Eğer bir gün bu planınızı gerçekleştirme ihtimaliniz olursa, kendinizi içme suyu bakımından güvenceye almayı unutmayın. Çünkü, içme suyunun olmaması, uçsuz bucaksız deniz manzaranızı cehenneme çevirebilir. Gezegenimizin yaklaşık %71'i sudur. Bu devasa su kütlesinin büyük bir bölümünü de okyanuslar ve denizler oluşturur. Fakat hiçbir şekilde içme suyuna ulaşımımız olmasa bile, karşımızda alay edercesine duran denizlerin suyunu tuz içeriğinden dolayı tüketemeyiz. Küçük miktarlarda tuz tüketmek fizyolojik sağlığımız için gerekli olsa da , çok azı ya da çok fazlası vücut için oldukça zararlıdır. Bu konuda, insanlar için sihirli rakam 9. Bu rakam insan kanındaki tuzluluk miktarıdır ( Ya da 1000 gram su içerisinde çözünmüş ağırlık bakımından tuz miktarıdır. Yani, 1000 gramlık sıvının içeriğindeki 991 gram su 9 gram tuz.) Tıpta da, insan kanıyla aynı tuzluluğa sahip sıvılara izotonik denir. Çok fazla tuz tükettiğimiz zaman da, fazla miktarı idrar ile dışarı atarak vücudumuzdaki sıvıları izotonik tutarız. Tuzlu su hipertonik bir sıvıdır, diğer bir deyişle tuz içeriği insan kanının tuz içeriğinden fazladır ve tuzluluk miktarı 35'tir. Deniz suyu gibi aşırı derecede hipertonik sıvıları tüketmek, vücudun savunma mekanizmasını bozar. Hiç çok parfüm sıkmış birisiyle aynı asansöre binmek zorunda kaldınız mı? Eğer asansördeyken içeri çok parfüm sıkmış birisi girerse, parfüm kokusu bütün asansöre yayılır ve asansördeki herkes kişinin parfümünü koklamak zorundadır. Bu olaya difüzyonsebep olur. Difüzyon, maddenin yüksek derişimli bölgeden düşük derişimli bölgeye doğru iletilmesidir. Difüzyon ve tuzlu suyu beraber değerlendirelim. İnsan hücreleri biyolojik zarlara sahiptir ve bu zarlar tuzun hücre içerisineserbestçe girmesini engeller. İnsan vücudu bir ölçüye kadar sodyum ve klorür derişimlerini normalleştirilebilirse de, kan içerisindeki oldukça yüksek derişimdeki tuzla baş etmesi zordur. Hücre zarı yarı geçirgendir bu sebeple sodyum, klorür ya da diğer maddeler kolaylıkla hücre içine alınamaz ya da hücre dışına çıkamaz. Fakat su, hücre içine rahatlıkla girebilir ve hücre dışına çıkabilir. Hücrelerin dışındaki tuz derişimi yüksek miktarlarda olduğu zaman, dengenin sağlanabilmesi ya da derişimin dengelenmesi için hücre içerisindeki su daha derişik ortam olan hücre dışına çıkar. Yarı geçirgen zarın iki tarafındaki derişimin dengelenmesi için işleyen bu süreç ozmoz olarak adlandırılır. Eğer deniz suyu içerseniz, ozmozun sonuçları çok korkunç olabilir. Deniz suyunun tuzluluk miktarı, vücut sıvılarının neredeysedört katıdır. Deniz suyunun kontrolsüz miktarda alınmasının sonucunda, hücrelerin içinden dışına doğru olacak net su transferiyle hücreler büzüşür. Yüksek miktarlarda içme suyu tüketilmediği zaman, vücut içerisindeki bu düzenleme mekanizması ölümcül de olabilir. Deniz suyu örneğindeki, hücre dışında meydana gelen sodyum derişimindeki artış, esas problemi oluşturur. Vücut, hücreleri hayatta tutabilmek için izotonik hale geçmeye çalışır. Bunun için de ekstrasellüler sıvıların içerisindeki yüksek miktarlardaki sodyumu atmaya çalışır ve idrar üretilir. Fakat insan böbrekleri, tuzlu sudan yalnızca biraz daha az tuzlu idrar üretebilir. Bundan dolayı vücut, içtiğimizden çok daha fazla suyu fazla miktardaki sodyumu atmak için kullanır ve vücut aşırı susuz kalır. Eğer tuzlu su ya da deniz suyu içerseniz, aslında hiç su içmemiş gibi olursunuz ve üstelik bir de su kaybedersiniz. Bu durumda vücut sıvıları tükenir, kas krampları meydana gelir, ağızda kuruma gözlemlenir ve tabii ki susarsınız. Vücut su kaybını telafi edebilmek için kalp atış hızını artırır, kan damarlarını kan basıncını ve hayati organlara kan akışını düzenlemesi için sıkıştırır. Bu durumda yüksek ihtimalle mide bulantısı, zayıflık ve hatta bilinç kaybı hissedilir. Vücut daha fazla susuz kalınca da, savunma mekanizması çöker. Eğer hala tuzlu suyun etkisinden kurtulmak için çok miktarda tatlı su içmediyseniz, beyin ve diğer organlara daha da az kan gideceğinden bu durum komaya, organ yetmezliğine ve nihayetindeölüme kadar gidebilir. Tabii ki az miktarlarda deniz suyu yutmak ya da içmek sizi öldürmeyecektir. Fakat yine de etkisini ortadan kaldırmak için, tuzlu su içilmesi ya da yutulması durumundan sonra tatlı su tüketmek sizin için en sağlıklısı olacaktır.


Bilim adamının ne kadar küçük bir alana neleri sığdırdığını öğrenince çok şaşıracaksınız... If you don't love physics, it means you've had a bad; teacher diyen Prof.Walter Lewin fiziği sadece öğretmeniniz kötü olduğu için sevmiyorsunuz diyor ve video sonunda sürtünme kuvvetinin etkisini gösterme amaçlı yaptığı deneyde; Fizik var ve hala hayattayım diyerek hayran kaldığımız dersini noktalıyor.. Buharlı motora sahip arabanın güzel tarafı, sahibini benzin masrafından kurtarması. Daha çok tren lokomotifi gibi görünüyor ama 4 tekeri, direksiyonu, 4 kişilik koltuğu ve bir de araba modeli için oldukça görkemli bir model adı var: De Dion Bouton Et Trepardoux Dos-A-Dos Steam Runabout. Aslında Aklı Başında olan biriydi Einstein. Edington İngiltere teorisini kanıtlayınca birden ünlü oldu. Ve onu hiç sormayan medya peşine birden düşünce espri niteliğinde yaptığı bir hareketti dil çıkarması hadisesi. Telefonun mucidi Alexander Graham Bell, 90 yıl önce hayatını kaybetti. Ancak hayatımızı değiştiren icadının yanı sıra, kendisini unutulmaz kılmak için geride önemli bir eser daha bıraktı: 128 yıllık ses kaydı. Beyninden daha gelişmiş süper bilgisayarlar yapmaya çalışan bir bilim adamın konuşması. Sovyetlerin 20. Yüzyılda çılgın şeyler yaptıklarını biliyoruz ancak yeni yayınlanan görüntüler ağzımızı bir kere daha açık bırakıyor. Nükleer patlamaların yardımıyla koca bir ormanı ve yanındaki karayı yok ederek bir kanal açmayı amaçlamışlar. Üstelik videosu da çekilmiş. Embriyonun gelişiminin izlenebilmesi için Pekin'de Tsinghua Üniversitesi tarafından geliştirilmiş şeffaf yumurta kabuğu. Ünlü bilim adamlarının konuşmalarının derlenmesiyle yapılan bu müzikler eğlenceli olduğu kadar öğretici de oluyor. Türkçe altyazıları da bulunmaktadır. Ünlü bilim adamlarının konuşmalarının derlenmesiyle yapılan bu müzikler eğlenceli olduğu kadar öğretici de oluyor. Türkçe altyazıları da bulunmaktadır. National Geographic'in yayınladığı videoda, Sam Cossman isimli araştırmacının drone yardımı ile Vanuatu'da bulunan Marum kraterinde yakın çekim yaparak yüksek çözünürlükte görüntü almasına tanıklık edeceğiz. Ünlü bilim adamlarının konuşmalarının derlenmesiyle yapılan bu müzikler eğlenceli olduğu kadar öğretici de oluyor. Türkçe altyazıları da bulunmaktadır. Jonathan Drori 4 temel ve basit soru ile başlayıp bilgi dağarcığımızdaki boşlukları inceliyor özellikle de bilim hakkında bilmediğimiz halde belki de bildiğimizi sandığımız şeyleri gösteriyor. Nükleer enerji, günümüzün ve geleceğin en önemli enerji kaynaklarından biri olarak kabul görmektedir. Petrol ve doğalgaz'ın bazı ülkede geniş rezervler halinde bulunması ve bu kaynakların yenilenemez oluşu birçok ülkeyi nükleer araştırmalara ve nükleer enerjiden faydalanmaya yönlendirmiştir. 1970-85 yılları arasında inşası hızlı bir şekilde artış gösteren nükleer enerji santrallerine bugün 31 ülkede 439 reaktör ile karşılaşıyoruz ve 2015 yılı içinde de inşası devam eden onlarcası mevcut. Peki nükleer enerji nedir ve çalışma mantığı nasıldır, izliyoruz... Alt yazı seçeneklerinden Türkçe'yi seçmeyi unutmayınız. Deniz kaplumbağaları, dünyada nesli en tehlikede türler arasında bulunmaktadır. Bu türün korunması umuduyla, Avustralya James Cook Üniversitesi 'nden deniz yaşamı araştırmacıları, yavru deniz kaplumbağalarının hareketlerini incelemeye başladı. Kuzey doğu Avustralya'nın Queensland sahili açıklarında bulunan Mercan Denizi'ndeki Büyük Set Resifi'nde yakaladıkları yavru kaplumbağaların okyanus derinliklerinde yaptıkları yolculuğu takip edebilmek için sırt kabuklarına 100 gram ağırlığında bir GPS izleme cihazı yerleştiren araştırmacı Mark Harman: Kaplumbağa yüzeye çıktığında kabuğuna yerleştirilen alıcı sinyal verecek. Bu esnada İnternet ağı üzerinden verileri alıp kaplumbağanın takip ettiği rotayı, bulunduğu yerleri ortaya çıkarabileceğiz. açıklamasını yaptı. Yılın iddialı yapımlarından biri olacağını şimdiden kanıtlayan The Martian için yeni bir fragman daha yayınlandı. Üç dakikalık uzun fragman, film hakkında neredeyse her şeyi anlatıyor. Filmi izlemek isteyip ismeyeceğinizi anlamak için güzel bir fırsat. Kısaca hatırlatmak gerekirse, film Mars'ta mahsur kalan astronot Mark Watney'in hayatta kalma mücadelesini konu alıyor. Yönetmen koltuğunda Ridley Scott, başrolde Matt Damon olunca filmin epey ses getireceği aşikar. 2 Ekim'de vizyona girecek olan The Martian'ın yeni fragmanını yukarıdan izleyebilirsiniz. Aristarchus'un yöntemi ile Ay ve Güneş'in çapının ve bu gök cisimlerinin Dünya'ya olan uzaklığının nasıl hesaplandığı anlatılmaktadır. Einstein, 1905'te o zamana kadar yazmış olduğu 5. makalesini yayına gönderdi. Toplam 3 sayfa olan makalesinde kütle ve enerjinin birbirine bağlı olduğunu anlatıyordu. İşte o ünlü formül E = mc^2. Bilim insanlarının su altı gözlem kameralarına yakalanan yeni tür deniz canlıları Porto Riko yakınlarında keşfedildi. Gelişmiş kameralarla gece kaydedilen görüntülerde dahi parlayabilen canlıların da içinde bulunduğu yeni türlerin keşfi ABD'nin Virgin Adaları ve Porto Riko yakınlarında gerçekleşti. İklim değişikliği konusunda artık birçok sonucun geri döndürülemez olduğunu biliyoruz. Günümüzde iklimler değişiyor, buzullar eriyor ve deniz seviyeleri artıyor. Business Insider'ın hazırladığı bir animasyonla ile de eğer dünyadaki buzulların tamamı erirse kara parçalarının nasıl bir hal alacağı anlatıldı. Eğer tüm buzullar erirse deniz seviyesi 66 metre yükselecek! Işık dalgaları ses dalgaları şeklinde yayılırsa ne olur? Sessizliğin sesi gibi.. Sadece yüksek sesle.. Bu çalışmada İngiliz fizikçi ve matematikçi Paul Dirac'ın yük kuantum koşulu yarı-klasik bir yöntemle anlatılmaktadır. Parmak uçlarında sayısız küçük çizgiler mevcuttur. Ter bezi kanalları her zaman açıktır ve bir objeye dokunduğunuz zaman iz bırakmanıza sebep olur. National Geographic tarafından hayata geçirilen ve Nisan ayından itibaren yayına girecek olan Genius isimli dizinin ilk sezonunda Albert Einstein'ın hayatı anlatılacak. Francis Chee tarafından çekilen ve YouTube üzerinden internet dünyası ile paylaşılan video kısa süre içerisinde büyük ilgi gördü. Eğer örümceklerden korkuyorsanız, bu videoyu izlemeyin. Uzay tozunun 3 boyutlu haritasının oluşturulmasıyla artık daha derin uzay görüntüleri elde etmek mümkün olacak. 3D uzay tozu haritası ile evrenin genişleme oranı ölçülebilecek. Bir maymunun daktilo başına oturup daktilonun tuşlarına bastığını düşünelim. Sonlu bir zaman sonra maymunun Shakespear'in Hamlet'ini yazma ihtimali nedir? Videoda bu soruya cevap aradık. Son yüzyılın en zorlu matematik sorularından olan ve de çözene ödül olarak 1 milyon dolar teklif edilen Poincare Sanısından ve onu 2002 yılında çözmüş olan Grigori Perelman'dan bahsettim.


Bu yöntemle üretilen kemik, kas ve kıkırdak parçalarının, hayvanlara nakledildiklerinde normal işlevlerini yerine getirdikleri görüldü. Rejeneratif tıp açısından önemli bir gelişmeye işaret eden araştırmanın sonuçları Nature Biotechnology adlı dergide yayımlandı. ABD'de yapılan araştırma, vücudun hasar gören bölümlerini canlı hücrelerle onarma açısından umut vadediyor. Bilim insanları uzun süredir kırılan bir çeneyi, kopan bir kulağı veya hasar gören kalp kaslarını üretilen insan hücreleriyle onarmak üzerinde çalışıyorlardı. Ancak bu alanda karşılaşılan başlıca sorun, üretilen hücreleri canlı tutmaktı. Laboratuar ortamında üretilen hücreler 0.2 milimetreden kalın dokularda oksijensiz ve kalıyor ve beslenemiyordu. ABD'de Wake Forest Baptist Tıp Merkezi'ndeki araştırma ekibi ise tıpkı bir sünger gibi içinde mikroskopik kanallar bulunan üç boyutlu hücreler basmayı başardı. Bu mikroskopik kanallar sayesinde hücrelerin beslenmesi sağlandı. Entegre Doku ve Organ Baskı Sistemi denilen bu yöntemde, biyolojik bozunma özelliğine sahip plastik ve su bazlı bir jel kullanılıyor. Çözünebilir bir plastikle biçim veriliyor, hücreleri içeren su bazlı jel de bunların büyüyebilmesi için gerekli ortamı sağlıyor. Bu şekilde üç boyutlu basılan parçalar hayvanlara nakledildiğinde, plastik form çözünerek yerini hücreler tarafından üretilen proteinden oluşan akıcılığı az sıvı ortama bırakıyor, bu arada nakledilen parçaların içinde kan damarları ve sinirler oluşuyor. Araştırmaya başkanlık eden Prof. Anthony Atala, insan dokularının da aynı şekilde basılabileceğini söyledi. ...ve kırık yere koymak için üç boyutlu baskıyla elde edilen parça. "Farzedin ki bir hastanın çene kemiği kırıldı. Röntgen çekip kırık parçanın görüntüsünü bilgisayara aktardıktan sonra, oraya tamı tamına uyacak bir kemik parçasını üç boyutlu yazıcı ile basabiliriz." Biyolojik bozunurluğu olan maddeleri ve ıslak ortamdaki hücreleri kullanan tedavi yöntemleri daha önceden de kullanılıyordu. Wake Forest'ta iki yıl önce de kadınlara laboratuar ortamında üretilen vajinalar nakledilmişti, ancak tedavi imkanı, hücrelerin canlı tutulabildiği koşullarla sınırlıydı. Prof. Atala, bu araştırmada ise farklı yapılarda dokular üretildiğini, yumuşak doku olarak kas üretiminde, sert doku olarak da kemik ve kıkırdak üretiminde başarılı olunduğunu söylüyor. Amaçları, diğer türlerde insan dokularını da üretmek için bu teknolojiden faydalanmayı sürdürmek.


