek bir rekora imza attı. Normalde hastanelerde kullanılan dev MR cihazlarının bile 1-3 Tesla gücünde olduğunu düşünürseniz, bu değerin ne kadar büyük olduğunu anlayabilirsiniz. Bir bardağa sığabilecek kadar küçük olan bu mıknatıs sadece 390 g ağırlığında ve birkaç metal banttan oluşuyor. Daha önceki hibrit mıknatısta niobiyum tabanlı alaşım kullanılarak 45 T manyetik alan üretilmişti. Nature dergisinde yayınlanan, Hahn ve ekibinin yürüttüğü araştırmada; bu denli güçlü bir manyetik alan ulaşmak için yeni bir iletken ve manyetik tasarım kullanılıyor. REBCO adı verilen yeni malzemede nadir toprak metallerinden baryum ile bakır oksit birleştirilmiş. Böylece daha önce rekor kırmak için kullanılan süperiletkenlerin iki katına yakın akım taşınıyor. Bu da daha güçlü elektromanyetik alan yaratıyor. Ayrıca ekip yalıtım yapmadığından bobin sarımları birbirini kolayca etkileyerek etkili bir şekilde herhangi bir engeli aşabiliyor. Normalde önceki süper iletken mıknatıslarda biraz ısınma olduğunda, direnç arttığından hemen sönümleme oluyordu.


NASA'nın Perseverance gezgini Mars'a başarıyla inerek, ilk fotoğrafı yolladı. . NASA Jet İtki Laboratuvarı , Güney Kaliforniya'dan mühendisler, uzay aracının iyi durumda olduğunu ve 18 Şubat 2021,TSİ 23:55'de Jezero Krateri'ne ineceğini raporlamıştı. Perserverance NASA'nın bugüne kadar yaptığı en iddialı görev olup, Mars'da geçmişte yaşam olup, olmadığını sorusuna cevap bulmayı hedeflemektedir. İşte bu soruyu cevaplamak için, iniş ekibi Jezero Krateri'ne gezgini indirmek için yoğun bir çalışma yürütüyor. Jezero Krateri, Mars arazisindeki en zorlu iniş hedefidir, diyor Washington'daki NASA Genel Merkezi'nde Bilim Görev Direktörlüğü müdür yardımcısı Thomas Zurbuchen. Bilim insanları, Jezero Krateri'nin çok eskilerde antik bir nehrin aktığı bir göle ev sahipliğini yaptığını ve biriken sedimentlerin bir delta oluşturduğuna inanıyor. Hatta bilim insanları bu gölün bir zamanlar Salda Gölü'ne benzediğini bile söyledi. Bilim insanları bu ortamın milyarlarca yıl öncesinde varolan hayat işaretlerini halen koruduğuna inanıyor. Buna rağmen, Jezero Krateri dik uçurumlar, kum tepeleri, kayalık alanlar barındırdığından Mars inişi oldukça zorlu olacak. Bugüne kadar yapılan denemelerde başarı oranı %50 civarında olduğundan, ekip daha önceki inişlerden dersler çıkararak, yeni teknolojiler geliştirdi. Perseverance'ın inişi bugüne kadar yapılmış en hassas iniş olacak ve otonom olarak tehlikelerden kaçınabilecek. NASA ekibinden bazı mühendisler, atmosferden giriş, alçalma ve yere inmeden oluşan bu en riskli bölüme 7 dakikalık terör diyor. Mühendisler Mars'la Dünya arasındaki mesafeden dolayı, gezginin sinyallerini 11 dakika 22 saniye geç alacak. Seyir aşaması ayrımı: Uzay aracının bu kısmı NASA'nın Mars helikopterini taşıyor ve TSİ 23:38'de ayrılacak. Atmosferden giriş: Uzay aracı TSİ 23:48'de Mars atmosferinden 19,500 km/s hızla girecek. Paraşüt açma: Uzay aracı süpersonik hızda TSİ 23:52'de paraşüt açacak. Range trigger teknolojisi sayesinde uzay