Bir varmış bir yokmuş. Çok eski yıllarda bir yaşlı adam yaşarmış. Adam sürekli ağaçları keser kestiği ağaçları satarmış. Adam çok yaşlı ve kötü niyetliymiş. O kadar kötü bir adammış ki kimse ile anlaşamaz herkesle kavga edermiş. Sürekli tek başına yaşar kimse ile konuşmak istemezmiş. Bütün köydeki ağaçları kesermiş. Günlerden bir gün adam evde tek başına otururken canı çok sıkılmış. Ormana gidip ağaçları kesmeyi ve onları satarak para kazanmayı planlamış. Baltasını ve malzemelerini hazırlayan adam doğrudan ormanın yolunu tutmuş. Ormana ulaşan yaşlı adam hangi ağacı keseceğine karar verememiş. Çünkü orman o kadar büyükmüş ki içerisinde yüzlerce ağaç varmış. Ağaçlar arasında seçim yaparken bir ağacı gözüne kestirmiş. Ağaç kocaman, görkemli mi görkemli bir ağaçmış. Ağacın yanına yaklaşmış ve ağacı nasıl keseceğini planlarken kökündeki sincap yuvalarını görmüş. Ağacın her tarafında bir sürü sincap yuvaları varmış. Kafasını ağacın dallarına kaldıran adam ağacın dallarındaki kuş yuvalarını da görmüş. Çeşit çeşit kuşlar yuva yapmış ağacın dallarına. Çoğu yuvada kuş yumurtaları varmış. Adama bu yuvaları bozmayı umursamadan ağacı bir an önce kesip eve gitmek istemiş. Ağacın gövdesine baltayı vurmuş. Vurmuş ama hiçbir şey olmamış ağaca. Adam daha sert vurmalıyım diye düşünerek baltayı ağacın köküne tekrar sallamış. Ağaca yine hiçbir şey olmamış. Adam kafasında planlar yaparak ağacı kesmeye uğraşmış. Başka baltaları ile denemiş yine olmamış. Ağacın gövdesi o kadar sertmiş ki adeta demir gibi olmuş. Adam yorulup kesmek istediği ağacın gövdesine yaslanarak ağacın dibine oturmuş. Karnı çok acıkmış ve yorulmuş. Yanında hiçbir yiyeceği olmayan adam ne yiyeceğini düşünüp durmuş. Bir anda ağaçtan elmalar düşmeye başlamış. Adam mutluluktan neredeyse ağlayacakmış. Hemen elmaları yemeye başlamış. Adamın karnı doymuş. Gökyüzüne kafasını kaldıran adam bir de ne görsün. Kapkara bulutlar ormanın üstündeymiş. Yağmur bir anda bastırmış. Bardaktan boşalırcasına yağmur yağıyormuş. Adam ne yapacağını bilememiş sığınacak bir yer düşünmüş. Hemen koca ağacın dallarının altına girmiş. Ağacın yaprakları yaşlı adamı yağmurdan korumuş. Adam uzun uzun düşünmüş. Acıkınca ağaçtan elma düştü ve yağmur yağınca ağaç beni yağmurdan korudu ben neden bu ağacı keseyim demiş. Adam ona yardımcı olan ağacı kesmekten tamamen vazgeçmiş ve eve gitmiş. Eve giden adam ağaçların bunca faydası varken biz insanlar ona ve onun yapraklarında dallarında yaşayan canlılara neden zarar veriyoruz demiş. Adam sabah olunca her yere ağaç dikmiş. Ve köylülerle barışmış. Aradan yıllar geçince köyün her tarafı orman olmuş. Tüm yabani hayvanlar, kuşlar bu ormana yuva yapmış. Daha fazla masal okumak isterseniz Bebek Masalları kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Günün birinde bir tane yaşlı amca varmış. Bu yaşlı amca çocuklar ile oynamayı çok severmiş. Mahallenin bütün çocukları onun yanına gelir, birlikte oyunlar oynarmış. Yaşlı amca aynı zamanda bahçesinde bir sürü elma yetiştirirmiş. Yetirdiği elmalardan bütün mahallenin halkı yermiş. Çocuklar sabahın ilk ışıklarında elma yemek için yaşlı amcanın bahçesine gidermiş. Yaşlı amca, çocukların daha rahat vakit geçirmeleri için her bir ağaca salıncak yapmış. Salıncakta sallanan çocuklar, günleri eğlenceli geçtiği için çok mutlu olurlarmış. Yaşlı amca, çocuklara elma yemenin önemini anlatırmış. Elma yemek, çocukların bağışıklık sistemini güçlendirirmiş. Günlerden bir gün, çocuklar ellerinde poşetler ile bir sürü elma toplayıp evlerine götürmüşler. Yaşlı amca, çocuklar ile birlikte ağaca çıkmayı ve elma toplamı çok severmiş. Aynı zamanda ağacın altında çocuklar ip atlatmış. Yazın yakıcı ışınlarından, yaşlı amcanın elma ağaçları hep koruyormuş. Günlerden bir gün, yaşlı amcanın mahallesine yeni insanlar taşınmışlar. Taşınan kişilerin bir sürü çocukları varmış. Yaşlı amca, çocukların her geçen gün, elma ağacına geldiklerini görmüş. Yaşlı amca, her zamanki gibi yeni gelen çocuklara da elma vermiş. Elmayı yiyen çocuklar çok mutlu olmuşlar. Yaşlı amcaya bu elmaları nasıl yetiştirdiğini sormuşlar. Yaşlı amca, bir an hüzünlenmiş. Çünkü elma ağacının büyümesi çok zaman alıyormuş. Yıllar önce yaşlı amca, bahçesine bir tane elma ağacı dikmiş. Elma ağacı, yaşlı amcanın her gün düzenli bir şekilde bakması ile büyümüş. O kadar büyümüş ki şuan, dalları yere değer olmuş. Elmalar o kadar tatlı ve kırmızı renge sahipmiş ki, görenlerin ağızlarını sulandırıyormuş. Yaşlı amca, kendi elmalarını çok yemezmiş. Daha çok çocukların yemesini istermiş. Mahalleye yeni gelen çocuklara da elma yemenin önemini anlatmış. İçlerinden bir çocuk, yaşlı amcanın değerini anlamamış. Çünkü yaşlı amca ve çocuklar oradan uzaklaşınca kendince bir plan yapmaya başlamış. Bahçede bulunan elmaların çok büyük olduğunu görmüş. Elmaların her birini kopararak çok güzel bir oyun oynayacağını düşünmüş. Çocuk, var gücüyle bütün elmaları ağaçlardan koparmaya başlamış. Çocuk bütün hızı ile elmaları koparırken ağaçların dallarına da zarar vermiş. Akşama kadar ağaçtan elmaları koparmış ve boşluklara fırlatmış. Akşam olduğu zaman evine gitmiş. Sabah olduğunda bütün çocuklar yaşlı amcanın bahçesine gelmişler. Bahçede hiç elma kalmamış. Üstelik ağaçların dalları çok zarar görmüş. Yaşlı amca çocukların ağlama seslerine dışarı çıkmış. Baktığında gördüğü manzara karşısında yaşlı amca hüngür hüngür ağlamış. Çocuklar ve yaşlı amca, elma ağaçlarının başına gelenler karşısında ne yapacaklarını bilememişler. Aylar geçmiş yaşlı amca bir gün elma ağacının başına gitmiş ve ağlamış. Birde baktığında ne görsün? Elma ağacı, yaşlı amcanın göz yaşından bir tane elma vermeye başlamış. Bunu gören yaşlı amca ve çocuklar çok mutlu olmuşlar. O günden sonra yaşlı amcanın ağaçları tekrardan elma vermeye devam etmiş. Çocuklar mutlaka ağaçları sevmeli ve onlara değer vermelidir. Daha fazla masal okumak isterseniz Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Evvel zaman önce sadece arabaların yaşadığı bir yer varmış. Burada arabalar kendi aralarında oyunlar oynar, yarışmalar düzenler ve hayatlarını devam ettirirlermiş. Burada bulunan her arabanın bir özel gücü varmış. İnsanlarla bağlantıları olmadıkları işin insanlar bu arabaları sıradan araba olarak görürlermiş. Arabalar insanlara yardım etmeyi ve insanları mutlu etmeyi çok severlermiş. Ama içlerinden bir tanesi varmış ki diğer arabaların aksine insanlara hep kötülük yapmak istermiş. Ne zaman içlerinden birisi bi' insanın yardımına koşsa hemen ona engel olmak için elinden geleni yaparmış. Bu kötü niyetli arabanın huyunu değiştirmek için kasabanın önde gelen bilgili arabaları çok uğraşmış. Ama nafile huylu huyundan bir türlü vazgeçmiyormuş. Bir gün küçük bir çocuk okuldan çıkıp evine gitmek istemiş fakat evinin yolunu kaybetmiş. Rastgele bu arabaların toplandığı yere varmış. Arabalar bunu farketmediniz için kendi aralarında konuşuyorlarmış. Çocukta arabaları gizlice dinlemiş, hem korkmuş hem de şaşkınlığını gizleyemediği için oradan kaçmak istemiş. Fakat olduğu yerden kaçarken kasabanın en yaşlı arabası arkasında belirivermiş. Çocuğa '' Korkma evladım bizden sana zarar gelmez ama burada gördüklerini kimseye anlatma. '' demiş. Arabalar toplanıp çocuğu aralarına almışlar. Çocuk korkmasın ağlamasın diye ona hikayeler anlatıp güldürmeye çalışıyorlarmış. Kötü araba ise çocuğu hiç sevmemiş ve bi' an önce çocuğun gitmesini istiyormuş. Herkes işinin başına geçtiği zaman kötü araba ve çocuk baş başa kalmışlar. Kötü araba çocuğun bi' an önce oradan gitmesi için sürekli kötü ve korkunç hikayeler anlatmaya başlamış. Çocuk ya işte korkmuş tabii ve hızlıca koşarak uzaklaşmış oradan. Gel zaman git zaman kasabanın yaşlı arabası çocuğu iyice merak etmeye başlamış ve onu aramak için yola koyulmuş. Ama yıllar geçtiği için çocuk çoktan büyümüş ve şehirde kendine bir tamirci dükkanı açmış. Fakat çocuk daha bu işte acemi olduğu için hiç müşterisi gelmiyormuş. Yaşlı araba buna çok üzülmüş ve çocuğa yardım etmeye karar vermiş. Yaşlı arabanın özel gücü ise bozuk bir arabanın sorununu bi bakışla anlayıp göz açıp kapayıncaya kadar tamir etmekmiş. Kendi kasabalarında da tüm arabaların tamirini bu yaşlı araba yaparmış. Yaşlı araba çocuğa yardım etmeye başlayınca çocuğun işleri düzeldikçe düzelmiş müşterisi artmış. Ama artık yıllar geçtikçe yaşlı araba özel gücünü kullanamaz hale gelmiş. Bildiği her şeyi çocuğa öğretmiş ve emekliye ayrılmış. Emekliye ayrılmadan önce ise çocuğa '' Bak evladım herkesin içinde iyilik veya kötülük olabilir. Ama sen kötülere de yardım etmelisin ki onlar da bir gün iyiliğe dönsünler. '' diye nasihat vermiş. Günlerden bir gün çocuğun dükkanının önünde parçalanmış, hareket bile etmekte zorlanan hurda bir araba gelmiş. Bu araba kasabada çocuğu korkutup kaçıran kötü arabanın tam da kendisiymiş. Çocuğun aklına hemen yaşlı arabanın verdiği nasihat gelmiş ve yaşlı arabanın öğrettiği bilgilerle kötü arabayı tamir edip eski haline getirmiş. O günden sonra ise kötü araba bundan etkilenip artık bir daha kötülük yapmamaya iyi bir araba olup insanlara yardım etmeye karar vermiş. Daha fazla masal okumak isterseniz Eğitici Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Çok uzak bir ülkede küçük bir çiftliğin garajında öylece oturup durmaktan sıkılan yaşlı bir şevrole varmış. Adı Rüzgar olan bu şevrole uzun yıllardır garajdan hiç çıkamıyor ve artık yaşamak dahi istemiyormuş. Gençliğinde onu çok seven sahibi birkaç yıl önce almış olduğu cipe biniyormuş sürekli. Sahibi her garaja geldiğinde yaşlı şevrolenin kalbi hızla çarpmaya başlıyormuş. İşte bu kez benimle gezecek diyormuş. Ama her defasında adam ona arkasını dönerek genç olan cipe binip gidiyormuş. Bu durum yaşlı şevroleyi çok üzüyormuş ama genç cipin ise çok hoşuna gidiyormuş. Garajda yalnız kaldıklarında acımasızca yaşlı şevroleyle alay etmeye başlıyormuş. Senin devrin bitti artık. Burada çürüyüp gideceksin sen sahibimiz artık hep benimle gezecek. Sende bizi seyredeceksin diyormuş. Yaşlı şevrole bu duruma çok üzülüyormuş ama tecrübesi ile genç cipe yine de kızmıyor kendinin de bir zamanlar vazgeçilmez olduğunu düşündüğünü hatırlıyormuş. Genç cipe de Bende bir zamanlar senin gibi gençtim ve sahibimiz sürekli benimle gezerdi. Sende bir gün benim gibi bir kenara atılırsın kendini vazgeçilmez sanma. Ayrıca başkalarının üzüntüleri ile alay etmek hiç doğru bir şey değil diye nasihat ediyormuş. Yaşlı şevrolenin bu sözlerine genç cip gülüp geçiyormuş sahibim benden asla vazgeçmeyecek ben çok havalı ve hızlıyım diye düşünüyormuş. Bu şekilde haftalar aylar geçmiş. Bir gün garajın kapısı açılmış ve sahiplerini yeni bir spor arabanın sürücü koltuğunda görmüşler. Artık garajda üç araba olmuşlar yaşlı şevrole, genç cip ve yeni spor otomobil. Genç cipin de pabucu dama atılmış ve artık sahipleri ona da hiç binmez olmuş. Sürekli spor otomobile biniyormuş. Genç cip bu duruma çok üzülüyor belli etmeden için için ağlıyormuş. Yaşlı şevrole kendi derdini unutmuş ve onu teselli etmeye başlamış Üzülme genç cip, sen daha çok gençsin spor otomobilden hecvesi geçinde yine seninle gezmeye başlar diyormuş. Genç cip ise yaşlı şevroleye bakıp Tıpkı seni bir kenara attığı gibi beni de attı artık hiç benim de yüzüme bakmayacak yalnız başıma hiç kullanılmadan burada çürüyüp gideceğim demiş. Spor otomobil onların bu çaresizce konuşmalarına gülerken yaşlı şevrolenin aklına müthiş bir fikir gelmiş. Hey genç cip diye seslenmiş. O sırada sessizce ağlayan genç cip gözlerini silmiş ve Efendim yaşlı şevrole söyle ne oldu demiş. Yaşlı şevrole Biz neden birilerinin bize binmesini ve sürmesini bekliyoruz ki demiş. Genç cip şaşkınlıkla Nasıl yani demiş. Yaşlı şevrole Bizim gezmek için birine ihtiyacımız yok ki gel seninle gidelim buralardan kafamıza göre gezeriz birlikte eğleniriz demiş. Bu Nasıl olacak diye düşünedursun genç cip. Bu sırada yaşlı şevrole Geliyor musun diye sorduktan sonra hareket etmiş ve garaj kapısının açık olmasını fırsat bilerek dışarı çıkmış. Ondan cesaret alan genç cipte peşinden gitmiş. Birlikte yollara düşmüşler ve çok uzaklara doğru gitmeye başlamışlar. Daha fazla masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Evvel zaman içinde kalbur saman içinde çok uzaklarda bir köy varmış. Bu köyde bir yaşlı amca tek başına küçük bir ev de yaşıyormuş. Evinin çok güzel bir bahçesi varmış. Teyzenin çok çocuğu varmış ama hepsi evlenip, başka yerlere taşınmış. Eşi de hastalanıp ölmüş. Günler onun için çok sıkıcı geçiyor, birilerinin onu ziyaret etmesini istiyormuş. Her günü böyle geçiyor ama kimse ziyaretine gelmiyormuş. Yaşlı teyze belli etmese dahi bu duruma çok üzülüyormuş. Yalnızlıktan bahçesine gelen hayvanlar ile konuşmaya başlamış. Çok sevdiği köpeklere derdini anlatıyor, bu onu çok mutlu ediyormuş. Çoğu kişi hayvanlarla konuştuğu için, ondan korkup kaçıyormuş. Mahallede birçok çocuk varmış. Mahalledeki çocuklardan biri olan Aslan, yaşlı teyzenin durumunu anlayıp, ona çok üzülüyormuş. Aslan çok çalışkan bir o kadar da sevgi dolu bir çocukmuş. Çok çalışkan olduğu için, hem öğretmenleri hem arkadaşları, onu çok seviyormuş. Sanki büyümüşte küçülmüş bir havası varmış. Bazen oyun oynamak istese bile hem ailesi hem de öğretmenleri ona ders çalışması gerektiğini söylüyormuş. Aslan hem çevresine hem de derslerine duyarlı birisiymiş. Çoğu zaman hep etrafında ne olup bittiğini izlermiş. Çoğu kişinin görmediği şeyleri o garip bir şekilde görürmüş. Birgün tesadüfen yaşlı teyzenin köpekler ile konuştuğunu görmüş ve dinlemiş. Bunun doğru bir hareket olmadığını da biliyormuş. Teyzenin bir hayvan ile konuştuğunu duymak onu çok şaşırtmış ve merak etmiş. Enteresan bir şekilde teyzeye cevap veren sesler olduğunu duymuş. Başka bir insan olduğunu düşünse de yanında yalnızca bir köpek olduğunu görmüş. Nasıl yani bir köpek mi konuşuyor? diye düşünmüş. Köpeğin konuştuğunu görmek, onu biraz da olsa şoka sokmuş. Yaşlı teyze yalnızdı ve onu kimsenin sevmediğine inanmış ve buna üzülüyordu. Bu şekilde hayvanlar ile iletişim kurup, konuşmaya ve başlamıştı. Köpeklerin hepsi bahçesinde ve onun en büyük dostlarıydı. Yaşlı teyzenin bahçesinde bulunan bütün köpekler ve diğer hayvanlar genellikle insanlar tarafından dışlanan sokak hayvanlarıydı. Yaşlı teyzenin çok güzel bir bahçesi vardı ve burada bütün hayvanlar çok güzel vakit geçiyordu. Aslan' da her gün olan biteni izliyor, yaşanan her şeye çok şaşırıyordu. Diğer insanlar onunla dalga geçse de yaşlı teyze kimseye aldırış etmiyor, hayvanları ile mutlu günler geçiriyor, onlarla dertleşiyordu. Aslanda hayvanların konuştuğu her şeyi duyuyordu. Daha sonra sokakta gördüğü kedileri ve köpekleri beslemeye başladı. Öğretmenlerine gördüklerini anlattı. Öğretmenleri ona inandı ve zaman zaman Aslan ile birlikte yaşlı teyzeyi uzaktan izlemeye başladı. Diğer öğrenci arkadaşlarının da çok ilgisini çekmişti. Onlarda sokakta gördükleri hayvanları seviyor, besliyorlardı. O günden sonra hep birlikte yaşlı teyzeyi ziyaret etmeye başladılar ve onu hiç yalnız bırakmadılar. Aynı zamanda sokaklarda hiç aç hayvan kalmadı. Mahallede çok güzel günler yaşandı. Daha fazla masal okumak isterseniz Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Bir zamanlar şirin küçük bir gölette Dani adında meraklı ve maceracı bir ördek yavrusu yaşardı. Dani uzun otlardan pırıl pırıl mavi suya kadar etrafındaki her şeyi keşfetmeyi severdi.Güneşli bir sabah Dani göletin kenarına doğru yürürken sazlıklarda saklanan küçük ve parlak bir şey fark etti. Parlak turuncu gagasıyla onu nazikçe tuttu ve güzel bir altın tüy olduğunu keşfetti. Heyecanla arkadaşlarına küçük balığa ve arkadaş canlısı kaplumbağaya gösterdi. Dani'nin gözleri büyüdü ve küçük perdeli ayakları neşeyle hoplamaya başladı. En büyük dileğinin ne olmasını istediğini tam olarak biliyordu. Kalbindeki kararlılıkla altın tüyü kanadının altına yavaşça soktu ve büyüsünü test etmeye hazırdı. Günler haftalara dönüşürken Dani sıkı bir antrenman yaptı. Küçük ayaklarıyla kürek çekiyor ve yorulmadan kanatlarını çırpıyor muhteşem bir yüzücü olmak için her gün alıştırma yapıyordu. Arkadaşları onu neşelendirdi ve asla pes etmemesi için cesaretlendirdi. Yorgun ve hüsrana uğramış olsa bile dileğinin gerçekleşmesi düşüncesi devam etmesini sağladı. Sonunda Büyük Gölet Yarışı günü geldi. Büyük ve küçük tüm hayvanlar yarışmayı izlemek için toplandı. Dani başlangıç çizgisinde durdu kalbi heyecanla çarpıyordu. Derin bir nefes aldı ve dalgaların arasından zarifçe süzülerek suya daldı. Dani her vuruşta daha da hızlandığını hissedebiliyordu. Diğer hayvanlar onun inanılmaz hızına hayret ettiler yetişemediler. Sanki altın tüyün büyüsü her hareketini körüklüyordu. Bitiş çizgisine ulaştığında Dani'nin arkadaşları neşeli şarlatanlara tezahüratlara ve alkışlara boğuldu. Yarışı kazanmıştı! Diğer hayvanlar yeni keşfettiği yüzme becerilerinden etkilenerek onu tebrik ettiler. Dani en sevdiği dileğinin büyülü altın tüy sayesinde gerçekleştiğini bilerek gururla ışıldadı. O günden sonra Dani gölette zarif bir şekilde yüzmeye devam etti. Sonrasında maceralarını arkadaşlarıyla paylaştı. Başarısının gerçek sırrını asla unutmadı. Sadece büyülü tüyü değil aynı zamanda hayallerini gerçekleştiren kararlılığı ve sıkı çalışmasıydı. Daha fazla uyku masalları makalesi için 3 yaş masalları ve hikayeleri kategorimizi ziyaret edebilirsiniz.


