Scripps Araştırma Enstitüsü'nden bilim insanları ilk stabil yarı sentetik 6 baz kullanan yeni bakteriyi yaratmayı başardı. 2014 başlattıkları çalışmayı sonuçlandıran araştırmacılar, yaşayan her organizma yer alan Adenozin, Timin, Sitozin, Guanin'e ek olarak X ve Y adını verdikleri iki yeni baz ekledi. Scripps Araştırma Enstitüsü'nden profesör Floyd Romesberg ve meslektaşları bu tek hücreli organizmanın sentetik baz çiftiyle sonsuza dek bölünebileceğini gösterdi. Araştırma 23 Ocak 2017'de Proceedings of the National Academy of Sciences dergisinde yayınlandı. Bu yarı sentetik organizma daha fazla hayata benziyor, diyor kıdemli araştrmacı Romesberg. Bu tipte bir organizmanın kullanılması ancak uzak bir geleceğe gelse de , araştırmacılar bu sayede tek hücreli organizmalara yeni özellikler katılarak, ilaç keşfinde önemli adımlar atılabilir. Romesberg ve meslektaşları X ve Y bazını 2014'de duyurmuştu. Ayrıca E.coli bakterisinin genetik kodunda bu sentetik kodu barındırabileceğini de gösterdi. Fakat E.coli bu baz çiftini kendi kodu içinde sonsuza dek bölünebilecek şekilde tutamadı. Zamanla X ve Y baz çiftleri azaldığından DNA ile aktarılan bilgilerin kullanımı sınırlanmaktadır. Genomunuz bir günlüğüne stabil değildir. Genomunuz ömür boyu stabil kalmalıdır. Eğer yarısentetik organizma gerçekten bir organizma olacaksa, bilgiyi taşıyabilecek kadar stabil olmalıdır,diyor Romesberg. Romesberg bu kusurlu organizmayı küçükken incelendi. Bu organizma yaşama uygun olmadan önce biraz öğrenmeye ihtiyacı var. Doktora öğrencisi Yorke Zhang ve Brian Lamb bu çalışmada tek hücreli organizmayı yapay baz çiftini koruması için geliştirdi. İlk olarak Zhang and Lamb, nükleotit taşıyıcı adı verilen aleti optimize etti. Doğal olmayan baz çiftinin kopyalanması için gerekli materyalleri hücre zarından geçmesini sağladı. Bu taşıyıcı 2014'de kullanıldı fakat bu yarı sentetik organizmayı çok hasta getirdi, diyor Zhang. Araştırmacılar, taşıyıcının modifikasyonuyla bu problemi azaltabileceğini keşfetti. Böylece organizma X ve Y'yi korurken daha kolay bölündü ve üredi. Sonrasında araştırmacılar Y'nin önceki versiyonunu optimize etti. Böylece yeni Y kimyasal açıdan farklı bir molekül olduğundan, DNA replikasyonu sırasında DNA moleküllerinin sentezini sağlayan enzimlerin daha iyi kavramasını sağladı. Bu sayede sentetik baz çiftini kopyalamak kolaylaştı. Son olarak araştırmacılar gittikçe popülerleşen genetik düzenleme aracı CRISPR-Cas9 'u kullanarak organizmada dizin kontrolü yaptı. Fakat genomu düzenlemek yerine CRISPR-Cas9'un bakterideki orijinal rolünü kullanarak avantaj sağladı. CRISPR-Cas9'daki genetik araçlar normalde bakterinin immün tepkisinden kaynaklanıyor. Bakteri bir tehditle karşılaştığında , aynı bir virüs gibi istilacının genom fragmanlarını alarak, kendi genomuna yapıştırıyor ve böylece bir daha düşmanla karşılaştığından onu tanıyor.Sonra da bu genlere enzime yönlendirerek , düşmanını tanıyarak saldırıyor. İşte bunu bilen araştırmacılar genetik kodunda X ve Y olmadığında istilacı olarak olarak tanıyan bir organizma tasarladılar. Hücre X ve Y kaybettiğinde yok ediliyor ve organizma böylece bir çeşit doğal olmayan baz kaybına karşı bağışıklık geliştiriyor. Böylece mikroorganizma 60 kez X ve Y'yi koruyarak bölündü. Araştırmacılar bu sayede sonsuz bir şekilde baz çiftinin aktarılabileceğine inanıyor. Şimdilik gerçek hayatta bu organizmanın kullanılabileceği gerçek bir uygulama yok. Ancak genetik bilgi depolanabiliyor. Bir sonraki adımda araştırmacılar yeni genetik kodun nasıl RNA'ya transkript edilebileceğini araştırıyor. - Yorke Zhang, Brian M. Lamb, Aaron W. Feldman, Anne Xiaozhou Zhou, Thomas Lavergne, Lingjun Li, Floyd E. Romesberg. A semisynthetic organism engineered for the stable expansion of the genetic alphabet. Proceedings of the National Academy of Sciences, 2017; 201616443 DOI: 10.1073/pnas.1616443114


Madam Curie, Langevin gibi büyük bilim insanlarının öğrencisi olan ve bir çok kadın bilim insanına öncü olan kimyager Remziye Hisar'ın Türk bilim tarihindeki öneminden bahsetmek istiyorum. Kimyager Remziye Hisar'ın hayatı II. Abdülhamit'ten , Cumhuriyetimizin ilk kurulduğu yıllara kadar dayanmakla beraber kendisi Sorbonne Üniversitesi'nde eğitim görmüş ilk bilim insanlarından biridir. Remziye Hisar gerçekten Türk bilimi ve Türk kadınlarının bilime yönelmesinde oldukça önemli bir yere sahiptir. Aynı zamanda kendisi dünyaca ünlü Türk fizikçisi Feza Gürsey ve Milletlerarası Psikoloji Cemiyeti'nin tek Türk azası psikiyatrisi Deha Gürsey'in annesidir. Remziye Hisar (d. 1902, Üsküp ö. 13 Haziran 1992, İstanbul), Türk kimyager. Cumhuriyet dönemi Türkiyesinde çağdaş bilimin öncülerindendir ve kimya mesleğinin Türkiye'deki ilk kadın öncüsü olarak kabul edilir. Darülfünun'da fen bilimleri eğitimi alan ilk kadınlardandır ve Sorbonne Üniversitesi'nden doktora derecesiyle mezun olan ilk Türk kadındır. Remziye Hanım, Davutpaşa'daki üç yıllık mekteb-i iptida-i'yi, bir yılda henüz dokuz yaşında iken tamamladı. Daha sonra, İttihat ve Terakki Mektebi ve Emirgan İnas Rüştiyesi'ne devam etti; çok sevdiği Türkçe öğretmeninin İstanbul Darülmuallimatı'na transfer olması üzerine, öğrenimini bu okulda sürdürdü. Sınıfın iyi öğrencileri arasında yer alan Remziye Hanım, küçük sınıflardaki öğrencilere geometri ve matematik dersleri verdi. 15 Temmuz 1919 tarihinde okulun Darülfünun'a hazırlamak üzere oluşturduğu iki sınıflık bölümünden birincilikle mezun oldu. Bakü'de açılacak bir okulda öğretmenlik yapmak üzere İstanbul'dan kadın öğretmenler talep edilmesi üzerine hocalarından Sarıklı Vehbi Bey himayesinde beş okul arkadaşlarıyla birlikte 15 Aralık 1919'da İstanbul'dan ayrılıp Azerbaycan'a gitti. Sovyet Rusya'nın Azerbaycan'ın bağımsızlığına son vermesine kadar bir erkek lisesinde ders verdi. Orada bir kız öğretmen okulunun açılmasıyla ilgili verilen bir toplantıda Yüzbaşı Doktor Reşit Süreyya Bey ile tanıştı. 20 Nisan 1920'de onunla evlendi ve aynı yıl eşi ile birlikte İstanbul'a döndü. Ertesi yıl, oğlu Feza Gürsey'i dünyaya getirdi. Türkiye'de Türk Kurtuluş Savaşı'nın devam ettiği bu dönemde Çukurova bölgesinin Fransızlar'dan geri alınması üzerine kendisi Adana'da Darülmuallima'ya müdür olarak, eşi ise kolordu doktoru olarak tayin oldu. Bir buçuk yaşındaki oğlunu annesine bırakarak Adana'ya gitti. 1930 yılında Milli Eğitim Bakanlığı'nın yurtdışı doktora bursundan yararlanarak doktorasını yapmak üzere yeniden Paris'e gitti. Eşinden boşanan ve Paris'e çocukları ve kardeşiyle giden Remziye Hisar, 1933 yılında doktora tezini tamamlayarak Türkiye'ye döndü. 1942-1947 yılları arasında İstanbul Üniversitesi Eczacılık Okulu Analitik Kimya ve Toksikoloji kürsüsünde görev yaptı. 1947 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi Maden Fakültesi Kimya Kürsüsü'ne atandı. 1955 yılında Fransa'da Officiel d'Academie nişanı'na layık görüldü. 1959 yılında profesör oldu. 1973 yılında emekliye ayrıldı. Yaşamını İstanbul'da Anadoluhisarı Otağtepe'de ailesinden kalma konakta sürdürdü. 1991 yılında Tübitak Hizmet Ödülü'nü aldı. Oğlu Feza Gürsey'i 13 Nisan 1992'de yitirdikten 2 ay sonra bu acıya daha fazla dayanamarak 13 Haziran 1992'de vefat etmiştir. Kimya alanında yayınlandığı bir çok makalesi olmakla beraber, en önemli çalışmaları meyve ve sebzelerde C vitamini tayini, mahlep ve mahlep yağının incelenmesi, Anamur burçaklarının zehirliliği gibi önemli çalışmalara imza atmıştır. Remziye Hisar Türk bilim kadınlarının önünü açan Cumhuriyet kadınlarından biri olarak ve de yaptığı çalışmalar nedeniyle çok önemli bir insandır. Kendisini saygıyla anıyoruz.


Nebraska Üniversitesi'nden bilim insanları, virüslerle beslenen tek hücreli bir canlı keşfetti. Silliler sınıfından halteria adındaki mikrobun beslenme tarzına Virovor adı verildi. Normalde et yiyen canlılara karnivor, ot yiyenlere herbivor deniliyor. İşte bu yeni tek hücreli canlı ise virüslerle beslendiğinden virovor ismini aldı. Nebraska Üniversitesi'nden araştırmacı John DeLong, aktif olarak virüs yiyen bir mikrop olup olmadığını ve bu tarzda bir beslenmenin türün bireylerini ve üremesini destekleyip desteklemediğini görmek istedi. Virüsler gerçekten iyi bileşenlerden oluşuyor: nükleik asitler, çok miktarda azot ve fosfor içeriyor. Bu nedenle her şey onları yemek istemelidir. Birçok şey bulabildiği her şeyi yer. Elbette, birileri gerçekten iyi olan bu hammaddeleri nasıl yiyeceğini öğrenmiş olmalıydı, diyor DeLong. İşte bu hipotezi test etmek için, gölet suyundan örnekler toplayarak içine yeşil algleri enfekte eden klorovirüs ekledi. İlerleyen günlerde virüs popülasyonunu kontrol ederek, diğer mikropların nüfus büyüklüğünü takip ederek sonra gelenin, önce geleni yiyip yemediğini gözlemledi. Silliler grubundan Halteria olarak bilinen mikropların virüslerle beslendiği ortaya çıktı. Su numunelerinde besin olarak virüslerden başka bir şey yoktu. 2 gün boyunca Halteria popülasyonu 15 kez büyürken, klorovirüs sayısı 100 kez düştü. Virüs olmayan kontrol numunesinde ise Halteriaların üremediği gözlendi. Takip eden testlerde, klorovirüs DNA'sını floresan boya ile boyadı ve Halteria hücrelerinin çok geçmeden parlamaya başladığını gördü. Bu, Halteria'nın gerçekten de virüsü tükettiğini doğrulamaya yardımcı oldu. Bu deneyler, yeni icat edilen virovory teriminin artık otçul, etobur ve diğerleri arasında yerini alabileceğini ve Halteria'nın bilinen ilk virovoru taçlandırdığını gösteriyor. Araştırmacılar karbon döngüsü gibi daha büyük sistemlerde fenomeni araştırmaya devam etmek istiyor. Araştırma Proceedings of the National Academy of Sciences dergisinde yayınlandı.


İsrailli girişim firması Corneat Vision tarafından geliştirilen yapay kornea, on yıldır kör olan 78 yaşındaki hastaya nakledildi. Corneat KPro cihazının implantıyla hastanın yeniden görmeye başladığı rapor edildi. Deforme olmuş, yırtılmış veya opasifiye kornealar geliştirilen implant sayesinde onarılabiliyor. Cihaz oküler dokuya, patentli sentetik non-degradable nano-dokuma bir eteğin konjunktivanın altına entegrasyonuyla sağlanıyor. Ameliyat, İsrail Rabin Tıbbi Merkezi Optalmoloji Bölüm Şefi Prof. İrit Bahar tarafından 11 Ocak'ta yapıldı. Prosedür sonrası hastanın ailesini tanıyabildiği, kelimeleri okuyabildiği raporladı. Bandajları çıkardığımız o an, duygusal ve önemli bir andı. Böyle anlarda biz doktorlar olarak görevimizi doğru yapmanın verdiği rahatlığı hissederiz. Milyonlarca insanın hayatına etki edebilecek böylesine anlamlı ve heyecan verici bir projeye önderlik etmekten gurur duyuyoruz, diyor Dr. Bahar verdiği demeçte. 2020'de CorNeat Vision firması kornea körlüğü olan 10 hastaya, yapay kornea nakli klinik denemelerine başlama onayı alarak ilerleme kaydetti. CorNeat Vision şirketinin kurucularından ve CorNeat KPro'nun mucidi tıp doktoru Gilad Litvin, verdiği demeçte hastayla aynı odada olmanın bile gerçek dışı bir tecrübe olduğunu söyledi. Yıllar süren sıkı çalışma, meslektaşımın CorNeat KPro'yu hastaya kolayca taktığını görmek ve hastanın yeniden görüşüne kavuştuğuna şahit olmak çok heyecan verici ve duygusal gözlerimizi yaşartan bir tecrübe oldu. Bu gelişme, CorNeat Vision için çok önemli bir kilometre taşı ve bu sayede dünyada halen görme potansiyeli olan birçok insan için bizim yolculuğumuz anahtar olacaktır, diyor Dr. Litvin. CorNeat Vision kurucularından CEO Almog Aley-Raz bu ameliyatın çok uluslu klinik deneme için ilk adım olduğunu belirtiyor. CE,FDA ve Çin NMPA onaylarının alınmasında bu adım oldukça önemli. Aley-Raz Rabin Tıbbi Merkezi'ne toplamda 10 hastanın kabul edildiğini ve Ocak ayında Kanada'da 2 yerin daha açılması planlandığını belirtiyor. Ayrıca onaylamaların aşamalarına bağlı olarak, Fransa, ABD ve Hollanda'da 6 yerin daha açılması düşünülüyor.


