Herhalde bugün kullandığımız kablosuz her şey pille çalışıyor. Cep telefonları, bilgisayarlar, kablosuz kulaklıklar,dronelar gibi pek çok şey pille çalışsa da şarj süreleri halen saatleri bulabiliyor. Fakat Singapur Nanyang Teknoloji Üniversitesi'nden bilim insanları sadece 2 dakikada % 70 dolan ve iddiaya göre 20 yıl kullanılabiliyor. Bu piller standart lityum iyon piller arasındaki fark ise anotta kullanılan maddenin türü. Normal lityum iyon pillerde grafit anot kullanılırken, yeni pilde titanyum dioksit jel kullanılarak, pilde oluşan kimyasal reaksiyon hızlandırılarak, hızlı şarj sağlandı. Bu etkiyi yaratmak içinse, insan saçından milyonlarca kat daha küçük nano tüp çubuklara bölerek titanyum dioksiti geliştirdiler. Lityum iyon pillerin aksine anota reaksiyonları hızlandırmak için elektrotları anota bağlamak için katkı maddelerine gerek yok. Bu teknolojinin özellikle elektrikli arabalar için çok önemli olabileceği belirtiliyor. Yeni jenerasyon lityum iyon piller sayesinde elektrikli arabaların 20 kat daha hızlı şarj edilebilir. Bu sayede günümüz arabalarında 500 şarj olan pil ömrü 10,000 şarja çıkabilir. Yeni nesil bu nanotüp jel pili üretmenin oldukça kolay olduğu belirtiliyor. Titanyum dioksit ve sodyum hidroksitin belli bir sıcaklıkta reaksiyonu ile bunun mümkün olduğu belirtiliyor. Nanoteknoloji sayesinde günümüzde benzinli arabalara alternatif olarak elektrikli arabaların menzili arttırılabilir. 5 dakikada şarj olabilecek arabalar belki de benzinli arabaların tahtına oturabilir. Araştırma Advanced Materials dergisinde yayınlanan araştırma daha büyük prototiplerde denenecek. Gelecekte ultra hızlı şarj olan arabalar sayesinde belki de fosil yakıtlar tarihe karışabilir. - Yuxin Tang, Yanyan Zhang, Jiyang Deng, Jiaqi Wei, Hong Le Tam, Bevita Kallupalathinkal Chandran, Zhili Dong, Zhong Chen, Xiaodong Chen.Nanotubes: Mechanical Force-Driven Growth of Elongated Bending TiO2-based Nanotubular Materials for Ultrafast Rechargeable Lithium Ion Batteries (Adv. Mater. 35/2014). Advanced Materials, 2014; 26 (35): 6046 DOI:1002/adma.201470238


Yıllar süren çalışmalar sonucunda ölçülen bir anahtar parçacığın, Modern fiziğin temeli olan Standart Model'i önemli ölçüde değiştirebilir. Standart Model parçacıklar ve evrendeki temel kuvvetlerin etkileşimini başarılı bir şekilde ortaya koyan bir modeldir. Standart model, karanlık madde ve kütleçekimi gibi bulmacanın büyük parçalarını açıklamasa da yürütülen deneylerle oldukça tutarlı tahminler ortaya koymaktaydı. Her şeye rağmen, iyi çalışılmış bir parçacık bu sağlam modelde bir delik açabilir. Standart Model sayesinde parçacıkların, diğer parçacıklarla olan ilişkileri hesaplanabiliyor ve tahmin edilen kütleler parçacık hızlandırıcıdaki gerçek ölçümlerle kıyaslanarak Standart Model'le olan ilişkisi ortaya konabiliyor. İşte bu proses sayesinde büyük bir fark ortaya çıktı yani, tahmin edilmeyen W bozonu. W bozonları zayıf kuvvet taşıyan temel parçacıklardır ve Güneş'tekine benzer nükleer işlemlerde ortaya çıkarlar. Standart Model'e göre bu kütle Higgs bozonu kütleleriyle ilişkili ve atomaltı parçacıklarında üst kuark olarak adlandırılıyor. Fermilab Çarpıştırıcı Dedektörü'nden 400 civarı bilim insanı, Tevatron çarpıştırıcısındaki 26 yıllık verideki 4.2 milyon W bozonu adayını inceledi. Bu hazine avında araştırmacılar W bozonunun kütlesini 0,01 doğrulukla inceledi. Bu ölçüm , önceki en iyi ölçüme kıyasla iki kat daha iyi. Hesaplamalardan yola çıkarak W bozonunun kütlesini 9.4 MeV belirsizlikle, 80,433.5 Mega elektron hesapladılar. Standart Model'de daha önce tahmin edilen ölçüm 80,357 MeV ve 6 MeV belirsizlikti. Ayrıca bu anomaliyi en son LHC ölçtüğünde 80,354 MeV (+/- 32 MeV) değerini elde etmişti ki, bu değer Standart Model'e çok daha yakındı. Peki neler oldu? Araştırmada yer almayan bazı fizikçiler oldukça rahat aslında. Ancak yeni CDF analizini yapan bilim adamları, bu değerlere ulaşmak için kullandıkları prosedürlerin uzun yıllar boyunca düzgün bir şekilde incelendiğini söylüyor. Aslında, bu elde edilen son değer bu kalite kontrolleri tamamlanana kadar analizörlerden gizlendi. Yapılan iyileştirmeler ve ekstra kontroller sonucunda bu inanılmaz sonuç ortaya çıktı. Parçacık dedektörümüze ilişkin gelişmiş anlayışımızı ve W bozonunun diğer parçacıklarla etkileşimlerinin teorik ve deneysel anlayışındaki ilerlemeleri hesaba kattık. En son sonucu açıkladığımızda, bunun Standart Model tahmininden farklı olduğunu gördük, diyor CDF analizinin baş yazarı Ashutosh Kotwal. Eğer bu yeni rakam doğrulanırsa, Standart Model'in ötesindeki yeni fizik veya bilinmeyen parçacıklara dair yeni ipuçları ortaya konulabilir. Bu yeni parçacık henüz tamamlanmasa da Modern fiziğe dair yeni gizemli aydınlatılabilir.


Sydney Üniversitesi Kimya ve Biyomoleküler Mühendisliği bölümünden bilim insanları, deniz suyundan kolayca elde edilebilir ve yüksek kapasiteli sodyum sülfür batarya üretti. Lityum iyon pillerden daha ucuza mal edilen yeni pillerin enerji kapasitesi de lityuma göre 4 kat fazla enerji depolama kapasitesine sahip olacak. Üniversitenin Kimya ve Biyomoleküler Mühendisliği Okulu'ndan Dr. Shenlong Zhao liderliğinde geliştirilen sodyum-sülfür pil, lityuma göre daha az toksik ve deniz suyundan işlenen bir tür eriyik tuz formunda yer alıyor. Sodyum sülfür piller 50 yıldan fazladır mevcut olsa da düşük enerji kapasiteleri ve kısa döngü ömürleri nedeniyle kısıtlı kullanıma sahiptiler. Basit bir piroliz prosesi ve karbon temelli elektrotlar sayesinde, sülfürün reaktivitesi ve sodyum-sülfür tersinir reaksiyonları geliştirilerek, pil süper yüksek kapasiteye ve ultra uzun ömre kavuştu. Ayrıca Dr. Zhao Na-S bataryayı büyük enerji depolama sistemleri santraller için tasarladı. Bu sayede operasyonel maliyetler düşürülebilecek. Temiz Enerji Konseyi'ne göre, 2021'de Avustralya'nın elektriğinin yüzde 32,5'i temiz enerji kaynaklarından geldi ve sektör giderek büyüyor. Evlerde enerji depolamada büyüyor. Yakın tarihli bir rapora göre, 2021'de 33.000 pil montajıyla rekor kırıldı. Sodyum pilimiz, dört kat daha fazla depolama kapasitesi sağlarken maliyetleri önemli ölçüde azaltma potansiyeline sahip. İşte bu uzun vadede maliyetleri düşürmesine rağmen, giriş için çeşitli mali engellere sahip olan yenilenebilir enerji gelişimi için önemli bir atılımdır, diyor baş araştırmacı Dr. Zhao. Güneş olmadığında ya da rüzgar esmediğinde depolanan enerji kullanılarak, enerji ihtiyacı kolaylıkla sağlanabilir. Avustralya'da daha öncesinde de Tesla dev bir enerji depolama santrali kurmuştu. Laboratuvar ölçeğindeki piller , Sidney Üniversitesi Kimya Mühendisliği Tesisi'nde başarıyla üretildi ve test edildi. Araştırmacılar şimdi yakın zamanda üretilmiş Ah-seviyesindeki torba hücrelerini iyileştirmeyi ve ticarileştirmeyi planlıyorlar. Makale Advanced Material dergisinde yayınlandı. Araştırmaya Sidney Üniversitesi, Wollongoning Üniversitesi, Chonqing Üniversitesi, Adelaide Üniversitesi, Çin Bilim ve Teknoloji Üniversitesi ve Çin Bilimler Akademisi'nden araştırmacılar katıldı. Şarj süresi de kısalırsa, fosil yakıtlıların içleri yanacak!


Yeni bulunan süperiletken sayesinde, kuantum bilgisayarların yapımındaki en büyük zorluk aşılmış olabilir. Araştırmacılar bu buluşun günümüz bilgisayarlarının var olmasında en büyük gelişme olan, silikon çiplerin icadına denk geldiğini düşünüyor. Araştırmada manyetik alanlara dirençli uranyum ditelürür (UTe2) bileşiği sayesinde kuantum hesaplamalarda oluşan hatalar minimuma indirilebilir. Normalde kuantum bilgisayarlarında en büyük problem kübitleri işlevsel ve stabil tutmak. İşte buradaki en büyük problem kuantum uyumsuzlaşması adı verilen, kuantum bileşenleri arasındaki uyumun kaybolmasıdır. Bu gelişme kuantum bilgisayarların silikon dönemi olarak adlandırılabilir. Uranyum ditelürür kullanarak kuantum bilgisayarlarda çalışabilecek verimli kübitler yapabiliriz, diyor NIST'den fizikçi Nick Butch. Butch ve arkadaşları uranyum tabanlı mıknatıs çeşitlerini araştırırken, UTe2'ün kuantum dostu özelliklerini keşfetti. Başlarda UTe2'ün düşük sıcaklıklarda manyetik olabileceği düşünülüyordu fakat bileşik düşük sıcaklıklarda süperiletken oldu. Teknik olarak diğer süperiletkenlerin spini singlet iken, uranyum ditelürürün spini triplettir. Cooper çifti adı verilen bu olayda elektronlar düşük sıcaklıklarda bağlandığından ,farklı olarak şekilde oryantasyona girer. Burada fizik çok kompleks ve çabuk gerçekleşse de, burada asıl önemli nokta Cooper çiftlerinin karşıt dizilmek yerine paralel dizilmesidir. Yani UTe2 dış bozulmalarda bile süperiletkenliğini korumalıdır. Bu paralel spin çiftleri bilgisayarların fonksiyonel kalmasına yardım edebilir. Kuantum dalgalanmalardan kaynaklı anlık çöküşler olamaz, diyor Butch. UTe2 kullanarak topolojik kuantum işleme yaklaşımı kullanılabilir. Bu yaklaşım daha önce hiç denenmediği için ne kadar seçenek doğuracağı bilinmiyor. Böylece normalde var olmayan bir kuazi-parçacık kullanarak kübitler kodlanabilir. Topolojik kuantum bilgisayarları halen hipotetik olsa da eğer işe yararsa gerçekten büyük avantaj sağlayacaklar. Topolojik kuantum bilgisayarları, diğer kuantum bilgisayarları kadar kuantum hata düzeltimi gerektirmiyor. Bu sayede sürekli hata düzeltimi yapmadan yeterli mantık kübiti sağlayabilir. Topolojik kuantum işlemenin kendince zorlukları olsa da bu doğru yolda bir adım olacaktır. Diğer bir çok heyecan verici gelişme gibi, bu gelişme de bizi bilgisayarların geleceğine taşıyabilir. Ekip uranyum ditelürürün hem kuantum işlemede, hem de süperiletken olarak halen bazı çözülmeyen sırları olduğunu düşünüyor. Bu gizemleri çözmek bize paralel spin süper iletkenleri nasıl stabilize edebileceğimizi gösterebilir. Süper iletken araştırmasında asıl hedefimiz, süperiletkenliği yeterince anlayarak keşfedilmemiş süperiletkenleri bulmak için nereye bakacağımızı bilmektir, diyor Butch.


