Laboratuar deneylerinde düşük dozlarda lityumun meyve sineklerinin ömrünü uzattığı belirlendi. Bilim insanları umut verici diye niteledikleri bu bulgunun ileride insanların daha uzun ve sağlıklı yaşamalarına yardımcı olacak yeni ilaçlar geliştirilmesini sağlayabileceğini bildirdi. Psikiyatride değişken ruh halinin tedavisi için kullanılan lityum, yüksek dozlarda alınırsa ağır yan etkilere neden olabiliyor. Lityumun beyni nasıl etkilediği tam olarak bilinmiyor, ancak meyve sineklerinde GSK-3 diye bilinen kimyasal maddeyi bloke ederek ömrü uzatabildiği görülüyor. Londra Üniversitesi tarafından yapılan araştırmanın sonuçları Cell Reports adlı bilimsel dergide yayımlandı. Araştırmada düşük dozlarda lityum verilen meyve sineklerinin ortalamadan yüzde 16 daha uzun yaşadıkları belirlendi. Lityum yüksek dozlarda verildiğinde ise sineklerin ömrünü kısalttığı görüldü. Araştırmaya başkanlık eden Prof. Linda Partridge, sineklerde düşük dozda lityumdan elde ettiğimiz sonuç cesaret verici, bir sonraki adımımız daha karmaşık hayvanlarda GSK-3'ü hedefleyerek, ileride insanlar üzerinde denenebilecek bir ilaç geliştirmek" dedi. Araştırma ekibinden Dr Ivana Bjedov, düşük dozda lityumun sineklerde şeker oranı yüksek bir beslenme rejiminde yağ oluşumunu da engellediğini belirtti.


Yıldız mı, Gezegen mi? Güneş'in Gizemi! NASA Space Apps Challenge 7-8 Ekim'de İstanbul'da! Eğer kendinizi iyi hissediyorsanız, üzülmeyin geçer.


İnanılmaz meteor yağmurları söz konusu olduğunda, hiçbiri Lyridlerle rekabet edemez! 1803'te Richmond, Virginia'daki bir gazeteci, saatte 700 gibi muazzam bir sayıyla düştüklerini bildirdi. İki bin yıl önce, eski bir Çin anlatı tarihi olan Zuo Zhuan, M.Ö. 687'de "yıldızların yağmur gibi yağdığı" bir Lyrids meteor yağmurunu tarif etti. Bu meteor yağmuru, binlerce yıl öncesine uzanan Avustralya Yerli Astronomisinde bile bahsedilmektedir. Lyridler bu hafta sonu zirve yapıyor ancak ne yazık ki bilim insanları bunun bu tarihi olaylar kadar muhteşem olmasını beklemiyorlar. 22-23 Nisan arasındaki gecede zirveye ulaşırken, Uluslararası Meteor Örgütü, saatte yaklaşık 18 meteor tahmin ediyor. Bununla birlikte, Ay ince bir hilal ile büyüyor ve bu da bu meteorları görmek için ideal bir gece yapıyor. İzlemek için sadece karanlık gökyüzüne bakın - herhangi bir özel ekipmana ihtiyacınız yok, sadece gözlerinizin karanlığa alışmasını bekleyin ve gösterinin tadını çıkarın. Lyra takımyıldızı yönünden geldikleri için Lyridler olarak adlandırılırlar. En parlak yıldızı Vega sayesinde Lyra'yı tespit etmek kolaydır. Meteorların asıl kaynağı, C/1861 G1 Thatcher Kuyruklu Yıldızı'nın Güneş'in yörüngesinde dönerken Güneş Sistemi'nin iç kısmında bıraktığı kalıntılardır. Bu uzun periyodlu bir kuyruklu yıldızdır: Güneş'in etrafında yaklaşık 415 yılda bir döner. İlk kez 1861'de gözlemlendi, dolayısıyla bir sonraki 2276'dan sonra olacak, yani herhangi birimizin onu görmek için etrafta olması pek olası değil. Aktivitedeki artış, geçmişte görüldüğü gibi, sadece kuyruklu yıldızın Güneş'e yaklaşmasına bağlı değildir. Gezegenin etkisi, kalıntıları Dünya'nın yörüngesine kaydırarak akışı bir sezon boyunca artırır. En son 1982'de gerçekleşti, gözlemciler zirvede saatte yaklaşık 90 kayan yıldız saydılar. Bu, bir sonraki büyük Lyrid olayı için 19 yıl daha beklememiz gerektiği anlamına geliyor.


Yapay zeka sistemlerinin muazzam yetenekleri, kaotik sistemlerin geleceğini daha iyi tahmin edebileceğimiz anlamına geliyor ve sürece daha da fazla doğruluk katıyor. Makine öğrenimine daha dinamik ve daha hızlı bir yaklaşım getiren yeni nesil rezervuar hesaplama teknikleri ile geliştirilen yeni algoritma, küresel hava tahmini gibi karmaşık fiziksel süreçlerin tahminlerini iyileştiriyor. Mekan-zamansal kaotik sistemler olarak bilinen bu süreçlerin hesaplamaları artık çok daha kısa sürede, daha yüksek doğrulukla, daha az hesaplama kaynağı kullanılarak ve daha az eğitim verisine dayalı olarak yapılabilir. Ohio State Üniversitesi'nden fizikçi Wendson Barbosa, "Bu, makine öğrenimi alanında veri işleme verimliliği ve tahmin doğruluğu açısından önemli bir ilerleme olduğuna inandığımız için çok heyecan verici" diyor. Makine öğrenimi tam olarak şudur: Büyük veri arşivlerine dayalı tahminler yapmak için bir keşif sürecini kullanan bilgisayar algoritmaları. Rezervuar hesaplama yaklaşımı, insan beynini daha yakından taklit etmeye çalışır ve yararlı kalıpları keşfetmenin bir yolu olarak rastgele bağlanmış yapay nöronlardan oluşan bir 'rezervuara' bilgi besler. Sonuçlar daha sonra gelecekteki öğrenme döngülerini bilgilendirmek için kullanılır. Zamanla, bu sistemler daha akıcı ve verimli hale geldi. Makine öğrenimindeki bir yenilik, tahmine dayalı modelin farklı bileşenlerinin paralel olarak gerçekleşmesine izin verdi. Bu tür bir mimariyi en son rezervuar hesaplama teknolojisiyle kullanmak, algoritmaların, aksi halde kaotik bir bilgi karmaşası olan şeyde potansiyel simetrileri tespit etmesine olanak tanır. Araştırmacılar yeni yaklaşımlarını atmosferik bir hava modeli üzerinde test ettiler. Windows yazılımı çalıştıran normal bir dizüstü bilgisayar kullanarak, daha önce bir süper bilgisayara ihtiyaç duyan bir saniyenin çok kısa bir sürede tahminlerde bulunabildiler. Bu özel durumda, hesaplamalar geleneksel algoritmalardan 240.000 kat daha hızlı yapılmıştır. De sa Barbosa, "Bir sistem için bu benzersiz süreçlerin nasıl gelişeceğini doğru bir şekilde tanımlayan denklemler biliniyorsa, davranışı yeniden üretilebilir ve tahmin edilebilir" diyor. Makine öğrenimi algoritmaları, gelecekteki her türlü olayı tahmin etmek için kullanılabilir, sosyal mühendislik kadar endişe verici olanlara yeni kaynaklar çıkarmak gibi sıradan alanlarda uygulamalar bulabilir. Bu senaryolar daha karmaşık hale geldikçe, dikkate alınması gereken daha fazla değişken var ve bu da hesaplama kaynaklarının sınırlarını zorluyor. Makine öğrenimi sistemleri, geçmiş verilerdeki, insanın tespit etmesi imkansız olan kalıpları tespit edebilir ve ardından bu kalıpların tekrarlanmasına dikkat edebilir. Ayrıca zaman içinde doğruluklarını artırmak için kendilerine geri bildirimde bulunabilirler.


Mars'ın iki ayı vardır, Phobos ve Deimos. Patates şeklindeki iki cisim, gezegen bilimcilerin uzun süredir kafasını karıştırmıştır. Kökenleri nedir? Yakalanmış asteroitler mi yoksa bir zamanlar, Ay'ın bizim bir parçamız olduğu gibi, Kızıl Gezegenin bir parçası mıydılar? Şimdi, Deimos'un bugüne kadar çekilmiş en yakın görüntüleri, ikincisini gösteriyor gibi görünüyor. Emirlikler Mars Görevi'nin Hope Sondası, Kızıl Gezegeni birkaç yıldır inceliyor ve geçen yaz odak hedefini Mars'tan gezegenin daha küçük ve en dıştaki ayı olan Deimos'a hafifçe değiştirmek için bir rota düzeltmesi yaptı. Birkaç yakın geçiş, sondayı Deimos'a 100 kilometre kadar yaklaştırdı, bu, insanların küçük kayalık gövdeye şimdiye kadar en yakın olması. Bu çok yakın karşılaşma, ekibin Deimos'un şimdiye kadarki en ayrıntılı görüntüsünü çekmesine olanak sağladı ve Kızıl Gezegenin üzerinde büyüleyici görünüyor. Hatta daha önce çok detaylı bir şekilde araştırılmamış olan minik ayın uzak tarafını bile yakalamayı başardı. Ayın ortalama yarıçapı yaklaşık 6,2 kilometredir ve Mars'ın etrafında yaklaşık 30,3 saatte bir döner. Bu gerçekten nefes kesici görüntü, gözlemlerin sadece küçük bir ödülü. Gök bilimciler, bu küçük ayın bileşimi, morfolojisi ve daha fazlası hakkında bilgiler de dahil olmak üzere özelliklerinin inanılmaz ayrıntılarını yakalamak için üç aleti de kullandılar. Yakın geçişlerin ilk sonuçları Avrupa Jeofizik Birliği konferansında sunulacak, ancak sonuçlara dair bazı göstergeler ve ilk çarpıcı görüntü, Dubai hükümdarı ve şu anda Birleşik Arap Emirlikleri Başbakanı Şeyh Muhammed bin Raşid el-Mektum tarafından tanıtıldı.


NASA'nın Mars Reconnaissance Orbiter'ı , Kızıl Gezegen hakkında inanılmaz fikirler sağladı ve genellikle dünyevi kıyasları olmayan ilgi çekici arazi görüntüleri yakaladı. Soğuk bir çöl olarak, Mars belirli koşullar altında ilginç şekiller oluşturan kum tepelerinden payına sahiptir. Sadece birkaç ay önce çekilen son görüntü, neredeyse tamamen dairesel olan sıra dışı kum tepelerini gösteriyor. Görüntü, Yüksek Çözünürlüklü Görüntüleme Deneyi veya HiRISE'den bir dizi gözlemin parçası. İnanılmaz kamera, kış yavaş yavaş bahara dönerken Mars'ın Kuzey Yarımküresi'ndeki değişimleri inceliyor. Puantiyeli kum tepelerinin alanı, 22 Kasım 2022'de çekilen daha yeni görüntüde artık görünmese de, aslında buzla kaplıydı. Önceden buzlu olan puantiyeli kum tepeleri. HiRISE daha önce karmaşık kumlu yapıların yanı sıra hareket eden kum tepeleri tespit etmişti. Kamerası piksel başına 30 santimetre çözünürlüğe sahip. Bu, bir metrenin altındaki Mars şekillerini oldukça net bir şekilde görebileceğimiz anlamına geliyor. Bununla birlikte, Mars ve onun tuhaf kum tepeleri hakkında hala anlaşılması gereken çok şey var.


Biyolojik etkinliğin izlerini aramakla görevli Mars gezicileri, aletleri göreve uygun olmadığı için mikroskobik yaşam formlarının üzerinden hiçbir şey fark etmeden geçebilirler. Dünyanın en eski çölünde yürütülen yeni bir çalışma, mevcut teknolojinin kendi gezegenimizin yüzeyindeki yaşam izlerini her zaman nasıl tespit edemediğini gösteriyor. Araştırmanın arkasındaki araştırmacılar, uzun süredir ölü olan 'mikrobiyal karanlık maddeyi' belirleme yeteneğimizi geliştirmeden, Mars'taki yaşamın bizden kaçmaya devam edeceğini savunuyorlar. Hele de aradığımız hayat milyarlarca yıl önce, gezegen bugün olduğundan daha sıcak ve nemliyken var olmuşsa. Şili'nin Atacama Çölü, hematit ve çamurtaşı bakımından zengin kum ve kaya içeren Kızıl Taş adlı eski bir deltaya sahiptir. Jeolojik olarak, bu bölge Mars'ın bazı bölümlerine oldukça benziyor, bu nedenle astrobiyologlar onu kızıl gezegen için bir model olarak kullanıyorlar. Şili'deki araştırmacılar Red Stone'un mineralojisini bugün mevcut olan en iyi enstrümanlarla test ettiklerinde, bazı gizemli işaretler ortaya çıkardılar. Yeni Nesil Dizileme kullanılarak elde edilen genetik dizilerin yaklaşık yüzde 9'u 'sınıflandırılmamış' kategorisine girerken, kalan dizilerin yüzde 40'ı takımlar veya alanlar gibi en yüksek taksondan daha spesifik bir şeye atanamadı. Şili Özerk Üniversitesi'nden araştırmacılar, bulgularının "alışılmadık derecede yüksek derecede filogenetik belirsizliği" ortaya çıkardığını söylüyor. Ekip, bu belirsizliği temsil etmek için "karanlık mikrobiyom" dedikleri yeni bir konsept önerdi. Bu terim esas olarak, bilim insanlarının tam olarak ne olduklarını bilmeden genetik dizileme yoluyla tespit edebildiği mikroorganizmaları ifade eder. Araştırmacılar, "Dolayısıyla," diye yazıyor araştırmacılar, "Red Stone karanlık mikrobiyomu, Dünya'nın başka hiçbir yerinde bulunmayan gerçekten yeni mevcut türlerden oluşuyor olabilir, ancak bu tür karanlık mikrobiyomun aslında kullanılan mikrobiyal türlerin kalıntı topluluğunu temsil etmesi de söz konusu olabilir. Red Stone numuneleri ayrıca Mars'ta kullanılan veya Mars'a gönderilmiş test cihazlarıyla da analiz edildi ve çoğu durumda sınırlı veya hiç tespit edilmeyen mikroorganizmaların tespitinin çok daha zor olduğunu gösterdi. Geçen yıl, Mars'taki Perseverance gezgini, eski bir nehir deltasında ilerlerken organik maddenin 'güçlü işaretlerini' buldu. Bundan önceki yıllarda, Curiosity gezgini hem kumda hem de kurumuş çamurda organik moleküllerin izlerini topladı. Bunlar umut verici keşifler, ancak organik madde kesin bir yaşam belirtisi değil. Bu moleküllerin aslında biyolojik kökenleri olup olmadığı hala net değil. Mars'ta bulunan veya Mars'a gönderilecek olan test aracı cihazlarıyla yaptığımız analizler, Red Stone'un mineralojisinin kızıl gezegende yer tabanlı cihazların tespit ettiği ile eşleşmesine rağmen, benzer şekilde düşük organik seviyelerinin tespit edilmesinin imkansız değilse de zor olacağını ortaya koyuyor. NASA yıllardır daha yakından bakmak için örneklerini Mars'tan almayı planlıyor. Ama bunu söylemek yapmaktan daha kolay. Mars'a gidip gelmek, her zamankinden daha ileri seviye bir uzay görevi gerektirir. Bu önemli çalışmanın tarihi şu anda 2030'lar veya 2040'lar olarak belirlendi. Umarız o zamana kadar teknolojimiz, bulduklarımıza doğru bir şekilde bakmak için daha donanımlı hale gelir.