W. M. Keck ve Gemini Gözlemevi'nden yapılan gözlemler sayesinde ilk kez yaşanabilir bölgede dünya büyüklüğünde bir dış gezegen onaylandı. Başlangıçta NASA'nın Kepler Uzay Teleskopu tarafından yapılan keşif , Dünya'daki dev teleskoplar tarafından onaylandı. Ayrıca bu sayede Dünya boyutunda gezegenlerin diğer yıldızların yaşanabilir bölgesinde olabileceği gösterilmiş oldu. Elde ettiğimiz bulgular sayesinde Dünya boyundaki bu gezegenin, güneşten daha soğuk bir yıldız etrafında dönen 5 gezegenden biri olduğu ve suyun sıvı halde bulunabileceği bir sıcaklık bölgesinde bulunduğunu söyleyebiliriz. Buna rağmen diğer olasılıkları elersek, bu gezegenin gerçekten yaşanabilir bir gezegen olduğunu valide edebiliriz, diyor SETI Enstitüsü ve NASA Ames Araştırma Merkezi'nden Elisa Quintana . Bu araştırma en son Science dergisinde basıldı . Yaşanabilir bölge adı verilen bölgede yer alan gezegenlerde genelde suyun sıvı formda olabileceği belirtiliyor. Bu kadar küçük bir yıldızı tespit etmek için Kepler teleskopunda yeni bir teknik kullanıldı.Hawai Mauna Kea' da bulunan Gemini North Teleskopu kullanılarak yüksek çözünürlüklü gözlemler yapılarak speckle tekniği kullanıldı . Ayrıca 10 metrelik Keck II teleskopunun da desteğiyle elde edilen veriler ışığında, Kepler'in tespit ettiği sinyalin konak yıldızı etrafında dönen küçük bir gezegenden geldiği anlaşıldı. Bilim insanları Keck ve Germini gözlemleri sayesinde Dünya büyüklüğündeki bu gezegene dair gözlemlerin ancak onaylanabildiğini belirtiyor. Gemini teleskopundan elde edilen speckle verisi doğrudan 644 milyon km uzağı doğrudan görüntüleyerek, (4AU Jüpiter'in Güneş'e uzaklığı) konak yıldızı görüntüleyerek, yıldızın yörüngesinden yıldız benzeri başka bir cisim olmadığı anlaşıldı. Normalde dünya büyüklüğündeki gezegenleri görüntülemek oldukça zor olduğundan tespit etmek oldukça zor. Kepler 186 M1 tipi bir cüce yıldız ve güneş sistemimize çok uzak değil sadece Kuğu takımyıldızında yer alıyor. 500 ışık yılı uzakta. Bu yıldız oldukça soluk bu yüzden çıplak gözle görülemiyor. Kepler'in daha önce tespit 3800 muhtemel gezegen halen araştırılıyor. Keck ve Gemini Teleskoplarından elde edilen veriler , Kepler 186-f'in % 99.98 gerçek olduğunu doğruluyor. - Elisa V. Quintana, Thomas Barclay, Sean N. Raymond, Jason F. Rowe, Emeline Bolmont, Douglas A. Caldwell, Steve B. Howell, Stephen R. Kane, Daniel Huber, Justin R. Crepp, Jack J. Lissauer, David R. Ciardi, Jeffrey L. Coughlin, Mark E. Everett, Christopher E. Henze, Elliott Horch, Howard Isaacson, Eric B. Ford, Fred C. Adams, Martin Still, Roger C. Hunter, Billy Quarles, Franck Selsis. An Earth-Sized Planet in the Habitable Zone of a Cool Star. Science, 2014 DOI:10.1126/science.1249403


Bilim insanları bayadır modern kuşların atalarının dinozorlar olabileceğini düşünüyordu. İşte fosilleşmiş dinozor embriyolarının yeni analiziyle bu tarih öncesi akrabalığa daha da derinlik kazandırıldı. 2000'lerde Çin'de bir maden şirketinin direktörü olan Mr. Liang Liu dinozor yumurtası olduğunu düşündüğü bir fosil buldu. 2010larda şirketin Yingliang Taş Doğa Tarihi Müzesi inşa edilirken, bu fosil yeniden keşfedildi. Böylece yumurtanın içinde tüm bir fosil embriyosu olduğu açığa çıktı. Çin'in güneyindeki Ganzhou bölgesinde bulunan kayaların Geç Kretas Dönemi'ne ait Bebek Yinglang olarak bilinen 72 ila 66 milyon yıllık bir embriyoyu barındırdığı bulundu. Bu derin ve dişsiz kafatasına dayanarak bu embriyonun, omnivor olan bir oviraptosaurusa ait olduğu ve tüylü dinozorlar ailesine ait olduğu düşünülüyor. Yeni araştırmada 17 cm uzunluğundaki yumurtada kıvrılmış şekilde olan dinozorun 27 cm boyunda olduğu ölçüldü. Birmingham Üniversitesi ve Çin Üniversitesi Jeoloji liderliğinde yapılan çok uluslu araştırmada embriyo duruşunun, modern kuşlardaki merkezi sistemindeki bükülmesine çok benzediği bulundu. Daha da özeli, oviraptorosaurun kafası aşağı doğru ve ayakları vücudunun diğer tarafına bükülmüş ve sırtı da yumurtanın sonundaki kıvrımı izliyordu. Bu tarzda bir oryantasyon uçmayan dinozor embriyolarında bugüne kadar hiç görülmedi. Kuşların edindiği bu postür sayesinde yumurtadan çıkma olasılığı büyük oranda artıyor. Daha öncesinde bu kıvrılma davranışı kuşlara özgü sanılıyordu. Fakat yeni yapılan bu keşif, davranış oviraptorosaurlar yani theropod dinozorlardan edinilmiş olabileceğini öneriyor. Bu küçük prenatal dinozor yumurtaya kıvrılmış bir kuş bebeğine çok benziyor ve modern kuşların ilk olarak dinozor atalarından evrildiğine dair karakteristik özelliklere dair yeni kanıtlar sunuyor, diyor Edinburgh Üniversitesi'nden Prof. Steve Brusatte. Yingliang Taş Doğa Tarihi Müzesi, Çin Bilimler Akademisi ve Kanada'nın Calgary Üniversitesi'nden bilim adamlarını da içeren araştırmayla ilgili bir makale, geçenlerde iScience dergisinde yayınlandı.


Elektron mikroskopunda ya da farklı mikroskoplarda görüntülenen mikrokosmos , gördüklerimizin dışında inanılmaz bir dünya olduğunu gösteriyor. Gördüğümüzün yanında göremediklerimiz inanılmaz bir dünya oluşturuyor. Bu dünyada inanılmaz bir yaşam ve düzen var. İşte o ufacık ama mükemmel tasarlanmış mikro evrenler hepimizi hayrete düşürüyor. Günümüzde teknolojinin gelişimiyle doğayı ve canlıları daha iyi anlayabiliyoruz. Aşağıda göreceğiniz örneklerde olduğu gibi canlılar sürekli inanılmaz bir hareket ve uyum içindeler. Fakat okyanusların suların sıcaklığının artışı ve bir çok neden dolayısıyla asitleşmesi, pek çok canlıyı tehdit eden bir olay. İnsanlık global ısınma ve kaynakların hızla tükenmesine çareler aramakta fakat alınan önlemler yeterli olmuyor. Bu yüzden geleceğimizi ve bugünü korumak adına enerji tüketimimizi azaltmalı ve mümkün olduğunca doğal yolları kullanmalıyız. Elektron mikroskopu görüntülerinde asitliğin değişmesiyle, deniz kelebeği örneğindeki gibi mikro deniz canlılarının bozulmaya başladığını da görebilirsiniz. Aşağıdaki görüntülerin bir çoğu elektron mikroskopundan alınsa da , bazıları özel ışık mikroskoplarından alındı. Ayrıca elektron mikroskoplarının da değişik türleri mevcut. 3. Akyuvarlar bakterilere ve patojenlere karşı hücreleri korurken. Enzimlerden yardım alıyorlar. 6. Kafein Kristalleri 400 mikron civarında oluyor. Son yıllarda okyanusların asitliğinin değişmesi nedeniyle sağdaki gibi deforme olmaya başladı. Bu neden olan şey, global ısınmayla suların ısınması .


Virginia Tech'den bilim insanları bitkiler arasında muhtemel yeni bir iletişim formu keşfetti. Bitkilerin bu sayede büyük miktarda genetik birbirine aktardığı düşünülüyor.Bitki fizyolojisi ve patolojisi Prof. Jim Westwood tarafından bulunan bulgular bitkilerin birbiriyle moleküler düzeyde nasıl iletişim kurduğuna dair bilimin yeni kapılarını açıyor. Ayrıca bu sayede parazit yabani otlara ilişkin bilgiler edinilerek ekinlere verilen zararlar engellenebilir. Westwood parazit bitki bağbozan adı verilen bitki ve iki konağı Arabidopsis ve domates arasındaki ilişkiyi açıkladı. Bağbozan konak bitkinin besinini ve nemini emmek için haustoryum adı verilen uzantılarını kullanarak bitkiyi sömürüyor. Fakat Westwood, toprakta parazitik işlem gerçekleşirken iki tür arasında RNA sayesinde bilgi aktarımı olduğunu gördü. RNA sayesinde bitkinin parmak izi sayılabilecek eski bir DNA bilgisi taşınıyor. Yeni araştırma sayesinde mesajcı RNA'nın bu değişi tokuş sırasında hangi proteinleri kodlaması gerektiğini söylüyor. mRNA'nın çok kırılgan ve kısa ömürlü olduğu düşünülse de , iki tür arasında aktarımı sağladığı hayal bile edilemez. Westwood bitkilerin arasındaki parazit ilişkide binlerce mRNA molekülünün iki bitki arasında aktarımı olduğunu ve bu sayede türler arasında serbestçe iletişim kurulduğunu gösteriyor. Ayrıca bu aktarım sırasında parazit bitki diğer bitkiye hükmederek savunma mekanizmalarını kapatmasına neden olabilir. Westwood'un yeni projesi ise mRNA'nın gerçekten ne ifade ettiğini bulmak. Bu sayede yiyecek kıtlığı problemleri çözülebilir. Parazit bitkiler Afrika ve benzeri fakir bölgelerde baklagiller ve diğer ekinlere büyük zararlar veriyor, diyor Sheffield Ünversitesi'nden Prof. Julie Scholes. - G. Kim, M. L. LeBlanc, E. K. Wafula, C. W. dePamphilis, J. H. Westwood.Genomic-scale exchange of mRNA between a parasitic plant and its hosts.Science, 2014; 345 (6198): 808 DOI: 10.1126/science.1253122


Michigan State Üniversitesi'nden araştırmacılar tümüyle mürekkepli yazıcı kullanarak ilk esneyebilir entegre devreyi geliştirmeyi başardılar. Bu sayede akıllı kumaşların seri üretimi yapılabilecek ve maliyet düşecek . Aynı teknoloji sayesinde çok ince ve esnek bir tablet üretilerek, ufak bir tablet esneyerek büyük bir ekrana çevrilebilir. Ya da kalp ritmini takip eden lastik bant benzeri bileklik yapılabilir. Veyahut tüm duvarı elektronik bir ekrana çevirebilecek duvar kağıdı yapılır. Elektrik ve Bilgisayar Mühendisi Yrd. Doç Dr. Chuan Wang, esnek akıllı kumaşlar için potansiyel uygulamalar geliştirdi. Standard bir yazıcı ile üretim ya, mevcut yapılabildiğinden pahalı üretim tekniklerine göre üretim maliyeti oldukça düşüyor. Maliyet o kadar düşüyor ki, bu devreleri basmak neredeyse gazete basmanın maliyetine denk geliyor. Yakında bu teknik sayesinde yumuşak robotik uygulamalardan, giyilebilir elektroniğe kadar pek çok uygulama yapılabilecek. Akıllı kumaş nanomateryallerden,organik bileşiklere kadar birçok bileşikten oluşuyor. Bu bileşikler farklı elektronik mürekkepleri üretmek için kullanılarak, çeşitli cihazlar üretmek için yazıcıdan geçiriliyor. Wang ve ekibi bu mürekkepten yola çıkarak, başarılı bir şekilde devre ve OLED'ten oluşan elastik bir malzeme geliştirdi. Sonraki adımda ise devre ve OLED tek bir pikselde birleştirelecek bunun 1-2 yıl alacağı tahmin ediliyor. Normalde bir akıllı tablet veya ekranda milyonlarca piksel var. Araştırmacılar OLED ve devreyi tek bir çalışan pikselde birleştirmeyi başardıklarında, akıllı kumaş olarak ticarileştirme potansiyeli ortaya çıkacak. Belki de bu sayede katlanabilir ekran teknolojisi ucuzlayarak , günlük kullanıma sunulabilir. Piyasada henüz mevcut olmayan yeni bir teknoloji ürettik. Böylece esneyebilen ekran teknolojilerin gerçek hayata uyarlanabilmesi için büyük bir adım attık , diyor Wang. - Le Cai, Suoming Zhang, Jinshui Miao, Zhibin Yu, Chuan Wang. Fully Printed Stretchable Thin-Film Transistors and Integrated Logic Circuits. ACS Nano, 2016; 10 (12): 11459 DOI: 1021/acsnano.6b07190


Yeni geliştirilen nanoparçacıklar inme geçiren hastaların erken evrelerinde, beyne hayat kurtarıcı ilaçların taşınmasında kullanılabilir. Manchester Üniversitesi'nden bilim insanlarının yürüttüğü araştırmada, sadece 100 nanometre büyüklüğünde lipozom adı verilen veziküller yardımıyla, ilaçlar inme sonrasında , beyin kan bariyerine aşarak beyne taşınabilir. İlaç taşıyan nanoparçacıklar sayesinde, hayati önem taşıyan ilaçlar lezyonlara taşınarak verilen hasar durdurulabilir. Beyin kendi güvenlik sistemine sahip tek organdır. Sıkıca paketlenmiş kan damarları ve bariyeri sayesinde beyne yararlı besinlerin girmesine izin verilirken, potansiyel olarak zararlı ve yabancı maddeler bloke edilir. Herşeye rağmen, bu beyin kan bariyeri hayat kurtarıcı ilaçları da engellendiğinden , inme gibi durumlarda tedavi kısıtlanır. Fareler üzerinde yeni yapılan bir araştırmada, lipozomların bu bariyere geçerek hayat kurtaracak ilaçları taşıyabileceği gösterildi. Araştırmada ACS Nano'da yayınlandı. Araştırmacılar son teknolojiyi kullanarak, beyin dokusunun mikroskobik fotoğraflarını çıkararak nanomateryallerin uygulanabilir bir taşınım maddesi olabileceğini gösterdi. Bugüne kadar bilim insanları bilim insanları beyin hasarı durumunda beyne ilaç taşıyabilecek güvenilir bir yol bulamamıştı. Ancak şimdi araştırma ekibi , inme olduğunda lipozomların kaveole adı verilen kesecikleri kullanarak beynin sıkıca istiflenmiş endotelyal hücrelerini aşabileceğini gösterdi. Gelecekte doktorlar bu sayede, inme geçiren bir hastanın nöronlarını koruyabilecek şekilde beyne ilaç verebilecek. İnme geçirdikten birkaç gün içinde nöronlar ölüyor. İşte araştırmacılar lipozomlar sayesinde beyin kan bariyeri aşılarak nöronların onarılmasına imkan verilebilir. Lipozomlar lipitlerden oluşan uzun yağ zincirleridir. Manchester Üniversitesi'nden Nörobilim Prof. Stuart Allan : Bu nanomateryallerin keşfi sayesinde inme tedavisi gerçekleştirilebilir olması gerçekten heyecan verici.Bilim insanları uzun süredir beyin yaralanmaları ve hastalıklarını tedavide zorluk yaşıyor. Beyin-kan bariyeri nöroloji için büyük bir sınır teşkil ediyor, bundan dolayı bu sınırın aşılması diğer tedavilerin uygulanması için önem taşıyor. Açık konuşursak, daha yapılması gereken çok iş var, diyor. Lipozomlar normalde kanser hastalarında tümörlere yüksek dozda ilaç yollamak için kullanılıyor. Araştırmacılar lipozomların beyne ilaç yollamakta kullanılmasının önemli bir aşama olduğunu belirtiyor.