British Columbia Üniversitesi'nden astronomlar, NASA'nın Kepler görevinden toplanan verileri kullanarak, Samanyolu Galaksisi'nden her 5 güneş benzeri yıldızdan birinin, Dünya benzeri gezegenlere ev sahipliği edebileceğini tahmin etti. Dünya benzeri gezegenleri düşünürsek; bu gezegen kayalık, aşağı yukarı Dünya büyüklüğünde olmalı ve Güneş benzeri bir yıldızın yörüngesinde dönmelidir.Ayrıca yıldızın yaşanabilir bölgesine dönmelidir. Yaşanabilir bölge denince, kayalık gezegenin yıldıza olan uzaklığı, yüzeyinde sıvı halde su bulundurabilecek kadar yakın olmalıdır. Benim hesaplamalarıma göre, her G tipi yıldıza Dünya benzeri gezegen düşme üst limiti 0,18'dir. Farklı yıldızların etrafında, farklı türden gezegenlerin olma sıklığını tahmin ederek, gezegen oluşumu ve evrimi teorilerinde önemli sınırlandırmalar yapılabilir. Bu sayede dış gezegen arayışımızda gelecek görevleri optimize edilebilir, diyor British Columbia Üniversitesi'nden yazar ve araştırmacı Michelle Kunimoto. Daha önceki tahminlerde , güneş benzeri yıldız başına Dünya benzeri gezegen frekansı kabaca % 0,02 idi . Genellikle gezegen aramalarında Dünya benzeri gezegenle çok küçük ve yıldızlarından çok uzakta döndüğünden gözden kaçar. Yani gezegen katalogları yıldızların yörüngesinde dönen sadece birkaç yıldızı içeriyor. Kunimoto ileri modelleme adı verilen bir teknik kullanarak bu zorlukların üstesinde geliyor. Başta Kepler aramalarında yıldızların etrafında bulunabilen tüm dış gezegen popülasyonlarını simüle ettim. Sonrasında arama algoritmamda bulunması gereken her gezegeni tespit edildi ya da gözden kaçtı olarak işaretledim. Sonrasında, gerçek kataloğumdaki tespit edilen gezegenlerle kıyasladım. Eğer simülasyon yakın bir eşleme yaratırsa, sonrasında başlangıç popülasyonu ile bu yıldızların etrafındaki gezegenlerin gerçek popülasyonunun iyi bir temsili olur, diyor araştırmacı Michelle Kunimoto. Ayrıca Kunimoto'nun araştırması bugüne kadar dış gezegen bilimindeki en zorlu sorulardan birine de ışık tutuyor: gezegenlerin radyus boşluğu. Radyus boşluğu yörüngesel periyodu 100 günden az ve Dünya'dan 1,5 ila 2 kat daha büyük olan sıra dışı gezegenleri gösteriyor. Kunimoto, radyus boşluğunun daha önce düşünüldüğünden çok daha dar yörüngesel periyotlarda var olabileceğini keşfetti. Bu gözlemsel sonuçlar,radyus boşluğunun karakteristiklerini açıklayan, gezegen evrimi modellerine sınırlar getirebilir. Kunimoto daha öncesinde, NASA'nın Kepler görevindeki 200,000 yıldızdan elde edilen veriyi tarayarak, 17 yeni dış gezegen keşfetmiş ve binlerce bilinen gezegende de iyileştirme yapmıştı.


Herhalde kara deliklerin en bilinen özelliği kara delikten geri dönüşün olmaması ya da teknik olarak olarak olay ufkudur. Bir yıldız, bir nesne ya da bir insan bu sınırı geçerse devasa manyetik çekim ışığın bile kaçamayacağı bir çekim yaratır. En azından bilindik kara delik modelleri genel görelilik tabanlı ve genelde olay ufku kara deliklerin çoğu tuhaf fenomeninden sorumludur. Interstellar filminde kara deliğe ilerleme sahnesi oldukça ilginç aslında. Tabi bu sahne belki daha da gerçekçi olabilirdi. Fizikçi Ahmed Farag Ali, Mir Faizal ve Barun Majunder tarafından yeni yayınlanan araştırmada, Einstein yerçekimi teorisinin gökkuşağı kütleçekimi yeni genelleştirilmesiyle,teorinin olay ufkunun pozisyonun rastgele duyarlılığını tanımlayamayacağını gösterdiler. Bu durumda olay ufku olmayan bir kara deliğin etkin olarak mevcut olması mümkün değil. Gökkuşağı kütleçekiminde uzay muhtemel minimum boyutun altında oluşamaz, zaman da minimum zaman aralığının altında oluşamaz. Bu nedenle uzayda mevcut tüm cisimler belli bir uzunluk ve zaman aralığının altında olamazlar . Olay ufku uzayda zamanın bir noktasında bulunabilir, ayrıca bu boyutun altında oluşamaz, diyor Zewail Bilim ve Teknoloji Şehri ve Benha Üniversitesi'nden fizikçi Ali . Ali tüm cisimler derken, biz dahil her şeyden bahsediyor. Biz fiziksel olarak belli bir zaman aralığı ve uzunluğun altında olamayız. Buna rağmen evimiz, arabamız,telefonumuz vb. uzay ve zamanın herhangi bir noktasında biz var olmadıkça hiçbir şey ifade etmez. Öyle ki, zaten biz belli bir aralığın ötesinde varız. Buna rağmen olay ufku için bu önemlidir, hesaplamalarımızda çok büyük farklılıklara yol açabiliyor. Gökkuşağı kütleçekimi aslında genel rölativite ve kuantum mekaniğinin birleştirmeye kalkışan bir teori. Kara deliklerle ilgili veya evrenin başlangıcına dair problemleri çözmek için fizikçilere kuantum yerçekimi teorisi gerekiyor. Bu gibi bir teoriyi kimse oluşturamasa da, bazı adaylar mevcut. Bu teorilerde uzay ve zamanı temelde ayırarak veya bazı matematiksel döngüler ve temel nicelikler kullanarak ve de uzay zamanı yeniden oluşturarak ve hatta bazı ufak sicimler ve bir çok egzotik fikiri yerleştirebiliyorlar, diyor Ali . Bu modellerin çoğunda ortak nokta ise parçacığın enerjisi olabileceği kadar çok olabilir ama her zaman parçacığın ulaşabileceği bir maksimum var. Bu sınırlama kolayca Einstein'ın özel görelelik teorisiyle birleştirilerek, son olarak özel görelelik teorisinin iki misli yani DSR olarak adlandırılıyor. Fizikçilerin açıkladığı gibi DSR'ye yerçekimini de ekleyerek genelleştirmek mümkün. İşte bu teori gökkuşağı kütleçekimi teorisi olarak isimlendiriliyor. Genel göreleliğin maddenin varlığındaki uzay-zaman eğrilerinin geometrisini tahmin etmesi kütleçekimine neden oluyor. Gökkuşağı kütleçekimi bu eğimi tahmin etmesi ise gözlemcinin ölçtüğü enerjiye bağlı. Bundan dolayı, Gökkuşağı kütleçekimi parçacıklara farklı şekilde farklı enerjilerde parçacıklar gibi davranır. Bu fark Dünya gibi maddelerde çok küçüktür ama kara deliklerde bu fark çok büyük önem kazanır, diyor Ali. Bu çalışma sadece kara deliği tanımlayan özelliklerden birini ihlal etmekle kalmıyor, Stephen Hawking'in 1970'lerde kara delik bilgi paradoksunu da yeniden çözebiliyor. Hawking o zamanlar kara deliklerin dönerek radyasyon yaydığını , bunun da kara deliklerin kazandıklarından daha hızlı kütle kaybetmeleri nedeniyle, zamanla buharlaşarak her şeyle beraber yok olacağını öne sürmüştü. Günlük hayatımızda bir belgeleri yırtarak veya yakarak bilgiyi yok ederken, kuantum teorisinde bilgi asla tümüyle yok edilemez. Prensip olarak bir sistemin başlangıç hali, her zaman son halindeki bilgi kullanılarak belirlenir. Fakat Hawking radyasyonu hiçbir şeyin başlangıç halini belirleyemiyor. Pek çok iddia bu paradoksu çözeceğini iddia ediyor, buna bir miktar bilginin zamanda yavaşça sızma ihtimali de dahil ki, bu bilgi kara deliği derinliklerinde depolanıyor ve Hawking radyasyonu gerçekten tüm bilgiyi içeriyor. Ali, Faizal ve Majunder yeni araştırmada kara delik bütünleyiciliğinde yerçekimi gökkuşağının öngördüğü gibi belli bir uzunluk ve zaman aralığının altında bir olay ufku olmadığında çok farklı şeylerin olabileceğini gösterdi. Uzak gözlemcinin kara deliğe giden gözlemciyi gözlemesi için sonsuz zaman gerekirken, yeni teoride zaman sonlu. Yani uzak gözlemci, diğer gözlemcinin kara deliğe düştüğünü eninde sonunda görüyor. Bu yeni bakış açısı yerçekimin gökkuşağından oluşturuldu. Ali, Faizal ve Majunder tanımlanan uzay-zaman boyutunun olamayacağı varsayımından yola çıkarak kara delikteki bilinmezleri arttırdığını iddia ediyorlar. Eğer bu tanımı uzay-zamanın var olabileceği boyutlarda sınırlarsak, kara deliklerle ilgili problemler doğal olarak çözülecektir. Örneğin, bilgi paradoksu olay ufkunun var olmasın bağlı ve olay ufkunun belli bir uzunluk ve zaman aralığının altında olmayan nesnelerden hoşlanıyor. Sonrasında ise yerçekiminin gökkuşağında mutlak bir bilgi paradoksu yok. Efektif bir ufkun yokluğunda , kara deliklerden dışarı bilginin sızmasını durduracak hiçbir şey yok. Bu araştırmadan çıkarılacak en önemli ders uzay ve zamanın belirli bir boyutun ötesinde var olabileceğidir. Belli bir boyutun altunda uzay-zaman var olamaz. Bundan dolayı belli bir boyutun altında parçacık, madde, veya kara delik gibi şeyleri tanımlamak anlamsızdır. Bu nedenle bu boyutlarda uzay zamanın varoluşu daha mantıklı fiziksel cevaplar sağlayacaktır, diyor Ali. Bunlara rağmen, bu boyutların altındaki zaman ve uzunluklarda uzay ve zamanın varlığını sorduğumuzda, paradoks ve problemlere son verebiliriz.


