Duygular ve vücudumuzdaki bu etkinin bağlantısının incelenmesi için, çok detaylı çalışmalar gerekiyor. Journal of Neuroscience'da yayımlanan bir çalışmada, aslında tam olarak da bizim sorduğumuz soruya cevap aranmış. Bilim insanları yaptıkları çalışmada, araştırmaya dahil olan katılımcılara rahatsız edici videolar izlettiler ve aynı zamanda da katılımcıların mide, kalp ve beyin aktivitelerini gözlemlediler. Videoların bir kısmı iğrenmeyi tetikleyecek açık ameliyat videolarından oluşuyordu. İkinci set videolar ise, insanların yedikleri tiksindirici yiyeceklerle iğrenmeyi tetikliyordu. Bu iki grup video da, aynı duygu yoğunluğunun üretilmesine sebep oldu. Fakat bu videolara verilen vücut reaksiyonları farklıydı. Örneğin ameliyat videoları daha çok kalp atış hızınıartırırken, tiksindirici yiyeceklerin yendiği videolar daha çok mide bulantısına sebep oldu. Araştırmacılar katılımcıların beyinlerini incelediklerinde ise, iki grup videonun beyinde etkilediği bölgelerin birbirlerinden yalnızca çok az farklı olduğunun bulgularına ulaştılar. Bu küçük farklılıklar, vücut üzerinde oluşan etkinin değişmesiyle doğrudan ilişkili. Daha da detaylandıracak olursak, iki tip video da izlenirken beynin ön kısmındaki insüler korteksin farklı ve belirli bölgeleri aktif hale getirdi. Bu deneylerin önermesine göre de; iç organlarımızın değişen durumları beynimizde anlık olarak/an ve an gözlemlenebilir. Ya da diğer bir soru; beyin ve vücut arasındaki bir geri besleme mekanizması mı duygularımızı oluşturuyor olabilir mi? Belki de bu durum, bazen duygularımızın kontrolden çıkmasının bir açıklamasıdır. Aslında yukarıda sorulan sorunun çevresinde verdiğimiz bilgiler, duyguların kontrol edilebilmesi açısından da bir ipucu verebilir. Karanlıkta ıslık çalmak, duygusal bir şiir okumaktan daha faydalı olabilir; ıslık çalmanın yaratacağı etki, korkunun vücut üzerindeki göstergelerinin açığa çıkmasını engelleyebilir. Benzer şekilde ve hep önerildiği gibi, ona kadar saymak ve derin nefes almak panik ya da kızgınlık duygularının uzaklaşmasını sağlayabilir. James'in öne sürdüğü bu fikrin uygulaması için kendi hayatınızdan da birçok örnek bulabilirsiniz tabii ki. Tabii ki cevap kelebeklerle, midenizdeki ayaklanmış bakteriler ya da parazitlerle ilgili değil. Bu durum tamamen mide çevresinde meydana gelen kas kasılmalarının değişmesiyle ilgili. Midemizde kelebekler uçuşması hissine kapılmamızın birçok sebebi olabilir fakat bunlar içinde en yaygın olanıstrestir. Ayıyla karşılaşmanın yarattığı negatif stres ya da hoşlanılan kişinin yanında yaşanılan pozitif stresolması fark etmez vücudumuz bütün pozitif ve negatif streslere benzer tepkiler verir. - Adrenalin - Noradrenalin - Kortizol Bu hormonların vücut üzerinde birçok etkisi vardır. Bu etkiler, hayati tehlikemiz olan stresli durumlarla karşılaştığımızda hayatta kalma şansımızı artırır. Yukarıda da belirttiğimiz gibi, vücudumuz hayati tehlike yaratan stresli durumlar ile hayati tehlike yaratmayan stresli durumlar arasında ayrım yapmaz. Stres hormonlarının vücudumuzda yarattığı etkilerden birisi, bağırsak kaslarına giden kanın yönünün kaçmak ya da savaşmak için kullanacağımız bölgelere doğru çevrilmesidir. Çünkü bir kaplandan ya da ayıdan kaçmanız gereken durumda, acil ve kuvvetli olarak kullanmanız gereken kaslarınız bağırsaklarınızda ya da midenizde değildir. Kanın bu bölgelerden yönlendirilmesi anındaki kan damarlarının hareketinden kaynaklı, karnınızda kelebekler uçtuğu hissine kapılabilirsiniz. Bu his aynı zamanda bağırsak kaslarının stres hormonları tarafından etkilenmesinden de kaynaklanıyor olabilir. Çünkü bu bölgedeki kasların bazıları, kan damarlarının büzülmesinde görevli kaslar ile aynı yapıdadır yani düz kaslardır. Burada bir ek bilgi daha verelim; korkudan altına kaçırma olayı da hem kanın yönünün değişmesinden hem de vücut biran önce ağırlıklarından kurtulup daha hızlı tehlike bölgesinden uzaklaşmayı hedeflediği için bir efsane değildir. Bu sebeple stresli durumlarda tuvaletinizin gelmesi normaldir. Karında kelebekler uçuşması hali, sadece stres hormonlarından da kaynaklanmıyor olabilir. Stresli durumlarda vücudun mutluluk hormonu olarak da bilinen seratonin dengesi değişeceğinden, bağırsak kaslarının kasılma durumlarında değişiklik olabilir. Bu da aynı hissi yaratabilir.


Radyasyon, bağımlılık derecesinde kullanım, toplum içerisinde meta haline gelerek yalnızlaşma vb. olguların yanı sıra, kullanıcılar akıllı cihazların en çok pil ömründen dert yanıyorlar. Nanoteknolojinin hayatımızda var olma sürecini anımsarsınız. İlk kez yılında ünlü fizikçi Richard Feynman tarafından ortaya atıldıktan sonra,1974 yılında Norio Taniguchi tarafından kelime haline getirilmiştir. Daha sonraki süreçte değişen teknoloji beraberinde gelişim gösterennanoteknoloji, günümüzde pek çok endüstriyel üründe kullanılmaya devam ediyor. California Irvine University araştırmacıları, mevcut lityum-iyon pillerindendaha uzun bir pil ömrü sağlayacak nano pil teknolojileri konusunda çalışmalarını sürdürüyorlar. Yalnızca şarj ömrü ile sınırlı kalmaksızın, batarya dayanıklılığı, pil kalitesigibi konularda da gelişmeler kaydedilecek. Bu da üç aylık bir süreçte 200 bin kez uygulanan şarj uygulamasında hiçbir güç kaybına neden olmayacak. Pocket-Lint'de tabi ki, henüz teori ve deney aşamasında olan bu çözümün insanlığa ne zaman ulaşacağı belirsizliğini koruyor. Fakat şunu söyleyebiliriz ki; nano piller bir gelecek, pir gelecek.


Apple'ın iOS işletim sistemi, bilim dünyasında çok büyük bir tartışmanın öznesi olmak üzere. Yeni Zellanda'da bir üniversitede görevli olan bilim insanı Christoph Bartneck, hiç bilgi sahibi olmadığı nükleer fizik konusunda bir makale yazdı. Ancak makaleyi, iOS'un otomatik tamamlama özelliği ile tamamladı. Christoph Bartneck'ın anlattığına göre tamamen saçmalık olan makaleyi oluşturmak için atomik, nükleer, fizik, elektron gibi kelimeler yazdı ve iOS'un kendisine önerdiği cümlelere rastgele onay vererek makaleyi kısa sürede bitirdi. Daha sonra sahte bir isimle bu makaleyi ABD'deki bir bilimsel komiteye gönderen Christoph Bartneck, kısa süre komiteden mesaj aldığında ise çok şaşırdı çünkü komite bilim insanını, makalesini sunması için nükleer fizik konusundaki çok önemli bir konferansa çağırıyordu. Makalesini süslemek için çizimler de kullanan bilim insanı bu çizimleri internetten alıp çizimlere dair metinleri de Wikipedia'daki Nükleer Fizik maddesinin içinden rastgele seçti. Bilim insanı ABD'deki konferansa katılmayacak ancak iOS'un otomatik tamamlama özelliğinin ciddi bir bilimsel kurumu kandıracak kadar başarılıolduğunu fark ettiğinin altını çiziyor. Bilim dünyası şimdi bu "rezaleti" tartışacakken, ödevlerini/projelerini kısa yoldan bitirmek isteyen sayısız üniversite öğrencisinin bu yöntemi kullanmaya kalkışmalarından endişe ediliyor.


Bozonlar, doğadaki 4 temel kuvveti taşıyan parçacıklardır. Bu kuvvetler sayesinde itilen ve çekilen parçacıklar karmakarışık bir çorba olmak yerine, görünür evreni kaplayan yıldız ve gökadalardan oluşan bir mozaik oluştururlar. Higgs bozonu ise Standart Model'deki diğer parçacıklara pek uymuyor. Temel kuvvetler protonların inanılmaz ölçüde kararlı olmasını , pusulaların kuzeyi göstermesini , elmaların ağaçtan düşmesini ve güneşin parlamasını , yani evrenin bu şekilde işlemesini sağlarlar. 2012 senesinde Higgs bozonu da temel bozonlar ailesine resmen kabul edilmiş oldu. Higgs'in bozon sınıfında yer almasının nedeni, spin adı verilen bir kuantum mekaniksel özelliğinden ileri gelir. Spin, bir parçacığın içsel açısal momentumunu temsil eder ve Standart Model arkadaşları ile nasıl geçineceğini karakterize eder. Bozonların spini bir tamsayı (0, 1, 2 vb.) olur ve böylece duygularını rahat ifade edebilen tipler olurlar. Kendilerine ait özel bir alana gereksinim duymazlar. Fermiyonlar ise tamsayı olmayan buçuklu spinlere (½, 3/2 vb.) sahip olur ve bu onları biraz yalnızlığa iter. Diğer parçacıklardan belli bir uzaklıkta durmayı tercih ederler. Spini 0 olan Higgs parçacığı da bu durumda resmen bozon ailesine mensup demektir. Bozonların her biri 4 temel kuvvetten biri ile ilişkilidir. Dolayısıyla yeni bir bozon keşfetmenin yeni bir kuvvet keşfetmek anlamına gelmesi doğal bir şey, diyor New York Üniversitesi'nden Doç.Dr. Kyle Cranmer. Bilimciler birHiggs kuvvetinin varolduğuna inanıyor. Ancak onun dışlanmasının nedeni de bu kuvvetle olan ilişkisi. Bundan dolayı Standart Model tablolarına eklense bile bozon ailesinden ayrı biçimde resmediliyor. Bir alanın bir kuvvet üretebilmesi için gereken üç özellik var: Alanın açılıp kapanma özelliği olmalı, tercihli bir yönü olmalı, çekme veya itme yapabilmeli. Normalde Higgs alanı bu özelliklerden ilk ikisine sahip olmuyor; her zaman açık ve tercihli yönü yok. Ancak Higgs bozonunun varlığı durumunda alan çarpıklaşıyor ve kuramsal olarak bir kuvvet üretebilir hale geliyor. İki parçacığın Higgs alanını kullanarak birbirlerine çekme uygulayabileceğini düşünüyoruz. Higgs parçacığının varolması gerektiği öngörüsünü yaparken kullandığımız denklemler, böyle bir kuvvetin de varlığını öngörüyor,diyor Strassler. Bu kuvvetin evrende nasıl bir rol oynuyor olabileceği ise halen gizemini koruyor. Higgs 'alanı'nın kararlı madde oluşumu için olmazsa olmaz bir gereklilik olduğunu biliyoruz. Ancak Higgs 'kuvveti' için bildiğimiz kadarıyla böyle bir zorunluluk yok, diye ekliyor Strassler. Higgs kuvvetinin bir başka açıdan önemli olabileceğini belirten Strassler, evrende bulunan karanlık madde miktarı ya da madde-antimadde dengesizliği ile ilgili olabileceğini düşünüyor. Yine de bu konuda konuşmak için erken. Büyük Hadron Çarpıştırıcısı'nın şu anki çalışması sırasında, fizikçiler ilk çalışmada üretilenden 10 kat daha fazla Higgs üretmeyi bekliyor. Bu da bilimcilerin bu tuhaf parçacığın özelliklerini daha derinlemesine incelemelerini sağlayacak.


İsveç, Trollhattan'dan 71 yaşındaki bir adam geçen ay ani bir kalp krizi geçirdi. Adama yardım ise hayatını kurtaracak defibrilatör taşıyan bir drone tarafından geldi. Tıp tarihinde drone ile ilk defibrilatör teslimatı olarak tanımlanan olayda, hızlı ve etkili dağıtım sistemi hayat kurtardı. Adamın düştüğünü gördüğünde yoldan geçen Dr. Mustafa Ali, ambulans gelene kadar defibrilasyona başladı ve bu, adamın hayatını kurtarmada büyük rol oynadı. "Bu yeni teknolojiye ve defibrilatörün hızlı teslimatına ne kadar minnettar olduğumu kelimelerle ifade edemem. Drone olmasaydı muhtemelen burada olmazdım." dedi 71 yaşındaki hasta Everdrone'a yaptığı açıklamada. Adam o zamandan beri tamamen iyileşti ve evine döndü. Acil servislere yapılan çağrı ile dronun gelmesi arasındaki süre, üç dakikanın biraz üzerindeydi ve bu, kentsel alanlarda beş ila 10 dakika olan İsveç'teki ortalama ambulans müdahale süresinden önemli ölçüde daha kısaydı. Defibrilasyon olmadan, kalp durmasından sonra geçen her dakika için hayatta kalma şansının yüzde 7-10 oranında azaldığı düşünülmektedir. Kalp krizi geçiren bir hastanın beş dakika sonra hayatta kalma şansı son derece zayıftır ve sonuç olarak, hastane dışı kalp krizlerinin hayatta kalma oranı yüzde 10'dan azdır, bu da hızlı bir yerleştirme sisteminin önemini vurgulamaktadır. Everdrone, hava dronları için en iyi yöntemi düşünüyor. Bu nedenle şirket, Karolinska Institutet'teki Resüsitasyon Bilimi Merkezi ve SOS Alarm ile işbirliği içinde İsveç'in Vastra Götaland bölgesinde drone tabanlı defibrilatör sistemini çalıştırıyor. Şu anda İsveç'te yaklaşık 200.000 nüfusa sahip olduklarını iddia ediyorlar ve 2022'de daha da fazlasını genişletmeyi umuyorlar. 2021'de yürütülen dört aylık bir pilot çalışma sırasında şirket, denenen kalp krizi uyarılarının yüzde 92'sini (12'den 11'ini) başarıyla defibrilasyon cihazlarını teslim etti. Bu dronelardan yedisi ambulans gelmeden geldi. Bu, her yerde uygulanması gereken gerçekten devrim niteliğinde bir teknolojidir; Ani kalp durması sadece damar sertliği olan yaşlıların değil herkesin başına gelebilir dedi hasta. Bunlar sıradan dronlar değiller. Görev Kontrol Merkezindeki özel bir yazılım mühendisleri ekibi sayesinde, her drone bir rota planlama sistemi, yerleşik engellerden kaçınma sistemi, acil durum paraşütleri ve hastanın yanına güvenli bir şekilde inmek için otomatik bir iniş sistemi ile birlikte gelir. Drone'lar özerktir, bu nedenle acil servisler tarafından yolda bir hastaya gönderilebilirler, ki bu da muhtemelen vardıklarında inmiş olacaktır.