aracının doğru hedefe hassas bir şekilde inmesini sağlayacak en uygun zamanda paraşüt açılacak. Isı kalkanı ayrılması: Kapsülün altındaki koruyucu, paraşüt açıldıktan 20 saniye sonra fırlatılacak. Böylece gezginin uygun ve güvenli bir şekilde inmesini kolaylaştıracak Terrain-Relative Navigation sistemi kullanılacak. Arka kalkan ayrılması: TSİ 23:54'deParaşütün bağlı olduğu giriş kapsülü arkası ayrılarak, iniş roketleri çalışacak. Bu jet motorları geri itiş sağlayarak iniş alanına kadar gezgini taşıyacak ve inişi yavaşlatacak. İniş: Uzay aracının iniş aşamasında, gök vinci manevrasıyla gezgin yere naylon tellerle indirilecek . Gezginin Mars yüzeyine, yürüyüş hızı 2.7km/s ile TSİ 23:55'de inmesi bekleniyor. Gerçekten, arazi koşulları ve aracın büyüklüğü düşünüldüğünde hayli zorlu bir görev olduğu söylenebilir. Perseverance önceki Curiosity gezginine kıyasla çok daha büyük ve ağır bir araç. NASA'nın Mars yörünge uydusu Mars Reconnaissance Orbiter 'a eklenen yeni aktarım özelliği sayesinde, gerçek zamana yakın bir aktarımla gezginin yere indiği öğrenilebilecek. Mühendisler NASA'nın Derin Uzay Ağı ve iki Dünya tabanlı anten sayesinde uzay aracının inmeden kısa bir süre önce verinin Dünya'ya ulaşacağını umuyor. Tabi bu gezginin Dünya'yla hiçbir iletişimi olmadan güvenli bir şekilde otomatik olarak inebilecek şekilde yapıldığını belirtmekte fayda var. Perseverance indikten hemen sonra ilk aktivitesi fotoğraflar çekerek, dünyaya aktaracak. İlerleyen günlerde gezginin sağlık durumuna göre kafa kısmındaki kamerayla daha çok fotoğraf çekilebilecek. İlk ay boyunca yeni uçuş yazılımı yüklenerek, Ingenuity Mars Helikopteriyle ilk kontrol denemeleri yapılacak. Bu başka bir gezegende uçurulan ilk helikopter olacak. Umarız Perseverance başarılı bir iniş yaparak, Mars'daki antik yaşamın aydınlatılmasına yardımcı olur. Kardeş bilim sitelerimizden biri olan Gelecek Bilimde'nin youtube kanalında, inişi uzman bilim insanlarının yorumlarıyla izleyebilirsiniz. Kanala abone olarak eğitici bilim videoları izleyebilirsiniz.


Kaliforniya Üniversitesi'nden mühendisler, doğadan esinlenerek çok ince, bir dakikalık güç uygulayarak, bukalemun gibi renk değiştiren materyal üretti. Bir çok farklı renge sahip yeni malzeme çok geniş alanda ilginç yeni uygulamalara imkanı sağlıyor, bunların arasında tamamen yeni nesil görüntüleme teknolojileri, renk değiştiren kamuflaj teknikleri ve aksi halde fark edilemez olan, bina, köprü ve hava araçlarındaki yapısal bozulmaları tespit edebilen sensörler bulunuyor. Connie J. Chang-Hasnain, İlk defa bukalemun benzeri ve sadece esneyerek renk değiştiren malzeme yapılıyor. dedi. Connie J. Chang-Hasnain araştırma ekibinin üyesi ve makalenin ortak yazarlarından, ekibin hazırladığı çalışma Optica dergisinde yayımlandı. Araştırmacılar insan saçından binlerce defa daha ince silikon filmin özelliklerini kullanarak ışığın dalga boyundan daha kısa malzemenin, esneme ve katlanmasına bağlı olarak yansıtabileceği renk aralığını seçmeyi başardılar. Normalde