Skarstedt presents Mike Kelley: Reconstructed History, an exhibition featuring Kelley's ink and collage works on paper created in 1989, offering new insights into a lesser-explored area of the artist's diverse oeuvre. The exhibition will feature the original 50 illustrations from Kelley's Reconstructed History series and will be on view at Skarstedt (550 W. 21st Street) from September 11 through October 25, 2014. In Reconstructed History, Kelley imitated how tomorrow's leaders of society the next generation make their mark on the past through the act of defacing textbooks with doodles and notations signifying their own 'reconstruction' while moving towards the future. In keeping with his conceptual practice and predilection towards using non-art objects as material, Kelley explored the found textbook as medium. He mined yard sales for used American History textbooks and graffitied over their pages. Perverse scribbles of lewd comments and gestures enliven the repressed nature of these seemingly heroic and historic images.


Sometimes we have to look at society without any background and media filter. Then we would not see anything except darkness and turbidity. There is no color, if there is, it is makeup. We do not have pure darkness. Also we could not see sheer light. Everything has relative relationship with each other. Between these, we face darkness that is vitrine of whiteness and light or we meet whiteness that decorated with black parts. Conflicts. Conflicts surrounded us, cultural, social and personal conflicts. Farzin Rahneshin was born in 1989 in Tabriz, Iran. He has bachelor of art degree in Painting from Tabriz Azad University and now he holds the Master of Art degree in same discipline from Tehran Central Art University. Since he has entered the fine art conservatory 9 years ago, he has engaged with professional painting. He held 4 solo exhibitions which all of them were praised by art critics in Iran. He also took part in 25 group exhibitions. The most important group exhibitions he has participated are: 3 times in New Generation Selected Painters at HOMA gallery, 3 times in FAJR International Fine Art Festival at Tehran Museum of Contemporary Art and 2 times in World young Artists Workshop. Since 2007, he participated in various festivals and he has got 4 first places, 2 second places and 2 third places. In 2013, he has named one of the 100 world's top emerging artists by Dubai Emerging Artist Award Foundation. Furthermore, in 2014, he was selected between the top 10 painting artists of Iran. Dünya çapındaki ünlü İranlı Ressam Farzin Rahneshin Türkiye'deki ilk kişisel sergisini 17 Ekim'de Galeri Eksen'de sanatseverlerin gösterimine sunuyor. Bazen herhangi bir arka plan ve medya filtresi olmadan topluma bakmak zorundayız. Neticede karanlık ve bulanıklıktan başka bir şey görmeyeceğiz. Hiçbir renk yok, eğer varsa, makyajdır. Kesin saf bir karanlık yoktur. Ayrıca sırf ışığı da görmek mümkün değil. Her şeyin birbiri ile Bağlantılı ilişkisi var. Bunların arasında, karanlıkların içinde vitrin gibi duran ışıklar ve ya ışıkların içinde dekore edilmiş karanlık parçacıklara da rastlayabiliriz. Sergi 17-30 Ekim tarihleri arasında Galeri Eksen'de görülebilir. Farzin Rahneshin 1989 yılında İran'ın Tebriz kentinde dünyaya geldi. Resim Bölümün'de Lisans derecesini Tebriz Azad Üniversitesinde aldıktan sonra, Tahran Sanat Üniversitesinde aynı dalda yüksek lisans yapmaktadır. Konservatuara girdikten sonra 9 yıldır profesyonel ressamlık yapıyor. 2009-2013 arasında 4 bireysel sergi açmış ki sergilerin hepsi İran sanat eleştirmenleri tarafından beğenilmiştir. Yaklaşık 25 karma sergide yer almıştır. Bu sergilerden en önemlileri, 3 kez Seçilmiş Yeni Nesil Sanatçılar Sergisi Homa galerisinde, 3 kez Uluslararası FAJR Güzel Sanatlar Festivali Tahran Çağdaş Sanatlar Müzesinde ve 2 kez Dünya Seçilmiş Gençler Workshop olmaktadır. 2007-2014 yılları arasında çeşitli festivallere katılarak, 4 kere birincilik, 2 kere ikincilik ve 2 kere de üçüncülük elde etmiştir. 2013 yılında, Dubai Emerging Artist Award kurumu tarafından dünyanın en iyi gelişen 100 genç sanatçısı arasında yer almıştır ve 2014 yılında, İran'ın en iyi 10 ressamlarından biri olarak seçilmiştir.


Who may apply: Artists in the Greater San Francisco BayArea, convenient to Point Reyes Station, aged 21-35, working in any ne art medium except crafts. When to apply: Application deadline is Oct. 1, 2014. Noti cation for round one will be Oct. 28. Finalists will be invited to a personal interview and review of artwork. Note: Video artists please use the mail-in form and submit clips no longer than 5 mins. each, on DVD. ABOUT THE FELLOWSHIP: This is an opportunity for the chosen artist to become involved in the life of a working gallery and to exhibit new work in two solo exhibitions and group exhibitions at Gallery Route One in Point Reyes Station, Marin County, California. The GRO Fellowship for Young Artists offers each Fellow a solo exhibition in our Annex Gallery within the first nine months of receiving the fellowship, and a solo exhibition in the Center Gallery at the end of the eighteen-month Fellowship period. Fellows will be offered space in artist member group shows, GRO's annual Box Show, the small works gallery, and any external exhibitions offered to gallery artists. Fellows will be represented on our website. Fellows receive a $500 stipend to defray costs associated with the Fellowship. There is no fee for the Fellowship, but Fellows are required to serve as gallery attendants, once per month or less, to attend 4 member meetings, to participate in gallery functions such as openings and salons, and must cover their portion of the costs for printing and mailing the gallery announcement for their solo exhibition in the Center Gallery, Fellows are expected to host the reception for their solo exhibition. GRO is a nonprofit art organization maintaining an alternative art gallery and community service programs. The gallery and its programs are operated by artist members, a Board of Directors and a small, part-time staff. In addition to exhibiting work by member artists, the gallery exhibits work year round by artists from the Bay Area and beyond on themes focused on the environment, immigration and social justice issues. GRO is the home of the annual Box Show, holds an annual Juried Show for Northern California artists and serves the West Marin Community through its Latino Photography Project and its Artists in the Schools Program. For more information about the Fellowship program please contact us.


Çağdaş Türk Resmi'nin Devrimci İsimlerinden Orhan Taylan vefat etti. Fotoğraf sanatçısı Manuel Çıtak hayatını kaybetti. Çağdaş Türk Sanatının Önemli İsimlerinden Haluk Akakçe vefat etti. Anadolu'da Bir Kızım Var, 21 Mart 15 Nisan 2023, MKM Beşiktaş Çağdaş Sanat Galerisi, Akatlar, Beşiktaş, İstanbul.


Melike Çağıcı 17 30 Kasım tarihleri arasında ''Konu Sadece Ağaç Değil'' sergisiyle Galeri Eksen'de. Hayatımızda daima var olan ve olmasını istediğimiz, yaşantılara durduğu yerden sürekli tanıklık eden, olaylar patlak verirken, hayat etrafından akıp giderken sadece orada durur ağaç. Ben buradayım der. Yaklaşık 2 yılda oluşan ağaç serisi Gezi olayları ile başka boyutlara taşınmış ve yeni anlamlar yüklenmiştir. Ağaçlar bu manevi anlamlarının dışında çizgi, benek, leke, renk, ışık ve gölge olarak resim için de vazgeçilmez öğeleri barındıran bir kaynaktır. Ressam Melike Çağıcı, betimleme yerine soyutlama ve anlamlandırma sürecine girerken bu nedenle ağaçlardan beslenmiştir. Bu sergi, ressamın yaşam sürecindeki ağaçların büyüleyici yönlerini yenilikçi çalışmalarla birleştirdiği eserlerden oluşmaktadır. Konu, ağaçların mevcut gerçekliği değil, salt sanat aracılığı ile görülebilecek estetiksel kaygılarıdır. Melike Çağıcı' nın Ağaç hikayelerini içeren, dışavurumcu üslubunu, çizgi ve renk patlamalarıyla öne çıkardığı yağlıboya eserlerinden oluşan ''Konu Sadece Ağaç Değil'' sergisi 30 Kasım'a kadar Galeri Eksen'de görülebilir.


The SZPILMAN AWARD is awarded to works that exist only for a moment or a short period of time. The purpose of the award is to promote such works whose forms consist of ephemeral situations. The prize winner receives the Jackpot Stipendium. This scholarship consists of three parts: A challenge cup, 10 days of accommodation in Cimochowizna including journey, and a sum of money in cash. Everyone can apply for the SZPILMAN AWARD. The work must have been realized between October 1, 2013, and September 30, 2014. To apply, send in a significant documentation of the work. For all informations and the application form click www. award. szpilman. de and: Apply Now!


The first portfoliodays by Art Platform Warp were organised in 2007 and developed to an international artist village in 2010, 2012 and 2013. To discover and keep in touch with emerging artists Warp decided to organise a portfolioweekend this year. Every day there are 5 private conversations between artists and professionals on the basis of the artist's portfolio. The main goal is to get feedback on the content of your artworks and artistic practice. Each conversation lasts 45 minutes. This implies that the artist has to be rather direct and to the point or has to focus on specific problematic items within their oeuvre or development. The meeting should lead to a profoundreflection of the working process, the creation of an oeuvre and lead to a better positioning of themselves as professional artist in the art world. After 5 p. m. conversations and meeting continue open and informally. For this edition the context is an exhibition 'Splash' organised by Warp focussing on the problem of water in the world and the possible engagement of artists to worldproblems and conflicts. On Friday 3th of October (8.30 p. m.), artist Philip Aguirre will talk about his public project in Douala / Cameroon where he realised a theatre around a source with local inhabitants. The Warp-portfoliodays take place on October 4th and 5th in Antwerp. Artists from abroad are welcome from Friday 3th of October on in the afternoon at Duinstraat 124, 2060 Anwerp (a 10 minutes walk from the Central Railwaystation: 'Station Antwerpen Centraal' on the map: from left corner down to right corner up). Every day breakfast, lunch and dinner is included and shared together. Cool drinks, coffee, tea and fruits are at your disposal during the day. In the evening the activities are open to the public, each night we are glad to offer you some free drinks at the bar. For artists from abroad we foresee a very modest housing at the premises of Duinstraat 124, the studio and exhibitionspace of Katleen Vinck, one of our former participants of portfoliodays, exhibition in London and the triennial Coup de ville. The fee to participate is 90. After welcoming the artists at 2 p. m. on friday there will be some studiovisits in Antwerp. Organisation: Art Platform Warp, which is based in Sint-Niklaas and represented by Stef Van Bellingen, Marianne Sneijers and Wim Viaene. Welcome at Duinstraat 124 from 1 p. m. on.


Adana'da 21'incisi düzenlenen Altın Koza Film Festivali'nde ödüller sahiplerini buldu. 'En İyi Film Ödülü'nü Nesimi Yetik'in yönettiği 'Toz Ruhu' aldı.


Maura Sullivan 'Kayıp Rüya' başlıklı kişisel sergisiyle 1 Ekim 25 Ekim 2014 tarihleri arasında Pg Art Gallery'de izleyiciyle buluşuyor. İstanbul'da gerçekleşecek ikinci sergisinde Sullivan hafıza, kayıp, aşk ve rüyaların dünyasına giriyor. Sinematik ve aynı zamanda samimi portrelerinde, gözleri kapalı, sırtları dönük, fotoğrafın kadrajından çıkıverecek gibi duran öznelerini derin düşünceler içinde gösteriyor. İzleyici bu özneleri aynadaki yansımalarını takip etmekten kendini alamayarak onların anlık bir şekilde var olduğu bu sihirli dünyaya çekiliyor. Her imge unutulmuş bir anıyı ve anlatılmamış bir rüyayı hatırlatarak seyirciyi hikayenin gerisini kendi hatıra ve rüyalarıyla tamamlamaya davet ediyor. Sullivan'ın analog fotoğrafı tercih etmesi gizemine gizem katıyor; filmin dokusu ve derinliği imgeleri çok daha dokunsal ve canlı bir hale getiriyor. Sanatçının portre fotoğrafları tıpkı güçlü hatıralarımız ve kayıplarımızdan gizemli imgeler damıtan rüyalar gibi, bilinmeyene ve konuşulmayana dair büyülü bir bakış sunuyor. Devinim ve bulanıklık, kaçış ve mevcudiyet, imgeleri hakiki kılıyor. Filme çekilen o çalıntı an biraz daha fazla duyguyu, biraz daha fazla güzelliği ve çok daha fazla hayatı içeriyor. Pg Art Gallery is proud to present Maura Sullivan's solo show 'Lost Dream', which runs from October 1st through October 25th. In the exhibition 'Lost Dream', Sullivan explores the idea of memory, loss, love and dreams. A collection of cinematic yet intimate portraits reveal her subjects deep in thought eyes closed, back turned, about to escape from the frame. The viewer is drawn to follow the subjects through the looking glass and into the beautiful world where they momentarily exist. Each image evokes a forgotten memory or an untold story that invites viewers to complete the tale with their own memories and dreams. Sullivan's use of analog photography adds to the mystery, the texture and depth of the film's grain making the images even more tactile and alive. Like dreams, which distill our strongest memories of love and loss into mysterious images, Sullivan's portraits offer a magical glimpse into the unknown and unspoken. It is the movement and blur, the escape and presence that make the images real. Into that stolen moment caught on film fits a little more emotion, a little more beauty, and a lot more life.


