Medikal implantlar, pek çok insan için umut ışığı niteliğindedir. Bu tarz cihazlar için gerekli olan güç kaynakları , vücut ortamına uyum sağlayamayacak şekilde sert ve büyük yapıdadırlar. Ayrıca bu güç kaynaklarının şarj edilmek zorunda oluşu kullanım rahatlığı açısından düşünüldüğünde dezavantajları da beraberinde getirmektedir. Bu cihazları kullanan kişiler belirli aralıklarda, pillerin değişmesi için, cerrahi operasyonlar geçirmek zorunda kalmaktadırlar. Tekrar tekrar operasyon geçirmek hem belirli sağlık sorunları riskini taşımakta hem de maddi açıdan kişileri zor duruma düşürmektedir. Bu problemlere karşı geliştirilen etkili çözümler, yeniden şarj olabilen piller ya da organların hareketi ile doğal yoldan enerji elde edebilen pillerdir. Geleneksel olarak kullanılan pillerin neredeyse hepsi katı yapıdaki malzemelerden meydana gelir ve yumuşak doku ile uyumlu değildir. Piezoelektrik seramikler, güç toplayıcı olarak, sensör olarak ya da aktifleştirici ajan olarak kullanılabilirler. Çünkü piezoelektrik malzemeler; mekanik enerjiyi elektrik enerjisine, elektrik enerjisini de mekanik enerjiye çevirebilme yeteneğine sahiptirler. Fakat piezoelektrik malzemelerin kırılgan yapıda oluşu, biyomedikal alandaki uygulamalarını kısıtlamaktadır. Canan Dağdeviren; Illinois Üniversitesi'nde John A. Rogers'ın laboratuvarında bulunduğu süreçte, şekil ve mekanik özellikler açısından yumuşak doku ile uyum sağlayabilen, piezoelektrik malzemeler geliştirme fikri ilgisini çekmiştir. Bu nedenle doktora tez çalışmalarını, esnek ve uzayabilir piezoelektrik sistemler üzerine yönlendirmiştir. Ayrıca bu malzemelerin, doğal hareketlerin sinyallerinden, kullanılabilir enerji elde edebilme kabiliyetine sahip olması gerektiğini de düşünmüştür. Kardiyak ve solunum hareketleri, kişinin yaşamını sürdürdüğü sürece, mekanik enerji için sürekli nitelikte olan kaynaklardır. Bu tarz bi enerji, mekanik olarak adapte olabilen, vücudun herhangi bir kısmı ile uyum içinde olan piezoelektrik sistemler vasıtasıyla güç kaynağı olarak kullanılabilir. Esnek, piezoelektrik mekanik enerji toplayıcı elde edebilmek için; piezoelektrik seramikler, , ince kapasitör üniteler içerisinde şekillendirilmiştir. Bu yapı içinde, piezoelektrik seramik tabakasının orta noktası, eğilmenin sıfır olduğu yüksüz bir düzlemde, bir mesafe boyunca uzanmaktadır. Burada amaç, malzemedeki gerilme sürerken, malzemenin eğilebilme derecesini ve elektriksel cevabı olabildiğince artırmaktır. Malzeme, üretim süreci gereği bir silikon alttaş üzerinde hazırlanmıştır. Daha sonra buradan alınarak, esnek yüzey üzerine getirilmiş ve son olarak malzeme, biyouyumlu bir tabaka ile kaplanmıştır. Bu kaplama işlemi, malzemeyi immün yanıt riskine ve elektriksel aksamın bozulma riskine karşı korumaktadır. Elde edilen malzemenin biyouyumluluğu, sitotoksisite testi ile gösterilmiştir. Sitotoksisite testi kapsamında; fareden elde edilen kas hücreleri malzeme üzerine ekilmiş ve 9 gün sonunda hücrelerin % 96'sının canlı olduğu görülmüştür. Sonrasında, organ hareketlerinin taklit edilmesi için, malzemenin eğilme derecesi ölçülmüştür. Bu ölçüm; cihazın, mekanik yük altındaki performansının görülmesi açısından önem taşımaktadır. Sonuçlar, % 0.35'lik bir gerilme altında 3.7 V 'luk bir güç elde edilebildiğini göstermiştir. Bu durumda ise sistemin verimi yaklaşık %1.2 olarak ölçülmüştür. Ek olarak, elde edilen elektrik enerjisi, eş zamanlı olarak çip boyutundaki yeniden şarj edilebilir pillerde depolanabilmiştir. Sistem, hayvanlar üzerinde de denenmiş ve maksimum verimin alındığı gözlenmiştir. Bu çalışmada; piezoelektrik malzemeler ve yeni mikro üretim tekniklerinin birlikte kullanımı sonucunda, insan sağlığı açısından pekçok alanda kullanılabilecek bir ürün elde edilmiştir.


İşin esprisi bir yana bir biyoteknoloji şirketi olan Bioquark Inc. klinik açıdan ölü ilan edilmiş 20 kişi üzerinde deneyler yaparak merkezi sinir sistemlerinde belli noktaları yeniden uyandırmayı amaçlıyor. Travmatik bir beyin hasarı yaşamış olan hastaların sinir sistemlerini hayata döndürmeyi amaçlayan deneyde yaşam destek ünitesine bağlı olan beyin ölümü gerçekleşmiş hastalar kullanılacak. Beyindeki hareketleri fotoğraflayan ekipmanlarla aylarca izlenecek olan hastaların beyninde herhangi bir onarım olup olmadığı aranacak. Her ne kadar beyin ölümü gerçekleşmiş hastalar klinik açıdan ölü ilan edilse de vücutları genellikle kan dolaşımına devam ediyor, yemek öğütebiliyor, dışkı boşaltımı gerçekleştirebiliyor, hormanları dengeleyebiliyor, yaraları iyileştirebiliyor hatta çocuk dahi doğurabiliyor. Araştırmayı yapan ekip beynin kök hücrelerinin onları saran dokuya göre tüm geçmişi silip yaşamlarına yeniden başlayabileceğine inanıyor. Kol ve bacaklarını yeniden çıkarabilen semenderler ekibin ilham kaynaklarından. Bioquark CEO'su Dr. Ira Pastor bu deneylerin ölümü yenmek için atılmış bir adım olduğunu belirtiyor. Gerekli etik izinleri alan The ReAnima Project, Hindistan'daki Anupam Hastanesinde gerçekleşecek. Deneyin sonuçlarının Nisan 2017 gibi elde edilmesi bekleniyor.


Şimdi Chicxulub olarak bilinen kaya, 66 milyon yıl önce uzaydan düştüğünde ve Dünya'ya çarptığında, hamamböcekleri de oradaydı. Etki, büyük bir yıkıma neden oldu. Bilim insanları, çarpmanın bölgesinden binlerce kilometre uzakta volkanik patlamaları da tetiklediğini düşünüyor. Günümüz kuşlarının atası olan bazı türler dışında, çoğu dinozor da dahil olmak üzere, dünyadaki bitki ve hayvanların dörtte üçü öldü. Bu kadar güçlü hayvanın soyu tükenirken, birkaç santim uzunluğundaki hamamböcekleri nasıl hayatta kalabilir? Görünen o ki, meteorik bir felaketten kurtulmak için özel bir donanıma sahipler. Daha önce bir hamamböceği gördüyseniz, muhtemelen vücutlarının çok düz olduğunu fark etmişsinizdir. Bu şans eseri meydana gelmiş bir durum değil. Daha düz böcekler kendilerini daha dar yerlere sıkıştırabilir. Bu, neredeyse her yerde saklanmalarını sağlar ve bu neden Chicxulub etkisinden kurtulmalarına yardımcı olmuş olabilir. Meteor çarptığında, Dünya yüzeyindeki sıcaklıklar fırladı. Birçok hayvanın kaçacak yeri yoktu, ancak hamamböcekleri, ısıdan mükemmel koruma sağlayan küçük toprak yarıklarına sığınabilirdi. Meteorun etkisi bir dizi başka etkiyi tetikledi. O kadar çok toz ortaya çıktı ki gökyüzü karardı. Güneş karardıkça, sıcaklıklar düştü ve koşullar dünya çapında kış gibi oldu. Az güneş ışığı ile, hayatta kalan bitkiler büyümek için mücadele etti ve devamlılıkları diğer bitkilere dayanan diğer birçok organizma aç kaldı. Belirli bir bitkiyi yemeyi tercih eden bazı böceklerin aksine, hamam böcekleri her yerde yaşayan leş yiyicilerdir. Bu, hayvanlardan veya bitkilerden gelen gıdaların çoğunu, kartonları, bazı kıyafetleri ve hatta dışkıyı yiyebilecekleri anlamına gelir. Seçici olmayan iştaha sahip olmak, hamamböceklerinin Chicxulub neslinin tükenmesinden ve diğer doğal afetlerden bu yana böyle zamanlarda hayatta kalmalarını sağladı. Bir başka yararlı özellik de hamamböceklerinin yumurtalarını küçük koruyucu kılıflara bırakmalarıdır. Bu yumurta kartonları kuru fasulyeye benzer ve "yumurta kutuları" anlamına gelen oothecae olarak adlandırılır. Telefon kılıfları gibi, oothecae serttir ve içeriklerini fiziksel hasardan ve sel ve kuraklık gibi diğer tehditlerden korur. Bazı hamamböcekleri, yumurtalarının rahatlığında Chicxulub felaketinin bir kısmının geçmesini beklemiş olabilir. Modern hamamböcekleri, tropiklerin sıcaklığından dünyanın en soğuk bölgelerine kadar karada hemen hemen her yerde yaşayabilen hayatta kalan küçük canlılardır. Bilim insanları, 4.000'den fazla hamamböceği türü olduğunu tahmin ediyor. Bu türlerin bir kısmı insanlarla yaşamayı sever ve hızla zararlı hale gelirler. Hamam böcekleri bir binaya yerleştikten sonra, bu böceklerin ve yumurtalıklarını temizlemek zordur. Hijyenik olmayan yerlerde çok sayıda hamamböceği bulunduğunda, hastalıkları yayabilir. İnsan sağlığı için oluşturdukları en büyük tehdit, ürettikleri ve bazı kişilerde astım ataklarını ve alerjik reaksiyonları tetikleyebilen alerjenlerdir.


Bitcoin gibi çeşitli dijital para sistemleri için motor sağlamasıyla ünlü olan blockchain , veritabanlarını daha eşitlikçi, şeffaf ve kurcalamaya karşı neredeyse tamamen korumalı hale getirmeyi amaçlayan bir süreci tanımlar. Bu ideal bir sonuç olsa da, teknolojinin amaçlarına gerçekten ulaşıp ulaşmadığı konusunda tartışmalar devam ediyor. Dahası, bunu gerçekleştirme şekli, ısınan bir dünyada sorgulanabilir bir teknoloji haline getiriyor. Bir blok zincirindeki 'blok', halka açık verilerin bir defteridir. Bu, parasal bir işlemin ayrıntılarından tıbbi kayıtlara ve mülkiyet kanıtına kadar hemen hemen her şey olabilir. Küçük bir arkadaş grubu tarafından paylaşılabilir veya dünyadaki herkese açık olabilir. 1990'larda blok zincirinin gelişimi, belgelerde yapılan değişikliklerin güvenli bir şekilde zaman damgalı olmasını sağlamanın bir yolu olarak ortaya çıktı. Sonra 2009'da, Satoshi Nakamoto takma adlı bir mühendis, Bitcoin adlı bir kripto para birimi için blok zincir teknolojisine dayalı bir veritabanı tasarladı. Kavramı diğer birçok veritabanlarından ve açık belgelerden ayıran şey, belgenin içeriğine dayalı olarak "Hash" adı verilen ve "nonce" adı verilen rastgele oluşturulmuş bir kod sağlayan benzersiz bir tanımlayıcıdır. Bir bloğu değiştirmek, tamamen yeni bir bloğa eşit olan yeni bir Hash oluşturmak anlamına gelir. Bu yeni blok, dayandıkları önceki bloğun Hash'ine atıfta bulunur; bu, bir dizi bloğu blok zinciri yapan şeydir. Her yeni blok önceki Hash'i kaydettiğinden, teknoloji prensipte kurcalamaya karşı korumalıdır. Biri zincirin daha önceki bir dönemindeki bir bloğu düzenlerse, belki de sahiplik tarihini yeniden yazarsa veya bir değeri değiştirirse, Hash'i de değişecektir. Sonuç olarak, o zincirden aşağı uzanan bloklar artık ona bağlanmayacak ve bu zinciri geçersiz kılacaktır. Aslında, bir blok zincirindeki her bir düğümün meşru olmasını sağlamak için iki yöntem vardır. İzinli blok zincirlerinde, her bloğun içeriğine göre bu hesaplamaların cevabı üzerinde bir fikir birliği gereklidir. Bir zincirin çoğu kopyası, bir sonraki bloğun hesaplanmasında hemfikirse, kabul edilir. İzinsiz blok zincirleri, her yeni blok oluşturulduğunda dolambaçlı bir süreç talep eder. Bir seçim mekanizması olarak tanımlanan hesaplamalar, çözülmesi biraz zaman alan yerleşik bir bulmacaya dayanmaktadır. Teoride, bu yeni blokların oluşturulmasını yavaşlatmalıdır, ancak pratikte, daha fazla bilgi işlem gücüne sahip olanlar bu bulmacaları çözme konusunda üstünlüğe sahiptir. Ne tür bir blok zinciri teknolojisi kullanırsanız kullanın, bir bilgisayarı her yeni blok için bir iş kanıtı hesaplamaya zorlamak enerji gerektirir. Normalde, bu büyük bir sorun olmayabilir. Ancak popüler kripto para birimi biçimleri söz konusu olduğunda, yeni bloklar eklemek veya 'madencilik' size bir ödül kazandırır. Blok zincirindeki yerleşik ekonomik kurallar sayesinde, çıkarılan her blok madenciye küçük bir miktar para kazandırır. Bu, kripto para madenciliğini kazançlı bir eğlence haline getirerek, bireyleri blok zinciri bulmacasını çözmek ve daha uzun zincirler oluşturmak için gereken ağır hesaplamalara büyük miktarda bilgi işlem gücü ayırmaya teşvik ediyor. Sadece birkaç yıl önce 2018'de, Bitcoin ağı her saniye yaklaşık 26 kentilyon hash operasyonu denetledi. Bir tahmin, 2018'de yalnızca Bitcoin tarafından tüketilen elektrik miktarını yaklaşık 2,55 gigawatt olarak belirledi, bu da Bitcoin'in enerji kullanımının kabaca küçük bir ülke ile aynı seviyede olduğunu gösteriyor. Tabii ki, elektriğin kaynağı mutlaka fosil yakıtlar olmak zorunda değildir. Temiz enerji kaynaklarının geleceğinde, enerji tüketimi soruları daha az acil olabilir. Blok zincirlerinin kilitlenme biçimindeki değişiklikler, belki de kuantum şifrelemeyi örerek bütünlüklerini koruyarak, kripto ekonomisinin 'daha yeşil' biçimlerini bize sunabilir.