resimlerde, kumaşlarda ve diğer doğal yüzeylerdeki renkleri, geniş, beyaz ışık tayfı çarptığı zaman görürüz. Işığın çarptığı yüzey, kimyasal bileşimine göre farklı dalga boyunda ışığı emer. Emilemeyen ışık ise geri yansıtılır, kısa dalga boyunda ışık malzemeye mavi renk verir ve daha uzun dalga boyunda ise kırmızı yada gök kuşağı renk aralığında mümkün olan diğer renkleri verir. Yüzeyin rengini değiştirmek, sonbaharda ağaçların yaprakları gibi yüzeyin kimyasal karışımında değişim olmasını gerektirir. Son zamanlarda mühendisler ve bilim insanları, kimyasal boya ve pigmentleri kullanmadan renk tasarımı yapılabilecek yolları araştırıyor. Malzemenin kimyasal karışımını kontrol etmek yerine, yüzeyin çok ince boyutlarda ışıkla etkileşimi ve belirli dalga boyunu yansıtması konusuna odaklanılmıştı. Bu tür yapısal renk kullanımı doğada çok sık rastlanan bir yapı değildir, bazı kelebekler ve böceklerin farklı renkleri oluşturmak için benzer yöntemler kullandığı bilinmektedir. Işığı geleneksel optik yerine malzemenin yapısıyla kontrol etmek yeni bir yöntem değil. Örneğin astronomide eşit oranda alan bırakılmış kesitler ışığı kırmak ve yapısal renklere ayırmak için kullanılmaktadır. Fakat bu tekniği kullanarak renkleri kontrol etmek pratik bir uygulama yöntemi değildir çünkü optik kayıp çok yüksektir. Optica'da yayımlanan makalenin yazarı benzer bir tekniği, radikal tasarım değişikliğine giderek uyguladı ve aradığı renk kontrolüne ulaştı. İnce kesitler kullanmak yerine tek katmanlı çok ince silikon üzerine küçük çıkıntılar yerleştirdi. Işığı tam gök kuşağı renklerine yaymak yerine bu yükseltiler yada çubuklar belirli bir dalga boyunu geri yansıtmaya imkan sağlamıştır, böylelikle yansıtılacak belirli renkleri seçmek mümkün hale gelmiştir. Malzeme üzerindeki çubukların periyotu yada boşluğu yansıtılacak rengi kontrol etmenin anahtarı olmasının yanında, araştırmacılar malzemeyi katlayarak yada esneterek rengin değiştirilebileceğini tespit etti. Connie J. Chang-Hasnain, Eğer elinizde, belirli dalga boyunu yansıtacak belirli bir yapıya sahip yüzey varsa, onun ışıkla etkileşime giren özelliğini boyutunu değiştirerek düzenleme imkanına sahip olursunuz. diyor. Yapılan çalışmayı uygulamalı göstermek için araştırmacılar bir santimetre kare renk değiştiren silikon katman geliştirdi. Yeterince büyük kurumsal uygulamalar yapabilmek için daha fazla geliştirme yapılması gerekebileceği bildirildi. Connie J. Chang-Hasnain, Bir sonraki adım bunu çok daha büyük boyutlarda uygulamak ve bunu yapmak için uygun tesisler mevcut. O noktaya geldiğimizde, eğlence, güvenlik ve izleme alanlarında uygulamalar geliştirebileceğimizi düşünüyoruz. diyor. Son kullanıcılar için bukalemun derisiyle tamamen yeni tür ekran teknolojileri geliştirilebilir. Ayrıca araçların yüzeylerine bulundukları ortama göre renk değiştiren kamuflaj teknolojileri uygulanabilir. Şimdiye kadar ilk defa tek katmanda, esnek malzemeyle bu kadar geniş renk aralığına ulaşılıyor, ve kendi alanında önemli bir gelişme olarak görülüyor.


