Bu yıl 5. yaşını kutlamaya hazırlanan Uluslararası Boğaziçi Film Festivali, 17 Kasım'da başlıyor! Türkiye ve dünya sinemasının en yeni örneklerini İstanbullu sinemaseverlerle buluşturacak festivalin bu yılki onur konuğu ise, yaşayan en önemli yönetmenlerden Macar ustaBela Tarrolacak. 17-26 Kasım 2017 tarihleri arasında düzenlenecek festivalin adına özel bir retrospektifle ağırlayacağı Tarr ayrıca, festivale özel bir masterclass da verecek. Uluslararası Boğaziçi Sinema Derneğiile İstanbul Medya Akademisi tarafından ve T. C. Kültür ve Turizm BakanlığıSinema Genel Müdürlüğü'nün katkılarıyla düzenlenen Uluslararası Boğaziçi Film Festivali, bu yıl 5. yaşını kutlamaya hazırlanıyor. 17-26 Kasım 2017 tarihleri arasındagerçekleşecek ve Türkiye ve dünya sinemasının en yeni örneklerini İstanbullu sinemaseverlerle buluşturacak festivalin onur konuğu ise, Macar sinemacıBela Tarrolacak. 1979'da yönettiği Csaladi tüzfeszek / Family Nestten başlayarak Karhozat / Damnation (1988), bir çok sahnesini gerçek zamanlı çektiği, yedi buçuk saat süren Satantango (1994), Werckmeister harmoniak / Werckmeister Harmonies (2000), A londoni ferfi / The Man from London (2007) ve sinemaya veda filmi A torinoi lo / The Turin Horsea (2011) dek onlarca başyapıt üretmiş Bela Tarr, hiçlik, var oluş, yok oluş temalarından vazgeçmeyen sinemasıyla yaşayan en önemli yönetmenler arasında yer alıyor. Uzun plan sekansları, Laszlo Krasznahorkai elinden çıkma senaryoları, Mihaly Vig imzalı eşsiz müzikleri, Erika Bok, Janos Derzsi gibi fetiş oyuncuları ve neredeyse her filminde kendisi ile birlikte yönetmen koltuğuna oturan eşi Agnes Hranitzky'den aldığı destekle çektiği her film eleştirmenlerce başyapıt sayılan Tarr, yapıtları ve yaklaşımıyla Gus Van Sant'tan Jim Jarmusch'a, pek çok çağdaş bağımsız sinemacıyı da etkilemiş bir yönetmen. Bu yıl Uluslararası Boğaziçi Film Festivali'nin bir retrospektifle ağırlayacağı Bela Tarr, festival tarihlerinde İstanbul'da olacak ve festivale özel bir masterclass verecek. Bosphorus Film Lab başvurular devam ediyor! - Uluslararası Boğaziçi Film Festivali'nin TRT'nin kurumsal iş ortaklığı ile hayata geçireceği Bosphorus Film Lab'e başvurular ise bogazicifilmfestivali. com adresinde devamediyor. Türkiye sinemasında filmlerin gelişmesine katkısağlamak, genç yapımcı ve yönetmenlerin yeni filmler üretmesine maddi ve manevi destekoluşturmak amacıyla yola çıkan Bosphorus Film Lab, ortak yapım, pitching ve finansal plan hazırlama konularında yerli film projeleri için yeni bir buluşma noktası yaratacak. Uluslararası Boğaziçi Sinema Derneği ve İstanbul Medya Akademisi tarafından düzenlenen 5. Uluslararası Boğaziçi Film Festivali, bu yıl 17-26 Kasımtarihleri arasında İstanbul'dagerçekleşecek ve gösterimler Atlas, Beyoğlu ve Kadıköy sinemalarında yapılacak. Programın 2 Kasım'da açıklanacağı festivalin biletleri ise aynı gün mobilet. com'da satışa sunulacak. - Uluslararası Boğaziçi Film Festivali


F SANAT GALERİ, 8 Kasım 2 Aralık 2017 tarihleri arasında BEN / I'M 84,5x66 isimli sergiye yer veriyor. Yurt içi ve yurt dışından sergiye katılan 21 sanatçı, ünlü ressam Rembrandt'ın, National Gallery of Art, Washington koleksiyonunda bulunan, Bereli Oto portre isimli, 84.5x66 cm. boyutlarındaki yağlıboya oto portresine atıf yaparken, onun penceresinden bakarak, kendi oto portre çalışmalarıyla iç sorgulamalarını tuvale aktarıyorlar. Rembrandt van Rijn, yaşamı boyunca ruhunda ve bedeninde büyük bir iç dönüşüm yaşayan yaratıcının ta kendisidir. Vincent Van Gogh, Frida Kahlo gibi birkaç istisna sanatçı dışında sanat tarihinde genellikle sanatçının yaşamı ve yaşadığı iç mücadele pek öne çıkarılmamıştır. Sonsuzluk arayışındaki sanatçı, birey olarak eserinin gerisinde kalarak etkisini yitirmiştir. Rembrandt, özellikle Rönesans'la birlikte, bağımsızlığını ilan etmiş, yaşamı boyunca kendi ile uğraşmış; Ben kimim, varlık sebebim ne?... gibi soruları hep kendine sormuş, sürekli bir iç hesaplaşmayı yaşamıştır. Bazen özgün kompozisyonlarda, ama çoğu zaman oto portre çalışmalarında bu arayış kendini göstermiştir. Büyük usta Rembrandt van Rijn, yaşamı boyunca ruh halinin bedenine yansıdığı çok sayıda oto portre yapmıştır. BEN / I'M 84,5x66 Sergisi, Rembrandt'ın bugün Amerika Birleşik Devletleri'nin Washington şehrindeki National Gallery of Art koleksiyonunda bulunan, 1659 yılına tarihlenen ve 84,5x66 cm. boyutlarındaki, tuval üzerine yağlıboya oto portresine atıf yaparken, sergiye katılan sanatçılar onun penceresinden bakarak kendi iç sorgulamalarını dile getiriyorlar. Küratörlüğünü ressam Ahmet Özel'in yaptığı sergiye yurt içi ve yurt dışından 21 sanatçı katılıyor. Sergiye katılan sanatçılar: Figen Batı, Hülya Botasun, Poonam Chandrika Tyagi, Doreteo Charitonos, Artin Demirci, Yücel Dönmez, Hülya Düzenli, Bahri Genç, Murat İrtem, Müfit İşler, Aramis Kalay, Azad Karim, Şükrü Karakuş, Bahar Kocaman, Anka Krasna, Erhan Lampir, Hayde Nakhizade, Mehtap Özdemir, Ahmet Özel, Celalettin Tandoğdu, Ruşen Eşref Yılmaz.


KRANK Art Gallery, 'Evim Kalbimdir' ile Güneş Terkol'u konuk ediyor. Terkol'un Art Night Londra için hazırladığı ve Türkiye'de ilk defa sergilenecek pankart projesi ve projenin dokümantasyonu 18 Kasım Cumartesi gününe kadar galeride görülebilecek. Ayrıca Bige Örer, proje kapsamında belirlenecek bir tarihte Güneş Terkol ile bir sanatçı konuşması gerçekleştirecek. Londra'da yılda bir kez gerçekleştirilen çağdaş sanat festivali Art Night, her yıl önde gelen kültürel kurumlardan biri ve beraberinde bir küratörü Londra'nın sıra dışı bir bölgesine davet ederek, o bölgenin tarihi, kültürü ve mimarisini inceleyen bir proje başlatıyor. Bu yıl 1 Temmuz'da Doğu Londra'da gerçekleştirilen Art Night, Fatoş Üstek küratörlüğünde Whitechapel Gallery işbirliği ile gerçekleştirildi. Türkiye'den projeye davet edilen Güneş Terkol'a Londra'da katıldığı bir aylık sanatçı konuk programının ardından Art Night için yeni bir çalışma siparişi verildi. Terkol'un sosyal bir angajmanın pratiği şeklinde gelişen 7. Pankart projesi olan Evim Kalbimdir için farklı gruplardan katılımcılar sanatçıyla işbirliği içine girdiler. Terkol, Middlesex Street Estate sakini bir grupla çalıştı. Londra'da göçmenlere tahsis edilmiş iki konuttan biri olan Middlesex Street Estate 1965- 1970 yılları arasında Londra Mimarlar Birliği tarafından inşa edilen, içinde oyun alanları ve garaj bulunan ve konut sakinlerinin katkısıyla da peyzajı gerçekleşmiş bir avlunun etrafını çevreleyen 23 katlı bir bloktan oluşuyor. 270 adet mülk barındıran binanın %70'i farklı azınlıklar tarafından birkaç jenerasyondur sosyal konut olarak kullanılıyor. Katılımcılar gerçekleştirdikleri bir seri dikiş atölyesi sonucu 200 x 300 cm ölçülerinde Home is My Heart / Evim Kalbimdir isimli büyük ölçekli bir pankart ürettiler. Güneş Terkol'un tasarladığı zeminin üzerine işlenen pankart, her bir sahnesiyle semt sakinlerinin ümitlerinin, düşlerinin, bulundukları çevre ve komşuları ile olan ilişkilerinin duygu ve emek dolu şiirsel anlatımını gözler önüne seriyor. Ortaya çıkan çalışma Londra Metropolitan Üniversitesi'nin altı okulundan biri olan Sir John Cass School of Art, Architecture and Design binasının camında sergilendi. Proje kapsamında bir de görsel-işitsel performans gerçekleştirildi. Bölge sakinlerinin katılımıyla oluşturulan ve 'Kuş Bandosu' ismi verilen gezici koro; kuş düdükleri çalarak pankart ile beraber şehirde dolaştı. Projenin bir diğer heyecan verici yanı da pankartın City of London Cooperation'ın katkılarıyla 4 m x 12 m ölçülerinde büyütülerek Middlesex Street Estate'in dış duvarında kalıcı bir duvar resmi haline getirilmesi oldu. Proje kapsamında ayrıca Terkol'un 2010 yılında yarattığı 'Arzu Yalayıp Geçti Bandosu' serisi sergilendi. Birbirinden farklı ve çeşitli sosyal sınıflara mensup 27 kurgusal karakteri canlandırdığı gerçek boyutlu seride yer alan her karakter, toplum içinden bir bireyi temsil ederken, yan yana gelmeleriyle sahip oldukları toplumsal kimlik vurgulanıyordu. Arzu Yalayıp Geçti Bandosunun Evim Kalbimdir ile beraber Art Night kapsamında The Cass binasının camlarında sergilenmesi toplumsal bir aradalığın ahengini farklı zamanlarda yaratılmış iki ayrı bandoyla vurgulamıştı. Benim için pankart önemli bir kavram çünkü insanlar bir olayı protesto etmeye başlamadan önce toplanıp pankartlarını yaratırlar çünkü bu süreç onlara bir yandan da düşüncelerini, politikalarını tartışma olanağı sunar diyen Güneş Terkol'un bulunduk materyallerle, özellikle yumuşak dokulu malzemelerle gerçekleştirdiği işleri sanatçının kişisel tarihi, çevresi, ilişkileri ve karşı karşıya geldiği toplumsal koşullarla şekillenir. Kullandığı müphem karakterler, başı sonu belirsiz, anlatıcısı olmayan bir hikayenin kahramanlarıdır. Bu hikayeler dikişli eserlerinde, skeçlerinde, kimi zaman da müzikal performanslarında karşımıza çıkar. Güneş Terkol'un Evim Kalbimdir ile beraber yedi pankart projesi bulunuyor. Çin'den Antakya'ya; İstanbul'dan Berlin'e kadar farklı coğrafyalarda düzenlediği atölye çalışmalarının sonucu ortaya çıkan pankartlar bu farklı coğrafyalarda yaşayan kadınlar, göçmenler, gençler, vb. kesimlerin hayalleri, korkuları, gelecek kaygıları, güncel durumlarını bir anlamda resmediyor. Kollektif üretimin, ortaklaşa çalışmaların ve ortak bir amaçla bir araya gelişlerin de çok önemli olduğuna inanan sanatçı 2005 yılından beri bireysel çalışmalarının yanı sıra Ha Za Vu Zu sanat kolektifi ile de üretimler yaptı. Ha Za Vu Zu üyesi 3 sanatçı: Oğuz Erdin, Güçlü Öztekin, Güneş Terkol yeni grupları GuGuOu ile performanslarına devam ediyor. Halen Paris'te Cite des Arts'ta sanatçı programında olan Terkol'un işleri son olarak 32. Sao Paulo Bienali'nde ve Manhattan Loft Gallery Londra'da All Fun and Games Until Someone Gets Burnt... grup sergisinde görüldü.


20 Eylül tarihinde kapılarını açan Endless Art Taksim, ikinci sergisi Gerçek 4.0 gerçek olanı sorguluyor. İnsan için tarihle yaşıt ben neyim? sorusu, bilinç varlığı olan insan için kendi dışında kalan şeylerin ne olduğu ile ilintilidir. İnsanın kendi dışındakiler aynı zamanda bir dünya tasavvuru anlamını taşır. Böylece ben ve ben olmayan arasında ortaya çıkan ara alan; insan olmanın anlamının bir soru işareti haline geldiği sonsuz, sınırları belirsiz bir derinlik kazanır. Söz konusu ara alanda meydana gelen tüm tanımlamalar aynı zamanda gerçek ile hakikat ayrımına neden olur. Gerçek olanın ne olduğunu sorgulayan, dolayısıyla hakikat olana sürekli önermelerde bulunan yegane insan sanatçıdır. Eserde hayat bulan her imge, hakikate yönelik yeni bir önerme sunarken gerçek olarak bilinenin yeniden sorgulanmasına yol açar. Endless Art Taksim ikinci sergisinde, sanatın alışılagelmiş yaklaşımlarıyla soyut başlığı altında teknik düzleme indirgenmiş gerçeklik sorgulamalarının üzerinde yeniden düşünmeyi amaçlıyor. Hakikate yönelik ya da gerçek olanı sorgulayan çalışmalarıyla tanınan sanatçılar Gerçek 4.0 başlığı altında bir araya geliyor. Endless Art Hall başta olmak üzere tüm sergileme alanlarını kapsayan sergide; Adem Genç, Adnan Çoker, Asım İşler, Bahar Kocaman, Berkay Buğdanoğlu, Bubi, Burhan Doğançay, Erman Özbaşaran, Gülten İmamoğlu, Güngör Taner, Hasan Pehlevan, Hayal İncedoğan, İsmet Doğan, Jale Çelik, Koray Ariş, Mehmet Gün, Meriç Hızal, Mithat Şen, Murat Germen, Reşat Bayraktar, Seçil Erel, Tuna Üner, Yusuf Taktak, Zekai Ormancı gerçekin ne olduğuna yönelik çalışmalarıyla yer alıyor. Gerçek 4.0 sergi açılış kokteyli 22 Kasım 2017, Çarşamba günü, Saat: 19:00'da Endless Art Taksim'de.