Bilim dünyasında insanların neden rüya gördüğü gizemini koruya dursun, yeni yapılan bir araştırma gördüğü rüyaları düzenli olarak hatırlayanlarla, nadiren hatırlayanlar arasındaki farkı ortaya koydu. Ocak 2013' de Cerebral Cortex dergisinde yayınlanan araştırmada iyi rüya hatırlayanların beyinlerinin rüyalarını az hatırlayanlara göre uyku halinde beyinlerinin iki kat daha uyanık olduğunu gösterdi. Bu insanlar uyku ve uyanıklık arasında ses uyaranına karşı daha reaktifler. Bu sayede artan beyin aktivitesi gece uyanıklığı düzenleyebilir, böylece çok kısa periyotlu uyanmalar halinde görülen rüyaların hafızaya alınmasını kolaylaştırır. Lyon Nöroloji Araştırma Merkezi'nden Perrine Ruby'nin başkanlığında yapılan araştırmada: rüyalarını iyi hatırlayanlarla, az hatırlayanlarını beyinlerindeki farklılıklar tanımlandı. Pozitron Emisyon Tomografisi kullanılarak 41 gönüllünün uyku ve uyanıklık halleri arasında bir takım ölçümler yapıldı. Gönüllüler 2 sınıfa ayrılarak, 21 tanesi haftada 5,2 rüyayı hatırladığından iyi rüya hatırlayanlar olarak, ayda 2 rüya hatırlayanlar ise az rüya hatırlayanlar olarak sınıflandırıldılar. İyi rüya hatırlayanlar uyanıklık ve uyku arasında medyal prefrontal korteks ve temporo paryetal bağlantı bölgesinde daha güçlü anlık beyin aktivitesi gösterdiler. TPJ bölgesi dış uyaranlara karşı dikkatin dağılımının yapıldığı bir bölge ve yukarıdaki fotoğrafta gösteriliyor. İşte bu rüyalarının iyi hatırlayanların neden; çevre uyaranlarına karşı daha reaktif olduğunu, nasıl daha fazla uyanık kaldıklarını, ve rüyalarını az hatırlayanlara göre rüyaları hafızalarında nasıl daha iyi tuttuklarını açıklayabilir. Normalde uyku halindeyken beyin, yeni bilgiler almaya uygun değildir, bunu yapabilmesi için uyanık kalması gerekir, olarak açıklıyor Perrine Ruby. Güney Afrikalı, nöropsikolog Mark Solms daha önceki çalışmalarında beynin bu iki bölgesinde olan lezyonların rüyayı hatırlamayı durdurduğunu göstermişti. İşte Fransız ekibinin beyin aktivitesindeki farklıkları göstermesi rüyalarını iyi hatırlayanlarla hatırmalayanlar arasında uyku ve uyanıklı hali arasındaki farka işaret etti. Sonuçlarımız iyi hatırlayıcılar ve az hatırlayıcılar arasındaki rüya kaydetmeye ilişkin farkları gösterse de , bu rüya üretmedeki farklılıkları göstermiyor. Yine de gerçeği söylemek gerekirse , rüyaları iyi hatırlayanların, az hatırlayanlara göre daha fazla rüya görmesi muhtemel gözüküyor, diyor araştırma ekibi. - Jean-Baptiste Eichenlaub, Alain Nicolas, Jerome Daltrozzo, Jerome Redoute, Nicolas Costes, Perrine Ruby. Resting Brain Activity Varies with Dream Recall Frequency between Subjects. Neuropsychopharmacology, 2014; DOI:10.1038/npp.2014.6 Rüyalar büyük oranda o zamanki psikolojimizle ilintili. Eğer çok çalışıyorsanız ya da hayatınızda hareketlenmeler varsa, rüya artışınız ve hatırlamanız da muhtemel. Benim bilgim bunla sınırlı dahası için daha bilgili birine ihtiyacınız var. Merhabalar, ben uzun bir süre gördüğüm rüyaları hatırlamıyorum. Bir zaman sonra bir şey oluyor ve aniden rüyalarımın hepsini hatırliyorum ama net olarak değil. Böyle oluncada kendimi çok tuhaf hissediyorum. Bunu sebebini çok merak ediyorum.


Güney Afrika Wits Üniversitesi'nden bilim insanları, insan beynini eşzamanlı olarak internete bağlamanın bir yolunu bulduklarını açıkladılar. Brainternet adı verilen proje biyomedikal mühendisliği alanında büyük bir bilimsel gelişmeye imza attılar. Bu projeyle beyin nesnelerin interneti ile www düğümüne bağlanıyor. Kullanıcının bağlanan EEG cihazı- Emotiv EEG beyin dalgalarını toplayarak, ucuz Raspberry Pi bilgisayara gönderdi ve verileri programlama arayüzüne aktardı. Böylece aktiviteyi gören biri internet sitelerini açabiliyor. Wits Üniversitesi'nden Adam Pantanowitz sistemden şöyle bahsediyor : Brainternet yeni nesil beyin-bilgisayar arayüz sistemlerinin öncüsüdür. Normalde insan beynin bilgiyi nasıl işleyerek, çalıştığını anlamak kolay değildir. Brainternet bir insanın beyninin ve diğerlerinin anlaşılmasını kolaylaştırmayı hedefliyor. Beyin aktivitesinin sürekli görüntülenmesi ile interaktiflik mümkün oluyor. Pantanowitz bunun sadece bu projenin sunduğu imkanlardan biri olarak başlangıç olduğunu belirtiyor. Ekip kullanıcı ve beyni arasında daha interaktif bir tecrübeye imkan vermek için çalışmalarına devam ediyor. Beynin bu fonksiyonunda kurulan hakimiyet halen oldukça kısıtlı, ancak bir kol hareketi kadar uyaran sağlanabiliyor. Brainternet aynı zamanda akıllı telefon uygulamasıyla kaydedilerek, makine-öğrenme algoritması geliştirilebilir. Pantanowitz gelecekte ise beyinden hem girdi , hem de çıktı bilginin mümkün olabileceğini belirtiyor. Gerçekten bu proje makine öğrenme ile beyin-bilgisayar arayüzlerinde heyecan verici gelişmelere imkan tanıyabilir. Bu projeden toplanan veri, beynimizin nasıl çalıştığını daha iyi anlamamızı ve beyin gücümüzü arttırmamızı sağlayabilir. Bu keşif detaylı ve sağduyuyla düşünüldüğünde hızlı hareket eden gökcisimlerinin sürücülerini yaratmış olacaktır. Dört yöne hızlı manevralar yapabilecekler ve manuel ve otomatik yöntemler rafa kalkacaktır. Daha çok bilimsel enformasyon olanaklıyken şimdilik saygı, sevgi ve başarılar. Gerçekbilime kucak dolusu sevgi ve saygılar.


Denizin kokusundan, patlamış mısır kokusuna , güzel çiçeklerin kokusundan yağlı boya kokusuna kadar pek çok kokuyu ayırt edebilen burnumuz yeni yapılan bilimsel bir araştırmaya göre en azından 1 trilyon farklı kokuyu ayırt edebildiği açığa çıktı. Howard Hughes Medikal Enstitüsü'nden bilim insanları insan burnunun koku alma hissini test etmek için, laboratuvarda kompleks kokulardan oluşan bir koku paleti hazırlayarak bunu farklı kişilerde test etti. Onlarca yıl öncesinde insanların sadece 10,000 civarı kokuyu ayırt edebildiği düşünülüyordu. Pek çok bilimsel literatürde ve popüler dergide altı çizilen bu değer genel geçer bir rakamdı. Fakat HHMI' dan araştırmacı Leslie Vosshall'ın da belirttiği gibi , bu analiz insan koku ayırt edebilme özelliğinin düşünülenden oldukça fazla olduğunu gösterdi. 21 Aralık 2014' de Science dergisinde yayınlanan araştırma insanların düşünüldüğü kadar kötü bir koku alıcı olmadığını gösteriyor. 1920'lerde yapılan bir araştırmaya göre insanların koku ayırt edebilme özelliği 10,000 ile sınırlıydı. Objektif olarak bakarsak 10,000 yanlış bir rakam olmalıdır. Çünkü insan gözünde bile sadece 3 ışık reseptörü sayesinde 10 milyon rengin ayrımı mümkündür.Buna karşın normal bir insanda 400 koku reseptörü bulunur, olarak açıklıyor Vosshall. Araştırmacı daha önce insanların koku duygusunun 10,000 farklı olarak belirtilmesinden dolayı nerdeyse hiç araştırma yapılmadığını belirtiyor. Vosshall ve Andreas Keller Rockefeller Üniversitesi'nden bilim insanları insanların 10,000 ve daha fazla kokuyu ayırt edebileceklerini tahmin ettiler. Bu nedenle sübjelere farklı koku karışımları verilerek bu kokuları tahmin etmeleri sağlandı . 128 farklı koku molekülü kullanarak karışımları hazırladılar. Bu kokuların arasında çimen, limon ve farklı kokuları çağrıştıran kimyasallar kullanıldı. Bu karışımlar ise 10,20,30 olarak birleştirildi. Araştırmacılar özellikle pis ve tuhaf kokuları kullanarak algılanabilirliği test ettiler. Bilim adamları gönüllülere aynı anda 3 farklı şişeden iki aynı biri farklı kokuları gösterdiler. Böylece her gönüllü 264 kıyaslama yaptı. Sonrasın is 26 sübjenin doğru yaptığı tahminlerden yola çıkarak 128 kokunun olası kombinasyonunu ekstrapole ettiler. Böylece ne kadar kokunun algılanabileceğini hesapladılar. Böylece burnumuzun aslında mükemmel bir algılama kapasitesi olduğu anlaşıldı. Hiç görmediğiniz bir meyve ya da sebze bile koklasanız burnunuz her zaman hazır. Koku ayırt edebilme denince tabi akla Patrick Süskind'in ünlü romanındaki koku katili Jean-Baptiste Grenouille geliyor. - C. Bushdid, M. O. Magnasco, L. B. Vosshall, A. Keller. Humans Can Discriminate More than 1 Trillion Olfactory Stimuli. Science, March 2014 DOI:http://www.sciencemag.org/content/343/6177/1370


İnsan Genom Projesi'nin bitmesinin üzerinden neredeyse 10 yıl geçti . Devrimsel genomsal keşifleri üzerinden 10 yıl geçmesine rağmen halen insan genomunda neyin gerçekten önemli olduğu belli değildi. İşte yeni bir araştırmaya göre insan DNA' sının sadece % 8,2'si yani 250 milyon DNA dizini sadece fonksiyonel , 2 milyar genin bir işlevi yok. 2012'deki ENCODE araştırmasında % 80'ininin bir işlevi olduğu düşünülse de elde edilen sonuçlar bu araştırmaya göre oldukça düşük. Normalde tahminler % 3 ila %5 arasında değişmekteydi. ENCODE araştırmasında toplamda 3 milyar genin bir işlevi olduğu düşünülmekteydi. ENCODE projesinde protein aktivitesine sahip bütün DNA parçaları sayılsa da bunların hücre aktivitelerinde aktif açıdan bir rol alıp almadığı incelenmemişti. DNA'da gerçekleşen tüm protein aktivitesindeki zorluk hücre bölünmesinden hemen önce replikasyon olmasında ileri geliyor, diyor Oxford Üniversitesi'nden Prof. Chris Ponting. Yeni araştırmada insan DNA'sının büyük kısmının fonksiyonel açıdan yararsız olduğu gösterildi. Ayrıca bu artık DNA'nın sadece çok küçük bir kısmının regülasyonda görev yaptığı anlaşıldı. Yani insan DNA' sının yaklaşık % 90'ı işe yaramıyor. Çoğu canlının genomu kısa olsa da bazı genomlar bizim genomumuzdan bile uzun. Fakat genomun uzunluğu değil işe yarayıp yaramaması önemli. Örneğin buğdayın genomu insan genomundan 5 kat daha uzun olabiliyor. Araştırmada bilim insanları insan genomunun yüzden kaçının fonksiyonel olduğunu belirlemek için evrimsel modeli kullanılıyor. İnsan DNA'sında rastgele mutasyonlar oluyor. Fakat bu mutasyonların sadece çok küçük bir kısmında önemli bir fonksiyonun gerçekleştiği belirtiliyor. Araştırmacılar sığır, yaban gelinciği,tavşan ve panda gibi 12 memelinin DNA dizilimini kıyaslayarak, son bilinen atalarının 100 milyon içindeki gelişimini incelediler. Doğal seleksiyonlar korunan DNA'larının sayılarını ölçtüler. İnsanlara benzeyen canlılarda DNA dizilimleri daha benzerken, uzak canlılarda daha benzer bir DNA gözlendi. Örneğin fareler ve insanlar arasında % 2.2 fonksiyonel DNA benzerliği var. Çünkü 80 milyon içinde birbirlerinden giderek uzaklaştılar. Ayrıca aynı insanlar gibi bu canlılarda da sadece % 8.2 DNA fonksiyonel. Ayrıca DNA'nın % 1'i vücuttaki çoğu biyolojik fonksiyonlara ilişkin proteinleri içerdiğinden çok büyük önem taşıyor. Geri kalan % 7,2 ise bu proteinleri açıp kapatarak düzenlemelerde rol alıyor olabilir. Bu sayede hastalığa neden olan mutasyonlar için sadece % 10'luk kısma bakmak yeterli olabilecek. - Chris M. Rands, Stephen Meader, Chris P. Ponting, Gerton Lunter. 8.2% of the Human Genome Is Constrained: Variation in Rates of Turnover across Functional Element Classes in the Human Lineage. PLOS Genetics, 24 Jul 2014 DOI: 10.1371/journal.pgen.1004525 Bunun doğru olmadığını düşünüyorum,daha önce de DNA'mızın bir kısmının işe yaramadığı söylendi daha sonra araştırmalar gösterdi ki işe yaramadığını düşündüğümüz o parçalar ya bizzat aktif,ya da aktif bir parçanın harekete geçmesi öncül bir görev görüyor.


İnsan DNA'sını yeniden tasarlamak, devrimsel bir teknoloji sayesinde gerçekliğe bir adım daha yaklaştı. Böylece genetik olarak tasarlanan bebeklerde tedavisi zor hastalıkların tedavileri mümkün olacak. Washington'da bu hafta yüzlerce bilim insanı ve etikçi toplanarak, insan geni düzenleme üzerinde güvenlik ve etik denetimlerin sınırları üzerinde tartışacak. Çinli araştırmacıların insan embriyolarında gen düzenleme üzerine yaptığı ilk deneme pek iyi gitmese de, günün birinde insan mirasının sonraki nesillere aktarılma yöntemleri değişebilir. Bu teknolojinin insan genomu üzerinde kalıcı değişim yapacak etkileşimler üretmesi mümkün, diyor Berkeley Kaliorniya Üniversitesi'nden biyolog Jennifer Doudna. Doudna bugün kullanan en yaygın gen düzenleme aracı CRISPR-Cas9'un bulunmasına yardım etti. Washington'da yapılacak bu toplantıda bu gen aracının nasıl doğru dengeyle kullanılabileceği belirlenecek. Bu araçlar DNA'nın belli kısımlarını keserek, onarıcı dizinleri doğrulukla kesmeye yarıyor. İşte CRISPR-Cas9 aracı hız,ucuzluk ve basitlik açısından biyologlar için bulunmaz nimet. Bilim insanları hayvanlarda insanlardakina benzer bozuklukların gen deformasyonu nedeniyle olduğunu gösterdiler. Gen düzenleme sayesinde daha güçlü immün hücreleri , kas distropisi , orak hücre hastalığı, kanser için tedaviler geliştirilebilir. Araştırmacılar domuzlar üzerinde nakil edilebilen insan organları geliştirmeye çalışıyor. Hatta mutant sivrisinekler tasarlayarak, sıtmanın yayılmasını durdurmaya dünyadan istilacı türleri silmenin yolunu arıyorlar. Embriyo araştırmaları için başlangıç bile olsa, gerçek dünyada insan genomunun kullanılmasına henüz dünyada kimse hazır değil. Fakat yine bu gibi deneylerin sonucunu görmek açısından dünya çapında deneylerin devam etmesi için bir mücadele var. Diğer taraftan bilim insanların en büyük hedefi, anne ve babadan çocuğa geçen kötücül hastalıkları engellemek. Bu teknoloji önleyici tıbba aktarılacak, diyor Harvard genetikçisi George Church. Ayrıca bir uyarıda bulunuyor : Eğer bilim insanları bu kalıtımsal gen tasarımını keşfedemezse, en iyi tıbbi araştırmalar engelleneceğinden, kara borsa ve kontrolsüz tıbbi turizme neden olabilir. Doudna bu araştırmalar engellendiğinde takdirde önemli keşiflerin yapılamayacağını belirtiyor. İngiltere'de embriyolar üzerinde oynanarak, düşükler üzerine araştırmalar yapılmak isteniyor. Diğer yandan, germline gen terapilerinin gelecek jenerasyonlara aktarılmasının bilimsel açıdan geçilmemesi gereken bir çizgi olduğu belirtiliyor. İn vitro dölleme tekniklerinin embriyoların yerleşiminden önce mi yoksa sonra mı olması gibi konular tartışılıyor. Halen ABD Ulusal Sağlık Enstitüsü insan germline düzenleme araştırmalarına fon desteği sağlamasa da özel fonlar mevcut. Ülkelere göre destekler ve kanunlar değişiyor. Bu yazıya zaman ayırıp yazdığınız için teşekkür ederim. Asıl okuduğunuz için ben teşekkür ederim.


