Hiç bir Şey 'Nazar boncuğu' kadar Türk kültürünü temsil etmiyor! Uluslar Arası Çağdaş Sanat Galerisi Gama, Şule Claire Altıntaş'ın projelendirdiği'' Sevginin Gözü'' adlı sanat etkinliğiyle Anadolu'nun büyülü kenti Kapadokya'da bir ilk'e imza attı. Amacı, Türkiye ve Dünya'nın her yerinden ziyaretçi akışı sağlayarak Kapadokya'nın kültürel ve doğal zenginliklerinin büyük bir değer olduğunu dünyaya göstererek sanatsal açıdan prestij katmak olan Şule Claire Altıntaş, Kapadokya turizminde pozitif etki yaratarak Türkiye değerlerini Dünya'ya sevgi mesajı vererek tanıtıyor. Amerikalı sanatçı Bianca nazar boncuğundan esinlenip lanetli olan hikayesini kutsamaya çevirerek arazi sanatıyla buluşturdu. Sanatçının, göreme bölgesinde uçan balonlarla rahatlıkla izlenebilecek şekilde Kanvas'dan oluşan 44 metre çapındaki çalışmasının üzerinde en büyüğü 14, en küçüğü 7 metre genişliğinde nazar boncuğunun simgesi gözler yer alıyor. Projeye adını veren ''Sevginin Gözü'', dünyadaki tüm insanları birbirlerine sevgiyle bakmayı ve şefkat göstermeye davet ediyor. İç kalbimizle bakmanın simgesi olarak, eserin üzerindeki gözler Mekke'ye doğru bakıyor. Eser, Göreme Belediyesi sponsorluğu'nda 2019 yaz ayları boyunca Göreme Milli Parkında sergilenmeye devam edecek. Etkinliğin açılışı dünyaca ünlü Fransız sanatçı Chris Calvet'in kaligrafi, resim, fotoğraf ve performans gibi farklı sanat dallarını birleştirerek dünyada eşi benzeri olmayan bir sanatsal olgudan oluşan canlı manken üzerinden büyük fırçalarla yapılan eşsiz Kaligrafi performansı ile yapıldı. Gama Gallery'nin tanınmış sanatçıları, Hassan Massoudy, Chris Calvet, Youngko Kang, Alex Timmermans, Funda Tokalı'nın eserleri 30 Eylül tarihine kadar Les Maisons de Cappadoce Otel'de sergilenecek.


This summer, Anita Rogers Gallery will present an exhibition of David Hockney's 1966 series, Illustrations for Fourteen Poems from C. P. Cavafy, along with daily screenings of James Scott's Love's Presentation (1966), a short film documenting Hockney as he works on the Cavafy etchings. The gallery will also host select screenings of other art films by James Scott, including Every Picture Tells a Story (1984) about his father William Scott, The Great Ice Cream Robbery (1971) and Richard Hamilton (1969). Showtimes, including weekend and evening screenings, are available on the gallery website. The answer is simple and straightforward. My dream as a young filmmaker was to tell stories and use actors to do this. I believed the great films of all time were human stories full of emotion and drama. Although brought up in a family of artists, my ambition was to become a film director not a painter or sculptor. However as a young filmmaker with a family to support, I began to see that there might be a viable future in making films about living artists that could both inform and entertain. And so was born the first of my 'art' films a film on the young David Hockney. With an almost non-existent budget, I realized that I could make a black and white film using minimal lighting and no sound or music that followed David while working on this project. Effectively this was a story about the meaning of work itself, and how looking at the craft of an artist could reveal not only the artist's magic but also the underlying emotion that drives the creative moment. Besides showing in detail the process of making an etching, the film would also express something about the character of David himself. I was less interested in the 'personality' of the artist, the bleached hair and the gold lame jacket, but more in the human being. In choosing to illustrate these particular poems of Cavafy, David was also choosing the theme of homosexual love, which at the time was still a highly controversial subject. This film presented the possibility of following the intertwining paths that an artist follows, on one side, his craft and on the other, his own personal story. As Hockney says in the opening sequence, I know more about love than I do about history. Poetry and drama combined within what is ostensibly a 'how-to' film. Having followed the intricacies and techniques behind the making of an etching, the film ends with a sequence showing the fruits of his labour. As Hockney recites some of Cavafy's poems in conjunction with his own illustrations, we become aware of the magic and beauty of Love's Presentation, the title of the film. For me, this is the epitome of my practise; to bring the experience of the actual work into direct relationship with viewing the film, a time-based medium. I learned through making this super low-budget art documentary that drama could be found on any level. I had discovered some of the most intensely emotional and dramatic films were often the ones that were the quietest and the least strident; for example, the films of Yasujiro Ozu and Robert Bresson, and the plays of Harold Pinter. More than fifty years after Love's Presentation was made, I came across some old boxes of magnetic tape in a forgotten cupboard. It turned out that these were some of the original recordings that I made with David reciting the Cavafy poems. Now, for the first time in the US, it will be possible to see the original etchings while simultaneously hearing David's voice; a unique opportunity to gain insight into this great artist's creative process.


Panora AVM'de faaliyete başlayan ZEKİcee Yaratıcı Etkinlikler Atölyeleri, okulların kapanması ile birlikte çocukların yaz dönemlerini daha verimli geçirmeleri amacıyla yaz atölyeleri programlarına başlıyor. Üretim odaklı, ''çıktısı olan'' yaratıcı etkinlikler temasıyla 17 Haziran tarihinde başlayan ve belli periyodlar halinde yaz boyunca devam edecek olan atölyelerle çocukları telefon, bilgisayar ve internetten uzakta, keşfetmeye ve üretmeye teşvik etmek amaçlanıyor. Yaz atölyeleri hakkında bilgi veren ZEKİcee eğitmenlerinden Funda Atıcı ''ZEKİcee atölyelerimiz çocukların yetenek, ilgi alanı, beceri kazandırma, nitelikli zaman geçirerek öğrenme gibi kazanımların yanında üretken olmalarını da sağlıyor. Çocuklarımıza farklı alanlarda onların becerilerini ortaya çıkaracak fırsatlar sunuyoruz. Yaz atölyesi programlarıyla da bu tatili dolu dolu geçirmelerini sağlıyoruz'' diye konuştu. Atölyelerin sabah saat 08.00'dan akşam saat 18.00'a kadar devam edeceğini söyleyen Funda Atıcı ''Çocuklarımız için 4 yaştan 12 yaşa kadar farklı gruplar oluşturduk. Sabah tesisimize gelen çocuklar güne sporla başlayacak; bahçede yoga, jimnastik, zumba, pilates, step derslerimiz olacak. Sonrasında çocuklarımız kahvaltılarını ve öğle yemeklerini uzmanlar eşliğinde kendileri hazırlayacak. Burada çocuklarımızın emek vermelerini, bunu yaparken de el becerilerini ve ince motor kaslarını geliştirmeyi hedefliyoruz. Haftanın 5 günü için farklı program konseptleri hazırladık. Çocuklar program dahilinde bahçeye girecek; kendisi ekip biçecek. Drama Mutfağı'nda kendini ifade etmeyi öğrenecek. Ritimce atölyemizde müzik kulağını geliştirirken, ritim eğitimi sayısal zekaya katkısı olduğu için analitik düşünme, problem çözebilme gibi becerilerini de pekiştirecek. Modern danstan fotoğraf atölyesine, tasarım atölyesinden seramik atölyesine kadar 13 farklı alanda atölyelerimiz mevcut; çocuklarımızın yaz tatilini boşa geçirmemesini, eğlenirken öğrenmesini ve kendini keşfetmesini amaçlıyoruz'' diye konuştu.


Anadolu'nun en geç keşfedilen antik kentlerinden biri olan Sagalassos, çağdaş Türk sanatının önemli isimlerinin ziyareti ile yeni bir keşfe hazırlanıyor. 20 Haziran-31 Ağustos tarihleri arasında Bozlu Art Project Mongeri Binası'nda gerçekleşecek olan Sagalassos İçin başlıklı sergi bir sosyal sorumluluk projesi olmanın yanında sanat dünyasının ilgisini bu antik kente çekmeyi de planlıyor. Bozlu Art Project, her yıl geleneksel hale getirdiği temalı yaz sergilerinde bu yıl Sagalassos'u konu ediniyor. Tarihi antik çağlara kadar uzanan, Büyük İskender'in geçtiği, Anadolu aydınlanmasının yeşerdiği topraklara bir kez daha bakıp günümüzün koşulları ile yeni ilhamlar yaratmanın yanında, Sagalassos Roma Hamamı'nın ayağa kaldırılması için yedi sanatçı bir araya gelerek Sagalassos Vakfı'nın yönlendirmesi ile geçmişe ışık tutmanın yollarını arıyor. 20 Haziran 31 Ağustos tarihleri arasında Murat Germen, Selma Gürbüz, Kazım Karakaya, Murat Morova, Seyhun Topuz, Utku Varlık ve Semih Zeki'nin yer aldığı bu sosyal sorumluluk projesi, Sagalassos Vakfı'nın desteği ile antik kenti ziyaret eden sanatçıların Sagalassos'tan etkilenerek ürettikleri yeni yapıtları veya bu sergide yer almasını arzu ettikleri yapıtlardan oluşuyor. Sergide yer alan yapıtların satışından elde edilecek gelir Sagalassos Vakfı'nın aracılığı ile antik kentin Roma hamamının ayağa kaldırılması için kullanılacak. Tarihin günümüze armağan ettiği Sagalassos'u yeni fikirler ve dünyalar ile buluşturarak geleceğe taşımayı amaçlayan sergiyi 31 Ağustos 2019 tarihine kadar Bozlu Art Project Mongeri Binası'nda görebilmek mümkün.


29 Haziran Cumartesi günü SALT Galata Oditoryum'da, Danimarkalı görsel sanatçı Lotte Nielsen'in Kopenhag ve İstanbul'daki kuir gençlerin ifade biçimlerine dair üç kısa filmi gösterilecek. Programın sonunda sanatçı katılımcılarla söyleşecek. Gösterimler ve söyleşi herkesin katılımına açık ve ücretsizdir. Her iki dilde duyuru metnini ve eşlikçi görseli ekte bulabilirsiniz.


İngiliz sanatçı Richard Bartle halka sanat projesi'nde gerçekleşen yeni sergisi Şeytan Tüyü | Luck of the Devil'de bir kez daha 14. Yüzyıl minyatür ressamı ve hikaye anlatıcısı Mehmet Siyah Kalem'in çalışmalarından yola çıkıyor. Şeytan Tüyü | Luck of the Devil, Bartle'ın ilk kez 2005'te Londra'da Royal Academy'de açılan Turks sergisinde Siyah Kalem'in yapıtlarıyla karşılaşmasının ardından geçen on dört yılın ve bu sürede sanatçının Türkiye üzerine yaptığı dilsel, tarihsel ve kültürel araştırmalarının sonucunu işaret ediyor. Geçen yıl halka sanat projesi'inde gerçekleştirdiği ilk sanat rezidansı sırasında Bartle, Siyah Kalem'in toplumsal gözlemler olarak yorumladığı çalışmalarına eğilmiş, bu sürecin sonucunda bir dizi heykel ve asamblajdan oluşan sergi, Bir Göçebe Masalı | A Nomad's Tale ortaya çıkmıştı. Sanatçının işlerinde çıkış noktası olan Siyah Kalem, İslam sanatına dair yapıt üreten diğer sanatçılara kıyasla adeta antropolojik çalışmalar olarak değerlendirilebilecek üretimleri ile ayrıksı bir yere sahiptir. Özgün fırçası ve mürekkeple aktardığı gözlemlerinde Orta Asya ve İpek Yolu üzerindeki Türkleri, göçebe yaşamı, gelenekleri, karakterleri ve toplumsal karşılaşmaları nüktedan bir anlatıya dönüştürür. Şeytan Tüyü | Luck of the Devil, Siyah Kalem'in demonlar olarak adlandırılan hayali, güzel şeytanlarına ilişkin çizimlerini merkeze alır. Bartle, kaynak olarak YKY tarafından yayınlanan, Mazhar Şevket İpşiroğlu'nun kaleme aldığı Bozkır Rüzgarı: Siyah Kalem adlı kitaba başvurmuştur. Sanatçıya esin veren bu kitapta, demonlara ait farklı sahneleri içeren grotesk ama sevimli bir dizi illüstrasyon, içinden ahlak dersleri çıkarılacak masalsı sahneler halinde karşımıza çıkar. Şeytan Tüyü | Luck of the Devil bu demonları konu edinen on beş resmiyle iki heykelinden oluşur. Demonlar, Bartle tarafından bir dizi toplumsal gözlemin aracı olarak kullanılmıştır. Resimler konu itibariyle bugün için de anlamlı bir dizi durumu ele alır. Bartle, Siyah Kalem'in demonlarını tuvalinde orijinallerinden daha büyük bir ölçeğe taşır; içlerini boşaltır ve kendi imgelemiyle doldurur. Ortaya çıkan işler, siyasi yorumlarla sosyal gözlemlerin oyuncu ve renkli bir karması ve sanatçının kendi demonlarını dışa vurduğu resimler olur. Tuval üzerine resim formundaki yapıtlar günümüz İstanbul'unun dokusu ve anlatısıyla Siyah Kalem'in original paleti ve tekniğini harmanlar.


Set in 16th century Europe, this is the story of a brave, passionate and truly modern woman, in love with art and life itself. This is where the journey starts as events unfold in the adventurous life of Sofonisba Anguissola, the first female artist to challenge the conventions of the time and achieve international fame in a struggle to assert her role and her identity. Sofonisba's travels take her from the town where she was born, Cremona, in Lombardy, at that time dominated by the Spaniards, to the oppressive atmosphere of the court in Madrid under Felipe II, then to Sicily under the viceroys, in a fascinating mix of artists' colours with a backdrop of history, drama, intrigue, adventure and romance. The fresco is painted through Sofonisba's sensitive gaze, capable of capturing the human soul and possessing freedom of thought, inevitably destined to clash with the prejudices of her time. History, art, beauty and emotion run through the pages of this historical novel which traces the unforgettable figure of a fascinating heroine who, like Artemisia Gentileschi, was destined to occupy a place of honour among the great women in art history. Chiara Montani studied Architecture at the Polytechnic University in Milan. She has worked in design, graphics and art, exploring a variety of techniques and materials and taking part in exhibitions in Italy and elsewhere. Specialized in art therapy, she has held workshops for a number of years on the therapeutic potential of the creative process. Her long experience in the artistic field merges with her passion for literature to produce narratives where art intertwines closely with the plot, while descriptions of paintings become tools to explore characters, relationships and moods. One day, an artist friend dedicated these words to her: The more you paint, the more a narrative fabric of words emerges; the more you produce narration, the denser and more fluid become the images.