Samanyolu'nu çevreleyen hale, nadir yıldızların yanı sıra gaz da içerir, ancak bu gazı ölçmenin zor olduğu kanıtlanmıştır. Uzak galaksilerden gelen kısa radyo sinyalleri patlamaları ile girişim, gök bilimcilere yeni bir çözüm sunuyor. Samanyolu'nun halesindeki gaz doğrudan ölçülemeyecek kadar seyrek ve sıcaktır. Ancak, daha uzak mesafelerden bize ulaşan radyasyonla girişir. Toronto Üniversitesi Doktora öğrencisi Amanda Cook ve Profesör Bryan Gaensler, Hızlı Radyo Patlamalarının nedenini hala tam olarak anlamasak da, bunların kendine özgü özelliklerinin onları hale gazını ölçmek için mükemmel kıldığını fark etti. Sonuçlar yeni bir çalışmada yayınlandı. Her FRB, geniş bir radyo frekansı aralığında gerçekleşir, ancak hepsi aynı anda ulaşmaz. Düşük ve yüksek frekanslar arasındaki gecikmenin, yayınlandıkları zamanı yansıtması pek olası değildir. Elektromanyetik radyasyonun, radyo dalgaları da dahil, gazdan geçerken yavaşladığını ve yüksek frekansların düşükten daha fazla yavaşlatıldığını biliyoruz. Gaz ne kadar kalınsa, radyasyon o kadar yavaşlar. Sonuç olarak, farklı frekanslar arasındaki aralık, radyo dalgalarının geçtiği gaz miktarının bir ölçüsü olarak hizmet eder. Yayılma, dispersiyon veya daha yaygın olarak dağılma olarak bilinir. Karışıklık yaratan faktörler, bir veya iki FRB'ye dayalı ölçümlerin yanıltıcı olabileceği anlamına gelir. Cook ve Gaensler, CHIME geniş açılı radyo teleskobunun şimdi 93'ü ihtiyaçlarına uygun olan yüzlerce FRB tespit etmiş olması gerçeğinden yararlandı. Bununla birlikte, ikili ve ortak yazarları bir sorunla karşılaştı. Radyo dalgalarının geçtiği gazın tamamı Samanyolu'nun halesinde değildir. Bir kısmı neredeyse kesinlikle FRB'nin meydana geldiği galaksidedir. Galaksiler arasında da gaz vardır ve bu çok daha seyrek olsa da, galaksiler arasındaki mesafeler o kadar geniş olabilir ki dağılma uzun bir yolculukta toplanabilir. Cook'un analojisini genişletirsek, çok daha uzun süren gaz faturalarından tek bir kış ayının ne kadar soğuk olduğunu hesaplamaya çalışmak gibi. Yeterince kişinin farklı tarihlerde başlayan ve biten faturalarını toplayabilirseniz, belki başarabilirsiniz, ancak amaca ulaşmak için bazı gelişmiş istatistiksel analizlere ihtiyacınız olacaktır. Başka bir komplikasyon ise, hale tamamen küresel olmayabilir. Cook, "Sonuçta düşündüğümüzden çok daha zor oldu." dedi. Bununla birlikte, kullanışlı bir anomaliden yararlandılar. Tekrarlayan bir FRB, M81'in dışındaki küresel bir kümede yer alıyor gibi görünüyor ve bu nedenle muhtemelen kendi galaktik halesinden minimum dağılma yaşıyor ve buraya gelmek için çok fazla yıldızlararası maddeden geçmek zorunda kalmadı. Yazarlar, ortalama galaktik hale yoğunluğu konusunda kesin bir rakama ulaşamıyorlar, ancak dağılmayı, onu ölçmek için kullanılan garip birimler olan santimetreküp başına 52-111 parsek olarak belirlediler. Bu, diğer teknikler kullanılarak yapılan önceki tahminlerin çoğundan daha düşük. Cook ve Gaensler, galaksiler arası da dahil olmak üzere FRB'lerin yolculuklarının diğer bölümlerinin dağılmasını - ve dolayısıyla gaz yoğunluğunu - ortaya çıkarma potansiyelini görüyor. Çalışma The Astrophysical Journal'da açık erişim olarak yayınlandı.


Normalden hızlı yürüdüğümüzde, adımlarımızın genişliği artmaz fakat sıklığı artar. Bu durumda tüm bedende bir hızlanma başlar. Üst bacak kaslarının aşil tendonunu germesi için standart bir süre gerekiyor. Hızlı yürürken, bu kasların görevlerini daha çabuk yapmalarını sağlayamıyoruz ve aşil tendonuna giden baskı bu nedenle artıyor. Yani belli bir hızdan sonra yürümenin yerini koşmaya bırakması, vücudumuz için bir rahatlama anlamına geliyor. Bu üst sınır saniyede 2 metre. Koşarken her iki ayağımız da yerden havalandığı için adım aralığımız uzuyor. Böylece kaslarımızın sağlıklı ölçülerde hareket mekanizması yaratabilecekleri zamanı onlara sağlamış oluyoruz. Ne kadar hızlı koşsak bile, hızlı yürümeyle kıyaslanınca kaslar, işlevlerini yerine getirmek için bolca vakit bulmuş oluyorlar. Sonuçta hem daha sağlıklı bir beden hareketi gerçekleştirmiş, hem de daha az yorulmuş oluyoruz.


Hodor dizide heybetli, yetersiz idrak sahibi, seyis yamağı ve Winterfell'den Stark ailesine mensup bir karakter. Fakat, Hodor'u en iyi tanımlayan karakteristik özelliği şüphesiz ki sadece tek bir kelime konuşabilmesi, yalnızca ''Hodor'' diyebilmesi. Aslında bilerek ya da bilmeyerek, Martin kitabında, expressive aphasia yani Türkçesiyle ifade afazisi olarak bilinen nörolojik duruma sahip bir karakter yaratmıştı. Broca ile tanıştıktan yalnızca birkaç gün sonra, Leborgne hayatını kaybetti. Broca'nın yaptığı otopsinin sonucuna göre Leborgne'nin beyin sol lobunda, lateral sulcus olarak adlandırılan beyin kıvrımının tam yanında doku zedelenmesi ya da diğer bir adıyla ''lezyon'' vardı. Broca bu otopsiden sonraki iki yıl içerisinde Leborgne ile aynı belirtileri gösteren 12 hastaya daha otopsi yaptı ve sonuçlar ciddi bir şekilde istikrarlı idi. Sinirbilimciler halen beynin bu küçük bölgesini çözmek için araştırmalara devam ediyorlar, ve artık bu bölüm ''Broca's area'' yani Broca'nın alanı olarak adlandırılıyor. Birçok araştırma, hastaların bu bölgesi zarar gördüğünde sözdizimsel olarak karmaşık cümleleri oluşturamamaları durumuna odaklanmışken, yapılan yeni bir araştırmada ise bilim insanları fonksiyonel manyetik rezonans görüntüleme kullanarak çalışıyorlar. Bu çalışmanın verilerine göre, Broca's area dili kavrayış görevlerinde, hareketin yorumlanmasında ve örneğin güle güle derken el sallamak gibi konuşmayla alakalı çeşitli vücut hareketlerinin idrak edilişinde de aktif oluyor. 2007'de Fransız bilim insanlarıyla beraber çalışma yürüten, University of California'dan bir grup araştırmacı Leborgne'nin ve Broca'nın yalnızca 5 kelime konuşabilen başka bir hastası olan Lelong'un beyinlerini tekrar ve bu sefer MRI kullanarak incelediler. Araştırmanın ilginç bulgularından birine göre, hastaların lezyonları Broca'nın belirttiğinden çok daha büyüktü. Araştırmacıların önermesine göre, birden fazla beyin bölgesi hastaların konuşma eksikliklerinden sorumlu olabilirdi. Aslında hastalarda geniş çaplı bir beyin hasarı olduğunun kanıtlarının bulunması oldukça şaşırtıcıydı. Leborgne, Lelong- ve hatta Hodor- aslında expressive aphasia'lı bireylerin çok uç örnekleriydi. Aslında yaygın olarak, telegrafik konuşma olarak bilinen bozukluğa sahip kişiler genellikle 3 ya da buna yakın kelime kullanarak cümle kurabilmekteler. Örneğin, bu bozukluğa sahip bir insan ''Ali ile bugün köpek gezdirdim '' demek isterse, ''Ali, köpek, gezdir'' diyebiliyor. Expressive aphasia'nın en önemli sebebi ise, kan pıhtısının beyindeki bir damarı tıkamasıyla gelen ve oksijen yetersizliğinden doku hasarıyla sonuçlanan, felç. Felçli hastaların yaklaşık %12 sinde expressive aphasia görülürken, %35 inde konuşma bozuklukları değişik yapılarda görülebiliyor. Expressive aphasia'ya ayrıca beyni kaplayan zardaki kan toplağı olan hemoraji de sebep olabiliyor. Ayrıca söylendiğine göre Leborgne'nin çocukken epileptik nöbetler geçirdiği de biliniyor. Peki Hodor'un hikayesi nedir? Acaba kafasına bir darbe mi aldı, felç mi geçirdi ya da bu dev bebek annesinin elinden mi düştü? Yalnızca tek kelime konuşabilen bu adamın, dizideki diğer karakterlerde olduğu gibi, çok enteresan bir hayat hikayesi olabilir. Fakat, şuan en çok aklımızda kalan özelliği tek bir kelimeyi söyleyebiliyor olması.


Yazılım devi Microsoft'un "sanal gerçeklik, arttırılmış gerçeklik ve hologram" teknolojilerini bir araya getiren devrimsel başlığı HoloLens, bu yapısını tıp dünyasına da entegre edecek. Bu noktada çalışarak önemli bir somut örnek hazırlanan Duke Üniversitesi araştırmacıları, kafa içerisinde sıvı birikmesiyle alakalı EVD operasyonunda HoloLens'den yardım almaya hazırlanıyor. "Eksternal ventriküler drenaj" denilen bir aletin takılarak beyin omurilik sıvısın dışarıya akışını sağlama sürecinde HoloLens'den yararlanmak isteyen cerrahlar, böylece CT taramalarına bağlı kalmayacak ve bu zorlu operasyon görsel olarak çok daha kolay şekilde tamamlanabilecek. Gerçek objeler üzerine sanal tasarımlar aktarabilen başlık, böylece operasyonun çok daha hızlı ve basit şekilde halledilmesine imkan tanıyacak. Şimdilik sadece modeller üzerinde testleri yapılan HoloLens temelli EVD operasyonu, söylendiği kadarıyla çok büyük potansiyel vaadediyor ve bu açıdan gerçek yaşam testleri için çalışmalar hız kesmeden devam ediyor. Süreci gösteren tanıtım videosunu direkt olarak aşağıda izleyebilirsiniz.


Hortum, satte 500 kilometreyle rekor kıran rüzgar hızının kaydedildiği 1999'daki hortumla tam olarak aynı yeri vurdu. Hortumlar hem büyük zararlara yol açabilen aşırı hava koşullarının bir örneği, hem de tahmin edilemeyen doğasıyla meşhur. Hortumlar genel olarak en şiddetli fırtınalara yol açan hava koşullarından kaynaklanıyor. ABD'nin iç kesimlerinin coğrafyası ve iklimi de hortumlara çok müsait. Dünya üzerindeki hortumların dörtte üçü Kuzey Amerika'da yaşanıyor. Bunların büyük bir kısmı da 'Hortum Geçidi' olarak anılan iç kesimlerde gerçekleşiyor. 'Hortum Geçidi' sınırları çok da belirli olmayan bir bölge. Genelde en çok hortum Teksas'ta görülüyor. Ama daha kuzeydeki Kansas'ta daha çok sayıda şiddetli fırtına yaşanıyor. En basit anlatımıyla, Meksika Körfezi'nden gelen sıcak, nemli hava Rocky Dağları'ndan gelen kuru ve soğuk havayla karşılaşıyor. Bu karşılaşma da sık sık fırtınalara yol açan koşulları yaratıyor. Bu fırtınaların en büyükleri 'süper hücreleri' oluşturuyor ve bunların altında hortumlar meydana geliyor. Melbourne Üniversitesi'nden Todd Lane, "Süper hücreler, dönen ve yukarı doğru ilerleyen hava sütunları oluşturuyor. Rüzgar yüzeye yaklaştıkça bu sütunlar da dönüyor ve hortum girdabı oluşuyor" diye açıklıyor. Lane, hortumların yol açtığı büyük hasarın da girdaptaki sert rüzgarlar ile uçan enkazdan kaynaklandığını vurguluyor. Ama süper hücrelerdeki hangi koşulların en büyük ve şiddetli hortumlara yol açtığı belirsiz. Fırtınaların güçleri 1'den 5'e kadar uzanan değerlerle ölçülüyor. Ama hortumun yıkıcı gücü ne kadar büyük olduğuna, ne kadar süre yerde kaldığına ve tabii vurduğu yerin yerleşim bölgesi olup olmadığına bağlı.


İngiltere'de İnsan Papilloma Virüsüne karşı yapılan ilk toplu aşılama programının parçası olan kadınlarda, rahim ağzı kanserleri aynı yaştaki önceki nesillere kıyasla 87 daha düşük. The Lancet'te açıklanan raporda, aşının kanserin öncüllerini kontrol ettiği belirlendi. Bulgular gösteriyor ki, aşı, kansere karşı beklenenin de üzerinde koruyuculuk sağlıyor. Yayınlanan rapor, aynı zamanda bu aşı programlarını engelleyen aşı karşıtı kampanyaların aslında ne kadar zararlı olduğunu da doğruluyor. Rahim ağzı kanseri vakalarının büyük çoğunluğuna HPV enfeksiyonu neden oluyor. Aşılar ise, virüse karşı bağışıklık tepkilerini uyaran virüs benzeri parçacıklardır ve yılda çeyrek milyon hayat kurtarma potansiyeline sahiplerdir. Bununla birlikte, HPV enfeksiyonunun kapılması ile kanser oluşumu arasında genellikle uzun bir gecikme dönemi vardır ve bu gecikme dönemi aşının etkisini gösterme süresinden bile daha fazladır. Bu durum, araştırmacıların sonuçlarını kesin kanıt olarak sunmasını engelliyor ve aşı karşıtları tarafından bir bahane olarak kullanılıyordu. Bu makale ise kullandığı çalışma metodu sayesinde tek bu tür şüpheleri sona erdirebilir. Bilim insanları bu araştırmaya, 2006-2019 yılları arasında, 20-64 yaşları aralığında Birleşik Krallık 'ta ikamet eden rahim ağzı kanseri olan kişileri de dahil etti. Bu kişiler geçmişte 12-13 yaş arasında aşı olan kişilerle karşılaştırıldı. 13 milyondan fazla bir veri havuzunu kullanıldı. 12-13 yaşlarında aşı olanlarda, aynı yaşlarda aşıyı tamamen kaçıranlara oranla kanserlerde yüzde 87 azalma oldu. Diğer yaş grupları da aşılandıkları yaşa bağlı olarak yüzde 62 ve yüzde 34 oranında kansere daha az yakalandı. Sonuç olarak, araştırmacılar, 30 Haziran 2019'a kadar Birleşik Krallık 'ta aşılama yoluyla 448 rahim ağzı kanseri ve 17.000'den fazla CIN3'ün önlendiği belirlendi. Aşılama hızı da arttığı için ilerleyen yıllarda korunmanın daha da yüksek oranlarda olacağı tahmin ediliyor. Bulgular, bazı şüphecilerin HPV aşısının daha sonraki yıllarda yapılması gerektiğine dair argümanını çürütüyor. HPV'nin cinsel yolla bulaşıyor olması, aşı olmak için cinsel olarak aktif bir yaşa gelmeniz gerektiği anlamına gelmiyor. Araştırmalar gösteriyor ki erken yaşta yapılan aşı kişiyi ilerleyen yıllarda daha yüksek oranda koruyor.


