1 nolu bayan hastada 2 yıldır progresif hafıza kaybı vardı. Rapor yazma ve veri analizine dayalı işini bırakmayı düşünüyordu. Aklı karışmışcasına araba kullanıyordu ve evcil hayvanlarının isimlerini birbirine karıştırıyordu.2 no'lu hasta ise iş yerinde daha önce aşina olduğu yüzleri unutmaya devam ediyor ,spor salonundaki dolabının şifresini unutuyordu.Bu nedenle yardımcılarının hastaya günlük iş takvimini sürekli hatırlatması gerekiyordu. 3 no'lu hastanın hafızası o kadar kötüydü ki her şeyi kaydetmek için iPad kullanmak zorundaydı ve sonra onun da şifresini unuttu.Hastanın cümlelerinin ortasında düşüncelerinin devamını getirememeye başladığının çocukları farkındaydı. İşte bu gibi Alzheimer hastaları için artık belki de bir tedavi var. İlk tanımlandığından beri 100 yılı aşkın süredir Alzheimer hastalığının etkili bir tedavisi bulunmamaktadır.Bu durum sonunda değişmek üzere olabilir; ilk kez hafıza kaybını tersine çevirmek amacıyla yapılan geniş kapsamlı ve kişiselleştirilmiş yeni bir programa ait küçük bir çalışma.10 katılımcının 9'unda programın başlangıcından sonra 3-6 ay içinde hafızaları objektif ve sübjektif gelişmeleri gösterdi.Katılımcıların içinde çalışmaya katıldıkları zaman işlerinde çalışmakta güçlük çeken veya çalışmaya devam edemeyen 6 hastanın tümü gelişmiş performanslarıyla çalışmaya devam etti veya işlerine geri dönebildiler.Gelişmeler devam ettirilmelidir ve bu yazıdan itibaren en uzun hasta izlemi tedavinin başlangıcından sonraki bir buçuk-iki yıl olmuştur.Bu ilk on AH ile ilişkli hafıza kaybı olan ,amnestik hafif kognitif bozukluk veya sübjektif kognitif bozukluk hastaları kapsamaktaydı.Geç evre Alzheimer tanısı konan bir hastada herhangi bir gelişme kaydedilemedi. Alzheimer Hastalığı Araştırmaları için kurulan UCLA Mary S. Easton Merkezi ile Yaşlanma Üzerine Araştırmalar yapan Buck Enstitüsü'nün birlikte yürüttüğü çalışma hastalardaki hafıza kaybı geri dönebilir ve diyetteki geniş kapsamlı değişiklikleri,beyin uyarımını,egzersizi,uykunun en uygun hale getirilmesini,spesifik tıbbi ürünleri ve vitaminleri kapsayan 36 puanlık,karmaşık terapötik bir programı kullanarak ve beynin kimyasal yapısını etkileyen birkaç ek adım ile gelişmeler devam ettirilebilir. Aging adlı online dergide çok cesaretlendirici bulguları yayımlandı.Bunun yanında,son zamanlarda sonuçlar kişisel anlatılanlara dayalıdır.Bu nedenle daha geniş çaplı bir kontrollü klinik çalışma gerekmektedir.dedi Dale Bredesen,The Buck Enstitüsü'nde Prof.,UCLA'daki Easton Merkezi'nde Yönetici,The August Rose'da Nöroloji Prof. ve çalışmanın yazarı. AH olgusunda,hastalığın gelişmesine engel olan veya hastalığın ilerleyişini yavaşlatan bir ilaç yoktur,ilaçların sadece semptomlar üzerine ılımlı bir etkisi vardırdiye ekledi Dale Bredesen.Geçtiğimiz on yılda Alzheimer ile bağlantılı 1 milyar doların üzerinde başarılı olmayan yüzlerce klinik deneme yapılmıştır.dedi Dale Bredesen. Kardiyovasküler hastalıklar,kanser ve HIV gibi diğer kronik hastalıklar kombine tedavilerin kullanımı sonucu geliştirildi.Alzheimer ve diğer bellek bozuklukları için geniş kapsamlı kombine tedaviler henüz bulunamamıştır.Geçtiğimizbir kaç on yıl önce,genetik ve biyokimyasal araştırmalar AH patogenezinde moleküler etkileşimlerin yoğun bağlantısını ortaya çıkardı.Tüm bu bulgular tek bir hedefi amaçlayan tek bir ilaç yerinde daha geniş temelli bir terapötik yaklaşımın daha uygulanabilir ve Alzheimer'a bağlı kognitif gerileme tedavisi için potansiyel olarak daha verimli olabileceğini akla getirmektedir.dedi Bredesen. Çeşitli laboratuarlardan yapılan genişletilmiş preklinik çalışmalar insan çalışmalarında potansiyel müdahale için tek patogenetik hedefler belirledi .AH altında yatan ağın içinde çoklu hedefleri tespit etmek mümkündür ve her hedef göreceli olarak ılımlı bir şekilde etkilendiğinde bile başarılı olabilir.Başka bir deyişle çeşitli hedeflerin etkileri aditif veya sinerjistik bile olabilir. Alzheimer hakkındaki ilaç denemelerindeki tekdüze başarısızlık hastalığın esas doğasını anlamamızı sağlayabilecek olan Bredesen araştırmasını etkiledi. Bredesen'in laboratuarı Alzheimer hastalığının sinir hücre sinyallerindeki bir dengesizlikten kaynaklandığı hakkında kanıtlar tespit etmiştir;normal bir beyinde spesifik sinyaller sinir bağlantılarını ve bellek onarımını teşvik etmektedir,dengeleyici sinyaller bellek kaybını desteklerken ilişkisiz bilgileri de unutulmasına izin verir.Ama AH'da bu karşıt sinyallerin arasındaki denge zarar görmüştür,sinir bağlantıları baskılanmıştır ve hatıralar kaybolmaktadır. Çoklu hedefler modeli ve sinyal iletişimindeki bir dengesizlik,popüler inanışın aksine Alzheimer beyindeki yapışkan plakların birikiminin neden olduğu toksik bir hastalık olduğunu göstermektedir. Bredesen plakların kaynağı olan amiloid beta peptidlerin beyinde sinir iletiminde sapmalara neden olan sinyalleri yükseltmek gibi normal bir fonksiyonu olduğuna inanmaktadır.Böylece Alzheimer hastalığında meydana gelen peptidlerdeki artış,bellek yapım ile bellek yıkımı arasındaki dengeyi hafıza kaybı yönüne kaydırmaktadır. Tüm bu bilgiler ışında,Bredesen tek hedefli bir ajandan ziyade sistematik yaklaşımın daha iyi bir çözüm olduğunu düşünüyor. (1)9 kg'luk bir kilo kaybına yol açan tüm basit karbonhidratları hayatından çıkardı;(2)gluteni ve işlenmiş gıdaları diyetinden çıkardı,bolca sebze,meyve ve çiftlik üretimi dışında balık tüketti;(3)stresi azaltmak,yogaya başladı:(4)iş yerindeki stresi azaltmak için ikinci bir tedbir,günde iki kez 20 dk'lıkmeditasyona başladık;(5)her gece melatonin aldı;(6)her gece uykusunu 4-5 saatten 7-8 saate çıkarmak;(7)her gün metilkobalamin aldı;(8)her gün D3 vitamini aldı;(9)her gün balık yağı;(10)her gün KoenzimQ10 ;(11)elektrikli diş fırçası kullanarak ağız hijyenini en uygun hale getirdi;(12)hormon replasman terapisini yeniden kullanmaya başladı;(13)kahvaltı ile akşam yemeği arasında en az 12 saat aç kaldı,akşam yemeği ile uyku vakti arasında en az 3 saat vardı;(14)her hafta 4-6 gün günde en az 30 dk egzersiz yaptı. Bu programın dezavantajı programın karmaşıklığıdır.Hastalar ve bakım verenlerin üzerine binen sorumluluğu takip etmek kolay değildir ve hastaların hiçbiri tüm protokole harfi harfine bağlı kalmamıştır.Kaydadeğer diyet,yaşam tarzı değişiklikleri ve her gün gereken çoklu haplar en çok şikayet edilen iki şeydi.İyi haber ise yan etkiler dedi Bredesen.Bu terapötik sistem pek çok ilacın yan etkilerinin tam aksine major yan etki olarak sağlığı geliştiriyor ve optimal bir vücut kitle indeksi oluşmasına yardım ediyor. Araştırmadaki 10 hastanın 9'u için elde edilen sonuçlar ışığında,hafıza kaybı geri dönüşlü olabilir ve terapötik programla gelişme devam ettirilebilir.dedi Bredesen.Bu ilk başarılı gösteri.diye ekledi.Aynı zamanda uyardı,sonuçlar tekrarlanmalıdır.Son kişisel anlatılanlara dayalı sonuçlar daha geniş bir deneme gerektirmektedir,burada sadece sonuçları onaylamak veya sonuçları çürütmek belirtilmektedir,ama rutin olarak başarılabilen gelişmelerin derecesi,ailesel Alzheimer hastalarında nasıl bir yaklaşım etkili olabilir,gelişmeler ne kadar devam ettirilebilir gibi önemli soruları belirlemek gerekmetedir. Kognitif çöküş yaşlanan popülasyonun en önemli endişesidir.Günümüzde Alzheimer hastalığı Amerika'da yaklaşık 5.4 milyon kişiyi,dünya çapında da yaklaşık 30 milyon kişiyi etkilemektedir.Etkili önlemler ve tedaviler olmadan gelecekten beklentimiz çok da iç açıcı değil.2050'lerde muhtemelen sağlık sigortası sisteminin iflasına neden olacak 13 milyon Amerikalı'nın dahil olduğu dünya çapında 160 milyon insanın Alzheimer'a yakalanacağı öngörülmektedir.Birkaç kronik hastalığın aksine Alzheimer artmaktadır,son değerlendirmelere göre AH ABD'de kardiyovasküler hastalıklar ve kanserden sonra, önde gelen üçüncü ölüm sebebi haline gelmiştir. Alzheimer 'ın hem genetik hem de sağlıklı beslenmeyle bağlantılı olduğu düşünülüyor. Ayrıca ülkemizde geliştirilen bir tedavi olduğunu duysak da, henüz bu araştırma hakkında detaylı bilgimiz yok. Haberimizde geçen araştırma Alzheimer'ı geri döndürebilmesi açısından eşsizdir. Bu konuda pek çok araştırma ve tedavi halen geliştirilmektedir.


İnsan beyni sürekli bilgi toplar. Ancak kalıcı olanlar temel bilgilere dönüştürülebilir. Magdeburg Üniversitesi ve Alman Nörodejeneratif Hastalıkları Merkezi liderliğinde uluslararası araştırmacılar anıların beynin hangi bölgesinde oluştuğunu hassas bir şekilde tespit etti. Ekip insan beyninin altındaki spesifik devreleri kesin olarak belirledi. Bunun için bilim insanları manyetik resonans görüntüleme teknolojisini kullandılar. Araştırmacılar elde edilen verilerin Alzheimer hastalığında önemli yol katedilmesini sağlayacağını düşünüyor. Elde edilen bulgular Nature dergisinde yayınlandı. Yaşanılan deneyimlerin hafızaya geri getirilmesinde bir kaç beyin bölgesi birlikte çalışır. Bu beyin bölgelerinin birbirlerine karşı bağımlılığı henüz belirsizdir, fakat anılar öncelikle serebral korteks ve bellek için içerik üreten merkezde yer alır. Bunlar hipokampüste ve bitişiğindeki entorinal kortekste olur. Bu alanlar net bilinmemelidir. Bu alanlarda bilgi toplanır ve hafızaya işlenir,diyor Profesör Dr. Emrah Düzel. Bu çalışma da insanların anıları için hipomampüs ve entorinal kortekste nöronal katmanlar bulunmuştur. Biz mümkün olduğunca bu aktif nöral tabakayı belirlemeye çalışıyoruz. Daha önce kullanılan MRI teknolojileri bu bilgiyi yakalamak için yeterli değildi. Bu nedenle bu çalışma bize ilk kez bunları göstermede mümkün kılmıştır. Bu çalışmada bilim adamları gönüllü katılan kişilerin belleklerini inceledi. Araştırmacılar kullanılan özel bir manyetik rezonans görüntüleme teknolojisi kullandı. 7 Tesla Ultra Yüksek Alanlı MRI adı verilen bu sistemde etkin beyin bölgeleri faaliyeti doğrulukla görüntülenmiştir. Araştırmada büyük rol oynayan Türk Profesör Emrah Düzel'i tebrik ederiz. - Anne Maass, Hartmut Schütze, Oliver Speck, Andrew Yonelinas, Claus Tempelmann, Hans-Jochen Heinze, David Berron, Arturo Cardenas-Blanco, Kay H. Brodersen, Klaas Enno Stephan, Emrah Düzel. Laminar activity in the hippocampus and entorhinal cortex related to novelty and episodic encoding.Nature Communications, 2014; 5: 5547 DOI: 10.1038/ncomms6547


İnsan doğmadan önce ilk kez anne karnında gözlerini açıyor. Annenin ikinci trimesterindeyken, yani ana rahmindeyken ilk ışığı görürüz. İşte yeni yapılan araştırmaya göre, retinaların henüz gelişmeden önce bazı bağlantılar kurduğu ve insan beyninin gelişiminde büyük rol oynadığı öne sürülüyor. Anne karnında beyin çok hızlı gelişim gösterirken, akciğerler tümüyle oluşur , retinalarınız ise ilk kez ışığı algılamaya başlar. Bütün memeliler gibi insanda doğduğunda fonksiyonel olarak kördür ama bundan çok öncesinde dünyanın ışığını ayırt etmeye başlamıştır. İşte fareler üzerinde yapılan yeni araştırmaya göre, ana rahmindeyken bile memeliler düşünüldüğünden fazlasını görebiliyor. Retinada ilk olarak ipRGC adı verilen, ışığa duyarlı retinal ganglion hücrelerinin geliştiği 10 yıl öncesinde bulunmuştu. Memeliler ilk doğduğunda, retinadaki koni ve çubuk hücreleri renkleri ve görüntüleri ayırt etmeye yarasa da, beyinle bağlantısı henüz kurulmamıştır. Önceki araştırmada bu bağlantıların kurulması ve tecrübe edilmesinin zaman aldığı gösterilse de, temelde fareler ve maymunlarda ışık duyarlılığının çok daha erken geliştiği ortaya çıkarıldı. Hatta fetüs halindeyken, ipRGC hücrelerinin ortam ışığından kaynaklanan bilgiyi memeli beyninin farklı bölümlerine aktardığı gösterildi. Hatta bu bölümler göz bebeğinin büyümesini ve sirkadiyen saati içeriyor. Bugüne kadar, ipRGC hücrelerinin 6 alt türü tanımlandı ve retinal gelişimdeki etkilerine dair pek bir şey bilinmiyordu. California Berkeley Üniversitesi'nden bilim insanları artık bu foto-sensitif hücrelerin tam olarak neler yapabildiğini tahmin edebiliyor, en azından farelerde. Eskiden bu ışığa duyarlı hücrelerin retinada kan damarlarının gelişimi ve sirkadiyen saatteki ışık girişimini etkilendiği düşünülüyordu. Bu türden girişimler ancak ışığın olup olmadığını gösteren açık kapalı tepkileriydi, olarak açıklıyor hücre biyoloğu Marla Feller. Farelerin retinaları çıkarılarak farklı analizler ve farmakolojik çalışmalar yapan araştırmacılar; yeni doğan farelerde bu 6 ipRGC hücre tipinin birbiriyle bağlantılı olduğunu ve aralık bağlantılarıyla elektriksel olarak birbiriyle konuştuğunu gösterdi. Bu ağ sadece ışığı tespit etme bilgisini işlemekle kalmıyor, ayrıca nerdeyse 1 milyara yakın bir kartelada değişim gösteren ışık yoğunluğunu işliyor. Bu da memeli retinalarının ana rahminde bile çok ince parlaklık ayarı yaptığını gösteriyor. Ganglion hücrelerinin retinaya çok bağlı olmadığını ve kendi aralarında iletişim kurması oldukça sürpriz verici bir bulgu. Bazı ipRGC hücre alt türlerinin boşluk bağlantılarıyla konuşurken, diğerlerinin konuşmaması her hücre tipinin farklı bir görevi olduğunu düşündürüyor. Sonuç olarak, ipRGC Tip 2 ve Tip 5 yoğun bir şekilde nöral ağ ile bağlı ve ışığı tespit edebilirken, ipRGC tip 1 izole ve doğuştan ışık tepkisi üretiyor. Araştırmacılar bu boşluk bağlantıları sayesinde memelilerin bazı görsel olmayan davranışlar geliştirebileceğini düşünüyor. Örneğin, memeli yavrularının ilk doğduğunda, ışıktan kaçması gibi. Tabi insanlar üzerinde bu çeşit araştırmalar yapmak beraberinde etik tartışmaları da getirecektir. Yine farelerin gözlerimiz hakkında daha fazla öğrenmek için en iyi modeller olduğu söylenebilir.


