Hepimizin merak ettiği bir soru aslında ; Uçsuz bucaksız evrende yalnız mıyız? .NASA'nın Kepler uzay teleskopunu kullanarak galaksimizde 200 milyar yıldızdan kaçında potansiyel yaşam bulunabileceklerini sorduklarında aldıkları cevap inanılmaz oldu. Cevap ise her güneş benzeri 5 yıldızdan birinde dünya benzeri yaşamlar bulunabilir. Bu gezegen sayısının 8,8 milyar olduğu belirtiliyor. Güneş Sistemi' nden çıktığımızda sadece Samanyolu Galaksi'sinde 200 milyardan fazla yıldız var ve bunların etraflarındaki gezegenlerin kaçında hayat vardır bilinmiyor. Kepler uzay teleskopunda bu yılın başında mekanik arıza verene kadar Kepler 3000' den fazla aday dünya dışı gezegen buldu. Bu keşiflerden elde edilen bilgiler bile bilim adamlarını yıllarca meşgul edecek. Kepler Kuğu takım yıldızı ve Çalgı takım yıldızlarındaki ışığı inceleyerek dış gezegenleri aradı. Özellikle yıldızın önünden bir gök cismi geçerken yıldızın parlaklığındaki değişme incelendi. Böylece bilim insanları gezegenlerin büyüklüğünü ve uzaklığını ölçebiliyor. Gezegenlerin yaşanabilir bölge adı verilen bölgede olması gerekiyor. Bu sayede yaşam olasılığı artıyor. Kaliforniya Berkeley Üniversitesi ve Hawai Üniversitesi'nden oluşan ekip, Kepler'in gözlemlerini Keck teleskopuyla yapılan gözlemler destekleyerek statistik bir analiz yaptı. Bu teleskoplardan alınan spekstrograflar sayesinde astronomlar yıldızların mutlak parlaklığını tespit edebiliyorlar. Böylece bilim insanları bu gök cisimlerinin Dünya' dan uzaklığını ve gezegenlerin büyüklüğünü tespit edebiliyorlar. Bu analizin önemli kısmı ise ekip sadece gerçek yıldızları referans almıyor karşılaştırmaya sanal yıldızlar da ekleyerek kaç gezegenin gözden kaçtığını hesapladı. Hesaplamalar sonucunda güneş benzeri sistemlerin % 22' sinde Dünya benzeri gezegenlerin bulunma olasılığı var. Bilim insanları bu sayede gerçek gezegenleri esasen tespit etti. Bu % 22'lik kısım Güneş benzeri G sınıfı yıldızları temsil ediyor. Fakat çoğu bilim adamı güneş benzeri G2 sınıfı yıldızlarda hayat bulunma ihtimalinin daha yüksek olduğunu düşünüyorlar. Galaksimizdeki yıldızların % 20' si G sınıfı yıldızlardan oluşuyor ve bunların % 22' sinde yaşam bulunma olasılığının muhtemel olduğunu belirtiyor. Buna rağmen, 200 milyar civarı yıldızdan (bazı kaynaklara göre 300 milyar) daha fazla aday çıkabileceği belirtiliyor. Yaşanabilir gezegenlerin dünyanın çapının 2 katından az olması gerekiyor. Bunun nedeni ise, güneşten gelen ışığın gezegende sıvı halde su bulunmasına imkan vermesi. Tabi bundan başka pek çok faktör yaşam olma olasılığını etkiliyor. Herhangi bir değişiklik gezegenin Venüs ya da Mars gibi ölümcül olmasına neden olabilir. Bazen kalın bir atmosfere sahip olunması halinde yüzey çok sıcak olacağında DNA gibi moleküller hayatta kalamayabilir, diyor Berkeley' den profesör Geoffrey Marcy. Araştırma sonuçları Proceedings of the National Academy of Sciences' da yayınlandı.


Astronomlardan oluşan bir ekip, Samanyolu'nun kuvvetli çekiminden kurtulabilen hiperhızlı yıldızlar keşfetti. Bu yıldızlar galaksimizin çekim pençesinden kurtulabilecek kadar hızlı hareket eden yalnız yıldızlar. Amerikan Astronomi Topluluğu toplantısında tanımlanan hiperhızlı yıldızlar 1 Ocak' ta Astrophysical Journal dergisinde yayınlandı. Vanderbilt Üniversitesi'nden master öğrencisi Lauren Palladino; Hiperhızlı yıldızlar daha tespit edilen benzerlerinden oldukça farklı. Orijinal hiperhızlı yıldılar büyük mavi yıldızlar ve galaksinin merkezinden çıkıyor. Fakat yeni tespit ettiğimiz bu yıldızlar, güneş kadar küçük ve öyle gözüküyor ki, bunların hiçbiri galaktik kaynaklı değil, diyor. Doç. Dr. Kelly Holley-Bockelmann gözetiminde çalışan Palladino'nun yaptığı keşif Sloan Dijital Gökyüzü Araştırması sayesinde oldu. Vanderbilt' teki astronomlar Samanyolu'nu haritalamak için Güneş benzeri yıldızların yörüngelerini hesaplıyorlar. Normalde bir yıldızın galaksinin dışına fırlaması olası değil. Bu ancak galaktik merkezdeki kara deliklerle etkileşime giren yıldızlarda görülebiliyor. Fakat bu hiperhızlı yıldızlar tümüyle yeni bir sınıf ve galaksinin merkezinden fırlamış değiller. Astrofizikçiler bir yıldızın galaksinin çekiminden kurtulması için saatte 1,600,000 km hızdan daha hızlı gitmeleri gerek. Ayrıca galaksimizin merkezindeki kara delik yaklaşık 4 milyon güneş kütlesine sahip olduğundan, bu çekim etkisi yıldızları hiper hızlara çıkarmak için yeterince güçlü olduğunu düşünüyorlar. Daha önce bu etkiye girmiş 18 adet dev mavi yıldız saptandı. Palladino ise güneş büyüklüğünde 20 yeni hiper yıldız keşfetti. İşte astronomlar şimdi hiperhızlı yıldızların nasıl bu hıza ulaştığını tespit etmeye çalışıyor. - Lauren E. Palladino, Katharine J. Schlesinger, Kelly Holley-Bockelmann, Carlos Allende Prieto, Timothy C. Beers, Young Sun Lee, Donald P. Schneider. HYPERVELOCITY STAR CANDIDATES IN THE SEGUE G AND K DWARF SAMPLE.The Astrophysical Journal, 2014; 780 (1): 7 DOI:10.1088/0004-637X/780/1/7


Yıllardır astronomlar galaksimizin merkezindeki tuhaf cisim hakkında çalışma yapıyordu. Kafa karıştıran nesne, galaksimizin merkezindeki devasa kara deliğe doğru ilerleyen hidrojen gaz bulutu olduğu tahmin ediliyordu. Nesnenin kara deliğe en yakın olduğu dönemde gözlemler yapan UCLA'dan astronomlar G2 olarak bilinen nesne bulmacasını çözdüklerine inanıyor. Andrea Ghez tarafından yönetilen ekibe göre G2 büyük ihtimalle kara deliğin etrafında yörüngeye girmiş, gaz ve tozlar tarafından örtülmüş ikili yıldız çiftinden oluşmuş. Hareketleri kara deliğin devasa çekim gücü tarafından yönlendiriliyor. Araştırmanın detayları Astrophysical Journal Letters dergisinde yayınlandı. Astronomlara göre G2 hidrojen bulutu olsaydı kara delik tarafından parçalanırdı ve bu durumunu çarpıcı şekilde değiştirebilirdi. Andrea Ghez, G2 yaşamayı başarmış ve yörüngesinde mutlu bir şekilde ilerlemeyi sürdürüyor; sıradan bir gaz bulutu bunu başaramazdı. Basitçe anlatmak gerekirse G2 kara delikten etkilenmemiş. diyor. Kara delikler, yüksek yoğunlukta maddenin çökmesi sonucu oluşurlar ve çekim alanlarından ışık dahil hiç bir şey kaçamaz. Doğrudan bir kara deliği göremezsiniz ama yakınındaki yıldızlara olan etkilerinden dolayı görünür imzalar bırakır. Devasa büyüklükte kara deliğin yakınlarındaki binlerce yıldızı gözleyen Andrea Ghez'e göre, G2 kara deliğin yakınında tek bir yıldız şeklinde birleşen iki yıldızlardan oluşuyor. Kara deliğin devasa çekim gücü yıldız çiftini tek yıldız halinde birleşmeye zorlamış. Ayrıca Ghez, galaksimizdeki devasa yıldızların, yıldız çiftlerinden meydana geldiğini not düşüyor. Çeviri Bilimnedir.com'dan alınmıştır ve Gerçek Bilim tarafından derlenmiştir. - G. Witzel, A. M. Ghez, M. R. Morris, B. N. Sitarski, A. Boehle, S. Naoz, R. Campbell, E. E. Becklin, G. Canalizo, S. Chappell, T. Do, J. R. Lu, K. Matthews, L. Meyer, A. Stockton, P. Wizinowich, S. Yelda. DETECTION OF GALACTIC CENTER SOURCE G2 AT 3.8 m DURING PERIAPSE PASSAGE. The Astrophysical Journal, 2014; 796 (1): L8 DOI: 10.1088/2041-8205/796/1/L8


Samanyolu' nun merkezinden gelen gama ışınları incelendiğinde görüldü ki, karanlık madde parçacıklarının birbirini yok etme olasılığıyla alakalı olarak değiştiği görüldü. Araştırma, Kaliforniya Üniversitesi Irvine Fizik ve Astronomi Bölümü'ndeki astrofizikçiler tarafından Amerikan Fizik Topluluğu Jurnali Fizik Kısmı' nda yayınlandı. Fizik ve Astronomi Bölümü' nden Doç Dr. Kevork Abazacan ve Doç Dr. Manoj Kaplinghat , Nasa' nın Fermi Gama Işını Uzay Teleskopu' ndan alınan verileri analiz etti. Bilinen bilimsel modellemeler incelendiğinde Samanyolu' nun galaktik merkezinden hesaplanandan daha fazla gama ışını fotonu geldiğini tespit etti. Gama ışınları radyoaktif yarılanma veya diğer yüksek enerjili parçacık prosesleri sonucunda elektromanyetik radyasyon yayımı sonucunda oluşuyor. Bu tarzdan yüksek istatistiksel öneme sahip bir kaynak ve nasıl oluştuğunu ilk kez gözledik. Spektrum ve gama ışını oranları incelediğimizde karanlık madde teorileriyle oldukça uyumlu olduğu gözledik.Gelecekteki bu tarz gözlemler sayesinde daha az astrofizik emisyonun, örneğin cüce galaksilerin karanlık maddelerden gelip gelmediğini anlayabilmemiz kesinleşecektir. diyor Abazacan. Işıksız ve doğrudan tespit edilemeyen karanlık maddenin evrenin kütlesinin % 85' ini oluşturduğu düşünülüyor. Varlığı sadece başka görünebilir maddelere uyguladığı çekim kuvvetleriyle anlaşılabiliyor. Kaliforniya Üniversitesi' ndeki araştırmacıların elde ettikleri bulgular bunun galaksilerin merkezinden kaynaklanabileceğini belirtti. Bu konudaki en bilinen hipotez karanlık maddenin zayıf etkileşime sahip devasa parçacıklardan oluştuğu. Bu parçacıklara WIMP deniyor. İki WIMP birleştiğinde, birbirlerini yok ederek daha benzer parçacıklar oluşturuyor. Veriler yorumlandığında karanlık madde teorisiyle ilişkili olduğu, gama ışınlarının WIMP yıkımından gelebileceği belirtiliyor. Ayrıca gelen sinyallerin pulsarlar veya galaktik merkezde gazlarla etkileşen yüksek enerjili parçacıklarla alakalı olabileceği de belirtiliyor.


Uluslarası gökbilimcilerden oluşan bir ekip 200,000'den fazla gökadayı inceleyerek Evren'imizden yayılan enerji en hassas şekilde ölçtü ve evrenimizin yavaş yavaş öldüğünü gösterdi. Bugüne kadar yapılan en hırslı ve kapsamlı araştırmada GALEX, Herschel ve WISE yörünge teleskoplarından alınan veriler kullanıldı.Evren'in bir bölümünden bugün yayılan enerjinin iki milyar yıl öncesine göre yaklaşık yarısı kadar olduğunu onayladılar ve bu bulgunun mor-ötesinden uzak kırmızı-ötesine kadar tüm dalgaboylarında geçerli olduğunu buldular. Evet, Evren yavaşça ölüyor. Çalışmada dünyanın en güçlü teleskopları kullanıldı, bunlar arasında ESO'nun Şili'deki Paranal Gözlemevi'nde bulunan VISTA ve VST tarama teleskopları da yer alıyor. Destekleyici gözlemler ise NASA tarafından yönetilen iki yörünge uzay teleskopu ile Avrupa Uzay Ajansı'na ait bir teleskopla gerçekleştirildi . Araştırma şimdiye kadar bir araya getirilmiş en geniş çoklu-dalgaboyu taraması olan Gökada ve Kütle Birliği projesinin bir parçasıdır. Uzayda ve yerde konuşlanmış elde edebildiğimiz tüm teleskopları kullanarak 200 000'den fazla gökadanın enerji çıktısını mümkün olan en geniş dalgaboyu aralığında ölçmeye çalıştık, diyor GAMA ekibine liderlik eden Simon Driver . Tarama verileri şu anda tüm dünyadaki gökbilimcilerin kullanımına açık hale getirilmiş olup, her gökadaya ait mor-ötesinden kırmızı-ötesine 21 dalgaboyunda enerji çıktısı ölçümlerini içermektedir. Bu veri setleri bilim insanlarının farklı türdeki gökadaların nasıl oluştukları ve evrimleştiklerini daha iyi anlamalarına yardımcı olacak. Daha sonra bir kısmı kütleye dönüşen Evren'deki tüm enerji Büyük Patlama ile ortaya çıktı. Yıldızlar parlayarak kütleyi, Einstein'ın ünlü E=mc2 eşitliğinde belirtildiği üzere tekrar enerjiye dönüştürürler . GAMA çalışması ile günümüzde ve geçmişte farklı zamanlarda uzayın geniş bir hacminde üretilen enerjiyi görüntüleyerek modellenmesi amaçlanıyor. Evren'in yavaşça sönükleştiği gerçeği 1990'ların sonundan bu yana biliniyordu, ancak yakın Evren'in enerji çıktısı ile ilgili en kapsamlı araştırma olan bu çalışma ile bunun mor-ötesinden kırmızı-ötesine kadar tüm dalgaboylarında gerçekleştiği gösterildi. Evren bu noktadan itibaren zayıflayarak yavaşça yaşlanıyor. Evren aslında kanepeye uzanıp üzerine bir battaniye çekerek sonsuza kadar uyumak üzere, diyor son olarak Simon Driver. Araştırma ekibi, aralarında, önümüzdeki on yıl içerisinde Avustralya ve Güney Afrika'ya kurulacak olan, dünyanın en büyük radyo teleskopu Kilometre Kare Dizgesi'nin de yer aldığı yeni kuşak tesisleri kullanarak çalışmayı genişletmeyi ve Evren'in tüm tarihi boyunca üretilen enerjiyi görüntülemeyi umut ediyor. Ekip bu çalışmayı 10 Ağustos 2015 günü, Uluslararası Gökbilim Birliği'nin Honolulu, Hawaii'deki XXIX. Genel Kurulu'nda sunacak. Bu araştırma S. Driver ve arkadaşlarınca kaleme alınan Galaxy And Mass Assembly : Panchromatic Data Release and the low-z energy budget başlıklı bir makale olarak Monthly Notices of the Royal Astronomical Societyadlı dergide yayımlanmak üzere sunulacaktır. Ayrıca UAB'nin Hawaii'deki Genel Kurulu'nda 10 Ağustos 2015 günü yapılacak olan bir konuşma ve basın açıklamasının konusudur. Araştırma ekibinde Simon P. Driver , Angus H. Wright , Stephen K. Andrews , Luke J. Davies , Prajwal R. Kafle , Rebecca Lange , Amanda J. Moffett , Elizabeth Mannering , Aaron S. G. Robotham , Kevin Vinsen , Mehmet Alpaslan , Ellen Andrae , Ivan K. Baldry , Amanda E. Bauer , Steve Bamford , Joss Bland-Hawthorn , Nathan Bourne , Sarah Brough , Michael J. I. Brown , Michelle E. Cluver , Scott Croom , Matthew Colless , Christopher J. Conselice , Elisabete da Cunha , Roberto De Propris , Michael Drinkwater , Loretta Dunne , Steve Eales , Alastair Edge , Carlos Frenk , Alister W. Graham , Meiert Grootes , Benne W. Holwerda , Andrew M. Hopkins , Edo Ibar , Eelco van Kampen , Lee S. Kelvin , Tom Jarrett , D. Heath Jones , Maritza A. Lara-Lopez , Angel R. Lopez-Sanchez , Joe Liske , Jon Loveday , Steve J. Maddox , Barry Madore , Martin Meyer , Peder Norberg , Samantha J. Penny , Stephen Phillipps , Cristina Popescu , Richard J. Tuffs , John A. Peacock , Kevin A.Pimbblet , Kate Rowlands , Anne E. Sansom , Mark Seibert , Matthew W.L. Smith , Will J. Sutherland , Edward N. Taylor , Elisabetta Valiante , Lingyu Wang , Stephen M. Wilkins ve Richard Williams yer almaktadır. Gökada Ve Kütle Birliği Taraması, ya da GAMA bir işbirliği olup Avustralya, Avrupa ve Birleşik Devletler'deki 30'dan fazla üniversiteden 100'ün üzerinde bilim insanını bir araya getirmiştir. ICRAR, Curtin Üniversitesi ve Western Avustralya Üniversitesi arasındaki bir girişim olup, Western Avustralya Eyalet Hükümeti tarafından finanse edilmektedir.