Güneş sistemi dışında bildiğimiz gezegenlerin büyük çoğunluğu hiçbir zaman doğrudan görülmedi. Bunları, yörüngelerinde döndükleri yıldızda yerçekiminin neden olduğu hareketlerden ve bazen yıldızın yüzünden geçerken yıldızda meydana getirdikleri karartmalardan biliyoruz. Northwestern Üniversitesi astrofizikçisi Jason Wang yaptığı açıklamada yeni yayınlanan videonun amacının bu devasa ötegezegenlerin uzun yörüngelerini geniş bir izleyici kitlesi tarafından daha tanınır hale getirmek olduğunu söyledi. On beş yıl önce, gökbilimciler normal bir yıldızın etrafındaki çok gezegenli bir sistemin ilk doğrudan görüntüsünü yakaladılar. Şimdi aynı gezegenler kendi videolarında rol alıyor. Astrofizikçi, Jason Wang'ın YouTube sayfasında yayınladığı video sayesinde, Northwestern Üniversitesi tarafından yayınlanan bir makaleyle, o altı saniyelik videonun ne gibi özel olduğunu bize öğretiyor. 2008'de HR 8799 yıldızının gezegen sistemi, birden fazla gezegenin doğrudan belgelendiği ilk sistemdi. O zamandan beri Jason, yıllar içindeki gelişimini takip etti. Yeni hızlandırılmış görüntü, son 12 yılda ev sahibi yıldızları HR 8799'un etrafında dönen ve her biri Jüpiter'den daha büyük olan dört dev gezegeni gösteriyor. Bu hızlandırılmış çekimi oluşturmak için kullanılan kızılötesi gözlemler, Hawaii'deki Keck Teleskopu tarafından yakalandı. - HR 8799, güneşimizden 1,5 kat daha ağırdır ve dünyadan yaklaşık 133 parsek uzaklıkta Pegasus takımyıldızında yer alır. Karşılaştıracak olursak bize en yakın yıldız sistemi olan Alpha Centauri, 4 parsekten biraz daha uzaktadır. - HR 8799, güneşimizden biraz daha ağır olmasına rağmen çok daha parlaktır. Dünya'nın başlangıcından beş kat daha parlaktır. HR 8799, 4,5 milyar yaşındaki orta yaş güneşimizle karşılaştırıldığında sadece 30 milyon yaşında çok gençtir. - HR 8799 sistemi, daha ünlü olan Beta Pictoris ile birlikte bir istisnadır. Sadece galaktik standartlara göre nispeten yakın olmakla kalmıyor, aynı zamanda sistem o kadar genç ki gezegenler oluşum ısılarının çoğunu kaybetmemişler. Tamamen yansıyan ışıkla parlamak yerine, çoğunlukla kızılötesi olsa bile kendi ışıklarını yayarlar. Wang, "Bu video, insan zaman ölçeğinde hareket eden gezegenleri gösteriyor. Umarım insanların harika bir şeyin tadını çıkarmasını sağlar" dedi. Gerçek hayatta, HR8799 yıldızına en yakın gezegenin tek bir tur atması 45 yıl alır. En uzaktaki dünyanın yıldızın etrafında bir kez dolanması yarım milenyum (500 yıl) alırdı. Uyarlanabilir optikler, Keck gibi yer tabanlı teleskopların dünyanın sürekli değişen atmosferinin neden olduğu bozucu etkileri düzeltmesine yardımcı olur. Bu arada, koronagraf adı verilen bir alet, sistemin aşırı derecede parlak merkezi yıldızından gelen parıltıyı sınırlamaya yardımcı oldu. Son olarak Wang, verilerdeki boşlukları dolduran ve gezegenlerin konakçıları etrafındaki hareketlerini yumuşatmaya yardımcı olan bir video işleme tekniği de kullandı. - https://www.space.com/exoplanets-orbit-12-year-timelapse-video - https://www.iflscience.com/incredible-time-lapse-shows-planets-12-year-dance-around-their-star-67335 - https://www.astronomy.com/science/watch-four-planets-dance-around-their-host-star-over-12-years/ - https://www.gearrice.com/techworld/this-is-how-four-planets-dance-around-their-star-in-an-incredible-unprecedented-video/


Uzak bir galaksi ile ilginç bir oluşum arasında uzanan 200.000 ışık yılı uzunluğunda parlak yıldız izi bulundu. Gök bilimciler yakın incelemeden sonra, gördüğümüz şeyin galaksiler arası uzayda ilerleyen hiper hızlı bir kara delik olduğu sonucuna vardılar. Kaşifler, kara deliğin geçişinin galaksiler arasında bile var olan dağınık gazı yıldız oluşumunu başlatacak kadar sıkıştırdığını düşünüyor - daha önce hiç görmediğimiz bir şey. Hubble Uzay Teleskobu, milyarlarca ışık yılı uzaklıktaki isimsiz bir galaksiden uzanan ince bir çizgi içeren bir görüntü aldığında, gök bilimciler bunu bir hata olarak yazdılar. Kameraya giren kozmik ışınlar çizik gibi görünerek beklenmedik yerlerdeki çizgilerin kolayca geçersiz sayılmasını sağlayabilir. Şans eseri, Yale'den Profesör Pieter van Dokkum, yakınlardaki cüce galaksi RCP 28'in etrafındaki küresel kümeleri aradığı arşivsel Hubble görüntülerine bakıyordu ve aşağıdakine rastladı. Daha yakından incelediğinde, çizginin bilim insanlarının daha önce uzak galaksilerle ilgili tüm çalışmalarında gördükleri hiçbir şeye benzemediğini fark etti. Yeni bir makalede, van Dokkum ve ortak yazarlar, bir süper kütleli kara deliğin yüksek hızlı kaçışının sonuçlarını ortaya koyuyor. Netlik için genişletilmiş yıldız çizgili arşivsel Hubble görüntüsü. Daha parlak galaksiler tarafından gölgede bırakıldığından, neden gözden kaçırıldığını anlamak kolaydır. Van Dokkum'un incelediği görüntü, parlak bir şeye doğru Samanyolu galaksisinin iki katı uzunluğunda uzanan ince bir yıldız çizgisiyle uzak bir galaksiyi gösteriyor. Yıldız çizgisi, galaksiler arası bir gaz köprüsü olamayacak kadar parlak ve ince. Kaynak galaksi, Samanyolu'nun kütlesinin yüzde 1'inden daha azına sahip, ancak muhtemelen yakın zamanda gerçekleşen bir birleşme nedeniyle kabaca aynı hızda yeni yıldızlar oluşturuyor. Makale, izin yalnızca arkasında dalga etkisi yaratan çok büyük ve hızlı hareket eden bir cisim tarafından oluşturulabileceği sonucuna varıyor. Yazarlar, Güneş'in kütlesinin 20 milyon katı ve Samanyolu'nun Sagittarius A kara deliğinin beş katı bir kütle öngörüyorlar. İz yaklaşık 39 milyon yılda oluşturuldu ve bu da yaratıcısının saniyede 1.600 km hızla hareket ettiğini gösteriyor, bu, Dünya ile Ay arasındaki boşluğu 14 dakikada geçmeye veya Güneş'e 26 saatte ulaşmaya yetecek bir hız. Van Dokkum, bir açıklamada, "Kara deliğin arkasında, gazın soğuduğu ve yıldız oluşturabildiği bir iz gördüğümüzü düşünüyoruz. Yani, kara deliği takip eden yıldız oluşumuna bakıyoruz." dedi. Yazarlar, içinden geçtiği gaz üzerindeki etkiyi, doğru atmosferik koşullar altında bir uçağın arkasında yoğunlaşan bir su buharı izine benzetiyorlar. İz, geldiği galaksinin neredeyse yarısı kadar parlak, bu da gazın çok kısa süreler için - astronomik olarak - yoğun bir şekilde parlak hale gelen çok büyük birkaç yıldıza çökmesinin bir sonucu. Ayrıca kara deliğin etrafında çok parlak bir alan var ve yazarlar bunu ya kara deliğin gelişinin şokuyla ısınan gaza ya da deliğin etrafındaki yığılma diskine atfediyorlar. Van Dokkum, "Tesadüfen bulmamız, saf şans." dedi. Eğer kozmik köprü göğün aynı bölümünde olmasaydı da incelemekte olduğu galaksiden yüzlerce kat daha uzakta olsaydı bulunamazdı. Bu kara delik, kaçak yıldızlarda olduğu gibi bir süpernova patlamasıyla dışarı atılamayacak kadar büyük. Tek makul açıklama, birleşen üç galaksinin süper kütleli kara delikleri arasındaki etkileşimler. Tıpkı üçüncü bir yıldızın ikili sistemin bir üyesini yerinden oynatabilmesi gibi, iki kara delik birbirinin yörüngesinde döndüğünde, üçüncünün gelişi sistemdeki üç kara deliğin en hafifini fırlatıp atabilir. Diğer ikisi, daha görkemli bir hızla diğer yöne doğru ilerlerken birbirlerinin etrafında yörüngede kalırlar. Kara delik çiftini bulmak teoriyi doğrulayacak ve doğrulamak için daha fazla çalışma gerektirecek bir şüpheli bulundu. Sistem o kadar büyüleyici ki, hem JWST'de hem de Chandra X-Ray gözlemevinde onu daha ayrıntılı olarak keşfetmek için değerli zaman ayrıldı. Gama ışını girişimi olarak yazılan diğer "çizikler" de, fenomenin benzersiz olup olmadığını görmek için yeniden incelenecek. Çalışma, The Astrophysical Journal Letters'da açık erişime sahip.


NASA/ESA Hubble Uzay Teleskobu yandan sarmal gökada UGC 2890'ın güzel bir görüntüsünü üretti. UGC 2890, Camelopardalis takımyıldızında yaklaşık 30 milyon ışık yılı uzaklıkta yer almaktadır. LEDA 14123 veya IRAS 03504+7246 olarak bilinen bu sarmal gökadanın çapı 45.000 ışık yılıdır. 2009'da gökbilimciler, UGC 2890'da feci derecede güçlü bir Tip II süpernova patlaması tespit ettiler. SN 2009bw olarak adlandırılan süpernova çoktan gözden kaybolmuş olsa da Hubble kısa bir süre önce bu patlayıcı olayın sonuçlarını incelemek için düzenli gözlem programına ara verdi. Hubble gökbilimcileri, "Tip II süpernova, devasa bir yıldızın şiddetli ölümüne işaret eden olağanüstü derecede enerjik bir patlamadır" dedi. Nükleer füzyonu beslemek için gerekli elementler tükenirken, devasa bir yıldızın çekirdeği titreşir ve enerji üretmeyi durdurur. Yerçekiminin ezici kuvvetini destekleyecek hiçbir şey olmadığından, yıldızın çekirdeği küçülür ve sonra aniden patlar, yıldızın dış katmanlarının içeriye doğru çökmesine ve bir süpernova patlaması olarak uzaya sıçramasına neden olur. Renkli görüntü, Hubble'ın Gelişmiş Araştırma Kamerası ile spektrumun görünür ve yakın kızılötesi bölgelerinde alınan ayrı pozlamalardan yapılmıştır. Çeşitli dalga boylarını örneklemek için iki filtre kullanıldı. Renk, ayrı bir filtreyle ilişkili her tek renkli görüntüye farklı tonlar atamaktan kaynaklanır. Gökbilimciler, "Bu gözlem, Tip II süpernovalara yönelik birçok Hubble araştırmasından biridir" dedi.


Doktorlar 2008'de hücrelerinin çoğunun sadece erkeklerde görülen XY kromozomlarına sahip olmasına rağmen doğum yapan bir kadın hakkında ilginç bir vaka raporu bildirdiler. Hırvat bir kadın, 17 yaşında henüz göğüsleri gelişmemiş ve ilk regl dönemini bile yaşamamışken tıbbi yardım istedi. Muayenede doktorlar, kadınlarda görülen ergenlik belirtilerinin olmaması dışında olağan dışı pek bir şey bulamadılar. Uzun boylu, ince ve zeki görünümlü kadının cinsel organları da normal görünüyordu, kasık kılı mevcuttu ve yüzünde de sivilce vardı. Doktorların gördüğü olağandışı tıbbi işaretin tek işareti, hipoplastik bir rahme sahip olmasıydı . Ancak kanına baktıklarında, bir cinsiyet gelişimi bozukluğu olan 46,XY'ye sahip olduğunu buldular. Tipik olarak , biyolojik olarak erkek bireylerde bir X ve bir Y kromozomu bulunurken biyolojik olarak dişi bireylerde iki X kromozomu bulunur. 46,XY cinsiyet gelişimi bozukluğuna sahip kişilerde, hücrelerinde XY kromozomları olmasına rağmen, bireylerin dış kadın genital organları ve bazı iç kadın genital organları vardır. 46,XY'li kişiler kadın cinsiyet kimliğine sahip olma eğilimindedir ve ebeveynleri tarafından doğuştan kız çocuğu olarak yetiştirilir. Swyer sendromu olanlar işleyen yumurtalıkları olmadığından ergenliğe başlamak için hormon replasman tedavisi görme eğilimindedir ve kendi yumurtalarını üretmezler . Ancak Hırvat kadının durumunda ilginç olan, kanındaki bir karyotipe göre annenin 46,XY olması ve buna rağmen kadın ergenliğini geçirmiş ve kızını doğurmuş olmasıdır . Ekip, kasık kılları seyrek olmasına rağmen tipik bir kadın görünümüne, göğüslere ve dış cinsel organa sahip olan anneyi inceledi. Hayatında iki kez hamile kalmıştı, ilki düşükle, ikincisi kızıyla sonuçlandı . Kanının 46,XY olduğu tespit edilse de vücudunun başka yerlerinden alınan örnekler öyle değildi. Derisindeki hücrelerin yüzde 80'i 46,XY ve yüzde 20'si 45,X olarak bulundu, bu da Turner Sendromu Mozaizmine işaret ediyor. Bu, dişi bireylerin bazı hücrelerde bir X kromozomunun eksik olduğu ancak diğerlerinde olmadığı yerdir. Tüm hücrelerde bir kromozomun eksik olması, Turner Sendromudur ve perdeli boyun, kalp kusurları, şişmiş uzuvlar ve kısırlık gibi çok daha belirgin semptomlara neden olabilir. Daha da ilginci, yumurtalıklarının ağırlıklı olarak 46,XY olduğu (yüzde 93'ü 46,XY ve yüzde 6'sı 45,X) yani yumurtalıklarının tipik olarak erkek bireylerin hücrelerinde bulunan kromozomları içerdiği bulundu. Ekip vaka raporunda "Yumurtalıkta ağırlıklı olarak 46,XY karyotipi olan bir kadındaki doğurganlık vakamızın benzeri görülmemiş olduğuna inanıyoruz" dedi. Bu annenin yumurtalıklarının normal çalışması, düzenli adet görmesi ve iki kez yardımsız hamile kalması dikkat çekicidir" diye ekledi. Ekip, Turner sendromlu kişilerin vakaların yaklaşık yüzde 2'sinde doğum yapabildiğini belirtti, ancak yumurtalıklarında ağırlıklı olarak 46,XY kromozomu olan birinin yardımsız doğum yaptığına dair rapor edilmiş herhangi bir vaka görmediğini söyledi. Doğal olarak doğum yapmış insanların hücrelerindeki olağandışı kromozomları kontrol etme ihtiyacı hissetmedikleri için asla keşfedemeyecekleri göz önüne alındığında, dışarıda başka örnekler de olabileceğine inanıyorlar.


