Curiosity' nin bir haftadır süren robot kolu karakterizasyonu bitti. Kol artık kullanılmaya hazır ve bugün kullanılarak Mars kayalarını analiz edecek. Kolun aktiviteleri arasında Mars kumunu elemek, matkabıyla deldiği kayaları tozlaştırarak kepçesiyle numune toplamak yer alıyor. Bu cihaz, Mars Taşlarının Analizi için Toplama ve Taşıma veya diğer adıyla CHIMRA , robot koluyla numuneyi analiz cihazlarına aktarmadan önce odacıklar ve labirentlerde bölerek, elekten geçirerek homojenleştiriyor. Ayrıca kolun bir diğer aktivitesi gözlemleme tepsisini görüntülüyor. Ayrıca, Curiosity' nin bilimsel cihazlarının ve ölçümlerinin yanında Mast Kamerası da Mars' ın ayı olan Phobos' un güneşin önünden geçerken gözlemlerini yapıyor. Mast Kamerası , diğer adıyla Mastcam bir gezgindeki ilk kamera değil, fakat en gelişmişi olduğu kesin. Curiosity' de fotograf ve video çekmek için programlandı. Ayrıca çektiği fotografları birleştirerek muhteşem panoramalar yapabilecek. Yüksek çözünürlüklü lensleriyle HD kalitesinde (10 fr/sn) video çekecek monokromatik ayarlar sayesinde tek renkli elektromanyetik spektrumlar yaratabilecek. Bu kadar veriyi depolarken, hepsini arabelleğe alıp, sıkıştıracak ve verileri tekrar dünyaya gönderecek.


Resimde NASA' nın Curiosity gezginin 2 farklı enstrüman kullanarak analiz ettiği kaya olan Jake Matijevic ' i görüyorsunuz. Kırmızı noktalar Kimya ve Kamera enstrümanının 21-24 Eylül 2012 arasında(45-48 mars günlerinde) lazerle analiz yaptığı bölgeleri gösteriyor . Siyah ve beyaz büyük daireler ise ChemCam lazeri tarafından oluşturulan oyukları gösteriyor. Mor daireler ise Alfa Parçacık X-ray Spektrometresi tarafından tarafından çalışılan yerleri gösteriyor. Sonuçlar ise oldukça ilginç olmakla beraber bazı eski ölçümleri destekliyor. Aslında böylece bu görevde taşların ve toprağın birleşiminin önemi bir kez daha anlaşılıyor. Taş bileşikleri gezegenin oluşumuna ve çevresel değişimi hakkında bilgi verebiliyor. Taşın kimyasal yapısının sıra dışı fakat dünyada görülen volkanik kayaların yapısına benzediği belirtiliyor. Bu taşın kimyasal yapısını saptayarak, benzer proseslerin gerçekleştiği yerleri bulmak şimdilik zor olsa da, bu yerin taşın kökenini araştırmak için uygun bir yer olduğu belirtiliyor. Dünyada Jake kayası gibi kayaların bileşen olarak gezegenin mantosunun altındaki tabakadan geldiği, su bakımından zengin olan magmanın basınçla yükselmesinden kaynaklandığı belirtiliyor. Jake kayası Alfa Parçacık X-Ray Spektrometresiyle analiz edilen ilk, ChemCam ile analiz edilen 13. Kaya oluyor. Bu cihaz diğer gezginlerde de analiz için kullanılsa da Curiosity' de kullanınan cihaz şimdiye kadar en gelişmiş ve hızlı APXS cihazı. Bu sayede, Jake kayasıyla karşılaştırılan eski analiz sonuçları sayesinde, Jake' in sıra dışı bir Mars kayası olduğu anlaşıldı. Analiz sonuçlarında yüksek miktarda feldispat ve düşük miktarda magnezyum ve demir saptandı. ChemCam'in Ağustos' tan beri yapılan analizler feldispat bulunabileceğini gösteriyordu,halen bazı ek testler olmasına rağmen, şimdi APXS'nin analiziyle bunu onaylamış olduk. diyor Los Alamos Ulusal Laboratuvarı New Mexico' dan ChemCam Baş Araştırmacısı Roger Wiens . Curiosity ayrıca içinde özel bir analitik laboratuarı taşıyor. Bu laboratuarda en son geçenlerde taşlardan toz halinde numuneler alırken, görüntülenmişti. Ayrıca Curiosity 150 mikronluk eleğinde süzerek elde ettiği taneciklerin oldukça homojen parçacıklar olduğu belirtildi.


Genelde yapılan araştırmalarda elde edilen bulgularda bilim insanları ve halkın beklentileri birbirine yakın çıkar. Bazen bu sonuçlar oldukça benzer çıksa da , bazen sonuçlar o kadar şaşırtıcı olabiliyor ki, şaşırırsınız. İşte Kentucky Üniversitesi Fen ve Sanat Koleji psikoloji bölümünden Profesör Peter R. Giancola 'nın alkol tüketimi, dini inançlar ve şiddet arasındaki ilişkiyi inceleyen bir araştırma yaptı. Oldukça basite indirgersek, çoğu durumda daha dindar insanların alkol içtikten sonra çok daha agresif davranışlar sergilediğini söylebiliriz,' diyor Prof. Giancola. Araştırmacı dindarlığı bireyin kayıtsız şartsız 'anlamı dinde araması ' prensibine bağlaması ilkesine dayandırıyor. Araştırmasının sadece bir başlangıç niteliğinde olduğunu ve daha fazla araştırma gerektirdiğini belirten, Giancola aslında alkol kaynaklı şiddete ilişkin risk faktörlerini yaratmaya çalışıyor. 520 sübjeyi kapsayan bu öncül çalışma 21 ila 35 yaş arası Lexington ve Merkez Kentucky bölgesini içeriyor. Her bireyin iman derecesi belirlendikten sonra sübjelere alkollü ve alkolsüz içecekler verildi. Araştırmada normalde alkol kullanmayan dindar kimselerde şiddet eğiliminin düşeceği umuluyordu. Fakat, umulmadık bir şekilde, daha dindar kişilere alkol verildikçe, kişilerde şiddet eğilimi arttı. Sezgilere aykırı olarak elde edilen veriler tekrarlanma gerektirse de, Prof. Giancola hayli dindar kişilerde alkol alımıyla 'içlerindeki canavarın salındığını' belirtiyor. Alkol alan dindar kişilerde artan şiddet eğiliminin nedenleri halen tespit edilemedi.


ABD'de yoğun bakımda tedavisi devam eden Türk bilim insanı Oktay Sinanoğlu 80 yaşında hayatını kaybetti. Bilim dünyasına çok büyük katkıları bulunan kimyager, kuramsal kimyager ve moleküler biyolog Oktay Sinanoğlu'nun vefatı büyük bir kayıptır. Türkçe'nin doğru kullanılması için büyük bir mücadele veren, Türkiye'de gittiği her yerde Türkçe konuşan büyük insan ülkemiz için çok büyük bir değerdi. Oktay Sinanoğlu Türkiye için büyük bir değer olmasına rağmen, ülkemizde yeterince önem verilmeyen bir bilim insanı olması gerçekten büyük bir hatadır. Umarız ülkemizde böyle değerli bilim insanlarına ve bilime artık gereken önem verilmeye başlanır. Başımız sağolsun. Babasının Türkiye Başkonsolosluğunda görev yapmakta olduğu Bari'de doğdu. 1939 yılında İtalya'da II. Dünya Savaşı'nın başlamasının ardından ailesiyle Türkiye'ye döndü. Oktay Sinanoğlu, sonradan TED Koleji olan Ankara Yenişehir Lisesi'ne burslu öğrenci olarak girdi ve 1953 yılında bu okulu birincilikle bitirdi. Okulun bursuyla Kimya Mühendisliği okumak üzere ABD'ye gitti. 1956'da ABD Kaliforniya ÜniversitesiBerkeley Kimya Mühendisliği'ni birincilikle bitirdi. 1957'de Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nü sekiz ayda bitirerek yüksek kimya mühendisi oldu. Alfred Sloan ödülünü aldı. 1959'da Kaliforniya Üniversitesi Berkeley'de kuramsal kimya doktorasını tamamladı. 1960'ta Yale Üniversitesi'nde öğretim üyesi oldu. 1960-1961 yıllarında atom ve moleküllerin çok-elektronlu kuramı ile Doçent oldu. 1963'te 50 yıldır çözülemeyen bir matematik kuramını bilim dünyasına kazandırarak 28 yaşında tam profesör unvanını aldı. 20. yüzyılda Yale Üniversitesi'nde bu sanı kazanan en genç öğretim üyesidir . 1962 yılında Orta Doğu Teknik Üniversitesi mütevelli heyeti yalnız Oktay Sinanoğlu'na mahsus olmak üzere kendisine Danışman Profesör ünvanını verdi. Yale Üniversitesi'nde ikinci bir kürsüye daha profesör olarak atandı. 1973'de Almanya'nın en yüksek Aleksander von Humboldt Bilim Ödülünü ilk kazanan kişi oldu. 1975'de Japonya'nın Uluslararası Seçkin Bilimci Ödülünü kazandı; yine 1975 yılında özel kanunla Oktay Sinanoğlu'na ilk ve tek Türkiye Cumhuriyeti Profesörü ünvanı verildi. 1976'da Japonya'ya Türkiye Cumhuriyeti Özel Elçisi olarak gönderildi. Kendisi Türk-Japon kültür, bilim ve eğitim ilişkilerinin temellerini atmıştır. Amerikan Bilim ve Sanat Akademisinin ilk ve tek Türk üyesidir . Meksika hükümeti tarafından yüksek Bilim Ödülü Elena Moshinsky ile ödüllendirildi. Dünyada yeni kurulmaya başlayan moleküler biyoloji dalının ilk profesörlerinden biri oldu. DNA sarmalının çözelti içinde o biçimde nasıl durduğuna açıklama getirdi. Dünyanın pek çok yerinde buluşları ve kuramları ile ilgili konferanslar verdi. 1980'li yıllarda çalışmalarını kimya biliminin basit bir şekilde öğretilmesine yönelik bir kuramsal çerçeve üzerinde yoğunlaştırdı. Ancak 1988'de yayımlanan çalışmaları akademik dünyada ilgi görmedi. 1993'te Yale Üniversitesi'ndeki profesörlük görevlerinden erken sayılabilecek bir yaşta emekliye ayrıldı. Aynı yıl Türkiye'ye dönerek Yıldız Teknik Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Kimya Bölümü'nde profesörlüğe atandı. 2002 yılında bu görevden de emekliye ayrıldı. Yaşamı boyunca Kuantum mekaniği'ne birçok katkıda bulunmuş bir bilim adamıdır. P.A.M. Dirac'in de üzerinde uğraştığı ancak çözümleyemediği bir problemi, Kuantum mekaniğinde, Hilbert uzayının topolojisi ve içerdiği yüksek simetrileri çözdü . Böylece Kimya bilimini bu topolojik inceleme ile sağlam bir temele oturttu. - Many Electron Theory of Atoms and Molecules (1961) Atom ve moleküllerin çok elektronlu kuramı . - Solvophobic Theory (1964) Çözgeniter kuramı . - Network Theory (1974) Kimyasal tepkime mekanizmaları kuramı . - Microthermodynamics (1981) Mikrotermodinamik - Valency Interaction Formula Theory (1983) Değerlik kabuğu etkileşim kuramı. . - Göçmen Hamamı (ISBN 9786054569014) - 2050'ye 5 Kala Dünyanın 105 Yıllık Tarihi (ISBN 9944090674) - İlerisi için (ISBN 9944090611, ISBN 9944090612) - Türkçe Giderse Türkiye Gider (ISBN 9944090605) - Bye Bye Türkçe / Bir Nev-York Rüyası (ISBN 9752977634, ISBN 9752977631) - Büyük Uyanış (ISBN 975841027X , ISBN 9752977669) - Hedef Türkiye (ISBN 9758410229 , ISBN 9752977648) - Ne Yapmalı / Yeniden Diriliş ve Kurtuluş İçin (ISBN 9752977626) - Yeni Bilim Ufukları I (ISBN 9789944090) - Yeni Bilim Ufuklari 2 Yeni bir matematik kuramı ve onunla bazı fizik kimya ilkelerinin bulunması(ISBN 9789789944095) - Yeni Bilim Ufukları 3 Hayatın Örgüsü Elli Yıllık Biyolojinin Temellerini Sarsan Sorular (ISBN 9944090681) - Açıklamalı Fizik, Kimya, Matematik Ana Terimleri Sözlüğü (ISBN 9789751619679) - Modern Quantum Chemistry : Istanbul Lectures (Academic Press,1965) - Sigma Molecular Orbital Theory (Yale Press,1970) - Three Approaches to Electron Correlation in Atoms and Molecules (with K.Brueckner,Yale Press,1971) - New Directions in Atomic Physics (with E.Condon,Yale Press,1971) - Oktay Sinanoğlu, Türk Aynştaynı (ISBN 975-297-765-0) - Oktay Sinanoğlu, Bir Türk Dehası (ISBN 9758618342)


İspinoz kuşlarıyla ilgili, Darwin'in belirttiği gibi; kuşların gaga büyüklüğü ve davranış özellikleri yaşadıkları ortamla ilgilidir. Bu uzun dramatik değişimi Andres Dağları'nda ve Amazon Nehri'ndeki manzaralarda görebiliriz. Bu çalışma çarpıcı bir tablo çizerek , türleşmenin coğrafi değişikliklerden dolayı geciktiğini gösterdi. Lousiana Eyalet Üniversitesi Doğa Bilimleri Müzesi'nde bir türün hareket yeteneğinde rol oynayan büyük vücut parçaları türleşmede başrolde olduğu belirtildi. Bu araştırma yakın zamanda Nature dergisinde yayınladı. Güney Amerika'da gerçekleşen jeolojik değişimlerin olağanüstü bir kuş çeşitliliği yarattığı düşünülüyordu. Fakat çalışmamızda gördük ki uzun süreli coğrafi istikrar türleşme için önemlidir, diyor. LSU Doğa Bilimleri Müzesi müdürü ve Biyoloji Bilimleri profesörü Robb Brumfield. Brumfield ve arkadaşları dünyanın farklı bölgelerinde 27 kuş türünü inceledi. Bu bölgeler neotropik bölgeler olarak adlandırılan; Güney Meksika, Orta Amerika, Brezilya ve Amazon yağmur ormanlarıdır. Biz bu çalışmada bir çok kuş soyunu ayrıntılı olarak inceledik ve daha net ve büyük tabloyu görmeyi amaçladık. Soyların ne zaman ve nasıl oluştuğunu gördük, dedi Brumfield. Genetik veriler gösterdi ki Andres Dağları'nda zaman içinde 29 türün 9'unda değiştiğini gösterdi. Bu gösteriyor ki türleşmenin birinci nedeni Andres Dağları'ndaki coğrafyanın yarı geçirgen bir bariyer olarak dolaylı bir etkisi. Araştırmacılar daha sonra 27 farklı türü inceleyerek ekolojik değişimin türleşmeye nasıl bir etkisinin olduğunu araştırdılar. Yapılan keşfe göre coğrafyanın ve ekolojinin istikrarlı olduğu yerlerde türleşme daha hızlı olduğu gözlendi. Ayrıca daha az yer değiştiren türlerin daha fazla türleştiği görüldü. Örneğin, kuşların kapalı bir ormanda açık bir ormana göre daha çok çeşitlendiği görüldü. Bu da türlerin türleşme de korunma etkisini bize gösterdi. Eğer bir tür uzun zamandır aynı yerde yaşıyorsa, türün gelişimi ve çeşitlenmesi daha hızlı olur. Bulgularımız gösterdi ki, insanın doğada yaptığı değişiklikler türleşmeyi dolayısıyla da çeşitliliği uzun vadede öldürmektedir, diyor Brumfield. - Brian Tilston Smith, John E. McCormack, Andres M. Cuervo, Michael. J. Hickerson, Alexandre Aleixo, Carlos Daniel Cadena, Jorge Perez-Eman, Curtis W. Burney, Xiaoou Xie, Michael G. Harvey, Brant C. Faircloth, Travis C. Glenn, Elizabeth P. Derryberry, Jesse Prejean, Samantha Fields, Robb T. Brumfield. The drivers of tropical speciation. Nature, 2014; 515 (7527): 406 DOI:10.1038/nature13687


