Ali ilkokula henüz yeni başlamıştı. Bu Ali için adeta babası gibi işe gitmek anlamına geliyordu. Çünkü artık onun da erkenden uyanıp belli bir saatte evden çıkmış olması gerekiyordu. Bu, Ali için aslında oldukça eğlenceli görünüyordu. Üstelik yeni okulu evlerinin birkaç bina ötesindeydi. Ama tabi buna rağmen onu okula annesi götürüp getirecekti. Yine de artık o da babası gibi belli bir saatte evden çıkıp eve gelecek ve annesi ona da tıpkı babasına sorduğu gibi Günün nasıl geçti? diye soracaktı. O da o gün okulda olup bitenleri anlatabilecekti. Tabi Ali'nin işi eve geldiğinde de devam edecek ve böylelikle babasından daha çok çalışmış olacaktı. Tıpkı babası gibi sabah evden çıkmak ve kendi iş yeri gibi gördüğü okulunda olanları anlatacak olmak onu son derece gururlandırıyordu. Çünkü Ali artık büyümüştü. Okulun ilk günleri o kadar eğlenceli geçiyordu ki bazen hiç bitmesin istiyordu. Çünkü burada yepyeni arkadaşları olmuştu ve birçok yeni oyun ve şarkı öğrenmişti. Hele resim ve beden derslerinde adeta zil çalmasın istiyordu. İlk zamanlar hep böyle eğlenceli geçse de artık yavaştan harfleri de öğrenmeye başlamışlardı. Tabi bu oyun oynamak veya şarkı söylemek kadar eğlenceli değildi. Çünkü harfleri öğrenmek ve yazmak birazcık yorucu oluyordu. Ama Ali bu durumdan pek de şikayetçi değildi. Hatta bir an önce tüm harfleri öğrenmek istiyordu. Çünkü bu sayede anne ve babasına mektup yazabilir hale gelecekti. Bu onun için son derece heyecan vericiydi. Ali okulda her gün yeni bir şeyler öğreniyordu. Çünkü okul sadece harflerden ve sayılardan ibaret değildi. Mesela bazı sorunlarla karşılaştığında nasıl davranması gerektiğini, kime başvurması gerektiğini ve bir hata yaptığında ne yapması gerektiğini öğrenmişti. Arkadaşlarıyla iyi geçinmenin, paylaşmanın önemini, hayatın her alanında uyulması gereken kurallar olduğunu yaşayarak öğreniyordu. Ali, arkadaşlarını ve öğretmenini çok seviyordu. Günler geçtikçe Ali okumaya ve yazmaya başlamıştı. İlk zamanlar harfleri tek tek okuyabilirken şimdi heceleri ve kelimeleri de okuyabiliyordu. Hatta öğrendiği beş harfle ne kadar çok hece ve kelime oluşturabildiğini fark etmişti. Eve gittiğinde o gün derste öğrendiklerini tekrar ediyor ve annesine de gösteriyordu. Hatta annesine yakında bir sürprizi olacağını söylemişti. Çünkü öğretmenleri onlara Size sihirli bir kelime yazmayı öğreteceğim ve anneleriniz bu sihirli kelime karşısında çok mutlu olacak. demişti. Derken o gün nihayet gelip çatmıştı. O gün öğretmeni onlara bugün n harfini öğreneceklerini, böylelikle artık ANNE yazabileceklerini ve o günkü resim dersinde de kalp içinde anne yazarak bu hediyeyi annelerine verebileceklerini söylemişti. Tüm öğrenciler o gün son derece heyecanlanmış ve mutlu olmuştu. Her biri sanki en çok bu harfi yazabilmeyi istiyordu. Derken nihayet bu yeni harfi de öğrenmişler ve resim dersinde annelerine sürpriz hazırlayabilmişlerdi. Öğretmenleri onlara o gün zarf yapmayı da öğretmişti. Tabi herkes yine de öğretmeni gibi düzgün bir zarf yapamamıştı ama yine de başarmışlardı. Ve hepsi de ertesi gün b harfine geçip baba yazmayı da öğrenmek istiyordu; ama öğretmenleri henüz b harfine sıra gelmediğini söylemişti. Ali okul başladığından beridir ilk kez zilin bir an evvel çalmasını istemiş ve eve gidip annesine hediyesini verebilmek için son derece heyecanlanmıştı. Evet, Ali annesine hep anne diyordu; ama anne yazmak Ali için çok farklı bir duyguydu. Annesi Ali'nin heyecanını fark edip Ne oldu Aliciğim, neden bu kadar heyecanlısın? diye sordu. Ali de annesine eve gittiklerinde ona bir sürprizi olduğunu söyledi. Ali de annesi de son derece heyecanlı ve meraklı eve gitmişti. Annesi Ali'nin sürprizini merak ediyor; Ali de annesinin, ona yaptığı sürprize vereceği tepkiyi merak ediyordu. Aslında annesine daha önceleri de hediyeler vermiş ve sürprizler yapmıştı. Hatta her Anneler Günü ona hem çiçek hem de hediye vermişti. Ama bu hediyelerin hepsi hazırdı ve hep de babası annesine vermesi için işten gelmeden alıp getirirdi. Nihayet eve varmışlardı ve Ali odasına gitmişti. Ardından lavaboya giden Ali, ellerini ve yüzünü yıkayıp saçlarını da taradıktan sonra dolabından en güzel elbiselerini giyindi. Annesi bir taraftan Ali'nin yemeğini masaya koyuyor bir taraftan da heyecanla Ali'nin sürprizini bekliyordu. Ali biraz gecikince ona seslenerek yemeğinin hazır olduğunu söyledi. Annesi odasından bayrama gider gibi saçlarını tarayıp giyinerek çıkan oğlunu görünce gülümsedi ve ona ne sürpriz yapacağını sordu. Ali heyecanını ve neşesini gizlemeye çalışırcasına annesine yaklaşıp her yerini kalplerle ve çiçeklerle süslediği zarfı uzattı. O kadar heyecanlıydı ki elleri titriyordu. Bu senin için anneciğim. dedi. Annesi başını hafifçe eğerek şefkatle gülümsedi ve Teşekkür ederim Aliciğim. Açabilir miyim? diye sordu. Ali kafasını yavaşça salladı. Annesi zarfı büyük bir heyecan ve özenle açtı. Dörde katlanmış resim kağıdını açtığındaysa kağıdın ortasında kocaman bir kalp içinde Anne yazısını gördü. Kalbin etrafı renkli ve daha küçük başka kalpler ve çiçeklerle süslüydü. Ali gözlerini annesinin yüzünden ayırmıyordu. Annesi sevinç ve heyecanla başını kaldırıp Aliciğim, bu çok ama çok güzel bir hediye. Gerçekten çok ama çok mutlu oldum. Sana ne kadar teşekkür etsem az. deyip tüm şefkati ve sevgisiyle Ali'ye sarıldı. Onu yanaklarından, saçlarından ve ellerinden öptü. Annesi o kadar mutlu olmuştu ki gözlerinden yaşlar süzüldü. Uzun bir süre kucaklaştılar. Ve sonra annesi ona Bunu daima saklayacağım. dedi. Ali Ama şimdilik babam görmesin. Onun harflerini de öğrenip yazdığımda gösterirsin olur mu anneciğim? dedi. Annesi de Tamam, bu bizim aramızda şimdilik bir sır. diyerek gülümsedi. O gün ikisi de hiç olmadıkları kadar mutlu ve huzurluydu. Hatta babası Bakıyorum da bugün çok mutlusunuz. Hayırdır, ne oldu? diye sorunca annesi Ali'ye göz kırparak Çünkü çok güzel bir ailemiz var. dedi. Ertesi gün tüm öğrenciler öğretmenine ve arkadaşlarına olanları anlattı. Hatta bir çoğu da Ali ve annesi gibi şimdilik bu sürprizi saklamayı planlamıştı. Ali b harfini öğreneceği günü sabırla bekledi ve o güne dek okumasını ve yazmasını daha da ilerletti. Nihayet Ali'nin ve arkadaşlarının beklediği gün gelmiş ve o gün derste b harfini yazmayı öğrenmişlerdi. Yine aynı şekilde resim dersinde bu defa da babaları için aynı hediyeyi hazırlamışlardı. Ali o gün annesine Nihayet babam için de bir hediye ve sürpriz hazırladım. dedi. Anne oğul sevinç ve heyecanla eve gidip akşamı bekledi. Babası eve geldiğinde evde ayrı bir heyecan ve sevinç olduğunu fark etmişti bile. Annesi babasına Ali'nin sana bir sürprizi var. diyerek Ali'yi çağırdı. Ali yine heyecandan hafif titreyerek babasına zarfı uzattı. Bu defaki zarf daha düzgün yapılmıştı. Babası zarfı açtığında Bu, bugüne dek aldığım en güzel ve anlamlı hediye. Sana nasıl teşekkür edeceğimi bilemiyorum aslan oğlum benim. diyerek Ali'ye sıkıca sarıldı. Annesi Ali'nin kendisi için yaptığı resmi getirip gösterdi ve O gün sormuştun ya hani bakıyorum da bugün çok mutlusunuz, hayırdır, ne oldu diye, işte bu yüzdendi. dedi. Babası Hımm, mesele şimdi anlaşıldı. diyerek gülümsedi ve ailecek sarıldılar. Ali öğretmeninin öğrettiği her harfi kısa zamanda öğrenerek çok güzel bir şekilde okur yazar hale geldi. Ve hatta annesiyle babasına sık sık mektuplar yazıyordu. Okulda düzenlenen Okuma Bayramı programında da anne ve babasına kendi yazdığı şiirini okumuştu. Okumak ve yazmak Ali için dünyanın en güzel ve en sihirli şeyiydi. Ali birinci sınıfını başarıyla bitirmiş, ailesini çok mutlu etmişti. Ayrıca okulunu, öğretmenini, arkadaşlarını ve ailesini çok seviyordu.


Bulut, şehirde yaşayan karı kocanın şımarık kedisiydi. Şımarık ama bir o kadar güzel bir kediydi Bulut. Bembeyaz tüyleri, masmavi gözleri olan şirin mi şirin bir kediydi. En güzel mamalarla beslenir, en güzel eşyalar alınırdı evin biricik kedisi Bulut'a. O adeta bu ailenin göz bebeğiydi. Bebek niyetine Bulut sevilirdi bu evde. Bir gün evin hanımı, kocasına neşe dolu bir haber verdi. Kadın hamileydi ve bir çocukları olacaktı. Aile mutluluklarını yaşarken, bu evde çocuk haberine sevinmeyen biri vardı, o da Bulut'tu. Bulut bu haberi aldığından beri mutsuzdu çünkü bebek doğduğunda onun pabucu dama atılacaktı. Aile onu değil, bebeği seveceklerdi. Bulut üzüntüyle artık bu evde yeri olmadığını düşündü. Zaten çocuk haberi geldiğinden beri, ona eskisi kadar ilgi göstermiyorlardı. Hey sen, burada ne yapıyorsun? Hiç sokak kedisine benzer bir halin yok. dedi. Bulut cevapladı: Zaten ben bir sokak kedisi değilim. Asil bir ev kedisiyim ama sahiplerimin bir bebekleri olacak. Beni artık sevmiyorlar diye evden kaçtım. dedi. Arada bir yemek artıklarını önümüze atıyorlar ama bunlar hiçbirimize yetmiyor. Bir de evinin önüne bir kaba su koyan iyi insanlar var. Yine de bir kişinin koymasıyla olmuyor. Bu hiçbirimize yetmiyor. Senin gördüğün sadece benim. Oysa benim gibi bir sürü kedi var. dedi. Miyavla hadi, bize bir kap yemek versinler. dedi çelimsiz kedi. Çelimsiz kedi ve Bulut miyavlamaya başladılar. Evin sahibi yaşlı ve yalnız bir kadındı. Hayvanları oldum olası çok severdi. Kocası bu dünyadan göçüp gittiğinden beri, kendini hayvanlara daha çok adamıştı. Camdan baktı ve bu iki kediyi gördü. Hemen kaplara mama ve su koydu. Kapıya çıktı ve gel pisi pisi diyerek kedileri çağırdı. Yaşlı kadın Bulut' u görünce şaşırdı. Bu tertemiz ve çok güzel bir kediydi. Hiç de sokak kedisine benzer bir hali yoktu. Kediler sevinçle mamalarını yerken, yaşlı kadın Bulut'un kaybolmuş bir ev kedisi olduğunu anladı. Ayrıca Bulut'un boynunda bir tasma vardı. Kadın Bulut'u kucakladı. Bulut korkuyla kadına baktı. Kadın Bulut'un tasmasında bir telefon numarası olduğunu gördü. Haydi sahibini arayalım güzel kedicik. dedi kadın şefkatle bakarak. Bulut içten içe bir rahatlama hissetti. Çelimsiz kedi ise bir kenarda onlara bakıyordu. Bulut'un eve dönecek olmasına hem sevindi hem de üzüldü. Birkaç saatliğine de olsa arkadaşlık yapmışlardı. Bulut çelimsiz kediye bakarak: Teşekkür ederim yardımların için. Seni hiç unutmayacağım. dedi. Çelimsiz kedi: Rica ederim. Seni tanımak güzeldi ev kedisi. dedi. Ah Bulut, güzel kedim. Nerelerdeydin sen? Seni çok merak ettik. dedi. Bulut'un gözleri dolmuştu. Sahiplerini çok özlediğini fark etti. Hem evden kaçmak gerçekten kötü bir fikirdi. Ya başına bir şey gelseydi. Bulut o anda kendine bir söz verdi: Bir daha asla evden kaçmayacaktı. Bulut'un sahipleri yaşlı kadına teşekkür ettiler. Bulut da teşekkür için yaşlı kadının eteğine sürtünerek ona miyavladı.