İstanbul Modern'in başlattığı Müzeler Konuşuyor, başlıca uluslararası müze profesyonellerini Türkiye'deki meslektaşlarının yanı sıra müze ziyaretçileriyle, hatta internet üzerinden küresel izleyicilerle buluşturan bir söyleşi platformu. 2012-2014 yıllarında düzenlenen Müzeler Konuşuyor: Konuğumuz Amerika ile 2014-2015'teki Müzeler Konuşuyor: Konuğumuz Birleşik Krallık serisinin ardından program Goethe-Institut İstanbul işbirliğiyle Almanya'ya odaklanıyor. Küratörlerin ve müze direktörlerinin davetli olduğu Müzeler Konuşuyor: Konuğumuz Almanya kapsamında, Almanya'daki sanat kurumu modelleri ele alınıyor. Kültürel alanda demokratik bir öz temsil imkanı sunan Kunsthalle ve Kunstverein gibi çeşitli oluşumlara sahip bu ülkenin, sanat kurumu anlayışına ve müzecilik alanına getirdiği özgün katkılar değerlendiriliyor. Sanat mekanlarını farklı bir açıdan tekrar düşünmeye ve yeniden şekillendirmeye hizmet eden konuşmalar, Türkiye'deki ziyaretçileri, güçlü bir müzecilik ağına sahip olduğu halde yeterince tanınmayan Almanya'dan profesyonellerle bir araya getiriyor. Konuşmalar; müze ve ziyaretçileri, müze mimarisi ve genişleme projeleri, koleksiyon yapan ve yapmayan kurum modelleri, küratöryel pratikler ile programlama ve müze yönetiminde yeni yaklaşımlar gibi ana konulara odaklanıyor. Biri köklü bir kent müzesi diğeri ise 30 yıllık bir sergi mekanı olan, Frankfurt merkezli iki sanat kurumu, geniş bir izleyici yelpazesine hitap ediyor. Farklı kurumsal yapılarına rağmen Stadel Museum'un da Schirn Kunsthalle Frankfurt'un da direktörlüğünü aynı kişi yapıyor ve her iki kurum da uluslararası ölçekte büyük itibara sahip. Schirn'de sergiler herhangi bir koleksiyondan bağımsız şekilde hazırlanıyor ve böylece sergi programları hayata geçirilirken daha fazla serbestlik ve yaratıcılık olanağı doğuyor. Stadel Museum'daki sergiler ise sürekli olarak Avrupa sanatının yedi yüz yıllık geçmişini kuşatan seçkin kurum koleksiyonunu temel alıyor. Sanat kurumları toplumdaki büyük değişimlerden de etkilendiğinden hem Schirn hem de Stadel farklı farklı kitlelerle etkileşim kurmanın yanı sıra bilgi, eğitim ve kültüre dair yeni yaklaşımlara da karşılık veriyor. Inka Drögemüller, konuşmasında söz konusu kurumların, geniş bir yelpazedeki kitleleriyle etkileşim kurarken benimsedikleri farklı yaklaşımlardan bahsedecek. Konuşma, hem sahaya özgü deneyimleri hem de müzelerin dijital mecralara yayılışını konu alacak. Berlin'deki University of the Arts'da Toplum ve İş Dünyasında İletişim eğitimi alan Inka Drögemüller, Berlin ve New York'ta galerici ve danışman olarak çalıştı. 2001 yılında, Schirn Kunsthalle Frankfurt'taki pazarlama ve sponsorluk bölümlerinin geliştirilmesi için görevlendirilen Drögemüller, 2006'dan bu yana, Stadel Museum, Schirn Kunsthalle ve Liebieghaus Skulpturensammlung kurumları bünyesindeki uluslararası sergi iş birliklerinden sorumludur. 2016'da Schirn Kunsthalle'nin yardımcı direktörü olarak görevlendirilen Drögemüller, Stadel Dijital Koleksiyonu ya da Lüneburg'daki Leuphana Üniversitesi'yle birlikte çevrimiçi olarak sunulan modern sanat dersi gibi dijital uygulamalar çerçevesinde, Stadel Museum'un çeşitli şirket ve araştırma kurumlarıyla gerçekleştirdiği içerik işbirliklerini de koordine ediyor.


Türkiye'de bir ilk! CMYK Serigrafi Çalıştayı, Trakya Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi bir ilke daha imza attı. Ofset baskı sisteminde kullanılan tram ve CMYK renk katman uygulaması ile serigrafi baskı sisteminde kullanılarak denemeler gerçekleştirildi. Yapılan baskılarda ofset teknolojisine yakın sonuçlar alınmıştır bu konuların sonraki süreçlerde çeşitli yayınlarında anlatılacağı ön görülmektedir. CMYK, serigrafi tekniğinde ilk defa ulusal çapta bir etkinlik gerçekleştirildi. Sonuçlar oldukça umut vadetmektetdir. Eğitimde de gerçeğe yakın baskılar için bu yöntemin kullanılması düşünülüyor. Bölüm Başkanı Kerem İşcanoğlu'nun koordinatörlüğünde gerçekleştirilen etkinliğe Ulusal Çapta çeşitli kurumlardan 5 Akademisyen ağırlandı. Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Bölümünden Fatih Kurtcu, Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesinden İrem Kurt, Çankırı Karatekin Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesinden Ali Gümilcine Ve Trakya Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesinden Kerem İşcanoğlu ve Zerrin Pehlivan. Kerem İşcanoğlu konu ile ilgili Her geçen gün ilerliyoruz ve bu buluşmalarda bilgi üretme gücümüz artıyor. Üniversitemize bu konudaki desteği dolayısıyla teşekkür eden konuklarımız var. Bu durum etkinliğin sadece bizler için değerli olmadığını gösteriyor. Bilgi oluşturmadan üretemeyiz ve üretmeden de kalkınamayız. dedi.


9 Kasım 27 Aralık 2017 tarihleri arasında Anna Laudel Contemporary'de gerçekleşecek Storyteller isimli sergi, farklı tekniklerle çalışan üç sanatçının güncel temalar üzerinden sundukları görsel hikayeleri sanatseverlerle buluşturuyor. Sergide, Almanya'dan Ruth Biller VisaVis ve Jan Kuck History is Now ve Türkiye'den Serkan Küçüközcü Daydreaming başlığı altında üç farklı anlatıyı bir araya getiriyor. Yer değiştirme ve karşılaşmalar; toplumsal, tarihsel referanslar ve ironi; iç dünya ve kişisel tarih anlatılarını bir çatı altında buluşturan Storyteller, sanatçıların içinde yaşadıkları toplum ve koşullarda kendi görsel alanlarını nasıl inşa ettikleri ve nasıl bir hikaye bütününün parçaları olduklarını izleyicilerle paylaşıyor. Sanatçı Ruth Biller, VisaVis temasıyla, Neden buradayım? sorusundan yola çıkarak, dijitalleşen, bir yerden bir yere sürekli göçlere sahne olan, hızlanan dünyamızda yaşam alanları arasındaki yer değiştirmeye odaklanır. Sanatçı, VisaVis ifadesi ile bu hızlı değişim içindeki karşılaşmaların hayatlarımızda yarattığı etkileri sorgular ve resimlerindeki doğa temalarını kaçış noktaları, hatta sosyal ilişkilerin de ötesinde, insan ve mekan arasındaki hassas sistemlerin sembolleri olarak kullanır. Visa kelimesi ile günümüzde ülkeler arası diyalogların vize prosedürü üzerinden gerçekleşmesine de ironiyle dokunan sanatçı, gerek doğa gerek yer değiştirme üzerinden yaratılan mekansal komşuluklara da değinerek, - İstanbul Bienali'nin İyi Bir Komşu temasına eş zamanlı bir gönderme yapar. Sanatçı Jan Kuck ise, History is Now başlığı altında topladığı işlerinde çimento, ayna, neon ışıklar, tahta, cam gibi farklı malzemeler kullanarak estetik olarak ilgi çekici ve kusursuz işler üretmeye çalışır. Estetik boyutunun yanı sıra, sanatçı için asıl önemli olan, işlerin felsefi anlamlarıdır; güncel durumların hem akılcı, hem de trajik taraflarından ele alındığı eserler, genellikle tarihsel ve güncel referanslarla birlikte kültürel ve toplumsal göndermeler yapar. Kimi zaman değerli taşlarla bezeli ve altın bıçakla kesilen bir ekmek çıkar karşımıza, kimi zaman da usta ressamlara referans yapan ışıklı figürler. Sanatçının işlerinde, genellikle zıtlık üzerinden yansıyan bir ironi hakimdir. Kuck, geleneksel bir halıyı alıp modern ışıklarla bezeyerek, hem kadınların tekstil işinde tarih boyunca karşılaştıkları eşitsizliklere, emek sömürüsüne ve ağır çalışma koşullarına odaklanır, hem de günümüzde üretimin ve bilgi aktarımlarının ışık hızında gerçekleştiğine dair mesajlar verir. Sanatçı, çağdaş dünyanın hızla değişen temalarını günümüze bağlar ve şimdi üzerinden geçmişi de hikayeleştirir. Daydreaming temasıyla hikaye anlatımına dahil olan sanatçı Serkan Küçüközcü'nün resimlerine baktığımızda ise, aslında günlük yaşamımızda aşina olduğumuz nesneleri devasa büyüklükte, ıssız ve bilinmeyen mekanlara yerleştirilmiş şekilde görürüz. Bu canlı renklerin dünyası, alıştığımız bazı biçimleri tanıdık olmayan sahnelerde sunarak mekan ve nesne algımızla oynar. İnsandan yoksun bırakılmış bu gerçeküstü ama bir yandan tanıdık gelen görseller, kişinin tarih boyunca aradığı aidiyet duygusunu sorgular; sanatçının, belli bir zamana, insana ve mekana ait olmaktan kurtardığı, bağımsızlaşan nesnelerle, insanın çocukluğu çalınmıştır, oyuncakları çalınmıştır, elma şekeri, lolipopu, atlı karıncası çalınmış ve doğaya teslim edilmiştir. Rengarenk ama donuk nesnelerin hem ıssız, yersiz- yurtsuz hissettirdiği, hem de bir düş mekanı kurguladığı görüntüler, hayal gücümüzle devam ettirebileceğimiz ve hep yeniden üretebileceğimiz hikayeler yaratır. Stroyteller 9 Kasım-27 Aralık 2017 tarihleri arasında Anna Laudel Contemporary'de görülebilir. 1959 yılında Singen, Almanya'da doğan Ruth Biller, 1981 yılında Abitur Lisesi'nden mezun olduktan sonra eğitimini 1983- 1989 yılları arasında Stuttgart Devlet Görsel Sanatlar Akademisi'nde sürdürmüştür. Yüksek lisans eğitimini de Görsel Sanatlar alanında tamamlayan sanatçı, Almanya'da yaşamakta ve çalışmaktadır. Biller, resimlerinde insan vücudunu, doğayı, zengin renkleri kullanır ve mekan olgusu üzerinde durur. Sanatçı, Türkiye, Almanya, İtalya gibi ülkelerde farklı kişisel ve karma sergilere katılmıştır. 1978 yılında Hannover, Almanya'da doğan Jan Kuck, lisans eğitimine hukuk alanında başlamış, daha sonra yüksek lisans derecesini de aldığı Tarih ve Felsefe alanında devam etmiştir. Sanatçı, 1999 yılından beri obje tasarımıyla ve kavramsal sanatla ilgilenmekte ve 2004 yılından bu yana Berlin'de yaşayıp çalışmaktadır. Kuck, işlerinde çimento, tahta, neon, cam gibi farklı malzemeleri kullanarak eserlerinin hem güçlü felsefi temelleri olmasına, hem de estetik olarak mükemmel olmalarına özen göstermektedir. 1980 yılında Eskişehir'de doğan Serkan Küçüközcü, 2005 yılında başladığı Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nde, eğitimini Baskı Sanatları alanında tamamlamıştır. Yurt içi ve yurt dışında pek çok karma sergi ve çalıştaya katılan sanatçı, 2013 yılında Galeri Linart'ta ve 2014 yılında Aysel Gözübüyük Sanat Galerisi'nde olmak üzere iki kişisel sergi gerçekleştirmiştir. Küçüközcü resimlerinde, günlük hayatımızda alışık olduğumuz nesneleri, doğal ortamlarından çıkararak şaşırtıcı ve düşsel bir ortamda sunmaktadır. Karaköy Bankalar Caddesi'nde tarihi bir binada, Aralık 2016'da kapılarını açan Anna Laudel Contemporary, mekanında bugüne kadar Fernando Botero ve Mehmet Aksoy'un kişisel sergileri ve yerli, yabancı sanatçıların yer aldığı karma sergiler dahil olmak üzere beş sergiye ev sahipliği yaptı. Aynı anda solo ve grup sergileri ve etkinlikler düzenlemeye olanak sağlayan beş katlı tarihi binada yer alan galerinin direktörlüğünü Ferhat Yeter yapıyor. Galerinin kurucusu Anna Laudel, Düsseldorf'tan Türkiye'ye 20 sene önce tekstil alanında iş kurmak için geldi. Kendisi aldığı eğitim ve içinde büyüdüğü güncel sanat ortamının etkisiyle Türkiye'de galeri açarak bu alanda çalışan yerli ve yabancı sanatçılara destek olmayı amaçlıyor. Anna Laudel Contemporary, üretken sergi ve etkinlik programıyla İstanbul'un önde gelen dinamik güncel sanat merkezlerinden biri haline gelerek, uluslararası sanatçıları ağırlamanın yanı sıra, Türkiye'den sanatçıları uluslararası platformlarda temsil etmeyi hedefliyor. Galeri, sergi programlarının yanı sıra yerli ve yabancı sanatçıların röprodüksiyonları, resim, fotoğraf, heykel ve seramik çalışmaları ve sanat yayınlarının yer aldığı Art Shop ve Danimarka'nın önde gelen mücevher tasarım markası Monies'in koleksiyonlarına, Türkiye'deki temsilcisi olarak ev sahipliği yapıyor.