Bilim kurgu gerçek olmak üzere, yapay zeka yağmurun ne zaman ve nerede yağacağını anlık olarak tahmin edebiliyor. Londra tabanlı yapay zeka şirketi Deep Mind, İngiltere Ulusal Hava Servisi Met Office ile birlikte çalışarak, 90 dakika içinde nereye yağmur yağacağını yüksek doğrulukla tahmin eden bir algoritma geliştirdi. DGMR derin öğrenme algoritması ve son model simülasyonlar karşılaştırıldığında , yağmurun yoğunluğu, hareketi, genişliği ve yerini ve zamanını tahmin etmede araştırmacılar % 89 DGMR'ı tercih etti. İlk protein katlanması ölçümünden sonra şimdi de hava durumu tahmini gibi zor bir bilim problemini çözen DeepMind firması Met Office ile birlikte çalışarak, işi bir adım daha ileri taşıdı. Yağmuru tahmini etmek, özellikle de şiddetli yağmuru tahmin etmek havacılıktan acil durum servislerine kadar birçok endüstri de büyük önem arz ediyor. Fakat hava tahmini gerçekten çok zor bir iş. Gökyüzünde ne kadar su olduğu, ne zaman ve nereye düşeceğini bilmek ve sıcaklık, bulut oluşumu ve rüzgarı hesaplamak gerekiyor. Her bir faktörü ayrı ayrı hesaplamak çok kompleks iken, bunlar bir araya geldiğinde hesaplamak çok daha karışık bir işlem. Mevcut en iyi hava tahminleri, atmosfer fiziğine dayanan devasa bilgisayar simülasyonlarıyla yapılıyor. Bu modeller uzun süreli tahminler için iyiyken, 1-2 saat içinde neler olacağını tahmin etmek konusunda pek de iyi değil. Daha önce geliştirilen derin öğrenme teknikleri konum gibi hususları bilmekte iyiyken, yağış yoğunluğunu gibi verilerde pek iyi değil. Meterologlar için halen anlık yağışı tahmin etmenin halen önemli zorlukları vardır, diyor araştırmada yer almayan, NOAA Hava Tahminleri Merkezi Hava Durumu Operasyonları'ndan Greg Carbin. DeepMind ekibi yapay zekalarının radar verisiyle eğitildi. Çoğu ülkede gün içerisinde radar ölçümlerindeki bulut hareketi ve oluşumların anlık görüntüler yayınlanır. Örneğin İngiltere'de bu okuma her 5 dakikada bir yapılır. İşte bu anlık görüntüler birleştirilerek, yağmur desenlerinin nasıl hareket ettiği stop-motion videolarla gösterilir. İşte araştırmacılar , bu veriyi derin jeneretif ağı beslenmek için kullandır. Aynı verilerden yararlanarak sahte suratlar ve hatta Rembrantlar yapan GAN uygulaması gibi. Bu araştırmada DGMR gerçek ölçümlerden yola çıkarak , sahte radar görüntüleri yaratmayı öğrendi. DeepMind başaraştırmacısı, Şakir Muhammet'e göre bu bir filmin bir kaç karesini gördükten sonrasını görmeden tahmin etmeye benziyor. Bu yaklaşımı test etmek içim Met Office'deki 56 hava tahminciden, son model simülasyon ve bu yeni derin öğrenme aracını kör karşılaştırma yapması istendir. Araştırmacıların % 89'u DGMR sonuçlarını tercih etti. Genelde makine öğrenmesi algoritmaları tek bir ölçümün nasıl iyi bir tahmin olduğunu denemeye ve optimize etmeye çalışır. Buna rağmen, hava tahminleri için bir çok yönden kötü veya iyi olabilir. Örneğin, bir tahmin doğru yere yağış olacağını bilirken, yağış şiddetini bilemeyebilir ya da şiddeti bilir fakat konumda hata yapar bu böyle gider. Bu araştırmada algoritmamızı daha çok etmene göre değerlendirdik, diyor Met Office'den Niall Robinson.


Yeni bir bilimsel teoriye göre yıllardır aranan karanlık madde 1930'larda beri bilinen atom altı parçacıklarla benzer şekilde hareket ediyor. Karanlık maddeye ne kadar teşekkür etsek azdır, galaksiler,yıldızları, güneş sistemini ve cisimleri bir arada tutuyor. Her ne kadar bugüne kadar gözlenmese de, maddenin tümüyle yeni bir egzotik formu olduğu, süper simetride uzayın veya kuantum ekstra boyutlarında hareket ettiği belirtiliyor. Bugün araştırmacılardan oluşan bir grup, karanlık maddenin aynı pionlar gibi,yani atom çekirdeğinin bağlanmasından sorumlu parçacıklar gibi olduğunu iddia etti. Physical Review Letters dergisi'nde 10 Temmuz 2015'de yayınlanan makalede aradığımız şeyin aslında gözümüzün önünde olduğu bir çeşit dejavu yaşadığımız belirtiliyor. Aslında bu gibi bir parçacığı daha önce gördük. Aynı özelliklere, aynı kütleye, aynı etkileşimler pionlar tarafından sağlanıyor. Bu gerçekten heyecan verici , sonunda niçin var olduğumuzu anlayabileceğiniz, diyor Berkeley Kaliforniya Üniversitesi ve Tokyo Üniversitesi Kavli Evren Matematiği ve Fiziği Enstitüsü'nden Prof. Hitoshi Murayama. Yeni teoriye göre karanlık madde, galaksiler veya galaksi kümeleriyle etkileşime girerek muhtemel tahmini kütle dağılımlarını sağlıyor. Bu sayede veriler ve bilgisayar simülasyonları arasındaki inanılmaz uyuşmazlıklar çözülebilir, diyor Cornell Üniversitesi'nden araştırmacı Eric Kuflik. Yeni nesil karanlık madde teorileri ve önceki teorilere ilişkin anahtar farklılıklar bulunarak, deneysel çalışmalara önemli katkılar sağlanabilir, diyor Berkeley'den doktora sonrası araştırmacı Yonit Hochberg. Sonraki adımda, bu teoriyi test etmek için CERN LHC ve yeni SuperKEK-B ve SHİP gibi deneyler yapılabilir.


Koronavirüs(COVID-19) hastalığının tedavisinde kullanılmak üzere geliştirilen, m-RNA-1273 adı aşının 1. Faz denemesi sonuçları açıklandı. Aşının SARS-CoV-2 virüsünü iyi tolere ederek, sağlıklı yetişkinlerde nötralize antibadi aktivitesi cevabı oluşturduğu gösterildi. Araştırmaya dair ara sonuçlar, New England Journal of Medicine dergisinde yayınlandı. Devam eden 1. Faz çalışması Ulusal Sağlık Enstitüsü 'ne bağlı Ulusal Alerji ve Bulaşıcı Hastalıklar Enstitüsü tarafından desteklenen deneysel aşı; Moderna'nın araştırmacılarıyla birlikte geliştiriliyor. Moderna tarafından üretilen, m-RNA-1273 koronavirüs spike proteinlerini nötralize eden antibadileri tetikleyecek şekilde tasarlandı. Bilindiği gibi koronavirüs insan hücrelerine girmek için bu spike proteinlerini kullanıyor. İlk deneme, 16 Mart'ta Kaiser Permanente Washington Sağlık Araştırmaları Enstitüsü'nde Dr. Lisa A. Jackson liderliğinde aday aşının ilk katılımcıya verilmesiyle başladı. Ara raporda ilk 45 katılımcıya dair ilk detaylar verildi. Yaşları 18-55 arasında değişen ilk 45 katılımcı 15 kişilik gruplara ayrıldı. Bu katılımcılar 28 gün arayla, 2 intramusküler enjeksiyon olmak üzere; 25,100 veya 250 mikrogramlık deneysel aşı dozajlarını aldı. 42 katılımcı iki planlanan enjeksiyonu da aldı. Nisan ayında ise deneme genişletilerek, 55 yaşından büyük katılımcılar da eklendi ve katılımcı sayısı 120'ye çıktı. Buna rağmen yeni yayınlanan rapor şimdilik sadece 18-55 yaş arasını içeriyor. Güvenlik açısından risk yaratacak kadar ciddi bir yan etki raporlanmadı. Bununla birlikte katılımcıların yarısından fazlasında yorgunluk,baş ağrısı,üşüme,myalji veya enjeksiyon bölgesinde ağrılar gibi yan etkiler görüldü. Sistemik yan etkiler, özellikle takip eden ikinci enjeksiyonda oldukça yaygın olmakla beraber, bu bireylerin en yüksek dozu aldığını da bildirmekte fayda var. Farklı aşı dozajlarına bağlı olarak, yan etkiler ve immün tepkileri de dikkat alınarak planlanan 2. ve 3. Faz klinik denemelerine devam edilecek. Yapılan ara analizde ,ikinci enjeksiyondan 43 gün sonra aşı tarafından tetiklenen nötralizasyon aktivitesi seviyelerine de yer verildi. İki doz aşı sonrası oluşan yüksek nötralize antibadi aktivite seviyesinin, COVID-19 hastalığı geçirdikten sonra iyileşen hastaların ortalamasından daha yüksek olduğu da gözlendi. Moderna sponsorluğundaki mRNA-1273 aşısı için ikinci faz denemeleri Mayıs ayında başlarken, üçüncü faz etkinlik çalışmalarının Temmuz 2020 başlaması planlanıyor. Faz 1 klinik deneme tasarımı hakkında ek bilgiyi, NCT04283461 tanımlayıcısıyla ClinicalTrials.gov adresinde bulabilirsiniz. Bu deneme kısmen NIAID'nin UM1AI148373 UM1AI148576 ve UM1AI148684 nolu hibeleri tarafından desteklenmiştir. MRNA-1273 Faz 1 malzemesinin üretimi için finansman, Epidemik Hazırlık Yenilikleri Koalisyonu tarafından sağlanmıştır.


Kaliforniya Üniversitesi Riverside's Bourns Mühendislik Koleji'nden araştırmacılar, deniz kumu kullanarak lityum iyon bataryaların performansını üç katına çıkardı. Yüksek lisans öğrencisi Zachary Favors Kaliforniya San Clemente sahillerinde kafa dinlerken ,aklına deniz kumunda bulunan kuartz ve silikon dioksit geldi. Zachary Favors Riverside Kaliforniya Üniversitesi'nden Cengiz ve Mihrimah Özkan'ın yüksek lisans öğrencisi. Günümüzde artık cep telefonlarından eletrikli arabalara pek çok elektronik alette lityum iyon pil kullanılıyor. Normalde anot kutuplarda grafit kullanılıyor. Fakat araştırmacılar nano boyutta metrenin milyonda birinde silikon kullanarak pilin verimini arttırmayı amaçladı. Fakat nano silikonu büyük çapta üretmek oldukça zor. İşte bu nedenle içinde yüksek oranda kuartz bulunan kum kullanıldı. Laboratuvarda saflaştırılan deniz kumu kahverengiden beyaz doğru renk değiştirdi. Aynı pudra şeker gibi. Normalde tuz ısı emici gibi işleyerek, magnezyum sayesinde kuartzdan oksijen ayrışarak, saf silikon elde edildi. Özkan'ın ekibi prosese baktığında olumlu yönde şaşırtıcı bir gelişme gözlediler. Saf nano silikon gözenekli 3-D silikon sünger şeklini alınca nano silikon pilleri geliştirmek için iyi bir fırsat doğdu. Bu sayede silikon tabanlı bataryaların ömrü arttırılarak elektrikli arabaların pil değiştirme masrafları azaltabilecek. Ayrıca bu sayede cep telefonlarının şarjı bir gün yerine üç gün gitmeye başlayacak. Nature araştırma dergisinde Scalable Synthesis of Nano-Silicon from Beach Sand for Long Cycle Life Li-ion Batteries olarak yayınlanan araştırma pek çok Türk araştırmacının yer alması gerçekten gurur verici. Daha önce en son mayıs ayında yayınladığım araştırmada böylece aşama kaydedilmiş oldu.Ekip şimdi daha büyük boyutta üretim yöntemleri deneyerek nano-silikon deniz kumundan cep telefonlarında kullanılan bozuk para büyüklüğünde ve kese büyüklüğünde pilleri üretmeyi planlıyor. - Zachary Favors, Wei Wang, Hamed Hosseini Bay, Zafer Mutlu, Kazi Ahmed, Chueh Liu, Mihrimah Ozkan, Cengiz S. Ozkan. Scalable Synthesis of Nano-Silicon from Beach Sand for Long Cycle Life Li-ion Batteries. Scientific Reports, 2014; 4 DOI: 10.1038/srep05623


Carbon3D şirketi tarafından Silikon Vadisi'nde geliştirilen yeni 3D yazıcı teknolojisi, sıvı havuzdan aralıksız olarak kat kat nesneleri basarak, dakikalar içinde 3D çıktı alabiliyor. 20 Mart 'daki Science dergisinde yayınlanacak bu yeni yaklaşım sayesinde önceki metotlara göre 25 ila 100 kata kadar daha hızlı bir şekilde 3d basım yapmak mümkün olacak. Bu sayede mevcut 3d yazıcı teknolojisinde mümkün olmayan şekiller basılarak sadece tıp alanında değil, otomotiv ve havacılık sektörü gibi bütün sektörlerde hızla prototip oluşturmak hatta üretim yapmak mümkün olacak. Kuzey Carolina ve UNC Chapel Hill Üniversitesi ve kimya profesörü Joseph M. DeSimone ve Alex Ermoshkin tarafından keşfedilen teknolojiyi pazara getirmeyi düşünüyor. Bu sayede metalürji ve ilaç taşıma teknolojileri alanında gelişmeler yaşanacak. CLIP yani sürekli sıvı ara yüzleme teknolojisi sayesinde, ışık ve oksijen manipülasyonu ile sıvı medyadan nesneler eritilerek, ilk kez ayarlanabilir fotokimyasal reaksiyonlardan tabaka tabaka basım prosesi gerçekleştiriliyor. Sistem sayesinde oksijen geçirimli bir pencereden sıvı reçineye ışın doğrultulması esasına dayanıyor. Işık ve oksijeni birarada kullanarak reçinenin katılaşması kontrol ediliyor. Bu sayede 20 mikrona kadar yani bir kağıt kalınlığı kadar ince nesneler hayata geçirilebiliyor. 3d basım teknolojisine kimyasal ve fiziksel bir proses izleyerek, oldukça sıra dışı ve hızlı bir teknoloji geliştirdi. Yeni teknoloji sayesinde bir sıvı havuzundan hızlı bir şekilde 3d baskı alınabiliyor, diyor DeSimone 16 Mart'taki Vancouver, British Columbia TED konuşmasında. CLIP teknolojisi sayesinde geniş bir malzeme yelpazesi kullanılarak, elastomerler, silikonlar, naylon benzeri maddeler, seramikler ve biyo-bozunur maddeler kullanılabilir. Bu teknik sayesinde yeni materyaller geliştirilebilir. Carbon3D firmasının geliştirdiği bu yeni nesi 3D yazıcı sayesinde , alışılmadık geometriler sağlam materyaller geliştirilebilir. Yeni yazıcı sayesinde saatler alan 3D baskı işlemi dakikalara hatta saniyelere iniyor. - R. Tumbleston, D. Shirvanyants, N. Ermoshkin, R. Janusziewicz, A. R. Johnson, D. Kelly, K. Chen, R. Pinschmidt, J. P. Rolland, A. Ermoshkin, E. T. Samulski, J. M. DeSimone. Continuous liquid interface production of 3D objects. Science, 2015; DOI: 10.1126/science.aaa2397