Yeni bir çalışma, maymun çiçeği virüsünün normalde beklenenden çok daha hızlı bir şekilde mutasyona uğradığını ve muhtemelen bir "hızlandırılmış evrim" döneminden geçtiğini öne sürüyor. Mayıs ayında Afrika dışında tespit edilmesinden bu yana 48 ülkede 3.500'den fazla kişiye bulaşan virüs, geçirdiği onlarca yeni mutasyon nedeniyle daha bulaşıcı olabilir. Nature Medicine dergisinde yayınlanan yeni bir araştırmaya göre, virüs daha önce görülmeyen 50 yeni mutasyon taşıyor. Çalışma yazarları, bilim insanlarının genellikle maymun çiçeği gibi virüslerin her yıl bir veya ikiden fazla mutasyon kazanmasını beklemediğini belirtti. Maymun Çiçeği, virologların maymunlarda ve kemirgenlerde doğal olarak dolaşabileceğini düşündüğü nadir bir hastalıktır. Bir ortopoks virüsü, çiçek hastalığına neden olan variola virüsü ile aynı aileden ve cinsten gelir ve genellikle endemik olduğu Batı ve Orta Afrika'nın ötesine yayılmaz. Ancak bu yıl, hastalığın ilk yaygın salgını Afrika'nın ötesine yayıldı. Durum bilim insanlarını şaşırttı ve Dünya Sağlık Örgütü'nün salgını küresel bir sağlık acil durumu olarak sınıflandırmayı düşünmeye başlamasına yol açtı. Maymun Çiçeği virüsü suşları, STAT'a göre Batı Afrika ve Kongo Havzası bölümleri olarak bilinen iki bölüme veya soylara ayrılabilir. Her bir daldaki virüsler farklı ölüm oranları taşır; Batı Afrika dalı kabaca yüzde 1 ölüm oranına sahipken, Kongo Havzası virüsü bulaştırdığı kişilerin tahmini yüzde 10'unu öldürüyor. STAT'ın bildirdiğine göre, devam eden salgın Batı Afrika kanadı tarafından yönlendiriliyor gibi görünüyor. Büyük bir çift sarmallı DNA virüsü olarak, maymun çiçeği, HIV gibi bir RNA virüsünden çok daha fazla replikasyon hatalarını düzeltebilir, bu da şu anki maymun çiçeği suşunun, 2018'de ilk dolaşmaya başladığından beri gerçekten sadece bir avuç mutasyon biriktirmiş olması gerektiği anlamına gelir. Ancak, 15 maymun çiçeği viral örneğinden DNA topladıktan ve genetik bilgilerini yeniden yapılandırdıktan sonra, araştırmacılar gerçek mutasyon oranının beklediklerinden 6 ila 12 kat daha yüksek olduğunu buldular. Araştırmacılar, makalede, maymun çiçeği virüsünün mutasyon oranındaki büyük sıçramanın "Orthopoxvirüslerin ikame oranına ilişkin önceki tahminler göz önüne alındığında beklenenden çok daha fazla olduğunu" yazdı. Tarihsel olarak, maymun çiçeği, açık cilt lezyonları, vücut sıvıları, kontamine materyal, havaya öksürülen solunum damlacıkları ve yakın cilt teması yoluyla kişiden kişiye bulaşır. Ancak yeni enfeksiyonların benzeri görülmemiş hızı, virüsün konakçılarına nasıl bulaştığı konusunda bir şeylerin değişmiş olabileceğini ve yeni mutasyonların olası bir neden olabileceğini düşündürüyor. Araştırmacılar tarafından tanımlanan mutasyonların çoğu, virüsün insan bağışıklık sistemiyle, özellikle APOBEC3 adı verilen virüsle savaşan enzimlerin bir ailesiyle teması nedeniyle ortaya çıkmış olabileceklerine dair ipuçları da taşıyor. Bu enzimler, genetik kodlarını kopyalarken onları hata yapmaya zorlayarak virüslere saldırır ve bu genellikle virüsün parçalanmasına neden olur. Bununla birlikte, bazen virüs karşılaşmadan kurtulur ve STAT'a göre genetik koduna birkaç mutasyon alır. Araştırmacılar, teoriye göre bu tür savaşlar tekrar tekrar meydana geldi ve virüsün kısa sürede birçok mutasyon almasına neden oldu, diyor. Virüsün mutasyon oranı 2018'de arttı ve bunu neden yaptığına dair de birkaç açıklama var. Virüsün o zamandan beri insanlarda düşük seviyelerde dolaşıyor ve enzimlerle yaptığı savaşlar yoluyla bir takım yeni mutasyonlar alıyor olması mümkündür. Alternatif olarak, virüs uzun süredir biz fark etmeden endemik olmayan ülkelerdeki hayvanlar arasında yayılıyor olabilir ve sonra bu yıl aniden insanlara geri sıçradı. Ya da 2017'de Nijerya'yı vuran bir maymun çiçeği salgınının ardından virüsün çoğunlukla Afrika ülkelerinde yayılması - bu yıl endemik olmayan ülkelerde yeniden dirilmeden önce daha küçük topluluklar arasında hareket ederken hızla evrimleşmesi mümkündür. Adına rağmen, maymun çiçeği en yaygın olarak insanlara kemirgenlerden bulaşır. Afrika ip sincapları, çizgili fareler, dev keseli sıçanlar ve fırça kuyruklu kirpiler hastalığın ana rezervuarları olduğuna inanılan türlerdir. Maymun çiçeğinin Amerika Birleşik Devletleri'nde en son bu kadar yaygın olduğu 2003 yılında, Gana'dan Teksas'a ithal edilen enfekte Gambiya keseli sıçanların bir sevkiyatının hastalığı yerel çayır köpeklerine bulaştırmasından sonra 71 kişinin Batı Afrika virüsü ile enfekte olduğu zamandı.


Avrupa Meme Kanseri Konferansı'nda duyurulan "sürpriz" bulguların, kadınların artık kemoterapiye ihtiyaç duymayacağı anlamına gelebileceği belirtiliyor. 257 kadın üzerinde denenen ilaçlar, her on meme kanserinden birinde görülen bir zayıflığı hedef alıyor. Uzmanlar bu bulguların hastaya özel kanser tedavisi bakımından "sıçrama tahtası" olduğunu söylüyor. Araştırmayı yürüten doktorlar böylesi çarpıcı bir sonuca ulaşmayı beklemiyordu. Doktorlar, tümörün teşhisinden ameliyat aşamasına kadar olan kısa süre içinde ilaçların kansere nasıl etki ettiğini araştırıyordu. Araştırmada, meme kanseri tedavisinde kullanılan lapatinib adlı ilaç ile ticari olarakHerceptin adıyla bilinen trastuzumab birlikte kullanıldı.Ameliyat zamanı geldiğinde bazı hastalarda tümör ortadan kaybolmuştu. Londra'daki Kanser Araştırmaları Enstitüsü'nden Profesör Judith Bliss sonuçların "etkileyici" olduğunu söyledi. BBC'ye yaptığı açıklamada Bliss, "Bu kısa dönemli bir deneme olduğu için bu sonuçlar daha da şaşırtıcı oldu. Bazıları tam sonuç aldı. O kadar hızlı oldu ki, gerçekten çok ilginç" dedi. Tedavide trastuzumab ile lapatinib içeren ilaçlar birlikte kullanıldı. Her iki ilaç da bazı meme kanserlerinin büyümesine neden olan HER2 adlı proteini hedef alıyor. Herceptin kanser hücrelerinin yüzeyinde etkili olurken lapatinib hücrenin içine nüfuz edip HER2 proteinini etkisiz kılıyor. Araştırmada tümör büyüklükleri 1 ila 3 cm olan kadınlara tedavi uygulandı.İki haftadan daha kısa süren tedavide, vakaların yüzde 11'inde kanser tümüyle kaybolurken, yüzde 17'sinde 5 mm'den daha küçük hale geldi. HER2 içeren meme kanserlerine uygulanan mevcut tedavi, ameliyatı ve sonrasında uygulanan kemoterapi ve Herceptin tedavisini içeriyor. Prof Bliss, bu bulguların bazı kadınların kemoterapiye ihtiyaç duymayacağı anlamına gelebileceğini söylüyor. Fakat bu yönde daha geniş araştırmaların yapılması gerektiğine dikkat çekiliyor. Çünkü HER2 içeren kanserlerde kanserin geri dönem riski daha yüksek. Meme kanserinin en az on ayrı türünün olduğu, her birinin farklı nedenleri olduğu ve farklı tedavilere ihtiyaç duyduğu belirtiliyor. Kanser ilaçları üzerindeki çalışmalar, tümördeki zayıflıkların belirlenerek onlara yönelik özel tedavi uygulanmasını hedefliyor. Meme kanserleri ve özellikle HER2 içeren tümörlere yönelik tedavi bu alandaki çalışmaların başını çekiyor. Araştırmayı finanse eden İngiltere Kanser Vakfı, uzun vadede aynı bulguların elde edilmesi halind ebu sonuçların çok ümit verici olduğunu ve bu kanser türlerinde yeni bir adım anlamına gelebileceğini belirtti.


Mercedes'in elektrikli otomobili 1-16 Ekim tarihleri arasında Paris'te düzenlenecek Motor Show'da kullanıcılara tanıtılacak. Mercedes, ürün gamında A ve B sınıflarında benzin motorlu hybrid çözümlerine yer veriyor. Yeni tanıtılacak modeller de Hybrid ve tam elektrikli formda olacak. Esas konumuz ise tamamı elektrik motorundan güç alacak yeni model. Mercedes'in MKA teknolojisini kullanarak oluşturacağı düşünülen SUV çözümünü, 2020 yılına kadar kullanıcılarla buluşturması bekleniyor. Mercedes'in elektrikli aracının tanıtım ve satışa çıkma tarihleri göz önüne alınınca, otomobilin Tesla Model X, Audi Quattro ve Jaguar'ın piyasaya süreceği elektrikli otomobillerle rekabet etmesi bekleniyor. Mercedes ise tamamen elektrik enerjisi kullanacak otomobilinin mevcut sürümlerinden farklı bir tasarıma sahip olacağını ifade ediyor. Mercedes'in gelecek yıl içerisinde oluşturmayı planladığı Dijital EğilimlerMercedes GLC Yakıt Ünitesini içeren yeni EV araçların habercisi olarak görülüyor. Yeni EV araçlar, C sınıfı ve E sınıfına yönelik olarak MRA ya dayalı GLC yakıt hücresi ve hidrojen tankları pillerini doldurmayı odağına alacak.


Facebook'un Meta olarak yeniden markalaşmasının ardından, metaverse üzerine odağını çeviren Microsoft, şimdi de bu alana gireceğini duyurdu. Meta, metaverse'ün en nihayetinde eğitim, iş ve sosyal bağlamlar arasında etkileşim kurmamıza izin vereceğini öne sürerken, Microsoft şimdilik sadece sanal ofis alanına odaklanıyor gibi görünüyor. Fikrin kendisi yeni değil. Bilim kurgu yazarı Neal Stephenson, 1992'deki Siberpunk romanı Parazit'te avatarlar olarak temsil edilen insanların birbirleriyle ve yapay zeka ajanlarla etkileşime girebileceği bir 3 boyutlu sanal dünya sunarak "metaverse" terimini kullandı. Henüz var olmayan bu büyük gelecek vizyonunda yeniyseniz, bu yazı metaverse'den bekleyebileceğiniz bazı özellikleri anlamanıza yardımcı olabilir. Bu, metaverse'ün en önemli özelliği denilebilir. Bir bilgisayar, oyun konsolu, mobil veya giyilebilir teknolojik cihaz kullanarak, 3 boyutlu grafikler ve sesleri deneyimler, yeni keşiflerde bulunursunuz. Bu fikir, kendinizi metaverse'de daha fazla mevcut hissetmenizi sağlayacak ve gerçeklikten sizi bir nebze olsun uzaklaştıracaktır. Bunun için bir sanal gerçeklik kulaklığına ve gözlüğüne ihtiyacınız var. Buradaki fikir, sanal dünyanın gerçekliğine dalmanız ve böylece kendinizi orada daha da mevcut hissetmenizdir. Metaverse sosyaldir. Orada kendilerini avatarlarıyla temsil eden başka insanlar da olacaklar. Bu avatarlardan bazıları robotlar, sanal ajanlar ve yapay zekanın tezahürleri olabilir. Diğer insanlarla o sanal gerçeklikte takılabilir, birlikte sosyalleşebilirsiniz. Metaverse hayranları ve bazı araştırmacılar, buradaki iletişimin, alışık olduğumuz video görüşmelerden daha doğal olabileceğine inanıyor. Mesela avatarınız diğer online görüşmelerin aksine birinin yanına gidip oturabilir, onunla muhabbet etmeye başlayabilir. Bu sanal dünyayı ne zaman ziyaret etmek isterseniz oraya gidebilir, orada kendinize mülk edinebilir, orayı nasıl isterseniz tasarlayabilir ve orada yaşayabilirsiniz. Bir sonraki ziyaretinizde her şey sizin istediğiniz gibi yerli yerinde sizi bekliyor olacaktır. Sanal dünyadaki sanal olgular, gerçek dünyadaki gerçek şeyleri temsil edebilir. Örneğin, gerçek dünyada gerçek bir drone'u yönlendirmek için metaverse'de sanal bir drone uçurabilirsiniz. Bu iki dünya arasındaki bağlantıya dijital ikizler ismi veriliyor. Farklı şirketler muhtemelen kendi vizyonlarında farklı yerel metaverse'lere sahip olacaklar. Fakat tıpkı internet gibi bunların da hepsi aslında birbirine bağlı olacak ve birinden diğerine geçiş mümkün olacak. Aslında hali hazırda oynadığımız bilgisayar oyunları bu duruma küçük bir örnek olabilir. Bunun yanında pandemi çağı gerçeklerinde, sosyal mesafe kurallarına uyarak yeni insanlarla tanışıp sosyalleşebileceğiz. Bunların hepsinin yanında, Stephenson'ın metaverse'e ilişkin orijinal vizyonu çok heyecan vericiydi, ancak aynı zamanda bağımlılıktan suçluluğa ve demokratik kurumların erozyonuna kadar hem çevrimiçi hem de gerçek dünyadaki zararlar açısından kötü olasılıklarla doluydu. İlginç bir şekilde, Stephenson'ın metaverse tanımı çoğunlukla büyük şirketlere aitti ve hükümetler büyük ölçüde önemsiz kağıt işleri yapılan yerler olarak görülüyordu.


Alexander Semenov, dünyayı dolaşarak gizemli yaratıkların doğal yaşam alanlarında, yani derin sularda zaman geçiriyor. Amacı birbirinden gizemli ve özgün denizanasını fotoğraflamak. Yüzeyden 90 metre derinlikte okyanus karanlıktır. Etrafınızda herhangi bir işaret falan yoktur. Zamanı kendiniz için durdurmuşsunuz gibidir. Yeterince bakarsanız birden belirirler: Türlü renklerde yarı saydam yaratıklar. Bazıları parmağınızdaki tırnak kadar küçüktür. Bazıları bir bina kadar büyük... Onlar okyanusun görünmeyen omurgasıdır. diyor biyolog Alexander Semenov.


