Daha önce 2019'da Messier 87 Galaksisi'nin merkezindeki kara deliğin görüntülemesinden 3 yıl sonra, ilk kez Samanyolu'nun merkezindeki görüntülemesi daha zor olan Sgr A kara deliği görüntülendi. Bugün aralarında Avrupa Güney Gözlemevi'nin Almanya'daki genel merkezi de dahil olmak üzere dünya genelindeki eş zamanlı basın konferanslarında gökbilimciler gökadamız Samanyolu'nun merkezindeki süper kütleli kara deliğin ilk görüntülerini paylaştı. Elde edilen sonuçlar nesnenin gerçekten bir kara delik olduğunu doğrularken, çoğu gökadanın merkezinde bulunduğu düşünülen bu tür devlerin doğaları hakkında önemli ipuçları sağladı. Görüntü, dünya genelindeki radyo teleskoplardan alınan gözlemleri kullanan ve Olay Ufku Teleskobu iş birliği adı verilen küresel bir araştırma ekibi tarafından oluşturuldu. Gökadamızın tam merkezinde bulunan büyük kütleli nesnenin görüntüsü uzun süredir merak ediliyor. Bilim insanları Samanyolu'nun merkezinde çok büyük kütleli, görünmeyen ve yoğun bir nesnenin etrafında dolanan yıldızları daha önce tespit etmişti. Sonuç olarak, bu nesnenin Yay A olarak bilinir bir kara delik olduğunu gösterirken, bugün yayımlanan görüntüler de onun doğrudan ilk kanıtı oluyor. Kara deliğin kendisini tümüyle karanlık olduğu için göremesek de etrafında parıldayan gaz maddesi durumu açığa çıkaran sinyalleri sağlıyor: halka benzeri bir yapı ile çevrelenmiş merkezi bir karanlık bölge . Yeni görüntüler Güneş'imizden dört milyon kez daha büyük kütleye sahip kara deliğin güçlü çekim etkisiyle bükülen ışığı yakalıyor. Halkanın boyutlarının Einstein'ın Genel Görelilik Teorisi tahminleri ile uyum içinde olduğunu görünce şaşkına döndük, diyor EHT Proje Bilimcisi, Taipei, Sinica Akademisi, Astronomi ve Astrofizik Enstitüsü'nden Geoffrey Bower. Bu eşsiz gözlemler gökadamızın tam ortasında neler olduğunu anlamamıza yardımcı olarak bu dev kara deliklerin çevresi ile etkileşimleri hakkında yeni bakış açıları edinmemizi sağlıyor. EHT ekibinin bulguları bugün The Astrophysical Journal Letters adlı derginin özel sayısında yayımlandı. Kara delik Dünya'dan yaklaşık 27 000 ışık yılı uzaklıkta bulunduğu için, gökyüzündeki boyutları bize Ay üzerinde bulunan bir çörekle aynı görünmektedir. Onu görüntülemek için ekip dünya genelindeki sekiz radyo gözlemevini birbirine bağlayarak Dünya-boyutlarında tek bir sanal teleskop olan güçlü EHT'yi oluşturdu . EHT ile Sgr A 2017 yılındaki farklı günlerde defalarca gözlendi. Diğer tesislere ek olarak EHT radyo gözlemevleri ağında, Şili'deki Atacama Çölü'nde bulunan ve Avrupa'daki üye ülkeleri adına ESO tarafından ortak işletim ve kullanıma açık Atacama Büyük Milimetre/milimetre-altı Dizgesi ile Atacama Öncü Deney Teleskobu da bulunmaktadır. Avrupa EHT gözlemlerine diğer radyo gözlemevleri İspanya'daki IRAM 30-metre teleskobu, 2018 yılından bu yana Fransa'daki Kuzey Genişletilmiş Milimetre Dizgesi ve EHT verilerini birleştirmek için kullanılan, Almanya'daki Max Planck Radyo Gökbilimi Enstitüsü'nde bulunan süper bilgisayar ile destek vermektedir. Dahası, Avrupa EHT iş birliği projesine Avrupa Araştırma Konseyi desteği ve Almanya'daki Max Planck Derneği ile finansal destek sağlamaktadır. EHT başarısı iş birliğinin 2019 yılında, daha uzak Messier 87 gökadasının merkezinde bulunan, M87 adlı kara deliğin ilk görüntüsünü paylaşmasının ardından geldi. Sgr A etrafındaki gazın hareketini anlamak için araştırmacılar özelleştirilmiş yeni araçlar geliştirmek zorunda kaldı. M87 daha kolay ve daha sabit olduğundan, alınan tüm görüntüler aynı görünüyordu, ancak Sgr A'da durum öyle değil. Sgr A kara deliğinin görüntüsü ekibin topladığı farklı görüntülerin bir ortalaması olup, ilk kez gökadamızın merkezinde gizlenen dev ortaya çıkarılmış oldu. Çalışma EHT iş birliğini meydana getiren dünya genelindeki 80 merkezden 300'ün üzerindeki araştırmacının gayreti ile mümkün olmuştur. Sgr A'yı görüntüleme zorluğunun üstesinden gelmek için karmaşık araçlar geliştirmenin yanı sıra, ekip alınan verilerin birleştirilmesi ve analizi için süper bilgisayarları beş yıl boyunca yoğun bir şekilde kullanmak durumunda kaldı ve bu sırada bilgisayar üretimi benzersiz bir kara delik kütüphanesini gözlemlerle karşılaştırdı. Bilim insanları sonunda farklı boyutlardaki iki kara deliğin görüntüsüne sahip oldukları için oldukça heyecanlılar, bu sayede kıyas ve karşılaştırma imkanı bulmuş oldular. Bunun yanı sıra süper kütleli kara deliklerin etrafındaki gazın nasıl davrandığına dair teori ve modelleri test etmek için yeni verileri kullanmaya başladılar. Bu süreç henüz tümüyle anlaşılır olmasa da gökadaların oluşumu ve evrimini şekillendirmede anahtar rol oynadığı düşünülüyor. EHT'nin ilerleyişi devam ediyor: Mart 2022'deki büyük gözlem kampanyasına daha fazla teleskop dahil ediliyor. EHT ağının devam eden genişlemesi ve önemli teknolojik gelişmeler sayesinde yakın gelecekte bilim insanları kara deliklere dair daha etkileyici görüntü ve videolar paylaşabilecek. Gözlemler başladığında Nisan 2017'de EHT'ye dahil olan teleskoplar: Atacama Büyük Milimetre/milimetre-altı Dizgesi , APEX, IRAM 30-metrelik Teleskop, JCMT, LMT, SMA, SMT, SPT. O zamandan bugüne, EHT'ye GLT, NOEMA ve Arizona Üniversitesi 12-metrelik teleskobu da dahil olmuştur. GLT Greenland Teleskobu ASIAA ve Smithsonian Astrofizik Gözlemevi tarafından işletilmektedir. GLT ALMA-Tayvan projesinin bir parçası olup, kısmen Sinica Akademisi ve MOST tarafından desteklenmektedir. NOEMA IRAM tarafından, UARizona 12-metrelik teleskop ise Arizona Üniversitesi tarafından işletilmektedir. Bu yeni görüntünün yorumlanması için gereken güçlü temel Sgr A için daha önce yapılan çalışmalarla sağlanmıştır. Gökbilimciler 1970'lerden beri Samanyolu'nun merkezinde Yay takımyıldızı doğrultusunda bulunan parlak ve yoğun radyo kaynağını biliyordu. Gökada merkezine yakın çoğu yıldızın yörüngeleri Reinhard Genzel ve Andrea M. Ghez liderliğindeki bir ekip tarafından 30 yıldan uzun süredir ölçülerek, bu kütle ve yoğunluktaki bir nesne için en olası açıklamanın süper kütleli bir kara delik olduğu sonucuna vardılar. ESO tesisleri ve Keck Gözlemevi bu çalışmada kullanılmış olup, 2020 Nobel Fizik Ödülü'nü paylaşmışlardır. Kütlenin boyutla ölçeklendiğini bildiğimiz nesneler sadece kara deliklerdir. Biri diğerinden bin kat daha küçük bir gökada aynı zamanda bin kat daha küçük kütlelidir.


