Theodore Gericault (1791-1824) Fransa'nın Rouen kentinde avukatlık ve tütün ticareti ile uğraşan bir baba ve Normandiya'lı iyi bir aileye mensup annenin oğlu olarak dünyaya gelir. Liseyi bitirdiği 1808 yılında annesini kaybeden Gericault, babasının ona olan düşkünlüğünün de etkisiyle yaşamının sonuna kadar babası ile sevgiye dayalı ilişkisini sürdürmüştür. Babasının karşı çıkmasına rağmen ressam olmaya karar veren Gericault, gizlice Carle Vernet'nin (1758-1836) atölyesine devam eder. Vernet, seçtiği güncel konular ve özellikle yaptığı at resimleri ile o dönem oldukça revaçta olan bir ressamdır. Gericault'ya biçime dayalı bir sanat eğitimi vermek yerine atölyesinde dilediği gibi özgürce gözlemleme, çizim yapma ve kopya etme imkanı tanır. Gericault'nun erken tarihli spontan çizilmiş at ve asker çalışmalarının büyük kısmı Vernet'nin atölyesinde gerçekleştirdiği çizimlerdir. İyi bir at binicisi de olan Gericault'nun at imgesine olan duyarlılığı bu yıllarda başlar. Atlar, sahip oldukları hız ve anatomik yapıları ile sanat yaşamı boyunca vazgeçmeyeceği temel konulardan birini oluşturacaktır. Yine bu dönemde resmettiği Otoportre isimli çalışmasında fırça vuruşlarından henüz amatör olduğu fark edilmekle birlikte hızlı ve serbest mizacı dikkat çekicidir. İki yıl Vernet'nin atölyesine devam eden Gericault, daha programlı bir sanat eğitimine ihtiyaç duyar ve Vernet atölyesine göre daha katı kuralları olan Pierre-Narcisse Guerin'in (1774-1833) atölyesine girer. Burada aldığı yaklaşık bir yıllık eğitim sırasında canlı modelden çalışır ve böylece düşünce ve pratik yönünden figür üzerine daha fazla eğilme olanağı bulur. Öğrencisinin yeteneğinin farkına varan Guerin, ona karşı anlayışlı ve hoşgörülü davranmaya çalışsa da Gericault, coşkulu, enerjik ve sabırsız bir öğrencidir. Gitgide bu disiplinli eğitim sisteminden sıkılan Gericault, kendi kendisini yetiştirecek özgür bir çalışma programına başlar. Bu program, o yıllarda Fransa ile savaş halinde olan İspanya, Almanya, Flandra ve İtalya'dan getirilen resimlerle dolu Louvre Müzesi'ndeki eski ustaları kopya etmeye dayanmaktadır. Daha bu yıllarda Klasisizm'e olan ilgisizliğini gösterecek biçimde Rubens (1577-1640), Van Dyck (1599-1641), Titian (1490-1576) ve Rembrandt (1606-1669) kopyaları yapar. Kendi döneminden en beğendiği isim olan Antoine-Jean Gros'a (1771-1835) ait örnekler, onu askeri konulara yönelmesi konusunda teşvik eder. Henüz 21 yaşındayken alelacele bir karar ile 1812 Salon'una başvurmaya karar verir ve bilindik bir imgeyi dönüştürür. Dört ya da beş hafta gibi şaşırtıcı derecede kısa bir sürede bitirilen Saldıran Süvari isimli resmi Salon'da başarı kazanır. Resimde, vahşice şaha kalkmış bir at üzerinde kılıcıyla saldırmak için harekete geçen İmparatorluk muhafız süvarilerinden biri betimlenmiştir. Geniş fırça darbeleriyle kırmızı ve turuncu gibi sıcak renklerin kullanıldığı bu resim, Guerin ve Neoklasisizm etkisinden öte Gros ve Rubens izleri taşımaktadır. Atın, alevden turuncuya dönüşen savaş alanına doğru öfkeli sıçrayışı, süvarinin gergin duruşu, çeliğin ışıltısı ve hareketin hızı, resmi tür veya portre resminin ötesine taşır. Resim yapıldığı dönemin siyasi koşullarına uygun olarak zafere giden bir saldırının imgesidir. Gericault'nun resim üzerinde çalıştığı dönemde Napolyon'un ordusu Rusya'ya doğru ilerleyişini sürdürmektedir. Fakat böylesi anıtsal ve sembolik imgeler o güne kadar geçerliliği kabul edilmiş bir tür olarak kabul görmez. Salon'a kabul edilen eserler tarih resmi, portreler, dini ve mitolojik resimleri içerir. Bu nedenle resim, Salon kataloğunda, resme modellik yapan ve Gericault'nun arkadaşı olan M. Dieudonne'un Portresi olarak isimlendirilmiştir. Sanatçı bu resmi ile altın madalyaya hak kazanır. Gericault, bir yandan Caravaggio (1571-1610) ve Titian gibi dramatik kompozisyonları ile tanınan eski ustalardan eskiz ve kopyalarına devam ederken bir yandan da 1814 Salonu'na başvurmak için seçeceği yeni konuyu düşünmektedir. Aynı yılın bahar aylarında Napolyon yaşadığı başarısızlık nedeniyle tahttan indirilir ve Elba Adası'na sürgüne gönderilir. Bourbon Hanedanlığı başa geçer ve Restorasyon dönemi olarak adlandırılacak olan monarşik dönem başlar. 1814 yılının yaz ayında kraliyet hükümeti, hükümetin dik duruşunu göstermek amacıyla Salon Sergileri'ni iptal etmek yerine Kasım ayına alır. Gericault, Saldıran Süvari ile birlikte sergileyeceği bir resim yapmaya karar verir. Üç hafta gibi kısa bir sürede Yaralı Süvari isimli resmi yapar. Resimde atından inmiş bir süvari, eğimli bir yamaçtan aşağıya atını çekerek savaş alanından uzaklaşmaktadır. Muzaffer ve atılgan duruşuyla Saldıran Süvari, Fransa'nın 1813-1814 yıllarındaki yenilgisini simgeleyen Yaralı Süvari ile kesin bir karşıtlık oluşturur. Yaralı Süvari jüri tarafından belirlenen kategorilerin hiç birisine uymamaktadır, tür resmi için çok büyük boyutlu, tarih resmi için ise tamamlanmamış görünmektedir. Resimde dikkat çeken bir başka unsur ise süvarilerin kıyafetlerindeki değişikliktir. Saldıran Süvari'deki figür Napolyon'un müttefiklerinden olan Memluklerin başlık ve aksesuarlarını taşırken Yaralı Süvari'de ise kraliyetin gücünü simgeleyen zırh, yaşanan siyasi ve askeri değişimin yansımasıdır. Fransa'nın siyasi tarihinde büyük değişimler yaşanırken Gericault'nun yaşamı da karmaşık bir hal almaya başlar. 1814 yılının yazında birdenbire zorunlu askerlik hizmeti nedeniyle kraliyet özel atlı birliklerine kaydedilir. 1815 yılının başında kendisini kısa bir süre sonra sürgünden firar eden Napolyon'un birliklerinden Belçika'ya kaçan XVIII. Louis'i korumakla görevli birliğin içinde bulur. Yüz Gün Savaşları sırasında tutuklanma korkusuyla yakınları ile birlikte saklanmak zorunda kalır. Bu sırada anne tarafından en büyük amcası olan Jean Baptiste Caruel ile evli olan genç ve güzel teyzesi Alexandrine Modeste Caruel ile tutkulu ve yasak bir aşk yaşamaya başlar. İçine düştüğü bu duygusal çalkantı ilerleyen yıllarda sanatçıyı gölgesi gibi takip edecektir. 1816 yılında Roma Ödülü yarışmasına katılan sanatçı, yarışmanın çizim ve kompozisyon ile ilgili olan ilk aşamasını geçer. Sınavın ikinci aşamasında adaylar, canlı modelden yağlıboya bir çalışma sunmak zorundadırlar. Konusunu mitolojiden alan bir sahne seçilir: Ölmekte olan Paris'i kurtarmayı reddeden Oenone. Efsaneye göre, Truva Savaşı'nda ağır yaralanan Paris, Helena için terk ettiği eski karısı Oenone'den yardım ister. Kalbi kırık Oenone bu yardım isteğini reddeder ve Paris, İda Dağı'nın eteklerinde can verir. Ne yazık ki Gericault, nihai sonucu belirleyecek olan bu sınavda başarısız olur. Ancak sınavdaki başarısızlığına rağmen hem kendi kendini yetiştirmek hem de gizli aşkının verdiği ıstıraptan kurtulmak için Roma'ya gitmeye karar verir. Bu seyahati gerçekleştirecek maddi güce sahip olan sanatçı, Eylül ayında Roma'ya gitmek üzere yola çıkar. Ekim ayında Michelangelo'yu (1475-1564) daha iyi inceleme fırsatı bulacağı Medici Şapeli'nin bulunduğu Floransa kentine varır. Düzenli bir atölyesi olmadığı için küçük boyutlu eskizler yapmakla yetinmek zorunda kalır. Birçoğu erotik-mitolojik temalardan oluşan bu çizimlerde, çizgilerde akıcılık hakimdir. Renklendirilmiş kağıt üzerine kara kalem, suluboya ve guaj kullanarak gerçekleştirdiği bu eskizlerde, erken dönem çizimlerindeki şiddet ve abartının yerini dinginlik alır. İtalya'da Michelangelo üzerine çalışmalar gerçekleştiren Gericault'nun bu seçimi, üslubunun gelişmesini sağlar. Özellikle ışık gölge karşıtlığına dayanan chiaroscuro tekniğini öğrenmesi ve heykelsi insan formlarına olan ilgisi iki sene sonra gerçekleştireceği başyapıtının üretim aşamasında oldukça etkili olacaktır. Gericault, planladığından daha erken bir tarihte 1817 yılının Eylül ayında Paris'e, kendisini beklemekte olan sevgilisinin yanına dönmeye karar verir. Özel hayatı krizin eşiğindedir. Kasım ayında Alexendrine'in hamile olduğunu öğrenir. İlişkisinin daha fazla gizli kalmayacağının farkındadır ve bu kaçınılmaz skandalın ağırlığı altında ezilir. Diğer insanların arasına karışmayı, kendi evine sıkışıp yaşamaktan daha iyi bir seçenek olarak görür. Birkaç ay içerisinde amcası ihanetin farkına varır. Paris'e döndüğünde, Napolyon sonrası yaşanan toplumsal çalkantıya kendi gözleri ile şahit olur. La Nouvella Athenes isimli bölgede yaşamaya başlayan sanatçının komşuları, yazarlar ve aktörlerden oluşan yaratıcı kişiliğe sahip kişilerdir. İki bölümden oluşan yerleşkenin bir tarafında bu yaratıcı topluluk otururken, diğer yanında Colonel Louis Bro gibi savaştan mağlup çıkan Napolyon gönüllüleri ikamet etmektedir. Tanınmış ressam Horace Vernet (1789-1863) sanatçının kapı komşusudur ve Vernet'nin stüdyosu Napolyon taraftarlarının toplantılarına ev sahipliği yapmaktadır. Bourbon hanedanlığına karşı açık sözlü muhalefeti ile tanınan Vernet, Gericault'yu etkilemiş ve ilgisinin güncel konulara eğilmesini sağlamıştır. Sıkıcı ve yanlışlarla dolu tarih resmi yerine en doğru alternatifin, yaşamsal değere sahip konular ile izleyicinin algı ve duygularına daha fazla dokunabilmek olduğunu keşfeder. Böylece yeteneğini modern konular üzerine yoğunlaştırarak izleyicinin duygularını harekete geçirebilecektir. Bu sırada Fransa'da yaşanan başka bir olay, sanatçının güncel olanın vahşi ve tuhaf yönüne olan ilgisini göstermesi bakımından dikkat çekicidir. Fransa'nın güneyinde yer alan Rodez kentinin eski ceza hakimi olan ve hükümete muhalif tavrıyla bilinen Fauldes, şüpheli bir cinayete kurban gider. Hırsızlar tarafından evinden sürüklenerek çıkarılır, öldürülür ve Aveyron nehrine atılır. Gericault, gazete açıklamalarından epik bir yapıt gerçekleştirmeyi tasarlar ve bazı ön çalışmalar gerçekleştirir. Ancak cinayeti tasvir eden taşbaskılardan birini görünce bunu kendi hazırlık çalışmalarından daha iyi bulur ve fikrinden vazgeçer. Ayrıca bu adi cinayetin Fransız izleyicisinde yoğun bir duygu yaratmasının güç olduğunu düşünür. Bu cinayet, gazete başlıkları için çok uygundur fakat muhtemelen eleştirmenlerden beklediği övgüyü alamayacaktır. Fransa'da yaşanan toplumsal çalkantı ve sosyal adaletsizlik ve bu durumun yarattığı travmaya sadece haber organları ile değil, kendi yaşamında da tanık olur. Napolyon döneminde ülkeye hizmet etmiş kişiler, yarı maaş ile geçim ve yaşam mücadelesi vermeye çalışmaktadırlar. Bunun bir örneği de o ve arkadaşı Colonel Louis Bro'nun, General Letellier'i yatağında intihar etmiş halde bulmalarıdır. General Letellier çok sevdiği ve daha yeni kaybettiği eşinin şalını kafasına dolamış haldedir. Gericault, hızlıca generalin o anki durumunu gösteren bir eskiz çizer. Çizim çok gerçekçidir; herhangi bir abartıya yer vermez. Bu eskizden hareketle küçük boyutlu bir yağlıboya çalışması yapan sanatçının, konuyu yoğun biçimde hissederek içselleştirmesi, onu imgeleminin merkezine oturtmasını sağlar. Bu resim, kişisel tanışıklıktan ötürü ortaya çıkmış olmasına rağmen intihar fikri, o dönem Paris'inde oldukça popülerdir. Gericault'nun yaşamı süresince Paris sokaklarında gerçekleşen ölümlerin büyük çoğunluğunu intihar vakaları oluşturur. Parisliler içinde bulundukları sosyal durumdan dolayı çıkmaza düşmüşlerdir. İnsanlar, düzenli bir yaşam ve yeterli gelire sahip olmadıklarında yaşamanın da anlamsız olduğunu düşünürler. Hem generalin hem de tüm Parislilerin derin umutsuzluğunu yansıtan bu resimde, Neoklasisizmin ağırbaşlı ve metanetli görünen figürleri yerine insan doğasının beşeriyetini vurgulayan bir anlayış izlenmektedir. Kafasında Letellier'in ölü bedeni hala canlılığını korurken Gericault, sal projesi üzerinde ilerlemeye karar verir. Konusunu Medusa olarak belirleyen Gericault, şimdi tasvir edeceği özel bir an seçmek zorundadır. Daha önce değinildiği gibi, salın marangozu ile iletişime geçer ve salın küçük ölçekli bir modelini yaptırır. Buna ek olarak imgelemini harekete geçirecek bilgileri edinmek için belgeler toplamaya başlar. İlk çizimlerinden ve tasarımlarımdan başlayarak beş odak noktası üzerine eğilir: direniş, yamyamlık, salın kurtarılması, Argus'un görünmesi ve kazazedelerin Argus'un kendilerini görmeleri için verdikleri çaba. Sanatçı, resmin hazırlık aşamasında çizdiği sahneleri bütünüyle apaçık biçimde tasvir etmiştir. Hayatta kalanlara dair taslaklar basit figürler üzerine kurulur daha sonra bu karakterler ve objeler daha ileriye taşınır. Bu gelişim çizgisine göre sanatçının resmin başlangıcında direniş, ve yamyamlık olgularını vurgulayacak sahnelere daha fazla ilgi duyduğu ve daha sonra Argus'un görüldüğü ve selamlandığı ana odaklanmak istediği rahatlıkla söylenebilir. Bu ön çizimler Gericault'nun Correard ve Savigny'nin anlattığı kan dondurucu detaylardan ne kadar fazla etkilendiğini göstermektedir. Sanatçının büyük resme başlamadan önce eskiz ve ön çalışmalar gerçekleştirmesi doğal görünürken diğer hazırlık çalışmaları biraz ilginçtir. Saldaki insanların duygu ve hislerini daha iyi anlamak için Hospital Beaujon'daki ölümcül derecedeki hastaları, kesilmiş kol, bacak ve kafaları inceler. İnsan bedeninin nasıl çürüdüğünü incelemesi, gemidekilerin hislerini daha iyi anlamak istemesinden kaynaklanmaktadır. Bu yaklaşım asıl resimde yer alan figürlerin çarpıcılığını ve bıraktığı etkiyi güçlendirmiştir. Hastane ve morglardan insan vücudunun parçalarına ulaşma ve onları inceleme şansına sahip olan Gericault, ölü beden parçalarının kokuları dayanılmaz bir hal alana kadar onları saklar. Sanatçının bu davranışı garip görünüyor olsa da Parislilerin ölüm ve dehşete büyük bir merak ve ilgisi vardır. Parisliler 18. yüzyıl sonlarından itibaren morgları sıklıkla ziyaret ederler. Ölü bedenlerin halka gösterilmesi hapishanelerin basse-geole ismi verilen mekanlarında yapılmaktadır. Basse-geole kişilerin yakınlarını ve aile üyelerini teşhis etmek için getirildikleri yerin adıdır. Zamanla basse-geole, morg olarak olarak adlandırılmaya başlar. 1718 yılında morgue kelimesi, Akademi sözlüğüne hapishanedeki ölü bedenlerin teşhis edilmesi amacıyla hazırlanmış halkın izlemesine açık mekanlar açıklaması ile girmiştir. Ölü bedenleri izlemek Fransız kültürünün bir parçası haline gelir ve bu dönemde morglar sadece ölü bedenlerin saklandığı yer değil, ayrıca ölünün halka açık biçimde izlenebildiği mekanlardır. Saldaki direniş, yamyamlığın ortaya çıkışı, cankurtaran sandalının bota yaklaşması, kazazedelerin kurtarılması gibi sahneler üzerinde çalışmalar gerçekleştirdikten sonra Gericault, hangi anı betimleyeceği konusunda kararını verir. İki direkli yelkenli Argus'un ufukta belirdiği ve kazazedelerin kendilerinden oldukça uzakta olan geminin dikkatini çekmek için gösterdikleri beyhude çabayı gösteren anı seçer. Önde ölülerin arasında düşünceli şekilde oturan bir figür oturmaktadır. Bu figürün arkasında Argus'u gören kazazedeler, ufka doğru dönmüşlerdir. İki kişi geminin kendilerini görmesini sağlamak amacıyla gömleklerini sallamaktadırlar. Ancak ufukta küçülen gemi, büyük dalgaların arasında kaybolmak üzeredir ve bazıları yeniden umutsuzluğa kapılmış görünmektedirler. Resimdeki figürlerin adaleli vücutları, teatral duruş ve pozları dikkate alındığında Michelangelo ve Rubens etkisi net biçimde göze çarpmaktadır. Işık gölge karşıtlığı ve diyagonal kompozisyon Barok sanatı anımsatır. Sanatçının bu yaklaşımı, İtalya gezisinde edindiği sanatsal birikimden kaynaklanmaktadır. Yaşanan trajediyi tüm belgeselliği ile yansıtmaya çalışmak amacıyla araştırmalar yapan sanatçının, insan bedeni ve doğasının ürkütücü ve vahşi yanını temsil eden bu yaklaşımı, Klasisizm sağlık, Romantizm hastalıktır diyen Alman yazar Goethe'nin (1749-1832) sözünün imgesel düzlemdeki ifadesidir. Jacques Louis David'in (1748-1825) Marat'nın Ölümü isimli resminde gerçekte kronik bir deri hastalığına yakalanmış Jean Paul Marat'yı hastalığının neden olduğu yaraları göstermeden resmedişi akla geldiğinde Goethe'nin bu sözü daha anlamlı hale gelir. David'in aksine Gericault resminde sadelik ve soyluluğa yer vermez, yaşanan bu gerçek trajediyi tüm çarpıcılığı ve şiddeti ile yansıtır. Trajik olan determinist ya da rasyonalist bir dünyada barınamaz. Resme hakim olan yeşil, mavi ve kahverenginin koyu tonları resimdeki ışığa dramatik bir hava katar ve bir ışık kaynağı varmış gibi figürleri vurgulayarak izleyicinin sahnenin şiddetine odaklanmasına yardımcı olur. 4.9 x 7.1 metrelik anıtsal boyutu ve kompozisyon yapısı ile resim, izleyiciyi içine alır ve ufukta yitip gitmekte olan gemiyi gözleyen kazazedelerden birisiymiş gibi hissetmesini sağlar. Resmin ön düzleminde uzanmış halde görülen figürlerin, sanatçının yaşadığı dönemde en beğendiği ressamlardan olan Antoine-Jean Gros'un Napolyon Jaffa'da Vebalı Hastaları Ziyaret Ederken isimli resminde görülen uzanan hasta figür grubuyla olan benzerliği dikkat çekicidir. Resmin içerdiği ana figürlerden birisi genç bir adamın bedenine sarılmış yaşlı adamdır. Genç adam figürü, Caravaggio'nun İsa'nın Gömülmesi adlı resminde İsa'nın teatral duruşu ile ciddi benzerlik içindedir. Gençlik yıllarında bu resmin bir kopyasını yapmış olan Gericault, genç adamın pozunu benzer teatral unsurlar içinde vererek dramatik etkiyi arttırmıştır. Geleneksel Hristiyan ikonografisine gönderme yapmakla beraber bu figürün sanatçı ile kişisel bağı en yoğun figür olduğu söylenebilir. Öznel bir çıkarım olmakla birlikte; sevgilisinden ayrılmak zorunda kalmış ve kendisini destekleyen amcasına ihanet eden birisi olduğu düşünüldüğünde, oğluna ağıt yakan baba temasının içinde bulunduğu duruma gönderme yaptığı düşünülebilir. Diğer yandan oğlunu kaybeden bir adam olarak hissettiği suçluluk duygusu ve ümitsizliğin yansıması da olabilir. Bu düşünceyi destekleyen olay şu biçimde gerçekleşir: 1818 yılının sonunda, Gericault projesine yoğunlaşmak için stüdyosunu hazırlamaya başlar. Bu sıralarda Alexandrine Modeste yeğeninin çocuğunu henüz doğurmuştur. Amcası öfkeli halde teyzesi ve çocuğunu başka bir yere gönderir ve Georges Hyppolite adını verdiği çocuğu nüfusa yetim olarak kaydettirir. Ayrıca bu baba figürü, Dante'nin (1265-1321) İlahi Komedya adlı eserinin Cehennem bölümünün otuz üçüncü kantosundaki hikayesiyle yamyamlığın simgesi Kont Ugolino'yu işaret eder. Resim, 25 Ağustos 1819 tarihinde açılan Salon'da kötü bir yere asılmasına rağmen özellikle politik çevrelerden ciddi tepkiler alır. Monarşistler resmi yererken Napolyon taraftarları Gericault'nun yapıtının mücadelelerini övmesinden hoşnuttur. Ancak iki grup da resmin sahip olduğu sanatsal niteliği görmezden gelir. Gerek Medusa'nın Salı, gerekse diğer Romantik resimleri, kraliyetin sesi veya antipropagandası değildir. Seçtiği konular, izleyicide de aynı etkiyi yaratmasını amaçlayan sanatçı duyarlılığı ve duygusal yaratımın ortaya çıkardığı tasvirlerdir. Yapıtının siyasi tartışmaların gölgesinde kalmasından rahatsız olan Gericault, 1816 yılında yaptığı gibi huzuru seyahat etmekte bulur. Londra'ya giden sanatçı, resmini, 20 Nisan 1820 tarihinde William Bullock's Eyptian Hall'da sergiler. Sergi oldukça ilgi çeker ve elli binden fazla ziyaretçi, resmi görmek için sergiye akın eder. Yaklaşık iki yıl İngiltere'de kalan sanatçı, Brüksel'e kaçan Jacques Louis David'i ziyaret etmek için 1820 sonbaharında Belçika'ya gider. 1821 yılının Aralık ayında Paris'e dönen sanatçı, fiziksel ve ruhsal sağlık problemler ile boğuşmaya başlar. Yaşamının son döneminde psikiyatrist arkadaşı Dr. Georget'nin kayıtlarından yola çıkarak bir dizi akıl hastası portresi resmeder. Kısa süren yaşamı boyunca insan doğasının ürkütücü, tekinsiz ve karanlık odalarında gezinmeyi seçen sanatçının yaşamı da yapıtları gibi trajik biçimde sonlanır. Attan düşerek geçirdiği kaza ve geçirdiği tüberküloz hastalığı ile iyice zayıf düşer ve 26 Ocak 1824 tarihinde henüz 32 yaşında iken hayata veda eder. Zeynep İnankur, 19. Yüzyıl Avrupasında Heykel ve Resim Sanatı, Kabalcı Yayınları, 1997, İstanbul. Albert Alhadeff, The Raft of the Medusa: Gericault, Art and Race, Prestel, 2002, New York. Lorenz Eitner, Gericault's Raft of the Medusa, Phaidon, 1972, New York. Lorenz Eitner, An Outline of 19th Century European Painting: From David Through Cezanne, Harper & Row Publishers, 1987, New York. Lorenz Eitner, Neoclasisicism and Romanticism 1750-1850: an anthology of sources and documents, Harper & Row Publishers, 1989, New York.


