Maküler dejenerasyon gibi körlük tiplerinde, görme kaybına fotoreseptör hücre ölümü neden olur. Wisconsin-Madison Üniversitesi'nden bilim insanları, retina hücrelerinin rejenerasyonuyla göze yüksek verimle implante edilmesine sağlayan buz kalıbı benzeri yeni bir retina yaması geliştirdi. Wisconsin-Madison'dan bilim insanlarının 2012 yılında yaptığı araştırmada, pluripotent kök hücrelerden nasıl retina hücreleri üretilebileceği gösterilmişti. Bu doku fotoreseptör hücreler dahil retina dokusunun birçok esasını barındırıyor. Bu teknik sayesinde değişim dokusu üretilerek; hasarlı veya hasta gözlerde, görüş onarılabilecek. Gamm ve UW Madison'dan mühendisler, sentetik yamalar kullanarak fotoreseptör hücrelerin nasıl tutularak, hasarlı retinanın altına nakledilerek rejenerasyon sağlanabileceğini araştırdı. Daha önceki çalışmada, şarap kadehi şeklinde gözeneklerde fotoreseptör hücrelerin muhafaza edilebileceği görülse de bu teknikle nakledebilen hücre miktarından pek memnun değildi. Bu nedenle araştırmaya devam etti. İkinci jenerasyon nakil iskeletinde buz kalıbı şekli kullanıldı. Bu sayede 3 kat daha fazla fotoreseptör hücre (300,000 civarı) muhafaza edilebiliyor. Gözün altına yerleştirilecek bu hücreler olgunlaştıkça hastanın retina dokusuna bağlanacak. Nakil iskeleti poli-gliserol sebasat adı verilen biyo-uyumlu bir malzemeden yapılıyor. Bu sayede gerekli mekanik dayanım sağlanırken, vücuttaki görevi tamamladıktan sonra güvenle metabolize edilebiliyor. Malzemenin gözde çok güçlü durmasını istedik. Aynı zamanda iki ayda hızla bozunarak yok oluyor. Bu insan retinası için oldukça ideal, diyor yüksek lisans öğrencisi ve Gamm'in laboratuvarından yardımcı yazar Allison Ludwig. Araştırmacılar yeni nakil iskeletinden oldukça memnun ve tekniği optimize etmeyi planlıyor. Böylece fabrikasyon ve şekli iyileştirerek verimi arttırabilir. Sonraki adım daha büyük hayvanlar ve gelecekte insanlarda teknolojiyi test etmek istiyorlar. İlk jenerasyon retina yamalarının güvenli bir şekilde, bir miktar görüş sağlayacağını umuyoruz. Sonra bu teknolojiyi daha da geliştirerek zamanla getirisini alacağız. Başta son teknolojiye sahip olamadığımızdan, ilk teşebbüste körlüğü tümüyle çözemeyebiliriz fakat bu yönde önemli bir adım attığımızdan çok heyecanlıyız, diyor Gamm. böyle kaliteli bir blogdan yeni haberdar olmam beni üzdü. Benim de kitap dizi film inceleme ve öneri blogum var.


Eriyen buzlarda hapsolmuş ölümcül organizmaların dünyayı yok oluşa götürmesi bilim kurgu gibi geliyor. Peki ya öyle değilse , gerçekten ölümcül mikroorganizmalar milyonlarca yıldır buzların içinde bekliyorsa? İşte gerçekten böyle bir olasılık var. 2003 yılında Çinghay-Tibet platosunda alınan buz sondajlarından bir bakteri çıktı. Bu derinlikteki buzlar 750,000 yıldan daha yaşlı. 2014'de Sibirya'da permafrost topraktan 30,000 yıllık dev zombi fitovirüs siberium çıkarıldı. 2016'da ise Batı Sibirya'da şarbon salgını sonucu binlerce ren geyiği ölürken, onlarca insan etkilendi. Hatta geçenlerde bilim insanları, Yüksek Arktik'teki göl sedimentlerinden izole ettiği virüslerle potansiyel yaşayan konaklar arasında kaydadeğer bir genetik uyum olabileceğini buldu. Dünya hızla ısınırken, Arktik gibi soğuk bölgelerde ısınmanın 4 kata kadar daha hızlı olabileceği ifade ediliyor. Tahminlere göre her yıl buzullardan 4 sextilyon (4,000,000,000,000,000,000,000) microorganizma serbest kalıyor. Bu sayı tüm evrende tahmin edilen yıldız sayısı kadar. Buna rağmen, eriyen buzdan salınan çok sayıda mikroorganizmaya rağmen, hiç kimse bunun modern ekosistemler için oluşturduğu riski tahmin etmiyordu. PLOS Computational Biology dergisinde yayınlanan yeni bir çalışmada , öngörülemeyen antik virüslerin yayılmasının neden olduğu ekolojik riskleri hesapladık. Simülasyonlarımız, uykuda olan tek bir patojenin %1 oranındaki simüle salınımların, büyük çevresel hasara ve dünya genelinde ev sahibi organizmaların yaygın şekilde kaybolmasına neden olabileceğini gösteriyor. Bir tür eski patojenin modern biyolojik topluluklara yayılmasını simüle eden deneyler yapmak için Avida yazılımı kullanıldı. Daha sonra bu istilacı patojenin modern konak bakteri çeşitliliği üzerindeki etkilerini binlerce simülasyonda ölçtük ve bunları hiçbir istilanın olmadığı simülasyonlarla karşılaştırdık. İstilacı patojenler genellikle simüle edilmiş modern dünyada hayatta kaldı ve gelişti. Patojenin yeni ortamda dominant hale gelmesinin yaklaşık %3'ünde, bu durumda modern konak çeşitliliğinde büyük olasılıkla kayıplara neden oldular. En kötü senaryoda, istila, kontrollere kıyasla konak topluluğun boyutunu %30 oranında azalttı. Bu küçük patojen fraksiyonundan kaynaklanan risk küçük görünebilir, ancak bunların simüle edilmiş ortamlarda yalnızca belirli bir patojenin yayılmasının sonuçları olduğunu unutmayın. Gerçek dünyada yayılan çok sayıda antik mikropla, bu tür salgınlar önemli bir tehlikeyi temsil ediyor. Bulgularımız, şimdiye kadar bilim kurgu ile sınırlı olan bu öngörülemeyen tehdidin, ekolojik değişimin güçlü bir itici gücü haline gelebileceğini gösteriyor. İnsanlara yönelik potansiyel riski modellememiş olsak da, zamanda yolculuk yapan patojenlerin yerleşebileceği ve bir ev sahibi topluluğu ciddi şekilde bozabileceği gerçeği zaten endişe verici. Modern çağda potansiyel türlerin yok oluşunun bir başka kaynağını daha vurguluyoruz en kötü durum yok olma modellerimizde bile olmayan bir kaynak. Toplum olarak, potansiyel riskleri anlamamız gerekiyor ki onlara hazırlanabilelim. SARS-CoV-2 , Ebola ve HIV gibi önemli virüsler, muhtemelen diğer hayvan konakçılarla temas yoluyla insanlara bulaştı. Bu nedenle, bir zamanlar buza hapsolmuş bir virüsün insan popülasyonuna zoonotik bir yoldan girmesi olasıdır . Bir patojenin eriyen buzdan çıkıp yıkıcı yok oluşlara neden olma olasılığı düşük olsa da, sonuçlar artık bunun hazırlanmamız gereken bir fanteziden çıktığını gösteriyor.


Vücudun neresinde oluşursa oluşsun kanser sonunda diğer organlarda ve dokularda kolonize olmaya başlar, bu prosese metastaz denir. Yıllar süren araştırmalara rağmen metastazın büyük kısmı aydınlatılamamıştır. Cambridge bilim insanlarının yaptığı yeni araştırmada metastazın yeni bir mekanizması keşfedildi. Uzun süredir metastaz kanser hücrelerinde anormal artış ve sıçrama olarak biliniyordu. Fakat yeni araştırmada aynı mekanizmanın sağlıklı hücrelerin de kullandığı ve kanser hücrelerin bu özelliği kendi amaçları için çaldığı bulundu. Araştırma ekibi sodyum sızma kanalı olarak çalışan bir hücre yapısını araştırırken, yeni bir keşfe imza attı. Seçici olmayan NALCN kanallar hücre zarında bulunuyor ve tuzun içeri ya da dışarı gitmesini kontrol ediyor. Yeni araştırmada, araştırmacılar NALCN'nin hücrelerin dokulardan kan dolaşımına salınmasını da düzenlediğini ve burada diğer organlar ve dokular tarafından alınabileceklerini buldular. Farelerde yapılan testlerde bilim insanları NALCN proteinini bloke ettiğinde, mide, iç bağırsak ve pankreas kanserlerinin tetiklendiğini keşfetti. İşte buradan yola çıkarak metastazın engellenerek kanser hastalarında yeni tedavilere yol açması bekleniyor. En sürpriz olan keşifse araştırma ekibinin kansersiz fareleri test ettiğinde gerçekleşti. NALCN blokasyonu nedeniyle organlarda olan sağlıklı hücrelerin diğer organlara göç etmesine neden oldu. Örneğin; pankreas hücreleri böbreğe göç ederek, sağlıklı böbrek hücrelerinin yerini aldı. Çalışmanın Grup Lideri ProfesörRichard Gilbertson, Bu bulgular, otuz yıldır laboratuvarımdan çıkan en önemli bulgular arasında yer alıyor. Metastazın anlaşılması zor etkenlerinden birini belirlemekle kalmadık, aynı zamanda kanserin sağlıklı hücrelerde kendi kazanımları için nasıl işlediğini göstererek, bununla ilgili genel kabul edilen bir anlayışı da tersine çevirdik. Eğer araştırmamız daha fazla araştırma ile doğrulanabilirse, kanserin yayılmasını nasıl önleyeceğimiz konusunda geniş kapsamlı etkileri olabilir ve de hasarlı organları onarmak için bu süreci manipüle etmemize izin verebilir.Araştırmacılar artık mevcut ilaçları yeniden kullanmak da dahil olmak üzere metastazı önlemek için bu keşiften yararlanmanın yollarını araştırmayı planlıyor.


NASA'nın Cassini uzay mekiği Satürn 'ün halkasının için yeni küçük buzlu bir nesne oluşumunu belgeledi. Bu cismin Satürn'ün yeni bir ayı olabileceği ve gezegenin bilinen aylarının oluşumuna ışık tutabileceği belirtildi. Cassini dar açı kamerasından 15 Nisan' da çekilen fotoğraflar, Satürn 'ün A halkasının kenarında yani gezegenin en dış halkasında bazı düzensizlikler olduğunu gösterdi. İşte bu düzensizliklerden bir tanesi çevresinden % 20 daha parlak bir ışık yayıyor. Bilim insanları halkanın kenarında sıradışı kabarıklıklar tespit ettiler. Bu ışık ve kabarıklıkların bu cismin çekimsel etkilerinden kaynaklandığı belirtildi. Bu düzensizlikler 12000 k uzunluğunda ve 10 km genişliğinde bir alana yayılıyor. Araştırmanın detayları Icarus dergisinde yayınlandı. Nesnenin daha fazla büyümesi veya parçalanması beklenmiyor. Bu ayın oluşumunun Satürn'ün diğer buzlu aylarının Titan ve okyanusa sahip Enceladus'un çok daha büyük halkalarda oluştuğuna işaret edebileceği belirtiliyor. Belki de güneş sistemindeki Dünya ve diğer gezegenlerin Güneşimizden koptuktan sonra nasıl oluştuğu bu şekilde açıklanabilir. Peggy adı verilen cisim gözlemek için oldukça küçük. Bilim insanları cismin 1 km ' den büyük bir çapa sahip olamayacağını belirtiliyorlar. Satürn'ün halkalarında böyle giderse yeni ayların oluşumu gözlenebilir. Çünkü daha önce hiç böyle bir gözlem yapılmadığından, bu proses hakkında daha fazla bilgi edinebileceği belirtiliyor. Diğer aylardan en büyüğünün önce oluştuğu ve bu nedenle gezegene en uzak konumda olduğu belirtiliyor. 2016'nın sonlarına doğru A halkasındaki Peggy hakkında daha fazla bilgi edinilebileceği belirtiliyor. Daha öncesinde Satürn'ün ayı Enceladus'un altında dev bir okyanus olabileceği onaylanmıştı.


1 Temmuz 2004'de Cassini uzaya fırlatıldığından beri 10 yıl geçti. Cassini Satürn'ün yörüngesine giren ilk uzay mekiği olma özelliğiyle önemli bir aşama kaydetti. Satürn'ün yörüngesinden çektiği fotoğraflar ise inanılmaz. Çekilen fotoğraflar o kadar inanılmaz ki, sanki sanat eseri gibi. İşte size garip ve muhteşem 10 Satürn fotoğrafı . Ekim 2013'te Cassini Satürn'ün kuzey kutbundan mükemmel bir fotoğraf çekti. Gordan Ugarkovic tarafından bir seri fotoğraflar alınarak birleştirildi. İşte birleştirilen bu tek fotoğraf mükemmel bir Satürn mozaiği oluşturdu. Yüksek çözünürlüklü bu fotoğraf halkalı güzelin şiirsel bütünlüğünü yansıtıyor. Satürn'ün kuzey kutbundaki bu dev fırtına 2000 km'den büyük bir alanı kaplıyor. Kızılötesi alınan bu fotoğraf, alçaktaki bulutları kırmızı yüksekteki bulutları yeşil gösteriyor. Kırmızı bölgede rüzgarın hızı 500 km'ye çıkabiliyor. Yani bir tornadodan çok daha hızlı.


Çelik gibi malzemeleri geliştirmek oldukça zordur; her denemede başka bir zayıflık, çatlak ortaya çıkabilir. Bu zorluklara rağmen, Hong Kong Üniversitesi ve Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarları'ndan araştırmacılar, çatlak bile olsa gücünü yitirmeyen yeni nesil süper çelik geliştirmeyi başardı. Çelik gibi malzemelerde üç ana özelliği ayarlanması gerekiyor; dayanım,tokluk ve düktillik . İlk ikisi aynı şeyler gibi gelse de, aralarında önemli bir fark vardır. Dayanım bir malzemenin deformasyona uğramadan alabileceği en büyük yüktür ve Pascal basınç birimiyle gösterilir. Tokluk ise bir malzemede çatlak oluşturabilmek için gereken enerjinin ölçüsüdür. Referans verirsek, cam yüksek sertliğe sahip fakat düşük dayanıma sahip bir malzemedir. İşte bu nedenle ağırlığını destekleyebilir ama kırılması için çok enerjiye ihtiyaç yoktur. Son olarak düktülite malzemenin kolayca esneyip, bükülerek farklı şekiller verilebilmesine sağlayan bir ölçüdür. Maalesef bu üç özellikten birinin iyileşmesi, diğerinin azalmasına neden olur. Örneğin, dayanım artarsa malzemenin sertliği veya düktilitesi azalır. İşte Hong Kong Üniversitesi ve Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarları'ndan araştırmacılar,bu üç özelliği yükselterek, süper çelik üretti. Yeni geliştirilen çeliğin ise dayanım direnci 2 GigaPascal, kırınım sertliği 102 MPa-m½ ve bükülme % 19 olarak ölçüldü. Araştırmacılar üretilen süper bu çeliğin uçaklarda kullanılan Grade 300 marajing çeliğinden bile daha güçlü ve tok olduğunu söylüyor. Ayrıca bu süper çelik, uçak çeliğinin % 20 maliyetine üretilebiliyor. Süper çelik üretmek için yeni geliştirilen deforme ve bölümleme metodu kullanılıyor. Böylece eşsiz tasarım özelliği sayesinde tokluk sağlanıyor. Malzemenin yüzeyinde bir çatlak oluşursa, hemen bu çatlağın altında çoklu mikro çatlaklar oluşuyor. Bu çatlaklar dış kuvvetlerden kaynaklanan enerjiyi absorblayarak, ana çatlağın çabucak yayılmasını engelliyor. Araştırma ekibi bu yeni süper çeliğin yüksek dayanımlı köprü tellerinde, kurşun geçirmez yeleklerde, araba amortisörlerinde ve diğer uygulamalarda kullanılabileceğini belirtiyor. Bu eşsiz süper çeliği endüstriye kazandırmak için büyük bir adım attık. Süper çelik, kurşun geçirmez yelek, köprü telleri, hafifleştirilmiş otomobiller, askeri araçlar,uçaklar ve inşaat sektöründe kullanılan yüksek dayanımlı vida ve somunların üretiminde büyük bir potansiyeli olduğunu düşünüyoruz, diyor araştırmanın baş yazarı Huang Mingxini.