Bir zamanlar güzel bir ormanda yavru tavşanlardan oluşan bir aile yaşarmış. Çok eğlenceliydiler ve çevrelerindeki dünyayı keşfetmeyi seviyorlardı. Kardeşler arasında özellikle maceraperest olan Rosie adında küçük bir tavşan vardı. Güneşli bir sabah Rosie ormana daha fazla girmeye ve rahat yuvalarının ötesinde ne olduğunu görmeye karar verdi. Yumuşak kürkü güneş ışığında parıldayarak zıpladı aniden arkasında bir hışırtı sesi duydu. Rosie döndü ve keskin dişleri ve gözlerinde aç bir bakışla büyük korkunç bir kurt gördü. Dehşete kapılan Rosie yutkundu. Küçük bacaklarının onu taşıyabileceği kadar hızlı kaçmaya çalıştı. Ama kurt çok daha büyük ve daha hızlıydı. Kurt tam Rosie'yi yakalamak üzereyken içi boş bir ağaç gövdesine rastladı. Rosie düşünmeden içeri atladı ve tam zamanında kendini küçük alana sıkıştırdı. Kurt hayal kırıklığı içinde homurdandı ve Rosie'nin ortadan kaybolduğunu düşünerek uzaklaşmaktan başka bir şey yapamadı. İçi boş ağaç gövdesinin içinde Rosie kendini güvende hissetti ama sıkışıp kaldığını fark etti. Ailesinin gelip onu bulmasını bekledi ama kimse gelmedi. Saatler günlere dönüştü ve Rosie üzgün ve yalnız kaldı. Ailesini özledi ve keşke bu kadar maceracı olmasaydım dedi. Bir akşam Rosie uyuyakalırken ağaç gövdesinin dışında yumuşak bir ses duydu. Alo içeride biri mi var? Oliver adında nazik yaşlı bir baykuştu. Rosie yardım bulduğu için rahatlamıştı ona geri seslendi gözyaşları küçük yüzünden aşağı akıyordu. Oliver bilge gözlerini kullanarak Rosie'nin çıkmazını fark etti ve ona bir çözüm önerdi. Ona ağaç gövdesinin altında ailesine giden gizli bir geçitten bahsetti. Rosie çok sevindi ve Oliver'a yardımları için teşekkür ederek veda etti. Yeni bir umutla Rosie Oliver'ın talimatlarını izledi ve eve dönüş yolunu buldu. Ailesi onu sağ salim görünce çok sevindi. Rosie gelecekte daha dikkatli olacağına söz vererek kardeşlerine sıkıca sarıldı. Sonra Rosie cesur ve bilge bir tavşana dönüştü. Öğrendiği önemli dersi asla unutmadı ve her zaman ailesine yakın kaldı. Rosie ne zaman bir kurt görse tıpkı içi boş ağaç gövdesinde yaptığı gibi mesafesini koruduğundan veya saklanacak güvenli bir yer bulduğundan emin oluyordu. Daha fazla uyku masalları makalesi için 3 yaş masalları ve hikayeleri kategorimizi ziyaret edebilirsiniz.