San Francisco tabanlı bir girişim olan Naked Labs, akıllı aynası ile her gün vücut değerlerinizi ölçmeyi mümkün kılıyor. Sıradan bir boy aynası gibi duran Naked, 3D vücut modelinizi çıkarıyor ve vücudunuzdaki değişimleri Naked'ın uygulamasına aktarıyor. Kiloyu, yağ oranını, kas yoğunluğunu, kaybettiğiniz ya da kazandığınız kas ve yağı gösterebiliyor. Her gün ölçüm yaptığınızda ise zaman içinde vücudunuzda gerçekleşen değişimleri time-lapse şeklinde sunuyor. 500 dolar fiyat etiketiyle ön siparişe sunulan cihazın kullanıcılara Mart 2017 gibi gönderilmesi bekleniyor.


New Scientist'in haberine göre, New York Yeni Umut Doğurganlık Merkezinden Dr. John Zhang başkanlığındaki ekip, "merkezi sinir sistemini etkileyen nadir kalıtsal nörometabolik ve mitokondriyal bir hastalık" olarak tanımlanan Leigh sendromlu annenin yumurtalıklarına tıbbi müdahalede bulundu. Uzmanlar, annenin yumurtalıklarından çıkarılan bir kısım DNA'nın yerine bir donörden alınan sağlıklı DNA'ya sahip yumurtaları yerleştirdi. Böylece ölümcül genetik rahatsızlığı bulunan annenin rahminde bebeğin sorunsuz gelişmesi sağlandı. Tartışmalı bir yöntemle ilk kez anne, baba ve yumurta donöründen alınan DNA ile 6 Nisan'da sağlıklı olarak dünyaya gelen Ürdünlü çiftin bebeğinin, annede bulunan Leigh sendromunu taşımadığı belirlendi. Haberde, Dr. Zhang'ın "Yaşam kurtarmak yapılacak etik bir şeydir." ifadesine de yer verildi. Operasyonun hangi hastanede gerçekleştirildiği ise belirtilmedi.


Şimdilik konsept aşamasında olan projede yolcu kabininin tamamı bir kapsülden oluşuyor. Tehlike anında ilgili tuşa basılarak kapsülün uçaktan fırlatılması sağlanıyor. Kapsül uçaktan ayrıldıktan sonra hemen paraşüt aktif hale geliyor. Yere yaklaşıldığı yakınlık sensörü ile algılanıyor ve yavaşlatıcı roket motorlar devreye giriyor. Eğer kapsül denize veya okyanusa doğru düşerse yanda bulunan balonlar şişiyor ve kapsülün suyun üzerinde kalması mümkün oluyor. Teknolojinin yolcu uçaklarında kullanılabilmesi için kapsülün karbon fiberden üretileceği ve böylece daha hafif olacağı da söylenenler arasında. Hayat kurtaracak bu teknolojinin gerçeğe dönüşmesinin önünde maalesef halen birkaç ufak pürüz bulunuyor. Kapsülün yapısı gereği koltuk sayısı normale göre daha da azalıyor. Bu da uçak firmalarının söz konusu fikre sıcak bakmasının önüne geçiyor. Ayrıca sistem yakıt tüketimini de artırıyor ve ek bir maliyet oluşturuyor. Geliştirilen bu teknolojinin söz konusu sorunları atlatıp nasıl uçaklardaki yerini alacağı ise merak konusu.


Boeing uçaklarının en yeni modellerinden 787-9 Dreamliner uçağı Paris Hava Gösterisi için prova yaparken görüntülendi. Normal kalkış yapan uçak birden dikey bir şekilde yükselmeye başlamıştı. Böyle bir kalkışı normal havaalanlarında göremezsiniz elbette. Dik tırmanış büyük bir hava direnci yaratır, çünkü uçak ileri doğru giderken daha az aerodinamik bir konumdadır. Bu uçağın hızını azaltır ve durma noktasına yaklaştırır. Bunun sırrı kanatların altındaki iki büyük General Electric motorunda yatıyor. Birden fazla motoru olan tüm uçaklar motorların tümünü kullanmadan kalkış yapma gücüne sahip olması gerekir. Yani eğer uçağın iki motoru varsa kalkışı tek motorla, dört motorluysa üç motorla yapabilmelidir. Boeing 787'lerde her iki motorun normal çalışması demek epeyce büyük bir yedek gücün ihtiyaç olduğunda kullanılabilmesi demek. Herhangi bir yolcu ve kargo taşınmıyor olması da ekstra güç sağlamış oluyor. Paris Hava Gösterisinde insanlar bu türden görüntüleri izlemek için epey para ödüyor. Askeri uçaklar sesten hızlı uçabilen ve manevra yeteneği yüksek araçlardır. Bu nedenle bu türden dik kalkışları daha rahat yapabilirler. 1950'lerden 80'lere değin kullanımda olan İngiliz Hava Kuvvetlerine bağlı BAC Lightning avcı uçakları bu rahat dik kalkışlarıyla tanınıyordu. Bu uçakları kullanan pilotlar kendilerini rokete binmiş gibi hissettiklerini ifade ediyordu.


Yolcu uçaklarında diğer ulaşım araçlarında kullanılanlardan çok daha etkili fren sistemleri kullanılıyor. Hareket halindeki uçağın sahip olduğu kinetik enerji frenlere aktarıldığından, frenlerin sıcaklığı bu süreçte 1400 C'yi aşabilir. Bu nedenle fren sistemlerinde yüksek sıcaklıklara dayanıklı malzemeler kullanılır. Çoğunlukla frenler çelikten üretilse de son yıllarda kullanılmaya başlayan karbon frenler özellikle hafif olmalarından dolayı yakıt tüketiminin azalmasına katkıda bulunuyor. Ancak tek başına frenler uçakların kısa mesafelerde durmasını sağlayamaz. Kanatlarda kullanılan farklı parçalar uçağa etki eden hava direncini artırarak uçağın yavaşlamasını sağlar. Uçakların inişten sonraki durma mesafelerini azaltmak için kullanılan yöntemlerden biri de, motordan çıkan egzoz gazının yönünün değiştirilmesiyle oluşan ters yöndeki itme kuvvetinin uçağın yavaşlatılmasında kullanılması. Normal koşullarda frenler ve kanattaki parçalar yolcu uçaklarının pistte güvenli bir şekilde durması için yeterli olsa da bu yöntem özellikle pistin karlı, buzlu ya da ıslak olduğu durumlarda uçakların yavaşlamasına yardımcı oluyor.


Halldor Gudmundsson, İzlanda'da çalıştığı ofiste Keflavik Havaalanı civarında şimşek çaktığını görmüş ve yeniden çakar beklentisiyle akıllı telefonunda kayda başlamıştı. Tam o sırada havaalanından kalkan bir uçak kadraja girmiş ve üzerine yıldırım düşmüştü. Olağandışı bir görüntüydü bu, ama uçak yoğun yağış altında yoluna devam etmişti. Bu ilginç fotoğrafı yakalayan Gudmundsson ise "Eğlenceli bir görüntüydü, ama biraz korkunçtu" diye ifade etti duygularını. İzlanda'nın başkenti Reykjavik'ten Paris'e sefer yapan Wow Havayolu uçağı 3 Ocak'ta sağlam bir şekilde yerine vardı. Havayolu sözcüsünün ifade ettiği gibi, uçaklara şimşek düşmesi az rastlanan bir olay değil. O halde uçaklar çeyrek ton TNT patlayıcısına eşdeğer 1 milyar jullük enerji yüklemesinden nasıl sağlam çıkabiliyor? Emekli pilot Chris Hammond, uçak kabinini saran gövdenin ve iç bölmelerin elektrik iletecek ama mürettebat ve yolcular ile elektronik cihazları etkilemeyecek tarzda donandığını söylüyor. Uçağın yakıt tankına bağlantıları ve elektronik donanımı dışarıdan gelecek elektrik yüklemesine karşı korumak içinse zırh işlevi gören mekanizmalar kullanılıyor. Bütün bunlar uçak kullanıma girmeden önce defalarca teste tabi tutuluyor. Bunlar arasında uçağın gövdesini ve iç kısımlarını şimşek simülasyonlarından geçirmek de var. Hammond, Gudmundsson'un fotoğrafını her şeyin olması gerektiği gibi gittiğinin kanıtı olarak görüyor. Şimşek uçağa burnundan temas edip kuyruk ve kanat kısmından çıkarken içerdeki her şey korunmuş haldeydi. Fakat içerdeki yolcular şimşeğin etkisini bir şekilde hissediyor. Nisan'da Londra'daki bir uçağa yıldırım düştüğünde yolcular çarpma gürültüsü şeklinde bir ses duyduklarını söylemişti.


Anlaşılan bu konuda yalnız değilim. Amerika Birleşik Devletlerinde yeni yapılan bir araştırmaya katılan her 10 yolcudan dördü, uçuş sırasında elektronik cihazlarını her zaman kapatmadığını itiraf etti. Oyuncu Alec Baldwin, Los Angeles-New York seferini yapan uçakta kalkış öncesinde telefonunda oynadığı Words With Friend adlı oyununa ara vermeyi reddedince uçaktan indirildi. Oyuncu, buna Twitterda sert tepki gösterdi. Tüm dünyada geçerli olan kurallara göre sinyalleri kesen uçuş konumunda olsa bile 3 bin metrenin (10,000ft) altındaki irtifada, taşınabilir elektronik cihazların kullanılmasına izin verilmiyor. Etkileşim korkusu, cihazların internete ya da radyo dalgaları kullanan mobil telefon şebekelerine bağlanıyor olmalarından kaynaklanıyor. Almanyadaki Bielefeld Üniversitesinden Prof. Peter Ladkin potansiyel tehlikeleri, evlerdeki ısınma tesisatı üzerinden bir örnekle açıklıyor, bunu borulara alev tabancası tutulmasına benzetiyor. Evdeki merkezi ısınma sistemi, borunun içindeki sıcaklık değerleri doğrultusunda değişiklikler yapıyor. Alev tabancası borudaki suyu ısıtıyor. Sıcaklığı değiştiriyor ve ayarlama yapması için sistemi harekete geçiriyor. Kişisel cep telefonları da, navigasyon, kuleyle irtibat ve havada kalmalarını sağlayan cihazları izlemek için aviyonik denen elektronik tabanlı yüzlerce sistem kullanan uçaklarda aynı etkiyi yapabilir. Bazı elektronik cihazlar, kokpitteki cihazlara iletişime geçebilecek sensörlere sahip. Bu sadece cep telefonlarıyla ilgili bir mesele değil. Elektronik kitap okuyucular, müzik çalarlar, dizüstü bilgisayarlar, oyun konsolları da, radyo dalgaları yayıyor. Bunlar, aviyonikndeki frekanslara yakın bir değerdeyse, sinyaller ya da göstergeler bozulabilir. Bu da radar, iletişim, çarpışma önleyici teknoloji gibi sistemleri etkileyebilir. Ve sorun, cihazların arızalı olup, olması gerekenden daha fazla radyo dalgası yaymaya başlaması ya da birden fazla cihazın sinyallerinin birleşmesiyle daha da büyüyebilir. Teori bu. Ama sorunun bu olduğuna dair herhangi bir kanıt var mı? Uçakların böyle bir etkileşim sonucu düştüğüne ilişkin, kayıtlara geçmiş hiç bir olay yok. Ancak kazaların sebebinin bazen hiçbir zaman ortaya çıkmadığını da akıl tutmak gerekiyor. Uçağın kara kutusu, yolcuların cihazlarından kaynaklanan bir elektromanyetik etkileşim sonucu bozulan kritik bir sistemi tespit etmemiş olabilir. Yardımcı pilot, tırmanış sırasında pusula sistemlerinde sorun olduğunu bildirdi. Yolculara elektronik cihazlarını kapattıklarından emin olmaları anonsu yapıldı. Sonra pusula sistemleri normale döndü. 2006da yapılan bir veri tabanı analizinde elektronik cihazlardan kaynaklanan 77si yüksek derecede bağlantılı 125 etkileşim vakasından söz ediliyor. Bir vakada navigasyon sisteminin 30 derece hata verdiğini, bir yolcuya ait DVD oynatıcısının kapatılmasından sonra sistemin normale döndüğü belirtiliyor. Yolcunun cihazı açar açmaz sorunun tekrarlandığından söz ediliyor. Uçuş ekipleri belli cihazların kapatılmasından sonra navigasyon sistemindeki değerlerin değiştiğine dair bir dizi vakayı rapor etti. Başka bir raporda Uluslararası Hava Taşımacılığı Birliği, 2003-2009 yılları arasında pilotların cep telefonları ve diğer elektronik cihazlardan kaynaklandığını düşünülen 75 ayrı vakadan söz ediliyor. Bütük rekabetin olduğu havacılık dünyasında Virgin Atlantic Delta Airlines gibi bazı hava yolu şirketleri, uçuşlarda mobil cihazların daha fazla kullanılmasına izin veren teknolojiler kullanmaya başladıklarını duyuruyorlar. On-Air ve AeroMobile gibi uçuş mobil telefon sistemleri pikosel adlı minyatür uçak içi baz istasyonları kullanıyor. Bu sistemler cihazların düşük sinyal seviyelerinde çalışmalarını sağlıyor. Yayılan dalgalar, işlemden geçiriliyor, buradan bir uyduya aktarılıyor ve sonra da normal kara şebekelerine yönlendiriliyor. Şimdi bazı havayolları uçaklarına daha üretim aşamasında AeroMobile cihazları taktırıyor. Bu sistemler cep telefonlarının seyir yüksekliğinde kullanılmasına izin veriyor. Kalkış ve inişte telefonlar yine kullanılamıyor.