Karlsruhe Teknoloji Enstitüsü'nden bilim insanları kemik, ağaç ve bal peteklerinden ilham alarak hafif ve dayanıklı bir materyal geliştirdiler. 3 boyutlu lazer polimer baskı ile seramik kaplama ile birleştirilerek sudan daha az yoğun fakat çelik ve alüminyum kadar dayanıklı bir materyal ürettiler. Karlsruhe Teknoloji Enstitüsü'nden bir araştırma ekibi , doğadan ilham alarak özel bir polimer mikromimari ile sıradışı bir sağlamlık/yoğunluk oranı elde etti. Bu inanılmaz maddenin altında yatan proses ise, 3D lazer litografi veya polimer baskı sertleştirme işlemi. Bu sayede hem hafif hem de dayanıklı bu materyal geliştirdi. Üçgen, altıgen ve bal peteği şeklinde yapılar test edildi. Sonrasında gazla kaplanarak ekstra dayanıklılık sağlanırken, seramik ve alüminyum materyal kaplamaları da test edildi. Ölçülen polimer kabaca 50 m uzunluk,genişlik, yüksekliğe sahip. Ayrıca 10 nm' den 200 nm'e varan kalınlıklarda test edildi. 50 nm alümina kaplı bal peteği polimer yapısının en stabil yapı olduğunu buldular. Bal peteği mikro mimarisi üçgen ve altıgen mimarilerden daha iyi bir performans gösterdi. Optimize bal peteği yapısı 28 kg/mm2 basınçta ancak çökerken, 810 kg/ m3 yoğunluğa sahip. Bu oranın kemik, masif çelik veya alüminyumdan daha fazla stabilite yoğunluk oranına sahip. Eşsiz hafif yapım materyalleri sayesinde yarı ahşap yatay, dikey ve diyagonal dikmeler yapılabilir. Bizim ürettiğimiz kirişler sadece 10 m boyundaydı, diyor Jens Bauer. Ekip bu mikro yapı materyallerinin sıklıkla yalıtım ve şok absorblayıcılarda kullanıldığında ayrıca kimya endüstrisinde filitre olarak da kullanılabileceği belirtildi.


CERN ALPHA ünitesi hidrojenin antimadde karşıtı olan antihidrojenin enerji yapısındaki önemli kuantum etkileri ilk kez ölçmeyi başardı. Maddede olduğu bilinen bu kuantum etkileri çalışmak madde ve antimadde davranışında bugüne kadar gözlenmeyen farklılıkları ortaya koyabilir. Nature dergisinde yeni yayınlanan bu ilk sonuçlar, normal hidrojendeki teorik tahminlerle uyumlu gözüküyor. Bu değerler daha hassas ölçümlerin yapılmasına yardımcı olurken, diğer temel niceliklerin ölçümüne imkan tanıyabilir. Madde ve antimadde arasında herhangi bir fark bulunursa, Standart Model'in temelleri sallanabilir ve uzun süredir beklenen bu yeni ölçümler sayesinde Lamb kayması gibi antimadde etkileşimlerine yeni bakış açıları sağlayabilir. diyor ALPHA deneyinin konuşmacısı, Jeffrey Hangst. ALPHA ekibi, CERN'ün Antiproton Hız Kesicisi'nden gelen antielektronlarla antiprotonları bağlayarak, antihidrojen yaratıyor. Sonra bu antihidrojenleri ultra güçlü vakumda manyetik tuzağa hapsediyor. Böylece maddeyle bir araya gelerek yok olması engelleniyor. Sonra bu hapsedilen atomlara lazer ışığı verilerek spektral tepki ölçülüyor. Bu teknik sayesinde hassas yapı ve Lamb kayması olarak bilinen kuantum etkileri ölçülebilir. İşte atomdaki bu belli enerji seviyelerine tekabül eden ufak ayrılmalar, ilk kez anti-hidrojen için ölçüldü.Ekip daha önce de bu yaklaşımı kullanarak antihidrojendeki diğer kuantum etkilerini ölçmüştü, en son ölçülen Lyman-alpha geçişiydi. Atomik hidrojenin hassas yapısı ilk olarak 100 yıldan öncesinde ölçüldü ve temelinde temel yüklü tanecikler arasında elektromanyetik etkileşim gücünü tarif eder. Lamb kayması ise yine aynı sistemde 70 yıl önce keşfedildi. Kuantum elektrodinamiklerin yani madde ile ışığın etkileşim teorisinin geliştirilmesinde anahtar bileşendir. Lamb kayması ölçümü sayesinde, Willis Lamb 1955'de Nobel Fizik Ödülü aldı.


Karanlık madde arayışında yapılan deneylerde halen bir sonuç alınamadı. Evrende maddeden 5 kat daha fazla olduğu düşünülen karanlık madde arayışında CERN yeni bir yaklaşım izlemeye karar verdi. CERN Baryon Antibaryon Simetri Deneyi'nden bilim insanları anti-madde kullanarak karanlık madde avına çıktı. Karanlık madde ve antimadde evrenin oluşumuna dair en büyük gizemlerdir. Astronomik gözlemlere göre, uzayda maddeden çok daha fazla görünmez bir madde var, karanlık madde. Karanlık maddenin nasıl bileşenlerden oluştuğu bilinmese de, elektrik yüklü parçacıklar,karanlık fotonlar,süper ağır gravitinolar ve hatta negatif kütleli karanlık sıvı gibi teorilerle açıklanmaya çalışılıyor. Yeni araştırmada madde ve anti-madde asimetrisinin karanlık madde ile olabilecek ilişkisi inceleniyor. İşte bu deneyde karanlık madde etkileşimlerinden doğabilecek anormallikler dikkatlice izlenecek ve karanlık maddeyi içeren parçacıklar izole edilecek. Önceki deneylerde madde parçacıkları kullanılırken, yeni çalışmada anti-madde parçacıkları kullanılacak. Ekip CERN antimadde tesisinde yaratılan anti-protonları kullanarak, onları Penning tuzağında hapsediyor. Madde, anti-madde ile birleşince anında birbirini yok ettiğinden, maddeyi elektromanyetik yerçekimsiz ortamda tutan tuzağa penning tuzağı deniyor. Tek tek tüm antiprotonların spinleri ölçülerek 3 ayda 1000'den fazla çevriliyor. Genişleyen bir periyotta bu ölçümlerin alınmasındaki asıl amaç; araştırmacıların ortalama antiproton spin frekanslarını elde edebilmeleridir. İşte bu süreçte sıra dışı bir şey gerçekleşirse, karanlık madde parçacıklarının interferansına bir kanıt olabilir. Araştırmacılar özellikle axion adı verilen karanlık madde adaylarına bakıyorlar. Bu hipotetik parçacıkların nötral , çok hafif ve evrende dalgalar gibi aktığı düşünülüyor. Bazen de madde ve anti-madde ile etkileşime girdiği düşünülüyor. İşte bu nedenle daha öncesinde maddeyle etkileşimine bakıldı fakat sonuç elde edilemedi. Şimdi ise anti-madde etkileşimine bakılıyor. Ekip karanlık madde-antimadde etkileşimine dair henüz sinyal tespit edemedi. Araştırmacılar taramanın halen tümüyle bitmediğini fakat 0,1 ve 0,6 Gigaelektronvolt arasında axion-antiproton etkileşimi olmadığını söylüyor. Şimdi sıfıra doğru farklı kombinasyonlar denenerek gizemli madde arayışına devam ediliyor. Yine de bu deneyde bir sinyal kaydetmek çok sıra dışı olurdu. Eğer bu aralıkta sinyal alırlarsa, bu madde antimadde arasında büyük bir uyuşmazlığa işaret edebilir; bu da genelde karşıt yükün negatifi gibi düşünülebilir. Yani maddeyle etkileşmezken, anti-madde ile etkileşim olursa, büyük bir fark ortaya çıkar. Halen araştırmaya değer gözüküyor; eğer sıfıra doğru bir sinyal alınırsa, bu karanlık madde ve anti-madde ilişkileri arasında yeni sorular doğuracaktır.


CERN'den bilim insanları, madde antimadde üzerinde yaptıkları bir deneyde, antimaddenin de aynı madde gibi yerçekimine karşı aynı tepkiyi gösterdiğini hassas bir şekilde ölçtü. Proton-antiproton üzerinde yapılan deney sayesinde ilk kez antiprotonun da yerçekimiyle madde gibi düştüğü gözlemlendi. Madde ve antimadde özünde eş gibi gözükse de bir maddenin pozitif yüklü parçacığının, antiparçacığı negatif yüklüdür. Yükleri dışında her açıdan eş görünmektedirler. Buna rağmen, fiziğin en büyük gizemlerinden biri olan baryon asimetresine göre neden tüm evrende madde bolca bulunurken, çok az miktarda antimadde bulunduğu sorusuna cevap aranmaktadır. Doğal olarak; dünyanın dört bir yanından bilim insanları, bu iki parçacığın arasındaki farkı açıklamakta ve de bizim neden var olduğumuzu açıklamakta zorluk yaşamaktadır. CERN'de bu arayışın bir parçası olarak; madde ve antimadde etkileşiminin kütleçekimiyle benzer mi olduğu yoksa antimaddenin kütleçekimine maddeden farklı bir reaksiyon göstererek, Einstein'ın zayıf denge prensibini ihlal edip etmediği araştırılıyor. CERN'ün antimadde fabrikasında yapılan 18 aylık çalışma meyvesini verdi. CERN- BASE işbirliği çok katı koşullar altında, antimaddenin kütleçekimine karşı maddeyle aynı şekilde tepki gösterdiği bulundu. Doğada her element ışığı absorblar ve farklı dalga boylarında yayar. Maddelerin bu eşsiz parmak izine, emisyon spektrumu denir. Antimadde de maddenin zıttı olarak aynı spektrumda olması gerekiyordu ki bu ancak 2016'da CERN'den bilim insanları tarafından tespit edilebildi. Antihidrojenin, hidrojenle aynı spektrumda olduğu bulundu. Aslen sonuç; Nature dergisinde yayınlanan makale farklı bir deneyden geliyor. Araştırmacılar bu fikri test etmek için, Penning tuzağı adı verilen elektromanyetik bir cihaz kullanılıyor. Bu cihazda antimadde sağa sola maddeye değmeden havada tutuluyor. Parçacıklar içeri bir kere girdi mi dairesel bir yörünge izliyor ve bilim insanları bu frekansı ölçerek, yük kütle oranını hesaplayabiliyor. Bu oran hem madde, hem de anti madde için aynı olmalıdır fakat küçük farklar yerçekimi etkileşimlerinden kaynaklanan varyasyonlardan kaynaklanabilir. Nihayetinde araştırma ekibi madde ve anti-maddenin yerçekimine aynı şekilde tepki verdiğini keşfetti. Ayrıca en azından belirsizlik deneyinde parçacıkların yerçekimi ivmesinin% 97 olarak gerçekleştiği bulundu. Bu sonuç, önceki deneylere göre 4 kat daha bir ölçüm sunmaktadır. Buna rağmen, elde edilen sonuçlar yeni fizik için halen bir miktar boşluk bırakmaktadır. Diğer deneylerde antimadde etkileşimleri yerçekimiyle doğrudan test edilmişti ki, bu daha basit bir yaklaşımdı. Eğer araştırmacılar, mevcut deneyde farklı sonuçlar bulursa, bu Standart Modelin ötesine geçmek için bir fırsat olabilir.


Dünya'nın en büyük ve en inanılmaz bilim deneyinin yapıldığı CERN laboratuarlarına yardım etmek ister misiniz? CERN laboratuarlarında 50 yıldır çekilen siyah beyaz fotoğraflar dijitalleştirilerek CERN Belge Sunucusu'nda arama kaynağına yerleştirilmeye çalışılıyor. Buna rağmen pek çok neye ait olduğu zamanın tozlu sayfalarında kayboldu ve araştırmacılar bu fotoğrafların ne anlama geldiğini bulamıyorlar. Eğer Düşük Enerji Antiproton Halkası'ndan Büyük Hadron Çarpıştırıcısını biliyorsanız yardımınız dokunabilir. Şimdilik 1955 ila 1985 arasında 120,000 siyah-beyaz fotoğraf dijitalleştirilse de bazı nedenlerle tanımlamaları eksik kaldı. Dünya'nın en iyi araştırmacılarının olduğu CERN ekibinin takıldığı bazı fotoğraflar, bu nedenle internetten yardım umuyorlar. Bu işlerle ilgilenmeyen insanlar için bile fotoğraflar oldukça enteresan olabilir ve herhangi birinin tanımlamasına ihtiyaç olabilir. Eğer bu resimleri tayin edebileceğinizi ya da yardımınız dokunabileceğini düşünüyorsanız, CERN'e bu linkle bağlanarak iletişime geçebilir ve tahminlerde bulunabilirsiniz. - 1973: Gargamelle'de nötr akım bulundu.; - 1983: W ve Z bozonları UA1 ve UA2 deneylerinde bulundu UA s; - 1995: PS210 deneyinde ilk anti hidrojen atomları üretildi.; - 1999: NA48 deneyinde CP simetrisi bulundu; - 2010:38 Antihidrojen atomu saniyenin 6'da 1'i boyunca kapana kıstırıldı.; - 2011: Antihidrojen atomları 15 saniye boyunca tutuldu.; - 2012:Higgs bozonuna benzeyen 125 GeV/c2 ağırlığında bir bozon tespit edildi. CERN'de en önemli yer, yeraltındaki Büyük Hadron Çarpıştırıcısı denilen parçacık hızlandırıcılarının, olduğu bölgedir. Tarım arazisinin altında kilometrelerce uzanan dev makinalarda proton denilen atom parçacıkları yahut atom çekirdekleri birbirleriyle çok yüksek hızlarda çarpıştırılırlar. Örneğin özel görelilik kuramına göre LHC'deki protonlar ışık hızının %99.999998'sine kadar hızlanınca protonun kütlesi de 7000 katına (7 TeV) çıkacaktır. 1956'da kurulan 28 GeV'lik eşzamanlı proton hızlandırıcısından sonra 1976'da da 450 GeV'lik bir başka hızlandırıcı daha kulanıma girdi. 1981'de geliştirilerek çarpışma halkası olarak kullanılabilecek duruma getirilen bu cihazdan bugün, dönüşümlü olarak parçacık hızlandırıcısı ve çarpıştırıcı olarak faydalanılmaktadır. Çarpışmalar ile bazı kısa ömürlü yeni madde biçimleri bu arada parçacık fizikçilerinin ilgilendiği W ve Z parçacıkları ortaya çıkarılmıştır. CERN, Avrupa'nın fizik alanında Amerika ve Rusya ile yarışa girmesini sağlamıştır.


