Vietnam'da yılbaşı nasıl kutlanır? Bu soruya yanıt vermek için hangi yılbaşı? diye sormak gerekiyor. Vietnam, yılbaşını Türkiye'de de olduğu gibi 1 Ocak'ta kutluyor kutlamasına ama asıl yılbaşı bu değil. Asıl yılbaşı, ay takvimine göre belirleniyor. Vietnam takvimleri her gün için hem güneş hem de aya göre tarihleme yapıyor. Vietnam iki takvimin bir arada başarılı bir biçimde kullanılabileceğinin bir örneği... Ayrıca 0 noktası İsa'nın doğumu yerine Buda'nın aydınlandığı yıl olan (İ. Ö. 543) Budist takvimi de kullanılabiliyor. Bu yazı neden şimdi yazıldı? sorusuna geçelim. Yazı tam da zamanında yazılmış bir yazı; çünkü ay takvimine göre yılbaşı Ocak sonu ya da Şubat başı gibi oluyor. Geçen yıl 19 Şubat'taydı yılbaşı; bu yılsa 8 Şubat'ta; seneye 28 Ocak'ta kutlanacak. Her yıl için yılbaşı tarihleri çoktan belli; bu nedenle hiç bir karışıklık yaşanmıyor. Vietnam'da yılbaşına 'tet' deniyor. Tet, yalnızca yılbaşı değil, aynı zamanda ülkenin en önemli ve en uzun resmi tatili. Yaklaşık 1 hafta sürüyor. Dolayısıyla, bir tür laik bayram gibi de düşünülebilir. Bir de 12 hayvanlı takvimin kullanıldığını anımsatalım. Geçtiğimiz yıl (2015), keçi yılıydı. Önümüzdeki yıl (2016), maymun yılı. Vietnam takvimi, bir hayvan dışında Çin takvimiyle aynı. Yıllık burç inanışları var: Falanca yılda doğanlar şöyle olur gibi. Takvim, 12 yılda bir döngüye girdiğinden, sözgelimi 2016 doğumlu olanlarla 2004 doğumlu olanların benzer kişisel özellikler taşıdığı düşünülüyor. Kimi Vietnamlılar, evlilikler ve bebek doğumu için uygun yılı bile bu burç sistemine bağlı olarak kararlaştırıyorlar. Tet gelenekleri, Batı usulü yılbaşından çok daha dolu dolu, neşeli ve umutlu oluyor. Bir kere bayram temizliği yapılır. Bayramlık elbise geleneği de aynı. Evler şeker, çikolata, çerezlerle doldurulur. Misafirler dolu dolu yeyip içsinler diye atıştırmalık stoğu yapılır (özellikle ay çekirdeği, karpuz çekirdeği, şekerlemeler, meyve turşuları, kurutulmuş meyve parçaları). Ne kadar çok misafir gelirse eve o kadar bereket geleceğine inanılır. Yeni yıla girmeden önce evde yılsonu yemeği verilir. Bu, evde oturanların tercihine göre, küçük bir çevreyle de yapılabilir; büyük bir çevreyle de... Komşular bu geleneklerde aile bireyleri kadar değerlidir. Evler çiçeklerle ve bütçe elverirse büyük saksı ağaçlarıyla güzelleştirilir. Yılbaşından önceki günlerde, sokaklar, çiçek ve saksı ağacı satıcılarıyla dolar taşar. Onların kaldırımları dolduruşu bile, tek başına, Vietnamlılara yılbaşı heyecanı verir. Vietnamlılar zaten yıl boyu çokça çiçek satın alıyorlar. Evlerde ailenin tercihine göre bir sunak bulunur. Sunak, en basit durumda, evdeki odalardan birinin duvarına vidalanmış küçük bir tezgahtan da oluşabilir; evin önüne yerleştirilmiş ruh evi olarak adlandırılan maket evden de. İki durumda da, sunakta, vazo, tütsülük ve ölmüş aile bireylerinin fotoğrafları yer alır. Vazodaki çiçekler sık sık yenilenir; tütsüler yakılır ve tezgaha, yitirilen canlara sunmak üzere bir kasede meyveler bırakılır. Bu meyveler tropikal de olabilir; elma ve nar gibi Türkiye'de yaygın olarak bilinen meyveler de... Bu sunağın küçük bir sürümü de mutfakta bulunur. Mutfak ruhu inanışına göre, mutfak ruhu/tanrısı yeni yıl gelmeden önce, göklerdeki Yeşim Han'a evde olan bitenlerle ilgili olarak tuttuğu raporu iletmektedir. Yeni yıla girmeden önce, geçen yıl evi korumuş olan mutfak ruhuna, göğe gitmeden önce teşekkür etmek gerekir. Yıl boyunca hem yitirilen canlara hem de mutfak ruhuna tütsüler yakılır; meyveler adanır ve çiçekler sunulur. İşte bu nedenle, Vietnam'da çiçek pazarı, her zaman alıcısı olan bir pazardır. Yılbaşı öncesinde ise, diğer günlerdekinden çok daha fazla çiçek alınır. Saksı çiçeklerine gelirsek, genellikle meyveleri dallarında bolca bulunmak kaydıyla mandalina ağaçları ve benzerleri daha çok tercih edilmektedir. Meyvesiz olsa da tomurcuklanmış olan şeftali ve kayısı ağaçları da çiçeklerinin renk güzelliği nedeniyle çok satar. Bunlar çiftçiler tarafından yılbaşı öncesinde satılmak üzere saksılarda yetiştirilmektedir. Mandalina ağaçlarındaki meyveler yenmez; zaten güzel görünsünler diye genellikle ilaçlanırlar. Ağaçlara süs için kırmızı çaputlar bağlanır. Yılbaşından sonraki günlerde saksı ağaçları artık evde tutulmaz. Kimi çiftçiler, bunları satmak yerine kiralamaktadırlar. Tet, çocuklar için gerçek bir bayramdır. Türkiye'deki geleneklerde de olduğu gibi, bu bayramda çocuklara bozuk para ve şeker verilir. Ancak, para elden verilmez. Bayram için özel olarak hazırlanmış olan kırmızı zarflara konulur, öyle verilir. Buna 'uğurlu para' ya da 'şans parası' denilmektedir. Çalışmaya başlayan gençler, annelerine ve babalarına, ninelerine ve dedelerine aynı zarflarda şükran parası verirler. Miktarından çok simgeselliği önemlidir. Yaşlılara kuş yuvası içeceği armağan edilir. Yılbaşı boyunca tapınaklar ve mezarlıklar ziyaret edilir; tütsüler yakılır; adaklar adanır; fakat dini törensellikler yılbaşı haftasında çok da belirgin değildir. Zaten aileden aileye de değişmektedir. Küçük şehirlerde ve köylerde, Tet, çocukların hatta yetişkinlerin birlikte oyunlar oynadığı günlerdir. Gurbette çalışanlar bu günlerde köylerine ya da evlerine dönerler. Ancak, ailelerin kavuşma günü başka bir gündür: Her hanenin, uzaktaki yakındaki tüm aile bireylerini çağırıp birlikte yemek yediği, yitirilen canları andığı bir günü vardır. Tet'te ise, aile bireylerinin aynı anda bir evde toplanmaları beklenmez; bu günler çok dolaşılan günlerdir. Kimi ailelerse, Tet, en uzun resmi tatil olduğundan, fırsat bu fırsat deyip gezmeye giderler. Oteller tümüyle dolar; uçak, tren ve otobüs bileti bulmak olanaksız duruma gelir. Türkiye'de zamlar genellikle yılbaşından hemen sonra yapılır. Böylece yılbaşı gecesi eğlenenler eğlenir ve yeni yıla aslında biraz daha yoksul uyandıklarının farkına sonradan varırlar. Vietnam'da ise, devletin değil ama özel sektörün zam yaptığı zamanlar tam da Tet alışverişi döneminde olur. Bu nedenle, kimi Vietnamlılar, bayram alışverişini önceden yaparlar. Çalışanlara tatil öncesi yılbaşı ikramiyesi dağıtılır. Yılbaşı haftası boyunca kimi yerlerde neredeyse tüm dükkanlar kapanır; çünkü yılbaşında kimse çalışmak istemez. Hatta yılbaşından önceki haftada dükkanını kapatanlar olur. Kimi yerlerde açık bakkal ya da lokanta bulunmaz. O nedenle, atıştırmalık stoğuna ek olarak yiyecek stoğu da yapılır. Vietnam'ın temel yiyeceği ekmek değil pirinç olduğundan fırınların kapanmasını kimse dert etmez. Tet için özel olarak, muz yaprağında ya da başka yapraklarda pirinç yemekleri yapılır; içlerine tercihe göre mercimek ve fasulye ezmesi ya da et konabilir. Ayrıca yılbaşına özel çörekler ve pastalar da vardır. Pazarlarda ve marketlerde çoğunlukla geleneksel yiyeceklerden oluşan yılbaşı sepetleri satılır.


! f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali'nin bu yıla özgü yeni bölümü Başka Haller, Jem Cohen, Ben Rivers, Chantal Akerman gibi usta isimlerin son filmlerini bir araya getiriyor. Avangart ve deneysel sinemanın seçkin örneklerini buluşturan Başka Haller'in en büyük sürprizi ise, Merlyn Solakhan'ın Berlin'de gösterildikten sonra kayıplara karışan ve 30 yıl sonra Türkiye'de ilk kez gösterilecek filmi TEKERLEME! İş Bankası Maximum Kart partnerliğinde 18 Şubat'ta başlayacak 15. ! f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali'nin bu yılki yeni bölümü Başka Haller, avangart ve deneysel sinemanın en seçkin örneklerini bir araya getiriyor. Küratörlüğünü! f İstanbul ve İstanbul'da yıl boyunca avangart filmler gösteren Fol'un ortaklaşa yaptığı Başka Haller, Jem Cohen'den Chantal Akerman'a, usta yönetmenlerin merakla beklenen son işlerini buluştururken, Merlyn Solakhan'ın adeta yok sayılmış filmi TEKERLEME, 30 yıl sonra ülkesine geri dönüyor ve Türkiye'de ilk kez gösteriliyor! Avangart ve deneysel sinema meraklılarını cezbedecek bir programa sahip olan Başka Hallerde gösterilecek filmler arasında; Ben Rivers'ın yönettiği, Paul Bowles'ın bir hikayesindeki bir cümleden yola çıkan The Sky Trembles and the Earth Is Afraid and the Two Eyes Are Not Brothers/Gök Gürülder, Dünya Korkmuştur ve İki Göz Birbirinin Kardeşi Değildir; Isiah Medina'nın sessiz sakinliği, samimiyeti ve derinliğiyle yılın en cesur ilk filmlerinden biri olmaya aday yapıtı 88:88; Jem Cohen'in birbiriyle bağlantılı on beş bölümde, Moskova'dan New York ve İstanbul'a uzanan bir coğrafyada gezinen son işi Counting/Geri Sayım; geçtiğimiz yıl kaybettiğimiz, Jeanne Dielman, 23, quai du Commerce, 1080 Bruxelles, Les rendez-vous d'Anna gibi pek çok klasiğiyle feminist sinemayı derinden etkilemiş Belçikalı auteur Chantal Akerman'ın son filmi No Home Movie ve Queens, New York'ta yer alan, dünyanın etnik ve kültürel olarak en çeşitli mahallelerinden birisi olan Jackson Heights'ı usta belgeselci Frederick Wiseman'ın gözünden keşfedeceğimiz In Jackson Heights/Jackson Heights, bulunuyor. Programın sürprizi ise, Merlyn Solakhan'ın 1986'da Berlin'de gösterilmiş, ardından unutulmuş filmi TEKERLEME! Askeri darbeden beş yıl sonra İstanbul sokaklarında tek başına dolaşan bir kadının peşinden giderek bize 80'ler Türkiye'sinin kırılmış ve umutsuz halini gösteren film, benzersiz estetiğiyle bugün bile derinden etkiliyor. Döneminde büyük ilgi gören politik sinema örnekleri arasında hiçbir kaba konulamadığı için adeta yok sayılan TEKERLEME, 30 yıl sonra ilk kez Türkiye'de seyirci önüne çıkıyor. 15. ! f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali'nin biletleri 5-7 Şubat tarihlerinde İstanbul için, 19 21 Şubat tarihlerinde de Ankara ve İzmir için biletix'te % 10 indirimle ön satışa çıkacak. Bu yıl festival biletleri biletix'ten ve sinema gişelerinden satın alınabilecek. Festivalde İş Bankası Maximum Kart sahiplerine özel olarak hazırlanan Maximum Film ve Maximum Müzik paketleri ile biletlerde % 50 indirim ayrıcalığı sunulacak. İş Bankası Maximum Kart sahipleri, Maximum Film paketiyle en az 4, en fazla 20 adet festival sinema biletini, Maximum Müzik paketiyle ise en az 2, en fazla 6 adet parti biletini %50 indirimle satın alabilecekler. Paket almayı tercih etmeyen İş Bankası Maximum Kart sahipleri için de film ve parti biletlerinde ön satışta %20 indirim ayrıcalığı sunulacak. Sosyal medyada en çok takip edilen festival olan! f İstanbul, Facebook, Twitter ve Instagram adreslerine bu yıl Snapchat ve Periscope'u da ekliyor. ! f İstanbul'u her yerde @ifistanbul adresiyle takip edebilir, paylaşımlarınızı #if2016 etiketiyle yaparak sohbete katılabilirsiniz. İş Bankası Maximum Kart partnerliğinde ve Mars Cinema Group ortaklığında yapılacak 15. ! f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali, 18 Şubat'ta İstanbul'da başlayacak ve 3 Mart'ta Ankara'ya ve İzmir'e uğrayarak 6 Mart'ta 15. yaş yolculuğunu tamamlayacak.