Bir varmış bir yokmuş, bir zamanlar küçük bir kasabanın içinde Arda isminde küçük bir çocuk yaşarmıştır. Arda yemek yemeği hiç sevmeyen zayıf bir çocukmuş. Yeni yıl ile 6 yaşında girecekmiş. Okul hayatı başlayacağı için çok heyecanlıymış. Fakat ailesi Arda'nın yemek yememesinden dolayı çok şikayetçiymiş. Arda'nın ailesi sürekli ona yemek yemesi için baskı yaparmış. Fakat bu başka karşısında Arda daha da içine kapanır ve hiçbir şey yemezmiş. Babası çok kez ''Yemek yemeden bu masadan kalkarsan oyun oynamak yasak'' demiş. Fakat Arda yemek yemek yerine odasına gidip boş tavanları izlemeyi tercih etmiş. Annesi ve babası çeşitli çözüm yolları aramasına karşın hiçbir şekilde bulmamış. Arda'nın yaşı gelmiş ve okula başlamış. Derslerde Arda yemek yemediği için biraz yorgun görünüyormuş. Öğretmeni bu durumun farkına varmış. Onu düzenli olarak izlemiş ve neden bu şekilde olduğunu anlamaya çalışmış. Bir gün Arda'nın öğretmeni'' Arda, anne ve baban ile görüşebilir miyim demiş'' Arda bunu duyunca çok korkmuş. Hatalı bir davranış yaptığını düşünmüş. Ertesi gün Arda Anne ve babasına öğretmeninin onları çağırdığını söylemiş. Babası '' Gene ne yaptın acaba demiş'' Arda bu lafa çok üzülmüş çünkü hiçbir şey yapmadığını düşünüyormuş. Ertesi gün Arda'nın annesi ve babası okula gitmiş. Öğretmeni Arda'nın yemek yemediğini söylemiş. Annesi de '' Evet öğretmen hanım, ne kadar baskı yaptıysak hiç çözüm alamadık. Bir sürü ceza verdik ama gene de olmadı demiş. Öğretmen bunun üzerine '' Bu şekilde değil de, baskı yapmadan kendi akışına bıraksak daha iyi olur. Kendi kendine acıktığı zaman zaten yemek yemeye başlar. Arda çok akıllı bir çocuk'' demiş. Anne ve baba bunu tam anlayamamış ama öğretmenin dediklerini yapmaya karar vermişler. Arda o gün okul çıkışı eve gitmiş. Annesi yemek hazırlamamış. Arda'da odasına gitmiş ve oyun oynamış. Sonrasında da derslerini yapmış. Bir süre geçtikten sonra acıktığını hissetmeye başlamış. Mutfağa giderek dolabı açmış ve yemek aramış. Annesi ve babası bunu görünce çok sevinmişler. Annesi ''Oğlum yemek hazırlayım mı'' demiş. Arda da '' Evet çok acıktım'' demiş. Sonrasında da Arda tam 2 tabak pilav yemiş. O günden sonra Arda'nın ailesi bir daha asla ona baskı yapmamış. Ne zaman yemek yemek isterse o zaman yemek yapmışlar. Ne zaman karnı acıkırsa o zaman yemek yemiş. Bu tabii bir şekilde düzene girmiş. Bu şekilde de Arda baskısız, kendi özgür hür iradesiyle çok güzel ve neşeli bir çocukluk geçirmiş. Anne ve babası da bu olaylardan çok güzel bir ders almışlar. Daha bilinçli bireyler olarak hayatlarına devam etmişler. Arda yemek yemeği o kadar çok sevmiş ki ileride aşçı olmaya karar vermiş. Pek çok farklı yöreden yemekler yemeye başlamış. En sevmediği yemekleri bir çok sever hale gelmiş. Baskı yapmak her zaman için olumsuz sonuçları da yanında getirir. Özellikle çocuk yaşta bireyler üzerinde baskı kurmak, onların gelecek yaşantılarında daha büyük sorun olarak geri döner. Bu noktada ailelere çok önemli görevler düştüğünün altını çizmek gerekiyor. Daha fazla masal okumak isterseniz Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Türkülerin hikayelerini bilmek, türküleri daha iyi anlamaya yardımcı olmaktadır. Hikayesi bilinen türküler duygulara hakim olabilmektedir. Bu zamana kadar Yemen Türküsünün hikayesi hiç duymadık belki de. Her seferinde türküyü duyduk, hüzünlendik ama hikayesini hiç merak etmedik. Yemen türküsünün hikayesinin öğrenmek kişileri türküye daha fazla yaklaştırarak türküye olan bağımlılığı ve anlamı artıracaktır. İşte Yemen türküsünün hikayesi: Yemen türküsü vaktiyle Yemen'de savaşıp şehit olan Osmanlı askerleri için yakılmış olan bir ağıttır. Osmanlı devleti Yemen'i topraklarına kattıktan sonra burada ki hükümdarlığını kalıcı hale getirebilmek için çok fazla sayıda şehit verdi. Beş farklı cephede mücadele eden Osmanlı ordusu, Anadolu'dan Yemen'e asker sevki yaptı. Çarpışmalar o kadar şiddetli oluyordu ki, Yemen'e evlatlarını gönderen aileler onlar artık dönmeyeceğine inanıyordu. Zaten ailelerin birçoğu cepheye giden evlatlarından haber alamadı. Her biri şehit olmuştu. Sağ kalan askerlerden bile evlerine dönenler olmamıştı. Sebebi ise Yemen'de kalıp yeni bir hayata başlamaktı. Bu sebepten ötürü halkın yaktığı Yemen türküsü dillerden dillere dolanarak günümüze kadar gelmiştir. Yemen türküsü ile ilgili en büyük tartışma konusu burası Muştur, Huştur, Hiştir mi? kelimeleri olmuştur. Türküye hem Muş ili hem de Elazığ ili sahip çıkmaktadır. Türküde geçmekte olan Burası Muş'tur yolu yokuştur. cümlesini kuran kişilerin Muşlu olması ve türkünün yazarı olan Düriye Keskin'in Muşta yaşaması cümlenin Muş olmasını sağlamaktadır. Bir diğer farklı söylev ise Burası Huş'tur yolu yokuştur. şeklinde olmaktadır. Birçok farklı şekilde değiştirilerek söylenmiştir Yemen türküsü. Ama son yapılan araştırmalara göre türkünün doğru şekli Burası Muş'tur, yolu yokuştur. şeklindedir. Türküler insanların acılarını paylaşan, en iyi şekilde yansıtan bir ağıt türüdür. Yemen türküsü de Anadolu insanının evlatlarına duyduğu özlemi en iyi şekilde yansıtmıştır. Daha fazla hikaye okumak isterseniz Türküler ve Hikayeleri kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Yeşilin tüm renklerinin tüm yeryüzünü kapladığı, eşsiz maviliklere sahip denizler ve göllerle çevrili bir ülke varmış. Bu ülke çevre ülkeler tarafından sürekli olarak işgal edilmeye yönelik saldırılara maruz kalırmış. Ülkenin güçlü, kuvvetli, adil, halkını ve ülkesini çok seven hükümdarı ise her saldırıyı sadık ordusu ile birlikte bertaraf ederek ülkesini korurmuş. Günlerden bir gün düşman ülkelerden birinin yine ülkeye saldıracağı haberi alınmış. Tüm halk ve askerler ülkelerini korumak adına neler yapacaklarını düşünürken padişahın sesi ülkenin en yüksek binasından duyulmuş. Padişah halkına ve askerlerine sakin olmalarını bu saldırının da üstesinden geleceklerini haykırmış. Bu esnada halktan bir patavatsız haddini aşarak padişaha bunu nereden bildiğini söylemiş. Padişah bunu dün gece uyurken rüyasında bir dervişten öğrendiğini bildirmiş. Padişah ile alay eden ve rüyaya inanmadığını bildiren kişi cezalandırılmış ve hapse atılmış. Bütün halk ve padişah tüm önlemleri aldıktan sonra saldırı için hazır halde beklemeye başlamışlar. Padişah askerlerini rüyasında söylenilen yere götürmüş ve hazır olmalarını emretmiş. Halk için tüm gece evlerinde beklemeleri gerektiği bildirilmiş. Derken gece olmak üzereyken saldırılar başlamış. Bu esnada padişahın yenilmez askerleri var güçleri ile ülkelerini korumak için çatışmışlar. Padişaha rüyasında bildirilen ama padişahın kimseye bahsetmediği rengarenk kuşlar birden ortaya çıkmışlar. Herkes hayretler içerisinde kalmış. Kuşlar bir taraftan düşman ile çarpışırken, diğer taraftan da yaralanan askerleri mucizevi bir biçimde tedavi ediyorlarmış. Bütün gece büyük bir çatışma yaşanmış. Evlerinde sadece çatışma seslerini duyan halk endişeli bir şekilde sabahı beklemiş. Sabah olduğunda ise yenilmez asker kuşların yardımı ile düşman ülke topraklarından tamamen atılmış. Padişah askerlerini kontrol etmek için tek tek her birini ziyaret etmiş. Birde ne görsün yaralanan hiçbir askerin yarasından eser yokmuş. Askerler ve padişah cepheden şehre geldiğinde ise; tüm halk padişahı ve askerleri büyük bir mutluluk ile karşılamışlar. Orada yaşanılanları kimseye anlatmamaları gerektiği padişaha bildirilmiş olduğundan padişah cephede yaşanılan hiçbir şeyin şehirde konuşulmaması gerektiğini o gece cephede olan herkese bizzat kendisi söylemiş. O gün bugün o güçlü ordunun nasıl yenildiği konusunda kimsenin ağzından bir tek kelime çıkmamış. Orada olanlar ne zaman gökyüzünde bir kuş görse, büyük bir minnet duygusu ile onu selamlarmış. Padişaha inanmayarak hapse atılan kişi ise, zaferin kazanılmasının ardından hapisten çıkarılmış. Ancak gel gör ki zaferin ertesi günü padişaha inanmamasının bedelini kuş saldırısında hayatını kaybederek ödemiş.


Bir zamanlar uzak bir ormanda, yeşil başlı bir ördek yaşarmış. Bu ördek diğer ördeklerden farklıydı çünkü başının üzerinde bir yeşil şapka taşıyordu. Herkes ona Yeşil Başlı Ördek derdi. Yeşil Başlı Ördek, çok sevimli ve meraklı bir ördekti. Bir gün ormanda dolaşırken bir periye rastladı. Peri, ona özel bir hediye vermek istediğini söyledi. Yeşil Başlı Ördek şaşkınlıkla perinin yanına yaklaştı. Peri, ona 24 saat boyunca dileklerini gerçekleştirebileceği sihirli bir şapka verdi. Yeşil Başlı Ördek, sevinçle sihirli şapkayı takar takmaz, macera dolu bir gün başladı. İlk dileği, güzel bir çiçek bahçesinde gezinmekti. Sihirli şapkasını kullanarak kendini çiçek bahçesine taşıdı. Renkli çiçeklerin arasında koşup oynadı, kelebeklerle dans etti ve güzellikleriyle büyülendi. Sonra, Yeşil Başlı Ördek gökyüzüne uçmayı dilemişti. Sihirli şapkasını kullanarak kanatlarına büyülü bir hava verdi ve gökyüzüne yükseldi. Bulutların üzerinde süzüldü, güneşin ışıklarında parladı ve rüzgarın sesini dinledi. Öğle vakti geldiğinde, Yeşil Başlı Ördek çok aç olduğunu fark etti. Bu sefer dileği, lezzetli bir piknik yapmaktı. Sihirli şapkasını kullanarak kendini bir piknik alanına ışınladı. Etrafında şık piknik örtüsü, sebzeler, meyveler ve sandviçler vardı. Keyifle yemek yedi ve kuş sesleri eşliğinde dinlendi. Öğleden sonra, Yeşil Başlı Ördek keşfetmeye devam etmek istedi. Ormanda gizli bir göl olduğunu duymuştu ve oraya gitmeye karar verdi. Sihirli şapkasını kullanarak kendini gölün kenarına taşıdı. Gölette yüzen ördek yavrularıyla tanıştı, suyun üzerinde dans etti ve mutlu bir şekilde serinledi. Akşam geldiğinde, Yeşil Başlı Ördek teşekkür etmek ve vedalaşmak için perinin yanına geri döndü. Peri, ona maceralar dolu bir gün yaşattığı için mutlulukla gülümsedi. Yeşil Başlı Ördek, sihirli şapkasını geri verdi ve periyi öperek teşekkür etti. Ormana dönüp diğer ördeklerle buluşan Yeşil Başlı Ördek, onlara yaşadığı sevimli ve macera dolu 24 saat hakkında anlatmaya başladı. Diğer ördekler büyülenmiş bir şekilde onu dinledi ve ona Macera Ördek adını taktı. Ve böylece, Yeşil Başlı Ördek artık Macera Ördek olarak biliniyordu. Herkes onun hikayesini duymak için sıraya girer ve onun cesaret ve merak dolu hikayelerini dinlerdi. Yeşil Başlı Ördek, sihirli şapka olmadan da macera dolu bir hayat yaşayabileceğini anladı. Artık her günü bir macera ve keşif fırsatıydı. Ve Macera Ördek, hayatının geri kalanında özgürce keşifler yapmaya devam etti ve diğer hayvanlara cesaret, merak ve dostluk hikayeleri anlattı.


Bir zamanlar yuvarlanan tepelerin ve yemyeşil çayırların ortasında yer alan küçük pitoresk bir köyde Ahmet adında genç ve yetenekli bir yazar yaşardı. Büyüleyici sözleri ve canlı hayal gücüyle Ahmet dinleyicilerini uzak diyarlara taşıma ve kalplerinin derinliklerinde duyguları ateşleme gücüne sahipti. Güneşli bir öğleden sonra Ahmet parke taşlı bir yolda yürürken hafif bir esinti ağaçların arasında tatlı melodiler fısıldadı. Düşüncede kaybolmuş solmuş bir meşe ağacının altına gizlenmiş eski tozlu bir kitaba rastladı. Yıpranmış kapağı ve narin sayfaları ilgisini çeken Ahmet zarif aşk hikayelerinden oluşan bir koleksiyonu ortaya çıkararak nazikçe açtı. İlk hikayeyi incelerken merak kalbini doldurdu. Kelimeler kader tarafından parçalanmış ama ölümsüz aşklarıyla sonsuza dek bağlı iki talihsiz aşığın hikayesini canlandırdı. Tutkulu yolculukları Ahmet'in ruhunu büyüledi yürekten özlemlerinin ve boyun eğmez bağlılıklarının canlı görüntülerini çizdi. İlham alan Ahmet bu büyüleyici hikayeleri dünyayla paylaşma misyonuna başladı. Her gece kendi büyülü aşk ve özlem hikayelerini dokudu izleyicilerini büyüleyen karmaşık karakterler ve karmaşık komplolar hazırladı. Uzaklardaki insanlar dolunayın parıltısı altında Ahmet'in aşk hikayelerini dinlemek için akın ederken köy kısa sürede heyecanla doldu. Bir akşam Ahmet özellikle büyüleyici bir aşk hikayesini paylaşırken kalabalığın içinde gizemli bir yabancı belirdi. Delici mavi gözleri ve rahatlatıcı bir gülümsemeyle Ahmet'in dikkatini anında çeken bir gizem ve çekicilik havası yaydı. Gözleri buluştuğunda bir bağlantı kıvılcımlandı. Böylelikle Ahmet kendini açıklanamaz bir şekilde bu esrarengiz yeni gelen kişiye çekilmiş buldu. Haftalar geçtikçe yolları kesişmeye devam etti ve konuşmalar kibar konuşmalardan samimi itiraflara dönüştü. Ortak bir hikaye anlatma sevgisiyle bağlı olarak duyguların gücü ve sevginin incelikleri hakkındaki derin tartışmalarda kaybolan sayısız gece geçirdiler. Bağlantıları her geçen gün daha da güçlendi ve Ahmet hikayelerinin sık sık paylaştıklarını yansıtıp yansıtmayacağını merak etmekten kendini alamadı. Sonunda Ahmet'in aşk hikayeleri köylülere anlattığı hikayeler gibi sevginin de zamanı aşma tüm engelleri aşma ve dinlemeye istekli olanların kalbini ateşleme gücüne sahip olduğunu öğretti. Anlatılan her masalla aşk kendisini büyüleyici kucaklamasına açan herkesin hayatına dokunmanın bir yolunu buldu ve ardından kalıcı bir aşk mirası bıraktı. Daha Fazla Çocuk Masalları İçin 6 Yaş Çocuk Masalları ve Hikayeleri Kategorimizi Ziyaret Ediniz.