AAAL. PLATFORM50 olarak düzenlediğimiz, Ankara Atatürk Anadolu Lisesi'nin 50. Yılını kutlayan Tanış Olmak sergisinde, 1955 yılında Türkiye Büyük Millet Meclisi kararıyla kurulan altı maarif kolejinin ardından 1971 de sekizinci olarak açılan, sonradan Anadolu Lisesi olmuş AAAL'den mezun sanatçıların eserleri yer alıyor. konserlerinde hep birlikte nakaratlar söylemiş, seçkin eğitim kadar kültür ile de zenginleşmiş biriken ortak anılardan beslenmiş mezuniyet sonrası kimisi dünyaya açılarak mesleki kariyerlerine devam ederken sanat üretmeyi hayatlarının bir parçası olarak devam etmiş sanatçılar tanış olmak temasını yıllar içinde biriken hayat deneyimleri ile harmanlayıp evrensel ve çağdaş bir dille yorumluyorlar. Sergide, AAAL'den farklı dönemlerden mezun okuldaş 14 sanatçının, pentür, fotoğraf, yerleştirme, baskı, heykel, video, karikatür ve şiir alanında hazırladıkları eserleri bulunmaktadır. Serginin hedefi bu tanışmayı ve kabileyi çoğaltmak, biraraya gelen sanatçıların yeni fikir ve önerileriyle açılımları zenginleştirmek, sosyal sorumluluklara dokunmak, ekip ruhuyla sergiyi sürdürülebilir bir projeye dönüştürerek önce Türkiye'nin çeştitli yerlerindeki sanat oluşumlarında ve yakın gelecekte uluslararası platformda yola çıkmasını sağlamaktır.


Maddi durumu yetersiz ailelerin okuma istekli çocuklarına yaşam boyu eğitim imkanı sunan TOÇEV ve International Dunnage iş birliğiyle Güvenli Bir Dünya İçin, İçimden Geldiği Gibi sergisi hayata geçirildi. Sergi kapsamında Binbirdirek Sarnıcı'nda sanal olarak görülebilen resimlerin satışından elde edilen tüm gelir TOÇEV'e bağışlanacak. Maddi durumu yetersiz ailelerin okuma istekli çocuklarına yaşam boyu eğitim imkanı sunan Tüvana Okuma İstekli Çocuk Eğitimi Vakfı, International Dunnage ile önemli bir projeye imza attı. Proje kapsamında 5 ila 10 yaş arasındaki çocuklar, Emel Niğdeli'nin sanat koordinatörlüğünde Dunnage hava yastıklarının üzerine en sevdikleri karakterleri içlerinden geldiği gibi resmetti. Ortaya çıkan muazzam eserlerden oluşturulan Güvenli Bir Dünya İçin, İçimden Geldiği Gibi sergisi, İstanbul'un en güzel tarihi yerlerinden biri olan Binbirdirek Sarnıcı'nda sanal olarak ziyaretçilere açıldı. Sergilenen resimlerin satışından elde edilecek tüm gelir, çocukların eğitim ihtiyaçlarını karşılamalarına yardımcı olmak TOÇEV'e bağışlanacak.


Basın yayın organlarında İstanbul Arkeoloji Müzesi'ndeki bazı eserlerin eski Atatürk Hava Limanı'na taşınarak orada sergileneceğine dair haberler okumaktayız. Eski Kültür Bakanı Ertuğrul Günay ve Aydın Üniversitesi Mimarlık ve Tasarım Fakültesi Öğretim görevlisi Dr. Şeniz Atik'in de haklı olarak itiraz ettikleri gibi, UPSD olarak bizler de oluşabilecek potansiyel sorunlar üzerinden gittiğimizde son derece büyük bir rahatsızlık duyuyoruz. Sanat ortamımızın duyarlı kişi ve kuruluşlarının da büyük endişelerini şimdiden belirttikleri bu konunun, ivedi olarak Türk sanat kamuoyunun ve hatta Türkiye'nin gündemi haline gelmesi gerektiğine inanıyoruz. Müze binası olarak 1887-1888 yılları arasında müzeci, ressam ve arkeolog Osman Hamdi Bey'in isteği üzerine dönemin ünlü mimarı Alexandre Vallaury tarafından projesi yapılarak inşa edilmiştir. Arkeoloji Müzesi, bünyesinde bir milyonu aşkın önemli eseri bulundurmaktadır. 13 Haziran 1891 yılında açılışı yapılan müzenin açılış günü, günümüzde hala müzeciler günü olarak kutlanmaktadır. Arkeoloji Müzesi'ne, 1903 yılında sol kanadı, 1907 yılında ise sağ kanadı eklenmiştir ve bu özel bina döneminde en dikkat çeken 8-10 müze yapısından biri olarak kabul görmüştür. İstanbul Arkeoloji Müzesi, ünlü müzelerle yarışan, dünya ölçeğinde birinci derecede önemli bir arkeoloji müzesidir. Dahası, British Museum'dan çok daha önemlidir. Çünkü British Museum' un nüvesi sıradan her şeyin satın alınarak toplandığı bir koleksiyon iken, İstanbul Arkeoloji Müzesi'nin nüvesi bir imparatorluğun hakim olduğu tüm topraklardan gelen arkeolojik eserlerdir. Yani Muse-i Hümayun dur. Müzelerde eserlerin korunması gereken alan sadece sergi alanları ile sınırlı değildir. Müze bir bütün olarak depo, sergi alanları, restorasyon-konservasyon laboratuvarları, fotoğrafhanesi gibi birçok yerde profesyonelce yapılan işlerin, kurallar çerçevesinde bir araya getirildiği bir kurumdur. Konuyu biraz araştırıldığında, daha doğrusu Atatürk Hava Limanı projesinde yer alan müze projelerine bakıldığında, İstanbul Arkeoloji Müzesi'nden 200 eserin burada sergileneceği haberini şaşırarak öğreniyoruz. Bu düşünceyi anlamak mümkün değildir. Bir müzeci, böylesi önemli bir müzenin eserlerini ziyaretçinin ayağına götürmez. Louvre veya British Museum'un eserlerinin böyle sorumsuz kararlarla müzenin dışında sergilenmek üzere çıkarılması hiçbir zaman mevzubahis olamaz. Konservasyon ve restorasyon laboratuvarı kısaca eserlerin yok olmaması ve onların uzun yıllar yaşamalarını sağlamak için, bir anlamda onların tedavi edildiği laboratuvarlardır. Ülkemizde devlet kanalıyla kurulan konservasyon ve restorasyon laboratuvarı, dünyada güncel olan laboratuvarlardaki bilimsel ve teknolojik alt yapıya yakın bir çizgi yakalamışlardır. Bu laboratuvarların müzelerin içinde ya da çok yakınında olması gerekir. Kısacası herhangi bir taşınmada eserler risk altındadır. O nedenle önemli müzeler, eserlerini ya da depolarını oradan oraya taşımak yerine, İngiltere'nin başkenti Londra'da bulunan British Museum'da olduğu gibi, büyük müzeler, bu onlara milyonlarca Dolar'a mal olsa bile, yakınlarında bulunan binaları satın alarak yer ihtiyaçlarını gidermeye çalışırlar. İstanbul Arkeoloji Müzesi'nin deprem için güçlendirilmesi yapılması gereken önemli bir onarımdır. Ancak buradaki eserlerin müzeden çok uzak yerlere taşınması, korunması, tekrar geri getirilmesi zorlu bir süreçtir, bu esnada bazı eserler kaybolabilir veya zarar görebilir. Yapılması gereken, müzenin yanındaki Darphane binalarına eserlerin taşınması ve koruma altına alınmasıdır. AKM'nin daha önce yakın dönemde 2008'de yine tadilat adı altında boşaltılıp daha sonra bütün çabalarımıza rağmen yıkılması ve şu güne kadar hala açılamamış olması da her zaman göz önünde tutmamız gereken bir müessif olaydır. T. C. Turizm ve Kültür Bakanlığını, bu son derece ağır tehlikelerle dolu girişimi tekrar gözden geçirmeye, Arkeoloji Müzesi yetkilileri, Arkeologlar Derneği, UPSD, AICA, ile beraberce ivedi olarak oluşturulacak bir komisyonla konunun çok yönlü olarak bir toplantıyla değerlendirilmesine, paha biçilmez ve sonsuza dek yaşaması gereken bu büyük kültürel mirasa hiçbir zarar vermeden binaya deprem güçlendirilmesi yapılmasının uygun, yakın ve yeni depolar oluşturulması koşullarının saptanması için, toplantının ve akıl birliğinin gerekliliğini önemle ifade ediyoruz. Yalnız sanat ortamımıza değil, Türk kamuoyuna bu eserlerin korunmasının her kuşak için tarihsel bir sorumluk olduğunu hatırlatır, saygılarımızı sunarız.