Üç uzay tabanlı gözlemden alınan veriler ışığında, galaksimizin merkezindeki bulunan süpermasif kara deliğin aktivitesinde sıra dışı bir artış gözlendi. Alınan veriye göre Sagittarius A olarak bilinen kara deliğin , öncesine göre 10 kat daha fazla parlak X-ışını alevi saçtığını ortaya koydu. NASA'nın WISE teleskopu ve Chandra X ışını Gözlemevi'nden gelen veriler ESA'nın XMM-Newton platformundan gelen verilerle bağlanarak bu keşif yapıldı. Teleskoplar Samanyolu'nun merkezindeki bu sessiz devasa canavarı daha iyi anlamak için öncesinde uzun dönemli bir gözlem faaliyetine girmişti. Devasa kara deliğin kütlesinin güneşimizden 4 milyon kat daha fazla olduğu düşünülüyor. 15 yıllık dönemde toplanan veriler, Sgr A kara deliğinin normal durumda her on günde bir X ışını saçılımı yaptığını gösteriyordu. Fakat geçtiğimiz sene bu kara delik 10 günde bir X ışını salımlayacağına her gün bir X-ışını alevi saçmaya başladı. Bu alevlerin süper sıcak gazların kara deliğe doğru hareketi sonucunda çıktığını biliyoru. Peki o zaman bu ekstra gaz kaynağına neden olan nedir ? Kara deliklere ilişkin bildiklerimiz halen yeterli değil, bu nedenle bilim insanları bu aktivitenin artmasında neyin neden olduğunu tam olarak belirleyemiyor. İki temel teoride emisyonlardaki bu artışın G2 olarak bilinen ve büyük yıldızların yakınlarında oluşan yıldız rüzgarlarının yoğunluğundaki artıştan kaynaklanabileceğini belirtiyor. Kara deliğe doğru büyük miktarlarda materyal sürüklenerek canavar kara deliğimizin iştahını kabartıyor. G2 başlarda sadece toz ve gazdan ibaret olarak varsayılıyordu. Buna rağmen, Sgr A önünden cisim geçerken yapılan gözlemler, bu gibi büyük bir gök cisminin süpermasif kara deliğin önünden geçerken umulduğu kadar bozunum sergilemediğini gösterdi. O zamandan beri G2'nin büyük bir yıldızın genişleyen kozası olduğu, çekim etkisinde Sgr A'ya sifonlanan bir gaz ve toz tabakası olduğu düşünülüyordu. Astronomlar başlarda G2'nin kara deliği yakınlığının hiçbir etkisi olmayacağına inansalar da, yörüngesel verilerle yapılan ayrı analizler, G2'nin geçişi esnasında alevlerin parlaklığı ve frekansında bağlantılı olarak artış olduğunu gösteriyor. Yapılan gözlemlerin destekleyen bir fikir olarak, bu gaz bulutunun parçalanması nedeniyle X ışını emisyonlarında artış gerçekleşebileceği. Yine de bu kozmik bir tesadüf de olabilir. Halen Sgr A kara deliği gözleniyor . Önümüzdeki aylarda yeni veriler ışığında kara deliğin G2 nedeniyle davranışında bir değişim olup olmadığını anlamayı umuyorlar. Raporun ön baskısı Cornell Üniversitesi sayfasında yayınlandı.


Atacama Büyük Milimetre/milimetre-altı Dizgesi Teleskoplarını kullanan gökbilimciler gökadamızın merkezindeki kara delik Sagittarius A'nın yörüngesinde sıcak bir bölgeye dair işaretler buldu. Bulgular süper kütleli kara deliğin bilinmeyen ve aktif ortamını daha iyi anlamamızı sağlayacak. Sagittarius A'nın etrafında dolanan sıcak gaz kabarcığının yörüngesi Merkür gezegenine benzer boyutlarda, ancak tam bir turunu sadece 70 dakikada tamamlıyor. Bunun olabilmesi için gazın hızının ışık hızının % 30'u gibi akıl almaz bir büyüklükte olması gerekiyor! diyor bugün Astronomy & Astrophysics'te yayımlanan araştırmaya liderlik eden, Almanya, Bonn'daki Max Planck Radyo Gökbilim Enstitüsü'nden Maciek Wielgus. Gözlemler Olay Ufku Teleskobu İş Birliği'nin kara delik görüntüleme kampanyası sırasında Şili'deki And dağlarında bulunan ALMA ile gerçekleştirildi Avrupa Güney Gözlemevi'nin ortağı olduğu bir radyo teleskop dizgesi. 2017'de EHT aralarında ALMA'nın da bulunduğu dünya genelindeki sekiz radyo teleskobu birbirine bağlayarak Sagittarius A'nın yeni yayınlanan ilk görüntüsünü elde etti. EHT görüntüsünü kalibre etmek için EHT İş Birliği üyeleri Wielgus ve arkadaşları Sagittarius A'nın EHT gözlemleriyle eş zamanlı olarak kaydedilen ALMA verilerini kullandı. Ekibi şaşırtan şey kara deliğin doğasına dair gizli kalan ip uçları daha çok ALMA ölçümleriyle ortaya çıkarılması oldu. Gökadanın merkezinden yayılan bir patlama ya da X-ışın enerji parlamasının NASA'nın Chandra Uzay Teleskobu ile tespitinden hemen sonra şans eseri bazı gözlemler yapılabildi. X-ışın ve kırmızı ötesi teleskoplarla daha önce gözlenen bu tür parlamaların, sıcak bölgeler denilen, kara deliğe çok yakın ve hızlı bir yörüngede bulunan sıcak gaz kabarcıkları olduğu düşünülüyor. Gerçekten yeni ve şaşırtıcı olan şey ise bu parlamaların uzaklığı nedeniyle açıkça Sagittarius A'nın sadece X-ışın ve kırmızı-ötesi gözlemlerinde görülmesidir. Burada ise ilk kez radyo gözlemlerinde yörüngedeki sıcak bölgelerin varlığına dair güçlü işaretleri görüyoruz, diyor Polonya, Nikolas Kopernik Gökbilim Merkezi ve ABD Harvard Üniversitesi Kara Delik Girişimi üyesi Wielgus. Belki de kırmızı ötesi dalga boylarında tespit edilen bu sıcak bölgeler aynı fiziksel olayın göstergesidir: kırmızı-ötesinde görüntülenen sıcak bölgeler soğudukça daha uzun dalga boylarında görünür hale geliyorlar, aynı ALMA ve EHT tarafından gözlendiği gibi, diye ekliyor çalışmaya katılan Hollanda, Radboud Üniversitesi'nden doktora öğrencisi Jesse Vos. Parlamaların Sagittarius A'ya oldukça yakın görüngede dolanan çok sıcak gazdaki manyetik etkileşimlerle ortaya çıktığı uzun süredir düşünülmekteydi ve yeni bulgular bu fikri destekliyor. Şimdi bu parlamaların manyetik kökeni için güçlü bir kanıt bulduk ve gözlemlerimiz bu sürecin geometrisi hakkında bize ipucu sağlıyor. Bu olaylara dair teorik çıkarımlarda bulunabilmek için yeni verilerin oldukça yardımı oluyor, diyor Radboud Üniversitesi'nden eş-yazar Monika Moscibrodzka. ALMA'yı kullanan gökbilimciler kara deliğin manyetik alanını açıklamak için Sagittarius Adan yayılan kutuplanmış radyo ışınımlarını araştırıyor. Ekip bu gözlemleri teorik modellerle birlikte kullanarak sıcak bölgenin oluşumu ve gömülü olduğu bölge ile Sagittarius A'nın çevresindeki manyetik alan hakkında daha fazla şey öğrenmeye çalışıyor. Bulguları önceki gözlemlere göre bu manyetik alanın şekli hakkında daha güçlü bilgiler sağlarken, kara deliğimizin doğası ve çevresindekiler hakkında gökbilimcilere yeni fırsatlar sunuyor. Gözlemler ESO'nun Çok Büyük Teleskobu üzerindeki GRAVITY aygıtı ile kırmızı-ötesinde yapılan önceki keşiflerin bazılarını onaylar nitelikte. GRAVITY ve ALMA ile alınan veriler parlamanın kara deliğin etrafında, gökyüzünde saat yönünde ve ışık hızının % 30'una yakın hızlarda dolanan, yörüngesi karşıdan görülecek şekilde hizalanmış sıcak bölgeden kaynaklandığını göstermektedir. Gelecekte hem GRAVITY hem de ALMA ile çoklu dalga boylarında yapılacak ortak gözlemler sayesinde çeşitli frekanslarda sıcak bölgeleri takip etmeyi başarabiliriz böyle bir çabanın başarıya ulaşması Gökada merkezindeki parlamaların fiziğini anlama yolunda gerçek bir atılım olacaktır, diyor çalışmanın eş-yazarlarından, İspanya Valencia Üniversitesi'nden Ivan Marti-Vidal. Ekip yörüngedeki gaz kümelenmelerini EHT ile doğrudan ve kara deliğe daha yakın konumlarda gözlemeyi ümit ederek onun hakkında daha fazla şey öğrenmek istiyor. Belki de bir gün Sagittarius A'da neler olup bittiğini 'biliyoruz' diyecek kadar rahat olacağız, diyor son olarak Wielgus.