Yeni bulunan kanıt, Ay' ın patlamayla doğuşunun düşünüldüğünden daha sıra dışı bir şekilde gerçekleştiğini gösterdi. Bilim adamları uzun süredir ayın gezegensel bir çarpışma sonucu olan Büyük Çarpışma-Big Splat adı verilen patlamayla oluştuğunu düşünürdü. Nature dergisinde en son basılan araştırmaya bu hipotezi desteklemekle beraber; Ay' ın kökenlerinin önceden düşünülenene göre oldukça tuhaf ve gizemli olduğuna dair iki araştırma yayınlandı. Büyük Çarpışma adı verilen hipoteze göre; 4.6 milyar yıl önce Mars boyundaki bir nesne bizim gezegenimize çarptı, bu da bizim yörüngemizde devasa bir yığın bıraktı. Uzun zaman sonra ise bu yığın bir araya gelerek bugün bildiğimiz Ay' ı oluşturdu. Büyük Çarpışma hipotezi elementel kanıtlar nedeniyle uzun yıllardır kabul görüyor. Ay taşları sodyum, potasyum, çinko ve kurşun elementleri bakımından yetersiz görünüyor. Bu elementlere buharlaşan elementler deniyor ve kolayca taşlarda buharlaşıyor ,periyodik tabloda bu elementlerin yokluğundan dolayı Bütük Çarpışma zamanını mantıklı kılıyor. Fakat başk bir mesele daha var. Bilim adamları ay kayalarını araştırırken, başka bir yolla kanıt bulmayı umuyor. Bu yönteme izotopik fraksinasyon deniyor. Hafif izotoplar çabucak buhar fazına geçerek, ağır olanlar kalıyor. Bu nedenle Büyük Çarpışma' dan sonra ağır izotopların yüzdesi çok olmalıydı . Fakat bilim adamları bu analizlerden elleri boş döndüler. Sonunda , yeni Nature jurnalinde uzun süredir aranan ilk kanıtı yayınlayarak, Apollo görevlerinde toplanan ay taşlarının hepsinde ağır çinko izotopunun hafif izotoptan daha zengin olduğunu gösterdi. Bu çok heyecan verici diyor Kaliforniya Üniversitesi San Diego' dan jeokimyager ve araştırma yardımcı yazarı James Day. Day' e göre izotopik fraksinasyonun global buharlaşma için büyük bir kanıt sunduğunu belirtiyor. Ayın iki cismin çarpışmasından ayın oluştuğu düşünülse de , yeni yayınlanan bazı araştırmalar bu cisimlerin bağıl boyutlarına bağlı olarak çok farklı durumlarda bulunduklarını belirtiyor. İlk araştırmaya göre gezegenbilimci Robin Canup Dünya' yla çarpışan kütlenin Mars büyüklüğünde olmadığını ve normalde bu kütlenin daha büyük olması gerektiği belirtiliyor. Mars Dünya' nın onda biri kadar büyüklükte, fakat yeni modelleme benzer büyüklükte cisimleri içeriyor. Canup' ın simülasyonunda çarpıştırıcı ve hedeflerden her birinin Dünya' nın bugünkü kütlesinin yarısı kadar olması gerkiyor. Bu cisimler ilk düşük hızda çarpıştı ve kısa bir süre sonra tekrar çarpıştı. İlk çarpışmadan 27 saat sonra ise iki gök cismi kaynaştı ve dünya kütlesinde bir oluşuma benzerken, etrafında buharlaşmış kayalar vardı. Bu simetrik çarpışmayı Dünya' nın etrafında oluşan bu diskin kütlesinin yarısı çarpandan yarısı da hedeften geliyor, olarak açıklıyor. Yeni bir gezegende bu şekilde oluşuyor. Hatta çarpan ve hedef farklı bileşenlerde oluşsa bile, bunlar eşit şekilde karışarak, böylece son gezegeni ve aynı içeriğe sahip bileşimine sahip diski oluşturuyor. Canup' ın simülasyonlarında disk kompozisyonu ve gezegenin dış tabakaları % 1' den daha az farklılık var. İkinci araştırmada, Harvard gezegen bilimcileri Matija Cuk ve Sarah T. Stewart, çok farklı türden bir çarpışma öneriyor. Cuk ve Stewart daha küçük bir çarpan tasavvur ediliyor; daha az kütleli ve hatta Büyük Çarpışmadaki modelden bile küçük bir model öngörüyor. Ayrıca Dünya' yla daha hızlı bir çarpışma olduğu düşünülüyor. İki modelde de çarpan cisimlerin boyu Büyük Çarpışma' daki modelden daha farklı olarak açıklıyor, Cuk i09 ile yaptığı röportajda. İki modelde de disk-gezegen çifti hemen hemen aynı jeokimyasal içeriğe sahip. İki modelde de Dünya-Ay sistemi zorlayıcı koşullar gösteriyor. Yavaş veya hızlı çarpıştırıcılar iki yıl öncesine kadar imkansız görünüyordu. Çünkü önce Dünya' nın yüksek spini imkansızlığı düşünülmeli. Yeni çarpışma modellerinde dünyanın önceden düşünülene göre 2 ila 2,5 kat daha hızlı döndüğü varsayılıyor. Son 4,5 milyar yıldır Dünya ve Ay' ın arasındaki uzaklık arttı. Aynı zamanda Dünya' nın ekseninde dönüş hızı yavaşladı. Günlerimiz 5 saat öncesinde bugünün 24 saatine göre gıdım gıdım artıyor. Bun rağmen, Dünya-Ay sisteminin açısal momentumu Büyük Çarpışma' dan kısa bir süre sonra az ya da çok sabit kaldı. Fakat birkaç ay önce Cuk ve Stewart bu düşük ihtimalli olasılığı , eveksiyon rezonansı-güneş çekiminden ötürü ayın hareketinde meydana gelen düzensizlik nedeniyle Dünya-Ay sisteminin açısal hızında düşüş yarattığını ve bunun Ay' ın oluşumundan sonra gerçekleştiğini belirtiyor. Dünya,Ay ve Güneş sisteminin birbirleri arasındaki çekim etkilerinin bu hızın bugünkü haline gelmesinde rol oynayabileceği belirtiliyor. Cuk ve Stewart ' ın sunduğu kanıtları inceleyen Canup, dünya hızlı döndüğü takdirde, farklı türden çarpışmalar olabileceğini ve bir günün sadece 2,5 saat süreceğini hesapladı. Bu modellemelerden Dünya' nın hızının önceden daha fazla olduğu ve sonrasında ise Dünya, Güneş ve Ay sisteminin oluşmasıyla, açısal momentum nedeniyle Dünya' nın dönüşünü yavaşlatabileceği anahtar bileşen oluyor. Araştırmalar Nature ve Science jurnallerinde basıldı.


Ultrason teknolojisi onlarca yıldır geniş kullanım alanına sahiptir. Denizaltıların yön bulmasında, doktorlara muayene ve tetkik için ve bir çok alanda ultrasondan yararlanırız. Peki daha güçlü bir ultrason teknolojisi ne işe yarar?Bilim insanlarının geliştirdiği yeni ultrason teknolojisi sayesinde her bir hücrenin etrafındaki hava moleküllerinin hareketi duyabilir veya hücrelerin titreşimini ölçebilirsiniz. Normal ultrason cihazlarında piezoelektrik kristallerden oluşan verici ve alıcılar vardır. Yani bir akım uygulandığında titreşerek yüksek frekanslı ses dalgaları üretiyor. İşte bu ses dalgası o kadar yüksek frekansta geliyor ki, kulağımız duymuyor. Ses dalgaları hava,su veya yumuşak dokularda farklı hızlarda yansır. İşte ses dalgaları kristallere döndüğünde, bu işlem tersine döner ve titreşimler akım yaratır. İşte bilgisayar bilgiyi görüntüye çevirerek, bir fetüsün ana rahminde net bir görüntüsünü verir. Tabi yine de bu cihazların duyarlılığının da bir sınırı var. Queensland Üniversitesi'nden bilim insanları tümüyle farklı bir kurulum yaparak, ultra ultrason sensörler geliştirdi. Alıcı ufak bir silika diskten oluşuyor ve 148 mikron genişliğinde 1,8 mikron inceliğinde ve arkasında lazer var. Ses dalgaları bu diskin farklı bölümlerine çarptığında çok hafif bozunmalara bile neden olsa , lazer bu bozunumları okuyarak daha hassas bir görüntü oluşturabiliyor. Lazer ışığı kullanarak ölçülen bu nano ölçekli hareketi ölçebiliyor-attometre ölçeğinde . Bu yeni kabiliyetler sayesinde yeni kuantum teknolojileri geliştirildi. Burada ultrason duyarlılığı yerine kullanıyoruz. Ultrasonik dalgalar mikro silikon çip yapısında mekanik titreşimler üretiyor, sonrasında biz bunları lazer ışığıyla okuyoruz, diyor Prof. Warwick Bowen, Bowen'a göre bu yeni sensörler mevcut teknolojilerden yüz kat daha hassas. Bu cihaz sayesinde virüs gibi küçük cisimlerin etrafındaki hava moleküllerinin rastgele hareketini gerçekten duyabilirsiniz. Yani daha pratik düşünürsek, yakında bu ultra ultrason sayesinde her bir bakteriyi ve de hücreyi dinleyebilirsiniz. Ayrıca bu yeni sensörler sayesinde hücrelerin sağlık fonksiyonunu da kontrol edebilirsiniz. Hücrelerin canlı veya ölü olduğunu ya da hasta veya sağlıklı olduğunu ve hatta normal ya da kanser olduğunu görebilirsiniz. Böylece her bir hücreden gelen titreşimleri dinlemek mümkün olacak. Son olarak bu teknoloji sayesinde havada ve su altında daha gelişmiş navigasyon mümkü olabilir. Tümüyle yeni ölçekte ultrason görüntüleme sağlanabilir.


Yapay zeka şaşırtmaya devam ediyor. Amazon ve Google asistanları kolaylıkla konuşmaları çözerek anlayabiliyor ve bu bize artık çok normal gelmeye başladı. Fakat yeni geliştirilen yapay zeka sistemi, beynimizde oluşturduğumuz sözcükleri, bir kelime bile duymamış olmasına rağmen inanılmaz bir hızla yazıya dökebiliyor. San Francisco Kaliforniya Üniversitesi'nden beyin cerrahı Edward Chang liderliğindeki bir araştırma ekibi, epilepsi hastalarının kortikal aktivitesi esnasında, beyinlerindeki elektrotlar yardımıyla elektrik impulslarını kaydederek, elektro-kortikogramlarını çözdü. Normalde araştırmada 4 epilepsi hastasının nöbetlerini görüntülenmesi hedefleniyordu. Buna rağmen, UCSF ekibi ek bir deney yapmaya karar verdi. Katılımcılar bir grup sözcüğü okuyarak tekrarlarken, beyin aktivitelerini de kaydetti. Sonra hastaların önemli sözcükleri söylerken, kaydedilen konuşma ifadelerine ilişkin beyin aktivitelerinden, kaynaklı desenler ile bu veriler beslendi. En son diğer bir nöral ağ bu sunumları çözümlemek için tümüyle sözcüklere ilişkin kortikal işaretleri temel aldı ve sonra konuşulan 30 ila 50 sözcük tekrarından yola çıkarak, söylenen sözcükleri tahmin etmeye çalıştı. Araştırmanın en iyi yanı ise sistemin bir katılımcıda beyin sinyallerini sadece % 3 kelime hata payıyla tahmin edebilmesiydi. Bu belki de, katı deneysel koşullar altında, yapay zekanın bir insanın aklını okumaya en yakın olduğu an olabilir. Makalede araştırma ekibi, yapay zekanın bazı tahminlerde hatalı sonuçlar üretebileceğini fakat bunun sürekli olmayacağını söylüyor.. Genelde hatalar yanlış duyulan sözcükler gibi değil. Bunun YZ'deki sınırlı veri setinden kaynaklanabileceği düşünülüyor. - 'the museum hires musicians every evening', kelimesi şu şekilde tahmin edilmiş,' museum hires musicians every expensive morning'; - 'part of the cake was eaten by the dog' kelimesi şu şekilde tahmin edilmiş, 'part of the cake was the cookie'; - 'tina turner is a pop singer', kelimesi şu şekilde tahmin edilmiş 'did turner is a pop singer'. Bazı durumlarda ise ne semantik, ne de fonetikle hiçbir ilişkisi olmayan kelimeler çok yanlış tahmin edilmiş. Örneğin; 'she wore warm fleecy woollen overalls' şu şekilde yorumlanmış; 'the oasis was a mirage'. Hataların tuhaflığına rağmen, YZ tabanlı beyin aktivitesi çözümlenmesine dayanan bu sistem çok iyi çalışıyor. Profesyonel kopyalayıcılar % 5 hataya sahipken, YZ % 3 hata yapıyor. Bu gerçekten iyi bir sonuç gibi gözükse de, sistem sadece 250 sözcüğün kortikal işareti öğrendiğinden, henüz profesyonellerin onbinlerce sözcüklük hazinesine yaklaşamıyor. Tabi halen sistemin üstesinden gelmesi gereken pek çok zorluk var ama yine de belki bir gün konuşma yeteneğini kaybetmiş insanlar için kullanılabilir. Eğer bu teknoloji gerçekten işe yararsa , başlangıç niteliğindeki bu deneylerin çok daha ötesine geçilebilir. Ayrıca dilin esnekliği ve kelime hazinesi de genişletilebilir. Yapay zekanın teknolojik gelişimi çok hızlı, önümüzde ki yıllar olağan hale gelmiş ve koflaşmış standartlarına elveda deyip, değişime odaklı bambaşka bir dünyaya hazır olalım!


