SFC Shoah Film Collection is a wordwide unique initiative by Agricola de Cologne, director of Cologne Art & Moving Images Awards addressed to the young generations of artists and film makers to use new technologies and contemporary approaches in art in order to senstize the visitors/audience to keep vivid the memory of SHOAH. Launched on occasion of 65th return of the Liberation of the Concentration Camp of Auschwitz on 27 January 2010 SFC Shoah Film Collection has meanwhile collected 37 outstanding pieces of videoart. Each year, on 27 January, SFC Shoah Film Collection is releasing a new call for submissions, and now it is so far to invite again artists from the field of moving images to submit experimental art films and videoart reflecting the topic of SHOAH and related fields. In this initiative, the topic of SHOAH can be understood as a metaphore for the dark side of human existence causing the most extreme violations of human rights and human dignity, as they are manifesting themselves in the process of the historical HOLOCAUST during the Nazi era in the 20th century, but also in the genocides and crimes against humanity as they are happening nowadays before our very eyes or in our neighbor's garden. Understanding as a witness what is happening these days, offers the possibility to understand the inimaginable which the historical HOLOCAUST is representing. SHOAH must not happen again ever anywhere! SHOAH must not happen again ever anywhere! The film and video artists who want to submit are encouraged to inform themselves intensively about the subject matter before they submit a film/video in order to find their individual approach which may be historical, as well as most contemporary in different concern. The human dimension makes SHOAH a topic and matter which has the potential to affect all people anywhere on the globe since the values of humanity are vivid and valid as long as human invidividuals are living, no matter from what kind of cultural, ethnic, religious or social background they may come from. The film/video selected will be included in SFC -Shoah Film Collection and the long-term plannings of its events. The full-length films/videos may originate from the years 2000-2014. Excerpts of videos or films are not accepted!! Max 3 films/videos can be submitted. Creations using language and/or text other than English need English subtitles. The preview copy should be uploaded for download by using the free upload platforms like SENDSPACE www. sendspace. com (up to 300 MB) or WE TRANSFER www. wetransfer. com (up to 2GB), after upload please send the link, and CologneOFF will download the film then. only selected artists will be notified and invited to send a hardcopy of the selected video in best screening quality. the selections will be made on an ongoing basis until the final deadline. The full-length films/videos may originate from the years 2000-2014. Excerpts of videos or films are not accepted!! Max 3 films/videos can be submitted. Creations using language and/or text other than English need English subtitles. The preview copy should be uploaded for download by using the free upload platforms like SENDSPACE www. sendspace. com (up to 300 MB) or WE TRANSFER www. wetransfer. com (up to 2GB), after upload please send the link, and CologneOFF will download the film then. only selected artists will be notified and invited to send a hardcopy of the selected video in best screening quality. the selections will be made on an ongoing basis until the final deadline. I, the submitter/author, declare to be the holder of all rights on the submitted work. In case the work is selected, I give until revoke SFC Shoah Film Collection the permission to include the work in the project context online and in physical space for screenings /exhibitions free of charge and use screenshots for non-commercial promotional purposes free of charge, as well. Until revoke means, that the author can remove his work at any time. I, the submitter/author, declare to be the holder of all rights on the submitted work. In case the work is selected, I give until revoke SFC Shoah Film Collection the permission to include the work in the project context online and in physical space for screenings /exhibitions free of charge and use screenshots for non-commercial promotional purposes free of charge, as well. Until revoke means, that the author can remove his work at any time.


British artist Cally Spooner presents And You Were Wonderful, On Stage, a two-part commission performed at Tate Britain on 21 January and online on 27 February. The work draws on the genre of Broadway musicals and has been written for a chorus line singing a cappella. It's moving from I to It The Play is a new play written and directed by Tim Etchells commissioned by FormContent. The work is performed by two actors within the Tate Modern collection galleries. The scripted performance references its setting to playfully explore the use of fiction and language in visual art and exhibitions. Joelle Tuerlinckx presents a new piece in response to Tate Modern's auditorium. The artist works with the core elements of the space screen, projector, sound system, blinds and lighting as 'actors' in an opera set to music, creating a choreography of the space. This piece extends her exploration of the relationship between space, drawing and sculpture seen in her exhibition-based work. Bojana Cvejic addresses the question of publicness through a series of experiments staged within the unique public arena of Tate Modern's Turbine Hall. Invited to manifest the book Public Sphere by Performance (2012, co-written by Cvejic and Vujanovic) in the Turbine Hall, and working with and amongst Tate's mass audience, Cvejic invites Christine de Smedt, Ana Vujanovic, Marta Popivoda, Lennart Laberenz and Neto Machado to devise choreographic patterns for Tate Modern's visitors, elaborating upon and interfering with the audience flow. Up Hill Down Hall An indoor Carnival is a contemporary art procession that recreates London's Notting Hill carnival costumed parade with works by artists who draw inspiration from carnival as an artistic medium. This new commission brings the sensorial experience of Oscar Niemeyer's Sambadrome in Rio de Janeiro, where the Rio Carnival takes place, to the Turbine Hall at Tate Modern. This day-long performance combines the techniques of display from Brazilian and Caribbean carnival traditions with the style of London's Notting Hill Carnival. Informed by the history of the annual London event, this project reflects the shifting significance of carnival from ritual of resistance and festival of diversity to multimedia performance art form. Conceived by Claire Tancons in discussion with Tate Modern's curatorial team and in collaboration with the artists in the project including Marlon Griffith and Hew Locke and architectural designer Gia Wolff among others, along with the Notting Hill Carnival community. Claire Tancons is a curator, writer and scholar based in New Orleans whose work focuses on carnival, public ceremonial culture and popular movements. Selma and Sofiane Ouissi perform a new work that explores the use of the internet in daily life. The Performance Room format corresponds with the way in which Selma and Sofiane Ouissi have been working together for many years. Selma lives in Paris and Sofiane in Tunis. The internet is therefore vital to the production of their collaborative works. Alexandra Bachzetsis presents From A to B via C, a new work created for a theatre space, and further transformed for an exhibition space and performed live to an online audience as part of the 2014 Performance Room series. Alexandra Bachzetsis' choreography scrutinises the mutual influence between the use of gesture and movement in lowbrow cultural genres such as romantic comedy, TV soap, or hip-hop video clip, and the arts, such as ballet, modern dance and performance. BMW Tate Live is curated by Catherine Wood, Curator, Contemporary Art and Performance, Tate and Capucine Perrot, Assistant Curator, Tate Modern. BMW Tate Live is a partnership between BMW and Tate, which focuses on performance, interdisciplinary art and curating digital space.


VIDEOHOLICA International Video Art Festival in Varna, Bulgaria starts the new open call for video art submissions for its 7th edition. The 7th VIDEOHOLICA will take place between 1st and 7th August 2014 in Varna, Bulgaria. This year's edition of VIDEOHOLICA will be accompanied by an international panel discussion on the issues and opportunities for alternative video art distribution and creating on-site archive of video art in Bulgaria. The theme of VIDEOHOLICA 2014 is 7. 7 appears to be a hyper functional number featuring multiple typical symbolic and meaningful encumbrances. According to many, 7 is a sacred or primal number, a symbol of beginning and creation. Others define 7 as the golden mean between the first number 1 and the odd 13. According to some, 7 symbolizes the end or death, because it closes a series of various human phenomena in a cycle of 7, after which nothing happens. There are concepts, according to which 7 symbolizes harmony, connectivity and integrity bringing together 3 as a symbol of the intangible and ideological and 4 as that of intangible. If in this irrational syncretism the disposition of 7 is also a base, medium, end, and all taken together, then the math is definitely funny and a hypothetical artistic study very curious. In its 7th year, VIDEOHOLICA recognizes 7 as its own existential performativity, but not to highlight its existing complex symbolism but to provoke new multidirectional thinking, associations and interpretations beyond the real potentiality of 7. What does 7 count for/ depict? What is more and what is less than 7? Is 7 enough? Where is the place of 7 in today's multitudinous/ multifunctional world? With these and other questions we are searching for poetic, abstract, ironic, conditional, metaphoric and literal comments on the moving image, committed to decompose the audio-visual and conceptual matrix of the figure 7. VIDEOHOLICA 2014 will be again composed of the sections: video art, short films and animation. The VIDEOHOLICA has a submission fee of EUR 15. VIDEOHOLICA 2014 will accept both regular mail applications and online applications. VIDEOHOLICA 2014 OPEN CALL will run until 1st June 2014 and all applications are very welcome.


Kılınçarslan Eğitim, Kültür ve Sanat Vakfı, toplum yararına çalışmayı ilke edinirken derslerinde başarılı ancak ekonomik bakımdan güçsüz durumda olan öğrencileri destekleyerek topluma kazandırmak hedefindedir. Modern sanatın özgün sanatçı ve eserlerini sergileyen KAV Sanat Galerisi ise bu anlayışın bir parçası olarak, sergilerden elde edilen gelirle vakfa desteğini sürdürüyor. KAV Sanat Galerisi, 05 Şubat 01 Mart 2014 tarihleri arasında sanatçı Altan Çelem'i ağırlıyor. Figüratif gelenekten gelen sanatçı oluşturduğu modern tema ve çizgilerle resimlerinde tezatlık oluştururken, konulara eklediği mizahi anlayış ile eklektik bir yapıya ulaşmayı hedefliyor. Resimlerinde gündelik hayat kesitleri ile popüler kültür unsurlarını birlikte yorumlayan Altan Çelem, arabalar ve kent trafiği, deniz ve havuz sahneleri gibi dinlence ve tatil manzaralarına ilişkin sahnelerle kendine özgü bir dünya sunuyor. Sanatçı, doğrudan bir yansıtmacılıktan uzak, karmaşa ve uyumun iç içe geçtiği modern hayat manzaralarında, sıradanlığın derinliklerine işaret ediyor. Günlük hayatın nesnelerini, eşyaları, durum ve ilişkilerini, kente ve modern hayat algısına yönelik ironik bakışıyla yeniden kurguluyor. Sanat tarihçi Kıymet Giray Bir kent ressamıdır Çelem. İçinde yaşadığı iletişimsizliği ve yabancılaşmayı sorgulayan yapıtlar üreten ressam, kalabalık sokaklarda, arabaların akıp gittiği caddelerde yaşanan yalnızlıkların gerilimini ifadeci bir yorumla resimlemektedir. Bulunduğu sanılan mekanlar ve zamanların yanılsamalar olduğunu, arayışların benliklerde kemikleşen yabancılaşmaları, ilgisizlikleri ve bireyciliği yok etmek yerine daha da pekiştirdiğini duyumsarız Çelem'in yapıtlarında. Çelem özlenen zamanlar ve mekanların peşinde özgün anlatımlar yakalamaya yönelmektedir. sözleriyle sanatçının eserlerine bakış açımızı genişletiyor. Altan Çelem'in 50'ye yakın tuval üzerine yağlıboya çalışılmış eserinden oluşan sergisi 01 Mart 2014 tarihine kadar Pazar hariç her gün 10:30-18:30 saatleri arasında KAV Sanat Galerisi'nde ziyaret edilebilir.


Sanatsal ve kültürel etkinliklerini sosyal sorumluluk projesi kapsamında sürdüren Peker Sanat Evi, açıldığı günden bu yana hem kendi koleksiyonunda yer alan Türk resminin yetkin sanatçılarının yapıtlarından seçkiler sunuyor hem de genç ve yetkin sanatçıların seçkin yapıtlarından oluşan sergileri buluşturuyor Ankaralı sanatseverlerle. Peker Sanat Evi'nin Şubat ayındaki konuğu sanatçı Sami Gedik. Genç sanatçının son dönem yapıtlarından oluşan, özel bir seçki ile sunacağı ''Buluşma'' adlı seride sanatçı İbrahim Balaban, Fikret Otyam, Turan Erol, Burhan Doğançay, Duran Karaca, Mustafa Ayaz, Zafer Gençaydın, Yalçın Gökçebağ, Hasan Pekmezci, Habip Aydoğdu, Yıldız Doyran, Lütfi Özden ve koleksiyoner Erhan Peker resimleri yer alacaktır. Peker Sanat tarafından yayınlanan ''Buluşma'' adlı kitapta Peker Grup sahibi Erhan Peker'in özel bir sunu yazısı, sanat eleştirmeni İbrahim Karaoğlu'nun genç sanatçının yaratıcı duyarlılığını övgüyle yüreklendiren yazısı ve sergide eserleri resmedilen her sanatçının, sanatçı hakkında yazmış oldukları yazıları yer almaktadır. Sami Gedik ''Buluşma'' adlı resim sergisine ilişkin düşünlerini ise şu sözlerle açıklamaktadır. Gri bir sayfada şekillendi her şey. o sanatçının işini taklit etmenin ötesinde, onun suretinin yanı başında küçük izler olsun diye düşündüm. onlarla dertleşme, azıcık da öykünme onlara. Ama, en çok da onları anlama kaygısı. 2002 2006 yılları arasında Bolu Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi'nde eğitim gördü. 2010 yılında Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü Hasan PEKMEZCİ atölyesinden mezun oldu. Şuan Gazi Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü, Resim Anasanat Dalı'nda Yüksek Lisans eğitimine devam etmektedir.