Öğrenci indiriminden -açıköğretim ve açık lise hariç- en fazla lisans düzeyinde öğrenim gören öğrenciler yararlanabilir. İl dışından gelecekler için önereceğimiz bir hostel var. Web sitelerini inceleyip veya telefonla arayıp konaklama için uygun mudur değil midir kendiniz karar verebilirsiniz. Not: Normal koşullarda konaklama katılımcının sorumluluğundadır. Biz sadece yönlendirme anlamında öneride bulunuyoruz! Etkinlik gelirleri Düşünbil ve Libido Dergileri bütçelerine bağış olarak aktarılmaktadır. Bu nedenle kayıt iptali yapılmamaktadır. Alınan her ödeme dergilerimizin okurlarımıza daha iyi şartlarda ulaşabilmesi için kullanılmaktadır. Etkinlik ücretini yatırırken banka masrafları katılımcıya aittir. Lütfen banka masraflarını hesaplamayı unutmayınız.


En büyük travmayı, geriye dönüp Nerde tüm bu insanlar? diye sorduğumda, geçmiş ile ilgili yaşadıklarıma dair bir çok şeyin hafızamdan silinmiş olduğunu ve en vahimi de sorularıma doğru cevap verecek kimse kalmadığını fark ettiğimde yaşamıştım. O gün, o noktadan hareketle, yaşanmışlıklarımı defterlere kaydetmeye ve kendime ait bir bellek oluşturmaya karar verdim. Pemra Aksoy ikinci kişisel sergisinin hazırlık süreçlerini anlatmaya şöyle devam ediyor: Zihnin belleğe sürekli oyunlar oynadığı, unutturduğu ve zaman ilerledikçe çarpıtarak farklı gerçekler sunduğu bir dünyada yaşıyoruz. Bugün her şeyden çok fazla var, her şey çok hızlı ve aynı zamanda geçici. Buna bağlı olarak duygular ve hisler de çabuk unutuluyorlar. Desenlerimi ve bu desenler üzerinden kurguladığım tuvallerimi; yaşanmışlıkları, düşüncelerimi ve hissettiklerimi hafızamda muhafaza etmenin ve biriktirmenin zorluğuna karşı bir tepki olarak nitelendiriyorum. Sürekli gözlemliyorum ve gördüğüm, ilgilimi çeken şeyleri an be an kaydediyorum. Dolayısıyla tuval üzerindeki formlar da bu durumun bir sonucu olarak ortaya çıkıyorlar. Kendi kişisel hikayelerim üzerinden aldığım notlar ve yaptığım çizimler sonucunda ortaya çıkan bu imgeler, aynı zamanda benim için bir nevi yaşanmış şeylerin varlığına işaret ediyor. Bu imgeler, aynı zamanda hiç bir şeyin kaybolmadığının ve var olan her şeyin bir iz bıraktığını gösterebilmenin bir yolu olarak da ortaya çıkıyorlar. İnsanlar ölüyor, eşyalar zamanla yok oluyor veya form değiştiriyor. Ancak anlık olarak aktardığım desenler o anın duygusunu taşımaya devam ederek, sonsuza kadar orada var olabiliyorlar. Ne kadar yanıltıcı olsalar da hisler ve duygular gerçektir.


İçine doğduğun dil, yetiştiğin coğrafya ve kültür, her biri seni sarmalayarak edindiğin kimliğin birer parçasını oluşturur. Önce çevrenle kurduğun karşılıklı bağ sonrasında kendine yönelmenle birlikte kimlik algısının da gelişmesiyle, ait olma ve güvende olma duygusunu pekiştirir. Bireysel kimlik kazanma, toplumsal süreçte Durkheim'ın kolektif bilinç olarak nitelendirdiği durumda ortak inanç ve değerler ile duyguları kapsamaktadır. Modern anlayışın içinde rağbet görmeyen kavram, gelenek kavramıyla da aynı kaderi paylaşmaktadır. Ortak inanç ve değerler, modern toplumların yitirdiği ve yerine başka bir şey koyma çabasından muzdarip topluluklar olarak ayakta kalmaya çalışan insanlardan oluşmaktadır. Modernleşme çabaları ilerleme ve bireyselleşme ile devam eden süreçlerde, açılan boşlukları teknoloji ile doldurmaya çalışırken insanı ise bir nesneye bağımlı olma davranışıyla kontrol altında tutabilmektedir. Bağımlı olma, kişisel ve toplumsal tarihinden kopma anlamında geleneğini terk etme ile sonuçlandığında, uyuşuk insan prototipi zaten istenilen kıvama gelmiş olmaktadır. Kimlik olgusu ise artık yalnızca sözsel ifade edilen, anlam yitimine uğramış bir sözcükten öteye geçmemektedir. Sistem dediğimiz her şeyin içinde zuhur eden yapı, geleneği ve kimliği ancak yok etme, ortadan kaldırma ya da tamamen dönüştürme ile gerçekleştirir. Bir süre sonra ise hafızadaki bilgiler önce birer kırıntıya sonrasında ise yaşanmamışlığa dayar kendini. Bağımlı olmak, müptela olmak sistemin bir insana, topluluğa ya da topluma yaptığı en görünmez en tehlikeli şiddet türüdür, ancak kendini en masum gösteren de yine o'dur. Sanatçı Hakan Kırdar'ın Sanatorium'da gerçekleşenAnıt Ormanı sergisi, yukarıda değindiğim gelenek ve kimlik olgularının sistem tarafından nasıl manupule edildiğini ve başkalaştığını gözler önüne sermektedir. Sanatçının odağına aldığı mekan İzmir de bulunan Uluslararası İzmir Fuarı'na ev sahipliği yapan Kültür Park'tır. Kültür Park şimdilerde eğlence ve park alanı olarak İzmir'in gözde mekanlarından biridir ancak mekanın tarihsel geçmişi bambaşka bir hikaye ile özdeşleşmektedir. 1922 İzmir büyük yangına kadar bu mekan Haynots olarak adlandırılan bir Ermeni mahallesidir. Büyük yangında oldukça zarar gören ve yıkılan bu mahalle, yangın sonrasında yeniden kurulma şansını maalesef kaybetmiştir. Aynı zamanda ermeni kültürüne özgü gelenekler ve kimlik olgusu da yangınla birlikte yitip gidenler arasında kalmıştır. Sistem üzerine düşeni yaparak bu mekanı elbette dönüştürmüştür. Fuar alanı geçmişten günümüze eğlence kültürünün birer parçası olurken geçmişine ait hiçbir izi bünyesinde barındırmamaktadır. Sanatçı Kırdar, bu noktada geçmişe atıf yapacak bir takım sanat çalışmalarını realiteye geçirmiştir. Her biri tarihsel bir ipucu niteliğinde olan çalışmalardan, kül ve kil malzemeden yapılmış Kültürpark'ın Kapıları (9 Eylül), Kültürpark'ın Kapıları, Kültürpark'ın Kapıları (26 Agustos), Kültürpark'ın Kapıları, Kültürpark'ın Kapıları Anıt Ormanın giriş kapılarını imgeleyen çalışmalar olarak ortaya çıkmaktadır. Sanatçı Kırdar, sonrasında Yangın Mahali ismini verdiği kömür malzemeden hayata geçirdiği yerleştirmesiyle zifiri karanlık içindeki dokulara dikkati çekmektedir. Yine Bayrak isimli duvara yerleştirmesinde kumaş üzerine kömürle müdahale eden sanatçı devlet/sistem olgusuna atıfta bulunmaktadır. Değiştirici ve dönüştürücü gücü temsil eden bayrak, sanatçının galeri mekanının tabanına kömürle yazdığı Haynots isimli yerleştirme ile neden ve sonuç ilişkisini doğrudan kurmaktadır. Buluntu nesneler ve kül malzemeyle oluşturulan Hav isimli yer heykeli ise sanatçının yangında yok olan mahallenin kültürüne özgü değerleri oluşturan hayvan figürleri, çiçek, oyuncak bebek gibi objelerle, militarizme özgü desenleri bir araya getiren sanatçı ortaya oldukça düşündürücü bir çalışma koymuştur. Her bir obje ve objelerin biraradalıkları, yokoluşla ilgili bir hikaye anlatmaktadır. Anıt Ağaç Frotajları, Payandalar, Yalıçapkını, Nazar, Kültürpark ile ilgili dökümanlar, Kültürpark'tan Görünümler, Deney Masası ve Anıt Ormanı Ses enstalasyonu, sanatçının hafızalardaki bilgi kırıntılarına ulaşmamızı sağlayan diğer sanat çalışmalarını oluşturmaktadır. Yitip gidenlerin yeniden hatırlanması, kişisel ve toplumsal tarihimizle yeniden bağ kurmamız ve aidiyet duygularımızı yeniden canlandırmamız açısından atılması gereken önemli bir adımdır. Sanatçı Kırdar Anıt Ormanı ile bu adımı atarak kapıları açmış bulunmaktadır.