Evvel zaman içinde; yıkanmayı sevmeyen, su ile anlaşamayan küçük bir çocuk yaşarmış. Annesi her ne kadar onun yıkanması gerektiğini anlatsa da bir türlü ikna edemezmiş. Bu nedenle annesi ve babası onu çok sevmesine rağmen evde her zaman ufak bir gerginlik olurmuş. 8 yaşındaki bu çocuk yıkanmadığı için hep dağınık bir görüntüsü varmış. Arkadaşları da bu nedenle onla hem dalga geçermiş. Ama çocuk buna aldırış etmezmiş. O suyun altına girmeyi gerçekten hiç sevmiyormuş. Daha önce yıkandığı zaman hep başına kötü şeyler gelmiş. Bu da onu çok etkilediği için yıkanmama kararı almış. Günlerden bir gün çocuk güzel mi güzel bir kızla tanışmış. Kız o kadar güzelmiş ki, bir bakan tekrar bakmak istiyormuş. Sınıfa yeni gelen bu kız, yıkanmayı sevmeyen yanı boş olduğu için oraya oturmuş. İkisi gerçekten çok iyi anlaşmış. Güzel güzel sohbet eder, her gün öğlen birlikte yemek yer olmuşlar. Aradan 1 hafta geçtikten sonra güzel kız çocuğun yanına oturmamış, gitmiş başka birinin yanına oturmuş. Çocuk gurur yaptığı için gidip de sormamış neden oraya oturdun diye. Oturmuş kendi başına eski günlerdeki gibi tek başına kalmış. Zaten pek fazla da arkadaşı yokmuş. Sınıf öğretmeni bir okula geç gelmiş. Bu nedenle sınıf boşta kalmış. Çocuk bu boşlukta kitap okumuş. Kitap okumayı gerçekten çok seviyormuş. Okuduğu kitapta suyun yararları yazıyormuş. Su içmenin, yıkanmanın, denize girmenin ne kadar faydalı olduğunu hem bedensel hem de zihinsel gelişim açısından önemli bir nokta olduğunu görmüş. Başka bir gün çocuk arkadaşları arasında konuşurken duymuş. Meğer güzel kız, Çocuğun yıkanmamasından rahatsız olduğu için ondan uzaklaşmış, yoksa onun arkadaşını çok seviyor ve özlüyormuş. Çocuk bunu duyunca çok üzülmüş ve büyük bir ikilemde kalmış. Sonuç olarak güzel kızla o da arkadaş olmak istiyormuş, okula geldiği zaman derste onun yanında olmasını istiyormuş. Düşünmüş de düşünmüş... En sonunda dayanamamış ve kıza gitmiş durumu anlatmış. Kız da eğer yıkanırsan senin yanında otururum demiş çocuğa. Ama ben yıkanmaya çok önem veririm, su benim hayatımda çok önemlidir. Sen yıkanmayı sevmediğin için biraz uzaklaştım senden demiş. Çocuk buna çok kırılmış ama gece bunu düşünmeye karar vermiş. Çocuk mutlu mutlu okula gitmiş. Okula gider gitmez güzel kızı aramaya başlamış. Güzel kızı görür görmez hemen yanına gitmiş. Kız gülümseyerek yanına gelmiş. O kadar temiz olmuş ki çocuk, okulda parlıyor resmen. Herkes ona bakıyormuş. O günden sonra çocuk her gün 1 kere yıkanır olmuş. Suyun ona verdiği mutluluğu başka kimse ona veremiyormuş. O kadar güzel o kadar mutlu günler geçiriyormuş ki, hep böyle kalmak istiyormuş. Daha fazla masal okumak isterseniz Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Bir zamanlar gece gökyüzünde, parlayan yıldızların büyülü dünyasında iki yıldız varmış. Birincisi, parlak ve gümüşi bir ışığa sahip olan Selenia idi. Diğeri ise sıcak ve altın bir ışık saçan yıldızdı ve adı Luminis'ti. Selenia, gökyüzünün en güzel yıldızlarından biriydi, ancak içinde yalnızlık hissi vardı. Geceleri diğer yıldızları izlerken, kalbi bir yıldıza olan aşkla doluydu. Bu yıldız, gökyüzünün diğer ucunda, Uzak Yıldız adıyla biliniyordu. Selenia, aşkı için her şeyi yapmaya kararlıydı. O gece gökyüzünde bir yıldız kaydı ve Selenia bu yıldızın izini sürdü. Onun macera dolu yolculuğu, göklerin derinliklerinde başladı. Selenia, yıldız kayasını takip ederken gökyüzünün harikalarıyla karşılaştı. Yıldızlar arasında dans etti, gökkuşaklarına dokundu ve yıldız tozlarının büyülü gücünü deneyimledi. Selenia ve Uzak Yıldız'ın aşkı, gökyüzünün en güzel serenadıydı. Diğer yıldızlar da onların sevgilerini kutladı ve bu büyülü aşk hikayesi, gökyüzünün en parlak yıldızları olarak Selenia ve Uzak Yıldız'ı hatırlattı. Böylelikle Yıldız Işığı Serenadı adlı masal, aşkın ve maceranın gökyüzünde nasıl parlak bir şekilde parlayabileceğini anlatır. Elara ve Lirion'un aşkı ormanın ruhuyla bütünleşmişti. Birlikte geçirdikleri her an, doğanın gücünü ve sevginin büyüsünü daha da pekiştirdi. Ormanın koruyucu ruhu, onların aşkını kutsadı ve ormanın dengesi her zamankinden daha sağlamdı. Elara ve Lirion, ormanın güzellikleri ve gizemleri içinde romantik piknikler düzenler, şelalelerin yanında el ele yürürlerdi. Ormanın kuşları, aşk şarkıları söylerken, çiçekler onları sevgiyle selamlardı. Her gece, gökyüzünün yıldızları, bu iki aşığın aşkını parıldatan parlak noktalar haline geldi. Elara ve Lirion'un aşkı sonsuza kadar ormanın kalbinde yaşadı ve insanların bu masalı dinledikçe, sevginin ve doğanın gücünün ne kadar büyüleyici olduğunu anladılar. Daha fazla uyku masalları makalesi için 7 yaş masalları ve hikayeleri kategorimizi ziyaret edebilirsiniz.


Bir zamanlar çiçeklerle dolu geniş bir ovada küçük bir köyde yaşayan Suna ve Narin adında iki arkadaş varmış. Suna yemyeşil gözlü ve sarı saçlarıyla sevimli bir kızmış. Narin kıvırcık saçlı ve pembe yanaklı tatlı bir kızmış. İki arkadaş nereye gitse hep birlikte giderler, yedikleri içtikleri ayrı gitmezmiş. İki arkadaş bu geniş ovada geceleri çayıra uzanıp yıldızları seyretmeyi çok severmiş. İki arkadaş yine bir akşam gökyüzünü seyrederken bir yıldızın kaydığını görmüşler. - Bak Narin bir yıldız kaydı. Hemen bir dilek tut demiş. Narin gözlerini kapatıp içinden dileğini dilemiş. Suna ne dilediğini sormuş. Ancak Narin gülümseyerek hiçbir şey söylememiş. Yine gökyüzüne bakarken aniden bir yıldız daha kaymaya başlamış Ancak bu diğer yıldızdan oldukça farklı görünüyormuş. Gittikçe ışık kümesi büyüyor ve kendilerine doğru yaklaşıyormuş. İki arkadaş korku içinde ayağa kalkmışlar. Parlak yıldız tam önlerine düşmüş. Yıldızın içinden güzel bir peri çıkmış. Periyi gören iki arkadaş çok şaşırmış. Peri Suna ve Narin'e birlikte bir yolculuğa çıkmaları gerektiğini söylemiş. - Peki sen kimsin ve nereye gitmemiz gerekiyor diye sormuşlar. - Ben bir yıldız perisiyim. Gökyüzünde uçup tüm yıldızların parladığından emin olurum. Ayrıca yıldız kayarken dilek dileyen insanların dileğini gerçekleştiririm. Bugün içinizden birisi dilek diledi. İşte bu yüzden geldim demiş. İlk başta inanamayan iki arkadaş perinin bu teklifini kabul etmişler. Yıldızın üstüne çıkıp gökyüzüne uçmuşlar. Gökyüzünde yavaş yavaş hareket ederlerken Yıldız perisi karşılarına çıkan yıldızları tanıtmış. - İşte bu Kuzey Yıldızı, karşıdaki de Takım yıldızı, şu gördüğünüz uzun yol ise Samanyolu, ben onun üzerinde kaymaya bayılırım demiş. O gece Suna ve Narin gökyüzünde muhteşem bir yolculuk yapmışlar. Her ikisi de bir rüyada olduğunu düşünmüş. Peri artık dünyaya dönme zamanı geldiğini söylemiş. Dünyaya inen çocuklar periye çok teşekkür etmişler. Peri tam giderken Narin periye seslenmiş. - Dilekleri gerçekleştireceğini söylemiştin. Ancak ben gökyüzünde dolaşmayı dilememiştim demiş. - Arkadaşınla sonsuza kadar ayrılmamayı dilemiştin öyle değil mi? Merak etme bunun için sihir yapmama gerek yok. Bu kendiliğinden gerçekleşecek zaten demiş. Peri bu sözleri söyleyip geldiği yıldızla geri gitmiş. Büyülü bir akşam geçiren iki arkadaş, tıpkı perinin dediği gibi hiç ayrılmamış ve sonsuza kadar mutlu yaşamışlar. Daha fazla uyku masalları makalesi için 8 yaş masalları kategorisini ziyaret edebilirsiniz.


Bir zamanlar, uzak ve büyük bir krallıkta yaşayan küçük bir kız çocuğu varmış. Adı Periymiş. Peri, her gece yatağından gökyüzüne bakar ve yıldızları izlermiş. Yıldızlar ona büyülü bir dünya gibi gelirmiş ve onlarla konuşmayı hayal edermiş. Yıldızların dileklerimizi gerçekleştireceğine inanan Peri dilek dilemek için gece olmasını bekler yıldızları görünce onlarla konuşur ve dileklerini sıralarmış. Bir gece, Peri gökyüzünü izlerken bir yıldızın parladığını fark etmiş. Bu yıldız, diğerlerinden farklıymış. Peri, yıldıza Parlayan Yıldız adını vermiş ve onunla konuşmak için dilek tutmuş. Yıldıza öyle büyük bir sevgi ile bakıyormuş ki yıldız onun sevgisini çok uzaklardan hissetmiş. Ve o da Peri ile konuşmak ve onunla vakit geçirmek istemiş. Birdenbire, yıldız parlamaya başlamış ve Peri'nin odasına inmiş. Peri sevinçten ve şaşkınlıktan ne yapacağını bilemez halde yıldıza bakıyor heyecanla odasında zıplıyormuş. Sonunda yıldız ile konuşmaya başlamış. Yıldız, Peri'ye Yıldızlar Ülkesi adında bir yer olduğunu söylemiş. Bu yer, tüm dünyadaki yıldızların bir araya geldiği büyülü bir krallıkmış. Eğer isterse Peri'yi oraya götürebileceğini söylemiş. Peri heyecanla onu onaylamış ve Yıldızlar Ülkesi 'ne gitmek için yıldızın peşinden gitmeye karar vermiş. Yıldız, ona sihirli bir elbise ve bir yıldız değneği vermiş. Peri, bu sihirli eşyalarla gökyüzünde uçmaya başlamış. Yaşadığı şeyin büyüsü Peri'nin mutluluktan başının dönmesine sebep oluyormuş. Yıldızlar Ülkesi 'ne vardığında, Peri'yi yıldızlarla dolu bir şehir karşılamış. Yıldızlar, farklı renklerde parlayan ve konuşabilen varlıklarmış. Peri, hepsiyle tanışıp arkadaş olmuş. Yıldızlar da Peri ile vakit geçirmekten çok keyif almışlar. Ve ona bir görev verme kararı almışlar. Ve böylece Yıldızlar Ülkesi'nde Peri'ye bir görev verilmiş. Yıldızlar, dünyada dostluk, sevgi ve iyilik için bir mesaj yaymak istemişler. Peri, bu görevi kabul etmiş ve Yıldızlar Ülkesi'nde geçirdiği her anı dünya üzerindeki insanlarla paylaşmış. Peri, Yıldızlar Ülkesi'nde birçok macera yaşamış. Bir yıldızla dans etmiş, bir diğeriyle şarkı söylemiş ve diğerleriyle birlikte ışık dolu bir şölen düzenlemiş. Her bir yıldız, Peri'ye özel bir hediye vermiş. Peri burada yaşadığı büyülü anların sona ereceği için oldukça üzgün hissediyormuş. Ancak yıldızlar istediği zaman onlara seslenmesinin yeterli olacağını ve tekrar birlikte vakit geçirebileceklerini söylemişler. Peri duyduklarına o kadar çok sevinmiş ki mutluluktan ağlamaya başlamış. Yıldızlar ona sımsıkı sarılmışlar. Peri, görevini tamamladığında Yıldızlar Ülkesi'nden ayrılmış. Ancak, kalbindeki dostluk ve sevgi her zaman onunla birlikte olmuş. Peri, geri döndüğünde Yıldızlar Ülkesi'nde yaşadığı deneyimleri anlatmış ve insanları dünya üzerindeki yıldızların büyülü gücüyle birleşmeye teşvik etmiş. Bu sayede insanlık sevgi ve huzurla dolmuş. İnsanlar arasında iyilik yayılmış. Ve herkes huzurlu ve mutlu bir şekilde yaşamaya başlamış. Peri da istediği zaman yıldız arkadaşlarına seslenip onların yanına gidiyor ve mutlu vakit geçirip geri dönüyormuş. Böylelikle uzun yıllar mutlulukla yaşamışlar. Daha Fazla Masal İçin Uzun Masallar Kategorimizi İnceleyebilirsiniz.


Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde, kalbur saman içinde. Çoook eski çağlardan birinde bir genç yaşarmış. Bu genç son derece iyi huylu ve güzel meziyetleri olan biriymiş. Yalan nedir bilmeyen bu genç adeta dürüstlük sembolü diye toplumda parmakla gösterilirmiş. Herkes tarafından sayılan ve sevilen bu genç sadece iyi huylu ve güzel meziyetleri olan biri değilmiş . Son derece bilgiliymiş aynı zamanda. Yakınları son zamanlarda neşeli ve güler yüzlü bir kişiliğe sahip olan genç kahramanımızda bir durgunluk hissetmişler. Kederli gözleri dalgın dalgın uzaklara bakar olmuş. Ülkenin en bilge kişilerinden eğitim alan bu gencin kederli halleri anne ve babasını çok üzüyormuş. Anne ve babası gencin kederli hallerine daha fazla duyarsız kalamamışlar ve biricik evlatlarını karşılarına alıp konuşmaya karar vermişler. Anne ve babası oğullarına dertli hallerinden duydukları üzüntüyü anlatmışlar. Seni üzüntülere koyan neden nedir diye sormuşlar. İyi huylu genç üzüntü dolu gözlerle önce uzaklara bakmış ve ağır ağır konuşmaya başlamış. Sevgili annem ve canım babam ben kavuşması mümkün olmayan birine aşık oldum der. Bu sevda beni yavaş yavaş eritiyor. Aşkından divaneye döndüğüm kıza kavuşmak ise benim için imkansız der. Gencin annesi oğlunun durumuna ağlamaya başlar. Babası ise oğlum der, sen çok düzgün ve iyi huylu bir gençsin. Ayrıca kızların kalbini fethedecek kadar da yakışıklısın. Aşık olduğun kız da eminiz seni beğenir, bu karamsarlığın nedenini anlayamadım der. Genç derin bir iç çeker ve aşık olduğu kızın kralın biricik kızı olduğunu söyler ve kral kızını bana neden versin. Komşu ülkelerden birinin oğluna vermek varken der. Babası bu durum karşısında ne diyeceğini şaşırır. Fakat oğlunun üzülmesine de asla gönlü razı olmaz. Oğlunu teselli etmiş ve çözüm aramaya başlamış. Ertesi gün gencin babası kralla görüşmek için sarayın yolunu tutmuş. Kral gencin babasını huzuruna almış ve ne istediğini sormuş. Adamcağız olanları en ince ayrıntısına kadar hiçbir şey saklamadan dosdoğru bir şekilde anlatmış. Oğlunun çektiği acıdan bahsetmiş. Kral gencin babasının dürüstlüğünden çok etkilenmiş. Ona şöyle demiş; Oğlunun kızıma duyduğu derin aşka gerçekten saygım büyük. Fakat bundan daha çok etkilendiğim konu ise sizin bana her şeyi doğru ve dürüst bir şekilde anlatmanız. Sizin yerinizde bir başkası olsaydı olayı kim bilir ne şekilde anlatırdı. Bu nedenle sizi tebrik etmek isterim. Oğlunuzun kızıma duyduğu aşka ise elbette ben cevap veremem. Bu konuda olumlu ya da olumsuz bir cevap verme hakkı ise yalnızca kızıma aittir. Kızım da oğlunu beğenir ve evet derse ben buna kesinlikle karşı olmam, demiş. Kralın biricik kızı prenses ile genç tanıştırılmış. Prenses gencin aşkı karşısında kayıtsız kalmamış. Dürüstlüğün sonucunda ise prenses ve genç kırk gün kırk gece süren muhteşem bir düğünle evlenmişler. Onlar ermiş muradına. Biz çıkalım kerevetine. Daha fazla masal okumak isterseniz La Fontaine Masalları kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Bir zamanlar bir ülkede insanüstü güçlere sahip olan bir hükümdar varmış. Bu hükümdar ülkesinde adaleti tesis etmek için yaşarmış. Sahip olduğu tüm güçleri, kendi halkının refahı için kullanan hükümdar, bu yolla her türlü problemi çözmeye çalışırmış. Uzun bir süre her şey yolunda giderken bir gün, ülkenin başka bir bölgesinde büyük bir sorun patlak vermiş. Bu sorunu uzaktan çözmenin imkanı yokmuş. Hükümdarın ordusu ile bizzat o bölgeye gidip müdahale etmesi gerekiyormuş. Normal yollarla o bölgeye gitmek, aylarca yolculuk etmeyi gerektiriyormuş. Bu denli uzun bir süre yolda olmak, yaşanan sorunun daha da derinlemesine sebep oluyormuş. Bu durumu tespit eden hükümdar hemen orduya haber vermiş. Ordu hazırlanmış ve hükümdar rüzgarı huzuruna çağırmış. Rüzgar hemen gelerek hükümdar ve ordusunu sorunun olduğu bölgeye kısa bir şekilde ulaştırmış. Sorunlu bölgeye inen hükümdar ve ordusu hemen olaya müdahale etmiş. Tüm sorunları çözerek halkı huzur içinde yaşamaya devam etmeye çağırmış. Tekrar rüzgara emreden hükümdar, ordusuyla birlikte kendi malikanesine dönmüş. Malikanesindeki balkona çıkıp rüzgara ait olduğu yere dönmesi için emir vermiş ve rüzgar geldiği yere geri dönmüş. Böylece hükümdar, rüzgarın da yol göstermesi ile büyük bir sorunu kolay bir şekilde çözüme kavuşturmuş. Bu sayede hükümdarın ülkesinde yaşayan halk, büyük bir huzur ve sükunet içinde yaşamaya devam etmiş. Daha Fazla Çocuk Masalları İçin Kısa Masallar Kategorimizi Ziyaret Ediniz.


Mustafa Kemal ileriden kurt uluması duydu. Buna aldırmadı ama ikinci bir kurt uluması daha duyunca irkildi. Hem bu uluma daha yakından geliyordu. Belli kurtlar yaklaşıyordu. Artık çiftliğe dönemezdi çünkü kurtlar, çiftlik yolu üstündeki ağaçlık alandaydı. Karşı dağın yamacındaki mağarayı hatırladı. Çocukken birkaç kere bu mağaraya gitmişti. Tahminine göre, kurtlar sürü halindeydi. Sekiz, on tane kurtla açık alanda kazanma şansının az olduğu bir uğraşa girmek anlamsız olurdu. Mağaraya doğru hızlı adımlarla yürümeye başladı. Kurt ulumaları çoğalınca, yürümeyi bırakıp, koşmaya başladı. Bu arada tabancasını çekmiş ve sağ eline almıştı. Bir aralık arkasına dönüp baktığında peşine takılan kurtların en az on tane olduğunu gördü. Kurtlar, beni sabah kahvaltısı olarak görüyorlar ama böyle olmadığını anlayacaklar. Hele bir mağaraya varayım. dedi içinden. Mağaranın girişine geldiğinde kurtların nefesini ensesinde hissetti. Aniden dönerek en yakınındaki kurda ateş etti. Kurt yere yuvarlandı. Gürültüden korkan kurtlar kaçtılar. Onların yine geleceğini bildiği için, tabancasını doldurdu ve sol eline aldı. Sağ eliyle kılıcını çekti. Mağaranın ortasında ayaklarını açarak, heybetli bir şekilde durdu. Kurtlara karşı yapacağı savaşa hazırdı. Gelsinler ve ne olacağını görsünler, diye düşündü. Dört bir yandan etrafımı saracak olan kurtları, bu savaşta yenilgiye uğratmazsam, bana da Mustafa Kemal demesinler. Kurtlar, dönüp gelmişlerdi ama nedense mağaranın önünde bekliyor, içeri girmiyorlardı. Onlar içeri girmezseler ben dışarı çıkarım, diyen Mustafa Kemal, aniden taarruza geçti. Bir ateş etti, bir kurt yere düştü. İki kılıç salladı, iki kurt yere düştü. Bozguna uğrayan kurtlar, geldikleri gibi gittiler. Mustafa Kemal her ihtimale karşı etrafını kollayarak çiftliğe geri döndü. Birkaç dakika daha geç gelseymiş, dayısı ve çiftlik çalışanlarıyla yolda karşılaşacakmış, çünkü onlar tabanca seslerini duymuşlar ve yardıma geliyorlarmış. Daha fazla anı okumak isterseniz Atatürkün Çocukluk Anıları kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Şehrin uzağında bir yerde, küçük ve sevimli bir köy varmış. Köy halkı mutlu ve mesut bir şekilde yaşarmış. Hiç kimsenin bir başkası ile en ufak bir problemi dahi olmazmış. Her şey olması gerektiği şekilde devam edermiş. Bir gün gelip çatmış. Köy dışından birileri köye musallat olmuş. Gece herkes yatağa girdiği bir anda ansızın ortaya çıkıp köy halkını korkutuyorlarmış. O saatlerde hiç kimse cesaret edip dışarı çıkamazmış. O kadar korkutucu bir ses yayılırmış ki, herkes kulaklarını tıkayıp bu sesin son bulması için dualar edermiş. Sabah olup herkes bir araya geldiğinde bu sorunun kaynağının ne olduğu konusunda konuşurlarmış. Fakat bir çözüme bir türlü ulaşamazlarmış. Aradan uzunca bir zaman geçmiş ve aynı problem aynı şekilde devam ediyormuş. Köy halkı artık bu duruma dayanamaz olmuş. Bu sıkıntıdan kurtulmak için çareler aramış ve bir yabancı köy halkına yüzen atlardan bahsetmiş. Yüzen atların onların derdine derman olacağını söylemiş. Başka çaresi olmayan köy halkı yüzen atlara ulaşmaya karar vermiş ve geceyi beklemeye koyulmuş. Ellerinde fenerler ile o dayanılmaz sesin ortaya çıkması için geri sayıma başlamışlar. Ses duyulmaya başlandığında fenerlerle köyün çıkışındaki nehre doğru ilerlemişler. Onlar nereye gitse ses onları takip ediyormuş. Nehre vardıklarında üç kez uzun uzun ıslık çalmışlar ve suyun içinden birden yüzen atlar çıkmış. Hemen ellerindeki fenerleri bırakıp yüzen atlara atlamışlar ve yüzen atlarla birlikte köyün uzağına varıp o sesi orada bırakıp köye geri dönüp sesten kurtulmuşlar. Daha Fazla Çocuk Masalları İçin Kısa Masallar Kategorimizi Ziyaret Ediniz.


