28 Mart 2023 akşamı geç saatlerde Güneş güçlü bir güneş patlaması yaydı. Bu olay, gezegenin Güneşli bölümünde bazı sınırlı ve geçici radyo parazitlerine ve bazı durumlarda kesintilerine neden oldu. O zamanlar alan Asya ve Okyanusya'yı içeriyordu. Patlamalar X sınıfıydı: Güneş patlamalarının A, B, C, M veya X sınıfına yerleştirildiği logaritmik sınıflandırmamızdaki en güçlü sınıf. X, M'nin on katıdır, o da C'nin on katıdır, ancak herhangi bir C patlaması veya daha düşük seviyedeki bir patlama Dünya'yı etkilemez. Bu sonuncusu bir X1.2 patlamasıydı - önemli, ancak bu güneş döngüsünde, özellikle de son birkaç ayda gördüğümüz en güçlüleri arasında değil. Güneş'teki patlamalar, koronal kütle atımları ve delikler hakkında çok fazla tartışma varmış gibi geliyorsa, bunun nedeni Güneş'in şu anda çok aktif olması. Kayıtların başlamasından bu yana 25. olan bu güneş döngüsü için Güneş maksimum aktivitesine doğru ilerlediğinden bu beklenen bir durum - ancak Güneş'in tamamen uyanık olduğu kabul edilse bile, bu son birkaç ay modellerin tahmin ettiğinden çok daha aktif geçti ki bu çok heyecan verici. Güneş'in değişkenliği ve yıldızımızın ne kadar aktif olduğunu artırabilecek veya bastırabilecek potansiyel daha uzun süreli döngüler hakkında hala bilmediğimiz çok şey var. Bu patlama gezegenimizi etkilerken, Güneş çok daha güçlenebilir. Modern yöntemler kullanılarak, en güçlü patlama 2003'te kaydedildi ve en azından bir X28'di - o kadar güçlüydü ki, onu ölçen sensörlere aşırı yük bindirdi. Yeni patlama, NASA'nın Güneş'i sürekli izleyen Güneş Dinamikleri Gözlemevi tarafından bildirildi.


Hava kirliliği sadece akciğerlerinizin ve kalbinizin sağlığını etkilemez. Son araştırmalar, ince parçacıklı maddelerin beyne de zarar verebileceğini buldu ve bilim insanları sonunda bunun nasıl olabileceğini çözdüklerini düşünüyorlar. Fare modellerinde, havadaki ultra ince parçacıkların akciğerlere girebildiği, kan dolaşımına sızabildiği ve nihayetinde beyni işgal ettiği görülüyor. Toksinler nörolojik dokuda bir kez mevcut olduğunda, bağışıklık sisteminin temizlemesi çok daha zordur. Araştırmacılar, havadaki parçacıkların beyinde, farenin vücudundaki diğer organlardan daha uzun süre tutulduğunu buldular. Aynı sistemin insanlarda da bulunup bulunmadığı henüz net değil, ancak bulgular, parçacıkların yeterince küçük olması durumunda kan beyin bariyerini geçebileceğini gösteriyor. Sızdıran bir kan beyin bariyeri daha önce bilişsel hasarla ilişkilendirilmişti, ancak mevcut çalışma, beynin sınır devriyesi tarafından gizlice giren hava kirleticilerini gösteren ilk çalışmalardan biri. Daha önce bilim insanları, ince parçacıklı maddenin kan beyin bariyerini geçemeyeceğini düşünüyorlardı. Bunun yerine, parçacıkların, doğrudan merkezi sinir sistemine bağlı olan bağırsaktaki sinir hücreleri veya burun yoluyla beyne ulaştığı düşünülüyordu. Birleşik Krallık'taki Birmingham Üniversitesi'nden nanobilimci Iseult Lynch, "Bu çalışma, solunan partiküller ile daha sonra vücutta nasıl hareket ettikleri arasındaki bağlantıya yeni bir ışık tutuyor" diye açıklıyor. Bugün hava kirliliğinin kardiyovasküler sistemi nasıl etkilediği hakkında merkezi sinir sisteminden çok daha fazla şey biliniyor. Bununla birlikte, son yıllarda, büyük şehirlerde hava kirliliğine kronik olarak maruz kalma, gençlerde bile nöroinflamasyon ve bilişsel gerileme ile ilişkilendirilmiştir. Hasarın bir kısmı, sızdıran bir kan beyin bariyeri ile bağlantılı olan Alzheimer hastalığına ürkütücü bir şekilde benziyor. Araştırmacılar, kronik hava kirliliğine maruz kalan 25 kişinin beyin omurilik sıvısını analiz ederken, demir, kalsiyum, malayait (CaSnSiO5) ve anataz titanyum dioksit gibi tehlikeli hava kirleticileri olan parçacıkların kanıtını buldular. Bulgular, zehirli havanın bir şekilde beyin sıvımızı işgal ettiğini gösteriyor. Bu fikri daha fazla test etmek için araştırmacılar farelere yöneldi. Siyah karbon partikülleri ve titanyum dioksit partikülleri, burnu tamamen atlayarak doğrudan akciğerlere enjekte edildiğinde, yazarlar toksinlerin dolaşımdaki kan yoluyla fare beynini istila ettiğini buldular. Bu arada, hava kirleticilerine maruz kalmayan fareler, beyin dokularında toksinlere dair hiçbir kanıt göstermedi.


Artık hepimiz plastiğin doğaya verdiği zararın farkındayız ve bu olumsuzluğu gidermek için belli çözümler üretmeye çalışıyoruz. Birleşmiş Milletler çevre programının verilerine göre 2018 yılında dünya genelinde üretilen plastik atıkların %40'ını ambalajlar, bu ambalajların büyük kısmını ise pet şişeler oluşturuyor. Ayrıca bu tek kullanımlık plastikler, Dünya Doğa Koruma Vakfı raporuna göre, denizlerdeki kirliliğin %60'ını oluşturuyor. Doğaya bu denli zararı olan plastiğin büyük bir bölümü bu amaçla üretilirken artık gıdaları korumak ve saklamak için alternatif çözüm arayışındayız. Bu amaçla Su Kapsülleri ya da diğer adıyla Ooho Water, 2014'ten beri Skipping Rocks Lab tarafından üzerinde çalışılan çevre dostu, inovatif bir çözüm olmaya aday. Hatta Richmond Maratonu, London Maratonu gibi bazı spor etkinliklerinde dağıtıldı ve olumlu geri bildirimler almayı başardı. Su Kapsülleri, aslında bir şişe gibi koruyucu bir madde içine depolanmış sudan başka bir şey değil. Ama bu üretimi ilgi çekici yapan özelliği, içinde suyu saklayan maddenin de yenilebilir olması. Bu sayede tüketilen su geride herhangi bir atık bırakmıyor. Bu yenilebilir maddenin içeriğini kalsiyum klorür ve sodyum aljinat oluşturuyor. Hücre şeklini korumakla görevli bir yapı olan sodyum aljinat, soğuk kuzey denizlerinde alijinik asit içeren su yosunlarında bulunan kahverengi alglerden elde ediyor. Bu iki madde birleşince şeffaf jel yapıda bir duvar oluşturur. Ama bu jel yapı, içindeki sıvıyı muhafaza edecek kadar da katı bir kıvama sahiptir.


Bilim insanları, Nesnelerin İnterneti uygulamalarında yaygın olarak kullanılan bir mikroişlemci olan Arm Cortex M0+'a güç sağlayabilen bir alüminyum anot üzerinde Synechocystis adlı bir tür fotosentetik mavi-yeşil alg kullanarak bir biyo-fotovoltaik enerji toplama sistemi oluşturdular. Synechocystis mavi-yeşil algleri içeren bu sistem, ortam ışığı ve sudan başka bir şey kullanmadan bir yıl boyunca sürekli olarak bir mikroişlemciye güç verdi. Nesnelerin İnterneti olarak bilinen elektronik cihaz ağına güç sağlamak için sürdürülebilir, uygun fiyatlı ve merkezi olmayan elektrik enerjisi kaynakları gereklidir. Tek bir Nesnelerin İnterneti cihazı için güç tüketimi mütevazıdır, ancak Nesnelerin İnterneti cihazlarının sayısı şimdiden milyarlara ulaşmıştır ve çok sayıda taşınabilir enerji kaynağı gerektiren 2035 yılına kadar bir trilyona ulaşması beklenmektedir. Piller büyük ölçüde pahalı ve sürdürülemez malzemelere dayanır ve sonunda şarjları biter. Mevcut enerji toplayıcılar daha uzun ömürlüdür ancak çevre üzerinde olumsuz etkileri olabilir. Biyokimya Bölümü'nde araştırmacı olan Profesör Christopher Howe, "Büyüyen Nesnelerin İnterneti, artan miktarda güce ihtiyaç duyuyor ve bunun, pil gibi depolamaktan ziyade enerji üretebilen sistemlerden gelmesi gerektiğini düşünüyoruz" dedi. Deneylerde ekibin cihazı, Nesnelerin İnterneti cihazlarında yaygın olarak kullanılan bir mikroişlemci olan Arm Cortex M0+'a güç sağlamak için kullanıldı. Doğal ışık ve buna bağlı sıcaklık dalgalanmaları altında bir ev ortamında ve yarı açık koşullarda çalıştı ve altı aylık sürekli güç üretiminden sonra sonuçlar yayınlanmak üzere sunuldu. Yine Cambridge Üniversitesi Biyokimya Bölümü'nden Dr. Paolo Bombelli, "Sistemin uzun bir süre boyunca ne kadar tutarlı bir şekilde çalıştığından çok etkilendik - birkaç hafta sonra durabileceğini düşündük ama devam etti" dedi. Alglerin beslenmeye ihtiyacı yoktur çünkü fotosentez yaparak kendi besinini oluşturur. Ve fotosentezin ışık gerektirmesine rağmen, cihaz karanlık dönemlerde bile güç üretmeye devam edebilir. Araştırmacılar, "Bunun nedeni, yosunların ışık olmadığında yiyeceklerinin bir kısmını işlemesi ve bunun bir elektrik akımı üretmeye devam etmesidir" dedi.