Resimlerinde uzun zamandır kentte süreklileşen değişimin hafıza ve anlam üzerindeki yıkıcı etkisine odaklanan Semih Zeki, Yıkım / Demolition isimli yeni sergisinde brüt katmanların üzerine eklenen, ağaçları, çayırları ve gökyüzüyle tanıdık, ama parçalanacak olanı imleyen kesik çizgiler gibi odaklarıyla tedirgin edici doğa parçalarına yer veriyor. Sergi 31 Ekim-5 Aralık tarihleri arasında Bozlu Art Project'te izlenebilir. Semih Zeki, who has focused on demolishing effect of continuous change in the city on memory and sense for a long while in his paintings, has been including disturbing nature particles with the focuses as dashed lines which are added upon gross phases, familiar with trees, meadows and sky, but marking the ones to be shivered in his new exhibition named Demolition. The audiences may view the exhibition in Bozlu Art Project between the dates 31st October 5th December.


Sanat Tarihçisi Prof. Dr. Kıymet Giray'ın küratörlüğünü yaptığı ve Beşiktaş Belediyesi'nin desteğiyle Beşiktaş MKM Çağdaş Sanatlar Galerisi'nde 25 Kasım 2017'de açılan Türk Modernizmi Seçkiler İstanbul sergisi Türkiye'deki küratörlüğün durumunu ortaya koydu. Açılış öncesi sergi küratörü tarafından serginin gerçekleşmesinde koleksiyoner Ahmet Şahin himayesindeki Portakal Çiçeği Sanat Kolonisi'nin katkısı olduğu belirtilmiş ve kendisine sosyal medya aracılığıyla teşekkür edilmişti. Ahmet Şahin'in resim sanatına gösterdiği katkıyı son derece anlamlı bulmaktayım. Sergi küratörü tarafından verilenler bilgiler ise sıradan sergi açıklamalarıdır ancak sergi öncesi sergi hakkında bilgi alan bir sanatsever Türk Modernizmi Seçkiler İstanbul gibi iddialı bir isimle karşılaştığında serginin hazırlanmasında gereken titizliğin gösterildiğini düşünür. Sergi küratörü olarak Sanat Tarihçisi Prof. Dr. Kıymet Giray'ın adını gördüğünde ise sergiden beklentileri daha da yukarıya çıkar. Bir sanatsever olarak biz de adı büyük olan bu sergiye aynı titizliği göstermeye çalıştık, ama isimden daha çok sergi içeriğini oluşturan resimlere odaklanmayı tercih edenlerden olduk. Bu sergideki resimlerin büyük kısmı serginin adından beklenen etkiyi yaratacak güçte çalışmalar olmadığı gibi serginin de küratörün TCMB Sanat Koleksiyonu'ndan Başyapıtlar Sergisi adı altındaki sergisiyle kıyaslandığında Türk Modernizmi Seçkiler İstanbul başlığıyla uyumlu olmadığı görülür. Sadece Ekrem Yalçındağ resmi üzerinden yapılan eleştiri bile küratörün sergiye gereken titizliği göstermediğini ortaya koymaktadır. Ekrem Yalçındağ'ın bu sergide bulunan ve benzeri resimleri hakkında iki yıl önce Clean Art-Temiz Sanat topluluğunca etkilenme ve benzeşmeyi de aşan benzerlik olduğu iddia edildiği ve bu iddianın sosyal medya aracılığıyla medyaya yayıldığı sanat çevrelerince bilinmektedir. Bu serginin görselleri medyaya yansıyınca Ekrem Yalçındağ'ın bu resmi tekrar sanatseverlerin gündemine geldi ve bu konu sosyal medyada yeniden tartışılmaya başlanıldı. Küratör Denizhan Özer bu sergi ile bazı fotoğrafları yansıtınca konu başka bir boyuta oturdu. Özellikle Denizhan Özer'in söz konusu resmin önünde dua ederken çektirdiği, ironi yüklü ve derin mesajlar içeren fotoğrafı önce kafa karışıklığı yaratsa da konuyla ilgili olarak yapılan karşılıklı bilgilendirmeler sonucunda konu açığa kavuştu. Denizhan Özer bu durumu Ben bu sanatçının birebir kopya yaptığını her yerde söylüyorum ve bu fotoğrafla da bu durumu bir kez daha gündeme getirdim. Bana göre bu sanatçının Türk Modernizmi ile ilgili bir seçkide yeri yoktu ama sergi küratörü Kıymet hoca seçti ve sergiye koydu. Bazı kimseler de sanki ben sergi küratörüymüşüm ya da o sanatçıyı övüyormuşum gibi yorumlar yapınca durumu izah etmeye çalıştım. Durum bundan ibarettir. Hayatım boyunca yalancıların, intihalcilerin, hırsızların karşısında oldum ve olmaya da devam edeceğim. sözleriyle açıkladı ve sergide yer alan resimle ilgili görüşlerini Bu resme ne bu dünyada nede ahirette yer olacağını düşünmüyorum. sözleriyle ifade etti. Bir sanatsever olarak konu hakkında sergi küratörü Prof. Dr. Kıymet Giray'dan bilgilendirilme talebinde bulunduk ancak talebimize cevap alamadık. Sayın Kıymet Giray'ın Bu sergi hakkındaki eleştirilerini sosyal medya aracılığıyla dile getiren resim sanatçıları Haluk Özen ve Ali Raşit Karakılıç'a tatmin edici bir cevap vermek yerine sayfalarını bloke etmeyi ve erişime engellemeyi tercih etmesi de düşündürücüdür. Bu serginin küratörü olan ve serginin tek hakimi olan Sanat Tarihçisi Prof. Dr. Kıymet Giray'ın bu sergide ortaya koyduğu başarı düzeyi ve tavrı ciddi olarak tartışmalıdır. - Bir sergide serginin adı ile içeriği arasındaki uyum önemlidir ve sergideki yer alan çalışmalar sergi adı ve içeriğine uygun nitelikte olmalıdır. Küratörün, belirlediği sergi adı ile sergi içeriği arasındaki uyumsuzluğu daha önceki sergisinde de görmek mümkündür: Başyapıtlar, Türk Modernizmi Seçkiler... - Resimlerindeki tartışma ortada iken ismi Ressam Ekrem Yalçındağ'ın Türk Modernizmi Seçkiler İstanbul gibi iddialı bir başlığa sahip bir sergiye alınması hatayı da aşan bir özgüven patlamasının yansıması olmamalıydı. - Sayın Kıymet Giray'ın, sergi esnasında eleştiri yapanların sosyal medyadaki hesaplarından arkadaşlık bağlantısını engellemesi ve eleştirilere olumlu ya da olumsuz cevap vermemesi bulunduğu küratörlük konuma uygun düşmemektedir. Ortada sanat adına yapılan bir etkinlik varsa eleştiriden kaçmak veya eleştiriyi yok saymak çözüm değildir. - Küratör bir sergi için yapması gerekenleri yapmıyorsa ona küratör denmeli midir? Her küratör küratör müdür? Netice olarak sanatçı ve izleyici arasında bir köprü görevi gören küratörün serginin tek hakimi olduğu ve sergiye dahil ettiği sanatçıyı ve çalışmasını detaylı olarak bildiği düşünülür. Bana göre Sanat Tarihçisi Prof. Dr. Kıymet Giray bu sergide küratörlük görevini yapmamıştır. Denizhan Özer'in Serginin küratörü değilim. Bazı şeyleri açıkça yazmaktansa böyle bir yöntem izledim. şeklindeki açıklamalarını ve ironi yüklü fotoğraflarını yayınlatırken bu konuyla ilgili net açıklamalar yapmamasını da anlamsız buluyorum. Sonuç olarak bu sergiyi inceleyen sanatseverler açıktan Kral Çıplak dediler.


Şükrü Karakuş Galeri Diani'de açtığı 'Bereket' adlı sergisinde, bereket tanrıçası 'Kibele'yi ön plana alarak şekillenen eserler yer alıyor. İspanya ve Türkiye'de yaşayan sanatçı, yaşadığı coğrafyalarla, kültürle, geleneksel sanatla, çağdaş sanatla, yerel ve evrensel olanla kurduğu bağları, eserleri aracılığı ile sanatseverlerle paylaşıyor. Şükrü Karakuş: İlhama fazla önem vermeyen sanatçılar birçok konuda kökleri yıllar öncesine dayanan fikir, bilgi ve belge biriktirirler. Bu veriler günü geldiğinde yaşayan, taze, anlık duyumlarla birleşip renge ve biçime bürünmeye başlar, daha sonra olgunlaşıp tuval yüzeyinde ortaya çıkarlar. Bereket sergisi de böyle oluştu. Birkaç yıldır bu temelde çalışmalar yapmıştım, sergi fikri gelince bazı yeni çalışmalar da ekledim ve bu sergi ortaya çıktı. Ş. K.:Bereket birçok şeyi simgeleyebilir... Bu sergide simge olarak analığı, dişiliği ve doğurganlığı temsil eden bereket tanrıçası Kibele'yi merkeze yerleştirdim. Merkezden dışarıya doğru açılan halkalar farklı alanlarla kesişti, bu kesişmeler sergiye hem plastik hem de anlam olarak zenginlik kattılar. Ş. K.: Bu sergide bilinen boya tekniklerinin yanı sıra tekstil, kağıt ve birçok farklı malzeme kullandım. Çalışırken teknik olarak kendimi sınırlamam, yapıt neyi gerektiriyorsa o malzemeye ve tekniğe yönelirim. Sorun, yapıtla sanatçı arasındaki diyalogun doğru kurulması ile ilgilidir. Bazen sanatçının, bazen de yapıtın egemenliği altında saatler, günler hatta haftalar sürebilen bu diyalogun anlaşma ile sonuçlanması zorunludur, aksi halde çalışma bitmez. Her iki tarafın da esnek olması gerekir. Ş. K.: Çalışmalarımın Neo Pop içinde görülmesini doğru bulmam. Bu tanımı Katalan eleştirmen Anna Adel bir yazısında küçük bir değerlendirme olarak öngörmüştü. Oradaki genel değerlendirme içinde fazla dikkat çekmiyordu. Tek başına ele alınca yerine oturmuyor. Kendi görüşüdür, saygıyla karşılarım, ayrıca dikkate değer bulduğumu da belirtmek isterim. Bana göre benim çalışmalarım bütün akımların sonuna geldiğimiz; post minimalist, post ekpresyonist, post modernist, post kavramsal bu dönem neye denk düşüyorsa oraya yerleştirilmelidir. Ş. K.: Çoğul olanı sade bir dille anlatmayı başarabildimse mutlu sayarım kendimi. Sanat yapıtını dekoratif bir eşyadan ayıran temel özelliktir bu. Farklı görsel elemanları bir araya getirip onlar arasında bağlar aramayı seviyorum. Sürprizlere açık bu arayış, çalışma sürecini zevkli hale getirir. Ş. K.: Önemli bir konu... Üzerinde çokça konuştuğum bir durum var: Günümüz çağdaş sanatı bir kırılma yaşıyor. Daha doğrusu 1980'li yıllardan bu yana açık olarak hissettiğimiz; modernizmi sorgulayan post modern dalga merkezin dışında kalan ülkelerin sanatçıları için yeni yaratım olanakları yarattı. Kırılma bu andan itibaren yerel olanın öneminin artıp, anlam kazandığı bir onarım ve yenilenme dönemine girdi, diyebiliriz. Buradan baktığınızda tek merkezli, dayatmacı modernizme alternatif olarak yerel, daha yumuşak, coğrafya temelli bir çağdaş sanat anlayışı baş gösterdi. Bunu doğru okuyamayan sanatçılar çıkış yolu bulmakta zorlanıyorlar. Bu anlamda çağdaşlık, yerellik ve evrensellik ekseninde daha okunur ve gözle görünür bir şekle büründü. Benim için her iki Akdeniz ülkesi de kültürel olarak çok zengin. İspanya'da yerleşik bir plastik sanatlar geleneği var. Türkiye'nin önümüzdeki on yıllarda çağdaş sanat anlamında büyük hamleler yapacağına inanıyorum.