Ülkemizde de birçok hava yolu şirketi bünyesinde yer alan ve yoğun olarak kullanılan Boeing yapımı yolcu uçaklarına, Boeing tarafından farklı bir yaklaşım getirilmiş durumda. Doğrudan Boeing firması tarafından yapılan açıklamaya göre Boeing, yeni nesil yolcu uçakları için kendi kendini hijyenize edebilen uçak tuvaletleri geliştiriyor! Ülkemizde de birçok hava yolu şirketi bünyesinde yer alan ve yoğun olarak kullanılan Boeing yapımı yolcu uçaklarına, Boeing tarafından farklı bir yaklaşım getirilmiş durumda. Doğrudan Boeing firması tarafından yapılan açıklamaya göre Boeing, yeni nesil yolcu uçakları için kendi kendini hijyenize edebilen uçak tuvaletleri geliştiriyor! Kullanım sonrası açılan bu UV sistem, uçak tuvaletinin tamamındaki patojenlerin yaklaşık %99,9'luk oranını temizleyebiliyor. Tuvalet kabinini tamamı üzerine yansıtılabilen bu UV sistemi, dolayısıyla tek bir işlem ile tüm uçak tuvaletini kullanım ardından temizleyebiliyor. Boeing tarafından açıklanan bilgilere göre henüz bu kendi kendini temizleyen uçak tuvaleti sistemi, prototip halinde ve geliştirilmeye devam ediliyor. Kullanıma ne zaman başlayacağı ile ilgili ise net bir bilgi verilmiş değil.


Son aylarda artan terör olayları, hepimizi korkutmuştu. Haliyle teknoloji firmaları da bu durumu en aza indirebilmek için seferber oldular. Örneğin Brüksel'deki havaalanı bombalaması, tüm dünyayı derinden üzmüştü. Ancak yeni teknolojiyle birlikte, böyle bir durum umarız ki bir daha yaşanmayacak. Terahertz lazer teknolojisiyle birlikte hava alanlarında bomba tespitiyapılabilecek. Normalde şu anda hava alanlarında terahertz spektrum tarama teknolojisi kullanılıyor. Bu durum, bombaları bulmak için ideal olsa da, belli bir potansiyeli var ve büyük bagajlar için pratik değil. Kaldı ki, büyük bavullar için kullanılsa, işlemin tek bavul için 30 dakikadan fazla sürmesi gerekir. MIT ve Princeton içerisindeki bilim adamları, bir kuantum lazer sistemi geliştirdiler ve bavul kontrollerini 100 mikrosaniyeye düşürdüler. Quantum cascade laser system diye hitap edilen yeni teknoloji, tek bir lazer içeriyor. Küçük bir üniteden oluşan sistem, çoğaltılarak büyük bir soğutma ünitesiyle birlikte hava alanlarındaki tarama sistemlerine rahatça entegre edilebilecek. Yolcuların tarayıcılarda bekleme süreleri çok az artacak ama en azından ölüm riski bu şekilde azalabilir. Bu çalışma, anında hava alanlarına gitmeyecek şüphesiz. Büyük bir adım olarak nitelendirilen bu gelişme, belki de çok daha basit bir hale getirilerek önümüzdeki yıllarda kullanılabilecek.


Görünüşe göre mütevazi bombus arısı, tıpkı köpekler ve yunuslar gibi sadece eğlence için oynayan hayvanlar arasına katıldı. Arı türü 2022'de, ödüller kazanmak, balık olarak tanınmak, tek ve çift sayıları ayırt etmeyi öğrenmek ve hatta sayıları doğru sıraya dizmekle zaten oldukça fazla şey yapmıştı. Şimdi ise biraz oyun oynayarak hak ettikleri bir mola veriyorlar. Yeni bir çalışmada, bilim insanları, davranışlarının hayvan oyunu kriterlerini karşılayıp karşılamadığını görmek için bombus arılarını üç farklı top yuvarlama deneyine soktu. Arılar, sadece görünür bir teşvik olmaksızın topları yuvarlamakla kalmadılar, genç arılar, insan çocuklarına ve diğer genç hayvanlara benzer şekilde, yaşlı arılardan daha fazla top yuvarladı. Londra Queen Mary Üniversitesi'nde doktora öğrencisi ilk yazar Samadi Galpayage, Bombus arılarının oyun gibi bir şey göstermesini izlemek kesinlikle akıllara durgunluk veriyor ve zaman zaman eğlenceli. Bu 'oyuncaklara' tekrar tekrar yaklaşıyorlar ve hareket ettiriyorlar. Küçük boyutlarına ve küçücük beyinlerine rağmen, küçük robotik varlıklardan daha fazlası olduklarını bir kez daha gösteriyor. dedi. - Anında uyarlanabilir bir faydaya veya hayatta kalma stratejisine katkıda bulunmaz. - Oyun gönüllü, kendiliğinden ve ödüllendiricidir. - Oyun davranışı, eş aramada veya yiyecek bulmada kullanılan davranışlardan farklı olmalıdır. - Oyun tekrarlanır ancak kalıplaşmış değildir. - Oyun davranışı stressiz koşullarda başlatılmıştır. Bu çalışma, arıların ödül karşılığında topları yuvarlamak üzere eğitildiği önceki çalışmalara dayanmaktadır. Yeni çalışmanın bir bölümünde araştırmacılar, 42 arıyı iki renkli odadan birinde serbest hareket eden topları bulmak için eğitti. Arılar tekrar odalar sunulduğunda, toplarla oynadıkları odanın rengini tercih ettiler. Başka bir deneyde ise 45 farklı arı odaya girerken topların arasından geçerek yem alanlarına ulaşma seçeneğine sahipti. Hareketsiz toplar sol, hareketli toplar sağ tarafa yerleştirildi. Arıların bariz bir sebep yokken topları yuvarlamayı seçtiklerini buldular ve bu, oyun davranışının kendiliğinden olduğunu gösterir. Ekip, deney boyunca arıların topları tekrar tekrar - biri için 117 defaya kadar - yuvarladığı sonucuna vardı, ancak sadece tahta toplarla oynama deneyimini ödüllendirici bulmaktan başka hiçbir ek fayda elde etmediler. Daha fazla çalışmanın, oyun davranışının erken beyin gelişimine nasıl bir fayda sağlayabileceğine bakması gerektiğini öne sürüyorlar. Galpayage, "Bu tür bulguların, böceklerin duyarlılığı ve refahı konusundaki anlayışımız üzerinde etkileri var ve umarım, bizi Dünya'daki yaşama saygı duymaya ve korumaya daha fazla teşvik edecektir." dedi.


Brezilya'da çalışan paleontologlar, Erken Kretase döneminde yaşamış bir Ornituromorf kuş fosilini ortaya çıkardılar. Kaririavis mater, yaklaşık 115 milyon yıl önce şimdiki Brezilya'da yaşıyordu. Universidade Federal do Rio de Janeiro'da paleontolog olan Dr. Ismar de Souza Carvalho, Kaririavis mater, Güney Amerika, Afrika, Avustralya, Antarktika ve Hindistan'ı içeren süper kıta Gondwana'nın parçalandığı Kretase döneminde yaşadı dedi. Yeni tür, nesli tükenmiş ve yaşayan tüm türleri içeren ancak Mesozoik Enantiornitinleri içermeyen geniş bir kuş grubu olan Ornithuromorpha'nın bir üyesidir. Paleontologlar, "Bu tür hem ilkel hem de modern morfolojik özelliklere sahipti, bu da davranışını ve ekolojik nişini hala gizemli kılıyor" dedi. Kaba ayakları, çok kalın parmak falanksları ve ikinci parmağında bir pençesi vardı, ince ayakları ve ince parmakları olan çoğu Ornituromorftaların aksine, çok kavisli ve orantılı olarak büyüktü. Brezilya'nın Ceara eyaletindeki Pedra Branca Madeni'ndeki Crato Formasyonu'ndan Kaririavis mater'nin fosilleşmiş kalıntıları çıkarıldı. Eşsiz ayak yapısı, rhea veya devekuşu gibi yaşayan ve uçamayan ratitlere bazı üstünkörü benzerlikleri olan bilinmeyen bir ornithuromorph clade'e ait olabileceğini gösteriyor olabilir. Bilim adamlarına göre Kaririavis mater, Gondwana'dan Ornithuromorpha'nın bilinen en eski üyesi ve Güney Amerika'dan gelen en eski fosil kuşudur. Brezilya'da Erken Kretase Ornithuromorflarının varlığı, klanın Mezozoik sırasında Gondwana'da yaygın olduğunu gösteriyor. Universidade Federal do Ceara'da araştırmacı olan Profesör Jose Xavier Neto, "Bu keşif, kuşların Dünya'daki kökeni hakkındaki tartışmaya ışık tutuyor" dedi. Çin, dünyanın en önemli ilkel kuş fosili kaynağıdır. Ancak bu eşi benzeri görülmemiş keşifle, kuşların menşe yeri artık net ve kesin değil: Kuşlar Çin'de ortaya çıktı ve ardından Brezilya'ya mı uçtu, yoksa Brezilya'da ortaya çıktı ve ardından Çin'e mi uçtu? Bundan eskisi kadar emin değiliz artık.


Brezilya'da bir erkek bebek bilimsel literatürde bildirilen yalnızca 40 vaka ile son derece nadir görülen 12 santimetre uzunluğunda "gerçek" bir insan kuyruğu ile doğdu. Bu yeni vaka Pediatrik Vaka Raporları Dergisi'nde açıklandı. Raporda ismi açıklanmayan çocuk erken doğdu ancak başka bir komplikasyon olmadı. Doktorlar bebeğin raporunda sarılık olduğunu ve "sol paravertebral lumbosakral bölgede 12 santimetrelik bir fibröz kord tarafından desteklenen en büyük çapı yaklaşık 4 santimetre olan yuvarlak bir fibroelastik uzantıya sahip olduğunu" tespit etti. Yani, bir kuyruk. Yenidoğan, ultrason sırasında hiçbiri ortaya çıkmayan diğer olası sistemik değişiklikler için incelendi. İnsanlardaki kuyruklar gerçek kuyruklar veya sahte kuyruklar olarak sınıflandırılır. Ekip, "Sahte kuyruklar, temel olarak yağ veya kıkırdak dokusundan ve kemik elemanlarının varlığından oluşan çıkıntılardır. Gerçek insan kuyrukları çok nadirdir, literatürde yaklaşık 40 vaka bildirilmiştir." şeklinde açıkladı. "Gerçek" kuyruklar, doğuma kadar kalan embriyonik kuyrukları ifade eder. Olağan gelişimde embriyolar yaklaşık dört haftada küçük bir kuyruk oluşturur ve daha sonra altı ila 12 haftada beyaz kan hücreleri tarafından emilir. Bunun gibi inanılmaz derecede nadir durumlarda, kuyruk beyaz kan hücreleri tarafından parçalanmaz ve fetüs vadeye geldiğinde kalır. Ekip, kuyruğu herhangi bir komplikasyon olmadan çıkarsa da, "gerçek" kuyruklar genellikle kas dokusu içerir ve insan tarafından seğirebilir veya kıvrılabilir. Kuyruk alınmadan önce ekip, çocukta bulunabilecek diğer olası durumları araştırdı. Ekip, "Deri ve merkezi sinir sistemi arasındaki ortak ektodermal orijin nedeniyle, tek görünür anormallik ve erken tanı olabileceğinden, çocuk doktoru veya çocuk cerrahının cilt lezyonlarından şüphelenilen hastalarda gizli spinal disrafizm varlığını araştırması önemlidir. Ciddi nörolojik değişikliklere evrimi önleyebilir" diye yazdı. Ekip, annenin idrar yolu enfeksiyonu nedeniyle birinci nesil sefalosporin ile tedavi edildiğini ve hamilelik sırasında günde 10 sigara içmeye devam ettiğini belirtmesine rağmen, kuyruk için bir neden sunmadı. Kuyruğunun alınmasının ardından ekip çocuğun başka bir sorunu olmadığını ve tamamen sağlıklı olduğunu bildirdi.


Illinois Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, brokoli içerisinde fenolik bileşiklerin birikmesinden sorumlu olan aday genleri tanımlamayı başardılar. Bazı flavonoid bileşiklerin de aralarında olduğu fenolik bileşiklerin tüketimi, koroner kalp hastalığı, Tip 2 şeker hastalığı, astım ve bazı kanser türlerine yakalanma riskinin azalması ile bağlantılı. Fenolik bileşikler iyi birer antioksidan etkisi gösterirler ve antioksidan aktivitesinin, memelilerde ateşin yükselmesinde payı olan kimyasal yollar üzerinde etkisi bulunduğuna dair çok sayıda kanıt vardır. Ateşlenmeye ihtiyaç duyarız çünkü bu vücudun bir hastalığa veya hasara tepkisidir, fakat ateşlenme ayrıca, bazı yıkıma neden olan hastalıklarla da bağlantılıdır. Beslenme düzenlerinde bu bileşiklerden belirli seviyede tüketen insanlar, bu hastalıklarla daha az karşılaşma riskine sahip olacaklardır diye anlatıyor Illinois Üniversitesi'nden genetikçi Jack Juvik. Araştırmacılar iki farklı brokoli soyunu çaprazladılar ve alt soylarını, içerdikleri toplam fenolik bileşikler ve hücresel dizilerdeki oksijen radikallerini nötralize etme yetenekleri açısından tast ettiler. Sonra, kuantitatif özellik konum analizi adındaki genetik bir teknikle, alt nesilde fenolik bileşiklerin üretiminden sorumlu genleri araştırdılar. Bu bileşiklerin birikiminden sorumlu genlerin tanımlanmasıyla, araştırmacılar, yüksek miktarda fenolik bileşenler içeren brokoli, ayrıca lahana ve karnabahar gibi Brassica türü bitkileri yetiştirmeye bir adım daha yaklaşmış oldular. Bu biraz zaman alacak. Bu çalışma, bu doğrultuda attığımız bir adım sadece ama son söz değil. Tanımladığımız bu aday genleri alarak, bahsedilen sebzelerin sağlığa faydalı yönlerini geliştirmek amacıyla bir yetiştirme programında kullanmayı planlıyoruz. Tabii bu arada ürünün, görünüşünün ve tadının güzel kaldığından da emin olmak zorundayız. diye ekliyor Juvik. İyi haber şu ki, fenolik bileşiklerin tadı yoktur ve stabildir, bu da sağlığa faydalı özelliklerini kaybetmeden sebzelerin pişirilebileceği anlamına gelir. Bu sebzeler bir kez tüketildiğinde, fenolik bileşikler emilir ve vücudun belirli bölgelerine doğru gönderilir veya karaciğerde depolanır. Flavonoid bileşikler de kan dolaşımıyla vücuda yayılır ve antioksidan etkileri sayesinde iltihaplanmayı azaltır. Bu maddeler kendi başımıza üretmeyeceğimiz şeyler, dolayısıyla bunları beslenme yoluyla almak zorundayız. Bu bileşikler vücutta sonsuza dek kalamaz, bu nedenle kanser ve diğer yıkıcı hastalıklara yakalanma riskini azaltmak amacıyla, brokoliyi veya karnabahar, lahana gibi diğer Brassica türü sebzeleri üç-dört günde bir tüketmeliyiz. diye ekliyor Juvik.


