Yıllar yıllar önce küçük bir kasabanın Gepetto adında bir oyuncakçısı varmış. Gepetto ahşap oyuncaklar yaparak para kazanırmış. Çocuklar için Gepetto Ustanın oyuncaklarını çok önemliymiş, onlar bu oyuncakları çok beğenirler ve onun yaptığı oyuncaklarla oynamaya bayılırlarmış. Gepetto Usta yalnız yaşarmış ve hep bir çocuğu olsun istermiş. Bir gün Gepetto Usta çok güzel bir oyuncak yapmaya karar vermiş. Onun düşüncesi yapacağı oyuncağa kendi çocuğu gibi davranmakmış. Gepetto Usta hemen ormana doğru yol almış ve ormanda güzel bir ağaç kütüğü aramış. Tam aradığı gibi güzel bir ağaç kütüğü bulmuş ve onu yanına alarak evinin yolunu tutmuş. Gepetto Usta için bu kütük çok değerliymiş, onu çocuğunu taşır gibi özenle evine kadar taşımış. Eve gelene kadar kütüğünü sırtında taşımasına rağmen mutluluktan hiç yorulmamış. Evde hemen kütüğüne şekil vermeye başlamış. İlk olarak kafasını yapmış sonra ise kol ve bacaklarına şekil vermiş. Gepetto Usta kütüğü oydukça oyuncak gerçek bir çocuğa dönüşmeye başlamış. Artık tam isteği gibi olmuş. Artık sen benim evladımsın, ne kadar da güzel bir çocuk oldun sen. Sanki bana çocukluğumu anımsatıyorsun. Seni asla hiç kimseye vermeyeceğim. Sen benim çocuğum olacaksın ve benimle kalacaksın. Sana Pinokyo diyeceğim, evet senin adın Pinokyo olmalı evlat. Gece olmuş ve Gepetto Usta o günün tüm yorgunluğuyla Pinokyo oğlunun yanında derin bir uykuya dalmış. Gepotto Usta uyurken yanına sessizce bir iyilik perisi gelmiş. Gepetto Usta sen çok iyi bir insansın, sana bu kadar iyiliksever bir insan olman karşılığında bir armağan vermek istiyorum. Biliyorum ki bu armağan seni dünyanın en mutlu insanı yapacak. Sihirli değneğini hafifçe sallamış ve hiç beklenmedik bir şey olmuş. Gepetto'nun Pinokyosu oyuncak bir çocuktan canlı bir çocuğa dönüşüvermiş. Pinokyo hemen hareketlenmiş. Pinokyo mutlulukla sağa sola koşmaya ve sevinçten zıplamaya başlamış. Teşekkür ederim güzel peri, sen bana gerçek bir çocuk olma fırsatı verdin, babam Gepetto da ben de çok mutluyum. Baksana artık yürüyorum, konuşuyorum ve hatta dans ediyorum. Peri de mutlulukla bakmış Pinokyo'nun yüzüne. Evet, artık sen gerçek bir çocuksun Pinokyo. Senden tek bir isteğim var, o da iyi bir çocuk olman. Gepetto Usta seni çok seviyor, o senin baban. Onu sakın üzme ve her zaman saygılı ol. Eğer gerçekten iyi kalpli ve saygılı bir çocuk olmayı başarırsan sana büyük bir hediye vereceğim, bunu sakın unutma. Pinokyo periyi can kulağıyla dinlemiş. Söz veriyorum iyi peri, her zaman iyi bir çocuk olacağım ve babamın sözünden çıkmayacağım. Peri Pinokyo'ya sabaha kadar sessizce babasının uyanmasını beklemesini öğütlemiş ve evden ayrılmış. Sabah olmuş ve Gepetto Usta uyanmış, yanında oğlu Pinokyo'yu capcanlı bir çocuk olarak görünce sevinçten ağlamaya başlamış. Hey, bu olamaz. Benim güzel oğlum Pinokyo canlanmış ve gerçek bir çocuk olarak karşımda duruyor ve bana bakıyor. Güzel çocuğum gel sana bir sarılayım ve gerçek bir çocuk olduğuna inanayım. Gepetto Usta büyük bir sevinç ve mutlulukla Pinokyo'ya sarılmış. Evet, babacığım, görüyorsun canlıyım ve tam karşındayım. Pinokyo babası Gepetto Usta ile mutlu bir hayat sürerken Pinokyo'nun okul çağı gelmiş çatmış. Sevgili babacığım, ben artık kocaman bir oğlan oldum ve benim artık okula gitmem lazım. Bana kitaplar, defterler ve renkli boya kalemleri al. Artık okula gitmek istiyorum. Gepetto Usta oğlunu büyük bir heyecanla dinlemiş ve oğluna hak vermiş. Sevgili oğlum çok haklısın, artık senin diğer çocuklar gibi düzenli olarak okula gitmen lazım. Pinokyo babasından duyduğu bu sözler karşısında çok heyecanlanmış. Gepetto Usta oğlunu okula göndermeyi her ne kadar çok istese de ona kalem, defter, çanta alabilecek yeteri kadar parası da yokmuş. Oğluna okul malzemeleri alabilmek için Gepetto Usta paltosunu satmış, parasını da oğluna vermiş. Pinokyo babasının paltosunun olmadığını fark etmiş ve ona paltosunu neden giymediğini sormuş. Gepetto Usta ise paltosunun çok eskidiğini ve bu nedenle onu artık giymeyeceğini söylemiş. Gepetto Usta Pinokyo'yu okula yolcu etmiş. Pinokyo okula gitmek için evden ayrılmış. Yolda neşe içinde ilerlerken bir kalabalık dikkatini çekmiş. Kalabalığın bir sirk çadırının etrafında olduğunu fark etmiş. Pinokyo sirk çadırının yanına kadar gelmiş ve içeri girmek istemiş. Ama çadırın kapısındaki görevli ona sadece çadıra bilet alarak girebileceğini söylemiş. Pinokyo babasının ceketini satarak ona verdiği parayı bilet almak için harcamış. Büyük bir neşe ve merakla çadırdan içeriye girmiş. İçeride bir sihirbazın gösteri yaptığını görmüş. Pinokyo sirkten çok hoşlanmış. Sirkim için harika bir canlı kukla buldum. Onu sirkime dahil etmeliyim. Pinokyo'nun hemen yanına gitmiş. Hey çocuk dur, bekle. Seni sirkime alıyorum. Bir yere gidemezsin. Pinokyo ne yapacağını şaşırmış. İzin verin gideyim. Babam benim okula gideceğimi sanıyor, bunun için ceketini satarak bana para verdi. Tamam çocuk, git o zaman. İyi bir çocuk ol ve babanı üzme. Bu beş altını da al. Bunlarla kitaplarını alırsın. Pinokyo teşekkür ederek sirkten ayrılmış. Yolda kurnaz bir kedi ile tilki Pinokyo'nun önünü kesmişler. Tahta çocuk nereye gidiyorsun? Pinokyo şaşırmış ve kitapçıya gittiğini söylemiş. Bu parayla daha çok seveceğin şeyler alabilirsin dondurma ve çikolata gibi. Seni bunları satın alabileceğin bir yere götüreceğiz. Pinokyo bu teklifi kabul etmiş. Yolda giderken bir çukur açmışlar ve Pinokyo'ya elindeki paraları ve altınları çukura gömmesini söylemişler. Bu sayede bir para ağacı oluşacağına inanan Pinokyo söyleneni yapmış. Bu şekilde babasına daha güzel bir palto alabileceğini düşünmüş. Kedi ile tilki onu başka bir çukura itip paraları, altınları alarak oradan kaçmışlar. Çukurdan çıkamayan Pinokyo ağlamaya başlamış. Pinokyo'nun ağlama sesini duyan peri ortaya çıkmış. Pinokyo olan biteni periye anlatmış. Peri ne olduğunu sormuş. Ben kitap almaya gidiyordum, iki kurnaz hayvan beni çukura attı. Pinokyo ilk yalanını söylediğinde burnu uzamaya başlamış. Pinokyo'nun yalan söylediğini anlayan peri. Bir daha yalan söyleme. İyi bir çocuk ol. Sonra peri aniden gözden kaybolmuş. Pinokyo yoluna devam etmiş. Pinokyo yolda arkadaşı Romeo'yu görmüş. Romeo ona oyuncak diyarına gitmeyi teklif etmiş. Pinokyo Romeo ile birlikte oyuncak diyarına gitmiş ve günlerce orada eğlenmiş. Ama tuhaf bir şeyler olmaya başlamış. Pinokyo orada kalıp çikolata yediğinde kulaklarının ve kuyruğunun çıktığını fark etmiş. Bana neler oluyor. Vücudum çok değişti. Pinokyo o sırada kendi gibi eşeğe dönüşen birçok çocuk görmüş. Aslında oyuncak diyarının sahibi kötü bir adammış ve çocukları eşeğe dönüştürerek onları satıyormuş. Pinokyo yine tuzağa düştüğünü anlamış. Pinokyo koşarak oradan kaçmayı başarmış ve köyünün yakınındaki bir pazara ulaşmış. Orada insanların konuşmalarında Gepetto Usta'dan bahsettiklerini duymuş. Gepetto Usta her yerde oğlunu arıyor. Zavallı adam o kadar üzülmüş ki denize açılmış. Denizde kayığı batmış. Bu konuşmaları dinleyen Pinokyo hatasını anlamış ve kendini çok suçlu hissetmiş. Tekrar normal bir çocuğa dönüşmüş. Koşarak pazardan ayrılmış ve denizde boğulmak üzere olan babasını kurtarmaya gitmiş. Denizde yüzerken kocaman bir balina Pinokyo'yu yutmuş. Pinokyo karanlık bir alanda yani balinanın midesindeymiş. Ahh babacığım seni dinlemedim ve başıma neler geldi. Hata üstüne hata yaptım. Keşke babamı tekrar görebilsem. O zaman gerçekten onun istediği gibi iyi bir çocuk olacağım. Babası Pinokyo'nun bu haykırışını duymuş. Çünkü balnanın yuttuğu şeyler arasında babası da varmış. Baba Gepetto Usta Pinokyo'nun yanına gelerek ona sarılmış. Oğlum seni affediyorum. İyi bir çocuk olacağına inanıyorum. Ama önce buradan kurtulmalıyız. Gepetto Usta ve Pinokyo balinanın yuttuğu gemiyi yakmışlar. Balinanın ağzından dumanlar çıkmaya başlamış. Balinanın midesi o kadar yanmaya başlamış ki acıdan ağzını kocaman açmış. Balina acıyla kıvranmaya ve öksürmeye başlamış. Balinanın birkaç defa kuvvetli öksürmesiyle Gepetto Usta ve Pinokyo balinanın ağzından çıkmayı başarmışlar. Yüzerek karaya ulaşmışlar. Ahh benim canım oğlum seni ne kadar da özlemişim. Bir daha sakın uzaklara gitme. Ardından üzüntüden perişan oldum. Seni aramak için yollara düştüm. İyi ki seni sağ salim buldum yavrum. Artık beni üzme ve iyi bir çocuk ol. Pinokyo babasının bu güzel sözleri karşısında çok duygulanmış ve mutluluktan ağlamaya başlamış. Baba oğul birbirlerine sarılmışlar. Tam o sırada birden yanlarına peri gelmiş. O da çok duygulanmış. Pinokyo'yu bu güzel davranışı için ödüllendirmeye karar vermiş. Pinokyo sen iyi bir çocuk olduğunu hepimize kanıtladın. Artık senin kalbi de olan gerçek bir çocuk olma vaktin çoktan geldi. Peri değneğini sallamış ve Pinokyo'yu kalbi de olan gerçek bir insana dönüştürmüş. Pinokyo ve Gepetto Usta çok mutlu olmuşlar. Sevgili peri çok teşekkür ederim, bana gerçek bir evlat verdin. Bu iyiliğini hiçbir zaman unutmayacağım. Peri Gepetto Usta ve Pinokyo'ya sonraki hayatlarında mutluluklar dileyerek yanlarından ayrılmış. Pinokyo babasına tekrar sarılmış ve sevinçten ağlamışlar. Söz veriyorum babacığım istediğin gibi iyi bir çocuk olacağım ve seni bir daha hiç üzmeyeceğim. Pinokyo ve babası Gepetto Usta evlerine gitmişler. Birlikte mutlu bir hayat sürmüşler.


