Peki kafa nakli operasyonunu kim, nerede, niçin ve tabii ki en önemlisi nasıl uygulayacak?Tüm bu soruların cevabı için, öncelikle bize bu işlemin mümkün olduğunu göstermesi umuduyla kafa nakli tarihine göz atmak yararlı olacaktır.İlk kez 1908 yılında Amerikalı bir fizyolog ve farmakolog olan Charles Claude Guthrie'nin, bir köpeğin başını başka bir köpeğin boynunun yan tarafına yerleştirmesi ile gerçekleştirilen kafa nakli, daha sonra 1950'lerde Sovyet doktor Vladimir Demikhov ve 1970 yılında onun çalışmasından etkilenen beyin cerrahı Robert J. White önderliğindeki bir ekip tarafından maymunlar üzerinde denenmiştir.Bahsi geçen tarihler arasında da, bugün de konu ile ilişkili veya direkt uygulaması olan sayısız araştırma farklı ülkelerde gerçekleştirilmiştir birbirlerinden farklı sebeplerle belli oranlarda başarılı olmuş veya olamamıştır. Canavero'ya göre, Çin'deki Harbin Medical University'den Xiaoping Ren önderliğindeki bir ekip, başarılı bir şekilde bir maymunda kafa nakli gerçekleştirdi. Kafa ve vücut arasında kan damarlarını bağlayan ekip, omuriliği bağlama girişiminde bulunmadı. Canavero, bu deneyin 1970'de Amerika'da White'ın yaptığı deneyin bir tekrarı niteliğinde olduğunu belirtti. Tüm organ nakli işlemlerinde temel bir sorun olan doku ve kan uyuşmazlığı, konu kafa nakli olunca sorunların en küçüğü haline gelebilir.Çünkü, beynin vücudumuzun içinde bulunan ve tüm vücudumuza beyinden gelen sinyalleri ileten omuriliğe doğru şekilde bağlanması ve hatta beynin kafa nakli sırasında canlı tutulmasını veya hiçbir nörolojik hasar görmemesinin sağlanması gibi sorunlar öncelik kazanacaktır. Günümüze gelindiğinde ise operasyonun tarihini veren İtalyan beyin cerrahı Sergio Canavero'nun yaratmış olduğu bir kısmi spekülasyon ile karşılaşıyoruz.Ocak ayında Newscientist'de yayımlanan bir rapora göre, yedi makaleden oluşan çalışmalar henüz yayımlanmadan son verileri halka açıklayan ve elimizde bu operasyonu gerçekleştirecek yeterli verilerin olduğunu belirten Canavero; Çin'de gerçekleştirmeyi planladığı operasyonun özellikle de felç, kısmi felç veya omurilik felci hastalarının ulaşabileceği en hızlı çözümün bu nakil işlemi olduğunu öne sürüyor. 1959 Life dergisinden, Sovyet bilimci Vladimir Demikhov tarafından gerçekleştirilen köpekte kafa nakli deneyinin ardından bir süre yaşayan hayvanı beslerken çekilen fotoğrafı. Çoğu Canavero'nun iddialarına veya yayımlanan ve yayımlanacak olan konuk-editör hakemliğinden geçmiş makalelere dayanan bilimsel alt metin prosedürel olarak kısaca şu şekilde sunuluyor: Öncelikle donör vücut ve nakledilecek olan kafa 12 ila 15 santigrat dereceye soğutulacak, boyun kasları ve damarları düzgün biçimde kesilecek, omurilik zarar verilmeden ayrılacak ve bağlanmak üzere korunacak.Aktarılabilir hale gelen kafa ile vücut arasındaki omurilik bağı ise polietilen glikol etken maddesi ile başarılı bir biçimde kaynaştırılacak, omurilik onarımı ve büyümesi uyarılacak.-Bu noktada polietilen kullanılarak farelerde omurilik zedelenmelerinin giderilebildiğini ve ekstra kafa eklenen yani iki kafalı farelerin yaşamasının sağlandığını söylemek gerekir.-Daha sonra Canavero'ya göre damar bağları ve kasları iyileşen bireyin bir ay süre ile komada tutularak boyun kaslarını hareket ettirmesi engellenmeli ve bu sürede omurilik, yeni bağlantılara alışması ve gücünü kazanması için elektrik ile uyarılarak tedavi edilmeli. Bu konuda bilim adı altında önümüze sürülen iddiaların çoğu, yine bilim dünyasından sert eleştiriler alıyor. New York University Medical School'dan Arthur Caplan NewScientist'e verdiği demeçte; 'bunun halka ilişkiler yolu ile bilim yapmak olduğunu, kendisinin hakemli bir dergide yayımlanmadan bu iddiaları ciddiye alamayacağını' belirtiyor.İtalyan cerrahı yürümeye başlamadan zıplamaya çalışmak ile eleştiren Caplan; daha mümkün ve bilinir birşey iken Canavero'yu, tekniğini omurilik zedelenmelerini ve sakatlıklarını gidermek üzere geliştirmeye çağırıyor.


Kağıttan uçak yapmak her ne kadar kulağa oldukça kolay gelse de, başarılı uçuşlar gerçekleştirebilen bir uçak yapmak için düzgün bir katlama tekniğine ihtiyacınız var. Ancak bu da yeterli gelmiyorsa LEGO'lar ile kağıttan uçak yapıp sonra da onu uçuşa geçiren bir robot oluşturabilirsiniz. LEGO robotbilim uzmanı Arthur Sacek'in Elevation Digital Media ve Arrow Electronics iş birliğiyle ürettiği bu LEGO robot, oldukça basit görünen bir işlem için oldukça karmaşık bir yapıya sahip. Sorunsuz bir şekilde çalışan robot bir yazıcı edasıyla aldığı düz kağıt parçasını çeşitli aşamalardan geçirip katlayarak uçak formuna sokuyor ve en sonunda da uçması için bir itiş gücü uyguluyor. Robotun çalışma mekanizmasını aşağıdaki videodan izleyebilirsiniz.


Bilim insanlarına göre; genetik çeşitliliğimiz kafeinin vücuttan atılışını etkiliyor ve kahve içme isteğimiz buna göre şekilleniyor. Edinburgh Üniversitesi'nden araştırmacılar, PDSS2 isimli gende çeşitlilik görülen kişiler, bu çeşitliliğin görülmediği kişilere göre daha az kahve içme eğilimindeler. Gen çeşitliliğinin, kafeinin vücuttan atılma süresini uzattığı düşünülmektedir. Bu süre uzadığında kafeinin vücutta kalma süresi uzamakta ve kişilerin kafein alım istekleri, dolayısıyla içtikleri kahve miktarı azalmaktadır. Araştırmacılardan Nicola Pirastu'ya göre; PDSS2 geni yüksek seviyelerde bulunan kişilerde, kafein daha yavaş parçalanır ve bu kişiler daha az kahve içerler. Çünkü kafeinin yarattığı pozitif etkiler vücutlarında daha uzun sürer. İtalya'da denekler üzerinde yapılan çalışmalarda bu hipotezin doğruluğu kanıtlanmıştır. Bunun yanısıra aynı çalışma Hollanda'da da gerçekleştirilmiştir. Sonuçlara bakıldığında, katılımcılardan PDSS2 geni çeşitliliği yüksek olan bireylerin daha az kahve tükettiği, fakat kahve tüketim miktarı fincan bazında ele alındığında Hollanda'daki deneklerin İtalya'daki deneklere göre daha az fincan kahve tükettikleri görülmüştür. Bu durumu yorumlayan araştırmacılar, İtalya ve Hollanda'daki insanların kahve tüketim alışkanlıklarının birbirinden farklı olduğunu, İtalya'da kahvenin daha küçük fincanlarda tüketildiğini, Hollanda'da ise daha büyük fincanlarda ve kafein miktarı daha fazla şekilde tüketildiğini belirttiler. Ayrıca bu çalışma sayesinde; genetiğin kişilerin alışkanlıkları ve yaşam tarzları üzerindeki önemli rolü birkez daha gözler önüne serilmiştir.


'AsapScience' adlı internet sitesine göre, en iyi saatler (08.00-09.00), (12.00-13.00) ve (17.30-18.30) dışındaki saatler. Siteye göre, hepimizin "sirkadiyen saat" olarak bilinen biyolojik saati var. Bu saat, vücudumuzdaki bir çok süreci düzenliyor. Buna gün içinde ne kadar uykulu olduğumuz da dahil. Kortizol adlı hormonun salgılanmasından da bu saat sorumlu. Buna stres hormonu da deniyor. Zira bu hormon, vücudun "savaş ya da kaç" hallerinde bolca salgılanıyor. Kortizol, gün içindeki uyanıklık haliyle de bağlantılı. Sabah 08.00'le 09.00 arasında vücuttaki kortizol seviyesi zirveye çıkıyor. Bu vücudunuzun sizi uyandırmak için doğal bir mekanizması olması anlamına geliyor. Ve kafeinin bu mekanizmayı tamamlayıcı bir işlevi olduğunu düşünüyorsanız yanılıyorsunuz. Zira uzmanlar kortizol üretiminin en üst seviyeye çıktığı zamanlarda kahve ya da enerji içeceği tüketmenin kafeinin etkisini önemli ölçüde azalttığı ve uzun vadede bu maddeye karşı bağışıklık geliştirdiği uyarısında bulunuyor. Yani hem daha az canlanıyorsunuz hem de gelecekte daha fazla kahve içmeniz gerekiyor. Bu nedenle, kahve içmek için muhtemelen en iyi zaman kortizol "kabarmasından" sonra, saat sabah dokuz. Bilim insanlarına göre, kortizol günün değişik saatlerinde yeniden zirveye çıkıyor. Bunlar, 12.00-13.00 ve 17.30-18.30 arası. Bu nedenle kahve içmek için en iyi zamanlar bunların dışındaki saatler. Bilim insanlarına göre, kortizol seviyesi uyandıktan hemen sonra yüzde 50 oranında artıyor. Bu nedenle uzmanların tavsiyesi kahve içmek için bir saat beklemek.


Kahverengi cüceler, kütleleri yeteri kadar büyük olmadığı için hidrojen-1 füzyonunu gerçekleştiremez ve gerçek bir yıldıza dönüşemezler. Ancak kütlesi Jüpiter'inkinin 13 katından büyük olan kahverengi cüceler döteryum füzyonunu, kütlesi Jüpiter'inkinin 65 katından büyük olan kahverengi cücelerse lityum füzyonunu gerçekleştirebilir ve bu bakımdan gezegenlerden ayrılırlar. Bilinen kahverengi cüceler arasında Dünya'ya en yakın olanları yaklaşık 6,5 ışık yılı (ışığın 6,5 yılda katettiği mesafe) uzaklıktadır. Luhman 16 olarak adlandırılan bir ikili sistemin üyesi olan bu kahverengi cüceler, 2013'te keşfedilmişti. Bazı kahverengi cücelerin etrafında dönen gezegenler olduğu biliniyor.


Food and Function 'da yayımlanan çalışmada, araştırmacılar kafein, şeker ve suyun moleküler düzeydeki etkileşiminin sıcak içeceklerin tadını etkilediğine dair yeni bir bakış ortaya çıkardılar. Kafein, acı taddan sorumludur. Kafein molekülleri su içerisindeyken birbirlerine yapışma eğilimi gösterirler ve şeker ilavesi ile bu eğilim daha da artırılır. Yıllardan beri, bilim insanları; bu durumun su molekülleri arasındaki bağların şeker etrafında güçlenmesinden kaynaklı olduğunu kabul ediyorlardı. Fakat, University of York 'dan Seishi Shimizu öncülüğündeki araştırma; bu durumun altında yatan sebebin; su ve şeker molekülleri arasındaki çekim olduğunu ve bunun da kafein moleküllerinin şekerden kaçınmak için birbirlerine yapışmalarına sebep olduğunu ortaya koyuyor. Bu da acı tadı neden daha az hissettiğimizin sebebi. Bu sürecin arkasındaki temel mantığın doğru şekilde kavranması gıda bilimine birçok açıdan fayda sağlayabilir. Araştırmacılar; günlük yiyecek ve içeceklerimizin arkasındaki etkileşimleri ve aktiviteleri araştırmak için, gündelik yaşam ve mikroskobik alemi birbirine bağlayan teorik fiziksel kimyanın bir dalı olan istatistiksel termodinamiğikullandılar.


Kaktüsün radyasyonu daha çok emdiğine ilişkin tezi ortaya atanların, bu bitkide çok fazla su olmasını gerekçe gösterdiğine değinen Zencirkıran, "Suyun iyi bir radyasyon absorbe edici kimyasal olduğu doğrudur ancak kaktüslerde su miktarı ortalama yüzde 88'dir. Bu mantıkla bakacak olursak içeriğinde yüzde 90'ın üzerinde su bulunan kavunun daha iyi bir radyasyon emici olması gerekir." ifadelerini kullandı. Prof. Dr. Zencirkıran, kaktüslerin insanları zararlı ışınımlardan bütünüyle koruduğu tezinin tamamen bilim dışı olduğunu anlattı.


Dev deniz canavarı avını 10 metre uzunluğunda ağız kollarıyla yakalar. Bir denizaltı ile keşif yapan bilim insanları, California, Monterey Körfezi'nin derin sularında gizlenen dev bir hayalet avcının büyüleyici görüntülerini filme aldılar. Dev hayalet denizanası , Monterey Bay Akvaryumu Araştırma Enstitüsü'nden deniz biyologları tarafından, etrafında dolanan uzun, kadifemsi "ağız kolları" ile sakin bir şekilde yüzerken 975 metre derinlikte görüntülendi. MBARI bilim adamları, binlerce denizaltı dalışı boyunca, bu bulunması deniz anasını sadece 9 kez tespit edebildi. MBARI yaptığı açıklamada, "Dev hayalet deniz anası ilk olarak 1899'da görüldü. O zamandan beri bilim insanları bu hayvanla, sadece yaklaşık 100 kez karşılaştılar" dedi. Gezegendeki en büyük denizanaları arasında yer alan dev hayalet, Kuzey Kutbu hariç tüm dünya okyanuslarının en derin yerlerinde görüntülendi. Buna rağmen MBARI, genellikle insanların veya uzak denizaltıların erişemeyeceği kadar derinlerde yaşadığından, bu yaratığın görülmesinin hala nadir olduğunu söylüyor. MBARI, bu derin deniz sakininin baş kısmının yaklaşık 1 metre genişliğinde, ağız kollarının ise 10 metre civarında bir uzunlukta olduğunu belirtti. Hayalet denizanası hakkında pek bir şey bilinmiyor, ancak bilim adamları, peşinden gelen gevşek eşarplar gibi akan ağız kollarını avlarını tuzağa düşürmek ve onları ağzına çekmek için kullandığını düşünüyor. Hayvanın hafifçe parlayan turuncu bir kafası var ve genel olarak okyanusun zifiri karanlık derinliklerinde yaşıyorlar. Günümüz teknolojisindeki uzaktan kumandalı denizaltıların kullanılmasından önce, bilim adamları derin deniz canlılarını yakalamak için genellikle trol ağlarını kullandılar. Bu yöntem birçok derin deniz canlısını incelemek için ideal olabilir, ancak derin deniz denizanası bunlardan biri değil. Bu ağlar balık, kabuklular ve kalamar gibi sağlam canlıları araştırmak için faydalı olabilir. Ama jölemsi hayvanlar, trol ağlarında kalmazlar ve jelatinimsi yapışkan bir şekilde ayrışırlar. Denizanası, derin denizlerde bulunan en yaygın canlılardan biridir. Vücutlarının jölesimsi yapısı inanılmaz yüksek basınçlara dayanmalarını sağlar. Bununla birlikte, 'beyinleri olmayan' bu yaratıklar hakkında keşfedilmeyi bekleyen hala çok şey var. Bir zamanlar denizanasının derin deniz ekolojisinde büyük ölçüde önemsiz olduğu varsayılmıştı, ancak MBARI araştırmacıları tarafından 2017 yılında yapılan bir araştırma, bu cnidarians'ın aslında karanlık derinliklerdeki en önemli yırtıcı hayvanlar arasında olduğunu, kalamar gibi kafadanbacaklılarla ve balıklarla ekolojik rekabet halinde oldukları gösterildi.