Cambridge Consultants adındaki ABD merkezli teknoloji danışmanlık şirketinin geliştirdiği yeni robotik sistem meyveleri birbirinden ayırıp, sınıflandırabiliyor. Tahmin edebileceğiniz gibi bu, gıda üretim hatlarında köklü değişikliklere yol açabilecek bir yenilik. Meyve toplama robotu olarak bahsedilen robotun, günümüzde kullanılan robotik sistemlerden en önemli farkı aynı şekilde tekrar eden bir işe kıyasla belirsizlikle başa çıkabilecek kadar zeki olması. Zira bir robotun böyle bir işlemi yapabilmesi için bitkileri doğru tanıması, toplama işlemi için öncelikle hangi bitkiyi seçeceğine karar vermesi ve bitkiye zarar vermeden taşıması gerekiyor. Cambridge Consultants'ın geliştirdiği meyve toplama robotu, bu görevleri karmaşık bir sinyal işleme sistemi ve meyvelerin şekline uyumlu kıskacıyla gerçekleştiriyor. Robotların kıskaçlarında meyvelere uyguladıkları basıncı algılayan sensörler ve vakum sistemi bulunuyor. Robotlar elma gibi spesifik bir meyve toplama işlemine önce farklı meyveler arasında elmayı tanıyor ve en tepedeki elmanın koordinatlarını belirleyip, buna yöneliyor. Belirsizlikle başa çıkabilme becerisi robotların insanlarla yan yana çalışacak seviyeye gelmelerini sağlıyor. Meyve robotları için de bu tip bir durumun mümkün olabileceği belirtiliyor.


Microsoft ve University Of Washington bilim insanları, insan DNA'larının sahip olduğu kapasiteyi ölçer nitelikte bir deney gerçekleştirdiler. Deney çerçevesinde Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komisyonu tarafından hazırlanan, BM'in Paris Konferansı'nda kabul ettiği 30 maddelik İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi'ni 100'den fazla dile çevirdiler. 100'den fazla dile çevrilen İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi,bı, "OK Go's This Too Shall Pass HD" müzik dosyası DNA dizinine işlendi. Toplamda 200 MB'lık bir veri oluşumunu DNA dizinine ekleyen bilim insanları, bu işlem kapsamında bugüne kadar ki byi meydana getirmeleri sebebiyle bir rekor kırdılar. Bilim insanları daha önceki deneysel çalışmalarda, DNA dizinlerine kaydedilen en büyük boyutun KB düzeyinde olduğunu ifade ettiler. University Of Washington'dan Luis Ceze konuyla ilgili yaptığı açıklamada, DNA'nın ilginç bir dijital aroması olduğunu, DNA kodları ile dosya algoritmalarının birbiriyle uyumlu bir biçimde depolanabildiğini dile getirdi. Ceze, şu anki aşamada elde edilen depolama sisteminin güvenilir bir sistem performansı sunsa da, DNA okuma ve yazmalarda bazı hataların var olabileceğini sözlerine ekledi.


Technologyreview'in haberine göre, kendi sektörlerinin dünya genelinde büyük oyuncularından olan iki kuruluş, güçlerini birleştirme yoluna gittiler. Bu sayede NASA, uzay yolunda Microsoft'un desteğine sahip olacak. Ulusal Havacılık Ve Uzay Dairesi , astronotlarının eğitimi ve uzaktan kumanda kontrolü desteği ile çalışan uzay araçlarının, dünya üzerinden kontrolü konusunda Microsoft'un teknolojisini kullanma yoluna gitti. Hololens adıyla bilinen, giyilebilir ekran teknolojisi, firmanın deyimine göre, insan ile teknoloji arasındaki duvarları yıkmak hedefi ile kullanıcılarına sunulmuştu. Dünya üzerinden uzaydaki astronot ve uzay aracı kontrolünü sağlayarak güvenlik duvarını arttırma hedefini taşıyan projenin, ne zaman uzay pratiğinde kullanılacağı henüz açıklanmış değil. Fakat firmanın insan ile teknoloji arasındaki duvarların kaldırılması fikriyle yol çıkıp, insan ile uzay arasındaki duvarları yıkabilecek duruma gelebileceğini söyleyebiliriz.


Araştırmacılara göre, bu sistemden elde edilen güç, böyle aygıtlara enerji sağlamak için kullanılan geleneksel bataryalara kıyasla daha güvenlidir ve daha düşük bir maliyet sunabilir. Bütünleştirici Kanser Araştırmaları Koch Enstitüsü'ne üye olan araştırmacı Giovanni Traverso, bu yutulabilir sistemlere uzun süre güç sağlayacak yollar bulmak zorundayız. Gastrointestinal sistemi, ilaç salımı ve algılama için yeni teknolojilere ev sahipliği yapacak gerçekten eşsiz bir fırsat olarak görüyoruz ve bu teknolojilerin temelinde gücün nasıl sağlanacağı yatmaktadır, diyerek fikirlerini belirtmektedir. Traverso ve Langer, daha önce, sıcaklık, kalp atış hızı ve solunum hızı gibi fizyolojik koşullara duyarlı olan veya sıtma gibi hastalıkları tedavi etmek için ilaç salan birçok yutulabilir aygıt tasarlamış ve test etmişlerdir. Langer, bu çalışma, bir gün hasta sağlığını ve/veya hastalığın tedavisini izlemek için yeni nesil elektronik yutulabilir ilaçlara ön ayak olabilir, demektedir. Bu aygıtlar genellikle küçük pillerle çalışır. Ancak geleneksel piller zamanla kendiliğinden deşarj olur ve olası bir güvenlik riskini ortaya çıkarırlar. Bu dezavantajların üstesinden gelebilmek için Langer ve Traverso, düşük güç elektroniği geliştirme konusunda uzmanlaşmış olan Nadeau ve Chandrakasan ile çalıştı. Araştırma ekibi, genellikle iki elektrottan oluşan, limon pili olarak bilinen çok basit bir voltaik hücreden ilham almıştır. Limondaki sitrik asit iki elektrot arasındaki küçük elektrik akımını taşımaktadır. Bu stratejinin benzerini yapmak için, araştırmacılar çinko ve bakır elektrotlarını, yutulabilen sensörün yüzeyine koydular. Çinko, ticari sıcaklık sensörünü ve 900-megahertz vericiyi çalıştırmak için yeterli enerjiyi üretmek ve voltaj devresine güç sağlamak için mide asidine iyon salmaktadır. Domuzlarda yapılan testlerde, aygıtların sindirim sisteminden geçmesi için ortalama altı gün gerekti. Midede iken, voltaik hücre, sıcaklık sensörüne güç sağlamak ve her 12 saniyede bir gönderilen sinyali, kablosuz olarak 2 metre uzaktaki bir baz istasyonuna veriyi iletmek için yeterli enerjiyi üretmiştir. Aygıt mideden daha az asidik olan ince bağırsağa geçtiğinde, hücre midede üretilenin yalnızca yaklaşık olarak 1/100'ini üretmiştir. Traverso, ancak yine de orada, daha uzun süre kalmasını sağlayabileceğimiz ve daha az sıklıkta bilgi paketini iletmek için kullanabileceğimiz gücün olduğunu, söylemiştir. Aygıtın şu andaki prototipi yaklaşık 40 milimetre uzunluğunda ve 12 milimetre çapında bir silindirdir. Ancak araştırmacılar, enerji toplayıcı, verici ve küçük bir mikroişlemci taşıyan kişiselleştirilmiş bir entegre devre kurarak bu boyuttaki kapsülün yaklaşık üçte birini yapabileceklerini düşünmektedirler. Araştırmacılar cihazları minyatürize ettikten sonra, başka türde sensörlerin eklenmesini ve yaşamsal bulguların uzun süre izlenmesi gibi uygulamalar için geliştirilmesini öngörmektedir. Nadeau; İçeriden yaşamsal belirtilerinizi birkaç hafta izleyecek kendi kendine çalışan bir hapınız olabilir ve bunu düşünmek zorunda bile değilsiniz. Sadece orada ölçümler yapar ve bunları telefonunuza iletir. Böyle aygıtlar, ilaç salımı için de kullanılabilir. Bu çalışmada, araştırmacılar altın bir film ile kapsüllenmiş ilaçları salmak için voltaik hücre tarafından üretilen gücü kullanabileceklerini göstermişlerdir. Bu, doktorların kan basıncını kontrol etmek için farklı ilaç dozlarını denemesi gereken durumlarda yararlı olabilir.


Sigara içen migren hastaları için ise risk üçe katlanıyor. Hem sigara içen hem doğum kontrol hapı kullanan migrenörler için ise felç riski neredeyse yedi kat artmakta. Migren ağrılarının, kalp krizi ve arterial klodikasyonu riski de artıyor. Bireysel olarak yürütülen çalışmalar ve tam veri analizleri, iskemik felç riskinin auralı migrenhastalarında arttığını ortaya koyuyor. Felçlerin yaklaşık yüzde 85'i iskemik felçlerdir. Auralı migren ise parlak ışık, ani ışık parlamaları, karanlık noktalar sebebiyle yüzün veya ellerin seyirmesine dahi sebep olabilen bir migren rahatsızlığıdır. Son dönem araştırmaları, migren ile hemorajik felçler arasında bir bağıntı olduğunu iddia edebilecek beyinde gerçekleşen iç kanama kanıtlarını ortaya koyuyor.Şu ana kadar aradaki ilişki ise biyolojik temelde açıklanabilmiş değil. Migren hastalarının, HDL'nin düşük seviyede olması, kanda kalp krizine sebep olacak proteinlerin oranının yüksek olması gibi kardiyovasküler hastalıkların risk faktörlerini geliştirme ihtimalleri artıyor. Belli bazı genler, insanların, migren ve felç geçirme ihtimallerinin belirlenmesini sağlayabilir. Migren tedavileri felç riskini artırabilir. Auralı migren sırasında gerçekleşen olaylar, iskemik felç tetiklemesi yapabilir. Kortikal yayılan depresyon, beyinde depresyon sonrası sinirlerin yavaş bir depolarizasyon aşamasına girmesi ile gerçekleşiyor ve böylelikle nöral ve vasküler fonksiyonlarda değişikliğe sebep oluyor. Tüm açıklamalar hesaba katıldığında bir kısır döngü içerisinde migren ve felcin birbirine sebep olabildiği varsayılabilir. Şimdilik hala sürmekte olan araştırmaların sonuçlanması ve çift yönlü bu ilişkinin altındaki mekanizmayı açıklığa kavuşturması bekleniyor.


Mars'ta keşif araçlarının ve asteroitlere sondaların olduğu bir çağda bile, meteoritler genellikle başka hiçbir yerden elde edemeyeceğimiz çok önemli bilgiler sağlar. Aradığımız bilgilerin bir kısmı manyetik olarak depolanır ve bu da silinmesini bilimsel bir trajediye dönüştürür. Yine de bu, meteorit avcıları hedeflerini keşfetmek için el mıknatısları kullandıklarında olur ve yeni bir çalışma bunun sinir bozucu derecede yaygın olduğunu gösteriyor. Daha genç okuyucular, disketlerin ve diğer bilgi depolama cihazlarının taşıdıkları veriler kaybolmasın diye güçlü manyetik alanlardan güvenli bir şekilde uzak tutulması gereken bir zamanı hatırlamayabilir. Bununla birlikte, hatırlayacak kadar yaşlı olanlar, Science Magazine'de Kara Güzellik (NWA 7034) lakaplı bir meteor parçasının incelenemeden nasıl etkisiz kılındığına dair hikayeyi okurken korkunç bir tanıma duygusu hissedebilirler. 80'li ve 90'lı yılların bilgisayar kullanıcıları, yeterince çaba harcarlarsa genellikle kaybolan bilgileri yeniden oluşturabilirlerdi - ancak söz konusu madde 4,4 milyar yıl önce oluşmuş bir Mars parçası olduğunda, bu mümkün değildir. Gezegen bilimciler, Kara Güzellik'in bir zamanlar Mars atmosferini tükenmeye karşı koruduğu düşünülen manyetik alan hakkındaki önemli soruları yanıtlayacağını umuyorlardı. Belki bu yine de gerçekleşecek, ancak yeni bir makalenin ortaya koyduğu gibi, asteroitin Batı Sahra'nın bazı bölgelerine dağılmış başka bir parçasının güçlü manyetik alanlardan oldukça uzak tutulması gerekecek. Sorun, asteroit avcıları ve tüccarlarının uygun görünümlü bir kayanın meteorit olup olmadığını kontrol etmek için güçlü el mıknatısları kullanmasıdır. Bu test, bilim insanlarına ulaşma şansını artırabilir, ancak bu süreçte, nadir toprak mıknatısları önceden var olan manyetik alanı siler ve kendi manyetik alanını yansıtan bir alanla değiştirir. Makale, değişen alan kuvvetlerinin meteoritler için bir vekil olarak kullanılan bazalt üzerindeki etkisini araştırıyor. Bu tür bir maruz kalmanın doğal manyetizmayı ortadan kaldırdığını ve meteoritlerin dış kısımlarının çekirdeğe göre daha fazla manyetize edildiği belirgin bir model oluşturduğunu gösteriyor. Ne yazık ki, makale aynı zamanda yazarların test edebildiği tüm dağınık Kara Güzellik parçalarının tam da bu modeli gösterdiğini de bildiriyor ve bu da bizi erken Mars manyetizması konusunda bihaber bırakıyor. Yalnızca bir diğer bilinen Mars meteoriti, gezegenin manyetik alan kaybından önce gelecek kadar eski olabilir ve bu da sınırdadır. El mıknatısları kullanılır çünkü meteoritler genellikle, erken silahların kaynağı olacak kadar, demir açısından zengindir. Bununla birlikte, Dünya'da bol miktarda demir açısından zengin kayalar da vardır - yalnızca bir taşın bir mıknatıs tarafından çekildiğini bulmak, onun gökten geldiğini kanıtlamaz. Gerçekten de, bilimsel açıdan en değerli meteoritlerin çoğu, güçlü bir mıknatısa bile tepki vermeyecek kadar düşük manyetik malzemeye sahiptir. Tıpkı Dünya'da olduğu gibi, güneş sistemindeki daha büyük cisimlerdeki demir çekirdeğe çökmüştür ve bu nedenle bir asteroit çarpmasında parçalanmış olması pek olası değildir. Yazarlar, çalışmanın meteorit avcılarını mıknatıs testini atlamaya teşvik edeceğini umduklarını ifade ediyorlar. Bu, meteoritlerin düştüğü yerleri izlemek için kamera ağlarını kullanan yarı profesyonel ekipler arasında başarılı olabilir. Bununla birlikte, Kara Güzellik ve diğer birçok meteorit, bu tür bulguların hayati bir gelir kaynağı olduğu kişiler tarafından çöllerde toplanmıştır. Yazarın pahalı alınganlık ölçüm cihazları kullanma önerisinin uygulanması zor olabilir. Çalışma Journal of Geophysical Research: Planets'de yayınlandı.