CERN'den fizikçiler Dünya'nın en büyük parçacık çarpıştırıcısı LHC'de, bugüne kadar hiç görülmemiş 3 parçacık tespit edildi. Yeni keşfedilen bu kuark kombinasyonlarının Standart Modelle tutarlı olduğu belirtiliyor. Yeni keşfedilen bu üç egzotik parçacıktan ikisi, dörtlü kuark kombinasyonuyla tetrakuark, biri beşli kuark kombinasyonuyla pentakuark olarak belirlendi. Buna karşın, CERN'den bilim insanları Standart Model'inde ötesine bakarak, karanlık madde gibi fenomenleri açıklamaya çalışıyor. Bu tarzda kanıtlar yeni atomaltı parçacıklara veya Evrendeki ekstra boyutlara bile işaret edebilir. LHC'nin sistemleri güncellenerek daha önce görülmemiş enerji seviyelerine çıkması sağlandı. 3 yıldır kapalı olan sistemler, güncelleme sonrası Nisan 2022'de yeniden açıldı. Sihirli bir an yaşıyoruz. 13.6 tera-elektronvoltla bugüne kadar hiç görülmemiş bir enerjide çarpışmalar gerçekleştirdik ve CERN'de yeni bir keşif döneminin kapılarını açıyor, diyor CERN Genel Direktörü General Fabiola Gianotti. CERN'de 2009'dan beri parçacık çarpıştırmaları yapılıyor ve çok büyük bir veri toplandı. 27 km uzunluğunda süper-iletken mıknatıslarla soğutulan parçacık hızlandırıcı LHC'de 3. turun 4 yıl kadar süreceği düşünülüyor. Bugüne kadar yapılmış en büyük LHC keşfi ise Higgs parçacığı oldu. CERN seminerinde duyurulan yeni atomaltı parçacıkları Higgs kadar büyük bir keşif olmasa da LHC'nin halen yeni parçacıklar bulabileceğini gösteriyor. Büyük hadron çarpıştırıcısında ışık hızına yakın hızlarda protonlar çarpıştırılarak, kuark kombinasyonları yani hadronlar çalışılıyor. Ne kadar çok analiz gerçekleştirirsek, o kadar farklı türde egzotik hadron bulabiliriz, diyor LHCb dedektörü fizik koordinatörü Niels Tuning, LHCb sözcüsü Chris Parkes, yeni kuark kombinasyonlarının incelenmesinin Teorisyenlerin, doğası büyük ölçüde bilinmeyen birleşik bir egzotik hadron modeli geliştirmelerine yardımcı olacağını belirtiyor. Çoğu hadron o kadar egzotik değildir. Örneğin; protonlar ve nötronlar, birbirine bağlı üç kuarktan oluşur. Pionlar, iki kuark birleşimidir. Dört-kuark ve beş-kuark kombinasyonları çok daha nadirdir ve farklı türde parçacıklara bozunmadan önce yalnızca bir an için var oldukları düşünülür. Kuarklar altı farklı isimle gelir: yukarı ve aşağı, alt ve üst, tılsım ve garip kuark. LHCb ekibi, negatif yüklü B mezonlarının bozunumlarını analiz etti. Bir tılsım kuark ve bir tılsım antikuarka ilave olarak yukarı, aşağı ve garip kuarktan oluşan bir pentakuarkın varlığına dair kanıtlar gördü. Garip kuark içerdiği bilinen ilk pentaquark. Yeni tanımlanan iki tetrakuarkın çift elektrik yüklü bir kombinasyonunu içerdiği: bir tılsım kuark, bir garip antikuark, bir yukarı kuark ve bir aşağı antikuark. Bu tetrakuark, bir tılsım kuarkı, bir garip antikuark, bir yukarı antikuark ve bir aşağı kuark içeren nötr karşılığı ile birlikte tespit edildi. CERN, ilk kez bir çift tetrakuarkın birlikte gözlemlendiğini söylüyor. Bazı teorik modeller egzotik hadronların tekli üniteler halinde sıkıca kuarklar tarafından sarıldığını görselleştiriyor. Diğerleri ise daha gevşek bir şekilde standart hadron çiftleri gibi görünüyor, sanki atomların birleşerek molekülleri oluşturması gibi. Zaman ve daha fazla çalışmayla ancak egzotik hadronların tek veya diğer veyahut ikisi de olabileceğini söylenebilir, diyor CERN. Bu yazı ilk Universe Today'de yayınlandı.


Geçtiğimiz cumartesi CERN Büyük Hadron Çarpıştırıcısı ışın injeksiyonu için tam kapasite testleri devam ederken, sektör 3-4'de ana dipol devresinde topraklama arızası oluştu. Kısa devre esnasında koruyucu sistemlerin çalıştığı ve hiçbir hasar oluşmadığı belirtiliyor. Hatanın normalde kesik kesik gelen , düşük akım nedeniyle gerçekleştiği belirtiliyor. Sistemde ölçüm yapan mühendisler, standart soğuk kütle cihazı kullanarak 10 cm'lik bir bölgede akım boşalımı arızası tespit etti. LHC 'nin her iki kutbunda mıknatısın altındaki diyot kutusunda kısa devre oluştuğu tespit edildi. Bu diyot sayesinde sönümlede akım yolu çiziliyor. Arızanın bu kutudaki küçük bir metal parçasının kısa devreye neden olmasıyla ortaya çıktığı düşünülüyor. Kısa devreye neyin neden olduğu anlamak için, mühendisler dipolün röntgenini çektiler. Röntgende bazı metal parçacıkları gözüküyor. Operasyon ekibi kısa devreyi onarmak için 3 farklı yol izleyebilir. Sistemden kontrollü bir akım vererek , kısa devre yapan nesne eritebilir. İkinci opsiyon ise helyum kullanarak nesneyi oynatabilir. Üçüncü olarak diyot kutusuna doğrudan ulaşım sağlayarak, ısıtarak soğutarak 6 hafta beklenebilir. Bu diyot 1,9 Kelvinde çalışıyor, yani nerdeyse mutlak sıfıra yakın sıcaklıkta. Bu diyot 13kA'e kadar akım verebiliyor. Bu üç seçenek şu an dikkatle gözden geçiriliyor.


CERN' deki bilim insanları LHC maddenin bugüne kadar görünmemiş bir kuark modelinin gözlendiğini onayladı. Hadronlar aralarında güçlü etkileşim olan atomaltı parçacıklardır. Hadronlar aralarında güçlü etkileşim olan atomaltı parçacıklardır. Aynı kuvvet sayesinde protonlar atomların çekirdeğine tutunur. Fizikçilerin 1960'lardan ürettikleri teoriler pek çok deneyle onaylanmıştır. Buna göre hadronlar kuarklar ve antikuarklardan oluşur ve bunlar hadronların özelliklerini belirler. Hadronların alt kümelerine ise mezon denir ve bunlarda kuark-antikuark çiftlerinden oluşur ve geri kalanlar ise üç kuarktan oluşan baryonlardır. İşte bu fikir öne sürüldüğünden beri fizikçiler hadron yapısına uymayan bazı parçacıklar buldular. İşte LHCb bölümü kuark modele uymayan ekzotik ve inanılmaz bir parçacığın Z (4430) gözlemini yaptılar. Belle Birliği Z(4430)'una ilişkin ilk kanıtı 2008' de raporladı. Bilim insanları B mezonlarının yarılanmasından dolayı parçacıkların kütle dağılımına ilişkin davetkar bir pik buldular. Belle daha sonrasında Z(4430)'un varlığını kanıtlayan 5,2 sigma büyüklüğünde kanıtladılar. LHCb raporuna göre detaylı ölçümüyle uzun süredir aranan ekzotik parçacık açıkca onaylandı. Büyük Hadron Çarpıştırıcısı'ndaki 180 trilyon proton-proton çarpışmasından 25,000 B mezonu yarılanması seçilerek analiz edildi. Gözlenen bu negatif yüklü parçacığın normalde bugün evrende var olmadığı fakat evrenin oluşum aşamasında mikrosaniyeler içinde var olup, yok olduğu düşünülüyor. Yeni bulunan parçacığın 2 kuark ve 2 anti kuarktan oluştuğu belirtiliyor. Z (4430) sinyalinin anlamı 13,9 sigma ile baskın bir şekilde anlamlı ve bu halin varlığını onaylıyor. LHCb'nin analizi gözlenen bu yapının rezonantının doğasını bütünlerken, sadece bir veri parçası olmadığını ve bize gerçek bir parçacık olduğunu kanıtlıyor, diyor LHCb konuşmacısı Pierluigi Campana . LHCb ' de en son Higgs parçacığı bulunmuştu.


Google Dünya' nın her sokağını caddesini görüntülemeye devam ederken, Dünya' nın en büyük bilimsel projesi CERN ' i görüntülemesi kaçınılmazdı. Yeni Google Map'i sayesinde Large Hadron Collider , Atlas, CMC ve LHC ' nin tünellerinde gezebiliyorsunuz. Pek çok kontrol odası, laboratuvarlar ve yeraltı tünel ağları ve devasa deney yapılarından alınan fotoğraf yer altına inşa edilen bu büyük yapının inanılmazlığını sergiliyor. İşte yeni Google Map ile CERN' in koridorlarında dolaşacak, belki de CERN 'in bilimsel havasını soluyacaksınız. Büyük Hadron Çarpıştırıcısı CERN'de 2008 yılında devreye girip yüksek enerjili parçacık fiziği deneyleri yapılmasına imkan verecek bir projedir. İsviçre Fransa sınırında, daha önce kullanılmış olan ve yerin 100m altında, çevresi 27 km uzunluğunda olan LEP tünelinde kurulmuştur. Sözü geçen tünel, İsviçre-Fransa sınırının altında, her iki ülkenin de topraklarındadır. Tünelin çapı 3,8 metredir. Dairesel bir parçacık hızlandırıcısı çarpıştırıcısıolan LHC, öncelikli olarak protonları ilave olarak da kurşun iyonlarını ışık hızı'na çok yakın bir hıza ulaştıracak sonra da deneylerin merkezlerinde çarpıştıracaktır. LHC, SPS den alacağı 450 GeV enerjilik protonları 7000 GeV (yahut 7 TeV ) enerjiye çıkaracaktır. İki proton demetinin birbirlerine çok yakın ama aksi yönde dönmelerini sağlamak için süperiletken elektromıknatıslar kullanılır. Süperiletkenlik sağlamak için mıknatıslar -271 dereceye kadar soğutmaktadır ki bu mutlak sıfırın sadece 2 derece üzerindedir. İki proton demeti 4 deney noktasında birbirleriyle yaklaşık 40 MHz'te çarpıştırılacaktır. Çarpışmalardaki toplam enerji 14 TeV olacaktır. ALICE , CERN LHC üzerinde, yerin yaklaşık 60 metre altında kurulu bir YEF deneyidir. LHC'deki 5 deneyden biri olan ALICE, özellikle ağır iyon çarpışmalarını incelemek için tasarlanmıştır. Çarpışmalarda üretilmesi beklenen mikro kara delikler ve gizemli cisimlerin dünyayı yok edeceği ve solucan delikleri ile zamanda yolculuğun mümkün olabileceği söylentilerine rağmen CERN bilim insanları böyle bir durumun olamayacağını belirtmişlerdir. Standart Modele göre LHC'de kara delik oluşması için gereken şartlar bulunmamaktadır. Bazı genişletilmiş Standart Modellerde bilinen 3 uzay +1 zaman'dan fazla boyutlar olduğu önerilir ve bu boyutlardan dolayı LHC'de mikro kara deliklerin oluşması beklenir. Ama Hawking radyasyonuna göre bu mikro kara delikler çok hızlı ışınım yayarak kısa süre içerisinde kendi kendilerine yok olacaklardır, yani tamamen zararsızdır. Bilim adamlarının bu açıklamasına rağmen ünlü astrofizikçi Michael Gamabunta bu karadeliklerin büyüyerek dünyayı yok edeceğini soylemiştir. ATLAS deneyi, Avrupa Nükleer Araştırma Merkezi'nde 10 Eylül 2008'de deneyine başlanmış olan LHC hızlandırıcısında kurulan altı deneyden biridir. Diğerleri CMS deneyi, LHCb deneyi, LHCf deneyi Alice deneyi ve Totem deneyi'dir. ATLAS ve CMS genel amaçlı, LHCb b-fiziği üzerine, LHCf deneyi astroparçacıklar fiziği, Alice ağır iyon fiziği ve Totem ise toplam tesir kesiti ölçümü üzerinedir. Deneyin göbeğinde proton demetleri çarpıştıkları zaman, farklı enerjilerde birçok temel parçacığın ortaya çıkması beklenmektedir. ATLAS deneyi şimdiye dek gözlenmiş veya gözlenmemiş birçok parçacığı izlerini, enerjilerini, momentumlarını ölçecek şekilde genel amaçlı olarak tasarlanmıştır. LHC nin çarpışma enerjisi olan 14 TeV ve ışınlığı olan 1034p/cm /s daha önce ki deneylerde ulaşılmamış özelliklerdir. Bu zor şartlar, ATLAS deneyini şimdiye dek yapılmış bütün parçacık fiziği deneyleri arasında en büyüğü ve en karmaşığı olmaya itmiştir. LHCb (açılımı : Large Hadron Collider beauty-beauty Taban Kuark'a atıfta bulunur-) deneyi CERN'deki Hadron çarpıştırıcısı üzerinde yapılandırılan 6 ölçüm araştırmasından birisidir. LHCb deneyinin ihtisası b-fizik alanında, özellikle Taban Kuark içeren ağır parçacıkların b-hadronunundaki etkileşimler sonucu maruz kaldıkları CP bozunumu ile ilgili parametreleri ölçmeyi amaçlar. CMS deneyi, Avrupa Nükleer Araştırma Merkezi'nde LHC hızlandırıcısı üzerinde kurulmuş olan ve 2008 yılında çalışmaya başlayarak proton-proton çarpışmaları sonucu ortaya çıkan parçacıkların izlerini ve enerjilerini ölçen beş deneyden biridir. İsmi İngilizce'de Compact Muon Selenoid sözcüklerinin baş harflerinden gelir. 15 m yükseklikte, 22 m boyunda, toplam 12500 ton ağırlığa sahip bir düzenektir. Dedektörün en iç bölgesinde 3.85 Tesla kadar magnetik bir alan şiddetine sahip güçlü bir süperiletken mıknatıstır ve özellikle yeni fizik kanunlarına ait sinyalleri keşfetmek üzere dizayn edilmiştir, fakat daha önceki çarpıştırma deneylerinden daha yüksek enerjilere çıkabilmesi sebebi ile önceki deney sonuçlarını daha yüksek duyarlılıkta ölçümler yapabilmektedır.


Röntgen çekimlerinde siyah beyaz görüntü elde edilir. Filmlerdeki bu kontrast sayesinde doktorlar, kemiklerdeki kırıkları ve çatlakları kolayca tespit edebilse de ,bazı detaylar farklı problemlere neden olabiliyor. Yeni Zelanda'dan Mars Bioimaging adlı firma kemiklerin, lipid ve yumuşak dokuları tamamıyla renkli görüntüleyen bir röntgen geliştirdi. Asıl ilginç olan bu cihazı mümkün kılan CERN'de LHC'de kullanmak için geliştirilen özel bir sensör çipiydi. Mars Bioimaging firması bu yeni teknoloj için siyah beyaz fotoğraftan, renkli fotoğrafa geçtiğimiz devrime benzetiyor. Geleneksel bilgisayarlı tomografi taramalarında, X ışınları dokuya ışınlanarak, diğer taraftan yoğunluk ölçme prensibine dayanır. Kemik gibi daha yoğun maddelerde X ışınlarının enerjisi yumuşak dokulara göre daha zayıflar, fakat görüntü düz , monokrom bir resme dönüşür. Mars Bioimaging bu yeni teknoloji için Spektral CT adını verdi. Bu yeni sensör sayesinde X ışınlarının farklı malzemelerden geçerken dalga boylarındaki zayıflama ölçülebiliyor. Spektroskopik veri özel algoritmalardan geçirilirken, kas, kemik, su, yağ ve hastalık belirtileri ve hatta mekanik bir saatin bile 3D renkli görüntüsü oluşturulabiliyor. Görüntüler sanki içinizin kilden detaylı bir modeline benziyor. Spektral CT taramanın kalbinde ise Medipix 3 çipi yer alıyor. Bu cihaz sensöre gelen her bir parçacığın pikseli tespit edilerek görüntü üretiliyor. Aslında CERN'den Büyük Hadron Çarpıştırıcısında parçacıkları izlemek için geliştirildi. Cihazın küçük bir versiyonu, kemik ve eklem sağlığını, kanser görüntüleme ve vasküler hastalıkların işaretçilerini yakalamak için test edildi. Ekip sonuçların umut vaat ettiğini belirtiyor.