İşte çoğu uzay meraklısının aklından muhtemelen hiç geçmemiş bir fikir: Brokoliden yayılan bir gaz, bir gezegende yaşamın varlığının en belirleyici işaretlerinden biridir. En azından California Riverside Üniversitesi'ndeki araştırmacılar tarafından yapılan yeni bir araştırmaya göre durum böyle. Bu gaz, metil bromür, uzun zamandır Dünya'daki yaşamla ilişkilendirildi. Bitkilerin kendilerini savunma sürecinden doğal olarak oluşur. Savunma süreci olarak bilinen metilasyon, bitkilerin bir dizi karbon ve hidrojen atomu bağlayarak bromür gibi yabancı kirleticileri dışarı atmasına, böylece onu gazlaştırmasına ve havaya bırakmasına izin verir. Metil bromür, özellikle, astrobiyolojik açıdan ilginçtir. 2000'li yılların başına kadar pestisit olarak kullanıldı ve bir ötegezegenin atmosferinde ortaya çıkması halinde diğer potansiyel biyolojik imzalara göre birkaç önemli avantajı var. Birincisi, bir gezegenin atmosferinde nispeten kısa bir ömre sahiptir. Bu, özellikle ötegezegen aramaları için önemlidir, çünkü gazı üreten süreç ne olursa olsun, büyük olasılıkla hala aktiftir. Varlığı, sadece çok uzun zaman önce meydana gelen jeolojik bir olayın sonucu değildir. İkinci bir avantaj, tüm astrobiyologların görmeyi sevdiği şeydir - gazı üreten çok az biyolojik olmayan süreç vardır ve bu süreçler bile tipik olarak doğal değildir. Artık tehlikeli bir kimyasal olarak kabul edilmesine rağmen, metil bromür, zararlı sağlık etkileri nedeniyle düzenlenmeden önce pestisit olarak kullanılmak üzere büyük miktarlarda üretildi. Üçüncü bir avantaj, aynı zamanda bir biyosignature olan 'kuzen' gazıyla paylaştığı spektroskopik dalga boyudur yine metilasyon işleminden kaynaklanan metil klorür. Birleşik imzaları onları uzaktan tespit etmeyi çok daha kolay hale getirecektir ve her ikisi de biyolojik bir sürecin varlığının göstergesidir, ancak metil klorür ve metil bromürü ayırt edebilmelerine rağmen, metil klorür zaten bazı yıldızların etrafında görülmüştür ki bunlar muhtemelen inorganik bir süreçten kaynaklanmıştır. Tam bir avantaj değil, ancak metil bromürü tespit etme yeteneğiyle ilgili ilginç bir tuhaflık, Dünya atmosferinde uzaktan tespit etmenin nispeten zor olacağıdır. Konsantrasyon seviyeleri yeterince yüksektir, ancak Güneş'ten gelen UV ışığı, atmosferdeki su moleküllerinin metil bromürü ortadan kaldıran bileşiklere ayrılmasına neden olur, bu nedenle Dünya atmosferinde çok uzun süre bulunmaz. UV ışığı sadece Güneş benzeri yıldızlar için bir problemdir. Galakside güneş benzeri yıldızlardan 10 kat daha yaygın olan M-cüceleri gibi yıldızların çevresinde, metil bromür molekülünü potansiyel olarak parçalayacak daha az UV radyasyonu olacaktır. Bu M-cüceler, astrobiyologların ilk bakacağı yerlerden bazıları olacağından, atmosferlerinde bir metil bromür birikimi görme şansı olabilirler. Yine de böyle bir keşif biraz beklemek zorunda kalabilir. JWST bile bir ötegezegenin atmosferindeki eser elementleri tespit edecek şekilde kurulmamıştır. Ancak, önümüzdeki birkaç yıl içinde, bazı yer tabanlı teleskoplar göreve hazır olacak. Umut dolu astrobiyologlar, bu son derece ilginç biyo-imzayı gerçekten arayabilmek için beklemek zorunda kalacaklar.


Dünya'dan sadece 138 ışık yılı uzaklıktaki gizemli bir ötegezegen dönüşüm sürecinde olabilir. HD-207496b adlı bir dış gezegenin analizi, Dünya'nın kütlesinin ve yarıçapının sırasıyla 6,1 ve 2,25 katı olan dünyanın ya gazlı bir atmosfere, küresel bir okyanusa ya da her ikisinin bir karışımına sahip olduğunu ortaya koyuyor. Bu, gökbilimcilerin dış gezegen tespitlerindeki bir gizemi, Dünya'dan daha büyük kayalık gezegenlerin kütleleri ile Neptün'den daha küçük gazlı gezegenler arasındaki bir boşluğu çözmelerine yardımcı olabilir. Ancak atmosferini karakterize etmek için esrarengiz ötegezegene daha yakından bakılacak. Gökbilimciler, bu yazının yazıldığı sırada Güneş Sistemi dışında yaklaşık 5.300 gezegen keşfettiler ve onayladılar ve bunların neredeyse iki katı kadar çok sayıda doğrulanmamış aday vardı. Bu bilgilerle, bilim insanları gezegen sistemlerindeki eğilimleri anlamak için istatistiksel analizler yapabilirler. Ve öğrendiğimiz ilginç bir şey de, yörüngeleri yaklaşık 100 günden daha kısa olan, Dünya kütlesinin 1,5 ila 2 katı arasında dış gezegenlerin bariz bir kıtlığı olduğu. Bu, küçük gezegen yarıçapı vadisi olarak bilinir. Altında genellikle Dünya, Venüs ve Mars gibi kayalık dünyalar buluruz; onlara süper Dünyalar diyoruz. Onun üzerinde minyatür Neptünler gibi kalın atmosferli dünyalar buluyoruz ve onlara mini Neptünler diyoruz. Vadinin nedenleri tam olarak net değil, ancak giderek artan sayıda kanıt, ev sahibi yıldıza yakınlığın bununla bir ilgisi olduğunu öne sürmeye başlıyor. Belirli bir kritik eşiğin altında, bir ötegezegenin atmosferi üzerinde yerçekimsel bir tutuşu sürdürmek için yeterli kütleye sahip olmaması mümkündür . Bu süreçle ilgili ipuçları içeren birkaç dünya tespit ettik ve bilim insanları, Avrupa Güney Gözlemevi'nin Şili'deki La Silla Gözlemevi'ndeki 3,6 metrelik teleskopu üzerindeki Yüksek Hassasiyetli Radyal Hız Gezegen Arayıcısı'nı kullanarak daha fazlasını arıyorlar. Portekiz'deki Porto Üniversitesi'nden astrofizikçi Susana Barros liderliğindeki uluslararası bir ekibi HD-207496b'ye getiren de buydu. Yıldızın parlaklığı biliniyorsa, geçişin derinliği - yıldız ışığının ne kadar engellendiği - astronomların yörüngedeki cismin yarıçapını hesaplamasına olanak tanır. HARPS başka bir ölçüm algılar. Bir ötegezegen bir yıldızın yörüngesinde dönerken, kendine ait bir yerçekimi kuvveti uygular. Ötegezegen teknik olarak yıldızın etrafında dönmez; bunun yerine, iki gövde, ağırlık merkezi olarak bilinen ortak bir kütle merkezinin yörüngesinde döner. Yıldızlar kendi dünyalarından çok daha büyük kütleli olduklarından, fazla hareket etmezler, bunun yerine yerinde ufak ufak kıpırdanırlar. HARPS'ın ölçebildiği şey budur. Yıldız bize doğru ve bizden uzaklaştıkça ışığının dalga boyu değişir, yıldız yaklaştıkça daralır ve uzaklaştıkça uzar. Yıldızın ne kadar hareket ettiği ötegezegenin kütlesine bağlıdır, dolayısıyla gökbilimciler bunu da hesaplayabilir. Bir ötegezegenin kütlesini ve yarıçapını öğrendikten sonra, yoğunluğunu hesaplamak için bunları bir araya getirebilirsiniz. Burası gerçekten ilginç hale geliyor çünkü yoğunluk, ötegezegenin neyden yapıldığını anlamak için kullanılabilir. TESS, yarıçap vadisine yakın, Dünya'nın 2,25 katı yarıçapa ve HD-207496 adlı turuncu bir cüce yıldızla 6,44 günlük yörüngeye sahip bir ötegezegen aldığında, daha yakından bakmak için HARPS'a gittiler. HARPS verileri, HD-207496b'nin Dünya'nın yaklaşık 6,1 katı bir kütleye sahip olduğunu ortaya çıkardı. Bu, ötegezegenin yoğunluğunun santimetreküp başına yaklaşık 3,27 gram olduğu anlamına gelir. Bu, Dünya'nın santimetre küp başına 5,51 gram yoğunluğundan çok daha az yoğun ve HD-207496b'nin bileşiminin tamamen kayalık olmadığını ima ediyor. Böylece araştırmacılar, gezegenin neyden oluştuğunu görmek için modelleme yaptılar. Araştırmacılar makalelerinde, "HD-207496b'nin Dünya'dan daha düşük bir yoğunluğa sahip olduğunu bulduk ve bu nedenle bileşiminde önemli miktarda su ve/veya gaz olmasını bekliyoruz" diyor. Buharlaşma modellemesi, dış gezegenin gaz açısından zengin bir hidrojen ve helyum atmosferine sahip olması durumunda, bu durumun geçici olduğunu ortaya koyuyor: Yıldız, dış gezegeni 520 milyon yıl içinde tamamen sıyıracak. Atmosferin çoktan gitmiş olması ve HD-207496b'nin şimdiden çıplak bir okyanus dünyası olması da mümkündür. Varsa, atmosferi karakterize etmeye yönelik takip çalışmaları, bu gizemli dünyanın gerçek doğasını ve nihai kaderini ortaya çıkarabilir.


Yukarıdaki görüntü, gece gökyüzünün oldukça normal bir resmi gibi görünebilir, ancak baktığınız şey, parıldayan yıldızlardan çok daha özeldir. Bu beyaz noktaların her biri aktif bir süper kütleli kara deliktir. Ve bu kara deliklerin her biri, milyonlarca ışık yılı uzaklıktaki bir galaksinin kalbindeki materyali yutuyor. 2021'de yayınlanan bu görüntü, bunun gibi 25.000 nokta içeriyor. Bu, kara deliklerin düşük radyo frekanslarında bugüne kadarki en ayrıntılı haritası. Fazla bir şey yapmadıkları zaman, karadelikler algılanabilir herhangi bir radyasyon yaymazlar, bu da bulunmalarını çok daha zorlaştırır. Bir kara delik aktif olarak malzeme biriktirdiğinde - onu, suyun bir kanalı çevrelediği gibi çevreleyen bir toz ve gaz diskinden biriktirerek - söz konusu yoğun kuvvetler, uzayın uçsuz bucaksızlığı boyunca tespit edebileceğimiz çoklu dalga boylarında radyasyon üretir. Yukarıdaki görüntüyü bu kadar özel yapan şey, Avrupa'da DÜŞÜK Frekans DİZİSİ tarafından algılanan ultra düşük radyo dalga boylarını kapsamasıdır. Bu interferometrik ağ, Avrupa çapında 52 konuma dağıtılmış yaklaşık 20.000 radyo anteninden oluşur. Şu anda LOFAR, 100 megahertz'in altındaki frekanslarda derin, yüksek çözünürlüklü görüntüleme yapabilen ve başka hiçbir şeye benzemeyen bir gökyüzü manzarası sunan tek radyo teleskop ağıdır. Kuzey gökyüzünün yüzde dördünü kapsayan bu veri yayını, ağın tüm kuzey gökyüzünü ultra düşük frekanslarda görüntülemeye yönelik iddialı planı LOFAR LBA Gökyüzü Araştırması için ilkti. Dünya tabanlı olduğu için, LOFAR'ın üstesinden gelmesi gereken, uzay tabanlı teleskopları etkilemeyen önemli bir engeli var: iyonosfer. Bu, uzaya geri yansıtılabilen ultra düşük frekanslı radyo dalgaları için özellikle sorunludur. 5 megahertz'in altındaki frekanslarda iyonosfer bu nedenle opaktır. İyonosfere nüfuz eden frekanslar atmosferik koşullara göre değişebilir. Bu sorunun üstesinden gelmek için ekip, her dört saniyede bir iyonosferik girişimi düzeltmek için algoritmalar çalıştıran süper bilgisayarlar kullandı. LOFAR'ın gökyüzüne baktığı 256 saat boyunca pek çok düzeltme yapıldı. Bize ultra düşük frekanslı gökyüzünün bu kadar net bir görüntüsünü veren şey buydu. Hollanda'daki Leiden Gözlemevi'nden astronom Huub Röttgering, "Uzun yıllar süren yazılım geliştirmeden sonra, bunun gerçekten işe yaradığını görmek harika," dedi.


Bu Perşembe Avustralya'nın bazı bölgeleri, Doğu Timor ve Batı Papua üzerinde bir hibrit güneş tutulması meydana gelecek. Ancak çoğunlukla okyanus üzerinde olacak. Bu, 2013'ten bu yana ilk hibrit tutulma. Güneş tutulmalarında her zaman olduğu gibi, çok daha geniş bir alandaki insanlar, bu durumda Avustralya ve Güney-Doğu Asya, kısmi bir tutulmanın kararmasını yaşayacaklar ve bu, özellikle gökyüzü açıksa izlemeye değer olabilir. Hibrit tutulmaların varlığı ilginç bir gerçeğe bağlıdır: Güneş ve Ay, gökyüzünde neredeyse tamamen aynı alanı kaplar. Bu her zaman böyle değildi - Ay istikrarlı bir şekilde uzaklaşıyor, bu yüzden son zamanlarda daha büyük görünüyordu ve yakında fark edilir derecede küçülecek. Dahası, Ay'ın yörüngesi tam dairesel değildir, bu da Ay'ın görünen büyüklüğünü etkiler ve Ay yörüngesinin en yakın kısmının yakınında dolunay olduğunda bize "süper aylar" verir. Ay daha yakın olduğunda, doğrudan Dünya ile Güneş'in arasından geçerse tam güneş tutulması oluşturacak kadar büyüktür. Bununla birlikte, üç cisim mükemmel bir şekilde hizalandığında, ancak Ay bizden daha uzakta olduğunda, gerçek Güneş'in bir halkasının kısa süreliğine Ay'ı çevrelediğinin görülebildiği halkalı tutulma oluşturur. Bu yılın sonlarında Kuzey ve Güney Amerika'nın bazı kısımlarını geçen güneş tutulması halkalı olurken, gelecek yılki Kuzey Amerika olayı tam olacak. Hibrit tutulma, Ay Dünya'nın en yakın kısımları üzerinde tam tutulma oluşturacak kadar yakın olduğunda, ancak tutulma yolu Dünya'nın eğrisiyle daha uzak hale getirilen bölgelere ulaştığında halkalı tutulmaya dönüştüğünde meydana gelir. Bunun gerçekleşmesi için zamanlamanın mükemmele yakın olması, Ay'ın yörüngesinin tam gölgesinin Dünya'nın en yakın kısmına ancak zorla ulaştığı noktasında olması gerekir. Bu şekilde ifade edilirse, şaşırtıcı olan şey, hibrit tutulmaların sadece on yılda bir meydana gelmesi değil, bin yılda bir olan bir şey olmamasıdır. Yine de bu, bu yüzyılın üçüncüsü ve 1986/87'de altı ay içinde iki tanesi gerçekleşti. Bir tutulmanın hibrit olması, çoğu izleyicinin hem tam hem de halkalı durumları görebileceği anlamına gelmez. Güneş tutulmaları, gezegenin uzun, dar alanlarında meydana gelir ve bu mesafenin çoğu için tutulma ya bir şeydir ya da başka bir şeydir. Her ikisini de görmek için Ay'ın gölgesiyle yarışan bir uçakta olmanız gerekir. Bu yolun her iki tarafında gözlemciler yalnızca kısmi bir tutulma görürler - tam veya halkalı kısma daha yakın olmaları fark etmez. 20 Nisan tutulması, gözlemcilerin onu görmesini zorlaştırmak için zahmet etmiş gibi görünüyor. Tutulma çizgisi, Exmouth Yarımadası'nda Avustralya kıyılarına dokunuyor ve Barrow Adası'ndan geçiyor. Her ikisi de büyük nüfus merkezlerinden uzakta ve geçen haftaki büyük siklondan önce bile yalnızca az sayıda turisti kaldırabiliyordu. Buradan Pasifik'e ilerlemeden önce Endonezya'nın daha kalabalık adalarından uzaklaşıyor ve Doğu Timor ve Batı Papua'yı geçiyor. Bazı insanlar, onu Avustralya kıyılarındaki yolcu gemilerinden izleyecekler. Kara üzerindeki tüm kısımlar da dahil olmak üzere yolunun çoğu için tutulma tamdır, yalnızca sırasıyla en başında ve sonunda güney ve orta Pasifik Okyanuslarında halkalı hale gelir. Olumlu tarafı, yüz milyonlarca insan, eğer doğru donanıma sahiplerse kısmi bir tutulma görecek, ancak Endonezya dışında çoğu için bu gerçekten de çok kısmi olacak. Melbourne ve Sidney'den yaklaşık yüzde 20'si gizlenecek ve Güneydoğu Çin'in ince bir şeridi, Güneş'in sadece küçük bir yüzdesinin gizlenmesine tanık olacak. Tutulmanın kıvrımlı yolu, karadan, özellikle de yoğun nüfuslu araziden kaçınmak için tasarlanmış gibi görünüyor. Bunlar küçük olsa da, bazı olumlu taraflar var. Güneş şu anda o kadar aktif ki, Güneş'in gizlenmemiş kısımlarında muhtemelen bol miktarda güneş lekesi görülebilir. Saygın bir kaynaktan tutulma gözlüğü takmadıkça, özellikle bir tutulma sırasında asla doğrudan Güneş'e bakmayın. Teleskop veya dürbün kullanıyorsanız, ya Güneş'in görüntüsünü boş bir yüzeye yansıtın ya da aletin önünde, asla arkasında değil, yüksek kaliteli koruyucu malzeme kullanın. Doğru yerde olmayanlar, uygun ekipmana sahip olmayanlar veya bulutlar tarafından engellenenler için olay, Perth Gözlemevi ile birlikte Time and Date tarafından canlı olarak yayınlanacak.


