The Allied Arts Council and the City of Saint Joseph, Missouri seek sculptures to be placed in Downtown Saint Joseph. Regional, national, and international sculpture artists are invited to submit work for this one-year sculpture exhibition scheduled from June 2015-May 2016. Selected sculptures/sculptors will receive a $500 honorarium and all sculptures selected will be competing for up to $13,000 in cash prize awards. The Allied Arts Council will purchase a sculpture to become a permanent part of Saint Joseph's public art collection. Only pieces priced $15,000 or less will be considered for purchase. The Allied Arts Council will receive a 25% commission on any sculpture sold and on any commissioned sculptures. Submission details: Artists must own the rights to the artwork and the sculpture must be available for the duration of the one-year contract. All submissions must be professionally constructed of durable materials that will withstand the elements. All durable outdoor media are encouraged. Please attach three images per submission that clearly show a front and back view, and one detail shot. Artists may submit up to four (4) sculptures for consideration, but each submission must have three images attached. Please give all dimensions and a stated insurance value for the artwork. There are presently no restrictions on size; however, artists should be aware that sculptures will be placed within well-traveled streetscapes. The installation method for each sculpture should be welded tabs or similar easy-install method. Selected artists are responsible for transportation of the artwork to and from the installation site. The Allied Arts Council is responsible for all costs for materials and workmanship for the initial installation of the artwork, including site preparation, plinth, and cleanup. Additionally, the Allied Arts Council will provide $5,000 in liability insurance and inland marine insurance coverage on all sculptures for the duration of exhibition. An artists' reception and awards ceremony will be held Friday, June 12, 2015. Following the reception, patrons are invited to take the first official sculpture walk. Saint Joseph, Missouri is a unique blend of natural beauty, rich cultural heritage, and beautiful, historic architecture. The mission of the Saint Joseph Sculpture Walk is to be an important, nationally recognized platform for sculpture while educating and inspiring the Saint Joseph community and its many visitors. - Enhances our natural and cultural environment; - Reflects our community values, the diversity of our neighborhoods, the richness of our history, and the promise of our future; - Is in context and harmony with its setting; and - Promotes the vitality of our public spaces. St. Joseph Sculpture Walk is open to professional and amateur sculptors of all backgrounds. Sculptors may submit up to four (4) of your own original sculptures and the entry fee per sculpture is $15.00. Artist must be at least 18 years of age. Entry requires submission of a brief biography, concise CV/resume, artist's statement/description of the sculpture submitted, and directions for installation and removal. A maximum of four (4) entries may be submitted. Each entry must be represented by three (3) images. - All entries must be fully completed and submitted for this exhibition by February 3, 2015. - Proposals and computer renderings will be accepted. However proposals or renderings should be as specific as possible, and include a narrative and additional support materials that provide a strong indication of the appearance of the final work proposed. Entry must be similar to proposal and finished product submitted for approval. If work arrives and isn't as proposed, AAC has the right to reject sculpture. - No sculpture entries that are identical to sculptures already placed or to be placed in other similar public sculpture programs within 200 miles of St. Joseph will be considered. - The selected works are to be exhibited throughout downtown Saint Joseph, Missouri from June 12, 2015 until May 2016. Sculptures must be loaned for the duration of the exhibition as specified and may not be removed or returned until the conclusion of the exhibition unless prior arrangements have been made with the Allied Arts Council. - Work must be suitable for outdoor installation as follows: - Able to be structurally secured to a concrete pad or metal base with anchor bolts. - Capable of withstanding adverse weather conditions - Fabricated and finished with non-hazardous materials. - Maintenance free for the duration of the exhibition. - Appropriate for an active pedestrian environment, with proper consideration given to the safety of the audience. The Selection Committee is comprised of City staff, visual artists and local business and community leaders. Entries will be critiqued on artistic merit, creativity, public safety, and durability in an outdoor setting. __ Three jpeg images per sculpture. If you provide a sketch of your sculpture it must be accompanied with a photo of one or two of your other original sculptures that show a good example of the quality of your work. - File dimensions: No smaller than 1920 pixels on the longest side - File resolution: 72 ppi/dpi - File size: 5 MB maximum __ $15.00 non-refundable fee due per sculpture. A maximum of four (4) sculptures may be submitted for consideration.


Sanatçılar: Murat Durusoy, Cem Turgay, Dieter Mammel, Murat Germen, Nihal Martlı, Ayşen Urfalıoğlu, Sinan Tuncay. Harikalar Diyarı'ndaki Alice gibi artık neredeyse yabancısı olduğumuz ortamlarda; mücadeleden vazgeçmeden kendimize göre bir harikalar dünyası yaratırız. Participating Artists: Murat Durusoy, Cem Turgay, Dieter Mammel, Murat Germen, Nihal Martlı, Ayşen Urfalıoğlu, Sinan Tuncay. Today, in the time of global warming, environmental destruction, urban transformation and degeneration, we dream of an ideal world. Due to this demand, we form the context of C. A. M. Gallery's new group exhibition on the idea of personal utopias; we aim to present a wonderland that takes the viewers to an imaginary journey during the days of extreme environmental devastation. Every winter, with a new year's approach, everyone is fulfilled with new hopes and expectations for a better world with less deformity. As the Alice in Wonderland, in an alienated place, we never give up striving and our urge to create a wonderland for ourselves. The personal utopias of artists from various mediums will be on view between the dates December 25, 2014 January 31, 2015 at C. A. M. Gallery.


Çalışmaları Amerika, Çin, Fransa, Belçika, Tayland, Romanya, İspanya, İtalya, Yunanistan, Mekodonya gibi ülkelerde sergilenen MUĞLA Sıtkı Koçman Üniversitesi Bodrum Güzel Sanatlar Fakültesi Heykel Bölümü Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Derviş Ergün Algının Efendisi adlı beşinci kişisel sergisiyle İzmirli sanatseverlerle buluşuyor. Küresel sermaye; önümüzdeki yüzyılın planlamasında, ülkemizi de yakından ilgilendiren bir sömürge alanı projesini hayata geçirmek istemektedir. Sadece sermeyenin özgürlüğünü isteyen, her türlü iletişim araçlarını denetleyen ve buna bağlı algı psikolojisiyle kapalı toplumlar yaratma peşinde olan küresel güce karşı bir duruş göstermek istedim. diyen Derviş Ergün, serginin içeriğini, sermayenin kapalı toplumlar yaratmak için ürettiği algı psikoloji ve onun yerli temsilcilerine karşı bir söylem olarak ifade ediyor. Sergi, 08 23 Aralık 2014 tarihleri arasında İzmir Resim Heykel Müzesi Turgut Pura Sergi Salonu'nda izlenebilecek.


Pi Artworks London will close from the 22 November for the Christmas season. We will re-open on the 5 January. We would like to wish everyone a happy festive season and look forward to seeing you at the gallery in the New Year. Pi Artworks London would like to invite you to Maria Friberg's first solo exhibition with the gallery. Friberg belongs to a generation of Scandinavian artists who rose to fame in the 90's that are often referred to as the Nordic Miracle, a name coined in the late 90's after a seminal survey exhibition at the Musee d'art Moderne, Paris. For Communicate over vast distances, Pi Artworks has curated a selection of both new and older photographic and video works that will give a comprehensive overview of the artists' practice as well as underscore some of the broader themes that run through her work. Maria Friberg creates pristinely composed photographic and video tableaus that capture individuals and small groups in inert, meditative states. These supine figures are engaged in distinctively passive and introverted actions, such as concentrating on their handheld technology, listening to music, asleep prone on a bed, or simply reclining in what appears to be a state of extreme apathy. Their blank, expressionless faces prevent the viewer from reading their emotions. Each figure lacks any visible physical or emotional interconnectedness with anyone else while simultaneously appearing completely at ease with his or her surroundings. The settings, which act as the backdrop for Friberg's men, women and children, vary from the inexplicable stacks of crushed cars in Still Lives, to the dense and luscious Botanical Garden in Days of Eyes. Each is a serene and dreamlike context that is unpopulated other than with the works' subject or subjects and is a peculiar place to find someone at complete ease with themselves. Friberg shuns the use of digital technology to fabricate or manipulate her work, instead, each setting is located and objects arranged through a lengthy set-up process. She also uses ordinary people as opposed to actors for her subjects. For the artist, who originally worked as a painter, the people and objects are her material, and she wants to manipulate and arrange them physically as opposed to simply rendering them on a screen. This lack of digital manipulation and experienced models creates a spontaneity during the production processes that generates visual variations of the artist's original plan as well as allows the images to contain a visceral sense of the real places and objects they contain. Over the last 20 years, technological advancements have provided us with tools that have profoundly increased the extent to which we are able to interact and communicate with each other as well as help us record information and store it as part of a collective memory. Thus, we now have the ability and freedom to communicate what we are doing and what we have done how and when we want, increasingly ingraining ourselves in a hyper-connected but at times more physically isolated landscape. This is not necessarily a new phenomenon, as Friberg notes, photographs of public transport interiors from half a century ago often show people reading newspapers in solitude in a scene analogous to that of today. It is however a phenomena that is rapidly increasing in scale and extension. While some people adapt to this increasingly networked landscape, utilizing platforms that allow them to live parallel digital lives, those without the correct capabilities are left alienated. Either way, physical isolation is intensified. Friberg's work explores this key characteristic of the contemporary cultural condition of the western world. In their solitude, her tender subjects seem to find their place in this frenetic interconnected and fast-paced world by jettisoning perpetual connectivity and finding a moment of profound stillness amongst the chaos. About Maria Friberg, b. 1966, Sweden. Friberg's solo exhibitions this year include, Maria Friberg at Alingsas konsthall, Alingsas, Sweden; Artphilein collection on display: Maria Friberg at Choisi Cultural Association, Lugano, Switzerland; Between solitude and belonging at Connersmith, Washington, DC, USA; and Maria Friberg at Bohuslans Museum, Uddevalla, Sweden. Also in 2014, she was commissioned to make a new work by the Hasselblad Foundation, Gothenbeurg in honor of Erna Hasselblad. She was previously had solo exhibitions at Kulturhuset Borgen, Gislaved, Sweden; Fotografiska Museet, Stockholm, Sweden; Galeria Galica, Milan, Italy; and Galerie Voss, Düsseldorf, Germany. Her works can be found in private and public collections such as those of the Denver Art Museum, Denver, CO, USA; European Central Bank, Frankfurt, Germany; Museum of Fine Arts, Boston, MA, USA; The Elizabeth A Sackler Center for Feminist Art, Brooklyn Museum of Art, NY, USA and the Fotomuseum Winterthur, Switzerland, among others.


Trakya Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi öğretim üyeleri ve Edirne Güzel Sanatlar Lisesi resim öğretmenlerinin işbirliği ile Edirne Güzel Sanatlar Lisesi Mimar Sinan Sergi Salonunda hazırlanan sergi 17 Aralık 2014 Çarşamba günü saat 15.00'te Trakya Üniversitesi Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Süleyman PİŞKİN, Edirne Belediye Başkan Yardımcısı Ertuğrul TANRIKULU, İl Emniyet Müdürü Dr. Rahmi BAŞTUĞ, Güzel Sanatlar Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Ali Muhammet BAYRAKTAROĞLU, Edirne İl Milli Eğitim Müdür Vekili Hüseyin GÜNAY, Şube Müdürü Yüksel YAZICI, Şube Müdürü Mustafa TAŞTEKİN ve Okul Müdürü Selahattin YAYLA ile konuk ve öğrencilerin eşliğinde açıldı. Değişik tekniklerde yapılmış 22 eserin yer aldığı sergi 30 Aralık 2014 Salı gününe kadar Edirne Güzel Sanatlar Lisesi Mimar Sinan Sergi Salonunda görülebilir.


İş Bankası Maximum Kart partnerliğinde düzenlenecek 14. ! f İstanbul Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali'nin teaser'ı bugün yayınlanmaya başladı. Festivalin 2015 kampanyasına dair ipuçları veren film, Türkiye'nin önde gelen ajanslarından Rafineri tarafından çekildi. İş Bankası Maximum Kart partnerliğinde ve Mars Cinema Group ortaklığında yapılacak 14. ! f İstanbul Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali, 12-22 Şubat 2015 tarihlerinde İstanbul'da, 26 Şubat-1 Mart 2015 tarihlerinde ise Ankara ve İzmir'de gerçekleşecek. Festivalin 2015 yılı kampanyası dahilinde çekilen ilk reklam filmi bugün festivalin facebook adresinde yayınlanmaya başladı. Kalbine Bak, Yerinde mi? adıını taşıyan ve parçalanan bir kalbin hikayesini anlatan film aynı zamanda, Mars Entertainment sinemalarının 56 salonunda birden gösterilecek. ! f İstanbul'un 2015 kampanyasına dair ipuçları içeren reklam filmi, Türkiye'nin önde gelen ajanslarından Rafineri tarafından, Ayşe Bali yaratıcı yönetmenliğinde çekildi. ! f İstanbul'un Acımadı ki! sloganıyla hazırlanan 2014 kampanyası yine Rafineri tarafından hazırlanmış ve büyük ilgi görmüştü. Rafineri'nin kampanyası Kristal Elma 2013-2014 Türkiye Reklam Ödülleri Yarışması'nda Eğlence dalında Gümüş Elma Ödülü'nü, Anima tarafından çekilen tanıtım filmi de Uygulamada Mükemmelik dalında En İyi Animasyon Ödülü'nü kazanmıştı.