Mayısta Akdeniz'e düşen Mısır Havayolları uçağının yerini tespit etmek neredeyse bir ayı bulmuştu. Uçağın düşme nedenine dair önemli bilgiler içeren kara kutunun 3000 metre denizin dibinde bulunması ise birkaç günü almıştı. Fakat her şeye rağmen, eski teknoloji olsa da kara kutu etkili ve gerekli bir cihaz olmaya devam ediyor. Uçuşa dair her tür veriyi kaydeden kara kutular ayakkabı kutusu büyüklüğünde ve yaklaşık 5 kg kadardır. Çarpma etkisini asgariye indirmek için uçağın kuyruk kısmında yer alır. Kutudaki sinyal sistemi suyla temas halinde devreye girer ve kutunun bulunması için 90 gün boyunca ve 6000 metre derinliğe kadar sinyal verir. ABD Federal Havacılık Dairesi FAA, uçakların düşmesi halinde araştırmacıların işini kolaylaştırmak için uçaklara iki kara kutu taşıma zorunluluğu getirmiştir. Bunlardan biri, uçağın son 25 saatindeki konum, yükseklik hız gibi 88 farklı alanda uçuş bilgilerini içerir. İkinci kutu ise kokpitteki son iki saatlik ses kaydını. Veri kaydına ait kutudan kazanın nasıl olduğu, kokpitteki ses kaydından ise nasıl olduğuna dair bilgi edinilir. Adı kara kutu olsa da kutular aslında siyah değil parlak turuncu renktedir. Bütün bilgiler hafıza çiplerine kaydedilir. Bunları dış etkilerden korumak için kutular iyi yalıtılmıştır. Dışı titanyum ya da çelik kaplı kutunun içinde yüksek ısıya karşı dayanıklı 2-3 cm kalınlığında bir yalıtım sistemi, onun da altında alüminyum kaplama vardır. Çarpma etkisine karşı özel koruma testlerinden geçen kutu 1100 derece ısıda bir saat, tuzlu suda 30 gün dayanacak şekilde yapılmıştır. Kara kutunun içerdiği bilgi çarpma sonrasında da kullanılabilir ve işe yarar olduğu içindir ki bu teknoloji bugün bile geçerliliğini koruyor. Bu bilgi sayesinde düşme nedeni tespit edilip yeni önlemler ve düzenlemeler için gerekli adımlar atılabiliyor. Yolcu uçakları için kara kutu zorunluluğu ilk kez ABD'de 1958'de gündeme geldi. Havilland Comet adlı ilk ticari yolcu uçaklarının üst üste düşmesi buna neden olmuştu. Daha sonra ise jet yolcu uçaklarının gövdesi havada basınç değişikliğine dayanamayarak parçalanıyor, uçaktaki herkes ölüyordu. Uzmanlar bunun nedenini anlamaya çalışıyor, ama yeterli bilgiye ulaşamıyordu. İlk kara kutular sadece pusula konumu, yükseklik, hız, zaman ve dikey alçalmaya dair bilgi içeriyordu. Bunlar metal çubuklar üzerindeki izlerden tespit ediliyordu. 1960'larda ABD hükümeti kokpit ses kaydı zorunluluğu da getirdi. O zamanlar ise bu veriler manyetik teyplere kaydediliyordu. 1980'lerde dijital havacılık elektroniğinin devreye girmesiyle uçuşla ilgili çok daha fazla bilgi toplamak mümkün oldu. Hafıza çipleri ise bütün bu verilerin depolanması sorununa çözüm getirmişti. 30 yıl sonrasında teknoloji hızla ilerlemişken biz hala kara kutu kayıtlarına ulaşarak uçak kazalarıyla ilgili bilgi edinmeye devam ediyoruz. Kara kutunun hasar gördüğü ya da bulunamadığı bazı ender durumlar da olur. MH370 uçuş sayılı Malezya Havayolları uçağı ile 11 Eylül 2001'de New York'taki ikiz kulelere çarpan uçakların kara kutusu bulunamamıştı. Kara kutu bulunduğunda genellikle kaza nedenine dair veriler ortaya çıkar. Mart 2015'te Germanwings uçağının Fransa'da Alp Dağları'na çakılmasının ardından, kara kutudaki bilgiler pilotun kasıtlı olarak alçaldığını ve dağa çarpmadan önce hızlandığını gösteriyordu. Ses kayıtları ise "Tanrı aşkına, aç kapıyı!" sözlerini ve yolcuların çığlıklarını duyuruyordu. Bütün bunlardan yardımcı pilot Andreas Lubitz'in pilotu dışarı çıkarıp kokpiti kilitlediği ve uçağı kasıtlı olarak dağa çarptığı sonucuna varıldı. Fakat bunlar 90'ların teknolojisi. Yeni alternatifler üzerinde de çalışılıyor. Örneğin bazı askeri uçaklarda çarpma anında uçaktan fırlayıp çıkan kayıt cihazları deneniyor. Bazıları ise kokpit videoları öneriyor. Fakat pilot sendikaları mahremiyet ve kaza halinde ailenin izlemek zorunda kalması gibi nedenlerle buna karşı çıkıyor. Uçaklarda yeni bir sisteme geçmek tüm havayollarının bütün uçaklarında yeni düzenlemelere gitmek zorunda kalması demek. Uydu üzerinden anında bilgi akışı ve depolanması seçeneği ise oldukça pahalı bulunuyor. FAA uçuş kayıtları bakımından yakın zamanda herhangi bir değişikliğe gitmeyi planlamıyor. Fakat "uçak kazalarının araştırılması ile ilgili yeni teknoloji konusunda bu sektördeki şirketler ve uluslararası ortaklarla çalışıldığı" söyleniyor. Değişim yavaş olsa da geliyor gibi görünüyor. Merkezi Kanada'da olan ve Birleşmiş Milletlere bağlı Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü , birkaç yıl içinde havayollarına normal uçuş halinde 15 dakikada bir, sıkıntılı durumlarda ise dakikada bir uçaklarını izleme zorunluluğu getirmeyi öngören yeni düzenlemeler yaptı. ICAO'ya üye ülkeler bunun gereklerini yerine getirecek yasal düzenlemeleri yapmak zorunda. Bazı havayolu şirketleri ise bağımsız girişimlerde bulunuyor. Fransız uçak şirketi Airbus geçen yıl, fırlatılabilir kayıt kutularının onaylanması için Avrupa Havacılık Güvenliği Ajansı'na baskı yaptığını açıklamıştı.


Uzmanlar bunun nedenini nem oranının azlığına, hava basıncının düşük olmasına ve gürültüye bağlıyor. Uçağa adım attığınızda ilk koku alma duyunuz etkilenir. Uçak yükseldikçe hava basıncı ile birlikte kabindeki nem oranı da düşer. On bin metrede bu oran yüzde 12ye iner, ki bu çöl havasından daha kuru demektir. İşte bu kuruluk ve düşük basınç nedeniyle tatlı ve tuzlu tatlara karşı duyarlılığımız yüzde 30 azalır. Psikologlar uçak motorlarından kaynaklanan gürültünün kulakları etkilediği gibi tat alma duyusunu da etkilediğine inanıyor. Yapılan araştırmalar, gürültülü ortamlarda yemek yiyenlerin sessiz ortamda yiyenlerden daha fazla tuza ihtiyaç duyduğunu, ayrıca şaşırtıcı olsa da gürültüde yemeğin çıkardığı sesin daha fazla algılandığını ortaya koydu. Uçakta yenmek üzere hazırlanan yemeklerde dikkate alınması gereken tek şey kabin içi ortam değildir. Bu yemekler önceden yerde ve kitlesel halde üretilir. Sıcak halde paketlenir, hızlı soğutmaya tabi tutulur, buzdolabında saklanır ve sonra tekrar ısıtılır. Bütün bu işlemler deniz seviyesinde bile yapılsa yemeğin tadının değişmesine neden olur. Uluslararası Uçuş Hizmetleri Birliği, uçaktaki yemeklerin tadını daha lezzetli kılmak için yemekleri kapalı plastik poşetler içinde uzun süre düşük ısıda pişirmenin denendiğini belirtiyor. Bu yemekler kabin simülasyonlu ortamlarda tadılarak doğru lezzette olup olmadığına karar veriliyor. Uçak yolcuları için yemek yapan Sky Chefs adlı şirketin yöneticisi David Marguiles, yerde yenmek üzere yapılan yemekler için kullanılan yemek tariflerinin aynı şekilde uçak yemekleri için kullanılamayacağını belirtiyor. Fakat bu o yemeklerin de aynı lezzette olamayacağı anlamına gelmez. Tarifler gerektiği şekilde uyarlanıyor, diyor. Ancak bunun daha çok birinci sınıf yolcu biletleri için geçerli olduğunu belirtmek gerek. Şirket bunun için özel aşçılar tutuyor ve en modern mutfakları kullanıyor. Uçuş halindeyken tüm tatlar aynı şekilde etkilenmez. Örneğin uçaktaki gürültülü ortam, beşinci tat olarak bilinen ve yosun, mantar, domates ve soya sosu gibi tatları veren umami tadını daha belirgin kılar. Uçakta yolcuların yerdekinden çok daha fazla domates suyu siparişi vermesi bundandır. Bazı hava yolları bu nedenle yemeklerde daha fazla domates, ıspanak ve kabuklu deniz ürünleri kullanmayı tercih ediyor. British Airways ise daha radikal bir yaklaşım denedi: Yemekten önce yolculara burun spreyi dağıtıp sinüslerini açmalarını ve daha iyi tat almalarını sağlamak. Ancak bu deneme tutmadı. Bunun üzerine umami tatların daha yaygın kullanılmasına başvuruldu. BA ayrıca birinci sınıf yolculara, uçaktaki gürültüyü duyurmayacak kulaklıkla yemeğe uygun müzik yayını başlattı. Bazı hava yolları ise yemeklerde plastik çatal, kaşık, bardak kullanılmasının yemeklerin tadını olumsuz etkilediği düşüncesiyle daha kaliteli malzeme kullanmaya başladı. Havada tadı etkilenen sadece yemekler değil; şarapların da tadı değişiyor. Uzmanlar, yerde meyve tadı ağır basan şarapların havada daha tanenli ve asitli hale geldiğini söylüyor. Bu nedenle uçakta verilecek şarapların bu tatları daha az içermesine dikkat ediliyor. Kuru hava damak tadını etkilediğinden, şarap içmeye niyetiniz varsa uçuş sonuna doğru değil de başlangıcında içmeniz tavsiye ediliyor.


Ajanstan yapılan açıklamaya göre, Ukrayna'daki iki nükleer santral Çernobil ve Avrupa'nın en büyük santrali Zaporizhzhia artık BM'nin atom gözlemcisine veri iletmiyor. Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı 9 Mart Çarşamba günü yaptığı açıklamada, Zaporizhzhia'daki aktif nükleer santralle temasının kesildiğini ve artık nükleer materyali izlemek için kurulan güvenlik sistemlerinden uzaktan veri iletimi almadığını belirtti. Benzer bir durum, bazı analistlerin endişesine göre, daha uzun süredir elektrik şebekesine bağlı olan 1986 felaketinin yeri olan Çernobil'de rapor edildi. Radyoaktif yakıt çubuklarını tutmak için kullanılan soğutma havuzlarına güç sağlamak için Çernobil sahasında hala elektriğe ihtiyaç var. Teoride soğutma olmaması kullanılmış nükleer yakıtın aşırı ısınmasına neden olabilir. IAEA, Çernobil'in şebekeden ayrılmasının "sahadaki temel güvenlik işlevleri üzerinde kritik bir etkisi olmayacağına" dair güvence verdi, ancak bu durumun tesis çalışanlarına daha fazla stres katacağını ve "muhtemelen sahada operasyonel radyasyon güvenliğinin daha fazla bozulacağını" kaydetti. Zaporizhzhya biraz daha iyi durumda ve hala bir dizi yüksek voltajlı tesis dışı elektrik hattından güç alıyor. Ayrıca, burası yedek olarak ek tesis dışı güç hatları ve dizel motorlara sahiptir. Bununla birlikte, her iki nükleer santralle olan iletişim kaybı, uluslararası nükleer otoriteleri önemli güvenlik verileri konusunda karanlıkta bıraktığı için hala endişe verici. Şu anda her iki tesisin çevresinde de şiddetli bir savaş olduğu düşünülürse, bu bilgiye çok ihtiyaç var. IAEA Genel Müdürü Rafael Mariano Grossi bir basın açıklamasında, Dünya çapındaki nükleer tesislerde bulunan IAEA güvenlik önlemleri ekipmanından gelen verilerin uzaktan iletimi, hem Ukrayna'da hem de küresel olarak güvenlik önlemleri uygulamamızın önemli bir bileşenidir. Bu tür sistemler, tüm nükleer santraller dahil olmak üzere Ukrayna'daki çeşitli tesislere kuruluyor ve müfettişlerimizin bulunmadığı zamanlarda bu tesislerdeki nükleer materyalleri ve faaliyetleri izlememizi sağlıyor. dedi. Her iki nükleer santral de kısa süre önce işgalci Rus birliklerinin eline geçti ancak iletimdeki kesintinin nedeni henüz belli değildi. IAEA, Ukrayna'daki diğer nükleer tesislerden bu tür verileri almaya devam ettiğini söyledi. Çernobil Nükleer Santrali, 24 Şubat'ta Rus işgalinin açılış günlerinde ele geçirildi. Rus kuvvetleri Zaporizhzhia Nükleer Santrali'ni 4 Mart'ta ele geçirdi, daha sonra bombardıman sırasında tesiste yangın çıktı. Nükleer uzmanlar Zaporizhzhia ve Çernobil konusunda endişeli, ancak her iki durumun da abartılmaması gerektiği ve nükleer kaza riskinin şu anda düşük olduğu konusunda uyarıyorlar. Cambridge Üniversitesi Mühendislik Bölümü'nden Tony Roulstone, Çernobil'de devam eden durumla ilgili olarak şunları söyledi: "Çernobil reaktörleri zaten uzun süredir kapalı olduğu için Fukushima kadar endişe verici değil ve bozunma ısısı oldukça azalmış durumda. Yine de hem sahadaki çalışanlar hem de çevredekiler için sağlıksız bir durum. dedi.


Sputnik News'in haberine göre; Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Anatomi Anabilim Dalı, geleceğin hekimlerinin kadavra üzerinde çalışma yapmadan mezun olmasını önlemek için kadavra bağış kampanyası düzenledi. 500 tıbbiyeliden 10 öğrenciye 1 kadavra vermeleri gerektiğini belirten üniversite yetkilileri, son 6 yılda kendilerine sadece 1 kadavra bağışı ulaştığını söyledi. Kadavra bağışının yetersiz olduğunun yakınan Tıp Fakültesi Anatomi Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Prof. Dr. Erdoğan Şendemir, "24 Ekim 2002 yılından itibaren Türkiye'de beden bağışı farkındalık haftası olarak değerlendirilmekte. Tıp fakültesinde temel eğitimlerinin en başında yer alan ders anatomi dersi. İnsan vücudunun tüm ayrıntılarıyla öğretildiği, anlatıldığı ve kavranmaya çalışıldığı bir ders. Buradaki ders materyalimiz sadece ve sadece insan vücudu. İnsan vücudunu bulmak pek kolay olmadığı için modellerden başka fotoğraflardan ve resimlerden de yararlanmaya çalışıyoruz. Bunlar hiçbir zaman gerçek bir insan vücudundaki çeşitliliğin, ayrıntının ve üç boyutluluğun yerini tutmuyor" dedi. Organ bağışı kampanyaları gibi insanların beden bağışı konusunda da teşvik edilmesini isteyen Şendemir, "Aynı şeyi beden bağışı konusunda da yapmamız gerekiyor. Hiç hayatında insan vücuduyla çalışmamış ve insan vücudunun derinliklerine bakmamış, organların nerede olduğunu sadece maket ve resimlerden görmüş bir hekim yeterli hizmeti verebilir mi? Böyle bir hekime muayene olmayı kim ister? Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Anatomi Anabilim Dalı, diğerlerine göre biraz daha şanslı. Son 6 yılda 85 bağışçımız var. Kendisi gelip bize başvuran bu bağışçılarımızdan bu zamana kadar sadece biri geri döndü. Diğer bağışçılarımıza Allah uzun ömür versin diyoruz. Bağış konusunda biz Avrupa'nın 50 yıl gerisinden gidiyoruz. Bizim 500 civarında tıp fakültesi öğrencimiz var. 10 öğrenciye bir kadavra açmamız gerekiyor. Yani yılda 50 kadavraya ihtiyacımız var. Şu an öğrencilerimize verdiğimiz sadece bir yeni kadavramız var" dedi.