Bir zamanlar, Şıpsevdi adında sevimli bir tavşan yaşarmış. Şıpsevdi, ormanın en neşeli tavşanıydı. Gözleri pırıl pırıl parlar, kulakları hoplaya hoplaya yürürdü. Bir gün, ormanda dolaşırken, ay ışığının altında parlayan bir şey buldu. Ne olduğunu görmek için yaklaştı. Ağaçların altında parlayan şey, büyülü bir taş gibiydi. Tavşan, taşı alıp inceledi ve üzerinde tuhaf semboller buldu. Ne olduğunu anlamak için diğer tavşan arkadaşlarına sordu ama kimse bilmiyordu. O gece, Şıpsevdi yavaşça ormana geri döndü ve taşı yanına aldı. Ay ışığı altında taş daha parlak bir şekilde parladı ve birden etrafında gizemli bir ışık belirdi. Işık, Şıpsevdi'yi sarıp sarmaladı ve onu gökyüzüne doğru yükseltti. Şıpsevdi, gökyüzündeki yolculuğuna bayıldı. Yıldızlar arasında uçtu, bulutlara dokundu ve ayın etrafında döndü. Gökyüzündeki macerası çok eğlenceliydi, ama en güzeli eve dönüş yolculuğuydu. Gecenin sonunda, Şıpsevdi tekrar ormana indi ve gizemli taşı ile eve döndü. Arkadaşlarına macerasını anlattı ve onlar da çok etkilendiler. Artık ormanın gece güzelliklerini keşfetmeye kararlılardı. Şıpsevdi ve arkadaşları, o günden sonra her gece ormanın gizemlerini keşfettiler ve ay ışığının altında eğlenceli zamanlar geçirdiler. Her gece, ormanda yeni bir macera ve keşifleri bekliyordu. Bir gece, Şıpsevdi ve arkadaşları ormanda gizemli bir ses duydular. Ses, ormanın en büyük ağacının yakınından geliyordu. Tavşanlar hemen o yöne ilerlediler ve gördükleri manzara karşısında büyülendiler. Ormanın büyük ağacının köklerinin etrafında, ateş böcekleri dans ediyordu. Bu ateş böcekleri, geceyi aydınlatan ışıklarıyla birlikte güzel bir gösteri sunuyorlardı. Şıpsevdi ve arkadaşları bu gösteriyi büyülenmiş bir şekilde izlediler. Ateş böcekleri dans ettikçe, ormanın diğer hayvanları da toplandı. Kuşlar melodilerini özel bir şekilde söylediler, tavşanlar yumuşak çimenlerin üzerinde dans etti. Ormanın tüm canlıları, ateş böcekleri gösterisinin tadını çıkardılar. Gösteri sona erdikten sonra, ateş böcekleri tavşanlara yaklaştı. Bir ateş böceği, Sizlere bu özel gösteriyi aydınlatmak istedik. Siz ormanın sevgi dolu dostlarısınız ve bu güzel geceyi sizinle paylaşmak istedik dedi. Tavşanlar teşekkür etti ve yeni arkadaşlarına katılmak istediler. Ateş böcekleri, ormanın gece güzelliklerini keşfetmelerine yardım etmeye karar verdiler. Her gece, yeni bir macera yaşandı, yeni bir şarkı söylendi ve yeni bir dost edinildi. Şıpsevdi ve arkadaşları, geceleri ormanda gizemli yaratıklarla tanıştılar. Bir gece, devasa bir baykuşla dostluk kurdular ve ondan gökyüzü hakkında harika hikayeler dinlediler. Başka bir gece, suyun altındaki gizli dünyayı keşfettiler ve renkli balıklarla oynadılar. Her gece, ormanın gizemlerini daha fazla keşfetmek için yeni bir fırsattı. Şıpsevdi ve arkadaşları, bu güzel maceraları bir arada yaşamaktan büyük keyif aldılar. Ormanın geceleri, onlar için her zaman büyülü ve özel bir zaman olacaktı. Bir gece, Kaplumbağa Topluluğu ormanın derinliklerine doğru bir yolculuğa çıktı. Ay ışığı altında yavaşça ilerlerken, beklenmedik bir macera başladı. Bir grup ateşböceği, ormanın karanlık köşelerinde parlayarak dans ediyordu. Kaplumbağalar bu güzel gösteriyi izlerken, birkaç ateşböceği yanlarında belirdi ve onlara neşeyle katıldı. Ateşböcekleri, Kaplumbağa Topluluğu'na özel bir yere gitmelerini önerdiler. Kaplumbağalar, bu gizemli yolculuğa heyecanla katıldılar. Işıklar altında yürüdüler ve sonunda ormanın derinliklerinde büyülü bir şelale buldular. Şelalenin suları parlıyordu ve etrafı bir gül bahçesiyle çevriliydi. Şelalenin yakınında, sevimli bir tavşan ailesi yaşarmış. Kaplumbağalar ve tavşanlar hemen arkadaş oldular. Tavşanlar, Kaplumbağa Topluluğu'na şelalenin büyülü gücünü anlattılar. Şelale, dileklerin gerçekleştiği bir yerdi. Ancak, dileklerin sadece kalpten geldiğinde gerçekleştiğini söylediler. Kaplumbağaların yürekten gelen dileklerini öğrendikten sonra, tavşanlarla birlikte dileklerini dile getirdiler. Kaplumbağaların dilekleri, daha fazla macera, mutluluk ve dostlukla ilgiliydi. Kalpten gelen bu dileklerin ardından, şelale parlamaya başladı ve Kaplumbağa Topluluğu'na bir hediye sundu. Şelalenin büyülü gücü, Kaplumbağa Topluluğu'na daha fazla macera ve dostluk getirdi. Her gece, ormanın gizemlerini keşfetmek için yeni bir fırsattı. Kaplumbağalar ve tavşanlar birlikte oynadılar, şarkılar söylediler ve güzel anılar biriktirdiler. Birlikte geçirdikleri zamanın sonunda, Kaplumbağa Topluluğu ve yeni dostları, şelalenin büyüsünün gücünü ve dostluğun değerini öğrendiler. Artık ormanın geceleri, onlar için her zaman özel ve güzel bir zaman olacaktı. Kaplumbağa Topluluğu ve yeni dostları, büyülü şelalenin etrafında bir araya geldiklerinde, şelaledeki suyun melodik sesi ile keyifli zamanlar geçirdiler. Tavşanlar, Kaplumbağa Topluluğu'na ormanın gizemli yerlerini ve gizli sırlarını anlatmaya başladılar. Tavşan ailesinin büyükbabası, ormanın en yaşlı ve bilge tavşanıydı. Kaplumbağalar, onun hikayelerini dikkatle dinlediler. Büyükbaba tavşan, ormanda yaşayan tüm canlıların birbirine yardım ettiğini, arkadaşlığın ne kadar önemli olduğunu ve maceraların insanları ve hayvanları bir araya getirdiğini anlattı. Kaplumbağa Topluluğu, tavşanlarla geçirdikleri bu güzel zamanları asla unutmayacaklarına karar verdiler. Her gece, birlikte ormanın gizemlerini keşfettiler ve yeni maceralara atıldılar. Bir gece, ormanın en yüksek tepeye tırmandılar ve yıldızları seyrettiler. Başka bir gece, su kenarında dileklerini gökyüzüne bıraktılar. Dostlukları her geçen gün daha da güçlendi. Kaplumbağa Topluluğu ve tavşanlar, birbirlerine yardım etmeyi, birlikte gülmeyi ve zor zamanlarda birlikte durmayı öğrendiler. Bu dostlukları, herkesin kalbinin içinde taşıdığı bir hazine haline geldi. Sonunda, Kaplumbağa Topluluğu gecenin sonuna yaklaştığında vedalaşmak zorunda kaldılar. Tavşanlar, Kaplumbağa Topluluğu'na şelalenin büyülü gücünü ve dostluklarının değerini hatırlatan hediyeler verdi. Kaplumbağalar, bu özel anları ve dostlukları ile eve döndüler. Kaplumbağa Topluluğu, ormanın gecelerinde yaşadıkları güzellikleri ve dostlukları hiç unutmadılar. Her gece, gökyüzündeki yıldızlara ve şelalenin büyülü gücüne minnettarlıkla baktılar. Dostluğun ve maceraların, hayatlarının en değerli hazineleri olduğunu öğrenmişlerdi.


Pelin o gün arkadaşı Nur'un evinden koşar adımlarla kendi evine gidiyordu. Arkadaşı Nur onu ders çalışmaya çağırmıştı. İki arkadaş derse dalmışlarken zamanın nasıl geçtiğini unutmuş ve vakit epey geç olmuştu. Üstelik hava da iyice soğumuştu, Bu yüzden hem üşümemek hem de eve bir an önce varmak için hızlı hızlı ilerliyordu. Pelin hızlı adımlarla ilerlerken tam köşede küçük bir kedi gördü. Kedi oldukça üşümüş ve kirlenmiş bir durumdaydı. Pelin bu havada kedinin dışarda olmasına çok üzülmüştü. Kediyi alıp onu daha korunaklı bir yere götürmeye karar verdi. Biraz daha yürüdükten sonra nihayet evine ulaştı. Pelinlerin evinin önünde küçük bir kömürlük bulunuyordu. Babası buraya genellikle tamirat aletlerini ve evin eskiyen eşyalarını koyuyordu. Pelin şimdilik kedi için en uygun yerin burası olacağını düşünerek kediyi oraya bıraktı. İçeriden de kedi için biraz süt ve bir kap su getirdi. Annesi daha onun geldiğini fark etmemişti. Pelin kediyi güzelce besledikten sonra içeri girdi. Öncelikle elini yüzünü yıkayıp üstünü değiştirdi. Daha sonra annesine niçin geç kaldığını anlattı fakat kediden bahsetmedi. Sabah anlatırım diye düşündü. Çünkü şuan hem çok yorulmuş hem de acıkmıştı. Annesi yemeği çoktan hazırlamıştı. Pelin yemeğini güzelce yedikten sonra dişlerini fırçalayıp uyumaya hazırlandı. Yatağına girip uyumaya çalıştığında ise aklı uykuda değil sokakta kalan diğer hayvanlardaydı. O, bugün kediyi almasa belki de açlıktan ya da soğuktan ölecekti. Bu durum pelini gerçekten çok üzdü . Bütün bunları düşüne düşüne sonunda uyuyakaldı. Sabah uyandığında ilk yaptığı şey, koşup kediye bakmak oldu. Ama kedi ortalıkta yoktu. Pelin buna çok üzüldü. Hemen içeri girip kahvaltısını yaptı, giyindi ve sonra kediyi bulmak için dışarıya çıktı. Pelin, kediyi bulmaya çalışmaktan okulu unutmuştu. Bir süre daha kediyi aramış fakat bulamamıştı. Artık okula geç kalmaktan korktuğu için hemen evine geri dönüp okula hazırlanmaya başladı. Okula hazırlanırken de aklı hep kedideydi. Düşüne düşüne bir süre onaylandıktan sonra , Pelin okul için nihayet hazırlanmıştı. Annesiyle vedalaşıp okul için yola koyuldu. Yolda ilerlerken de aklı hala kedideydi. Onu bulma umuduyla etrafına bakıp duruyordu. Tam o sırada yanına arkadaşın Nur geldi ve pelin'e neden bu kadar üzgün olduğunu sordu. Pelin Nur'un sorusu karşısında başından geçenleri anlattı. Nur, kedinin başına gelenlerden dolayı çok üzüldü. Pelin ve Nur konuşa konuşa okula varmışlardı. Okula geldiklerinde okul müdürleri onlara bir duyuruda bulundu. Müdür sevgili öğrenciler bu yıl bir yarışma düzenleyeceğiz. Yarışmaya katılan öğrenciler birer öykü yazacak, jüri öğretmenlerimiz olacak, hangi öğrenci öykü daha güzel yazarsa o öğrenciye belli miktarda bir para ödülü verilecek. Katılmak isteyenler öğretmenlerine bildirsin. Bu duyuru üzerine Pelin gerçekten çok mutlu oldu. Çünkü öykü yazmayı zaten çok seviyordu. Bu ödülü de kazanmayı çok istiyordu. Böylece hayvanlar için kurulan barınaklara yardım edebilir ve sokak hayvanları için daha fazla imkan sağlanabilirdi. Pelin sınıfa girer girmez öğretmenine bu yarışmaya katılmak istediğini söyledi. Pelin o günü heyecandan zar zor geçirdi. Okul biter bitmez hemen eve gidip öyküyü yazmaya başlayacaktı. Sonunda çıkış zili çalmıştı. Pelin hızlı adımlarla eve doğru ilerledi. Bir süre yürüdükten sonra evine vardı. Annesine heyecanla öyküden bahsetti. Annesi de ona bu öyküyü en güzel şekilde yazacağını söyledi. Çünkü annesi Pelin'in her zaman çok iyi öykü yazdığını biliyordu. Pelin hemen yemeğini bitirip masanın başına oturmuş ve öykü yazmaya başlamıştı. Pelin uzunca uğraşlarından sonra artık güzel bir öykü ortaya çıkarmıştı. Ertesi gün okula gider gitmez öğretmenine, yazdığı öyküyü teslim etti. Artık sadece öykü yarışmasının sonucunu beklemek kalmıştı. Aradan günler geçti ve sonunda Öykü yarışmasının sonuçlarının açıklanacağı gün geldi. Kazanan kişiyi açıklamak üzere okulda küçük bir tören düzenlenmişti.Tüm öğretmenler ve öğrenciler o alanda toplanmıştı.Pelin'in içi içine sığmıyordu. Kimin kazanacağını çok merak ediyordu. Çünkü onun için kazanmak çok önemliydi. Eğer kazanırsa sokak hayvanları için yardımda bulunabilirdi. Sonunda müdür kazanan kişiyi açıkladı. Kazanan kişi Pelin olmuştu. Pelin sevinçten havalara uçmuş ve hiç olmadığı kadar gururlanmıştı. Hem çok sevdiği ve sürekli yaptığı öykü yazma işinde birinci olmuş hem de büyük ödülü kazanmıştı. Müdür ödülü vermek üzere sahneye Pelin'i davet etti. Pelin ağır adımlarla ve heyecanla sahneye çıktı. Müdür ona kazandığı ödülü verdi. Pelin'e ödülü ne yapacağını sordu. Pelin büyük bir gururla sokak hayvanlarına yardımda bulunacağını söyledi. Herkes Pelin'i büyük bir coşkuyla alkışladı. Pelin o gün gerçekten çok mutluydu. Sonunda akşam olmuş ve eve dönüş vakti gelmişti. Pelin, eve gelir gelmez anne ve babasına öykü yarışmasını kazandığını söyledi.


Yine her zamanki gibi bir akşamdı. Ege'nin annesi, Ege'ye okul çantasını akşamdan hazırlaması gerektiğini durmadan tekrarlıyordu. En sonunda annesinin tekrarlarına dayanamayan Ege ayaklarını sürüyerek odasına gitti. Annesi odasını yine düzenlemiş, okul kıyafetlerini dolaba asmış ve oyuncaklarını toplamıştı. Ege çantasını aldıktan sonra okula götürmek için çantasına koyması gereken eşyaları aramaya başladı. Bu esnada onun dikkatini çeken çok şey vardı. Çünkü Ege yapmak istemediği bir sorumluluğu olduğunda hep oyalanırdı ve sorumluluğunu yerine getirmesi saatler sürerdi. Önce defterlerini ararken gözüne takılan bir topla oynamaya başladı, sonra onu bir köşeye atıp yapboz yapmak istedi. Okul çantasını hazırlamak için çıktığı odada yine çanta hazırlamaktan başka her şeyle ilgilendi ve eline geçen her şeyi sıkıldıkça bir köşeye bırakıp yenisiyle ilgilenmeye başladı. Ege'nin annesi onun bu huyundan şikayetçiydi. Çünkü Ege okuldan eve döner dönmez kıyafetlerini çıkarıp odanın ortasına atıyor, oyuncaklarını asla toplamıyor ve kullandığı eşyaları asla yerine koymuyordu. Sürekli başka şeylerle ilgilenip o an yapması gereken sorumluluklardan kaçıyordu. Bazen mahalledeki arkadaşlarıyla top oynadıkları zaman giydiği takım tişörtünü saatlerce bulamıyor ve bulması için annesine yalvarıyordu. Böyle zamanlar Ege'nin giysileri ya da oyuncakları akla asla gelmeyecek yerlerden çıkıyordu. Ege'nin annesi her sabah oğlu okula gittikten sonra onun odasına girer ve saatlerce onun odasını tekrar eski haline getirmek için uğraşır, kirli giysilerini temizlerden ayırmaya çalışırdı. Çünkü Ege onları bile kirli sepetine atmayı akıl etmiyordu. -Bulamazsın çünkü kıyafetlerinin olması gereken yer giysi dolabındır ama seninkiler yerde, masanın üstünde, orada burada... Sen düzensizliği alışkanlık haline getirdiğin için artık odanı toplamaktan vazgeçtim. Odan senin sorumluluğun, düzenlemesi gereken de sensin. dedi ve odadan çıktı. Ege hiç beklemediği bu cümleler ve yeni sorumluluğu yüzünden annesine kızdı ve pantolonunu aramaya başladı. Uzun süren bu arayıştan sonra pantolonunu buldu ama pantolonu kirliydi. Başka bir kıyafet de bulamayan Ege o gün arkadaşlarıyla top oynamaya gidemedi. Ege inat etmişti, odasını toplamamaya kararlıydı. Sonuçta bütün eşyaları bu odanın içindeydi eninde sonunda hepsini bulurdu. Ertesi sabah okula gitmek için kalkan Ege'nin okul kıyafetlerini bulması da çok uzun sürdü hatta az kalsın okul servisini kaçıracaktı. Üstelik okula gittiğinde kalemliğini çantaya koymadığını fark etti ve bütün gün hiçbir şey yazamadı. Eve asık suratla gelen Ege, odasını yine eskisi gibi düzenli bulmayı umdu fakat her şey bıraktığı gibiydi. Gün geçtikçe odadaki karışıklık ve düzensizlik artıyor, Ege her gün okula biraz daha geç kalıyor ve annesi ona pek yardım etmiyordu. Ege'nin annesi oğlunun bu zor durumuna üzülüyordu ama onun artık sorumlu bir çocuk olması gerektiğini bildiği için sadece oğlunu gözlemliyordu. -Bir şey mi oldu? diye sordu. -Özür dilerim anne! Her gün burayı toplamak zorunda kaldığın için özür dilerim... Eğer odamı toplamam için bana yardım edersen çok düzenli olacağım, söz veriyorum. Diye sızlandı. Annesi bu anlaşmayı kabul etti ve birlikte önce temiz ve kirli kıyafetleri ayırıp temizleri dolaba yerleştirdikten sonra Ege'nin oyuncaklarını ve okul eşyalarını yerine koydular. Ege ve annesi odayı topladıkça Ege kaybettiğini sandığı her şeyi buluyordu. O gün odayı yeniden düzenli görmek Ege'yi çok mutlu etti ve bu olay onun için bir ders oldu.