Besindeki bütün moleküller aynı anda titreşip ısı ürettiği için mikrodalga fırındaki besin, ısının besinin dış yüzeyinden yavaşça içine doğru seyahat etmesi gerektiği geleneksel fırındaki besinden daha hızlı pişer. Yiyeceğinizi pişiren aynı radyo dalgaları plastik, cam ve seramiklerin içinden onlara zarar vermeden geçer. Bu sayede plastik tabaklar erimez ve camlar patlamaz. Mikrodalga fırınları enerji bakımından çok verimli yapan yine bu özelliktir; çünkü sadece besini ısıtırlar, fazlasını değil. Diğer taraftan metaller, bu radyo dalgalarını yansıtırlar. Bu özellikleri çok zeki bir şekilde mikrodalganın duvarlarında kullanılmıştır, öyle ki hiçbir dalga kaçıp mutfaktaki birisini pişirmez! Buraya kadar tartışılan tüm dalgalar, magnetron adı verilen bir alet içinde oluşturulur. Magnetron, elektronları iyice ısınmış bir kablodan koparır ve sonra onları bir boşluk içerisinde mıknatıslar kullanarak döndürür. Bu elektronlar daire çizerek girdap oluşturdukça, besini pişirmesi için fırının içine gönderilen radyo dalgaları üretirler. Mikrodalga fırın, askeri bir radarın bir şekeri ısıttığının fark edilmesiyle keşfedilmiştir.


Minik tek hücreli yaratıkların, onlara nasıl hareket etmeleri gerektiğini söyleyecek bir beyinleri olmadığı açıktır, bu yüzden genellikle yuvarlanır, kayar veya yüzerler. Ancak Euplotes eurystomus adı verilen mikroskobik bir canlı, beyinleri olmadan da yürümenin bir yolunu öğrendiler. Bu protozoanlar - hayvan benzeri özelliklere sahip tek hücreli organizmalar - cirri adı verilen ve bacak gibi birlikte çalışan 14 iplikçik demetine sahiptir. Organizma cirri'yi aktif olarak avlanırken yüzmek ve yürümek için kullanabilir. Larson ve meslektaşları, hareketlerini ağır çekimde incelemek için bu küçük yırtıcıların mikroskobik görüntülerini yakaladılar. Araştırmacılar 32 farklı bacak hareketi kombinasyonu belirlediler ve belirli kombinasyonların birbirini takip etme olasılığının daha yüksek olduğunu buldular. Cirri, hücrenin iskele yapılarının geri kalanı gibi tübülin liflerinden yapılmıştır. Bu lifler aynı zamanda farklı sirküler arasında bir destek yapısı görevi görerek bir tür mekanik iletişim işlevi görürler. UCSF biyofizikçisi Wallace Marshall, "Euplotes bu bağlantıları ayrıntılı bir yürüme hareketini kolaylaştırmak için kullanıyor" diye açıklıyor. Bilgisayar modellemesi, lifler üzerindeki gerilimin, her an hangi cirri pozisyonları düzeninin mümkün olduğunu belirlediğini ortaya çıkardı. Bazı sirriler, yürüyüşün farklı aşamalarında stresi depolar; bu stres serbest bırakıldığında, hücreyi bir sonraki duruma ilerlemeye iter ve bu durumlar arasında döngüsel bir geçişe neden olur. Marshall, "Euplotes'un uzantılarının rastgele olmayan bir şekilde bir durumdan diğerine hareket etmesi, bu sistemin ilkel bir bilgisayar gibi olduğu anlamına gelir" diyor. Araştırmacılar, Euplotes'i tubulin liflerinin eşzamanlı reaksiyonlarını bozan bir ilaca maruz bıraktıklarında, hücrenin yürüyüşünü düzensizleştirdi ve zavallı yaratıkların boş dairelerde yürümesine neden oldu. Yürüyüşleri hala düzenliydi, ancak artık etkili harekete izin verecek şekilde koordineli değildi. Uzantılar arasındaki saat gibi işleyen bağlantılar, hücrenin ilerlemesini sağlamak için artık sarılamaz ve sıfırlanamazdı. Yani bu tek hücreli canlılar beyin ve sinirlerden ziyade sinyal molekülleri ağları tarafından kontrol ediliyor. Bu tür sistemlerin mikroplarda karar verme, öğrenme ve labirentlerde gezinme gibi şaşırtıcı derecede karmaşık davranışları nasıl başarabildiğini daha önce görmüştük. Bu lokomotif sisteminin mekanik işleyişi hakkında daha anlaşılması gereken çok şey var, ancak şimdi sıralı davranışlar oluşturmak için rastgele moleküler süreçlerin nasıl kullanılabileceğine dair örnekler listesine yürümeyi ekleyebiliriz.


Milyar dolarlık girişim Colossal Biosciences, 17. yüzyılda soyu tükenmiş uçamayan bir kuş olan dodoyu canlandırmaya bir adım daha yaklaştığını iddia ediyor. Bir basın açıklamasına göre bu fütüristik plan, Dallas merkezli şirket, dodo'nun tüm genomunun şifresini çözdüğü için mümkün. Kuş, bilim insanlarının hayata döndürmek istedikleri uzun zaman önce yok olmuş hayvanlar koleksiyonunun en son üyesi. Girişim daha önce Tazmanya kurdu ve yünlü mamutu yeniden yaratmayı planladığını belirtmişti. Bu kuşların geri getirilmesinden önce yapılması gereken çok şey var. Bilim insanları hayatı sıfırdan yeniden yaratamazlar, bu yüzden dodoya özgü genleri yaşayan bir hayvanın embriyosuna yerleştirmenin bir yolunu bulmaları gerekecek. Bu kendi içinde küçük bir görev değil. Bir sonraki adım, "bir dodoyu dodo yapan" mutasyonları bulmak için bu genetik bilgiyi Nicobar güvercini ve soyu tükenmiş dev uçamayan bir güvercin olan Rodrigues solitaire gibi yakından ilişkili kuşların genleriyle karşılaştırmak. Shapiro, nihai planın, kuşları insanlar tarafından yok edilmeden önce yaşadıkları Mauritius'a yeniden sokmak olacağını söylüyor. Böyle bir yaklaşımla yaratılan bir kuş, atasına benzeyen bir melez olacaktır. Avrupa Moleküler Biyoloji Laboratuvarı'nın projede yer almayan müdür yardımcısı Ewan Birney, The Guardian'a verdiği demeçte, planın "çok ama çok zorlayıcı" olduğunu söyledi. Birney, onları vahşi doğaya salmak amacıyla bir tür yaratmayı düşünürken bariz etik sorular olduğunu söyledi. Colossal Biosciences, bu hayvanları geri getirmenin tek amacı olmadığını iddia ediyor. Bu büyük planlar aynı zamanda koruma araştırmaları için bir ay ışığı görevi görüyor ve hayvanların mevcut biyoçeşitlilik krizinden kurtulmasına yardımcı olacak faydalı araçların yol boyunca keşfedilebileceğini umuyoruz.


Çok fazla tuz tüketmenin kan basıncını yükselttiğini ve bunun da kardiyovasküler sorunlara yol açabileceğini biliyoruz. Yeni bir çalışma, bu ilişkiyi açık ve net terimlerle ölçmüştür. Çin'deki yetişkinlerle ilgili sağlık verilerine bakıldığında, çalışma yazarları, 2022 ile 2030 arasında 9 milyon felç ve kalp krizi vakasını önlemek için günlük tuz alımında sadece 1 gramlık bir azalmanın yeterli olacağını tahmin ediyor. Bu vakaların yaklaşık 4 milyonunun ölümcül olması muhtemel olduğundan, bu kadar basit bir önlem çok fazla hayat kurtarabilir. Çin'de günlük ortalama tuz tüketimi, Dünya Sağlık Örgütü tarafından önerilen 5 gramın çok üzerinde, 11 gramdır. Araştırmacılar, nüfus büyüklüğü, tuz tüketimi, kan basıncı ve hastalık oranlarıyla ilgili en son istatistikleri bir araya getirdi. Araştırmacılar, yayınladıkları makalelerinde, "Çin'de tuz alımını azaltmanın sağlığa etkisine ilişkin önceki tahminler, ya eski ya da tuzun azaltılmasının kan basıncı üzerindeki daha uzun süreli etkisini hesaba katmadı" dedi. Ekip, tek gramlık düşüşün yanı sıra iki senaryoya daha baktı: 2025 yılına kadar günde 3,2 gramlık bir azalma (ortalamadan yüzde 30'luk bir düşüş) ve 2030 yılına kadar tuz alımını önerilen günde 5 grama düşürmek. Bu hedeflere ulaşılırsa, sistolik kan basıncındaki tahmini düşüş nedeniyle, kardiyovasküler hastalığa bağlı ölümler iki katına kadar önlenebilir. Ancak araştırmacılar, düşüşün birkaç yıl boyunca tutarlı olması gerektiğini vurguluyor. Çin okullarında yürütülen eğitim programları, nüfusun çoğunun günde 1 gram hedefine ulaşabileceğini gösteriyor. Araştırmacılar, "Düşük sodyum, yüksek potasyum tuzu ikameleri, ev aşçılarına sağlık eğitimi ve restoran müdahaleleri üzerine diğer denemeler devam ediyor veya yakın zamanda tamamlandı, bazıları şimdiden umut verici sonuçlar verdi" diyor. Kardiyovasküler hastalıklar, Çin'deki ölümlerin yüzde 40'ını oluşturuyor. Kentleşme ve buna bağlı olarak işlenmiş ve paket gıdaların tüketilmesindeki artışın katkıda bulunan ana faktörlerden biri olduğu düşünülüyor. Bu çalışmanın yazarları sadece kardiyovasküler hastalık vakalarında potansiyel bir azalmaya bakmış olsa da, tuz alımını azaltmanın başka birçok faydası olacağını öne sürüyorlar. Örneğin, çok fazla tuz belirli kanser türlerine ve çeşitli böbrek sorunlarıyla ilişkilendirilmiştir. Çin hükümeti, günlük sadece 5 gram tuz alımı hedefine ulaşmaya çalışmak için Sağlıklı Çin 2030 kampanyası başlattı. 1,4 milyarlık bir nüfusla bu kolay olmayacak, ancak tablo umut verici görünüyor.


Mini beyin bağlantılarının keşfedilmesi ile, ağrının vücutta nasıl hissedildiği konusundaki bilgilerimiz ve ağrı tedavisi yöntemlerimiz değişiyor. Bugüne kadar, ağrı hissinin yalnızca merkezi sinir sistemi ile ilişkili olduğu bilinmekteydi fakat yeni çalışmalar, periferik sinir sisteminin ağrı üzerinde önemli rolü olduğunu gösteriyor. Leeds Üniversitesi'nden araştırmacı Nikita Gamper, henüz sistemin nasıl çalıştığını bilmediklerini fakat periferik sinir sisteminde, bilginin beyin tarafından algılanmasını sağlayan makinelerin yer aldığını söylüyor. Araştırmacılar, periferik sinir sistemi ve beyin arasında bilgi taşıyan nöral sistemin vücudun ağrıya vereceği tepkiyi kontrol ettiğini belirtiyorlar. Araştırmacılar bu duruma ağrı kontrollü kapı teorisi ismini vermişler. Bu teoriye göre; periferik ve merkezi sinir sistemleri arasında hangi bilginin merkezi sinir sistemine iletileceğini kontrol eden bir kapı mekanizması bulunuyor. Bu sistemde, periferik sinir sistemi gelen sinyalleri merkezi sinir sistemine iletmeden önce değerlendirmekte ve bu sayede ağrı kontrolünü yapmakta. Geçtiğimiz yıllarda, periferik sinir sisteminin vücutta çok daha karmaşık görevlerinin olduğu tahmin edilmekteydi fakat bu çalışma ile bu teori üzerinde somut bilgiler elde edilmiş oldu. Bu çalışma periferik sinir sisteminin ağrı hassasiyeti üzerindeki rolünü kesin kanıtlarla saptayan ilk çalışma olma özelliği taşıyor. Fareler üzerinde yapılan çalışma; GABA sinyal moleküllerinin yardımıyla gelen bilginin merkezi sinir sistemine gitmeden değerlendirildiğini gösteriyor. GABA sinyal yolaklarında, ganglia hücreleri arasında bu sinyallerin düzenlendiği ve sonrasında merkezi sinir sistemine gönderildiği bu yapılan çalışma ile belirlenmiştir. Periferik sinir sistemi incelendiğinde; nöronal iletişim için makinelerin var olduğu ve her duyunun sanki kendi mini beyni varmış gibi gelen bilgileri yorumlayabildiği saptanmıştır. Bu çalışmanın bir sonraki basamağında, bu sistemin nasıl çalıştığının tamamıyla anlaşılması ve bu mini beyin ağlarının çalışma prensiplerinin belirlenmesi yer alıyor. Bu sistemin yapısının anlaşılması ile çok daha etkili ağrı kesicilerin geliştirilebileceği düşünülüyor. Hebei Üniversitesi'nden araştırmacı Xiaona Du, bu çalışma ile ağrı tedavisi anlayışlarımızın tamamen değişebileceğini ve hedefli ilaçların periferik sinir sistemini etkileyecek şekilde kullanılabileceğini belirtiyor. Araştırma; Journal of Clinical Investigation dergisinde yayınlanmıştır.


Karabük'te mesleki ve teknik anadolu lisesi 3. sınıf öğrencisi 17 yaşındaki Cihad Can Eroğlu, hazırladığı düzenek ile cep telefonunu uzaktan kumanda gibi kullanarak babasına ait minibüsün birçok aksamını kontrol ediyor. Eroğlu, yaklaşık 1 yıllık çalışması sonucu hazırladığı düzenek sayesinde bluetooth bağlantısı ile cep telefonundan verdiği sesli komutlarla minibüsü çalıştırıyor, sisteme entegre ettiği malzemeler ile gaz pedalını harekete geçiriyor, aracın farları ile kornasını devreye sokabiliyor. Eroğlu, gazetecilere yaptığı açıklamada, hazırladığı düzeneğe "Eski Araç Uzaktan Kontrol Sistemi" adını verdiğini söyledi. Cep telefonundaki uygulama sayesinde aracına sesli komutlar verdiğini anlatan Eroğlu, "Kız arkadaşımdan ayrıldıktan sonra aklımı meşgul etme amaçlı başladım bu işe. Sistemdeki her şey tamamen bana ait. Ne bir elektrikçi ne de bir usta kimsenin eli değmedi. Sistem 800 liraya mal oldu. Kaputun içine yerleştirdiğim kutuya işlemci koydum. Sinyal gönderince kutu içerisindeki röle harekete geçiyor, böylece araçta bazı fonksiyonları yönetebiliyorsunuz." ifadesini kullandı. Eroğlu, düzenekteki motor ve piston gibi parçalar sayesinde aracın "gel" komutuyla hareket edebildiğini, sisteme direksiyon yönetimini de entegre etmek için çalıştığını kaydetti.


Kulağa yeni bir bilim kurgu filminin senaryosu gibi gelebilir ancak MIT'nin yeni duyurusu insan derisini taklit eden yeni bir buluşu işaret ediyor. Yaşlandıkça beliren tek sorun kırışıklıklar değil. Aynı zamanda deri toksik maddelere, radyasyona, sıcaklığa karşı da kendini korumakta eskisi kadar başarılı olamıyor ve esnekliğini de kaybediyor. MIT'nin bu ikinci derisi ise insanın kendi derisini koruyor, sıkılaştırıyor ve kırışıklıkları da eskiye nazaran azaltıyor. Tabii bu çözüm diğer alternatifleri gibi şimdilik geçici. Kullanılan malzeme silikon bazlı polimer . Derinin üzerine incecik, belli belirsiz bir şekilde uygulanan bu madde, genç ve sağlıklı bir derinin özelliklerini ve mekaniklerini taklit ediyor. Önceki çalışmalardan farkı ise deri üzerindeki kalıcılığı, görünmez incecik bir katman şeklinde uygulanması ve tedavi niteliğindeki özellikleri. İnsanlar üzerinde yapılan testlerde maddenin göz altı torbalarını da yeniden şekillendirdiği ve azalttığı gözlemlendi. Aynı şekilde derinin nemli kalmasında da kremlerden çok daha etkili olduğu kaydediliyor. MIT bu tarz bir ikinci derinin uzun süre boyunca morötesi ışınlardan koruyabileceğinin de altını çiziyor.