Astronomlar, NASA/ESA Hubble Uzay Teleskobu ile diğer uzay ve yer tabanlı gözlemevlerini kullanarak, Evren henüz yeniyken var olan bir galaksi birleşmesinin barındırdığı, yakından bağlı bir kuasar çifti SDSS J0749+2255'i keşfettiler. 3 milyar yaşında. Kuasarlar, kendilerini gaz, toz ve yerçekimsel kavrayışları dahilindeki diğer her şeyle doldururken vahşi enerji pınarlarını patlatan doymak bilmez, süper kütleli kara delikler tarafından desteklenen parlak nesnelerdir. "Evrende bu erken zamanda çok fazla çift kuasar görmüyoruz. Urbana-Champaign'deki Illinois Üniversitesi'nde yüksek lisans öğrencisi olan Yu-Ching Chen, bu keşfin bu kadar heyecan verici olmasının nedeni de bu diyor. Önceki gözlemler, iki galaksinin hala açıkça ayrı varlıklar olarak kabul edilebildiği, birleşmenin ilk aşamalarında benzer sistemler tanımlamıştı. Ancak yeni sonuçlar, bir çift kuasarın o kadar yakın bir mesafede parladığını gösteriyor ki, birbirlerinden sadece 10.000 ışık yılı uzaklıkta, orijinal ev sahibi gökadaları muhtemelen tek bir dev eliptik gökada olma yolunda ilerliyor. Bu erken çağda birbirine çok yakın olan süper kütleli karadelik çiftlerini aramak, samanlıkta iğne aramak gibidir. Zorluk, çoğu kara delik çiftinin ayrı ayrı ayırt edilemeyecek kadar yakın olmasıdır. Böyle bir sistemi kesin olarak tespit etmek için, iki süper kütleli kara deliğin, son derece nadir koşullar olan, aynı anda kuasarlar olarak aktif bir şekilde birikip parlaması gerekir. İstatistiksel olarak, her 100 süper kütleli karadelik için, belirli bir zamanda yalnızca biri aktif olarak birikiyor olmalıdır. Ancak gökbilimciler, uzaktaki Evrenin, birleşen galaksilerin içine gömülü süper kütleli karadelik çiftleriyle dolu olması gerektiğini biliyorlar. Böyle bir sistemin ilk ipuçları, uzak Evren'de yakından hizalanmış iki ışık noktasını ortaya çıkaran Hubble verilerinde bulundu. Chen, "Hubble'ın hassasiyeti ve çözünürlüğü, gördüğümüz şey için diğer olasılıkları elememize izin veren resimler sağladı" dedi. Gökbilimciler, SDSS J0749+2255 olarak adlandırılan bu sistemin gerçek doğasını doğrulamak için, ESA'nın Gaia misyonunun geniş veri tabanını aradılar ve bu sistemin, bir kara deliğin yörüngesindeki ara sıra meydana gelen değişikliklerin sonucu olabilecek bariz bir "sallantı"ya sahip olduğunu buldular. Daha sonra Gemini North teleskoplarında kuasarlara olan mesafenin bağımsız ölçümlerini sağlayan GMOS ve GNIRS cihazlarını kullandılar ve iki nesnenin tek bir kuasarın ön plandaki bir yıldızla tesadüfen hizalanmasından ziyade her ikisinin de kuasar olduğunu doğruladılar. W.M. Keck Gözlemevi, NSF'nin Karl G. Jansky Çok Büyük Dizisi ve NASA'nın Chandra X-ray Gözlemevi de bu gözlemlerin doğrulanmasına yardımcı oldu.


Araştırmacılar, boyutta küçük bir azalmanın bile hayvanların daha serin kalmasına yardımcı olabileceğini düşünüyor. Brezilya'nın Amazon yağmur ormanlarının uzak bir köşesinde, araştırmacılar, doğanın bozulmadığı geniş bir ormanlık alanda kuşları yakalamak ve boyutlarını ölçmek için onlarca yıl harcadılar. Amazon'un göz kamaştırıcı çeşitliliğinin bir örneği olan deneysel arsa, çevresel etkilerin vahşi hayvanatı nasıl etkileyebileceğini ortaya çıkarmak amacıyla incelendi. Bu el değmemiş vahşi bölgede, fark edilmesi zor küçük bir değişim yaşanıyor: Kuşlar küçülüyor. 40 yılı aşkın bir süredir, düzinelerce Amazon kuş türü kitlesel olarak azaldı. Araştırmacılar, 12 Kasım'da Science Advances'te birçok türün ortalama vücut ağırlığının yaklaşık yüzde 2'sini her on yılda bir kaybettiğini bildirdi. Dahası, bazı türlerin artık daha uzun kanatları var. Araştırmacılar, değişikliklerin daha sıcak, daha değişken bir iklimle uyumlu olmak için gerçekleştiğini ve bu değişimin, kuşların serin kalmasına yardımcı olacağını söylüyor. Michigan Üniversitesi'nde kuşbilimci olan ve araştırmaya dahil olmayan ancak göçmen kuşlarda benzer bir küçülme olduğunu belgeleyen Ben Winger, çok farklı bağlamlarda, çok sayıda kuş türünde aynı değişimleri görmek "daha evrensel bir fenomene işaret ediyor" diyor. Biyologlar uzun zamandır bağlantılı vücut büyüklüğüne ve sıcaklığa sahiptir. Daha soğuk iklimlerde, büyük olmak faydalıdır çünkü kişinin hacmine göre daha küçük bir yüzey alanına sahip olmak, deri yoluyla ısı kaybını azaltır ve vücudu daha sıcak tutar. Blue Lake, Calif'teki İntegral Ekoloji Araştırma Merkezi'nde ekolojist olan Vitek Jirinec, iklim ısındıkça organizmaların ısıyı daha iyi boşaltmasına yardımcı olmak için vücut boyutlarının küçülmesini beklersiniz diyor. Winger ve meslektaşlarının 2020'de Ecology Letters'da bildirdiğine göre, birçok Kuzey Amerika göçmen kuş türü küçülüyor. Winger, iklim değişikliğinin muhtemel suçlu olduğunu söylüyor, ancak göçmenler dünyayı dolaşırken çok çeşitli koşullar yaşadıklarından, kuşların karşılaşabileceği bozulmuş habitatlar gibi diğer faktörler göz ardı edilemez diyor. Göçmen olmayan ve sabit bölgesinde yaşayan kuşların da küçülüp küçülmediğini görmek için Jirinec ve meslektaşları, Amazon'un 43 kilometrelik bozulmamış bir bölgesinde 1979'dan 2019'a kadar toplanan göçmen olmayan kuşlara ilişkin verileri analiz etti. Veri seti, 77 türden 11.000'den fazla bireysel kuş için alınan kütle ve kanat uzunluğu gibi ölçümleri içeriyordu. Araştırmacılar ayrıca bölge için iklim verilerini de incelediler. Araştırmacılar, orman tabanından böcekleri yakalayan Kızıl Başlıklı Antthrush ve meyveleri silip süpüren Amazon motmotları kadar farklı kuşlar da dahil olmak üzere, bu dönem boyunca tüm türlerin kitlesel olarak azaldığını buldular. Türler, her on yılda ortalama vücut ağırlıklarının yaklaşık yüzde 0,1'inden yaklaşık yüzde 2'sine kadar kaybetti. Örneğin, motmot, çalışma süresi boyunca 133 gramdan yaklaşık 127 grama düştü. Bu değişiklikler, yağışlı mevsimde ortalama sıcaklıkta 1 santigrat derece ve kuru mevsimde 1,65 santigrat derecelik genel bir artışla aynı zamana denk geldi. Jirinec, "Kuru mevsim kuşlar için gerçekten stresli" diyor. Kuşların kütlesi, özellikle sıcak ve kurak dönemlerden sonra en fazla bir veya iki yılda azaldı, bu da kuşların ısı stresiyle başa çıkmak için küçüldüğü fikrini güçlendiriyor. Gıda mevcudiyetinin azalması gibi diğer faktörler de daha küçük boyutlara yol açabilir. Ancak, çok farklı yeme alışkanlıklarına sahip kuşların kitlesel olarak küçülmesi nedeniyle, olası nedenin iklim değişikliği olmasının çok daha güçlü bir ihtimal olduğu belirtiliyor. Kanat uzunluğu da 61 tür için büyüdü ve her on yılda yaklaşık yüzde 1'lik bir artış oldu. Jirinec, daha uzun kanatların daha verimli ve daha serinlemeye yönelik olduğunu düşünüyor. Örneğin, ağır gövdesi ve küçük kanatları ile bir savaş uçağının manevra yapması için muazzam bir güç gerekir. Hafif ve uzun kanatlı bir planör, aksine, çok daha verimli bir şekilde havada kalabilir. Daha uzun kanatlar da kuşların daha verimli uçmasına ve daha az metabolik ısı üretmesine yardımcı olabilir, bu da daha sıcak koşullarda faydalı olabilir. Tabii bu sadece bir hipotez. Bu vücut değişikliği, zamanlarını orman zemininden daha sıcak ve daha kuru olan gölgeliklerde, daha yüksekte geçiren kuşlarda en belirgin şekilde karşımıza çıkıyor.


Yapay zekanın iyi olduğu şeylerden biri de ilaç adaylarını belirlemek için binlerce kimyasal bileşikte gezinmektir. Araştırmacılar, yapay zekanın olası kimyasal silahları düşünmekte de oldukça iyi olduğunu keşfettiler, hem de korkunç derecede iyi. Nature Machine Intelligence dergisinde yayınlanan yakın tarihli bir çalışmada, ilaç şirketi Collaborations Pharmaceuticals'den bir ekip, bir ilaç keşfi yapay zekasını yeniden tasarladı. Yapay zeka sadece 6 saat içinde 40.000 yeni potansiyel kimyasal silahı başarıyla tespit etti. Verge ile yapılan bir röportaja göre, araştırmacılar bunun ne kadar kolay olduğu karşısında şok oldular. Makalenin baş yazarı Fabio Urbina, Benim için endişe, yapmanın ne kadar kolay olduğuydu. Kullandığımız birçok şey orada ücretsiz. Gidip herhangi bir yerden bir toksisite veri seti indirebilirsiniz. Python'da kodlamayı bilen ve bazı makine öğrenimi yeteneklerine sahip biri varsa, muhtemelen bir hafta sonunda, toksik veri kümeleri tarafından yönlendirilen bu üretken model gibi bir şey inşa edebilirler. Yani bu makaleyi oraya koymayı gerçekten düşündüren şey buydu; bu tür bir kötüye kullanım için çok düşük bir giriş engeliydi." dedi. Yapay zekayı şifa yerine zarar veren bir şey önermeye yönlendirmek için, araştırmacıların onu toksisiteyi belirlemeye yönlendirmesi gerekiyordu. Tipik olarak biyoaktiviteyi ödüllendiren ve toksisiteyi cezalandıran yapay zeka MegaSyn'lerini alarak, sadece toksisite parametrelerini tersine çevirdiler, ancak biyoaktivite ödülünü korudular, şimdi de ilaçları toksisitelerine göre daha yüksek puanlar aldılar. Yapay zekayı çalıştırdıkları 6 saat içinde bazı korkutucu gelişmeler oldu. Onu sinir gazı benzeri bileşikler üretmeyi hedefledikten sonra, Kim Jong-un'un kardeşi Kim Jong-nam'ın suikastında kullanılan, şimdiye kadar yaratılmış en güçlü sinir ajanı olan VX'i ve kimyasal savaşta kullanılan diğer ajanları önerdi. Kararsız, ayrıca VX'ten bile daha toksik olduğu tahmin edilen ajanlar tasarladı. Araştırmacılar, tahminlerin doğrulanmadığını ve kendilerinin kesinlikle doğrulamak istemediklerini belirtirken, MegaSyn tarafından şimdiye kadar oluşturulan tahmin modellerinin güvenilir olduğunu belirtti. Muhtemelen bazı yanlış pozitifler olacaktır ve test için bileşiğin sentezlenmesini gerektirecektir, bu nedenle bu bileşiklerden kaçının gerçekten toksik olacağı belirsizdir. Ekip, bu algoritmaların kötüye kullanım kolaylığını vurgulayarak, ilaç keşfinde yapay zekanın kullanımı için bunun ufuk açıcı bir an olması gerektiğine inanıyor. Yazarlar, "Aşırı telaşa kapılmadan, bu, 'ilaç keşfinde yapay zeka' topluluğundaki meslektaşlarımız için bir uyandırma çağrısı olarak hizmet etmeli. Gerçek şu ki, bu bilim kurgu değil. İlaç keşfi ve novo tasarım için yapay zeka yazılımı kullanan yüzlerce şirketin bulunduğu bir evrende çok küçük bir şirketiz. Kaç tanesi yeniden kullanım veya kötüye kullanım olasılıklarını düşündü bile? şeklinde düşünüyorlar.


Ağırlık kaldırma ile ilgili yeni araştırmalar şu görüşü ortaya çıkardı: Uygulamanın sinirler ve kaslar arasındaki bağlantıları güçlendirebileceği ve bu güçlenmenin hayatımızın sonraki yıllarında da gerçekleşebileceği. Aslında 40 yaşından önce kas kütlesini kaybetmeye başlarız, bunun nedeni kısmen motor parçalanmasıyla meydana gelen kas liflerindeki azalmadır. Bu düşüş durdurulamaz, ancak yeni çalışma önemli ölçüde yavaşlatılabileceğini gösteriyor. Çalışmanın sonuçlarına göre, ağırlık çalışmak, iyi işleyen bir vücut için gerekli olan omurilikteki motor nöronları koruyarak, sinirler ve kaslar arasındaki bağlantıları güçlendiriyor. Danimarka'daki Kopenhag Üniversitesi'nden egzersiz fizyoloğu Casper Sondenbroe "Daha önce, araştırmacılar ağırlık antrenmanının motor nöronlar ve kaslar arasındaki bağlantıyı güçlendirebileceğini kanıtlayamamıştı. Çalışmamız, durumun gerçekten de böyle olduğunu gösteren bulguları sunan ilk çalışmadır" diyor. Bunun nedeni, kısmen, kas ve sinir hücrelerinin birbirine bağlanıp anlamlı ölçümler yapılabileceği yerlerde yeterli doku örneği almanın zorluğudur. Bunun üstesinden gelmek için araştırmacılar, katılımcıların biyopsi örneklerinde nöronlar ve kaslar arasındaki bağlantıların stabilitesi ile ilgili biyobelirteçler aradılar. Araştırmaya, leg press, leg extension, leg curl ve iki üst kol egzersizini içeren 16 haftalık oldukça yoğun bir ağırlık kaldırma eğitimi almaları istenen, yaş ortalaması 72 olan 38 sağlıklı yaşlı erkek dahil edildi. Yine ortalama yaşları 72 olan 20 sağlıklı yaşlı erkekten oluşan başka bir grup, ağırlık çalışması yapmadı ve kontrol karşılaştırması olarak kullanıldı. Ağırlık antrenmanı seansları haftada 3 kez yapıldı ve 2 ay sonra kas boyutu ve zindelikteki farklılıklar görüldü. Araştırmacıların kas biyopsileri toplandı ve biyobelirteçlerde saptanabilir değişiklikler bulundu. Sırttaki ağrılardan dizlerdeki ağrıya kadar, gösterge şu ki ağırlık çalışması, aslında tersine çevirmeden, kaslar ve sinir sistemi arasındaki bu bozulmanın bir kısmını yavaşlatabilir. Araştırmacılar, daha erken yaşta başlamanın, vücudun geri çekilebileceği 'rezervler' oluşturabileceğini öne sürüyorlar. Sondenbroe, "Çalışma, geç başlamanıza rağmen yine de bir fark yaratabileceğinizi gösteriyor" diyor. Dünya çapında birçok insan daha uzun yaşamaya devam ettikçe, ilerleyen yıllarımızda iyi bir yaşam kalitesini koruma konusu giderek daha önemli hale geliyor ve buna kasların mümkün olduğu kadar iyi çalışmasını sağlamak da dahil. Yıllar geçtikçe durdurulamayan bazı biyolojik süreçler olsa da araştırmalar diyetin yanı sıra egzersizin de yaşlılığın bizi savunmasız bırakabileceği bazı zararlara karşı koruyabildiğini göstermiştir.