Tuğrul Tanyol, sanat dahil yaşamın bütün alanlarının politika ve şiddetle birlikte yürütüldüğü/düşünüldüğü dönemde şiiri, var oluş biçimiyle yeniden yaratan bir kuşağın öncü şairlerindendir. Bu bakımdan onun şiirlerini sosyolojik pencereden okurken apolitik, dönem ruhunu anlatmayan metinler olarak değil geleneği, toplumsal hareketlilik gibi güncel sorunları sorunsal haline getirmeden sanatsal zemine yerleştirilmiş politize olmamış metinler biçiminde değerlendirmek gerekir. Tanyol ve kuşağının bu tavrı Türk şiirini 2000'li yıllara taşımıştır. Yine bu nedenle Tanyol ve şiirini dönem sosyolojisi ile değerlendirmenin yanı sıra şiirin varlığını devam ettirme çabaları açısından özellikle taşıdığı misyonlada anlamak gerekir. Tanyol, yazılarında Türk şiirinde kuşak çatışması, şiir eğilimleri ve topluluklarının varlığını pratik tecrübelerden yola çıkarak değerlendirir. Onun değerlendirmelerinin dikkat çekici yanı karşıtlıklar üzerinden temellendirilen yargılardan oluşmasıdır. Değerlendirmelerdeki karşıtlığın bir tutarsızlık olmadığını anlamak için yazıları ve kitabı sonuna kadar okumak gerekir. Mesela şairler arası kuşak çatışmasının doğrudan zararı, Goethe-Schiller örneğindeki gibi dolaylı, zaman isteyen ve şairliğin doğasına uygun imalı yararından bahseder. Şairlere, şiir kanonlarına bu kadar dışlayıcı aynı zamanda kucaklayıcı bakan bir şairin hayata da karşıtlıklar üzerinden baktığını düşünmeden edemedim. Tanyol 'reddetmeyen' 'eleyen' bir beğeni ve estetik anlayışıyla bu karşıtlığı bir sorunsal olmaktan çıkarmıştır. Slogan şiirine karşı çıkarkenideolojinin şiirdeki varlığını reddetmez, şairin ve şiirin içinden gelen bir ses olarak ideolojinin şiirdeki varlığını kabul eder. Anlam, ideoloji, gelenek gibi o güne kadar tartışılan, benimsenen ya da reddedilen bütün şiir unsurları Tanyol poetikasında tek yerde birleşir: Bence güzel olduğu sürece her şiir geçerlidir, bu ister toplumcu isterse bireyci şiir olsun. Belki Tanyol şiirinin de kaynaklarından biridir, bu karşıtlık ve karşıtlıkların yarattığı güzellik. İyi Şiir Koalisyonu'ndaki yazılar parçalı okunduğunda Tuğrul Tanyol, Türk şiirindeki pek çok anlayışın devamcısı olarak değerlendirilebilir. Örneğin şiirin amacı bir şey anlatmak değildir cümlesiyle II. Yeni'ye, Belirli bir anın duygu boşalımı sırasında oluşan şiir bazen o ideolojiyi ister istemez içerecektir. cümlesiyle toplumcu şiire yaklaştırılabilir. Parçalı alıntılarla poetikasını kaygan ve sınırları belli olmayan bir zemine oturtma yanılgısına düşmeden Tuğrul Tanyol'un bu anlayışları bilen ve kendi duyuş tarzını, anlayışını da bildiklerinden yola çıkarak ortaya koyan, tasniflerin ve poetik tercihlerin dışlayıcı tarafını reddeden özgün bir şair olduğunu anlarsınız. Çünkü şiirin amacı bir şey anlatmak değildir, yargısını anlayabilmek, II. Yeni poetikesına bağlamamak için Bence güzel olduğu sürece her şiir geçerlidir, bu ister toplumcu isterse bireyci şiir olsun. Aslında bu türden sınıflamaların da geçerliliği nedir ki? düşüncelerini alt satırlarda okumak gereklidir. Belirli bir anın duygu boşalımı sırasında oluşan şiir bazen o ideolojiyi ister istemez içerecektir. Yargısıyla toplumcu şair olarak nitelendiremeyeceğini ama ideoloji şiire dışarıdan, yapay olarak katılamaz. Bu, şairin içinden gelmeli ve kişiliğinin ayrılmaz bir parçası olmalıdır. (s.19) ifadeleriyle kanıtlayabiliriz. Poetikasını hoş gör 'güzel' şiirinden ötürü, poetikasını hor gör kötü şiirinden ötürü anlayışıyla Tuğrul Tanyol için şiirin varlığı, kalıcılığı, niteliği için öncelikli yargı 'güzellik'tir. Herhangi bir şiir anlayışının benimsenmiş olması, gelenek/gelenekçi anlayışın devam ettiriliyor olması, toplumcu anlayışın yansımalarının dizelerdeki varlığı onu iyi ya da kötü şiir yapmaz. Şiir önce 'güzel' olmalıdır. Her zaman doğru olmasa da kendi bilincinin sesini dinleyen şair de güzel şiir yazar. Tanyol'un gelenek unsurunu şiirde dışlanan, benimsenen bir konumlandırma biçimiyle ele almadığını açıkça dile getirir. Ona göre var olma biçimiyle gelenek, şiirin doğal bir parçasıdır. Şiirde geleneğin etkisini anlama, algılama ve içselleştirme sürecinde Tuğrul Tanyol'un sanat anlayışı kadar sanatla diyalektik bir yapı oluşturan sosyolojik etkenleri anlamış olması önemlidir. Tuğrul Tanyol, özellikle de kendi geleneği içinden çıkış noktası aramayan şiir yoktur düşüncesini Nazım Hikmet'in kendi geleneğini yaratırken putları yıkması, Garipçilerin de yeni bir anlayış getirmekle beraber yeni bir gelenek yaratması, İkinci Yeni'nin Garipçilerin yerleştirdiği anlayışı yıkması örnekleriyle somutlaştırır. Bu somutlaştırma, bir yandan Tanyol'un edebiyat tarihini bir bütün olarak görebilme, geleneği -tartışmaların ötesinde- sanatın organik bir uzvu olarak kabul edebilme olgunluğuna erişmiş bir şair öte yandan şiir tarihine ve tasniflerine teorinin ötesinde pratikte/sahadan bakan bir edebiyat tarihi anlayışına sahip olduğunu gösterir. Geleneğe olgunca bakışın nedenlerinden biri de dönem sosyolojisinden haberdar olmaması mümkün olmayan şairin angaje olmadan sanat yapmasıdır. Tanyol'un modernlik algısı gelenekle bütün bağların koparılması anlamına gelmediği gibi gelenek algısı da tamamen geçmişe yaslanma biçiminde olmamıştır. Tuğrul Tanyol şiirinde müzikten öte nitelikli müziğin önemli yeri vardır. İyi şiir Koalisyonu'nda müzik hakkında yazdıkları da şiirindeki müziğin yerini net olarak belirler. Şiir müzik karşılaştırmasını okuma-anlama ve dinleme kriterleri üzerinden yaparken satır araları, bize müziğin bir taraftan onun şiirinin kaynaklarından biri olduğunu gösterir öte yandan şiir-müzik, şair-besteci birlikteliğinin iki sanatı da derinleştiren bir güç olduğunu anlatır. İyi Şiir Koalisyonu'nun dikkat çekici taraflarından biri de taşıdığı içtenliktir. Tanyol'un şiiri gibi yazıları da -ustalığın yanı sıra- içtenlikle yazıldığı için eleştirel yaklaşımlarının anlaşılma ve kabul görme olasılığı artmaktadır. İnsanların çok az önemsedikleri şiire ne kadar çok şey borçlu olduklarını bilen Tuğrul Tanyol içtenlikle şiirsiz bir dünyanın var olamayacağını da yineler. İnsanların şiirden uzaklaşma sürecinin tanıklığını yapan ve kültürel kirlenmenin bu süreci hızlandırdığının farkında olan Tanyol, şiir yıllıklarına ilginin azalma nedenlerini de bu uzaklaşma ve kirlenmeye bağlar. Başta, yazdığınız şiirin herkesten farklı olduğunu göstermek için yazarsınız. Sonra şiirin nasıl olması, ya da olmaması gerektiğini anlatırken bile fark etmeden kendi şiirinizi anlatmayı sürdürürsünüz. (s. 9) cümlelerinden bir şairin tecrübelerinin çokluğu ile içtenliğinin birleştiğini anlayabilirsiniz. Şiir ikliminde yaşamayanların okurken anlam çıkarma oyununa dönüştüreceği, şiir iklimini tek cepheden soluyanların alınganlık göstereceği bu yazılar, anlam çıkarma oyununa dönüştürülmeden elmadaki tadı almak için yemeye benzer bir niyetle okunmalıdır. Tuğrul Tanyol bu düşünceleriyle ortalama okurun üstünde, şiir kanonlarının ve cepheleşmelerinin uzağında nitelikli okura seslenmiştir. Bu yüzden İyi Şiir Koalisyonundan nitelikli okurlar çıkar. Soylu duygulara, insanlığın geçmişine; şiirdeki felsefeye, dil güzelliğine ve o dilin yaratabileceği büyük oyunlara öylesine yakın, şiirin ne olduğu kadar ne olmadığını da anlatan, nitelikli genç şairlere de yer veren bu kitabın nitelikli şiir okurlarınca okunması gerekiyor.


1965 yılında İtalya Rimini'de doğan Davide Frisoni, Rimini Sanat Lisesinden ve daha sonra Bolognia Sanat Akademisinden mezun oldu. Eserleri İtalya ve yurtdışında bir çok müze, devlet ve özel koleksiyonlarda yer almaktadır. Çalışmalarında; caddelerin trafik ışıkları, araba farları, sokak lambaları ve akan zaman onun ilham kaynağıdır. Eserleri Premio Morlotti in Imbersago ve Londra National Portrait Galleryden BP Award ödülüne layik görüldü. ... Yeni Gerçeklik olgusunu bize gösteren bu resimler, klasik özneleri gündelik hayattan kesitlerle yeniden yorumlarken, henüz gerçekleşmemiş olanları da önceden fısıldıyor. ... Bu kent peyzajları, insanları ortak mekanlardan gelip geçerken gösteriyor: Tahminimizden çok daha az geçicilik taşıyan bu mekanlar, tıpkı birfoto-muhabirin objektif profesyonelliğiyle çalışan ressamın fırçasında anlarla birleşerek sabitlenirken, tutkusallıkla enerjik fırça darbelerini muhafaza ediyor. Islak sokaklar, gelip geçerken hissedilen o varoluşsal 'yolda olma' duygusu, yüreği ısıtan bir yuva ortamıyla bütünleşiyor. Hepimizin her gün karşılaştığı bu sahneler birkez daha tek bir farkla, tuvalin üzerinde olmasıyla, karşımıza çıkıyor. ... Belki de asıl sürpriz, Frisoni'nin imgeye aracılık etmemesi. Ressam bu süreci teknolojiyle desteklemeyi reddediyor: Tuval, renkler ve spatula, kent peyzajı atmosferlerini yaratmak için yeterli geliyor. ... Davide Frisoni'nin sert fırça darbelerinin ardında bolca sinema gizli; Belki de yalnızca tesadüf eseri olarak, sokaklar da tıpkı sinemada olduğu gibi ıslak; zira ıslak sokaklarda renkler daha canlı, ışıklar daha yansıtıcı olduğundan içi ısıtıp hayat veren bir sihirli etki yaratır. Bu da tam ihtiyacımız olan şey! ... Bu sergideki kent ve doğa peyzajları, hiç bir avangardın sahip olmadığı sadeliğin ve delip geçen bir bakışın izlerini taşıyor. ... Bu ortak mekanlar hepimizin. Yalnızca resim yoluyla bile olsa, bize ait bir dünyanın parçalarına sımsıkı sarılmamız gerekiyor. Halen İtalya'da yaşamakta ve çalışmalarını orada sürdürmektedir. Sergi 25 Şubat 14 Mart 2016 tarihleri arasında Galeri Selvin 1'de ziyaret edilebilir. GALERİ SELVİN 1 Arnavutköy Dere Sok. No:3 Arnavutköy Beşiktaş İstanbul Tel: 212.263 74 81 selvincg@gmail. com www. galeriselvin. com Galerimiz Pazar günleri hariç 11:00 19:00 saatleri arasında açıktır.