Kanser, vücuttaki hemen hemen her organda gelişebilse de bu durumun bir istisnası var. Kalp kanseri vakaları çok nadiren görülen kanser vakalarıdır. Kalbin vücut için ne kadar temel bir organ olduğunu ve aralıksız çalıştığını düşündüğümüzde kansere karşı bu kadar dayanıklı olması size şaşırtıcı gelebilir. Bu durumun mantıklı bir açıklaması var elbet ancak bu kadar dayanıklı olmasına rağmen kalbimiz de çok nadiren kansere yakalanabilir. Kalp tümörü vakaları o kadar nadir görülür ki, buna yönelik elimizdeki veriler oldukça kısıtlıdır. Elimizdeki kısıtlı veriler, kalp tümörü vakalarının insanların sadece % 0,0017 ile % 0,0028' inde görüldüğünü göstermektedir. Üstelik bu tümörlerin birçoğu kötü huylu değildir. Ancak bu tümörler kalp odacıklarındaki kan akışını olumsuz etkileyecek kadar büyürse o zaman ciddi sağlık sorunlarına neden olabilirler. Chicago Rush Üniversitesi Tıp Merkezi' nde kardiyolog olan Dr. Tochukwu Okwuosa "Kalp tümörleri çok yaygın görülen vakalar değiller ve çoğu insanın bu konuda sık sık konuşmamasının nedeni de bu" diyor. "Kalp tümörleri kötü huylu olduklarında geri döndürülmesi maalesef çok zor oluyor, tedavi etme şansı çok düşük ve kemoterapiyle bile ölüm ihtimali çok yüksek" diyerek sözlerine devam eden Dr. Okwuosa, kalp kanserini adeta bir ölüm cezası olarak nitelendiriyor. Kanser, hücre bölünmesi sırasında meydana gelen hatalar sonucunda ortaya çıkar. Mutasyona uğramış bir hücrenin anormal şekilde bölünmesine ve kontrolsüz bir şekilde çoğalmasına kanser denir. Vücuttaki birçok hücreye nazaran kalp hücreleri, ileri dönemlerinde bölünmeye devam etmezler. Bu sayede kalp hücrelerinde bölünme sırasında hata meydana gelme ihtimali de ortadan kalkmış olur. Bu durum, kalbin hasarlı dokuyu onarmasında iyi olmadığı anlamına gelse de kansere karşı kalbi son derece dayanıklı bir hale getiriyor. Kalp kanseri vakaları son derece nadir görüldüğü için belirtilerini saptamak da bir o kadar zor oluyor. Bazı tümörler hiç semptom göstermezken bazıları yorgunluk, nefes darlığı, baş dönmesi, göğüs ağrısı ve çarpıntı gibi semptomlara sahip olabilir. Kendinizi kötü hissediyorsanız ve bu semptomlardan bazılarına sahipseniz bunun bir kalp tümörü olma olasılığı oldukça düşüktür ancak yine de bir doktora görünmekte fayda vardır. Bu makalenin içeriği; tıbbi tavsiye, teşhis veya tedavi niteliği taşımamaktadır. Tıbbi durumlarla ilgili sorularınız için her zaman doktorunuza başvurunuz.


Sorumlu araştırmacıları bile şaşırtan keşifte kalp hakkında yeni bir bilgiye ulaşıldı. Kalpte, genellikle sadece beyin ve omurilikte bulunan glial hücreye benzeyen yeni bir hücre türü bulundu. Kalbin etrafındaki ağ benzeri görünümleri nedeniyle "nexus glia" olarak adlandırılan keşfin arkasındaki ekip, bu yeni hücrelerin gelecekte kalp hastalıklarını ve kusurlarını nasıl anladığımızın anahtarı olabileceğine inanıyor. Bulgular yakın zamanda 'Plos Biology' dergisinde yayınlandı. Çalışmanın ortak yazarı Cody Smith, Benim için harika bilimin tanımı, daha fazla soru açan keşfettiğiniz bir şeydir. Bence, bunun tanımı bu. dedi. Yeni keşfedilen hücreler, beynimizin tıka basa dolu olduğu yıldız şeklindeki çok görevli hücreler olan astrositlere benziyor. Bu hücreler beyinde ve omurgada sinir ağlarının oluşturulmasında ve sürdürülmesinde çok önemli bir rol oynar, ancak vücudun başka bir yerinde yaşamadıkları düşünülür. Astrositler, gliyal hücreler olarak bilinen bir hücre sınıfına aittir - adı Yunanca "tutkal" kelimesinden gelir- hücreleri keşfeden 19. yüzyıl nörologlarının onlar için tespit edebildikleri tek işlevdir. Bu günlerde, glial hücreler hakkında biraz daha fazla şey biliyoruz, ama her şeyi değil. Bunların, örneğin pankreas, dalak, akciğerler ve bağırsaklar gibi organlar da dahil olmak üzere vücutta bulunabileceğini biliyoruz, ancak tam olarak ne olduğunu bilmiyoruz. Özellikle beyindeki nöron işlevi için çok önemli olan astrositlerin, periferik sinir sisteminde , yani vücudun beyin ve omurilik dışındaki sinirlerle birbirine bağlanan kısımlarında neden temelde var olmadığı da açık değildir. "Şaşırdık, bu yüzden PNS'de glial benzeri hücreler aradık." diye açıkladı Smith. "Gerçekten, Nina her hafta ofisime glial bir kimliği destekleyen daha fazla veriyle geldi ve bunların çoğuna ben ikna olmadım... Sonunda veriler göz ardı edilemeyecek kadar fazla oldu." dedi. Başlangıç olarak ekip, son yıllarda hastalıkları modelleyen bilim insanlarının hızla kobay olarak tercih ettiği bir hayvan olan zebra balığına baktı. Zebra balığının kalbinde astrositlere benzeyen bir hücre türü keşfettiler ve türler arası analiz aynı hücreleri insan ve fare kalplerinde de ortaya çıkardı. Doğumdan önce, sonunda yüzümüzü ve düz kaslarımızı oluşturmaya devam eden aynı hücre grubundan oluşan hücreler, çıkış yollarından kalbe yayılır ve bu, nexus glia'nın işlevi hakkında önemli bir ipucu sağlar. 'Bu büyüleyici, çünkü çıkış yolu doğuştan gelen kalp hastalıklarının yüzde 30'unda kusurlu diye açıkladı Nina... Kalp atışlarını değerlendirirken, nexus glia bozulduğunda kalp hızlarının arttığını fark etti diye yazdı Smith. Dahası, nexus glia, önemli bir glial gelişim geninden yoksun bırakıldığında, kalp atışı düzensiz hale geldi. Kikel-Coury, Kardiyovasküler bulmacanın yeni bir hücresel parçasını bulabilirsek, bunun gelecekteki çalışmalar için temel oluşturabileceğini düşündüm dedi. Bu nitelikteki pek çok keşifte olduğu gibi, tam sonuçları henüz görülmedi. Smith, nexus glia'nın "kalbi düzenlemede oldukça önemli bir rol oynayabileceğini" düşünürken, onların kesin işlevlerini henüz "tamamen bilmedikleri" konusunda uyardı. Smith, "Artık varlığından bile haberdar olmadığımız 100 sorumuz var, bu yüzden daha önce hiç çalışılmamış bu yolu keşfetmek için onları takip ediyoruz. Bu, temel nörobiyoloji çalışmanın birçok farklı bozukluğun anlaşılmasına nasıl yol açabileceğinin bir başka örneği... Gelecek için heyecanlıyım." dedi.


İtalya gökyüzünde kısa bir süreliğine muazzam bir kırmızı çember belirdi. Anlık bu kısacık olay, kırmızı bir donutun şekeri gibi görünse de gerçekte, ELVES olarak bilinen nadir bir atmosferik olay. ELVES, Elektromanyetik Darbe Kaynaklarından dolayı Işık Emisyonları ve Çok Düşük Frekans Bozulmalarıdır ve gözlerinizi devirmenize neden olan kısaltmalardan biridir. ELVES, kuzey ışıklarının alt kenarlarında olduğu gibi kırmızı rengi alan, elektrik boşalmalarının neden olduğu atmosferdeki nitrojen uyarılmasıdır. Yassıdırlar ve iyonosferde yüzlerce kilometre uzayabilirler. Bu tuhaf olaylar, ancak 1990 yılında Ulysses sondasını Güneş'i incelemek üzere gönderen Discovery Uzay Mekiği ekibi tarafından keşfedildi. Ancak kuzey ışıklarının aksine, güneş aktivitesiyle ilgili değiller. ELVES, gök gürültülü fırtınaların bir ürünüdür ve aslında, onların çok üzerinde görülürler. Nitrojenle etkileşime giren elektronlar, altında olup bitenler tarafından enerjilendirilmiş olabilir. Görüntünün sahibi, daha önce Yılın Vahşi Yaşam Fotoğrafçısı Ödülü'nü kazanan İtalyan fotoğrafçı Valter Binotto. Olayın bu fotoğrafını çektiğinde, bulunduğu yerden yaklaşık 300 kilometre uzaktaki bir fırtınayı takip ediyordu. ELVES, gök gürültülü fırtınalarla ilgili tek tuhaf olay değildir. Mavi jetler, kırmızı şimşekler, TROLL'ler, periler, GHOST'lar ve cüceler vardır. Üst atmosferde meydana gelen ve iyi tanımlanmamış pek çok geçici ışık olayı vardır: bunlar genellikle gök gürültülü bulutların üzerinde oluştuklarından, onları yerden incelemek zordur. Ancak bazen, uzaktaki fırtınalar ile doğru zamanda doğru yerdeki bir kamera arasında iyi iş birlikleri vardır, Şili'deki kırmızı şimşeklerin tabloya benzeyen bu görüntüsü gibi. Onları görmek çok zor olduğundan, belki de mitolojik varlıkların adlarını vermek doğru bir seçimdi.


Kan-beyin bariyeri, madde geçişini engelleyerek beyni korurken, tedavi amacıyla beyne hedeflenen ilaçların geçişini de engeller. Bu koruma kalkanı nedeniyle beyin kanseri gibi hastalıklarda tümore yönelik tedavilerin kısıtlanması söz konusudur. Polonyadaki Brain Tumours 2016 From Biology to Therapy konferansında sunulan bir çalışmada, araştırmacılar tekrar formüle ettikleri sıvı aspirinin, ilaçların kan-beyin bariyeri geçişini artırdığını açıkladılar. Kan-beyin bariyerinin yapısı oldukça seçici geçirgen bir özelliktedir. Kan dolaşımını beyin sıvılarından ayıran bu bariyer, yalnızca beynin ihtiyacı olan su, gaz, glikoz, amino asit gibi moleküllere karşı geçirgendir. Geçen yıl yapılan bir çalışmada, kan-beyin bariyerinde oyuklar oluşturularak bariyerin aşılması sağlanmıştı. Bu çalışma ultrason kullanılarak görüntülenmişti. Çalışmada, mikrobaloncuklar kullanılmış ve bariyerden geçiş bu baloncukların genişlemesi ile sağlanmıştı. Fakat bu yeni çalışma kapsamında, bir aracıya gerek kalmadan yalnızca ilaçların etkisi ile bariyerden geçiş sağlanabilmekte. IP1867B ismi verilen bu yeni ilaç, aspirinin yeniden formüle edilmiş şekli ve iki diğer bileşenden oluşmakta. Araştırmacılar, sıvı aspirinin henüz tam anlamıyla çözünmesinin gerçekleşmediğini fakat bu konuda çalışmaların sürdüğünü belirttiler.


Araştırmacılar, A grubu kan gruplarından birine sahip kişilerin, diğer kan gruplarına sahip kişilere kıyasla 60 yaşından önce felç geçirme olasılığının daha yüksek olduğunu buldu. Kan türleri, kırmızı kan hücrelerimizin yüzeyinde görüntülenen zengin kimyasal çeşitliliğini tanımlar. Birlikte AB olarak, ayrı ayrı A veya B olarak bulunabilen veya O olarak adlandırılırlar. Bu ana kan grupları içinde bile, sorumlu genlerdeki mutasyonlardan kaynaklanan küçük varyasyonlar vardır. Şimdi, genomik araştırmalar, A1 alt grubu için olan gen ile erken inme arasında açık bir ilişki olduğunu ortaya çıkardı. Araştırmacılar, inme geçiren yaklaşık 17.000 kişiyi ve yaklaşık 600.000 inme olmayan kontrol grubunu içeren 48 genetik çalışmadan veri topladı. Katılımcılar 18 ile 59 yaşları arasındaydı. Genom çapında bir araştırma, daha erken felç riski ile güçlü bir şekilde ilişkili iki yeri ortaya çıkardı. Biri, kan grubu genlerinin olduğu noktaya denk geldi. Spesifik kan grubu gen tiplerinin ikinci bir analizi, daha sonra, A grubunun bir varyasyonu için kodlanmış genomu olan kişilerin, diğer kan gruplarından oluşan bir popülasyona kıyasla, 60 yaşından önce felç geçirme şansının yüzde 16 daha yüksek olduğunu buldu. O1 grubu geni olanlar için risk yüzde 12 daha düşüktü. Bununla birlikte, araştırmacılar, A tipi kanı olan kişilerde ek inme riskinin küçük olduğunu, bu nedenle bu grupta ekstra dikkate veya taramaya gerek olmadığını belirtiyorlar. Maryland Üniversitesi'nden kıdemli yazar ve vasküler nörolog Steven Kittner, A kan grubunun neden daha yüksek bir risk oluşturduğunu hala bilmiyoruz diyor. Çalışma bulguları endişe verici görünse de, bu kan grubu erken felç riskine önlem alabilir. ABD'de her yıl 800.000'den az kişi felç geçiriyor. Bu olayların çoğu yaklaşık her dört kişiden üçü 65 yaş ve üzeri kişilerde meydana gelir ve riskler 55 yaşından sonra her 10 yılda bir ikiye katlanır. Ayrıca, araştırmaya dahil edilen insanlar Kuzey Amerika, Avrupa, Japonya, Pakistan ve Avustralya'da yaşadılar ve Avrupa kökenli olmayan kişiler katılımcıların yalnızca yüzde 35'ini oluşturuyordu. Daha çeşitli bir örneklemle gelecekteki çalışmalar, sonuçların önemini netleştirmeye yardımcı olabilir. Kittner, "Artan inme riskinin mekanizmalarını netleştirmek için açıkça daha fazla takip çalışmasına ihtiyacımız var" diyor. Araştırmanın bir diğer önemli bulgusu, 60 yaşından önce felç geçirenlerle 60 yaşından sonra felç geçirenleri karşılaştırırken geldi. Bunun için araştırmacılar, 60 yaş üstü felç geçirmiş yaklaşık 9.300 kişiden ve felç geçirmemiş 60 yaş üstü yaklaşık 25.000 kontrol grubundan oluşan bir veri kümesi kullandılar. A tipi kan grubunda artan inme riskinin geç başlangıçlı inme grubunda önemsiz hale geldiğini buldular, bu da yaşamın erken döneminde meydana gelen inmelerin daha sonra meydana gelenlere göre farklı bir mekanizmaya sahip olabileceğini düşündürdü. Yazarlar, genç insanlarda felçlerin atardamarlarda yağ birikintilerinin birikmesinden kaynaklanma olasılığının daha düşük olduğunu ve daha çok pıhtı oluşumuyla ilgili faktörlerden kaynaklanma olasılığının daha yüksek olduğunu söylüyor. Çalışma ayrıca, B tipi kanı olan kişilerin, yaşlarına bakılmaksızın inme olmayan kontrollere kıyasla felç geçirme olasılığının yüzde 11 daha fazla olduğunu buldu.