Matematikçi Geordie Williamson, "Matematikçiler karmaşık veri kümelerinin analizine yardımcı olmak için makine öğrenimini kullanırken, varsayımları formüle etmemize veya matematikte kanıtlanmamış fikirler için olası saldırı hatları önermemize yardımcı olmak için bilgisayarları ilk kez kullanıyoruz" dedi. Williamson dünyaca ünlü bir temsil teorisyenidir, yani akıllara durgunluk verecek kadar soyut nesnelerle çalışır ve onları yalnızca son derece soyut nesnelere dönüştürmek için zekice numaralar bulmaya çalışır. Williamson, "Alanımda uzun süredir devam eden varsayımları kanıtlamak veya çürütmek için çalışmak, zaman zaman sonsuz uzayın ve birden çok boyutta son derece karmaşık denklem kümelerinin dikkate alınmasını gerektirir. Matematiksel sezgi tarafından yönlendirildiğinde makine öğreniminin, büyük miktarda verinin mevcut olduğu veya nesnelerin klasik yöntemlerle çalışamayacak kadar büyük olduğu alanlarda ilginç ve kanıtlanabilir varsayımları ortaya çıkarabilen güçlü bir çerçeve sağladığını gösterdik." diye açıkladı Williamson. Şimdi eskisinden biraz daha kanıtlanabilir görünen bu varsayımlardan biri, Kazhdan-Lusztig polinomları olarak bilinen şeyi içeriyor. Bunlar, çok çeşitli soyut matematikle oldukça derin ve temel bağlantıları olan matematiksel ifadelerdir. Bu varsayım 40 yıldır çözülemedi, ancak DeepMind'in yardımı sayesinde Williamson bir çözümün çok yakında bulunabileceğini düşünüyor. Bu kendi başına zaten yeterince etkileyiciyken DeepMind'in yetenekleri sadece matematikçilerin artıklarını toplamakla sınırlı değil. Görünüşe göre yapay aritmetikçi düğüm teorisi alanında da bir dahidir. Bu yapay zeka, Marc Lackeby ve Andras Juhasz'ın düğümlerin cebirsel ve geometrik değişmezlerini birbirine bağlayan, bir matematikçi için tamamen yeni, daha önce hiç görülmemiş ve şaşırtıcı bir teoremi keşfetmelerine ve kanıtlamalarına yardımcı oluyor. Lackeby, "Matematiğin farklı alanları arasında yeni ve beklenmedik bağlantılar keşfetmek için makine öğrenimini kullanmak büyüleyiciydi. Yaptığımız çalışmanın makine öğreniminin matematiksel araştırmalarda gerçekten yararlı bir araç olabileceğini gösterdiğine inanıyorum." dedi. Matematikçiler gelecekteki iş durumları hakkında endişelenmekten çok, geleceğin insanlar ve yapay zeka arasında daha fazla işbirliği göstereceğini umuyorlar. Williamson matematik terimleriyle zekayı açıkladı: "zeka, en iyi şekilde çok eksenli, çok boyutlu bir alan olarak düşünülür: akademik zeka, duygusal zeka, sosyal zeka. Böyle baktığınızda yapay zeka, bir sorunu birlikte keşfetmek için yalnızca bir eksen daha, ve daha fazla eksen, zor bir soruna yaklaşmak için daha fazla yön anlamına gelir. diye belirtti. Yapay zeka olağanüstü bir araçtır. Bu çalışma, benim gibi saf matematikçiler için yararlılığını ilk kez kanıtladı. Sezgi bizi uzun bir yola götürebilir, ancak yapay zeka insan zihninin her zaman kolayca fark edemeyeceği bağlantıları bulmamıza yardımcı olabilir. dedi.


Yeşil çay içerisinde sağlığa zararlı olabilecek başlıca kimyasal maddeler kafein, florin elementi ve flavanoid olarak listelenebilir. Bu kimyasalların ve yeşil çayın içeriğinde bulunan diğer kimyasal maddelerin kombinasyonun aşırı miktarda tüketimi, ciddi karaciğer hasarıyla sonuçlanabilir. Yeşil çay içerisinde bulunan tanenler folik asit emilimini azaltırlar. Folik asit yani B vitamini, cenin gelişimi için hayati öneme sahiptir. Ayrıca yeşil çayın içeriğindeki kimyasallar, bazı ilaçlar ile tepkime verirler. Bu sebeple de fazla yeşil çay tüketen bireyler eğer ilaç kullanıyorlarsa mutlaka ilaç yönergelerini dikkatli takip etmelidirler. Yeşil çay ile tüketim uyarıları genellikle uyarıcılar ve antikoagülanlar için yapılmaktadır. Her bir bardak yeşil çay içerisinde ortalama 35mg kafein bulunmaktadır. Kafein uyarıcı olması sebebiyle kalp atış hızını ve kan basıncını yükseltir. Kafein hangi kaynaktan alınırsa alınsın çok fazla alındığında hızlı kalp atışlarına, uykusuzluğa ve ruh hastalıklarına hatta ölümlere bile yol açabilmektedir. Birçok insanda kafein tolare edebilme oranı 200 ila 300mg arasındadır. WebMD verilerine göre, yetişkinler için ölümcül kafein dozajı, kilogram başına 150-200mg arasındadır ve daha azında bile ciddi kafein zehirlenmeleri olasıdır. Florin insanlar için gerekli bir madde değildir. Az miktarda vücutta bulunmasının kemik ve diş sağlığı için önemli olduğu savunulsa dahi faydaları kesin olarak kanıtlanmış değildir. Özellikle florütleştirilmiş su tüketen insanların yeşil çay ile birlike tüketmeleri oldukça risklidir. Florin aşırı dozu büyümede gecikmelere, dental fluoroza ve kemik hastalıklarına sebep olabilir. Flavonoidler potent antioksidanlardır ve hücreleri radikal hasarlardan korurlar. Fakat, flavonoidler ayrıca vücutta demirleri bağlarlar. Yani, vücudun gerekli olan demirin emilmesi yeteneğini kısıtlarlar. Bu da, kansızlığa ve pıhtılaşma bozukluklarına neden olabilir. Yapılan araştırmaların verilerine göre, yemeklerle beraber rutin yeşil çay tüketimi, demir emilimini %70'e kadar azaltmaktadır. Bu sebeple, yeşil çay tüketiminin yemeklerle değil de öğün aralarında olması dikkat edilmesi gereken bir nokta olabilir. Birçok araştırmacı, yeşil çayın günde 5 bardaktan fazla tüketilmemesini savunmaktadır. Hamileler ve emziren kadınlar için ise önerilen günde 2 bardaktan fazla tüketilmemesidir.


Fakat garip bir şekilde aynı süreç yeterince uyunmadığında da gözleniyor. Araştırmacılar, uyku azlığı durumunda beynin önemli miktarda nöronu ve sinaptik bağlantıyı temizlediğini ve sonrasındaki uyku takviyesinin zararı telafi edemediğini keşfettiler. İtalya' daki Marche Politeknik Üniversitesi'nde çalışan nörolog Michele Bellesi tarafından yönetilen bir çalışma grubu, memeli beyninin uykusuzluğa verdiği tepkiyi araştırarak uyumuş ve uyumamış fareler arasındaki garip benzerliği ortaya çıkardı. Vücuttaki tüm hücrelerde olduğu gibi, beyindeki sinir hücreleri de sinir sisteminin yapışkanı olarak adlandırılan glial hücrelerin iki türü tarafından yenileniyor. Mikroglial hücreler Yunanca ''hızlıca yemek'' anlamına gelen fagositoz yoluyla eski ve yıpranmış hücreleri temizlemekten sorumluyken, astrositlerin görevi ise beyindeki gereksiz sinapsları budamak. Günlük nörolojik yıpranmanın uyuduğumuzda temizlendiğini biliyoruz. Fakat aynı durumun yeterince uyumadığımızda da görmekteyiz. Bu iyi bir şey değil. Çünkü beyin kendine zarar vermeye başlıyor. Örnek vermek gerekirse, uyuduğunuzda evinizdeki çöpler temizlenirken; birkaç gece uyumadığınızda televizyonunuz, buzdolabınız ve köpeğiniz evden atılıyor. '' Uykusuzluktan dolayı sinapsların bir kısmının astrositlerce yendiğini ilk defa gösterdik'' diyor Bellesi, New Scientist dergisine yaptığı açıklamada. Bu çalışmayı yapmak için araştırmacılar fare beyinlerini dört gruba ayırdılar. Araştırmacılar dört grup arasındaki astrosit etkinliklerini karşılaştırdığında; iyi dinlenmiş farelerdeki sinapsların yüzde 5.7'sinde, az uyumuş farelerdeki sinapsların yüzde 7.3'ünde astrositlerin etkin olduğunu gözlemliyorlar. Uykusuz ve kronik uykusuz farelerde farklı bir durum görülüyor. Mikroglial hücrelerin atıkları yemesi gibi astrositlerin sinapsların parçalarını yiyerek etkinliklerini artırdıkları gözleniyor.