Dünya'nın yörüngesindeki uzay kalabalıklaşıyor. 2018'de yörüngedeki uyduların sayısı 2.000'in biraz üzerindeydi, ancak Starlink gibi mega uydu kümelerinin tanıtılması sayıyı büyük ölçüde artırdı. Şu anda 9.000 uydu var ve on yılın sonunda bu sayının 60.000'e ulaşması bekleniyor. Bu çok büyük bir sorun haline gelebilir. Bilim insanları onlarca yıldır uzay çöplüğü sorunu hakkında tehlike çanlarını çalıyorlar. Halihazırda gezegenin etrafında dönen 100 trilyon izlenmemiş uydu parçası var. Bir mermiden daha hızlı hareket ediyorlar ve bir boya zerresi bile yörüngedeki şeylere zarar verebilir - Uluslararası Uzay İstasyonu'nun camlarından biri bu şekilde kırıldı. Bilim insanları, Dünya etrafındaki uzayın uzay çöplüğünden geri döndürülemez bir şekilde zarar görmemesini sağlamak için yasal olarak bağlayıcı bir anlaşma çağrısında bulundular. İlham, yakın zamanda onaylanan Açık Denizler anlaşmasını kopyalamak, ancak iş işten geçmeden önce. Plymouth Üniversitesi'nde araştırma görevlisi baş yazar Dr. Imogen Napper, bir açıklamada, "Plastik kirliliği sorunu ve okyanusumuzun karşı karşıya olduğu diğer birçok zorluk artık küresel ilgi çekiyor. Ancak, iş birliğine dayalı eylem sınırlıydı ve uygulama yavaştı. Şimdi uzay enkazı birikimi ile benzer bir durumdayız. Açık denizlerden öğrendiklerimizi göz önünde bulundurarak, aynı hataları yapmaktan kaçınabilir ve uzayda bir ortak malların trajedisini önlemek için birlikte çalışabiliriz. Küresel bir anlaşma olmadan kendimizi benzer bir yolda bulabiliriz. dedi. Açık denizlerde aşırı avlanma, habitat tahribatı, derin deniz madenciliği araştırmaları ve plastik kirliliği yaşandı. Anlaşma olan olduktan çok sonra gelir ve yörüngeleri temiz tutmaya yönelik bu çağrı acildir ve bundan esinlenmiştir. Aslında araştırma ekibinde uzay bilimcileri ve endüstri liderlerinin yanı sıra deniz biyologları ve okyanus uzmanları yer alıyor. Londra Zooloji Topluluğu'nun kıdemli denizcilik teknik danışmanı Heather Koldewey, "Gezegensel sorunların üstesinden gelmek için, çözümleri belirlemek ve hızlandırmak üzere farklı disiplinlerden bilim insanlarını bir araya getirmemiz gerekiyor. Bir deniz biyoloğu olarak, uzay üzerine bir makale yazmayı asla hayal etmemiştim, ancak bu ortak araştırma sayesinde, okyanustaki çevresel sorunların üstesinden gelmenin zorluklarıyla pek çok paralellik belirledim. Sadece bilimi yönetim ve politikaya dahil etmede daha iyi olmamız gerekiyor." diye açıkladı. Mevcut sorunlara çözümler var, ancak ülkeleri ve özel şirketleri uzayı güvenli bir ortam olarak tutmak için bağlı tutmada siyasi irade gerektiriyorlar. Aşırı kirlilik herkesin zararına olacaktır: Uzay çöplüğü, iletişimden korumaya kadar günlük hayatımızda güvendiğimiz uyduları yok edebilir. Austin'deki Teksas Üniversitesi'nde Havacılık ve Uzay Mühendisliği ve Mühendislik Mekaniği doçenti Dr. Moriba Jah, "Antik TEK , yaşamlarımız buna bağlı olduğundan, yöneticiliği nasıl benimsememiz gerektiği konusunda bilgi verir. Her şey arasındaki bağlantıları ve birbirine bağlılığı ve deniz enkazı ile uzay enkazının her ikisinin de önlenebilir insan kaynaklı bir zarar olduğunu vurgulamada başkalarıyla birlikte çalışmaktan heyecan duyuyorum." diye ekledi.


Günümüzde matematiğin kesin sonuçlarını görebileceğimiz alanlardan birisi de gök cisimlerinin hareketleridir. Bir gök cisminin bulunduğunuz konumdan hangi zamanda, hangi açıyla ve hangi yönden çıkarak görüleceğini , ne tarafa gideceğini, ve onu ne kadar süre izleyebileceğimizi matematik kullanarak bulabiliyoruz. Çıplak gözle görebileceğimiz gök cisimlerinden birisi de, insanlar tarafından yapılmış en büyük gök cismi olan yaklaşık bir futbol sahası büyüklüğündeki 400 tonluk Uluslararası Uzay İstasyonu 'dur. UUİ, Dünya'nın çevresinde hergün 15,5 tur atıyor. ISS Detector uygulaması.Uygulama içerisindeki pusula ve radar , cisim gökyüzünde görünmeye başlayıp gözden kayboluncaya kadar takip ediyor. Sizin yapmanız gereken tek şey uygulama ekranını takip etmeniz.


Hubble Uzay Teleskobu tarafından çekilen görüntüler üzerinde yapılan bir araştırma, 40'ta birinden fazlasının uydu izleriyle kesiştiğini buldu. Bazı durumlarda bunlar, görüntüyü çekmek için harcanan son derece değerli zamanı boşa harcayarak bilime müdahale ediyor. Etkilenen oran küçük olsa da artıyor, bu da uyduların gök bilimciler için neden olduğu sorunları büyük teleskopları uzaya koyarak çözebileceğimiz iddiasını çürütüyor. Bir uyduyu tespit etmek, bir zamanlar şehir ışıklarından uzakta, yıldızların altında geçirilen bir geceye heyecan verici bir katkı sağlayacak kadar ender görülen bir şeydi. Bugün, diğer her şeyin güzelliğinin tadını çıkarmada can sıkıcı bir engel haline geldi. Gök bilimciler için sorun sadece güzellik kaybı değil. Uydu izlerinin görüntüleri yok etmesi giderek daha yaygın hale geliyor ve çoğu zaman bir bilim insanının elde etmek için büyük bir mücadele vermek zorunda kaldığı değerli zamanı mahvediyor ve önemli araştırmaları geciktiriyor. Bu konu oldukça dikkat çekse de, Nature Astronomy'deki yeni bir makale, büyük ölçüde göz ardı edilen bir yönü ele alıyor. Elon Musk, diğerlerinin yanı sıra, uyduların astronomi üzerindeki etkisine ilişkin endişelere "Zaten teleskopları yörüngeye taşımamız gerekiyor." diyerek yanıt verdi, ancak bu tam bir çözüm değil. Hubble Uzay Teleskobu, insanlığın yörüngeye koyduğu cisimlerin çoğunun üzerinde, 540 kilometrede yörüngede dönüyor, ancak üzerinde 10 santimetreden daha geniş 8.460 cisim var. Max Planck Dünya Dışı Fizik Enstitüsü'nden Dr. Sandor Kruk liderliğindeki bir ekip, Hubble'ın 2002'den 2021'e kadar olan arşivini incelemek ve uydu izlerini asteroitlerden ayırt etmek üzere Hubble Asteroit Avcısı projesi aracılığıyla vatandaş bilim insanlarını işe aldı. Algoritmalar, daha sonraki görüntülerde uydu izlerini belirlemek için gönüllülerin sonuçları üzerinde eğitildi. Pozlama süreleri ortalama 11 dakikaydı ve bunların yüzde 2,7'sinde uydu izine sahipti. Kaçınılmaz olarak, daha uzun pozlamalar ve geniş alanlar için iz ihtimali arttı. Kullanılan filtreler de oranı etkiledi, yeşil ve kırmızı filtreler kullanılarak çekilen görüntüler büyük olasılıkla etkilenirken, ultraviyole filtreli görüntüler neredeyse hiç zarar görmedi. Sadece kısmen başarılı olan iz kaldırma girişiminde bulunulan bazıları da dahil olmak üzere, Hubble görüntülerindeki uydu izlerine örnekler. Yazarlar, Tiangong Uzay İstasyonu'nda barındırılması planlanan Xuntian geniş alan teleskobu için özel endişelerini dile getiriyorlar. Musk'ın ilk umursamaz tavrından sonra, Starlink sorunu çözmeye çalıştı ve diğer uydu filoları da aynısını yapabilir. Yine de, özellikle çarpışmalar uyduların parçalanmasına neden olduğundan, yer tabanlı teleskoplara müdahalenin çözümü kolay değildir. Açık bir çözüm, uzay teleskoplarını daha yükseğe yerleştirmek ve daha fazla uyduyu arkalarına almaktır. JWST'nin L2'ye yerleştirilmesinin nedeni bu değil, ancak bu yararlı bir bonus. Ne yazık ki, bir alet ne kadar yüksekse, yakıt ikmali ve onarımı o kadar zor olur. Hubble'ın birincil aynasının düzeltilmesi, ömrünü uzatan bakım görevlerinde de olacağı gibi, JWST'nin yörüngesinde olsaydı imkansız olurdu. Dahası, cisimlerin birbirlerinin üzerine çıkmak için daha da yüksek yörüngelere yerleştirilmesiyle bir tür silahlanma yarışı başlayabilir. Uydu izlerini kaldırmak için algoritmalar önerildi ve yardımcı olabilir. Bununla birlikte, makalenin ele aldığı görüntülerden birinin dört uydu izi var; 133'ünün iki. Birden çok iz daha yaygın hale geldikçe, işlemenin yapabileceği pek bir şey olmayabilir. Makale Nature Astronomy'de açık erişim olarak yayınlandı.


Gün boyunca işlerimizi yürütebilmemiz için ihtiyacımız olan en iyi şeyin gece uykusu olduğunu hepimiz biliriz. Aynı şekilde hafızanın beyindeki nöronlar arası bağlantıların ürünü olduğu da bilim insanları tarafından uzun zamandır biliniyordu, ancak uykunun hafızamıza nasıl bir etkisinin olduğu, son dönemde yürütülen ve uyku ile hafıza arasında biyolojik bir ilişkinin olduğunu ortaya koyan deneylere kadar açıklanamamıştı. Yetersiz uyku sonucunda kalp ve tip 2 diyabet hastalıklarının meydana gelme olasılığı yükselir. Alzheimer ve Parkinson hastalıklarının en belirgin sebeplerinden birinin de uykusuzluk olduğu bilinmektedir. Wisconsin ve Johns Hopkins Üniversitesi'nde yürütülen son 2 çalışma sonucuna göre, uykunun yararlarına hafızamızı güçlendirmek ve gün içerisinde öğrendiklerimizi şekillendirebilmek de eklendi. Deneyimlediğimiz her yeni olayda beynimizde sinir hücreleri arasında sinaps denilen bağlantılar oluşur. Geliştirdiğimiz davranış ve anılarımız nöronlar arasında yer alan bu ağlarda şifrelenir. Mesajların sağlıklı bir şekilde iletilmesi sinapsların boyutuna ve gücüne bağlı olarak değişebilmektedir. Wisconsin Üniversitesi araştırmacılarının yaklaşık 10 yıl önce Sinaptik Homeostasis Hipotezi'nde belirttikleri gibi uyku sayesinde beynimiz, gün içerisinde nöronlar arasında geliştirdiğimiz bağlantıları şekillendirerek hafızamızı daha açık ve güçlü hale getirebilmektedir (1). Hipotezin sahibi olan biyologlara göre, uyanık iken nöronlar arası bağların güçlendirilmesinde daha az etkili olan beynimiz, uyku sırasında daha seçici olarak sinapsların sayılarını azaltabilmektedir. Bazı durumlarda beyinde gezinen ve sinaps avına çıkan hücreler aracılığıyla nöronların sinapsları kestiği ile ilgili birçok veri bulunmaktadır. Şimdi ise Wisconsin Üniversitesi'nden bir ekip, hipotezlerini destekleyen yeni veriler ile karşımıza çıkıyor. 4 yılı aşkın süredir biyologlar; uyuyan, oyuncaklarla oynatılarak uyutulmayan ve herhangi bir uyarıcı kullanılmadan uyanık olan farelerin beyin aktivitelerini incelediler. Araştırmacılar daha sonra beynin birçok farklı bölgesinden 6,920 sinaps bağlantısının şeklini ve uzunluğunu ölçtüler ve uyuyan farelerden alınan beyin parçalarının içerdiği sinaps sayısının uyanık olanlara nazaran %18 daha az olduğunu gözlemlediler. Kısacası, sayısı azalan sinapslar, belirgin bir şekilde nöronların küçük dendritik dikenlerine, yani bilgiyi sinapslardan alıp sinir hücrelerine aktaran çıkıntılara bağlanmışlardı (2). 2014 yılında yapılan araştırmanın üyelerinden olan Giulio Tononi, Wisconsin Üniversitesi'nin Uyku ve Bilinçsizlik Merkezi'nde yaptığı açıklamaya göre, uyanık olduğumuz zaman öğrenme eylemi sinaptik bağları güçlendirerek beynin yeni bilgileri işlemesindeki enerji ihtiyacını arttırır. Bunun yanı sıra uyku; beynin kendini yenilemesine, parçaları birleştirmesine ve pekiştirilmiş yeni anılarla ertesi güne daha güçlü bir şekilde başlayabilmesine olanak sağlar. Johns Hopkins Üniversitesi'ndeki biyologlardan oluşan ikinci ekip ise araştırmaya farklı bir açıdan yaklaşarak, farelerin sinapslarındaki proteinleri floresan etiketlerle işaretlediler ve fareler uyku durumundayken beyin aktivitelerini gözlemlediler. Tahmin edilebildiği gibi, sinapsların sayısı azaldığında floresan etiketlerin sayısı da aynı oranda azalacaktı. Sonuç olarak araştırmacılar, AMPA reseptörlerinde %20'lik bir düşüş gözlemlediler. (Şekil 1) AMPA reseptörleri sinapsların gücünü arttıran protein molekülleridir. Araştırmanın ileri safhalarında araştırmacılar, Homer1A olarak bilinen ve sinapslardaki reseptörleri ayıran proteini farelerde genetik olarak tekrar düzenleyerek deneylerine devam ettiler. Diğer fareler ile aynı düzende uyuyabilen denek farelerin sinapslarının uyku sırasında reseptörlere bağlı kaldığı gözlemlenmiştir. İkinci aşamada ise bütün fareler, sinaptik bağlantıların hafıza üzerinden nasıl bir etkisi olduğunun saptanabilmesi için tabanına elektrik verilmiş bir kutuda koşturuldular. Ertesi gün aynı kutunun yanına konulan farelerden genetiği ile oynanmamış olanlar kutuya girmeden önce cesur bir şekilde etrafı kontrol ederken, Homer1A proteini genetik olarak değiştirilen denek fareler ise, tıpkı bir önceki gün gibi korkuyla kaçışmışlardır (3). Her ne kadar bu küçük kemirgenlerin beyinlerinde neler olup bittiğini anlamak zor olsa da araştırmacılar, genetiği ile oynanmamış hayvanların uyku sırasında geliştirdikleri nöron aktiviteleri sayesinde bir önceki günü hatırlayabildikleri kanısına varmışlardır. Biyolojik olarak bağışıklık sitemimizden sindirim sistemimize kadar bizi bir çok yönden etkileyen uyku fazlasıyla karmaşık bir davranış biçimidir. Bundan dolayı neden uyuduğumuzu araştırırken tek bir sebep üzerine yoğunlaşmak zordur, ancak modern teknolojinin etkilerini göz önüne aldığımızda sağlıklı bir uykunun yararlarını unutmamamız gerekmektedir.