ANITA ROGERS GALLERY presents an exhibition of work by Morgan O'Hara from three distinct series: TIME STUDIES, LETTERPRESS EDITIONS and SILVERPOINT. An attempt at understanding the meaning of life yielded a process begun by observing closely and making a visual and color-coded accounting of how personal time was spent. TIME STUDIES yielded daily reports, monthly summaries, ends of the year reports, etc. The large body of work was carefully studied at the end of 10 years. Since the conceptual base for the work was strong, there seemed to be only two alternatives: end the process and identify it as a 10-year work, or make a lifetime commitment to it. I chose the latter and the process is now in its 47th year. Daily statistical recording continues in small notebooks. Color coded recordings, beyond the statistics, are done during circumscribed periods of time, i. e. a two-month residency, a clearly defined segment of time. I made my first letterpress piece in 1978 in French: Le desordre est une forme d'art while teaching in the French-American bilingual school in San Francisco. Over the years I have done letterpress work in Polish, Czech, Italian, Hungarian and English, most often for an installation or performance. In 2016, thanks to residencies at the Emily Harvey foundation in Venice, I have done special editions in Italian. The most elaborate editions are PERDUTO E TROVATO A VENEZIA and ITSELF using 100 year old handcarved wooden letters, printed at La Bottega del Tintoretto in Canareggio with master printer Roberto Mazzetto and with the collaboration of Pier Paolo Pregnolato of Damocle Editions. Editions of 12 with detailed colophon pages, signed and numbered. I was asked to make drawings with silverpoint for an exhibition. I painted white watercolor paper with black gesso and drew silver points on the black ground, each one pointing in a different direction, image and concept becoming one and the same. O'Hara received the Lee Krasner Award for Lifetime Achievement as an artist in October 2018 and her work is in the permanent collections of The Metropolitan Museum of Art in New York, The National Gallery in Washington D. C., and The British Museum in London among many other institutions worldwide.


|Massey Klein Gallery is pleased to announce, Press Play, a musical and visual exhibition curated and produced by Willie Green. The exhibition will be on view from June 21st through July 21st with an artist's reception on Friday, June 21st from 6-8pm. Producer Willie Green's latest project uses a unique software process that converts an image into sound, effectively allowing him to sample select artwork from the gallery's roster of artists. After importing images of each painting, print, or drawing, visual qualities of the art are translated into complex audio waveforms that are then manipulated into distinct instrumental sounds, including drums, synths, and more. Armed with only these avant-garde tones, Green has composed an original album, Press Play, that has been directly created from each work of art and is also a sonic expression of his own interpretation of each piece. During the exhibition reception on June 21st, the album will be played in its entirety throughout the gallery. During the remainder of the exhibition, visitors to the gallery will be encouraged to listen to each of the 10 tracks composed in response to the artwork. Curation of the exhibition will follow the album's track development, starting with Song 1 in the front gallery. Near each painting, there will be headphones installed to experience the musical compositions. Visual artists whose work will be included in the exhibition are Giulia Dall'Olio, Michael Holman, Stephane Joannes, Martine Johanna, Garrett Klein, Matthew Larson, Wouter Nijland, and Laura Sallade. View the artwork included in the exhibition: here. Watch a documentary following Green's album process on the Gallery's website. Paul Willie Green Womack is a Brooklyn-based record producer and audio engineer, and a mainstay of the independent Hip-Hop scene. One of the sonic architects of the sub-genre known as Art-Rap, Green challenges conventions with his dense sonic landscapes, pounding drums, and innovative sampling techniques. A drummer from a young age and a graduate of Berklee College of Music, Green brings a diverse musical background including jazz, classical, and soul to the dusty looped world of Hip-Hop. As a member of the Audio Engineering Society, Green also strongly promotes audio education, serving as Hip-Hop and R&B Chair of the Convention Committee and a member of the Diversity and Inclusion Committee. Willie Green and Massey Klein Gallery would like to extend special thanks to each visual artist involved in Press Play and to AKG and Harman for their generous support in providing headphones for the exhibition. Massey Klein Gallery is located at 124 Forsyth St. New York, NY 10002. Gallery hours are Wednesday through Saturday 11:00 AM 6:00PM and Sunday 1:00PM 6:00PM.


HUGO GALERIE is pleased to present L'Instant, a solo exhibition featuring the harbors and industrial spaces of Xavier Rodes. The artist takes these traditionally boisterous environments and captures them in idle moments, causing their peace to be all the more palpable and powerful. These pristine scenes of respite are not without life, however. They are alive with light caught at the moment, the instant, when the sun is angled just right and the shadows are cast just so. Brilliant reflections dance across the water, ripples radiate in a spectrum of color, and dented cars appear to glow. Even somber shadows seem to glide across the canvas along the sun's path. Rodes' ability to inspire tranquility and bring to bear the beauty of an industrial space at rest is masterful. The artist's talent shines brightest in the juxtapositions he presents: a work site devoid of humans, a bustling industry in repose, a devotional calm palpitating with life, a still painting full of activity. A moment is scientifically only 2 ¼ seconds long, but in Rodes' hands it can last a lifetime. Because for Rodes, the moments he captures are not units of time but of place; each instant is the culmination of when everything the industry, the vehicles, the sun and its shadows, the perpetually ticking clock, and especially the viewer has found serenity in the perfect place. HUGO GALERIE is a fine art gallery in New York City specializing in contemporary figurative painting and sculpture. The gallery represents an international roster of artists working in a variety of media and range of genres. Please direct inquiries to info@hugogalerie. com.


İçimiz umut dolu... Demokrasinin, seçme-seçilme hakkımızın uğradığı saldırı ve Ekrem İmamoğlu'nun yaşadığı haksızlığa karşı, bu sefer tartışılamaz bir farkla sandıktan çıkmak için haftalardır süren çalışmanın semeresini almamıza 4-5 gün kaldı... CHP ve İYİ Parti'nin öncülük ettiği, diğer partilerin de destek verdiği Ekrem İmamoğlu, var gücüyle İstanbul halkıyla buluşmaya devam ediyor. Mitinglerde, halk unuttuğu hayallerini, coşkusunu, Cumhuriyetçi kökenlerini buluyor tekrar. Refah Partisi'nin kazandığı 1994 seçimlerinde, solun büyük partisi SHP, oylara sahip çıkma konusunda o kadar yokları oynamıştı ki... Akıl almaz ve mantıksız bir özgüvenle, kimsenin sandığa sahip çıkmadığı korkunç bir seçimdi. Merkez sağ ve merkez solun sözde devlet adamı, ihtiras dolu liderlerinin hiçbir ikazı dinlemeden birbirlerini kayıkçı kavgasıyla denize dökmeleri, o tarihte Tayyip Erdoğan efsanesini böylece birden siyaset sahnesine sürmüştü. O tarihten beri bu gaflet, ülkeye nelere mal oldu tabii ki hepiniz biliyorsunuz. Ama artık demokrasimiz o kadar ağır yaralar aldı ki, halkımızın en apolitik kesimleri bile uyandı! Genç iş insanları, TÜSİAD, futbol seyircileri, demokratik kitle örgütleri, her biri taraf olmayan bertaraf olur sözünü biraz zorla da olsa anlamış durumda. Bu nedenle İmamoğlu ısrarla Artık herkes konuşacak, iş insanları da konuşacak sanatçılar da konuşacak herkes konuşacak diyor! 2002'den beri, yani CHP, SHP, DYP ve ANAP'ın RTE dönemini beraberce ve sorumsuzca ürettiklerinden beri, liderler arası canlı yayında tartışma izleyemedi sevgili ülkemiz. Erdoğan-Baykal kapışmasının üzerinden 17 yıl geçtikten sonra nihayet ilk defa lütfettiler de, Türkiye futbol maçlarından daha çok ilgi çeken bir tartışma yaşayabildik! Yıldırım ve İmamoğlu arasında 2 değil, 3 saat süren açık tartışma, milyonları ekranlara kilitledi. Bence, AKP bu açık oturumunu niye kabul etti biliyor musunuz? Çünkü zaten İmamoğlu'nun kazanmakta olduğunu gördükleri için karşı karşıya gelsinler bakalım belki bir gaf yapar oylar kayar, zaten kaybediyoruz daha kötü ne olabilir ki? dediler! Bu arada ellerindeki tek sözde koz olan Ordu Valisi'ne hakaret iddiasını neresinden şişireceklerini bilemediler. Söz konusu kasette net bir hakaret olsa, herhalde troller sosyal medyada hepimize bunu ezberletirlerdi. Son dört günde bu münazara ile ilgili sayısız yorum dinledik. Vallahi Binali Bey'in söylediği şeylerin neredeyse hiçbirini anlayamadım! Dört pusula varken nasıl yalnız biri nasıl yanlış olur? cümlesi hakkında da hiçbir gerekçe göstermeden orta yere anlaşılmaz yorumlar bıraktı. Her şey elinizde iken İBB'de yapmadığınız indirimleri İmamoğlu yaşamımıza soktuktan sonra mı programınıza aldınız?sorusu da aynen havada kaldı. Gönül belediyeciliği kazandıafişleri hakkında Yıldırım yine ikna edici olamadı, çünkü o afişlerde kazanan ilçe başkanlarının değil, kendi fotoğrafı yer alıyordu! Binali Bey İBB'de kişisel verilerin neden kopyalandığısorusunu İmamoğlu'na sordu. Halbuki bu verilerin tamamı kamuyu ilgilendiren halka açık verilerdi. Kim neden gocunuyor bu kopyalamalar nedeniyle ben anlayamadım. İBB'nin ihale ve diğer ticari faaliyetleri, devlet sırrı veya ticari sır olabilir mi? Neyse geçti artık, sayfayı çevirelim, o gün sarf edilen sözler arasında, şaşırtıcı, anlamsız yersiz bulduğum başka yorumlar da vardı ama artık Pazar'a odaklanalım. Tartışmasız en ilginç demeci veren yine Cumhurbaşkanı oldu! Bu sefer de evvelsi gün, kendisinden şunu öğrendik: İmamoğlu şayet Ordu Valisi'nden özür dilemezse, yine mazbata alamazmış. Bunu da her an kılık değiştirebilen yasalarımız, çehresi değiştirilen demokrasimiz açısından bir hayli ilginç buldum. Bizi yöneten yasalar ve teamülleri hiç kimse çok iyi bildiğini iddia edemez çünkü bunlar dışavurumcu bir ressamın içten gelen spontan hamleleri gibi her an her saniye yeniden yazılabiliyor! Artık ne kadar günlük değişken şartlara adapte olabilen esnek ve ileri bir bakış açısıyla yönetiliyoruz, ne mutlu bize! mi diyeceksiniz, yoksa Fesuphanallah diyerek gözlerinizi dik dik duvara mı çevireceksiniz, o sizin bileceğiniz bir şey! Bildiğim tek şey var: Bu keyfi ve yaratıcı uygulamalara tepkili olan her gerçek demokrat vatandaş, bu hafta sonu için organize oldu, akın akın İstanbul'a geliyorlar. Artık geleceklerine sahip çıkmak için ellerinden gelen her şeyi kararlılıkla ortaya koyacaklar. Üstelik artık bunun mümkün olduğunu gördüler, yaşadılar, kendi kaderlerinin sıkı sıkı ellerinde tuttukları bu dayanışma inancına ve zincirine bağlı olduğunu gördüler. Dün, Taksim'deki Piramid Sanat'ta ebedi önderimiz Mustafa Kemal Atatürk'ün Samsun'a ayak basışının, yani 19 Mayıs'ın 100. yılı hakkında düzenlediğimiz sergi, 12 sanatçının yapıtları ve 7 yazarımızın yorumları ile açıldı. Bundan 100 yıl evvel, 16 Mayıs'ta Samsun'a doğru yola çıkarken, genç Mustafa Kemal'in yaşadığı heyecanları, hedeflerini gözünde canlandırırken sorumluluklarının ağırlığını nasıl omuzlarında hissettiğini anlamak için gözlerimizi kapayıp kendimizi onun yerine koymayı denememiz lazım. Lütfen bu sergiyi gezin, çocuklarınıza, ailenize gezdirin. 30 Ağustos'a kadar açık kalacak olan bu büyük buluşmaya benim davet ettiğim şu sanatçılar katılıyor:Ertuğrul Akyüz, Bedri Baykam, Bahri Genç, Deniz Gökduman, Genco Gülan, Murat Havan, Ekrem Kahraman, Fazilet Kendirci,


El Ayuntamiento de Aviles y CORREOS se complacen en invitarle a participar en la inauguracion de la IV Exposicion Internacional de Arte Postal en Aviles, que con el lema el agua , tendra lugar el proximo lunes, 17 de junio, a las 12:30 h, en el Palacio de Valdecarzana (Calle del Sol, 1 Aviles). Al cierre de la convocatoria fueron mas de 400 obras postales las que llegaron a Aviles, franqueadas en ciudades de 32 paises: Alemania, Argentina, Austria, Belgica, Brasil, California, Canada, Carolina del Sur, Chile, Dinamarca, Ecuador, Espana, Finlandia, Francia, Hungria, India, Inglaterra, Italia, Japon, Mexico, Noruega, Nueva Jersey, Ohio, Paises Bajos, Polonia, Portugal, Rumania, Rusia, Suecia, Turquia, Uruguay, Washington. Nos gustaria poder contar con todos vosotros este dia, por ello os animamos a que os acerqueis a la inauguracion para disfrutar de un trabajo extraordinario como son todas las obras postales que cuelgan de las paredes de la sala de exposiciones de este noble edificio. Quienes no podais asistir por la lejania geografica o por otros motivos, estareis igualmente presentes. Quiero daros las gracias por haber participado de manera tan creativa y generosa en este proyecto y por haberlo hecho posible entre todos ¡¡¡¡¡¡Gracias!!!!!!


