The Çocuk Yayınları etiketiyle çıkan Uğurböceği Daha Sonra Ne Duydu kitabıyla minik okurlar macera dolu bir serüvene katılıyor. 1948 yılında Birleşik Krallık'ta doğan Julia Donaldson, Bristol Üniversitesinde Drama ve Fransızca okudu. Bir süre gitar çalan eşiyle birlikte çeşitli festivallerde performans sergiledi. Şarkılar yazdı. 1993 yılında şarkılarından biri kitaba dönüştürülünce yazarlık serüveni başladı. 2011-2013 yılları arasında Birleşik Krallık'ta çocuk kitaplarının yazarları veya illüstratörlerine alanlarındaki olağanüstü başarıyı kutlamak için verilen bir görev olan Children's Laureate görevini üstlendi. Şimdiye dek 210 tane kitabı yayımlanan yazar, çeşitli ödüller de kazandı.


Depo ve Karşı Sanat Çalışmaları bu bahar Fatoş İrwen'nin ilk kişisel sergisine ev sahipliği yapıyor. Sergide sanatçının yıllara yayılan kesintisiz üretim süreci, malzeme çeşitliliği ve kavramsal çok katmanlılığı dikkat çekiyor. Video, fotoğraf, kağıt, tekstil ve tuval işlere, yerleştirmeler, nesneler ve metinler eşlik ediyor. Olağan Zamanın Dışında başlıklı serginin gövdesini tanıklık, adalet ve merhamet kavramları oluşturuyor. Bu sergi Fatoş İrwen'in tüm yaşamına eşlik eden sanatsal deneyimin güncesi olarak okunabilir. Sanatçı tarihine ve coğrafyasına, kendine ve ötekine, merhamete ve zorbalığa tanıklığını bedeniyle kaydetmiş; olağanüstü halde yaşamaya alışmış halklara armağan ediyor. İnatçı bir zarafetle bitkiler ve böcekleri, suyu ve toprağı, canlı ve cansız tüm varlıkları, geçmişi ve geleceği kucaklayan bir zaman tanımı öneriyor. Aynı türden olmayan zamansallıkların üst üste bindiği olağan zamanın dışında kutsallığın yitimi, tanımsız özgürlüklerin ve akrabasız yakınlıkların vaadi olarak kutlanıyor. Küratörlüğünü Ezgi Bakçay ve M. Wenda Koyuncu'nun yaptığı sergi 4 Mayıs 11 Haziran tarihleri arasında Depo ve Karşı Sanat'ta eş zamanlı olarak görülebilir. Depo and Karşı Sanat are hosting Fatoş İrwen's first solo exhibition. İrwen's uninterrupted production process over the years, material diversity and conceptual multilayeredness of her practice highlight the exhibition. Works in diverse media, video, photography, paper, textile and canvas, are accompanied by installations, objects and texts. Concepts such as witnessing, justice and compassion constitute the framework of the exhibition. This exhibition can be read as the diary of the artistic experience that accompanies Fatoş Irwen's whole life. The artist recorded her witnessing to history and geography, to herself and the other, to compassion and tyranny through her body; it is a gift dedicated to the people who are used to living in extraordinary situations. With a stubborn grace she proposes a definition of time that embraces plants and insects, water and soil, all living and non-living beings, past and future. In such exceptional times where non-congenial temporalities overlap, the loss of sacredness is celebrated as the promise of undefined liberties and kinless affinities. The exhibition, curated by Ezgi Bakçay and M. Wenda Koyuncu, can be viewed simultaneously at Depo and Karşı Sanat between 4 May 11 June.