Karanlık madde evrenin derinliklerine kadar yayılan gizemli bir madde ve normal maddelerle etkileşime pek girmediğinden, tespiti de bir o kadar zor. Bilim insanları karanlık maddeyle etkileşime girecek bazı maddelerin listesini yaptılar. CERN'de yapılan deneylerde bazı karanlık fotonlar ayrılarak, ulaşılması zor olan karanlık maddenin tespitine bir adım daha yaklaşıldığı düşünülüyor. Onlarca yıldır yapılan astronomik gözlemler, karanlık maddenin düşünüldüğünden daha fazla kütleye sahip olduğunu gösteriyor. Karanlık maddenin bu ekstra kütlesi bize görünmez olduğundan, ancak normal madde ve ışıkla olan kütleçekimsel etkileşimleri gözlenebilir. Her ne kadar karanlık madde etkileşiminden sorumlu hipotetik parçacığı bulmak için çalışılsa da , eller hep boş dönüyor. İşte bu aday parçacıklardan biri de karanlık fotondur. Normal fotonlar elektromanyetik kuvvetin temel parçacıklarındandır , ışık ve radyo dalgalarını oluştururlar. İşte karanlık maddenin bir sonucu olarak yeni bir kuvvet oluşmuş olabilir, bu hipotetik parçacığa karanlık foton deniyor. Daha öncesinde Almanya'da HADES adlı bir deneyde yapılan aramada başarı sağlanamasa da, CERN'den bilim insanlarını NA 64 adını verdikleri diğer bir deneyde karanlık fotonu aramakta ısrarcı. Süper Foton Senkrontron hızlandırıcı kullanılarak, hedefe 100-GeV elektron ışını ateşleyecek ve ürünleri analiz edececk. Elbette üretilen bu karanlık fotonlar görünmez olabileceğinden, bilim insanları bu fotonları farklı yollarla tespit edebilir. Eğer üretilen karanlık foton deneyin duvarlarını ihmal etse de, eter içinde yüzdüğünde çok az bir enerjisi olacaktır. İşte araştırma ekibi, sonrasında ne kadar enerji taşıyacağını bildiğinden, karanlık fotonlar yaratılıp, yaratılmadığını söyleyebilirler. NA 64 ekibi 2016 ile 2018 arasında yapılan 100 milyar çarpışmayı analiz etti. Tüm bunların içinde karanlık fotonlara dair bir işaret bulunamadı. Fakat bu karanlık fotonların olup, olmadığını yine de göstermiyor. Bunun anlamı deneyin enerji aralığında karanlık fotonların yer almıyor. İşte sonuçlardan yola çıkan araştırmacılar fotonlar ve karanlık fotonlar arasındaki etkileşiminin çok daha zayıf olabileceğini düşünüyorlar. Yani 1 MeV kütleli karanlık fotonların elektronlarla etkileştiği kuvvet ,fotonların elektromanyetik kuvvetinden en az 100,000 kat daha zayıf olacaktır. 200 MeV kütleli bir karanlık foton için bu fark en azından 1,000 kat daha zayıf olacaktır. İşte bu yeni belirlenen sınırlar bilim insanlarını yeniden aramaya yönlendirdi. İşte 2021 gibi Süper Foton Senkrontron hızlandırıcı yeniden güncellenmiş olarak devreye alındığında, daha dar limitlerde tespit mümkün olacak.


CERN Büyük Hadron çarpıştırıcısı 3 Haziran 2015 'de 10:40 'da tam kapasiteyle çalışmaya başladı. 13 TeV ile daha önceki çarpışmaların iki katından bile fazla güçle çalıştırılmaya başlandı. LHC maksimum 14 TeV güce çıkabiliyor. LHC'nin 3 boyunca çalışması düşünülüyor. Büyük hadron çarpıştırıcısı 14 Şubat 2013'de beri çalışmıyordu. Çağın en büyük buluşlarından biri olan , Standart Model'in en önemli parçası Higgs 'in tespitiyle CERN'deki çalışmalar büyük önem kazandı.İsviçre-Fransa sınırında bulunan 26,9 km'lik dairesel tünelde karşılıklı iki ışının ışık hızına yakın bir süratte çarpıştırılmasıyla pek çok atom altı parçacık ve egzotik durum GRID adı verilen özel bir internet ağında işleniyor. CERN LHC'yi en yüksek kapasitelerde çalıştırarak diğer boyutları ve karanlık maddeyi aramak istiyor. Bugüne kadar LHC'de mini kara delikler 5,3 TeV'un altında aranmaktaydı. Fakat kütleçekiminin gökkuşağı ya da diğer adıyla gökkuşağı kütleçekimi teorisine göre bu enerji oldukça düşük. Yeni model kara deliklerin en azından 9,5 TeV enerji seviyesinde 6 boyutta, 11,9 TeV seviyesinde ise 10 boyutta oluşabileceğini öngörüyor. LHC 14 TeV'a kadar çıkabildiğinden kara deliklerin oluşması için gereken enerji gereksiniminin ulaşılabilir olması muhtemel. Daha önce yayınlanan bir makalede 9,5 TeV'da 6. Boyuta, 11,9 TeV güçte 10. Boyuta ulaşılabileceği belirtilmişti. 13 TeV 'da diğer boyutlar ve karanlık madde, anti madde ,süper simetri ve de Higgs bozonun farklı kuvvetleri gözlenebilir. Karanlık maddenin evrendeki maddenin % 84'ünü oluşturarak galaksileri birbirine bağlıyor. Karanlık maddenin doğası halen bilinmiyor. Ahmed Farag Ali, Mir Faizal ve Muhammet M. Halil tarafından Physics Letters B'de yayınlanan yeni bir makalede, belli enerji seviyesindeki minyatür kara delikleri tespit etmek, paralel evrenleri bulmak için esas teşkil ediyor. Mini kara deliklerin tespit, ekstra boyutların varlığını işaret edebilir. Bu sayede sicim teorisi ve buna bağlı modeller ekstra boyutlar olduğu kadar paralel evrenlerin de varlığını destekleyebilir. CERN'de yeni yapılacak çarpıştırmaların doğuracağı sonuçlar bilim dünyasını heyecanlandırıyor.


LHCb deneyi Big Bang sonrasında maddenin nasıl hayatta kalarak, bugün yaşadığımız evreni oluşturduğunu keşfetmeyi amaçlıyor. Tüm evren 14 milyar yıl önce Büyük Patlama'yla oluştu. Sonsuz derecede küçük bir boşluğa sıkışan birleşik enerji, eşit miktarlarda madde ve antimaddeyi oluşturdu. Fakat evren soğuyup, genişledikçe bileşimi değişti. Big Bang'ten sadece 1 saniye sonra tüm anti-madde yok olarak , geride etrafımızda gördüğümüz her şeyi yani maddeyi oluşturdu. Yıldızlardan galaksilere ve Dünya'ya kadar hayatı destekleyen her şey Big Bang'le oluştu. CERN LHCb topluluğu, dün Bormio,İtalya'da yapılan Nükleer Fizik Kış Toplantısı'nda yeni bir baryon parçacığı keşfedildiğini açıkladı. Yeni parçacık, LHCb 1. Ve 2. Turu veri seti kullanılarak; b0 + spektrumunda gözlendi.Tümleşik parlaklığı 9fb-1'ya denk geliyor. Hidrojenin çekirdeğinde proton hafif baryondur ve üç ışık kuarkı uud'den oluşurken, nötr partneri nötron udd kuarklardan oluşur. Eğer bu d kuarklarından biri daha ağır acayip kuark ile yer değiştirirse, uds kuarklardan oluşan 0 parçacığı elde ederiz. Ayrıca eğer 0 baryonundaki s kuarkı, tılsım kuarkı c ile yada beauty kuarkıyla değişirse, c+ veya b0 baryon parçacığı elde ederiz. Bu üç kuark birlikte en düşük enerjili kuantum mekanik hali yani temel hali oluşturur. Aynı atomlardaki elektronlar gibi, kuarklarda uyarılmış hallerde farklı açısal momentum ve kuark spin oryantasyonu sergilerler. LHCb, 2012 yılında iki uyarılmış b0 baryon, b(5912)0 ve b(5920)0gözlendiğini duyurmuştu. Diğer bir keşif ise sadece 6 ay önce yapıldı. Bu uyarılmış hale iki yeni baryon daha eklendi; b(6146)0 ve b(6152)0. Bütün bu parçacıklar değişken kütle spektrumu b0 + 'da keşfedilmişti. Bu iki hal, b0 baryonundaki ilk orbital uyarımlar gibi yorumlandı ve diğer ikisi de uyarılmış 1D halindeki tahminlerle uyuşuyordu. Yeni bulunan parçacık , b0 ise aynı bu büyük resme vurulan bir fırça darbesi gibi, ilk radyal uyarıcı gibi yorumlandı ve 2 S haline işaret ediyor. Mavi ve yeşil olarak gösterilen bu iki keskin pik, b(6146)0 ve b(6152), LHCb'de 6 ay önce keşfedildi. Geniş kırmızı dağılım ise yeni keşfedilen b0 parçacığını dağılımını gösteriyor.2S uyarılmış halinde kuantum mekanik temel kurallarına göre , 1D halindeki diğer iki pike oranla çok daha kısa ömürlüdür. Yeni b0 baryonunun kütlesi 6072.3 2.9 0.6 0.2 MeV, ve genişliği 72 11 2 MeV. Ayrıca CMS verilerinde 6040 6100 MeV bölgesinde gözlenen geniş spektrum olayları, LHCb'de gözlenen b0 'nin kütlesi ve genişliğine uygun kanıt olarak rapor edildi. Daha ileri okuma için tüm araştırmayı bu linkte bulabilirsiniz.


Dünya'nın en büyük bilim deneyinin yapıldığı CERN LHC'de ilk kez Xi_b'- ve Xi_b- adlı iki atom altı tanecik bulundu. Büyük Hadron Çarpıştırıcısı'nda protonların ışık hızına yakın bir hızda çarpıştırılarak, ortaya çıkan büyük enerji parçacık yağmuruna imkan veriyor. LHC' deki deneylerden biri LHCb adı verilen bir bölümde yapılıyor. Bu bölümde şimdiye kadar görülmemiş baryon parçacıkları tespit edildi. Yeni keşfedilen Xi_b'- ve Xi_b- parçacıklar üç kuarktan oluşuyor. Kuarklar daha küçük parçacıklara sahip olmadığı düşünülen temel parçacıklar. Atomları anahtar içeriği protonlar da üç kuarktan meydana geliyor. Xi_b'- ve Xi_b- bir aşağı, bir garipsi ve bir alt kuark içeriyor. Aynı kuarkı içeren diğer parçacıklar 2012'de LHC ve 2007'de Fermi Hızlandırıcı Laboratuvarı'nda tespit edildi. Peki Xi_b'- ve Xi_b- eşsiz kılan nedir ? Bu kuarklar farklı spinler , yani parçacıkların önemli bir özelliği olarak yön ve sayısı farklı. Bu parçacıkların kuark spinlerindeki farklılıklar bu parçacıkları eşsiz kılıyor. Hatta aynı kuark tiplerinde aynı kombinasyonları içerseler bile. Bu spin nedeniyle tanecikler biraz farklı kütlelere sahip oluyorlar ve dedektörde ayrılabiliyorlar. Biraz daha hafif olduğundan tespiti oldukça zor oldu. Tabi yeni parçacıkların bulunması Standart modelin ötesine geçmeyi imkan veriyor. Standart Modelin ötesine geçersek kurallar değişebilir. 4 Temmuz 2012'de LHC Higgs Bozonunu bulduğunu belirtmişti. Bu sayede maddenin nasıl kütle kazandığını açıklamaya çalışıyorlar. Ayrıca bu Higgs bozonunu bulunuşu Standart Model 'de bulmacayı tamamlıyor. Yeni yapılan iyileştirmeler ve uzun bir aradan sonra 2015 baharında LHC'de daha yüksek enerjili çarpıştırmalar yapılacak.


Evrenin büyük kısmı protonlar ve nötronlar dahil olmak üzere baryonlardan oluşur.Bunlar kuark adı verilen temel parçacıklardır ve yukarı,aşağı,üst,alt,tılsım ve acayip olarak türlere ayrılır. Örnek verecek olursa; proton iki yukarı ve bir aşağı kuark içerirken, nötronlar bir yukarı ve iki aşağı kuark içerir. Fakat yeni keşfedilen bu parçacıklar biraz farklı bir içeriğe sahip. b(6097)+ ve b(6097) olarak adlandırılan bu kuarklar iki yukarı ve alt kuark; iki aşağı kuark ve bir alt kuark içeriyor. Bu parçacıklar aşağı baryonlar olarak da biliniyor ve daha önce Fermilab'da gözlenen dört parçacıkla bağlantılıdır. Buna rağmen, bilim insanları ilk kez bu yüksek kütleli karşıt parçacıkları tespit etti, bu parçacıklar protondan 6 kez daha büyükler. Araştırmacılar bu tuhaf birleşimin tetrakuark olabileceğini düşünüyorlar. Bu ekzotik türden bir mezon ve iki kuarka sahip. Tetrakuark ise 4 kuarktan oluşuyor, iki kuark ve iki antikuark ! Daha doğru olmak için bu gerekli. Bu parçacık adayına kanıt olarak, bulunan bu parçacık Zc (4100)'dür. İki ağır tılsım kuarkı ve ağır B mezonunun bozunumu görüldü. Bir tespitin keşif olabilmesi için en az 5 kez standart sapma alınması gerekiyor. Yeni parçacık daha 3 kez standart sapma aldı. şeklindeki vikipedi çevirilerine göre yazsaydınız daha anlaşılır olurdu. Bu CERN öyle bir buluş yapacak ki dünyanın gidişatı ve bilime bakışı 180 değişecek..


Kansas Üniversitesi'nden bilim insanları ve CERN LHC'de çalışan uluslar arası ekiple birlikte çalışarak , evrenin doğumunda maddenin ilk hali olduğu düşünülen kuark-glüon plazmasını üretti. Hem de daha önce olması gerekenden çok daha az parçacıkla. Plazma damlası LHC yani Büyük Hadron Çarpıştırıcısı'nda yaratıldı. Plazma kuarklar ve glüonlardan oluştu. Kuarklar proton ve nötronlar gibi parçacıkları oluşturan inşa blokları benzeri atom altı parçacıklara deniyor. Glüonlar ise kuarklar arasındaki yüklerden doğan güçlü etkileşim kuvvetleridir. Yeni kuark-glüon plazması ise laboratuvarda bu güne kadar oluşturulmuş en sıcak sıvı, belki inanmayacaksınız ama tam 4 trilyon oC. İşte bu plazma evrenin doğuşundaki plazmanın bir benzeri oluyor. Süper çarpıştırıcının içindeki Kompakt Müon Solenoid dedektörde kurşun çekirdekle çarpıştırılan protonlar sırasında keşfedilen materyal ya da diğer bir tabirle plazma en küçük sıvıya dönüşüyor. CMS'nin deneysel sonuçlarından önce kurşun üzerindeki proton çarpışmalarıyla yaratılacak numunenin kuark-gluon plazması oluşturmak için çok küçük olduğu düşünülüyordu, CERN ekibiyle çalışan Kansas Üniversitesi'nden doktora sonrası araştırmacı Quan Wang. Quan Wang'ın yazdığı anahtar analize dayanan araştırma geçenlerde APS Physics'de yayınlandı. Buna karşın bu çarpışmalar, iki kurşun çekirdeğindeki çarpışmaların referans alınmasıyla, çarpışmalardaki non-quark-gluon plazma yaklaşımları karşılaştırılabilir.B u araştırmada sunulan analiz yaklaşımların tersine, kuark-gluon plazmasını oldukça asitmerik proton kurşun çarpışmalarıyla yaratılabileceğini gösteriyor, diyor Wang. Umulmadık bu keşif sayesinde yüksek enerji fiziğine yeni bir bakış açısı getirilebilir.Bu çalışma çoklu parçacıkların proton-kurşun çarpışmalarının kurşun kurşun çarpışmalarına benzer şekilde gözlendiğini doğrulayan ilk araştırma olma özelliğini taşıyor. Belki de bu en küçük kuark-gluon plazmalarının proton-kurşun çarpışmalarından doğduğunu tasdikler derecede bir kanıt, diyor MIT ve CMS grubundan Yrd. Doç. Dr. Yen-Jie Lee. Bu yeni araştırma sayesinde parçacık fiziğine yeni bir persfektif kazandırılabilir. Parçacıkları tek tek saymak yerine, parçacıkların hacimsel olarak ürettikleri plazma kuvvetlerine bakılabilir. Araştırmacıların bu plazmanın evrenin başlangıcındaki hali taklit ettiğine ilişkin inancın bir diğer kaynağı da bu plazma bildiğimiz gaz plazmaları gibi oluşmadığı. Kuark-gluon plazmasında , gaz plazmalarına göre etkileşimler inanılmaz derecede güçlü. İşte bu nedenle araştırmacılar bu plazmanın evrenin başlangıcındaki plazmayla benzer olabileceğini düşünüyorlar.