Eski zamanlarda kasabanın birinde Gepetto isminde oyuncakçılık yapan bir usta varmış, Bu usta kendi yaptığı tahtadan oyuncakların satışını yaparak geçinirmiş. Gepetto ustanın tek isteği ise bir çocuğunun olmasıymış. Ancak bu dileği gerçekleşmeyen usta kendini yaptığı tahta oyuncaklarla mutlu etmeye çalışırmış. Günün birinde kendisine arkadaşlık edecek bir kukla yapmaya karar vermiş. Kuklayı yapabilmek için gerekli kütükleri ormanda bulmuş ve atölyesine getirmiş. Kuklası olacağı için mutlu olan Gepetto ise atölyesinde ormandan getirdiği kütüğü yontmaya başlamış. Derken kütükleri yontarken ah sesleri duymaya başlamış. Duyduğu seslerin kaynağını merak eden usta etrafı dinlemiş ancak bir daha ses duymayınca sesleri yanlış duyduğunu düşünmüş ve kuklasını yapmaya devam etmiş. Bir süre sonra kuklanın yapımını tamamlayan usta kuklasını masanın üzerine koyarak diğer işlerine yoğunlaşmış. Ancak birden merhaba diye bir ses işitmiş. Etrafına baktığında yaptığı kukladan başka hiçbir şeyin bulunmadığını görmüş ve işine devam etmiş. Bunun üzerine kukla birden dans etmeye başlamış. Kuklasının dans ettiğini gören usta buna çok şaşırmış. Yaptığı kukla canlıymış ve çocuk gibi koşup oynuyormuş. Bu durum yaşlı ustayı çok mutlu etmiş ve sonunda bir çocuğunun olduğunu düşünmüş. Kuklayı yapan usta oğlu yerine koyacağı canlı kuklasına Pinokyo ismini vermiş. Günler geçerken Gepetto usta oğlunun bir eğitim alması gerektiğini düşünmüş ancak hiç parasının olmadığı aklına gelmiş. Çünkü usta zar zor sattığı oyuncaklarıyla ancak geçinebiliyormuş. Bunun üzerine giydiği paltosunu satmış. Paltonun parasını Pinokyo'ya vererek ondan okulu için kitap, defter ve kalem almasını söylemiş. Okula gideceğini duyan kukla mutlu olurken paralarla birlikte yola düşmüş. Yolda kurulan bir sirkin haberini alan Pinokyo sirk içinde neler olduğunu merak etmiş. Pinokyo sirke girmeye çalışınca sirk önünde bulunan palyaço ona para vermeden içeri giremeyeceğini söylemiş. İçeride neler olduğunu çok merak eden Pinokyo tüm parasını palyaçoya vererek içeri girmiş çünkü o an okul değil sirk önemliymiş onun için. İçeri girince kendisi gibi olan kuklaları görünce çok şaşırmış ve izlemeye başlamış. Sirkteki kuklaların kendi gibi hareket etmediklerini ve birisinin onları oynattığını görünce çok şaşırmış. O sırada kuklaları oynatan Pinokyo'yu fark etmiş. Pinokyo'yu fark eden sirk sahibi kendi hareket edebilen bir kuklanın onun işine daha fazla yarayacağını düşünmüş. Bunu üzerine onu yakalayarak sirk içinde yer alan kafeslerden birisine kapatmış. Böylece ileriki gösterilere onunla çıkarak daha fazla para kazanacakmış. Gepetto babasının sözünü dinlemeyerek sirke giren ve tüm parasını harcayan Pinokyo yaşadıklarının babasının sözünü dinlememesi yüzünden başına geldiğini düşünmüş. Bunun üzerine çok pişman olmuş ve ağlamaya başlamış. Sirkten kurtulursa babasının sözünden çıkmamaya söz vermiş. Pinokyo pişman olunca bir iyilik perisi yanına gelmiş. Ona neler olduğunu sormuş. Kukla yaşadıklarını anlatınca peri onun yaptığı hatadan ötürü çok pişman olduğunu anlamış ve onun için üzülmüş. Bunun üzerine Pinokyo'yu sirkten çıkarmaya karar vermiş ancak onu çıkarırken bir daha babasının ona söyledikleri dışında hiçbir şey yapmaması gerektiğini söylemiş. Daha sonra da hatasından çok pişman olan kuklayı sirkten kurtarmış. Ayrıca peri ona sirk için verdiği paraları da geri vererek babasının istediği gibi paralarda defter ve kalem almasını söylemiş. Yeniden yollara düşen Pinokyo bu sefer hata yapmamaya çalışacakmış ancak onun elinde paralarda dolaştığını kurnaz bir tilki ile yanında olan arkadaşı görmüş. Ona nereye gittiğini sormuşlar. Pinokyo'da okula gideceğini ve bu nedenle babasının dediği gibi paralarıyla okul için kalem ve defter alacağını söylemiş. O sırada kurnaz tilkinin aklına bir plan gelmiş. Bu plana göre kuklanın elindeki paraları alarak kendisi harcayacakmış. Arkadaşıyla birlikte planını uygulayan tilki Pinokyo'nun elinden tüm parasını alarak kaçmışlar. Bunun üzerine kukla ağlamaya başlamış. Bir süre sonra tekrar yola düşmüş ve karşısına ona iyilik yapan peri çıkmış. Her şeyden haberi olan iyilik perisi Pinokyo'ya verdiği parayla kalem ve defter alıp almadığını sormuş. Ayrıca ona cevap verirken yalan söylememesini eğer söylerse ceza alacağını söylemiş. Pinokyo ise periden korkmuş ve parayla okul için ihtiyaçlarını aldığını söylemiş. Peri her şeyi bildiği için Pinokyo'nun yalan söylemesine çok kızmış ve ona büyük bir ceza vermiş. Perinin verdiği ceza ise Pinokyo'nun yalan söyledikçe burnunun uzamasıymış. O yalan söyledikçe burnu uzamışta uzamış ancak kukla yalan söylemekten vazgeçmemiş. Uzayan burnundan dolayı hareket edemez hale gelince yaptığının hata olduğu fark etmiş ve ağlamaya başlamış. Pinokyo'nun pişmanlığını gören iyilik perisi tekrar ortaya çıkmış. Ondan yeni bir söz vermesini ve bu sözünü tutmasını istemiş. Sözü alınca da kuklanın yalan söyleyince uzayan burnunu düzeltmiş. Kurnaz tilkinin aldığı paraları geri alan peri bu paraları tekrar Pinokyo'ya vermiş. Periden kurnaz tilkiye çaldırdığı paraları geri alınca Pinokyo tekrar yola düşmüş. Bu sefer daha dikkatli davranacak ve ihtiyaçlarını alarak Gepetto babasına ulaşacakmış. Ancak yine istediği olmamış ve bu sefer Pinokyo'nun karşısına onu sirke hapseden adam çıkmış. Ondan kaçtığı için çok kızgın olan adam kuklayı almış ve yakınlarda bulunan denize fırlatıp atmış. Böylece ona zarar ettiren kukla cezasını çekecekmiş. Pinokyo dereden çok korkmuş ancak zaman içinde suyun ona bir şey yapmadığını fark etmiş ve yüzmeye başlamış. Bir süre sonra ise Pinokyo'nun dünyası kararmış. Oğlunu defter almaya gönderen Gepetto usta ise o dönmeyince çok merak etmeye başlamış. Pinokyo'nun başına bir şey gelmesinden korkarak onu bulmak için yollara düşmüş. Derken Pinokyo'nun atıldığı denize ulaşmış ve orada bulunan balıkçılara hareketli bir kukla görüp görmediklerini sormuş. Onun denize atıldığını gören balıkçılar her şeyi ustaya anlatmışlar. Bunun üzerine oğlunu denizden kurtarmak isteyen usta balıkçılardan yardım istemiş ve kayıkla denize açılmış. O gün çok fazla rüzgar varmış ve kayık rüzgardan dolayı devrilmiş. Denizde yüzmeye başlayan Gepetto usta birden karanlık bir yere düşmüş. Burası bir balığın karnıymış ve balık onu denizde görünce yutmuş. Çok korkan yaşlı usta birden balığın karnında oğlunu görmüş. Oğlunu görünce çok mutlu olan Gepetto hemen yanına giderek ona kavuşmuş. Pinokyo ise babasını görünce sevinerek ona yaşattıklarını anlatmış. Ona yalan söylediğini ve paralarını sirke harcadığını anlatarak çok pişman olduğunu söylemiş. O sırada olanları izleyen iyilik perisi kuklanın gerçekten pişman olduğunu anlamış ve yaşlı ustayla onu balığın karnında çıkarmış. Kurtulduklarına çok sevinen baba oğul hemen evlerine gitmişler. Babasıyla balığın karnından kurtulan Pinokyo o gün bir söz vermiş. Artık çok akıllı ve babasının sözünden asla çıkmayan bir kukla olacakmış. Bu sözünü tutan kukla çok akıllı bir çocuk olmuş ve okuluna gitmeye başlamış. Okuldan çıktığında ise yaşlı babasının yeni kuklalar yapmasına yardım ediyormuş. İyilik perisi Pinokyo'nun sözünü tuttuğunu görünce artık bir ödül alması gerektiğine karar vermiş. Bunun üzerine de tahtadan olan Pinokyo'yu gerçek çocuk yapmış. Perinin ödülü hem Pinokyo'yu hem de yaşlı babasını çok mutlu etmiş. Mutluluktan birbirine sarılan baba oğul yıllarca mutlu yaşamışlar. Pinokyo da babasının sözünü hiç dinlememezlik etmemiş.


Çok eski zamanlardan birinde, küçük bir kasabada Geppetto isminde yaşlı bir oyuncakçı yaşarmış. Geçimini, yapmış olduğu tahtadan oyuncakları satarak sağlıyormuş. Yaşlı oyuncakçının hüzünlendiği tek konu bir çocuk sahibi olamamasıymış. Bir çocuğunun olması için yapmayacağı şey yokmuş. Günlerden bir gün yeni bir oyuncak yapmak için ormanın yolunu tutup orada kütük aramaya başlamış. Ve nihayet aradığı gibi bir kütük bulmuş. - İşte bu tam da benim aramakta olduğum gibi bir kütük. Bununla güzel bir kukla yapacağım, diye sevinmiş ve kütüğü omzuna aldığı gibi dükkanına kadar taşımış. Tezgaha koymuş ve ardından yontmaya başlamış. Kütük yontuldukça kütükten 'Ah, ah!' diye sesler geliyormuş. Geppetto usta: 'Acaba bu ses nereden geliyor ki, herhalde ben yanıldım' diye düşünmüş. Derken kuklanın önce başı, ardından vücudu ve hemen sonra da kolları ve bacakları şekil almaya başlamış. Usta en sonunda kuklayı tamamlamış. Onu bir sandalyenin üzerine oturur vaziyette bırakmış. Tam ortalığı temizleme girişmişken, 'Merhaba' diyen bir ses duymuş. Sesin geldiği yönü anlayabilmek için kafasını çevirmiş. Fakat etrafta sandalyedeki kukladan başka kimseyi görememiş. Tekrardan yanıldığını düşünerek temizlik yapmaya devam etmiş. Biraz sonra kukla, oturtulduğu sandalyeden fırladığı gibi odada dans etmeye başlamış. Bunu gören usta hayretten ağzı açık bir şekilde olduğu yerde donakalmış. +Ama bu nasıl olur? Bu kukla yaşıyor. 'Bu tam da istediğim gibi bir çocuk' demiş. Kanlı canlı, etten kemikten değilmiş fakat aynı bir çocuk gibi gülüyor, eğleniyor ve konuşuyormuş. Usta, bu kukla çocuğu kucağına alıp; +Sen hakiki bir çocuk gibisin. O halde adın da Pinokyo olsun, demiş. Geppetto ustanın artık canı hiç sıkılmıyor, hayatını çalışarak ve Pinokyo ile ilgilenerek geçiriyormuş. Zamanı geldiğinde Pinokyo'nun okula gitmesi gerektiğini düşünmüş. Fakat Pinokyo'nun okul için kalemi de defteri de yokmuş. Usta da tüm bu ihtiyaçları karşılaması için hiç parası olmadığından dolayı paltosunu satmış ve aldığı parayı Pinokyo'ya vermiş. +Al güzel oğlum, bu parayla kendine okul için kalem ve defter al. Okuluna git, demiş. Pinokyo parayı aldığı gibi yola çıkmış. Sevinç içinde yürüyormuş. Çevresine hevesle bakınarak, yol kenarındaki dükkanları, Pazar tezgahlarını ve bağıran insanları seyrediyormuş. Bu arada yolun başındaki kalabalık ilgisini çekmiş. Kalabalığın içine dalıp ne olduğunu anlamaya çalışmış. Kalabalığın tam önünde büyük, renkli bir çadır durmaktaymış. Bu çadır, şehre yeni gelmiş olan sirkin çadırıymış. Çadırın önünde duran palyaço bağırarak oraya müşteri toplamaya çalışıyormuş. Pinokyo, çadırın içinde ne olduğunu merak edip içeri girmek istemiş. Palyaço, Pinokyo'yu durdurup ona, parası olmadan içeri giremeyeceğini söylemiş. Pinokyo içeride neler olduğunu çok merak ettiği için palyaçoya, Geppetto ustanın okul malzemeleri alması için verdiği parayı uzatmış. İçeriye girdiği an çadırın ortasında bulunan sahnede oynamakta olan kuklaları görmüş. +Hey! Bunlar da tıpkı benim tahtadan, diyerek hevesle sahneye atlamış. Kuklaları izlemekte olan kalabalık, Pinokyo'ya sinirlenmiş. +İn oradan, sahneyi görmemize engel oluyorsun, diyerek Pinokyo'yu azarlamışlar. Fakat sahnenin üstünde kuklalara bağlanan ipleri tutmakta olan sirk sahibi canlı bir kuklaya rastladığı için çok sevinmiş. 'İpler olmadan da hareket edebilen bir kukla bana çok para kazandırır' diye düşünmüş. Oyun sonlanır sonlanmaz Pinokyo'yu yakalamış ve anında kafese kapatmış. Pinokyo, bu başına gelenlerin tek suçlusu olduğunu, Geppetto ustanın lafını dinleyip okula gitse bunların hiçbirini yaşamayacağını düşünüp ağlamaya başlamış. Pinokyo'nun pişmanlığını gören iyilik perisi derhal onun yanına giderek; + Babanın sözünden çıkmaman gerekirdi. Fakat pişmanlığını görüyorum. Bu yüzden de seni kurtaracağım. Yalnız bir daha asla yaramazlık yapma! İşte, sirke verdiğin bu parayı al. Sakın yok yere harcama. Doğruca okuluna git, diyerek Pinokyo'yu sirkten dışarı çıkarmış. Pinokyo elinde paralarla okulun yolunu tutmuş. Yürürken şarkı da söylüyormuş. Pinokyo'nun şarkı söyleyerek yürüdüğünü gören kurnaz tilki ve dostu kedi 'Bu kukla ne kadar da mutlu, yanına bir gidelim' diyerek Pinokyo'nun önünü kesmişler. +Hayırdır Pinokyo? Böyle keyifli neşeli nereye gidiyorsun? Diye sormuşlar. Pinokyo: +Kendime kalem ve defter alıp okula gideceğim, demiş. +Kalem, defter alabilmeye paran var mı? Diye sormuş. Pinokyo, babasının verdiği paraları uzatmış. Paraları gören kedi ve kurnaz tilki bir oyun çevirip bu paraları almaya karar vermişler. +Kalem, defter alabildin mi Pinokyo? Diye sormuş peri. Oysa paraları kurnaz tilkiye kaptırdığını biliyormuş. Yalan söyleyeyim deme, yoksa seni cezalandırırım, diye ikaz etmiş. Pinokyo ikaza aldırış etmeden yalan söylemiş. +Kalemi, defteri aldım. Okulda bıraktım, deyince yalan söylediğinde ötürü burnu uzamaya başlamış. Peri. Pinokyo'nun doğruyu söylemesi gerektiğini söyledikçe, Pinokyo farklı yalanlar uyduruyor, burnu da uzamaya devam ediyormuş. Olay öyle bir hal almış ki artık kafasını hiçbir yöne çeviremez olmuş. Sonunda yaptığı yanlışın farkına varmış, doğruları periye anlatmış. Peri de aklı başına gelen Pinokyo'nun burnunu eski haline çevirmiş. Bir sihir yaparak kurnaz tilkiye çaldırdığı paraların, Pinokya'ya geri dönmesini sağlamış. +Paraları boş yere harcama, hemen okuluna git, diyerek yok olmuş. Pinokyo elinde paralarla yeniden şarkı söyleyerek yola düşmüş. Issız bir yerden geçerken birisinin kahkahalarla güldüğünü işitmiş. Aynı anda karşısına kendisini alıkoyan şirk sahibi çıkmış. +Buraya gel bakalım seni haylaz. Geçen sefer elimden nasıl kurtuldun bilmiyorum fakat şimdi senin cezanı vereceğim, diyerek Pinokyo'yu kollarından yakaladığı gibi denize fırlatıvermiş. Denize düşünce, suyun üstünde kalakalmış Pinokyo. Tahtadan yapılma bir kukla olduğu için dibe batmıyor, su kendisini kaldırıyormuş. Bu durum Pinokyo'nun hoşuna gitmiş. Kollarıyla bacaklarını hareket ettirerek yüzmeye başlamış Kıyıya yüzerken birden olanlar olmuş. Pinokyo kendisini kapkaranlık bir yerde bulmuş. Meğer Pinokyo'yu büyükçe bir balık yutmuş ve şimdi balığın midesinde duruyormuş. Gelelim Geppetto ustaya. Usta eve gelmeyen Pinokyo için çok endişelenmiş. Paltosunu da sattığı için hasta olmuş. Oğlu Pinokyo'yu bulmak için hasta bir şekilde yollara düşmüş. Sonunda Pinokyo'nun atıldığı denizin oraya varmış. Oradaki balıkçılara oğlunu görüp görmediklerini danışmış. Balıkçılar, sirk sahibinin onu denize attığını gördüklerini söylemişler. Usta, balıkçılardan birine kayığıyla denize açılıp oğlunu aramaya yardım etmesi için dil dökmüş. Ustayı bilen ve onun çok iyi bir insan olduğunu düşünen balıkçı, bu isteği reddetmemiş. Beraber kayığa binip denize açılmışlar. Bir süre gittikten sonra şiddetli bir rüzgarla karşılaşmışlar. Devleşen dalgalara kayık daha fazla dayanamamış ve aniden devrilivermiş. Balıkçıyla usta kendilerini dalgaların arasında buluvermişler. Usta hem yüzmeyi bilmediğinden hem de yeterince yaşlı olduğundan, dibe doğru batmaya başlamış. Pinokyo'yu yutan balık, ustayı da yutuvermiş. Usta, balığın midesinde ağlayan bir çocuk sesi duymuş. Bu, oğlu Pinokyo'dan başkası değilmiş. Oğlunu bulduğu için mutlu olarak ona: +Benim oğlum, baban Geppetto. Yaşadığına çok sevindim. Senin için o kadar endişelendim ki. Babasını duyan Pinokyo, gözyaşlarıyla onun boynuna sarılmış. +Senin sözünden çıktığım için beni affet baba! Bir daha asla olmayacak, diyerek ağlamaya devam etmiş. Pinokyo'nun gerçekten de pişman olduğunu gören peri kızı, ikisini de kurtarmaya karar vermiş. Ustayla Pinokyo'yu balığın midesinden kurtarıp karaya bırakmış. Kurtuldukları için çok sevinen Pinokyo, babasının elini tutmuş ve beraber evlerine gitmek için yola koyulmuşlar. Pinokyo o günden sonra çok akıllı bir evlat olmuş ve babasının sözünü hep dinlemiş. Her gün okuluna gidip okul çıkışlarında da babasının yanına koşarak işlere yardımcı olmuş. Peri kızı da Pinokyo'nun çok iyi bir çocuk olduğu görmüş ve onu mükafatlandırmaya karar vermiş. Onun artık tahtadan değil de tüm çocuklar gibi etten kemikten olması için büyü yapmış. Büyü tutmuş. Pinokyo gece yatağında uyumak üzereyken birdenbire normal bir çocuğa dönüştüğünü fark etmiş. Büyük bir heyecanla yatağından fırlayarak babasının yanına gitmiş. Usta, Pinokyo'yu karşısında bu şekilde görünce dünyanın en mutlu insanı olmuş. 'En sonunda ben de gerçek bir evlada sahip oldum' diyerek mutluluk gözyaşları içinde Pinokyo'ya sarılmış. Baba oğul hayatlarının sonuna kadar huzur ve neşe içinde mutlu mesut yaşamışlar.. çok güzel ben bayıldım amA bunu eskiden okudum.