Mansiyon'a; Gizem Enuysal 'Berber' seçilmişlerdir. - Ertuğrul Berberoğlu - Sema Maşkılı - Soner Çakmak - Murat Tuğran - Şeyma Barut - Ersin Gayret - Ömer Eken - Bulut Bagatur - Hülya Ergören - Gülsibel Kamışlı - Mehmet Yorulmaz - Işıl Dural - Büşra Yakar - Halil Şentürk - Serkan Küçüközcü - Türkmen Alkan - Uğur Avcı - Rıdvan Kuday - Serdar Bostancı - Cem Kara - Birgül Ergün - Filiz Esmaeily - Dilara Bozdağ - Buse Kökçü - Pembe Karakaya - Kadir Akyol - Hakan Cingöz


The local authorities of the city of Differdange, in collaboration with its cultural commission, organize the 5th edition of the International Sculpture Symposium from May 20, 2015 until May 30, 2015, which is going to take place in the city park in the centre of Differdange. - to acquaint Luxembourgish spectators with artistic currents of contemporary sculpture - to popularize art and sculpture - to promote the participating artists' work - to produce unique artworks that will become part of the cultural heritage of the The number of sculptors attending this meeting is limited to 6. The artists work in an open-air workspace, protected and adequately lit by the organizer. The selected artists carve during 10 days and work with a marble stone block Moleanos (maximal dimensions: (100x80x80 cm) that will be funded by the organizer. The assembly of the material will be assumed by the organizer. Each sculptor will have at his disposal the necessary materials and facilities as specified in the agreement with the organizer. The sculptors must use their own tools to achieve their sculptures. The symposium will take place regardless of adverse weather conditions. For this edition, the theme is going to be Body language Expressions du corps humain. The chosen material for this 5th edition is marble. Due to the large number of applications, the organizer is going to select a limited number of proposals. 10 days (beginning of the symposium on Wednesday 20st of May 2015. The sculptures must be finished imperatively on Sunday, 31st of May at 5 p. m.): day of the closing ceremony. The sculptors will receive their artist's fee the same day. The selection panel is composed of professionals and representatives of the municipality. - Required documents for valid proposals: - Agreement - Curriculum vitae - 5 photos of achieved sculptures at least one monumental sculpture - Drawing and model (scale: 1/10th of the project considered) - A brief summary of the project - A recent photo of the artist In the event that the sculptor could not manage to realize his work due to his absence, the agreement will immediately be terminated: this implies the cancellation of the order, the accommodation and the catering as well as the refund of all the fees related to the material initially ordered for the artist. Another artist, who had been selected but features on a waiting list, is going to be invited to participate in the symposium instead of the initially chosen artist. The selection of the candidates is carried out by a selection panel on the basis of their submissions. Their admission to the symposium will be communicated to the successful candidates on February 28, 2015, at the latest. The selection panel's decision is final. Each participating sculptor will receive an artist's fee of 1400 euros at the end of the symposium. The accommodation of the non-resident artists as well as the catering of all the participating sculptors will be ensured and assumed by the organizing body from Tuesday evening (May 19th, 2015) to Monday morning (June 1st, 2015). No additional costs can be charged to the organizer. The accompanying guests are required to pay themselves for their accommodation, meals and beverages. Please indicate the number of guests in advance. The local authorities reserve the right to publish the reproduction of the artworks for the purpose of informing, advertising and publishing. The sculptures will become the promoter's property and will be installed in the municipality of Differdange. The artists maintain the moral right to his work. on a local, national and international level. The artist undertakes his work under his own responsibility and he ensures that all the necessary safety measures are observed. He is responsible for taking out an insurance regarding his civil liability and needs to provide evidence of his social security affiliation. I declare the present project has never been realized before. I agree to respect all the terms in the rules of the symposium.


Sergi insan insandan sonsuzca fazladır cümlesinden yola çıkıyor. İnsanı sonsuzca aşan insan, kendisini meydana getirirken; ölçülebilir, denetlenebilir ve işlevsel olanın düzeninden ayrılıyor. İnsan özellikle sanatsal üretim sırasında bu hesaplanamaz fazlayı yaratıyor. Sanatta fazla temsil geleneklerinin, imge ve anlam ilişkilerinin, bakış ve göz arasındaki güvenli güzergahın dışına düşüyor. Belki de bu yüzdensanatçılar üretimleri sırasında, kendilerinden biraz yoksundurlar; hep biraz fazla; hep bir az, bir fazladırlar.


The works included in Disquiet possess a sense of dreamlike unease. Sometimes this is expressed through phantasmagorical scenarios that are not tied to the real world and where time and space seem suspended. At other times it is exemplified by rearticulating historical and political narratives to let the imaginary, rather than historical or political fact, take centre stage. Reality in these works does not come to a halt but mutates into a possibility that is either one of ominous dread or one of cautious hope. Very much akin to the uncertain times we live in. One could say that disquiet is an unwanted state of mind in an era when we desire to predict everything. This exhibition calls on the viewer to surrender to the unexpected, the weird, and the mystifying in order to make place again for serendipity, wonder and discovery.


The 8 th International Sculpture and Painting Symposium Penza 2015 will be held in Penza, Russia from the 5 till 30 May of 2015 at the hotel complex Art Penza. - Popularization of Fine Arts; - Creation of new sculptures for the collection of sculpture park LEGENG and new paintings for ART PENZA Gallery and hotel complex Art Penza; - Introduction of the visitors to current sculpture and painting arts tendencies; - Consolidation of international contacts; - Sharing of art experience between sculptors and painters from different countries; - Development of tourism in the region; - Realization of master classes and Art Residences programs in the frameworks of the Symposium; - 4. Materials - Accomodation and alimentation at the hotel Art Penza; - Materials for the sculptures: stone, metal, plastiline for making a model, casting in bronze after the end of the Symposium; - For sculptors, who working with marble, bronze, wood and metal money reward amounting to 2000 for completed sculptures at the end of the Symposium; For sculptors, who working with granite money reward amounting to 2500 for completed sculptures at the end of the Symposium; For painters 1000 for 15 completed painting art works 1m x1m by size at the end of the Symposium; - Transportation expenses coverage: for artists by tickets from counties of Europe not more than 300 , for artists from countries of Asia and Africa not more than 400 , for artists from countries of North and South America and The Far East not more than 600 ; for Artists from Russia, Belarus, Ukraine transportation fee according those train tickets; - Working site commodities for sculptors: electricity, air compressor, crane, storage for working clothes and instruments, protection of sun or rain, 230 mm and 125 mm angle grinders; - For metal sculptors welding and cutting machines, grinders, another tools, working space; - The equipped studio for painters with painting materials: aclylic, canvases, brushes; - Meeting at airports and bus transportation from Moscow airports to Penza 4 of May and from Penza to Moscow airports 30 of May; - Exhibition of small sculptures in ART PENZA Fine Arts Gallery during the Symposium; - Symposium Catalogue; - Coverage of the most important events of the Symposium on www. symposiumsculpture. ru at face book links; - Coverage of the Symposium events by russian mass media ; - To accomplish the sculptureor paintings in accordance with the selected projects or sketches; - To provide a small sculptures for the exhibition at ART PENZA Fine Arts Gallery; - To bring their own electric, air and hand tools as well as personal means of protection and professional disks for marble or granite; - To have individual insurance for the whole period of the Symposium; - To take part in the traditional painting competition; - To be present at the working place during the working time of symposium; Sculpture park LEGEND waiting from the artists proposals of big scale sculptures stone and metal. For creating these sculptures may be will nessecary more time (around 2,5 months) more materials and another money reward. We waiting from stone and bronze sculptors also proposals for creating at the frame of the 7 th Symposium 3-4 small (40-60 cm) compositions for interiors except 1 big sculpture. Good luck for creation and proposals. 8. The procedure of application and selecting the participants of the Symposium, The participants of the Symposium will be selected on the base of projects of the sculptures, painting sketches and documents. All the necessary sketches and documents should be send at digital form ( totally not more than 5 MB) to the symposium organizing committee e-mail: symposiumsculpturepenza@gmail. com not later than the 1st of December 2014. - The filled and signed registration form, doc format ; - Artist CV; - Minimum 7 photos of your previous sculpture works of monumental size in the selected materials for sculptors and no less than 10 photos of previous painting artworks for painters ; - For sculptors: photos of models of suggesting sculptures from 4 points of view (we ask to present 2 projects from each sculptor); the description of the project ; - For painters: color sketches, lay out, artistic motives for the painting works which you like to realize during symposium, the description of the artistic concepts; - The results of the selection will be publish at the web site of the symposium www. symposiumsculpture. ru on the 10 of January 2015; - Participant can use other materials for the sculpture but purchase them themselves; - Participant can be accompanied by someone, but they are to pay for his/her accommodation and alimentation; - The symposium does not cover other expenses of artists such as beverages, cell phone charges etc; - The organizers have rights for publish the artworks, created during Symposiums; - The sculptures created during the Symposium will installed at the sculpture park LEGEND, will be part of Gallery ART PENZA collection and for interiors of hotel Art Penza; - Sculpture parkLEGEND; - Hotel complex Chistie Prudi; - Company Rosstroy; - Gallery ART PENZA Valentina Dusavitskaya sculptor, coordinator of the Symposiums, art director of the Gallery ART PENZA, www. dvalentina. blogspot. com, 442395, Ozdorovitelnaya str, 2, Ramzay village, Mokshanskiy district, Penza region, Me, underwritten, I oblige to realize my sculpture fully complying to my selected project during Symposium. Rules and Regulations of Symposium I have read and approved.


ART SUITES GALLERY konuk sanatçı programı ile Galeri'nin Bodrum Yalıkavak'ta ki mekan ve imkanlarını Sanatçı Atölyeleri olarak kullanıma açtı. Eylül ayında bu yılın son Workshop çalışması ile tekrar sanatçılarla buluşuyor. Yurt içi ve yurt dışından çeşitli üniversitelerden öğretim üyelerinin davet edilmiş olduğu, usta ve genç sanatçıların bir arada sanatsal görüşlerin paylaşıldığı ortak platformlar oluşturulan 14. Uluslararası Workshop çalışması 22 29 Eylül 2014 tarihleri arasında gerçekleşiyor. Workshopta üretilen eserler sergi açılışı ile izleyiciyle buluşuyor. Sergi açılışı 28 Eylül Pazar 19:30'da Art Suites Gallery Bodrum'da gerçekleşecek.