19. yüzyıl Alman kökenli bir sözcük KİTSCH; süslü, zevksiz, beğeninin belki en bayağısı gibi karşılıkları sözlükten çıkarak güncel sanatın estetik kapsamına girdi. Güncel sanat üstüne bir anlam yüklemek güç, pentürü eleyerek bir sirk misali aklımıza gelebilecek her türlü gösteriyi düzmece medyatik çekim alanları yaratarak; örneğin Modern Müzeler, fondationlar, bienaller, fuarlar vs. meta olarak işleve sokularak birkaç milyarderin uluslararası satış evleriyle yönetiliyor. Bidon isimler yaratıp, onları pazarlamak için Versaille Sarayı'ndan tutun Louvre'a kadar en dokunulmaz mekanlarda show yaptırıyorlar. Takashi Murakami, Joana Vasconcelos, Jeff Koons vs. ki tümüyle kitschle yıkanıyorsunuz. Kimse ağzını açmıyor, bilmiyorum belki sanat eleştirisi öldü ama Fransa'da bir tek düşünür Luc Ferry acımasız eleştiriyor ama kim dinler! Tekrar bunları yazmak beni yoruyor ama konuya girmek için yine dışarıdan bakmak gerekiyor. Gözüme ilişen Beyaz Müzayede'nin güncel satışının kataloğunda yine malum isimler ama kataloğun kapağında bir portre: yani satışın göz bebeği; imza Fahrelnisa Zeid, 500.000- 750.000 YTL. açılış fiyatı, kanımca milyona gidecek. Eğer sanat adına, resmin kuralları adına, tekniği adına, boya olarak, anatomik, estetik, içerik, mesaj vs. benzer çirkinlikte bir tablo, turistik mekanların kaldırımlarında 15 euro'ya satılıyorsa, belki Prenses'in hatırına biçilmiştir bu fiyat. Katiyen hiç bir hesaplaşmam yok bunları yazarken; oysa oğlu Nejat Devrim annesine karşı daha da acımasızdı: onu canı sıkılan pazar ressamı bir prenses olarak tanımlardı ve de dargın öldü. Sonuçta yine kitsche dönersek, ne yazık bir zevksizlik de olsa bir kalite içerir kitsch; o zaman kitsch bile değil. Soyut süslemelerini eleştiremeyiz çünkü sanatçı böyle soyutluyor dünyayı dediklerinde, ona bir yanıt vermek güç ama durup dururken portre yapmak nereden çıktı? Yazının devamında, Blog'larımda daha önce bu konuda yazdıklarımda da görüldüğü gibi bir sataşma değil benim tavrım; bu çevrede kimse yüzüne eleştirmez, tekrar ediyorum 30 ressamla her ay 10 müzayede dünyanın hiç bir yerinde yok; köreltiyorlar pentürü kimse farkında değil! Tanınmış bir müzayede evi, verdiği ilanda müzayede sezonunun açıldığını muştalıyordu; oysa aynı günlerde Contemporary İstanbul fuarı da bitmek üzereydi. Şaşırdım, ne akıl almaz bir iştah, neyi göstermek istiyorsunuz, tekrar tekrar neyi pazarlayacaksınız? Varoluşlarında iğreti duranlar, lüks kataloglarında, pırıltılı internet sayfalarında, bu sezon piyasaya sürecekleri başeserleri kendi virtuel kolleksiyonerlerine emri-vaki/fait accompli sunarken, yine aynı ressamlar öteki müzayede evlerinin satışlarında, çok değişik değerlendirmelerle; ibrikler, sürahiler, el yazması panolar, tesbihlerle karışık, oryantalist suluboyalar ve de meçhul Ermeni ressamların nocturn İstanbul peyzajlarıyla bu oyunun içindeler. Daha dün bir sergiden aldığını bir müzayedeye koyup, o sanatçıya ve galeriye saygı duymayanlar, elden ele dolaşıp, ipi pazara çıkan tablolar, ressamlar! Unutmayalım yaşamak için müzayedelere ısmarlama resim yapanlar da çoğunlukta; yaşamak kolay değil! Bilemediniz otuz ressamı bile kapsamayan bir rutin. Bize özgü bir köpürme ama çoktan bir geriye dönüş başladı bilesiniz! Çöken bir ekonomi, resmi hani o başladığımız yılların kıyılarına getirdiğinde biliyorum ki siz daha önce çekip gitmiş olacaksınız! Ülkemizdeki bitmek tükenmek bilmeyen, resmin gizemini, hayalini meta adına pazara çıkaran, değnekçileri sanat yargıcı yapan MÜZAYEDE histerisine karşı yapacak hiçbir şey yok, sanatın albenisi; bakan ama göremeyen gözlerin, yargılayamayan beyinlerin eline düşmüştür. Sanatı yöneten ülkelerde, uluslararası ünlü satış evleri bu pazarı değer adına bir borsa niteliğinde korurlar, çünkü değer bu yatırımın garantisidir ve de her gün müzayede yapılmaz! Eğer konumuz parayı veren düdüğü çalar ise sayın iş adamı Zafer Yıldırım Dubai'den alır resmi evine asar. Ama iş bununla bitmiyor; mega alışveriş merkezlerinin sahibi, derici, Kasımpaşa Spor Kulübü başkanı çaktırmadan Türk Resim Tarihini de yazıyor: Christe's'in verdiği demeç elbet bunun hamasi bir nedenle yapıldığı; Raffi Portakal'ın telefonla gerçekleştirdiği satın alma operasyonu; 5 milyon ödeyerek Cumhuriyet'in 90. yıl dönümünde bu tablonun ülkesine dönmesi! Ben çok korktum bir yabancı alır diye ama korkulacak bir şey yok; bu İngilizler çok iyi bilirler keriz silkelemesini! Noel'den sonra kardeşim, ailesi ve kocam, Lech'e hareket ettiler. Hem Ürdün veliahtı Prens Hasan'la buluşacaklar, hem de kayak yapacaklardı. Ben anneme bakmak için Viyana'da kaldım, biraz iyileşirse yılbaşını onlarla Lech'te geçirmeyi umuyordum.


- - - - Doç. Dr. Hakan Karaş, Düş ve Kolaj 14 Kasım 2023 - SCENES PLURIELLES, Galerie Jean-Louis Ramand, 28 Ekim 2023- 13 Ocak 2024 8 Kasım 2023 - Çağdaş Türk Resmi'nin Devrimci İsimlerinden Orhan Taylan vefat etti. 4 Kasım 2023 - ''JANUS, NE TARAFA BAKMALI?'', Ceyda Güler, Galeri İşlik, (25 Ekim 11 Kasım 2023) 24 Ekim 2023 - Türkiye Cumhuriyeti'nin Yüzüncü Yılı ve Yüz Ressam 18 Ekim 2023 - France Music Competition (14 31 Oct, 2023) 17 Ekim 2023 - World Classical Music Awards 16 Oct 21 Nov, 2023 17 Ekim 2023 - Bedri Baykam: Sevgili Haluk 17 Ekim 2023 - Bazaart 2024 (Son Başvuru: 20 Ekim 15 Aralık 2023) 11 Ekim 2023 - Fotoğraf sanatçısı Manuel Çıtak hayatını kaybetti. 10 Ekim 2023 - Bedri Baykam: Türkiye'de sanat hak ettiği yere geliyor, peki siyasiler nerede? 10 Ekim 2023 - Göç Eden Bedenler, Zerrin Pehlivan, Devecihan Kültür Merkezi (04-18 Eylül 2023) 9 Ekim 2023 - Çağdaş Türk Sanatının Önemli İsimlerinden Haluk Akakçe vefat etti. 9 Ekim 2023 - VECDİ UZUN, ÇEMBER, DAİRE VE KÜRE FELSEFESİNİN RESİM SANATINA YANSIMASI 30 Eylül 2023 - Karanlıkta Kahkaha, Karşı Sanat, (22 Eylül 21 Ekim 2023) 21 Eylül 2023 - Öğretim Elemanları Yaz Sergisi III, T. Ü. G. S. F. Fuaye Salonu (13 Temmuz 13 Eylül 2023) 21 Eylül 2023 - Homemade 4, Piramid Sanat, (21 Temmuz 26 Ağustos 2023) 21 Eylül 2023 - Aşık Veysel, Her Neye Bakarsam Sen Varsın Orda, 09 Haziran 04 Temmuz 2023, Bağlarbaşı Kültür Merkezi 21 Eylül 2023 - Do Art Galeri, ArtContact İstanbul 3. Uluslararası Çağdaş Sanat Fuarı, (01-04 Haziran 2023) 19 Eylül 2023 - BALKAN SERGİLERİ IV BÜKREŞ'TE SANATSEVERLERLE BULUŞUYOR... 19 Eylül 2023 - BALKAN SERGİLERİ III BULGARİSTAN SREDETS GALLERY'DE SANATSEVERLERLE BULUŞUYOR... 18 Eylül 2023 - Anadolu'da Bir Kızım Var, 21 Mart 15 Nisan 2023, MKM Beşiktaş Çağdaş Sanat Galerisi, Akatlar, Beşiktaş, İstanbul. 18 Eylül 2023 - Piramid Sanat, ArtAnkara 9. Uluslararası Çağdaş Sanat Fuarı, (09-12 Mart 2023) 18 Eylül 2023 - Ayhan Çetin, Üst Yapı, Galeri Soyut, (17 Şubat 8 Mart 2023) 1 Mart 2023 - SOPHİA NARRETT, CARRİED BY WONDER, Perrotin New York, (March 3 April 15, 2023) 1 Mart 2023 - NIKKI MALOOF, Skunk Hour, Perrotin New York, (March 3 April 15, 2023) 1 Mart 2023 - NANCY SPERO, Woman as Protagonist, Galerie Lelong & Co., New York, (23 March 25, 2023) 1 Mart 2023 - Jeremy Demester, XXI, Perrotin (February 28 April 8, 2023) 1 Mart 2023 - GÖZDE AYLİS ÇİÇEK Tanıdık Yüzler, Farklı Ruhlar Heykel Sergisi / 17 Mart 8 Nisan / GALERİ SELVİN ARNAVUTKÖY 1 Mart 2023 - Şevval Konyalı, Kupon, Galeri/Miz, (08 Mart 10 Misan 2023) 1 Mart 2023 - Mahreen Zuberi, Exercising the Border, Anita Rogers Gallery, (February 1 March 11, 2023) 1 Mart 2023 - Being Human, Den Art, (03 Mart 01 Nisan 2023) 1 Mart 2023


ISTANBULum Vazgeçilmezim diyen Mücella Balyemez İstanbul suluboyalarını sanatseverlerle buluşturuyor. ''Kızkulesi, Galata kulesi, martı deniz ve vapurların şehri İstanbul Hayattır Tarihi dokusu, doğası, iki kıta arasındaki coğrafi konumu ile eşsiz bir şehir olan İstanbul günün koşuşturmacası içinde ne kadar kızsak da sevmekten vazgeçemeyeceğimiz bir şehir. Hayatımızın solmayan rengi İstanbul aşkına yazılan, çizilenleri ileherkesin farklı bir İstanbul'u var... Herkes farklı anlatıyor İstanbul'u kimi neşesinden kimi hüznünden bahsederken ben İstanbul'un geçmişteki yaşanmışlıklarına bir fırça dokunuşu ile katkıda bulunmak istedim.''dedi. Sanatçının sergide 60 adet çalışması yer almaktadır.


Galeri/Miz, genç kuşak sanatçılarından olan Belmin Pilevneli'nin sergisine ev sahipliği yapıyor. Sanatçının aşk ve mahremiyeti yansıtan işleri, şiirler ile ilerliyor. Gofraj baskı, gravür, suluboya, lazer kesim, vektör çizim, kurşun ve kuru boya gibi teknikler kullanan Pilevneli'nin esas malzemesi kağıttır. Gofrajile sadece kağıda boyut vererek yaptığı işler saflığı ve mesafeyi temsil eder. Serginin temasını oluşturan aşk bir noktada aslında varoluş sebebimizdir. Yüzyıllardır insanlığın sahip olduğu ortak bir histir. Herkesin farklı bir şekilde deneyimlediği ama eninde sonunda aynı hisleri bir şekilde yaşattıran, ağlatan, ama güldüren, hatta heyecanlandıran tuhaf bir duygudur. Bu soyut kavram, sanatçı Belmin Pilevneli'ninAşık mısın? başlıklı ilk solo sergisinde kendi perspektifinden mısralara ve görsellere dönüşür. Sanatçı, zaman zaman geçmişte yaşanmış, şiirlere dönüşmüş aşklara 2017 yılında yaşamakta olan bir insan bakış açısı ile gönderme yaparken, onların günümüzdeki 'aşk'tan, ne kadar farklı ifade edildiğini, ama bir o kadar da benzerliklerin bulunduğuna dikkat çekerek izleyiciye empati kurdurmayı amaçlar. Kullandığı klasik tekniklerle teknolojinin bizlere sunduğu çağdaş method ve teknikleri harmanlayarak aşkı yaşama ve ifade etme biçimlerinin her geçen gün değiştiğini, hatta hissedilen bazı duygular aynı kalsa da, sanki onların bile dijitalleşip hızlı tüketilen oyunlara dönüştüğünü vurgulamak ister, sessizce. 19 Aralık 2017 17 Ocak 2018 tarihleri arasında gerçekleşecek sergi, Galeri/Miz'de görülebilir. Belmin Pilevneli 1990, İstanbul doğumludur. Sabancı Üniversitesi Görsel Sanatlar ve Görsel İletişim Tasarım ve LondonCollege of Communication, yüksek lisans, İlüstrasyon ve Görsel Medya mezunudur. Londra'daki eğitiminden önce, bir süre İstanbul'da grafik tasarımcı olarak çalışmıştır. Kariyerine biraz farklı bir yön verdiği bu yeni şehirde Made in ArtsLondon, Creative Debuts, Chrom-Art gibi sanat kurumları tarafından 'LondonIllustrationFair 2016', 'First Thursdays UAL Takeover, 2017 ', 'Tribe 17 International Art Fest' gibi fuar ve sergilerde temsil edilmiştir. Yakın dönemde gönüllü olarak çalıştığı House of Illustration ve UCLH (UniversityCollegeLondonHospital işbirliği ile gerçekleştirilen 'LostandFound' sergisinde işlerini sergilenmiştir. Sergilerin dışında bir çok ödül alan ve İskoçya, Dundee'de 'DareTo Be Digital 2016' Yarışması'nda finalist olan 'Tacenda' isimli bir oyunun resimlerini yapmıştır. 2017'de Aleksandra Mir'inModern Art Oxford'da 'Space Tapestry: Earth Observation& Human Spaceflight' ve Tate Liverpool'da 'Space Tapestry: FarawayMissions' sergileri için ona asistanlık yapmıştır. Istanbul'da da bazı grup sergilerine katılmıştır. 2002 'de Erol Eti Sanat Galerisi'nde ailesi ile 'Pilevneliler', 2009'da Basın Müzesi, 2014'de FASS Art Gallery'de 'Sparks, Sofa Hotel HallArts'da 'Mindscapes' ve artnivo. com'un 'InTransition' isimli online sergisinde, 2017 yılında ise PG Art Gallery ile FMV Galeri Işık'da 'Ah!' sergisinde işleri yer almıştır. Çağdaş sanat için bir platform olma hedefiyle açılan Galeri / Miz, 19 Ekim 2011 tarihinde İstanbul Teşvikiye'de açıldı. Çağdaş Türk sanatının yanı sıra uluslararası sanatı da sergilemeyi mekan politikası olarak belirleyen Galeri / Miz, yerleşik sanatçılar için olduğu kadar genç sanatçılar için de bir mekan olma özelliği taşıyor. Çağdaş ve modern sanatı sergilemenin dışında alanlarında seçkin konukların katıldığı söyleşi programları ve güncel sanat konularında hazırladığı seminer programlarıyla İstanbul kültür ortamında yerini alıyor. Galeri / Miz, tüm kültür kurumlarıyla işbirliğine açık olarak sosyal sorumluluk projeleri yapıyor.