Sanat yarışmalarının genç sanatçılar için önemini bilir, ama tüm sanat yarışmalarına karşı ihtiyatlı yaklaşırım. İhtiyatlı davranmama yol açan en önemli unsur; jürinin o seçimi yapabilecek sanat ve sanat tarihi birikimi yanında konuyu önemseyecek düşünce yapısına sahip olmasıdır. Sanat jürisinin gerektirdiği şartlar ile başka uzmanlıkları karıştırmamak ve adil olabilmek için öncelikle o konuda uzman olmak gerekir. Türkiye'de bilinen uzmanlardan oluşan jüri tarafından açıklanan 37. DYO Resim Yarışması sonuçları üzerinde 2017 yılında yaptığım inceleme sonucunda iptal edilen bu yarışma birincilik ödülü hakkındaki süreçleri basın ve sosyal medyadan takip etmek mümkündür. 37. DYO resim Yarışmasından sonra ülkenin önemli resim yarışmalarını sistematik olarak mercek altına alarak incelemeye başladım. Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü 19. Şefik Bursalı Resim Yarışması sonuçlarını 25 Mayıs 2021 tarihinde resmi web sitesinde ve basında paylaştı. Basında paylaşılan ödül alanların resimleri arama motorları üzerinde taranınca Fatma Kılıç'ın resminin yarışma kurallarına göre sorunlu olduğuna karar verdim. Konuyu öncelikle aynı gün arkadaşım jüri üyesi Hikmet Çetinkaya'ya ilettim. Aşağıdaki paylaşımı da 26 Mayıs 2021 12.12 itibariyle sosyal medyada yaptım. Yayınladığım saat itibariyle de Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğüne de konu iletildi. Başkent Üniversitesi Tasarım ve Mimarlık Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Adnan Tepecik, Bursalı ailesinin temsilcisi Ünsal Piroğlu ile, Kültür ve Turizm Bakanlığından Güzel Sanatlar Genel Müdür Yardımcısı Dr. Alper Özkan, Başarı ödülü alanlar arasındaki Fatma Kılıç'ın İstanbul isimli çalışmasını sanatseverlerin takdirlerinize sunarım. Ödül alan resmin sosyal medyada dolaşan bir fotoğraftan aslına uygun şekilde aktarıldığı görüşündeyim. Resminin aslını görmediğim için muhtemelen yağlıboya/akrilik çalışmanın yarışmanın özgünlük kuralları kapsamında tekrar değerlendirilmesi gerekir. Prof. Dr. Adnan Tepecik de mesajında bu konuda net olmasa da beyanda bulunmuştur. Şu ana kadar Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü tarafından bu konuda resmi olarak açıklama yapılmamıştır. Buraya kadar konuya Bir yarışmada hata yapılmış, ödül de iptal edilmiş. Sıradan bir olay. Olayı büyütmeyin. Şekliyle bakmamak gerekir. Bu yarışma sonucunda çıkan görüntü genelde resim yarışmaları ve özelde Şefik Bursalı Resim Yarışmasının tekrar masaya yatırılması gerektiğini ortaya koymaktadır. - Bu yarışma jüri üyeleri uzaktan ve internet ortamında kendilerine gönderilen görseller üzerinden ayrı ayrı değerlendirme yaparak kendi ödül ve sergileme listelerini Genel Müdürlüğe göndermişler. Temas kurduğum üç jüri üyesi bu konudan şikayet ederek hataya bunun neden olduğunu ifade etmektedir. Oysa hiçbir jüri üyesi bu olumsuz şartları ileri sürerek görevi bırakmamış veya muhalefet şerhi koymamıştır. O şartlarda görevi sürdürmek zorunda değilseniz bırakacaktınız! - Temas kurduğum üyeler bu işi gönüllülük esasıyla yaptığını söylemektedir. Bu göreve getirilince hiç biri bu hizmet karşılığı bir ücret talep etmediğine göre bugün için yapacakları tek iş var; o da susmaktır! Bu sonuçtan hareketle bu yarışmada jüri üyelerine yaptıkları hizmetlerinin karşılığı olan makul ücret mutlaka ödenmelidir. - Benimle mesaj yoluyla sosyal medya üzerinden temas kuran Jüri Üyesi Başkent Üniversitesi GSF Dekanı Prof. Dr. Adnan Tepecik'in hatanın sosyal medyada ortaya konulması karşısındaki bana yönelik tepkisini anlamakta güçlük çektim. - Ödül alan Fatma Kılıç'ın resminin arama motorlarından taranmasına bile gerek yok. Bu resmin kaynağını oluşturan fotoğraftan çalışılan başka resimler de sosyal medyada dolaşmaktadır. Bunun bir jüri üyesi tarafından bilinmemesi son derece doğaldır. Bu tarz bir resmin bir sanat fuarına katılacak olması da ayrı bir tartışma konusudur. Ancak temel sanat bilgisi, on beş-yirmi yıl resim hafızası ve sanat tarihi bilgisi olan sıradan bir sanatseverin çok kısa sürede bu resmin sanat adına özgünlük ve yaratıcılık değerleri taşımadığını hissetmesi gerekir. Özellikle bu üç jüri üyesin mevcut donanımlarına rağmen bu resmi ödüle layık seçme konuda görevlerini tam olarak yapmadığını düşünüyorum. - Jürideki Bakanlık temsilcisi Dr. Alper Özkan bu jüride doğrudan seçim görevinde bulunmuşsa onun da seçim konusunda duyarlı davranmadığı söylenebilir. - Beşinci jüri üyesi Şefik Bursalı Aile Temsilcisi Av. Ünsal Piroğlu hakkında da resim seçiminde hata yaptığını söyleyebilirim. Av. Ünsal Piroğlu konusunu özel bir başlık altında detaylandırmakta yarar var. Genelde tüm görsel ve özelde Ulusal görsel sanat yarışmalarının seçici kurulları nasıl oluşturulmalı? sorusunu bir kenara koyarak Şefik Bursalı Resim Yarışması'nın daimi seçici kurul üyesi olan Av. Ünsal Piroğlu ve bu yarışmadaki konumunu sanat dünyasında tartışmaya açmak istiyorum. Bir sanat eserinin telif hakları ile sanat eseri olma özelliği açısından inceleme ve değerlendirmesi zaman zaman birbirini destekliyor görünse de; bu iki alan özellikleri itibariyle çok farklı uzmanlık alanlardır. Biri konuya hukuki, diğeri sanat tarihi ve sanat eserinin Neliği açısından bakar. Sanat eseri değerlendirmesi temelde sanat uzmanı ; sanat tarihinden hareketle her iki sanatçı ve eser arasındaki üslup farklılıklarını veya benzerlikleri ile konu olan sanatçı ve eserlerin sanat tarihindeki yerini ortaya koyar. Sonuçta sanat uzmanı Bu kopya veya özgün. der. Bu çalışmasını da detaylı bir raporla ortaya koyar. Telif hakları konusunda yapılan inceleme ise; sanat uzmanı tarafından yapılan inceleme ve ortaya konulan rapor temelinde mevcut ile hak ihlali yapıldığı iddia edilen iki sanat eseri üslubunun FSEK'nda karşılığını ortaya koyar. Hukukçunun temel yol haritası kanun yönetmelik ve içtihatlardır. Hukukçunun bu değerlendirmeyi yapabilmesi için mutlaka sanat uzmanın raporundan hareket etmesi esastır. Ülkemizde hem hukuk, hem de sanat tarihi eğitimi almış bir uzman olduğunu sanmıyorum. Bilen varsa ve iletirse bilgimi güncellemiş olur ve bu kişinin birikiminden bir sanatsever olarak yararlanmak isterim. Hangi amaçla olursa olsun; hem sanat, sanat tarihi ile hukuk eğitimini birlikte almamış bir hukuk uzmanının sanatı destekleme adına bile olsa bir Ulusal yarışmada daimi seçici kurul üyesi olmasının uygun olmadığı görüşündeyim. Seçmek için çok büyük bir sanat tarihi ve resim hafızası gerektiren uzmanlık donanımına sahip olmak esastır. Bildiğim bir şey var Herkes veya isteyen değil, sadece sanat uzmanlarının jüri olmasıdır. Şefik Bursalı Resim Yarışması'nın daimi jüri üyesi Av. Ünsal Piroğlu'nun sanat ve sanat tarihi eğitimi almaması ve gereken sanat tecrübesi olmamasına rağmen doğrudan ve daimi seçici kurul üyesi olarak görev yapması yarışmanın ruhuna aykırıdır. Yarışma şartnamesinde Ünsal Piroğlu'nun unvanı Aile Temsilcisi olarak yazmaktadır. Bu Aile temsilciliği bir Ulusal resim yarışmasında seçici kurul üyesi olmayı gerektiren ne sanatçı, ne sanat tarihçisi, ne eleştirmen ne de sanatla doğrudan ilgili bir eğitim veya belgeli bir birikim içermemektedir. Sadece hukuk eğitimi alan bir avukatın sanat ve sanat tarihine sahip olması imkansıza yakındır. Av. Ünsal Piroğlu'nun bilmediğimiz sanat ve sanat tarihiyle ilgili Lisan veya Yüksek lisans bir eğitimi varsa peşin olarak özür dilerim. Bu yazı ile amacın doğrudan veya dolaylı olarak Av. Ünsal Piroğlu'na saldırmak ve hakkında gerekçesiz eleştiriler yapmak değildir. Kendisi ile bir kaç sergide karşılaşmamız dışında da tanışıklığımız olmamıştır. Burada bir Avukatın yıllarca bir resim yarışmasında aile temsilcisi olarak doğrudan yarışmanın sonucunu etkileyecek görevde bulunmasını eleştiriyorum. Av. Ünsal Piroğlu; Şefik Bursalı'nın telif hakları konusunda hukuki olarak Kültür ve Turizm Bakanlığı'nda yapması gereken neyse onları yapsın. Yarışma seçici kurul üyeliği başka bir uzmanlık gerektirir. Şefik Bursalı'nın varislerince Av. Ünsal Piroğlu'nun kendisine verdiği vekaletnamenin içeriğini bilmiyorum, bu benim işim ve ilgi alanım değildir. Bildiğim bir konu var; Hukuki temsilcilik adı altında Şefik Bursalı yarışmasına daimi seçici kurul üyesi olarak katılmak sanata hizmet değildir. - Av. Ünsal Piroğlu bu yarışmada jüri üyesi olmazsa bu yarışma yapılmayacak mı? - Şefik Bursalı Resim yarışması hakkında aile ile hangi kapsamda bir anlaşma yapıldı? - Buna rağmen bu jüri üyesinin özelliği nedeniyle yarışmalar bu şartlarda devam edecek mi? Bu konunun en makul çözümü Av. Ünsal Piroğlu'nun hangi şartlarda oluşmuş olursa olsun ve yıllardır devam eden Şefik Bursalı Resim Yarışması'ndaki daimi jüri üyeliğinden sanat hizmet adına ayrılmasıdır. Netice olarak; Türkiye'nin çok önem Ulusal resim yarışmaları arasında bulunan 19. Şefik Bursalı Resim Yarışması uzun süredir görmemezlikten gelinen birçok sorunu ortaya koymuştur. - Her ne şekilde seçilirse seçilsin bu görevi yapan jüri üyelerine hak ettikleri ücret ödensin ki; daha sonra gönüllük esasıyla yapılan bu hizmette hata çıkınca bu gerekçe olarak kullanılmasın. - Yarışma jüri üyelerinin sürekli değiştirilmesi, üye seçiminde bu konuda yeterli ve hassas üyelerin seçimine özellikle dikkat edilmesi gerekir. - Yarışmaya katılan tüm resimlerin arama motorlarında veya programlara aracılığıyla benzerlik testi yapıldıktan sonra jüri üyeleri göreve başlaması ön koşul olmalıdır. Fiziki olarak eser görmeden sadece fotoğraf üzerinden yapılan resim yarışmasının sonucu sağlıklı olmayacağı için ön eleme dahil bu uygulama sona erdirilsin. Fiziki eserleri görmeden yapılan yarışmaların sonuçlarını sosyal medyada izliyoruz. - Sanat Tarihi ve Sanat eğitimi almamış sadece aile temsilcisi unvanıyla bu resim yarışmasına daimi jüri üyesi olan Av. Ünsal Piroğlu'nun bu yarışmadaki durumu sanat açısından tartışamaya açıktır. En son söz; pandemi koşulları ile de olsa bu yarışma sonucunda bir başarı ödülünün iptal edilmesi hiç de olumlu olmaması yanında Şefik Bursalı Resim yarışmasının baştan aşağı gözden geçirilmesi gerekliliğini ortaya koymuştur.