Kavramsal çerçevesi 1. Dünya Savaşı'nın 100. yılı üstüne yapılandırılan ve 27 Eylül 2 Kasım 2014 tarihleri arasında gerçekleştirilecek olan 4. Uluslararası Çanakkale Bienali'nin ana sergisine Bosna Hersek, Slovenya, Rusya, Sırbistan, Romanya, Lübnan, Filistin, Ermenistan, Amerika Birleşik Devletleri, İtalya, Yunanistan, İrlanda, İngiltere, Fransa, Almanya, Hollanda, Avusturya ve Türkiye'den 37 sanatçı katılıyor. Bienali hazırladığımız bu süreçte Filistin'den Somali'ye, Irak ve Suriye'den Orta Afrika'ya, yakın ve uzak coğrafyalarda süregiden savaş ve yıkım döngüsü bağlamında, bienalimizin 2500 yıl önce Platon tarafından dile getirilmiş başlığının ne denli geçerli olduğunu büyük bir üzüntüyle izlemekteyiz. Uluslararası Çanakkale Bienali, kurulduğu 2006 yılından bu yana Çanakkale'yi, Akdeniz havzası ile Avrupa ve Ortadoğu coğrafyalarının kesişim noktasında, çağdaş sanatın üretim, izlenme ve algılanması için uluslararası bir merkeze dönüştürmek; uluslararası sanatçıları ve sanat uzmanlarını davet ederek, kenti bu sanatçıların ve iletişim ağlarının gündemine yerleştirmek; kamusal alanlar, sanat ve kültür kurumları, üniversiteleri sanatçılarla işbirliğine davet ederek, karşılıklı etkileşim ve iletişim ortamı yaratmak; Çanakkale'yi küresel sanat ve kültür sanayi ve iletişim ağları içine konumlandırmak ilkelerini benimsiyor. Bu ilkeler doğrultusunda 1914-2014 1. Dünya Savaşı'nın 100. yılının çeşitli vesilelerle hatırlandığı ülkelerde kapsadığı düşünce, yorum ve eleştiri alanı Çanakkale Bienali için elverişli bir kavramsal ortam oluşturmaktadır. 1. Dünya Savaşı'nın 100. yılında bu savaşa katılmış veya süreç ve sonuçlarından etkilenmiş bütün ülkelerde çeşitli etkinlikler planlanmakta ve hayata geçirilmektedir. Uluslararası Çanakkale Bienali, bu konuyu ele alarak kültürel ve sanatsal açıdan gündeme etkin bir biçimde katılmaktadır. Bu yıl bienal, 20. yy başından bugüne en etkin düşünme ve eleştirme aracı olan görsel sanat ve kültür üretimleri aracılığıyla 1914'den günümüze değin sürmekte olan siyasal, toplumsal, kültürel olayları ve savaşların etkilerini yeniden değerlendirmeyi, irdelemeyi ve yorumlamayı amaçlıyor. Dünya tarihinde bir dönüm noktası olan 1. Dünya Savaşı'nı, bu trajedinin önemli bir boyutunun yaşandığı Çanakkale'nin tarihsel, kültürel ve doğal özelliklerine de bağlamayı öneriyor. Dolayısıyla, savaşa katılan ülkelerin Türkiye'deki temsilciliklerinin de doğal olarak bienale büyük ilgi gösterdiklerini belirtmeliyiz. Savaş ve yüzyılın, tarihsel Osmanlı coğrafyasından, bugünün siyasal haritasında kadar sürmekte olan etkilerinin yerel, ulusal ve uluslararası bağlamlarda yeniden-değerlendirileceği 4. Uluslararası Çanakkale Bienali, savaşa katılmış bütün ülkelerle etkin bir iletişim ve işbirliği ortamı, ortak bir çalışma ve üretim zemini oluşturmuştur. Bienale, özellikle bugüne değin ürettikleri yapıtlarıyla Avrupa, Balkanlar, Kafkaslar ve Ortadoğu ekseninde küresel savaş ve barış süreçlerini, savaşların ve savaş sonrası gelişmelerin siyasal, ekonomik, toplumsal ve kültürel etkileriyle yol açtıkları değişimleri değerlendiren, irdeleyen ve yorumlayan sanatçılar davet edilmiştir. Sanatçıların duyarlılık ve öngörü içeren yapıtları, ülkelerinin özgün koşullarına odaklanırken küresel boyuttaki olgulara da değinmekte, böylece dünya tarihine ve günümüze dair görsel bir bellek, bir imge birikimi oluşturmaktadır. Bienalde sunulacak görsel imge birikiminin özellikle günümüzün genç kuşağı için önemli bir düşünsel-eleştirel temel sağlayacağını umut ediyoruz. Doğtaş tarafından tahsis edilen kent merkezindeki üç katlı mobilya mağazası, 4. Uluslararası Çanakkale Bienali ana mekanı olarak işlev görecektir. Daha önceki bienallerde olduğu gibi Çanakkale'nin özgün yapı ve kamusal alanları ile Korfmann Kütüphanesi, Eski Ermeni Kilisesi, Mahal Sanat ve civarındaki eski depolar gibi özgün mekanlar da Bienal sergi ve etkinliklerine ev sahipliği yapacaktır. Bienale katılan sanatçıların uluslararası sergilerde gösterilmiş resim, fotoğraf, video ve yerleştirmeleri yanında, bienal için üretilmiş yeni çalışmaları da bu mekanlarda ziyaretçilerle buluşturulacaktır. Çanakkale Belediyesi tarafından desteklenen Uluslararası Çanakkale Bienali'nin ayrılmaz bir parçası olan Bienal Genç, Bienal Çocuk ve Bienal Engelsiz programları ile bunlara eklemlenen Bienaldeyiz Kadın Girişimi, Bienalin bu yıl oluşturacağı görsel ve kavramsal çerçeveden hareketle çalışmalarına başlamıştır. Bu çalışmalar hem ana sergiyi besleyecek, hem de bienalin açık kalacağı 5 hafta süresince kentte farklı etkinlik ve çalışmalarla bienalin görsel ve düşünsel çıktılarını geniş kitlelerle buluşturacaktır.


Interested in submitting your work? We are now considering proposals for our new site currently under development. - Collaborate across different disciplines and mediums. - Engage in creative dialogue with other artists. - Showcase artwork for online discussion. We provide a platform for artists of all types to take part in creative dialogue. Groups consisting of one or more contributors from different disciplines and/or mediums engage in a share-and-response exchange, or dialogue, of original work. At the end of a dialogue, the works are collected into a series and published one entry per day on our website. - Contributor 1 : Shares an original short piece of fiction with a photographer she's collaborating with on a series; - Contributor 2 : Responds to the short piece of fiction with an original image entry related in concept, subject or theme; - Contributor 1: Answers in turn to the provided image with a new piece of fiction, building on ideas beginning to develop as the series evolves from one entry to the next; - This process continues between the paired contributors until the dialogue concludes (average series length: 6-10 total entries); - After the contributors evaluate and refine their collected works, they submit the complete series to Pair Shaped for review and publication. - Artists from all disciplines and mediums are welcome; - One or more individuals make up a group of artists; - Every series will feature submission entries based in different disciplines and/or mediums by two groups of artists; - Series consist of text, image, video, and/or audio entries formatted for online display; - Members must stay within their chosen group throughout the creative development of a given series ; - Groups cannot accept new members after work on a series has officially begun; - Depending on the availability of other artists in our network, pairing options can be provided for contributors who do not have collaborators already chosen prior to the start of a series; - All entries must be original work not previously featured in a printed publication, website or physical exhibition space. - 6-10 total entries per series - 1000 word maximum for written entries - 1 image submission per each photographic entry - 5 minute length maximum for video and/or audio entries - Names, email addresses and disciplines of all artists expected to participate; - Web addresses for online portfolios -or- single. pdf featuring samples of your past creative work: - Request for assistance to find possible collaborators; - Desired start date for beginning your series. 3. Await response from Pair Shaped. We will get back to you as soon as possible with a decision regarding your request. We look forward to hearing from you! - Does your series show formal and/or thematic development over the course of multiple entries? - How do the disciplines and mediums employed in your series serve and enhance each other? - Does your series follow our entry length recommendations? If not, why? How does the series benefit from adopting a different approach? - Can you imagine additional entries? If so, how do they look, feel, read, and/or sound? This exercise will help you consider overall series structure and framing. Does the series still seem complete? Should something be added/removed? - Please submit the collected series content as a. zip file or. pdf portfolio to info@pairshaped. org; - Individual entries should be title/labeled with information detailing their placement in the series order and name of the artist responsible for the piece (e. g., 'Entry 1_Jane Doe'); - Acceptable file formats for media include: Submitted work will enter a review and revision phase involving our team engaging with the artists responsible for the series. Launch dates for the series will be announced once the work is determined ready for publication. Need more information? Please write info@pairshaped. org with any additional questions.


S. Ü. Sakıp Sabancı Müzesi, 20. yüzyılın ikinci yarısında etkili olan dünyaca tanınmış sanatçı Joan Miro'nun olgunluk dönemine odaklanan Joan Miro. Kadınlar, Kuşlar, Yıldızlar adlı sergiye ev sahipliği yapmaya hazırlanıyor. Sabancı Holding sponsorluğu ile 23 Eylül 2014 1 Şubat 2015 tarihleri arasında düzenlenecek sergi, Barselona'daki Joan Miro Vakfı, Mallorca'daki aile koleksiyonu Successio Miro ve yine Mallorca'daki Pilar ve Joan Miro Vakfı işbirliğiyle gerçekleştirilecek. Akdeniz coğrafyası ve insanına dair gözlemlerinden ilham alan Miro'nun, kadın, kuş ve yıldız temalarına yoğunlaşan sergi, resim, baskı, heykel ve seramiklerin bulunduğu zengin bir seçkiyle sanatçının sembolik dilini anlama olanağı sunacak. Miro'yla İstanbul'da buluşacak olan sanatseverler, sanatçının Akdeniz kültüründen aldığı enerjinin farklı formlardaki izdüşümlerine tanık olacaklar. Sergide aile koleksiyonundan kimi eserler ve sanatçıya ait kişisel eşyalar dünyada ilk defa İstanbul'da sanatsevelerle buluşurken, Miro'nun assemblage tekniğiyle bir araya getirdiği bazı eserlerin tüm aşamaları da gene dünyada ilk kez eserlerle birlikte görülebilecek.


24 ülkeden 76 galeri, 400'den fazla sanatçı, 1500'den fazla koleksiyoner ve sanat tüccarı, Bu yıl ikincisi düzenlenen uluslararası çağdaş sanat fuarı ArtInternational dün sona erdi. 24 ülkeden 76 galeri ve 400'den fazla sanatçıyı İstanbul'da buluşturan fuarı 20 binden fazla kişi gezdi. İstanbul sanat dünyasının en gözde sanat fuarına dönüşen ArtInternational'da 26.500 milyon Euroluk satış yapıldı. Uluslararası çağdaş sanat fuarı ArtInternational dün (28 Eylül) sona erdi. Paul Kasmin, Lelong, Lisson, Lehmann Maupin, Tina Kim/Kukje, Pearl Lam, Zilberman, Andersson Sandstrom, Edouard Malingue, Andipa, Tournabuoni gibi dünyanın seçkin galerilerin yanı sıra Joan Miro'dan Jan Fabre'ye, Banksy'den Anish Kapoor'a, Marina Abramovic'ten Ai Weiwei'e, modern ve çağdaş sanatın usta isimlerinin eserlerini İstanbul'da buluşturan fuarı 20.840 kişi izledi. 26-28 Eylül tarihleri arasında Haliç Kongre Merkezi'nde gerçekleşen fuara sanat, iş ve medya dünyasının ilgisi de büyük oldu. Aralarında Ayşecan Özyeğin Oktay, Edwina Sponza, Oya Eczacıbaşı, Levent Çalıkoğlu, Doğan Hızlan, Nezih Berut, Berrak Berut, Sevda Elgiz, Can Elgiz, Metin Mızraklı, Füsun Eczacıbaşı, Atilla Tacir, Billur Tacir, Alistair Hicks, Hatice Aslan, Ayşe Umur, Sevin Okyay, Neslihan Karaağaç, Hıncal Uluç, Aylin Sarıhan, Emre Aköz, Nur Çintay, Hakan Sarıhan, İrem Kınay, Ayşegül Karadeniz, Doğan Karadeniz, Hakan Çarmıklı, Banu Çarmıklı, Nesrin Esirtgen, Murat Ülker'in da bulunduğu pek çok ünlü isim fuarı ilgiyle izledi. Üç gün boyunca uluslararası alandan koleksiyoner ve sanat tüccarlarının ilgi odağı olan ArtInternational'da açılış gününden başlayarak yapılan satışlar 26.500 milyon euroyu buldu. 4 yıl aradan sonra ilk kez Türkiye'de sergi açan Taner Ceylan'ın galerisi Paul Kasmin, işlerin tamamının satıldığını ve 118 bin euroyu bulan bir rakama ulaştıklarını söylerken, fuarın en yüksek ücretle satış yapan eserleri, 235 bin euroyla Galerie Lelong'dan Jaume Plensa'nın 2014 tarihli Sanna in Umea adlı heykeli ve 160 bin euroyla Deweer Gallery'den Jan Fabre'nin 1996 tarihli Flemish Warrioru oldu. Ayrıca, Andersson Sandstrom'dan Assa Kauppi imzalı The Race is Over adlı bronz heykel 95 bin euro, Hosfelt Gallery'den Patricia Piccinini'nin işleri 50 bin euro, Galerie Krinzinger'den Marina Abramovic'in Artist Portrait with a Rose adlı işi ile Tornabuoni Art'tan Francesaca Pasquali'nin White Straws eseri 40 biner euroya alıcı buldu. Henüz ikinci yılında olmasına rağmen yılın en beklenen sanat olaylarından birine dönüşen ArtInternational, seçkin galeriler ve güçlü programıyla gelecek yıl Eylül'de yeniden sanatseverlerin karşısında olacak.


Büyük bir oranda kız çocuklarının, az da olsa erkek çocuklarının da başına gelen bu talihsiz olaylar silsilesi, dile getirilmesi yasaklar listesinin başında. Toplumumuzda gizli kalan, sürekli saklanan ve tahmin ettiğimizden çok daha sık tekrarlanan tüm bu gerçeklere bir kez daha dikkat çekmek için Dokunma dedik. Bedenime, ruhuma, geleceğime dokunma! Sakatlanan ruhların bir çığlığı olmak istedik; bu olayların sonucunda yitip giden yaşamları kutsayıp, duyarlılığın artmasını amaçladık. Hiç kimsenin maruz kalmasını istemediğimiz tüm bu suçlara dikkat çekip, görünür kılmak için kendi dilimizde işaret ettik. - Gazeteci Erol Dernek Sk. - No:11/4 Hanif Han - Beyoğlu/İstanbul - +90 212 245 71 53 www. karsi. com


Antalya'daki evinde yaşamını yitiren şair Metin Demirtaş, 76 yaşındaydı. Bu acı ve zamansız kayıp, Türk Edebiyat ortamında büyük bir teessür yaratmıştır. Metin Demirtaş'ı rahmetle anarken, kederli ailesine ve dostlarına en derin taziyelerimizi sunuyoruz. 1938'de Antalya'nın Elmalı ilçesine bağlı Akçay köyünde doğan Demirtaş, Antalya Erkek Sanat Enstitüsünden sonra Ankara Akşam Teknikerlik Okulu Makine Bölümünü bitirdi. 12 Mart'ta ve 1988 yılında tutuklandı. Adana ve Ankara'da kısa süreli gözaltında tutuldu. Yargılandı. Sırasıyla, Makine Kimya Endüstrisi, Ortadoğu Teknik Üniversitesi Fizik Atölyesi ve Ankara Fen Fakültesi Atom Araştırma Labaratuarı'nda teknisyen olarak çalıştı. İlk şiirleri Varlık Dergisi'nde yayımlandı Demirtaş'ın. İmece, Türk Solu, Yeni Adımlar, Militan, Sanat Emeği ve Yansıma dergilerinde yayımlanan şiirleriyle tanındı. Türk Solu dergisinde yayımlanan Che Guevara ile ilgili bir şiiri nedeniyle tutuklandı. Yugoslavya Struga'da her yıl gerçekleştirilen Struga Şiir Akşamları Şenliği'nde Hasan İzzet Dinamo ve Arif Damar'la birlikte Türkiye'yi temsil etti. Avustralya Kültür Bakanlığı ve Sidney Türk Halkevi'nin çağrılısı olarak, Nazım'ın 25. Ölüm Yıldönümü Anma Etkinliklerine katıldı. Sydney ve Melbourne'de Nazım'ın son eşi Vera ve yazar Fazıl İskender ile değişik toplantılarda Nazım ve şiiri üstüne konuşmalar yaptı. Şiirleri çeşitli dillere çevrildi.