İnsanların uyku ve koku arasındaki ilişki hakkında yapılan çalışmalar, bu iki faktör arasında güçlü bir bağlantı olduğunu ortaya koymaktadır. Uyku kalitesini arttırmak için kokuların kullanımı birçok kişi tarafından tercih edilen bir yöntemdir. Kokuların insanlar üzerindeki etkisi korku ya da psikolojik rahatlık uyandırmak gibi güçlü etkilere sahiptir. Uyku kalitesini artırmak için uyku sırasında aromatik kokular kullanılabilir. Doğal kokularla aromaterapi yapmak, uyku kalitesini artırmak için etkili bir yöntemdir. - Lavanta - Nane - Yasemin - Portakal çiçeği - Bergamot - Kekik - Biberiye - Limon


Biz uyurken bile, beynimiz bizi hayatta tutmak için çalışmaya devam eder. Kalp atışlarımızın ve nefes almamızın yolunda gitmesini sağlar, gün boyunca biriktirdikleri atıkları yıkar, anılarımızı sıralar ve dosyalarlar. Yeni bir araştırmaya göre, beyin tüm bunları ve daha fazlasını yaparken çevremizdeki yabancı tehlikeleri de izliyor. Salzburg Üniversitesi'nden bilişsel sinirbilimci Manuel Schabus New Scientist'e "Tanıdık olmayan sesleri geceleri duyarsanız bu bir alarmı başlatıyor" dedi. Schabus ve meslektaşları, bu beyin alarmını 17 gönüllüde gözlemledi. Uyku laboratuvarının yeni ortamına uyum sağlamak için geçen bir geceden sonra, gönüllülere beyin dalgalarını, oksijen seviyelerini, kalp ve solunum hızlarını ve hareketlerini kaydetmek için polisomnografi yapıldı. Çalışmanın ilk yazarı ve bilişsel sinirbilimci Mohamed Ameen Twitter'da "Katılımcılara kendi isimlerinin ve iki tanıdık olmayan ismin ses kayıtlarını sunduk. Bu isimler tanıdık bir ses ya da tanıdık olmayan bir ses tarafından söylendi" dedi. Yumuşakça çalınan, tanıdık olmayan seslere maruz kalan katılımcılar, aksi duruma göre daha fazla tepki gösterdi. Bu tepkiler, sadece saniyeler süren mikro uyarılmaları içeriyordu, yani uyanıklık benzeri beyin aktivitesinin kısa nöbetleri. Mikro uyarılmaların işlevi henüz tam olarak anlaşılamamıştır. Hem tanıdık hem de tanıdık olmayan sesler, K-kompleksleri adı verilen beyin dalgalarının modellerini tetiklerken, yalnızca tanıdık olmayan sesleri duyanlar, duyusal işleme ile ilgili beyin aktivitesinde daha büyük değişiklikler yaşadılar. K-komplekslerinin, zararsız rahatsızlıklara tepki olarak uyanmanızı engellediği düşünülmektedir. Ameed, bu bulguların "uyuyan beynin daha fazla işlem için ilgili duyusal bilgileri çıkardığını" öne sürdüğünü söyledi. Bu, çevremizdeki duyusal işlemlerin, bilinçsiz olduğumuzda bile devam ettiğini ve beynin bu işlemi gerçekleştirmek için bir "nöbetçi moduna" girdiğini öne süren önceki araştırmalara destek oluyor. Ekip, makalelerinde, "Sonuçlarımız, tanıdık olmayan sesleri potansiyel olarak daha tehdit edici buluyor ve tanıdık seslerden daha fazla uyandırıcı etki ortaya koyuyor" dedi. Bununla birlikte, araştırmacılar, bu daha fazla uyarılmış tepkinin, özellikle olası bir tehdit olarak algılanmak yerine, genel olarak daha fazla dikkat çeken yeni seslerden kaynaklanmadığını da araştırmaya dahil ettiler. Yine de tanıdık seslere verilen tepki, uykunun ilerleyen saatlerinde tekrar tekrar maruz kaldıktan sonra değişmezken, beynin tanıdık olmayan seslere tepkisi değişti. Bu, beynin uyku sırasında yalnızca işlemekle kalmayıp yeni bilgilerden öğrendiğini, muhtemelen tanıdık olmayan ancak tekrarlanan gürültünün bir tehdit olmadığına karar vererek gelecekteki tepkileri körelttiğini gösteriyor. Bu bulgular, yeni ortamlarda uyumayı ilk başta neden zor bulabileceğimizi açıklamaya yardımcı olabilir. Beynimiz, tüm tanıdık olmayan sesleri ayıklamak ve gerçekten de rahat bir şekilde uyumanın güvenli olduğunu belirlemek için zamana ihtiyaç duyar.


UC Berkeley'de psikoloji ve nörobilim profesörü olan Matthew Walker, Birinin duygusal ifadelerini anlayarak onunla iletişime geçmek isteyip istemediğinize karar verirsiniz ve diğer insanlar da aynı şekilde sizinle iletişime geçip geçmemeye karar verirler, dedi. Ayrıca, Bu bulgular özellikle insanların üçte ikisinin yeterince uyumadığı gelişmiş ülkeler için endişe vericidir, diyerek ekledi. Çalışmanın başyazarı, Stanford Üniversitesi'nde Post Doktorasını gerçekleştiren Andrea Goldstein-Piekarski de sonuçların uykuya hasret kişiler için iyiye işaret etmediğini vurguladı. Piekarski Tüm gececi öğrencilerini, acil sağlık personellerini, savaş bölgelerindeki askerleri, ya da mezarlıklarda vardiyası olan polis memurlarını düşünün dedi. Deney için, 18 sağlıklı genç yetişkinin, uykularını tam aldıkları ve 24 saat uyumadıkları gecelerin sabahında 70 yüz ifadesini tanımlamaları istendi. Katılımcılar bu görüntülere bakarken beyin görüntüleri tarandı ve kalp atışlarını ölçüldü. Katılımcılar görüntüleri incelerken Fonksiyonel Manyetik Rezonans Görüntüleme ile incelenen beyin görüntüleri uykusuzluk çeken beyinlerin tehdit edici ve arkadaşça olan yüzleri doğru şekilde ayırt edemediklerini gösterdi. Özellikle de beynin bölümlerinden ön insulada yer alan duygu algılama bölgesinde ve ön singulat korteksinde herhangi bir farklılık algılanmadı. Ayrıca, uykusuz kişilerin kalp hızlarını incelendiği kısımda, katılımcılar arkadaşça ya da tehditkar yüz ifadelerine normal tepki vermediler. Vücutta bir takım sıkıntılar için sinyal gönderen beyin ve kalp arasındaki sinirsel bağlantıda da kopukluk tespit edildi. Walker, konuyla ilgili olarak Uyku yoksunluğunun tüm vücudu altüst ettiği beyinden görünüyor, dedi. Daha olumlu bir kayda göre, bütün bir gece uykusu boyunca katılımcıların elektriksel beyin aktivitelerini kaydedildi ve REM uykusunun kalitesinin ya da rüyaların yüz ifadelerini doğru şekilde okumayla ilişkilendirildi. Walker'ın yaptığı önceki bu çalışmayla, REM uykusunun stres nörokimyasallar azalttığı ve acı verici anıları yumuşattığını tespit edildi. Walker, Rüya kalitesi daha iyi olan kişiler yüz ifadelerini ayırt etmekte beyin ve vücut tepkisi olarak daha doğru hareket ettiler. dedi. Ayrıca rüyaların duygusal pusulamızı resetlediğini de ekledi. Bu çalışmanın uykuya ihtiyacımız olduğunun yeterli bir kanıtı olduğu düşünülüyor.


Geceleri telefonunuzu elinize aldığınızda, telefonunuzun ekranından tam gözlerinize doğru bir foton demeti gönderilir ve bu durum beyninize yorgun hissetmenizi sağlayan melatonin hormonunu salgılamaması uyarısı yapar. Bu da şu anlama geliyor; ta ki beyniniz yeter artık diyene kadar uyanık kalıyorsunuz. Ancak beyniniz bu uyarıyı yapana kadar arzu ettiğiniz uyku saatiniz üzerinden birkaç saat geçmiş oluyor. Ve ertesi gün işe ya da derse gitmek için uyanmak zorundaysanız ve bu durumu sürekli hale getirdiyseniz, her gece uykunuzdan birkaç saat kaybetmiş oluyorsunuz. Öte yandan araştırmacılar; uykunun neden önemli olduğunu anlamaya çalışıyorlar. Her gece 7 ve 9 saat arasındaki bir uyku; aktif nöronlarımızın yalnızca dinlenmesini sağlamıyor, aynı zamanda gün boyunca beynimizde oluşan nörotoksinlerin temizlenmesinde önemli olan santral sinir sistemindeki gliyal hücreleri de destekliyor. Yeteri kadar uyku alamadığımızda, gliyal hücrelerimiz doğru şekilde çalışamıyor ve sonucunda da odaklanma süremizde bozulmalar, hafıza problemleri ve metabolizmamızı düzenleyen insülin seviyesinde düzensizlikler ortaya çıkıyor. Öte yandan University of Berkeley'de yapılan bir araştırmaya göre; uykusuzluk başka insanların yüz ifadelerini doğru algılayabilme yetimizi de köreltiyor. Bu açıdan bakıldığında da; uyumadan hemen önce akıllı telefon kullanımı yalnızca biyolojik anlamda bozulmalara değil, sosyal anlamda da zayıf ilişkiler kurulmasına ya da mevcut ilişkilerin bozulmasına sebep olabilir. Sonuç olarak; akıllı telefonlarınızı yatak odanıza almamanız için yeterli sebebiniz var.


Tamam, hepimiz biliyoruz ki Güneş solar maksimuma doğru ilerliyor. Bu, güneş lekeleri, koronal kütle atımları ve bolca parlama anlamına gelir. Ama şans eseri Güneş, ikili yıldız sistemi V1355 Orionis'in üyeleri kadar aktif değil. V1355 Orionis'in Yıldızlarından biri periyodik olarak süper parlamalar yayıyor. Bunlar, Güneş'te şimdiye kadar kaydedilen en büyük güneş patlamasından 10 kat daha büyüktür. Dünya'da, Güneş'ten gelen parlamalar genellikle jeomanyetik fırtınaları başlatır. En kötü durumlarda, bu fırtınalar teknolojimizi etkileyebilir. İletişimi bozabilir, elektrik şebekelerini kapatabilir ve uydulara zarar verebilirler. V1355 Orionis'tekiler gibi gerçekten güçlü işaret fişeklerinin daha da kötü etkileri olabilir. Buna, yakındaki gezegenlerin ve atmosferlerinin evrimini etkilemek de dahildir. Eğer yeterince güçlüyseler, bu tür işaret fişekleri bu dünyalardaki tüm yaşamı yok edebilir. Bu nedenle, yıldızlardaki parlamaları ve neden meydana geldiklerini anlamak önemlidir. Japonya'daki Kyoto Üniversitesi'nden Shun Inoue liderliğindeki bir astronom ekibi, 3,8 metrelik Seimei Teleskopu ve Geçiş Yapan Ötegezegen Tarama Uydusu'nu kullanarak bu ikili sistemi izledi. Devasa, yüksek hızlı bir fışkırmayla başlayan bir süper parlamayı yakalamayı başardılar. Bir yıldızın en güçlü fırlatmalarından biriydi. Patlamanın hızı saniyede en az 990 kilometre idi - bu, yıldızın 347 km/sn'lik kaçış hızının oldukça üzerindedir. Trilyonlarca ton malzemeyi uzaya taşıyan bir koronal kütle fırlatmasına dönüştü. Ekip tarafından yapılan ölçümler, astronomların süper parlamaların ve patlamaların nasıl başladığını anlamalarına yardımcı olmayı amaçlıyor. V1355 Orionis sistemi, RS CVn tipi bir yıldız olarak sınıflandırılır. Sınıflandırma, yakın ikili yıldızları içeren bir değişken olan RS Canum Venaticorum sisteminden gelmektedir. Bu yıldızlar tipik olarak manyetik olarak aktiftir ve yüzeylerinden büyük süper parlamalar fışkırır. Ayrıca genellikle büyük yıldız noktalarına sahiptirler. V1355 Orionis gibi parlama yıldızları da dahil olmak üzere bu sistemlerin çeşitli alt grupları vardır. Bazıları X-ışınları ve radyo frekanslarında oldukça parlaktır. V1355 Orionis'in hem K hem de G tipi yıldızı vardır. K yıldızı bir altdevdir ve süper parlamanın kaynağıdır. Bu gözlemlerin sonuçları, özellikle ikili bir sistemde, bu tür yıldızlar üzerinde daha fazla modelleme ve öne çıkma simülasyonu ihtiyacını göstermektedir. Diğer şeylerin yanı sıra, yıldızın çıkıntıları ve ilişkili koronal kütle fırlatmaları yoluyla ne kadar kütle kaybettiği hakkında daha iyi bir fikir edinmek önemlidir. Süper parlama V13555 Orionis, yalnızca orada nasıl meydana geldiklerini değil, Güneşimiz üzerinde çıkıntılara ve parlamalara neden olan mekanizmayı anlamak için de yararlıdır. Daha fazla gözlem, yüzeyde ve her iki yıldız türündeki manyetik alanlarda neler olup bittiğini belirlemeye yardımcı olacaktır.


Bir Japon şirketi, 25 kilometre kadar yükselecek olan balonla taşınan bir kapsülde saatlerce sürecek bir yolculuk için 175.000 ABD Dolarından fazlasını ödemeye razı olacak yolcular için çağrı yaptı. Teknik olarak, bu, dış uzayın sınırına yakın bir yer değil, ancak kara bir gökyüzünün altında kıvrılan Dünya'yı bir astronotun gözünden görmek için yeterince yüksek. Diğer şirketler de benzer stratosfer turizm girişimlerini planlıyor. Ancak Iwaya'nın girişimi, duyurulan zaman çizelgesine bağlı kalır ve bu yılın sonunda yolcuları uçurmaya başlarsa, pazara ilk giren şirket olacak. Iwaya Giken, 2012'den beri proje üzerinde çalışıyor ve daha küçük balonlarla alçak irtifa testleri gerçekleştirdi. Açık Evren Projesi olarak bilinen uçuşlar, her tarafı pencereli, 1,5 metre genişliğinde, iki koltuklu basınçlı bir kapsül kullanacak. Şirket, geçen ay çevrimiçi başvuru sürecini başlattı. İlk beş yolcu Ekim ayında seçilecek ve uçuşlar hava durumuna bağlı olarak Aralık ayında veya daha sonra Japonya'nın kuzeyindeki Hokkaido adasından kalkacak. Her yolcu, balonun pilotunun yanında iki saat boyunca kademeli olarak yükselecek, manzarayı seyrederek yaklaşık bir saat geçirecek ve ardından denizde iniş yapacak. Vergi dahil "uzay gezisi deneyimi ücreti" yaklaşık 24 milyon yen yani kabaca 176.500 dolar olacaktır. Iwaya Giken, "T-10 Earther" kapsülünü 100 milyon yen'e (yaklaşık 735.000 ABD Doları) satmaya da istekli olduğunu söyledi. Fiyat, bir uçak yolculuğuna kıyasla çok yüksek görünse de, SpaceX'in Falcon 9 kapsülüyle yörüngeye çıkmak (yaklaşık 55 milyon ABD Doları) veya Virgin Galactic ile yörünge altı uzay yolculuğu (450.000 ABD Doları) kadar pahalı değil. Ne olursa olsun, dış uzay sınırının yüksekliği Federal Havacılık İdaresi'ne göre 50 mil ve Uluslararası Uzay Federasyonu'na göre 100 kilometre olarak tanımlanıyor. Stratosferik balonlar, bir ay önce Çin casus balonları ABD üzerinde uçtuğunda manşetlere girdi, ancak özel şirketler 10 yıldır yüksek irtifa balon turları sunmaktan bahsediyor. Arizona merkezli World View Enterprises, 2013'te muhtemelen ilk müşteri alan şirket oldu. Şirket şimdilik mürettebatsız "Stratollitler" geliştirmeye odaklanıyor, ancak yine de, belki 1 veya 2 yıl içinde başlayarak 50.000 $'a yolcu uçurmayı planlıyor. . World View'in kurucuları, 2025'te başlaması planlanan stratosferik turlar için 125.000 ABD doları fiyatla bilet satan Florida merkezli Space Perspective adlı başka bir şirket kurdular. Bu arada, üç İspanyol şirketi Zero 2 Infinity, EOS X Space ve HALO Space, yolcuları stratosferik balon turlarına gönderme planlarını sürdürüyor. Tarifeleri, ticari uçuşların 2024 veya 2025'te başlamasını öngörüyor.