18 Şubat'ta başlayacak! f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali, 10 gün boyunca dünyaca ünlü sinemacıları İstanbul'da ağırlıyor. Adam Curtis'ten Kazuo Hara'ya, Nic Knowland'dan Desiree Akhavan'a, bağımsız sinemanın usta ve ödüllü isimleri! f İstanbul'la birlikte ilk kez Türkiye'ye geliyor! İş Bankası Maximum Kart partnerliğinde 18 Şubat'ta başlayacak 15. ! f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali, dünyaca ünlü sinemacıları ve geleceğin yönetmenlerini İstanbul'da ağırlayacak. Filmleriyle sinema tarihini derinden etkilemiş, belgesel sinemanın üstatlarından Adam Curtis ve Kazou Hara, filmlerinin yanı sıra festivale özel sohbetlerde hayranlarıyla buluşurken, A Syrian Love Story/Suriyeli Aşk Hikayesi, Crumbs/Kırıntılar, MA gibi yılın çok konuşulan bağımsız filmlerinin yönetmenleri gösterimlerin ardından seyircilerin sorularını yanıtlayacak. The Century of the Self'in yönetmeni İstanbul'da! BBC için çektiği, psikanalizin hükümetler ve şirketler için güçlü bir ikna aracı olarak yükselişini işleyen, belgesel sinemayı ve reklam dünyasını derinden etkileyen, Mad Mene bile ilham kaynağı olan başyapıtı The Century of the Self/Ben Asrı ve korkunun siyasi kazanç için kullanımını konu alan The Power of Nightmares: The Rise of the Politics of Fear/Kabusların Gücü: Korku Siyasetinin Yükselişi filmleriyle tanıdığımız Adam Curtis, ilk kez Türkiye'ye geliyor. Festival kapsamında son filmi Bitter Lake/Acı Gölü de izleyeceğimiz Curtis aynı zamanda, 24 Şubat Çarşamba günü saat 19:00'da DEPO'da yapılacak Zamanımızın Tuhaf Halleri başlıklı sohbete de katılacak. İstanbul'a konuk olacak bir diğer usta belgeselci ise, Japon yönetmen Kazuo Hara. Savaş sonrası Japonya'sının toplumsal normlarına meydan okuyan filmleriyle dikkat çeken, sinemanın gerçek hayalcilerinden 71 yaşındaki Hara, 23 Şubat Salı günü saat 18:30'da DEPO'da yapılacak En Mahrem Hakikatler başlıklı konuşmada tuhaf ve büyüleyici sinemasını anlatacak. Filmografisinde yalnızca beş film olsa da Michael Moore'dan Joshua Oppenheimer'a ve Errol Morris'e birçok günümüz belgeselcisine ilham vermiş Hara'nın Extreme Private Eros: Love Song/En Mahrem Eros: Aşk Şarkısı ve Emperor's Naked Army Marches On/İmparatorun Çıplak Ordusu Hala İlerliyor filmleri de! f İstanbul kapsamında sinemaseverlerle buluşacak. Özellikle yönetmenleri ve yönetmen adaylarını yakından ilgilendiren bir konuk da, usta görüntü yönetmeni Nic Knowland olacak. 1970'lerde BBC'de başlayan kariyerini, John Lennon ve Yoko Ono'nun 'Rape', 'Bed Peace' ve 'Imagine' gibi meşhur performanslarında kamera arkasına geçerek sürdüren Knowland, Ultravox'un 'Vienna', John Lennon'ın 'Imagine', Duran Duran'ın 'Rio' klipleriyle adını duyurdu. Quay Kardeşler'in Institute Benjamenta, The Piano Tuner of EarthQuakes, son dönemde ise Peter Strickland'ın Berberian Sound Studio/Berberian Ses Stüdyosu ve The Duke of Burgundy/Burgonya Dükü filmlerinin görüntü yönetmenliğini üstlenen Knowland, 23 Şubat Salı günü DEPO'da gerçekleşecek, ilham kaynaklarını ve çalışma yöntemlerini anlattığı bir konuşmayla festivalin konuğu olacak. İş Bankası Maximum Kart partnerliğinde ve Mars Cinema Group ortaklığında yapılacak 15. ! f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali, 18-28 Şubat 2016 tarihlerinde İstanbul'da, 3-6 Mart 2016 tarihlerinde ise Ankara ve İzmir'de gerçekleşecek. Bu yıl! f İstanbul birleştiriyor! sloganıyla yola çıkan festival, bağımsız sinemanın en iyilerini, yılın çok konuşulan ve bol ödüllü filmlerini sinemaseverlerle buluştururken, ! f music partileriyle İstanbul'un eğlence hayatına alternatif olacak, ! f ile de 33 şehir, 50 farklı noktaya film götürecek. 15. ! f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali, 18-28 Şubat tarihleri arasında İstanbul'da Beyoğlu Fitaş, Cinemaximum Nişantaşı City's, Cinemaximum Kanyon, Cinemaximum Budak; 3-6 Mart tarihlerinde de Ankara'da Cinemaximum Armada ve İzmir'de ise Cinemaximum Konak Pier sinemalarında gerçekleşecek. Bu yıl! f music partileri Babylon'da, festival etkinlikleri ise DEPO ve SALT Galata'da düzenlenecek. Sosyal medyada en çok takip edilen festival olan! f İstanbul, Facebook, Twitter ve Instagram adreslerine bu yıl Snapchat ve Periscope'u da ekliyor. ! f İstanbul'u her yerde @ifistanbul adresiyle takip edebilir, paylaşımlarınızı #if2016 etiketiyle yaparak sohbete katılabilirsiniz. İş Bankası Maximum Kart partnerliğinde ve Mars Cinema Group ortaklığında yapılacak 15. ! f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali, 18 Şubat'ta İstanbul'da başlayacak ve 3 Mart'ta Ankara'ya ve İzmir'e uğrayarak 6 Mart'ta 15. yaş yolculuğunu tamamlayacak.


Salt Galata bu günlerde Türk sanat tarihinin önemli isimlerinden biri olmasına rağmen sanatı ve yaşamı hakkında çok fazla bilgiye sahip olmadığımız, sanat tarihinin tüm kadınları gibi bile isteye tarihin tozlu sayfaları arasına itilmiş bir sanatçının, Sabiha Rüştü Bozcalı'nın sergisine ev sahipliği yapmakta. Sanatsal olarak bağımsız bir duruşa sahip olduğu söylense de sergide gördüğümüz, kendi el yazısıyla yazdığı özgeçmişinden ve bazı resimlerinden anladığımız kadarıyla daha çok empresyonist üslupta resimler yapan sanatçı, döneminin şanslı kadınlarından biri olsa gerek. Türk resim tarihinin ilk kadın sanatçılarından olan Bozcalı aynı zamanda ilk kadın illüstratörüolarak da anılır. Yine Yurt Gezileri'ne katılan ilk kadın sanatçıdır ve bu gezilerde endüstri üzerine resimler üreten ilk kadın ressamdır. Salt Galata'da 22 Aralık'ta açılan, küratörlüğünü İlhan Ozan ve Lorans Tanatar Baruh'un yaptığı sergi için sanatçının aile arşivinden ve İstanbul Şehir Üniversitesi Taha Toros arşivinden yararlanılmış ve sergi sanatçının biyografisi olarak ele alınmış. Bozcalı'nınyaşamını birbirinin içine geçen, geçirgen bir dille anlatmaya çalışan serginin küratörleri bu dili görünür kılmak için resimleri, belgeleri duvarlardan ziyade camlara yerleştirerek vermeye çalışmışlar. Sanatçının suluboya, desen, illüstrasyon, karikatür, kara kalem, kitap kapağı gibi birçok çalışmasının görüldüğü sergide ayrıca mektuplar, gazete haberleri, müze kartları gibi çeşitli belgelerle bir dönem okuması yapmak da mümkün. Ayrıca akordeon dersi de almış Bozcalı için düzenlenmiş bir tango parçası da sergiye eşlik ediyor ve dönemin ruhunu yansıtıyor. Sergi boyunca çeşitli belgeler ve çizimlerle yaşamına tanık olacağımız Sabiha Rüştü Bozcalı aristokrat ve bürokrat bir ailenin kızı olarak 1904 yılında İstanbul Kuruçeşme'de dünyaya geliyor. Babası, Bozcaadalı Bahriye Nazırı Hasan Paşa'nın oğlu Rüştü Paşa'dır ve amiraldir. Sabiha'nın annesi, Abdülhamit döneminin tanınmış devlet adamlarından, içişleri bakanlığı da yapmış olan Memduh Paşa'nın kızı, Handan Hanım'dır. Memduh Paşa devlet adamlığının yanı sıra edebiyat ve tarih türünde eserler vermiştir ve döneminin aydın kişilerinden biridir ve kızı Handan Hanım ise posta pullarından kolaj resimler yapan sanata ilgi duyan bir kadındır. Sergide Handan Hanım'a ait iki çalışmayı görmek de mümkün olacak. Handan Hanım'ın etkisiyle 5 yaşında oyuncaklar yerine boya kalemleri ile tanışan Sabiha Rüştü küçük yaşta resme başlar ve ilk resim eğitimini annesinden alır. Bir yandan da özel hocalardan Almanca, Fransızca, İtalyanca dersleri alır. Bir süre sonra yakın aile dostları olan Ali Sami Boyar'dan resim dersleri almaya başlayan sanatçı 15 yaşında Almanya'ya resim eğitimine gönderilir ve 5 yıl orada kalır. Resim eğitiminiBerlin ve Münih'te LovisCorinth, MortizHeymann, Prof. Karl Kaspar'ın atölyelerinde sürdürür. Almanya'daki eğitiminin ardından yurda dönen Sabiha'nın resimlerinden etkilenen, Mısır Hidivi'nin annesi, onu Mısır'a davet eder. Mısır Hanedanı'na birçok portreler ve manzaralar yapan sanatçı Türkiye'ye döndükten sonra Sanayi Nefise Mektebi hocalarından Namık İsmail'den dersler alır. Bir süre sonra ise Paris'e gider. Paris'te, Neo Empresyonist akımının ustalarından olan Paul Signac'ın Atölyesi'ne devam eder. Paul Signac ve ailesiyle yakın ilişkiler kuran Bozcalı ülkesine döndükten sonra da Signac ve ailesiyle mektuplaşmaya devam eder. İlk özel sergisini Filarmoni Derneği'nde açar. Solo sergilerin yanı sıra Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliği sergilerine ve Galatasaray Sergilerinekatılır. Bir süre sonra bu defa amcasının yönlendirmesiyle Roma'ya gider. Orada kaldığı üç yıl boyunca da metafizik ressamı Giorgio de Chirico'nun Atölyesi'nde çalışır. Sanatçı Paris'te Louvre Müzesinde ve Roma'da Vatikan'da tanınmış ressamların eserlerini kopyalar. Bunlardan Rafaello'nun Transfigürasyon resminin kopyası sergide de yer alıyor. Ayrıca sanatçının bu mekanlarda çalışmak için aldığı izin belgeleri de sergileniyor. Yine Bozcalı'nın tüm bu eğitim aldığı ve atölyelerinde çalıştığı hocalarının kendisine ve ailesine yazdığı mektuplar, kartpostallar da sergide yer almakta. Eskiden bilhassa kadın ressamlar, çok defa çiçek resmi yaparlar ve dışarı pek çıkamazlardı. Eski Osmanlı Ressamlar Cemiyeti Mecmuası'nın on sekizinci sayfasında kadın ressamlar için şöyle bir cümle var: Çiçek resmi ile meşgul olmak zerafet içinde yaşamak demektir. Güzelliğe güzellik katmak bu şan kadınlarındır. Saniyen ressam salonunda, bahçede çalışır. Herhalde zavallı peyijalistlerin bir yığın yükle çektikleri mezahime, güneş vurmalarına, soğuk almalarına, yağmur ve karda kalmalarına maruz kalmaz. Bu eziyetler o nazik vücutlar için cidden nalayık ve haramdır diyen eski zihniyete Cumhuriyet'in genç kadın ressamı Karabük Fabrikasında çalışan ağır işçilerin yanına gitmekle, yüksek hararetli fırınlar karşısında, şahmerdanlar önünde resim yapmakla, uçsuz bucaksız yerlerde bir kahraman gibi çalışmakla resmi bir süs gibi gösteren telakkiye ne güzel cevap veriyor. Sabiha Rüştü Bozcalı pastel, suluboya, yağlıboya yanında çok fazla desen çalışmıştır ve sergide tüm bu çalışmalarından örnekler görmek mümkündür. Özellikle desene çok önem verdiğini şu sözlerinden anlıyoruz 'Bence resmin temeli desendir. Desen, daima desen... Siyah-beyazı anlamadan resim yapmanın imkanı yoktur!' Sanatçı suluboya, yağlıboya çalışmalarının yanında ansiklopediler, tarihi romanlar ve gazeteler için desenler yapmıştır. 1940'larda gazetelerde popüler tarihle ilgili makaleler yoğun olarak basılır ve bunlar çizimlerle görselleştirilirdi. Milliyet gazetesi de 1950'lerde kurulduğunda bu tarz makaleler yayınlamış ve Bozcalı şef illüstratörü olarak bu gazetede çalışmaya başlamıştır. Sergide bu konuda yaptığı çizimlere de yer verilmiş. Milliyet dışında Hergün, Cumhuriyet, Havadis ve Yeni Sabah gibi gazetelerde çalışan sanatçı ayrıca Reşat Ekrem Koçu'nun tarih kitaplarını ve İstanbul Ansiklopedisi'ni, Orhan Veli'nin Türkçeye uyarladığı La Fontaine Masalları kitabını, Dorothy Blatter'in The Turkish Twins kitabını, Nezihe Araz'in Anadolu Evliyaları ve Yunus Emre kitaplarını resimlemiştir. Sergide sanatçının Yapı Kredi için ve çeşitli firmalar için yaptığı logolar ve reklam çizimleri, yine yakın Türkiye tarihinin önemli konularından biri olan Yassıada Duruşmaları'nın çizimlerinden bir bölüm de yer alıyor. Bozcalı'nın günlüklerinde dönemin İstanbul yaşantısı hakkında anekdotlar da mevcut. Örneğin Bozcalı'nın ailesiyle Kireçburnu'ndaki evlerinin yakınındaki sahildendenize girdiğini ve yakın dostu ressam Fahrülnissa Zeyd'in sandalla gelip onu ziyaret ettiğini günlüklerinden öğreniyoruz. Osmanlı'dan Cumhuriyet'e geçiş dönemini, tek partili ve çok partili dönemleri yaşamış bir sanatçının -özel yaşamı hakkında çok fazla bilgiye sahip olmasak da- sanat yaşamı ve yaşadığı dönem hakkında bilgiye sahip olabileceğimiz Sabiha Rüştü Bozcalı sergisi 28 Şubat'a kadar Salt Galata'da ziyaretçiye açık olacak.