Tip 1 veya Tip 2 diyabet hastaları, kan şekeri seviyesini her daim bilmek zorundadır. Bunu bilmek için normalde insanlar parmaklarını özel bir cihazla deliyor ve test şeridine küçük bir damla kan damlatıyor ancak bu işlem çok vakit almakla birlikte, pek hoş bir işlem de sayılmaz. Cildin hemen altına implante edilen, devamlı olarak kan şekeri düzeylerini ölçen ve harici bir aygıta bilgi gönderen bir cihaz mevcuttur.


Sağlık sektöründe teknoloji alanında çığır açan Paige, kansere karşı mücadelede Microsoft ile güçlerini birleştirerek, dijital patoloji ve onkoloji için dünyanın en büyük görüntü tabanlı yapay zeka modellerini geliştirerek, kanser teşhisinde yaptıkları çalışmalarda ilerleme kaydetti. Uçtan uca dijital patoloji çözümleri ve klinik yapay zeka alanında küresel bir lider olan Paige, birden fazla kanser türünde yarım milyon patoloji lamından, bir milyardan fazla görüntü kullanarak bugün mevcut olan diğer tüm görüntü tabanlı yapay zeka modellerinden çok daha büyük olan ve milyarlarca parametre ile yapılandırılan ilk büyük yapay zeka modelini geliştirdi. Bu geliştirilen model, kanserin ince karmaşıklıklarını yakalamaya yardımcı olacak ve onkoloji ve patolojinin sınırlarını zorlayan yeni nesil klinik uygulamalar ve hesaplamalı biyobelirteçler için yapı taşı görevi görecektir. Paige'de Teknolojiden Sorumlu Kıdemli Başkan Yardımcısı Razik Yousfi, "Paige, kurulduğu günden bu yana inovasyonun ön saflarında yer aldı ve Microsoft'un uzmanlığını ve muazzam bilgi işlem gücünü Paige'in yapay zeka, teknoloji ve dijital patoloji alanlarındaki derin uzmanlığıyla birleştirerek kanser görüntülemede en son teknolojiyi önemli ölçüde ilerleteceğimize inanıyoruz. Bu modelin geliştirilmesiyle, her gün kanserden etkilenen milyonlarca insanın hayatını iyileştirmeye yardımcı olacağız" dedi. Geliştirmenin bir sonraki aşamasında Paige, petabayt ölçeğindeki eşsiz klinik veri arşivinden çeşitli kanser türlerinde dört milyona kadar sayısallaştırılmış mikroskobik lamını bir araya getirecek. Paige, teknolojiyi geniş ölçekte eğitmek için Microsoft'un gelişmiş süper bilgisayar altyapısını kullanacak ve nihayetinde Azure Bulut Platformu ile dünya genelindeki hastanelere ve laboratuvarlara dağıtacak. - Paige Resmi Web Sayfası, https://paige.ai/


Hastalıkların tespiti için geliştirilen ve biyobelirteçleri deri üzerinden algılayabilen biyonsensör teknolojisi ile düşük hacimde vücut sıvısı kullanılarak çoklu hastalık tespiti hızlanarak kolaylaşıyor. Prof. Günhan Dündar, Doç. Dr. Arda Deniz Yalçınkaya ve Doç. Dr. Hamdi Torun tarafından 2010 yılında çalışmalarına başlanan projede benzer sistemler kullanılarak tümörler tespit edilebilecek. Teknolojinin kablosuz olması, pasif sensör olması ve dizin halinde yapılabiliyor olmasının büyük avantaj sağladığını kaydeden Prof. Günhan Dündar, Doç. Dr. Arda Deniz Yalçınkaya ve Doç. Dr. Hamdi Torun, bu teknoloji ile birden fazla hastalığın aynı anda teşhis edilebileceğini, bir kan damlasının pek çok hastalığın tespiti için yeterli olacağını belirttiler. Araştırmada geliştirilen sensörler, biyolojik yapıların elektromanyetik özelliklerini çok hassas bir şekilde ölçebilecek ve bu sayede uzun vadede meme kanseri gibi hastalıklar erken dönemde tespit edilebilecek. Kesik-Halka Rezonatörü Kullanılarak Geliştirilen Mikrodalga- Tabanlı Biyosensör ve Kanser Teşhis Teknolojisi, sağlık sektöründe kullanılacak biyosensörlerin gerçeklenmesi doğrultusunda önemli bir eşiğin aşılmasına katkısı olacak. Projeyle aynı anda farklı biyomoleküllerin tespiti yapılacak, tahribatsız ölçümler gerçekleştirecek ve kablosuz, invazif olmayan algılama sağlanacak. Mikrosistemler üzerinde çalışmalarını yürüten Prof. Günhan Dündar, Doç. Dr. Arda Deniz Yalçınkaya ve Doç. Dr. Hamdi Torun'un üzerinde çalıştıkları biyosensör teknolojisi, kesik-halka rezonatörlerinin antenler ile birlikte aynı taban üzerinde üretilmesi ve oluşan yapının okuyucu elektroniği ile tümleştirilebilir hale getirilmesine dayanıyor. Elektriksel olarak pasif bir özelliğe sahip olan bu algılayıcı biyosensörler, hem teknoloji hem de uygulama alanına önemli bir yenilik getirecek. Bu sıra dışı özellik sayesinde geliştirilen biyosensörler, vücut içine yerleştirilebilecek ve hastalığın sürekli gözlem altında tutulması sağlanacaktır. Sensörlerin elektronik devreler ile birleştirmesinin mümkün kılınmasıyla yüksek performanslı ve taşınabilir sistemler oluşturularak teknolojik yenilikler sunulacak. Özelikle çocuk hastalarda kan alma gibi sıkıntılı süreçlerle ölçülmesi gereken bazı biyobelirteçler, geliştirilen kablosuz sistem ile kan almadan gözyaşı, ter gibi vücut sıvıları üzerinden ölçebilecek. Projeyi geliştiren Boğaziçili akademisyenler, sağlık alanında kullanılabilecek bu teknoloji ile bilimin sağlık alanında kullanımı için önemli bir adım attıklarını belirtirken, bu teknolojinin pahalı olmayacağını, herkesin ulaşıp yararlanabileceği bir teknoloji olacağının altını çiziyor. Patent sürecinin tamamlanmak üzere olduğunu söyleyen akademisyenler, Yatırım alma görüşmelerimizi devam ediyor, nihai sonucu alırsak ticarileşme yoluna gideceğiz. Birden fazla fon için başvurularımız var. Projemiz şu an laboratuvar aşamasında, daha sonra klinik çalışmalarına başlayacağız. Bu alanda çığır açmaya aday çok teknoloji var. Hem çok rekabetçi hem de çok yatırım yapılan bir alan ve biz sadece bu yarışın içinde yer almaya çalışıyoruz, bu bir aday teknoloji. Bu konuda iyi araştırma yapıp olabilirse ticarileştirmeyi başarma hedefimiz var açıklamasında bulundular. Hem okuyucuyu yapmaya hem de sensörün kendisini geliştirmeye çalıştıklarını ve ileride bu teknolojiyle sağlık sektöründe başka alanlarda da ölçümler yapılabileceğini belirten akademisyenler, ''Buna 'Tahribatsız biyoölçüm veya biyoalgılama diyebiliriz' şeklinde açıkladı.


Günümüzde kanser hastalığının erken teşhisi çok önemli kabul ediliyor. Beyin haritalaması ise dünyada sayılı ülkelerde kullanılan bir teknoloji olarak biliniyor. Boğaziçi Üniversitesi'nden Doç. Dr. Burak ACAR, Yrd. Doç. Dr. Tuğrul, Dr. Burak GÜREL, Dr. Suzan ÜSKÜDARLI, Dr. Ali Vahit ŞAHİNER ve Dr. Ceyhun B. AKGÜL'ün ortaklaşa gerçekleştirdikleri Erken Bağırsak Kanseri Tanısı ve Beyin Haritalamada Bilgisayar Teknolojileri başlıklı proje erken teşhis konusunda ciddi katkılar sağladı. Proje ile VAVframe ismi verilen bir de yazılım gerçekleştirildi. Bu yazılım sayesinde erken bağırsak kanserinin tanısında ve tedavisinde beyin haritalama teknolojisi yerli bir kaynak kazanmış oldu. TÜBİTAK tarafından desteklenen proje ile sanal kolonoskopi ile girişimsiz erken bağırsak kanseri teşhisi için bütün bağırsağın hızlı ve detaylı tomografik incelenmesi ve bağırsak kanserinin öncülü olan poliplerin erken teşhisi amaçlı rutin tarama mümkün hale geliyor. Bu proje beynin sinir ağ yapısındaki değişikliklerin manyetik rezonans görüntüleme ile alınan verilerin analizi ile de Alzheimer vebenzeri hastalıkların ve yaşlanma etkilerinin objektif izlenmesine yönelik araştırmalara özgün katkıda bulunuyor. DRESS projesi bir şemsiye proje olarak değişik kaynaklı ve formattaki tıbbi görüntülerin işlenmesi, analizi ve görselleştirilmesi amacıyla yazılım altyapısı ve platformu geliştirmeyi hedeflemişti. Bu altyapıyı kullanarak; Sanal Kolonoskopi'de bilgisayar destekli tanı, Difüzyon Tensör MRG kullanarak beynin sinir ağ haritasının çıkarılması ve 3 Boyutlu verilerle kullanıcı etkileşimi için bilgisayarlı görme teknolojilerine dayalı kullanıcı arayüzleri geliştirildi. Sanal Kolonoskopi'de 3 Boyutlu Bilgisayarlı Tomografi verilerinden kolonik polip olma olasılığı yüksek yapıların otomatik olarak bulunmasına yönelik algoritma geliştirilmesi üzerine yapılan çalışmalar olumlu sonuçlar verdi. Difüzyon Tensör MRG görüntüleriyle yapılan çalışmada konvansiyonel traktografi ve olasılıksal bağlantı haritalama yöntemleri birleştirildi. Kullanıcı arayüzleri konusunda ise stereo kamera kullanılarak 3 boyutlu rastgele kesit alma arayüzü geliştirildi. Bütün yöntemler VAVframe adıyla tescillenen yazılım çerçevesi içinde açık kaynak kodlu kütüphanelerden de yararlanılarak hayata geçirildi. Proje ile elde edilen sonuçlar önemli başarıları da beraberinde getirdi. Proje kapsamında geliştirilen VAVframe yazılım çerçevesi tescillendi. Proje süresince 4 uluslararası bilimsel dergi makalesi, 10 konferans bildirisi yapıldı. Projenin sonuçları ile ilgili makale, EUSIPCO'da en iyi makale üçüncülük ödülü kazandı. Yine projenin sonuçlarından 5 yüksek lisans tezi, 2 kitap bölümü yayınlanmış, birinde organizatör olmak üzere 2 çalıştaya katılım sağlandı. Bu konuda ayrıca AB 6. Çerçeve Programı SIMILAR NoE kapsamında proje tanıtımı gerçekleştirilerek öğrenci değişimi de yapıldı. Yine, radyoloji verilerini kullanan, üreten her türlü sağlık kurumu, tıbbi görüntüleme ve tıbbi bilgi teknolojileri konularında çalışan firmalar projenin sonuçlarını kullanabilecekler.


Klinik deneylerde arının iğnesindeki bir toksinin normal hücrelere zarar vermeden kanserli hücreleri öldürdüğü gözlemlendi. Sao Paulo Üniversitesi'ndeki uzmanlar toksinin kanserli hücrelere yapışarak bu hücreler için hayati önemdeki molekülleri sızdırdığını ve bu yolla onları öldürdüğünü tespit etti. Ancak uzmanlar çalışmaların henüz ilk aşamalarında olduğuna ve bu yöntemin insanlar üzerinde güvenli bir şekilde uygulanıp uygulamayacağını görmek için daha çok araştırma yapılması gerektiğine dikkat çekti. Latince adı Polybia Paulista olan saldırgan eşek arısı türü Brezilya'nın güneydoğusunda görülüyor. İğnesindeki zehirde MP1 adı verilen önemli bir zehirli madde bulunuyor. Fareler üzerinde yapılan çalışma, bu toksinin kanserli hücreleri hedefleyip öldürebileceğini gösterdi. Prof. Joao Ruggeirio Netto ve çalışma arkadaşları süreci mikroskopla izledi. MP1 toksininin kanserli hücrelerin yüzeyinde anormal bir şekilde yayılan yağ molekülleriyle etkileşime girerek, hücreler için hayati önemdeki moleküllerin dışarı sızmasını sağladığı saptandı. Sağlıklı hücrelerde ise söz konusu moleküller hücrenin içinde saklı. Bu da sağlıklı dokunun MP1'in saldırısından korunmasını sağlıyor. Araştırmaya katılan Leeds Üniversitesi uzmanlarından Dr. Paul Beales hücre zarındaki yağlara saldıran kanser tedavilerinin tamamen yeni bir ilaç türünü beraberinde getirebileceğini söyledi. İngiltere Kanser Araştırmaları Vakfı'nan Dr. Aine McCarthy de "Araştırmanın bu ilk aşaması Brezilya eşek arısının zehrinin kanser hücrelerini laboratuvarda nasıl öldürdüğü konusundaki bilgimizi arttırıyor. Bulgular heyecan verici olsa da, bu araştırma temelinde üretilen ilaçların kanser hastalarına yararlı olup olmayacağını görmek için daha çok klinik araştırma ve deney yapılması gerekiyor" diye konuştu.