Yeni icat edilen ultra-hızlı bir video kamera o kadar hızlı çalışıyor ki, saniyede 100 milyar kare çekebiliyor. Bu kamera sayesinde lazer ışığının hareketi hatta ışıktan hızlı fenomeni bile videoya çekilebiliyor. Bu videoları izlemek aynı fizik kitaplarının hayata geçmesine benziyor. Lazer ışığını izlemek ise daha ilginç, gerçekten bu kamera ışıktan hızlı mı çalışıyor ? Gerçekten inanılmaz görüntüler sanki bilim-kurgu filmi gibi. Bu videoda lazerin aynadan yansımasını görüyorsunuz. Bu videoda ise lazer ışığının havada ilerleyerek reçinede dağılmasını izleyebilirsiniz. Işığın nasıl kırılarak reçineden yollar çizdiğini görebilirsiniz. Sıkıştırılmış ultra-hızlı fotoğrafçılık adı verilen bu yeni kamera, sıkıştırılmış sensing sayesinde, daha az bilgi toplayarak, daha iyi resimler çıkarabiliyor. Bu kamera saniyede 100 milyar kare hıza ulaşıyor. Daha önceki ultra hızlı kameralar ancak milyonlarca kare hıza çıkabiliyorlardı. Daha 2011'de keşfedilen bir kamera saniyede 1 trilyon kare çekse de bu ancak tekrarlama fenomeniyle çalışıyordu. Bu nedenle benzer olayların önceden resimleri kaydedilmeli ve sonrasında makinenin ne gördüğü birleştirilmeliydi. CUP kamera ise anlık tekrarlamayan olayları çekiyor. Bu sayede mühendisler optik iletişim ve kuantum mekanikleri hakkında yeni şeyler öğrenebilir. Örneğin, görünmezlik cihazlarını geliştirmek için ışığın nasıl büküldüğünü inceleyebilir ve inanılmaz dar alanlarda ışığın dalgalanmasını inceleyebilir. Nature dergisinde Dartmouth Koleji'nden Mühendis Brian Pogue , araştırmasında CUP sisteminin nasıl çalıştığını böyle tarif ediyor.


Toyota Kuzey Amerika Araştırma Enstitüsü'nden mühendisler şarj edilebilir pillerde magnezyum kullanabilmenin sırrını çözdüklerini düşünüyorlar. Bu sayede lityum pillerden daha ucuza, daha yüksek yoğunluklu enerji seçeneğine sahip magnezyumlu piller değiştirerek, cep telefonundan arabalara pek çok alanda değişim yaratmayı düşünüyorlar. Lityum hava aldığında stabil olmadığından, aniden yanabiliyor, bu nedenle lityum iyon pilleri daha güvenli hale getirmek için iyon sayıları düşürülerek ve lityumu grafite çubuklara tutturmaktaydılar. Bu metal miktarını düşürerek, lityum iyon pilin depoladığı güce sınır getiriyor. Yoğunluğu arttırmak için, mühendisler lityum ve grafit karışımıyla oynayarak ve hücrelerin şeklini değiştiriyor fakat denge oldukça alengirli gözüküyor. Diğer taraftan magnezyum atmosferde oldukça stabil ve potansiyel açıdan lityuma göre daha yoğun enerji depolama kapasitesine sahip. Asıl sorun ise magnezyuma dönüşmeyecek verimli bir elektrolit yapmada yaşanıyordu, fakat hidrojen yakıt hücreleri üzerine yapılan bir araştırmada yapılan keşif bunu değiştirebilir. Toyota'dan bilim insanı ve kimya mühendisi Rana Mohtadi, meslektaşlarıyla tartışarak magnezyumla dost bir elektrot geliştirmek üzere yola çıktı. Sonrasında üzerinde hidrojen depolama materyalinin özelliklerini incelerken, bu maddenin magnezyum temelli pilin yapılmasına yardım edebileceğini keşfetti. Toyota araştırma grubunun müdürü Paul Fanson, bu keşfe katkıda bulundu. Ekibin ortaya çıkardığı makale Angewandte Chemie International Edition'nda yayınlandı. Ekip Toyota dışında araştırmacıların aynı maddeyi kullanarak, magnezyum tabanlı pilin gelişiminde ivme yaratmalarını umuyor. Magnezyum pillerin telefonlara kadar gelmesi için halen çok zaman var. Araştırmacılar bunun 20 yıl içinde yaygınlaşabileceğini belirtiyorlar. Ekibin bu keşfin duyurulması sayesinde yaygınlaşma için geçen zamanın kısalacağını umut ediyor.