Michael Haneke sinemasını en iyi şekilde özetleyen şey aslında bir klişe halini almış durumda: rahatsız edici. Yirmi yılı aşkın TV filmleri performansının ardından çektiği Duygusal Buzlaşma üçlemesinin ilk filmi Seventh Continent (1989)le, artık sinema izleyicisini de rahatsız etmeye öykünüyor. Ağır kurgusu, yoğun metaforik anlatısı, akıllara ziyan uzun planlarıyla (71 Fragments of a Chronology of Chance'taki masa tenisi antrenmanı) ortalama sinema seyircisini bile daraltan yönetmen zaman içerisinde biçem evrimi geçiriyor. Sinema kariyerinin başında Avrupa'da şehirli orta sınıfın iletişimsizlik, yabancılaşma, kimlik arayışı ve gündelik yaşamın tekdüzeliği gibi temaları izleyicinin gözüne sokarken, zamanla farklı türleri denemeye meylediyor. 71 Fragments of a Chronology of Chance filminde Alejandro Gonzalez İnarritu ile özdeşleşmiş parçalı kurguyu kendi tarzıyla yorumlarken, Funny Games (1997) ile A Clockwork Orangeın (1971) bir nevi Avrupa versiyonunu çekiyor. Bunu Haneke'nin izleyiciyi ve piyasayı artık ciddiye alması ile izah etmek mümkün. Öyle ki Funny Games in motamot Amerikan versiyonunu çekmesi bu minvalde atmış olduğu adımlardan biri. Yönetmenin Fransa'da çektiği politik filmi Cache (2005), alt metinleri itibariyle buzlaşma serisinin uzantısı niteliğinde. Ancak mesajı daha somut, varoluşçu öğeleri seyreltilmiş. Filmde modern burjuva baba Georges ve ailesinin, yerli yersiz karşılarına çık an -kim tarafından bırakıldığı anlaşılamayan- kasetler ve karakalem çizimleri nedeniyle steril yaşam dinamiklerinin alt üst oluşu konu edilirken küçük bir çocuğun suçluluk psikolojisi üzerinden Fransa'nın azınlık politikası eleştiriliyor. Georges varlıklı bir ailenin iyi eğitimli çocuğudur. Tüm entelektüel birikimine karşın kibirli ve ırkçıdır, aslında ulusal belleğiyle yüzleş meyen Fransa'dır. 17 Ekim 1961'de tarihte Paris Katliamı olarak bilinen olayda Fransa'nın Cezayir politikasını protesto eden göstericilerin tahminen 200 kadarı-muhtemelen daha fazlası- Fransız polisi tarafından katledilmiştir. Öldürülenler arasında Majid'in anne ve babası da vardır. Ailesinin Majid'i evlat edinmek isteğine karşın- o zaman 6 yaşında olan- Georges'un attığı iftira onun yetimhaneye gönderilmesine neden olmuştur. Böylelikle iyi eğitim alma ve kaliteli bir yaşantı sürme potansiyeli elinden alınmıştır. Yıllar sonra kapıya bırakılan meşum kasetler Georges'un konforlu yaşantısı için bir tehdittir. Başlangıçta anlamlandırmakta sıkıntı yaşamasına karşın zamanla kasetlerin çocukluğunda yaşadığı bu olayla alakalı olduğunu düşünür ve görüntüleri bir dedektif edasıyla inceleyerek Majid'i bulur. Bu buluşma seyirciyi şaşırtan zaman zaman da dehşete düşüren bir dizi olayın da başlangıcıdır. Sinematografik açıdan incelendiğinde ilk göze çarpan şudur ki Haneke iç mekan çekimlerini daha çok tercih eder ve yolu mutlaka mutfaktan geçer. Kapitalist sistemin, Majid'in kafasını kestiği tavuklar gibi ortalıkta dolaşan bireylerinin tatmin edilemez bir iştahı vardır. Filmlerinde çoğu zaman insanlar boyun seviyesinin altında kalan kısımlarıyla yansıtılır kameraya. Ona göre sistemin tüm bireyleri ortalıkta başsız dolaşan beden parçalarıdır. Yemek öğünleri bir yemlenme ritüeline dönüşür ve bireyleri yemlenmekten hiçbir şey alıkoyamaz. Benny's Videoda Benny'nin işlediği cinayetin ardından iştahı açılır, Funny Games de dakikalar evvel çocuğu öldürülen baba kelle koltukta mutfakta bir şeyler atıştırır ve nihayet Cache de kayıp çocuğunu bulamadan eve dönen Georges çok acıktığını söyleyerek kendini mutfağa atar ve tıkınmaya başlar. Özellikle Benny's Video dan (1992) aşina olduğumuz üzere burada da gerçek ile kaydedilen imajlar iç içe geçmiş durumdadır. Kimi zaman hangi görüntünün kurgu, hangisinin gerçek olduğunu anlamak zorlaşır. Haneke, Platon'un mağarasındaki gibi yaşanılan evreni bir imajlar evreni olarak görür. Bu imajlar esas gerçeğin birebir kopyası olup gerçekliğin yerini almıştır. Medya bu manipüle imajlar evreninin mabedidir. Georges için seçilen mesleğin televizyon programı sunuculuğu olması boşuna değildir. Sorulara cevap vermek yerine, başka sorular sormayı severim. İzleyicinin kendi cevaplarını kendisinin vermesini isterim. Eğer ben yorumlarsam, izleyicinin önünü tıkamış olurum. Aslına bakarsanız, ben de neyi tam olarak neden yaptığımı bildiğimi iddia edemem. Eğer bir sanatçı, tüm soruların cevaplarını bildiğini iddia ediyorsa, yalan söylüyor demektir (1) der Haneke. Onun filmleri sona erdiğinde izleyicinin aklında en fazla yer tutan şey hiç kuşkusuz soru işaretleridir. Bazen kırk kilit arkasına gizlediği mesajı bir soru işareti uğruna feda eder. Seventh Continent izleyicisinin büyük çoğunluğu klozete atılan paraların, kırılan akvaryumun ve çırpınan balıkların ardından ağıt yakarken, Cache de kasetleri kimin gönderdiği seyircinin asıl merak konusudur. Filmin mutlu sonu sayılabilecek sahnede, Georges ve Majid' in çocukları okul önünde buluşup sohbet ederken esas karakterler yabancılaştırılmış, çekimin merkezine konmayıp okul önündeki kalabalığın arasına gizlenmiştir. Film bittiğinde izleyicinin büyük kısmı sahnedeki bu ayrıntıdan habersizdir ancak yönetmenin tarzına alışkın olanlarca anlaşılmazsa bile sorgulanmaz. Küçük bir çocuğun ırkçılık ve iftirayla suçlanmasının ahlakiliği ile pedagojik açıdan bir dilemma yaratmış gibi görünmesine karşın asıl suçlanan Georges'un yetişkin halidir. Çünkü Georges artık doğru ile yanlışın farkındadır. Özür dilemeyecek kadar kibirlidir ama en azından bir pişmanlık borçludur. Ancak Georges yine kendisinden bekleneni yapmamaya kararlıdır o da seyirciyle birlikte kasetleri kimin gönderdiği meselesi dışında bir şeye alaka göstermez. Uyku haplarını içer ve endişelerinden kurtulmuş olmanın huzuruyla uykuya dalar. Haneke herkese iyi uykular diler.


Hayatın içinde olmak, gözlemlemek ve kişisel görüşünü hiçbir etki altında kalmadan, sapmalara uğramadan beklenti ve eleştirilerden uzak bir biçimde resimlerine yansıtmak, bir ressamı çağdaşı olan diğer isimlerden farklı bir noktaya koyar. Böyle bir duruş her ne kadar çağdaşı olan görüşlerin eleştirilerine açık olsa da, bu anlayışta olan bir ressam doğru olduğuna inandığı ve savunduğu kendi iç yolunda ilerleyerek çalışmaya devam eder. Murat Erkan, kişiliği ve uzun yıllardan beri ürettiği resimleri ile bu duruşu somut bir biçimde ortaya koyan bir ressam olarak dikkatimizi çekiyor. Sanat dünyasının beklentileri ve yönlendirmeye açık birtakım oluşumları, kendisini hiçbir şekilde ilgilendirmedi. Çoğu zaman da bu tarz bir yapılanmanın içinde bulunmayarak farklı çizgisini korudu. İnandığı yolda ilerledi. Müzelerin ve sanat tarihinin zengin görsel belleğini oluşturan ustaların üretiminin peşine düşerek araştırmalarıyla elde ettiği verileri, bireysel hayat görüşü ile bütünleştirerek kendi estetiğini oluşturdu. Murat Erkan'ın resimleri, kompozisyon anlamında sağlam bir temele dayanan, fakat bu yapıyı resmin belirli noktalarında farklı olarak yerleştirdiği elemanların yanı sıra, renk tuşları ve biçimsel uygulamalarıyla da özgün olarak aşan çizginin yarattığı görsellikle birlikte etkili bir lirizmin kendini hissettirdiği çalışmalar olarak tanımlanabilir. Bu resimlerde temel olarak gerek tekli gerek toplu figürlerinde merkeze çoğunlukla kadın bedenini ve kadının kendi doğasına özgü estetik yapısını almıştır. Kadının iç dünyası ve güzelliği, bu resimlerde uyguladığı noktacı teknikle oluşturduğu renkli biçimsel yapılanma ve arka plandaki düşsel atmosfer veya kurgu mekanlar ile bütünleşerek kompozisyonlarında görsel bir lirizme dönüşür. Çoğunlukla büyük boyutlu resimlerinde karşımıza çıkan ve anlayış bakımından Rönesans ustalarının açtığı yolu düşündüren yerleştirme düzeni ve kadın bedenlerindeki idealize edilmiş anatomiye bağlı olarak gelişen estetik özellikler, geçmişle kurduğu bağları güçlü bir biçimde ortaya koyar. Resimlerindeki bu yapılanma ile arka plandaki derinlik arasında bağlantı kurduran çizgi perspektifini, çoğu kez belirgin bir biçimde yapısal olarak kalın çizgilerle ve geometrik elemanlarla vurgulaması, Murat Erkan'ın resimlerinde kendine özgü bir dinamizm oluşturur. Kompozisyonlardaki simetrik figür yerleşimlerinin yanında, derinliğe doğru diğer figürlere ve elemanlara karşı asimetrik bir biçimde yerleştirdiği bazı figürleri ise, kurgu anlamında da farklı bir etki kazandırır bu resimlere. Murat Erkan'ın sanatının biçimlenmesinde etkili olan derin araştırma ve tarihsel verilere bağlı kalarak bunları kendi estetiğinde dönüştürüp resmetme anlayışı, farklı bir seri olarak ele alınması gereken ve bu temelden gelişerek özgün noktalara ulaşan resimlerinde de kendini göstermektedir. Anadolu coğrafyasında çeşitli zamansal süreçlerde farklı uygarlıklar tarafından üretilen önemli sanat eserlerini merkezine alan Murat Erkan, bu yapıtları titiz bir araştırmacı bakışıyla ele alarak geçmişte var olan değerleri yeniden tuvallerine taşımıştır. Neolitik Çağ'a tarihlenen Çatalhöyük ve Hacılar gibi yerleşim merkezlerinde, arkeolojik kazılar aracılığı ile gün ışığına çıkan ana tanrıça heykelciklerini, tarih öncesi çağlardan günümüze Anadolu topraklarında kadına verilen değerin temelini oluşturduklarının farkındalığına sahip bir bakış açısıyla bu seri içindeki resimlerine aktarır. Bu tarz çalışmalarında, zamansal süreçler arasında kurulan estetik köprüyü, farklı uygarlıkların sanatsal üretimlerini bir arada kullanarak kendine özgü bakış açısıyla yansıtır. Ana tanrıça karakteri veya kadın figürünün ifade ettiği anlamları, geri planda bir Türk halısının görüntüsüyle de, görsel ve estetik olarak bütünleştirmesi ve bu anlayışa bağlı bir biçimde, noktacı yapıyı giderek Türk halılarındaki stilize motifler ve kaligrafiden yola çıkarak geliştirdiği formlara ulaştırması, Murat Erkan'ın bu serisinde titiz araştırma temeline dayanan özgün ifade biçimini gözler önüne sermektedir. Ağırlıklı olarak altın ve gümüş varak kullandığı resimlerinde merkezine aldığı yapıtlar arasında Anadolu Selçuklu dönemi çini sanatının en önemli örnekleri olan Beyşehir Gölü kıyısında bulunan Kubadabad Sarayı'nın insan, sfenks ve hayvan figürlü yıldız biçimli çinileri de önemli bir yer tutmaktadır. Sonuç olarak şunu söyleyebiliriz ki, yıllardır yoğun araştırma isteğiyle kendi inandığı resmi yapması, Murat Erkan'ı bugünün sanat piyasası ve ortamı içinde farklı kılan en önemli özelliklerinin başında gelir. Murat Erkan, yönlendirme ve eleştirilere kulak asmadan, bunları dikkate almadan, muhalif duruşu ile yıllardır sadece üretimiyle oluşturduğu kendi yolunda yürüyerek ilerlemeye devam etmektedir.