Sürtünme kuvveti olarak adlandırılan kuvvetse temel bir kuvvet değildir, iki cisim arasındaki elektromanyetik etkileşimlerden kaynaklanır. Atomları meydana getiren protonlar ve elektronlar elektriksel olarak yüklü oldukları için tüm atomlar elektromanyetik kuvvetten etkilenir. Dolayısıyla yeryüzündeki ya da uzaydaki makroskobik herhangi iki cisim arasında sürtünme kuvveti vardır. Örneğin Uluslararası Uzay İstasyonu'nda çalışan bir astronot ellerini birbirine sürttüğü zaman Dünya'da olduğu gibi elleri ısınır. Benzer biçimde uzaydaki gaz ve toz bulutları da birbirine sürtünerek ısınır. bu konuda kapsamlı bir bilgim yok fakat uzayda hava yok . yani uzayın yoğunluğu havaya göre çok çok daha düşük. dolayısıyla sürtünme elbet vardır fakat çok çok çok küçük bir değerdedir . fizik bilgisi açısından ne kadar da düşük seviyeli bir site olduğunuzun kanıtı olan bir başlık açmışsınız. aynı yegane kaynağınız olan tübitak gibi... Fizik konusunda bilgim çok iyi değil. Kütle çekim kuvveti ile elektromanyetik kuvvetleri az çok anladım ama güçlü kuvvet ve zayıf kuvvet kavramlarını anlamadım. Ayrıca yazının başlığı "uzayda sürtünme kuvveti var mı" ama hiç bu konuya değinilmemiş, ellerin bir birine sürtünmesi gibi başlıkla pek ilişkilendiremediğim bir örnek verilmiş.


2018'de gök bilimciler, otomatik olarak AT2018cow adını alan çok tuhaf bir yıldız patlaması keşfettiler. O zamandan beri sadece "cow" olarak bilinmeye başlandı ve Hızlı Mavi Optik Geçişler adı verilen yeni bir cisim sınıfının prototipi. Ve araştırmacılar şimdi olayın daha önce sanıldığından daha tuhaf olduğunu fark ettiler. Bu patlama son derece düz ve patlama kaydedildikten birkaç gün sonra diskin yarıçapının yaklaşık onda biri kalınlığında kalın bir diske yayılmış görünüyordu. Uzaydaki patlamalar bir asimetri seviyesine sahip olabilir, ancak bu şimdiye kadar kaydedilen en küresel olmayan patlama ve bu, tüm FBOT'ların özelliklerinin bir göstergesi olabilir. Sheffield Üniversitesi'nden baş yazar Dr. Justyn Maund, bir açıklamada, "FBOT patlamaları hakkında çok az şey biliniyor - patlayan yıldızlar gibi davranmıyorlar, çok parlaklar ve çok hızlı gelişiyorlar. Basitçe söylemek gerekirse, tuhaflar ve bu yeni gözlem onları daha da tuhaf yapıyor. Artık kesin olarak bildiğimiz şey, kaydedilen asimetri seviyelerinin bu gizemli patlamaları anlamanın önemli bir parçası olduğu ve yıldızların Evren'de nasıl patlayabileceğine dair önyargılarımıza meydan okuduğudur." dedi. Bu çalışmadaki can alıcı unsur, ışığın polarizasyonuydu. Işık, salınan elektrik ve manyetik alanlardan oluşur ve bu salınımlar herhangi bir yönü gösterebilir. Işık polarize ise, salınımın belirli bir yönde gerçekleştiği anlamına gelir. Bu yaklaşım, 3D sinemada kullanılan yaklaşımdır. İki polarizasyona sahip ışık gönderilir ve her bir mercek bir kısmını filtreleyerek beynimize bir şeyi 3 boyutlu gördüğümüz izlenimini verir. Bu olaydan bir polarize ışık parlaması ölçüldü ve bu, ekibin patlamanın şeklini ölçmesine olanak sağladı. Düz diskin o noktada kabaca Güneş Sistemi büyüklüğünde olduğunu ortaya çıkardı. Dr. Maund, "Umarım bu yeni bulgu onlara biraz daha ışık tutmamıza yardımcı olur - patlamaların bu kadar asferik olabileceğini hiç düşünmemiştik. Bunun birkaç olası açıklaması var: İlgili yıldızlar ölmeden hemen önce bir disk oluşturmuş olabilir veya bunlar, yıldızın çekirdeğinin çökerek bir kara deliğe veya nötron yıldızına dönüştüğü ve daha sonra yıldızın geri kalanını yediği başarısız süpernovalar olabilir. diye açıkladı. Bilinen yalnızca dört FBOT daha var, bu nedenle insanlığın onları anlaması sınırlı kalıyor. Vera Rubin Gözlemevi gibi yakında kurulacak tesislerin bu olaylardan daha fazlasını bulması ve belki de bu son derece düz patlamanın bir aykırı değer olup olmadığını öğrenmesi bekleniyor. Çalışma, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society'de yayınlandı.


Günümüzde, uzaylıların var olup olmadığı konusu kesin olarak cevaplanmış bir soru değildir. Henüz bilimsel açıdan kesin bir kanıt bulunmamaktadır. Uzayda başka yaşam formlarının varlığına dair araştırmalar ve keşifler devam etmektedir, ancak şu ana kadar herhangi bir kesin kanıt elde edilememiştir. Bilimsel gerçekleri ele alarak uzaylıların varlığı konusunda tümevarım yöntemiyle maddesel çıkarımlar yapalım. Bu çıkarımların doğruluğu olmadığını yazımızın başında da belirttiğimiz gibi tekrar ifade etmekte fayda var. - Evrenin büyüklüğü: Evrende milyarlarca galaksi ve her birinde milyarlarca yıldız bulunuyor. Bu sebeple, sadece Dünya üzerinde yaşamın var olması pek olası görünmüyor. Uzayda başka yaşam formlarının da bulunma ihtimali oldukça yüksek. - Dünya dışı yaşam arayışı: Bilim insanları, uzayda yaşamın izlerini aramak için aktif olarak çalışıyor. Mars, Europa ve Enceladus gibi gökcisimlerinde su izleri bulundu ve bu da yaşamın varlığına işaret edebilir. Ayrıca, uzayda radyo dalgalarını dinleyen SETI gibi projeler, iletişim kurabileceğimiz başka uygarlıkları araştırıyor. - Fermi Paradoksu: Fermi Paradoksu, "Evrende bu kadar çok uygarlık olması gerekiyorsa, neden henüz hiçbirini bulamadık?" sorusunu ortaya atar. Bu paradoks, ileri medeniyetlerin neden Dünya'ya ulaşmadığını veya neden iletişim kurmadığını sorgulatır. Bu sorunun cevabı, uzaylıların var olduğunu ancak bizimle henüz temas kurmadıklarını veya henüz keşfedilemediklerini düşündürebilir. - Uzay yolculuğu zorlukları: Uzayda seyahat etmek büyük teknolojik zorluklar ve uzun mesafeler gerektirir. Bu nedenle, diğer uygarlıkların bizimle temas kurmak için teknolojik olarak henüz yeterli düzeye ulaşmamış olabilecekleri de göz önünde bulundurulabilecek bir olasılıktır. - Farklı yaşam formları: Uzaylılar, bizim bildiğimiz yaşam biçimlerinden farklı olabilir. Örneğin, temel biyokimyasal yapıları veya yaşam ortamları bizimkinden çok farklı olabilir. Bu nedenle, uzaylıların varlığını araştırırken, farklı yaşam formlarını da göz önünde bulundurmalıyız.


Birçok çalışma, kişiliğimizin yıllar geçse de oldukça durağan kaldığını ileri sürüyor. Küçük ama uzun süren bir araştırma ise, güvenilirlikle ilgili kişilik özelliklerinin ergenlik ve ilerleyen yaşlarda büyük ölçüde farklılaştığını öne sürdü. Çalışmanın bulguları, yeni soruları gündeme getiriyor ve uzun yıllar boyunca kişiyi tanımlayan özellikleri anlamaya çalışırken doğan zorlukları vurguluyor. 'Psychology and Aging' dergisinde Aralık 2016'da yayınlanmış bu araştırma, 14 yaşındayken çalışmaya katılmış ve şu anda 77 yaşında olan 635 kişilik grup ile yapıldı. O tarihlerde öğretmenleri, katılımcıların güvenilirlikle ilgili 6 kişilik özelliğini değerlendirmişti. Bunlar; özgüven, sebat, ruh halindeki kararlılık, sorumluluk duygusu, orjinallik ve başarma arzusuydu. Yaklaşık 60 yıl sonra, orjinal gruptan 174 katılımcı, hem kendilerini aynı 6 kişilik özelliğiyle değerlendirdi; hem de yakın bir arkadaşlarından ya da akrabalarından kendilerini aynı şekilde değerlendirmelerini istedi. Bu tarz uzun süren çalışmalarda; pek çok katılımcı kaybolur, vefat eder ya da ilerleyen dönemlerde araştırmaya katılmak istemez. Deary ve meslektaşları orjinal gruptan yalnızca 174 kişiyi çalışmaya alabildi. Bu da, veri setindeki incelikli fakat gerçek korelasyonları bulmayı zorlaştırdı. Hudson, Sadece bu çalışmadan yola çıkarak, 14 yaşından 77 yaşına kadar kişilik gerçekten tamamen sabit mi kalıyor; yoksa az da olsa bir değişim var mı anlamak zor. diyor. Deary'nin araştırması bu alandaki ilerlemeleri hızlandırıyor; ama bir ömür boyunca kişiliğin nasıl bir değişim gösterdiğini görmek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç var.


Son yıllarda elde edilen kanıtlar, Güneş Sistemi'nin eteklerinde büyük ve muhtemelen çok karanlık bir şeyin gizlendiğini gösteriyor. Bu büyük, karanlık şeye Dokuzuncu Gezegen adı verildi ve varlığı, dış Güneş Sisteminin Kuiper Kuşağı'ndaki küçük nesnelerde tespit edilen bazı özel olarak kümelenmiş yörüngelerden anlaşıldı. Hesaplamalar, nesne her ne ise, Dünya'nın kütlesinin 5 ila 10 katı olduğunu gösteriyor. Bununla birlikte, dış Güneş Sistemi çok uzaktadır ve içindeki nesneleri tespit etmek çok zordur. Gezegen Dokuz, eğer varsa, Dünya'nın Güneş'e olan uzaklığının 400 ila 800 katı arasında bir yerde Güneş'in yörüngesinde dönüyor olmalıdır. Yani, bilim insanları Dokuzuncu Gezegeni arıyor olsalar da, şimdiye kadar bu nesne herkesten kaçmış durumda. Bunun olası bir nedeni, Dokuzuncu Gezegenin karanlık bir nesne olması olabilir; örneğin bir kara delik gibi. Böyle bir kara delik ışık yaymamakla kalmaz, aynı zamanda son derece küçük olur ve ışığı yansıtabilse bile fark edilmesi neredeyse imkansızdır. Ancak Çin'deki Hong Kong Eğitim Üniversitesi'nden astronom Man Ho Chan, onun yerini yine de bulabileceğimize inanıyor. Ön baskı sunucusu arXiv'e yüklenen ve The Astrophysical Journal'da basılan bir gazetede ortaya koyduğu dumanı tüten silah, bir şeyin gizemli yığınında görevli bir grup uydu olabilir. Chan, "Bu makalede, dağınık disk bölgesinde bir uydu sistemi oluşturmak için Dokuzuncu Gezegen tarafından büyük Neptün ötesi nesneleri yakalama olasılığının yüksek olduğunu gösteriyoruz" diye yazıyor. Güneş Sistemindeki hemen hemen her gezegenin en az bir uydusu vardır. Aslında çoğunda birden fazla var. Dünya sadece bir uydusu olan tek gezegendir. Bazı gezegen dışı cisimlerin de uyduları vardır. Elbette uydularıyla birlikte Plüton da var. Bazı asteroitlerin uyduları bile vardır. Görünüşe göre Dokuzuncu Gezegenin tahmin edildiği yer, uyduya sahip olması için uygun olmalı. Chan, varsayılan gezegenin bazı uyduları yakalama olasılığını hesapladı. Hesaplamalarına göre, ortalama olarak, Gezegen Dokuz'un kütlesindeki bir nesne, çapı 140 kilometre kadar veya daha büyük olan 20 nesneyi yakalamalıdır. Bir gezegen tarafından yakalanan uydular düzensiz, eliptik yörüngelere sahip olma eğilimindedir. Bu, gezegene yaklaştıkça ve uzaklaştıkça Ay'a uygulanan yerçekimi baskılarının değiştiği ve onu yerçekiminin en güçlü olduğu yere doğru uzattığı anlamına gelir. Bu sürekli değişen stresler ayı içeriden ısıtır. Ve ısı termal radyasyon olarak dağılır. Bu, bir radyo sinyali olarak algılanabilir olmalıdır.


Son birkaç gün içinde alacakaranlıkta batıya baktıysanız, akşam gökyüzünde iki parlak ışık görmüş olabilirsiniz. Bunlar yıldız değil, gezegenler: Venüs ve Jüpiter. İki gök cismi önümüzdeki birkaç günde kavuşumda olacak ve 1 Mart Çarşamba günü en yakın görünecek. Kavuşum, iki gök cismi, gerçek hayatta yüz milyonlarca kilometre ile ayrılmış olmalarına rağmen, gece gökyüzünde birbirine yakın göründüğünde gerçekleşir. Bazı durumlarda, cisimler o kadar yakın görünebilir ki sonuç olarak çok daha parlak bir cisimde birleşmiş gibi görünürler. Venüs ve Jüpiter arasındaki mesafe bir dereceden daha az olacak, ancak tek bir parlak cisim olarak görünecek kadar yakın olmayacaklar. Bir derece, kabaca serçe parmağınızın kol uzaklığındaki boyutudur. Her derece 60 arkdakikaya bölünmüştür. 1 Mart'ta iki gezegen arasındaki mesafe 39 arkdakika, 2 Mart'ta ise 45 arkdakika olacak. Daha sonra, Venüs'ün batı gökyüzünde yükselmesi ve Jüpiter'in, Nisan sonunda şafaktan önce tekrar görünmeden önce, Güneş'in arkasında kaybolmasıyla ayrılmaya devam edecekler. Kavuşumlar çok nadir değildir ve Jüpiter ile Venüs arasında genellikle kabaca her 13 ayda bir olur. Ancak bunu kaçırmak istemiyorsanız, gün batımından hemen önce batı gökyüzünü net bir şekilde görebildiğinizden emin olun. Her zamanki gibi, hava güzel değilse Virtual Telescope Project etkinliğin canlı yayınını yapıyor.