Ressam olarak renklere soyut ifadeler kazandırmayı seven Yasemin Kamhi, Her Eve Renk mottosu ile daha çok sanatsevere ulaşmak istiyor. Ulaşılabilir sanat olgusunun Türkiye'de de gelişmesini isteyen Kamhi, renklerin iyileştirici gücüne her zamankinden daha çok ihtiyacımız olduğunu söylüyor. Yasemin Kamhi üretken bir ressam. Elinde yeterince boyası ve tuvali varsa yorulmadan saatlerce renklere soyut anlamlar kazandırmayı seviyor. Bizzat deneyimlediği için renklerin onarıcı gücüne inanıyor ve her şey renklensin istiyor. Ulaşılabilir sanat akımının ülkemizdeki temsilcilerinden biri olan Yasemin Kamhi, Her Eve Renk mottosu ile resim sanatının yaygınlaşması için çalışıyor. Yasemin Kamhi, Bana iş insanı Cefi Kamhi'nin eşi, ev hanımı, Lara ve Melda'nın annesi gibi sıfatlar yakıştırıyorlardı, bütün bunlar içinde annelik dışında hiçbir sıfatımı sevmedim diyor. Kendisini Arzularıyla yaşamasını seven biri olarak tanımlıyor, bunu resimlerine de yansıtıyor. Kamhi'nin resim yolculuğu, geçirdiği bir rahatsızlıktan sonra başlıyor. Rahatsızlığı sırasında doktoru dışarıda olmasının tehlikeli olabileceği yönünde görüş bildirince, bir yıl evinden dışarı adım atamıyor. Psikolojik olarak yıprandığı bu süreçte resme olan ilgisi, giderek gelişen bir tutkuya dönüşüyor. Resme başlamasının nedenini Kendimi tedavi etmek için diye açıklayan Kamhi, şimdi istiyor ki renkler daha çok kişiye iyi gelsin. Her Eve Renk mottosuyla yola çıkan Kamhi, eserlerini oldukça uygun fiyatlarla satışa sunuyor. Rakamlar kullanılan boya miktarı ve tablonun boyutuna göre 60 TL ile 1.000 TL arasında değişiyor. Kamhi, bu kararının nedenini resim sanatını yalnızca üst sınıfın ilgi gösterdiği bir alan olmaktan çıkarmak ve sanat eserlerine ulaşabilen kesimi genişletmek olarak açıklıyor. Anlayışını Alım gücü fark etmeksizin, her eve orijinal bir resim girebilsin. Benim resimlerim sadece ressam ünlü olduğu için eser toplamayanlar için diye ifade ediyor. Kamhi; Elbette koleksiyonerlik başlı başına bir iş. Ancak resim sadece koleksiyonerlerin ilgilendiği bir sanat dalı olmamalı. Bir sanat eserine sahip olabilmek için mutlaka büyük bütçeler ayırmanıza gerek kalmamalı. Sanatsever herkes bütçesine uygun fiyatlarla resim alıp mutlu olabilmeli, çiçek gibi bir tablo da hediye edilebilmeli görüşünü savunuyor. Yaşam anlarımız renklensin, duvarlar hayat bulsun diyen Kamhi, içinde yaşadığımız bu günlerde sanatın iyileştirici gücüne daha çok ihtiyacımız olduğuna dikkat çekiyor. Kamhi, resimlerinde ağırlıklı olarak akrilik boya kullanıyor, fazla pahalı olmayan tuvaller ve malzemeler kullanmayı tercih ediyor. Teknik olarak soyut /abstract çalışmayı seviyor. Turkuaz favori renklerinden biri. Siyahtan ise hoşlanmıyor, bugünlerde içini kararttığını söylüyor. Çeşitli galerilerde resimleri yer alan Kamhi'nin tablolarından birine sahip olmanın en kolay yolu ise Instagram'dan ona ulaşmak. Fiyatı artar endişesi ile şu anda herhangi bir satış platformuna eserlerini vermeyen Kamhi, Gelir düzeyi ne olursa olsun isteyen herkes orijinal bir resme sahip olabilmeli diyerek, tablolarını takipçileri ile paylaşıyor.


Hamam Arts Hub & Helo hayata karşı duyulan bağlılık ve ilgi ile oluşan yaşamsal süreci ve yaydığı enerjiyi irdeleyen Aqaş Sevgi Enerjisi sergisine ev sahipliği yapıyor. İnsanın kendisini ve bir başkasının ruhsal gelişimini desteklemek amacıyla benliğini genişletme arzusu, eylemi yada herhangi bir şeye karşı duyulan bağlılık ve ilgi ile oluşan yaşamsal süreç olarak tanımlanan sevginin enerjisi, binlerce yıldır bilinen bir gerçektir. Doğal sistemin sürekliliği içinde varolan ve evrensel bir duygu oluşumu olarak irade ile ortaya çıkan bu eylemin birleştirici gücünün yarattığı enerjinin kendisi görülmez ama etkisi varoluşun kendini oluşturmaktadır. Denizhan Özer küratörlüğünde gerçekleşen ve yaşamla olumlu anlamda bağlantı kuran Aqaş gelişen teknoloji, farklılaşan düşünce yapısı ile doğadan, gelenekten uzaklaşan günümüz insanına sevgiyi ve sevginin yarattığı enerjinin olumlu etkilerini anlatmaya çalışıyor. Ahmet Yeşil, Akın Ekici, Ataman Oğuz, Bahadır İşler, Bülent Bakan, Deniz Gökduman, Deniz Pireci, Eda Çığırlı, Eda Özçelikbaş, Farnaz Vakili, Gamze Soykan, Gizem Enuysal, Güngör İblikçi, Haydar Ekinek, Hayri Emrar Ertaş, Işıl Gönen, Joel Menemşe, Melis Boyacı, Metin Kafkas, Nagihan Kazancı, Nebahat Karyağdı, Neslihan Kıyar, Nevres Akın, Özge Günaydın, Özge Gürkan, Özgür Eryılmaz, Pelin Özgöçen, Serina Tara, Songül Canerik, Tomur Atagök, Tülay Özkul, Tülin Onat, Yeşim Yıldız Kalaycıoğlu, Yıldız Doyran ve Zeynep Yazıcı'nın yer aldığı sergide sanatçılar içinde bulunduğumuz zaman diliminde sevginin enerjisini kendilerine ait dille oluşturdukları yapıtlarda anlatıyorlar. Kadın Kültür Platformu tarafından organize edilen, genç sanatçıları ve girişimcileri desteklemek amacıyla çeşitli projeler yapan Hamam Arts Hub & Helo'da gerçekleşen Aqaş Sevgi Enerjisi sergisi, 8 Haziran 4 Eylül 2021 tarihine arasında Cumartesi, Pazar günleri haricinde her gün 11.00-16.00 saatleri arasında Covid 19 protokol kuralları çerçevesinde randevu ile gezilebilir.


Doç Dr. Deniz Gökduman'ın Trakya Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü Lisans Yüksek Lisans ve Sanatta Yeterlik öğrencilerinden oluşan sergi, resim-müzik etkileşimini bulmaya çalıştıkları bir sergidir. Trakya Üniversitesi Rektörlüğü Balkan Kongre Merkezi, 22030, Balkan Yerleşkesi, Edirne.


Perde açtığı ilk günden bu yana kapalı gişe oynayan Don Kişot'um Ben oyunu, bildiğimiz Don Kişotu, alışılmışın dışında bir yorumla sahneye taşıyor. Ozan Güven'in çılgın asilzade Don Kişot'a, Günay Karacaoğlu'nun ise ondan daha çılgın silahtarı Sancho Panza'ya hayat verdiği oyunda ayrıca; Nazlı Tosunoğlu, Ömür Arpacı, Serhan Ernak, Yüsra Geyik, Dilşad Bozyiğit, Diren Polatoğulları, Enis Aybar, Tuğba Eskicioğlu, Ali Kemal Aydın ve Rifat Durmuş rol alıyor. Cervantes'in ölümsüz eseri Don Kişot; Mihail Bulgakov'un, dönemini yakalayan uyarlaması üzerinde yükselen metniyle ve Emrah Eren'in yönetmenliğinde bir defa daha yollara düşüyor. Irmak Bahçeci'nin dilimize çevirdiği Don Kişot'um Benin çok konuşulan müzikleri Can Şengün'ün, sahne tasarımı Barış Dinçel'in, kostüm tasarımı ise Sadık Kızılağaç'ın imzasını taşıyor. İki perdelik Don Kişot'um Ben, 7 Temmuz 2021 Çarşamba akşamı İzmir Kültürpark Açıkhava Tiyatrosu'nda; 10 Temmuz 2021 Cumartesi akşamı Bursa Kültür Park Açıkhava Tiyatrosu'nda; 13 Temmuz 2021 Salı akşamı ise Antalya Açıkhava'da sahnelenecek. Başlama saati 21.00 olan oyunların biletleri Biletix'ten ve gişeden temin edilebilir.


Alisa'nın harikalar diyarındaki dünyasına davetlisiniz. Sergi 6 Temmuz salı Saat; 15:00'te UPSD Maçka Sanat Galerisinde açılıyor. Alisa Onkök henüz 11 yaşında bir sanatçı adayı. Üç yaşından beri resim ve heykel yapan Alisa' nın en büyük hayali dünyadaki tüm evsiz hayvanları korumak ve beslemek. Bu duygusunu herkese göstermek içinse, resimleri onun ifade yöntemi. Sergi hakkında konuşan Küratör Denizhan Özer; Sergide izleyeceğiniz Alisa'nın harikalar dünyasındaki tüm canlılar çok mutlu. Sevgi ve barış içinde yaşıyor. İçinde bulunduğumuz kaotik zaman düzleminde bunu çok önemsiyorum. 11 yaşında bir çocuğun bizlere verdiği hayat dersinin yanısıra sergide ki resimlerin anlam derinliği ve sanatsal yanı çok etkileyici. Ayrıca Alisa sergi gelirinin tamamını WWF bağışlıyor. Sergi 6-11 Temmuz tarihleri arasında UPSD galerisinde gezilebilir.


Türkiye'de kültür ve sanat alanında faaliyet yürüten sivil toplum kuruluşlarını, sanatçıları, inisiyatifleri ve aktivistleri desteklemeyi hedefleyen CultureCIVIC: Kültür Sanat Destek Programı'na başvurular başladı. Program kapsamında özellikle kariyerinin başındaki sanatçılara, yeni kültür oluşumlarına ve büyükşehirler dışında varlık gösteren aktörlere geniş bir yer ayıracak olan hibe programları için ilk açık çağrı, Yerel Projeler Hibe Programı için yapıldı. CultureCIVIC: Kültür Sanat Destek Programı yetkilileri, 12 Temmuz ve 11 Ağustos'ta adaylar için Zoom üzerinden iki bilgilendirme toplantısı düzenleyerek Yerel Projeler Hibe Programı'nı ve Başvuru Portalı'nı tanıtacak. Kontenjanın sınırlı olduğu Zoom üzerinden gerçekleşecek toplantılara katılmak isteyenlerin, www. culture-civic. org adresi üzerinden kayıt yaptırması gerekiyor. Goethe-Institut Istanbul, Anadolu Kültür, İstanbul Kültür Sanat Vakfı, Institut français Türkiye ve Danimarka Kültür Enstitüsü Türkiye ofisi ortaklığında, Türkiye Hollanda Büyükelçiliği iş birliğiyle gerçekleşen bir Avrupa Birliği projesi olan CultureCIVIC: Kültür Sanat Destek Programı, Türkiye'de kültür-sanat alanındaki sivil toplum çalışmalarını güçlendirmeyi amaçlıyor. Projeninfaaliyetleri, Hibe Programları ve Kapasite Geliştirme Programı olmak üzere birbirini tamamlayan iki ana eksende yürütülecek ve farklı ihtiyaçlara yönelik dört ayrı hibe kategorisinde toplam 14 açık çağrı yapılacak. Hibe programları kapsamındaki ilk açık çağrı ise Yerel Projeler Hibe Programı'nın ilk dönemi için yapıldı. Yerel Projeler Hibe Programı'na sergi, çevrimiçi ve matbu yayın, atölye-seminer-sempozyum, konser, performans, tiyatro prodüksiyonu, tüm sanat türlerinde eğitim programları, gazetecilik ve belgeselcilik faaliyetleri, koleksiyon ve arşivcilik faaliyetleri ile film prodüksiyonu projeleriyle başvurulabiliyor. 30 Haziran'da başlayan ilk dönem başvuruları, 30 Ağustos 2021 Pazartesi günü sona erecek. Adaylar programa, Hibe Başvuru Portalı üzerinden başvurabilirken koşullarla ilgili detaylı bilgilere de Başvuru Rehberi'nden ulaşılabiliyor. Projeleriyle başvuru yapmayı düşünen adaylar için 12 Temmuz 2021 Pazartesi ve 11 Ağustos 2021 Çarşamba günleri saat 15.00'te, Zoom üzerinden çevrimiçi bilgilendirme toplantıları gerçekleştirilecek. CultureCIVIC: Kültür Sanat Destek Programı'nın tanıtımıyla başlayacak toplantılarda, Yerel Projeler Hibe Programı'yla ve Başvuru Portalı'nın kullanımıyla ilgili detaylı bilgiler aktarılacak. Toplantı sonunda katılımcılar, sorularını da proje yetkilileriyle paylaşma imkanı bulacak. Kontenjanın sınırlı olduğu toplantılara katılmak isteyenlerin, www. culture-civic. org adresi üzerinden kayıt yaptırması gerekiyor. CultureCIVIC: Kültür Sanat Destek Programı kapsamında özellikle kariyerinin başındaki sanatçılara, yeni kültür oluşumlarına ve büyükşehirler dışında varlık gösteren aktörlere geniş bir yer ayıracak olan hibe programları, Türkiye'nin farklı bölgelerinde kültür sanat alanında diyaloğun, iş birliğinin ve iletişimin geliştirilmesine katkıda bulunmayı hedefliyor. Başvuruda bulunan projeler değerlendirilirken hak temelli faaliyetleri destekleyen; farklı etnik, dini, dilsel geçmişe sahip aktörleri bir araya getiren; cinsiyet eşitliği, LGBTİ+ hakları, sosyal uyum, insan hakları, ifade özgürlüğü ve çocuk hakları gibi konulara odaklanan faaliyetlere öncelik verilecek. Yerel Projeler, Yapısal Destek, Kentler Arası Ağ Geliştirme ve Sanatsal Üretim başlıklı dört farklı kategoride hayata geçirilecek hibe programları sanatçılara, kültür profesyonellerine, kültür kurumlarına finansman sağlayacak. Yerel Projeler Hibe Programı, Türkiye'nin daralan sivil alanında hoşgörü, ayrımcılık karşıtlığı, ifade özgürlüğü ve demokratik süreçlerin teşvik edilmesinde kültürel STK'lara, kültür operatörlerine ve aktivistlere fon sağlamayı ve alanın demokratikleşmesine katkıda bulunmayı amaçlıyor. Diyaloğu teşvik eden ve sosyal sorunları mercek altına alan kültürel projeleri kapsamlı ve esnek bir yapıda uygulamayı hedefleyen program, bu amaçla özellikle resmi olmayan yapıları odağına alacak. Geleneksel finansman kaynaklarına erişimi olmayan veya erişimi zor olan başvuru sahiplerine öncelik tanınacak programa İstanbul, Ankara ve İzmir dışındaki şehirlerden daha fazla katılım ve çeşitlilik için seçim kotası uygulanacak.


HUGO GALERIE is pleased to present Calm, a solo exhibition of the hypnotic and hopeful solace of Diego Beneitez. The artist began his career in the world of urban art and his paintings maintain an irreverent attitude toward ornamentation, communicating what is profound through minimalism. Beneitez's paintings are meditations on what it means to be human. A barely-there horizon line and mere hint of dwelling lights are enough to ignite a sense of trust, peace, and relief. Like the light at the end of the tunnel, his flickering cities beckon. They are exotic without being exclusive, fantastical without being deceptive. What could otherwise be categorized as works of color theory become landscapes physical, philosophical, and psychological. The scant wisp of a skyline is all it takes to distinguish an oasis over a mirage. This has as much to do with Beneitez's artistic skill as it does his understanding of the human condition. His brushstrokes map our desire for companionship and unique ability, as humans, to conjure humanity from the slightest suggestion. His desert, lunar, or perhaps oceanic panoramas incite an irrepressible sense of being-in-the-world; this consciousness of our existence within our surrounding environment is something largely and critically missing these days. It is far too easy to turn on autopilot and coast. But Beneitez won't permit that. The space he places between viewers and his glimmering destinations is a necessary separation that forces contemplation. We are transfixed not into an out-of-body experience, but an in-body experience. He creates atmospheres of presence. Especially following the last year, the opportunity to experience calm is a gift. But to be enveloped by calm? A treasure.