Gaia'ya Dönüş olarak belirlenen serginin başlığı, mitolojide Gaia dan gelir. İnsanlık tarihine baktığımızda doğaya zarar vererek artık devam edemeyeceğimiz çok açık bir şekilde belli olmuştur. Bu sebeple Toprak Ana'ya dönüş yollarını bulup, gerekirse yaratarak dünyanın kainatta yaşabileceğimiz yegane yer olduğu bilincine varmalıyız. Çevre kirliliği dünyanın en önemli ve en büyük sorunlarından biri olduğu artık herkes tarafından kabul görmüş durumdadır. Çocuklarımıza daha yeşil ve yaşanabilir bir dünya bırakabilmemiz için çevre dostu malzeme kullanımını teşvik etmeliyiz. Yeşili korumalıyız ve sahip çıkmalıyız. kraft kağıda çizim / desen olması yönünde karar aldık. Kraft kağıdı diğer işlevlere uygun olmayan kusurlu ağaçlardan yapılır ve doğal olarak toprakta çözünebilen bir malzemedir. Adı, güç veya kuvvet anlamına gelen Almanca Kraft dan türetilmiştir. Doğada en hızlı çözülebilen kağıt cinsidir. Biz sanatçılar olarak, tıpkı kraft kelimesinin anlamı gibi güç birliği, yaparak, Dünya'nın yeşil kalması ve yaşadığımız gezegenin en önemli sorunu olan çevre kirliliğine tepki olarak nasıl katkıda bulunabiliriz sorusuna cevaben çevre dostu malzeme ile sanat üreterek daha yeşil, daha güzel ve temiz bir dünya mümkün demek istiyoruz. Böylece insan ruhunda var olan güzele dair duyguları daha da öteye taşıyarak daha yeşil ve yaşanabilir bir Dünya'da sanat yapma çabasındayız. sanatçılar ve sanatçı adayları düzenlenecek olan sergide yer almasını istedikleri eserlerinin yüksek çözünürlü görselini ve eser bilgilerini belirtilen email adresine göndermeleri gerekmektedir. Sergi komitesinin yapacağı eleme sonucunda katılımcı listesi oluşturularak eser görseli gönderen herkesle paylaşılacaktır. Sergi sonunda her katılımcıya Trakya Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi tarafından onaylı katılım belgesi verilecektir. very clear that we can no longer continue by harming nature. For this reason, we must realize that the world is the only place in the universe where we can live by finding ways to return to Mother Earth and creating if necessary. It is now accepted by everyone that environmental pollution is one of the most important and biggest problems in the world. We must encourage the use of environmentally friendly materials so that we can leave a greener and more livable world for our children. We must protect the green. June 5-15. Drawing attention to environmental pollution, which is one of the most important problems of the 21st century, we decided that the concept of the exhibition should be a drawing on kraft paper. planet we live in, by making power unity, just like the meaning of the word kraft, we produce art with environmentally friendly materials we mean a beautiful and clean world is possible. Thus, we strive to make art in a greener and more livable world by carrying the feelings of beauty in the human soul even further. high-resolution image of their work and information of their work to the specified e-mail address. As a result of the selection made by the exhibition committee, the participant list will be created and shared with everyone who sends the artwork. At the end of the exhibition, each participant will be given a certificate of participation approved by the Faculty of Fine Arts of Trakya University. |Kısa Özgeçmiş/ Short Curriculum Vitae Doğum yeri ve tarihi, mezun olunan üniversite, ödüller ve önemli sergileri içermelidir/ Should included place and date of birth, university of graduation, awards and important exhibitions 250-300 kelimeyi geçmemelidir./ Should not exceed 250-300 words. - Bu form, e-posta olarakgaiasergisi@gmail. com adresine gönderilmelidir. - E-posta ekinde Sergi Katılım Formu, Eser Görseli ve Profil Fotoğrafı (En az 300 dpi çözünürlükte ve Jpeg formatında) yer almalıdır. Exhibition Participation Form, Artwork Image and Profile Photo (at least 300 dpi resolution and in Jpeg format) should be included in the e-mail attachment. - 31 Mayıs 2021 tarihine kadar madde 2'deki eklerle birlikte e-posta ile gaiasergisi@gmail. com adresine gönderilmelidir. It must be sent to gaiasergisi@gmail. com by e-mail with the attachments in second item until 31 May 2021. - Eserler komisyon tarafından değerlendirilecektir. Works will be evaluated by the committee. - Sergi eserleri 5 Haziran 2021 tarihinde T. Ü. G. S. F. Youtube Sanal Galeri'de online sergilenecektir. The exhibition works will be exhibited online on 5 June 2021 at the T. Ü. G. S. F. Youtube Virtual Gallery.