Venüs, Dünya'dan sadece biraz daha küçüktür, ancak benzerlikler burada sona erer. Dünyanın "kötü ikizi" ezici basınç, kurşun eriten ısı ve asit yağmurundan oluşan cehennem gibi bir dünyadır. Şimdi, Venüs'ün içinin nasıl ısı kaybettiğine dair uzun süredir devam eden bir gizem çözülmüş olabilir. Gök bilimciler, ince ve yumuşak kabuğundaki bir özelliğin yardımcı olduğunu düşünüyor. Dünya, Venüs'ün sahip olmadığı, tektonik levhalara sahiptir. Isı, Dünya'nın sıcak çekirdeğinden mantoya ve nihayetinde dış kabuğu olan litosfere doğru hareket eder ve ilerlerken soğur. Bu konveksiyon, yüzeydeki tektonik süreçleri yönlendiren şeydir. 65 incelenmemiş koronaya bakan yeni bir çalışma, gezegenin litosferinin, Venüs yüzeyindeki diğer yerlerden çok daha ince olduğunu öne sürüyor. Sadece 11 kilometre kalınlıkta, buradan gelen ısı akışı, Dünya üzerindeki ortalama bir yerin ısı akışından çok daha yüksek. NASA'nın Jet İtki Laboratuvarı'nda kıdemli araştırma bilimcisi baş yazar Suzanne Smrekar, bir açıklamada, "Uzun zamandır Venüs'ün litosferinin durgun ve kalın olduğu fikrine kilitlenmiştik, ancak görüşümüz artık gelişiyor." dedi. Son birkaç yılda, Venüs'ün jeolojik olarak daha önce düşünülenden çok daha aktif olduğuna dair kanıtlar artıyor. Korona bu konuda kesinlikle önemli bir odak noktası olmuştur, ancak başka belirtiler de vardır. Ve Venüs'ün jeolojik etkinliği bugün Dünya'daki hiçbir şeye benzemese de, tektonik levhalar oluşmadan önceki geçmiş Dünya'ya benziyor olabilir. Smrekar, "İlginç olan, Venüs'ün, Dünya'nın 2,5 milyar yıl önce nasıl göründüğünü daha iyi anlamamıza yardımcı olmak için geçmişe bir pencere sağlaması. Bir gezegen tektonik levhalar oluşturmadan önce meydana geleceği tahmin edilen bir durumda." dedi. Araştırma, 1989'dan 1994'e kadar Venüs'ün yörüngesinde dönen Magellan görevi tarafından toplanan tarihsel verileri kullandı. Venüs yüzeyini görüş alanından koruyan yoğun bulutları delebilen radar kullanarak gezegenin haritasını çıkarmıştı. Smrekar'ın baş araştırmacısı olduğu, NASA'nın yaklaşan VERITAS görevi, Magellan'ın kaldığı yerden devam edecek.


Massachusetts Instıtute Of Technology geliştirdiği yeni teknoloji ile kullanıcıların videolar üzerinde istedikleri şekilde değişiklik yapmalarına olanak tanıyor. Kullanıcılar MIT'in yeni teknolojisi ile birlikte izledikleri görsel medyalardaki gerçek objeleri, hareket ettirebilecekler. MIT'in sanal ortamdaki videolara gerçeklik katma kapsamındaki teknolojisi, kullanıcı-video arasında interaktif bir etkileşim deneyimi sunacak. MIT'in, Bilgisayar Bilimi ve Yapay Zeka Laboratuvarı kapsamında meydana getirdiği çözüm ile kullanıcılar videolar üzerindeki gerçek görüntüleri hareket ettirebilecekler. MIT yeni teknolojinin, bilgisayar ortamında hazırlanan görüntülerle, kullanıcı hareketlerin eş zamanlı olarak sisteme kaydederek, kullanıcıların video üzerinde hareket kabiliyetlerini meydana getirdiğini belirtiyor. Yani, video üzerinde değişiklik yapmaya yönelik el hareketiniz anlık olarak sisteme kaydedilerek, video içerisine aktarılıyor. Bir nevi kullanıcılar videoda yer alıyorlar. MIT News'teki haber söz konusu özelliğin, bilim-kurgu odaklı görüntüler olmak üzere, birçok video-filmde kullanılabileceğini dile getiriyor. Teknoloji ile birlikte isteğinize göre devam etmeyen bir filmde değişiklik meydana getirebileceksiniz.


Kötü adam. Katil. Tehdit. 2020'den beri bilim adamları ve kamu görevlileri COVID-19'a neden olan virüs olan SARS-CoV-2'yi tanımlamak için bu kelimeleri kullanıyor. Sık sık koronavirüsün nasıl öldürüleceği hakkında konuşuruz ancak çoğu tanım gereği virüsler canlı değildir. Haber makaleleri, araştırma makaleleri ve tweet'ler virüsü defalarca bizi öldürmeye niyetli kötü bir adam olarak kişileştiriyor. Aynı zamanda el yıkama, antiseptik mendiller, el dezenfektanı, çamaşır suyu ile onu öldürmeye niyetliyiz. Yine de çoğu bilim insanına göre, canlı olmayan bir şeyi öldürmek için çok çalışıyoruz. Virüs Araştırma Merkezi'nin kurduğu Irvine'deki California Üniversitesi'nde profesör Luis Villarreal, bilim adamlarının virüslerin nasıl sınıflandırılacağı konusunda yüzlerce yıldır tartıştığını söylüyor. 1700'lerde virüslerin zehir olduğuna inanılıyordu. 1800'lerde bunlara biyolojik parçacıklar deniyordu. 1900'lerin başlarında kimyasallara indirgenmişlerdi. Baştan sona, virüsler nadiren canlı olarak kabul edildi. Bugün 120'den fazla yaşam tanımı var ve çoğu, enerji üreten bir dizi kimyasal reaksiyon olan metabolizmayı gerektiriyor. Virüsler metabolize olmaz. Ayrıca diğer bazı ortak kriterlere de uymuyorlar. Hücreleri yoktur. Bağımsız olarak çoğalamazlar. Virüsler, konakçı hücre olmadan çoğalamayan inert DNA veya RNA paketleridir. Örneğin bir koronavirüs, yağlı bir kaplamaya sarılmış ve sivri proteinlerle donatılmış genlerden oluşan nano ölçekli bir küredir. Yine de virüslerin canlıların birçok özelliği vardır. Aynı yapı taşlarından yapılmıştır. Çoğalır ve gelişirler. Bir hücreye girdikten sonra virüsler çevrelerini ihtiyaçlarına göre düzenler, organeller inşa eder ve hücrenin hangi genleri ve proteinleri ürettiğini dikte eder. Yakın zamanda keşfedilen ve bazı bakterilerin boyutuna rakip olan dev virüslerin, metabolizmada kullanılan proteinler için genler içerdiği ve bazı virüslerin metabolize olma olasılığını artırdığı bulunmuştur. Bu ve benzeri nedenlerle virüslerin canlı olup olmadığı tartışmaları günümüzde de devam etmektedir. 2004 yılında virologlar Marc H.V. Fransa'daki Strasbourg Üniversitesi'nden Van Regenmortel ve daha sonra ABD Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerinde çalışan Brian Mahy, virüsleri "en iyi ihtimalle bir tür ödünç yaşam sürdüğü söylenebilecek cansız bulaşıcı varlıklar" olarak tanımladı. Ya da belki bir virüs hem cansız hem de canlı olabilir. 2011'de Paris'teki Pasteur Enstitüsü'nden biyolog Patrick Forterre, virüslerin aktif olmayan bir durum ile canlı, metabolik olarak aktif bir durum arasında dönüşümlü olduğunu savundu. Forterre için virüsler tohumlar veya sporlar gibidir. Eylem potansiyeline sahiptirler ve bu potansiyel söndürülebilir. Bu en azından HIV, Zika, SARS-CoV-2 ve daha fazlasını öldürmeye çalışmak için sonsuz zaman ve para yatırma deneyimimizle örtüşüyor. Sınıflandırma konusundaki tartışmalar bazen anlamsız gelse de, gerçekte virüsler hakkında nasıl konuştuğumuz onların nasıl araştırıldığını, tedavi edildiğini ve ortadan kaldırıldığını etkiler. İrlanda'daki University College Cork'ta bulaşıcı hastalık uzmanı olan Colin Hill, virüsleri kötü adamlar ve tehditler olarak kişileştirmenin gerçek bir evrim ve doğa anlayışına müdahale ettiğini söylüyor. En başarılı virüsler kalıcı ve iyi huyludur; hücrenin replikasyon mekanizmasına zarar vermemek için hücrelerde hareketsiz kalırlar veya yavaş çoğalırlar. Hill, "Virüsler ve avları savaşmıyor, dans ediyorlar" diyor. Yine de onları nadiren böyle algılıyoruz. Dahası, virüsler sıklıkla cansız olarak sınıflandırıldığından, birçok viral enfeksiyon türü özellikle virüsler bir konakçıyı yaşam boyu akut hastalığa neden olmadan başarılı bir şekilde kolonize ettiğinde susuz bilim olarak göz ardı edildiğini söylüyor Villareal. Ayakkabınızda kir olması gibi düşünün diyor. Bu pislik gibi, bazı bilim adamları kalıcı viral enfeksiyonları sadece bir baş belası olarak görüyor ve bu nedenle üzerinde çalışmak için acile etmiyor. Örneğin, polyomavirus adı verilen bir DNA virüsü, virüslerin kansere nasıl neden olduğunu incelemek için laboratuvarlarda yaygın olarak kullanılır. Yine de virüsün al yanaklı makak konakçıları nadiren ondan tümör aldığından, polyomavirüsün bir hayvan popülasyonunda nasıl ve neden devam ettiği hakkında çok az şey bilinmektedir. Ancak bu tür enfeksiyonları anlamak insanlık için son derece önemlidir. Villarreal, "Bir ev sahibindeki kalıcı bir virüs, başka bir ev sahibinde genellikle oldukça kötüdür ve COVID ile bunu yaşıyoruz" diyor. Dünya genelinde virüsler sadece hücreleri enfekte etmezler, arkalarında genetik materyal bırakırlar. Viral DNA, sadece bir viral partikülden onun soyuna değil, aynı zamanda diğer virüslere ve diğer türlere de iletilir. Bu nedenle viral genetik dizilimler, bizimki de dahil olmak üzere tüm organizmaların genomlarında kalıcı olarak ikamet eder ve biz onlara güveniyoruz. Memeli plasentasının oluşumu için viral DNA gereklidir ve erken embriyoların büyümesinde çok önemlidir. İnsanın doğuştan gelen bağışıklık sistemi kısmen eski viral proteinlerden oluşur. Bir kişi COVID-19 ile savaşırken bunu hücrelerimizi uzun zaman önce kolonize eden virüslerin yardımıyla yapıyor. Aslında bazı bilim adamları virüsleri dünyanın önde gelen genetik yenilik kaynağı olarak görüyor. Virüsler hayat ağacının eksik bir dalı değildir, her uzuv ve yaprağa dokunmuşlardır. Bilim adamları virüslerin canlı olup olmadığı konusunda her zaman tartışabilirler, ancak bildiğimiz şekliyle virüslerin yaşam için önemi konusunda umarız hemfikir olabilirler. Villarreal, "Ancak hayat hakkında düşünmek istiyorsanız, virüsler orada olacak" diyor.


IBM ile Singapur'daki Biyomühendislik ve Nanoteknoloji Enstitüsüaraştırmacılarının ortak çalışması önemli bir gelişmeyi beraberinde getirdi. Ebola, Zika ve hatta genelde hafife alınan grip gibi virüslere karşı tedavi bulma çalışmaları sürecinde, tüm virüsleri neyin benzer kıldığı anlaşılmaya çalışılmış. Evet, bu sefer bilgisayar sistemlerini değil, doğrudan bizleri etkileyen virüslerden bahsediyoruz. Tüm virüslere karşı tek bir makromolekül! Araştırma sürecinde, bir makromolekülün tüm türlerdeki virüsleri iyileştirebilecek potansiyele sahip olabileceği ve insanları enfeksiyonlardan koruyabileceği fikri ortaya çıkmış. Virüslerin hedef alınacak anahtar bölgeleri olan RNA ve DNA'sı ise virüsten virüse değişebilmeleri ve mutasyona uğrayabilmeleri sebebiyle yok sayılmış. Durumun böyle olması sebebiyle RNA ve DNA'yı başarılı bir şekilde hedeflemenin oldukça zor olduğu ifade ediliyor. Sonrasında, tüm virüslerin dışında olan ve vücuttaki hücrelere yapışıp virüslere yardımcı olan glikoproteinlere odaklanılarak bir makromolekül geliştirilmiş. Bu makromolekülün ise küçük alt birimleri olan dev bir molekül olduğu belirtiliyor. Elektrostatik yüklemelerle virüsleri kendisine çekerek virüslerin sağlıklı hücreleri sağlıklı hücrelerden uzat tutan makromolekül, virüsün asit seviyesini de nötrleyip çoğalmasına engel oluyor. Ek olarak mannoz adı verilen bir şeker de bu makromolekülün içerisinde bulunuyor. Mannoz ise sağlıklı bağışıklık hücreleriyle birlikte çalışarak virüsün ortadan kaldırılmasını sağlıyor. Laboratuvar ortamında Ebola ve dengue gibi virüslere karşı gerçekleştirilen testlerde makromolekül görevini başarıyla gerçekleştirmiş olarak gözüküyor. Tabii ki daha birçok test yapılması gerekiyor. Umarız bu gelişmeyle ilgili olarak daha fazla yol hızla kat edilir ve hastalıklar son bulur.


Göbek delikleri gün boyunca pamuk, losyon, kir ve çeşitli bakterileri toplamaya yatkındır. Malesef, duşta kısa bir ovalama göbek deliğinizi iyice temizlemek için yeterli değil. Araştırmacılar göbek deliğinin kendine has koşullarından kaynaklanan, bilim dünyasına tamamen yabancı bakteriler keşfetmişlerdir. Göbek deliğinizi düzenli olarak yıkamazsanız durum korkutucu seviyelere çıkabilir. Hastaların, midelerindeki korkutucu büyümeden dolayı doktora gittiği ama sonradan göbek deliklerindeki pislik ve kirden kaynaklandığı ortaya çıkan bir çok vaka var. Duş sonrası göbek deliğiniz temiz görünse de içinde hala şaşırtıcı miktarda yabancı madde barındırıyor olabilir. Çıkık bir göbek deliğiniz varsa sıcak, sabunlu bir lifle temizlemesi gayet kolay olacaktır. Ama çıkık olmayan bir göbek deliğiniz varsa temizlemek biraz daha karmaşık bir hal alabilir. Bunun için eşit derecede etkili olabilecek iki farklı yöntem bulunuyor. Tuzlu Su: 1 çay kaşığı yemek tuzunu 1 bardak sıcak suya ekleyerek bir solüsyon hazırlayın. Parmağınızı veya bir lif kullanarak göbek deliğinizin içini solüsyonla hafifçe ovalayın. Biraz bekledikten sonra bölgeyi durulayıp nazikçe kurutun. Göbek deliğinizden garip bir koku geliyorsa bu yöntem özellikle etkilidir. Alkolle Silme: Bir kulak çubuğunu alkole batırıp, göbek deliğinizi nazikçe silin. Göbek deliğiniz temizlenene kadar bu adımı tekrarlayıp bölgeyi durulayın ve kurutun. Düzenli bir şekilde göbek deliğinizi temizlemeye zaman ayırarak nahoş birikmelerden ve garip kokulardan kaçınabilirsiniz. Tipik bir duş, göbek deliğinizdeki bakterilerin ve kirin etraflıca temizlenmesi için yeterli değildir. Göbek deliği temizliği haftada en az bir kere yapılmalıdır. Bu işlem, sadece 1-2 dakikanızı alacaktır. Bu yöntemlerle göbek deliğinizin tamamen temiz olduğundan emin olabilirsiniz.