İş Bankası Maximum Kart partnerliğinde gerçekleşecek ve 40 ülkeden 112 filmin gösterileceği 15. ! f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali'nin 5 Şubat'ta satışa açılan biletleri hızla tükeniyor. 18 Şubat'ta başlayacak festivalin merakla beklenen filmlerinin başında gelen, Arjantinli auteur Gaspar Noe'nin yönettiği ve yılın en cesur sinema tecrübelerinden biri olarak gösterilen Love 3D/Aşk 3Dnin biletleri birkaç saat içinde biterken; Merlyn Solakhan'ın 30 yıl sonra ilk kez Türkiye'de seyirci önüne çıkacak filmi TEKERLEME ve Ceyda Torun'un İstanbul'un kedilerini anlattığı belgeseli Kedinin biletleri de ilk gün sonunda tükendi. Ayrıca; Derya Alabora'yı evini korumak için her türlü caniliği yapmaya ant içmiş Naciye rolünde izleyeceğimiz, Lütfü Emre Çiçek'in korku filmi Naciye ve Nirvana'nın kurucusu, son 25 yılın en büyük rock yıldızlarından Kurt Cobain'in kişisel günlükleri ve ses kayıtlarından oluşan Cobain: Montage of Heck/Cobain: Kahrolası Montaj, bileti biten diğer filmler oldu. Bileti tükenmekte olan filmler arasında ayrıca, Grant Gee'nin Orhan Pamuk'un 'Masumiyet Müzesi'nden esinlenerek çektiği, dünya prömiyerini yaptığı Venedik'te hayranlıkla karşılanan Innocence of Memories/Masumiyet Müzesi; kült yönetmen Anders Thomas Jensen'in Adam's Apples filminden 10 yıl sonra çektiği ve tuhaflıklarda sınır tanımayan komedi Men&Chicken/İnsanlar ve Tavuklar ve Deniz Gamze Ergüven'in 2016 Oscar'larında Yabancı Dilde En İyi Film Ödülü için Fransa'yı temsil eden Mustang de bulunuyor. Festival biletlerinin genel satışı ise bugünden itibaren biletix'te, biletix gişelerinde ve çağrı merkezlerinde başladı. Sinemaseverler 13 Şubat'tan itibaren de festivalin sinemaları olan Beyoğlu Fitaş, Cinemaximum Nişantaşı City's, Cinemaximum Kanyon, Cinemaximum Budak'ta açılacak festival gişelerinden biletlerini satın alabilecekler. Festivalde İş Bankası Maximum Kart sahiplerine özel olarak hazırlanan Maximum Film ve Maximum Müzik paketleri ile biletlerde % 50 indirim ayrıcalığı ise devam ediyor. İş Bankası Maximum Kart sahipleri, Maximum Film paketiyle en az 4, en fazla 20 adet festival sinema biletini, Maximum Müzik paketiyle ise en az 2, en fazla 6 adet parti biletini %50 indirimle satın alabilecekler. Sosyal medyada en çok takip edilen festival olan! f İstanbul, Facebook, Twitter ve Instagram adreslerine bu yıl Snapchat ve Periscope'u da ekliyor. ! f İstanbul'u her yerde @ifistanbul adresiyle takip edebilir, paylaşımlarınızı #if2016 etiketiyle yaparak sohbete katılabilirsiniz. İş Bankası Maximum Kart partnerliğinde ve Mars Cinema Group ortaklığında yapılacak 15. ! f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali, 18 Şubat'ta İstanbul'da başlayacak ve 3 Mart'ta Ankara'ya ve İzmir'e uğrayarak 6 Mart'ta 15. yaş yolculuğunu tamamlayacak.


Ressam Zeki Şahin, 11 Şubat 2016 günü Ankara'da kalmakta olduğu huzurevinde 69 yaşında vefat etti. Bir süredir parkinson hastalığına yakalanmış olan Zeki Şahin'in cenazesi 13 Şubat Cumartesi günü öğle namazını takiben Karşıyaka Mezarlık Camii'nde kılınacak cenaze namazından sonra toprağa verilecek. Zeki Şahin'i rahmetle anarken kederli ailesine ve dostlarına en derin taziyelerimizi sunuyoruz. 1962 Çapa İlköğretmen okuluna sınavla girdi. 1965 Urfa'nın Bozova ilçesine bağlı Curnuz köyüne öğretmen olarak atandı. 1966 Gazi Eğitim Enstitüsü Resim Bölümüne girdi. 1969 Kırşehir İlköğretmen okuluna resim öğretmeni olarak atandı. 1970 MEB Film-Radyo ve TV ile Eğitim Merkezine film yönetmeni olarak atandı. Bu kurumda 15 yıl yapımcı yönetmen olarak çalıştı. 81 adet belgesel ve eğitim filmi yaptı. Bunlardan 40 kadarı devlet televizyonlarında yayınlandı. 1984 MEB Namık Kemal Akşam Ortaokulu'na resim öğretmeni olarak atandı. 1985 Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesine okutman olarak girdi. 1986 Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesinde lisansını tamamladı. 1989 Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Ana Sanat Dalında Master programını tamamladı. 1989 Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesinde Sanatta Yeterliliğini aldı. 1992 Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Ana Sanat Dalında Yardımcı Doçent Unvanını aldı. Çeşitli uluslararası sergilere, Kültür Bakanlığının yurt dışında düzenlediği jürili sergilere ve çok sayıda karma grup sergilerine katılan sanatçının eserlerinden bir kısmı Devlet Koleksiyonlarında, bazı kamu kuruluş koleksiyonlarında, yerli ve yabancı özel koleksiyonlarda bulunmaktadır. 1999 Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nden kendi isteğiyle emekli oldu. 1999 Yeditepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'ne öğretim üyesi olarak girdi. 2002 Yeditepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesinden kendi isteğiyle ayrıldı. 2005-2007 Doğuş Üniversitesi G. S. F.'de öğretim üyesi olarak çalıştı.


Dairesel hareket sistemlerinde yani dönen sistemler için başlangıçta duran bir cisim hareket başladığında dışa doğru kayma eğilimi gösterir; cisim merkezden dışa doğru bir ivme kazanır. Newton'a göre bu cisme ivmenin yönünde bir kuvvet etki ediyor olması gerekir. İşte bu kuvvete merkezkaç kuvveti diyoruz. Sanatın merkezde konumlanma durumuna merkezkaç kuvvetiyle yaklaşırsak sanatın ivme kazandıkça merkezden çevreye doğru kayması gerekiyor. İstanbul önceleri uluslararası arena için bir merkez dışıyken, günümüzden bir merkez olmaya başladı. Böyle olunca da metropolde- ki üretim dışarıya taşmaya, manifestolar kabına sağımamaya, yapılan etkinlikler çeper için de birer röper noktası, rol model olmaya başladı. Bizler de böyle bir ortamda, ''Anadolu'da neler oluyor?'' diye merak ederek Anadolu'nun çeşitli kentlerindeki sanat okulların daki üretimi kendi galerimize taşımak ve bir paylaşım ortamı oluşturmak için 'Anadolu'dan Genç Sanat' başlıklı sergi serimizin ilkini 20 Şubat 24 Mayıs 2015 tarihleri arasında gerçekleştirdik. Van'dan Doç. Dr. Sezer Cihaner, Mersin'den Prof. Dr. E. Berika İpekbayrak, Konya'dan Prof. Dr. Hüseyin Elmas, Eskişehir'den Yard. Doç. Selçuk Yılmaz ve Trabzon'dan Öğr. Gör. Kadir Şişginoğlu'nun danışmanlığında gönderilen 25 sanatçı ve eserleri Seçil Erel, Tülay İçöz, Kazım Karakaya, Deniz Biber, Kerim Kürkçü, Neşem Çelikkaya ve Kemal Sezeroğlu'ndan oluşan seçici kurul tarafından değerlendirildi. Seçici kurul tarafından Anadolunun Beş şehrinden 11 genç sanatçının eserleri sergilenmek üzere belirlendi. Anadolu'dan Genç Sanat-I sergisinde yer alan sanatçılar; Meltem Durna, Yavuz Gümüşgöz, Tuncay Koçay, Yeliz Cantekin, Ozan Uygan, Ahmet Dalkıran, Ekin Deveci, Serdar Yılmaz, Nesrin Esendemir, Ayşe Alp, Nurettin Yurt.2016 Nisan Mayıs Haziran aylarında gerçekleşecek Anadalu'dan Genç Sanat-II sergisinde ise Anadolu'nun tüm üniversitelerin güzel sanatlar bölümlerine açık davet göndererek katılımı tüm sanatçılara açık yapıyoruz. Başvuruları sanat@turkmall. com mail adresine göndermeniz gerekmektedir. Başvuru dökümanlarını Word, Pdf veya Jpeg formatlarında göndermek gerekmektedir. Mail ile iletilemeyecek büyüklükteki dosyalar Wetransfer kullanarak gönderilebilir. Başvuru Dökümanlarında:_Sanatçı Bilgileri ve Özgeçmiş ve Eserlerle ilgili görsel materyaller. _Sanatçı özgeçmişinin açık bir dille ve detaylı bir şekilde yazılması gerekmektedir. _Sanatçı İletişim bilgilerinin adres, telefon ve e-mail adresi olarak eksiksiz iletilmesi gerekmektedir. _Eser ile ilgili görsellerin olması gerekmektedir. _Eserlerle ile ilgili görsel materyallerin net, yüksek çözünürlüklü ve belirgin olması gerekmektedir. Fotoğrafların dosya isimlerinin eser ismiyle aynı olmasına dikkat edilmelidir. _Eseri açılayan bir metin de eklenmesini tavsiye ederiz. _Eser künyesinde malzeme, boyut, teknik, üretim yılı gibi bilgiler eksiksiz olmalıdır. Heykel çalışmaları için kaide ihtiyacı varsa renk ve ebatlarıyla belirtilmelidir. Başvuru Şartları:_Başvurular Turkmall Sanat'ın oluşturacağı bir seçici kurul tarafından değerlendirilecek olup, sergiye katılmaya hak kazanan sanatçılar kurul tarafından oylanarak belirlenecektir. _Sanatçılar, Anadoludan Genç Sanat II sergisinde başvuru sırasında sunduğu eserlerin birerbir aynısını sergilemek zorundadır. _Sergiye sadece sorjinal sanat eseri kabul edilecektir. _Sanatçıların eserlerinin galeri alanına nakliyesi sanatçı tarafından karşılanacaktır. Sergi kurulumu ise Turkmall Sanat'a tarafından yürütülecektir. _Sergi başlangıcından 1 yıl süre ile sergilenecek serlerin satış hakkı Uniq Gallery'de olacak ve Uniq Gallery ve Turkmall Sanat'ın deposunda duracaktır. Bu süreç bitiminde sanatçılar eserlerini galeriden almakla yükümlüdür. _Başvuru sırasında sanatçı özgeçmişi ve eser künyesi ve eser görsellerinin eksiksiz iletilmesi gerekmektedir. _Sergiye kabul edilecek sanatçıların İstanbul dışı üniversitelerden mezun ya da eğitimin görüyor olmaları şartı vardır. _Sergiye seçilecek sanatçılar, Turkmall Sanat'ın standar sözleşmesini imzalamakla yükümlüdür. _Sanatçılar sergilenecek eserlerin sigortalatılmasından kendileri sorumludur. Turkmall Sergi ve kurulum sırasında tüm gerekli önlemleri özenle alacaktır.


