Bu görevi sadece dört denkleme indirgemek için yapay zekayı kullanan fizikçiler, karmaşık kuantum malzemelerinin ortaya çıkan özelliklerini inceleme işini çok daha kolay yönetilebilir hale getirdiler. Bu bilgi işlem başarısı, kuantum fiziğinin en zorlu problemlerinden birinin, çok sayıda etkileşimli elektron içeren sistemleri tanımlamaya çalışan 'çok elektron' probleminin üstesinden gelmeye yardımcı olabilir. Aynı zamanda, katı hal malzemelerinde elektron davranışını tahmin etmek için gerçekten efsanevi bir araç olan Hubbard modeli geliştirebilir ve tüm bu süre boyunca maddenin süper iletkenlik gibi kullanışlı fazlarının nasıl oluştuğuna dair anlayışımızı geliştirir. Süperiletkenlik, bir elektron akımının engellenmeden bir malzeme içinden akması ve bir noktadan diğerine kayarken neredeyse hiç enerji kaybetmemesiyle ortaya çıkan garip bir olgudur. Böyle bir durum yaratmanın en pratik yolu, delicesine düşük sıcaklıklara dayanır. Süper iletkenliği oda sıcaklığına yakın bir yerde kullanmak, çok daha verimli elektrik şebekelerine ve cihazlarına yol açabilir. Daha makul koşullar altında süperiletkenliği elde etmek yüce bir hedef olarak kaldığından, fizikçiler elektronların çeşitli koşullar altında nasıl davranabileceğini ve dolayısıyla hangi malzemelerin uygun iletkenler veya yalıtkanlar oluşturduğunu tahmin etmek için modeller kullanmaya başladılar. Elektronların faaliyetleri, yalnızca çevrelerinden değil, yolda çarpıştıkları diğer elektronlarla etkileşim geçmişlerinden de etkilenen bir olasılık karmaşasıdır. Elektronlar etkileşime girdiğinde, 'dolaşık' hale gelebilir. Bir elektronun davranışını simüle etmek, bir model sistemdeki tüm elektronların olasılık aralığını bir kerede izlemek anlamına gelir, bu da hesaplama zorluklarını katlanarak zorlaştırır. Hubbard modeli, elektronların bir atom kafesi boyunca kafa karıştırıcı hareketini biraz da olsa doğru bir şekilde tanımlayan onlarca yıllık bir matematiksel modeldir. Sürekli artan bilgisayar gücüyle, araştırmacılar, temeldeki kafesin topolojisinin rolünü kavramalarına izin veren Hubbard model fiziğine dayalı sayısal simülasyonlar geliştirdiler. Örneğin 2019'da araştırmacılar, Hubble Modelinin süperiletkenliği aşırı soğuktan daha yüksek sıcaklıklarda temsil edebildiğini kanıtlayarak, araştırmacılara modeli sahada daha derin kavrayışlar için kullanmaları için yeşil ışık verdi. Bu yeni çalışma, gerekli denklem sayısını büyük ölçüde basitleştiren başka bir büyük adım olabilir. Araştırmacılar, fizikçilerin sıcaklık gibi özellikler değiştiğinde bir malzeme sistemindeki değişiklikleri keşfetmek için kullandıkları, renormalizasyon grubu adı verilen matematiksel bir aparatı iyileştirmek için bir makine öğrenimi algoritması geliştirdiler. İtalya'daki Bologna Üniversitesi'nden fizikçi Domenico Di Sante, ekibin geliştirdiği program hakkında Bu, esasen gizli kalıpları keşfetme gücüne sahip bir makine diyor. Araştırmacılar, veriye dayalı algoritmalarının, Hubbard modelinin dinamiklerini verimli bir şekilde öğrenip özetleyebileceğini, yalnızca bir avuç denklem kullanarak - dördü kesin olmak üzere -doğruluktan ödün vermeden gösterdiler. Verileri kullanarak makine öğrenimi programını eğitmek haftalar sürdü, ancak Di Sante ve meslektaşları, artık diğer yoğun madde sorunları üzerinde çalışmak için uyarlanabileceğini söylüyor. Simülasyonlar şu ana kadar kafes ağındaki nispeten az sayıda değişkeni yakalıyor, ancak araştırmacılar yöntemlerinin diğer sistemlere göre oldukça ölçeklenebilir olmasını bekliyorlar.


Kırkayak ile çıyan arasındaki fark nedir? Kırkayaklar her segmentin altına iki çift bacak yerleştirirken çıyanlar sadece bir çift bacak taşır. Bu, Latince bin ve ayak anlamına gelen kırkayak adına yansır ve onlara "bin bacaklı" takma adı verilir. Bir kırkayakta bugüne kadar bulunan en çok bacak 750 olduğu için, bu uzun bir süredir yanlış kullanılan bir takma isimdi, ama şimdi her şey değişti. Avustralya'nın Doğu Goldfields Eyaletindeki bir maden arama sondaj deliğinde yaklaşık 60 metre yerin altında bulunan kırkayak Eumillipes Persephone ile tanışın. E. Persephone türüne oranla bacak sayısı açısından çok daha gelişmiş. 1.306 bacağı bulunan canlı, tek bir hayvan üzerinde en fazla sayıda bacak ünvanını alarak bir rekora imza attı. Keşif Scientific Reports dergisinde yayınlandı. Fotoğraf: Kırkayaklar, vücutlarının her bölümünde iki çift bacak olması bakımından çıyanlardan farklıdır. Rekor kıran kırkayak türünün adı, Eumillipes Persephone, Yunanca doğru ve Latince bin ayak kelimesinden türetilmiştir. Bu çok ayaklı yaratığın tek "bin bacaklı" olduğuna bir göndermedir, çünkü 750'den az bacaklı tüm akrabalarının aksine, gerçekten binden fazla bacağa sahiptir. Persephone ismi ise, Yunan yeraltı tanrıçası onuruna seçildi. Persephone tamamen gözsüz ve pigmentasyonu yok. Pek çok tür troglomorfik olduğundan, yani tüm hayatlarını karanlıkta, yeraltında veya mağaralarda yaşadıkları için, gözleri olmadan keşfedilen ilk kırkayak değil. Tüm yaşamı zifiri karanlıkta, ışıktan bir haber geçtiğinden, muhtemelen gözlerini evrimsel süreçte kaybettiler. Myriapoda hayranları için heyecan verici bir haber daha var. Araştırmacılar E. Persephone'nin bulunduğu bölgenin olağanüstü bir biyolojik çeşitlilik deposu olduğunu vurguladı ve madencilik alanında bulunacak daha çok şey olduğunu umduklarını belirtti. Fotoğraf: E. Persephone'nin koni şeklindeki gaga kafası, ışıkta asla dışarı çıkmadığı için göze ihtiyaç duymaz. Çalışma yazarları, "Batı Avustralya'daki bu bölgeye troglomorfik Eumillipes türlerinin bulunup bulunmadığı belirsiz, ancak potansiyel olarak zengin bir keşif yolu" dedi.


Bilim insanları ilk kez bir dört bacaklı yılan fosiline rastlandığını söylüyor. Daha önce arka bacakları olan yılan fosilleri bulunmuştu. Ancak bunun, modern yılanların atası olduğuna inanılıyor. Ayrıca yılanların denizden gelmediği tezini de güçlendiriyor. Fosil bu hayvanların yüzmeye değil, delik açmaya adapte olduklarına işaret eden izler taşıyor. Bu da yılanların karada evrim geçirdiği tezini destekliyor. Araştırmanın sonuçları bilim dergisi Science'ta yayımlandı. İngiltere'deki Bath Üniversitesi'nden Dr Nick Longrich, "Yılanların deniz canlılarından türedikleri tezi giderek zemin kaybediyor. Bu bilinen en ilkel yılan fosili ve deniz canlısı olmadığı çok açık" dedi. BBC'ye konuşan Dr. Longrich, fosilin kuyruğunun palet şeklinde olmadığına dikkat çekerek, hiçbir yüzgeç işaretinin bulunmadığını, uzun gövde ve kısa burnun toprak kazan hayvanlara özgü özellikler olduğunu vurguladı. 19,5 santimetrelik fosile Tetrapodophis amplectus adı verildi. Hayvanın ön ayakları 4, arka ayakları da 7 milimetre uzunluğunda. Hayvanın, vücuduna oranla daha zayıf kalan bacaklarını yürümek için değil, avını kavramak için kullandığı tahmin ediliyor. Dinozorlarla aynı dönemde yaşayan hayvanın midesindeki kalıntılar, hayvanın son avının bir başka omurgalı canlı olduğuna işaret ediyor.


Çift başlı köpek balığından, kafası disko toplu gibi yanıp sönen örümceğe kadar, yılın en garip hayvanlarını sizler için listeledik. 2016 yılına damga vuran bilimsel gelişmeleri incelemek isterseniz, sizler için derlediğimiz bilimsel gelişmeleri buraya tıklayarak okuyabilir ve hafızanızı tazeleyebilirsiniz.


Tesla ve SolarCity tarafından geliştirilen güneş panelleri alıştığımız güneş panellerinin aksine demir yığınlarını andırmıyor. AP Thailand tarafından geliştirilen ve 'The Unusual Football Field' adlı verilen futbol sahaları alıştığımız futbol sahalarından biraz farklı. Dikdörtgen olmayan futbol sahalarının üretilme amacı ise yer kıtlığı. Goodyear tarafından geliştirilen tekerlekler araçların birçok yönde hareket edebilmesine imkan sağlıyor. Eagle 360 tekerlekleri otonom araçlar için tasarlandığından yakın zamanda yollarda görmemiz mümkün görünmüyor. Kapı kilitleri ve güneş panelleri gibi özellikleri olan Better Shelter dört saatten az bir zamanda inşa edilebiliyor. Şimdilerde mülteciler için kullanılan Better Shelter farklı özellikler eklenerek iyileştirilmeye çalışılıyor. HarvestPlus ve CIP'teki bitki bilimciler, Afrika ülkelerine A vitamini açısından zengin olan biyolojik takviyeli tatlı patates üretmeleri için yardımda bulunuyor. Medtronic tarafından geliştirilen yapay pankreas bir iPod büyüklüğünde. Vücuda takıldığında her beş dakikada bir kan şekeri seviyenizi ölçüyor ve ihtiyacınız olan kadar insülin takviyesi yapıyor. Çin 2016'nın Eylül ayında Tiangong-2 adlı uzay istasyonunu uzaya göndermişti. Carlos Arturo Torres tarafından geliştirilen IKO, arkadaşlarıyla oyun oynamak isteyen çocuklar düşünülerek tasarlanmış bir protez.


Bu yıl, tüm şekil ve büyüklükteki hayvanlar, sahip olduklarını bilmediğimiz inanılmaz yeteneklerle bizi şaşırttı. Ağırlık kaldırmadan suyun altında yürümeye kadar, 2021'de bizi en çok etkileyen hayvan yeteneklerini derledik. Araştırmacılar, bir Elysia deniz salyangozunun aşırı rejenerasyonunu belgelemek için, bir deniz salyangozunun boynundaki doğal bir oluğun etrafına bir tasma bağladılar. Deniz salyangozu vücudunun çoğunu atarak kurtuldu. Başsız vücut ölürken, kafa vücudun geri kalanını 17 gün içinde yeniledi. Muhteşem bir tüm vücut rejenerasyonu başarısıyla, bazı Elysia deniz salyangozları sadece kafalarından yeni bir vücut büyütebilir. Bu başarı, hayvanlar parazitlerle dolup taştığında ve yeni bir başlangıca ihtiyaç duyduğunda kullanışlı olabilir. Kafa kendiliğinden ayrılır, sürünerek uzaklaşır ve kalp de dahil olmak üzere tamamen yeni bir vücut oluşturur. Bunlar, kendilerini bu kadar çok yenilediği bilinen, kalbi olan tek hayvanlardır. Araştırmacılar, sincapları, daldan dala, yere düşmeden nasıl atladıklarını incelemek için yapay bir orman engel parkurundan atlamak üzere eğittiler. Yüksek hızlı kamera görüntüleri, sincapların sadece birkaç sıçramada iniş yapmayı öğrenebildiğini ve bir uzuvdan atlamaya karar verirken hem dal bükülmesini hem de mesafeyi dikkate alabildiğini gösterdi. Hepimiz sincapların ölüme meydan okuyan manevralar yaptığını gördük, ama şimdi kemirgenlerin gösterilerini nasıl yaptıkları hakkında daha fazla şey biliyoruz. Parkurun ustaları sincaplar, zıplarken dalların bükülmesini ölçer. Araştırmacılar, kemirgenlerin inişleri yavaşlatmak ve sabitlemek için parkur tarzı atlamalarda bu yöntemi kullandığını buldu. Fotoğraf: Kahverengi bir dul örümceği, ağa hapsolmuş sıradan bir garter jartiyer yılanını yiyor. Bu yıl yırtıcı ve av kavramlarını alt üst ederek hayvanların şaşırtıcı şekillerde birbirlerini yediği görüntüleri ortaya çıkardı. Araştırmacılar, 11 örümcek ailesinden 40'tan fazla türün yılanları, kendi boyutlarının 30 katına kadar yılanları avlamak için yapışkan ipek ağlarını ve zehirli ısırıklarını kullandığını buldu. Doğu Afrika kıyılarındaki bir takımada olan Seyşeller'de, bir kaplumbağa yuvasından düşen genç bir kuşu avladı, öldürdü ve yedi. Bir Seyşeller dev kaplumbağası, kaplumbağaların nazik otoburlar olduğu gerçeğini unutmuş görünüyor. Kaplumbağa avının belgelenmiş ilk örneği olan bir kuş yavrusunu takip ederken, yakalarken ve bütün olarak yerken görüldü. Su böceği, su yüzeyinin alt tarafı boyunca yürür. Böceğin karnı boyunca görünen ince kabarcık, onu yüzeye sabitlemeye ve bir oksijen kaynağı sağlamaya yardımcı olabilir. Bir su avcısının su üzerinde yürüme yeteneği yeterince inanılmazdır, ancak küçük su leş yiyici böceği senaryoyu ters çevirir: Suyun üzerinde baş aşağı yürür, su yüzeyine aşağıdan tutunur. Böcek, karnını su yüzeyinin alt tarafına tutturmak için küçük bir hava kabarcığı kullanabilir, ancak suyun yüzey gerilimini kırmadan nasıl adım attığı şimdilik bir sır olarak kalıyor. Bir dişiyi ayrıntılı bir şarkı ve dansla etkilemeye çalışmanın sonunda, erkek lir kuşu dikkat çekici bir güzellik ortaya çıkarıyor. Sesi, farklı türden pek çok kuşun telaşlı cıvıltılarını ve kanat vuruşlarını taklit eder. Bu daha önce kuşlarda görülmemiş bir taklit hüneri. Erkek bir lir kuşu, Avustralya orman evinde duyduğu neredeyse her sesi, hatta elektrikli testereleri ve kameraları bile taklit eden mükemmel ses yetenekleriyle adının hakkını veriyor. Şimdi bilim adamları, kuşu aynı anda birkaç başka kuş türünün seslerini taklit ederek kaydettiler. Lir kuşu bilinen, bu yeteneğe sahip bilinen tek hayvan oldu. Lir kuşu, özellikle birden fazla alarm çağrısını taklit ettiğinden, araştırmacılar, aynı zamanda bir alarm mı çalmaya mı yoksa sadece arkadaşları için mi gösteriş yapmaya çalıştığından emin değiller. Bir laboratuvar kutusunda çekilen görünteki bir örümcek, ziyafet çekmek için çok daha büyük bir hamamböceği yakalamaya çalışır. Örümcek, ağı, hamamböceğinin tüm ağırlığını taşıyıncaya kadar, mücadele eden hamamböceğine birbiri ardına ağlarıyla bağlar. Ardından örümcek, avın ağırlığını ağın ana kısmına doğru çeken daha kısa ve daha kısa iplikler eklemeye devam eder. Yenilikçi bir ağ sistemi yaklaşımında, kara dullar da dahil olmak üzere bazı örümcekler, yalnızca ipek ipliklerini kullanarak ağır avlarını ağlarına çekebilir. Araştırmacılar, örümceklerin ana ağlarından kertenkeleler gibi büyük avlara her bir iplik bir öncekinden biraz daha kısa olacak şekilde ipliklerini zincirle bağladıklarını ve böylece esnek ipeğin ödülü yavaşça sardığını gözlemlediler. Fotoğraf: Maceracı Charles Francis Hall'un 1865 tarihli bir kitabında yer alan bu resimde, bir kutup ayısı bir deniz aygırı öldürmek için bir kaya kullanıyor. Bazıları bu davranışların sadece hikayelerde olduğunu düşündü, ancak bu yılki araştırmalar öyle olmadığını gösteriyor. Hayvanlar tarafından alet kullanımının ürkütücü bir örneğinde, kutup ayıları bazen denizayılarını büyük taş veya buz parçalarıyla döverek öldürür. Inuit avcıları, uzun süredir kutup ayılarının avlarına bu şekilde saldırdığını bildirmiştir ve tarihi ve modern belgelerin gözden geçirilmesi, taş tutan kutup ayılarının gerçek bir fenomen olduğunu doğrulamaktadır. Bu, kutup ayılarını kargalar, şempanzeler, filler ve tabii ki insanlar da dahil olmak üzere alet kullanan hayvanlar listesine koyuyor.