Institut Polytechnique Paris, Ludwig-Maximilians-Universitat München ve Erasmus Üniversitesi'nden bilim insanları tarafından yapılan yeni bilimsel bir araştırmada, insan bilişsel yeteneklerinin 35 yaşında zirve yaptığına ve 45 yaşından sonra düşüşe geçtiğine dair kanıt bulundu. Anthony Strittmatter, Uwe Sunde ve Dainis Zegners tarafından yapılan araştırmada 125 yıl geriye kadar uzanan satranç ustalarının yetenekleri incelendi. Araştırma Proceedings of the National Academy of Sciences dergisinde yayınlandı. Daha önceki araştırmada çoğu insandan bilişsel yeteneklerin orta yaştan sonra düşüşe geçtiği ve gittikçe kötüleştiği bulunmuştu. İşte araştırmacılar, bu düşüşü gözlemlemek için profesyonel satranç oyuncularının yeteneklerini değerlendirdi. Araştırmada 1890 ile 2014 yılları arasında 24 bine yakın profesyonel satranç oyuncusunun performansları analiz edildi. Yapılan bu analizlerin içinde 4,294 oyuncunun hareketleri incelendi ki, bunlardan 20'sinin dünya şampiyonu olduğunun da altını çizmek gerekiyor. Araştırmacıların asıl hedefi, her oyuncunun yıllar içinde değişen yetenek seviyesini ölçmekti. Onlar bunu yaparken, her oyuncunun yaptığı harekete karşılık, bilgisayarlı satranç motoru tarafından önerilen en iyi hareket değerlendirildi. Araştırmacılar çoğu oyuncunun performansının, 20 yaşına kadar çok hızlı yükseldiğini sonra yavaş yavaş artarak yaklaşık 35 yaşlarında zirve yaptığını gösterdi. Çoğu oyuncu bu zirve pikini 10 yıl kadar koruyor ve 45 yaşından sonra yeteneği körelmeye başlıyor. Araştırmacılar oluşan grafiğin kambur şekilli bir eğri olduğunu belirtiyor. Ayrıca, araştırmacılar son 125 yıl içinde oyuncuların performansının özellikle de gençler üzerinde arttığını buldu. Bununla beraber, 1990lara gelindiğinde, bilgisayara karşı oyunlara erişimin artmasıyla performansın da yükselişe geçtiği söyleniyor. Bilim insanları, yüzyıl öncesine göre satranççıların daha fazla maç yaparak, daha fazla tecrübe kazandığını da buldu.


2005' de Cassini uzay gemisi Dünya' ya buzlu Satürn uydusu Enceladus' dan yüksek su buharı ve buzlu yüzeyde kaplan çizgileri olarak da tasvir edilen fotoğraflar gönderdi. En azından 500 km çapa sahip Enceladus için bu gerçekten büyük bir haberdi. İşte bu nedenle bilim insanları Enceladus'un altında büyük bir su rezervi olduğu hipotezini kurdu. İşte günümüze gelindiğinde Cassini'nin topladığı yerçekimi ölçümleri birleştirilerek, Enceladus'un Güney kutbu yakınlarında bu kaplan çizgilerinin altında dev bir yüzeyaltı okyanusa ev sahipliği ettiğini gösterdi. İlk kez jeofiziksel metot yardımıyla Enceladus'un iç yapısını inceleyerek, güney kutbunun 50 km altında dev bir okyanus olma olasılığını gördük. Bu da güney kutbundaki bu kırıklardan neden su fışkırdığını açıklıyor , diyor Kaliforniya Teknik Üniversitesi'nden Marvin L. Goldberger Gezegen Bilimleri David Stevenson. Enceladus gibi gezegensel cisimler Cassini'nin uçuş yörüngesini etkileyebiliyor. Çünkü sudandolayı yarattığı bir çekim etkisi mevcut. Suyun yoğunluğu buzdan daha fazla olduğundan bu gibi gök cisimlerinde çekim etkisi daha fazla olabiliyor. Bu gibi ölçümler daha önce Dünya için de yapıldı. Yapılan ilk ölçümlerde Everest Dağı gibi dağların aslında çekimi çok da etkilemediği görüldü. Çünkü bu gibi jeolojik şekillerin dibe indikçe yoğunlukları azalıyor bu nedenle çekime etkiyen kütle değişebiliyor. Enceladus'da buzun altında buzdan daha yoğun olan maddenin su olması akla en yatkın çözüm olarak görülüyor. Kaplan çizgilerinin de muhtemel olarak yüzeye sızan su nedeniyle gerçekleştiği belirtiliyor. - L. Iess, D. J. Stevenson, M. Parisi, D. Hemingway, R. A. Jacobson, J. I. Lunine, F. Nimmo, J. W. Armstrong, S. W. Asmar, M. Ducci, and P. Tortora. The Gravity Field and Interior Structure of Enceladus. Science, 4 April 2014 DOI:10.1126/science.1250551


Bugünün en iyi şarjlı piller bile eninde sonunda şarj yeteneklerini kaybediyor ve sonunda çevre için toksik oluyorlar. Buna rağmen yeni geliştirilen şarj edilebilir ve biyobozunur bir pil var. Hem yüksek enerji hem de maliyeti düşük olan bu yeni pil şekerden üretiliyor. Şeker doğada mevcut mükemmel bir enerji deposu. Bu nedenle şekerden enerji üretmenin doğal ve mantıklı olduğunu düşündük, Virginia Tech'den Prof. Percival Zhang. Zhang'ın bu şeker pili ilk deneysel pil olmamakla beraber , enerji yoğunluğunun diğerlerinden katlarca fazla olduğunu belirtiyor. Aslında bu enzimatik bir yakıt hücresi, yakıt olarak nişastasının hidrolizi ile elde edilen maltodekstrin kullanıyor. Ayrıca anot pahalı olmayan enzimlerden üretilerek, normal pillerdeki platine göre daha ucuza geliyor. Maltodekstrin havayla birleştiğinde, su ve elektrik üretiyor. Hidrojen yakıt hücrelerinin aksine, şeker pilleri yanıcı ve patlayıcı özelliğe sahip değil. Bu nedenle hem daha ucuza hem daha güvenli bir enerji kaynağı oluyor. Zhang gelecekte pilleri biten kullanıcıların sadece şeker ekleyerek yeniden pillerini dolduran kullanıcılar hayal ettiğini belirtiyor. Bu aynı kartuşu biten yazıcıya mürekkep koymaya benzeyecek. Prof. Zhang 3 yıl içinde en küçük elektronik cihaza kadar pek çok cihazda bu teknolojinin kullanılabileceğini umuyor. Şekerden pil üretme fikri oldukça ilginç olsa da, bugün kullandığımız şarjlı ya da şarjsız pillerin doğa için oldukça büyük risk teşkil ettiğini belirtmekte fayda var. Siz siz olun pilleri ve bataryaları çöpe atmayın, çünkü 1 kalem pil 1 metreküp toprağı kirletir. Artık pek çok teknoloji mağazasında ve duyarlı kurumlarda pil çöpleri var, lütfen biten pilleri toplayıp oralara götürün.