Başkent Üniversitesi Makine Mühendisliği Bölümü son sınıf öğrencileri Tamer Şahin ve Şükrü Coşkun Özdemir, suya iniş ve kalkış yapabilen insansız hava aracı geliştirdi. Prof. Dr. Tahir Yavuz'un danışmanlığında yürütülen proje kapsamında, su ve karada hareket kapasitesine sahip 1,4 metre kanat açıklığında, bir metre uzunluğunda ve 2 kilo ağırlığında tasarlanan İHA, test aşamasını başarıyla geçti. TÜBİTAK'ın desteğiyle yürütülen projenin, çevre etiğine uyması ve karbondioksit salınımının azaltılması için yakıtla çalışan içten yanmalı veya fırçasız elektrik olmak üzere iki tip motor kullanımına da uygun şekilde tasarlandı. Sudan kalkıp suya inebilme özelliğine sahip, aynı zamanda karaya iniş takımları da bulunan İHA, elle fırlatma yöntemiyle de uçurulabiliyor. İHA'nın tasarım ekibinde yer alan Tamer Şahin, yaptığı açıklamada, gövdenin strafor yani genleştirilmiş polipropilen köpükten imal edildiğini, kanatlarda ise daha sağlam olması için genleştirilmiş polistren köpük kullanıldığını söyledi. Ayrıca, kanatların sağlamlığını artırmak için üstünün bir milimetre kalınlığında cam elyafı kumaş ile kaplandığını anlatan Şahin, "İHA, 18 kilometre yol alabiliyor ve havada bir saat kalabiliyor. Havada 15 m/s seyir hızına sahip. İHA için patent almayı düşünmüyorum. Önemli olan ülkemize katkısı olması ve bizden sonra gelecek öğrencilerin bunu geliştirmesini istiyorum." şeklinde konuştu.


Robotik alanındaki en son büyük gelişme, tek tek hücreleri tanımlayabilen, yakalayabilen ve taşıyabilen küçük bir mikro motordur. Tıptan hava temizlemeye kadar kullanım alanı bulabilecek ciddi bir mühendislik harikası. Daha da önemlisi, hem elektrik hem de manyetik alanlar makineyi kontrol edebilir ve ikincisi, mikroskobik robot mucitlerinin amaçladığı gibi eninde sonunda insan vücuduna yerleştirilecekse hayati önem taşıyacaktır. Bot, 5 ila 27 mikrometre arasında değişir ve iletken malzemeler krom, nikel ve altın ile kaplanmış özel olarak tasarlanmış bir polistiren küreden yapılır. Bu mikro motor, etkileyici bir yetenek listesine sahiptir. Hücreden hücreye geçebilir, farklı hücre türlerini tanımlayabilir, hücrelerin sağlıklı mı yoksa ölmek üzere mi olduğunu anlayabilir, hücreleri nakledebilir ve bir hücreye ilaçlar veya belirli bir gen uygulayabilir. Araştırmacılar botu tek kan hücrelerini, tek kanser hücrelerini ve tek bir bakteriyi yakalamak için kullandılar. Henüz insan vücudunda test edilmedi, ancak bu potansiyel olarak etkili olabileceği alanlardan biri. Mikro motor, elektrik sinyalleri yoluyla hücre durumunu doğal olarak algılama şekli sayesinde, sonunda vücutta kendilerini öldüren hücreleri tanımlayarak belirli kanser tedavilerine yardımcı olabilir. Yossifon, "Yeni geliştirmemiz, teknolojiyi iki ana açıdan önemli ölçüde ilerletiyor: hibrit tahrik ve elektrik ve manyetik olmak üzere iki farklı mekanizmayla navigasyon" diyor. Bu yeni robotun büyük potansiyele sahip olduğu alanlardan biri de tek hücre analizidir. Adından da anlaşılacağı gibi, bilim insanlarının daha büyük bir biyolojik organizma yerine hücrelerin davranışlarına ve özelliklerine tek başına baktığı yerdir. Bu mikro motorların gruplarını vücudun içine uyuşturucu dağıttığını veya bir ortamdaki kirleticileri temizlediğini hayal edebilirsiniz; burada çok fazla gelecek var. Yeni buluş, sıvı biyopsiler söz konusu olduğunda da yardımcı olabilir, araştırmacılar, kanın veya başka bir vücut sıvısının örneklenmesi ve analiz edilmesi gereken durumlarda da yardımcı olabileceğini söylüyor.


Sera gazları söz konusu olduğunda, metan bizi gizlice iklim krizinin daha da derinlerine sürükleyebilecek potansiyele sahiptir. Atmosferimizde, ısıyı tutmada karbondioksitten en az 25 kat daha etkilidir. Aynı zamanda o kadar verimli de değildir. Yakma yoluyla, doğal gazdaki enerjinin yarısından daha azı elektrik enerjisine dönüştürülebilir. Hollanda'daki araştırmacılar her metandan daha fazla elektron sıkıştırmak amacıyla, oldukça alışılmamış bir elektrik santrali türü keşfettiler fakat görmek için bir mikroskoba ihtiyacınız olacak. Radboud Üniversitesi mikrobiyoloğu Cornelia Welte, "Bu, enerji sektörü için çok faydalı olabilir" diyor. Araştırmalarının odak noktası, oksijenden yoksun ortamlarda metanı parçalayabilmek de dahil olmak üzere, garip ve zorlu koşullar altında hayatta kalma konusundaki olağanüstü yetenekleriyle bilinen bir tür arkea - bakteri benzeri mikroplardır. Anaerobik metanotrofik arke olarak bilinen bu özel tip, bu metabolik hileyi, elektronları bir elektrokimyasal reaksiyonlar zincirinde boşaltarak, hücrelerinin dışında bir tür metal veya metaloid kullanarak veya hatta onları çevrelerindeki diğer türlere bağışlayarak yönetir. İlk olarak 2006'da tanımlanan ANME cinsi Methanoperedens'in, nitratların biraz yardımıyla metanı oksitlediği bulundu. Mikrobiyal yakıt hücrelerinde bu süreçten elektron çekme girişimleri, dönüşümün arkasında tam olarak hangi süreçlerin olabileceğine dair net bir doğrulama olmaksızın çok küçük voltajların üretilmesine neden oldu. Bu arkeler metan yutan güç hücreleri olarak umut vaat edeceklerse, gerçekten açık ve net bir şekilde bir akım yaymaları gerekir. Böylece Welte ve diğer araştırmacılar, bu metan püskürten arkeanın egemen olduğunu bildikleri bir mikrop örneği topladılar ve onları, metan'ın tek elektron vericisi olduğu oksijensiz bir ortamda büyüttüler. Bu koloninin yakınına ayrıca sıfır voltaja ayarlanmış bir metal anot yerleştirdiler ve etkin bir şekilde akım üretmek için hazırlanmış bir elektrokimyasal hücre yarattılar. Yine Radboud Üniversitesi'nden mikrobiyolog Heleen Ouboter, "Birinin biyolojik terminal, diğerinin kimyasal terminal olduğu iki terminalli bir tür pil yaratıyoruz" diyor. Metanın karbondioksite dönüşümünü analiz ettikten ve santimetre kare başına 274 miliampere kadar yükselen dalgalı akımları ölçtükten sonra, ekip akımın üçte birinden biraz fazlasının doğrudan metanın parçalanmasıyla ilişkilendirilebileceği sonucuna vardı. Verimlilik söz konusu olduğunda, metandaki enerjinin yüzde 31'i elektrik enerjisine dönüştü ve bu da onu bazı elektrik santralleriyle karşılaştırılabilir hale getirdi. Süreçle daha fazla kurcalamak, biyogazla çalışan, her gaz parçasından daha fazla kıvılcım çıkaran ve uzun mesafelerde metan borulama ihtiyacını azaltan yüksek verimli canlı pillerin yaratılmasını sağlayabilir. Ve bu önemli çünkü bazı metan santralleri yaklaşık yüzde 30'luk verimliliği zar zor yönetiyor. Kendimizi tüm fosil yakıtlara olan bağımlılığımızdan uzaklaştırmanın yollarını bulmalıyız. Teknolojik uygulamalar bir yana, bu sinsi sera gazının çevremizde nasıl parçalandığı hakkında daha fazla bilgi edinmek her açıdan olumlu bir gelişme olarak görülebilir.


Dünyada en az çalışılan türlerden biri dik sorguçlu penguenler, her üreme mevsiminde iki yumurta bırakır, ancak ilkini terk eder. Çoğu zaman, dik sorguçlu penguenlerin yumurtladığı ilk yumurta basitçe yuvadan yuvarlanarak dışarı çıkar. Ancak bazen dişi, ilk yumurtaları yuvadan dışarı itecek kadar ileri giderek kasıtlı olarak terk eder. Tuhaf davranış ilk olarak 1998'de gözlemlendi ve penguenin uzak, ıssız adalarında saha çalışmasını ilk kez yürüten araştırmacılar, bunun neler olduğunu anladıklarını düşünüyorlar. Eski verilerin yeniden analizi, son 50 yılda sayıları keskin bir şekilde azalan bu subantarktik penguenlerin, atalarıyla aynı miktarda kril ve kalamar bulamadıkları için doğrudan ve dolaylı olarak bebek öldürmeye zorlandıklarını gösteriyor. Penguenlerin yumurtladığı ilk yumurta ikincisinden çok daha küçük olduğu için anneler ikincisini tutmayı seçer. Birkaç farklı teori daha olmasına rağmen, bu yeni çalışmanın arkasındaki araştırmacılar, daha önceki yumurtanın daha küçük olduğundan şüpheleniyor çünkü bu ilk yumurtalar dik sorguçlu penguenler hala Yeni Zelanda'nın güney kıyılarındaki üreme adalarına göç ederken oluşuyor. İkincisi ise ilkinden yaklaşık beş gün sonra yumurtlanıyor. Dik sorguçlu penguenlerle ilgili veriler son derece yenidir, muhtemelen uzak habitatları nedeniyle bilimsel olarak göz ardı edilmektedir. Bugün onların nesli tehlikede, bu durumda onlar hakkında çok az şey bilinmesi gerçeğinin etkisi de büyük. Araştırmacılar, 1998 çalışmasının hala "bu tür hakkında mevcut olan en ayrıntılı veri" olduğunu söylüyorlar. Bu dik sorguçlu penguenlerin nasıl ürediğini anlamak, korunmaları için çok önemlidir. Araştırmacılar tarafından 1998'de incelenen 113 yuvadan, birinci yumurtaların yaklaşık yüzde 80'i ikinci yumurtanın yumurtlanmasından hemen önce veya o gün içinde yuvadan atıldı. Geri kalanlar ise bundan sonra bir hafta içinde kayboldu. Çalışmanın yazarları, "İlk yumurtayı bırakmadan ikinci bir yumurtaya sahip olmak fizyolojik olarak imkansız olduğundan, dik sorguçlu penguenlerin yapabileceği en iyi şey, ilk yumurtayı yuvadan dışarı atmaktır" diye açıklıyorlar.


Samsun Bilim ve Sanat Merkezi öğrencileri, parçalarını ABD'den getirdikleri robota yazılım yükleyerek Ankara havası oynattı. BİLSEM öğrencileri Hasan Yahya Kuyumcu ve Oktay Söylemez Pınar, ABD'den temin ettikleri robot parçalarını birleştirerek, 4 şekle giren ve adını "Göktürk" koydukları robot yaptı. Öğrencilerin özel yazılımıyla robot hem "Ankara'nın Bağları" şarkısını çalıyor hem de oynayabiliyor. Anaokulundaki öğrencilerin, bilimi sevmesi için yapılan robot, minikleri eğlendiriyor. Robotu yapan öğrencilerden 6. sınıf öğrencisi Hasan Yahya Kuyumcu, robotun parçalarını temin ettikten sonra yazılım yüklediklerini uzaktan robotu kontrol ettiklerini söyledi. Robotun bir çok şeyi gerçekleştirebileceğini ifade eden Kuyumcu, yazılıma ne yüklerseniz robotun da aynısını yapabildiğini ifade ederek, robotu gösteri amaçlı kullandıklarını kaydetti. Altıncı sınıf öğrencisi Oktay Söylemez Pınar ise çok özellikli robot yaptıklarını anlatarak, "Mayın temizleyici, top atar, ışık takip eden ve ağırlık kaldırabilen robotlar da yaptık. Robot parçalarını temin ettikten sonra yazılımlarını biz üretiyoruz." dedi. BİLSEM Müdürü Aydın Peker, "Biz bu robotu daha çok çocukların ilgisi çekmek için kullanıyoruz. Yani bu robotla çocukların bilimle yakınlaşmasını sağlıyoruz. Robot gelenleri karşılıyor ve oyun oynayabiliyor. Bunun dışında farklı amaçlarda kullanılabilen robotlar da öğrencilerimiz yapıyor. Burada önemli olan ortaokul öğrencilerimizin robot üretimi değil, yazılımın mantığını öğreniyorlar." şeklinde konuştu.