Bazı köpekbalıkları her hafta yeni bir set diş çıkarırken, bazı timsahlar ömürleri boyunca binlerce diş değiştirebilirler. İşte bu sınırsız diş değiştirme özelliği insanlılar gibi memeliler için geçerli değildir. İnsanın ancak 32 dişi olabilir. Japonya'dan bilim insanları, insanların tümüyle yeni bir diş çıkarmasını sağlayabilecek deneysel bir ilaç denemesine başlayacak. 2024 Temmuz ayına planlanan ilk klinik denemede, doğuştan diş yoksunluğu ile doğan yani diş agenezesi hastaları olacak. Ayrıca 2030'a kadar bu tedavinin diğer insanlar için genel kullanıma sunulabileceği belirtiliyor. Aslen yeni dişler çıkarabilmek her diş hekiminin hayalidir. Yüksek lisanstan beri bu konu üzerinde çalışıyorum. Eminim ki bunu mümkün kılabiliriz, diyor Osaka'daki Tıbbi Araştırma Enstitüsü Kitano Hastanesi'nde baş araştırmacı ve diş hekimliği ve ağız cerrahisi bölümü başkanı Katsu Takahashi. Araştırmacılar ilk başta, farelerde diş çıkmasını sağlayabilecek uterus uyarımlı USAG-1 ile ilişkili bir antibadi keşfetti. Bu antibadi, diş agenezesi ile doğan farelerde yeni diş büyümesini stimüle edebiliyor. Esasen, bilim insanları USAG-1 diğer proteinlerle etkileşime girerek diş büyümesini baskıladığını keşfetti. İşte bu etkileşim bloke edildiğinde kemik morfogenetik protein sinyalleşmesi sağlanarak, yeni diş büyümesini tetikliyor. 2018'deki fare denemelerinin ardından, gelinciklerde yapılan deneyler; yeni dişlerin çıkarılmasında benzer bir başarı sergiledi. Hayvanlar, komşu dişlerle aynı şekil ve yapıya sahip yedinci bir ön diş çıkardılar. Bu sayede ilacın klinik kullanımının önünün açılacağını düşünüyoruz, diyor Takahashi. Bilim insanları, yıllardır köpekbalığı gibi hayvanların nasıl sürekli diş çıkarabildiğine dair genetik ifadenin kodunu kırmaya çalışıyordu. Fakat yapılan bu deneysel araştırmaları insanlara adapte oldukça çetrefilli bir işti.


Makale, yenilenebilir enerji ve elektrik fiyatlarının artırılması arasındaki nedensel bir ilişkiyi tartışmak için Kaliforniya, Almanya ve Danimarka gibi yenilenebilir ağırlıklı yerlerde elektrik fiyatlarına baktı. İnternetteki enerji kazanımları, Shellenberger'in argümanında delikleri yumuşatmaktadır. Teller ve direkler gibi elektrik dağıtım ekipmanlarının maliyeti ve diğer düzenleyici ve sübvansiyon farkları gibi karıştırıcı faktörleri göz ardı ediyordu. Robert Fares'in makalelerinin birinde, Teksas'ın enerjisinin yüzde 18'ini rüzgar ve güneş enerjisinden aldığı ve geçen yıl ABD'nin ortalamasının oldukça altında kalan elektrik fiyatlarının düştüğünü görülmüştür. Shellenberger'in argümanına diğer iyi cevaplar ise, Austin Üniversitesi'nden Austin araştırma üyesi Joshua Rhodes ve Spark Library kurucularından Alex Gilbert tarafından yayınlandı. Shellenberger'in başlattığı tartışmanın en iyi yanıtlarından biri, Guelph Üniversitesi'nde doktora yapan araştırmacı Abhilash Kantamneni'den gelmiştir. Abhilash Kantamneni Amerikalıların elektrik için ne kadar para ödediklerini, elektriklerinin nereden geldiğini ve fiyat ve tedarik karışımlarının zamanla nasıl değiştiğini görmelerini sağlayan inanılmaz bir etkileşimli grafik oluşturdu. Kantamneni, ABD'deki güneş ve rüzgarın mevcut şebeke penetrasyon seviyelerinde, güneş ve rüzgarın, elektrik maliyetlerinin yükselmesinden sorumlu olduğunu gösteren yeterli kanıt yok demiştir. - Federal Commission Issues Order to Integrate Energy Storage with U.S. Power Markets - Texas Got 18 Percent of Its Energy from Wind and Solar Last Year - Why Solar Trade Policy Matters - https://blogs.scientificamerican.com/plugged-in/does-renewable-energy-increase-electricity-prices-see-for-yourself/


Yeşil çayın sağlık açısından oldukça faydalı olduğu söylenir. İşte , Basel Üniversitesi'nden bilim insanlarının yaptığı yeni araştırma sayesinde yeşi çay ekstraktının bilişsel fonksiyonları özellikle işleyen hafızayı etkilediğine dair ilk kanıt bulundu. İsveçlilerin elde ettiği bulgular bunaklık vb. psikiyatrik bozuklukların tedavi için ümit vaat ettiği belirtiyorlar. Sonuçlar Psychopharmacology dergisinde yayınlandı. Yeşil çayın ana bileşenleri kanser araştırmaları için uzun süredir çalışılıyor. Son zamanlarda ise bilim insanları yeşil çayın insan beyni üzerindeki pozitif etkilerini araştırıyor.Farklı araştırmalarda yeşil çayın beynin bilişsel performansı üzerindeki etkileri gösterilse de yeşil çayın nöral mekanizmayı nasıl etkilediği bilinmiyor. Yeni yapılan araştırmada Basel Üniversite Hastanesi'nden Prof. Christoph Beglinger ve araştırma ekibi, yeşil çay ekstraktının beynin bağlanabilirlik etkisini arttırdığını , beynin bir bölgesinin diğer bölgesine olan etkisini arttırdığını gözledi. Bu bağlanabilirlik etkisi nedeniyle gerçekten bilişsel performansta artış gözlendi.Test edilen sübjelerde yeşil çay sonrası işleyen hafıza görevlerinde artış gözlendi. Sonrasında ise beyin aktivitesinin bu görevlerden nasıl etkilendiği emarla incelendi. Emar sonuçlarına göre beynin parietal ve frontal kısımlarının arasında bağlanabilirlik artıyor. Elde edilen bulgulara katılımcıların kısa dönemli sinaptik plastikliklerinde artış olduğunu gösterdi. Bu sayede bunuma gibi nöropsiyatrik hastalıklar için yeşil çay tedavisi yapılabileceği düşünülüyor. - Andre Schmidt, Felix Hammann, Bettina Wölnerhanssen, Anne Christin Meyer-Gerspach, Jürgen Drewe, Christoph Beglinger, Stefan Borgwardt. Green tea extract enhances parieto-frontal connectivity during working memory processing. Psychopharmacology, 2014; DOI: 10.1007/s00213-014-3526-1


Boston'dan bilim insanları bulunması oldukça zor limbal kök hücreler gibi davranan ABCB5 molekülünün kullanarak insanda görmeyi sağlayacak kornea dokusunu yeniden geliştirmeyi başardılar. Massachusetts Göz ve Kulak, Boston Çocuk Hastanesi, Brigham Kadın Hastanesi'nin ortak çalışması sayesinde geliştirilen teknikler, yanık,kimyasal yanmaları vb. yaralanmalarda zarar gören gözler için artık umut var. Nature dergisinde yayınlanan araştırma yetişkinlerden alınan kök hücrelerden doku yapılan türünün ilk örneği olma özelliğini taşıyor. Limbal kök hücreler gözün bazal limbal epitelyumundan yani limbusunda yer alıyor ve kornea dokularını onararak rejenere etmeye yarıyor. Kazayla bu hücrelerin kaybı durumunda körlük ortaya çıkıyor. Daha öncelerinde doku veya hücre nakli sayesinde kornea rejenerasyonu yapılmaya çalışılsa da bunların getirileri yeterli değildi. Bu araştırmada araştırmacılar antibadileri ile ABCB5 molekülünü tespit ederek insan donörlerdeki ölmüş kök hücreleri anatomik olarak yeniden yetiştirmek için kullandı. Böylece farelerde tümüyle fonksiyonel insan korneası üretilebildi. Elde edilen bu bulgular sayesinde kornea yüzeyi limbal kök hücrelerle çok daha kolay bir şekilde onarılabiliyor. ABCB5 molekülü Boston Çocuk Hastanesin'de Doktor Markus Frank ve Natasha Frank tarafından laboratuvarda keşfedildi. Yeni yapılan çalışmada ise ABCB5 geninin limbal kök hücrelerde de bulunduğu ve kornea onarımı için gerektiği gözlendi. Sonrasın ABCB5 geninden yoksun bir farenin korneasının hasar aldığında az iyileştiği görüldü. Bilim insanları ABCB5 sayesinde limbal kök hücrelerin hayatta kalabildiğini ve apoptosizden korunduğunu gösterdi. - Bruce R. Ksander, Paraskevi E. Kolovou, Brian J. Wilson, Karim R. Saab, Qin Guo, Jie Ma, Sean P. McGuire, Meredith S. Gregory, William J. B. Vincent, Victor L. Perez, Fernando Cruz-Guilloty, Winston W. Y. Kao, Mindy K. Call, Budd A. Tucker, Qian Zhan, George F. Murphy, Kira L. Lathrop, Clemens Alt, Luke J. Mortensen, Charles P. Lin, James D. Zieske, Markus H. Frank, Natasha Y. Frank.ABCB5 is a limbal stem cell gene required for corneal development and repair. Nature, 2014; DOI: 10.1038/nature13426


Northwestern Medicine Firması'ndan bilim insanları yetişkinlerde majör depresyonu tespit edebilecek bir kan testi geliştirdiler. Devrim niteliğindeki gelişme sayesinde depresyon için ilk objektif bilimsel teşhis imkanı doğdu. 9 RNA kan işaretleyicisinin seviyesini tespit ediyor. RNA molekülleri DNA genetik kodlarını yorumlayan mesajcılar talimatları da aktarıyor. Ayrıca kan testi bazı işaretleyicilerden yola çıkarak bilişsel davranışsal terapi tabanlı bazı marker davranışlarından tedavinin uygulanacağı kişiye özel terapinin yapılmasını sağlıyor. Bu test kandan yola çıkarak bilişsel terapideki biyolojik etkileri test ederek, terapinin başarısını ölçebilecek. Terapi gören insanlarda 18 hafta sonrasında marker seviyeleri değişti ve depresyondan iz kalmadı. Bu sayede aynı kolesterol ölçümü gibi kanda ölçüm yapılarak, bilimsel teşhis imkanı doğuyor. Bu test 21.yy'da mental teşhis imkanı sağlarken, depresyon gibi bir hastalığa kişiselleştirilmiş ilaç imkanı doğuruyor, testi geliştiren Psikiyatri Profesörü Eva Redei . Redei daha önce de ergenlerde depresyon teşhisi koyan bir kan testi geliştirmişti. Ergen ve yetişkin depresyonunda çoğu marker değiştiğinden farklı testler gerekiyor. Depresyon için biyolojik diagnostik test arayışı onlarca yıldır sürüyordu. Daha önceki test hastanın semptomlarını doğru ifade edebilme kabiliyetine ve doktorun bunlardı doğru yorumlamasına bağlıydı. Bu nedenle hastalıklarını ifade edemeyen hastaların depresyonları sürekli atlanabiliyordu. ABD'de majör depresif bozukluklar % 6,7 'yi etkilerken, bu sayının doğru teşhisle iki katına çıkabileceği düşünülüyor. 2 ila 40 ay kadar geç teşhis edilen depresyonun tedavisi zaman geçtikçe zorlaşıyor. Araştırmada 21 ila 79 yaş arasında 32 hasta tedavi edildi ve kontrol grubunda aynı yaşlardan 32 depresyona girmemiş sübje katılımı sağlandı. Bazı hastalar uzun süredir antidepresan kullanmalarına rağmen halen depresyondaydılar. Northwestern genel tıp kliniğinde hastalarla telefondan ve yüz yüze yapılan önceki raporlar da kıyaslandı. Terapi süresince araştırmacılar depresyona giren insanlar seviyeleri değişen 9 farklı RNA kan markeri tespit etti. Bu sayede depresyon teşhisi konulabiliyor. 18 haftalık tedavi sonucunda ise marker seviyeleri önemli miktarda değişti. Halen depresyonda olan hastalarda ise bu seviyeler değişmedi. - E E Redei, B M Andrus, M J Kwasny, J Seok, X Cai, J Ho, D C Mohr. Blood transcriptomic biomarkers in adult primary care patients with major depressive disorder undergoing cognitive behavioral therapy. Translational Psychiatry, 2014; 4 (9): e442 DOI: 10.1038/tp.2014.66


Bilim Çalıştayı, fen bilimlerinin çeşitli alanlarındaki komitelerin kendi içerisinde bilimle ilgili verilen sorunları tartışarak varsa bir çözüm önerisi sundukları bir konferanstır. Katılımcılar kendi üniversitemizin öğrencilerinden oluşacak olup konferans sürecinde bilim dünyasının farklı dallarında sorun oluşturan önemli konuları konuşarak çözüm üretmeye çalışacaklardır. Konferansın sonunda ise her komiteden bir ya da iki temsilci gün boyunca konuştukları konular ve vardıkları çözümlerle ilgili diğer komitelere bir özet konuşması yapar. Bu konferans katılımcıların münazara ve müzakere yeteneklerini geliştirmek için güzel bir fırsat olmasının yanında farklı bilim dallarının çeşitli konularında fikir ve bilgi alışverişi yapma fırsatı sunar ve bu sayede bilimsel farkındalığı arttırır ve genel kültürü geliştirir. Konferansın işleyişi şu şekildedir: Açılış seremonisinden sonra katılımcılar komitelerde yerlerini alır ve komite başkan ve komite başkan yardımcılarının eşliğinde kendilerine verilen konu eşliğinde tartışmaya başlarlar. Bu tartışmalar süresince katılımcılar komitenin konusunu oluşturan sorunlar için çözüm ortaya atmaya başlarlar. Ortalama 45 dakika süren bu oturumlar yaklaşık 15-20 dakika süren aralarla gün boyunca devam eder. Günün sonunda ise kapanış seremonisi gerçekleşir. Bu seremonide her komiteden seçilen temsilciler özet konuşmalarını yaparlar. 8 Mayıs'ta Yıldız Teknik Üniversitesi Davutpaşa Kampüsü Elektrik- Elektronik Fakültesi'nde gerçekleştirilecek olan etkinlikte katılım gösterenlere sertifika da verilecektir.