AICA Incentive Award for Young Art Critics recognizes emerging voices in art criticism around the world. In 2019, the International Association of Art Critics and its Awards Committee, with the support of the AICA German section, launches the seventh edition of AICA Incentive Award for Young Art Critics. AICA invites young art critics from all over the globe to submit an article or a review on a subject related to the theme of the congress: Art Criticism in Times of Nationalism and Populism. Critics have to be 35 years old or younger on August, 23rd. 2019. The award is open to AICA members and non-members. The text (up to 2.500 words) must be written in English. The author can send an additional copy in his/her native language, if wanted. AICA will this year be celebrating the 70th anniversary of its foundation under the auspices of UNESCO, in 1948-49. To mark the occasion, we have decided to launch a call for contributions from all parts of the world to a new on-line publication of AICA's little-known local or regional histories. These hidden histories, from past and existing Sections, are intended to fill a gap left by the official accounts AICA's international activities, so far. We seek fresh accounts of activities in the National Sections, which may not have come to the attention of a wider audience, but which stand out for their quality, interest or historical significance. They may be short accounts of 1.000-1,500 words of an individual event or achievement; or they may provide a more extensive commentary of 3,000-4,000 words on the history of a Section, or a significant episode in that history, such as an international Congress or outstanding achievement of an individual member within a wider social and intellectual context. All submissions will ideally combine an element of critical reflection with straightforward historical narrative, in order to bring out the wider significance of the Association's activities. Receipt of all submissions will be acknowledged. The editors may exercise their right to omit, cut or otherwise alter submissions, though only after duly consulting the authors.


K2 Çağdaş Sanat Derneği koordinatörlüğünde yürütülen, Avrupa Birliği ve Türkiye Cumhuriyeti tarafından finanse edilen Konuk Sanatçı Programı Aracılığıyla STK'lar ve Kamu Kurumları Arasında Ağ Oluşturmak başlıklı proje kapsamında, katılımcı konuk sanatçıların belirlenmesi için 8 Temmuz tarihinde açık çağrı yapıldı. daire kısa adı verilen proje, Türkiye'den Göçebe Akıl Tasarım ve Sanat Uygulamaları Derneği, Troya Kültür Derneği ile Hatay Büyükşehir Belediyesi'nin ve Slovenya'dan SCCA Ljubljana Çağdaş Sanat Merkezi'nin ortaklığında hayata geçiriliyor. Proje çerçevesinde, Çanakkale, Diyarbakır, Hatay, İstanbul, İzmir, Mardin, Mersin, Nevşehir ve Sinop olmak üzere Türkiye'nin 9 pilot ilinde farklı tarihlerde 7'şer günlük konuk sanatçı programları düzenlenecek. Her il için belirlenmiş program yürütücüsü konuk sanatçının rehberliğinde gerçekleştirilecek programlara katılacak 3'er konuk sanatçı, ulusal açık çağrı ile belirlenecek. Çalışmaların odağını, güncel sanat alanında araştırma ve üretim oluşturacak. Konuk sanatçı programlarını yürütecek sanatçılar Ali M. Demirel, Aydın Teker, Ferhat Özgür, Gülçin Aksoy, İnci Eviner, Murat Germen, Nezaket Ekici, Tomislav Brajnovic ve Zeynep Günsür Yüceil olarak belirlendi. Programda katılımcı konuk sanatçı olarak yer almak için başvurular 19 Ağustos 2019 tarihine kadar www. daire. org. tr adresinden yapılabilecek. Konuk Sanatçı Programı uygulamaları, tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de giderek yaygınlaşıyor. Bu yöntemle sanatçıların, mevcut yaşama ve çalışma ortamlarının dışında bir yerde konuk olarak belirli bir süreliğine yaşayıp üretim yapmalarına olanak sağlanıyor. Katılımcı sanatçıların konuk oldukları illerle ekolojik, kültürel ve sosyolojik etkileşim içine girmesi üretim süreçlerine yansıyor. Programlar, alanda çalışan kişi ve kurumlar arasında sosyal ağ kurulması bakımından da önem taşıyor.


Şehitoğlu'nun çalışmaları fonksiyon kavramına yönelik incelemelerini veri görselleştirmeleri yoluyla sunuyor. Şehitoğlu çalışmalarında, bir sistemi oluşturan girdiler ile çıktılar arasındaki bağıntıların soyut yapısını, matematik alanına özgü simgeler üzerinden inceliyor. Sanatçı bir simgeler dizisinin soyut yapısını, başka bir simgeler dizisinin soyut yapısıyla karşılaştırarak, görünüşte birbirlerinden farklı olan simgelerin aynı anlamı gösterebilmesinin koşullarına yönelik araştırmalarını veri görselleştirmeleriyle sunuyor. Sergi 15 Eylül 2019 tarihine kadar Adatepe Taşmektep'te ziyaret edilebilir. 1980 İstanbul doğumlu Sergen Şehitoğlu, Saint-Joseph Lisesi'nin ardından Y. T. Ü'de Mühendislik okudu. Eğitimini Marmara Üniversitesi Fotoğraf Yüksek Lisansıyla sürdüren Şehitoğlu,2010'da İ. F. M Leica Galeri'de açtığı ilk kişisel sergisinden sonra, eserleri İstanbul, Berlin, Bruksel, Amsterdam, Londra, İzmir, Ankara, Bursa, Basel, Paris ve Viyana'da çeşitli galeri ve fuarlarda sergilendi. Son dönemde post-internet alanında üretimler yapan sanatçı, veri görselleştirmelerini fotografik ürünler olarak sunmaktadır. 2013 yılında 0 dB, 2016 yılında Kill Memories adlı fotoğraf kitaplarını yayınlayan Şehitoğlu, bir fotoğraf inisiyatifi olan GFİ'nin kurucu üyelerinden olup; halen İstanbul'da yaşamakta ve çalışmaktadır. Sergen Şehitoğlu, SANATORIUM tarafından temsil edilmektedir.


Türkiye'nin yaratıcı genç mimarlarının katılımı için The Circle tarafından düzenlenen GEMSS Genç Mimarlar Seçkisi & Sergisi için açık çağrı başvuruları 16 Temmuz'da sona eriyor. Çağdaş mimarlık ortamında 40 yaş ve altındaki genç mimarlar tarafından üretilen yenilikçi fikir ve projeleri kayıt altına almayı ve geniş kitlelerle buluşturmayı hedefleyen seçki, The Circle'dan sonra, 1-30 Haziran 2020 tarihleri arasında Londra Mimarlık Festivali kapsamında RIBA'da sergilenecek. The Circle'ın Türkiye'nin yaratıcı genç mimarlarına yönelik olarak düzenlenen Genç Mimarlar Seçkisi & Sergisi için yaptığı açık çağrı başvuruları 16 Temmuz Salı günü sona eriyor. 40 yaş ve altındaki genç mimarları ön plana çıkartarak, ulusal ve uluslararası ölçekte seslerini duyurabilmelerini sağlayan bir platform olma misyonuyla yola çıkan GEMSS'in 2019 seçkisi ve sergisi Sait Ali Köknar küratörlüğünde düzenlenecek. Seçki 5 Eylül 12 Ekim tarihleri arasında The Circle'dan sonra, 1-30 Haziran 2020 tarihleri arasında Londra Mimarlık Festivali kapsamında RIBA'da sergilenecek. GEMSS Genç Mimarlar Seçkisi & Sergisi'nin multidisipliner seçici kurulu, mimarların yanı sıra mimarlık kültürüne katkıda bulunmuş sanatçılar, akademisyenler ve sektör temsilcilerinden oluşuyor. GEMSS'in 2019 seçkisi, Hafriyat Grubu kurucularından Ressam Antonio Cosentino, CM Mimarlık Kurucusu Mimar Cem Sorguç, M+D Mimarlık Kurucu Ortağı Mimar Dürrin Süer, İTÜ Mimarlık Fakültesi Öğretim Üyesi Doç. Dr. Hüseyin Kahvecioğlu, Tabanlıoğlu Architects Ortağı Mimar Murat Tabanlıoğlu, Hill International Başkan Yardımcısı Serdar Güçar ve İstanbul Bilgi Üniversitesi, Mimarlık Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Zuhal Ulusoy'dan oluşan seçici kurul tarafından belirlenecek. Seçilen işlerdeki düşünsel ve kavramsal odak noktalarının kaydını tutarak, mimariye dair çok boyutlu bir arşiv oluşturacak olan seçki, Türkiye'nin mimarlık kültürüne hizmet eden etkinliklerden biri olmayı hedefliyor. GEMSS, seçkide yer alan genç pratiklerin projelerini ve mimari yaklaşımlarını kamuyla paylaşmak ve etkileşime açmak üzere bir sergi ile tamamlanacak. Mimari eser ve yaklaşımların küratoryal bir düzlemde sanatsal öğelerle bütünleşik olarak yer alacağı sergi, seminer, panel ve konuşmalar ile desteklenecek. Kalıcı bir arşiv oluşturmayı amaçlayan GEMSS, seçki kitabıyla da mimari literatüre katkıda bulunacak. GEMSS için son başvuru tarihi 16 Temmuz. GEMSS'in ilk edisyonunda yer almak için www. thecircle-o. com/gemss adresini ziyaret edebilirsiniz. The Circle mimari odaklı bir kültür, sanat, araştırma ve üretim platformudur. Mimarlık tasarım bilgisini ve pratiğini derinleştirmek ve paylaşıma açmak için projeler geliştirir ve etkinliklere ev sahipliği yapar. Mimarlık kültürünü çok yönlü bir bakışla ele alan ve mimarlığı diğer akademik ve sanatsal disiplinlerle bir bütün olarak değerlendiren The Circle, mimari araştırma projelerinin yanı sıra kültür-sanat ve mimarinin iç içe geçtiği proje, sergi ve etkinlikler için açık bir platform olmayı hedefler. Mimarinin disiplinler arası etkileşimlerini araştırmayı ve pratiğe dökmeyi hedefleyen The Circle bünyesinde bu amaçla sergiler, paneller, konuşmalar, seminerler, akademik dersler, çeşitli atölyeler ve sahne performansları düzenlenir. The Circle, 2018 yılında Avcı Architects öncülüğünde Selçuk Avcı, Sanja Jurca Avcı, Markus Lehto, Eda Çarmıklı, Yüksel Demir, Kemal Seyhan, Nurgül Türker, Dilara Tekin Gezginti, Ece Çakır Aidan ve Yunus Tonkuş tarafından kuruldu.


Pi Artworks Istanbul, 10 Temmuz 10 Ağustos 2019 tarihlerinde Nejat Satı'nın sanat ve doğa kesişiminde konumlanarak yabani çiçekleri renk açısından ele aldığı kişisel sergisi Wild Flowers'a ev sahipliği yapıyor. Soyut yaklaşımdaki çalışmalardan oluşan ve sergiye ismini veren eser serisini ilk defa ve beraber sunan Wild Flowers, ziyaretçileri galeride soyut bir florayı deneyimlemeye davet ediyor. Uzun bir süreden sonra Nejat Satı'nın hem toplumsal hem de estetik nedenlerden kaynaklı olarak kullandığı siyahtan (Karanlıktaki Işık, 2017), renklere geri döndüğü haberini veren sergide, sanatçının son dönem çalışmalarına ait eserler ilhamlarını doğrudan doğadaki yabani çiçeklerden alıyor. Çöl, orman ve benzeri zor koşullara uyum sağlayabilen bu bitkiler, varoluşları için insana hiçbir ihtiyaç duymayan türlerden oluşuyor. Aynı nedenlerden vahşi ya da yabani olarak nitelendirilen bu bitkilerin renklerini incelerken ise, sanatçı doğada konumlanan atölyesinin çevresinde gerçekleştirdiği gözlemlerden ve tesadüfen karşılaştığı eski bir botanik kitabından yola çıkıyor. Nejat Satı sanat, bilim ve sihrin birbirlerinden ayrılmadığı deneyimleri çağrıştıran bir çalışma yöntemiyle, petallerin çiçeğin bedeniyle birleştiği bölgelerden bitkinin Latince ismini koruduğu bir renk örneği ayırıyor. Bu küçük renk örnekleri; Satı'nın düşleminden, estetik, fikri ve spiritüel sorgulamalarından geçerek tuvale aktarılıyor; bu süreçte önceki soyut serilerinin de tanıklık ettiği gibi (Nefs, 2014 ; Strüktür, 2012) sanatçının eserlerine özgü bir hareket ve boyut hissi kazanıyor ve parçası oldukları daha büyük bir imgeyi yansıtmaya, hatta sızdırmaya başlıyorlar. Yabani çiçeklerin doğada zamana ve koşullara meydan okuyarak hayatta kalmaları, hem insanları hem de hayvanları kendilerine hipnotize edici bir izlenimle çekerek türlerinin devamını sağlamaları, sanatçının söz konusu renklere -soyut resim tarihindeki bağımsız renk anlayışından farklı olarak- bir varoluş koşulu olarak yaklaşmasında rol oynuyor. Bitkilerin sundukları, kendi içlerinde bir zaman akışına, açmaya ve solmaya, yaşam ve ölüm döngüsüne sahip, doğada görünen hatta belki tezahür eden bu renk skalalarında, sanatçı varoluşun özüne dair olası bir işaretin peşine düşüyor. Nejat Satı, d.1982, İzmir. Önemli sergileri arasında; Karanlıktaki Işık, Pi Artworks Istanbul (2017); Formun Gücü, Plato Sanat, İstanbul (2016); Nefs, Pi Artworks Istanbul, Turkey (2014); Istanbul Art Scene, Yallay Gallery, Hong Kong (2014); Hot Spot Istanbul, Haus Konstruktiv, Zürih, İsviçre (2013); Halet-i Ruhiye, Pi Artworks Istanbul (2012); Encounters, Turkish Contemporary Art in Korea, Araart, Seoul, Güney Kore (2012); Doğa Cennetse, Kent Cehennemdir, CerModern, Ankara (2011) ve Fikirler Suça Dönüşünce, Depo, İstanbul (2010). Çalışmalarının yer aldığı önemli koleksiyonlar arasında; Avidon Art & Design Collection, Düseldorf, Almanya; Kuna & Co Collection, Frankfurt, Almanya; Bissan Gallery Collection, Doha, Qatar; John Quinn Collection, Los Angeles, CA, USA; Urquhart Collection, Los Angeles, CA, USA; Allianz Collection, İstanbul; Papko Collection, Istanbul; Vehbi Koç Foundation, İstanbul and Yıldız Holding, İstanbul bulunmaktadır.


halka sanat projesi senarist ve sanat yönetmeni Abdulcebbar Avcı eğitmenliğinde Senaryo Yazarlığının Temelleri atölyesine ev sahipliği yapıyor. Atölye 21 ve 28 Temmuz Pazar günleri, saat 15.00-19.00 arasında gerçekleşen atölyenin kontenjanı 12 kişi ile sınırlı olduğundan kayıt gerekmektedir. Senaryo, estetik ve teknik örgütlenmesiyle, bir sinema filminin iskeletidir. Sinema sanatında soyutlama ve somutlama sürecidir. Dolayısıyla, doğadan bir konu çekip almak, bir mekan parçası üzerine düşünmek, film fikrini oluşturmak, sahne ayrımlamaya adım atmak, filmin estetik öğelerinin bir aradalığını sağlamak ve bunu sinema kolektifine aktarmak demektir. Atölyenin amacı da sanat nesnesine, bir filme uzanan süreci takip etmek ve bu doğrultuda senaryo yazımı için zemin oluşturmaktır. Soyutlama süreci üzerinde durulacak/tartışılacak ve ertesinde, sinopsis, tretman, sahne ayrımlama/senaryo yazım teknikleri uygulamalı olarak aktarılacaktır. Yazın türleri ve sen-aryo, tarihsel arka planı doğrultusunda irdelenecektir. - Hafta, Senaryo Estetiği ve Tekniği Üzerine Tartışma: - Hafta, Yazım Teknikleri ve Bir Film Sahnesi Üzerinden Somutlama ve Tartışma: Katılım ücreti 150TL / 100TL olarak belirlenmiştir.