Bir varmış bir yokmuş, uzak bir ülkede Peri Ormanı diye adlandırılan büyülü bir yerde, küçük bir prenses yaşarmış. Adı Pırıltıymış, çünkü saçları ve gülüşü tıpkı parlayan yıldızlar gibiymiş. Pırıltı günlerini oyun oynayarak, ormanda gezinerek ve sihir yapmayı öğrenerek geçirirmiş. Oldukça mutlu olan Pırıltı, en yakın arkadaşlarından biriyle büyülü bir maceraya atılmak üzereymiş. Henüz hiçbir şeyden haberi olmayan Pırıltı, günlerini normal bir şekilde geçirmekteymiş. Pırıltı'nın en iyi arkadaşı, sevimli bir geyik olan Pamukçuymuş. Pamukçu adını pamuk gibi olan benekli tüylerinden alırmış. Pamukçu, bu ormanı çok sevdiğini, fakat artık dışarıları da gezmek istediğini söylemiş. Pırılı bu duruma şaşırmış, daha önce böyle bir düşünce duymamış, fakat Pamukçu biraz daha ısrar edince ikna olmuş. Heyecanlanan, fakat dış dünyadan ne bekleyeceğini de bilemeyen Pırıltı, yolculuk için hazırlanmaya başlamış. Her ikisi de bu uzun ve sonunda ne olduklarını bilmedikleri yolculuk için gereken her şeyi yanlarına almış. Nihayet Pırıltı ve Pamukçu ormanın dışına doğu keşfe çıkmış. Yemyeşil ağaçlar, rengarenk çiçekler ve şirin kuş sesleriyle karşılaşmışlar. Yolun nerede bittiğini bilmeden yürümeye devam etmişler. Farklı ve sık ağaçlarla örülmüş sevimli ormanlar, hiç de tekin olmayan yerleşim yerleri görmüşler. Derken, Pırıltı ve Pamukçu, daha önce görmedikleri bir güzelliğe sahip olan bir köy bulmuşlar. Bu köyde, mutlu ve neşeli insanlar yaşarmış. Pırıltı ve Pamukçu, köylülerle tanışıp, onlarla oyunlar oynamışlar. Köydeki büyülü bir çeşmenin etrafında toplanan çocuklarla birlikte dans etmişler. Çeşmeden çıkan su, herkesin dileklerini gerçekleştirmesine yardımcı olurmuş. Pırıltı, çeşmeden su içip, Tüm dünyada sevgi ve barış olsun dileğini yaptı. Su, parlayarak etrafa yayılmış ve tüm dünyayı kucaklamış. Artık herkes birbirine yardım etmeye, sevgi ve dostlukla yaşamaya başlamış. Pırıltı ve Pamukçu, köylülerle vedalaşıp Peri Ormanı'na geri dönmüşler. Ormanda, güneşin altın ışıkları arasında dans edip ve şarkılar söylemişler. Bu günden sonra, sevginin önemini anlayan iki arkadaş Pırıltı ve Pamukçu, dostluklarını ve sevgilerini tüm ormana yaymışlar. Peri Ormanı'nda yaşayan tüm peri ve hayvanlar, Pırıltı'nın dileği sayesinde bir araya gelip, hep birlikte mutlu bir yaşam sürdürmüşler. Daha fazla uygu masalları makalesi için 4 yaş masalları kategorisini ziyaret edebilirsiniz.


Bir zamanlar, uzak ve büyük bir ormanda yaşayan sevimli bir tavşan varmış. Adı Pıtır olan bu tavşan, ormanda herkes tarafından sevilen biriymiş. Pıtır, beyaz tüyleri ve parlak gözleriyle dikkat çeken bir görünüme sahipmiş. Aşırı sevimli olan Pıtır'ın ormanda bir sürü arkadaşı varmış. Bir gün, Pıtır ormanda gezerken, yorgun düşen bir sincap gördü. Sincabın adı Fındık'tı ve ayağı burkulmuştu. Pıtır hemen yanına gidip ona yardım etmek istedi. Hızlı adımlarla Fındık'ın yanına giderek ona yürümesi için yardım etti. Birlikte Pıtır ve Fıstık, sincabın evine doğru yavaşça ilerlemeye başladılar. Tam o anda yolda, çalılıkların arasından bir ses duyuldu. İkili merakla sesin kaynağına doğru yaklaştı. Orada, minik bir cüce tavşan oturuyordu. Onun adı da Minnoş'tu. Minnoş, yolunu kaybedip ormanda kaybolmuştu. Ve son derece korkmuş ve hüzünlü görünmekteydi. Pıtır ve Fındık, ona yardım etmeye karar verdi. Öncesinde Minnoşu sakinleştirdiler ardından da yola çıkma kararı aldılar. Ve birlikte eve dönmek için yola çıktılar. Üç arkadaş birlikte ormanda yol alırken, karşılarına bir kurt çıktı. Kurt, ormanın korkulan ve zalim bir sakinidir. Kurt, tavşanların peşine düşer ve onları korkutarak ormanda hüküm sürerdi. Pıtır ve arkadaşlarını görünce kurt, kendisine eğlence çıktığını düşünerek ürkütücü adımlarını onlara doğru atmaya başladı. Ancak Pıtır, Fındık ve Minnoş birbirlerine güvenerek korkusuzca ilerlemeye devam etti. Tavşanları kovalamak için Kurt hızla hareket etti. Ancak Pıtır zeki bir tavşandı. Hemen bir plan yapmaya başladı. Pıtır, Fındık ve Minnoş, bir ağacın arkasına saklandılar ve sessizce beklemeye başladılar. Kurt, tavşanların peşinden gelirken, aniden durdu. Durmasının sebebi ise bir tuzağa yakalanmış olmasıydı. Ormanda bir tuzak olduğunu fark etmişti. Ancak bunu fark etmek için çok geçti. Çünkü tuzak oldukça güçlüydü ve ne yaparsa yapsın tuzaktan kurtulamıyordu. Kurt, tekrar tekrar tuzaktan kaçmaya çalıştı, ancak başarılı olamadı. Üç arkadaş zeki olmalarının yanında merhametliydiler de. Kurdun orada çaresizce çırpınıp kalmasına göz yumamazlardı. Pıtır, Fındık ve Minnoş, kurdu kurtarmak için birlikte çalıştılar. Tavşanlar, kurdun ayağını uzun uğraşlar sonunda tuzaktan kurtardı ve ona yardım etti. Kurt, tavşanlara minnettarlıkla baktı. Onların yardımıyla kendi kötücül yollarını değiştirmeye karar verdi. Artık ormanda dostlarıyla barış içinde yaşamak istiyordu. Ve onlara artık onlar ile iyi geçineceğine ve onlara zarar vermeyeceğine dair söz verdi. Ardından gelip üç arkadaşa sarıldı. Ardından üç arkadaşa teşekkür edip ormana geri döndü. Pıtır, Fındık ve Minnoş, ormanda dostluk ve dayanışmanın önemini anlamışlardı. Birlikte geçirdikleri macera, onları daha da güçlendirmişti. Artık ormanda herkesin birbirine yardım ettiği bir atmosfer vardı. Birlikte oyunlar oynuyor, olası bir zorluk sırasında da birlikte hareket ediyorlarmış. Bu şekilde uzun yıllar birlikte mutlu bir hayat sürmüşler. Daha Fazla Masal İçin Uzun Masallar Kategorimizi İnceleyebilirsiniz.


Evvel zaman içinde kalbur saman içinde develer tellal pireler berber iken ben anamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken ormanın derinliklerinde bir pofuduk tavşan yaşarmış. Pofuduk tavşan annesi ve bir kardeşiyle birlikte bir kulübede yaşarmış. Pofuduk tavşan bahçelerinde kardeşiyle birlikte oyunlar oynarmış Yalnız çok meraklı bir tavşanmış. Ormanın derinliklerini merak ediyor, oraları keşfetmek istiyormuş. Ancak annesi ormanın derinliklerinin tehlikeli olduğunu söyleyip gitmelerini yasaklamış. Bir gün pofuduk tavşan ve kardeşi bahçelerinde oynuyorlarmış. Anneleri onlara biraz meyve suyu ve kurabiye getirmiş. Anneleri onlara sakın bahçeden dışarıya çıkmayın diye ikazda bulunmuş. Pofuduk tavşan ve kardeşi oyun oynarlarken çok güzel renkleri olan bir kelebek bahçeye gelmiş. Pofuduk tavşan kelebeği görünce oyunu bırakıp kelebeğin peşinden gitmeye başlamış kardeşi Pofuduk tavşana: Bekle Pofuduk tavşan annemi duymadın mı dışarıya çıkmak yasak demişti demiş. Merak etme kardeşim bahçenin azıcık dışına çıkacağız çok uzak olmayacağız. Hadi gel demiş. Kardeşinin içi hiç rahat değilmiş annesinin söyledikleri kulaklarında çınlıyormuş yine de Pofuduk tavşanın dediklerini yapmış. Kelebeği yakalamak derdine düşen küçük tavşanlar öyle uzaklaşmışlar ki fark etmeden ormanın derinliklerine kadar inmişler. Kelebek gözden kaybolduktan sonra bir etraflarına bakmışlar. Bir de ne görsünler hiç bilmedikleri yerdeler. Pofuduk tavşan ve kardeşinin içini bir korku kaplamış. Üstelik hava kararıp yağmur yağmaya başlamış ne yapacaklarını bilmeyen pofuduk tavşan ve kardeşi boş bir ağaç kavuğu bulup içine girmişler. Üstelik vahşi hayvanların uzaktan sesleri geliyormuş Bunu duyan kardeşi ağlamaya başlamış. Biz şimdi ne yapacağız pofuduk tavşan kaybolduk. Burada ölecek miyiz yoksa ya vahşi hayvanlar bizi bulursa çok korkuyorum demiş. O sırada oradan geçmekte olan Bilge baykuş tavşanların seslerini duymuş. Çocuklar siz burada ne arıyorsunuz demiş. İyi ki sizi buldum anneniz her yerde sizi arıyor çılgına döndü demiş. Bilge baykuş Pofuduk tavşan ve kardeşini evlerine götürmüş. Annesi ağlamaktan perişan olmuş bir şekilde Pofuduk tavşan ve kardeşini görünce koşarak gelip yavrularına sarılmış. Yavrularım neredeydiniz her yerde sizi aradım başınıza kötü bir şey geldi diye çok korktum demiş. Yavruları: Anneciğim ne olur bizi affet senin sözünden çıktığımız için bunlar başımıza geldi bir daha asla seni üzmeyeceğiz senin sözlerinden asla dışarıya çıkmayacağız demişler. Pofuduk tavşan ve kardeşi o günden sonra bir daha asla annelerinin sözünden çıkmamış, bahçelerinde neşe içinde oynamışlar. Daha fazla uyku masalları makalesi için bebek masalları kategorisini ziyaret edebilirsiniz.