İlinois Üniversitesi Mikrobiyal Mühendisleri, anne sütünde bebekleri patojenlere karşı koruduğu düşünülen şekeri sentezledi. Bu oldukça önemli çünkü, 2FL yada insan sütü oligosakkariti çok pahalı olduğundan çocuk ilaçlarına konulamıyordu. Normalde 1 mg HMO 100 dolara mal olduğundan araştırmada bile kullanılamıyordu. Bebek gelişiminde anne sütünün oldukça önemli bir rol oynadığını ve bebeğin gut mikrobiotasını besleyerek bağışıklık sistemini güçlendirdiğini biliyoruz. 2FL(2-fukosillaktoz) en çok anne sütünde bulunuyor. diyor, besin mikrobiyolojisi profesörü Michael Miller. Metabolizma mühendisi Yong-Su Jin ve Michael Miller ortaklaşa çalışarak 2FL' yi E.Coli suşu içinde üretmeyi başardı. Mühendis daha önceki tecrübelerine dayanarak, 1 gram(1000 mg) 2FL' yi 1 litre E.coli suşunun içinde üretti. E.coli 'nin başlangıçta 2FL ürettiği için bu onun metabolizması için oldukça normal, bu nedenle 2FL' yi E.coli ' den üretebileceğimizi düşündük. Ayrıca , E. coli hücreleri üretime başlama materyali idi, bu nedenle biz mevcut biyosentetik yolunda oynama yaptık. E.coli' ye GDP fukoz'u laktoza transfer etme kabiliyeti yükledik. Bunu da başka bir organizmadan gen transferiyle başardık diyor Jin. Bir sonraki adımsa laktozu sindirmesi için E.coli mutantını geliştirmek oldu. Çünkü, mutant laktozu büyümek için kullanacağına , 2FL' i büyük miktarlarda kullanıyordu. Bu problemde çözüldükten sonra, artık 2FL elde edebiliyorlardı. Miller yakında 2FL ' nin bebek gelişiminde rolünü inceleyerek, bebeklerde ne kadar kullanılması gerektiğini inceleyecek. Bu tekniğin insan sütünde de 2FL' yi arttırmak için kullanılabileceği belirtiliyor. Ayrıca diğer taraftan askerlerin yemeğine konulacak 2FL şekeriyle askerler diyareye neden olan Campylobacter jejuni bakterisine karşı korunabilir. Askerlerin yarısında diyare nedeniyle, performanslarında düşüşe neden oluyor.


Artık virüs haberleri günlük yaşamımızın bir parçası haline gelse de, antibiyotiklere dirençli bakterilerin de, giderek kamu sağlığını tehdit eden bir problem olduğunu unutmamamız gerekiyor. Yeni yayınlanan bir araştırmada, mevcut antibiyotikleri düşük dozlarda bile çok daha etkili hale getirebilecek bir peptit tanımlandı. Antibiyotikler 20.yy'ın en önemli tıbbi gelişmelerinden biridir, bizim bakterilerle savaşımızda en önemli silahımız olsa da, bakteriler bu savaşta gün geçtikçe daha da güçleniyor. Bakteriler uzun süredir bu oyunu oynadığından, yavaş ama istikrarlı bir şekilde ilaçlara karşı direnç geliştirmeye devam ediyor. Eğer böyle giderse, 20-30 seneye kadar bakterilere karşı elimizde etkili bir silah kalmayabilir. Tabi yeni antibiyotikler geliştirilmeye çalışılsa da, bu süreç hem uzun hem de çok maliyetli olabilir. Ayrıca yıllar geçtikçe, bakteri nihai ürünü çözeceğinden yıllar içinde etkisini yitirecektir. İşte mevcut antibiyotikleri yeniden etkli hale getirmek ise çok daha iyi bir plan olabilir. Daha önce yapılan çalışmalarda eski ilaçları birlikte kullanmak ya da bakterileri önce mavi ışıkla zayıflatıp, sonra zarlarını delmek işe yaramıştı. Örebro ve Linköping Üniversiteleri'nden yapılan yeni bir araştırmada ise antibakteriyel bir peptit tanımlanarak, nasıl uygulanabileceği belirlendi. Plantarisin adı verilen peptit, probiyotik bir bakteriden elde ediliyor. Genelde bu bakteri salatalık ve lahana turşuları gibi yiyeceklerde koruyucu olarak kullanılıyor. Sonra ekip plantarisini en bilinen süper mikroplardan biri olan ve hastane mikrobu da denilen, metisilin dirençli Staphylococcus aureus 'a koydu. Bu süper mikrop altın Staph olarak da biliniyor ve özellikle hastanelerde iyileşmeyen yaralara ve hastalıklara neden olan tehlikeli bir tür haline geldi. Yapılan denemelerde plantarisinin bakterinin hücre zarını erittiği ve süper mikropların daha kolay öldürülmesini sağladığı bulundu. Yani bu sayede etkisi azalan antibiyotikleri süper mikroplara karşı yeniden kullanarak onlardan kurtulabileceğiz. Ayrıca bu yeni peptit sayesinde kullanılan antibiyotik dozu da büyük ölçüde düşüyor. Plantarisin sayesinde antibakteriyel etki sağlamak için normal dozdan 100 kat daha az kullanmanız yeterli olacaktır. Antibiyotiklerin toksik yan etkileri olduğundan ve iç organlara zarar verebildiğinden düşük dozlarda kullanmak çok daha iyi olacaktır, diyor araştırmanın yan yazarı Hazem Khalaf, Ekip plantarisinin farklı antibiyotikler karşısında iyi sonuçlar verdiğini belirtiyor. Bunlara ek olarak, bakterilerin bu peptite karşı direnç de göstermediğini söyleniyor. Hücre membranı bakteriler için temel bir yapıdır ve evrim sürecinde büyük değişikliklere uğramamıştır. Büyük ihtimalle bu yüzden bakteriler peptitlere karşı direnç geliştirme kabiliyetine sahip değiller, diyor araştırmanın yardımcı yazarı Torbjörn Bengtsson, Araştırma Nature Scientific Reports dergisinde yayınlandı.


Avustralyalı bilim insanları antibiyotik direnciyle savaşta ornitorenk sütünü kullanarak çığır açıcı bir gelişmeye imza attılar. Bu ördek ağızlı, yumurtalayan, kunduz kuyruklu ve zehirli hayvan uzun süredir evrimsel biyologların çalışma alanına giriyordu. 2010 yılında, bilim insanları ornitorenk sütünün süper mikroplarla savaşta eşsiz antibakteriyel özellikler saptadığını keşfetti. Avustralya ulusal araştırma ajansı , CSIRO ve Deakin üniversitesi birlikte çalışarak ornitorenk sütünün neden bu güçlü olduğunu çözerek, hayat kurtarmaya bir adım daha yaklaştılar. Bu keşfi ornitorenk sütünde yer alan özel bir proteini kopyalayarak gerçekleştirdiler. İlginç yanlarından biri de memeleri olmadığından , sütü göbeklerinden veriyorlar. Bu süt çok besleyici ve bu sütten mahrum kalan yavrular bakterilere karşı savunmasız kalıyor. İşte Deakin Üniversitesi'nden Dr Julie Sharp ve diğer araştırmacılar ornitorenk sütünün bu nedenle sıra dışı antibakteriyel özelliklere sahip olduğunu düşünüyor. Sütteki proteinin işlevini aydınlatmak için yapılan araştırma sonucu, proteinin bugüne kadar görülmemiş sıra dışı bir 3 boyutlu katlanmaya sahip olduğunu gösterdi. Yapı aynı kıvırcık saçlar gibi halkalı bir yapı oluşturuyor. Keşfedilen bu protein sadece monotremlerde var olsa da , bu keşif sayesinde protein bilgisi arttı ve yakında merkezde yeni bir ilaç keşfi duyurulacak, diyor Dr.Newman. 2014'de Dünya Sağlık Örgütü antibiyotik dirence dikkat çekmek için bir rapor yayınladı. Antibiyotik direnci gerçekten çok önemli, çünkü antibiyotik direnci arttıkça, süper bakterilere karşı etkili hiçbir antibiyotik kalmamaktadır. En güçlü antibiyotik Collisin'e bile etkili bakteri gelişmiştir. - Janet Newman, Julie A. Sharp, Ashwantha Kumar Enjapoori, John Bentley, Kevin R. Nicholas, Timothy E. Adams, Thomas S. Peat. Structural characterization of a novel monotreme-specific protein with antimicrobial activity from the milk of the platypus. Acta Crystallographica Section F Structural Biology Communications, 2018; 74 (1): 39 DOI: 10.1107/S2053230X17017708


Bern Üniversitesi'nden bilim insanları antibiyotikler olmadan önemli bakteriyel enfeksiyonları tedavi edebilecek ve antibiyotik direnci gelişimini durdurabilecek eşsiz bir madde geliştirdiler. Penisilinin geliştirilmesinden neredeyse 90 yıl geçmesine rağmen, antibiyotikler halen bakteriyel enfeksiyonlar için biçilmiş kaftan. Buna rağmen Dünya Sağlık Örgütü her yıl bakterilerin antibiyotik direncinin arttığı uyarısında bulunuyor. Antibiyotik uzun süre bakteriyel enfeksiyona karşı koruyamayacağından , zatüre bile ölüme yol açabiliyor. Alternatif terapi konseptlerinden bakterinin eliminasyonuna neden olsa da, bu halen direnç kaybının engellemiyor. Bern Üniversitesi'nden Eduard Babiychuk ve Annette Draeger, uluslararası bilim insanlarından oluşan bir ekip, eşsiz bir maddeyi test ederek geliştirdi. Bu bileşik bakteriyel enfeksiyonların tedavisinde eşsiz bir yaklaşım teşkil ediyor. Nanoteknolojiyle geliştirilen lipitlerden yapılan nano parçacıklar sayesinde konak hücrelerinin membranına benzer bir yapı oluşturuluyor. İşte bu lipozomlar bakteriyel toksinleri tuzağa düşürerek ayırıyor ve etkisiz hale getiriyor. Toksinler olmadan bakteriler savunmasız kalıyor ve bu sayede kişisinin bağışıklık sistemi tarafından kolayca elimine edilebiliyor. Lipozomlar klinik tıpta hastalara spesifik tedaviler taşımak için kullanılabiliyor. Bernese 'den bilim insanları bakteriyel toksinlere saldırabilecek ve konak hücreleri tehlikeli toksin saldırılarından koruyabilecek lipozomlar yarattılar. Bakteriyel toksinler için karşı konulamaz bir yem oluşturduk. Bu toksinler lipozomlara bir kez tutundu mu ölüyorlar ve konak hücrelere zarar vermeden kolayca bertaraf edilebiliyorlar, diyor araştırmayı yöneten Eduard Babiychuk. Bakteri doğrudan hedeflenmediği için lipozomlar, bakteriyel direncin gelişmesini tetiklemiyorlar, diyor Annette Draeger. Lipozom terapisi verilen fareler, septisemiadan antibiyotik desteği olmadan kurtuldular.


Bilim insanları Antik Mısır'da su temizlemek için kullanılan moringa ağacı tohumlarının nasıl suyu temizlediğini keşfetti. Her geçen kirlenen su kaynakları, insanların su arıtma sistemlerine yönelmelerine neden oluyor. Bilim insanları Moringa oleifera ağacının tohumlarının çamurlu suyu temizlemekle kalmayıp, aynı zamanda bakterileri toplayarak kabın dibine çöktürdüğünü gösterdi. Pennsylvania State Üniversitesi'nden araştırmacılar Langmuir'de yayınladıkları araştırmada bu tohumlardaki proteinlerin bakterileri nasıl öldürdüğüne dair mekanizmanın nasıl işlediğini gösterdi. Öyle görünüyor ki, bu protein bakterilerin membranlarını eritiyor. Membranlar yani hücre zarları hücreyi korumak için gereklidir ve zarlar geçilirse bakteriler için hazin son gelir. Ayrıca araştırmacılar bu tohumları hasat etmek için en uygun zamanı aradılar. Bugüne kadar bu tohumları toplamak için en iyi zaman bilinmiyordu. İnsanların tohumların farklı zamanlarda farklı temizleme özelliklerine sahip olduğunu düşünse de bu konu halen açıklığa kavuşturulmamıştı. İşte yeni yapılan araştırma proteinlerin tohumların olgunluğa ulaştığı yağmur sezonu olduğunu buldu. Bilim insanları bu doğal yöntem sayesinde temiz su kaynağı bulmakta zorlanan ırak topraklarda su arıtmanın sağlanabileceğini düşünüyorlar.