Şahinbey Bilim ve Sanat Merkezi öğrencileri, okul olarak Avrupa Nükleer Araştırma Merkezi 'de eğitim alan ilk Türk ekip oldu. İl Milli Eğitim Müdürlüğü Şahinbey Bilim ve Sanat Merkezi fizik öğretmeni Hakan Özkaynak ile Orhun Uçak ve Berkay Alkan adlı öğrencilerin ilk Türk ekibi olarak programa katıldığını duyurdu. Katılımcılar, maddenin temel bileşenleri hakkında, evrenin bazı sırların nasıl çözüleceğini düşündürebilmek amacıyla dünyanın en gelişmiş ve güncel laboratuvarı olan CERN'de bir hafta süresince Türk akademisyenlerden eğitim aldı.


Kolombiya Üniversitesi Mailman Kamu Sağlığı Okulu, Kolombiya Üniversitesi Medikal Merkezi ve New York Eyalet Psikiyatri Eyalet Enstitüsü'ndeki bilim insanlarına göre,maternal inflamasyon,kabul gören bir inflamatuar biyo-işaret olan erken gestasyonel C-Reaktif Protein'in maternal kandaki varlığı ile belirlendiği gibi,çocuklardaki şizofreni için de önemli risk faktörleriyle ilişkili gibi görünmektedir. Yükselmiş Maternal C-Reaktif Protein ve Bir Doğum Kohortu'nda Şizofreninin Artmış Riski isimli çalışma,the American Journal of Psychiatry dergisinin sitesinde yayınlandı. Finlandiya'daki meslektaşlarıyla birlikte Kolombiya Üniversitesi'ndeki araştırmacılar geniş kapsamlı bir biyo-banka olan Fin Doğum Öncesi Şizofreni Çalışması'ndan elde edilen verilerin analizlerini yaptılar.Araştırmacılar 777 şizofrenili çocuğun maternal kanındaki C-reaktif protein varlığını test ettiler ve 777 kontrol öznesinden elde ettikleri bulgularla karşılaştırdılar.Maternal C-reaktif protein seviyeleri,arşivlenmiş maternal serum örneklerinden daha anlamlı bulundu. Arşatırmacılar,maternal C-reaktif protein seviyelerindeki artışın çocuklarda şizofreni gelişimiyle önemli ölçüde ilişkili olduğunu;maternal sosyoekonomik statü,doğum yeri,ikiz/tek doğum,psikiyatrik bozuklukların parental öyküsü gibi potansiyel kafa karıştırıcı faktörler için ise riskin yapılan ayarlamalardan sonra önemli ölçüde aynı kaldığını tespit ettiler.Maternal C-reaktif protein'deki her 1mg/L'lık artışın,şizofreni riskini %28 oranında arttırdığı tespit edildi. Epidemiyoloji ve Psikiyatri profesörü,tanınmış yazar Alan Brown, MD, MPH:Araştırmacıların elde ettiği sonuçlar ilk kez gösteriyor ki,gebelik sırasında geçirilmiş bir infeksiyon veya artmış inflamasyon çocuklarda şizofreni riskini artırabilir. dedi.Şizofreni,gelişimsel bir nörolojik bozukluktur ve daha önceki çalışmalarda inflamasyonun beyin gelişiminde değişikliklere neden olduğu gösterildi.Böylece bu çalışma inflamasyon ve şizofreni arasında önemli bir bağlantı oluşmasını sağladı ve bu bozukluğa yol açan biyolojik mekanizmaları daha iyi anlamamız hususunda yardımcı oldu.İnflamasyonun yayılma alanındaki artışın nedeni infeksiyondur.Bu çalışma şunu da akla gösteriyor ki,infeksiyonu önlemeyi amaçlayan yaklaşımlar şizofreni riskini azaltmak için gerekli potansiyeli içinde barındırıyor olabilir.Araştırmacılar bu çalışmada doku hasarı ve otoimmun bozuklukları da kapsayan pek çok spesifik durumu incelememelerine rağmen,inflamasyonun bilinen pek çok farklı nedeni bulunmaktadır.


Bilim insanlarına göre atmosfer ve uzay arasındaki büyük sıcaklık farkı kullanan optoelektronik sistemler kullanılarak, aynı güneş panellerindekine benzer şekilde elektrik elde edilebilir. Böylece güneş panellerinin çalışmadığı gece vakitlerinde güneşten ve iklim koşullardan bağımsız olarak enerji elde edilebilir. Solar panellerde genel olarak fotodiyotlar kullanılır. Fotodiyotlar güneşten gelen fotonları kullanarak, silisyum gibi malzemelerdeki elektronları uyararak elektrik enerjisi elde etmeye yarar. Yapılan deneyde ise fotodiyotlar tersine çalışarak kızılötesi radyasyondan gelen fotonları , sistemde kalan ısı radyasyonunu kullanarak küçük miktarlarda enerji oluşturabiliyor. Böylece deneysel sistemde negatif illüminasyon etkisi adı verilen bir avantajı kullanıyor. Bu etkide Dünya'dan uzaya kaçan ısının oluşturduğu dış radyasyon akışı kullanılıyor. Bu yeni kurulumda, gökyüzüne çevrili kızılötesi yarı iletkenle akış yakalanıyor ve elektrik akımına çevriliyor. Evrenin sonsuzluğu termodinamik bir kaynaktır. Optoelektronik fizik açısından, gerçekten gelen radyasyon ve çıkan radyasyon arasında hasat yapmak için çok güzel bir simetri oluşuyor, diyor Stanford Üniversitesi'nden Shanhui Fan. Bununla birlikte geçtiğimiz sene Shanhui Fan'ın paylaştığı projede güneş panelinin ışığından enerji elde ederken, fazla ısının infrared radyasyon olacak şekilde uzaya kaçtığını göstermişti. Yeni araştırmada ise gökyüzünden enerji elde etme prosesinde ise ölçülebilir miktarda elektrik üretilebileceği gösterildi. Fakat halen enerji şebekelerine katkıda bulunabilecek miktarda elektrik elde etmek için gidilmesi gereken uzun bir yol var. Ekibin deneylerinde m2 başına 64 nanowat elde edilebildi her ne kadar bu çok küçük bir miktar gibi gözükse de, bu sistemin işe yarayacağını gösteren inanılmaz bir kanıt. Teoride doğru materyaller ve koşullar sağlanırsa, milyon kat daha fazla yani m2'de 4 watt kadar enerji üretilebilir. Şimdilik bu deneyde üretilen güç halen teorik limitin çok altında yer alıyor, diyor Stanford'dan Masashi Ono. Günümüzde güneş panellerinin m2 başına 100-200 watt ürettiğini düşünürseniz, gidilmesi gereken çok yol olduğunu görüyorsunuz. Fakat bu ilk oluşturulan form bile düşük güçte çalışan cihazlar ve makinelerin geceleri çalışmasını sağlayabilir, böylece her yenilenebilir cihazın şehre elektrik sağlaması için güce ihtiyaç duyması gerekmez. Artık araştırmacılar bu sistemin işe yaradığını gösterdiler. Asıl zorluk bu cihazın performansını iyileştirmek olacak. Eğer sistem umut vaat etmeye devam ederse, aynı sistem makinelerden gelen atık ısıyı yakalamakta da kullanılabilir. Doğrudan gökyüzüne bir diyot çevirerek doğrudan güç üretimi demonstrasyonu daha raporlanmamıştı. Sonuçlarımız gece süresince enerji elde etmek için doğrudan dış uzayın soğukluğunu kullanmak için bir yol gösteriyor, diyor araştırmacılar. Araştırma Applied Physics Letters dergisinde yayınlandı.


Günümüzde güneş panellerini düşünürseniz, genelde ya lacivert ya siyah olduklarını görürsünüz. Şimdi yarı şeffaf, ultra ince ve esnek güneş pilleri olduğunu düşünün. Bilim insanları sonunda bu hayali gerçekleştirmek üzere. ACS Applied Materials & Interfaces dergisinde yayınlanan rapora göre tümüyle plastikten esneyebilir güneş pilinin geliştirildiği belirtildi. Bu icat sayesinde esnek elektronikler için güç kaynağı olarak kullanılabilir. Çatılar ve güneş çiftliklerinde kullanılan güneş panelleri genelde ağır ve sert materyallerden yapılırlar. Fakat bunlar küçük veya esnek elektronikler için uygun değildir. Bu nedenle Yinhua Zhou ve meslektaşları geleceğin icatlarında kullanılmak için hafif ve uygun plastiklerden üretilen güç kaynakları üzerinde çalışıyor. Raporda poly(3,4-ethylenedioxythiophene): poly polimerinin fosforik asitle işleme sokularak 1460 S/cm iletkenliğe sahip olduğu ölçüldü. Araştırmacılar iletken polimer filmi plastik yüzey üzerine uygulayarak, bunu fosforik asitle muamele ederek elektrik akım geçirgenliği arttırılmış bir güneş paneli üretti. Bu ufak 10 milimetrekarelik plastik güneş hücresi 0,84 volt üretebiliyor ki, normal bir kalem pil 1,5 volt üretiyor. Bu nedenle bu esnek plastik güneş pilleri gerçekten gelecek vadediyor.


Gelecekte acaba ne gibi gelişmeler olacak, hiç merak ediyor musunuz? İşte bu yazımızda gelecekteki 10 madde açıklanacak. Bunlardan belki bazılarını gördünüz veya duydunuz. Fakat, bazılarını hiç görmemiş olabilirsiniz. Bu 10 enteresan madde geleceği şimdiden inşa etmemizi sağlayacak. Aslında bu maddeler o kadar inanılmaz ki, şimdiden bile inanılmaz gözüküyorlar. Mesela; şeffaf bir alüminyum ya da aerojel gelecekte size normal şeyler gibi gelecektir. Bugün pek çok alanda kullandığımız alüminyum madeni 1900 lere kadar altından bile pahalı bir madendi. Yani 1900 lerde birine alüminyumdan yapılmış kutu kolanızı gösterseniz sizin uzaydan geldiğinizi düşünebilirdi. Yani teknoloji bilimin ivmelenmesi sayesinde inanılmaz bir hızla gelişiyor. Neden bahsettiğimi, yazımı okuyunca anlayacaksınız. Guiness Rekorlar Kitabı'nda Aerojel'in sahip olduğu 15 rekora sahip başka hiçbir madde yok. Bazen donmuş duman olarak da adlandırılan aerojel alümina, kromiya, çinko oksit veya karbon gibi süperkritik olarak kurumuş sıvı jellerden yapılmaktadır. Aerojeli %99,8' i boşluktur bu da onu yarı şeffaf gösterir. Ayrıca aerojel inanılmaz bir ısı yalıtım özelliğine sahiptir. Örneğin, aerojelden bir kalkanınız olsa , alev silahından bile korunabilirsiniz. Bu madde hem soğuğu hem sıcağı geçirmiyor. Bu maddeyle ayda sıcak bir yuva bile kurabilirsiniz. Ayrıca aerojeller iç fraktal geometrileri nedeniyle inanılmaz bir yüzey alanına sahiptir. Bir kaç santimetrekare küplük aerojel materyalinin iç yüzeyi futbol sahası kadar alan kaplayabilir. Düşük yoğunluğuna rağmen yalıtım özelliklerinden dolayı askeri zırhlarda kullanılması için çalışılıyor. Fotoğraflarda aerojelinin ısı yalıtımından dolayı pastelin erimediğini görüyorsunuz. Karbon nanotüpler uzun karbon zincirlerinin kimyadaki en güçlü bağlanmalarla bir araya gelmesiyle oluşuyor. Bunlar elması birarada tutan sp3 bağlanmalarından bile kuvvetli. Karbon nanotüplerin pek çok kayda değer özelliğinden biri de balistik elektron aktarımı ve uzay asansöründe kullanılabilecek dayanıma sahip olan tek madde olması. Karbon nanotüplerin spesifik dayanımı 48,000 kNA·m/kg, buna karşın yüksek karbonlu çeliğin dayanımı sadece 154 kNA·m/kg. Bu da onu çeliğe göre 300 kat daha güçlü yapıyor. Böylece yüzlerce kilometre yükseklikte kuleler, binalar yapmak mümkün görünüyor. Meta materyaller ise maddeye içeriğinden faklı özellikler kazandırıyor. Böylece mikrodalga görünmezlik pelerinleri yaratılabiliyor. 2 D boyutlu görünmezlik pelerinleri ve materyaller sıra dışı optik özelliklere sahipler. Mesela sedef gökkuşağı rengini, biyolojik kökenindeki metamateryalden alıyor. Bazı metamateryaller negatif refraktif indekse sahip olduğunda, süper lensler yaratmaya yarayabilir. Böylece ışığın dalga boyundan daha küçük şeyleri görüntülemek için kullanılabilir. Bu teknolojiye dalga boyu altı görüntüleme deniyor. Metamateryaller farklı dizilimli optiklerde kullanılabilir ve böylece 2D ekran üzerinde mükemmel hologramlar rendelenebilir. Bu hologramlar 6 inçlik ekranlara sığdırılabilir, bu da uzaktan dürbünle bakıldığında hologram gibi gözükmeyebilir. Böylece uzaktaki birini kandırabilirsiniz. Kalın yapay elmas tabakalarının döşendiği CVD makineleri seri elmas üreten makineler için gelecek vaat ediyor . Elmas ideal bir yapı malzemesi, oldukça güçlü ve karbonca zengin. Ayrıca nerdeyse tümüyle termal açıdan iletken. Erime ve kaynama noktası en yüksek olan madde. Safsızlıkları ayarlayarak, elması istediğiniz renkte oluşturabilirsiniz. Bir jet hayal edin, bütün hareketli parçaları elmas makinesinden çıkmış ve bu parçalar en iyi derecede birbirine oturtulmuş. İşte bu şekilde üretilen bir jet uçağı, bugünün en iyi savaş uçaklarından olan F-22' den bile iyi olabilir. Elmaslar çok dayanıklı olabilir, fakat elmas nano çubuklar amorf fulerenler daha da dayanıklı oluyor. Amorf fulerenlerin izotermal esneklik modülü 491 gigapaskal , elmasınki ise sadece 442 GPa. Fulerenler elmaslardan daha güçlü olsa da üretim maliyetleri çok yüksek, bu nedenle öncelikle elmas çağı yaşanacak sonrasında ise fuleren çağı yaşanacak. Şekilsiz metaller ayrıca metalik camlar olarak da adlandırılıyor, bir metalin düzensiz atomik yapısını içeriyor. Çelikten iki kat daha güçlü olabiliyor. Düzensiz yapılarından dolayı darbeleri metal kristallerine oranla daha iyi emiyor. Bu da metallerin zayıf noktalarını azaltıyor. Amorf metaller erimiş metallerin çabucak soğutulmasıyla kristal yapısının yeniden şekillenmesine olanak sağlıyor. Amorf metaller askeriyenin gelecek nesil zırhlarının yapımında kullanılacak. Sonraki adım da zaten yapay elmaslar olacak. Amorf metallerin elektronik özelliklerinden dolayı , enerji nakil hatlarındaki verimi % 40' a kadar arttırabilecek, bu da tonlarca fosil yakıtın emisyonunu düşürerek daha çevreci bir çözüm yaratacak. Süper alaşımlar yüksek sıcaklıklarda 1100 A C 'ye kadar çalışabiliyor. İşte bu yüzden jet motorlarındaki süper sıcak türbinlerde kullanılabiliyor. Böylece daha gelişmiş ramjet ve scramjet gibi oksijen kullanan daha gelişmiş tasarımlar yapılabiliyor. Böylece hipersonik uçaklar yapılabilecek. Metal köpükleri için gerekli olan köpük ajanı eklendikten sonra soğumaya bırakılıyor. Sonuçta % 75 ila % 95 ' i boşluktan oluşan çok hafif ve çok dayanıklı bir malzeme elde ediliyor. Bu özelliklerinden dolayı metal köpüğü uzay kolonilerini kurmak için bir yapı malzemesi olarak tasarlandı. Bazı metal malzemeler o kadar hafif ki, suda yüzebiliyor. Bu da bu malzemeyi yüzen şehirler yapmakta kullanabileceğimiz anlamına geliyor. Şeffaf alüminyum çeliğe göre 3 kat daha dayanıklı, hem de şeffaf. Uygulamalar çok geniş bir alanı kapsıyor. Böylece şeffaf gökdelenler, uçaklar yapılabilir. Ayrıca şeffaf bir uzay istasyonu yapılarak, daha iyi gözlemler de yapılabilir. Belki de artık uçağın o minik camlarından bakmak zorunda olmayacağız. E- tekstil sayesinde bilgisayarlarımız elbiselerimiz olacak. Böylece elbiselerimizin rengini değiştirebileceğiz, birkaç hareketimizle görüşmeler yapabileceğiz . Belki de bir süreliğine görünmez olacağız. Ya da giydiğimiz elbisede o an NASA' dan aktarılan uzay görüntüleri yer alacak. Pek elektronik ortam işlemini belki de bu e-tekstil ürünleri sayesinde yapabileceğiz.