Benzeri görülmemiş kelimesi, COVID-19 salgını sırasında yaşamlarımızı, sağlığımızı ve sağlık sistemlerimizi nasıl bozduğunu açıklamak için uygun bir kelime olabilir. Kanser, hastalığın vurduğu, en çok etkilenen ve COVID ile ilgili olmayan hastalıklardan biri olmuştur. Şimdi yeni bir kan testi, birinin kanser olup olmadığını ve yayılıp yayılmadığını ortaya çıkararak bu etkilerin bir kısmını telafi etmeye yardımcı olabilir. Çığır açan yaklaşım Clinical Cancer Research'te yayınlandı ve İngiltere'deki Oxford Üniversitesi'nden geliyor. Kan bazlı bir testin metastazı tespit edebildiğini ilk kez işaret ediyor. Bu, doktorlara hangi hastaların en acil tedaviye ihtiyacı olduğunu belirlemek için ihtiyaç duydukları bilgileri vermede büyük fark yaratabilir. Spesifik olmayan semptomlar birçok kanserin bu kadar ölümcül olmasının bir nedenidir, çünkü ileri bir aşamaya ulaşana ve vücudun diğer bölgelerine yayılana kadar radarın altından geçebilirler. Metastaz, hasta sonuçları üzerinde büyük bir etkiye sahiptir, bu nedenle halihazırda hızla yayılmış olan kanserleri belirlemek, doktorların hastalarının bakımına öncelik vermesine yardımcı olabilir. Yeni test ayrıca, hastane alanına ve artan COVID-19 vakaları için finansmana ihtiyaç duymaya devam ederken, minimal invaziv ve ucuz olma avantajıyla birlikte geliyor. Yeni testin arkasındaki çalışma, semptomları belirsiz olan ancak kilo kaybı ve yorgunluk gibi potansiyel olarak kanser belirtisi olan 300 hastadan alınan kan örneklerine baktı. Daha sonra numuneleri, kandaki doğal kimyasalların seviyelerinin profilini çıkarmak için yüksek manyetik alanlar ve radyo dalgaları kullanan NMR metabolomik teknolojisini kullanarak analiz edildi. Oxford Üniversitesi araştırmacısı Dr. James Larkin yaptığı açıklamada, "Kanser hücrelerinin farklı metabolik süreçleri nedeniyle benzersiz metabolomik parmak izleri var. Tümörler tarafından üretilen metabolitlerin kanseri doğru bir şekilde tespit etmek için biyobelirteçler olarak nasıl kullanılabileceğini ancak şimdi anlamaya başlıyoruz." dedi. Bu tekniği kullanarak, araştırmacılar kanserli her 20 hastadan 19'unu doğru bir şekilde tespit edebildiler. Bunlardan test, metastatik hastalığı da yüzde 94'lük bir genel doğrulukla tanımlayabildi. Bu, birincil kanser türünden bağımsız olarak, belirli bir organa işaret etmeyen, spesifik olmayan semptomları olan hastalar için testin çok önemli bir ilk araştırma yolu olabileceğini gösterdi. Baş araştırmacı Dr. Fay Probert, "Amaç, herhangi bir doktorun isteyebileceği bir kanser testi üretmektir. Kanın metabolomik analizinin, kanser şüphesi olan hastaların doğru, zamanında ve uygun maliyetli triyajına izin vereceğini ve bu testin hastalıkları hakkında sağladığı ek erken bilgilere dayanarak hastaların daha iyi önceliklendirilmesine izin verebileceğini öngörüyoruz." dedi.


Bilim insanları yaklaşık 1,7 milyon yıl öncesine ait bir insan fosilinde kanserli dokuya rastladı. "South African Journal of Science" dergisinde yayımlanan çalışmada, Güney Afrika'da bir mağarada bulunan ve yaklaşık 1,7 milyon yıl öncesine ait olduğu sanılan insan fosilinde kanserli dokuya rastlandığı belirtildi. Araştırmacılar, Johannesburg yakınlarındaki Swartkrans Mağarası'nda bulunan ayak parmağında nadir görülen ve ölümcül bir tür olan "osteosarkom" kemik tümörünün olduğunu belirledi. Daha önce yaklaşık 120 bin yıl öncesine ait bir insan fosilinde tümör bulunmuştu. Araştırmacılardan Edward Odes, Swartkrans Mağarası'ndaki fosilin insanoğlunun sanılandan çok daha uzun süre kanserle mücadele ettiğini gösterdiğini belirtti. Witwatersrand Üniversitesi'nde görevli Odes, "İnsanlar, kanserin modern yaşam tarzı ve doğal ortamdaki değişiklerle ilgili olduğunu düşünüyor. Oysa elde ettiğimiz bulgular, kanserin kökenlerinin neredeyse insanlık tarihi kadar eski olduğunu gösteriyor." dedi. Çok sayıda fosilin bulunduğu Swartkrans Mağarası, İnsanlığın Beşiği Dünya Mirası Listesi'nde yer alıyor.


Kanser, vücudumuzun herhangi bir yerinde ortaya çıkabilir çünkü vücudun kendi savunma sistemi tarafından kolaylıkla fark edilemez. Dışarıdan gelen saldırılara karşı bağışıklık sistemi geliştiren vücudumuz, kanser hücrelerini vücudun bir parçası olarak algıladığından dolayı savunmaya geçemez. Bağışıklık sistemimizi medikal destek almadan kansere karşı savaşır duruma getirebilmek için bilim insanları, kanserli dokuya bakteri enjekte etmek dahil birçok farklı yolu denediler. Şimdi ise bilim insanları ilk defa Salmonella adında bir bakteriyi modifiye ederek kansere karşı bağışıklık sistemimizi tetiklemek adına çalışmalarına başladılar. Kanserli hücreler enjekte edilen fareler üzerinde denenen yeni tedavi yöntemi başarılı olduğu takdirde, insanlar için de bakteriyel kanser terapisi alanında atılacak büyük adımlardan biri olacaktır. Salmonella bakterisi kendi içerisinde Salmonella enterica ve Salmonella bongori olarak iki temel türe ayrılır. Alt türlerin davranış biçimine göre sıcak ve soğuk kanlı bütün hayvanlarda bulunabilen bakterinin insanlarda gıda zehirlenmesi, Tifo ve Paratifo benzeri hastalıklara yol açtığı tıp dünyası tarafından bilinmektedir (1). Çubuk şeklinde olan Salmonella bakterisinin gıda zehirlenmelerinin büyük bir bölümünde etken rol oynadığı bilinmektedir. Salmonella Enfeksiyonu adıyla kendine has bir hastalığa sebep olan bakterinin kanser tedavisinde nasıl kullanılacağı yönünde araştırma yapan deney ekibi, Florida Üniversitesi'nden bulaşıcı hastalıklar araştırmacısı Roy Curtiss III' in deyimiyle, mutlak bir titizlik ve hataya yer bırakmayacak şekilde çalışmalarını yürüttü. İlk olarak 2006'da Güney Kore Ulusal Chonnam Üniversitesi'nde kanserle mücadele alanında araştırmalara başlayan ekip, birçok kamçı yardımıyla hareket eden Vibriyon bakterisinin kuyruğundaki proteinin bağışıklık sistemi hücrelerini harekete geçirdiğini fark ettiler. Güney Kore sahillerindeki kabuklulara hastalık yayan Vibriyon bakterisine nazaran daha az zararlı olan Salmonella typhimurium'un, biyolog Jung-Joon Min ve Joon Haeng Rhee'nin önderliğindeki ekip tarafından genetiği değiştirilerek protein salgılaması sağlandı. İlk etapta, kolon kanserli 20 fareye genetiği değiştirilmiş Salmonella bakterisi enjekte edildi. 3 gün sonra, araştırma ekibi bakterinin, farelerdeki karaciğer, akciğer ve dalaktan tamamen temizlendiğini gözlemlediler. 120 günün sonunda ise tümörler artık saptanamıyordu ve 20 fareden 11'i eski sağlıklı hallerine geri dönmüştü. Genetiği değiştirilmemiş, yani protein salgılamayan bakteri enjekte edilen fareler ise kansere yenik düşmüştü. Araştırmanın ikinci adımında ise, bulaşıcı kolon kanserine sahip 21 fare üzerinde deney yapan araştırma ekibi, farelerden 8'ine protein Salmonella bakterisi enjekte ederken, 6'sına genetiği değiştirilmemiş bakteriyi enjekte ettiler ve geri kalan 7'sine ise herhangi bir müdahalede bulunmadılar. 27 günün sonunda genetiği değiştirilmemiş bakteri enjekte edilen ve müdahale edilmeyen farelerde hastalığın ilerlediği gözlemlenirken, protein salgılayan Salmonella bakterisi sayesinde ilk 8 faredeki tümörler gözle görülür şekilde azaldı ve enfeksiyon yok edildi. Araştırmanın liderleri Min ve Rhee'ye göre, genetiği değiştirilerek protein salgılaması sağlanan Salmonella bakterisi, bağışıklık sisteminde rol oynayan ve Toll benzeri reseptör 5 (Toll Like Receptor5) olarak bilinen TLR5 genini harekete geçirerek bağışıklık sistemi hücrelerini daha agresif bir hale getirmektedirler (2). Araştırma ekibi şimdilik tekniklerini hayvan modelleri üzerinde kullanmaya devam ediyorlar. İlerleyen birkaç yılda belki de güvenli bir şekilde insanlara uygulanabilecek olan bu tedavi yöntemi, şimdiden kanser terapisi araştırmacılarının odak noktası olmayı başardı.


İnsanlar için turuncunun, trafik konileri ve güvenlik yelekleri gibi ultra görünür olması gereken öğeler için kullanılan bir renk olduğu düşünüldüğünde, bu iyi bir soru. Gözümüze göre, turuncu çoğu ortamda göze çarpar ve bu da kaplanları görece daha kolay fark edilmesini sağlar. Ama bunun nedeni, trikromatik renk görme denen şeye sahip olmamızdır. Dış dünyadan gelen ışık göze girdiğinde arkada retina adı verilen ince bir tabakaya çarpar. Retina, ışığı iki tip ışık reseptörü kullanarak işler: çubuklar ve koniler. Çubuklar, rengi değil, yalnızca ışık ve karanlıktaki farklılıkları algılar ve çoğunlukla loş ışıkta kullanılırlar. Koniler, renk algısı için kullandığımız şeydir ve çoğu insanın üç türü vardır: mavi, yeşil ve kırmızı için koniler. Bu nedenle vizyonumuza trikromatik denir: Üç ana rengi ve bunların renkli kombinasyonlarını görebiliriz. Bu görüş tarzını maymunlarla paylaşıyoruz. Ancak köpekler, kediler, atlar ve geyikler dahil olmak üzere çoğu karasal memeli çift renkli renk görüşüne sahiptir. Bu, retinalarının yalnızca iki renk için koniler içerdiği anlamına gelir: mavi ve yeşil. Sadece mavi ve yeşil konilerinden bilgi alan insanlar renk körü olarak kabul edilirler ve kırmızı ile yeşilin tonlarını ayırt edemezler. Aynısı muhtemelen dikromatik hayvanlar için de geçerlidir. Geyik gibi karasal memeliler, kaplanın ana avıdır ve çift renkli görüşleri, avcıyı turuncu olarak görmedikleri anlamına gelir, onları yeşil olarak görürler. Bu, bir çalının arkasında sinsice dolaşırken veya çimenlerde çömelirken kaplanın fark edilmesini çok daha zor hale getirir. Fennell, çeşitli ortamlarda saklanmak için ideal renklendirmeyi ve ideal desenleri belirlemek için yapay zekayı kullandı. 2018'de çalışmaları BBC One'ın "Anials Behaving Badly" programında gösterildi. Fennell, bu soruya "Evrimsel bir silahlanma yarışında, görsel algıdaki bir gelişmenin, avına ilk etapta daha iyi görsel sistemler sağlayacağını hayal edersiniz. Ancak, özellikle kaplanın ana avı olan geyiklerin trikromatik hale gelmesi için evrimsel bir baskı yok gibi görünüyor. Bunun nedeni muhtemelen kaplanın turuncu olduğunu bilmemesidir, çünkü o da bir dikromattır yanıtını veriyor.


Brezilya'da yaşayan Freddy, sırtının tamamen kopmasına neden olan bir çalıya sıkışınca, kurtarıcıları yaşamayacağını düşünüyordu. Ama Freddy hayata sıkı sıkı tutundu ve şimdi bunun ödülünü de aldı. Onun artık yepyeni bir kabuğu var... Hem de ilk görüşte kimse sonradan yapılmış bir kabuğu olduğunu anlamıyor. Sao Paulo'da yaşayan tasarımcı Cicero Moraes, The Animal Avengers adındaki gönüllü çalışma grubu içerisinde, Freddy için bir şeyler yapması gerektiğini düşünmüş. Bir kaplumbağanın, kabuğu olmadan uzun süre yaşayabilmesi çok zor olduğunu düşünen Moraes, bilgisayarda 3 boyutlu bir kabuk tasarlayarak, bunu bir diş hekimi olan Paulo Miamoto'ya göndermiş. Bir operasyon ile 3D kabuğu, kırık kabuğuna monte edilen Freedy, kısa süren iyileşme sürecinin ardından daha rahat ve mutlu bir hale geliyor. Ekip, işi burada da bırakmıyor ve beyaz kabuğu, orijinal bir desene boyamayı da ihmal etmiyor. 4 veteriner hekim, bir diş hekimi ve bir 3D tasarımcıdan oluşan, The Animal Avengers ekibi, yaptıkları işin videosunu da yayınladılar.


Yağmur tanelerinin oluşmasına benzer bir şekilde, kar taneleri havada bulunan toz parçacıkları üzerinde donan su damlacıklarının ürünüdür. Bu oluşumda ilginç olan ise her ısı derecesinin ve nem oranının kendine has kristallere sebep olması. Tarihe bakarsanız, kar tanelerini ilk olarak fotoğraflayan kişi Wilson Bentleydir. Bunu da kamerasına bağladığı bir mikroskop sayesinde yapmıştı. Şüphesiz kar tanelerine olan ilginin daha da artmasını sağlayan esas kişidir. Ve bugün bile onun çektiği 5.000 fotoğraf birçok insanı bu etkileyici alana çekiyor. 1951 yılında, şimdilerde Uluslararası Kristoferik Bilimler Organizasyonu olarak anılan kuruluştaki bilim adamları tarafından kar taneleri temel olarak 10 şekil altında sınıflandırıldı. Bu şekiller arasında içinde herkesin tanıdık olduğu yıldız kristallerden, bilindikten uzak şapkalı sütun kar taneleri bile var. IACSin sınıflandırma sistemi günümüzde kullanılmaya devam ediyor; ama elbette ki yapılan diğer araştırmalarla ortaya çıkan alternatif karmaşık sınıflandırma sistemlerde mevcut durumda. Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'ndeki dizik profesörü olan Kenneth Libbrecht su moleküllerinin nasıl olup da eşsiz kar kristalleri haline kavuştuğunu bulmak adına yoğun gözlem çalışmaları yaptı. Araştırması sonucunda vardığı nokta, karışık şekillere sahip olan kar tanelerinin daha basit şekilli olanlara nazaran nemli havalarda oluştuğuna yönelik. Libbrechtin araştırmasından çıkarılan bir diğer sonuç, ısının da bu oluşumlarda yüksek rol aldığı. -22oC derecenin altında oluşan kar tanelerinin büyük çoğunluğunu daha basit yapıdaki kristal tabaka ve sütunlar oluştururken daha yüksek derecelerde kristal yapıdaki dallanma ve çeşitlenme artıyor. Kış aylarında kimilerini güldürüp kimilerini üzse de kar tanelerinin sahip oldukları eşsizliklerinin her daim bizleri etkileyeceği tartışılmaz. Çeliğin iç yapı dönüşümlerini ifade eden faz diyagramları ile birlikte verilse çok daha öğretici bir içerik olurdu.


Bunlar arasında otobiyografik yazılardan, bilim, evren ve bilim felsefesi hakkındakilere kadar değişik yazılar vardır. Stephen Hawking evrenin bilinmez ve anlaşılmaz bir şey, insanin sezebileceği, fakat hiçbir /aman tam olarak analiz edemeyeceği veya kavrayamayacağı bir şey olduğu görüşüne katılmaz. Ona göre bu görüş dört yüz yıl önce Galileo tarafından başlatılan ve Newton tarafından devam ettirilen bilimsel devrimlere karşı haksızlık etmektedir. Onlar evrenin en azından bazı alanlarının gelişigüzel şekilde davranmadıklarını, kesin matematiksel yasalar tarafından yönetildiklerini gösterdiler. O zamandan beri geçen yıllar içinde Galileo ve Nowton'un çalışmalarını evrenin hemen hemen her alanına yaymış bulunuyoruz. Hawking'e göre evrenin tam bir teorisini ortaya koyabiliri/. O durumda aslında Evrenin Efendileri olacağız. uzman olmayanlar için karmaşık sorunları olası en yalın dille anlatmış.