VARIES konseptiyle güçlü lazerler kullanılarak kuantum olayı yaratılarak, uzay boşluğunda antimadde yakıtı üretilecek. Yıldızlarası yolculuk için gerekli enerji madde-antimadde tepkimesinden elde edilebilir. VARIES konsepti çok güçlü lazerler kullanarak uzay boşluğundan antimadde elde edecek. VARIES Uzay gemisi ise geri dönüş aracı olarak, yıldız sistemindeki güneşin enerjisini kullanarak kendini tekrar şarj edebilir. Richard Obousy Icarus Interstellar Inc. şirketinin kurucusu ve başkanı ve kar gözetmeyen bir kuruluş sahibi olarak,bilimsel ve teknolojik araştırmalarla 2100 e kadar yıldızlarası uçuşun gerçekleşmesine adamış biri. Yıldızlarası bir görevde hedef yıldızlara ulaşma ve dönüş sürecinde bilim insanlarının çalışmalarına bağlıdır. Başlangıçta bir hız aşırtmayla ve sonrasında ise hedef yıldıza doğru seyir fazına geçilebilir.Sonrasında ise yıldıza ulaşma ve yavaşlama fazı ve bu esnada bilimsel veri toplama süreci olacaktır. Son olarak, ikinci fazda geri dönüş için hızlanılacak, sonra kendi güneş sistemimize dönerken yavaşlama fazına geçilerek dönüş sağlanılacak. Böylesine bir görevde bu yıldızlarası yolculuk öncü olacak ve prensipte astronotları dünyaya güvenle ulaşacak. Başlangıç aşamasındaki bu araştırma, Obousy, R.K., Vacuum to Antimatter Rocket Interstellar Explorer System, JBIS 64 No.11/12 pp 378-386 (2011) olarak yayınlandı. Bilim insanları bir duvardan hiç sorunsuz öbür odaya geçmeyi başardıklarında İnterstaller gerçek olacaktır. Bilim de kesin doğru söz konusu değildir. Nevton fiziği, kuantum ve izafiyet düşünüldüğünde bilim hiç bir doğmatizmi kabul etmez. Değişmeyen tek gerçek değişimdir. Determiniz mi düşünsenize. Artık Haysenberg'i anlamalıyız. Kurt Yenikleri oluşturmak için ekzotik madde beklentileri akademik toplumun işi yokuşa sürmesinin diğer adıdır.


Oumuamua ilk olarak 2017'de keşfedildiğinde, yıldızlararası uzaydan gelerek Güneş Sistemi'mizi ziyaret eden ilk cisim olarak adlandırıldı. Sonra 2019'da 2I/Borisov keşfedildiğinde ikinci yıldızlararası cisim olarak adlandırıldı. 4,57 milyar yıllık Güneş Sistemi tarihinde acaba bu gök cisimlerinden başka yıldızlararası ziyaretçi yok mu? Öyle görünüyor ki, önümüzdeki yıllarda yeni yıldızlararası nesnelerin keşfine tanık olacağız. Yeni yapılan bir araştırmaya göre, Güneş Sistemi sadece birkaç milyon yıl yaşındayken, diğer bir yıldızın boyunduruğundan kurtularak sistemimize giren 19 yeni yıldızlararası asteroit daha var. Fathi Namouni ve Universidade Estadual Paulista'dan astronom Helena Morais ilk sabit yıldızlararası asteroiti 2018'da buldular. Astronomlar Centaurs adını verdikleri Jüpiter ile Neptün arasında dolaşan ve çok tuhaf yörüngelere sahip asteroitleri inceliyor. Bu asteroitlerden biri olan 2015 BZ509, sonradan Ka epaoka awela adını aldı. Jüpiter'le aynı yörüngede olmasına rağmen, tam tersi yönde dönüyor. Eğer Güneş Sistemi'nin bir parçası olsaydı, diğer her şey gibi aynı yönde dönmesi gerekiyordu. Sonrasında yapılan simülasyonlar sayesinde asteroitin kökenleri keşfedildi. Ka epaoka awela asteroitinin kökeninin yıldızlararası uzay olabileceğini ve Güneş Sistemi tarafından 4,5 milyar yıl önce yakalandığını buldular. Yeni yapılan araştırmada Centaurs ve trans-Neptün cisimlerinin, gezegenlerin yörüngesel düzlemine bağlı olarak yüksek yörünge eğimine sahip olduğu ve bu nedenle bazılarının kutup yörüngelerine doğru çekildiklerini açıklandı. Ayrıca Ka epaoka awela gibi cisimler de ters yönde dönen yörüngelere sahipler. Orta ile yüksek eksantriklikler arasında değişen Centaurs yörüngeleri Güneş Sistemi'nin değişken düzlemi alındığından bir kaç derece eğilebiliyor ve neredeyse 180 ters yönde harekete neden olabilir, diyor araştırmacılar. Araştırmada 17 Centaur'un yörünge eğimlerinin 60 dereceden fazla olduğu ve iki nesnenin de trans neptün nesnesi olduğu belirtiliyor. Araştırmacılar bu cisimlerin bilinen yörüngelerini kullanarak, 4,5 milyar yıl öncesinde olabilecek birkaç yörüngeyi yeniden üreterek birkaç klon simüle etti. Güneş Sistemi'nin ilk zamanlarında genç yıldızın etrafından nerdeyse düz bir halka vardı bu genç yıldızın büyüme diskiydi. İşte Güneş Sistemi'ndeki tüm cisimler aynı düzlemde, aynı yönde hareket ediyordu. Fakat araştırmacıların simülasyonlarına göre, 19 asteroit bu düzensiz halkanın bir parçası değildi. Çoğu klon ya Güneşe çarptı ya da Güneş Sistemi'nden dışarı atıldı. Sadece birkaç tanesi gezegenler çarparak durdu. Hatta bazıları stabil yörüngelere sahip oldu. Buna rağmen bu asteroitler halen buradalar ve bütün tuhaflıklarına rağmen modele göre devam ediyorlar. Fakat bu asteroitlerin stabil yörüngeleri Güneş'in halkasının içinde filizlenmedi. Bu halkanın eteklerinin ötesinde oluşmakla kalmayıp, yörüngeleri de halkaya dik oluştu. İşte araştırmacılar bu nedenle bu asteroitlerin Güneş Sistemi'nde doğmadığını ,yüksek olasılıkla Güneş'in kütleçekimiyle yakalanmış olabileceğini ifade ediyorlar. Gelecekte bu asteroitlerin kimyasal ve fiziksel özellikleri çalışılarak, Güneş Sistemi'nde ya da başka bir yıldız sisteminde doğup doğmadığı daha net bir şekilde anlaşılabilir. Araştırma Monthly Notices of the Royal Astronomical Society dergisinde yayınlandı.


Bugünün teknolojisiyle üretilecek normal bir uzay aracının en yakın yıldıza ulaşması 18,000 yıldan fazla sürer. Fakat silikon bir çipten yapılacak bir nano uzay gemisi ışık hızının 5'de biri hıza ulaşarak en yakın yıldız sistemi Alpha Centauri'ye sadece 20 yılda ulaşabilir. Fakat derin uzayın maruz bırakacağı yoğun radyasyon ve sıcaklıkta bu nano uzay aracı hayatta kalamaz. İşte NASA ve KAIST'ten bilim insanları bu yolculuk esnasında kendi kendini iyileştirecek bir çip geliştiriyorlar. Çipin bu yıldızlararası yolculukta hayatta kalmasını sağlamak için üç yol var, bunun en bariz olanı metal bir kalkanla radyasyonu uzak tutmak ama bu ufak bir uzay aracı için ağır ve hantal olacaktır. Alternatif olarak astronomlar uzay aracının radyasyona maruziyetini azaltacak bir rota seçebilir , fakat bu yolculuğun sınırlayabilir ve süreden kaynaklı hesaba katılmayan zararlar doğurabilir. Üçüncü metot ise radyasyon bilinçli devre dizaynı. Standart fin alan etkili transistör yerine , her tarafı kapılı-gate all around nano tel transistör kullanabilir. Bu devrelerde kapı nanotelle sarılarak, ona doğru olan elektron akışı önleniyor veya izin veriliyor. Dual kontakt pedleri sayesinde kapı ve onu saran kanala akımın girmesine izin veriliyor. 10 nanosaniyede 900 C'in üzerine çıkarıyor. İşte bu ısı sayesinde radyasyon, stres ve yaşlanmadan kaynaklı bozunma onarılıyor. Bu sistem silikon-çip uzay gemisinin mikro işlemci, DRAM hafıza ve flash hafıza sürücüsünde test edildi. Üç testte de cihazın ömrü ve radyasyon kaynaklı defoları tekrar tekrar onarıldı. Flash hafıza 10,000 kez, DRAM ise 1012'den daha fazla kez onarılabiliyor. Bu teknoloji sayesinde kozmik radyasyon ve daha küçük devreler yapılarak, uzun süreli uzay yolculukları için nano uzay araçları üretilebilir.


Diabetologia dergisinde yayınlanan yeni bilimsel araştırmaya göre artmış yoğurt tüketimi yeni tanı tip-2 diyabet riskini %28 azaltıyor. Cambridge Üniversitesi bilim insanları düşük yağ içeren fermente süt ürünleri, ki buna tüm yoğurt türleri dahil ve bazı az yağlı peynirlerin diyabet riskini %24 düşürdüğünü buldu. Cambridge Üniversitesi Tıbbi Araştırma Kurulu Epidemiyoloji Birimi'nden Dr. Nita Forouhi Bu araştırma tip-2 diyabetin önlenmesinde bazı özellikli yiyeceklerin önemli rolü olabileceğine ışık tutuyor ve halk sağlığı açısından anlamlı mesajlar verilebilir. diye yorum yaptı. Süt ürünleri yüksek kaliteli protein,vitamin ve mineral kaynaklarıdır. Aynı zamanda doymuş yağ içermeleri nedeniyle diyet kılavuzlarında fazla miktarda tüketilmemeleri de önerilir. Yüksek veya düşük yağlı süt ürünleri tüketimi ve diyabet ilişkisini araştıran daha önceki çalışmaların sonuçlarının yetersiz olması araştırmacıları daha ayrıntılı olan bu yeni araştırmayı yapmaya yöneltti. Araştırma İngiltere'de Norfolk'ta yaşayan toplam 25000 kadın ve erkek üzerinde yapıldı . Bir hafta içindeki günlük tüm yiyecek ve içecek tüketimini kaydederek 11 yıl izlenen 3502 rastgele katılımcıdan 753'ü yeni tenı tip-2 diyabet tanısı aldı. Bu da araştırmacılara süt ürünlerinin hangisinin ve ne kadarının tüketiminin diyabet riskini arttırdığını kıyaslama imkanı verdi. Günlük toplam çok yağlı veya az yağlı süt ürünü tüketimi yeni tanı tip-2 diyabetle ilişkili bulunmadı. Toplam süt ve peynir tüketimi de diyabet riskiyle ilişkili bulunmadı. Ancak düşük yağlı fermente süt ürünü tüketimi fazla olanlarda tip-2 diyabet gelişme riski, bunları tüketmeyenlere göre %24 daha düşük olarak saptandı. Yoğurt diğer az yağlı fermente süt ürünlerinden ayrı olarak değerlendirildiğinde , ki bu ürünlerin %85'ini oluşturuyor, diyabet riskinde %28 azalma görülmüş. Katılımcılardan haftada ortalama 675 gr yoğurt tüketenlerde riskte azalma olduğu saptanmış. Süt ürünleri aynı zamanda D vitamini, kalsiyum ve magnezyum da içermeleri nedeniyle sağlığa faydalı. Ek olarak fermente süt ürünlerindeki probiyotik bakteriler ve bunların oluşturduğu K vitamini de diyabet gelişimine karşı etkili olabilir. - Laura M. O'Connor, Marleen A. H. Lentjes, Robert N. Luben, Kay-Tee Khaw, Nicholas J. Wareham, Nita G. Forouhi. Dietary dairy product intake and incident type 2 diabetes: a prospective study using dietary data from a 7-day food diary. Diabetologia, 2014; DOI: 10.1007/s00125-014-3176-1