Tedavi gördüğü hastanede yaşamını yitiren edebiyatımızın önemli isimlerinden Talip Apaydın'ı rahmetle anarken, kederli ailesine ve dostlarına taziyelerimizi sunuyoruz. Talip Apaydın, 1926 yılında Ankara'nın Polatlı ilçesine bağlı Ömerler köyünde yoksul bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Çanakkale, Yemen ve Kafkas cephelerinde uzun yıllar on altı yıl savaşan babası, askerlik dönüşünde doğan oğluna Yemen cephesinde şehit düşmüş olan üsteğmeni Talip Bey'in adını verir. Yoksullukları nedeniyle aile bir süre sonra Kapılı Köyüne yerleşir ve burada ortakçılık yapmaya başlar. Apaydın, ortakçıların çektikleri sıkıntıları, beyler ve ağalarla olan ilişkilerini ve bu döneme ait gözlemlerini daha sonra Ortakçılar adlı eserine de yansıtacaktır. Talip Apaydın beş yaşına geldiğinde annesini kaybeder. Üvey annenin gelişiyle birlikte hayatında daha da sıkıntılı bir dönem başlar. Zor bir çocukluk geçiren yazar köydeki ilkokulu bitirince, köyde okul olmadığından eğitim hayatı da sona ermiş gözükmektedir; çünkü başka bir yerde okuması için gereken maddi imkanlara sahip değildir. Sonunda ilçedeki kaymakamın yoksul köy çocuklarını okutmak için açtığı pansiyona girebilmek için mücadele eder ve köyünden bu hakkı kazanan tek çocuk olur. Burada iki yıl daha eğitim alarak beşinci sınıfı bitirir. Ardından bir rastlantı sonucu Hamidiye Köy Öğretmen Okulu'na öğrenci alınacağını duyar ve bu okulun sınavını kazanmayı başarır. Burası onun için yeni bir hayata açılan bir pencere gibidir. Burada yerli ve yabancı birçok yazarın eserini okumuş ve kendini geliştirme fırsatı bulmuştur. Hamidiye Köy Öğretmen Okulu'nun ardından Yüksek Köy Enstitüsü'nde eğitim görmeye hak kazanır. Burada Güzel Sanatlar Bölümü'ne kayıt olur. Burada müzik, tiyatro ve edebiyat dallarında kendini yetiştirir. Mandolin çalmaya burada başlar. Burada nota eğitimi, enstrüman bilgisi, ses eğitimi derslerini Ruhi Su gibi yetkin hocalardan alır ve 1946 yılında Yüksek Köy Enstitüsü'nden mezun olarak öğretmenlik yapmaya başlar. Köy Enstitüsünde yaşadığı yılları önce İmece Dergisi'nde yayımlayan Apaydın, daha sonra bunları ''Köy Enstitüsü Yılları'' adlı anı kitabında toplamıştır. Aynı zamanda Anadolu'yu köy köy gezerek yaptığı derleme çalışmaları neticesinde TRT Türk Halk Müziği repertuarına birçok türkümüzü de kazandırmıştır. Edebiyatın çok çeşitli dallarını denemiş, ilk şiirlerini köy enstitüsü yıllarında Köy Enstitüsü, İmece, Fikirler, Yeditepe, Beraber, Yeni Ufuklar, Varlık gibi çeşitli fikir ve sanat dergilerinde yayımlamış olan Talip Apaydın sonradan roman türü üzerine yoğunlaşmış ve Türk Edebiyatı'nda köy edebiyatının önemli temsilcilerinden biri olmuştur. Eğitim önemini sıkça vurguladığı eserlerinde kendi yaşamından edindiği izlenimleri, köyü ve köy insanının yaşadığı zorlukları yalın bir dille ve gerçekçi bir üslupla dile getirmiştir. Talip Apaydın köy romanlarının yanı sıra çocuk edebiyatı alanında da öne çıkan isimlerden biri olmuştur. Hem köy enstitüsünden aldığı eğitim hem de öğretmenlik mesleğinin getirdiği sorumluluk duygusu onun çocuklara yönelik eserler yazmasını da sağlamıştır. İyi insan olmanın önemini vurguladığı bu eserlerinde Apaydın, belki de kendi çocukluğundan yola çıkarak aşılamayacak zorluk olmadığını, insanın imkansızı çalışarak başarabileceğini göstermeyi hedeflemiştir. Tıpkı Merdiven adlı kitabında vurguladığı gibi hayat bir merdivendir ve son basamağa ulaşmak için gereken tek şey pes etmemektir. Kaynakça:Bayrak, Mehmet. Köy Enstitülü Yazarlar Ozanlar, Töb-Der Yayınları, Ankara 1978.


Torun bu sene de, mekanın sürdürülebilirliğine destek amaçlı gerçekleşirken bir panayıra dönüşüveren Torun Pazarını organize ediyor. Torun Pazarı sene boyunca Torun'un satışa odaklandığı yegane an. Geçtiğimiz sene 73 sanatçı ve inisiyatifin katılımıyla oldukça hareketli geçen Pazar Torun'un bugünkü sürdürülebilirliğini sağlayan önemli ekonomik etkinliklerden biri. Onlarca sanatçı ve sanat oluşumunun desteğiyle ortaya çıkan bu iki günlük etkinlikte bir sürü farklı disiplinden işin ve tasarım objelerinin yan yana yarattığı çılgın karmaşanın orta yerinde buluşup müzik performanslarına eşlik edeceğiz. Pazar boyunca Torun'da bulabileceğiniz işler çok güzeller! Bizlerle işlerini paylaşan sanatçılar, Torun'da çalmaya gelecek müzisyenler, yemekler hazırlayacak hamaratlar, mekanı yeniden tasarlayıp bir pazara dönüştüren kızlar oğlanlarla, 11 12 ekimde Torun Pazarına sizleri de bekliyoruz! Held for the first time last year, artists' works and designs will be up for sale at Torun Market again for a second year! The event which serves as a market-bazaar, is the sole moment of the year when Torun is focused on sales. Last year Torun Market was abuzz with the participation of 73 artists and initiatives which helped sustain Torun today and became an important economic resource. The event, which is able to take place with the support of a legion of artists and artistic entities come together from various disciplines, is formed into a crazy display of art works and design objects accompanied by musical performances. The works you will see during the market are wonderful! Together with all the artists who shared their works with us, the musicians who will play on the day, the diligent cooks preparing the food, the girls and boys helping transform the space into a marketplace, we can't wait to see you at Torun Market on 11 & 12 of October!