Yeni robotlar insanlara evde, işyerinde ve hatta kamu hizmetinde araştırma konusunda bile yardım sözü verdi. Her yıl, sosyal medya yıldızlığı veya günlük yardımlar için bir dizi tuhaf ve harika robot ortaya çıkıyor. 2021'in en çok konuşulan robotlarından bazıları yeni olmamasına rağmen tasarım rötuşları, parça takasları veya yeniden tasarlanmış uygulamalarla güncellenmiş modellerdir. Bu uzun tamir süreci, robotik alanının eninde sonunda daha iyi hale gelmesini sağlar. Ancak bu yıl her robot sıcak bir şekilde karşılanmadı. Tesla, Ağustos ayında konsept makinesini duyurduğunda uzmanlar tarafından eleştirildi, çünkü kullanışlı, iyi bir robot geliştirmenin ne kadar sürdüğünü sarsıyor gibiydi. Halk, zarar verme potansiyelleri nedeniyle diğer bazı çıkışlar hakkında da büyük ölçüde şüpheciydi. Bu başarısızlıklar, gerçek dünya performansı ve alımı ile birleştiğinde, mühendislerin bu tür teknolojilerin insanlara evde, işte, hastanelerde, bilimsel araştırmalarda ve daha pek çok konuda yardımcı olmasını sağlamanın en iyi yollarını nasıl bulduğunu ortaya koyuyor. 2021 sona ermişken sahneye çıkan havalı robotlardan bazılarına tekrar bakalım. Bazı robotlar, tekrarlayan veya insanlar için gerçekleştirmesi zor görevleri üstlenmenin yanı sıra, derin okyanustan uzaya kadar bilinmeyen dünyaları ve arazileri keşfetmeye yardımcı olur. 2021'de uçsuz bucaksız mavi denizlerde su altı görevlerine gönderilmek üzere birkaç suda yaşayan robot geliştirildi. Woods Hole Oşinografi Enstitüsü'nün Orpheus'u, araştırmacıların aşırı uçlardaki yaşamı daha iyi anlamalarına yardımcı olmak amacıyla bilgi ve örnekler toplamak için Dünya denizlerinin en karanlık derinliklerine girecek. Yüzeye yakın bir yerde serbest yüzen biyojeokimyasal Argo yüzücüleri, algler ve plankton tarafından üretilen oksijen miktarını başarılı bir şekilde ölçebildiklerini gösterdi. Bu deniz bitkileri, okyanus besin ağının temelidir, bu nedenle nasıl değiştiklerini ölçebilmek, ekolojik sağlığın bir portresini çizebilir ve balıkçılığın işleyişini bilgilendirmeye yardımcı olabilir. Tüm dünyada sürüklenen binlerce Argo yüzücüsü var. Bu arada yapay zeka destekli bir yeni gelen, açık okyanusa çarpmadan önce tank denemelerini henüz geçmedi. Caltech Otonom Güçlendirme Öğrenen Robot'un kısaltması olan CARL-bot, algoritmalar ve deneyimsel hafızadan yararlanarak güçlü okyanusta kendi başına gezinmeyi öğrenecek. CARL'nin son versiyonu pH, tuzluluk, sıcaklık ve daha fazlasını ölçmek için bir dizi bilimsel araç taşıyabilir. Robotun kullandığı yazılımın aynısı, bir gün derinlik sınırlamalarından bağımsız olarak suda yüzebilen biyonik denizanasını da çalıştırabilir. Mühendisler, özellikle doğanın en iyi tasarımlarından bir şeyler öğrenip taklit edebildiklerinde, her zaman tekerleği yeniden icat etmeye ihtiyaç duymazlar. 2021'de pek çok yeni robot ilhamını hayvanlardan aldı ve kuş dünyası popüler bir ilham perisiydi. Stanford Üniversitesi mühendisleri, inişi ağaç dalları gibi pürüzlü ve dokulu yüzeylere yapıştırabilen kuş bacaklı bir Quadcopter'ı tanıttı. Robot uzuvları pençeler, ayak pedleri, kıvrımlı ayaklar ve bükülebilir eklemlerle tamamlanmıştı. LEO adlı başka bir Caltech robotu, kuşların zorlu arazilerde manevra yaparken atlama ve uçma arasında geçiş yapma yeteneğinden sonra modellenmiştir. Quadcopter gibi, eklemli bacakları vardır ve kanatlarının yerine pervaneleri alır. LEO, kendisini dik tutmak için pervanelerini kullanır ve gevşek bir çizgide dengede kalabilmesi için bacaklarının konumunu ve yönünü ayarlar. Balık robotları 2021'de de ses getirdi. Virginia Üniversitesi'nden bir grup, kuyruğunu gerçek bir anlaşma gibi hareket ettiren bir ton balığı robotu ile çıktı. Araştırmacılar, bu kuyruk tasarımının bir gün geleceğin su altı araçlarını hareket ettirmek için kullanılabileceğini düşünüyorlar. Ton balığı robotu şimdiye kadar yalnızca tek başına yüzdü, ancak NYU Tandon'daki mühendisler tarafından oluşturulan bir bas robotu, diğer canlı balıklarla birlikte deneysel bir arenaya konuldu. Bu model, vahşi yakalanmış istilacı sivrisinek balıklarının korku tepkilerini test etmek için kullanıldı. Dünya'dan uzakta, karıncalar, Hollanda'daki Delft Teknoloji Üniversitesi'nden bir mühendis ekibine, Mars'ta gelecekteki insan yerleşimi için yer altı kolonilerini kazabilecek otonom, işbirlikçi robot sürüleri önermek için ilham verdiler. Karıncalar gibi, bu robotlar da komşularıyla iletişim kurar ve görevleri bölerler. Artık tüketiciler şirketlerin, sosyal medya platformlarının ve web sitelerinin kişisel verilerini toplayıp paylaşabileceğinin her zamankinden daha fazla farkındalar. Bu gizlilik endişeleri, robotların evlerde özerk bir şekilde çalışmasına izin verme konusunda bir temkinliliği beraberinde getiriyor. Örneğin, insanlar Amazon'un Gizmodo'sunun "küçük narkotik uşağı" olarak adlandırdığı dost canlısı robot asistanı Astro'ya pek hevesli değildi. Astro, bir evin kat planını ve aile üyelerinin yüzlerini ezberleme yeteneği eklenmiş, somutlaştırılmış bir Alexa gibi işlev görecekti.Ev robotları söz konusu olduğunda, daha basit makineler tüketiciler için daha işlevsel gibi görünüyor. Son olarak, robotlar giderek artan sayıda profesyonel görevin üstlenilmesine yardımcı oluyor. 2021'de bir yangın söndürme tankı robotu, uçan posta dağıtım robotu ve doktorlara sağlık malzemeleri teslim etmede veya havadan hayati değerleri ölçmede yardımcı olan hava robotları gördü. Haziran ayında, başka bir uçan robot, insan çığlıklarını tespit etmede ve bulmada etkili olduğunu kanıtladı. Bu, afetler sırasında arama ve kurtarma görevleri için tasarlanmış ürkütücü bir yetenekti. Ve Eylül ayında, Singapur polisi, küçük çaplı suç gözetleme robotlarını denedi. Aslında, Kuzey Amerika şirketleri 2021'de 2020'ye kıyasla daha fazla robot istedi. Endüstri grubu Association for Advancing Automation tarafından hazırlanan bir rapora göre, pandemi işgücü sıkıntısı nedeniyle değeri 1,48 milyar dolar olan 29.000 robot satın aldılar. Yemek hizmeti sektörü, sosyal mesafe politikaları uygulamaya konulduğunda teknolojiye ağırlık veren bir sektördü. Robot sunucular, boba yapımcıları ve kızartma aşçıları, az sayıda personele sahip mutfaklara yardım etmek için devreye girdi. Üniversite kampüslerindeki teslimat robotları, market alışverişlerini ve paket servisleri müşterilerin kapılarına kadar taşıdı. Pandemi sırasında belirli bir sosyal robot sınıfı da önemli bir rol oynamaya başladı. Yalnızlık-müdahale kampanyasının bir parçası olarak, birçok eyaletin üst düzey hizmet departmanları, yalnızca COVID'den tecrit etmek zorunda kalan yaşlı sakinlere robot evcil hayvan göndermeye başladı. Pille çalışan bu makineler mırıldanıp havlayabilir, kuyruklarını hareket ettirebilir veya devrilebilir. Sosyal robotlar için oldukça basitler, ancak nispeten düşük bir fiyat noktasında yapmaları gerekeni yaptılar, insanlarına arkadaşlık sağladılar.


Uzakdoğu'dan gelen haberlere göre Guangzhou'da robot garson çalıştıran iki restoran, robotların işine son verdi ve dükkanı kapattı. Bir başka restoran ise sadece tek bir robot ile yola devam etme kararı aldı. İşletme sahipleri ve garsonlar robotların yeterince yetenekli olmadığı konusunda hemfikir. İlk tecrübelere göre robot garsonlar, sipariş almak ve yemekleri taşımak konusunda yeterince başarılı değil. Söz konusu sıcak içecekler olduğunda ise sorun daha da büyüyor. Robotlar sadece sınırlı sayıda işi yapabiliyor ve işletme sahiplerinden biri robot garsonları bir daha hiç kullanmayacağını ifade ediyor. Robotların tanesi 50 bin yuan (yaklaşık 22 bin TL). Aylık belli bir elektrik ve yerine göre bakım/onarım masrafı çıkarıyorlar ama robot garson çalıştırmanın insanlara iş vermekten daha karlı olduğu belirtiliyor. Fakat yapılan işe bakıldığında şimdilik robotların daha verimsiz olduğu da açıkça görülüyor. Guangdong Teknoloji Üniversitesi'nden Zhang Yun, robotların endüstriyel üretim konusunda işe yaradığını ama sürekli insani etkileşim isteyen işler için henüz yeterli bir performans ortaya koyamadıklarını ifade ediyor. İşletme sahiplerine göre de robotların yaptığı en iyi şey içeri müşteri çekmek. Robotlar içerde pek işe yaramıyor.


Ancak bunları üretmek ve daha sonra veri toplamak masraflı ve zaman alan bir işlem. Şimdi Harvard'lı araştırmacılar, bu cihazları 3D yazıcı ile üretmeye imkan sağlayan yeni malzemeler geliştirdi. Entegre sensörler sayesinde de cihazlardan veriler kolayca toplanabiliyor. Yaklışık bir USB bellek boyutundaki çipli organlar canlı insan hücrelerini kullanarak, akciğer, bağırsak, plasenta ve kalp gibi insan organlarının fonksiyonlarını taklit ediyor. Hatta bazı kalp hastalıklarının organda yarattığı etki de bu yöntemle gözlenebiliyor. Bu teknoloji çok umut vaat eden bir teknoloji de olsa, çip üretmek hassas ve karmaşık bir süreç. Ayrıca veri toplamak için mikroskoplar ve yüksek hızlı kameralara da ihtiyaç duyuluyor. Harvard araştırmacısı Travis Busbee Yaklaşımımız, dijital üretimle bu iki zorluğa aynı anda çözüm üretmek üzerineydi. Çok malzemeli 3D baskı için yazdırılabilir mürekkepler geliştirerek, üretim aşamasını otomatik hale getirip cihazların karmaşıklığını artırdık. diye konuştu. Harvard ekibi altı özel üretim 3D yazdırılabilir malzeme geliştirdi. Bu malzemeler insan kalbi dokusunu içinde ince sensörler olarak şekilde üretmek için kullanılabiliyor. Bunlar tek seferde yazdırılabiliyor ve çip üzerindeki farklı bölgelerde farklı dokular kullanılabiliyor. Ekibin bir diğer üyesi Jennifer Lewis Birden fazla fonksiyonel malzemeyi geliştirip yazdırılan cihazlarda bir araya getirerek üç boyutlu baskının sınırlarını zorluyoruz. Bu çalışma, platformumuzun ilaç denemeleri ve hastalık modellemelerinde kullanılmak üzere tamamen işlevsel çipler geliştirmek için ne kadar uygun olduğunun bir göstergesi diye konuştu. Cihazların içine baskı esnasında yerleştirilen sensörler araştırmacıların dokuyu zaman içinde incelemesini ve toksinlerin organları uzun sürede ne kadar etkilediğini görebilmesini sağlıyor. Ekibin lideri Johan Ulrik Lind Kalp dokusu üzerindeki gelişmeleri ve hastalığın etkilerini inceleme konusunda genellikle araştırmacıların vücuda müdahale etmek dışında bir seçeneği kalmıyordu. Bu entegre sensörler sayesinde araştırmacılar sürekli veri toplarken dokular olgunlaşıp gelişebiliyor. Benzer bir şekilde bu sensörler toksinlerin zaman içindeki etkilerini de gözlemlemeye yardımcı olacak. diye konuştu.


Grönland köpek balıklarını araştıran Kopenhag Üniversitesi bilim insanları, hayvanların yaşını belirlemek için radyokarbon tarihleme yöntemini kullandı. Yapılan testler, dişi bir köpek balığının yaklaşık 400 yaşında olduğunu gösterdi. Araştırmada kazara balıkçıların ağına takılıp ölen 28 köpek balığını kullandıklarına işaret eden bilim insanları, diğer hayvanların yaşlarının da yaklaşık 300 olduğunu belirtti. Araştırmacılar, Grönland köpek balıklarının yılda 1 santimetre uzadıklarını ve ancak 150 yaşından sonra üremeye başladıklarını da ortaya çıkardı. Araştırmayı yöneten deniz biyoloğu Julius Nielsen, "Grönland köpek balıklarının olağanüstü hayvanlar olduğunu biliyorduk, ancak araştırma sonuçları bizim için bile sürpriz oldu." dedi. Atlas Okyanusu'nun kuzeyindeki soğuk ve karanlık sularda yaşamlarını sürdüren Grönland köpek balıkları, hemcinslerine oranla çok daha yavaş yüzmeleriyle tanınıyor.