İnsanlar üzerinde denenen beyin kanseri aşısı 1. Faz deneyleri umut verici sonuçlar sergiliyor. Nature dergisinde yeni yayınlanan makalede, aşının hastanın bağışıklık sisteminin beyin tümörlerini daha iyi nişan almasına yardım ettiğinden bahsediliyor. Elde edilen bu veriler, deneysel aşının güvenli olduğunu ve tümör oluşumunu yavaşlatan önemli bir immün tepkisini stimüle ettiğini ortaya koyuyor. Araştırmacılar 2.Fazda daha geniş çaplı bir klinik deney planlıyor. Yayılan beyin tümörleri, tedavisi oldukça zor olan bir beyin kanseri türüdür. Malesef beyine yayılarak, geleneksel cerrahiyle kolayca yok edilemeyecek hale gelebilir. Fakat bu tümörlerin ortak bir özelliği var, düşük gradeli gliyomların % 70'den fazlası tek bir gen mutasyonundan etkilenir, o da izositrat dehidrogenaz 1 (IDH1). IDH1 mutasyonuna uğrayan gliyomlar, eşsiz bir protein oluşmasına neden olurlar neo-epitop proteinler. İşte Alman Kanser Araştırmaları Merkezi'nden Michael Platten, yıllar boyu çalışarak hastanın immün sisteminin IDH1 mutasyonlu hücrelerini hedeflemesine yardım edecek bir aşı üretti. Buradaki ana fikir, hastanın immün sistemlerini destekleyerek, tümör spesifik neo-epitopu hedeflemesini sağlayacak bir aşı kullanmaktır, diyor Platten. 2015 yılında başlayan ve yıllar süren geliştirmeler ve hayvan testlerinden sonra, eşsiz IDH1 aşısına dair denemeler sonunda başladı. İlk adımda, aşının insan sübjeler için ne kadar güvenilir olduğu ve ne türde bir immün tepkisi tetiklendiği araştırıldı. Ayrıca yeni teşhis koyulmuş IDH1 gliyomlu 33 hastada yapılan 1.Faz deneylerde aşının güvenli olduğu ve hiçbir yan etkisi olmadığı kayda geçirildi. İmmün tepkisine bakan araştırmacılar, hastaların % 93'ünde aşıya karşı etkin bir tepki oluştuğunu görüntüledi. İşte bu hastalarda IDH1 mutasyonu spesifik olarak hedefleyen immün T hücreleri saptandı. Ayrıca kanlarında büyük oranda T hücresi sirkülasyonu olan hastalarda, tümör psedö-ilerlemesi görüldü. Bu proseste tümör immün hücreleri istilası nedeniyle büyüyor. 3 yıl takip edilen kohort araştırmasında hayatta kalma oranı % 84 olarak gerçekleşti. 3 yıl sonunda hastalarında % 82'sinde tümör büyümesi görülmedi ve güçlü immünojenik tepkiler alındı. Her şeye rağmen, Platten 1.Faz sonuçlarının etkinliğinin daha büyük denemeler ve kontrol grubu kullanılmadan kestirilemeyeceğini belirtiyor. Bununla beraber, 1.Faz denemesinin immün tepkisi üretebileceği gösterilmiş oldu.


Ohio State Üniversitesi'nden bilim insanları vücuttaki her tür hücreyi onarabilecek bir doku tedavisi geliştirdi. Tissue Nanotransfection adı verilen teknoloji sayesinde, yaşlanan dokuların , organların, kan damarları ve sinir hücrelerin fonksiyonları onarılabileceği düşünülüyor. Araştırmanın sonuçları Nature Nanotechnology dergisinde yayınlandı. Eşsiz teknolojimizi kullanarak, yaralı veya hasarlı organlar değiştirilebilir. Derinin bozunan organları üretmek için oldukça verimli bir toprak olduğunu gösterdik, diyor Direktör Dr. Chandan Sen. Ayrıca kimya ve biyomoleküler mühendis Prof. James Lee yardımcı liderlik ettiği çalışmada fareler ve domuzlar üzerinde çalışıldı. Araştırmacılar deri hücrelerini yeniden programlayarak, kan akışının bozulduğu kötü yaralanmış ayaklardaki kan hücrelerine dönüşmelerini sağladı. 1 hafta için de yaralı ayaktaki kan damarları oluşmaya başlarken, ikinci haftada ayak kurtulabildi. Ayrıca laboratuarda beyin hasarlı farelere sinir hücreleri olarak yeniden programlanan cilt hücreleri enjekte edilerek, inme geçiren farelerin iyileşmesine yardımcı oldu. TNT teknolojisinin iki ana bileşeni var: Birincisi, canlı vücuduna yetişkin hücreleri taşıyacak nanoteknoloji çip. İkincisi hücre dönüşümü için özel tasarlanmış biyolojik kargo. Bu kargo çip kullanılarak ulaştırıldığında, yetişkin hücreyi bir diğer türe çeviriyor diyor ilk yazar yrd. Doç. Dr. Daniel Gallego-Perez. Kendisi aynı zamanda Sen ve Lee'nin laboratuarlarında doktora sonrası araştırmacı olarak görev yapıyor. TNT teknolojisi hiçbir laboratuar benzeri prosedür içermiyor ve doğrudan hasta başında uygulanabiliyor. Ayrıca prosedür non-invazif ve hasta tarafından az hissedilen bir elektrik şarjıyla taşınıyor. Bu konsept çok basit. Aslında bu işlemin nasıl iyi çalıştığını görünce çok şaşırdık. Laboratuvarımda halen bu mekanizmanın nasıl çalıştığını anlamaya çalışıyoruz. Bu sadece başlangıç devamı gelecek, diyor Lee. İnsanlar üzerindeki klinik çalışmalar önümüzdeki başlayacak. - Daniel Gallego-Perez, Durba Pal, Subhadip Ghatak, Veysi Malkoc, Natalia Higuita-Castro, Surya Gnyawali, Lingqian Chang, Wei-Ching Liao, Junfeng Shi, Mithun Sinha, Kanhaiya Singh, Erin Steen, Alec Sunyecz, Richard Stewart, Jordan Moore, Thomas Ziebro, Robert G. Northcutt, Michael Homsy, Paul Bertani, Wu Lu, Sashwati Roy, Savita Khanna, Cameron Rink, Vishnu Baba Sundaresan, Jose J. Otero, L. James Lee, Chandan K. Sen. Topical tissue nano-transfection mediates non-viral stroma reprogramming and rescue. Nature Nanotechnology, 2017; DOI: 1038/nnano.2017.134 İnsanlar üzerinde başlayacak böyle bir çalışmaya gönüllü olarak katılmak isterdim.


Yeni geliştirilen nanoteknolojik bir alet sayesinde, aşı ve ilaç geliştirme hız kazanırken ve maliyetler 1 milyon kattan fazla düşecek. Danimarka'da disiplinler arası yapılan araştırmalar sonucunda ortaya çıkan teknik sayesinde malzeme, enerji ve ekonomik maliyetler inanılmaz ölçüde azaltılacak. Normalde farmasötik ajanlar arayışında binlerce aday molekül gözden geçirilir. İşte nano ölçekte gerçekleşen bir teknik sayesinde, malzeme ve enerji kullanımını çok büyük ölçüde minimize ediyor. Örneğin iğne başından daha küçük bir alanda 40,000'den fazla molekül sentezlenerek, analiz edilebiliyor. Metot sabun köpüğüne benzer nano kaplar kullanıyor. DNA nanoteknolojiyle bu kaplar içerisinde birden çok içerik karıştırılabiliyor. Hacimler o kadar küçük ki; Everest'in kütlesindeki malzeme ve okyanuslardaki tüm suya karşılık, 1 kg su ve 1 kg malzeme kullanmaya benziyor. İşte bu sayede malzeme, insan gücü ve enerjiden inanılmaz miktarda tasarruf edilebilir, diyor Kopenhag Üniversitesi Kimya Bölümü'nden ekip şefi Yrd. Doç. Dr. Nikos Hatzakis. Zaman,enerji ve insan gücünden sonsuz tasarruf etmek; sentez geliştirme ve ilaç değerlendirmede temel bir önem arz etmektedir, diyor araştırmanın baş yazarı Harvard Üniversitesi'nden doktora öğrencisi Mette G. Malle. Bu devrimsel buluş birbirinden uzak disiplinlerinin entegrasyonuyla gerçekleşti. Sentetik biyokimya,nanoteknoloji, DNA sentezi, kombinasyonel kimya ve hatta makine öğrenme alanları birlikte çalışarak bu yeni teknolojiye imza attı. Çözümümüzde hiçbir eleman yeni değil fakat bugüne kadar böylesine kusursuz bir şekilde bir araya getirilmediler, diyor Nikos Hatzakis. Bu yeni teknoloji sayesinde sadece 7 dakikada sonuç almak mümkün. Burda ulaştığımız şey canlı okumaya çok yakın. Bu önemli bir ek değer katarak, okumalara dayalı olarak kurulumun sürekli olarak denetlenebileceği anlamına geliyor. İşte bu çözümün, endüstrinin ihtiyacı olan anahtar faktör olmasını bekliyoruz, diyor Mette G. Malle. Her şeyi gizlilik içinde yürütmek zorundaydık, diğerlerinin bizimkine benzer bir yayın yapma riskini ele alamazdık. İşte bu nedenle farklı uygulamalarda bizim metodumuzu kullanabilecek, endüstri çevreleri veya diğer araştırmacılarla görüşme yapmadık, diyor Nikos Hatzakis. Ayrıca araştırmacılar önemli bir biyoteknoloji aleti olan CRISPR için RNA iplikçikleri için ya da gelecekteki pandemiler için aşı geliştirmede RNA taramaları ve sentezleri için yeni geliştirdikleri teknolojinin kullanılabileceğini belirtiyor. Araştırmacılar, tüm çalışmaları büyük bir gizlilikle yürüttüklerini ve yeni teknolojinin yakın bir gelecekte uzun polimer zincirlerinin sentezi, CRISPR için RNA taramalarında kullanılabileceğini düşünüyor. Çok önemli bir buluş, özellikle gelecekte CRISPR ile ilgili olacaklar devrim niteliğin de olabilir.


Gün geçtikte iyileşen robot protez kol teknolojisinin önündeki en önemli engellerden biri, dokunma hissiydi. Bu sayede tutma hissi geliştirilerek, cisimleri tutmada daha iyi motor kontroller geliştirilmesi sağlanabilirdi. İşte Utah Üniversitesi'nden biyomedikal müjhendisleri medikal alanda devrimsel bir gelişmeye imza atarak, kişinin sinirlerine elektrotlarla bağlanarak hissedebilen robot kolu geliştirdi. Star Wars filmlerinden tanıdığınız Luke Skywalker'ın robotik koluna atfen robotik kola LUKE Arm adı verildi. Bir kullanıcı üzümleri tutabildi,muz soyabildi ve hatta karısının elini hissedebildi. Keven Walgamott 17 yıl önce bir elektrik kazasında sol elini ve kolunun bir kısmını kaybetti. Araştırma ekib kolu denemesi için rica edildiğinde memnuniyetle kabul etti. Gözlerimi yaşarttı. Bu gerçekten muhteşemdi. Bir daha asla elimi tekrar hissedebileceğimi düşünmüyordum, dedi kolu ilk kullanan kişi Keven. Bu robotik kol 15 yıldan geliştiriliyor ve sinir sisteminden sinyallerin beyinle kontrol etmenin yollarını araştırıyorlardı. Bu teknolojiye periferal sinir stimülasyonu adı veriliyor ve mühendisler üst uzuv protezlerinin kullanımları yıllardır araştırılıyor. Kolun üst kısmındaki ampüte bölgeye elektrotlar ve prostetik bölgeye de elektrotlar bağlanıyor. Sonra kullanıcı kolunu hareket ettirmeyi düşünüyor. Herkesin nöral aktivitesi farklı olduğundan biraz eğitim gerekebiliyor. Sonra yazılım kullanıcının nöral sinyallerini öğreniyor ve kolu hareket ettiriyor. Temel el becerisi yeniden sağlanıyor. Mobius biyonik tarafından geliştirilen LUKE arm, 100 mikro elektrotun üst kola bağlanıp harici bir bilgisayarla kullanılmasıyla çalışıyor. Fakat dokunma hissi beyinle uzuvların bağlanmasına dayanıyor ki, ancak bu şekilde robotik hissedebilme kabiliyeti sağlanıyor. Robotik el dokunma hissi yaratmak için sensörlere sahip. İşte bu bilgiyi , doğru bir şekilde beyne aktarmak en zor adımı oluşturuyor. Gönderdiğiniz bilginin yöntemi kritik öne taşıyor, ne kadar biyolojik olarak gerçekçi yaparsanız, beyin bu hissi daha iyi anlayacaktır ve his performansı çok daha iyi olacaktır, diyor Utah Üniversitesi'nden Gregory Clark. Daha önce DARPA'da 2015 'de bir prostetik kol üretse de, bu kol beyinde sensori kortekse elektrotlarla bağlı olduğundan Clark'ın ekibi daha az invazif bir çözüm getirdi. Bir şeye dokunduğunuz zaman , sinyallerin hemen beyindeki nöronlara iletilmesi gerekiyor. Ekip önce bir primatta kol aktivitesini kaydederek matematik hesaplamalar yaptı. Böylece insan beyninde olana yaklaştırma yapılabildi. Sonrasında bu hesaplamalar LUKE Arm yazılımına aktarılarak rafine edildi ve işe yaradı. İşte bu kol sayesinde Walgamott üzümleri ezmeden tutabildi. Ayrıca yumurtayı kırmadan tutabiliyor ve hatta muz bile soyabiliyor. Ayrıca telefonuyla mesaj bile atabiliyor. Araştırmada dokunma hissine odaklansa da sıcaklık ve acı hissi de üretebiliyor. Araştırmacılar bunu ilerde geliştirmeyi düşünüyorlar. Bununla birlikte harici bilgisayarı olmayan bir kol kablosuz daha özgür bir kol daha geliştirilecek. Şimdilik prototip kol laboratuarda duruyor. Yine ekip 2021'e kadar, üç kişinin kolu artık evde deneyebileceğini umuyor. Araştırma Science Robotics dergisinde yayınlandı. - J. A. George, D. T. Kluger, T. S. Davis, S. M. Wendelken, E. V. Okorokova, Q. He, C. C. Duncan, D. T. Hutchinson, Z. C. Thumser, D. T. Beckler, P. D. Marasco, S. J. Bensmaia, G. A. Clark. Biomimetic sensory feedback through peripheral nerve stimulation improves dexterous use of a bionic hand. Science Robotics, 2019; 4 (32): eaax2352 DOI: 10.1126/scirobotics.aax2352


Normalde parazitik yakalamaya yarayan doğrultucu antenler normalde radyo frekansını absorblayarak kullanılabilir elektriğe çevirir. Geçmişte bu cihazlarla optik dalga boylarını yakalamak mümkün değildi. Fakat karbon nanotüpler, mikroskopik üretim tekniklerinde yaşanan gelişmeler sayesinde; ışığı absorblayarak doğru akıma dönüştürebilen rektenler üretildi. Georgia Teknoloji Enstitüsü'nden mühendislerin geliştirdiği bu yeni teknoloji sayesinde güneş enerjisi eldesinde verimin iki katına çıkması bekleniyor. Bu gelişmeler sayesinde araştırmacılar , kimyasal buhar birikimi tekniğini kullanarak, silikon substrat üzerinde milyonlarca dikey hizalanmış karbon nanotüp dizisini oluşturmayı başardı. Bu nanotüpler alüminyum oksit yalıtımla sırlanarak, tüm dizilim optik açıdan şeffaf ince kalsiyum tabakasıyla sonlandırıldı ve alüminyum anot yerine geçti. Çok duvarlı karbon nanotüpler gelen optik radyasyon salınımına göre ışık enerjisini dizginliyor. Böylece içerideki doğrultmaçlardan geçerek alternatif akımı doğru akıma çeviriyor. Bu doğrultmaçlar inanılmaz hızlardaki salınımlara tepki vererek anahtar açıp kapıyor ve elektronları en üst elektrota doğru iterek, küçük miktarda doğru akım yaratıyor. Şimdilik % 1 'den az verimle çalışan düzenek için Georgia Tech mühendisleri optimizasyon teknikleri üzerinde çalışıyor. Bu sayede güneş enerjisi teknolojisinde pratik uygulamalara ulaşmak istiyorlar. Araştırmacılar güneş pillerine göre 2 kat daha verimli ve on kat daha ucuz güneş pilleri yapabileceğini savunuyorlar.