Cep telefonları, kablosuz internet teknolojileri gibi radyo frekans sistemleri hayatın vazgeçilmez bir parçası olsa da bugünün cihazları radyo spektrumunu normalden iki kat fazla kullanıyor. Fakat yeni geliştirilen bir teknoloji sayesinde veri aktarım hızı ve ağ kapasitesi artabilir, güç tüketimi azaltılabilir ve hatta tüm dünyaya yayılabilecek bir ağ kurulabilecek. Bristol Üniversitesi İletişim ve Ağ Sistemleri'nden öncü bir ekip, kendi iletimimizi bozmadan aynı kanaldan aynı anda sinyal yollayıp alabilecek ve bugünkü spektrumun yarısını kullanabilecek bir teknik geliştirdiler. Bu sistemde tek kanaldan iki yönlü iletişim kurulabildiğinden spektrum da yarıya düşüyor. Doktora öğrencisi Leo Laughlin ve mühendislik öğrencisi, Prof. Mark Beach ve Dr. Kevin Morris'in gözetiminde ve Endüstriyel mentör Dr John Haine'ün yardımlarıyla eşsiz bir full dubleks alıcı verici mimarisi tasarlayarak üretti. Bu teknoloji elektrik yükü balans izolasyonu ve aktif radyo frekans engellemesi teknolojilerini birleştiriyor. Bu prototip interferansı 100 milyon faktörün üzerinde baskılayabiliyor. Düşük maliyetli, küçük form faktör teknolojileri kullanarak ,telefonlara ve tabletlere iyi adapte olabiliyor. Radyo tasarımındaki bu önemli gelişmenin pek çok yararı olabilir. Bu sayede Wi-Fi sistemlerinden erişim noktası sayısı ikiye katlanarak, veri aktarım oranları arttırılabilir. Full-dupleks operasyon sayesinde, cep telefonu veri kapasiteleri ve hızları arttırılabilir ve daha az baz istasyonuna ihtiyaç duyulabilir. Böylece çevreye daha duyarlı sistemler kurulabilir. 5G mobil iletişim ağındaki evrimsel değişimin bir parçası olarak, bu araştırma 3G ve 4G radyo ağıyla oldukça alakalıdır. Biliyoruz ki, cep telefonları telsiz teknolojisine benzer şekilde çalışıyor. Dünyada farklı mobil bantlar kullanıldığından her telefon her bölgede çalışmayabiliyor. Fakat bu yeni teknoloji sayesinde tüm dünyada kullanılabilecek tek bir bant olabilecek. Bu sayede tüm dünyaya yayılan bir 4G ağı kurularak maliyetler düşürülebilecek.


Artık her yerden elektrikli ve hidrojenli araba haberleri gelirken, geleceğin yakıtının hidrojen olacağını düşünmek kolay. Fakat insanlar bu çevreyle dost arabaları geliştirdikçe ve popülerleştirdikçe bazı problemler ortaya çıkmaya başladı. Aynı zamanda belki de elektrikli arabaların yoluna taş koyacak bir şey daha var o da sıvı azot . Hidrojen pek çok alanda kullanıldığından ve üretim zorluğundan dolayı halen çok pahalı.Çünkü hidrojen en küçük molekül olduğundan pratik açıdan her şeyden sızıyor. Özel boru hatları ve depolar halen oldukça pahalı. Fakat Ekonomist dergisi doğruysa, hidrojene göre sıvı azot oldukça ucuz ve bol bir alternatif sunacak. Çünkü sıvı azot yoğun ve her hacimde oldukça çok enerji sağlayarak alınan yol miktarını arttırabilir. Ayrıca ağırlığa ağırlık olarak değerlendirirsek, lityum iyon piller kadar enerji depolayabilecek ve laptoplar, cep telefonları ve elektrikli arabalarda kullanılabilecek. Aslında performansı elektrikli arabalarla kıyaslanacak kadar iyi olacağı öngörülüyor. Ayrıca Ekonomist dergisi, sıvı azotun yararlarına dair pek çok not daha düşüyor: Elektrikli bir araca göre sıvı azotla çalışan araç yapmak çok daha ucuz. Motor yüksek sıcaklığa çıkmadığından, ucuz alaşımlar hatta plastikten bile yapmak mümkün. İkinci avantaj ise, elektrikli arabalardaki bataryalar gibi ağırlık taşımayacağından, daha hafif ve ucuza mal edilebilir. Lityum-iyon batarya paketlerinin kilowatt başına maliyeti $500 ila $600 arası değişiyor. Mesela Nissan Leaf 24 kw kapasiteye sahip. Yani 13200 dolara dolara mal olan pil 35200 dolar fiyata sahip arabanın üçte birine denk. Fakat sıvı azotla çalışan araba elektrikli arabanın nerdeyse yarısı maliyete sahip. Üçüncü avantaj ise endüstriyel olarak sıvı oksijen üretilirken sıvı azot yan ürün olarak üretiliyor. Çünkü havada oksijenin dört katı azot var. Bu nedenle sıvı azot Amerika' da sütten 10 kat daha ucuz. Son olarak, motor tasarımında çığır açacak yeni bir tasarım yapıldı. Bu elektrikli arabalarda lityum iyon pillere gerçekten bir alternatif olacak bir teknoloji. Buluş bağımsız İngiliz mühendis Peter Dearman tarafından yapıldı. Sıvı azotu hızla buharlaştıran bir ısı eşanjörü kullanarak bir miktar su ve antifriz kullanılarak, sıvı azotun hızla kaynaması ve genişlemesi sağlanıyor. Böylece pistonlar silindirin içinde hareket ederek güç sağlıyor. Eğer bu şekilde olmazsa motorun çok aşamalı olacağını bunun da verimsizliğe ve maliyetin artmasına neden olacağı belirtiliyor.


Yakın bir gelecekte otonom araçlar yollar yaygınlaştığında, trafiği düzenlemek için trafik ışıklarında 4. renge ihtiyaç olabilir. North Carolina State Üniversitesi'nden araştırmacılar, otonom araçların diğer sürücülere işaret vermesi aracılığıyla üç ışığa eklenerek beyaz ışık eklenmesiyle kavşaklarda akıllı trafik akışının sağlanabileceğini düşünüyor. Arabalar ve kamyonlar kendi kendine giderken kablosuz olarak kendi aralarında anlaştıklarından, beyaz ışığa bakmaya ihtiyacı gerek yoktur. Fakat bu beyaz ışık yardımıyla insan sürücülere ve yolculara otonom araçları takip etmesi için işaret verilebilir. Basitçe kırmızı ışık dur, yeşil ışık geç anlamına gelir. Beyaz ışıklar ise insan sürücülere öndeki aracı izle anlamına gelecektir. Bu konseptte kavşaklarda otonom araçların bilgisayar gücünü kullanıyoruz ve buna beyaz geçiş adını veriyoruz, diyor inşaat mühendisi Ali Hajbabaie. Sistem işte şöyle işliyor: Otonom araçlar belirli bir mesafe içinde birbirleriyle ve kavşaklardaki trafik ışıklarıyla iletişim halinde olacak. Bu, trafik akışını daha verimli ve akıllı bir şekilde koordine etmelerini sağlıyor. Örneğin, üzerinde daha fazla araç bulunan birleşen yollara öncelik vererek ve optimum hızlar konusunda tavsiyelerde bulunacak. Karışımdaki herhangi bir insan sürücüye, beyaz ışık aracılığıyla önlerindeki aracın liderliğini takip etmeleri bildirilecektir: durursa dur, devam ederse devam et diyecek. Bir kavşaktaki otonom araç sayısı belirli bir eşiğin altına düştüğünde, trafik ışıkları normal kırmızı, sarı ve yeşil seçeneğine geri döner. Simüle edilmiş modellerde, OA'ların trafik akışını kendi başlarına ve hatta beyaz geçiş tanıtıldığında daha da iyileştirdiği gösterdi ki böylece yakıt tasarrufu sağlanıyor. Bir kavşaktaki OA'ların yüzdesi ne kadar yüksek olursa, olası toplam gecikme azalmaları açısından yaklaşık yüzde 40 ila 99'luk iyileştirmelerle trafik o kadar hızlı hareket eder. Araştırmacılar, bir kavşaktaki otonom araç sayısı yüzde 30'un üzerine çıktığında, iyileştirmelerin daha önemli hale geldiğini belirtiyor. AV'lerin yüzde 70'inin trafikte olduğu kavşak, çoğunlukla tam otomatik beyaz geçiş modu olarak çalışabilir. Her zaman iyileştirmeler yapılsa da, henüz böyle bir prosesi uygulayacak teknolojiye sahip değiliz . Bu çalışma, aynı araştırmacılar tarafından 2020'de trafik akışının kavşağa bağlı merkezi bir bilgisayar tarafından kontrol edildiği önceki bir araştırmaya dayanıyor burada gerekli bilgi işlem sürücüsüz arabaların kendileri tarafından yönetilebilir. Her yol kavşağının iyileştirilmesi elbette zaman ve paraya mal olacaktır ancak araştırmacılar beyaz geçiş fikrinin belli yönlerinin nispeten kolayca uygulanabileceğini düşünüyor. Özel alanlarda test sürüşleri bir sonraki adım olabilir. Araştırma IEEE Transactions on Intelligent Transportation Systems dergisinde yayınlandı .