Tirto bir gün ağaçta kırt kırt yemeğini yerken gökyüzüne baktı. Keşke ben de gökyüzünde olsam diye iç geçirdi. Sonra uçmaktan yorulan bir kuş geldi ağaca kondu. ''Merhaba Tirto beni hatırladın mı? Geçen yıl sıcak yerlere göç etmiştim, şimdi geldim. Buraları çok özlemişim, eğer adımı unuttuysan Güvercin Gogo ben! dedi. Tirto heyecanla gülümseyerek, ''Merhaba Gogo tam da gökyüzüne bakıp keşke ben de uçabilsem diye düşünüyordum. Tam zamanında geldin, anlatsana biraz özgürce uçmak nasıl bir duygu? Yukarıdan bize bakıyorsun benim sürünerek yavaş yavaş gittiğim yolları hızlıca gidebiliyorsun.'' dedi. Gogo gülümsedi. Ailemi bırakıp kilometrelerce yol gidiyorum, denizleri aşıyorum, soğuk havalar gelmeden daha sıcak yerlere göç edip, oralarda yaşıyorum. Sonra tekrar geliyorum. Sen akşam olunca ne güzel evine giriyorsun. Ben soğuk havada dışarıda kalıyorum. Yemeğini de evine koyabilirsin. Hatta ağaç senin için yemek dolu. Ben istediğim zaman yemek bile bulamıyorum. Biraz burada durup dinlenmek istedim, kış yaklaşıyor yine çok uzaklara gideceğim,'' dedi. Tirto, Güvercin Gogo'nun bu sözlerini dinlerken oldukça üzülmüştü. Tirto, Ama ben de kışın zor yemek buluyorum. Yine de haklısın. Evime istediğim zaman geri dönebiliyorum. Ama farklı yerleri görebilmeyi çok isterdim senin gibi'' dedi. Gogo bir an düşündü. ''Hey sen tırtıl değil misin? Tırtıllar kelebeğe dönüşür ailen sana bunu demedi mi?'' dedi. Tirto şaşkınlıktan küçük dilini yuttu. Çünkü Tirto'nun ailesi bir gün aniden ortadan kaybolmuştu. Tirto geçmişi hatırlamaya çalıştı. Anılarında, uzun süre iki kelebek peşinde gezmişti ama onlarla hiç konuşmamıştı, yoksa anne ve babası kelebek miydi? Bir anda heyecanlandı. Böyle bir şeyi ilk defa duymuştu. Benim de rengarenk kanatlarım olur mu acaba? diye iç çekti. Onun bu şaşkınlığını gören Güvercin Gogo, Tirto'ya nasıl kelebek olabileceğini anlattı. Tirto önce bir koza örmeli ve orada kanatları çıkana kadar beklemeliydi. Daha sonra o da kanatlarını çırpıp uçabilecekti. Açıklamalardan sonra Tirto, Gogo'ya teşekkür edip hızlıca eve gitti. Tirto, ağaçtaki kovuğu olan evine döndüğünde, birden koza örmeye başladı. Gerçekten bunu öğrendiği aynı gece kelebek olacağına inanamıyordu. Aslında bayağı bir korkmuştu.


-Özgürce gökyüzünde dolaşabiliyorlar. Bu muhteşem bir his olmalı. Ben ise sadece yeryüzünde geziyorum. Üstelik henüz yeterince hızlı koşamıyorum bile. Neden herkes aynı özelliklere sahip değil? Hiç anlamıyorum. -İhtiyacım olan tek şey bir çift kanat. Hemen işe koyuldu. Kesin kararlıydı, uçacaktı! İleride bir ahırın kapısı önünde atılı duran tahta parçaları vardı. Onlara baktı ve Bu tahtalar işimi görür. dedi. Önce kesti, parçalara ayırdı. Sonra bu parçaları kanat şeklinde güzelce birleştirdi. Kendine iki adet tahta kanat yaptı. İlk uçuş denemesi için sabırsızlanıyordu. Hemen birkaç basamak yükseklikte bir yere koştu. Tahta kanatlarını ipler yardımıyla sırtına bağladı ve kendini aşağı bıraktı. O da ne? Hızla yere çakıldı. Tahtadan yaptığı kanatlar hiçbir işe yaramadı. Üstelik bu kanatlar biraz da ağır olmuştu anlaşılan. Daha hafif bir şeye ihtiyacım var. diye düşündü. Hemen aklına başka bir fikir geldi. Yelelerini savura savura sahile koştu. Uçan baloncunun tüm balonlarını satın aldı. Baloncu da yardım etti, hepsini sırtına ve ayaklarına bağladılar. Olmadı. Yerinden kıpırdamadı bile. Simba hayal kırıklığına uğradı. Oysa ne kadar da emindi başaracağından. Boynunu bükmüş evine dönerken "Hey!" diye bir ses duydu. Bu, onun uçma denemelerini izleyen baykuşun sesiydi. "Neden bu kadar meraklısın ki uçmaya?" diye sordu baykuş. "Kanatların yok ama senin de upuzun yelelerin var. Dört tane ayağın var. Güzel olan, hepimizin farklı özelliklere sahip olması." diye devam etti. Simba, baykuşun ne demek istediğini anlamadı. Bir şey söylemedi, sadece omuzlarını silkti. Dokunsalar ağlayacak gibi duruyordu. Onun bu üzgün halini gören baykuş ise ona yardım etmeye karar verdi: "Peki, gel benimle." dedi. Birlikte önce baykuşun kanatlarının birer örneğini çıkardılar. Tüm ayrıntıları ile çizimini yaptılar. Sonrasında sıra uygun bir malzeme bulmaya geldi. Bu kez ince ve hafif ama dayanıklı malzemeler kullandılar. Birkaç gün çalıştıktan sonra Simba'nın yeni kanatları hazırdı. Üstelik inanılmaz gerçekçi görünüyorlardı. Artık uçması için hiçbir engel kalmamıştı. Simba, sonraki gün heyecanla ilk uçuşunu yapmak için hazırlandı. Baykuş da yanındaydı. Birlikte "Bir, iki, üç..." diye saydılar ve Simba kendini gökyüzünde buldu. Bu kez başarmıştı. Gün boyunca kuşlar gibi uçtu. Gitmek istediği her yere gitti. Gökyüzünde dans etti. Uçan kuşları daha yakından görme fırsatı buldu. Mutluydu. Kuşlar gibi özgür olmak bu demekmiş, anlamıştı. İkinci gün uçmaktan biraz yorgun düşmüş olsa da neşe ile yine gökyüzünü dolaştı. Bulutlara yakından baktı. Kuşların peşine takıldı. Her gün koştuğu çimleri bu kez tepeden görüyordu. Bu inanılmazdı! Üçüncü gün yine kanatlarını taktı. Süzüle süzüle gökyüzüne çıktı. Bir o yana uçtu bir bu yana. Saatlerce dolaştı gökyüzünü. Dolaşırken arada aşağı bakıyor, arkadaşlarını görmeye çalışıyordu. Onları ne kadar da özlemişti. Hepsi çok eğleniyordu besbelli. O ise tek başındaydı. Galiba uçmak onu zannettiği kadar mutlu etmemişti. Etrafına baktı ve aslında oraya ait olmadığını anladı. Onun yeri ailesinin, arkadaşlarının yanıydı. Simba, hep hayalini kurduğu gibi gökyüzündeydi ama sevdiği kimse yanında değildi. O an baykuşun da ne demek istediğini anladı. "Galiba asıl güzel olan, hepimizin farklı özelliklerinin olması." dedi. Hızla aşağı inip kanatlarını çıkardı ve arkadaşlarının yanına koştu. Hemen oyunlarına katıldı. İşte o an gökyüzünde olduğundan çok daha mutluydu.


Okyanusun dibinde yer alan bir şehirde; ihtişamlı, kocaman bir saray vardı. Bu sarayda annesi, babası ve ablasıyla birlikte bir denizkızı yaşardı. Bu denizkızının adı Eftelya idi. Eftelya, ailenin göz bebeğiydi. Eftelya' nın bir dediği iki edilmezdi. Yine de hiçbir şeyden memnun olmaz, her zaman şikayet edecek bir şey bulurdu. Eftelya her şeye sahip olmanın şımarıklığını yaşıyordu. Sabah olduğunda Eftelya zorlukla gözlerini açtı. Uykulu gözlerle yatağından kalkarak ailesinin yanına gitti. Kahvaltı yaptıklarını gördü. Babası: Güzel prensesim uyanmış sonunda, gel bakalım beraber kahvaltı edelim. Dedi. Eftelya bugün mutluydu. Sonunda yaz gelmişti ve Eftelya okyanusta istediği gibi yüzüp gezinebilecekti. Bu sebeple yüzü gülüyordu. Babasının yanağına bir öpücük kondurdu ve: Günaydın babacığım, bugün kahvaltıyı arkadaşlarımla yapacağım size afiyet olsun. Dedi. Babası gülümseyerek başıyla onay verdi ve Eftelya sırayla annesi ve ablasını da öperek dışarı fırladı. Arkadaşlarının yanına doğru yüzerken kuyruğuna baktı: Keşke bu aptal kuyruk yerine tıpkı insanlar gibi ayaklarım olsaydı. Diye geçirdi içinden. Sonunda arkadaşlarının yanına geldi. Arkadaşları da en az Eftelya kadar şımarıklardı. Selam kızlar. Dedi Eftelya. Arkadaşları Selam Eftelya, hoş geldin. Dediler ve oturup sohbet etmeye başladılar. Sonrasında kahvaltı için kızarmış yosun istediler ve hep birlikte kahvaltılarını ettiler. Nihayet kahvaltılarını bitirdikten sonra, biraz gezinmeye ve insanların yazları geldiği, kalabalık olan Yosun Sahili'ne gitmeye karar verdiler. Yosun Sahili'ne gidip gizlice insanları izlemeye başladılar. Kızların hepsi içten içe insanlar gibi olmak istiyorlardı. Ama aralarında bunu en çok isteyen kişi Eftelya idi. Kızlar en sonunda sıkıldılar ve okyanus şehrine dönmek istediler. Eftelya kızlara gitmelerini ve sahili biraz daha izleyeceğini söyledi. Kızlardan biri: Eftelya, biz denizkızıyız. Bizden birinin insanlara görünmesinin yasak olduğunu biliyorsun. Bu yüzden dikkatli ol ve insanlardan uzak dur. Sana zarar verebilirler. Dedi. Eftelya gözlerini devirerek: Tamam Talya, tamam. Bana babam gibi akıl vermek zorunda mısın? Haydi, gidin siz. Diyerek kızları yolcu etti. Eftelya bir süre daha sahildeki insanları izledi. Yanlarına gitmek ve onlarla sohbet etmek, tanışmak istiyordu. İnsanların ona zarar vereceklerini düşünmüyordu. Babası ve arkadaşı Talya abartıyordu durumu. Eftelya yüzünde sinsi bir gülümsemeyle sahile doğru yüzmeye başladı. Bir grup insan sahilde oturmuş şarkı söylüyorlardı. Onlar deniz insanlarıydı ve normal insanlar gibi olamazlardı. Hem bir kuyruğa sahip olmanın eresi kötüydü ki? Annesi: Eftelya, tatlım. Bizler deniz insanlarıyız. Sen de güzeller güzeli bir denizkızısın. Farklı olmayı istemek yerine elindekilerle mutlu olmayı denemelisin. Bir kuyruğa sahip olmak oldukça özel bir şeydir. Sen özelsin, bunun farkında ol güzel prensesim. Dedi. Eftelya gözyaşlarını silerek annesine baktı, o anda kapıdan tık tık diye bir ses geldi. Babası ve ablası da Eftelya' yı merak etmişlerdi. Eftelya: Gir. Dedi. Babası ve ablası içeri girdiler ve ablası: Eftelya, konuştuklarınızın birazını duyduk. Biz seni olduğun gibi çok seviyoruz. Ayrıca okyanus şehrindeki en güzel kuyruğa sahip olan sensin. Gülümse kardeşim. Diyerek Eftelya' ya sarıldı. Eftelya o an anladı ki çok iyi bir aileye sahipti. Evet, insanlar çok şanslıydı. Hem denizde yüzebiliyor, hem karada yürüyebiliyorlardı. Ama Eftelya da çok şanslıydı. Böyle bir aileye sahipti. Ertesi gün Eftelya yine insanları izlemeye gitti. Kayalıklara yaklaşarak kendisini gizledi. O sırada kayalıklara iki insan geldi. Pembe elbiseli kız arkadaşına: Okyanusa bir bak, ne kadar da güzel. Acaba derinliklerinde neler var? Keşke bir kuyruğum olsaydı da sonsuza dek okyanusta yaşasaydım. Dedi. Eftelya kızın sözlerini duyunca çok şaşırdı. Biraz da gururlandı. Kendisi güzel ve hızlı yüzen bir kuyruğa sahipti. Gözleri ışıldayarak okyanus şehrine yüzdü. Yolda arkadaşlarını görüp onlara sarıldı. Arkadaşları şaşkın şaşkın baktılar. Sonra saraya doğru yol alıp ailesinin yanına gitti. Ailesine: İyi ki bir denizkızıyım. Sizler de iyi ki benim ailemsiniz. Diyerek onlara da sarıldı. Ailesi kızlarına mutlulukla gülümseyerek, kızlarının kendisini olduğu gibi kabul etmesinin sevincini yaşadılar.