Vücudumuz muhtelif hücre çeşitlerinden oluşur. Bir insandaki toplam hücre sayısı yaklaşık 100 trilyonu bulur. Ölen hücrelerin yenilenmesi ve yaralanan dokuların onarılması amacıyla hücreler bölünür. Karmaşık bir sistem, gerekli yerlerde uygun miktarda hücrenin üretimini ve doğru genetik bilgiyle donatılmasını sağlar. Hücrenin nereye ait olduğu, ne kadar bölünebileceği ve ne zaman öleceği bilgisi hücre çekirdeğine kayıtlıdır. Her bölünmede bu bilgi kopyalanıp yavru hücreye aktarılır. Bu işlem vücudumuzda her saniye milyonlarca kez tekrarlanır. Kontrollü olarak yapılan hücre bölünmesi, vücudumuzu işler halde tutmayı amaçlar. Genetik bilginin yanlış okunduğu durumlarda ise hücre mutasyona, bir başka ifadeyle kalıcı değişime uğrar. Mutasyona uğrayan hücrede, sağlıklı hücreye kıyasla bölünme ve vücuttaki işlevine dair farklı bilgiler kayıtlıdır. İhtiyaç olmamasına rağmen hücre bölünür. Bağışıklık sistemi hatalı hücreleri onaramaz, mutasyona uğrayan hücreler varlıklarını sürdürmeye devam eder. Kontrolsüz bölünme başlar ve kalıcı değişime uğramış hücreler çoğalır. Hücrelerin aşırı çoğalmasıyla uzmanların neoplazi adını verdikleri şişlik ve yumrular oluşur. Tümör meydana gelir. İyi huylu ya da kötü huylu olmak üzere iki türlüdür. Kötü huylu olduğunda tanı kanserdir. Kötü huylular hızla büyür. Bulundukları doku ve organın dışına çıkarak diğer organ ve dokulara da yayılıp zarar verebilir. Kanserin henüz fark edilmediği bir anda kan-lenf damarlarıyla vücudun başka noktalarına sıçrayabilir. Bu duruma "yer değiştirme" anlamında kullanılan metastaz adı verilir. Metastaz halinde genellikle akciğer, karaciğer ve beyin gibi organlar hedef alınır. Büyük şişlik ve yumrular oluşturabilmelerine rağmen iyi huylu tümörler daha yavaş büyür. Yayılmaz, sadece oldukları yerde büyüyebilir, damarlar aracılığıyla vücudun başka noktalarına sıçramazlar. Metastaza neden olmazlar. Genelde hayati tehdide yol açmazlar. Ameliyatla alındığında nadiren tekrar büyür. Her kanser vakası ölümle sonuçlanmayabilir. Erken tanı, tedavi şansını artırır. Kanserli hücler sağlıklı hücrelerin tipik özelliklerini yansıtarak kendilerini "görünmez" kılabilir. Böylece varlıkları tesbit edilmeden uzun süre kendilerini gizleyebilirler. Bir kanser hücresinin oluşumuyla kanser vakasının tesbiti için yıllar, hatta on yıllar geçebilir. Mutasyona uğramış kanser hücrelerinde sağlıklı hücreler için geçerli yaşlanma ve ölme döngüsü geçerli olmayabilir. Kanserli hücreler bir anlamda "ölümsüzdür". Ölüme yol açan, kanserin sonuçlarıdır. Kalıcı değişime uğramış hücrelerin tahrip ettiği organlar artık işlevini yerine getiremez hale gelir. Karaciğer kanserinde karaciğer görevlerini yerine getiremez. Vücutma arıtma vazifesi gören karaciğerin devre dışı kalması ölüme götürür. Aynı durum böbrek ve akciğerler için de geçerlidir. İlerleyen safhalarda vücudun oksijen gereksinimi karşılanamaz hale gelir. Aslında hemen her organımız hayati önemde bir göreve sahiptir. Kanser, onların görevini yapamaz hale gelmesine yol açar.


Yeni keşfedilen bir tüylü kara salyangozu türü, 99 milyon yıllık Mesozoyik kehribar parçasında mükemmel şekilde korunmuş halde bulundu. Tüylü yumuşakça, Latince küçük anlamına gelen "brevis" ve tüylü anlamına gelen "villosus" kelimelerinden türetilen Archaeocyclotus brevivillosus olarak adlandırıldı. Örnek ilk olarak 2017'den önce Burma'daki Hukawng Vadisi'ndeki bir kehribar madeninden toplandı. Klasik mikroskopi ve 3D X-ışını mikro bilgisayarlı tomografi kombinasyonu kullanılarak gözlemlenen salyangoz, 26,5 milimetre uzunluğunda, 21 milimetre genişliğinde, 9 milimetre boyunda ve kabuğu boyunca uzanan sadece 150-200 mikrometre uzunluğunda ince tüylere sahip. Salyangozun kabuğundaki minik tüylerin yakından görünümü. Birmanya kehribarından toplanan Cyclophoridae familyasının sekiz türünden altısının bu tüylü kabuklara sahip olduğu tespit edildi. Kabuğun en üst proteinli tabakasından oluşan bu ince tüyler, birkaç farklı familyadan hem yaşayan hem de soyu tükenmiş kara salyangozlarının kabuklarında alışılmadık bir durum değildir. Bu farklı familyaların yakınsak evrimi, tüylü bir kabuğa sahip olmanın önemli bir evrimsel avantajı olduğunu göstermektedir. Frankfurt'taki Senckenberg Araştırma Enstitüsü ve Doğa Tarihi Müzesi'nden ve Bern'deki Doğa Tarihi Müzesi'nden Dr. Adrienne Jochum, bir açıklamada, "hayvanların bitki saplarına veya yapraklarına daha iyi tutunma yeteneğini geliştirebilir - bu, günümüz salyangozlarında zaten gözlemlenmiş bir şey." dedi. Ek olarak Jochum, tüylerin, su damlacıklarının kabuğa yapışmasını sağlayarak ısıl düzenlemede rol oynadığının düşünüldüğünü açıkladı. Bir kamuflaj biçimi işlevini görürken ve hatta eş seçiminde rol oynarken, ayrıca asidik toprak ve yaprak döküntüsü tarafından erozyonun önlenmesine de yardımcı olmuş olabilirler. Kretase Burma kehribarında bulunan Cyclophoridae türlerinin çoğunda bu tür tüylerin varlığı, bunun kara salyangozlarının ata durumu olduğunu düşündürür. Tüyler, 252 ila 66 milyon yıl önce salyangozların sudan karaya geçişini gören Mesozoyik dönemde grubun karasallaşmasında rol oynamış olabilir. Myanmar kehribar, aksi halde organik materyalin parçalanmasına mükemmel şekilde uygun bir ortamda antik türlerin korunmasında büyük bir rol oynar. Kretase dönemine ait 2.000'den fazla benzersiz tür, yeni doğmuş yavrularıyla birlikte kaplanmış sıra dışı bir vivipar salyangoz da dahil, Myanmar kehribarında korunmuş olarak bulunmuştur. Bu ayrıntılı korumalar, araştırmacıların fosil kayıtlarındaki boşlukları doldurmasına ve uzun süre önce soyu tükenmiş örneklerin benzersiz fiziksel özelliklerini incelemesine olanak tanır.


Şubat ayında ABD Donanması, Lockheed Marting tarafından tasarlanan ve üretilen tamamen elektrikli bir lazer silahı olan Katmanlı Lazer Savunmasını ilk kez başarıyla test etti. Bu silahın amacı, ister havada ister denizde olsun, gelen ses altı füze hedeflerini etkisiz hale getirmek ve hatta yok etmektir. LLD, optik göz kamaştırıcı oluşturabilir, sensörleri devre dışı bırakabilir ve bir hedefi imha noktasına kadar ısıtabilir. Deniz Araştırmaları Ofisi tarafından ABD Ordusu'nun New Mexico'daki White Sands Füze Menzilindeki Yüksek Enerjili Lazer Sistemleri Test Tesisinde yürütülen testlerde, LLD sabit kanatlı hava araçlarını, dört pervaneli helikopterleri ve hatta yüksek uçakları takip edip vurdu. -Ses hızından daha yavaş hareket eden seyir füzeleri için bir vekil olan hızlı dronlar. Deniz Araştırmaları Komutanı Tuğamiral Lorin C. Selby yaptığı açıklamada, LLD gibi yenilikçi lazer sistemleri, deniz muharebe operasyonlarının geleceğini yeniden tanımlama potansiyeline sahip. Filoya dönüştürücü yetenekler sunuyorlar, çeşitli tehditleri ele alıyorlar ve mevcut savunma sistemlerini tamamlamak ve yüksek yoğunluklu çatışmalarda sürekli ölümcüllüğü artırmak için derin bir şarjörle hassas angajmanlar sağlıyorlar." dedi. Bu kadar verimli olması için cihaz, bir hedefi hem gözlemlemek hem de takip etmek ve ayrıca lazer ışınını çeşitli etkinlik derecelerine odaklamak için özel optiklerle donatılmıştır. LLD ayrıca izleme ve hedeflemeyi geliştirmek için tasarlanmış bir yapay zeka sistemi içerir. Bu, Donanma tarafından görevlendirilen ve test edilen ilk lazer silahı değil. Bu tür silahların fikri onlarca yıldır var. Doğrudan enerji silahları, çeşitli nedenlerle aktif bir araştırma alanı olmuştur. Örneğin, silahlar mühimmat gerektirmez ve angajman başına maliyet çok düşük olabilir. Özellikle LLD gibi tamamen elektrikli bir sistem, kurulduğu geminin gücü olduğu sürece çalışır. Ancak lazer silahları her zaman bu kadar verimli değildi. "Donanma 1980'lerde benzer testler yaptı, ancak operasyonel bir ortamda sahaya çıkmak için önemli lojistik engeller sunan kimyasal tabanlı lazer teknolojileriyle. Ve nihayetinde, bu tür lazerler filoya veya başka bir Hizmete geçmedi." diye açıkladı ONR'nin yönlendirilmiş enerji portföy yöneticisi Dr. Frank Peterkin. LLD, daha önce test edilmiş sistemlerden daha kompakt ve verimlidir, bu da onu önceki lazer yaklaşımlarından daha çekici bir silah sistemi haline getirir. Üzerinde çalışan ekipler, bunun silahların geleceğine açılan bir pencere olduğuna inanıyor. Halihazırda, LLD'yi sahaya yerleştirme planı yok, ancak bu yılın başlarında yönlendirilmiş enerji silahlarını sahaya çıkarma planları var.


Boeing, bir ABD insansız askeri uzay hava aracının yaklaşık iki buçuk yıl yörüngede kaldıktan sonra Cumartesi günü Florida'daki Kennedy Uzay Merkezi'ne iniş yaptığını açıkladı. Boeing'den yapılan açıklamada, ilk uçuşu 2010 yılında gerçekleşen insansız X-37B mekiğinin uzayda toplam 10 yıldan fazla zaman geçirdiği ve altı görevde toplam 1,3 milyar milden fazla uçtuğu belirtildi. Uzay operasyonları şefi General Chance Saltzman, "Bu görev, Uzay Kuvvetlerinin uzay araştırmalarında işbirliğine ve Hava Kuvvetleri Departmanı içindeki ve dışındaki ortaklarımız için uzaya düşük maliyetli erişimi genişletmeye odaklandığını vurguluyor" dedi. Gizlilik içinde fırlatılan X-37B, Boeing ve Lockheed Martin arasındaki bir ortak girişim olan United Launch Alliance tarafından Hava Kuvvetleri için tasarlandı. Araç 9 metre uzunluğunda, 4,5 metre kanat açıklığına sahip ve güneş panelleri ile çalışıyor. Mekiğin Mayıs 2020'deki son fırlatılmasından önce Pentagon, üstleneceği bir dizi bilimsel deneyi hatırlatmıştı.


Obezite; çoğu durumda teknoloji kullanarak savaşmanın oldukça zor olduğu global bir hastalıktır. Diğer durumlarda ise beslenme uzmanları, dahili tıp bilimine bel bağlayıp insanları daha az yemeye yönlendiren maddeler bulmaya çalışmaktadırlar. İngiltereli bilim insanları yüksek kalorili gıda isteğini ortadan kaldıran ve sağlıklı yiyecek iştahını etkilemeyen bir besin takviyesi bulmuş olabilir. Bahsedilen besin takviyesi 20 kişiden oluşan gönüllü grubu ile yapılan testin sonucunda hem daha küçük porsiyonlarda yemeği sağlayan, hem de abur cubura yönelmeyi azaltan inülin-propiyonat ester maddesidir. Bu test ile gönüllülerden 10 gram inülin-propiyonat ester içeren, ya da sadece kontrol grubu için inulin içeren milkshakeleri içmeleri istendi. Katılımcılar daha sonra MRI makinesine alındılar ve kendilerine yüksek kalorili besin resimleri gösterildi. Tomografi sonuçları gösterdi ki, besin takviyesini alanların beyinlerindeki ödül bölgesinde daha az aktivite vardı ve gönüllüler bu yiyecekleri o kadar da cezbedici bulmadılar. Sonraki aşamada katılımcılara bir kase domates soslu makarna verildi ve yiyebildikleri kadar yemeleri istendi. Besin takviyesinin verildiği grup kontrol grubuna göre %10 daha az makarna yedi. Bu besin takviyesi geliştirilirken gut bakterisinin ürettiği ve beyne Yeterince yedin. sinyalini veren propiyonat molekülü baz alındı. Geliştirme, fiber inülinin bağırsaktaki propiyonat üretimini arttırdığını gösteren daha önceki çalışmalara dayandırılıyor. Bu sebepten inülin eğer propiyonat içerecek hale getirilirse, gut bakterisinin mevcutta ürettiğinin 2.5 katı kadar propiyonat üretmesi tetiklenebilir. Molekül, beyindeki yemek yeme ödülü ile ilişkilendirilen bölgelerin aktivitesini azaltmaya yarıyor. Bu çalışma American Journal of Clinical Nutrition dergisinde yayınlanmıştır.