Yeni nesil içerik platformu GAİN'in iddialı yapımı, yönetmen Kaan Müjdeci'nin yazıp yönettiği ilk dizisi Hamlet, Avrupa'da sadece dizilere adanmış en büyük etkinlik olan Series Mania'da dünya devleriyle yarışıyor! Müjdeci'nin, Shakespeare'in ölümsüz eserinden uyarlayarak gerçek bir hikayeyle harmanladığı dizi, dünya prömiyerini 26 Ağustos-2 Eylül 2021 tarihleri arasında düzenlenen festivalde yapacak. Dünya çapında iddialı yapımların yarıştığı Series Mania'ya Türkiye'den seçilen ilk proje olan Hamlet, Uluslararası Yarışma bölümünde İtalya, İzlanda, Norveç, Almanya, Fransa, İsrail ve Danimarka'dan HBO Max, ARTE, ZDF gibi dünya lideri yayıncıların dizileriyle rekabet edecek. Kaan Müjdeci'nin yazıp yönettiği, GAİN ve Asteros Film ortak yapımı Hamlet, Fransa'nın Lille şehrinde gerçekleştirilen dizi festivali Series Mania'ya seçildi. 2011'den bu yana Avrupa'da sadece dizilere odaklanan en büyük etkinlik haline gelen festival, TV endüstrisinin profesyonellerini bir araya getiriyor. Festivalin, 8 yapımın yer aldığı Uluslararası Yarışma bölümüne seçilen Hamlet, sonbaharda GAİN'de izleyiciyle buluşmadan önce festival kapsamında dünya prömiyerini gerçekleştirecek. Hamlet,40 ülkeden 462 dizinin başvurduğu, 21 ülkeden 57 dizinin seçildiği Series Mania'da Anna, Blackport, Furia, Germinal, Jerusalem, Kamikaze ve The Echo Of Your Voice adlı yapımlarla rekabet edecek. Değindiği derin konular, sürükleyici hikaye anlatımı ve sinematografisiyle ses getirmeye hazırlanan Hamlet, daha önce çok önemli dizilerin yer aldığı festivale Türkiye'den seçilen ilk yapım olarak iddiasını şimdiden ortaya koyuyor. Uluslararası başarılarıyla dikkat çeken Kaan Müjdeci'nin Hamlet uyarlaması, gerçek bir hikayeden yola çıkarak Büyükada'daki fayton krallığı üzerinden hayatın ve Türkiye'nin inanılmaz görünen, absürt ve çarpıcı gerçeklerine adeta ışık tutuyor. GAİN'de yayınlanacak dizinin güçlü kadrosunda Elit İşcan, Erdal Beşikçioğlu, Şebnem Bozoklu, Hatice Aslan, Ahmet Rıfat Şungar, Murat Kılıç, Çiğdem Selışık Onat, Cihat Tamer, Serdar Orçin, Emrullah Çakay, Ozan Çelik, Kutay Sandıkçı, Çiçek Acar ve Mustafa Alabora rol alıyor. Hamlet, önümüzdeki sonbaharda yeni nesil içerik platformu GAİN'de izleyiciyle buluşmaya hazırlanıyor. GAİN'in kısa ve uzun yapımlardan oluşan geniş içeriği, Apple Store veya Google Play'den uygulamayı indirerek, www. gain. tv adresinden ya da Apple TV ve Android TV üzerinden, platforma üye olarak izlenebiliyor. Çekimleri İstanbul Büyükada'da gerçekleşen dizi, 16. yüzyıldaki krallığın yıkılışına ve güç dengelerinin değişimine, bugünkü fayton krallığı üzerinden bakıyor. Üstelik bu kez, Hamlet genç bir kadın... İstanbul Büyükada'da, 81 atın topluca gömüleceği bir gece, faytonların sahibi olan adam öldürülür. Katilse erkek kardeşidir. Maktulün genç kızı, babasının katilini bulmak ve karanlık ilişkileri ortaya çıkarmak için bir intikam planı hazırlar: Şüpheli olan herkesi TV'nin en meşhur reality show'unda, sahnede buluşturacaktır. GAİN, farklı seslere, başka renklere, bağımsız hikaye biçimlerine önem veren, yenilikçi, eğlenceli kısa ve uzun içeriklerden oluşan yeni nesil bir içerik platformudur. Haber, belgesel, spor, müzik, eğlence programları, film ve dizilerin yanı sıra çeşitli kategorilerde canlı yayınlar da akışta yer alır. GAİN'de içerik izlemek için önce üyelik oluşturmanız gerekir. GAİN ücretli ve ücretsiz çok geniş bir içerik kataloğu sunar. Ücret ödemeden üye olarak ücretsiz içerikleri izleyebilirsiniz. Premium içerikleri izlemek için abone olmanız gerekir.


George R. R. Martin'in henüz tamamlanmamış başyapıtı Buz ve Ateşin Şarkısı serisinin üç öncül novellasını ilk kez bir araya getiren Yedi Krallık Şövalyesi, Epsilon logosuyla ilk kez Türkçe'de! Targaryen soyunun Demir Taht'ı elinde tuttuğu bir çağda geçen Yedi Krallık Şövalyesi'nde, dünyanın en iyi fantazya sanatçılarından biri olan Gary Gianni'nin illüstrasyonları, Martin'in yarattığı büyülü dünyaya hayat veriyor. George R. R. Martin hayranlarının uzun süredir heyecanla beklediği Yedi Krallık Şövalyesi, 160'tan fazla illüstrasyonun yer aldığı ciltli özel baskısıyla ön satışa açıldı. Epsilon tarafından, Alican Saygı Ortanca ve Emre Aygün'ün çevirisiyle dilimize kazandırılan ve ön satışa açılan Yedi Krallık Şövalyesi'nin illüstrasyonlu özel baskısı, George R. R. Martin hayranları tarafından sabırsızlıkla bekleniyor. Targaryen soyunun Demir Taht'ı elinde tuttuğu bir çağda geçen Yedi Krallık Şövalyesi, George R. R. Martin'in henüz tamamlanmamış başyapıtı Buz ve Ateşin Şarkısı serisinin üç öncül novellasını ilk kez bir araya getiriyor. Zamanımızın en iyi fantazya sanatçılarından biri olan Gary Gianni'nin 160'tan fazla illüstrasyonuyla hayat bulan kitap, okuyucuları yiğitlik çağındaki Yedi Krallık'ın dünyasına taşıyor. İnternet sitelerinde ön satışa açılan Yedi Krallık Şövalyesi, 30 Haziran'dan itibaren Epsilon logosuyla tüm kitapçılarda! Gelecek yıllarda gezgin şövalyemizle yaverini daha başka yolculuklar ve eziyetler bekliyor olacak. Dorne'dan Sur'a kadar, yolculukları boyunca Yedi Krallık'ı baştan sona katedecekler ve Dar Deniz'i aşıp İhtilaflı Topraklar'a ve Essos'un parıldayan şehirlerine bile gidecekler. Yolculukları sırasında yolları lordlarla, şövalyelerle, büyücülerle, birçok güzel genç kız ve asil leydiyle kesişecek, isimleri Westeros'un tarihine unutulmamak üzere yazılacak. Ama bunlar başka bir zamanın hikayeleri. Okumaya devam edin. 1948 yılında New Jersey'de dünyaya gelen George R. R. Martin, yazmaya oldukça genç yaşta başladı. Henüz küçük bir çocukken arkadaşlarına yaratık hikayeleri satıp seslendirerek başladığı yazarlık yolunda ilk profesyonel satışını 1970 yılında, Galaxy'nin 1971 Şubat sayısına satılan The Hero öyküsüyle yaptı. Martin tüm dünyada bir fenomen haline gelen Buz ve Ateşin Şarkısı serisini, 1991 yılında yazmaya başladı ve serinin ilk kitabı Taht Oyunları yurtdışında 1996 yılında yayımlandı. Başlangıçta bir üçleme olarak planlanan seriden şimdiye dek beş ana kitap yayımlandı, iki kitabın daha yazılıp yayımlanması bekleniyor.


KüçükÇiftlik Park'ın yeşil yüzü KüçükÇiftlik Bahçe'de gerçekleştirilen KüçükÇiftlik Bahçe Tiyatrosu'nda 2021 sezonu, Erdal Beşikçioğlu'nun yıldızların altında sahneleyeceği Bir Delinin Hatıra Defteri ile başlıyor! Gogol'un unutulmaz eserini, Beşikçioğlu'nun olağanüstü performansıyla buluşturan Bir Delinin Hatıra Defteri, tiyatrolarla seyircilerini açık havada yeniden buluşturan KüçükÇiftlik Bahçe Tiyatrosu'nda 7 Temmuz Çarşamba ve 8 Temmuz Perşembe akşamları sahnelenecek. URU organizasyonu ve Mey|Diageo kurumsal desteğiyle gerçekleşen KüçükÇiftlik Bahçe Tiyatrosu'nda sahnelenecek oyunun biletleri, etkinlik başlama saati olan 21.00'e kadar online olarak Biletix'ten temin edilebilir. Şehrin rakipsiz etkinlik ve eğlence merkezi KüçükÇiftlik Park, tiyatro sanatının güçlenmesine destek vermek amacıyla geçtiğimiz yıl tiyatrolara kapılarını açtı ve büyük bir yatırım yaparak KüçükÇiftlik Bahçe Tiyatrosu'nu hayata geçirdi. Pandemi sürecinde tiyatro severlerin tiyatrolarla hasretini gidermeye aracı olan KüçükÇiftlik Bahçe Tiyatrosu, hijyen ve sosyal mesafe kurallarına uygun olarak tasarlanan tam kapsamlı sahnesi ve sürprizli programıyla bir kez daha, hem tiyatro gruplarının hem de seyircilerin nefes almasını sağlayacak. Şehirlilerinkaçış noktası haline gelen KüçükÇiftlik Bahçe Tiyatrosu İstanbulluları açık havada tiyatronun iyileştirici gücüyle buluştururken onlara yemyeşil huzurlu bahçe ortamında nefes alabilecekleri, güvenle sosyalleşebilecekleri bir alan sunacak. KüçükÇiftlik Bahçe Tiyatrosu'nun renkli programı, 7 Temmuz 2021 Çarşamba ve 8 Temmuz 2021 Perşembe akşamları sahnelenecek olan Bir Delinin Hatıra Defteri oyunuyla başlayacak. Erdal Beşikçioğlu'nun muhteşem oyunculuğu ve tükenmeyen enerjisiyle çok beğenilen Bir Delinin Hatıra Defteri, Çar 1. Nikolay'ın baskıcı devrinde sıradan ve küçük bir devlet memurunun deliliğe doğru gidiş öyküsünü tiyatro sahnesine taşıyor. Nikolay Vasiliyeviç Gogol'un kaleme aldığı, Tatbikat Sahnesi tarafından sahnelenen oyunun uyarlamasını ve yönetmenliğini M. Cem Emüler üstleniyor. Çar 1. Nikolay'ın baskıcı devrinde yaşamış küçük bir devlet memurunun hayatı üzerine merkezlenen ve günlük formatında ilerleyen Bir Delinin Hatıra Defteri, başkahraman Poprişçin'in deliliğe doğru gidişini anlatır. Poprişçin'in yaşadığı sıkıcı ve tekdüze hayata, bir de müdürünün kızına duyduğu aşk eklenince içinde bulunduğu girdap iyice büyür. Aksentin İvanoviç Poprişçin'in baskıcı sistemde boyun eğmeme çabaları ve yaşadığı psikolojik gel-gitler, kendisini İspanya Kralı sanmasına kadar devam eder ve akıl hastanesine kapatılmasıyla son bulur. Geçtiğimiz yaz misafirlerinin içleri rahat bir şekilde açık havada vakit geçirmelerini sağlayan KüçükÇiftlik Bahçe Tiyatrosu'nda COVID-19 nedeniyle alınan hijyen tedbirleri bu yıl da en üst düzeyde uygulanacak. Yalnızca online biletleme sisteminin kullanıldığı, kapıda bilet satışının yapılmadığı etkinliklerde misafirlerin ateş ölçümü sağlık görevlileri tarafından yapılacak. Ortak kullanım alanlarında birçok noktaya dezenfektan üniteleri kurulan etkinlik alanında maske takma zorunluluğu bulunurken, maskesi olmayan seyircilere maske temin edilecek. Bilet fiyatlarının 60-180 TL arasında değişiklik gösterdiği oyunların başlama saati ise 21.00 olacak. Biletler oyun başlayana kadar online olarak Biletix'ten temin edilebilecek. İstanbul'un kalbinde yer alan KüçükÇiftlik Park, 17. yüzyıldan beri şehrin kültür ve eğlence merkezi. Günümüze kadar mesire alanı, hasbahçe, gazino ve lunapark olarak İstanbulluları ağırlayan mekan, bugün kurumsal etkinliklerden lansmanlara, fuarlardan davetlere, düğünlerden dev konserlere, tüm sahne sanatlarından sergilere kadar ses getiren etkinliklerin yapıldığı çok amaçlı bir etkinlik merkezi olarak hizmet vermektedir. Yaz sezonunda etkinliklerin ihtiyacına göre düzenlenebilen 17.000 kişi kapasiteli alanı, kış sezonunda ise 4.500 kişi kapasiteli kapalı alanı ile şehrin ihtiyacına cevap vermektedir. 2000 metrekarelik çim alana sahip KüçükÇiftlik Bahçe ise yaz sezonunda ayrı bir alan olarak hizmete açılmaktadır. 2007 yılından bu yana etkinlik sektöründe faaliyet gösteren URU, yenilikçi projeler geliştirerek geniş kitleleri kültür-sanat etkinlikleriyle buluşturan çok amaçlı bir organizasyon şirketidir. Gerçekleştirdiği etkinliklerde sunduğu 360 derece hizmetle sektöre alternatif bir soluk getiren URU, kurumsal etkinlik ve lansmanları; konser, parti ve festivalleri; moda tasarım aktivitelerini yenilikçi bir anlayışla tasarlayarak dünya standartlarında bir organizasyon hizmeti vermektedir. TEKEL'in alkollü içkiler bölümünün özelleştirilmesi sonucu 2004 yılında kurulan Mey İçki; 9 fabrikası ve 1000'i aşkın çalışanıyla gıda ve içecek kategorisinde Türkiye'nin en büyük beşinci hızlı tüketim ürünleri şirketidir (Kaynak: 2019 Nielsen Perakendeci Paneli). Kurulduğu günden bu yana; 150 senelik bir mirası devralmış olmanın bilinciyle hareket ederek, çiftçi, esnaf, dağıtım kanalları, yan sanayi, turizm ve hizmet sektörleriyle birlikte doğrudan ve dolaylı olarak yüz binlerce kişinin geçimini sağlamasına katkı sunmaya devam eden Mey|Diageo, Türkiye'de tarıma dayalı sanayinin önemli bir parçasıdır. 2011 yılından bu yana, yaklaşık 180 ülkede ticari faaliyeti ve 80 ülkede de bölge ofisi bulunan dünyanın en büyük ve lider alkollü içki üreticisi Diageo'nun şemsiyesi altında yer alan Mey|Diageo'nun portföyünde 80 marka bulunmaktadır. Türkiye'de ISO 9001 belgeli ilk rakı üreticisi ve ISO 22000 belgeli ilk şarap üreticisi unvanına sahip olan Mey|Diageo, yüksek alkollü içki sektöründe de çevre yönetim sistemini ISO 14001 standardına uygun olarak belgeleyen ilk ve tek firmadır.