İngiltere ve ABD'den bilim insanları, petrol yerine şekerden elde edilen kimyasallarla, çok iyi mekanik özelliklere sahip sürdürülebilir plastik üretilebileceğini gösterdi. Bu devrimsel çalışma sayede petrole bağımlı olmayan sürdürebilir plastikler üretilebilir. Birmingham Üniversitesi ve Duke Üniversitesi'nden araştırmacıların yer aldığı araştırmada şeker alkollerinden daha sürdürülebilir plastikler üretilebileceği gösterildi. Malzemelerden şekerden elde edilebildiğinden, plastik üretiminde görülmemiş fırsatlar ortaya çıkabilir. Bilim insanları İzoidit ve izomannit adlı iki bileşiğin içerdiği rijit atom zincirleriyle yeni nesil polimerler üretilebileceğini gösterdi. İzoidit tabanlı polimer sertlik ve işlenebilirlik açısından yüksek sınıf endüstriyel plastiklere benziyorlar. İzomannit sağlamlık açısından, yüksek sınıf plastiklere benzer dayanım ve sağlamlığa sahipken, deformasyon sonrası tekrar eski haline dönebiliyor. İki malzemenin karakteristikleri de yaygın olan pulverizasyon ve ısıl işlem gibi geri dönüşüm metotlarıyla kazanılabiliyor. Maddelerin uzun zincirli olması fiziksel özelliklerde büyük farklar oluşmasına neden olabiliyor. Malzemelerin benzer olması, farklı oranlarda birleşmelere imkan vererek polimer yapısında önemli avantajlar sağlayabilir. Araştırma ekibi bilgisayar modelleme kullanarak bileşiklerdeki eşsiz atom dizilimini nasıl sağlayacaklarını buldular. Yani stereokimya kullanarak iki yapıtaşı molekülü birleştirerek, mekanik özellikleri ayarladı ve bozunma hızlarını hesapladı. Böylece mekanik performanstan feragat etmeden istenin bozunma hızlarında sürdürülebilir plastik yapılabildi. Elde ettiğimiz veriler, stereokimyanın nasıl kullanarak, sürdürülebilir malzemelerin tasarımında nasıl inanılmaz mekanik özellikler elde edilebileceğini gösteriyor. Duke Üniversitesi'nden Prof. Dr. Matthew Becker. Araştırmacılar bu teknolojinin patentini aldı ve ticarileştirmek için ortak arayışına girdi. Bilim insanları sürdürülebilir plastiklerin maliyetlerini azaltmak ve malzemenin çevreye etkisinin araştırılması gerektiğini belirtiyor. Yani halen yapılacak çok iş var.


Amerikalı bilimadamları içi kanamayı durdurabilen nano parçacıklar keşfettiler. Nano parçacıklar damardan direk enjekte ediliyor ve vücudun doğal pıhtılaşma prosesini etkinleştiriyor. Kazalarda ve yaralanmalarda geçen sürede iç kanama engellenerek yaralılar hastaneye kadar yaşatılabilecek. Amerikan Kimya Topluluğu toplantısında konuşa Erin Lavik ekibinin Cleveland Case Western Reserve Üniversitesi'nde merkezi sinir sisteminin tedavisi üzerinde çalışırken bu projeye başladığını belirtiyor. Hemorhajik inme üzerinde çalışırken kanamayı durdurarak inmeyi durdurabileceğimizi düşündük. diyor. Normalde donmuş trombosit veya biyoteknoloji türevi tekniklerle pıhtılaşma sağlanabiliyor fakat bu yöntemlerin komplikasyonları oldukça çok. Üretme ve depolama problemleri nedeniyle pahalı ve stabil değil. Bu nedenle ekip nano parçacıkları poli etilen glikolle kaplayarak doğal pıhtılaşmayı stimüle ederek , kanamayı durdurdu. Bu şekilde bağışıklık sisteminden moleküller kurtularak, trombositleri aktive etti. Bu basit peptitler sadece bir iki amino asit uzunluğunda ve herkesin vücudunda temelde biri bulunuyor trombositleri bağlayarak pıhtılaşmaya yardımcı olup, kanamayı durduruyor. Yaralanmış bölgeye bir kez ulaşınca pıhtıyla trombosit arasında bağ kurarak,normalde ölüme neden olabilecek kanamaları durduruyor. Fareler üzerinde yapılan deneylerde ana arterlerde olan kanamalar baz alındığında, nano parçacıklar olmadan farelerin yarısı 1 saat içinde ölürken, nano parçacıklar olduğundan farelerin % 80 i hayatta kalıyor.Araştırmada en önemli problemin kanamanın olduğu bölgeye maddeyi ulaştırmak olduğu, halen çözülmesi gereken bazı problemler olduğu belirtiliyor. Nano parçacıkların zehirli olmadığı ve vücuttan bir kaç gün içinde temizlendiği belirtiliyor. Araştırmanın geleceğinin parlak olduğu ve problemlerin çözülebileceği belirtiliyor.


Farklı Üniversitelerden oluşan bir ekip, UC Santa Barbara' da yüksek güçlü lazeri bilim adamlarının atomik seviyedeki çalışmak için kullandıkları bir cihazı çarpıcı biçimde geliştirmek için kullandı. Ekip elektron paramanyetik rezonans spektrometresini kullanarak, serbest radikallerdeki ve azot atomlarının elmas içindeki sakladıkları elektron spinlerini araştırabildi. Gelişme ile moleküler dünyadaki perdeler kalkarak, bilim adamlarına molekülleri yüksek çözünürlükte görme imkanı sağlayacak. Ekip Güney Kaliforniya Üniversitesi ve Florida Eyalet Üniversitesi' nden araştırmacılardan oluşuyor. Bulgular bu hafta Nature dergisinde yayınlandı. Biz dünyanın ilk serbest elektron lazer enerjili EPR spektrometresini yaptık. Bu ultra yüksek frekanslı lazerle donatılmış yüksek güçlü EPR sistemi bize çok iyi zaman çözünürlüğü veriyor. Örneğin; biyolojik molekülleri hareket halinde görüntüleyebiliyoruz. diyor Güney Kaliforniya Üniversitesi Kimya Bölümü'nde Yrd. Doç. Susumu Takahashi, Nature dergisindeki yayının başyazarı. Yüksek güçlü lazer kullanarak, araştırmacılar EPR spektroskopisinde önemli bir gelişme sağladılar. EPR elektromanyetik radyasyon ve manyetik alanlar kullanarak elektronları uyarıyor. Uyarılan elektronlar elektromanyetik radyasyon yaratarak, hedeflenen moleküllerdeki detayları açığa çıkarıyor. EPR spektroskopi onlarca yıldır mevcut. Fakat elektromanyetik radyasyonla elektronları uyarmak sınırlandırıcı bir faktördü.EPR yüksek manyetik alanlarda ve frekanslarda daha güçlü oluyor ve elektronlar enerjiyle titreşerek sürekli dalgalara karşı geliyor. Bugüne kadar, bilim adamları EPR' ı ancak düşük GHz' lerde çalışabiliyordu. Fakat yeni geliştirilen serbest elektron lazeri, vuruşlu elektromanyetik radyasyon yayarak, 240 GHz elektromanyetik radyasyon gücü yaratıyor. Yeni yapılan lazer sayesinde bilimde yeni bir çığır açılacağı ve böylece yeni ilaçlar ve daha verimli güneş pilleri yapılabileceği belirtiliyor. - S. Takahashi, L.-C. Brunel, D. T. Edwards, J. van Tol, G. Ramian, S. Han, M. S. Sherwin. Pulsed electron paramagnetic resonance spectroscopy powered by a free-electron laser. Nature, 2012; 489 (7416): 409 DOI:10.1038/nature11437