Hangry İngilizce'deki hungry ve angry kelimelerinin birleşiminden oluşturulmuş bir terim. Yemek saatlerinde yaşanan gecikme sonucunda, bazı insanların huysuz ve asabi olduğuna işaret eden bir yaklaşım. Peki bu açlık ve sinirliliğin beraber bulunduğu hanger durumu neden kaynaklanıyor? Ve neden sadece bazı insanlar bundan muzdarip? Bu sorunun cevapları vücudunuz yiyecek ihtiyacı hissettiğinde meydana gelen bazı süreçlerle ilgili. Karbonhidratlar, proteinler ve yağlar, kısacası yediğiniz her şey, basit şekerler, aminoasitler ve yağ asitleri olarak sindirilir. Bu besinler, kan dolaşımından geçerek organ ve dokulara dağıtılır ve enerji için kullanılırlar. Son yemeğinizden sonra geçen zamanla birlikte, kan dolaşımınızda bu besinlerin miktarı düşmeye başlar. Eğer kandaki glukoz seviyesi yeterince düşerse, beyin bunu hayatı tehdit eden bir durum olarak algılayacaktır. İşleyişini korumak için farklı besin maddeleri kullanabilen vücuttaki diğer birçok organ ve dokunun aksine, beynin kendi işini yapmak için glikoza kritik ölçüde bağımlı olduğu biliniyor. İnsanlar genellikle beynin bu bağımlılığını fark ediyor. Açken ve kan şekeri düzeyleri düştüğünde, önceden size basit gelen şeyler bir anda zor hale gelebilir. Konsantre olmakta zorlanabilir, normalde yapmayacağınız bazı hatalar yapabilirsiniz. Ya da belki de kelimeleri bulanık şekilde görebilirsiniz. Yapılan çalışmada, aç olduğunuzda zorlanacağınız bir başka şeyin ise sosyal normlara uygun davranmak olduğu öne sürüldü. Bu durum bazı insanlara sinirlenememeyi de içeriyor. Yani, beyin gücünüz iş hayatında huysuz davranamadığınız kişilere olan sinirinizle başa çıkabiliyor. Ancak, yanında en rahat olduğunuz ve size en yakın olan kişilerin yanında bu gard düşebiliyor ve onlara karşı oldukça öfkelenebiliyorsunuz. Araştırmaya göre, kan şekeri düzeyleri belirli bir eşiğin altına düştüğünde, beyniniz birçok organa kandaki glikoz miktarını arttıracak hormonlar sentezlemesi ve ortaya çıkarması için talimat veriyor. İnsanların hangry olmasının bir başka nedeni de glikozun bu karşı-düzenleyici tepkisidir. Dört ana karşı-düzenleyici hormon şu şekildedir: beynin derinlerinde bulunan hipofiz bezinden büyüme hormonu salgılanır; pankreastan glukagon hormonu, epinefrin olarak da adlandırılan adrenalin ve son olarak böbrek üstü bezlerinden salgılanan kortizol. Son iki glikoz karşı-düzenleyici hormon sadece kandaki düşük kan şekeri durumunda değil, bütün stresli durumlarda kan dolaşımına stres hormonu salgılayan hormonlardır. Bunların arasında adrenalini ayrı bir yere de koyabiliriz. Adrenalin, güvenliğinizi tehdit eden bir şeyi düşünmek, gördüğünüz, duyduğunuz ya da düşüncesinin bile sizde anlık korku yaratan şeylere karşı salınan hormondur. Nasıl sinirlendiğinizde birine bağırarak tepki veriyorsanız, adrenalin salgıladığınızda da yine benzer bir şekilde tepki verebilirsiniz. Öfke ve açlığın ortak genler tarafından kontrol ediliyor olması hanger'ın bir başka nedeni olarak öne sürüldü. Bir genin ürünü olan Nöropeptid Y, aç olduğunuzda beyin içine salınan doğal bir beyin kimyasalıdır. Bu kimyasal Y1 reseptörü olarak adlandırılan reseptör de dahi olmak üzere beyindeki birçok reseptörü harekete geçirerek insanları oburluğa iter. Beyindeki açlık hissini kontrol etmeye çalışmanın yanı sıra, nöropeptid Y ve Y1 reseptörü öfke ya da saldırganlık olarak adlandırabileceğimiz durumları düzenleme işlevine de sahipler. Bununla birlikte, araştırmada, beyin omurilik sıvısında yüksek seviyede nöropeptid Y salgılayan insanların da saldırganlık düzeylerinin yüksek olduğu gözlendi. Görüldüğü üzere, açlığın insanları öfkeli yapmasının ardında birçok farklı neden olabilir. Aslında hanger, açıkça görüldüğü üzere, bir hayatta kalma mekanizmasıdır ve bu mekanizma insanlara ve hayvanlara oldukça iyi hizmet etmiştir. Aç organizmaların geri çekilip, yiyecek için nazikçe başkalarının önüne geçmelerine izin verdiğini bir düşünün. Muhtemelen bu tür canlıların soyu tükenirdi. Birçok fiziksel faktörün hanger'a katkı sağlayabileceği, psikososyal faktörlerin de aynı şekilde hanger'ın varlığında rol oynadığı öne sürüldü. Kültürel farklılıkların da, yani örnek olarak sözlü ifadelerin, doğrudan veya dolaylı olarak saldırgan olup olmadığının da hanger'ın oluşumunda büyük önem taşıdığı belirtildi. Aslında hanger'la başa çıkmanın en kolay yolu, çok acıkmadan önce bir şeyler yemektir. Eğer hanger sancıları içindeyken çikolata ya da patates cipsi gibi hızlı tüketim maddeleri atıştırabilirseniz, kanda hızlı bir şekilde yıkılan abur cuburlar glikoz oranını yüksek oranda arttırır. Ancak hızlı şekilde yıkıldıkları için, sizi yine hızlı bir şekilde hanger'a sürüklerler. Bu yüzden besin değeri yüksek, doğal yiyecekler sizi tok tutarken aynı zamanda aşırı kalori alımından da korurlar. Aç olur olmaz yemek yemek her zaman mümkün olmayabilir. Böyle durumlara, ofiste geçirilen uzun saatler, Ramazan ayı boyunca tutulan oruçlar, ya da rejimler örnek olabilir. Bütün bunlar doktor onayından sonra gerçekleştirilmelidir. Uzun saatler boyunca yemediğiniz bu durumlarda, vücudunuz yağ depolamaya başladığı ve bunların bazıları ketonlara dönüştüğü birçok çalışma tarafından ispatlanmıştır. Ketonların açlığı kontrol altında tuttuğu düşünülür çünkü beyin ketonları glikozun yerine yakıt olarak kullanabiliyor. Sonuç olarak, hanger'la başa çıkmak için en son ve en uygar yöntemin, zor durumlarla yemek yedikten önce değil sonra başa çıkmaya çalışmak olduğu söylenebilir.


Amerika'da Vermont Üniversitesi'nde yürütülen bir çalışmaya göre; diyetlerinde düzenli olarak acı kırmızı biber tüketen bireylerin, tüketmeyenlere göre daha uzun yaşadığı tespit edilmiştir. Uzun yaşama oranının %13 olduğu belirlenmiştir. Biber ve baharatların, yüzyıllardır koruyucu ve tedavi edici özellikleri olduğu bilinmekteydi, fakat bu yeni çalışma ile acı kırmızı biberin yaşam süresi üzerine olan olumlu etkileri de keşfedilmiş oldu. PLOS One dergisinde yayınlanan bu çalışma; 23 yaşından büyük 16.000 Amerikalı üzerinde yapılmıştır. Yaşam biçimleri ve klinik özellikleri uyumlu kişiler üzerinde yapılan çalışmada, acı kırmızı biber tüketen bireylerde ölüm oranı 21,6 olarak saptanırken, tüketmeyen bireylerde bu oranın 33,6 olduğu görülmüştür. Ayrıca acı kırmızı biber tüketen bireylerde, kalp hastalıkları ve felç riskinin daha az olduğu da bildirilmiştir. Geçici Reseptör Potansiyeli kanalları , birincil acı reseptörleridir. Kapsaisin reseptörleri olarak da adlandırılırlar ve kapsaisin gibi acı ajanlarını tanırlar. Araştırmacıların belirttiğine göre; kapsaisin reseptörlerinin aktif hale gelmesi; obeziteye karşı koruyan ve kan akışını düzenleyen hücresel mekanizmayı uyararak, kalp hastalıklarına bağlı ölüm riskinin azalmasına neden olmaktadır. Kapsaisin ayrıca, antimikrobiyal özelliklere sahip bir maddedir ve mide, bağırsak florasının zararlı mikroorganizmalara karşı korunmasını sağlamaktadır. Bu özelliklerine ek olarak kapsaisin, A, B ve C vitaminleri kaynağı olarak bilinmektedir. Bu çalışmanın eş yazarı Mustafa Chopan'ın ifadesine göre; bu çalışma, bundan önce yapılan benzer çalışmalar için bir genelleme niteliğinde olmakla birlikte, beslenmeye dair bir öneri olarak kabul edilebilir ve bundan sonraki klinik çalışmalara ışık tutabilir. The Association of Hot Red Chili Pepper Consumption and Mortality: A Large Population-Based Cohort Study, Mustafa Chopan, Benjamin Littenberg, January 9, 2017, PLOS One.


Asya mutfağının vazgeçilmezlerinden olan Siçuan biberi en ilginç hislerden birini yaratır. Dilde hafif bir sızlama ve uyuşma hissi oluşur. Buna biberdeki sanşol denen madde neden olur. Bu maddenin, dildeki sinirlerin zarında bulunan kanallara tutunarak bu hisse yol açtığı biliniyor. 2013te yapılan bir araştırmada deneklerin dudağına bu madde sürülmüş, daha sonra parmak uçlarına çeşitli titreşimler uygulanarak hangisinin biberin yarattığı hisse yakın olduğu sorulmuş. Herkesin 50 Hz şiddetindeki titreşimi seçmesi üzerine araştırmacılar o titreşime duyarlı belli bir sinirin bu hissi yarattığı sonucuna varmış. Tadı olmayan başka bir tat da acı bibere o tadı veren kapsaisin molekülüdür. Bu madde, hücrelerde ısıyı algılayan ve acı duyma mesajını beyne ileten hücrelerdeki alıcılara tutunur. Karabiberdeki piperin ve hardala ve turpa o yakıcı tadı veren alil isotiosinanat da benzer bir etki yaratır. Bu yiyecekleri yediğimizde acı hissederiz, çünkü onların harekete geçirdiği alıcılar 42 dereceden fazla ısı ya da asit ile tetiklenir. Bunların muhtemelen yediğimiz şeye karşı dikkatli olmamızı hatırlatan uyarıcı bir işlevi vardır. Fakat kapsaisin ve diğer maddelerin dile zararı yoktur, istediğiniz kadar yiyebilirsiniz. Acı ve baharatlı yiyecekler bir süre sonra dilinizde aynı yakıcı etkiyi bırakmayacak, tat alma hücrelerindeki alıcılar bu yiyeceklerin içerdikleri maddelere karşı aynı şiddette tepki göstermeyecektir. Bu olgu, bilim insanlarını kapsaisin maddesini ağrı kesici olarak kullanma denemelerine itmiş, bu maddeyi içeren kremler eklem romatizması ağrılarına karşı kullanılmaya başlanmıştır. Fakat kremin ağrıyı keserken aşırı ısı hissi yaratma gibi bir yan etkisi olmaktadır. Etil alkol kapsaisini algılayan alıcıların daha düşük ısıda harekete geçmesine neden olur. Alkollü içkiler içildiğindeki yanma hissi ya da baharatlı yemeklerin alkolle birlikte daha acı gelmesi bundandır. Nanedeki mentolün ağızda bıraktığı soğuma hissi de bir rastlantı nedeniyledir; ağız soğuduğunda harekete geçen alıcı mentolle de tetiklenir. Bu alıcılar sadece ağızda değil, deride de vardır. Siçuan biberi ile banyo yapmaya kalksanız aynı hissi derinizde de duyarsınız. Acı biber doğradıktan sonra elinizi yanlışlıkla gözünüze sürdüğünüzde de unutamayacağınız bir ders almış olursunuz.


10.000'den fazla kuş türünün incelendiği araştırma, daha uzun menzilli uçuş yapan kuş türlerinin daha hafif tüylere sahip olma eğiliminde olduğunu ortaya koyuyor. Araştırmalar, Sanderling gibi göçmen kuşların, göçmen olmayanlara göre ortalama olarak daha açık renkli olduğunu göstermektedir. Ufacık sinek kuşlarından dev boğmacalara kadar, dünyadaki 10.000'den fazla kuş türünün kabaca yarısı göç ediyor. Daha uzun kanatlar ve güçlendirilmiş uçma kasları genellikle bu kuşların geniş hava bölgesini çaprazlamasına yardımcı oluyor. Neredeyse tüm kuş türleri üzerinde yapılan bir araştırma, birçok göçmenin beklenmedik başka bir uçuş yardımı aldığını gösteriyor gösteriyor; daha açık renkli tüyler. Araştırmacıların, 6 Aralık'ta Current Biology'de yayınladığı araştırmaya göre, biraz daha açık renkli olmak, bu uzun mesafeli uçan kuşların daha serin kalmasına yardımcı oluyor. Rengin, uyum sağlamada, eş seçiminde öne çıkmada ve kuşların yırtıcılardan saklanmasına yardımcı olduğu zaten biliniyordu. Almanya, Seewiesen'deki Max Planck Ornitoloji Enstitüsü'nde kuş bilimci olan Kaspar Delhey, tüy renginin ayrıca ışığı emerek veya yansıtarak sıcaklığı düzenlemek gibi daha ayrıntılı etkileri de olduğunu söylüyor. Örneğin, daha soğuk iklimlerde bırakılan kuş yumurtaları daha koyu olma eğilimindedir, bu da onları sıcak tutmaya yardımcı olur. Göç eden kuşlar, vücutlarını fizyolojik sınırına kadar zorlayarak aşırı ısı üretirler. Bazı türler bu durumla gündüzleri soğuk havalarda yola çıkarak bununla baş ediyor. Delhey, "Göçmen kuşlarda aşırı ısınma bir sorun olduğunda, bununla başa çıkmanın başka bir yolu da daha az ısı emen daha açık renkler geliştirmek olacaktır" diyor. Delhey ve meslektaşları, 10.618 kuş türünün 20.000'den fazla resmini analiz ederek, her tür için tüy hafifliğini sıraladı ve bunu kuşların ne kadar uzağa uçtuğuyla karşılaştırdı. Ekip, tüy hafifliğinin göç mesafesiyle arttığını buldu. En uzun mesafeli göçmenler, göçmen olmayanlardan yaklaşık yüzde 4 daha hafifti. Bu, farklı türler için büyüklük, iklim veya habitat türü ile açıklanmayan bir etki olarak karşımıza çıkıyor.


Antiseptik solüsyonların içeriğinde bulunan, etanol ve hidrojen peroksit nedeniyle bu yanma hissi oluşur. Analitik kimya uzmanı Glajch'a göre; her iki ajan da vücuttaki yanma ile ilgili olan reseptörleri aktifleştirir ve yanma hissini tetikler. 2002'de Nature Neuroscience'ta yayınlanan bir çalışmaya göre; etanol, yanma hissinden sorumlu olan vanilloid reseptör-1'i (VR1) aktifleştirir. Vücut, ısı veya acı biberin etken maddesi kapsaisin gibi bazı kimyasallara maruz kaldığında VR1 aktifleşir. Glajch'ın yaptığı açıklamaya göre; aslında VR1, yalnızca 107 C'de ya da daha yüksek sıcaklıklarda aktifleşir fakat etanolün varlığı, bu reseptörlerin vücut sıcaklığı gibi daha düşük sıcaklıklarda aktifleşmesine neden olur. Bu yüzden, gerçekte yanmadığımız halde, aniden yanıyormuş gibi hissederiz. 2005 yılında Journal of General Physiology dergisinde yayınlanan çalışmaya göre, alkol alındığında boğazda hissedilen yanma da, yutaktaki ilgili reseptörlerin uyarılması sonucu meydana gelir. Hidrojen peroksit ise, TRPA1 (transient receptor potential ankyrin 1) reseptörünü aktifleştirir. Literatürde, TRPA1 reseptörünün yapısı, VR1 reseptörü kadar iyi bilinmese de her iki reseptörün de yanma hissinden sorumlu olduğu bilinmektedir. Glajch yaptığı açıklamada, etanol ve hidrojen peroksitin neden olduğu yanma hissinin geçici ve zararsız olduğunu belirtmektedir. Ayrıca, bu hissin vücutta herhangi bir yıkımdan değil de reseptörlerin aktifleştirilmesinden dolayı meydana geldiğini de eklemektedir.