Sürdürülebilir mimarlığın Türkiye'deki öncü temsilcilerinden Avcı Architects tarafından Suudi Arabistan'ın en büyük metropolitan bölgesinin Basra Körfezi kıyısında tasarlanan Al Khobar Mixed Use projesi, dünyanın en prestijli ödüllerinden biri olan Architizer A+ Awards'ta Popular Choice ödülünün kazananı oldu. Yeni kentsel topluluk modelinin önerildiği Al Khobar kenti, Suudi Arabistan kültürünün benimsediği mahremiyet odaklı, dışa kapalı yerleşimi sorgulayarak daha özgür bir gelecek hedefliyor. Suudi Arabistan'ın en büyük metropolitan bölgesi olan Dammam ve Dhahran şehirlerinin birbirleriyle kurduğu ekonomik ağın bir parçası olan Al Khobar'da ulusal ve uluslararası birçok kuruluşun merkez ofisi bulunuyor. Ticari birimlerin yanı sıra sahip olduğu fonksiyonlar ve nüfus nedeniyle daha fazla konut alanına ihtiyaç duyulan Al Khobar'da, aynı zamanda değişen iş yapım şekillerine cevap verecek nitelikte çağdaş ofis alanlarına da gereksinim duyuluyor. Halihazırda 'ABT Group' merkez ofisinin bulunduğu parselin yeniden işlevlendirilmesiyle hayata geçirilen Al Khobar Mixed Use projesinde 38.000 m konut, 11.500 m ofis, 6.000 m otel ve 3.500 m ticari fonksiyonun yanı sıra 200 m 'lik bir de cami bulunuyor. Toplamda 60.000 m 'lik inşaat alanına sahip olan karma kullanım projesi Al Khobar'da yeni bir çalışma-yaşam formu elde edebilmek amacıyla Avcı Architects tasarımıyla ele alınıyor. Avcı Architects, tasarımın analiz sürecinde, Suudi Arabistan'ın sahip olduğu iklim ve kültür özellikleri ile spesifik konumun, mimari açıdan uygun çözümler sunulduğunda tasarımı geliştiren ve benzersiz yaklaşımların uygulanmasına olanak sağlayan faktörler içerdiğini gözlemlemiş. Yerel mimarinin sunduğu pasif tasarım stratejileri ile geliştirilmiş bu tasarım yaklaşımı, bina sakinlerinin proje alanında yaratılan çeşitli karşılaşma noktalarında etkileşim kurmalarını sağlayan ve sosyal topluluk anlayışının oturmuş olduğu tarihi İslam şehir yapılarını andıran yapı ve cephe detayları yaratmak üzerine yoğunlaşmış. Kütle tasarımında, Suudi Arabistan'ın kültürel dokusundaki kamusal alandan mahremiyete doğru oluşan hiyerarşiyi temsil eden masif taş cephe ile ahşap elemanların oluşturduğu cephe katmanlaşması yer verilmiş. Projenin kamusal ve özel kullanım alanlarının veya farklı işlevlere sahip unsurların birbirine yaklaştığı durumlarda, konut işlevinin mahremiyetini korumak amacıyla bazı tasarım önlemleri de alınmış. Mahremiyet sağlamak için ofis birimlerinin güney cephesindeki pencere açıklıkları sınırlandırılarak, konut birimlerine doğrudan bakmayacak şekilde doğu ve batı istikametlerine yönlendirilmiş. Zemin veya ara katlardaki konut alanlarının yukarıdan görülebilecek dış mekanlarında ise görüş alanını kısıtlamak için pergola veya mashrabiya kullanılmış. Bu sayede aynı zamanda doğrudan güneşe bakan alanlarda gölge yaratılarak ısının birikmesi önlenmiş. Böylece mimaride sürdürülebilir tasarımın en önemli ilkelerinden biri olan yapı kabuğunda ısı birikimini en aza indirmek amacıyla cephedeki şeffaf açıklıkların doğrudan güneşle teması önlenirken aynı zamanda konut birimlerinin dış alanlarında da mahremiyet sağlanmış. Avcı Architects, İngiltere'nin yanı sıra İtalya, Macaristan, Suudi Arabistan, Gana, Sırbistan, Çek Cumhuriyeti, Slovenya, Türkiye ve yakın zamanda da Congo'da projeler tasarladı. Şu andaki aktif olan projeleri ticari ve kurumsal ofisler, perakende merkezleri, özel konut imarları, sergiler ve müzeler de dahil olmak üzere eğitim ve kültür binalarını içermektedir. Avcı Architects'in Londra, İstanbul ve Ljubljana'da stüdyoları bulunmaktadır. 1961 yılında doğan Selçuk Avcı, Londra ve İstanbul'da yerleşik olan Avcı Architects'in, Urbanista'nın ve mimarlık, sanat ve tasarım odaklı ortak çalışma platformu The Circle'ın kurucusudur. 1989 yılında kendisine ait ilk özel şirketi Londra'da Avcı Jurca Architects adı altında kurdu ve sonrasında Londra, İstanbul, Budapeşte ve Belgrad'da yerleşik olan multidisipliner bir tasarım öncüsü stüdyoya dönüştürdü. Konut sektörü, ticari sektör, ofisler, perakende, sanat, spor, hava alanı tasarımı, sağlık hizmetleri ve yüksek eğitim kurumları alanlarına yönelik çok çeşitli programların tasarım ve idaresinde birçok kişisel deneyime sahip olan Avcı ekolojik tasarım ve enerji tasarrufunu ön planda tutan mimari anlayışıyla bir çok projeye imza attı. Londra'da Architectural Association'da, Delft'de TU'da, Ljubljana'da Fakulteta za Arhitekturo'da mimarlık dersleri veren Avcı, İstanbul'da Bilgi Üniversitesi Mimarlık Bölümünde stüdyo yürüttü ve ITÜ'de stüdyo dersleri verdi. Halen ekolojik tasarım üzerine zaman zaman atölye dersleri ve konferanslar vermektedir. Yürüttüğü projeleri ve uygulanan yapıtları ulusal ve uluslararası sayısız ödül kazandı ve çalışmaları birçok dergide yayınlandı. Bunlardan en dikkate değer olanı, şirketi Avcı Architects'in İngiltere'nin 50 En İyi Genç Şirketi Rehberinde yer almasıdır. Avcı'nın tasarım direktörü olarak 1989 yılında Avrupa Birliği Enerji Tasarruflu Mimari Yarışmasında ilk birincilik ödülünü kazandı ve Londra'da Energy Conscious Design Architects tasarım direktörü iken yaptığı projelerle 1998 yılında RIBA Bölgesel Ödülü'nü aldı. Avcı tarafından projelendirilen Ankara'daki Türkiye Müteahhitler Birliği Binası Londra'da Building Magazine tarafından En İyi Uluslararası Proje, 2014 Sign of the City Ödülleri'nde ise En İyi Mimari Proje seçildi. Türkiye Müteahhitler Birliği Binası aynı zamanda 11. Türk Serbest Mimarlar Derneği Mimarlık Ödülleri'nde Yapı Ödülü ve sürdürülebilirlik nitelikleriyle de LEED Platinum Sertifikası almaya hak kazandı.


This collaborative exhibition between the JSMA and the George D. Green Art Institute celebrated recent work by forty-five artists who began their creative careers in Oregon during the 1960s and '70s. This exhibition showcased how this generation of artists continued to represent the highest levels of artistic statement and creative accomplishment while maintaining commitments to personalized styles. Sixty years after their careers started in this state in many cases, as students of the University of Oregon's M. F. A. Program, at Oregon State University, or at Portland's Museum Art School these artists continued to create art that inspires and expands this state's artistic landscape. While the exhibition ran, from mid-January to early May, featured artists took part in gallery talks that gave the viewing public a chance to understand how different artists approached their expression in color and technique. Particularly interesting was the Curator's lecture, where Danielle Knapp elaborated on how artists were chosen to be a part of Visual Magic and to expand on their education and activities in the 1960s and '70s.