Bilim insanları, insan gözünden çok daha duyarlı ve iyi gören biyonik göz üretmeyi başardılar. Nature dergisinde yayınlanan makalede, özünde üç boyutlu bir yapay retina olan sistemin , ışığa çok duyarlı yoğun nano-tel dizilerden oluştuğu tanımlanıyor. Gelecekte bu teknolojiyi kullanılarak daha iyi göz protezleri ve insansı robotikler yapabiliriz, diyor Hong Kong Bilim ve Teknoloji Üniversitesi'nden Zhiyong Fan, Science News'e verdiği demeçte. Ekip lideri Fan, alüminyum oksit membran içine, çok küçük perovskit sensörler yerleştirdi. Normalde, perovskit güneş pillerinde de kullanılan çığır açıcı bir mineral. Nano teller beynin görsel bilgiyi ilettiği, görsel korteksi taklit ederek, bu sensörler yardımıyla bilgisayara veya işlemciye iletiyor. Nano-teller o kadar duyarlı ki, insanın gözünün görebildiği optik dalga boyunu aşarak, 800nm dalga boyuna kadar ulaşabiliyor. Bu da görülür ışık ve kızılötesi radyasyonun bulunduğu eşiğe denk geliyor. Yani insan gözünün karanlıkta göremediği şeyleri, bu biyonik göz görebilir. Yapay gözü kullanan insan, gece görüş yeteneği kazanacaktır, diyor Fan. Bununla beraber, araştırmacılar biyonik gözün ışık değişimlerine normal insan gözünden çok daha hızlı bir şekilde, saniyenin çok küçük bir kesrinde adapte olabileceğini de belirtiyorlar. Tabi aklımıza Vin Diesel'in oynadığı Riddick karakteri de geliyor. Riddick yapay gözleriyle karanlıkta görebiliyordu. Yapay retinanın bir santimetrekaresinde 460 milyon nano sensör yer alabiliyor, insan retinasında ise 10 milyon hücre olduğu tahmin ediliyor. Bu da yapay retinanın görsel kabiliyetinin, insan retinasından fazla olabileceğini öneriyor. Zhiyong Fan, Yapay gözün tüm potansiyelini henüz göstermedik. Yapay gözün kullanıcısı küçücük nesneleri görebilecek ya da çok uzağı görebilecek, diyor. Araştırmada yer almayan bazı araştırmacılar ise yapay retinanın insan görsel sistemine bağlanması için halen çok işi olduğunu belirtiyor. Yine de bazı araştırmacılar daha umutlu görünüyor. Önümüzdeki on yıl içinde bu biyonik gözlerin elle tutulur bazı örneklerini görebileceğimizi düşünüyorum, diyor Wisconsin-Madison Üniversitesi'nden elektrik mühendisi Hongrui Jiang, Scientific American dergisine verdiği demeçte.


Stanford Tıp Fakültesi'nden bilim insanları tarafından geliştirilen yeni bir metot sayesinde kromozomların sonlarındaki koruyucu kapak görevi yapan telomerlerin uzunluğu arttırılarak yaşlanma ve hastalıkların önüne geçilebilir. Tedavi edilen hücreler tedavi edilmeyen hücrelere göre daha genç halde kalabiliyor. Modifiye RNA kullanılarak yapılan prosedürde araştırma veya ilaç denemeleri için fazla sayıda hücre üretilebildi. Prosedür yardımıyla deri hücrelerindeki telomerler tedavi edilmeyen hücrelere göre 40 keze kadar uzatılabildi. Telomerler DNA zincirlerinin sonunda koruyucu görev gören kapaklar gibi çalışıyor. Gençlerde telomer uzunluğu 8,000-10,000 nükleotite kadar olabiliyor. Her hücre bölünmesinde bunlar kısalıyor, ve kritik uzunluğa ulaştığında hücre bölünmesi duruyor ve hücreler ölmeye başlıyor. Hücrelerin iç saati nedeniyle laboratuvar ortamında hücrelerin canlı tutulması oldukça zor. Ancak birkaç hücre bölünmesi gerçekleşebiliyordu. Artık insan telomerlerinin 1000 nükleotite kadar uzatmanın yolunu buldukhücre saatleri bu şekilde geriye almak insan ömründe pek çok yıla denk geliyor. Bu sayede ilaç testleri veya hastalık modelleme çalışmaları için hücre sayısı büyük ölçüde artıyor, diyor Stanford'dan mikrobiyoloji ve immünoloji Prof. Dr. Helen Blau . Araştırmacılar modifiye mesajcı RNA kullanarak telomerleri uzattılar. DNA'daki genlerden aldığı bilgileri hücrelerin protein fabrikalarına taşıyan RNA'lar bu deneyde önemli rol taşıyor. Deneydeki RNA'larda kodlama sekansı için TERT adı verilen doğal olarak telomeraz enzimi içeren aktif bir içerik kullanılıyor. Kök hücreler tarafından tanımlanan telomeraz enzimi sperm ve yumurta hücrelerini meydana getirerek bu hücrelerin tam şeklinin bir sonraki nesle aktarılmasını güvence altına alıyor. Buna rağmen, diğer hücre türlerinde çok az düzeyde telomeraz enzimi tanımlanıyor. Yeni geliştirilen tekniği bir diğer önemli avantajı ise diğer potansiyel metotlara göre geçici olması . Modifiye RNA hücrenin tedaviye bağışıklık cevabını azaltmak için tasarlanıyor ve TERT şifrelenen mesaj modifiye olmayan mesajda biraz daha uzun tutunuyor. Fakat 48 saat sonunda harcanarak yok oluyor. Sonrasında ise uzayan telomerler sonrasında progresif bir şekilde hücre bölünmesi ile tekrar kısalıyor. Biyolojik açıdan tedavi edilen hücreler böylece sonsuza kadar bölünmüyor, bu zaten insanlarda kanser riski taşıyacağından çok tehlikeli. Araştırmacılar modifiye mRNA'nın birkaç muhtemel uygulamasını buldular. 1000 nükleotit eklemek insan telomerlerinin % 10 daha fazla artışını temsil ediyor. Petri kabında bölünen cilt hücrelerinin 28, kas hücrelerinin ise 3 kez daha fazla bölündüğü anlaşıldı. Modifiye TERT mRNA'nın çalıştığını görünce gerçekten şaşırdık ve memnun olduk. Çünkü TERT çok düzenleyici olduğundan diğer bir telomeraz bileşiğine bağlanmakta zorundadı. Daha önceki mRNA kodlanmış TERT denemeleri telomeraza karşı bir bağışıklık geliştirerek kaldırıcı bir etki yarattı. Buna karşın yeni metot nonimmünojenik. Mevcut geçici telomer uzatıcı etkiler oldukça yavaş çalışıyor ,fakat bizim metotumuz sadece birkaç gün içinde telomer kısalmasını geriye çevirererek, nerdeyse on yıllık normal bir yaşlanma getiriyor. Bu da yeni tedavimizin kısa ve sürekli olmayacağını gösteriyor, diyor Ramunas. Yeni yaklaşımımız yaşlanmaya ilişkin hastalıkları tedavi etmenin veya önlemenin yolunu açıyor. Telomer kısalmasıyla ilişkili elden ayaktan düşüren genetik hastalıklar için potansiyel bir tedavi olabilir, diyor Blaus. Blau ve meslektaşları daha önce,Duchenne müsküler distropisi adı verilen erkek çocuklarında kas kök hücrelerinin telomer uzunluğunun daha kısa olduğunu göstermişti. İşte bu bulgunun sadece hücrelerin fonksiyonunu anlamaya değil yeni kaslar üretmede neden fonksiyonel olmadığını ve laboratuar çalışmalarında neden etkilenen hücrelerin kısıtlı bir kabiliyeti olduğunu gösteriyor. Araştırmacılar şimdi diğer hücre tiplerinde yeni tekniği test ediyorlar. Tedavinin yaşlanmaya ilişkin genetik hastalıklar, kalp ve diyabet gibi hastalıklar üzerine potansiyel tedavi yöntemleri üretebileceği düşünülüyor.


Kaliforniya Üniversitesi'nden bilim insanları farelere kök hücre ekerek omurilik hasarlarını tedavi etmede çığır açan bir gelişme kaydettiler. Kaliforniya Üniversitesi San Diego Tıp ve Savaş Gazileri İşleri Bakanlığı San Diego Sağlık Sistemi'nden bilim adamları, insandan alınan indükte pluripotent kök hücrelerini farelere hasar görmüş omuriliğine uygulandıktan sonra, on binlerce akson oluşarak hayvanların merkezi sinir sistemini sardı. Bu inanılmaz gelişme sayesinde belki de omurilik felci gibi kalıcı hasarlar tedavi edilebilecek. Ayrıca burada kullanılan iPSC hücreleri 86 yaşında sağlıklı erkek bireyden temin edildi. Elde edilen sonuçlar doğuştan gelen nöral mekanizmaların omurilik hasarının üstesinden gelmek için çok uzun aksonlar oluşturabildiğini gösterdi. Ayrıca bunun çok yaşlı insan hücrelerinden alınarak yeniden programlanmış olması inanılmaz bir yetenek, diyor Mark Tuszynski. Daha önceki çalışmada nöron olmaya programlanmış hücreler yeni ve hasar görmüş ağlardan yararlanarak yapılmıştı. Böyle tedavi edilen hayvanlar bazı uzuvlarını hareket ettirecek kadar gelişme olmuştu. Araştırmada bilim insanları 86 yaşındaki adamdan cilt hücreleri alarak, indükte pluripoten kök hücrelerine çevrilerek her türden hücreye dönebilecek hale getirildi. Sonrasında iPSC hücreleri nöron olacak şekilde programlanarak, matrikse tutturularak, iki haftalık omurilik hasarı olan sıçanlara yerleştirildi. 3 ay sonra araştırmacılar ekim yapılan hasarlı bölgeleri inceledi. Araştırmacılar olgun nöronları işaret biyo işaretler ve beyine kadar ulaşan uzun aksonlar gözlemledi. Aksonlar yara dokularını atlatarak, mevcut fare nöronlarıyla bağlandı. Benzer şekilde , fare nöronları ekilen malzeme ve hücrelere uzadı. Ayrıca bu ekimlerde tümör üremesi gözlenmedi. Ekilen insan hücreleriyle sıçan hücreleri arasında sınırsız bağlantılar oluşurken , fonksiyonel bir iyileşme gözlenmedi. Fakat baş bilim adamı Paul Lu farelerin elini kabiliyetli şekilde kullanmalarına göre test etti.Basit ayak hareketlerin halen işe yaradığını gösteriyor. Ayrıca bazı iPSC ekimlerinde yaralar yeni bağlantılar kurulmasını engellemiş olabilir. Yara oluşumunu engellemek için yeni ekim metotları geliştirilen ayrı bir araştırma yapılacak. Araştırmacılar artık omurilik yaralanmalarını onarmak için en çok umut vaat eden nöral kök hücre tipini tanımlamaya çalışıyor. Araştırmacılar iPSC'leri,embriyonik kök hücre kökenli hücreleri ve diğer kök hücre tiplerini test ediyor. Normalde klinik denemelerin % 95'i kalır. Fakat biz tüm çabamızla omurilik yaralanmalarını tedavi edecek nöral kök hücre terapisini belirlemeye çalışıyoruz, diyor Tuszynski. - Lu et al. Long-Distance Axonal Growth from Human Induced Pluripotent Stem Cells After Spinal Cord Injury. Neuron, 2014


Emektar köpek sahipleri, genellikle köpeklerinin kendilerini anladığını iddia ederler.Yapılan yeni bir bilimsel çalışma, bu iddialarını haklı çıkarabilir nitelikte. Köpekleri MRI tarama cihazına sokan Macar bilim insanları, köpeklerin beyinlerinin tıpkı insan beyni gibi seslere tepki verdiğini ortaya çıkardı. Ağlama ya da kahkaha gibi duygu yüklü seslerin benzeri tepkilere yol açtığı tespit edildi. Bu da köpeklerin insan duygularına neden uyum gösterdiğini açıklayabilir. Current Biology dergisinde yayımlanan araştırmayı yürüten Attila Andics, Köpeklerin ve insanlar, duygusal bilgiyi işlemden geçiren çok benzer mekanizmalara sahipler. dedi. Çalışmada 11 köpek yer aldı ve köpeklere uzun süre eğitim verildi. Dr. Andics, Olumlu davranışları teşvik edecek stratejiler uyguladık. Övgüye çok yer verdik. diye konuştu. Kıyaslama açısından, gönüllü olarak araştırmaya dahil olan 22 kişinin beyni de MRI taramasından geçirildi. Bilim insanları hem insanlara hem de köpeklere araba seslerinden ıslıklara kadar çevresel gürültülerden, insan ve köpek seslerine kadar geniş bir yelpazede 200 farklı ses dinletti. Araştırmacılar, gerek insanların gerekse köpeklerin insan sesi duyduklarında beyinlerindeki aynı bölgede -temporal lopun en gerisindeki temporal kutupta- hareketlenme olduğunu tespit etti. Dr. Andics, İnsanların beyninde insan sesine duyarlı bölgeler olduğunu biliyoruz. Bu bölgeler insan sesine herhangi bir başka sese kıyasla çok daha güçlü tepki veriyorlar. dedi. Köpek beyninde bu faaliyetin görüldüğü alan da insan beynindeki alanla çok benzer. Bu gibi alanların köpeklerin beyninde bulunduğunu tespit etmemiz ise sürpriz oldu. İlk kez primat olmayan bir türde böyle bir şeye rastlıyoruz. Araştırmaya göre, köpeklerin insan seslerine tepki veriyorlar ancak köpek seslerine verdikleri tepki çok daha güçlü. University College London'dan Prof. Sophie Scott, araştırmanın çok önemli olduğunu belirtti, ancak Köpeklerin sadece insan seslerine değil kelimelere de nasıl tepki verdiklerini görmek çok ilginç olurdu. diye konuştu. Dr. Andics araştırmalarındaki bir sonraki aşamanın odağında da bunun olacağını söylüyor. - Attila Andics, Marta Gacsi, Tamas Farago, Anna Kis, Adam Miklosi. Voice-Sensitive Regions in the Dog and Human Brain Are Revealed by Comparative fMRI. Current Biology, February 2014 DOI:10.1016/j.cub.2014.01.058