Bisou'nun hikayesi 2013 yılına dayanıyor. Aslında 'co-working space' dediğimiz ortak çalışma alanlarında aynı sektörden insanların yeterince network yapamaması sorunundan ilham alınarak üretilmiş. 'Up for networking' ya da 'not for networking' şeklinde 2 mesajı dijital bir aygıta yükleyip orada çalışanlara verme, böylece kendi tercihleriyle diğer insanlarla bir muhabbet başlatmak için açık kapı bırakma motivasyonu vardır. Daha sonra bunun konferanslarda da çok iyi kullanılabileceğini düşünülerek 'emojiler de olsa ne süper olur!' fikri ile son halini almış. Proje geliştirilirken eğlenceli bir kolye olması ve tüm kıyafetlerle uyumlu olabilmesi göz önünde bulundurulmuş. Teknik olarak incelendiğinde, Bisou AMOLED bir ekrana sahip. 400 X 400 çözünürlüklü yuvarlak bir ekran ve kendi standartlarında şu an için en iyi görüntü kalitesine sahip. Data transferi için Wi-fi'yı kullanılmakta ve kalan tüm komünikasyonlar için de BLE'den yararlanılmakta. iOS ve Android ile uyumlu aplikasyonunda binlerce ücretli ve ücretsiz tasarım vardır. Bunları kolyenize atabilir, sevdiklerinizin fotoğrafını yine uygulama aracılığıyla çekip kolyenizde taşıyabilirsiniz. Bisou hem kolye hem de magnet olarak tasarlanmıştır. Dolayısıyla kolye olarak takmak istemezseniz laptop'unuzu daha eğlenceli hale getirebilir. Ayrıca uygulamada birçok sanatçının tasarımlarına ulaşabilir, onlara destek de olabilirsiniz. Tasarım olarak 3 renk belirlenmiştir. Altın, siyah ve gümüş. Materyal olarak iPhone'un kullandığı Alüminyum 7075'i kullanılmaktadır. Bu Bisou'nun hem hafif hem de dayanıklı olmasını sağlıyor. Tüm ağırlığı 30 gram olan Bisou'nun kalınlığı ise 8 mm.


Gürültü, desibel ile ölçülür. Sıfır desibel mutlak sessizliktir. Sağlıklı bir kulağa sahip birey mutlak sessizlik üstündeki sesleri duyabilir (bu da -9dB dir). Tipik bir sohbet yaklaşık 60 dB civarındadır. Herhangi bir şeyin duyulması için sesinizi muhtemelen 87 dB seviyesinin üstüne çıkarmanız gerekir. 85 dB üstündeki seslere kulaklarınızı korumadan uzun süreli maruz kalınması durumunda muhtemelen kulaklarınız zarar görecektir. İnsanlar çalışırken de gürültüye maruz kalabilirler. Mesela inşaat alanında çalışan işçiler 96 dB sese maruz kalıyorlar. İnsanlar müzik festivalinde ya da gece kulüplerinde 110 dB sese maruz kalıyorlar. Gün boyu yüksek sese maruz kalmanıza rağmen ortamın gürültü olduğunun farkında olmayabilirsiniz. Mesela insanlar, yol çalışmasından 75-100 dB arası gürültüye maruz kalıyorlar ya da gürültülü bir kulüpten 90dB gürültüye maruz kalıyorlar. Birçok ülke, halkın işitme zararını önlemek için gerekli sağlık ve güvenlik yönetmeliğe sahiptir. Örnek vermek gerekirse İngiltere'de 85 dB gürültü seviyesine ulaşan herhangi bir işçi için kulak koruması verilmekte ve kulak sağlıkları izlenmekte. Fakat mp3 çalarlar ve cep telefonları bizi 85dB'den daha fazla bir gürültüye maruz bırakıyor. Tipik bir kişisel ses cihazı 100dB ses üretir ve uzmanlara göre kulaklıkların ürettiği ses bu değerden daha fazla. Eğer kişi gürültü seviyesi 100 dB'e ulaşan bir yerde çalışıyorsa, her vardiyada beş dakikadan fazla gürültüye maruz kalmaması sağlanmalıdır. 15 dakikadan sonra, çalışanların ciddi işitme sorunları yaşaması olasıdır. Son zamanlara kadar, gürültüye bağlı işitme kaybının kokleadaki ses algılama hücrelerinin hasar alması sonucu oluştuğuna inanılıyordu. Fakat hayvanlardaki çalışmalar gösteriyor ki orta dereceli gürültüye maruz kalmak işitme sinirlerine zarar verebiliyor. Çünkü işitme sinirleri iç kulaktan beyine bağlıdır. İşitme kaybında sıkıntı yaşayan insanların bir odyometriste danışmaları gerekmektedir. Odyometrist sağlıklı bir insanın duyabileceği en sessiz seviyeyi bulur ve sizin kulağınızı test eder. Ses yalıtımlı bir odada hasta kulaklık giyer ve odyometrist farklı frekanstaki bip seslerini kişinin duyabileceği ses eşiğini belirlemek için dinletir. Bu test beyninizin sesleri duyması, anlaması ya da cevap vermesi için herhangi bir uğraşa gerek olmayan kolay bir testtir. Bu test kaliteli ekipmanlarla duyma yeteneğinizi ölçer. Ancak belirtilen hasar sadece düşük sesleri sessiz ortamda duymanızı engellemez ayrıca gürültülü bir ortamda ince değişiklikleri algılamanızı da etkiler buna üst sınır deniyor. İşitme üst sınırınızı gürültülü bir ortamda sohbeti anlamak için ya da gürültülü bir televizyonun sesi varken birini duymak için kullanıyorsunuz. Bu tarz işitme kayıpları sessiz bir ortamda düşük sesleri duyma kabiliyetini ölçerek saptanamaz. Bu yüzden genellikle buna gizli işitme kaybı denir. Odyometristler bu hastalığı ölçmek için; bir konuşma kaydı oynatırlar ve bu kayıtta arka plandaki bazı sesleri gizlerler. Ondan sonra hastaya kayıtta söylenenleri tekrar etmesini isterler. Bu işitme kabiliyetini ölçmek için iyi bir yol değildir çünkü hastanın testi anlamasına ve iş birliği yapmasına dayanıyor. İyi bir ölçüm yapmak için hastadan alınacak veriye ihtiyaç duyulmayan ve dil yeteneğinden bağımsız objektif bir test olması daha iyi olurdu. Araştırmacılar verdikleri demeçte Nottingham Üniversite'sinde MRI taramasını kullanarak objektif bir test oluşturmak için çalışıyoruz. İşitme sisteminde kulakları beyne bağlayan kısmını tarayarak gizli işitme kaybını tespit edebilmeyi umuyoruz. Bu alanlar bütün sesleri işlemekle sorumlu ve bu işlem birisi gürültüye maruz kaldığında hasar almış olabilir. Eğer biz bu değişiklikleri tespit edebilirsek, işitme problemlerinin tanısını koymada büyük bir yol kat etmiş olacağız ve uzmanların hastaların kulak sağlığını koruması için tavsiyelerde bulunmasına olanak sağlayacağız. diyorlar. İşitme kaybı olan birçok insan ayrıca hayali sesler duyma deneyimini de yaşıyor. Bu semptoma tinnitus denir. Başka bir olası semptom ise sıradan seslere karşı toleransın düşmesidir . Bu iki durum da acı çeken kişiyi güçsüzleştirir, depresyon ve kendini hayattan soyutlama gibi durumlara yol açabilir. Gizli işitme kaybı, kulak çınlaması ve seslere aşırı duyarlı olma yaşam kalitesinde düşüşe sebep olur ve genellikle yaşlılık döneminde kişinin işitme kaybına uğrama olasılığı daha yüksektir. Bu da gürültüye bağlı işitme kaybını büyük bir halk sağlığı sorunu haline getiriyor ama MRI taraması ile birlikte kimin daha çok risk altında olduğunun anlaşılması ve işitme kaybını önlemek için erkenden önlem alınması umuluyor. Bu durum, zamanla sağlık hizmetleri kaynaklarına olan talebi azaltacak ve yaşlı nüfusta daha uzun süreli işitme sağlığına yol açacaktır. Bu makale ilk olarak The Conversation'da yayınlandı.


Bilim insanları, insan evriminin karmaşık hikayesini düzene sokmak amacıyla modern insanların doğrudan atası olan ve soyu tükenmiş olan yeni bir insan türü belirlediler. Belirlenen bu yeni türe ''Homo bodoensis'' ismi verildi. Günümüzde hayatta kalan tek insan türü bizim türümüz olan Homo sapiens olsa da geçmişte durum böyle değildi. Yani bu gezegende yaşayan tek insan türü biz değildik. Modern insan türü olarak tanımladığımız bizler , günümüzde gezegenin birçok noktasına ayak basmış bulunuyoruz. Bizim kadar olmasa da geçmişte yaşayan diğer insan türleri de bir zamanlar Dünya' yı dolaştı. Örneğin bilim insanları kısa bir süre önce, Endonezya adası olan Flores' in bir zamanlar ''Hobbit'' olarak bilinen Homo floresiensis türüne ev sahipliği yaptığını keşfettiler. Bu türün ''Hobbit'' lakabını almasındaki neden ise gövde kısmının normalden daha küçük olmasıdır. Keşfedilen fosillerin yeni bir türe mi yoksa daha önce tespit edilen türlerden herhangi birine mi ait olduğunu belirlemek bazen zorlu olabiliyor. Örneğin bu zamana kadar birçok bilim insanı, iskelet farklılıklarından dolayı modern insan ile Neandertal insanının farklı türler olduğunu belirtmiştir. Ancak modern insan ile Neandertal insanının bir dönem iç içe geçtiğini ve yaşayabilir, verimli yavrulara sahip olduklarını kanıtlayan yeni kanıtlar bulunması üzerine bazı bilim insanları Neandertallerin kendi içinde farklı türlere ayrılmasını önermiştir. Afrika ve Avrupa' da keşfedilen insan fosillerinin bazıları iki türden birine atanır: Homo heidelbergensis veya Homo rhodesiensis. Yapılan yeni çalışmada bilim insanları, yaklaşık 774.000 ile 129.000 yıl öncesine ait insan fosillerini analiz ettiler. DNA kanıtları, Avrupa' da yaşayan ve Homo heidelbergensis olarak adlandırılan bazı fosillerin aslında erken dönem Neandertal insanına ait olduğunu gösterdi. Bu durumda Homo heidelbergensis ismi kafa karışıklığı yaratan gereksiz bir isim durumuna düşüyordu. Ayrıca Homo rhodesiensis türü de tek başına ayrı bir tür olamayacak kadar yetersiz görülüyordu. Tüm bu karışıklığın üstesinden gelebilmek için araştırmacılar, Homo heidelbergensis ve Homo rhodesiensis isimlerini rafa kaldırarak birçok fosili kapsayacak yeni bir tür önerdiler. Bu türe Homo bodoensis ismi verildi. Bu yeni tür, ismini Etiyopya' da bulunan 600.000 yıllık bir kafatasından alıyor. Araştırmacılar Homo bodoensis' in, modern insanın en yakın atası olduğunu ve Neandertalleri ortaya çıkaran farklı bir dal daha oluşturduğunu öne sürüyorlar. Araştırma ekibinin başında olan Winnipeg Üniversitesi' nden paleoantropolog Mirjana Roksandic ''İnsan evrimini yeniden yazdığımızı iddia etmiyoruz, bunun yerine eski insanlarda görülen varyasyonların nereden geldiğini ve neyi temsil ettiğini daha kolay anlaşılır hale getirmeye çalışıyoruz'' diyor.


Monterey Bay Akvaryumu Araştırma Enstitüsü'nden deniz biyologları, Monterey Bay, California'da denizanası cinsi Crossota'nın birkaç türünü gözlemledi. Crossota, hidrozoan ailesi Rhopalonematidae'de bulunan bir derin su denizanası cinsidir. Bilimsel olarak tanınan beş tür içerir: Crossota alba, Crossota brunnea, Crossota millsae, Crossota norvegica ve Crossota rufobrunnea. İlk olarak 1902'de Alman zoolog Ernst Vanhöffen tarafından tanımlanmış olup, okyanuslarda yaygındır. Crossota türleri, doğada yalnız ve pelajik olma eğilimindedir. 4.000 m derinliğe kadar, dibe yakın yerlerde bulunurlar. Kırmızı renge, yarım küre çana, sekiz boru şeklinde veya sarkık gonadlara, tek veya çok sıralı dokunaçlara sahiptirler. Bir dizi güçlü darbeli kasılma ile yüzerler ve genellikle bunu bir sessizlik süreci izler. MBARI biyologları, Monterey Bay, California'daki bir denizaltı kanyonu olan Monterey Canyon'da Crossota denizanasını gözlemlemek için uzaktan kumandalı bir araç kullandılar. "Robotik dalgıçlarımız, hayvanların okyanusun karanlık derinliklerinde nasıl yaşadığını görmemizi sağlıyor" dediler. Video: Crossota millsae, okyanusun karanlık bölgesinin en renkli sakinlerinden biridir. Ekibin karşılaştığı denizanaları arasında, Hawaii ve Kaliforniya açıklarında Pasifik Okyanusu'nda yakın zamanda tanımlanan ve "saykodelik denizanası" olarak adlandırılan bir tür olan Crossota millsae vardı. Bilim insanları, "Bu denizanasının dikkat çekici rengi, bize daha önce bilinmeyen bir tür bulduğumuzu düşündürdü" dedi. Türün ismi, okyanusun narin serserilerini incelemeye olan bağlılığından dolayı Claudia Mills'in onuruna verildi.


3 Ocak 2023'te Solar Orbiter, Merkür geçişine tanık oldu. Güneş sistemimizin en küçük ve en içteki gezegeni, Avrupa Uzay Ajansı ve NASA arasındaki bir iş birliği olan uzay görevinin bakış açısından Güneş'in önündeydi. Araştırmacılar bu fırsatı araçtaki tüm cihazları kontrol etmede kullandı. Merkür, güneş diskine karşı tamamen karanlıktır, bu nedenle ideal bir cihaz ondan herhangi bir sinyal almamalıdır. Bununla birlikte, Solar Orbiter'daki gerçek olanlar alır ve ekip bunları nokta dağılım fonksiyonu olarak bilinen bir niceliği ölçmek için kullanabilir. Bu ne kadar iyi bilinirse, bilim insanlarının Solar Orbiter'dan elde edebileceği veriler o kadar iyi olur. ESA'da Solar Orbiter Proje Bilimcisi Daniel Müller, bir açıklamada, "Bu, görüş alanınızdan geçen onaylı bir siyah cisim." dedi. Polarimetrik ve Heliosismik Görüntüleyici , Merkür'ün Güneş boyunca hareket etmesini yakaladı. Ekstrem Ultraviyole Görüntüleyici , diskin ötesine ve güneş atmosferindeki plazma boyunca hareket ettiğini gördü. Koronal Ortamın Spektral Görüntülemesi , atmosferde farklı yerlerdeki farklı elementleri izleyen Güneş'in dört özel dalga boyuna baktı. Fransa'daki Institut d'Astrophysique Spatiale'den, şu anda ESA'da geçici görev yapan SPICE yardımcı proje bilimcisi Dr. Miho Janvier, "Bu sadece Merkür'ün Güneş'in önünden geçişine değil, atmosferin farklı katmanlarının önünden geçişine bakmaktır." diye açıklıyor. Solar Orbiter harika bilimler yapmaya devam ediyor ve sonunda Güneş'in kutup bölgelerini gözlemleyen ilk görev olacak.