Agsanat Galerisinde 7 26 Aralık 2017 tarihleri arasında Cebrail ÖTGÜN'ün rapata _ repete _ irepete _ irefete _ irefte _ refık başlıklı sergisi yer alıyor. ÖTGÜN, uzun yıllardır sürdürdüğü malzeme deneyimini, bu kez bir nesne etrafında imgeleştirdiği yeni yapıtlarında bir araya getiriyor. Sergi, başlığını özellikle doğu ve güneydoğu bölgelerinde tandıra ekmek yapıştırmak için kullanılan bir nesnenin biçim ve isim değişiminden alıyor. Yanı sıra bu nesne ÖTGÜN'ün zihnini meşgul eden, anılarında özel bir yeri olan çocukluk ve gençlik döneminin nostaljik bir nesnesidir. ÖTGÜN'ün doğduğu bölgede kasnak halinde adı şete, tamamlandığında irefete olarak bilinen, her bölgede adı ve biçimi doğal ve işlevsel özelliği ile dönüşen bu nesne, zamanla kültürel boyutlar da kazanmıştır. ÖTGÜN bu sergide merkeze aldığı nesnenin biçiminden ve geçirdiği değişimlerden yola çıkarak dönüştürdüğü simgesel ve psikolojik içerikleriyle öne çıkan yapıtlar sergiliyor. İnsan bedeninin omuz ve bel aralığının biçimsel yanını andıran bu nesnenin düz ve baş aşağı kullanımları ile çağrıştırdığı çoklu simge durumları sergininin ana temasını oluşturuyor. Sergi, nesnenin kasnak hali, kağıt hamuru, keçe gibi malzemelerle düzenlenen üçboyutlu ve rölyef biçimlerle birlikte toplu halde bakıldığında tek bir yapıt özelliği de kazanıyor. Cebrail ÖTGÜN's exhibition called rapata _ repete _ irepete _ irefete _ irefte _ refık takes place between 7th and 26th December 2017 in AGART Gallery. ÖTGÜN, this time brings together his experience of material, which he carries on for many years, in his new art works which he imaged around an object. The exhibition takes its title from changing the form and the name of an object which is used in east and southeast regions to fixate the bread to the tandoori. In addition this object is a nostalgic object of his childhood and his youth periods which occupies his mind and has a special place in his memories. In ÖTGÜN's province of birth, when it is in the shape of pulley it is calling şete, when it is completed it is known irefete, transforming its name and its shape in every region with its natural and fucntional property this object have also gained cultural dimensions over time. In this exhibition ÖTGÜN displays art works featured with their symbolic and psycologic contents which he transforms starting from the form of the object, which he put in the center, and from the metamorphosis of the object. By the use of plain and upside down this object, which resembles the formal side of the human body's shoulder and dorsi, and by recalling multiple symbol situations create the main theme of the exhibition. Considering the exhibition indiscrete together with the three dimensioned and the relief form, which organised with the materials as the pulley shape of the object, paper-mache and felt, the exhibition also gains a single work feature.


2016 yılında gerçekleştirdiği Biraz Hayal Biraz Gerçek adlı kişisel sergisinin ardından Benim Dünyam adlı sergisi, benim asıl dünyam hayal diyen sanatçının Hayal başlığının ağırlıkta olduğu ilk sergisi olma özelliğini taşıyor. Sergi 7- 13 Aralık 2017 tarihleri arasında Art212 Nişantaşı'nda görülebilir. gücünün resmedilen öge ve renklerin uyumunda gizli olduğunu savunuyor. Almanya'da dünyaya gelen Arsan, Galatasaray Lisesi'nin ardından, Fransa'da Orleans Devlet Üniversitesi'nde Fizik (1996), ve Türkiye'de Endüstri Mühendisliği (1999) bölümlerinden mezun oldu. On beş yıllık mühendislik iş hayatına son verip, 2014 Eylül ayından itibaren resim yapmaya başladı ve böylece resim kariyeri başladı. 70'li yılların sonundan beri resim yapan sanatçı, yaklaşık 120 tuval boyamıştır. 2015 yılında, Los Angeles Art Association'a yaptığı başvurunun kabulunun ardından, sekiz ay boyunca Los Angeles'ta resim yapmıştır. Bu süre içinde dört resmi Santa Monica'da Çağdaş Sanat Galerisi'nde sergilendi. Kerem Arsan, resim çalışmalarına İstanbul ve Los Angeles'ta devam etmektedir.


Paris, İzmir ve İstanbul'dan sonra Synergie sergisi, bir kez daha Platform A Sanat Galerisi'nde açılıyor. Ankara'da sergilerine ve sanatsal projelerine devam eden Platform A Sanat Galerisi, sene sonunda iddialı bir proje sergisine imza atıyor. Alarm-Art Sanat Grubu ile ortaklaşa gerçekleştirilecek sergide, 52 sanatçının, 10x10 cm boyutlarında, 600'e yakın eseri sanatseverlerin beğenisine sunulacak. Alarm-Art ekibinin Synergie adlı proje sergisi, Paris, İzmir ve İstanbul ayağından sonra, bir kez daha Ankara'da, üstelik de yeni yıl heyecanıyla birleşerek izleyici ile buluşuyor. Platform A Sanat Galerisi yöneticilerinden Selim Özdemir, Sanatseverleri Türk resminin hemen her kuşağından çok değerli sanatçıların imzalarıyla buluşturmak, ayrıca 10x10 cm gibi bir alan içerisinde ne denli yoğun bir özgül ağırlığın oluşturulabileceğini göstermek bizim için de bir heyecandır. İzleyicilerin elli üç sanatçı ve altıyüze yakın eserle karşılaşacağı buluşmayı iple çekiyoruz diye belirtiyor. Sevdiklerine yeni yıl hediyesi olarak sanat eseri almak isteyenler için güzel bir alternatif olacak sergi, 9 Aralık Cumartesi günü gerçekleştirilecek açılış kokteyli ile sanatseverlerin beğenisine sunulacak ve 5 Ocak 2018 tarihine kadar Platform A Sanat Galerisi'nde gezilebilecek. Synergie Sergisi ile ilgili detaylı bilgiye www. platformarmoni. com adresinden ulaşabilirsiniz.


- Yarışma tüm uluslardan 18 yaşından büyük bütün sanatçılara açıktır. - Her sanatçı, yarışmaya iki adet farklı orijinal işle katılabilir. Yarışmaya katılan sanatçılar, sergi için seçilen yapıtlarını Trakya Üniversitesi İlhan Koman Heykel ve Resim Müzesi'ne bağışlamış sayılırlar. - Yarışmaya katılım ücretsizdir. Gönderilecek her iş iki adet olarak basılmış olmalıdır. Bunlardan birisi Trakya Üniversitesi İlhan Koman Heykel ve Resim Müzesi koleksiyonuna alınacak, diğeri ise sergi amaçlı kullanılacaktır. Yarışmaya katılan eserler geri gönderilmeyecektir. - Gönderilecek işler; gravür, ağaç, linol, serigrafi ve litografi tekniğinde olmalıdır. Bu tekniklerin birarada kullanımında da açıktır. - Kullanılacak kağıt ebadı A4 boyutunda (29x21cm) olmalıdır. Gönderilecek işler, sert bir malzemenin içinde, çerçevelenmemiş, paspartusuz olmalıdır. Yukarıda belirtilen ölçülere uymayan işler kesinlikle değerlendirmeye alınmayacaktır. - Her baskı muhakkak imzalanmalı ve numaralandırılmalıdır. Her işin arka yüzünde kurşun kalemle sanatçının adı-soyadı, işin künyesi, sanatçının e-mail adresi, telefonu ve posta adresi yazılmalıdır. - Sanatçılar, hazırladıkları işleri 23.02.2018 tarihine kadar Yrd. Doç. Kerem İşcanoğlu, Trakya Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü 22050 Karaağaç EDİRNE adresine teslim ederler. İşlerini posta ile gönderecek olanlar, belirtilen adrese en geç 27.02.2018 akşamı elimize ulaşacak şekilde posta veya kargo ile göndermelidir. Geç başvurular kabul edilmeyecektir. Posta sırasında oluşacak kayıp veya zarardan üniversite sorumluluk kabul etmez. - İşlerin postalanma masrafları sanatçı tarafından karşılanır. - Seçici Kurul Üyeleri yarışmaya katılamazlar. Üyelerinden bir veya birkaçı elemelere katılamazsa jüriye Trakya Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nden Öğretim Elemanı çağrılabilir. - Sergilemeye hak kazanan eserler için sanatçılara katılım belgesi gönderilecektir. - Şartnamede belirtilmeyen konularda seçici kurul kararı geçerlidir. - Yarışmaya katılanlar yukarıdaki koşulları kabul etmiş sayılırlar. Yarışmaya başvuran eserler arasından 40 eser sergilenmeye alınacak ve içerisinden ilk üç belirlenecektir. Dereceye girmeye hak kazananların ödülleri Trakya Üniversitesi tarafından düzenlenecek olan sergi açılışında verilecektir. Yarışma sonuçları Mart 2018'de http://guzelsanatlar. trakya. edu. tr/ adresinden duyurulacaktır. - International Miniprint Contest - The competition is open to all artists over 18 years old all over the world. - Each artist should send no more than 2 different works. The ownership of the works that will be selected or awarded for the exhibition, will pass to the Trakya University İlhan Koman Heykel ve Resim Museum. - There is no participation fee. Two copies of each work submitted must be sent, of which one will be incorporated into museum collection and one will be used for exhibition purposes. The works sent to the competition will not be sent back. - The competition is open to engraving, woodcut, linonıum, silkscreen and lithography tecniques. It is possible to use them together. - Paper size must be A4 (29x21cm). The works should be under rigid cover, unframed, unrolled and without mount, bearing the declaration on no commercial value. The works smaller or bigger than the size above shall not be judged. - Each print must be signed and editioned by the artist and must bear legibly on the back in pencil the artist's full name, the technique used and the year of creation, e-mail address, telephone and postal address. If the artist has not used Latin alphabet in the printed inscription, he or she is required to write a translation into english on the back of the print. - Deadline for the arrival of registered mail to the address below is 27.02.2018. Works should sent to that address: Trakya Universitesi Guzel Sanatlar Fakultesi Resim Bölümü 22050 Karaagaç Edirne/TURKEY. Late entries will not be accepted. The safety of submissions during posting and delivery should be ensured by registered cargo or mail. University won't be responssible for the damages that could occur during the transportion. - The costs of posting are covered by the artist. - Jury members cannot participate to the contest. If one or more of the members of the jury does not attend the elemination, the jury can call the collegues from the Faculty of Fine Arts of Trakya University. - Certifications will be post by the organisation to the artists of selected works. - Matters not mentioned in the specification are decided by the jury. - Participation implies the full acceptance of its regulation. Jury Members: Prof. Ali Muhammet Bayraktaroglu, Ph. D., Prof. Velislav Minekov, Prof. Deniz Bayav, Ph. D., Asst. Prof. Kerem Iscanoglu, Lect. Deniz Gokduman, Ph. D. 40 works will be taken to the exhibition and the first three prizes will be determined among them. The rewards of those who qualify will be given at the opening of the exhibition that will be organized by Trakya University. The results of the competition will be announced at http://guzelsanatlar. trakya. edu. tr/ in March 2018.


Tülay Baybağ'ın yeni sergisi, sanatçının son dönemde yaptığı işlerden oluşuyor. Baybağ hayata bakışını, insanoğluna dair gözlemlerini doğa ve doğaötesi ögelerle ile ilintileyerek sorgularken, serginin merkezinde 'umut' temasının olduğunu belirtiyor. İnsanların her zaman evrene hakim olmayı istediklerinin altını çizen Baybağ; Bilim ve büyünün yolu da sanat ile burada kesişiyor. Hem bilimsel hem de doğaüstü yollarla bilinmezi bilinir kılmak ve dileklerimize ulaşabilmek için akıl almaz bir enerji harcıyoruz. Semboller, tılsımlar veya ritüellerle bu enerjinin ortaya konulmasını oldukça göz alıcı buluyorum. diyerek sergisinin temel motiflerine dair de göndermeler yapıyor. Karışık teknik ve malzemelerle çalışan sanatçı, bu sergisini İşlerimde doğadan ve doğal malzemelerden faydalandım. Umudu, iyi niyeti ve insani arzuları doğal dokuların ve tılsımların içinde arayıp görselleştirmeye çalıştım. sözleriyle tanımlıyor. Sergi 24 Aralık 31 Aralık 2017 tarihleri arasında Türkan Saylan Kültür Merkezi'nde izlenebilir.


Türker Art Galeri'deki sergide, Dönmez'in heykel çalışmaları da yer alıyor. Sanat çalışmalarını Amerika'nın Chicago kenti ve İstanbul'da yapan Yücel Dönmez, yeni sergisinde özel çalışmalarını ve ilk kez görsel sanatlarda bir ilk sayılan, poliüretan heykellerini sergiliyor. Poliüretan levhalar üzerine yaptığı resimlerini daha sonra heykel formunda çalışan sanatçı, resmini heykele çeviren bir sanatçı olarak ta anılacak. Dönmez, İstanbul metro istasyonları ile Anadolu Adalet sarayına koyduğu büyük çalışmaları ile de biliniyor. Dünyada kar üzerine resim yapan ilk sanatçı olarak tanınan Yücel Dönmez, resim çalışmalarını da kendi geliştirmiş olduğu teknik ve üslubu ile gerçekleştirmektedir. Prof. İsmail Tunalı'nın, Ulusal ressamımız diye nitelendirdiği sanatçı, görsel sanatlar dünyasında birçok ilkleri ile bilinmektedir. 9 Kasım 2017 tarihinde Londra'da 508 Kıngs Road galeride açılan 3 kişilik sergide, çalışmalarım İngiltere'nin ünlü sanat uzmanlarınca ilginç bulundu ve bundan sonra Londra sanat piyasasında da bana yardımcı olacaklarını belirttiler. Londra yapılanmam ile, Chicago, London, İstanbul üçgeninden dünya sanat platformuna mesajlarımı vereceğim. dedi. Teşvikiye'de Türker Art galeride açılacak olan sergi, 7 Aralık 2017- 7 Ocak 2018 tarihleri arasında ziyaret edilebilecek.


Çağdaş sanat günümüz dünyasında yaşamın orta yerinde oturuyor. Geçmiş yüzyıllarda var olan dahi sanatçılar, bugün algıladığımız çağdaş sanatın oturduğu temelin mimarlarıdır. Halen de bayrak tutanları olarak çağımız sanatçılarına katkısız ilham oluyorlar. Bu ilhamla hareket etmiş, onlarca farklı sanatçı ile daha önce farklı coğrafyalarda gerçekleştirdiğim sergilerle çağdaş sanatın paylaşılmasına ve yayılmasına katkı vermekten hep büyük gurur ve mutluluk duydum. Bu yıl da öenmli kültürel oluşumlardan biri olan ve küresel bir sanat çekim merkezine dönüşmüş Aqua Art Miami'de keşfedilmeyi arzu ettiğim birçok sanatçı dostumla yeniden orada olabilmek beni müthiş heyecanlandırıyor. Kuruluşumuzda kendimce koymuş olduğum hedeflere yaklaştığımı görüyorum. Dünyanın önde gelen sanat etkinlikleri arasında yer alma amacımıza ulaşırken, günümüz Türkiye'sinde sanat ile ayakta kalmaya çalışıyor ve bunu sanat sever dostlarımla birlikte gerçekleştirebiliyor olmak beni en çok tatmin eden şey.