Evrensel bir dil olan sanata katkıda bulunmak; bunu da eğitime destek için bir araç olarak kullanmak üzere kurulan Kılınçarslan Eğitim, Kültür ve Sanat Vakfı, bünyesindeki KAV Sanat Galerisi ve KAV Genç Sanat'ta gerçekleştirilen etkinliklerle çalışmalarını sürdürüyor. KAV Genç Sanat, sergilerden elde edilen geliri maddi durumu olmayan ancak derslerinde başarılı öğrencilere aktarıyor ve genç sanatçılara destek vermeyi sürdürüyor. KAV Genç Sanat, 05 Şubat 01 Mart 2014 tarihleri arasında Genç Etki 10/Tripart 10 sergisini izleyiciye sunuyor. Sergide Demet Kaya Güngörür, Nadide Acar Karaca ve Neslihan Kıyar'a ait eserler yer alıyor. Demet Kaya Güngörür heykellerinde yarattığı kadın formlarıyla, dönemin önemli sorunlarından 'kadın ve kimlikleri' konusuna farklı bir bakış açısı getiriyor. Kadınların yaşadıkları zorluklar ve kimlik bunalımlarına yol açan nedenlere gönderme yapıyor. Nadide Acar Karaca, resimlerinde dış mekan tasvirini ortadan kaldırarak, figürü daha da belirgin kılmaya çalışıyor. Resimlerini hiçbir anın yinelenemeyeceği gerçeğinden hareketle, tekrarı güç bir spontanelik ve malzemenin tesadüfi etkilerini süzerek, eleyerek ve ekleyerek oluşturuyor. Neslihan Kıyar ise, tuvallerinde görülen yorumsal kadın figürlerinin yanında amorf formlar, Kibele/Ana Tanrıça gibi ilkelden moderne ilerleyen zaman diliminde, bilinmezlik ile olasılık arasındaki gri alanda mitolojik kültür katmanlarının izlerini sürüyor. Resimlerindeki espri yüklenmiş kurgusal tombul figürler, aynı zamanda bilinene yapılan bir saldırı olarak da algılanabiliyor. Genç Etki 10/Tripart 10 sergisi 01 Mart 2014 tarihine kadar Pazar hariç her gün 10:30 18:30 saatleri arasında KAV Genç Sanat'ta ziyaret edilebilir.


Ödülleri ve yurtdışındaki çalışmalarıyla adından söz ettiren genç ressam Nebahat Karyağdı, 12. kişisel sergisi ile Bursa'lı sanat severlerle Puca Sanat Galerisi'nde buluşuyor, Mutlu Bir Gün 15 Şubat- 7 Mart tarihleri arasında izlenebilir.


Şeli Art Project işbirliğiyle sanatseverlerle buluşuyor. açılan sergiler 'Her yerde sanat' sloganıyla etkinliklerine devam ediyor. Eğlence Aslı Kutluay'ın çalışmalarını anlatan anahtar kelimedir. Aslında tüm işlerinde zarif bir şakacılık ve sevinç görülür. Coco Chanel, Kutluay'ın resmettiği birçok karakterde altını çizdiği bir arketiptir. çevresinin ona sağlayabildiğinden çok daha uçarıdır; tıpkı bir okyanus zihinli gibi sınırların ötesine geçmek ister. Kutluay'ın karakterlerinin elinde sıklıkla görülen sigaranın eyleme geçtiği an işte budur. . Ucunu yakmak zorunda oldugu minicik ateşiyle sigara, çağının ötesinde bir kadınlığı, oldukça dışavurumsal ve dokunaklı bir şekilde yansıtır. O, kadınlar üzerinde katı sınırlamaları olan bir atmosferde tehditlere açık savumasızdır. Kutluay karakterlerinin, çevrelerindeki şiddet olasılığına karşı duruşlarında; görgülü güzelliklerinden, kırılganlıklarından ve özgür dişi çekiciliklerinden bir an bile ödün vermeyen siyaset, siyasal eylemcilik ve toplumdaki kendi cinsi için tanımlanmış rollere karşı-saldırı tavrı sezilir. Kutluay aşk dolu şarkılar söyleyen dişi savaşçıyı temsil eder. Tchera Niyego New York, 2013. Sanatçının işlerindeki ve hayat tecrübesindeki zenginliğini görebilen, çekip çıkarabilen biri, onun gerçek yaşının şimdikinin üç katı olduğunu sanabilir. İşlerinin herbiri ve hepsi sanki bir kaynak makinasında bekleyen ve kavrandığında fışkırmaya hazır kıvılcımlar gibi, taşan bir yaratıcılığın gözlemini ve güzelliğe duyulan özlemi sergiler. Nitekim, Aslı'nın işleri aslında yerinde duramayan bir yaratıcılık bolluğu içinde çeşit çeşit malzeme olarak form bulur. Kutluay, ayakkabıdan resme, olaylardan mobilyaya dek herbirşeyi ve herşeyi tasarlar. Kendi dünyasına kattığı sanatçılardan ilham alırken onlara cömertçe imkanlar sağlamaktan ve imkanlarını paylaşmaktan geri durmaz. Bu yükselen uçarılık, cesur bir yüreğin ve cesur bir zihnin göstergesidir. Kutluay'ın referanslarının çoğu Art Nouveau ve Beat Kuşağını içerir. Stüdyosundaki sesleri ve hissedilen tonları paylaşırken biz de bunların işlerine yansıdığını görürüz. Doğadan izler, bitki ve hayvan yaşantıları; 1920'lerden savaş sonrası ile 1950'lere dek geçen devrin insan mimik ve ifadeleri sanatçının kişisel yaşantısına ait güçlü bir aroma sunarlar. Bir an, nostalji dolu Edith Piaf'ı en düşkün haliyle işitiriz, ; onun dışında sonuçta Kutluay'ın özgür olmak istediği yer bir Baloncuk İstasyonudur. Bu ihtiyaç Jay Hawkins'in çığlıklarında tam yanımızdaki bir çerçevede Beatnik Müzisyenler Sonny Boy Williams Blues çalarken ve statükoyu dışlarken ve sistemdışı durumu kendiliğinden kutlarken meydan okurcasına görünür.


-OĞUZ MAKAL-OĞUZ MERİÇ -TİJEN ŞİKAR -RIZA AYDAN TURAK-MEHMET ÖZCAN Şeli Sanat işbirliğiyle şişli MEMORİAL HOSPİTAL'da. açılan sergiler 'Her sağlık kuruluşuna sanat' sloganıyla etkinliklerine devam ediyor. İstanbul'a gelinir, İstanbul'dan geçilmez. İstanbul bir kadın gibidir, sevgisi, güzelliği, sükut diyoruz, es diyoruz, mim diyoruz. Esme dur diyoruz. Bir düşünme, hissetme, özümseme molası ver hayata karşı. İstanbul, hüznünü ve acılarını örtün, yakışmıyor sana. Bırak kırılgan ve bu sönmüş yanardağ halini. Uyanacak zaman geldi, bak kamera kaydediyor. İstanbul yeni dünyanın çağlarını çağır, yakışandır sana. Ben yerden görülen ve algılanan İstanbul fotograflarından farklı olarak havadan fotograflar çekiyorum... İstanbul gibi tarihi çok eskilere dayanan bir kentte çeşitli zaman aralıklarının katmanlaşmasını havadan görmek benim için çok önemli. Binlerce yılın izlerini bir solukta görmek benim için her zaman çok heyecan verici olmuştur. İstanbul'u resmederken seçtiğim kadrajlar; bana ait, yaşanmış anlardan benim hayallerimi izleyiciye taşır. Bir rüya görmüştüm, bir masal dinlemiştim ve bir anıyı daha onlarda saklamıştım. Napolyon; Eğer dünya tek bir ülke olsaydı, başkenti İstanbul olurdu..! demiş. Bu hızlı yok oluşu durdurmak imkansız ama maksat niyetimiz belli olsun. Hala çok güzelsin be İstanbul, sana da aşk olsun! Bir fotoğrafçının işlevi görmek ve gördürmektir..! Bu bağlamda bunu en çok hak eden şehirlerin başında gelir İstanbul. İstanbul'un güzelliklerinin unutulmaması için tarihe kendimce görsel bir not düşmeyi, bu güzel şehirde yaşayan şanslı bir birey olarak görev addediyorum. İstanbul bir rüya şehir, her an sürprizlerin saklı olduğu binlerce köşe saklıyor. Ne zaman İstanbul'a gelsem, geri dönüşümde kendimi yeniden yüklenmiş gibi hissediyorum. bir İstanbul dönüşümde de İstanbul'un çiçekçi kadınları resimlerime giriverdiler. Yaşamın onlara yüklediği bu rolü öylesine içten kabullenişleri, Bu güzel şehre başka bir soluk getiriyor. Belki içinde yaşarken olağan hale gelmiş şeyler benim gibiler içinse başka bir soluk, başka bir enstantane oluyor.


rh+ artmagazine, going forward one more step as the result of experience and accumulation it has gained until today, is taking the contest, organized for 10th time, to the international arena. To the international young artist of the year contest organized by rh+ artmagazine to discover the masters of the future and make a contribution to artists' dialogue, all artist who are citizens of the R. T. and other countries and not older than 40years as of December 31, 2014, who have taken part in at least two ground exhibitions or who have held a personal exhibition may participate. 2 For the contestant chosen as the Young Artist of the Year, a personal exhibition shall be organized accompanied by a catalog with organization from rh+ artmagazine. 3 Artists who receive awards shall be given a plaque and a certificate. 4 Works of artists receiving awards will be on cover of rh+ artmagazine. 5 Interviews with artists receiving awards shall be published in rh+ artmagazine. 6 A selection shall be made from among the works of all other artists than those awarded a prize to be exhibited in the planet of Art Gallery. The exhibition to be held shall be organized for dates from May 15 May 30, 2014. 7 10 contestants to be selected by rh+ artmagazine who have participated in the contest and who have remained outside of the awards shall be included in the young corner section of rh+ artmagazine with their interviews, one person each month. 8 For all works which have taken part in the contest an online auction shall be organized over the internet by sanat/mezat auctions organization on dates June 01 June 15, 2014. A catalog shall be prepared for the auction to the organized, in which all works participating in the contest shall be included. The works, in the contest, and resumes of all contestants who have participated in the contest shall be included in the catalog. The prepared catalog shall be published over the internet throughout the auction. 9 No starting price shall be assigned to the works in the auction. All works shall be offered to the buyer as a proposal. On the day and time of auction close (June 15, 2014, 12:00 hours) the sale of the work which has found its highest price shall be made after approval is taken from the owner of the work. No work for which approval is not given by the owner shall be sold. The approval shall be taken by e-mail. The work for which no response could be obtained within 3 days of the auction close shall be sold without requiring approval if a buyer has been found. After 20% auction commission is deduced from the price for the work sold at the auction the remaining amount shall be paid to the artist. 10 Artists who could not receive an award and could not find buyers in the auction may make a present of their works to the rh+ artmagazine collected if they wish. Rh+ artmagazine publishes the visual ofthe works presented to its collection in the magazine together with a thank you note addressed to the artists. 1 Artists who shall take part in the contest shall participate with two works. 2 The short side of the works to be sent to the contest may not be shorter than 100 cm and the long side, longer than 200 cm. 3 The works should be made on canvas or flat, permanent surface. Prints and photographs are not accepted. 4 Materials as subject are free. 5 Those working in rh+ artmagazine and their relatives of the first degree may not participate in the contest. 6 The deadline for participating in the contest is April 30, 2014. 7 Participation in the contest shall be with two items of work. Works outside of the dimensions determined and single works are not accepted. 8 On the back of the works handed in for the contest the name and surname of the artist shall be written and signed. Additionally apseudonym consisting of two words shall be written on the back of the work. 9 The artist who wants to participate in the contest shall sent a 50 Euro participation fee to the bank account for which information are given below. 1 Artists participating in the contest shall deliver by hand or by cargo to the head office of rh+ artmagazine by April 30, 2014 the originals of the two items of work for which dimensions and material type are given above, and additionally the visuals for their other works with a cd containing the information and documents for the exhibitions they have previously participated, their resumes, their address, telephone, e-mail information. Works to come from outside of Turkey shall be send in rolled form inside cylindrical packaging without placing in frames. For consignments from within the country works not placed on frames are not accepted. The responsibility rests with the participant in any delays in cargo. Cargo charges belong to the sender. Contestants of foreign citizen ship shall use English language in their personal information. 2 The works taking part in the contest shall be appraised by the jury and the first three artists to be awarded the 1st, 2nd and 3rd prizes shall be determined. The artists to be awarded the 1st prizes hall be announced the young artist of the year. The works of artists who have received awards are kept for the rh+ artmagazine collection along with all their rights. 1 Those works which have not received awards and which could also not be sold in the auction among the works participating in the contest should be taken by the owner of the work within 30 days. To those work owners who wish, their works are sent with related cargo costs borne by them. No responsibility is assumed for works which are not taken back within 20 days. Additionally a 2 euro warehouse rental is collected for works which are not taken back within 30 days. 3 All participants taking part in the international young artist of the year contest organized by rh+ artmagazine are deemed to have agreed to these contest rules. R. T. Istanbul Courts are authorized in case of disputes.


ART GALLERY SUITES Bodrum is a continuation of the galleryspace with guest artist program and opens possibilities for use as Artist Studios. BODRUM SUITES ART GALLERY welcomes manyartists in 2011, 2012, 2013 again is preparing to meet the artists. Besides the exhibitions to be held in May September will be held with the participation of artists from various artistic workshops and seminarswithin titles, talks and panels are held. At the end of the workshops will be presented the viewer with an exhibition of emerging studies. Artists will participate in workshops and exhibitions that one-should submit a portfolio. 2 The result of the evaluation will be conducted to determine the calendar for the month of June or September. 3 Artist, transportation, lodging, materials shall not on issues such as any expense. These and other expenses borne by the ARTGALLERY SUITES. 4 Participating artists can stay ART SUITES HOTEL rooms, the hotel restaurant will meet the need of eating and drinking. 5 programmed its own initiative participant will be special expenses except for travel and entertainment. 6 Participating artists workshops ART SUITES resulting collectionwill leave a job. 7 A limited number of participants are invited.