Higgs parçacığının da keşfedildiği LHC yani Büyük Hadron Çarpıştırıcısı dünyadaki en büyük deney olarak bilinse de CERN bu parçacık hızlandırıcıdan 4 kat uzun ve 10 kat daha güçlü bir parçacık hızlandırıcı yapmak istediğini duyurdu. Future Circular Collider yani Geleceğin Dairesel Çarpıştırıcısı adını verdiği parçacık hızlandırıcı 100 km uzunluğunda olacak. LHC'nin başarısı 10.26 milyar dolara patlamıştı ve 2040'a kadar çalışması planlanıyor. LHC geçtiğimiz günlerde 10. doğum gününü kutlamıştı. LHC'de tanrı parçacığı olarak da bilinen Higgs bozonunun varlığı kanıtlanmıştı. LHC halen fizik açısından pek çok gizemi aydınlatasa da, CERN şimdiden yüzünü geleceğe döndü. LHC'yi inşa etmek için 10 yıl gerektiğini düşünürsek, yeni parçacık hızlandırıcı inşa etmek için şimdiden başlansa iyi olur. FCC kuruluşları Konsept Dizayn Raporu'nda geleceğin büyük dairesel çarpıştırıcısı için farklı seçenekler değerlendiriliyor. Elektron-pozitron, proton-proton ve iyon-iyon çarpışmaları inanılmaz enerjilerde ve yoğunluklarda gerçekleştiğinden çok büyük bir çarpıştırıcı gerekecek. 100 km çevre uzunluğuna sahip dairesel hızlandırıcı 100 TeV' a kadar enerjiye sahip parçacıkları çarpıştırabilmeli. Yani LHC'de maksimum 13 TeV enerjiye çıkılabildiği düşünülürse, enerjinin büyüklüğü kavranabilir. FCC , LHC'nin izinden giderek benzer bir kaç sistemi paylaşacak. Başlangıç olarak inşaat mühendisliği maliyeti, 5 milyar sterlinle başlayacak. Operasyonlara ise güncellenecek LHC'nin 2040'da durdurulmasıyla başlayabilir. 15 milyar sterline mal olacak süperiletken proton makinesi aynı 100 km'lik tüneli kullanacak ve 2050'nin sonlarına doğru operasyonlarına başlayacak. CERN FCC'yi güçlü Higgs Fabrikası olarak tarif ediyor ve bu sayede Higgs parçacıklarının birbirleriyle nasıl etkileşime girdiği hassas olarak ölçebilecek.Ayrıca daha büyük yeni parçacıkları aranmasında görev alacak. FCC sayesinde karanlık madde ve maddenin antimaddeye neden baskın olduğuna dair kanıtlar bulunması amaçlanıyor. Böylece Standart modele oturmayan bu olaylar aydınlatılabilecek.


Dünya'nın çeşitli yerlerinden araştırma grupları, 50 yıldır efsanevi Odderon parçacığını arıyordu. İsveç-Macar araştırma grubu, CERN Büyük Hadron Çarpıştırıcısı'ndan gelen deneysel verileri derinlemesine analiz ederek, bu gizemli parçacığı keşfetmeyi başardı. Aslında 1973'de iki Fransız parçacık fizikçisinin hesaplamalarından yola çıkarak bulunan bu parçacık, önceleri bilinmeyen farazi bir parçacıktı. Bu keşif uluslararası bir avın ilk kıvılcımını çaktı. Odderon parçacıkları yüksek enerjili proton çarpışmalarında ortaya çıkıyor. Bu proton çarpışmalarında bazı durumlarda hemen saçılım olmuyor, parçacıklar bir diğerine sekiyor ve saçılıyor. Protonlar, kuarklar ve gluonlardan oluşur ve bunlarda kısa bir süreliğine Odderon ve Pomeron parçacıklarını oluştururlar. İşte Lund Üniversitesi'nden araştırmacıların yer aldığı bir araştırma ekibi, CERN'deki parçacık hızlandırıcı çalışmalarının gelişmiş bir veri analizini yaparak, Odderon bağlantısını tanımlamayı başardı. Bu parçacık fiziğinde bir kilometre taşıdır! Maddenin anlaşılmasına giderek daha da katkıda bulunmak gerçekten fantastik hissettiriyor, yani dünyamızı oluşturan yapıtaşlarına, diyor Lund Üniversitesi'nden parçacık fiziği araştırmacısı Roman Pasechnik. Araştırmacılar, elastik proton-proton ve proton-antiproton çarpışmalarının geniş çaplı analizi sayesinde yeni parçacığı ortaya çıkardı. Bu analizler birkaç ay sürdü fakat sonunda meyvesini verdi. Biz dünyanın en iyi birkaç parçacık fizikçisiyle çalıştık. Bu sonuçları yayınladığımızda çok şaşırdılar, diyerek bitiriyor Roman Pasechnik.


Pazartesi günü CERN' deki araştırmacılar Büyük Hadron Çarpıştırıcısında ' de ilk kez bir parçacık yarılanması tespit ederek modern fizikte yeni bir çığır açıldı. Bu mutasyon yarılanma prosesi olarak biliniyor ve fizikte Standart Model adı verilen evrenin işleyişini açıklayan teoride belirtilse de, şimdiye kadar hiç gözlenmemişti. Cambridge' den bilim adamları CERN' deki Büyük Hadron Çarpıştırıcısı' nda doğada görülmesi en zor görülen yarılanmalardan birini gözledi. Bu sonucun, Süper Simetri Teorisi gibi oldukça popüler yeni teoriler için oldukça zarar verici olduğu söyleniyor. Çünkü süper simetri teorisinde ayrışmanın daha çok olması bekleniyor. Önceki bilgilere göre bu en temel atom altı parçacıklar ve aralarındaki mevcut kuvvetler Standart modelle ilişkilendiriliyor. Parçacıkların kütleleri Higgs alanındaki etkileşimlerinin bir sonucu olarak gösteriliyor. LHC' de Higgs alanındaki parçacıkların uyarılmasıyla Higgs bozonu keşfedilmişti. Buna rağmen Standart Model en gelişmiş teori değil. Standart teori çekim etkisini ya da evrenin Karanlık Madde ve Karanlık Enerji' den oluşan geri kalan % 95 ' ini açıklamıyor. İşte Süper Simetri Standart Model' de olan bu eksikliklerin bazıları dolduruyor. Çünkü bu teori yeni bir fenomeni tahmin ediyor ve LHC' de test edilebilir. LHC, Bs parçacığının yarılanmasını gözlemek için uygun bir ortam. Bu çok nadir gerçekleşen olay ve günümüzdeki fiziğin gelişimi için oldukça önemli. LHC beauty ' deki ekip tarafından gözlenen bu yarılanma , 27 km uzunluğundaki dev parçacık detektörünü çarpışma noktalarının birinde tespit edildi. LHC şimdiye kadar yapılmış en güçlü parçacık hızlandırıcı ve 2009' dan beri devrede. Protonları nerdeyse ışık hızına yakın bir hızda çarpıştıran LHC bugün dünyanın en gelişmiş teknolojilerini barındırıyor. Her çarpışmada Bs parçacığı gibi parçacıklar oluşuyor. Fakat Bs parçacığı çok stabil değil ve aniden yarılanıyor. Bu kısa ömürlü parçacık yaklaşık bir cm kadar uzağa giderek LHCb detektörü tarafından gözleniyor. İşte bu parçacığın pek çok farklı parçacığa bölünebiliyor ve çok nadir de olsa (300 milyonda bir olasılık) iki müona bölünebiliyor. Fizikçilerden oluşan ekip, LHCb ' de kaydedilen çok büyük miktarda çarpışmayı analiz ederek, bu yarılanma olayını gözlemeye çalışıyorlardı. Sonunda elle tutulur birkaç veri ettiler. Bu ultra nadir yarılanmayı gözlemek LHCb ekibi için gerçekten bir zafer niteliğinde. Profesör Val Gibson, Cambridge LHCb takım lideri, Bu oldukça nadir gözlenen yarılanma nedeniyle , Süpersimetri teorisini savunan meslektaşlarımızın, kafası tümüyle karıştı. Bu deneylerden elde edilen sonuçları değerlendirmek için doktora öğrencilerimiz kendilerini gerçekten bu işe adadılar, diyor. Bu gözlem, Standart Model' de patlama etkisi yaratsa da Süpersimetri destekçileri için oldukça kötü bir haber niteliğinde. Cambridge fizikçisi Dr Marc-Olivier Bettler, modern fiziğin Standart Model' in temellerinde yattığını belirtiyor. Buna rağmen Süpersimetri açısından da bu ölçümlerin de bazı yararlrı olduğunu söyleyen Dr Bettler bunu şöyle açıklıyor; Bu sonuç modern fiziğin ne olamayacağını belirttiğinden oldukça önemli .


CERN yeni doğrusal hızlandırıcısı Linac 4'ü tanıttı. Böylece LHC daha yüksek enerjili parçacık ışınlarıyla beslenecek. 2021'e kadar LHC daha yüksek parlaklığa erişecek. 2019'a kadar sürecek testlerden sonra LHC bir süreliğine kapatılacak ve Linac 4 bağlanacak. Normalde, Linac 2 1978'den beri hizmet vermekteydi. Bu CERN'ün hızlandırıcı zincirinde proton ışınlarının daha büyük çaplı deneylerde kullanılmasını sağlayan ilk adım olacak. Bu kayda değer başarıyı kutlamaktan oldukça mutluyuz. Linac 4 aslından modern bir injektör ve Yüksek parlaklıklı LHC'ye doğru giden bir yükseltme programının birincil anahtar elementidir. Bu yüksek parlaklı faz, LHC deneylerinin yeni fizik ve Higgs parçacığının özelliklerini ölçme potansiyelini arttıracak, diyor CERN direktörü General Fabiola Gianotti. Bu lineer hızlandırıcı, hızlandırıcı zincirinin birincil ana elementidir. Lineer hızlandırıcının içinde, parçacıklar üretilerek başlangıç ivmesi kazanması sağlanır. Ayrıca parçacık ışınlarının yoğunluğu ve kuvveti hızlandırıcıda şekilleniyor. Linac 4 yaklaşık 90 metre uzunluğunda ve yerin 12 metre altında yer alıyor. İnşası ise yaklaşık 10 yıl sürdü. Linac 4 CERN'ün Proton Senkrotron Yükselticisine negatif hidrojen iyonları yollayacak. Böylece negatif iyonları hızlandırarak elektronları yok edecek. Linac 4 160 MeV'e kadar ışınları güçlendirerek, öncesine oranla 3 kat güçlenecek. Hidrojen iyonların kullanımı ile LHC'ye gelen ışının kuvveti iki katına çıkarak LHC'deki parlaklığı arttıracak. Parlklık birim zaman içinde çarpılan parçacık sayısına işaret ediyor. LHC'deki pik parlaklığın 2025'e kadar 5 kat artması planlanıyor. Böylece 2025 ile 2035 periyodunda 10 kat daha fazla veri toplanmış olacak. Sonuç olarak daha doğru ölçümler yapılarak makinenin daha önceki duyarlılığının ötesine geçilebilecek.


4 Temmuz' da Cern' de bu yılın en büyük parçacık fiziği konferansında verilen seminerde, ICHEP2012 Melbourne' de, Atlas ve CMS Deneylerinde Higgs parçacığına ilişkin bulunan tüm sonuçlar sergilendi. Her iki deneyde de 125-126 GeV aralığında yeni bir parçacık gözlendi. 5 sigma seviyesinde ve 125 GeV aralığında yeni parçaçığa ilişkin temiz sinyaller tespit ettik.Bu heyecan verici aşamaya ise LHC ve ATLAS 'da çalışan pek çok insanın inanılmaz çabasıyla ulaşıldı. dedi ATLAS deneyinin konuşmacısı Fabiola Gianotti ve de şöyle ekledi, Bu sonuçlardan heyecan duymamak çok zor diyor CERN Araştırma Direktörü Sergio Bertolucci, Bugünkü sonuçlar 2011 ve 2012' de toplanan verilerin ışığında elde edildi. LHC 'den elde edilen veriler gelecekte bugünkü resimi tamamlayacak. CERN ' de yani dünyanın en gelişmiş ve lider durumdaki parçacık fiziği laboratuarlarına sahiptir. Merkezi Geneva'dadır. Günümüzde CERN' e üye ülkeler Almanya, Avusturya, Belçika, Bulgaristan, Çek Cumhuriyeti, Danimarka, Finlandiya, Fransa, İtalya, İspanya, İsveç, İsviçre, İngiltere Hollanda, Norveç, Polonya, Portekiz, Slovakya, Macaristan, Yunanistan. Romanya katılma sürecinde olup, İsaril ve Sırbistan üyelik aşamasında. Türkiye, Hindistan,Japonya, Rusya,Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa Komisyonu ve UNESCO İzleyici statüsünde bulunmaktadır.


CERN ALPHA'dan bilim insanları, ilk kez lazer manipülasyonuyla maddenin zıttı olan antimaddeyi mutlak sıfıra yakın sıcaklığa kadar soğutmayı başardı. Made-in-Canada lazer sistemi sayesinde elde edilen bu başarı sayesinde antimadde araştırmalarında yeni nesil modern fizik deneyleri geliştirilebilecek. Antimadde, karşıt madde olarak da biliniyor. Maddenin karakteristik özelliklerini ve davranışlarını nerdeyse aynı şekilde sergiliyor fakat zıt yükte var oluyor. Bununla birlikte madde ve antimadde atomları temas ederse aniden birbirilerini yok ediyor. İşte bu nedenle antimadde atomlarını dünyada üretmek ve kontrol altına almak oldukça zor. Hele ki lazerle kontrolü bugüne kadar hiç yapılamamıştı. Bugün elde ettiğimiz sonuçlar, British Columbia Üniversitesi ve ülke boyunca destekleyen partnerlerimizin yıllar boyu süren araştırma ve mühendisliğinin bir eseridir. Bu teknik sayesinde, uzun süredir aydınlatılamayan gizemler çözülebilir: 'Antimadde kütleçekimine nasıl bir tepki verir? Antimadde fizikteki simetrileri anlamaya yardım edebilir mi? Bu cevaplar Evren kavrayışımızı temelden değiştirebilir, diyor British Columbia Üniversitesi ve ALPHA Kanada ekibinden Takamasa Momose. Bundan 40 yıl önce ilk kez tanıtılan, normal atomların lazer manipülasyonu ve soğutulması, modern atom fiziğini kökten değiştirmiş ve birkaç Nobel ödüllü deneyi mümkün kılmıştır. Nature dergisinde yayınlanan sonuçlar, lazer tekniğinin ilk kez antimaddeye uygulandığını işaret ediyor. Antimaddenin soğutulmasıyla, çeşitli karakteristikleri araştırılarak, Evrenin temel simetrisine ışık tutulabilir. Bu testler sayesinde Big Bang sonrasında eşit oluşan madde/antimaddenin, bugün neden eşit olmadığını gösteren ipuçları elde edilebilir. Antimaddeyi lazer manipüle etmek biraz çılgın bir rüyaya benziyor. Ben rüyamızdan çok etkilendim ve Kanada ve uluslararası bilim insanlarının katkılarıyla sonunda rüyamız gerçek oldu, diyor ALPHA-Canada ekibinin konuşmacısı Makoto Fujiwara. Antimaddenin lazerle manipülasyonu fizikte son teknoloji inovasyonların kapılarını açacaktır. Momose ve Fujiwara yeni Kanada projesi HAICU ile antimadde çalışmalarında yeni kuantum teknikleri geliştirecek. Benim sonraki hayalim, boşlukta lazerle soğutulan antimaddeyle, anti-atom kaynağı yapmak. Eğer bu teknik kavranırsa, daha öncesinde hayal bile edilemeyen yeni nesil kuantum ölçümleri yapılabilir, diyor Fujiwara. Momose, Dahası, anti-atomları lazer manipülasyon teknolojimizle birleştirerek dünyanın ilk antimadde moleküllerini üretmeye bir adım daha yaklaştık, diyor. Yani anti-su, anti-hidrojen molekülü bile oluşturulabilir. CERN ALPHA'da 10 yıldır antimaddeye dair önemli gelişmeler kaydedildi. 2021'de yapılan bu çalışmayla antimaddeye dair yeni keşifler yapılabilecek.