Turgut Yüksel, 4. kişisel sergisi Kısık Ateşte Yüzyıl ile ALAN İstanbul'da! Çağdaş Sanatta eleştiri, mizah ve zekayı birleştiren Turgut Yüksel, kağıt üzerine çizim ve plastik işlerinden oluşan yeni seri çalışmalarını Kısık Ateşte Yüzyıl başlıklı sergisinde bir araya getiriyor. Sanatçı, 20. yüzyıldan bugüne uzanan toplumsal ve politik düzlemdeki birçok büyük ölçekli meseleyi mikro seviyedeki insan boyutlarında ortaya çıkardığı komposizyonlar olarak üretiyor. Turgut Yüksel'in kullandığı evrensel dil ve farklı görselleştirme araçları; işlerinin dijital ve basılı medyada çeşitli tasarım ürünleri de dahil olmak üzere geniş bir yelpazede dolaşıma girmesine imkan veriyor. Minimal ve siyah-beyaz bu çalışmalarından bir çoğu dünyada ve Türkiye'de birçok önemli koleksiyonda yer almaya devam ediyor. Turgut Yüksel'in Kısık Ateşte Yüzyıl başlıklı sergisi, 26 Aralık 2014 24 Ocak 2015 tarihleri arasında ALAN İstanbul'da ziyaret edilebilir. Turgut Yüksel's fourth solo show The Century On Low Heat opens at ALAN Istanbul! Turgut Yüksel's drawings on paper and plastic works are on display in his show The Century On Low Heat, which combines criticism, humor and wit. The artist creates micro-scale human-sized compositions of many large-scale social and political problems from the 20th century up to this day. The utilization of universal language and various visualization tools make it possible for Yüksel's works to circulate in a wide range of digital and published media, including various design products. Many of these minimalistic black & white works are included in important collections both worldwide and in Turkey. Turgut Yüksel's show The Century On Low Heat can be seen at ALAN Istanbul between the dates December 26th, 2014 and January 24th, 2015.


The International Watercolor Biennial, founded by Alfredo Guati-Rojo (1918-2003), is the most representative exhibition of this technique in Mexico. It shows watercolor s potential and qualities, and includes an amazing sample of culture of every countrinvolved. The National Watercolor Museum in Mexico City, is pleased to invite watercolor Associations worldwide to be part of this Biennial Exposition, in order to increase and develop the promotion of this technique around the world. Due to the number of artworks taking part of this year's event, over 200 pieces, it has been divided in two sections. The first part has been a successful exhibition with paintings from fifteen different countries. This part will be opened until January the 4th. The second part starts on January 11th and will be opened until February 8th, where the participating countries are: Bolivia, Estonia, Finland, Iceland, Italy, Japan, Morocco, Norway, Panama, Peru, Russia, Sweden, Turkey, United States of America, Uruguay, Venezuela and Mexico.


Art-İst İstanbul Suluboya Topluluğu Derneği; 2015 yılının ilk Karma Suluboya Resim Sergisi'ni, 3 Ocak 14 Ocak 2015 tarihleri arasında Venüs Sanat Galerisi'nde sanatseverlerin beğenisine sunuyor. Sergi; derneğin üyesi olan 20 sanatçının suluboya tekniği ile hazırladığı eserlerinden oluşmaktadır. Sergiye katılacak eserler; Burhan Özer, Sait Günel, Saim Altuncu, Neşe Köymen, Dilşad Atasoy, Emirhan Murat Ergün'den oluşan jüri üyeleri tarafından değerlendirilerek seçilmiştir. Sergi; 3 Ocak 2015 Cumartesi günü saat 14:00'de seçkin davetlilerin katılımı ile açılacaktır. Sergiyi, 14 Ocak 2015 Çarşamba günü akşamına kadar Venüs Sanat Galerisi' n de izlemek mümkün. İstanbul Suluboya Topluluğu Derneği, suluboya aşkıyla bir araya gelen bir avuç insan, 2012 yılında İstanbul Suluboya Topluluğu Derneği'ni kurmaya karar verdik. Yola çıkarken amacımız suluboyayı seven, merak eden ve suluboya ile ilgilenen herkesi kucaklamak, suluboyanın bizde yarattığı heyecana ortak aramaktı. Geçen iki yılda; profesyoneller, suluboya sanatçıları, akademi öğrencileri, hobi öğrencileri, suluboya tedarikçileri, koleksiyonerler gibi suluboyanın çok farklı cephelerinden kişilerle bir arada olma ve sanat adına güzel paylaşımlar yapma fırsatımız oldu. Sergiler açtık, yerli ve yabancı sanatçılar ile workshoplar düzenledik. Üyelerimizin sanatsal temellerini güçlendirmek, yeni ve farklı açılımlar kazandırmak için sanat tarihi seminerleri düzenledik. Ve gördük ki suluboya tekniğine gönül vermiş kişiler olarak aslında kocaman bir aileyiz. Derneğimizin III. Karma Resim Sergisi'nin gerçekleştiği şu günlerde bizlere destek olan, sanata ve sanatın birleştirici gücüne inanan herkese çok teşekkür ediyoruz.


istanbul'da pek çok alışveriş merkezindeki tasarım, ışık, renk ve tüketim görüntüsünden etkilenen bahar, bu alanları fotoğraf yoluyla tekrar inşa ediyor ve bu görüntüleri günlük nesnelerin yanında yansıtarak mimarideki hiyerarşiyi çözümlüyor. bu tüketim merkezlerinde sunulan idealler hakkında endişe duyan sanatçı, türkiye'deki aşırı tüketim kültürünün, tüketim mimarisinin görsel dili kullanılarak ulaşılması imkansız ve gerçekte var olmayan küresel bir ütopyaya dönüştüğünü gözlemliyor. bu arzulanan ve gerek duyulan iki dünyayı kaynaştırmak için, bahar bize istanbul'da topladığı ve kullandığı nesneleri gösteriyor. boş su şişeleri ve kırık şemsiyeler, kentsel toplu tüketim kültürünün gerçek yüzünü yansıtıyor. tüketim alanları aracılığıyla reklamı yapılan küresel kapitalist idealleri, sürekli çöpe atılan günlük nesnelerin yanına koyan sanatçı, tüketim toplumundaki uçuruma ve onun güncel kültürel ve politik alanlara olan ilgisine dikkat çekiyor. mekan algısı ve navigasyonuna ilgi duyan sanatçı, fotoğraf, video ve enstalasyonu kullanarak galeriyi, izleyicinin toplumda neye değer verildiğini sorgulayacağı bir alana çeviriyor. washington dc doğumlu bahar yürükoğlu, the school of visual arts in new york city'de fotoğraf alanında lisans eğitimini ve boston'da massachusetts college of art & design'da interaktif medya alanında yüksek lisans eğitimini tamamladı. sanatçı, kişisel sergilerini en son olarak nesrin esirtgen koleksiyonu'nda, the hallway gallery'de, 301 gallery'de ve montserrat college of art'ta açtı. ayrıca yurtdışında çeşitli galerilerin iki-kişilik ve grup sergilerinde yer aldı. bahar, izlanda ve wyoming'da sanatçı konuk programlarına katıldı, ve 2015 yılında, kuzey kutbu konuk sanatçı programında yer alacak. attracted to the spectacle of design, light, color and consumption that persists within the numerous shopping centers around istanbul, bahar deconstructs these spaces through photography and then dissolves the hierarchy of the architecture by projecting the images along side everyday objects. concerned with the ideals being negotiated in these places of commerce, she views the hyper consumer culture of turkey as being highly mobilized towards an unattainable and nonexistent globalized utopia through a visual language of consumer architecture. bahar shows us the objects she has collected and used during her time in istanbul to merge these worlds of aspiration and necessity. items such as empty water bottles and broken umbrellas represent a more honest version of the mass consumer culture being lived within the urban landscape. by juxtaposing the globalized capitalist ideals being marketed through these places of commerce with the everyday items repeatedly used discarded, the artist draws attention to the rift that exists in a society of mass consumption as it relates to the current cultural and political landscape. interested in perception and the navigation of space, she uses new work of photography, video and installation to transform the gallery into a place which invites the viewer to question the where value is placed in a society. bahar yürükoğlu was born in washington dc. she graduated with a bfa in photography from the school of visual arts in new york city, and her mfa in interrelated media from massachusetts college of art & design, boston. her most recent solo exhibitions took place in nesrin esirtgen collection, the hallway gallery, 301 gallery, and montserrat college of art. she has also shown in two-person and group shows internationally. bahar attended two artist residencies in iceland and wyoming, and in 2015 she will attend the arctic circle residency.


Sylvie Fleury presents Camino del Sol, a new sound and dance performance project at Galerie Thaddaeus Ropac Paris Pantin. The exhibition that follows, until the closing event, reveals the set for the performance and some of its leftover materials. Originally inspired by Fluxus performance, where simple, repeated actions produced sounds, Fleury's performance, with its own aesthetic premise, incorporates gestures from everyday life revealing the vibrational presence of individuals. The set-up allows for the poetic, the sonic and sometimes the absurd to bloom. As in the events, dance performances and happenings developed by Merce Cunningham and John Cage in the late fifties onwards, the fusion between forms of expression combine, defying limits between disciplines while using technologies of our time and exploring our relationship to staged settings. Pedestals, stairways, stages, and golden ladders are some of the few objects that are part of the set. A large overall projection of the golden escalators of one of the oldest shopping malls in the US is looped upwards. Like a spacecraft's porthole, it might be waiting for passengers suggesting a potential escape. Different characters enter the space, making simple repetitive gestures such as polishing a car part, drying their hair, snapping photographs of the audience, turning pages in a book. These actions produce a surprising range of sounds arranged live into a composition. Discreet and elaborate technologies devised with the help of Diemo Schwarz, a composer at the IRCAM translate actions into sounds. The performers wear sensors that trigger sounds modulated by the speed and intensity of their actions. With this system, the random, the accidental and the spontaneous cohabitate. The performers literally act like musical instruments playing their own song, which is then distorted by the technology, transmission and the intentions of the composers. The mundane gestures act as reminders of the music and actions in our lives that produce our environment. A camera shooting releases the sound of broken glass, or an explosion, the sound of a page turning that of a UFO. A butterfly flapping its wings might create a tornado. The dancer, evoking the character of the Serpentine emerges at some point on the scene as a symbol of the wild aspect of our consciousness that breaks away from the everyday into a hypnotic trance. This character is very loosely inspired by dancer Loie Fuller (1862-1928) revolutionizing the staging of contemporary dance through lighting effects, dress conventions and new forms of movement. Within the performance, each individual is emitting a frequency. The piece examines inner pathways, and chaotic processes of elevation and emancipation. The costumes in highly intense colors are mostly hand-made, responding to the natural and unconventional body types of the women performing. They reveal the identity of the performers and partially recognizable personae. Their tailored outfits contrast with the loose white dress of the dancer. Dualities are present within these attributions of femininity, slightly distorted in each of the characters, as is the music. One of the very few rules viewers and performers alike can surrender to, visible or invisible, is the dynamic of infinite motion in space. The sign on the shop possibly symbolizes this. The word shop is ambiguous, it could be a store or a place where things get made or fixed. The shop in Camino del Sol is a heterogeneous space: a white cube from the outside; it offers a place to reconnect on the inside. The artist with the archetype of the grotto and the cave has previously explored this idea of hidden recesses and clefts. The performance and its environment evoke recurring themes in the artist's work such as the interplay between surfaces and desire, accessories and the imaginary, as well as the construction of identity and even our quasi-absurd quest for self-perfection. But within this environment, no brands are visible. Fleury's traditionally recognizable casts of consumer objects, of Duchampian gestures are present but have shifted in function. This time objects on display are used as theater props. They are also like time capsules of other eras, anchored in the present through sound.


Galerie Thaddaeus Ropac is delighted to present the group exhibition Eurasia. A View on Painting, which brings together the works of 16 artists across different genres and styles. In light of this confrontation between various subject matters and approaches, it remains evident how deeply rooted each artist is in his culture, past and present, addressing issues of universal interest. This painting exhibition focuses on the possible junctions and their repercussions from East to West and West to East, spanning from Europe to Asia. An illustrated catalogue with an essay by Norman Rosenthal will be published soon.