Bundan on yıl öncesinde 5. sınıftaki oğlunun bilim projesi için Washington Üniversitesi Fizik Profesörü John Cramer, 14 milyar yıl önce gerçekleşen Büyük Patlama' nın sesini yeniden yaratmak istedi. Bugün uydulardan aldığımız verilerde sayesinde, evrenin arka planındaki kozmik mikrodalgayı gözlemleyerek, Büyük Patlama' nın parmak izlerini takip edebiliyoruz. İşte Cramer yeni kayıtlardaki yüksek frekansları işleyerek yüksek kaliteli bir ses elde etmeyi başardı. Linklerde bulabileceğiniz ses dosyaları 20 sn ile 500 sn arasında değişen kayıtlar. Bu ses efektini sismologlar, tüm dünyayı kapsayacak 9 şiddetinde bir deprem halkasına benzetiyor. Tabi bunun evren için düşünürsek devasa boyutlarda bir halka olabilir. Prof. Cramer evrenin daha büyümeden önce zil gibi çaldığını belirtiyor. Cramer, Büyük Patlama' nın sesine benzer bir ses elde etmek için balon deneylerinde ve uydularla yapılan arka plan mikrodalga radyasyon gözlemlerini inceleyerek sesi yaratmaya çalıştı. Prof. Cramer 11 yaşındaki oğlunun Büyük Patlama' nın sesini kaydı olup olmadığını sorması üzerine sesi yeniden yaratmak için çalışmalara başladığını belirtiyor. Mathematica adlı yazılım kullanılarak dalga boylarındaki değişimler sese dönüştürüldü. 100 saniyelik kayıt Büyük Patlama' dan 380,000 yıl ila 760,000 yıl arası süreyi temsil ediyor. Cramer 100 Sn ' lik kaydı tavsiye ediyor. Prof. Cramer 2003' de yüksek frekansların eksikliğinden projeyi tamamlayamamıştı. Fakat Uluslararası işbirliği yapılarak, 2013 Mart' ında Avrupa Uzay Ajansı Planck uzay mekiği' nden alınan diğer verilerle Büyük Patlama' nın sesi tamamlandı. Planck uzay mekiği o kadar hassas ki, kozmik mikrodalga arka planındaki birkaç milyon derecelik değişimleri ayırt edebiliyor. Evren soğuyup genişledikçe sanki bir bas enstrümanı gibi dalgalar yayıyor . Ses en düşük dalga boyundan en uzun dalga boyuna genişlerken başta gürültülü fakat sonra dereceli olarak silinen bir ses yaratıyor. Aslında ses o kadar bas veriyor ki, frekansı 100 septilyona(100' den sonra 24 sıfır daha var) kadar genişleterek, kaydı insanlar tarafından duyulabilecek hale getiriyor. Prof. Cramer, Newyork Brookhaven Ulusal Laboratuvarı Rölativistik Ağır İyon Çarpıştırıcısı' nda, Büyük Patlama' dan hemen sonraki anlarda altın gibi ağır iyonların çarpışmalarını inceleyen büyük ortak bir projede çalışıyor.


Kar yağdığında radarlarda bazı karışıklar yaşanabiliyor. İşte problemi çözmek radar sistemleri ekstra ekipmanlarla iyileştirilmeye çalışıyor. Utah Üniversitesi' nden araştırmacılar 3 yıldır Çoktan- Açılı Kar tanesi Kameraları ya da diğer adıyla MASC üzerinde çalışıyordu. Üç farklı kamera ve iki hareket sensörü kullanarak kar tanelerinin serbest düşüşte 3D fotoğraflarını çekebilen bir alet MASC. Kar tanelerinin fiziksel formları serbest düşüşlerini etkileyen en önemli şey olsa da, kar tanelerinin bu süper yakınlaştırılmış fotoğrafları incelendiğinde; bildiğimiz kadar tanelerinin oldukça farklı olduğu gözlendi. Atmosfer Bilimleri' nden Doç. Dr. Tim Garrett, Mükemmel simetrik, altı köşeli kar tanelerini inanılmaz derecede nadir. Düz şekilleri nedeniyle mikroskop lameline tam oturuyorlar. Buna rağmen gerçekte kar taneleri su damlacıklarını toplayarak, onları donduruyor , bu tanecikler de diğer kar taneleriyle çarpışarak tuhaf şekillere bürünüyor. MASC kamerasıyla 3 boyutlu yüksek çözünürlüklü fotoğraflar çekilerek, kar tanelerini şekilleri en doğru şekilde kaydedilerek, serbest düşüş hızları de ölçüldü. Halka şeklinde alet 30 cm genişliğinde ve 10 cm yüksekliğinde iki adet 1,2 megapiksel kamera ve bir adette 5 megapiksel kamera içeriyor. Üst kısımda bulunan hareket sensörü tetiklendiğinde üç kamera anında görüntü alıyor. Aşağıdaki sensör ise karın çıkış hızını ölçerek serbest düşüş hızını hesaplıyor. MASC kamerası f/5.5 odağıyla saniyenin 40,000 de biri sürede fotoğraf çekiyor. Gün içinde bu sayede on binlerce fotoğraf çekilebiliyor. Fotoğraflar siyah beyaz olsa da renk filtreleri ışığın bir kısmını engellemek için kullanılıyor. NASA ve Amerikan ordusu ve Ulusal Bilim Derneği tarafından desteklenen proje yakında ticari olarak piyasaya sunulabilir.


San Francisco Kaliforniya Üniversitesi'nden bilim insanları, yeni bir analiz yöntemi geliştirerek, insan vücudundaki kimyasalları tanımlamanın daha iyi bir yolunu buldu. Kanıt niteliğindeki bu araştırmada 100'den fazla kimyasal keşfedildi ve bu maddelerin 55'inin daha önce insan vücudundan hiç tanımlanmadığı rapor edildi. Bu maddelerin 42'si, bilinmeyen kimyasal kaynaklardan gelen gizemli kimyasallar olarak etiketlendi. Araştırma ekibi hamilelerde kimyasal maruziyeti ölçmek için akış görüntüleme tekniği geliştirdi. Eşlenen anne ve göbek kordonu kanı numuneleri, yüksek performanslı sıvı kromatografisi kuadropol uçuş süresi ikili kütle spektroskopisinde analiz edildi. Araştırmada kan numunelerinde 109 eşsiz kimyasal keşfedildi. Bu kimyasalların yarısının daha önce insanlarda hiç gözlenmediği ve 42'si bilinmeyen kimyasal kaynaklardan geldiği için, gizemli kimyasallar olarak isimlendirildi. Muhtemelen bu kimyasallar insanlarda bir süredir var ve teknolojimiz sayesinde bunlardan daha fazlasını tespit edebildik. Tespit ettiğimiz bu kimyasallar anneden, çocuğa yolculuk ettiğinden nesiller boyunca aktarıldığından oldukça ürkütücü, diyor araştırmanın yazarlarından Tracey Woodruff. Tespit edilen bu kimyasalların izi sürüldüğünde; kozmetikler, ilaçlar, pestisitler ve yangın söndürücüler gibi kaynakları işaret ediyor. Buna rağmen, belirlenen belli başlı kimyasalların bağlantısı bilinmiyor ve bu kimyasalların insan vücuduna nasıl girmiş olabileceğine dair bir bilgi yok. - 1'i pestisit olarak kullanılıyor (bis(2,2,6,6-tetramethylpiperidini-4-y) decanedioate) - 2'si PFAlara giriyor. (Genelde yapışmaz tavalar ve su geçirmez kumaşların üretiminde kullanılan metil perfloroundekanoat; 2-perflorodesil etanoik asit) - 10'u plastikleştirici olarak kullanılıyor. (örn. Sumilizer GA 80 gıda ambalajında, kağıt tabaklarda, küçük ev aletlerinde kullanılır) - 2'si kozmetikte kullanılıyor. - 4'ü yüksek üretim hacimli üretim kimyasalıdır. - 37'si ise kaynakları veya kullanım alanları hakkında ya çok az bilgi var, ya da yok. (örneğin, koku ve boya üretiminde kullanılan 1- (1-Asetil-2,2,6,6-tetrametilpiperidin-4-il) -3-dodesilpirrolidin-2,5-dion bu kimyasal o kadar az biliniyor ki şu anda kısaltması yok ve (2R0-7-hidroksi-8- (2-hidroksietil) -5-metoksi-2-, 3-dihidrokromen-4-on (Kısaltma: LL -D-253alpha) Örneğin, tespit edilen kimyasallardan biri olan LL-D-253alpha(2R0-7-hydroxy-8-(2-hydroxyethyl)-5-methoxy-2-,3-dihydrochromen-4-one) olarak biliniyor. Bu bileşik hakkında bilinen o kadar az ki, ticari olarak bir kullanımı bile bilinmiyor. Birçok kimyasalın kaynağını veya kullanımını belirleyemememiz oldukça endişe verici. EPA kimya endüstrisindeki, kimyasal bileşikleri ve kullanımlarını standardize ederken çok daha iyi bir performans sergilemelidir. Ayrıca otoritesini kullanarak, sağlığa tehlikeli olabilecek potansiyel tehlikeleri değerlendirerek, pazarda risk teşkil edebilecek bu kimyasalları kaldırmalıdır, diyor Woodruff. Araştırmanın yardımcı yazarı Dimitri Panagopoulos Abrahamsson, kimyasal üreticilerin, kimyasallardaki analitik standartlara dair bilgileri sağlarken daha şeffaf olmaları gerektiğini belirtiyor. Bu standartlar, araştırmacılara üreticilerden gelen saf kimyasalları kıyaslamayı sağlasa da maalesef bu bilgi her zaman ulaşılır değil. Bu yeni teknolojiler insanlarda daha fazla kimyasal tespit etmede gelecek vadediyor. Ancak çalışma bulgularımız, kimyasalların varlığını doğrulayabilmemiz ve toksisitelerini değerlendirebilmemiz için kimyasal üreticilerinin analitik standartlar sağlaması gerektiğini de açıkça ortaya koyuyor, diyor Dimitri. Araştırma bu kimyasalların potansiyel tehlikelerine ilişkin bir iddia bulunmuyor. Bu çalışmadan alınacak fikir, çevre ve insanlarda gözlenen kimyasallara dair üreticilerin daha ciddi düzenleyici önlemler alması gerektiğini vurguluyor. Araştırma Environmental Science and Technology dergisinde yayınlandı.