Bir yıldızın etrafındaki toz, etrafındaki gök cisimlerinin oluşumu için kritik öneme sahiptir. Yıldızların etrafındaki toz, gezegen sistemlerinin oluşmasına yardımcı olabilecek karbon ve demir gibi elementler içerir. Bir yıldız, T Tauri evresi olarak da bilinen oluşum diskindeyken, proton adı verilen pozitif yüklü parçacıkların ve nötr helyum atomlarının hakim olduğu son derece sıcak rüzgarlar püskürtür. Diskten gelen malzemenin çoğu hala yıldızın üzerine düşüyor olsa da, küçük şanslı toz parçacıkları grupları birbirlerine çarparak daha büyük nesneler halinde kümeleniyor. Toz kümeleri çakıl taşlarına, çakıl taşları da genişlemek için bir araya gelen daha büyük kayalara dönüşüyor. Gazın varlığı katı madde parçacıklarının birbirine yapışmasına yardımcı olur. Bazıları parçalanır, ama diğerleri tutunur. Bunlar gezegenlerin yapı taşlarıdır, bazen "gezegenimsi" olarak da adlandırılırlar. Diskin daha soğuk olduğu yerlerde, yıldızdan suyun donabileceği kadar uzakta, küçük buz parçaları tozla birlikte gezintiye çıkar. Kirli kartopları dev gezegen çekirdeklerine dönüşebilir. Bu daha soğuk bölgeler aynı zamanda gaz moleküllerinin bir gezegene çekilecek kadar yavaşlamasını sağlar. Güneş sistemimizin gaz devleri olan Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün'ün bu şekilde oluştuğu düşünülmektedir. Jüpiter ve Satürn'ün güneş sisteminin ilk 10 milyon yılı içinde ilk ve hızlı bir şekilde oluştuğu düşünülmektedir. Diskin daha sıcak kısımlarında, yıldıza daha yakın, kayalık gezegenler oluşmaya başlar. Buzlu devler oluştuktan sonra karasal gezegenlerin biriktirebileceği çok fazla gaz kalmamıştır. Merkür, Venüs, Dünya ve Mars gibi kayalık gezegenlerin yıldızın doğumundan sonra oluşması on milyonlarca yıl alabilir. Gezegenlerin disklerde tam olarak nerede oluşmayı tercih ettiklerinin ayrıntıları hala bir gizem ve devam eden bir araştırma alanıdır. Gezegenler bir yıldızın etrafında oluştuklarında, gezegen sistemleri olarak adlandırılırlar ve bir yıldızın yörüngesinde dönen yerçekimsel olarak bağlı nesneler kümesi olarak tanımlanırlar. Bir veya daha fazla gezegenden oluşabilecekleri gibi cüce gezegenler, asteroitler, doğal uydular, meteoroidler ve kuyruklu yıldızlar da içerebilirler. Dünya da dahil olmak üzere Güneş ve gezegenleri güneş sistemi olarak bilinir. "Güneş dışı" sistem ve "ötegezegen" sistemi terimleri bizimkinden başka gezegen sistemlerini ifade eder. Yıldızlar en çok tanınan astronomik nesnelerdir ve galaksilerin en temel yapı taşlarını temsil ederler. Bir galaksideki yıldızların yaşı, dağılımı ve bileşimi, o galaksinin tarihini, dinamiklerini ve evrimini izler. Ayrıca yıldızlar, karbon, nitrojen ve oksijen gibi ağır elementlerin üretiminden ve dağıtımından sorumludur ve özellikleri, etraflarında birleşebilen gezegen sistemlerinin özelliklerine yakından bağlıdır. Sonuç olarak, yıldızların doğumu, yaşamı ve ölümüyle ilgili çalışmalar astronomi alanının merkezinde yer alır. Yıldızlar toz bulutlarının içinde doğar ve çoğu galaksiye dağılır. Toz bulutu gibi bilinen bir örnek Orion Bulutsusu'dur. Bu bulutların derinliklerindeki türbülans, gaz ve tozun kendi yerçekimi altında çökmeye başlayabileceği yeterli kütleye sahip düğümlerin oluşmasına neden olur. Bulut çöktükçe merkezdeki malzeme ısınmaya başlar. Protostar olarak bilinen, çökmekte olan bulutun kalbindeki bu sıcak çekirdek, bir gün yıldız olacak. Yıldız oluşumunun üç boyutlu bilgisayar modelleri, çöken gaz ve tozdan oluşan dönen bulutların iki veya üç damlaya ayrılabileceğini tahmin ediyor; bu, Samanyolu'ndaki yıldızların çoğunun neden çift veya birden çok yıldızdan oluşan gruplar halinde olduğunu açıklar. Bulut çöktüğünde yoğun, sıcak bir çekirdek oluşur ve toz ve gaz toplamaya başlar. Bu malzemenin tamamı bir yıldızın parçası olarak son bulmaz; kalan toz gezegenlere, asteroitlere veya kuyruklu yıldızlara dönüşebilir veya toz olarak kalabilir. Genel olarak, bir yıldız ne kadar büyükse ömrü o kadar kısadır, ancak en kütleli yıldızlar hariç tümü milyarlarca yıl yaşar. Bir yıldız çekirdeğindeki tüm hidrojeni kaynaştırdığında, nükleer reaksiyonlar durur. Kendisini desteklemek için gereken enerji üretiminden mahrum kalan çekirdek, kendi içine çökmeye başlar ve çok daha fazla ısınır. Hidrojen, çekirdeğin dışında hala mevcuttur, bu nedenle hidrojen füzyonu, çekirdeği çevreleyen bir kabukta devam eder. Giderek daha fazla ısınan çekirdek, yıldızın dış katmanlarını da dışarı doğru iterek, bunların genişlemesine ve soğumasına neden olarak yıldızı kırmızı bir deve dönüştürür. Yıldız yeterince büyükse, çöken çekirdek, helyumu tüketen ve demire kadar çeşitli daha ağır elementler üreten daha egzotik nükleer reaksiyonları destekleyecek kadar ısınabilir. Ancak bu tür tepkiler yalnızca geçici bir rahatlama sağlar. Yavaş yavaş, yıldızın iç nükleer yangınları giderek daha kararsız hale geliyor, bazen öfkeyle yanıyor, diğer zamanlarda sönüyor. Bu varyasyonlar, yıldızın titreşmesine ve dış katmanlarını atmasına, kendisini bir gaz ve toz kozasıyla örtmesine neden olur. Bundan sonra ne olacağı, çekirdeğin boyutuna bağlıdır. Gezegenlerin ve yıldızların bu temel farklılıkları, Güneş Sistemi ve evrenin karmaşıklığını anlamamıza yardımcı olur. Gezegenler, çeşitli özellikleri ve evrimsel süreçleriyle kendine özgü yapılar oluştururken, yıldızlar enerji üretme ve ışık yayma yetenekleriyle evrende önemli bir rol oynarlar. Bu farklılıkları anlamak, evrenin çeşitliliğini ve gök cisimlerinin benzersiz özelliklerini keşfetmemizi sağlar. Güneş, Dünya ve diğer kayalık gezegenler ve aylar gibi katı bir yüzeye sahip değildir. Güneş'in genellikle yüzeyi olarak adlandırılan kısmı fotosferdir. Fotosfer kelimesi "ışık küresi" anlamına gelir, bu uygundur çünkü en görünür ışığı yayan katmandır. Güneş'in atmosferi, güneş lekeleri, koronal delikler ve güneş patlamaları gibi özellikleri gördüğümüz yerdir. Güneş, gezegenler arası manyetik alanı, güneş sistemimizi kaplayan manyetik alanı, oluşturmak için uzaya uzanan manyetik alanlar üretir. Alan, güneş sistemi boyunca güneş rüzgarı tarafından taşınır, Güneş'ten her yöne doğru esen elektrik yüklü bir gaz akımı. Güneş'in manyetik alanının hakim olduğu geniş uzay baloncuğuna heliosfer denir. Güneş döndüğünden, manyetik alan, Parker sarmalı olarak bilinen büyük bir dönen sarmala dönüşür. Bu sarmal, dönen bir bahçe fıskiyesinden çıkan su modeline benzer bir şekle sahiptir. Güneş her zaman aynı şekilde davranmaz. Güneş döngüsünü oluşturan yüksek ve düşük aktivite aşamalarından geçer. Yaklaşık her 11 yılda bir, Güneş'in coğrafi kutupları manyetik kutuplarını değiştirir yani kuzey ve güney manyetik kutupları yer değiştirir. Bu döngü sırasında, Güneş'in fotosferi, kromosferi ve koronası sessiz ve sakinden şiddetli bir şekilde aktif hale gelir. Tüm yıldızlar gibi Güneş'imizin de enerjisi sonunda tükenecek. Güneş ölmeye başladığında kırmızı bir dev yıldıza dönüşecek ve o kadar büyüyecek ki Merkür ve Venüs'ü ve muhtemelen Dünya'yı da yutacak. Bilim insanları, Güneş'in ömrünün yarısından biraz daha az olduğunu ve beyaz bir cüceye dönüşene kadar yaklaşık 5 milyar yıl daha dayanacağını tahmin ediyor. Özetlemek gerekirse Güneş, Güneş Sistemi'nin merkezinde yer alan bir yıldızdır ve gezegen değildir. Güneş ile gezegenler arasındaki temel farklar, yapısında, büyüklüğünde, oluşum sürecinde ve işlevinde yatmaktadır. Güneş, kendi kendini ayakta tutabilen termonükleer füzyon reaksiyonları sayesinde enerji üretirken, gezegenler enerji üretme yeteneğine sahip değillerdir. Ayrıca Güneş, kütleçekimi etkisiyle gezegenleri çeken ve yörüngelerini belirleyen bir cisimdir. Gezegenler ise Güneş'in çevresinde dönerler ve kendi yörüngelerinde hareket ederler. Güneş'in büyüklüğü, kütle ve hacim açısından gezegenlerden çok daha büyüktür. Bu nedenlerle Güneş, gezegenlerden ayrı bir yapıya sahiptir ve yıldızlar kategorisinde yer alır. - https://exoplanets.nasa.gov/faq/43/how-do-planets-form/ - https://science.nasa.gov/astrophysics/focus-areas/how-do-stars-form-and-evolve#:~:text=Stars%20are%20born%20within%20the,under%20its%20own%20gravitational%20attraction.