Polikarbonat ve lateksten oluşan robot Madrid Teknik Üniversitesi ve Floransa Üniversitesi'nin bir çalışması. Dünya'nın su dengesinin sağlanması konusunda önemli bir rol oynayabileceği düşünülen bu robotun, balık üretim çiftliklerinde kullanılabileceği umuluyor. Asit yoğunluklu ve kirletilmiş bölgeleri tespit etmek için bu özel pH sensörleri kullanılıyor. Su kalitesinde bir değişiklik sezerse, daha yakından incelemek için yüzüş rotasını değiştirebiliyor. Balık üretim çiftliklerinde kullanılacak robotun balık şeklinde olması dikkat çekmek maksatlı planlanmamış, bilakis Marazza'nın dediğine göre iyi bir nedeni var. Çok basit; balık şekli yüzmek için oldukça uygun . Ayrıca yanında yüzdüğü balıkların yapabilecekleri stresi de şekliyle minimuma indiriyor. Bu robot ilerleyen yıllarda balık davranışlarının incelenmesinde de kullanılabilir. Marazza şu anda balığın sadece konsept olduğunu ve gerçek dünya için hazır olmadığını ve araştırmaya devam edilmesi gerektiğini belirtiyor. Bunun için bir fon kaynağı ya da bu ilgi çekici projeye yatırım yapacak girişimci aradıklarını da konuşmasına ekliyor.


Paleontologlar kısa süre önce, Kanada'nın güneyindeki Ontario'daki Simcoe Gölü'nün doğu kıyısı yakınında, deniz fosilleri için çok sıcak bir yatak olan bir taş ocağında, bilim insanlarının bölgeye "Paleo Pompeii" adını verdiği yerde "olağanüstü iyi korunmuş" antik bir hayvan keşfettiler. Araştırma ekibi, yeni bir çalışmada, örnek tarafından temsil edilen Tomlinsonus dimitrii adlı türün, yaklaşık 450 milyon yıl önce, Ordovisyen döneminde yaşamış, marrellomorflar olarak bilinen soyu tükenmiş bir eklembacaklı grubunun bir parçası olduğunu bildirdi. Bölgede bol miktarda bulunan diğer derisidikenli fosiller, tipik olarak zamanla korunma olasılığı daha yüksek olan mineralize vücut parçaları içerir, ancak bu türün tamamen yumuşak gövdeli olması, keşfi daha da şaşırtıcı hale getiriyor. Toronto Üniversitesi'nde ekoloji ve evrimsel biyoloji alanında doktora adayı ve Toronto'nun Royal Ontario Müzesi'nde bir araştırmacı olan baş çalışma yazarı Joseph Moysiuk, Bu alanda yumuşak gövdeli bir tür bulmayı beklemiyorduk dedi. Moysiuk, "Fosilleri düşündüğümüzde, genellikle dinozor kemikleri ve kabukları gibi şeyleri düşünürüz. Bununla birlikte, yumuşak dokuların korunması çok nadirdir ve dünya çapında yumuşak gövdeli organizmaların bulunduğu sadece birkaç yer vardır" diyor. 6 santimetre büyüklüğündeki numune, tüy benzeri dikenlerle kaplı iki kavisli boynuz içeren süslü bir kafa kalkanına sahiptir. Hayvanın parçalı gövdesi, böcekler ve örümcekler gibi diğer eklembacaklılarınkine benzer ve çok sıra dışı bir çift de dahil olmak üzere çok sayıda parçalı uzuv seti içerir. Gazetenin ortak yazarı ve 2014'ten beri taş ocağının fosil yataklarını araştıran bağımsız bir paleontoloji teknisyeni olan George Kampouris tarafından yönetilen bu kazıdan önce, marrellomorflar ağırlıklı olarak Kanada'daki Kambriyen Burgess Shale gibi daha eski fosil bölgelerinde bulundu. Paleontologlara göre, yeni tanımlanan örnek, Burgess Shale'de bulunan, Marrella splendens adı verilen soyu tükenmiş yumuşak gövdeli başka bir eklembacaklı türüne benziyor. Burgess Shale'e benzer şekilde, Simcoe Gölü taş ocağı bir zamanlar suya batmıştı ve günümüz Kanada'sının çoğunu kaplayan sığ bir tropikal deniz denizinin parçasıydı. Milyonlarca yıl boyunca, deniz tabanı fırtınaların neden olduğu tortularla kaplandı. Moysiuk, "Gördüğümüz şey, bu düz, sığ okyanus tabanında yaşayan ve sürekli olarak fırtına olaylarından kaynaklanan büyük denizaltı çamurları tarafından boğulan bu organizmaların hızlı bir şekilde gömülmesidir" dedi. Moysiuk ve diğer araştırmacıları, bu keşfin, bu eklembacaklı grubu için fosil kayıtlarındaki "boşluğu kapatmaya" yardımcı olacağını umuyorlar. Tomlinsonus dimitrii örneği şimdi ROM'un koleksiyonunda ve şu anda müzenin "Hayatın Şafağı" sergisinin bir parçası olarak Willner Madge Galerisi'nde sergileniyor.


Bilim insanlarının belirlediğine göre, 9,2 milyar yıl önce bir galaksinin başına gelen bu gibi görünüyor. Nispeten erken Evren'de 3C 297 adlı bir gökada gizemli bir şekilde yapayalnızdır ama çevresinde, bazıları Samanyolu büyüklüğünde olması gereken en az 100 gökadadan oluşan bir küme olması gerekiyordu. 3C 297'nin yapayalnız olması, diğer tüm galaksilerin başına başka bir şey geldiğini akla getiriyor. 3C 297'yi çevreleyen ortam hakkındaki veriler, evrendeki güçlü kaynaklardan gelen yüksek enerjili radyasyonu inceleyen Chandra X-ray Gözlemevi'nden geldi. Galaksinin kendisi bu radyasyonun kaynağıdır; Evrendeki en parlak ışığın bir kısmıyla parıldayacak kadar şiddetli bir hızla malzemeyi yutan süper kütleli bir kara delik içeren aktif bir galaktik çekirdek olan bir kuasar barındırıyor. Kuasarlar genellikle çekirdeklerindeki süper kütleli kara deliğin kutup bölgelerinden plazma ışınları yayarlar ve boşluktaki ışığa yakın hızlarda madde jetlerini uzaya fırlatırlar. Bunlar, manyetik alan çizgileri boyunca kutuplara doğru süpürülen ve hızlanan ve galaksiler arası uzaya fırlatılan kara deliğin olay ufku etrafında dönen malzemeden yaratılmıştır. 3C 297'de bu tür jetler var ve galaksinin etrafındaki şeyler burada ilginçleşiyor. Chandra ve Karl G. Jansky Çok Büyük Dizisinden alınan veriler, jetlerin bir küme içi ortam olarak bilinen bir gökada kümesiyle ilişkili gökadalar arası bir ortamda seyahat ettiğine dair birkaç işaret aldı. Jetlerden biri, bir küme içi ortamda gazla etkileşime girdiğini düşündürecek şekilde bükülmüştür. Diğer jet, galaksiden 140.000 ışık yılı uzaklıkta bir X-ışını kaynağı yarattı, bu da onun gaza çarparak ısınmasına ve X-ışınları yaymasına neden olduğunu gösteriyor. Ek olarak, Chandra verileri, 3C 297 civarındaki uzayda büyük miktarlarda sıcak gaz olduğunu gösteriyor. Birlikte ele alınan üç özellik, etkileşimli bir küme olarak 3C 297'ye yerçekimiyle bağlı başka gökadaların olması gerektiğini düşündürür. Gerçekten de, uzaktaki kuasar galaksisiyle aynı gökyüzü parçasında başka galaksiler var gibi görünüyor. Bu nedenle Missaglia ve meslektaşları, 3C 297 etrafındaki alanı daha iyi anlamak için Hawaii'deki optik ve kızılötesi Gemini Gözlemevi'nden gelen verilere yöneldiler. Bu veriler, 19 gökadanın iki boyutta yalnızca 3C 297'ye yakın olduğunu ortaya çıkardı; bizden uzaklıkları 3C 297'den çok farklı ve uzayın aynı bölgesine ait değiller. Tuhaf yalnız kuasar galaksi gerçekten de yapayalnız. Bu ipuçları, 3C 297'nin dev bir küme birleşmesinin sonucu olduğunu ve onu bir "fosil grubu" olarak bilinen şey haline getirdiğini gösteriyor; tek bir nesnede birleştirilmiş bir kümenin kalıntıları. Teksas Üniversitesi'nden astronom Juan Madrid, "Galaksiler arasındaki etkileşimlerle birleşen büyük bir galaksinin çekim kuvvetinin çok güçlü olduğunu ve büyük galaksiyle birleştiğini düşünüyoruz" diye açıklıyor. Bu birleşme sürecinde diğer gökada kümelerini gördük ve birleşme yolunda gittikleri gaz filaman "otoyollarını" izledik. Hatta başka fosil grupları da gördük; ancak, bugüne kadar tespit edilen diğer fosil gruplarının hepsi bize daha yakın olarak tespit edildi, bu da onları Evren tarihinde daha sonra gözlemlediğimiz anlamına geliyor. 3C 297, gökbilimcilerin şimdiye kadar tanımladıkları en eski fosil grubudur, bu da bu birleşmelerin, Evren'in ömrü boyunca düşünüldüğünden çok daha erken gerçekleşebileceği anlamına gelir. Bu, galaksi kümelerinin tam birleşmesinin nasıl ortaya çıktığını yeniden düşünmemiz gerekebileceği anlamına gelir. Erken Evren'de orada olamayacağını düşündüğümüz çok sayıda şeyi keşfettiğimiz göz önüne alındığında, belki de 3C 297 o kadar da tuhaf değil.


İnsan beyninin karmaşıklığını yapay herhangi bir şeyle taklit etmeye henüz yakın olmasak da, bilim insanları yeni geliştirilmiş programlanabilir bir direnç gibi belirli özel cihazlarla ilerleme kaydediyorlar. Dirençler, insan beynini taklit etmek için tasarlanmış bir yapıya dayanan yapay zeka sistemlerinde analog sinir ağlarını oluşturmak için kullanılabilir. Bu son cihaz, bilgiyi nöronları birbirine bağlayan beyin sinapslarından yaklaşık bir milyon kat daha hızlı işleyebilir. Bu yapay sinaps, enerji kullanımını azaltmaya ve çevre sorunlarını çözmeye yönelik oluşturulan yapay zekanın, analog derin öğrenmesinde kullanılmak üzere tasarlanmıştır. Bu son dirençteki en önemli gelişme, özel olarak seçilmiş ve verimli bir inorganik malzemenin kullanılmasıdır. Projenin arkasındaki ekip, AI sinir ağı öğrenme hızlarındaki kazanımların büyük olacağını vaat ediyor. Söz konusu inorganik malzeme, fosfosilikat cam - fosfor eklenmiş silikon dioksit bazlıdır. Dirençte katı elektrolit olarak kullanılan nano ölçekli gözenekleri, kuruluma 10 voltluk darbeler uygulandığında protonların daha önce hiç görülmemiş hızlarda geçmesine izin verir. Daha da iyisi, PSG, silikon devre yapmak için kullanılan aynı üretim teknikleri kullanılarak üretilebilir. Bu, maliyetlerde fazla bir artış olmadan mevcut üretim süreçlerine entegrasyonu kolaylaştıracaktır. Beyinde, sinyallerin ve diğer bilgilerin akışını kontrol etmek için sinapslar güçlendirilir veya zayıflatılır. Burada, elektriksel iletkenliği etkilemek için protonların hareketini kontrol etmek aynı etkiye sahiptir. Hızlıdır, güvenilirdir ve tümü oda sıcaklığında çalışabilir, bu da onu daha pratik hale getirir. Buradaki muazzam potansiyel, daha az enerji kullanarak çok daha hızlı AI eğitimi anlamına geliyor olabilir. Bir sonraki adıma gelince, araştırmacıların bu direnci geliştirmeleri ve daha büyük ölçekte üretilebilmesi için uyarlamaları gerekecek. Bu kolay olmayacak, ancak ekip yapılabileceğinden emin. Yapay zekanın büyük miktarda veriyi analiz ederek öğrenmesi gereken her şey potansiyel olarak geliştirilebilir. Bu, sürücüsüz arabalar ve tıbbi görüntü analizi gibi alanları da kapsıyor. MIT'den bilgisayar bilimcisi ve çalışma yazarı Jesus del Alamo, "İleriye giden yol hala çok zorlu olacak, ancak aynı zamanda çok heyecan verici" diyor.


İlk veri yayınlanmasından sadece bir yıl sonra, bilimde bilinen hemen hemen her proteinin 3D şeklini tahmin eden bir yapay zeka ile biyolojik araştırmalarda yeni bir çağın kilidi açıldı. Google'ın sahip olduğu AI şirketi DeepMind tarafından geliştirilen bir AI aracı olan AlphaFold sayesinde, 200 milyondan fazla protein yapısı, AlphaFold DB adı verilen ücretsiz erişimli, aranabilir bir veritabanında çevrimiçi olarak paylaşıldı. Bu başarı, yaşamın yapı taşları olan proteinlere yönelik daha önce adım atılmamış bilimsel keşif yollarını açıyor. Ve araştırmacılar şimdiden konu ile ilgili çok heyecanlılar. Avrupa Moleküler Biyoloji Laboratuvarı'nın Avrupa Biyoinformatik Enstitüsü'ndeki bilim insanlarıyla işbirliği içinde DeepMind, geçen yıl Temmuz ayında AlphaFold tahminlerinin ilk grubunu açıkladı. Biyolojik araştırmaları dönüştürecek ve ilaç keşfini hızlandıracak devrim niteliğinde bir araç olarak müjdelenen AlphaFold, amino asit dizilerine dayalı olarak proteinlerin 3 boyutlu şeklini tahmin ediyor. Zincirler halinde birbirine bağlanan bu amino asit dizileri, kıvrımlı tabakalar ve bükümlü şeritler halinde katlanan uzun proteinleri biriktirir. Bilim insanları, herhangi bir proteinin katlandığı şekli anlayarak, bu proteinin nasıl işlediğini kavrayabilir ve hücrelerin içindeki asıl rolünün ne olduğunu deşifre edebilir. AlphaFold, bu süreci hızlandırmak için tasarlandı ve bu son verilerde bitkilerde, bakterilerde, hayvanlarda ve diğer organizmalarda bulunan 200 milyondan fazla olduğu tahmin edilen protein yapısını sağladı. DeepMind CEO'su Demis Hassabis, en son veri açıklaması hakkında yaptığı açıklamada, "Bu umut, hayal etmeye cesaret ettiğimizden çok daha hızlı bir şekilde gerçeğe dönüştü" dedi. Araştırmacılar, sıtma gibi ölümcül hastalıklara ilişkin anlayışlarını iyileştirmek, gelişmiş aşılara kapı açmak ve bilim insanlarını onlarca yıldır şaşırtan dev proteinler hakkındaki biyolojik bulmacaları deşifre etmek için AlphaFold'un ilk tahminlerini zaten kullandılar. Plastik kirliliğini hızlandırmaya yardımcı olabilecek daha önce hiç görülmemiş enzimlerin tanımlanmasından bahsetmiyoruz bile. Açık kaynaklı AlphaFold yazılımı geçen yıl piyasaya sürülmesinden bu yana araştırmacıların kullanımına açık olmasına rağmen, milyonlarca tahmin edilen protein yapısının aranabilir bir veri tabanında parmaklarının ucunda olması, şüphesiz araştırmayı hızlandıracaktır. EMBL-EBI'ye göre, 214 milyondan fazla tahminin yaklaşık üçte biri, X-ışını kristalografisi ve kriyo-elektron mikroskobu gibi olağan deneysel yöntemlerden türetilen protein yapılarına eşit olarak, oldukça doğru olarak sınıflandırılmıştır. Ancak AlphaFold'un tahminlerinin kalitesi değişkendir ve bilim insanlarının hakkında çok az şey bildiği daha nadir proteinler için daha az doğru olabilir. Bu nedenle, bazı durumlarda, deneysel verileri anlamlandırmak için tahmin edilen yapıları kullanılabilir. Devasa veri yığınına rağmen, proteinlerin bir araya geldiklerinde nasıl etkileşime girdiğine dair tahminler de dahil olmak üzere AlphaFold'un yakalayamadığı çok fazla yaşam var. Toprak ve deniz suyundaki genetik materyal izlerinden tanımlanan mikrobiyal proteinler de veri tabanında yer almaz - ancak bu mikroorganizmalar, bilim insanları Dünya'daki tüm mikrobiyal yaşamın yalnızca küçük bir bölümünü katalogladıkları için, kullanılmayan güçlü bileşikler kaynağını temsil eder.