Roma generali Marcellus, Sirakuza'yı kuşattığında, Archimedes mühendisin yapmış olduğu silahlar nedeniyle şehri almakta çok zorlanmıştı. Bunların çoğu mekanik düzeneklerdi ve bazı bilimsel kurallardan ilham alınarak tasarlanmıştı. Örneğin, makaralar yardımıyla çok ağır taşlar burçlara kadar çıkarılıyor ve mancınıklarla çok uzaklara fırlatılıyordu. Hatta bir efsaneye göre Arşimet'in çukur aynalar kullanmak suretiyle Roma donanmasını yaktığı da rivayet edilmektedir. Bu gerçekten oldukça ilginç ve bundan 2000 yıl öncesine göre inanılmaz bir kabiliyettir. Ancak bütün bunlara karşın M.Ö. 212 yılında Romalılar Sirakuza'yı zapt ettiler ve şehrin diğer ileri gelenleriyle birlikte Arşimet'i de öldürdüler. Archimedes hem bir fizikçi, hem bir matematikçi, hem de bir filozoftur. Gençliğinde bir süre İskenderiye'de bulunmuş, burada Eratosthenes ile arkadaş olmuş ve daha sonra da onunla mektuplaşmıştır. Archimedes'in mekanik alanında yapmış olduğu buluşlar arasında bileşik makaralar, sonsuz vidalar, hidrolik vidalar ve yakan aynalar sayılabilir. Bunlara ilişkin eserler vermemiş, ancak matematiğin geometri alanına, fiziğin statik ve hidrostatik alanlarına önemli katkılarda bulunan pek çok eser bırakmıştır. Archimedes'in en parlak matematik başarılarından biri de, eğri yüzeylerin alanlarını bulmak için bazı yöntemler geliştirmesidir. Bir parabol kesmesini dörtgenleştirirken sonsuz küçükler hesabına yaklaşmıştır. Sonsuz küçükler hesabı, bir alana tasavvur edilebilecek en küçük parçadan daha da küçük bir parçayı matematiksel olarak ekleyebilmektir. Bu hesabın çok büyük bir tarihi değeri vardır. Sonradan modern matematiğin gelişmesinin temelini oluşturmuş, Newton ve Leibniz'in bulduğu diferansiyel ve integral hesap için iyi bir temel oluşturmuştur. Normalde türevi Newton bulmuştur fakat 40 yıl boyunca bilim çevrelerinde paylaşmamıştır. Archimedes Parabolün Dörtgenleştirilmesi adlı kitabında, tüketme metodu ile bir parabol kesmesinin alanının, aynı tabana ve yüksekliğe sahip bir üçgenin alanının 4/3'üne eşit olduğunu ispatlamıştır. Eşit kollara asılmış eşit ağırlıklar dengede kalır. Bu çalışmalarına dayanarak söylediği Bana bir dayanak noktası verin Dünya'yı yerinden oynatayım. sözü yüzyıllardan beri dillerden düşmemiştir. Archimedes, kendi adıyla tanınan sıvıların dengesi kanununu da bulmuştur. Söylendiğine göre, bir gün Kral II Hieron yaptırmış olduğu altın tacın içine kuyumcunun gümüş karıştırdığından kuşkulanmış ve bu sorunun çözümünü Archimedes'e havale etmiş. Bir hayli düşünmüş olmasına rağmen sorunu bir türlü çözemeyen Archimedes, yıkanmak için bir hamama gittiğinde, hamam havuzunun içindeyken ağırlığının azaldığını hissetmiş ve Buldum, buldum diyerek hamamdan fırlamış.Arşimet'in bulduğu şey; su içine daldırılan bir cismin taşırdığı suyun ağırlığı kadar ağırlığını kaybetmesi ve taç için verilen altının taşırdığı su ile tacın taşırdığı su mukayese edilerek sorunun çözülebilmesi idi. Archimedes'in araştırmalarından önce, tahtanın yüzdüğü ama demirin battığı biliniyordu; ancak bunun nedeni açıklanamıyordu. Archimedes'in bu kanunu doğada tesadüflere yer olmadığını, her zaman aynı koşullarda aynı sonuçlara ulaşılacağını göstermiştir. Archimedes, 23 yüzyıl önce, modern bilimsel yöntem anlayışına çok yakın bir anlayışla, bugün de geçerli olan statik ve hidrostatik kanunlarını bulmuş ve bu katkılarıyla bilim tarihinin en büyük üç bilim adamından biridir. MÖ 218 yılında Arşimet 70 yaşını aşmış, akrabalarından biri olduğu söylenen Sirakuza kralı Hieron ölmüştü. İkinci Bhon Savaşı sonunda da şehir yenilgiye uğramış, Kartacalılarla birleşmeyi kabul etmişti. Bunun üzerine Romalılar, ünlü konsüllerinden biri olan Claudius Marcellus'u bir orduyla Sirakuza'ya gönderdiler. Yaşlı Arşimet, hiçbir zaman katılmadığı siyaset alanından uzakta kendini çalışmalarına vermiştir. Ama onun hikmet ve zekasına hayranlık duyan hemşehrileri şehri savunması için kendisinden yardım dilediler. Arşimet, bu çağrıyı adeta istemeyerek kabul etti. Romalılar, onun bir mucit ve mühendis olarak yaratıcı kabiliyetini öğrenmekte gecikmediler. Bir gün, kıyıdaki şehir surlarına kadar sokulan bir Roma savaş gemisi birdenbire dev gibi korkunç bir kerpetenle karşılaştı. Duvarların arkasından çıkan bu alet gemiyi pruvasından yakaladığı gibi çeneleri arasında kıstırarak parçaladı. Kaldıraç kolları ve dönel kasnaklar yardımıyla işleyen bu aletin çalışma prensipleri Arşimet tarafından ortaya konulmuştu. Böylece bir kaldıraç mekanizması ilk defa olarak gerçekleştiriliyordu. Bu arada surların arkasına yerleştirilen dev mancınıklar, düşmanın üzerine ağır oklar ve taş yağdırıyordu. Güvertesi ve bordası delik deşik olan gemilerin direkleri parçalanıyor, gemidekilerin üzerine düşüyor, düşman ağır kayıplar veriyordu. Arşimet'in Güneş ışınlarını büyük bir ayna aracılığıyla düşman üzerine yansıtıp gemileri ateşe verdiği de söylenir. Ama inanılması oldukça güç olan bu hikaye, belki de bir efsaneden başka bir şey değildir. Bununla birlikte Arşimet'in icat ettiği makineler, Romalıların gözlerini o derece yıldırmıştı ki surların üzerinde bir ip ya da değnek gördükleri zaman gene onun bir makinesi sanarak bağırıp kaçışıyorlardı. Claudius Marcellus, ister istemez hayranlık duyduğu bu düşmanıyla kendi mühendislerinin başa çıkamayacağını anladı. Bu matematik devi ile neden savaşalım ? Bizimle alay eder gibi kıyıda oturup donanmamızı yok ediyor ! diyerek Sirakuza'yı tam bir ablukaya aldı.


Omurilik felcinde belden aşağısı felç olur ve bu insanların maalesef tedavisi imkansıza yakındı. İşte EPFL'den bilim insanları,omurilik felçli farelerde gen terapisi kullanarak hasarlı sinirleri onararak, yeniden yürümelerini sağladı. Spinal kord beyin ile vücudun bütün parçalarını birbirine sinirlerde bağlayan süper hızlı bir otoban gibidir. Fakat spinal kord hasar gördüğünde, sinirlerin olduğu bölgelere hareket ve his kaybı dolayısıyla felç olur. Son araştırmalarda geliştirilen bazı implantlar sayesinde bir miktar gelişme sağlansa da halen tam başarı elde edilmemişti. EPFL ekibi öncesinde gen terapiyle bazı sinir iplikçilerini rejenere etse de ancak bir miktar başarı sağlamıştı. Sorunu çözmek için araştırmacılar, kısmi omurilik yaralanmasından sonra meydana gelen doğal onarım süreçlerini incelediler. Ekip, tek hücreli çekirdek RNA dizilimi adı verilen bir teknik kullanarak, motor fonksiyonunu yeniden sağlamak için onarılması gereken spesifik aksonları ve yaralanmanın diğer tarafında doğru hedefi nasıl bulabileceklerini belirledi. Bu analizden yola çıkarak araştırmacılar, sinirlerin yeniden bağlanmasını hızlandırmak için aynı anda birkaç şekilde çalışan yeni bir gen terapisi geliştirdiler. Terapi, önemli sinir liflerini yeniden oluşturmak için belirli nöronlardaki büyüme programlarını etkinleştirir, nöronların hasarlı doku boyunca büyümesine yardımcı olan belirli proteinleri düzenler ve diğer tarafta yenilenen sinirleri hedeflerine yönlendiren moleküller ekler. Ekip, tam omurilik yaralanması olan farelerde yapılan testlerde, tedavi edilen hayvanların birkaç ay içinde yürüme yeteneğini yeniden kazandıklarını ve kısmi yaralanmadan sonra iyileşen farelerinkine benzer şekilde yürüyebildiklerini gözlemledi. Tabi halen bu tedaviyi insanlara doğru bir şekilde uygulamak için çok çalışmak gerektiğinin de altını çizmeliyiz. Araştırmanın kıdemli yazarı Gregoire Courtine, Gen terapimizin, omuriliğin elektriksel stimülasyonunu içeren diğer prosedürlerimizle sinerjik olarak hareket etmesini bekliyoruz. Omurilik yaralanmasını tedavi etmek için eksiksiz bir çözümün her iki yaklaşımı da gerektireceğine inanıyoruz: ilişkili sinir liflerini yeniden büyütmek için gen terapisi ve hem bu liflerin hem de yaralanmanın altındaki omuriliğin hareket üretme yeteneğini en üst düzeye çıkarmak için omurga stimülasyonu kullanılacaktır. Araştırma Science dergisinde yayımlandı . Ekip, aşağıdaki videoda çalışmayı anlatıyor.


Dünya'da ilk kez bir kişi CRISPR 2.0 genetik baz düzenleme tedavisiyle kurtuldu. İngiltere'de yapılan tedavi sayesinde lösemiden kurtulan kız çocuğu testler sonucu artık temiz çıkıyor. Tedavi edilemeyen T hücreli akut lenfoblastik lösemi, donörden alınan baz düzenlemeli T immün hücreleri yardımıyla temizlendi. College London Üniversitesi'nden projede yer alan Waseem Qasim, Bu, uzman ekipler ve altyapı ile laboratuvardaki en son teknolojileri kullanımının, hastalar için gerçek sonuçlarla nasıl ilişkilendirebileceğimizin harika bir gösterimidir. Bugüne kadar en gelişmiş hücre mühendisliğimiz ve diğer yeni tedavilerin sonucunda hasta çocukların bir geleceği olabiliyor, diyor. Bu yeni teknoloji sadece 5 yaşında ve CRISPR 2.0 olarak tanımlanıyor. Daha önceki CRISPR kes-yapıştır gen tekniklerine göre, bu yeni teknik çok hassas ve hedef odaklıdır. İnsan genomu A,C,T ve G harflerinden oluşan 3 milyar baz çiftini içerir. Baz düzenleme ile DNA'ya hasar vermeden tek bir harfte değişiklik yapılabilir. Daha önceki CRISPR tedavileri silgi, kalem gibiydi ve baz dizilerindeki harfleri tek tek silerek, hücresel mekanizmaları değiştirmeye yarıyordu. Baz editörleri sayesinde DNA'da hassas nükleotit değişimleri yapılabilse de, hücresel makine bu değişiklikleri onarmaya zorlandığından bazen hatalar olabiliyordu. İşte baz editörü özelliğinde yapılan iyileştirmeler istenilen değişimlerin tam olarak doğru olarak yapılabilmesini sağlayacaktır. DNA'da iz kalmayacağından, yan etkilerin oluşturabileceği potansiyel etkileri azaltacaktır, diyor Hertfordshire Üniversitesi'nden genetikçi Alena Pance. Bu örnek çalışmada ise T hücresi akut lenfoblastik lösemi hastası 13 yaşındaki kızın tedavisinde baz düzenleme kullanıldı. Tedavisi edilemeyen bu kanser türünde, hastanın T hücreleri yeterli oluşamadığından diğer kan hücrelerini bozmaktaydı. Bilim insanları son birkaç yıl için kanser tedavilerinde çığır açıcı buluşlara imza attı. Hastanın T hücrelerini genetiğini düzenleyerek kanser hücrelerini seçici bir şekilde programlamak çok da yeni bir teknik değil. Buna rağmen, akut lenfoblastik lösemili T hücrelerinde genetik düzenleme yapmak büyük sorun. Çünkü, normalde T hücrelerinin genetiğini düzenlediğimizde, diğer modifiye T hücrelere saldırarak birbirilerini yok ediyorlardı. İşte bunları engellemek ve yeni bir tedavi geliştirmek için, hücrelerde aşağıdaki işlemler geliştirildi. - Bir donörden alınan T-hücrelerinin saklanabilmesi ve eşleşmeden kullanılabilmesi için mevcut reseptörlerin çıkarılması onları evrensel hale getirir. - Hücreleri T-hücreleri (CD7 T-hücresi işaretleyici) olarak tanımlayan CD7 adlı bir 'işareti' kaldırmak. Bu adım olmadan, T hücrelerini öldürmeye programlanmış T hücreleri, ürünü 'dost ateşi' yoluyla yok edecekti. - CD52 adlı ikinci bir 'marker' kaldırılıyor. Bu da düzenlenen hücrelerin tedavi sürecinde hastaya verilen bazı güçlü ilaçlara karşı görünmez olmasını sağlar. - Lösemik T-hücreleri üzerindeki CD7 T-hücresi reseptörünü tanıyan bir Kimerik Antijen Reseptörünün eklenmesi. Hücreler CD7'ye karşı silahlanır ve T hücreli lösemiyi tanır ve savaşır. Yeni baz düzenleme teknolojisinde ise araştırmacılar, sağlıklı bir donörden elde edilen T hücrelerine eşsiz modifikasyonlar yaptı. Baz düzenlemeleriyle birkaç anahtar marker değişerek, immün hücrelerini T hücreleri olarak tanımlayabildiler. Yani düzenlenmiş hücreler, diğer T hücreleri için görünmez hale geldi. Diğer baz, donörden alınan markerı kaldırılmış T hücrelerini düzenleyerek; hücreleri evrensel bir tedaviye dönüştürüyor. Böylece tedavi birçok hasta için kullanıma hazır bir ilaç haline geliyor. Böylece T hücresi tedavilerini pahalı ve yavaş doğası tersine çevrilebiliyor. University College London'da gen terapisi profesörü olan Simon Waddington, önceki gen terapilerinde bazı etkileyici başarılara imza atıldığını fakat tedavileri oluşturmanın zahmetli ve uzun sürecinin geniş çaplı uygulanabilirli sınırladığını söyledi. Bir hastadan immün hücrelerinin alınması, bu spesifik hücrelerin genetiğinin değiştirilmesi ve ardından bunların hastaya geri nakledilmesi yavaş ve zaman alan bir süreçtir. Bu çalışmada hücre bankası kurularak, birçok hastanın tedavisi tek bir bankadan sağlanabilir. Bu sayede ölçeklenebilir, ticari açıdan uygun ve standart bir tıbbi ürün olanağı doğuyor, diyor Waddington. Türünün ilk örneği olan bu baz düzenlemeli T hücresi tedavisinin klinik denemeleri devam ediyor. İlk hastadan gelen sonuçlar gerçekten büyüleyici. Genç hasta tüm geleneksel tedavileri tüketmişti ve araştırmaya alınmadan önce palyatif bakım yolunda ilerliyordu. Alyssa adlı hasta, deneysel tedaviyi aldıktan sonraki bir ay içinde lösemiden tamamen kurtuldu. Bugün Alyssa'nın hastalığı halen remisyon sürecinde. Ön klinik deneme, önümüzdeki yıllarda 10 hastayı daha eklemeyi hedefliyor. Ayrıca bu lösemi tedavisi, baz düzenleme teknolojisi için buzdağının sadece tepesi denilebilir. En azından farklı üç deneme daha yapılacak. Yeni denemeler orak hücreli anemi, yüksek kolesterol ve beta-talasemi adı verilen bir kan hastalığını tedavi etmek için genetik baz düzenleme kullanılacak. Eğer tedaviler başarılı olursa, daha ucuz ve uygun bir şekilde insanlar tedavi edilerek, rutin hayatlarına dönebilecek. Güzel gelişme ancak CRISPR teknolojisinin kullanımı daha hızlı olmalıydı, süreç çok yavaş ilerliyor. Bilimsel çalışmalar da zaman önemli ancak günümüzde ki şartlar ile geçmişte ki şartlar çok farklı, yapay zeka, gelişmiş bilgisayarlar, internet ağı sayesinde hızlanan bilgi alışverişi sayesinde bilimsel ilerleme daha verimli halde.