Harika bir sabahtı. Gökyüzü ışıl ışıl güneş sıcacıktı. Çimen uykusundan uyanmış kocaman esniyordu, annesi odasına geldi perdeleri çekip camları ardına kadar açtı. Mis gibi hava odaya doluverdi. Çimen'in yanağına bir öpücük kondurup yumurtaları masaya taşımaya başladı. Kahvaltı Çimen'in en sevdiği öğündü. Afiyetle börekleri yumurtaları yediler. Bugün annesiyle parka gidip her gün beslediği yavru köpeği göreceği için çok heyecanlıydı. Küçük köpeğe Pöti ismini vermişti güzel kalpli Çimen. Annesine her seferinde eve getirip beslemeyi teklif etse de annesinden genellikle 'Olmaz tatlım onun da bir annesi var yaptığımız kulübede birlikte yaşıyorlar. Yavrusunu görmezse üzülebilir.' cevabını alıyordu. Çimen hem üzülüyordu hem de annesine hak veriyordu. Sırma saçlarını taradıktan sonra annesiyle yola koyuldular. Neşe ile yürümeye başladılar. Bu esnada Pöti'ye verecekleri yiyecekleri de yanlarına aldılar. Park yolunu neşeyle yürümeye başladılar. Yol alabildiğine uzanan ağaçlarla kaplıydı. Çimen bu yolda yürürken ağaçların kokusunu içine çekip gökyüzüne bakmayı çok seviyordu. Şarkı söyleye söyleye yürürken gördüğü ağaçlarla ilgili sorular sormayı ihmal etmiyordu Çimen. Annesi Çimen'in hayvanları ve doğayı bu kadar sevmesinden mutluluk duyuyordu. Pöti Çimen'i görür görmez yanına koştu ve bacaklarına tırmanmaya çalıştı. Sevimli kuyruğunu sallaya sallaya etrafında dönmeye ve yerde yuvarlanmaya başladı. Çimen onu beslemeye bayılıyordu. Pöti ile Çimen arasında çok güzel bir bağ oluşmuştu. Tüm hayvanlara karşı duyarlı ve saygılıydı Çimen ama Pöti bir başkaydı. Kahverengi tüyleri, uzun kulakları, şirin kuyruğu ve kısacık patileri vardı. Birlikte koşturdular, top yakalamaca oynadılar. Güneşin altında neşeyle eğlendiler. Annesi Pöti ile Çimen'i keyifle izliyordu. Pöti yorulmuştu kulübesine dönüp annesinin yanına uzandı. kuyruğunu dolayıp güzel bir uyku çekmeye başladı. Çimen parkta biraz daha zaman geçirdi salıncağa bindi, kaydıraktan kaydı. Dönme zamanı gelmişti. Annesinin elinden tutup yola koyuldular. Gökyüzü kızıl kızıl olmaya başlamıştı bile, Çimen gökyüzünün rengarenk oluşuna hayret ediyordu. Annesi Çimen'e gökyüzünün hava durumuna ve günün saatlerine göre renklendiğini anlattı. Ağaçlı yolu yürürken sedir ağacının gölgesindeki oyuncakçıda kahverengi benekli bir oyuncak Çimen'in dikkatini çekti. Eğilip inceledikten sonra kucağına alıp heyecanla annesine Pöti'ye ne kadar benzediğini anlatmaya başladı. Yüzü kuyruğu ve kısa patileri tıpkı Pöti'ye benziyordu. Çimen annesinden oyuncağı satın almasını istedi. Annesi onu kırmayıp oyuncağı satın aldı. Çimen'in en sevdiği arkadaşı aynı zamanda en sevdiği oyuncağı olmuştu. Oyuncağının adını da Pöti koymuştu. Pöti'ye sarılarak evin yolunu tuttu. Eve varır varmaz üstünü değiştirdi. Ihlamur kokulu sabunuyla güzelce yıkandı. Sıcak bir çorba içip yatağına uzandı yanına en sevdiği oyuncağı Pöti'yi alıp üzerini örttü. Annesi ona en sevdiği masalı okumaya başladı. Çimen'in göz kapakları ağırlaştı ağırlaştı ağırlaştı. Rüyasında Pöti'yle maceradan maceraya koştu. Daha fazla masal okumak isterseniz Eğitici Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir prens varmış. Bu prensin çok güzel mi güzel, büyük bir kuşu varmış. Bu kuşuyla yatıp bu kuşuyla uyanırmış hatta öyle ki onunla yemeğe bile otururmuş. Prens onu çok severmiş, kuş da onu. Prens bir gün kuşuyla beraber sarayın dışında gezerken bir nehrin yanında uzun saçlı, süt gibi beyaz tenli, al yanaklı bir prenses görür. Prens kıza doğru yaklaşırken , kız da onu görür ve prense yaklaşır. Prenses prensin omzundaki kuşu görünce çok beğenir ve ona dokunmak ister fakat kuş kendisine dokunulmasını istemeyip ötmeye başlar. Prens rahatsız olduğunu anlar ve prensese durumu açıklayıp özür diler. Prenses bir problem olmadığını söyleyip prensle yürümeye başlar. Prens ve prenses birbirlerine kendilerini tanıtırlar, nerede yaşadıklarını söyleyip , nelerden hoşlandıklarını söylerler. Kuş bu süre içerisinde çok fazla öter ve en sonunda prens dayanamayıp prensesten izin ister ve sarayına döner. Saraya varınca kuşun neden böyle yaptığını sorar ve kuş da prense prensesi istemediğini söyler. Prens bu duruma anlam veremez ve kuşu kafese koyar. Kuş prensesi çok kıskanır ,ilgisinin azalacağını düşünüp çok üzülür ama prens için bir şey demez. Prens prensesle görüşmeye devam eder, prensese onu sevdiğini , onun da rızası olursa onunla evlenmek istediğini söyler. Prenses de prense sevdiğini , bu teklifini de kabul ettiğini söyler. Çok geçmeden evlenirler ve prenses kuşla ilgilenmeye başlar fakat kuş durumdan mutlu değildir. Prenses ve kuş hiç yakınlaşamaz. Bir gün kuş hasta olur ve prens hastalığın geçmesi için her şeye başvurur fakat nafile. Kuşun hastalığı herkese gider, deva bulmaya çalışırlar ancak bulunamaz. Prenses prense destek olur , kuşa çarenin bulunacağını söyler. Prenses bir gün nehre gider. Nehre gittiğinde bir kuşun mor bir ağacın yapraklarını yediğini görür ve şüphelenir. Kuşa bunu neden yediğini sorduğunda kuş hastalığının tek çaresi bu ağacın yaprakları olduğunu söyler. Prenses yaprakları toplayıp kuşuna götürür. Kuş yavaş yavaş yer , biraz daha iyi hisseder. Bir zaman sonra kuş kendisini tamamen toparlar ve tekrar uçmaya ötmeye başlar. Kuş prense bu çarenin nereden geldiğini sorduğunda ise bu çarenin prenses tarafından bulunduğunu, kuş için de çok üzüldüğünü söyler. Kuş da prensesi kıskandığı için pişman olur ve prensesten özür dileyip barışırlar. Daha fazla masal okumak isterseniz Kısa Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Uzak diyarların en acımasız kralı hep istediği kız çocuğuna kavuşmuştu. Kız çocuğu özlemi senelerce sürmüştü. Fakat acımasız kral kız çocuğu olsa da kötülüklerden vazgeçmedi. Kız çocuğu bile kendisini yumuşatmadı. Kraliçe belki bir umut kralın değişeceğini düşünse de kral kötülüklerini yapmaya devam etti. Prenses zamanla büyüdü ve serpildi. O kadar güzel ve o kadar alımlıydı ki kral kızını herkesten gizliyordu. Bir gün kızı ergenlik çağına geldiğinde onu bir adaya götürme kararı aldı. Hiç kimsenin göremeyeceği bir adaya götürerek kızını sürgün etti. Kralın kızı tek başına adada yaşamaya başladı. Ara sıra adaya yiyecek getirmek için muhafızlar gelirdi. Ondan başka kimse adaya uğramazdı. Prenses geceler boyu göklere yalvardı. Bir gün onu kurtarmaya gelecek prensini bekledi. Bu dileği bir gece gerçek oldu. Sefere çıkan prens gemi arızası yüzünden adaya doğru yaklaşıyordu. Adaya yaklaşırken bir prensesin adada olduğundan haberi yoktu. Gemiyi karaya yaklaştıran prens daha sonra adaya giderek yiyecek bulmayı düşündü. Yiyecek ararken birden kaleyi gördü. Adada neden kale olduğunu merak etti. Çok geçmeden kalenin yukarısında sapsarı saçlarıyla güzeller güzeli prensesi gördü. Prensesi görür görmez vuruldu. Prens ve prensesin tanışmasının ardından prenses kalede tutsak olduğunu haykırdı. Prens ise prensesini kurtarmak için elinden geleceğini yapacağını söyledi. Prens bir merdiven kurdu ve kalenin en yukarısına ulaştı. Kaleden prensesi çıkardı ve aşağı indirdi. Prenses ve prens birbirlerine uzun uzun baktı. Prenses kısa süre sonra muhafızların geleceğini söyledi. Eğer muhafızlar onu dışarıda görürse krala söylerdi. Daha da kötüsünün yaşanmaması için prenses prensini uzaklaşmasını söyledi. Fakat prens asla prensesten ayrılmazdı. Korkusuz prens prensesini kendi gemisine bindirdi. Gemiyle birlikte adadan uzaklaştılar. Kral kısa süre içerisinde kızının adadan kaçtığını öğrendi. Tüm kıtada kızını aramaya başladı. Fakat kızından hiçbir haber yoktu. Prens ve prenses yeni hayatlarına başlamıştı. Zaman geçtikçe prenses ailesini özlemeye başladı. Aslında kralın ne kadar gaddar biri olduğunu bilse de yine de özlüyordu. Bir gün babasının bu izdivaça onay vermesi gerektiğini düşündü. Prensten onu krallığına götürmesini istedi. Fakat prens onu yalnız bırakmadı. Her ikisi de krallığa gitmeye karar verdi. Prenses ve prens krallığa gittiğinde beklediklerinin aksine oldukça normal karşılandılar. Prenses ne olduğunu anlamak için babasının bulunduğu kata doğru yürüdü. Kapının önünde bir muhafız vardı. Muhafız son derece üzgündü. Prenses içeri girdiğinde babasının yatakta yattığını gördü. Kraliçe de kralın başındaydı. Annesi kızını görünce sarıldı ve ağlamaya başladı. Kral kızı yüzünden hastalanmıştı. Prenses hemen babasının elini tuttu ve geldiğini söyledi. Kral kızını görünce derin bir nefes aldı. Prenses bir an olsun babasının başından ayrılmadı. Kısa süre içerisinde kral iyileşti. Sonra prenses kralı prens ile tanıştırdı. Öncesinde bu duruma pek olumlu bakmasa da yaşadığı hastalık yüzünden daha ılımlı bir kişi olan kral izdivaç onayladı. Kral artık eskisi kadar kötü biri değildi. Kızı sonunda onu değiştirebilmişti. Bir ömür boyu mutlu bir yaşam sürdüler. Daha fazla masal okumak isterseniz Hikaye Oku kategorimizi inceleyebilirsiniz. Sesimden dökülen her kelime dünyanın en yumuşak tüyüymüş gibi okşasın yüzünü elifim, rüyanda beni gör, seni çok seviyorum. mehparemin bana verdiği oksijen ile hayatımın sonuna kadar onunla olup onunla mutlu bir şekilde yaşamak için çabalayacağım inşaallah. benim tatliş sevgilim 🦋. Herkes çocuğuna okumuş. Ben kardeşime okuyorum.


Bir zamanlar, uzak bir ülkede bir prens vardı. Adı Prens Julian idi ve o, sarayındaki yaşamından sıkılmış, dünyayı keşfetmek istiyordu. Bir gün, Prens Julian köylerine ve şehirlere gidip insanlarla tanışmaya karar verdi. Yolda, bir kızıl başlı prenses ile karşılaştı. Prenses, kendisini karanlık bir büyü tarafından esir alındığından şikayet etti. Prens Julian, ona yardım etmek için güçlerini birleştirdiler ve büyücüyü yendi. Prenses teşekkür etti ve Prens Julian'a, kendisini esir alan büyücünün, kendisini tehlikeye atan bir varlığı yok etme görevini verdiğini söyledi. Prens Julian, görevini yerine getirmek için yola çıktı ve güçlü bir varlığı yendi. Dönüşte, Prens Julian ve Prenses arkadaş oldular ve birbirlerine aşık oldular. Sarayına döndüklerinde, Prens Julian'ın babası kral, onların evlenmelerine izin vermedi. Ancak, Prens Julian ve Prenses, birbirlerine olan aşklarını tanımlayabildiler ve kral sonunda onların evlenmelerine izin verdi. Ama yine de, Prens Julian'ın kalbi hala keşfetmek ve dünyayı keşfetmek isteği ile doluydu. Bir gün, Prens Julian ve Prenses, bir gemi ile dünyayı keşfetmeye karar verdiler. Gemide, güzel denizleri, eşsiz tarihi yerleri ve yeni kültürler keşfettiler. Gemide, çok sayıda insanla tanıştılar ve onlarla arkadaş oldular. Bir süre sonra, gemi Prens Julian ve Prenses'in ülkesine geri döndü ve onlar, halk tarafından sevinçle karşılandılar. Onlar, dünyayı keşfetme maceralarını halka anlattı ve insanların hayatının nasıl zenginleştiğini gösterdiler. Prens Julian ve Prenses, ülkesine ve halkına hizmet etmek için birçok fikir getirdiler ve bu fikirler sayesinde ülke daha da gelişti. Prens Julian ve Prenses, hayatları boyunca sevgilerini, adaletlerini ve merhametlerini hep paylaştılar. Onlar, kendilerine örnek olacak bir prens ve prenses olarak hatırlandılar ve hikayeleri nesiller boyunca anlatıldı. Prens Julian ve Prenses, her zaman mutlu ve birbirine olan aşklarının hep yaşadığı bir hayatı hatırlatan bir konuşma yaptılar ve Birlikte keşfetmeye devam edeceğiz dediler. Zaman geçti ve Prens Julian ve Prenses, yaşlandıkça da sevgileri ve merhametleri hep canlı kaldı. Onlar, ülkesine hizmet etmek için her zaman elinden geleni yapmaya devam ettiler ve halkın sevgisini hep kazandılar. Prens Julian ve Prenses'in ikiz çocukları da büyüdü ve onlar da aynı adalet ve merhamet duygularını taşıdılar. Prens Julian ve Prenses, ülkesine ve halkına olan sevgileri, adaleti ve merhameti sayesinde hatırlandı ve onların hikayesi hep anlatıldı. Onlar, insanlar için bir örnek oldular ve her zaman anıldılar. Daha fazla masal okumak isterseniz Kısa Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Seni çok seviyorum iyi ki varsın hayatımın anlamı biricik sevgilim benim.. Güneşim bu masalı çok sevdi en sevdiği masal bu site yazarları teşekkür ederiz. Güneşim sizlerin sayesinde daha rahat uyuyor. Güneşim seni seviyorum.


Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde pireler berber iken develer tellal iken zamanın birinde bir prenses Ayşe varmış. Bu prenses kızın dillere destan bir güzelliği varmış. O kadar güzel bir prensesmiş ki güzelliğinin ünü tüm dünyaya yayılmış. Prenses Ayşe bir gün çok yorulmuş ve babasına demiş ki; babacığım ben çok yoruldum bugün. İznin olursa erken uyuyacağım uykum var demiş. Babası elbette canım kızım gidip uyuyabilirsin, demiş. Odasına giden Ayşe hemen uyuyuvermiş. O kadar derin ve güzel uyumuş ki top patlasa duymayacak derecede. Ayşe sabah olduğunda onu muhafızlar uyandırdı. Ayşe ne olduğunu anlayamadı. Neler oluyor burada biri anlatabilir mi? Ve hizmetkarları semaya demiş ki. Ayşe hanım, isyan oldu babanızı düşmanlar kaçırdı. Onu öldürecek sadece Ayşe buraya gelirse babasını salarız demişler. Nasıl yani beni ne yapacaklar ki demiş. Muhafız da sizi bir zindana kapatacaklar, ancak o zaman babanızı serbest bırakırız demişler. Ayşe de ama nasıl olur? Başka çare yok mu demiş. Muhafız da bilmiyorum. Gidip konuşmanız gerek demiş. Ayşe de durumu kabullenip saraydan çıkıp düşmanlara doğru yola çıkmış. Atına binip giden Ayşe dağlık bir yere doğru gitmiş. Dağın en yukarısına zindandan bir kale varmış. Babası da ordaymış. Babacığım seni kurtarmaya geliyorum, diye kendi kendine söylenivermiş prenses Ayşe. Dağa doğru tırmanmış ve yanlarına varmış. Aynen dedikleri gibi onu bir zindana kapatmışlar. Ama babasını da salmamışlar. Hem babasını hem Ayşe'yi ayrı ayrı zindanlarda hapsetmişler. Ayşe'yi o zindanda yılanlar kaplanlar ve aslanlar yemek için bekliyormuş. Ayşe'yi oraya kilitlemişler ve bu aslanlar Ayşe'ye doğru gelmiş. Ayşe de hangisinden kaçacağını şaşırmış. Zindanın böyle bir yer olduğunu bilmiyormuş. Aslan Ayşe'nin prenses kıyafetinin eteğinden yakaladı ve kopardı. Ayşe'nin korku dolu gözleri etrafta bir çıkar yol aramaya başladı. Ayşe ben ne yapacağım şimdi kim bilir babama neler yapıyorlar diye hayıflanmış ayşe kaçarken peşinde bir de yılanın olduğunu görmüş. Yılanlar da ona sinsi sinsi yaklaşıyormuş. Yalvarmış Ayşe gelmeyin üstüme yemeyin beni zehirlemeyin beni deyip durmuş. O nereye kaçsa aslanlar da onu oradan yakalamaya geliyormuş peşinden. Sonunda Ayşe babasına seslenmiş ve babası onu bir aslanın ısırdığını söylemiş. Kızım buradan çıkar yol yok. Bittik biz! Korkmaya çalış diye nasihat etmiş. Ayşe ağlamış bağıra bağıra. Sonra biranda Ayşe yataktan kalkmış. Meğer prenses Ayşe, bunların hepsini rüyasında görüyormuş. Elleriyle gözlerine dokunmuş ve ıslakmış. Ayşe hala korkunun etkisindeyken babasına koşmuş. Ve babacığım, diyerek ona sarılmış. Babası ne olduğunu anlayamamış başta ama bir rüya gördüğünün farkındaymış. Kızı ona her şeyi anlatmış. Babası da ah benim vefakar kızım diyerek ona tekrar sarılmış. Rüya gördüğü için o kadar sevinmiş ki prenses Ayşe, sevincinden ne yapacağını bilememiş. Bütün bir gün boyunca sürekli babasının dizinin dibinde oturmuş akşama kadar. Daha fazla hikaye okumak isterseniz Korku Hikayeleri kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde uzak diyarların birinde yaşayan bir prenses varmış. Prenses Sophia birçok insanın hayalini kurduğu güzelliğe sahipmiş. Üstelik koskoca bir sarayda yaşıyor ve dilediği her şey önüne geliyormuş. Halkın genç kızları ona imrenerek bakıyor ve onun sahip olduğu hayatı yaşamak istiyorlarmış. Fakat Sophia çok mutsuzmuş. Çünkü o bu sarayda doğmuş ve büyümüş dışarıdaki zorluklardan bir haber yaşamına devam ediyormuş. Bölgede küçük ahşap evde yaşlı bir amca yaşarmış. Bu amca ona gelenlerin bir dileğini yerine getirebilirmiş. Pek çok insan onu ziyarete gider ve oradan mutlu bir şekilde ayrılırlarmış. Sophia bir gün oraya gitmek için evden ayrılmış. Zira bulunduğu yaşamdan çok sıkılmış ve bunalmış mutluluğun çarelerini aramak için yola koyulmuş. Bu küçük ahşap eve vardığında ise orada kimseyi bulamayarak sarayına geri dönmüş. Yaşlı adam o sıralarda ufak bir gezintiye çıkmış. Bu sebeple ise gidenler onu evde bulamamış. Prensesin geldiğini söyleyen kişiler üzerine prensese haber göndererek onu ağırlamak istediğini söylemiş. Sophia bunun üzerine sevinç içerisinde yaşlı adamın yanına gitmiş. Yaşlı adam onu kapıda karşılamış. Sophia bir anda konuya girivermiş. Sen insanların bir dileklerini gerçekleştiriyormuşsun. Buradan çıkan birçok insan mutlu olarak uzaklaşıyor. Şanın her yerde duyuluyor. Benim de senden bir isteğim olacak demiş. Herkes benim yerime o sarayda yaşamak istiyor. Fakat ben çok mutsuzum. Bazen hizmetlilere dahi özendiğim zamanlar oluyor. Onların kahkaha seslerini duydukça keşke bende böyle olabilsem diyorum. der. Tam olarak bende istediğin şey nedir? diye sorar. Oracıkta prenses bir karıncaya dönüşüverir. Dünya gözünde o kadar büyümüştür ki hiçbir şekilde attığı adımlar sonucu ilerleyemediğini düşünür. Saraya gitmek istese de bunu o zorlu yolda nasıl gerçekleştireceğini bilemez. Gene de yavaş yavaş sarayın yolunu alır. Annem ve babam beni merak etmiştir. Çok geç oldu saat ne yapacağım diye söylenerek ilerleyen prenses günler geceler geçse de saraya ulaşamaz. En sonunda saraya ulaştığında ise anne ve babasının çok yaşlandığını görerek şaşırır. Onlara sarılmak istese dahi evdekiler onun varlığını bile fark edemezler. Prenses bağırsa da sesini asla duyuramaz. O küçücük bedeni yorgun düşer ve oracıkta uyuyakalır. Ne olursa olsun insan ne kadar kendini mutsuz hissederse hissetsin ailesinin yanı ona en huzur veren yerdir aslında. Bunun farkına varan prenses tekrar eski haline dönmek istemiş olsa da bu mümkün değildir. Sadece bir dilek hakkı olan prenses bunu kullanmıştır. O da ne? Prenses uykusundan uyanır ve aslında bunların birer rüyadan ibaret olduğunu görerek çok sevinir. Prenses karınca olmamış ve hatta ailesi de hiç yaşlanmamıştır. O günden sonra mutlu olmak için farklı biri olmaya gerek olmadığını bulunduğu yerin huzurun tam kendisi olduğunu bilerek yaşamına büyük bir sevinç ile devam eder. Daha fazla masal okumak isterseniz Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Bir ülkede, güzel ve cesur bir prenses vardı. Adı Sofia idi ve halk tarafından sevilen ve sayılan bir prensesiydi. Ülkesine hizmet etmek için her zaman elinden geleni yapardı ve insanların yaşamlarını kolaylaştırmak için projeler hayata geçirirdi. Ama Sofia, sıradan bir hayat sürmek istemezdi. O, keşfetmek ve dünyayı keşfetmek isteği ile yanardı. Bir gün, Sofia, bir macera arayışına çıktı ve ülkesinin dışına çıktı. Yolda, güzel manzaralar, eşsiz tarihi yerler ve yeni kültürler keşfetti. Aynı zamanda, birçok insanla tanıştı ve onlarla arkadaş oldu. Sofia, macerası boyunca çok şey öğrendi ve kendini keşfetme fırsatı buldu. O, kendisini daha iyi tanıdı ve hayatının amacını keşfetti. Sonunda, macerası sona erdi ve Sofia, ülkesine döndü. Sofia, halk tarafından sevinçle karşılandı ve maceralarını anlattı. Halkı, dünyayı keşfetme fikrini benimsemeye başladı ve insanlar hayatlarını zenginleştirmeye başladı. Sofia, insanların hayatlarını değiştirmek için fikirler getirdi ve ülke daha da gelişti. Sofia, hayatı boyunca adaleti, merhameti ve keşfetme arzusunu hep paylaştı. O, insanlar için bir örnek oldu ve halk tarafından her zaman anıldı. Sofia, mutlu bir hayat yaşadı ve hep keşfetmeye devam etti. Sofia'nın keşfetme arzusu, onun hayatı boyunca hep var oldu. O, birçok keşfe çıktı ve dünya genelinde tanınan bir maceracı haline geldi. Her keşifte, insanlarla tanıştı ve onların hayatını değiştirdi.Zaman geçti ve Sofia, yaşlandı. O, hayatının sonuna gelmişti ve ülkesindeki insanlar, onun hayatının sonunda ne yapacağını merak ediyorlardı. Ama Sofia, hayatı boyunca yaptığı gibi, sonunda da keşfetmeye devam etti. O, bir son keşfe çıktı ve hayatının sonunda, dünya genelinde tanınan en büyük keşfini yaptı. Sofia'nın anısı, ülkesindeki nesiller boyunca hep yaşadı. Her yıl, onun doğum gününde büyük bir tören düzenlenirdi ve halk, Sofia'nın keşfetme arzusunu kutlardı. Bu tören, halkın birbirlerine olan sevgilerini ve Sofia'nın hayatındaki etkisini gösterir ve insanların hayatını hep kolaylaştırmak için projeler hayata geçirilirdi.Sofia'nın hayatı, hep keşfetmeye devam etmenin önemini gösterir ve insanların hayatını hep kolaylaştırmanın ne kadar güzel bir şey olduğunu hatırlatır. O, insanlar için bir örnek oldu ve halk tarafından her zaman anıldı. Sofia, keşfetme arzusu ile dolu bir hayatı hatırlatan bir prenses olarak hatırlandı.Sofia'nın hayatı sona erdi ve halk tarafından saygı ile anıldı. Ülkesinde, Sofia'nın anısı hep yaşadı ve halkın hayatını hep kolaylaştırmak için projeler hayata geçirildi. Daha fazla masal okumak isterseniz Kısa Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Bir zamanlar, uzak bir krallıkta mutlu bir prenses yaşarmış. Prensesin adı Eleni'ymiş. Eleni, güzelliği, neşesi ve kalbiyle herkesin sevgisini kazanmış. Ancak, krallığın dışında, karanlık bir ormanda kötü bir de cadı yaşarmış. Cadının adı Karani'ymiş. Karani, kötülük dolu kalbiyle ün salmış. Herkes Karani'nin adını duyunca bile titrermiş. Yaptığı büyüler pek çok insanın hayatını karartmış. Bir gün, Eleni, ormanda dolaşırken Karani'nın tuzaklarına düşmüş. Karani, Eleni'yi hapsederek onun yerine geçmek istemiş. Cadı, büyüsüyle prensesin yerine geçmiş ve halkın neşesini çalmış. Krallıkta bir karanlık hüküm sürmeye başlamış. Karani, yaptığı büyünün etkisini gördükçe mutlu oluyor insanların her geçen gün karamsarlığa bürüyor oluşunu keyifle izliyormuş. Gerçek prenses Eleni, Karani'nin tuzaklarından kurtulmak için kalbinin saflığını ve temizliğini kullanmış ve sonunda cadının tuzağından kurtulmayı başarmış. Ancak, geri döndüğünde büyük bir şok yaşamış. Krallıkta her şey değişmiş ve insanlar mutsuz olmuş. Eleni, gerçek prenses olduğunu kanıtlamak ve krallığı kurtarmak için bir plan yapmış. Eleni, cesur bir şekilde Karani'nin sarayına gitmiş. Cadı, Eleni'yi tanımadığı için ona meydan okumak istemiş. İki güçlü kadın arasında büyülü bir mücadele başlamış. Eleni, içindeki gücü serbest bırakmış ve Karani'ye karşı savaşmış. Sevgisi ve saflığı Eleni'nin en büyük silahı olmuş. Mücadele boyunca, Eleni'nin kalbi sevgiyle dolmuş. O, sadece kendini değil, aynı zamanda Karani'yi da anlamak istemiş. Eleni, ona yardım etmeyi teklif etmiş. Karani şaşırmış ve kalbinin derinliklerinde bir değişim hissetmiş. Karani, Eleni'nin sevgi dolu sözleri ve yardım teklifiyle içindeki kötülüğü yenmeye karar vermiş. Cadı, Eleni'nin yardımıyla kendini affettirmeye ve kötülüklerinden arınmaya çalışmış. Eleni, ona rehberlik etmiş ve birlikte krallığı eski neşeli günlerine geri getirmişler. Karani de artık huzurlu ve mutlu hissediyormuş. Krallık, gerçek prensesin dönüşüyle yeniden canlanmış. Halk, Eleni'ye minnettarlıkla dolmuş ve onu gerçek bir kahraman ilan etmiş. Eleni, sevgi ve hoşgörüyle krallığını yönetmeye başlamış. Karani ise, geçmişteki kötülüklerini telafi etmek için çalışmış. Onun yardımıyla krallık daha adil ve barış dolu hale gelmiş. Karani, Eleni ile birlikte krallığın koruyucusu olmuş ve geçmişteki hatalarından ders alarak iyilik için çalışmış. Karani, Eleni'yi çok seviyor ve onun için pek çok şeyi yapıyormuş. Cadının iyi birine dönüşmesi için aslında ihtiyacı olan gerçek bir sevgiymiş. Eleni'nin sevgisi onun buz tutmuş kalbini sıcacık yapmış ve cadı artık bir iyilik meleği gibi herkese yardımcı oluyormuş. Daha Fazla Masal İçin Uzun Masallar Kategorimizi İnceleyebilirsiniz.


Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde, kalbur saman içinde bulutların üstündeki ülkelerin birinde çok güzel bir prenses yaşarmış. Sırma saçlı, güzel gözlü bu prenses çok mutsuzmuş çünkü sevmediği adamla evlendirilecekmiş. Sırf prenses diye onu bir prensle evlendirmek isteyen anne ve babasına çok kızgınmış. Oysaki güzel prenses başka bir ülkenin yakışıklı mı yakışıklı, saygılı mı saygılı bir kölesine aşık olmuş. Yaşadıkları bu yasak aşktan kimsenin haberi yokmuş. Prenses evleneceğini duyduktan sonra yataklar düşmüş. Prenses onu köle gibi görmezmiş ki! Hatta ona Kara Oğlan ismini takmış. Kara Oğlan, prensesin evleneceğini duyunca bir hışımla kendini prensesin yanında bulmuş. Yatakta hasta düşen prenses, karşısında Kara Oğlan'ı görünce şok olmuş. ''Biliyorum prensesim, sen alışkın değilsin köle hayatına ama seni en güzel şartlarda yaşatırım, söz veriyorum. Yeter ki benimle gelin!'' Prenses zar zor ayağa kalkıp Kara Oğlan'ın gözlerinin içine bakmış. ''Üzgünüm, seninle gelemem.'' demiş göz yaşları arasından. Kara Oğlan tam pes edip giderken prenses onu durdurmuş. ''Çünkü seni prens yapacağım.'' Kara Oğlan şaşkınlıkla ona bakmış. ''Ama bu nasıl olur?'' Prenses, Kara Oğlan'ın ellerinden tutup güzel gözlerine bakmış. ''Herkese köle ve prensesin bir aşk yaşayabileceğini söyleyeceğim. Dış görünüşün ya da ne olduğunun bir önemi olmadığını onlara anlatacağım, ya da bu diyardan gideceğim!'' Prenses kararlı bir hareketle Kara Oğlan'ı da yanına alıp annesi ve babasının yanına çıkmış. Kral ve Kraliçe karşısında bir köleyi görünce şaşırmışlar. ''Bu köle de kim! Sizin ikinizin ne işi var kızım!'' diye öfkeyle sormuş babası. ''Yeter! Herkesi buraya toplayın!'' Şaşkınlıkla tüm gözler onlara çevrilmiş. ''Şimdi beni iyi dinleyin,'' diyerek lafa girmiş prenses. ''...Bu hayatta ne olduğunun ya da nereden geldiğinin hiçbir önemi yok. Kimi sevdiğinin, sevdiğin kişinin rütbesinin de hiçbir önemi yok! Ben bu gördüğünüz Kara Oğlan'a aşığım ve onunla evleneceğim!'' Halk şaşkınlıkla onlara bakmış. Fısıltılar, uğultular dinmek bilmemiş. ''Şimdi beni ya onunla evlendirin ya da kaçar giderim!'' Kral ve Kraliçe öfkeden deliye dönmüş. Prensesin bu hareketini şok içinde karşılamışlar. Sırf kızlarını kaybetmemek için bunu kabul etmişler. Seneler sonra, prenses kraliçenin yerini almış, Kara Oğlan ise kralın yerini. Günün birinde sevimli bir kızları olmuş. Kızı büyümüş, evlenecek yaşa geldiğinde anne ve babasının karşısına bir köle ile çıkmış ve evlenmek istediğini söylemiş. Daha fazla masal okumak isterseniz Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Çok uzun bir zaman önce bir kral ve üç kız yaşarmış. Bir gün kral kızlarından hangisinin onu en çok sevdiğini öğrenmek istemiş. Bunun üzerine kızlarına seslenmiş ve her biriniz beni ne kadar seviyorsunuz canlarım diye sormuş. En büyük kızı seni altını sevdiğim kadar seviyorum babacığım diye yanıtlamış. Kral mutlu olmuş ikinci kızı seni Elmasları sevdiğim kadar seviyorum baba diye yanıtlamış. Bunu duyan kral daha da mutlu olmuş. Ama en küçük kızı seni tuzu sevdiğim kadar seviyorum babacığım demiş. Bunu duyan kral çıldırmış nasıl böyle bir şey söylersin ve en küçük kızına bağırmış senin gözünde değerim sadece tuz kadar öyle mi o kadar öfkeli ve aşağılanmış ki en küçük kızını ormana sürgün etmiş. Üzgün ve saraydan kovulan prenses birden bire kendisine doğru dörtnala koşan atın toynaklarının sesini duymuş ve oradan uzaklaşarak ormanda dolaşmaya başlamış. Korkmuş prenses bir ağacın çukuruna saklanmış at ağacın yanında durmuş ve yakışıklı bir genç adam inmiş attan prensesin ağacın arkasına saklandığını görmüştü. Ben zengin bir tüccarm demiş genç adam ve komşu krallıkta yaşıyorum bu ormanda tek başına ne yapıyorsun demiş prensese. Prenses hikayesini anlatmış babamı çok seviyorum ama anlamıyor demiş kırarak ağlamış bir gün anlar diye teselli etmiş tüccar onu ve çabucak birbirlerine aşık oldular zengin tüccar genç prensesi Köşkü'nde onunla birlikte yaşaması için ikna etti ve gelin olarak aldı. Günlerden bir gün kral avlanırken yolunu kaybetmiş iki gün boyunca ormanda dolaşmış sonra kaderin cilvesi ile tüccarın konağa ulaşmış. Aç yorgun bir biçimde tüccara yaklaşmış ve kendisini göstermiş tüccardan yardım istemeye karar vermiş. Tüccar karısının babası olduğunu bilmesine rağmen bu konuda sessiz kaldı ve size yemek ayarlayacak mı majesteleri dedi. Tuncer daha sonra karısı prensese gitti ve ona babasının gelişini anlattı. Prenses yemeği kendisi yapmaya karar verdi ve aşçıları çabucak mutfaktan çıkması için ikna etti. Çok geçmeden krala büyük bir şölen sunuldu açlıktan hızla yemeye başladı kral ama sonra yemeğin kesinlikle tadı olmadığını fark ettim. Bu nedir birinin bu yemeye böyle yiyebileceğini hayal edemiyorum dedi kral aşçı ile konuşmayı talep ederken. Kızı karşısında durdu hayretler içinde kızına baka kaldı. Konuşmaya başladı merhaba baba yemeğiniz korkunç çünkü içinde tuz yok değil mi dedi. Ardından şimdi seni ne kadar çok sevdiğimi anlıyor musun dedi. Kral kızım sağlarını aldı ve ona olan sevgisinden bir daha asla şüphe etmeyeceğine söz vererek kızından özür diledi. Daha fazla masal okumak isterseniz Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Her sey çok mantıklı ve guzel. Bu masal beni köyümün bahcelerine götürdü özellikle son sahnede duygulanmamak icten bile değil. Kim yazdiysa tek kelime ile muazzam. Not: Mahmut Tuncer ne alaka anlayamadim.


