Çok da uzak olmayan bir zamanda, New York şehrinde yaşayan genç bir öğrenci olan Peter Parker, örümceklerin özelliklerini araştırıyordu. Bir gün, laboratuvarında bir örümcek tarafından ısırıldı ve bu ısırık sonrasında kendisine örümceklerin güçleri verildi. Artık duvarlarda yürüyebiliyor, inanılmaz bir güce ve reflekslere sahipti. Ancak, bu güçler onun hayatını tamamen değiştirecekti. Bir gün, Peter'ın en yakın arkadaşı Harry Osborn'un babası Norman Osborn, bir deneydeki kimyasal maddelerin etkisiyle şeytani bir kişiliğe dönüştü. Norman, Örümcek Adam'ı yarattığı bir kostümle birlikte çatışmaya çağırdı. Bu sırada Peter, Örümcek Adam kimliği altında Norman'ın planlarını durdurmak için mücadele etmeye karar verdi. Peter, Örümcek Adam olarak, Norman Osborn'un yarattığı yeşil Goblin isimli kötü karakterle bir savaşa girdi. Goblin, Peter'ın amcası Ben'i öldürdüğü için intikam almak isteyen Peter'a büyük bir tehlike oluşturuyordu. Ancak, Peter, örümcek güçleriyle ve zekasıyla, Goblin'i alt ederek yenmeyi başardı. Sonunda, Peter, Norman'ın Goblin kişiliğini yok etmeyi başardı. Peter, hayatına devam etmek için istemeyerek de olsa Örümcek Adam kimliğinden vazgeçti ve sıradan bir öğrenci olarak yaşamaya devam etti. Peter Parker, Örümcek Adam kimliğinden vazgeçtikten sonra bir süre normal bir öğrenci olarak hayatına devam etti. Ancak, içindeki kahramanlık duygusu ve suçla savaşma isteği onu tekrar Örümcek Adam olmaya yönlendirdi. Günlerden bir gün, New York'ta bir seri katil ortaya çıktı ve şehirde korku yaratmaya başladı. Bu katil, kurbanlarının üzerine örümcek ağı benzeri bir şey bırakıyordu ve bu durum, insanların korkusunu arttırıyordu. Peter, bu durumu öğrenince istemeyerek de olsa mecburen tekrar Örümcek Adam kimliğine bürünerek, katilin peşine düştü. Uzun bir araştırmadan sonra, katilin kimliğini öğrendi ve onunla yüzleşti. Katil, aslında bir laboratuvar çalışanıydı ve örümceklerin güçlerini kullanarak intikam almak istiyordu. Peter, Örümcek Adam güçleriyle katili alt etti ve şehirde yaşayan insanların ve şehrin güvenliği tekrar sağladı. Bu olaydan sonra, Peter, hem normal hayatını hem de Örümcek Adam kimliğini sürdürmeye devam etti. İnsanların güvenliği için mücadele etmeye devam eden Peter, New York şehrinin kahramanı olarak anılmaya devam etti. Böylece, Peter Parker'ın Örümcek Adam kimliği, suçlularla ve kötü niyetli karakterlerle savaşarak şehri koruma göreviyle devam etti. O, güçlü kahramanlığı ve cesaretiyle her zaman insanların gönlünde taht kurdu ve şehrin en sevilen kahramanlarından biri oldu. Çocukların hayranı olan Örümcek Adam hep kalplerde yaşamaya devam etti.


Bir varmış bir yokmuş Evvel zaman içinde kalbur saman içinde develer tellal pireler berber iken bir ormanın derinliklerinde yaşayan cılız bir kurt açıktan adeta ölmek üzereyken bir ev köpeğine rastlamış. Ne oldu sana Kurt kardeş demiş. Kurt başına gelenleri bir bir anlatmış. Ormanda artık eskisi gibi yemek bulamadığını, bu yüzden zayıflayıp bir bitap düştüğünü söylemiş. Bunun böyle olacağı çoktandır belliydi, düzensiz bir yaşam tarzın dostum bunun seni mahvedeceği ortadaydı. Bu ormanda ne kadar yemek bulabilirsin ki? Niçin sen de benim gibi sürekli bir işte çalışıp benim gibi sürekli verilecek yemeklerini yemiyorsun demiş. Ah ah eğer ki uygun bir yer bulabilseydim hiç buna itiraz eder miydim? Ama benim gibi bir kurda kim iş verir demiş. Merak etme kurt kardeş sen bu işi olmuş bil haydi şimdi benimle efendime gidelim. Benim işimi paylaşalım olsun bitsin demiş. Kurt bu duruma çok sevinmiş böylece kurt ile köpek birlikte yola koyulmuşlar. Fakat yolun yarısına geldiklerinde kurt bir şey fark etmiş. Köpeğin boynundaki tüylerin dökülmüş olduğunu gözüne çarpmış. Bu yüzden merakla köpeğe sebebini sormuş. Söylesene köpek kardeş boynundaki tüyler neden döküldü demiş. Ah o mu hiç mühim bir şey değil canım sadece geceleri beni zincirle bağlıyorlar. Boynumdaki o iz de takılan tasmadan oldu demiş önceleri biraz acıtıyordu ama sonra çabuk alışılıyor merak etme demiş. Kurt köpekten duyduğu sözler üzerine tedirgin olup hızla oradan uzaklaşmış. Zincirle bağlanmak hiç ona göre bir şey değilmiş. Uzaklaşırken de köpeğe şöyle seslenmiş. Köpek kardeş senin için belki hiç sorun olmayabilir ama ben asla bir parça yemek için hayatımı esir olarak yaşayamam demiş. Senin yerinde olsam asla yaşayamazdım demiş. Bu bana göre bir şey değil demiş. Belki çoğu zaman aç kalırım ama en azından özgür olurum demiş. Bizim yollarımız çok farklı, hadi sana Eyvallah demiş. Kurt oradan hızlıca uzaklaşıp yine kendi ormanının yolunu tutmuş. Bu masal da burada bitmiş. Daha fazla uyku masalları makalesi için 3 yaş masalları ve hikayeleri kategorimizi ziyaret edebilirsiniz.


Karnını doyurmak için yiyecek bir şeyler bulmaya çıkan kurt, gecenin karanlığında sessiz sessiz yürüyordu. Çok aç olduğu belliydi. Ayın bedenine vuran ışıklarından nerdeyse kemikleri sayılıyordu. Patikaya doğru ilerlerken; iyi beslendiği her halinden belli olan heybetli ve tüyleri oldukça bakımlı bir köpekle karşılaştı. Onun bu haline imrenen kurt; Ne şanslısın! Sana bakacak ve karnını doyuracak insanlar, gece güvenle uyuduğun bir yuvan var. Bu halinden ne kadar da memnun görünüyorsun. Köpek, kurda doğru merhametli bir bakış atarak kurdun bu çelimsiz haline üzüldü. Yaşadığım yerde yiyecek bulmakta zorluk çekmiyorum, düzenli bir hayatım var dedi. Eğer sen de benim gibi düzenli bir hayat istersen benimle gelebilirsin. İstediğin kadar doyarsın ve kulübemi paylaşırız. Bu teklifi büyük bir sevinçle karşılayan kurt, köpekle birlikte yola düştü. Geceleri evin korunmasında köpeğe yardım edecek böylece düzenli kalacak bir yeri ve bol miktarda yiyeceği olacaktı. Köpek, umursamaz bir tavırla cevap verdi: Önemli bir şey değil. Zincirin tasması yapmış olabilir, acımıyor, dedi. Köpek, aslında sadece gündüzleri zincire bağlanıyorum. Sahibim benim saldırgan bir köpek olduğumu ve etrafa zarar vereceğimi düşünerek beni bağlıyor. Geceleri ise tasmamı takmıyor, istediğim yere gitmekte özgür oluyorum. Hem bu durum benim için daha iyi. Çünkü akşama kadar dinleniyor uyuyor ve güçleniyorum. Ardından da karnımı bir güzel doyurup gece görevimi daha iyi bir şekilde yerine getirebiliyorum. Evdeki herkes beni çok seviyor. Evin küçük oğlu benimle oynamaya bayılıyor. Evin hizmetçileri beni besliyor. Bazen de sahibimin tabağından yiyorum. Bu sırada arkasına bile bakmadan karanlıkta kaybolan kurdun arkasından seslendi: Kurt, köpeğe dönerek senin adına sevindim benim tutsak arkadaşım. Tüm yiyecekler, mutlu yuvan ve seni sevdiğini söyleyen o sahipler senin olsun. Ben özgürlüğümü tüm bu şeylerin hiçbirisine değişmem. Ve ne için olursa olsun o zinciri boynuma takmayı kabul etmem, diyerek yoluna gitti.


Günlerden bir gün, çok güneşli ve güzel bir havada ailesiyle birlikte pikniğe gelen Emir adında bir çocuk vardı. Bu çocuk çok yaramaz hiç yerinde duramayan biriydi. Ailesiyle pikniğe gidecekleri yere vardılar. Ailesi piknik sofrasını hazırlarken emir sağda solda koşuşturmaya başlamıştı, annesi de uyarmış kaybolma diye. Emir piknik alanından az daha uzaklaşmış ve yolunu kaybetmiş farkında olmadan. Sağda solda ailesini ararken yanlışlıkla bir kuşa basmış kuş, Ay! diye ses çıkarınca emir de bir anda irkildi. Kuşa basınca kuşun kanadı kırılmıştı. Emir kuşu eline aldı ve ağlayıp özür diledi. Yolunu kaybettiğini korktuğundan ne yapacağını bilemeyip yanlışlıkla bastığını söyledi. Kuş da ormanı ve piknik alanlarını bildiğini ve Emiri ailesine kavuşturacağını söyledi. Beraber koyulmuşlar yola ve 1-2 saatin sonunda Emir ailesini buldu, annesi babası kardeşi çok sevinip mutluluktan ağladılar. Daha sonra Emir başından geçenleri anlatırken bir tane kuşu ezdiğini kanadının kırıldığını ve o kuş sayesinde ailesine kavuşabildiğini de anlattı. Ailesi kuşun durumuna çok üzülüp alıp veterinere götürdüler kuşu, veteriner baktı ve çok kötü durumda olduğunu hemen ormana salmamalarını söyledi. Emir ve ailesi de kuşu eve götürüp kafese koyup günlerce beslediler ama kuş da artık evine dönmek istiyordu. İyileştiğini söylese de Emir ve ailesi tam anlamıyla kuş iyileşmeden göndermek istemiyorlardı. Yine aradan günler geçmiş ve kuş ağlamaya başlamıştı. Yuvasını özlediğini, ormanın yeşilliklerini özlediğini söyledi. Bunun üzerine emir ve ailesi kuşu bırakmaya karar verdiler. Kafesi açıp, artık yuvana dönebilirsin dediler ve kuş bunun üzerine pırrr diye fırladı kafesten mutluluktan havada bir tur dönmüş ve teşekkür etmişti kendisini iyileştirdikleri için, Emir de kuşa teşekkür etti ailesiyle kavuşturduğu için. Sonra kuş giderken arkasından Emir sana bir isim koyalım ve yine oraya pikniğe geldiğimizde sana öyle seslenelim dedi. Kuş da kabul etti. Bundan sonra kuşun adı sakar olsun dedi emir. Ve yine bir yaz ayında hava güzel iken emir ve ailesi toplanmış pikniğe gideceklerdi. Sepetler hazırlandı, çıkmışlar yola. Sonra kuşun olduğu bölgeye vardılar. Hamak kuruldu, piknik sofrası hazırlandı. Sakar' a sesleniyorlardı. Sonra ormandan cıvıldama sesleri geliyordu, bir sürü kuş çıkageldi. Emir ve ailesi şaşkınlıktan gözlerini alamadı, sonra aralarından sakar fırladı, Heyyy! Merhaba! dedi. Emir ve ailesi Sakar'ı görünce çok mutlu oldular ve bu kadar kuş neden geldi diye sordular. Kuş da sizden yuvama geri dönerken bir tane kuş ile tanıştım, onunla yuvamız oldu sizin sayenizde bir eşim bir sürüde yavrularım oldu dedi. Hepsi bir anda kahkaha atıp gülüştüler. Piknik sofrasının etrafı bir sürü kuş ile çevrildi hepsi aile gibi toplanıp vakit geçirdiler ve her sene yaz ayında ömür boyu Emir ve ailesi hem piknik hem de Sakar ve ailesini ziyaret için ormandaki piknik alanına gittiler. Daha fazla hikaye okumak isterseniz Hikayeler ve Hikaye Oku kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Güneşin tenindeki yakıcılığına aldırmadan heyecan içindeki yürüyüşüne devam ediyordu. Sanki ilk ziyaretiymiş gibi... Sabırsızlanıyordu. Anlatacak o kadar çok şey birikmişti ki yanına gittiğinde boğazına düğümlenen yumruğa aldırmadan her şeyi yine gözyaşlarıyla anlatacaktı. En sevdiği sarı papatyaları almıştı Özlemine... Özlemim, hayat arkadaşım, dokunmaya kıyamadığım diye severdi güzel kadını. İlk gördüğünde aşık olmamıştı Özlem'e, hatta hiç fark etmemişti bile! Özlem uzun boylu, uzun siyah saçlı, hafif kilolu bir kadındı. Her kadın gibi güzeldi ancak kendisini Adem'e fark ettirecek herhangi bir davranışta bulunmamıştı. Adem, sürekli spor yapan hatta yemekleri bile gram gram ölçerek yiyen bir spor hocasıydı. Kendisinin aksine sporla hiç alakası olmamış ve tüm yaşamı boyunca masa başında çalışan Özlem gibi bir arkadaş dahi edinmemişti. Özlem yoğun çalışma programına ara verip spora başlamaya ve bir salona yazılmaya karar verdiğinde hayatının değişeceğini hiç düşünmemişti. Spor salonuna ilk gittiğinde ise Adem'i fark etmesi hiç zor olmadı. Spor salonundaki tüm kadınlar; Adem hocam mekik çekmeme yardımcı olur musunuz? Hocam bu hareket tam olarak hangi bölgeyi çalıştırıyor? Hocam kardiyo hareketlerini evde de yapsam bir sorun olur mu? şeklindeki tüm tuhaf soruları sırf hocayla konuşabilmek adına soruyorlardı. Adem, her şeyin farkında ancak durumdan hiç rahatsız değildi. Etrafında bir sürü güzel kadının olması ilk başlarda oldukça hoşuna gidiyordu ancak zamanla gerçek aşka olan inancı git gide azalıyordu. Çünkü her kadın Adem'e değil, üçgen vücutlu ya da baklava dilimli Adem hocaya aşıktı. Özlem de aşık olmuştu. Nasıl olduğunu bir türlü anlamamasına rağmen bir gün, yol boyunca Adem'i düşündüğünü fark etti. Yolda, yalnız kaldığı her fırsatta, film izlerken, yemek yerken, hatta duş alırken bile hep aklında Adem vardı. Aşk işte buydu diye itiraf etmişti kendisine. Her an onunla olmak ve kokusunu dahi özlemek gibi; hatta kötü olan özelliklerini bile görmezden gelmek gibi, yaptığı her şey hoşuna gitmeye başlamıştı. Bu süreç iki yılı aşmıştı. Kocaman iki yıl geçmiş ancak Adem, Özlem'e sadece günaydın ya da iyi günler diyordu. Özel olabilecek hiçbir sohbet yaşamıyorlardı. Çünkü Adem hoca her öğrencine günaydın derdi ve selam vermeden insanların yanından geçmezdi. Soğuk bir kış günü Özlem bir gün öncesinden yediği yaprak sarmasını ve yaş pastayı yakabilmek için deli gibi koşu bandında koşmaya başlamıştı. Ve o an yanından geçen Adem hocaya günaydın diyebilmek için yan döndü ve ani bir şekilde yere düşüp bayılmıştı. Adem hoca Özlem'i zorlanarak kucağına almış ve hastaneye götürmüştü. Hastanede gözlerini açan Özlem, karşısında Adem'i görünce afallamış ve ne diyeceğini bilememiş bana ne oldu diye sormuştu. Adem her şeyi anlatıyor, Özlem sanki şiir dinliyordu. Daha önce varlığından bile haberdar olmayan adam, karşındaki kadını güldürmek için çocuklaşmaya bile başlamıştı.


Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde şehirlerden birinde özür dilemeyi bilmeyen bir çocuk yaşarmış. Bu çocuk bazen bilerek bazen de hiç istemeden insanların kalbini kırarmış ama sonrasında ne olursa olsun kalbini kırdığı kişilerin gönlünü almazmış. Bugüne kadar kimseden özür dilediği görülmemiş. Hep kendince bahaneler uydurur, yanlışlıkla oldu canım isteyerek mi yaptım sanki ya da bir daha yapmam olur biter gibi sözlerle durumu geçiştirirmiş. Kimsenin duygularına ve hislerine önem vermezmiş. Bir gün en yakın arkadaşının da kalbini kırmış, ona kötü sözler söylemiş. Arkadaşı bu duruma çok üzülmüş, -Kalbimi çok kırdın, benden özür dilemen gerekiyor, demiş. Ama özür dilemeyi bilmeyen çocuğun hiç özür dilemeye niyeti yokmuş. -Sen de çok abartıyorsun, bir daha yapmam olur biter, demiş. En yakın arkadaşı o kadar üzgün, o kadar kırgınmış ki bu kendisini geçiştiren cevap karşısında daha da kırılmış ve üzülmüş. Kendisini oldukça değersiz hissetmiş ve arkadaşına bir ders vermeye karar vermiş. Arkadaşına onu affettiğini söylemiş ve ertesi gün en sevdikleri parkta buluşmak için sözleşmişler. Özür dilemeyi bilmeyen çocuk parka gitmiş arkadaşını beklemeye başlamış. Beklemiş, beklemiş ama ne gelen olmuş ne de giden. O da epey bir süre bekledikten sonra evine dönmüş. Ertesi gün yolda arkadaşı ile karşılaşmış ve ona sitem etmiş: -Dün seni saatlerce bekledim neden gelmedin? -Canım gelmek istemedi, vazgeçtim. -Nasıl olur? Neden haber vermedin? -Çok abartıyorsun, demiş arkadaşı ve kendisini hiç umursamadan yoluna devam etmiş. Ertesi gün parkta karşılaşıvermişler. Özür dilemeyi bilmeyen çocuk arkadaşı ile top oynamak istemiş. Arkadaşı bu teklifi kabul etmiş ama küçük bir işi olduğunu söyleyerek ondan kendisini beklemesini rica ederek parktan uzaklaşmış. Özür dilemeyi bilmeyen çocuk arkadaşını beklemiş, beklemiş. Yine ne gelen olmuş ne de giden. O da mecburen bir süre sonra evine dönmüş. Kalbi kırılmış, canı bu duruma çok sıkılmış. Ertesi gün her yerde arkadaşını aramış ve onu bulur bulmaz, -Benden özür dile. İki seferdir beni bekletiyorsun, demiş. Bunun üzerine arkadaşı şunları söylemiş: -Sen bugüne kadar yaptığın yanlışlardan dolayı hiç özür diledin mi ki şimdi özür bekliyorsun? Hayatta paylaşmak, fedakarlık, saygı, sevgi gibi çok özel değerler vardır. Ama şunu unutmamak lazım ki bunların hepsi karşılıklıdır. İyi ilişkilerin olmasını istiyorsan emek harcamalısın, karşındaki kişiyi önemsemelisin. Onun duygularına değer vermeli ve her şeyden önemlisi incittiğin kalbi onarmak için çaba göstermelisin. Ben sana ayna tuttum arkadaşım. Sense o aynada kendini gördün. Sen bana kırılmadın sen kendine kırıldın çünkü senin davranışların yol açtı bu duruma. Böyle davrandığın için önce kendinden özür dilemelisin. Duydukları karşısında sarsılan çocuk, önce kendinden sonra da arkadaşından bugüne kadarki tavırları yüzünden özür dilemiş ve çok önemli bir şeyi öğrenmiş: Özür dilemeyi bilmek insanların kendilerine duydukları saygıdan gelir. Bundan sonraki hayatında da yanlış yaptığı zaman özür dilemekten hiç ama hiç çekinmemiş. Daha fazla masal okumak isterseniz La Fontaine Masalları kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir yerlerde bir padişah yaşıyormuş. Padişaha bütün halk çok özeniyor, her zaman bir sürü eşyaları olduğunu konuşuyorlarmış. Padişah hem çok iyi biri hem de çok zengin biri imiş. Padişahın tek sıkıntısı çocukmuş. Çocuk sahibi olmadığı için de hem çocukları seviyormuş. Gel zaman git zaman padişah yaşlanmaya başlamış. Geçen yıllar da çocuk da hiç aklından çıkmamış. Padişahın her zaman çok sevdiği ve yanından ayrılmayan, bilgin bir dostu varmış. Padişahın bu derdini senelerden bu yana biliyormuş. Padişahın bu haline de biraz üzülüyormuş. Bir gün padişaha demiş ki ben sizin derdinizi biliyorum ama isterseniz, buna bir çözüm bulurum demiş. Padişah hem şaşırmış, hem de bilginin ne diyeceğini çok merak etmeye başlamış. Padişaha çok güzel bir bahçe yapmasını söylemiş. Bu bahçemin içinde her şey olacakmış. Sayfalar, hayvanlar, çiçekler ve daha bir sürü güzel şey. Padişah bilginin bu önerisine çok şaşırmış. Gel zaman git zaman padişah çok güzel bir bahçe yaptırmış. Herkes bunu konuşuyormuş. Bir gören her yer de anlatıyormuş. Bilginin bu önerisini yapan padişah hemen beklemeye başlamış. Bahçeyi yapmasına rağmen, yine çocuk hayaline kavuşmamış. Sonra bahçeyi boş yere yaptırdığını düşünerek, bilgini çağırıp, ona çok kızmış. Çok fazla kızgın olan padişah, yaptırdığı bahçeyi dağıtmaya başlamış. Sinirden çiçekleri koparıyor ve herkese bağırıyormuş. Padişahın eşi sultan bu durumu görmüş ve padişahı sakinleştirmeye çalışmış. Padişahın hanımı da bu çok güzel bahçeyi çok seviyormuş. Her zaman çiçekler ve ağaçlar ile dertleşiyormuş. Ona bahçeye zarar vermemesini söyleyince, padişah biraz sakinleşmiş. Günlerden bir gün padişahın eşi bahçede gezerken yine ağaçlar ile konuşmaya başlamış. Bir kiraz ağacına derdini yanarken, ağaç birden dile gelmiş ve konuşmuş. Sultana üzüldüğünü söyleyip, ona fikirler sunmaya başlamış. Sultan biraz şaşırmış ama kiraz ağacının da dediklerini yapmaya başlamış. Kiraz ağacının tohumlarını alıp, bir kaç yere daha dikmiş. Eğer bu tohumlardan yeni kirazlar olursa padişah ile birlikte yiyin demiş. Kirazlar olunca Sultan bir kiraz padişaha bir kiraz da kendine almış ve birlikte yemişler. Bu arada yıllar geçmiş ve biraz daha yaşlılarmış. Bu kirazları yedikten tam 9 ay sonra ve padişah ile Sultanın bir oğlu olmuş. Bunu duyan saray çalışanları ve Halk çok sevinmiş. Günlerce eğlence yapılıp davullar çalınmış. Padişah çok mutluymuş. Aradan yıllar geçmiş ve padişahın oğlu büyümüş. O da bahçeyi ve kiraz ağacını çok seviyormuş. Gününün çoğunu o bahçede geçirir, her ağaçla ayrı ayrı ilgilenirmiş. Bir gün padişahın eşi oğlunun aklı başına gelince, kiraz ağacının hikayesini anlatmış. Padişahın oğlu hem çok sevinmiş hem de bu ağacın her kirazı olduğunda herkesin dileği olsun diye, sepetlerle herkese yıllar boyunca dağıtmış. Padişah, eşi ve oğlu mutluluk içinde yaşamışlar, hayata her zaman umutla bakmışlar. Daha fazla masal okumak isterseniz Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde gökyüzünün en güzel yerinde güzel bir bulut varmış. O kadar çok güzelmiş ki pamuğa benzermiş. Hem kendini çok beğenir, hem de kendini çok severmiş. Kendinden başka hiç kimseyi de beğenmez ve küçük görürmüş. Başka bulutlarla konuşmaz yıldızlarla arkadaş olmayı sevmezmiş, Pamuk Bulut'a göre hepsi ondan çok değersizmiş, hep en yüksekte olmayı hep en güzel olmayı arzularmış. Çünkü en güzel varlık kendisiymiş. Günlerden bir gün yine güzel bir uyku çektikten sonra uyanma zamanı gelmiş. Güzel bir sabaha günaydın demiş. Aynasına öylesine bakmış benden güzeli yok zaten demiş. Ben hemen kendi mekanıma gideyim ve bütün çocukları mutlu etmenin yollarını bulayım demiş. Hazırlanıp çıkmış. Bir de ne görsün kapkaranlık bir hava, bulutlar kapkara geliyorlarmış olduğu yere doğru. Her yer kapkara olmuş çünkü büyük bir yağmur yağmak üzereymiş. Bulut çok sinirlenmiş bu duruma ve çok kızmış, simsiyah bulutlara. O sırada güneşi görmüş tekrar çıkmak üzereyken bak sen bizim Pamuğa kara bulutlara ne kadar da çok üzülmüş, artık yarın çıkmayı bekleyeceksin yerine geç demiş. Pamuk bulut dinlemek istememiş. İnat etmiş her zamanki gibi bencillik yapıp yerine gitmiş. Tam gittiği sırada olanlar olmuş bulut pamuğun gittiği ve durmak istediği her yer kapkara olu vermiş. Tekrar mutlu olabilmek için bakmış aynasına bakmış da ne görsün gördüğü karşısında ağlamış. Ben çok güzelim nasıl oldu da ben bu hale geldim diye bağırmış çağırmış. Fakat yanına hiçbir arkadaşı gelmemiş tek başına ağlayıp diğer beyaz bulutların ona teselli vermesi için yanına gelmesini beklemiş. Sürekli bencillik yapıp diğer beyaz bulutları kırdığı için aslında bulutlar yanına gelmek istemezlermiş. Ama dayanamamışlar ve destek olmak için yanına gitmişler. Pamuk bulut sen yine pamuksun bak ağlamaman gerek bu siyah kara bulutlar geçecek, hem sen çok tatlısın, hem de çok güzelsin deyip ona destek vermişler. Pamuk bulut çok utanmış o kadar çok utanmış ki arkadaşlarına karşı, oysaki ben size hep kötü davranmıştım. Sizden hep daha güzel, daha iyi, daha verimli, daha da yüksekte olduğumu düşünüp kendi kendimle gururlanmıştım. Beğenmemiştim sizi. Ama siz öyle misiniz değilsiniz, hep mütevazı ve iyiydiniz benim yanımda olduğunuz için çok teşekkür ederim ve sizi üzdüğüm için çok özür dilerim demiş. Arkadaşlara sımsıkı ona sarılmışlar Pamukta bu durum karşısında çok mutlu olmuş o da onlara kocaman sarılmış arkadaşlık dostluk her zaman önde gelir sevgili çocuklar arkadaşlarımızı iyi günlerinde kötü günlerinde yanında olmalıyız. Gökten üç elma düşmüş biri bulutun başına biri masalı dinleyenlerin başına diğeri de bu masalı anlatana tüm arkadaş olanlara arkadaşlarına destek olanlara arkadaşlarını sevenlere tatlı uykular. Daha fazla masal okumak isterseniz Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Dünyalar güzeli olan Pamuk prenses Kral babası ve kraliçe annesiyle mutlu bir hayat yaşarken bir gün annesinin ani ölümü ile çok üzülmeye başlamış. Aradan bir süre geçtikten sonra kral kendine yeni bir kraliçe bulmuş ve onunla evlenmiş. Yeni kraliçe çok güzel aynı zamanda da kötü kalpli bir kadınmış. Dünyanın en güzel kadınının kendisi olmak istiyor ve Pamuk prensesin hayranlık uyandıran güzelliğini de çok kıskanıyormuş. İyi kalpli Pamuk prenses üvey annesi ile iyi geçinmek istiyormuş. Ama kötü kalpli olan üvey annesi onu çok kötü davranıyor ve önce kraldan sonra da Pamuk prensesten kurtularak ülkenin tek hakimi olmak istiyormuş. Pamuk prenses çok iyi kalpli ama aynı zamanda çok da zeki bir kızmış. Sürekli kendine ve babasına kötü davranan üvey annesinin aslında farklı niyetleri olduğunu anlıyormuş. Bunun için sürekli dikkatli olmaya başlamış. Bir gün Pamuk prensesin dikkatini babasının sürekli zayıflıyor ve hasta hissediyor olması çekmiş. Gizlice izlediği üvey annesinin babasının yemeğine ilaç koyduğunu görmüş. Hemen babasının yanına gitmiş Babacığım üvey annem seni zehirliyor, yemeğine ilaç koyuyor lütfen onun getirdiği yemekleri yeme demiş. Babası ilk başta Pamuk prensese inanmamış Hayır kraliçe öyle şeyler yapmaz beni seviyor demiş. Babasını inandıramayan Pamuk prenses babasını ölümden nasıl kurtaracağını düşünmüş. Babasının o yemekleri yemesini önlemeye karar vermiş. Her gün kraliçe babasının yemeğini getirdiğinde orada oluyormuş. Üvey annenin getirdiği yemeği babasının yemesini önlemek için çok sevdiği kedisi bulutun yemeği dökmesini sağlıyormuş. Zehirli yemek döküldükten sonra Pamuk prenses babasına sağlıklı yemekler yediriyormuş. Bu durum ise üvey annesini çok kızdırıyormuş. Pamuk prensese babasının yanında da bağırıyormuş. Bu şekilde birkaç gün geçmiş. Baba artık ilaçlı, zehirli yemekleri yemediğinden iyileşmiş. Artık kendini çok daha iyi hissediyor ve kızının doğru söylediğini düşünmeye başlıyormuş. Pamuk prenses kızım sen nasıl anladın kraliçenin beni öldürmeye çalıştığını demiş. Pamuk prenseste Gözlerimle gördüm babacığım senin yemeğine zehir koyduğunu demiş. Kral bunun üzerine kraliçeyi sarayın zindanlarına attırmış. Kızına sevgi ile sarılmış. Tam bu günlerde komşu ülkenin oğlu da Pamuk prensesin güzelliğinin ününü duyarak onu görmeye gelmiş. Pamuk prenses prensi beğenmiş ama babasını yalnız bırakmak istemiyormuş. Kral babası Yavrum mutlu olmak senin de hakkın evlenmelisin demiş. Pamuk prenses evlenirim ama bir şartla burada senin yanında yaşarsak deyince bu babasını daha çok mutlu etmiş. Komşu ülkenin prensi de Pamuk prensese olan aşkıyla onun bu isteğini kabul etmiş. Kral hayatını kurtaran ve onu bırakıp gitmeyen kızı için kırk gün kırk gece dillere desten bir düğün yapmış Onlar bu düğünde evlenirken zindanda olan kötü kalpli üvey annesi ise kıskançlığından çatlamış. Pamuk prenses kocası prens ve kral babası çok uzun yıllar mutlu yaşamışlar. Daha fazla masal okumak isterseniz La Fontaine Masalları kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Geçmiş zamanların birinde bir ülkenin başında iyi bir kral ve onun güzeller güzeli bir eşi vardır. Bu çiftin tek istekleri bir çocuklarının olmasıymış. Bir gün güzel kraliçe odasında nakış işliyormuş. O sırada eline nakış iğnesi batmış ve elinden akan kan işlemesine damlamış. Kraliçenin aklına o an dilekte bulunmak gelmiş ve iyi kalpli kraliçe bembeyaz tene sahip, siyah saçlı ve dünyalar güzeli olan bir kızının olmasını istemiş. Aylar sonra kraliçenin bu dileği gerçek olmuş. Kraliçe doğum yapmış ve beyaz tenli güzel bir kızı olmuş. Adına Pamuk Prenses koymuşlar. Kızlarının doğumu ile çok mutlu olan kral ve karısının bu mutlulukları çok uzun sürmemiş. Çünkü iyi kalpli kraliçe kötü bir hastalığa yakalanmış ve kısa süre sonra hayata gözlerini yummuş. Karısının ölümü kralı çok üzmüş ancak küçük bir kızı olmasından dolayı kısa süre içerisinde bir başkası ile evlenmiş. Bu yeni kraliçe çok güzelmiş ancak bunun yanı sıra büyükte bir kibri varmış. Kraliçe kendisinden başka hiç kimsenin güzel olmamasını istermiş. Güzelliğine düşkün olan kraliçe her gün odasında bulunan aynasının karşısına geçer ve Ayna ayna söyle bana var mı benden daha güzeli bu dünyada dermiş. Aynanın cevabı ise Sizden güzeli yoktur kraliçem olurmuş. Bu söz kraliçeyi çok mutlu edermiş. Böylece yıllar geçmiş Pamuk Prenses büyümüş ve çok güzel bir genç kız olmuş. Kraliçenin ise yaşı ilerlemeye başlamış ancak aynanın karşısına geçip sorusunu sormaktan hiç bıkmazmış. Bir gün yine aynanın karşısına geçmiş ve sorusunu tekrarlamış. Ancak o gün farklı bir cevap almış. Ayna kraliçenin sorusuna Sizde güzelsiniz prensesim ancak Pamuk Prenses sizden daha güzel demiş. Bunun üzerine kraliçe küplere binmiş çünkü kimsenin ondan güzel olmaya hakkı yokmuş. Bunun üzerine çok düşünmüş ve prenses yok olursa en güzelin yine kendisi olacağına karar vermiş. Bunun üzerine prensesi yok edecek bir plan yapmış. Planının gerçekleştirmek için bir avcı bulmuş ve ondan prensesi ormana götürerek öldürmesini söylemiş. Ayrıca avcıdan prensesi öldürdüğüne kanıt olarak ciğerini ve kalbini getirmesini söylemiş. Avcı pamuk prensesi ormana götürmüş ancak onun hem güzel olması hem de ağlaması avcıyı çok etkilemiş. Bunun üzerine avcı Pamuk Prenses'i öldürmekten vazgeçmiş ve ona üvey annesinin onu öldürtmek istediğini kaçıp gitmesini söylemiş. Prenses kaçarken avcı da kraliçeye prensesi öldürdüğünü kanıtlamak için ormanda bir hayvan öldürmüş ve onun kalbiyle ciğerini götürmüş. Kraliçe Pamuk Prenses'ten kurtulduğu ve tek güzel kendisi olduğu için çok mutlu olmuş. Prenses ise ormanda korkuyla ilerlemiş derken karşısına küçük ancak şirin bir ev çıkmış. Evin sahiplerinden yardım isteyebileceğini düşünerek kapıyı çalmış ancak kapıyı açan olmamış. O sırada evin kapısının açık olduğunu gören prenses içeri girmiş. Karnı çok aç olan prenses evdeki yiyeceklerden yemiş ve sonrasında çok uykusu gelmiş. Uyuyacak yer arayan prenses bir odaya girmiş ve bu adada birbirinin aynı 7 tane küçük yatak görmüş. Buna şaşıran prenses yorgunluğa dayanamamış ve yataklardan birisine yatarak uykuya dalmış. Prensesin bulduğu ev gümüş çıkarımında çalışan 7 cüceye ait bir evmiş. Gün sonunda işten gelen cüceler evlerinde bir yabancının olmasına çok şaşırmışlar ancak onun güzelliğini görünce de çok etkilenmişler. Sabah uyanan prenses cüceleri görünce çok korkmuş ancak onlarla konuşunca zarar vermeyeceklerini anlamış. Onlardan evlerinde kalmak için izin istemiş. Bunun üzerine cüceler kendi aralarında konuşmuşlar ve evi temizleme, çamaşır yıkama ve yemek yapma gibi işler karşılığında prensesin onların evinde kalmasına izin vermişler. Günler geçerken Pamuk Prenses ve 7 cüceler birbirlerine çok sevmişler. Her anları mutlulukla geçiyormuş. Ancak bu mutluluk devam etmemiş çünkü bir gün kötü kalpli kraliçe aynasına meşhur sorusunu sormuş. Aynanın cevabı Pamuk Prenses sizden daha güzel olmuş. Aynanın cevabı üzerine sinirlenen kraliçe prensesin öldüğünü söylemiş ancak ayna avcının onu öldürmediğini bildiğinden ona her şeyi anlatmış. Bunun üzerine kraliçe prensesi bularak kendisi öldürmeye karar vermiş. Kısa süre içinde de prensesin kaldığı yeri öğrenmiş. Yaşlı kadın kılığına giren kötü kalpli kraliçe cücelerin evine gelmiş. Kapıyı açmaması tembih edilen prenses ise kadını görünce yaşlı insanın ona zarar vermeyeceği düşüncesiyle kapıyı açmış. Yaşlı kadın ona kurdele sattığını ve kurdelelerinin ona yakışacağını söylemiş. Bunun üzerine Pamuk Prenses bir kurdele beğenmiş ve yaşlı kadından onu yardım istemesini istemiş. Bunun üzerine kraliçe kurdeleyi prensesin boynuna takarak iyice sıkmış. Prenses nefessiz kalarak bayılmış ve kraliçe evden mutlulukla ayrılmış. Akşam eve gelen cüceler prensesi baygın görünce boynundaki kurdeleyi keserek onu kurtarmışlar. Prensesi öldürdüğünü düşünen kraliçe ayna sayesinde yaşadığını öğrenmiş ve bunun üzerine yeni bir plan yaparak cücelerin evine gitmiş. Bu sefer tarak satıcısı kılığında prensesin karşısına dikilmiş. Elinde zehirli bir tarak varmış ve o tarağı prensese satmış. Sonrasında da ben tarayayım saçını demiş. Satıcının isteğini kabul eden prenses tarak saçına deyince bayılmış. Prensesin öldüğünü düşünen kraliçe yine sevinerek evden ayrılmış. Ancak kraliçenin bu mutluluğu da yarım kalmış çünkü prensesin saçından tarağı çıkaran cüceler onu yine kurtarmış. Güzelliğine düşkün olan prenses prensesi öldürmekten vazgeçmemiş. Bu sefer daha öldürücü bir zehir hazırlamış ve bu sayede prensesten sonsuza kadar kurtulacağına inanmış. Dilenci gibi giyinerek cücelerin evine giden kraliçe kapıyı çalmış ancak yaşadıklarından ders alan prenses sadece camdan bakmış. Bunun üzerine dilenci prensesten susadığını söyleyerek su istemiş. Prenses camdan onun isteğini yerine getirmiş. Bunun üzerine dilenci kıza teşekkür etmek istediğini söylemiş ve elindeki elmayı teklif etmiş. Prenses bunu kabul etmeyince de elmada bir şey olmadığını göstermek için kendisi de ısırmış. Dilenci kadına bir şey olmadığını gören prenses elmayı almış ve ısırmış. Ancak dilenci ona zehirli kısmı bıraktığı için prenses olduğu yere düşmüş. Prensesin öldüğünden emin olan kraliçe oradan ayrılmış. Akşam olunca işten gelen 7 cüceler çok sevdikleri prensesi yerde görünce kraliçenin yine geldiğini anlamışlar. Ancak bu sefer onu kurtarmak için yaptıkları hiçbir şey işe yaramamış. Bu da cüceleri çok üzmüş. Ancak prenses ölü gibi görünmediğinden onu mezara gömmeye kıyamamışlar. Bunun için ona camdan tabut hazırlayarak oraya yatırmışlar. Zaman geçerken cam tabut içindeki prenses hiç uyanmamış ve cüceler onun öldüğünü düşünmeye başlamışlar. Bir gün oralardan geçen yakışıklı bir prenses tabut içinde bulunan Pamuk Prenses'i görünce ona vurulmuş. Cücelerin yanına giderek ona aşık olduğunu anlatmış ve neler olduğunu sormuş. Cüceler kötü kalpli üvey annesinin onu öldürmek için uğraştığını söylemişler. Olanları duyan prens çok üzülmüş ve Pamuk Prenses'i sarayına götürerek iyi edebileceğini söylemiş. Cüceler ona inanmışlar ve prensesin gitmesine izin vermişler. Prensin adamları camdan tabutu taşırlarken hareket nedeniyle birden Pamuk Prenses'in boğazında kalan zehirli elma parçası dışarıya çıkmış. Bunun üzerine zehirden kurtulan prenses uyanmış ve yanında duran prense aşık olmuş. Yedi cüceler ve prens çok mutlu olmuşlar. Daha sonra ise prenses aşık olduğu prensle onun sarayına giderek evlenmeye karar vermiş. Diğer yanda ise kraliçe prensesi öldürdüğü için aynadan aldığı siz en güzelisiniz kraliçem cevabıyla yaşamaya başlamış. Prenses ile prensesin düğün günü yaklaşmış. Düğüne 7 cüceler ve üvey anne davet edilmiş. Yedi cüceler prenses için mutlu olurken üvey anne Pamuk Prenses'i görünce ölmediğini anlamış ve çok kızmış. Yine planlar düşünmeye başlarken üvey anneyi fark eden prensin adamları onu yakalayarak başka ülkeye sürgün etmişler. Kraliçeden tamamen kurtulan Pamuk Prenses prensle evlenerek ömür boyu mutlu yaşamış. Onun mutluluğu 7 cüceleri de mutlu etmiş. Bensiz uyuyamayan Tubişim(22) benden uzakta olduğu için telefonla masal okuyorum ve her defasında uyuyor. Çoğu zaman bir kaç masal okuyup uyutuyorum bir tane ile geçiştirmiyorum çünkü yalnız yaşadığı için biricik sevgilim gündüz olana kadar uyanmasını istemiyorum. Derin uykulara dalarken sen ben seni çok seviyorum. İyi ki varsın ve iyi ki benimsin. Masal okuyarak uyuttuğum bir sevgilim var ve ne zaman isterse okuyacağım. Canım Elçin'im prensesim benim . Merhaba arkadaslar sevgilim biricik kizim uyusun diye okudugum masal . Uyuyamadi cok sagolun neymis masalin sonu boyle degilmis opucuk ille uyanmasi gerekiyormus bu yuzden uyamadi cok sagolun suan kendisi telefonda gercek hikayeyi arastiriyor ve bu benim hic hosuma gitmedi. Kendisi uyumaktan vazgecti ve okadar okudum masali. Oğuzalp'im, masalsız uyuyamıyorsun artık biliyorum. Her gece senin için masal bulmaktan o kadar memnunum ki, uykularının artık daha güzel olduğunu biliyorum. Güzelce uyu sevgilim. Seni çok seviyorum.