Zahidem türküsü kavuşulması mümkün olmayan bir aşkın hikayesidir. Zahidem türküsü Anadolu'da sevip de kavuşamayanların türküsü olarak bilinmektedir. Bozkırın en önemli ses olan Neşet Ertaş, bir gün röportajında Biz dedelerimizden beri düğünlerde çalıp söyleriz. 13-14 yaşındayken yaşadığım Kırşehir'in Çiçekdağı kazasının bir köyündeki düğünde gittim ve elime şiir yazılı bir kağıt verdiler. Daha sonra öğrendiğim ki bu şiiri öksüz bir çocuk yazmış. Öksüz olan bu çocuğu bir aile evine almış, fakat çocuk o evin kızına aşık olmuş. Kızın adı Zahide imiş. Çocuk askere gidince kızı başkasına vermişler. Bu hikayeyi düzenleyerek plak yaptım. Röportajına söyle devam etmiştir: Benimki, boynumu bükük koyan eski bir aşk hikayesidir. Çalgıcı dediler kız vermediler diyerek kendi Zahide'sinden böyle bahsetmiştir. Zahidem türküsünü dinleyen herkes bu türkünün geçmişini merak etmektedir. Zahidem türküsünün hikayesi detayları ile birlikte aşağıda yer almaktadır. Zahidem türküsünün başkahramanı olan Arap Mustafa, 1901 yılında Orta Hacı Ahmetli Köyü'nde dünyaya gelmiştir. Arap Mustafa'nın acı dolu hikayesi küçük yaşta başlamıştır. Arap Mustafa'nın annesi ve babası küçük yaşta vefat etmiştir. Arap Mustafa çocuk yaşta kimsesiz kalmıştır ve akrabaları tarafından büyütülmüştür. Mustafa'ya arap lakabının verilmesinin nedeni ise, yörede meşhur olarak oynanan 'Koca Oyunu'nda Arap rolünü üstlenmesidir. Arap Mustafa çok küçük yaşta ailesini kaybettiği için çalışmak zorunda kalmıştır. Çalışmak zorunda olduğu için Yukarı Hacı Ahmetli Köyü'ndeki Hacı Bürozade Mehmet adlı ağanın yanında işe başlamıştır. Hacı Bürozade Mehmet ağanın yanında on iki yıl çalışmıştır. Ağanın Zahide adında bir kızı vardır. Arap Mustafa gönlünü Zahide'ye kaptırmıştır. Fakat bu sırrını kimseyle paylaşamamıştır. Bir süre sonra dayanamayarak yakın akrabalarına bu durumu anlatmıştır. Onlarda ağanın kapısına giderek Zahide'yi istemişlerdir. Fakat Arap Mustafa ağanın yanında çalıştığı için Zahide'yi vermez. Arap Mustafa'nın gönlü Zahide'nin aşkı ile yanıp tutuşmaktadır. Bu sırada Arap Mustafa'nın askere gitmesi gerekmektedir. Arap Mustafa vatani görevini yerine getirdiği sırada ağa Zahide' yi Molla Hasan adında biri ile evlendirir. Arap Mustafa'nın bir süre sonra hemşerileri aracılığı ile Zahide'nin evlendiğinden haberi olur. Bunu duyan Arap Mustafa Zahide'ye kavuşması mümkün olmayan imkansız dizelere döker. İşte o imkansız aşkı anlatan şiirin sözleri; Bir süre sonra bu sözler Kırşehir'de kulaktan kulağa yayılmıştır. Bu türkü abdallar ozanlar tarafından söylenerek dilden dile yayılır. Bu türkü Bozkırın Tezenesi lakaplı Neşet Ertaş düğüne gittiğinde okuması için eline verilir. Neşet Ertaş bu şiiri Arap Mustafa ve Zahide'nin vefatından düzenleyerek besteler. Zahidem bestesi 1970 yılında plağa alır. Bu plak sayesinde Arap Mustafa'nın Zahide'si günümüze kadar gelmiştir. Bu aşk hikayesi uzun yıllar konuşur. Daha fazla hikaye okumak isterseniz Türküler ve Hikayeleri kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Çok eski zamanlarda yaşayan bir kavimlerden birinin zalim mi zalim bir hükümdarı varmış. Emrinde yalatan ve çalışan herkese zalim davranan bu hükümdar bir tek kişiye fazla zalim davranmazmış. O da genç bir delikanlı olan sarayın sihirbazı ve şifacısıymış. Bu delikanlıyı yaşlanmış olan eski şifacısının tanında eğitmiş ve herhangi bir sıkıntıya düştüğünde hemen bu genci çağırarak o dertten bu genç sayesinde kurtulurmuş. Günlerden bir gün hükümdar bu sihirbaz genci yanına çağırarak Bak delikanlı, biliyorsun seni ben yetiştirdim ve bu günlere getirdim. Sarayımda senin gibi birine her zaman ihtiyacım var bunu da biliyoruz her ikimiz de. Ama çok sevdiğim ve hürmet ettiğim yaşlı bir baba yadigarı dostum var. Uzak bir yerde yaşıyor. Uzun bir yolculuk ettikten sonra tanına varacaksın. Benim selamımı iletip hediyelerini verdikten sonra Onu tedavi edip iyileştirmeni istiyorum der. Sihirbaz ve şifacı olan ve işinde de oldukça mahir olan bu delikanlı yanına azık ve hediyeleri atına yükleyerek ertesi gün yola düşer. Uzun bir yolculuğa çıkar. Günler günleri, haftalar haftaları kovalamış. Yollarda başına pek çok olay gelmiş ve birçok kişiyle tanışmış. Yine yolda mola verdiği bir gün suyunun kalmadığını fark etmiş. Atını oraya bağlayarak su aramaya çıkmış. Etrafta kuyuya benzer hiçbir şey bulamamış. Fakat ilerde bir kulübeye benzer harabe bir ev görmüş. Sevinçle koşmuş ve eve varınca kapının önündeki otlardan yapılmış çardak altında dinlenen yaşlı ve ak sakallı bir adamın oturduğunu görmüş. Selam verip yanına oturmuş. Ak sakallı bu yaşlı, nur yüzlü adamın o civarın hürmet edilen bilge bir hocası olduğunu öğrenmiş. Onunla sohbet etmek çok hoşuna gitmiş. O gün geceyi bu yaşlı adamın evinde geçirerek iyice dinlenmiş ve karnını da bir güzel doyurmuş. Olup bitenleri de bir güzel anlatıp o gece geç vakte kadar bu ihtiyarın tatlı sohbetini dinlemiş. Ertesi gün yola çıkmış ve hükümdarın bahsettiği dostuna varmış. Onu tedavi edip iyileşmesini sağlamış. Tekrardan yoka koyulmuş. Saraya vardığında hükümdara yaşlı dostunun selamını getirmiş ve iyi olduğunu bildirmiş. Hükümdar buna çok sevinmiş. Günler böyle geçip gitmiş. Geçmesine geçmiş amma bizim sihirbaz delikanlı da eski sihirbaz değilmiş. Saraydan arada sırada kaybolan delikanlının değişimini hükümdar da fark edip peşine adam takmış. Delikanlının evinde dinlenmiş olduğu ak sakallı alim hocanın evine ziyarete gittiğini öğrenen hükümdar deliye dönmüş. Hemen delikanlıyı huzuruna çağırmış. Apar topar huzuruna gelen delikanlıya hiddetle bağırmış hükümdar. Senin Tanrın ben değil miyim? Sen yaşıyorsan benim sayemde. Ve bugünlere ben getirdim seni. Nasıl olur da benden başkasına ve başka tanrılara inanırsın diyerek bağırıp çağırdı. Atın bunu zindana! diye bağırdı. Delikanlı zindanda günlerce gözyaşları içinde tövbe etti. Allah'a yalvardı kendisini affetmesi için. Aradan günler geçti ve bekçi gelerek delikanlıyı zindandan çıkardı. Ülkede baş gösteren salgın bir hastalıktan dolayı çaresiz kakan hükümdar delikanlıyı huzuruna çağırarak bu salgın hastalık için Ondan yardım istedi. Delikanlı bir şartla bunu kabul etti. Benim inancıma karışılmayacak, dedi. Çaresiz kabul etti hükümdar. Genç okuduğu bazı dualar ve şifa verici ayetlerle hastalığın kısa sürede ortadan kalkmasını sağladı. Bu gence minnettar kakan ve aynı zamanda bu mucizeye şaşıran hükümdar gence art arda sorular sordu. Ardından Ben ne büyük yanılgı içindeymişim meğer. Allah beni de affeder mi acaba? diye sordu gözyaşlarıyla. Saraya davet ettiği hocanın huzurunda tövbe edip kelime-i şehadet getirerek Müslüman oldu.


Bir varmış bir yokmuş çok eski zamanlarda ülkelerin birinde zalim bir kral yaşarmış. Bu kralın hiç kimseye acıması yokmuş hatta kendi halkına bile acımaz onlara çok kötü davranırmış. Halk acı içinde kıvranıp açlıktan öldüğünde bile umursamazmış. Kendi sarayında karnını tıka basa doyurup eğlenceden eğlenceye koşarmış. Hizmetkarları onu çok kez uyarmaya çalışmış ama ya onları hapse attırmış ya da hiçbirini duymak istememiş. Günlerden bir gün hizmetkarlarından biri ansızın içeriye girmiş. Kralım çok kötü bir haber var. demiş. Yanımızdaki ülkeler bize savaş açtı hızla buraya yaklaşıyorlar demiş. Zalim Kral ne yapacağını şaşırmış. Hizmetkarlarına bağırıp çağırmaya başlamış. Hemen altınların hepsini toplayın buradan gidiyorum demiş. Hizmetkarları krallarına Kralım kendi halkınızı terk mi edeceksiniz kalıp savaşmayacak mısınız? demiş. Kral'da Ne savaşması sen kafayı mı yedin? Eğer çok istiyorsan kalıp kendiniz savaşın demiş. Öte yandan düşman askerleri hızla ilerliyorlarmış. Önlerine ne çıkarsa yakıp yıkıyorlarmış halk acı içinde ve çaresizmiş. İşte tam bu sırada çok cesur bir savaşçı ortaya çıkıp kendini öne atmış. Kalan askerlere önderlik edip düşmanı birçok yerde yenmiş. Halk bu savaşçıyı çok sevmiş. Düşmanı büyük bir yenilgiye uğratan Cesur savaşçı ve askerleri zaferle dönmüşler. Cesur savaşçıyı yeni kralları ilan etmişler. Zafer kutlamaları kırk gün kırk gece sürmüş. İşte tam bu sırada Zalim Kral tekrar ortaya çıkmış ve bu zaferi kendisinin yaptığını iddia etmiş. Ancak halk her şeyin farkındalarmış. Zor günlerinde halkını terk eden Zalim kralı asla istemiyorlar. Büyük bir kızgınlıkla ülkeden kovmuşlar. Zalim Kral orada başka ülkelerin askerlerine esir düşmüş. Bir gün kendi halkına yaptığı zulmü artık her gün kendisi çekiyormuş. Zalim Kral artık yaptıklarının cezasını çektiğinin farkındaymış. Artık çok pişmanmış ama iş işten geçmiş. Cesur Savaşçı Kral olduktan sonra artık hiçbir şey eskisi gibi değilmiş. Ülkeye Barış refah ve mutluluk getirmiş. Halkı ile birlikte sonsuza kadar mutlu yaşamışlar. Bir daha hiç kimse gözyaşı dökmemiş. Daha fazla uyku masalları makalesi için 10 yaş masalları kategorisini ziyaret edebilirsiniz.


Bir varmış bir yokmuş. Uzun zaman önce bir ülkenin çok zalim bir kralı varmış. Halkı bu kralın zulmünden o kadar çok bıkmış ki artık dua etmeye başlamışlar. Bir hafta sonra bir mucize yaşanmış. Halk duaları kabul oldu diye sevinçten adeta bayram havası yaşanmış. Yaşanmış yaşanmasına da kralın güzeller güzeli kızı babası hastalığa yakalandığı için çok ama çok üzgünmüş. Halkına zalim olan kral kızına çok düşkünmüş ve onu çok seviyormuş. Bu yüzden de kızı babasının halkına ne kadar zalim olduğunu bilmiyormuş. Babasının çok iyi bir insan olduğunu ve halkın ne kadar kötü olduğunu düşünmüş hep. Onları hep nankörlükle suçlamış. Ve kızı hemen babasının yardımcısını yanına çağırarak ülkenin dört bir yanına haber salınması emrini vermiş. Ülkenin dört bir yanına, en ücra köşesine varana kadar haberler salındı. Fakat gelin görün ki hiç kimseden ses çıkmamış. Kralın korkusuna ben iyileştiririm, tedavi ederim diyen hiç çıkmamış. Bu duruma günden güne içerleyen kralın kızı bu böyle olmayacak diyerek derhal halkın toplanmasını istemiş. Ülkenin her tarafında fermanlar okunmuş. Halk merak etmiş. Kralın ölmüş olabileceğini düşündüklerinden merakla sarayın önünde toplanmaya başlamış. Kralın güzel kızı halka karşı çok öfkeliymiş ve konuşma yapacağı için de çok heyecanlıydı. Bu güzeller güzeli prenses aynı zamanda çok akıllıydı da. Bu yüzden konuşma yapmaya çıkmadan evvel bir plan yapmış. Hemen kılık değiştirerek halktan biri gibi insanların arasına karışmış. Aralarında geçen konuşmalara kulak misafiri olmuş. Halk arasında fısıldaşırken sonradan sesler yükselmeye başlamış. Kralın kızı konuşmaya yapmaya çıkmayınca halk daha da öfkelenmeye başlamış. Bir taraftan da prensesin çıkıp konuşmasını heyecanla bekliyormuş. Prensesin bu fakir ve yokluk içindeki insanların halini görünce çok üzülmüş. Gözleri dolu dolu, bir kadıncağızın konuştuklarına şahit olmuş. Bu konuşmalardan halkın aslında ne kadar acı içinde olduğunu ve onların bir suçunun olmadığını da anlamış. Az daha bu yoksul ve sıkıntı içindeki insancıkları daha fazla kıracaktım ve üzecektim dedi kendi kendine. Apar topar sarayın gizli geçidinden içeri girerek hazırlanmış, giyinmiş ve en sevimli haliyle sarayın balkonundan halkı selamlamış. Halk bu ışıl ışıl parlayan, tertemiz yüzlü ve güzeller güzeli prensesi görünce büyük bir hayranlıkla selamlamış ve alkışlamış. Daha önce Onu görmedikleri için şaşkınlıkla ve hayranlıkla dinliyorlarmış. Prenses halkını selamladıktan sonra, güzel ve etkileyici bir konuşma yapmış. Kendini açıkça anlatmış ve babasının durumunu da halkına izah etmiş. Onlardan babasının adına af dilemiş ve kendisinin çok çalışarak hatalarını affettireceğini anlatmış bir bir. Halk bu duruma çok sevinmiş ve büyük bir alkış kopmuş. Prensesin gözlerinden sevinç gözyaşları akıyormuş. Meğer ne büyük bir hataya düşmüşüm diyerek derin bir nefes almış. Kısa zamanda babasını tedavi edecek çok maharetli bir şifacı da gelerek kralın tedavisini üstlenmiş. Kral kısa sürede iyileşmiş ve kızına söz verdiği gibi halkına bir daha asla zulmetmemiş. Her daim halkına yardımcı olarak halkının daha mutlu ve rahat yaşamaları için elinden geleni yapmış. O günden sonra daha mutlu ve huzurlu bir şekilde yaşamışlar. Daha fazla masal okumak isterseniz Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Bir zamanlar, tatlı bir bebek olan Ali, dünyanın pek çok sırrını keşfetmeye başlamıştı. Ancak en büyük merakı, zamanın nasıl işlediği ve geçmiş ile geleceğin nasıl bir araya geldiğiydi. Bir gün, odasında oynarken, eski bir saat buldu. Bu saat, zamanı yönlendiren sihirli bir tüneli açma yeteneğine sahipti. Ali, saati eline aldı ve dikkatlice inceledi. Saatin kapağını açtığında, içinde tuhaf bir parıltı görüldü ve bir zaman tüneli belirdi. Ali, tünelden içeri girdi ve bir anda geçmişe doğru yolculuk yapmıştı. Ali, büyük bir kasabada buldu kendini. Evler tahta panjurlarla kaplıydı, arabalar at çekiyordu ve insanlar eski moda kıyafetler giyiyordu. Ali, geçmişe gitmişti ve bu tarihi anın tadını çıkarmaya karar verdi. Sokaklarda dolaştı, tarihi binaları keşfetti ve yerel halkla tanıştı. Ali'nin en sevdiği anlar, tarihi anılara tanık olma fırsatıydı. Bir pazar günü, meydanda düzenlenen bir at yarışını izlemeye gitti. Atlar hızla koşuyor, kalabalık heyecan içinde bağırıyordu. Ali, bu tarihi anın heyecanını hissetti. Ancak geçmişe yolculuk yapmanın yanı sıra, Ali geleceğe de gitmek istedi. Zaman tüneli, onu geleceğe götürdü ve Ali, modern bir şehirde buldu kendini. Uçan arabalar havada süzülüyor, binaların tepesinde bahçeler bulunuyor ve insanlar holografik ekranlarla etkileşimde bulunuyordu. Ali, gelecekteki teknolojiyi keşfetmeye bayıldı. Gelecekteki dünyada, hastalıklar iyileştirilebiliyor, yiyecekler anında pişirilebiliyor ve insanlar farklı gezegenlere kolayca seyahat edebiliyordu. Ali, bu muhteşem dünyanın tadını çıkardı. Ancak Ali'nin en büyük keşfi, zamanın aslında birbirine bağlı olduğu ve geçmişin geleceğin temelini oluşturduğu gerçeğiydi. Geçmişin kararları ve eylemleri, geleceğin nasıl şekilleneceğini etkiliyordu. Ali, zamanın gizemini daha derinden anlamıştı. Zaman tünelinin yardımıyla Ali, hem geçmişi hem de geleceği keşfetmeye devam etti. Geçmişteki önemli anları ve gelecekteki hayallerini gördü. Her zaman yolculuk yaparken, daha fazla bilgi edinmek ve zamanın sırlarını çözmek istedi. Ali, zamanın tünelleriyle geçmişten ve gelecekten öğrendiği dersleri gerçek dünyasına taşıdı. Geçmişte yapılan hatalardan dersler çıkardı ve gelecekteki hedeflerine odaklandı. Zamanın değerini ve kıymetini anlamıştı. Daha Fazla Masal okumak isterseniz Bebek Masalları Kategorilerimizi Ziyaret Edebilirsiniz.