1. Bu etkinlikle ilgili koşullar, BAZAART organizasyonu tarafından belirlenir. 2. Bazaart sanat etkinliği sadece Güzel Sanatlar Fakultesi öğrencileri ve Güzel Sanatlar Fakültelerinden yeni mezunların katılımına açıktır. 3. Verilecek ödüle ve sergilenecek eserlere Seçici Kurul karar verir. Bu sene ilk 3 öğrenciye 5.000TL'lik ödül verilecek ayrıca Polisan özel ödülü olacak. 4. Etkinliğe en çok 2 eser ile katılınabilinir. 5. Çalışmalar imzalanmış olmalı ve sergilenmeye hazır durumda teslim edilmelidir. 6. Sergilenen eserler satışa sunulacak olup, olası satışların %20'si tüm vergi ve harçları ile birlikte, Yeniköy Rotary Kulübüne verilecektir. 7. Eser sahibinin etkinlik için önerdiği eserler için belirleyeceği fiyat aralığı 300,00-TL ile 3.000,00-TL arasında olacaktır. 8. Sanatçıya ödeme, satılan eserin satış tarihini izleyen 45. günden sonra yapılacaktır. 9. Eserleri sergilenen katılımcılara katılım belgesi verilecektir. 10. Başvuru formu eksiksiz olarak doldurulmalı ve en geç 15 Ocak-21 Şubat 2016 tarihleri arasında önerilen eserlerin fotoğrafları ile birlikte e-mail adresine gönderilmelidir. Eksik bilgi ve belge ile yapılan başvurular kabul edilmeyecektir. Yeniköy Rotary Kulübü veya Bazaart komitesi tarafından başvurunun kabul edildiğini eser sahibine bildirmesinin ardından her durumda tarihinde işbu başvuru formunun ekinde bulunan SÖZLEŞME ile ıslak imzalı bir şekilde Bazaart Komitesi 'ne eserlerle birlikte teslim edilmelidir. Aksi takdirde sanatçının başvurusu kabul edilmemiş sayılır. 2. İki boyutlu eserlerin ebadı yaklaşık olarak; kısa kenarı en az 50 cm, uzun kenarı en fazla 120 cm olmalıdır. 3. Üç boyutlu eserlerin ebadı 60 x 60 x 60 cm olmalıdır. Eserler 14 Mart 2016 Pazartesi günü saat 09:00-18:00 arasında The Sofa Hotel'de Yeniköy Rotary Kulübü Sanat Komitesi yetkililerine teslim edilecektir. Aksi takdirde sergiye kabulü mümkün olmayacaktır. Satılmayan eserler 17 Mart 2016 Perşembe günü iade edilecektir. Geri alınmayan eserlerin kaybından veya uğrayabilecekleri hasardan Yeniköy Rotary Kulübü ve The Sofa Hotel sorumlu olmayacaktır. Sizde BAZAART'a katılarak eserlerinizin sergilenmesini istiyorsanız aşağıdaki başvuru formunu doldurunuz.


Orhan Cem Çetin son serisi Benimsinde, bilmeden sahip olduğumuz ya da sahip olduğumuzu çoktan unuttuğumuz nesnelerin çok yakın plan fotoğraflarıyla karşımıza çıkıyor. Yaşam boyunca parçacıklı katı bir aura gibi benliğimizi saran ve son noktada tekrar çevreye savrulacak olan, işlevini çoktan yitirmiş irili ufaklı objeler bunlar. Tümü daha önce başkalarına ait olan ve hepten ortadan kaybolmadan önce el değiştirmeye devam edecek nesneler. Fotoğraflar, eşyanın da bir yaşamı olduğunu, ölçeğin onların lehine değişmesiyle ortaya koyuyor. Yıpranma, eskime izleri hiçbir şeye tek bir hali ile sahip olamayacağımızı, hatta herhangi bir şeye sahip olma fikrinin yapaylığını gözler önüne seriyor. Kristalize olmuş, para olmaktan çıkmış bir metal para özgürleşmiş, firar halinde gibi. Solmuş, silinmiş, fiziği ve kimyası değişmiş fotoğraflar şimdi içlerinde görünen insanların yok oluşunu temsil ediyor. Göze çarpan bir başka tutarlılık da, iplikçik ve çizgiselliğin istilası. Belli ki hem varoluşun, hem de yok oluşun temelinde sıralanma, hizlanma, zincirler, hatlar oluşturma ve bu hatların yeni olasılıklar uğruna kırılması var. Fotoğraflar, eşyanın da bir yaşamı olduğunu, ölçeğin onların lehine değişmesiyle ortaya koyuyor. Yıpranma, eskime izleri hiçbir şeye tek bir hali ile sahip olamayacağımızı, hatta herhangi bir şeye sahip olma fikrinin yapaylığını gözler önüne seriyor. Kristalize olmuş, para olmaktan çıkmış bir metal para özgürleşmiş, firar halinde gibi. Solmuş, silinmiş, fiziği ve kimyası değişmiş fotoğraflar şimdi içlerinde görünen insanların yok oluşunu temsil ediyor. Göze çarpan bir başka tutarlılık da, iplikçik ve çizgiselliğin istilası. Belli ki hem varoluşun, hem de yok oluşun temelinde sıralanma, hizlanma, zincirler, hatlar oluşturma ve bu hatların yeni olasılıklar uğruna kırılması var. Orhan Cem Çetin: 1960'da İstanbul'da dünyaya geldi. Boğaziçi Üniversitesi Psikoloji Bölümü'nden mezun olan Çetin, yüksek lisansını İstanbul Bilgi Üniversitesi Görsel İletişim Tasarımı Bölümü'nde tamamladı. 1993 yılında Renk'Arnasyon adlı serisinde Türkiye'de ilk defa bilgisayarda dönüştürülmüş fotoğraf tekniğini kullandı. Çok sayıda kişisel ve karma serginin yanı sıra 2013 yılında İstanbul Modern'de Levent Çalıkoğlu küratörlüğünde gerçekleşen kalıcı koleksiyon sergisi 'Geçmiş ve Gelecek'e dahil edilen Çetin'in 2000 yılında Karakutu Cep Fotoğraf Albümleri dizisi içinde yer alan mini albümü Renk'arnasyon, 2004 yılında ise fotoğraf ve kara mizah içeren metinlerden oluşan kitabı Bedava Gergedan yayınlanmıştır.


Swissotel Büyük Efes, bu yıl ikincisi düzenlenen Büyük Efes Sanat Günleri ile yılın ilk sanat etkinliğine ev sahipliği yapıyor. 19-21 Şubat 2016 tarihleri arasında, Swissotel ve Büyük Efes Sanat işbirliği, İzmir Büyükşehir Belediyesi ve Konak Belediyesi'nin sponsorluğun da gerçekleşen etkinlik, birbirinden farklı sanatsal etkinlikler, paneller, kısa film gösterimlerinin yanında, sanat galerileriyle sanat aktörlerini bir araya getiriyor. Swissotel Büyük Efes'in 800'ü aşkın sanat eserinin yer aldığı koleksiyonun yeni üyeleri, Turner Ödül'lü ünlü İngiliz Heykeltraş Antony Gromley'in TIP adlı heykeli, Server Demirtaş'ın KORO ve Varol Topaç'ın BİR-LİK isimli kinetik sanat eserler ise sanat günleri çerçevesinde sanatseverlerle Swissotel'in bünyesinde ilk kez buluşuyor. 19-21 Şubat'ta, 11:00-20:00 saatleri arasında otelin Kordon salonu ve genel alanlarında gerçekleşecek olan bu renkli sanat etkinliğinin bir bölümü ise İzmir'de yer alan farklı sanat merkezlerinde gerçekleşiyor. K2 Sanat Merkezi ve Antidepresanat'ın yanında 50'yi aşkın sanatçının eseri, Kültür Park Sanat Galerisi'nde yer alan T. C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, İzmir Resim ve Heykel Müzesi Karma Plastik Sanatlar Sergisi ve İstanbul Kültür Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi İletişim Tasarım Bölümü'nün ödüllü öğrenci filmleri sanat tutkunlarını karşılıyor. Aphrodisias Sanat Merkezi, Arkas Sanat Merkezi, Asay Sanat Galerisi, Çöpüne Sahip Çık Vakfı, ECN Art Gallery, Erciyes Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi, İFOD İzmir Fotoğraf Sanatı Derneği, K2 Güncel Sanat Merkezi, KEY Müzesi, Konak Belediyesi Güzelyalı Kültür Merkezi Sanat Galerisi, No2 Sanat, Samsun 19 Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi, T. C. Kültür ve Turizm Bakanlığı İzmir Resim Heykel Müzesi, Yaşar Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi, Kültür Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi İletişim Tasarımı Bölümü, İstanbul. Konuşmacılar: Yrd. Doç. Dr. Sevcan Sönmez. Konuşmacılar: Ayşegül Kurtel, Doç. Dr. Güzel Yücel, Yard. Doç. Dr. Mine Ovacık, Doç. Dr. Şölen Kipöz, Yrd. Doç. Dr. Sevcan Sönmez, Doç. Dr. Emel Kayın. Katılımcı Sanatçılar; Ahmet Bütez, Arzu Çakır Atıl, Atilla Cengiz Kılıç, Ayhan Özer, Ayşenur Ceren Asmaz, Canan Sönmezdağ Zöngür, Cüneyt Kurt, Dizar Ercivan Zencivci, Efe Türkel, Ejmel Yalçıntaş, Ekin Boztaş, Emine Halıçınarlı, Fadliye Yılmaz, Fahri Sümer, Fevziye Özer, Füsun Uludinç Çövenoğlu, Gökçen Ergür, Güler Oğuz, Güngör İblikçi, Hülya Yalçın, Levent Ayata, Maartiz, Mehmet Boztaş, Mehmet Fırıncı, Melek Şahan, Mert Taşkın Demir, Murat Özdemir, Neda İsmail Atar, Nevcihan Özalp, Oğuz Demir, Oktay Değirmenci, Oktay Şahinler, Pelin Avşar Karabaş, Reyhan Abacıoğlu, Seher Kurt, Sema Barlas, Serpil GedikBirsin, Seval Alp, Sevgi Avcı, Şafak Çetin Özkan, Şenol Tilki, Temel Köseler, Tuğçe Aytürk, Ümit Yiğit, Vedat Kacar.