Teknolojideki yaratıcılık, kameraların gittikçe küçülmeye başlamasına da yardımcı oluyor. En son ortaya çıkan bu fotoğraf makinesi hem bir tuz tanesi kadar küçük hem de birçok ultra kompakt kameradan çok daha iyi kalitede görüntüler üretiyor. 1,6 milyon silindirik dikey yüzey kaplı, metasurface olarak bilinen bir teknolojiyi kullanan kamera, kendisinden yaklaşık yarım milyon kat daha büyük olan, geleneksel lensli makinelerle çekilen görüntüler kadar iyi kalitede renkli fotoğraflar çekebiliyor. Bu küçük mekanizma, minyatür yumuşak robotların dünyayı keşfetmesine yardımcı olmaktan, insan vücudunun derinliklerinde neler olup bittiğine dair daha iyi bir fikir vermeye kadar çok çeşitli senaryoda insanlığa yardımcı olma potansiyeline sahip. New Jersey'deki Princeton Üniversitesi'nden bilgisayar bilimcisi Ethan Tseng, "Bu küçük mikro yapıları istediğinizi yapacak şekilde tasarlamak ve yapılandırmak zor oldu" diyor. Kameranın özelliklerinden biri, yakalanan görüntüyü iyileştirmek için kullanılan birleştirme yöntemidir. Sinyal işleme algoritmaları, bu boyuttaki kameralarda meydana gelen bulanıklığı ve diğer bozulmaları azaltmak için makine öğrenimi tekniklerini kullanır. Kamera, görüşünü geliştirmek için yazılımı etkin bir şekilde kullanır. İleride, bu algoritmalar sadece görüntü iyileştirmeden daha fazlası için kullanılabilir. İnsan vücudundaki hastalık belirtileri gibi kameranın aradığı belirli nesneleri otomatik olarak algılamak için konuşlandırılabilirler. Olağan kavisli cam veya plastik lensler, yalnızca yarım milimetre genişliğinde bir metasurface yapısına eklendi. 1,6 milyon silindirik direğin her biri, optimum konfigürasyonu bulmak ve kameranın önündekileri en iyi şekilde yakalamak için ayrı ayrı tasarlandı. Bilgisayar görüntüleme danışmanı Joseph Mait, "Yayınlanan çalışmanın önemi, meta yüzeyin her bir parçasının boyutunu, şeklini ve konumunu istenen görüntüleme performansını elde etmek için tasarlamak ve bunun işe yaradığını görmek" diyor. Meta yüzeyin yapıldığı cam benzeri silikon nitrür, geleneksel elektronik üretim süreçlerinde kullanılan malzemedir. Bu da süper küçük kameraların üretimini, zaten var olan prosedürleri ve ekipmanı kullanarak büyütmenin çok kolay bir hale getireceği anlamına gelir. Dolayısıyla makineyi laboratuvardan ticari üretim hattına taşımak için yapılacak çok iş olsa da bunun mümkün olduğuna dair işaretler iyi. Bu yapıldıktan sonra, gerçekten iyi bir fotoğraf çekebilen süper küçük kameralara erişimimiz olacak. Minyatür kameralar için başka bir potansiyel kullanım daha var. Onları, tüm yüzeyleri kameralara dönüştürmek için bir kaplama tabakası olarak kullanmak, bir dizüstü bilgisayar ekranının üzerinde veya bir akıllı telefonun arkasında geleneksel bir kameraya artık ihtiyacımız olmayacağı anlamına geliyor. Princeton Üniversitesi'nden bilgisayar bilimcisi Felix Heide, "Tek tek yüzeyleri ultra yüksek çözünürlüğe sahip kameralara dönüştürebiliriz. Böylece artık telefonunuzun arkasında üç kameraya ihtiyacınız olmayacak, fakat telefonunuzun arkasının tamamı dev bir kamera haline gelecek" diyor.


Bugün erken saatlerde, Google'ın çöktüğüne dair raporlar ortaya çıkmaya başladı. Google tekrardan geri dönmüş olsa da, teknoloji hizmet sağlayıcılarına olan bağımlılığımızı bir kez daha gösteriyor ve birçok insanın günlük işlevler için tek bir operatöre ne kadar bağımlı olduğunu vurguluyor. Modern teknolojik hayatımızda tamamen güvendiğimiz çok az şey var ve araştırmalara göre birçok insan için Google bunlardan biri. Google'ın kısa süreliğine ortadan kaybolması, 'googling'in hayatımıza ne kadar derinden entegre olduğunu bir kez daha bizlere gösterdi. Ne olduğunu henüz bilmiyoruz. Google şu ana kadar kesinti hakkında genel olarak yorum yapmadı. Downdetector'a göre, bugün erken saatlerde Google için kesinti raporlarında önemli bir artış oldu. Kullanıcılar tarafından gönderilen hatalar da dahil olmak üzere bir dizi kaynaktan durum raporlarını toplayarak kesintileri izleyen Downdetector'a göre, dünyanın en büyük arama motoruyla ilgili sorunları bildiren 40.000'den fazla raporlama yapıldı". Downdetector ayrıca, insanların Google Haritalar'a erişimde sorun yaşadıklarını bildirirken, The Guardian da Gmail ve Google görselleriyle ilgili sorunlar olduğunu bildirdi. Kesinti, çok çeşitli Google sitelerini etkiledi ve internet izleme web sitesi ThousandEyes, binden fazla sunucunun etkilendiğini bildirdi. Olayın ölçeğine rağmen, servislerin normale dönmeye başlaması sadece 30-40 dakika sürmüş gibi görünüyor. Google, tüm teknoloji sağlayıcıları gibi, çok çeşitli potansiyel hizmet hatalarına karşı savunmasızdır. Bu ilk Google kesintisi değil. 2020'de başka kesintiler de meydana gelmişti. Ancak bu tür kesintiler, ne kadar kısa olursa olsun, hayatın birçok yönü için "google'a" ne kadar bağımlı hale geldiğimizin altını çiziyor. Google'daki herhangi bir kesinti tüm dünyada büyük haber haline gelse de, önceki vakalarda olduğu gibi bugünkü olay da kısa sürdü. Google, hizmet sorunları ortaya çıktığında çözmek için kesinlikle hızlı hareket etme kapasitesine ve yeteneğine sahiptir. Ve birçok kişinin belirttiği gibi, Google kapalıyken bile çevrimiçi arama yapabilirsiniz. Bing veya DuckDuckGo gibi farklı birçok arama sağlayıcısı mevcut.


Biyo-belirteçler, bir insanın sağlık durumu veya hastalıkları hakkında doktorlara ya da araştırmacılara ipucu verebilecek biyolojik özelliklere sahiptir. Bilim insanları, mikroRNA olarak adlandırılan yeni bir biyo-belirteçten beklentilerinin oldukça yüksek olduğunu belirtmektedirler. Bu kısa ribonükleik asit molekülleri, oldukça yüksek kararlılık gösterdiği için dikkat çekicidir. Araştırmacılar şimdi bu mikroRNA'ların 5.300 yıl sonra bile stabil kalabileceğini tespit etmişlerdir. 1991'de Ötztal Alpleri'nde bulunan ve Buz Adam veya Ötzi olarak bilinen buzul mumyasında bazı bilimsel gerçekler ispatlanmıştır. Görüntüleme teknikleri kullanılarak bel omurgasında dejenerasyon ve sol omzunda ölümcül bir ok yarası olduğu bilinmektedir. DNA analizleri, Ötzi'de laktoz-toleransı olduğunu, gözlerinin kahverengi ve kan grubunun 0 olduğunu göstermektedir. Şimdi, Ötzi'de mikroRNA'ların incelendiği bir çalışma tamamlanmıştır. MikroRNA'lar, ribonükleik asitlerin çok küçük parçalarıdır ve gen düzenlenmesinde önemli bir rol oynamaktadır. Mikro-RNA'lar dokularda çok kararlı olmasına rağmen, binlerce yıldan sonra onların, insan dokusunda hala bulunup bulunamayacağı, bu çalışmadan önce belli değildi. Bu nedenle Saarland Üniversitesi'nden Prof. Andreas Keller ve Prof. Eckart Meese, Lüksemburg Üniversitesi'nden Stephanie Kreis ve Prof. Albert Zink ve Frank Maixner buna meydan okuyarak, sadece Buz Adam'dan gelen doku örneklerini değil, aynı zamanda I. Dünya Savaşı sırasında ölen bir askerin mumyasını da incelemişlerdir. Araştırmamız, binlerce yıl sonra bile mikroRNA'yı analiz edebildiğimizin kanıtlarını ortaya koyuyor diye açıklıyor Andreas Keller . Bilim insanları, Ötzi'nin cildinden, midesinden ve mide içeriğinden örnekler aldı. Lüksemburg Üniversitesi'nde mikroRNA'ları izole eden Stephanie Kreis, Mumyalanmış doku örneklerinden bu genetik materyali yeterli miktar ve kalitede çıkarmak, onu en yeni, en hassas yöntemlerle ölçmek çok zor oldu". Çok eski dokularda mevcut olan bazı moleküller bulunmasına rağmen, günümüzde iyi bilinen bazı biyo-belirteçler Ötzi'de bulunamamıştır. Prof. Zink'e göre, mikroRNA'lar Ötzi'de detaylı şekilde incelenen önemli molekül sınıfı arasında yer almaktadır. Saarland Üniversitesi-İnsan Genetiği Enstitüsü Başkanı Prof. Meese, bu biyo-belirteçlerin kararlılığının bugün insanlar için oldukça önemli olduğunu iddia ediyor. Prof. Keller düşüncelerini, MikroRNA'lar klinik uygulamalar için hayati önem taşımaktadır. MikroRNA'nın potansiyelinin, düşündüğümüzden çok daha fazla olduğu açıktır. Bu moleküllerin spesifik genleri, tüm gen ailelerini veya biyokimyasal reaksiyon yolaklarını nasıl etkilediğini hala yeterince bilmiyoruz. Terapide yeni yıldızlar oluncaya kadar, yapılacak daha çok iş var diyerek belirtmektedir.


Normal vücut sıcaklığımız 36-37 santigrad derece arasındadır. Bunun altına düştüğünde veya üstüne çıktığında metabolik değişimler başlamaktadır. Dış ortamda bir sıcaklık değişimi olduğunda cilt ve cilt altı yağ dokusu bu sıcaklık değişimine adaptasyon sağlamaya çalışır. Soğukta damarlar büzülür, sıcakta ise gevşeyerek tepki gösterir. Banyo yaparken kullandığımız ideal su sıcaklığı 37-41 derece arasındadır. 41 derecenin üstü sıcaklık ise genelde kaplıcalardadır. Serinlemek için girdiğimiz deniz veya havuz suyunun sıcaklığı 20-30 derece arasındadır. Bunu vücut tolere eder, herhangi bir risk oluşturmaz. Ancak sıcaklık 18 derecenin altında ise özellikle cilt altı yağ dokusu ince olan kalp-damar hastaları, tansiyon, şeker hastaları olumsuz etkilenmeye başlar. Bu risk 12 derecenin altında ise daha fazla artmaktadır. Elbette soğuk suya maruz kaldığımız süre de önemlidir. Birkaç saniyelik bir soğuk etkisi ile dakikalara uzayan etkinin yarattığı risk aynı derecede olmaz.


Eğitimsiz bir göze, dev bir ahşap kütük gibi görünebilirdi. Gerçekte ise 1 metre uzunluğunda bir mamut dişi. Bilim adamları iki yıl önce Kaliforniya kıyılarında bu olağandışı şeyi keşfettiler. Monterey Bay Araştırma Enstitüsü'ndeki bir araştırma ekibi, 2019 yılında okyanus yüzeyinin yaklaşık 3.000 metre altında bir sualtı dağını incelerken bu mamut dişini keşfetti. Michigan Üniversitesi'nden paleontolog Daniel Fisher bir basın açıklamasında, daha önce okyanustan başka mamut fosilleri toplanmış olmasına rağmen, bu tür nesnelerin derin deniz tabanı boyunca yuva yapması nadirdir dedi. Bilim adamları nihayetinde dişin, muhtemelen 2,7 milyon yıl ile 200 bin yıl öncesini kapsayan Alt Paleolitik çağda, o dönem yaşamış olan genç bir Kolombiyalı mamut dişisine ait olduğunu belirlediler. Araştırmacılar, hala canlının kesin yaşını ve yaşamı hakkında daha fazla ayrıntıyı belirlemek için çalışıyor. Bunların içinde yeme alışkanlıkları ve ne sıklıkta çoğaldığı da dahil. Santa Cruz'daki California Üniversitesi'nde doktora sonrası araştırmacı olan Katie Moon, The New York Times'a verdiği demeçte, "Bu, 'Jurassic Park' ile 'Indiana Jones' filmlerinin bir karması gibi dedi. Keşif, ayrıca derin denizde gizlenmiş diğer antik hayvan fosillerinin varlığına da işaret edebilir. Monterey Körfezi bilim insanları 2019'da bir mamut dişiyle karşılaşmayı düşünmemişlerdi. O sırada araştırma ekibi, derin deniz türlerini aramak için uzaktan kumandalı araçlarla okyanusu dolaşıyordu. Monterey Akvaryumu Araştırma Enstitüsü kıdemli bilim adamı Steven Haddock basına yaptığı açıklamada, "Derin denizi keşfederken 'beklenmeyeni beklemeye' başlıyorsunuz, ancak hala bir mamutun eski dişine rastladığımız için şaşkınım" dedi. Olay sırasında, bilim insanları bir önseziyle okyanus tabanından dişi almaya karar verdiler, ancak dişin ucu koptu ve tam numuneyi toplayamadılar. Ekip daha sonra fosilin geri kalanını almak için bölgeyi Temmuz ayında tekrar ziyaret etti. Bu sefer uzaktan kumandalı araca sünger gibi yumuşak malzemeler yapıştırdılar ve aracın robotik kollarını kullanarak dikkatli bir şekilde mamut dişini kaldırdılar. Tam diş, araştırmacılara mamutun türünü belirlemek için kullandıkları çok daha büyük bir mamut DNA örneği verdi. Bilim adamları, Kolomb mamutunun türünün en büyük akrabalarından biri olduğuna inanıyor. Muhtemelen yünlü bir mamut ile başka bir mamut türü arasındaki melezlemenin sonucu ortaya çıktığı düşünülüyor. 10.000 yıl öncesine kadar Kuzey Amerika'da dolaşırken, muhtemelen dişlerini kendini korumak ve yiyecek aramak için kullanıyorlardı. Bilim adamları şimdi, mamutun ne kadar süre önce yaşadığını belirlemek için dişin radyoizotoplarını veya doğal olarak bozunan atomlarını analiz ediyorlar. Bilim adamları, uranyum ve toryum gibi izotopların bozunma hızını bildiklerinden, eserde bu izotopların ne kadarının hala mevcut olduğuna bağlı olarak dişin yaşını belirleyebilirler. Şimdiye kadar, bu teknik, mamut dişinin 100.000 yıldan çok daha eski olduğunu gösteriyor. Bilim adamları, eseri bu kadar bozulmamış durumda bulmalarının okyanusun sayesinde olduğuna inanıyor. Derin deniz sıcaklıkları donma noktasının hemen üzerindedir, ortalama olarak yaklaşık 4 santigrat derecedir. Bu soğuk iklim, tıpkı yiyecekleri dondurucuya koymanın çok çabuk bozulmasını önlemesi gibi, fosil çürüme hızını da yavaşlatır. Fosillerin derin denizlerin yüksek basınçlı ortamında hayatta kalma şansları da daha yüksektir. Okyanusun en derin hendeklerindeki su altı basıncı, su yüzeyinden 1100 kat daha fazladır. Santa Cruz California Üniversitesi'nde doçent olan Terrence Blackburn basın açıklamasında, "Eğer diş karada bulunsaydı, tarihini deşifre etmek o kadar kolay olmazdı" dedi.