1974'te Erzurum'da doğan Kadir Ablak, 2002'de Erzurum Atatürk Üniversitesi GSF. Resim Bölümü'nden mezun oldu. Aynı yıl Erzincan'da Rönesans Art House Sanatevini hizmete açtı. 2005 yılında İstanbul'a İstanbul'a yerleşen sanatçı çalışmalarına Taksim'deki atölyesinde devam etmektedir. 14 kişisel sergisi bulunan ve çalışmalarıyla ulusal ve uluslararası 10 bienal ve fuarda yer alan, 100'ün üzerinde karma sergiye katılan ve resim alanında 8 sergileme ve 4 ödüle layık görülen sanatçının birçok eseri çeşitli özel koleksiyonlarda ve kamu kuruluşlarının koleksiyonunda yer almaktadır. Halen, BPSD Beyoğlu Plastik Sanatlar Derneği yönetim kurulu başkanı olan Kadir Ablak'la Taksim'deki atölyesinde KolajART okurları için görüştük. Kadir Ablak: Erzurum da doğmuşum ve altı aylıkken ailem Erzincan a yerleşmiş. Çocukluğum burada, müstakil bahçeli bir evde geçti. Hatta şimdilerde bu evlerin yerine TOKİ evleri yapılmadan hemen önce, eski mahallemizi ve evimizi fotoğrafladım. bir metropol'ün anatomisi serisinde değerlendirerek o anları ölümsüzleştirmek istedim. Babam bir maden ocağı işletiyordu ve benimde orada olduğum büyük bir kaza ile birlikte, mal varlığı büyük ölçüde hasar gördü. Çok şükür babam da ben de sağ salim kurtulduk. Bu hayatımda önemli bir dönüm noktası oldu. Varlıklı bir aileyken bir an da hiç tanımadığımız sıkıntılı bir sürecin pençesinde buldum kendimi. Elindeki kalanla babam bir tır alarak uzun yol şoförlüğüne başladı. Yurt dışına çıkar, aylarca dönmezdi. Babamı görememenin ben de yarattığı tepki olsa gerek, hala araçlara karşı antipatim vardır. Bir şoför oğlu olarak araç kullanmayı eskiden beri beceremem. K. A.: Yedi sekiz yaşlarındaydım o yıllarda, He-Man çizgi filmine her akranım gibi benim de ilgim vardı. Filmin tüm karakterlerini ve mekanlarını resimler onları duvarlara asardım. Dizinin karşısına geçer, kareleri süratle çizerdim, sakız ambalajlarına kadar her yerde görselleri toparlar, onları özenle çizerdim boyardım. Duvarlara yapıştırmama annem izin vermezdi, bu yüzden çok fırça yemişimdir. Eski fotoğraflara, eski kıyafetlere ve mağaralara olan ilgimi hatırlıyorum o yıllarda. K. A.: Evet, mağaraların içindeki sarkıtlar, dokular, renkler ve içine sızan ışıkları dakikalarca izlerdim, dokunurdum. Abime ait resimli tarih kitaplarından, Osmanlı padişahlarından Bizans askerlerine birçok çizimi ve kadın kostümlerini kopyalardım. Babamın dönüşünü beklerdim, çünkü babam yaptıklarıma değer verir onları arabasına asar ve evde de duvarlara asmama izin verirdi. Babam bağlama çalan ve türküler söyleyen sessiz, güçlü bir adamdı. Benim de çok iyi bir kulağım olduğunu ve müzikte başarılı olabileceğimi düşünürdü. Hatta beni kursa yollamayı bile düşündü. Fakat annem, derslerimi engeller düşüncesiyle babamın bu isteğinin önüne geçti. Canım annem benim, yıllar sonra asıl ilgimin resme olduğunu keşfedince ona bundan dolayı kızmamaya başladım. Hatta teşekkür bile ettim. Babamın dikkatini çekmek için resim yapıyordum ve resimlerimin babamla aramda bir bağ kurduğunu düşünüyordum. Bu da o yaşlarda resme ilgimin artması için iyi bir sebepti. 12 Eylül zamanlarıydı ve mahallemiz oldukça belalı bir mahalleydi diyebilirim. Sıkı Yönetim günleri benim için eğlenceye dönüşmüş, gizlice sokağa çıkar, elimdeki düdükle bekçilerin çalma tarzlarını taklit eder mahalleyi ayağa kaldırmayı başarırdım. Evimizin karşısında bir karakol vardı, nezaretin demir parmaklıklı küçük penceresi sokağa bakıyordu ve ben oradan bakan yüzleri izlerdim onların defalarca resimlerini yaptığımı bilirim. Ortaokulda resimlerim dikkat çekmiş olmalı ki, resim derslerine giren başka branştan öğretmenler, yarışmalara girmemi istedi. İl birinciliğim ve bölge birinciliğim olmuştu. Bunlar resme olan ilgimi fazlasıyla artırıyordu. Lise de resim dersleri yoktu. Bir ajandan vardı çizgisiz. Sayfanın üst kısmına bir kadın portresi çizer altına da şiirler yapardım. Sabahları biz girerdik derse öğlenden sonraları ise bayanlar. Bir gün ajandamı okulda unuttum. Kızlar defteri bulup idareye teslim etmiş, sabah ritüellerinden olan andımız töreninde, bir idareci tarafından tüm öğrencilerin önünde azar işittim ve dayak yedim. Ajandamı yırtmaya kalkıştı ve ben de zorla elinden almak istedim. Beni fazlasıyla hırpaladılar ve o gün okuldan kaçmaya karar verdim. Ş. A.: Tabi tabi bence bütün ressamlar İtalya'ya gitmeli, Rönesans'ın, bir nevi sanatın doğduğu yere gitmek, havasını solumak gerek. Roma, Sienna, Toskana, olmuşken Venedik.. K. A.: Evet resim sanatının kalbi diyebiliriz. Aslında teklif de var. Geçen yıl bir teklif aldım İtalya ile ilgili, bunu meslektaşım ve hayat arkadaşım olan eşimle ilk fırsatta değerlendireceğiz. K. A.: Erzincan'a döndüğümde, akranlarım sınıf arkadaşlarım üniversiteyi kazanmış okuyorlardı. Liseyi dışarıdan bitirdim. Abimin girişimleri ve desteği için müteşekkirim. İstanbul'da bir iç dekorasyon firmasında iş bulmuştu bana, 9 gün dayanabildim. Geri dönüp, bana önerilen GSF sınavlarında şansımı denemeliydim. Oysa orayı kazanabileceğim aklımın ucundan dahi geçmiyordu. Kendimi yetersiz buluyordum. İlhan kardeşimin önerisi ve destekleriyle, güzel sanatlar fakültesi sınavına hazırlandım. O benden tam tersini düşünüyor beni yetenekli buluyordu. Dediği de oldu, ilk sınavlarda 3 fakültenin de sınavlarından başarıyla çıkmıştım. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nde lisans eğitimime başladım. Bu profesyonel sanat hayatımın ilk başlangıcı oldu diyebilirim. Sadece bir öğrenci olmadıklarını kabul gören, okul döneminde de hep dikkat çeken, hırslı, çok iş yapan, üretken bir gurup ressam ve grafiker arkadaşlarla Akımsal Sanat Gurubu'nu oluşturduk ve birçok etkinlik yaptık. İlk kişisel resim sergimi üniversite son sınıfta açtım. Bu sergideki resimlerin konuları, mağaraların ben de bıraktığı görsel hayranlığın olmasına sanırım şaşırmazsın. Nonfigüratif resimler, kahverenginin içine sinmiş, birçok pas tadında renkten oluşuyordu. Ve müziğe olan ilgimi ancak resmime konu olarak taşıyarak telafi ediyordum bu sergide. Konsepti Evinize Giren Resital adını koyduğum bir dizi müzik konulu resimden oluşuyordu. Bu seriye mezun olduktan sonra da devam ettim. Okul bittikten sonra Rönesans Art Hause adı ile cafe ve sanat evi işlevinde bir yer açtım. İşletmeci bir ortağım vardı. Tiyatro, müzik ve resim alanında kurslar veriyorduk ve cafe olarak da hizmet veriyorduk. İlginç ve rağbet gören bir yer oldu kısa sürede. O yıllarda birçok ders verdiğim öğrenciler şu an ülkenin çeşitli şehirlerinde öğretmenlik yapmakta, hala sanatla ilgilenmekteler. K. A.: O yıllarda barok ışık beni çok etkiledi, Rembrandt, Caravaggio çok önemli sanatçılardı benim için. Onların eserlerindeki ışık bana mağarada yaşadığım o duyguları hatırlatıyordu. Vermeer, Murillo, Albert Dürer ve bir kaçı daha... Bol bol reprodüksiyonlarını yaptım. Daha sonra empresyonistlerin de renkçiliğinden ve Ekspresyonist'lerin nesneyi çarpıtmalarından, psikolojilerini figürlere yansıtmalarından çok etkilendim. İkinci soruna gelecek olursak, o zamanlar metal, rock çok sık dinlerdim. Müzik, hayatımızda o kadar önemli yerdeydi ki, işletmesini yaptığımız kafede canlı müzik yapalım dedim, rock, pop... Af edersin, herkes kı. ıyla gülüyor. Her yerde türkü bar var çünkü... Her şeye rağmen orada sanatı güncel olarak takip ediyorduk belki İstanbul'daki güzel sanatlar öğrencilerinden daha büyük bir ilgiyle- bizim için çok önemliydi. Türkiye'de Sanat, Milliyet Sanat, Genç Sanat, Artist... Hepsini okuyorduk, bir tek rh+artmagazine'i burada öğrendim. K. A.: Erzincan da her şey yolunda gitmesine rağmen, kapana kısılmış gibi hissediyordum kendimi. İlk fırsatta gelmeyi planlıyordum İstanbul'a. Abime bundan bahsetmiştim. Abim gene önayak oldu, hayatım boyunca olduğu gibi, İBB engellilere yönelik çalışmalar yapıyormuş. Bu kapsamda zihinsel engellilerle sanatla terapi ve rahabilite amaçlı okullar açılacakmış ve resim öğretmeni talepleri varmış. Bu benim için bir fırsattı ve hiç düşünmeden bir gün içinde çıkıp geldim. 2005 yılının yaz mevsimiydi. Hızla bu büyük sanat merkezinin kalbinde dolaşmaya başladım, izledim ve korktum. Sudan çıkmış balık gibiydim. Sergileri geziyor, panellere katılıyor, atölyeleri geziyordum. Bugünkü Beyoğlu Plastik Sanatlar Derneği'nin o zaman adı Güneşe Resim Derneği idi. O derneğe üye oldum. Sanat camiasından insanlarla tanışıp onları gözlemliyor, yapamayacağım endişesine kapılıyordum. Fakat çalışıyordum, sürekli karalamalar yapıyordum. Eski İstanbul fotoğraflarından ve gravürlerden kopyalar çalışıyordum. Ne yapacağım konusunda hiçbir fikrim yoktu. Gördüğüm her şeye ve her konuya kendimi kaptırıyor, bir türlü sonuç alamıyordum. 2 yıla yakın bu bocalama yaşadım. Sonra 11 Eylül olaylarında beni derinden etkileyen bir olay geldi aklıma. Bunu paylaşmak istiyorum, 11 Eylül günü binalar yıkılmış, Amerikan parlamentosundan yetkililer televizyonda açıklama yapıyorlardı. Amerikan Savunma Bakanı açıklama yapıyor, gazeteci ısrarla, Peki ya ekonomik olarak ne kadar kayıp oldu, ne kadar zarara uğradık? dedi. O da Orası ekonomi bakanını ilgilendirir, ben bilmem. dedi. İlk defa bir yetkiliden, bir devlet görevlisinden ben bilmem lafını duyuyordum. Ve adam işin başka uzmanı olduğunu söylüyordu, soruyu ona yönlendiriyordu. Bu bizim bürokrasimizde asla olmayacak bir hadisedir. Hayatımdaki birkaç güzel öğütten biridir bu hadise. Bizimle onlar arasındaki farkı görüyordum ve başarılarının arkasında sırlardan biri beliriyordu belleğimde. Her şeyden biraz anlayan aslında hiçbir şeyden anlamıyordu, bu bilinç beni aydınlattı diyebilirim. Anladım ki profesyonelleşmek sadeleşmek ve varlığının amacını netleştirmekten geçiyor. Ben resim yapmak için dünyaya geldim dedim o gün. Diğer tüm ilgi alanlarımı hobi olarak gördüm ve başkasının işine karışmamaya karar verdim. Ben ne bilim adamıydım ne de bir filozof, ben bir ressamdım. O halde resim yapmalıydım. Diğer birikimlerim de bu anlamda bana ışık tutan, yol gösteren unsurlar olarak bu büyük amaca hizmet etmeliydi. Öyle de oldu. Bu düşünce ve sonrasındaki gelişmeler beni kısa sürede toparladı. Daha önce ki resimlerimi yaşadıklarım ve gördüklerim üzerinden içinde bulunduğum şartlarla belirliyordum. Şimdi de öyle olmalıydı. Büyük bir metropolün içinde bir turist gibi değil, bir gözlemci gibi olmalıydım. Daha dikkatli, daha gözlemci bakmaya başladım şehre... Görülmek istenmeyen yönlerine yaklaştım ve oradaki çirkin diye atfedilen yönlerin içinde estetik arayışına koyuldum. Bir Metropol'ün Anatomisi serüveni böyle başladı. Değerli dostum Mustafa Albayrak'la aynı atölyeyi paylaşıyorduk. Hem tecrübelerini hem de resimlerim üzerinde fikirlerini benden esirgemezdi. Ekrem Kahraman ise, önemli bir büyüğümdür. Komşumuz, aynı mahallede oturuyoruz ve bundan dolayı ara ara bize uğrardı. Kendine münhasır üslubuyla bize sanat camiasından sanattan resimden anlatır bizi motive ederdi. Hemen her konuda fikrini alırdım. Resimlerimi ilk keşfettiğinde ve bu resim kimin diye sorduğunda heyecanlandım ve ne düşündüğünü merak ediyordum. Bu resim güzel olmuş daha yarım biliyorum fakat böyle de kalabilir dediğini hiç unutmuyorum. Demek ki bir resmin nerede bittiğini bilmek önemli bir ayrıntıydı. O zaman Ekrem Abi'nin eleştirisi beni şaşırtsa da tam olarak tatmin değildim resmimden. Fakat önemli ölçüde resmin bazı yerlerini serbest çalıştım. Bu da resme nefes aldırmıştı. Bu motivasyonla, resmin varyasyonlarını yapmaya başladım. Tüyap'ta ikinci kez bulunuyordum bu yeni seriyle. İlkindeki ilgisizlik, yerini ilgiye bırakmıştı. Eleştiriler alıyordum. Olumlu olandan çok olumsuz eleştirileri dikkate alıyordum. Önemli bir kaç koleksiyoner resimlerime taliplerdi. Ve ilk kez özgün, kendi dünyama ait resimlerim satılmıştı. İlk geldiğim günkü korkum, heyecana, azme ve daha çok çalışmaya dönüşmüştü. Sonra kişisel sergiler, karmalar ve yurt dışı yurt içi etkinlikler birbirini kovaladı. Ş. A.: Hocam! Kaçıncı yüzyılda yaşıyoruz, akademide yüzyıl önceki ritüel ve kuralları uyguluyor olabilirsiniz; ama bu bilmem kim ekolü atölye çalışması değil, bu resim!, deseydin. K. A.: Elbette, bu 150 yıl önce ki geleneğin sığ kalıplarıyla neyin peşindesin. Ne insan ne teknoloji ne bilim ne de düşünce o zamanın şartlarıyla kalmadı, bugünün imkanları ile neyi nasıl, hangi teknikle, nerede yaptığının önemli olmasından ziyade sonucun