Günlerini yemek aramak için, küçük kafataslarını ağaçlara çarparak geçirmek zorunda kalan ağaçkakanlar, beyin hasarını önlemek için evrimsel süreçte birkaç özellik geliştirmiş olmalıydı. En azından Bilim insanları uzun yıllardır böyle düşünüyordu. Ağaçkakan biyomekaniği üzerine yapılan yeni bir araştırma, küçük keski başlı kuşun, şok emici uyarlamalar yoluyla beynine hasar almaktan kaçındığı yönündeki spekülasyonları şüpheye düşürdü. Aksine, beyni bu durumu umursayamayacak kadar küçük olabilir. Belçika'daki Antwerp Üniversitesi'nden biyomekanik araştırmacısı Sam Van Wassenbergh, "Üç ağaçkakan türünün yüksek hızlı videolarını analiz ederek, ağaçkakanların ağaca çarpmanın şokunu absorbe etmediğini bulduk" diyor. Başlarını saniyede 20 kez şaşırtıcı bir şekilde ileri geri sallayarak, 1400 grama kadar kuvvet uygulayabilirler. Bunu, bir insan kütlesine oranlarsak ortaya çıkabilecek travma türünü hayal etmek çok zor değil. Geçmişte yapılan araştırmalar, süngerimsi, şok emici kemikler ve boyun kasları gibi ağaçkakanın beyin dokusu üzerindeki etkiyi azaltmaya yardımcı olabilecek çeşitli vücut modifikasyonlarına işaret etti. Bu çalışmada, Dryocopus martius, Dryocopus pileatus ve Dendrocopos major türlerini temsil eden altı ağaçkakanın yüzden fazla yüksek hızlı videosunu kullanan Van Wassenbergh ve ekibi, gagaları tahtaya çarptığında dikkatlice ölçüm yaptılar. Göz küresinin yumuşacık iç kısımlar için oldukça uygun bir vekil olduğu göz önüne alındığında, araştırmacılar yavaşlayan bir kafatasının fiziğini hesaplayabilirler. Göz ve gaga arasındaki en yüksek yavaşlamada çok az değişiklikle, tüm kafanın tek olarak hareket ettiği ortaya çıktı. Van Wassenbergh, "Başları temel olarak gagalama sırasında sert, sağlam çekiçler gibi işlev görür" diyor. Videolarının kare kare analizinden toplanan verilere dayanan biyomekanik modeller, gaganın ucu ile kafatasının içeriği arasında çok fazla şok emilimi olmadığını da doğruladı. Tüm bu özelleşmiş kemik yapıları, bu durumda, çok deforme olmaz ve enerjiyi emmez. Bu, kuşların çalışmalarını daha etkili ve verimli hale getirir. Araştırmacılar, "Gaga, kendi etkisinin çoğunu emerse, talihsiz kuşun daha da sert vurması gerekir" diye açıklıyor. Ağaçkakanların bu güvenlik özellikleriyle uğraşmasına gerek yok. Bulgular, ağaçkakanların neden hiçbir zaman yaklaşık yarım metreden daha büyük olacak şekilde evrimleşmediğini açıklamaya yardımcı oluyor. Kaslı tüylü bir kırıcı daha büyük öğünleri delebilirken, daha ağır beyinleri bu baskıya dayanamazdı. Bu, küçük beyinleri olmasına rağmen ağaçkakanların o kadar aptal olmadığı anlamına gelir.


Yukarıdaki videoda, doktora öğrencisi olan Ruidong Zhang kendi kendine konuşuyor gibi görünebilir fakat aslnda akıllı telefonunun kilidini açmak veya çalma listesindeki bir sonraki şarkıyı oynatması için fısıldayarak konuşuyor ve geliştirilen EchoSpeech adındaki, görünüşte sıradan fakat ağız ve dudak hareketlerine dayalı olarak 31 adede kadar seslendirilmemiş komutu sürekli tanıması için akustik algılama ve yapay zeka kullanılarak geliştirilen gözlükle bunu başarıyor. Bu akıllı gözlüğü geliştiren Cornell Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, komutları tanıması ve bir akıllı telefonda çalıştırılabilmesi için yalnızca birkaç dakikalık kullanıcı eğitimi verisi gerektirdiğini belirttiyorlar. Kalem silgisinden daha küçük bir çift mikrofon ve hoparlörle donatılan, yüze ses dalgaları gönderip alan ve ağız hareketlerini algılayan, yapay zeka destekli giyilebilir bir sonar sistem olan EchoSpeech yine Cornell Üniversitesi'ndeki araştırmacılar tarafından geliştirilen bir derin öğrenme algoritmasıyla, bu yankı profillerini gerçek zamanlı olarak yaklaşık %95 doğrulukla tahmin ediyor. Cornell Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, daha önceden de makine öğrenimi ve giyilebilir minyatür video kameralar kullanarak vücut, el ve yüz hareketlerini izleyen birkaç giyilebilir cihaz geliştirdiler. Son zamanlarda araştırmacılar, pil ömrünün iyileştirilmesini amaç edinerek yüz ve vücut hareketlerini izlemek için kameralardan uzaklaşıp, akustik algılama üstünde çalışmalara başladı ve daha sıkı güvenlik ve gizlilik ve daha küçük, daha kompakt donanım olan giyilebilir kulaklık EarIO adlı benzer akustik algılama cihazını geliştirdiler. Peki bu gözlük nerelerde kullanılması planlanıyor? Ses tellelerinde veya farklı sebeblerden dolayı sesleri çıkmayan kişiler için bu sessiz konuşma teknolojisi hastalara seslerini geri veremese de sesli komutla yapılacak işlemleri ses çıkarmadan ağız ve dudak hareketleriyle rahat bir şekilde yapabilecekler. Ayrıca kütüphane gibi konuşmanın uygunsuz olduğu yerlerde, başkalarıyla akıllı telefon aracılığıyla iletişim kurmak için kullanılabilecek. Sessiz konuşma arabirimi ayrıca bir kalemle eşleştirilebilecek ve çizim programlarıyla birlikte kullanılabilecek, bu da klavyeye ve fareye ihtiyaç duymadan rahatlıkla sessizce çizim yapılabilmesine olanak sağlayacaktır. EchoSpeech gibi akustik algılama teknolojisi, giyilebilir video kameralara olan ihtiyacı ortadan kaldıracaktır. Cornell Üniversitesi'nde Profesör olan François Guimbretiere, ses verilerinin, görüntü veya video verilerinden çok daha küçük olması nedeniyle, işlenmesi için daha az bant genişliği gerektirdiğini ve gerçek zamanlı olarak bluetooth aracılığıyla bir akıllı telefona aktarılabileceğini ve buna bağlı olarak veriler buluta yüklenmek yerine akıllı telefonda yerel olarak işleneceği için, gizliliğe duyarlı bilgilerin hiçbir zaman kontrolümüzden çıkmayacağını belirtti. Ayrıcıa akustik algılama teknolojisi, batarya ömrünü de katlayarak artıracaktır. Kameralardaki 30 dakikalık batarya ömrü, akustik algılama teknolojisiyle 10 saate kadar çıkacaktır.


Araştırmacılar, pek çok özelliği ile hem yaşadığı deniz habitatından, hem de kara habitatından ayrılan ahtapot canlısına dair ilginç bilgiler sundu. The University Of Chicago'dan Dr. Clifton Ragsdale, ahtapotların daha önce hiçbir canlıda karşılaşılmadığı üzere 33 bin protein koduna sahip bir genom bulundurduklarını belirtti. Ahtapotların sıradışı beyne ve problem çözme yeteneğine sahip olduklarını ifade eden Dr. Ragsdale, benzer araştırmaların tüm 8 kollu canlılarda yapılacağını dile getirdi. Zıplayan gen olarak nitelendirilen transpozon genlere sahip ahtapotun, transpozonunu kendi içerisinde düzenleyebilme yeteneğine gösterebildiği kaydedildi. Yani bir nevi ahtapot, kendi genlerini değiştirebilme kabiliyetini barındırıyor. The University Of Chicago'dan Caroline Albertin ise konuyla ilgili yaptığı açıklamada, ahtapotunun genomunun, ufak değerler haricinde yeniden düzenlenmiş bir omurgasız genomu olarak görüldüğünü belirtti. Bu olgunun gen düzenlenmesine örnek teşkil ettiğini söyleyen Albertin, durumun daha önce hiç karşılaşılmamış bir olgu olduğunu sözlerine ekledi. Ahtapotlara ilişkin araştırmaların gelecek süreçte devam edeceği Snopes'daki haberde yer aldı.


Kosta Rika arılar konusunda daha farklı bir türe ev sahipliği yapıyor: akbaba arısı. Tanıdığımız ve sevdiğimiz tüylü vejetaryenlerden çok uzak olan bu böcekler etçil. Dişleri ve -görünüşe göre- uyumlu bağırsakları var. MBio dergisinde yayınlanan bir makale, bu canavarların bağırsaklarına derinlemesine bir inceleme yayınladı. Araştırmaları, bu böceklerin leş tüketen kuşlarla ortak bağırsak mikrobiyomu bileşenleri olduğunu ortaya çıkardı. Adaptasyon, bu arıların nasıl olup da çürüyen leşlere karşı böyle bir iştah ve tolerans geliştirdiklerini ortaya koydu. Çalışmada polen, leş veya her ikisini birden yiyen 159 arı toplandı ve dokuz sınıftan 17 türe ulaştı. Çoğunlukla Kosta Rika'daki La Selva ve Las Cruces saha istasyonlarından yem olarak leş ve tavuk kullanılarak toplandılar. Et yiyicilerin kokuşmuş tekliflerine akın ettiğini izleyen araştırmacılar, ilginç bir gözlemde bulundular. UCR entomoloğu Quinn McFrederick yaptığı açıklamada, "Küçük tavuk sepetleri vardı" dedi. Akbaba arıları, polen yiyen arıların toplayıcılıktan elde ettiklerini saklamalarına çok benzer şekilde etleri ceplerinde saklıyorlardı. Akbaba arılarının "dünyada bitkiler tarafından üretilmeyen besin kaynaklarını kullanmak üzere evrimleşen tek arı türü" oldukları düşünüldüğünden eşsiz olduklarını söyleyen UC Riverside entomoloğu Doug Yanega, "diyet alışkanlıklarında oldukça dikkate değer bir değişiklik" oluşturduğunu belirtti. O halde, bağırsak mikrobiyomlarının, karınlarında aynı temel 5 bakteriyi barındıran diğer bal arıları, bombus arıları ve iğnesiz arılarınınkiyle karşılaştırıldığında farklı olması bekleniyordu. Polen yiyicilerin, et yiyicilerin ve omnivorların bağırsak mikrobiyomlarını karşılaştıran çalışma yazarları, farklı beslenme alışkanlıkları arasında önemli farklılıklar olduğunu keşfetti. McFrederick, "Akbaba arısı mikrobiyomu, akrabalarında bulunmayan yeni bakteriler olan asit seven bakterilerle zenginleştirilmiştir. Bu bakteriler, muhtemelen onları leş üzerinde ortaya çıkan patojenlerden korumaya yardımcı olmak için gerçek akbabaların yanı sıra sırtlanlar ve diğer leşle beslenenlerde bulunanlara benzer." dedi ve tek şaşırtıcı fark bu değildi. Yanega, "Sokmamalarına rağmen, hepsi savunmasız değil ve birçok tür tamamen tatsız. Gerçekten zararsız olan türlerden ısıran birçok türe, çenelerinde kabarcıklara neden olan ve cildin ağrılı yaralara neden olmasına neden olan salgılar üreten birkaçına kadar çeşitlilik gösterirler." dedi. Beslenme alışkanlıklarına rağmen, akbaba arılarının balının hala yenilebilir ve aslında tatlı olduğu bildiriliyor.


Bu bulgular fosilin, şimdiye dek ortaya çıkarılan en eski ve en iyi durumdaki at kalıntıları olduğunu gösteriyor. Küçük bir köpek boyutlarında olan hayvan ile doğuma yaklaşmış yavrusunun eski bir göle düştüğü; göldeki suyun hayvanın rahmini ve plasentanın yumuşak dokusunu bugüne dek ulaşacak şekilde koruyan bakteriye sahip olduğu anlaşılıyor. 12 buçuk santimetre uzunluğundaki cenin, ezilmiş haldeki kafatası dışında hemen hemen tamamiyle bozulmamış halde. Uzmanlar, hamile hayvanın doğum yapmadan hemen önce ölmüş olabileceğini ama ölümünün hamileliğiyle ilişkili olmadığını belirtiyor. 48 milyon yıllık atın fosili, 2000 yılında Frankfurt yakınlarında bir gölün dibinde keşfedilinceye dek dokunulmaksızın duruyordu. Fosil üzerindeki bilimsel analiz yeni tamamlandı ve PLOS One adlı dergide yayımlandı. Bilim insanları, bulgunun analizine dayanarak atların üreme sistemlerinin on milyonlarca yıldır hemen hemen hiç değişmediğini belirtiyor.