The first museum exhibition devoted to the Indian influences in Clemente's work and how they relate to the artistic practices and traditions of various regions in India features approximately 20 works, including paintings from the last 30 years, and four new, larger than life-size sculptures created especially for the exhibition. In contrast to leading conceptual art practices of the 1970s, Clemente refocused attention on representation, narrative, and the figure, and explored traditional, artisanal materials and modes of working. Since his first trip to India in the 1970s, Francesco Clemente immersed himself in the country's rich cultures as well as the everyday life and artistic practices of local people. Transforming ancient symbols, myths, and ideas, he has created a personal visual language of dreamlike landscapes, animals, and human figures drawn from recollections of his travels. Themes of sexuality, mythology, and spirituality, along with imaginary narratives of violence, intrigue, fragmentation, love, separation, and jealousy are seen throughout his oeuvre.


Sencer Gülün'ün Kış ülkesinin üzerinde 30 saniye isimli sergisi 7 Ocak'ta sanatseverlere kapılarını açıyor. Yalnızlaşan kentlere, uzaktan, yukarıdan baktığım doğal manzaralara yeni bir üslup denemesiyle yorum getirmeye çalışıyorum. Bellekte kalmış parçaların, imgelerin tuval yüzeyinde yeniden istiflenmesiyle uzak, biraz melankolik bir dünya kurguluyorum bu seride. Kış ülkesinin üzerinde 30 saniye eski bir rock albümün adı. Bu serinin konsepti ve adı olarak çok uygun geldi bana. Bu seride resmin plastik sorunsalının minimal kompozisyon ve renkle özgün çözümlerine varmak için çaba gösteriyorum. Akışkan renklerden oluşan katmanlar ile derinde zengin leke ve renk duygusu yaratırken, üst katmanlarda, yer yer şeffaflaşan beyaz ve gri tonlarla bu duyguyu örterek, saklayarak izleyicinin katılımıma, hayal gücüne de yer açıyorum.


OUTSIDER başlıklı sergide Çağrı Saray'ın sunduğu yapıt topluluğu, onun kimlik sorgulamaları, kişisel tarihi, ev-mekan kavramı ve kentsel ortamın toplumsal-siyasal anlamları üstüne görsel düşüncelerini yansıtan desenleri, gravürleri, fotoğraf ve videolarının yerleştirmesini oluşturuyor. OUTSIDER başlığı, yapıtların içeriği ve biçiminden çok, Saray'ın yerel ve küresel yaşam koşullarını sarsan zorlayıcı güncel siyasal, ekonomik ve kültürel dönüşümlerinde sanatçı olarak durumu/duruşu ile ilgilidir. Yapıtların içerik ve biçimleri bu karşı çıkılabilir koşulların çeşitli özellik, süreç ve anlarını titizlikle haritalandırıyor. oyun izleyicinin bakışını özgürleştiriyor. Saray, sert programlı tüketim ve medya güdümlü görsel kültürün egemenliğine karşı yalın- ama çekici ve muhalif- bir düşünce seçeneği sunuyor.


Hush Galeri, Yunan Sanatçı Manolis Anastasakos'un Personhood II isimli solo sergisine 10 Ocak 9 Mart 2015 tarihleri arasında ev sahipliği yapıyor. Sanatçı işlerinde Yunanistan'ın IMF ve AB denetimi altında kaldığı 2010 yılı dönemine ve medyanın kışkırtmaları ile sağlanan gerilimli isyan atmosferine ayna tutuyor. Bu ortamın insan davranışları, içsel düşünceler ve duygulardaki yansımalarını belgeliyor. Açlık korkusu ve ekonomik gerilemeden kaynaklı toplumdaki sosyal huzursuzlukların yansımalarına odaklanan Personhood II adlı sergi Pazar ve Pazartesi hariç her gün 11.00-18.00 saatleri arasında Yeldeğirmeni'nde konumlanan Hush'da gezilebilir. Resim, heykel, enstalasyon, fotoğraf ve video üzerine Atina'da üretimini sürdüren çok disiplinli sanatçı Manolis Anastasakos, Brüksel'in en önemli sanat merkezlerinden biri olan BOZAR'da No Country for Young Men sergisine katılmıştır. Şu ana kadar üç kişisel sergi gerçekleştirmiş sanatçının ilk defa İstanbul'da işleri izleyiciyle buluşacak. Personhood II'de sanatçı, etrafında bütün olup bitenlerden duyduğu rahatsızlıklara ve içgüdüsel duygulara yeni bir biçim kazandırmayı amaçlıyor. Sosyal ve siyasi yaşama hükmeden objeleri ve sembolleri kullanarak her insanın sahip olduğu bireyliğe ve iç benliğe ait sonuçlarla izleyiciyi yüzleştiriyor. Dünya çapındaki ekonomik açıdan harap olan bütün ülkelerin metaforu sanatçının çalışmalarında gözler önüne seriliyor. Neden mutluluğu aradığımızı bulmaya çalışıyorum; fakat kesinlik/belirlilik bizim için daha önemli. Aslında şu ana kadar hiç bir şey bulamadım, ancak bu arayıştan keyif alıyorum. Personhood II sergisi, izleyicileri Manolis Anastasakos'un bu sorgulama ve araştırmasına tanıklık etmeye davet ediyor. Hush Gallery presents Personhood II, the solo show of Manolis Anastasakos between January 10 and March 9, 2015. The artist's work is a reflection of the time when Greece came under the supervision of the IMF and the EU in 2010. It is also a mirror of the tension caused by the riot atmosphere provoked by the media. He records the reflections of this atmosphere on behaviors, inner thoughts and emotions of the people. The exhibition focuses on the social unrest depending on the fear of poverty and the financial recession. The work can be seen at Hush Gallery, located in Yeldeğirmeni between the hours of 11:00 and 18:00 Tuesday to Sunday. Manolis Anastasakos is a multi-discipline artist producing painting, sculpture, installation, photography and video in Athens. His work was recently shown at one of Brussel's most important art center BOZAR's No Country for Young Men exhibition. He had exhibited three solo shows before and for the first time his works will meet with the audience in Istanbul. The artist aims to give form to feelings that were intuitively provoked by the signs of unrest all around him. He uses objects and symbols that are plentifully scattered in the ruins of the social and political life. He makes the audience face with the outcome of every human personhood and inner individuality. His artwork is a metaphor for all of the financially devastated countries all over the world. I try to find why, we are looking for happiness, but the certainty has bigger importance for us. Essentially I haven't found anything yet, however, I enjoy searching. Personhood II exhibition invites the audience to witness this questioning and exploration of Anastasakos.


After having worked with Sturtevant for 25 years, Galerie Thaddaeus Ropac will present Reloaded, the first posthumous exhibition at the gallery in the Marais. This exhibition will coincide with the comprehensive survey Sturtevant: Double Trouble opening at the MoMA, New York on 9 November 2014 and later travelling to the MOCA, Los Angeles (March-July 2015). In 1991, the gallery in Paris hosted an exhibition of Sturtevant's Warhol flowers and in 1994 another exhibition of Sturtevant's works took place, this time featuring her repetitions of Johns' number paintings. Reloaded, revisits these exhibitions and will bring together in the same space, on the same walls a historical body of Sturtevant's iconic repetitions of Andy Warhol's Marylin and flowers as well as Jasper Johns' flags, some of which were shown in these first two exhibitions. Reloaded is an exhibition of key works by the late Sturtevant, organized in collaboration with Loren Sturtevant, the artist's daughter. The paintings will be presented in an encompassing and unique environment, highlighting relationships in Sturtevant's work between her subversive approach to repetition, conceptions of authorship and the abundance of our digital era. Sturtevant always worked from memory, after having seen a work herself, and her aim was not to achieve an exact replica, but instead to force us to look beyond the surface. Her practice investigated aspects of art's making, circulation and consumption whilst addressing notions of authenticity and originality. The title of the exhibition, Reloaded, recalls Sturtevant's critical gaze on today's society that, as she said, is all about remaking, reusing, reassembling and recombining.


Galerie Thaddaeus Ropac is delighted to announce the upcoming Gilbert & George exhibition SCAPEGOAT PICTURES at Galerie Thaddaeus Ropac Salzburg. Over the decades, Gilbert & George have observed the evolution of their East London neighbourhood and our modern world, dealing with the perpetual flux of urban life. In these pictures, the figures are acting in a way, which recalls how Gilbert & George saw themselves as 'Living sculptures', binding societal problematics and art together with a deadly serious way of describing a world of intense emotion, past, present and future. These new pictures, all from 2013, reveal a modern western world through Gilbert & George's sociological environment by exploring the tensions generated by the coexistence and the interaction of its inhabitants. The pictures are populated by young people from different races and backgrounds, veil-clad Muslim women, and Gilbert & George themselves, masked in some or covered in small bomb-like canisters of nitrous oxide in other pictures, adopting different guises, sometimes appearing as shattered forms. They describe, as they have always done throughout their artistic practice, our modern urban world, by tackling subjects death, hope, life, fear, sex, money, race and religion in an engaging and direct way. The exhibition will create a tremendous environment before travelling to several museums. A book accompanies the exhibition, inlcuding a comprehensive essay by the novelist and cultural critic Michael Bracewell. Gilbert, born in the Italian Dolomites in 1943, and George, born in Devon, England in 1942, both art students, meet in 1967 at St Martin's School of Art in London. At the end-of-year-show, the Snow Show, Gilbert and George created their first art as a joint effort, far removed from the formalist criteria of the art taught. In 1969, they created their first Singing and Living sculptures, making themselves both subjects and objects of their works in a perfect fusion of their art and their everyday life. Gilbert & George then start to appear as Living sculptures in museums and galleries. In 1970, during a renowned presentation, they sang and moved along Flanagan & Allen's song Underneath the Arches for hours. The pictures dating from 1971 are the first grid-arrangements, which would henceforth become their formal signature. In 1980, their iconography becomes more complex containing endless levels of meanings from symbolic and allegorical to the most unbridled eroticism, to the religious, political and personal. Gilbert & George have created together as an artist for over 40 years and have created more than 2000 artworks. In 1980, the Stedelijk Van Abbemuseum in Eindhoven put together their first retrospective exhibition showing their pictures of 1971-80. In 1985, the Guggenheim Museum, New York staged a retrospective exhibition. In 1990 and 1993, Gilbert & George had the ground-breaking exhibition in Russia and China. In 1997, the Musee d'art moderne, Paris hosted a major retrospective exhibition of their art. In 2005, Gilbert & George represented Great Britain at the Venice Biennial. The Tate Modern in London organised an extensive survey of Gilbert & George's art in 2007, which travelled to Munich, Turin and then to the United States. They have received many awards including Honorary Professor of Philosophy by London Metropolitan University.


Sanatçının çalışmaları, insanın doğa üzerindeki ayrıcalıklı konumu ve doğa ile arasındaki mesafe üzerine eleştirel düşüncelerden oluşuyor. Genellikle ahşap üzerine ağırlıklı olarak kadın figürlerini illüstrativ yaklaşım ile resmettiği eserlerinde sanatçı doğa ile insanın bütünleştiği ve çelişkisiz bir ilişki sürdüğü bir dünyanın hayalini ortaya koyuyor. Dünya, dev bir evrensel arenada yer alan küçük bir sahnedir. Bütün o komutan ve imparatorların akıttıkları kan göllerini düşünün... Şan ve şöhret içerisinde, bu noktanın küçük bir parçasında kısa bir süre için effendi olabildiler. Bu noktanın bir köşesinde yaşayanların, başka bir köşesinde yaşayan ve kendilerinden zar zor ayırt edilebilen diğerleri üzerinde uyguladıkları zulmü düşünün... Anlaşmazlıkları ne kadar sık, birbirlerini öldürmeye ne kadar istekliler, nefretleri ne kadar yoğun! Bu soluk ışık noktası, bütün o kasılmalarımıza, kendi kendimize atfettiğimiz öneme ve evrende öncelikli bir konuma sahip olduğumuz yolundaki yanlış inancımıza meydan okuyor. Gezegenimiz, çevremizi saran o büyük evrensel karanlığın içerisinde yalnız başına duran bir toz zerreciğidir. İçinde yaşadığımız bilinmezlik ve bütün bu enginliğin içerisinde, başka bir yerden bir yardımız gelip bizi bizden kurtarabileceğine dair bir ipucu yoktur. Sanatçı, çalışmalarında her gün izlediğimiz yıkım ve yokoluş sahnelerini yaratan insan yerine, gezegeni ile yapıcı ve derin bağlar kurabilen, birlikte varolabilmeyi beceren bir insan türü koyarak hepimizin içinde taşıdığı kötümserliğin bir parçasını iyimserlikle değiştirebilmeyi amaçlıyor. Çalışmaları ile, herşeyin birbiriyle bağlantılı olduğu doğal düzende insanı konumlandırırken üstün varlık vurgusundan vazgeçerek, bütünün bir parçası olması gerekliliğini vurguluyor. Gözde Başkent'in Daire Galeri'deki sergisinde ahşap ve tuval üzerine çalışmalarının yanında, kağıt, kil, çimento, ahşap kullanarak oluşturduğu yerleştirmeleri de yer alıyor. Sergi 13 Aralık 14 Şubat tarihleri, Salı Cumartesi günleri 11.00 19.00 arasında ziyaret edilebilir.