Son yıllarda perovskit ve kuantum dotlar güneş pillerindeki verimi arttırdığından oldukça çok konuşulan iki madde. İşte şimdi Toronto Üniversitesi'nden mühendisler bu iki maddeyi birlikte kullanarak ultra verimli ve süper parlak hibrit kristal üretti . Bu sayede yeni güç-ışık çevrimi rekorları kırılarak ledlerin verimi arttırılabilir. Bu kristali yaratmak için The Edward S. Rogers Sr. Elektrik ve Bilgisayar Mühendisliği'nden araştırmacılar bir araya gelerek , çok parlak koloidal kuantum dot nanoparçacıkları perovskitin içine yerleştirdi. Bu sonuca ulaşmak için heteroepitaksi tekniği yani, atomik olarak hizalanmış farklı kristal substratlarda üstünde yetişen bir kristal film oluşturdular. Heteroepiktasiye ulaştıktan sonra , ekip iki kristal materyalin sonlarındaki atomlara hiçbir hatan olmadan doğru bir şekilde hizalamayı başardı. Eğer iki farklı kristali bir araya getirmeye çalışırsanız, genellikle birbirinden düz bir şekilde ayrılan fazlar oluştururlar. İşte bu iki bileşenin bir araya getirmek için yeni bir strateji geliştirdik, diyor Toronto Üniversitesi'nden doktora sonrası araştırmacı Dr. Riccardo Comin, Son oluşan form siyah renkli bir kristal olduğundan, ışık üretim kapasitesi perovskit matriksinin kuantum dotlardaki elektronları yönetme kabiliyetine bağlı, süper verimli ışık elektrik dönüşümü sağlanıyor. İşte bu materyalleri birleştirmek , kendi kendine absorbsiyon problemini çözdü. Fiziksel aracı ortam aynı spektrumdan enerjileri yeniden emerek, net verimde kayba yol açıyor. Heterokristallerin opto-elektronik özelliklerinin kayda değer olduğunu açıklayan araştırmacılar, perovskitlerde oluşan foto elektron ve deliklerin daha büyük bant geçişleri yaratarak, % 80' e kadar verimle transfer ederek kuantum nanokristallerde eksitona dönüştüğünü belirtiyor. Sonrasında bu perovskitin üstün foto taşıyıcı difüzyonunu geliştirerek parlak ışık emisyonu üretiyor. Kızılötesine yakın bölgede ışık üretmek için, araştırmacılar çözelti prosesi için yeni bir kristal materyali geliştirdiler. Böylece materyal kolayca ucuz ticari metotlarda bağdaştırılabiliyor. Solar film üretimi ve diğer fotovoltaik cihazlar gibi. Bu materyal sayesinde yüksek verimli yakın kızılötesi ledler tasarlanarak, gece görüş teknolojiler, biyo medikal görüntüleme ve yüksek hızlı telekomünikasyon geliştirilebilir. Araştırmacıların bir sonraki hedefi led lambalarda verim rekorunu kırmak olacak.


Çölyak hastalığını biliyorsanız , hastalarının çektiği çileleri de bilirsiniz. Otoimmün sistemindeki negatif reaksiyon nedeniyle, gluten içeren buğday ,arpa,çavdar gibi, tahıl içeren ekmek,pasta,içecek gibi her türlü yiyeceğin tüketimi çölyaklılar için büyük bir risk teşkil ediyor. Herşeye rağmen yeni geliştirilen yumurta tabanlı bir beslenme desteği sayesinde çölyaklıların dilediği şeyi yiyebileceği düşünülüyor. Yrd. Doç. Dr. Hoon Sunwoo ve Kanada Alberta Üniversitesi'nden emekli profesör Jeong Sim'in geliştirdiği yeni gıda takviyesi sayesinde çölyaklılar belki de rahat bir nefes alabilecek. Tavuk yumurtası sarısından elde edilen bileşik midedeki gluten moleküllerine bağlanıyor. Bu sayede glutenin içinde bulunan ve ince bağırsaktaki emilimi engelleyen problem bileşik gliadin bileşiğinin sindirime engel olması engelleniyor. Bu ilave midedeki glutene bağlanarak nötralize olmasına yardımcı oluyor. Bu sayede ince bağırsağa koruma sağlayarak, gliadin kaynaklı hasarları sınırlıyoruz. Umuyoruz ki, bu ilave sayesinde çölyak ve gluten intoleransına sahip insanların hayat kalitesini geliştirelim, diyor Yrd. Doç. Dr. Hoon Sunwoo. Çölyak hastaları gluten intoleransından kaynaklanan , baş ağrıları, yorulma, şişmeler ve anemi problemleri nedeniyle glutensiz yiyecekler tüketme zorundadır. Yine bu yeni tedavinin bir yıla kadar denemelerde etkili olabileceğini göstermesi gerekiyor. Eğer testleri geçerse 3 yıla kadar Kanada'da sonrasında ABD ve Avrupa'ya gelmesi planlanıyor. Umarız bu sayede çölyaklıların çileleri biter. Not: Yine de burada geliştirilen ilacın özel bir ilaç olduğu, sadece yumurta sarısının Çölyak tedavisi için yeterli olmayacağını belirtelim.


İsrail Weizmann Bilim Enstitüsü'nden bilim insanları; sperm, yumurta ve hatta rahim kullanmadan kök hücrelerden sentetik fare embriyosu üretmeyi başardı. Sonrasında gebelik periyodunun yarısına kadar hücreleri büyüterek, atan bir kalp de dahil olmak üzere tüm organ öncüllerin büyütebildi. Bu teknolojinin organ nakli için gereken organların yapımında kullanılması bekleniyor. Yeni araştırma önceki araştırmanın iki branşı üzerinde kuruldu. İlk olarak kök hücrelerin yeniden programlayarak tekrar saf hallerine döndürmek üzerine çalışıldı. Saf hücreler farklı hücrelere ve de diğer kök hücrelere dönüşebiliyor. Diğer çalışmada ise rahmin dışında embriyoları büyütebilecek bir cihaz geliştirmeye odaklanıldı. İşte bu iki teknik birleştirilerek, bugüne kadar yapılmış en gelişmiş sentetik fare embriyosu üretildi. İlk olarak petri kabında birkaç yıl içinde saf fare kök hücre kültürü geliştirildi. Sonra bu hücreler embriyo gelişiminde oynadıkları anahtar rollere göre üç gruba ayrıldı. Bir grupta embriyonik organlara dönüşecek hücreler içeriyor. Diğer iki grup ise master regülatör genlerle işlendi. Bir grup plesanta için, diğer grup yumurta kesesi için işlendi. Sonrasında bu üç hücre yapay rahimle birleştirilerek, basınç ve oksijen değişimleri hassas kontrol edilen, doğal besin akışının olduğu hareketli beherlere konuldu. Bir kere içeri konulduğunda bu üç hücre türü çökerek, embriyo benzeri yapılar geliştirecek potansiyele ulaştı. Beklendiği gibi bu aşamada hücrelerin büyük çoğunluğu başarısız olurken, %0,5 kadar hücre başarıyla geliştirildi. 10000 hücreden 50 hücre kadarı geliştirilebildi. İşte bu şanslı birkaç hücre alınarak, sonunda plasenta ve yumurta kesesi olan doğal embriyolara tamamlandı. Sonra bu embriyoların 8 günden biraz uzun gelişimine izin verildi. Bu süre farenin gebelik süresinin yaklaşık yarısına denk geliyor ki bu noktada organların öncülleri oluşuyor. Yani kalp atmaya başlıyor, kan kök hücre dolaşımına giriyor, beyin şekil alıyor, bağırsak yolu ve spinal kolon oluşuyor. Araştırmacılar daha yakından incelendiğinde, iç yapıların ve sentetik embriyoların gen ifade şablonlarının % 95'e kadar eşlendiğini buldu. Organlar fonksiyonel görünüyordu. Araştırmacılar bu teknik sayesinde hayvan testlerine olan ihtiyacın azalacağını ve organ ve doku nakli için bol kaynağın oluşacağını düşünüyor. Embriyo en iyi organ yapıcı makine ve en iyi 3D biyo-yazıcıdır ki halen taklit etmeye çalışıyoruz. Örneğin böbrek veya karaciğer gibi her hücre tipini büyütmek için farklı bir protokol geliştirmek yerine, günün birinde sentetik embriyo benzeri bir model oluşturabilir ve sonra ihtiyacımız olan hücreleri izole edebiliriz. Gelişmekte olan organlara nasıl gelişmeleri gerektiğini belirtmemize gerek yok. Embriyonun kendisi bunu en iyi şekilde yapar, diyor baş araştırmacı Prof. Jacob Hanna.


Kaliforniya Üniversitesi, Irvine'den araştırmacılar yüz binlerce kez yeniden şarj edilebilen, bir daha değiştirme gerektirmeyen pillere bir adım yaklaştılar. Devrimsel çalışma sayesinde ticari pillerin ömürlerin büyük ölçüde artacak. Böylece akıllı telefonların, bilgisayarların, arabaların ve uzay araçların pillerini değiştirmeye gerek kalmayacak. Bilim insanları uzun süredir, pillerde kullanmak için nano teller arıyordu. İnsan saçından binlerce kat daha ince ve çok iletken olan bu teller, büyük bir yüzey alanı yaratarak, daha fazla depolama alanı ve dolayısıyla daha fazla elektron transferi imkanı tanıyor. Buna rağmen bu filamanlar çok kırılgan ve sürekli şarj,deşarj ve döngüye gelemiyor. Tipik bir lityum iyon pil şişer ve sızıntılar yapar , bu nedenle çatlaklar oluşturmaya başlar. Kaliforniya Üniversitesi'nden araştırmacılar bu problemi çözmek için altın nano telleri manga dioksit ve pleksiglas-jel benzeri elektrot birleşimi içinde kapladılar. Bu karışım güvenilir ve hasara karşı dayanıklıdır. Doktora öğrencisi Mya Le Thai tarafından yapılan deneyde, piller 200,000'den fazla döngüde test edildi. 3 ay süren test sonucunda ne kapasite kaybı ,ne de nanotellerde kırılma gerçekleşti. Elde edilen bulgular American Chemical Society's Energy Letters dergisinde yayınlandı. Bu zor çalışmanın tesadüfen bulunduğu söyleniyor. Mya öylesine oyalanıyordu, bütün her şeyi ince bir tabaka haline getirip, şarja soktu başladı. Sonrasında bu jeli kullanarak, kapasite kaybı olmaksızın yüzbinlerce kez şarj edebileceğini keşfetti, diyor Penner. Bu gerçekten çılgıncaydı, çünkü bu gibi denemelerde en fazla 5000-7000 kez şarjda pil ölürdü,diyor. Araştırmacılar yapışkanın, pildeki metal oksitleri plastikleştiriyor ve esneklik sağlayarak çatlamayı engelliyor. Bu kaplanan elektrot şeklini koruyarak, daha güvenilir bir opsiyon haline getiriyor. Bu araştırma sayesinde nanotel tabanlı batarya elektrotları daha uzun ömre sahip olacağında, bu türdeki pilleri gerçeğe dönüştürebilir. - Mya Le Thai, Girija Thesma Chandran, Rajen K. Dutta, Xiaowei Li, Reginald M. Penner. 100k Cycles and Beyond: Extraordinary Cycle Stability for MnO2Nanowires Imparted by a Gel Electrolyte. ACS Energy Letters, 2016; 57 DOI: 10.1021/acsenergylett.6b00029


British Columbia Üniversitesi'nden bilim insanları 14-3-3 adlı bir protein ile beyaz yağ doku metabolizması arasında güçlü bir bağlantı bulundu. Bu bağlantı potansiyel bir ilaç tedavisine işaret ediyor. - Kromozomumuzda bulunan YWHAZ geni, 14-3-3 adlı bir proteini kodlar. Bu protein, obezitenin en önemli sebeplerinden biri olan beyaz yağ dokunun miktarında ve büyüklüğünde artışa sebep olur. Beyaz yağ dokular, vücudun enerji depoları olarak da adlandırılabilir. Bu dokular, obezite hastalığının görüldüğü bireylerde normalden çok daha yüksek oranlarda bulunuyor. British Columbia Üniversitesi'nden bilim insanları; farelerde 14-3-3 adlı bir proteini kodlayan YWHAZ genini susturdular. Bu gen susturma işleminin ardından farelerde beyaz yağ dokunun %50 oranında azaldığı görüldü. Ardından 14-3-3 proteininin yüksek seviyelerde olduğu fareler, yüksek kalorili besinlerle beslendi. Takip edilen farelerin beyaz yağ dokularında da %22'lik bir büyüme meydana geldiği görüldü. Protein ve yağ üretimi arasındaki bu doğrudan bağlantı, olası bir ilaç tedavisine işaret ediyor. Bilim insanları, YWHAZ genini baskılayarak veya 14-3-3 proteinini bloke ederek; obez veya obez olma ihtimali yüksek bireylerde yağ birikimini önleyebilirler. İnsanlar iki şekilde yağ depo ederler. Kendi yağ hücrelerimizin miktarının çoğalması ve bu yağ hücrelerinin boyutlarının artması yoluyla. 14-3-3 proteini hem hücre sayısını hem de hücre boyutlarını etkiliyor. Obezite artan diyabet riski, kalp hastalığı ve bazı kanser türleri ile bağlantılıdır. Dünya çapında her yıl 2 trilyon dolar obezite tedavi harcamalarına gitmektedir. Türkiye'de de obezite oranları %25 30'ları bulmuştur. Ayrıca çocuklarda da obezite endişe verici bir şekilde yaygınlaşmaktadır. Umarız bu tür çalışmalar obezite salgınının durmasını sağlayabilir. - Gareth E. Lim, Tobias Albrecht, Micah Piske, Karnjit Sarai, Jason T. C Lee, Hayley S. Ramshaw, Sunita Sinha, Mark A. Guthridge, Amparo Acker-Palmer, Angel F. Lopez, Susanne M. Clee, Corey Nislow, James D. Johnson. 14-3-3 coordinates adipogenesis of visceral fat. Nature Communications, 2015; 6: 7671 DOI: 10.1038/ncomms8671