Türkiye'de süper yetenekli genç bilim insanlarının olduğundan kaçımızın haberi var ? Hatta dünyanın en prestijli üniversitelerinde araştırmalar yapan bir sürü Türk bilim insanının olduğunu söylesem . İşte bu yeteneklerden üçü bu yazıda. Enfes bir İstanbul akşamüzeri, Boğaz kıyısındaki otelin bahçesinde oturmuş sohbet ediyoruz. Prof. Dr. Gökhan Hotamışlıgil ile şahsen tanışıklığım birkaç yıl önce ama onu yıllardır tanıyor gibiyim. Önce çocuklarımızdan, çocuk yetiştirmekten, yeni teknolojilerin çocuk beynine olası etkilerinden, tablet-cep telefonu-internet kullanımının çocuklarda hiperaktiviteye yol açıp açmama olasılığından konuşuyoruz. Sonra sıra geliyor esas buluşma nedenimiz olan 'çocuklar'a, Güneş Parlakgül ve Ekin Güney'e. Nasıl buldular sizi diyorum damdan düşer gibi. Önce mektup yazmışlar Harvard'a, Gökhan Hotamışlıgil'e, kendilerini ve çalışmalarını anlatan. Mektup ilgisini çekmiş Hotamışlıgil'in ama hemen cevap yazamamış. Sonra Türkiye'de katıldığı bir bilimsel kongrede bir bakmış en ön sırada takım elbiseler içinde iki genç adam oturuyor; konuşması bitince o gençler hemen yanına gelmişler, kendilerini tanıtmışlar. Onlar Güneş ve Ekin. Ayaküstü sohbette Hotamışlıgil başvurularıyla ilgileneceğini söylemiş ama araya zaman girmiş, başvuran sayısı olağanüstü fazlaymış, Hotamışlıgil'e kendi üniversitesinde Türklere ayrıcalık yaptığı gerekçesiyle arada bir takılanlar oluyormuş, o yüzden de seçimlerinde çok hassas olmaya çalışıyormuş. Aylar sonra yine bir kongre için bu kez Antalya'ya gelmiş ve ne görsün, Güneş ile Ekin yine orada, yine en ön sırada, bekliyorlar konuşmak için. Bu kadar kararlı ve hevesli; ayrıca Güneş ile Ekin'in daha tıp fakültesi ikinci sınıf öğrencisiyken yaptıkları bir laboratuvar araştırmasının makalesini duymak Hotamışlıgil'i tamamen ikna etmiş, Bu yaz ikiniz birden iki ay staja gelin demiş. Bu çocuklarda çok özel bir çekim vardı diyor Hotamışlıgil, Kaynağı da dürüst ve alçakgönüllü kişilikleri ve bilimden duydukları inanılmaz heyecan. Kim mi Güneş ve Ekin? Onları Hotamışlıgil'le bu buluşmamdan iki hafta sonra internet üzerinden yaptığımız bir görüntülü konuşmada tanıdım. Ekin, Gökhan Hoca'yla tanışıp birlikte çalışınca üst düzey bilimin nasıl yapıldığını da gördük diyor. Stajlarının sonunda Türkiye'ye dönüyorlar ama akılları da kalpleri de Boston'da kalmış. Sonra Harvard'da bu kez Harvard Tıp Fakültesi'nin bir Türk öğrenci programına başvuruyor ve bir yıl MIT'den bilimcilerle ortak çalışma imkanı buluyorlar. Bir yıl Harvard'a gelebilmek için İstanbul'da kayıtlarını donduruyorlar. O bir yıl elektron mikroskopunun başından neredeyse hiç kalkmadan çalışıyorlar; o yılın ürünü olan makale Nature Medicine'e kapak olunca da ödüllerini alıyorlar. Bugün Ekin, Harvard Sabri Ülker Merkezi'nde kahverengi yağ hücreleriyle ilgili çalışıyor. Kahverengi yağ hücrelerinin, vücut ısısını düzenlemek, genel olarak metabolizmamızı düzenlemek gibi işlevleri var ama bu hücrelerin bunları nasıl yaptığını yeterince bilmiyoruz. Zaman zaman gazetelerde kahverengi yağ hücreleriyle ilgili mucize benzeri haberler çıkıyor, işte eğer yeterince serin bir odada uyursak kahverengi hücrelerimiz sayesinde uyurken zayıflayabileceğimizi söylüyor haberler. Eğer bu haberler doğruysa Kuzey Kutup Dairesi'nde yaşayan Inuit'lerin ip gibi incecik insanlar olması gerekmez mi? diyorum gülerek, Ekin de gülüyor, Böyle doğrudan sonuç çıkartmak, basite indirgemek doğru değil tabii ama bu hücreleri ve işlevlerini daha iyi öğrenmeliyiz diyor. Güneş ise bir başka cephede, karaciğer hücreleri üzerinde çalışıyor. Obezite karaciğer hücrelerinde tahribata yol açıyor; o tahribat da metabolik hastalıkları tetikliyor. Sağlık bilimlerinin peşine düştüğü çok sayıda kızıl elma var belki ama ulaşılması en çok ses getirecek kızıl elma bu: Metabolik hastalıklara çare bulmak. O kızıl elmayı da Harvard Üniversitesi'nde artık Sabri Ülker Merkezi adını taşıyan araştırma laboratuvarında Prof. Dr. Gökhan Hotamışlıgil liderliğinde 25 kişilik bir ekip de kovalıyor. Güneş Parlakgül, İstanbul doğumlu, Işık Lisesi mezunu. Çocukluğundan beri bilime, en çok da kimyaya ilgi duymuş. Lisedeyken TÜBİTAK'ın düzenlediği bir bilim yarışmasına katılmış, üçüncü olmuş. O çalışma, ertesi yıl Amerika'daki Intel Science and Engineering Fair yarışmasında kimya dalında büyük ödülü kazanmış. Daha da güzeli, Boston'daki meşhur Massachusetts Institute of Technology , bu yarışmada birinci olanların isimlerini Mars ile Jüpiter arasında asteroid kuşağındaki mini gezegenlerden birine vermiş, yani uzayda '23286 Parlakgül' isimli bir mini gezegen var. İlginçtir, Güneş'in aklında başta sağlık bilimleri hiç yokmuş. Ama son iki ay ilgisi sağlık bilimlerine dönmüş. İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi'ni yani Çapa'yı kazanmış ve daha okulun ilk haftasında hikayemizin öteki kahramanı Ekin'le, Ekin Güney'le tanışmış. Ekin Güney de İstanbullu, tıpla tanışıklığı çocukluğundan; çünkü büyükbabası doktor. Çocukluğu ve gençliğinde biyolojiye, hayvanlara çok meraklıymış. Kadıköy Anadolu Lisesi'nde okumuş, basketbol oynar gitar çalarmış, hatta bir grupları bile varmış birlikte blues ve rock çaldığı. Şimdi de fırsat buldukça Boston'da basket oynuyor, gitar çalıyor. Doktor olmak istemiş, Çapa Tıp'ı kazanmış. Fakültedeyken Güneş'le birlikte bir otoimmün hastalık olan behçet hastalığı hakkında bir araştırma yapmış; bu araştırmayla Eczacıbaşı Tıp Ödülü'nü kazanmışlar ki hiç de azımsanmaması gereken bir ödül bu. Ekin, Araştırma aşaması o kadar heyecan vericiydi ki anlatamam diyor. Sonra Güneş'le birlikte Gökhan Hotamışlıgil hakkında bir gazete haberi okumuşlar; merak etmişler Hotamışlıgil'i. Bütün yazdıklarını okuduk kısa zaman içinde diye anlatıyor o günleri Ekin. Bu makaleleri okuduklarında obeziteyle bağışıklık sistemi arasındaki ilişki de ilgilerini çekiyor. Prof. Dr. Hotamışlıgil ile sohbet edip, onun laboratuvarında tam olarak neyi aradığını kavramaya çalışırken, 'Vücudun kalori yanıt mekanizması' diye bir şeyden söz etti. Gökhan Hotamışlıgil metabolik hastalıkların altındaki temeli daha çok karaciğerimizde arıyor. Türkiye'de genç bilim insanlarına verilen önemin, bilime verilen önemin artması dileğiyle.


Bilim adamları tarafından yeni yapılan araştırmaya göre genetiği değiştirilerek iyileştirilmiş HIV virüsü kök hücreler yardımıyla taşınarak, genetik hastalıklara yol açan genler değiştirilerek, hastalar iyileştirildi. Gen terapisi sayesinde genetik hastalıklar kontrol altına alınabiliyor ve hatta genetik hastalıklar iyileştirilebiliyor. Bilim adamları bu terapiyi uygularken, mutasyona uğramış genin yeni bir kopyasını yerleştirerek ya da değiştirerek, hasta kişinin normalleşmesini sağlayacak genleri onlara aktarmış oluyor. Yani bu terapi sayesinde ateşe karşı ateşle savaşılmış olundu. Aslında bu HIV virüsünün terapi için kullanımında bir ilk değil. Bu çalışmanın benzeri bir lösemi vakası için de kullanıldı. HIV virüsü kullanılarak bağışıklık sistemi hücreleri değiştirilerek , vücuttaki tümörlerin tanısı ve öldürülmesi kolaylaşabiliyor. T hücreleri kanseri tanıyamadığından, kanserin yayılmasına neden oluyor bu nedenle bu çok önemli bir çalışma. Bu inovasyonla T hücreleri kanseri algılayacak ve 1000 den fazla kanser hücresini öldürebilecek. Kanser çok hızlı gelişen bir hastalık olsa da yeni enjekte edilen bağışıklık hücreleri bu kanser hücreleriyle savaşarak öldürebilecek. Biffi A, Montini E, Lorioli L, et al. Lentiviral Hemaotpeotic Stem Cell Gene Therapy Benefits Metachromatic Leukodystrophy. Science. 2013. Aitui A, Biasco L, Scaramuzza S, et al. Lentiviral Hemaotpeotic Stem Cell Gene Therapy in Patients With WiskottAldrich Syndrome. Science. 2013.


CRISPR sihri devam ediyor. NYU Tıp Fakültesi'nden bilim insanları 16 kromozomlu bir maya türünü 2 kromozomla çalışabilecek hale getirdi. Sonrasında Çin'den diğer bir ekip,bu 2 kromozomlu yapıyı 1 kromozoma sıkıştırarak dönüştürdü. Ekiplerin bu araştırmaları Nature dergisinde yayınlandı. Kromozom bölgesi. İnsan vücudundaki nerdeyse her hücrenin çekirdeğinde 23 çift kromozom ufak DNA paketleri ve proteinleri yer alır. Bütün ökaryotlar kromozomlara sahiptir ve bunlar hücre bölünmesi ve fonksiyonunda önemli bir rol oynar. Fakat tüm ökaryot türlerinde aynı sayıda kromozom yoktur. Mesela Atlas mavi kelebeğinde 224 çift kromozom bulunur. İşte CRISPR genetik teknolojisi kullanan araştırmacılar ,mayanın fonksiyonunda çok bir fark olmadığını görünce şaşırdı. İki kromozomlu bölünerek aynı normal maya ürerken, tek kromozomlu maya ise sadece biraz yavaş üredi. Diğer suşlarla her ne kadar başarıyla üreme sağlansa da, 2 kromozomlu maya, 16 kromozomlu maya ile üremedi. Bu yeni geliştirilen mayanın önceki mayayla ürememesi onun yeni bir tür olduğunu gösterebilir. Bu çalışmanın gerçek dünyada farklı uygulamaları olabilir. Bu sayede tarımsal ürünler geliştirilerek, biyoyakıtlar üretilebilir ve kromozomları doğada diğer mayalarla üremeyecek şekilde tasarlanabilir. Ayrıca bu araştırma sayesinde Down sendromu ve düşüğe neden olan kromozom anormallikleri aydınlatılabilir.


Yeni yapılan bilimsel bir araştırmaya göre insanların genetik yapısı vücuttaki bakterileri etkileyerek onların şişman veya zayıf olmalarına neden olabiliyorlar. İngiltere Kraliyet Departmanı İkiz Araştırmaları kurumu ikiz gruplarını araştırarak az bilinen bir bakteri grubunun , özellikle zayıf bireylerde kalıtsal olabileceğini tanımladı. Bu mikrop farelere verildiğinde kilo almaya karşı koruma sağladı. Cell dergisinde yayınlanan araştırma sayesinde kişiselleştirilmiş probiyotik tedavilere geliştirilerek, kişinin genetik yapısından kaynaklanan obezite kaynaklı hastalıklar önlenebilir. Önceki bir araştırma ise metabolizma ve obezite hastalıklarının, hem genetik varyasyonlarla hem de sindirim sistemi bakterilerinin bileşimiyle ilişkili olduğunu ortaya koydu. Paylaşılan bu etkilere karşın, insan genetik varyasyonu ve bağırsak bakterilerinin çeşitliliği ihmal edilebilir varsayılmıştı. Ulusal Sağlık Enstitüleri tarafından fon sağlanan araştırmada 416 ikiz çiftinden alınan 1000 dışkı örneğinden alınan mikropların genetik haritasını çıkarıldı. % 100 aynı genleri paylaşan tek yumurta ikizlerinde benzer spesifik mikropların bolluğu, çift yumurta ikizlerinden daha fazla görüldü. Bu bulgular genlerin bağırsak bakterilerinin bileşimini etkilediğini gösteriyor. Konağın genetiklerinden en yoğun biçimde etkilenen bu spesifik bakteri türü, geçenlerde 'Christensenellaceae' olarak adlandırıldı. Bu bakteri familyasının üyeleri obezlerden ziyade zayıf insanlarda oldukça bol bulunuyor. Ayrıca bu bakterilerle tedavi edilen mikroplar , diğer farelere göre daha az kilo alıyor. Bu da obezite tedavisinde bu bakterinin sayısının arttırılarak uygulanabileceğini gösteriyor. King College İkiz Araştırmaları Departmanı ve Genetik Epidemioloji Bölüm Başkanı Tim Spector şöyle diyor : ' Bağırsaklarda yaşayan spesifik mikrop gruplarına ilişkin elde ettiğimiz bulgular obeziteye karşı koruyucu olurken, bunların bolluğunun genler tarafından etkilendiği görülüyor.İnsan mikrobiyomu obeziteyle mücadele etmek için heyecan verici yeni tedaviler ve diyetleri hedef gösterebilir. İşte ikizler bunun bağlantılarını gözler önüne sermede inanılmaz derecede değerliler. Bu nedenle İngiltere'de geniş çaplı bir mikrobiyom araştırması yapmak istiyoruz. Kitle katılımlı bu testle herkesin kişisel bağırsak bakterileri genetik olarak test edilebilecek. www.britishgut.org'u kullanarak küçük bir bağış ve basit bir posta kitiyle bu mümkün olabilecek. Dileğimiz binlerce insanın katılımıyla sindirim sistemimiz ve sağlığımız üzerine büyük keşifler yapmaya devam etmemiz'. Yapılan bu araştırmanın bağırsak bakterilerinin ilk kez kalıtsal olabileceğini gösterdiği belirtiliyor. - Julia K. Goodrich, Jillian L. Waters, Angela C. Poole, Jessica L. Sutter, Omry Koren, Ran Blekhman, Michelle Beaumont, William Van Treuren, Rob Knight, Jordana T. Bell, Timothy D. Spector, Andrew G. Clark, Ruth E. Ley.Human Genetics Shape the Gut Microbiome. Cell, 2014; 159 (4): 789 DOI:1016/j.cell.2014.09.053


Gerçek Bilim, Digital Age dergisi 2014 Mart sayısında yayınlanan Blogger Guide ekinde bumerang yazarları arasında yapılan değerlendirmeye göre en iyi 5 bilim blogu arasında birinci sırada gösterildi. Gerçek Bilim gün geçtikçe artan kaliteli okuyucu kitlesi ve içeriği sayesinde artık Türkiye' de en eşsiz bilim sitelerinden biri oldu. Bilim ve teknolojiye artan ilgi sebebiyle her gün ağa pek çok teknoloji sitesi katılsa da Türkiye' de kaliteli ve düzenli içerik sunan bilim sitesi için pek fazla alternatif yok. İşte bilimsel ve teknolojik olarak eşsiz ve kaliteli içerik sunmayı hedefleyen Gerçek Bilim sitesi her geçen gün kendini geliştirmeye ve sizi son bilimsel gelişmelerden haberdar etmeye devam ediyor. Kaliteli bilginin paylaşıldığı sitemize verilen değerin gün geçtikçe arttığını görmekteyiz. Umarız siz okuyucularımız için daha fazla ve güncel içerik ekleyerek bilimsel ve teknolojik açlığınızı kapatırız. Daha Chip, Hürriyet.com.tr vb. haber dergilerinde çıkan GerçekBilim şimdide Digital Age dergisinde. Digital Age dergisi hakkında bölümünde kendinden böyle bahsetmiş. Digital Age deyince akla öncelikle teknoloji geliyor ama bu bir teknoloji dergisi değil. Bizim için teknoloji yalnızca bir çıkış noktası, esas odağımız ise dijital teknoloji altyapısının yarattığı yeni iş dünyası ve yeni hayat olacak. Bu dergide yazılımdan donanıma, GSM'den telekoma oyundan müziğe, dijitalin hüküm sürdüğü bütün endüstrilerden izler bulabileceksiniz Digital Age dijitalin yarattığı yeni hayatı, yeni iş yapma biçimlerini, yeni kültürü, bu yeni hayatın yansımalarını, imkanlarını, semptomlarını, sorunlarını, kısacası her şeyini yansıtan, anlatan, ortaya çıkaran, deşifre eden bir yayın, 'bir çağ' dergisi olacak. Sizi bizimle birlikte henüz eşiğinde olduğumuz ve şaşkınlığını üzerimizden atamadığımız bu yeni çağı yaşamaya, anlamaya ve anlatmaya davet ediyoruz. Digital Age'nin verdiği ek 'blogger guide' yani blog rehberi ekinde sitemiz 30,000' den fazla blog yazarının aktif kullandığı ve Hürriyet'e bağlı Bumerang Network 'te bilim kategorisinde 1 numarada gösterildi. Blogların yükselişte olduğu bugünlerde Bumerang Network üyesi bloglardan bilim, tatil, müzik, sinema, edebiyat, moda gibi 20 farklı kategoride kendi alanlarında en fazla ilgi çeken 100 blogtan biri olarak gösterildi. Digital Age'in sitemiz hakkında verdiği bilgi ise şöyle; Blogda yazan yazarlar dışında, Video ve Yeni İcatlar bölümü bloğun dikkat çeken kategorileri arasında yer alıyor. Oğuz Sezgin tarafından kurulan blogda yer alan çoğu bilimsel haber ve teknoloji yazısı oldukça ciddi kaynaklardan derleniyor ve herkesin anlayabileceği düzeye indirilip yayınlanıyor. Siteye abone olarak güncel bilgilerin hergün mail'e gönderilmesi de mümkün . Bu başarıda emeği geçen tüm Gerçek Bilim yazarlarına ve aileme teşekkürü bir borç bilirim. Gerçek Bilim okurlarına da tekrar teşekkür ederiz. Bilgi paylaştıkça artar, paylaşımlarınıza devam edin ve Gerçek Bilim'i yükseltin. Türkiyede Bilim ve Teknoloji alanında çok iyi yerlerde değiliz. Çünkü bazı önemli Kimyasalları yurtdisindan ithal ediyoruz.Oysa bizim de ana üreticisi olduğumuz kimyasallar mevcut.Bunlar en arasinda en başlicasi, Borik Asit,Boraks dir. Ama teknolojinin diger yapistaslarini olusturan; titanyum dioksit,potasyum permanganat,hidroflorik asit,askorbik asit,payet kostik,mono sodyum glutamat,fosforik asit,sles bu gibi önemli kimyasal hammaddeler ithal edilmektedir.