EKAV/ Eğitim, Kültür ve Araştırma Vakfı, ressam Seyyit Bozdoğan'ıneserlerininyer aldığıÇağrışımlarsergisine 1 19Mart 2016tarihleri arasında Ekavart Gallery'de ev sahipliği yapıyor. Yaşadığımız zaman süreci içinde nesnel dünyayı hem duyularımızla, hem de ruhsal olarak algılarız. Bu algılar belleğimizde anılar olarak iz bırakırlar. Bu izlerin birikimleri, zaman zaman benzer olaylar yaşadığımızda, çağrışımların devreye girmesi ile yeni bağlantılar kurarak ortaya çıkarlar. Bu çağrışımlar somut gerçeklerin algılanması ile ilgili olabilecekleri gibi, gerçekliğin görünmeyen kısmını kavramamızla da ilgili olabilir; bu da bilinçli bir şekilde bilgi dağarcığımız aracılığı ile oluşagelir. Örneğin: Yıldızların dünyamızda bize küçük ışık parıltıları şeklinde yansıması gerçekliğini algılamamız karşısında, onların dünyamızdan defalarca büyük olduğu gerçekliğini ancak bilgilerimizle kavrayarak algılamaya çalıştığımız gibi. Biçimler ve renkler farklı kültürlerde farklı algılar ve çağrışımlar yaratırlar. Hatta bu olgu, kişiler arasında farklılıklar gösterebileceği gibi, bir kişinin farklı zaman süreçleri içinde de algılarında da farklılıklar gösterir. Çağrışımlar genellikle, yaşamış olduğumuz deneyimlerimize benzer durumları yaşarken onlara paralel ya da zıt olarak, hem görsel hem de düşünsel algılarımızı uyandırmakta aktif rol oynarlar. Sanatla ilgili kuramsal düşünceler, çalışmalarımızda kullandığımız materyaller ve yeni teknik denemelerimiz, ileriye dönük yaratıcı yönlerimizi kışkırtan çağrışımlara neden olabilirler. Sanatçı, benzer olaylar karşısında çağrışımlarla ortaya çıkan her türlü eski ya da yeni zamanlara ait teknik ve düşünsel anılarını bilinçli bir şekilde sanatsal biçim ve ifadelere dönüştürmeyi deniyor, izleyicide yeni algılar ve çağrışımlar uyandırmak istiyor. Burada, tüm renklerin ve formların oluşturduğu yeni çağrışımlar ve bunların kazandırdığı farklı sanatsal fanteziler, önceden tasarlanmamış bir resmin yeniden biçimlenmesine olanak sağlıyor. Sergiyi Türkiye'nin ilk online sanat televizyonuwww. ekavart. tvde izleyebilirsiniz. SERGİ : Seyyit BozdoğanÇağrışımlar AÇILIŞ : 1Mart 2016, Salı18:00 YER : Ekavart Gallery ZİYARET SAATLERİ : Pazartesi Cuma 11:00-18:30 / Cumartesi 12:00-18:30 Ekavart Gallery, EKAV Vakfı kuruluşudur. Sergilerden elde edilen gelir, sanat dalında eğitim gören bursiyerlerimize aktarılmaktadır.


1990 Zonguldak doğumlu sanatçı, Memet Güreli atölyesinde desen eğitimi aldıktan sonra 2011 yılında Işık Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi, Görsel Sanatlar bölümüne girmeye hak kazandı. Lisans eğitimi süresince heykel, baskı resim, yağlı boya gibi pek çok farklı medyumu tecrübe etti. 2015 yılında Prof. Balkan Naci İslimyeli Atölyesinden mezun olarak lisans eğitimini tamamladı. Farklılıklarımız benliğimizi, kültürümüzü, yaşam pratiğimizi belirler. Tuvallerin en mahremi insan vücudu yüzyıllardır bu farklılığa dövmeler eşliğinde ev sahipliği yapmaktadır. Dövme, vücuda işlendiği andan itibaren ölümsüzleşir, ebediyet kazanır ve insan vücudunun bir parçası haline gelir. Günümüz insanları farklı nedenler veya görsel kaygılardan ötürü dövme yaptırmayı seçiyor olsalar dahi, dövme tarihi çeşitli sebeplere ve kültürel etkileşime dayanır, sembolizmden beslenir. Sosyokültürel farklılıkların yansımaları, dövmeleri kendi içerisinde de bambaşka örnekler ile sergiler. Uzak doğu geleneklerinden, Hint mandalalarına, hapishane kültüründen, kabile sembollerine ve hatta şamanizme kadar dünyanın her coğrafyasında geniş bir yelpazeye sahiptir. İnsanoğlu var olduğu müddetçe dövmeler de varlıklarını sürdüreceklerdir. Damgalılar, dövme antropolojisine ışık tuttukça gün yüzüne çıkan, büyüleyici ve farklı kültürleri bir araya toplar ve sanat tarihinin içine karıştırır. Klasizm, barok ve romantizmin ustalarından çıkma figürlere yepyeni kıyafetler biçen dövmelerle daha çarpıcı bir anlatım yakalamayı hedefler. Bilindik vücutlara, bilinmedik kültürleri damgalar ve ortaya alternatif hikayeler çıkarır. Sanat tarihinin uzayına gönderilen bu mekik, postmodern bir yaklaşımla dünü, bugünü, ve yarını sorgular.


Şayet gözle görülenin elle aktarmanın gerçekleşmesi için bir başlangıç gerekiyorsa buna içinde bulunduğumuz, yaşadığımız ortamdan doğa ile başlamaktan başka seçenek de düşünmüyorum doğrusu. Doğal ortamda, doğanın derinliklerine, ormanlar içlerine de girebilir insan. Burada pek çok şey görebileceği muhakkak... Boşluk herkes için farklı biçimlerde doldurulabilir. Herhangi bir noktadan girecek olursak asırlık ağaçların, geçen zaman içinde evrilirken, ya da yok olurken bıraktıkları... Asırlık ağaçların gövdelerinde var olup ister kendi sürecini tamamlayarak yok olma sürecine giren, isterse insan etkisi ya da katkısı ile ağaç gövdelerinden koparılarak yerle yeksan olan dev bir ağaç mantarından bir parça üzerinde gözlemlerde bulunmak, onunla arasında ilişki kurmak, uzun süren irdelemeler ve incelemeler, pek çok açıdan ve çeşitli yönlerden ele alınabilinecek çizimler, desenler, karalamalar... ki bu desenler oluşturulurken kullanılan malzemelerin de çıkış noktası ile uyum içinde doğal malzemelerdir.


Since 2007 the ZUKUNFTSVISIONEN Festival exists at the German-Polish border in Görlitz, which is organized by a team of volunteers with much commitment and creativity year by year. As it should make aware of abandoned property, it takes place in changing abandoned locations within the city. It offers a platform to regional, national and international artists of contemporary art. The call for applications is addressed not only to well-known artist but also the ones with less experience, who are still at the beginning of their creative career. With this as the basis, we want to offer our guests a diverse exhibition of high quality. Bewusst. Sein is the theme 2016. It means awareness, consciousness, being aware. The versatility of the theme allows different interpretations and it is possible for everyone to make up his or her own mind. On one hand it indicates that everyone acts aware and has an awareness for the own story and existence. On the other hand it refers to social relations with others, which are characterized by interaction, communication and emotions. We want to create a place of international, multi-cultural and unbiased meetings, where knowledge can be shared and discussions can take place. Besides, with this year's theme we want to bring abandoned buildings and the awareness for them back into people's minds. ZUKUNFTSVISIONEN2016.


The International Student Biennial Drawing Sofia 2016 is organized for the thirdtime in Bulgaria by the National Academy of Art Sofia, which is the oldest higher school for education in artsin our country, founded in 1896. The organizers aim atpresentingDrawing with its trends and achievements attained in the different higher schools of art as well asat promoting drawing as an independent form of expression. Participants in Drawing Sofia 2016are Higher Schools for Education in Art, with which the National Academy of Art has active partnership. The Higher Educational Institutions participants in the Biennialmaysubmit their works in two sections: study drawing linkedwith the educational process employed by the HEI and free drawing as an autonomous area for interpretations. Institutionallyproposed artists may participate in both sections. Workshave to be created between 2014 2016 with all techniques and combinations which include the following media charcoal, pencil, ink, pastel, chalk, etc. or mixed media except for digital orany other kind of printing. Works should be realized on paper. The size of exposition format should be not less than 50/70 cm and not bigger than 150/120 cm. In case of the maximum size (150x120cm), the work should bepresented/exhibited in vertical position. Each Academy or FacultiesofArt atUniversities will displaytheir own collectionwhich is to be preliminary selectedat their premises by a juryhaving in mind that the available exhibition space at disposal of each participant shouldnot exceed more than 12 m2. If the exhibition works exceed this area, the Organizer has the right to reduce it to 12m2. St., from 10 May 30 May 2016. The participants have to send the works by post. They have to be put in tubus and without insurance. The weight has to be no more than 7 kg. Printed Matter has to be written on the tubes. All expenses for packing and transportation are on account of the participants. Organizers are exempted from any liability for injury and damage of the worksduring their transportation before and after the exhibition. Prize-winning authors will be appointed by international jury proposed by the organizersand assigned by the Rector of the National Academy of Art. Prize ofthe Union of Bulgarian Artists Graphic work by famous Bulgarian artist. The prizedworks of art will become property of the Museum at the National Academy of Art. The jury reservesits right to make changes in the prize fund. The National Academy of Art reservesits right to photograph and reproduce works participating in the Biennial for non-commercial purposes. The exhibition will be displayed at Academia Gallery of the National Academy of Art, during September October 2016. Catalogue of the Biennial will be published. The works which have not been awardeda prize or stimulating prize will be returned withintwo months after the closing of the exhibition.