Zürih Üniversitesi'nde yeni yapılan bir araştırmada, bulaşık makinesi deterjanlarında kullanılan bazı kimyasalların bıraktığı kalıntıların bağırsak sağlığına zarar verebileceğini ortaya koydu. Ticari makineler minimum suyla ve maksimum verimle kirli bulaşıkları yıkayacak şekilde tasarlanmıştır. Bulaşık makineleri, minimum su kullanarak birkaç dakika süren iki hızlı döngü boyunca kirli bulaşıkları deterjanla ve ardından parlatıcıyla yıkayarak maksimum verimlilik için tasarlanmıştır .Yeni araştırmada ise yıkama sonrasında tabaklarda kalan kimyasal atıklarının insan bağırsak sağlığına etkileri araştırıldı. Araştırmacıların çeşitli insan organlarına benzeyen üç boyutlu hücresel yapılar oluşturmaya olanak tanıyan yeni bir organoid teknolojisi kullanılarak, farklı deterjan kimyasallarının bağırsak üzerindeki etkilerini inceledi. Sonuç ise hiç iç açıcı değil;kullanılan kimyasallar hücre hayatta kalması, epitel bariyer, sitokin sinyalleşmesi ve metabolizma ile ilgili, genlerde belirgin değişikliklere neden oluyor. Hasara neden olan belirli kimyasallara odaklanan araştırmacılar, suçlunun alkol etoksilatlar olduğunu belirlediler. Genellikle bu kimyasallar deterjanlarda ve yüzey temizleyicilerde evdeki eşyaların kalıntılarının giderilmesine yardımcı olmak için kullanılır. Önceki araştırmalarda, alkol etoksilatların insan hücreleri için toksik olmadığını bulmuştur ve alkol etoksilatların kanserojen veya mutajenik olduğuna dair hiçbir kanıt bulunmamıştı. Fakat bu araştırma, alkol etoksilatların bağırsak hücreleri üzerinde zararlı bir etkiye sahip olabileceğini gösteren ilk çalışmadır. Bulaşıklardaki kalıntı kimyasal konsantrasyonları açısından, araştırmacılar bağırsak hücreleri üzerindeki en büyük hasarın 1:10.000 seyreltmelerde parlatıcıdaki alkol etoksilatlardan geldiğini buldular. Çalışma, ev tipi bulaşık makinelerinin 1:80.000 olarak hesaplanan seyreltme faktörleriyle biraz daha fazla su ve daha uzun yıkama döngüleri kullanma eğiliminde olduğunu belirtiyor. Bu nedenle araştırmacılar, 1:2000 kadar küçük seyreltme faktörlerine sahip kısa dönemli ticari bulaşık makineleriyle daha çok ilgileniyorlar. Bir insan bağırsağındaki herhangi bir gerçek hasarın bu noktada hala varsayımsal olduğunu kayda almak gerekiyor. Akdiş'e göre, araştırmada görülen alkol etoksilatların bağırsak hücreleri üzerindeki etkisi, insanlarda makul bir şekilde bir dizi enflamatuar hastalığı tetikleyebilir. Nihayetinde araştırmacılar, alkol etoksilatların sağlık üzerindeki etkilerine ilişkin daha fazla araştırmaya acil bir ihtiyaç olduğunu öne sürüyorlar. Restoranlar gibi ticari ortamlarda bulaşıkların üzerindeki kimyasal kalıntıları değerlendirmek bireyler için zor olsa da, evdeki bulaşıkların deterjan kalıntılarından arındırıldığından emin olmak mümkündür. Yeni çalışma The Journal of Allergy and Clinical Immunology'de yayınlandı .