Northumbria, Newcastle ve Edinburgh Üniversitesi'nin öncülüğünde geliştirilen yeni bir innovatif teknikle, gelecek Mars kolonileri karbon dioksitten enerji elde edebilecek. Araştırmada Leidenfrost etkisinden yararlanan bir tür motor sayesinde enerji üretilebiliyor. Leidenfrost etkisinde, bir sıvı kaynama noktasından çok daha sıcak bir yüzeye denk geldiğinde, damlacıklar ve o an buharlaşan sıvının gaz buharı arasında ince koruyucu bir bariyer oluşuyor. Aynı fenomen kuru buz da denilen katı karbon dioksitte de gerçekleşiyor ve kuru buz küpleri sıcak yüzeylerde bu ince gaz buharı tarafından korunarak yüzmeye başlıyor. İşte Northumbria Üniversitesi'nin araştırmasında bu gaz buharı yardımıyla bir motora güç verdi. Leidenfrost etkisi ilk kez enerji elde etmek için kullanıldı. Bu tekniğin ekstrem ve uzay ortamlarında heyecan verici sonuçları olabilir. Örneğin ; dış uzayda uzun dönemli keşiflerde ve kolonileşmede katı karbon dioksit atık yerine enerji kaynağı olarak kullanılabilir. Eğer bu teknik işe yararsa, gelecek Mars görevlerinde, geçenlerde bahsedildiği gibi yolculuk tek yönlü olmaktan çıkarak dönüşü olan bir yolculuk haline gelebilir. Kuru buz Dünya'da bolca bulunmayabilir, fakat NASA'nın Mars Reconnaissance Orbiter uydusundan gelen veriler Mars'da doğal kaynak olarak bulanabileceğini gösteriyor. Mars'ta karbondioksit aynı Dünya'daki su gibi önemli bir rol oynuyor. Mars'da karbondioksit değişken sıcaklıklar altında işleyen döngüsel faz değişimlerden dolayı bol bulunan bir kaynak. Belki de Mars'da geleceğin güç istasyonları kuru buz bloklarını buharlaştırarak veya karbon bazlı kaynaklardan kimyasal enerji elde edebilir. Aslında tek bir şey kesindir ki, diğer gezegenlerdeki geleceğimiz bu gezegenlerdeki doğal kaynaklara adaptasyon yeteneğimizle bağlantılıdır. Bu nedenle Dünya'da olmayan fakat diğer gezegenlerde olan doğal kaynakları açığa çıkarmak için yaratıcı yollar bulmalıyız, diyor Dr Rodrigo Ledesma-Aguilar. Leidenfrost tabanlı motorlar buharlı motorlara benziyor. Yüksek basınçlı buhar tabakası rulmansız rotor sistemlerini çevirdiğinden düşük sürtünmeli bir sistem ortaya çıkıyor. Sistemin potansiyel olarak uzun süreli uzay keşfine imkan tanımasının yanında, düşük sürtünmeli doğasından dolayı farklı uygulamalarda da kullanılabileceği belirtiliyor. - Gary G. Wells, Rodrigo Ledesma-Aguilar, Glen McHale, Khellil Sefiane. A sublimation heat engine. Nature Communications, 2015; 6: 6390 DOI:10.1038/ncomms7390


Her geçen gün 1. Tip diyabet için yeni tedaviler geliştiriliyor ve yapay pankreas sistemleri üretiliyor. Fakat North Carolina ve NC State Üniversiteleri'ninin geliştirdiği tedavi, belki de bu zahmetli tedavilere son verebilir. Bilim insanları, insülin enjeksiyonlarına ve glukoz görüntülemeye gerek kalmayan yapay insülin salgılayan beta hücreleri üretti. Tip 1 diyabet hastaları ve bazı tip 2 diyabet hastalarında , pankreas hasarı nedeniyle etkili beta hücreleri üretilemiyor. Bu hücrelerin çok önemli bir görevi var, kandaki glikoz seviyesini takip ederek, insülin salınımı yaparak glukoz seviyelerinin normalize olmasını sağlıyor. Manuel ölçüm ve insülin enjeksiyonları dışında pankreatik hücre tedavileri bir seçenek olsa da oldukça pahalı ve zaman gerektiren bir şey. North Carolina ve NC State Üniversitesi'nden bilim insanları, doğal beta hücrelerin davranışlarını taklit edebilecek sentetik beta hücreleri ürettiler. Bu hücreler insülinle doldurulmuş veziküller içeriyor. Bu vezikül kaplaması yüksek glukoz seviyelerini saptayarak, ardından insülin yüklemesi yapabiliyor. Yani üretilen yapay beta hücreleri aynı doğal beta hücreleri gibi çalışıyor. Yapay beta hücreleri diyabetik farelerde test edildi. Farelere enjeksiyon yapıldığında bir saatliğine normal kan seviyesine geldi. Sonrasında tek doz sentetik hücre verilenler, 5 gün normal seviyede takip etti. Araştırmacılar bir sonraki aşamada, sentetik hücreleri insan sübjelere spesifik bir taşınım metoduyla aktarmayı düşünüyor. Planımız optimize ederek, sentetik hücreleri daha büyük hayvanlarda test etmek ve deri bantıyla aktarım sistemi geliştirmek ve en sonunda diyabetli hastalarda test etmektir, diyor baş araştırmacı Zhen Gu. Bu araştırma diyabetikler için oldukça heyecan verici olsa da, halen gidilmesi gereken çok yol ve klinik proses gerekiyor.


Pek çok araştırmaya göre 65 milyon yıl önce Dünya' nın tarihindeki büyük felaketler nedeniyle dinozorlar gezegenden silinmişti. Washington Üniversitesi' nden yapılan yeni araştırma; Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology jurnallerinde basıldı. Araştırmaya göre, dinozorların nesli tükenmeden önce, volkanik patlamalar tarafından tetiklenen dünyanın ısınması nedeniyle okyanus yaşamı da bitti. Dinozorların Meksika' nın Yukatan yarımadasına göktaşı düşmesi nedeniyle sonunun geldiğini tahmin ediliyor. Yeni kanıtlar gösteriyor ki, göktaşı çarpmasından çok önceleri denizdeki çoğu türün, salyangozlar ve deniz tarakları gibi, sonlandığını bildiriyor. Dekkan platosundaki devasa volkanik patlamalarının neden olduğu düşünülüyor. Patlamalar çarpışmadan 300.000 ile 200.000 yıl öncesinde gerçekleşti , 100.000 yıl öncesinde de sonlanmış olabilir. diyor Washington Üniversitesi Dünya ve Uzay Bilimleri' nde doktora öğrencisi Thomas Tobin. Volkanik patlamalarla aerosol adı verilen çok küçük parçacıklar atmosfere yayılarak gezegeni soğutuyor. Ayrıca püsküren karbondioksit ve diğer sera gazlarının uzun süreli ısınma yaratması nedeniyle, ilk iki soy tükenmesi yaşandı. İlk olarak deniz tabanındaki hayvanlar, ikincide ise denizde yüzen türler tükendi. Fosilce zengin Antartik Yarımadası' ndan ayrılan Seymour Adası' nda çok kalın sediment çökeltileri var. Montana' daki Hell Creek oluşumuna göre 10 kat fazla çökelti olduğu tespit edildi. Bu nedenle elde edilen bulgular bilimadamlarına zaman hakkında oldukça çok veri sağlıyor. Kayalardan ve fosillerden alınan numuneler magnetostratigrafi metoduyla Dünya' nın zaman içindeki manyetik alan değişiminden fosillerin çöktüğü zaman tespit ediliyor. Kalın sedimentlerde zamanlama daha iyi tespit edilebiliyor. Tobin alınan numunelerden gelen sonuçlara bakarak, bölgede iki ayrı durumun da gerçekleştiği ve bütün olayların birbirinden bağımsız düşünemeyeceğini bildiriyor.


İnsan vücudundaki en sert doku diş minesi olduğundan, mühendisler açısından bu dokuyu üretmek oldukça zordur. Rusya ve Mısır'dan bilim insanları tarafından yürütülen araştırmada, enamelde yer alan doğal mineralin karışımıyla oynanarak doğala benzeyen bir diş kaplaması üretildi. Yeni geliştirilen diş kaplaması normalden daha güçlü bir diş dayanım sağlayabiliyor. Yeni geliştirilen diş kaplamasında hidroksiapatit başlangıç noktası olarak alındı. Bu bileşik kemik dokusu ve de insan ve hayvanlardaki mineralli dokunun ana bileşenini oluşturuyor. Araştırmacılar hidroksiapatiti kemik onarmada görev alan doğal aminoasit kompleksleriyle katkı sağladı. Sonrasında bu mineralleşmiş tabakası aynı doğal diş minesi gibi özellikler göstermeye başladı. Bilim insanların kimyasal görüntüleme, alan emisyon elektronu ve atomik kuvvet mikroskobu kullanarak yeni malzemenin özelliklerini araştırdı. Mineral tabakanın 300 ila 500 nm kalınlığında apatit kristallerinden oluşan nanokristal yapısına yani doğal enamelin yapısına benzediği görüldü. Asıl önemlisi yeni kaplamanın doğal diş minesinden bile daha sert bir yapıya ulaştığı görüldü. Nanokristalleri, diş minesinin apatit nanokristallerinin dizilmesini kopyalayan biyomimetik mineralize bir katman oluşturduk. Ayrıca, tasarlanan hidroksiapatit tabakasının, doğal mineninkini aşan bir nanosertlik ürettiğini bulduk, diyor Pavel Seredin. Her ne kadar diş minesi çok sağlam bir kaplama olsa da zarar görmesi çürük ve bozulmaya neden oluyor. En önemli dokulardan biri olsa diş minesi rejenere olamıyor. Bu nedenle diş minesi onarmak için kök hücreleri lazerle uyarma veya peptitli diş macunu gibi çözümler üretilmeye çalışılıyor. Sağlam bir kaplamayla beraber, oldukça kaygan bir maddenin geliştirilmesi halinde, dişleri aralık bırakmadan kaplayarak, diş macunu ve fırçasına gerek bırakmayacak, dişler de meydana gelen çürükler olmadan kendi kendini temizleyebilecektir. Gelecekte, anahtar teslim tedavileri daha çok görebiliriz.


Son teknoloji yapay yapraklar atmosferdeki fazla karbondioksiti azaltma ve global ısınma açısından umut vaat etse de, sadece tanklarda depolanmış basınçlı saf karbondioksitle çalışabiliyordu. Buna rağmen, Chicago Üniversitesi'nden bilim insanları havadaki sera gazlarını kullanabilecek ve doğal yapraklardan on kat daha fazla verimle karbondioksiti yakıta çevirebilecek bir yapay yaprak geliştirmeyi başardı. Araştırma ACS Sustainable Chemistry & Engineering dergisinde yayınlandı. Bugüne kadar geliştirilen yapay yapraklar ancak tüp içindeki karbondioksiti kullanabiliyordu. Bu cihazların başarılı olması için gerçek dünyada karbondioksiti hava, baca gazı gibi daha seyreltik kaynaklardan kullanma kabiliyetine sahip olmalıdır, diyor kimya mühendisliğinden Yrd. Doç. Dr. Meenesh Singh. Doç. Dr. Meenesh Singh ve meslektaşı yüksek lisans öğrencisi Aditya Prajapati bu problemin üstesinden gelmek için geleneksel yapay yaprağı, yarı geçirgen membranlı amonyum reçine ve su ile dolu 4 odacıklı bir kapsülün içine yerleştirdi. Bu membran sayesinde güneş ışığıyla ısınan su buharlaşabiliyor. Su membrandan geçince, bu havadaki karbondioksiti seçerek çekiyor. Kapsülün içindeki yapay fotosentez ünitesi karbondioksiti karbon monoksite çeviren katalizörle kaplı bir ışık absorblayıcıdan oluşuyor. Böylece farklı sentetik yakıtlara dönüşüm sağlanabilir. Ayrıca oksijen de üretildiğinden, bu gaz toplanabilir ya da ortama verilebilir. Mevcut yapay yaprak teknolojisini özel bir membranla kaplayarak, tüm üniteyi aynı gerçek yaprak gibi dışarıda da fonksiyonel hale getirebilir, diyor Singh. Hesaplamalara göre 360 yapraktan oluşan 1,7 m0,2m'lik bir alanda yaklaşık 500 kg karbon monoksit üretilerek sentetik yakıtlar için kullanılabiliyor. Eğer bu 360'lık yapraklarla 500 m2 kaplanırsa, 100 metre içinde karbondioksit seviyesi % 10 kadar düşürülebilir. Konsept tasarımımız malzeme ve teknoloji açısından uygun bileşenleri kullanıyor ve artık laboratuar dışında rahatlıkla kullanılarak atmosferdeki sera gazları azaltabilir, diyor Singh.