Galeri FE; Çağdaş Türk resim ve baskı sanatının önemli isimlerinden Sema Ilgaz Temel'in solo sergisine ev sahipliği yapıyor. Devlet Tatbiki Güzel Sanatlar Grafik bölümü mezunu, Avusturya'nın sağlamış olduğu bursla Salzburg'da çalışmış ve üretmiş, halen daha Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Bölümü'nde profesör olarak öğretim görevi ve bölüm başkanlığına devam eden, birçok ödüle sahip Sema Ilgaz Temel'in Zamanın Kıyısında Yürümek isimli solo sergisi 23 Kasım 21 Aralık tarihleri arasında Galeri FE izleyicisiyle buluşuyor. Resim yapmak, gerçeği yansıtmaktır. Kendi öznel gerçeğimizi düşünceleri görünür kılarken aynı zamanda bilinçaltının keşfine yönelik metaforik izlerin peşinden gitmektir. Anlatmaktan çok anlamaya yönelik izdüşümleri barındırır içinde... Hem kendisi olmak, hem kendine dışardan bakmaktır. Bazen içinde, bazen dışında olmaktır zamanın. Yabancılaştığımız hayatın içindeki serüven ve yalnızlık duygusuna direnmektir. Renkleri biçimleri, yüzleri, düşünceleri saklayan belleğin gelgitleri içinde kaybolmaktır. İnsandan ve görünürlükten yola çıkarak zamanın kıyısında yürümektir. Herkesin ve hiç kimsenindir. sözleriyle tanımladığı sanat serüveninde Ilgaz Temel; çarpıcı portreler, figürler ve kullanmış olduğu etkileyici renk paletiyle sanatçı özgün baskı ve resim çalışmalarıyla kendi dünyasını sanatseverlere açıyor. Açılış kokteyli 23 Kasım Perşembe günü gerçekleşecek olan Sema Ilgaz Temel'in Zamanın Kıyısında Yürümek isimli solo sergisi 21 Aralık'a kadar izlenebilecek. Sergi Pazar Pazartesi hariç her gün 11.00 19.00 saatleri arasında izlenebilir.


Artık insanın hayal kutusunu sanki düşen bir uçağın kara kutusu misali arayacağız; düş bozgunu gibi modern hinlik başını almış gidiyor. Bir sanrının kendi şok boyutunda gerçekleşmesi hayal olmaktan çıktı. 3D üçüncü boyut- çoktan aşıldı; CAO bilgisayarın yönetiminde lazer sistemiyle baskı, MJM modelage -, SLA stereolithographieApparatus vs. Bir kartpostal boyutundan kitaba; kitaptan tuvale, bir imgenin makul bir boyuta ulaşması bizim bakış açımızla orantılıdır. Oysa büyük tuvalleri boyamak, devasa objeleri kurgulamak için yine sanatçının devasa mekanlara ve bunun siparişini verecek güçlü bir sponsora kendisini destekleyecek global bir medya ya gereksinimi var. İşte bu açılım içinde bir star sistem oluştu. Tüfeğin bulunması sonucu bozulan mertlik gibi, günümüz sanatçıları giderek belki bu boyuta girerek; tuvaliyle cebelleşen mütevazı ressamı tarihe gömdüler. Bizde bile asistanlarıyla çalışan, belki sözünü ettiğim tekniklerin boyutunda değil ama el değmeden üretilen, sipariş vererek gerçekleştirdiği yapıtını contemporary fuarlarında satışa sunan, modernlik fenomeniyle kafasındaki virtueli pazarlayanlar; tekdüze bir görücü prototip yarattılar: bakan ama görmeyen, yargılamadan -daha doğrusu anlamadan satın alan, koleksiyoner olduğuna ikna edilen. Özellikle de ülkemizde müzayedecilerin dümen suyunda bu sanat oyununun geleceğinden şüpheliyim! Bu oyunun global açılımında, yöneten ülkelerin sanatı bir propaganda olarak empoze etmek adına yaptıklarına sanat savaşları diyebiliriz. Geçen yıl Paris, Fondation Cartier'de Cai Guo-Qiang gösterisi, sanki çocukluğum naif panayırlarının asrımıza uygulanması gibi bizi şaşırtmak amaçlı ama izlediğim kadar artık kimse şaşırmıyor; anlamıyorum; gözlerdeki doymuşluk nedense bana bir şeyin sonunu geldiğini fısıldıyor: .. artık şaşırtamayacaksın!. Önceleri Japonya'da pyrotechnique havai fişek- ve barut üstüne araştırmalar yapan sanatçı, daha sonra bu öğrendiklerini sanatla kesiştirerek, gösteri anlamında -daha çok şov benzeri gösteriler- ancak hayalin erişebileceği boyutlarda entalasyon'larla sürdürüyor. Kısa bir süre sonra Venedik Bienali'nin ona getirdiği sükseyle, Pekin Olimpiyatları'nın havai fişek gösterisiyle, modern müzelere; Mass Moca, Guggenheim, Fukuoka, Cartier Paris vs... Olağanüstü boyuttaki enstalasyonlar, megalomanin sınırlarını zorluyor. Bu sanatçının hayal gücüyle, hayalin büyük boyutlarda gerçekleşmesine yine günümüzün bir mucizesi diyebiliriz. 3D tekniği ile yaratılan aslını aratmayan objeler, enstalasyon olarak müzelerin büyük mekanlarında elbet şaşırtıcı işlevlerini yapacaktır. Ne yazık sanatın anlamı yalnız şaşırtmak değil, onun öğreticiliği ve gizeme kucak açan olağanüstülüğü. Artık sirkler nasıl çocukların albenisinde değilse, müzelerde yapılan bu tür şamatadan da bıkacağız. Cai -Guo'nun Japonya'da öğrendiği havai fişek uzmanlığı; barutu babasının malı gibi kullanma yeteneğini ve ona ünlü müzelerin kapısını açıp, şov yapma olanağını tanıyor. Büyük boyut tuvalleri yere serip, içi sıvı boya dolu baloncukları barutla patlatarak, rastgele oluşan leke, lavi, beneklerin yarattığı tablolar elbette bir anlam, bir tat, ve boya kalitesi içeriyorlar. Büyük boyut tuvaller şasilere gerilip sergilendiğinde, şovu görmeyenleri şaşırtıyor ama! Evet bir ayrıcalık bu; canı sıkılan müze yöneticilerinin kapılarını bu tür şamataya açmalarını anlamıyorum! Madrid Prado müzesi de Cai-Guo'nun önlenemez keşfinin tuzağına düşmüş; güya sanatçının Buen Retiro sarayına harp ve sulh içeriğinde yaptığı gönderi şov bile, bu mekanlara duyduğum saygıyı silemiyor. Tekrar müzeye girip, gizlice Zurbaran'ın tuvalinin önünde eski çağların çekim alanına giriyorum! Genellikle iklim değişiklerinin doğayı altüst etmesi sonucu kentlerde bile yaşadığımız köklerinden sökülmüş bu ağacı böyle bir mekana; bilmiyorum hangi olanaklarla sokup, kavramlaştırmak biraz gülünç. Ai Weiwei gibi Çinlilerin bize bu denli moral öğretisi biraz absürt! Cai Guo'nun asıl uğraşısının havai fişek olduğundan söz etmiştim. Bunu sanata uygulayıp, ephemer bir şovla plastik sanatlara yeni bir bağlantı yapıyor. On dakika sonra onun renkli bulutları yok olacak, geriye kalan görseller ona gelecek olimpiyat oyunlarında, daha başka açılımlar getirecek! Şimdi bende kalan izlenim, virtüel sınırları zorlayan bir filmin etkisine özgü kısa bir bellek, tını ve de aklımda kalan ona benzer bir merak, daha çok bunları gerçekleştiren atölyeler, teknik elemanlar, ortada dönen para ve de sanatçının payı. 21 yüzyılın başında yaşanan bu histeri kısa bir süre sonra tüketilecek, conceptuelin son günleri bence. Tüm bu sorunlar giderek accumulation, gerçeğiyle karşılaştığında, ileriye dönük, bizi bekleyen kaostan kimsenin haberi yok. Paranın açılımıyla sürekli alınıp, bir gün değerini ölçebileceğimizi sanarak depolara yığdığımız sanat eserleri, kendi kendilerini yok etmeden kanımca çöp olarak kaderlerini bulacaktır. Örneğin: Louvre Müzesini Fransa'nın kuzeyinde Lans kentinde de açtılar ama gereken sükseyi bulmadı, belki de Arapların para boyutlarına ulaşamadığı için. Konu müzenin açılımı değil; Paris Louvre Müzesi, asırlardır depolarında biriken 230 bin tuval, obje, heykel, tüm aklınıza gelebilecek sanat eserini yine Lans kentinde özel olarak kurulan yeraltı bunker lerine taşıyor. Seine nehrinin daha önce taşma tehlikeleri bu eserlerin çoğunu rutubet nedeniyle yıpratmış. Görünenin yani çağdaş adına bugün yapılanların, kullanılan malzemenin, devasa boyutların geleceğini hayal etmek zordur. Paranın ve uluslar üstü sanat lobilerinin yıprattığı, kanayan hayal gücümüzü kendimize saklayalım.


tarihinde The St. Regis Otel, Nişantaşı'nda gerçekleşecektir. Başvurunuzu değerlendirmeye alabilmemiz için sitemizde yer alan katılım şartlarını okumanız ve başvuru formunu doldurarakbazaartyenikoyrotary@gmail. com adresine göndermeniz gerekmektedir. Not: Başvuru yapacak kişinin öğrenci veya mezuniyetinden en fazla iki yıl geçmesi gerekmektedir. - Bu etkinlikle ilgili koşullar, BAZAARTorganizasyonu tarafından belirlenir. - Bazaart sanat etkinliği sadece Güzel Sanatlar Fakultesi öğrencileri ve Güzel Sanatlar Fakültelerinden yeni mezunların (en fazla 2 yıllık mezunların) katılımına açıktır. - Verilecek ödüle ve sergilenecek eserlere Seçici Kurul karar verir. Bu sene ilk 6 öğrenciye5.000,00-TL'lik ödül verilecek ayrıca Polisan özel ödülü olacak. - Etkinliğe en çok 2 eser ile katılınabilinir. - Çalışmalar imzalanmış olmalı ve sergilenmeye hazır durumda teslim edilmelidir. - Sergilenen eserler satışa sunulacak olup, olası satışların %20'si tüm vergi ve harçları ile birlikte, Yeniköy Rotary Kulübüne verilecektir. - Eser sahibinin etkinlik için önerdiği eserler için belirleyeceği maksimum fiyat 3.500,00-TL resim için4.000.00-TL heykel için olacaktır. - Sanatçıya ödeme, satılan eserin satış tarihini izleyen 45. günden sonra yapılacaktır. - Eserleri sergilenen katılımcılara katılım belgesi verilecektir. 10. Başvuru formu eksiksiz olarak doldurulmalı ve en geç 15 Ocak-27 Şubat 2018 tarihleri arasında önerilen eserlerin fotoğrafları ile birlikte e-mail adresine gönderilmelidir. Eksik bilgi ve belge ile yapılan başvurular kabul edilmeyecektir. Yeniköy Rotary Kulübü veya Bazaart komitesi tarafından başvurunun kabul edildiğini eser sahibine bildirmesinin ardından her durumda tarihinde işbu başvuru formunun ekinde bulunan SÖZLEŞME ile ıslak imzalı bir şekilde Bazaart Komitesi 'ne eserlerle birlikte teslim edilmelidir. Aksi takdirde sanatçının başvurusu kabul edilmemiş sayılır. Eserler 26 Mart 2018 Salı günü saat 09:00-18:00 arasında The St. Regis Hotel'de Yeniköy Rotary Kulübü Sanat Komitesi yetkililerine teslim edilecektir. Aksi takdirde sergiye kabulü mümkün olmayacaktır. Satılmayan eserler 29 Mart 2018 Cuma günü iade edilecektir. Geri alınmayan eserlerin kaybından veya uğrayabilecekleri hasardan Yeniköy Rotary Kulübü ve The St. Regis Hotel sorumlu olmayacaktır. Sizde BAZAART'a katılarak eserlerinizin sergilenmesini istiyorsanız aşağıdaki başvuru formunu doldurunuz.


Elgiz Müzesi süreli sergi alanında Aslında isimli yeni koleksiyon seçkisine yer veriyor! Temsil ve atıf olgularını irdeleyen; atfedilen üzerinden varlığın ifadesi ve temsiliyet modellerini sorgulayan sergide farklı mecralardan eserler yer alıyor. Bir önceki Venedik Bienali'nde Japonya Pavyonu'nu temsil eden sanatçı Chiharu Shiota'nın Olma Hali isimli içi boş elbisesi sadece var olduğunu bildiğimiz ama tanımlanamaz bir gerçekliği sarmalarken; Tracey Emin'in fotoğrafı bir olguya yüklenen anlamları ve bunun ağırlığını, bedelini sorguluyor. Bir yanda Gavin Turk, yaratıcısı üzerinden anlamlanan mavi dev bir halıyla tanım sıralamamızı bozuyor; diğer yanda İhsan Oturmak dayatılmış tanımların sınırlarını irdeliyor. Bir kimliği tutma anı ve ifade edilebilme arzusu Bengü Karaduman'ın Yeni Bir Beden için Eskiz isimli işinde süregelen ama tamamlanamayan bir oluş halini betimlerken, Volkan Kızıltunç'un videosu, poz verme ve 'poz' olgusunu irdeliyor. Appropriation ve kurmaca tekniğinin en önemli temsilcilerinden Cindy Sherman'ın benimsediği ve sanat pratiği boyunca çeşitli kılıklar değiştirerek, farklı kimliklere bürünerek kendi kimliğini ve atfedilen gerçekliği sorguladığı eserleri, Hale Tenger'in Oto-portresini selamlıyor. Özlem Günyol'un Bugün ne var? isimli eseri, toplumsal temsil konusunu maruz kaldığımız gerçeklikler üzerinden yeniden düşündürüyor. Tanımlanma ve bilinenlik çıkmazında işaretler, imler ve imgelerle yol alırken, nesneler ne olmadıkları üzerinden anlamlandırılıyor. Sergideki eserlerin tamamı katmanlı bir anlam ve referans yolculuğu yaratırken, oldukları değil işaret ettikleri unsurlar üzerinden yeni bir okuma sağlıyorlar. Simulacra ve mal etme tekniklerinin çağdaş sanatta bir mecraya dönüştüğü 80lerden beri irdelenen temsil kavramını günümüz gerçekliğinde yeniden sorgulamayı ve gündeme getirmeyi hedefleyen sergide 17 eser yer alıyor.