Bir varmış bir yokmuş. Ülkelerden birisinde dünyanın en büyük saraylarından birisi varmış. Bu sarayda da çok güzel bir kraliçe yaşıyormuş. Oldukça gösterişli bir hayatı olan her istediğine kolaylıkla ulaşan bu Kraliçenin tek mutsuzluğu ise bir kızının olmamasıymış. Kırmızı dudaklı, yuvarlık gözlü ve tombul yanaklı bir kızının olmasını isteyen kraliçe bir gün elbisesini dikerken eline iğne batmış. Batan iğne ile kanı damlayan Kraliçe o sırada bir dilek tutmuş. Bu dileği kabul olan kraliçenin kısa süre sonra ise bir kız çocuğu olmuş. Bu çocuk ile birlikte daha güzel şekilde hayatına devam eden kraliçe bir gün hastalanmış ve bu dünyaya veda etmiş. Kraliçenin ölümünden hemen sonra ise kral başka bir kadın ile evlenmiş. Çok güzel olan bu yeni kraliçe güzel olduğu kadar da kötü kalpliymiş. Sürekli sihirli bir ayna karşısına geçen Kraliçe; -Ayna söyle bana benden daha güzeli var mı? dermiş. Ayna da en güzelin Kraliçe olduğunu söylermiş. Bu sözler ile kendisini mutlu eden Kraliçe kısa sürede ülkedeki düzeni de bozmuş. Kötü düşünceleri kraliçe ülkede iç karışıklık çıkarmış. Bu karışlıklıları düzeltmek isteyen kral ise saraydan ayrılmış. Bu durum kötü kalpli kraliçeyi çok sevindirmiş. Tüm bunlar olurken diğer yandan da Pamuk Prenses büyümüş ve çok güzel bir kız olmuş. Günlerden bir gün yine ayna karşısına geçen kraliçe; aynaya dünyada kendisinden daha güzel olup olmadığını sormuş. Ayna da; her zamankinden farklı olarak var efendim demiş. Bu duruma çok bozulan kraliçenin hemen aklına bir fikir gelmiş. En güvendiği adamını yanına çağırtan kraliçe bu adamından Pamuk Prenses'in kalbini istemiş. Kraliçenin bu isteğinden sonra saray görevlileri Pamuk Prenses'i kraliçenin yanına getirmişler. Pamuk Prenses'in bu sıkıcı saray ortamından biraz uzaklaşmasını istediğini söyleyen kraliçe adamlarının da onu koruyacağını söylemiş. Bu duruma çok mutlu olan Pamuk Prenses ormanda mutlu gezerken bir kuşun yere düştüğünü görmüş. Yaralı olan bu kuşu hemen eline alıp iyileştirmeye çalışan Pamuk Prenses'i öldürmek için görevlendiren kişi ise bıçağını çıkarmış. Tam bıçağını batırmak için hazırlanan adam Pamuk Prenses'in kuşu iyileştirmesi ile bu niyetinden bir anda vazgeçmiş. Pamuk Prenses'i öldürecek olan görevli; Pamuk Prenses'e ne kadar iyi kalpli olduğunu söylemiş ve niyetinin ne olduğu ona açıklamış. Pamuk Prenses'e; Ben seni öldürmek için Kraliçe tarafından görevlendirildim. Ancak senin kalbinin güzelliğini görünce vazgeçtim. Aslında seni öldürüp kalbini kraliçeye götürmeliyim ama ben seni bırakıyorum buralardan uzaklaş. demiş. Ormanda ağaçların altında uzun süre ağlayan Pamuk Prenses bir süre sonra uyumuş. Sabah olduğunda etrafında kuşlar ile uyanan Pamuk Prenses kuşları takip ederek bir eve ulaşmış. Evin çok kirli olduğunu fark eden Pamuk Prenses evi temizlemeye başlamış evi temizlerken diğer yandan da evdeki eşyaların neden küçük olduğunu düşünmeye başlamış. Temizlikten sonra çok acıkan Pamuk Prenses kendisine küçük eşyalardan yemek yapıp bir güzel karnını doyurmuş. Uykusu geldiğinde ise yukarı kattaki odalardan birisinde bulunan yedi küçük yatağı birleştirerek uyumuş. Bu sırada yedi cücelerde maden ocaklarındaki işlerini bitirerek şarkılar eşliğinde evlerine dönüyorlarmış. Hep bir ağızdan yüksek sesle; Biz tam 7 cüceyiz. 14 kollu bir deviz şarkısını söyleyen yedi cüceler eve vardıklarında ise çok şaşırmışlar. Birbirlerine bakarak; Bu da ne böyle?, bu ev bizim mi? Çok temiz ve yemek kokuyor. diye söylenmişler. Her birinin farklı özellikleri olan yedi cücelerden ilk söze giren Bilgin olmuş; İyi birisi olmasaydı evimizi temizlemezdi sanırım. demiş. Uykucu ise; Önce uyuyalım, ondan sonra ne olduğuna bakarız. demiş. Bu sözlerden sonra hep beraber yatak odasına yönelen yedi cüceler bir de bakmışlar ki yatak odalarında bir kız uyuyor. Tam da bu sırada Pamuk Prenses uyanmış. Birden herif ürkek bir ses ile; Lütfen bana kızmayın. demiş. Daha sonra tüm olayları anlatan Pamuk Prenses'e yedi cücelerde kendilerini tanıştırmışlar. Sırasıyla; Uykucu, Bilgin, Sakar, Çekingen, Doktor, Mutluluk ve Meraklı. Ertesi gün 7 cüceler tekrar işe gitmek için uyanışlar. Bunları tek tek öpüp uğurlayan Pamuk Prenses'i Bilgin kapıyı kimseye açmaması konusunda uyarmış. Yine bir gün ayna karşısına geçen Kraliçe aynaya; Söyle bakalım ayna benden daha güzeli var mı bu dünyada?'' demiş. Ayna ise; Var efendim ormanın içinde yedi cüceler ile yaşayan Pamuk Prenses sizden güzel demiş. Bu duruma çok sinirlenen Kraliçe ihanete uğradığını anlamış. Ve işi kendisine halletmeye karar vermiş. Yaşlı kılığına giren Kraliçe Pamuk Prenses'in evinin kapısına dayanmış. Yaşlı bir kadın olduğunu ve yemek istediğini söyleyen Kraliçe Pamuk Prenses'i ikna ederek eve girmeyi başarmış. Pamuk Prenses'in karnını doyurduğu bu yaşlı kadın kılığındaki Kraliçe sonrasında parasının olmadığını ama ona ormanın en güzel elmasını verebileceğini söylemiş. Zehirli olan bu elmayı Pamuk Prenses ısırdığı anda ise yere düşmüş. Akşam eve dönen yedi cüceler ise Pamuk Prenses'i yerde görünce çok üzülmüşler. Onu herkesin görmesi için de bir can fanus içine katarak ormanda yüksek bir tepeye götürmüşler. Bir gün oralardan geçen bir prens ise Pamuk Prenses'i fanus içinde görür ve birden aşık olur. Fanusun kapağını açıp Pamuk Prenses'i öptüğünde ise Pamuk Prenses birden uyanır. Tüm olayları Prens'e anlatan Pamuk Prenses kötü kalpli kraliçenin saraydan gönderilmesini sağlar. Ve Prens ile Pamuk Prenses evlenerek bir ömür mutlu bir hayat sürerler.