Camın son hali ne olursa olsun-fulgrit, pencere ya da ayna farketmez-, cam hayatına akışkansı ve yumuşak bir madde olarak başlar. Bu sıvı benzeri faz, silika ve diğer maddelerin-sodyum karbonat, kireç ve magnezyum oksit gibi- ısıtılması ile elde edilir. Daha sonra şekil verilen cam soğutulduğunda son halini almış olur. Cam, ısıtıldığında sıvı gibi görünüyor ve oda sıcaklığında da katı gibi görünüyor olabilir. Fakat, gerçek biraz daha farklı. Yani, oda sıcaklığında katı gibi görünen cam aslında tam olarak katı değil. Peki, cam sıvı mıdır? Bu sorunun da cevabı maalesef tam anlamıyla evet değil. Katıların kristalleri de içeren oldukça düzenli yapıları vardır. Katı bir maddenin milyonlarca atomu, bir satır üzerine düzenli bir şekilde dizilmiştir. Fakat cam dediğimiz maddenin ve sıvıların atomları bir katı maddenin atomları kadar düzenli değidlr. Aynı zamanda, camın atomları sıvılarınkinden daha düzenlidir. Yani cam, ne katı ne de sıvıdır. Cam, aslında bir amorf katıdır; yani tam olarak düzenli kristal yapıda değildir ve tam olarak bir sıvı da değildir. Cam akışkandır, evet, fakat bu akışkanlığının hızı oldukça düşüktür. Camın kendi kendine akması ya da moleküllerini yeniden düzenlemesi için çok uzun bir zaman dilimi gerekir. Bilim insanlarının varsayımlarına göre oda sıcaklığında cam moleküllerinin şeklinin değişmesi için gerekecek süre milyarca yıldır. Örneğin, bir araştırma kapsamında bilim insanları, bulunan 20 milyon yıllık korunmuş amberin değişik sıcaklıklara maruz kalmasına rağmen akmadığını belirlediler. Her ne kadar bütün cam çeşitleri, amber kadar stabil olmasa da, tamamen amorf katı olan bir camın bile şeklini değiştirmesi için evrenin yaşı kadar bir süre gerekebilir.


İnsan burnunun 1 trilyondan fazla farklı kokuyu tanıma yeteneğine sahip olduğu uzun zamandır bilinmektedir. Biçilmiş çimen, taze pişmiş ekmek ve yeni kitapların kokusu gibi eski favorilerin koku alma duyusuna sahip olanları memnun etmeye hazır olmasıyla, araştırmalar, neden dışarıda güneşte kurutulan çamaşırların çamaşır kurutma makinenizin yaratabileceği her şeyden çok daha iyi koktuğunu açıkladı. Kopenhag Üniversitesi'nden araştırmacılar, 2020'de güneş ışığıyla kurutulan çamaşırlarla ilişkili kokular hakkında bir makale yayınladılar. Üç havluyu, havluların kokusunu etkileyebilecek hiçbir mikroorganizma veya tuz içermediği anlamına gelen, ultra temiz suyla elde yıkadılar. Kurutma işlemi için, havlular daha sonra karanlık bir odada, gölgelik bir balkonda veya güneş ışığı alan bir balkonda üç çamaşır ipine asılarak kurutuldu. Kurutma işleminin ardından havlular 15 saat boyunca plastik torbalarda kapatıldı ve bir sonraki teste kadar farklı kimyasalların salınması sağlandı. Her bir plastik torbadan gelen hava, üç kurutma senaryosunun her birinden sonra mevcut olan farklı kimyasal bileşikleri belirlemek için gaz kromatografisi-kütle spektrometresi yoluyla analiz edildi. Ekip ayrıca kurumuş havlularla karşılaştırmak için boş bir torbadan ve ve kurutma alanlarının her birinden hava örnekleri aldı. Araştırmacılar, güneşli balkonda kurutulan havluların, parfüm veya bitki kokusuyla ilişkilendirilen aldehitler ve ketonlar gibi daha fazla kimyasal içerdiğini buldular. Dışarıda kurutulan her iki havlu seti de kakulede bulunan pentanal, narenciye benzeri bir koku olan oktanal, ve gül çiçeklerinin kokusuna benzer kokan nonanal içeriyordu. Ekibin bunun nedenine ilişkin geçerli bir açıklaması var. Kopenhag Üniversitesi'nden, araştırmanın ortak yazarlarından Malte Frydenlund, bir açıklamada, "Havadaki ozon, ıslak bir havludaki maddelerle reaksiyona girdiğinde, aldehitler ve ketonlar oluşur - ki bunlar, çalışmada tanımlanan kokularla eşleşir. Bu, açıklamanın bir parçası olabilir. Ancak, doğrudan güneş ışığına atfedilebilecek bir şey olduğunu da düşünüyoruz. Örneğin, havlular işlenmemiş olduklarında bile, havlularda bulunan pigmentler veya boyalar, güneş ışığını emer ve kimyasal dönüşümlere yol açar." dedi. Çalışma ilk başta anlamsız görünse de ekip, güneş ışığının ıslak yüzeyler üzerindeki etkisine ilişkin araştırmaların eksik olduğunu ve bu tür çalışmaların farklı maddelerin bozunmasının nasıl meydana gelebileceğine dair fikir vermeye yardımcı olabileceğini öne sürüyor. Frydenlund, "Bu mekanizma, neredeyse tüm açıkta kalan yüzeylerde gerçekleşebilir ve ortamdaki maddelerin bozunması için önemlidir. Bu nedenle, bu süreçler hakkında fikir edinmek bizim için inanılmaz derecede önemlidir. Umarım, bu çalışma bu yönde bir adımdır." diye bitirdi.


Çankırı'daki Fatih Mahallesi'nde 1997'den beri devam eden kazı çalışmalarında bugüne kadar 8 milyon yıllık fosillerin de bulunduğu kalıntılara ulaşıldı. 2001'de Bakanlar Kurulu kararıyla kazı alanına dönüştürülen alanda bugüne kadar yaklaşık 3 bin 500 fosile ulaşıldı. Kazılardan ortaya çıkan fosiller, bölgenin 8 milyon yıl önce Afrika'nın bugünkü haline çok benzediğini gösteriyor. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Antropoloji Bölümü öğretim üyesi Prof. Dr. Ayla Sevim Erol başkanlığında devam eden kazıda bu dönem çeşitli üniversitelerden 10'nun üzerinde öğrenci görev alıyor. Prof. Dr. Erol, AA muhabirine yaptığı açıklamada, 2016 yılı kazı çalışmalarını başlattıklarını dile getirdi. Kazılarda çok sayıda canlı türüne rastladıklarını belirten Erol, "Bugüne kadar fil, gergedan, at, domuz, zürafa, keçi, geyik, koyun, su samuru ve kılıç dişli kaplan olmak üzere 20'nin üzerinde türün kalıntılarına ulaşıldı" dedi. Bölgenin dünyada tanınır hale geldiğini aktaran Erol, "Bölgede kazı çalışmalarına 1997'de başladık. 200'den beri de Bakanlar Kurulu kararıyla kazı yapıyoruz. Çorak yerleri artık herkes tanıyor, biliyor. Katıldığımız birçok konferansta bölgeyi anlatıyoruz. Ulusal ve uluslararası literatüre girdi." ifadelerini kullandı. Erol, kazıların eylül ayına kadar devam edeceğini aktardı.


Cassiopeia A bir süpernova kalıntısıdır. Bizim bakış açımıza göre, 340 yıl önce, devasa bir yıldız kendi içine çökerek bir süpernovaya dönüştü ve evrene madde fırlattı. Bu madde son üç buçuk yüzyılda büyük ölçüde genişledi, genişleme kabuğu saniyede binlerce kilometre hızla ve on milyonlarca derecelik bir sıcaklıkta hareket etti. Bu, bilinen en genç yıldız kalıntısı. JWST'nin orta-kızılötesi aralığındaki yeni gözlemleri, çeşitli yapıları benzeri görülmemiş bir ayrıntı derecesinde göstererek, orada olmadığı sanılan ve gök bilimcilerin hazır bir açıklaması olmayan yapıları ortaya çıkarıyor. Purdue Üniversitesi'nden, bu JWST programının baş araştırmacısı Danny Milisavljevic, bir açıklamada, "Cas A, patlamış bir yıldızın enkaz alanına bakmak ve daha önce orada ne tür bir yıldız olduğunu ve o yıldızın nasıl patladığını anlamak üzere bir tür yıldız otopsisi yapmak için elimizdeki en iyi fırsatı sunuyor." dedi. Princeton Üniversitesi'nden, programda eş araştırmacı Tea Temim, "Önceki kızılötesi görüntülerle karşılaştırıldığında, daha önce erişemediğimiz inanılmaz ayrıntıları görüyoruz." diye ekledi. Teleskop tarafından görülen emisyonun bir kısmı, kızılötesinde turuncu ve kırmızı olarak görünür kılınan, sıcak tozdan. Özellikle yıldızlararası ortamda genişleyen kabarcığın kenarında bulunuyor. Oksijen, neon ve argon gibi daha ağır elementlerin yanı sıra daha fazla tozun bir karışımı olan, kalıntı boyunca uzanan pembe yıldız maddesi tutamları var. Sonra ortada yeşil halka var. Kafa karıştıran kısım da bu. Milisavljeviç, "Boston'daki Fenway Park'ın onuruna ona Yeşil Canavar adını verdik. Yakından bakarsanız, minik kabarcıklara benzer şeylerle dolu olduğunu fark edeceksiniz. Şekil ve karmaşıklık beklenmedik ve anlaşılması zor." dedi. Süpernovalar, yıldızlararası ortamı daha ağır elementlerle kirletir, ancak bu iyi bir kirliliktir. Gezegenleri ve dünyadaki tüm yaşamı oluşturan şey budur. Ünlü "Biz yıldız tozundan yapıldık." sözü, süpernovaların etrafa yaydığı bu yıldız tozu hakkındadır. Bunun gibi cisimleri incelemek, bizi tozun nasıl yayıldığı hakkında bilgilendirir. Bize güneş sisteminin yapı taşlarının nasıl oluştuğu hakkında bilgi verir, ancak aynı zamanda ilk galaksilerin hidrojen ve helyumdan oluşan saf gazının bizi biz yapan geri kalan tüm elementleri nasıl içerdiğini anlatır. Milisavljeviç, "Yıldızların patlama sürecini anlayarak kendi başlangıç hikayemizi okuyoruz. Kariyerimin geri kalanını bu veri setinde neler olduğunu anlamaya çalışarak geçireceğim." dedi. Onlarca yıldır genişleyen kalıntı, şimdi yaklaşık 10 ışık yılı genişliğinde. Cassiopeia A, 11.000 ışık yılı uzaklıkta yer almakta.


Yiyecek seçimi, sigara tüketimi, kimyasallara maruz kalma gibi yaşamsal faktörlerin ve icinde bulundugumuz çevrenin epigenetik değişikliklere neden olduğu iyi bilinmektedir. Şu anki çalışmada Uppsala Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, Avrupa'daki araştırma gruplarıyla birlikte kahve ve çay tüketiminin epigenetik değişikliklere neden olup olmadığını incelediler. Önceki çalışmalarda hem kahve hem de çay tüketiminin tümör gelisimini baskılamasıyla, inflamasyonu azaltmasıyla ve östrojen metabolizmasını etkilemesiyle hastalıkta önemli bir role sahip oldugu bildirilmişti. Bu sonuçlar çay tüketen kadınlarda epigenetik değişikliklerin olduğunu göstermektedir. İlginç bir şekilde bu epigenetik değişiklikler kanser ve östrojen metabolizmasıyla iliskilendirilen genlerde bulunmuştur. İmmünoloji, Genetik ve Patoloji Bölümü'nde araştırmacı olan Weronica Ek, konuşmasına şöyle başlamaktadır: Önceki çalışmalar erkek ve kadınlarda çay tüketiminin, çaya verilen biyolojik cevap arasında potansiyel farklılık olan östrojen seviyesini azalttığını göstermişti. Ayrıca erkeklerle karşılaştırıldığında kadınlar daha yüksek miktarda çay içmekte ve bu da kadınlardaki ilişkiyi bulmamızı güçlendirmektedir. Bu çalışmada kahve tüketen bireylerde herhangi bir epigenetik değişiklik bulunmamıştır. Çalışmalardan elde edilen sonuçlar, çay tüketiminde kanser ve östrojen metabolizmasını etkilediği düşünülen, çayda farmakolojik olarak aktif olan, bileşenlerinin rolünü vurgulamaktadır. Bu bileşenlerin, epigenetik değişikliklerden dolayı sağlıklı bir etkisi olabilir. Fakat bu çalışma çay içmenin sağlıklı olup olmadığını tam olarak göstermemektedir; çalışmada bulunan epigenetik değişikliklerin sağlığımızı nasıl etkilediğini anlamak için daha fazla araştırmalara ihtiyaç vardır. Daha önce yapılan çalışmalar, çayda bulunan kateşin maddesinin, in-vitro ve kültüre edilmiş kanser hücrelerinde epigenetik değişikliğe yol açtığını ve çayın birçok sağlıklı etkilerinin epigenetik değişiklikler aracılıyla olabileceğini düşündürmektedir.


Büyük dil modelleriyle desteklenen yapay zeka ajanlarının sanal bir kasabayı kendi başlarına yönetebildikleri gösteren bir çalışmanın yayınlanmasının ardından, yeni bir araştırmaya göre yapay zeka sohbet robotları, bir yazılım şirketini minimum insan müdahalesiyle hızlı ve uygun maliyetli bir şekilde işletebildiğini gösterdi. Brown Üniversitesi ve Çin'deki birçok üniversiteden araştırmacıların oluşturduğu bir ekip, ChatGPT'nin 3.5 modeliyle güçlendirilmiş yapay zeka botlarının, önceden eğitim almadan yazılım geliştirme sürecini tamamlayıp tamamlayamayacağını görmek için ChatDev adında hayali bir yazılım şirketi kurarak bir deney gerçekleştirdi. ChatDev adındaki yazılım oluşturmaya yönelik sıralı bir yaklaşım olan şelale modeline dayanan bu hayali şirket, kronolojik sırayla dört aşamaya ayrıldı: Tasarım, kodlama, test etme ve belgeleme. Araştırmacılar, her birine belirlenen görev ve rolleri, iletişim protokollerini, sonlandırma kriterlerini ve kısıtlamaları tanımlayan hayali ayrıntılar sorarak yapay zeka botlarına belirli roller atadı ve her bot ilgili aşamalar ile görevlendirildi. Örneğin ChatDev'in CEO ve CTO'su tasarım aşamasında, programcı kodlama aşamasında görev aldı. Her aşamada yapay zeka çalışanları, yazılım tamamlanıncaya kadar hangi programlama dilinin kullanılacağına karar vermekten koddaki hataları belirlemeye kadar yazılım geliştirme sürecinin belirli bölümlerini tamamlamak için minimum insan girdisi ile birbirleriyle sohbet ettiler. Araştırmacılar deneyi farklı yazılım senaryoları üzerinden yürüttüler ve ChatDev'in her bir yazılım türünü tamamlamasının ne kadar sürdüğünü ve her birinin ne kadara mal olacağını görmek için bunlara bir dizi analiz uyguladılar. ChatDev'e 70 görev verildikten sonra, yapay zeka destekli şirketin tüm yazılım geliştirme sürecini ortalama olarak bir dolardan daha az bir maliyetle, yedi dakikanın altında tamamlayabildiğini ortaya koydu ve üretilen yazılım sistemlerinin yaklaşık %86,66'sının kusursuz bir şekilde yürütüldüğü belirtildi. Çalışmanın bulguları, ChatGPT gibi güçlü üretici yapay zeka teknolojilerinin belirli işleri yerine getirebilmede çok yetenekli olduğunu işaret ediyor. Yapay zeka sohbet robotları piyasaya çıktığından bu yana, zamandan tasarruf etmek ve üretkenliği artırmak için bir çok yerde aktif şekilde kullanılıyor.