İşte bunu anlamak için klasik kara deliğin ne anlama geldiğini ve Hawking'in probleminin nerde başladığını öğrenmek lazım. 1915 yılında Einstein genel görelelik teorisinden denklemler üreterek yerçekimine bakış açımızı değiştirdi. Einstein'ın denklemleri, alman fizikçi Karl Schwarzschild 'in kütlenin dışa doğru küresel dağılımında çekim alanını belirlemek için kullanmasıyla zora girdi. Sonunda ise Schwarzschild, sonucu daha korkunç bir şekilde bağlayarak, cismin tümüyle içine çökebileceğini tahmin etti. Kütlenin tekillik merkezine doğru ışığın bile kaçamayacağı bir yerçekimsel alanla sarılacağını iddia etti. Her kara delik için ışığın kaçamadığı ve hapsedildiği bir çizgi vardır. Bu çizgiye olay ufuğu denir. İşte olay ufuğu kara delikleri evrende ayıran şeydir. İşte böylece klasik kara delik deyimi, genel rölativite teorisinden türetildi. 20.yy'ın başlarında diğer temel kuvvetleri anlamak için dervrimsel bir buluş kuantum mekaniği kullanılmaya başladı. 1970'lere gelindiğinde ise Stephen Hawking en ünlü atılımlarından birini yaparak, olay ufkunda neler olduğunu kuantum mekaniksel olarak açıklamayı düşündü. Olay ufkunda kütle parçacıklarının merkezi tekillikte nasıl ayrışıp yok olduğunu anlamak gerekiyordu. İşte Hawking, kara deliklerden uzaya radyasyon sızdığını, bu radyasyonun çekimli çekirdek tarafından yavaşça emildiğini, hatta yeterli zaman olduğunda kara deliklerin bu radyasyonu tümüyle buharlaştırabileceğini gösterdi. İşte kuantum mekanik bu işe karıştığında klasik kara delik terimi ölmüş oldu. Hawking' ten gelen son araştırmaya göre, kuantum mekanikle genel rölativite birleştirildiğinde, kütlenin vakumu cips formasyonunu yani olay ufkunu engelleyeceğinden, yerini daha geçici bir görünür ufuk ile değiştiriyor. İşte görünür ufuk olay ufkuyla aynı işi yapıyor. Yani maddeyi ve radyasyonu hapsediyor fakat bu geçici bir süre alıyor, sonunda ise madde ve radyasyon ve de birlikte taşıdıkları bilgi salınıyor. Kara deliklerden uzaya bilgi sızmaması gerekirken, sonunda tümüyle buharlaşma olduğunda yayılım olabileceği, orada bir kalkana ihtiyaç olmadığı ve güvenilir bir gözlemcinin tekrar kara deliğe ilerleyebileceğini belirtiyor. Astronomlar için galaksilerin merkezlerinde yer alan yoğun çekim alanları yani evrendeki en enerji dolu prosesler olay ufukları çok az iş yaptığından kara delikler halen gayet mevcut. Yani astronomik açıdan kara deliklere hiçbir şey olmadı. Yani Hawking'in demek istediği, genel rölativite denklemlerini yarattığı ve kuantum mekaniğin içerdiği klasik kara delik ilkesinin ve olay ufkunun olmadığı. Olay ufkundaki bu ışığın kaçma ya da kaçamaması olayının düşünüldüğünden çok daha kompleks olduğu belirtiliyor. Fakat halen 40 yıldan fazladır mevcut orijinal araştırmadan gelen ipuçları mevcut. Tabi medyanın yaptığı manşette olduğu gibi kara delik yok gibisinden bir başlık sırf ilgi çekmek için olsa gerek. Kara deliklerin düşünüldüğünden daha karmaşık olması , çekim ve kuantum ilkelerini iyice bir şekilde birleştirilmedikçe açıklanamayacak gibi gözüküyor. Hawking önerdiği çözüm oldukça zekice gözükmekle beraber , kara delikler var oldukça bu konuda pek çok yeni şey keşfedilecek teoriler ise gelişecek ve dallanacak . İşte bilim dogmatik değil tümüyle akılcı bu yüzden. Her an her şey değişebilir ve gelişebilir.


Oak Ridge National Laboratuvarı'ndan bilim insanları, SEBS plastik hammaddesini ileri dönüşüm yaparak, açıdan bilinen en sağlam malzemeye dönüştürdü. Malzemenin küçük bir parçası bile 136 kg'a kadar ağırlık taşıyabiliyor. Bilim insanları polistiren-b-poli -b-polistiren polimerini başlangıç noktası alarak üzerinde kimyasal ayarlamalar yaparak tekrar kullanılabilir süper yapıştırıcıya dönüştürdü. Dinamik çapraz bağlama prosesiyle normalde uygun olmayan malzemeler arasında köprüler kuruluyor. Bilim insanları silika nanoparçacıklar ve boron esterleri kullanarak SiNP adını verdikleri eşsiz bir çapraz bağlı kompozit geliştirdi. Boron esterleri yapıştırıcının tekrar kullanılabilmesini sağlıyor ve çapraz bağların kolayca oluşturup, kopmasını tekrarlamasına imkan veriyor. Burada yapılan keşif, SEBS'in hidroksil grupları ile yeniden bağlar oluşturarak, istenilen işlere özellikleri adapte edebilmesidir. Ayrıca benzer tersinir bor ester bağlarının hidroksil gruplarına sahip farklı yüzeylerde oluşabildiğini bulduk, diyor araştırmanın başyazarı Anisur Rahman. Eşsiz malzemenin içindeki çapraz bağlar değişerek, cm2'de 136 kg'a kadar taşıyabilecek kadar güçlü yapışabiliyor. Ayrıca araştırmacılar malzemenin ayrılmasını test ettiğinde, piyasada mevcut bulunan yapıştırıcılardan çok daha güçlü olduğunu buldu. Bununla beraber yeni yapıştırıcı hem geri dönüştürülebiliyor hem de 204 C'ye kadar performansını koruyor. Bilim insanları yapıştırıcının uzay sanayi, otomotiv ve inşaat sektöründe kullanılabileceğini düşünüyor.


Dünyadan sadece 4 ışık yılı uzakta bulunan en yakın yıldızın etrafında yaşanabilir bölgede bir gezegen keşfettiler. ESO teleskopları ve diğer teleskopları kullanan araştırmacılar, Güneş'ten sonra Dünya'ya en yakın yıldız olan Proxima Centauri'nin yörüngesinde dolanan bir gezegene dair oldukça güçlü kanıtlar elde ettiler. Uzun süredir aranan Proxima b adlı dünya, soğuk kırmızı konak yıldızının etrafındaki bir turunu 11 günde tamamlıyor, gezegenin yüzey sıcaklığı ise suyun sıvı halde kalabilmesini sağlıyor. Bu kayalık dünya Yeryüzü'nden biraz daha büyük ve bize en yakın ötegezegen bu sayede burası Güneş Sistemi dışında yaşam barındırabilecek en yakın yer olabilir. Bu önemli gelişmeyi aktaran çalışma Nature dergisinde 25 Ağustos 2016 tarihinde yayımlanacak. Güneş Sistemi'ne dört ışık-yılından biraz daha uzakta bulunan Proxima Centauri adlı kırmızı-cüce yıldız Güneş'ten sonra Yeryüzü'ne en yakın yıldız konumundadır. Erboğa takımyıldızında yer alan bu soğuk yıldız çıplak gözle görülemeyecek kadar sönük olup, Alpha Centauri AB olarak bilinen ve çok daha parlak olan yıldız çiftine oldukça yakındır. Proxima Centauri 2016'nın ilk yarısında Şili'deki La Silla'da bulunan ESO 3.6-metrelik teleskopu üzerindeki HARPS tayfölçeriile düzenli bir şekilde gözlendi ve dünya genelindeki diğer teleskoplarla eş zamanlı olarak görüntülendi . Londra Queen Mary Üniversitesi'nden Guillem Anglada-Escude liderliğindeki bir gökbilimciler ekibi tarafından yürütülen bu kampanyaya Soluk Kırmızı Nokta adı verildi ve yıldızın yörüngesinde bulunan muhtemel bir gezegenin yıldız üzerindeki etkisinin ölçülmesi hedeflendi . Toplum tarafından geniş ölçüde merak edilen bir konuda yürütülen bir araştırma olması nedeniyle kampanyanın Ocak-ortası ile Nisan 2016 tarihleri arasındaki ilerleyişi Pale Red Dot web sayfası ve sosyal medya aracılığı ile paylaşıldı. Bunun yanısıra dünya genelindeki uzman araştırmacılar tarafından konu hakkında çok sayıda popüler makale de hazırlandı. Daha önce ESO gözlemevlerinde ve diğer tesislerde elde edilen gözlemler Soluk Kırmızı Nokta verileri ile birleştirildiğinde gerçekten heyecan verici bir sonucu ortaya çıkarmış oldu. Proxima Centauri bazen Yeryüzü'ne saatte 5 kilometre hızla yaklaşıyor normal insan yürüyüş temposu ve bazen aynı hızla uzaklaşıyordu. Dikey hızdaki bu düzenli hareket kendini 11.2 günde bir yenilemekteydi. Doppler kaymalarındaki küçük değişimlerin dikkatli analizleri sonrasında Proxima Centauri'den yaklaşık 7 milyon kilometre ötedeki bir yörüngede Yer-Güneş mesafesinin sadece % 5'i kadar bir uzaklıkta Yeryüzü'nden 1.3 kat daha büyük kütleye sahip bir gezegenin dolandığı ortaya çıkarıldı . Proxima Centauri gibi kırmızı cüceler aktif yıldızlardır ve yörüngelerinde gezegen varlığına dair davranışlar sergileyebilirler. Bu olasılığı eleyebilmek için ekip ayrıca Şili'de bulunan San Pedro de Atacama Göksel Keşifler Gözlemevi'ndeki ASH2 teleskopu ve Las Cumbres Gözlemevi teleskop ağını kullanarak kampanya boyunca yıldızın ışık değişimini dikkatli bir şekilde görüntülediler. Yıldızda parlama etkinliği gerçekleştiği esnada alınan dikey hız verileri son analiz çalışmasında dikkate alınmadı. Proxima b'nin yıldızına olan uzaklığı Güneş Sistemi'ndeki Merkür'ün Güneş'e uzaklığından çok daha yakın olsa da, yıldızın kendisi Güneş'ten oldukça sönüktür. Sonuç olarak Proxima b yıldızın etrafındaki yaşanabilir bölgede bulunmakta olup suyu sıvı halde tutacak bir yüzey sıcaklığına sahip olduğu tahmin edilmektedir. Proxima b'nin yörüngedeki sıcaklığına rağmen, yüzeydeki koşullar yıldızdan kaynaklana mor-ötesi ve X-ışın parlamalarından güçlü bir şekilde etkileniyor olabilir gezegene ulaşan enerji Güneş'ten Yeryüzü'ne ulaşan enerji miktarından çok daha fazla . Proxima b'nin yaşanabilirlik durumu ve gezegen üzerindeki muhtemel iklim koşulları iki ayrı araştırma makalesi olarak tartışılmıştır. Bulgulara göre sıvı haldeki su gezegenin yüzeyinde sadece en güneşli bölgelerde bulunabilir, bu bölgeler ya gezegenin güneşi sürekli gören yarıküresinde ya da tropikal kuşakta olabilir (3:2 rezonans dönüşü). Proxima b'nin dönüşü, yıldızından kaynaklanan güçlü ışınım ve gezegenin oluşum geçmişi buradaki iklim koşullarını Yeryüzü'ne göre oldukça farklı hale getirmektedir ve muhtemelen gezegende farklı iklimler bulunmuyor. Bu keşifle birlikte gelecekte daha yoğun araştırmalar hem şu anki aygıtlar hem de Avrupa Aşırı Büyük Teleskopu gibi gelecek nesil dev teleskoplarla gerçekleştirilmeye devam edecek. Proxima b Evren'de yaşam için araştırılacak temel kaynaklardan biri haline gelecek. Bununla birlikte, StarShot projesi sayesinde Alpha Centauri sistemi de insanlığın başka bir yıldız sistemine gerçekleştireceği ilk ziyaretin hedefi konumundadır. Soluk Kırmızı Nokta kampansıyla alınan verilerin yanısıra, araştırma makalesinde Proxima Centauri'yi uzun yıllardan bu yana gözleyen bilim insanlarının katkıları da bulunmaktadır. Bunlar arasında UVES/ESO M-cüce programı ve ötegezegen araştırma öncülerinden R. Paul Butler da yer almaktadır. Erişime açık olan HARPS/Cenevre ekibinin uzun yıllardır aldıkları gözlemler de eklenmiştir. Soluk Kırmızı Nokta Carl Sagan'ın Yeryüzü için ifade ettiği ünlü soluk mavi noktasına atıf yapmaktadır. Proxima Centauri bir kırmızı cüce yıldız olduğundan çevresindeki gezegeni kızıl bir parıltıya maruz kalmaktadır. Bugun duyurulan tespit teknik olarak 10 yıldan bu yana gerçekleştirilmesi mümkün olan bir çalışmaydı. Aslında, daha küçük genlikli sinyaller daha önceden alınabilmişti. Bununla birlikte, yıldızlar düzgün birer gaz küresi değildir ve Proxima Centauri de aktif bir yıldızdır. Proxima b gezegenine ait güvenilir tespit yıldızın dakikalar mertebesinden on yıla kadar uzanan süreçte nasıl değişim sergilediğinin ayrıntılı bir şekilde anlaşılabilmesinden ve fotometrik teleskoplarla parlaklık değişiminin görüntülenmesinden sonra mümkün olabilmiştir. Bu tür bir gezegenin su ve Dünya-benzeri bir yaşam türünü destekleyebilmesi yoğun teorik bir tartışma konusudur. Yaşama karşı getirilen ana endişeler yıldızın yakınlığı ile ilgilidir. Örneğin kütleçekimsel kuvvetler muhtemelen gezegenin aynı yüzeyini yıldız yönünde kitleyerek sürekli gün ışığına maruz bırakabilir, bu sayede gezegenin diğer yüzü sürekli karanlık kalacaktır. Gezegenin atmosferi de yavaşça buharlaşabilir veya güçlü mor-ötesi ve X-ışın radyasyonu nedeniyle Yeryüzü'nden farklı bir karmaşık kimyaya sahip olabilir, özellikle yıldız yaşamının ilk birkaç milyar yılında. Bununla birlikte, bunlardan hiçbirisi kesin olarak doğrulanmamıştır ve gezegen atmosferinin doğrudan gözlenmesi dışında herhangi bir karara varılması güçtür. Benzer faktörler TRAPPIST-1 etrafında yeni bulunan gezegenler için de geçerlidir. Bir gezegenin atmosferini araştırmak için bazı yöntemler yıldızının önünden geçişi esnasında yıldız ışığının Yeryüzü'ne ulaşırken gezegenin atmosferinden geçişine dayanmaktadır. Şu anda Proxima b'nin yıldızının önünden bu şekilde bir geçişi için olasıklar son derece düşük, ancak yine de bunun için gelecekte gözlemler planlanıyor.