Normalde sağlık bilincine sahip insanlar yiyeceklerdeki ve ilave besin hapları ile antioksidan almaya özen gösteriyor. İnsanlar antioksidanlar sayesinde kanser olasılıklarını düşürdüklerini düşünüyorlar. Aslında antioksidanların kanserden koruduğuna dair çoğu deneme başarısız kaldı. Hatta bazı testlerde antioksidan desteğinin önemli kanser türlerini geliştirdiği gözlendi. Deneylerin birinde ekstra beta karoten alan sigara tiryakilerinde akciğer kanseri riskinin azalmak yerine arttığı gözlendi. New England Tıp Dergisi'nde yayınlanan araştırma, Cold Spring Harbor Laboratuvarı'ndan Doç. Dr. David Tuveson, Northwestern Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden Prof. Dr. Navdeep S. Chandel tarafından antioksidan beslenme desteklerinin kanseri nasıl etkilediğini üzerine yapıldı. Fakat antioksidanların kanserin etkilerini azaltmak yerine kanserin arttırdığını gösterildi. Normalde hücrelerimizde redoks tepkimeleri denilen indirgenme ve yükseltgenme tepkimeleri gerçekleşiyor. Hidrojen peroksit gibi oksidantlar küçük miktarlarda özel olarak hücreler içinde üretilmektedir. Tabi şüphesiz oksidantlar yüksek miktarlarda üretildiğinde hücreler için zehirlidir. Bunları ise antioksidantlar nötralize eder. İşte normalde reaktif oksijen türleri adı verilen bu toksik gruplar özellikle kanser hücrelerinde yüksek miktarda üretilerek anormal çoğalmayı tetikliyor. Doç. Dr. David Tuveson ve Prof. Dr. Navdeep S. Chandel antioksidan hapların alımında veya antioksidan açısından zengin besinlerin alımıyla belki de kansere karşı bir etki göstermediğini özellikle mitokondriler gibi enerji üretim merkezlerinde ROS üretimini tetiklediğini göstermeyi amaçladılar. Fakat antioksidanlar ve antioksidan besin destekleri hücrelerin uzak yerlerine saçılarak ROS'ları etkilemiyor. Yani antioksidanlar oksidanların engellemede faydasız kalıyor. İşte hücrelerden hem ROS ve hem de antioksidanlar yüksek miktarda olunca, hücreler antioksidanların paradoksal olarak yüksek seviyelerini fark ederek , doğal savunma mekanizması olarak ROS'ları da yüksek tutuyorlar. Bu nedenle kanser hücreleri üremeye devam ediyor. Aslında hücrelerde oksidasyon seviyelerini yüksek tutmak kanser hücrelerine yararlı olabiliyor ama antioksidanlar tam tersine kanser hücrelerini uyarabiliyor. Fakat enteresan bir şekilde radyasyon terapisinde kanser hücreleri oksidant seviyesi aşırı yükselmesi sayesinde öldürülüyor. Ayrıca kemoterapik ilaçlar kanser hücrelerini oksidasyon sayesinde öldürüyor. Hatta araştırmanın yazarları antioksidan proteinlerin genetik veya farmakolojik inhibisyonu konseptini kemirgen akciğeri ve pankreyatik kanserlerde denedi ve başarılı oldu . İşte sadece sağlıklı hücrelerin değil, kanser hücreleri tarafından kullanılan antioksidan proteinler tespit edilebilirse yeni tedavi yöntemleri geliştirilebilir. Fakat sağlıklı hücrelerde antioksidanlar inhibe edilirse, normal hücre redoks dengesi bozulabilir. Araştırmacılar sağlıklı hücreleri etkilemeden, kanser hücrelerine yöneltilebilecek tedavi yöntemleri üzerinde çalışıyorlar. - Elizabeth G. Phimister, Navdeep S. Chandel, David A. Tuveson. The Promise and Perils of Antioxidants for Cancer Patients. New England Journal of Medicine, 2014; 371 (2): 177 DOI: 10.1056/NEJMcibr1405701


NASA' nın şu ana kadar en gelişmiş gezgini Curiosity Kırmızı Gezegen'e indi. 6Ağustos 2012 8: 31 de Mars' a inerek 2 yıllık keşif görevine başladı. Bununla beraber Curiosity, NASA' nın en çok korktuğu atmosferden geçen aracın 7 dakikalık maruz kaldığı tehlikeyi atlatmış oldu. İnişde bütün aşamaları başarıyla geçen Curiosity başarıyla Mars' a indi. En seçkin mühendisler ve bilimadamlarından oluşan ekip, bu kadar büyük bir aracı Mars'a indirmeye başardı. Başkan Obama' nın desteklediği projeyle 2030 un ortalarına doğru Mars' a insanları taşıyan bir uzay aracının gideceği belirtiliyor. Curiosity'nin indikten sonra Mars yüzeyinden görüntüler yollamaya başladı.Fotograflardan Mars' ın kayalık yüzeyi görülebiliyor. Curiosity Mars' ta son derece gelişmiş cihazlarıyla kimyasal ve fiziksel analizler yapacak.Böylece Mars' ta daha önce hayat olup olmadığı araştırılacak. Ayrıca Mars' taki koşulların yaşamaya ne kadar elverişli olduğunu da araştıracak. NASA Mars programı sitesi : http://www.nasa.gov/mars and http://marsprogram.jpl.nasa.gov/msl .


Warwick Üniversitesi ve Coventry Üniversite Hastaneleri ve Warwickshire NHS'den tarafından yapılan yeni araştırmada, 60 yaş üstü obezite hastalarının yalnızca yaşam stillerini değiştirerek, daha genç insanlarla aynı şekilde kilo verebileceğini gösterdi. Bu araştırmayla yaşın kilo vermeye bir engel teşkil etmediği ortaya kondu. Araştırmacılar bu sayede yaşlı insanların kilo verme programlarındaki verimlerine dair toplumsal yanlış anlamaların ve mitlerin düzeleceğini umuyor. Clinical Endocrinology dergisinde yayınlanan raporda hastane tabanlı obezite servislerinden alınan kayıtlar kullanıldı. UHCW Warwickshire Diyabet, Endokronoloji ve Metabolizma Çalışmaları Enstitüsü'nün yürüttüğü araştırmada 2005 ila 2016 yılları arasında obezite servisine başvuranlardan rastgele 242 hasta seçildi. Bu hastalar 60 yaş altı ve 60 ila 78 yaş arasını içeren iki gruba ayrıldı. Tüm hastaların obezite servisinde tedavi olduğu süre öncesinde ve sonrasında kiloları ölçülerek hesaplandı. Sonrasında iki grup arasında kıyaslama yapıldığında, bu gruplar arasında istatistiksel olarak pek bir fark görülmedi. 60 yaş ve üstü kişilerde vücut ağırlığına oranlar ortalama % 7.3 kilo kaybı gözlenirken, 60 yaş altı kişilerde % 6.9 kilo kaybı gözlendi. İki grupta obezite servisinde birbirine yakın vakit geçirdi, 60 yaş üstü kişilerde ortalama 33.6 ay geçirirken, 60 yaştan genç kişiler ortalama 41.5 ay geçirdi. Hastane tabanlı programda her hastanın beslenme değişimlerine odaklanarak hayat tarzında değişiklikler uygulandı. Ayrıca psikolojik destek ve fiziksel aktivite teşvik edildi. Obezite servisine başvuran hastaların büyük kısmının vücut kitle indeksi, BMI 40Kgm-2'den fazlaydı, yani hastalık derecesinde obez idi. Kilo vermeyle birlikte, diyabet, psikiyatrik durumlar, depresyon ve anksiyete, osteoartrit ve diğer mekanik problemler dahil olmak üzere, obeziteye bağlı 50'den fazla ek hastalığın azaldığı biliniyor. Ayrıca obezite artan ölüm ve zayıf sağlık belirtileriyle ilişkilendiriliyor. Warwick Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden baş yazar Dr Thomas Barber araştırma hakkında: Kilo vermek her yaş için önemlidir fakat yaşlandıkça kiloya bağlı hastalıkların gelişmesi daha olasıdır. Yaşlanmanın etkilerinden biri olarak, belki yaşlandıkça kilo vermek kucaklamamız gereken bir şeye dönüşebilir, diyor. Araştırmacılar obezite problemi yaşayan yaşlı insanların da kilo verme programlarına yönlendirmesini ve yaşa ilişkin ön yargıların yıkılması gerektiğini savunuyor.


Özet: Son yapılan bir çalışmaya göre, bir çocuğun müzikal ritmi ayırt etme becerisi, dilbilgisini anlama kapasitesiyle ilgilidir. Müzikal ritim ve dilbilgisi arasındaki bağları gösterme açısından bu çalışma, türünün ilk örneğidir. Vanderbilt Kennedy Merkezi'ndeki bir araştırmacının son araştırmasına göre, bir çocuğun müzikal ritmi ayırt etme becerisi onun, dilbilgisini anlama kapasitesiyle alakalıdır. Otolarengoloji Anabilim Dalı ve Vanderbilt Kennedy Merkezi'nde araştırmacı olan Dr. Reyna Gordon, Developmental Science dergisinde online olarak yayınlanmış çalışmanın baş yazarıdır. Gordon, bu çalışmanın, müzikal ritim ve dilbilgisi arasındaki ilişkiyi göstermesi bakımından türünün ilk örneği olduğunu belirtiyor. Gordon, bilginin nasıl uygulanacağını belirlemek için daha fazla çalışmanın gerekli olacağını vurgulasa da dilbilgisi becerilerini geliştirmek için müzik eğitimini kullanma olanaklarını dört gözle bekliyor. Örneğin, dil bozuklukları olan çocuklarda dilbilgisini ölçerken ritmin kullanılması düşünülebilir. Gordon, ilk önce müzik yeteneğini ölçen standart bir testle sınama yoluyla, sıradan 25 gelişmekte olan 6 yaş çocuklarını araştırdı. Bir bilgisayar programı, iki melodinin tamamen aynı veya nispeten farklı olup olmadıkları kararını vermeleri için çocukları yönlendirdi. Sonraki adımda, çocuklar araştırma takımının geliştirdiği ritim temelli değerlendirme isimli bir bilgisayar oyunu oynadı. Çocuklar, iki ritim çalan bir çizgi film karakteri izlediler, sonra da çocukların üçüncü ritmin Sammy Same tarafından mı Doggy Different tarafından mı çalındığını belirlemeleri gerekti. Çocukların dilbilgisi becerilerini ölçmek için onlara çeşitli fotoğraflar gösterildi ve bunlarla ilgili sorular soruldu. Mesela çocukların geçmiş zaman kipini kullanma becerilerinde olduğu gibi, çocuklar cevaplarında dilbilgisindeki doğru kullanımları açısından karşılaştırıldılar. Dilbilgisi ve müzik testleri tamamen farklı olmasına rağmen, Gordon, IQ seviyeleri, müzik deneyimleri, sosyokültürel durumları ne derecede olursa olsun bir testte başarılı olan çocukların diğer testte de başarılı olma eğiliminde olduklarını buldu. Bu bulguları açıklamak için, Gordon ilk olarak konuşma ve müzik arasındaki benzerlikleri gözönüne almayı önerdi örneğin ikisinde de ritim vardır. Dilbilgisinde, çocukların zihinleri duydukları sesleri; sözcükler, sözcük öbekleri ve cümleler halinde sınıflandırmak durumundadır ve konuşma ritmi bu yapmalarında onlara yardımcı olur. Müzikte, ritmik şekilde yinelenen melodiler müzikal cümlelerin yapılarını oluşturur ve dinleyenlerin ritmin daha sonra nasıl devam edeceğini anlamalarına yardım eder. Belki de müzikte zamanlama varyasyonlarını algılamada daha iyi olan çocuklar konuşmadaki varyasyonları algılamada da daha iyidirler. Böylece dil öğrenmede bu çocukların bir avantajları olduğunu ileri sürüyor, Gordon. Gordon, son yirmi otuz yılda ulusal çapta düşüşe geçen müzik eğitiminin önemi konusunda çok kararlı. Çalışmasının, bu gidişi tersine çevirmekte yardımcı olabileceğini umuyor. Tıp doktoru Ron Eavey, Otolarengoloji Anabilim Dalı Başkanı, müzik araştırmalarının önemi hakkında yorumda bulunuyor bilhassa Nashville'de.


Cambridge Üniversitesi'nden bilim insanları E. Coli bakterisinin genleri laboratuarlarda sentezledikleri genomlarla değiştirmeyi başardı. Nature dergisinde yayınlanan araştırmada ekip genom değişimini ve ardında kalan genetik yedek kodları nasıl kaldırdıklarını tanımladılar. Genetik kodlar yaşam veren programlardır. Genetik kod sıralamasıyla proteinler üretimine yol açarak hücre içindeki fonksiyonları kontrol etmesine yardımcı olur. Herhangi organizmanın genomu oldukça karmaşık olsa da, aslen 3 set DNA bazından oluşur. Her üçlü set sadece 4 bazdan birini taşıyabilir yani sadece 64 muhtemel kombinasyon mümkündür. Buna rağmen sadece 20 aminoasit vardır, yani genomda verilen bazı kodlara gerek yoktur. Önceki araştırmada bu kodlardan bazılarının yedek kodlar olarak kullanıldığı, bazılarının ise farklı amaçlarla kullanıldığı ve pek çoğunun anlaşılmadığını gösterildi. Bu yeni çalışmada araştırmacıların iki hedefi vardı: 1) İlk kez laboratuarda 4 milyon harfi tümü olmak üzere E.coli bakterisinin genomunu sentezlemek.2) DNA fazlalıkları kaldırıldığında böyle bir örnekte neler olacağını araştırmak. Araştırmacılar hem E.Coli DNA'sını bilgisayarda yeniden kodlayarak hem çoklu fazlalıkları kaldırarak iki hedefe de ulaştılar. Bir kez genom yeniden tasarlanınca, bu ayrıldı ve DNA sentezleyicisine gönderildi. DNA'dan gelen çıktının yeniden ayarlanması gerekti, buna rağmen küçük parçacıklardan uzun parçacıklara kadar bütün parçalar birbirine tutundu ve yaşayan E.coli bakterisine koymak mümkün oldu. Araştırmacılar bu bakteriyi Syn61 olarak adlandırdı, çünkü 64 koddan sadece 61 kod kullanıldı. Bilim insanları özel bir bakterinin büyümesinin zaman aldığını fakat bakterinin düzenleme örnekler gibi davrandığını belirtiyorlar. Gelecekte yapılacak yeni çalışmalarla diğer fazlalıkları da değiştirerek özel yeteneklere sahip bakteriler üreterek, doğada bulunmayan yeni nesil biyopolimerler gibi bileşenleri üretmenin mümkün olabileceğini düşünüyorlar.


1970lerden beri her on senede bir , 100 yaşını geçen insanların sayısı 2 kat artıyor. Bu nedenle, dünya popülasyonunda en hızlı büyüyen demografik grup olma özelliğini gösteriyor. Genelde uzun yaşayan insanlar üzerine yapılan araştırmalar belli gruplara odaklanıldığından, küçük çaplı oluyor. Çok uzun hayat süren insanlar üzerinde yapılan yeni araştırma, şimdiye kadar yapılmış en büyük araştırma özelliğini taşıyor. Araştırmada 100 yaşını geçen kişiler ile daha kısa ömürlü akranlarının biyobelirteç profillerini karşılaştırdık ve profiller ile asırlık olma şansı arasındaki bağlantıyı araştırdık. Araştırmada 44,000 İsveçlinin 64-99 yaşları arasındaki sağlık değerlendirmeleri yapıldı. Numuneleme Amoris Cohort üzerinden yapıldı. Katılımcılar İsveç'te 35 yıla boyunca izlendi. İzlenen kişilerin % 2,7'si yani 1,224'ü 100 yaşını gördü. Asırlıklar yani 100 yıl yaşayanların % 85'i kadındı. İzlenen 12 kan biyo-işaretçisi enflamasyon,metabolizma,karaciğer ve böbrek fonksiyonu olduğu kadar beslenme ve anemi ile ilişkiliydi. Bütün bu işaretler daha önceki araştırmalarda yaşlanma ve mortaliteyle ilişkilendirilmişti. Enflamasyonla ilişkili biyo işaretçi ürik asitle ilişkiliydi. Ürik asit vücutta bazı besinlerin sindirimiyle ortaya çıkan atık bir üründür. Metabolizma ve fonksiyon açısından kolesterol ve glukoz parametrelerin Ayrıca toplam kolesterol ve glukoz dahil olmak üzere metabolik durum ve fonksiyonla bağlantılı belirteçlere ve alanin aminotransferaz , aspartat aminotransferaz , albümin, gama-glutamil transferaz , alkalin fosfataz ve laktat dehidrojenaz gibi karaciğerle ilişkin belirteçlere de baktık. Ayrıca kreatinin gibi karaciğer fonksiyonuyla ilgili değerlere bakarken, TIBC bakarak anemiyle ilişkisi, incelendi. Son olarak, beslenmeyle ilgili albümine bakıldı. Sonuç olarak 100. Yaşını kutlayanların düşük glukoz,kreatinin ve ürik asit seviyelerine sahip olduğu görüldü. Çoğu biyobelirteç için medyan değerleri asırlık kişiler ile asırlık olmayanlar arasında önemli ölçüde farklılık göstermese de, asırlık kişiler nadiren aşırı yüksek veya düşük değerler sergiledi. Örneğin, asırlık insanların çok azının yaşamlarının erken dönemlerinde glikoz düzeyi 6,5'un üzerinde ya da kreatinin düzeyi 125'in üzerindeydi. Biyobelirteçlerin çoğu için hem asırlık hem de asırlık olmayan kişilerde klinik kılavuzlarda normal kabul edilen aralığın dışında değerler vardı. Bunun nedeni muhtemelen bu kuralların daha genç ve sağlıklı bir nüfusa göre belirlenmiş olmasıdır. Hangi biyobelirteçlerin 100'e ulaşma olasılığıyla bağlantılı olduğunu araştırırken, 12 biyobelirteçin ikisi dışında hepsinin 100'e ulaşma olasılığıyla bağlantı gösterdiğini bulduk. Bu, yaş, cinsiyet ve hastalık yükünün hesaba katılmasından sonra bile geçerliydi. . Toplam kolesterol ve demir düzeyleri açısından beş grup arasında en düşük seviyede yer alan kişilerin, daha yüksek düzeylere sahip olanlarla karşılaştırıldığında 100 yıla ulaşma şansı daha düşüktü. Bu arada, daha yüksek düzeyde glikoz, kreatinin, ürik asit ve karaciğer fonksiyonu belirteçleri olan kişilerin de asırlık olma şansı azalıyor. Mutlak anlamda, bazı biyobelirteçler için farklılıklar oldukça küçüktü, diğerleri için ise farklılıklar biraz daha ön plana çıktı. Örneğin; ürik asit için mutlak fark yüzde 2,5 idi. Bu, en düşük ürik asit seviyesine sahip gruptaki kişilerin 100 yaşına gelme şansının %4 olduğu, en yüksek ürik asit seviyesine sahip grupta ise yalnızca %1,5'in 100 yaşına ulaştığı anlamına geliyor. Keşfettiğimiz farklılıklar genel olarak oldukça küçük olsa da, bunlar metabolik açıdan sağlık, beslenme ve olağanüstü uzun ömür arasında potansiyel bir bağlantı olduğunu gösteriyor. Ancak çalışma, biyobelirteç değerlerinden hangi yaşam tarzı faktörlerinin veya genlerin sorumlu olduğu konusunda herhangi bir sonuca varılmasına izin vermiyor. Ancak beslenme ve alkol alımı gibi faktörlerin rol oynadığını düşünmek mantıklıdır. Yaşlandıkça böbrek ve karaciğer değerlerinizin yanı sıra glikoz ve ürik asit değerlerinizi takip etmek pek de kötü bir fikir değil.