Bu aralar iyi yağmur yağsa da, bazen kurak günlerde bir yağmur yağsa diye hepimiz dua ederiz sanırım. Özellikle 2001' deki kuraklığı unutmamışsınızdır sanırım. İşte Central Florida Üniversitesi Optik ve Fotonik Koleji ve Arizona Üniversitesi'nden bilim insanları bulutlara kadar erişerek yağmur yağdıracak veya yıldırımı tetikleyecek bir yüksek enerjili lazer geliştirdiler . Peki bu çözüme nasıl ulaştılar ? Lazer ışınını ikinci bir lazer ışınıyla sararak enerji rezervuarı gibi kullanacak ve daha önceden mümkün olmayan mesafelere ulaşabilecek merkezi bir ışın yarattılar. İkinci ışın birinci ışını yeniden doldurduğu ve birincil ışını bozunumunu engellediğinden ışının kırınımı engellenebilecek. Nature Photonics araştırma dergisinde yayınlanan proje raporu, Dışardan yakıt ikmali yapan optik filamentler doğru lazer ışınımının gerektiğinde yağmur yağdırmaya yarayabileceği belirtiliyor. Lazerler gerçekten uzun mesafeler boyunca yol alabilse de, bir lazer ışını yeterince yoğunlaştığında normalden farklı davranabiliyor. Bu nedenle içe doğru çökmeye başlıyor. Eğer bu çöküş çok yoğun olursa oksijen ve azot çözünerek plazma oluşturabiliyor. Temelde elektron çorbasına dönüyor, diyor Optik ve Lazer Eğitimi ve Araştırması Merkezi'nden yüksek lisans öğrencisi Matthew Mills. İşte tam bu noktada plazma geriye doğru yayınım yapmaya çalışıyor, bu da yayılan ve çöken bir ultra kısa lazer atımı arasında mücadeleye neden oluyor. Bu çekişmeye filamentasyon deniyor ve bu filament ya da ışık iplikçiği hava ışığı çözene kadar yayılmaya devam ediyor. Bu filament elektronları uyardığından , yapay olarak yağmur ve yıldırım için gerekli durumları oluşturabiliyor. İşte burada asıl mesele yıldırım gibi tanecikler patlatılmadan bulutlara ışının nasıl ulaştırılabileceği. İşte bunu yapmak için düşük yoğunluklu ışın halkaları ile filament sarılarak kendiliğinden bir uzatma yapılabilir. Sonunda ise böylece yağmuru ve yıldırımı büyük çaplı olarak kontrol edebilirsiniz. İşte bu sayede Mills ve yüksek lisans öğrencisi Ali Miri ışını 25,4 santimden 2,13 metreye kadar kadar genişletmeyi başardı. Ayrıca bu filamenti daha da uzatmak için çalışmalarına devam ediyorlar. Giydirilen bu filamentlerin 50 metre veya daha fazla uzaklığa yayılabileceği belirtiliyor. Ayrıca optik filamentler ailesinde zamanı geldiğinde seçici mikrodalgalar kullanılarak belki de yüzlerce metre uzağa plazma kanalları açılabilir. Diğer muhtemel uygulamanın ise uzun mesafe kimyasal bileşimi ölçebilecek sensörler ve spektrometreler olabileceği belirtiliyor. Teknolojinin gelişimi için ABD Savunma Bakanlığı projeye 7,5 milyon $ destek verdi. - Maik Scheller, Matthew S. Mills, Mohammad-Ali Miri, Weibo Cheng, Jerome V. Moloney, Miroslav Kolesik, Pavel Polynkin, Demetrios N. Christodoulides.Externally refuelled optical filaments. Nature Photonics, 2014; 8 (4): 297 DOI:10.1038/nphoton.2014.47