Amfibiler, salyangozlar ve sümüklü böcekler, mukusun daha ünlü ustaları arasındadır, ancak en küçük mikroorganizma bile zaman zaman yapışkan mukus kullanır. Kendi türümüzde mukus, ağızda, burunda, boğazda, akciğerlerde, bağırsaklarda, rahim ağzında ve idrar yollarında çeşitli amaçlarla üretilir. Yine de bu yapışkan maddenin kökeni hala biraz gizemlidir. Mukuslar arasındaki birçok benzerliğe rağmen, birçok form dallanma, ağaç benzeri bir şekilde değil paralel olarak evrimleşmiştir. Memeliler arasında yapılan küçük bir araştırma, birçok mukus geninin aslında ortak bir ataya sahip olmadığını ortaya çıkardı. Bu olağandışıdır, çünkü benzer işlevlere sahip genlerin çoğu, hayatta kalmaya fayda sağladığı için nesiller boyunca aktarılan ortak bir ata geninden gelir. Kendi türümüzde bile mukus proteinlerini kodlayan genler birkaç aileye aittir. Biri jel oluşturan mukus proteinleri salgılarken, diğeri hücre zarına bağlı mukus proteinleri üretir. Ayrıca, başka hiçbir yere tam olarak uymayan mukus üretimini kodlayan 'yetim' genler de vardır. Bu ayrı soyların her biri muhtemelen bağımsız olarak evrimleşmiştir ve araştırmacılar şimdi nereden geldiklerini anladıklarını düşünüyorlar. Ekip, 49 memeli türünde müsin genleri olarak bilinen mukus kodlayan genleri karşılaştırırken, müsin olmayan proteinlerin, tekrarlanan kısa amino asit zincirleri tekrar eklendiğinde sümüksü, müsin proteinlerine dönüşebileceğini buldu. İncelenen tüm müsin genleri arasında, bu tür rastgele tekrarlar 15 farklı kez sayıldı. Yazarlar, insan tükürüğü üzerinde çalışırken keşiflerini tesadüfen buldular. Deneyler sırasında, insanlarda belirli bir müsin geninin farelerde görülen bir diğeriyle benzerlikler gösterdiğini fark ettiler. Ancak ortak bir ata bulmaya çalıştıklarında başarısız oldular. Farelerdeki müsin geninin bağımsız olarak evrimleştiği ortaya çıktı, ancak genin bir kısmı, mukus olarak kabul edilmeyen insan gözyaşlarından sorumlu genlerde görülen bir yapıyı paylaştı. Gökcümen, "Bu gözyaşı geninin bir şekilde yeniden amaçlandığını düşünüyoruz" diye açıklıyor. Eğer Gökcümen ve meslektaşları haklıysa, sonuçları bilim insanlarına yeni bir genetik evrim mekanizması sunuyor - olağan bir gen çoğaltma olayı süreci olmadan yeni bir gen fonksiyonunun oluşumu. İlişkisiz genlerdeki aynı işlevle sonuçlanan bu paralel mutasyon dizisi, genetik düzeyde meydana gelen yakınsak evrimin bir örneğidir. Buffalo Üniversitesi'nden evrimsel genetikçi Petar Pajic, "Bu müsinler, farklı türlerde farklı zamanlarda tekrar tekrar müsin olmayanlardan evrimleşmeye devam ediyorsa, bu, onu faydalı kılan bir tür adaptif baskı olduğunu gösteriyor" diye açıklıyor.


Ses dalgaları kulağa ulaştığında farklı türde sinir hücrelerinin uyarılmasına sebep olur. Müzik dinlerken ruh halimizde ortaya çıkan değişikliklerin ve ritim tutma gibi davranışların sebebinin bu durum olduğu düşünülüyor. Araştırmalar müziğin beyinde duyguların ortaya çıktığı bölgelerin etkinleşmesine neden olduğunu gösteriyor. Müzik dinlemek ayrıca beyinde hafıza ve ödül mekanizmalarından sorumlu bölgelerin de uyarılmasına sebep oluyor. Nature Reviews Neuroscience dergisinde yayımlanan araştırmada bilim insanları müziğin sadece duygusal durumumuzu etkilemediğini, müzik dinlemenin duygusal tepkiler vermemize de neden olduğunu belirledi. Bir şarkının bizi hüzünlendirmesini belki sözlerine bağlayabilirsiniz. Ancak sadece melodiden oluşan şarkılar da bizi duygusal olarak etkileyebilir. Farklı tondaki seslerin dizilişleri duyduğumuz müziği duygusal olarak nasıl algıladığımızı belirler. Örneğin hüzünlü melodiler genellikle minör diziliyken, daha eğlenceli melodiler majör dizilidir. Araştırmalar beyinde duyguların ortaya çıkmasından sorumlu olan limbik sistemin, minör dizili melodileri dinlerken daha aktif olduğu gösteriyor. Bilim insanları konuşurken de benzer bir mekanizmanın etkin olduğunu, konuşma sırasında farklı frekanstaki seslerin birbirini takip etme sırasının konuşma tonumuzun öfkeli mi, mutlu mu ya da üzgün mü olduğunu belirlediğini söylüyor.


Spor yapmanın müzik dinleyerek daha kolay hale gelmesinin nedeninin bazı ağrı kesicikimyasalların salgılanması olduğu belirlendi. Kanada'daki McGill Üniversitesi'nden David Levitin ve ekibinin araştırması, sevilen parçalar dinlenirken beynin morfin gibi etki gösteren opioid kimyasalını salgıladığını ve bunun sporun yol açtığı ağrıları azaltmaya yardımcı olduğunu gösterdi. Bilim insanları, müzik dinlerken spor yapanların salgıladığı kimyasalları inceledi. Opioidin ağrı kesici özelliğinden yola çıkarak, uyuşturucu tedavisinde kullanılan bir ilaç yardımıyla bu kimyasalın salgılanmasını önledi. Tekrar müzik eşliğinde spor yapan katılımcılar bu kez daha az zevk aldı. Müziğin ağrıların dindirilmesinde daha sık kullanılabileceğine ışık tutan araştırmanın sonuçları "New Scientist" dergisinde yayımlandı. Levitin ve ekibinin 2 yıl önceki araştırması, müziğin bağışıklık sistemini güçlendirdiğini ve stresi azalttığını ortaya koymuştu.


Uzmanlara göre, 2023 DW olarak adlandırılan yeni tespit edilen bir asteroit hakkında dikkatli olmamız gerekiyor. Yaklaşık 50 metre çapındaki kayanın 14 Şubat 2046'da Dünya'ya çarpma ihtimali var. Bu ihtimal şu anda NASA tarafından "çok küçük" ve ESA tarafından yaklaşık 625'te 1 (veya yüzde 0,16) olarak derecelendirilmiştir. Bu olasılıkları istediğiniz gibi yorumlamakta özgürsünüz, ancak henüz bir yer altı sığınağına saklanmamıza gerek yok. Asteroit, bu nesnelerin tehlikesini değerlendirmek için kullanılan Torino ölçeğinde 1. sırada yer alıyor ve en yüksek puan olan 10'dan çok uzakta. Karşılaştırma amacıyla, benzer büyüklükteki bir asteroit 1908'deki Tunguska olayına neden oldu. Bu asteroit yere çarpmadan önce patladı, ancak 2.150 kilometrekarelik bir alanda yaklaşık 80 milyon ağacı yok etti. Bu, etkilenen bölge o sırada büyük ölçüde nüfussuz olmasına rağmen, etki çok büyüktü. Ancak karşılaştırma yapmak çok zordur. Herhangi bir potansiyel isabetin etkileri, asteroitin hızı, çarpma açısı ve asteroitin bileşimi gibi şu anda bilinmeyen faktörlere bağlı olacaktır. Bildiğimiz şey, 2023 DW'nin şu anda Dünya'dan yaklaşık 0,14 astronomik birim uzakta olduğu, yani kabaca 21 milyon kilometr ve 24.63 km/s'lik bir hızla ilerliyor. Asteroit 26 Şubat'ta keşfedildi ve Güneş'in etrafında bir tur atması 271 gün sürüyor. NASA'nın oldukça etkileyici Eyes On Asteroids izleme sitesi aracılığıyla, Güneş Sisteminin geri kalanıyla karşılaştırmalı olarak hareketlerini gerçek zamanlı olarak görebilirsiniz. Bu arada adı, ne zaman keşfedildiğini gösteriyor. 2023'ten yılını "D", onun Şubat ayının ikinci yarısında bulunduğunu gösteriyor. Şu anda, bu izleyici 2023 DW'nin Dünya'yı yaklaşık 1,8 milyon kilometre ile ıskaladığını gösteriyor ancak bu tahminler elbette önümüzdeki yıllarda değişebilir. NASA, "Genellikle yeni nesneler ilk keşfedildiğinde, belirsizlikleri azaltmak ve yörüngelerini yıllar sonra yeterince tahmin etmek için birkaç hafta veri gerekir" diyor. NASA Yörünge analistleri, asteroit 2023 DW'yi izlemeye ve daha fazla veri geldikçe tahminleri güncellemeye devam edecek.


Medya sponsorluğunda Fizikist'in de bulunduğu, TÜMMİAD ve YTÜ FİZİK KULÜBÜ organizatörlüğünde yapılacak bu etkinlik 7-8 Ekim 2023 tarihlerinde BAU FUTURE CAMPUS'de gerçekleşecek. Stratejik ortaklar ve sponsorların desteği ile gerçekleşecek etkinlik tamamen ücretsizdir. NASA Space Apps Challenge, dünya genelinde yaratıcı genç beyinleri bir araya getirerek çevresel sorunları çözme, uzay keşfi ve insanlığın gelişimine katkı sağlama amacı güden büyük bir etkinliktir. Bu yarışma, NASA tarafından 12. kez düzenleniyor ve her yıl büyük bir ilgiyle karşılanıyor. Katılımcılar, 2 ila 6 kişilik takımlar halinde, yayınlanan zorluklardan birini seçerek 48 saat boyunca NASA ve Uzay Ajansı ortaklarından gelen açık kaynak verilerini kullanarak çözüm odaklı projeler geliştirme fırsatı buluyorlar. Bu projeler, uzayın sınırlarını zorlayan, çevresel sürdürülebilirliği destekleyen veya insanlığın geleceğine ışık tutan yenilikçi fikirler içerebilir. Yarışma sonunda dereceye giren takımlar, küresel finalde yarışma hakkı elde ediyorlar ve projeleri NASA tarafından değerlendiriliyor. Kazananlar, ödül olarak bir uzay istasyonuna roket fırlatma törenine davet ediliyorlar. Bu, genç yetenekler için eşsiz bir fırsat sunuyor ve onları uzayın büyülü dünyasına bir adım daha yaklaştırıyor. NASA Space Apps Challenge, gençleri keşfetmek ve geleceğin uzay ve Dünya sorunlarına çözümler üretmelerine yardımcı olmak için mükemmel bir platform sunuyor. Eğer siz de uzay tutkunuysanız ve çevresel sorunların çözümüne katkıda bulunmak istiyorsanız, NASA Space Apps Challenge'a katılmak için harika bir fırsat. Geleceğin keşiflerini şekillendirmeye başlamak için bu heyecan verici yarışmaya katılabilirsiniz!


NASA Uluslararası Uzay İstasyonu için ilk ticari nitelikteki projeyi gerçekleştirmeyi planlıyor. Made In 3D baskı şirketinin 3 boyutlu yazıcılarının uzaya gönderilmesi için planlar yapılıyor. Made In 3D şirketi Katkı Üretim Tesisi çözümlerini uzaya göndermek için NASA ile işbirliğine gitti. Daha önce hiçbir eşine rastlanmayan proje kapsamında, uzayda ilk defa 3 boyutlu ürünler elde edilecek. Özel yer çekimi ortamında kullanılmak üzere tasarlanan çözüm, dünya üzerinden komuta edilebilecek. Yani Made In 3D, dünyadan verdiği talimatla uzayda 3 boyutlu ürünler yapabilecek. Made In Space Ürün Stratejisi Başkanı Spencer Pitman konuyla ilgili yaptığı açıklamada, uzayda üretilecek ürünlerin AMF müşterilerinin satışına açık olacağını belirtti. Yazıcının uydu ve diğer uzay araçlarına uygun parçalar üreteceğini ifade eden Pitman, elde edilecek parçaların ayrıca üniversite, özel şirketlerin tıbbi araştırmalarında da kullanılacağını vurguladı. 2011 yılında uzayda yapıla parabolik bir uçuşta ağırlıksız bir ortamda, 3D nesnelerin üretebileceğine dair bulgular elde edilmişti. Söz konusu bulgular sonrasında harekete geçilmiş; şirket ile NASA işbirliğine gitmişti. 2014 yılında şirket ISS aracılığıyla 3D yazıcılarının bir örneğini uzaya göndermiş; sonuçlar olumlu olmuştu. Bir bakıma yeni proje kapsamında, uzayda seri olarak 3D nesnelerin üretilmesine tanık olabiliriz. NASA'nın söz konusu proje içerisinde yer almasının ise projeden elde edecekleri para ile doğru orantılı olduğu belirtiliyor. Nitekim NASA 1 pound maliyetli bir nesneyi üretmek için 10 bin dolarharcayacak. Bu bağlamda, şirket ile aralarında büyük bir para alışverişigerçekleşecek. Uzayda yapılacak herhangi bir baskının 6 bin-30 bin dolar maliyetindeolması bekleniyor. Tech Crunch'da yer alan habere göre AMF Projesi'nin 22 Mart Salı günü Cygnus Uzay Gemisi'nde başlatılması bekleniyor.