ART SUITES GALLERY konuk sanatçı programı ile Galeri'nin Bodrum Yalıkavak'ta ki mekan ve imkanlarını Sanatçı Atölyeleri olarak kullanıma açıyor. 2011, 2012 ve 2013 yıllarında pek çok sanatçıyı ağırlayan ART SUITES GALLERY BODRUM, yeniden sanatçılarla buluşmaya hazırlanıyor. Mayıs Eylül ayları arasında düzenlenecek olan sergilerin yanı sıra sanatçıların katılımı ile gerçekleşecek atölye çalışmaları ve çeşitli sanatsal başlıklar dahilinde seminer, söyleşi ve paneller düzenlenecektir. Atölye çalışmaları bitiminde ortaya çıkan çalışmalar bir sergi ile izleyiciye sunulacaktır. 1-Atölye çalışmaları ve sergilere katılacak sanatçıların portfolyo sunması gerekmektedir. Başvuru dosyası info@artsuitesgallery. com adresine e-mail olarak gönderilecektir. 2- Değerlendirme sonucunda Mayıs ya da Eylül ayı için takvim belirleme çalışması yapılacaktır. 3- Sanatçı, ulaşım, konaklama, malzeme gibi konularda hiçbir masrafta bulunmayacaktır. Bu ve benzeri harcamalar ART SUITES GALLERY tarafından karşılanacaktır. 4- Katılımcı sanatçı ART SUITES OTEL odalarında konaklayacak, yeme içme ihtiyacını otel restaurantında karşılayacaktır. 5- Programlanan gezi ve eğlenceler dışında özel harcamalar katılımcının kendi inisiyatifinde olacaktır. 6- Katılımcı sanatçı atölye çalışmaları sonucunda ortaya çıkan bir işini ART SUITES koleksiyonuna bırakacaktır. 7- Sınırlı sayıda katılımcı davet edilmektedir.


Avrupa Birliği Nezdinde Türkiye Daimi Temsilcisi Büyükelçi Selim Yenel'in himayelerinde ve ev sahipliğinde, T. C. Dışişleri Bakanlığı, TNT Express ve Yunus Emre Kültür Merkezi Brüksel'in sponsorluğunda gerçekleşen, küratörlüğünü Beste Gürsu'nun yaptığı sergi, 5-25 Şubat 2014 tarihleri arasında izlenebilecek. Fatih Mika, Brüksel'deki AB Nezdinde Türkiye Daimi Temsilciliği'inde 5-25 Şubat 2014 Tarihleri arasında Sonsuz Emanet adlı 69. kişisel sergisini açıyor. Sanatçının değişik dönemlerinde yaptığı 50 gravüründen oluşan sergide, eserlerin ortak yanı, konularını kendi çocukluğunu geçirdiği İstanbul'un doğası ve geleneksel kültür dokusundan almalarıdır. Değişik teknikler ile gerçekleştirdiği bu gravürlerde balıkların, kuşların, çiçeklerin yanısıra; geleneksel Türk sanatları ile olan ilişkisinden doğan çini sanatının, minyatür sanatının yeniden-okumalarınında bir arada bulunduğu eserler ilk kez Brüksel de sanatseverlerin beğenisine sunulacaktır. Fatih Mika 1956 yılında İstanbul'da doğdu. Daha sonra İ. Ü. Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'ndeki eğitimini yarıda bırakarak Yugoslavya'ya gitti, Sarayevo Güzel Sanatlar Akademisi Grafik Bölümü'nden 1985 yılında mezun oldu. İhtisasını da aynı Akademi'de Dzevad Hozo Atölyesi'nde tamamladı. 2008 2011 yılları arasında Roma Güzel Sanatlar Akademisi'nde gravür teknikleri dersleri verdi. Halen Foggia Güzel Sanatlar Akademisi'nde Gravür Teknikleri dersleri vermektedir. Sanat yaşamı boyunca enerjisini bir ekol yaratmaya ya da herhangi bir ekolün içinde olmaya harcamaya değil, gravürün anlatım olanaklarını geliştirmek ve yeni anlatım olanakları bulmak için kullandı. Gravürü bağımsız bir sanat dalı olarak kabul eden Fatih Mika, tüm yaşamı boyunca sadece gravür üretti. Sergi : 5 25 Şubat 2014 tarihlerinde izlenebilir.


Nilgün Yüksel'in küratörlüğünde gerçekleştirilen Sanat Objesi olarak Sanatçı projesi sergisinde; sanat tarihinden seçilen bir resmin içinde yer alan figürün, günümüz sanatçılarından biri tarafından canlandırılması, gerçekçi tiyatroyu çağrıştıran bir olgusallıkta karşımıza çıkıyor. Sanatçının, sanat objesi olması, tuvaldeki resmin figürü olması, nesneleşmesi anlamına geliyor. Ancak Bubi, bu durumu tersine çeviriyor, gerçekçi tiyatroda olduğu gibi; oynadığı oyunun yansıttığı rolü, gerçeklik illüzyonuna dönüştürüyor. Sahnede yaratılanın yaşam gerçekliği olan benzerlik ilişkisi, sahnede olanların gerçekten oluyormuş gibi algılanması ile bu illüzyonunu yaratıyor. Fotoğrafa bakan seyircinin rol yapan bir oyuncuyu değil, orada yer alan oyuncunun, gerçek bir yaşam kesiti ile karşılaşması durumu söz konusu. Sanatçı Bubi'nin, Felix Nussbaum'un 1943 yılında yaptığı Yahudi Kimlik Kartı ile Otoporte resmindeki otoportresini temsil etmesi ve bu durumun fotoğraf ile belgelenmesi, Nussbaum'un otoportresinde yansıttığı gerçekliği, gerçekçi tiyatro olgusunda canlandırması, semantik dil olarak da okunabilir. Bubi, Nussbaum'un otoportresinde, onun hissettiği duyguları hissederek onunla empati kurmaya çalışmış, onun rolünü oynamıştır. Ancak bu rol o kadar sahicidir ki, Bubi, canlandırdığı role, tiyatral olanın gerçekliğinden sıyrılan, oynadığı rolü aşan, başka bir gerçeklik illüzyonu katmıştır. Tiyatroda olduğu gibi; seyirciyi, bir oyun değil, gerçek bir yaşam kesiti izlemekte olduğuna inandırmıştır. Bubi'nin canlandırdığı rol o kadar sahicidir ki, bu sahicilik onun, ne küratörün, ne de fotoğrafı çeken sanatçının tasarımının bir nesnesi olmasına izin verecek boyuttadır. Bubi, sanat objesi olarak sanatçı sergisi için canlandırdığı rol ile tiyatral olanın içinde nesne olmayı reddetmiş, yeni bir gerçeklik yaratmıştır. Bu gerçeklik canlandırdığı rolün aşkınlığında aynı zamanda yeni bir öznedir. Bu özne ne kendisi ne de canlandırmaya çalıştığı resmin öznesidir. Bu özne kendi gerçekliğinden sıyrılan, izleyici ile arasında semantik bir ilişki kuran üçüncü bir öznedir. Bu özne, aynı zamanda tiyatral olanın duyumsanabilir içeriğinde betimlenen eylemsizliğin, kendinde varoluşudur. Duyumsanabilir olanın içeriğinde betimlenen eylemsizlik, kendinde varoluş hali, sanat içinde yeni bir dilin aracına dönüşmekte olanın yeni bir ifadesi olarak yer almaktadır. Seyircinin, izlemekte olduğu kişi ile empati kurması ve onun hissettiği duyguları hissetmesi için Bubi, estetik yöntem olarak seyircinin izlediklerine inanması gerektiğini öngörmüş ve bunun için rol yapmamış, o durumu yaşamıştır. Tolstoy, içtenliğin, sanatın başlıca ve en değerli niteliği olduğunu, sanatın etkileyiciliğinin, sanatçının içtenliğine bağlı olduğunu söyler. Bubi'nin oluşturduğu temsilin gücü ve gerçeklik etkisi de bu samimiyet ve içtenlikten kaynaklanmaktadır. Stanislavski'nin... içinizin kaynaklarından alıp da dışsal anlatıma kavuşturduklarınızın yansıması ne kadar doğruysa, seyircinin, sahnede canlandırdığınız karakterin içsel yaşamına ilişkin duygulanımı da o kadar iyi olur cümlesi, adeta Bubi'nin, Nussbaum rolünü canlandırması ile ilgili söylenmiştir. Duyumsanabilir olanın içeriğinde betimlenen eylemsizlik, kendini tanımlamak için gözlerini ötekine çevirmek, ötekini anlamak için diyalog kurmak zorundadır. Bakhtin'in değindiği gibi bilmenin bütün nesneleri, insanların farklı deneyim ve etkinlik alanları arasında da aynı karşılıklı dışsallık ve ötekilik ilişkilerini geçerli kılar. Duyumsanabilir olanın içeriğinde betimlenen eylemsizlik, yaşama ilişkin ya da kurmaca olanın aykırı alanına taşınıp onun kendine özgü yapısal bütünlüğü ve işleyişi içinde kendinde varoluştur. Tersinden okuduğumuzda Nussbaum, Bubi ve Bubi'nin canlandırdığı Nussbaum, üç özne, kurmacanın aykırı alanına taşınıp orada kendine özgü yapısal bir bütünlük işleyişi içinde bir diyalog gerçekleştirirler. Bubi'nin fotoğraf üzerinden yarattığı özne, dünyaya, yaşama, insana ilişkin olanı, Nussbaum vesilesi ile dışsallık ve ötekilik ilişkisi üzerinden sorgulayan bilinçlerin oluşmasına katkı sunmaya adaydır. - (1) ÖZÜAYDIN, Nazım Uğur; Süleyman Demirel Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Hakemli Dergisi ART-E Kasım-Aralık'13 Sayı:12 ISSN 1308-2698 - (2) Bakhtin, Mikhail; Karnavaldan Romana, Ayrıntı Yayınları


El Museo Europeo de Arte Moderno de Barcelona acogera a partir del proximo martes y hasta el 30 de marzo una muestra sobre el pintor hiperrealista americano Don Eddy, en la que sera la primera vez que el autor exponga individualmente en Espana, ha informado este miercoles el museo en un comunicado. Los ocho tripticos que compondran la muestra estan creados entre 2005 y 2011 y son 'Nostos I: There is no Road to Grace's House', 'A River Called In Lumen Profero', 'Last Few Tears', 'Eon', 'My Brother's Keeper', 'Place Bandit IV', 'Revelation Rain' y 'Mono No Aware II'. Cada cuadro, que esta inspirado en fotografias y esta pintado con un aerografo, de 55 anos, es la suma de tres paneles individuales separados por espacios de 2,54 centimetros uno del otro. Con los polipticos, pintados con una tecnica habitual en el arte premoderno de la Europa Occidental, el autor quiere reflejar una de sus principales preocupaciones: la tension entre la percepcion y la experiencia. Don Eddy, nacido el 1944 en California, es un pintor afincado en Nueva York que obtuvo reconocimiento inicial durante los anos 60 como artista hiperrealista y fotorrealista.