Cambridge Üniversitesi'nde yeni yapılan araştırmaya göre, kişisel ve sosyal açıdan güçsüz hisseden insanlar, eşyaları kaldırırken olduğundan daha ağırmış gibi hissedebiliyor. Bilim adamlarının yaptığı testlerde kendilerini güçsüz hisseden kişilerin , kendilerine verilen fiziksel görevleri daha zorlayıcı bulduklarını keşfetti. Cambridge Üniversitesi Psikoloji Bölümü'nden Dr. Simone Schnall ve araştırmacı Eun Hee Lee'nin gönüllüler üzerinde yaptığı bir takım testler yaptı. Test sırasında araştırmanın sosyal statüyle alakalı olduğu sübjelerden gizlenerek, farklı ağırlıklara sahip kutuların ne kadara ağır olduğunu tespit etmeleri istendi. Kendini daha güçsüz hissedenler güçlü hissedenlere göre kutuları daha ağır hissetti. Bu araştırma sayesinde gücün psikososyal yapıyla ilişkisi ile insanların cisimleri algılamaları hakkında, sosyal statünün fiziksel hissiyatla alakası ilk kez ortaya konmuş oldu. Araştırmalar, ağırlığından olduğundan fazla tahmin edilmesinin , kaynakların yetersizliğiyle alakalı olarak güçsüzlük hissiyle alakalı olabileceği belirtildi. Nesnelerin ağırlığı gibi dünyaya ilişkin algısal davranışları tecrübe etmenin , abartılı bir tarz olabileceği ve belki de güçsüz hissetmenin içgüdüsel kaynak korumaya dair bir semptom olabileceği savunuluyor . Araştırma bu hafta Journal of Experimental Psychology dergisinde yayınlandı. Güç üzerine pek çok psikolojik çalışma yapılmasına rağmen bu gücün günlük hayattaki algısal tecrübeler üzerine etkileri bilinmemekteydi. Bu araştırmayla insanların sosyal statülerinden kaynaklanan güçlerinin veya zayıflıklarının, gördükleri fiziksel çevreye etki edebileceği anlaşılıyor, diyor baş araştırmacı Eun Hee Lee. İnsanların sosyal güçlerinden kaynaklanan hissi ölçmek için Lee ve Schnall üç ayrı çalışma yaptı. Tabi bu esnada başka hikayeler uydurularak statü ölçümü yapıldığından katılımcılar bundan habersizdi. İlk testte , 145 katılımcıların sosyal durumlarını ölçmek için , İnsanlar benim dediklerimi dinler gibi önermeler yapıldı. Sonrasında ise ruh durumları sorulmadan önce, farklı sayıda kutular kaldırmaları istenerek, bunların ağırlığını tahmin etmeleri istendi. İkinci testte ise araştırmacılar 41 katılımcıya güçlerini manipüle edecek şekilde ya dirseklerini sandalye dayamaları ya da daha sıkışmış bir şekilde ellerini kalçalarının altından bağlayarak omuzlarını düşürmeleri istendi. Manipülasyondan önce çoğu katılımcı kutuları daha ağır hissederken, sandalyede daha güçlü bir konumda oturanlar kutuların ağırlığını daha doğru tespit etti. Daha alçak gönüllü olanlar ise kutuları daha ağır tahmin etmeye devam etti. Son testte ise 68 katılımcılara daha önce ne gibi durumlarda güçlü veya güçsüz hissettikleri sorularak kutuların ağırlığını bu düşüncelerden sonra tahmin etmeleri istendi. Kişiler kendilerini daha güçlü hissettiklerinde ağırlıkları daha doğru tahmin ederken, daha aciz durumda hissetiklerinde kutuları daha ağır tahmin etmeye devam ettiler. Önceki araştırmada fiziksel ve duygusal durumların ortamın algısıyla etkilenebileceği; mesela bir yokuşu dik veya çantanın ağır algılanması gibi gösterilmişti. Bu araştırmada ise ilk kez güç ve hissetme arasındaki ilişki gösterilmiş oldu. Sosyal statününüz ve ruh haliniz sadece ruhsal durumunuzu değil çevreyle ilgili algınızı da değiştiriyor. - Eun Hee Lee, Simone Schnall. The Influence of Social Power on Weight Perception.. Journal of Experimental Psychology: General, 2014; DOI:10.1037/a0035699


Zebra balıklarının omuriliklerini onarabildiği ve motor becerilerini sadece birkaç haftada iyileştirebildiği biliniyor. Ancak ABD'deki Duke Üniversitesi'nden bilim adamları bir adım daha ileri giderek bu balıkların omuriliği nasıl onarabildiğini buldu. Bilim adamlarının yaptıkları araştırma bağ dokusu büyüme faktörü geninden elde edilen CTGF adlı bir proteinin söz konusu balıkların inanılmaz becerisinin sırrı olduğunu gösterdi. Hücrelerin bağlanması, ayrışması, çoğalması ve dağılmasını etkileyen CTGF, sinir hücreleri arasındaki iletişimin karışmaması ve iletişim hızının artması için yalıtım rolü üstlenerek, yaralanma veya hastalık nedeniyle ölen sinir hücrelerinin kalıntılarını temizleyen glia hücreleri tarafından salgılanıyor. İnsandaki CTGF proteini zebra balıklarınınkiyle yüzde 81 benzerlik gösteriyor. Araştırmaya göre insana ait proteinin zebra balıklarına enjekte edilmesi halinde omurilik onarımı sağlanabiliyor. Ancak memelilerde omurilik zedelendiğinde glia hücreleri ''köprü'' yerine ''glia zarı'' adı verilen bir bariyer oluşturuyor. Bu durum da yaranın iki kısmındaki sinir hücreleri arasındaki bağlantıyı engelliyor. Bilim adamlarına göre insandaki glia hücrelerinin CTGF'ye yanıt vermesini sağlayarak zebra balıklarındaki gibi omurilik onarılabilecek. ''Science'' dergisinde yayımlanan bu araştırmanın sonuçları başka ilginç çalışmalara ışık tutuyor.


Zebraların neden siyah beyaz çizgileri olduğu yıllardır tartışılan ilginç bir bilimsel bir konu olsa da yeni termoelektrik jeneratör, zebranın çizgilerinden ilham alarak 24 saat boyunca elektrik üretebiliyor. Zebranın bu siyah beyaz çizgilerinin, yırtıcıların kafasını karıştırdığı ya da at sineklerinin ısırmalarını engelleyebileceği düşünülüyordu. Son zamanlarda yapılan bir araştırmaya göre zebralar siyah çizgileri kabartarak, aşırı ısıyı uzaklaştırabiliyor. İşte bilim insanları zebralardan ilham alarak, kontrast gölgeleri kullanarak termal iletkenlerden elektrik üreten bir cihaz tasarladı. Güney Kore Gwangju Fen ve Teknoloji Enstitüsü'nden araştırmacılar esnek, biyobozunur fiber türü bir malzemeden termoelektrik jeneratör üretti. Jeneratör siyah ve beyaz kısımlardaki sıcaklık farkının kullanarak elektrik üretebiliyor. Biyobozunuer PLCL(poly malzeme güneş ışığını yansıtırken, altta kızılötesi radyasyonu yayarak soğutuyor ve beyaz çizgiler olarak görünürken, PEDOT:PSS göze siyah çizgiler halinde görünerek, ısı absorbsiyonu sağlayarak altta ısı farkı yaratıyor. Tasarımdaki silisyum nanomembranlar sayesinde, bu ısı farkını kullanan termoelektrik jeneratör 22 C'lik ısı farkı üretebiliyor. Laboratuvarda kullanılan küçük prototipte malzemeler tuzlu su içinde tümüyle bozunana kadar 35 güne kadar 24 saat boyunca düzenli olarak elektrik üretilebildi. Yeni termoelektrik jeneratörler giyilebilir cihaza adapte edilerek kendi kendine elektrik üreten, akıllı kıyafetler üretilebilir. Çalışma Science Advances dergisinde yayınlandı .


Hindistan'dan bilim insanları, zerdeçal yardımıyla üretilen yakıt hücreleri sayesinde etanolden verimli bir şekilde elektrik üretilebileceğini keşfetti. Clemson Nanomateryal Enstitüsü ve Sri Sathya Yüksek Öğrenim Enstitüsü'nden araştırmacıların iş birliğiyle geliştirilen yeni teknolojide, altın nanoparçacıklar ve zerdeçal yardımıyla üretilen anot sayesinde 100 kat daha az enerji harcanarak, etanolden elektrik üretilebiliyor. Araştırmacıların halen daha fazla deneme yapması gerekse de bu yeni keşif sayesinde yakıt hücreleri ve farklı teknolojilerde yeni inovasyonlar yapılabilir. Bazik ortamda Alkol oksidasyonundaki katalizörler arasında, bizim katalizörümüz açık ara en iyisidir, diyor CNI kurucu direktörü Fizik Prof. Apparao Rao. Yakıt hücrelerinde yanma yerine, kimyasal reaksiyonlar yardımıyla elektrik üretilir. Yakıt hücreleri sayesinde araçlar, binalar, portatif elektronik cihazlar ve güç sistemleri yedeklenir. Hidrojen yakıt hücreleri sera gazı üretmese de günümüzde halen doğalgaz ve fosil yakıtlardan üretildiğinden pek de yeşil değil. Ayrıca hidrojen basınçlı bir gaz olduğundan depolamak ve taşımak oldukça sıkıntılı. Etanol ise mısır veya diğer tarımsal ürünlerden üretilebiliyor ve sıvı olduğundan taşıması çok daha kolay. Yalnız etanolden elektrik edilecekse, çok verimli bir reaksiyon gerçekleşmesi gerekiyor. Araştırmacılar yakıt hücresinin anoduna odaklandı yani etanolün yükseltgendiği bölüme odaklandılar. Yakıt hücrelerinde platin katalizör olarak kullanılıyor. Fakat platin, zehirli karbon monoksit ara ürünü üretiyor. Ayrıca oldukça pahalı bir maden olduğundan, kullanımı oldukça kısıtlı. Araştırmacılar iletken polimer, metal organik kafesler ya da diğer kompleks materyaller yerine zerdeçal yardımıyla elektrot yüzeyinde nano altın parçacıkları biriktirdi. Zerdeçal altın nanoparçacıkların etrafında gözenekli bir ağ yapısı oluşturmak için muhteşem bir malzemedir. Araştırmacılar elektrot yüzeyinde altın nanoparçacıkları toplamak için, önceki araştırmacılar 100 kat daha az elektrik akımı kullandıklarından reaksiyon çok daha verimli hale geldi. Kürkümin kaplama olmadan, altın nanoparçacıklar üstüste yığılıyor ve reaksiyon yüzeyinin küçülmesine neden olduğundan verimin çok düşmesine neden oluyor. İşte bu aşamada zerdeçal gözenekli bir ortam oluşturarak kaplamayı stabilize ediyor ve alkol oksidasyonunu mükemmel kılıyor. Araştırmacılar alkol oksidasyonu endüstri için büyük bir ilerleme olacağını düşünüyor. Sonraki aşamada proses büyütülerek gerçek yakıt hücreleri yapılması hedefleniyor. Ayrıca bu eşsiz elektrot sayesinde sensörler ve süper kondansatörler için yeni uygulamalar doğacağını belirtiyor. SSSIHL araştırma ekibi yeni elektrotu sensör olarak kullanarak, idrarda dopamin miktarının ölçülebileceğini gösterdi. Dopamin ölçümü, Parkinson ve dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu hastalıklarında büyük önem arz ediyor. Yeni metot standart metotlara kıyasla çok daha ucuz bir metot olacak. Zerdeçalın altın nano parçacıkları atomik ölçekte nasıl stabilize ettiği bilinmese de gelecekte yeni uygulamalarda kullanılabilir.