Evrenin önde gelen modeline göre, normal maddeden beşe bir daha ağır basan görünmez bir madde vardır. Bu, ışıkla etkileşime girmediği için karanlık madde olarak bilinir. Bu maddenin özellikleri, var olduğunu gösteren hiçbir deneysel kanıt olmadan hala belirsizdir. Ve araştırmacılar, karanlık madde için "Karanlık Büyük Patlama" olasılığı da dahil olmak üzere bazı oldukça tuhaf açıklamalar düşündüler. Araştırmacılar Katherine Freese ve Martin Winkler, henüz hakem değerlendirmesinden geçmemiş bir makalede, karanlık maddenin kökenine ilişkin cesur önerilerini ana hatlarıyla açıkladılar: Normal madde ve ışık, yaklaşık 13,7 milyar yıl önce Büyük Patlama'da oluşurken, karanlık madde dediğimiz madde, maddenin ayrı bir "bölümünün" parçası. Ve bu senaryo, doğru miktarda karanlık madde üretecek şekilde değiştirilebilir. Önerdikleri bir yol, bu maddenin kendi karanlık radyasyonuna sahip olmasının ve sıcak bir plazma olduğu bir sıcaklıkta tutulmasının mümkün olduğudur. Sonunda, evren genişledikçe, hem görünen hem de görünmeyen madde donar ve geride bugün gördüğümüz kozmosu bırakır. Başka bir fikir de, araştırmacıların karanlık-zilla karanlık madde olarak adlandırdığı ultra-büyük karanlık maddenin oluşabileceğidir. Her zaman olduğu gibi, bunun gibi hipotezler ileri sürüldüğünde, fikirlerini nasıl test etmeyi amaçladıklarını görmek ilginçtir. Ne de olsa olağanüstü iddialar, olağanüstü kanıtlar gerektirir. Ve bu bilim insanları, olağanüstü kanıtların yalnızca gelecekte değil, şimdi bile ölçülebilir olduğunu düşünüyorlar. Eğer bu Karanlık Büyük Patlama gelişmiş olsaydı, çok fazla kütleçekim enerjisi açığa çıkarırdı ve bu dalgalar ilkel evrende yayılırdı ve bugün hala tespit edilmek üzere etrafta olurdu. Ne yazık ki, milyarlarca yıl sonra frekansları, Dünya'daki kütleçekimsel dalga gözlemevleri tarafından tespit edilemeyecek kadar düşük olacaktır. Çok daha büyük bir tanesine ihtiyacımız olacaktır, ki var ve Pulsar Zamanlama Dizisi deniyor. Pulsarların dönüşünü tam olarak ölçerek, bizimle onlar arasından geçen ve bu ölçümleri değiştiren kütleçekimsel dalgaları tespit etmek mümkündür. NANOGrav'dan gelen geçici sinyal gibi mevcut gözlemler ve gelecekteki iyileştirme, bu Karanlık Büyük Patlama'nın varlığı için bir test olabilir. Bu olayın ne zaman gerçekleşmiş olabileceğine dair eğlenceli bir gerçek var: Evren hakkında şu anda bildiklerimizle örtüşecek olursa, "normal" Büyük Patlama'dan bir aydan fazla bir süre sonra gerçekleşmiş olamaz. Makale henüz hakem değerlendirmesinden geçmedi ancak ArXiv'de mevcut.


ABD Enerji Bakanlığının Argonne Ulusal Laboratuarı ve Illinois Üniversitesinden araştırmacılar, "yapay yaprakta", fotosentez sırasında bitkilerin katalizör olarak kullandığı enzim yerine "tungsten diselenide" denilen metal bileşiği kullandı. Araştırmacılar fotosenteze benzer sürecin sonunda karbondioksidi karbonmonokside dönüştürmeyi başardı. Bilim insanları, sera gazı olmasına rağmen kimyasal açıdan karbondioksitten çok daha aktif karbonmonoksidi kullanılabilir yakıt metanole dönüştürmüştü. Araştırmayı yürüten ekipten Larry Curtiss, tek başına karbondioksidi başka bir şeye dönüştürmenin zor olduğunu, kardondioksidin karbonmonokside dönüşmesi tepkimesine doğada rastlanmadığını belirterek, "Fotosentezde ağaçlar enerji kaynağı üretmek için ışık, su ve karbondioksit kullanıyor. Deneyimizde biz de aynı girdileri kullanıyoruz ama farklı ürünler elde ediyoruz." dedi. Curtiss, kullandıkları "tungsten diselenide" katalizörünün 100 saatin üzerinde dayanma süresi olduğunu kaydetti. Araştırmacılardan Peter Zapol, karbondiokside göre karbonmonoksitten yakıt yapmanın çok daha kolay olduğunu vurgulayarak, tepkimenin en az enerji kaybıyla gerçekleştiğine dikkati çekti. Zapol, "Kömür, petrol veya benzin gibi birçok farklı hidrokarbon yakıtları tüketiyoruz, bu nedenle kimyasal yakıtları güneş ışığı yardımıyla yeniden kullanılabilir hale getirmenin ekonomik bir yolunu bulmamız çok önemli." ifadesini kullandı. Araştırmanın sonuçları, Science Daily dergisinde yayımlandı.


Yeni araştırmalar, böcek gruplarının kolektif olarak ne yapacaklarına karar verirken hem dış girdileri hem de iç ilkeleri tarttığını ortaya çıkardı. Bu özel çalışmada, sıcaklık çok yükseldiğinde karınca kolonilerinin yuvalarını ne zaman ve nasıl boşalttığını incelendi. Bir noktada kolektif olarak bir karar hesaplandı, yuvadan vazgeçilmesi gerektiği sonucuna varıldı. Başka bir deyişle, karıncalar, nöronların bütün bir beyin olarak hareket etmesi gibi, her şeyin uyum içinde çalışması için bütün bir sistem olarak harekete geçtiler. Bu, faydalar ve maliyetler arasındaki klasik paradigmadır. New York'taki Rockefeller Üniversitesi'nde Sosyal Evrim ve Davranış Laboratuvarı başkanı Daniel Kronauer, "Karınca kolonisini, girdileri algılayan ve ardından onları davranışsal çıktılara çeviren bilişsel benzeri bir sistem olarak anlamak için bir yaklaşıma öncülük ettik" diyor. Deney düzeneği, sıcaklık kontrollü bir yuva, bir izleme kamerası ve noktalarla işaretlenmiş karıncaları içeriyordu. Araştırmacılar, 36 işçi karınca ve 18 larvadan oluşan koloni boyutlarında, sıcaklık 34 santigrat dereceye ulaştığında yuvanın boşaltıldığını kaydetti. Bununla birlikte, koloninin boyutu arttıkça, onları ayrılmaya zorlayacak sıcaklık eşiği de arttı. 200 karıncalık bir kolonide ısı seviyesi 36 santigrat dereceyi geçene kadar böcekler etrafta kaldı. Bir sinir ağında olduğu gibi, uyarıcı ve engelleyici faktörlerin karıncalar arasında aktif halde olması muhtemeldir. Ekip, matematiksel modelleme yoluyla, karıncaların kolektif duyusal tepki eşiğinin, yalnızca her bir karıncanın bireysel tercihlerinin ortalamasının alınmasına değil, bu iki faktör arasındaki dengeye nasıl dayandığını gösterebildi. Bu çalışmadan net olmayan şey, grup büyüklüğünün, sıcaklık arttıkça karıncaların ne kadar istekli olduğu üzerinde neden bir etkisi olması gerektiğidir. Tek tek karıncalar grubun büyüklüğünü bilemezler, yani başka bir şey oluyor. Araştırmacılar tarafından ortaya atılan bir hipotez, karıncalar arasında geçen feromonların daha fazla karınca söz konusu olduğunda etkilerini artırdığıdır. Başka bir düşünce, daha büyük bir karınca grubunu hareket ettirmenin daha zor olduğu olabilir, bu nedenle faydalara karşı maliyet hesaplaması değişir. Çalışmanın, karıncaları kolektif düzeyde gözlemlemek için sağlam ve ölçülebilir bir çerçeve sunuyor. Gelecekteki araştırmalarda, bu toplu karar alma hakkında daha iyi bir fikir edinmek için daha fazla parametre eklenebilir ve ardından manipüle edilebilir.


İnsan olarak sahip olduğumuz 86 milyar nörona kıyasla, sadece 250.000 nörona sahip olmalarına rağmen, karıncalar bir araya geldiklerinde yine de etkileyici başarılar elde edebilirler. Yeni başlayanlar için, trafik sıkışıklığından kaçınma konusunda uzmanlar ve bireysel olarak, ekip çabalarını daha başarılı kılmak için ne zaman ekibi bırakmaları gerektiğini biliyorlar. Şimdi, araştırmacılar, nahoş sokmalarıyla ün salmış ateş karıncalarını , yapışkan bir yüzey üzerinde yol bulmaları ve lezzetli bir sosis ödülüne bir köprü oluşturmak için bu becerilerini kullanmalarını filme aldılar. Bu karınca türü, kendi bedenlerinden oluşan köprüler oluşturmasıyla tanınır; ayrıca selden kurtulmak için kendilerini yüzen sallara dönüştürebilirler. Yapışkan ayak pedlerini, pençelerini ve ağızlarıni kullanarak birbirlerine yapışarak acayip yüzer sallarına dönüşürler. Her bir karınca, komşu karıncalarla ortalama 14 bağlantı kurar ve su itici dış iskeletlerinin yardımıyla oluşturulan kabarcıklarla kendilerini yüzeyde tutarlar. Fotoğraf: Karınca kabarcıkları ve sopayı yüzdürmeleri. 2020 yılında yapılan bir çalışmada, Güney Çin Tarım Üniversitesi'nden araştırmacılar, karıncaların yapışkan, parafine bulaşmış bir yüzey üzerinde bir köprü oluşturmak için çevreleyen kalıntıları kullanabileceğini gösterdi. Chao Wen ve meslektaşları makalelerinde, "S. invicta, büyük miktarlarda parçacıklarla yapay olarak kaplanmış viskoz yüzeylerde gıda maddelerini aradı ve nakletti, ancak bu faaliyetleri, açıkta kalan viskoz yüzeylerde veya birkaç parçacıkla kaplı viskoz yüzeylerde tamamlayamadı" diye yazdı. Dahası, karıncalar, güçlü bir karınca kovucu olarak kabul edilen bir tür temel balsamla bulaşmış bir yüzey boyunca bir toprak 'köprü' bile kurabildiler. Georgia Üniversitesi'nden böcekbilimci Haolin Zeng, Twitter'daki büyüleyici köprü kurma olayı katkısı sırasında çalışkan bir işçi karıncanın altını çizdi. Parçacıkları - camdan kire kadar her şeyi - taşıma yeteneği, önemli ekolojik biyotürbasyon sürecine, yeraltı toprağının yüzeye devrine katkıda bulunur. Biyotürbasyon, su geçirgenliğini ve üst toprağın verimliliğini önemli ölçüde artırır. Bu yüzden, bu zeki küçük hayvanlar, piknik yaparken veya evlerimizi istila ettiklerinde ne kadar sinir bozucu olsalar da yiyecek yetiştirmemiz için de büyük bir hizmet sağlarlar.


Mide ve ince bağırsak kaynaklı karın guruldaması; sindirim sisteminin nasıl çalıştığına daha yakından bir bakışla açıklanabilir. Öz itibariyle, sindirim sistemi; ağızda başlayan ve anüste son bulan uzun bir borudur. Bu boru, sindirimde önemli role sahip çeşitli organları ve geçişleri birbirine bağlar. Sindirim sistemiyle ilgili bilinmesi gerekenlerden birisi de yiyecekleri ileriye doğru iten bir yol olmasıdır. Kas büzülmelerinin yarattığı dalgalar, içeriği peristalsiz olarak adlandırılan bir süreçle devamlı olarak aşağıya doğru iter. Yediklerinizin sindirim yolu boyunca hareketine ilaveten, bu kasılıp-gevşemeler; yiyeceğin sıvı ve diğer sindirim öz sularıyla karışmasına ve kimüsolarak bilinen vıcık vıcık bir karışım haline gelmesine yardımcı olur. Karın guruldaması bu sürecin bir sonucudur. Bu katı ve sıvı kimüs içeriğin hareketi gaz ve hava üretir. Bu bileşimler itildikçe ve emilimi kolaylaşacak parçalara ayrıldıkça, hava baloncukları ve gaz çıkışı olur ve bu da bir ses oluşturur, duyduğumuz ses de bu sestir. Karın guruldaması yalnızca aç olduğunuzda değil herhangi bir zamanda olabilir, fakat midenizde ve ince bağırsağınızda yiyecek varsa, guruldama biraz daha sessiz hale gelir. Tıpkı boş bir kurutma makinesine yalnızca bir çift spor ayakkabı atmak ile spor ayakkabının yanı sıra kurutucuyu havlularla doldurmak gibidir. Spor ayakkabılar kurutucunun içerisinde sektikçe çıkardığı ses havlular tarafından bastırılır. Sebebinin açlık ve iştahla bir ilgisi yoktur. Midenizin kendisini boşaltmasından yaklaşık iki saat sonra, midenizyerel sinirleri uyaran hormonlar salgılayarak beyninize bir mesaj gönderir. Beyniniz; bu mesajı, sindirim sisteminize peristalsiz sürecini başlatması için gönderdiği bir sinyal ile yanıtlar. İki sonuç meydana gelir: Birincisi, kasılma ve gevşemeler ilk turda kalan yiyecekleri süpürür. İkincisi, boş midenin titreşimleri sizi acıktırır. Kas büzülmeleri ta ki tekrar yiyene kadar hemen hemen her saat başlar ve genellikle 15-20 dakika devam ettikten sonra biter. Bazı durumlarda, aşırı guruldama mide rahatsızlığı ya da irritabl bağırsak sendromu gibi tıbbi bir sorunun işareti olabilir. Bu durumlarda, mide gurultusuna bir dizi gastrointestinal şikayetler de eşlik eder. Gürültülü bir göbeği susturmaya dair bir ipucu olarak; birkaç tane büyük öğün yerine, küçük küçük daha fazla öğün yemektir. Vücudunuzda lezzetli bir şey varsa, sindirim sisteminiz peristalsiz guruldamalarını oluşturacak fırsatı bulamayacaktır. Aynı zamanda gazlı yiyecekleri daha az tüketmek de guruldamanın azaltılmasına yardımcı olabilir.


Yemek programlarındaki bir sonraki sınır, geleneksel yemek yarışmalarından biraz farklı olabilir. Aslında, favorilerimize tamamen yeni bir seviyede daldırma sağlayabilir. Japon araştırmacılar tadına bakabileceğiniz bir TV ekranı geliştirdiler. Reuters tarafından bildirildiği üzere, TTTV , üzerine 10 lezzet kutusunun lezzetli karışımlar püskürttüğü, hijyenik bir filmle kaplı bir ekrandır. Meiji Üniversitesi profesörü Homei Miyashita bu prototipi kendisi yaptı ve ticari olarak yapımının 875 dolara (100.000 yene) mal olacağına inanıyor. Miyashita, sanal gıda üzerinden bağlantı kurma şeklimizi, şimdi yaptığımız gibi sadece görsel olmayan bir düzeyde geliştirebileceğini umuyor. Miyashita Reuters'e verdiği demeçte, "Amaç, insanların evde kalırken bile dünyanın diğer ucundaki bir restoranda yemek yeme deneyimine sahip olmalarını mümkün kılmak" dedi. Püskürtme teknolojisi sadece ekranlarda değil, ekmek veya cips gibi yiyeceklerde de onlara ekstra tatlar vermek için kullanılabilir. Miyashita ve ekibi, bu tür lezzet teknolojileriyle ilerleyebileceklerini ve bir gün, bugün müzik veya film indirdiğimiz şekilde tatların da indirilebileceğini umuyor. Tadına bakılabilen TV ekranı kesinlikle merak uyandıran bir teknoloji. Tavsiyemiz, belki de üzerinde Hannibal'ı izlemekten kaçınmaktır.