Bu sergideki çalışmaların birçoğu tamamlanıp tamamlanmadığından emin olamadığım işlerden oluşuyor yada belki bitiremediğim ama artık durması gerektiğine karar verdiğim... Bu durumu serginin ismi ile de uyumlu buluyorum İzler; devamlılığı olan ve süregelen bir yaşantının izleri gibi. Bunlar, yaşananlar için özellikle paylaşmak, izleyici ile diyaloğunu kurmak istediğim şeyler oldu. Bundan dolayı resimlerin önemli bir kısmını anı yada günce olarak da nitelendiriyorum. Burada ki resimler, bir önceki sergimde bulunan çalışmalarla aynı dönemlere ait; konular ve plastik yaklaşım itibarıyla pek bir farkları yok. Yine edebiyata olan ilgim, kişisel yaşantılar, okuduklarım, toplumsal olaylardan izler ve ardakalanlardan oluşuyorlar. Bundan dolayı İzIer II için bir devam sergisi de denilebilir. Ben, bu uğraş ile kendi kendime uzun yıllar geçirdim. Bu yüzden bu dönemlerin izleri, anıları, katmanları ve çeşitli yansımaları bir arada. Eserlerin gruplamalarla birbirinden ayrı ama birbirinden de izler taşıyan farklılıkları bu yüzden. Çalışmalarımda herhangi bir akademik tutum, ideolojik tasarı veya üsluplaşma yok. Buna rağmen belli bir dil arayışım da yok. Sadece sanat istencimi çok güçlü hissediyorum ve yaratıcılığa açığım. Çağdaş sanatsal ifade karakterinin de bu yönde seyretme eğiliminin daha yüksek olduğunu da görüyoruz. Bu yüzden, bu sergide bir araya gelen çalışmalar benim çağın sanat ruhu ile yaptığım hesaplaşmaları da içeriyor. Sergi açmak pek öyle olsun diye olmuyor. Bir sürecin sonunda, kendi zamanında gerçekleşen bir paylaşma imkanı olarak vuku buluyor. Bu olduğunda da insanın yaptıklarıyla arasında bir mesafe oluşuyor. Ben geri çekildiğimde temalarımın kişisel konular ve iç süreçlerimden daha evrensel konulara evrildiğini görüyorum. Belki de bitmemiş işler koymamın bir boyutu da buydu; giderek artan bir hızla belli bir dönemi geri de bırakıyorum... Yeni gelenler bütün güncellikleriyle, bana adeta akıyor desem yeridir. Sergi, 13 Ocak 2018 tarihine kadar Derinlikler Sanat Merkezi'nde görülebilir.


Kişinin kendi yaşam süresi içinde, nerede/nasıl/ne zaman/niçin ve kimle konumlandığı ve tarihin o zaman diliminde ortaya koyduğu eylemler, aynı zamanda onun tarih sahnesindeki 'konumunu da belirler. Şeyma Yerlikaya'nın küratörlüğünü üstlendiği Cep Gallery'de 20 Aralık 2017 20 Ocak 2018 tarihleri arasında görülebilecek Losyon Sergisi bu bağlamda birbirinden farklı ve bağımsız altı sanatçının işlerini; var olan, yok olmuş veya hiç olmamış mekan ve alanlara tanıklık etme, etkilenme, etkileme ve yaratım süreçlerinin dışavurumlarını ve deneyimlerini gözler önüne seriyor. Mekan; değişim, ayrım ve biçim vermenin odağıdır. Ölü, durağan ve devinimsiz değildir. O nedenle sanatçı mekanı algılar, tasarlar ve yaşanan bir yer haline getirir. Mekanı sanatçı kurgular fakat mekan salt fiziksel bir çevreye veya fonksiyonalist cambazlıkların beceriyle sergilendiği bir 'sirk'e de indirgenemez. Mekanların tarihselliği, öznelliği ve biricikliklerinin yanında bir de yeniye açılan birer liman olma özellikler vardır. Yeni olanın bir 'kimliği' vardır çünkü o anın benzersizliğini yansıtır ve bu sayede diğerlerinden rahatlıkla ayırt edilebilir. Tüm bu nedenlerden ötürü, Merve Yılmaz'ın bu sergideki işlerinebakıldığında tıpkı mimar ZahaHadid'in ilk dönem eserlerinden itibaren görülen, sivri/keskin çizgilerin bütün içinde gelişimine/evrilmesine benzer bir paralellik taşıdığı görülür. Mekanlar farklılaştıkça, mekanları şekillendiren ve mekanların şekillendirdiği insanlar da farklılaşır. Asıl olan, bu farklılaşmanın içinde barındırdığı özgürlük potansiyellerinin ayırdına varabilmek ve bunları deneyimleyebilmektir. Kimi zaman mekanlardaki bu özgürlük potansiyelleri, sanatçıyı yaşamak istediği ütopik şehri kurgulaması noktasına kadar getirebilir. Ahmet Duru'nun Lokasyon bağlamında sergilediği işlerde de, ana caddelerden sokaklara, somuttan soyuta giden bir dizgede kurguladığı şehrin kuşbakışı çizimi bizlere LarsvonTrier'inDogville filmini anımsatır. Kahramanın ilk adımını atışı ve sonrasında deneyimledikleri gibi Duru'nun şehri de ilk bir bakışta 'ütopik bir özgürlük alanı' olarak belirir, akabinde ilerledikçe paradokslar barındıran bu şehrin, aynı zamanda nasıl bir kıstırılmışlık/sınırlılıklar alanı olduğu hissini duyumsamamıza neden olur. Oscar Wilde boşuna dememiştir, Her insan öldürür gene de sevdiğini diye... Modern yaşamın sarmalında kurgulanan ütopyalar dahi geçmiştekilerden farklıdır ve daima kendi zıtlıklarını da barındırmaktadırlar. Mekanlar, kentler belki tasarlanabilir ancak işin içinde insan faktörü olduğu için nereye/nasıl/ne şekilde evrileceği hiçbir zaman için tam olarak kestirilemez. Kestirilemeyen, gizemli olan daima insanın ilgisini çekmiştir. Bir taraftan çarpık yapılaşmadan, gökdelenlerden, gecekondulardan mustarip olup, diğer yandan göstermelik ve sahte bir muhafazakarlık kisvesi altında kitsch bir şekilde korunan yapıların olduğu Kent, o nedenle Setenay Alpsoy'un ilgisini çekiyor ve bu sergideki tüm işlerinde yansımasını buluyor. Sanatçının daha önceki çalışmalarındaki kasvetli, adeta eski Doğu Bloku ülkeleri mimarisini çağrıştıran hava, bu sergideki işlerinde-genel konsept ile de paralellik göstererek- ışık ile buluşuyor. İşlere bakınca, Alfred Hitchcock'un Arka Pencere filmindeki ana karakter fotoğrafçı Jeff'in odasından fotoğrafladığı mekanlar, kişiler, olaylar, ayrıntılarla olan paralellikler özellikle dikkat çekiyor.'Öteki'nin varlığını algılamak, sonra ise onu anlamak ve farklılıklarını kabullenmek öncelikli olarak sanatçının görevi gibi gözükse de, aslında yeryüzündeki tüm bireylere farklı kaliteler kazandıracak yaşamsal bir çaba olduğu gerçeği de asla gözden kaçırılmamalıdır. İnsanoğlunun evriminde doğayı denetim altına alma ilk başlarda çok önemli ve yaşamsal bir araçtı. Bir süre sonra, bu araç bir amaç haline geldi. İnsan doğadan uzaklaştı ancak bir şekilde de doğayla yapay ve mesafeli bağını koruma zorunluluğunu hep devam ettirdi. Vahşi kapitalizmin güler yüzü olan tüketim toplumu virüsünün en hızlı yayıldığı yerler olan büyük kentlerde, insanlar sözde doğayla iç içe yaşayabilmek adına; suni ormanlık alanları olan sitelerde yaşıyor, buralara egzotik balıkların hapsedildiği dev akvaryumlar, korkudan tünemiş kuşların olduğu kafesler, milyon lira değerinde natürmort tabloların olduğu çerçevelerle dolduruyorlar. Oysa ki tıpkı büyük usta Nazım Hikmet'in dizelerinde belirttiği gibi Yaşadım diyebilmek için... öncelikle sevgiye gereksinim var ki sevgi için de şefkat, ilgi ve sadakat gerekli. Meriç Kara tam da bu noktada devreye giriyor vesaksılardan oluşan işleriyle yeşile hayat veriyor. İç mekanlar için tasarlanan Saksılar Serisi bitkileri sadece bir süs eşyası veya durağan birer obje olarak tanımlamaktan çok; onları nefes alıp veren, sevgiyi/ilgiyi hisseden birer organizma olarak görmesiyle ve bitkileri-son derece işlevsel ve nüktedan bir şekilde- bilfiil evsel yaşamın içine dahil etmesiyle de oldukça farklı bir çalışmalar bütünü olarak Lokasyonun içinde yer alıyor. 1917'de Ekim Devrimi'nin ardından sadece Sovyetler Birliği'nin değil dünyanın da ilk kadın bakanı, ardından da ilk kadın büyükelçisi olan AleksandraKollontay, sadece fikirleriyle değil eylemleriyle de yaşadığı döneme damgasını vurdu. Kadın hakları, aile kurumu, evlilik, çocuk hakları, çocukların eğitimi, çocuk işçiler ve daha pekçok konuda hem kalem oynatan hem de somut olarak eylemler ortaya koyan Kollantay önderliğinde SSCB'de atılana benzer ve fakat daha burjuva adımlar; 1923'de kurulan Cumhuriyet ile Türkiye'de de yeşertilmeye çalışıldı ancak tüm bu eğitim ve aydınlanma adımlarının içinin yavaş yavaş boşaltılmasından son tahlilde en çok kadın ve çocuklar mustarip oldu. İstatiksel olarak daha fazla kadının çalışma hayatına katılması veya yeni açılan sözde 'okul'ların öğrencilerle dolup taşması, ne eğitimin ne de öğretimin kalitesini arttırdı. Tektipleşen, muhafazakarlaşan ve ironik bir hal alan eğitim, Şeyda Özdamar'ın işleri genelinde ve Lokasyonsergisi özelinde sergilenen Öğrenci kompozisyonlarında vurucu bir şekilde izleyiciye aktarılıyor. Kentte yaşayan eski-kentli olsun, kente göç etmiş yeni-kentli olsun çocuklardan beklenti hep aynı: Derslerde/Okulda Başarı! Peki ya hayat? Şeyda Özdamar, sadece bir dönemin sözde eşitlik ama özde tektipleştirme sembolü olan 'siyah önlüğü' eleştirmekle kalmıyor; aynı zamanda teknolojik özgürlük imparatorluğu cenderesinde sıkışıp kalmış, düşünemeyen, üretemeyen, hissedemeyen, her yaş ve cinsiyetten günümüzün 'vasat insan'ını da mercek altına alıyor. Tıpkı Kollontay gibi sınır tanımaksızın, yediden yetmişe herkesin dönüp kendini bir kere daha içtenlikle sorgulamasına olanak tanıyor.