East Anglia üniversitesinden yeni yayınlanan bir araştırmaya göre bir gün gerçekten bilgisayarlar DNA'dan yapılabilecek. Bilim insanları DNA yapısını bakır tuzları ve EDTA kullanarak, değiştirmenin yolunu buldular. EDTA şampuanlar ve ev kimyasallarında bolca kullanılan organik bir asit. DNA'nın bir parçasının asit kullanılarak değiştirilmesi i-motif adı verilen katlanmaya neden oluyor. Chemical Communications dergisinde yeni yayınlanan bir araştırmaya göre, DNA yapısında pozitif olarak yüklenmiş bakır katyonlarıyla ikinci kez maşa benzeri bir yapıya dönüştürülebildiğini gösterdi. Bu değişim EDTA ile geriye çevrilebilir. Bu teknolojinin uygulamaları nanoteknolojiye aktarılarak, DNA kullanan işlem yapan makineler üretilebilir. Böylece silikon yerine DNA bilgisayar işleme kullanılabilir. Ayrıca bu teknoloji sayesinde deniz canlılarında ve suda oldukça toksik olabilen bakır katyonlarının varlığı tespit edilebilir. Baş araştırmacı Dr Zoe Waller; Araştırmamızda genetik materyal DNA'nın bugüne kadar görülmemiş şekilde değiştirip ,kullanabileceğimizi gösteriyor, diyor . Daha öncesinde tek bir değişme mümkünken, araştırmacılar ilk kez bu yapının ikinci kez değiştirilebileceğini gösterdi. Bu buluşun potansiyel uygulaması DNA bazlı bilgisayarlar için mantık kapıları yapılabilmesidir. Mantık kapıları bilgisayar ve diğer elektronik ekipmanlarda kullanılabilen birincil inşa anahtarıdır. Fakat normalde transistörlerden veya diyotlardan yapılırlar. Bu araştırma sayesinde DNA'nın nasıl anahtar mekanizmasında kullanılarak nanoteknoloji veya DNA tabanlı bilgi işlem için mantık kapıları oluşturabileceği anlaşılabilir, diyor araştırmacılar. - Henry Albert Day, Elise Patricia Wright, Colin John MacDonald, Andrew James Gates, Zoe Ann Ella Waller. Reversible DNA i-motif to hairpin switching induced by copper cations. Chem. Commun., 2015; DOI: 10.1039/C5CC05111H


- Watson ve Crick aslında DNA'yı keşfetmediler. Bu keşif 1869 yılında İsviçreli biyokimyacı Friedrich Miescher tarafından yapılmıştır. Friedrich Miescher akyuvar hücrelerinin çekirdekleri üzerinde çalışırken bu molekülü keşfederek izole etmiştir. Watson ve Crick ise DNA'nın çift sarmal yapısını keşfetmişlerdir. - DNA'nın kalıtsal bilgilerimizi taşıdığını 1940'lı yılların başlarında bakteriyolog Oswald Avery ve arkadaşları keşfetmiştir. - Watson ve Crick, 1953 yılında DNA'nın çift sarmal yapısını keşfetmişlerdir. Bu keşif Nature dergisinde yayınlanmıştır. Bu keşifleri onlara Nobel Ödülü'nü kazandırmıştır. - Fosfor, DNA için çok önemli bir maddedir. Fakat yakın zamanda NASA'dan bilim insanlarının oluşturduğu bir araştırma ekibi, fosfor yerine arsenik kullanan bir bakteri keşfettiler. - Eğer vücudumuzun bütün hücrelerindeki çekirdeklerin içerisindeki DNA'yı uzatırsanız 10 milyar mil eder. Yani bu da, Dünya ile Pluto arasındaki mesafeye eşittir. - DNA'ların çoğu çekirdeklerde bulunsa da mitokondrilerimizin içerisinde de hatırı sayılır ölçüde DNA vardır. - Bakteriler dışında en küçük genom bağırsak paraziti olan Encephalitozoon intestinalis'e aittir. Genomu toplam 2.3 milyar baz çiftinden oluşur. - Bilim insanları sentetik DNA kullanarak, grip, HIV, Hepatit C gibi hastalıkları viral yollarla tedavi bulmak için çalışıyorlar. - Batı Nil virüsü, melanom ve hemorajik hastalığı için DNA aşıları var ve zaten atlar, köpekler, ve somonlar için kullanılıyor. - Hong Kong'da bulunan Çin Üniversitesi tarafından geliştirilen teknik ile hamile kadının kan plazmasından elde edilen fetal DNA ile Down Sendromu için test geliştirdiler. Bu da, doğum öncesi DNA taramasının bir gün amniyosentezin yerini alabileceğini gösteriyor. - Telomerler, kromozomların uçlarında yer alan DNA dizileridir. Telomerlerin boyu kısaldıkça hücreler yaşlılık dönemi ve bölünme evresine geçerler. Bilim insanları ise bu telomerleri uzatarak ömür uzunluğunu artırmak için çalışıyorlar. - Boston'da Dana Farber Kanser Enstitüsü Araştırmacıları, farelerde telomeraz enzimini kontrol ederek yeni beyin hücreleri oluşturdular ve bu hücreler daha uzun ömürlü oldular. - Osaka Üniversitesi'nden bilim insanları, geliştirdikleri mutasyonlara hassas fareler sayesinde yeni özellikler keşfetmeyi planlıyorlar. - İnsan genomunun %8'i biz 40 milyon yıldır primattan evrimleşirken vücudumuza entegre olan virüsten kaynaklanıyor. - Bilim insanları canlı türlerini korumak için iddialı bir proje ortaya attılar. Planktonlardan balinalara kadar dünyadaki büyüklü küçüklü tüm canlılar barkod sistemi ile tasniflenecek. - Adli uzmanlar, DNA parmakizinden suçluları tespit edebiliyorlar. - Gıda ve genetiğin ilginç birlikteliği. Mikrobiyologlar, Stilton peynirinin tadını etkiledikleri saptanan bakterilerin genomlarını analiz edecekler. - ENCODE Projesi ile DNA'mızın Junk DNA denilen bölümlerinin analizi yapıldı. - Sentetik canlı projesi ile, Mycoplama mycoides adlı bakteri DNA'sı, planlanan DNA yapısına göre yeni oluşturulan DNA ile sentezlendi. - İnsan genom projesi ile, insanların DNA'sı kataloglanmış oldu. Bilim insanlarının şu andaki hedefi ise bu katalogda yer alan genlerin işlevini çözmek.


Montreal Üniversitesi'nden araştırmacılar DNA yapısından dünyanın en küçük termometresini ürettiler. Eğer ne kadar küçük olduğunu aklınızda canlandırmak istiyorsanız ; şöyle bir örnek verebiliriz saç telinizden 20,000 kat daha küçük. Nano Letters dergisinde yayınlanan bu bilimsel gelişme, doğal ve insan tasarımların nanoteknolojilerin anlaşılmasında nano ölçekte sıcaklık ölçümü mümkün kılacak. DNA'dan tasarlanan bu moleküler termometrelerin en büyük avantajlarından biri de DNA kimyasının basit ve programlanabilir olmasıdır. DNA dört farklı nükleotit barındırıyor; Adenin Timin'e zayıf bağlanıyor, Sitozin Guanine güçlü bağlanıyor, diye açıklıyor araştırmanın ilk yazarı David Gareau. Bu basit tasarım kurallarını kullanarak DNA istenilen sıcaklıklarda katlanıp açılabiliyor. Bu DNA'lara optik raporcular yerleştirerek, 5 nm çapında kolayca tespit edilebilerek termometrenin fonksiyonunu iletebilecek bir teknoloji geliştirdik, diye ekliyor yardımcı yazar Arnaud Desrosiers, Özellikle nanoteknoloji alanında , heyecan verici bir gelişme olan bu gelişme sayesinde moleküler biyolojiyi daha iyi anlayabileceğiz. Biyolojide halen çözülmemiş pek çok soru var. Örneğin, insan vücut sıcaklığı 37 C olsa da; her bir hücrede neden bu kadar büyük sıcaklık varyasyonu olduğu hakkında bir fikrimiz yok, diyor Prof. Vallee-Belisle. Bu soru halen araştırılıyor ve doğa milyonlarca yıllık evriminde nanomakineler ve nanomotorlar geliştirerek aşırı ısınmada yüksek hızda fonksiyon gösterebiliyor. Yakın bir gelecekte bu DNA nanotermometreleri , elektronik-tabanlı cihazlara uygulayarak nanoboyutta sıcaklık değişimini gözlemleyebiliriz, diyor Prof. Vallee-Belisle. - David Gareau, Arnaud Desrosiers, Alexis Vallee-Belisle. Programmable Quantitative DNA Nanothermometers. Nano Letters, 2016; DOI:10.1021/acs.nanolett.6b00156


Leiden Fizik Enstitüsü'nden teorik fizikçiler DNA mekaniğinde ek bir genetik bilgi olduğunu ve bunun, bizim kim olduğumuzu belirleyen bilgi olduğunu ispatladı. Helmut Schiessel ve ekibi çoklu DNA dizilimleri yaparak, mekanik işaretler ve DNA'nın katlanma yolu arasında korelasyon buldu. PLoS One dergisinde sonuçlar yayınlandı. 1980'lerin ortalarında DNA'nın mekanik özelliklerini taşıyan üst bir genetik kodun olabileceği hipotezi kuruldu. Bizim her bir hücremiz iki metre uzunluğunda DNA molekülü içerir, bu moleküllerin tek bir hücreye girebilmesi için sıkıca sarılarak hücreye sığması gerekir. DNA'nın katlanma şeklinin harflerin nasıl okunduğuna bağlı olduğunu, bu nedenle hangi proteinlerden gerçekten yapıldığını gösterdi. Her organda, genetik bilgi sadece okunan ilişkili parçalara bağlıdır. Bu teori, DNA yapılarındaki mekanik bilgilerin nasıl DNA'nın katlanacağını belirlediğini öne sürüyordu. İşte ilk kez Helmut Schiessel ve araştırma grubu bu ikinci tabaka bilginin varlığına ilişkin güçlü bir kanıt sağladı. Bilgisayar koduyla , rastgele mekanik işaretlerle görevlendirilmiş DNA dizinlerinin katlanmasını simüle etti. Görünen o ki, DNA molekülü bu işaretler sayesinde nükleozoma katlanıyor. Schiessel ekmek mayası ve fizyon mayası organizmalarını inceleyerek , iki organizmanın genom yapısındaki gerçek katlanma yapısı ve mekanikler arasında korelasyonlar buldu. Bu bulgular DNA mutasyonları arasında evrimsel değişikleri ortaya çıkararak, iki farklı etki ortaya koyuyor : Spesifik bir protein için harf dizilimi değişebilir veya DNA'nın mekanikleri değişebilir, sonuç olarak farklı paketlenmeler ve DNA seviyelerinde ulaşıma neden olabilir. Böylece proteinin üretim frekansta farklılaşma gerçekleşir.


DNA genetik bileşenimizin ana materyalidir. DNA'mızda bulunan 4 temel bazın çeşitli kombinasyonları sayesinde tüm bu doğadaki çeşitlilik meydana gelir. Zaten DNA'mız bu dört harf kullanılarak yazılan bir kitap gibidir. Özellikle son gelişmeler bir hayli şaşırtıcı. Daha 5. DNA bazına alışamamışken bir de işe 6.DNA bazı girdi. 1980'lerin başında DNA'nın artık klasikleşmiş 4 bazına ekstradan 5. Baz olan metil sitozin eklenmiştir. Metilsitozin, sitozin'in 5 numaralı karbonuna bir metil grubunun eklenmiş halidir. Metil sitozin, epigenetik bir değişimdir. Hatta mC, her dokuda bulunan genleri aktif veya pasif duruma getirebilir. Bu işlev de metil sitozini epigenetik mekanizmanın temellerinden biri haline getirir. Metil Adenin, epigenetik mekanizmaların belirlenmesi ve denetlenmesinde ayrıca hücrelerdeki yaşam döngüsünün de kontrol edilip düzenlenmesinde etkili bir unsur. Bu yeni keşfedilen baz, özellikle gen ekspresyonunda da etkili bir görev almaktadır. Bu şekilde de yeni epigenetik markerlar oluşturmaktadır. Bu keşif çalışması bir hayli zordu. Çünkü araştırmacılar mA'nın DNA'mızdaki yoğunluğunun çok az olmasından dolayı, çok hassas analitik ve teknik metotlar geliştirmek zorundalardı. Ki bu başarıldı. Ayrıca mA, kök hücrelerimizde ve bu hücrelerin gelişimlerinin erken evrelerinde çok önemli ve spresifik bir role sahipti. Ayrıca bakteriler, genomlarında diğer organizmalardan gelen genetik materyalin yerleşmesine ve genetiklerinin manipüle edilmesine karşı koruyucu bir görev üstlenen metil-adenine evrimsel süreç içerisinde binlerce yıldır sahiptiler. Şu anda yapılan çalışmalar, insanlarda da bulunan bu altıncı DNA bazının görevlerini çok iyi anlamak ve genomumuzda kendini nasıl ifade ettiğini bulmak üzerine yoğunlaşıyor. - IDIBELL-Bellvitge Biomedical Research Institute. Sixth DNA base discovered?. ScienceDaily. www.sciencedaily.com/releases/2015/05/150504101254.htm (accessed May 7, 2015). - Holger Heyn, Manel Esteller, An Adenine Code for DNA: A Second Life for N6-Methyladenine, http://dx.doi.org/10.1016/j.cell.2015.04.021


DNA yapısını ilk keşfedenlerden biri olan James Watson'ın Nobel madalyası, New York'un Christie's Müzayede Evi'nde perşembe günü yapılan açık arttırmada 4 milyon 100 bin dolara sattı . Bugün 86 yaşında olan Watson, ödülünü satmaya karar veren ilk Nobel sahibi oldu. Müzayedede ayrıca Watson'ın 10 Aralık 1962 yılında Stockholm'de yapılan ödül töreni için hazırladığı el yazısı konuşma özeti 300 bin dolara ve el yazısı ders notları 200 bin dolara alıcı buldu. Elde edeceği geliri yardım işlerine adayacağını daha önce açıklamış olan bilim insanı, Cold Spring Harbor laboratuarı, Şikago Üniversitesi ve Cambridge Clare College'e yeni bağışlar yapabilmeyi sabırsızlıkla bekliyorum. Böylece, derin düşüncelerin ve düzenin hakim olduğu akademik çevrelerin korunmasına katkı sağlayacağımı düşünüyorum dedi. Watson'ın sözleri müzayede evinin yayınladığı bildiride yer aldı. Müzayededen Watson'ın elde ettiği toplam gelir ise 4.754 milyon $ oldu. Watson, meslektaşları Francis Crick ve Maurice Wilkins ile beraber DNA molekülünün yapısını keşfettikleri için 1962 yılında fizyoloji ve tıp dallarında Nobel ödülüne layık görülmüştü. 2004 yılında ölen Maurice Wilkins'in nobel madalyası ise 2.2 milyon dolara satılmıştı.