Dünya genelinde cep telefonu kullanımı inanılmaz bir şekilde artıyor. Cep telefonları inceliyor, büyüyor, gelişiyor fakat belki de ilk cep telefonundan beridir değişmeyen bir şey var. İnsanoğlunun büyük bir kısmı cep telefonlarının beyin kanserine doğrudan bir neden olduğunu düşünüyordu. Özellikle ebeveynlerimiz tarafından sık sık azarlandığımız uzun cep telefonu konuşmaları, aslında kanser yapmıyormuş! 1982 yılında başlayan ve Avustralya'da yaşayan beyin kanserli insanlar baz alınarak yapılan çalışmanın sonuçları oldukça şaşırtıcı. cancerepidemiology.net sitesi üzerinden paylaşılan makaleye göre, yapılan araştırma sayesinde, cep telefonu kullanımının beyin kanseri ile doğrudan bir ilişkisinin olmadığı hakkında artık bilimsel bulgular mevcut. Çalışmadan elde edilen bilgilere göre cep telefonu kullanımı inanılmaz bir ivmeyle ve sürekli artış gösterirken, beyin kanseri vakalarında gözle görülür bir artış olmadı. Yıllardır kayıt altına alınan bütün verileri titizlikle kıyaslayan bilim insanlarının vardığı sonuca göre cep telefonlarının beyin kanseriyle doğrudan bir ilgisi yok.


Yeni bir çalışma gösteriyor ki, Çernobil'in radyasyonla dolu ekosistemlerindeki siyaha yakın kurbağalar, sarı arkadaşlarından çok daha fazla, doğrudan "eylemdeki evrim" örneği gösteriyor. Evrimsel Uygulamalar dergisinde 29 Ağustos'ta yayınlanan çalışma, daha fazla melanin pigmentine sahip doğu ağaç kurbağalarının daha açık tenli kurbağalara göre hayatta kalma olasılığının daha yüksek olduğunu buldu. Araştırmacılar, The Conversation'da araştırmalarıyla ilgili bir gönderide, "Radyasyon, canlı organizmaların genetik materyaline zarar verebilir ve istenmeyen mutasyonlara neden olabilir" dedi. Çernobil'deki en ilginç araştırma konularından biri, bazı türlerin radyasyonla yaşamaya gerçekten uyum sağlayıp sağlamadığını tespit etmeye çalışmaktır. Diğer kirleticilerde olduğu gibi, radyasyon, hayatta kalma ihtimallerini arttırdıkları mekanizmalara sahip organizmaları destekleyen çok güçlü bir seçici faktör olabilir. 26 Nisan 1986'da Ukrayna'daki Çernobil nükleer santralindeki bir reaktör patladı ve 30 kilometrelik bir yarıçap boyunca radyoaktif maddeler yaydı. Çalışmanın baş yazarı ve İspanya, Sevilla'daki Donana Biyoloji İstasyonu'ndan bir biyolog olan Pablo Burraco, "Çernobil kazası, Hiroşima ve Nagazaki'nin nükleer bombalarının saldığı enerjinin yaklaşık 100 katını serbest bıraktı" dedi. Yetkililer, felaketin ardından sakinleri kirlenmiş bölgeden tahliye etti ve 2.700 kilometrekarelik bir yasak bölge kurdu. O zamandan beri, terk edilmiş alan bir vahşi yaşam sığınağı haline geldi. Burraco ve ekibi, nükleer erimenin orada yaşayan hayvanlarda evrimi nasıl yönlendirdiğini anlamak istedi. Burraco, habitatları radyoaktif kirlenme bölgesi boyunca 12 farklı üreme havuzuna yayılmış 200'den fazla erkek kurbağayı inceledikten sonra, kurbağaların "ortalama olarak yüzde 44'ünün Çernobil dışındakilerden daha koyu olduğunu" buldu. Peki, neden koyu ten? Kurbağaların derisindeki yüksek melanin seviyelerinin onları radyasyondan koruduğu ortaya çıktı. Burraco, "Melanin'in radyasyona karşı koruma sağladığı biliniyor çünkü radyoaktif parçacıkların hücreler üzerindeki doğrudan etkisinin neden olduğu serbest radikallerin üretimini mekanik olarak önleyebiliyor" dedi. Radyasyon, oksidatif stresi indükleyebilir ve hücre zarı ve hatta DNA gibi yaşam için gerekli yapılara zarar verebilir.


ABD Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri'nin geçen hafta bulduğu çiçek hastalığı etiketli birkaç şişe Pennsylvania'daki bir laboratuvarın karantinaya alınmasına sebep oldu. Şişelerde çiçek hastalığından bir iz bulunmaması herkesi hem rahatlattı hem de şaşırttı. "Çiçek hastalığı" etiketli şişelerin yanlış bir alarm olduğu keşfedildikten sonra FBI soruşturmaya başladı. Kulağa aşırı gelse de, virüsün geçmişi -hastalık tarafından öldürülen son kişiye kadar- göz önüne alındığında, üzgün olmaktansa güvende olmak çok daha iyidir. Çiçek hastalığı, hafifçe söylemek gerekirse, son derece ölümcüldü ve variola virüsü ile enfekte olan insanların yaklaşık yüzde 30'u hastalığa yenik düştü. Başarılı bir küresel aşılama programı sayesinde, Dünya Sağlık Örgütü , 1979'da hastalığın ortadan kaldırıldığını ilan edebildi. Sadece 20. yüzyılda tahminen 300 milyon insanı öldüren çiçek hastalığından ölen son kişi hastalığın ortadan kaldırılmasından bir yıl önce, 1978 yazındaydı. Tıbbi bir fotoğrafçı olan Janet Parker, İngiltere'deki Birmingham Tıp Okulu'nda çalışıyordu, burada bir telefon kullandı ve kısa bir süre sonra kendini hasta hissetmeye başladı. İlk başta grip teşhisi kondu, daha sonra cildinde kabarcıklar göründüğünde su çiçeği teşhisi kondu. Enfekte olduktan yaklaşık bir ay sonra, 20 Ağustos'ta çiçek hastalığı şüphesiyle hastaneye kaldırıldı. Parker'ın telefonu kullandığı yerin altında, Profesör Henry Bedson'ın kontrolü altındaki virüs örneklerinin bulunduğu bir laboratuvar vardı. Bedson bir çiçek hastalığı araştırmacısıydı ve daha sonra hastalığın türevlerinin eradikasyonun ardından bir sorun oluşturup oluşturmayacağına odaklanıyordu. WHO müfettişleri o yılın Mayıs ayında laboratuvarı ziyaret etmiş ve gördüklerinden memnun kalmamışlardı. Ancak, bazı iyileştirmelerin yapılması ve laboratuvarın zaten altı ay içinde kapatılacağı göz önüne alındığında, işine devam etmesine izin verdiler. Bu, beş ay kadar sonra laboratuvarın üstündeki telefonu kullanan Parker için inanılmaz bir talihsizlikti. İçerisinde izole edildiği 3 yaşındaki çocuktan sonra Abid olarak bilinen özellikle öldürücü bir tür, bir hava kanalından kaçmış ve telefonu kullandığı yere doğru yol almıştı. O ve yakın ailesi karantinaya alınırken, dünya medyası ölümcül hastalığın bir kez daha ortaya çıkıp çıkmayacağını görmek için Birmingham'a indi. Öyle oldu ve hastaneye kabulünden kısa bir süre sonra Parker öldü. Profesör Henry Bedson, Parker'ın ölümü onaylanmadan önce intihar etti çünkü yok etmek için çok çalıştığı hastalığı bir kez daha dünyaya salmış olabileceğinden korktu. Hükümet raporlarının daha sonra teyit edeceği gibi, virüsün laboratuvarından kaçtığına inanarak bir notta, "Birçok arkadaşım ve meslektaşımın bana ve işime duyduğu güveni boşa çıkardığım için üzgünüm" diye yazdı. Sadece bir kişi, Parker'ın annesi, hafif derecede enfekte oldu ve kısa sürede enfeksiyondan kurtuldu. Olaydan bir yıl sonra çiçek hastalığının tamamen ortadan kaldırıldığı ilan edildi. Sonunda hastalıktan kurtulunca, kalan tüm çiçek hastalığı stoklarının yok edilmesi veya bunların, hastalığın son örneklerinin bugüne kadar kaldığı, biri ABD'de diğeri Rusya'da olmak üzere iki güvenli laboratuvardan birine taşınmasına karar verildi 2014 yılında Güney Afrika'daki bir laboratuvarda keşfedilen ve çürük bir karton kutunun içine kapatılmış birkaç örnek dışında.


Uzun zamandır çikolatada meydana gelen bu beyazlıkların yağ çiçeklenmesi adı verilen bir olay sonucu meydana geldiği biliniyor. Yağ çiçeklenmesi; kakao yağı gibi sıvıların yüzeye çıkıp yüzeyde kristallenmesi olayıdır. Araştırmacılar bu sürecin nasıl gerçekleştiğini ilk kez gözlemlediler. Sonuçları Applied Materials & Interfaces dergisinde yayınlanan çalışmada araştırmacılar, çikolatadaki bu yağın açığa çıkmasının sebebinin kapiler etki olduğunu tespit etti. Araştırmacılar çikolatanın ana maddeleri olan kakao, şeker, süt tozu ve kakao yağını toz halinde bir araya getirdikten sonra yüksek enerjili x-ray ile kristal yapılar bir kaç nanometrelik ölçekle incelediler. Toz örneklerinin içine bir kaç damla ayçiçek yağı damlatılıyor, biraz zaman geçtikten sonra yağ çikolatayı yumuşatarak hareketini kolaylaştırıyor ve sıvı yağ bu şekilde gözeneklerden yukarı doğru hareket ediyor. Araştırmanın sonuçlarına göre çikolataların boşluklu yapılarını daha sıkı hale getirmek yağlarda görülen kapiler etkiyi azaltacak ve ürün kalitesini artıracaktır. Kapiler etki nedir ? Boşluklu maddelerde adezyon, kohezyon veya yüzey gerilimi etkisiyle içerisinde veya üzerinde bulunan maddelerin hareket etmesidir. Eğer çikolatanızı beyazlatmak istemiyorsanız çok soğuk olmamak kaydıyla 18 derecede saklarsanız beyazlama olasılığını düşürürsünüz.


Cildimizin tüm dış katmanı her 2-4 haftada bir yenilenir. Buna rağmen, cildimizden gelişigüzel bir sızıntı hiç gerçekleşmez. Bilim insanları bunun nedenini, deri hücrelerinin tetrakaidecahedron (14 yüzlü polihedron) şeklinde diziliminden kaynaklandığını belirtiyor. Bu dizilimde; deri değişimi esnasında bile aralarda boşluk oluşmuyor. Imperial College London'da araştırmacı Reiko Tanaka'ya göre; bu çalışma, hücrelerin cilt yapısını nasıl oluşturduğunun, hücrelerin birbirine nasıl bir mekanizma ile bağlandığının görülmesini sağlamıştır. Tanaka ve ekibi, çalışmalarını memeli epidermisinin çeşitli katmanları üzerinde sürdürmektedir. Önceki çalışmalardan elde edilen bilgilere göre; memeli epidermisinde iki ana fiziksel bariyer kısmı bulunmaktadır. Cildin en dış tabakası hava-sıvı arayüz bariyerini oluşturur. Bu kısım yüzeye en yakın kısımdır. Bu tabakanın altında, sıvı-sıvı arayüz bariyeri bulunur. Bu kısım sıkı bağlantılar tarafından oluşturulur. Cildin dış tabakasının altında bulunan ikinci tabaka , üst tabakada sürekli dökülen hücrelerin yerini alan sağlıklı hücrelerin bulunduğu tabakadır. Bu tabaka, en dış tabakanın yerini alır ve yeni hücreler üretir. Stratum granulosum tabakası, cildimizin sıvı sızdırmama özelliği ile ilgili en önemli katmandır çünkü sıkı bağlantılar ve hücrelerin dizilimi bu tabakada meydana gelir ve dökülen üst tabakanın yerini bu katman alır. Bu tabaka; dış katmandaki ölü ya da yaşlı hücreleri dışa doğru iterek, yerine genç ve sağlıklı hücrelerin geçişini sağlar. Stratum granulosum tabakasının, bugüne kadar cildin sıvıları sızdırmama özelliği üzerindeki etkisi açıklığa kavuşturulamamıştı. Tanaka ve arkadaşlarının yaptığı çalışmada, konfokal mikroskop yardımıyla stratum granulosum tabakasındaki hücreler görüntülenerek, şekilleri belirlenmiş ve bu şekillerin cildin bariyer özelliği üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Bu şekil, 14 yüzlü polihedrondur ve tetrakaidecahedron olarak adlandırılır. Tetrakaidecahedron yapısı, ilk kez 1887 yılında, matematiksel fizikçi ve mühendis William Thomson tarafından önerilmiştir. Bu şekil aynı zamanda, doğada bir boşluğu en iyi şekilde doldurabilen yapı olarak da bilinmektedir. Tanaka'nın ifadesine göre, Lord Kelvin'in önerdiği bu şekil, cildimizdeki bariyer etkisinin sürdürülmesine yardımcı olan, doğadaki en önemli şekillerden biri. Tanaka ve arkadaşları, tetrakaidecahedron şeklinin cildin bariyer özelliği hakkındaki önemini şu şekilde açıklıyor: üretilen proteinler, geçici olarak yapıştırıcı gibi davranıyor ve dış katmandaki eski hücrelerin bir arada tutulması bu şekilde sağlanıyor. Yeni hücreler, sıkı bağlantılar sayesinde eski hücreleri çevreleyerek, onların yerini alıyor. Bu sistem sayesinde, bariyer zarar görmeden hücre değişimi gerçekleşiyor. Hücre değişim süreci, aşağıdaki videoda görüldüğü şekilde gerçekleşir. Ayrıca bu araştırma, egzama gibi cilt hastalıklarının anlaşılmasında da etkili olmaktadır. Sıkı bağlantıların oluşması esnasında gerçekleşen işlev bozuklukları, bu bariyerin zayıflamasına, pürüzlere ve enfeksiyona neden olmaktadır. Araştırma grubu, çalışmalarını epidermis katmanındaki cilt kalınlığının nasıl kontrol edildiği üzerine sürdürmektedir.