NASA'lı bilimadamları tarafından yeni yapılan istatiksel analizler sonucunda karasal bölgelerde oluşan aşırı ısınma dalgalarının 1950'lerdeki aşırı sıcaklara benzediği açıklandı. James Hansen NASA Goddard Enstitüsü Uzay Çalışmaları Newyork' ta baş araştırmacı istatistiklere göre oluşan aşırı ısınmanın sebebi küresel ısınma olabileceğini belirtiyor. Bu yaz aşırı sıcakların insanlar ve tarımsal alanlar üzerindeki etkilerini görüyoruz. ve Biz araştırmamızda bu ısınmayı küresel ısınmayla ilişkilendirdik, bilimsel kanıtlarla sunduk.diyor Hansen. Aşırı sıcak yazlar artık rutin hale gelmeye başladı. Daha önce dünyanın sadece % 1'lik karasal alanında 1951 ve 1980 de bu tarzdan aşırı sıcaklar kaydedilmiş. Fakat, 2006 dan beri dünyanın %10'u kadar karasal bölgelerinde aşırı sıcaklar tespit ediliyor. Bu derecede büyük bir sıcaklık değişimi doğal olamayacağından artık bu eğilimin doğal olmadığını gizlemek çok zor.Aşırı sıcakların küresel ısınmayla bağlantılı olarak daha sonraki yıllarda da devam edeceği tahmin ediliyor. Bu yazın oluşan sıcakların sonbahara doğru şekilleneceği ve yeni bir aşırı sıcaklık kategorisi ekleneceği belirtiliyor. Bu tarzdan anormallikler son 30 yıl için oldukça sıradışıdır, istatiksel verilerin yüksek güvenirliğine dayanarak, küresel ısınma olmadan bu kadar sıcak bir yaz olamaz diyor Hansen. Dünya sıcaklık haritalarına bakıldığında Teksas, Oklahoma,Meksika 2011 de, Ortadoğu, Batı Asya ve Doğu Avrupa 2010 sonbaharına doğru yeni aşırı sıcaklık kategorisine girmiştir.


Yeni oluşan duygusal hafızalar insan beyninden silinebilir. Uppsala Üniversitesi tarafından yapılan yen araştırmaya göre bu mümkün. Araştırma akademik Science jurnalinde yayınlandı. Bulgular, hafıza ve korku üzerine yapılan araştırmalarda bir dönüm noktası teşkil ediyor. Thomas Agren Psikoloji Bölümü' nde doktora öğrencisi ve Profesör Mats Fredikson ve Tomas Furmak' ın gözetiminde çalışıyor. Thomas Agren beyinden yeni oluşmuş duygusal hafızaların silebilmenin mümkün olduğunu gösterdi. İnsan bir şeyler öğrendiğinde, uzun süreli hafıza kuvvetlendirme prosesi yardımıyla yaratılarak, proteinlerin oluşumundan temel alınır. Bir şey hatırladığımızda hafıza bir anlığına stabilitesini kaybeder, sonra tekrar stabil olarak diğer bir kuvvetlendirme prosesini etkinleştirir. Diğer bir deyişle, temelde ne olduğunu hatırlamayız, fakat en son sefer ne olduğunu düşündüğümüzü hatırlarız. Yeniden kuvvetlendirme prosesini engelleyerek hatırlamayı ve bununla beraber hafızanın içeriğini etkileyebiliriz. İşte bu araştırmada araştırmacılar sübjelere nötr bir resim göstererek anlık elektrik şoku verdiler. Böylece resimle beraber sübjelerde korku hafızası şekillenerek korkuları açığa çıktı. Korku hafızasını aktive etmek için şok verilmeden sadece resim gösterildi. Diğer bir deney gurubunda ise, resmin tekrarlanan gösterimlerinin yardımlarıyla korku anılarının kuvvetlendirme prosesi engellendi, çünkü korku önceden dağıtılan resimlerle ilişkilendirilmişti. Yani yeniden güçlendirme prosesi olmaksızın, hafıza normalleşip korkudan etkilenmiyordu. Aynı zamanda MR taramayla araştırmacılar, temporal lobta amigdaladaki nükleer grubun, hafızada normalde depolanan korku dolu anıların yok olduğunu tespit etti. Araştırmadaki bulgular hafıza ve korku üzerinde çığır açabilir. Yeni bulgularla dünyada milyonlarca insanın korkuları, post travmatik stres ve panik ataklar iyileştirecek tedavi metotları geliştirilebilir, diyor Thomas Agren. - T. Agren, J. Engman, A. Frick, J. Bjorkstrand, E.-M. Larsson, T. Furmark, M. Fredrikson. Disruption of Reconsolidation Erases a Fear Memory Trace in the Human Amygdala. Science, 2012; 337 (6101): 1550 DOI:10.1126/science.1223006


Northwestern Üniversitesi ve ABD Enerji Bakanlığı'ndan bilim insanları perovskit güneş hücrelerinin geleneksel silikon tabanlı güneş pillerine oranla enerji maliyetlerini 10 kat daha hızlı amorti edeceklerini buldu. Eğer bulgu doğrulanırsa güneş pillerinden demir çıkarılarak ömür boyunca çevreye olan etkileri de azaltılabilecek. Solar panel kurulumları çevreye her ne kadar büyük katkısı olan teknolojiler barındırsa da, panellerin üretimi sırasında ve bakımında kullanılan enerji karbon izi olarak ortaya çıkıyor. İşte bu şekilde değerlendirildiğinde üretilmesinden son kullanma tarihine kadar tipik solar paneller değerlendirildiğinde enerji maliyetleri ancak 2 ila 3 yıl içinde amorti ediliyor. Çünkü silikon panellerde yüksek saflıkta kristal plakalar kullanılıyor. Üretim için özel temiz odalar ve yüksek sıcaklık fırınları gerekiyor. Northwestern Üniversitesi'nden bilim insanları yeni nesil perovskit bazlı güneş pillerinden yol çıkarak enerji amortisman tarihini 2 ila 3 ay olarak hesapladılar. Araştırmacılara göre silikon tabanlı pillerden hem daha iyi bir performans sergiliyorlar, Geleneksel silikon tabanlı güneş pillerine , kıyasla perovskit güneş pilleri hem daha az enerji maliyetine sahip , hem de daha basit şekilde üretilebilecek. Elektrot materyalleri içeren solüsyonla substratla kaplanıyor ve buharlaşmaya bir kez başladığında yüksek yoğunlukta kristalleşmiş perovskit tabakalarını mevcut panellere göre enerji ve maliyet kesrinde azaltıyor. Araştırmada iki farklı perovskit hücresi için yapılan detaylı maliyet hesabında, panellerin maliyetinin % 80'ini ham madde giderleri oluşturuyor. Enerji maliyetlerini en aza indirecek materyaller seçildi. Daha öncesinde perovkit pillerin üretilmesi için kullanılan altın gibi değerli madenler çevre açısından problem teşkil ediyor. Fakat perovskit pillerin belki çevreye en büyük zararı, kolayca bozunabilen kısmen organik moleküllerden üretilmesi nedeniyle çevreye verilecek zarar. Ayrıca çoğu perovskit pilde koruyucu tabaka olmaması dönüşüm verimini düşürebilir. İşte bu nedenle perovskit pillerde halen CO2 etkisi, geleneksel silikon tabanlı pillerden(20 yıl ömür) oldukça yüksek. Yine de araştırmacılar bu problemlerin 2 yıl gibi kısa bir sürede çözülebileceğini belirtiyorlar. Böylece geleneksel güneş pilleri yerini gelecekte perovkit pillerle değiştirecek. Araştırma Energy & Environmental Science dergisinde yayınlandı.


Yellowstone Ulusal Parkı bir megavolkan kalderasının tam üstünde oturuyor. Toprak örtü çok büyük bir süper sıcak sıvı kaya ve zehirli gaz rezervinin üstünde yer alıyor. Parkın büyük kısmı önceki püskürmelerde oluşurken, en sonuncusu 70.000 yıl öncesinde oldu. Bugün ise zemindeki kalderanın yükselmesi ve bölgedeki depremlerin parkın altındaki magma hareketine işaret ediyor. Ars Technica' dan John Timmers , geçenlerde Amerika Coğrafik Topluluğu'nda yayınlanan bir diğer süper volkan riskleri hakkındaki araştırmayı değerlendiriyor. Araştırmacılar herhangi bir püskürmeyi gerektirecek işaretin olmadığını bu nedenle paniğe gerek olmadığını belirtiyorlar. Aynı zamanda da, önceki püskürmenin hızlı gerçekleştiğinin altını çiziyorlar. Daha önceki püsküren lavlar incelendiğinden, kristlallerin şekil ve karışımının yüzeye oldukça hızlı çıkıtğı gözleniyor. Bununla beraber bir püskürmeye başlarsa , zemin havuzlarındaki lav bitene kadar püskürebileceği gözleniyor. Böylece magam rezervi dolana kadar hiçbir işaret vermeden bekleyebileceği ve ani bir psükürme yapabileceğini gösteriyor. Ayrıca derin magma rezervinin izlemenin Yellowstone' u anlamanın en iyi yolu olduğu belirtiliyor.


Şarj edilebilen li-iyon cep telefonlarında,elektrikli arabalara bir endüstriyel standart oldu. Bu piller oldukça çok enerji depolayabiliyor ve yüksek enerjiye yoğunluğuna sahip. Cep telefonları veya laptop pilleri bir kaç saat içinde şarj olabiliyor, ama neden elektrikli araba motorları bu pilleri tek başına kullanamıyor ve hızlanma veya yavaşlama gibi yüksek güç gerektiren durumlarda süper kondansatörlere ihtiyaç duyuyorlar. İşte bu problemi çözmek için Renssealear Politeknik Enstitüsü'ndeki araştırmacı mühendisler, Nanomateryal uzmanı Nikhil Koratkar başkanlığında, bugünün li-iyon pillerinde kullanılmak üzere normal grafit anotlara göre şarj veya deşarj hızını on kat arttıran bir anot yaptılar. Aslında grafen bir kağıt inceliğinde olduğundan dünyanın en ince maddesi. Bu tarzda piller sayesinde cep telefonlarından ilk yardım cihazlarına kadar bütün elektronik cihazların şarj süresi oldukça düşürülebilir. Bu innovasyon yardımıyla daha basit, daha performanslı ve yüksek güçlü Li-iyon piller yapılarak elektrikli arabaların performansı ciddi şekilde arttırılabilir.


Michigan Eyalet Üniversitesi'nden bilim adamları yeni nesil güneş yoğunlaştırıcı bir cam üretti. Bu camın pencerelerde kullanılması ile camlardan güneş enerjisi elde edilebilecek. Şeffaf ışık veren güneş ışını toplayıcı adı verilen buluş binaların dışında, cep telefonlarında ya da şeffaf yüzey içeren cihazlarda kullanılabilecek. Tabiki ürünün en büyük özelliği şeffaf olması. Plastik benzeri şeffaf güneş pilleri yeni değil aslında . Fakat öncesinde yapılan denemelerde materyallerin ışık geçirgenliği düşüktü ve verimsizdi. Ayrıca bu materyaller oldukça renkli olduğundan camın şeffaflığını ve berraklığnı sağlamıyordu. Kimse renkli bir camın arkasından dışarıya bakmak istemez. Ancak disko gibi renkli yerlerde işe yarar. Bizim izlediğimiz yaklaşımla şeffaf ve aktif bir tabaka yapılabilir, diyor Kimya Mühendisliği'nden Yrd.Doç. Dr. Lunt . Lunt ve ekibi tarafından geliştirilen solar kazanım sistemleri küçük organik molekülleri kullanıyor. Bu moleküller güneşten gelen görünmez dalga boylarını algılayabiliyorsunuz. Bu materyalleri ultraviyole ve yakın kızılötesi dalga boyunda ayarlayarak ya da sonrasında kızılötesinde bir dalga boyuna ayarlanabilir, diyor Lunt. Parlayan kızıl ötesi ışık plastiğin kenarlarına yönlendirilerek, fotovoltaik güneş hücrelerinde elektriğe dönüştürülebilir. Çünkü bu materyaller görünür spektrumda bir ışık emmez ya da yaymaz, insan gözü için görünmezlerdir, diyor Lunt. Yapılan geliştirmelerden biri de esnekliktir. Bu teknoloji henüz başlangıç aşamasında olsa da ticari ve endüstriyel açıdan uygun bir maliyete düşürülebilir. Bu sayede güneş enerjisini kesintisiz kullanabiliriz. Bu sayede binaların pencereleri her türden elektronik cihazın ekranı estetik olarak kaplanabilir. Bu sayede her yüzey güneş enerjisinden elektrik elde edecek şekilde kaplanabilir. diyor Lunt. Bununla beraber Yrd.Doç. Dr. Lunt halen enerji veriminin arttırılması için çalışılması gerektiğini söylüyor. Başlarda % 1 verim elde edilse de bunun optimizasyonla % 5'e çıkabileceği belirtiliyor. Daha önce renkli LSC ekranlarda % 7' e kadar verim elde edilmişti. - Yimu Zhao, Garrett A. Meek, Benjamin G. Levine, Richard R. Lunt. Light Harvesting: Near-Infrared Harvesting Transparent Luminescent Solar Concentrators (Advanced Optical Materials 7/2014). Advanced Optical Materials, 2014; 2 (7): 599 DOI: 10.1002/adom.201470040