The All-Knowing Buddha: A Secret Guide focuses on an exceptional set of paintings in the intimate format of album leaves from 18th-century China that illustrate the meditation practice of Sarvavid Vairochana, a primordial Buddha central to the Tibetan Buddhist tradition. The album is one of only two of its kind in existence to depict visually a secret esoteric practice. The presentation at the Rubin is the first time that these important paintings are exhibited in the United States. The 54 richly detailed paintings provide step-by-step guidance to visualization of the Buddha Sarvavid Vairochana and offer unique insight into the meditation and rituals of Tibetan Buddhism. These practices are normally not meant to be depicted and are usually restricted to oral transmission by a teacher to his initiated disciple. The album is displayed at the Rubin alongside an array of sculptures and paintings that provide an artistic, religious, and historical context for Buddhist practices related to Vairochana. On loan to the Rubin from the Museum aan de Stroom in Antwerp, Belgium, the album was first brought to the West in 1923 by a Christian missionary who acquired it from a Buddhist monastery in Jehol, Inner Mongolia. It is believed to have been commissioned by a Mongolian patron during the Qing Dynasty (1644-1911), whose rulers sponsored extensive artistic production and supported Tibetan Buddhist monasteries. Drawing together Tibetan Buddhist content with the aesthetic traditions of Qing-era Chinese art in Inner Mongolia, the album exemplifies the rich patterns of cross-cultural exchange that characterized the period and region. The All-Knowing Buddha will be accompanied by a publication.


Witness at a Crossroads chronicles French photographer Marc Riboud's journeys across Asia during the mid-1950s and 60s, a period of great cultural and political transition in the region. More than one hundred arresting black-and-white photographs offer glimpses into everyday life in Turkey, Iran, Afghanistan, Pakistan, India, Nepal, China, and Japan, illuminating tensions between tradition and post-war modernity. From a camel market in Rajasthan to music hall dancers in Tokyo to an extraordinary meeting between the Dalai Lama, Zhou Enlai, Indira Gandhi, and Jawaharlal Nehru, Riboud's photographs capture moments of humanity, humor, and intimacy. Also on display will be correspondence between Riboud and his mentor Henri Cartier-Bresson, press cards, contact sheets, maps, and personal items such as the photographer's passport and camera.


Gazi Üniversitesi Resim Bölümünde lisans eğitimini tamamlamış olan Prof. Mehmet Özet uzun yıllardır sanat çalışmalarına devam etmekte bir yandan da üniversitede öğretim üyeliği yapmaktadır. Sanat eğitimciliği yönüyle de binlerce öğrenciye resim dersleri vermiş olan sanatçı topluma birçok yeni sanatçı da kazandırmıştır. Onlarca kişisel ve yüzlerce karma sergiye katılmış olan sanatçı, Bir düşünceyi, bir coşkuyu, bir hüznü, bir özlemi üretir yapıtlarım dediği yapıtlarının arasından son dönem işleriyle Düş Yolcusu Sanat Durağında 03 16 Ocak 2015 tarihleri arasında sanatseverlerle buluşuyor. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Resim Bölümü ve İngilizce Bölümünden mezun oldu. Kendi branşında mastır bursu kazanarak A. B. D ye gitti. The Universiti of Nebraska-Academy of Fine Art'ta mastırını Educater-Painter Prof. Norman LUNDİN ile beraber çalışarak tamamladı. Misafir öğrenci olarak önce George Town university of Washington D. C. Sonra da University of Washington State-Fine Arts Faculty-Seattle daEducatur-Painter Prof. Spencer MOSLEY'le beraber çalışmalarına devam etti. The National Art Museum, The Modern Art Museum of Newyork gibi ünlü sanat müzelerinde incelemelerde bulundu. Paris, Londra, Venedik, Almanya, Belçika, Hollanda, Milano, Bürüksel'deki müze ve sanat galerilerinde araştırma yaptı. 1977'de Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Resim Bölümü Resim Ana Sanat Dalı'nda göreve başladı. 1982 de Devlet Linans Sınavı'nı kazandı. 1984 Yrd. Doçent, 1986 yılında 2547 sayılı kanunla Doçent, 1994 yılın Profesör oldu. Beş adet ödül aldı. 40'ın üzerinde kişisel sergi, 150'nin üzerinde karma sergiye katıldı. Eserleri A. B. D., İngiltere, Fransa, Avusturya, Kore ve Hollanda'da çeşitli koleksiyonlarda bulunmaktadır. Sanatçının yurtiçinde değişik koleksiyonlarda ve kişilerde bir çok eseri bulunmaktadır. Sanatçı Marmara Üniversitesi'den emekli olduktan sonra Arel Üniversitesi'de Öğretim üyeliğine devam etmektedir.


1960 yılında kurulan Scottish National Gallery of Modern Art, Scottish National Gallery ve Scottish National Portrait Gallery ile birlikte National Galleries of Scotland'ı oluşturan üç müzenin en yenisi. Edinburgh şehrinin en dikkat çekici parklarından birinde yer alan iki 19. yüzyıl yapısı ve etkileyici bir heykel parkını kapsayan müze, İskoçya'nın en önemli İskoç ve uluslararası modern ve güncel sanat koleksiyonu ile dünyanın en kapsamlı Dada ve Sürrealizm koleksiyonlarından birine ev sahipliği yapıyor. Scottish National Gallery of Modern Art Direktörü Simon Groom, kriz döneminde sanat müzelerinin koleksiyonlarını geliştirmelerinin önündeki engel ve fırsatları değerlendirecek. Groom, kalıcı koleksiyon sergileriylesüreli sergi programını zenginleştiren ve müze koleksiyonunun yaratıcı kullanımlarına olanak veren işbirliği projelerini sunacak. Projeler arasında Tate ile birlikte yürütülen, 20. yüzyılın en önemli sanatçılarını içeren koleksiyon projesi ARTIST ROOMS ; müzenin koleksiyonuyla, ünlü koleksiyoner Dimitris Daskalopoulos'un yapıtlarını biraraya getirenFrom Death to Death and Other Small Tales sergisi ile İskoçya'da güncel sanatın son 25 yılına bakan büyük ölçekli ulusal program GENERATION yer alıyor. Founded in 1960, the Scottish National Gallery of Modern Art is the youngest of three galleries that, with the Scottish National Gallery and the Scottish National Portrait Gallery, make up the National Galleries of Scotland. Housed in two 19th century buildings in beautiful parkland in Edinburgh, the Gallery of Modern Art has the finest collection of Scottish and international art from 1890 to the present day in Scotland, an impressive sculpture park and one of the world's great collections of Dada and Surrealism. Simon Groom, the Director of the Scottish National Gallery of Modern Art, will discuss the challenges and opportunities ahead of art museums to develop their collection in times of crisis. He will present successful partnership the museum has forged to enable a rich programme of displays and exhibitions that makes innovative use of its collections. These include ARTIST ROOMS, held jointly with the Tate on behalf of the nation, an inspirational collection of modern and contemporary art by some of the most significant artists of the twentieth century; From Death to Death and Other Small Tales, an exhibition that combined works from the gallery's collection and that of the collector, Dimitris Daskalopoulos; as well as GENERATION, a hugely ambitious nationwide programme of exhibitions in 2014 looking at 25 years of contemporary art in Scotland.


Biz onları mutlak kabul etsek de aslında izafidirler. Göller kurur, şehirler büyür, kıyılar doldurulur, sel basar ve en önemlisi kıtalar hareket eder. |Genco Gülan'ın, Soyut Haritalar isimli sergisinde, üzerlerinde coğrafi koordinatlar yazan büyük boyuttaki soyut resimleri ilk kez izleyici ile buluşuyor. Dikkatle seçilmiş GPS koordinatları soyut lekeleri destekleyerek hayal gücünüzü bir devri aleme çağırıyor. Piri Reis'ten Borges'a kadar farklı referanslar taşıyan bu seri, bizleri adeta resimli bir atlasın içine davet ediyor. Gülan'ın sergiye ismini veren yeni serisinin haricinde, fotoğraf, heykel ve yeni-medya örnekleri içeren diğer çalışmaları da sergide yer alacak. Kavramsal çağdaş sanat ve yeni medya alanlarında çalışan bir sanatçı ve teorisyen olan Gülan, 2011 yılında Avrupa Sanat Ödülü finalisti seçilmiş, 2015 yılı Ege Art Ustaya Saygı ödülüne layık görülmüştü. 'Soyut Haritalar' 22 Şubat 2015 tarihine kadar Piramid Sanat'ta izlenebilir.


Genç sanatçı Ezgi Cömert'in ikinci kişisel sergisi doğadan uzaklaşan ve doğanın yok oluşuna seyirci kalan biz metropol yaşayanlarına farklı ve masum duygular yaşatacak. 'Zamana Direnen Hisler' 6 Ocak 2015-26 Ocak 2015 tarihleri arasında Galeri/Miz'de sanat severlerle buluşacak. Doğaya ve doğada yok olan bitki ve hayvanların yaşama çabasını bilinç altını sorgulayarak ve bunu tamamen boya ve organik malzemeler kullanarak güçlü desen algısıyla hiç bir dijital baskı aracına ihtiyaç duymadan yaratım ve üretimde bulunması ayrıca serginin başka bir güçlü yanını oluşturmaktadır. Sanatçının iç güdüsel ve bilinç altını sorgulayarak hiç bir ön tasarım ve kurgusal yaratımda bulunmaması da eserlerde farklı yaklaşımların yanında kendine has tekrara düşmeyen özgün nadir eserler ortaya cıkmasına sebep olmuştur. 6 Ocak'ta başlayacak olan Ezgi Cömert'in Zamana Direnen Hisler adlı kişisel sergisi 26 Ocak tarihine kadar Galeri/Miz'de görülebilir. Ezgi Cömert: 1991 yılında Trabzon'da doğan Ezgi Cömert, Anadolu Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nde eğitimine devam etti. Çocuk yaşta başladığı resim çalışmalarına ara vermeksizin, duyarlığını ve teknik becerisini sürekli geliştirerek ürettiği işlerini 2012'de sergiledi. Resimlerinde bir çok farklı malzeme ve disiplin deneyen Ezgi Cömert, malzeme olarak akrilik üzerinde yoğunlaşıyor. Yeni seri işleri, doğanın sessiz içtenliğini yorumladığı yapıtlardan oluşuyor. Teşvikiye Galeri/Miz'de ikinci kişisel sergisini izleyicilerine sunan Ezgi Cömert, 2009 yılında ilgilenmeye başladığı fotoğraf sanatı ile de kent ve metropollerde yaşayan çocukların yaşamlarını ve ölüdoğa kompozisyonlarını yapıtlarına aktarmaktadır.


Amacı, var olan toplumsal düzen i ve verdiği hasarları insanlara anlatabilmek olan, işlerinin tarzını pop-propaganda olarak tanımlayabildiğimiz Nesren Jake eleştirel zekası ile dikkat çekiyor. Ürettikleri bir taraftan güncel olanla hesaplaşırken, diğer bir taraftan da daha derin katmanlarla zamana yayılan eleştirel anlamlar barındırıyor. Siyasal ve ekonomik düzenlerin propagandalarını, kullandığı ironik sembolleri aracılığıyla dezenformasyona uğratıyor. Yani kullandığı popular kültür imajlarının verdiği bilinçaltımıza yerleşen toplumsal mesajları, kendine has yöntemleriyle tekrar sorgulamamıza yardımcı oluyor. Bu sergide üzerine oldukça düşünmemiz gereken Günah kelimesi, genellikle dini bağlamda Tanrı'nın arzu ve emirlerine uygunsuz her şeyi tanımlamak için kullanılır. Tanrı'nın açıkladığı standartlara ve emirlere karşı yapılan bilinçli ihmalkarlık veya inkar olarak da açıklanabilir. Birçok farklı inanç ve felsefede, dini nitelik taşısın taşımasın, günah kavramı mevcuttur. Günah sözlükte; isyan, karşı gelme, suç, kabahat manalarına gelir. Peki bu karşı gelme sadece Tanrı'ya karşı mıdır, yoksa insanlar da birbirlerine karşı günah işlemekte midir? Önemli olan inanç mı, yoksa kime veya neye karşı sorumlu olmanın bilinci midir? İşte bu noktada Nesren Jake günahların kime ve neye göre olduğunu sorguluyor ve kadim bilgelik zincirinin halkalarını birer birer aralıyor. 1984 doğumlu sanatçı, 2010 yılında aktif olarak sanatsal tasarılarını ve düşüncelerini hayata geçirmeye başladı. Genelde bir seriyi tamamlamak ya da tek bir iş çıkartmak yerine karışık düzende farklı formatlarda ve konularda işler yapmayı tercih eden sanatçı, böylece belli bir noktaya odaklanmaktan kaçınarak, çoğunluğun benimsediği bakış açılarına eleştirel olarak bakıyor. Anlatım dili bazen ağır, bazen de hafif bir şekilde eleştiri-alay çerçevesinde kurgulanıyor. SINS /GÜNAHLAR sergisi 7 Ocak -28 Şubat 2015 tarihleri arasında G-art Beyoğlu'nda 11:00 -19:00 saatleri arasında görülebilir.