Kendiliğinden yanan insanlar, yıllardır konuşulan ilginç bir fenomen. Oldukça gizemli bir fenomen olsa da bunun bilimsel bir açıklaması var. En son, İrlanda'da 2010 yılında 76 yaşından bir adamın oturma odasındayken kendiliğinden ölene kadar yandığı rapor edildi. Bu fenomene göre, insan vücudu bir dış etken olmadan aniden alev alarak yanabiliyor. Adli tabipler olay yerine geldiğinde, kurbanın gövdesi ve başı yanıp kül olurken, ayakların ve ellerin el değmeden kaldığını ifade ediyor, Adelaide Üniversitesi'nden patolog Roger Byard. Yakındaki mmobilyalar ise çok az hasar görülüyor. Eğer anlık insan yanması gerçek bir fenomense neden sürekli olmuyor diyor , Byard. Son 300 yılda benzeri 200 olay olduğu raporlandı. Yani gerçekte insanlar durup dururken, yanmaz ,diyor Byard. İlk bir insanın kendiliğinden yanma vakası 17.yy'da Danimarkalı bir anatomi uzmanı tarafından tanımlanmıştır. Aslen yanma vakaları 14 yy sonlarında İtalya'dan Polonus Vorstius adlı şövalyenin yanma vakası nedeniyle yanma vakaları sürekli alkol tüketimiyle ilişkilendiriliyor. Charles Dickens , 1853 tarihli Kasvetli Ev adlı romanında , bu fenomenden bahsederek bu miti daha da körükledi. Kitapta alkolik Krook , adlı bir karakter kendiliğinden alev alır yanarak ölür. Sonrasında yıllar geçtikçe bu fenomen tanrının ziyareti, obezite veya bağırsak gazları olarak ilişkilendirildi. Ancak Byard, bu teorilerin fazla bir bilimsel dayanağı olmadığını söylüyor. Byard, pratik olarak harici bir alev kaynağının, hesaba katılması gerektiğini de söyledi. Genelde suçlu; söndürülmemiş bir sigara, lamba veya mumdur. İnsanların kendiliğinden yanmasının bilimsel açıklaması, fitil etkisi olarak ifade ediliyor ve teoriye göre insanlar mum gibi yanabiliyor. 1998'de, İngiltere'deki bilim insanları, BBC'de televizyon programında benzer koşulları yaratarak, ölü bir domuzda deneme yaptılar. Domuzu ateşe vermeden önce bir battaniyeye sardılar. Domuzun ayakları dışarıda kaldı ve aynı insan yanması vakalarına benzer bir sonuç ortaya çıktı. Fitil teorisine göre yanma kaynağı yağlardır ve insan vücudundaki yağlar yandı mı yanmaya devam eder. Burada battaniye ve elbiseler aynı mum fitili gibi davranır. Byard, Battaniyelere sarılmış, alkollü içen ve temelde benzin veya gaz gibi hızlandırıcı olarak davranan alkollü içkileri döken insanları hayal edebilirsiniz. Büyük bir alkol havuzuna sigara atıldığında tutuşur ve çok yavaş yanar. Aslında yağın da çok düşük sıcaklıklarda yanabileceğini biliyoruz, diyor. Eller ve ayaklarda daha az yağ olduğundan, tümüyle yanacak kül olacak kadar yakıt içermez. Yani eller ve ayakların yanması daha zordur. İnsanlar ise şehir efsanesine inanıyor. Oysa; bu olayın altında yatan mekanizma ilahi bir müdahale olmaktan çok daha basit, diyor Byard. Sonuç olarak, insanlar bazı koşullar altında kendinden yanabilir.


Patrick Süskind' in Koku romanından uyarlanan, koku filmini belki izlemişsinizdir. Filmde kokular konusunda dahi bir seri katilin hikayesini anlatır. İşte kokuların insanların iletişiminde de gerçekten işe yaradığı yeni araştırmayla ortaya çıktı. Pek çok hayvan türü kimyasal sinyaller sayesinde çevreye bilgi aktarıyor, fakat kemosinyallerin insan iletişiminde nasıl bir rol oynadığı bilinmiyordu. Utrecht Üniversitesi'nden Prof. Dr. Gün Şemin ve meslektaşlarının yaptığı çalışma ile insanların gerçekten duygusal fazda bir diğeriyle kimyasal sinyaller yardımıyla iletişim kurabileceğini ortaya koydu. Yapılan araştırma, Psikoloji Bilimi Cemiyeti' nin dergisi Psychological Science' da yayınlandı. Önceden yapılan araştırmada duygusal ifadelerin çoklu görevi olduğunu ve birden çok fonksiyonu olduğunu gösteriyor. Korku sinyallerini örnek alacak olursak, sadece çevredeki tehlikelere karşı uyarmakla kalmıyor, duygusal edinim sağlayarak hayatta kalmak için gerekli olan hareketleri yapmamızı sağlıyor. Bu araştırmadan korku dolu bir etkileşim sağlandığında göz hareketleri hızlanır, burnumuzdan nefes almaya başlarız ve öngörümüz artarak potansiyel tehlikelere karşı daha hızlı odaklanabiliriz. Prof. Gün ve meslektaşları bu araştırmayla kemo sinyallerin sosyal iletişimi nasıl etkilediğini ortaya koymaya çalıştı. Hipoteze göre vücuttan yayılan ter gibi kimyasallar benzer proseslerde alıcı ve verici gibi çalışabilir ve duygusal ifadeler oluşturur. Yani korkuya ilişkin kimyasallar koklarsak korku sinyalleri yayarız yada tiksinmeyle ilgili kemosinyaller koklarsa duyusal ret sinyalleri yayarız. Bu hipotezi test etmek için bir grup erkek sübjeden korkuyu ve tiksinmeyi tetikleyen filmler izlemesi istendi. Sonra deneklerden ter örnekleri toplandı. Terlerin birbirine karışması da mümkün olduğunca çok engellendi.2 gün boyunca deneklerden sigara içmemeleri, alkol almamaları koku yapacak yiyeceklerden kaçınmaları söylendi. Ayrıca deneklere elbiseler için özel deterjan ve kişisel bakım ürünleri verildi. Sonra kadınlara ter numuneleri verilerek, yüzlerindeki ifadeler ve göz hareketleri deney boyunca izlendi. Araştırmacıların tahmin ettiği oldu ve kadınlar korku terine korku dolu yüz ifadelerine , tiksinme terlerine de tiksinme dolu yüz ifadeleri verdi. Ayrıca araştırmalar kadınların kokladıkları tere göre koku almalarının ve gözüyle çevreyi tarama davranışlarının tere göre değiştiğini gözlemledi. Bu bulgular oldukça önemli çünkü , insan iletişiminin sadece dil ve görsel izlenimle ilgili olduğu varsayımına tümüyle ters düşen bu veriler oldukça çarpıcı. Dahası bu veriler toplumu şekillendiren iletişim modelini destekleyerek, kemosinyallerin bir araç gibi davranarak, insanları duygusal olarak senkronize ederek bilinçsiz kılabileceğini gösteriyor. Araştırmacılar bu etkilerin duyusal bir salgın toplanarak, genelde insanların bir yerde kalabalık yapmasına neden olabileceğini belirtiyor. - J. H. B. de Groot, M. A. M. Smeets, A. Kaldewaij, M. J. A. Duijndam, G. R. Semin. Chemosignals Communicate Human Emotions. Psychological Science, 2012; DOI:10.1177/0956797612445317


Dünyanın en kısa zeka testlerinden biri olsa da bu testi doğru çözenlerin oranı sadece %17 . Normalde çok basit görünen bu zeka testi sadece 3 sorudan oluşuyor. Bilişsel Yansıma Testi ismi verilen bu test, MIT profesörü Shane Frederick tarafından 2005 yılında yayınlanan bir araştırma makalesinin bir parçasıydı. Topun X'e mal olduğunu kabul edelim. O halde raket 1 lira daha pahalı, yani X + 1. Demek ki raket+ top = X + (X + 1) = 1.10. 2X = 0.1 yani X = 0.05 dir. Bu da topun 5 kuruş ve raketin 1.05 lira olduğu anlamına gelir. 5 adet makine 5 dakikada 5 adet ürün üretirse, 1 makine 5 dakikada 1 adet ürün üretir. Birlikte çalışan 100 makinemiz varsa, her biri 5 dakika içinde bir ürün hazırlayabilir. Yani 5 dakika içinde 100 ürün üretilecektir. Her gün yaprak iki katına çıkacak biçimde büyüyor ise geriye döndüğünüzde 47. günde gölün yarısı dolacaktır.


Fizikçilerden oluşan bir ekip bilim-kurgu filmlerinden iyi tanıdığınız solucan deliklerinin mümkün olduğunu düşünüyor. Yeni bir araştırmaya göre insanların yolculuk yapacağı kadar büyük ve stabil solucan delikleri yaratmak mümkün. İşte bu teorinin gerçekleşmesi için baya katmerli bir kuantum fiziğine ihtiyacımız var. Universe Today'da yapılan bir habere göre gerçekten bu solucan deliklerini üretmek için bile, hayallerimizin bile ötesinde bir teknolojiye ihtiyacımız var. Yine de büyük bir solucan deliği oluşturmanın teorik olabilirliği bile inanılmaz heyecan verici gözüküyor. Günümüzde solucan delikleri ancak kuantum fizik teknolojilerinde görülebiliyor. Bununla beraber bu mikroskopik solucan delikleri çok dengesiz ve kısa ömürlü oluyor. Maldacena ve Milekhin'in çalışmasına göre bu solucan deliklerinde yolculuk etmek , yolcu açısından neredeyse hiç zaman almıyor. Fakat Genel Göreliliğe göre dışarıdan bakanın perspektifinden yolculuk süresi inanılmaz uzun olabilir. Çünkü kişiler ışık hızına yakın yolculuk yaptıklarında zaman da genişlemesi oluyor . Klasik fizikte yasaklı olan negatif enerji sayesinde solucan deliklerinde yolculuk edilebilir. Araştırmacılara göre Kaşmir etkisiyle kuantum alanları solucan deliği açabilecek kadar negatif enerji üretebilir. Bu parçacıklar bir daire içinde yolculuk ederek bir noktadan giriyor ve düz uzay ortamında çıkmaya başlıyorlar yani vakum enerjisi modifiye olabiliyor ve negatif olabiliyor. Bu negatif enerjinin varlığı stabil bir solucan deliğinin destekleyebilir. Bu da uzay-zamandaki iki nokta arasında çökmeden yolculuk yapabilecek bir köprü yani solucan deliğinin oluşmasına imkan tanıyor. Bu solucan delikleri Standard Modelin bir parçacı olarak mümkün. İşte burada en büyük problem bu solucan deliklerinin küçük ve çok kısa mesafelerde oluşması. Bir insanın sığabileceği büyüklükte bir solucan deliğinin oluşması için Standard Modelinde ötesinde bir fizik gerekiyor. İşte Princeton fizikçilerin bu problemi çözmek için devreye Randall-Sundrum II 'nin 5 boyutlu bükülen evren geometrisi teorisini devreye sokuyor. Bu teorik altyapı içinde insan genişliğinde solucan delikleri olabilir ve insanlar bu solucan deliklerinde yolculuk edebilir.


Bilim dünyasında 14 Temmuz 2015 'da NASA'nın New Horizons uzay aracının çektiği son Plüton fotoğrafları konuşuluyor. 2006'da Dünya'dan başlayan yolculuğu yaklaşık 3 milyar mil yani 4 milyar 800 milyon km yol alan New Horizons 14 Temmuz'da Plüton'a en yakın mesafeden geçerek tarihe imzasını attı. 15 Temmuz 2015'de yayınlanacak fotoğraf heyecanla bekleniyor. Yaklaşık 12472 km yakından geçen uzay aracının son fotoğrafları gerçekten şaşkınlık yaratıyor. Çekilen son fotoğraflarda Plüton ve en büyük uydusu Charon'un görüntüleri false colour tekniğiyle aydınlatıldı. Ayrıca Plüton'un çekilen resminde kalp benzeri bir yapı dikkati çekiyor. Hatta NASA bu resmi Twitter'da arka plan yaptı bile. Bununla beraber bu fotoğraflarda kalp gibi olan bölgenin için halen devam eden jeolojik olaylara dair ipuçları sunuyor. Daha öncesinde Plüton'a dair fotoğraflar oldukça bulanık ve yetersizdi. New Horizons Plüton'u geçerek, Kuiper kuşağına giren ilk araç oluyor. Kuiper kuşağında gezegenlerin nasıl oluştuğuna dair verilerin de elde edilmesi amaçlanıyor. Araç saatte yaklaşık 48,000 km/s hız yapıyor. New Horizons ekibi tarafından yapılan son ölçümler ışığında Plüton'un çapı 2370 km yani Dünya'nın % 18,5 kadar çapa sahip ve en büyük uydusu Şaron 1208 km çapında. Stephen Hawking'de New Horizons ekibinin bu başarısından dolayı kutladı. Plüton, formal adı 134340 Pluto, Güneş Sistemi'nde bilinen en büyük cüce gezegen ve doğrudan Güneş'in etrafında dönen en büyük onuncu cisim. Önceleri gezegen olarak sınıflandırılmıştır. Plüton, birçok cismi barındıran Kuiper kuşağı'nın en belirgin üyelerinden biridir. Plüton, 1930'da keşfedildikten 2006'ya kadar, Güneş Sistemi'nin dokuzuncu gezegeni olarak değerlendirilmiştir. 70'li yıllardan sonra Güneş Sistemi'nin dışında bir cüce gezegen olan 2060 Chiron saptanana kadar küçük bir gezegen olarak düşünülen Plüton'u, gezegen olma statüsü tartışılmaya başlanmıştır. 20. yüzyılın sonları ve 21. yüzyılın başlarında, Güneş Sistemi'nin dışında Plüton'a benzeyen birçok cisim saptanmıştır. Bunların en önemlisi 2005'te saptanan ve Plüton'dan yaklaşık %27 daha büyük olan Eris olmuştur. 24 Ağustos 2006'da, Uluslararası Astronomi Birliği Güneş Sistemi'nde bir gezegen olmanın koşullarını tanımlamıştır.Plüton 'un gezegen olması için yörüngesindeki maddeleri temizlemeye yetecek kadar kütleçekim gücü olması gerekiyor. Kansaslı çiftçi Clyde Tombaugh, babasının 1910 model Buick arabasının krank milini ve çiftlikteki eşyaları kullanarak bir teleskop yaptı. Bu teleskop sayesinde yaptığı gözlemler ile, Mars ve Jüpiter'in çizimlerini yaptı. İşte bu çizimler sayesinde Lowell Gözlemevi'nde işe alınan Tombaugh, sonradan Plüton'u keşfeden adam olarak anılacaktı.