Son yıllarda giderek artan bilim ve teknoloji yarışmalarıyla öğrenciler kendi buluşlarını ve hayal güçlerini sergilemeye başladılar. Ülkemizde son yıllarda giderek artan bu festivaller sayesinde gençler arasında bilime olan ilgi artmaya başladı. Bizim zamanımızda demek istemiyorum ama gerçekten bizim zamanımızda bu tür etkinliklerde neredeyse yok denecek kadar azdı. Her geçen yıl artan bilim ve teknoloji sevgisi sayesinde Türkiye' den pek çok genç beyinin bilim kulvarlarında koşmaya başlaması bizim için gerçekten büyük bir gelişmedir. Gerçek Bilim her zaman bilim ve teknolojiyi desteklemekten gurur duyar. Bursa Büyükşehir Belediyesi, Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğü ile Bursa İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından düzenlenen, Bursa Bilim ve Teknoloji Merkezi'nin ev sahipliğini yaptığı Bursa Bilim Şenliği, bilim severlerin proje sergileri, mesleki yönlendirme atölye stantları, bilim gösterileri ve bilimsel birçok aktiviteyi bir arada sunarak halkımızın bilime ilgisini arttırmayı amaçlamaktadır. Bilim Şenliği kapsamında bilime ilgiyi artırmak ve teknolojik gelişmelerle ilgili toplumda farkındalık geliştirmek amacıyla birçok etkinlik gerçekleştirilmektedir. Şenlik boyunca düzenlenen tüm etkinliklerde ziyaretçiler, gerçek hayattaki konuları açıklamak için bilim ve teknolojinin nasıl kullanılabileceğini keşfetmekte, bilimsel metotları günlük hayatta kullanmayı öğrenmekte ve bilimsel araştırma yöntemleri hakkında farkındalık geliştirmektedirler. Bilim sevgisini ve bilimsel düşünme bilincini artıracak, anlamlı ve kalıcı öğrenmeye destek verecek etkinlikler düzenlemek için oluşturulan programda Milli Eğitim Müdürlüğü Eğitim Programı esas alınmaktadır.Bursa Bilim Şenliği 2013'ün ana teması 'Geleceğin Otomobilleri olarak belirlenmiştir. Bursa'nın otomobil üretimi konusundaki başarısının bilim ve teknoloji alanındaki başarısıyla biraraya geldiği şenlik merak uyandıracak ve keyifle takip edilecek. Güneş enerjisi ile çalışan otomobiller, hybdir ve ekolojik araçlar ve daha bir çok yeni teknoloji bilim ve otomobil sevdalılarının beğenisine sunulacak. Ayrıca Bursa Bilim Şenliği denilince akla ilk gelen robot aktiviteleri de bu senenin gözdesi olmaya devam edecek nitelikte.Bursa Bilim ve Teknoloji Merkezi ev sahibi olarak bu şenlikte, kendi bünyesinde yer alan deney düzeneklerini de sergileyecektir. BTM özel alanında, fizik, kimya, biyoloji, astronomi ve ışık gibi farklı disiplinlere ait 150'den fazla deney düzeneği katılımcıların ziyaretine açılacaktır. Ziyaretçiler bu deney düzenekleri sayesinde bilime ait birçok soruya cevap bulabilecek ve uygulamalı deney düzenekleri ile deneyleri kendileri gerçekleştirme fırsatını yakalayacaklardır. Bursa Bilim Şenliği 2013 tüm bilim severleri başımıza icat çıkarmaya davet ediyor! 25-26 Mayıs 2012 tarihlerinde Bursa Bilim Şenliği adı ile gerçekleşen etkinlik Merinos Parkında, 7 mesleki yönlendirme ve atölye çadırı, 250 ilköğretim ve teknik endüstri meslek lisesi proje standı, 500 proje ve 25 özel kurumun katılımıyla gerçekleştirildi. Toplam ziyaretçi sayısı 2 gün içerisinde 50.000'e ulaştı. - Bilim Projeleri Sergileme Stantları - Mesleki Tanıtım & Atölye Stantları - Fizik, Kimya, Elektronik, Robotik, Biyoloji, Mineraller ve Tarih Öncesi, Moda tasarım - Bilimsel Sahne Gösterileri - Bursa Bilim ve Teknoloji Merkezi Uygulama Alanı - Amatör Müzik Grupları