Emir, ilkokula gidiyordu. Yeniliklere açık ve farklı bilgiler öğrenme eğiliminde bir çocuktu. Ailesi de her yaz Emir'i farklı kurslara gönderirdi. Bu yıl da kamp kursuna gidecekti. Belki de Emir'in en çok ilgi duyduğu alanlardan biri kamp yapmaktı. Bununla ilgili filmler, diziler ve çizgi filmler izlerdi. Kitaplar ve dergiler okurdu. Nasıl kamp yapılacağını az çok biliyordu. Okul kapanmış, öğrenciler karnelerini almıştı. Emir de karnesini aldı ve notlarının hepsi pekiyi gelmişti. Sevinçle ailesine karneyi göstererek tebrikleri aldı. Ailesiyle birlikte eve geçti. Ertesi gün kampa gidecekti. Tüm kamp eşyaları hazırdı. Annesi ile çantasını hazırladılar ve Emir heyecanla yatağına gitti. Kampta neler yapacağını düşünüp durdu. Acaba bir aslanla veya bir yaban domuzuyla karşılaşırlar mıydı? Karşılaştığında nasıl davranması gerektiğini biliyordu. Bu onun için hiç sorun değildi. Hayvanlar ateşten korkarlardı. Emir ateş yaktığında, bu yabani hayvanları kaçırabileceğinin farkındaydı. Bunları düşünürken uyuyakaldı. Sabah olduğunda Emir, anne ve babasıyla kahvaltısını yaptı. Sonra kahvaltıyı hazırlayan anne ve babasına ellerinize sağlık diyerek ellerini yıkamaya gitti. Lavabodan çıkar çıkmaz bir korna sesi duydu. Bu kamp otobüsüydü. Emir'i almaya gelmişlerdi. Emir sevinçle koşturarak sırt çantasını aldı. Diğer eşyalarını da otobüse kadar taşıması için, ailesi yardım etti. Emir sevinçle ve coşkuyla otobüse bindi. Otobüste Emir'in yaşında kız ve erkek çocukları vardı. Boş bir koltuk gördü ama koltuklardan birinde başkası vardı. Yanına oturabilir miyim? diye sordu Emir. Çocuk da: Tabi ki, gel hadi. Dedi. Emi, çocukla tanıştı. Çocuğun adı Yunus idi. Emir, şimdiden bir arkadaş edinmişti bile. Yunus ve Emir, yol boyu sohbet ettiler. Kamp hakkında konuştular. Yunus da Emir gibi kampa meraklı bir çocuktu. Bildiklerini birbirleriyle paylaştılar. Emir: Yunus, bir dergide okumuştum. Kutup Yıldızı bize kuzeyi gösteriyormuş. Yolumuzu kaybettiğimizde bu bilgiden faydalanarak yönümüzü bulabiliriz. Yunus bu bilgiyi daha önce biliyordu. Yine de yeni öğrenmiş gibi, bu bilgiyi kendisiyle paylaştığı için Emir' e teşekkür etti. Otobüs sonunda kamp alanına girmişti. Çocuklar heyecanla kıpırdanmaya başladılar. Kamp görevlisi, çocukları düzenli şekilde otobüsten inmek için yönlendirdi. Kamp görevlisinin ismi ise Elif idi. Elif Hoca, yıllardır kamp ile ilgileniyordu. Yaz okullarında, çocuklara öncülük ediyordu. Onlara farklı bilgiler öğretiyor, disiplin ve düzenli olmayı aşılıyordu. Çocuklar otobüsten indiler ve o günlük kalacakları odalara yerleştirildiler. Emir, Yunus ile beraber kalacaktı. Bunu duyduklarında Yunus da Emir de çok sevinmişlerdi. Çocuklar otobüs yolculuğundan sonra uyuyup dinlendiler. Ertesi gün, sabah erkenden kamp görevlisi Elif Hoca; çocukları uyandırdı. Hep beraber orman gezintisine çıktılar. Ormanda çeşitli ağaçlar ve bitkiler gördüler. Ayrıca farklı böcek çeşitleri keşfettiler. Elif hoca gördükleri bitkiler ve böcekler hakkında çocukları kısaca bilgilendiriyordu. Sonra da yollarına kaldıkları yerden devam ediyorlardı. Biraz ilerledikten sonra bir su birikintisi gördüler. Bunun üstünde bir çiçek türü vardı. Oldukça da fazlaydı. Bir de yapraklar vardı. Çocuklar merakla su birikintisinin etrafını çevrelediler. Elif Hoca: Çocuklar, bu bir gölet. Gölet in yüzeyinde gördüğünüz ise Nilüfer çiçeği. Nilüfer çiçeği bir su bitkisidir. Sadece sulak yerde yetişir. Nilüfer çiçeği için, dünyanın en temiz çiçeği olduğu söylenmektedir. Dedi. Çocuklar merak ve hayretle Elif Hoca'yı dinliyorlardı. Emir ve Yunus ise bu bilgileri not defterlerine kaydediyorlardı. Biraz geziden sonra boş bir kamp alanına geldiler. Çadırlarını çıkardılar. Elif Hoca: Herkes kendi çadırını kuracak çocuklar. Fakat önce sizlere nasıl çadır kurulacağını göstererek anlatacağım. Dedi ve kendi çadırını çocuklara anlatarak kurdu. Sonrasında herkesten kendi çadırını kurmasını istedi. Çocukların içinde zorlananlar olduğunda, Elif Hoca onlara yardımcı oldu. Kamp 7 gün sürdü. 7 günün sonunda çocuklar oldukça yorgundu. Yine de çok keyifli bir kamp süresi geçirmişlerdi. Emir de oldukça kültürlenmiş ve eğlenmişti. Artık eve dönme vakti gelmişti. Emir eve Yunus, arkadaşlıklarını kamptan sonra da devam ettirmek üzere sözleştiler. Birbirlerine ailelerinin numaralarını verdiler. Emir kamp dönüşü evde güzelce dinlendi. Sonra öğrendiği her şeyi ailesine anlattı. Yunusla da arkadaşlıkları devam etti. Sonraki yaz tatillerinde de bir sürü macera yaşadılar.


Yemyeşil ormanda yaşayan yavru bir aslan bir gün ben artık Bu ormandan sıkıldım masmavi denizler görmek istiyorum! diye düşündü. Anne ben çok güzel bir yolculuğa çıkmak istiyorum dedi yavru aslan annesine. Annesi bir gün gezintiye çıkacaklarını, ama bunun için çok iyi bir hazırlık yapmaları gerektiğini söyledi. "Çünkü yolumuz çok uzun, ona göre hazırlanmamız gerekir, gideceğimiz yerler ağacın az olduğu yerlerse yemek bulmakta zorlanırız, işimizi garantiye alalım." dedikten sonra bir de ilk defa ormanın dışına çıkacağını düşündü. Yavru Aslan şaşkınlıkla, Nasıl yani ağacın az olduğu bir yerler mi var? dedi. Anne aslan gülümsedi. Acaba dışarıda onu neler bekliyordu? Yavru Aslan bu düşüncelerle uykuya daldı ve sabah annesinin Hadi hazırız gidiyoruz! demesiyle birlikte uyandı. Bu bir rüya olabilir miydi? Yavru Aslan, Oleeeey diye bağırdı ve yolculuğa başladılar. Ormandan geçerken tüm gördüğü hayvanlara sevinçle ''Baak, sincap biz gidiyoruz, güle güle tavşan kardeş, kendine iyi bak tatlı tilki, görüşürüüüz!'' Dedi. Ormandan çıkana kadar bile bir sürü yeni arkadaşlar tanıdılar. Ormandan çıkıp bir süre yürüdüler. Çok yorulmuşlardı ama dışarıyı görmenin sevinciyle hiç durmak istemiyordu yavru aslan. Annesiyle çok eğleniyor çok güzel anılar biriktiriyordu. Sonra uzaktan gelen bir ses duydular. Yürüdükçe sese yakınlaşıyorlardı ve ses şiddetlenmeye başladı. Yavru aslan korkmaya başladı. Ama sonra bir baktılar ki, sesin geldiği yerde koskocaman bir şelale gümbür gümbür akıyordu. Sular yukarıdan akıyor ve rengarenk gökkuşağı tam suyun döküldüğü yerde göz kamaştırıyordu. O kadar mutlu oldu ki... Bunu ormandaki arkadaşlarına anlatmak için sabırsızlanıyordu. Orada birlikte zaman geçirdiler, gökkuşağının renklerine baktılar ve şelalenin buz gibi sularında oynadılar. Annesi ona sürpriz olarak fotoğraf makinesini getirmişti. Gökkuşağıyla birlikte şırıl şırıl akan şelalede, annesiyle birlikte yavru aslan bu anları ölümsüzleştirdi. Eve dönüp tüm arkadaşlarına dışarıdaki hayatı gösterdi, muhteşem bir anı olmuştu. Yavru Aslan, yeni yerleri keşfetmenin verdiği olgunlukla, biraz daha büyümüştü sanki...


Uzak zamanların birinde mutlulukla yaşayan ve yaşadıkları her anın değerini bilen güzel bir aile vardı. Bu ailenin bir de çok cesur ve iyi kalpli bir oğulları vardı. Annesi onun ismini ileride haksızlıklara susmasın ve her daim cesur olsun diye Yiğit koymuştu. Yiğit ailesiyle mutluluk içinde büyürken günlerden bir gün babasını kaybetmişti. Babası uzun yıllar boyunca bir hastalıkla savaşmış fakat sonunda yenik düşmüştü. Yiğit gerçekten çok üzülmüştü. Babası onun kahramanıydı ve Yiğit kahramanını kaybetmişti. Fakat yine de annesinin varlığına şükrediyor, annesi bütün dünyasını kaplıyordu. Yıllar böyle geçiyor Yiğit ve annesi beraber yaşayıp gidiyorlardı. Bu arada Yiğit artık kocaman bir delikanlı olmuş ve annesine o bakıyordu. Çünkü annesi artık çok yaşlanmıştı. Yine bir gün Yiğit işten yorgun dönmüşken annesi onu karşına almış ve oğluna Oğul, ben artık çok yaşlandım. Yaşlılık hastalıkları beni vurdu. Yarına çıkıp çıkmayacağım bile belli değil. Artık kendi yuvanı kurmanın zamanı geldi. Benim yokluğumda sana yoldaş olacak, seni anlayacak ve her daim yanında olacak birine ihtiyacın olacak. Benim gücüm yok fakat bana bir şey olursa sana vasiyetimdir, mutlaka evlen. Senin için en uygun aday da benim biricik kardeşimin güzel kızı Sultan'dır. Sana vasiyetimdir olurda bana bir şey olursa Sultan kızımla evlen ve hem ona hem de ailene adın gibi sahip çık ve Yiğit bir adam ol... diye tavsiye vermişti. Yiğit duyduklarına çok üzülmüştü. Çünkü annesini kaybetmeyi asla istemiyordu. Ne yazık ki bu tavsiyelerinden yaklaşık bir hafta sonra Yiğit annesini de kaybetmişti. Yiğit bu duruma gerçekten çok üzülmüş ve uzun bir zaman kendine gelememişti. Fakat artık kendine gelmesi ve annesinin son vasiyetini yerine getirmesi gerektiğinin farkındaydı. Bu amaçla yanına evden birkaç öteberi ve sevgili dostu olan atını da alarak yola koyuldu. Az gitti uz gitti dere tepe düz gitti, nihayet bir hana ulaştı. Bu handa biraz dinlenebilirim diye düşündü. Atını hanın dışına bırakarak içeriye girdi. Han çok kalabalık değildi. Önce bir şeyler yiyip daha sonra uyumak üzere bir odaya geçmeyi düşündü. Hancıdan yiyecek bir şeyler isteyerek oturma alanına gitti. Önüne gelen yiyeceklerden yavaş yavaş yiyip aynı zamanda etrafı süzüyordu. Hanın kalabalık olmaması gerçekten çok iyiydi. Bu sayede sessiz ve sakin bir ortamda dinlenebilecekti. Yemeğini bitirdikten sonra odasına doğru çekilecekken dışarıdan gelen bir ses duydu. Sesin geldiği yere baktığında bir adamın atını gördü. At gerçekten çok yorgun görünüyordu. Üstelik bağlı olmasına rağmen üzerinde onlarca yük bulunuyordu. Üstelik at sanki günlerdir hiçbir şey yememiş gibi görünüyordu. Yiğit atın sahibi olduğunu düşündüğü adama atın neden bu halde olduğunu sorunca, adam atın tembellik ettiğini ve bu sebeple onu cezalandırdığını söyledi. Yiğit çok kızmıştı. Fakat adama sözle bir şeyleri anlatamayacağını fark etmişti. Yiğit bu sefer adama nereye yolculuk edeceğini sordu. Adam Yiğit'in gideceği köye gidiyordu. Yiğit bu duruma çok sevindi. Adama bir ders vermek için çok iyi bir fırsattı. Yiğit hiçbir şey söylemeyerek odasına çekildi. Sabaha yakın herkes derin bir uykudayken Yiğit kalkmış ve Hanın kapısında bağlı olan adamın atını almıştı. Atı alarak handan uzak bir ağacın arkasına bağlamış ve ata biraz yem ve su vermişti. Zavallı at, o kadar acıkmıştı ki iştahla yemi yemeye başlamıştı. Yiğit atın bağlı olduğundan emin olduktan sonra hana dönmüş ve uyumaya devam etmişti. Sabah güneşin ilk ışıklarıyla beraber uyanmış ve aşağıdan gelen sesler ile adamın atını göremediğini anlamıştı. Yiğit hazırlanmış ve aşağıya inmişti. Aşağıda atın sahibi olan adam feryat ederek atını arıyordu. Adam hem çok kızmış hem de çok üzülmüştü. Çünkü atı olmayınca yolculuğa devam etmesi neredeyse imkansızdı. Fakat yapacak başka bir şeyi yoktu bir an önce yola çıkmak zorundaydı. Atın yüklendiği yüklerin bazılarını almış yarısını da belirli bir ücret karşılığında handa bırakmıştı. Çünkü daha sonra köyden bir atla yükleri almaya geri gelecekti. Adam bütün handa ve çevrede atı aramış fakat bulamayınca yola devam etmeye karar vermişti. Adam gittikten sonra Yiğit kendi atını ve adamın atını alıp yola koyulmaya başladı. Teyzesinin bulunduğu ve aynı zamanda atın sahibi olan adamın da gideceği köye gidecekti. Bir kaç gün yolda kaldıktan sonra nihayet köye varmıştı. Köye gider gitmez teyzesinin evini öğrenmiş ve evine gitmişti. Teyzesi Yiğit'in gelmesine çok sevinmişti. Kardeşinden kalan tek hatıra gibiydi onun için. Bu sebeple Yiğit'in yeri onda çok ayrıydı. Yiğit geliş sebebini ve annesinin vasiyetini teyzesine bildirmişti. Teyzesi bunun zaten farkındaydı. Çünkü daha önce bunu annesiyle de konuşmuştu. Sultan ile Yiğit birbirine görmüş ve ikisi de bu evliliğe razı olmuştu. Yiğit bir hafta teyzesine kalmış iyice dinlenmişti. Daha sonra teyzesine handa başına gelen olayı anlatmış ve atın sahibi olan adamı sormuştu. Teyzesi Yiğit'in kimden bahsettiğini anlamıştı. Çünkü köyde atı olan tek kişi vardı. Teyzesi Yiğit'i adamın evine götürmüştü. Adam Yiğit'i görünce şaşırmıştı. Çünkü onu handan hatırlıyordu. Yiğit adamın şaşırdığını görünce ona her şeyi anlattı ve atını da geri verdi. Adam Yiğit'e çok sinirlenmişti. Onun yüzünden 3 günde geleceği yolu 10 günde anca gelmiş ve yüklerini de getirememişti. Üstelik gerçekten çok yorulmuş ve aşırı bitkin düşmüştü. Yiğit adama dönerek; Amacım seni yormak veya işini aksatmanı sağlamak değildi, ben o gün handayken ata yaptığın muameleyi gördüm. O at senin bütün işlerini görüyor üstüne sana yoldaşlık ediyordu fakat sen o zavallıya gerçekten çok kötü muamele ediyordun. Sana yaptığının ne kadar kötü bir şey olduğunu anlatmaya çalıştım fakat beni dinlemedin bile. Ben de atın ne kadar yorulduğunu anlaman ve ona yaptığın muameleyi az da olsa anlaman için böyle bir yola başvurdum. Atı zaten sana geri verecektim. Yaptığım iyi bir şey olsa bile ati izinsiz aldığım için özür dilerim fakat yaptığın hayatı anlaman için bu gerekliydi... Yiğit'in bu söyledikleri üzerine adam gerçekten çok utanmıştı. Üstelik yaptığı hatayı zaten çoktan anlamıştı. Atı onun en yakın arkadaşıydı üstelik. Adam Yiğit'e gerçekten çok pişman olduğunu ve bir daha asla ata veya herhangi bir hayvana kötü davranmayacağına dair söz vermişti. Adamın bu tavrı karşısında Yiğit çok mutlu olmuştu. Çünkü amacına ulaşmıştı. Teyzesiyle beraber eve dönmüş ve birkaç gün sonra sevgili Sultan ile evlenmiş ailesini kaybettiğinden beri ilk kez mutluluğu bu kadar derinden hissetmişti.