Utopian Worlds Mail Art Exhibitions 2015,


Cemal Süreya Şiir Ödülü Seçici Kurulda oluşan istifa ve çekinceler nedeniyle YILIN İZ BIRAKAN ŞİİR KİTAPLARI (4 KİTAP) ve YILIN ŞİİR KİTABI ( 1 KİTAP) belirlenememiştir. Ancak kimi yayınevi ve kurumların, bu 10 kitap içinden seçeceği bir kitaba özel ödül verme seçeneği hakkı açık bırakılmıştır. 2014 Yılı Cemal Süreya Şiir Ödülleri Açıklandı.


Art Ankara /Çağdaş Sanat Fuarı, Başkentte uluslararası düzeyde; sanat galerileri, müzeler, sanatsal eğitim veren kurum ve kuruluşlar, sanatçılar ve sanata ilgi duyanları bir araya getirmeye hazırlanıyor. Art Ankara /Çağdaş Sanat Fuarı, galericilerin, koleksiyonerlerin ve sanata ilgi duyan tüm kesimlerin bir arada coşkulu bir paylaşım oluşturmasını sağlayacak ve Ankara'da sürekliliği sabırsızlıkla beklenen bir fuar olmayıhedefliyor. ATO Congresium Kongre ve Sergi Sarayı'nda 5000 m 'lik alanda yer alacak Art Ankara /Çağdaş Sanat Fuarı ile eşzamanlı olarak ayrı bir holde gerçekleştirilecek Design Ankara / Endüstriyel Tasarım Fuarı, ETMK işbirliği ile 11-15 Mart 2015 tarihlerinde 3000 m alanda ziyaret edilebilecek. İlki düzenlenecek olan ART ANKARA / Çağdaş Sanat Fuarı, Atis Fuarcılık A. Ş. tarafından; TÜSGAD ve BRHD işbirliği ile gerçekleştirilecek. Yönetim Kurulunu; Bilgin AYGÜL Mehmet Ali DOĞAN, Kürşad YILMAZ, Seçici Kurulu;Prof. Dr. Süleyman Saim TEKCAN, Prof. Dr. Zafer GENÇAYDIN, Prof. Dr. Hasan PEKMEZCİ, Prof. Dr. Bedri KARAYAĞMURLAR, Prof. Dr. Candan Dizdar TERWIEL, Prof. Dr. Kaya ÖZSEZGİN ve Hakan ESMER, Danışma Kurulunu ise, Celal BİNZET, Dr. Dilek Karaaziz ŞENER, Erhan PEKER, Füsun KAVALCI, Kadri ATABAŞ, Mehmet DOMAÇ, Muharrem SARIKAYA, Murat ÇELİK, Sarp EVLİYAGİL, Şükrü KÜÇÜKŞAHİN, Tamer LEVENT, Tuğrul VELİDEDEOĞLU, Prof. Dr. Victor TVIRCUN oluşturacak. Türkiye'nin yanı sıra, 10'u aşkın ülkenin sanat galerileri Türkiye'de buluşacak; yüzlerce sanatçının çalışmaları bir arada sergilenecek. Fuar; Resim, Heykel, Seramik, Grafik, Fotoğraf, Baskı, Dijital Art, Yeni Sanat Akımları, Sanatsal Yayınlar, Sanatsal Malzemeler, Sanatsal Eğitim ve Koleksiyonlardan oluşacak. Fuarda, galeri sergileri dışında sanatsal aktiviteler ve özel projeler, söyleşiler, paneller, film gösterimleri, dinletiler, performanslar, sosyal sorumluluk projeleri gibi dinamik bir programla sanatseverlerle buluşacak. Bu fuar, TAV Ana sponsorluğunda, ASO, BSEC, İNTES desteğiyle gerçekleşecek.


Ses dalgaları... Işık dalgaları... Beyin dalgaları... Finansal dalgalanmalar.. Depremler... Hortumlar... Direniş dalgaları... Gündelik gelgitlerimiz... Tüm bunlar gündelik yaşamın olasılıklarını, salınımlarını, rahatsızlıklarını, ritimlerini, titreşimlerini ve hareketlerini oluşturuyor. Bilim, sanat ve teknoloji kesişmelerinden yola çıkan Dalgalar çeşitli dalga formlarının yarattığı etkileşimlerle güncel toplumsal dönüşümün nasıl gerçekleştiğini araştırıyor ve tartışmaya açıyor.


Türkiye'de roman yazarı dendiği zaman aklımıza ilk gelen isimlerden biridir Vedat Türkali. Türkiye Yazarlar Sendikası ve Barış Derneği yöneticilik ve üyeliklerinde bulundu. Aydınlar Dilekçesi ve Barış Derneği davalarından da yargılandı. Bir Gün Tek Başına romanı ise başyapıtlarındandır Vedat Türkali'nin. Vedat Türkali'nin bu romanı, edebi bakımdan tartışmasız bir yere sahiptir. Muazzam bir anlatım, üslup ve tasvirlerin yanı sıra kitabın akıcılığı ve karakterlere yansıtılan rol ler romanı, diğer romanlardan ayıran en büyük özelliklerdendir. Türkiye'de sistem ve ana akım medya Elif Şafak ve Orhan Pamuk gibi yazarları piyasaya sürse de, onları pohpohlasa da gerçek bir okuyucu; neyi okuyup, okumayacağını çok iyi ayırt edebiliyor. Vedat Türkali böyle bir zemine oturuyor işte. Orhan Pamuk'u okuduktan sonra, Bir Gün Tek Başına'yı eline alan bir kitapsever, aradaki kocaman farkı görebiliyor. Kitap, 700 küsur sayfadan oluşsa da; olay örgüsü heyecan ve sürekliliği içinde barındırdığından tek solukta okunabiliyor. 27 Mayıs 1960 askeri darbesinden önceki dönemi konu alıyor. Kitap ise Kenan karakteriyle zirve noktasına ulaşıyor. Kitapçılıkla uğraşan Kenan, tesadüf eseri bir meyhanede tanıştığı, öğrenci hareketinin içinde aktif olan Günsel'le, bambaşka bir hayata gözlerini açar. Bundan sonra eşi Nermin'le her fırsatta kavga eden, günden güne eşinden ve kızı Zeynep'ten soğuyan ve aynı zamanda Nermin'e acıyan bir karaktere bürünür Kenan... Her defasında Günsel'i kollarında ve yüreğinin derinliklerinde hissetmek ister. Bunun için eşinden boşanmayı, Günsel'in eski- erkek arkadaşı olan Sermet'le yüzleşmeyi ve üç kağıtçı Rasim'den korkmamayı göze alır. Günsel'de devrimi, aşkı ve direnişi bulur... Kendisini kanıtlaması için yeni bir fırsattır bu aynı zamanda. Günsel bir eylem sırasında polislerce dövülerek gözaltına alınırken, Kenan korkusundan dolayı kımıldayamamıştır ve sadece izlemekle yetinmiştir, sevdiğine kalkan eli. Günsel eylemden eyleme katılan bir karakter olurken, Kenan, sevdiğini izleyen konumuna düşmüştür. Kenan'ın bu korkaklığı ve geçmişindeki çabuk çözülme gittikçe ondan şüphe duyulmasına ve polis olduğunun ya da devrime ihanet içinde olduğunun düşünülmesine yol açar. Ve Kenan Bir Gün Tek Başına kalır. Günsel, Kenan'ın polis olmadığını öğrendiğinde ise artık çok geçtir. Not.1: Vedat Türkali'nin bu romanı, Orhan Kemal Roman Ödülü'nü almıştır. Not.2: Kitabın tek eleştiri konusu ise şüphesiz Vedat Türkali'nin Anti-Stalinist oluşudur. Ve bunu kitapta yer yer, karakterler üzerinden dışa vurmasıdır.


İnsanlık tarihinde geriye, en geriye doğru yapılan her bir yolculuk elbette, yaşadığımız coğrafyaların, toplumların, kültürlerin dahası insanlığın varoluşuna bir açıklama getirmek, onu zaman perspektifinde konumlandırmak ve anlamak için yapılan paha biçilmez bir girişimdir. Arkeolojinin ideoloji ile olan ilişkisi ise tam da tarihsel belleğin oluşturulması sürecinde devreye girmektedir. Tarihsel bellek, ideoloji ile beslenerek gelişmekte ve birikimli olarak ilerlemektedir. Peki sanat bu sürece nasıl dahil olmaktadır? Sanat elbette arkeoloji ile tarih arasındaki estetik dengenin adıdır aynı zamanda. Keşfedilen her bir obje/şey, biricikliği ya da tarihsel değeri anlamında sanatsal bir üründür dolayısıyla insanlığın yapıp ettiklerinin estetik bir temsilidir. Bu ilişkisel bağlantıların kendisi ve yorumu ise ideolojinin ta kendisidir. İdeoloji, kavramlar aracılığıyla nesnenin ya da temsilin zihinde anlam ve yorumunun oluşmasını sağlayan ve ona hizmet edendir. Arkeolojiyi estetik temsilin irdelenmesinde ve ideolojiyi yapıtın yorumlanma sürecine odaklayarak izleyicinin zihninde nasıl bir tasavvurun oluştuğunun peşine düşmek... Lübnanlı sanatçı Akram Zaatari, tam da bu noktada, sanat yapıtlarının arke'sine giden yolculuğa konumlar izleyiciyi. Sanatçı, doğduğu ve yetiştiği coğrafyanın, toplumun ve kültürün insan zihnini ve insana dair olan her ne varsa onu, nasıl şekillendirdiğini metinsel olarak değil de yapıt üzerinden aktarır. Lübnan'ın gözde şehri Beyrut'un savaş sonrası harabeleşmesi, dahası bombalanmış, yıkılmış, mermi izleriyle bezenmiş izbe binaları, bu binaların çocuklar için oyun parkına dönüşmesi, tüm bu yıkımların akabinde yeniden yapılandırılmaya çalışılan bir kent, yükselen yeni ve devasal binalar dolayısıyla umut vaat eden modern zamanlar Zaatari tarafından sanat aracılığıyla yapılan arkeolojik irdelemenin genel hatlarını oluşturur. Salt Beyoğlu'nda, Akram Zaatari Sergisi, sanatçının var olduğu coğrafyanın ve şekillendirdiği insanın günlük, sıradan, yeri geldiğinde karmaşık bir o kadar da girift oluşunu vurgular. Fotoğraf, İnsanlar ve Modern Zamanlar Üzerine (2010) isimli video çalışmasında sanatçı, fotoğraflar üzerinden ilerler. Fotoğrafların elde edilmesinden ne olabileceklerine dair yorumları da ekleyen Zaatari, videoyu iki ekrana bölümleyerek, aynı zamanda durağan fotoğraf algısını medya araçları sayesinde dinamik bir öyküye çevirir. Görüntüyü aktaran televizyon, ona bağlı bir kamera, kamera kasetleri, diğer tarafta bir laboratuvar ortamında gibi fotoğraf albümünü çeviren bir figür ve albümün yakın plan detay görüntüleri oldukça komplike, oldukça etkili bir çalışmayı ortaya koyar. Her bir fotoğrafın hikayesi, diğer fotoğrafların hikayesiyle birleşmekte adeta ortaya insana dair bir tarih yazını ortaya çıkmaktadır. Yine Dipnot (2014) sanatçının 28 Gece ve Bir Şiir isimli filminin son sahnesinden meydana gelir. Stüdyo Şehrazat'ın mekan olarak kullanıldığı videoda Zaatari, teknolojilerin gelişmesiyle fotoğraf ve baskının, dijital ortama, oradan bilgisayar ve cep telefonlarına doğru hızlı bir şekilde nasıl evrimleştiğini çoklu medya enstellasyonu olarak yeniden konstrüksiyona uğratır. Sanatçı bir nevi teknolojinin sanatla olan bağının evrim sürecine bellek kaydını dipnot olarak düşmüş olur. Beyrut Parçalı Görüntüler (2014) isimli video çalışmasında Zaatari, savaş sonrasının modernleşme sürecinin, insan üzerindeki parçalı ve bulanık etkisinin altını çizer. Onun parçalı görüntüleri, insanların ulaşabildiği cep telefonları ve bu telefonların kayıt altına aldığı fotoğraflar ile insan bedeninin bir dil olarak algılandığı bir kentin deşifresini oluşturur. Kentin bu denli yoğun belirleyiciliğinden insanı odağına alan sanatçı, Bir Başka Çerçeve (1998-2013) isimli video enstellasyonunda, insanın beden dili üzerinden duruşlarını ve hareketlerini kayıt altına alır. Kadın, erkek ve çocuk figürlerinin kameranın karşısında sabit bir pozda durmaya çalıştıkları görülürken Zaatari'nin özellikle üzerinde durduğu cinsiyet olgusu burada alt metni oluşturmaktadır. Çıplaklık, örtü vb. erotik çağrışımlar beden dili ile sergilenen performanslar ile izleyiciye doğrudan aktarılır. Sanatçının var olduğu ve yaşadığı coğrafya düşünüldüğünde, cinsiyet ve cinsellik olgularını irdelemesindeki cesareti Sana Deli Oluyorum (1997) isimli belgeseliyle başlamıştır. İki erkek arasında çıplaklık olgusu üzerinden beden dillerini kullanarak yaşamaya çalıştıkları aşkın, gücü temsil eden tercih edilme ve karşıtı, edilmeme üzerinden sorgulandığı bu video, Bir Başka Çerçevenin çıkış noktasını oluşturmuştur. Zaatari'nin kişiler arası ve toplumsal perspektifte işlediği cinsiyet teması, kişiler üzerinden toplumsal cinsiyet rolleri bakımından da mercek altına alınır. Toplumun kadına ve erkeğe yüklediği roller, sanatçı tarafından olduğu gibi, olması beklenen roller altında verilmiş olan fotoğraflar üzerinden yeniden gündeme alınır. Vücut Geliştirici 5 ve 6 (1948-2011), hasarlı negatiften basılmış, Hahem el Madani fotoğraflarından oluşan büyük boy baskılar ile Bayan Baqari'nin Çizili Portresi (1957-2012) isimli iki portre, cinsiyet ve rollerin genel algısına hitap eder. Bayan Baqari'nin portresine atılan çizikler ise protest bir nitelik taşımaktadır. Sanatçının, fotoğraf ve kameraları bir araç olarak kullandığı yapıtlarında Stüdyo Şehrazat Giriş (2006) isimli çalışması, yapıtların mekan kavramıyla olan genel algısının kendisinin, bir yapıta dönüştüğü bir çalışma olarak karşımıza çıkarken, serginin genelinde kendisinin bir fotoğraf sanatçısı gibi konumlandığı çalışmalardan hareketle Bir Fotoğrafçının Portresi (2013) isimli video enstellasyonu, estetik unsurları taşıyan etkili bir çalışmadır. Akram Zaatari, Orta Doğu'nun geleneksel referanslarını oldukça cüretkar temalarla ele almış, teknolojinin eski ile yeni arasındaki gelişimini video ve enstellasyonlarında estetik bir temsil olarak kullanmış dahası fotoğraflar üzerinden mekan ve zaman olgularını yeniden konstrüksiyona tabi tutarak geniş bir perspektif sunmuştur. Tüm bu sanatsal çalışmaları arkeolojinin titizliğiyle gerçekleştirirken ideolojik yorumlamalara da yeni bir alan açmıştır. Dolayısıyla Orta Doğu çağdaş sanatını Beyrut üzerinden Batı'ya ve tüm dünyaya açmayı başarmıştır.