Konserleri - Bize Sorun Stantları Medya ile yürütülen tanıtım çalışmaları sonucunda etkinlik hakkında 65 adet, pozitif değerlendirme içeren, gazete ve televizyon haberi çıkmıştır. Yapılan etkinlikler sonucunda kamuoyunda bilime bakış anlamında farkındalık yaratıldı. Yapılan etkinlikler sonucunda kamuoyunda bilime bakış anlamında farkındalık yaratıldı. - Üniversite kulüpleri - Üniversiteler - İlkokul/Ortaokullar - Liseler - Teknik endüstri meslek liseleri - Bilim merkezleri - Bilim ve Teknoloji sektöründe faaliyet gösteren sanayi kuruluşları - İnovasyon alanında çalışma yapan sanayi kuruluşları - Bilim ve teknoloji alanında çalışan sivil toplum kuruluşları - Mucitler - Tanıtım amaçlı üniversite stantları - Bursa Merkez ve çevre ilçeleri - İlk ve orta okul öğrencileri - Üniversite Öğrencileri - Bilim Merkezi Yöneticileri ve Çalışanları - Bilim ve Teknoloji Sektörü Yöneticileri ve Çalışanları - Basın Mensupları - Kent Önderleri - Sivil Toplum Kuruluşları - 2013 yılı için Ana tema ise; Geleceğin Otomobilleri olarak belirlenmiştir. - Bursa Merinos Parkı - Bursa Merinos Fuar Alanı - Bu yıl Bursa Bilim Festivali 3-4-5 Mayıs tarihlerinde gerçekleştirilecektir.


Exeter Üniversitesi'nden moleküler genetik profesörü Lorna Harries liderliğindeki bir ekip, yaşlanan hücreleri yeniden gençleştirebilecek devrimsel bir yol keşfetti. Yaşlı hücrelere uygulanacak birkaç saatlik bir tedaviyle, hücreler yeniden bölünmeye başlayarak telomerlerinde de uzama gerçekleşiyor. Dunhill Medical Trust fonu desteğiyle yapılan çalışmada, yaşlandıkça agresif bir birleşme faktörlerine bağlı gen sınıfının kapandığını gösterdi. Exeter Üniversitesi araştırma ekibi, Prof. Richard Faragher ve Dr Elizabeth Ostler ile birlikte çalışarak, birleşme faktörlerinin kimyasallar ile yeniden açılabileceğini gösterdi. Böylece yaşlanan hücreler daha genç gözükmekle kalmayıp, aynı genç hücreler gibi davranarak bölünmeye başlıyor. Araştırmacıların uyguladığı kimyasallara resveratrol analogları adı veriliyor. Bu kimyasallar kırmızı şarap, bitter çikolata, kırmızı üzüm ve böğürtlen gibi besinlerde doğal olarak bulunuyor. Bu kimyasallar birleşme faktörlerinin yeniden açılmasına yardımcı oluyor. Saatler içinde hücreler yeniden genç hücreler gibi davranmaya başlıyor ve bölünmeye başlıyor. Bu keşif sayesinde yaşlanmanın bozucu etkileri olmadan yaşlanmak mümkün olabilecek. Çoğu insan 85 yaşına geldiğinde kronik hastalıklarla; inme, kalp ve kanser tehditiyle karşı karşıya geliyor. Exeter Üniversitesi'nden araştırmacı Dr Eva Latorre; Petri kabında bazı hücrelerin gençleşmeye başladığını görünce gözlerime inanamadım. Bu yaşlı hücreler genç hücreler gibi davranıyordu sihir gibiydi. Deneyi birkaç kez tekrarladım ve her seferinde yeniden gençleşiyordu. Bu araştırmanın potansiyel çıkarımları beni çok heyecanlandırıyor, diyor. Yaşla beraber dokularımızda yaşlanan hücreler toplanır ve fonksiyonları olduğu gibi yapamazlar. Bu yaşlanan hücreler genlerin verdiği işleri doğru düzenleyemezler. İşte bu nedenler dokular ve organlar yaşlandıkça hastalıklara daha açık hale gelir. Genler hücrelerin nasıl davranacağını belirleyen mesajı