Bir zamanlar, küçük bir kasabada yaşayan Mehmet adında bir çocuk vardı. Mehmet, tarihe ve bilime olan merakıyla tanınırdı. Bir gün, hayatını sonsuza kadar değiştirecek olan olay gerçekleşti: Dedesi, eski bir garajın köşesinde unutulmuş bir zaman makinesi buldu. Mehmet ve dedesi, bu eski makinenin nasıl çalıştığını öğrenmeye çalıştılar. Uzun saatler boyunca makineyi incelediler, tarihi kitaplar ve bilimsel dergilerle araştırma yaptılar. Sonunda, makineyi çalıştırmak için gerekli bilgilere sahip oldular. Bir sabah, Mehmet ve dedesi zaman makinesini çalıştırdılar. Büyük bir gürültü ve titreşimle birlikte, makine hareket etmeye başladı. Mehmet ve dedesi, geçmişin sıcak günlerine ya da geleceğin bilinmeyen dünyalarına gitme fırsatına sahip olduklarını biliyorlardı. Mehmet, ilk yolculuğunda antik Mısır'a gitmeye karar verdi. Makine, Nil Nehri'nin yanında durduğunda, Mehmet kendini büyük piramitlerin gölgesinde buldu. Eski Mısır'ın güzelliklerine ve gizemlerine tanık oluyordu. Fakat bu yolculuğun tehlikeleri de vardı. Mehmet, piramitlerin içinde kayboldu ve çöldeki kum fırtınalarının ortasına düştü. Neyse ki, yerel halkın yardımıyla yolunu buldu ve zaman makinesine geri döndü. Bir sonraki yolculuğunda, Mehmet geleceğe gitmeye karar verdi. Makine, parlak ışıklarla dolu bir metropolün ortasında durduğunda, Mehmet geleceğin teknolojisinin hayal gücünü aştığını gördü. Uçan arabalar, yüksek binalar ve robotlarla dolu bir dünya vardı. Mehmet, geleceğin insanlarının nasıl yaşadığını ve teknolojiyi nasıl kullandığını öğrendi. Ancak bu yolculuk da tehlikelerle doluydu. Mehmet, bir robot güvenlikçi tarafından yakalandı ve geleceğin yasalarını öğrenmek zorunda kaldı. Neyse ki, robotlar da insanlar gibi dostça davranıyorlardı ve Mehmet'e yardım ettiler. Bir sonraki yolculuğunda, Mehmet tarihi bir olaya tanıklık etmek istedi: Amerika'nın bağımsızlık mücadelesi. Makine, 1776 yılında Filedelfiya'ya götürdü. Mehmet, bağımsızlık bildirisinin imzalanmasına ve tarihi konuşmalara tanık oldu. Ancak bu yolculuk da tehlikeliydi. Mehmet, İngiliz askerleri tarafından sorgulandı ve Amerikan isyancılarına yardım etmeye çalışırken yakalandı. Neyse ki, Mehmet'e yardım eden Benjamin Franklin ve Thomas Jefferson gibi büyük devrimciler vardı ve onu serbest bıraktılar. Mehmet'in zaman yolculukları, sadece tarihi olaylara tanık olmakla kalmadı, aynı zamanda insanlığın geçmişi ve geleceği hakkında da öğretici deneyimler yaşamasına neden oldu. Mehmet, her yolculuğundan yeni bir şeyler öğrendi ve bu deneyimler onun bilgi ve anlayışını derinleştirdi. Bir gün, Mehmet ve dedesi zaman makinesini kullanırken, makine beklenmedik bir şekilde arızalandı. Mehmet, geçmişte veya gelecekte sıkıştı ve makineyi tamir etmek için gerekli bilgilere ulaşmak zorundaydı. Bu, onun en büyük macerasıydı ve bu sefer Mehmet, kendi yolculuğunu oluşturmak ve kendi kaderini yazmak zorundaydı. Mehmet, geçmişte ve gelecekte yeni dostlar edindi, zorlu engelleri aştı ve en sonunda zaman makinesini tamir etti. Ancak onun en büyük ödülü, kendi yaşamının ve maceralarının anahtarlarını elinde tutmasıydı. Daha fazla uyku masalları makalesi için 8 yaş masalları kategorisini ziyaret edebilirsiniz.


Bir zamanlar, Masal Ülkesi'nde yaşayan Zamanın Efendisi adında bir büyülü varlık varmış. O, doğanın tüm güzelliklerini kontrol eden ve zamanın akışını yönlendiren bir sihir ustasıymış. Mevsimler, güneşin doğuşu ve batışı, ayın evreleri, her şey Zamanın Efendisi'nin büyülü elindeymiş. Zamanın Efendisi, bir gün masal ülkesine yepyeni bir hediye getirmeye karar vermiş. Ormanda derin bir vadide gizli bir şelale bulunuyormuş, ancak bu şelalede sadece güzelliğini görmek ve şarkısını duymak isteyenler ona ulaşabiliyormuş. Zamanın Efendisi, tüm masal ülkesini vadideki şelaleyle buluşturmak istemiş ve böylece doğanın şarkısını herkesin duyabilmesini sağlamış. Zamanın Efendisi'nin büyülü değneğiyle vadideki şelaleye doğru bir ışık huzmesi yollamış. Vadideki kuşlar, çiçekler ve ağaçlar, Zamanın Efendisi'nin sihirli dokunuşunu hissederek coşkuyla şarkı söylemeye başlamışlar. Şelalenin suyu dans edercesine akarak, melodilerle dolu bir şarkıya dönüşmüş. Bu olağanüstü sesler, masal ülkesinin dört bir yanına yayılmış. İnsanlar, doğanın şarkısını duyduklarında büyülenmişler ve Zamanın Efendisi'nin hediyesine minnettarlıkla teşekkür etmişler. Artık masal ülkesindeki herkes, doğanın şarkısının keyfini çıkarabiliyormuş. Zamanın Efendisi, vadideki şelalenin hediyesiyle insanların ruhlarına neşe ve huzur vermiş. Doğanın büyülü şarkısı, herkesin kalplerindeki sevgiyi ve birlik duygusunu pekiştirmiş. Masal ülkesi, artık Zamanın Efendisi'nin sihirli dokunuşuyla birlikte daha da canlı ve renkli bir yer haline gelmiş. Böylece, Zamanın Efendisi'nin hikayesi, Masal Ülkesi'nin en güzel masallarından biri olarak nesilden nesile aktarılmış. Onun büyülü gücü ve doğanın şarkısının eşsiz melodisi, masal ülkesinin en güzel hatıralarından biri olarak daima yaşamaya devam etmiş. Zamanın Efendisi, masal ülkesinin her köşesine iyilik ve sevgiyle dokunmaya devam etmiş. Onun hediyesi, insanların kalplerinde sonsuz bir neşe ve huzur yaratmış. Vadideki şelalenin büyülü şarkısı, doğanın dansını canlandırmış ve mevsimlerin dansı daha da büyüleyici hale gelmiş. Kuşlar, çiçekler ve ağaçlar, Zamanın Efendisi'nin müziğiyle birlikte birbirleriyle uyum içinde dans etmişler. Bu sihirli gösteri, masal ülkesinin her gününü bir kutlama gibi süslemiş. İnsanlar, doğanın güzelliklerine hayranlıkla bakarken, Zamanın Efendisi'nin büyülü varlığından hep minnettarlıkla bahsetmişler. Masal ülkesindeki herkes, Zamanın Efendisi'nin şarkısının büyüsüne kapılarak, yaşamın değerini daha iyi anlamış. Daha Fazla Uyku Masalları İçin Uyku Masalları Kategorimizi Ziyaret Edebilirsiniz.


Bir zamanlar, sıradan bir çocuğun odasında bulunan sıradışı bir eşya vardı. Bu eşya, bir duvar saati gibi görünse de, aslında zamanın sihirli bir hapisanesiydi. Saatin içinde yaşayan büyülü bir ruh, zamanı durdurup geriye sarabilme yeteneğine sahipti. Ve bu saatin bulunduğu odada yaşayan çocuk, bu sihirli yetenekten habersizdi. Bu hikayemizin ana karakteri, sevimli bir çocuktu. Adı Ali'ydi ve sahibi olduğu bu odayı çok seviyordu. Ancak odadaki en özel şey, duvarındaki sihirli saat olduğunu bile bilmiyordu. Bir gün, Ali odasında oyun oynarken dikkatini çeken bir şey oldu. Saatin saniye ibresi, aniden dönmeyi durdurdu ve oda etrafındaki her şey de durdu. Kedisi Midilli'nin havada asılı kaldığını gördü, annesi bir kahkaha atarken donmuştu ve hatta çiçekler havada sabitlenmişti. Ali şaşkınca saate yaklaştı ve dokundu. Saniye ibresini hafifçe itti ve birden zaman yeniden başladı. Midilli havada asılı kalmaktan kurtuldu, annesi kahkahasına devam etti ve çiçekler rüzgarda dalgalanmaya başladı. Ali, saatle oynadığında neler olabileceğini merak etti ve daha fazla keşfetmek için ona dokunmaya devam etti. Her seferinde, saatin gücüyle farklı zaman dilimlerine ve yerlere yolculuk yapabiliyordu. İlkin, saati döndürdüğünde, kendini Ortaçağ'da buldu. Şövalyeler turnuvalar düzenlerken, prensesler kulesinde bekliyordu. Ali bu büyülü dünyada macera yaşadı ve şövalyelerle dostluk kurdu. Sonraki sefer, saati döndürdüğünde, kendini gelecekte buldu. Uçan arabalarla dolu bir şehirde dolaştı ve teknolojinin ilerlemesine tanık oldu. Robotlarla dans etti ve yemek yapan makinelerle tanıştı. Bir sonraki macerasında, saati döndürdüğünde, antik Mısır'da buldu kendini. Piramitleri ve firavunları gördü, hiyerogliflerle iletişim kurmayı öğrendi ve Nil Nehri kıyısında eğlenceli zamanlar geçirdi. Her zaman geri döndüğünde, saatin gücü sayesinde olağanüstü maceralar yaşamış gibi hissetti. Ancak bir gün, saati durdurup geri sararken, bir hata yaptı ve saatin içine hapsoldu. Ali, zamanın içinde kaybolmuştu. İçinde birçok farklı zaman dilimi geçti ve her seferinde farklı maceralar yaşadı. Ancak saatten başka kimse onu göremiyordu. Ali'nin zamanın içinde sıkıştığını kimse fark etmedi. Ancak saatin içinde geçen zaman, Ali'yi bir şeylerin değerini anlamaya zorladı. Eski zamanlarda, gelecekte ve antik dünyada yaşadığı her macerada, insanlar arasındaki bağların, arkadaşlığın ve ailenin ne kadar önemli olduğunu öğrendi. Sonunda, saati geriye sararak, odasına dönmeyi başardı. Ancak artık saatin gücünü kullanmak istemiyordu. Ali, gerçek dünyadaki zamanı ve ailesini daha çok değer verdi. Sihirli saatin gücünü kullanmak yerine, gerçek dünyada daha fazla macera yaşamaya ve sevdikleriyle daha fazla zaman geçirmeye karar verdi. Ve böylece, Ali'nin macerası sona erdi, ama bu macera ona çok şey öğretti. Artık zamanın gerçek sihrinin, sevdiklerimizle geçirdiğimiz anlarda ve hayatımızın tadını çıkardığımızda olduğunu biliyordu. Daha Fazla Masal okumak isterseniz Bebek Masalları Kategorilerimizi Ziyaret Edebilirsiniz.