Zürich Üniversitesi'nden paleantropologlar Gürcistan Dmanisi'de bulunan erken dönem insanına ait kafatasındaki gizemi çözdü. Elde edilen bulgular evrimde gerçekleştiği düşünülen 2 milyon yıllık çeşitliliğin düşünüldüğünden daha dar olduğunu gösteriyor. Buna rağmen insan türü olduğu düşünülen Homo erectus ' un bugünkü insana çok yakın olduğu tespit edildi. Bu da insan evrimin pek çok türe değil tek bir türe ait olabileceğini destekliyor. Bulunan fosilin şimdiye kadar erken dönemde korunan en iyi fosil olduğu belirtiliyor. Özellikle bu fosilde şimdiye kadar tespit edilmemiş özellikler kombinasyonu olması ilgi çekici bulundu. Zürich Üniversitesi ve Gürcistan' dan paleoantropologlar tarafından keşfedilen, ve İsveç Ulusal Bilim Derneği'nin desteği alan kafası devasa yüzü, büyük çenesi ve dişleri olmasına rağmen en küçük beyne sahip. Dmanisi'de keşfedilen 5. Kafatası olan bu kafatasından başka, aynı bölgede iyi korunmuş 4 hominid kafatası daha bulunmuştu. Bütün kafatasları esas alındığında insan ırkının 1,85 milyon yıl önce Afrika' dan doğarak Avrasya'ya geçişini temsil ediyor. Bulunan kafatası tümüyle el değmemiş spekülatif sorulara cevap verebilecek durumda. Bununla birlikte Homo sınıfının buzul çağında 2 milyon yıl önceki evrimleşmesiyle ilişkili. Peki Homo türleri Afrika' da pek çok türün evrimleşmesi mi , yoksa tek bir türden mi evrimleşerek diğer bölgelere yayıldı ? Ya da tek bir tür büyün ekosisteme mi hükmetti? Afrika' da bulunan diğer fosiller geniş bir farklılık sergilese de , geçmişte kalan bu soruları halen yanıtlamak mümkün değil. Bunun bir nedeni de bugün mevcut olan fosiller. Zürich Üniversitesi'nden Christoph Zollikofer bunu şöyle açıklıyor: Bu fosillerin çoğu en azından pek jeolojik zamanda sadece tek bir fragmanı temsil ediyor. İşte bu nedenle türler arasındaki farklılaşma yani Afrika fosillerinin arasındaki varyasyonu anlamak güçleşiyor. Günümüzde insan türleri 5 ana bölüme ayrılıyor; Homo habilis , Homo rudolfensis, Homo ergaster, Homo erectus ve Homo sapiens . Ayrıca bu türlerin de pek alt bölünmesi var. Fakat Homo Erectus milyon yıllık gelişimini takip etmek persfektifin değişmesine neden oluyor. İşte Dmanisi bu soruna bir çözüm öneriyor. Zollikofer'e göre 5 nolu kafatası bütün özellikleri birleştiğinden farklı Afrika türlerini tanımlamada önemli bir argüman olmaya başladı. Diğer bir tabirle Dmanisi kafatası ve yüzü farklı fosillerde bulunabiliyor, aslında iki farklı türle ilişkilendiriliyor. Ayrıca aynı bölgede, aynı zamanda yaşamış 5 çok iyi korunmuş kafatası bulunması Dmanisi bireylerini şempanze ve modern insan fosilleriyle karşılaştırmayı mümkün kılıyor. Ayrıca bu 5 Dmanisi insanı bariz şekilde birbirlerinden çok farklı olmalarına rağmen, 5 modern insan ya da 5 şempanzeden çok da farklı değiller aslında. PNAS jurnalinde yayınlanan araştırmada Dmanisi bireylerinin arasındaki çene morfolojisindeki farklar ve dolayısıyla diş yapısındaki farklılıklar gösterildi. İşte bu nedenle 1,8 milyon önceki diğer türleri veya türü en iyi Homo erectus ' un temsil ettiği sonucuna varıldı. Bu da Homo erectus' un 2 milyon yıl önce Afrika evrimleşerek, Avrasya'ya yayıldığını ve Dmanisi, Çin ve Java gibi bölgelerde 1,2 milyon önce belgelendiğini gösteriyor. İşte bu nedenle Homo Erectus insan evriminde ilk global oyuncu. İşte bu yeniden tanımlama sayesinde, 1 milyon yıldan uzun süreli insan fosil türlerini izleme fırsatı doğacak.


Yeni transistörler akımı dikey kanallarda taşıyorlar. Eski tasarımlarda kanallar geçitlerin altında yatıyordu. Silikon çiplere daha fazla bileşken ekleme çabasında, 3 boyut temelli çipleri üreterek yeni bir devir başlattı. Yeni teknoloji sayesinde Moore kanunu da boyut değiştirmiş oldu. Bu enerji verimliliği ve işlemci hızını önemli biçimde değiştirmiş oluyor. İntel 3d transistör teknolojisini yeni 22nm işlemcilerde kullanmaya başladı. Böylece oldukça hızlanan işlemciler sizi doruklara çıkaracak. İntel sırf yeni 22 nm teknolojisi için yeni bir fabrika bile inşaa etti. Videoda İntel' in son teknolojilerini göreceksiniz. Normal çiplerde akım geçişi kapılar adı verilen ve geniş kısımın üstündeki silikon malzemeye tutturulmuş dar iletim kanalından sağlanıyordu. Yeni 3 -d transistörlerde ise akım taşıyan kanal üste doğru çevirilip, çipin üzerinden geçiyor. İntel yeni transistörlerin % 37 ' e kadar daha hızlı ve eski çiplerin yarısı kadar enerji tüketeceğini belirtiyor.Eski çiplerde mm2'de 4.87 milyon transistör bulunurken, yeni transistörlerde mm2'de 8,75 milyon transistör var. 2017 ye kadar çiplerde mm2'de yaklaşık 30 milyon transistör olması öngörülüyor. İntel' in fabrikası gerçekten bir uzay istasyonu gibi çalışıyor.


Işık neden oluşur, dalgalardan mı parçacıklardan mı ? Bu temel problem fizikçilerin bilimin en eski zamanlarından beri büyülemiştir. Kuantum mekaniği fotonların yani ışık parçacıklarının ve de dalgalarının eş zamanlı hareketlerini tahmin eder. Bristol Üniversitesi' den fizikçiler, Science dergisinde yeni bir araştırma yayınladı ve fotonların dalga-parçacık şeklinde olan davranışlarına yeni bir ispat yaparak, 'kuantum fiziğinde bir gerçek gizemi açıkladılar. Bu çalışma daha önce ünlü fizikçi Richard Feynman' a Nobel Ödülü getirmişti. Bilim tarihinde ışığın parçacık ve dalga teorileri her zaman yoğun tartışma konusu olmuştur. Isaac Newton parçacık teorisinin her zaman baş savunucularından biriolmuştur, aynı zamanda James Clerk Maxwell' in elektromanyetizma teorisi de dalga teorisine imkan tanımıştır. Buna rağmen, 1905' te Albert Einstein' ın fotoelektrik etkiyi kullanarak maddenin fotonlardan oluşabileceğini açıklamasıyla her şey birden değişti. Bu keşif fizik dünyasında bomba etkisi yarattı ve kuantum mekaniğinin gelişmesini sağlayarak, şimdiye kadar yapılmış en iyi bilimsel teorinin yaratılmasını sağladı. Bu başarıya karşın, kuantum mekaniği her zaman yeni bir şeyler keşfedildiğinden bize her gün büyük bir mücadele sunuyor. Doğrusu, teori atomlar ve fotonlar gibi küçük parçacıkların fiziğinde, bize kayda değer bir doğruluk sağlıyor. Fakat, bu tahminlere gittikçe daha yakından baktıkça, akla mantığa uymayan pek çok şeyle karşılaşılabiliyor. Örnek verecek olursak, kuantum fiziği bir parçacığın aynı zamanda iki yerde de olabileceğini öngörüyor. Aslında olasılık açısından tam olarak bir dalga gibi sonsuz konumda bulunabiliyor. İşte bu yüzden dalga- parçacık ikiliği kuantum sistemlerin temelini oluşturuyor. Şaşırtıcı biçimde , bir foton gözlendiğinde ya dalga ya da tanecik şeklinde davranır. Fakat şimdiye kadar, iki davranış birlikte eş zamanlı olarak hiç gözlenmemişti. Esasen hangi davranışı gözlediğiniz ölçüm metodunuzu nasıl kullandığınıza da bağlı. İlgi çekici fenomen son birkaç yıldır ölçüm cihazları kullanarak, dalga ya da parçacık modlarında, deneysel olarak araştırılmaktaydı. 1 Kasım 2012' de Science dergisinde yayınlanan araştırmada Bristol Üniversitesi' nden fizikçiler bu yöntemlere yeni çözüm yolları getirdiler. Kuantum Fotonik Merkezi' den Dr Alberto Peruzzo, Peter Shadbolt ve Profesör Jeremy O'Brien ' dan oluşan ekip kuantum teorisyenleri Nicolas Brunner ve Profesör Sandu Popescu ile çalışarak eşi benzeri olmayan bir aparat icat ederek, parçacık ve dalga hareketini eş zamanlı ölçmeyi başardı. Yeni cihaz kuantum yerbilmezlikten güç alarak, diğer sezgiye aykırı kuantum etkisini alt etti. Kuantum Fotonik Merkezi' nin Direktörü Prof. O'Brien ise diyor ki; Biz bu araştırmayı yürütürken, Briston' da geliştirdiğimiz ve ilk kez kullanılan, kuantum fotonik çipi kullandık. Bu çip tekrardan programlanarak ve kontrol edilerek farklı devrelere uygulanabiliyor. Bugün bu teknoloji öncü bir yaklaşım sergileyerek, kuantum bilgisayarların yapılmasında ve gelecekte kuantum fenomeni hakkında yeni ve sofistike çalışmalara imkan verecek. - Alberto Peruzzo, Peter Shadbolt, Nicolas Brunner, Sandu Popescu, and Jeremy L. O'Brien. A Quantum Delayed-Choice Experiment. Science, 2012; 338 (6107): 634-637 DOI: 10.1126/science.1226719


Rölativite ışık hızı değiştiğinde hiçbir şey olmayacağını söyler. Düşünün ki, platformda bekleyen sabit bir gözlemci hızla hareket eden bir trenin üstündeki saate bakıyor. Bu durumda trenin üstündeki ışıklı saatin ışığının daha uzun bir yol izlediğini görürdü. Çünkü saat bir tam turu yapmak için referans penceresindeki saatten daha uzun süre harcardı. Fakat trendekiler bunu fark etmezdi. Çünkü referans penceresindeki her şey eşit miktarda yavaşlardı. Öyle ki kişinin hareketi, düşünmesi ve hatta yaşlanması ışık saatine eşit şekilde yavaşlardı. Sadece ışık hızında yavaşlama olacağından madde gibi bağıl bir fark oluşmayacaktır. Buna rağmen temelde madde dalga fonksiyonlarının yolculuğu ve onların ışık hızında çökmesidir. Yani maddenin ve de her şey ışık hızıyla bağlantılıdır. Eğer ışık hızını azaltırsanız, diğer her şey yavaşlayacağından bunu farketmezsiniz bile. Yani ışık hızının değişiminin pek etkisi olmayacaktır. Bir ışık fotonunun enerjisi onun frekansının Planck sabitiyle çarpımına eşittir. Eğer ışık 13 milyar öncesinde artan bir frekansla yayılmaya başladıysa sonrasında şunlar doğru olmak zorundadır; fotonlar enerjilerini hiçbir yerden kazanmadılar ve enerjinin korunumu yasası doğru olamaz ya da Planck sabiti ışık hızının değişimiyle ters orantılı olacaktır. Planck sabiti ve ışık hızı, evrenimizdeki temel sabitlerin örnekleridir. Bunlar değişebiliyorsa, belki diğerleri de değişebilir. Evrenimiz bu temel sabitlerin hassas bir dengesi içindedir. Herhangi birindeki küçük bir değişiklik, bildiğimiz evreni sona erdirebilir.


Metal yüzeyine hapsedilen ışık dalgaları, ışığın havadaki hızına yakın bir hızda seyahat eder. Fakat Pasifik Kuzeybatı Ulusal Laboratuvarı'nda yapılan yeni bir araştırmada, plazmonlar adı verilen bu dalgalar sayesinde elektronik devrelerde ışık hızına yakın bağlantılar mümkün kılınabilir. PNNL ekibinin kaydettiği videoda, yüzey plazmonlarının yüzeyde en azından 250 mikron ilerleyebildiğini gösteriyor. Yapılan bu araştırma sayesinde bilgisayar devrelerinde daha hızlı düzenekler kurulabilir. Böylece kimyasal, biyolojik ve sağlık alanlarında önemli gelişmeler sağlanabilir. Ayrıca ışık dalgalarının hapsedilmesi konusunda çalışan bilim insanları bu konuda veri elde edebilir. Araştırmada girdi ışık dalgaları ile üretilen yüzey plazmonları arasında doğrusal ilişki olduğu deneysel olarak gösterildi. Bununla beraber plazmonların uzun ömürlü ve düşük saçılımlı olduğuna işaret ediyor.Bu önemli bilgi plazmonların devrelerde ve yüzeyde kullanılabileceğini gösteriyor. Metal yüzeyde üretilen yüzey plazmonu elektron saçılımı yapan lazerle gözlenebiliyor. Foto emisyon elektron mikroskopu sayesinde, bu foto-elektronlar tespit edilerek plazmonların doğası açıklanabiliyor. Deneyde ekip iki lazer pulsu kullanıyor: birine pompa diğerine prop adı verilen puls plazmonu tespit ediyor. Prop pulsu numuneye çarparak zamandaki gecikme farkından plazmonu tespit ediyor. Pompa ve prop pulsları arasındaki gecikmeden dolayı gerçekleşen devamlı zaman ayarı yapılarak, altın yüzeyindeki plazmon 250 mikronluk ilerlediğini gözlendi. Bilim insanların şimdi bu yüzey plazmonun yayılımını ve verimini kontrol ederek sistemleri ışık hızında çalıştırmanın yollarını arıyor. Işık nasıl yönlendirebilir ? Nasıl durdurabilir ? Elde Edilecek sonuçlar ışık hızında çalışacak devreler üretmek için oldukça kritik önem taşıyor.


Astroparçacık Fiziği dergisi tarafından kabul edilen bir makalede, George Mason Üniversitesi'nden emekli fizikçi Robert Ehrlich tarafından nötrinoların , takiyon veya ışıktan hızlı bir parçacık gibi davrandığı iddia edildi. 2011'de son olarak yapılan OPERA deneyinde nötrinoların hızı ölçülmüş ve ışıktan biraz daha hızlı hareket ettiği iddia edilmişti. Buna rağmen hızları tekrar ölçüldüğünde, sistemdeki bir iletişimsizlikten kaynaklanan bir hata tespit edilmişti. Ehrlich'in yeni önerisi ise ışıktan hızlı nötrinoları tespit etmede daha duyarlı bir metot yani kütlelerini ölçmek kullanılabilir. Sonuç hayali bir kütleye ya da negatif kütle karesine dayanıyor. Hayali kütle parçacıkları hızları arttıkça enerji kaybetmek gibi tuhaf bir özelliğe sahipler. Bu hayali kütlenin değeri, oluşan bu oranla açıklanıyor. Ehrlich'e göre, nötrinonun sanal kütlesi 0,33 elektron büyüklüğünde yani elektronun kütlesinin milyonda 2/3'ü kadar. Bu sonuca ise kozmik ışınlar, kozmoloji ve parçacık fiziğinde yaptığı altı gözlemde de aynı hata marjinini çıkararak ulaşıyor. Bir gözlemde, büyük patlamadan geriye kalan kozmik arkaplan radyasyonundaki küçük varyasyonları içeriyor. Diğerinde ise kozmik ışın spektrumunun şekli var. Takiyonlardan şüphe duyanlar genelde rölativite teorisiyle çelişkisinden bahsederler. Aslında, ışıktan hızlı takiyonlar ilk kez 1962'de George Sudarshan ve meslektaşları Bilaniuk ve Deshpande tarafından Görelelikteki bir boşluk olarak bahsedildi. Albert Einstein daha öncesinde ışıktan hızlı parçacıkların ışık hızının ötesine ulaşmasının sonsuz enerji gerektirdiğinden imkansız olduğunu göstermişti. Buna rağmen, Sudarshan ve meslektaşları başlangıç olarak parçacık çarpışmalarında, ışıktan hızlı parçacıklar oluşturulduğunda hızlandırmanın veya sonsuz enerjinin gerekmeyeceğini ama uzay gemileri için maalesef mümkün olmayacağını önermişti. Takiyonların ilk öne sürülmesinden onlarca yıl sonra ve pek çok sonuç getirmeyen araştırmadan sonra, 1985'de Chodos, Hauser, ve Kostelecky adlı üç teorist, onların düz görme alanında gizlendiğini ve özellikle de nötrinoların takiyonlar olduğunu önerdi. Bu fikir onlara , protonların yeterince yüksek hızlarda bize doğru hareket ettiğinde beta yarılanması yapması gerektiğini öngörmelerine neden oldu. Normalde bu proses yasaklıdır, çünkü enerji korunamaz. Fakat nötrinolar, takiyonlar ise her şey değişiyor ve enerji belli referanslar çerçevesinde negatif olabilir ve negatif enerji etkisinde takiyonlar zamanda geçmişe yolculuk yapıyorlar. İşte Chodos-Hauser-Kostelecky önermesi Ehrlich'i 1999'dan beri nötrinoların takiyonların olduğu iddiasını destekleyecek kanıtlar aramasına yol açtı. Bu iddiayı desteklemek için birkaç kozmik ışın araştırmasının peşine düştü. Yeni elde ettiği sonuç, kozmik ışınların yanındaki dört diğer alana dayandığından daha sağlam temellere dayanıyor.