Yeni yapılan bir bilimsel araştırmaya göre aşırı alkol kullanımından doğan beyin hasarı , alkolü bıraktıktan 7,3 ay sonra düzeliyor. Alkol kullanım bozukluğuna sahip insanlarda beyin korteksinde incelme görülüyor. ABD'de yapılan araştırmada kortikal kalınlaşarak , alkol kullanmayan insanlarla aynı hale gelmesi için 7,3 ay geçmesi gerektiği bulundu. Önceki araştırmada , alkolü bıraktıktan bir süre sonra beyindeki bazı bölgelerin iyileştiği belirlense de bu kısımların hangi hızla iyileştiği bulunmamıştı. ABD'De 16 milyon kişinin alkol kullanım bozukluğundan muzdarip olduğu biliniyor. Aslen bir kamu sağlığı problemi olan alkol bağımlığının kompleks yapısının çözümü ve tedavisi için bu gibi araştırmalar büyük önem taşıyor. Stanford Üniversitesi'nden psikiyatrist ve davranış bilimcisi Timothy Durazzo liderliğindeki ekip, Perhiz sırasında kortikal kalınlık değişikliklerini araştıran az sayıdaki boylamsal çalışma, ayıklığın ilk ayıyla sınırlıdır diye yazıyor . Kronik alkol kullanımı sırasında beyin yapısı ve işlevinde meydana gelen değişiklikler, insanların en iyi niyetlerine rağmen içkiyi bırakmasını zorlaştırabilir. Örneğin, planlama ve karar vermeyle ilgili bir alan olan prefrontal korteks daha az aktif hale gelebilir, bu da AKB'li kişilerin sağlıklı kararlar vermesini zorlaştırabilir . Durazzo ve meslektaşları ayrıca bazı sağlık koşullarının, sigara içme öyküsünün, psikiyatrik durumların ve madde kullanım bozukluklarının AKB'den iyileşen kişilerde uzun vadeli kortikal kalınlık değişikliklerini nasıl etkilediğini de inceledi. Toplamda, AKB'li 88 kişi çalışmaya katıldı ve yaklaşık 1 hafta, 1 ay ve 7,3 aylık cinsel perhiz sırasında beyin taramaları yapıldı. Bazı katılımcılar 1. ayda katıldı; bu, 23 kişinin 1. haftada tarama yaptırmadığı ve toplam 88 kişiden yalnızca 40'ının tüm dönem boyunca alkolden uzak durmaya devam ettiği anlamına geliyor. Ayrıca, hiç AUD'si olmayan 45 kişiye baktılar, başlangıçta kortikal kalınlıklarını ölçtüler ve ölçülen alanların aynı kaldığını doğrulamak için yaklaşık 9 ay sonra tekrar ölçtüler. Katılımcıların beyinlerini gözlemlemek için vücudun iç yapısının net resimlerini elde etmek için özellikle yararlı olan bir çeşit manyetik rezonans görüntüleme kullanıldı. Araştırmacılar 34 bölge için kortikal kalınlığı kaydettiler ve beynin sol ve sağ yarıkürelerindeki ölçümün ortalamasını aldılar. AUD'si olanlarda alkolsüz 7,3 ay sonrasında kalınlıkta iyileşme oldukça yaygındı. 34 bölgenin 25'inde istatistiksel olarak anlamlı olması yeterliydi ve bunlardan 24'ünün kalınlığı istatistiksel olarak kontrollerle eşdeğer kabul edildi. Durazzo ve ekibinin incelediği 34 kortikal bölgenin tamamında, AUD katılımcılarında, sigarayı bıraktıktan sonraki 1 haftadan 1 aya kadar, 1 aydan 7,3 aya kadar olan süreye kıyasla daha hızlı bir kalınlık değişimi görüldü. Yüksek tansiyonu veya yüksek kolesterolü olan AKB'li kişilerin beyinlerinin bazı kısımlarında kortikal kalınlaşma daha yavaş gerçekleşti. Aynı durum halihazırda sigara içen AUD'li kişiler için de geçerliydi. Kortikal kalınlık değişiklikleri ile mevcut madde kullanımı , psikiyatrik bozukluklar veya geçmiş sigara kullanımı arasında anlamlı bir ilişki bulunamadı. Yani sigarayı bırakmak aynı zamanda kortikal kalınlığın iyileşmesine de katkıda bulunabilir. Bu sonuçlar, alkolü bıraktıktan sonra beynin onarılmasına dair bir umut ışığı yakıyor. Fakat yine de örneklem büyüklüğü ve çeşitlilik eksikliği nedeniyle genelleştirilemeyebilir. Ayrıca bu bulguların, değişikliklerin beyin fonksiyonu üzerinde herhangi bir etkisi olup olmadığını göstermediğine dikkat etmek önemlidir. Ekip, AUD'de sürekli yoksunluk sırasında kortikal kalınlık iyileşmesinin nörobilişsel ve psikososyal bağıntılarını incelemek için daha büyük boylamsal çalışmalara ihtiyaç vardır diye yazıyor . Yazarlar ayrıca genetik, fiziksel aktivite ve insanların karaciğer ve akciğer sağlığı gibi hesaba katmadıkları değişkenlerin de bulgularını etkilemiş olabileceğine dikkat çekiyor. Alkolle ilgili son zamanlarda yapılan araştırmalar, daha önceki sözde araştırmalara göre alkolün faydasından ziyade yıkıcı zararları olduğunu ortaya koyuyor.


Daha önce yapılan 4 gözlemde LIGO kara delik çarpışmalarından kaynaklanan kütleçekimsel dalgaları tespit etmişti. Fakat bu sefer ilk kez nötron yıldızlarının çarpışmasından doğan görüntüler elde edildi, hem de kütleçekimsel dalga kaynakları tespit edildi. Şili'deki Swope Teleskopu'nun elde ettiği görüntüler astronomide büyük bir gelişmeye imza attı. İki ay öncesinde LIGO'ndan astronomlar iki nötron yıldızının muhtemel birleşiminin tespit edilebileceğinin farkına vardılar. 17 Ağustos'tan beri süregelen bu yarışta görülebilir ışıkta bir patlama diğer tipte radyasyonlar gözlemlendi. UC Santa Cruz Astronomi ve Astrofizik Bölümü'nden Yrd. Doç. Dr. Ryan Foley liderliğinde ekip, 130 milyon ışık uzaklıktaki NGC 4993 galaksisinde kütleçekimsel dalga kaynağı tespit etti. Foley'in ekibi 1 metrelik Swope Teleskopu ile ilk görüntüleri yakaladı. 11 milyar yıldır birbiri etrafından dolanan bu nötron yıldızları, diğer kara delik gözlemlerine göre, dünyamıza 10 kat daha yakında gerçekleşti. Bu gerçekten büyük bir keşif. Sonunda hem ışık hem kütleçekim dalgaları olarak iki farklı açıdan gözlemleri birleştirebildik ki; bu bile bir dönüm noktası. Bu aslında bir şeyi hem görüp, hem duymaya benziyor, diyor Foley. Uzun zamandır tartışılan nötron yıldızlarına ilişkin önemli bulgular ortaya koyan araştırmada, evrendeki altın ve diğer ağır metallerin kökenine ait önemli bilgiler ortaya konabilir. Bilim insanları nötron yıldızı birleşmelerinde altın,platin gibi ağır metallerin gerçek zamanlı olarak yapıldığına kanıt niteliğinde bulgular elde edildiğini söylüyor. Araştırma Science, Astrophysical Journal Letters ve Nature gibi önemli dergilerde yayınlanıyor. Science dergisinde kütleçekimsel dalga kaynağına ilişkin ilk optik gözlem keşfi olmak üzere 4 ayrı makale olarak yayınlandı. - M. R. Drout, A. L. Piro, B. J. Shappee, C. D. Kilpatrick, J. D. Simon, C. Contreras, D. A. Coulter, R. J. Foley, M. R. Siebert, N. Morrell, K. Boutsia, F. Di Mille, T. W.-S. Holoien, D. Kasen, J. A. Kollmeier, B. F. Madore, A. J. Monson, A. Murguia-Berthier, Y.-C. Pan, J. X. Prochaska, E. Ramirez-Ruiz, A. Rest, C. Adams, K. Alatalo, E. Banados, J. Baughman, T. C. Beers, R. A. Bernstein, T. Bitsakis, A. Campillay, T. T. Hansen, C. R. Higgs, A. P. Ji, G. Maravelias, J. L. Marshall, C. Moni Bidin, J. L. Prieto, K. C. Rasmussen, C. Rojas-Bravo, A. L. Strom, N. Ulloa, J. Vargas-Gonzalez, Z. Wan, D. D. Whitten. Light curves of the neutron star merger GW170817/SSS17a: Implications for r-process nucleosynthesis. Science, 2017; eaaq0049 DOI: 10.1126/science.aaq0049 - B. J. Shappee, J. D. Simon, M. R. Drout, A. L. Piro, N. Morrell, J. L. Prieto, D. Kasen, T. W.-S. Holoien, J. A. Kollmeier, D. D. Kelson, D. A. Coulter, R. J. Foley, C. D. Kilpatrick, M. R. Siebert, B. F. Madore, A. Murguia-Berthier, Y.-C. Pan, J. X. Prochaska, E. Ramirez-Ruiz, A. Rest, C. Adams, K. Alatalo, E. Banados, J. Baughman, R. A. Bernstein, T. Bitsakis, K. Boutsia, J. R. Bravo, F. Di Mille, C. R. Higgs, A. P. Ji, G. Maravelias, J. L. Marshall, V. M. Placco, G. Prieto, Z. Wan. Early spectra of the gravitational wave source GW170817: Evolution of a neutron star merger. Science, 2017; eaaq0186 DOI: 10.1126/science.aaq0186 - C. D. Kilpatrick, R. J. Foley, D. Kasen, A. Murguia-Berthier, E. Ramirez-Ruiz, D. A. Coulter, M. R. Drout, A. L. Piro, B. J. Shappee, K. Boutsia, C. Contreras, F. Di Mille, B. F. Madore, N. Morrell, Y.-C. Pan, J. X. Prochaska, A. Rest, C. Rojas-Bravo, M. R. Siebert, J. D. Simon, N. Ulloa. Electromagnetic evidence that SSS17a is the result of a binary neutron star merger. Science, 2017; eaaq0073 DOI: 10.1126/science.aaq0073 - D. A. Coulter, R. J. Foley, C. D. Kilpatrick, M. R. Drout, A. L. Piro, B. J. Shappee, M. R. Siebert, J. D. Simon, N. Ulloa, D. Kasen, B. F. Madore, A. Murguia-Berthier, Y.-C. Pan, J. X. Prochaska, E. Ramirez-Ruiz, A. Rest, C. Rojas-Bravo. Swope Supernova Survey 2017a (SSS17a), the optical counterpart to a gravitational wave source. Science, 2017; eaap9811 DOI: 10.1126/science.aap9811


Macar-Amerikan bilim insanlarından oluşan bir ekip evrendeki en büyük düzenli oluşumun 7 milyar ışık yılı uzaktaki 5 milyar ışık yılı genişliğindeki 9 galaksiden oluşan halka olduğunu belirtiyor. Dünyadan doğrudan görünmeyen bu oluşum o kadar büyük ki, gökyüzünün üçte birini kaplıyor. Halkanın 9 galaksiden gelen 9 Gama Işını Patlamasından geldiği açığa çıkarıldı. Gama Işık Patlamaları evrendeki en parlak ve en enerjik olaylardır. Saniyeler için Güneşimizin yaydığı ömrü boyunca yaydığı enerjiyi ortaya çıkarır. Süpernovalar ya da hipernovaların nötron yıldızlarını içine ya da kara deliklerin içine birkaç milisaniye ile saatler içinde düşmesiyle oluşur. Bu inanılmaz ölümlerinin astronomlara bir yararı olur, galaksilerin uzunluğu ölçmek. Bu araştırmada gama ışın patlamalarından yapılan gözlemler , 9 galaksinin sanki bir kabuk benzeri bir halkada dizildiğini gösterdi. Ayrıca galaksilerin dünyaya benzer uzaklıkta sıralandığı da gösterildi. Prof. Balazs, halka şeklindeki bu kazayla hizalanma olasılığının 20,000'de 1 olduğunu belirtiyor. Eğer bu oluşum dünyadan gözlenebilseydi gökyüzünün % 36'sını kaplardı yani dolunaydan % 70 daha büyük gözükürdü. İlk olarak Newton'ın öne sürdüğü ve sonrasında kozmik mikrodalga radyasyonunda yapılan gözlemlerden geliştirilen Kozmolojik Prensip, evrende oluşabilecek en büyük boyuta işaret etmektedir. Daha önce yapılan çalışmada oluşabilecek en büyük yapının 1,2 milyar ışık yılından daha büyük olamayacağı gösterilmiş. Fakat bu yeni keşif bunun yaklaşık 5 katı daha büyük oluşumların oluşabileceğini, daha düzensiz olabileceğini gösterdi. Sonraki adımda Kozmolojik Prensibi ihlal etmeden galaksi oluşumunun proseslerinin bu şekilde bir halka oluşturup oluşturamayacağını göstermek olacak. Eğer evrenin mevcut modelleriyle çelişmeler ortaya çıkarda Evrenin nasıl oluştuduğuna dair yeni fikirlere ihtiyaç olabilir. Araştırma sonuçları Monthly Notices of the Royal Astronomical Society dergisinde yayınlandı.


British Columbia Üniversitesi ve uluslararası astronomlardan oluşan bir ekip, Samanyolu ve Andromeda Galaksilerinin kütlelerinin hesaplayarak öncekinin aksine kütlelerinin aynı olmadığı gösterdi. Önceki hesaplamaların aksine Andromeda Galaksisi Samanyolu'ndan iki kat daha ağır. ' Galaksilerin kütlelerinin büyük kısmını görünmez karanlık madde oluşturuyor. Karanlık madde hakkında çok az şey biliyoruz, bu keşif sayesinde galaksimiz hakkında çalışma şansımız olacak, ' diyor Fizik ve Astronomi Bölümü'nden Yin-Zhe Ma ve Andromeda'da Samanyolu'na oranla iki kat daha fazla karanlık madde olduğunu da ekliyor. Ayrıca Ma ve meslektaşları Samanyolu ve Andromeda'nın yörüngelerindeki küçük uydu galaksilerin hareketlerini gözleyerek evrenin genişlemesini ölçebildiler. Hesaplamalar Samanyolu ve Andromeda'da %90 civarında karanlık madde olduğunu gösteriyor. Lokal galaksi gruplarından yola çıkarak evrensel boyutta genişlemeyi ölçebildiğimizi görmek oldukça şaşırtıcı.Kozmik genişlemeye ilişkin yakınımızda gerçekleşen ilk kanıt, diyor Ma. Araştırmacılar sanki bir dambıl misali iki galaksi için bilgisayar modelleri simüle ettiler. Bu sayede büyük galaksilerin etrafındaki küçük galaksilerin hızları, pozisyonları ve hareketleri modellenerek, Samanyolu ve Andromeda'nın yapısı ve kütlesi hesaplanabiliyor. Bilim adamları bu sayede karanlık madde ve çekim arasındaki etkileşimi anlamayı umuyorlar. University of British Columbia, the University of Edinburgh, Carnegie Mellon University ve NRC Herzberg Institute of Astrophysics'in işbirliği ile yapıldı. - Jorge Penarrubia, Yin-Zhe Ma, Matthew G. Walker, and Alan McConnachie. A dynamical model of the local cosmic expansion. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, 2014; 443: 2204-2222 DOI: 10.1093/mnras/stu879