Çok uzun zaman önce krallığın birinde merakla bir prenses hayal kurmaya başlar. Kurduğu hayaller herkes tarafından küçümsenir. Hiçbir zaman gerçekleşmeyecek hayalleri vardır. Prenses büyülü diyarlara yolculuk yapmak ister. Efsanelere göre bu diyarlar çok uzaklardadır. Krallıkta bulunan bir gezgin efsaneleri prensese anlatırdı. Prenses her gün bu gezginden yeni bir hikaye dinlerdi. Hikayeleri dinledikçe gezip görmek istediği büyülü diyarlar onun için vazgeçilmez olurdu. Bu özel yerlere gitmek ve keşfetmek isterdi. Kral ve kraliçe kızının hayalperest bir dünyada yaşamasına üzülüyordu. Diğer kardeşleri gibi ülkesine yararlı işler yapması gerektiğinden bahsediyorlardı. Fakat o hiçbir zaman hayallerinden vazgeçmedi. Prenses bir gün kralın büyücüsü ile tanışmaya karar verir. Büyücüden kendisini büyülü diyarlara göndermesini ister. Fakat bu isteği kabul edilmez. Kafasına gitmeyi koyan prenses bu büyünün nasıl yapıldığını öğrenmeye kalkar. Yaşanacak tehlikelerin farkında bile değildir. Prenses büyüdü diyarlar için birçok farklı tarif öğrenir. Büyücünün tecrübelerine sahip olmadığı için özel yetenekleri bulunmadığından yaptığı büyü ters işler. Büyü yüzünden prenses yüzüne bakılmayacak çirkinliğe bürünür. Kendisini aynada gördüğünde ağlamaya başlar. Bunu geri döndürmek için daha farklı büyüler yapar. Fakat hiçbiri işe yaramaz. Odasından günlerce çıkmaz. Kral ve kraliçe kızını merak etmeye başlar. Fakat durumdan haberleri yoktur. Kral ve kraliçe bir gün kızının odasına girmek ister fakat kızı bunu kabul etmez. Bir sorun olduğunu anlayan kraliçe zorla odaya girmeye çalışır. Odaya girdiklerinde gözlerine inanamazlar. Kızlarının tanınmaz halde olduğunu gören kral ve kraliçe büyük bir acı yaşarlar. Hayalperest kızları güzelliğini mahvetmiştir. Hemen krallığın büyücüsü çağrılır. Büyücü kısa süre içerisinde yeni bir büyü yaparak prensesinin yanlış yaptıklarını düzeltmeye çalışır. Fakat işe yaramaz. Krallığın her bir yanından büyücüler toplanır ve krallığa çağrılır. Kızı görenler hayret içerisinde bakakalır. Hiçbirinin yaptığı büyü işe yaramamıştır. Kral ve kraliçe prensesin bundan sonraki yaşamını çirkin bir şekilde geçireceğini düşünür. Çok uzak diyarlardan gelen bir büyücünün önerdiklerini yaparak kızlarının kurtulabileceğini söyleyenler vardır. Bu büyücüyü hemen krallığa davet ederler. Büyücü belli bir zaman geçtikten sonra krallığa gider. Büyücünün önerdikleri büyülü diyarlarda saklıdır. Efsanelere göre büyülü diyarlar ormanın derinliklerindedir. Büyülü diyarın en özel meyvesinden yapılan karışım prensesin eski haline dönmesini sağlayacaktı. Kral ve kraliçe bir umut bu diyarı aramaya koyuldu. Günler ve haftalar geçti fakat hiçbiri büyülü diyarı bulamadı. Büyülü diyarı bulmak için prenses işe koyuldu. Anne ve babasından izin alarak ormanın derinliklerine bir yolculuk gerçekleştirdi. Aslında büyülü diyarın nerede olduğunu sadece kendisi bilebilirdi. Çok uzun senelerdir bu diyar hakkındaki hikayeleri dinlemişti. Çok geçmeden büyülü diyarı buldu. Fakat hikayelerde anlatıldığı gibi değildi. Büyük bir hüsrana uğradı. Ama büyücünün dediği meyve ormanın tam ortasında ışık gibi parlıyordu. Meyveyi dikkatlice yerinden aldı ve büyücüye götürdü. Büyücü yaptığı büyü ile birlikte bu özel meyveyi kullandı ve prenses eski haline döndürdü. Prenses kral ve kraliçe ile konuşarak özürlerini bildirdi. Çok fazla hayal etmenin ve gerçek dışı düşüncelere dalmanın ne kadar zarar verebileceğini düşündü. Başına gelen bu talihsizlik onun için bir ders olmuştu. Aldığı ders sonrasında artık gereksiz hayaller kurmayacaktı. Daha akıllıca davranması gerektiğini anlamıştı. Ailesi özürlerini kabul etti. Prenses sonraki yaşamında hem ülkesi hem de insanlar için faydalı işlerde bulundu. Daha fazla masal okumak isterseniz Hikaye Oku kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Bir varmış bir yokmuş. Evvel Zaman içinde kalbur saman içinde pireler berber iken develer tellal iken, çok uzak şehirlerin birinde bir eski bir köşk varmış. Bu köşkte bir adam ve 4 kızı varmış. Bu adam Mısır'a gidecekmiş. Bu ülke onların ülkelerinden çok uzaktaymış. Bu yüzden kızlarına demiş ki kızlarım ben bugün yolculuğa çıkıyorum. Sizler bu evde yalnız kalacaksınız. Tanımadığınız hiç kimseye kapıyı açmayın demiş. Kızlarda kabul etmiş babaları kızlarına hediye getirmek istiyormuş. Ne istersiniz diye sormuş. Kızlardan biri gösterişli bit taç, diğeri çok güzel parlayan bir yüzük diğeri prenses elbisesi diğerinde çiçek istemiş. Babaları da kabul etmiş ve o gün yola çıkmış Mısır'a doğru gitmiş. Bir ay kadar kaldıktan sonra işlerini halletmiş. Uzun zaman sonra artık evine dönmesi gerekiyormuş. Evine doğru hazırlıklarını yapan babanın aklına kızlarının istediği hediyeler gelmiş. En küçük kızı çiçek istediği aklına gelmiş ama bir türlü bulamamış. Yolunun üzerinde bir bahçe olduğu hatırlamış ve babası o bahçeye doğru yoluna devam etmiş. Bahçenin çok güzel çiçeklerinden kızına bir demet hazırlamış ve tam bahçeden çıkacakken oranın sahibi bir kurbağa varmış kurbağa demiş ki hiç kimse benim bahçeme izinsiz göremez. Eğer girerse bunun bedelini öder. Çok korkan baba ne yapacağını bilememiş. Kurbağanın onu affetmesi için ne istediğini sormuş. Kurbağada ben o çiçekleri vereceğin kişiyi buraya getirmeni istiyorum. Demiş. Babası da ama nasıl olur o benim küçük kızım. Gelmesi için onu ikna edemem. Kurbağada o zaman al bu tacı bu elbiseleri ve bu yüzüğü kızına ver. Ona deki bunlar onun olsun istediği kişiye versin. Yeter ki buraya gelsin. Babada bunun üzerine şaşkın bir şekilde yola çıkmış. Gidip kızlarına olanı biteni anlatmış. Küçük kızı gitmeyi hemen kabul etmiş. Herkes çok şaşırmış. Nasıl hemen kabul ettim diye. Küçük kızda demiş ki. Baba sen gideceğin günün akşamında ben rüya gördüm. Bir kurbağa bana sesleniyordu. Diyordu ki ben bir prensim yaşlı cadı beni kurbağaya çevirdi. Onu ancak ben kurtarabilirmişim. Bana bir çiçek ister misin diye sordu. Sonrada uyandım. Sen de öyle ne istersiniz diye sorunca bende hemen çiçek dedim. Zaten kurbağada sana kardeşlerimin istediği hediyelerde vermiş. Bu duyduklarını karşısında şaşkınlıkla kalakalan ailesi ne yapacağını bilememiş. Ertesi gün bu evin küçük kızı kurbağanın yanına gitmiş. Kurbağa beni bir kere öper misin prensesim diye sormuş. Bu kızda kurbağayı öpmüş. Biranda değişen kurbağanın karşısında gözlerine inanamamış. Bu kurbağa gerçekten prens olmuş. Onu bu hale getiren kötü cadıdan kaçmak için hemen oradan uzaklaşmışlar. Kendilerine yeni bir hayat kurmuşlar. Kocaman kalede prens ve prenses olarak yaşamışlar. Prensesin ailesi de onunla beraber kalede yaşamış. Diledikleri her şey olmuş. Daha fazla masal okumak isterseniz Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde develer tellal iken pireler berber iken koskocaman bir ülkenin haşmetli bir padişahı varmış. Padişahın da üç tane güzeller güzeli kızı bir tane çirkin oğlu varmış. Padişah oğlunu çok seviyormuş ama çirkin olduğu için de içten içe sinirleniyormuş. Çünkü prens çirkin olduğu için kimse ona saygı göstermiyormuş. Bir gün tüm çocuklarını yanına çağırmış ve herkesin önünde artık emekli olacağını ülkenin yönetimini oğluna bırakacağını söylemiş. Bunu yapmasındaki amaç da oğluna saygı duyulmasını sağlamakmış. Fakat prensesler bu durumu kabul etmemiş. Her biri ülke yönetiminin prense yakışmayacağını söylemiş. Kızlardan en büyük olanı Ben en büyük prensesim ben varken prensin yönetmesi yakışık almaz demiş. Ortanca prenses hemen lafa karışmış Ben içlerinde en güzel olanıyım, bütün halk etrafımda pervane. Ülke yönetmek en çok bana yakışır. Demiş. Küçük prenses Ben en küçük prensesim şimdiye kadar herhangi bir görevim olmadı. Bu yüzden ülke yönetme görevi bana düşer. Demiş. Bu sırada prensin hiç sesi çıkmamış. Çünkü o babasına karşı hep daha saygılıymış. Onu sözünün üstüne söz söylemezmiş. Fakat padişah kızlarının itirazına sinirlenmiş ve son kararını vermiş. Artık ülke yönetimi prensinmiş. Bu karara sinirlenen prensesler hemen bir plan yapmışlar. Amaçları prensten kurtulmakmış. Yeni görevinden dolayı diğer ülkelere gemiyle seyahate çıkacak olan prensi denize atmaya karar vermişler. Böylece prensi denize atması için büyük prenses yardımcısını görevlendirmiş. Prensesler kendi gözleriyle prensin denize düştüğünü görmek için de prense eşlik etmeyi teklif etmişler. Prens yapılan plandan habersiz kardeşleriyle beraber bir yolculuğa çıkacağı için çok mutluymuş. Fakat padişah kötü bir şey sezinlediğinden dolayı oğlunu koruması için birini görevlendirmiş. Bu kişi ülkenin cengaverlerinden biriymiş. Böylece yolculuk başlamış. Yolculuk sırasında prensesin yardımcısı prensi denize atmayı başarmış. Fakat cengaver böyle bir plandan haberdar olduğu için prensi denizin altında bekliyormuş. Prensi kurtarır kurtarmaz da hemen başka bir gemiyle ülkeye geri dönmüşler. Padişaha olan biteni anlatmışlar. Padişah bu duruma hem çok sinirlenmiş hem de bu ihaneti yapanların kızları olduğunu düşününce çok üzülmüş. Seyahatten geri dönen prensesler prensi karşılarında canlı kanlı görünce şaşkına dönmüşler. Böylece babalarının cezalarından kurtulamamışlar. Kardeşlerine böyle bir ihanet etmenin cezası ömür boyu zindanda yaşamak olmuş. Prensesler çok pişman olmuşlar. Padişaha yalvarmış yakarmışlar ama padişah kararından dönmemiş. Daha fazla masal okumak isterseniz Çocuk Masalları kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Kanguru Pugi, bir sabah erkenden kalkar ve hemen ardından yuvasını temizler. Sonra da mutfağa girer, bir tencereye Mısır koyar ve tencerenin kapağını kapatır. Mısırlar kısa sürede patır patır patlamaya başlarlar. Patlayan mısırlar tencerenin pat kapağına, pat dibine çarpıp duruyorlardı. Bu arada mısırlardan biri:'' İçerisi çok sıcak oldu, tencerenin içinden ne zaman çıkacağız acaba? der. Bir başkası zıplarken arkadaşına; Duymadın mı? Bugün Pugi bir arkadaşını davet edecek. Az sonra kendini tabakta bulabilirsin.'' der. Gerçekten de kısa süre sonra tencere içindeki mısırlar çiçek gibi açılır. Kanguru Pugi mısırları tabaklara koyup, masaya yerleştirir. Tüm mısırlar rahat rahat nefes alır. Kanguru Pugi telefon eder ve arkadaşı tavşan Şodi'yi o gün saat üçte mısır yemeye davet eder. Tavşan Şodi, Kanguru Pugi'nin davetine çok sevinir. Saat 03.00 olduğunda Pugi arkadaşını beklemeye başlar 10 dakika geçer 20 dakika geçer yarım saat geçer Şodi ortalıkta görünmez. Pugi merak etmeye başlar. Meğer o sırada tavşan Şodi arkadaşı zürafa Zoziye gider. ''Kanguru Pugi beni mısır yemeye davet etti. Sen de gelsene'' der. Zürafa Zozi sevinçle ''Harika bir davet, tabii ki gelirim.'' diye cevap verir. Daha sonra birlikte diğer arkadaşlarına da giderler. Köstebek, Zebra, Panda, leylek, kelebek ,leopar, eşek, at, Kaplan, aslan ... hepsi birlikte tam 15 kişi olurlar. Hep birlikte şarkılar söyleyerek, Pugi nin yuvasına doğru giderken, Şodi içinden ''Yaşasın! davet çok güzel olacak. Çok eğleneceğiz.'' der. Son olarak yolda gördükleri pembe Rakun'u da davet etmişler. Pembe Rakun:'' Aaa ev sahibinin haberi olmadan böyle bir daveti Asla kabul edemem.'' diye onu reddeder. Tavşan Şodi Ne olacak canım hepimiz arkadaşız'' der. Pembe Rakun'un davetiye neden kabul etmediğini anlayamamış. Şodi ve arkadaşları yollarına devam ederler. Pugi kapıyı açtığında karşısında 15 kişiyi görünce çok şaşırır. Bir an ne diyeceğini bilemez sonra hemen toparlanır.'' Hoş geldiniz ''diyerek misafirlerini içeri buyur eder. Kanguru Pugi: Üzülme Şodi, Umarım misafirler memnun kalmıştır.'' diyerek arkadaşını teselli eder. O gün tavşan Şodi önemli bir görgü kuralını öğrendiğine çok sevinir. Daha fazla masal okumak isterseniz Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. masalları niz siteniz harika . emeklerinize sağlık .