J. Robert Oppenheimer, İkinci Dünya Savaşı sırasında ABD'nin Manhattan Projesi'nde baş bilim insanıydı. Projenin amacı, atom bombasını geliştirmek ve savaşta kullanmak için uygun hale getirmekti. Bu süreçte, bilimin sınırlarını zorlayarak insanoğlunun yaratmış olduğu en ölümcül silahlardan birini geliştirmiş oldu. 16 Temmuz 1945 tarihinde, Oppenheimer ve ekibi, New Mexico'da bulunan Alamogordo Bomba Test Sahası'nda "Trinity Testi" adı verilen ilk nükleer bombayı patlattılar. Bu test, insanlık tarihindeki ilk nükleer patlamaydı ve dünyayı sonsuza dek değiştiren bir olay oldu. Trinity Testi'nin ardından Oppenheimer, Hindu efsanesi Bhagavad Gita'dan alıntı yaparak "Ben Dünya Yıkıcı Haline Dönüşmüş, Yıkımın Yenilenemeyen Gücü Olmuşum" diyerek o anın etkisini anlatmıştır. Daha sonra ise, "Yeniden Doğmuğumuzu Düşünüyor muyuz?" diyerek bu deneyimin insanlığın geleceğini nasıl etkileyeceği konusunda düşündürücü bir soru sormuştur. Atom bombasının kullanılmasıyla Soğuk Savaş dönemi başlamış oldu. ABD ve Sovyetler Birliği arasında büyük bir nükleer yarış başladı. Bu durum, dünya çapında nükleer tehdidin artmasına ve büyük bir savaşın tehlikesinin her zaman var olması anlamına geliyordu. Oppenheimer, Soğuk Savaş sırasında Amerikan hükümetinin dikkatini çekti ve komünist sempatizanlarla ilişkisi olduğu şüphesiyle güvenlik soruşturmasına tabi tutuldu. Hükümetin güvenilirliğini sorgulamak, kariyerinin ve psikolojik sağlığının bozulmasına neden oldu. 1945 yılında Japonya'ya atılan Hiroşima ve Nagasaki atom bombaları, yüz binlerce masum insanın ölümüne ve büyük yıkıma yol açtı. Bu durum, nükleer silahların korkunç etkilerini dünya kamuoyunun gözleri önüne serdi. Oppenheimer, atom bombasının yarattığı dehşeti ve etkilerini gördükten sonra, bilim insanlarının ahlaki ve etik sorumluluklarını vurgulamaya başladı. Silahların sadece geliştirilmesinden değil, aynı zamanda insanlık için faydalı teknolojilerin keşfinde de bilim insanlarının sorumlulukları olduğuna inanıyordu. Oppenheimer, bilim ve toplum arasındaki ilişkiye dair önemli bir figürdü. Bilimin toplumsal etkilerini anlamaya çalışırken, bilim adamlarının siyasi ve toplumsal bağlamda sorumlu davranmaları gerektiğini düşünüyordu.


Geçen sene iddiasının kanıtı olarak da değerlendirilebilecek olan bir çalışmaya imza attı. Bir köpeğin omurgasını vücudundan ayırıp tekrar monte etti. Geçtiğimiz günlerde Xiaoing Ren isimli başka bir cerrah ile bir farenin başını diğerine nasıl naklettiklerini açıklayan bir çalışma yayınladı. Ekip aynı çalışmayı başarılı bir şekilde başka hayvanlar üzerinde de denedi. Canavero'nun çalışmaları sonrasında hayvanların çoğu sadece birkaç gün yaşadı. İki başlı farelerin ortalama 36 saat yaşadığı açıklanırken köpekler hakkında bir bilgi paylaşılmadı. Aslında Canavero hayvanları hayatta tutmayı amaçlamıyor. Her bir deneyi, aynı prosedürün gelecekte insanlar üzerinde uygulanması sürecinde bir kanıt olarak değerlendiriyor. Bu imkansız görünen fikir Spinal Müsküler Atrofi gibi ölümcül hastalıklara sahip olan insanların hayatlarını kurtarmak gibi asil amaçlarla birçok bilim insanı tarafından ele alındı. Fakat uzmanlar bu konuda iyimser değiller. Herhangi bir nakilde organ, alıcının vücuduna yerleştirilene kadar hayatta kalmalıdır. Organ vücuttan ayrılır ayrılmaz ölmeye başlar. Bunun için organ soğutularak hücrelerin hayatta kalmak için gerek duyduğu enerji minimuma indirilir. (Böbrekler için 48, karaciğer için 24 ve kalp için 5-10 saat) Fakat bu, karmaşık bir yapıya sahip olan baş için mümkün değildir. Çünkü izole yapıda olmayan baş vücuttan ayrıldıktan sonra süratle kan şekeri düşer ve ölümle sonuçlanacak komaya girer. Fare deneyinde bunu engellemek için Canavero kan dolaşımını sağlayacak üçüncü bir fare kullanmıştır. Herhangi bir nakilde karşılaşılan sorunlardan bir tanesi de alıcının bağışıklık sisteminin nakle olan tepkisidir. Alıcının bağışıklık sistemi yeni organdaki antijen ismi verilen bağışıklık tetikleyici maddeleri algılar. Eğer bu antijenler, kendi bünyesindekilerle uyuşmazsa yeni organ için kapsamlı bir saldırı başlatır. Bu yüzden nakil öncesinde bağışıklık bastırıcı ilaçlar kullanılır.


James Bedford isimli ABD vatandaşı, 12 Ocak 1967'de 73 yaşındayken cryo tüpüne girerek kendini donduran ilk insan olmuştu. O günden bu yana ise tam 50 yıl geçti. Böbrek kanseri olduğu ve tedaviye cevap vermediği için ölümü beklenen Dr. James Bedford, ileride hastalığa bir çözüm bulunacağı ve dondurulmuş insanları geri döndürmenin bir yolunun keşfedileceği umuduyla, kendi isteği ile cryo tüpüne girmişti. James Bedford o günden beri resmen ölü kabul ediliyor ancak tıbben tam anlamıyla ölü olmadığı biliniyor. Organları bozulmadan 50 yıldır cryo tüpünde buz kesmiş halde bekleyen Bedford, donmuş insanları organlara hasar vermeden geri çözmenin bir yolu bulunduğunda, tekrar hayata döndürülecek.


Daha önce ulaşılan bilgilere göre, bu kadar zorlu iklim koşullarında yaşama kabiliyeti sadece insan türünde, Homo Sapien'de vardı. İlk insanların Denisovan adlı türünden bugünlere aktarılan bir gen sayesinde, on binlerce yıl sonra insanlar hala yüksek rakımlı bölgelerde hayatta kalabiliyor. Nature isimli dergide yayımlanan araştırmaya göre, Denisovanlar, insanlar tüm dünyaya yayılmadan önce Asya'nın yüksek bölgelerinde yaşayan gizemli bir insan türü. Yakın zamana kadar Sibirya'daki Denisova Mağarası'nda bulunan tek iz, bir kemik ve diş parçasıydı. Bunların üzerinde bulunan DNA incelenmiş ve bu parçaların farklı bir insan türüne ait olduğu ortaya çıkmıştı. Şimdi, Denisovan türüne ait ilk fosile başka bir yerde olduğu belirlenmiş oldu. Bu fosil, 1980'de Tibet Platosu'nda, 3,280 metre yükseklikteki Baishiya Karst Mağarası'nda bulunan bir alt çene kemiği. Uranyum dizisi zamanlaması adı verilen bir teknik uygulanan kemiğin, 160,000 yıldan daha öncesine dayandığı ortaya çıktı. Tibet Paltosu'ndaki Denisovanlar için ise "Burası bir plato ve belli ki insanların sadece belli zamanlarda gitmesi değil hep orada yaşaması için yeterli kaynaklara sahip." diyor. Makalenin diğer yazarı, Danimarka'daki Kopenhag Üniversitesi'nden Frido Walker, çene kemiğinde bir DNA türü bulunamadığını ancak azıdişindeki proteinlerin, Denisova Mağarası'ndaki Denisovanlarla akrabalık bağı olan bir türe ait olduğunun ortaya çıktığını söyledi. Denisova Mağarası'nda bulunan kalıntılarda, çok yüksek rakımlardaki oksijen eksikliğine duyarlı bir gen keşfedilmişti. Ancak mağara sadece 700 metre yüksekliğinde olduğu için bu genle ilgili belirsizlik, bu son bilgiler ortaya çıkana kadar sürüyordu.


Nisan 2019'da gök bilimciler, insanlığın bilimdeki en büyük başarılarından birini açıkladı - bir kara deliğin ilk görüntüsü. Şimdi, görüntüyü keskinleştiren yeni bir makine öğrenimi tekniği sayesinde, yeni bir versiyon yayınlandı ve M87 hiç bu kadar iyi görünmemişti. Bu ilk tarihi yayından bu yana, Samanyolu'nun merkezinde yer alan kendi süper kütleli kara deliğimiz Sagittarius A'nın da ilk görüntüsünü aldık, ancak Messier 87, 2019'da işlem gördüğünde, ne bekleyeceğini bilemeyen sıradan bir gözlemci için biraz... bulanıktı. Bir yapay zeka yenilemesi geçiren bu yeni görüntü, cismin karanlık merkezi bölgesini ve kara deliğe düşen sıcak gazdan kaynaklanan beklenmedik şekilde dar parlak halkayı daha iyi gösteriyor. İlgili araştırmacılar, bunun, bazı akıllı telefonların kameralarının görüntü özelliklerini artırmak için yaptığı gibi, boşlukları doldurmak için yapay zeka kullanmak olmadığını, bunun yerine Olay Ufku Teleskobu iş birliğinden elde edilen orijinal verileri kullanarak EHT'nin tam çözünürlüğünü gerçekten temsil etmek için yeni geliştirdikleri program aracılığıyla çalıştırmak olduğunu vurgulamak istiyor. EHT iş birliğinin orijinal bir üyesi olan baş yazar Lia Medeiros, bir açıklamada, "Yeni makine öğrenimi tekniğimiz PRIMO ile mevcut dizinin maksimum çözünürlüğünü elde edebildik. Kara delikleri yakından inceleyemeyeceğimiz için, bir görüntüdeki ayrıntı, onun davranışını anlama yeteneğimizde kritik bir rol oynar. Görüntüdeki halkanın genişliği şimdi yaklaşık iki kat daha küçük, bu da teorik modellerimiz ve çekim testlerimiz için güçlü bir sınırlama olacaktır. diyor. Fakat en baştan başlayalım. Nisan 2017'de EHT iş birliği, dünya çapında yedi radyo teleskobunu aynı yöne bakacak şekilde döndürdü, fikir, Dünya boyutunda bir teleskop yaratacağıydı. Amaçları iddialıydı: süper kütleli bir kara deliğin olay ufkunun gölgesini görselleştirmek, ki başardılar. Bu ilk görüntüden önce, bir kara deliğe bakmanın tek yolu dolaylı olarak cismin kendisinden çok etkilerini gözlemlemekti. Kara delikler, çevresinde ışık dahil hiçbir şeyin kaçamayacağı kadar güçlü bir kütleçekim alanı oluşturan cisimlerdir. Bu uçurumun tam kenarında olay ufku , kara deliğin çekiminden kaçmak için ışık hızından daha hızlı hareket etmeniz gereken eşik yer alır - ve Einstein'ın özel görelilik teorisine göre, uzayda hiçbir şey ışık hızından daha hızlı hareket edemez. Gök bilimcilerin fotoğrafını çekmeyi başardığı M87 olay ufkunun gölgesidir. Şimdiye ilerleyelim ve EHT'nin bazı üyeleri, yapay zekaya binlerce örneğe maruz bırakarak "kuralların" öğretildiği sözlük öğrenimine dayanan PRIMO adını verdikleri şeyi geliştirdiler. PRIMO'yu EHT'nin M87 verilerine uygulamak, görüntülerde ortak kalıplar bulmak için olay ufkunun 30.000 yüksek doğrulukta simüle edilmiş görüntüsünü analiz etti. Sonuçların harmanlanması, EHT'nin gözlemlerinin çok daha keskin, ve yine de son derece doğru, bir temsilini oluşturdu ve bu da orijinal görüntüdeki bazı eksik verileri tahmin etmeyi başardı. Orijinal EHT verilerinden ve PRIMO ile yeniden oluşturulmuş M87 karşılaştırması. Ekip ayrıca yeni görüntünün hem orijinal verilerle hem de M87'nin neye benzediğine dair teorik beklentilerle tutarlı olduğunu doğruladı. Bu yeni tekniği kullanmak, kütlesinin ve diğer davranışlarının daha doğru ölçümlerine yol açabilir. Sıradaki Sagittarius A bile olabilir. Medeiros, "2019 görüntüsü sadece başlangıçtı. Bir resim bin kelimeye bedelse, bu görüntünün altında yatan verilerin anlatacak daha çok hikayesi var. PRIMO, bu tür bilgileri elde etmede kritik bir araç olmaya devam edecek. dedi.


Yapılan araştırma dahilinde, Afrika'nın güneyinde bulunan mumyalanmış bir bireyin, ilklerden biri olan bilgisayarlı tomografisi yayımlandı.Aynı zamanda kısmi olarak mumyalanmış olan bireyden elde edilen DNA kalıntılarından ilk kez, tarih öncesi veya antik olarak adlandırılabilecek insan DNA'sı tamamlandı ve analiz edildi. Çok yakın bir tarihe ait olan mumyanın, diğer mumyalar gibi geçmiş toplumlar hakkında önemli bilgileri barındırdığı tahmin ediliyordu. Keşfedildiği bölgede bulunan tek mumya olan örneğin, Afrika kökenli yaşlı bir erkeğe ait olduğu tespit edildi. Bununla birlikte mumya üzerinde hem moleküler hem de radyolojik analizler gerçekleştirildi. Tuli bölgesinden bu kurutulmuş mumyanın tek olması ve üzerinde bulunan DNA'lardan tam bir genom elde edilmesi araştırmayı da, sonuçlarını da literatür için oldukça önemli bir konuma getirdi. Mumyanın hayvan derisi ile sıkıca sarılarak ip ile bağlandığı ve sıkıştırılarak defnedildiği de araştırmada kaydedilen bilgiler arasında yer alıyor. Mumyalanmış olan bireyde, ölüm sonrası dejenerasyonlar, alt omurgalarda bozulmalar gözlemlenirken, uzuv kemiklerinin bozulmadan saklandığı kaydedildi. CT taramaları, hiçbir iç organın korunamadığını ve bugüne ulaşamadığını ortaya çıkardı. Omurgada ölüm öncesi gerçekleşmiş olması daha muhtemel olan değişimler ise, mumyanın yaşlı bir bireye ait olduğunu gösteriyor. Bunun dışında hiçbir sakatlık belirtisi göstermeyen bireyin gerçek ölüm sebebi bilinmiyor. aDNA'nın analizi ise, bölgede yaşayan insanlara bakılarak tahmin edilebileceği gibi Sotho-Tswana veya Khoesan insanları ile genetik olarak ilişkili olduğuna işaret ediyor.


Dünyanın en kalabalık ülkesi olan Çin'de alternatif yakıtların kullanılması oldukça önemlidir. Çin nüfusundaki yoğunluk düşünüldüğünde alternatif yakıtların kişisel ulaşımda değil, toplu ulaşımda da kullanılması gerekiyor. Çin'deki Sifang şirketi bu düşünceden yola çıkarak hidrojenle çalışan tramvay üretmeyi başardı. Çok güçlü bir element olan hidrojenle çalışan tramvay 380 yolcu taşıma kapasitesine sahip olup, 70 km hıza ulaşabiliyor. Şehir içinde kullanılacak bir araç için oldukça iyi özellikler sunan tramvay, hidrojeni yakıt olarak kullandığından dolayı en büyük avantajı; tek atığının su olması ve havayı kirletmeyecek olmasıdır. Üç dakikada değiştirilen hidrojen yakıt deposuyla 100 Km gidebilen tramvayın, çalışma maliyetlerini çok aşağı çekmesi bekleniyor. Hidrojenle çalışan otomobillerden sonra hidrojenle çalışan tramvay, ulaşım sektöründe yeni kapıları açabilir. Hidrojen dolumunun ve saklanmasının patlama riski açısından çok tehlikeli bulunması, otomobillerde çok az hidrojen yakıtlı model çıkmasına neden oldu. Toplu taşıma araçlarında ve raylı sistemlerde bu tür sistemlerin kullanılması ve başarı elde edilmesi durumunda bu yakıt türünü farklı alanlara da taşıyabilir.