Londra Koleji Üniversitesi'nden bilim insanları Güneş'in taçküre kütle atımı davranışının detaylarını ilk kez açıklayarak, güneşteki devasa patlamaların nasıl Güneş'in yüzeyine geri döndüğünü gözlemledi. Bilim adamları taçküre kütle atımının 6500 ışık yılı uzaktaki Yengeç Nebulası'ndaki gaz filizlenmeleriyle benzerlikler gösterdiğini keşfetti. 7 Haziran 2011' de Güneş'in yüzeyinde şimdiye kadar gözlenen en büyük kütle atımı gerçekleşti. İzleyen günlerde Güneş'ten uzaya bir plazma püskürmesi yaşandı. Fakat yüzeyden kalkan bu maddenin büyük kısmı yıldızın yüzeyine geri döndü. İşte Mullard Uzay Bilim Laboratuvarı'ndan solar fizikçiler bu güneş alevlerini izleyerek plazmaların nasıl davrandığını gözlemlediler. Güneş'in Dünya'nınkine benzer bir manyetik alanı olduğu uzun süredir biliniyor. Fakat bu alanlar ölçmek için oldukça uzak olsa da yüzeye düşen bir şey olursa ancak ölçülebiliyor. İşte bu plazma yağmuru bize bahşedilen güzel bir hediye oldu, diyor araştırmanın yazarlarından NASA SDO'dan David Williams .Normalde gözle bakıldığında güneş stabil gibi gözükür fakat, SDO cihazları detaylı gözlem yapabiliyor. Bu sayede Güneş'in dinamikleri sürekli gözlemlenebiliyor. İşte 7 Haziran 2011'daki devasa patlama , bu fenomenin akışkanlar dinamiği üzerinde çalışma imkanı verdi. Bu plazma sütununun şeklinin yeterince özel olduğunu anladık. Güneşe geri dönen plazmanın suya düşen mürekkep damlaları gibi Güneş yağdığını ve birbirine yapıştığını gözlemledi. Aslında bu ışık ve ağır akışkan karışımına mükemmel bir örnek teşkil ediyor, diyor araştırmanın baş yazarı Jack Carlyle. Aynı daha düşük yoğunluktaki yağın suda yüzmesi gibi davranan bu karışımlar da yoğunluğu yüksek olan düşüğün hemen altına süzülüyor. İşte bu kompleks dokuda mevcut yoğun sıvının ayrılarak parmak benzeri yapılara bölünmesiyle gözleniyordur, bu fenomene Rayleigh-Taylor instabilitesi de deniyor. İşte bu plazmanın Güneş'e Rayleigh-Taylor instabilitesi ile döndüğü gözlendi. Bunun benzeri davranış ise daha önce Yengeç Nebulası'ndan gözlenmişti. Aslında Yengeç Nebulası 10.yy'da patlayan bir süpernovanın kalıntılarından oluşuyor. Bu patlamada yoğun olan madde nebulanın merkezine yağmaya başlayarak parmak benzeri yapılar göstermişti. 1996 yapılan bir diğer çalışmada ise Yengeç Nebulası'nda Rayleigh-Taylor instabilitesini gerçekten kısmen modifiye olduğunu göstermişti. İşte manyetize ortam bu parmak yapılarının daha büyük olmasına neden oluyordu. Yani Güneş'teki zayıf manyetik alanda bile Rayleigh-Taylor etkisinden dolayı plazma şeklini değiştirerek Güneş'e geri dönüyor. - Jack Carlyle, David R. Williams, Lidia van Driel-Gesztelyi, Davina Innes, Andrew Hillier, Sarah Matthews. INVESTIGATING THE DYNAMICS AND DENSITY EVOLUTION OF RETURNING PLASMA BLOBS FROM THE 2011 JUNE 7 ERUPTION. The Astrophysical Journal, 2014; 782 (2): 87 DOI: 10.1088/0004-637X/782/2/87


Portsmouth Üniversitesi ve Münih Üniversitesi astronomlarından oluşan ekibe göre, karanlık enerji, yani evrenin genişlemesini hızlandırdığı düşünülen mistik madde gerçekten var. Tommaso Giannantonio ve Robert Crittenden tarafından 2 yıldır sürdürülen araştırma sonucunda karanlık enerjinin varlığı % 99.996 oranında doğrulandı. Bulgular Monthly Notices of the Royal Astronomical Society jurnalinde yayınlandı. On yıldan fazladır, astronomlar uzaktaki süpernovaları parlaklıklarını gözlediğinden, evrenin giderek hızlanarak genişlediğini fark ettiler. Bugün hızlanmanın itici bir güç olan karanlık enerjiyle ilişkilendirildiği ve evrenin % 73 ' ünün karanlık enerjiden oluştuğu düşünülüyor. Bu keşifi yapan araştırmacılar 2011' de Nobel Fizik Ödülü' nü aldığından, karanlık enerjinin varlığı gerçekten büyük bir argüman. Karanlık enerjinin varlığını kanıtlamak için pek çok teknik kullanıldı. Daha kesin bir kanıt ise ,karanlık enerjiye entegre edilen Sach Wolfe etkisi yani Rainer Sachs ve Arthur Wolfe etkisiyle sağlanıyor. Kozmik Mikrodalga Arkaplanı , Büyük Patlama' dan geriye kalan radyasyon ve ısı kalıntısının gökyüzünden izlenebilmesidir. 1967' de Sachs ve Wolfe bu radyasyondan gelen ışığın biraz mavileşerek madde öbeklerinin çekim alanlarından geçerek , bugün yerçekiminden dolayı kırmızıya kayma etkisi olarak bilinen efekti yarattığını öngördüler. 1996' da ise Robert Crittenden ve Neil Turok, Perimeter Enstitüsü Kanada' da, bu fikri bir ileri adıma taşıyarak, astronomlara ışık enerjisindeki ufak değişimlere bakarak veya fotonlara bakarak, yerel evrendeki galaksi haritalarının radyasyon sıcaklıklarını kıyaslayabileceğini gösterdi. Karanlık enerji olmazsa , evrenin devasa eğimi ve iki harita arasındaki uyum olamaz. Fakat karanlık enerjinin varlığıyla, tuhaf ve mantıksız olan kozmik mikrodalga fotonlarının nasıl enerji kazanıp dev kütle öbeklerinden geçişi açıklanabilir. Entegre Sach-Wolfe etkisi ilk 2003' de tespit edildi ve hemen karanlık enerjinin varlığını doğruladığı belirtildi. Science dergisi' nde yılın buluşu seçilmişti. Fakat o zaman sinyal çok zayıftı bu nedenle haritalar arasında umulan korelasyon çok küçüktü. Bu nedenle bazı bilim adamları bunun galaksideki başka kaynaklardan olabileceğini mesela, galaktik tozdan olabileceğini öngördüler. Bu nedenle karanlık enerjinin varlığı hep bir soru işareti olarak kalmıştı. Ayrıca bu araştırma, Einstein' ın Genel Görelilik teorisindeki muhtemel modifikasyonlar hakkında pek çok şey anlatıyor. diyor araştırmanın baş yazarı Tommaso Giannantonio.


Mega Dünya ile tanışın, tümüyle katı ve teoriye göre var olmamalı. NASA Kepler uzay teleskopu tarafından ilk keşfedildiğinde bu gezegenin Dünya'dan 2.3 kez daha büyük olduğu anlaşılmıştı. Bilgisayar modelleri gösterdi ki, bu gezegen Neptün kadar veya diğer gaz gezegenleri gibi büyük miktarda hidrojen ve helyum taşıyabileceğini gösteriyordu. Fakat daha sonra yapılan gözlemler, Kepler 10-c adı verilen bu gezegenin dünyadan 17 kat daha ağır olduğu yani hidrojen ve helyumdan değil kaya ve ağır elementlerden oluştuğunu gösterdi. Kepler-10c teori açısından büyük bir problem. Fakat elle tutulur kanıtlar ve ölçümler sayesinde teorisyenleri teorilerini geliştirmek için yeni imkanlar doğdu, diyor Harvard Yaşamın Kökenleri İnsiyatifi'nden Direktör ve Astronom Dimitar Sasselov. Bilim insanları halen süper dünyalardan daha büyük bu sıra dışı mega dünyaların nasıl oluştuğunun ya da güneş sistemimizde neden dünya ve Neptün gibi küçük gaz gezegenleri olduğunu açıklayamıyor. Dimitar Sasselov bu gezegene gezegenlerin godzillası diyor. Fakat Kepler-10c'nin halen yaşam için olumlu koşullar olabileceğinin de altını çiziyor. Ekibin bulguları Amerikan Astronomik Topluluğu'nda yayınlandı. Yeni bulunan mega dünya Kepler 10-c güneşinin etrafını 45 günde dönüyor. Dünyadan 560 ışık yılı uzakta Ejderha Takım Yıldızı'nda bulunuyor. Gezegenin çapı 28968 km uzunluğunda. Ayrıca bu sistemde dünyanın 3 katı kütleye sahip bir lav akıntısı var. Yörüngeyi gezegen tam 20 saatte alıyor.


ABD Enerji Bakanlığı Oak Ridge Ulusal Laboratuvarı'ndan bilim adamlarının yaptığı bir araştırmaya göre atık araba lastikleri lityum-iyon pillerde kullanılarak elektrikli arabalar ve alternatif enerji kaynaklarında enerji depolama aracı olarak kullanılabilir. Atık lastiklerden elde siyah karbon maddesinin mikroyapısal karakteristiklerini modifiye ederek, lityum iyon piller için daha iyi bir anot yapılabilir. Parans Paranthaman ve Amit Naskar 'ın başını çektiği ekip, daha iyi lityum iyon piller geliştirmek için eskimiş lastikleri kullanmayı amaçlıyor. RSC Advances, dergisinde yayınlanan araştırma lityum iyon pillere ilişkin pek çok bilindik uygulamaları akla getiriyor. Organik maddelerin oksijensiz ortamda ısıtılmasıyla ortaya çıkan termal parçalanma sürecine piroliz deniyor. Kullanılmış atık lastikleri enerji kaynağı olarak kullanmak hem karbon materyallerin geri kazanımını hem de atık lastik yığınlarının doğada yaptığı zararlı etkiyi kontrol etmek açısında oldukça önemli, diyor Paranthaman. ORNL'nin kullandığı teknik ön işleme kullanarak pirolitik siyah karbon materyalini geri kazanarak girafit benzeri bir materyal yapmaya yarıyor. Lityum-iyon pillerin anotunda kullanılan bu madde ile araştırmacılar küçük laboratuvar ölçeğinde ve bugünkü ticari grafit materyallerinde doldururabilirliği daha yüksek bir batarya ürettiler. Pil 100 şarjdan sonra halen sülfonatlı karbon anotunda 390 milliamper saat/gram yük depolayabiliyor. Ayrıca 100 döngüden sonra bile halen % 100 coulomb verimine sahip. Araştırmacılar bu lastik türevli karbonun eşsiz bir mikro yapıya sahip olduğunu belirtiyorlar. Bu gibi bir performans özellikle global pil pazarında umut vaat ediyor. Özellikle araç ve askeri uygulamaların 78 milyon dolarlık bir pazar oluşturduğu ve 2018'e kadar 11 milyar hacme ulaşacak Pazar için oldukça önemli olabilir, diyor Paranthaman. Bu teknoloji geliştirildiği taktirde; ucuz ve çevresel açıdan bol bulunan, büyük yüzey alanlı stabşl bir anot kompoziti hedef alıyor, diyor Naskar. Anotlar en önemli pil bileşenlerinden biri ve bu pazarın % 11 ila % 15'ini oluşturuyor. - Amit K. Naskar, Zhonghe Bi, Yunchao Li, Sam K. Akato, Dipendu Saha, Miaofang Chi, Craig A. Bridges, M. Parans Paranthaman. Tailored recovery of carbons from waste tires for enhanced performance as anodes in lithium-ion batteries. RSC Advances, 2014; 4 (72): 38213 DOI: 10.1039/C4RA03888F


Dünyada plastik atık problemi gün geçtikçe büyüyor. Her şeye rağmen, bilim insanları da plastik atıkları daha yararlı ürünlere çevirmek için yeni çözümler geliştiriyor. Singapore Nantang Teknoloji Üniversitesi'nde yeni yapılan bir araştırma çok daha farklı bir olasılığa yelken açıyor. Bilim insanları, plastikleri hidrojen yakıt hücrelerinde elektrik üretmek için kullanılan formik asite dönüştürmek için, güneş ışığı kullandı. Yeni geliştirilen bu teknolojinin temelinde ise yeni bir tür fotokatalizör var. Bu sayede kimyasal reaksiyonlara güç vermek için ışık enerjisi kullanılabiliyor. Plastik atıkları, yararlı kimyasallara dönüştürmek için makul ve biyouyumlu vanadyum metali kullanılıyor. Bu metal genelde ,uçaklarda ve arabalarda kullanılan çelik ve alüminyum alaşımlarda kısmen bulunuyor. İşte bilim insanları bu metalin plastik geri-dönüşümünde kullanılabileceğini buldular. Vanadyum tabanlı katalizörü tüketici plastikleri içeren bir çözeltiye koyarak, 85 C'ye kadar ısıttı ve sonra yapay gün ışığına maruz bıraktı. 6 gün açıkta bekleyen çözeltinin karbon-karbon bağları yıkıldı. Normalde bu bağları yıkmak için,çok yüksek sıcaklıklara çıkmak gerekiyor. Bu yüzden geliştirilen bu tekniğin daha çevreci bir yöntem olduğu belirtiliyor. Ayrıca,bu çevreci teknolojinin faydaları burada bitmiyor. Bu reaksiyonun bir sonucu olarak, plastik formik asite dönüştüğünden yakıt hücrelerinde kullanılabilecek. Geçtiğimiz yıl İsviçre'den bilim insanları formik asit tabanlı bir yakıt hücresi geliştirdiler. Prototip cihaz yılda 7,000 kW/s sıfır emisyonla üretiyor. Plastik atıklar formik asite dönüştürülerek çok çevreci bir teknolojiye hizmet edebilir. Araştırmacılar bu yeni kimyasal işlem sayesinde polietilen gibi biyo-bozunmaz plastikleri güneş ışığı ve katalizör kullanarak tümüyle yıkabiliyor. Ekip plastikten hidrojen gibi ürünler,çıkarabilecekyeni metotlar üzerinde çalışıyor.


İrlandalı Şirket Cynar Plc atık plastikleri uçak yakıtına dönüştürmeyi başardı. Şirket Londra' dan Sydney' e yeni uçuş için yakıt sponsoru oldu. Cynar yakıtı piroliz methoduyla yapıyor. Isıl degraditasyonla uzun polimer zincirleri oksijen yoksunluğunda indirgeniyor. Plastik 370-420 derece arasında ısıtılıp, piroliz gazları çıkması sağlanıyor sonra bu gazlar yoğunlaştırılarak, ayrımsal distilasyonla sıvı olarak ayırılıyor. Bu eşssiz Cynar teknolojisi sayesinde geri dönüşümsüz plastik atıkları dizel yakıta göre daha az kükürt içeren ve yüksek setanlı yakıtlara dönüşüyor. Teknolojinin anahtarı ise piroliz ve damıtmada. Tek motorlu uçakta denecek yakıt özel bir benzin olacak ve hiçbir yakıt türüyle harmanlanmayacak. Oldukça çevreci olan yaklaşım sayesinde her yeri işgal eden plastik atıklar değerlendirilebilecek. Ayrıca üretim methodu da çevreye zarar vermiyor.