Melih Polat: 1993 Eskişehir doğumluyum. Resimle tanışmam kalem tutma kabiliyetini kazanmamla başladı sanırım. İki- üç yaşlarında iken kuyruğundan başlayarak tek çizgide bitirdiğim hayvan figürleri her aile meclisinde dikkati üzerine topladığı an sanatçı olacağıma karar verilmişti. Fakat resim eğitimi almaya başlamam Eskişehir Anadolu G. S. L. yetenek sınavında tam puan alarak ilk sıradan girmemle oldu. Lisans yıllarımı da Eskişehir Anadolu Üniversitesi G. S. F. Baskı Sanatları bölümünde tamamladım. Lisans eğitimimin ortalarında tablolarıma ağırlık vermemle gerçek üstü çalışmalarım ortaya çıktı. Yurtdışındaki eski bir galericinin bana ulaşmasıyla bu resimler alıcı buldu ve üretimimin devamlılığına kaynak sağladı. Lisans eğitimimi tamamladıktan sonra çalışmalarıma devam ederken ek olarak 2018 yılında Plastik Sanatlar Formasyonu aldım. Yine aynı yıl içinde başladığım Anadolu Üniversitesi Baskı Sanatları Yüksek Lisansımın tez aşamasındayım. Doğduğum büyüdüğüm şehir olan Eskişehir'de atölye çalışmalarıma devam etmekteyim. M. P.: Şehrimizi medyadan takip ettiğim üzere yeni bir modern sanat müzesi kazanıyor. Eskişehir'deki bu girişimlerden heyecan duymakla birlikte genç sanatçılara farkındalığın artmasını temenni ediyorum. Zira bu tarz projelerde yer alanların aynı yüzler olduğunu görüyoruz. Yetişen gençler; başarıyı kazanmış ve tanınmış sanatçılara tehdit değildir. Yani bu gelişmeler sadece belli kitlelere yarıyormuş gibi kağıt üstünde, tüm bunlar tabi ki; kişisel fikrim. Bunun sebebi çok sayıda başarılı sayılabilecek mezun ya da öğrenci arkadaşımızın projelerde nasıl yer alabileceğini kestirememesi ve belli bir konuma erişmiş kişiler tarafından kabul görmemesi olabilir. Eskişehirli sanatçılarımız ve akademisyenlerimizin gençlerle daha güçlü bir iletişim ağı kurması gerektiği kanısındayım. Bu konuda taraflılığımın farkında olarak fikrimi dile getirme fırsatını kaçırmak istemedim. M. P.: Öncelikle belirtmek isterim ki; sanat benim için küçük yaşlarda hayalimdeki karakterlere denk oyun arkadaşları, araçları edinemediğim anlarda bu karakterleri üç boyutlu olarak ya da kağıt üzerinde çizerek var etmeye çalıştığım, eğlenme ihtiyacımı karşılama isteğimle hayatıma girdi. Eğlenceli temalar bu sebeple sanatıma hala büyük ölçüde tesir etmekte; ister gerçek üstü, isterse son dönemde farklılaşan resimlerimde gerçekle ilintili veya absürt hikayeli kompozisyonlar görmek mümkündür. Yarattığım formların temelinde; çocukluğumdan gelen çizim tarzımı sanat eğitimi süzgecinden geçirerek, yetişkin deneyimlerimle tekrar uyarladığım, renklerin absürtlüğü ve karakterlerin içinde yaşadığı ortamın formatının başka diyarlara ait sahnelenmesi var. Ben mesajlarımı kendi adıma iletebildiğime inansam da, aksini düşünen mutlaka olacaktır. Sorunun son kısmına gelecek olursak; Vereceğim ipuçları keşfedildiğinde tekrar görmezden gelinemeyeceği için resimlerime bakan her çift gözün kendi kurduğu bağlantı ya da hissettiklerinin benim yönlendirmemle tekdüzeleşmesini tercih etmiyorum. Sanatseverlerin farklı ve öznel yorumlamalarının resimlerimle kurdukları bağı zenginleştirdiğine inanıyorum. Gerçek üstü resimlerimi yaptığım dönem figüratif ağırlıklı olup, anatomilerin deformasyonunun gerçeklikten çok fazla kopmadan, sanki o şekliyle var olmuşcasına resmettiğim bir anlayış vardı. Önce formları kavrayıp daha sonra deformasyonlara ve soyutlamaya evrilen bir basitleştirme stratejisi denebilir. Pek çok sanatçının da izlediği yol bu şekilde olmakla birlikte, en sağlıklı yolun bu olduğu düşüncesindeyim. Ben de bu yolu izleyerek son dönem resimlerime ulaştım. Direkt olarak formları kavramadan soyutlamalar, deformasyonlara varan bir başlangıç yolu çizilirse bunun temelinin sağlam olmayacağı kanısındayım. Resimlerim genellikle imgeseldir. Hayalimde sürekli kompozisyon türetirim, daha sonra da birkaç eskizle onu güçlendirip hayata geçiririm. Bazen direkt tuvale başladığım istisnai zamanlar da olabiliyor. Hayatımda tanık olduğum, etkilendiğim bazı olayları kendi kompozisyon anlayışımla tekrar var ediyorum. Sahnelerin içine, olayın kilit noktalarını açan ve ya sebep olan nesneleri, ifade güçlülüğünü arttırmayı hedeflediğim organlarla tamamen ilişik bir şekilde konumlandırıyorum. Resimlerimde mekanı ve figürleri tamamen iç içe geçmiş bir halde sıklıkla sunarım, ön arka ilişkisini çoğunlukla yok sayarım, bu da mekanın gerçeklik algısını tamamen öldürebiliyor. Sadece ifade gücünü ön plana çıkaran organların üzerinde şiddetli bir şekilde duruyorum. Son dönem çalışmalarım ilk algılanış sürecinde geometrik, kübik formlara yakınmış gibi gözükse de, biçimin arkasını göstermeyi hedefleyen bir yol izlemiyorum. Kübik sınıfına sokmak bu sebeple tam karşılığını zaten dolduramaz. Zaman zaman çok sert çizgilerle biçimlenen bir sahne yer yer fazla esnek çizgilerle de buluşuyor. Kararlı ve net çizgilerin ifade güçlülüğünü beslediğini düşünüyorum. Zaten oldum olası imgelerimi tek çizgide dışavuruyorum. Bu resimde cinayete kurban gitmek üzere olan evli bir kadını görüyoruz. Resimde silah tutan figür ailenin dışından biri olduğunun vurgusunu yapmak için kapı arkasında konumlandırılmıştır. Mekan açık şekilde resmedilmiş. Resmin sağ tarafında hiç bir olumsuz gönderme bulunmamakla birlikte, erkeğin kapıdaki kadının kim olduğunun farkında fakat arkası dönük olduğundan niyetini bilmediği yüz ifadesinden açıkça belli oluyor. Sol tarafta çiftin kullandığı yatak, resimde gerilimin temelindeki cinselliği de temsil ederek içindeki ev sahibesini canlanıp yutuverecekmiş gibi görünmekte. Burada figürün huzurlu ve dinlenmiş hissetmeyi umduğu yer olan yatak nesnesinin sizi yok etmeye çalıştığını düşünün. Evli kadının yansıttığı duyguları ve ifadeyi şiddetli şekilde vurgulamak hedeflendiğinden el, göz, ağız gibi organlar öne çıkarılarak konumlandırılmıştır. Her organ etkisi altında bulunduğu duruma göre farklı tepkiler yansıtmaktadır. Kadının sol gözünde hissettiği burukluk ve üzüntü yardım istermişçesine telefona bakmaktadır. Telefon; cansız olmasına rağmen sanatçının zaman zaman gerçeklikten kopan bakış açısından ruha kavuşup kendisine muhtaç olan kadının haline kayıtsız kalamadığından acılı ağlayan bir göz simgesi taşımakta. Kadının elindeki tek taş yüzük ve ya cinayeti işlemek isteyen kişinin başındaki hizmetkar aksesuarı gibi olay örgüsü ile ilintili küçük ipuçları hikayenin geldiği noktanın başlangıcına dair ihtimaller hakkında seyircide merak uyandırmayı hedefler. Erkeğin konumlandırıldığı yer ve ikilemi onun durumunu anlatırken, en sağdaki figür aşkıyla arasında duran engelden kurtulduğunda elde edeceklerinin hayaliyle histerik; yataktaki kadın ise dehşet içinde hayatta kalıp kalamayacağını merak ederken yüzünün, bedeninin aktardığı ifade ile uzanmaktadır. Resimde tansiyonun yükseldiği anlar çarpıcı renklerle kalın konturların buluştuğu bölgelere dikkat edilerek fark edilebilir. İzleyici bu büyük boyutlu resimdeki ipuçlarının arayışındayken kurgudaki sahneye bir anlığına tanık olur. Resmin ortaya çıkmasında etkili olan faktörler arasında ülkemizde tırmanan şiddetin yanı sıra temelinde sevgi, aşk gibi pozitif olması gereken duyguların yer aldığı iddia edilerek işlenen suçlar vardır. M. P.: Sanatımı okuma konusunda kıyaslama yapamam. Türkiye'deki sanatseverlerle henüz buluşmamı sağlayacak doğru organizasyon ya da kişilerle tanışma fırsatım olmadı, ama bir kaç alışveriş neticesinde şöyle bir kıyaslama yapabilirim; Türkiye'de sanat eserinin başarısından ziyade ekonomik konular öne çıkıyor. Eğer pazarlık kısmı, ya da sanatçının popülerliği yatırım bazında alıcıyı tatmin etmiyorsa eser tek başına kendini savunamıyor. Elbette kişisel birkaç deneyim gerçek sanat tutkunlarını zan altında bırakmamalıdır. Yurtdışında ise alıcılarım uzun yıllar koleksiyon yapan ve koleksiyonlarında Kandinsky, Kazimir Malevich gibi ressamların bulunduğu kişilerden de olduğu ve henüz beni yolun başında bir ressam olarak destekledikleri için onlara minnettarım. Aramızda geçen konuşmalar çoğunlukla resmimle kurdukları bağ ve sanatıma beğenileri çerçevesinde devam etti. Uzun süredir bunların üzerinde yükselen karşılıklı güven ve memnuniyet resimlerimi beğenerek koleksiyonlarına ekleyenlerin tavsiyeleri ile farklı ülkelerden yeni sanatseverlerle buluşmama yardım etti. Türkiye'de herhangi bir galerinin bünyesinde bulunmadığım için resimlerime sosyal medya üzerinden gelen talepleri profesyonel anlamda yetersiz kalacağımı düşündüğüm için cevapsız bırakıyorum. Fakat yakın zamanda Eskişehir'deki ortak sanatsever dostlarımız vasıtasıyla fiziksel olarak bana ulaşan ve bir seri soyutlamamı satın alarak koleksiyona başlayan yeni dostlar da kazandım. M. P.: Sanat; benim için klasik anlamda kabul gören tanımda duygularımızı, düşüncelerimizi ifade etmemizi sağlayan güçlü bir iletişim aracıdır. Özellikle kendi adıma sanat yolculuğum boyunca yaptığım resimler kelimelerim oldu. Gelişen teknoloji sanatta araç olarak kullanılmalıdır. Sanatı belli kalıplara hapsetmeyi doğru bulmamakla birlikte teknolojinin araç olmanın ötesine henüz geçtiğini düşünmüyorum. Klasik teknik ve çeşitliliğin sanatı günümüzdeki deryaya dönüştürdüğünü unutmamalı, ama sanatçılar olarak da ön yargılarımızı meslektaşlarımıza dayatmamalıyız. M. P.: Özgünlüğe; kısaca kendine özgü nitelikleri olan ve benzerleri içinde farklılaşan diyebiliriz, fakat bence her tanımlama biraz eksiktir. Yapıt direkt olarak kişiyle entegre olabilmişse, sonradan gelen kazanımlarını yapıta zorla sokmaya çalışmamışsa ve bu eğreti durmuyorsa sanırım buradan özgün olup olmadığı anlaşılabilir. Nasıl kültürlerine uzak isek ve farklı ırktan bir toplumu tamamen benzer zannede bilme gafletine düşüyorsak, ne yazık ki; bakan gözler de bu zihniyeti sanata taşıdığında birçok farklı tarzdan ya da sanatçıdan doğan eserleri aşırı benzer bulabiliyor. Bu eserler eğitimsiz gözler tarafından fütursuzca yargılanırken gerçek otoritelerin kimler olduğu son derece tartışmalıdır. Ben belirli kalıplara sığmayı sevmiyorum. Yaptığım bu çalışmaları illaki bir akımın içine dahil etmek gibi bir derdim olmadı olmayacak da. İnsan olarak sürekli duygu durum değişikliği içindeyiz ve farklı dönemlerde farklı yapıtlarla bu kendini gösteriyor. Sunduklarım sürekli değişim gösteriyor çünkü ben değişiyorum, hayat değişiyor. Ben kendime belli bir kalıbı dayatırsam, bir zaman kapsülünün içine hapsolmuş ve yakaladığım bu üslubu tüketene kadar her şekliyle oynamış ama tatminsiz üretmiş olurum. Sanatımın daha özgür evirilmesi için ve iç benliğimdeki yolculuktan kopmaması için bu benim tercihim. M. P.: Hieronymus Bosch'un eserlerini ilk gördüğümde derinden etkilendim. Çünkü yaşadığı zaman diliminde çok özel bir sanatçı olduğunu düşündüm. Günümüzde takip ettiğim pek çok sanatçı var. Sosyal medya sayesinde hepsinin günlük yaşantısına da tanık oluyoruz, bu gerçekten çok hoş. Çok geç tanıdığım, ama kendimle özdeşleştirdiğim yapıt üretme şekline bayıldığım George Condo'ya sempati duyuyorum. M. P.: Bence edindiğim bilgi ve tecrübeleri rahatlıkla paylaşabileceğim konumda olmak, sanatçı arkadaşlarımızın eserlerini ücretsiz şekilde geniş kitlelere ulaştırmasına imkan sağlayacak nitelikli mekan yaratmak, ülkemizde sanatın çeşitlenmesi ve gelişmesi açısından her disiplinden her yaşta sanatçının eserlerini fiziksel ortamlarda sergileme imkanına daha kolay ulaşması önemlidir. Yeterince sansasyonel bağlantıları olamadığı için veyahut organizasyonlarda bir standa, karma sergilerde değeri metraj üzerinden ölçülen duvarlara büyük meblağlar ödeyemediği için eserlerini topluma ulaştırmakta zorlanan sanatçılara yardım edebilmek için bu hedefi gerçekleştirmek istiyorum. Yaptığım tuval resimlerini, içindeki figürlerle birlikte üç boyutlu mekanlara dönüştürme hayalim var diyelim şimdilik. M. P.: Bu sorunun benim yanıtlamak istediğim kısmı; her geçen gün önemini hissettiğimiz ifade özgürlüğüne dokunan tarafıdır. Sanatçı bu devamlılığını sürdüren süreçlerde alması gereken yeri ve duruşu kestirse de eserlerine bunu yansıtma aşamasına geldiğinde kısıtlamalardan özgür bırakılmalıdır. Toplumumuzu derinden etkileyen sorunlara ayna olarak fayda sağlamaya çalışırken bir takım grup ya da kişilerin baskısı altında ezilmemelidir. Fakat bu özgürlük yakın zamanda sanat adı altında bize yutturulmaya çalışılan yozlaşmış ruhların fantezilerine alet edilemez.


HUGO GALERIE is pleased to present Pool Party, a solo exhibition featuring the ebullient imagination ofBrian Keith Stephens. With this exhibition, the artist takes his audience to a place where it's always holiday. So grab your sunglasses and join us on this midsummer sojourn! Sunbathers and beach cruisers mingle with elephants, tigers, and zebras. Penguins are easily mistaken for pool floats and alligators are offered ice cream. Laundry wafts on the line while sharks and pigs alike shimmer in the summer sun. Welcome to Stephens' exhilarating world. Of course lions enjoy pineapple. He muses, through these works I want you to experience my sunny summertime affair, the romance of time, where we can enjoy free spirited wonders, time to play and dream with no distractions from dull reality. And he succeeds. The artist's unrepentant glee is a welcome respite from the usual, gritty grind. His canvases effervesce with a contagious joy. Stephens taps into emotions that might be described as childlike if they weren't so perceptively aware of what taking yourself too seriously ultimately sacrifices: happiness. A short vacation to Stephens' world, a glimpse through his rose-tinted sunglasses, is an exuberant reminder to delight in our own. HUGO GALERIE is a fine art gallery in New York City specializing in contemporary figurative painting and sculpture. The gallery represents an international roster of artists working in a variety of media and range of genres. Please direct inquiries to info@hugogalerie. com.


Filtre Platform'un, iki uçtaki yaratım süreçlerini sorgulayan projeleri Gereksizler Kutusu: atsan atılmazın Envanteri ve Provalar, Halka Sanat ve Kültür Araştırmaları Derneği'nin katkılarıyla, 26 Temmuz 04 Ağustos 2019 tarihleri arasında halka sanat projesi'nde gerçekleşiyor. Gereksizler Kutusu: atsan atılmazın Envanteri ile kitle için seri üretimin sonuçları ortaya konuyor. Evlerde bulunan eşyalar üzerinden kitsch, seri üretim, eşyalar ile kurulan psikolojik bağ ve gereksizlerin üzerimizde yarattığı etkiler tartışılıyor. halka sanat projesi'nde 2 ay boyunca yürütülen Provalar atölyesinde ortaya çıkmış çalışmalardan oluşan sergide ise, özgün yaratım yöntemlerini gramer ve bozunum temaları zemininde araştıran katılımcıların farklı disiplinlerdeki özgün tasarım araştırmaları sergileniyor. Sergide görecekleriniz, yabancı diyarlarda bulunmadı; evlerimizden çıktı! Bu yabancılaşmış sızıntı nesneler evimize -mahremimizin mabedine- kendimize yabancılaştığımız bir dönemde veya sahte bir gaza geliş anında yerleşmişler. Bizi temsil etmiyorlar ama bir nedenle çöpe de gidemiyorlar veya satılamıyorlar. İşte Nursel ve Tolgay, evlerinden atamadıkları gereksiz nesneleri kutulara koyarak belirli zamanlarda bir törenle takas ettiler. Nesnelerin çoğu kitsch, bazıları kaybolmuş bir bütünün parçası, bazıları da kullanımdan kalkmış eşyalar idi. Ancak tüm nesnelerin ortak değer teşkil edeceği yer belliydi: bir sergi! Serginin ana bölümü sürekli sergilenecek nesnelerden oluşuyor. Bir bölüm ise ziyaretçilere ayrıldı! Eğer evinizde Gereksizler Kutusu'na layık nesneleriniz varsa, onları da sergideki haklı yerlerine yerleştirebilirsiniz. Bir şekilde hayatınızda olmasını istediğiniz bu bölümdeki bir nesneyi de alabilirsiniz. Geliştirdikleri fikirlerin, bu serginin etkileşimli kısmına verdiği cesaret için Bahar Ahu Sağın ve Emre Seymenoğlu'na teşekkür ederiz. halka sanat projesi'nde aylık olarak düzenlenen iki atölyenin katılımcıları, özgün yaratım yöntemlerini gramer ve bozunum temaları zemininde istedikleri tekniği kullanarak araştırdılar. Tolgay Keskin'in yürütücülüğünde, yaratıcılığın kişinin iç dünyasından seyirciye kadar uzanan aşamalarındaki özellikleri hakkında bilgilendiler ve atölye temaları üzerine sohbet ettiler. Sanat yazarı/küratör Sinan Eren Erk, Dramaturg Can Özdemir ve Sanat Yönetmeni/Küratör Bahar Güneş'in konuşmacı olarak katılımlarıyla tıkanma, taklit, mimesis, abartı, aşırı tasarım, sansür, sunum ve sergi düzeni üzerine konuştular. Farklı disiplinlerden gelen katılımcılar; resim, heykel, edebiyat, mimarlık ve dans gibi çok farklı alanlarda çalıştılar. Emre Yorgancıgil'e atölyenin teknik yapısının düzenlenmesindeki desteği için teşekkür ederiz. Yaratıcı potansiyeli keşfetmeyi amaçlayarak alternatif ve yenilikçi yöntemler ile sanat/tasarım etkinliği organizasyonu, kürasyon ve danışmanlık hizmeti veren mobil bir yaratıcı platformdur.