Institut français Türkiye, bu yaz ve sonbaharda tüm ülkeyi gezecek yepyeni bir sinema projesini duyurmaktan mutluluk duyuyor. Fransız Sinema Haftası adıyla başlatılan proje kapsamında Türkiye'de vizyona girmemiş 5 Fransız yapımı uzun metrajlı film ve 5 Türk ya da ortak yapım kısa metraj film Ankara'dan başlayarak 20'den fazla şehirde gösterilecek. Fransız Sinema Haftası'nın ziyaret edeceği şehirlerde, sinemaseverler 5 gün boyunca her akşam bir Türk yönetmen ya da yapımcı tarafından çekilen bir kısa metrajlı filmin ardından aynı temada ve Türkçe altyazılı bir Fransız filmini izleyebilecekler. İzleyiciler bu vesile ile bir sosyal komedi, bir drama, bir animasyon filmi, bir belgesel ve bir aile komedisini keşfetme sansı bulacak. Ghislain Vidal-Giraud, Fransız Sinema Haftası'nı başka şehirlerde yaşayan ve İstanbul, Ankara ve İzmir'de bulunan Institut français sinemalarından faydalanma olanağı bulamayan sinemaseverlere yönelik olarak düzenlediklerini ifade ederek her zaman buluşamadığımız ve Fransız sinemasını nispeten daha az tanıyan bu kitle ile buluşmak arzusundayız dedi. Yeni yeteneklerin çıkması için çok önemli olan ancak daha az izlenen kısa metrajlı filmleri desteklemek istediklerini söyleyen Ghislain Vidal-Giraud, bu nedenle her bir uzun metrajlı Fransız filminin öncesinde bir kısa metrajlı film gösterimi planladık. Ayrıca sinema alanındaki işbirliğimizi ilerletmek istiyoruz, mesela Türk-Fransız sinema işbirliğinin en iyi örneklerinden Hayaletler filmini programa koyduk. Burada amacımız genç sinemacılara Fransa'nın uluslararası ortak üretim ülkesi olduğunu hatırlatmak. 2019 yılında 35 farklı ülke ile işbirliği yapılarak 116 Fransız filmi çekildi diye konuştu. Sinema salonu olan ve gösterim yapabilecek tüm kurumlar festivali ağırlayabilir! Fransız Sinema Haftası'nı sinema salonu ve projeksiyon malzemesi olan tüm sivil toplum kuruluşları ve yerel yönetimlerin ağırlayabileceğini belirten Ghislain Vidal-Giraud Institut français Türkiye olarak bu kurumlardan herhangi bir katılım bedeli istenmeyeceğinin altını çizdi. Festivali ağırlayacak kurumların sembolik bir fiyata bilet satacaklarını ve gelirin bir bölümünü Institut français Türkiye ile paylaşacaklarını belirten Vidal-Giraud, Institut français Türkiye filmlerin gösterim haklarını üstleniyor, ayrıca katılan kurumlara festivalin duyurulması için bir iletişim kiti gönderiyoruz dedi. Bir arkadaşından bir süredir iletişim kurmaya çalıştığı Derya'nın rahat bir kız olduğu bilgisini öğrenen Ali, ailesinin yokluğundan faydalanarak Derya'yı evine davet etmeye karar verir. Fakat görünenin ardındaki iletişimsizlik Ali ve Derya'nın ilişkisini başladığı gün sonlandıracaktır. Ondan Bahsetmiyorum, ergenliğin doruklarında el yordamı ile ilişki kurmaya çalışan bu iki gencin bir gününe tanıklık eder. Cumhuriyet okulunun, hayatın ve mücadelenin kalbinde bir yıl! Samia, memleketi Ardeche'den Saint-Denis kentindeki zorlu bir üniversiteye gelir. Yinelenen disiplin problemlerini, mahalleye ağır gelen sosyal gerçekliği, aynı zamanda hem öğrencilerin hem de danışman ekibinin inanılmaz canlılığını ve mizahını keşfetti. Bunların arasında mahallenin büyüğü Moussa ve kiracı Dylan vardır. Samia uyum sağlar ve kısa sürede en yıkıcı olanın coşkusunu kanalize etmekten zevk alır. Ayce Kartal imzalı Kötü Kız, ülkemizin hasır altı edilen meselelerinden birini, küçük kız çocuklarına uygulanan toplu tecavüz şiddetini ele alıyor. Bıçak sırtı bir konu. Yönetmen bu sert konuyu işlemek için animasyonun yumuşak çizgilerine başvurmuş. S. adlı küçük bir kızın hastanede uyandığı bir sahneyle açılıyor film. Küçük kız yavaş yavaş geçmişi, bastırmaya çalıştığı travmatik anılarını hatırlıyor. Freud, psikanaliz teorisinde buna bastırılanın geri dönüşü diyor. 1998 yazı, harap Kabil, Taliban tarafından işgal edilir. Genç Mohsen ve Zunaira birbirlerini çok seviyorlar. Günlük şiddete ve sefalete rağmen geleceğe inanmak istiyorlar. Mohsen'in aptalca bir hareketi hayatlarını alt üst edecek. Gizem ve Dina, İstanbul'un yıkımla karşı karşıya olan Sulukule semtinde iki genç kadındır. Yüksek, yanan renkli dumanların üzerinde muzaffer bir şekilde yükselen bir meşale ile sokaklarda ve antik şehir surlarının tepesinde dans ederler. Dansları direniştir, özgürlüklerinin bir kutlamasıdır. Türkiye genelinde saatler süren bir elektrik kesintisinin yaşandığı bir günde, aynı mahalleden dört kişinin yolları çakışır. Arkadaşıyla bir yarışma kazanıp hiphop dansçısı olmak isteyen Didem, belediyede temizlik görevlisi olarak çalışan ve hapisteki oğluna acilen para yollamak isteyen İffet, kentsel dönüşüm fırsatçısı Raşit ve mahallenin çocuklarına gönüllü sinema dersleri veren Ela'nın yolları bu 'karanlık' günde kesişir. Hepsi kendi yollarını çizerek domino etkili bir kaosta ayakta kalmaya çalışmaktadır. Hayaletler, o gün İstanbul'un Sucular semtinde yaşananları, bu dört farklı insanın birbirine geçen hikayeleri üzerinden anlatıyor ve günümüz Türkiyesi'ne dair distopik bir portre çiziyor. Azra Deniz Okyay'ın filmi Venedik Film Festivali, Eleştirmenler Haftası'nda En İyi İlk Film Ödülü aldı. Elif 10, ablası Ayşe 13 yaşında. 1980'lerde, İstanbul'da bir yaz. Elif özgürce sokaklarda oynar. Ayşe ise yeni beliren göğüslerini banyo aynasında görmeye çalışırken düşüp bacağını yaralayınca, yazı yatarak geçirmek zorunda kalır. Ablasının kendisine sürekli sinirlenmesini anlamaz Elif, Ayşe sanki ulaşamadığı, başka bir diyardadır. Tim ve Chloe için mutluluk, günü yaşamak ve bağımsızdır. Ama yarın yaz bitiyor. Kızları Tommy okula geri dönecektir ve bu yıl bu büyük randevuyu kaçırmaması gerekiyor. Tabii tüm bunlar Chloe kaybolmadan, Tim bir araba çalmadan ve bir kozmonot tarih yazmadan önceydi. Fotoğraf Altı, Helin Apartmanı'nın Diyarbakır surlarına ve çevresine hakim yüksek damından şehrin yıkılıp yeniden yapılan ve her an yıkılma ihtimalini barındıran mahallelerine bakıyor. Film, imaja hakim olmaya çalışan bir üst sesin, anlamın parçası olmaya başlayan bir bedene ve konuma kısacık yolculuğu. 2005'ten bu yana yüzlerce filme, oyuna, konsere, söyleşiye ev sahipliği yapan Batman Yılmaz Güney Sinema Salonu'nun önce yanması, ardından yıkılmasıyla birlikte geride kalan beton alana adım atıyoruz Li Vir ile. Geleceği belirsiz, bekleyiş halindeki bu beton boşluk, içine geçmişin sesleri doldukça bir mekana dönüşmeye başlıyor. Bu mekanın ve içinde paylaşılan kültürün hatırasıyla cadde sesleri duyulmaz olurken, üretmenin, beraber olmanın, dayanışmanın ve paylaşmanın gücü şimdi ve burada bizi etkisi altına alıyor. Bu filmler Hatırlamak ve Anlatmak için Şehre BAK programı kapsamında Temmuz 2020-Nisan 2021 arasında düzenlenen, Anadolu Kültür ve Institut français Türkiye tarafından desteklenen Kulaktan Kulağa Kolektif Video Üretim Atölyesi çerçevesinde üretilmiştir. Bu bir balonun hikayesi. Büyük bir balo. Her yaz, Avrupa'nın dört bir yanından iki binden fazla insan, orta Fransa'daki kırsalın bir köşesinde bir araya gelip dans etmek, yeniden dans etmek için akın ediyor. 7 gün 8 gece tekrar tekrar dans eder, zamanın nasıl geçtiğini anlamazlar, yorgunluklarına ve bedenlerine meydan okurlar. Dönüyor, gülüyor, dönüyor, ağlıyor, şarkı söylüyor. Ve yaşamın nabzı atmaya devam eder.


II. Dünya Savaşı sonrasında sanat alanında uluslararası en önemli değişiklik, New York'un sanatın merkezi olmasıdır. Sanatın merkezi olarak kabul edilen Paris, 1940'lı yıllardan sonra yerini New York 'a bırakmıştır. Bu kaymanın çok çeşitli sebepleri bulunmaktadır. Avrupa'da 1930'lu yıllarda Almanya, İtalya gibi ülkeler başta olmak üzere hakim olan totaliter rejimlerde yaratıcı sanata karşı çalışmalar yapılmış, dolayısıyla Avrupalı pek çok üretken sanatçının ABD'ye kaymasına neden olmuştur. İkinci Dünya Savaşı sonrasında Amerika'daki Avrupalı sanatçıların sayıları artmıştır. Sanatın merkezinin Paris'ten New York'a kaymasının bir diğer sebebi de 1920'li ve 1930'lu yılların büyük bunalımının sona ermesi ile Amerikan ekonomisinin güçlenmeye başlamış olmasıdır. Buna bağlı olarak yeni oluşan sanat ortamının biçimlendirilmesine katkı sağlayan galeriler, dergiler, sanat okulları açılmıştır. Amerikan sanatı II. Dünya Savaşı öncesinde figüratif ve yerel temalara dayanan bir özellik taşırken, savaş sonrasında ise soyut ve dışavurumcu bir özellik göstermiştir. Bu dönüşüm yalnızca sanatsal etkilere bağlı değildir. Politik, sosyolojik ve ideolojik etkenler de önem kazanmıştır. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Amerika'da soyut dışavurumculuk egemen üslup haline gelmiştir. Greenberg, Amerikan modernistlerini, yani New Yorklu sanatçıları saf sanat temsilcileri olarak görmüş olduğunu ifade etmiştir. Bu sanatçıların her biri kendi resimsel özgün üslupları ile bağımsız bir soyut dışavurumcu arayış ortaya koymuşlardır. Bazı sanatçılar da soyutlamacı bir anlayışla figüre de yer vermişlerdir, bazıları da tümüyle soyutçu bir yol izlemişlerdir. Her bir sanatçının dışavurumcu enerjilerinin dereceleri birbirinden farklı olup, bu farklılıklar sebebiyle soyut dışavurumculuk resmi Boyasal Alan Resmi ile Aksiyon Resmi olarak gruplandırılabilir. Pollock, De Kooning ve Rothko içinde tanımlanabilecek hiçbir formun olmadığı çalışmalar yapmaya başlamışlardır. Bütünüyle soyut özellikte, ancak bir konuyu, endişeyi ifade etmişlerdir. 1948'de ise Greenberg, Amerikan sanatının dünyanın önde gelen sanatı olduğunu beyan etmiştir. Rothko'nun en önemli özelliği dindar veya mistik bir ressam olmasıdır. Sanatçı, Yahudi mistisizmi sayesinde kendine ait bir düşünce sistemi geliştirmiştir. Sembolizmden etkilenmiş, daha sonra da Jungcu felsefelerle zenginleşen bir estetik kuramı ortaya koymuştur. Rothko'nun eserlerinde evrensel sembolik enerjiden yola çıkarak resimlerini üretme düşüncesi söz konusudur. Pollock' ta olduğu gibi Rothko'nun eserlerinde de 1940'ların başlarında yaptığı çalışmalarda tuvallerin ortasını kaplayan toteme benzeyen ilkel formları görebilmemiz mümkündür.1945 lerde ise bu formlar, tuval yüzeyinin tamamını kapsayacak şekilde yer almışlardır, Rothko, büyük ebatlı renk alanı resimlerini duygusal- ruhsal etkiler altında yaratmıştır. Tuvallerin kenarlarındaki yumuşak olan alanlarla koyu renklerin farklı tonları birbirinden ayrılarak bir gelirim yaratmaktadır ki, Rothko bu gerilimi insan ilişkilerindeki gerilim gibi düşünmüştür. Dolayısı ile resimlerinde ruhsallık ve psişik belirsizlik gizlidir. Rothko 1947-1950 yıllarında tuval zemini üzerinde birkaç farklı rengi birbiri üzerine bindirerek karakteristik resim üslubunu oluşturmuştur. Tuvalin belirsiz kenarlarından sızan farklı renkler gözlemlenir zemindeki renkler de değişmiştir. Burada sanatçının vermek istediği şey ilahi kudretin nasıl göründüğüdür. Biçimlerdeki ilişkinin inceliği, renkler arasında ton ilişkileri sanki Rothko'nun eserlerinin bilinçaltında hareket ediyormuş algısını vermektedir ve soyut kompozisyon, yaşayan bir varlık haline gelmiştir. Mark Rothko, 1920'li yıllarda sosyal temalı ekspresyonist çalışmalar üretmiştir. 1947'de resimlerinden her türlü çizgi ve formları arındırmıştır. Artık yeni form renk tir. İlk resimlerindeki amorf figürlerde sürrealist yaklaşımlar görülmektedir. Gittikçe onları yalın hale getirmiş ve simetrik şekilde tuvalleri bölen kompozisyondan uzaklaşmıştır. Bununla birlikte tuvallerinde ışık ve şeffaflığı kullanmıştır. Büyük ebatlı tuvallerinde buğulu ve kadifemsi renkler onun geçmişte çalışmış olduğu sulu boya tekniğinden kaynaklanmaktadır. Kırmızı İçindeki Dört Karaltı, Rothko'nun renk alanında gücünün zirvesinde olduğunu göstermiştir. Siyah, kahverengi ve kırmızı arasındaki bu duygusal eksen, Rothko'nun Texas Houston'daki Rothko şapeli ve Seagram binası için yapmış olduğu duvar resimlerinde ve çok sayıdaki şövale resimlerinde kullandığı bir yöntemdir. Sanatçı, soyut çalışmalarını gerçekçi olarak nitelendirmiştir. 1950'li yılların sonunda Rothko, kariyerini devam ettirecek olan resim formuna ulaşmıştır. Geniş düşey alanlarda süzülen kenarları iç içe geçmiş gibi görünen yumuşak renk tonları ile boyanmış olan yatay eşkenar dörtgenler üretmiştir. Bu renk bulutlarını trajik ya da uhrevi tutumlar sergileyen soyut oyuncular olarak görmüştür. Dolayısıyla bunlar bir yönden de bedenin yerini almışlardır. Bu yüzden soyutlamaların merkezinde olmayı sürdürmüştür, ancak olduğu gibi ilkel ya da aşkın niyetler uğruna kişisel olan radikal şekilde gizlenmiştir. Rothko 'nun aşkınlığı Fautrior veya Dubuffet' in kaygılarından farklı olmuştur. Bu ressamların l'art informel estetiklerinin Batailleci tutumu genel olarak soyut dışavurumculuğu işaret eden Breton kaynaklı ana akım gerçeküstücü konumla tezat teşkil etmiştir. Amerikalı sanatçılar gerçeküstücüleri etkileyen Freud'dan ziyade Jung'un görüşlerinden daha çok etkilenmiş ve ilgilenmişlerdir ki Jung, daha çok Pollock ve Rothko'yu etkilemiştir. 1911 yılında kurulan Amerikan Psikanalitik Cemiyeti sayesinde Freud ve Jung sanatçıları etkilemişlerdir. Pollock ve Rothko'nun erken dönem çalışmalarında bu etkiler görülmektedir. Öğretisi sayesinde bilinçdışı sembolizme ulaşmış olan Pollock ve Rothko, gerçeküstücülükten esinlenmişler, otomatizm tekniğini kullanarak bilinç dışı bağlantılı eserler üretmişlerdir. Gerçeküstücülerin otomatizm tekniğini kullanan Rothko, 1930'lu yıllarda Breton'un çevresindeki gerçeküstücü sanatçı Gordon Onslow Ford'un (1912-2003), 1941'de New York'tan vermiş olduğu konferanstan etkilenmiş ve bu tekniği yaratım sürecinde kullanmaya başlamıştır. John Graham Rothko'yu etkileyen bir diğer gerçeküstücü sanatçı olmuştur. Graham eski ırksal geçmişler ile bilinçaltı sayesinde bağlantı kurduğunu ifade etmiştir. Bu ifade yoğun kolektif bilinçaltı konseptine bir göndermede bulunduğu gibi, Rothko eserlerine Arkaik İdol (1945), Arkaik Fantezi (1945) şeklinde isimler vermesinde etkili olmuştur. Jung öğretisi ve mitolojik semboller ile ilgilenen Rothko, 20. Yüzyıl'daki barbarlığa işaret etmek için mitler ile ilgilenmiş, mitolojik referansları resimlerini isimlendirirken kullanmıştır. 1940 yılından sonra resimlerinde mitolojik referansların arttığı görülmüştür. Rothko, Pollock gibi resimlerinde kendisinin bilinçaltı ile ilgilenmemiş, ilgilendiği konu ise tam olarak insanlık dramı olmuştur. Savaşların vahşeti karşısında son derece etkilenen Rothko, insan psyche'sine yönelmiş, mitleri ve otomatizm tekniğini kullanmıştır. Bu durum onun kendi üzerindeki Jung psikolojisinin etkileri olarak düşünülmüştür. Sanatçı, 1949 'dan itibaren salt soyuta yönelmiş, yumuşak kenarlı ve tuvalin üzerinde üzülüyormuş izlenimi veren dikdörtgenler yapmaya başlamıştır. 1947- 1950 yılları arasında sanatçı bir renkten oluşan zemin üzerinde birbirinin üzerine binen iki veya üç renkli dikdörtgenin tamamladığı karakteristik resim üslubunu geliştirmiştir. Resimlerinde yumuşak renk örtüsünü veren veya belirsiz kenarlarından sızan diğer renkler görülmektedir. Zeminde görülen renk, değişmeye yatkındır. Sanatçının amacı ilahi Kudret'in nasıl göründüğünü verebilme kaygısıdır. Rothko'nun resimlerindeki biçimler arası ölçülerde görülen incelik, renkler arasındaki ton ve ağırlık ilişkileri, resimlere bilinçaltında hareket ediyormuş izlenimi vermektedir. Dikdörtgenlerde kullandığı renkleri sonraları daha da koyulaştıran Rothko, siyaha yakın renk kullanmayı tercih etmiştir. Houston'daki Rothko Şapeli 'nde koleksiyon Dominik de Menil' in 1964'te vermiş olduğu sipariş üzerine sanatçı, 14 adet resim üretmiştir. Siyaha yakın koyu mor tonu ve koyu kırmızı renkten oluşan bu çalışmalar, arkası bankalardan başka hiçbir şeyin olmadığı sekizgen plan şemalı mekanın duvarlarına asılmıştır. Rothko'nun resimlerindeki renk kullanımı değişikliğinin onun ruh halinden kaynaklandığı iddia edilmiştir. 1950'li yılların sonlarına doğru depresyona girdiği ifade edilen Rothko, sıcak kırmızı, turuncu, sarı renkleri giderek terk etmiş, koyu mor tonları ve hatta siyah renk ile çalışmalarını sürdürmüştür. - Hopkins, D., Modern Sanattan Sonra, Çev., Firdevs Candil Erdoğan, Hayalperest Yayınevi, İstanbul, 2018 - Antmen, A., 20. Yüzyıl Batı Sanatında Akımlar, Sel Yayınevi, İstanbul, 2013 - Öndin, N., Modern Sanat, Hayalperest Yayınevi, İstanbul, 2019 - Lynton, N., Modern Sanatın Öyküsü, Çev., Cevat Çapan, Sadi Öziş, Remzi Kitabevi, İstanbul, 2015