Soyut resim, oluşumu bakımından bütünüyle zihinsel bir olaydır. Nesnel olmayan salt biçimler dünyasıdır. Doğayla bağlantılarını tamamen koparmış salt soyuta ulaşma yolunda, kübistlerden arta kalmış hacimselliği tamamen yok edip adeta natüralizmi silindir gibi ezip geçen Beyaz Üzerine Siyah Karesiyle Süprematizm'in manifestosunu veren Kasimir Malevich'le birlikte, tuval üzerine konumlandırdığı, saf renklerle oluşturduğu kare ve dikdörtgenlerini dikey ve yatay çizgiler içerisinde asimetrik olarak düzenleyen Piet Mondrian, sanat anlayışlarını ifade ederlerken, ürettikleri biçimlere realitenin ötesinde anlamlar yükleyerek felsefi temellere dayandırmak istiyorlardı. Malevich ve Mondrian'ın resimlerindeki geometrik öğelerin arkasındaki beyaz fonun yarattığı boşluk hissinden etkilenen minimalistler, resim yüzeyinin dışına çıkarak gerçek mekan içerisinde veya daha farklı bir ifadeyle gerçek espasın içinde olarak daha çok endüstriyel malzemelerden faydalanıp algılanabilecek en basit şekillerde sanat üretimine girişmişlerdi. Adnan Çoker resmi görünüşte biçimsel olarak geometrik soyut ve minimalist bir sentez olarak algılansa da içeriği itibariyle yaşadığı kentin mimari dokusundan beslenen, simetriyi mimari öğeler üzerinden yola çıkarak yakalayan bir sanatçı tavrını da ortaya koymaktadır. Bir İstanbul sevdalısıdır sanatçı. Adım adım dolaşır yeditepeli uygarlıklar başkentinin sokaklarını. Bizans ve Osmanlı dönemlerine tarihlenen yapıları titiz bir araştırmacı bilinciyle inceler. Ayasofya ve Süleymaniye'de benzer olarak merkezi kubbenin ağırlığının doğudan ve batıdan iki yarım kubbeyle desteklenip, alt yapıya geçişte eksedraların kullanıldığı örtü sisteminin kuş bakışı görüntüsünü minimalize ederek kendi estetiğinde bir imge olarak kullanır. Klasik dönem Osmanlı camilerindeki dikdörtgen pencereler ile üzerindeki yarım daire biçimindeki alınlıklar, kubbelerin ağırlıklarını büyük payelere aktaran pandantifler de yapıtlarında yer bulur. Sanatçı için İstanbul'un kültürel değerleri kadar doğal güzellikleri de alıp dönüştürebileceği görüntüler yaratır. Tarihi yarımada üzerinden ağır ağır batan güneşi ve çevrede yarattığı ışık farklılaşmalarını da zihnine kaydederek hayranlıkla seyreder. Adnan Çoker resimlerinde, geometrik minimalist biçimleri bir araya getirirken daima simetri ve dengeye bağlı kalmıştır. Bu iki kavram, onun resimlerinin vazgeçilmezidir. Mor, pembe veya eflatun biçimlerini siyah bir arka fon üzerinde konumlandırırken, siyah fon, belirli aralıklarla yan yana yerleştirilen, yapay ışıkla belirli noktalardan aydınlatılmış biçimlerdeki ışık vurgusunun kavranmasının yanı sıra, sonsuz bir boşluk hissini de uyandırır. Minimalize edilmiş iki simetrik mimari öğe veya bir mimari öğeyi oluşturan elemanlar düzenleri ve konumları bakımından belirgin bir espas şekillenişini de gözler önüne serer. Simetrik ve dikey olarak konumlanmış iki geometrik biçimi incelediğimizde köşelerden derinliğe doğru çekilen ve sanki bir noktada birleşiyormuş izlenimi veren, ahenkle belirli bölümleri aydınlatılmış çizgilerde fark ediyoruz bazı resimlerinde. Çizgisel perspektif ile birlikte üçüncü boyutu ve resim unsurlarının muazzam geometrisini de ortaya koymaktadır bu oluşum. Derinliğin çizgisel olarak yansıtılmadığı resimlerinde ise, yine geometrik yerleşim, doğal olarak merkezdeki derinlik noktasıyla görsel olarak bağlantıyı kurduruyor. Son dönem işlerinde sıkça uyguladığı, çoklu kombinasyonlar da yıllardır ürettiği biçimlerin dinamik bir görüntüde bütünsel olarak izlenmesi açısından özgün örnekler olarak karşımıza çıkmaktadır. Gerek akademideki uzun yıllar eğitimcilik döneminde geleneksel kalıpların dışına çıkan yenilikçi yapısı, gerekse soyut resmimizde, bitmek tükenmek bilmeyen yaratıcı enerjisi ile bir ekol haline gelen Adnan Çoker, aynı zamanda sanatını hayatıyla bütünleştiren entelektüel kişiliğiyle de Çağdaş Türk Resmi'nin geleceğine yön verecek genç sanatçılarımıza canlı bir örnek olmaya devam etmektedir. Not : Bu metin rh+ artmagazine'de 2010 yılında yayımlanmıştır.


Bir deyim vardır Mezarlıklar, kendilerinin vazgeçilemez olduklarını sananlarla doludur diye. Bu, aydın için de geçerlidir. Batı dillerindeki karşılığına göre bizde mürekkep yalamış kesim toplumun öncüsü, aydınlatıcısı olarak görülmüştür. Bunun en büyük nedeni de, Sanayileşme ve bütün fikirsel devrimleri ıskaladığımızdan dolayı, yatay ya da dikey toplum inşası sürecinde bu inşaata altyapısı yetmeyen halk yerine, Sanayileşme ve fikirsel devrimlere yerinde tanıklık eden mürekkep yalamış kesimin ikame edilmesidir. Bütün modernleşme sürecimizdeki tepeden inmecilik geyiğinin de özü bu süreçtir. Ne yazık ki, o zamanda da bu zamanda da, elimizdeki insan malzemesi budur. Coğrafyamızdaki tahsil görmüş ve mürekkep yalamış kişinin kaderi bu öncü ve aydınlatıcı görevdir. Kimi toplumcu olup bu göreve soyunur kimi de bireyci olup kendi işine bakar. Bu benimsememe, kişinin hakkıdır da ancak hakkı olmayan şey; halka ve buna koşut olarak da iktidara yaranmaya çalışmaktır. Yaranmaya çalışmak, yancılığı doğurur. Bunun en büyük kaynağı da özgüven eksiliği ve yine buna koşut olarak özseverlik patlamasıdır. Bu genelde, narsistik kişilik bozukluklarında görülür. Bunun da kökeni: Değersizlik Sendromu'dur. Bireyci de olsa toplumcu da olsa bir aydını Çağının tanığı yapan en büyük özellik ahlaki niteliğidir. Akıl ve onu kullandığı mecra olan zeka zaten olmazsa olmazdır ancak onu diğerlerinden ayıran ahlaktır. Toplum ahlakı kaypak olduğundan aydının fikirsel sürecini ve bu süreçteki yalpalamalarını kendi ahlakı belirler. İnsan doğasının gereği olarak yalpalamalar doğaldır ancak aydın bu yalpalamaları bile kendi ahlaki çizgisinde yerine oturtur; toplumun ya da yönetenlerin değil. Toplu ahlaka uyan kişi ise bu toplu ahlakın müsebbibi olan iktidarın sesi haline gelir ya da başka bir deyişle Sahibinin Sesi olur. Gökkubbe altında hoş bir seda olmayı isteyen biri için Sahibinin Sesi olmak, demin sözettiğim kişilik bozukluklarının temelini ve devamını oluşturur. Devamını oluşturur çünkü bu sürecin sonu yoktur. İktidarlar değişir ancak aydınlar yaşadıkları sürece vardırlar. Yaşadıkları sürece de varlıklarını sürdürmek isterler. Buradaki temel sorun şu: Varlığını sürdürme kaygısı. Yaşamak, narsistik kişilik bozukluğundan muzdarip biri için ayrıntıdır. Onun en temel çıkmazı var olmaktır. Var olmak başkası tarafından onaylanma sürecidir ve bu, her gün olmalıdır. Tek bir gün bile atlansa, bu var olma süreci sekteye uğrar. Bu, narsistik kişişlik bozukluğu olan biri için ölümcüldür. Sekteye uğramalar ve kendi içinde sekmeler yaşamın doğal akışında olağandır çünkü hayat budur. Hayat insanı sevmez. Bizim hayatı sevmemiz gerekir. Sırf bu yüzden de, yaşam, var olma sürecini aksattığından dolayı, narsistik kişilik bozukluğu olan biri yaşamı sevmez. Özgüvensizliği de buradan gelir. Buna mukabil, yaşam yerine kendisini ikame eder. Bu da, o özseverlik patlamasının kaynağıdır. Ancak, bu özseverlik patlaması yaşamda ve bireylerde, yine doğal olarak, karşılığını bulamaz ve Değersizlik Sendromu'na yol açar. Değersizlik Sendromu'nun olağan sonucu da birine veya bir yapıya eklemlenmektir. Bu eklemlenme bağımsız olmadığından bir takma uzuvdan öteye gidemez. Yani, el görünümlü bir eldir; elin bizzat kendisi değildir. Ne kendi iradesiyle çatal tutabilir ne de bir çivi battığında tepki verir. Bir tepkiden çok sahibinin verdiği bir tepkimedir. Tıpkı, bir göz seğirmesi gibi. Sahibinin sıkıntı ve öfkesi onda yansır ve bir tepkime gibi sahibinin demek isteyip de diyemediklerini yineler.