Duke Üniversitesi'nde mühendisler biraz plastik yaprak ve birkaç katlama ile Dünya'nın ilk üç boyutlu akustik görünmezlik pelerinini yaptı. Bu alet ses dalgalarını yeniden yönlendirerek ses dalgaları tarafından görünmez kılınıyor. Akustik perdeleme cihazı üç boyutlu tasarlandığından ses dalgası nereden gelirse gelsin sonar olarak görünmezlik salıyor. Gelecekte mimari akustik ve sonar görünmezlik açısından kullanılabileceği belirtiliyor. Bu özel numara sayesinde bir nesne ses dalgalarından gizlenebilir. Eğer bu pelerinin bir nesnenin etrafına koyarsanız ses dalgaları önlerinde hiçbir engel yokmuş gibi devam edebiliyor, diyor Duke Üniversitesi'nden Elektrik ve Bilgisayar Mühendisliği'nden Profesör Steven Cummer. Cummer ve meslektaşları bu hedefe ulaşmak için meta materyaller kullanarak-doğal materyallerin tekrarlayan dokularla kombinasyonunu kullanarak natürel olmayan malzeme özelliklerine ulaştılar. Böylece biraz plastik ve hava kullanarak yeni nesil bir akustik pelerin oluşturuldu. Böylece pek çok tekrarlayan deliğe sahip plastik tabakalardan oluşan bir piramit ortaya çıktı. Bu illüzyonu yaratmak için ses dalgaları yansımayacak şekilde sadece dalgaların yörüngesini değiştirebilecek bir yapı kullanıldı. Bu aleti test etmek için araştırmacılar küçük bir kürenin içine aleti koyarak farklı açılardan ses dalgaları verdiler. Bir mikrofon kullanarak dalgaların havadaki hareketlerinin bir haritasını çıkardılar. Sonuçlar ise hiçbir ses dalgasının yüzeyden yansımadığını gösterdi. Yakında su altı içinde bu sistemin denenebileceğini belirten Cummer bu aletin pek çok ticari uygulaması olabileceğini düşünüyor. Bu tasarımın konser salonları ve oditoryumlar için de yararlı olabileceği düşünülüyor. - Lucian Zigoneanu, Bogdan-Ioan Popa, Steven A. Cummer. Three-dimensional broadband omnidirectional acoustic ground cloak. Nature Materials, 2014; DOI: 10.1038/NMAT3901


Sibirya'nın en ırak bölgelerinden birinde dev bir çukur keşfedildi. Dünyanın sonu adı da verilen bölgede bilim adamlarından oluşan bir ekspedisyon ekibi incelemeye başladı. Rusya'nın en kuzey bölgelerinden biri olan bölge Grönland'a oldukça yakın. Dipsiz kuyu 80 metre genişliğinde ve muhtemelen sıra dışı bir termal bir olay nedeniyle oluştu. Kraterin 2 yıl öncesinde oluştuğu düşünülse de nasıl oluştuğu bilinmiyor. Rusya Afet Bakanlığı ve ve Rusya Bilimler Akademisi'nden yetkiler MI-8 helikopterleriyle yola çıkarak çukurdan olabildiğince su-hava ve toprak numunesi toplamaya çalışacak. Bovanenkovo gaz bölgesine 30 km uzakta olan olan krater Rusya'nın kritik petrol ve gaz yatakları oldukça yakın. 700 km'lik alan boyunca permafrost adı verilen donmuş toprak bölge arkeolojik açıdan büyük önem taşıyor. Çünkü bu bölgede tüylü mamut iskeletleri bulundu . Bölgede bu kadar büyük bir çukurun açılmasına neyin ne olduğuna ilişkin UFO'lardan başka varlıklara kadar pek çok gülünç iddia olsa da bu bölede tuz ve gaz karışımından dolayı global ısınma kaynaklı bir yer altı patlamasının muhtemel olduğu düşünülüyor. Ayrıca kraterin etrafındaki toprağın bu şekilde fırladığı da düşünülüyor. Afet Bakanlığı'nın konuşmacısı, kesinlikle bu meteor değil. Henüz detay yok, diyor. Teoriye göre yer altı gazları yandı ve patladı. Global ısınma ile permafrost erimeye başladı ve büyük oranlarda doğal gaz salındı bu aynı şişe kapağını açılması gibi bir etki gösterdi. Yamal bölgesindeki araştırmanın sonucu bilim insanları tarafından verilene kadar kesin bir şey söylemek mümkün değil gibi gözüküyor. Yeni Not: Rusya'da bulunan gizemli deliğin global ısınmayla alakalı olduğuna ilişkin görüşler artmakta. Deliğin eriyen permafrost toprağın çökmesiyle düşünülüyor.


Sibirya' da 30,000 yıldır yerin altında donmuş halde pithovirus adı verilen dev bir virüs keşfedildi. Sibirya'nın kuzey doğusunda ekstrem soğukların yaşandığı Chukotka özerk bölgesinde bulunan dev virüs, Information Genomique et Structurale laboratory , Biologie a Grande Echelle laboratory , Genoscope ve Russian Bilimler Akademisi'nin işbirliği sayesinde bulundu. İnsanlara ve hayvanlara zararı olmayan virüs amfora şekli ve büyüklüğü itibariyle Pandoravirüsü anımsatsa da bu virüs genomu ve replikasyon mekanizmasıyla farklılık gösteriyor. Bu çalışma sayesinde dev virüslere üçüncü bir familya eklenecek. Megaviridae(2003' de bulunan Mimivirüs tarafından temsil edilen) ve Pandoraviridae familyalarında dev virüsler olarak temsil edilen ( 0,5 mikron çapa ulaşabilen optik mikroskopla görülebilen virüs türleri) ve sınıflandırılan dev virüsler çok uzun genetik zincirlere sahipler. Normalde Grip veya HIV gibi virüsleri ancak 10 gen uzunluğunda olurken bu virüsler oldukça uzun bir genetik diziye sahipler. Bu virüslerin genomları çoğu bakteri türünden bile daha uzun olabiliyor. Chukotka özerk bölgesinde keşfedilen dev virüsün 30,000 yılda daha yaşlı olması araştırmacıları heyecanlandırdı. Virüs Pithovirus sibericum olarak adlandırıldı. Başlarda amfora şeklinden dolayı bilim insanları virüsün Pandoravirüs ailesine ait olduğunu düşündü. Fakat genom analizi sonucunda hiçbir genetik akrabalık olmadığını gördüler. Pithovirüste 500 gen varken, Pandoravirüste 2500 civarı gen var. 1,5 mikrona 0,5 mikron boyunda olan virüsün protein analizi yapıldığında ise Pandoravirüsle bir iki protein dışında benzerlik bulunamadı. Diğer primordiyal fark ise ise amoeba hücrelerine nasıl replikasyon oldukları ile ilgili. Normalde Pandoravirüs hücre çekirdeğine replikasyon olmak için pek çok fonksiyona ihtiyaç duyarken, Pithovirüs hücreyi sitoplazmadan enfekte ederek çoğalıyor. Yeni virüs Megaviridae ailesindeki büyük DNA'lı virüslere benzer şekilde davranıyor. Pandoravirüsten daha küçük bir genoma sahip olmasına rağmen, Pithovirus ameoba hücresel mekanizmasına daha az bağımlı. Konak hücrenin bağımsızlığından dolayı ne genomun büyüklüğüyle ne de aktardıkları parçacık büyüklüğüyle alakalı olmadığı anlaşılıyor. Pithovirüsün derinlemesine analizi gösterdi ki bu virüs dev virüslerle nerdeyse hiç bir ortak özelliğe sahip değil . İşte bu nedenle bu dev virüs tümüyle yeni bir familyanın ilk üyesi oluyor. Sonuç olarak araştırmada virüslerin toprağın donmuş tabakasında 30,000 yıldan daha fazla yaşayabileceği de anlaşılmış oldu. İşte bu bulgular global ısınma ile madencilik ve enerji arayışında alınan yolda önemli sağlık risklerinin doğabileceğini gösterdi. Yani bu bölgelerde çalışanlar ve yaşayanlar geçmişten gelen virüsler nedeniyle hasta olabilirler. - M. Legendre, J. Bartoli, L. Shmakova, S. Jeudy, K. Labadie, A. Adrait, M. Lescot, O. Poirot, L. Bertaux, C. Bruley, Y. Coute, E. Rivkina, C. Abergel, J.-M. Claverie.Thirty-thousand-year-old distant relative of giant icosahedral DNA viruses with a pandoravirus morphology. Proceedings of the National Academy of Sciences, 2014; DOI: 10.1073/pnas.1320670111