Hindistan'dan bilim insanları nanoparçacıklar içeren bir manyetik bandajla, fareler üzerinde yapılan deneylerde, cilt kanseri hücrelerini öldürmeyi başardı. Son yıllarda geliştirilen manyetik hipertermi tekniğiyle kanser hücreleri manyetik nanoparçacıklarla tedavi edilmeye çalışılıyor. Bu tedavide tümörün olduğu bölgeye manyetik nanoparçacıklar aktarılıyor ve sonra manyetik alanla aktive ediliyor. Bu nanoparçacıklar ısınarak, etrafındaki kanser hücrelerini alıyor. Normalde bu parçacıklar tümör bölgesine enjekte edilmesi ya da kendi yollarını bulmaları bekleniyor. Öyle görünüyor ki, bu nanoparçacıklar invazif olmayan bir bandaj yardımıyla cilde uygulanabilir ve en kıyıda köşede kalmış deri kanseri hücrelerine bile ulaşabiliyor. Hindistan Bilimler Enstitüsü'nden bilim insanlarının geliştirdiği araştırmada, önce nanoparçacıklar elektrospinning yöntemiyle üretildi. Bu yöntemde özel sıvılara elektrik alanı uygulanarak mikroskobik fiberler yaratılıyor. Sonuçta oluşan nanoparçacıklar demir oksit ve biyo-bozunur polimerlerin bir karışımı oluyor ve yara bandına sürülüyor. En son tedavi esnasında yara bandı, manyetik alan yardımıyla ısıtılarak, kanser hücrelerine nüfuz etmesi sağlanıyor. İnsan kanser hücreleri üzerinde yapılan in vitro testlerde, ısıtılan bandajın kanser hücrelerini başarıyla öldürdüğü gösterildi. Sonra bu teknoloji cilt kanseri fare modellerine uygulandı ve kanser hücrelerini öldürdüğü gösterildi. Ayrıca sağlıklı hücrelerin zarar görmediği ve hiçbir yanık veya enflamasyon olmadığı gösterildi. Tedavi bölgesinde artan sıcaklık sayesinde, tümör hücrelerine ısı nüfuz ediyor ve tümörler arasındaki rastgele küçük kan damarı ağlarını kesiliyor. Buna karşın normal sağlıklı hücreler organize açık damar ağlarına sahip olduğundan, ısıyı bertaraf ederek zarar görmeden kalabiliyor, diyor araştırmanın baş yazarı Shilpee Jain. Her ne kadar ilk deneyler başarılı gözükse de, tıbbi kullanıma sunmadan önce bu yeni tedavi üzerinde çok çalışılması gerekiyor. Yapılan çalışmalarla bu tedavinin etkinliği kanıtlanırsa, yakın gelecekte cilt kanseri tedavisinde kullanıma sunulabilir.


Çin uzay ajansı yapılması imkansız olduğu düşünülen Elektromanyetik Sürücü ürettiğini iddia ediyor. Peki Çin gerçekten EM sürücüsü yada motorunu üretti mi? İlk olarak, EM motoruyla ilgili bazı gelişmeler var. Bunlardan biri NASA'nın EM motorunun teorik de olsa çalışabileceğini gösteren yeniden gözden geçirilmiş raporuydu. Halen EM motoru büyük tartışmalar yaşanıyor. Çin'de test etmeye başladığı elektromanyetik motorun çalıştığını gösteren bir video yolladı. Peki EM sürücüsü nedir? Radyo frekans rezonant boşluk iticisi olarak da bilinen bu cihazın yakıt olmadan itiş gücü saplayacağı düşünülüyor. Bu cihaz boşlukta seken mikrodalgalar üreterek, elektromanyetik itiş sağlıyor. Aslında bir kutunun içine oturarak içerden ittire ittire gitmeye benziyor. Ayrıca EM sürücüsü tarafından yaratılan toplam momentum hareket ettikçe artıyor. Bu tarzda bir teknoloji anlaşılabilir. Uzay yolculuklarını daha ucuza getirmekle kalmıyor hem de daha hızlı hale getirecek. Newton 'un üçüncü kanuna göre, her harekete karşılık ters yönde ve eşit bir kuvvet uygulanmalıdır. İşte bunu bir yakıt olmadan uzayda yaratmak imkansızdır. Etki ve tepki momentumun korunumunun direkt sonucudur. İşte bu kuralın ihlali basitçe momentumun korunumuna aykırıdır ve bildiğimiz klasik fiziği ihlal eder, diyor Connecticut Üniversitesi'nden gelişmiş sürücüler sistem uzmanı Brice Cassenti. Eğer böyle bir icat gerçekten yapıldıysa, hem Mars yolculukları, hem de uzay yolculukları için bir dönüm noktasına gelmiş olabiliriz. Tabi yine de bunu Warp sürücüsüyle karıştırmamak lazım, bunlar tümüyle farklı şeyler. Warp sürücüsü ise anca bilim kurgu gibi geliyor, çünkü bu motor uzay zamanı bükerek ışıktan hızlı gitmeye imkan tanıyor. Genel görelilik ilkesine tümüyle aykırı, çünkü Einstein'a göre hızına ulaşan cisimlerin kütleleri sonsuza yakınsar. SpaceX gezegenler arası ulaşım sistemi ile uygun konumda; Mars Dünya arasını 80 güne indirebilirken, bu yeni teknoloji ile 30 günden kısa sürede Mars'a varılabilir. Her ne kadar ışık hızı kadar hızlı olmasa da EM sürücüsü daha gerçekci bir uzay yolculuğuna imkan verebilir. Sadece uzayda işe yarayabilecek bir buluş gibi görünüyor. Dünyanın yer çekiminde de çalışmasını isterdim, fakat sanırım imkansız.


Özellikle fast food sektöründe iştah arttırmak için kullanılan, lezzet verici kimyasal monosodyum glutamat ya da diğer adıyla çin tuzu , obezitenin yanı sıra nörodejeneratif hastalıklara da neden olması muhtemel gözüküyor.Kısaca MSG olarak da bilinen monosodyum glutamat, glutamik asidin anyonik formu olan ve glutamat denilen bir tuzdur. Endüstriyel gıda üreticileri, diğer tatların genel algısını dengelediği, harmanladığı ve birleştirdiği için MSG'yi aroma artırıcı olarak pazarlamakta ve kullanmaktadır. Glutamik asit, proteinleri oluşturan 20 amino asitten elzem olmayan bir aminoasittir. E-621 olarak sınıflandırılmış bu madde, gıdalarda aroma arttırıcı olarak kullanılır. Gıdaların orijinal tadını arttırarak daha lezzetli hale getiren bu madde, Uzakdoğu mutfağında yoğun olarak kullanıldığından Çin tuzu olarak da adlandırılmaktadır. Glutamik asit tuzu kristalleri; deniz kabukluları , parmesan peyniri, domates, mantar, kelp yosunu gibi tabiatta çoğu besinde belli miktarlarda doğal halde bulunur, insan vücudunda ortalama 2 kilogram kadar üretilir. İlk zamanlar tahıl gluteninden elde edilirken artık bakteri fermentasyonuyla imal edilmektedir. İlk defa 1866'da Alman kimyager Karl Heinrich Leopold Ritthausen tarafından keşfedilmiş ve tanımlanmıştır. Etkileri; MSG'nin etkileri üzerinde farklı görüşler bulunmaktadır. Kimi araştırmacılar bu maddeye daha ihtiyatlı yaklaşırken kimileri bazı rahatsızlıkları tetikleyici olduğunu diğer bazı araştırmacılar da bu etkileri farklı maddelere bağlayarak MSG'nin insan vücuduna zararlı bir etkisi olmadığını ifade etmektedirler. Bu katkı maddesi alındıktan sonra beyin aşırı duyarlı hale gelmekte ve daha az baharat tadını daha çok gibi hissetmektedir. Bu madde üzerinde yapılan nörokimyasal çalışmalar sonucunda MSG, düşük seviyeli bir nörotoksin olarak tanımlanmıştır. LD50=16600mg/Kg Yapılan klinik çalışmalarda ödem, alerjik bünyeli insanlar dışında olumsuz bir etkisi bulunmamıştır.


Çin'den bilim insanları hibrit mıknatıs kullanarak, 45.22 Tesla ile Dünya'daki en güçlü manyetik alanı üretti. 45.22 Teslalık manyetik alan dünyanın manyetik alanından milyonlarca kat daha fazla manyetik alan anlamına geliyor. Çin'de bulunan SHMFF tesisinde 2016'dan beri kullanılan hibrit tasarımlı mıknatıs kullanıldı. Tasarımın merkezindeki süperiletken mıknatısın etrafına 3,2 cm aralıkla karşı koyan mıknatıs yerleştiriliyor. Böylece iki mıknatısın gücü birleşerek inanılmaz güçlü bir manyetik alan oluşturuyor. 12 Ağustos'ta hibrit mıknatıs 26,9 MW güç girişinde 45.22 T sabit manyetik alan üretti. Karşı koyan mıknatıs 34.22 T güç üretirken, süper iletken halka 11 T'de kaldı. İşte bu güçle, 1999 yılında ABD'de MagLab'ta üretilen 45 T'lik rekor kırılmış oldu. Bu yeni rekor özellikler sabit manyetik üretme alanında bir rekor olarak değerlendirilmelidir. 2019 'da benzer bir hibrit kurulumda 45.5 T güce kısa bir süre için ulaşılmıştı. 2018'de ise Japan ekibi kurulum patlamadan önce 40 mikrosaniyeliğine 1200 Tesla güce ulaşmıştı. Sistem stabil olmadığından bu denli bir manyetik alan gücüne çıkılmaya halen hazır değil. Yeni manyetik alan tesisi çok daha pratik ve bilimsel deneyler için kullanıma hazır. Dünya çapında üniversiteler ve enstitüler bu teknolojiyi şimdiden kullanarak yeni araştırmalar ve buluşlar yapabilir.


US keşiflerinin Einstein'ın yüzyıllar önceden tahminlerini doğrulayan depremden günler sonra, çarşamba günü, eyalet basını, Çinli bilim adamlarının yerçekimsel dalgaları araştırmak için üç ayrı proje yaptıklarını açıkladı. Uzay yetkilileri, bu gibi araştırmaların hırslı, askeri disiplinli, Beijing'in ülke ilerlemesinin simgesi olarak gördüğü milyon dolarlık uzay programına sahip Çin'e bu alanda 'dünya lideri' olma fırsatını verebileceğini söylediler. Yerçekimsel dalgalar uzay-zaman kumaşındaki kırışıklıklara doğrudan kanıt oluşturmaktadır ve bunun ilk izlenimleri US bilim adamları tarafından geçen hafta duyuruldu. Xinhua resmi haber ajansı; Çin Bilim Akademisi 'nin uzay temelli yerçekimsel dalga tespit projesi için bir teklif sunduğunu bildirdi. Çin felsefesini sembolize eden ve ying-yang simgesiyle sembolize edilen 'supreme ultimate' den sonra adlandırılmış önerilen Taiji programı, kendi yörüngesine uydular gönderebilecek veya Avrupa Uzay Ajansının eLISA girişimiyle ekipman paylaşımı yapabilecek. Ayrıca, CAS Yüksek Enerjili Fizik Enstitüsü, Tibet'te kara üslü bir proje önerirken, Sun Yat-sen Üniversitesi, uzaya uydular fırlatmayı teklif etti. Eyalet basını; bu üç projenin henüz hükümet onayı aldıklarını belirtti. Ancak, Çinli fizikçi Hu Wenrui,People's günlük gazetesine: Eğer kendi uydularımızı fırlatabilirsek, yerçekimsel dalga araştırmalarında dünya lideri olma şansını yakalarız. dedi. Başarı, karar verenlerin azmine ve ülkenin yatırımına bağlıdır. diye ekledi. Çin Bilim Akademisinden onaylı sosyal medya hesabında: Eğer bunun gibi son derece hassas bir teknolojik projede yer alabilirsek, bu kısa sürede ülkemize imalat endüstrisinde dev bir teşvik sağlayacaktır. denildi. Geçen hafta, bilim adamları, US temelli İnterferometre Yerçekimsel Dalga Gözlemevi ile 1.3 milyar yıl önce iki kara deliğin çarpışması sonucu oluşan dalgaların tespit etiklerini söylediler. Laboratuvarın yetkili müdürü , bunun, dört yüzyıl önce Galileo'nun teleskopu kullanıp modern astronomi devrini açması ile kıyaslanabilecek bir keşif olabileceği şeklinde övgülerde bulundu.


Çinli araştırmacılar Japon grip ilacı Avigan 'ın novel koronavirüsün tedavisinde açıkça etkili olduğunu belirtti. Çin'de 340 hasta üzerinde yapılan denemenin sonuçları açıklandı. Favipiravir ilacını alan hastaların , ilacı almayan hastalara göre hızlı bir şekilde iyileştiği ve daha iyi bir şekilde akciğer iyileşmesi gösterdiği belirtildi. Favipiravir'in koronavirüsün vücuttaki replikasyonunu bloke ettiğine inanılıyor. Japon Avigan ve Hong Kong'lu Sihuan Pharmaceutical, şirketi tarafından üretilen ilacın COVID-19 hastalarının iyileşmesine yardımcı olduğu ve yan etkisi olmadığı belirtiliyor. Çin Bilim ve Teknoloji Bakanlığı'nda yetkili Zhang Xinmin'in verdiği konferansta ilacın etkisi anlatıldı. Buna rağmen, diğer klinik denemelerde daha ciddi COVID-19 hastalarında favipiravirin yardımcı olamayacağı da belirtildi. Shenzhen'de ilaç verilen hastaların 4 gün içinde coronavirüs sonuçlarının negatife döndüğü belirtildi. Yani teşhisten 4 gün sonra hastanın vücudunda virüse dair iz kalmıyor. Favirapirle tedavi edilmeyen hastalarda ise iyileşme sürecinin 11 güne çıktığı belirtiliyor. Favipiravir, Japon grip ilacı Avigan içindeki aktif maddenin ismidir. Tabi yine de Çinli hastalarda Avigan'ın doğrudan ilacının verilip verilmediği bilinmiyor. Bugün halen COVID-19 için bilinen bir tedavi yok. Daily Mail'ın raporuna göre çoğu insan hafif semptomlarla, hastalığı bir hafta içinde atlatıyor. COVID-19 diğer ülkelerde hızla yayılıyor. Türkiye'de ölü sayısı 44'e çıkarken, vaka sayısı 1872'e ulaştı.(24.03.2020) İtalya'nın kayıpları Çin'in kayıplarını ikiye katlamış durumda. Mümkün olduğunca dışarı çıkmamaya ve çıktığınızda da tedbirlerinizi almaya bakın.