Bir varmış, bir yokmuş. Ülkenin birinde bir kraliçe varmış. Bu kraliçe, gösterişli bir sarayda yaşıyormuş. Karlı ve soğuk bir kış gününde, sarayında nakış işleyen bu kraliçe bir yandan da hayal kuruyormuş. Birden bire kraliçenin eline iğne batmış. Kraliçenin elinden 3 damla kan akmış. Kraliçe damlayan kanlara bakarak, 'bir çocuğum olursa, teni bembeyaz olsun kar gibi, yanakları kıpkırmızı olsun kan gibi, saçları da simsiyah olsun pencerenin çerçevesi gibi' diye dilemiş içinden. Kısa bir süre sonra, bu kraliçenin bir kız çocuğu olmuş. Aynı içinden geçirdiği gibi, bembeyaz tenli, al yanaklı ve simsiyah saçlı çok güzel bir kızmış bu kız. Kraliçe çok sevinmiş, çok mutlu olmuş. Kızına pamuk prenses adını vermiş. Fakat talih bu ya, kraliçe doğumdan birkaç saat sonra hayatını kaybetmiş. Kısa bir süre sonra, kral tekrar evlenmiş. Saraya gelen yeni kraliçe, çok güzel ve alımlı bir kadınmış. O kadar güzel olmasına rağmen, çok kötü ve kibirli bir kadınmış. Dünyadaki en güzel kadının kendisi olduğuna inanır, ondan daha güzel birisinin varlığına tahammül bile edemezmiş. Sihirli bir aynası olan bu kraliçe, her gün aynasının karşısına geçer saatlerce kendisine bakar ve 'ayna ayna söyle bana var mı benden güzeli bu dünyada?' diye aynasına sorarmış. Ayna'da 'Tabi ki yok kraliçem, en güzel sizsiniz' diyerek karşılık verirmiş. Fakat pamuk prenses büyüyüp de, genç ve güzel bir kız olduğunda ayna şöyle demiş, Bunu duyan kraliçe, çılgına dönmüş. Öfkesinden, gecelerce uyuyamamış, tek lokma yemek bile yiyememiş. Günlerce, ne yapmalıyım diye düşünmüş. Pamuk prensesin kendisinden daha güzel olması onu çok sinirlendirmiş. Sonra bir karar vermiş, pamuk prensesi öldürtecekmiş. Sarayın avcısını yanına çağırarak, ona planını anlatmış. 'Pamuk prensesi, kimseye fark ettirmeden ormana götür. Yine kimseye duyurmadan onu orada öldür. Kalbini ve ciğerini sökerek bana getir ki öldürdüğüne kanıt olsun' demiş sarayın avcısına. Avcı, pamuk prensesi ormana götürmüş. Onu öldürmeye kararlıymış. Avcı tam bıçağını çekmiş, pamuk prensesi öldürecekken, pamuk prenses ağlamaya başlamış. Avcı, pamuk prensese bakınca ona kıyamamış ve öldürmekten vazgeçmiş. Avcı, pamuk prensese, kraliçenin kötü planından bahsederek bir daha saraya gelmemesini yoksa kendisinin de, pamuk prensesinde öldürüleceğini söylemiş ve oradan uzaklaşmış. Yolda bir yaban domuzuyla karşılaşan avcı, domuzu öldürmüş. Kraliçenin istediği kanıtı elde edebilmek için, domuzun kalbini ve ciğerini sökmüş. Pamuk prenses ise ormanda tek başına nereye gideceğini düşünüp durmuş tüm gün boyunca. Akşam olup da, karanlık basınca pamuk prenses dağların ardında küçük bir kulübe görmüş. Oraya doğru yürüyen pamuk prenses, evin kapısını çalmış. Kapıyı açan olmayınca, pamuk prenses yapacak başka bir şeyi olmadığı için eve girmiş. İçeride, lezzetli yiyeceklerle dolu 7 tabak, 7 sandalye ve uzun bir masa varmış. Masanın yan tarafında da 7 tane yatak varmış. Evdeki tüm eşyalar küçücükmüş. Pamuk prenses çok şaşırmış. Karnı çok acıkan pamuk prenses, uzunca bir süre eve birilerinin gelmesini beklemiş. Kimse gelmeyince, dayanamayıp masanın üzerinde duran yemekleri yemiş. Yemeği yedikten sonra uykusuna yenik düşen pamuk prenses, yataklardan birine yatarak derin bir uykuya dalmış. Biraz zaman geçtikten sonra, evin sahipleri olan yedi cüceler, evlerine geri dönmüş. Bir madende çalışan bu yedi cüceler, evlerinde pamuk prensesi gördüklerinde 'ne kadar güzel, saf bir kız' diye düşünmüşler ve onu rahatsız etmemişler. Sabah olunca, pamuk prenses derin uykusundan uyanmış. Karşısında yedi cüceleri gören pamuk prenses, korkudan ve şaşkınlıktan donup kalmış. Yedi cücelerle konuşan pamuk prenses, onların iyi insanlar olduklarını anlamış ve onlardan bir zarar gelmeyeceğine emin olmuş. Pamuk prensesi çok seven yedi cüceler de, pamuk prensesin evde kalarak, ev işlerine yardımcı olmasını istemişler. Pamuk prenses, bu isteği hemencecik kabul etmiş. Yedi cüceler işe giderken, pamuk prensesle vedalaşmışlar ve ona kapıyı kimseye açmamasını tembih etmişler. ' Üvey annen, yaşadığını öğrenirse seni yeniden öldürmeyi dener' diyerek pamuk prensese dikkatli olmasını söylemişler. Pamuk prenses, dikkatli olacağını söyleyerek, işe uğurlamış yedi cüceleri. Bunu duyan kraliçe, pamuk prensesin ölmediğini anlamış ve bir şeyler yapmaya karar vermiş. Yaşlı ve çirkin bir kılığa bürünen kraliçe, pamuk prensesin yaşadığı eve gitmiş. Kapıyı çalan kraliçe, ' kurdele satıyorum, harika kurdelelerim var' diye seslenmiş, pamuk prensese. Sesi duyan pamuk prenses, yaşlı kadından kötülük gelmeyeceğini düşünerek, kapıyı açmış. Pamuk prensese kurdeleleri gösteren kraliçe, bir kurdeleyi pamuk prensesin boynuna bağlamış. Kraliçe, kurdeleyi pamuk prensesin boynunda öyle bir sıkmış ki pamuk prenses yere yığılmış. Pamuk prensesin öldüğünü düşünen kraliçe, hemen sarayına geri dönmüş. Akşam olup da, yedi cüceler işten döndüğünde, pamuk prensesi yerde yatarken görmüşler. Hemen boynunda ki kurdeleyi çıkarmışlar ve pamuk prenses yeniden canlanmış. Sabah olduğunda kraliçe, yeniden aynasına sormuş. Ayna, yine en güzel pamuk prenses deyince, kraliçe tekrar dağların ardında ki o küçük kulübeye doğru yola koyulmuş. Kapıyı çalan kraliçe, 'harika taraklarım var, taraklarıma bakın' diye seslenmiş pamuk prensese. Pamuk prenses, dün yaşadıklarını unutarak açmış kapıyı tekrar kraliçeye. Kraliçe, pamuk prensesin saçını taramış ama tarak zehirli bir tarakmış. Tarak saçına değdiği an, pamuk prenses yere yığılmış. Akşam işten dönen yedi cüceler, pamuk prensesin saçından zehirli tarağı alarak onu tekrar hayata döndürmüşler. Sabah olduğunda kraliçe, aynanın karşısına yeniden geçmiş. Aynadan, pamuk prensesin hala ölmediğini öğrenince öfkeden gözleri dönmüş. Bu kez kararlıymış, en zehirli iksirinin hazırlayarak, kıpkırmızı bir elmanın yarısına sürmüş ve pamuk prensesin yaşadığı eve doğru yola koyulmuş. Pamuk prensesin yaşadığı kulübeye gelince, 'al yanaklı güzel prensese, yanakları gibi al bir elma benden hediye' diye seslenmiş kraliçe. Pamuk prenses bu kez tedirgin olmuş ve kapıyı açmak istememiş. Kraliçe, elmanın zehirsiz tarafından ısırarak, 'bak kızım, hiçbir şeyi yok, korkma' diyerek pamuk prensesi ikna etmiş. Elmanın zehirli tarafından ısıran pamuk prenses ise, olduğu yerde yere yığılmış. Kraliçe bu sefer eminmiş. Pamuk prensesten sonsuza kadar kurtulduğuna inanıyormuş. Neşeli bir şekilde sarayına geri dönmüş. Saraya döner dönmez, aynasına tekrar o malum soruyu sormuş. Ayna, 'dünyada sizden daha güzel kimse yok kraliçem' demiş ve kraliçe, pamuk prensesin öldüğünden emin olmuş. Bu sefer ki iksir öyle zehirliymiş ki, yedi cüceler pamuk prensesi tekrar hayata döndürememişler. Çok üzülen yedi cüceler, pamuk prensesi gömmek yerine onu cam bir tabuta koyarak, yüksek bir tepeye yerleştirmişler. Günler geçmiş. Bir gün yakışıklı bir prens, yedi cüceleri ziyarete gelmiş. Tepenin üstünde, cam bir tabutta yatan pamuk prensesi gören prens, ona hemencecik aşık olmuş. 'Pamuk prensesi sarayıma götürmek istiyorum. Lütfen izin verin' demiş prens, yedi cücelere. Yedi cüceler kabul etmiş, prensin bu isteğini. Prensin yardımcıları tabutu kaldırırken, pamuk prensesi bayıltan zehirli elma parçası, pamuk prensesin ağzından düşmüş. Pamuk prenses yerinden kalkmış ve etrafına bakmış. Prensi gören pamuk prens, ona aşık olmuş. Birbirlerini çok seven pamuk prenses ve prens, bir süre sonra evlenmeye karar vermişler. Düğün günü gelmiş. Pamuk prensesin üvey annesi olan kötü kalpli kraliçe de, düğüne davetliymiş. İçeri giren kraliçe, hiçbir kötülük yapmaya fırsat bulamamış. Prensin yardımcıları, kraliçeyi kıskıvrak yakalayarak oradan uzaklaştırmış. Prens, kötü kalpli kraliçeyi uzak bir ülkeye sürgün etmiş. O günden sonra, pamuk prenses ve prens mutlu mesut yaşamışlar.