Normalde termoelektrik maddeler sıcak veya soğuk yüzeylerdeki ısı enerjisini alarak, elektrik enerjisine dönüştürebilir. Genelde termoelektrik jeneratörler sert malzemelerden yapılır. Bu malzemeler sayesinde artık ısı elektriğe dönüştürülebilir ya da kompresörler ve sıvılar olmadan soğutma yapılabiliyor. Fakat sert yapılarından dolayı ancak düz yüzeylere uygulanabiliyorlar. İşte Kore Fen ve Teknoloji Kurumu-UNIST 'ten mühendisler pek çok yüzeye boyanabilen bir termoelektrik kaplama üretti. Normalde Peltier, Seebeck veya Thomson etkisi sayesinde iki taraftaki sıcaklık farkı kullanılarak voltaj üretilebiliyor. Özel bir inorganik formüle sahip termoelektrik boyada ise, Bi2Te3 ve Sb2Te3 parçacıklar kullanılarak iki tür yarıiletken madde yaratıldı. Araştırmacılar boyayı test etmek için p tipi ve n tipi termoelektrik boyayı metal bir kubbeye uygulayarak santimetrekarede 4 mW üretildi. KAIST cm'de 40 mW üretebilen esnek maddesinin aksine bu yeni termo elektrik maddenin en büyük avantajı fırçayla nerdeyse her türlü yüzeye boyanabiliyor olmasıdır. Bu madde sayesinde beklide bir gün binaların çatıların ve arabaların dış yüzeyleri kolayca boyanarak elektrik üretilebilir. Ürettiğimiz bu boya ısı üreten her şekilde , tipte ve boyutta yüzeye uygulanabilir. Bu materyal yeni bir yenilenebilir enerji sistemi olarak yerini alacaktır, diyor UNIST'ten Prof. Son. Bu yeni ilginç boya ısı kaybının yaşandığı yüzeylerde , günümüz cihazları için yeterli enerjiyi üretebilir. Isı kaybının engellenmesi için de büyük önem taşıyor. Sung Hoon Park, Seungki Jo, Beomjin Kwon, Fredrick Kim, et al., High-performance shape-engineerable thermoelectric painting, Nature Communications 7, Article number: 13403 (2016). Boyalar bu şekilde verimli kullanılabiliyorsa, bir sonra ki aşama hareket eden her türlü taşıt için sürtünmeyi yok eden bir materyale dönüştürmeyi gerçekleştirmek olmalı, bence.


28 Kasım 2013'de yeniden güneşin diğer tarafında görüntülenen ISON Kuyruklu Yıldızı, güneşe son yaklaşmasından sonra görülmemişti. ISON kuyruklu yıldızının güneşe 1,1 milyon km yaklaştığında yok olduğu düşünülüyordu. ISON soluk bir şekilde görülmesinden sonra NASA' nın Güneş Dinamikleri Gözlemevi tarafından tekrar görülmedi. Çoğu bilim adamı kuyruklu yıldızın yok olduğunu düşünüyordu. Buna rağmen Avrupa Uzay Ajansı ve NASA Solar ve Heliosferik Gözlemevi tarafından parlak biz çizgi akışı şeklinde yeni bir gözlem yapıldı. İşte bu olay akıllara, kuyruklu yıldızın çekirdeğinin hayatta kalmış olabileceğini ve bu izi kuyruklu yıldızdan geldiğini belirtiyor. ISON Kuyruklu Yıldızı bu yılın sonlarında gözlenmiş, özellikle güneşe yaklaşması ve parlayıp solmasının sıradığı olduğu belirtilmişti. Genelde bu parlaklık göktaşından gelen maddenin kaynadığını gösteriyor. Farklı maddeler farklı sıcaklıklarda tepki verdiğinden göktaşının hangi maddeden olduğuna ilişkin ipuçları verebilir. İşte bu şablonu analiz etmek ISON' u oluşturan bileşenlerinin anlaşılmasında yardımcı olabilir. Bu maddelerin güneş sisteminin erken oluşumunda 4,5 milyar yıl önce gerçekleşmiş olabileceği düşünülüyor.


İspanya'daki bir hastanede kalp krizi geçiren 7 hasta uygulanan kök hücre tedavisiyle kalp dokusundaki hasarı onardılar. Bu tedavinin 55 hastaya daha uygulanması planlanıyor. 7 hastanın kalbinde ağır doku hasarı vardı ve buna rağmen hastalarda ciddi bir ilerleme kaydedildi, diyor Gregorio Maranon Hastanesi yetkililer. Bununla birlikte ilk defa bir kalp krizinde hasarlı kalp dokusunu onarmak için kök hücreler kullanıldı. Bir kalp krizi sonrası kalpte oluşan pıhtılar kalbe giden oksijeni engeller. Kalp iyileştikten sonra ölü do yara dokusuyla yer değiştirir fakat bu doku kalbin sağlıklık dokusuna göre performansını düşürür. Hafif kalp yetmezliği olan hastalar ilaç yardımıyla normal hayatlarına devam edebilir. Şiddetli kalp yetmezliği olan hastalar ise çok büyük ağrılar yaşayabilirler. Dünya'da doktorlar ve bilim insanları skar dokusu yerine kalp dokusunu yenileyici yollar arıyorlar. Bu tedavide hastanın kendi kök hücrelerini kullanmak için 4-8 haftalık bir işlemden geçmesi gerekiyor. Fakat acil durumlarda donör kullanılabilir. Kalp dokusu bu hücreleri onarmak için donörlerin kök hücrelerinin kullanılmasına izin verir. Kök hücreler ise hastaya uygulanmadan önce belirli işlemlerden geçiyorlar. Allojenik hücreler detaylı olarak incelenir ve sadece en iyi olanlar seçilerek hastaya aktarılır. Bu kök hücreler koroner arter yoluyla hastaya enjekte edilir. Bu çalışma kısmen Avrupa Birliği tarafından finanse edilmektedir.


İsrail'de bilim adamları, HIV'in dolayısıyla AIDS'in kökünün kazınması yolunda devrim niteliğinde bir yönteme imza attı. Times of Israel gazetesinin haberine göre Kudüs Hebrew Üniversitesi'nden biyologlar Abraham Loyter ve Assaf Friedler, hücreler arasında iletici rol üstlenen, peptit adı verilen çok küçük bir protein sayesinde HIV bulaşmış hücrelerin ''intihar ettiğini'' keşfetti. Bilim adamları, geliştirdikleri söz konusu proteinin enjekte edilmesiyle, HIV'den etkilenen hücrenin ''hasta olduğunu anlayarak'' kendini yok ettiğini ve bu sayede virüsün vücuda yayılmasının önlendiğini belirtti. Rehovot kentindeki Kaplan Hastanesi'nde yapılan araştırmada bilim adamları, bu hastanede tedavi gören 10 AIDS hastasına ait kan tüplerine proteini ekledi. 8 gün sonra kan örneklerindeki virüs sayısının yüzde 97 azaldığı belirlendi. Bilim adamı Loyter, İsrail televizyonuna açıklamasında, bu yöntem sayesinde günümüzde virüsün çoğalmasını önlemeye yönelik tedavilerden farklı olarak virüsten tamamen arınalabileceğini vurguladı. Loyter, bu yöntemle hücreler yok olduğundan ve bulaşma ihtimali kalmadığından virüsün bir daha harekete geçemeyeceğine dikkati çekti. Bulgular geçen yıl dünya genelinde 1 milyondan fazla kişinin ölümüne neden olan AIDS'in tedavisi konusunda umutları artırsa da bilim adamları araştırmanın kan örnekleriyle yapıldığını, aynı sonuçların hastanın bedeninde de alınıp alınmayacağının henüz bilinmediğini hatırlattı. HIV virüsü , vücuda girdikten sonra özellikle hastalıklarla savaşan CD4 T akyuvar hücrelerine yerleşiyor. Virüs, bu hücrelerin parçalarını kullanarak kendini kopyalıyor ve çoğalarak bağışıklık sisteminin çökmesine neden oluyor. Gammora adı verilen aktif içerik, virüs DNA'sının birkaç kopyasının CD4 hücresini enfekte etmesine neden oluyor. Genelde bir ya da iki virüs DNA'sı hücreyi enfekte ediyor.


Waterloo Üniversitesi'nden bilim insanları galaksileri birbirine bağlayan karanlık maddenin ilk kompozit görüntüsünü yakalamayı başardı. Araştırma Monthly Notices of the Royal Astronomical Society dergisinde yayınlandı. Bu kompozit fotoğraf birkaç fotoğrafın birleşiminden oluşuyor ve evren boyunca galaksilerin bugüne kadar halen gözlenemeyen karanlık madde ile kozmik bir ağ doğrultusunda bağlandığını onaylıyor. Karanlık madde, evrenin % 25'ini oluşturduğu düşünülen gizemli bir madde, çünkü parlamıyor, ışık yansıtmıyor veya absorblamıyor işte bu onu tespit edilemez kılıyor fakat bir istisna var kütle çekimi. Onlarca yıldır, araştırmacılar galaksiler arasında onları ağ gibi süper bir yapıyla bağlayan karanlık madde filamanlarının olabileceğini tahmin ediyordu. Bu imaj bize tahminlerimizin çok ötesini görmeye ve ölçmeye götürüyor, diyor Waterloo Üniversitesi'nden astoromi Prof. Mike Hudson. Bu araştırmanın bir parçası olan Hudson ve yardımcı yazar yüksek lisans öğrencisi Seth Epps, zayıf kütleçekimsel lensleme tekniğini kullandı. Bu etki nedeniyle uzak galaksilerin fotoğrafları; görülmeyen bir gezegen, kara delik veya karanlık madde nedeniyle eğriliyor. Kanada-Fransa-Hawaii Teleskopu ile çok yıllık gökyüzü gözlemlerinden alınan resimlerde bu etki ölçüldü. 4,5 milyar yıl uzakta yer alan 23,000'den fazla galaksi çiftinden alınan fotoğraflar birleştirerek, kompozit bir resim veya harita yaratıldı. Bu da iki galaksi arasında karanlık madde mevcudiyetini gösteriyor. Sonuçlar karanlık madde filaman köprüsünün 40 milyon ışık yılından daha yakın olan sistemlerde en güçlü olduğunu gösterdi. Bu teknik sayesinde sadece evrende var olan karanlık madde filamanları değil, ayrıca bu filamanları galaksileri birbirine bağlayan uzantılarını da görebiliyoruz, diyor Epps. - Seth D. Epps, Michael J. Hudson. The weak-lensing masses of filaments between luminous red galaxies. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, 2017; 468 (3): 2605 DOI: 10.1093/mnras/stx517 Önümüzde ki yıl devreye girecek James Webb teleskobuna kadar bu başarıyı beklemiyordum, bravo.


Zürich Üniversitesi'nden bilim insanları DNA'nın uzayda halen hayatta kalabileceğini hatta Dünya'nın atmosferine girerken bile halen aktif kalabileceğini keşfettiler. Yörünge altı uçuşlardan elde edilen bulgular Dünya'daki yaşamın kökenlerine ilişkin sorulara ve dünyadan giden uzay araçlarının diğer gezegenleri kirletme konusunda etkilere sahip. Zürich Üniversitesi'nin bulguları Esrange bulunan Avrupa roket istasyonundan fırlatılan TEXUS-49 roketi araştırması bünyesinde yürütülen DARE deneyi sayesinde elde edildi. Dr. Cora Thiel ve Professor Ullrich yerçekiminin insan hücrelerindeki gen ifadesini çalışırken akıllarına anlık gelen bu fikir şaşırtıcı sonuçlara neden oldu. Araştırmacılar yapay DNA plazmid örneklerini floresan işaretleyicilerle işaretledi ve antibiyotik dayanımlı kasetler roketin yüzeyinin iç ve dış kısımlarına sürdü. UZH'a göre plazmidler uçuş sırasında uzayın koşullarına ve yeniden girişte 1,000 C'ye varan sıcaklığa ulaştı. Bu kadar zorlayıcı koşullara rağmen vida başlarında ve dışındaki numunelerin % 53'ü kurtuldu. Araştırmacılar sadece numunelerde bazı biyo işaretleyiciler bulmayı umuyorlardı. Bu organik madde kalıntıları hayat belirtisi olduğunu belirtiyordu. Gerçekten de buldukları DNA' lar fonksiyonel ve zarar görmemişti. Böylece bakterilere genetik bilgisini aktarabiliyor ve doku hücreleriyle bağlantı kurabiliyordu. Elde edilen sonuçlar gerçekten kayda değer. Dünya'daki yaşamın kökenine gün geçtikçe çoğalan soruların cevabı olabilecek bu gelişme, meteorlarla dünyaya mikropların ulaşabileceğini işaret ediyor. Tabi Mars' a gönderilen uzay araçlarının sterilizasyon prosedürüne ilişkin sorular, kontaminasyonun engellenmesinin yetersiz olduğunu gösterir nitelikte. Aynı zamanda Dünya'nın ilk çağlarından yaşayan bir materyalin patlamayla diğer gezegenlerde yaşam oluşturması da mümkün olabilir. Panspermia ve Lithopanspermia teorileri belki diğer gezegenlerde ve dünyamızda hayatın nasıl oluştuğunu en iyi tanımlayan teoriler olabilir. Araştırma DNA'nın bu kadar zorlayıcı koşullarda bile ne kadar dayanıklı olduğunu gösteriyor.