Samanyolu'ndaki en ilginç yıldızlardan biri, hala pek çok sürprizle karşımıza çıkıyor. Ekim 2020'de, galaksimizde daha önce hiç tespit edilmemiş radyo sinyallerini yayan magnetar SGR 1935+2154 beklenmedik bir şekilde yavaşladı. Şimdi, bilim insanları, bu yavaşlamanın volkan benzeri bir patlamanın kanıtı olabileceğine inanıyorlar, malzemeyi uzaya püskürterek yıldızın çevresini gezegenin dönüşünü çok az yavaşlatacak kadar değiştirdiler. Bu, hızlı radyo patlamalarının gizemine ışık tutabilecek bir bulgudur - bu aşırı yoğun ölü yıldızlar, nasıl olup da milyonlarca ışık yılı boyunca güçlü staccato radyo parlamaları püskürtebilir. Teksas, Houston'daki Rice Üniversitesi'nden astrofizikçi Matthew Baring, "İnsanlar, nötron yıldızlarının yüzeylerinde volkanlara eşdeğer olabileceğini düşünüyor" diyor. SGR 1935+2154, Mayıs 2020'de gökbilimciler onun kısa ama güçlü bir radyo parlaması yaydığını tespit ettiklerinde alanında uzman kişileri şaşırttı. Bunun heyecan verici olmasının nedeni, daha önce yalnızca diğer galaksilerden gelen bu tür parlamaları tespit etmiş olmamızdı. Radyo dalga boylarında meydana gelen bu parlamalar, yalnızca milisaniye uzunluğundadır ve bu zaman diliminde 500 milyon Güneş kadar enerji yayar. Ve çoğu beklenmedik bir şekilde bir kez alevlendi ve o zamandan beri tespit edilemedi. Mesafeleri ve öngörülemezlikleri, bu hızlı radyo patlamaları hakkında daha fazla bilgi edinmeyi çok zorlaştırıyor. Gökbilimciler, bazılarını onları yayan galaksilere kadar takip edebildiler, ancak bunların arkasındaki mekanizmayı veya mekanizmaları bulmak çok daha zordu. SGR 1935+2154, magnetar olarak bilinen bir tür nötron yıldızıdır. Nötron yıldızları zaten uç noktalarda: süpernovaya dönüşen büyük kütleli yıldızların aşırı yoğun çekirdekleri, dış malzemelerini patlatırken, yıldızın geri kalan kalbi yerçekimi altında yaklaşık 2,4 Güneş kütlesini bir çapa sıkıştıran bir küreye çöküyor. Buna normal bir nötron yıldızınınkinden yaklaşık 1000 kat daha güçlü ve Dünya'nınkinden katrilyon kat daha güçlü bir manyetik alan ekleyin ve bir magnetarınız olur. Gökbilimciler, bu manyetik alanın yerçekiminin iç basıncına karşı dışa doğru çekilmesinin, magnetarın ara sıra kırılmasına, parlamalar ve hızlı radyo patlamaları üretmesine neden olabileceğini düşünüyorlardı. Ancak daha fazla bilgiye ihtiyaç vardı, bu nedenle SGR 1935+2154 yakın gözetim altında kaldı. Ardından, Ekim 2020'de tekrar milisaniyelik radyo sinyalleri yayarken yakalandı. Ve şimdi, George Washington Üniversitesi'nden astrofizikçi George Younes liderliğindeki bir araştırma ekibi, bu aktiviteden sadece birkaç gün önce, gerçekten garip bir şey yaptığını keşfetti: aniden yavaşladı. Nötron yıldızları ara sıra aniden dönüş hızlarını değiştirirken yakalanmıştır. Buna aksaklık denir ve tam olarak anlaşılamayan bir olgudur. Bir nötron yıldızı aksaklığı genellikle dönüş hızında ani bir hızlanmadır. Bazen arıza önleyici olarak bilinen bir yavaşlama çok daha nadirdir. SGR 1935+2154 dahil olmak üzere sadece üç anti-glitch tespit edildi. Ve bir aksaklık, yıldızın içindeki değişikliklerle açıklanabilirken, bir anti-glitch açıklanamaz. Bu nedenle, araştırmacılar buna neyin sebep olabileceğini ve eğer varsa, anti-glitch'in birkaç gün sonra tespit edilen radyo patlaması aktivitesini oluşturmada nasıl bir rol oynayabileceğini araştırmaya karar verdiler. Yavaşlamanın nedeni iç değişiklikler olamazsa, araştırmacılar dış açıklamalara yöneldiler. Manyetarın yüzeyinde volkan benzeri bir kırılmaya dayanan bir model inşa ettiler. Ve modellerine göre, yıldız kutbuna yakın bir kırılma, magnetarın manyetik alanıyla etkileşime giren, yıldızın dönüş hızını yavaşlatan ve manyetik alanın geometrisini koşulları iyileştirebilecek bir şekilde değiştiren bir rüzgar oluşturmuş olabilir. Ekip, yanardağ benzeri bir noktadan sadece birkaç saat boyunca esen güçlü, büyük bir rüzgarın, yavaşlama ve ardından gelen radyo aktivitesi için gerekli koşulları yaratabileceğini buldu.


- Bilinç kaybı - Saldırgan davranışlar - Başka insanları ısırmaya çalışma - Aşırı tükürük salgısı - Kontrolsüz kas kasılmaları ve hareket bozuklukları - Göz bebeklerinde belirgin değişimler - Işığa aşırı duyarlılık Farklı filmlerdeki farklı zombi tiplemelerine göre bu semptomlara ilaveten başka semptomlar da eklenebilir ancak dikkatli inceleyecek olursak yukarıda ifade edilen ortak zombi semptomları aslında Rabies Virus enfeksiyonunun sebep olduğu Kuduz hastalığı sonrası görülen semptomlardır. Acaba zombi filmi yapımcıları bu senaryoları hazırlarken Rabies virüsten mi ilham aldılar? Bunu bilemeyiz tabi ama filmlerdeki Zombi virüsü ile çok fazla ortak özellikleri paylaştıkları da ortada. İnsanlık tarihinin en eski hastalıklarından birisi olan kuduz ile ilgili ilk bilgiler eski Mezopotamya uygarlıklarından Babiller dönemindeki kanunlar içinde yer almıştır. Yaklaşık 4.000 yıl öncesinde hazırlanmış olan bu yazıtlarda, hastalanmış hayvanlar tarafından ısırılmanın ölüme neden olacağı ve böyle hayvanların kontrolü gerektiği belirtilmiştir. Bu dönemlerde kuduz hastalığına yakalanan bireylerin içine şeytan girdiği vs gibi suçlamalar sanıyorum hiçbirimizi şaşırtmayacaktır. Şimdi de bu hastalığa sebep olan Rabies vürüsün enfeksiyon şeklinden, ne denli tehlikeli oluşundan ve ısırılma sonrası hastalıktan kendimizi nasıl koruyabileceğimizden kısaca bahsedelim. Kuduz virüsü, enfekte bir hayvanın başka bir hayvanı ısırması ile bulaşan bir virüstür. Enfekte olan hayvandaki yutkunma kaslarında gerçekleşen kontrolsüz kasılmalar ve felç yüzünden yutkunma işlemi gerçekleşemez ve ağız bölgesinde bolca virüs içerikli salya birikmeye başlar. Buna bağlı olarak kontrol edilemeyen kas spazmları gelişir ve solunum felci nedeniyle hastalık ölümle sonuçlanır. Kuduz olan hayvanların sudan korkma sebepleri de boğaz bölgesinde gerçekleşen felç sebebiyledir. DSÖ tarafından kuduz hastalığının en çok köpeklerden insanlara bulaştığı rapor edilmiştir çünkü köpekler hem insanlarla iç içe yaşarlar hem de sivri dişleri sayesinde ısırdığı bölgede bulunan kas dokunun iç kısımlarına virüsün erişiminin daha kolay gerçekleşmesine araclık ederler. Böylece Rabies virüs kaslara ve oradan da sinir hücrelerine geçer. Sinir hücresine girdikten sonra ise antikorlardan korunabilen virüs, sinir boyunca ilerler ve beyne ulaşır. Burada Negri cisimcikleri adı verilen keseler içerisinde üremeye başlar ve sinir sistemi yoluyla vücudun diğer bölgelerine de taşınır. Son olarak virüs dokulardan dışarıya çıkar ve tükürük sıvısı gibi mukozal sıvılara geçerek bir sonraki konağa taşınmak için yerini alır. Ne yazık ki semptomların görülmeye başladığı bireylerde ölüm neredeyse %100'dür. Beyinde oluşan inflamasyon sonucu meydana gelen nörodejeneratif hasarlar da geri döndürülemezdir. Kuduzun 150'den fazla ülkede yılda 59.000 insan ölümüne neden olduğu tahmin edilmektedir ve vakaların % 95'i Afrika ve Asya'da meydana gelmektedir. Bu kuduz vakalarının % 99'u ise köpek aracılıdır. Kuduz riskli ısırılmalarda en önemli adımlardan biri de yara bakımıdır. İyi bir yara bakımı, kuduz virüsü geçişini azaltmadaki en etkili yöntemdir ve mümkün olan en kısa sürede yapılmalıdır. Tüm yaralanmalarda yara yeri derhal bolca akarsu ve sabunla iyice yıkanmalıdır. Sağlık merkezlerinde büyük boy enjektör ile fizyolojik serum kullanarak da yıkama işlemi yapılabilir. Açık yaraya kesinlikle dikiş atılmamalıdır. - Isırılan kişilerde Rabies virüsün sinir hücresine geçişi ve Kuduz semptomları göstermeye başlaması zombi filmlerindeki gibi anlık (WWZ filminde 10 saniye kadar) olmaz. Rabies virüs, sinir hücresi içerisinde 50-100mm/gün hızında ilerler. - Kuduz aşıları doğru zaman ve doğru uygulama ile son derece koruyucudur ve hastalığı neredeyse %100 engeller. - Kuduz enfeksiyonu sonrası hastalığa yakanan bireyler beslenemez ve solunum kasları felç geçirdiğinden dolayı yaşam süreleri kısadır. Yani virüs, konakçısını hızla salgın oluşturabilecek kadar uzun yaşatamaz. - İnsanların dişleri köpekler kadar sivri değildir. Dolayısıyla insanların bir başkasını ısırması ile virüsün kas hücrelerine başarılı bir şekilde geçmesi ve sinir hücresine geçerek enfeksiyona sebep olması köpeklere kıyasla oldukça zor olacaktır. - Bazı semptomlar görülmeyee başladığı anda bilinç kayıpları ve saldırganlık görülmeyebilir ve enfekte bireyler hastalığın takibi için karantinaya alınabilir. Son olarak, kuduz vakalarının seyrekliği ve başarılı aşılarımızın varlığı kuduz hastalığnı hafife almamıza sebep olabilir. Ancak kuduz olup olmadığından emin olmadığımız bir hayvan tarafından herhangi bir ısırılma sonrası yara bakımı muhakkak çok iyi yapılmalı ve en yakın sağlık kuruluşuna giderek durum bildirilmelidir. - https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/rabies - https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6082082/ - https://www.cdc.gov/rabies/index.html - http://virology.ws/2009/04/01/negri-bodies-and-rabies/