Alev Oskay, İstanbul Kültür Üniversitesi Sergi Salonu'nda açtığı 'İroni' adlı yeni sergisinde farklı kavramlara ve temalara gönderme yapıyor. 26 Şubat'a kadar izlenebilecek olan sergi, özellikle 'kadın' imgesi üzerinden farklı okumalarla, sanatçının çeşitli serilerinden örnekleri içeriyor. Alev Oskay: Kadın olmanın bu ülkede başlı başına bir ironik durum olduğunu düşünüyorum. Cam, seramik, yerleştirme ve montaj çalışmalarından oluşan farklı malzemeleri bir arada kullandığım farklı tema ve biçimlendirmelerden oluşan sergimin temeli kadın üzerine. A. O.: Evet, başlangıçtan beri kadın olma hali ve halleri üzerine çalışıyorum. Kadının toplumda maruz kaldıkları, bırakıldığı çoğu zaman belki de... Sesini çıkaramadığı, çıkartılmadığı, tek başına dik durmanın dayanılmaz zorluğu... Bugüne kadar ki tüm çalışmalarımda kadın olma halleri üzerine sözünü söylemeye çalıştım, temel aldığım eleştiri odağını yine değiştirmedim. Üstelik bunu birebir kendi üzerinden yapmayı denedim. Kendimi forma dönüştürerek formu hedef yaptım. A. O.: Kadın sanatçı tabirinden haz etmemekle birlikte en iyi bildiğimden, kadın oluşumdan yola çıktım. Üretmeye başladığım ilk yıllardan beri akademide, meslekte başlangıç noktam Kibele, Anadolu'da doğurgan üretken kadın idi. Daha sonra kentli kadınları, savaşan mücadele eden erkek egemen toplumda kendine yer açmaya çalışan kadınları çalıştım. Şimdi bu ve bir önceki sergimde; daha öznel ama toplumda pek çok yaraya parmak basan farklı kadınlık halleri ve bu hallerin toplumdaki aksi üzerine düşünüyorum ve düşünülsün istiyorum. A. O.: Çocukluğumdan beri farklı malzemelerle oynadım ve onları dönüştürdüm. Babam fizikçi ve laboratuvarcıydı, kendi deney aletlerini kendi yapardı. Zamanım, sokaktan çok laboratuarda ya da o malzeme almaya gittiğinde beni yanında götürdüğü dükkanlarda geçerdi. Annem de fizikçiydi fakat daha çok onun dikiş dikmesi ile ilgili olarak; renkli toplu iğneler, ipler, kumaşlar, renkli dikiş dergi sayfaları, babamdan farklı olarak hayatıma giren başka malzemeler oldu. Hepsi benim için oldukça ilgi çekici idi. Alet kullanmayı çok küçük yaşlarda öğrendim ve boya ve kağıt hiçbir zaman yetmedi. Bu süreç hiç durmadan devam etti. Yüksek lisansımı da sanat tarihi alanında kübist kolajlar üzerine yaptım. Söylemeye çalıştığım, gördüğüm her malzemeyi aklım, kendi işlevinden uzak farklı anlamlarda bir yolculuğa itmiştir. Bu sürecin doğal parçası oldu ürettiğim işler ve sergiler. A. O.: Geçmişi 400 yıl öncesine kadar giden Raku, geleneksel Japon seramiğine özgü sürpriz ve deneyselliğe açık bir sırlama tekniğidir. Raku tekniğinin özelliği; açık havada özel fırınlarda pişirilen seramiklerin, akkorlaşınca (yaklaşık 800 1000 C) hızla fırından çıkartılıp içinde talaş, kuru yaprak gibi organik malzemelerin bulunduğu kapaklı kaplara konulması aşamalarından geçmesidir. Fırından çıkan seramiklerin uğradığı termal şokun etkisi form üzerinde çatlaklara neden olurken, redüksiyon yanma sırasında oluşan is, çatlaklara nüfuz eder. Suya alınan seramikler son aşama olarak temizlenir; taşlama yoluyla yıkanır, is ve küllerin tortularından arındırılır. Bu teknikle seramiğin üzerindeki sırlı yüzeyde, değişik etkiler ve farklı tonda renkler ortaya çıktığı için şaşırtıcı sonuçlar elde edilmektedir. Raku, doğaçlama etkiler sağladığı için dünyada birçok seramik sanatçısı tarafından kullanılmaktadır. A. O.: 2007'de katıldığım bir çalıştayda tanıştığım, sevdiğim, öğrenmeye ve uygulamaya çalıştığım bir teknik raku. Mutluluk anlamına gelen raku, gerçekten beni mutlu etti ve onu bırakmayı düşünmüyorum. Elimden geldiğince kullanmaya, öğretmeye ve tanıtmaya da çalışıyorum. Üniversitede 4 yıl boyunca raku çalıştayları yaparak pek çok sanatçı ve öğrenciye uygulama olanağı yarattım. Ülkede tanınması açısından da oldukça emek verdik ve başarılı olduk. Bu konuda, çalıştığım İstanbul kültür Üniversitesi'ne bizlere sağladığı ortam nedeni ile de teşekkürü bir borç bilirim. A. O.: Öğrencilik yıllarımla karşılaştırınca inanılmaz değişim ve yenilenme var pek çok alanda. Daha çok seramik sergisi açılıyor. Biz öğrenciyken 4 yıl boyunca 1 uluslararası 2 ya da 3 ulusal sergi izleyebilmiştik. Oysa bugün her ay 3 4 seramik sergisi İstanbul'da açıldığı gibi pek çok kentte de durum aynı. Artık güncel sanat içinde kullanılan bir malzeme olarak pek çok karma sergide de görebiliyoruz. Seramik teknolojisi dünyada ve paralel olarak ülkemizde hızla ilerlerken -malzeme ve donanımı kullanma anlamında- bu hız seramik sanatını da doğrudan olumlu anlamda etkiliyor. Dünyadaki yerimizi azımsanmayacak kadar ileri görüyorum. Sorun var ise bizden değil, seramik sergilemek istemeyen, satamayacağını düşünen galerici ve değerlendirme yapan, yazı yazan sanat eleştirmenlerinin dar görüşlerindendir. Özetle hızla ve olumlu anlamda ilerlemekte. A. O.: Düşünmek, farklıyı aramak, bulmaya çalışmak, üretmek, söylemek istediklerimi doğru malzemeleri seçerek uygun tekniklerle üretmek, gerçekleştirmek, oldukça ağır ve uzun sancılı bir süreçti. Sergide 102 parça iş var ve izleyici ile buluşması benim için önemli, yeniden anlam kazanıp işlerin kendi yaşamlarını sürdürebilmeleri için. Bu süreçte yapmış olduğunuz söyleşi ile kendimi ifade etmemde aracı olduğunuz için size de çok teşekkür etmek isterim.


The Empire Project, 6 Mart-26 Nisan 2014 tarihleri arasında Burhan Kum'un Misilleme adlı sergisine ev sahipliği yapıyor. Sanatçı, yaşadığımız coğrafyanın geçmiş ve günümüz arasındaki sosyo-politik dinamiklerine, bunun kent kültürüyle ilişkisine ve birey üzerindeki etkilerine eleştirel bir bakış açısıyla yaklaşıyor. Misilleme, saldırgan bir rant üzerinden gerçekleşen kentsel yağmanın, dini araçsallaştıran sermayenin, tek tipliliğin çeşitlilik, baskının ise özgürlük olarak sunulduğu bir zamanın portresinin çizilebilirliğine dair sorular soruyor. Mimariyi sorgulayan bu yapıtların yanı sıra sergide sanatçının aynı imgeden yola çıkarak yaptığı 40 oto-portresi de yer alıyor. Şahitlik edilen zaman dilimini kırk yaklaşımla ele alan resimler farklı tekniklerle, farklı eylem hallerini yansıtıyor. Tasavvufta çile çekmek bir çeşit ruhsal arınma, nefsin terbiyesi adına, ıssız bir yerde kırk gün kırk gece sıkı bir perhiz ve mahrumiyet döneminden geçiş anlamında kullanılır ve düşünme/hatırlama üzerine yoğunlaşılan bir süreçtir. Sanatçı bu seride, tek tip kırk oto-portre aracılığıyla tek tipçiliğin örtük şiddetine meydan okuyor ve yaşanılan zamana dair içe dönük bir yolculuğa davet ediyor. Yaşanmış bir olaydan yola çıkarak ürettiği Pencere 49 adlı eserinde söylemiyle kendi düşmanını yaratan, ayrımcılığı meşru kılan yaklaşımları ve bunun üzerinden üretilen politikaları işaret ediyor. Van Gogh'un oto-portrelerine, Avrupa'nın sömürgeci geçmişine ve bunun günümüzdeki izdüşümlerine atıfta bulunuyor. Eser, film yönetmeni ve televizyon yapımcısı Theovan Gogh'un, 2004 yılında Fas kökenli Hollandalı Muhammed Bouyeri tarafında sokak ortasında kalbinden bıçaklanarak öldürülmesinin ardından yaşanan ve kimlik üzerinden üretilen sorunsallardan besleniyor. Burhan Kum Sanat eğitimini 1989 yılında mezun olduğu, Den Bosch Kraliyet Güzel Sanatlar Akademisi, Hollanda 'da alan Kum, Amsterdam'da kendi atölyesini kurdu. Hollanda'da çeşitli karma sergilere katıldıktan sonra ilk kişisel sergisini 1992 yılında Azerbaycan Bakü'de açan Kum, işlerini 1999'dan beri İstanbul'da sergiliyor. Sanatçı, Resmen (Karşı Sanat, 2004), Contemporary İstanbul Fuarları, İstanbul Üzerine Olasılıklar, Sezgiler, Kurgular (İstanbul, 2008), Made in Turkey (Frankfurt, 2008), Ve... Fakat... Veya (Karşı Sanat, İstanbul, 2008), Art Asia Miami 2008 (Miami, 2008) fuar ve karma sergilerinde ve Sotheby's 2009 Türk Çağdaş Sanatı Müzayedesi'nde yer aldı. 1995 yılında Antalya'ya yerleşen sanatçı resim çalışmalarını aynı şehirde sürdürmektedir.


Tünay Tunç'un Yer ile Göl Arasında isimli ikinci kişisel sergisi 5 Mart'ta, Doruk Sanat Galerisi'nde açılıyor. Sanatçının son dönem resim ve desenlerinden oluşan sergi 22 Mart'a kadar izlenebilecek. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'nde Neş'e Erdok, Nedret Sekban ve Ahmet Umur Deniz'den eğitim almış olan Tünay Tunç, sanatsal ifade yöntemini figüratif resmin olanakları içerisinde belirlemiştir. Biçim anlayışında yalınlaştırmanın önemli bir yeri vardır. Tutarlı gözlemlere dayalı natüralist yaklaşımını ifadeci renk düzenlemeleriyle birleştirmektedir. Dengeli kompozisyonlar kurmakta ve söz konusu ifadeci renk kullanımını zengin ara tonlarla desteklemektedir. Olanca yalınlığına rağmen, sanat tarihindeki birçok üsluptan izler taşıyan biçim dili içerisinde ışık-gölge kontrastlarına da yer vermektedir. Resimlerinin bir kısmında, gölgede kalan karanlık alanlar, nesnelerin ve özellikle figürlerin düşen gölgeleri ve siluetler önemli bir yer tutmaktadır. Yalınlaştırma eğilimi, birtakım kurgularında mekan, mekan içerisindeki nesneler ve mimari elemanlarda, çoğu zaman dörtgenlere dayalı geometrik biçimler ortaya çıkarmaktadır. Bu biçimlerle, insan ya da doğa kaynaklı organik biçimler arasındaki karşıtlıkları da ekleyerek kontrast olanaklarını artırmaktadır.


Yunanlı sanatçı Jannis Kounellis ile sanat tarihçi Jean-Christophe Ammann İsviçre Basel'de bir araya geldiler. Avrupa'da çağdaş modern sanatın artık çökmeye yüz tutmuş ideolojik alt yapısını, kültürel kaygılarını, temel ölçütlerini, estetik, ahlaki çıkmazlarını ve diğer yaratıcılık sorunlarını saatlerce tartıştılar, kendilerince bir çözüm aradılar. Birlikte üretebildikleri tek çözüm ise eskisinin yerine yeni Bir Katedral İnşa Etmek ve bu gerçekleşene kadar da sanat yapmayı bir süre ertelemekti. Türkiye'de günümüzde 'çağdaş sanat'lıktan güncel çağdaş sanatlığa dönüştürülen yeni sanatın söylemleri, koordinatları da benzer bir çıkmazda. Ne yazık ki artık masumiyet çağı adreslerimizi, kimliklerimizi ve ütopyalarımızı kaybettik. Hala tanıklarımız, tanıklıklarımız, belgelerimiz var ama bir türlü bulamıyoruz! Fakat şu an neredeyiz, neyiz, nereye doğru yürüyoruz bilenlerimiz pek az! Aramızda kaybettiklerini artık hükümsüzdür! diye ret ilanları verenlerimiz bile var. Bir zamanlar sahip olduğumuz her değerli şey akıllarımızda ve gönüllerimizde kayıtlıydı. Şimdiyse hangi vatandaşlık, hangi IBAN, hangi vergi numaralarıyla ile kayıtlıysak onlarla dolaşıyoruz. Cep telefonlarımız, e-maillerimiz, bilgisayarlarımız var fakat çoğumuzunki bir sonraki aramaya kadar çoktan değişmiş oluyor ya da ulaşılmaza düşüyor. Sonsuz, sınırsız, aşırı küresel hırs, vahşi kültürel benmerkezcilik, çok daha derin bir Ortaçağ'a doğru sürüklüyor. Hangi konumda olursak olalım hepimiz de tüm bu olanların suç ortaklarıyız. Sözüm ona çok çağdaşlaştık, çok kültürlerimiz, kimliklerimiz, çok adreslerimiz, Sözüm ona kimimiz çok zenginleşti, kimimiz çok okudu, çok bilgi sahibi oldu ama sonuçta hep birlikte bir kültürel, ruhsal felaketin tam ortasındayız. Aslında her şey o kadar açık ki! Açık, Ekrem Kahraman olarak benim sanatsal, entelektüel alfabem de esas olarak bu alabildiğine yalın niyetler, sözcükler ve anlamlar ile arkasındaki gizemli atıl ama masum dünya üzerine kurulu... Yeni sergimin ismini de bu yüzden 'Açık Adres' olarak belirledim ve bu yeni/eski imgeler üzerinden ilerlemeyi sürdürüyorum. İstanbul'un gökdelenlerinin, sokakta yürürken üzerimizde hükmederek gezinen inşaat vinçlerinin, Anadolu'nun kıvrılıp giden sonsuz, ıssız, tertemiz ve umut verici yollarının, tarlalarının, dağlarının, ovalarının, tepelerinin, ağaçlarının fotoğraflarını çekip resimlerin bitmelerine yakın üzerilerine pigment baskıyla geçiriyorum. Kendimce üst üste aşırı yığılanla, aşırı seyrekleşmiş geniş ıssızlıklarla, çoktan terk edilmiş, yok edilmiş hazır imgelerle insani olan arasındaki çatışmalı yaratıcı kurucu anlamı kurmayı deniyorum. Kaldı ki kanımca zaten çağdaş sanat açısından sanat tarihinin kendisi de hala en zengin, en olanaklı bir açık adres. .. In 1985 German artists Joseph Beuys, Anselm Kiefer, Italian artist Enzo Cucchi, and Greek artist Jannis Kounellis, and art historian Jean-Christophe Ammann who are all accepted as Pioneer in modern art came together in Basel, Switzerland. They discussed ideological background that is beginning to descend, cultural anxieties, basic criteria, esthetical and moral predicaments of modern art and other problematic on creativeness for hours and they looked for a solution to all these problematic. The only solution they found is 'to build a new cathedral' instead of the old ones, and to postpone to make art since they could manage to build this cathedral. Likewise in Turkey, today, the coordinates and the discourse of the new art that is preferred to be called as 'contemporary' rather than 'modern' art is in the same predicament. The postmodern ideological assertion that is underlined insistently seemed to be blocked since 1990's. Against all its assertions contemporary art once again is confronted with an ideological, moral crisis and also a historical decay. All humanistic and modern civilization values are also in moral, artistic and cultural crises within globalization. What a pity that we all lost our addresses, identities and utopias of innocent age. We still have witnesses, life experiences, and documentaries, but we couldn't find them at all. But where we are now, who are we, where to we are going, very few people know! There are some among us who are advertising 'not valid anymore' for the things they have lost. Our faces, addresses, and identities that has become fake are wandering in our dirty edges of our lives. Once upon a time all we need are in our minds and in our hearts. But now, we are wandering within ID, IBAN or tax numbers in which we are registered. We have mobile phones, e-mails, and computers, but most of them will be changing until the next call or cannot be reached. We supposed as the current digital technologies, and communication channels involve, our relations would get better but didn't. Unlimited, infinitive, and excessive global passion, brutal cultural egocentrism, continuously manipulated and so retrograding information makes humanity regressed into Middle Age. It doesn't matter in which conditions we are we all are guilty in what is going on. We supposed to be so modern and we seemed to have so many culture, identities, addresses, friends, and lovers. Some of us got rich supposedly, some read more and have much more knowledge, but we are all together in the center of a cultural decay. We all snafued, lonely, and lonesome in every sense. The ones that figure out the situation lately are going after the real, and are beginning to own it recently. The only good involvement of our time is that we began to ask and look for who we are, in which region we stand and where we belong. In fact everything is so clear. I should note that as an individual and artist Ekrem Kahraman's artistic and intellectual abc's, are built upon these utmost simple intentions, words, and meanings, and the mysteriously passive but that much innocent world behind it... This is why I define the title of the exhibition as 'Full Address' and I am persisting in to follow these new/old images. As my canvases are near to be completed, I transfer the images I took from Istanbul's streets or Anatolian region, the images that shows the skyscrapers in Istanbul, the builder's lifter that are wandering upon us as if they are ruling us, and the images of infinitely undulating, solitary, pure, and hopeful paths, fields, mountains, savannas, hills, and trees onto the canvasses. I am, in my own way, trying to form the conflicting, but that much creative constructive meaning that is generated by meeting the over collapsing areas with the over sparse and solitary fields, and by the conjunction of already left, ready images with the images that sense humanistic.