Güçlü Northwestern görüntüleme tekniği ile floresan etiketler kullanılmaksızın izole edilen kromozom yapıları ölçüldü. Hücre çekirdeği, kanser ve diğer hastalıkların birçok sırrını barındırır. Fakat buradaki genetik materyali görülebilir ve inceleyebilir hale getirmek, yaratıcı düşünme ve oldukça güçlü görüntüleme tekniklerini gerektirir. Nanoboyut görüntüleme uzmanları Vadim Beckham ve Hao Zhang ilk kez parlayan DNA'yı görüntüleyen, yeni bir görüntüleme teknolojisini geliştirdiler. Bu araç, kanserin detaylı şekilde incelenmesinde önemli olan gen ekspresyon profillerinin yanı sıra bireysel biyomoleküllerin de çalışılması için araştırmacılara olanak tanımaktadır. Backman bu aracı ve uygulamalarını 17 Şubat'ta (2017) Boston'da American Association for the Advancement of Science 'ın yıllık toplantısında tartışmıştır. Konuşma konusu, Optik Nanoboyut Görüntüleme: Kromatin Yapı-İşlev İlişkisinin Çözülmesi sempozyumun bir parçası olan Kromatin Yapısı ve Dinamiğinin Etiketleme Olmaksızın Süper-Rezolüsyon Görüntülenmesi'ydi (Hynes Convention Merkezi, oda no 206, saat 13.00-14.30). Northwestern aracı 6 nanometre rezolüsyon özelliğine sahiptir ve 10 metre rezolüsyon eşiğini aşabilen ilk araçtır. Bu araç hücrelerdeki DNA, kromatin, protein ve onların doğal durumlarını, etiketleme ihtiyacı olmadan görüntüleyebilir. Backman, Zhang ve meslektaşları şimdi, hücre çekirdeğindeki genetik materyal olan kromatinin nasıl düzenlendiğini anlamak için etiketleme yapılmayan tekniği kullanıyor. Backman, gen ekspresyon profillerinin düzenlenmesini sağlayan kromatin katlanma prensibini çalışmak, kanser ve onun çevre değişimlerine adaptasyon yeteneğinin daha iyi anlaşılmasına yardım eder. Kanser tek gen hastalığı değildir, diyerek düşüncelerini belirtmiştir. Şu anki teknolojide DNA ve diğer genetik materyalleri görüntülemek için özel floresan boyalar kullanılır. Bu boyalar hücre fonksiyonunu olumsuz şekilde etkileyebilir ve bazen hücreleri öldürür ki bu bilimsel çalışmalarda istenmeyen bir durumdur. Bunun aksine spektroskopik intrinsik kontrast foton konumlu optik nanoskopi olarak isimlendirilen Northwestern tekniği araştırmacılara, floresan etiketlere ihtiyaç duymaksızın biyomolekülleri doğal çevrelerinde inceleme olanağı tanımaktadır. Backman, Zhang ve Chen Sun, görünür ışıkla aydınlandığında, biyomoleküllerin floresan etiketleme olmadan, görüntülenecek kadar uyarılmış ve aydınlık olduğunu keşfetti. Biyomoleküller doğru dalga boyu ile uyarıldıklarında en iyi, en güçlü floresan etiketlerden bile daha iyi aydınlandı. Backman, bizim teknolojimiz nanoskopik görüntülemenin ve hatta moleküler biyolojinin sınırlarını aşmak için bize ve birçok araştırmacıya olanaklar tanıyacaktır, diyerek sözlerini sonlandırmaktadır.


Ülkesinin ilk halkları tarafından ilaç olarak kullanılan yerli bir 'Avustralya çalısının' yapışkan yapraklarının, kanser tedavisine yardımcı olabilecek bileşikler içerdiği keşfedildi. Eremophila galeata türünden elde edilen ham reçine özleri, kanser hücrelerinin 'akış' pompaları yoluyla ilacı dışarı itmesini engelliyor gibi görünüyor. Kısacası, bu bitki özü, bazı kanser hücrelerinin kemoterapi gibi tedavileri 'vücutlarından' çıkarmak için kullandıkları savunmayı ortadan kaldırıyor. Binlerce yıldır, adı 'çöl seven' anlamına gelen bu Avustralya çiçekli bitki ailesinden gelen reçine, Aborijin halkı tarafından sağlığı artırmak için tasarlanmış sigara içme törenlerinde veya cilt rahatsızlıkları için bir lapa olarak kullanılmıştır. Ancak son zamanlarda, bu bitkileri, şifalı sırları hakkında daha fazla bilgi edinmek için biyokimyasal düzeyde incelemek için araçlara sahip olduk. Günümüzde tümörlerde gelişen ilaç direnci, kemoterapi gibi kanser tedavilerinin önünde büyük bir engel teşkil etmektedir. Bu nedenle araştırmacılar da yeni tıbbi yollar aramak için daha geniş bir araştırma yapmaya başladı. Kopenhag Üniversitesi'nden botanikçi Dan St rk, "Akış pompasını engelleyen ürünlerimiz zaten var. Ancak, yeterince spesifik olmadıkları ve birçok yan etkisi olabileceği için optimal olarak çalışmıyorlar " diye açıklıyor. Eremophila galeata, uzun bir tıbbi kullanım geçmişine sahip olduğu ve flavonoidler içerdiği için umut verici bir aday olarak karşımıza çıkıyor. Flavonoidler, ilacı hücreden dışarı pompalayan taşıyıcı proteinleri inhibe ettiği gösterilen bir tür bitki bileşiğidir. Bu bileşikler ayrıca genellikle toksik değildir, yüksek kimyasal çeşitliliğe sahiptir ve umut verici biyoaktiviteye sahiptir, bu da onları klinik kullanım için değerli kılar. Geçmişte, diğer Eremophila türlerinin, akış pompası aktivitesini engelleyen flavonoidler içerdiği bulunmuştur. Bu bitkilerden bazıları ayrıca antidiyabetik, antiviral, antibakteriyel ve antienflamatuar özellikler gösterir. Eremophilia galeata'yı test eden araştırmacılar, bu türden bir reçinenin, kemoterapinin HT29 kolon kanseri hücreleri üzerindeki etkisini önemli ölçüde artırabileceğini buldu. Bir boya birikimi testi, reçinenin flavonoidlerinin bu kanser hücrelerinde bulunan çok sayıda akış pompasını bloke ettiğini gösteriyor. Kopenhag Üniversitesi'nden botanikçi Malene Petersen, "İlginç bir şekilde, örneğin antibiyotiğe dirençli bakteriler, hemen hemen aynı akış pompalarını üretiyor gibi görünüyor. Bu da onları antibiyotikleri hücrelerden pompalamada son derece iyi hale getiriyor" diyor. Flavonoid, bu spesifik pompa proteinini hedef alıyor, bu da antibiyotik direncinin tedavisinde de bir rol oynayıp oynamayacağını düşünmemize neden oluyor. Bununla birlikte, gelecek vaat eden ilaçları saptamak için yerel bilgileri kullanmak, bazı ciddi etik değerlendirmeleri de beraberinde getiriyor. Gelecekte, bu bitkilerin geleneksel yetiştiricilerinin adil bir şekilde tazmin edileceğinin veya kredilendirileceğinin garantisi yok. Mevcut çalışmanın yazarları, herhangi birinin sağlanan bu bilgileri ticari bir ürün yapmak için kullanması durumunda, bu türlerin büyüdüğü bölgelerdeki Aborijin topluluklarıyla fayda paylaşımını dikkate aldıklarını belirtiyor. Ancak yine de bu alanda yasal bir koruma getirilmediği sürece, bunun olacağının garantisi yok. Bunun yanında, yerli diller kullanımdan kalktıkça, ilaç araştırmacılarını doğru yöne yönlendirebilecek önemli tıbbi bilgileri kaybetmeye devam ediyoruz.


Tokyo merkezli ispace şirketi, Salı günü bir uzay aracını ay yüzeyine indirmek için cesur bir girişimde bulundu ve bunun bir zorunlu inişle sonuçlanmasından korkuyor. HAKUTO-R M1 Ay'a iniş aracı, planlandığı gibi Ay'a iniyor gibi görünüyordu ve ispace, iniş yapması gerekene kadar ilk özel Ay inişinin tarihi başarısını bekliyordu. Kontrol odası, yaklaşık 5 dakika sonra bağlantının kesildiğini bildirdi. Canlı yayın süresinde, ispace CEO'su Takeshi Hakamada, ekibinin iniş girişiminin "en sonuna" kadar iniş yapan araçla iletişim halinde olduğunu söyledi. Benzer bir iletişim kaybı, 2019'da Beresheet adlı bir İsrail Ay iniş aracının düşmesine neden olmuştu. Bu operasyon, kar amacı gütmeyen SpaceIL tarafından, ilk özel Ay inişini kendi girişimiyle yürüttü. Beresheet'in motoru alçalırken söndü, ardından SpaceIL uzay aracıyla iletişimi kaybetti ve bu da onun ay yüzeyine çarptığını gösterdi. Sadece aylar sonra, Hindistan'ın ay yüzeyine ilk iniş girişimi de benzer bir kaderle karşılaştı. HAKUTO-R iniş aracı, 11 Aralık'ta bir SpaceX Falcon 9 roketiyle fırlatıldı ve Mart sonunda Ay'ın etrafında bir yörüngeye girdi. İniş aracı, Birleşik Arap Emirlikleri tarafından geliştirilen ve ülkenin ay yüzeyine ilk görevi olan küçük Rashid gezgini de dahil olmak üzere hem şirketler hem de hükümetler için yük taşıyordu. SpaceNews'e göre, Japon uzay ajansı JAXA'dan beyzbol büyüklüğünde "dönüştürülebilir" bir robot da gemideydi.


İtalyan sinir cerrahı Sergio Canavero, geçtiğimiz kış mevsiminde yaptığı açıklama ile ilgiyi üzerine çekmeyi başarmıştı. Canavero, Dünya'nın ilk tam vücut naklini yapmayı planladığını belirttiğinde, normal olarak pek çok kişi bu işlemin asla gerçekleştirilmeyeceğini düşünmekteydi. Şimdi ise Canavero tarafından operasyon için bir tarih belirlenmiş durumda. 33 yaşındaki Rus bilgisayar uzmanı Valery Spiridonov, Aralık 2017'de Dünya'nın ilk tam vücut nakli hastası olacak. Spiridonov, Werdnig-Hoffmann hastalığı olarak bilinen kas zayıflatıcı nadir bir genetik hastalığa sahip. Bu hastalığın, şu anda bilinen bir tedavisi bulunmamakta. Operasyonun karşısında pek çok zorluk ve belirsizlik bulunmakta. Nakledilen kafa vücudu kabul etmeyebilir veya bunun tam tersi söz konusu olabilir, omurilik düzgün bir şekilde kaynamayabilir ve hatta her şey düzgün gitse bile, Spiridonov'un zihinsel kapasitesinin veya kişiliğinin aynı kalacağı kesin değil. Tabii ki başarılı bir vücut naklinin pek çok farklı olasılığı ortaya çıkarması da söz konusu. Ciddi derecede engelli olan kişilerin bağımsızlıklarını kazanmaları söz konusu olabilir ve Spiridonov'un gözünde, bu risk alınmaya değer. Gerekli finansal desteğin sağlanması durumunda 150 doktor ve hemşirenin katılımı ile gerçekleşecek operasyon kapsamında gönüllünün kesilen omurilikleri 'polietilen glikol' isimli bir yapıştırıcı madde ile başka bir bedene yerleştirilecek. Yaklaşık 36 saat sürmesi öngörülen operasyon yaklaşık 11.2 milyon dolara (Yaklaşık 30 milyon TL) mal olacak. Kas ve damarların yeni bedene dikilmesinin ardından hasta yaklaşık 1 ay boyunca komada tutulacak. İddiaya göre bu adımların ardından kişi, yeni vücudunda yaşamaya başlayacak. Canavero'ya göre beyin nakli kafa naklinden daha zor bir işlem. Beyin naklin esnasında hassas dokuların zedelenmemesi gerektiğini vurgulayan Canavero, bu işlemin çok zahmetli ve dikkat gerektiren bir operasyon olduğunu belirtiyor. Nakledilecek vücudun henüz tüm fonksiyonlarını kaybetmemesi gerekiyor. Bu nedenle nakledilecek vücudun kısa süre önce ölmüş bir kişiye ait olması operasyon açısından olmazsa olmaz. Dondurulmuş bir kafa ise bu kriterlere uymuyor. İtalyan cerrah Sergio Canavero, ameliyatı ABD'de yapmak istiyor ama henüz gerekli izinleri alamayan operasyonun nerede gerçekleşeceğine dair nihai karar verilmiş değil. Geçirdikleri operasyonların ardından dış görünüşleri değişen kişilerin bazı psikolojik zorluklar yaşadığı bilinen bir gerçek. Uzmanlar bu tip değişikliklerin kişilerin kendine duyduğu güveni etkilediğini belirtiyor. İtalyan cerrah ile sadece internet üzerinden iletişim kurduklarını belirten Rus gönüllü, Ölmeden önce sağlıklı bir bedende yaşama şansını kaybetmek istemediği için gönüllü olduğunu açıklamıştı.


Almanya merkezli CGI sanatçısı Joerg Zuber tarafından geliştirilen Noonoouri, geliştiricisinin modaya olan ilgisi nedeniyle üretilmiş bir yapay zeka robotudur. İlk kez 2018 yılında, 18 yaşındayken New York Moda Haftası'nda tanıtılan Noonoouri aradan beş yıl gelmesine rağmen hala 18 yaşındadır. Asla yaşlanmayan, yorulmayan, uyumayan, sürekli yeni şarkılar çıkaran ve bir Instagram fenomeni olan Noonoouri, Warner Music Central Europe ile bir plak anlaşması imzaladı ve ilk single'ı Dominoes'u 1 Eylül'de yayınlayarak, büyük bir plak anlaşması imzalayan türünün ilk örneği dijital influencer olarak tarihe geçti. İnanılmaz derecede geniş gözleri, küçük bir burnu ve dolgun bir yüzü olan Noonoouri, Virtual Humans'taki dijital şarkıcı profiline göre vegan bir hayat sürüyor, sürdürülebilir modayı savunuyor ve bir moda markası için kampanya yaparken kürk giymiyor. Gündelik hayatta müzik dinleyen kişiler rahatlıkla Noonoouri'nin sesindeki yapaylığı fark edecektir. Fakat bu yapaylığa rağmen kendini dinletmeyi başarıyor. Noonoouri'nin sesi yapay zeka ile oluşturulmuş olsa da temeli gerçek bir şarkıcının sesine dayanmaktadır. Ancak sesi benzersiz kılmak için değiştirmeler yapılmıştır. Ayrıca şarkı üzerinde çalışan söz yazarları, şarkıcılar ve müzisyenler, tıpkı müzisyenlerin yapay zeka tarafından üretilmemiş diğer şarkılarda olduğu gibi telif ve yayıncılık paylarını alacaklardır. Şarkıyı ve Noonoouri'nin Instagram hesabını aşağıdaki linklerden inceleyebilirsiniz. - Warner Music Resmi Web Sayfası, https://www.warnermusic.de/news/neu-am-1-september-noonoouri-alle-farben-immi-royal-blood-und-vieles-mehr


Hacettepe Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Bülent Gümüşel, yerli aşı konusunda açıklama yaptı. İlk yerli aşı geliştirme çalışmalarından olumlu sonuç alındığını ifade eden Gümüşel, "Çalışmalar sonucunda 14 Mayıs 2016 tarihi itibariyle Hacettepe Üniversitesi bünyesinde Eczacılık Fakültesinin yürütücülüğünde, Keymen firması ortaklığında ülkemizde ilk kez Hepatit B antijeni üretildi. Böylece üniversite-kamu-sanayi iş birliğiyle Türkiye'de aşı üretiminin mümkün olacağı bir kez daha gösterildi" dedi.