2019-2020 Eğitim Öğretim yılında Özel Yetenek Sınavları ile Üniversitemiz Güzel Sanatlar Fakültesine öğrenci alınacaktır. Bölüm kontenjanları tabloda gösterilmiştir. Adaylar sınav başvurularını 01 Ağustos 2019 21 Ağustos 2019 tarihleri arasında http://adayogrenci. trakya. edu. tradresinden online olarak yapacaklardır. a) Türkiye Cumhuriyeti veya K. K. T. C. vatandaşı olmak, b) En az Ortaöğretim diplomasına sahip olmak, c) Ön kayıt yaptırabilmek için ÖSYM tarafından yapılan TYT sınavından aşağıda tabloda belirtilen taban puanı ve üzerinde puan almış olmak, d) 2018 TYT Puanı 200 ve üzeri olanlar 2019 YKS'ye başvuru yapmak şartı ile 2018 TYT Puanıyla başvuru yapabilecektir. e) Engelli adaylar durumlarını engelli sağlık kurulu raporu ile belgelemeleri kaydıyla ilgili yıldaki TYT sınavından veya 2018 TYT sınavından 100 ve üzerinde puanı olanlar özel yetenek sınavlarına kabul edileceklerdir. Not: Sınavlarda başarılı olan adaylar, kesin kayıt için Ortaöğretim kurumundan alınan diplomanın aslını getirmek zorundadırlar. Adaylar en fazla iki bölüme başvuru yapabilir. Sınavlar iki aşamada yapılır. İlk aşama tüm bölümler için ortaktır. İkinci aşama bölüm sınavlarıdır. Trakya Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi Özel Yetenek Sınavları 26-27 Ağustos 2019 tarihleri arasında yapılacaktır. Başvuran adayların sayısının fazla olması halinde sınav tarihlerinde ve saatlerinde dekanlıkça değişiklikler yapılabilir. a) 1. Aşamada 100 üzerinden en az 60 puan almış olmaları gerekmektedir. b) 2. Aşamada 100 üzerinden en az 70 puan almış olmaları gerekmektedir. c) Sınav'ın her aşamasında başarısız adaylar elenirler. Siyah Kurşunkalem (HB, 2B, 3B vs.), silgi, kalemtıraş, 50x70 cm boyutunda altlık, kağıdı tutturmak için kıskaç getirmek zorundadır. Dileyen adaylar söz konusu malzemeleri 75 TL karşılığında fakülteden temin edebilirler. 1- Sınavlarda farklı renkte kalem kesinlikle kullanılmayacaktır. Aksi durumda sınav evrakı tespit edilir ve Sınav Yürütme Komisyonunca incelenerek sınav evrakı tutanakla iptal edilir. 2- Sınav kağıdı üzerinde bulunan işaret nitelikli sembol bulunursa sınav evrakı tespit edilir ve Sınav Yürütme Komisyonunca incelenerek sınav evrakı tutanakla iptal edilir. Sınav Sonuçları en geç 29 Ağustos 2019 Perşembe günü saat 17.00'a kadar Güzel Sanatlar Fakültesi tarafından, fakülte web sayfasından ilan edilecektir. Sınav sonuçlarına itiraz, sonuçlar açıklandıktan sonra 2-3-4 Eylül 2019 tarihlerinde yapılabilir. Bu tarihten sonra yapılan itirazlar geçersiz sayılacaktır. Sınav sonucuna itirazlar için, adayların Fakülte Döner Sermaye banka hesabına 100 TL yatırmaları ve bankadan alacakları dekontları, itiraz dilekçesi ekinde beyan etmeleri gerekmektedir. Bu tür başvurular şahsen Fakülte Sekreterliği'ne yapılmak zorundadır. Posta, elektronik posta, faks ve telefonla yapılan başvurular kabul edilmeyecektir. İtirazı uygun görülen adaylara, ödedikleri ücret iade edilecektir. Özel Yetenek Sınavları sonuçlarına göre tercih ettiği bölüme girmeye hak kazanan adayların kesin kayıtları 9-13 Eylül 2019tarihleri arasında Güzel Sanatlar Fakültesi Karaağaç yerleşkesinde yapılacaktır. Verilen sürede kesin kayıt yaptırmayan adaylar bu haklarını kaybederler.


Avangard sanat hareketleri üzerine geniş araştırmaları ile bilinen Peter Bürger, ünlü kitabı 'Avangard Kuram' da açıkladığı üzere, avangard askeri bir terim olup, ordunun öncü kolu anlamına gelmektedir. 1830-1840'ların ütopyalar döneminde siyaset diline girmiştir ve köklü dönüşümlerin önderleri anlamında kullanılmaya başlanmıştır. Avangard sanatçılar da öncü olmalı ve gelişmeyi teşvik etmeliydiler. Dolayısıyla avangard nosyonu, modern sanat tarihinin önemli bir parçası olup daima ileriye yönelik hareket olmuştur. 'Avangard' terimi sanata verilen öncü rolü ifade etmek için ilk defa Saint-Simon tarafından kullanılmıştır. Peter Bürger'e göre avangard sanatın kurumlaşmasına karşı bir tavırdır. Yirminci yüzyıla girerken Batı Avrupa'daki genç sanatçı ve yazarlar yeni yüzyılın gelişini büyük heyecanla karşılamışlardır. Teknolojide ve demokraside ilerlemenin insan hayatında ekonomik ve sosyal gelişmenin de kaynağı olacağı yeni bir çağ başlamıştır. Birbiri ardı sıra gelen yeni üslupların ve teknik icatların zenginliği sanatı ve sanat ortamını kökten değiştirmiş ve ifade özgürlüğü sağlamıştır. Avangard, 1848 öncesinde romantizmin isyanı ile başlamıştır. Sanat, sanat erbabı tarafından yüceltilerek bir kült haline dönüşmüştür. Bu durum 1848'de Paris'teki şiddet olaylarının ardından sona ermiştir ki bu kırılmanın ardından yükselen sanatın özerkleşmesine koşut olarak modernist bir içerik almıştır. Avangard, modernizm ile ortak bir evrime girmiş ve onunla özdeşleşmiştir. Avangard ve modernizm, sanatçının kendine ve topluma yabancılaşmasıyla burjuva zihniyeti karşısında tavır almışlardır, aynı ruhu ve bilinci taşıdıklarından dolayı aralarında temel olarak bir ayrım bulunmamaktadır. Modernizm gelişerek avangard'a evrilir ve avangard modernizmin en son, en aykırı ifadesi, tarzı olarak anlaşılagelmiştir. Peter Bürger, 'avangard' kuramda modernizm ile avangardın birliğini bozmuştur, dolayısıyla bu terimlere ilişkin muğlaklığa son vermiştir. Bürger'in düşüncesine göre, avangard, modernizmin öngördüğü özerkleşmeye, kurumlaşma çizgisine karşı çıkmaktadır. Avangardın ömrü, iki dünya savaşı arası dönemle sınırlanmıştır. Sonunda avangard hedeflerini gerçekleştirmeyi başaramamıştır, mücadele ettiği kurumlara yenik düşmüştür. Avangard sanatçıların çalışmaları müzelerde, sergilerde onların istemedikleri bir şekilde piyasaya sürülmüştür. Özgürlük peşindeki çalışmalar sanat yönetimlerinin emrine girmiştir. Bürger'in Dada ve Sürrealizm ile sınırladığı 'tarihsel avangard', çok daha etkin olarak 1940'lı yılların sonunda Amerikan sanatında ele alınmıştır. New York, 1940'lardan itibaren sadece modernizmi değil, Hitler ve Stalin'in Avrupa'dan kovmuş olduğu avangardı da tarihine almıştır. Amerikan soyut ekspresyonizmi, Greenberg modernizmi, 1960'larda ortaya çıkan Pop-Art ve Post-Modernizm avangard işlevi görmüştür. Zürih, I. Dünya Savaşı'nda yıkımın, açlığın, yoksulluğun, savaşın getirdiği korku ve umutsuzluğun hüküm sürdüğü Avrupa'da sürgündeki aydın sığınmacıların sığındığı bir kent olmuştu. Zürih'e sığınan bir grup sanatçı ve edebiyatçı Spiegel Gasse'de Cabaret Voltaire yi 5 Şubat 1916'da kurmuşlardır. 1916'da Alman şair ve düşünür Hugo Ball'ın (1886-1927), Zürih'in arka mahallesinde açtığı Cabaret Voltaire, Dada'nın başladığı yer olmuştur. Dada, Hugo Ball'ın Dada sanatçılarından Richard Hülsenbeck ile birlikte Almanca-Fransızca bir sözlükten rastgele seçtikleri bir isim olmuştur. Fütürizm ile Dada arasındaki en belirgin fark ise, fütürizm, optimistik, Dada ise pesimistik bir dünya görüşüne sahiptir. Dada hareketinin kesin bir hedefi olmuştur; ahlaksal, kültürel, sanatsal değerleri yıkmak ve dönemin geçerli olan değerlerine başkaldırmaktır. Sanata, o günlerde dikkat çeken akımlara karşı durmuş, akademizmi de dışlamışlardır. Dada, I. Dünya Savaşı'nın bir sonucudur. Savaşın insan ve insanlığa verdiği zararı görmüş olan Dadaist sanatçılar, bu farkındalığının sonucunda Dada tavrını ortaya koymuş, savaş kaosunu açımlamak ve olumluya çevirmek için çabalamışlardır. 1918'de yayımlanan ilk Dada manifestosu, Dadacılık'ın 'yeni bir gerçeklik' olduğunu iddia etmiş ve dışavurumcuları zamana karşı duygusal bir direnç göstermekle suçlamıştı. Dada tavrının önemli bir avangardlığı söz konusuydu, 20. yüzyılın ilk avangard tavrı ve ilk radikal hareketiydi. Tristan Tzara'ya göre; Dada bir prostestodur, mantığın reddedilmesidir, yıkıcı bir eylemdir ve özgürlüktür. I. Dünya Savaşı'nı burjuva değerlerinin uzantısı ve başka bir deyişle burjuva yolsuzluğu olarak gören Dadacıların söylemleri ve sanata yaklaşımları da bu muhalefeti yansıtmıştır. Tzara'ya göre daha önceki onur, ahlak, din, aile, sanat, özgürlük gibi kavramlar isanların gereksinimlerini karşılayabiliyordu, ancak artık bu değerler içleri boşalmış ve anlamsız görüldüğünden, Dadacılar sanatı bu konulardaki tepkilerin gösterilebileceği bir özgürlük alanı olarak görmüşlerdi. Dada'nın Amerika'ya açılması meselenin boyutunu da farklı bir noktaya getirmiştir, bunu sağlayanlar Marcel Duchamp ile Picabia olmuştur. Bu iki sanatçının çabaları kendi sınıfında ilk örnekler olmuştur. Dadacı kimliklerin bir başka özelliği de ortaya koydukları eserlerin sanat değerini düşürmek için gündelik deyimlerden yararlanmış olmalarıdır. Bu özellik Dada'nın Pop Art'ı etkileyen özelliklerinden biridir, daha sonra gündelik deyimler düşüncesinden, sıradan gündelik nesneler düşüncesine, tam anlamıyla Pop Art'a geçilecektir. Dada kurulduğu ilk günden itibaren en temel noktada heterojen bir tutum sergilemiştir. Bunun en önemli göstergelerinden biri meydana getirdikleri 'şiir' lerin özellikleridir. Buna en iyi örnek olarak Hugo Ball'ın fonetik şiir olgusunu verebiliriz. Bu şiir soyuttur. Dadacının amacı, bu soyutluk içinden kendi somutluk veya yine kendi soyutluğunu üretmek olmuştur. Dadacı algı şiir dışında dans gösterilerine de yer vermiş, performanslara ve kolaja ulaşmıştır. Dadacı sanatçılar kolaj ve asamblaj gibi teknikler kullanmış, ifadede rastlantısallığa önem vermiş, batı dışındaki kültürlerin 'primitif' özelliklerine ilgi duymuşlardır. Kolajı kübizmle, doğaçlama performansları fütürizmle, doğrudan ifadeyi de dışavurumculukla ilişkilendirmek mümkündür, ancak bu akımların hiçbirinde Dada'nın radikal sanat karşıtı olan tavrı olmamıştır. Dadacılara göre sanat; hizmet edecekse insanlığa hizmet etmelidir. Dadacılık 1920'lerde yerini Sürrealizm'e bırakmıştır. Dada ve sanat tarihi ilişkisine bakıldığında 1936'da New York Moma'da Algred Bahr tarafından düzenlenen Fantastik Sanat, Dada ve Gerçeküstücülük sergisinde Dada'nın ilk kez ciddi biçimde irdelendiği görülmüştür. 1968'de yine Moma'da William Rubin tarafından düzenlenen Dada ve Gerçeküstücü Sanat isimli yayın dikkat çekmiştir. 1978'de Dada, Dada ve Gerçeküstücülüğün Yeniden İncelenmesi başlığıyla yeniden bilimsel bir değerlendirmeye Londra Hayward Galeri'de tabi tutulmuştur. En özgün ve kapsamlı sergilerden biri de Zurich, Berlin, Hannover, Cologne, New York ve Paris DADA olup Ekim 2005 ile Ocak 2006 arasında Paris Centre Pompidou'da açılan sergi olmuştur. En önemli avangard sanatçılardan ve 20. yüzyılın modern sanatının en etkili yol göstericilerinden biri olmuştur. Empresyonist bir başlangıcın ardından 1910 dolaylarında Futurist Moment akımı ile birleştirdiği kübizmi keşfetmiştir. 1913'te ilk hazır yapım nesneyi, yani bir sanatçı tarafından sanat yapıtı olarak seçilmiş endüstriyel nesneyi üretmiştir, bu yapıtı buluntu sanatının gelişiminde başlangıç noktası olmuştur. Kendisinin sanatta kavramsal sorgulamalara, karşı sanatın araştırmasına adamıştır. Duchamp 1917'de fountain-çeşme adlı yapıtının bir seri üretim nesnesini imzalayıp sanat sergilerine göndererek geleneksel tuval resmine, yaratıcı sanatçı kimliğine karşı çıkmıştır. Duchamp, pisuarı yatırarak bir kaidenin üstüne koymuş böylece onu işlevsiz kılmıştır. R. Mutt şeklinde imzalamıştır. Pisuarın bir sanat çalışması haline gelmesini sağlayan özelliği de onun Alfred Stiglitz tarafından bir sanat eseriymişçesine fotoğraflanmış olmasıdır. Çeşme modern sanatın en bilinen çalışmalarından biri olmuştur. Duchamp, sanat eserlerini yargılamamızın ve etiketlememizin aracı olan tanımların, standartların, sanatın yanında ikincil olduğunu kanıtlamaya çalışmıştır. Eserlerinden birine örnek olarak, Çocuk Karbüratör adlı çalışmasını verebiliriz. Bir yarış otomobilinin karbüratör şemasına dayanan bu eser, düşünmeden makine gibi işleyen, içinde çocukların akılsızca, mekanik cinsel eylemlerle yaratıldığı dünyayı akla getirmektedir. Eleştirel, politik çizimleri, resimleri ve dadacı fotomontajları burjuva kültürünü, kapitalizmi, egemen sınıfı hedefine alan alaycı bir aşağılama içermektedir. Nazi Almanya'sından ABD'ye gitmesinin ardından yaptığı çalışmalarda savaşı ve diktatörlüğü sergilemiştir. Objeleri rastlantı yasalarına göre düzene koyarak muhtelif renkli kağıtları birbirine yapıştırarak yapıtlarını oluşturmaktaydı. Paris'in ilk sürrealistleri arasında yer alan Alman sanatçı modern çağın en yenilikçi ressamlarındandır. 1919'da Köln'deki dadacı grubunun kurucularındandır. Dadacı kolajlarını birbiriyle uyumsuz olan şeyleri fantastik ve şaşırtıcı, kafa karıştırıcı yaratıklar halinde çalışmaktaydı. Yeni dada akımının önde gelen temsilcilerindendir. Amerikalı ressam, 1950'lerde soyut ekspresyonizmin köktenci özelliğine tepki olarak ortaya çıkan Pop Art'ın öncüsü olmuştur. Duchamp'ın ready-made'leri Rauschenberg'i etkilemiştir. Çalışmalarında temel olarak gazeteler, text ve fotoğrafları resim yüzeyinde post-modern bir algı ile kullanmıştır. Rauschenberg'in 1955'teki bed-yatak adlı çalışmasında günlük kullanım nesnesi olan yatağı tuvale eklemiştir, böylelikle asemblaj dönemini başlatmıştır. Bu yeni dönem Yeni Dada ruhu olarak tanımlanmaktadır. Merz; Schwitters'in tramvay biletleri, pullar ve paket sargıları, ambalajlar gibi günlük yaşamın ürünü olan nesneleri birleştirerek kendine has yöntemine vermiş olduğu isimdir. Toplumun geleneksel sanatın dikte ettiği kuralların dışında kendine özgü bir yaratıcı model geliştirmiştir. 1920 ve 1930'lu yıllarda Merz asemblajlarını yapmış, Dada akımının önde gelen temsilcisi olmuştur. 1919'da Hannover'de Merz adını verdiği Dada'nın önemli bir etkin biçimini meydana getirmiştir. Almanca Commerz kelimesinden türetilen Merz adını vermiş olup bu kelimeyi tesadüfen seçmemiştir. Kolajları orta sınıf kültürünü ve kar peşinde koşmayı eşit oranda eleştirmiştir. Enkaz parçalarını, yaşadığı zamanın nesnelerinin kalıntı parçalarını birbirine yapıştırmıştır ve bunlar karmaşık ve kendiliğindenmiş gibi görünseler de gerçekte son derece bilinçli olarak yapısal bir çerçevede sıkıştırılmış ve genellikle de sözcüklerle adlandırılmış yapıtlar olmuştur. - Bürger Peter, Avangard Kuramı, Editor-Sunuş: Ali Artun, 2017, İletişim Yayınları, İstanbul - Antmen Ahu, 20. yy Batı Sanatında Akımlar, 2013, Sel Yayıncılık, İstanbul - Eroğlu Özkan, Sanatın Tarihi, 2014, Tekhne Yayınları, İstanbul - Tunalı İsmail, Modern Resim, 2008, Remzi Kitabevi, İstanbul - gorselsanatlar. org>cagdassanat