Güneydoğu bölgesindeki şehirlerden birinde bir kasaba vardı. Bu kasaba içerisindeki çocuklar okula gider ve eğitim görürlerdi. Bu okulda başka şehirden atanan bir öğretmen bulunduğu için imkanlar kısıtlıydı. Bu nedenle zor bir durum yaşanıyordu. Öğretmen, öğrenciler ile yakından ilgilenerek onlara ders ve eğitim konusunda bilgiler verirdi. Çocuklarda zor şartlarda bu eğitim konusundan yararlanırdı. Ancak çocuklardan birinin adı Yusuf olarak bilinirdi. Bu çocuk fakir bir aileden geldiği için maddi durumu kötüydü. Her gün onca yıl gelen Yusuf, kıyafetleri bakımından yoksul bir halde yaşıyordu. Bu sebeple bazı eşyaları yırtıktı. Bunlardan en dikkat çekeni ise Yusuf'un yırtık ayakkabısıydı. Yusuf zor imkanlar ve fakir aileden geldiği için yırtık ayakkabı ile okula gidiyordu. Diğer öğrenciler bu durumla alay ediyor ve ona yırtık ayakkabılı Yusuf diye lakap takmışlardı. Yusuf bu duruma çok üzülüyordu. Ailesi bu konuda bir şey yapamadığı için bu durum böyle devam ediyordu. Yusuf'un öğretmeni bu durumu fark etmiş ve çözüm aramıştı. Diğer çocukların onunla dalga geçmesini hoş bulmuyordu. Bu konu sürekli öğretmenin aklını kurcalıyordu. Sonunda bir fikir aklına geldi. Kendisi bir ayakkabı alıp Yusuf'a hediye etmeye karar verdi. Yusuf'un öğretmeni çarşıya giderek en güzel modelden bir ayakkabı aldı. Yusuf'a bunu verirken onu kırmak istemedi. Yusuf'u tek başına çağırarak ayakkabıyı teslim etti. Yusuf çok mutlu şekilde teşekkür etmişti. Arkadaşları Yusuf'un ayakkabısını görünce şaşırdılar. Onunla dalga geçmemeye başladılar. Ancak öğretmen, diğer çocuklarında bu durumu fark etmesini sağlamak için bir şey düşünmüştü. Dışarıda kar yağdığı için her yer karlı halde bulunuyordu. Öğretmen, çocuklara herkes ayakkabısını çıkarsın ve karda yakın ayak yürüsün dedi. Çocuklar şaşkındı ama öğretmenlerini dinlediler. Yürüyen çocuklar üşüyor, bağırıyor ve isyan ediyorlardı. Öğretmen daha fazla dayanamayıp, işte Yusuf her gün bu çileyi çekiyor ve siz onunla dalga geçiyorsunuz dedi. Çocuklar hatalarını anladılar. Yusuf'un ne kadar zor bir süreç geçirdiğini fark ettiler ve ondan özür dilediler. Yusuf arkadaşlarının bu hareketiyle çok mutlu oldu ve onları affetti. Eğitim hayatlarına güzel şekilde devam ettiler.


Çalışmaktan ve iş yapmaktan hoşlanmayan bir domuzcuk vardı. O sadece evin etrafında tembellik etmeyi severdi, penceresinden yavaşça geçen bulutlara bakardı. Diğer zamanlarda, yatağında yuvarlanırdı. Annesi her seferinde bir şeyler yapması için ona bağırmak zorunda kaldı. "Tembelliğe devam edersen, bir saat gibi tik taklar ve zamanda kaybolursun." Ancak Domuzcuk, annesinin söylediklerine aldırış etmedi. Vakit kaybetmeye devam etti. Domuzcuk bir gün her zamanki gibi gökyüzüne bakarken havanın kararmakta olduğunu fark etti. Daha yakından bakmak için pencereye doğru yürüdü. Yağmur yağacak değildi, aksine güneş batmış gibi görünüyordu. "Bu tuhaf. Hala erken. Gökyüzü böyle kararmamalı. Merak etti. Tam o sırada, saatin tik tak sesini duydu ve yükseldi. Saate bakmak için arkasını döndü. Yelkovan ve akrep dönmeye başladı. Dönen bir tekerlek gibi daha hızlı ve daha hızlı dönüyordu. Gökyüzünün rengi, saat ibresiyle aynı hızda parlak altından maviye, kırmızıya, turuncuya ve siyaha değişmeye başladı ve ara sıra gökyüzünde kayan yıldızlar belirdi. Aniden, saat dönmeyi bıraktı. Domuzcuk gökyüzüne bakmak için aceleyle pencereye koştu. Yıldızları ve ayı görebiliyordu. Tam o sırada annesinin sözleri kulaklarında yankılandı, Zaman, zaman, zaman denizinde kaybolmuş... Domuzcuk yankıyı durdurmak için sertçe başını salladı. Kendini toparladı ve "Oh hayır, zaman denizinde kayboldum" diye düşündü. Domuzcuk ne olacağını bilemediği için korkmuş hissetti. Merhaba, ben Domuzcuk. Kayboldum." Diyerek Domuzcuk çekinerek cevap verdi. "Merak etme. Buradayım. Sizi zaman denizinde bir tura çıkarayım. Dedi saat. Dakika elini kullandı ve domuz tuttu. İkisi birlikte bir keşfe çıktılar. Zaman denizi, yıldızlarla dolu masmavi bir denize, karanlık bir galaksiye benziyordu. Birçok muhafız, zaman denizindeki saatlere benziyordu, ancak hepsi farklı şekil ve boyutlardaydı. Gardiyanlar bir şeyler yapmakla meşgul gibiydiler. Bazıları balık tutarken, diğerleri bölgede devriye geziyordu. "İşte zaman nehri." Zaman hakemi açıkladı. Zaman nehri denizde yüzüyordu, gümüş rengindeydi ve sonsuz görünüyordu. İçinde değişik şekil ve renklerde balıklar yüzüyordu. Nehir kıyısı boyunca, kenarda birçok saat duruyordu. Bu balıklar zaman cepleridir. Biz onlara zaman balığı diyoruz. Zaman tutucu, domuzcuk sormadan önce durumu netleştirdi. Daha sözünü bitirmeden, zaman nehrinden dev bir balık aniden fırladı. Muhafızlardan birini nehre sürükledi ve kaçmaya çalıştı. Diğer gardiyanlar olanları görünce, düşen saati kurtarmak için hemen el ele verdiler. Akreplerini kullanarak daha güçlü kollar oluşturdular. Saatler gün oldu diye slogan attılar ve güçlerini kullanarak düşen saat koruyucusunu çektiler. Daha fazla gardiyan katıldı ve eller büyüdü. Büyük balığın kaçmasını engellemeye çalıştılar. Yelkovanları balığa ateş eden küçük oklara dönüştü. Zaman balıklarında zaman ceplerini azaltmamız gerekiyor. Çok fazla boşa harcanan zamanla beslenen çok fazla balık var! Yakında, düşen saat muhafızını kurtaracak gücü oluşturmak için daha fazla saat bağlandı. Domuzcuk, dev zaman balığı ile saat muhafızları arasındaki bir çekişme gibi bir savaşı izlerken hayranlıkla baktı. Dakikalar geçti. Zaman balık küçüldü. Sonunda yol verdi ve zaman nehrine geri döndü. Saat muhafızları rahat bir nefes aldı. Kapatıldı! Zaman balığı kaçsaydı, zamanın dünyası sıkıntıya düşerdi. Dedi zaman tutucu. "Zaman değerlidir. Nasıl harcadığımıza dikkat etmemiz gerekiyor. Aksi takdirde, çok fazla zaman kaybı yaratacağız. Bir kez gitti mi, asla geri dönmeyecek. zaman hakemi devam etti. Hem domuzcuk hem de zaman tutucu güldü. "Seni eve göndermeme izin ver." Dedi zaman tutucu. Domuzcuk başını salladı. Bu küçük maceradan bıktı ve eve gitmek istedi. Zaman denizinin görüntüsü anında bir kasırga gibi döndü ve döndü. Yavaş yavaş, resim siyah bir nokta haline gelene kadar küçüldü. Domuzcuk kara delikten dışarı atıldı ve yatağına düştü. Yavaşça ayağa kalktı ve odasında asılı olan saate baktı. Zaman tutucu gitmişti. Tam bir sessizlik vardı ve her zamanki saati duvarda asılıyken her şey normale dönmüş gibiydi. Domuzcuk annesini bulmak için koştu ve ona sarıldı. Zamanımı nasıl geçirdiğime daha çok dikkat edeceğim! dedi domuzcuk. O andan itibaren, domuzcuk zamanın daha fazla farkında ve bilincinde oldu. Zamanı boşa harcamak yerine verimli ve akıllıca değerlendirmesini sağladı. Ödevlerini yaptı ve ev işlerine yardım etti. Domuzcuk günlük işlerini bitirdiğinde, saatin tik tak, tik tak, tik tak seslerini duyarken penceresinin dışında hareket eden bulutlara hayran kalırdı...


Ailelerin neşesi ve mutluluk kaynağı olan küçük melekler, söz konusu uyku olduğunda kimi zaman siz ebeveynlerin bir numaralı sorunu haline gelebilir. Durmadan ağlayan bebeklerinizi ne kadar pışpışlasanız da bazen onları uykuya daldırmakta öyle zorlanırsınız ki çaresiz bir şekilde çözümler arar durursunuz. İşin aslı her anne ve baba, bebeklerine uyku alışkanlığını sorunsuz ve rahat bir şekilde kazandırmayı amaçlar. Bebeğinizin uyku düzenini etkileyen pek çok dış veya fiziksel etken olabilir. Bebeklerin uyku düzenlerini etkileyebilecek etkenleri bu yazıda okuyabilir ve belki de bebeğinizin uyku vakitlerini olması gereken düzene sokabilirsiniz. Başlamadan önce önemli bir kavram olan sirkadiyen ritim konusuna kısa bir göz atalım. Sirkadiyen ritim, özetle bakacak olursak vücudumuzun biyolojik saatidir. Sirkadiyen ritmimizin sağlıklı bir şekilde çalışması sayesinde, bedenimiz uyku ve uyanma saatlerini bir tam günlük süre olan 24 saatlik zaman dilimine göre düzenler. Daha basit anlatmak gerekirse, bebeklerde uyku alışkanlığı, onların sirkadiyen ritminin düzen içinde çalışmasını sağlamak ile kazanılır. Bebeklerde sirkadiyen ritmini düzenlemenin öncelikli faktörü ortam koşullarıdır. Elbette düzgün bir uykunun ilk anahtarı karanlık bir ortamdır" fakat bu konuda dikkat edilmesi gereken bir mesele var. Bazı bebekler, ışık seviyesi oldukça düşük veya zifiri karanlık olarak tanımlayabileceğimiz ortamlarda korkarak, uyumakta zorlanabilirler. Onlar için ortamı hafif loş hale getirmek, işe yarar bir çözümdür. Peki ya öğlen uykularında karanlığı nasıl sağlayacağız? Aslında güneşlikleri çekmek ve bebeğin beşiğinin üstüne yerleştireceğiniz pamuklu bir tül gibi basit çözümler oldukça işe yarar. Ancak karanlıkta rahatlıkla uyuyan bebeğiniz için tam bir çözüm arıyorsanız karartma perdesi olarak geçen perdelerin de bir hayli işinize yarayacağını not düşmekte fayda var. Bebeklerin uyandıktan sonra gün ışığı alması da ayrıca önemlidir çünkü gün ışığı, uykuyu düzenleyen melatonin hormonunun düzenli salgılanmasında rol oynar. Ortamın ışık seviyesinde de anlaştıysak artık ortamın ısısı konusuna geçelim. Normal koşullarda oda sıcaklığı 25 derecedir fakat bebekler için uygun değer aralığı daha çok 21- 24 derece arasındadır. Oda sıcaklığı, dünya üzerinde bulunduğunuz konuma göre farklılık gösterebilir. Bu nedenle kesin bilgiler için bulunduğunuz bölgeye yönelik bir uzmana danışmanızı tavsiye ediyoruz. Ortam sıcaklığı bebeklerin uykuya dalma ve uyanma süreçleri için çok önemli. Fazla sıcakta veyahut soğukta bebekleriniz rahatsız olur ve uykuya dalmakta zorlanırlar. Gelelim bir diğer adıma, gündüz uykuları da bebeklerin gelişimi için oldukça önemlidir fakat gündüz uyuması gerekenden fazla uyuyan bebekler gece uyumakta sorun çıkarabilir. Bu nedenle gündüz 3 saatten fazla blok uyku uyunmaması uyku düzenleri için önemli bir husustur. Bebeğiniz gerektiğinden fazla uyuyorsa, besin değerleri vb. durumlarda aşırı karbonhidrat tüketimi gibi yanlışlar olabilir. Bu tür durumlarda problemin tespiti için doktorunuza danışmanız faydalı olacaktır. Üçüncü ve son adım ise herhangi bir uyku öncesi rutinini bebeğinizle birlikte benimsemenizdir. Bebekler için birden fazla uyku rutini bulunur ve siz anneler bebeğiniz için en uygun olanı seçip düzenli bir şekilde uygulamaya koymalısınız. Örneğin onları uyutmadan önce; banyo, masal okuma, bebek masajı, uyku arkadaşı gibi seçenekleri deneyebilirsiniz. Bu sayede bebeklerinizin zihninde bu aktiviteler, uyku habercisi olacak ve sirkadyen ritimlerinin doğru çalışmasına katkıda bulanacaktır. Aslında bu uygulamaları bazı anneler bilinçsiz olarak uygulamakta ve sorunsuz uyuyan bebekleriyle diğer annelerin dikkatlerini üzerlerine toplamayı başarmaktadır. Sonuç olarak bebeklerin uyku alışkanlıkları biraz da çocuğunuzu ne kadar iyi tanımaya çalıştığınız ile alakalıdır. Bebeklerin davranışları çoğu zaman, anne ve babaları tarafından dikkatlice gözlemlendiğinde çözümlenebilir seviyelerdedir. Ancak, bebeğinizin hareketlerini anlamakta zorlandığınız durumlar olabilir ve bu oldukça normaldir. Böyle durumlarda, bir doktor veya uzman ziyareti yapmanızda fayda olabilir. Sizlerin farkedemediği basit hastalık durumları olabilir ve uzman bir doktor görüşü ile belki de çok kısa sürede çözebileceğiniz minicik problemler bebeğinizin uyku düzenini etkiliyor olabilir. Dolayısıyla bu tür durumlarda inatçılık göstermeden veya tembellik etmeden bebeğiniz ile daha sorumlu bir şekilde ilgilenmek ev içerisindeki tüm havayı pozitif bir yöne çevirebilir.