CerModern'in bünyesinde bu yıl faaliyete geçen yeni güncel sanat alanı HUB Sanat Mekan Şubat ayında, kullandığı endüstriyel malzemeleri minimalist bir tavırla yorumlayan sanatçı Can Ertaş'ı konuk ediyor. Can Ertaş, Hareket konumda olan değişikliktir. Cisim hareketsiz olduğu kabul edilen noktaya göre bulunduğu yeri değiştiriyorsa bu cismin hareketli olduğu anlamına gelmektedir. Doğrusal hareket ise, hareketin bir vektör üzerinde gerçekleşmesi durumunda mümkün olmaktadır. Bu vektörler ve doğrular geometrinin temel taşlarıdır. Birkaç tane doğrunun gerekli koşullar altında bir araya gelmesi ile bir dörtgen, yamuk ya da üçgen gibi şekiller, yine bu geometrik şekillerle de üç boyutlu formlar oluşmaktadır. Fakat doğada bunların özdeş bir karşılığı yoktur, sadece varsayım olarak bazı cisimleri öyleymiş gibi kabul ederiz. Bir futbol topunun bir küre olduğunu, bir kutuyu dikdörtgenler prizması kabul etmek gibi. Çünkü şekli en çok küreye ya da prizmaya benzemektedir. Bu hem algımızın bize sağladığı bir kolaylık hem de evrensel ortak paydalar oluşturabilmek için ihtiyaç duyulan bir yöntemdir. Algının alışkanlıklarından çıkışla geometrik formların plastik sanatlar alanında neye karşılık gelmektedir? Resim ya da heykel ve genel olarak tüm plastik sanatların kökeni doğayı etüt etmekle başlar. Bu çok anlaşılabilir bir durumdur ki, örneğin resmetmek deyimi tamamen bir referansa ihtiyaç duyar. Bir model veya natürmort için düzenlenen çeşitli objeler de olabilir konu ya da bir manzara. Fakat konu değişse de yöntem aynıdır. Sanatçı daha çok izlenimden edinmiş olduğu bilgiyi aktarır, anlatılan hikaye değişse de faklı biçimlere bürünen varlıklar dünyasından dönüşerek alıntılanan formu sunmaktadır. Bu formlar ise yine bahsi geçen temel şekiller yardımı ile oluşmuş bu dünyanın imgeleridir. Tanrı betimlemelerine bile baktığımızda insansı ya da çok uzak olmayan görünüşlerle karşılaşırız. Cevap bulmak çok kolay olmamakla birlikte bazı ipuçlarından söz edebilirim. Geometri örneğin; Öklidyen geometrik formlar çalışmalarımı oluşturmakta oldukça yardımcı oldu. Bu formlar kare, küp gibi tanıdık formlar olsa da kendi içindeki kusursuzluklar aslında hiçbir zaman var olamayacak bir kesinliğe sahiptir. Kare örneğin; o kadar belirlidir ki karenin tanımı sadece tanım olarak var olabilir. Bir kağıttan bir kare kesmeye çalıştığınızda mümkün olan en hassas araçları bile kullansanız tanımındaki kesinliği yakalamanız mümkün olmayacaktır. Sadece tanım ya da bilgisayar üzerindeyken gerçekten var olabilen bu temel şekiller çalışmalarımı oluşturmamda yardımcı olmakta fakat her ne kadar üretimim bilgisayar üzerinde ve bilgisayar kontrollü makineler aracılığıyla olsa dahi işaret edilenle arasında o kadar derin farklar var ki yakalamak mümkün değil. İşte burada yine algımız devreye girerek bize görünen şeyin, hafızadan daha önceden kayıtlı olan bilgi ile eşleşmesini sağlayarak sanki onu tamımda bahsedilen form ile eşitler. Bu imkansızlık üretim biçimime doğrudan müdahil olmakta hatta bana başka seçenek bırakmamaktadır. Ayrıca endüstriyel üretim teknikleri ulaşmaya çalışılan kusursuzluğa en yakın sonucu vermekle birlikte kaçınmanın bir türlü mümkün olmadığı sanatçının el becerisi faktörünün de ortadan kalkmasına neden oldu. HUB Art Space which have begun to operate this year within CerModern, is receiving Can Ertaş who is interpreting with a minimalist manner industrial materials used in February. Works of Can Ertaş who has stood out with Rank 1+1 project performed with Ludovic Bernhartd in Plateforme Paris which is the most dynamic art initiative of Paris in 2013, in which he has examined movement notion will be able to be seen between 13 February and 9 March in HUB Art Place with personal exhibition of him, Linear Movement which will meet with audiences from the capital city for the first time. Can Ertaş, Movement is a change in position. If an object is changing its position according to a point perceived as motionless, this means that this object is moving. As for linear movement, it is possible when the movement is taking place on a vector. These vectors and lines are building blocks of geometry. With intersection of a couple of lines under certain circumstances, shapes such as a quadrant, trapezoid or triangle are constituted, and together with these geometric shapes, three dimensional forms are constituted. However in the nature there isn't a identical response for them, only we assume some objects as if they are so, as presumption. It is just like perceiving that a football ball is a sphere, a match box is a rectangular prism. Because it's shape is mostly look like a sphere or prism. This is a necessary method which as well as a convenience provided us by our sensation and is required to establish universal mutual grounds. Starting with the habits of sensation, what are responses of geometric forms in plastic arts area? The origin of painting or sculpture and generally all plastic arts starts with studying the nature. This is an easily understood situation and for example the word of painting completely needs a reference. The topic might be various objects arranged for a model or still-life or a landscape. However the method is same even the topic changes. The artist more over transfers the information obtained via his observation, Even the told topic changes, it presents the form told by transforming from the world of assets which are formed differently. These forms are also images of this world with help of said basic shapes. Even when we have a look at descriptions of god, we face up with images similar to human or not far from humanity. Notwithstanding finding an answer is difficult, I might talk about some clues. For instance geometry; Euclidean geometric forms were really helpful in creation of my works. Even these forms are known forms such as square, cube, impeccabilities their inside have indeed the accuracy which will never exist. For instance square; The definition of the square is so much certain that it may solely exist by definition. When you try to cut a square from a paper, it will not be possible to get the accuracy mentioned in its definition, even you use the most precise tools. These basic shapes which can only be exist in computer or in definition in reality, are helping me to create my works however nevertheless my production is being performed by means of computer or machines controlled by computers, there are so much differences with the mentioned one that it is not possible to catch up with. At this point, our sensation starts to operate and provides a match between the thing seen and information from our memory which has been recorded before and equalizes it just as with the form mentioned in the definition. This impossibility is participating my way of production directly and even is not letting another option for me. Beside, notwithstanding industrial manufacturing techniques are providing the closest result for the impeccability aimed to be reached, it resulted the disappear of handcraft factor of the artist which is not possible to be avoided. As a result, trying to rescue from the effects of the nature resulted also change of manufacturing techniques directly. The emergent result shows changes not only in stylistic aspect but also regarding the technique naturally required by itself.


1971 yılında İstanbul Eğitim Enstitüsü Resim Bölümünden mezun oldu. 1989 yılında öğretmenlikten ayrılarak sanatçı yaşamını tercih etti. Plastik sanatlar alanında teorik yazılar yazdı. Yazıları Sanat Çevresi, Türkiye'de Sanat, Genç Sanat, Çekirdek Sanat, CEY Sanat, rh+ Sanart ve Artist sanat dergileri ile Bosphorus SANAT gazetesinde yayımlandı. 2007-2008 yılları arasında Sanatçının Atölyesi dergisini yayımladı. Yayımlanmış 5 şiir kitabı (Sessiz Bir Aşkı Dillendirmek 1985, Rıhtım ve Ihlamur 1987, Fısıltılar ve Çığlıklar 1992, Aşk olsun Hayat 2002, Üşümez mi Sandın meşe Ağacı Soğukta 2011) ve Aşk Olsun Hayat isimli bir Toplu Şiirler ile bir Seçme Şiirler kitabı yayımlandı. Ateşin Peşinde (Bilim sanat Galerisi, 2002, İstanbul) ve Sesli Düşünmek (RenArt Sanat Galerisi, 2013, İstanbul) isimli yayımlanmış 2 kitabı bulunuyor. Yurtiçi ve yurtdışında 80'nin üzerinde kişisel sergi açtı; çok sayıda karma ve grup sergilerine katıldı, ulusal ve uluslararası fuarlarda yer aldı. Sanatı hakkında birçok kitap, katalog ve broşür yayımlandı; iki belgesel film çekildi. Çok sayıda ulusal ve uluslararası koleksiyonlarda resimleri bulunuyor.


Zeynep AÇIK, Gizem ÇEŞMECİ, Handegül DENİZ, Cihan ELİBOL, Ceren İREN, ÇETAŞ OPEL'de. Şeli Art Project işbirliğiyle tüm sanatseverlere sunuluyor. açılan sergiler 'Her yerde sanat' sloganıyla etkinliklerine devam ediyor. Bizden izler taşıyan bu sergide bir genç olarak yer almak çok güzel. Özellikle de günümüzde kendimi her alanda yaşanan yozlaşmadan uzak kalmayı deneyen, düşünen üreten ve her zaman bir adım ileriyi hedefleyen bir birey olarak geliştirmeye çabaladım. Bu deneyim de onlardan biri. Umarım diğer arkadaşlarım için de bu adım çok değerli olur. Bu tarz gençlerle oluşturulan bir sergiye katılmak ve gençlerin hislerini, heyecanlarını sergileme fırsatı bulması mutluluk verici. rine saygı duyulmadığı bu zor dönemde önümüze Genç-iz gibi etkinlik fırsatlarının çıkması çok güzel. Bu sayede düşüncelerimizi sergileme imkanı buluyoruz. Olumlu-olumsuz, maddi- manevi geri dönüşler alma fırsatı yakalıyoruz. Kentsel dönüşüm ve yok olan mahallelerimiz, yerine gelen ise kentin ciğerlerini yok eden rezidanslar avm'ler ve otoyollar, demir ve beton yığınları yapılıyor. Daha çok metal gravür tekniği ile yansıtmaya çalıştığım temel konular. Çizgi, ışık, doku, leke ve yalın mimari formlar ile resimlerimi oluşturma çabası içindeyim. Hislerimin düğümlerinden yola çıkarak oluşturduğum çalışmalarımın her birinde bir yaşam bulunmakta. Zihnimde canlı kalan anılarımın sahipleridir onlar. O anılardaki izlerle ve olan her birinin bakışında bir şeyler hissedebileceğiz, kendi dünyalarında yaşadıklarına inandığım varlıklar diyebilirim İSİMSİZ eserlerime. Bu sergiyle birlikte akıllara dokunarak ben de bir iz bırakabileceğim birilerinde, başka hayatlarda gezinebileceğim onlar sayesinde. Karanlık tarafını hissettiren katı gerçeklerin sınırlılığında ve gerçekten uzak yabancı yüzlere aslında bir o kadar da tanıdık olduğumuzu bazen bir sesin bıraktığı, bazen bir gidişin, bazen bir gülüşün ya da yok oluşu izlerin, herkesin izleri bu sergide. Günümüz çok hızlı gündem olaylar ve başka şeyler. Her gün karşımıza yeni bir kavram çıkıyor bir başkasının içi boşaltılıyor vs. Ortaya çıkan bu düşünsel sürecin içini elbette üretimler dolduruyor. Üretimlerin niteliği yapısı ve vurgulayıcı gücü hızlı gündemde kavramın ömrünü belirliyor. Genç İz kavramsal bir sürecin içinde dinamik bir duruş sergiliyor. Bu yapısını üretimlerinin kaynağı olarak genç dinamik değişen koşullara hızla adapte olmaya alışmış bir sanatçı kimliği edinmeye çalışan bireylerin üretimleriyle içini doldurmaya kalkışmasından alıyor. Genç birey hızlı biraz acemice belki amatörce ancak daha büyük bir şevk ve heyecanla üretimleriyle bu sergiye katkı sağlıyor. Bu itki ve acelecilik genel anlamıyla daha muhalif bazense yapısal sorunların çözümüne ulaşmaya çalışan buhranlı bir çabalamanın izlenimini veriyor. Her anlamıyla yeninin ilk adımları bize gelecekten izler sunuyor. Hafızamda yer etmiş olan imgelerim, kurgularım, tasarılarım, düşlerimi görselleştirmek; böylece iç huzurumu sağlamakla başlar resim. Sonrası akar gider... parlatır, çizer, kazır, boyaya karışır, konuya bağlanır ya da bağlanmaz her şeyi süreçte alınan o hazzı yaşamak için yaparım. Sanatı her yerde yaşar, ilk olarak düşlerimde üretimini yaparım. GENÇ-İZ Sergisi gezgin ve hayatın içinde yerlerde gerçekleşeceğinden olsa gerek, gençlerin yani bizlerin galerilerde yer alma sorunu ortadan kaldırırcasına, gençlerin önünü açacak nitelikte bir etkinlik oluşturduğu için katılmaya karar verdim. Genç çizerleri, farklı solukları bir araya getirerek yeni izler seyrettirmeyi; alışıla geldik resimler, isimlerden ziyade belki de keşfedilmeyi bekleyen genç renklere olanak sağlanabilecek, gençlerin elinden tutan bir etkinlik olacaktır. Geleneksel ve çağdaş olanın sık sık dövüştürüldüğü günümüzde; özgün baskıresmin gelenekselliğiyle, günümüz imgelerini bugünün teknik imkanlarıyla bir araya getiriyoruz Geleneğin ezberini, bugünün sığlığını ortadan kaldırmak için çabalayan, 19. yy.'da salon sergilerinden kurtulmaya çalışırken günümüzde galerilere hapsolmuş eserlere bir umut bu sergi. Genç, cesareti, enerjisi, tabulara karşı duruşu ve hayal dünyasının zenginliği ile dokunduğu her şeyi şekillendirme, yeniyi arama gücüne sahiptir. Biz gençler bu cesareti, enerjiyi ve en önemlisi hayallerimizi sanatın gücünde birleştirip hayati yeniden şekillendiriyoruz. Benim için bu şekillendirmenin en iyi ifade yolu camdan geçiyor. Tıpkı hayatın çok yönlülüğü gibi kırılganlığı, sertliği ve esnekliği içinde barındıran camla sanat eserlerine hem geleneksel hem de yenilikçi bir üslupla yaklaşıyorum. Yağlıboya olan eserlerin iki boyutludan, üç boyuta geçisin izini camda sürerek yasamı yeniden ve farklı bir bicimde yorumlamaya çalışıyorum.