önem arz ettiğini ne zaman anlayacağız bilmiyorum. Bu konuyu da uzatmak ve polemik konusu dahi yapmak niyetinde değilim. Saçma ve gereksiz bir tartışma olarak görüyorum. Resimlerimin dijital üzerine yapıldığı iddiasında bulunan resimden bihaber insanlar var ülkemizde. Kaldı ki olsa ne olur, bunu yapan çağdaş ve son derece önemli eserler icra eden sanatçılarımız var. Eser niteliğinin şartları belli, bu kriterleri taşıyorsa bir eser, hangi tekniklerle yapıldığının bir önemi yoktur bence. Ne diyeyim ki! Herkesi memnun etmek mümkün değil. Yine de açıklama getirdim, empresyonizmden beri modern sanatta sanatçı, imgesinde gördüğünü yansıtıyor, örneğin Van Gogh önemli bir örnek, günlüklerinde Renklerin gökten yağmur gibi yağdığını görüyorum diyor. Algısı farklı olduğu için ve gerçekten adam bunu görüyor. Yıllar sonra bilim, Van Gogh'un optik algı teorisini onaylıyor. K. A.: Şizofren ya da bipolar, resim tarihinin en büyük tesadüfü en büyük dehasıdır Van Gogh! Beynin salgıladığı lityum fazlalığı görme ve algılama eşiğini yükseltiyor. Kısaca insan algısı sınırlarını aşıyor. İşitsel, sezgisel, görsel olarak, eşik rahatsız edecek derecede keskinleşiyor. K. A.: Ben ülkemizdeki sanatçılarımızın resimlerinden çok, ülke sanatına ne kattığı ile ilgileniyorum. Bu anlamda, Bedri Rahmi Eyüboğlu ve öğrencileri yani onlar gurubu benim en çok etkilendiğim sanatçı topluluğu olmuştur. Kendi coğrafyası ve kültürünü, resim sanatının plastik yapısıyla buluşturmuş ve dünya sanatına ülke sanatını kabul ettirmek için mücadele etmişlerdir. Kendine ait olmayan duygu yaşam ve serüvenlerle yola çıkan hiçbir sanatçıyı samimi bulmuyorum. Beğeni kriterimi buna göre belirliyorum. Sanat eserinin bir söylemi olmalı. Eser politika yapmaz, politik olur. Politika yapan eserler de ilgi alanıma girmiyor. Sanatçı zeki olmalı ve vermek istediği mesajı imgelerle sunmalıdır. Osman Hamdi, dünya görüşünü ister benimsersiniz ister benimsemesiniz ama bu konuda en başarılı ressamımızdır bence. Soyut resmin öncüsü olması sebebi ile, Adnan Çoker de taktire değer bir yer almaktadır ben de. Bir şeyi beğenmekten ziyade niçin beğeniyorum sorusuyla ilgileniyorum. Benzer mantıkla birçok isim sayılabilir elbette. K. A.: Dinlemez miyim! Müziksiz nasıl resim yapılabileceğini bilmiyorum! hatta resmin her aşamada ki saundunu önceden belirliyorum. Fonlarımı daha hard rock türevleri, Deep Purple gibi metronomu yüksek müziklerle hazırlarken, hassasiyet gerektiren sonra ki aşamalarda, klasik batı, New Age, World müzikleri tercih ediyorum. Pink Floyd'u çok seviyorum mesela. Olmazsa olmazlarımdandır! K. A.: Tabi enstrümantal türküleri de dinlerim, sözsüz olmak şartı ile yöresel, etnik müzikler de. K. A.: Tabi şimdi okul da açıldı, Sabahları erken kalkıyorum. Hafta içi kahvaltımı okulda yapıyorum genelde. Hafta sonları Sıraserviler'de bir kahvaltı salonu belirledik kendimize. Eşim İstanbul da ise onunla yoksa, arkadaşlarla gidiyoruz. Keyifli bir yer. -Geç kaldıysam kahvaltı faslını menemene, sucuklu yumurtaya çeviriyorum, yanında bal, kaymak vs. Ş. A.: İki öğün bir arada kahvaltı, öğle yemeği yani. K. A: Beşe çeyrek kala burada, atölyede oluyorum okuldan sonra. Zihinsel engelli çocuklarla çalıştığım için eve geldiğimde epey yorulmuş oluyorum, dinlenmem gerekiyor, mümkünse bir saat. Arkadaşlarla hoş sohbetleri de beş-yedi arasına sıkıştırmaya çalışıyorum. Yedi gibi çalışmaya başlıyorum. İlk kırk beş dakika, belki bir saat sadece boyuyorum, konsantre olmaya çalışıyorum. Sekiz gibi gerçekten resme başladığımda hayattan kopuyorum... Dalıyorum, bir süre sonra müziğin ne olduğunu bile unutuyorum, onu da duymuyorum. K. A.: Öncelikle aracıların aldığı yarı yarıya komisyon. Bu durum, sanatçının yaşam standardını düşürüyor. Düşünün ki, bir eserden elde edilen gelirin yarısı aracıya bir kısmı resmin malzemesine gidiyor, kalan kısmı ile de sanatçı hayatını idame ettirmek durumunda. Galericilerinde kendilerine göre haklılık payları da var elbette. Galeri giderleri, vergi vs sergi tanıtımı, katolog, kitap vs derken, fazlaca giderleri olduğunu göz ardı etmemek gerekiyor. Fakat bu açığı sanatçının hak ettiği miktar üzerinden değil, eserlerin dünya pazarındaki gerçek ederleri üzerinden kapatılması gerektiği düşüncesindeyim. Ülkemizde istisnai ve spekülatif durumları katmasak eğer, eser fiyatlarının düşük olması elde edilen gelirin paylaşımında her iki tarafı da zor durumda bırakıyor. Bu durum başka çirkin yöntemler tarafından da suiistimal ediliyor. Sanatçıların eserlerini aracılar olmaksızın el altından satıyor olması, hem sanatçının hem galericinin sonra ki yıllarda ki büyük kayıplarına yol açıyor. Burada kazanan sadece alıcı oluyor. Kısa vadede kazandığını zanneden sanatçı sadece günü kurtardığını ancak ileri ki yıllarda anlıyor fakat iş işten geçmiş oluyor. Bir diğer önemli sorun ise, son yıllarda yaygınlaşan çalıştaylar. Koleksiyonerler ya da aracılar, bu yöntemle, ucuz tatil ikramiyeleri sayesinde, emeksiz ve değerinin çok altında eser biriktiriyorlar. Üstelik kısa sürede ve olması gereken şartlarda yapılmadığı için de, ellerindeki eser kalitesini de düşürmüş oluyorlar. Bunun sancısını 5-10 yıl sonra hep birlikte göreceğiz. Piyasaya yeni girmiş sanatçı adayları için önemli bir fırsata belki ev sahipliği yapıyor olabilir bu tür organizasyonla, bu duruma bir diyeceğim yok. Fakat, imzası markaya dönüşmüş olanları anlamakta zorluk çekiyorum! Bunun sanat camiasının tamamına zarar vereceğini şimdiden öngörüyorum. Galericiler satış yapamadıklarından yakınıyorlar daha şimdiden. Elbette asıl sebep ülkenin iç ve dış sorunları bunu inkar etmek ve görmezden gelmek mümkün mü? Ama bunlarından payının olduğu gerçeğini kabul etmek lazım. Ve bir önemli sorun da, galericilerin sanatçılarla yaptıkları uzun süreli sözleşmeler. Bu sözleşmelerin bir takım bedelleri vardır. Galerici bunları karşılayabilecek güç ve imkanlara sahipse buna sözüm yok. Eğer bir sanatçıyı istihdam etmek istiyorsanız, onun aylık geçimini, eser satış garantisini ve en önemlisi dünyada ve ülke de PR ını karşılayabilecek güçte ve yetkinlikte olmalısınız. Ülkemizde az sayıda da olsa bunu hakkıyla yapabilenler var. K. A.: Resim sanatı, bilinen tarihi ile İran menşeli olup, batı da batılılar tarafından geliştirilmiştir. Yaklaşık olarak 850 yıllık batı resim tarihi boyunca onlarca akım, binlerce ressam ve milyonlarca eser, resim sanatının gelişimine katkıda bulunmuş ve resim sanatı bugün ki halini almıştır. Bize baktığımızda, Osmanlının son dönemlerinde bilim ve sanat alanındaki gelişmeleri ülkemize kazandırmak adına yapılan girişimler sonucu, yurtdışına gönderilen bilim ve sanat insanlarımızın kazanımlarıyla resim sanatımızın başlangıcını belirlemişiz. Bu coğrafya da üzülerek söylenmeli ki yasaklı bir dönemin ardından, köklü bir geleneğe sahip olmayan resim sanatı, anlaşılabilmiş değildir. Toplumla sanat arasında gözle görülür bir mesafe vardır. Bilim ve sanatın toplumla ilişkisini bir at arabasına benzetirsek, at başı olan bilim ve sanat normal toplumlarda arabayı sağlıklı bir şekilde hedefe taşırken, biz de ise, atlar Avrupa'yı geçmiş, araba Üsküdar da kalmıştır. Batı resminin serüvenine baktığınızda hangi sanatçı kendinin de içinde bulunduğu sorunsalın dışına çıkarak söylemde bulunmuştur. Bana bir tane örnek gösteremezsiniz. Her dönemin kendi sorunları ve sorunsalları çıkmıştır. Gerek plastik anlamda gerekse söylemsel anlamda... Hiç bir akım kendiliğinden ortaya çıkmamıştır. Hep bir problemin çözümüne yöneliktir. Çağdaş sanatın bazı zırvalıklarını hiçe sayarak, bu konuya dahil etmek istemiyorum. Bunları örnek olarak ta kabul etmek mümkün değil bana göre. Bizim ülkemiz de resim sanatı henüz çok gençtir... Estetik normları, inanç ve yaşam felsefelerine gelenek ve göreneklerine dayalı bir toplum bir an da kendisi ile hiç ilgisi olmayan yeni bir söylemle karşılaşmıştır. Bunu toplumla barışık hale getirmeyi hala başarabilmiş değilken, başkasının kültür ve birikimlerini tekrar etmekten ibaret bir sanat anlayışı ile ne kendi toplumumuza ne de dünyaya kendimizi kanıtlamamız mümkün değildir. Geleneksel sanatlarımızla kültür ve birikimimizle, resim sanatının barışık olması, ülkenin ve ülke sanatçısının yararınadır. Şöyle ki; bu tutum, batı resminin plastik unsurlarıyla yeni söylemler geliştirmemizi sağlayacaktır. Bu da dünya sanatının ilgisini çekecek, dünya pazarında ülkemiz sanatı haklı yerini alacaktır. Sanatçılar bazında bunu başara bilenlerimiz de yok değil. Fakat kastettiğim batının ekmeğine yağ sürercesine kendi kültürüne, coğrafyasına insanına hakaret edercesine, sanat icra ederek, Nobel'e aday gösterilen ve fahiş fiyatlara sözüm ona alıcı bulanlar değil. Gerçekten, halkını, kültürünü, yanına almayan sanat kaybetmeye mahkumdur. Çin'i örnek vereyim. Kültürlerini ve sanatlarını yüzyıllardır, hatta bin yıllardır korumaktadırlar. Ya da Fransız kadın kıyafetleri her ne kadar modernize edilse de asırlardır, kimliğini, zerafetini koruyor. Dünyanın neresinde görürseniz görün, bu bir Fransız diyebilirsiniz. Osmanlıyla birlikte, Arapların, Farsilerin, kültür empozesi altında kaldıktan sonra, cumhuriyetle birlikte batılının yaşam ve kültürünü benimsemiş olan bir toplum olarak, sanatını da bu kadar benimseyip ve taklitten öteye gidemediğimize hiç mi hiç şaşırmıyorum. Velhasıl; Avrupa'nın taklidinden ibaret bir sanat anlayışı, ne dünya sanatına, ne de ülkemize hiçbir şey kazandırmaz. Ş. A.: Fatih Akın, Duvara Karşı'da geleneksel, baskıcı, tutucu, muhafazakar aile yapısını kıyasıya eleştirdi, Altın Ayı vs. ödüller aldı. Orhan Pamuk oryantalist açıdan karakterleri figürize etti, kiç ögelerden yararlanıp inşasını, dramatik kurgusunu buna göre yaptı. Röportajlarında Türkiye'yi olumsuzladı, bugünü ve yakın tarihimizi olumsuzladı, tahrik unsurlarından beslenerek Nobel'e uzandı. Taner Ceylan marjinal erkek figürlerini Osmanlı mimari mekanları veya giysileriyle resmetti, sanatımızı o şekilde dünyaya tanıttı. Tarkan, yüzyıllardır süren sanat müziğimizi elektronik altyapılarla yalnızca gırtlak nağmelerine ve alt yapıda darbuka sample'larına indirgeyerek şansını denedi. Benzeri şekilde Sertap Erener... diyelim. K. A.: Evet, söylediğim de bu zaten. Bu anlamda icra edilen sanatı ben de onaylamıyorum, bu sanat anlayışına sıcak bakamıyorum. Sanat hakiki temeller üzerine oturtulmalı ve ayrıca halkı yanına alarak kültürle, politikayla desteklenmeli. Temeli bu topraklara dayanmalı, sosu değil. Aksi takdirde tereciye tere satmak kadar abesle iştigal oluyor, başka bir şey değil. K. A.: Evet hayatım boyunca günde ortalama dört saat falan uyudum. Askerlik döneminde iki! Ş. A.: Eee askerlik, olacak o kadar ekstra mesai. K. A.: Altı saat uyuduğumda dünyanın en dinç insanı oluyordum. Teşhis, tedavi sürecinde ilaçları almaya başlayınca günde on altı saat uyuyan birine dönüştüm, bıraksan yirmi dört saat de uyurdum. Ortası yok. Tabii duygusuzlaştım, aşığım aşkımı hissedemiyorum, arkadaşlarım bir şeyler paylaşıyorlar umursamıyorum, eski eşim çocuk hasta diyor, hiçbir şey yapacak halim yok, bak çaresine diyorum. Sanatçıyım, hissederek resim yapmam lazım hiçbir şey hissetmediğimi fark ettim. İlaçları da bu yüzden bıraktım. Şimdi ihtiyaç duysam da kullanmıyorum. Beni duygularımdan ve hislerimden alıkoyan hiçbir uyuşturucuya teslim olmuyorum. Ş. A.: ... ama ilaçlar senin saçmalamanı engellemiştir. Taşkınlıklar yapmana izin vermeyip seni dengelemiştir en azından. Belki bir yerlere çekip giderdin, belki en iyi ihtimal birisinin kalbini kırardın, belki başka yerlerini. K. A.: Evet, engelleyemediğim garip takıntılar, davranışlar oluyor. Ama yıllar süren mücadeleyle, sanırım iradem de güçlü ki çok zor durumları hafif atlattım, eşimin dostumun yardımlarıyla toparlandım. Ama iyi ki alkole, uyuşturucuya bulaşmadım yoksa toparlanmam çok daha zor olurdu. Onlar hem halüsinojen, davranışsal olarak tetikleyici unsurlar hem de bu durumdaki kişi duygusal zayıflığından bağımlılıklara çok açık. Neyse ki, iyiyim, güçlüyüm. Kendimle uğraşmaya, kendimi geliştirmeye devam, en azından şimdilik atlattım. K. A.: Çok sıkı değil. Eskiden facebookla çok daha fazla vakit geçiriyordum. Gönderi, fotoğraf paylaşımları, tabii bunların geri dönüşümleri, yorumları derken çok uzuyor, çok zaman alıyordu, önlem aldım. Ş. A.: Çay, kahve ve keyifli atölye sohbetin için teşekkür ediyorum.