Voyager 2'nin ölümü, NASA'nın sondayı 2026'ya kadar devam ettirmek için yedek bir güç kaynağını hacklemenin bir yolunu bulmasının ardından ertelendi. Voyager 1 ve 2, 45 yıllık uzay uçuşlarında çok önemli bilimsel bilgiler sağladı. Bugün, sondalar Dünya'dan 12 ve 14 milyar mil uzakta, yıldızlararası uzayda seyahat ediyor. Bu, daha önce herhangi bir uzay aracının veya insan yapımı nesnenin gittiğinden daha ileri. Voyager 1 ve 2, 1977'de bir ay arayla yola çıktı. Sondaların başlangıçta Satürn ve Jüpiter'i geçmek için 4 yıllık bir göreve başlaması gerekiyordu. Uzaylılara Dünya hakkında bilgi sağlayacak bilgileri içeren bir "altın plak" ile fırlatıldılar. Ancak sondalar beklentileri aşmaya devam etti ve NASA, önce Neptün ve Uranüs'ü ziyaret etmek, ardından diğer tüm sondalardan daha uzağa yelken açmak, heliosferi geçmek için görevlerini sürekli olarak genişletti. Heliosfer, güneşten uzanan bir parçacık ve manyetik alan baloncuğudur. Bu küre, bizi galaktik kozmik radyasyondan koruduğu için Dünya için özellikle önemlidir. Sondalar artık bu heliosferin dışında olduğundan, ölçümleri balonun şekli ve koruyucu rolü gibi özellikleri hakkında benzeri görülmemiş bilgiler sağlıyor. Problar, ısıyı çürüyen plütonyumdan elektriğe dönüştüren jeneratörler tarafından desteklenmektedir. Bu enerji kaynağı zayıfladıkça, NASA mühendisleri gücü korumak için sondaların kameraları ve ısıtıcıları gibi gerekli olmayan araçları kapatmak zorunda kaldılar. Ancak Voyager 2, son enerji rezervlerini doldurmak üzereyken, NASA mühendisleri onun biraz daha uzun süre hayatta kalmasını sağlayacak zekice bir hile buldular. Voltaj değişimleri nedeniyle prob devresi arızalanırsa açılacak şekilde tasarlanmış bir güvenlik mekanizmasından gücü yönlendirmenin bir yolunu buldular. Voyager'ın JPL'deki proje yöneticisi Suzanne Dodd, "Değişken voltajlar aletler için bir risk oluşturuyor, ancak bunun küçük bir risk olduğunu belirledik ve alternatif, bilim cihazlarını daha uzun süre açık tutabilmek gibi büyük bir ödül sunuyor" dedi. NASA, Voyager 1'de de bunu kullanmayı düşünebilir. Voyager 1'in enstrümanlarından biri daha önce arızalandı, bu da sondanın Voyager 2 kadar güç kullanmadığı anlamına geliyor. Uzay ajansına göre, Voyager 1 için cihazların kapatılması kararı gelecek yıl verilecek.


ABD uzay ajansı Çarşamba günü yaptığı açıklamada, NASA'nın Curiosity gezgini gezegenin daha kuru olması beklenen bir bölgesinde dalga dalgalı kayalar yani eski bir gölün kanıtını bulduğunu söyledi. Curiosity'nin California'daki NASA'nın Jet Propulsion Laboratuvarı'ndaki proje bilimcisi Ashwin Vasavada, "Bu, tüm görevde gördüğümüz geçmişteki su ve dalgaların en iyi kanıtıdır" dedi. 2012'den beri Mars'ı keşfeden gezici, milyarlarca yıl önce sığ bir gölün dalgalarının neden olduğu kayaların yüzeyindeki dalgalı desenlerin çarpıcı resimlerini geri gönderdi. Curiosity daha önce, göllerin kuruduklarında geride bıraktıkları tuzlu minerallerde bir zamanlar Mars'ın bazı kısımlarını kapladığına dair kanıtlar bulmuştu. Ancak NASA bilim insanları, Gale Krateri'nde gezicinin şu anda keşfetmekte olduğu alanda bu kadar kesin su kanıtı bulduklarında şaşırdılar. Curiosity, Sharp Dağı olarak bilinen 5 kilometre yüksekliğindeki bir dağın eteklerini keşfediyor. NASA, gezicinin Sharp Dağı'ndaki ıslak heyelanlarla yıkanan bir vadide enkaz da tespit ettiğini söyledi. NASA, Sharp Dağı'nın en eski katmanlarının bilim insanlarına bir tür "Mars zaman çizelgesi" sağladığını söyledi. Bu, "Mars'ın eski geçmişinde Dünya'ya daha çok benzeyen, daha sıcak bir iklime ve bol suya sahip bir gezegenden bugünkü dondurucu çöle nasıl evrildiğini" incelemelerine olanak tanıyor. Başka bir Mars gezgini olan Perseverance, geçmişteki mikrobiyal yaşam belirtilerini aramak için Şubat 2021'de Kızıl Gezegene indi.


ISS uzun ömrünün sonuna doğru hızla ilerlerken, NASA onu uzaydan indirecek ve denize çarpma yolunda rehberlik edecek bir uzay aracını araştırmaya başlamak istiyor. Plan, atmosfere girip herhangi bir karadan en uzak konum olan Pasifik Okyanusu'ndaki Nemo Noktası'na inmesi için, mükemmel zamanda yörüngeden hafif bir "uzay çekişi" içerecek. İlk olarak Space.com tarafından bildirilen plan, yakın zamanda, NASA'ya ayrılan 27,2 milyar dolarlık tahsisin "yeni bir uzay çekişinin geliştirilmesini başlatmak için" 180 milyon dolarlık bir tahsisi de içerdiği, Beyaz Saray'ın yıllık bütçe açıklamasında duyuruldu. Plan, ISS'nin operasyonel ömrünün resmi olarak sona erdiği 2030'da gerçekleşecek. Para bu işe özel bir uzay aracına gidecek, böylece NASA ISS'yi yörüngeden çıkarmada Rusya'nın Progress kargo uzay aracına bağlı olmak zorunda kalmayacak. Hala ana plan olabilir, ancak ajans her ihtimale karşı bir miktar fazlalık olmasını istiyor. 180 milyon dolar işleri başlatacak olsa da, biraz daha fazlasına ihtiyaçları olacak. Space.com'un bildirdiğine göre, NASA'nın insanlı uzay uçuşu şefi Kathy Lueders, bir basın toplantısında, "Elimizdeki bir maliyet tahmini yaklaşık 1 milyar doların biraz altındaydı." dedi. ISS, okyanusta ulaşılması en zor nokta olarak tanımlanan ve Pasifik Okyanusu'nda çok uzak bir konum olan Nemo Noktası olarak da bilinen Okyanus erişilemezlik kutbuna inecek. Nemo Noktası, karadan mümkün olan en uzak noktadır, bu da onu hızlanan bir ateş topunu hedeflemek için ideal bir nokta yapar. Sonuç olarak, Nemo Noktası esasen yörüngeden çıkarılan çöpler için bir "uzay aracı mezarlığı" haline geldi - ve 2030'da, tüm zamanların en ikonik uzay aracının sonunda orada dinlenme ihtimali yüksek.


Uzmanlar test sayesinde bir insanın ne zaman öleceğinin tahmin edilebileceğini, bunama riski olanların saptanabileceğini ve buluşun tıp, emeklilik ve sigorta dünyasına etkileri olacağını söylüyor. Londra'daki King's College'ta yapılan çalışmaya imza atan uzmanlar "biyolojik yaş"ın, doğum tarihini kullanmaktan daha faydalı olduğunu söyledi. Gen Biyolojisi adlı bilim dergisinde yayımlanan çalışmada yaşlanma sürecinin nasıl geciktirilebileceğine dair ipuçları yer almıyor. Testte 150 genin davranışlarını kıyaslayarak hücrelerdeki "yaşlanma işaretlerine" bakılıyor. Başta 25-65 yaş arası sağlıklı ancak genel olarak hareketsiz yaşam tarzı olan deneklerdeki 54 bin farklı gen faaliyetini inceleyen uzmanlar, daha sonra bu sayıyı 150'ye düşürdü. King's College'tan Prof. Jamie Timmons BBC'ye yaptığı açıklamada, "Tüm dokularımızda sağlıklı yaşlanma işaretleri var ve bu işaretler yaşam süresi ve bilişsel zayıflamaya dair birçok konuda ipucu veriyor. Testle bireyin 40 yaşından sonra yaşlanırken ne kadar sağlıklı kalacağına dair bir rehber oluşturulabilir" dedi. Araştırma ekibi "yaş" ve "sağlığın" iki farklı olgu olduğunu vurguluyor. Bütün günü koltukta geçirmek gibi bazı yaşam tarzı tercihleri sağlığınız için kötü olabilir, ancak vücudunuzun ne kadar hızla yaşlanacağını etkilemiyor gibi görünüyor. Uzmanlar yaşam tarzıyla ilgili seçimlerle biyolojik yaşınızı birleştirmenin daha doğru bir resim sunacağına inanıyor. Araştırmacılar geliştirdikleri testi İsveç'te de 70 yaşındaki bir grup erkek üzerinde denedi. Test sonucu kimlerin yavaş ya da çok çabuk yaşlandığı görüldü ve uzmanlar gelecek birkaç yıl içinde kimlerin öleceği tahmin etti. Prof. Timmons "Kiminin ölme ihtimalinin hiç olmadığını, kiminin ölme ihtimalinin yüzde 45 olduğunu gerçekten tahmin edebildik. " dedi. Testin ilk olarak İngiltere'deki organ bağışlarında pilot uygulamalarla denenmesi planlanıyor. Böylece teknik olarak yaşlı ancak biyolojik yaşları organ bağışı yapabilecek kadar genç olanlar tespit edilebilecek. Simmons testin ayrıca bunamanın ne zaman başlayacağını tahmin etmekte "yararlı bir araç" olabileceğini de vurguladı. Uzmanlar araştırmalarının emeklilikten sigorta primlerine dek pek çok alana etki edebileceğinin de farkında. Prof. Simmons "Bir dizi soruyu ve hiç şüphesiz hararetli bir tartışmayı gündeme getiriyor. Ama zaten yaşımızla yargılanıyoruz. Dolayısıyla test bunu yapmanın daha akıllıca bir yöntemi olabilir. Örneğin çok fazla emeklilik primi ödemeyi bırakıp, şimdi hayatın tadını çıkartmaya karar verebilirsiniz" dedi.


Saat ilk olarak M.Ö 4000'lerde Mısır'da kullanıldı. Mısırlılar güneşin belirli bir düzende doğup battığını gözlemleyip ilk olarak güneş saatini keşfettiler. Güneş saati zamanı güneşin konumuna göre ölçüyordu. Daha sonra, güneş saatinden geceleri fayda sağlanamadığından Mısır'da bu saatlerin yerini kum ve su saatleri aldı. Saat teknolojisindeki büyük atılım ise, 1300'lü yıllarda İngiltere'de saat maşasının keşfi ile oldu. Saat maşası ile mekanik saat üretiminin önü de açıldı. Saat maşası denge çarkının salınımlarını kullanıyordu. Daha sonra 15. yüzyılda yay ile çalışan saatler geliştirildi. 15. ve 16. yüzyıllarda saat üretimi zenginleşti. Zamanı tutmak adına doğruluğu arttıracak gelişme 1656 yılında sarkaçlı saatlerin geliştirilmesiyle geldi. 1840'da da elektronik saat patentlendi. 20. yüzyılda elektronik alanındaki ilerlemeler de, içerisinde saat mekanizması olmayan saatlerin hayatımıza girmesine yol açtı. Bu gelişmelerin arasında aslında temelleri 1879'da Lord Kelvin tarafından atılan atomik saatler de hayatımızda yer almaya başlamıştı. Temelleri 1879'da atılmasına rağmen, ilk atom saati 1949'da U.S National Bureau of Standards, NBS'de yapıldı. İlk isabetli atom saati ise, sezyum-133 atomunun rezonans ölçümüyle 1955 yılında İngiltere Ulusal Fizik Laboratuvarı'nda, Louis Essen tarafından yapıldı. Atom saatinin geliştirilmesiyle artık zaman akışının neredeyse tam anlamıyla doğru ölçülebilmesi sağlanmış oldu. Çünkü, atomların rezonans frekanslarını sayarak zamanı ölçen atom saatinin 3 milyon yılda 1 saniye hata yapma ihtimali yalnızca %22,522. Atom saatinin bu kadar yanlışsız olması ise, atomların oldukça tutarlı frekanslarda rezonans üretmelerinden kaynaklanıyor. Eğer bir sezyum atomunu alır ve rezonans üretmesini sağlarsanız, bu atom herhangi başka bir sezyum atomu ile tam olarak aynı frekansta rezonans üretecektir. Sezyum-133 saniyede 9,192,631,770 dönüş sayısına sahiptir. Bu kesinlik kuartz saatlerden oldukça farklıdır. Çünkü, kuartz kristali el yapımı olduğundan yine bir salınım frekansı standartını temel alır ve atomik saatler kadar kesinliği yoktur. Ayrıca, kuartz salınımları sıcaklık gibi dış etkenlerden etkilenerek değişebilir. Fakat, sezyum-133 her ne olursa olsun aynı bilinen frekansta salınımını gerçekleştirir. Bu sebeple atomik saatlerin kesinliği oldukça fazladır.


Dolunay, ilk dördün, son dördün gibi isimler verilen bu haller yaklaşık olarak 29,5 günlük periyotlarla tekrar eder. Bu süre içinde hem Dünya hem de Ay kütleçekimi etkisinde hareket ederken Ay'ın Dünya'dan görünen yüzü hep aynı kalır. Yüzeyin görünen kısmının toplam yüzeye oranı tam olarak %50 olmasa bile %50'ye çok yakındır. Başka gezegenlerin pek çok uydusunda da gözlemlenen bu durumun sebebi Dünya üzerinde gelgitlerin oluşmasına da sebep olan kuvvetlerdir. Güneş'in ve Ay'ın kütleçekimi sebebiyle Dünya'da meydana gelen gelgit sadece okyanusları değil tüm gezegeni etkiler. Fakat karaların akışkanlığı okyanuslardan çok daha az olduğu için gelgitin karalarda neden olduğu deformasyon okyanuslarda olduğundan çok azdır. Üzerinde hiçbir kuvvet olmadığı zaman mükemmel bir küre şeklinde olan bir uydunun kesit alanı, gezegeninin kütleçekiminin etkisiyle zaman içinde ovalleşir . Şişkin kısımlardan birinin her zaman gezegene dönük olduğu durum ise sistemin en kararlı olduğu haldir. Ayın hep aynı yüzünü görmemizin sebebi; Ayın kendi etrafındaki tam tur dönüşü ile dünya etrafındaki tam tur dönüş süresinin aynı olmasındandır. Yani Ay hem kendi etrafında hem de dünya etrafında 28 günde tam tur döner. böylece dünyaya bakan yüzü sabit kalırken kendi etrafında da dönmüş olur. Ay ve Dunya saat yonunun tersine, donerler. Ayin kendi etrafindaki donus hizi, dunyanin etrafindaki donus hizindan daha azdir. Kendi etrafindaki donus suresi ile dunyanin etrafindaki donus suresi birbirine esittir. Yazida bu esitligin nedeni anlatilmaktadir. Anlatım doğru. Masanın üzerine 2 çay tabağı koyun. biri dünya olsun, diğeri ay. Ay olanın kenarına, dünya olana karşı karşıya geldiği noktaya bir işaret koyun. Bu işaret hep dünya olana bakıyor kalacak şekilde, ay olan tabağı diğerinin etrafında bir tur attırın. Ay olanın dünya olan etrafında dönerken, dünyaya baktığı yüz hep dünyaya bakıyor kalmak kaydı ile kendi ekseninde de bir tur döndüğünü görebilirsiniz. Anlatılandan ben şunu çıkardım..Depremleri tetikleyen nedenlerden biri de ay ve güneş tutulmaları. Başlık ve konu farklı..Başlıktaki sorunun cevabı değil aşağıda anlatılanlar...