yapar. Birleşme faktörleri genlerin ful fonksiyon çalışması açısından kritiktir. Örneğin bir gen birkaç mesaj yollayarak yeni kan damarlarının oluşması için emir verse de birleşme faktörleri hangi mesajın yapılacağına karar verir. Yaşlanan hücrelerde birleşme faktörleri giderek azalır ve yaşlılıkla beraber vücudun direncini azaltır. Yapılan çalışmalarda bu moleküllerde tedavi edilen yaşlı hücrelerde hücreler yeniden gençlik özelliklerini kazandı. Böylece yeniden büyümeye, telomerleri uzamaya başladı. Araştırmanın yaşlanma üzerine önemli etkileri olacağı düşünülüyor. - Eva Latorre, Vishal C. Birar, Angela N. Sheerin, J. Charles C. Jeynes, Amy Hooper, Helen R. Dawe, David Melzer, Lynne S. Cox, Richard G. A. Faragher, Elizabeth L. Ostler, Lorna W. Harries. Small molecule modulation of splicing factor expression is associated with rescue from cellular senescence. BMC Cell Biology, 2017; 18 (1) DOI: 1186/s12860-017-0147-7


Sussex Üniversitesi'nden bilim insanları, mevcut teknolojiyle büyük ölçekli kuantum bilgisayarlar üretmenin yeni bir yolunu keşfederek devrimsel bir gelişmeye imza attılar. Kuantum bilgisayarlar, en hızlı süper bilgisayarların milyonlarca yılda çözeceği problemleri sadece bir kaç milisaniyede çözebilir. Böylece yeni malzemeler , ilaçlar geliştirilebilebilir ya da uzun süredir çözülemeyen bilimsel ve ekonomik problemler çözülebilir. Prensipte evrensel kuantum bilgisayarlar üretilebilir ,fakat teknolojik açıdan büyük zorluklar var. Böyle bir bilgisayarın üretilmesi, bugüne kadar Mars'a yolculuktan daha zordu. Küçük boyutta kuantum bilgisayarı yapmak için her bir lazer ışını hizalanarak , hapsedilen iyonların her birinin bir kuantum bit oluşturması sağlanır. Buna rağmen büyük boyutlu kuantum bilgisayar için milyarlarca kuantum bit gerekir, bu da her bir iyon için hassas olarak ayarlanmış bir lazer anlamına gelir. İşte Sussex'deki bilim insanları bunun yerine kuantum bilgisayarda mikroçipte voltaj gelen yerde ayarlamalar yaparak, çoklu lazerle aynı etkiyi yaratacak bir yöntem keşfettiler. Bu yöntemde lazerleri hizalamaya ihtiyaç kalmıyor. Prof. Winfried Hensinger ve ekibi bu yeni metotta tanıtılan çekirdek yapı bloğunda, etkileyici bir şekilde düşük hatayla kuantum işlem yapılabileceğini gösterdi. Prof. Hensinger : Bu gelişme kuantum bilgisayarların oyunu değiştirmesine, endüstriyel ve devlet tarafından ulaşılabilir olmasına neden olacak. Biz bu yeni heyecan-verici teknolojiyi kullanarak, büyük ölçekli bir kuantum bilgisayar inşa ettik, dedi. Kuantum bilgisayarlar klasik bilgisayarların hayatımızı değiştirdiği gibi devrimsel gelişmelere neden olacak. Bilim insanları geliştirdikleri bilgisayarın oldukça iyi çalıştığını belirtiyor. - S. Weidt, J. Randall, S. C. Webster, K. Lake, A. E. Webb, I. Cohen, T. Navickas, B. Lekitsch, A. Retzker, W. K. Hensinger. Trapped-Ion Quantum Logic with Global Radiation Fields. Physical Review Letters, 2016; 117 (22) DOI: 10.1103/PhysRevLett.117.220501 Başarılabilirse, kuantum bilgisayarlar da gen dizilimini kolaylaştıran CRISPR gibi farklı alanlarda ki teknolojik atılımların gelişmesini ve sürenin kısalmasını sağlayacaktır.