1984 yılında Şahin Paksoy ve Doğan Paksoy tarafından İstanbul Abdi İpekçi Caddesi'nde kurulan Teşvikiye Sanat Galerisi, Türkiye'nin en önemli galerilerinden biridir. Kuruluş aşamasından bu yana sergilemelerinde Türk resim tarihinden örneklerle klasik sanatçılara, yaşayan ustalara, genç ve yabancı sanatçılara yer vererek izleyicisine olabildiğince geniş bir seçki olanağı sunan Teşvikiye Sanat Galerisi, çalışmaların daha geniş alanlara yayılabilmesi ve sanatçıların daha kolay tanınması için yaptığı sergilerin yanı sıra çıkardığı yayın ve kataloglarla da sanatsal yapılanmayı destekleyen bir tavır sergilemeye devam etmektedir. KolajART okurları için Doğan Paksoy'la Teşvikiye Sanat Galerisi'nin ve Türkiye'deki sanat ortamının dününü ve bugününü konuştuk. Doğan Paksoy: Tabii ki bu serüven çok uzun hikaye ama kısaca özetlemem gerekirse ilk olarak Ağabeyim Şahin Paksoy'un 1977-79 yılları arasında Topağacı'ndaki mekanında başladık işe, o zaman galeri bile demiyorduk adına. Daha sonra Abdi İpekçi'deki yerimize geçtik. 1979-2009 tam otuz yıl orada kaldık. Şimdi altı yıldır da buradayız. Profesyonel galeri olarak 1984'ü milat alıyoruz, o zamandan beri Teşvikiye Sanat Galerisi olarak sergi düzenliyoruz. D. P. : Taviz vermek lafı biraz fazla bizim için, öyle olsaydık diğerleri gibi olurdu! Taviz verenler şu anda galericiliğin en zor zamanlarındalar. 1984'te bu sergiler dönemini başlatırken ağabeyimle ikimizde sanatçıydık, hem de dönemin bütün sanatçıları yakın arkadaşlarımızdı. Mevlüt Akyıldız, Mahir Güven, Rafet Ekiz, Resul Aytemur, Orhan Deliorman, Nedret Sekban, Yavuz Tanyeli, Aydın Ayan, Hüsnü Koldaş, Şenol Yorozlu, Kasım Koçak, Aydın Ayan, Fuat Acaroğlu, Argun Okumuşoğlu, İsmet Doğan, Kemal Önsoy gibi dönemin ekol sanatçılarının neredeyse hepsi yakın arkadaşımızdı. Şanslı bir dönemdeydik yani. O dönem Şeker Ahmet Paşa, Osman Hamdi, Hoca Ali Rıza, Şevket Dağ, Namık İsmail, İbrahim Çallı, Avni Lifij, Nazmi Ziya gibi klasikleşmiş sanatçılarımızdan oluşan sergiler yaparken bu bahsettiğim dönem sanatçılarına da sergi yaptık. Klasik sanatçıların sergileri 1985-86 yıllarında çok fazla ilgi gördü, inanılmazdı! Tabii ki o dönem sanat piyasası bugüne göre kat kat iyiydi. Satış ve sanata olan ilgi de yüksekti. Biz ağabeyimle tabii ki sanattan kazandığımızı yine sanata yatırdık. Ağabeyime, üst katı da kiralayalım oraya biz geçelim, çağdaş sergileri orada yapalım dedim. Kirası çok da pahalıydı ama bir şekilde üstesinden geldik. O dönemde Mehmet Güleryüz sergisi yaptık, çok beğenildi, çok ilgi gördü, belki de o güne kadar yaptığı en iyi sergiydi. Ardından AKM'de 25. Yıl retrospektif sergisi yaptı ve büyük bir marka haline geldi. Biz de Mehmet Güleryüz sergisinden sonra Mevlüt Akyıldız, Mahir Güven vs. sergileri yaptık, onlar da çok beğenildi. 1986-90 yılları arasında yaptığımız sergilerin neredeyse hepsi satıyordu. Ağabeyim riske girmeyi sevmezdi bana göre ama ben riske girmeyi severdim. Hep öncü ve yenilikçi olmayı, örnek olmayı benimsedim. O dönemler ilk faks makinesini ben aldım, millet dalga geçiyordu kiminle fakslaşacaksın diye. D. P.: Sonraki dönemde comodore 64 müydü neydi, o bilgisayarlardan almıştım yine sordular ne yapacaksın bilgisayarı diye. Ee malum şimdi her evde ortalama 3-4 bilgisayar var. Önemli olan geleceği görebilmek, bunları öngörebilmektir. Teşvikiye ekolü diye de adlandırdığımız Argun Okumuşoğlu, Resul Aytemur, Şahin Paksoy, Mevlüt Akyıldız, Doğan Paksoy, Mahir Güven ve Rafet Ekiz'le birlikte Otantik Grup adı altında bir grup kurduk. Sözcümüz de rahmetli Sezer Tansuğ'du. Diğer yandan etkinliklerimiz ve ilişkilerimizle bizden sonra açılan galerilere de örnek olduk. D. P.: Dediğim gibi sanatçılara ön ayak olmak, onları desteklemek zaten ilk sorumluluğumuzdu. Bu zor piyasada bir adım ileri giderek galericileri de bir araya getirip sanat sorunsallarını masaya yatırmak, birlikte çözüm bulmak için 1994'te 12 arkadaşımı da yanıma alarak Sanat Galericileri Derneği'ni kurduk. Derneğin kurucu başkanlığını ben yürüttüm ve hala aynı yerdeyim. Resmi olarak 1998'de faaliyete geçtik. 1991'de Tepebaşı'ndaki TÜYAP'ta Hüsamettin Koçan Plastik Sanatlar Derneği olarak fuar girişimde bulundu. Son derece başarılı bir fuar oldu. Belki de bir devrin başlangıcını atmış olduk. Fuarcılığın geleceğini daha o gün görmüştüm. Sonraki yıllarda, Plastik Sanatlar Derneği sorumluluğu bize devretti Sanat Galericileri Derneği olarak biz devam ettik. TÜYAP Beylikdüzü'ne taşındığı zaman da biz galericiler olarak uzağa gitmek istemedik ve şimdiki Contemporary İstanbul'un sahibi Ali Güreli'yle birlikte Art İstanbul'u kurduk. Tabi Ali Güreli o güne kadar yalnızca kongreler, sempozyumlar düzenliyordu, fuarcılığı benden öğrendi desem yeridir. 4 yıl birlikte çalışıp işi öğrendikten sonra Contemporary İstanbul'u kurup ayrılmaya karar verdi. Ardından dDf'den Esra Ekmekçi, Arhan Kayar'la birlikte 2006 ve 2007'de Antrepo'larda Art İstanbul'a devam ettik. Rekor bir izleyici kitlesi, 80.000 kişi gezdi fuarı. İnanılmaz ilgi gördü. 2011'de yine dDf'le birlikte Art Beat'i yaptık. Art Bosphorus'un da ilkini ben yaptım. Şimdi ise Şişli'de çok güzel ve yeni bir mekanda Art İstanbul'u tekrar yapmak için çalışmalar yapıyoruz. Ş. A.: Diğer yandan yirmi yılı aşkın da dergicilik serüveniniz var, sanat dünyasında sizde ilkler bitmiyor. .. D. P.: 1991'deki TÜYAP'ta yaptığımız fuarda karar verdim ve o yılın Kasım ayında ''Türkiye'de Sanat'' dergisini çıkardım. Hürriyet'in Milliyet'in dergileri vardı ama onlar sponsorlu dergiydi, bağımsız dergi hiç yoktu. O güne kadar herkes saman kağıda dergi çıkartıyor, dergiyi ilk biz kuşe kağıda yaptık. Tam anlamıyla bağımsız ve yalnızca konusu görsel sanatlar olan tek sanat dergisiydi. Aradan dört sene geçti, kendime rakip çıkartayım dedim ve 1994'te Gençsanat dergisini çıkarttım. Biri iki ayda bir çıkıyordu, diğeri aylık, birbirine benzemeye başladı bunları birleştireyim dedim. Gençsanat olarak yirmi bir yıldır elimizden geldiğince, gücümüz yettiğince devam ediyoruz. Bunu söylemek ne kadar doğru olur bilmiyorum ama sanat dünyamızda birçok konuda elimden geldiği kadar öncü oldum, elimi taşın altına koydum. İstanbul ve Ankara dışında da sanatla uğraşan, ilgilenen insanlar çok fazla, sanat gündemi, güncel haberler, eleştiriler onlara da ulaşsın istedim. İki yüz otuz dördüncü sayıya hazırlanıyoruz, Gençsanat dergisi hiçbir zaman kar etmedi. Bu önemli bir misyondur, işinizi iyi ve ilkeli yaparsanız en büyük kazanç odur. D. P.: Yeni Eğilimler sergisinin ilki 1977'lerde, şimdiki adıyla Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi salonlarında oldu. Klasik anlamda akademik eğitimin sorumluluklarına göğüs geremeyen, üstesinden gelemeyen veya kendini disipline edemeyen, saçları sakalları uzatıp, çeşitli giyim tarzları, alkol ve muhabbet ortamlarıyla şekilci yeni bir kuşak doğmuş oldu. Tabi amacım onları eleştirmek değil ama bunu yeni diye, yeniyi işte bu diye yutturmak hoş değil. Türkiye'de sanatın geleceğine zararları çok oldu ve maalesef bu haller güncel sanata kadar evrildi. Ali Şimşek'in de dediği gibi Güncel sanat denilen şeytan içimize girdi, her şey değişti, sanatı bitirdi. Boş olan bardağı boş şeylerle doldurmaya çalıştılar. Ş. A.: Bir illüzyonla boşu dolu gibi gösterdiler. D. P.: Bu anlamda dünya sanat vizyonuna, müzelere girmiş Türkiyeli bir sanatçı yok maalesef. D. P.: Metropolitan Müzesi'nde tanıdığım vardı, o dönemde ona sordum, iki tane baskı resmini hediye etmiş. Satın alınmamış yani dikkatini çekerim, Metropolitan'ın envanterine geçmemiş. Ş. A.: Evet bu bağlamda MOMA'da video artı olan bir sanatçımız daha var ama evet sonradan benim de öğrendiğim kadarıyla o da hediye edilmiş, örnek vermeye gerek duymuyorum o yüzden. D. P.: Ali Güreli'nin fuarcılık serüvenimizde yıllarca alttan alta planını gizleyip ben her şeyimi paylaştıktan, ona öğrettikten sonra ve Alicengiz gibi işi öğrendikten sonra ortaklığı bırakıp Contemporary İstanbul'u kurması, evet bu da mı gelecekti başıma dediğim olay oldu gerçekten! D. P.: Şu anda galericilik gerçekten çok zor durumda, bu güncel sanat denilen şeytanın, canavarın kontrolsüz bombardımanlarıyla herkes zarar gördü, şunu da söylemeliyim, kendilerini de bitirdiler! D. P.: Evet, ben dahi düşünmekteyim yarınımız ne olacak diye? Belki şu anda hala güçlü galerileri sahiplerinden biriyim ama nereye kadar sürer ki? Sorunların kökeninin birincisi güncel sanat şeytanı, ikincisi müzayedeler ve müzayedeciler ve son olarak da Ankara Müzesi'nden çalınan eserler, hepsi teker teker piyasayı manipüle ettiler. D. P.: Sanatçı bazen eserini birine hediye etmiş oluyor, bazen birinden ya da bir yerden kalmış oluyor. Müzayedede otuz bin liralık fiyatı olan bir eseri üç bin liraya satışa koyuyorlar, beş bin liraya da satılıyor, pek çok zaman. Olması gereken şey, galericilerin, müzayedecilerin denetlenmesi. Hatta antikacıların da denetlenmesi gerekir. En başta denetlenirlerse birçok şey düzelir. Son dönemlerde koleksiyonerler de galerici oldu maalesef, bankalar galericilik oynuyorlar, zengin çocukları canı sıkıldıkça galeri açıyor, kendilerine daha ucuz eser almak için dahi olabilir bu girişimleri. Birkaç sene takılıp kapatıyorlar. D. P.: Diğer yandan olması gerekenlerden, sanat algımızı iyiye çekecek şeyden bahsedecek olursak, müzelerin artması algıyı genişletiyor, malum İstanbul Modern Müzesi sanat dünyamıza/algımıza çok şey kattı. Şimdi Demet Sabancı ve eşi Cengiz Çetindoğan bir müze yapıyor, Koç Holding'e bağlı iki yeni müze daha geliyor, bunlar sevindirici haberler. Adana'da da biz, Adana Büyükşehir Belediyesi ile Adana Çağdaş Sanat Müzesi'ni açmak için hazırlıklar yapıyoruz. D. P.: Dediğim gibi müzelerin çoğalması lazım. Abartarak anlatıyorum ki herkes anlasın, aslında Topkapı Sarayı'ndan yedi sekiz tane müze çıkartırsın. Avrupa'da her şehirde çok fazla müze var, Bir bilet yirmi-otuz euro, turistler bir Topkapı Sarayı'na giriyorlar yirmi liraya bütün gün geziyorlar. D. P.: Sanatımızın en önemli sorunlarından biri devlet desteğinin olmaması. Diğer ülkelerde herhangi bir sergi etkinliğinde devlet, sanatçıların ve organizasyonun masraflarını karşılıyor. Türkiye'de bu hiç yok! Ayrıca tekrar söylüyorum, müzayede şirketlerinin organizasyonlara çeki düzen vermesi ve işlerini etik bir şekilde yapması gerekiyor. Sanatımızda eleştiri neredeyse yok, hep al gülüm ver gülüm. Ş. A.: Tabii olanların da değeri bilinmiyor, söyledikleri medya gücü olan birinin çıkarına ters düşüyorsa anında susturuluyor! D. P.: Diğer yandan birtakım küratörler kendilerini her şeyin belirleyicisi, mesihi ilan etmiş durumdalar ve kendilerini sanatçılardan üstün görüyorlar, manipülasyon yapıyorlar, sanat gündemini kendileri belirliyorlarmış gibi gösteriyorlar vs. Diğer yandan ilginçtir, sanat dergi ve gazeteleri hiçbir galeriye ya da sanatçıya tam sayfa haber ayırmazken müzayede şirketlerine tam sayfa ücretsiz haberler yapıyorlar. Bir nevi bedava ilan yapıyorlar yani. D. P.: Ücretli olanlar varsa da haberini satıyor o zaman. Bu daha büyük ahlaksızlık. Neyse son olarak şunu söylemek istiyorum; gelecek için yatırım yapmazsak, sanat geleceğimizin çok parlak olacağını düşünmüyorum. Devlet politikaları ve ekonomik koşullar zaten piyasayı zor duruma getirirken umalım ki artık sanat, ayrı tutulsun ve desteklensin. Başka türlü geleceğe dair olumlu bakmamız çok zor görünüyor. Ş. A.: Verdiğiniz değerli bilgiler, görüşleriniz ve paylaşımlarınız için çok teşekkür ediyorum.