The NordArt 2014 will soon close its doors and we are happy to look back on a very successful season. We like to warmly thank all of you, who have contributed to this year's NordArt with their works. During the summer months we had more than 70.000 visitors and much positive public feedback. Also the NordArt Catalogue was very well received and now there are copies in all corners of the world. At the beginning of September a new photo book with an overview of the NordArt 2012-2014 was published. all awardees are invited to participate again in NordArt 2015. With the NordArt-Prize 2014 the Ahlmann family has awarded: artists group AES+F from Russia, for the Film Allegoria Sacra.


9-31 Ekim 2014 tarihleri arasında SODA'da. Benden Kimseye Bahsetme sanatçının iki yıl önce kapattığı bloğunun adı. Blogda, sanatçının hayatının beş yıllık bölümünde yaşadığı, tanıklık ettiği ilişkiler üzerine çektiği kurgusal 35mm fotoğraflar yer alıyordu. Sergide yer alacak altı eser bu fotoğraflardan bir kaçının tuval üzerine aktarılmasıyla oluşan resimler. Yalın ve kesintisiz çizgiler tuvalin bir noktasında bitirilip tellerle tamamlanıyor. Tuvallerin üzerinden çıkan tellerin şekilleri ise o ana ait hislerin soyut bir şekilde ifade edilişi. Ali Şentürk 1985 yılında Ankara'da doğdu. Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Heykel bölümünü 2012 yılında bitirdikten sonra aynı yıl aynı okul ve bölümde yüksek lisans yapmaya başladı. 2012 yılında Nowartis Hastayla 24 Saat adlı kısa film yarışmasında arkadaşlarıyla beraber en iyi senaryo ödülüne layık görüldü. 2013 yılında Mamut Art Project'e katılarak çalışmaları Türkiye'deki en önemli koleksiyonlara girdi. Cer Modern konuk sanatçı programı dahilinde Cer Modern atölyelerinde çalışmalarına devam eden genç sanatçı, Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nde yarı zamanlı öğretim görevlisi olarak Ankara'da yaşıyor. Don't Tell Anyone About Me was the name of the artist's blog before he closed it two years ago. In the blog the artist would share photographs of relationships that he experienced as well as witnessed during a five year period of his life. At this exhibition there will be six pieces of art on canvas transferred from those photographs. The artist starts with a simple and continuos line and completes it with wires which extend out from the white canvas. The wires extending out of the canvas are an abstract representation of feelings from those moments. Ali Şentürk was born 1985 in Ankara. After graduating in 2012 from Hacettepe University, Fine Arts Department of Sculpture, he started working towards his graduate degree at the same department. In 2012 he and his friends were awarded best screenplay for the project called 24 hours with Nowartis patient in the short film category. After joining the Mamut Art Project in 2013 his work has become part of important art collections in Turkey. As part of the Cer Modern guest artist program, he continues his work in the Cer Modern workshops while also working as teaching lecturer at Middle Eastern Technical University. He lives in Ankara.


BLOK art space, mekan ile aynı ismi taşıyan BLOK isimli fotoğraf sergisi ile açılışını yapıyor. 11 Ekim 7 Kasım 2014 tarihleri arasında gerçekleşecek sergi; günümüzün grileşen yaşamının, şehirleşmenin, makineleşmenin ağırlığını ve karanlığını farklı şehirlerde deneyimleyen iki sanatçının gözünden inceliyor. Akzidenz ile Ahmet Selçuk Bitikçioğlu'nun ortak sergisi olan BLOK ile sanatçılar, mekanın ayrı odalarında aynı sorunu tartışacaklar. Akzidenz; Düsseldorf, Almanya'da doğdu. Sanat ve iletişim üstüne dayalı akademik geçmişinin etkisi çalışmalarında önemli bir yer kapsar; fotoğrafın tasvirsel özelliklerinden öte Akzidenz topolojinin sınırlarını keşfetmeye odaklanır. Bu odak sanatçının fotoğrafçılığı gerçekliğin tasviri için kullanmaktansa, bunu söylem ve düşüncenin var olabileceği bir platforma dönüştürmeyi amaçlamasına dayanır. Paris ve New York' da çalışan ve yaşayan sanatçı, fotoğrafçılığın yanı sıra dünyaca ünlü markaların sanat yönetmenliğini de yapmaktadır. Ahmet Selçuk Bitikçioğlu; 1988 yılında İstanbul'da doğdu. 2006 yılında Üsküdar lisesinden mezun olup, 2010 yılında Kocaeli Güzel Sanatlar Üniversitesi Fotoğraf Bölümüne girdi. 2011 yılında Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Fotoğraf Bölümüne geçiş yapan sanatçı halen İstanbul'da çalışmalarına devam etmektedir. BLOK art space is having its grand opening with a photography exhibition that shares the name with the venue: BLOCK. The opening exhibition, which will take place between October 101 and November 7 of 2014, investigates the graying of contemporary life, urbanization, and the heaviness and darkness of mechanization from the perspectives of two artists' experiences in different cities. During the joint exhibition BLOCK, artists Akzidenz and Ahmet Selçuk Bitikçioğlu will discuss the same problem in separate rooms of the space. Akzidenz was born in Dusseldorf, Germany. His academic background in art and communication heavily influences his work; instead of an interest in the representational qualities of the photograph, Akzidenz focuses on exploring the fringes of each terrain. This attention stems from the will to abstain from using photography as a traditional means of representation, but rather the aim is to create a platform for discourse and thought. The artist, who lives and works between New York and Paris, is a photographer as well as an art director for world-known brands. Ahmet Selçuk Bitikçioğlu was born in Istanbul in 1988. Graduating from Üsküdar High School in 2006, he started his degree in photography in Kocaeli Fine Arts University in 2010. Having transferred to Mimar Sinan Fine Arts University's Photography Department in 2011, the artist continues to produce his works in Istanbul.


talks and visiting artists' residencies. An advocate for public art, Yapelli has served on numerous public art selection committees including the City of San Diego's Commission for Arts San Diego from January 2008 December 2010. Her writing on contemporary art has appeared in journals in the United States, and in a book published by Telos Art Publishing in England. 100 solo and group exhibitions and currently serves on the Editorial Board for the journal Museum and Social Issues and is co-founder of Santa Ana Sites. His programs have been supported by such institutions as the National Endowment for the Arts, Metabolic Studio and the Warhol Foundation for the Visual Arts. 18 years of age and older, who live, work or have a studio in San Diego County. All work must be original and completed within the last three years. All media except performance, film and video are eligible for exhibition. In the following year, the gallery will present the Cannon Art Gallery Invitational that includes four 2014 Juried Biennial artists invited by Curator of Exhibitions Karen McGuire to be showcased in December 2015. A catalogue will accompany the Invitational exhibition. be disqualified. NOTE: Because of the number of entries, we are unable to return CDs. If you have any further questions about CD formatting, please contact Jillian Buccola, Curator's Assistant at 760-602-2057 or jillian. buccola@carlsbadca. gov. A $20 entry fee is required from each artist. Make checks payable to the Carlsbad Friends of the Arts. A fee must accompany your submission. Notification of acceptance will be sent out by email by Friday, Nov. 14, 2014. Please do not contact the gallery regarding acceptance. The artist is responsible for door-to-door delivery. Friday, Dec. 5 from 9 a. m. 6 p. m. Saturday, Dec. 6 from 9 a. m. 3 p. m. All entries must be ready for installation or framed and ready for hanging. No dimension of any work may exceed seven feet. No weight may exceed 100 pounds. Any special handling instructions must accompany the piece in writing. Each entry must be identified clearly on the bottom or back with artist's name and title of work. be picked up before the end of the exhibition. Sunday, Feb. 8, from noon 4 p. m. Monday, Feb. 9, from 9 a. m. 6 p. m. Artwork not picked up during the posted dates will be placed in off-premise storage at the artist's risk and expense. The City of Carlsbad is not responsible for work left 30 days beyond the close of the exhibition. William D. Cannon Art Gallery was established in 1999 and is located in the Carlsbad City Library complex. The William D. Cannon Art Gallery's Three-Part-Art gallery education program for the fiscal year 2014-15 is funded in part by Mrs. Teresa M. Cannon, the Carlsbad Friends of the Arts. Tuesday through Saturday, 11 a. m. 5 p. m. Sunday, 1 5 p. m. Gallery is closed on Mondays, major holidays and between exhibitions. Note: Because of the number of entries, we are unable to return CDs.


1987 İzmir doğumlu sanatçı ilk ve orta öğretimini sürdürürken Sevgi Tekçe Akdur sanat atölyesinde sanat eğitimi aldı. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Grafik Anasanat Dalından mezun oldu. 2004 yılında İzmir Büyükşehir Belediyesinin düzenlediği Demokrasi ve İnsan Hakları konulu yarışmada birincilik aldıktan sonra ilk kişisel sergisini 2007'de Alsancak Frida Sanat evinde açtı. 2012 yılında İş Bankası İzmir Sanat Galerisinde kişisel resim sergisi açan sanatçı yurt içi kişisel ve karma sergilere katılarak sergileme ve ödüller aldı. Oyunlar, çocukluk, portreler, anılar, insan-insan ve insan-hayvan ilşkileri konularını işleyen Yalçın; akrilik, kolaj, dijital baskı ve karma tekniklerini kullanıyor. Dokuz Eylül Ünüversitesinde Temel sanat eğitimi dersleri veren sanatçı çalışmalarını atölyesinde sürdürmeye devam ediyor. Kokona kapılar insanların objelerle her gün içli dışlı oluşlarındaki sıkıcılığı kırmak üzere akla gelen bir çalışma olarak karşımıza çıkmakta. Bu sergi esasında sanat ve insan arasındaki bağı, sıradan objeleri sanat ile buluşturarak, nasıl daha güçlü hale getireblieceğimizi bize sunmakta. sergi hergün yüzeyini gördüğümüz fakat belki de farkına dahi varmadığımız objelerden biri olan kapıları sanatla buluşturacak. Kokona kapılar sergisi gündelik yaşamdaki renksizliği ve yüzeyselliği kıran ve sanatı gündelik hayatla buluşturmanın aslında ne denli gerekli ve kolay olabileceğini gösteren bir sergi olarak tüm sanatseverleri bekliyor.


Bernarducci Meisel Gallery is pleased to present a solo exhibition of new paintings by Ester Curini. This exhibition includes nearly a dozen detailed, life-size portraits of animals from various locations presented on white backgrounds. Curini travels to zoos, farms, and sanctuaries on the East Coast and near her hometown in Italy searching for unique and intriguing animal subjects, becoming a student of their unique personalities. The documentation of these unsuspecting models is the source material for her paintings. The level of meticulousness and skill in Curini's paintings is undeniable. She patiently builds up layer upon layer of paint until a distilled and accurate resolution is conceived. Individual strands of hair are painted one at a time. The color and texture is matched perfectly to her reference and memory of time spent with each animal. The result is an undeniable realistic representation of these humane and charming creatures. The distinctive quality about these paintings is not only the expression and kind demeanor each animal emits but also the reflection in their eyes. It provides access to the animals' surroundings. The stark white background of each portrait leaves to the imagination of the viewer the world in which they live. The animal's eyes often look outward, toward the viewer and reveal foliage, architecture, and at times the artist with her camera as in Nando (2014). These miniature details are quite remarkable and add a new layer to each portrait. Zephyr (2014) is just one of many wolves that roams the grounds of the Wolf Conservation Center in Salem, New York. At six feet high, the wolf appears to loom over the viewer, stalking us like prey. However, Curini, with her compassionate eye, succeeds in bringing out the gentle nature of this carnivorous beast. This is Curini's second solo exhibition with the Gallery. Her first in 2012, entitled Eye to Eye was part of the BMG First Look program. Following a successful reception, the Gallery took Curini on as a represented artist. Exhibiting in various notable group exhibitions throughout the U. S., Canada, and Europe. 212.593.3757. Viewing hours are Tuesday through Saturday 10:00am to 5:30pm. Exhibition catalogue available.


Sanatı günlük hayatımıza dahil eden, kent hayatına estetik çözümler öneren Şeli Art Project kapsamında açılan sergiler 'Her sağlık kuruluşuna sanat' sloganıyla etkinliklerine devam ediyor. Murat ERKAN'ın'Orkestra' adını taşıyan resim sergisi Şeli Art Project çatısı altında Medical Corner Maçka'da tüm sanatseverlerle buluşuyor. Siz sanatseverlerin de bu etkileşime tanıklık edecek olması heyecanımızı daha da arttırmaktadır. Bayıldım Cad. Acısu Sokak No:16 Salih Bey Apt.


- Rikardo Druskic Bosnia and Herzegovina - Pedro Fuertes USA - Lola Lonli Russia - Ryota Matsumoto Japan - Joy Munt Canada - Keith Parks USA - Candace Primack USA - Maura Segal USA - Tom Trubshaw USA - Mary Ann Wakeley USA In accordance with this shows theme Pure Abstraction artists have been selected whose language for creating art is pure abstraction with little to no depiction of the real world. This work relies on form, color and line to create an abstract work of art with little or no reference to the external world. This selection of work provides the viewer with a clear lineage to the Abstract Expressionism in post-World War II America. These works present the artist's vision in uniquely personalized languages. G25N (Gallery 25N) is happy to have worked with Art-competition. net to curate this powerful exhibit of contemporary artists' work. Our mission is to help promote artists and their art to a worldwide audience. Our audience has developed over the past twelve years and is composed of art buyers, collectors, architects, commercial developers, interior designers, curators and other galleries. For further information about the exhibit, selection process or artist please call (845) 765-2932, or eMail: Info@gallery25N. com or visit the gallery's website at www. gallery25N. com.