Müze Evliyagil, yeni dönemde 19.06.-31.12.2021 tarihleri arasında İzleyen Yüzler sergisini ağırlıyor. Sergide, Müze Evliyagil Koleksiyonu'ndan bir araya gelen 38 sanatçının üretimlerine bu sanatçıların hayatlarından köşe taşı niteliğindeki anekdotlar ve belgeler de eşlik ediyor. İzleyen Yüzler Müze Evliyagil Koleksiyonu'na 1950'lerden itibaren günümüze kadar dahil edilmiş sanatçılar ve eserleri arasından portre sanatına odaklanıyor. Sergi Perşembeden Pazara 11.00-17.00 saatleri arasında Müze Evliyagil' de görülebilir.


Massey Klein Gallery is pleased to present Found Time, a solo exhibition featuring new paintings by Kevin Francis. This is the artist's first solo show in New York City. The exhibition will be on view from Saturday, June 26th until Saturday, July 31st. Please join us today, Saturday, June 26th, from 12-5pm for the Opening Reception. For press inquiries, please email ryan@masseyklein. com. Kevin Francis' paintings presented in Found Time investigate the nature of absence and the generative possibilities of loss. Through found and constructed paper materials, he explores what it means to retreat to solitude, and, inevitably, the need to retreat from it. Francis' new body of work continues the artist's interest in grid compositions while introducing a new form of mark-making, resulting in compositions that are both organic and structured. After sourcing his paper, the artist pours, soaks, and submerges his material in paint. Then, through a simple drying process, he allows the paint to cure on its own: trickling, pooling, and smearing into patterns of an uncontrolled nature. Once dry, the large sheets are then cut and reassembled into a quilt composition that is sewn together, fastening into their shape and dimension. The paintings in Found Time illustrate a duality in the artist's current practice. On view in the front gallery room are large-scale paintings of varying subtle tonal ranges. Francis' work is at once generous and introspective, captured in grey, blue, black, and white paintings that appear as landscape vignettes. In the gallery's middle and east room, the paintings display vibrant bursts of color and shift to a central composition creating an intensity that is at once internal yet reaches far beyond the landscape. For this series, the artist worked with highly saturated UV paper, drawing into the perceived patterns and shapes he found in the material. Through these explorations with found paper documents of discarded time the work reveals how loss can erode or abstract one's relationship with time. Whether collectively or individually felt, absence complicates the distinctions between having time and lost time, and between finding time and found time.


Meliha Sözeri, ikinci kişisel sergisi Çevren / Horizon ile 08 Temmuz 14 Ağustos 2021 tarihleri arasında Bozlu Art Project'te izleyiciyle buluşuyor. Göz erimi, ufuk, yatayda olan, kayıp olan, yitirilen, ebedi olan ile insan gözünün ulaşabileceği sınırlara göre varoluş serginin çıkış noktasını oluşturuyor. Sergi, sanatsal üretim sürecini karantina hali ve kapat ma eylemi ile ilişkilendiriyor. Sanat yapıtının aurasını sorgularken; sanatçının üretim mekanını karantina odaları ile özdeşleştiriyor. Meliha Sözeri, yaşamın şeyleşmesi, özne ve nesne ilişkilerinin izleyicinin bakışıyla yerinden edilmesi ile ilgileniyor. Sergiye hakim malzeme olan tel; varlık-yokluk eksenine yerleşiyor. Tel, parıltılı olanın ardında yer alan karanlık, hafif olanın ardındaki yük, dijital olanın ardından gelen zanaat, canlı olanın ardında bıraktığı atık ile bağ kurarken, şiirselliğin içerisinden çevreyi saran derin boşluğa işaret ediyor. Sanatçının yapıtları, yer ve gökyüzü arasındaki çizgiyi izleyicinin bakışı karşısına yerleştiriyor. Gökle yerin birleşmiş gibi görüldüğü sınırsız çizgiyi gündelik hayattan sıradan nesneler ile modelleyerek, metal delikli tel malzemeyi kesip, dikip, birleştirerek kesintili çizgilere dönüştürüyor. Sergi bir çeşit yeni ufuk yani diğer bir değişle yeni çevren öneriyor. Çünkü varlığı saran tinsel örtü, aura ufuk çizgisine göre belirleniyor. Varlığın aurası çevren ile olan mesafesine göre oluşuyor. Kristalleri parıldamayan bir avize, yansıması olmayan bir ayna, yazmayan bir daktilo hala aura taşıyıcısı mıdır? Auralı sıradan olanın ufkunda yitip gitmektedir. Şiir, heykel, metin, beden, nesne, yer, yer ve gök arasında bir yerlerde gezinmeye davet ediyor. Meliha Sözeri, ikinci kişisel sergisi Çevren / Horizon ile 08 Temmuz 14 Ağustos 2021 tarihleri arasında Bozlu Art Project'te izleyiciyle buluşuyor. Göz erimi, ufuk, yatayda olan, kayıp olan, yitirilen, ebedi olan ile insan gözünün ulaşabileceği sınırlara göre varoluş serginin çıkış noktasını oluşturuyor. Sergi, sanatsal üretim sürecini karantina hali ve kapat ma eylemi ile ilişkilendiriyor. Sanat yapıtının aurasını sorgularken; sanatçının üretim mekanını karantina odaları ile özdeşleştiriyor.


Galerie Lelong & Co., New York, is pleased to present New Prints and Editions, a group exhibition featuring six of the gallery's artists: Etel Adnan, Leonardo Drew, Samuel Levi Jones, Jaume Plensa, Kate Shepherd, and Barthelemy Toguo. Known for their works in painting, sculpture, and installation, the artists also maintain an active practice with works on paper; experimenting with new ideas, techniques and materials to further investigate thematic issues. The master colorist Etel Adnan (b. 1925, Beirut, Lebanon) first began exploring printmaking in 2014 with the support of Galerie Lelong Editions. Speaking about her color engravings, Adnan remarked at the time: I based the compositions on paintings, but modified the proportions and used different color combinations so that, by the end, I had created original etchings that said something entirely different from the paintings, which nonetheless lent their energy to these new works. Accompanying the etchings is a tapestry by Adnan, achieved with the historic Aubusson atelier PINTON. Since 2012, Leonardo Drew (b. 1961, Tallahassee, Florida) has been creating cast paper works that demonstrate the artist's ingenuity and deep understanding of the material. Using an entirely new technique that Drew developed with the Pace Paper studios, a variety of material cotton paper pulp, pigment, and handmade paper are applied to casted molds, producing works of emotional weight and gravity coaxed from the lightness of paper. Samuel Levi Jones's (b. 1978, Marion, Indiana) ongoing practice centers on physically dismantling objects associated with systems of power and control, often rearranging deconstructed book covers into grid-like compositions to question their assumed command of the truth. The artist brought these books for his residencies at Paulson Fontaine Press in 2017 and 2018 respectively and created sewn compositions for the print works. The compositions were then rolled with tar through a press, with the second plate holding solid aquatint. Both plates were inked a la poupee and each of the rectangles inked in a particular color by hand next to each other, resulting in vibrant prints that retain the intricate textures and dimensions of the book covers. Alongside a four decades-long sculpture practice, Jaume Plensa (b. 1955, Barcelona, Spain) has an equally long relationship to works on paper. In 2020, away from the team and studio that helps him realize his large-scale public art installations, Plensa began creating digital prints that meld images of human portraits. The works reference his public-facing oeuvre the smooth surfaces of his bronze sculptures and the light mesh sculptures are interwoven in a commentary on humanity's deep connection to each other. Also on view are two intimate sculptures by Plensa that were produced as studies for monumental pieces. Since 2007, Kate Shepherd (b. 1961, New York, NY) has made unique screen prints in a consistent format that she calls Protest Posters. These works confer a sense of urgency and engage an economy of means to achieve bold visual impact. Using a set of screens that she repositions between successive layers of ink, Shepherd structures compositions that suggest layered space. The earliest protest posters were monochromatic, and later series incorporated a variety of brilliant hues. In a recent series, titled News, Shepherd uses exclusively black inks to relate the tabloid format of her works to the black and white of printed newspapers and a photographer's value scale. A concurrent chromatic series, titled Corita's Sister, recalls the palette of Sister Corina Kent, whose politically motivated screen prints addressed themes of social justice. While I never add text to my prints, I always think of posters from my childhood protesting the war in Vietnam. The 'message' is visceral rather than intellectual, Shepherd states. Barthelemy Toguo's (b. 1976, M'Balmayo, Cameroon) dreamlike prints depict human and plant forms that merge and morph into each other. By dissolving the boundaries between man and nature, the artist initiates a conversation about our relationship to the environment, binding issues of ecology to society. Beginning as etchings in 2019, this new series of prints are all engraved in blue, with titles referencing the rivers of Cameroon, the artist's home country.