ALS hastalığı, beyin ve omurilikte bulunan ve kasların hareket etmesini sağlayan sinir hücrelerinin hasar görmesi sonucu ortaya çıkar. Motor nöronların kaslara uyarılar gönderemediği da zaman kaslarda güçsüzlük başlar. ALS hastalığına sahip bir adam, bir beyin-bilgisayar arayüzü aracılığıyla düşüncelerini kullanarak dünyaya bir mesaj tweetledi. Bu mesajın implante edilebilir bir beyin-bilgisayar arayüzü kullanılarak, doğrudan sosyal medyada başarılı bir şekilde gönderilen ilk mesaj olduğu düşünülüyor. Amyotrofik Lateral Skleroz hastası Avustralyalı 62 yaşındaki Philip O'Keefe, nöroprostetik girişim Synchron tarafından geliştirilen endovasküler beyin-bilgisayar arayüzünü kullanarak, 23 Aralık'ta sadece kendi düşüncelerinden oluşan tweet'i oluşturdu ve yayınladı. Tuş vuruşlarına ya da seslere gerek yok. Sadece #helloworldbci diye düşünerek oluşturdum bu tweet'i. yazdı. ALS'nin neden olduğu ilerleyici felci olan O'Keefe, bir takip mesajında Umudum, insanların düşünceleri aracılığıyla tweet atmasının yolunu açmak dedi. Ayrıca birkaç soruyu yanıtladı ve tweetlerine yanıt veren birkaç mesajı beğendi. ALS, konuşma veya yutma güçlüğü ile başlar, ancak kas sertliği, artan güçsüzlük ve nihayetinde felç olmak üzere ilerler. Stephen Hawking'i de bir şekilde etkileyen durum, 2014'te viral hale gelen çevrimiçi bir bağış toplama yarışması olan ALS Ice Bucket Challenge sayesinde daha fazla ün kazandı. O'Keefe, beyindeki ve omurilikteki sinir hücrelerini etkileyen erken başlangıçlı ve yavaş ilerleyen bir motor nöron hastalığı türü olan ALS nedeniyle istemli kaslarının çoğunun kullanımını kaybetti. Durumu kötüleştikten sonra Nisan 2020'de endovasküler Stentrode beyin-bilgisayar arayüzü aldı ve bağımsız olarak çalışamaz hatta yaşayamaz hale geldi. Sevdikleriyle yeniden bağlantı kurmak ve iş e-postaları göndermek için beyin-bilgisayar arayüzünü kullanıyor, ancak bu sistemi tweetlemek için ilk kez kullandı. Aslında Synchron, ilk kez birinin implante edilebilir bir beyin-bilgisayar arayüzü kullanarak doğrudan düşünce yoluyla sosyal medya üzerinden dünyaya mesaj gönderdiğini söylüyor. Peki, nasıl çalışır? Boyundaki juguler ven yoluyla beyne bir düğüm implante edilir ve deri altına, göğüs içine yerleştirilir. Kafatasına delik açma veya açık beyin ameliyatına gerek kalmaz. Beynin istemli fiziksel hareketten sorumlu parçası olan motor kortekste oturur ve beyin sinyallerini alır. Kullanıcı, klavye açık bir ekrana bakabilir ve hangi harfi yazmak istediğini hayal edebilir. Göğüs üzerine yerleştirilen bir cihaz aracılığıyla, bir makine öğrenme algoritması daha sonra beyin verilerini işleyerek ve bu sinyalleri belirli dijital komutlara çevirir. Bu süreç basit bir tweet yazmak için oldukça karmaşık gibi gelebilir, ancak O'Keefe bunun biraz pratikle oldukça kolay olduğunu öne sürüyor. O'Keefe yaptığı açıklamada, "Bu teknolojiyi ilk duyduğumda, bana ne kadar bağımsızlık kazandırabileceğini biliyordum. Sistem şaşırtıcı olsa da bisiklet sürmeyi öğrenmek gibi. Pratik gerektiriyor, ancak bir kez yuvarlanıyorsun ve doğallaşıyor. Şimdi sadece bilgisayarda nereye tıklamak istediğimi düşünüyorum ve e-posta gönderebilir, banka işlemleri ve alışveriş yapabilir hale geliyorum. Şimdi Twitter üzerinden dünyaya mesaj gönderebilirim. dedi. Bu eğlenceli tatil tweetleri aslında implante edilebilir beyin-bilgisayar arayüzleri alanı için önemli bir an. BCI'ların, felç nedeniyle işlevsel bağımsızlıklarının çoğu elinden alınmış Phil gibi insanlara verdiği bağı, umudu ve özgürlüğü vurguluyorlar. Beyin-bilgisayar arayüzümüz Stentrode'u gelecek yıl ABD'deki ilk insan araştırmasında geliştirmeyi dört gözle bekliyoruz." şeklinde ekledi Synchron CEO'su Thomas Oxley.


Henüz tedavisi olmayan ALS hastalığına dikkat çekmeyi amaçlayan Ice Bucket Challenge kampanyasını, arkadaşı bir ALS hastası olan Amerikalı Corey Griffin başlatmıştı. Daha sonra da gittikçe yayılan ve dünyaca ünlü isimlerin de katılımıyla büyük ses getiren bu kampanya ile ALS hastalığı için milyonlarca dolar bağış toplanmış ve toplanan para hastalığın tedavisi için yapılan bilimsel çalışmalara harcanmıştı. Şimdi ise Ice Bucket Challenge amacına doğru bir adım atmış bulunuyor: Toplanan paralarla yapılan çalışmalar sayesinde ALS hastalığı ile ilgili NEK1 genine ulaşıldı. ALS/MND'nin genetik özellikleri ile ilgili araştırmaların sonucunda son yıllarda yeni genetik mutasyonlar bulunuyor. Amerikan ALS derneğinin haberine göre iki grup genetik araştırma sonuçları açıklandı. Bu sonuçlardan biri NEK1 adlı yeni bir genin önemi hakkında oldu. İkinci MND ilişkili gen olan C21orf2 nin ALS oluşmasındaki rolünün de vurgulandığı makale saygın bir dergi olan Nature Genetics'de yayınlandı. 25 Haziran 2016 tarihli ALSA açıklamasına göre, araştırmacılar en yaygın genler arasında yer alan NEK1 adında yeni bir gen tespit ettiklerini duyurdular. ALS vakalarının yüzde 10 ailesel olduğunu biliyoruz. ALS vakalarının diğer yüzde 90 sporadik, ya da bir aile öyküsü olmayan hastalardır. ALS vakalarının çok daha büyük bir yüzdesinde genetik faktörlerin doğrudan veya dolaylı olarak katkıda bulunduğu düşünülmektedir. NEK1 Geni, hem sporadik hem de ailevi ALS hastalarında mevcuttur. Araştırmacılar, NEK1 genindeki mutasyonun insanlarda MND 'nin nadir, kalıtsal formunun ortaya çıkmasında nasıl rol oynadığını buldu. NEK1 genindeki varyasyonların da aile öyküsü olmayan kişilerde de MND geliştirmesine neden olan birçok faktörlerden biri olduğu tespit edildi. NEK1 geninin görevleri arasında, hücre şeklinin korunması, ulaşım sisteminin açık tutulması da dahil olmak üzere, motor nöronların içinde birçok görevi vardır. Gelecekteki araştırmalar, MND hastalığını durdurmak için yapılan ilaç araştırmalarında bu yeni bulgu araştırmacılara yeni bir hedef gösterecektir.


Bir mikrobun keselerini altınla doldurmak, bir enfeksiyonu bitirmek için kullanışlı bir yol olabilir. Bilim insanları bu bilgiyi pratik bir antimikrobiyal tedaviye dönüştürmek için mücadeleye başladılar. Çin'deki Güney Bilim ve Teknoloji Üniversitesi ile Birleşik Krallıktaki Leeds Üniversitesi'nden araştırmacılar, altın nano kümelerin bakterilere zarar vermeleri ve kendi vücudumuza zarar vermemelerini sağlamak için yakın zamanda güçlerini birleştirdi. Ekip, altını zıt elektrostatik yapışkanlık seviyelerine sahip iki molekül halinde dokuyarak, çevredeki dokulara zarar vermeden birçok yaygın bakteriyel patojenin savunmasında delikler açma potansiyeline sahip bir parçacık oluşturdu. Son yıllarda mühendisler, altın nano parçacıklarının davranışını iki şekilde manipüle ettiler. Biri, boyutlarını tam olarak kontrol etmektir. Parçacıkları iki nanometrenin altında tutmak, parçacıkların böbreklerimizden daha iyi geçmesine yardımcı olarak vücudumuzdan daha hızlı bir çıkış sağlar. Böylece araştırmacılar, kümelerinin boyutunu sadece 25 atomla sınırlamaya odaklandılar. İkincisi, ligand adı verilen 'yapışkan' kimyasal yapıları dahil etmek ve bunların kolayca izlenmesini sağlayan veya parçacığın şeklini kontrol etmeye yardımcı olan çeşitli özellikler kazandırmaktır. Bu durumda, ekip, kümelere pozitif yüklü bir ligand uygulayarak, daha negatif yüklü bakteri hücrelerinin, bir süveterin kedi tüyünü çekmesi gibi altını çekmesini umdu. Parçacıkları daha fazla değiştirerek, konağın vücudunu etkileme olasılığını daha da azaltmak, altın tedavisini klinik bir gerçekliğe dönüştürmede önemli bir etmen olacaktır. Ancak, farklı yeteneklere sahip ligandları entegre etme yöntemleri uyumsuz olma eğiliminde olduğundan, geçmiş çalışmalar, altın nano parçacıkları tek tip bir liganddan başka bir şeyle kapatma konusunda başarılı olamadılar. Bu araştırmada ise farklı bir çeşit metot kullanıldı. Sistem, piridinyum adı verilen pozitif yüklü bir bileşik ile hem pozitif hem de negatif yüklü gruplara sahip bir bileşik olan zwitterion'un bir kombinasyonuna dayalıydı. Piridinyum, altını bakteriler için daha çekici hale getirmeye yardımcı olur. Zwitterion ise gelişmiş kararlılık ve hayvan dokuları ile artan uyumluluk gösteren geçmiş çalışmalara dayanarak seçildi. Metisiline dirençli Staphylococcus epidermidis üzerinde test edilen artırılmış altın nano kümeler, bakterinin toplanma yeteneği üzerinde açık bir etkiye sahipti. Ayrıca reaktif oksijen türleri üretti ve zarlarının bütünlüğünü etkiledi. Daha da iyisi, işlem sonrasında çeşitli antibiyotiklerle takviye edildiğinde bakteri sayıları düştü. Bir durumda, MRSE'nin büyümesini engellemek için gereken doz 100 kattan fazla azaldı. MRSE cilt enfeksiyonlu fareler üzerinde yapılan testler, altın nano parçacıkların bir sıkıntı yaratmadan iyileşmeye yardımcı olduğunu doğrulamaya yardımcı oldu. Antibiyotiklere direncin artması, modern tıbbın en acil sorunlarından biridir ve enfeksiyona karşı en değerli savunmalarımızdan birinin işe yaramaz hale gelmesi tehdidi oluşturur.


Bizlerin günlük hayatta ışık olarak bahsettiği görünür ışıktır. Bir dakika... görünmeyen ışık da mı var yani? Evet, bizim göremediğimiz ışıklar var; ultraviyole ya da kızılötesi ışık gibi. Bizim gözümüz bu ışıkları algılayacak kadar hassas değil. İnsanlar olarak görüp algılayabildiğimiz ışık, görünür ışık aralığında olmalıdır.Görünür ışık spektrumu kırmızı ışıktan mavi ışığa kadar uzanır. Arada ise yeşil,sarı,turuncu ışık yer alır. Dünyamızın ışık kaynağı olan güneş beyaz ışık üretir. Bu beyaz ışık üç ana ışıktan oluşur : kırmızı mavi ve yeşil. Bir cisim kırmızı ve mavi ışığı soğurup dışarıya yeşil ışığı yansıtırsa onu yeşil görürüz. Ya da yeşil ışığı içine alıp mavi+kırmızı ışığı yansıtırsa mor gibi görürüz. Yani bir cismin rengi, hangi ışığı soğurup hangisini yansıttığıyla alakalı bir durum. Çoğumuz altının neden sarı olduğuna kafa yormamıştır çünkü zihnimizdeki altın imgesi sarı renkte bir metaldir.Yani bunu altının doğası olarak kabul edip sorgulamaya gitmeyiz.Aslında durum bu kadar da sıradan değil. Bu yüzden altın gerçekten özel bir metal. Özetle altın, görünür yani beyaz ışık spekturumunun mavi kısmını daha çok soğurup geriye kalan renkleri yansıtır.Geriye kalan kırmızı ve yeşil renklerdir.Onların karışımı da sarı renktir. Yani mavi ışığın soğurulup yeşil ve kırmızının yansıması bizim altını sarı olarak görmemizi sağlar.Ama konuya daha derin bakmak istersek ilk olarak altının elektron konfigürasyonunu incelememiz gerekir. Atom numarası 79 olan altının elektron dağılımı aşağıdaki gibidir. Bu arada yukarıda bahsettiğimiz renkleri boyama renkleriyle karıştırmayalım. Boyaları düşündüğünüzde mavi ile sarıyı karıştırınca yeşil olur mesela, ama ışık için durum böyle değil. Alıntılınan kısım What Gives Gold that Mellow Glow yazısından uyarlanmış çeviridir.


Beyin, bağırsak ve mikrobiyal sakinlerinin yapısı arasındaki gerilimler, nörodejeneratif koşulların gelişiminde kritik bir rol oynuyor gibi görünüyor. Mikrobiyota-bağırsak-beyin ekseni ile Alzheimer hastalığı arasındaki bağlantıyı destekleyen kanıtlar artmaya devam ederken, ilişkinin arkasındaki kesin mekanizma hala tam olarak anlaşılamamıştır. Yapboz parçaları şimdiye kadar sinir bozucu bir şekilde tutarsızdı, bağırsak mikroplarından yağ taşıyan moleküllerdeki ince farklılıklardan kaynaklanan sinir dokusu içindeki karışık proteinler gibi görünüşte ilgisiz faktörleri içeriyordu. ABD'den bir araştırmacı ekibi, insan bağırsağı mikroflorasının şimdiye kadarki en büyük genom çapında ilişkilendirme çalışmasını kullanarak, Alzheimer hastalığı ile sindirim sisteminde yaşayan organizmaların karışımı arasında daha açık bir ilişki aradı. Analizleri, yalnızca farklı bağırsak bakteri türleri ile Alzheimer teşhisi arasındaki genetik bağlantıyı değil, aynı zamanda mikroplar ile nörodejeneratif bozukluk için genetik bir risk faktörü arasındaki bağlantıyı da ortaya çıkardı. Çalışma ayrıca sağlıklı beyin fonksiyonunda genetik faktörlerin ve enflamatuar bağırsak mikroflorasının etkileşimini vurgulamaktadır. Gelişimimizin erken dönemlerinde vücudumuz, bağışıklık sistemiyle geçici bir ateşkes yapan çeşitli bakteri, mantar ve virüsler tarafından kolonize edilir. Çoğunlukla, bu düzenleme karşılıklı olarak faydalıdır. Mikroplar yaşayacak bir yer buluyor ve biz de evlerini korumaya istekli küçük sakinlerden oluşan bir cephe savunması alıyoruz. Bu, dengenin her zaman uyumlu olduğu anlamına gelmez. Bağışıklık sistemimizdeki değişimler, bazı türlere diğerlerine göre avantaj sağlayabilir. Aynı şekilde, mikropların yapısındaki değişiklikler - örneğin beslenmemizdeki değişiklikler yoluyla - vücudun işleyişini derinden etkileyebilir. Mikrobiyal sayımımız ile genel sağlık durumumuz arasındaki çekişme, vücutta tahmin edilemeyecek şekilde dalgalanarak, uzak dokuların dost ve düşmanı nasıl tanımladığı konusunda kafa karışıklığına yol açabilir. Son yıllarda araştırmacılar, beyin bölgelerinin neden dejenere olduğunu ve Alzheimer hastalığı olarak tanıdığımız hafıza kaybı ve bilişsel gerileme semptomlarına yol açtığını anlamak için bağırsak mikroflorası, bağışıklık sistemi ve nörolojik işlev arasındaki bu karmaşık diplomasiye odaklandılar. Gözlemsel çalışmalar, durumla teşhis edilen bireylerde bağırsak mikroplarının çeşitliliğinde bir azalma olduğunu ortaya koyarken, laboratuvar analizleri, bağırsak bakterilerinin beyinde zararlı enflamatuar sinyallere neden olabilecek kimyasallar salgılayabildiğini gösterdi. İşleri karmaşıklaştıran, apolipoprotein E olarak bilinen, yağların kan yoluyla hareketinde yer alan bir gendir. İnsanlarda bulunan üç versiyondan E4 olarak bilinen bir varyantın, Alzheimer için genetik bir risk oluşturduğu görülüyor. APOE E4'ün en az bir kopyasına sahip olmanın mikrobiyal vatandaşlarımızın bileşimi üzerinde bir miktar etkisi olabileceğinden şüphelenmek için iyi nedenler olsa da, durumun neden böyle olduğu net değil. Mikroplar, APOE E4 ve Alzheimer arasındaki bağlantıların bu son keşfi, bağırsakta işleyen bir mekanizmaya dair daha da ikna edici kanıtlar sunuyor. Ekip, MiBioGen Konsorsiyumu olarak bilinen binlerce katılımcıyı içeren bir araştırmaya dayanarak 119 bakteri cinsinin ayrıntılı kayıtlarını taradı. Alzheimer ile ilişkili olabilecek bakteri genlerinin ilk araştırması, hastalığın gelişiminde bir tür rol oynadığından şüphelenilen 20 cins ortaya çıkardı. Daha kısıtlı bir numune aracılığıyla yapılan ikinci bir inceleme, biraz daha kesin 10 cins buldu - bunların altısı teşhis edilen hastalar arasında daha azdı ve geri kalan dördü daha yaygındı. Bu 10 bakteri türünden dördünün, Alzheimer hastalığı riskini artırdığı düşünülen bir APOE aleli ile ilişkisi varmış gibi görünüyordu. Bir örnek cins, yalnızca Alzheimer ve APOE varyantı ile değil, aynı zamanda romatoid artrit, ateroskleroz ve Tip-2 diyabet ile de ilişkili olan Actinobacterium Collinsella'dır. Araştırmacılar, Collinsella'nın bağırsağı daha geçirgen hale getirme becerisiyle birlikte iltihaplı haberci hormonların ifadesini teşvik etme yeteneğinin, nörolojik hasarı - tetiklemese bile - şiddetlendirmede rol oynayabileceğinden şüpheleniyorlar. Yüksek Collinsella sayılarına sahip sağlıklı yetişkinlerde bulunan yüksek kolesterol ve düşük yoğunluklu lipoprotein seviyeleri ayrıca mikroplar, yağ metabolizması ve nörodejenerasyon arasında bir miktar bağlantı olduğunu gösterir. Alzheimer hastalığı, büyük ölçüde her yıl yaşlanan önemli bir küresel nüfus sayesinde, yüzyılın ortasına kadar dünya çapında 150 milyon insanı etkileyeceği tahmin edilen bunamanın en yaygın şeklidir.