Yeni geliştirilen kodlama sistemi, DNA moleküllerinin veri depolama kapasitesini en üst düzeye çıkarıyor. Bilim insanları DNA Fountain tekniğiyle canlı DNA'sına işletim sistemi, video ve virüs yüklemeyi başardı; üstelik DNA'nın aktarım hızı oldukça yüksek! Bu gelişmenin devrim niteliğinde sonuçları olacağı belirtiliyor! Canlıların genetik yapısı yeniden programlanabilecek ve tasarım insan mümkün hale gelecek! New York Genome Center araştırmacıları, yaptıkları deneylerde sorunsuz bir şekilde bir DNA'ya video, işletim sistemi ve bir virüs yüklemeyi başardı. Bilim insanları daha önce DNA'dan esinlenerek çeşitli depolama teknolojileri geliştirmişlerdi ancak gerçek bir canlı DNA'sını veri depolamak için bir alana dönüştürmek daha önce başarılamamıştı. Bir cep telefonunda video akışını sağlamak için tasarlanmış bir algoritma, dört temel nükleotide daha fazla bilgi sıkıştırarak DNA'nın neredeyse tümüyle depolama potansiyelinin kilidini açtı. Yeni geliştirilen bu teknolojinin son derece güvenilir olduğu da kanıtlandı. Bu konuyla ilgili çalışmalar yürüten New York Genome Center araştırmacıları, DNA'nın içine birden fazla veri depolamayı başardı. Bu teknikle yapılan deneme sonucunda bilim insanlarının bir DNA'nın içine bir film, işletim sistemi ve zararlı yazılım sığdırdıkları ve DNA'nın olağanüstü bir aktarma hızına sahip olduğu söyleniyor. Yeni keşif bir yandan bilgisayar teknolojisini altüst edecek; veri depolama yöntemlerini kökünden değiştirecek! Öte yandan tüm canlı organizmaların genetiğine müdahale etme ve yeniden tasarımın kapılarını açacak. DNA, son derece kompakt olduğu için serin ve kuru bir yerde yüz binlerce yıl sorunsuz şekilde bozulmadan kalabiliyor. Bunun kanıtı, 430.000 yıllık bir fosilden DNA'nın geri kazanılması ile gösterilmiştir. Canlı genetiği yeniden programlanabilecek! Tasarım insan mümkün olacak! Bu heyecan verici araştırmanın yazarlarından birisi olan bilgisayar bilimleri profesörü Dr. Yaniv Erlich, elde ettikleri bulgularla ilgili şunları söylüyor: DNA, zamanla kaset şeritleri ve CD'ler gibi bozulmayacak ve eski haline gelmeyecek. DNA doğal ortamlarda bile yüz binlerce yıl yaşayabildiğini kanıtladığı için oldukça güvenilirdir. Araştırmacılar, verileri bir ana dosyaya sıkıştırdılar ve sonra bunları bir ve sıfırlardan oluşan ikili kod kısa dizelerine böldüler. Çeşme kodları olarak adlandırılan bir silme düzeltme algoritması kullanarak dizeleri rastgele olarak damlacıklar diye adlandırdılar. Her bir damlacıktaki ve DNA'daki dört nükleotid baza eşlenen sıfırları sabitledi: A, G, C ve T algoritması silindi. Sonuçta, her biri 200 baz uzunluğundaki 72.000 DNA zincirinin dijital bir listesi oluştu. Araştırmacılar, verileri yeniden okuyabilmek için modern dizileme teknolojisini kullandılar. Genetik kodu ikili haline çevirmek için kullanılan yazılımlar izledi. Ve kaydettikleri verileri sıfır hata ile yeniden okuyabildiler. Araştırmacılar ayrıca, DNA örneklerini polimeraz zincir reaksiyonu ile çarpılarak, kodlayıcı teknikleriyle dosyaların neredeyse sınırsız sayıda kopyasının oluşturulabileceğini ve bu kopyaların ve hatta kopyalarının kopyalarının üretilebileceğini gösterdiler. Yeni kodlama stratejisinin, tek bir DNA gramı üzerinde 215 petabayt veri depolayabildiği kanıtlandı. Sonuçlarla ilgili konuşan Prof. Erlich, Bunun şimdiye kadar oluşturulmuş en yoğun veri depolama aygıtı olduğuna inanıyoruz dedi. DNA Fountain enables a robust and efficient storage architecture. Yaniv Erlich, Dina Zielinski. Science, 2017; 355 (6328): 950 DOI: 10.1126/science.aaj2038. DNA is an attractive medium to store digital information. Here we report a storage strategy, called DNA Fountain, that is highly robust and approaches the information capacity per nucleotide. Using our approach, we stored a full computer operating system, movie, and other files with a total of 2.14 x 106 bytes in DNA oligonucleotides and perfectly retrieved the information from a sequencing coverage equivalent to a single tile of Illumina sequencing. We also tested a process that can allow 2.18 x 1015 retrievals using the original DNA sample and were able to perfectly decode the data. Finally, we explored the limit of our architecture in terms of bytes per molecule and obtained a perfect retrieval from a density of 215 petabytes per gram of DNA, orders of magnitude higher than previous reports.


Bilim insanları bir organizmanın DNA zincirini nükleotitlerle uzatarak,doğal olarak yeni biyolojik bileşikler üretecek yarı sentetik bir organizma oluşturdu. Son yıllarda ABD Scripps'den araştırmacılar tarafından geliştirilen 2 baz sayesinde 6 bazlı DNA oluşturuluyor. Kaliforniya Scripps Araştırma Enstitüsü'nden araştırmacılar adenin,sitozin,guanin ve timin nükleotitleri kullanarak, X ve Y adını verdikleri iki sentetik nükleotit ürettiler. Üretilen bu sentetik nükleotitlerin, modifiye E.coli bakterisine ilave edilebileceğini gösterdiler. Böylece DNA'sına ekstra harfler eklenerek yaşayan ilk organizma olmuştu. Fakat bu organizmada stabilite problemi vardı. Sentetik nükleotitler hücre bölünmesi esnasında sonsuz bir şekilde var olamıyorlardı. Genomunuz sadece bir günlüğüne stabil değildir. Genomunuz bir ömür boyu stabil kalmak zorundadır. Eğer bu yarı sentetik organizma gerçekte bir organizma olacaksa, dengeli bir şekilde bilgiyi aktarmalıdır, diyor kıdemli araştırmacı Floyd Romesberg . İşte araştırmacıla mucizevi genetik araç CRISPR-Cas9'u kullanarak,Y molekülü en uygun duruma getirdiler. İşte Ocak ayında uygulanan bu teknikle 6 harfli bir genetik kod oluşturularak, ilk stabil organizma oluşturuldu. Bugün yeni yayınlanan bir araştırma ile moleküler stabilite sağlanan yeni yarı sentetik bakterinin X ve Y nükleotitleri ACTG ile aynı verimle transkript ve çevrim yapabildiğini duyurdular. Yeni transkripsiyon işleminde organizma doğal olmayan proteinleri de sentezleyebiliyor. Ayrıca X ve Y nükleotitlerinin doğal nükleotitler gibi sentezlenebileceği belirtiliyor. Bu proses sayesinde daha az hidrojen bağına dayanan molekül replikasyonlarına ışık tutabilir. Yarı sentetik türevli proteinlerin üretilmesi ile doğada daha önce görülmemiş yapılar sentezlenebilir. Elde edilen bulgular Nature dergisinde yayınlandı.


Doğada daha önce görülmemiş yeni bir insan kök hücre türü laboratuvarda oluşturuldu.Bu hücreler, tüm hücrelerimizin kökenini oluşturan primordiyal embriyonik hücreler olabilir ve bu hücrelerin organların yerini alabilecek yeni nesil bir kök hücre olacağı belirtiliyor. Cambridge Üniversitesi'nden ekibi yöneten ve bu hücreleri geliştiren Austin Smith Bunu siyah bir kanvas olarak, vücuttaki tüm dokuların başlangıç noktası olarak görüyoruz. diyor. Bu büyük bir iddia ve son zamanlarda kök hücre dünyası yanlış iddialarla çalkalandı. Sözüm ona devrimsel projelerin kusurlu olduğu ortaya çıktı ve bu iddiaların sonuncusu erişkin kök hücrelerinin yalnızca asitle muamele edilerek pluripotent kök hücrelere dönüştürülebildiğine dair bu senenin başlarında Nature'da yayınlandı. Science ve Cell STAP hücreleri makalelerini reddetti, ancak Nature onları kabul etti ve Temmuz'da hepsini geri çekmek zorunda kaldı. Teoride kök hücreler her türlü hücreye farklılaşabilirler , bu nedenle hasarlı organları onarmada ve hatta onları en baştan oluşturmada kullanılabilirler. Ancak çoğu kök hücre bu kadar efektif değildir. En iyileri pluripotent olanlar, yani her hücreye/ dokuya farklılaşabilenlerdir. Böyle hücrelerin kaynağı embriyodur ve bu konu hala tartışmalıdır, ya da erişkin hücreler embriyonik durumlarına döndürülerek indüklenmiş pluripotent kök hücreler elde edilir. Fakat bu pluripotent kök hücreler hala asıl köken aldıkları hücrenin genetik özelliklerini taşımaktadır. Örneğin, genler gelişimin belirli bir aşamasında aktive edilmiş olabilir , veya metilasyon adı verilen epigenetik bir mekanizma ile susturulmuş olabilir. Bu genetik taşınım bu alanda karışıklığa neden olan problemlerden biri olmuştur. diyor Smith. Hücreler neye geliştikleri konusunda tamamen nötr değiller ve hepsi farklılar, bu nedenle standardize edilemiyorlar. Yeni hücrelerin hücresel hafızaları tamamen silinmiş durumda. Genlerin çoğu metilasyon belirtecinden temizlenmiş, dolayısıyla daha tahmin edilebilir şekilde davranıyorlar ve diğer dokulara daha kararlı şekilde farklılaşıyorlar. Ekip bu durumun, onlara organlar ve dokular için varolan embriyonik kök hücrelerden daha iyi bir yapı taşı sağlayacağını umuyor. Saf kök hücreler olarak adlandırılan hücreler farelerde ve ratlarda uzun zamandır biliniyordu, ancak insanda daha önce bulunmamıştı. Onları oluşturmak için Smith ve arkadaşları faredeki karşılıklarını oluşturabilecek işlemi taklit ettiler. İnsan embriyonik kök hücrelerine saf hücreleri elde etmek için gerekli olan gen ağını indükleyen iki genin, Nanog ve Klf2 genlerinin fazladan kopyalarını verdiler. Hücrelerin saf kök hücreler olduğunu doğrulamak için ekip diğer hangi genlerin eksprese olduğunu takip ettiler. Fare saf kök hücrelerinde aktif olan Klf4 ve Tfcp2l1 adlı iki gen insan saf kök hücrelerinde de açıldı. Bu genler insan pluripotent kök hücrelerinde daha önce hiç aktif görülmemişti. Bununla beraber, ekip insan embriyolarını 7. gün civarında incelediklerinde genlerin aktif olduğunu buldular, diyor Smith. Bu durum, doğal insan embriyolarında saf kök hücrelerin bulunduğunu ileri sürmektedir. Fare embriyolarında embriyolar uterusa yerleşmeden hemen önce 10-20 arası saf kök hücre ortaya çıkmaktadır. Smith insan saf kök hücrelerinin de aynı zamanda ortaya çıkıyor olabileceğini söylüyor. İnsan saf hücreleri farelere yerleştirildiğinde insan vücudunun tüm dokularını içeren hücre kümeleri oluşturmaktadır. Ancak bir insan fetüsü oluşturmadılar, diyor Smith, çünkü plasentayı oluşturan hücrelere dönüşemiyorlar. Temmuz'da yayınlanmış bir çalışma, benzer kontrol edilebilir kök hücreler bildirerek bu çalışmalara daha fazla destek sağladı. Massachusetts, Cambridge'deki Whitehead Biyomedikal Araştırmalar Enstitüsü'nden Thorold Theunissen ve arkadaşları insan embriyonik kök hücrelerini küçük moleküller ve büyüme faktörleri içeren bir kokteylle muamele ettiler ve gen ekspresyon paternlerinin saf kök hücrelerininkine benzer olduğunu buldular(Cell Stem Cell, DOI: 10.1016/j.stem.2014.07.002). Ayrıca yaklaşık 100 hücrelik insan embriyolarını aynı kokteylle muamele ettiler ve içlerinde, bu hücrelerin doğal insan embriyolarında var olduğunu gösterir şekilde, saf kök hücreler buldular. Smith, sonuçların güvenilmez olduğuna dair herhangi bir şüpheden kaçınmak için diğer araştırmacıların olabildiğince yakın zamanda kendi çalışmasını tekrarlamalarını istiyor.Yöntemimiz oldukça basit, o yüzden insanların bunu tekrarlayabileceğini umuyoruz. diyor.


Bazı, solid tümörler kansere karşı bir kalkan oluşturarak, tedavileri boşa çıkarabiliyor. Fakat kanserle savaşta yeni bir silahımız var: özel geliştirilmiş virüsler. Genelde tümörler immün sistemi tarafından tespit edilemez. Fakat laboratuvarda geliştirilen bir virüs, kanser hücrelerinin içine sızarak onları CD19 proteini üretmeye zorlayabilir. Tümörler bu proteini ürettiklerinde, katil ve avcı T hücrelerinin dikkatini çekiyorlar. City of Hope Hastanesi'nden bilim insanlarının yaptığı bu çalışmada CD19'un sınırlandığı bir çok kanser türünün tedavisi amaçlanıyor. Bu virüs tümör hücrelerinin defanslarını geçerek, onları enfekte edebiliyor. Sonra virüs küçük bir pencere açarak CD19 proteinden bolca üretiyor ama hemen hücreyi öldürmüyor. Sonra ise bu zayıf tümörde T hücresi terapisi başlatılabiliyor. Sonra ekip bu terapiyi petri kabında olduğu kadar laboratuvar farelerinde de test etti. Ayrıca kanser hastalarında da klinik denemeler tasarlanmaya başladı.İlk çalışmaların 2022'de başlayacağı düşünülüyor. Araştırmacılar bu konuya iyimser bakıyorlar çünkü, T hücresi tedavisi şimdiden bazı kanser türleri için onaylandı. Asıl ilginç olansa, yeni tedaviden sonra farelerin kanserli hücreleri temizlenirken, immün sistemleri de gelişmişe benziyor. İmmün sistemi tümöre karşı hafıza tepkisi oluşturuyor. Bir kere tümör def edildi mi, başlangıçtaki tedavi kombinasyonu izlenerek, fareler tümörün tekrar oluşumuna karşı bir kalkan kazanıyorlar, diyor araştırmanın yardımcı yazarı Anthony Park. - Araştırma Referansı : Anthony K. Park, Yuman Fong, Sang-In Kim, Jason Yang, John P. Murad, Jianming Lu, Brook Jeang, Wen-Chung Chang, Nanhai G. Chen, Sandra H. Thomas, Stephen J. Forman, Saul J. Priceman. Effective combination immunotherapy using oncolytic viruses to deliver CAR targets to solid tumors. Science Translational Medicine, 2020; 12 (559): eaaz1863 DOI: 10.1126/scitranslmed.aaz1863


Artık çoğumuz 3D yazıcılara aşina olsak da son zamanlarda doku yazıcılar gibi canlı dokular yazabilen 3D biyo yazıcılar geliştirilmeye başlandı. Kanada'dan mühendislik öğrencileri, 3D doku yazıcısıyla yanık hastaları için deri üretebilecek bir sistem oluşturdular. PrintAlive adı verilen makine, Toronto Üniversitesi'nden mühendislik öğrencileri Arianna McAllister ve Lian Leng ve Prof. Axel Guenther, Boyang Zhang ve Dr. Marc Jeschke 'ın işbirliği ile geliştirildi. Normalde yanık tedavilerinde vücudun diğer bölümünden alınan sağlıklı doku, yanan bölgeye eklenerek tedavi sağlanıyor. Fakat bu 3D biyoyazıcı sayesinde vücuttan doku almak yerine büyük deri parçaları basılabilecek. Hatta öyle ki, saç folikülleri, deri bezleri ve deri hücreleri hidrojele basılarak aktarılabiliyor. Tabi esasen cihazda hastanın kendi hücreleri kullanıldığından bağışıklık sistemi tarafından doku reddi engelleniyor. Çünkü hastanın deri hücrelerinden alınan kültür 2 hafta içinde yeterince olgunlaşarak, bir doku parçası gibi basılabiliyor. Sonuçta hücreye yara onarıcı malzeme insan cildinin özelliklerine sahip olduğundan vücuda adaptasyonu kolay oluyor. 2008'den beri geliştirilen ve 2. nesli tamamlanan prototip mikrodalga fırından biraz daha küçük bir boyuta sahip. Bu sayede gelişmekte olan bölgelerde kolaylıkla taşınabilir, yara bakımında devrim yaratabilir. Düşük ve orta ekonomili ülkelerin % 90'ında yanıklardan kaynaklanan ölüm ve hastalık oranı yara bakımdan dolayı oldukça yüksektir. Hastanın kendi kök hücrelerini kullanarak cildi rejenere edebilirsek, gelişmekte olan ülkelerde önemli derecede ölüm riskini düşürmek mümkündür, diyor Jeschke.. 3D yazıcı ile yazılmış deri önce fareler üzerinde denendi. Önümüzdeki yıllarda ise domuzlarda denenerek sonrasında insanlar üzerinde klinik denemelerde kullanılacak. Öncesinde James Dyson ödüllerine ismini yazdıran ekip 3500 dolar geliştirme ödülü alarak, sonrasında finalde 60,000 dolar ana ödül için yarışmaya devam ediyor.