Çinli bilim insanları bilgi ışınlamada rekor kırdı. Bilim insanları Tibet'ten 1400 km yükseklikteki bir uyduya bilgi paketi ışınlamayı başardı. Fotonun kuantum halini ışınlayan bilim insanları, rekor kırmakla kalmayıp uzun mesafeli kuantum iletişim kurmak için pratik bir sistem inşa edilebileceğini de gösterdiler. Kuantum iletişim sistemlerinin geliştirilmesiyle online iletişimler güvenli hale gelerek, gizli dinleme imkansız hale gelecek. Daha önce de benzeri deneyler gerçekleştirilse de, bu denemeyle kuantum iletişim teknolojisinin kapılarının açıldığı belirtiliyor. Griffith Üniversitesi'nden Kuantum Dinamikleri Merkezi'nden direktör Howard Wiseman; Bu gerçekten çok daha zor, çünkü hızla hareket eden bir hedef var ve çıkış yolundaki kuantum dedektörlerinizin bulunduğu yerde kimsenin kurcalamaması gerekiyor. Bu gelişme dünya çapında bir kuantum iletişim kurmakta büyük bir adımdır, diyor . Bu deney kuantum mekanikte yer alan birkaç fenomenin avantajını kullanıyor: dolanıklık veya uzaklıktaki tuhaf hareket gibi. İki parçacık dolanıklığa girdiğinde, birbirleri üzerindeki mevcut etki aralarındaki mesafe artsa da kalıyor. Aynı kanalda dolanıklığa giren bir parçacığın halini ölçtüğünüzde, otomatikman olarak diğerinin halini biliyorsunuz. Fizikçiler bu hale orantılı adını veriyorlar. Çünkü örneğin foton gibi bir parçacığın hali yukarı ise, onun dolanık partneri aşağı haldedir bir nevi aynı görüntüsü gibi. Ası tuhaf kısmı ise ilk parçacık ölçüldüğünde , her nasılsa ikincisi hangi halde olması gerektiği biliyor. Bu bilgi ışık hızı limitine bağlı kalmaksızın anlık olarak yolculuk ediyor gözüküyor. Haziran ayın aynı araştırmacılar kuantum teleportasyon Micius uydusundan 1600 ve 2400 km uzaklıktaki iki yer istasyonuna dolanık fotonlar yolladı. Bu deney dolanıklığın daha uzun mesafelerde olabileceğini, yeni deneyin fotonun kuantum halini uzak mesafeli aktarabileceğini yolladılar. Son deneyde ise Science and Technology Üniversitesi'nden Ji-Gang Ren liderliğinde Tibet'teki yer istasyonundan yörüngeye lazeri ateşledi. Lazer ışını yer istasyonundaki dolanık fotondan birini uzaya taşıdı. Sonrasında yerde dolanıkla giren üçüncü bir fotonla dolanıklığa girerek kuantum halleri ölçüldü.Yukarı-aşağı polarizasyona ait 4 farklı olasılık gözden geçirilerek, yerdeki fotona göre oranlandı ve haller bulundu. Her ne kadar bu kulağa ışıktan hızlı yolculuk gibi gelse de, bu özelliği anlık mesaj gibi kullanmanın bir yolu yok. Çünkü dolanık parçacıkların halleri doğrulansa da, ölçmeden önce bilmek ya da hali kontrol etmek mümkün değil. Fakat dolanık parçacıklar mesajlar için mükemmel kimlik belirleyiciler gibi davranıyorlar. Bu da kuantum fiziğindeki gözlemci etkisinden kaynaklanıyor. Eğer biri uydular arasındaki iletişime müdahalede bulunursa fotonlar arasındaki kuantum hal doğru olarak bağdaştırılamıyor. Çinli ekip dolanıklık için 500 ile 1400 km uzaklıkta denemeler yaptı. Dolanık fotonlar yolda bulunan hiçbir şeyle etkileşime giremez, çünkü bir kez etkileşime girerse, etkileşime girdiği açığa çıkıyor. Oysa fotonlar rotalarına gitmeden gözlenirlerse, fotonlar yerine ulaşamıyor. İşte bu nedenle bilim adamları bu tarz deneyler yaptığında tekli fotonlar göndermek yerine bir sürü foton yolluyorlar. Uzay boşluğunda bile gönderilen milyonlarca fotondan ancak 911 'i güvenli bir şekilde yerine ulaşabildi. Eğer aynı fotonlar fiber optik kablolarla iletilseydi; sıcaklık ve titreşim gibi faktörlerin interferansı nedeniyle fotonların bağlantısı kopardı. Hatta dolanık fotonların ölçümünü almak 380 milyar yıl alabilir. İşte bu nedenle atmosferin dışında , vakum uzayında dolanık fotonun bozulma olasılığı çok daha az. İşte fotonları ışınlamanın bile ne kadar olduğunu gördüğünüzde, Star Trek 'teki gibi sayısız atomdan oluşan insanları ışınlamanın ne kadar zor olabileceğini akıl edebilirsiniz. Araştırma 4 Temmuz'da ArXiv 'de yayınlandı . İnsan ışınlama imkansız diye biliyorum ama fiziğin doğasını anladıkça, evren de her şeyin mümkün olacağını öngörmek için kahin olmaya gerek yok. Elbet bir gün insanlar da ışınlanacaktır.


Araştırmacılardan oluşan bir ekip aynı kalp gibi atan fakat tabakalar şeklinde dizilerek, istenildiğinde ayrılabilen sentetik bir kalp ürettiler. Normalde sentetik kalp dokuları üretilirken, biyo-bozunur insan yapımı kimyasallarla, laboratuvarda üretilen canlı hücreler birleştirilir. Bu dokular çalışsa da sınırlı kabiliyete sahip olabiliyorlar. Bazı üretim metotları hücrelerin son şeklini tahmin edilmez kılarken, bazılarında hücrelerin yapı iskeletleri birbirinin üstüne istiflenemez. Biyo-baskı dokular ise genelde iyi olsa da, yine doktorlar tarafından farklı tabakalara ayrılamaz. Her ne kadar bu istek tuhaf gelse de, sentetik bir kalbi tabakalara ayırmak önemlidir. Bu sayede araştırmacılar farklı tabakaları koruyucu moleküllerle işleyerek adaptasyonlarını arttırabilir. Bu sayede enflamasyonlu bir hastaya uygulama yapılabilir. Toronto Üniversitesi'nden kimya mühendisi Milica Radisic, tabakaları ayırabilme sayesinde zaman, lokasyon ve farklı kaplama molekülleri gibi parametrelerle oynayarak, dokunun dayanıklılığını test edilir. Bu sayede gelecekte daha iyi versiyonlar üretilebilir. Dokunun aynı cırt-cırt gibi olduğu belirtiliyor. Malzemenin bir tarafı biyobozunur maddeyken, diğer tarafı T-şeklindeki kancalardan oluşuyor.Her tabaka sentetik olarak tek tek yapılıyor. Tabakalar ayrılsa veya birleştirilse de polimer ve moleküller halen dokunulmamış gibi sağlam duruyor. Bu cırt-cırt benzeri dokuyu yeni doğan farelere verdiklerinde, kalp dokusunun mükemmel bir şekilde adapte olduğunu ve birkaç gün sonra atmaya başladığını gözlemlediler. Sonra hücreleri endotelyal hücre tabakasıyla kaplayarak, vücutta polimerin bozunumu engellenerek, enflamasyonun engellenmesi amaçlandı. Yine de bilim insanları bunları insan kalp transplantları kullanmayı düşünmüyorlar. Bu dokular sayesinde kalpteki hücrelerin ölüm-yaşam fonksiyonları anlaşılabilecek. Kaynak : Yazım liderler vadisi'nde yayınlanmıştır.


Newyork Üniversitesi' nden araştırmacılar geniş çaplı klinik araştırmalara dayanarak, çocuklarda metabolizmanın nasıl etkilenerek obeziteye neden olduğunu keşfetti. 1950 lerde beri düşük dozda antibiyotik bolca tarım endüstrisinden kullanılırdı. Onlarca yıldır, subterapik antibiyotik terapi sayesinde koyunlar,domuzlar,tavuklar,hindiler gibi pek çok çiftlik hayvanına kilo aldırılıyordu. Araştırmacı ilk yazarı, Ilseung Cho ve meslektaşları antibiyotiklerin vücudu nasıl etkileyerek gut içindeki bakteriyi değiştirebileceği hipotezini açığa çıkardı. Gut mikrobiyomu topluluğu midede yaşıyor ve antibiyotik alımında vücuta yayılan hastalığı yoketmek için metabolizmaya etki ediyor. Ayrıca antibiyotik alan farelerde kemik yoğunluğunun arttığı ve bunun özellikle metabolizmayla ilişkin hormonlarla alakalı olabileceği belirtiliyor. Böylece antibiyotik kullanımıyla metabolizmanın önemli bileşenlerinin değiştiği anlaşıldı.


Güneş enerjili araştırma robotları California' daki su kalitesini kontrol etmeye başladıktan sonra, robotlar daha suya uygun makineler haline gelmeye başladı. Marine robotu işte bu robotların en son çıkanlarından biri ve görevi de okyanuslardaki çöpleri araştırıp yoketmek. Bu proje Fransız Uluslarası Tasarım Okulu endüstriyel tasarım öğrencisi Ellie Ahovi tarafından başlatıldı. Ahovi ve arkadaşları Büyük Pasifik çöp bölgesindeki yüzen atıkları gördükten sonra bu konu da bir çözüm üretmeye karar verdiler. Marine robotu kendi içindeki ağa çöpleri emerek topluyor. Ağ dolduğunda ise robot başlangıç istasyonuna dönüyor ve bir ekip robottaki çöpleri temizliyor. Su geçirmez pilleri, sessiz elektrik motoru ve sonik sinyal yayıcısı ile de balıkları ve diğer hayvanları robottan uzak tutan özel bir yapısı var. Halen plastik toplamada ne kadar etkili olacağı ve yaratacağı sonar sesin yapacağı gürültünün ne şekilde çevreyi etkileyebileceği belli değil. Tabi halen kafaları kurcalayan bazı sorular var. Örneğin; çöpler nerede toplanılacak? Göller ve nehirlerde kullanılabilir mi? Ahovi bu tip sorulara cevabı ise şöyle; Çöpler toplandıktan sonra karada geri dönüştürülecek ve robotun ilk versiyonu oldukça büyük olduğundan her su kütlesinde kullanımı şu an için mümkün değil. Eğer bu tasarım ekibi projeyi gerçekten hayata geçirirse okyanuslardaki büyük miktarda atıktan kurtulabileceğiz.


Araştırmacılar, Çin'den tüm Dünya'da hızla yayılan coronavirüsün, SARS virüsüyle aynı familyadan geldiği ve yarasalara daha yakın olduğunu söylüyor. Wuhan Viroloji Enstitüsü'nden Zheng-Li Shi'nin liderliğindeki araştırmacılar virüsün ilk detaylı tanımını yaptıkları araştırmada, hücreleri enfekte eden virüsün fotoğrafını yayınladılar. nCoV-2019 adı verilen coronavirüs, 2003'de küresel bir kargaşa yaratan SARS ile aynı aileden geliyor. Li'nin ekibi virüsün insan akciğer hücrelerine girmek için SARS'la aynı reseptörü kullandığını buldu. Aralık'ın ortalarında başlayan salgının şimdiden 600'e yakın kişiyi etkilediği düşünülüyor. 11 milyon kişinin yaşadığı Wuhan'da, bir hayvan pazarında çıktığı düşünülen hastalık nedeniyle şehir karantina alındı. Virüsler hayvanlardan insanlara geçebiliyor. Özellikle hayvan pazarlarında satılan ve tutulan vahşi hayvanlardan geçebiliyor. Araştırmacıların virüse dair genetik dizilimi bulması çok da uzun sürmedi. Büyük gen veritabanları incelenerek, hangi mikroplara en çok benzediği araştırıldı. Virüs Wuhan,Shenzen ve diğer şehirlerdeki 24 kurbandan toplanarak, genetik şifresi çözüldü. Diğer Çinli araştırmacılar virüsün yılanlardan geçtiğini iddia ederek büyük bir hata yapmış gözüküyor. Yeni detaylı analiz gösteriyor ki, kurbanlarda bulunan coronavirüsün genetik analizi % 96 yarasa kaynaklı olduğunu gösteriyor. Gerçekten bu yılan virüsü olsaydı çok şaşırırdım, diyor North Carolina Üniversitesi'nen virolog Timothy Sheahan. Ayrıca bilim insanları da, SARS'ın virüsünün de kaynağının yarasalar olduğuna inanıyor.


Son yıllarda geliştirilen CRISPR gen düzenleme tekniği sayesinde tıptan, ziraata pek çok alanda devrimsel gelişmeler yaşanmaya başlandı. Yeni yapılan iki çığır açıcı bilimsel çalışma sayesinde daha hassas ve etkin bir şekilde binlerce insan hastalığına neden olan DNA mutasyonu güvenli bir şekilde düzeltilebilir. CRISPR DNA dizinlerindeki istenmeyen harfleri kesip yapıştırarak düzeltmemizi sağlayan aslında bir makas gibidir. Bu sayede tek bir mutasyonun neden olduğu DNA hasarları düzeltilebilir. Bilim insanları bugüne kadar yaşayan insan hücrelerindeki mutasyonları kolayca silip düzeltemiyordu. İnsan genomunde 3 milyar baz çifti vardır. Adenin,sitozin, guanin ve timin bazlarının oluşturduğu DNA dizinlerinde 50,000 bilinen genetik mutasyon hastalığa neden oluyor ve bunların 32,000 adeti tek nokta mutasyonundan kaynaklanıyor. Bu tek nokta mutasyonlarının yarısı G-C çiftinin A-T çiftine mutasyona uğramasıyla oluşuyor. İşte Howard Hughes Tıp Enstitüsü'nden bir araştırma ekibi gerçekten heyecan verici keşiflerden birini gerçekleştirdi. Bilim insanları baz editörü adını verdikleri bir yeni enzim inşa ettiler. Baz editörü sayesinde baz mutasyonları spesifik baz mutasyonlarını geriye çevirmek ya da yeniden yazmak mümkün. CRISPR makas ise, baz editörleri kalem gibidir, diyor bu yeni inovasyon için David Liu. Ekip ilk deneylerini hemochromatosis adlı genetik mutasyonu başarıyla onararak gerçekleştirdi. İstenmeyen hedef dışı etkiler gözlenmezken, verimin % 50'den fazla olduğu rapor edildi. İnsan tedavisinde baz düzenleme teknolojisini kullanırken zorlandık, diyor Liu. Broad Enstitüsü ve MIT'den bilim insanları CRISPR'a dair bu ikinci buluşu birlikte başardı. Ekip ilk kez, doğru olarak insan hücrelerinde RNA baz çiftlerini düzenleyebilecek bir yol keşfetti. REPAIR adı verilen sistem baz düzenleme üzerine yoğunlaşsa da bu sefer hedef RNA. DNA kalıcı değişimler yerine , RNA düzenlemeleri kısa ömürlü ve tersinir. RNA düzenleme sayesinde diabet ve IBD gibi sağlık problemleri düzenlenebilir. Bu keşif sayesinde tek nokta mutasyonları için tedaviler geliştirilebilecek. Howard Hughes Medical Enstitüsü araştırması Nature dergisinde yayınlandı.