Diyetinizdeki yağ miktarını sınırlamak için pek çok neden var ve yeni bir çalışma, listeye eklenecek başka bir sebep olduğunu gösteriyor: yüksek yağlı diyetler, beyninizin kalori alımını düzenleme yeteneğini bozuyor olabilir. Fareler üzerinde yapılan testlerde bilim insanları, denekleri uzun süre yağ ve kalori açısından yüksek bir diyetle beslendikten sonra, beyin ve bağırsak arasındaki sinyal yolunun bozulduğunu ve artık kalori tüketimini olması gerektiği gibi düzenlemediğini belirtti. Bu yolun anahtarı ise beyinde astrositler olarak adlandırılan, normalde tüketilen çok fazla yağ ve kalori alımını frenleyerek tepki veren ve alınanları dengeleyen yıldız şeklindeki hücrelerdir. Penn State College of Medicine'da sinir ve davranış bilimi profesörü olan Kirsteen Browning, "Zamanla, astrositler yüksek yağlı yiyeceklere karşı duyarsızlaşıyor gibi görünüyor" diyor. Araştırmada kullanılan kemirgenler gruplara ayrıldı ve 1, 3, 5 veya 14 gün boyunca yüksek yağlı ve kalorili bir diyet veya standart bir kontrol diyeti ile beslendi. Ekip, gıda alımını ve vücut ağırlığını kaydetmenin yanı sıra, astrositler de dahil olmak üzere belirli sinir devrelerini hedeflemek ve izlemek için genetik düzenleme teknikleri kullandı. Araştırmacılar beyin sapındaki astrositleri inhibe ederek, bu hücreleri azalmış bağırsak-beyin iletişimine ve normalde yüksek yağlı bir diyetin ilk 3-5 gününde ortaya çıkacak olan gıda alımı düzenlemesinin eksikliğine bağlayabildiler. Engellenen astrositlerin, yüksek yağlı bir diyetle bir veya iki hafta sonra normal farelerde olanları taklit ettiğini keşfettiler. Astrositlerin bağırsakta olup bitenleri nasıl kontrol ettiği henüz kesin değil ama ortada açıkça bir tür bağlantı var. Browning, "Astrosit aktivitesi ve sinyal mekanizması kaybının aşırı yemenin nedeni mi yoksa aşırı yemeye tepki olarak mı ortaya çıktığını henüz öğrenmedik" diyor. Çalışma sadece farelerin yeme alışkanlıklarını analiz etse de aynı şeyin insanlar için de geçerli olduğuna inanmak için güçlü sebepler var. Obezite ciddi bir halk sağlığı sorunu olduğundan uzmanlar bunu daha iyi anlamanın ve yönetmenin yollarını arıyor. Obezite, tip 2 diyabet, koroner kalp hastalığı, inme ve belirli kanser türleri dahil olmak üzere bir dizi sağlık sorunu riskini artırır. Ayrıca depresyon ve diğer zihinsel sağlık sorunları ile ilişkilendirilmiştir. Araştırmacılar, beynin aşırı yemeye tepkisinin ardındaki "karmaşık merkez mekanizmalar" hakkında daha fazla şey keşfederek gelecekte obeziteyi azaltmanın yollarını geliştirebileceğimizi umuyorlar. "Beynin kalori alımını düzenleme konusundaki belirgin yeteneğini yeniden etkinleştirmenin mümkün olup olmadığını öğrenmek için sabırsızlanıyoruz. Eğer bu mümkünse insanlarda kalori düzenlemesini yeniden sağlamaya yardımcı olacak müdahalelere yol açabilir" diyor Browning.


Bu yazı matematik, müzik ve evrenin düzeni arasındaki ilgi çekici bağlantıları temsil eden konuları içeriyor. Her biri farklı dönemlerde yaşamış düşünürlerin, evrenin doğasını anlamaya yönelik çabalarını ve bu çabaların arasındaki benzerlikleri yansıtan önemli kavramlardır. Öncelikle, bu kavramları bizimle tanıştıran 2 bilim insanından bahsetmek istiyorum. Bu kişiler Pisagor ve Kepler'dir. Pisagor, antik Yunan döneminde yaşamış bir filozof ve matematikçiydi. Onun Musica Universalis kavramı, gezegenlerin ve gök cisimlerinin matematiksel oranlarla birbirleri etrafında hareket ettiği fikrini ifade eder. Bu oranların bir müzikal uyumu temsil ettiğine inanmış ve evrenin matematiksel düzenini müzikle benzetmiştir. Johannes Kepler ise, Rönesans döneminde yaşamış bir gökbilimci ve matematikçiydi. Kepler, gezegenlerin yörüngeleri ve hareketleri üzerine yaptığı çalışmalarla Kepler Yasaları olarak bilinen üç önemli yasayı geliştirdi. Bu yasalar, gezegenlerin hareketlerini matematiksel olarak ifade ederek, evrenin düzenini anlama çabalarını yansıtır. Musica Universalis, Latince olarak "Evrensel Müzik" anlamına gelir aynı zamanda Kürelerin Müziği kuramı olarak da geçer. Antik Yunan filozofu Pisagor, matematiksel düzeni ve müziğin evrende bir uyum yarattığı düşüncesini temsil eden Musica Universalis kavramını ortaya atmıştır. Pisagor'a göre, gezegenlerin ve gök cisimlerinin matematiksel oranlarla hareket ettiği evrende, bu hareketler bir müzikal uyumu yansıtmaktadır. Musica Universalis, evrenin temel yapı taşlarının sayılar olduğu inancını yansıtan, matematik ve müzik arasındaki derin bağlantıyı sembolize eden bir felsefi düşüncedir. Pisagor'un bu düşüncesi, evrenin matematiksel bir düzene sahip olduğuna ve bu düzenin müziği anımsattığına dair mistik bir bakış açısını yansıtmaktadır. Bu düşünce, antik çağın bilgelik geleneğinde gezegenlerin ve gökcisimlerinin bir müziksel düzene sahip olduğu fikriyle bağlantılıdır. Pisagor'un keşfi, müziğin, fiziğin ve matematiğin evrende derinlemesine bir bağlantısı olduğu fikrini ileri sürmüş ve gelecek nesillerin bu alanda daha fazla araştırma yapmasına ilham vermiştir. "Kürelerin Müziği" teorisi daha da ileri gitmiştir. Bazı düşünürler Kepler, Aristoteles ve Platon gibi, gezegenlerin hareketlerinin bir müzikal orkestranın harmonileri gibi olduğunu iddia etmişlerdir. Pisagor sayesinde, notaların belirli ölçülerle çalınması ve müzikte işitilen seslerin notalarla ilişkilendirilmesi gibi düşünceler ortaya çıkmıştır. Bu fikirler, günümüzde hala kullanılan yedi nota üzerine kurulu müzik teorisinin temelini oluşturmuştur. Bu konudaki düşüncelerin etkisi, Platon gibi sonraki düşünürlerde de kendini göstermiştir. Platon, Pisagor'un bu düşüncesinden esinlenerek astronomiyi ve müziği bir araya getirerek incelemiştir. Rönesans dönemi gökbilimcisi Johannes Kepler, gezegenlerin hareketleri ve yörüngeleri üzerine yaptığı çalışmalarla önemli keşiflere imza atmıştır. Kepler, gezegenlerin yörüngelerinin elips şeklinde olduğunu ve gezegenlerin hareketlerini matematiksel ifadelerle açıklayan üç Kepler Yasası'nı geliştirmiştir. Bunlar, evrenin matematiksel düzenini anlamak ve açıklamak için önemli adımlardır. Kepler, ayrıca "Harmonices Mundi" adlı eserinde gezegenlerin yörüngelerinin matematiksel düzenlerini anlatmış ve bu düzenlerin bir tür armoniyi temsil ettiğini öne sürmüştür. Her iki düşünce de, evrenin doğasını anlamaya yönelik derinlemesine bir çabanın ve matematik ile müzik arasındaki ilgi çekici bağlantının bir ürünüdür. Pisagor'un mistik düşüncesi ve Kepler'in matematiksel yaklaşımı, insanların evrenin sırlarını çözmek ve düzenini anlamak için çeşitli yollarla nasıl yaklaştıklarını gösterir. Evrenin bir müziğe sahip olup olmadığına dair tartışırken göz önünde bulundurulması gereken temel gerçeklerden biri, uzayda ses dalgalarının yayılamayacağıdır. Ses, bir mekanik dalga türüdür ve iletimi için bir ortam gerektirir; titreşimi iletebilecek yeterli miktarda madde mevcut olmalıdır. Ancak evrenin büyük bir kısmında madde miktarı oldukça düşüktür. Bu nedenle, ses dalgaları bu boşlukta yayılamaz. Bu bağlamda, "evrenin müziği" terimi, ses dalgalarından oluşan bir kavram değildir ve bu tür bir müzik evrende duyulamaz. Evrensel müzikte gezegenlerin sesi gibi doğal olayların kaydedilmiş sesleri kullanılabilir. Gezegenler, yıldızlar ve diğer astronomik cisimler, elektromanyetik dalgalar ve titreşimler üretebilir. Bilimsel araştırmalar ve teknolojik gelişmeler sayesinde, bu sesler kaydedilebilir ve müzikal bir şekilde kullanılabilir hale gelebilir. Örneğin, NASA'nın Voyager uzay araştırma misyonları sırasında kaydedilen gezegenlerin elektromanyetik dalgaları veya bazı astronomik olayların ses dalgaları, müzikal bir düzenlemeyle evrensel müzikte kullanılabilir. Bu seslerin notalar, ritimler ve diğer müzikal öğelerle birleştirilmesiyle evrensel bir müzik parçası ortaya çıkabilir. Geçmiş yıllarda bilim insanları, Hubble Teleskobu'nun Geniş Alan Kamerası 3 (Wide Field Camera 3) ile yakaladığı galaksi kümeleri görüntülerini sese dönüştürmeyi başarmıştır. Her bir gök cisminin kendine özgü bir sesi yaratılmıştı. Yıldızlar ve kompakt galaksiler, net ve kısa tonlarda temsil edilirken, sarmal galaksiler de değişen yükseklikteki uzun tonlara sahip oldu. Bu benzersiz yaklaşım sonucunda, adeta evrenin kendi müziği keşfedilmiş oldu. Eğer isterseniz, bu sesleri dinlemek için sizin için birkaç kaynak bırakıyorum. Ancak belirtmek gerekir ki, bu tür sesler doğal olarak müzikal değillerdir. İnsanlar tarafından müzikal bir düzenlemeye tabi tutulmadan önce, kaydedilen sesler bilimsel veri olarak kabul edilir. Müzikal bir şekilde kullanılmak istendiğinde, bu sesler müzikal öğelerle uyumlu hale getirilir. Sonuç olarak, evrensel müzikte gezegenlerin sesi gibi doğal olayların kaydedilmiş sesleri kullanılabilir, ancak bu seslerin müzikal bir düzenleme ve uyum sağlaması gerekmektedir. - Musica universalis - Vikipedi - Planetary Musical Scales from Harmony of the Worlds - Musica universalis - Vikipedi - Harmonices Mundi - Wikipedia - Pythagoreanism - Wikipedia - Müzik ve evrenin uyumu: Pisagor ve Kürelerin Armonisi - Spooky Space 'Sounds' | NASA - Design circles motiongraphics GIF - Find on GIFER