Londra Sanat Fuarı, 30. Yıldönümünü Kutlayacağı 2018 Edisyonunu Duyurdu. 17 21 Ocak 2018 (Önizleme 16 Ocak) Londra Sanat Fuarı, 17-21 Ocak tarihleri arasında gerçekleşecek 2018 edisyonunda 30. yıldönümünü kutlayacak. Dünyanın önde gelen galerinin sergileyeceği modern ve güncel sanatın etkileyici örneklerinin yanı sıra, fuar aynı zamanda sürekli gelişmeye devam eden uluslararası sanat piyasası hakkında ziyaretçilerine fikir vermek amacıyla geliştirdiği Art Projects ve Photo50 bölümleriyle güncel sanat ve fotoğraf sanatı alanındaki yenilikçi akımlara yer vermeye devam edecek. Londra Sanat Fuarı 2018, koleksiyonerleri ve ziyaretçileri, 20. yüzyıldan günümüze, modern sanat ustalarından heyecan verici yeni yeteneklere kadar uzanan geniş bir yelpazede sunacağı sanat eserlerini keşfetmeye davet ediyor. Fuar aynı zamanda, 30. yıldönümü şerefine Art UK ile iş birliğinde gerçekleştireceği bir sergiye ev sahipliği yapacak. Art of the Nation: Five Artists Choose isimli sergi Britanya'nın kamuya ait sanat koleksiyonundan 30 işi sergileyecek. Özellikle güncel sanat alanında artarak devam eden dijital platformların kullanımına dikkat çekmek amacıyla, galeriler dışında online hizmet veren sanat kurumlarına da yer verecek olan fuarda, tüm dünyadan işler görebileceğimiz 132 stand bulunacak. Fuarda 2018'de ilk defa yer alacak galeriler: Artco Gallery ; Galeria Miquel Alzueta ; La Lanta Fine Art ve YIRI Arts. Fuar, ilk defa bu edisyonda online hizmet veren, ART GLOBALE ve The Drawing Works'e de yer veriyor. Fuarda ayrıca, Andy Warhol, Joan Miro, Pablo Picasso, Frank Auerbach, Banksy ve Damien Hirst gibi dünyaca ünlü sanatçıların işleri sergilenecek. 2018 edisyonunda yer alacak standların listesini aşağıda bulabilirsiniz. Londra Sanat Fuar'ı devam ettiği 30 yılda, içeriğini dünyada değişmekte olan güncel sanat pratiklerini dikkate alarak geliştirdi ve bu doğrultuda beğeni ile karşılanan Art Projects ve Photo50 bölümlerini oluşturdu. 2005 yılında kurulan Art Projects, fuara yeni sanatçılar ve farklı sanat pratikleri getirmeyi amaçlayan bir platform. Bu edisyonda Art Projects kapsamında yer alacak 33 stand kişisel ve grup sergileri sunacak. Art Projects'in en dikkat çeken bölümü, yaratıcı ve yeni iş birliklerini teşvik etmek amacıyla, galeri ve sanatçıları bir araya getirerek ortak bir seçki hazırlamalarını isteyen Dialogues. 2018 edisyonunda, küratörlüğünü Artspace NZ'nin eski direktörü Misal Adnan Yıldız'ın üstlendiği Dialogues kapsamında bu sene, kadınların temsil edilme biçimleri ve işlenişi üzerine odaklanan 24 kadın sanatçının çalışmaları sergilenecek. Yıldız'ın kavramsal yaklaşımıyla Dialogues, farklı ülkelerde, farklı kültürel kimliklerle yetişmiş kadınların, bakış açılarının çeşitliliğini ve karmaşıklığını inceleyebilmek için bir platform sunuyor. Bu bölümde yer alacak galeri ve sanatçılar arasında Türkiye'den de isimler bulunuyor. Ankara'dan Galeri Nev, annesiyle ilişkisini sanatçının bedeni üzerinden anlattığı, Berlin'de yaşayan sanatçı Mehtap Baydu'nin işlerini bir araya getirecek. Almanya'dan Tanja Wagner Galeri ise Nilbar Güreş'in kadınların kültürel kodları ve queer tecrübelerini ele alan çalışmalarını sunuyor. Seçki kapsamında yer alan çalışmalar Yeni Zelanda'dan Pakistan'a; Avusturya'dan Samoa'ya ve Portekiz'den Angola'ya kadar uzanan geniş bir coğrafi bölgeyi kapsıyor. 2007'den beri fuarın bir parçası olan Photo50, güncel fotoğraf pratiği üzerine inceleme ve değerlendirme yapmayı teşvik ediyor. 2018 edisyonunda bu bölüm altında, Hemera kolektifinin küratörlüğünde gerçekleşecek serginin adı Resolution is not the point. olarak belirlendi. ground-less ve Foundland kolektifleri dahil olmak üzere, bir çok farklı kolektifin ve Larry Achiampong ve David Birkin gibi dünyaca bilinen sanatçıların işlerinin yer alacağı sergi, fotoğrafın disiplinler arası konumu ve kolektif eylem olarak nasıl kullanıldığını araştırıyor. Londra Sanat Fuarı 1989 yılında, Islington İş ve Tasarım Merkezi'nin bir inisiyatifi olarak kuruldu ve o günden beri fuar bu merkezde gerçekleştiriliyor. İlk kurulduğunda Art'89 ismiyle bilinen fuar, ilk edisyonunda 36 galeriye ev sahipliği yapmıştı. Kurulduğu günden bu yana fuar, sonradan dünya çapında ünlü olan bir çok sanatçının kariyerlerinin ilk dönemlerinde önemli rol oynadı. Londra Sanat Fuarı 2018 bu amaçla, yeni nesil sanatçıları özellikle küratörler eşliğinde gerçekleşen bölümlerinde desteklemeye devam edecek.


Bihrat Mavitan bir süre heykellerinin resimlerini, bir süre de resimlerinin heykellerini yaptı. Bir sergisinde de arkada resim önde heykeli olarak uyguladı. Bu son sergisinde heykellerini resimliyor. METAL TUVALLER diye isimlendirdiği bu sergi Galeri Selvin'de 20 Aralık 2017 10 Ocak 2018 tarihleri arası sergilenecektir. Günde en az 100 m çizgi çizmeden uyuyamam diyen sanatçı bu sergisinde desen defterlerini de izleyiciye sunacaktır. Aynı tarihlerde oğlu Tan Mavitan'ında, sergisi Galeri Selvin 2'de açılacak ve MAVİTAN ÇETESİ işleri olarak izlenebilecekler.


Galeri FE, 23 Aralık 2017 20 Ocak 2018 tarihleri arasında Seyit Mehmet Buçukoğlu'nun Mistik Yüzeyler adını taşıyan kişisel sergisini sanatseverler ile buluşturmaya hazırlanıyor. Önceki serilerinde olduğu gibi, temeli yazı kavramına dayanan yeni eserler, sanatçının mistik bir yaklaşım ile yüzey resmindeki lirik duyumsamalarında şekilleniyor. Yüzeylerin mistik algısında genel atmosferi oluşturan soyut leke katmanları arasına gizlenen, beyaz transparan alanlarla çoğu kez üzeri örtülerek geri plana atılan, hangi dilde yazıldığı bilinemeyen veya okunması imkansız gibi görünen resimsel-soyut yazılar, eserlerin plastik dilini oluşturuyor. Bu nedenle, eserlerde yazının dili değil, yazının resmi ve izi öne çıkıyor. Açılış kokteyli 23 Aralık Cumartesi günü 16.00 19.00 saatleri arasında gerçekleşecek olan Mistik Yüzeyler sergisi 20 Ocak tarihlerine kadar Pazar ve Pazartesi günleri hariç her gün 11:00 19:00 saatleri arasında izlenebilir.


Devrim Erbil, Türk Resmi ' nde üretken, sanatla sürekliliği yaşayan ve iç içe bir yaşam dinamiği ile haşır neşir bir sanatçıdır. Tuval resminin dışında bir çok teknik ve görsel sunumlarda, ve yüzeylerdeki uygulamalarla günümüz teknolojik imkanlarını kullanıp bir bakıma teknik güncellemeler e yeni denemelere girişmiştir. Böylece çok değişik, çeşitli sonuçlar almış, almaktadır. farklı denemeler ve sonuçlar ile çok çeşitli eserler üretmiştir.


Birleşik Krallık Mimarlar Enstitüsü Uluslararası Mimarlık Ödülü 2018, ilk elemeyi geçen projelerin yer aldığı listeyi açıkladı. Listede Türkiye'den EAA - Emre Arolat Mimarlık'ın Sancaklar Camii ve Tabanlıoğlu Mimarlık'ın Beyazıt Devlet Kütüphanesi projeleri de yer alıyor. : Mulan Weichang Visitor Centre, HDD; Vertical Forest, Boeri Studio with Studio Emanuela Borio ve Laura Gatti; King Fahad National Library, Gerber Architekten. Birleşik Krallık Mimarlar Enstitüsü, dünyanın en iyi yeni binalarını değerlendiren, bu alandaki en prestijli ödüllerden biri olarak kabul edilen RIBA Uluslarlarası Mimarlık Ödülü 2018 'e yapılan başvurular arasından değerlendirmeye alınacak projelerin listesini açıkladı. Kazanan proje bu listeden seçilecek ve Aralık 2018'de açıklanacak. Etrafı ormanla çevrili, sade küçük bir şapelden, cesur bir tasarımla, güncel sanat müzesine dönüştürülen tahıl fabrikasına ; UNESCO Dünya Mirası Liste'sinde yer alan bir yapıdan, deprem sonrası yeniden yapılanma projesine, 28 farklı ülkeden 62 yapının değerlendirildiği listede seçilen projeler arasında Türkiye'den EAA - Emre Arolat Mimarlık'ın Sancaklar Camii ve Tabanlıoğlu Mimarlık'ın Beyazıt Devlet Kütüphanesi projeleri de yer alıyor. İki yılda bir gerçekleştirilen, RIBA Uluslararası Mimarlık Ödülü mimari başarıda dünya standartlarını belirlemeyi amaçlıyor. Ödülün kazanan ismi yarışmanın bu ilk elemesini geçerek belirlenen liste içinden seçilecek. Seçimi yapmak üzere bir araya gelen ve Elizabeth Diller tarafından yönetilen jüride ayrıca Hong Kong'ta yer alan araştırma ve tasarım alanının önde gelen kurumlarından Rural Urban Framework'ün kurucu ortağı ve geçene sene gerçekleşen yarışmada En İyi Öne Çıkan Proje ödülünü alan Joshua Bolchover ve tanınmış koreograf Wayne McGregor CBE yer alıyor.


- The competition is open to all artists over 18 years old all over the world. - Each artist should send no more than 2 different works. The ownership of the works that will be selected or awarded for the exhibition, will pass to the Trakya University İlhanKomanHeykelveResim Museum. - There is no participation fee. Two copies of each work submitted must be sent, of which one will be incorporated into museum collection and one will be used for exhibition purposes. The works sent to the competition will not be sent back. - The competition is open to engraving, woodcut, linonıum, silkscreen and lithographytecniques. It is possible to use them together. - Paper size must be A4 (29x21cm). The works should be under rigid cover, unframed, unrolled and without mount, bearing the declaration on no commercial value. The works smaller or bigger than the size above shall not be judged. - Each print must be signed and editioned by the artist and must bear legibly on the back in pencil the artist's full name, the technique used and the year of creation, e-mail address, telephone and postal address. If the artist has not used Latin alphabet in the printed inscription, he or she is required to write a translation into english on the back of the print. - Deadline for the arrival of registered mail to the address below is 23.02.2018. Works should sent to that address: Trakya Universitesi Guzel Sanatlar Fakultesi 22050 Karaagaç Edirne/TURKEY. Late entries will not be accepted. The safety of submissions during posting and delivery should be ensured by registered cargo or mail. University won't be responssible for the damages that could occur during the transportion. - The costs of posting are covered by the artist. - Jury members cannot participate to the contest. If one or more of the members of the jury does not attend the elemination, the jury can call the collegues from the Faculty of Fine Arts of Trakya University. - Certifications will be post by the organisation to the artists of selected works. - Matters not mentioned in the specification are decided by the jury. - Participation implies the full acceptance of its regulation. Jury Members: Prof. Ali MuhammetBayraktaroglu, Ph. D., Prof. VelislavMinekov, Prof. DenizBayav, Ph. D., Asst. Prof. KeremIscanoglu, Lect. DenizGokduman, Ph. D. 40 works will be taken to the exhibition and the first three prizes will be determined among them. The rewards of those who qualify will be given at the opening of the exhibition that will be organized by Trakya University. The results of the competition will be announced at http://guzelsanatlar. trakya. edu. tr/ in June 2017.


Bangkok'tan başlayıp otobüsle Kamboçya'ya, oradan yine otobüsle Güney Vietnam'a geçebilirsiniz. Güney'den otobüsle ya da uçakla Orta ve Kuzey yaparsınız, Kuzey Vietnam'dan uçakla Bangkok'a dönersiniz. Tayland içinde otobüsle, Bangkok'tan kuzeyde Chiang Mai'ye güneyde Pattaya, Hua Hin ve Phuket gibi kumsal kentlerine gidebilirsiniz. Kuzey'e giderseniz, Laos, Kuzey Tayland'ın çok yakınında. Bangkok'tan sınıra ve diğer kuzey kentlerine trenle gidebilirsiniz. Oradan Laos'a geçebilirsiniz. Tayland bize vize uygulamıyor, Laos ise uyguluyor. Laos'a gitmeden Bangkok'taki Laos büyükelçiliğinden vize almalısınız. Tayland ve Kamboçya turu bittikten sonra Bangkok'tan otobüsle Kamboçya'ya giriş yapabilirsiniz. Kamboçya'da başkent Phnom Penh'de bir cacık yok. Kuzeyde Angkor Wat ile ünlü Siem Reap var, oraya mutlaka gitmelisiniz. Göl üzerinden tekneyle ya da otobüsle gidebilirsiniz. Başkentin güneyinde ise Sihanoukville var, bir kumsal kenti. Kamboçya turunu bitirdikten sonra Phnom Penh'de Vietnam vizesine başvurmalısınız ama alamamama olasılığınız da var; onu hesap etmelisiniz. Alamazsanız oradan Malezya'ya uçabilirsiniz, Malezya vize uygulamıyor. Vietnam vizesini alırsanız, Phnom Penh'den Ho Çi Min'e gelmek için otobüse binebilirsiniz. Ho Çi Min'de mutlaka müzeleri görmelisiniz, ayrıca gerilla tünellerini. Oradan otobüsle Dalat'a geçebilirsiniz. Dalat küçük ve şirin bir dağ kenti. Yeşili, doğası güzeldir. Öneririm. Dalat'tan kumsal kenti Nha Trang'a gidebilirsiniz. Nha Trang'dan orobüsle Hoi An'a gelebilirsiniz. Ben buradayım. Burada 1 hafta geçirebilirsiniz. Kumsal da var tarih de. Yapılacak birçok etkinlik var. Hoi An'dan 25-30 km. uzaklıktaki Danang'a geçebilirsiniz; Danang'da da kumsallar iyidir ve birkaç müze var görülecek. Danang'dan eski imparatorluk başkenti Hue'ye geçebilirsiniz. Hue'de saray, tapınaklar ve diğer tarihsel yerleri görebilirsiniz. Hue'den otobüsle, trenle ya da uçakla, başkent Hanoi'a geçebilirsiniz. Burada müzeleri ve Ho Amca'nın anıtkabrini görebilirsiniz. Hanoi'dan zaman durumuna bağlı olarak Sapa'ya geçebilirsiniz. Sapa azınlık halklarıyla ünlü bir dağ kenti. Dalat ve Danang için mont bulundurmalısınız, serin oluyor. Gerisinde tişört yeterli. Kimi yerlerde havalandırmayı çok açtıkları için, insan, hasta olabiliyor. O nedenle, tişört üstüne gerekirse giymelik birkaç uzun kollu ince gömlek olsa iyi olur ve elbette güneş için şapka. Boynu serin durumlarda sarmalık ince boyun atkısı da fena olmaz. Ondan sonra Hanoi'a dönüş, Hanoi'dan Bangkok ve Türkiye. Yok eğer Vietnam vizesi alamazsanız, Malezya'ya geçersiniz. Malezya bize vize uygulamıyor. Malezya'da başkent Kuala Lumpur, rahat ve ucuz bir yerdir. Müzeleri görülmeye değer. Piknik yapmaya gidebilirsiniz. Buradan isterseniz başka kentlere geçebilirsiniz. Hazır gelmişken bir ülke daha göreyim derseniz güneyde kalan Singapur'a otobüsle ya da uçakla gidebilirsiniz. Bir tane daha olsun derseniz Endonezya'ya uçabilirsiniz. En son Bangkok'a döneceksiniz. Ayrıca, bu planlamalar beni yorar derseniz, turla da gelebilirsiniz.