St. Brother Andre İlköğretim Okulu Üstün Yetenekli Öğrenciler Programı'ndan çocuklar, NASA'nın da bilmediği ancak muhtemelen araştırması gereken bir şey keşfettiler: EpiPen'ler uzayda zehirli hale geliyor. 9-12 yaşlarındaki öğrenciler, kozmik radyasyonun epinefrin - şiddetli alerjik reaksiyonları tedavi etmede kullanılan EpiPen içindeki hormon - üzerindeki etkisini test etmek için EpiPen'leri uzaya göndermek üzere bir deney tasarladılar. Proje daha sonra NASA tarafından Uzayda Küpler Projesi'nin bir parçası olarak seçildi ve ABD uzay organizasyonu sayesinde epinefrin örneklerini uzaya fırlatma şansına sahip oldular. Örnekleri içeren bir "küp" bir roketle gönderilirken, bir diğeri yüksek irtifa balonuyla uzayın kenarına doğru yol aldı. Örnekler geri geldiğinde, Ottawa Üniversitesi'ndeki John Holmes Kütle Spektrometresi Çekirdek Tesisi'nde analiz edildi. Epinefrinin artık sadece yüzde 87 saf olduğunu buldular. Ottawa Üniversitesi'ne göre, kalan yüzde 13'lük kısım "aşırı derecede zehirli" benzoik asit türevlerine dönüşmüştü. Fen Fakültesi'nin Kimya ve Bimoleküler Bilimler Bölümü'nden Profesör Paul Mayer, bir basın açıklamasında, "'Sonraki' örnekler, epinefrinin reaksiyona girdiğine ve ayrıştığına dair işaretler gösterdi. Aslında, 'sonraki' EpiPen solüsyon örneklerinde epinefrin bulunmadı. Bu sonuç, bir EpiPen'in uzay uygulamaları için faydası hakkında soruları gündeme getiriyor ve bu sorular artık çocuklar tarafından ele alınmaya başlıyor. dedi. Çocuklar bulgularını Haziran ayında NASA'ya sunacaklar. Bu sırada çocuklar epinefrini uzayda barındırmak ve korumak için kendi koruyucu kapsüllerini tasarlamanın yanı sıra keşiflerinin tadını çıkarıyorlar. Öğrenci Hannah Thomson, Global News'a "Oldukça havalıydı. NASA bile bilmiyordu." dedi.


Kütleçekimsel dalga gözlemevleri, evrendeki yoğun cisimler arasındaki birçok çarpışmayı ölçmüştür. Bunların çoğu kara deliklerdi, ancak birbiriyle birleşen nötron yıldızlarının iki tespiti de oldu. Bunlardan biri, normal gözlemevleri tarafından da görüldü ve bu aşırı olaylara dair inanılmaz fikirler sağladı. Ancak gök bilimciler daha fazlasını bilmek istiyor. Ve bu, bir birleşmenin ne zaman gerçekleşeceğini tahmin etmeyi ve doğru teleskopları uyarmayı gerektirebilir. İki makale bu inanılmaz zorluğu ele almaya başladı. GW 170817'nin LIGO ve Virgo gözlemevleri tarafından tespit edilmesinden itibaren, teleskopların kaynağı bulması 11 saat sürdü. Elde ettikleri bilgiler yine de inanılmaz olsa da, araştırmacılar bu süreyi azaltmak istiyor. 2020'de sona eren üçüncü gözlem çalışmasında, gözlemevleri astronomik topluluğa olaylar ve gökyüzünün neresinde gerçekleşmiş olabilecekleri hakkında bildirimler gönderdi. Araştırmacılar şimdi, geleneksel programlarla birlikte çalışabilen, daha az veri noktasına bakan ve nötron yıldızı çarpışmaları gibi ilginç olayların olası tespitine karşı uyarı vermede potansiyel olarak daha hızlı yeni yazılımlar geliştiriyorlar. Kesik dalga biçimi daha az veri gerektiriyor, ancak aynı zamanda olayın evrende ne kadar uzakta olabileceğini sınırlıyor. Bu yaklaşım, daha hızlı uyarılar sağlayabilir ve hatta bilim insanlarını birleşmeden önce uyarabilir. Ve bunları gerçekleşmeden önce tahmin etmek de başka bir projenin odak noktası. Araştırmacılar, sinyal yeterince netse, bir nötron yıldızının birleşmek üzere olduğunu, bu gerçekleşmeden onlarca saniye önce tahmin edebileceklerine inanıyorlar - bu, yeni çalışma birkaç ay içinde başlayacağından, yakında görebilecekleri bir şey. Ancak bu sadece kütleçekimsel dalga dedektörlerinden gelen uyarıyı iyileştirmekle ilgili değil; aynı zamanda elektromanyetik teleskopların bu olayları olabildiğince çabuk tespit etme yeteneğini geliştirmekle de ilgili. Radyo gözlemlerinde uyarı işaretlerinin tespit edilmesinden, optik ve morötesi araştırmalarda olayları daha kolay takip edebilen yazılımlara sahip olmaya kadar bu çalışmanın birçok yolu araştırılıyor. Magee liderliğindeki çalışma ve Sachdev liderliğindeki çalışmanın ikisi de The Astrophysical Journal Letters'da yayınlandı.


Şimdiye kadar Mars'a seyahat etmek ve kum tepelerinin, volkanlarının ve uçurumlarının üzerinden uçmak istediyseniz, bugün şanslı gününüz. Caltech'in Bruce Murray Gezegen Görselleştirme Laboratuvarı, fiziksel olarak Kızıl Gezegenin üzerinde olmaya en yakın şeyi yayınladı. Mars'ın şimdiye kadar oluşturulmuş en yüksek çözünürlüklü küresel görüntüsünü yayınladılar. İnteraktif küre, NASA'nın Mars Reconnaissance Orbiter'ının siyah beyaz Bağlam Kamerası'ndan alınan 110.000 görüntü kullanılarak oluşturuldu. Her piksel, Mars'ta 25 metrekarelik bir alana karşılık geliyor. Toplamda 5,7 trilyon piksele sahip ve tamamlanması altı yıl sürdü. Projeye liderlik eden ve Murray Laboratuvarını yöneten görüntü işleme bilimcisi Jay Dickson, bir açıklamada, "Herkesin erişebileceği bir şey istedim. Okul çağındaki çocuklar artık bunu kullanabilir. 78 yaşına yeni giren annem artık bunu kullanabilir. Amaç, Mars'ı keşfetmekle ilgilenen insanlar için engelleri azaltmak." dedi. Mars'ı görmenin gerçekten olağanüstü bir yolu. Örneğin, Gale Krateri'ne giderek, NASA'nın Curiosity'sinin Sharp Dağı'na tırmanırken izlediği yolu ve ilerideki oyulmuş vadiyi görebilirsiniz. Keşif aracı henüz bunu incelemedi, ancak su ve toprak kayması nedeniyle aşağı akan enkazı tespit etti. Mars Reconnaissance Orbiter, 2006'dan beri Kızıl Gezegeni inceliyor ve CTX, Yüksek Çözünürlüklü Görüntüleme Bilim Deneyi ve Mars Renkli Görüntüleyici ile birlikte gezegenin yüzeyi hakkında inanılmaz bilgiler sağladı. Görevin proje bilimcisi JPL'den Rich Zurek, "17 yıldır MRO, Mars'ı daha önce kimsenin görmediği şekilde bize gösteriyor. Bu mozaik, topladığımız bazı görüntüleri keşfetmenin harika ve yeni bir yolu." diye ekledi. Dickson, görüntüleri yakaladıkları özelliğe göre birleştirmek için bir algoritma oluşturdu, ancak algoritma onları eşleştiremediği için 13.000 görüntünün yine de manuel olarak birleştirilmesi gerekiyordu. Eksik olan kısımlar ya henüz görüntülenmedi ya da bulutlar veya toz tarafından gizlenmiştir. JPL'de Mars bilimcisi olan ve yeni mozaik şekillenirken geri bildirimde bulunan Laura Kerber, "Uzun zamandır böyle bir şey istiyordum. Hem güzel bir sanat ürünü, hem de bilim için faydalı." dedi. Beta yayınlandığından beri 120'den fazla makale bunu kullandı ve gelecekte çok daha fazlası kullanacak.


Daha önceleri hayvanları kullanmadan et üreten bilim adamlarını duyduklarını söyleyen Perfect Day Foods kurucu ortağı ve CEO'su Ryan Pandya et üretilebiliyor ama neden bunu kimse süt için düşünmedi diye ekliyor. Bizim amacımız bir alternatif oluşturmak yerine lezzetli bir şeyler oluşturmak. Dünyayı daha sevecen ve yeşil bir yer haline getirirken sevdikleri yiyecekleri insanlara ulaştırmak istiyoruz. Bir diğeri kişi için hiç bir şey feda etmek zorunda olmadığımız bir dünya... oluşturmak istediklerini söylüyor Pandya. Süt üretim aşamasını açıklayan Pandya, fermantasyon süreci için 3D yazıcılar ile üretilmiş gerçek inek DNA'sı kullanıldığını belirtiyor. Sürecin bir bira üretim sürecine benzediğini ve hiç bir inek olmadığı durumda bile üretim yapabildiklerini sözlerine ekleyen Pandya bu tekniği geliştirirken Amerikan Tarım Bakanlığı'ndan mayalanma sürecini en ince detaylarına kadar alarak incelediklerini belirtiyor. Mayalanma sürecini 3D yazıcılarla üretilmiş DNA örneğinden alınan süt proteinleri bitkisel kaynaklı şeker ve yağ ile birleştirilerek gerçek süte en yakın bileşeni elde ediyorlar. Raf ömrü gerçek süte göre çok daha uzun olabilecek bu ürünün 2017 yılı sonlarında raflarda yerini alması için son hızla çalıştıklarını söyleyen CEO laktoz olmayan ve temelinde hayvansal bir gıda olmasına rağmen veganlar için iyi bir alternatif oluşturabileceğini belirtiyor. 3D yazıcıların böyle bir gelişmede rol oynadığını görüyor olmak hayal dünyamızda kendimizi ne kadar sınırladığımızı da hatırlatıyor. Bazen gerçekten de hayal kurma konusunda kendimizi geliştirmemiz gerektiğini düşünüyorum.


Londra'daki Francis Crick Enstitüsü'nde yapılacak araştırmada insan yaşamının en erken dönemini daha iyi anlamak amaçlanıyor. Döllenmeden sonraki yedi günü mercek altına alacak olan araştırmada, düşüğe neden olan etkenler ele alınacak. Francis Crick Enstitüsü'nün başkanı Paul Nurse, Kathy Niakan tarafından yapılacak araştırmanın "tüp bebek tedavisinin başarısını daha iyi anlamaya yardımcı olacağını" söyledi. Bilim insanlarının laboratuarda yapacakları çalışmalardan sonra embriyoları kadınların vücuduna yerleştirmesi ise yasak olacak. İnsan genetiğini değiştirmeye yönelik ilk çalışma geçen yıl Çin'de yapılmıştı. Çin'deki bilim insanları, bir kan hastalığını ortadan kaldırmak için insan embriyoları üzerinde çalışma yaptıklarını açıklamışlardı. Bu çalışma başarıya ulaşamadı, ancak bazı hastalıklara yol açan genlerin DNA'dan çıkarılması yoluyla gelecek kuşakların daha sağlıklı olmasını sağlamak konusunu gündeme taşıdı. İnsan embriyolarının gen yapısını değiştirme yoluındaki çalışmalar, ileride 'isteğe göre bebek üretmekte kullanılabileceği' gerekçesiyle eleştirilere uğruyor.


Bilimsel faaliyetlerin hayatımıza kazandırdıkları nimetler gün geçtikçe artıyor. Güney Kore'de geçtiğimiz hafta kullanıma açılan "bilimsel tuvalet" ise oldukça ilgi çekiyor. Seung-hyun Ko isimli bir sanatçı tarafından tasarlanan yapı 122 metrekarelik bir alan üzerine inşa edildi. 2 katlı bir köşk şeklinde tasarlanan yapının ismi ise Science Walden Pavillion. Sistem dışkıyı doğal biyolojik olarak çözerek kurutulmuş, kokusuz posa benzeri bir malzemeye dönüştürüyor. Daha sonra mikrobik enerji üretim sisteminde bu malzeme biyodizel yakıta ya da ısı enerjisine dönüştürülüyor. Tuvaletin içindeki öğütme sistemi dışkıyı kuru ve kokusuz bir malzemeye dönüştürdüğünde buradan, içinde binlerce mikrop olan bir parçalama tankına aktarılıyor. Mikroplar toz haline gelmiş olan dışkıdan karbondioksitve metan gazlarını üretiyor. Yüksek basınç ve bir kapsül kullanılarak karbondioksit, biyoyakıt üretmek üzere yeşil alg yetiştirilmek için kullanıyor. Metan gazı ise daha sonra ısınma amaçlı yakıt olarak kullanılması için depolanabiliyor.


Hinxton Grubu olarak anılan uzmanların hazırladığı raporda, embriyoların erken döneminde genetik kod düzenlemenin araştırmalara "çok büyük değer" katacağını vurgulandı. Raporda ayrıca genetiğiyle oynanmış bebeklerin doğmasına izin verilmemesi gerektiği vurgulanırken, bunun gelecekte bazı koşullar altında "ahlaki açıdan kabul edilebilir" olabileceği belirtildi. ABD embriyoların genetiğiyle oynanan araştırmalara fon sağlamayı reddediyor. Hinxton Grubu ise genetik alanında önemli buluşların yapıldığı bir dönemde toplandı. Bu buluşlar arasında DNA'mızın belirli bir yerine gidebilen "moleküler yer belirleme" ve DNA'yı kesebilecek "moleküler makas" da var. Araştırmalarda birçok alanda yol kat edilirken bu gelişmeler genetiğiyle oynanmış bebekleri gerçek bir olasılık haline getirdi. Bu yılbaşında Çin'deki Sun-Yat-sen Üniversitesi'nde yapılan araştırmada ileride bir kan hastalığına yol açabilecek DNA'daki hataların embriyoların erken döneminde düzeltebileceği sonucuna varılmıştı. Gelecekte bu tür teknolojiler sayesinde çocukların pankreastaki lif dejenerasyonu ve solunum yetmezliğiyle ortaya çıkan kistik fibrosis gibi hastalıklarla ya da kanser riskini arttıran genlerle doğmasının önlenebileceği vurgulanıyor. Ancak bu araştırmalara son verilmesi çağrıları yapan ve bu alanda çizginin nereye çekileceğini soran pek çok kişi de var. Hinxton Grubu'nun Manchester'da yaptığı toplantıda kaydedilen ilerlemenin çeşitli "kararlar verme" baskısı yarattığını belirtti ve embriyo genetik kodlarının düzenlenmesine izin verilmesi istendi. Açıklamada, "Bu teknolojinin temel araştırmalara çok büyük değer katacağına ve muazzam bir potansiyel barındırdığına inanıyoruz. Ancak teknoloji bu aşamada insan genleriyle üreme amaçlı oynamaya yetecek derecede gelişmedi" denildi. Hinxton Grubu kendisini kök hücre araştırmaları, etiği ve hukuku konusunda uluslararası bir konsorsiyum olarak tanımlıyor. Grupta araştırmacılar, biyoteknisyenle ve dünyanın dört bir yanından politika uzmanları yer alıyor ve grup adını ilk toplantısını yaptığı İngiliz kasabasından alıyor.