Sanatçılar: Recep Akar, Mustafa Duymaz, Didem Erbaş, Murat Germen, Şifa Girinci, Emre Kantaşlı, Volkan Kızıltunç, Manbor, Ali İbrahim Öcal, Küreselleşen dünya düzeni ve kent hayatının baskıcı dinamikleri karşısında sanat konjonktürü dahilinde ne türden önermeler yapılabilir? PARDON, KAÇINCI KAT?, kent ve doğa ilişkisi üzerinden sanat alanında dönüşümün olanaklarını sorgulayan genç küratörlerin yönelttiği meşru soruları irdeliyor. Sergi bu sorular ve onlara getirilebilecek yanıtların peşine düşüyor. Bu sergi kent ve doğa üzerine izleyiciye bir rapor sunma hevesinde değil. Serginin iki bölümünü mümkün olduğunca birbirinden koparmak; buna karşın diyalog alanlarını da korumak üzere tasarladık. Yaygın olarak işlenmiş kent-doğa ikiliğini iki genç küratör olarak aslında yapıtaşlarına ayırıp; küratörlük mekanı mı, eserleri mi, ilişkileri mi ön plana alarak bizi en çok heyecanlandıran şeyi ortaya koyar diye sorduk. Küreselleştirme biçimlerinin somut etkilerinin tam da gözünün içine bakan bir jenerasyondan post-modern ütopyaların, mega kentlerin, sanat ve izleyici arasında açılan mesafenin ve bu yersiz-yurtsuzluğun bizi sürüklediği ruh durumunu gayri-resmi bir çerçevede yalın bir soru olan, ama betonun ve yabancılaşmanın tınısını taşıyan Kaçıncı Kat? ile aktarmak istedik. Sanatçılar Recep Akar, Mustafa Duymaz, Didem Erbaş, Murat Germen, Şifa Girinci, Emre Kantaşlı, Volkan Kızıltunç, Manbor, Ali İbrahim Öcal ve Saliha Yılmaz'ın eserlerinin yer alacağı serginin açılışı 10 Ocak Cumartesi günü 15:00 19:00 saatleri arasında gerçekleşecek. Sergi 07.02.2015 tarihine kadar MERKUR'de görülebilir. Artists: Recep Akar, Mustafa Duymaz, Didem Erbaş, Murat Germen, Şifa Girinci, Emre Kantaşlı, Volkan Kızıltunç, Manbor, Ali İbrahim Öcal, What kind of propositions can be made against the globalisation of world order and the oppressive dynamics of city life within art conjuncture? PARDON, WHICH FLOOR? examines the rightful questions addressed by young curators on the possibilities of transformation within the field of art through the inter-relation between the city-scape and nature. The exhibition pursues these questions and possible responses that can be evoked. This exhibition is not intended to provide a report on city and nature for the audience. We designed the two parts of the exhibition as remote as possible, but also let them preserve their mutual spaces for dialogue. Breaking down the widely examined dichotomy of city vs. nature into its building blocks, we put forward the question whether curatorship reveals what is most striking by highlighting the physical space, the works or the inter-connections. Belonging to a generation staring into the physical impacts of different modes of globalisation, we chose the informal question Which floor? that carries the resonance of concrete and alienation in order to reflect on post-modern utopias, mega-cities, the widening gap between art and its audience and the psychological state this belonging has put us all into. The opening of the exhibition featuring the works by artists Recep Akar, Mustafa Duymaz, Didem Erbaş, Murat Germen, Şifa Girinci, Emre Kantaşlı, Volkan Kızıltunç, Manbor, Ali İbrahim Öcal and Saliha Yılmaz will take place on January 10th between 3 pm 7 pm. The exhibition can be visited at MERKUR until February 7, 2015.


Araba: Tekerlekli, motorlu veya motorsuz her türlü kara taşıtı. Çerçeve: Bir yere resim asılabilecek duruma getirmek için resimlere geçirilen kenarlık. Miki Fare: 1928'de Walt Disney tarafından yaratılmış ve seslendirilmiş sevimli karikatür karakteridir. Galeri İlayda 8 Ocak 1 Şubat 2015 tarihleri arasında senenin ilk sergisini gerçekleştiriyor. Küratörlüğünü Gülben Çapan'ın yaptığı Ters Köşe adlı sergi, farklı disiplinlerde ilerleyen, çağdaş sanatımızın önde gelen iki kuşak sanatçılarını biraraya getiriyor. Genco Gülan, Uğur Çakı, Dilan Bozyel ve Tuğberk Selçuk'un katılımıyla gerçekleşecek olan sergi, bilincimize kodlanmış imgeleri, alışık olduğumuzun çok dışında yorumlayarak, yıkıyor. Ters Köşe, çağdaş sanat izleyicisini şaşırtmaya, şaşırtırken de sorgulamaya davet ediyor. Dilan Bozyel, astronot serisiyle, uzay adamını İstanbul sokaklarına ışınlıyor; vapurda, metroda ve sahilde görüntülenen astronot, mekan kavramıyla ilgili algımızı yineliyor. Tuğberk Selçuk klasik altın varaklı çerçevelerin içine yerleştirilmesi beklenen resimler yerine heykellerle karşınızda. Uğur Çakı, araba serisiyle alışılmış araba imgesine, çağdaş bir yorumla altın bir dokunuş yapıyor. Genco Gülan ironinin hakim olduğu işleriyle politik ve sosyal olarak seyirciyi düşündürecek. Özellikle uluslararası boyutta her nesil tarafından mutluluk olarak kodlanmış bir figür olan Miki Fare'nin Sakat Miki yorumu izleyiciyi şüphesiz şaşırtmaya hazır. Galeri Pazar günleri hariç, her gün 10:00 ile 19 :00 arasında açıktır. Galerimizin altında ve karşısında otopark mevcuttur. Car: a vehicle running on rails as a streetcar or railroad car. Frame: a border for enclosing a painting. Mickey Mouse: A funny cartoon character created by Walt Disney in 1928. Every word has a dictionary meaning and a personal meaning. The dictionary meaning gives us the general definition whereas the personal meaning gives us what that word refers to and reminds us in the persons own context. But you know what, none of this has a stable reality because both these definitions are constructed. That's where we come in. Gathered here today to overthrow all that has been constructed within this artshow. Gallery Ilayda is pleased to announce the first artshow of the new year that will take place between January 8th February 1st. Curated by Gülben Çapan, Gobsmacked is featuring the premier artists of two generations from different disciplines. Gobsmacked showing works from artists Genco Gülan, Dilan Bozyel, Tuğberk Selçuk and Uğur Çakı will interpret all images coded into our brains and deconstruct the constructed. Gobsmacked is willing to surprise the contemporary art viewer and while surprising it will force them to question all their previous codings. Dilan Bozyel, with her astronaut series, sets the space man on the streets of Istanbul, whether on the subway, in the boat or by the Bosphorus, enabling the viewer to redefine their understanding of space. Tuğberk Selçuk will be showing his frame artworks which surround not a painting but a sculpture. Uğur Çakı makes a golden touch to the contemporary idea of the car with his interpretation. Genco Gülan's artworks, famous for his unique ironic twists will be undermining political, social and popular themes. Especially Mickey Mouse, a universally accepted figure of happiness by all generations is ready to Gobsmack you with the Amputee Mickey version. For those who wish to walk into an art gallery only to see decorative beautiful arts, I advise you not to even care to see this show because you will be disappointed. Gobsmacked is an artshow not waiting to be admired but to be understood. Artists who have created in order to help us decode and delete all that has been saved up in our memories throughout our lives, will enable up to recode everything through their eyes. Now you are ready to be Gobsmacked! The Gallery is open Monday through to Saturday from 10:00 am till 19 :00pm. Car park is available beneath and across our gallery.


Enver Aysever, daha önce benzeri gerçekleştirilmemiş bir sahne gösterisiyle seyirci karşısına çıkıyor. Yakın geçmişimizi şekillendiren sosyal ve siyasal olayları şiirle, edebiyatla, müzikle ve kayda geçmiş görüntülerle canlı bir belgesel tadında sahneye taşıyan Aysever izleyiciyi bir zaman tünelinden geçirerek bellek tazeliyor; anlatısına kişisel tarihinden hatıraları da ekleyerek kah güldürüyor kah ağlatıyor, çokça düşündürüyor, zihinlere ve yüreklere dokunuyor. Tarz açısından bir ilk olan bu gösteriyi sahneye taşıyan ekibin ismi, gösterinin ruhunu iki kelimeyle özetliyor: Aykırı Kumpanya. Aykırı Kumpanya kimi zaman bir şarkıyla hüzünleniyor kimi zaman Enver Aysever'in esprileriyle kahkahalara boğuluyor. Aykırı Kumpanya seyirci için şarkılı, şiirli, sazlı, sözlü bambaşka bir dünya kuruyor. Aykırı Kumpanya orkestrasının özgün bestelerinin de yer aldığı gösteride Enver Aysever, anlatıcı olmasının dışında davul çalarken ilk kez müzisyen kimliğiyle de izleyici karşısına çıkıyor. Aykırı Kumpanya güncel olayları da hicivle sahneye taşıdığı için her seferinde kendini yenileyen, yepyeni bir gösteri.


Zamanın İşaretleri sanatçı grubu, üçüncü sergisini Başı Balkonda Dünyaya Ters başlığı altında Pi Artworks ile gerçekleştiriyor. Serginin başlığı Fransız şair, sanatçı ve sinemacı Jean Cocteau'nun Derin Uykunun Söylevi başlıklı şiirindeki bir mısraya gönderme yapıyor. Zamanın İşaretleri sanatçılarının bir arada oluş nedenlerinin salt bir sanatçının, diğerinin yapıtına karşı duyduğu hayranlık ve birbirlerinden aldıkları güçten doğduğu fikrindeki romantizmi yüceltiyor. Sergi beş sanatçının son dönemdeki üretimlerine odaklanıyor. Farklı konu seçimleri, birbirlerinden ayrılan yaklaşım biçimleri, tarzları, değişik plastik kaygılar ve disiplinlerle üreten sanatçılar; gerçeklik, güncel olan ve kişisel hesaplaşma kavramlarında buluşuyor. Zamanın İşaretleri sanatçıları bu sergiye özel olarak yeni medya sanatçısı Nihat Karataşlı ile bir proje ortaklığı kuruyor. Nihat Karataşlı beş sanatçının sergide yer alan eserleriyle izleyici arasındaki ilişkiyi deneysel bir yöntemle analiz edip, edinilen deneyimlemeyi ve ulaşılan verileri görsel bir yerleştirmeye dönüştürüyor ve izleyiciyle paylaşıyor. Signs of Time artist collective are proud to announce their third exhibition, Cross the Earth, Her head is on the Balcony, at Pi Artworks Istanbul. The collective, which included Huo Rf, Sena, Sabo, Burak Ata, Burak Dak was founded to bring together young artists together who shared an admiration toward each other's work. The exhibition's title comes from a verse in French artist, poet and filmmaker Jean Cocteau's poem Discourse For the Big Sleep. It focuses on the recent works of five artists from the group. Their different subjects and, stylistic approaches are brought together under the curatorial concept of; the reality, the actual and self-reckoning. Cross the earth, her head is on the balcony also includes a project partnership with new media artist Nihat Karataşlı. Karataşlı will analyze the relation between the audience and the exhibited work with a new experimental method, which will be a visual installation showing this experimentation and collected data during the exhibition.