... Matthew Larson weaves his own ambiguities with fiber works that loop in and out of two and three-dimensional space while challenging essential premises of twentieth-century Minimal and Op Art movements. Minimal painters favored unemotional works on canvas: hard edges, limited palettes and geometric shapes stripped to their essentials. Op artists explored the nature of perception by creating optical illusions with striking black/white and color contrasts. Larson confounds their scripts with a unique process that he discovered quite accidentally. One unassuming day, Larson noticed pocket lint adhered to his Velcro keychain and wondered, Can you make art from lint and Velcro? He began by cutting clothing patterns from Velcro sheets and painting them with lint salvaged from the dryer. He then began to replicate, without the fluidity of pigment, the visual color effects that Josef Albers achieved in his iconic Homage to the Square, a 25 year long painting series. The astonishing tapestries Larson exhibited in his 2018 solo exhibition, Vice Versa at Massey Klein Gallery in New York, replaced loom, warp and weft with strips of store-bought yarn inserted within Velcro sheets stretched over board. Stack, consisting of two isosceles triangles connected to form an asymmetrical hourglass-like shape, optically shifts before the viewer's eyes. It began with a geometric drawing on Velcro and the soaking of half a section of blue yarn in bleach. Larson painstakingly manipulated continuous strands of this bleached and unbleached yarn to paint in the light-colored triangles afloat on a soft heather-blue ground. Mesh combines solid-color and marled yarn to create the illusion of lines moving up, down, and across the surface simultaneously. A sharp diagonal cuts across these multiple trajectories, keeping the viewer's eyes jumping to pulsing rhythms that vary according to light and the angle from which one views the work. Larson's illusionist effects break rank with art-historical models. He replaces loomed warp and weft with Velcro's single plane; Minimalism's flat spare forms with sensuous, tactile, sculptural surfaces; Op Art's bold contrasts with ethereal variegated hues. And, where Minimalism disdained the artist's hand, Larson's tapestries their fringes functioning as frames nurture and restore today's craving for the hand-made object.


Balat Kültür Evi 14-20 Eylül 2018 tarihleri arasında gerçekleşecek 4/10 isimli karma sergi on sanatçıyı biraraya getiriyor. Resim yapmanın yanı sıra akademik kültürü ve kendi birikimlerini gelecek kuşaklara aktarmaya çalışan, eserlerin düşünsel boyutu ile ilgilenen ressamlar, sanatta izlenebilecek özgün yolların örneklerini, dayanışma içinde karışan renklerin enerjisini sunuyorlar. Ayrıca farklı duruş ve sanat pratiklerinden doğan eserlerin yanında tüm katılımcı sanatçıların hazırlayacakları resimlerden oluşan büyük bir ortak iş, galeri duvarında 7 gün boyunca izleyicileri bekliyor olacak. Ali Gümülcine, Ayça Karaca, Ceyda Güler, Deniz Gökduman, Derya Ülker, Ekin Akalın Kurucu, Mehmet Göktepe, Umut Kayapınar, Veysel Kurucu, Zeynep Bingöl Çiftçi'nin eserleriyle katıldığı 4/10 adlı sergini açılışı 14 Eylül tarihinde yapılacak ve 20 Eylül tarihine kadar hafta içi ve sonu her gün gezilebilecek.


tarihleri arasında Yapı Kredi bomontiada'da düzenleniyor. Mekanın açık ve kapalı alanlarına yerleşen heykellerinde Yaşaroğlu'nun karikatür çizerken geliştirdiği form, estetik, espri ve hayata bakışı, üç boyutlu eserlerde yepyeni bir dil olarak karşımıza çıkıyor. Karikatürist kimliğiyle tanınan ve bu alanda sayısız yayına imza atmış olan sanatçı için heykel yeni bir alan değil. Lisans eğitimini Mimar Sinan Üniversitesi, Güzel sanatlar Fakültesi Heykel bölümünde tamamlayan Yaşaroğlu, eğitim sonrası yıllarda da izleyici karşısına çıkartmadan heykel üretimine devam etti. Son yıllarda ise sanatçının geçmişte aldığı eğitim ve karikatüralanındaki tecrübesinin bir arada görüldüğü heykellere odaklanarak bu sergiyi ortaya çıkarttı. anlatmıyor, formları, kütleleri ve renkleri ile Yapı Kredi bomontiada'nın genel ziyaretçi kitlesine evsahipliği yapıyorlar. eğlencesinden, hayvanların ilginç dünyalarına kadar her şey bu Oyun'a katılıyor. AICA kurucu üyesi Evrim Altuğ tarafından kaleme alınan sergi metninde Ama, her oyun gibi, kuralları ciddi bir oyun bu: Her nevi dogmatik ritüel, totaliter rejimler ve hatta biz insanlarınbencilliğinden ötürü, kendi kendine hapsedilen, asık suratlı, taşlaşmış, göz korkutucu, mülkleştirilmiş nice ölgün biçime, heykelin ta kendisine, özgürleştirici biçim ve renklerarmağan etmenin derdinde... ifadelerine yer veriliyor. 'Oyun' sergisi 3 Kasım 2019 tarihine kadar Yapı Kredi bomontiada'da ziyaret edilebilir.


PİLEVNELİ Mecidiyeköy, 10 Eylül 27 Ekim 2019 tarihleri arasında Erdoğan Zümrütoğlu'nun son dönem işlerinden oluşan Tuz Zamanı isimli yeni sergisine ev sahipliği yapmaya hazırlanıyor. Zümrütoğlu'nun son dönem işlerinin izleyiciyle buluşacağı bu sergide aynı zamanda sanatçının heykeltıraş bakış açısını belgeleyen kilden yapılmış özel bir enstalasyon da bulunuyor. Erdoğan Zümrütoğlu's latest exhibition Time for The Salt will be on view at PİLEVNELİ Mecidiyeköy in Istanbul between September 10 October 27, 2019. The exhibition, while introducing new artworks, will also document the artist's point of view as a sculptor with a special installation made with clay.


Yine eleştirmen Ali Şimşek'in diken. comdan bulup altını çizdiği, Gülben Çapan'ın 14'üncü Contemporary İstanbul Sanat Fuarının yeni yönetici küratörü Anissa Touati'yle yapığı konuşma. Kendini Fransız küratör olarak tanıtan bu bayan Meksika'lı, güya ülkesi Meksika'yı çağdaş sanatın dümen suyuna katmakla övünüyor ama çağdaş sanat kör döğüşü gibi, içinde Arapların da olduğu açıkça paraya dönük uluslararası bir şamata! Bu arada kendisini üç yıl için bu makama getiren Uluslararası Komite CI Başkanının da Ali Güreli olduğunu öğreniyoruz! Bu büyük lobi, dünyada söz konusu zengin ülkelerde uluslararası satelit komiteler kurmuş, örneğin: İsviçre'de Luma Vakfı küratörlerinden Julie Boukobza, Tel Aviv Contemporary Art Center direktörü Nicola Trezzi bu bayanla aynı komitede. Tüm bu açıklamalardan anlaşıldığı gibi böyle uluslararası küratörü oynamak çok zor ve de şimdi anlıyorum, tüm hayatında bienalleri düşleyip de sonunda Ankara'da mütevazı özel bir müzede küratörlük yapan bir bayan aklıma geldi! Şunu da belirteyim 13 yıldır bu işlerin sponsorluğunu yapan da Akbank; hani Bazel Fuarlarında Türkiye'den gelen müşterilerini lüks bir otelin VİP salonunda fuar süresince ağırlayan banka. Bu konuda küratörlük hoş bir meslek. .. Paris'te yaşayan Touati, bir yıldır her ay İstanbul'a gelip sokak sokak gezdi. Sadece İstanbul'u değil başka kentleri de gezdi. Türkiye hakkında kitaplar okudu. Giderek Türkiye'nin yurt dışındaki kötü imajını silmek adına sanat dünyasındaki bazı önemli isimleri de istanbul'a getirip bazı sanatçı atölyeleri gezilmiş. Belleği biraz zayıf olan küratör isim değil de sanatçıları yaptıkları işleriyle tarif etmiş, bana biraz komik geldi, conceptuel yapıtların tarifi kanımca biraz güç! Konuşmanın burasına kadar sakin olan Anissa Touati birden görevini anımsıyor: ... Çok iyi sanatçılarınız da var, kötü sanatçılar da var. İyileri doğru dürüst pazarlayamıyorsunuz! İyi sanatçılarınız Güneş Terkol, Argun Okumuşoğlu, Leyla Gediz, Deniz Gül, Gülsün Karamustafaoğlu, Tarık Töre, Ebru Döşekçi ve Serkan Apaydın! Merakla bekledim kötü sanatçıların listesini, ne yazık kendine saklamış. Bana sorarsanız bu bayanın yaptığı üç yıllık kontrat fazla sürmez, kötü sanatçılar bunu kaldıramaz, fuarda hesaplaşma olur. Dikkatimi çeken Gülsün Karamustafaoğlu görmeyeli epey yol almış, tüm listelerde başarılı öğrenciyi oynuyor! Küratör'ün bu konuda son mesajı: .. DIRDIRI, KISKANÇLIĞI, DEDİKODUYU BIRAKIP ÇALIŞSINLAR mesaj anlaşıldı mı bilmiyorum ama ben yine kötü sanatçılar listesinde ısrarlıyım! CI'de bir yenilik de Artist Residency programı. Program kapsamında İsviçreli Gowen Galeri ile işbirliği yapılarak Pakistanlı ressam Waseem Ahmed ve Malta'dan Alexandra Pace konuk edilecek. Elsa Sahal'in, Paris'teki FIAC'da Tuileries bahçesinde sergilenen çeşme işi bu kez Boğaz'a bakacak! Fuarın terasındaki heykel parkının yanı sıra fuar alanında heykeller konumlandırılacak. Bunların arasında Gülay Semercioğlu'na ait iş ve Renee Levi'nin işleri sergilenecek. Türk galerileri ile sorun varmış, fuara katılmayacaklarmış ama bu beni korkutmuyor diyor küratör; HER ŞEYİN ALTERNATİFİ OLMALI bu yılki fuara Romanya, Gürcistan, Avusturya, Filistin, Tayvan, Arjantin ve Fransa'dan gelecek galeriler katılacak. Fuar alanında metrekare hesabının dolarla olması da onu ilgilendirmiyor, giriş ücretinin 75 liradan daha fazla olmasının daha iyi olacağını vurgulayan küratör.. böylece fotoğraf çekmek için gelenler azalır! diyor.