Her ne kadar giyilebilir elektronikler gün geçtikçe, gelişse de halen şarjlı rigit pillere ihtiyacımız var. Singapur Nanyang Teknoloji Üniversitesi'nden bilim insanları tarafından geliştirilen yeni batarya ise esnek ve emici yapısıyla teri emerek güç üretiyor. Böylece çok daha kullanışlı giyilebilir elektronikler yapılabilecek. 2 cm x 2 cm boyutunda olan bu batarya düz ter emici bir kumaşa basılıyor. Bu kumaş kol veya bilek bandına dönüştürülebilir. Böylece akıllı saatler ya da biyosensörlerde kullanım alanı olabilir. Tekstil o kadar emici ki, kişinin terlemesinden bağımsız olarak her zaman bataryaya güç sağlayabiliyor. Batarya hidrofilik bir molekül olan poli üretan-akrilat ve mikroskobik gümüş taneciklerinden oluşuyor. Terden gelen klor iyonları ve asiditeye maruz kaldığında tanecikler bir araya toplanıyor. Taneciklerdeki kimyasal reaksiyonlar elektrik iletkenliğini arttırıyor ve bu tanecikler arasında elektrik akımı akışına neden oluyor. Laboratuvarda yapılan testlerde gönüllünün bileğine batarya takılarak, yarım saatliğine sağlık bisikletinden pedal çevirmesi istendi. Kişi spor yaptığında 4.2 volt ve 3.9 miliwatt çıkış gücü elde edildi. Bu güç ile sıcaklık sensörü çalıştırılarak, cep telefonu ekranına bluetooth ile sürekli olarak veriler aktarılabiliyor. Bataryanın diğer bir artısı ise toksik kimyasallar veya ağır metaller içermediğinden zararlı elektronik atıklar oluşturmayacaktır. Bizim cihazımız mevcut teknolojilerden çok daha dayanıklı ve günlük içinde tekrarlanan stres veya tere karşı dayanabileceği gösterdik. Bataryamızın ince olması, giyilebilir teknolojiler açısından iki problemi çözebiliyor: Geleneksel saat pilleri estetik tasarım arayan kullanıcılar için problem teşkil ederken, daha ince bataryalar materyalin gün boyunca yeterli şarj taşıma kabiliyetini törpüleyebilir, diyor baş bilim insanı Prof. Lee Pooi See. Araştırma Science Advances dergisinde yayınlandı. Caltech ve Binghamton Üniversitesi'nden bilim insanları da terle çalışan giyilebilir elektronikler geliştiriyor.


GlaxoSmithKline ilaç firması ve Laval Üniversitesi' nden araştırmacılar, Alzheimer hastalarında beynin doğal savunma mekanizmalarını stimüle etmenin bir yolunu buldular. Bu büyük gelişmenin detayları, 15 Ocak tarihli Proceedings of the National Academy of Sciences araştırma dergisinin online sürümünde yayınlandı. Böylece Alzheimer için tedavi geliştirilecek ve hastalığı önlemek için aşı üretilebilecek. Alzheimer hastalığının temel karakteristik özelliklerinden biri de, toksik olarak bilinen amiloid beta molekülünün üretiminde artış olmasıdır. Sinir sisteminin savunma hücreleri olan mikroglial hücreler bu molekülü ortadan kaldıramaz ve senil plakları olarak birikirler. Sonrasında ise Prof. Dr. Serge Rivest liderliğindeki ekip, beyin immün sistemi hücrelerini aktivitesini stimüle eden bir molekül belirlediler. Bu molekül MPL yıllardır aşı adjuvanı olarak, GSK tarafından yıllardır güvenle kullanılıyor . Alzheimer semptomu gözlenen farelere, 12 hafta boyunca haftalık enjekte edilen MPL molekülü sayesinde senil plaklarda %80 ' e varan gerileme sağlandı. Bununla beraber, farelerin yeni görevler öğrenme yeteneğini ölçen testlerde bilişsel fonksiyonlarında belirgin ilerleme saptandı. Araştırmacılar MPL 'i iki yolla uygulayabiliyorlar. Alzheimer hastalığı olan kişilere , ilerlemeyi yavaşlatmak için intramusküler yolla verilebiliyor. Ayrıca amiloid beta molekülüne karşı antikor geliştirmek için üretilen aşı yoluyla da verilebiliyor. Alzheimer aşısı, hem Alzheimer hastalarında hem de hastalık için risk faktörlerine sahip insanlarda uygulanabilmekte. Şimdiye kadar etkin tedavisi bulunamamış olan Alzheimer hastalığında yeni geliştirilen tedavi yöntemi çığır açacak kadar ümit vaat ediyor.


IPCC tarafından yayınlanan özel bir raporda; insanlığın toplumun her alanında eşi görülmemiş ve hızlı değişiklikler yaparak global ısınmayı 1.5 C 'de sınırlandırması gerektiği belirtildi. Böylece global ısınmanın yıkıcı etkileri bir nebze azaltılabilecek. Endüstri devrimiyle beraber küresel ısınmanın ortalama 1 C arttığı düşünülüyor. Aralık 2015'de 195 ülke Paris Anlaşmasını imzalayarak, iklim değişimine karşı dünya çapında bir tepki verdi. Bu anlaşmanın hedeflerinden biri global ısınmayı endüstri başlangıcı 2 C altı seviyede tutarak, yüzyılın sonuna doğru 1.5 C'lik artış hedefinde tutmak amaçlandı. 2018 Aralık ayında Paris Anlaşması'nı imzalayanlar Katowice Polonya İklim Değişimi Konferansında alınan kararların ilerleyişini inceleyecekler. Yeni IPCC raporunda ise 1.5 C ila 2 C sıcaklık artışı ile gelişen sayısız iklim değişiği tehditleri karşılaştırılacak. Ayrıca bu artışı geriye çevirmeye dair yapılabilecek aksiyonlar da değerlendirilecek. Bu rapor 40 ülkeden 91 bilim insanı tarafından kaleme alındı ve 6000'den fazla bilimsel referansa atıf yapıyor. Binlerce uzman ve hükümet çalışanını temsil ediyor. Araştırma, küresel iklim politikasının kritik yönlerini tartışırken, gelecek konferansta imzacıların kullanacağı önemli bir bilimsel girdinin parçası olacak. Bu rapordaki anahtar mesajlardan biri 1 C'lik global ısınmanın; ekstrem hava durumu, deniz seviyesinde yükselme, Artik deniz buzundaki azalma ve diğer değişikliklere neden olduğuna inanmak olacaktır,diyor IPCC Çalışma Grubu Eş Başkanı Zhai. Araştırmanın yazarları; 2 C yerine, iklim değişiklik limitini 1.5 C'de iklim değişikliğinin yıkıcı etkilerini hafifletmek adına ne kadar hayati olduğunu vurguluyor. Örnek verecek olursa küresel deniz seviyesinde beklenen artışın değişimi verilebilir . 2 C sıcaklık artışı, potansiyel olarak dünyanın okyanuslarında 10 cm (3.9 inç) yükselmesine neden olur ki; 1.5 C artış senaryosuna göre çok daha yüksek bir miktar. Belki bu çok gelmeyebilir ama yarım derecelik bir fark bile , ada kıyılarında yaşayan 10 milyon kişinin seller ve diğer afetlere karşı çaresiz bırakabilir. Ayrıca 2 C'lik senaryoda Dünya'nın okyanuslarının asitliği önemli miktarda artacağından, oksijen miktarı da düşecektir.Bu gibi faktörler deniz biyoçeşitlilik, ekosistemler ve balık hayatı için önemli bir risk teşkil ediyor . Ayrıca 1.5 derecelik sıcaklık sınırı, 2 derecelik senaryoya göre; yüzlerce milyon insanı açlık ve 2050 iklim değişikliği risklerinden koruyacaktır. 2 C'lik bir artış durumunda, daha yüksek ozon ve ısıya bağlı ölüm riski de dahil olmak üzere sağlığımız ve huzurumuz üzerinde önemli bir etkisi olacaktır. Sıcaklık artışı, sıtma ve deng humması gibi potansiyel ölümcül hastalıkların yayılmasına da yardımcı olacaktır. Bunun da ötesinde, mısır, pirinç ve buğday gibi tahıl ürünlerinin verimi iklim değişikliğine bağlı olarak daha da düşecektir. Küresel ısınma şimdiden birçok değerli ekosistem üzerinde yıkıcı bir etkiye sahip. Örneğin; Dünya'nın mercan resiflerinin şaşırtıcı bir oranda yok olmasına neden oluyor. Yapılan incelemede , insanlığın ısınmayı 1.5 C'ye kadar frenleyememesi durumunda , hemen hemen tüm mercan resiflerinin , yükselen sıcaklıklar tarafından azalacağını tahmin etmektedir; bu durumda, resiflerin yüzde 70-90'ını kaybedebiliriz. Paris Anlaşması'nın imzacıları, endüstriden ve binadan, arazi kullanımından, şehirlerin nasıl işlediğine ve elbette enerji üretmeye kadar her şeyde büyük değişiklikler yapmak zorunda kalacaktı. 2030 yılına gelindiğinde, küresel insan kaynaklı CO2 emisyonlarının 2010 seviyelerine göre yaklaşık yüzde 45 oranında düşmesi gerekecektir. 2050 yılına kadar, insanlığın net emisyonlarını sıfıra indirmesi gerekecek. Bu, karbon dioksit yakalama ve depolama ve karbondioksit giderme teknolojileri kullanılarak atmosferden temizlenen herhangi bir artık emisyon ile yenilenebilir enerjiye büyük bir dönüş gerektirecektir. Bu güncelleme için 2016-2035 yılları arasında küresel enerji sistemine 2.4 trilyon dolar yatırılması bekleniyor.


Yeni yapılan bilimsel modellemelere göre ABD'de bu yüzyıl boyunca global ısınma nedeniyle yıldırımlar % 50 artışa geçecek. 14 Kasım tarihli Science dergisinde yayınlanan araştırma 11 farklı iklim modelinin yağış tahminleri ve bulut kaldırma etkileri incelendi. Kaliforniya Berkeley Üniversitesi'nde yapılan araştırmada elde edilen iklim modellerinden birleşmiş bir etki yaratarak, yeryüzüne daha sık elektrik boşalımları yapabileceğini gösterdi. Daha fazla yıldırım düşmesi,daha fazla insana yıldırım düşmesine neden olur. Her yıl yaklaşık yıldırım düşen 1000 kişiden 100'ü ölmektedir. Tabi daha fazla yıldırım daha fazla yangın çıkaracaktır. Ayrıca yıldırımlar atmosferde azot oksit oluşturduğundan atmosfer kimyasının kontrolü için daha fazla güç sarf etmek gerekecektir. ABD Hava Hizmetleri'nden gelen yağış verilerini alarak, radyosonde ölçümleri ve yıldırım sayılarına bakılarak varyasyonlar % 77 oranında ilişkilendirilebiliyor. Gerçekten yıldırım tahminlerinin bu kadar iyi çalıştığını görünce çok şaşırdık,Sonrasında 11 farklı iklim modelini tahmin ederek bu yüzyıl boyunca CAPE faktörünü hesaplayarak Birleştirilmiş İç Kıyaslama Modelleme Projesi'nde( Coupled Model Intercomparison Project -CMIP5) gözlemledik. CMIP iklim modelleyiciler arasında birleştirilmiş atmosfer ve okyanus genel sirkülasyon modelleri standart bir protokolü oluşturuyorlar. Böylece modeller karşılaştırılıyor ve valide edilebiliyor. Bu modeller her 0C artışında, bu yüzyılın sonuna doğru CAPE faktöründe % 11 artış öngörüyor. 2100'e kadar CAPE ve yağış oranlarında % 12 artışa istinaden yıldırımlarda % 50 artış bekleniyor. Alınan veriler karbondioksit emisyonunun yükselmesiyle , sıcaklıkların 4 C derece artacağını öngörüyor. Su buharındaki artış yıldırımlı fırtınalara yakıt olurken, yıldırım oranları sıcaklığa hassas bir şekilde bağlı. Tabi benzer şekilde Türkiye'dede global ısınma kaynaklı yıldırımları artması olasıdır. - D. M. Romps, J. T. Seeley, D. Vollaro, J. Molinari. Projected increase in lightning strikes in the United States due to global warming. Science, 2014; 346 (6211): 851 DOI: 10.1126/science.1259100


Elif Bilgin'in çalışması Google Bilim Fuarı'nda binlerce proje arasından sıyrılarak 15 Global Finalist'ten biri olmaya hak kazandı ve popüler bilim dergisi Scientific American'ın Science in Action ödülünün de sahibi oldu. İstanbul'da yaşayan 16 yaşındaki Elif, 2 yıl boyunca muz kabuğundan biyoplastik üretmek için çalıştı. Tam 10 farklı yöntemi başarısız olsa da yılmayan Elif son iki denemesinde amacına ulaştı ve elektrik yalıtımında kullanılabilecek malzemeyi muz kabuğundan üretmeyi başardı. Google Bilim Fuarı için yürüttüğü bu proje ile Elif, ABD'de yaklaşık 168 yıldır her ay yayınlanan popüler bilim dergisi Scientific American'ın Science in Action ödülünün sahibi oldu. Neredeyse herkesin evinde bile yapabileceği bir şey dediği buluşuyla derginin bu yılki yarışmasında birinci olan Elif'in yarışma maratonu burada bitmiyor. Elif Bilgin Scientific American'ın yarışmasından elde ettiği birincilik ile binlerce proje arasından sıyrılarak, Google Bilim Fuarı'nda 15 Global Finalist'ten biri olmaya hak kazandı.


Google geçenlerde yeni bir interaktif bir yıldız haritası yayınladı. 100,000 yıldız haritası adı verilen bu harita istediğiniz bir noktadan tıkladığınızda etrafınızdaki yerel evrensel boyutu algılamanıza imkan tanıyor. 100,000 yıldızın detaylı bilgisinin ve yakındaki düzinelerce yıldızında 3 boyutlu animasyonlarının yer aldığı bu harita gerçekten büyüleyici. Ayrıca yakından bu yıldızları süper ısıtılmış filamentlerinden yıldızımızdan güneşimizin yüzeyine ulaşabilirsiniz. Galaktik ölçütlerde her yıldızın yerini görsellemek gerçekten bir problem teşkil ediyor. Samanyolu' ndaki 200 milyardan fazla yıldızın her detayını yakalamak bilim adamlarının ve bilgisayarlarının gücünü gerçekten aşan bir şey. Buna rağmen, NASA ve ESA gibi ciddi kaynaklardan alınan görüntüler ve bilgiler işlenerek, güneşimiz ve çevredeki yıldızların konumlarını ve yönlerini belirterek sonunda küçük bir adım atabildik. Deney Google Chrome' un WebGL, CSS3D ve Web Audio desteğini kullanıyor. Müziğin ise büyük çoğunluğu Sam Hulick tarafından yapılmış. Sam Hulick ise , Mass Effect adlı popüler bir video oyununun müziği nedeniyle oyun fanatikleri tarafından iyi biliniyor. Ayrıca bunun galaksinin sanatsal bir sunumu olduğunu hatırlatmakta yarar var, burada gördüğünüz her şey gerçeği tam olarak yansıtmıyor olabilir. Özellikle komşu yıldızların yüzeylerinin yakından görüntüleri. 100,000 Yıldız haritasını görmek için Chrome browser kullanmak zorundasınız. Play tuşunu tıklayarak, uygulamanın tanıtımını görebilir, galaksi hakkında yeni şeyler öğrenebilir ve enteresan hayallere dalabilirsiniz. Farenizin imlecini sağa sola hareket ettirdiğinizde etrafta dönebilirsiniz. 100,000 yıldız haritası için burayı tıklayın.