Güney Kore'den bilim insanları sigara izmaritlerini bilgisayar,avuç içi cihazlar, elektrikli araçlar ve rüzgar türbinlerde enerji depolamaya yarayacak yüksek performanslı bir materyale dönüştürmenin yolunu buldular. Normalde hiç bir değeri olmayan izmaritlerden geliştirilen malzeme sayesinde, süper kondansatörler kaplanarak yüksek miktarda enerji depolama kabiliyeti kazandırılabiliyor. Bu sayede sigara izmaritlerinin yarattığı çevre kirliliği engellenebilecek. Dünyada her yıl 5,6 trilyon izmarit (766,571 metrik ton) çevreye yayılıyor. Yeni geliştirilecek teknikle sigara izmaritleri karbon tabanlı yüksek performanslı bir maddeye tek adımlı bir işlemle dönüştürerek, toplumun enerji ihtiyaçlarını karşılayan yeşil bir çözümün yaratacağız, Seul Ulusal Üniversitesi'nden Prof. Jongheop Yi. Karbon süper kondansatörlerde kullanılan en popüler malzeme çünkü, yüksek yüzey alanı, yüksek elektriksel iletkenlik , dengeli ve düşük maliyete sahip. Süper kapasitör üretiminde maliyeti düşürmek için çalışan bilim insanlarının sigara izmaritlerini seçmesi aslında mükemmel . Araştırmacılar, çoğunlukla selüloz asetat fiberden üretilen sigara filitreleri çoğunlukla karbon tabanlı materyallerden piroliz yöntemiyle tek adımda üretiliyor. Yanma prosesi sonucunda karbon tabanlı materyallerden ufak gözenekler içeren süperkapasitif materyaller geliştiriliyor. Yüksek performanslı süper kondansatör maddesi büyük yüzey alanına sahip olmalı. Elde edilen çok sayıda gözenek bunu sağlıyor, diyor Profesör Yi. Karbon tabanlı bu materyal elektrota tutturularak, üçlü elektrot sisteminde test edilerek materyallerin elektrolit iyonlarını nasıl emerek sonra geri bıraktığı görüldü. Bu materyal gerçekten yüksek miktarlarda elektrik enerjisi depolayarak, grafen ve karbon nanotüplerde açısından daha yüksek depolama kabiliyetine sahip olacakları. Ayrıca maliyet oldukça düşük olacak. Bu sayede elektrikli arabalara da gün doğabilir.


ABD'de yeni yapılan bilimsel bir araştırmada sigarayı bırakmak için en uygun yaşı ortaya çıkardı. Yapılan araştırmaya göre 35 yaşından önce sigarayı bırakan kişilerin ölüm oranlarıyla, aynı yaş aralığında sigara hiç içmeyenlerin benzer oranlara sahip olduğunu gösterdi. Örneğin 35 ila 44 yaş arasında sigarayı bırakan tiryakilerin , sigara içmeyenlere göre ölüm oranının % 21 daha fazla olduğu gözlendi. Ayrıca 45 ila 54 yaş arasında sigarayı bırakanların ölüm oranlarının, hiç sigara içmeyenlere göre % 47 daha yüksek olduğu gösterildi. Farklı ırk ve etnik gruplardan erkekler ve kadınlar arasında, güncel sigara tiryakilerinde tüm nedenlere bağlı ölüm oranının, hiç sigara içmeyenlerin oranına göre en az iki kat olduğu bulundu, diyor araştırmacılar JAMA Network Open dergisindeki yayında. Yapılan bu üçüncü büyük araştırma 35 yaşın sigarayı bırakmada optimal yaş olabileceğini gösteriyor. Yeni çalışmada ABD nüfusunun sağlığını izlemek için ABD Ulusal Sağlık Mülakat Anketi'nden ve ülkenin ölüm kayıtlarının bir veri tabanı olan Ulusal Ölüm Endeksi'nden elde edilen verileri kullandı. Analizde 1997 Ocak ile Aralık 2018 yılları arasında, yaşları 25 ila 84 arasında değişen 550,000 yetişkinin verisi kullanıldı. Bu testte halen sigara içenler, eski tiryakiler ve asla sigara içmeyenler yer aldı. Asla sigara içmeyenler tabiri ise ömürleri boyunca 100'den az sigara içenler için kullanıldı. Ulusal Ölüm Endeksi'ne göre, bu çalışmada deneklerinin yaklaşık 75.000'i 2019'un sonuna kadar öldü. Sigara içenlerle, hiç içmeyenler karşılaştırıldığında kanser, kalp hastalıkları ve akciğer hastalıklarına bağlı olarak daha yüksek ölüm oranları görüldü. Beyazlarda sigara içenler, hiç sigara içmeyenlerden üç kat daha yüksek yani, en yüksek tüm nedenlere bağlı ölüm oranını gösterdi. Hem Hispanik hem de Hispanik olmayan insanlar da dahil olmak üzere beyaz olmayanların sigara ölüm oranları, hiç sigara içmeyenlerin yaklaşık iki katı olmak üzere, biraz daha düşüktü. Bu, bu katılımcıların ortalama olarak günde daha az sigara içtiklerini bildirmeleri ile ilgili olabilir; daha ileri yaşlarda sigara içmeye başlamak ve beyaz deneklere kıyasla günlük sigara içme olasılığı daha düşük. Price, yorumunda, Bu sonuçlar bize, sigara içme yoğunluğunu azaltmanın tütün kontrol programlarının hedeflerinden biri olması gerektiğini hatırlatıyor dedi. Çalışma yazarları, en önemlisi, mevcut sigara içimi, ankete katılan tüm ırksal ve etnik gruplarda daha yüksek ölüm riski ile bağlantılıyken, sigarayı bırakmak, tüm gruplar için büyük ölçüde tersine çevrilmiş risklerle ilişkilendirildi diye yazdı. Özellikle 45 yaşına kadar bırakanlar aşırı ölüm riskini yüzde 90'a kadar azalttı ve 35 yaşından önce bırakanlar hiç sigara içmeyenlere çok yakın ölüm oranları gösterdi. Benzer şekilde, çalışma ayrıca, bir kişinin sigarayı bırakmasının üzerinden ne kadar çok zaman geçmişse, ölüm oranlarının hiç sigara içmeyenlerinkine o kadar yakın olduğunu bulmuştur. Price, yorumunda, 35 yaş sınırının olması, sigarayı bırakmaya çalışan genç sigara içenler için potansiyel olarak motive edici olabileceğini belirtiyor. Tabi ne kadar erken bırakırsanız sağlığınız için o kadar iyi olduğunu söylememize gerek yoktur umarım.