Kerem Ozan Bayraktar'ın kişisel sergisi, Kayalar ve Rüzgarlar, Mikroplar ve Kelimeler yeryüzünde yaşamı düşünmekle ilgileniyor. Kerem'in son dönemde üzerinde çalıştığı Büyük Oksidasyon Vakası (2019) ile varyasyon ve çeşitliliğe dair sorulardan yola çıkan sergi, 5 Eylül'de SANATORIUM'da açılacak. Serginin küratörlüğünü Kevser Güler üstleniyor. Yaşama dair akışların, ilişkilerin materyalist bir şekilde temellendirilmesinin imkanlarıyla ilgilenen sanatçı, çeşitlilik, varyasyon ve karmaşıklık ile bunları mümkün kılan hareket, dönüşüm ve akış fikirlerine dair imgelerden hareket ediyor. Sergide, Kerem'in Büyük Oksidasyon Vakasını illüstrasyonlar, görseller, infografikler, metinler ve simgelerle incelediği baskı çalışması ile bir videosu; canlılık ve hareket ilişkisine baktığı bitki, hayvan ve nesne portreleri, ve inorganik bir maddenin dönüşümünü irdeleyen heykel yerleştirmesi bulunuyor. Aynı zamanda sanatçının varyasyon ve çeşitlilik üzerine yapıtlarından minyatür ambulans çalışmaları ile gan çizim yöntemiyle ürettiği olası beden imajları sergileniyor. Sergi, yeryüzünde yaşamsal ilişkilerin dönüşüm ve zamansallığına bakarken, diğer yandan imgenin dönüşüm imkanlarına ve güncel dijital imge kavrayışına dair sorulara davet ediyor. Hareket ve hareketsizlik, canlı ve cansız, doğal ve yapay, temsil sorusuyla beraber dijital imge, veri ve bilgi de serginin temel meselelerinden bazıları. Kayalar ve Rüzgarlar, Mikroplar ve Kelimeler adını Manuel de Landa'ın Çizgisel Olmayan Tarih isimli kitabındaki bir cümleden alıyor. Kerem'in ilham verici bulduğu Çizgisel Olmayan Tarih bugün, maddeyi etkin bir fail olarak tanımlayan, doğa ile kültür ilişkisini öncelikle bu ikiliği bertaraf etmekle başlayarak düşünmeyi öneren, insan-merkezci ontolojileri sorunsallaştıran güçlü çalışmalardan biri. Sergi ile beraber bir de kitap üretiliyor. Kerem Ozan Bayraktar'ın resimleri, serginin küratörü Kevser Güler'in, felsefeci Gaye Çankaya Eksen'in, sanatçı Sergen Şehitoğlu'nun metinsel çalışmaları ile şair Asuman Susam'ın bir şiirini kapsayan kitap, Dilara Sezgin tarafından tasarlanıyor. Kayalar ve Rüzgarlar, Mikroplar ve Kelimeler 5 Eylül 20 Ekim, 2019 tarihleri arasında, SANATORIUM'da izlenebilir. Kerem Ozan Bayraktar (1984) İstanbul'da yaşıyor ve çalışıyor. Genelde animasyonlar, 3D bilgisayar görselleştirmeleri, ölçekli modeller ve metinler kullanıyor, değişim, mutasyon, çeşitlilik ve kopyalama konularına odaklanan araştırmalar ve işler yapıyor. Yapay ve doğal sistemler arasındaki sınırları, döngüleri ve etkileşimleri, gezegen morfolojilerinden şehir bitkilerine uzanan geniş bir araştırma alanı kapsamında yeniden üretiyor ve betimliyor. Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü'nde yüksek lisans ve sanatta yeterlik eğitimini Dijital İmge ve Sistem Teorisi üzerine çalışarak tamamlayan Bayraktar'ın beş kişisel sergisi bulunmaktadır. Sanatçının çalışmaları yerli ve yabancı yayınlarda, video gösterimlerinde ve koleksiyonlarda yer almaktadır. Bayraktar Temmuz Aralık 2019 tarihlerinde süregelen Berlin Senatosu Misafir Sanatçı Programı'nda yer almaktadır. Kevser Güler'in ekiplerinde olduğu sergi ve projelerin bazıları: etten, kemikten, ikinci sergi, Bilsart, İstanbul, 2019; Patates Yetiştiricileri, Kitap ve Araştırma, İstanbul, Nevşehir ve Rotterdam, 2019; etten, kemikten, birinci sergi, Operation Room, İstanbul, 2019; Ekolojinin Geleceği, Corridor Project Space, Amsterdam, 2018; Koloni, Kaos GL 2. Çağdaş Sanat Sergisi, Istanbul, 2017; Dünyadan Çıkış Yolları, Cappadox, Nevşehir, 2017; Gelin Bahçemizi Ekelim, Cappadox, Nevşehir, 2016; Canlı/Madde : İçinde ve İçinden, Proto5533, Istanbul, 2016; Kapadokya Çarpması, Cappadox, Nevşehir, 2015. Kevser Güler, Boğaziçi Üniversitesi Endüstri Mühendisliği'nde lisans ve Galataray Üniversitesi Felsefe Bölümü'nde yüksek lisans öğrenimi gördü. 2007-2014 yılları arasında İstanbul Bienali ekibinde görev alan Kevser, 2014 yılından bu yana Arter koleksiyonu üzerine araştırma yapıyor ve aynı zamanda küratörlük çalışmalarına devam ediyor.


Tobias Rehberger'in son dönem işlerinden ve daha önce sergilenmiş beş heykelinden oluşan yeni sergisi Bazen Hiç Olmadığından Daha İyi Olur, 9 Eylül 2 Kasım 2019 tarihleri arasında PİLEVNELİ Dolapdere'de yer alacak. Sergide, Rehberger'in Enfeksiyonlar, Portre Heykelleri, Yumurta Vazo Heykelleri, Ret adlı çalışmalarının yanı sıra suluboyaları ve neon işleri yer alacak. Almanya'nın önemli çağdaş sanatçılarından biri olan Tobias Rehberger, mimari ve tasarım alanlarında çalışarak iki disiplinin kesişiminin güzel sanatlarla ilişkisini keşfediyor. Rehberger sokaktaki neon levhalar, cırtbant ile yapılmış lambalar, vazo heykeller gibi eserleriyle sanatını yeni ve 'kutsanmamış' bağlamlardan yaratarak seyircisini bir deneyimin parçası olmaya davet ediyor. Sanatçı interaktif mimari enstalasyonlarının yeni bir örneğini PİLEVNELİ Dolapdere'ye kurmaya hazırlanıyor. Sergisi süresince ve sonrasında galerinin teras katında yer alacak bu enstalasyon, yemek yenilebilecek, kahve içilebilecek, vakit geçirilebilecek bir sosyal platform görevi üstlenerek ziyaretçilerin deneyimine katkıda bulunacak. The exhibition titled Sometimes It's Better Than Ever consisting of new body of works by Tobias Rehberger, as well as five previously shown sculptures, will be on view at PİLEVNELİ Dolapdere in Istanbul between September 9 November 2, 2019. The show will include works by Rehberger such as the 'Infections', 'Portrait Sculptures', 'Egg Vase Sculptures', and 'Refuse', along with the artist's watercolors and neon works. Among Germany's leading contemporary artists, Tobias Rehberger works within the realms of architecture and design to explore the two disciplines' possible relations to fine art. Rehberger invites his viewers to take part in an experience by creating art from new, less sanctified contexts: neon signs seen on the streets, lamps made of velcro, vase sculptures. The artist is preparing to show a new example of Rehberger's interactive architectural installations on the terrace floor of the gallery during and after the show, to serve as a social platform which contributes to the visitor's experience, as a space where people can eat, drink and spend time.


Pi Artworks Istanbul, 6 Eylül 2 Kasım 2019 tarihleri arasında sanatçı İz Öztat'ın özne ve iktidar ilişkisini ele aldığı Askıda isimli sergiye ev sahipliği yapıyor. Pi Artworks Istanbul, yeni sezon açılışını 6 Eylül 2 Kasım 2019 tarihleri arasında İz Öztat'ın Askıda isimli kişisel sergisi ile gerçekleştiriyor. Askıda sergisinde sanatçı, kamusal alandaki eylemliliğin engellendiği, başka bir deyişle askıya alındığı güncel bağlamı özne ve iktidar ilişkisi ekseninde tartışmaya sunuyor. İz Öztat'ın pratiği, araştırdığı konuların belirlediği farklı mecralara yayılıyor. Üzerinde çalıştığı konular arasında bastırılmış geçmişin bugüne musallat oluşu, yitirilenin izini sürme ve resmi anlatıların kurmacanın olanaklarıyla müzakeresi bulunuyor. 2010 yılından bu yana bir hayalet ve öteki ben olarak kendisine görünen Zişan (1894- 1970) ile iş birliği içinde çalışan sanatçının pratiğinde, kolektif süreçler de önemli bir yer tutuyor. Sergiye adını veren Askıda adlı video, İz Öztat ve Ann Antidote iş birliğinde üretilen, bir askıya alınma sahnesine yer veriyor. Öztat, kamusal alandaki ifade özgürlüğünün askıya alınması ile deneyimlediği iradesiz bir beden olma halini, bizzat kendi performansı üzerinden araştırıyor. Rızaya dayalı bir sözleşme ile müzakere edilen sahnede, gündelik hayatta deneyimlenen iktidar ilişkileri sorgulanıyor. İtaat edenin bedeni, hükmeden tarafından kundak ve kefeni çağrıştıran beyaz bir parşömene sarılarak bağlanıyor ve askıya alınıyor. İplerden fetus pozisyonunda sarkan bedenin görüntüsü ile ilişkilenen Taşınabilir Zindan: Meyilli adlı heykel, üç ayaklı askıdan sarkan yatay borularla iktidarını yitirmekte olan bir yapıyı çağrıştırıyor. Eşik adlı yapıtında ise sanatçı, İstanbul sokaklarında sık karşılaşılan ve kamusal alandaki hareketi engelleyen güvenlik bariyerlerinin içini boşaltıyor. Sanatçının, yaşanan gerçeklikliğin yüküyle baş etmenin imkansız olduğunu hissettiği dönemde geometrik soyutlamaya sığınarak oluşturduğu ifade dili, 2016'da Heidelberger Kunstverein'da gerçekleştirdiği Sonra adlı işini takiben bu sergide tekrar ele alınıyor. İçlerinde siyah kare barındıran kırmızı üçgenler galerinin duvarlarına yayılıyor. Bu yüzeyde yer alan işler, söylenemeyenlerin yerine geçen kodlanmış dili anlamlandıracak çağrışımları davet ederken; Zişan'ın 1923 yılında yaptığı Felaket adlı siyah kare yas tutmaya izin vermeyen bir ortamda yaşanan kayıpların yükünü taşıyor. İz Öztat'ın sergideki diğer işleri de bu bağlamda kayıp duygusunu arzu, acı ve hazla dönüştürmeye çalışıyor. İz Öztat. 1981, İstanbul. Seçilmiş sergileri arasında Tamawuj, Sharjah Biennial 13, Birleşik Arap Emirlikleri (2017); Land without Land, Heidelberger Kunstverein, Almanya (2016); Tuzlu Su: Düşünce Biçimleri Üzerine Bir Teori, 14. İstanbul Bienali (2015); Conducted in Depth and Projected at Length, Heidelberger Kunstverein, Almanya (2014); Rendez-vous 13, Institut d'art Contemporain, Lyon, Fransa (2013) ve Here Together Now, Matadero Madrid, İspanya (2013) bulunmaktadır.


Labirent Sanat, küratörlüğünü Gülben Çapan'ın üstlendiği Sefa Çakır'ın Bütünleşme Çözülme isimli ilk kişisel sergisine 5 Eylül 19 Ekim 2019 tarihleri arasında ev sahipliği yapıyor. Sefa Çakır bu ilk kişisel sergisinde kağıt üzerine marker tekniğiyle ürettiği bebek ve çocuk portreleriyle izleyicinin karşısına çıkıyor. Sanatçının zamansız ve mekansız işlerini teknik açıdan hem resim hem çizim, hem soyutlama hem de figüratif olarak tanımlamak mümkün. Portrelerde figürlerin deri, beden ve yüz ifadelerindeki çizgisel kopukluk, bedensel bütünlüğün bozulduğunu ifade ediyor. Sergi, ismini Winnicott'un bütünleşme çözülme evresinden alıyor. Bireyin iç dünyasına ilişkin deneyimlerinin çok erken bebeklik dönemleriyle ilgili olduğunu söyleyen Winnicott'a göre bebek dünyaya geldikten sonra erken dönem endişeleri çerçevesinde bütünleşme çözülme evresini deneyimler. Bütünleşme; çocuğun sıcak tutulması, kucağa alınması, sallanması, yıkanması, doyurulması gibi bebek bakım ihtiyaçlarının ve çocuğun içgüdüsel deneyimlerinin birleşmesiyle oluşur. Bakım teknikleri yetersiz olduğunda, bu evre sağlıklı ilerlemediğinde ya da bakım verenin yokluğunda ısıran ağız, kesici gözler, emici boğaz gibi kendilik parçalarının içinde boğulmasına yol açar ve bebek çözülmeye gider. Bebek, kendi bedenine yerleşemez. Yetişkin dönemlerine geldiğinde, dünyanın gerçek olmadığına yönelik bir duyguya girer ve psikoz gelişir. İnsanda parçalanmak, beden ile ilişkiyi koparmak, yönünü kaybetmek, bütünleşmenin bozulduğunun kanıtıdır. Sefa Çakır, kırık bir aynaya bakar gibi kırık benliğe bakıyor ve parçaları birleştirme çabasıyla çözülmeye karşı direniyor. Bireyin psikanalitik sürecini sorgulayan sanatçı, bütünlüğün yitirilişiyle yaşanan çöküşü gözle görülür bir şekilde bedene taşıyor. Sefa Çakır'ın ilk kişisel sergisi Bütünleşme Çözülme 5 Eylül 19 Ekim 2019 tarihleri arasındaLabirent Sanat'ta görülebilir.