Oregon Üniversitesi'nden araştırmacılara göre, insanların düşünceleri beyin taramaları sayesinde okunabiliyor ve ekrana yansıtılabiliyor. Araştırmacılar bu çalışma kapsamında; 23 gönüllüye 1000 tane insan yüzünden oluşan renkli fotoğraf gösterdiler. Gönüllüler bu fotoğrafları incelerken, beyinlerindeki kan akışındaki değişimler fMRI cihazı ile incelendi ve beyinlerinin nörolojik aktivitesi ölçüldü. Kullanılan bu yapay zeka programı sayesinde beyin aktivitesi matematiksel tanımlamalar vasıtasıyla ölçüldü. Programın insan yüzlerini kod olarak algılayabilmesi için, yüzdeki özelliklerin tanınmasına yönelik 300 numara belirlendi. Çalışmanın ilk aşaması, nörolojik aktiviteler ile fiziksel özellikler arasındaki bağlantının anlaşılması aşaması olarak tanımlandı. İkinci aşamada ise; gönüllülerin nörolojik aktivitelerinden zihinlerindeki yüzler tanımlanmaya çalışıldı. İkinci aşamada tanımlanan yüzlerin, birinci aşamadaki yüzlerden tamamen farklı olduğu ortaya çıktı. Çalışma kapsamında; beynin angular gyrus ve occipitotemporal cortex bölgelerinde her bir yüz görüntülendi. Bu çalışma düşüncelerin ekrana yansıtılması açısından çok büyük bir adım olmakla birlikte proje üzerinde geliştirilmesi gereken pek çok parametre bulunmaktadır.