Alzheimer hastalığı teşhis edilmeden çok önce, bir zamanlar güvenilir olan proteinler, hastalığın hızlanabileceği bir süreçte beyinde düğümlenmeye başlar. Bilim insanları, bağışıklık hücrelerinin ritmik işleyişini inceleyerek ve onları kontrol eden moleküler "zamanlayıcıları" bularak, sirkadiyen ritimlerdeki bozulmaları ve Alzheimer hastalığı ile ilişkili protein birikimini birbirine bağlayan olası bir mekanizmayı ortaya çıkardılar. Sirkadiyen ritimler, doğal vücut saatimize bağlı, ışığa maruz kalmaya tepki veren ve uyku-uyanıklık döngülerimizi yöneten bedensel işlevlerin günlük ritimleridir. Kötü uyku alışkanlıkları sirkadiyen ritimleri alt üst edebilir ve düzensiz uyku, bağışıklık hücrelerinin beyni gün boyunca biriken atık ürünlerden temizlemesi için daha az zaman anlamına gelir. Herhangi bir semptom ortaya çıkmadan yıllar önce başlayan uyku bozuklukları, demansın en yaygın şekli olan Alzheimer hastalığına yakalanma riskinin artması ve daha şiddetli semptomlarla ilişkilendirilmiştir. Uzun zamandır, yanlış katlanmış protein kümelerinin, amiloid-beta adı verilenler de dahil olmak üzere beyinde birikerek hafıza kaybı ve yavaş bilişsel gerileme ile belirgin nörolojik bir durum olan Alzheimer hastalığına neden olduğu düşünülüyordu. Sağlıklı yetişkinlerin beyin omurilik sıvısında amiloid-beta seviyelerinde günlük dalgalanmalar kaydedilmiştir, ancak bu salınımların Alzheimer hastalığı için en büyük risk faktörü olan yaşla birlikte bozulduğu görülmektedir. Bununla birlikte, sirkadiyen ritimler ile amiloid proteinlerini temizlemekle görevli bağışıklık hücrelerinin aktivitesi arasında doğrudan bağlantı kurmak, şimdiye kadar bilim insanlarının gözünden kaçtı. Bu yeni çalışmada, Rensselaer Politeknik Enstitüsü'nden biyolojik bilim insanı Jennifer Hurley liderliğindeki araştırmacılar, geç evre Alzheimer hastalığında beyne göç ettiği bilinen makrofaj adı verilen bağışıklık hücrelerini inceledi. Makrofajlar, toksik hasarı önlemek için atık ürünleri, hatalı proteinleri ve işlevini yitirmiş hücreleri silip süpüren temizleyicilerdir. Mikroskop altında gözlemlenen, laboratuvarda yetiştirilen hücre kültürlerinde, sirkadiyen saatleri ve genetiği değiştirilmiş farelerden elde edilen bu bağışıklık hücreleri, günlük bir döngüde floresan etiketli amiloid-beta proteinlerini temizlemeye başladı. Heparanlar olarak adlandırılan hücre yüzeyi proteinlerinin seviyeleri arttıkça, amiloid-beta proteinlerinin temizlenmesi yavaşladı. Ancak bağışıklık hücreleri, sirkadiyen saatleri bozulduğunda ritimlerini derhal kaybettiler, bu da hücre yüzeyi heparanlarının ve düzenledikleri protein yiyen bağışıklık hücrelerinin sirkadiyen kontrolünün altına düştüğünü düşündürüyor. Geçmişte yapılan araştırmalar, sadece bir gecelik kötü uykunun amiloid-beta proteinlerinde artışa neden olduğunu ve bir haftalık uykusuz gecenin de tau adı verilen başka bir proteinin birikmesine yol açtığını bulmuştur. Kronik uyku sorunları bu nedenle sorun yaratabilir. Yine de sirkadiyen saat bozulmalarının Alzheimer hastalığına neden olan bir faktör mü yoksa fizyolojik bir sonuç mu olduğu hala belirsizdir. Sirkadiyen saat bozulmalarını ve Alzheimer hastalığı proteinlerini birbirine bağlayan olası mekanizmaları incelemeyi amaçlayan bu çalışmanın, insanlarda meydana gelenler için bir vekil olarak genetiği değiştirilmiş farelerin kemik iliğinden örneklenen bağışıklık hücrelerini kullanmıştır. İrlanda Üniversitesi'nden davranışsal sinirbilimci Andrew Coogan ve meslektaşları, 2013 yılındaki bir incelemede, "AH'de meydana gelen sirkadiyen bozulmanın doğasıyla ilgili olarak, hala anlaşılması gereken çok şey var" diye yazdı ve bu hala doğru görünüyor. Amiloid proteinlerinin Alzheimer hastalığındaki tüm hikaye olmadığını da hatırlamakta fayda var. Tau proteinleri, hayal kırıklığı yaratan klinik denemelerin ve hastalığın ana suçlusu olarak amiloid-beta aleyhine artan kanıtların ardından odak haline gelen diğer başlıca şüphelidir. Hurley ve meslektaşları, "A 'yi terapötik bir strateji olarak hedeflemek sınırlı bir başarı sağlasa da A birikimi hala AD patogenezinde çok önemli bir adım olarak görülüyor" diye yazıyor. Bununla birlikte, son zamanlarda yapılan diğer araştırmalar, amiloid proteinlerinin aslında erken bir tetikleyiciden ziyade hastalık evresine geç geldiklerini ve kötü uykunun Alzheimer hastalığı için tek risk faktörü olmadığını öne sürüyor. Bununla birlikte, sirkadiyen ritimlerdeki bozulmaların beyindeki amiloid proteinlerinin temizlenmesini nasıl bozabileceğini açıklamaya yönelik olası bir mekanizmayı saptamak iyi bir adımdır. Dolaylı bir şekilde, bu çalışma, insanların uyku döngülerini iyileştirmeyi amaçlayan müdahaleler olan sözde kronoterapilere bakan diğer araştırma hatlarını desteklemektedir. Bağışıklık hücrelerinin sirkadiyen zamanlamasını anlamak, Alzheimer hastalığı gibi depresyon da dahil olmak üzere iltihaplanma ile bağlantılı diğer bozukluklar için de sonuçlar doğurabilir. Hurley, "Sirkadiyen ritimlerimizin, amiloid-beta oluşumunu kontrol etmek için hücre yüzeyi heparan seviyelerini nasıl düzenleyebileceğini anlamak, Alzheimer hastalığının yanı sıra diğer enflamatuar hastalıkların semptomlarını hafifleten kronoterapötiklerin geliştirilmesine yol açabilir" diyor.


Artemis 1, ajansın Orion MPCV ve Space Launch System ağır kaldırma roketinin ilk entegre uçuşu olan, NASA'nın Artemis programı için planlanmış bir mürettebatsız test uçuşudur. Alexa, Ay ne kadar uzakta? sorusu, mürettebatsız Artemis 1 görevinde yaklaşan bir ses teknolojisi gösteriminin ardından bir gün yolda seyahat ederken astronotların gerçekten sorabilecekleri bir soru olabilir. Yunan tanrıçasının gözdesi olan ve Callisto olarak adlandırılan Lockheed Martin, tablet tabanlı video işbirliği ve beyaz tahta ile derin uzay sanal asistanları gibi uzaktan iletişimi test etmek için Amazon ve Cisco ile birlikte çalışıyor. Lockheed Martin Ticari Sivil Alan Başkan Yardımcısı Lisa Callahan, "Callisto, gelecekte astronotların derin uzayı keşfederken daha özgüvenli olmalarını sağlamak için kullanılabilecek türünün ilk örneği bir teknolojiyi sergileyecek. Callisto, gelecekteki insan derin uzay görevlerine fayda sağlamak için Orion'da ticari teknolojilerle yeni ortaklıkların nasıl uçurulabileceğinin parlak bir örneğidir." dedi bir açıklamada. Lockheed Martin, Uzay Fırlatma Sisteminin üzerinde, yakında astronotları Ay'a geri götürecek olan Orion uzay aracını tasarladı ve inşa etti. Ancak bu yıl piyasaya sürülmesi beklenen Artemis 1 için mürettebatsız kapsül, Ay çevresinde küçük bir gezinti de dahil olmak üzere 25 günlük bir yolculuğa çıkacak. Callisto, Orion kapsülü ile entegre olacak yeni geliştirilmiş özel bir donanım ve yazılımdır. Amazon'un Alexa'sının İnternet bağlantısı olmadan çalışmasına ve Cisco'nun Webex'inin NASA'nın Derin Uzay Ağı ile arayüz oluşturabilen bir tablet üzerinde çalışmasına olanak tanır. Amazon Alexa başkan yardımcısı Aaron Rubenson, "Star Trek bilgisayarı, Alexa için orijinal ilham kaynağımızın bir parçasıydı, bu nedenle ortam zekası vizyonumuzun Orion'da hayata geçtiğini görmek heyecan verici ve alçakgönüllü. Ses teknolojisinin ve yapay zekanın sınırlarını zorlamak için Lockheed Martin ile çalışmaktan gurur duyuyoruz ve Alexa'nın görevdeki rolünün, uzay araştırmalarının bir sonraki çağını tanımlayacak olan geleceğin bilim insanlarına, astronotlara ve mühendislere ilham vermesini umuyoruz." dedi. Artemis'te henüz herhangi bir astronot olmayacağından, bu teknolojilerin gelecekteki astronotlara çalışmalarında yardımcı olması amacıyla teknoloji sanal olarak test edilecek. Cisco Güvenlik ve İşbirliği Başkan Yardımcısı Jeetu Patel, "Teknolojinin geleceği, ne zaman ve nerede olursa olsun insan potansiyelini ateşlemekle ilgilidir - bu da yakında uzayın derinliklerine kadar uzanacak. Callisto aracılığıyla Webex, gelecek nesle kapsayıcı ve sürükleyici teknoloji sağlamaya yardımcı olurken derin uzayda sınırsız video iletişimi ve işbirliği sağlıyor. Türünün ilk örneği olan bu çözüm, bir gün geleceğin mürettebatlı görevlerini destekleyebilir ve yüz yüze iletişim sağlar. Mürettebat, komuta merkezi ve sevdikleriniz arasındaki etkileşimle yüzleşin." dedi. Alexa'ya sahip olan halk ise "Beni Ay'a götür" diyerek görev hakkında soru sorabilir.


Yeni bir animasyon, NASA'nın Fermi Uzay Teleskobu tarafından sadece bir yılda toplanan veriler sayesinde gece gökyüzünün gama ışınlarında bize ne kadar ışıltılı görüneceğinin özetini veriyor. İnsanların çıplak gözle görebildiği görünür ışık, elektromanyetik spektrumun sadece küçük bir kısmıdır. Evrende çok daha fazla ışık var ve bu diğer dalga boylarını görmek için inanılmaz teleskoplar yapmış olmamız çok güzel. Animasyonda 1.500'den fazla ışık eğrisi var ve her kare üç günlük gözlemleri temsil ediyor. Kaynakların titreşimi, ışık eğrilerindeki değişikliklere bağlı ve parlaklaştıkça daha da büyüyorlar. Animasyon, artık herkesin kullanımına açık olan tam veri kitaplığının yalnızca küçük bir kısmı. Fermi'nin Geniş Alan Teleskobu'ndan alınan animasyonlu veri altkümesi. Görüntünün boyunca, turuncu renkte, Samanyolu düzlemi var ve bir uçtan diğerine hareket eden sarı disk, gökyüzünde belli yıllık hareketinde olan Güneş'in ta kendisi. Ekip, animasyondaki kaynakların yüzde 90'ının blazar olarak bilinen galaksiler olduğunu tahmin ediyor. Bu kozmik adaların özünde aktif bir süper kütleli kara delik var ve biz doğrudan ona, silahın namlusunun ucuna bakıyoruz. Bu kara delikler bize ateş ediyor. Neredeyse ışık hızında hareket eden bu cisimlerden madde jetleri fışkırıyor ve Fermi bu olaylardan gelen gama ışınlarını görebilir - ancak aynı zamanda bir parçacık da tespit etti. Veri seti sadece harika animasyonlar için değil, aynı zamanda heyecan verici astronomik gözlemler için de. Veri havuzu hakkında bir makale birkaç gün önce The Astrophysical Journal Supplement Series'de yayınlandı.


İmparator penguenleri doğadaki en dirençli canlılardan biri. Antarktika'nın -20 dereceye kadar düşen sıcaklığına dayanabiliyorlar. Şiddetli fırtınadan korunmak ve donmamak için sürekli birbirine sokulmuş bir halde duran penguenler böylece ısı kaybını önlemiş oluyor. Bu sokulmaların penguenler açısından biraz fazla koruyucu olduğu ortaya çıktı. Bu makalenin İngilizce orijinalindeki videoda görüldüğü gibi penguenler grup halinde dursa da sürekli yer değiştiriyor. En dıştaki penguenler dondurucu rüzgara maruz kaldıkları için iç taraflara girmeye çalışıyor. Fakat öte yandan da iç kısımdaki penguenler aşırı ısınma nedeniyle serinlemek için kendilerine biraz alan açıyor. Animal Behaviour adlı dergide bir makale kaleme alan araştırmacılar, serinlemek isteyen penguenlerin bu amaçla grubu böldüğünü söylüyor. Grup içindeyken penguenler kafaları ve soğuk hava soluma dışında hiç ısı kaybetmiyor. Bu nedenle vücut ısıları 37,5 dereceye kadar ulaşabiliyor. Raporda, Bunun sonucu olarak bu kuşlar soğuk fiziksel ortamda aşırı ısıyı dağıtma gibi bir sorunla karşı karşıya kalıyor deniyor. İmparator penguenlerinin oluşturduğu gruplaşmayı inceleyen ekip, her grubun hem dışarıdaki soğuk ve aşırı ısınma nedeniyle sürekli değişim halinde olduğunu fark etti. Daha önceleri ise bu grupların durağan olduğu sanılıyordu. Uzmanlar, ısınma ihtiyacı duyan penguenlerin gruba katıldığını, vücut ısıları artı derecelere ulaştığında gruptan ayrıldıklarını ve dışarıda kar yiyip ayaklarını temizlediklerini, üşüdüklerinde yeniden gruba girdiklerini belirtiyor.