Masal masal matitas, kalaylandı bakır tas, çukura düştü çıkamaz, pır pır eder uçamaz, masaldır bunun adı, anlatmakla çıkar tadı. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir prenses varmış. Bu prenses çok sevimli mi sevimli , dünya güzeli bir kızmış. Saçları bal gibi sarı ve upuzunmuş. Gözleri ise deniz gibi masmaviymiş. Bu güzel prenses bir gün sarayda sıkılır ve dışarıya çıkar. Yeşilliklerin arasında gezinirken bir anda pamuk gibi beyaz bir tavşan çıkar. Prenses tavşanı çok beğenir ve tavşanı takip etmeye başlar. Tavşan takip edildiğini anlayınca koşmaya başlar. Prenses de bu duruma tepkisiz kalamayıp o da koşmaya başlar fakat bir süre sonra tavşan bir deliğe girer. Prenses deliğe bakıp içerinin göz kamaştırıcı olduğunu görünce o da girer ve delikte yürümeye başlar. Deliğin içerisinde birbirinden göz kamaştırıcı mücevherler, elmaslar, yakutlar vardır ve prenses dayanamayıp kimi mücevheri boynuna takarak kimini ise bir torbanın içerisine atarak toplamaya başlar. Fakat prensesin bu delikte olduğundan hiç kimsenin haberi yoktur. Prenses bu durumu unutup mücevherleri toplamaya devam eder ve delikte gittikçe yol alır. En sonunda delik daralır ve prenses çıkacak yol aramaya başlar fakat bulamaz çünkü geldiği yol boyunca gördüğü pespembe mücevherler, yemyeşil yakutlar, bembeyaz elmaslar prensesin aklını başından aldığı için geldiği yola bakmayı hiç düşünmemiştir. Prenses dayanamayıp ağlamaya başlar ve tavşanı çağırmak için çığlık atar. Çığlığı duyan tavşan gelir ve prensese neden ağladığını sorar. Prenses ise çıkış yolunu bulamadığını, ailesinin bu durumdan haberi olmadığını ve onun için endişe edeceklerini söyler. Tavşan duruma üzülür ve prensese yardım edeceğini söyler. Prenses sevinir ve tavşanı takip etmeye başlar. Az gitmişler, uz gitmişler, dere tepe düz gitmişler fakat saatlerce yürümelerine rağmen hala çıkışa ulaşamamışlar. Prenses yaptığının doyumsuzluk olduğunu anlar, bu doyumsuzluğunun bedelini de saatlerce yürüyerek ödemek zorunda kalır. Prenses artık dayanamayıp üstünde yük olan mücevherleri ve elinde taşıdığı torbayı alıp bir kenara atar ve bu sayede daha da hızlı giderler. Biraz daha zaman geçtikten sonra çıkışa ulaşırlar. Prenses tavşana dönüp sarılıp ona bu yaptığının karşılıksız kalmayacağını, onu sarayda ağırlamak istediğini söyler. Pamuk Tavşan da prensesi kırmayıp kabul eder. Prenses doğruca sarayına gidip ailesine kavuşur, onlara sarılıp olan biteni anlatır. Ailesine kavuşmasının tavşan sayesinde olduğunu söyler ve ailesi tavşanı bir akşam yemeği ziyafetiyle ödüllendirir. Daha fazla masal okumak isterseniz Çocuk Hikayeleri kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Yıllar yıllar önce kasabanın birinde adam ile köpeği birlikte yaşarmış. Bu adam çiftçilik ile uğraşırmış. Çiftliğinin önünde ki tarlalarını ekip, biçer ve topladığı mahsülleri şehirde satarak geçimini sağlarmış. Adamın köpeği dışında kimsesi yokmuş tek dostu bu küçük köpekmiş. Adam sabahları köpeğine yemek verip hemen işe koyulurmuş. Adam yine her sabah olduğu gibi köpeğine yemek verip işe koyulmuş. Tarlaya gidip akşama kadar ektiği ürünleri toplamakla uğraşmış. Akşam olduğunda ise artık eve dönme vakti gelmiş. Köpeği adamın her gün geleceği saati bilirmiş ve o saatlerde sahibini karşılamak için kapıya kadar gelirmiş. Adam akşam olup evine gelmiş fakat köpeği onu karşılamaya çıkmamış. Adam da çok yorgun olduğu için bu durumu farketmemiş ve hemen yatıp uyumuş. Minik köpek ise canı çok sıkıldığı için dağlara gezmeye gitmiş. Dağlarda gezerken dolunayın ışığı ile birlikte taşların arasında üzgün ve bitkin halde ki papatyayı görmüş. Hemen papatyanın yanına gitmiş ve papatyanın susuzluktan kurumak üzere olduğunu farketmiş. Hemen koşarak sabah olmadan eve gitmiş minik köpek ve sabırsızlıkla sabahın olmasını bekliyormuş. Fakat bir türlü sabah olmuyormuş. Minik köpek en sonunda dayanamayıp havlayarak sahibini uyandırmış. Sahibi ise havlama sesine uyanıp köpeğinin yemek ve su istediğini anlamış. Yatağından kalkarak köpeğine biraz yemek ve su vermiş. Minik köpek ise yemeğinden yemeden ve suyundan hiç içmeden onları alıp hemen gece papatyayı gördüğü dağa koşarak gitmiş. Sahibinin verdiği bu suyu yavaş yavaş papatyanın köklerine doğru dökmüş ve papatya birden güzel kokular yayarak kendine gelmeye başlamış. Papatya kendisine yardım edenin kim olduğunu görmek için köpeğe doğru dönmüş ve '' Bu iyiliğini hiçbir zaman unutmayacağım minik köpek'' demiş. Bu olay haftalarca, aylarca hatta yıllarca devam etmiş. Artık çiftçi adam köpeğinin her gün uzun süre ortadan kaybolduğunu farkederek bir gün köpeğini takip etmeye karar vermiş. Her sabah olduğu gibi köpeğine yemeğini ve suyunu vermiş. Minik köpek yemek ve suyu alıp koşmaya başlayınca çiftçi adam da hemen arkasından yola koyulmuş. Köpek tekrardan papatyanın yanına gelmiş ve artık papatya çok güzelleşmiş, büyümüş, alımlı bir çiçek olmuş. Bu durumu gören çiftçi köpeğinin yıllardır yaptığı bu fedakarlık karşısında oldukça duygulanmış. Bir şeyler yapmak istemiş ve papatyayı güzelce taşlarından arasından alarak kendi çiftliğine götürmüş. Orada güzelce toprağa yerleştirip papatyaya bakmaya başlamış. Böylece köpeği de her gün o kadar yol gidip yorulmak zorunda kalmıyormuş. Günlerden bir gün çiftliğin önünden geçmekte olan bir bilim adamı bu papatyayı görmüş. Hayretler içinde kalarak çiftçinin yanına gitmiş ve bu papatya türünün neslinin tükenmekte olduğunu dünyada ise son bir tane kaldığını söylemiş. Bunu da gidip şehirde ki ülkede ki herkese yaymış. Bu papatyayı merak edip görmek isteyen insanlar adamın çiftliğine akın edip çiftçi adamın yetiştirdiği lezzetli ürünlerden almaya başlamış. Böylece tüm şehirde ünlenen çiftçi adam bir anda zengin olmuş. O günden sonra ise adam, köpeği ve güzel papatya hep birlikte mutlu mesut yaşamaya devam etmişler. Daha fazla masal okumak isterseniz Türk Masalları kategorimizi inceleyebilirsiniz. Tatlı rüyalar bitanem güzelce uyu, bu gece geleceğim saçlarından öpmeye..


Bir zamanlar bir küçük köyde karısı ile birlikte yaşayan bir köylü bulunuyordu. Bu adam akşamları ocak başında ateş karıştırır, karısı ise iplik örerdi. Derken, günler günleri kovaladı ve kadın günün birinde küçücük bir çocuk doğurdu. Gerçekten de bu çocuk bir başparmak kadar küçüktü. Anne ve babası, Dileğimiz gerçek oldu, biz bu küçük çocuğu çok seveceğiz dediler ve bu küçük çocuğa Başparmak adını verdiler. Ancak günler geçse de bu çocuk asla büyümedi ve hep bir başparmak kadar kaldı. Ancak büyümese de bu çocuk son derece becerikli ve bir o kadar da zekiydi. Her şeyi başarırdı. Günlerden bir gün köylü, ormana giderek odun kesmeye karar verdi. Keşke ben ormandayken arabayı getirecek birisi olsaydı diye söyleniyordu. Bunu duyan Başparmak, Baba, ben sana istediğin arabayı getirebilirim dedi. Adam ise gülümseyerek Evladım sen bunu nasıl yapacaksın ki? Küçücüksün, atı süremezsin dedi. Baba merak etme, annem arabayı koşsun, ben atın kulağında oturarak ona ne yapması gerektiğini anlatacağım diyerek cevap verdi Başparmak. Ormana gitmesi gerektiğinde annesi atı arabaya koştu ve biricik oğlu Başparmağı'da atın kulağına yerleştirdi. Başparmak atın kulağına Deeh! diyerek, ona yapması gerekenleri bir bir söyledi. At ve araba doğru yoldan ormana geldi ancak tam ormanın girişinde iki yabancı gören Başparmak, Brr! diyerek ata seslendi. Şaşkınlıkla durumu izleyen adamlardan biri Bu da ne demek? Yolda tek başına ilerleyen bir araba ve kimden geldiği görünmeyen bir ses dedi. Diğeri ise Burası hiç tekin değil, bence arabayı izleyelim, bakalım nereye gidiyor dedi. Derken, araba ormanın içinde odunların yığılı olduğu yerde durdu. Babasını gören Başparmak seslendi, Baba gördün mü, işte arabayı getirdim. Beni artık aşağı indir! Gülümseyerek gelen babası bir eliyle atı tutup, diğer eliyle de saman çöpünün üzerinde oturan oğlunu aşağı indirdi. Arabayı izleyen yabancılar bu durum karşısında şaşkınlıktan ne söyleyeceklerini bilemediler. İçlerinden biri, diğerine İyi dinle, bu ufaklık bizim şansımızı döndürebilir. Bu küçüğü alıp para karşılığında büyük şehirlerde halka izletiriz. Onu satın alalım dedi. Bu konuşmaları duyan Başparmak ise babasının kulağına Beni onlara ver baba, nasıl olsa ben geriye dönerim şeklinde fısıldadı. Oğlunu dinleyen adam iyi miktara Başparmağı yabancılara sattı. Yabancılar çocuğa Nerede oturmayı istersin diyerek sordular. Başparmak ise Beni şapkanızın kenarında oturtun. Hem oradan bazen aşağı iner, çevreyi izlerim hem de düşmem dedi. Yabancılar çocuğun dediğini yaptılar, babası ile vedalaşan Başparmak yabancılarla yola koyuldu. Bunun üzerine adam şapkasını çıkardı ve yol kenarına bıraktı. Başparmak birden şapkadan sıçrayarak tarlaya girdi ve gördüğü bir fare yuvasına dalıverdi. Beyler size iyi akşamlar artık yolunuza bensiz devam edeceksiniz diye gülerek adamlara seslendi. Adamlar fare yuvasını sopalarla eşeledilerse de faydası olmadı. Başparmak çoktan yuvanın derinliklerine inmişti. Adamlar akşam olduğu için elleri boş ve öfkeli şekilde yola koyuldular. Adamların ayrıldığını anlayan Başparmak ise yuvadan çıktı ve kendi kendine Karanlıkta dolaşmak tehlikeli diye söylendi. Dikkatlice bak, sesin geldiği yerde beni bulursun diye cevapladı ufaklık. İki hırsız sonunda başparmağı buldu ve onu havaya kaldırdılar. Hey şu bacaksıza bak, sen bize nasıl yardımda bulunacaksın ki? diye sordular. Derken Başparmak ile hırsızlar papazın evine geldiler ve ufaklık odaya daldı. Sonrasında ise var gücü ile bağırarak Ne isterseniz burada var! diye haykırmaya başladı. Sesten irkilen hırsızlar Yavaş konuş be çocuk! Herkesi uyandırmak mı istiyorsun diye seslendiler. Ancak Başparmak sanki onları anlamamış gibi davranmaya devam ederek Ne istemiştiniz? Buradakilerin hepsini mi? diye yeniden bağırdı. Bunun üzerine Başparmak tüm gücü ile bağırarak, Ne istiyorsanız vereceğim, ellerinizi uzatın diye haykırdı. Başparmak samanlıkta kendine yatacak bir yer hazırladı. Şimdi uyuyacak ve sabah olduğunda anne ve babasının yanına tekrar geri dönecekti. Ancak beklenenler hiç de öyle olmadı. Gün ağarmasına yakın aşçı kadın, yatağından kalkarak hayvanlara yem vermek amacı ile samanlığa gitti ve içinde ufaklığın da uyuduğu biraz saman aldı. Başparmak öylesine derin bir uykuda idi ki olanları fark edemedi. Uyandığı esnada artık geviş getirmekte olan bir ineğin ağzındaydı. Bu esnada aşçı kadın ise ineği sağıyordu. Sesi duyunca, ortada kimse olmamasından ve sesin de dün gece duyduğu ses olduğunu anlamasından dolayı o kadar çok korktu ki, oturduğu yerden kayarak tüm sütü döktü. Korkuyla ve heyecanla efendisinin yanına koşan kadın Aman Tanrım! neler oluyor, papaz efendi inek konuşmaya başladı diyerek haykırdı. Çıldırdın mı kadın sen! diyen papaz ne olduğunu anlayabilmek için samanlığa gitti. İçeriye adımını atmıştı ki, ufaklık yeniden Taze yem atmayın artık bana! diye haykırmaya başladı. Duyduğu sesten dolayı çok korkan papaz, ineği cin tarafından çarpıldığını ve öldürülmesinin lazım olduğunu söyledi. Filanca çıkmaza girdiğinde birinciyi geç, ikinci ev. O evde butlar, sucuklar, pastalar... Ne kadar istiyorsan o kadar ye diyerek kendi evinin yolunu tarif etti. Kurt yiyecek hayali ile ne deniliyorsa onu yaptı ve gece vakti çıkmaz sokağa da girerek tarif edilen evi buldu. Evin ambarında bulduğunu yemeye başladı. Karnı iyice doyunca oradan çıkmak istedi. Ancak karnı öylesine çok şişmişti ki, olduğu yerden hareket edemedi. Başparmak'ın da hesabı buydu. Kurdun midesinde hoplayarak avazı çıktığı kadar bağırmaya başladı. Babasının sesini duyan Başparmak, bağırarak Ben buradayım babacığım, kurdun midesinde! Oğlunun sesini duyan babası sevinç içerisinde Şükürler olsun Tanrım, ufaklığı bulduk diyerek karısına tırpanı bırakmasını işaret etti ve baltayla kurdun kafasına vurarak öldürdü. Daha sonra bıçakla midesini keserek Başparmak'ı kurtardılar. Ah evladım, o kadar çok merak ettik ki seni! dedi sevinçle babası. Anne ve babası da Biz de artık seni dünyalar kadar altına bile değişmeyeceğiz! diyerek koklayıp öptüler. İyi geceler birtanem, seni çok seviyorum. Bensiz uyuyamayan Tubişim(22) benden uzakta olduğu için telefonla masal okuyorum ve her defasında uyuyor. Çoğu zaman bir kaç masal okuyup uyutuyorum bir tane ile geçiştirmiyorum çünkü yalnız yaşadığı için biricik sevgilim gündüz olana kadar uyanmasını istemiyorum. Derin uykulara dalarken sen ben seni çok seviyorum. İyi ki varsın ve iyi ki benimsin. 19 yaşında benden 1463km uzakta olan sevgilimi her gece bu siteden masal okuyarak okutuyorum yıllar sonra belki de yanında sana masallar okumak dileğiyle sevgilim. Bibanemi bugün bu masalla uyuttum. Şu an telefondan nefes seslerini dinliyorum. Umarım bir gün yanımdayken de okurum sana çeşit çeşit masallar sevgilim, uyursun da seni izlerim. Sana çok aşığım ve seni her şeyden çok seviyorum. Hep ol! Masalları okuduktan sonra o güzel nefes sesini duymak uyuduğunu bilmek çok hoş ve huzur verici.🤍 Keşke yanında olup sarılarak uyutabilseydim ama o günlerde gelecek inşallah. Iyi uykular birtanem, seni seviyorum. Ben 29, arkadaşım 31 yaşında. Onu masal okuyarak uyuttum. Saat gece 2:23. Çok kötü bir gün geçirdi. Heidi Ra kurşun asker ve parmak çocuk okudum. Canım sevgilim, bugün 25 kasım 2023,ağrıdan kıvranırken 3000 km uzaktan sana bu masalı okuyarak iyi gelmeye çalışıyorum. elbet geçicek bugünler ve kim bilir belki 2 yıl sonra bu zamanlar hemen yanıbaşından okuyacağım sana bu masalı... aycoreğin.