Türkçe diliyle Gerçeğin Ötesinde filmi 1980 yılında Ken Russel yönetmenliğiyle vizyona çıkmıştır. Araştırmacı bilim insanı Dr. Eddie Jessup bilincin farklı düzeylerinin olduğuna inanır ve bu doğrultuda tuhaf ilaçlar hazırlar. Jessup'un bu araştırmasındaki asıl amacı beynin normal işleyişinin dışında farklı işleyişlere sahip olması ve bunu açığa çıkarmaktır. Ürettiği ilaçları kendi üzerinde denemeye başlar, her denemesi onu farklı bir etki altında bırakır. Bu etkiler hem fiziki hem de karakterine doğrudan yansımıştır. Jessup, bu etkilerin onu tersine doğru bir etkiye sürüklediğini fark eder. Bu yazıda filmi bilimsel, bilinç ve varoluş, gerçeklik ve sanrı ve etik sorular alanında anlatacağım. Film bilimsel araştırmaların insan zihnini ve varlığını keşfetme çabasını anlatır. Jessup izinsiz ve yasaklı deney yöntemleriyle insan varlığının başka bilinç düzeyine de sahip olduğunu ispatlamaya çalışır. Nöroloji, genetik, bilinç hali gibi bilimsel disiplinlerdeki konuları yer edinen film, izleyicide gerçek bilinci ve var olmayı büyük derecede sorgulatır. Bilim açısından muazzam bir farklılık katan bu film özellikle bilimle uğraşanları derin etkiye maruz bırakmıştır. Film bilimsel çalışma yapmanın sadece araştırmak ve deney yapmak değil, mücadele etmek olduğunu da gösteriyor diyebiliriz. Bilimsel Temalar başlığı 4 alt başlığa ayrılır. Filmde Jessup genetik düzenlemelere dair birçok çalışması içerir. Jessup insanın evrimsel sürecini merak ettiği için bu durumu çözmeye gayret gösterir. Bu bağlamda genetik müdahalelerin insan bilinci içerisindeki değişimini yoğun şekilde gözlemler ve sorgular. Genetik ve evrimsel biyoloji filmde yer alan en önemli konulardan biridir. Jessup'un deneyleri yoğun bir şekilde nöroloji alanına da odaklanır. Çünkü filmde sinir sistemi ve beyin fonksiyonları üzerinden insan bilincinin nasıl şekillendiği ve nasıl bir değişim içerisinde yer aldığı araştırılır. Nöroloji ve psikoloji ile ilgilenen izleyiciler bu filmde ne kadar önemli bir tema olduklarını da fark eder. Film bazı sahnelerinde quantum fizik kavramlarına atıfta da bulunur. Jessup deneyleriyle zaman ve mekan fark etmeksizin geleneksel sınırı aşma amacını edinir. Doğal olarak bu amacı da quantum fizik teorileriyle de oldukça uyumludur. Paralel evrenlerin varlığı ve aralarındaki etkileşim film temelinde önemli bir tema oluşturur. Film bilinç ve varoluş kavramlarının derinlerine doğru keşfe çıkarır. Jessup bütün çalışmalarında sınırları zorlayan ve aşan olmuştur. Farklı bir varoluş geçişini araştırır. Filmdeki bu tema bilim adamlarının genellikle ele aldığı bir konudur. Filmde insan bilincinin ne kadar karmaşık olduğu ve ne kadar sınırı zorlayabileceği anlatılır. Kuvvetli derecede hallüsilasyon gösterici uyuşturucu kullanarak, duyuları azaltarak başka bir bilinç keşfetmeye çalışan Jessup, izleyiciye bilim için kendini feda etme duygusunu da göstermiştir. Bilinç ve Varoluş teması 5 alt başlıkta incelenir. Filmde insan bilinci ve farkındalığını anlamaya yönelik bir yolculuğa odaklanılır. Jessup'un deneyleri, insan bilincini sadece fiziksel bir kavram olarak değil, daha derin ve gizem dolu bir varlık olarak ele alır. Bilincin ve farkındalığın ne olduğu, nasıl keşfedildiği, şekillendiği ve değiştirilebileceği konuları filmde önemli bir temaya sahiplenir. Jessup bilinç ve farkındalık kavramlarını aşmak için uzun süre anlama sürecini yaşar. Jessup, karakter bakımından varoluşsal kriz içerisinde olan bir karaktere sahiptir. Bu kriz, insan doğasını ve en çok da kendi varlığını sorgulamasına sebep olur. Varoluşsal bir arayış içerisinde olan karakter, kendine özgü birçok anlam arayışı içerisinde boğulur ve bu durum izleyicide insanın varoluşsal sorunlarını tanımasına ve fark etmesine sebebiyet verir. Hayal gücü kuvvetli ve merak etmeyi seven her insan aynı zamanda sınırları aşmayı da sever. Çünkü insan kurduğu hayalde gerçekleştirme isteğine de kapılır. Gerçekleştirme isteğine kapılan insan bunun için bir çaba içerisinde yer alır ve tam bu noktada hayalini gerçekleştirmeye başlar. Filmde Jessup insan sınırlarını zorlamak ve aşma arzusunu keşfetmek için çalışır. Jessup'un deneyleri, insanın fiziksel ve zihinsel sınırlarını aşmayı temsil eder. İnsanın kendisini aşma arzusu aynı zamanda film içerisinde varoluşsal bir tema olarak belirlenir. Jessup her zaman deneylerinde zaman ve mekanın ötesine çıkmayı, yani aşmayı hedef edinir. Bu deneyler, varoluşun sadece fiziksel dünyada sınırlı olmadığını da açık bir şekilde gösterir. Filmde kazanılmış bu derin tema aslında zamanın ötesinde insanın kendisini aşma kabiliyetine, varoluş ve paralel evren kavramlarına dair düşünceleri yakından tanımayı da anlatır. Filmde varoluşsal konular ele alınırken bu sırada kültürel ve dini yansımalar da gözlemlenir. İnsanın varoluşunu sorgulaması esnasında kültürel ve dini konular devreye girer. Kültürel ve dini konuların bu sorgulamada bir engel olduğu değil, sadece sorgulamaya dahil olabilecek etkenler olduğundan bahsedilir. Jessup'un deneyleri, bu bağlam içerisinde izleyiciye kültürel ve dini yansımaların sorgulama içerisinde çok güzel bir anlama kabiliyetine sürükler. Film gerçeklik ve sanrı sınırlarının oldukça aşıldığını gösterir. Jessup deneyleriyle her zaman gerçekliği aşar ve kişiyi kendi zihninin derinliklerine çeker. Bu şekilde izleyici kendisinde gerçekliği sorgular. Bilim-kurgu öğelerini anlatan bu film, bir yandan kesintisizce bilim-felsefe arasındaki ilişkiyi de inceler. Filmde Jessup'un gerçeklik algısını aşması izleyiciye insan bilincine dair derin bir düşünmeye teşvik eder. Bilim-felsefe ilişkisini anlatan film, izleyiciye etkili bir şekilde bilime merak uyandırır. Gerçeklik ve Sanrı başlığı 5 alt başlığa ayrılır. Filmde gerçeklik algısının ele alınış şekli sorgulanır. Jessup deneylerinde insanın gerçeklik algısını değiştirir ve izleyicide olayları incelerken görüş mesafesinin arttırılması gerektiğini de anlatır. Filmdeki bir diğer önemli merkezi tema gerçekliğin farklı bir perspektif içerisinde görmeyi; kişisel deneyimlerde nasıl bir değişime uğrayabileceği ve algılamalar arasında nasıl bir evrime uğrayabileceğine tanık olmayı göstermektir. Jessup gerçekleştirdiği deneyimlerinde her zaman sanrı ve gerçek arasındaki sınırı bulanık hale getirir. Film izleyiciye gerçek ve hayal arasında gelgitler yaşatır. Jessup deneylerinde izleyiciye gerçeklik ve sanrı arasındaki ince çizgiyi tanımaya davet eder. Bu şekilde sorgulama gücü izleyicide daha da arttırılmış hale dönüşür. Sanrı ve gerçeklik arasındaki bu ince çizgi oldukça hassastır ve kuvvetli bir sorgulama gücü gerektirir. Filmde zaman ve mekan kavramının altüst edilmesi açık ve net şekilde fark edilir. Jessup deneylerinde zamanın büyük bir manipülasyon olduğuna ve paralel gerçeklikleri derin bir düşünme sürecine tanık edilmesine dair derin bir yol gösterir. Bu durum izleyicide geleneksel gerçeklik algısını gürültülü bir düşünce kaosu içerisinde sarsar. Bilim-kurgu öğelerinde harmanlanan bu temalar filmde eşsiz bir anlatımda yer alır. Jessup'un deneyleri kişisel ve toplumsal normları iki güçlü düşman haline getirir. Günlük hayatta bilim insanının deneyleri toplumun kabul ettikleri dışında tamamen kişisel bir gerçeklik yaratma içerisinde yer alır. Bu durum kişide gerçekliği sorgulamada coşkulu bir yolculuğa çıkmasına sebep olur. Günlük hayatta da kişisel bir gerçeklik ile toplumsal bir gerçekliğin hiçbir zaman uyuşmadığı fark edilir. Kişisel bir gerçeklik ne kadar kuvvetli olursa bilim kavramı asıl o zaman büyük üne sımsıkı sarılır. Filmde duyusal deneyimlerin sınırları aşılması da önemli bir tema olarak yer edinir. Jessup deneylerinde duyusal sınırı aşar ve izleyiciyi duyular ötesinde başka bir dünyaya davet eder. Bu durum gerçeklik ve duyular arasındaki karmaşık ilişkiyi vurgular. Jessup deneylerinde duyusal sınırı aşarak ve duyular ötesinde bir dünya olduğuna inanarak kendi kişisel gerçekliğini derinden sorgular ve iyi ispatlamak için bunun üzerine derim anlam arayışında yer alır. Jessup gerçeklik ve duyular arasındaki ilişkiyi incelerken izleyicide tutkulu bir anlam arayışına davet eder. Film bir bilimsel çalışma yaparken ilerlemenin getirdiği olumsuz durumları da ele alır. Jessup, deneylerinde ilerlerken adeta insanlık üzerindeki potansiyelleri tek tek düşürür. İnsanların doğayı kontrol etme isteği, kontrol etmeye çalışırken elde edinilen etik sorunları görmek de büyük sorumlulukların göze alınması gerektiğidir. Film bilimde gerçekliği aşma, bilimin peşinden koşmayı ve günlük hayatımıza vurduğu müdahaleleri de ele alır. Yani filmde başlanılan işe devam etmeyi, engellere rağmen pes etmemeyi ve bunun sonucunda gördüğümüz başarı ya da başarısızlıkları tatmaya tanık oluruz. Film özellikle bilim-kurgu ve psikoloji alanlarında büyük bir öneme sahiptir. Karakter gelişimi, bilimsel temalar, gerçeklik ve sanrı, bilinç ve varoluş, etik sorular ve bilimkurgu-felsefe ilişkisini derinden tanık olabileceğimiz filmde çok açık ve net bir şekilde gösterilir. İzleyici sadece bilim-kurgu izlemekle yetinmez, insan bilincinin derinliklerine dair derin bir düşündürücü yolu da gözlemler. Ayrıca filmde bilim ve sanatın eşsiz birleşimine de tanık oluruz. Filmin ne kadar harika bir eser olduğunu bilim ve sanatın bir araya gelmesiyle de tanımlanabilir. Etik Sorular teması 4 alt başlıkta incelenir. Jessup'un riskli, tehlikeli ve kural dışı deneyleri bilimsel etik kurallarına ve insan denekleri üzerinde yapılan deneylerin etik normlarına aykırıdır. Bu durum bilim insanlarında bilim alanındaki etik kurallara uyması gerektiğine ve deneylerde izin alma sorumluluğu zorunluluğunu sorgular. Jessup hayatında özellikle bilim alanında aykırı bir karaktere sahiptir. Sınırları aşmak eylemi gerçek hayatta bu gibi örneklerle gösterilir. İzleyici filmde gerçek hayatta da etik kuralların olduğunu ve var olmaya devam edeceğini gözlemler. Kimse kuralsız ve dağınık bir hayat içerisinde olmak istemez. Kurallar, her alanda varoluşunu göstermelidir. Jessup'un deneyleri insan denek olarak kullanma pratiğini gösterir. Filmde insan deneklerinin biçimlerini değiştirmeye yönelik deneylere gönüllü olarak katılmaması gerektiğini ve bu tür deneylerin etik açıdan ne kadar doğru olduğunu fark etmesi gerektiğini anlatır. Bu şekilde izleyici bu durumun gündemde nasıl etki yaratacağını da gözlemler. Değişim, etik kurallar ve alınacak riskler önceden fark edilmelidir. Yapılan deney belki de dünyayı kurtarsın ancak hiçbir zaman etik kurallara aykırı gelinmemeli. Bu dünyada siz dışında başka insanların yaşadığı durumu da fark edilmelidir. Deneylerin kontrolden çıkması ve beklenmedik tehlikeleri ortaya çıkarması etik kurallara oldukça aykırı kalır. Jessup'un deneyleri kontrolsüz çalışmayı ve tehlike dolu olmayı potansiyel şekilde gelişir. Bu da insan gerektiren faaliyetlerin çıkardığı sonuçları öngörmemesinin etik kurallar bakımından sorumluluk duygusunu geliştirir. Filmde kontrolsüz sonuçlar günlük hayatta başarmak istenilen bir hayalin kolay olmadığı, tehlike de başarmanın yolunda insanın karşısına çıkan birer engeller ya da başarısızlığa sürükleyen birer önemli adım olarak tanımlanır.