Bigumigu'da yer alan habere göre, İngiltere merkezli havayolu şirketi easyJet, turistlerin sık sık karşılaştığı bu problemleri çözmek istedi ve internet bağlantılı, titreşimle gideceğiniz yönü bulmanızı sağlayan bir çift spor ayakkabı tasarlamak için harekete geçti. #Sneakairs adındaki ayakkabıların tabanında birer adet titreşimsensörü bulunuyor. Cep telefonlarındaki titreşim özelliğinin, Arduino ve 3B baskı teknolojisi ile üretilen daha küçük parçalara yerleştirilmesinden meydana gelen titreşim, GPS konum belirleme uygulaması Google Maps sayesinde gitmek istediğiniz yere hatasız bir şekilde ulaştırıyor. Görmeyi istediğiniz yeri easyJet mobil uygulamasından belirleyip akıllı telefonunuzu cebinize ya da çantanıza uzun bir süre bulunduğu yerden çıkarmamak için koyuyorsunuz ve yola koyuluyorsunuz.


Birçoğumuz, durgun su yüzeyine fırlattığımız taşların su üzerinde zıplayarak gözden kaybolduğunu deneyimlemişizdir. Kaye Efekti işte bu olaya benziyor. Taş yerine sıvı kullanıldığında bambaşka bir sonuçla karşılaşıyoruz.Taşların su üzerinde zıplamasına benzer bir etki oluşuyor. Bu etkiye de Kaye Efekti deniliyor. İlk olarak 1963 yılında , bir mühendis olan Alan KAYE , sıvı karışımlarla ilgili deneyler yaparken bu garip fenomeni keşfetmiştir. 2006 yılına kadar bu olay açıklanmayı beklemiştir. Hollanda Twente Üniversitesi'nden Michael Versluis ve meslektaşları , yüksek hızda görüntüleme teknikleri kullanarak Kaye Efektinin nedenini açıkladılar. - Sıvının düştüğü noktada önce bir çöküntü çukur oluşur, - Bu çöküntünün aşağıya doğru inmesiyle zemindeki sıvının viskozitesi azaldığı için inceltilmiş yağ etkisi yapar, - Arkadan gelen sıvıyı temas yüzeyinden kaydırarak jet gibi rastgele çevreye fırlatır. Bu olay 300 milisaniye içerisinde gerçekleştiği için fark edemiyoruz.Yoğurt, şampuan, sıvı sabun, ketçap gibi maddelerde de gözlemlenebiliyor. Kaye Efektinin gündelik yaşantımızda şampuanlarla yaptığımız kazalardan başka bir yeri yok. Ancak sıvıya yeşil lazer tutulduğunda optik fiber kablo gibi davrandığı biliniyor. Konuyla ilgili detaylı bilgiye aşağıdaki bağlantılardan ulaşabilirsiniz.


Bir araştırma, kedilerin farelerle ezeli yaşam mücadelesinde "kimyasal silah" bile kullandıklarını ortaya çıkardı. Sözkonusu kimyasal madde, kedilerin idrarının bileşiminde var. Uzmanlar, kedi idrarındaki bu kimyasal maddeye küçükken maruz kalan farelerin, büyüdüklerinde kedi idrarı kokan yerden uzaklaşmaları gerektiğini daha zor kavradıklarını keşfettiler. Bulgular Prag'da yapılan yıllık Deneysel Biyoloji Konferansı'na sunuldu. Moskova'daki Severtov Ekoloji ve Evrim Enstitüsü'nden araştırmacılar, daha önce kedi idrarındaki felinin adlı aynı maddenin hamile farelerin düşük yapmasına yol açtığını bulmuşlardı. Araştırma ekibinden Doktor Vera Voznessenskaya, farelerin kedi idrarındaki bu maddeye nasıl fizyolojik tepki verdiğini anlattı. Farenin beynindeki nöronlar kedi idrarındaki bu kimyasal maddeyi algıladıklarında hayvanın vücudu, stres hormonlarının artması gibi bir dizi otomatik reaksiyon veriyor. Doktor Voznessenskaya "Bu, kediler ve farelerde binlerce yıldır var olan bir durum" diyor. Yeni araştırma ise yeni doğmuş fareler gelişimlerindeki "kritik bir dönemde", yani küçükken kedi idrarına maruz kalırlarsa yetişkin fareler olarak baş düşmanlarının kokusuna normalden farklı tepki gösterdiklerini ortaya koyuyor. Uzmanlar bir aylık fareleri iki hafta boyunca kedi idrarı kokusuna maruz bırakıp, büyüdüklerinde nasıl bir tepki gösterdiklerini ölçtüler ve bu kokudan diğer farelere göre daha az korktuklarını gördüler. Doktor Voznessenskaya yavruyken kedi idrarına maruz bırakılan farelerin şaşırtıcı bir çelişki sergilediklerini anlatıyor. Voznessenskaya "Aslında bu kimyasal maddeye hassasiyetleri çok daha yüksek. Alıcıları bu maddeyi çok daha güçlü şekilde algılıyor ve daha yüksek düzeylerde stres hormonu üretiyor" diyor. Ama kedi idrarına maruz kalarak büyüyen fareler bütün bunlara rağmen daha az korku belirtisi gösteriyor ve kaçma refleksini de daha az gösteriyorlar. Uzmanlar fare davranışlarındaki bu değişimin bir mantığı da olduğunu düşünüyorlar. "Aslında bir yandan kedi kokusundan daha az kaçmaları kendileri için de faydalı çünkü yiyecek kaynakları ulaşmak için insanlara yakın olmaları lazım. İnsanların olduğu yerde kediler de var." Bu değişim aslında herkesi memnun edecek türden, bir tür kazan-kazan durumu. Voznessenskaya, "Böylece kedilerin çevresinde de daima kendilerini meşgul edecek kadar fare bulunmuş oluyor" diyor.


Bilinen bir beyin hasarı veya bilinen başka bir neden olmaksızın çocukluğun erken dönemlerinde ortaya çıkan gelişimsel kekemelik en yaygın görülen kekemelik türü. Nörolojik kekemelik ise felç ve kafa travması gibi beyin hasarları sonucu ortaya çıkıyor. Ancak konuşurken zorluk yaşayan kekemelerin zorlanmadan şarkı söyleyebildiğine tanık olmuşsunuzdur. Aslında bu durum sadece kekemelerde değil beyin hasarı nedeniyle konuşma güçlüğü yaşayan insanlarda da görülüyor. Bu nedenle kekemelik, felç, beyin hasarı gibi sorunlar nedeniyle konuşma problemi yaşayan insanların tedavisinde şarkı söyleme terapileri kullanılabiliyor. Bu durumun nedeninin, konuşma sırasında beynin sol tarafı etkinken, sayı saymak ya da bilinen bir şarkıyı söylemek gibi mantıksal bir düşünme süreci gerektirmeyen sözlü ifadelerde beynin ağırlıklı olarak sağ tarafının etkin olması olduğu düşünülüyor. Benzer davranışsal özellikler olarak görülseler de konuşma ve şarkı söyleme aslında beyinde tamamen aynı mekanizmalarla ortaya çıkmıyor. Beynin konuşma sırasında etkin olan bazı bölümlerinin müzikle ilgili bazı işlevlerin gerçekleşmesi sırasında da etkin olduğu biliniyor. Ancak araştırmalar şarkı söylerken beynin sağ tarafının da etkin olduğunu gösteriyor. Kekemeler şarkı söylemenin dışında fısıldarken ve kendi seslerini duymadıklarında da takılmadan konuşabiliyor. Konuşma sırasında beyin kulaktan gelen işitsel verileri, ses tellerinin ve ağız hareketlerinin kontrol edilmesinde kullanıyor. Normalde bu duyusal veriler beynin sol tarafındaki premotor kortekste birleştiriliyor. Bazı bilim insanları kekemeliğin nedeninin konuşma süreçlerinde ortaya çıkan bir problem değil, beynin sol tarafındaki bir bozukluk sonucu duyusal verilerin doğru şekilde birleştirilememesi olduğunu düşünüyor.


Megalopolis şehirleri ve sakin tarım arazileriyle evimiz dediğimiz gezegenin bir zamanlar otobüs hatta binalar büyüklüğünde dinozorlar tarafından nasıl yönetildiğini hayal etmek bazen zor. Ancak son araştırmalar, dinozorların neden galip geldiğine dair anlayışımızı derinleştirmemize yardımcı oldu: Cevap, özel kemiklerinde yatıyor olabilir. Brezilyalı paleontolog Tito Aureliano, küçük hava keseleriyle dolu içi boş kemiklerin dinozorların hayatta kalması için çok önemli olduğunu, farklı soylarda bağımsız olarak birkaç kez evrimleştiğini keşfetti. Çalışmaya göre, hava keseleriyle dolu kemikler 3 ayrı soyda gelişti: pterosaurlar, teknik olarak uçan sürüngenler ve iki dinozor soyu, theropodlar ve sauropodomorflar . Araştırmacılar, güney Brezilya'da yaklaşık 233 milyon yıl önce, geç Triyas dönemine odaklandı. Bir hayvan her ürediğinde, evrim genetik kodda rastgele değişkenler ortaya koyar. Bu varyantlardan bazıları yavrulara aktarılır ve zamanla gelişir. Charles Darwin, evrimin "en güzel sonsuz biçimleri" yarattığına inanıyordu. Brezilyalı ekibin üzerinde çalıştığı varyant, dinozorların gücünü artıracak ve vücut ağırlıklarını azaltacak olan hava dolu omur kemikleriydi. Darwin, avantaj yaratan evrimsel özelliklerin gelecek nesillere aktarılmayan varyantlara göre nasıl daha fazla aktarıldığını özetleyen Türlerin Kökeni Üzerine adlı eserini yayınladı. CT tarama teknolojisi, Aureliano ve meslektaşlarının üzerinde çalıştıkları kaya gibi sert fosillerin içine bakmalarına olanak sağladı. Modern teknoloji olmasaydı, fosillerin içine bakmak ve omuriliklerdeki hava keseciklerini tespit etmek imkansız olurdu. Çalışma, hiçbir ortak atada bu özelliğin bulunmadığını buldu. Her üç grup da hava keselerini bağımsız olarak ve her seferinde biraz farklı şekillerde geliştirmiş olmalıdır. Hava keseleri muhtemelen dinozorların kanındaki oksijen seviyelerini artırdı. Triyas dönemi kavurucu sıcak ve kuru bir iklime sahipti. Yani kanda dolaşan daha fazla oksijen, dinozor bedenlerini daha verimli bir şekilde soğutacaktır. Aynı zamanda daha hızlı hareket etmelerini sağlardı. Hava keseleri, büyük, güçlü kaslar için daha geniş bir bağlantı yüzey alanı yaratırken, dinozorların kemiklerinin iç yapısını destekledi ve güçlendirirdi. Bu, hayvanı ağırlaştırmadan kemiklerin çok daha büyük bir boyuta büyümesini sağlardı. Canlı kuşlarda, havalandırılmış kemikler genel kütle ve hacmi azaltırken, uçuş için temel özellikler olan kemik kuvvetini ve sertliğini artırır. Paleontoloji, o rezil asteroit olmasaydı Dünya için neler olabileceğinin hikayesini anlatmakla kalmıyor, aynı zamanda hala yaşayan canlıların evrimi hakkında bilgi edinmemize de yardımcı oluyor.


İngiliz bilim insanlarının geliştirdiği, bedenin bağışıklık sistemini kullanarak kanser hücrelerini yok etmesini sağlayan ilaç, multipl miyeloma yakalananlara umut oldu. Bilim insanları, ilacın kanser hücrelerindeki SLAMF7 adlı molekülü hedef alarak bağışıklık sisteminin bu hücreleri ortadan kaldırmasını sağladığını belirtti. Bilim insanlarından Profesör Graham Jackson, ilaç sayesinde kemik iliği kanserinin tedavisinde yeni bir çağ başladığını vurgulayarak hastaların daha az acı çekerek, daha uzun yaşayabileceğine dikkati çekti. Jackson, hastaların daha az kemoterapi görerek hayat kalitelerinin de artabileceğini ifade etti. Konuya ilişkin makale "New England Journal Of Medicine" dergisinde yayımlandı. Multipl miyelom, kemik iliğindeki plazma hücresi adı verilen hücrelerin kontrolsüz çoğaldığı nadir rastlanan bir kemik iliği kanseri. Bu anormal çoğalma özellikle omurlar, kalça kemikleri, kafatası, kaburgalar gibi iliğin etkin çalıştığı kemiklerde ağrılara yol açıyor. Hızla çoğalan hücreler kemiklerde ve kemik iliğinde toplanıyor ve kemik dokusunu harap eden kitleler oluşturarak kemiklerin zayıflamasına veya kırılmasına ayrıca enfeksiyonlara karşı vücut direncinin düşmesine yol açıyor. Hastalık daha çok 60 yaşın üzerindekilerde görülüyor. Türkiye'de yılda ortalama 3 bin multipl miyelom tanısı koyuluyor. Hastaların yüzde 30'una yaklaşık 10 yıl yaşam süresi verilebiliyor.


Yıldız Teknik Üniversitesi YTU Racing ekibi tarafından üretilen ve dünyanın en prestijli mühendislik yarışlarından birisi olarak gösterilen Formula Student'te Türkiye'yi başarı ile temsil eden Yerli Formula Aracı YTR-03 Karbosan, Türkiye'nin bir diğer gurur kaynağı Dünya Süper Sport Şampiyonu Kenan Sofuoğlu ile bir araya geldi. Milli Motosikletçi Kenan Sofuoğlu, İngiltere ve Almanya'da düzenlenen Formula Student yarışlarında Türkiye'yi temsil eden en başaralı Türk takımı olan Yıldız Teknik Üniversitesi'nin formula takımı YTU Racing ekibini Sakarya'da misafir etti. Sakarya Akyazı ilçesindeki kişisel çalışma pistinde YTÜ Racing ekibini ağırlayan dünya şampiyonu motosikletçi, Yıldızlı öğrencilerin 3'üncüsünü ürettiği Yerli Formula Aracını test etti. YTR-03 Karbosan'ın direksiyonuna geçerek piste çıkan Sofuoğlu, yarış aracının sınırlarını zorladı. Araçla hız denemesi yapan Sofuoğlu, drift atmayı da ihmal etmedi.


Çeşitli teknolojilerde ve cihazlarda kullanılabilen lazerler, bilgi taşımak için de kullanılabiliyor. Son derece hızlı bir şekilde bilgi taşıma kapasitesine sahip olan "kıvrımlı" lazerler, ancak karmaşık sistemlerin yardımlarıyla oluşturulabiliyor ve bu da onları günlük yaşantımızda kullanamayacağımız anlamına geliyor. Bu sistemleri kullanmadan kıvrımlı lazerlerin nasıl oluşabileceği üzerinde çalışmalar yapan Güney Afrika üniversitesi University of the Witwatersrand, hiçbir ek ekipmana gereksinim duymadan kıvrımlı lazer üretmeyi başardı. Işık kullanarak bilgi taşıma konusundaki bütün sorunları ortadan kaldıracak olmasa da bu yeni keşif, lazer teknolojisinin karşılaştığı en büyük sorunlardan birisine çözüm sunuyor. University of the Witwatersrand'da görevli olan ve araştırma ekibinin başında bulunan Profesör Andrew Forbes'in yaptığı açıklamalara göre keşfi gerçekleştiren grup, İtalya'da bulunan University of Naples ile birlikte çalışmış. İki farklı ülkede bulunan üniversitelerin böylesine zor ve yararlı bir araştırma için bir araya gelmesi çok güzel. University of the Witwatersrand tarafından daha önce yapılan açıklamalara göre kıvrımlı lazer teknolojisinde kullanılan her bir fotonun 2.05 bit bilgi taşıma kapasitesi var. 2.05 bit'in çok büyük bir miktar olmadığının farkındayım ancak en ince ışık hüzmesinde bile milyonlarca fotonun bulunduğunu hatırlamakta fayda var. Araştırmacılar, bilgi taşıma kapasitesinin 2.05 bit'ten University of the Witwatersrand'e yükseltilebileceğini söylemişler ve bunun üzerinde çalışmalara başlamışlardı.