Zeynebim Zeynebim allı Zeynebim, beş köyün içinde şanlı Zeynebim. Hepimizin dinlerken büyük bir üzüntüye kapıldığı bu hüzünlü türkünün hüzünlü de bir hikayesi var. Bu hikayeyi hem usta oyuncu hem de ünlü oyuncu sevgili Çetin Kemal Sarıkartal'ın anlatımından yola çıkarak yazıyorum. Türküde bahsedilen Zeynep isimli güzeller güzeli olan bu kız; Hasan Ağa'nın kızıdır. Hasan Ağa, Şah İbrahim Beyin soyundan gelen bir babadır. Zeynep kızın gerçek memleketi Malatya'dır. Evlilik çağına geldiğinde yine kendi memleketinin Mezirme köyünde yaşayan akrabalarından biri ile nişanlanır. Fakat nişanlı olduğu dönemde gönlünü Mamaşlı lakabı ile tanınan Ali'ye kaptırır. E tabi hal böyle olunca da akrabası ile olan nişan bozulur. Nişanı atan Zeynep kız, Mamaşlı Ali ile evlenir. Zeynep kız ile Mamaşlı Ali evlendikten bir süre sonra Zeynep, Mamaşlı Ali'ye hamile olduğu haberini verir. Zeynep ve Mamaşlı Ali doğan çocuklarına Kamber adını verirler. Zeynep ve Mamaşlı Ali'nin oğlu Kamber doğduktan bir süre sonra Ali askere gider. Çok çok eski yıllarda askerlik uzun dönem yapılıyordu. Ama öyle on iki ay ya da on beş ay falan değil. Bildiğiniz yıllarca askerlik yapılıyordu. Bizim Maraşlı Ali, uzun dönem askerliği sırasında güzeller güzeli eşi Zeynep ve dünya güzeli oğlunun hasretinden biçare düşer. Daha fazla dayanamayıp askerden kaçmaya karar verir. Karar verdikten sonra gözünü karartan Maraşlı Ali gelin görün ki tahmin edeceğiniz üzere askerden kaçar. Köyüne dönen Maraşlı Ali; asker kaçağı olduğu için geceleri dağda yaşamaya başlar. Geceleri dağda yaşayan Ali, gündüzleri köyüne gider durur. Asker kaçağı olarak aranan Mamaşlı Ali hakkında bilgi almak isteyen kolcular, Zeynepkızın peşine düşerler. Fakat Zeynep kızımız dünyalar kadar güzel olduğu için kimselere görünmez. Bu sebeple ifade de vermek istememesi yüzünden bir ot yığını içine saklanmayı uygun görür ve ot yığınına girip orada saklanmaya başlar. Zeynep o dönemde de ikinci bebeğine hamiledir. Fakat saklandığı ot yığınının arasında neye uğradığının farkına bile varmadan fenalaşır. Bir anda kanaması başlar. Meğer saklandığı ot yığını zehirli bir türdür ve ikinci bebeğine hamile olan güzeller güzeli Zeynep kızı ve daha dünyaya gözlerini açamamış olan karnındaki bebeği ile bu dünyadan ayrılır gider. Nişanlısı ise bu duruma kayıtsız kalamaz. Yaşadığı üzüntü içerisinde bir kora dönüşür. Güzeller güzeli Zeynep kızın ölüm haberini alan akrabalarından ilk nişanlısı olan delikanlının duyduğu bu acı ve hüzün karşısında kaleminden bu satırlar dökülür. Bu satırlarda günümüze kadar ulaşmayı başarmıştır. Yaşam dolu olan bu türkü birçok sanatçı tarafından seslendirilmiştir. Daha fazla hikaye okumak isterseniz Türküler ve Hikayeleri kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Bir zamanlar, yemyeşil bir ormanın yamacında, yükseklerde bir dağın eteğinde sevimli bir tilki ailesi ile yaşarmış. Bu ailedeki küçük tilkinin adı Zeytin'miş. Zeytin, annesi ve babasıyla birlikte sıcacık bir mağarada yaşar ve ormanın güzelliklerini keşfetmekten büyük keyif alırmış. Henüz yeni doğmuş olan, yiyecek aramayı ve yürümeyi henüz öğrenen Zeytin, sık sık mağaradan çıkar, rüzgarlı ve kayalıklı dağdan iner ve ormanda dolaşırmış. Günlerini bu şekilde geçiren Zeytin, dış dünyaya oldukça büyük bir merak beslermiş. Zeytin, her sabah güneşin ilk ışıklarıyla birlikte uyanır ve annesi babasıyla ormanda dolaşmaya çıkarmış. Bir sabah, ormanda gezerken renkli kuşların melodilerini duymuş. Kuşların özgür, neşeli ve mutlu bir şekilde şarkı söylediklerini düşünmüş ve büyülenmiş. Zeytin, kuşların bu özgürlüğünü ve neşesini görünce kendi hayatını düşünmüş. Bu sözler, Zeytin'in kalbinde derin bir etki yaratmış. Kuşları gördükten sonra kendi hayatını göz önünden geçiren, neden onlar gibi şarkı söyleyemediğini merak eden Zeytin, annesinin bu sözleri ile asıl önemli olan şeyi fark etmiş. Ailesinin değerini bir kez daha anlamış. Zeytin, her gece, mağarasından çıkar, mağaranın yakınlarındaki bir tepeye gider ve yıldızların altında ailesiyle beraber daha mutlu ve sağlıklı yaşamayı dilemiş. Onlar, birlikte geçirdikleri her anın değerini bilmeyi ve birbirlerine daima destek olmayı birbirlerine öğretmiş. Zaman geçtikçe Zeytin büyümüş ve kendi ailesini kurmuş. Kendi yavrularına, ailesinin ve sevginin önemini anlatmış, onlara her zaman birlikte olmanın gücünü öğretmiş. Zeytin ve ailesinin bu sevgi dolu davranışı ormandaki diğer hayvan ailelerinin de dikkatini çekmiş. Zeytin, kendi çocuklarına sevginin önemini, birliğin gücünü sık sık anlatmaya, göstermeye devam etmiş. O günden sonra ormanda yaşayan tüm tilkiler, ailelerinin kıymetini daha iyi anlamış ve birbirlerine daha fazla bağlanmış. Daha fazla uygu masalları makalesi için 4 yaş masalları kategorisini ziyaret edebilirsiniz.


Bir zamanlar ormanın derinliklerinde yaşayan Zıpzıp adında minik bir tavşan varmış. Sonbahar bitmiş rüzgarlar sert esmeye başlamış. Yağmurlu bir günde Zıpzıp ve arkadaşları dışarıda akşama kadar oyun oynayıp eğlenmişler. Yağmurda ıslandıklarını önemsemeden neşe içinde, vaktin nasıl geçtiğini bilmeden oyun oynamışlar. Ertesi sabah Zıpzıp okula gitmek için erkenden uyanmış. Uyanmış uyanmasına ama bütün vücudu ağrıyormuş. Bir türlü yatağından kalkamamış. Kendini hiç iyi hissetmeyen Zıpzıp ne olduğunu anlayamamış. Üstelik bütün vücudu tir tir titriyormuş. Hemen yatağa girip üstünü sımsıkı örtmüş. Annesi Zıpzıp'ın neden kalkmadığını merak etmiş. Yanına gittiğinde Zıpzıp' ın titrediğini, ateşinin yükseldiğini görmüş. - Zıpzıp sanırım üşütmüşsün. Ateşin çok yüksek o yüzden üstünü örtmemeliyiz demiş. Senin için vitaminli meyveler getireyim bunlar hastalığına iyi gelir, seni güçlendirir demiş. Annesinin getirdiği meyveleri Zıpzıp yemek istemiyormuş. Hiç iştahı yokmuş. Annesi Zıpzıpı alıp doktora götürmüş. Doktor zıpzıpı bir güzel muayene etmiş. - Evet Zıpzıp üşütmüşsün ama hastalığı yenmek senin elinde demiş. Şimdi sana bir güzel ilaçlarını yazacağım. Bunları düzenli kullan. Sonra vitaminli meyvelerden bolca yemelisin. Özellikle de C vitamini bakımından zengin meyveleri yemeyi unutma demiş. Bunlar hastalandığında mikroplarla savaşırlar unutma sakın demiş. Zıp zıp hemen eve gelip ilaçlarını düzenli bir şekilde içmiş. Doktorun söyledikleri aklına gelmiş. Ne demişti doktor C vitamini bakımından zengin mi demişti diye düşünmüş. Annesinin yanına gidip vitaminin ne demek olduğunu sormuş. Bu çok güzel bir soru Zıpzıp demiş. Yediğimiz meyve, sebze ve yiyeceklerde A,B,C,D,K gibi bir sürü vitaminler vardır. Vücudumuzun kusursuz çalışması için hepsinin bir görevi ve faydası vardır demiş. Bunlardan yeterince almamız gerekir. Özellikle hasta olduğumuzda C vitamini bolca almamız gerekir demiş. Peki anneciğim C vitamini hangi yiyeceklerde bulunur söyler misin demiş. Zıpzıp C vitamini birçok yiyecekte bulunur ama en çok mandalina ve portakal gibi meyvelerde daha fazladır demiş. Zıp zıp O günden sonra bolca mandalina ve portakal tüketmiş. İlaçlarını da ihmal etmemiş. Zıpzıp birkaç gün sonra kendini çok iyi hissetmeye başlamış. Artık okula gitmeye hazırmış. Annesine ona hastayken çok iyi baktığı için teşekkür etmiş. Böyle vitaminli meyve ve sebzeler yarattığı için Allah'a şükür eden Zıpzıp bundan sonra kendisini daha iyi koruyacağına annesine söz vermiş. O günden sonra vitaminli meyve ve sebzeleri iştahla yemeye devam etmiş. Daha Fazla Uyku Masalları İçin Uyku Masalları Kategorimizi Ziyaret Edebilirsiniz.


Bir zamanlar, derin bir ormanda Zürafa adında bir zürafa ve Fil adında bir fil yaşarmış. Zürafa, uzun boyuyla tanınırken Fil de büyük gövdesiyle ün kazanmıştı. Her ikisi de ormanın en hızlı ve güçlü hayvanları olarak bilinirdi. Bir gün, ormanda heyecanlı bir yarış düzenlenmesi fikri ortaya atıldı. Yarış, ormandaki tüm hayvanlar arasında büyük bir heyecan uyandırdı. Herkes Zürafa ve Fil'in yarışa katılmasını bekliyordu çünkü onlar ormanın en hızlı hayvanlarıydı. Yarış günü geldiğinde ormanın dört bir yanından hayvanlar toplanmıştı. Yarış alanında heyecanlı bir kalabalık vardı. Zürafa ve Fil, start çizgisine geldiğinde herkes nefesini tuttu. Yarış, ağaçların arasındaki dar patikada yapılacaktı. Yarış başladığında Zürafa hızlı adımlarıyla hızla öne geçti. Uzun bacakları sayesinde hızla ilerliyordu. Fil ise ağır hareket ediyordu, ancak güçlü bacakları sayesinde hızı da oldukça etkileyiciydi. Zürafa, hızıyla önemli bir avantaj elde etti ve önde koşmaya devam etti. Ancak Fil, güçlü bacaklarıyla hızla ilerleyerek ona yetişmeye başladı. Yarış boyunca ikisi birbirleriyle kıyasıya mücadele etti. Yarışın sonuna doğru, patika birden daralmaya başladı. Zürafa, uzun bacaklarıyla kolayca sığabilse de Filin geniş gövdesi sıkışmaya başladı. Fil, sıkışarak hareket edemez hale geldi. Zürafa, arkasını dönüp Fil'i gördüğünde hemen durdu ve geri döndü. Diğer hayvanlar şaşkınlıkla izliyordu. Zürafa, Fil'e yardım etmek için yanına gitti ve onu sıkıştığı yerden kurtardı. Fil, Zürafa 'ya minnettarlıkla teşekkür etti. İkisi birlikte yarışı tamamlayamamış olsalar da, ormanda büyük bir saygınlık kazanmışlardı. Herkes, Zürafa'nın fedakarlığını ve arkadaşını düşündüğünü gördü. Yarış sonrası düzenlenen törende, Zürafa 'ya cesaret ve fedakarlık ödülü verildi. Fil de ona en iyi arkadaş ödülünü verdi. İkisi ormanda dostluklarını pekiştirmiş ve birlikte daha nice maceralara atılmaya karar vermişlerdi. Bu masal, dostluğun, yardımlaşmanın ve fedakarlığın önemini anlatırken aynı zamanda güçlünün daima kazanmayabileceğini de gösteriyor. Her zaman birbirimize destek olmalı ve arkadaşlarımızın yanında olmalıyız. Çünkü gerçek zafer, birlikte başardığımız zaman gelir. Hayatın her aşamasında canlılar mutlaka iyi veya kötü günlerinde dosta ihtiyaç duyarlar. Böylece hayattaki zorlukları daha basit şekilde aşmış olurlar. Kimi zaman dostların iyi gününde kimi zamansa kötü gününde bir arada olmak gerekir. Sizin yanınızda olduğunu hissedeceğiniz dostlarınızın bulunması belki de hayatta edinilebilecek en önemli olumlu deneyimdir. Dostları kaybetmemek de ayrıca buradan çıkarılması gereken başka bir derstir.