Bir zamanlar kimsenin varlığından bile haberi olmadığı bir ütopyada güzelliği ile herkesi mest eden bir melek yaşarmış. Herkesin kendi alanında yaşadığı bu ütopyanın her köşesi gizli sırlar ile doluymuş bu sırlardan biri ise bu güzeller güzeli meleğin yanlış ve tehlikeli aşkıymış. Güzelliği ile meşhur bu meleğin adı Raphael'di. Raphael kendi bildiğini yapar kimsenin hiçbir sözüne kulak asmazdı. Birbirine deli gibi aşık çiftleri ise bir araya getirmek için elinden gelen her şeyi yapardı. Raphael için bu hayattaki en önemli his aşktı. Raphael' i hayata bağlayan tek duygu ise farklı ütopyada yaşayan, hem kendi için hem de bu ütopyada yaşayan her varlık için günah olan şeytandı. Ona olan bu imkansız her geçen gün artıyordu ve bir gün dayanamayıp imkansız aşkı için yola çıkmıştı. Onu göreceği için o kadar heyecanlıydı ki o kendisini görmese bile olurdu. Bu yaptığını tüm ütopya kendisini kınardı ama umurunda değildi. Şu an umurunda olan tek şey varsa o da aşkını bir kez dahi olsa görebilmekti. Mektupta Raphael meleğinin kural dışı hareketinden dolayı bir kuyuda hapis yattığı yazıyordu. Şaşkınlıklar içerisinde mektubu okumaya devam eden halk Raphael'in bunu hak ettiğini ve onun için uğraşmayacakları düşüncesini savundular. Aşkından ve çaresizliğinden gözleri neredeyse tamamen kör hale gelecek Raphael halkının bir gün gelip kendisinin kurtaracağına inandı. Günler aylar ve hatta yıllar geçmesine rağmen Raphael kurtarılamadı. Çaresiz bir günün bekleyişi ile kuyunun bir diğer ucu kırmızı bir ışıkla boyandı. Halis gördüğünü düşünen Raphael kafasını yere eğdi. Garip bir ses ve parlak ışık daha da artmaya başladı, başının üstünde ona uzanan bir elin farkına vardı. Kafasını kaldırdığında inanamayan Raphael'in gerçek aşkı karşısındaydı. Raphael olduğu yere bayılmıştı ve onu hızlı bir şekilde sarıp sarmaladı hayatının aşkı... Sevgilerini daha güzel büyütebilecekleri bir evrene uzun bir yolculuğa çıkmışlardı. Daha fazla masal okumak isterseniz Çocuk Hikayeleri kategorimizi inceleyebilirsiniz. Bumu cocuk masali seytana asik olmus !!! Haftada 1 veya 2 defa güzel kızıma masal okuyorum kilometrelerce uzakta olsa bile onun nefes sesini duymak beni huzura boğuyor.


Bir varmış bir yokmuş çok eski zamanlarda uzak mı uzak diyarlarda bir karı koca yaşarmış. Bu karı koca birebirlerini çok sever ve mutlu bir şekilde yaşamlarını devam ettirirmiş. Fakat mutluluklarının önünde bir engel varmış. Bu mutlu çifttin çocukları olmuyormuş. Bir çocuklarının olmasını o kadar çok isterlermiş ki bu istek onları gün geçtikçe yiyip bitirirmiş. Günün birinde bir mucize olmuş. Kadın hamile olduğunu öğrenmiş ve bunu eşine söylemiş. O an dünyanın en mutlu insanları onlar oluvermiş. Bu habere çok sevinmişler, bir çocukları olacağı için adeta mutluluktan havalara uçmuşlar. Fakat kadının aklına takılan, geceleri uykularını kaçıran bir problem daha varmış. Karşı komşularının bahçesinde mükemmel sebzeler, meyveler varmış. Kadın bu sebzeler arasında yer alan parlak ve kusursuz bir görünüme sahip olan marullardan aşeriyormuş. Bu öyle bir aşermeymiş ki kadın her gün marulları düşünüyormuş. Zamanla geçer diye düşünmüş fakat bu arzusu geçmemiş. Günden güne zayıflamış, başka hiç bir şey düşünemez hale gelmiş. Kocası bir problem olduğunu anlamış. Karısının derdine derman olmak için karşı komşularından marullardan biraz istemeye karar vermiş. Karşı komşularının kapısını çalmış. Fakat ne görsün! Karşısına çirkin mi çirkin kötü kalpli bir cadı cıkmış. Cadı o kadar kötü kalpliymiş ki bir tane bile marul vermemiş. Kocası kadına olanları anlatmış. Kadın bu duruma çok üzülmüş. Ama kocası kararlıymış o marullardan mutlaka getirecekmiş. Bir gün gece yarısı cadının bahçesine girerek marullardan almayı ve eşini mutlu etmeyi planlıyormuş. Planlıyormuş ama cadıdan da oldukça fazla korkuyormuş. Gece yarısı olmuş. Her yer karanlık olunca ve cadı uykuya dalınca gizlice bahçeye süzülmüş. Orda ışıl ışıl parlayan marulları görmüş ve onlardan birazcık kopartarak hemen oradan uzaklaşmış. Heyecanla eşinin yanına gitmiş. Koparttığı marulları karısına götürmüş. Karısı marulları büyük bir iştahla yemiş. Rüyalarını süsleyen o mükemmel marullar artık onunmuş. Ama marullar kadına az gelmiş. Yemesine rağmen hale onları düşler hale gelmiş. Eşi daha fazla marul için yarın gece yarısı tekrar cadının bahçesine girmeye karar vermiş. Gece yarısı her yer karanlıkken yine cadının bahçesine girmiş. Fakat cadı bu sefer uyumuyormuş. Marullarını çalan hırsızı yakalamış. Adam önce çok korkmuş. Lütfen bana bir şey yapmayın karım hamile o yüzden almak zorunda kaldım demiş. Fakat cadı o kadar kötü kalpliymiş ki adamı umursamamış bile. Cadının ilgisini çeken tek şey kadının hamile oluşuymuş. Adama dönerek demiş ki seni affederim ama doğacak bebeğinizi bana vereceksiniz. Adam bu teklif karşısında şaşkınlığını ve üzgünlüğünü gizleyememiş. Ama cadıdan o kadar çok korkuyormuş ki hayır da diyememiş. Üzgün bir ifadeyle evinin yolunu tutmuş. Evde karısı onu ve marulları heyecanla bekliyormuş. Eve gelince bütün olanı biteni eşine anlatmış. Eşi bu duruma çok üzülmüş ama onunda elinden bir şey gelmemiş. Doğum günü gelmiş çatmış. Çiftin güzel mi güzel bir kızı olmuş. Kız o kadar güzelmiş ki baktıkça doyamıyormuş insan. Çiftin mutlulukları kısa sürmüş. Korkunç cadı bebeği alıp gitmiş. Ona Rapunzel adını vermiş. Rapunzel yıllar geçtikçe daha da güzelleşiyormuş. 12 yaşına basan Rapunzel sapsarı altın gibi parlayan ışıl ışıl saçlara sahipmiş. Bu durumu kıskanan cadı Rapunzel'i kimselerin görmemesi için bir plan yapmış. Onu çok uzaklarda kapısı bile olmayan bir kuleye hapsetmiş. Bu kulenin hiç bir girişi ve çıkışı yokmuş. Kuleye girmek için cadı da Rapunzel'in uzun saçlarını kullanırmış. Uzun zamanlar geçmiş. Kimsenin yolunun düşmediği o kuleye bir prensin yolu düşmüş. O sırada Rapunzel o mükemmel sesiyle çok güzel bir şarkı söylemekteymiş. Bunu duyan prens adeta büyülenmiş. Kuleye çıkmak için birçok yol denemiş fakat hiçbiri başarı ile sonuçlanmamış. Prens her gün gelmeye yeni yollar denemeye devam etmiş. Tam umudunu kestiği bir anda bir patırtı duymuş. Hemen saklanmış. O sırada kulede bir cadının belirdiğini görmüş. Cadı Rapunzel Rapunzel uzat saçlarını da yanına geleyim diye bağırmış. Sonra ışıl ışıl parlayan upuzun saçlar kulenin duvarlarından süzülmüş. Cadı saçlara merdiven gibi tırmanarak yavaşça kızın yanına ulaşmış. Prens artık çıkış yolunu bulmuş. Ertesi gün cadı gibi seslenerek Rapunzel'in saçlarından kuleye tırmanmış. Karşısında prensi gören Rapunzel çok şaşırmış. Aynı zamanda prensi çok beğenmiş. Prense başından geçen bütün kötü olayları anlatmış. Prens cadının yaptığı bu duruma çok sinirlenmiş birlikte bir plan kurmuşlar. Prensin getirdiği iplerle Rapunzel uzun bir merdiven yapmış. Cadı her zaman olduğu gibi kuleye tırmanmış. Fakat bu sefer her şey cadının istediği gibi olmamış. Rapunzel ve prens cadıyı oracıkta kandırarak ördükleri merdivenden kaçmayı başarmışlar. Cadı ise kulede öylece kalakalmış. Tek başına kulede yalnız kalan ve çıkamayan cadı oracıkta ölmüş. Rapunzel ve prensin aşkları gün geçtikçe daha da artmış. Evlenmeye karar vermişler. Fakat Rapunzel gerçek ailesini çok merak ediyormuş. Prens Rapunzel'in bu durumunu fark etmiş. Araştırmalar yaptırarak Rapunzel'in ailesini bulmuş. Hem Rapunzel hem ailesi çok mutlu olmuşlar. Kızlarını tekrar karşılarında gören çift şaşkınlıklar içinde gözyaşlarına boğulmuşlar. Kızlarına sımsıkı sarılmışlar. Rapunzel ve prens sarayda bütün tanıdıkları eşliğinde kırk gün kırk gece muhteşem bir düğün yapmışlar.


Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde pireler berber iken, develer tellal iken ben anamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken uzak ama çok uzak diyarlarda birbirlerini çok seven bir karı ve koca güzel ve kutu gibi sımsıcak bir evde yaşarlarmış. Günleri çalışarak geçermiş. Birbirlerini de hiç ihmal etmezlermiş. Beraber gülmeyi ve eğlenmeyi çok ama çok severlermiş. Ancak her evde olduğu gibi bu çifti de derin kederlere sokan bir hüzünleri varmış. Özellikle kadın bu kederle nereye kadar yaşayacağını düşünüp dururmuş. Günlerinin bir bölümü de bu kederi atlatabilmek ile geçermiş. Bu çiftin hüzünlenmesine neden olan durum ise çocuklarının olmamasıymış. Bir çocuk sahibi olmayı çok istiyorlarmış fakat bir türlü olmuyormuş. Aradan çok fazla zaman geçmemiş ki bir gün kadın bir çocuğunun olacağının farkına varmış. Hemen kocasına haber vermiş ve bu habere birlikte çok sevinmişler. Sarılmışlar ve mutluluk gözyaşları dökmüşler. Günlerden bir gün kadın pencerenin önüne geçmiş ve karşı da komşusuna ait olan güzel mi güzel çiçekleri ve sebzeleri izlemeye koyulmuş. Güzel güzel bakarken birden gözüne bahçede bulunan ve ışıl ışıl parlayan marullar takılmış. Kadın marulların güzelliği karşısında kendisinden geçmiş. Marulların güzelliği kadının aklından bir türlü çıkmıyormuş. Günler peş peşe geçerken kadının aklı halen daha marullardaymış. Kadın yine bir gün marulları düşünürken kendi kendine Ben bu marullardan yemezsem eğer kesin ölürüm demiş. Marullara olan isteği o kadar kuvvetli bir hale gelmiş ki kadın yemeden içmeden kesilmiş ve oldukça fazla kilo vermiş. Kadının bu durumuna hayret eden kocası ise kadının problemini sormuş ve kadın anlatmış. Kocası ise bu durumu halledebileceğini eşine söylemiş. Kadın ise endişeye kapılmış ve Yan taraftaki eve girmek çok tehlikelidir. Biliyorsun bu ev çok kudretli bir cadıya aittir. Ayrıca duvarları da çok yüksek tırmanmak neredeyse imkansız demiş. Ancak adam kendinden emin bir şekilde bu marulları getireceğini karısına tekrar etmiş. Bir gece adam tüm cesaretini tekrardan toplamış ve yandaki bahçeye girebilmek için duvarı tırmanmaya başlamış. Biraz zorlanmış olsa da duvarı tırmanmış ve marulların yanına kadar gitmiş. Güzel marullardan birkaç yaprak toplamış ve duvarı geçerek hızlıca evine gelmiş. Ardından marulları kadının eline vermiş. Kadın marulları görünce çok mutlu olmuş ve hemen hızlıca marulları afiyetle yemiş. Ertesi gün kadın uykusundan uyanır uyanmaz tekrardan marulları düşünmüş ve durumu kocasına anlatmış. Kocası kadının tekrardan marul istediğini anlamış ve harekete geçmiş. Adam duvarı tırmanmaya başlamış. Bahçeye girdiğinde ise adamı pek de hoş olmayan bir durum bekliyormuş. Önceki gece marullarının eksildiğini gören cadı hırsıza bir tuzak hazırlamış. Adam bahçeye girer girmez de tuzak sayesinde yakalanmış. Cadı: Sen benim bahçeme nasıl girebilirsin diye adama bağırmaya başlamış. Ardından özel bahçesine izinsiz giren adamı ortalığı ayağa kaldıracak şekilde azarlamış ve bunun hesabını vereceksin diyerek de tehdit etmiş. Adam ise Cadı'nın bağırması ve tehditleri karşısında hem utanmış hem de çok fazla korkmuş. En iyisinin durumu olduğu gibi anlatmak olduğuna karar vermiş ve karısının hamile olduğunu ve yakın zamanda bahçedeki marulları fark ettiğini, yemeden içmeden kesildiğini her bir detayı ile Cadı'ya anlatmış. Cadi ise durumu ciddiyet ile dinlemiş ve en sonunda demek çocuğunuz olacak demiş. Sizi bir şart ile affederim diyerek de eklemiş. Eğer şartımı kabul ederseniz bahçemde ki marullardan dilediğiniz kadar alabilirsiniz demiş. Cadı'nın şartı ise bebeğiniz doğduktan sonra onu bana vereceksiniz şeklindeymiş. Adam ise Cadı'dan o kadar çok korkmuş ki şartı hemen kabul etmiş. Sonra Cadı adamın gitmesine izin vermiş. Aradan günler, haftalar ve aylar çabucak geçivermiş. Kadın bebeği doğurmuş. Bebeğin doğduğunu duyan Cadı ise hemen eve gelerek bebeği almış ve bebeğe bahçesindeki özel marulların ismi olan Rapunzel ismini vermiş. Cadı bebeği çok sevmiş ve mutlu bir şekilde bebeği büyütmeye başlamış. Aradan çok zamanlar geçmiş ve Cadı'nın emekleri ile Rapunzel büyümüş ve oldukça güzel, güçlü ve alımlı bir prenses olmuş. Rapunzel 12 yaşına gelince o kadar güzel bir kız olmuş ki güzelliği bir ay gibi etrafı aydınlatır hale gelmiş. Rapunzel'in bu kadar güzel olması Cadı'yı korkutmuş ve Cadı Rapunzel'i uzak diyarlara götürüp gizlemeye karar vermiş. Bir kule yapmış ve bu kulenin kapısı ve merdiveni yokmuş. Rapunzel'i oraya yerleştirmiş. Rapunzel bu kulede günlerini saçlarını örerek geçiriyormuş. Cadı kuleye çıkmak istediğinde Rapunzel'in uzun saçlarını aşağıya sarkıtmasını istermiş ve bu şekilde tırmanıp kuleye çıkarmış. Günlerden bir gün bir prens ormanda geziye çıkmış. Gezinirken çok güzel bir ses duymuş. Sesin sahibini merak ederek sesi takip etmiş. En sonunda kulenin önüme gelmiş ve Rapunzel'i görmüş. Kuleye girmek istemiş ancak bunun mümkün olmadığını görmüş. Prens hemen her gün kulenin önüne gelip bu kuleye girebilmenin bir yolunu aramış. Yine bir gün kulenin etrafında dolaşırken Cadı'nın geldiğini farketmiş ve kuleye nasıl girdiğini görmüş. Cadı gittikten sonra Prens kulenin dibine gelmiş ve Rapunzel, Rapunzel uzat bakalım altın sarısı saçlarını nazik bir şekilde söylemiş. Rapunzel uzatmış saçlarını ve prens kuleye girmiş. Rapunzel Prens'i karşısında görünce korkmuş. Çünkü kimse ile konuşması yasakmış. Prens hemen durumu anlatmış. Sesine aşık olduğunu söylemiş ve hemen oracıkta Rapunzel'e evlenme teklifinden bulunmuş. Rapunzel kabul etmiş. Ancak şimdi büyük bir sorunları varmış. Kuleden nasıl ineceklerini düşünmeye başlamışlar. Rapunzel Prens'e kuleye her gelişinde bir ipek çilesi getirmesini söylemiş. Böylece Rapunzel bir merdiven örmeyi planlamış. Günler geçerken merdiven de neredeyse bitecekmiş. Ancak bir gün Rapunzel Prensin Cadı'dan daha hızlı tırmandığını ağzından kaçırmış. Cadı durumu hemen anlamış ve Rapunzel'in saçlarını keserek onu uzak bir çöle göndermiş. Ardından Cadı kulede Prensi beklemiş prens gelince onu yukarıya almış ve daha prens ne olduğunu anlayamadan prensi aşağıya atmış. Prens ölmemiş ama çalılıklar gözlerini kör etmiş. Prens yıllarca kör bir şekilde Rapunzel'i aramaya başlamış ve bir gün çölde güzel bir ses duymuş. Sesi takip eden prens en sonunda Rapunzel! Rapunzel diye seslenmiş. Prensi gören Rapunzel sevinçten ağlamaya başlamış. Rapunzel'in gözyaşları prensin göz kapaklarına değince mucizevi bir şekilde prensin gözleri açılıvermiş ve görmeye başlamış. Ardından Prens ve Rapunzel beraber ülkelerine dönmüşler ve mesut bir hayata doğru yelken açmışlar.