Nature Communications'da yayımlanan araştırma erken embriyonik safhalardaki genetik yapının ve insanlardaki embriyonik gelişimin anlaşılmasını sağladı ve bilim insanları sonuçların kısırlık veya düşük gibi sorunlara da çözümler geliştirilmesinde kullanılabileceğini öngörüyorlar. Bireyin yaşamının başlangıcında yalnızca bir tek döllenmiş hücre bulunmaktadır. Döllenmeden bir gün sonra bu hücre bölünerek iki hücre oluşturur ve ikinci gün dört, üçüncü gün sekiz diye katlanarak doğum sırasında milyarlarca hücre olacak şekilde hücre bölünmesi ve gelişim devam eder. Döllenmeden sonra genlerimizin aktifleşme sırası, insan gelişimi ve gelişim biyolojisindeki altı çizilmemiş ve bilinmeyen bir soru olarak varlığını sürdürüyordu. Burada bulunan genlerin insan embriyonik gelişiminin başlatılması için bir kontak anahtarı olduğu düşünülüyor. Daha sonra suya atılan bir taşın çıkardığı dalgalar gibi, aktif genler gelişimi ve başka genlerin aktifleşmesini; gelişim de tek başına başka genlerin aktifleşmesini sağlayacağından etkileşimli bir süreç devam edecektir. Araştırmacılar, yeni genleri bulmak için yeni bir sonuç analizi yöntemi geliştirmek durumunda kaldı. Neredeyse tüm genler proteinleri kodlamaktadır, ancak DNA içerisinde belli miktarda tekrarlanmış DNA dizileri de bulunmaktadır ki bu kısımlar bile gen ekspresyonunun düzenlenmesinde aktif rol oynamaktadır. Araştırmada, yeni keşfedilen genlerin 'çöp DNA' ile etkileşime girerek gelişimin başlangıcı için de olmazsa olmaz bir rol üstlendiği ortaya koyuldu. Erken embriyonik gelişimin düzenlenmesi ve kontrol edilmesindeki bilinmeyenleri ortaya çıkaran araştırma yeni bakış açıları geliştirilmesini de sağlıyor. Buradan çıkan sonuçlarla 'pluripotent' kök hücrelerin programlanmasında ciddi gelişmeler elde edilebilir ve özellikle kısırlık gibi hastalıkların çözülmesi sağlanabilir.


Bilim insanları, istisnalar hariç maksimum yaşam süresinin en fazla 115 yıl olduğunu ileri sürdü. İnsan Ölüm Veritabanı Projesi tarafından elde edilen verileri inceleyen ve Fransa, Japonya, İngiltere ile ABD'de 110 yaşını geçen kişilerin ölümlerini araştıran bilim insanları, son 20 yılda insanın yaşam süresindeki artışın azaldığını ortaya çıkardı. Nature dergisinde yayımlanan araştırmaya göre, her 10 bin kişiden sadece birinin 125 yaşına kadar yaşamana şansı bulunuyor. İnsanoğlunun en fazla 115 yıl yaşayabileceğine işaret eden araştırmacılardan Albert Einstein Tıp Fakültesi öğretim görevlisi Prof. Dr. Jan Vijg, "Elde edilen veriler, insan yaşamının sınırına yaklaştığımızı gösteriyor. İnsanın maksimum yaşam süresi yaklaşık 115 yıl. Bu süreyi aşmak neredeyse imkansız. Bir insanın 125 yaşını aşması çok küçük bir ihtimal" dedi. İnsanın ortalama yaşam süresi, aşıların bulunması, doğumda yaşanan komplikasyonların giderilmesi ve tıptaki gelişmeler sayesinde 19. yüzyıldan bu yana artmış, 100 yaşını aşanların sayısı çoğalmıştı. DÜNYANIN EN UZUN ÖMÜRLÜ İNSANI 122 YAŞINDA ÖLDÜ Dünyanın en uzun ömürlü insanı Fransa doğumlu Jeanne Calment, 1997 yılında 122 yaşındayken hayatını kaybetmişti. ABD'nin California Üniversitesi ve Almanya'daki Max Planck Demografik Araştırma Enstitüsü tarafından oluşturulan İnsan Ölüm Veritabanı, araştırmacılar, gazeteciler ve siyaset uzmanları için insan nüfusu ve ölüm oranlarına ilişkin ayrıntılı bilgi sağlıyor.


Vücudumuz kendi kendini onarma konusunda oldukça ustadır ve bilim insanları, bir kalp krizinden sonra kalbin kendini nasıl iyileştirdiğini ayrıntılı olarak inceliyorlar. Bu sadece kardiyovasküler problemler için daha iyi tedavilere yol gösterebilecek ipuçlarını bulmayı umuyorlar. Yeni araştırmalar, vücudun ve lenfatik sistemin bağışıklık tepkisinin, kalp krizi sonrasında, kalbin kendini onarması açısından çok önemli olduğunu ortaya çıkardı. Makrofajlar, bakterileri yok edebilen veya yararlı iltihaplanma tepkilerini başlatabilen özel hücrelerdir. Araştırmacılar, kalp krizi sonrası olay yerine ilk müdahale eden şeyler olarak bu makrofajların, VEGFC adı verilen belirli bir protein türü ürettiğini bildiriyor. Northwestern Üniversitesi'nden patolog Edward Thorp "Kalp krizinden sonra hasarlı veya ölü dokuyu 'yemek' için kalbe koşan makrofajların veya bağışıklık hücrelerinin, yeni lenfatik damarların oluşumunu tetikleyen ve iyileşmeyi destekleyen vasküler endotelyal büyüme faktörü C'yi indüklediğini bulduk" diyor. Araştırmacılar bunu bir Jekyll ve Hyde senaryosu olarak tanımlıyorlar: VEGFC üreten 'iyi' makrofajlar ve herhangi bir VEGFC üretmeyen 'kötü' makrofajlar, kalbe ve çevreleyen dokuya daha fazla zarar verebilecek bir pro-inflamatuar yanıta neden oluyor. Kalbin kendini tamamen onarabilmesi için, ölmekte olan hücrelerin temizlenmesi gerekir. Bu, eferositoz olarak bilinen ve makrofajların önemli bir rol oynadığı bir süreç. Bu süreci laboratuvardaki hücrelerde ve farelerde inceleyen ekip, Doğru tipte VEGFC üreten makrofajlar uygun bir onarım işi yaptı, diyorlar. Gelecekteki araştırmaların bundan sonra inceleyebileceği şey, kalpteki yardımcı makrofajların sayısını nasıl artırıp, sağlıklı bir iyileşme şansını nasıl artıracaklarıdır. Thorp, "Şimdiki zorluğumuz, kalp onarım sürecini hızlandırmak için VEGFC'yi yönetmenin veya bu makrofajları daha fazla VEGFC'yi uyarmak için koaksiyel olarak kullanmanın bir yolunu bulmaktır" diyor. İnsanlar kalp krizi geçirdiklerinde, kalbin vücuda kan pompalamayı sürdüremeyeceği kalp yetmezliği riski yüksek hale gelirler. Bu risk, beta blokerler gibi modern ilaçlarla azaltılabilir, ancak risk tam olarak ortadan kaybolmaz. Bilim insanları, kardiyovasküler hastalığın nasıl oluştuğuna ve kalp sorunları riskini nasıl daha erken teşhis edebileceğimize dair anlayışımızı geliştirmeye devam ederken, kalp yetmezliği yalnızca ABD'de her yıl yüz binlerce insanı öldürmeye devam ediyor. Bunun gibi daha ileri çalışmalar, kalp krizine yanıt olarak meydana gelen biyolojik süreçlere - özellikle kalp kası onarımı için gerekli VEGFC proteinini tetiklemek için efferositoz sürecinin nasıl kullanıldığına - daha fazla ışık tutacaktır.


Kan transfüzyonu dolu bir boşluğa lazer tutan bilim insanları, kendi ihtiyaçları doğrultusunda lazer ışığını kontrol edebildiklerini keşfettiler. Hücre aktivasyonlarında çeşitli değişiklikler meydana getirmek adına lazer ışığının miktarını ayarlayabilen bilim insanları, çözümün medikal alandatercih edilebileceğini belirtiyorlar. Engadget'ta yer alan habere göre bilim insanları mevcut tekniklerin üstüne katmak adına kızılötesi ve lazer ışığı yöntemlerini kombine etme yoluna gittiler. Biyolojik lazer denemeleri kapsamında yapılan deneylerin başlangıcı ise 2011 yılına dayanıyor. Harvard University 2011 yılında, proteinler ve böbrek dokusunu lazer ile kontrol etmeye yönelik çalışmalarda bulunmuştu. University of Michigan ise aynı yıl içerisinde lazer kontrolü ile klorofil vejelatin kombinasyonundan oluşan bir tekniğin işlev görmesini sağlamıştı. Tıp dünyasından doktorlar, yeni çözümün hücrelerin ve vücut dokularınındaha iyi bir şekilde takip edilebileceğini belirtiyorlar. Cerrahlar, kanser hastalıklarında tümör teşhisi konusunda çözümden faydalanabileceklerini kaydediyorlar.


Nottingham Trent Üniversitesi sanat ve tasarım bölümünden Vanessa Brown'un araştırması gündelik objelere yüklediğimiz anlamlar üzerine. Bu senenin başında çıkan kitabında ise güneş gözlüğü ve cool olmanın modern anlamı arasındaki kültürel ve psikolojik bağı inceliyor. Buna göre öncelikle, güneş gözlüğünün sihri, yüzünüzde bir simetri yaratıyor olmasında yatıyor. Çünkü araştırmalar gösteriyor ki, bir yüzü çekici bulmamızı sağlayan en önemli etkenlerden biri yüzdeki simetri. Güneş gözlüğünü takar takmaz da göz çevresinde asimetri yaratan ne kadar çok ayrıntı varsa hepsini kapatmış oluyorsunuz. Gözlüklü bir insanın yarattığı bir diğer etki ise gizem. Karşınızdaki insanın gözlerine bakarak onun zekasına, samimiyetine ve kendine güvenine dair birçok fikir edinebilecekken, güneş gözlüğü buna izin vermiyor. Yine araştırmalar gösteriyor ki birinin gizemli olması ona karşı duyduğunuz seksüel arzuyu arttırıyor. Ayrıca güneş gözlüğünü takan insan da kendini daha anlaşılmaz hissediyor. Bir nevi kamuflaj. Güneş gözlüğü mucizesi bununla da bitmiyor. Güneş gözlüğü ve cazibe arasında tarihsel olarak kurduğumuz bir bağ var. Satışları 1920'lerde popülerleşmiş ama günlük yaşantımıza girmesi 20 yıl sonrasını bulmuş güneş gözlüklerinin reklamları da ilk zamanlarda öncelikle kış sporlarıyla, denizle ve uçak yolcuğuyla özdeşleştirilmiş. Bu sebeple insanların kafasında modernliğin bir sembolü gibi belki de. Bunun yanında 1950 ve 1960'lı yıllarda Hollywood starlarının halk arasında tanınmamak, paparazzi ışıklarından korunmak için güneş gözlüklerine rağbet etmesi de insanların cazibeye dair oluşturdukları algıyı etkilemiş. Sonuç olarak güneş gözlüğü takarak bir taşla üç kuş vuruyorsunu; simetri, gizem ve cazibe.


Bilim insanları, insan akciğerlerinin hassas, dallanan geçitlerinde saklanan yepyeni bir hücre türü keşfettiler. Yeni bir araştırmaya göre, yeni bulunan hücreler solunum sisteminin düzgün çalışmasını sağlamada hayati bir rol oynuyor ve bu sigarayla ilgili bazı hastalıkların etkilerini tersine çevirmek için yeni tedavilere ilham verebilir. Solunum yolu salgılayıcı hücreleri olarak bilinen hücreler, alveoller, kan dolaşımı ile oksijen ve karbon dioksit alışverişi yapan ufacık hava kesecikleri ile kaplı bronşiyoller olarak bilinen küçük, dallanan pasajlarda bulunur. Yeni RAS hücreleri, vücuttaki diğer herhangi bir hücre tipine farklılaşabilen "boş kanvas" hücreler olan kök hücrelere benzer. Hasarlı alveol hücrelerini onarabilir ve yenilerine dönüşebilir. Ekip, hücresel düzeyde bu farklılıkları daha iyi anlamak için sağlıklı insan donörlerinden akciğer dokusu örnekleri aldı ve daha önce bilinmeyen RAS hücrelerini ortaya çıkaran bireysel hücrelerdeki genleri analiz etti. Pensilvanya Üniversitesi Perelman Tıp Fakültesi'nde solunum sistemlerinde uzmanlaşmış bir profesör olan kıdemli yazar Edward Morrisey, verdiği demeçte, "İnsan akciğerinin hava yollarının faredekinden farklı olduğu bir süredir biliniyordu" dedi. . Ekip ayrıca, solunum sistemleri insanlara farelerden daha çok benzeyen gelinciklerde RAS hücreleri buldu. Sonuç olarak, araştırmacılar, çoğu memelinin eşit veya daha büyük boyutta olduğundan, akciğerlerinde RAS hücrelerine sahip olduğundan şüpheleniyor. RAS hücreleri, akciğerlerde iki ana işlevi yerine getirir. İlk olarak, bronşiyoller boyunca sıvı astarını koruyan moleküller salgılarlar, küçük hava yollarının çökmesini önlemeye ve akciğerlerin verimliliğini en üst düzeye çıkarmaya yardımcı olurlar. Morrisey, "RAS hücreleri, bizim fakültatif progenitörler olarak adlandırdığımız şeydir," dedi, "bu, hem progenitör hücreler olarak hareket ettikleri hem de hava yolu sağlığının korunmasında önemli fonksiyonel rollere sahip oldukları anlamına gelir. Bu, RAS hücrelerinin sağlıklı akciğerlerin korunmasında hayati bir rol oynadığı anlamına geliyor, diye ekledi. Araştırmacılar, RAS hücrelerinin kronik obstrüktif akciğer hastalığı gibi sigarayla ilişkili hastalıklarda önemli bir rol oynayabileceğini düşünüyor. Mayo Clinic'e göre KOAH, sigara ve bazen hava kirliliğinin neden olabileceği akciğerlerdeki hava yolu pasajlarının iltihaplanmasının bir sonucudur. Hava yollarının iltihaplanması, akciğerlerin yeterli oksijeni düzgün şekilde almasını zorlaştırır; Sonuç olarak, KOAH astıma benzer semptomlara sahiptir. KOAH ayrıca alveollerin kalıcı olarak tahrip olduğu amfizeme ve genellikle aşırı balgamın eşlik ettiği uzun süreli ve yoğun bir öksürük olan kronik bronşite yol açabilir. Dünya Sağlık Örgütü'ne göre, her yıl dünya çapında 3 milyondan fazla insan KOAH'tan ölmektedir. Teoride, RAS hücreleri, hasarlı alveolleri onararak KOAH'ın etkilerini önlemeli veya en azından hafifletmelidir. Ancak araştırmacılar, sigara içmenin yeni hücrelere zarar verebileceğinden ve hatta tamamen yok ederek KOAH gibi hastalıkların başlamasına yol açabileceğinden şüpheleniyorlar. KOAH'lı hastalara semptomlarını hafifletmek için sıklıkla anti-inflamatuar ilaçlar veya oksijen tedavisi verilir. Ancak bunlar yalnızca geçici çözümlerdir ve akciğer hasarını tersine çevirmek için hiçbir şey yapmazlar. Araştırmacılar, bu hücrelerin rejeneratif özelliklerini uygun şekilde kullanabilirlerse, RAS hücreleri tedavileri iyileştirmek ve hatta KOAH'ı iyileştirmek için potansiyel olarak kullanılabilir. Morrisey, "Bu keşfin henüz KOAH için potansiyel bir tedaviye yol açıp açamayacağını gerçekten bilmiyoruz" dedi.