Araştırmacılar, hem görevlerini tamamlayabilen hem de kendi kendini kopyalayıp çoğalabilen, canlı hücrelerden yapılmış robot yarattılar. Adını Afrika pençeli kurbağasından alan Xenobotlar, ilk olarak 2020'de duyurulan sentetik yaşam formlarıdır. Kurbağa embriyolarının çok erken evrelerinden kalma deri hücreleri ve kalp kası hücrelerinin karışımından yapıldılar ancak genomlarına rağmen kurbağa değiller. Robotun hücreleri nesneleri oynatma, itme veya taşıma gibi görevleri yapabilen bir konfigürasyonda düzenledi. Proceedings of the National Academy of Science'da bildirildiği gibi, doğru tasarımla Xenobot'lar da çoğalabilirler. Bunu kinematik çoğaltma ile yaparlar. Bu tip bir çoğalma moleküler düzeyde görüldü, ancak bu ölçekte hiç görülmedi. Çalışma, canlı hücrelerin doğal dünyayı inceleyerek düşünülenden daha fazla olası davranışa sahip olduğunu gösteriyor. "İnsanlar oldukça uzun bir süredir yaşamın yeniden üretebileceği veya çoğaltabileceği tüm yolları çözdüğümüzü düşündüler. Ancak bu, daha önce hiç gözlemlenmemiş bir şey." dedi Tufts Üniversitesi'ndeki kıdemli bilim insanı ve ortak yazar Dr. Douglas Blackiston. "Bunlar, kurbağaların yaptığından çok farklı bir şekilde çoğalan kurbağa hücreleri. Bilimin bildiği hiçbir hayvan veya bitki bu şekilde çoğalmaz. diye ekledi Tuft's Allen Center'dan baş yazar Dr. Sam Kriegman. Xenobot'un kopyalayan versiyonu, bir kez kendini kopyaladıktan sonra hızla ölüyordu. Böylece ekip, bu canlı makineleri tasarlamak için kullandıkları Yapay Zekaya geri döndü ve yapay zekayı öylece ölmeyecek bir sürüm üretmesi için görevlendirdi. Sonunda işe yarayan konfigürasyona ulaşmak için yapay zeka milyarlarca simülasyon gerçekleştirdi. "UVM'deki süper bilgisayardan ilk ebeveynlerin şeklini nasıl ayarlayacağını bulmasını istedik ve yapay zeka, aylarca uzaklaştıktan sonra Pac-Man'e benzeyenler de dahil olmak üzere bazı garip tasarımlar buldu. Çok basit görünüyor, ancak bir insan mühendisin ortaya çıkaracağı bir şey değil. Neden küçücük bir ağız? Neden beş değil? Sonuçları Doug'a gönderdik ve o bu Pac-Man şeklindeki ebeveyn Xenobot'ları yaptı. Sonra o ebeveynler çocukları, torunları, torunları, torunlarının torunlarını inşa ettiler. dedi Kriegman. Bazılarının kendi kendini kopyalayan biyoteknoloji konusunda endişeleri olsa da ekip Xenobot'ların bir laboratuvarda bulunduğunu bildiriyor. Ayrıca, federal, eyalet ve kurumsal etik uzmanları tarafından incelendiğini de vurguluyor. Ekip aslında toplumdaki başka zorluklar ve teknolojimizin uyum sağlamak için yeterince hızlı olmadığı konusunda endişe duyuyor. Ortak yazar Dr. Joshua Bongard, Karşılaştığımız zorluklarla aynı oranda büyüyen teknolojik çözümler yaratmamız gerekiyor. dedi. Hızlı ve uyarlanabilir olma potansiyelleri, Xenobot'ları mikroplastik toplamadan tıbbi uygulamalara kadar çeşitli zorluklara yanıt verebilen bir seçenek haline getirebilir.


Araştırmacılar; topluma uyum sağlayamayan kişilerin doğruluğu kesin olmayan, şüpheli ve karmaşık söylentilerde anlam arayışında olma ihtimallerinin daha fazla oluğunu keşfettiler. Bu bulgular, şimdilerde internet dünyasını istila eden 'sahte haber' fenomenini açıklamakta yardımcı olabilir. Princeton Üniversitesi'nde araştırmalar yapan ekibe göre, komplocu düşünce, aileyi ve arkadaşları uzaklaştıran ve sosyal dışlanmışlığı derinleştiren tehlikeli bir döngüyü tetikleyebilir. Psikolog Alin Coman bu durumu, "Dışlananlar ilk niçin dışlandıklarını merak etmeye başlarlar, bu da hayatlarında anlam aramalarına neden olur." şeklinde açıklıyor . Çalışma iki aşamaya ayrıldı. İlk olarak, araştırmacılar 119 gönüllüyü internet ortamında çalışmaya dahil ettiler ve izole edilmiş olma hislerini değerlendirdiler. Katılımcılardan duyguları ve amaçlarıyla ilgili bir anketi doldurmaları, bir arkadaşlarını anlatan bir hikaye yazmaları ve hislerini 14 farklı kategoride derecelendirmeleri istendi. Bir sonraki aşamada, katılımcılara popüler üç komplo teorisini ne kadar doğru buldukları soruldu. Bu teoriler, ilaç şirketlerinin finansal nedenlerle ilaçlara kısıtlama getirmeleri, hükumetlerin kitleleri etkilemek için subliminal mesajları kullanmaları ve Bermuda Üçgeni'ndeki doğaüstü olay alametleriydi. Verilen cevaplar gösterdi ki, dışlanmış hissedenler komplo teorileriyle hemfikir olma ihtimalleri daha yüksek olan kişilerdi. Daha sonra, 120 kişilik bir üniversite öğrencisi grubundan bir göreve uygunluklarını ölçmek amacıyla birkaç paragrafta kendilerinden bahsetmeleri istendi. Bazıları seçilmiş bir gruba dahil edildi, bazılarıysa seçilmemiş gruba eklendi. Gerçekte ise yazdıkları hiçbir şekilde değerlendirilmedi. Araştırmacıların yapmak istediği tek şey gönüllülerde kabul edilme ve dışlanma hissi oluşturmaktı. Sonrasında öğrencilerden üç hikayenin inandırıcılığını derecelendirmeleri istendi. Bu kez, komplo içeren hikayelerdense batıl olanları tercih edildi. Yine, seçilmemiş gruba dahil edilerek dışlanmış hissedenler daha çok inananlardı. Çalışmaya katılan toplam 239 katılımcının verdiği cevaplar temel alındığında, araştırmacılar dışlanmışlık hissiyle gelen anlam arayışının masal ve komplo teorilerine olan inancı güçlendirdiğini ve bu kavrayışın yanlış bilgilendirmelerle mücadele etmede yardımcı olacağını düşünüyor. Coman, Bu döngüyü bozmaya çalışmak komplo teorilerini toplumsal düzeyde önlemek isteyen biri için en iyi bahis olabilir diyor . İncelenen küçük katılımcı grubu göz önüne alındığında bulguların teyit edilebilirliğini göstermek adına yeni araştırmalara ihtiyaç duyulacak. Fakat şimdilik, araştırmacıların vardığı sonuçlar kötü görünmüyor: Sahte haberlerin yayılmasını önlemenin bir yolu olabileceği için, topluluk ve bireylerin dahil edilmişlik hislerini korumaya olan ve toplumsal kararlarda büyük resmi görmeye duyulan ihtiyacı vurgulamak. Coman, "Yasalar, yönetmelikler, politikalar ve programlar geliştirirken, politika yapıcılar koydukları yasalar sonucu insanların kendilerini dışlanmış hissedip hissetmediği konusunda endişelenmelidir" diyor . Bu çalışma Experimental Social Psychology dergisinde yayınlanmıştır. Study Shows People Are More Likely to Believe Fake News When They Feel Excluded, David Nield - 2017.


Bu yeni geliştirilen malzeme; kıkırdak dokusunun yük taşıma ve darbelere karşı dayanıklılık özelliklerini taşıyor ve kıkırdak dokusunun yeniden oluşmasına katkı sağlıyor. Bilindiği üzere kıkırdak dokusu; eklemlerde ve omurların arasında bulunan esnek yapıya sahip bir dokudur. Kıkırdak dokusunun onarımı; diğer doku tiplerine kıyasla oldukça zordur. Araştırmacılara göre; yeni üretilen bu malzeme sayesinde eklem yerlerinde ve omurların arasında bulunan kıkırdak dokusunun onarımı mümkün olabilecek. Bio-glass malzeme; silika ve polikaprolakton polimerinden üretilmekte ve kıkırdak dokusu gibi esneklik, sağlamlık ve dayanıklılık özellikleri taşımakta. Ayrıca malzeme, zarar gördüğünde kendi kendini onarabilecek özellikleri de bünyesinde taşıyor. Bio-glass malzeme, gözenekli yapısı sayesinde kıkırdak doku hücreleri için bir doku iskelesi niteliği taşımakta ve yeni hücrelerin çoğalabilmesi için uygun ortam sağlamakta. Malzeme, biyobozunur özelliği sayesinde yeni hücrelerin çoğalmasına paralel olarak bozunarak yeni kıkırdak dokusu oluşumuna da destek olmakta. Araştırmacılara göre, malzemenin klinik olarak kullanımından önce aşılması gereken mevzuat ile ilgili engeller var fakat araştırmacılar, gelecek 10 yıl içinde bu sorunların aşılarak malzemenin piyasadaki yerini alacağını tahmin ediyorlar.


Hücre yenilenmesi ve iyileşmesi konusunda çalışmalar sürdüren Mayo Clinic, kırıkları iyileştirebilecek yeni bir madde ürettiğini duyurdu. Özellikle omurgada bulunan kırıkların iyileşmesinin çok zor olduğunu ve bu nedenle, üretilen yeni maddenin önceliğinin omurgadaki kırıkları iyileştirmek olduğunu belirten araştırmacılar, zaman içerisinde büyüyen ve bulunduğu yerin şeklini alan bu maddeye "sünger" adı verdiler. Sünger, bulunduğu bölgede hızlı bir şekilde büyüyor ve etrafında bulunan sınırlara temas edene kadar bu büyümesini devam ettiriyor. Büyümesinin ardından sert bir hal alan ve kemiksi yapıya bürünen bu madde, kırığı olan kişilerin hayatına devam edebilmesini kolaylaştırıyor ve kemik yapısını sabit tuttuğu için iyileşme sürecini hızlandırıyor. 3D yazıcılarla üretilmiş yapay kemikler gibi kalıcı bir çözüm olmayan bu madde, sadece kemik yapısı iyileşene kadar kullanılıyor ve zamanı geldiğinde yerleştirildiği yerden alınıyor. Neredeyse tüm testleri başarılı bir şekilde geçmiş olan bu yeni maddenin son testi insanlar üzerinde olacak. Maddenin iyice araştırılmasının ardından yapılacak olan testle birlikte son durum belirlenecek.


Roosegaarde, soluduğumuz havayı temizleyip tekrar solunabilir hale getirmek amacıyla 7 m yüksekliğindeki 'Temiz Hava Kulesi'ni yaratmış. Kule en üst noktasından emdiği kirli havayı arıtıp, 6 kenarındaki çıkışlardan temiz halde tekrar ortama salıyor. Saatte 30 bin m3 kirli havayı temizleyebilen kule, bunu yapabilmek için kaynağını temiz enerjiden alan 1400 watt elektrik harcıyor. Bu hava filtresi, sadece havayı temizlemiyor, ayrıca değerli taşlar üretmek için de kullanılıyor. elde edilen kir ve atık sıkıştırılarak bileklik ve yüzüğe dönüştürülüyor. Bu sayede de kampanyayı destekleyenlere yaptıkları bağışın bir geri dönüşü anlamında hediyeler gönderiliyor. Roosegaarde'nin duman çalışması, yer altında konuşlandırılmış bakır bobinler aracılığıyla bir elektrostatik alan oluşturup havadaki kirliliğe neden olan partikülleri emen bir sisteme sahip. The Smog Free Project isimli proje, Hollanda'nın Rotterdam şehrinde bulunan Roosegaarde'nin stüdyosunda başlatıldı. Yaklaşık 7 metrelik hava temizleme cihazının beyaz konik dış yüzü, hastanelerde kullanılan hava filtresinin teknolojisi ile aynı teknolojiyi kullanıyor. Ancak Roosegaarde'nin geliştirdiği vakum çok daha büyük ölçekli olma özelliğini taşıyor. Tamamen yenilenebilir enerji ile çalışan hava temizleme kulesi, tepesinden çektiği kirli havayı yanlardaki yüzeyler üzerinden salıyor. Yaklaşık bin 400 watt'lık enerji tüketimi ile bir tost makinesi kadarenerji kullanan kule, şehirlerde temiz hava alanları oluşturmak için oldukça ideal bir teknoloji gibi görünüyor. Projenin ekonomik sürdürülebilirliğine bağlı olarak Rotterdam şehrinden başlayacak olan proje, hava kirliliği ile başı dertte olan Pekin, Paris ve Los Angeles gibi şehirlerde denendikten sonra tüm dünyaya sulunulacak. Bu modüler sistem, saatte 30 bin metreküp kirli havayı temizleyerek hava içerisinde bulunan küçük partikülleri alternatif bir kullanımı bulunan farklı maddelere dönüştürebiliyor. Bu işlem sayesinde kirlilikten arındırılmış pozitif partiküllerle yüklü hava atmosfere salınıyor. Böylece salınan hava içerisinde bulunan pozitif yüklü iyon partikülleri, kendilerini inceltilmiş toz tanelerine tutundurarak bu moleküllerin kulenin içerisine hapsolmalarını sağlıyor. Toz partiküllerinin toplanmasının ardından elde edilen siyah renkli toz kendi içerisinde yüzde 42 karbon barındırıyor ve kolaylıkla toz kömür ile karıştırılabiliyor. Kickstarter'da projeye fon talebi oluşturan Roosegaarde, yaklaşık 113 bin euro toplayarak büyük bir zorluğun üstesinden gelmeyi başardı. Projenin geliştirilmesi halen devam ediyor.


Modern Sanatlar Müzesi'nde gösterilmek üzere tasarlanan elbise, tıpkı bir önceki modelde olduğu gibi kullanıcının vücuduna göre tasarlanıyor. 3D tarayıcılar aracılığıyla vücut hatlarını belirledikten sonra özel uygulamasıyla elbisenin görünümünde büyük değişiklikler yapmak mümkün oluyor. Kinematics, bir önceki modelin aksine pul benzeri bir yapıya sahip. 1.600 den fazla parçadan oluşan elbise karmaşık yapısına karşın tek parça halinde basılıyor. Sarmal bir yapıda basılan elbise, baskıdan çıktıktan sonra açılarak asıl formuna kavuşuyor. Elbisenin dokusundan tasarımına kadar ayarlandığı uygulama ise bir öncekine göre çok daha gelişmiş. Video aracılığıyla uygulamanın çalışma şeklini de gösteren Nervous System, elbisenin dokusunu seçtikten sonra o doku üzerinde de tek dokunuşla oynamalar ve değişiklikler gerçekleştirebiliyor. Elbiseyle uyumlu takılar da tasarlayan Nervous System bu takıları internet sitesi üzerinden satışa sunmuş. 30 dolardan başlayan ve 400 dolara kadar çıkan fiyat etiketlerine sahip olan takılara buradan ulaşabilirsiniz.