Kalp nakli için bekleyen binlerce hasta varken, yapay kalpler bir çözüm geçici bir çözüm olabilir. Buna rağmen, Amerikan Gıda ve İlaç Dairesi'nin onayladığı cihazlar dışarıdan yönetilen kalp atışlarını taklit ederek vücuda kan pompalayan rigid makinelerden ibaret. İşte Cornell Üniversitesi'nden araştırmacılar bir çeşit köpükten yapılma ve yumuşak yapay kalplerden daha yüksek kan pompalama hızına sahip yeni bir kalp ürettiler. Advanced Materials dergisinde yayınlanan araştırmada daha önce yumuşak robotikler ve yapay kaslardan ilham alınarak esnek silikon bir kalp yapıldı. Vücuda doğal olarak uyuyor ve organik dokulara hassas davranıyor. New Scientist'in raporuna göre Rigid yapay kalplerin aksine, bu köpük kalp gözenekli olduğundan içine hava geçebiliyor ve böylece kolayca attığından kan damarlarında ilerleyen kan kalbin atmasına imkan tanıyor. Bunun anlamı, bu kalbin tasarımı diğer yapay kalplerden çok daha basit. Vücudu etkilemeyecek metalden yapılma bir dış pompa sayesinde yapay kalbe doğru hava ve sıvı pompalıyor, köpüün etrafındaki ince plastik kaplama ise sızıntıdan koruyor. Köpük kalp umut vadeden bir proje olsa da, insanlara nakletmek için halen çok erken. Bu köpük sadece iki odacık içeriyor, fakat insan kalbi dört odacık içeriyor. Araştırmacılar insan vücudunda oluşabilecek yüksek sıcaklıklara karşı köpüğü henüz test etmediler. Bu yeni yumuşak yapay kalp diğer yapay kalplerden çok kan pompalayabilse de , halen sınırlı kabiliyete sahip. Yani kalp aşırı şişerse belki yırtılabilir. Araştırmacılar gelecek çalışmalarında köpüğün içeriğini değiştirerek yırtılmaya dayanıklı ve daha hızlı şişen bir kalp üretmeyi planlıyorlar. Kalp diğer yapay kalplerden daha hızlı kan pompalasa da ,diğerlerinde daha güçlü değil.


Yeni bir nano üretim tekniği sayesinde 4 inçlik(102mm) silikon plaka üzerinde milyonlarca fonksiyonel nano robot üretildi. Ayrıca bu yeni geliştirilen robotlar ,öncesinde gördüğümüz nano robotların hedefine yürüyerek gidebiliyor. Pennsylvania Üniversitesi'nden yrd. Doç. Dr. Marc Miskin tarafından ilk geliştirilen bu teknoloji teknolojide, Prof. Itai Cohen ve Paul McEuen ve araştırmacı Alejandro Cortese'in katılımıyla geliştirildi. Özel çok aşamalı nano üretim tekniği sayesinde birkaç hafta içinde 70 mikron boyunda milyonlarca robot üretilebiliyor ve bunların hepsi 10,2 cm'lik silikon kompozit plakada yer alıyor. Her robotun çok ince bir cam tabakası var, bu tabakada elektronik kontrol üniteleri ve oyulmuş iki ile dört güneş hücresi yer alıyor. Ayaklar ise biri platin ve diğeri titanyum tabakadan oluşan bir yapıya sahip. Lazer güneş hücrelerini aydınlattığında, elektrik akımı oluşarak ön ve arka ayakları hareket ettirmeye başlıyor. Bu akım nedeniyle platin genişlerken, titanyum rigid kalıyor bu sayede de ayaklar bükülüyor. Akım kesildiğinde, ayaklar geri düzeliyor. Bu hareket sayesinde robot ileri doğru hareket edebiliyor. Robotlar vücuda hipodermik iğneyle enjekte edilebiliyor. Yine vücuttaki hareketleri oldukça sınırlı olabilir, dışardan verilen lazer ışığı ancak tırnak altı gibi yerlerden yeterince geçebiliyor. Araştırmacı Miskin şimdi ultrason ve manyetik alan gibi farklı güç kaynaklarını kullanıp kullanamayacağına bakıyor. Ayrıca Pennsylvania ve Cornell'den meslektaşları robotların sensör, saat, ve kendi kendini kontrol edebilecek akıllı versiyonları üzerinde çalışıyor.


New South Wales Üniversitesi'nden bilim insanları kuantum bilgisayarların ana bileşenlerinden biri olan silikona, 30 saniyeliğine kuantum bilgiyi depolamayı başardı. Böylece klasik fiziğin temel prensiplerinden birini ihlal ederek, dolanık ve yüksek doğruluklu kübit çiftini ilk kez silikona yükledi. Bu gelişme sayesinde kriptografiden, ilaç tasarımına nerdeyse her alanda yeni nesil bilgisayarlar doğabilir. Bell eşitsizliği olarak bilinen matematiksel bağıntı iki güçlü parçacığın, klasik fiziğe hükmeden birbirinin sezgisel prensiplerini ihlal etmeden, ilişki kuramayacağına dair sınır koyar. Lokalite yani bir yerdeki nesneler sadece çevresindeki nesnelerden etkilenir ve gerçeklik fiziksel nesnelerin olsa da olmasa da var olacağını belirtir. Eğer iki kuantum parçacık iletişim kurarsa ya da dolanıklığa girerse , ilişkileri bu prensibi kırabilecek kadar güçlü olabilir ki, Einstein 'ın ünlü ihmal edilen teorisi belli mesafedeki tuhaf hareketine- spooky action at a distance neden olur. Eşitsizliği bozmadan dolanıklığa ulaştığımız kübit operasyonları için güvenilir ve kullanışlı bir davranışa erişiriz. Prof. Andrea Morello ve ekibi ilk kez Bell eşitsizliği ihlalini silikonda göstererek, güvenilir ve yüksek ölçeklenebilir kuantum bilgisayarlara imkan tanıdı. Bilim insanları bu amaca ulaşabilmek için fosfor atomunun elektron ve nükleer spinlerini kullanarak, silikon 28 izotopu substratını da kübitler yerine kullandı. Böylece dört muhtemel dolanıklık halini bu iki kübit arasında yüksek doğrulukla oluşturmayı başardı. Bel prensibine göre klasik parçacıklar arasındaki maksimum muhtemel ölçek 2'ye ulaşamazve maksimum muhtemel figür 2,83'ün biraz altındadır. Morello'nun ekibi 2,70'e yaklaştı. Yani % 96-97 doğrulukla ulaşıldı. Bu umut vadeden sonuç sayesinde cihaz silikona inşa edilerek, minyatürleştirme mümkün olabilir. Tabi yine bu cihaz, mutlak sıfıra yakın bir sıcaklıkta ve güçlü manyetik alan altında çalışabilir. Yani masaüstü bilgisayarlarımız için bu teknoloji halen çok uzak. Bir sonraki hedef iki farklı atomu dolanıklığa sokmak olacak. Ayrıca ekip yeni bir metotla 1 cm gibi büyük bir uzaklıkta atomları dolanıklığa sokmak istiyor. Araştırmacılar 4-5 yıla kadar 10 kübite ulaşmayı hedefliyorlar. Silikon üzerinde çalıştıklarından diğer araştırma gruplarına göre daha avantajlı bir konumdalar. Araştırma Nature Nanotechnology dergisinde yayınlandı.