Yasemin Aslan BAKİRİ- Selçuk DEMİRÖZ'ün 'GÜN AY YILDIZ' adını taşıyan sergisi, ADAHAN İSTANBUL HOTEL'de, Şeli Art Project işbirliği ile sanatseverlerle buluşuyor. Karanlık bastı birden, bir ışık düştü gökten! Öyle bir ışık indi, parlak aydan, güneşten! Oğuz Kağan Destanlarında güzelliğiyle kainatı büyüleyen bir kız.. gök tanrısının kızı.. ve ondan doğan kutsallıkla yıkanan çocuklar; Gün, Ay, Yıldız... Camın sıcak, gün gibi sonsuzluğa uzanan, sınırlanamaz oluşuyla; soğuk, parlak ve donuk halinin sentezi ve doğasında barındırdığı bu büyüleyici döngü tıpkı günün geceye, gecenin tekrar güne dönmesi gibi.. Gökten düşen bir ışık olarak betimlenen 'kadın' camın sıcaklığında, metalin parlamasında can bulacak. Yasemin Aslan Bakiri kaftanlarıyla geçmişin izlerine dokunacak, üzerindeki camın kıvrımlarında kadını hatırlatacak. Camın duru, şeffaf, sürprizli ve kırılgan oluşundaki kadınsı ruh ile metalin sertliğini ve cam ile olan müthiş dengesini kendi imzasını taşıyan kaftanlarında vurgularken, sert görünümlü ama hassas, emekle yoğrulan binlerce parçanın birleşip tek vücut olduğu kalkanlarında kadının korunma güdüsüne gönderme yapacak. Kullandığı tekniklerdeki sıcaklığı ve ritim duygusunu, camın saydamlığına kattığı renklerle hissettirecek. Gün, Ay, Yıldız; güzel bir kadından doğan üç göksel varlık üzerinden, göğün karanlık ve aydınlık yüzü ile kadının gizemli karanlığı ve ruhsal uyanışları birbirine dokunacak. Destanlarımızda soyu kutsallaştıran tanrısal bir unsur olarak görülen kadın teması, Yasemin Aslan Bakiri'nin eserleri ile somut hale gelecek, hepsi birden gökteki kutsal varlıkların yüceltilmiş anlatısını kulaklara fısıldayacak, cam ve metal bu hikayeyi okunur kılacak.


Şeli Art Project işbirliğiyle sanatseverlerle buluşuyor. Gündelik yaşam alanlarında sanatsal çözümler öneren proje kapsamında açılan sergiler 'Her Restaurantta Sanat' sloganıyla etkinliklerine devam ediyor. dokuz zilli köçek gibi oynatmak içindir. Ne o, ne bu, ne döşek, ne köçek, ne ayal, ne vebal. Yavrum, annem, karım, kız kardeşim hayat arkadaşımdır. Yakın bir o kadar da uzak, sevecen bir düş ve bir masaldır kadın. Kendini değiştiren bilinmezliğin arkasına saklanmış dokunaklı bir ses, bir ışıktır kadın. Karanlığa sığınan nesnelerin ardında çocukluğundan beri arkasındadır gölgeleri herkesin.. İner inmez güneşin aydınlığında sıcak bir gölgedir gündüzden kopan gölgeler. Kadını, gölgelerin siyah görüntüleri içinde birer kimlik olduğunu bir ifade ile vurguluyor ve gölgeleri, anlamlı bilince ışığın değerini anlatıyor... Yeryüzüne yansıyan ışıkla yaşamın döngüsü kadın ve gölgelerini görürüz sonsuz zamanlardan çıkıvermişcesine.. Kadının iç dünyasındaki sonsuz arzular, beklentiler ve istekler evrene sığmayacak kadar geniştir. Hayatı boyunca duyguyla, saplantılı istek arasındaki dengesizlik ve denetlenmesi zor durumla yüzleşir. Olması gerektiği gibi görünür, başka bir insan gibi yaşar. Halbuki buna nasıl dayandığına kendiside şaşar. Aile ve toplumsal otoritelerin ağırlığı, kendine ait olmayan, omuzlarına yüklenen pek çok değerle yaşamı kendine daha da güç hale getirir. Halbuki her türlü eşitsizlik ve dominantlıkla donatılmış kadın ve erkeğin bir araya gelişinden şimdiye kadar ölüm, yok etme, taciz, tecavüz çıkmıştır. Bu yüzdendir ki kadınların olmadığı her oluşum eksiktir ve kadınların özgürlüğü yine kendilerinden geçer. Kendi benliklerinin farkına vardıklarında ve ilişkiler ağını parçaladıklarında özgürleşirler. Kadınlar, yaşadıkları ve yaşamak istedikleri toplumun nasıl olması gerektiğine karar verirken, toplumun tüm bileşenlerini görür, anlam biçer, özgürce var olmasını isterler. Kadın özgürleştikçe toplum özgürleşir. Toplumun kadının değerleriyle buluşması gerçekleştikçe iç barış da gerçekleşir. Bu iç barış, toplumsallığı içine alırken bireyin de kendisiyle barışık yaşamasını beraberinde getirir. Kadınların özgürlüğü bugün bütün siyasal ve ideolojik düzlemlerde tartışmasız bir başlıktır. Ama herkesin özgürlükten ne anladığı ise çok tartışmalıdır. Yaşamı heba etmemek adına kadınların heryerde özgürce yaşadıkları, çalıştıkları, kadına yönelik şiddetin tarih kitaplarında anlatıldığı, genç kızların hayatlarından endişe etmeden özgürce gezebildikleri, kadınların aile ve çevre baskısı altında kalmadıkları bir dünya dileği ile.... İstanbul için kimi der ki kadın! Yedi tepe üzerinde boylu boyunca uzanan, gizemli ve kendine hayran bırakan. Her kadının bir kokusu vardır, İstanbul'un ki; tarih! Hiçbir sevgili unutturamaz onu, o tektir ve vazgeçilmezdir. O hep aşık olunan, etrafına ışıklar saçandır. Şairlere, ressamlara, müzisyenlere konu olan, renklerine ve dokusuna hayran bırakandır. Karmaşıktır çoğu zaman, çözmek için mesai harcanan. Gecesi ayrı güzel, gündüzü ayrı güzeldir şehr-i İstanbul'un! Karmaşıkta olsa kendine bağlayan, vazgeçilmezi oynayan. Seçemediğimiz bedenlerde doğarız. Kimimiz kadın, kimimiz erkek. Seçemediğimiz bedenlerin seçebildiğimiz dilleri vardır ancak. Kadın olmuşşak gül dudaklı, elma yanaklı başka yürürüz sokakta. Seçimlerimizi yaşar yaşatırız. Sarıya boyarız saçımızı siyahken. Zilleri takıp ellerimize öyle bir dans ederiz ki yer yerinden oynar. Bazen bir köy meydanıdır dansedilen yer bazen sokak ortası. Özgür bireyi anlatmanın en doğru yoludur buyüzden dans fotoğrafları.


Dimitris Vogdanis Danis, Harris Louvros & Özlem Haliloğlu tarafından kurulan Hardan Art Team'in yeni sanat projesi Sarı Virüs / Yellow Virus, 13 24 Mart 2014 tarihleri arasında Beyoğlu Belediyesi Cihangir Sanat Galerisi'nde sanatseverlerle buluşacak. Toplam 48 sanatçının katılımıyla gerçekleştirilen serginin çıkış noktasını farklı kültürlerde sarı renge yüklenen anlamlar ve semboller oluşturuyor. Farklı kültürlerde bambaşka anlamlar taşıyan sarı renk antik çağlarda tanrısal gücü, ışık ve güneşi sembolize ediyorken artık günümüzde polisiye olay mahaline çekilen bant, ya da trafik ikaz ışığı olarak kullanılıyor. Serginin temasına göre ise Sarı Virüs içinde karşıt kavramları barındırıyor. İyi ve kötü, güzel ve çirkin, gerçek ya da ütopya, yararlı ya da zararlı gibi kavramları içeren Sarı Virüs'te tüm sanatçılar sarı rengin kendi algılarının yansıması olarak ortaya çıkardıkları eserleri sergiliyor. Hardan Sanat Ekibi görsel sanatçı / kostüm tasarımcısı Dimitris Vogdanis ve fotoğrafçı / sanatçı Harris Louvros tarafından 2008 yılında kuruldu. 2011 yılında tanınmış Türk ressam / sanatçı Özlem Haliloğlu da ekibe katıldı. Hardan Art Team çeşitli temalarda çağdaş ve güncel sergler düzenlemektedir. Sanat ekibi sergilerin yanı sıra ünlü sanatçılara ithafen enstallasyonlar ve sanat workshopları da düzenlemekte ve başka sanat gruplarının projelerine de katılmaktadır. Hardan Art Team, Türk ve Yunan sanatçılardan oluşan toplam 120 kişilik bir katılımla 2010, 2011 ve 2012 yıllarında İstanbul'da üç büyük sergi düzenlemiştir. Sergiler sanatseverler tarafından büyük bir ilgiyle karşılanmıştır. Hardan Art Team sanatı, kültürü yaymak ve güncel konularda kamu bilincini uyandırmak için araç olarak kullanan, kar amacı gütmeyen bir işbirliğidir.


Büyük kent korkuları başka, kırsal alan korkuları başkadır. Kırsal alana özgü korku; doğayla, doğanın gücüyle, batıl inançlarla iç içedir ve çarpıcılığını da inandırıcılığını da onlardan alır. Unutulmuş bir köyün, viran bir misafir evinde başlıyor yaşanacak olaylara olan dilsiz tanıklığımız. Gecenin karanlığını bıçak gibi bölen bir çığlıkla ürperiyoruz ilk önce, sonra bir pusun ardından gelen, kulakları tırmalayan, tüylerimizi diken diken eden korkunç bir sesle, kalp atışlarımızın duyulmasından endişe ederek, Karanemenin şerrini üzerimize çekmemeye çalışarak, çocukluğumuzda bizi uslandırmak için anlatılan cinler, periler, sandıklılar, kabaklılar yüreğimize doluşarak, arada bir de odanın camını kontrol ederek, nabzımızı kulaklarımızda hissederek usulca oradan uzaklaşıp, Konuşmayanların sessizliğine sığınıyoruz. Konuşmayanların sessizliği, gecenin ıssızlığı ve karanlığı ile daha da ağırlaşırken, kem gözlerin altında ezildiğimizi hissediyoruz. Kapıların ve pencerelerin ardında biraz sonra olacak olayları bilmelerine rağmen dilleri yokmuşçasına susan ve az önce yaşadığımız korkuyu, kendilerinin korkudan açılmış gözlerine rağmen görmezden gelen ve bizi gecenin ıssızlığına terk eden insanlardan umudumuzu kesip satırlarda ilerlerken bir ormanın kuytusunda gördüklerimiz çığlığımızın boğazımızda kalmasına neden oluyor. Nabzımız kulaklarımızda, çığlığımız boğazımızda sayfalarda ilerlerken şirin bir Trakya düğünüyle karşılaşıyoruz. Tam rahatlayıp, bir nefes alacağımız vakit beyazlar içindeki gelinin, kalbimizi avuçlayıp sıkıyormuş gibi bizi ezen bakışlarına yakalanıyoruz. Bu melun bakışların sebebini daha sonra, çeşme başında soluklanırken anlıyoruz. Yaydığı kötülük ile umulmadık yerden gelen iyiliğin savaşını izliyoruz gri bulutlarla kaplı bir göğün altında. Daha sonrasında Mezardan Geleni geri gönderebilmek için Fırtınalar Takviminin belirsizliğinde, Gece Işığı altında bilmediğimiz bir Obada dolanarak çareler arıyoruz. Rahatça nefes alabilmek ise kitabı bitirip, kapağını kapadıktan sonra mümkün. Aksi halde Karanemeyi peşinizde hissediyorsunuz. Kısa ama yüksek tempolu öykülerden oluşan Anadolu Korku Öyküleri/2 birkaç yıldır çok satan kitapların ilk sıralarında yer alan vampirli, kurtadamlı, asi ve uysal melekli kitapların aksine tamamen bize has, özellikle çocukluğumuzda bize anlatılan, mezarlıklarda gezen, kendisine kötülük edenlerden intikam almak için mezarını terk edenlerle, kara büyüye uğramış, iblislere kurban edilmiş masumlarla, cinlerle, perilerle, gulyabanilerle dolu bir kitap.