Çin'den bilim insanları nörotransmitter dopamin kullanılarak iletişim kurabilen bir yapay nöron üretti. Araştırmacılar icadı ve beklenilen kullanımlarını Nature Electronics dergisinde yayınlandı. Nanjing Posta ve Telekomünikasyon Üniversitesi, Çin Bilimler Akademisi, Nanyang Teknoloji Üniversitesi ve Singapur'daki Bilim Teknoloji ve Araştırma Ajansı'ndan bir araştırma ekibi tarafından geliştirilen yapay nöron, beyin makine arayüzünde iki yönlü sinyal iletişimi sağlayan ye,ni bir teknoloji oluyor. Genelde çoğu makine beyin arayüzü sistemi iletişim ortamı olarak elektrik sinyali kullanıyor ve bu sinyaller genelde tek yönlü oluyor. Bu sistemlerde beyinde üretilen sinyaller okunur ve yorumlanır fakat sinyaller beyne gönderilmez. İşte bu yeni çalışmada bir adım daha ileri gidilerek, iki yönlü iletişim kurulabiliyor. Ayrıca bu yeni çalışma iletişim ortamı olarak elektrik değil, kimyasal ortam kullanıyor. Yeni geliştirilen yapay nöron hem dopamini tespit edebiliyor hem de tepki mekanizması olarak dopamin üretebiliyor. Grafen ve karbon nanotüp elektrottan yapılan nörona dopamini tespit edebilecek bir sensör yerleştirildi. Memristör adı verilen bu elektronik devre, ısıyla aktif olan hidrojel kullanarak dopamin salgılayabiliyor. Araştırmacılar yapay nöronun kabiliyetini test etmek için sıçan beyin hücrelerini petri kabında topladı. Bilim insanları, yapay nöronun sıçan beyin hücreleri tarafından üretilen dopamine tepki verdiği ve kendi tepkisini ürettiğini buldu. Ayrıca bir fare kası örneğinde siyatik sinire dopamin yollayarak bu kası robot kolu hareket ettirmek için kullanabileceği buldu. Araştırmacılar memristörün, aynı beyin hücreleri gibi farklı miktarlarda dopamin üretmek üzere programlanabileceği belirtiliyor. Şimdilik üretilen cihaz oldukça büyük olduğundan beyin makine arayüzünü sınırladığı ve bu nedenle ancak protez cihazlarda kullanılabileceği belirtiliyor.


1953'te Cambridge Üniversitesi' nden Watson ve Crick tarafından keşfedilen çifte sarmallı DNA yapısı sayesinde, hepimizin bugün bildiği DNA yapısından haberdar olmuştuk. Bugün ise yine Cambridge Üniversitesi' nden araştırmacılar dörtlü sarmal DNA quadruple helix' yapılarının insan genomunda bulunabileceğini kanıtladılar. Guanin bakımından bol olan bu DNA' lar guaninden dolayı G olarak kısaltılıyor. Bu nedenle bu DNA' ya G-DNA deniyor. 10 yıldan beri süren araştırmada elde edilen bulgular , hipotez olarak yaşayan insan hücrelerinde bu yapıların bulunabileceğini gösteriyordu. Sanal ortamdaki sentetik modellemeler ve sonunda insan kanser hücrelerinde floresan biyo işaretleyiciler sayesinde dörtlü sarmal gözlenebildi. 20 Ocak' ta basılan Nature Chemistry dergisinde yayınlanan araştırma DNA replikasyonu ve dört sarmallı quadrupleksler konsantrasyonlar arasında bağlantıyı gözler önüne seriyor. Bu hücre bölünmesi açısından büyük önem arz ediyor. Böylece dörtlü sarmallar sentetik modellerle hapsedilerek, DNA replikasyonu ve dolayısıyla kontrolsüz hücre bölünmesinin engellenebileceği öngörülüyor. Kanser genelde onkogenlerin mutasyonu üzerinden ilerleyerek DNA replikasyonunu arttırıyor. Bu da kontrolsüz hücre bölünmesine neden oluyor. DNA replikasyonu artınca , onkogenler dört halkalı yapıları arttırıyor. Yani bu dört sarmallı yapılar hapsedilip, stabilize edilebilirse kanser hücresi dönüşümü durdurulabilir. Peki bu DNA sarmalları bir fonksiyonu yerine getirmek için evrildiyse, dörtlü sarmalları durdurmak belki de iyi yönde gelişmeyi de engelleyebilir mi? İşte bu felsefi bir soru . Araştırma inhibitör kullanıldığında DNA replikasyonunun durduğunu ve dörtlü sarmal seviyelerinin düştüğünü gösteriyor. Bu da DNA' nın dinamik olduğunu, yapıların devamlı oluştuğunu veya oluşmadığını gösteriyor. Ayrıca araştırmacılar çok aktif genlerin yüksek seviyede G-DNA ile daha dışarıya dönük olduğunu gösterdi. Bu veri ise belirli kanser genlerinin bazı küçük moleküller tasarlayarak, spesifik DNA dizilimlerine bağlandığını gösteriyor. Pek çok kanser tedavisi DNA' ya saldırsa da burada belli bir kural yok. Bu nedenle bazen bu tedaviler kanserin yayılmasına neden olabilir. Dörtlü sarmal DNA sayesinde yeni yöntemler geliştirilerek, seçili kanser hücrelerini yok ederek, kontrolsüz hücre bölünmesini inhibe etmek mümkün olabilir.


Altının bizler için değerli olmasının birçok sebebi var; güzelliği, mücevher olarak kullanılabilir oluşu ve az bulunurluğu. Tabi elektronik ve endüstriyel açıdan da mükemmel bir element. Altın dünyamızda ve evrende nadir bulunan bir element. Karbon ve demirin aksine altın, bir yıldız tarafından, normal bir süreçte meydana getirilemez. Bunun yerine bir afet durumunda oluşması gerekir (geçen ayki kısa gama ışın patlaması gibi). GRB'nin gözlemlenmesi iki nötron yıldızının çarpıştığına dair büyük bir kanıt. . Dahası, GRB'nin oluştuğu yerde günlerce süren parlama yüksek miktarda ağır elementin bulunduğunun göstergesi, buna altın da dahil. İki nötron yıldızının birleşimi esnasında üretilen ve salınan altın miktarı, ayın kütlesinin 10 katına eşdeğer olabilir, ki bu da tonla para demektir diyor Harvard-Smitsonian Astrofizik Merkezi başyazarı Edo Berger. Bir gama ışını patlaması, çok büyük enerji yayan bir patlama sonucu yayılan yüksek enerjili ışığa verilen isimdir. Bu türden patlamalar çoğunlukla uzak evrende bulunurlar. Berger ve arkadaşları, Dünyamızdan 3.9 milyar ışık yılı uzakta olan, ve Dünya'ya en yakın gama ışını patlaması olan GRB 130603B üzerinde çalıştılar. Gama ışını patlamaları kısa ve uzun patlamalar olmak üzere ikiye ayrılır. Bu patlamaların uzun ve kısalığı, gama ışınının parlama süresinin uzunluğuna göre değişir. GRB 130603B, NASA'nın Çevik adlı uydusu tarafından, 3 Haziran tarihinde keşfedildi ve saniyenin yaklaşık olarak onda ikisi kadar sürdü. Gama ışınları her ne kadar hızlı kaybolmuş olsa da, GRB 130603B, kızılötesi ışın tarafından hükmedilmiş, yavaşça kaybolan bir parlamayı da beraberinde getirdi. Parlaklığı ve davranışı, hızlı partiküllerin birbirlerine çarpmasıyla oluşan parlamalara benzemiyordu. Bunun yerine parlama, egzotik radyoaktif elementlerden gelen bir parlamayı andırıyordu. Nötron bakımından zengin yıldızlar çarpışarak bu tip elementleri ortaya çıkarabilirler. Bu elementler radyoaktif çürüme sebebiyle, kızılötesi ışınlar açısından baskın olan bir tür parlama gerçekleştirirler, ki ekip de tam olarak bunu gözlemledi. Ekip; Güneş'in yüzde biri kadar maddenin gama ışın patlaması sebebiyle fırlatıldığını, ve bunların belirli bir miktarının altın olduğunu belitti. Evrenin tarihinde oluşmuş sayısız gama ışın patlamalarını, tek bir patlamayla saçılan tahmini altın miktarıyla birleştirip bir hesap yaparsak, evrendeki tüm altının, gama ışını patlamalarından geldiği varsayımını yapabiliriz. Karl Sagan'ı özetlemek gerekirse, hepimiz uzay zımbırtılarıyız, ve mücevherlerimiz de çarpışan yıldız zımbırtıları diyor Berger. - E. Berger, W. Fong, R. Chornock. Smoking Gun or Smoldering Embers? A Possible r-process Kilonova Associated with the Short-Hard GRB 130603B. The Astrophysical Journal Letters, 2013


Genelde dünya dışı yaşamı ararken, bir takım kimyasal testler yapılsa da, bunlar bazen biyolojik açıdan anlamsız olabilir. Diğer taraftan hayatın izlerini ararken hareket sensörü kullanmak belki kimyasal analiz olmadan tespite imkan sağlayabilir. 'den bilim insanları çok hassas ve basit bir şekilde mevcut teknolojiye adapte edilebilen bir sensör geliştirdi. Bu sistem sayesinde bakteriler, mayalar ve hatta kanser hücreleri tespit edilebilecek. Ayrıca bu sayede hızlı uyuşturucu testleri hatta dünya dışı yaşamlar tespit edilebilecek. Araştırma PNAS'da yayınlandı. EPFL'den Giovanni Dietler, Sandor Kasas ve Giovanni Longo hareket tespit edebilecek nano boyutta bir manivela geliştirdi. Bu manivela aynı bir kiriş gibi çalışarak diğer ucunda yükü taşıyor. 500 bakteriye kadar kaldırabiliyor. Fikir günümüzde kullanılan atomik kuvvet mikroskopunun teknolojisinden yola çıkılarak üretildi. Bu güçlü mikroskop kiriş kullanarak yüzeydeki atomların resimlerini çekebiliyor. İşte manivelanın ucu aynı bir plağın iğnesi gibi çalışarak yüzeydeki hareketleri lazerle okuyarak görüntü üretiyor. Dietler ve Kasas'ın geliştirdiği hareket sensöründe benzer şekilde fakat, numune manivelaya tutturuluyor. Örneği bakteri manivelaya takıldığında eğer canlıysa hareket ediyor ve böylece kaçınılmaz olarak hareket oluyor. İşte bu kadar küçük bir hareket okuma lazeri ve duyarlı bir manivelayla hissederek okunuyor. EPFL 'den bilim insanları bu eşsiz sistem sayesinde bakteri, küf insan ve fare hücrelerini ayırmayı başardı. Hatta yakınlardaki Sorge nehrinden numune alınarak toprak analiz edildi. Her testte yaşayan hücrelerden gelen sinyalleri tespit etmeyi başardılar. Sonrasında ilaç kullanarak canlıları öldürdüklerinde hareket sinyalleri durdu. Bu sistemin yararı kimyadan tümüyle yalıtılmış olması.Böylece uyuşturucu kontrolü ve hatta dünya dışı yaşam arayışında kullanılabilir, diyor Dietler. Bu sayede Titan uydusunun göllerindeki metanda yaşam arayışı olabilir. Ya da daha fazla manivela bakteri veya kanser hücreleriyle kaplanarak farklı ilaçlar test edilebilir. Eğer ilaç hücrelere karşı etkili olursa hareket sinyallerini azalacağından etkinlik anlaşılabilir. Araştırmacılar ESA ve NASA'yı arayarak ilgilenip ilgilenmediklerini soruyorlar.


Dünya'da ilk kez doktorlar, bir hastanın genlerini CRISPR ile değiştirerek, kalıtsal körlüğü tedavi etme girişiminde bulundular. Oregon Sağlık & Bilim Enstiüsü'nden bir ekip, hastanın gözüne üç damla CRISPR DNA fragmanı enjekte ederek, nadir görülen genetik bir hastalığı tedavi etmeyi umuyor. Leber congenital amaurosis adı verilen genetik hastalık, çocukluğun erken evrelerinde ağır görme bozukluğuyla ortaya çıkarak, zamanla hastanın tümüyle kör olmasına neden olabiliyor. Genel anlamda, bu sayede doğuştan kör olan insanları alarak, onların görmesini sağlayabiliriz, diyor, Editas Tıp'tan şef bilimsel yetkili Charles Albright Associated Press'e verdiği demeçte. Bazı genetik hastalıklar mevcut gen terapileriyle tedavi edilebiliyor. Bu tedavilerde mutasyona uğrayan gen değiştirilerek tedavi edilebilirken, Leber congenital amaurosis gibi hastalıklarda genetik bozukluk çok büyük olduğundan, mevcut tedavilerle iyileştirmek pek mümkün değil. İşte bu nedenle doktorlar genetik hatayı CRISPR'la düzenlemeyi seçti. Hücreler bir kez düzenlendi mi, bu kalıcı oluyor ve hücre hastanın hayatı için sebat etmelidir, diyor Massachusetts Göz ve Kulak Hastanesi'nden doktor Eric Pierce. Doktorların bu ilk denemesinin işe yarayıp yaramadığını anlamak yaklaşık bir ay alacak. Eğer işe yararsa doktorlar çocuklar ve yetişkinlerin de aralarında olduğu 18 hastanın, daha genlerini düzenlemeyi planlıyor. Leber konjenital amorozisi, retinayı etkileyen genetik bir nadir hastalıktır. Retina ise gözde ışığı ve rengi algılayan özelleşmiş bir yapıdır. LKA ilk defa Theodor Leber tarafından 1869 ve 1871yıllarında klinik bulgulara dayanarak tanımlandı. Etkilenen yeni doğanlar doğduklarında çoğunlukla körlerdir. LKA genellikle otozomal resesif olarak kalıtılır. Otozomal resesif kalıtımın ne olduğuna ise sonraki başlıklarda değindik. Bu hastalığın alt tipleri de mevcut ve 13 tanedir. Alt tipler genetik farklılıklar, bağlantılı göz anormallikleri ve görme kaybının izlediği yolların farklı olmasından dolayı varlar.