Bebeklikten itibaren kazanılan uyku alışkanlıkları pek çok etkene bağlı olarak her çocukta farklılık gösterebilir. Beslenme düzeni, ebeveynlerin davranış biçimleri veya direkt olarak çocuğun doğal karakteri gibi etkenler uyku alışkanlıklarını etkileyen bazı sebeplerdir. Her ebeveyn çocuklarının sağlıklı uyku alışkanlıklarını kazanmasını ister. Ancak bu her zaman çok çabuk gerçekleşmeyebilir. Dolayısıyla sağlık bir uyku alışkanlığı kazanımı sürecinde, ebeveynlere büyük sorumluluklar düşmektedir. Uyku alışkanlıklarını sağlıklı bir şekilde kazanamamış çocuklar öğrenme, dikkat ve odaklanma, hafıza gibi konularda sıkıntı çekebilir. Sonraki dönemlerde ise aşırı aktiflik, halsizlik, dikkat dağınıklığı, çabuk sinirlenme gibi anormal davranışlar görülebilir. Öncelikle yeni doğmuş bebekler için uyku alışkanlığı daha tam şekil almadığından dolayı ebeveynler, bebeklerinin rahat hissedeceği, gürültüsüz ve güvende bir ortam oluşturmalıdırlar. Uyku alışkanlığı kazanmadaki en önemli nokta ise bebeklikten itibaren çocukların kendi yatağında anne ve babalarından ayrı yatmalıdır. Mümkünse ayrı odada yatması gereken çocuklar mümkün olmadığı durumlarda anne ve babalarının yatağında değil kendi yatağına yatmaya alışmasıdır. Bu hareket, çocuk büyüdüğünde oluşacak davranışlarını etkileyecek olan önemli bir etkendir. Kendi yatağında ayrı yatan çocuklar daha özgüvenli büyüyerek ileriki yaşlarında kendi problemlerini kendileri çözmeye eğilimli olurlar. Uyku alışkanlığının süreklilik kazanmasındaki diğer etken ise çocukların aynı saatte yatırılıp aynı saatte kaldırılmasıdır. Bu şekilde çocuklar içinde bulunduğu disipline hem beden hem de psikolojik olarak alışacak ve uyku konusunda fazla sıkıntı çekmeyecektir. Çocukların uykusunun derin ve sağlıklı olmasının bir diğer koşulu bulunduğu ortamın karanlık olmasıdır. Ayrıca çocukların yatırılmadan önce temel ihtiyaçlarının giderilmesi derin bir uyku için zemin hazırlanmasına yardımcı olur. Diş fırçalamak, pijama giymek, saç taramak gibi alışkanlıklar çocuğunuzda uyku kodlarının yaratılması için yardımcı etmenler olacaktır. Çocuğunuzu tek başına yatması için ikna edin. Sizinle yatmakta ısrarcı olduğu zaman onu psikolojik olarak rahatlattığınızda kendi yatağında uyumasına teşvik etmelisiniz. Bu yöntemle çocuklar zaman içerisinde yatağını benimseyecektir. Vücut, güne ışığı sayesinde doğal bir süreç sonucu olarak uyanır! Uyanma vakti geldiğinde, çocuğunuzun odasının güneş ışığı alması ve çocuğunuzun aydınlık bir ortama uyanması çocuğunuzun biyolojik saatini sağlıklı kılacaktır. Bu durumda sizin çok çaba harcamanıza gerek kalmadan, çocuğunuz uyku alışkanlığını sağlıklı bir şekilde kazanacak ve uykusunu alarak uyanacaktır. Ortam sıcaklığı, uyku kalitesi, uykuya dalma ve uykudan uyanma noktalarına doğrudan etki eder. Uyku alışkanlığının sağlıklı olmasının bir diğer koşulu oda ısısıdır. Çok sıcak ya da çok soğuk odada çocuğunuz uykusunda rahat olamayacaktır ve bölünmüş bir uyku nedeniyle vücut direnci düşecektir. Bu durumu da grip, üşütme gibi hastalıklar takip edecektir. Bu gibi durumların yaşanmaması için oda sıcaklığını iyi ayarlanması gerekmektedir. Çocuğunuzu yatırmadan önce yapacağınız aktiviteler çocuk için sağlıklı ve güvenli uyku uyumasına zemin hazırlayacaktır. Örneğin bir çocuğun uyku alışkanlığını olumsuz etkileyecek etkenlerden biri de, bebeklerin ayakta sallanarak uyutulmasıdır. Bebekler ayakta sallanarak uyutulduğunda buna alışacaktır. Bu alışkanlık yıllara yayıldığında çocuğunuzun uyuma süreci hem kendisine hem de size zorluk olarak dönecektir. Çocuk büyüdükçe yatağında yatmak istemeyecek ve yatağına alışmakta sıkıntı çekecektir. Bu süreç içerisinde uyku kalitesi problemleri yaşayacak, uyuma alanı olarak rahat bir ortam ve yatak belirlenmediği için, yorgunluk, dikkat dağınıklığı, vücut direncinin düşmesi gibi sonuçlar yaşayacaktır. Bunların yaşanması ise, uyku alışkanlıklarının normal bir şekilde kazanılmasının önünde büyük bir engel oluşturur. Çocuğunuz uykudan önce ekranlara maruz kalmamalı. Eğer çocuğunuzun eline sık sık telefon ve tablet veren ebeveynlerdenseniz, size kötü haberlerimiz var. Ekranlarda bulunan mavi ışıklar beyne uyarıcı sinyal gönderdiğinden dolayı, çocuğunuzun beyninin uyku için hazır olmamasına sebe olacaktır. Mavi ışık filtresi gibi önlemlerin de çok etkili olmadığını hatırlatalım. Makalemizde sıraladığımız öneriler ebeveynler tarafından baskısız ve rahat bir biçimde uygulandığında çocukların sağlıklı bir uyku alışkanlığı kazanma olasılığı artacaktır. Ek olarak unutulmamalıdır ki, uyku sağlığı, insan sağlığını doğrudan etkileyen çok önemli ve mutlaka uzmanı ile çözülmesi gereken bir husustur. Burada verilen tavsiyeler tıbbi tavsiyeler değildir. Uyku sağlığı gibi önemli ve çocuğunuzun geleceğine etki edebilecek önemli bir konu için lütfen uzman bir doktora danışmayı ihmal etmeyin. Burada okuduğunuz yazılar yalnızca size probleme yönelik bir farkındalık kazandırma maksadıya hazırlanmaktadır. Çözümler hiçbir çocuk için tek değildir ve her çocuk için ayrı uygulamalar gerekebilir. Bu uygulamalar ise yine uzmanlarca belirlenmeli ve takip edilmelidir.


Bebek uyutma yöntemleri konusunda pek çok içerik var. Kocamanbisite ailesi olarak bu konuda detaylı bir araştırma yaptık ve sizler için net, özgün ve nitelikli bir içerik hazırladık. Hazırsanız başlayalım. Uyku, özellikle bebekler için belki de en önemli faktördür. Çünkü gelişmeyi ve büyümeyi en doğru şekilde sağlayan hipofiz bezi, en çok uyku esnasında çalışmakta ve salgılama yapmaktadır. Bebekler için de sağlıklı bir gelişim için gün içerisinde yaklaşık 12 ile 16 saat arasında uyuması gerekmektedir. Bebeklerde uykuya dalma konusunda zorluk olabilir ya da sürekli uyanma gibi sık sık denk geldiğimiz problemler yaşanabilir. Böyle bir durumda bebekleri uyutmak için en etkili yöntem nedir diye sorabilirsiniz. İşte bu konuda belirli yöntemler ve teknikler karşımıza çıkıyor. Bebekler için belki de en büyük hassasiyet ses konusu olmakta. Yani sürekli sessiz bir ortam yaratma arayışı uyku düzeni için büyük bir yanlışlık oluşturabilir. Bazı bebeklerin elektrik süpürgesi ya da fön makinesi gibi seslerle uyuduğunu daha önce duymuşsunuzdur. Anne karnında iken dışarıdan gelen seslere benzeyen bu sesler, bebekler için huzur aracıdır ve bebekler kendilerini bu sayede anne karnında gibi hissederler. Bu da onları huzurlu bir ortama götürecektir. Ancak bebeğiniz doğduktan sonra sessiz ortama alışır ise en ufak bir seste bu düzen bozulacaktır ve ufak bir tıkırtıda uyanma eğilimi gösterecektir. Bu durum da bebeğinizin uyku kalitesini bozacaktır. Siz işlerinizi yaparken bırakın bebeğiniz uyumaya başlasın. Onu uyuturken makineler çalışmaya devam etsin ve normal tonlarda konuşmaktan çekinmeyin. Rahatlatıcı müzik gibi konular, bebekler için önemli gibi görünebilir. Bu konu gerçekten değerli bir konudur. Çünkü bebeğiniz daha ilk doğduğu andan itibaren anne karnında alışık olduğu bir ses ile hayata başlarlar ve bu yüzden anne olarak sesiniz onun için hazine gibidir. Şefkatli sesiniz ile güzel bebeğinizi uykuya her zaman hazırlayabilirsiniz. Her gün düzenli olarak ağır ritimlerle rahatlatıcı ve güven verici sözlerle ninniler söylemek bebeğinize çok iyi gelecek ve onu rahatlatacaktır. Bu konuda rahatlatıcı müzikler de önemli olacaktır. Konuşur gibi masallar anlatabilirsiniz örneğin. Bu sayede sesiniz ile bir rahatlatma sağlayacaksınız. Ninniye ek olarak rahatlatıcı müzik ritimleri de önemli olabilir. Bu müzikler genellikle sakinleştirici tonlarda ön plana çıkarılacağı için klasik müzik ya da enstrümantal tonlarda müzikler olabilir. Müziğin ritmine, ruhuna bebeğinizi alıştırarak onu huzurlu bir şekilde uyutabilirsiniz. Bebeklerin 2 ile 3 yaşına kadar anne yanı başında ya da ebeveyn yatağında aile birlikte uyumasını konu alan bu uyutma yöntemi, bebeği desteklemek açısından oldukça önemlidir. Ona göre, özellikle gece uyanışlarında hemen müdahalenin veya anne temasının, uykuya geçişi hızlandıracağını, bu durumun uyku problemine yol açmayacağının kanısı kuvvetlidir. Uyku rutininin önemini ön plana çıkaran William Sears, uykuya tüm aile fertlerinin katılımını ister ve bu rutinin de keyifli geçmesi durumu bebeğinizi huzura iteceğini açıklar. Aslında en yalın haliyle doğal bir ebeveynliği savunmaktadır. Bu yöntem dünyada kabul görmüş olan uyku koçu Kim West tarafından ön plana çıkarılmıştır. Bu metot ile bebek kademeli olarak uzaklaşma ile organize edilir. Bebeğin aynıa göre uyku süreçlerini iyi takip etmeli ve uyku sinyallerini alınca da ona göre bir rutin oluşturmak gerekir. Bu sayede uyutacak kişi bebeğin yanına bir sandalyeye oturur ve bekler. Bebek ağlamadığı sürece destek olmaya gerek kalmaz. Olası bir ağlama durumunda ufak dokunuşlarla ve telkin edici sözlerle bebek rahatlatılır. Bebek sakinleşip uykuya dalmasına yaklaşınca temas kesilir. Diğer türlü bu durum alışkanlık yapabilir ve sürekli problem oluşturabilir. Bebeğiniz yattığı an ayağa kalkıyorsa örneğin, onu geri yatağa yatırmak yerine yatağa hafif hafif vurarak yatabilirsin mesajı verilmelidir. Bu sayede bir algı yaratılır ve bebek uyuması için teşvik edilir. Ağlama devam eder ise kucağa alınıp sakinleştirilir ve kucakta mayışıp tam olarak uyumadan tekrar yatağa konulur. Amaç çabanın uyku ile son bulmasıdır ve bu durum bir uyku alışkanlığı ve rutini yaratır. Bebeğin ayına göre belirli çalışmalarla uyku aralıkları takip edilir ve uyku sinyalleri alınınca bebek yatağına bırakılır. Bebek ağlamaz ise sakince başında beklenir. Ağlama başlarsa 5 ile 10 dk beklenir ve kucağa alınır. Sırtı sıvazlanarak yatıştırılmaya çalışılır. Yine telkin odaklı cümleler kurulur. Sakinleşince tekrar bebek yatağa bırakılır. Uykuya dalana kadar bu eylem devam eder. Bu süre ortalama yarım saati geçer ve bebek yine sakinleşmez ise odadan alınıp çıkılır. Sakinleşince tekrar devam edilir. Bebeğinizin uyuması adına bitkisel yağların rahatlatıcı etkisini mutlaka duymuşsunuzdur. Bebekler için de bu yağları kullanarak rahatlamaları sağlanabilir ve uykuya daha kolay geçmesi için bir organizasyon yapılabilir. Lavanta, papatya, badem ve sandal ağacı yağları bebekler için önemli yağlardır ve huzurlu, rahatlatıcı etkileriyle ön plana çıkar. Bu yağları kullanmadan önce kesinlikle doktorunuza danışmalısınız. Alerjik bir reaksiyona sebebiyet verip veremeyeceğini kontrol etmelisiniz. Yatağın ya da yastığın belirli köşelerine bir damla damlatmak bebeğiniz için rahatlatıcı bir etki yaratabilir. Uyku hemen hemen her insan için gereklidir. Çocuklar ve bebekler için gelişim adına uykunun önemi tartışılmaz. Bebeğinizin uyku ihtiyacını giderirken bunun bir düzenli uyku saati ile ilerlemesine özen gösterin. Bebeklerde uyku süreci aralıklarla gelişen bir süreçtir. Yani bir anda acıkabilirler, huzursuz hissedebilirler ve uyumak isteyebilirler. Bebeğinizin ihtiyaçlarını giderip gün içinde uyku düzeni oturtmanız size uyku konusunda ve etkili uyutma yöntemleri konusunda fikir verecektir. Bu sayede bebeğiniz etkili bir uyku alışkanlığı kazanmış olacaktır.