Kaslar kasılıp gevşeyerek vücudumuzun hareket etmesini sağlayan dokulardır. Ancak istemsiz olarak kasılıp belli bir süre gevşemediklerinde kramplar oluşur. Kaslardaki yorgunluğun, sinirlerdeki işlev bozukluklarının, kan dolaşımındaki problemlerin ve vücut sıvılarında bulunan bazı kimyasal maddelerin miktarındaki düzensizliklerin kramplara neden olduğu düşünülse de krampların sebebi ve nasıl oluştuğu tam olarak bilinmiyor. Geceleri oluşan kramplar genellikle bacağımızda ortaya çıkar. Bu tür krampların istemli hareketlerden sorumlu sinir hücrelerinin istemsiz bir şekilde aşırı uyarılmasından kaynaklandığını gösteren çalışmalar var. Bazı bilim insanları uyurken ayakların genel pozisyonunun baldır kaslarının kısalmasına neden olduğunu, bu durumun sinir hücrelerinin uyarılmasının engellenememesine yol açtığını düşünüyor. Diğer bir görüş ise günümüzdeki yaşam tarzı nedeniyle bacak kaslarının daha az kullanılmasının bu durumun nedeni olduğu. Bacak kaslarında ortaya çıkan krampların diğer bir nedeni kas yorgunluğu. Kasların aşırı kullanılmasının sinirlerin hasar görmesine ve sinirlerde işlev bozukluklarının ortaya çıkmasına neden olduğu düşünülüyor. Genel olarak sıvı kaybının ve vücut sıvılarındaki bazı kimyasal maddelerin miktarındaki azalmanın sinirlerin ve kasların uyarılmasında etkili olduğu bilinir. Ancak gece ortaya çıkan krampların sıvı kaybıyla ve vücut sıvılarındaki bazı maddelerin miktarındaki düzensizlikle ilişkili olduğu düşünülmüyor.


Bu hacim azalmasının bir kısmının geçtiğimiz 10.000 yılda insanın ortalama beden büyüklüğünün düşmesiyle bağıntılı olması olası. Beyin büyüklüğü beden büyüklüğüne endeksli, nitekim büyükçe bir beden onu idare etmek için hacimce geniş bir sinir sistemine gereksinim duyacaktır. Dolayısıyla bedenler küçüldükçe beyin de onu izledi. Küçükçe bir beden ayrıca küçükçe bir leğen kemiği demek ki bu da seçilimin küçük kafalılığı kayırması anlamına gelebilir. Olası bir başka nedense beynin enerji ekonomisi bakımından pahalı oluşu ve gerekmediği sürece büyük bir tanesinin sürdürülmeyeceğidir. Kitaplarda, bilgisayarlarda ve internette giderek artan şekilde daha çok bilgi saklıyor ve işliyor oluğumuz gerçeği, pek çoğumuzun aslında küçük beyinlerle rahatlıkla devam edebileceği anlamına geliyor. Ayrıca bazı antropologlar bildiriyorlar ki büyük beyinler hızlı hesaplama gibi belirli görevlerde daha uzun bağlanım yolaklarından ileri daha verimsiz olabilirler. Yaşam biçimimiz beyin boyutlarını etkilemiş olabilir. Örneğin, evcilleştirilmiş hayvanlar vahşi emsallerine göre, avcılardan kaçmakta ya da yemek için avlanmak gibi görevleri gerçekleştirmekte gerekli fazladan beyin gücüne ihtiyaç duymadıklarından daha küçük beyinlere sahipler. Benzer şekilde, insanlar da daha evcil hale geldiler. Ancak beyinlerimizi belirgin yaşam koşullarımıza uygun tuttuğumuz müddetçe, türümüzün toplu zekası adına korkmak için herhangi bir neden olmamalı.


Cox ve Forshaw'un amacı, Einstein'ın uzay ve zaman kuramını mümkün olan en basit biçimde anlatmak. Ama bununla yetinmeyip kuramın engin güzelliğini sergilemek ve böylece modern fizikçilerin doğa hakkında neler düşündüklerinin ve yaşamlarımızı değiştiren kuramları nasıl inşa ettiklerinin anlaşılmasını sağlamak. Kitabın ilerleyen sayfalarında, nesnelerin yüksek hızlarda hareket ettiğinde uzay ve zamana ilişkin sağduyuya dayalı fikirlerimizin nasıl çöktüğüne şahit olacaksınız. Yıldızlar neden parlar? Nükleer enerji neden kömür ya da petrolden çok daha verimlidir? Kütle nedir? Bu sorular bizi modern parçacık fiziği dünyasına, CERN'deki Büyük Hadron Çarpıştırıcısı'na ve kütlenin tam da kökeninin açıklanmasına yol açabilecek olan Higgs parçacığının arayışına götürecek.


Bir günün ortalama uzunluğu 86.400 saniye olarak hesaplanmışsa da, aslında her günün -hafif- farklı bir uzunluğu vardır. Bir boylam çizgisinin Güneş'le karşı karşıya gelmesi için baştan sona dönmesi gereken süreyi ölçmeniz gerekir ve Dünya kendi ekseninde döndüğü gibi Güneş etrafında da dolandığından, bir günün uzunluğunu ölçmek için kabaca 361 derecelik bir dönüşe bakmanız gerekir. Ve sonra işler biraz daha karmaşık bir hale alır. Çünkü Dünya'nın Güneş etrafında izlediği yörünge kusursuz bir çember değildir; elips şeklindedir, yani Güneş'in etrafında dolandıkça zaman zaman ona yaklaşır zaman zaman da Güneş'ten uzaklaşırız. Güneş'e yaklaştığımızda Dünyamız daha hızlı döner ve tersi şekilde de; uzaklaştıkça daha yavaş döner. Dünya'nın sahip olduğu eksen eğimi ve elips şeklindeki yörüngesinin kendine özgü bir birleşimi de; en uzun günün Aralık ayında olmasına sebep olur. İşte işlerin arapsaçına döndüğü yer tam da burasıdır. Dünya, Güneş'e en yakın olduğu anda, yerçekiminin Dünya'nın dönüşünü etkileme biçiminden kaynaklı, her günün gerçek uzunluğuna aslında 8 saniye eklemeniz gerekir. Ayrıca Dünya'nın ekseni eğik olduğundan, mevsimler oluşur fakat bu aynı zamanda, eğimin Güneş'e doğru olduğu ya da ondan uzaklaştığı yılın belli tarihlerinde; daha dar boylam dilimlerinin Güneş'e doğrudan yöneldiği anlamına gelir. Bu yüzden Dünya kendi yörüngesinde hareket ettikçe, belirli bir boylam çizgisinin Güneş'in yönünü yakalaması için hafif şekilde daha ileri dönmesi gerekir.


Maalesef ülkemizde temel bilimlerde okumak çok desteklenen ve yaygın olan bir durum değil. Bunun temel sebebi ise gelecek kaygısı. Özellikle aileler fen edebiyat fakültesi mezunu olmayı işsizlik ile eşdeğer görmekte. Peki haklılar mı? Bana kalırsa hem haklı hem de haksızlar. Evet istenen düzeyde iş kapasitesi mevcut diyemem ancak durum abartıldığı kadar da vahim değil. Bu konuyu tekrar açmak üzere şimdi biraz fizikten bahsedelim derim. Öncelikle Fizik dahil herhangi bir bilim dalında okumanın temel gereği istek ve meraktır. Fizik, neredeyse doğayla ilgili herşeyi kapsar. Etrafınızda olup biten doğa olayları-fiziksel olaylar sizi heyecanlandırıyorsa ya da acaba bu neden böyle ki diyip bir hocanıza, bir kitaba ya da Google'a danışıyorsanız, bu merakı taşıyorsunuz demektir. Fizik, etrafınızdaki güzellikleri keşfetmeyi ve doğaya herkesin baktığından farklı gözlerle bakmayı öğretir size. Dolunay, yıldızlar, denizdeki dalgalar, karıştırdığınız çay , yağmur sonrası çıkan gökkuşağı evet bunların hepsi fiziktir. Hatta hastanede girdiğiniz Manyetik Rezonans cihazı nam-ı diğer MR dahi ciddi fizik içerir. Fizik okumak, çok çeşitli alanlarda bilgi sahibi olmanızı sağlar. Bkz. Sheldon Cooper: Penny, I'm a physicist. I have a working knowledge of the entire universe and everything it contains. Sheldon, Penny'e: Penny ben bir fizikçiyim ve evrendeki herşey hakkında fikrim vardır . Tabi bizler Sheldon kadar iddialı değiliz ancak belirttiğim gibi fizik okumak size farklı bir bakış açısı sağlayacaktır. Peki iyi güzel ama Fizik okumak zor değil mi? Evet fizik okumak kolay değil katılıyorum ama sandığınız kadar zor değil. Lisede çoğumuz fizikten yana sıkıntılar çektik. Benim de en zorlandığım dersti fizik. Fakat doğru öğretim teknikleri kullanılır ve öğrenci de gerekli gayreti gösterirse fiziği anlamak kolaylaşır. Tabi üniversitede bireysel çalışmanızın önemi liseye oranla çok daha büyüktür. Lisede anlatılan fizik maalesef formüllerden çok da öteye gidemiyor. Elbette görevini hakkıyla yapan fizik öğretmenlerimizi tenzih ediyoruz. Üniversitede ise fizik programları teori ağırlıklı olarak ilerler. Temel fizik derslerini bitirdikten sonra özellikle son iki yılınızda daha özel konu ve derslere yönelebilirsiniz. Klasik fizik, kuantum fiziği ve elektromanyetik fizik bölümünün temelini oluşturur. Bu derslere genelde 2 saatlik deney dersleri eşlik eder. Bu arada temel fiziği anlamak temel matematik derslerini anlamakla yakından ilişkilidir. İyi bir fizikçi aynı zamanda iyi bir matematikçi de olmalıdır. En azından kendi alanında kullanacağı matematik diline de hakim olmalıdır. Hadi diyelim mezun da oldum. Fizik mezunları nerelerde çalışabilir? İş bulabilecek miyim? Gelecek kaygınızın olması gayet olağan bir durum. Sizlere mezun olduğunuz an hemen süper işler bulursunuz tarzında vaatler veremeyeceğim ama olanaklar var. Bir fizik mezunu ilk olarak akademi hayatına devam etmeyi düşünebilir. Bu süre zarfında üniversitelerde açılan araştırma görevliliği kadrolarını takip edip asistan olarak üniversite bünyelerinde çalışabilirler. Bu kadroların açılması ihtiyaca, atama ise YÖK'e bağlıdır. Ancak bir sene içinde bir üniversitede fizik bölümüne genel olarak 3-4 kişi alınır. Olağanüstü durumlar da olabilir tabi. İhtiyaca göre bu sayı artıp azalabilir. Bunun haricinde TÜBİTAK araştırmacı kadrolarına başvurulup laboratuvar ya da araştırma geliştirme bölümlerinde çalışmak mümkün. Diğer bir kurum ise hastahaneler. Fiziğin birçok alanla ilişkili olduğundan bahsetmiştik. Bu alanlardan biri de sağlık. Hastahanelerde sağlık fizikçisi yani MR, BT vb cihazlardan anlayabilen ve hasta hakkında bazı kararların verilmesinde yardımcı olan sağlık fizikçisinin bulunması gerekiyor . Saydığım devlet kadrolarının dışında ise özel sektörde de özellikle AR-GE ve analizle ilgili birimlere başvurabilirsiniz. Tabi özel sektörde kişinin gayreti epey önemli. Elbette sizlere daha umutlu bir yazı yazmak isterdim fakat olanakların geliştiğini de belirtmek isterim. Son yıllarda birkaç şehirde bilim merkezleri açılmaya başlandı. TÜBİTAK ilk 5000'e giren ve fen edebiyat fakültesini tercih eden öğrencilere aylık 2000 TL burs sağlayacağını duyurdu. Yine ilk 10000 içinde bulunan öğrencilere de 1000 TL aylık burs verilecek. Ben üniversite sınavına girdiğimde bu rakam ilk 5000'e giren öğrenci için 500 TL idi. Şuan teşvik edici bir burs olanağı sizi bekliyor. Belli şartları sağlamanız kuralıyla yüksek lisansa devam ederseniz bursunuz da devam ediyor. Özetle, bilim ve teknolojinin ilerlemesi nihai olarak ülkemizin gelişmesi için temel bilimlere ciddi önem vermemiz şart. Eğer istekliyseniz sizleri de aramızda görmeyi çok isteriz. Yazı umarım faydalı olmuştur. Hepinize başarılar dilerim. 2 Big Bang Theory dizisinden alıntıdır. fizik ile ilgili çok ciddi umutlarım var. gerçekten de etrafımdaki herkes fiziği bırakmam gerektiğini çünkü para! olmadığını söylüyor. önemli olan sevdiğin işi yapmak değil midir acaba, belki küçük olduğum için böyle düşünüyorumdur, hayatın zorluklarıyla karşı karşıya gelmediğim için, ne kadar fazla acı çektiğimi düşünsem de. belki fikrim değişir bilemem ama bilim belkide herşey. Burdaki sorun benim gibi fiziğe iligili olup fizik makalelerini sevip okuldaki fizik ve matematik derslerinde başarılı olamayıp fizik dersini çok zorlanarak yapıp sınavda biyoloji kimya gibi derslerdeki başarısıyla puanını yükseltenler boğaziçi fizik kazansa bile gitmeli mi? Sırf fiziği seviyorum ama işlemsel kısımlarını yapamıyorum diye vazgeçmeli miyim? Sonuçta lisede fizik dersini zor geçipte teorik fiziği anlasada klasiği yapamadığı için üniversitede sınıf geçemeyen bir öğrenci çokta iyi olmaz. Bunu okuyarak ne olduğumu öğrenmiş oldum . Stephen Hawking saolsun . Yazınızı ilgiyle okudum.Bu sene YGS'de rahatsızlandığım için seneye tercih yapacağım.Dayım fizikçidir ve beni küçük yaşlarımdan itibaren yönlendirmiştir.En iyi dersim fizik ve the Big Bang Theory'nin gazıyla fizikçi olmak isterdim hep; muhtemelen dizideki gibi bir yaşam benim en büyük hayalim; hem fizikle uğraş, hem de üniversiteden iyi bir maaş al gibisinden.Fakat ilk 5bin veya 10bin içine girdikten sonra insan geleceğini garantiye almak için tıp veya iyi bir mühendislik yazıyor.Benim de istediğim yer 8bin ile Havacılık ve Uzay mühendisliği.Dolayısıyla fizikçi olmak benim için hayalden öte gidemeyecek gibi duruyor.Tubitak'ın verdiği burs güzel fakat yeterli değil; miktar anlamında değil.Mezun olunca ne olacak korkusu var.Bence ileriye yönelik yatırım yapılmalı.Müthiş bir mesleğiniz var,dediğim gibi zaten 1 numaralı hayalim.Fakat bir mühendislik veya tıp çok çok daha cazip kalıyor.


Işık, göz bebeği yoluyla gözün içine girer. Göz bebeğinin boyutunu, içeri giren ışığın miktarına göre, çoğunluğu düz kastan oluşan bir yapı olan iris düzenler. Buna bağlı olarak dış ortamdaki ışık düzeyi yüksek olduğunda göz bebekleri küçülürken, düşük ışık düzeyinde ise göze daha fazla ışık gelmesini sağlamak için göz bebekleri büyür. Flaş kullanımı, düşük ışık düzeyinde olduğundan, o esnada göz bebekleri büyümüş durumdadır. Gözün arka kısmında retina adı verilen bir tabaka bulunur. Flaş aniden patladığında, henüz göz bebekleri kapanmaya fırsat bulamadan ışık gözümüzden içeri girer ve retina tabakasına çarparak geri yansır. Bu sırada göz bebekleri büyük halde olduğu için yansıyan ışığın büyük bir kısmı tekrar fotoğraf makinesine geri döner. Retina ve çevresinde gözü besleyen kılcal damarlar bulunduğundan, aniden yansıyan ışık, fotoğrafta kırmızı bir leke oluşturur. İşte bu yüzden ışık az olduğu zaman, flaş kullanılarak çekilmiş fotoğraflarda gözler kırmızı çıkar. Bu makale aşağıda linki verilen makalenin çevirisine dayanmaktadır.