New South Wales Üniversitesi'nden araştırmacılar Dünya'dan sadece 16 ışık yılı uzakta Dünya benzeri yaşam barındırabilecek bir gezegen keşfettiler. Süper-Dünya GJ 832 c adı verilen gezegen kızıl cüce yıldızının etrafını 16 günde dönüyor ve Dünya'dan en az 5 kat daha büyük. Güneşine oldukça yakın olsa da yıldızı, güneşimizin nerdeyse yarısı kadar ışık verdiğinden ancak Dünyamız kadar sıcak oluyor. İşte sırf bu özelliklerinden dolayı GJ 832 c Dünya'ya benzerlik skalasında ilk üç gezegen arasına giriyor. Dr Robert Wittenmyer liderlik ettiği uluslarası bir ekip tarafından elde edilen bulgular Astrophysical Journal dergisindeyayınlandı. New South Wales Üniversitesi Dış Gezegen Bilim araştırma grubu lideri Prof. Chris Tinney, gezegenin Dünya'ya benzer bir atmosferi olması durumunda yaşam olma olasılığının bulunmasına rağmen,iklimsel değişimlerin şiddetli olacağını vurguluyor. Buna rağmen, gezegenin devasa boyutu düşünüldüğünde, dev bir atmosfer olması gezegenin elverişsiz hale getirebilir. Yoğun atmosfer sıcaklığı hapsederek sanki bir süper-Venüs benzeri yaşam için çok sıcak kılabilir, diyor Prof. Tinney. Gezegeninin yıldızına uyguladığı çekim nedeniyle hafifçe yalpalattığı keşfedildi. Anglo-Avustralyalı Gezegen Arama ekibi üyeleri gezegeni gözlemek için Anglo-Avustralya teleskopunu kullandı. Bu gözlemler sonrasında 6,5 m Magellan Teleskopu ve Avrupa Güney Gözlemevi'nin 3,6 metrelik teleskopunda gözlem verileriyle birleştirildi. Ekip daha öncesinde 2009 yılında bu orbitale yakın Gliese GJ b adı verilen Jüpiter benzeri soğuk bir gezegen bulmuştu. ESI Dünya Benzerlik İndeksine göre en benzer dış gezegen Gliese 667C c ve dünyadan tam 23 ışık yılı uzakta. Dünya'nın ESI indeksi 1.0 kabul edilirken bu gezegenin indeksi 0,84 kabul ediliyor. Sonrasında ise Kepler-62 e 0,83 olmasına rağmen 1200 ışık yılı uzakta bulunuyor. Yeni bulunan gezegen ise en yakın gezegen ve sadece 16 ışık yılı uzakta . ESI değeri ise 0,81 yani oldukça yüksek. Eğer kıyaslarsak Samanyolu 100,000 ışık yılı uzunluğunda. Bu kadar anti bilimcinin yasadigi topraklarda sizler gibi bilim mesalesini tasiyan okur ve arastiranlarin olmasi bizleri mutlu ediyor. Dilerim her daim bu tip bilgilendirici haberler paylasirsiniz tesekkur ederim.


Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarı'ndan bilim insanları dünyanın en küçük yüksek enerjili parçacık hızlandırıcısını üretti. 1 katrilyon vat gücündeki lazer atomaltı parçacıkları hızlandıracak kadar güçlü. Masaüstü tipi kompakt lazer plazma hızlandırıcısı iddiaya göre 4,25 giga-elektron volt üretebiliyor. Diğer parçacık hızlandırıcılarla karşılaştırılacak olursa, büyük çaptaki parçacık hızlandırıcılardan 1000 kat daha güçlü denilebilir. CERN LHC 27 kilometrelik dairesel metal kabuk içindeki elektro manyetik alanda parçacıkları hızlandırıyor. Metrede 100 mega-elektron volta kadar her şey mükemmel giderken, bu gücün üstünde metal kabuk ayrılmaya başlıyor. Berkeley Laboratuvarı'ndaki bu ufak parçacık hızlandırıcı, sadece 9 cm'lik plazma tüp içinde, kilometrelerce uzunluktaki ortalama parçacık hızlandırıcılara göre , aynı koşulları laboratuar ortamında yaratabiliyor. Geleneksel parçacık hızlandırıcılara göre lazer-plazma hızlandırıcılar parçacıkları uyarmak için, büyük enerji seviyeleri kullanmak yerine farklı bir yaklaşım uyguluyor. Bundan dolayı bu deney dünyanın en güçlü lazerlerinden birinin yardımıyla yapılıyor. Berkeley Lab Lazer Hızlandırıcısı , katrilyon vat güce denk güç üreten çok küçük bir plazma lazer sistemi kullanıyor. Bu nedenle, başlangıç deneyi 0,3 PW 'lık atımlarla sınırlandırıldı. Örnek verecek olursak, Stanford'taki SLAC lazer plazma hızlandırıcı BELLA'ya göre ancak küçük bir fraksiyonda yaklaşık 300 mega-elektron volt hızlandırma sağlayabiliyor. Bu sonu elde etmek için lazer ve plazmanın o kadar hassas bir kontrolü gerekiyor ki, lazer ışınını 14 metre uzaktan 500 mikron genişliğindeki deliğe yönlendiriyoruz, diyor Berkeley'den Dr. Wim Leemans. BELLA'dan lazer ateşlendiğinde, kanalda plazmaya doğru eş zamanlı büyük dalgalar üretilerek yuvarlanma enerjisiyle plazmadaki yüksek enerji halindeki serbest elektronları hızlandırıyor ve yakalıyor. Bu sanki bir sörfçünün okyanus dalgasını yakalayarak hızlanmasına benziyor. Fakat bu kadar yüksek enerjili deneyeyapıyorsanız en küçük bir hesaplama hatası felaketle sonuçlanabilir. Bu nedenle ekip gerçek dünyada testi yapmadan önce NERSC simülasyonları çalıştırıyor. Ekibin bir sonraki hedefi 10 giga-elektron volta eşdeğer akselerasyon yaratmak. Tabi buna ulaşmak için çok hassas çalışmak lazım. - W. P. Leemans, A. J. Gonsalves, H.-S. Mao, K. Nakamura, C. Benedetti, C. B. Schroeder, Cs. Toth, J. Daniels, D. E. Mittelberger, S. S. Bulanov, J.-L. Vay, C. G. R. Geddes, and E. Esarey. Multi-GeV Electron Beams from Capillary-Discharge-Guided Subpetawatt Laser Pulses in the Self-Trapping Regime.Physical Review Letters, 2014; 113: 245002 DOI:10.1103/PhysRevLett.113.245002


Bilimsel deniz sondajlama aracı Chikyu yeni bir dünya rekoru kırarak, 2111 mt.' den daha derine inerek, denizin dibinden kaya örnekleri çıkardı. Japon Deniz-Dünya Bilimleri ve Teknolojileri Ajansı' nın düzenlediği bilimsel organizasyonu Chikyu' nun bilimsel keşifi 6 Eylül 2012' de duyuruldu. Chikyu bu başarıya Derin Kömür Yatağı keşif gezisi sırasında ulaştı. Ekspedisyon 337, uluslarası deniz araştırma programı ile birlikte yürütülüyor. Chikyu 2200 metre denizin dibine inerek, yüksek kalitede yanmış kömür formasyonları çıkararak ekspedisyonun ana amacına ulaştı.Sonraki haftalarda bilimsel ekip, çıkarılan kömür formasyonunu inceleyerek, doğal gaz formasyonunda hangi mikropların yaşayabileceğini araştıracak. Böylece dünyada hayatın oluşumuna ilişkin bilimsel sorulara cevap arayacak. Chickyu ' nun 10000 metreye kadar inebilecek şekilde tasarlandığı ve mantoya kadar inebileceği belirtiliyor.


Geçtiğimiz ilkbaharda Kaliforniya Sierra tepelerine düşen ve dünyanın en hızlı ve en nadir göktaşlarından biri olarak bilinen Sutter Mill meteorunun incelenmesi bitti. Meteor dünyaya düşerken oldukça garip bir yörünge izlemişti. 21Aralık' ta Science Dergisi' nden yayınlanan araştırmada 70 bilim adamı ortak çalışarak, göktaşının detaylı incelemesini yaptılar. Kaliforniya Üniversitesi Davis, NASA ve SETI Enstitüsü' nde çalışan bilim adamlarından oluşan ekip, göktaşını incelerken oldukça ilginç bulgulara rastladılar. 22 Nisan' da Kuzey Kaliforniya' ya Dünya' ya düşen bu göktaşı en nadir ve en hızlı göktaşlarından biri olan karbonlu kondrit türüne giriyor. Bu göktaşı güneş öncesi materyaller ve kozmik toz birleşiminden oluştuğundan, güneş sistemindeki gezegenlerin nasıl oluştuğuna ilişkin bilgi sağlayabilir. Bilim adamları bu meteorun yaklaşık 4.5 milyar yıl önce oluştuğunu saptadı. Bu parçanın Jüpiter ailesinden bir kuyruklu yıldızdan yaklaşık 50,000 yıl önce koptuğu düşünülüyor. Göktaşı garip bir yörünge izleyerek, Jüpiter' e yakın bir yörünge izleyerek, Merkür ve Venüs' ü geçerek en sonunda Dünya' da çarptı. Bir minibüs büyüklüğündeki göktaşıi, dünya atmosferine 103,000 km/ saat gibi yüksek bir hızda girdi. Araştırmaya göre, bu göktaşı 2008 de Sudan' a düşen göktaşından beri, dünyaya düşen en hızlı ve enerjik göktaşı. Eğer bu daha büyük bir göktaşı olsaydı gerçekten sonuç vahim olabilirdi. diyor araştırmanın yardımcı yazarlarından Kaliforniya Üniversitesi Davis' ten Prof. Qing-zhu Yin. Bu meteorun atmosfere girmeden önceki kütlesinin 45,000 kg civarında olduğu fakat atmosfere girerken bunun büyük kısmının yandığı belirtiliyor. Göktaşı atmosferde yandıktan sonra sadece 900 g civarında kaldı. Eldorado batısında kalan Coloma ve Lotus kasabalarına düşen parçacıklar bölge sakinleri tarafından toplandılar. Nötron bilgisayar tomografisi kullanılarak taşa zarar verilmeden taşın iç yapısı incelendi. Sutter Mill meteorunun içi incelendiğinde hidrojen ve suca zengin fragmanlar gözlendi. Bu gibi göktaşlarının dünyadaki denizleri oluşturan suyu dünyaya taşıdığı da düşünülüyor. Ayrıca ilke Doppler hava radarı ağı yardımıyla karbonlu kondritin parçaları izlenerek, göktaşının parçaları çok hızlı bir şekilde toplanabildi. Prof. Yin bu radar sayesinde gelecekte pek çok göktaşının parçalarını toplamanın kolaylaşacağını belirtiyor. - P. Jenniskens, M. D. Fries, Q.-Z. Yin, M. Zolensky, A. N. Krot, S. A. Sandford, D. Sears, R. Beauford, D. S. Ebel, J. M. Friedrich, K. Nagashima, J. Wimpenny, A. Yamakawa, K. Nishiizumi, Y. Hamajima, M. W. Caffee, K. C. Welten, M. Laubenstein, A. M. Davis, S. B. Simon, P. R. Heck, E. D. Young, I. E. Kohl, M. H. Thiemens, M. H. Nunn, T. Mikouchi, K. Hagiya, K. Ohsumi, T. A. Cahill, J. A. Lawton, D. Barnes, A. Steele, P. Rochette, K. L. Verosub, J. Gattacceca, G. Cooper, D. P. Glavin, A. S. Burton, J. P. Dworkin, J. E. Elsila, S. Pizzarello, R. Ogliore, P. Schmitt-Kopplin, M. Harir, N. Hertkorn, A. Verchovsky, M. Grady, K. Nagao, R. Okazaki, H. Takechi, T. Hiroi, K. Smith, E. A. Silber, P. G. Brown, J. Albers, D. Klotz, M. Hankey, R. Matson, J. A. Fries, R. J. Walker, I. Puchtel, C.-T. A. Lee, M. E. Erdman, G. R. Eppich, S. Roeske, Z. Gabelica, M. Lerche, M. Nuevo, B. Girten, S. P. Worden. Radar-Enabled Recovery of the Sutter's Mill Meteorite, a Carbonaceous Chondrite Regolith Breccia. Science, 2012; 338 (6114): 1583 DOI: 10.1126/science.1227163


İki buçuk milyon yıl boyunca, yırtıcıların en kötü şöhretlisi Tyrannosaurus Rex, bugünkü Kuzey Amerika'nın batı kıyısında yavaş yavaş yoluna devam ediyordu. İşte bilim insanları yeryüzünde bugüne kadar yaşamış olabilecek T-Rex sayısıyla ilgili bir tahminde bulundular: 2.5 milyar... Evet yanlış duymadınız binler,milyonlar değil milyar kadar T-rex yaşadı. Kulağa çok gibi gelebilir, ancak kesinlikle Jurassic Park gibi filmlerde yalnız başına gezdiklerini gördüğünüzde kafanızda canlandırdığınızdan fazla. Ama bir perspektife koyun, tahmin edildiği kadarıyla 100 milyardan fazla 'modern' Homo Sapiens Dünya'ya ev dedi ve bu rakam her geçen yıl artmaya devam ediyor. Uzun zamandır ölü olan türlerden bir zamanlar kaçının yaşadığını bilmek kendi başına çok bir şey ifade etmeyebilir, ancak bu tür çalışmalar araştırmacılara geçmişteki ekolojiler ve fosil kayıtlarından tamamen kaybolan türler hakkında bazı bilgiler sağlayabilir. California Üniversitesi paleontoloğu Charles Marshall'ın liderliğindeki bir araştırma ekibi, konu olarak T-Rex'leri seçti çünkü bu dev canavarlar en iyi anlaşılan dinozorlar. Canlı türlerini incelerken türetilmiş olan ve beden büyüklüğü ile popülasyon yoğunluğu arasındaki ilişkiyi tanımlayan Dmauth Yasası denklemini kullandılar. Kaba terimlerle, hayvan bireysel olarak ne kadar büyüse, nüfus yoğunluğu da o kadar düşük olur, bazı ağırlıklar da trofik düzeye ve fizyolojilerine verilir. Araştırmada ekip; T-rex'in fizyolojisinin oluşmasının oldukça zor olduğu kanıtlandı. Bu ölçüt çok önemlidir çünkü yaşayan türler arasında daha yavaş metabolizmalara sahip olanlar daha geniş popülasyon yoğunluklarını sürdürebilir. Dinozorların sıcak mı yoksa soğukkanlı mı olduğu sıcak bir şekilde tartışılan bir konudur, bilimsel literatürün gözden geçirilmesiyle ekip, büyük bir memeli etobur ile Komodo Ejderi gibi büyük bir kara kertenkelesinin arasında bir yerde bir fizyoloji varsaymaya karar verdi. Ekip fosil kayıtlarını kullanarak türler için ortalama 5.200 kg (11.200 pound) elde etti. Bütün bu yoğun hesaplamalardan sonra araştırmacılar, varlıkları sırasında herhangi bir zaman diliminde bireysel olarak 20.000 T-rex'in yaşadığı tahminine vardı. Büyüme oranlarını ve boyutlarını içeren tahminlere dayanarak, ekip ayrıca popülasyon yoğunluklarını da belirledi, bu korkunç yırtıcıların kabaca 3.800'e yakın bir kısmı Kaliforniya'ya eşit bir alanda kol geziyordu. Hell Ceren Formation'ın geçmişte fosil bulgularına dayanarak vardığı dinozor çokluğu tahminlerinde, tipik bir yırtıcıdan beklenenden daha büyük bir çokluk seviyesi önerdi, diğer şeylerin yanı sıra da yetişkin T-rex'lerin aynı besin kaynakları için yavrularıyla rekabet etmediğini öne sürdü. Bu, daha fazla araştırmayla desteklenmiştir. T-rex'ler bu konumda oldukça yaygınlaşırken, Triceratop'lar fosil kayıtlarında en yaygın olan türlerdi, dolayısıyla toplam bolluklarının tahminlerini karşılaştırmalı olarak görmek ilginç olacaktır. Bu bolluk tahminlerini elde etmek için kaç varsayım yapıldığı göz önünde alındığında, tabii ki yüksek belirsizlik seviyelerine sahipler. Bu tahminler, bunların yalnızca 80 milyonda birinin fosil olarak geri kazanıldığını gösteriyor. Bu da kalıntıların gerçekte ne kadar nadir ve değerli olduğunu vurguluyor. Marshall ve meslektaşları bu tekniğin; bir türün ne kadar nadir, kısa ömürlü veya kısıtlı olduğuna ve keşfedilmek için fosilleşmekten kaçmış olabileceğine dair ipuçları verebileceğini umuyor.