RHYTHM SECTION SALON BINAR; Rhythm Section, Karşı Sanat ve Salon Bınar işbirliği ile geliştirilmiş bir kamusal sanat fikridir. - - - - Doç. Dr. Hakan Karaş, Düş ve Kolaj 14 Kasım 2023 - SCENES PLURIELLES, Galerie Jean-Louis Ramand, 28 Ekim 2023- 13 Ocak 2024 8 Kasım 2023 - Çağdaş Türk Resmi'nin Devrimci İsimlerinden Orhan Taylan vefat etti. 4 Kasım 2023 - ''JANUS, NE TARAFA BAKMALI?'', Ceyda Güler, Galeri İşlik, (25 Ekim 11 Kasım 2023) 24 Ekim 2023 - Türkiye Cumhuriyeti'nin Yüzüncü Yılı ve Yüz Ressam 18 Ekim 2023 - France Music Competition (14 31 Oct, 2023) 17 Ekim 2023 - World Classical Music Awards 16 Oct 21 Nov, 2023 17 Ekim 2023 - Bedri Baykam: Sevgili Haluk 17 Ekim 2023 - Bazaart 2024 (Son Başvuru: 20 Ekim 15 Aralık 2023) 11 Ekim 2023 - Fotoğraf sanatçısı Manuel Çıtak hayatını kaybetti. 10 Ekim 2023 - Bedri Baykam: Türkiye'de sanat hak ettiği yere geliyor, peki siyasiler nerede? 10 Ekim 2023 - Göç Eden Bedenler, Zerrin Pehlivan, Devecihan Kültür Merkezi (04-18 Eylül 2023) 9 Ekim 2023 - Çağdaş Türk Sanatının Önemli İsimlerinden Haluk Akakçe vefat etti. 9 Ekim 2023 - VECDİ UZUN, ÇEMBER, DAİRE VE KÜRE FELSEFESİNİN RESİM SANATINA YANSIMASI 30 Eylül 2023 - Karanlıkta Kahkaha, Karşı Sanat, (22 Eylül 21 Ekim 2023) 21 Eylül 2023 - Öğretim Elemanları Yaz Sergisi III, T. Ü. G. S. F. Fuaye Salonu (13 Temmuz 13 Eylül 2023) 21 Eylül 2023 - Homemade 4, Piramid Sanat, (21 Temmuz 26 Ağustos 2023) 21 Eylül 2023 - Aşık Veysel, Her Neye Bakarsam Sen Varsın Orda, 09 Haziran 04 Temmuz 2023, Bağlarbaşı Kültür Merkezi 21 Eylül 2023 - Do Art Galeri, ArtContact İstanbul 3. Uluslararası Çağdaş Sanat Fuarı, (01-04 Haziran 2023) 19 Eylül 2023 - BALKAN SERGİLERİ IV BÜKREŞ'TE SANATSEVERLERLE BULUŞUYOR... 19 Eylül 2023 - BALKAN SERGİLERİ III BULGARİSTAN SREDETS GALLERY'DE SANATSEVERLERLE BULUŞUYOR... 18 Eylül 2023 - Anadolu'da Bir Kızım Var, 21 Mart 15 Nisan 2023, MKM Beşiktaş Çağdaş Sanat Galerisi, Akatlar, Beşiktaş, İstanbul. 18 Eylül 2023 - Piramid Sanat, ArtAnkara 9. Uluslararası Çağdaş Sanat Fuarı, (09-12 Mart 2023) 18 Eylül 2023 - Ayhan Çetin, Üst Yapı, Galeri Soyut, (17 Şubat 8 Mart 2023) 1 Mart 2023 - SOPHİA NARRETT, CARRİED BY WONDER, Perrotin New York, (March 3 April 15, 2023) 1 Mart 2023 - NIKKI MALOOF, Skunk Hour, Perrotin New York, (March 3 April 15, 2023) 1 Mart 2023 - NANCY SPERO, Woman as Protagonist, Galerie Lelong & Co., New York, (23 March 25, 2023) 1 Mart 2023 - Jeremy Demester, XXI, Perrotin (February 28 April 8, 2023) 1 Mart 2023 - GÖZDE AYLİS ÇİÇEK Tanıdık Yüzler, Farklı Ruhlar Heykel Sergisi / 17 Mart 8 Nisan / GALERİ SELVİN ARNAVUTKÖY 1 Mart 2023 - Şevval Konyalı, Kupon, Galeri/Miz, (08 Mart 10 Misan 2023) 1 Mart 2023 - Mahreen Zuberi, Exercising the Border, Anita Rogers Gallery, (February 1 March 11, 2023) 1 Mart 2023 - Being Human, Den Art, (03 Mart 01 Nisan 2023) 1 Mart 2023


Ustalar ile gençlerin, geleneksel ile yeninin harmanlandığı çizgi roman ve karikatür kültürünün dijital dergisi Tarama Ucu, ikinci sayısında Galip Tekin dosyasıyla okurlarıyla buluşuyor. İlk sayısı Haziran ayında yayınlanan dijital çizgi roman dergisi Tarama Ucu, ikinci sayısında Galip Tekin özel sayısıyla okurlarıyla buluşuyor. Türkiye'de çizgi roman denince akla gelen ilk isimlerden biri olan Galip Tekin, 7 Temmuz 2017 tarihinde 59 yaşında hayatını kaybetmişti. Tarama Ucu, bu sayısında yine çizgi roman ve karikatür dünyamızın önemli isimleri ile genç çizerlerini bir araya getiriyor. Her sayısında başlayıp biten, devam eden ve yeni başlayan pek çok hikayeyle Tarama Ucu, merak, ilgi ve keyifle okunan bir dergi serüveni vaat ediyor. Adını mürekkebe batırdıktan sonra kağıt üzerinde çıkardığı ses ile çizerlerin kadim dostu olan tarama ucundan alan derginin Yayın Yönetmenliğini Erdal Belenlioğlu, Sanat Yönetmenliğini Fenni Özalp üstleniyor. Her ay dijital olarak yayınlanan dergiye www. taramaucu. com web adresi üzerinden abone olanlar istedikleri her yerde ve her zaman okuyabiliyorlar.


Usta tiyatrocu Genco Erkal'ın, Ahmed Arif'in şiir, söyleşi ve mektuplarından yola çıkarak uyarladığı, yönettiği ve rol aldığı yeni müzikli gösterisi ŞAHDAMARIM, 14 Temmuz Çarşamba akşamı Avrupa yakasında ilk kez KüçükÇiftlik Bahçe Tiyatrosu'nda sahnelenecek! Edebiyatımızın en değerli ozanlarından Ahmed Arif'in ölümünün 30. yılında, anısına bir armağan olarak hazırlanan oyun Dostlar Tiyatrosu tarafından sahneye konuyor. KüçükÇiftlik Park'ın yeşil yüzü KüçükÇiftlik Bahçe'de, URU organizasyonu ve Mey|Diageo kurumsal desteğiyle gerçekleşen KüçükÇiftlik Bahçe Tiyatrosu'nda sahnelenecek oyunun biletleri, etkinlik başlama saati olan 21.00'e kadar online olarak Biletix'ten temin edilebiliyor. Seyirciler, kapı açılış saati olan 18.30'dan itibaren bahçe ve fuaye alanında, açık havada zaman geçirme imkanı da buluyor. Şehrin eğlence mirası KüçükÇiftlik Park'ın, tiyatro sanatının güçlenmesine destek vermek amacıyla geçtiğimiz yıl hayata geçirdiği KüçükÇiftlik Bahçe Tiyatrosu, bu yıl da İstanbulluları açık havada tiyatronun iyileştirici gücüyle buluşturuyor. Şehirlilerinkaçış noktası haline gelen KüçükÇiftlik Bahçe Tiyatrosu İstanbullulara yemyeşil huzurlu bahçe ortamında nefes alabilecekleri, güvenle sosyalleşebilecekleri bir alan sunuyor. Pandemi sürecinde tiyatro severlerin tiyatrolarla hasretini gidermeye aracı olan KüçükÇiftlik Bahçe Tiyatrosu, hijyen ve sosyal mesafe kurallarına uygun olarak tasarlanan tam kapsamlı sahnesinde sevilen tiyatro gruplarını ağırlıyor. KüçükÇiftlik Bahçe Tiyatrosu'nun güçlü programı, Genco Erkal'ın 14 Temmuz 2021 Çarşamba akşamı Avrupa yakasında ilk kez sahneleyeceği yeni müzikligösterisi ŞAHDAMARIM ile devam ediyor. Erkal'ın, Ahmed Arif'in ölümünün 30. yılında, usta ozanın şiir, söyleşi ve mektuplarından yola çıkarak uyarladığı, yönettiği ve rol aldığı oyun Dostlar Tiyatrosu tarafından sahneye konuyor. ŞAHDAMARIM, tek bir şiir kitabıyla edebiyatımızın zirvesini tutmuş, halk kitlelerince en sevilen yazarların başında gelen büyük ozan Ahmed Arif'in değerli anısına bir armağan niteliği taşıyor. Sahne tasarımı Duygu Sağıroğlu'nun çalışmalarından uyarlanan oyunda, ozanın şiirlerinden bestelenen şarkıları sahnede Ercan ve Gökhan Çağıran kardeşler yorumluyor. Geçtiğimiz yaz misafirlerinin içleri rahat bir şekilde açık havada vakit geçirmelerini sağlayan KüçükÇiftlik Bahçe Tiyatrosu'nda COVID-19 nedeniyle alınan hijyen tedbirleri bu yıl da en üst düzeyde uygulanıyor. Yalnızca online biletleme sisteminin kullanıldığı, kapıda bilet satışının yapılmadığı etkinliklerde misafirlerin ateş ölçümü sağlık görevlileri tarafından yapılıyor. Ortak kullanım alanlarında birçok noktaya dezenfektan üniteleri kurulan etkinlik alanında maske takma zorunluluğu bulunurken, maskesi olmayan seyircilere maske temin ediliyor. Bilet fiyatlarının 60-180 TL arasında değişiklik gösterdiği oyunların kapı açılış saati 18.30, başlama saati ise 21.00. Biletler oyun başlayana kadar online olarak Biletix'ten temin edilebilecek. İstanbul'un kalbinde yer alan KüçükÇiftlik Park, 17. yüzyıldan beri şehrin kültür ve eğlence merkezi. Günümüze kadar mesire alanı, hasbahçe, gazino ve lunapark olarak İstanbulluları ağırlayan mekan, bugün kurumsal etkinliklerden lansmanlara, fuarlardan davetlere, düğünlerden dev konserlere, tüm sahne sanatlarından sergilere kadar ses getiren etkinliklerin yapıldığı çok amaçlı bir etkinlik merkezi olarak hizmet vermektedir. Yaz sezonunda etkinliklerin ihtiyacına göre düzenlenebilen 17.000 kişi kapasiteli alanı, kış sezonunda ise 4.500 kişi kapasiteli kapalı alanı ile şehrin ihtiyacına cevap vermektedir. 2000 metrekarelik çim alana sahip KüçükÇiftlik Bahçe ise yaz sezonunda ayrı bir alan olarak hizmete açılmaktadır. 2007 yılından bu yana etkinlik sektöründe faaliyet gösteren URU, yenilikçi projeler geliştirerek geniş kitleleri kültür-sanat etkinlikleriyle buluşturan çok amaçlı bir organizasyon şirketidir. Gerçekleştirdiği etkinliklerde sunduğu 360 derece hizmetle sektöre alternatif bir soluk getiren URU, kurumsal etkinlik ve lansmanları; konser, parti ve festivalleri; moda tasarım aktivitelerini yenilikçi bir anlayışla tasarlayarak dünya standartlarında bir organizasyon hizmeti vermektedir. TEKEL'in alkollü içkiler bölümünün özelleştirilmesi sonucu 2004 yılında kurulan Mey İçki; 9 fabrikası ve 1000'i aşkın çalışanıyla gıda ve içecek kategorisinde Türkiye'nin en büyük beşinci hızlı tüketim ürünleri şirketidir (Kaynak: 2019 Nielsen Perakendeci Paneli). Kurulduğu günden bu yana; 150 senelik bir mirası devralmış olmanın bilinciyle hareket ederek, çiftçi, esnaf, dağıtım kanalları, yan sanayi, turizm ve hizmet sektörleriyle birlikte doğrudan ve dolaylı olarak yüz binlerce kişinin geçimini sağlamasına katkı sunmaya devam eden Mey|Diageo, Türkiye'de tarıma dayalı sanayinin önemli bir parçasıdır. 2011 yılından bu yana, yaklaşık 180 ülkede ticari faaliyeti ve 80 ülkede de bölge ofisi bulunan dünyanın en büyük ve lider alkollü içki üreticisi Diageo'nun şemsiyesi altında yer alan Mey|Diageo'nun portföyünde 80 marka bulunmaktadır. Türkiye'de ISO 9001 belgeli ilk rakı üreticisi ve ISO 22000 belgeli ilk şarap üreticisi unvanına sahip olan Mey|Diageo, yüksek alkollü içki sektöründe de çevre yönetim sistemini ISO 14001 standardına uygun olarak belgeleyen ilk ve tek firmadır.


Türk dili bir step dili olduğu için, her konuda olduğu gibi sanat ve resimde de yabancı dillerdeki sözcüklerle doludur; örneğin Akademi'de: eskiz, desen, pentür, galeri vs. Küçük bir sözlüğü doldurur! Cour de Soir da Fransızcadan gelmedir, akşamları 18-19 saatlerinde çıplak modelden desen çalışma atölyesi ama genelde bu saatte kimse kalmazdı okulda. İşte bu atölyenin hocası Şefik Bursalı'ydı. Çok kısa boyu nedeniyle ya sesi, belki de tarifsiz bir unutulmuşluğun hesaplaşması; kendiyle de olabilir çok konuşması; nedeni bence resim atölyesi verilmemesi onu ikinci plana atmıştı. Ötekiler, Cemal Tollu, Nurullah Berk, Zeki Faik, Ali Çelebi, Cevat Dereli, Bedri Rahmi en sonra Neşet Günal, niçin Şefik Bursalı'ya gerektiği gibi davranmadılar, farkına bile varmadılar oysa Bedri ve Neşet dışında hepsi Andre Lhote'un izindeydiler, hep aynı konuları işleyen, Kurtuluş Savaşı, Balıkçılar vs. ... Yarı kübist yarı ne mene bir figür ve de hiç bir hayal kurgusu olmayan resimler, bıktıran peyzajlar, yorgun portreler, bir zamanlar var olan birkaç ulusal müzeyi Çağdaş Türk Resmi olarak doldurmuştur. Çok ilginç resmin bir meta olması sonucunda bu müzelerdeki bu resimlerin çoğu çalınmış, öteki yarısının da benzer kopyaları yapılarak orijinalinin yerine asılmış ve de yıllardır sergilendikten sonra da farkına varılmıştır! Bu sürede Şefik Bursalı da bu Tsunamiden nasibini aldı, resmi satıldı ve Ankara'da müzesi açıldı, şimdi de anıt heykeli yapıldı! 1963 yılının kanımca ekim ayı olsa gerek, Kürt Necati ile Beyoğlu'nda Hasnun Galip sokağına çıkan küçük bir sokakta, ufacık bir gişe görünüşünde yalnız esrarlı şarap dediğimiz, dünyada içilebilecek en kötü şarap ve yanında haşlanmış yumurta satan Hiro'da, söylemeye gerek yok; o zaman bir lira kaporalı, iki boş Güzel Marmara şişesi verdiğinizde, size bir kadeh özel şarabından kirli bir su bardağında- verir ve aniden gişenin inme pancurunu bir giyotin gibi kapatırdı! Yumurta için de bir şişe ödemek gerekirdi. Sokak Yeşilcam'a gelmiş ve de umudunu yitirmiş tipler, müzmin figüranlar, üç kağıtçılar ve civar barlarda çalışan kadınların yaşadığı tipik bir Beyoğlu'ydu. Beyinlerimiz uyuşmuş, Küçük Parmakkapı Sokak'tan Beyoğlu'na yürüyoruz Asaf Çiyiltepe'nin Gen-Ar tiyatrosunun altındaki resim galerisinden tiyatro ve galeri Muhtar Kocataş'ındı gelen seslerden uyandık, gözümüzün önünde iki adam, Akademiden cour de soir hocamız Şefik Bursalı'yı kaldırıma koydular! Hoca- .. siz kimseyi kandıramazsınız, çocuk ressam... olamaz efendim, ne günlere kaldık; üstün kabiliyetli, gel bunu bakkala anlat, dolandırıcılık sizin yaptığınız kendinden geçmiş bağırıyor! Biz koşarak .. aman hocam sakin olun n'oldu, size ne yaptılar? Durumu öğrenmeye çalışıyoruz; .. ha, aman oğlum git gör: iki karış bir oğlana bir şeyler çiziktirmişler sonra bize ressamlık satıyorlar; olur mu, biz Akademi'de tere mi satıyoruz, utanmaz adamlar! diye bize anlatırken, yukarıya çocuk ressam Bedri Baykam'ın babası Suphi Baykam çıktı, .. beyfendi çekip gitmezseniz polis çağıracağım, utanmıyor musunuz bir çocuğa bağırmaya; Şefik Bursalı umulmaz bir çeviklikle adamlardan sıyrılıp Suphi Baykam'a sıçradı: Ben size bağırdım, sizsiniz bu çoçuğu kandıran, utanmaz adam vs. Biz olaya el koyduk, Neco hocayı oradan uzaklaştırırken ben de Suphi Baykam'a tartıştığı adamın kim olduğunu anlatarak galeriye indik. Girdiğimizde duvarlarda kowboy resimleri ve de olaydan korkmuş, kısa pantalonlu esmer bir hintli çocuğu anımsatan iri siyah gözleriyle Bedri Baykam bana bakıyordu.