Antarktika'nın buz sahanlıklarının derinliklerinde, çok sayıda yeni ve beklenmedik yaşam formu keşfedildi. Büyük ya da güzel olmasalar da şaşırtıcı keşif bilim insanlarına dünyanın en karanlık ortamlarından birinde yaşamın nasıl devam edebileceğini öğretiyor. Current Biology dergisinde bildirildiği üzere, British Antarctic Survey araştırmacıları kısa süre önce Antarktika buz sahanlıklarının altında kılıç şeklindeki bryozoanlar ve serpulid solucanlar da dahil olmak üzere 77 yeni türün keşfini duyurdular. Genellikle yosun hayvanları olarak bilinen Bryozoa, su ortamında yaşayan basit omurgasız hayvanların bir filumudur. - aynı soydan gelen ve kuşaklar boyu sürüp giden, canlıların bölümlenmesinde dalların bir araya gelmesiyle oluşan birlik. - Tipik olarak bir milimetreden daha büyük olmayan bu hayvanlar, genellikle mercanlarınkine benzer sert dış iskeletlerden ve yemi filtrelemek için kullanılan bir demet kıl benzeri dokunaçlardan oluşur. Serpulid solucanlar da benzer, hareketsiz süspansiyonlu besleyicilerdir. Ekip, soruların hala devam etmesine rağmen, cevabın açık sudan buz sahanlıklarının altında taşınan önemli miktarda yosunda yattığından şüpheleniyor. Tuhaf bir şekilde, buz sahanlıklarının altında yaşam açık sulardan daha bol. Bu az bilinen ortama Güney Doğu Weddell Denizi'ndeki Neumayer İstasyonu III yakınlarındaki Ekström Buz Sahanlığı'nda 2018 yılında açılan 200 metrelik derin bir delik kullanılarak erişildi. Buradaki yüzey koşulları inanılmaz derecede serttir ve sıcaklıklar genellikle sıfır derecenin altına düşer. Daha önce Antarktika'nın buz sahanlıklarının altında krilden balığa kadar çeşitli yaşam formları keşfedilmiş olsa da, bu yeni araştırma pek çok sürprizi beraberinde getirdi. Sondaj projesini koordine eden Alfred Wegener Enstitüsü'nden çalışmanın ortak yazarı Dr. Gerhard Kuhn, Bir başka sürpriz de burada ne kadar uzun bir yaşam sürdüğünü bulmaktı. Yani, en yakın açık sudan 3-9 km uzakta yaşamasına rağmen, buz sahanlıklarının altında yaklaşık 6000 yıldır kesintisiz bir yaşam vahası var olmuş olabilir. Sadece yüzen buz sahanlığının altındaki deniz tabanından alınan örnekler bize onun geçmiş tarihinden hikayeler anlatabilir. dedi.


Bakterilerin antibiyotiğe karşı direnci, bizim antibiyotiği bu kadar yaygın kullanmaya başlamamızdan çok daha eskilere dayanıyor. Günümüz bakterilerinin antibiyotikten korunmak için geliştirdiği genlere, kuzey kutup bölgesindeki donmuş topraklarda 30 bin yıl önce yaşamış bakterilerde de rastlandı. O zamanlar bakteriler açısından bu genler pek avantaj teşkil etmiyordu. Ama insanlar en küçük bir hastalık belirtisinde bile antibiyotik kullanmaya başladıktan sonra direnç genleri her bakteri açısından kaçınılmaz hale geldi. Antibiyotiğin atası penisilini keşfeden Alexander Fleming bile henüz 1946'da antibiyotiğe direncin yayılması tehlikesine karşı uyarıda bulunmuş, antibiyotik kullanımının yaygınlaşması ve bakterilerin daha iyi savunma sistemi geliştirmesinden söz etmişti. Antibiyotik krizi, BBC Future'un Kasım ayında Sidney'de düzenleyeceği Dünyayı Değiştiren Fikirler Zirvesi'nde de tartışılacak. Tüberkülozdan örnek verecek olursak, isoniazid ve rifampicin antibiyotikleri sayesinde Mikobakterium tüberküloz adlı bakterinin yol açtığı bu hastalık, zengin batılı ülkelerde artık pek görülmediği gibi diğer ülkelerde de azalmıştı. Fakat şimdi yeniden yaygınlaşıyor. Üstelik Hindistan, Çin, Rusya ve Papua Yeni Gine'de rastlanan bu yeni tüberküloz vakaları bu antibiyotiklere karşı dirençli. Birden fazla ilaca karşı dirençli tüberküloza 'kanatlı Ebola' adı veriliyor. Öksürük ve hapşırma yoluyla kolayca bulaşan bu hastalıktan kurtulma şansı en iyi tıbbi bakımla bile yüzde 50 düzeyinde. Ama bu, antibiyotik direnci sorununun sadece küçük bir kısmı. ABD'de her yıl en az iki milyon kişi antibiyotiğe karşı dirençli bakteriyel enfeksiyona yakalanıyor ve bunların 20 bini hayatını kaybediyor. Kalın bağırsakta enfeksiyona neden olan koli basili ile kan zehirlenmesine yol açan ve ölümcül olabilen psödomonas aeruginosa bakterilerine hastanelerde sık rastlanıyor. Bunlar antibiyotik savunma sisteminin son kalesi olarak yorumlanan karbapenemlere karşı dirençli bakteriler. Ayrıca cinsel yolla bulaşan frengi, belsoğukluğu ve klamidya gibi hastalıklara da bakteriler yol açıyor. Günümüzde antibiyotik direnci nedeniyle belsoğukluğu tedavisinde zorluklarla karşılaşılıyor. Ne yazık ki bu o kadar kolay değil. Büyük ilaç şirketleri kanser ve kalp hastalıkları gibi daha karlı alanlara yatırım yaptığı için 'antibiyotik musluğu' bir süredir kurumakla yüz yüze. Antibiyotik tedavisi 1000 dolara mal oluyorsa kanser kemoterapisi on binlerce dolar tutuyor, ya da kolesterol düşürücü ilaçları uzun süre kullanmak gerekiyor. Büyük ilaç şirketleri kanser ve kalp hastalıkları gibi daha karlı alanlara yatırım yaptığı için yeni antibiyotik araştırmaları duraksadı. Amerikan Bulaşıcı Hastalıklar Derneği'ne göre, bugün kullanılan tüm antibiyotikler 1984'ten önce bulunmuş antibiyotiklerin bir türevi. Antibiyotikler ayrıca ilaç şirketleri için bilimsel, yasal ve ekonomik zorluklar demek. Bu nedenle bu alandan çekiliyorlar. Yapılacak en önemli şey, zaruri olanlar dışında antibiyotik kullanımına son vermek. Bu ilaçlarla ilgili yerleşmiş anlayış ve uygulamaları yeniden gözden geçirmek gerekiyor. Örneğin kulak ya da idrar yolları eknfeksiyonu için ille de antibiyotik kullanmak gerekmeyebilir; hatta antibiyotik kullandıktan sonra kendinizi iyi hissetseniz bile ilaç bitene kadar kullanma tavsiyesinin bile ne kadar geçerli olduğuna bakmak gerekiyor. Üstelik alışkanlıklarını değiştirmesi gerekenler sadece doktorlar da değil. Hastaların da her aksırık ve tıksırık için antibiyotiğin çare olmadığını anlaması gerekiyor. Genellikle üst solunum yolu hastalıklarına virüsler neden olur ve bu durumda antibiyotik kullanılmaz; çünkü antibiyotik sadece bakterileri öldürür. Bakterileri içeriden tüketen bakteriyofajlar antibiyotiğe alternatif olabilir. Tarım ve hayvancılık alanında da antibiyotik kullanımına son verilmesi ya da en azından azaltılması çağrıları yapılıyor. Dünya Sağlık Örgütü, hayvanlarda enfeksiyon riskine karşı hemen antibiyotiğe baş vurulmaması, aşı, hijyen ve biyogüvenlik gibi alternatiflerin geliştirilmesi tavsiyesinde bulunuyor. Bakteriyofaj ya da 'bakteri yiyen' virüsler alternatif çözüm olabilir. Bu virüsler aslında bakterileri yemiyor, onu yuva olarak kullanıp çoğalarak başka bakterilere yayılıyor. Bakteriyofajlar 1915'te keşfedildi ve 2. Dünya Savaşı'nda kangren tedavisinde kullanıldı. Bugün de antibiyotik krizine çözüm amacıyla yeniden inceleniyorlar. Yeni antibiyotik keşfetme amacından da vazgeçmiş değiliz. Ama bu antibiyotiklerin üzerinde de Demokles'in Kılıcı sallanıyor olacak. Bakteriler bir gün bunlara karşı da direnç geliştirecek. Bunu asla kazanamayacağımız bir silahlanma yarışı olarak görebiliriz. Umuyoruz ki bu yarışın kaybedeni de olmayız.


South China Morning Post'un haberine göre, bilim insanları, salgın hastalık potansiyeline sahip bazı bakteri örneklerinde de rastlanan geni 'ürkütücü' sözleriyle nitelendirirken, Güney Çin Tarım Üniversitesi'nden Hua Liu, 'MCR-1' adı verilen genin, kendi kendini eşleyebilen, kromozomdan ayrı bir DNA parçası olan plazmidler üzerinde keşfedildiğini söyledi. Araştırmacılar, plazmidler üzerinde bulunması nedeniyle farklı bakteri grupları arasında kolayca hareket edebilen genin idrar yolları hastalıklarıyla diğer enfeksiyonlara yol açan 'E.coli' ve zatürreye neden olan 'Klebsiella Pneumoniae' arasında geçiş yaptığına dair kanıt elde edildiğini bildirdi. Sonuçları Lancet dergisinde yayınlanan araştırmayı değerlendiren Birmingham Üniversitesi Mikrobiyoloji Bölümü Profesörü Laura Piddock da kolistin içeren ve çiftlik hayvancılığında yaygın biçimde kullanılan bir antibiyotik sınıfı olan polimiksinlere karşı acilen sınırlama getirilmesi çağrısında bulundu. Piddock, "Polimiksinlerin kullanımı bir an önce en aza indirilmeli ve gereksiz kullanımı durdurulmalı" ifadesini kullandı. Çin, dünyada tarım ve hayvancılıkta en fazla kolistin üreticisi ve kullanıcısı ülkelerden biri.


Mary Leakey ve ekibi tarafından Laetoli, Tanzanya'da keşfedilen ayak izleri dünyanın en ünlü ayak izleri arasında yer alıyor. 1978'deki keşifleri, muhtemelen doğrudan atalarımız olan homininlerin, 3.66 milyon yıl önce dik yürüdüklerini ortaya çıkardı. Leakey 1976 araştırmasında başka bir ayak izi seti daha keşfetti, ancak bunların tanımlanması daha az kesindi ve onları ihmale bıraktı. Şimdi, antropologlar Laetoli Bölgesi A'da bulunan belirsiz baskılara geri döndüler ve bir zamanlar yakınlarda yaşayan iki farklı iki ayaklı hominin türünün kanıtlarını buldular. Ekip, bugün mevcut olan daha gelişmiş teknikleri kullanarak baskıları yeniden inceledi. Ayı ve şempanze izleriyle ilgili ayrıntılı araştırmaların ardından Nature'da, Laetoli Bölgesi A izlerinin neredeyse kesin bir homininin olduğunu, ancak şaşırtıcı bir şekilde yakınlarda keşfedilenle aynı tür olmadığını bildirdiler. Laetoli Bölgesi A'daki volkanik külde şaşırtıcı 18.000 hayvan izi bulundu, ancak ilgi, arka ayakları üzerinde yürüyen bir hayvan tarafından yapılan beş tanesine odaklanıyor. Mary Leakey, bunların bir hominin tarafından yapıldığını öne sürdü. Ayrıca, ekibin diğer üyeleri, dik yürüyen bir ayıdan olabileceğini düşündüler ve bu kadar belirsiz bir şey hakkında yaygara yapmak konusunda isteksizdiler. Belirsiz ama şimdi ünlü olan baskılar, Laetoli Sitesi G'de, ardından S sitesinde bulunan bir buluntu ile bulunduğunda, Laetoli A baskıları büyük ölçüde unutuldu. Ohio Üniversitesi'nden ilk yazar Dr Ellison McNutt yaptığı açıklamada, "Son 30 yılda hominin fosil kayıtlarında lokomotor ve tür çeşitliliğine dair artan kanıtlar göz önüne alındığında, bu olağandışı baskılar başka bir incelemeyi hak etti" dedi. McNutt, baskıları yeniden keşfetmek ve 3D taramak için Leakey'nin kayıtlarını kullanan büyük bir ekibin parçasıdır. Yazarlar daha sonra dört yarı vahşi Amerikan kara ayısını, parmak izleri A Alanındakilerle eşleşecek kadar genç, çamurda iki ayak üzerinde yürümek için akçaağaç şurubu ile cezbetti. Baskılar o kadar farklıydı ki, eski bir Tanzanya ayısının başka bir türden olabileceği düşünülse bile, yazarlar, Ursus cinsinin hiçbir üyesinin baskıları Laetoli Sitesi A'da yapmadığından eminler. Dartmouth'tan Dr Jeremy DeSilva, " , Kalça kasları ve diz şekilleri bu tür bir hareket ve dengeye izin vermediğinden, A Alanındaki ayak izlerine benzer bir yürüyüşle yürüyemezler" dedi. Ayrıca, ayılar iki ayak üzerinde yürüyebilseler de, bunu yalnızca ara sıra yaparlar, bu nedenle iki ayaklı baskılar olağandışıdır. Benzer bir analiz, şempanzelerin yakın akrabalarını dışladı. İzler, insanların özgürce hareket ederken göstermediği bir çapraz adımı gösteriyor, ancak engebeli zeminde ayaklarını tutmak için mücadele eden bir kişininkilere benziyor. Laetoli G parçalarının yapımcılarının ek baskıları bir miktar değere sahip olabilir, ancak ikisi uyuşmuyor. Bunun yerine, A'nın palet üreticisi daha küçüktü ve ayakları başka bir tür olacak kadar farklıydı. Laetoli Sitesi G baskıları, ünlü Lucy fosili de dahil olmak üzere, uzun süredir Australopithecus afarensis ile ilişkilendirilmiştir ve yazarlar buna itiraz etmemektedir. DeSilva, IFLScience'a ayrıca şunları söyledi: "A. afarensis'ten gelen ayak kemikleri, G ve S bölgelerindeki ayak izleriyle A sahasındaki ayak izlerinden çok daha iyi uyuşuyor. Cinderella'nın bu paleoantropolojik versiyonunda, şimdiki zorluk, hangi hominin ayağının terliğine uyduğunu keşfetmek olacak." DeSilva, Kenyanthropus platyops ve Australopithecus deyiremeda'yı aday olarak önerdi.