Google 'ın Hamina, Finlandiya' daki bilgi işlem merkezi, öncesinde kağıt fabrikasıydı. Uzun yıllardır Google tarafından gizli tutulan rakamlar,şirketin devasa işlem gücünün ne kadar elektrik tükettiğini gözler önüne serdi. New York Times' ın haberine göre Google bilgi işlem merkezinin sürekli çalışması halinde 260 milyon watt enerji tükettiği açığa çıktı. Bu tüketim, bir nükleer santralin ürettiği enerjinin yaklaşık dörtte birine denk geliyor. Google bu enerjiyi Gmail, arama motoru, Google Ads, Youtube gibi hizmetleri sağlamak için harcıyor. Google ' ın 2010 için karbon emisyonunun 1.5 milyon metrik tonun biraz altında enerji tükettiği tahmin ediliyor. Yine Google' ın tükettiği tüm elektrik karbon kaynaklı değil, Google rüzgar enerjisi de kullanıyor ama yine de yinede makul bir tonaj mevcut. Tabiki başka bir açıdan düşünürsek, Google' da her gün milyarlarca arama yapılıyor ve bunlar da tabiki benzin tasarrufu sağlıyor. Google aramaları sayesinde kütüphaneye veya seyahat ajansına gitmekten kurtulabiliyorsunuz ve adresleri kolayca bulabiliyorsunuz bu şekilde de enerji tasarrufu yapıyorsunuz. Google' ın araştırmasına göre bir kullanıcı saatte 180 watt tüketiyor bu da 60 watt lık bir lambanın 3 saat yanmasına denk.


Google araştırmacıları ilk kez kuantum bilgisayar kullanarak, kimyasal bir reaksiyonu simüle etmeyi başardı. Reaksiyon oldukça basit olmasına rağmen, kuantum bilgisayarların pratik kullanımını kanıtlamak açısından, bu başarı büyük önem teşkil ediyor. Atom ve moleküler sistemler kuantum mekaniğiyle işlediğinden, kuantum bilgisayarların daha hassas simülasyonlara imkan vermesi bekleniyor. Kuantum bilgisayarlarda kuantum bitleri yani kübitler sayesinde bilgi depolama ve hesaplama işlemleri yapılıyor. Buna rağmen, kuantum bilgisayarlarda büyük atomların veya kimyasal reaksiyonları hassas bir şekilde simüle etmek oldukça zor. Google ekibi Sycamore'un kuantum bilgisayarını kullanarak, bir kimyasal reaksiyonun ilk doğru simülasyonunu gerçekleştirmeyi başardı. Sycamore 2019 yılında ilk kez klasik bir bilgisayarın yapması imkansız olan bir işlemi gerçekleştirerek, kuantum üstünlüğe ulaştı. İşte bilgisayarın son marifeti diazen molekününün simülasyonu oldu. Diazen 2 azot ve 2 hidrojen atomundan oluşuyor, gerçekleşen reaksiyonda hidrojen atomları, azot atomlarının etrafından farklı konfigürasyonlara giriyorlar. Oluşturulan kuantum simülasyonu, klasik bilgisayarlarla oluşturulan simülasyonlarla kontrol edilerek, onaylandı. Aslen bu reaksiyon kuantum bilgisayarında simülasyon yapmak için çok basit kalıyor ama kuantum bilgisayarlar için bu basamak oldukça önemli bir aşamanın parçasını barındırıyor. Bu algoritmayı daha kompleks reaksiyonları simüle etmek için kullanmak çok daha kolay olacak diyor Babbush: Daha büyük reaksiyonları simüle etmek için, daha fazla kübit ve hesaplama için biraz daha ince ayar gerekecek. Belki bir gün kuantum simülasyonlar kullanarak yeni kimyasallar geliştirilebilir, diyor. İleride daha dayanıklı, hafif ve farklı şekillere girebilen materyallerin önü açılacak demektir.!


Günden güne görünmezlik üzerinde yapılan çalışmalar gerçekliğe yaklaşıyor. Duke Üniversitesi' den bir araştırma ekibi küçük bir silindiri mikrodalga radyasyonda görünmez hale getirmeyi başardı. Bu alet diğer cihazlar gibi mikrodalga radyasyonu diğer aletler gibi yansıtmayarak, illüzyonu mükemmel hale getiriyor. Bu teknik yardımıyla askeri açıdan mikrodalgalara karşı aletleri gizlemek ve telsiz iletişimini geliştirmek mümkün. Araştırmacılar, Nathan Landy ve David R. Smith, metamateryal adı verilen bir malzeme yaratarak, uzun dalga boyundaki mikrodalgaları kenarları boyunca bükerek, gerisindeki her şeyi görülebilir yaparak kendini görünmez kılıyor. 2006 yılında Smith ve meslektaşları teorik açıdan böyle bir görünmezlik cihazı yapılabileceğini ileri sürerek, aynı yıl içinde bazı kusurları olan bir görünmezlik cihazını yapmıştı. Smith ve Landy son çalışmalarında, ufak dalgalanmalara sahip bir yüzey yaratarak, radyo dalgalarını bükmeyi başardı. Aynı dalgaların bir nesneye çarptığında etrafından dolaşması yanstıma yerine absorbsiyon yapıyor. Bu teknik nesneyi mikrodalga sensörler tarafından görünmez kılıyor. Bu cihaz mikrodalgaları yansıtmamasına rağmen halen geliştirilme aşamasında. Işık dalgalanmaları mikrodalgaları büküyor eğer biri cihazı oynatırsa silindirin daha fazlası görünür hale geliyor. Landy normalde silindiri veya herhangi bir cismi gerçekten göremeyeceğinizi, çünkü görünmezlik aygıtı içinde çok fazla yansıma olduğunu belirtiyorlar. Bu sanki daha parlak bir aynaya bakmak gibi oluyor. Radarlar için aslında bu çok kullanışlı değil çünkü dizilim oldukça karışık. Ayrıca bu tarzdan bir görünür ışık için metamateryal üzerinde çalışmanın oldukça karışık olduğunu ve küçük dalgalanmaların çok daha küçük olması gerektiği belirtiliyor. Ayrıca bu yılda Mercedes firması F-cell dediği sıfır emisyonlu arabası için, ledlerle optik illüzyon yaratarak ilgi çekici bir reklam yapmıştı. Araba kameralar yardımıyla arkasındaki görüntüyü öne yansıttığından bir nevi görünmez oluyordu. Böylece Mercedes emisyon açısından arabasının görünmez olduğunu anlatmaya çalışmıştı. Görünmezlik son yılların en ilgi çeken konularından biri ve en son Harry Potter kitaplarında büyülü görünmez pelerin olarak işlendiğinden , konu görünmezlik pelerini olarak da biliniyor.


San Diego Kaliforniya Üniversitesi'nden araştırmacılar, kullanıcının göz hareketlerini algılayarak uzak ve yakındaki cisimlere odaklanabilen bir kontakt lens prototipi geliştirdiler. Böylece sadece gözlerinizi kırparak bir cisme zum yapabileceksiniz. Her ne kadar bilim kurgu filminden fırlamış bir teknoloji gibi, dursa da bu türünün ilk örneği olacak. Şimdilik bu prototip özel bir teçhizat olduğundan, insanlar üzerinde çalışabilecek minyatür bir prototipin yapılması gerekiyor. Fakat bu teknolojinin bile bazı etkileyici kullanım alanları mevcut. Geçenlerde yayınlanan A Biomimetic Soft Lens Controlled by Electrooculographic Signal-Elektrookülografik Kontrollü Biyomimetrik Yumuşak Lensaraştırmasında lensin iki kısmı olduğu belirtiliyor. İlk olarak, lens insan gözündeki lensin çalışma prensibini taklit ediyor. Organik bir doku yerine elektrik akımı uygulandığında şeklini değiştirebilen bir polimer filmlerden oluşan tabakalardan oluşuyor. Dış elektrik kaynağından gelen elektrik iletildiğinde tabakalar genişliyor, lensin kalınlığı azalıyor ya da büzüldüğünde tersi etki gösteriyor. İşte bu iki davranışta da yapay lensin odak noktası değişerek uzaklaşma veya yakınlaşma yapıyor. Araştırmanın asıl ilginç kısmı ise kontakt lensin kontrol edilme mekanizmasının otomatik olması.Sistemde tuşlar yerine insan gözünden gelen Elektrookülografik sinyaller işleniyor. Normalde insan gözünün etrafını çevreleyen bir elektrik alanı vardı. Gözün önü ve arkasındaki bu ölçülebilir potansiyel fark, kişiye hareketleri izleme ve dönüştürme imkanı veriyor. İşte bu yaklaşım sayesinde kısıtlı hareket imkanına sahip engelliler de kontakt lensi kullanabilecekler. Örneğin bir kitabın sayfasını okumak için kafanızı eğdiğinizde, otomatik olarak yakındaki nesneleri odaklayacak uzağa baktığınızda daha uzak bir ufka odaklanacak. Hatta sistemin duyarlılığı çoklu göz kırpmaları tespit ederek, aynı telefoto lensleri gibi değişebilir. Tabi yine de gözlük yerine bu kontakt lensleri kullanmak için teknolojinin rafine olması gerekiyor. Kimse kafasında elektrotlarla çılgın gibi bu lensleri kullanmak istemez. İşte bunun için Ar-Ge şirketlerinin büyük yatırımlar yaparak çığır açıcı birkaç buluş yapması gerekiyor. Google bile gözden şeker ölçen akıllı kontakt lensinden vargeçti. Eğer bu teknoloji kullanışlı bir hale getirilirse, askeri teknolojilerden, tıbba kadar pek çok alanda kullanılabilir. Teknoloji ilerledikçe o lenslere daha neler sığdıracaklar, sanal gerçeklik cihazı bile tarih olabilir.


Günlük olarak giyilebilen biyosensörler kullanarak kan şekeri ya da stres seviyeleri gibi değerlerinizi takip edebilirsiniz. Binghamton Üniversitesi'nden bilim insanları giyilebilir elektronikleri daha konforlu ve daha temiz sinyaller verecek gözenekli silikondan biyosensör geliştirerek devrim niteliğinde bir gelişmeye imza attı. Bu gözenekli silikonlar sayesinde terinizin buharlaşmasını sağlarken pek çok seçeneği de beraberinde getirecek. Araştırmacılar silikon olarak, polimetilsiloksan malzemesini başlangıç noktası olarak seçtiler. Bu malzeme biyosensörlerin geliştirilmesinde sıklıkla kullanılıyor. Esnek ve biyo-uyumlu olduğundan oldukça yararlı. Fakat normalde bu solid yapı gözenekli olmadığından, nefes alabilirliği yok ve bazı problemlere neden oluyor. Atletik görüntülemede, derinizde bu cihaz varsa, cihazın altında ter birikebiliyor. Bu da enflamasyon ve ölçüm gibi problemlere neden olabiliyor, diyor araştırmanın yazarı Matthew Brown. Brown ve arkadaşları electrospinning tekniği kullanarak gözenekli PDMS üretmeyi başardı. Bu teknikte sıvılara elektrik alanı uygulanarak, mikroskopik iplikçikler üretebiliyor. Bu üretim metoduyla insan epidermisindeki kolajen ve elastik iplikçiklere benzer yeni bir malzeme üretiliyor. Ayrıca bu malzeme insan derisine de kendiliğinden yapışıyor. Araştırma ekibi gözenekli PDMS'i bir dizi performans testine tabi tuttu ve egzersiz esnasında terin buharlaşmasında imkan vererek, yüksek çözünürlüklü sinyaller ürettiğini gözledi. Karşılaştırmak için kullanılan gözeneksiz PDMS'de ise terin buharlaşmadığı ve ancak düşük çözünürlüklü sinyaller üretebildiği gösterildi. Terin yanı sıra bu gözenekli materyal küçük moleküller ve gazın geçişine izin veriyor. Araştırma ekibine göre bu şu anlama geliyor, bu malzeme vücut dokularına entegre edilerek yara iyileştiren malzemeler veya oksijen ve karbondioksit gözlemleyen veya insan hücreleri içeren cihazlarda bile kullanılabilir. Araştırma Advanced Materials Technology dergisinde yayınlandı.


Ayrıca araştırmacılar , bu alt tip retina nöronlarının bazı bilinçaltı davranışlardan sorumlu olabileceğini buldu.Işık döngüleri gibi sirkadiyen ritimlerin senkronizasyonunda ve yoğun ışıkta gözbebeğinin küçülmesi gibi bilinçaltı davranışlarda bu nöronlar devreye giriyor. Bu nöronların fonksiyonu daha da iyi anlaşıldığında,ışığın davranışımızı nasıl etkilediğine dair yeni yollar keşfedilebilir. Bu inhibitör sinyaller, sirkadiyen saatin loş ışıkta sıfırlanmasını ve gözbebeğinin düşük ışıkta küçülmesini engelliyor. Böylece görüşümüz adapte oluyor ve günlük fonksiyonuna devam ediyor. Bu sonuçlar sayesinde gözümüzün ışıkta nasıl zarifçe duyarlılık gösterdiğine dair mekanizmayı anlamamızı sağlayabilir. Buna karşın, bilinçaltı davranışlarımızın ışığa karşı duyarsızlığıyla da kıyaslanabilir, diyor araştırmaya liderlik eden Yrd. Doç. Dr. Tiffany Schmidt. Araştırma 1 Mayıs'ta Science dergisinde yayınlandı. Araştırmada , Northwestern Weinberg Sanat ve Fen Fakültesi'nde nörobiyoloji alanında Yrd. Doç. Dr. Tiffany Schmidt ve eski doktora sonrası öğrenci Takuma Sonoda araştırmanın ilk yazarı olarak yer alıyor. Bu çalışmada Schmidt ve ekibi fare modelinde inhibitör retina nöronlarını bloke etti. Alt tip retina nöronları bloke edilince, loş ışık farelerin sirkadiyen ritimini değiştirmesinde daha etkili oldu. İşte bu çevrede ışık değişimleri olduğunda, gözden gelen sinyalin aktif bir biçimde sirkadiyen ritimlerin yeniden düzenlenmesini inhibe ettiğini öneriyor ki, bu beklenmedik bir şeydir. Şöyle bir mantık yürütebiliriz, çünkü çevredeki ışığın parlak/karanlık döngüsünde ufak değişimler olması vücudun tüm sirkadiyen saatini ayarlamayı gerektirmiyor. Sadece ışığın gece-gündüz gibi kalıcı değişimler geçirdiğinde devreye girmesi gerekiyor, diyor Schmidt. Ayrıca Schmidt'in ekibi , gözden gelen inhibitör sinyallerin engellenmesiyle farelerin gözbebeklerinin ışığa karşı daha duyarlı olduğunu buldu. İşleyen hipotezimiz gereği, bu mekanizma gözbebeklerinin çok düşük ışıkta kısılmasını engelliyor. Retinaya çarpan ışık miktarı arttıkça, ışığın az olduğu ortamlarda görmek daha kolaylaşıyor. İşte en azından bu mekanizma, niçin gözbebeklerin ışığın parlaklığı artana kadar küçülmekten kaçındığını açıklayabilir, diyor Sonoda.