İngilizce ışık sözcüğüne gönderme yaparak Li-fi olarak adlandırılan yöntem bu hafta Estonya'nın başkenti Tallinn'de, içinde çalışanlar bulunan bir büroda denendi. Li-fi için standart bir LED lambası gibi bir ışık kaynağı, bir internet bağlantısı ve bir foto dedektör gerekiyor. Deneyi yapan Velmenni firması, Li-fi'a uygun bir hale getirilmiş bir ampülle 1Gbps (saniyede 1 gigabit) hızına ulaştı. Laboratuar testleri bu yöntemin teorik olarak 224Gbps'ye kadar erişim hızı sağlayabileceğini gösterdi. Çalışanların internet erişimine olanak tanıyan büro denemesinin yanısıra, bir endüstriyel alanda da denenen Li-fi, burada da akıllı bir aydınlatma sistemi işlevini gördü.Velmen ni'nin yöneticilerinden Deepak Solanki, International Business Times'a verdiği demeçte, bu teknolojinin "üç-dört yıl içinde" ulaşabileceğini söyledi. Li-fi deyimi, 2011'deki bir konferansta bu teknolojiyi gösteren Edinburgh Üniversitesi profesörü Harald Haas tarafından kullanılmıştı. Internet üzerinden yaklaşık 2 milyon kez izlenen TED konferansında Prof. Haas, milyarlarca ampülün kablosuz erişim alanları yaratabileceği bir gelecekten söz etmişti. Li-fi'ın en büyük avantajlarından biri, wi-fi gibi diğer sinyalleri etkilememesi ve bu nedenle uçaklar gibi sinyallerin karışma olasılığı bulunan yerlerde de kullanılabilecek olması. Ancak bu teknolojinin bazı eksiklikleri de var. Bunlardan en önemlisi doğrudan güneş ışığı sinyalini bozacağı için dışarıda kullanılamaması. Sinyaller, duvarların ötesine de geçemiyor. Bu nedenle ilk aşamada wi-fi ağlarını destekleyebileceği yerlerde veya hastaneler gibi bazen wi-fi kullanmanın güvenli olmadığı alanlarda kullanılması bekleniyor. Beyaz ışık bir prizmadan geçerken kırıldığı zaman oluşan renklerin farklı dalga boyları ve frekansları bulunuyor. Işık tayfı, ışığın dalga boyu ya da frekanslarına göre sıralanmasıyla elde ediliyor. Bu tayfın ortalarında yer alan görünür ışık, insan gözü tarafından algılanabiliyor.


Kablosuz ağlardan yayılan radyo frekanslarla alakalı iki farklı araştırma çizgisi bulunuyor. Bir tip araştırmada insanların kanser oranları gözlemlenirken, diğer tip araştırmada laboratuvar hayvanlarının kanser oranları üzerinde çalışılıyor. İnsan gözlemleme araştırmalarının şu ana kadar ki bulgularına göre, radyo frekans radyasyonuna sürekli maruz kaldıkları için yüksek risk grubunda sayılan insanların kanser oranlarıyla radyo frekans radyasyonu arasında bir ilişki bulunmuyor. Laboratuvar araştırmalarında da elde edilen verilere göre, radyo frekans radyasyonu ve kanser arasında bir bağlantı yok. Fakat, bu araştırmalarda gözlemlenen bazı biyolojik değişiklikler, varsayımsal olarak, kanserle bağlantılı olabileceği de düşünülüyor. Tabii ki, henüz bu yalnızca bir varsayım niteliği taşıyor. Bulgular kesin olmadığından dolayı, araştırmalar hala devam ediyor. Fakat, şu ana kadar yaptıkları çalışmalarla saygınlık kazanmış birçok halk sağlığı ve çevre örgütüne göre- U.S. Environmental Protection Agency, National Toxicology Program, Public Health England ve Norwegian Institute of Public Health gibi- WiFi'den maruz kalınan radyo frekans radyasyonunun insan sağlığı açısından herhangi bir tehlikesi bulunmuyor. WiFi'nin insan sağlığı için bir tehdit oluşturmaması da büyük olasılıkla, WiFi tarafından yayılan radyo frekans radyasyonun düşük frekanslı ve iyonlaştırıcı radyasyon olmamasından kaynaklanıyor. Bu da, yayılan radyasyonun molekülleri yükleyecek kadar güçlü olmaması anlamına geliyor, yani hücresel seviyede bu radyasyonun herhangi bir zararı yok gibi görünüyor. Ayrıca WiFi tarafından üretilen radyo frekans radyasyon 0.1 vat seviyesinde ve cep telefonlarından yayılandan daha az. Fakat, X-ışınları, gamma ışınları ve ultraviyole ışık gibi yüksek frekanslı radyasyonlar insan ve hayvan sağlığına ciddi tehlikeler oluşturabiliyor. Eğer ki, yinede radyo frekans radyasyonunun oluşturabileceği potansiyel riskler konusunda endişeliyseniz; kullanmıyorken kablosuz ağınızı kapatmak, kullanmıyorken cep telefonunuzu uçak moduna almak ya da telefonla konuşurken kulaklık ya da hoparlör kullanmak, maruz kaldığınız radyo frekans radyasyonunu en aza indirmenize yardımcı olabilir.


Science dergisinde yayımlanan çalışmanın bulguları, biyolojinin en temel prensiplerinden biriyle çelişiyormuş gibi görünüyor: eğer bir organizma babasından X kromozomu alırsa dişi, Y kromozomu alırsa erkek olur. Y kromozomu, uzun süredir erkekliğin bir simgesi durumundaydı. Fakat son yıllarda bilim insanları, Y kromozomunun sonsuza kadar var olmama olasılığına ilişkin kanıtlar buldular. Şöyle ki, Y kromozomu insan evrimi esnasında korkutucu bir biçimde giderek küçülmekteydi. 166 milyon yıllık bir zaman aralığından bahsediyoruz; demek ki Y kromozomu her 1 milyon yılda, 1600 küsur tane geninden 10'unu kaybediyor. Graves'in hesabına göre şu anda üzerinde 4,5 milyon yıllık gen kalmış durumda; yani bilinen anlamda erkekliğin daha epey vakti var. 2013 yılında, Hawaii Üniversitesi'nde üreme biyoloğu Monika Ward önderliğindeki araştırmacılar, büyüyen embriyonun erkek olarak gelişmesi için Y kromozomunun nasıl bir etkide bulunduğunu anlamaya karar verdi. Bütün genleri, sadece iki geneindirgediler: SRY ve Eif2s3y. 1990 yılında SRY geninin testis gelişimini başlatmaktan sorumlu olduğu keşfedildi; SRY geni mutasyona uğrayan Y kromozomlu bebekler dişi olarak gelişiyordu. Öte yandan Eif2s3y, sperm üretiminin başlamasından sorumluydu. Yani eğer bu iki gene sahipseniz, testisli ve spermli bir erkek oluveriyordunuz. Peki bu iki gen de olmadan, bir organizma hala üreme yeteneğine sahip bir erkek olabilir mi? Yaptıkları son çalışmada Ward ve takımının öğrenmeyi amaçladıkları şey buydu. Sadece X kromozomuna sahip fareler yetiştirdiler ve bu iki önemli Y kromozomu genini, benzer fonksiyonları yüklenen X kromozomu genleri ile değiştirdiler. SRY'nin yerini, genellikle SRY tarafından aktifleştirilen yani 'bir sonraki' gen aldı, diye anlatıyor Ward. Bu genin aktif hale getirilmesini SRY'ye bırakmak yerine, araştırmacılar kendileri etkinleştirdi. Eif2s3y'nin yeri ise fareye sperm üretmesini söylemek için paralel çalışan X kromozomu genini aşırı sayıda çoğaltmakla dolduruldu. Ortaya çıkan erkekler, gebe bırakabilecek tam birer damızlık olmadı ve çiftleşme potansiyeli olan dişilerin ilgisini çekmedikleri görüldü. Hem testislerinin küçük, hem de spermlerinin karmakarışık vaziyette olduğu saptandı. Bu erkeklerin spermlerinin hepsi kuyruksuzdu; bu da ciddi bir yardım söz konusu olmadan üreyemeyecekleri anlamına geliyordu. Araştırmacılar, Y kromozomsuz erkeklerin kuyruksuz spermleri ile yapay döllenme gerçekleştirerek yavrular üretmeyi başardı. Y kromozomu olmayan bu farelerin erkek yavruları tamamıyla kısır oldu. Fakat dişi yavrular normal bir üreme yeteneğine sahipti; hatta tam anlamıyla üreyebilen erkek yavrular dünyaya getirdiler. İlginç bir şekilde, bu kusurlu spermleri üretmek için Eif2s3y'nin X kromozomu versiyonunun en az 5 kopyası gerekirken, Y kromozomundan alınan Eif2s3y'nin sadece bir tanesi milyonlarca sağlıklı sperm üretmek için yetiyor. Bu da, bu Y kromozomu geninin önemli olduğuna işaret ediyor diyor Ward, Science News'den Tina Hesman Saey'e. Bu önemli, çünkü Y kromozomunun kayıtsız şartsız varolmaya devam etmesi konusunda haklı nedenler ortaya koyuyor. Yoksa önümüzdeki birkaç milyon yıl içinde insan genomunun dışında bırakılması da olası. Çalışmamız, Y kromozomunun yok olacağı fikrini desteklemiyor. Çünkü X kromozomu muadillerinden çok daha verimli. Bu nedenle evrimsel bakış açısından bakarsak, Y kromozomundan kurtulmak hiç de mantıklı gelmiyor, diye anlatıyor Ward. Fakat Grave, çalışmanın sonuçlarının, insanların Y kromozomlarını muhtemelen kaybedeceğine dair fikirlerini doğruladığını söylüyor. Bu, gayet önemli bir geninizi nasıl kaybedebileceğinize dair çok güzel bir örnek diye anlatıyor. Ayrıca Y kromozomunun hayatı sona erdiğinde ne olacağına dair bize bilgi sunuyor diye de ekliyor.


Son yıllarda, gelişen teknolojiyle birlikte canlılar dünyasının düşündüğümüzden daha parlak olduğunu öğreniyoruz. Biyofloresan, canlıların ışığı soğurması ve farklı renklerde tekrar yayması olayıdır. Bu olay, canlıların derilerinde bulunan ve ışığı soğuran özel proteinler sayesinde gerçekleşir. Önceden biyofloresan olayının sadece mercanlara ve denizanalarına özgü bir olay olduğu düşünülüyordu. Daha sonra yapılan çalışmalar farklı canlı türlerinin de bu özelliğe sahip olduğunu gösterdi. Şimdi ise bu özellik çok daha farklı bir yerde ortaya çıktı. Asya' ya özgü Polistes cinsi yaban arılarının bazı türlerine ait yuvalara UV-A ışığıyla bakıldığında yuvaların çok parlak yeşil ışık yaydıkları görüldü. Yaban arılarının kendileri parlaklık belirtisi göstermezken yuvaların bu şekilde parlaması biyologlar arasında merak uyandırdı. Bu olaya yönelik en çok kabul gören teori yaban arılarının, yuvalarını tanımak için etrafa yayılan bu ışığı kullandıkları yönünde. Fakat durum böyle olmayabilir. Çünkü iki farklı türün yuvalarından çok benzer spektrumda ışık yayıldığı da görüldü. Bununla birlikte çok daha fazla ilgi uyandıran bir başka teori daha bulunuyor: Floresan ışık, yuvayı ve yuva içerisindeki larvaları ultraviyole radyasyondan koruyor olabilir. Gelen ışık yakalanarak, iyi huylu optik ışığa dönüştürülür ve tekrar etrafa yayılır. Zararlı olmayan ışık ise larvalara ulaşarak larvaların gelişmesini sağlar. Bu sayede yuvanın ve larvaların zararlı ışınlardan korunması sağlanır. Ayrıca yayılan ışığın yeşil olması, yuvanın orman içerisindeki yapraklara uyum sağlamasını ve kamufle olmasını da sağlıyor. Ekip, biyofloresanın bölgelere göre farklılıkları olup olmadığını öğrenmek için aynı cinsin farklı coğrafyalardaki türlerini araştırıyor. Doğal ortamda, gün ışığına maruz kalmış hali, UV-A ışığına maruz kalmış hali, beyaz LED ışığına maruz kalmış hali.


Dünyanın ilk özel uzay şirketi olan SpaceX, elektrikli araçların önde gelen markalarından biri olan Tesla Motors gibi dev Teknoloji şirketlerin sahibi olan deha iş adamı Elon Musk, yapay zekanın Kuzey Kore'den daha büyük bir tehdit olduğunu dile getirdi. Yapay Zeka konusunda uluslararası yarışa dikkat çeken Elon Musk, bunun Üçüncü Dünya Savaşını bile başlatabileceğini, hatta Kuzey Kore'nin yapabileceklerinin tamamen etkisiz olabileceğini resmen vurguladı. Yapay zeka alanında üstün ülkeler 3. dünya savaşına yol açacak! Elon Musk'ın kişisel Twitter hesabında yaptığı paylaşıma göre; "Çin, Rusya gibi bilgisayar biliminde gelişmiş tüm ülkeler, yapay zeka alanındaki üstünlük yarışı bence Üçüncü Dünya Savaşına yol açacak" dedi.


Uzun zaman önce, bu yeni seslerin bazılarını radyonuzdan yayılırken duyabilirdiniz. Sorumlu araştırmacılar ise müzisyenlerin çalışması için bilgisayarlar tarafından türetilen neredeyse sonsuz farklılıkta enstrümanlar geliştirmeyi umut ettiklerini söylüyorlar. Yeni sisteme NSynth adı verildi ve Google'ın yapay zeka ekibinin küçük bir parçası olan Google Magenta adlı bir mühendislik ekibi tarafından geliştirildi. Google Magenta ekibi, "Doğrudan verilerden öğrenen NSynth, sanatçılara tını ve dinamikler üzerinde sezgisel kontrol ve elle ayarlanmış bir sentezleyiciyle üretmek zor veya imkansız olan yeni sesler keşfetme olanağı sunmaktadır." diye açıklıyor. Aşağıda, bir kaç NSynth örneğini kontrol edebilirsiniz.


Instagram, kullanıcıların kendi isteklerine göre özelleştirebilecekleri ve sohbet edebilecekleri yapay zeka destekli sanal arkadaş özelliğini geliştirdiği ortaya çıktı. Geliştirilen bu özellikle, kullanıcılar yapay zeka chatbotu ile sohbet edebilecek, sorularına cevap bulabilecek, fikirler üzerinde beyin fırtınası yapabilecek ve karşılıklı dertleşebilecekler. Kullanıcılar, chatbotu kendileri tasarlayabilecekler. Cinsiyetlerini, yaşlarını, etnik kökenini, çekingen, çoşkulu, yaratıcı, esprili, pragmatik gibi kişilik özelliklerini, kariyer, eğitim, müzik, doğa, eğlence, spor gibi ilgi alanlarını belirleyebilecekler ve chatbot için avatar ve resim seçerek kendilerine sanal bir dost edinebilecekler. Instagram şu an için bu özellik hakkında açıklama yapmaktan kaçınırken, kullanıcılar için genel kullanıma ne zaman sunulacağı hakkında da bir bilgi vermiyor. Instagram, test ettiği bu yeni özellik ile Snapchat'in My AI chatbotuna meydan okumayı hazırlanırken, test aşamasındaki bu özelliğin hayata geçip geçmeyeceği ise belirsizliğini koruyor.