Bir zamanlar, tatlıların ve lezzetli pastaların büyülü dünyasında yaşayan sevimli bir bebek vardı. Bu bebek, adı Elif olan tatlı bir kızdı. Elif'in en sevdiği şeylerden biri, annesinin mutfakta yaptığı nefis pastalardı. Ancak bir gün, Elif ve oyuncakları, mutfakta yaramazlık yapmaya karar verdiler ve bu yaramazlık onları unutulmaz bir pasta yapma macerasına sürükledi. Elif'in oda arkadaşları, rengarenk oyuncaklarıydı. En yakın dostları Prenses Prensesi, Şeker Tavşanı ve Marmelat Ayısı'ydı. Bir gün, Elif ve arkadaşları mutfakta gezerken büyük bir kutunun içinde rengarenk malzemeler buldular. Bu malzemeler, pastaların ve tatlıların yapımında kullanılan her şeydi: un, yumurta, süt, şeker ve lezzetli meyveler. Prenses Prensesi, Neden kendi pastamızı yapmayı denemiyoruz? diye sordu. Elif ve diğer oyuncakları hemen bu fikre bayıldılar. Ancak pastaları sadece yapmakla yetinmeyeceklerdi, onu süslemek ve en güzel pastayı yapmak istiyorlardı. Elif ve arkadaşları, pastayı yapmaya başladılar. Önce büyük bir karıştırma kabını buldular ve içine unu koydular. Sonra yumurtaları kırıp eklediler ve tüm malzemeleri karıştırmaya başladılar. Karışım pürüzsüz ve yumuşak hale gelinceye kadar çalıştılar. Şeker Tavşanı, Tatlılık için biraz daha şeker eklemeliyiz! dedi ve şekerleri kabın içine serpti. Elif ve arkadaşları, tatlılığın tadını aldıktan sonra, karışımı fırın kabına döktüler. Ardından fırını önceden ısıttılar ve pastalarını içine yerleştirdiler. Ancak iş bitmemişti. Elif ve arkadaşları pastalarını daha da özel yapmak istediler. Marmelat Ayısı, meyve dolgusu yapmaya karar verdi ve rengarenk meyveleri kesmeye başladı. Prenses Prensesi, pastayı süslemek için renkli şekerlemeler buldu ve şekil verdi. Şeker Tavşanı ise pastanın üzerine pudra şekeri serpti. Fırından çıkan pasta muhteşem kokuyordu. Elif ve arkadaşları, pasta soğurken sabırsızlanıyorlardı. Nihayet pastanın soğuduğunu gördüler ve bir dilim kestiler. İlk ısırıkta, lezzet patlaması yaşadılar. Pastalarının ne kadar lezzetli olduğunu gülerek birbirlerine anlattılar. Ancak tam o sırada mutfakta garip bir şey oldu. Pastadan sıyrılan bir dilim uçtu ve kayboldu. Elif ve arkadaşları kafalarını çevirip baktılar, pastalarının parçaları kendi kendine dans etmeye başlamıştı! Elif, Sanırım pastamız canlanmış gibi görünüyor! dedi. Prenses Prensesi, Eğer pasta canlanmışsa, onunla arkadaşlık yapmalıyız! diye ekledi. Ve böylece, Elif ve arkadaşları, canlanmış pasta dilimleriyle eğlenceli bir maceraya başladılar. Pastalar, Elif ve arkadaşlarına nasıl eğlence yapılacağını öğretti ve onları tatlı bir sürprizle ödüllendirdi. Elif ve arkadaşları, pastalarının sırrını çözdüler ve mutluluğun ve lezzetin paylaşmakla daha tatlı olduğunu öğrendiler. Bu unutulmaz maceradan sonra, her zaman birlikte pastalar yapmaya ve onları sevdikleriyle paylaşmaya karar verdiler. Ve bu şekilde, Elif ve arkadaşları için her pasta yapma macerası bir ömür boyu sürecek bir eğlence haline geldi. Daha Fazla Masal okumak isterseniz Bebek Masalları Kategorilerimizi Ziyaret Edebilirsiniz.


Bir varmış bir yokmuş. Gökkuşağı ormanın da yetenekli sevimli güler yüzlü yardımsever bir Bayan Suşi varmış. Arkadaşları tarafından çok seviliyormuş. Suşinin turuncu renkte havuca benzer çok şirin ve tertemiz bir evi varmış. Suşi pasta yapmayı çok severmiş. Bazen yapar arkadaşlarıyla paylaşırmış bazen de yapar kasaba da pazarda satarmış. En güzel en mis kurabiyeler Suşideymiş. Parası olmayan akıllı bıdıklara da öylesine kurabiye verirmiş. Ama son zamanlarda yolunda gitmeyen bir şeyler olmuş. Suşi kurabiyelerini yapıp içeri dinlenmeye gidince, kurabiyeleri eksiliyormuş. Bu durum Suşinin hiç hoşuna gitmemiş. Hırsıza ders vermeye karar vermiş. Ve hazırlıklara başlamış. Şimdiye kadar yaptığı pastaların en güzelini en gösterişli olanını yapmaya başlamış. Ve kocaman rengarenk bir mum koymuş pastanın en üstüne. Pastanın bütün gizemi de bu mumdaymış. Suşi pastayı bitirdikten sonra yola koyulmuş sepeti de oldukça süsleyip göze çarpmasını sağlamış. Daha orman yolunda yürümeye başlamış sepetle beraber. Ve kendi kendine ne de olsa hırsız bu sepeti görecek ve yaptığım büyük plan ona büyük bir ders olacak diye diye yürümeye devam etmiş. Hırsız tilki, Suşi Hanımın peşine düşmüş pastanın kokusu beynine kadar gidiyormuş. Karnı açlıktan gurur gurur gurulduyormuş. Ve sinsi bir şekilde Suşi Hanıma yaklaşmaya başlamış. Hırsızlık kötü bir şey. Hiç kimsenin eşyasını izinsiz almamalıyız. Bunun kesinlikle bir mazereti yoktur ve her kötülüğün mutlaka bir cezası olur. Hırsız tilki uygun bir zamanı kollamaya başlamış. Suşi hanım tilkiyi fark etmiş ama görmemezlikten gelmiş. Tilki sepeti yakalar yakalamaz hızla koşup ormanın içine doğru sepetle beraber kaçmış. Başına gelenleri görünce bir daha hırsızlık ne demekmiş anlayacaksın demiş. Kendini kurnaz sanan hırsız tilki, bir ağacın altında oturup sepeti açmaya başlamış. Ve o gösterişli mumu görmüş ve onu da pastanın üzerine koymuş. Suşi hanım ise onu gizliden izliyormuş. Büyük bir zevkle mumu yakan tilki boooom diye bir sesle kendini ağaçların üstünde bulmuş yüzü gözü ağzının çevresi pasta kremasıyla dolmuş. Tilki çok utanmış ve yaptığından pişman olmuş. Suşi hanımdan özür dilemiş. Tilki kardeş eğer canın çektiğinde benden isteseydin ben mutlaka sana da verirdim buna inan. Eğer canının istediği bir şey olursa ya satın alırsın paran da yoksa rica edip istemelisin demiş. Daha fazla masal okumak isterseniz Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Her gün bir masal istiyorum. Her gece sayfayı açıyorum ve aşağılarda aramadan ilk masal olarak okuyorum.


Evvel zaman içinde kalbur saman içinde iken küçük bir kulübede yaşayan pastel ve kivi kardeşler oyun oynamayı çok severmiş. Oyunlarında birbirinden farklı oyuncaklarla eğlenirlermiş. Babaları marangozmuş. O yüzden çok güzel oyuncalar yaparmış. Bir gün yine oyuncakları ile oynamak için bahçeye çıktıklarında küçük bir ayı görürler. Ayı kardeş şirin mi şirin tatlı mı tatlıydı. Kardeşler bu ayıya yaklaşmaya karar verir. Yanına giderek ona dostça yaklaştıklarını söylerler. Ayı kardeş çok korkar. Ama o da yeni arkadaşlar edinmek ister. Bu yüzden pastel ve kivi kardeşlerin oyun istediğini kabul eder. Pastel ve kivi kardeşler ayı kardeşle oyunlar oynarken en sevdiği oyuncaklarını gösterirler. Ayı kardeş bu oyuncakları çok sever. Oynamak için bir tanesini eline alır. Oyuncağı tutar tutmaz bir anda yere düşer ve oyuncak kırılır. Pastel ve kivi kardeşler ağlamaya başlar. Çok sevdikleri oyuncaları ayı kardeş yüzünden kırılmıştır. Ağlama seslerini duyan anneleri çocukların yanlarına gelir ve onları teselli eder. Ayı kardeş ise çok pişmandır. Oradan sessizce uzaklaşır. Kardeşlerden biri bir daha ayı kardeşi görmek istemediğini söyler. Fakat çocukların anne ve babası bu tavırlarının yanlış olduğunu belirtir. Ayı kardeş ona hep iyilik yapan ve karnını doyuran kardeşlere karşı çok mahcuptur. Bir gün ormanda gezerken onlar için çiçekler toplamaya karar verir. Ayı kardeş toplayabildiği tüm çiçekleri kardeşler için çok güzel bir buket yapmıştır. Bir gün kulübeye doğru giderken kardeşlerden özür dilemek ve onlardan af istemek için heyecanla adımlarını attı. Tam kulübeye yaklaşmışken büyük bir acıyla bağırdı. Ayı kardeşin ayağına kapan girmişti. Kardeşler ve ailesi ayının acı seslerini duydu. Sonra hemen yanına koştu. Pastel ve kivi kardeş ayının can çekiştiğini görünce hiç vakit kaybetmedi. Kardeşlerin babası gelerek ayıyı kurtardı. Hemen kulübeye götürdüler. Sonra ayıya günler boyunca baktılar. Ayı iyileşti ve çocuklar ayıdan özür diledi. Ayı kardeşte çocuklardan özür dileyerek bir daha asla oyuncakları kırmayacağını söyledi. Çocukların babası ise çocuklarını karşısına alıp onlarla konuştu. Ayı kardeşin gücü çocukların gücünden daha fazlaydı. Bu sebepten dolayı çocukların oyuncakları ayının elinde hemencik kırılıverdi. Çocuklar bu durumu anladıklarında ayı kardeş için babalarından yeni bir oyuncak istediler. Hem çocuklar için hem de ayı için oyuncaklar yapan yetenekli baba herkesin mutlu olmasını sağladı. Çocuklar ayı kardeşleriyle bir ömür boyu mutlu yaşadılar. Daha fazla masal okumak isterseniz Hikaye Oku kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Bir zamanlar uzak diyarlarda Pelin isminde çok tatlı bit kız çocuğu yaşıyormuş. Hayal kurmayı i kadar çok severmiş ki hayalsiz tek bit günü olmaz ve hep bu şekilde zaman geçirirmiş. Özellikle geceleri yatmadan önce kurduğu hayaller çok mutlu ediyormuş m sabah uyandığı zaman, tekrar hayallerine devam ediyormuş. Kendine ait hayal dünyası çok geniş ve garipmiş. Rengarenk anlar yaşarmış. Bir gün yine yatağına yatmış ve hayaller kurmaya başlamış. Hayalinde çok ünlü bir şarkıcı olmuş. Herkes ondan bahsediyor ve onu tanıyormuş. Konserler veriyor, enstrümanlar çalıyormuş. Bir sürü seveni varmış. Uyandığında hayalinin gerçek olmayışı onu biraz üzse de hayaline akşam devam etmek istiyormuş. Pelin gerçek bir sanatçı olmayı çok istiyor ama ailesi bu duruma hiç sıcak bakmıyormuş. Derslerin önemli olduğunu ve sürekli ders çalışması gerektiğini söylüyorlarmış. Pelin' in hayallerinde is hep sanatçı olmak varmış. Yine bir gün Pelin hazırlanmış ve okula gitmek için, servise binmiş. Yaklaşık yarım saat sonra okulda olacakmış. Bu süreç içinde o çok sevdiği hayale devam etmek istemiş. Yarım saatte ne kadar çok hayal kuracağını düşünmüş. Hemen aklına dün nerede kaldığı aklına gelmiş ve o hareketli hayatın içine tekrar girmiş. Her türlü enstrümanı çalıyor, albümleri satıyor ve yurtdışı konserleri veriyormuş. Tam olarak bir yıldız olmuş ve herkes ondan imza istiyormuş. Servis okula gelmiş ve Pelin inmiş ve derse girmiş. İlk ders müzik dersi olduğu için çok heyecanlıymış. Öğretmen gelene kadar hemen hayallere dalmış ve öğrencilere bir şeyler öğrettiğini, keman çaldığını düşünmüş. Gerçekte her şey farklıymış. Bu alana çok fazla ilgisi olup, kimseye söylemiyormuş. Bu da onun üzülmesine sebep oluyormuş. Bir gün cesaret Edip müzik dersinde bir şarkı söylemek istemiş ama çok da başarılı olamamış. Aradan uzun yıllar geçmiş. Pelin büyümüş ve çok iyi bir doktor olmuş. İçindeki sanatçı ruhu hep yaşıyor hiç bitmiyormuş. İçindeki bu ukde ile çok uzun yıllar yaşamış. Biraz yaşlandığı zaman, ekşi günleri küçük bir tebessüm ile hatırlıyormuş. Çok başarılı bir doktor olmuş ve evlilik yapmış. Bu evlilikten bir çocuğu olmuş. Çocuğuna çok önem veriyor, hayalleri ne ise o yöne gitmesi için, teşvik ediyormuş. Her insanın mutlaka hayalleri vardır. Hepsine kavuşmak bazen mümkün olmaz. Hayaller için uğraş vermek gerekir. Pelin bir sanatçı olmayı sadece hayallerinde istediği için gerçek olmadı. Eğer bunu gerçekten istese mutlaka yapardı. Pelin o günden sonra çocuğu için birbirinden farklı müzik dersleri aldırmaya başladı. Çocuğu birçok enstrüman çalıyor, müziği çok seviyordu. Bu da Pelin' i bu hayatta en mutlu eden şeylerden biriydi. Kendi hayalini çocuğunda görmek, onu yaşamı boyunca hep mutlu etti. Daha fazla masal okumak isterseniz Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.