Çinli bilim insanları güçlü CRISPR-Cas9 düzenleme aracını ilk kez bir akciğer kanseri hastasında kullanarak, insan üzerinde kullanıma geçti. CRISPR adı verilen bu gen düzenleme teknolojisi aynı bir genetik makasa benziyor. Böylece DNA'nın istenilen bölümleri kesilerek, hastalığa neden olan genler alınabilir ve yerine yararlı genler eklenebilir. Bu teknoloji sayesinde kanserle savaşabilir ya da diğer hastalıklar çözümlenebilir. Ayrıca bitkilerde ve hayvanlarda verim arttırılabilir. Sichuan Üniversitesi'nden Onkolog Lu You liderliğinde yürütülen çalışmada, bu teknik kullanılarak bağışıklık hücreleri modifiye edilerek, metastazlı küçük olmayan akciğer kanseri hücrelerine karşı vücudun savunma mekanizması güçlendirilmeye çalışılıyor. Basitçe anlatırsak; bağışıklık sisteminde T hücreleri adı verilen beyaz kan hücreleri var.Bunlar kanser olabilecek anormal hücreleri tespit ederek, onları öldürüyor. T hücreleri PD-1 proteini adı verilen programlanmış hücre ölümü mekanizmasını kullanıyor. Bu hücrelerin görevi bittiğinde bu protein kapanır, fakat kanserli hücreler bu proteini çok daha erken kapatarak vücudun bağışıklığını zayıflatır ve tümör büyümesine neden olur. Araştırmacılar hastadan immün hücreleri örneği toplayarak, CRISPR-Cas9 gen aracını kullanarak PD-1 düzenlenen geni kaldırıyor.Ekibin deyimiyle bu yeni PD-1 nakavt T hücreleri laboratuarda üretilerek, çoğaltılıyor. Sonrasında hastaya geri enjekte edildiğinde, kanserin immün sisteme karşı kullanacağı PD-1 proteini olmadığında, T hücrelerinin kansere karşı savaş açarak, tümörü öldürmesi umut ediliyor. Bu denemeye Temmuz ayında etik onay verildi, sonrasında T hücreleri toplanarak, CRISPR ile düzenlendi ve 28 ekimde ilk kez hastaya enjekte edildi. Araştırmacılar halen hastanın durumuna dair detay vermese de , tedavinin iyi gittiği ve ikinci enjeksiyonun planlandığı belirtildi. Bu denemenin amacı prosedürün güvenliğini belirlemek olsa da, 10 hastanın daha tedavi edileceği birkaç enjeksiyon yapılacağı belirtildi. Araştırma Nisan 2018'de sonuçlandırılacak.Önümüzdeki sene Pennsylvania Üniversitesi ve Pekin Üniversitesi tarafından CRISPR-Cas9 insan denemeleri yapılması bekleniyor.


Case Western Reserve Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden araştırmacıların liderlik ettiği araştırmada ilk kez Crohn hastalığının gelişmesinde bir mantarın anahtar rol oynadığı bulundu. Ayrıca, araştırmacılar bu yeni bakteriyi daha önce Crohn ile ilişkilendirilen bir bakteriyle ilişkilendirdiler. Ezber bozan bulgular 20 Eylül'de mBio dergisinde yayınlandı. Bu sayede yeni tedaviler ve sonunda elden ayaktan düşüren bağırsak hastalıklarının tedavisi için ilaçlar geliştirilebilir. Bu bakterinin genetik ve beslenme faktörlerine eklenmesiyle , Crohn hastalığına sebebiyet veren büyük bir etken olduğunu biliyoruz, diyor Case Western Reserve Üniversitesi'nden Prof. Dr. Mahmoud A Ghannoum. Crohn hastalarında bu bakteriye karşı anormal bağışıklık tepkileri var ve o bağırsaklarda yaşıyor. Çoğu araştırmacı bu bakterileri araştırsa da , çok azı bunda herkesin bağırsaklarında olan bu mantarı inceliyor. Bizim araştırmamız niye bazı insanlarda Crohn hastalığı oluştuğuna önemli yeni bilgiler ekliyor. Tabi yeni nesil tedaviler , ilaçlar ve probiyotiklerin Crohn hastalığının tedavisinde eşit derecede nitel ve nicel farklılıklar yaratma potansiyeli var. Araştırmacılar Crohn hastaları ve birinci dereceden akraba hastalık taşımayan 9 ailelerinin mikobiyom ve bakteriyomların değerlendirdi. Özellikle 20 Crohn hastası ve 28 sağlıklı akrabasının ve de 21 Crohn taşıyamayan ailenin dışkı örneklerini incelendi. Araştırmacılar Crohn hastalığı ve iki bakteri ve bir mantar arasında güçlü bakteri-mantar etkileşimi buldu. Hasta aile üyeleri arasında bu bakteri etkileşimi , sağlıklı akrabalara göre önemli derecede yüksek çıktı. Ayrıca deneysel araştırmada, Ghannoum'un liderlik ettiği ekip E. Coli hücrelerinin mantar hücreleri ve S. Marcescens ile birleşerek mikroplara bağlanan bir köprü oluştuduğunu gösterdi. Böylece bağırsaklara yapışan bir mikroorganizma filmi oluşturarak, enflamasyona sebep olarak, Crohn hastalığına yol açıyor. Bu araştırmada ilk kez bir mantarın Crohn hastalığıyla ilişkili olduğu gösterildi ki, daha önce sadece hastalıklı farelerde bulunmuştu. Bu çalışma ilk kez S. Marcescens 'in Crohn ilişkili bakteriyom olduğunu gösteriyor. Ayrıca , araştırmacılar yararlı bakterilerin Crohna hastalarında oldukça düşük olduğunu gösterdi. Araştırmacılar Crohn'un etkilediği ailelerinin bağırsak profillerinin, hastalık taşımayan ailelere göre oldukça farklı olduğunu tanımladı. Elde edilen bu yeni bulguların Crohn hastalığının tedavisinde yeni imkanlar yaratacağı düşünülüyor. - G. Hoarau, P. K. Mukherjee, C. Gower-Rousseau, C. Hager, J. Chandra, M. A. Retuerto, C. Neut, S. Vermeire, J. Clemente, J. F. Colombel, H. Fujioka, D. Poulain, B. Sendid and M. A. Ghannoum. Bacteriome and Mycobiome Interactions Underscore Microbial Dysbiosis in Familial Crohn's Disease. mBio, September 2016 DOI: 10.1128/mBio.01250-16


Bilim adamları ve mühendisler Curiosity' nin ilk hedefi belirlendi. Aynı zamanda 6 tekerli mobil laboratuvar özelliği taşıyan Curiosity' nin yeni görevi Glenelg adı verilen üç farklı arazinin kesişiminden oluşan bir bölge. Gale kraterine mükemmel bir inişten sonra ilk hedefimiz tamı tamına biliyorduk. Mars toprağını analiz edecek cihazlarla donatılmış gezgin oldukça gelişmiş bir teknolojiye sahip. Mars kayalarını ve toprağını lazerle ışınlayacak özel lazer analizör ChemCam ise oldukça yüksek bir teknolojiye işaret ediyor. 18 Ağustos' ta ilk analizini yapacağından , Mars ' ta yapılacak analiz bir ilk niteliğinde. Ayrıca dünya dışında şimdiye kadar kullanılmış en güçlü lazer olma niteliği taşıyor. ChemCam lazeri 14 milijul enerjiyi 10 sn' de 30 kez ışınlayarak oldukça değişik bir yöntem kullanıyor. ChemCam Analiz Lazeri: Belki de Curiosity' nin en gelişmiş aracı budur, çünkü bu bir analiz lazeri. Bu lazer 1 mm' e kadar küçük bölgelere işaretleyebiliyor. Mars' ın topraklarına ve kayalarına tutulduğunda, o bölgeyi buharlaştırarak, plazma haline getiriyor jeolojik yapısını belirliyor. Ayrıca net görüntüler alabilmek için çevredeki tozları temizleyebiliyor ve bunu 8 metre uzaklığa kadar yapabilecek. Cihazın yaptığı analizler sayesinde Mars' ın yapısında insan sağlığı için olabilecek zararlı kimyasallar, topraktaki su veya buz anlaşabilecek. Ayrıca Mars' ta GPS gibi bir sistem mevcut olmadığından istenilen bölgeye ulaşmak oldukça zor, bu nedenle NASA' da pek çok gezgin mühendisi adım adım yönlendirme yapıyor.


Bu zorlu inişe artık bir kaç saat kaldı. Curiosity uzay gezgini günümüze kadar Mars' a gönderilen en büyük araç. Büyüklüğü neredeyse bir jip kadar. Üzerinde son teknoloji cihazlar barındıran araç 2,5 milyar dolara mal oldu. Curiosity yaklaşık 12875 km/saat hızla Mars' a yaklaşıyor. Normalde Mars- Dünya arasında 55,000,000 km mesafe var. Bu nedenle yolculuk 253 gün sürüyor. Curiosity' nin Mars' a inişi oldukça çetin geçeceğe benziyor. Mars' a iniş yaklaşık 7 dakika sürecek, eğer hesaplamalarda en ufak bir yanlış olursa Curiosity Mars' a inemeyebilir. Curiosity' nin Mars' daki görevi çok önemli, Mars' ta insanoğlunun üsler kurabilmesi hatta yerleşebilmesi için bütün koşulları sahip olduğu son derece teknolojik cihazlar sayesinde araştıracak. NASA' da herkes Curiosity ' nin Mars' a inişinin başarılı geçmesi için gece gündüz çalışmaya devam ediyor. Umudumuz bu kadar emeğin boşa gitmemesidir.


NASA' nın Curiosity 'Merak' gezgini geçen hafta ilk toprak numunesini aldı. İnsansız keşif aracı robot kolunu kullanarak Mars yüzeyinde bir kepçe alarak sonra bunu elekten geçiriyor. Bebek aspirini büyüklüğündeki numune CheMin enstrümanına gönderilerek, ne çeşit mineraller içerdiği inceleniyor. Bu görevde ilk numunesinde CheMin kullanarak gerçekten önemli bir aşama kaydettik. diyor Curiosity projesi bilim adamlarından, John Grotzinger Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü, Pasadena' dan. Bu cihazla Mars' ta kullandığımız X-ray difraksiyona göre, mineral analizinde daha net sonuçlar elde ettik, olarak da ekliyor John. Güven açısından mineralleri belirlemek önemli çünkü, mineraller hangi çevresel koşulların onları şekillendirdiğini gösteriyor. Bu Curiosity tarafından kepçeyle alınan üçüncü numune ama ilk analiz edilende bu oldu. İlk olarak 4x4 boyutundaki gezginin laboratuarlarındaki dünyaya ait kalıntılar çıkarıldı, ikincisinde ise , görülen parlak parçacıklar ayırıldı. Bu parçacıkların Curiosity önceden de görülen ve inişte ortaya çıkan plastik döküntülerin bir parçası olabileceğinden korkuluyor. Kepçelenen bölgede tekrardan bir araştırma başlatıldı. Bunun üzerine görev kontrol üçüncü kepçedeki numuneyi analiz etmeye karar verdi. Biz uzaygemisi malzemesi ve bu küçük parlak parçacıklar hakkında daha fazla şey öğrenmek istiyoruz, diyor Proje Müdürü Richard Cook . Ayrıca geçenlerde Jake Matijevic adı verilen kayada yapılan analizde de volkanik kayalarda bolca bulunan mügarit tespit edilmişti.Mügarit özellikle İskoçya Glenelg ' te bulunuyor.


Curiosity özel lazer analizörü ChemCam sayesinde ilk sonuçlar gelmeye başladı. İlk olarak yumruk büyüklüğünde bir kayaya yapılan lazer atımı yapıldı. Bilimsel analiz ekibinden gelen bilgiye göre lazer 500 atım yaptıktan sonra, Mars yüzeyinin karışımı hakkında temiz veriler aktarılmaya başladı. Spektrumun oldukça iyi gözüktüğü belirtiliyor. ChemCam çok güçlü bir lazer kullanıyor. Bu lazer o kadar güçlü ki, iğne başı kadar bir bölgeye bir milyon ampül takılmasına eşdeğer enerji veriyor.Lazer 7 metre uzaktan hedefinin küçük bir kısmını buharlaştırıyor. Çıkan plazmatik ışık sistemi 4.3 inçlik teleskopundan, optik fiber ağ yardımıyla gezgindeki spektrometreye aktarılıyor. Spektrum kaydedilerek dünyada bilim adamlarına gönderilerek , buharlaşan maddenin elementsel birleşimi belirleniyor. Periyodik tablodaki her elementin özel bir spektral işareti var. Bilim adamları bu spektral parmak izlerini kullanarak Mars' ın jeolojisini, var olabilecek suyu ve suyla biyolojik organizmaların etkileşimlerini hesaplayabiliyor. Işınlanan taş, N-165 olarak isimlendirildi. İlk analizden sonra kayanın bir içeriği olduğu gözlendi. Daha da enteresanı ise taşın yüzeyinde bir çeşit kaplama olduğu ilk ışınlamalarda magnezyum ve hidrojen görüldüğü sonrasında ise görülmediği belirtiliyor. Bu da yüzeyde bir miktar toz ve farklı türden materyallerle kaplı olduğunu gösteriyor. Koronasyon analizleri bittiğikten sonra bilim ekibi yeni hedefler seçecek. Yeni hedefin ise çirkin görünen bir kaya grubu olan Goulburn olduğu belirtiliyor.


NASA Merak Mars yüzeyinden alınan ilk toprak parçasının analizi sonucunda gezegenin belli bir yüzdesinde su bulunduğu tespit edildi. Bilim dünyasında büyük heyecan yaratan keşif Science dergisinde beş sayfalık özel bir bölümde yayınlandı. Rensselaer Politeknik Enstitüsü Dekanı Laurie lehsin araştırmanın baş yazarı olarak; İlk toprak numunesinde alınan sonuçlar Curiosity'nin içinde analiz edilen toprağın içinde su yüzdesinin yüksek olduğunu gösterdi. Mars' ın yüzeyindeki toprağın % 2' sinin sudan oluştuğunu tespit ettik. Bilimsel açıdan bu büyük bir kaynak teşkil ediyor. Ayrıca numune ısıtıldığında önemli miktarda karbon dioksit, oksijen ve kükürt bileşik salımı yaptı, dedi. Merak Gale Krateri' ne 6 Ağustos 2012' de inmişti. Curiosity' de bulunan SAM ' de bulunan gaz kromatografisi, kütle spektrometresi ve ayarlanabilir lazer spektrometre sayesinde geniş çaplı kimyasal bileşikler ve farklı anahtar izotopların miktarları belirlenebiliyor. SAM Mars' da gerçekten iyi çalıştı ve Mars' da etkili bilimsel analizler yaptı. Gezginin kepçesi ile toplanan toz, kir ve ince kum numuneleri SAM' da 835 dereceye kadar ısıtılıyor. Bu ısıtma sayesinde önceden sadece yüksek bölgelerde olduğu düşünülen oksijen, klor bileşiklerinden klorat, perklorat tespit edildi. Merak'ın buldukları daha büyük bir alana yayıldıklarını gösterdi. Ayrıca karbonat materyalleri suyun varlığına işaret ediyordu. Bununla birlikte temel gaz salınım miktarı ölçülürken, salınan su ve karbondioksitteki hidrojen ve karbon izotoplarının oranları belirlendi. SAM analizörü topraktaki izotop oranlarına baktığında topraktaki izotop oranlarıyla , atmosferdeki oranların yakın olduğunu gösterdi. Bu da toprağın atmosferle yoğun bir şekilde etkileşime girdiğini gösterdi. İzotop oranları; hidrojen-döteryum ve karbon izotop oranları dahil , tozun gezegende yayıldığını ve atmosferde bazı gazlarla reaksiyona girdiğini gösteriyor, diyor Leshin. SAM ayrıca organik bileşiklerin kalıntılarına bakabiliyor. Farklı organik moleküller tespit edilmesine rağmen bu moleküllerin ısıtma sırasında non-organik moleküllerden oluştuğu düşünülüyor. SAM' de dünyadan gelmiş bazı moleküllerle tepkimeye girmiş olabileceği düşünülüyor. Ayrıca yüzeyde yapılacak analizlerin gelecek araştırmalara ışık tutacağı da belirtiliyor. Bu sonuçlar Mars gezginlerinin gelecek görevlerine etki edecektir. Biz Mars'da bol miktarda kolay erişilebilecek su olduğunu biliyoruz. Mars' a insanları gönderdiğimizde biraz toprak kazıp ve ısıtarak, su elde edebiliriz, olarsak belirtiyor Leshin. - L. A. Leshin et al. Volatile, Isotope, and Organic Analysis of Martian Fines with the Mars Curiosity Rover. Science, 2013; 341 (6153): 1238937 DOI: 10.1126/science.1238937