Bir ebeveyn olarak bebek odası tasarlamak eğlenceli ve güzel bir deneyim olacaktır çünkü bir süreliğine vaktinizin çoğunu orada geçireceksiniz ve bebeğinizin bazı ilklerine, unutulmaz anlarına orada tanıklık edeceksiniz. Bu yazımızda bebek odası tasarlarken ve bebek odası eşyaları seçerken hangi kriterleri göz önünde bulundurmalıyız, hangi bebek eşyası özelliklerine dikkat etmeliyiz ve modeller arasında kaybolmamak için önce hangi bebek odası eşyalarından başlamalıyız gibi soruların cevaplarını sizlerle buluşturmak istiyoruz. İlk adımda bebeğinizin odası için mobilya ve tekstil ürünlerinin tarzına karar vermelisiniz, sonrasında buna uygun bir duvar rengi veya duvar kağıdı seçmek işinizi daha çok kolaylaştıracaktır. Renklerin insan psikolojisi ve enerjisi üzerindeki etkileri gözetildiğinde, çocuk odasının mobilya ve tekstil tarzını "sakin, ferah ve dingin" bir yönde tutmakta fayda olacaktır. Daha sonra belirlediğiniz tarz doğrultusunda aklınızdaki fikirden yola çıkarak mobilyaları seçebilirsiniz. Doğrudan bebek odası takımları bakmak da size yardımcı olur çünkü hepsini ayrı ayrı almak size daha fazla vakit kaybettirir ve ek olarak maliyeti yükseltebilir. Bebek yatağı için düşünülmesi gereken en önemli durumlardan bir tanesi bebeğinizin vücut yapısına uyum sağlaması ve bebeğinizin uyurken rahat etmesidir. Bebeğiniz için ilk aylarda sert bir yatak tercih etmelisiniz çünkü sert yataklar yeni doğmuş bebeklerin daha iyi nefes almasını sağlar. İlk aylarda ebeveynler bebeklerine yakın uyumalıdırlar, onları sürekli kontrol etmeleri gerekir. Bebek 6 aylık olduktan sonra kendi odasında yeni bir bebek yatağı alabilirsiniz, vücudu büyüyeceği için daha büyük bir yatağı tercih edebilirsiniz, yatak seçiminiz yine sert olmalı çünkü bebeğiniz artık daha çok hareket edecektir. 1 yaştan sonrası için seçenekler daha da çoğalmaktadır, bu durumda aldığınız yatağın uzun ömürlü olmasına dikkat ederek seçebilirsiniz. Beşik seçerken dikkat etmeniz gereken en belirli özellikler, beşiğin güvenli olması, taşınabilirlik, konforlu olması, fonksiyonları ve ekonomik uygunluğudur. Bu kriterlere uygun bir bebek beşiği tercih etmelisiniz. Mümkünse tercihinizi portatif bebek beşiklerinden yana kullanabilirsiniz. Bebek sağlığını tehlikeye atmamak için doğal malzemelerden yapılmış mobilyalar tercih etmeniz gereklidir. Güzel göründüğünü düşünseniz de, bebek beşiklerinin içine gereksiz süs eşyası veya yastıklar bebeğiniz için tehlike oluşturabilir. Bebeğinize hava alacağı bir alan sağladığınızdan emin olun. Özellikle odanızın büyüklüğüne oranla seçmeniz gerekir. Eğer eşyalarınız çok fazla yer kaplıyorsa dekorasyon o kadar da iyi görünmeyebilir. Bu yüzden ölçülerinizi iyi bir şekilde almanızı tavsiye ediyoruz. Genellikle bebek oda takımları beraber satılmakta olup isterseniz kendi tercihinize göre bebek odasını şekillendirebilirsiniz. Bebeğiniz doğduğu andan itibaren zamanının çoğunu uyuyarak geçirir. Bu yüzden uyumadan önce onları güzel bir moda sokabilmek için bebeğinizin odasında yumuşak renkler tercih etmelisiniz. Yumuşak renkler genellikle daha yatıştırıcıdır. Buna karşın, odada canlı renklerin kullanımı ise bebeğinizin enerjik olmasını tetikler. Dekorasyonda kullanacağımız bütün malzemelerin doğal olduğundan emin olmalıyız çünkü kimyasal içerikli zararlı ürünler, sadece bebekler için değil bütün insanlar için kötü sonuçlar doğurur. Bebeğiniz, emeklemeye başladığında halının organik olmasının ne kadar önemli olduğunu göreceksiniz. Ayrıca geleceği düşünerek, bebeğiniz enerjik olmaya başladığında halının kaymaması ve şiddetli düşme tehlikelerine karşı bebeğinizi koruması beklenmektedir. Bebek odaları için genellikle halıflex yada büyük halılar önerilir, doğal içeriği nedeniyle doğrudan ahşap zeminler de tercih edilebilir. Bebeğinizin odasında stor perdeler tercih etmeniz, temizlik bakımından sizi rahat ettirecektir ve diğer klasik perdelere nazaran kısa kalması da bir avantajdır. Çünkü yere uzanan perdelerin daha fazla toz kaldıracağını biliyoruz. Bebek yatağı ve bebek beşiği için uyumlu olabilecek renkler tercih edebilirsiniz. Koyu renkli ve güneş ışığı geçirmeyen bir yapıya sahip olan "Black Out Perde" tercih etmeniz bebeğinizin özellikle uykusuz geceler sonrası daha kesintisiz bir uyku uyumasına yardımcı olacaktır. Sallanan koltuklar ebeveynler için güzel bir kolaylıktır çünkü anneler burada bebeğini emzirebilir ve uyutabilir. Aynı zamanda anne ve baba için bebekle oyun oynama sonrası güzel bir dinlenme noktası olacaktır. Bebek odası dekorasyonunda eşyaların uzun vadede kullanılabilme özelliğini ön planda tutmaya çalışın. Özellikle bebek yatağı ve bebek beşiği için organik, kullanışlı, portatif ve güvenli eşyalar seçmeye çalışmalısınız. Bu eğlenceli dekorasyonda siz ebeveynlere kolay gelsin dileklerimizi iletiyoruz.


Bilindiği üzere 2020 yılının Mart ayında ülkemizde ilk Korona vakası görüldü. Bunun üzerine hem devlet hem de halk çeşitli kısıtlamalara giderek kendini korumaya ve hastalığa yakalanmamaya çalıştı. Ancak her ne kadar kısıtlamalar ve sosyal mesafeye dikkat edilse de henüz salgın atlatılabilmiş değildir. Bu nedenle yetişkinler kadar çocukların da kendini korumaları ve korona virüse yakalanmamak için el ve vücut hijyenlerine dikkat etmeleri gerekmektedir. Korona virüsün çocuklarda öldürücü bir etkisi olmadığı ancak çocukların bu virüsün taşıyıcısı konumunda oldukları bilinenler arasında yer almaktadır. Bu nedenle çocukların hem kendilerini koruyabilmesi hem de taşıyıcı konuma düşerek çevrelerindeki insanları hasta etmemeleri için korona virüsün çocuklara da anlatılması gerekmektedir. Peki, dünyaları yetişkinlerden tamamen farklı olan ve özellikle kötü olan şeyleri algılamakta zorluk çeken çocuklara korona virüs nasıl anlatılır? Gelin hep birlikte inceleyelim. Korona virüsü çocuğunuza anlatmak ve onun bu virüsten korunmasını sağlamak için korku senaryoları üretmekten ve onun virüsten korkmasını sağlamaktan kaçınmalısınız. Virüsten korunmanın mümkün olduğunu korkutan senaryolar üretmeden çocuğunuza anlatın ve hijyen kurallarına uyması gerektiği taktirde aslında virüsün çok da korkutacak bir şey olmadığının çocuğunuza açıklayın. Bilindiği üzere çocuklar oyun oynamaktan çok hoşlanırlar. Bu nedenle sizde virüsten korunmanın yollarından olan el yıkamayı ve maske takmayı bir oyun haline getirerek çocuğunuzun el yıkamaktan ve maske takmaktan hoşlanır bir hale gelmesini sağlayabilirsiniz. Örneğin çocuğunuzun elini yıkarken 20'den geriye doğru ya da birden 20'ye doğru sayarak eğlenceli bir şekilde el yıkamasına yardımcı olabilirsiniz. Yukarıda bahsedildiği gibi çocuklara korona virüsten bahsederken korku senaryoları üretmemelisiniz ancak virüsten kaçınması için bir nebze korkmasına ve hastalığın ciddiyetinin farkına varmasını sağlamalısınız. Çocuğunuza öleceksin, birilerini öldüreceksin, hastalık bulaştıracaksın gibi ithamlarda bulunmak yerine onunla çok daha nazik ve duygularına hitap edecek şekilde konuşmalı ve virüsün ne kadar tehlikeli olduğunun farkına varmasını sağlamalısınız. Çocukların beklemedikleri ve istemedikleri değişimlerle karşılaşması çeşitli travmatik problemlere neden olabilmektedir. Korona virüsünde çocuğunuz da bir travmatik problem yaratmaması için çocuğunuzun ihtiyaçlarını odaklanmanız ve virüs nedeniyle ihtiyaçlarını arka plana atmamanız gerekmektedir. Bilindiği gibi çocuklar çok meraklıdır. Meraklı olmaları onların öğrenme isteği içerisinde olmalarından kaynaklanmaktadır. Günümüz çocuklarının daha önce herhangi bir salgın ile karşılaşmadığı gözünle alındığında korona virüs salgını ile ilgili büyük bir merak içerisinde olduklarını da anlayabilmek mümkündür. Bu nedenle çocuğunuzun korona virüs ile ilgili sordu tüm soruları net bir şekilde bilginiz doğrultusunda mutlaka cevaplandırmalısınız. Kaçamak cevaplar vermemeli ve çocuklarınızı yanlış bilgilendirmemelisiniz. Televizyonda ve internette korona virüs ile ilgili bir çok bilgi ve haber yayınlanmaktadır. Bu bilgilerin bir çoğu doğru olabildiği gibi bazılarıda yanlış olabilmektedir. Bu nedenle çocuğunuzun yalnız bir yanlış bilgilenmemesi ve büyük bir korku içerisine girmemesi için Bu haberlerden çocuklarınızı uzak tutmalısınız. Çocuğunuzun size güvenmesini ve başka kişilerden duyduğu korona virüsle ilgili sözlere aldanmaması gerektiğini aşılamalısınız.


Modern hayatın ve günümüz ekonomik durumlarının getirdiği en büyük dezavantajlardan biri, dur durak bilmeden çalışmak zorunda kalmaktır. Durum öyle bir noktaya gelmiş durumda ki, çocuğun büyütülme sürecini ya ebeveynlerin aileleri, ya da bakıcılar üstleniyor. "Çocuğun" anne ve baba ile olan paylaşımlarını doğrudan etkileyen bu durumu inceledik. Kadınların da çalışma hayatına atılmasıyla birlikte, toplumda çok uzun yıllardır normlaşmış olan "annelik olgusu" seyrinin değişmeye başladığı modern dünyada, özellikle son yıllarda giderek yükseliş gösteren "bakıcı ile büyüyen çocuk" modası gün geçtikçe artmakta. Küçük yaşlardan itibaren bakıcı ile büyüyen çocuklar, profesyonel bir bakım aldıklarından dolayı, gerçek bir anne sevgisine, sevgiyle bezenmiş deneyimlere muhtaçtırlar... Anne ve baba sevgisi az olarak büyüyen çocuklarda en çok görülen davranış güvensiz bir duruştur. Genelde yaptıkları hareketler sonrası etrafındaki insanların onayını ve desteğini beklerler. Ebeveynleri ile sosyalleşemeyen çocuklar diğer insan ilişkilerinde de çoğunlukla başarısız olurlar. Güvensizlik, ergenlik dönemlerinde büyük problemlere yol açabilir... Çalışma zorunluluğu olan anne babalar çocukları için en iyisini istemekle beraber çoğu zaman günün temposundan çocuğa vakit ayıramazlar. Bu da çocuğun bir yanının hep eksik kalmasına sebep olur. Ebeveyn sevgisi ve bilinçli bir ilgi ile büyüyen çocuklar okulda ve sosyal yaşamlarında daha başarılı olurlar. Bu noktada çocukları başarısızlık karşısında da kendilerine olan öz güvenlerini kaybetmezler. Çünkü arkalarında anne ve babalarının olduğunu bilirler. Çalışan her anne ve babalar hem iş temposuna uymak hem de çocuğuna gerekli ilgi ve sevgiyi vermek isterler. Bunu yapmak her zaman kolay olmasa da gerekli vakti ve isteği bulduğunuz zaman size hiç zor gelmeyecektir. Çalışan anne ve babalar gün içinde en müsait anlarını çocuklarıyla paylaşmalıdırlar. Onlarla özel olarak ilgilenmelidirler. Araya sıkışmış bir zaman diliminde hem iş, hem de çocukla ilgilenmek, tam verim alamamanıza sebep olur. Bu sebeple işinize verdiğiniz geniş bir mola arasında ya da işiniz bittikten sonra çocukla edilen özel sohbetler çocuğunuza gösterdiğiniz ilginin fark edilmesi için çok sağlıklı olacaktır. Bu noktada yapacağınız en mantıklı davranış, iş - yaşam dengesi meselesine kafa yormak ve özel yaşamınız ile iş hayatınız arasına kalın çizgiler çekmektir... Çocuğunuza işe neden gittiğinizi, ne zaman geleceğinizi ve ne yaptığınızı onun anlayacağı bir dilden anlatarak çocuğunuzun, Ebeveynlerim benimle ilgilenmiyor, önemsemiyor ve sevmiyor... şeklinde düşüncelere yönelmesinin önüne geçebilirsiniz. Akşam saatlerinde geleceğinizin ve onunla ilgileneceğinizin sözünü veriyorsanız, sözünüzü tutarak onunla akşam vakit geçirmelisiniz. Bu şekilde çocuğunuz ile aranızdaki güven duygunuz pekişir ve sağlıklı ilişkiler için adım atmış olursunuz... Anne ve babalar çocuklarını her halükarda dinlemelidir. Aileleri tarafından dinlenmeyen ve umursanmayan çocuklar güvensiz ve çoğunlukla agresif büyür. Çocuklarınızı Nasıl olsa akşam gelince gönlünü alırım... şeklinde bir düşünceyle ihmal etmek, onlara umut satmak, çocuğunuzun kişiliği üzerinde olumsuz bir etki yaratabilir. Her çocuk özenle ilgilenilmeyi ve sevilmeyi hak eder. Anne ve babalar modern dünyanın zorunluluklarından dolayı çalışmak zorunda olsalar dahi, çocukların ilgiyle büyümesine olanak tanınmalı ve aile sevgisiyle büyütülmelidir. Unutmayın ki, eğitim, öğrenme ve sosyalleşme gibi olgular ailede başlar. Aile, çocuğa öğrenmek ve sosyalleşmek için ne kadar rahat ortam sunarsa, çocuk o kadar normal ve bilinçli büyür ve karakteri daha güçlü olur. Çocuğun aile dışı ilişkiler kurma vakti geldiğinde ise, öz güveni yüksek, mutlu, sevgi dolu bir çocuk, ilgisiz ve sevgisiz büyüyen çocuklara göre çok sağlıklı ilişkiler kurabilir...