mekan68, sanatçı, araştırmacı ve sanatseverlerin desteğiyle kurulmuş, kültürlerarası sanat aktivitelerini destekleyen bir proje, iletişim ve araştırma merkezidir. İç mekan tasarımı Avusturyalı mimar Walter Stelzhammer tarafından yapılmış olan mekan68in sergi salonu Neustiftgasse 68 numarada yer almaktadır. mekan68, yalnızca bir galeri ya da sergi merkezi değildir. Kültürlerarası etkilişimi sanat üzerinden araştırmayı hedefleyen bir kurumdur. Görsel sanatlar alanında proje bazlı sergi ve etkinlikler düzenler. Viyana kentinin çokkültürlü yapısına katkı sunmak amacıyla oluşturulmuştur. mekan68in bir diğer önemli faaliyet alanı iletişim merkezi olarak yapılandırılmış olmasıdır. Özellikle çağdaş sanat alanında genç kuşaktan sanatçıların gerek birbirleriyle gerekse benzer alanlarda faaliyet gösteren farklı kuşaklardan sanatçılarla bir araya gelmesini amaçlamaktadır. Avrupa çapında etkinliklere katılan ve fakat birbirlerini fiziksel olarak tanıma ve bağımsız, güvenilir bir ortamda birbirlerine ulaşmada güçlük yaşayan sanatçıları bir araya getirmeyi hedefler. mekan68, sanatçıların sanatsal üretimlerine de katkı sunabilecek bu tür karşılaşmalar için fiziksel bir mekan işlevi görmeyi planlamaktadır. mekan68in uzun erimdeki en önemli hedefi Avrupa genelinde bir arşiv ve dokümantasyon merkezi olarak işlev kazanmatır. İletişim ve ulaşım teknolojilerinin inanılmaz bir hızda geliştiği çağımızda mekan68, internet aracılığıyla da her an ulaşılabilecek, sanatçı portfolyo ve projelerinden oluşan bir arşiv projesi başlatmayı hedeflemektedir. Walter Benjamin için Proust'un imgesi ömrün esere adanmışlığında belirir. Sözcüklerden bir metin dokur gibi çalışmıştır Proust. Her an'ı, her detayı yakalamaya çalışır. Ancak Benjamin için önemli olan onun romanlarındaki olaylar ya da kişiler değildir. O Proust'ta yazıya dökülenleri hatırlama sürecinin kendisine dikkat çeker. Proust'u Proust yapan bütün o olay ve kişileri yaratan hafızanın bu kendi üzerine eğilme sürecidir. İşte Benjamin halının arka yüzündeki desenler dediği şey budur. Önplanda gördüğümüz bütün desenleri yaratan aslında halının arka yüzündeki bu ilmeklerdir/ yaşantı içerikleridir. Proust sabırlı bir yazı işçisi olarak onları göstermeye çalışır bize. Kemal Seyhan uzun yıllardır Avusturya'da yaşayan Türkiyeli bir sanatçı. Otuz yıla yaklaşan sanat yaşamında pek çok farklı süreçten geçmiş. Türkiye'de başlayan sosyoloji eğitimi, daha sonra Viyana'da sanat tarihi ve güzel sanatlar eğitimi, sahne tasarımcılığı, pek çok karma sergi ve kişisel sergiler... Seyhan'ın resimlerine yansıyan ve genellikle soyut olarak tarif edilen biçimlenmenin Proustvari bir hatırlama sürecinin ürünü olduğunu savlayabiliriz. Hem İstanbul'da hem Viyana'da birer atöyesi bulunan sanatçı yaşantısındaki izleri tuvallerinde görünür kılar. Genellikle soyut eğilimiyle karşımıza çıkan bu işlerin tek bir referans noktası olduğu söylenebilir: İz olarak tarih. Çoğu zaman mimarinin yarattığı görsel etki tarafından oluşturulmuş dikey ve yatay çizgilerden, kimi zaman duvara atılmış çentiklerden, eşiklerdeki oyuklardan ya da resim yaparken zeminde duran kağıt üzerinde oluşmuş birbirini kesen izlerden faydalanır Kemal Seyhan. Arka Yüzden Desenler sergisi Kemal Seyhan'ın soyutu arayışında yeni bir halkayı biçimlendiriyor. Ressam tarihin izini daha güçlü bir biçimde önplana çıkartıyor. Böylece izleyici, aynen Proust'ta olduğu gibi, orada kendi tarihini de görebiliyor. Soyutun sadece biçim değil, aynı zamanda özün kendisi olduğu yeni bir katmana ulaşıyoruz.


İnsana dair olan, onun yapıp ettikleri, ürettikleri ile anlamlanır, tarihsel kontekste yerini alır ancak üretilenin yaratım boyutunda müdahil olan estetik, onun yer edinmesinin yanında değer ile olan ilişkisini de ortaya çıkarır. Ve bir sanat yapıtı söz konusu olduğunda tarihsel kontekste zaman, değer algısı ile aynı yatağı paylaşır. Tüm insanlık tarihinde genellikle acı ile yoğrulmuş yaşantılardan söz edildiğinde izleyici, dinleyici ya da gözlemci olarak delirme noktasına geldiğimiz an'ları anımsadıkça, temel problemin kontekstten bağımsız kritiklerin yapılması ve sonuçlara varılması olduğu aşikardır. Benzer şekilde söz konusu sanat yapıt ı olduğunda, bir tuvalin, bir heykelin, bir videonun, bir enstalasyonun, bir performansın, bir fotoğrafın vs. tarihsel kontekstte bir anlam ihtiva ettiğini ve kendisini açığa vurduğunu, diğer yandan, bağımsız bir algının o yapıtın içini boşalttığını, adeta katli olduğunu söylemek yanlış olmayacaktır. Objektivite ne denli bir yanılgı ise bir sanat yapıtının kontekstten bağımsız tasavvur etmesi de bir o kadar yanılgıdır. Sanatçı Serkan Özkaya objektivitenin yanılgılarından uzak bir mevzi alış ile dünü bugüne transfer ederken hakikat olarak Steven Toole ve yapıtlarını, sanat tarihinin kontekstine yerleştirir. H. G. Gademer'e atıfla; onu ve yapıtlarını, mutlak ve zamanı aşan bir şey olarak değil tarihsel akışın bir fenomeni olarak ele alır. Gelenek algısı burada başattır, dolayısıyla Toole ve yapıtları Özkaya tarafından yapıtın yeniden yapıta dönüştürülmesiyle diyaloğa hazır sanat nesneleri olarak bugüne konumlandırılır. Bir sanatçının ve sanat yapıtlarının tarih sahnesine gömülmüş olması, unutulmaya yüz tutması, her ne kadar nadiren de olsa sanatçı tarafından tercih edilebilir bir durum olsa da onun ve yapıtlarının varlığının bugüne hatta geleceğe taşınması ardıllar için oldukça elzemdir. Özkaya'nın peşine düştüğü Sanatsever Steven Toole, geçmişindeki sanat çalışmaları ile yeniden üretilmekte ve yorumlanmaktadır. Ardından yeni bir çalışma sanatçı tarafından deklare edilir. Bu deklare, ACiL-ACİL-ACİL-AC isimli,19 Haziran 1997 tarihli Philadelphia Sanat Müzesi Yetkilileri'ne yazmış olduğu bir mektuptan oluşmaktadır. Sanatçı mektubunda bir dostunun müzeye doğru yola çıktığını belirtir ve geliş amacını Duchamp'ın Kaynak'ına KÜÇÜK ABDESTİNİ YAPMAKTIR! şeklinde ifade eder. Yapıt, sanat tarihi okumalarında önemli bir referans olacak niteliktedir. Özkaya'nın dikkat çektiği, rivayet yerine gerçeklik üzerine inşa edilmiş bir yapıt olan Çatlak, Guggenheim Müzesi'nin duvarında bir müdahale olarak yerini almıştır. Bu müdahalenin, sanatçının kamyonetiyle hızlı bir şekilde çarpması sonucu oluştuğu ve çarpmanın hızıyla sanatçının yaralandığı dip not olarak eklenmelidir. TRT Fotoğrafı isimli çalışmasını Türkiye'de gerçekleştiren sanatçının, televizyonun ana haber bülteninin arka fonuna yerleştirdiği şeytan boynuzlu Bush imgesini, izleyiciye saniyenin küçük bir dilim anlığında izlettirmesi psikolojik unsurları da devreye sokmasına neden olur. Görüntü, subliminal uyarım şeklinde ön bilinçte izleyicinin farkında olmadığı ancak etkilendiği bir bilinç düzeyinde yer edinir. İnsanı da çoğu zaman farkında olmadığı bilinçdışı materyaller etkilememekte midir? Toole tam da bu noktada amacına ulaşmış olur. Onun sanat hayatında yapıtlarının niteliği, müzenin içi ve hatta duvarları, izleyicinin bilincini hedef aldığı politik kurgulamaları ve dahası ile zorunun ne olduğu, sanırım şu an güncel sanatın ve sanatçıların, kendi merkezlerinden tartıştığı ve anlamlandırma gayreti içinde olduğu bir kontekst sunmaktadır. Sanatçı Serkan Özkaya da bu noktada kendi çatışma alanını oluştururken, Toole örneğinden hareket eder ve onun sanat geçmişini, metin ve görseller ile bellek kaydına alır. Bu perspektiften sanatçı Serkan Özkaya kendi öznel üretim sürecinde nasıl bir yol izler? Yaşadıklarından ziyade metinlere verdiği önemle, onların zihinde canlandırdığı hayal gücü ile sanat pratiklerine yön veren sanatçının, #davidandgoliath isimli enstalasyonunda, elinde sapan tutan bir çocuk imgesi ile imgenin dönük olduğu duvarın tavanına yerleştirilmiş parçalara ayrılmış, bir helikopter imgesi izleyiciyi karşılar. Ortamın karanlık olduğu ve imgelerin aydınlatıldığı yerleştirme, oldukça etkili ve bir o kadar ürpertici nitelik taşır. Genel kabul gören çatışma ya da savaş algısını tamamen tersine çeviren bu yerleştirmede, çocuğun konumu ve elindeki sapanın silahla olan doğrudan ilişkisi, sanatçının temsil ve temsilin konumunu irdelediği bir konteksti izleyicinin algısına açar. Kendisini dışarıda konumlandıran sanatçı bu sefer izleyiciyi savaş olgusunun ortasına bırakıverir. Düzen, sistem, toplum, savaş gibi komplike çıkışların aksine insan ile doğa arasındaki uçurumun bir enstalasyona dönüştüğü, Dışkı ile İrtifa, dışkısının üzerinde yerden yükselmiş olan bebek imgesinin yer aldığı heykel çalışmasıdır. Dışkının altın rengi ile sunumu değer olgusunun paradoksal bir sunumu olarak karşımıza çıkmaktadır. Sanatçının sergilenen Debaters/Müzakereciler olarak isimlendirdiği heykel-enstalasyon çalışmasına kaynaklık eden Dışkı İle İrtifa, 4 ayrı heykel çalışmasına bölümlenmektedir. Birbirleri ile müzakere içinde gibi konumlandırılan bu heykeller dışkı üzerinde bir hayli yükselmiş, adeta yetişkinlerle boy ölçüşmektedir. Buradaki paradoksu belirleyen ise güç ilişkilerinin kendisidir. Güç sanıldığının aksine yetişkinlerde değil, onları kendi merkezlerinde konumlandıran ve kendilerine bağımlı kılan bebek figürlerindedir. Özkaya bu güç ilişkilerinin odağına yerleştirdiği dışkı ile acizlik ve güç, bağımlılık ile özgürleşme vb. gibi ikilemlere dikkat çeker. Sanatçının Sleeper, Shakira 12 TL., Teapot, Chase Manhattan, Crazy Tourist, Mark, Dead Poet, Empire, I n II, Bust of the Unfortunate Man sergilenen diğer sanat yapıtlarını oluşturmaktadır. Serkan Özkaya'nın Bugün Aslında Dündü isimli sergisi 23.01 22.02.2014 tarihleri arasında Galerist'te izleyicisini beklemektedir.


Video artists from all over the world are invited to submit their works for the second edition of International Video Art Festival AIVA that will be held 28 31 May 2014 in Finspang, Sweden. The first edition of the AIVA festival in 2012 received 619 submissions which is a lot of works. The main curator of the forum is Anders Weberg. Finspang is a small industrial town in the beautiful and rugged countryside in the mining region of Bergslagen. It was early on the scene in Sweden s industrial history and in the mid-sixteenth century the first ironworks was founded on the river Finspangsan. Finspang is also home to world-class art. The Reijmyre glassworks started making mouth-blown glass in 1810, making it the second-oldest glassworks in Sweden still in operation. The second edition of the AIVA Video Art Festival will run for three days, from May 28th 31th. The main purpose of the festival is the free presentation, promotion and development of international video art and to create a new, alternative, peripheral meeting point for emerging and established video and media artists from all over the world. Selection is open for 2 single channel works maximum per artist and category. Max duration 10 minutes for the open call works. Submitted works will not be returned, but stored in the AIVA archive. If there is dialogue in the video and its not in English it must be subtitled. There is no entry fee and AIVA cannot offer any payment for screened works. For the second edition of the AIVA Festival we decided to use the following tags. Feel free to interpret these tags and apply them to your work if you want to submit to the tag based category.