Bir zamanlar, küçük bir çocuk olan Elif, büyük bir ormanın kenarında yaşardı. Her gün ormanda oynamaktan büyük bir keyif alırdı. Ormanın derinliklerinde keşfedilmemiş yerler olduğunu biliyordu, ama en çok merak ettiği yer peri bahçesiydi. Bu bahçe hakkında efsaneler anlatılırdı. Kimileri, bahçenin büyülü sürprizlerle dolu olduğunu söylerdi. Bir sabah, Elif gözlerini açtığında, penceresinin dışında muhteşem bir ışık parıltısı gördü. Hemen aşağı koştu ve ormanın derinliklerine doğru ilerlemeye başladı. Gittikçe büyüyen ışık parıltıları, ona peri bahçesine doğru rehberlik ediyordu. Sonunda, gizemli bir açıklığa vardığında, Elif gözlerine inanamadı. Önünde uzanan manzara, en çılgın hayallerini bile aşmıştı. Büyük, rengarenk çiçekler, inci gibi parlayan nehirler ve en önemlisi, minik perilerin dans ettiği bir yerdi. Bu peri bahçesiydi, tüm güzellikleri ve sürprizleriyle. Elif, bu büyülü dünyaya adım attığında, minik periler onu büyük bir sevinçle karşıladı. Onlarla dostça tanıştı ve peri bahçesinin sırlarını öğrenmeye başladı. Periler, ona bahçenin tüm canlılarına nasıl yardım edebileceğini ve doğayla uyum içinde nasıl yaşanacağını öğrettiler. Peri bahçesinde her gün yeni bir sürpriz vardı. Çiçeklerin melodik şarkıları rüzgarla birleşerek büyülü bir müzik oluştururdu. Elif, bu müziği dinlerken gözlerini kapatır ve kendini rüya gibi bir dünyada hissederdi. Peri bahçesinin sırları, her adımda ona daha fazla gizem sunuyordu. Bir gün, peri kraliçesi, Elif'i özel bir görevle görevlendirdi. Ormanın derinliklerindeki büyük bir ağacın altında, sihirli bir anahtarın olduğunu söyledi. Bu anahtarın, peri bahçesinin en büyük sırrını açacağını söyledi. Elif, sevinçle göreve başladı ve ormanın en gizli köşelerini keşfetmeye başladı. Yavaşça, peri bahçesine doğru olan yolunu buldu. Anahtarın gizlendiği yerdeki ağaç, büyük ve eskiydi. Elif, ağacın köklerinin arasında anahtarı buldu ve peri bahçesine geri döndü. Peri kraliçesi, anahtarın büyülü kapının kilidini açacağını söyledi. Büyülü kapının ardında, daha önce hayal bile edemeyeceği kadar büyük bir sürpriz vardı. Bir çiçek denizi içinde yüzen iri bir kuğu vardı ve bu kuğu, peri bahçesinin en büyük sırrını taşıyordu. Kuğu, tüm hayvanların ve bitkilerin bir arada yaşadığı bir uyum dünyasının kapısını açtı. Elif, peri bahçesinin sırlarını ve büyüsünü herkese açıklamadı, ancak bu deneyimi onun için bir ömür boyu süren bir hazine oldu. Artık ormanın sakinleri ve periler arasında bir bağ vardı ve Elif, her gün peri bahçesini ziyaret ederek bu bağı güçlendirmeye devam etti. Elif, hayatının sonuna kadar peri bahçesinin güzelliklerini ve sırlarını korumaya yardım etti ve herkesin doğayla uyum içinde yaşayabileceğini öğretti. Bu, onun ve peri bahçesinin unutulmaz bir hikayesi olarak ormanın tüm sakinleri arasında anlatıldı. Ve bu hikaye, doğanın güzelliğini ve insanların doğayla nasıl uyum içinde yaşayabileceklerini öğreten bir öykü haline geldi. Daha Fazla Çocuk Masalları İçin Hikaye Oku Kategorimizi Ziyaret Ediniz.


Bir zamanlar uzun ağaçların arasında yer alan küçük bir köyde Elif adında küçük bir kız yaşardı. Elif etrafındaki dünyayı keşfetmeyi seven meraklı ve yaratıcı bir çocuktu. Bir gün arka bahçesinde oynarken çalıların altına gizlenmiş küçük bir kapı keşfetti. Heyecanla dolu Elif diz çöküp anahtar deliğinden baktı. Şaşırtıcı bir şekilde renkli çiçekler parıldayan kelebekler ve pırıl pırıl akarsularla dolu göz kamaştırıcı bir dünya gördü. Daha önce gördüğü hiçbir şeye benzemeyen büyülü bir dünyaydı. Elif tereddüt etmeden kapıyı dikkatlice açtı ve güzel diyara girdi. Büyülü ormanda dolaşırken yumuşak bir çınlama sesi duydu. Sesin ardından Bella adında küçük bir periye rastladı. Bella Peri Krallığı'nın koruyucusu olduğunu ve dilekleri gerçekleştirme gücüne sahip olduğunu açıkladı. Elif'in gözleri heyecanla parladı ve hemen Kayıp oyuncak ayımı bulmama yardım eder misin? diye sordu. Bella başını salladı ve Elif'in üzerine bir avuç parıldayan peri tozu serpti. Gözlerini kapat ve bir dilek tut diye fısıldadı. Elif gözlerini sıkıca kapattı ve elinden geldiğince sert düşündü sevgili oyuncak ayısını bir kez daha kollarında hayal etti. Gözlerini açtığında tam yanında oturuyordu! Elif sevinçle bağırdı ve Bella'ya kocaman sarıldı. O günden sonra Elif ve Bella en iyi arkadaşlar oldular. Günlerini perilerin büyülü dünyasını keşfederek orman hayvanlarıyla çay partileri yaparak ve gittikleri her yere mutluluk yayarak geçirdiler. Yıllar geçtikçe Elif yaşlandı ama Bella ile yaşadığı harika maceraları asla unutmadı. Artık perileri göremese de büyüyü kalbinde taşıyordu. Küçük kızın ve perinin hikayesi hayal gücünün gücüne ve dünyada var olan büyüye inananların anılarında yaşamaya devam etti. Daha Fazla masal okumak isterseniz 2 yaş masalları Kategorimizi Ziyaret Edebilirsiniz.


Bir zamanlar, büyük bir ormanın derinliklerinde, insan gözüyle görünmeyen bir peri köyü vardı. Bu köy, büyülü yaratıkların ve peri prensesinin yaşadığı bir dünyanın kapılarını aralıyordu. Ancak bu gizemli köye erişmek, sadece kalbi saf ve iyilik dolu bir kişinin başarabileceği bir görevi gerektiriyordu. Küçük bir köyde yaşayan bir çocuk olan Elif, doğa ve masallarla büyümüştü. Ormanın büyülü çağrısını her zaman içinde hissederdi. Bir gün, ormanın derinliklerine doğru yürürken, kristal parıltılarının izini sürdü. Parıltılar, onu peri köyünün gizli kapısına götürdü. Elif, gizemli kapıyı geçtiğinde, gözlerine inanamadı. Önünde, rengarenk çiçeklerle süslü minik evlerin ve ışıldayan peri yaratıklarının olduğu bir köy vardı. Köyün ortasında zarif bir peri prensesi, Elif'i sıcak bir gülümsemeyle karşıladı. Adı Aurora'ydı. Aurora, Elif'e peri dünyasının güzelliklerini ve sırlarını öğrenmesine izin verdi. Elif, peri köyünün sihirli çiçeklerini, şelalelerini ve tılsımlı ormanlarını keşfetti. Periler, doğayla uyum içinde yaşamanın ve onu korumanın ne kadar önemli olduğunu öğretti. Bir gün, peri köyünü tehdit eden bir karanlık güç belirdi. Aurora, Elif'e peri köyünü ve tüm peri yaratıklarını korumak için yardım etmesini istedi. Elif, cesaretiyle ve kalbinin iyiliğiyle bu görevi kabul etti. Aurora, Elif'e büyülü yeteneklerini öğretti. Birlikte, karanlık gücü yenmek için planlar yapmaya başladılar. Elif, doğanın gücünü çağırarak peri köyünü koruma büyüsü öğrendi. Aurora ise sihirli bir kalkan yarattı. Karanlık gücün geldiği gün, peri köyünü korumak için savaşa girdiler. Elif ve Aurora, birlikte çalışarak karanlık gücü geri püskürttüler. Karanlık güç, peri dünyasından çekilmek zorunda kaldı ve peri köyü tekrar güvenli hale geldi. Peri köyünün güvenliğini sağlayan Elif, peri prensesi Aurora ile birlikte büyük bir kahraman ilan edildi. Elif, peri dünyasının güzelliklerini ve sırlarını öğrenmenin yanı sıra, dostluk ve cesaretin gücünü de keşfetti. Sonunda, Elif insan dünyasına geri döndü, ama peri köyünün sırları ve peri prensesi Aurora ile yaşadığı dostluğu her zaman kalbinde taşıdı. Onun macerası, insanlar ve doğa arasındaki uyumun ve sevginin gücünü kutlayan bir masal haline geldi. Ve her gece, yıldızların altında, Elif, peri köyünün güzelliklerini ve peri prensesi Aurora'nın dostluğunu hatırladı. Daha fazla uyku masalları makalesi için 8 yaş masalları kategorisini ziyaret edebilirsiniz.


Bir zamanlar, dünyanın en büyülü köşesinde, periler ve sihirli tozlarla dolu bir orman vardı. Bu ormanın adı Peristan idi ve sadece çocukların hayal dünyasının derinliklerinde yer alırdı. Ancak bir gün, bu büyülü dünyanın kapıları açıldı ve bir bebek olan Ela, peri tozu sayesinde hayatın büyülü tarafını keşfetti. Elanın dünyasında her şey sıradan ve normaldi, ta ki o büyülü geceye kadar. Ela, yatağında uykuya daldığında, rüyalarında sihirli bir ormanda buldu kendini. Bu ormanda, rengarenk çiçekler açıyor, şelalelerin suyu pembe ve yeşil renkte akıyordu. Ela, bu güzel dünyada dolaşırken birdenbire bir grup neşeli peri tarafından karşılandı. Perilerin her biri farklı renklere bürünmüştü ve her biri farklı bir sihirle doluydu. Sarı peri, güneş ışığını taşıyor ve etrafına parlak bir ışık saçıyordu. Mavi peri, denizin dalgalı sesini getiriyor ve etrafındaki havayı serinletiyordu. Yeşil peri, bitkilerin büyümesini hızlandırıyor ve çiçeklerin kokusunu yayıyordu. Bu periler, Ela'ya Peristan'ın sihrini anlatmaya başladılar. Anlattıkları, bu büyülü dünyanın tüm canlıları üzerinde nasıl olumlu etkiler yarattığını ve insanların hayatına neşe ve coşku kattığını açıklıyordu. Periler, dünyalarını paylaşmanın ve doğayı korumanın önemini vurguladılar. Ardından, periler Ela'ya özel bir hediye verdiler: peri tozu. Bu toz, insanların Peristan'a giriş yapmasına ve sihirli dünyanın güzelliklerini deneyimlemesine yardımcı olacaktı. Ela, tozu ellerinin arasında tuttuğunda, büyülü bir hisle dolmuştu. Ela, her gece rüyalarında Peristan'a geri dönüyordu. Peri tozunu kullanarak, peri dünyasını ziyaret etmenin keyfini çıkarıyordu. Her ziyaretinde, farklı peri dostlarıyla tanışıyor ve farklı sihirlerin gücünü deneyimliyordu. Kırmızı peri, ateşli bir gösteri düzenliyor ve alevlerin dansını sergiliyordu. Turuncu peri, gökyüzünü renklendiriyor ve muhteşem bir gün batımı yaratıyordu. Pembe peri, kuşlara şarkı söyletiyor ve melodilerin büyüsünü sunuyordu. Peristan'ın her ziyaretinde Ela, peri tozunu kullanarak peri dünyasının güzelliklerini daha da derinlemesine keşfetmeye devam ediyordu. Her deneyim, Ela'nın dünyayı ve doğayı daha fazla takdir etmesini sağlıyordu. Bir gün, Peristan'da bulunan en büyük peri ağacının yanında durdu. Bu ağaç, tüm perilerin enerjisini topladığı ve doğaya enerji verdiği bir yerdi. Ela, peri tozunu ağacın köklerine serpti ve derin bir nefes aldı. Aniden, ağaç ve ormanın tüm enerjisi Ela'ya aktı. Ela, peri tozunun gücü sayesinde insan dünyasına geri döndüğünde, büyülü bir hisle doluydu. Artık dünyayı daha fazla takdir ediyor, doğayı korumak için elinden geleni yapıyordu. Peristan'ın güzelliklerini ve peri tozunun sihrini paylaşarak, etrafındaki insanları da bu büyülü dünyanın bir parçası haline getirdi. Ela'nın Peristan'daki serüveni sona erdi, ama bu macera ona büyülü bir bakış açısı kazandırdı. Artık, doğanın güzelliğini ve sihrini her yerde görebiliyordu. Ve her zaman hatırladı ki, doğayı korumak ve güzellikleri paylaşmak, gerçek bir peri gibi davranmanın anahtarıydı. Daha Fazla Masal okumak isterseniz Bebek Masalları Kategorilerimizi Ziyaret Edebilirsiniz.