Bilgisayarda yaşamak aslında o kadar da kötü olmayabilir. Sanal ortamı kendimiz için çok keyifli bir alan haline getirebiliriz. Hayatın tüm eğlenceli bölümleri, hatta daha fazlası yine erişilebilir olur. Matrix gibi bir ortamda yaşarız ancak robot yöneticiler ya da bir sıvının içinde bekletilen vücutlarımız olmadan. Eninde sonunda yavaşlayıp zayıflayacak, hastalık kapacak hatta ölecek bir vücudumuz olmadan bu yeni dijital varlığımızın tek limiti içinde yaşadığımız bilgisayarın ömrü olurdu. Hatta tek bir cihaz olmak zorunda da değil. Bilgilerimiz geniş bir bilgisayar ağına yayılır ve bağımsız olarak dolaşırdı. Biz de dilediğimiz kadar yaşayabilirdik. Kulağa güzel geliyor. Ama bu noktada işler biraz sarpa sarabilir. Diyelim ki zihnimizi bir bilgisayar yüklemeyi kabul ettim: Dijital ortamda uyanan kişi yine ben mi olacağım yoksa benim birebir kopyam olan ama 'ben' olmayan başka birisi mi olacak? Tabii bu durum ben hala hayattaysam geçerli. Birdenbire ikiye bölünmüş bir benlik duygusu mu yaşayacağım? Ya da eğer öldüysem, o zaman sadece ölmüş olurum ve dijital versiyonum hayatına devam eder.


Güney Carolina eyaletindeki Dorchester'da Zika virüsüne karşı yürütülen mücadelede, uçakla yapılan toplu ilaçlama sonucu milyonlarca bal arısının yanlışlıkla öldüğü bildirildi. Yerel televizyon kanalına açıklama yapan bölgedeki birçok arıcı arılarını kaybetmekten yakındı. Sadece Summerville bölgesindeki Flowertown arı çiftliğindeki 46 kovanda bulunan 2,5 milyon arının öldüğü ifade edildi. İlçe yöneticisi Jason Ward tarafından yapılan açıklamada arıların ölüm nedeninin havadan yapılan sprey ilaçlama olduğu belirtildi. Dorchester bölgesinde 28 Ağustos'ta dört Zika vakasının tespit edilmesinin ardından yetkililer havadan ilaçlama talimatı vermişti. İlaçlamada kullanılan Naled tartışmalı bir pestisit. İnsan ve çevre sağlığı konusundaki risk endişelerine rağmen 1959'den beri ABD'de sivrisinek ile mücadelede kullanılıyor. Naled, AB'de 2012'den beri yasak. ABD Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezi'nin sadece doğru ve ekonomik kullanım öneriyor. Asya ülkelerinden Singapur'da Zika virüsü yayılmaya devam ediyor. Sağlık Bakanlığı ve Ulusal Çevre Ajansı yaptığı ortak açıklamada 26 kişiye daha ülke içinde Zika virüsü bulaştığını doğruladı. Böylece toplam sayı 215'e ulaşmış oldu. Malezya sağlık bakanlığı da ilk defa bir kişiye ülke içinde Zika virüsü bulaştığının tespit edildiğini açıkladı. Sivrisineklerden bulaşan Zika virüsü geçen yıl Brezilya'da ortaya çıktı ve Güne Amerika'ya yayıldı. Özellikle hamileler için büyük bir risk oluşturan Zika, yeni doğan bebeklerde görülen Mikrosefali hastalığına yol açabiliyor. Virüs, kas, eklem, baş ağrısı ve ateş gibi belirtiler veriyor. Kan yoluyla bulaşan virüsün cinsel yolla da bulaştığı tahmin ediliyor.


Uludağ Üniversitesi Teknik Bilimler Meslek Yüksekokulu öğretim görevlileri ile öğrencilerinden oluşan ekip, "Zika virüsü"nün de taşıyıcısı olan sivrisineklere karşı yüksek frekansta ultrasonik ses üreterek 3 metrekarelik koruma alanı oluşturan cihaz tasarladı. UÜ Teknik Bilimler MYO öğretim görevlileri Dr. Basri Kul, Nevin Karahan ve Pelin Akyuva ile üç öğrencinin tasarladığı, yakaya, çantaya, şapkaya takılabilen üç farklı boyuttaki cihaz, sivrisinekleri uzak tutarak kişiyi virüs riskine karşı koruyor. Güneş enerjisiyle şarj edilebilen cihaz, gece gündüz kullanılabiliyor. Nevin Karahan, oğlunun sivrisinek ısırmalarından sonra ciddi alerjik reaksiyonlar gösterdiğini, "Sivrisineklere karşı kişisel bir koruma yapılabilir mi?" diye düşünürken, Dünya Sağlık Örgütü'nün Zika virüsü uyarısını yaptığını, onun üzerine bu cihazı tasarlamak için harekete geçtiklerini söyledi. Zika virüsü bulaşan kişinin bunu fark etmediğini, hafif gribal enfeksiyon şeklinde geçirdiğini ifade eden Karahan, "Zika virüsü, özellikle bağışıklık sisteminin düşük olduğu çocuklarda, yaşlılarda ve özellikle gebelerde çok ciddi hasarlara neden oluyor. Özellikle gebelere bulaşması sonucu 'mikrosefali' denilen kafatası normalden 30 santimetre daha küçük bebek doğumlarına, bebek ölümlerine ve çeşitli hastalıklarına neden olabiliyor." dedi. Cihazın sağlık açısından herhangi bir risk oluşturmadığını söyleyen Kul, "Üç farklı tipte ürün yaptık. Bir tanesi düğme boyutunda, sadece yuvarlak 'saat pili' denilen yassı pillerle çalışıyor. Boyutu yaklaşık 1 santimetre çapında. Diğeri çantalara, kıyafetlere monte edilebilen, güneş enerjisi ve lityum pille gece-gündüz çalışmaya uygun, biraz daha büyük bir model. Buradaki hedef, pilin bitme ihtimalini minimize etmek. Bir diğeri de yakaya takılabilir, pille çalışan model. Hepsinin de hedefi giyilebilir seviyede küçük, hafif ve rahat olması." dedi. Kul, çalışma için patent alınabileceğini ancak ana hedefi "sağlık" olan bu cihazın bilgilerinin paylaşılmasından yana olduklarını belirterek "Patent almayı düşünmüyoruz. Çalışmamızın kaynak kodlarını, tasarım detaylarını açık kaynak olarak vermek istiyoruz. Yapmak isteyen herkes yapabilir. Biz, burada bunun bilimini geliştirmekle sorumluyuz. Gerekirse üretimini başka firmalar yapabilir. Ana hedefimiz, millete faydalı katma değerler üretmek." ifadesini kullandı.


CNN'nin haberine göre, Zika virüsünün genetik şifresini çözen bilim insanları, bunun, virüsün insan vücudunda nasıl hareket ettiğinin anlaşılmasının yanı sıra yeni aşı ve testlerin geliştirilmesi yönünde önemli bir adım olduğunu bildirdi. Araştırma çerçevesinde Rio de Janeiro Federal Üniversitesi moleküler viroloji laboratuvarında görevli araştırmacılar, hamile kadınların amniyon sıvıları ile geçen hafta Brezilya'nın Paraiba eyaletinde doğumdan hemen sonra ölen ve mikrosefali vakası tanımlanan fetüslerin beyinlerinden alınan virüs örneklerini analiz etti. Profesör Renato Santana, DNA dizilimi sayesinde virüsün yetişkinlerden ziyade bebeklerin beyin hücrelerini tercih etmesinin nedenini anlayabileceklerini söyledi. Brezilya Sağlık Bakanlığı, bebeklerine mikrosefali tanısı koyulan annelerin büyük bölümünün Zika virüsü taşıdığını düşünüyor.


Böceklerin özgür iradesini ele geçiren ve zihin kontrol eden bir mantar, zombi benzeri kurbanını etkisi altına alırken görüntülendi. Göz alıcı fotoğraf, hayvanların ve bitkilerin doğal dünyada etkileşime girdiği olağanüstü durumları sergileyen BMC Ecology & Evolution'ın bu yılki resim yarışmasının galibi oldu. Sineklere bulaşan mantarın ödüllü görüntüsü, bu doğal ilişkilerin her zaman dostça olmadığının tuhaf bir hatırlatıcısıdır. Bazen, bir tarafın diğerinin tüm hayatını etkilemesine neden olabilirler. Fotoğraf: Parazit bir mantarın meyve veren gövdesi, bir sineğin vücudundan püskürüyor. Yukarıdaki görüntüdeki sineğe bulaşan parazit, karıncaların zihinlerini kontrol etmesiyle ünlü bir Zombi mantarı kompleksine aittir. Bu parazitin sporları bir karıncanın içinde bir araya geldiğinde ortaya çıkan mantar, böceği sanki bir kuklaymışçasına istediği gibi hareket ettirebilir. Yerleştikten sonra parazit, ev sahibini içten dışa yer. Yemek bittiğinde, mantarın meyve veren gövdesi, çevreye daha fazla enfeksiyon edici spor serpmek için konağın kafasına bir sondalama kolu gönderir. Bu mantarlar tarafından zombileştirilme riski altında olanlar sadece karıncalar değil. BMC görüntü yarışmasının galibi, bir Zombi mantarı bir sineği enfekte ettiğinde ne olduğunu gösteriyor. Bu fotoğraf, Peru'nun Tambopata Ulusal Koruma Alanı'nda fotoğrafçı Roberto Garcia-Roa tarafından çekildi. Garcia-Roa, "Görüntü, binlerce yıllık evrimin şekillendirdiği bir şeyi tasvir ediyor" diyor. Sözde 'zombi' mantarın sporları, sineğin dış iskeletine ve zihnine sızmış ve onu mantarın büyümesi için daha uygun bir yere göç etmeye zorlamıştır. Daha sonra mantar, sineğin vücudundan püskürmüştür çünkü daha fazla kurbana bulaşıp onları enfekte etmesi gerekmektedir.