Yetenekli genç sanat öğrencilerini halkla buluşturup, eserlerini satabilecekleri imkanı ve mekanı yaratmak ve aynı zamanda halkın sanata olan ilgisini artırarak, uygun fiyatlı sanat eserlerine sahip olmalarına olanak sağlamaktır. - Bu etkinlikle ilgili koşullar, BAZAART organizasyon tarafından belirlenir. - Bazaart sanat etkinliğiniz sadece sanat öğrencilerinin katılımına acıktır. - Ödül ve sergilemeye seçici kurul karar verir - En çok 2 çalışmayla katılınabilinir. - Çalışmalar imzalanmış ve sergilenmeye hazır durumda teslim edilecektir. - Sergilenen eserler satışa sunulacak, olası satışlardan %20'si, ödül ve genel giderler için organizasyona bırakılacaktır. - Sanatçının belirleyeceği fiyat aralığı 100 3.000 TL arasında olacaktır. - Kredi kartıyla yapılan satışlarda sanatçıya ödeme, satış tarihini izleyen 45. günden itibaren yapılacaktır. - Yapıtları sergilenen katılımcılara bir katılım belgesi verilecektir. - Bilgi formunda sanatçının ve eserin bilgileri yer almalı ve en geç 11 Nisan 2014 tarihine kadar katılım formu e-mail olarak gönderilmelidir. - Seçici Kurul kararı kesin olup, itiraz söz konusu olduğunda yeniden değerlendirme yapılmaz. - Eserler 8 11 Nisan tarihleri arasında Chalabi Art Gallery'ye teslim edilecektir. Aksi takdirde sergiye kabulü mümkün olmayacaktır. - Satılmayan eserler ise 22 25 Nisan 2013 tarihleri arasında iade edilecektir. - Geri alınmayan eserlerin kaybından veya uğrayabilecekleri hasardan Yeniköy Rotary Kulübü ve Chalabi Art Gallery sorumlu olmayacaktır. - Teknik ve konu serbesttir. - Resimlerin ebadı yaklaşık olarak; en büyük 125 x 100 cm, en küçük 50 x 50 cm olmalıdır. - Yeniköy Rotary Kulübü, seçici kurulun belirleyeceği sanatçılara ödül parası verecektir. - Broşür, web sayfası, blog, facebook, e-posta listeleri, basın ve Rotaryen networkleri kullanılacaktır.


International Biennial of Drawing Pilsen is a unique art competition in a specific category monochromatic drawings. The competition takes place every even year. There is a limitation of the format, a standard size to the size of 100x70 cm. The exclusivity of the project, highlights the method of selection of works for the exhibition and awards. Selection is carried out by an international jury, consisting of experts in drawing. In total there are 10 prizes awarded. The jury selects the main price Grand Prix and also artists who will receive a certificate highest quality Short list. Other prizes awarded representatives of the City of Pilsen and representatives of partner organizations. This unique collection selected by a jury is fully exposed only in Pilsen. Within the Biennial are organized traveling exhibitions, which have a tradition since 2006. The intention of traveling exhibitions is a presentation of the unique project Biennial of Drawing Pilsen and an invitation for the upcoming competition year. The exhibition is composed of award-winning works selected by an international jury for the exhibition in Pilsen. The exhibition is completed by other selected works according to available space of the exhibition hall. Each drawing will be judged individually. Sets of drawings are accepted only when drawings put together make maximum size 100 X 70 cm. The transfer fee must be paid by means of OUR. Entirely at the sender's cost. If the foreign partner organizes shared handover of drawings, it is possible to agree on individual terms of contract. Works should be labelled in correspondence with the application form. Works will be accepted non framed and without passe-partout. Each artist is responsible for safe wrapping of drawings in a firm package to ensure safe delivery. Drawings will be returned in same package. The drawings and the application form including the payment receipt must be sent by 31 May, 2014. Works must be delivered free of all freight charges. A package burdened by any postal charges will not be accepted. The works of authors who will not pay the required fee of 50 EUR in time will not be included in the competition. a) The application for the participation in the exhibition allows the organizer to use free of charge replicas or videotapes of drawings submitted by participants for the promotion of the exhibition, for the catalog and for the promotion of the Biennial of Drawing Pilsen as a part of a program of European Capital of Culture Pilsen 2015. in a collection which will be displayed in some European and other countries. The works will be returned after these exhibitions. c) The organizer will publish a catalogue with replicas of the exhibited works. Each artist whose works will be exhibited is entitled for inclusion in the catalogue with the reproduction of one of his/her works and the basic personal data. he will also receive one free issue of the catalogue. Works will be returned to the authors at the organizer's cost. with regard to their artistic and spatial qualities and on the basis of meeting the terms of participation. will be judged by a qualified international jury. This jury will also award the Grand Prix. The international jury has a right to award a short list /certificate of the highest quality/. of the 9th International Biennial of Drawing Pilsen 2014 held on October 8, 2014. PhDr. Jana Potuzakova, President of the Biennial of Drawing Pilsen,


PICTURE BERLIN is a six-week summer program designed for emerging artists working in contemporary art and photography. A rigorous studio practice forms the heart of the program and working in community with other artist is its soul. The dynamic programming offers over 15 lectures by Berlin-based artists, one-on-one discussions with over ten international artists and curators, multiple exhibitions, group meals and work reviews, studio visits, a curatorial marathon, and six choreographed artist walks. The city shapes the program and is the springboard naturally flowing into the greater European art scene. As we mark the fifth year, the 2014 summer session offers the opportunity to participate in September's PICTURE BERLIN Festival. Founded in 2009 by artists for artists, PICTURE BERLIN continues to be run by artists as a hybrid program merging the concentrated studio practice of an artist residency with the support of the art academy. PICTURE BERLIN becomes a network designed in part by each session's artists. As the weeks go by, living and working together, the boundaries dissolve. There is no separation between studio practice, a one-on-one critique, or a shared meal. Every experience informs the next. As the fifth session closes we are excited to honor our experiences by hosting a PICTURE BERLIN Festival, for our 2010 2014 PICTURE BERLIN alumni artists. The 29 August 13 September 2 week Festival features wide-ranging events from showing in a series of exhibitions, to giving artist talks and having peer-to-peer portfolio reviews and reviews by curators bringing home our international PICTURE BERLIN community. The application is free. You could download it from the web site. For further insight into the program and a detailed explanation of program fees please visit the website or contact us directly info@pictureberlin. org.


- SALT Araştırma Fonları kar amacı gütmeyen projelere verilir. - Fonlar SALT'ın desteğiyle gerçekleştirilecek belirli bir araştırmaya yönelik olup sadece belirtilen misyon dahilinde kullanılabilir. - Başvuru konusunun SALT Araştırma ile ilişkilendirilmesi tercih edilir. Kurumun bünyesinde var olan veya süreçlendirilen arşiv ve araştırmalara yönelik başvurulara öncelik verilir. - Hangi nedenle olursa olsun ırk, dil, din, uyruk, kültür, yaş ve cinsiyete dayalı ayırımcılığı teşvik eden projeler hiçbir şekilde desteklenmez. - SALT Araştırma Fonları 12 aylık dönemlerde verilir. - Başvurular değerlendirme tarihinden en az dört hafta önce elektronik ortamda yapılmalıdır. - Başvurular iki aşamalıdır. Ön başvurular 28 Şubat Cuma saat 18.00'e kadar http://bit. ly/L5A7uQ adresi üzerinden yapılabilir. Ön başvuruda, başvuruyu yapan kişinin adı, soyadı ve e-posta adresi ile başvuruya konu olan araştırmanın başlığı ve en fazla 1600 karakterlik tanımı yer almalıdır. Konu, dönem ve alan açısından yapılacak değerlendirmeler 4 Mart Salı tamamlanacaktır. Araştırma projesinin ön kabulü durumunda son başvurular, kabul yazısı eşliğinde gönderilecek link üzerinden 21 Mart Cuma saat 18.00'e kadar yapılabilir. Başvuru formu, aşağıdaki bilgileri içerecek şekilde yalın ve net bir dille doldurulmalıdır. - Başvuruyu yapan kişinin adı, soyadı, telefon numarası ve e-posta adresi - Başvuruyu yapan kişinin en fazla 1250 karakterlik düz yazı biyografisi - Başvuruya konu alan araştırmanın başlığı ile araştırmanın içeriği ve yöntemine dair en fazla 4000 karakterlik bir tanım metni - Bir yıllık araştırma sonunda teslim edilmesi önerilen ürün hakkında bilgi - Başvuruya konu olan araştırmayla ilgili ek materyallerin albüm linki verilebilir. Albüm en fazla üç adet görsel içerebilir. - Tüm başvurulara elektronik ortamda cevap verilir. - Gerek görüldüğü takdirde karşılıklı görüşme gerçekleştirilir; ek malzeme talep edilebilir. - Araştırmacılar her dönem sadece bir başvuru yapabilir. - SALT çalışanlarının aile üyeleri ve akrabaları başvuramaz. - SALT Araştırma Fonları'na hak kazanan araştırmacılardan ayrıca resmi belgeler talep edilecektir. - Araştırmacıların projeye ara verme veya bırakma kararı almaları durumunda fonun geri talebi söz konusudur. - Fon almaya hak kazananlar SALT'ın teknik olanaklarından yararlanabilirler. - İstanbul dışında yaşayan araştırmacılar, toplam iki ay İstanbul'daki SALT rezidansında konaklayabilirler. Konaklama dönemleri, SALT rezidansının uygunluğuna bağlıdır. - Araştırmacılar, proje sürecinde SALT Araştırma ile iletişimde olurlar. Projenin sekizinci ayında SALT Araştırma'ya bir sunum yapar ve 300 kelimeyi geçmeyen bir rapor yazarlar. - Araştırmacılar, projelerinin kapsamına göre sekiz aylık raporun ardından takip eden ikinci 12 aylık dönem için yeniden başvuru yapabilirler. - Araştırma dahilinde çalışılan yeni arşivlerin korunması ve kamusallaştırılması söz konusu olduğunda SALT Araştırma'ya öncelik verilir. - Araştırma kullanıcıya aittir ancak araştırmanın yer aldığı ortamlarda SALT Araştırma Fonları desteğinin anılması beklenir. - Araştırmanın yayımlanması ya da bir diğer kamusal aktarımı söz konusu olduğunda teklif öncelikle SALT'a yapılır. - Araştırmacılar, projelerinin tamamlanmasından en az üç dönem sonra yeni bir konuyla başvuruda bulunabilirler. - Bağımsız olarak görevlendirilmiş üç uzman ve iki SALT temsilcisinden oluşan Seçici Kurul, başvuruları profesyonel bilgi ve birikimleri dahilinde değerlendirir; gerekli gördüğü durumlarda oturuma dışarıdan danışman davet edebilir. - Değerlendirmenin temel kriterleri, başvurunun niteliği ve SALT Araştırma'nın birikimleri ile yeni bilgi üretimine olası katkıya dayanır. - Başvuruların niteliğinin Seçici Kurul tarafından yeterli bulunmadığı durumlarda verilecek fon sayısının değiştirilmesi Seçici Kurul'un kararıdır. - Seçici Kurul üyelerinin görev süresi iki yıldır. Üyeler, başvuruları değerlendirmek üzere yılda bir kez toplanırlar. SALT Araştırma ve Programlar direktörü, seçim hakkı olmaksızın kurul oturumuna başkanlık eder. Raporlama, SALT tarafından yapılır. - Seçici Kurul üyeleri başvuru yapamazlar. - Seçici Kurul üyelerinin başvuruyu gerçekleştiren kişilerle iş ve/veya eğitsel ilişki içerisinde olmaları tercih edilmez. - Seçici Kurul üyelerinden birinin eğitsel, kurumsal ve ailevi ilişkide olduğu bir kişinin başvurusunun değerlendirildiği durumda, üye karar sürecinde toplantı mekanından ayrılır ve karar sürecine dahil edilmez. Doç. Dr. Cengiz Kırlı: 2003'ten bu yana Boğaziçi Üniversitesi Atatürk Enstitüsü'nde öğretim üyesidir. Tarih ve Toplum: Yeni Yaklaşımlar dergisinin yayın kurulunda yer almakta, New Perspectives on Turkey'in eş editörlüğünü yapmaktadır. Meriç Öner: 2011'den bu yana SALT bünyesinde, 20. yüzyılın ikinci yarısı başta olmak üzere Türkiye'de yapılı çevre, mimarlık ve tasarım alanlarında programlar geliştirmekte ve SALT Araştırma ve Programlar yöneticisi olarak görev yapmaktadır. Prof. Dr. Zeynep Sayın: Mardin Artuklu Üniversitesi Mimarlık Tarihi Bölümü'nde öğretim üyesidir. Halen, günümüz Türkiye güncel sanatının görsel bilinçaltı konulu son kitabı üzerine çalışmaktadır. Lorans Tanatar Baruh: 2011'den bu yana SALT bünyesinde tarih ve sosyal bilimlerle ilgili programlar geliştirmekte, SALT Araştırma ve Programlar yöneticisi olarak görev yapmaktadır. Prof. Dr. Bülent Tanju: Mardin Artuklu Üniversitesi Mimarlık Fakültesi'nde öğretim üyesidir. Çalışma alanlarını modern sanat ve mimarlık, 19. ve 20. yüzyıl Türkiye mimarlığı ve modern kültür sorunsalları oluşturmaktadır.