Perilerin savaşı masalı çok ama çok eski zamanlara dayanırmış. Kimilerine göre bu bir masal değilmiş. Bizzat yaşanmış. Efsaneye göre bu periler hala aramızda yaşıyormuş Bir zamanlar iyilik ve güzellik dolu periler yaşıyordu. Bu periler, doğanın koruyucuları ve insanların kalplerine sevgi saçan sihirli varlıklardı. Ancak bir gün, karanlık güçlere sahip kötü periler ormana saldırdı ve perilerin savaşı başladı. Doğanın güzelliklerini ve insanların mutluluğunu korumak için mücadele eden iyi periler, karanlık güçlere sahip olan kötü perilerle karşı karşıya geldi. Ormanın huzurunu ve sihirli güzelliklerini korumak için savaştılar. Savaşta, iyi perilerin lideri olan Zümrüt Kanatlı Peri ve kötü perilerin lideri olan Kara Büyücü Peri karşı karşıya geldi. Zümrüt Kanatlı Peri, kalbi saf ve sevgi dolu bir liderdi. Kara Büyücü Peri ise kin dolu ve kötülüğün etkisinde olan biriydi. Perilerin savaşı, ışıltılı ve güçlü büyülerle dolu bir mücadeleye dönüştü. Zümrüt Kanatlı Peri, insanların kalplerindeki sevgiyi ve iyiliği güçlendiren büyüleri kullanırken, Kara Büyücü Peri ise karanlık büyüleriyle doğanın güzelliklerini yok etmeye çalıştı. Ancak Zümrüt Kanatlı Peri, arkadaşlarının ve doğanın gücünü arkasına alarak cesurca savaşmaya devam etti. Kalbindeki sevgi ve iyilik, ona güç veriyordu. Diğer periler de ona destek oluyor ve birlikte güçlerini birleştiriyorlardı. Sonunda, iyi perilerin kararlılığı ve sevgi dolu kalpleri, kötü perilerin karanlık güçlerini yendi. Kara Büyücü Peri, karanlığa geri çekildi ve ormandan uzaklaştı. İyi periler bu galibiyeti tam 3 gece 3 gün ara vermeden kutladılar. Bu galibiyet asla unutulmayacaktı çünkü anlamı çok büyüktü. Perilerin savaşı sona erdiğinde, ormanın huzuru ve güzellikleri yeniden geri döndü. Zümrüt Kanatlı Peri ve arkadaşları, doğanın koruyucuları olarak insanların ve diğer canlıların mutluluğunu ve güvenliğini sağlamak için varlıklarını sürdürdüler. Perilerin Savaşı, iyilik ve kötülük arasındaki mücadeleyi anlatan ve sevgi dolu kalplerin gücünü vurgulayan masalsı bir hikaye olarak günümüze kadar geldi. Zümrüt Kanatlı Peri ve arkadaşlarının cesareti ve dayanışması, masal ülkesinde efsanevi bir hikaye olarak sonsuza kadar yaşayacaktı. Daha Fazla Masal İçin Çocuk Masalları Kategorimizi Ziyaret Edebilirsiniz.


Eski zamanlarda Londra'da yaşayan Darling ailesi varmış. Darling ailesinin çocukları arasında Michael, John ve Wendy varmış. Wendy ailenin en büyük kızlarıymış. Wendy kardeşlerine çok düşkün ve sevgi dolu bir kızmış. Kardeşlerine yalnız kaldıkları zaman gözü gibi bakar ve korurmuş. Çocukların bakımı için bir dadıları varmış. Bu dadı oldukça büyük olan Newfoundland'a özgü bir köpekmiş. Bu büyük fakat bir o kadar muhteşem dadı olan köpeğin adı Nana imiş. Günlerden bir gün Darling ailesinin ebeveynleri partiye gitmek için hazırlıklara başlamışlar. Çocuklara seslenerek çıkacaklarını söylemişlerdir. Yukarıdan aşağı inen John, Michael ve Wendy annelerine sarılarak yolcu etmiş. Bir zaman sonra çocukların uykusu gelmiş ve odalarında mışıl mışıl uykuya dalmışlar. Tam o sırada çatıdan muhteşem bir ışık düşüvermiş. Işıkla birlikte Peter Pan ve Tinkerbell pencerenin önüne gelmiş. Peter Pan hemen vakit kaybetmeden usulca pencereyi açmış ve eve girmiş. Tinkerbell'e dönerek ses yapmaması gerektiğini söylemiş. Tinkerbell, Peter Pan'a ait olan gögeye ulaşmak için çekmeceyi açmış ve Peter Pan gölgesini gizlendiği yerde yakalamış. Gölgesine bakarak sonunda yakaladım seni diyerek söylenmiş. O kadar fazla uğraşmasına rağmen gölgesini bir türlü bağlayamamış. Wendy ise uyanmış ve olanları hayretle izleyerek Peter Pan'a bakmış. Peter Pan yakalanmanın verdiği heyecan ve korku ile hayıflanmış. Wendy, Peter Pan'a kim olduğunu sormuş ve odalarında ne işinin olduğunu tedirginlikle sormuş. Peter Pan ise hemen kendisini tanıtmaya başlamış ve gölgesini bağlamaya çalıştığından bahsetmiş. Wendy ise ona yardım edebileceğini söylemiş. Bir iğne ve ipliğe ihtiyacı vardı ve gölgeyi dikebileceğini düşündü. Wendy iğne ve iplikle gölgeyi dikerken, Peter Pan ona hayali ülkeden bahsetti. Peter Pan anlatmaya başladı. Peter Pan, Wendy'e hayali ülkeden bahsediyor ve kayıp çocukların orada yaşadığından, kendisinin ise kayıp çocukların lideri olduğundan bahsediyordu. Her çocuğun kayıp olma hikayesi farklıydı. Bu hikayeleri şaşkınlıkla dinleyen Wendy, Peter Pan ile arkadaş oldu. Tinkerbell bu arkadaşları oldukça kıskanmış. Wendy ise Peter Pan'in bahsettiği ülkeyi çok merak etmiş ve kardeşleriyle oraya gidebilmesinin mümkün olup olmadığını sormuş. Peter Pan ise gelmek isteyip istemediğini sormuş. Peter Pan'a göre kardeşlerine orada göz kulak olarak masallar anlatabileceğinden bahsetmiş. Bu sırada Wendy gölgeyi dikmişti ve gölgesinin artık kaçamayacağını söyledi. John ve Michael hala uyuyordu ve Wendy onları uyandırmaya gitmiş. Bu sırada Peter Pan, Wendy'e bu yardımı için teşekkür etmiş ve cevizden bir kolye hediye etmiş. Wendy bu sırada uyandırdığı John ve Michale'i Peter Pan ile tanıştırmış. John ve Michael, Peter Pan'i gördüklerine çok sevinmişler. Üç kardeşte Peter Pan ile yolculuk yapmak için sabırsızlanmışlar. Peter Pan uçmaya hazırlanmış, kardeşler ise uçamayacaklarını söylemiş. Peter Pan inanırlarsa uçabileceklerini söylemiş ve Tinkerbell'den peri tozu istemiş. Tinkerbell önce peri tozu konusunda tereddüt etmiş olsa bile daha sonra peri tozunu serpmiş. Peri tozu ile hep birlikte uçarak yolculuklarına başlamışlar. Yolculuklarına Londra'da bulunan saat kulesini seyrederek başladılar. Yukarıdan bambaşka gözüküyordu ve kısa süre sonra bulutların üstüne çıkmışlardı. Güneş doğuyor ve bulutların üzerinden dünya üzerindeki en büyük binayı görüyorlardı. Yolcukları bir müddet devam ettikten sonra Peter Pan'in bahsettiği hayali ülkeye ulaşmışlar. Manzara muhteşemdi, bulutların üzerine oturup bir müddet manzarayı seyrettiler. Peter Pan, denizkızı gölünü gösterdi. Bir yerden duman yükseliyordu ve Wendy bu dumanın ne olduğunu merak etti. Peter Pan ise yerlilere ait bir kamp olduğunu söyledi. Peter Pan, Wendy'e göstererek, kaptan James kanca ve korsanların yaşadığı gemiyi görmemezlikten gelmemesi konusunda uyardı. Kaptan Kanca Jolly Roger isimli gemide yaşarmış. Peter Pan biraz Kaptan Kanca'dan bahsetmeye başlamış. Kanca'nın; korsanlar arasında yaşamış olan en kötü ve tehlikeli korsan olduğunda n fakat timsahtan korktuğundan bahsetmiş. Wendy nedenini sormuş ve Peter Pan sözlerine devam etmiş. Kaptan Kanca ile bir gün dövüştüğü esnada kılıcıyla Kanca'nın elini kestiğini, bir timsahın elini ısırdığını ve yemek için hızla yakalamaya çalıştığını anlatmış. Timsah sadece kolundaki saati yutmuş ve timsahın midesinden gelen tik tok sesleri ile Kanca timsahın kendisine yaklaştığını anlarmış. Bu sırada Korsanlar dürbün ile etrafı gözlemlerken Peter Pan ve arkadaşlarını görmüş. Hemen Kaptan Kanca'ya haber verdi. Kaptan Kanca ise hızla gelerek inanamadı ve eline dürbünü alarak kendisi baktı. Kaptan Kanca hemen güvertede bulunan korsanlarına talimat vererek Peter Pan'i nişan alarak toplarla vurmasını emretmiş. Kaptan Kanca sürekli Peter Pan'i elinden kaçırdığı için oldukça öfkeliymiş ve bu sefer elinden kaçamayacağını düşünmüş. Olaydan habersiz olan Peter Pan ve arkadaşları birden kendilerine doğru gelen bir top gördüler. Wendy ve kardeşleri bunun oyun amaçlı kullanılan top olduğunu zannetti ve Peter Pan'a oynamayı teklif ettiler. Peter Pan ise onun bir top değil top mermisi olduğunu söylemiş. Peter Pan hemen arkadaşlarına dağılması gerektiklerini söylemiş ve Tinkerbell'den çocukları güvenli bölgeye götürmesini istemiş. Tinkerbell ise hiç hoşlanmadığı Wendy'den kurtulmak için kötülük düşünmüştü. Wendy'e dönerek kalmasını ve döndüğünü kendisini alacağını söylemiş. Wendy ise Tinkerbell'e güvenerek kardeşlerini teslim etmiş. John ve Michael'in elinden tutan Tinkerbell onları hemen sahile indirdi. Wendy bu sırada top mermilerinden kaçmaya çalışıyordu. Peter Pan ise Kaptan Kanca'nın yanına gelmişti. Kanca'ya öfkeli bir şekilde bakarak diğer koluna da kanca isteyip istemediğini sordu. Peter Pan kaçarken Kaptan Kanca'ya yakalamasını söyledi ve Kanca silahını çıkararak ateş etmeye başladı. Peter Pan hızlı şekilde mermilerden kaçmayı başardı. Tinkerbell ise kayıp çocuklardan yardım istedi. Beş kayıp olan çocuk vardı. Bunların ismi Çetin Ceviz, Patron, Sıska, Kıvırcık ve İkizler'di. Tinkerbell çocuklara dönerek Peter Pan'in Wendy isimli bir kuşu öldürmesini istedi yalanını söylemiş. Çocuklar liderleri olan Peter Pan'in verdiği talimat üzerine kuşu vurmak için hedef almışlar. Hepsi birden oklarını Wendy'e doğrultarak Wendy'e doğru fırlatmış. Wendy ise o sırada kardeşlerini ve arkadaşı Peter Pan'i bulmaya çalışıyordu. Patron, Wendy'i tam göğsünden vurmuş ve Wendy çalıların arasına düşmüş. Kayıp çocuklar hızla vurdukları kuşu görmek için koştu ve Tinkerbell'de onlarla birlikte koşmaya başladı. Peter Pan bu sırada Kanca ile kılıç dövüşüne başladılar. O sırada tik tok şeklinde bir saat sesi geldi ve Kanca'nın dikkati dağıldı. Timsah oldukça açtı ve Kaptan Kanca'yı yemek istiyordu. Kaptan Kanca o kadar korkmuştu ki hemen gemiye koşmaya başlamıştı. Wendy ise yerde yatarken kayıp çocuklar onun ne kadar güzel olduğundan bahsediyordu ve Tinkerbell'e dönerek neden öldürmesi gerektiğini söylediği konusunda sorular soruyorlardı. Peter Pan, John ve Michael'in yanına gelerek Wendy'e oku kimin fırlattığını sordu. Tinkerbell hızla ağaca doğru uçtu. Kayıp çocuklar ise Wendy'i öldürmeyi, Tinkerbell'in Peter Pan'dan aldığı talimatı söylemesiyle yaptıklarını söylemişler. Peter Pan, Tinkerbell'e oldukça öfkelenerek bir daha görmek istemediğini söylemiş. Wendy'nin uyanması için gözlerini açmasını isteyen Peter Pan, Wendy'nin göğsüne saplanan oku çıkartmış ve kan olmadığını görmüş. Bu nasıl olur diye düşünürken, Wendy'e hediye ettiği ceviz kolyeye saplandığını fark etmiş. Wendy olayın şokuyla bayılmış ve yavaşça gözlerini açmış. Peter Pan'e her yerde onu aradığını söylenmeye başlamış. Peter Pan'dan bir masal anlatmasını istemiş. Peter Pan masalını anlatmaya başlamış. Günün yorgunluğunun ardından dinlenmişler ve ertesi gün denizkızı gölünü ziyarete gitmişler. Denizkızları çok güzellerdi ve Peter Pan onların arkadaşıydı. O sırada çocuklardan biri bağırmaya başladı. Korsanların olduğunu görünce hemen gizlenmelerini söyledi. Peter Pan ve Wendy korsanlar tarafından bağlanan yerlilerin prensesi Lily'i fark ettiler. Korsanlar Lily'i bir kayanın üzerine bırakmışlar ve bunu gören Peter Pan hemen korsanların yanına giderek Korsan Kanca'nın sesini taklit etmiş. Korsanlara prensesi bir kayanın üzerine bırakmalarını emretmiş ve korsanlar prensesi bırakmış. Lily hemen yerli kampına geri dönmüş. Kaptan Kanca ise olanları çok sonra öğrenmiş ve korsanlarını kandırdığı için çok öfkelenmiş. Kaptan Kanca artık Peter Pan'a bir ders vermek istiyormuş. Peter Pan, Wendy ve kardeşlerinin eve dönmek istemelerine üzülmüş. Çocuklar artık masal anlatacak bir arkadaşları olmadığı için üzgün olsa da ailelerini ve evlerini de özlemişler. Ertesi sabah eve dönmek için yola çıkan Wendy ve kardeşleri, yakında gizlenen korsanları fark etmemiş ve onların tuzağına düşmüşler. Kaptan Kanca; Wendy ve kardeşlerini bağlamış. Peter Pan gitmelerine üzüldüğü için onları yolcu bile etmemişti. Tinkerbell onları ağaçtan gördü, Peter Pan'a hemen giderek ona olanları anlattı. Çocukları timsaha yemek yapma planında olan kötü kalpli korsan, timsahın bu şekilde peşini bırakacağına inanıyordu. Peter Pan o sırada Kaptan Kanca'yı buldu ve kılıçları çektiler. Kaptan Kanca dengesini kaybetti ve denize düştü. Timsah ise onu bir lokmada yuttu. Çocuklar Peter Pan'a hayran kaldılar ve masallardaki kadar cesur olduğunu herkese anlatacaklarını söylediler. Birlikte Londra'ya gittiler, anne ve babası çocuklarına kavuşunca çok sevindiler. Kayıp çocuklarla birlikte yaşamak isteyen çocuklar birlikte yaşamaları için anne ve babasından izin aldılar. Anne ve babası bu duruma izin verdi fakat Peter Pan'a tekrar kalmak isteyip istemediğini sordular. Peter Pan ise asla büyümeyeceğini ve hayali ülkesinde yaşamaya devam edeceğini söylemiş. Peter Pan ve Tinkerbell hayali ülkeye doğru yol alırken, Wendy ve çocuklara el sallamış ve kendisini unutmamalarını söylemiş.