Uyurgezerlik, uyuyan bir insanın uyanık göründüğü ve aynı zamanda uyanık olmakla alakalı hareketler sergilediği, ama aslında hala uykuda olduğu bir durumdur. Uyurgezerlik, yürümekten daha fazlası olabilir. Uyurgezerlik, çocuklarda yetişkinlerden çok daha yaygındır. Kişi uyurgezerlik boyunca derin bir uykuda olduğu için, genellikle aktiviteye dair herhangi bir olayı hatırlamayacaktır. Uzmanlar "Çoğu durumda, uyurgezer çocukların kapsamlı muayenelere veya testlere ihtiyacı yoktur" diyor. "Ancak, uyurgezerlik kalıcı ise veya davranışlarla ilgili bir şey içeriyorsa, bir uyku uzmanına danışmak, herhangi bir tıbbi sorunu ortadan kaldırmaya ve aileniz için uygun stratejileri belirlemeye yardımcı olabilir." Şeklinde görüş bildiriyorlar. Uyurgezerlik, parasomni olarak bilinen bir tür uyku bozukluğudur. Parasomniler uyku sırasındaki anormal davranışlardır. Aslında, parasomniler uyku ve uyanıklık arasında bir sınır oluştururlar, bu yüzden parasomni atakları sırasında meydana gelen eylemler anormaldir. Parasomniler, uyku döngüsünün meydana geldikleri kısmına göre kategorize edilebilir. Uyurgezerlik, REM uyku sırasında gerçekleşir. Uyurgezerlik, uykuda konuşma, konfüzyonel uyarılma ve uyku terörü gibi diğer parasomnilerle birlikte, NREM uyarılma bozukluğu olarak sınıflandırılır. Uyurgezerlik, yetişkinlere göre çocuklar arasında daha sık görülür. Uzun süreli bir çalışma, yaklaşık 2 ila 13 yaş arasındaki çocukların% 29'unun uyurgezerlik yaşadığını ve 10 ila 13 yaşları arasında zirve yaptığını ortaya koymuştur. Yetişkinlerde yaygınlığın% 4'e kadar çıktığı tahmin edilmektedir. Uyurgezerlik yapan kişilerin bölümleri hatırlamaması, ne sıklıkla meydana geldiğini kesin olarak belirlemeyi zorlaştırır. Ayrıca araştırmalar bazen uyurgezerliği farklı şekillerde tanımlar. Uyurgezerlik semptomları, bir kişinin hala uyurken yaptığı çeşitli basit veya karmaşık eylemleri içerebilir. Bir bölüm sırasında, bir kişinin yüzünde boş bir bakışla açık, camsı gözleri olabilir. Genellikle konuşmalarında asgari düzeyde duyarlı veya tutarsızdırlar. İsme rağmen uyurgezerliğin sadece yürümekle sınırlı olmadığını bilmek önemlidir. Diğer türden eylemler meydana gelebilir ve bunlar hala uyurgezerlik şemsiyesi altındadır. Örnekler arasında koşmak, giyinmek gibi rutin eylemler, mobilya taşımak, veya uygunsuz yerlere idrar yapmak sayılabilir. Daha seyrek olarak, davranışlar şiddetli olabilir veya araba kullanmaya çalışmak da dahil olmak üzere daha karmaşık olabilir. Uyurgezerlik bölümleri birkaç saniye ile yarım saat arasında sürebilir ve çoğu 10 dakikadan kısa sürede tamamlanır. Kişi yatağına dönebilir ve kendi başına uykuya dönebilir veya yataktan çıkarken kafası karışmış bir şekilde uyanabilir. Uyurgezerlik ve diğer parasomnilerinin önemli bir belirtisi, kişinin uyandığında hemen hemen hiçbir zaman olayı hatırlamamasıdır. Bu nedenle, uyurgezerliklerini genellikle bir aile üyesinden veya ev arkadaşından öğrenirler. Parasomnilerinin bir başka yaygın unsuru, tipik olarak, bir kişinin derin REM uyku aşamalarında daha yüksek bir zaman yüzdesi geçirme eğiliminde olduğu gecenin ilk üçte biri veya yarısında ortaya çıkmasıdır. Uyurgezerlik, çocuklarda yetişkinlerden çok daha yaygındır ve bazı ailelerde koşma eğilimindedir. Uyurgezerlerin çoğu ergenlik çağının başlarında bunu aşar ve nadiren altta yatan tıbbi, duygusal veya psikolojik bir sorundan kaynaklanır. Tüm kapıların ve pencerelerin kilitli olduğundan emin olun. Keskin nesnelerin kaldırılıp sabitlendiğinden emin olun. Özellikle merdivenlerden inerken takılıp düşme riskini azaltın. Genç bir uyurgezeriniz varsa tüm araba anahtarlarını saklayın. Yasal Uyarı: Bu metin ebeveynlere yönelik bir ön bilgilendirme olması amacı ile yazılmıştır. Çocuğunuz ile alakalı sağlık problemlerinin çözümü için mutlaka uzman terapist ve medikal doktor görüşü almalı ve o doğrultuda hareket etmelisiniz.


Çocuklar küçük yaşlardan itibaren ilk sosyal deneyimlerini ailede kazanmaktadırlar. Çocukların yetişkinlik dönemlerinde nasıl davranacakları, psikolojik durumları gibi pek çok unsur aileye bağlı olarak daha farklı bir hal alabilir. Aile içi etkileşimin iyi olduğu durumlarda, çocuklar aile dışı etkileşimlerinde fazla problem yaşamazlar ve daha sağlıklı iletişim kurabilirler. Çocuklar ebeveynlerini ilk rol modeller olarak görürler. Sizi doğrudan taklit ederek, sizin gibi olmaya, sizin gibi konuşmaya çalışırlar. Ebeveynler insan ilişkilerinde, sosyal hayatta ne kadar iyi, pozitif ve aktif ise çocukta ona bağlı olarak bir gelişim süreci izler. Yani ebeveynler çocuklar için bir model ve aynalardır. Çocukların boş zaman kavramını öğrendiği ilk yer ailedir. Ebeveynlerin boş zamanlarını nasıl değerlendirdiğini gören çocuklar zamanla onları model alarak aynı işlemleri gerçekleştirmeye çalışacaklardır. Ebeveyn modeli, çocuk için bu kadar önem arz ederken, çocuğun gelecekteki davranışlarına bakarak ailesi hakkında yorumlar yapabilmek veya çeşitli çıkarımlarda bulunmak mümkündür. Çünkü her çocuk ailesinin evdeki davranışlarını, hareketlerini yansıtır. Bu durumda eğer çocuğunuzun sosyal ve insan ilişkilerinde aktif, özgüvenli ve pozitif olmasını istiyorsanız, öncelikle bunu ebeveynler olarak sizler başarmalısınız daha sonrasında da çocuğa aşılamalısınız. Zaten sizi gören çocuklar gözlem yoluyla, beklediğinizden de çok kısa bir süre içerisinde hareketlerinizi benimseyecektir. Ebeveynler bir yandan kendilerini otokontrol mekanizmaları ile iyi, pozitif ve model olmaya uygun bir şekilde yaşamaya adapte ederken, çocuklar eş zamanlı olarak istikrar, düzenlilik, disiplin gibi konularda eğitilebilir. Çocuklar başlangıçta veya ilk kez yaptığınız aktivitelere çekimser yaklaşabilir. Bu gibi durumlarda çocuğunuzu yaptığınız aktivitenin içine yavaş ve çocuğun nefretini kazanmadan veya tepkisini olumsuz olarak göstermesine yol açmadan dahil etmelisiniz. Böylelikle çocuk daha etkinliğinizi daha çabuk kavrayacak ve daha aktif bir şekilde rol alabilecektir. Bu yaptığınız etkinlikler sonucu çocuğunuzun yetenek ve becerilerini keşfedebilirsiniz ve zamanla ne istediğini bilen bir bireye dönüşürken ilgili olduğu alana yönlendirebilirsiniz. Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisindeki kendini gerçekleştirme aşamasına ulaşan insanların uzmanlık alanlarında başarılı tercihler yaptıklarının bilincinde olmakta fayda var. Hiçbir çocuk mühendis olma eğilimi gösterirken doktor olmaya zorlandığında kendini gerçekleştiremez. Aynı şekilde sanatsal yönleri ağır basan çocukların da doğa bilimlerinde kendilerini gerçekleştirmelerini beklemek doğru olmayacaktır. Ailede görülen destek ve etkileşim sonucu çocukların daha özgüvenli oldukları, başarısızlıktan korkmamaları su götürmez bir gerçektir. Bu konuda yapılan araştırmalarda sosyal etkinliklerde yer alan ebeveynlerin çocuklarının, okul ortamında da aktif ve başarılı oldukları, nedenin de ebeveynlerin çocuğu yönlendirmede birikimlerini aktarabilmeleri olduğu belirtilmiştir. Donanımlı çocuklar yetiştirmenin temel koşulu çocukların boş zamanını anlamlı ve dolu dolu geçirmesidir. Bu nokta da ebeveynlerin dikkat edeceği en önemli temel bir noktalardan biridir. Çocuklarla birlikte aktiviteler yapılması aynı zamanda aile bağlarını güçlendirerek aile bireyleri arasındaki etkileşimi kuvvetlendirir. Ebeveynlerin eşlik edip etmemesi çocukların kişisel gelişimlerinin seyrini kesin olarak belirlemektedir. Bu aktiviteleri gerçekleştirmek bazı ebeveynlere ekonomik nedenlerle zor gelse de aslında kurslara gitmeden fazla maliyet içermeyen etkinlikler yapabilirsiniz. Çocuğunuz ile etkileşim içinde olmak için para harcamanız gerektiğini düşünüyor ve ekonomik koşullarınızın buna izin vermediğini iddia ediyorsanız, muhtemelen yalnızca kendinizi kandırıyorsunuz demektir. İlişkiler, özellikle çocuklar söz konusu olduğunda kapitalizme teslim olmak zorunda değildir. Ebeveyn ve çocukları için yapılacak etkinliklere örnek teşkil etmesi çeşitli örnekler sıralamak mümkün. Onunla aynı mekandayken kitap okuyarak ve sonrasında kurgu, karakter ve hikaye bağlamında tartışarak çocuğunuza edebi bir derinlik kazandırabilirsiniz. Bu tarz okuma etkinlikleri, çocuğunuzun okuma anlama, olaylar arasında bağlantı kurma gibi konularda inanılmaz bir gelişim göstermesini sağlayabilir. Birlikte film izleyip eleştiri yapabilirsiniz ve üzerine yine onunla birlikte alternatif film senaryosu üretebilirsiniz. Bu şekilde çocuğunuzun kurgusal düşünme yeteneğini geliştirebilir ve bir çocuk aklının ne kadar harika olabileceğini gözlemleyebilirsiniz. Ailecek kutu oyunları oynayabilirsiniz. Kutu oyunlarına yüzlerce lira vererek almanıza da gerek yok. İnternetten kısa bir arama ile erişebileceğiniz yüzlerce ücretsiz oyun şeması mevcut. Yakınınızdaki bir kırtasiyeden renkli çıktı alarak son derece düşük maliyetli bir oyun edinebilir ve oyun oynayarak çocuğunuza kazanmak, kaybetmek, hırs, oyun kültürü gibi kavramları öğretebilirsiniz. Birlikte yürüyüş yapıp bisiklet sürebilirsiniz. Bisiklet sürmek çocuklar için çok çekicidir. Ülkemizde yeni yeni gelişen bisiklet yolları sayesinde boş vakitlerinizde ailecek turlar yapabilir ve çocuğunuzun anılarına harika günler katabilirsiniz... Yukarıda örneklerini gördüğünüz gibi etkinliklerin ortak amacı çocukla birlikte zaman geçirmek, onun ilgi alanlarını keşfedip ileride ona göre yönlendirmeler yapmak ve hem aile içi hem de aile dışında insanlarla olan iletişimini güçlendirip daha sosyal bir birey olmasına yardımcı olmaktır. Çocuklarınıza zaman ayırmamak için bahane uydurmayın. Kendinizi kandırmayın. Sizler para, zaman gibi bahanelerle kendinizi ikna ederken, gün geçtikçe geri dönülmesi zor yollara girebilirsiniz. Buraları okuduğunuza göre bilinçli olma yolunda olduğunuz çıkarımını yapabiliriz. Yarın hiçbir bahane üretmeden çocuğunuzla bir etkinlik deneyimleyin. Ona bu şansı tanıyın...


Eğer cevabınız bu iki sorudan birine evet ise, bu yazıyı okuyacağınız için şanslısınız. Anne ve baba olmaya karar verdiğinizde çocuklarınızın yalnızca fiziksel sorumluluklarını yüklenmenizin yeterli gelmeyeceğini de kabul etmeniz lazım. Bu noktada onların manevi olarak doyurma sorumluluğunu da üstlenmek zorundasınız. Bu, elbette ki gününüzün her anını, her saniyesini çocuğunuza adayacağınız anlamına gelmiyor. Böyle bir şey halihazırda imkansızdır. Ancak ne var ki, çocuklarınızla kaliteli bir şekilde geçirdiğiniz bir saat, onlarla ilgileniyormuş gibi yaptığınız on saatten daha fazla yarar sağlayacaktır. Aslında öyle özel, sihirli bir tarifi olduğu söylenemez. Yani çocuklarınızla geçireceğiniz vaktin ilk on dakikasında şunları yapın, şöyle davranın sonra ki yarım saat içinde de mutlaka bunları yapmış olun gibi... Zaten böyle bir tarifin olması o zaman dilimini kaliteli olmaktan çıkarırdı ve geçirdiğiniz zamanın oldukça da sıkıcı olmasına yol açardı. Şimdi de kafanız karışmış gibi hissediyor olabilirsiniz, bu da tamamen normal çünkü artık size kaliteli zaman kavramı daha da zor gelmeye başladı. Özellikle de bu kavramı ilk kez duyanlardansanız... Ne yapıp da çocuğumla geçirdiğim zamanı kaliteli hale geçireceğim diye düşünüyorsunuz. Bu kadar düşünmenize gerçekten gerek yok! Onlarla kaliteli vakit geçirmek aslında çok kolay. Çocuğunuzla her ne yapıyorsanız yapın, aslında dikkat etmeniz gereken en önemli noktalar, çocuğunuz ile geçirdiğiniz zamanın zorunluluk hissiyatından kurtulmak ve gerçekten de çocuğunuzla vakit geçirmeyi amaçlamak olarak toparlanabilir. Çocuklarla vakit geçirmek, ruhsal ve duygusal yapıları gereği genelde eğlence üzerine kuruludur ve çocuğunuzu eğlendirirken, kendinizi de eğlendirmenin yollarını bulmalısınız. Çocuğunuz ile oyun oynarken, oynadığınız veya kurduğunuz oyun temasının ruhuna bürünmek sizi de günlük hayatın stresinen uzaklaştıracak ve siz farkında bile olmadan sizin de eğlenceli vakit geçirmenizi sağlayacaktır. Siz eğlenceli vakit geçirdikçe çocuğunuzla daha etkili iletişim kuracak ve en nihayetinde çocuğunuza hatırlayacağı mutlu bir çocukluk armağan etmiş olacaksınız... Halk arasında çocuk aklı diye küçümsenen akıl aslında hiç de küçümsenmemesi gereken, her dış faktörü, olayı ve eylemi iyi veya kötü bir şekilde algılayan ve karakter yapısına göre yorumlayan saf bir akıldır. Örneğin onlar yapmacıklık ve içtenlik arasındaki farkı çok net görebilirler üstelik henüz bu kelimeleri bilmiyorken bile! Çünkü duyguların hissedilmesinin yetişkinlik ile bir alakası yoktur. Çocuğunuza karşı samimi ve içten olun ve onunla eğlenmenin tadına bakın. Kek mi yapacaksınız? Onu da dahil edin. Fazladan dağılan 50 gram un temizlemenin kimseye bir zararı dokunmaz. Küçük elleriyle karıştıracağı o kekin lezzeti eminim size daha da harika gelecektir! Üstelik yardım ettiği keki yerken atacağı havayı izlemek de paha biçilemez... Zaman zaman, çocuğunuz ile iletişimde olmaya enerjiniz olmadığında bunu onun anlayabileceği bir şekilde anlatın. Çocuğunuzu asla geçiştirmeyin veya onunla ilgileniyormuş gibi yapmayın. Bu hareketleriniz, çocuğunuzu üzmekten başka bir şeye yaramayacaktır. Birlikte istediğiniz şekilde hayal güçlerinizin uçsuz bucaksız dünyasında turlayabilirsiniz. Oyun kurma konusunda çocuklar en iyi senaristleri bile kıskandırabilirler. Çocuklar ile kaliteli vakit geçirmenin diğer bir yolu da onu önemsediğinizi belli etmekten geçer. Çocuğunuz bir şeyler anlatırken onu etkin bir şekilde dinleyip, söyledikleri hakkında yorum yapmak ve yaş farketmeksizin arkadaşça sohbet etmek, çocuğunuz ile kaliteli vakit geçirmek için mutlaka üzerine düşmeniz gereken bir noktadır. Sohbet etmeyi öğrenen çocuklar, gelecekteki sosyal ilişkilerinde çok daha etkili iletişim kurabilirler ve çevrelerinde saygı gören bireyler olabilirler.