Kolorado Boulder Üniversitesi'nden bir bilim ekibi dünyanın 11500 km üstünde ve ışık hızına yakın hızda dönerek uyduları kızartan, sistemleri bozarak astronotları tehlikeye düşüren durduran katil elektronları bloke eden bir kalkan bulundu. Van Allen radyasyon kuşağında bulunan bu kalkan bugüne kadar bilinmiyordu. İki simit şeklinde halkadan oluşan Van Allen radyasyon kuşakları , Dünya'yı sararak yüksek enerjili elektron ve protonlarla kuşatıyor, diyor Kolorado Boulder Üniversitesi'nden Prof. Daniel Baker . Dünya'nın manyetik alanı tarafından tutulan Van Allen radyasyon kuşakları güneşten gelen enerji periyodik olarak büyüyor ve küçülüyor. Allen radyasyon kuşakları Iowa Üniversitesi'nden Prof. James Van Allen ve ekibi tarafından 1958'de keşfedilen Van Allen Radyasyon kuşakları Dünya'nın 40000 km üstüne kadar uzanan iç ve dış kuşaktan oluşan görünmez bir yapı. 2012'de ise NASA ikiz Van Allen uzay aracını yollayarak üçüncü bir depolama kuşağını aramaya başladı. En son gizem ise kuşağın iç kenarında 11500 km civarında bulunan süper keskin kuşak. Bu kuşak kalkandan gelen süper hızlı elektronları bloke ederek Dünya'nın atmosferinin derinliklerine yolluyor. Bu elektronların uzayda camdan bir duvara gitmesine benziyor. Hatta Star Trek'i uzaylı silahlarından koruyan güç kalkanlarına benziyor. İşte bu elektronları bloke eden görünmez bir kalkan gibi. Bu gerçekten çok zor bir bulmaca, diyor Prof. Baker. Araştırma ekibi başlangıçta, Dünya'nın çevresinde saniyede 160900 km'den hızlı dönen aşırı yüklü elektronlar üst atmosfere doğru yavaşladığını ve hava molekülleriyle etkileşime girerek temizlendiğini düşünüyordu. Ekip sonrasında bu gibi bir bariyerin olabileceğine dair senaryolar üretti. Ekip bu gibi manyetik alan çizgileri varsa Dünya'nın kutupları arasında aynı ipteki boncuklar gibi gidip geleceğini düşündüler. Ayrıca Dünya'dan gelen radyo sinyallerinin bariyerdeki yüklü elektronlara saçılarak aşağı hareketi önleyeceğini düşündüler. Genelde doğa keskin hatları sevmez, bu nedenle onları yumuşatır, bu nedenle biz içe ve dışa doğru rölativistik elektronlar umabiliriz. Ne kadar yavaş olacağı belli değil ama, bu parçacıklar arasında kademeli bir hareketin olması gerekiyor , bu da uzayın bu bölümünde keskin, sürekli bir kuşak olduğu anlamına gelebilir, diyor Prof. Baker. Diğer bir senaryo ise büyük soğuk bir bulutun, elektriksel yüklenmiş gaz olarak, plazmafer adı verilen ve Dünya'nın 1000 km yukarısında başlayarak Van Allen Kuşağı'nın dışlarına doğru giderek düşük frekansta elektronlar yayarak ,elektromanyetik dalgalarla plazmaferik bir ıslık yaratabileceğini söylüyor Baker. Bu ses hoparlörden gelen beyaz gürültüye benziyor. Prof. Baker bu plazmaferik ıslığın uzay bariyeri bulmacasını çözmede rol oynayabileceğini belirtiyor. Güneş'in taç küre atımında, Dünya'nın manyetosferinde belli sürelerde gedikler açılabileceğini düşünüyor. - D. N. Baker, A. N. Jaynes, V. C. Hoxie, R. M. Thorne, J. C. Foster, X. Li, J. F. Fennell, J. R. Wygant, S. G. Kanekal, P. J. Erickson, W. Kurth, W. Li, Q. Ma, Q. Schiller, L. Blum, D. M. Malaspina, A. Gerrard, L. J. Lanzerotti. An impenetrable barrier to ultrarelativistic electrons in the Van Allen radiation belts. Nature, 2014; 515 (7528): 531 DOI: 10.1038/nature13956


Delft Üniversitesi Kavli Nanobilim Enstitüsü'nden bilim insanları , 8000 bitlik veriyi(1kb), tek tek klor atomlarına kodlayarak veri depolamayı başardı. Teorik olarak bu derece depolama yoğunluğuyla dünyada yazılmış bütün kitaplar posta pulu kadar alana depolanabilir, diyor baş bilim adamı Sander Otte. Bu sayede bir inç kareye ( 6,4 cm2) 500 terabit depolanabilir. Yani piyasada mevcut harddisklerden 500 kat daha fazla depolama mümkün. Araştırma 18 Temmuz Nature Nanotechnology 'de yayınlandı . 1959 yılında fizikçi Richard Feynman olabilecek en küçük ölçekteki dünyayı tasarlamak için uğraştı. Feynman'ın ünlü Plenty of Room at the Bottom adlı dersinde eğer her bir atomu düzgün bir şekilde hizalayabilecek bir düzleme sahip olursak, her bir atoma bilgi depolamanın mümkün olabileceğini anlatmıştı. İşte Feynman, Otte ve ekibinin bu vizyonunu onurlandırmak için, Feynman'ın bu ünlü dersi 100 nm'lik alana kodlandı. Ekip taramalı tünelleme mikroskopunun keskin iğnesi her bir atomun yüzeyinde gezdirebiliyor. Bilim insanları bu proplarla sadece atomları görüntülemekle kalmayıp, aynı zamanda onları itebiliyor. Bunu kaydırmalı yapboza benzetebilirsiniz. Her bit bakır atomlarının yüzeyinde ve klor atomunda iki pozisyon yaratarak, bu iki pozisyon arasında kaydırma imkanı sağlıyor. Eğer klor atomu yukarı pozisyondaysa deliğin altındadır ve 1 konumundadır. Eğer delik yukarı pozisyondaysa klor atomu aşağıdadır ve bu bit 0 olarak okunur, Otte. Çünkü klor atomları diğer klor atomları tarafından sarılır ve deliklerin yakını ihmal edilir ve her biri diğerinin konumunu korur. İşte bu nedenle delikli methot diğer veri depolama metotlarına göre çok daha stabil ve uygundur. Delft'ten araştırmacılar belleği 8 baytlık bloklar halinde (64bit) organize ettiler. Her blok bir işaretçiye sahip ve klor atomlarından oluşan delikli bir örüntü oluşturuyor. QR kodlardan ilham alan araştırmacılar bakır tabakaya hassas bir konumlama yaptılar. Ayrıca bu kod , blok hasara uğradığında bunu gösterecek. Bu sayede bellek bakır yüzeyi mükemmel olmasa da , daha büyük boyutlarda üretilebiliyor . - F. E. Kalff, M. P. Rebergen, E. Fahrenfort, J. Girovsky, R. Toskovic, J. L. Lado, J. Fernandez-Rossier, A. F. Otte. A kilobyte rewritable atomic memory. Nature Nanotechnology, 2016; DOI: 10.1038/nnano.2016.131


Cornell Üniversitesi'nden bilim insanları, atomların bugüne kadar çekilmiş en net fotoğrafını yakalamayı başardı. Gürültü azaltma algoritmaları yardımıyla, kaydedilebilen bu en yüksek çözünürlüğün son sınıra olabildiğince yakın olduğu söyleniyor. Praseodim orto-skandat (PrScO3) kristalinin atomlarına 100 milyon kat zum yapılarak fotoğrafı çekildi. Atomlar parlak noktaların etrafının saran kırmızı bulutların içinde oldukça parlak bir şekilde görülebiliyor. Araştırmacılara göre bu bulanıklık, atomların salınımından kaynaklanıyor. Bu inanılmaz netlik için birkaç farklı teknolojinin birleştirilmesi gerekti. İlk olarak elektron fitografi tekniği kullanarak hedef materyalden saçılan elektron desenleri taranıyor. Enstrüman birkaç tarama yapılarak, her taramada taramalar arasındaki değişimlere odaklanıyor. İşte bu sayede desen tarafından yaratılan objenin şekli daha iyi kavranabiliyor. Bu yeni algoritmalar sayesinde artık mikroskobumuzun bulanıklığını düzeltebiliyoruz fakat atomlardan gelen bulanıklık faktörü geri kalıyor. Çünkü atomlar en son sıcaklıkta salınım yapıyor. Sıcaklık hakkında konuştuğumuzda, aslında ölçtüğümüz şey, atomların ne kadar sallandığını veren ortalama hızdır. diyor baş yazar David Muller. Ekip alınan bu görüntülerin çözünürlüğünün, bu ölçekte alınabilecek fiziksel limite yaklaştığını ifade ediyor. Salınımdan kaynaklanan bu bulanıklığı azaltabilecek birkaç şey var, daha az salınacak ağır atomlar bulmak ya da numuneleri mutlak sıfıra soğutarak hareketi durdurmak. Her şeye rağmen kuantum dalgalanmaları da bir miktar bulanıklık yapabilir. Araştırmacılar bu yeni teknolojinin kuantum bilgisayar üretiminde ya da biyo görüntüleme işe yarayabileceğini düşünüyor.


Geçtiğimiz günlerde yapılan bilimsel bir uzman panelinden sonra, Avrupa Birliği üye devletlerinde renklendirme için kullanılan E171 kimyasalının gıdada kullanımı 2022 itibariyle yasaklanacak. Özellikle işlenmiş gıdalarda beyaz renk verme amacıyla kullanılan titanyum dioksitin genotoksik olduğuna karar verildi. 2021 Mayıs'ta Avrupa Gıda Güvenliği Kurumu gıda katkısı olarak kullanılan titanyum dioksit parçacıklarının genotoksisitelerinden kaynaklı artık güvenli olmadığı ilan edilmişti. İşte bu karardan sonra, firmalara 6 aylık bir geçiş periyodu verilerek tüm gıda ürünlerinden titanyum dioksitin kaldırılması istendi. Son yıllarda nanoparçacıkların sağlık üzerindeki potansiyel oluşturabileceği etkiler bilim insanları tarafından yeniden değerlendiriliyor. Titanyum dioksit nano parçacıkların (100 nm çapından küçük) sağlık üzerindeki tehlikelerinden bir süredir şüpheleniyordu. 2016 EFSA görüşünde, bu katkı maddesinin kanserojen veya genotoksik olduğuna dair kanıtlardaki yetersizliklerden dolayı, titanyum dioksit kullanılmaya devam ediliyordu. Fakat yeni EFSA görüşü ve araştırmasında titanyum dioksit nanoparçacıkların güvenli olmadığına karar verildi. Çünkü, günlük alımda ne kadarın güvenli olduğuna dair kanıt yetersizliği mevcut. Genotoksisite bir maddenin veya toksik bir ajanın DNA hasarı yapabilme kabiliyetidir. Hücrelerin genetik materyallerinde oluşacak hatalar, kansere yol açabilir. Yeni EFSA değerlendirmesi 2018 EFSA nanoteknoloji rehberine dayanarak, 2016'daki E171 değerlendirmesinde olmayan bu yeni bilgiyi hesaba katıyor, diyor Avrupa Komisyonu Gıda Güvenliği bildirisinde. Titanyum dioksit ilk olarak yüzyıl önce seri üretime geçen beyaz bir boya pigmentidir. Ucuz ve etkili olması nedeniyle gıda renklendirmede kullanılıyor. Sadece ABD'de 11,000'den fazla içecek ve yiyecekte kullanıldığı tahmin ediliyor. İşlenmiş yiyecekler, şeker,dondurma, kurabiye, sakız ve pasta süslemelerinde sıklıkla kullanılmaktadır. Gıda katkı maddesi, son birkaç yılda Avrupa Birliği'ndeki birçok gıda ürününden yavaş yavaş kaldırıldı. 2019'da Fransa E171 kimyasalını tamamen yasakladı. Fakat bu yeni geniş AB düzenlemesi, E171'in tüm gıda ürünlerinden kaldırılmasını daha da hızlandıracak. Avrupa Sağlık ve Gıda Güvenliği Komiseri Stella Kyriakides , Gıdalarımızın güvenliği ve tüketicilerimizin sağlığı tartışılamaz. Bugün, gıdada kullanılan bir kimyasaldan kaynaklanan bir riski ortadan kaldırmak için geçerli bilime dayalı olarak AB üyeleriyle kararlı bir şekilde hareket ediyoruz, diyor.


Avrupa Birliği'nde kar etmeyen her kömür madenin 2019'un ilk günü itibariyle durduruluyor. İspanya'da 26 kömür madeninin artık kapanmak üzere olduğu bildiriliyor. Her ne kadar Avrupa'da kömür madenleri kapatılmaya çalışılsa da, ABD kömür madenlerini yaşatmaya çalışıyor. Kömür madenlerinin kapatılmasının global ısınmayı kontrol etmede ne kadar faydalı olacağını zaman gösterecek. AB 2010 fosil yakıt bağımlılığını sonlandırmak için arayışa başladı. AB kömür madenlerine kamu desteğini sonlandırmak istese de, İspanya nedeniyle işin bitiş tarihi 2018 sonuna kadar uzadı. Halbuki Almanya'da son kömür madenini bu geçtiğimiz ayın başlarında kapatmıştı. İspanya kömürden elde ettiği elektriği % 14 düşürdü. İspanya'nın yaktığı kömürün % 90'ı Rusya ve Kolombiya'dan ithal ediliyor. Bununla beraber AB İspanya'daki 15 termik santralin 2020'ye kadar kapatılmasını dikte ediyor. İşte bu AB'nin iklim değişimi felaketini engellemek için ne kadar ciddi önlemler aldığını gösteriyor. Her ne kadar AB kömür gibi çok kirli bir yakıtı kullanmaktan vazgeçmeye çalışsa da , ABD bunun aksi bir strateji izliyor. AB, kömür madenleri kapanınca işsiz kalacak işçileri de düşünüyor. İşçilerin % 60'sı erken emeklilik avantajından yararlanacak ve hükümetler 250 milyon avro sağlayarak yeni iş imkanları yaratılacak. Ayrıca kömür madenlerinin olduğu yerler yeniden değerlendirilecek şekilde düzenlenecek. Türkiye'de kömür ve linyit yakıtlı 40 santral faal durumda. Dokuz termik santral ise inşa halinde ve 20 adet proje ise lisans ve planlama sürecinde. 70'ten fazla santral Çanakkale (8), Maraş (5), Adana (6), Kütahya (4) gibi illerde yoğunlaşmış durumda. Türkiye'de hava kirliliği her geçen gün artarken, iklim değişimine dikkat edilmediği oldukça açık.


Pembe ve turuncu bulutlardan oluşan ipliksi yapıların tümü büyük kütleli yıldızın yaklaşık 11 000 yıl önce güçlü bir patlama ile yaşamının sona ermesiyle geride kalmıştır. En büyük kütleli yıldızlar yaşamlarının sonuna ulaştıklarında süpernova denilen bir patlama evresinden geçerler. Bu patlamalar çevredeki gaz boyunca ilerleyerek onları sıkıştıran şok dalgalarına ve sonrasında karmaşık ipliksi-benzeri yapıların oluşmasına neden olur. Yayılan enerji gazdan filizleri ısıtarak bu görüntüde olduğu gibi parlamalarını sağlar. Bu 554-milyon piksellik görüntüde güney yarımküre takım yıldızlarından Yelken'in adını alan Vela süpernova kalıntısının oldukça ayrıntılı bir hali yer almaktadır. Buradaki tüm alana dokuz tane tam Ay'ı yerleştirebilirsiniz, bulutun tamamı ise daha büyüktür. Dünya'dan sadece 800 ışık-yılı uzaklığı ile bu heyecan verici süpernova kalıntısı bize bilinen en yakın olanlardan biridir. Patlama sırasında yıldızın en dış katmanları çevredeki gaza doğru atılarak burada gördüğümüz olağanüstü ipliksi yapıları oluşturur. Yıldızdan geriye kalansa birleşerek nötronları oluşturmaya zorlanan proton ve elektronlardan oluşan aşırı yoğun bir küredir bir nötron yıldızı. Bu görüntünün sol üstünde ve hafif dışarıda kalan Vela kalıntısındaki nötron yıldızı kendi ekseni etrafında saniyede 10 kezden fazla olan dönme hızıyla bir atarca haline gelmiştir. Bu görüntü ESO'nun Şili'deki Paranal Gözlemevi'nde bulunan VLT Tarama Teleskobu üzerindeki geniş alan kamerası OmegaCAM ile alınmış olan gözlemlerden oluşan bir mozaiktir. 268-milyon piksellik kamera farklı renklerdeki ışığın geçişine izin veren birçok filtre ile görüntü alabilmektedir. Vela kalıntısının bu özel görüntüsünde mor, mavi, yeşil ve kırmızı tonları temsil edilen dört farklı filtre kullanılmıştır. VST'yi İtalya Ulusal Astrofizik Enstitüsü sahiplenmiş olup, 2,6-metrelik aynasıyla geceleyin gökyüzünü görünür ışıkta taramaya adanmış en büyük teleskoplardan biridir. Bu görüntü böyle bir taramaya örnektir: VST Güney Gökküresi Gökada Düzlemi ve Merkezi Fotometrik H Taraması . Yedi yıldan uzun bir süredir devam eden bu tarama ile ev sahibi gökadamızın hatırı sayılır bir kısmı görüntülenmiş olup, gökbilimcilerin yıldızların oluşumu, evrimleri ve sonunda ölümlerini daha iyi anlamaları sağlanmaktadır.