Çok eski zamanlarda ülkenin birinde çocuğu olmayan bir karı koca yaşıyormuş. Çocukları olmasını o kadar istiyorlarmış ki her akşam uyumadan bebek hayalleri kuruyorlarmış. Gel zaman git zaman kadın hayallerinin gerçek olduğunu fark etmiş. Çok sevinmiş ve hemen kocasına bebekleri olacağını söylemiş. İkisi de sevinçten havalara uçmuşlar. Günler sonra kadın pencereden dışarıya bakarken yan evin bahçesindeki çiçekleri ve sebzelere bakarken gözleri altın renginde ışık saçan bir marula takılmış. Marul diğerlerinden çok farklıymış, insanı büyüleyecek derecede güzelmiş. Kadın uyuyor uyanıyor sürekli o altın rengindeki marulu düşünüyormuş. Yemek yerken bile aklı o maruldaymış. Yediği yemeklerden tat alamıyor ışıldayan o marulu yemek istiyormuş. Adam eşinin durumunu gördükçe üzüntüye düşmüş. Neden yemek yemiyorsun? diye sormuş karısına. Kadın da komşunun bahçesinde altın renginde ışık saçan bir marul var, o marulu yemek istiyorum demiş. Adam karısının derdine çare olmak için bir gece vakti herkesin uykuda olduğu sırada yan bahçeye koşmuş. Marulu bulmuş ve yapraklarından biraz koparmış. Büyük bir hevesle karısına getirmiş kopardığı yaprakları. Kadın maruldan kopartılan yaprakları görünce ayakları yerden kesilmiş. Büyük bir iştahla hepsini yemiş. Gece marulu yemenin mutluluğuyla uyuyan kadın sabah olup uyandığında yine o ışık saçan marulu düşünmeye başlamış. Kocasına yine yapraklardan kopartıp gelmesini söylemiş. Ama gel gör ki bu sefer onları kötü bir sürpriz bekliyormuş. Marulundan yaprak koparıldığını fark eden cadı adamın karşısına çıkmış. Bahçesine izinsiz girip marullarını çaldığı için adama çok kızmış. Onlar benim marullarım hem de çok özeller sen nasıl onlardan kopartırsın. Sana gününü göstereceğim diyerek adama bağırmış. Korkudan adamın dizleri titremiş. Ne yapsam da kendimi affettirsem diye düşünürken cadının eşinin hamile olduğunu duyunca insafa geleceğini düşünerek, Karımla biz bebek bekliyoruz, sizin marulunuzu gördükten sonra başka bir şey yemek istemedi. Yemekten içmekten kesildi. Ben sadece karım için kopardım. demiş. Cadı bunu duyunca yüzünde bir gülümseme belirmiş. Tamam, marullarımdan istediğin kadar götür karına. Sizi affediyorum demiş. Adam da çok sevinmiş, hem affedildiğini düşünmüş hem de karısının marulları istediği kadar yiyebileceğini düşündüğü için içini bir rahatlık kaplamış. Tam o sırada Ama tek bir şartla; bebeğiniz olunca çocuğu doğar doğmaz bana vereceksiniz. demiş cadı. Adamın sevinci kursağında kalmış ama ne yapsın kabul etmiş. Günler günleri kovalamış ve doğum vakti gelmiş çatmış. Kadın kız bebek doğurmuş. Cadı bunu duyar duymaz gelmiş, bebeği anne ve babasından alarak kendi evine götürmüş. Kızın adını, ışık saçan marulun ismi olan Rapunzel koymuş. Cadı Rapunzel'e çok güzel bakıyormuş. O'nu en iyi sebzelerle besliyormuş. Tamı tamına on iki yıl geçmiş ve Rapunzel çok alımlı bir prenses olmuş. Adeta ışıldıyor, etrafına güzelliğini yansıtıyormuş. Rapunzel'in bu güzelliğini ve ışıltısını gören cadı O'nu saklamaya karar vermiş. Kimsenin bilmediği bir yerde merdiveni, kapısı olmayan upuzun bir kule yaptırmış. Rapunzel'i oraya götürmüş ve kapatmış. Burada yapacak hiçbir şeyi olmayan Rapunzel bütün gün saçlarını bir örer bir açarmış. Cadı kuleye gitmek istediğinde kulenin altından seslenir ve Rapunzel'in saçlarını sarkıtmasını istermiş. Rapunzel altın gibi parlayan sapsarı, örgülü saçlarını sarkıtır; cadının tırmanmasını sağlarmış. Aradan yıllar geçmiş, bir gün ülkenin prensi ormanlık alanda gezerken ninni gibi bir ses duymuş. Uzaklardan yumuşacık çok güzel bir ses geliyormuş. Prens o kadar etkilenmiş ki sesin sahibini bulmak için yürümeye başlamış. Yürümüş yürümüş ve kapısı, merdiveni olmayan kulenin önünde bulmuş kendini. Çok şaşırmış prens, buraya nasıl girer insan diye düşünüp durmuş. Prens sarayına dönmüş ama aklı o kapısı olmayan kuledeki sesteymiş. Ertesi gün tekrar gitmiş, bakmış bakmış bir çıkış yolu olmadığını anlayıp geri dönmüş. Sonra tekrar gelmiş, ertesi gün tekrar ve prens her gün kuleye gelir olmuş. Yine kuleye geldiği bir vakitte birisinin ayak seslerini duymuş. Ne olduğunu anlamak için bir ağacın arkasına gizlenmiş. Birde ne görsün cadı kulenin altından sesleniyormuş Rapunzel, o altın ışığı rengindeki saçlarını uzat bana diye. Rapunzel saçlarını uzatınca da örgülerine tırmanarak kuleye çıktığını görmüş. Sonraki gün prens akşam vakti yine gelmiş kuleye. Aynı cadının seslendiği gibi seslenmiş, Rapunzel, o altın ışığı rengindeki saçlarını uzat bana. Rapunzel upuzun örülü saçlarını sarkıtmış aşağıya. Prens de aynı cadı gibi örgülere tırmanarak Rapunzel'in yanına çıkmış. Rapunzel cadıyı beklerken prensi görünce çok şaşırmış bir o kadarda korkmuş. Cadının, başka biriyle konuştuğunu duyarsa ne kadar kızacağını biliyormuş çünkü. Rapunzel'in korkusunu farkeden prens Evlen benimle demiş. Rapunzel ne diyeceğini bilememiş ama içini bir mutluluk kaplamış. Prensin onu koruyacağını düşünmüş ve Evlenelim demiş prense. Cadı gelmeden kaçalım demiş prens ve o anda aklına ikisinin birden inemeyeceği gelmiş. Rapunzel hemen aklındakini anlatmış prense. Her gün yanıma gel, gelirkende yanında örgü için bir yumak getir ben de onları örüp merdiven yapayım demiş. Prens her gün geliyormuş, her geldiğinde de bir yumak getiriyormuş Rapunzel'e. Aylar geçmiş, örülen merdivenin boyu kulenin boyuna yaklaşmış, kaçmaları için çok az zaman kalmış. Ama bir gün cadı kuleye geldiğinde, Rapunzel ağzından kaçırıvermiş prensi. Sen ne kadarda ağır ağır tırmanıyorsun, halbuki prens bir solukta çıkıyor örgülerimden demiş. Cadı çok sinirlenmiş, gözlerinden alevler çıkıyormuş. Makası aldığı gibi Rapunzel'in saçlarını kesivermiş. Seni buradan gönderiyorum, kimsenin bilmediği ıssız bir diyarda yaşayacaksın bundan sonra diyerek bağırmış. Hiçbir şeyden haberi olmayan prens hava kararınca kulenin altına gelip Rapunzel'e seslenmiş. Cadı prensin sesini duyunca Rapunzel'in kestiği saçlarını aşağıya uzatmış. Prens yine bir solukta çıkmış kuleye. Rapunzel yerine karşısında cadıyı görünce şaşkınlığından donup kalmış. Prensin şaşkınlığından faydalanan cadı onu kuleden aşağıya itmiş. Prens yerdeki yabani dikenlerin üstüne düşmüş ve gözlerine batan dikenler prensi kör etmiş. İki gözü de görmeyen prens yürümeye başlamış. Rapunzel'i aramak için yola düşmüş. Günlerce, aylarca, yıllarca yürümüş. Rapunzel'in sesini duymayı beklemiş hep. Bir gün uzaktan o yıllar önceki ninniyi duymuş. Hayal olduğunu sanmış en başta, sese doğru hızlıca yürümeye başlamış. Rapunzel diye bağırmış. Rapunzel prensi görmüş ve ona doğru koşmuş. Birbirlerine sarılmışlar, Rapunzel mutluluktan ağlıyormuş. Ayrıca Rapunzel'in gözyaşı damlaları prensin gözüne akmış. O anda bir mucize gerçekleşmiş, prens görmeye başlamış. Prens Rapunzel'i alıp sarayına götürmüş ve sonsuza dek beraber mutlu yaşamışlar.


Uzak ülkelerden birinde yaşayan çiftin bir türlü çocukları olmuyormuş. Bir çocukları olması için çok dua etmişler. Onların duaları kabul edilmiş ve kadın hamile kalmış. Sürekli aşeriyor ve canı marul istiyormuş. Kocası da yakınlarında ki bir bahçede ekili olan marullardan alıyor ona götürüyormuş. Bir gün marulların sahibi olan kadın adamı görmüş ve çok kızmış Neden benden izinsiz marullarımı alıyorsun demiş. Adam karısının hamile olduğunu ve marullara aşerdiğini söylediğinde çok sevinmiş. Peki demiş. Marullardan alabilirsin ama bebek doğduğunda benim olacak Adam kendini çok çaresiz hissetmiş ve bunu kabul etmiş. Bebek doğduğunda ona Rapunzel adını vermişler ve bebeği de getirip o kadına teslim etmiş adam. Yaşlı kadın etrafında bir cadı olarak biliniyormuş. Ama aslında kadın hiç çocuğu olmadığından üzüntüsünden o kadar sinirli ve kötü görünüyormuş. Rapunzeli kucağına aldığında bu bembeyaz tenli, elma yanaklı, kiraz dudaklı kız çocuğunu görünce çok sevmiş. Bebeğini kimseler ondan çalamasın diye çok yüksek bir kula yaptırmış. Kulede Rapunzel ile birlikte yaşamaya başlamışlar. Rapunzele sürekli güzel yiyecekler getiriyor, güzel elbiseler alıyormuş. Rapunzelin her görenin hayran olduğu altın sarısı saçları varmış. Yaşlı kadın Rapunzel kızım sakın saçlarını kesme sana çok yakışıyor diyormuş Rapunzelde öz annesi bildiği çok sevdiği üvey annesini kırmıyor saçlarını hiç kesmiyormuş. Herkesin cadı dediği kadın Rapunzel ile birlikteyken adeta bir melek olup onunla oyunlar oynuyor ve güzel sarı saçlarını tarıyormuş. Bir gün annesi evde yokken onun şarkı söylediğini duyan kötü kalpli bir hırsız evlerinin önüne gelmiş. Bu güzel sesin sahibi olan kız yüzünü göster bana demiş. Annesinin bütün kötülüklerden korumak için evden çıkartmadığı Rapunzel pencereye çıkmış. Hırsız Rapunzelin saçlarını gördüğünde içinden Bu saçları satsam çok para kazanırım diye düşünmüş. Sonra Güzel kız ben çok susadım. Bana bir bardak su verebilir misin demiş. Rapunzel ona su getirmek için mutfağa gittiğinde ise kuleye turmanmış. Mutfaktan geri gelen Rapunzel hırsızı içerde gördüğünde çok korkmuş. Nasıl girdin içeri hemen dışarı çık annem seni görürse çok kızar demiş. Hırsız Rapunzeli korkutmadan saçlarını nasıl çalacağını düşünüyormuş o sırada. Rapunzel hırsızın sürekli sarı saçlarına bakıyor olmasından çok rahatsız olmuş. Bu sırada hırsız cebinden bir makas çıkartmış ve Rapunzelin üzerine saldırmış. Korkma sana zarar vermeyeceğim benim istediğim sadece saçların demiş. Saçlarını çok seven Rapunzel karşı koymaya çalışıyormuş bir yandan da İmdat kurtarın beni diye bağırıyormuş. O sırada üvey annesinin içine bir sıkıntı girmiş Rapunzele kızıma bir şey oldu diyerek koşarak eve gelmiş. Bir de ne görsün bir hırsız kızının saçlarını kesmeye ve çalmaya çalışıyor. Hemen onu iteklemiş, elindeki sopayla ona vurarak evden dışarı atmış. Rapunzelin altın sarısı upuzun olan saçlarını onu çok seven üvey annesi kurtarmış. Rapunzel de bir daha tanımadığı insanlarla konuşmamaya söz vermiş. Daha fazla masal okumak isterseniz Eğitici Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.