Uzay gemilerinin pencerelerinden mucizeler görünür. Aslında gerçek hayatta olmayan mucizeleri kendi hayatımda hep ben de uygulamak istedim. İşin büyülü tarafı küçüklüğümden beri benim de astronot olma hayalim var ve bundan vazgeçmiyor olmam. Ayrıca şu an bu yazıyı yazarak daha da tatmin oluyorum. Sanki Neil Armstrong'la birlikte Ay'da yürüyorum. Aslında imkansız görünen her şeye hazır olmak gerekir. Kitabın temel konusu buna değiniyor. Bir şeyi gerçekten istiyorsak şansımızı zorlamamız gerekir. Zamanı anlarken onun yolculuğuyla birlikte yapmak istediklerimizle büyük bir azimle ilerlemeliyiz. Hayatı ve anlamını büyük bir yaratıcılıkla öğrenerek Hadfield gibi astronot olmasak dahi hayatımızı bir anlam ve amaç dahilinde sona erdirererek göğü kaplamalıyız. Bu bölümde daha çok çocukuluğundan beri nasıl astronot olmak istediğine karar veriş anlarına ve astronot olma hikayesine değinir. Bu bölümde ise uzaya kalkış sırasında ve uzayda geçirdiği hayatından bahsetmektedir. İsminden de anlaşılacağı üzere uzay mekiğinin Dünya'ya dönüşü sırasında geçirdiği deneyimlerinden bahsetmektedir. Albay Hadfield deneyimlerini bizlere bir ömür boyu sürecek bir yolculukta vererek, kariyer basamaklarında çıkıp inerken, küçük şeylerin dert dert ederek ve en önemlisi imkansızı başarırken sıfır olmaya çalışarak kitapta bizlere çok zor olmayan bir dille aktardığı için ve astronot olmasına rağmen herekese hitap ettiği için bu kitabı okumalısınız. "Albay CHRIS HADFIELD onlarca yıl astronotluk eğitimi aldı ve yaklaşık 4000 saat uzayda kaldı. Bu süre içinde bir uzay istasyonunun kapısını İsviçre çakısıyla açmak, pilotu olduğu uçaktan bir yılanı dışarı atmak ve yörüngedeki bir uzay aracının dışına tutunmuş durumdayken geçici körlük yaşamak gibi maceralar atlattı. Albay Hadfield'ın başarısının ve hayatta kalmasının sırrı NASA'da öğrendiği alışılmadık bir felsef idi: En kötü olasılık için hazırlan ve her anının tadını çıkart. Bir Astronottan Hayat Dersleri'nde Albay Hadfield okurları eğitim hayatı ve uzayı keşfi yıllarının derinliklerine götürerek onlara imkansızı nasıl mümkün kılacaklarını gösteriyor. Kalkışın heyecanını, uzay yürüyüşlerinin büyüsünü ve krizlerin gerektirdiği ölçülü ve sakin tepkileri aktardığı zihin açıcı ve eğlenceli hikayelerle, önüne nasıl geçilebileceğini anlatıyor. Uzayda aldığı olağandışı eğitim ona bazı alışılmadık dersler vermiş: Başarıya odaklanma, başkaranının ne düşündüklerini önemseme ve küçük şeyleri dert et.


Adam Gazzaley ve Larry Rosen bu basit sorudan yola çıkarak, günümüzde hemen hepimizin muzdarip olduğu zihin dağınıklığı sorununu bir sinirbilimcinin ve bir psikoloğun bakış açısından ele alıyor. Kitabın son kısmında ise yazarlar, zihnimizin dizginlerini elimize almamıza yardımcı olacak pratik ipuçları ve tavsiyeler sunuyor. Dağınık Zihin, topluca parlak ekranların esiri olduğumuz şu zamanlarda, teknolojiyi daha bilinçli kullanmamızın önemini gözler önüne seren ayıltıcı bir kitap.


Neil Turok gerçeklik ve evren algımızın, anlama, keşfetme ve yaratma becerilerimizin, yani içimizdeki evrenin yüzyıllar içinde ne gibi değişimlerden geçtiğinin hikayesini anlatıyor. Bizim kusurlu dünyamızda olduğu gibi, yıldızlarda veya kozmosun herhangi bir yerinde de tamamen aynı kanunların geçerli olduğunu gördüğümüz, kırılmalarla şekillenen bir hikaye bu. Şimdiyse başka bir kırılmanın eşiğindeyiz: Bize hayali bir gerçeklikte yaşadığımızı söyleyen kuantum devrimi. - Kuantum fiziğinin bize öğrettiği bir şey varsa kelimenin tam anlamıyla hayali bir gerçeklikte yaşadığımızdır. - Var olan teknolojilerin ve doğal kaynakların sonuna yaklaşıyoruz. İyimserlik duygumuzu kaybetme riski taşıyoruz. Gezegenimizin yönetimi için daha akıllı yöntemler bulabilir miyiz? Bize parlak bir gelecek sunabilecek buluşlar yapabilir miyiz? - Ticari uzay taşımacılığı bir gerçeklik olmak üzere. Dünyayı kavrayışımızı tamamıyla değiştirebilecek kuantum bilgisayarıyla tanışıyoruz. Bütün bunlar birer tesadüf mü? Yoksa geleceğe uzanan kapıyı açmak üzere miyiz? Evrenin bilinç kazanmasının araçları biz olabilir miyiz?


Bu çok kısa süren derslerde Hawking, evrenin gizemlerini ortaya sererken, kara delikleri anladığımız takdirde uzayzamanın sırlarına erişebileceğimizi vurguluyor. -Observer- -Sunday Times- -Daily Express- -Newsday- -Los Angeles Times-


- İnsanoğlu uzay okyanusuna açılıyor - Canlıların ve evrenin yapısı - Doğa yasaları tüm evrende geçerlidir - Cennet ve cehennem - Başka gezegenlerde yaşam var mı? - Keşif yolculuklarının öyküsü - Samanyolu: Gecenin bel kemiği - Zaman ve mekan içinde yolculuk - Başka evrenlerin kapısı karadelikler - Sonsuzluğun kıyısı: Dördüncü boyut - Aklın evreni - Galaktik uygarlık - Yaşamak ya da yokolmak konusunda kim karara verecek?


Birçok parlak mucit elektrik, radyo ve robot çağını başlatan kişi olarak Nikola Tesla'yı gösteriyor. Onu mucitlerin mucidi, bir tür halk efsanesi olarak görüyorlar. Tesla'nın elektrik motorları bizim cihazlarımızı ve fabrikalarımızı çalıştırıyor; o zaman neden Thomas Edison ondan daha ünlü? Benzer şekilde, genelde radyoyu icat eden kişi olarak Guglielmo Marconi bilinir, fakat kablosuz aktarımı sistemini ilk tarif eden patentler Tesla'ya aittir. Bu başına buyruk, üretken adam aynı zamanda cep telefonlarını, radarı, lazer silahlarını, yapay zekayı, interneti, faks makinelerini ve dikey kalkış yapan uçakları öngördü. Onun öngörüleri hala bugünün dünyasına ilham vermeye devam ediyor. Richard Munson, icatlarıyla dünyayı değiştirmiş, uzak görüşlü dahinin hayatına, gizliliği yeni kaldırılmış belgelere de başvurarak ışık tutuyor.


Hikayemiz dram ve sürprizlerle doludur. Tüm insanlık tarihini kapsar ve en önemlisi, güncel hali hikayenin sonu değildir. Başlangıçta ışık vardı. Fakat bundan öte, kütle çekimi vardı. Sonrasında işler çığırından çıktı... Hikayemiz dram ve sürprizlerle doludur. Tüm insanlık tarihini kapsar ve en önemlisi, güncel hali hikayenin sonu değildir. - Noam Chomsky - Neil deGrasse Tyson - Steven Pinker - Richard Dawkins


Sagan konferanslarda, diğer gezegenlerde akla dayalı yaşam olasılığından kendi gezegenimizdeki yaşamın karşı karşıya kaldığı nükleer tehlikeye, yaratılışçılık ve sözde akıllı tasarımdan bilimin 'bilgili tapma' olduğuna dair yeni bir kavrama, manik depresyondan tutun da kendinden geçmenin muhtemel kimyasal yapısına kadar uzanan konulara ve sorunlara değinmiş. On yıl önce kaybettiğimiz büyük astronom ve astrofizikçi kozmoloji, fizik, felsefe, edebiyat, psikoloji, kültürel antropoloji, mitoloji ve ilahiyat gibi farklı pek çok alanda yaptığı konuşmalarla, konferanslara katılan herkeste hayranlık uyandırarak dehasıyla tüm insanlığı aydınlatmıştır. Sagan'ın ölümünün onuncu yıldönümü vesilesiyle ilk kez yayınlanan "Tanrı'nın Kapısını Çalan Bilim" adlı kitabı eşi ve uzun süre onunla birlikte çalışmış olan Ann Druyan tarafından hazırlanarak günümüzün bilgileriyle tazelenmiştir.


Bu eseri okudukça yazarının ne kadar ileri görüşlü bir insan olduğunu anlıyorsunuz. Çünkü hikayede anlatılanlarla günümüz toplumu karşılaştırıldığı zaman bire bir uyum sağlamaktadır. Mesela eserin içeriğinde geçen insanların nefretlerini elektriğe dönüştürme imkanı olsaydı bütün dünyayı aydınlatmaya fazlasıyla yeterdi cümlesi ile günümüzdeki insanların, birbirlerine karşı olan kin ve nefretleri karşılaştırıldığı zaman ne kadar uyum içerisinde olduğu rahatlıkla görülür. Bu eser, yazarın daha önceden yayınlanmış olan eserlerinin içeriğinde yer alan hikayelerden en iyilerinin derlenmesiyle oluşturulmuştur. Bu eserin içeriğinden ciddi manada yaşam dersleri çıkarılabileceğiniz gibi yaşamsal tecrübelerde edineceksiniz.


5 ayrı kısa bilimkurgu romanından oluşan Yüksek Doz Gelecek, Çağdaş Türk Edebiyatın önemli bilimkurgu klasiklerinden biri olmaya aday, heyecan verici bir kitap. Ay'ın dahi çocukları, Asteroid madenci klanları, uzay korsanları, Mars çiftçileri, Venüs'ün uçan kentleri, Merkür'ün silah tüccarları, kuşak ötesinin cesur kaşifleri... İmplantlar, hibridler, klonlar, robotlar, androidler, humanoidler, sibernetikler... Belki çocuğunuz Mars'a göç edecek, belki torununuz Ganymade'de doğacak... Uzay savaşlarında, madenci kolonilerinde, ölümcül gezegenlerde ter ve kan akıtacak soyunuz. Belki siz bile bir uzay gemisinde yaşama tekrar gözlerinizi açacaksınız. Öyleyse...


70 metre boyunca uzanan bu org Nikola Basic adlı mimar tarafından yapılmış. 2005 yılında halka açılan deniz orgunun çalışma prensibi ise şöyle: Adriyatik Denizi'nden gelen rüzgar ve dalgalar beton merdivenlerin altında bulunan boruların içine giriyor. Oradan resonans odalarına gidiyor ve burada titreşen ses merdivenlerin en üstündeki boşluklardan dışarı çıkıyor. Mimar Nikola Basic bu projesi sayesinde Hırvatistan'da betonun alabileceği en güzel hallerden birini halka sunuyor. Merdivenlerin altında olup bitenleri elbette biz görmüyoruz. Sadece dalgaların yarattığı müziği duyuyoruz. İşin güzel tarafı, o müzik her gün hatta her saatte başka bir hal alıyor. Yani orada bulunduğunuz bir an bir daha hiç duyulmayacak bir melodiye de tanıklık etmiş oluyorsunuz.


Bugüne dek otomobil üretimi konusunda geri kalan ülkemiz elektrikli otomobil trenini kaçırmak istemiyor. Bir yanda devlet destekli elektrikli otomobil projesi devam ederken, Kıbrıs'ta sessiz sedasız geliştirilmeye başlanan bir proje dün ilk kez basına tanıtıldı. Türkiye ve KKTC basının ilgi gösterdiği etkinlikte Ada'nın ilk elektrikli otomobili Günsel'in ilk prototipi sahneye çıktı. Aracın teknik özelliklerine geçmeden önce kısaca Günsel'in hikayesinden bahsetmemde fayda var. Çünkü tıpkı Baykar Makina gibi Günsel elektrikli otomobil projesi de bir aile projesi olarak temelleri atılan ve tutkuyla üzerine gidilen bir proje. Kıbrıs'ın en zengin ailelerinden biri olan Günsel Ailesi'nin yerli otomobil üretme hayalinin bir eseri. Bu hayalin başındaki isimse Yakın Doğu Üniversite'sinin Kurucu Rektörü, Forbes'a göre dünyanın 1577. zengini olan Suat Günsel. Otomobil tutkusunu Kıbrıs'ın tek araba müzesini açmakla sınırlamayan Suat Günsel, üretim tutkusunu bu müzedeki araçların bakım ve onarımıyla ilgilenerek başlatmış. Suat Günsel, bu tutkuyu çocuklarına da aşılamış ve şu anda Yakın Doğu Üniversitesi Mütevelli Heyeti Başkanı Doç. Dr. İrfan S. Günsel öncülüğünde sürdürülen projenin tohumları bundan 8 yıl önce atılmış. Geçtiğimiz yıllarda Socrat ve Proje Yerel gibi başarılı işlere imza atan mühendislerin ekibe dahil olmasıyla da Günsel'in ilk prototipi ortaya çıkmış. Doç. Dr. İrfan Günsel, 8 yıldır emek verilen Günsel projesindeki vizyonu Üretilenleri geliştirerek hem daha iyisini yapmak hem de otomotiv teknolojilerini üreten, geliştiren ve ihraç eden bir ülke olma hedefinde ilerleyerek, ülkemizin prestijini daha da artıracağız. şeklinde açıklıyor. Günsel projesinin Baş Danışmanı Doç. Dr. Erkan Atmaca ise Günsel Model 1 için geliştirilen elektronik kontrol üniteleri, batarya yönetim sistemi ve mekanik çalışmaları sürekli daha ileri bir noktaya taşımaya çalıştıklarını ifade ediyor ve 5000 km yol kateden elektrikli YEREL T1 deneyimiyle daha net kestirimler yapabildiklerini ekliyor. Günsel markasıyla tanıtılan ilk prototip, Model 1 adıyla anılıyor. Tam şarj ile 350 kilometreye kadar menzil alması hedeflenen Model 1, 102 beygir gücüne denk 75 kw gücünde bir elektrikli motordan güç alıyor. İrfan Günsel'in paylaştığı bilgilere göre de sınıfındaki petrol yakıtlı araçlara göre yüzde 80 tasarruf sağlıyor. Model 1, satışa sunulduğunda şebeke elektriğiyle 7 saatte, standart şarj üniteleriyle 2 saatte, Günsel Süper Şarj üniteleriyle de 30 dakikada 'depoyu fullemeyi' vaad ediyor. İlk olarak 2018 yılında satışa çıkması beklenen Model 1, teknik olarak göre 0'dan 100 km/sa hıza 8 saniyede çıkacak ve 150 km/sa hızla sınırlandırılacak. Model 1, 500 bin km'den sonra bile pil kapasitesinin yüzde 90'dan fazlasını koruyacak.