Uluslarası Standartlar ve Teknoloji Enstitüsü İterbiyum atomlarından yapılan deneysel atom saatlerinde stabilite rekoru kırıldı. Bu saatler 21.yy sarkaçları ve metronomları gibi evrenin yaşını mükemmel bir zamanlamayla ölçebiliyor. NIST fizikçileri , 22 Ağustos' ta Science Express' te yaptıkları yayında iterbiyum atom saatinin herhangi bir atom saatinden daha stabil olduğunu gösterdiler. Saatin stabilitesinin 1 kentilyonda 2 kısımdan daha az olduğu yani, en iyi atom saatinden neredeyse 10 kat daha stabil olduğu belirtiliyor. Bu çarpıcı gelişme sadece zamanın doğruluğu için değil, atom saatlerinin tik-tak hızlarına etki eden yerçekimini , manyetik alanları ve sıcaklığı kontrol eden sensörler için oldukça büyük önem taşıyor. Bu sayede yeni nesil atom saatleri geliştirilerek, NIST ve JILA dahil dünya çapında kullanıma geçilebilir. NIST' in iterbiyum saatlerinde 10,000 atomun mutlak sıfıra çok yakın bir sıcaklık olan 10 mikrokelvine kadar soğutularak , optik bir kafes içinde kapatılması esasına dayanıyor. Diğer bir lazer ise saniyede 518 milyon kez atomları tik taklayarak iki enerji seviyesi arasında geçiş yapmalarına neden oluyor. İşte bu atomların sayısı stabiliteyi arttırıyor. İşte atom saatindeki bu atomların sayısının artmasıyla stabilite artıyor. Atomik saatlerdeki bu tik taklar bir süre sonra ortalamaya ulaşarak en iyi sonuçları veriyor. İşte iterbiyum atomlarındaki bu yüksek stabilite ortalamaya ulaşmalarını hızlandırıyor. Örnek verecek olursak NIST-F1 sezyum atom saati 400,000 saniye (yaklaşık 5 gün) sonra ortalamaya geliyor. Yeni iterbiyum atom saatleri ise sadece 1 saniye gibi bir sürede ortalamaya ulaşıyor. Bu stabilizasyon hızı sayesinde gerçek zamanlı uygulamalar ve ölçümler hızla yapılabilecek. Ayarlamalar hızlanacak. 2003 den beri mihenk taşı niteliğindeki gelişmeler sayesinde iterbiyum saatler geliştirilebileck. NIST' den bilim insanlarının geliştirdiği ultra düşük gürültülü lazerle atomlar uyarılarak, atom çarpışmalarından doğan bozucu faktörler engellenebiliyor. NIST' te geliştirilen deneysel tek iyonlu optik atom saatleri arasında ; alüminyum kuantum mantık saatleri veya cıva iyon saati gibi saatlerde var. NIST-F1 saatine göre iterbiyum saatlerinin stabilite rekoru öncesinde kabul görmüştü. NIST bilim insanları iterbiyum saatlerinin ve diğer yüksek performanslı optik atom saatlerinin doğruluğunu yakın bir gelecekte ölçmeyi planlıyor. Proje NASA ve DARPA fonları tarafından destekleniyor. - N. Hinkley, J. A. Sherman, N. B. Phillips, M. Schioppo, N. D. Lemke, K. Beloy, M. Pizzocaro, C. W. Oates, and A. D. Ludlow. An Atomic Clock with 10-18 Instability. Science, 22 August 2013 DOI: 10.1126/science.1240420


Pek çok insan dolunaydan dolayı uyuyamadığından şikayet eder, işte artık bu şikayetinizin bir bilimsel dayanağı var. 25 Temmuz' da Current Biology' de yayınlanan Cell Press yayınındaki bilimsel bulgular dolunayın gerçekten insanların uyku düzenini etkilediğini ortaya koydu. Elde edilen veriler, günümüzün gelişmiş dünyasında bile insanlar ayın jeofiziksel ritmlerine tepki vererek, ay takvimi tarafından etkilendiklerini gösteriyor. Öyle görünüyor ki; insanlar ayı görmese ve ayın durumundan haberdar olmasa bile, uyku düzenleri ay döngüsünden etkileniyor, diyor Basel Üniversitesi Psikiyatri Hastanesi' nden Christian Cajochen. Bilim adamları araştırmada iki yaş grubundan 33 gönüllünün uyku halini incelediler. Sübjeler uyku halindeyken; beyin diyagramları, göz hareketleri ve hormon salgıları gözlendi. Dolunay halindeyke, derin uykuya bağlı beyin aktivitesinin % 30 düştüğü gözlendi. Ayrıca insanlar dolunay olduğunda 5 dakika geç uyuyarak, 20 dakika da az uyuyorlar. Ayrıca katılımcıların dolunay olduğunda, uyku ve uyanma döngülerini düzenleyen melatonin hormonu seviyelerinde azalma kaydedildi. Bu araştırma 24 saatlik laboratuvar protokolüne uygun , ay döngüsü ve uyku modülasyonu üzerine yapılan ilk güvenilir kanıtlara sahip çalışma, diyor bilim adamları. Cajochen ayrıca şunu da belirtiyor ki, ay döngüsü insanların eski zamanlarda diğer hayvanlara ve amaçlara uygun davranışını senkronize etmeye yarayabileceğini de belirtiyor. Bugün ayın halleri modern dünyada ışıklandırmalar ve diğer nedenlerle çoğu zaman maskeleniyor. Araştırmacılar insan vücudunun aya gösterdiği tepkinin anatomik konumuna daha yakından bakmanın enteresan olabileceğini belirtiyorlar. Ayrıca ay insan davranışı üzerine olan etkilerinin bilişsel performans ve ruh halini değiştirebileceğini belirtiyor. - Christian Cajochen, Songül Altanay-Ekici, Mirjam Münch, Sylvia Frey, Vera Knoblauch, Anna Wirz-Justice. Evidence that the Lunar Cycle Influences Human Sleep. Current Biology, 2013; DOI: 10.1016/j.cub.2013.06.029


2019'un en önemli olaylarından biri herhalde Japon Hayabusa 2 uzay sondasının Ryugu asteroitine inerek yüzeyden numune toplamasıydı. İşte uzay aracı topladığı numunelerle Dünya'ya dönüş yolculuğuna başladı. Bu zorlu ve muhteşem projenin arkasındaki ekip, heyecanla emeklerinin meyvesini almak için gün sayıyor. Şu an yarı üzgün, yarı kararlı hissediyorum. Artık elimizden gelenin en iyisini yaparak sondayı eve getireceğiz. Geçtiğimiz yıl Ryugu hayatımızın her günü kalbimizdeydi, diyor proje müdürü Yuichi Tsuda. Keşfedilen bu asteroite Ryugu adı verilmesinin nedeni ise çok ilginç; eski bir japon masalına göre okyanusun derinliklerinde olduğu düşünülen bir Ejderha Sarayı'nın ismi Ryugu. Hayabusa2 gerçekten inanılmaz bir yolculuk geçirdi. Eylül 2018'de Dünya'dan 300 milyon km uzaktaki ufacık Ryugu asteroitine bir robot gezgin indirildi ve sayısız muhteşem fotoğraf yolladı. Sonrasında Hayabusa 2 yüzeyi kaldırmak için 9.5 plastik patlayıcı patlattı. Böylece yüzeyden numune almak için yeterince kaya numune çıkmış oldu. Saniyede 2000 metre hızla gerçekleşen patlama yüzeyde ufak bir krater açtı. Bu uzay aracının Dünya'ya getireceği karbon ve organik madde içerdiği düşünüldüğü numuneyle 4,5 milyar yıllık Güneş Sistemi'nin tarihine ışık tutulacak. Sonrasında ise Hayabusa 2 Ryugu'nun son stereo fotoğrafını çekti ve Dünya'ya doğru yola çıkacak. Uzay aracı 18 Kasım'da asteroitin yörüngesinden çıkacak ve motorlarını ateşleyecek. Bu 6 yıllık görevin 278 milyon dolara mal olacağı hesaplanmıştı. Fakat çıkan problemler nedeniyle bütçenin aşıldığı söyleniyor. Goodbye Ryugu kampanyası ile Japon Uzay Keşif Ajansı'na tweet atabilir hatta mail ile posta kartı yollayabiliyorsunuz. Uzay aracının 2020'nin sonlarına doğru Dünya'ya ulaşması bekleniyor. Böylece ilk kez bir asteroitten alınan numuneler Dünya'ya ulaşmış olacak. Hayabusa 2 'nin yüzeye iniş videosunu ekte görebilirsiniz.


Japon Uzay Keşif Ajansı'nın Hayabusa2 uzay aracı asteroit Ryugu'dan aldığı numuneyle 6 Aralık 2020'de geri dönecek. Bu karbon asteroidi Ryugu'dan toplanan nadir ve paha biçilemez numune kapsülü Dünya'ya yollanacak ve Hayabusa2 daha fazla asteroitten numune almak için yoluna devam edecek. 6 yıl ve yaklaşık 5,24 milyar km'lik uzay yolculuğundan sonra, Hayabusa2'nin başarıyla topladığı 100 mg numune Dünya'ya ulaşacak. Resmi adı 1999 JU3 olarak bilinen Ryugu asteoritinin elliptik yörüngesi Dünya'nın Güneş etrafındaki yörüngesel yolunun içindeyken, Mars yörüngesinin neredeyse dışında kalıyor. Hayabusa2'nin yolculuğunu planlamak; asteroidin gelecekte nerede olacağını hesaplamayı ve uzay aracının gitmesi gereken yere ulaştıracak bir yol çizmeyi ve hızlanma sıçramaları için Dünya'nın yer çekimini kullanmayı içeriyor. Asıl muhteşem olansa, aynı uzay yoluna devam ederek başka asteroitlere de inecek. Bu yüzden Dünya'ya yaklaşınca numune kapsülünü fırlatacak ve sonra tekrar yola çıkacak. Uzay gemisi şimdiden yolda ve kapsül toplama ekibi de Avustralya'ya ulaştı. İlk Ekip üyeleri 2 haftalık COVID-19 karantinalarını tamamladı. Kapsül alma provası ve kapsül izleme provaları yaptılar. Bu ufak kargo gerçekten çok önemli çünkü, JAXA'nın orijinal Hayabusa görevinde de asteroit Itokawa'ya inilerek numune alındı ama Dünya'ya sadece birkaç mikrogram numune ulaştı. Çünkü numune alma cihazı bozuldu. 100 mg belki size küçük bir miktar gibi gelebilir ama bilimsel açıdan bu kadar numune bile inanılmaz değerli. Çünkü Ryugu ilkel karbon asteroiti olduğundan Güneş Sistemi'nin ilk zamanlarına ait madde barındırıyor. Yaklaşık 4,5 milyar yıldır bozulmadan korunduğu düşünülüyor. Bilim insanları bu sayede Güneş Sistemi ve kayalık gezegenlerin iç oluşum ve evrimlerine ışık tutabilecek. Kapsül 6 Aralık'ta Dünya atmosferinden girecek ve ateş topuna dönecek. Fakat kapsül 3000 0C'ye kadar dayandığından, problemsiz ineceği düşünülüyor. Kapsül paraşüt açarak,100 km2'lik Woomera Koruma Bölgesi'ne inecek. Kapsülü yollayan uzay aracı Hayabusa 2 ise yoluna devam ederek Temmuz 2026'da (98943) 2001 CC21'e sonra da 2031 Temmuz'da 1998 KY26 asteroitiyle buluşacak. Araştırmacılar kapsülü helikopterle alarak, kapsülün içinde herhangi bir gaz varsa numune alacak ve sonra mühürlü bir kutuya konarak, Japonya'ya konteynırla geri dönecek.


Normalde akut pankreatitin tedavisinde kullanılan nafamostat mesilat ilacının, yeni koronavirüsün(SARS-CoV-2) insan hücrelerine girişte bloke ederek bulaşmayı engelleyebileceği bulundu. Tokyo Üniversitesi'nde elde edilen son bulgular 18 Mart 2020'de duyuruldu. Hem Nafamostat, hem de Camostat Japonya'da pankreatit ve diğer hastalıkların tedavisinde geliştirilen ilaçlardır. Bu ilaçlar yıllardır Japonya'da reçete edilmekte ve yeterli klinik veriye sahiptir. Tokyo Üniversitesi Nisan 2020'de bu iki ilacın COVID-19 tedavisi için klinik denemelerine başlayacak. Tokyo Üniversitesi Tıp Bilimleri Enstitüsü Asya Enfeksiyon Hastalıkları Araştırma Merkezi'nden Prof. Dr. Jun-ichiro Inoue ve Yrd. Doç. Dr. Mizuki Yamamoto, Nafamostat'ı COVID-19 ile savaşta güçlü bir aday olarak gösteriyor. DSÖ COVID-19'u pandemi ilan etse de, halen etkili bir COVID-19 tedavisi bulunamadı. Bu nedenle ilacın acilen geliştirilmesi gerekiyor. SARS-CoV-2 enfeksiyonu hızla tüm dünyaya yayılırken, bir ilacın yeni bir amaçla kullanılması, güvenirlik verilerine sahip ilaçlar arasından gerekli ilacı tespit etmek açısında çok değerli görünüyor, diyor Prof. Dr. Inoue. Araştırma grubu 2016'da, Nafamostat'ın etkili bir şekilde MERS-CoV virüsünün, S proteininin membran füzyonu başlatmasını engellediğini göstermişti. Nafamostat'ın 10 ila 1000 nM konsantrasyon aralığında 293FThücre kullanılarak SARS-CoV-2'nin S proteiniyle başlatılan, membran kaynaşmasını baskıladığı tespit edildi. Araştırmacılar yaptıkları deneylerde SARS-CoV ile MERS-CoV 'la benzer dozda(1-10 nM aralığı) Nafamostat ile membran füzyonunun baskılanabileceğini gösterdi. Nafamostat tedavisinin damar içi yolla verilebileceği düşünülüyor.


Bel fıtığı ağrılı ve elden ayaktan düşüren bir sağlık problemi olmakla beraber, halen daha etkili tedaviler aranmaktadır. İşte yeni geliştirilen teknik, bugüne kadar uygulanan tekniklerden çok daha etkili olabilir. Her darbe emici omur diskinin arasında 1 adet disk adı verilen, kıkırdak dokudan oluşan, yastıkçık görevi gören yapılar mevcuttur. Diskin dış halkasına annulus fibrozus denilir. Lastik kıvamında ve daha sağlamdır. Diskin içerisinde ise nükleus pulpozus adı verilen ve jöle kıvamındaki yapı mevcuttur. İşte fıtık olan diskler annulus fibrozusu yırtarak, bir miktar nükleusun sızarak, komşu sinirleri irrite ederek bel , ayak gibi bölgelerde dayanılmaz ağrılara neden olabilir. Ameliyatla dışarı çıkan nükleus çıkartılarak annulus dikilebilir ya da bu disk başka bir dolgu materyaliyle doldurulabilse de, bu kapatılmayan delikten tekrardan sızmaya neden olabilir. Cornell Üniversitesi'nden Prof.Dr. Lawrence Bonassar ve İtalya'dan bilim insanlarını geliştirdiği yeni teknik, dolgu ile dikme tekniğini birleştiriyor. Yeni teknik sızan nükleus materyalini çıkarmaya dayanan disektomi prosesinden sonra yapılıyor. Başlangıçta diske hyaluronik asit enjekte edilerek disk tekrar şişiriliyor. Sonra kolajen/riboflavin yapısından oluşan jel, yırtılan annulusa uygulanıyor. Jel yüksek yoğunluklu ışığa maruz kaldığında, foto-aktif riboflavin aktive oluyor. Sonra kolajen iplikçiler birbirine çapraz bağlanarak sert bir yama oluşturuyor. Zamanla annulusu saran hücreler yamaya göçerek, aşamalı olarak doğal biyolojik dokuyla yer değiştiriyor. Disektomi sonrasında bu işlem sadece 10 dakika alıyor ve şimdiden koyunlarda başarıyla denendi.


Bir uçak kazasından kurtulsanız bile , çok yanıcı olan jet yakıtının çıkardığı yangın ve dumandan kurtulamayabilirsiniz. İşte Caltech'den araştırmacılar jet yakıtının patlamasını azaltan bir katkı malzemesi geliştirdiler. Normalde jet yakıtları elektrik kıvılcımıyla tutuşması için basınçlı havayla incecik sis haline getirilir. Bu sayede güçlü bir itiş üretilir. Fakat aynı ince yakıt kaza anında yanma odasına kaçarsa patlamaya neden olur. İşte bunu engellemek için Prof. Julia Kornfield liderliğindeki bir araştırma ekibi, jet yakıtının performansını veya enerji kapasitesini düşürmeyecek bir polimer geliştirdi. Bu polimerler çok uzun moleküler zincirler içeriyor ve bu moleküllere mega supra molekül adı veriliyor. Aynı cırt cırtlar gibi birbirine kimyasal konektörlerle ucuca eklenmiş moleküllerden oluşuyor. Yakıt-polimer karışımı yakıt enjeksiyon nozulundan çıkarıldığında, mega-supra molekülleri birleştiren konektörler kopuyor. Bu sayede jet yakıtı, yine sis oluşturabilecek şekilde damlacıklar oluşturmaya devam ediyor. İşte bu nedenle polimer ilave edilen jet yakıtı bir anda patlamıyor, konektörler damlalarda denk geldikçe birleşiyor ve çok daha az yanıcı bir konsantrasyon oluşturuyorlar. 2005'te Nobel kimya ödülüne layık görülen katalizör sayesinde kontrollü bir şekilde üretilebilen polimer, jet yakıtı geleceğini temsil ediyor olabilir. Araştırmacılar şimdi ticari ölçekte polimer üretecek bir reaktör geliştiriyor. 1 yıldan az sürede reaktörün geliştirileceği düşünülüyor. Araştırma Science dergisinde yayınlandı.