Yoksul bir papazın oğlu olan Çernişevski, 1828-1889 yıllarında Rusya'nın St. Petersburg şehrinde yaşamış yazar, araştırmacı ve eleştirmendir. Aynı zamanda Narodnizm'in kurucusu olan Çernişevski, Sovremennik Dergisi'nde baş editörlük yapmıştır. 1862 yılında tutuklanıp 4 ay hapsedilen Çernişevski bu süreçte iki cilt olan Nasıl Yapmalı'' eserini kaleme alır. Yaşadığı dönemdeki toplumsal sorunların nelerden kaynaklandığını gözlemleyen bir yazardır Çernişevski, Sanattaki köklü değişikliklerin toplumda köklü değişiklikler olmadan gerçekleşeceğine inanmayan bir yazar. Toplum ve aile bağları üzerinden yola çıkarak tekilden tümele açılışı açığa çıkarır Nasıl Yapmalı'da. Ailenin yapısını belirleyen etkenin içinde bulunulan durum olduğunu dile getirir, hiç kimsenin kendini belirleme olanağına sahip olmayışını anlatır. Kişilerin içinde bulundukları durumlara göre kendilerini belirlemesinden söz eder ve bunu ispatlamaya çalışır. Tıp öğrencisi olan Lopuhov, malikanede ücretli öğretmenlik yaptığı sırada görür Vera'yı. Malikaneye gelişi sıklaşınca da Vera'yla tanışma şansı bulur. Vera'nın dilinden iyi anlayan Lopuhov, Vera'yı bulunduğu bu çaresiz durumdan kurtarmak için birtakım yollar aramaya başlar. Vera'nın malikane sahibine karşı gelmesi nedeniyle ailesi, işten çıkarılma korkusu yaşar ve bu korkuyu Vera'ya baskı uygulayarak yenmeye çalışır. Lopuhov ve Vera kafa kafaya vererek kaçmayı planlar ve çok geçmeden de bu planı uygularlar. Kaçarak evlenen Lopuhov ve Vera'nın hayatında köklü değişiklikler meydana gelir doğal olarak. Lopuhov okulunu bırakarak çalışmak zorunda kalır. Lopuhov'un en yakın arkadaşı ve evlenmeden önceki ev arkadaşı olan Kirsanov ve Vera birbirlerine aşık olurlar. Vera bu güçlü duygularını bastırarak Lopuhov'a ihanet etmez fakat bu durumun farkına varan Lopuhov, intihar süsü vererek ortadan kayboluyor. Eserin diğer bir karakteri olan Rahmetov bu esnada devreye girerek Lopuhov'un Vera'ya yazmış olduğu mektubu Vera'ya ulaştırır. Rahmetov, herhangi bir yerde ikamet etmeyen, sürekli gezerek insanlarla ve insanların sıkıntılarıyla ilgilenerek yazılar yazan bir karakter. Vera ve Kirsanov, Lopuhov'un intihar etmesine neden olduklarını düşündüklerinden vicdan azabı yaşarlar ve mutlu olamazlar. Bu kadına kızıyorsun biliyorum. Vera'yı bu duruma getiren nedenleri hiç düşündün mü basiretli okurum? Bu nedenler ve bu nedenleri yaratanlar mı suçlu yoksa Vera'nın annesi mi?''sorusunu sorarak perdeyi aralama şansı verir okuruna Çernişevski. İşten çıkarılma korkusu yaşayan Vera'nın annesi Mariya Pavlovna, kendisi rahat bir yaşam süremediğinden yakınmaktadır ve kızı Vera'nın da aynı şeyleri yaşamasını istememiş ve Vera, evlenmek istemediğini belirttiğinde onu odasına hapsetmiştir. Kızının mutluluğunu düşündüğünü zanneden Mariya Pavlovna aslında yaşamış olduğu koşulların verdiği psikolojiyle yapar bu baskıyı. Vera ise malikane sahibinin oğluyla evlenmesi gerekliliğinden söz eden annesine, para ve özel mülkiyet için yapılan evliliğin metreslikten başka bir şey olmadığını söylemiştir. Düşüncesinden ve kişiliğinden ödün vermeyen Vera'nın Lopuhov'la evlenmesindeki etkenler tam olarak burada açığa çıkar. Lopuhov'un duygularını anlaması ve istemediği bir evlilikten kurtarması Vera'nın ona karşı minnettarlıkla aşk karışımı olan duygular hissetmesine neden olmuştur. Kirsanov, Vera'nın Lopuhov'la evlenme nedeninin bu etkenler olduğunu çözdüğünde ise ne Vera'yla ne de Lopuhov'la görüşmemeye başlar. Sorun açık ve net olarak bellidir. Ailesinin baskıları evlenmekten kurtarılmayı bekleyen Vera, Lopuhov'un yapmış olduğu kaçma teklifini yardım olarak görmüş ve buna karşılık Lopuhov'la evlenmesi gerektiğini hissetmiştir. Fazlasıyla bencil bir durum olan bu olay Vera'nın bencilce kendini baskıdan kurtarmaya çalışmasıyla Lopuhov'un Vera'ya olan duygularının çakışması sonucu gerçekleşir. Vera'nın kendisini sevmediğini, Kirsanov'a aşık olduğunu fark eden Lopuhov intihar süsü vererek ortadan kayboluşuyla; Kirsanov ve Vera'nın mutluluğunu engeller. Zincirleme bir şekilde gelişen bu olayların suçlusu Mariya Pavlovna gibi gözükse eserde asıl eleştirilen 1800'lü yıllardaki Rus toplumudur. Çernişevski eserinde bir aşk hikayesinden yola çıkarak 1800'lü yıllardan günümüze kadar gelen tarihsel süreçte toplumların önemsediği birinci ve en önemli etmenin para ve özel mülkiyet oluşundan doğan sorunları ele alır. Birey, kendini tanıma fırsatına sahip olamıyor yaşadığı toplumun yönetilişi, dili, dini, ırkı ve o toplumun yazılı olmayan geleneği yüzünden. İyi olarak doğan ama sonrasında yaşadığı toplumun geleneğine yedeklenerek kötüleşen birey, toplum tarafından yaratılan ikinci bir karakteri sahiplenmek ve onunla yaşamak zorunda kalıyor. Bireyin özbenliğine ulaşamaması, toplumun yaratmış olduğu ikinci karakterde yaşıyor olmasından yola çıkarak yazar İnsan bencil midir yoksa bencillik sonradan kazanılmış bir durum mudur?'' sorusunun yanıtını arıyor. Yeryüzünde var olan köhne toplumun sebepleri açıkça ortada. Aileyi aynı çatı altında tutan bağın para ve özel mülkiyet olduğu bir evlilik kültürü ile karşı karşıyayız. İnsanların eş değil de sponsor aramaları ise Vera'nın karşı çıkarak kaçmış olduğu metresliktir. Kişinin, özel mülkiyetine, kullandığı cep telefonun, bindiği arabanın markasına ve banka kartında bulunan paraya göre saygınlık kazandığı ve iyi eş adayı olarak değerlendirildiği bir toplumda yaşıyor olmamız tesadüf olamaz. O günden bugüne değişen bir şeyin olmaması, bundan sonra da değişmeyeceği anlamına gelmiyor. Toplumda sağlıklı bireyin yetişmesinde önemli rol oynayan iki kurumdan biri ailediğeri ise eğitimdir. Ailenin, karanlıkta ilerlemekte ısrarcı olması, sağlıksız bireylerin yaratılmasına neden olur. Eğitimcilerin köhne bir toplum yaratmış ya da yaratıyor olması ise başka bir yazı konusudur. Herkes mutlu olmadığı zaman biz de mutlu olamayız.


1941 yılında Tirebolu'da doğan sanatçı 1966 yılında İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Yüksek Resim Bölümünden mezun olduktan sonra resimlerinde 1960'lı yılların sosyo-politik gerçekliğini yansıtan konuları ele aldı. 1969 yılında Devlet Avrupa konkurunu kazanarak 1970-1974 yılları arasında Paris ve Avrupa ülkelerinde mesleki çalışma ve araştırmalar yaptı. Paris Güzel Sanatlar Akademisi Pentür, Gravür ve Litografi atölyelerinde ve Paris'te Atelier 17 de S. W Hayter ile çalışmalarını sürdürdü. Kişisel ve grup sergileri açtı. La Jeune Peinture, Realitees Nouvelles salonlarına ve uluslararası sergilere katıldı. 1971' de Sorbonne Üniversitesi Plastik Sanatlar Fakültesi'nde doktoraya başladı. Günümüz Toplumunda Resmin Yeri konulu tezini tamamladı. İlk kişisel sergisini 1974' te FIAP galerisinde açtı. Pentür ve gravürlerini sergiledi. İkinci sergisini de aynı yıl Paris'te Galeri Cite İnt. Des Arts'da açtı. İtalya, Fransa, İspanya, İngiltere, Almanya ve İsviçre'deki müze ve sanat galerilerini gezdi. Kültürel mekanlarda gözlemlerde bulundu. Sanatsal odaklarda incelemeler yaptı. 1974-2003 yılları arasında Mimar Sinan Güzel Sanatlar Fakültesi'nde, yağlı boya ve gravür atölyelerinde öğretim üyeliği yaptı. 1989-1991 yıllarında Paris Ulusal Dekoratif Sanatlar Yüksek Okulu ENSAD ve Sorbonne Üniversitesi Plastik Sanatlar Fakültesi'nde öğretim üyesi ve konuk sanatçı olarak görev yaptı. Asım İşler, resimlerinde en çok kırmızı ile mavi başta olmak üzere tüm renklere yer veren, soyut-dışavurumcu bir anlayışa sahiptir. Resimlerini üretirken, doğaçlama ve spontane çalışan Asım İşler, içinden geldiği gibi çalışırdı. Kendi dünyasını, kullandığı renk armonisini, kontrapuantal kurgu ile ele alan sanatçı, resim yapmaya tutkun, üretken, sürekli kendini geliştiren, sanatı önemseyen biriydi. Çağdaş Türkiye Resim sanatı içinde soyut ekspresyonist eğilimde resimler ortaya koydu. Türkiye'de çağdaş resim sanatının tanıtımı, eğitimi ve kurumsallaşmasına büyük emek ve katkıda bulunmuş olan İşler, bu güne kadar yurtiçi ve yurtdışında; 33 kişisel sergi gerçekleştirmiş, 100'ü aşkın da grup sergisi, fuar ve bienale katılmıştır. 1975 yılında kurulan Görsel Sanatlar Derneği'nin kurucu üyesi olmuş yönetiminde görev almıştır. Bunun yanı sıra 1986 yılında çalışmalarına başlayan Uluslararası Plastik Sanatlar Derneği'nin de kuruluşunda bulunmuştur. Eserleri yurtiçi ve yurtdışındaki büyük müze ve koleksiyonlarda yer alan Asım İşler, aynı zamanda bir gravür sanatçısıdır. Çağdaş Türk resminin önemli temsilcilerinden olan Asım İŞLER (1941-2007)'in vefatının 7. Yılında, Mine Sanat Galerisi Nişantaşı mekanında, 7 Mayıs 7 Haziran 2014 tarihleri arasında Dönemler 1970-2007 başlıklı sergisiyle yer almıştır. 1973 yılında Paris'te yaptığı resimler ve 2005 yılına ait Verona'nın Baharı başlıklı resim gibi çarpıcı yapıtları arasında yer alıyor. Sergi İşler'in Paris'te ihtisas yaptığı 70'li yıllardaki, sosyo-politik gerçekliği yansıttığı figüratif döneminden başlayarak, 1987-1992 yılları arasında yaşadığı 2. Paris dönemine ilişkin, hem karton üzerine yaptığı yağlıboya hem de Paris Afiş resimleri gibi farklı teknikte ürettiği eserleri ile, yaşamının son dönemine 2007'e değin yaptığı 80'lerden itibaren benimsediği soyut dışavurumcu tarzdaki tuval eserlerinden geniş bir seçkiyi içermektedir.


Gülün Adı ve Foucault Sarkacıö adlı romanlarıyla dünya çapında ün kazanan İtalyan yazar, bilim adamı, eleştirmen ve düşünür Umberto Eco, 84 yaşında hayatını kaybetti. Aynı zamanda Ortaçağ estetiği ve göstergebilim uzmanı olan Umberto Eco'nun ölüm haberini, İtalyan La Repubblica gazetesi duyurdu. Buna göre, bir süredir kanser tedavisi gören ve çağdaş kültürün en önemli isimlerinden biri olan Umberto Eco, yerel saatle geçem akşam saat 22.30 sıralarında evinde yaşamını yitirdi. 20. yüzyılın en önemli düşünürlerinden kabul edilen Eco, birçok uluslararası ödüle ve İtalya, Fransa ve Almanya'dan devlet nişanlarına sahipti. Son olarak Sıfır Sayıö adlı kitabı yayımlanan Eco'nun eserleri pek çok dile çevrilmişti. 1980 yılında yayımlanan Gülün Adı, Sean Connery'nin başrolünü üstlendiği bir filmle beyaz perdeye aktarılmıştı.