Avusturya Laboratuvarı'nda bilim adamları üç boyutlu kültür sistemi kullanarak minik insan beyinleri geliştirmeyi başardı. Nature dergisinde yayınlanan metotta pluripotent kök hücrelerden serebral organoitler yani minik beyinler geliştirildi. Bu beyinler farklı beyinsel bölgelere bile sahipler. Avusturya Bilimler Akademsi Moleküler Biyoteknoloji Enstitüsü' nde özel ayarlanmış yardımcı bir ortam sayesinde, geliştirilen beyin dokuları kök hücreler nedeniyle birbirinden bağımsız olarak oluştu. Yapılan bu mini beyinler sayesinde sinir hastalıkları ve benzer hastalıkların incelenmesi için gerçek beyin modelleri yaratılabilecek. Araştırmada yer alan Viyana'da bulunan Avusturya Moleküler Biyoteknoloji Bilimleri Enstitüsü'nden Jüergen Knoblich, mini beyinleri hayvanlar üzerinde denemenin mümkün olmadığına değinerek, Fare beyni, insan beyni için iyi bir model sistemi sunmuyor... Geliştirdiğimiz sistem, insan beyninin gelişim sürecindeki spesifik özellikleri incelememizi sağlayacak dedi. 15-20 gün sonra devamlı dokular içeren serebral organoidler oluşturuldu. 20-30 gün sonra ise serebral korteks, retina, beyin zarları, koroid pleksus gelişti. 2 ay sonrasında ise beyin hücreleri maksimum büyüklüklerine ulaştı. Bu mini beyinler 10 aya kadar yaşayabiliyor. Bununla beraber dolaşım sistem olmadığından, oksijen ve besin yetersizliğinden büyüme durdu. Yeni metot özellikle beyin fonksiyonu bozukluklarının incelenmesi için gerçekten büyük potansiyele sahip. Hayvan modellerinin yeterince kompleks olmaması nedeniyle genelde hayvanlar beyin hastalıklarında yeterince uygun değil. Knoblich' in grubu özellikle mikrosefali adı verilen beyin küçülmesiyle alakalı beyin hastalığında minik beyin modellerinin önemli olduğunu gösterdi. Mikrosefali hastalarının cilt dokularından alına IPS hücrelerinden minik beyinler yaratılarak, hastalık daha iyi bir şekilde incelenip tedavi edilebilir. Minik beyinlerin farmasötik ve kimya endüstrisi içinde büyük potansiyel teşkil ettiğini belirtmekte fayda var. - Madeline A. Lancaster, Magdalena Renner, Carol-Anne Martin, Daniel Wenzel, Louise S. Bicknell, Matthew E. Hurles, Tessa Homfray, Josef M. Penninger, Andrew P. Jackson, Juergen A. Knoblich. Cerebral organoids model human brain development and microcephaly. Nature, 2013; DOI: 10.1038/nature12517


Ay çevresindeki uzayın düşünüldüğünden daha aktif olduğu düşünülüyor. Yüzey ve ayın manto manyetik alanlarından yansıyan güneş rüzgarlarının, ay su seviyeleri gibi olaylar üzerinde etkisi olduğu düşünülüyor. Bu çıkarım İsveç Uzay Fiziği Enstitüsü ve Umea Üniversitesi'nden Charles Lue 'nun doktora tezinden yola çıkarak hesaplandı. İsveç uzay enstrümanı SARA tarafından Ay ve güneş rüzgarları arasında güçlü ve değişken etkileşim ölçüldü. Güneş rüzgarı , güneşten devamlı akana plazma tarafından üretiliyor ve Güneş Sistemi'nden gezegenleri etkileyerek, Dünya'da bir arora oluşumuna neden olur. Diğer taraftan ay atmosferi çok incedir ve güneş rüzgarını regüle edecek küresel manyetik alandan yoksundur. Bu nedenle uzun süredir ayın pasif şekilde güneş rüzgarlarını absorblayarak, etrafını belirgin şekilde etkilemediğini belirtiyor. Her şeye rağmen, elde edilen bu yeni kanıtlar sayesinde , ayın yüzeyinde ve mantodaki yerel manyetik alanların güneş rüzgarının bir kısmını yansıttığını gösteriyor. Ay uzay atmosferine dair elde edilen bu bilgi ayda gece ve gündüz yüzeylerini etkilediğinden çok önemlidir, diyor Charles Lue. Yansıtılan güneş rüzgarı iyonlarının hareketi ay gün doğumundan alınarak spiralli yollar izleyerek, ayın gece yüzüne kadar devam ettiriliyor. Yerel bölgelerdeki bu güçlü manyetizma, aynı anda akışın arttığı bitişik alanlarda artan bir akış sergiliyor. Uzun dönemde, Ay ve taşındaki bu etkiler manto suyu seviyelerine etkiyebiliyor. Bu etkiler görünür ışıkta bile ay yüzeyinde parlak girdaplar olarak görülebiliyor, diyor Charles Lue. İsveç Uzay Fiziği Enstitüsü'nde geliştirilen SARA cihazı , Hint Uydusu Chandrayaan-1 'de yer alıyor. 2009'dan beri incelenen Ay'daki güneş rüzgarı etkileşimi Charles Lue'nun yer aldığı ekip tarafın analiz edildi. Bu gözlemler sayesinde ay uzay çevresindeki varyasyonların haritası çıkarılarak ay yüzeyi hakkında daha fazla bilgi edinilebilir .


Apollo yolculuklarından önce Ay'ın yüksek sıcaklıklar ve uzayın ölümcül şartlarından dolayı, çöl gibi kuru olduğu düşünülürdü. Fakat sonrasında yapılan çalışmalarda, kutup kraterlerinde buz, volkanik kayalarda su ve ay toprağında paslı demir kalıntıları olduğu keşfedildi. Tüm bu bulgulara karşın, halen aydaki suyun kaynağına dair tam bir kanıt yoktu. Yaygın teoriye göre, güneş rüzgarıyla taşınan pozitif yüklü hidrojen iyonları ay yüzeyini bombardımana tutarak eş zamanlı olarak reaksiyona girer ve (H2O)). Fakat yeni yapılan çok uluslu bir araştırmada, güneş rüzgarlarının ayda su oluşumu için tek kaynak olmadığı öne sürüldü. Astrophysical Journal Letters dergisinde yayınlanan makalede, Dünya'dan gelen parçacıkların Ay'ı besleyebileceği ortaya kondu. Yani diğer gezegenler de, benzer şekilde atmosferlerinden uydularına su aktarıyor olabilir. Aslında su uzayda, gökbilimcilerin ilk düşündüğünden çok daha yaygındı. Mars'ın yüzeyinden, Jüpiter'in aylarına; Satürn'ün halkalarından, asteroitlere ve Plüton'a kadar pek çok yerde su tespit edildi. Hatta Güneş Sistemi'nin ötesinde bir gezegenin bulutlarında bile su tespit edildi. Önceleri suyun güneş sisteminin oluşumuyla oluştuğu varsayılsa da,uzaydaki suyun çok daha dinamik olduğunu gösteren kanıtlar giderek artıyor. Güneş rüzgarlarının, ay yüzeyindeki suyun kaynağı olduğu düşünülse de, bilgisayar modelleri ayın yüzeyindeki suyun yarısının buharlaştığını ve yaklaşık üç günlük dolunay boyunca Dünya'nın manyetosferinden geçerken yok olduğunu tahmin etmişti. Sürpriz bir şekilde Chandrayaan-1 uydusu tarafından yapılan yüzey hidroksil/suyu analizinde, ay yüzeyindeki suyun bu manyetik perdeleme esnasında kaybolmadığı görüldü. Dünya'nın manyetik alanının güneş rüzgarlarından gelen suyun hızlı bir rejenere olmasını engellediği düşünülüyordu ama araştırmacılar durumun böyle olmadığını keşfetti. Manyetosfer geçişi öncesi, esnası ve sonrasındaki yüzey suyu haritaları kıyaslandığında, ay suyunun manyetosferik akış yani Dünya rüzgarıyla yenilenebileceği anlaşıldı. Dünya'dan gelen iyonların varlığı, THEMIS-ARTEMIS uydusunun gözlemleri kullanılarak güneş rüzgarlarından farkı ortaya konarak, Kaguya uydusuyla da onaylandı. Daha öncesinde yapılan Kaguya uydusunun dolunay süresince yaptığı gözlemler, Dünya'nın ozon tabakasından sızan yüksek miktarda oksijen konsantrasyonu ve gezegenimizin ekzosferinden sızan yoğun hidrojen tespit etti. Manyetosfer parçacıklarının toplam akışı, temelde güneş rüzgarlarından farklı. Bundan ötürü, bu araştırmadaki yüzey suyunun kaynağı manyetosfer olduğundan, bilindik kalkan teorisini çürütüyor. Çünkü dünyanın manyetosferi kendi su köprüsünü yaparak, ayın suyunu tazeliyor. Bu araştırma gelecekteki su aramalarını değiştireceğinden, uzay araştırmalarını ve teknolojilerini güncellememize neden olabilir. Tabi yine de bu araştırmayı genişletmek için yeni hidroksil/su spektrometreleri ve parçacık sensörlerine sahip, yeni uydular fırlatmak gerekecektir.


Bilim insanları aynı anda hem iletken, hem de yalıtkan maddeler gibi davranabilen bir bileşik buldular. Bu sayede materyallerin nasıl davrandığını anlamaya ilişkin seviyemizi yeniden sorgulayarak, yeni nesil bir yalıtkanlık haline işaret ediliyor. Yeni araştırmada materyalin özel durumlarda yalıtkan gibi davranırken, diğer ortamlarda eş zamanlı olarak iletken olarak davranıyor. Yalıtkanlarda elektronlar bir kenarda sıkışır kalır, iletken halinde ise elektronlar serbestçe akar. Metaller gibi maddeler elektriği iletirken, lastik, cam gibi maddeler elektrik akışını bloke eder. Cambridge Üniversitesi'nden araştırmacılar materyalde elektronların izlediği yolun izini sürerek, aynı anda ikili metal-yalıtkan özellikleri gösterecek bir materyal olmasının muhtemel olduğunu keşfettiler. Mutlak sıfıra (-273,15C) yakın sıcaklıklarda metallerin tüm özelliklerine aykırı davranış sergileniyor. Bu gizemli davranışa esasen neyin neden olduğu bilinmese de, yalıtkanlık ile iletkenlik arasında üçüncü bir faz olması olasılığını akla getiriyor. Metal-yalıtkan özellikler Samaryum Heksaborid (SmB6) maddesinin içyapısında gözlendi. Geçenlerde keşfedilen bu materyaller hem iletken hem de yalıtkan gibi davranabiliyor. Sandviç benzeri yapısı nedeniyle yüzeyin kütleden farklı davranış sergileyebildiği gözlenmişti. Fakat yeni araştırmada SmB6'nın kütlece hem iletken hem de yalıtkan davranış sergilediğini gösterdi. SmB6 ve faklı materyaller hakıkında bilgi edinmek için Dr. Dr Suchitra Sebastian ve ekibi materyallerde elektronların gittiği yolu izledi. Geometrik yüzeyde elektronların orbitallerinin neden olduğu Fermi yüzeyi bulunmaya çalışıldı. Kuantum salınım ölçümlerinden temel alan teknik kullanılarak güçlü manyetik alan içinde , materyalin parmak izi niteliğindeki izi arandı. Bu sayede en saf şekilde ölçülerek elektronlardan doğan minimal kusurlar ayıklandı. Araştırma National High Magnetic Field Laboratuvarı'nda tesisinde yapıldı. SmB6 Kondo yalıtkanları sınıfına ait , yani iletken ve yalıtkan davranış sınırındalar. Bu materyaller ağır fermiyon materyalleri adı verilen büyük bir gruba ait. Bunlarda f ve elektronları yüksekte konumlanıyor. İşe bu iki elektron tipi arasındaki korelasyonlar nedeniyle SmB6 yalıtkan davranış sergiliyor. Buna ikilik denir. Yüksek elektrik direnci açığa çıktığından yalıtkandır, fakat Fermi yüzeyi bize maddenin iyi bir iletken olduğunu gösteriyor, diyor Sebastian . Fakat buradaki gizem yine bitmiyor. Mutlak sıfıra yakın sıcaklıklarda (-273 Celsius) SmB6'nın kuantum salınımları mevcut metallerin karakteristiklerine uymuyor. Metallerde kuantum salınımlarının büyüklüğü artar ve sıcaklık düşünce bir seviyede durur. Fakat SmB6'da tuhaf bir şekilde kuantum salınımlarının büyüklüğü sıcaklık düşse de artmaya devam ederek, metallere ilişkin bilinen prensipler ihlal ediyor.


2015 Nobel Kimya Ödülü İsveç'te canlı yayında Nobel Kimya Ödülü'nü Tomas Lindahl ve Paul Modrich ile alıyor. 10 Aralık 2015 saat 17:30'da başlayacak töreni gercekbilim.com'dan izleyebilirsiniz. Hücrelerin DNA hasarını nasıl onardığını ve genetik bilgiyi nasıl koruduğunu açıklayan bilim insanlarına verildi. Bu çalışma sayesinde yaşayan hücre fonksiyonlarını nasıl gerçekleştiğine ilişkin temel bilgi sağlanarak, yeni kanser tedavilerinin geliştirilmesine imkan tanındı. Aziz Sancar ise UV hasarı nedeniyle hasar gören DNA'nın nükleotit-kesim onarım mekanizmasını haritalandırdı. İşte bu onarım mekanizmasında hatalar olan kişiler güneşe maruz kalınca cilt kanseri oluyor. Hücreleri nükleotit kesim-onarımı yaparak , mutajenik maddelerden kaynaklanan bozuklukları onarırlar. Paul Modrich ise hücre bölünmesinde DNA replikasyonu esnasında bu hataların nasıl düzeltildiğini gösterdi. Uygunsuzluk onarım mekanizması binlerce kez gerçekleşen DNA replikasyonunda hata frekansını azaltıyor. İşte bu mekanizmada bir hata olduğunda ise ırsi bir değişken olan kolon kanserine dönüşüyor. DNA' mız her gün güneş ışığından gelen radyasyon,serbest radikaller ve diğer kanserojen maddeler nedeniyle hasara uğrar. İşin ilginç tarafı DNA molekülü kendi doğası gereği stabil değildir. Her gün hücre genomunda binlerce değişim olur. Ayrıca hücre bölünmesi esnasında DNA hasarları artabilir. Her şeye rağmen genetik materyalimiz kimyasal bir kaosa sürüklenmek yerine , devamlı kendini onarır. İşte bu yılki Nobel Kimya Ödülü bu sistemlerin moleküler seviyede nasıl onarım yaptığını göstererek detaylı haritalandırmaları yapan öncü bilim insanlarına verildi. 1970'lerin başında bilim insanları DNA'nın süper stabil bir molekül olduğuna inanıyorlardı. Fakat Tomas Lindahl DNA 'nın belli bir hızda yarılanması gerektiğini, aksi takdirde Dünya üzerinde hayatın gelişme imkanı olmadığını gösterdi. İşte bu ona DNA'nın bozunmasında kesilerek onarılmasını sağlayan moleküler makinenin keşfine neden oldu.