19. Yüzyılın ikinci yarısı, sanat anlayışının temelden değişiklik gösterdiği dönemlerin başlangıcı olmuştur. Siyasal ve sosyal gelişmelerle birlikte, toplum ve sanat arasındaki döngünün estetik gelişmelerde de etkili olduğu bilinmektedir. Toplumda etkili şekilde yayılma gösteren estetik değerler yapıcı bir iktidara sahip olup, avangard terimi ise, bu durumda toplumsal tasarımın gerçekleşmesinde sanatın üstlendiği rolün önemini vurgulamaktadır. Kazimir Malevich, 1913 yılında beyaz bir zemin üzerine siyah bir kare yerleştirerek resmin belli nesneleri gösterme, temsil etme çabalarını tamamen reddederek salt kendiliğinde anlam kazanan bir sanatsal anlayışın önderliğini yapmıştır. Malevich, sanatı temsil olgusunun ideolojik işlevinden ayırmış ve işlevselliğinden arındırmıştır. Malevich, Tatlin ve Rodchenko gibi Rus konstruktivistlerin işlevle biçimi özdeşleştiren ideolojik yaklaşımlarından ayrılmıştır. 1960'lı yılların başlarında modernizmin estetik, saflık söylemleri doruk noktasına ulaşmış, estetik ikilemler, çeşitli çözümlemeler üretimine gereksinim duyulmuştur. Ad Reinhardt, bir taraftan bir moderniste özge nitelikleri taşımakta, sanat olarak sanat felsefesini savunmuştur. 1955-1967 tarihleri arasında üretmiş olduğu siyah resimler deki bir dizi monokromdan kompozisyon ile ilgili şeyleri uzaklaştırmıştır. Reinhardt, soyut dışavurumcu resimleri, soyutlama ile gerçeküstücülerin usulsüzce birleşmesi olarak değerlendirmiştir. Soyut dışavurumcuların, Jung'a karşı duydukları İlgiye alaycı bir tavır sergilemesine rağmen, değişik mistisizm türlerine derin bir sempati duymuştur. Uçuk mavimsi ya da kırmızımsı halelerin üzerinde hafifçe Yunan haçı planının belirmiş olduğu siyah resimlerin ağırbaşlı ikonik durumu, mistisizm kanıtı olarak gösterilmiştir. Reinhardt 'ın Radikal dogmatizminin içerisinde Greenberg olması paradoksaldır: Greenberg, ortaya çıkmış olan ampirik anlamda biçimci boyutu sonraları mantıksal olarak güçlendirmiş, biçimci eleştirinin de önemli kişisi olmuştur. Reinhardt'a göre resim, kendine gönderme yapmalıdır ve bir nesne olarak kendine yetebilmelidir. Clement Greenberg, genel tutarlılıktan ziyade resimsel alanın içindeki optik olayın üzerinde durmuştur. Dan Judd, Sol Le Witt, Frank Stella, gibi sanatçıların Reinhardt'ta önem verdikleri şey, kesinlikle optik olayın kalitesi ile ilgili olmuştur. Stella' nın kariyerini 1958-1960 tarihlerindeki siyah resimleri eleştirel tutumunu değiştirmesinde Greenberg 'in önemi büyük olmuştur. Stella, soyut dışavurumcu duygusallığın izlerini silerek Johns'ın kullandığı sistematik resim rasyonellerini değerlendirmiş, Die Fahne Hoch! gibi resimlerin içsel mantığını kendi doğasından yola çıkarak oluşturmuştur. Dolayısıyla tuval kasnakların kalınlığından ürettiği 5 santimlik siyah şeritler çalışmıştır. Tuvalin arkasına bırakılan çıtalar, çerçeve kenarlarını yineleyip merkeze yaklaşan ya da uzaklaşan dalgalar oluşturan birer çizgi işlevi görmüşlerdir. Bu çeşit imgeler, estetik heveslerden ziyade, yapısal gerekliliğe itaat ediyor gibi görünmüşlerdir. Stella, sonraki eserlerinde modern bakış açısı ile resimden uzaklaşıp nesnelliğe yönelmiştir. 1960 yılında alüminyum kaplı şekilli tuvaletlerdeki resimlerinin iç örüntülerini destekleyici köşelere ya da yan çıtalara attığı çentikler ile merkeze açtığı deliklerle belirlemiştir. Alüminyum yüzeyleri, sanat tarihçisi Robert Rosenblum, yapıtların kendisini kısıtlamış olan yapısı ve sanatçının da dile getirmiş olduğu görsel olarak resimlerin içine girme çabasını ve geri itme isteğini onları açılmayacak şekilde kapanmış metal kapılar olarak değerlendirilmiştir. Stella da Reinhardt gibi biçimci estetiğe hakim bir sanatçı olmuştur. Stella'nın tuvallerinin asıl niteliği, özellikle büyük formatların onları Reinhardt'ın tuvallerinden ayırt etmesi, görünüşte soyut dışavurumculuğa bağlaması, aslında bunu reddetmesi anlamını taşımaktadır. 1960'lı yılların sonunda Warhol gibi Stella da, yönetsel bir sistem belirlemiştir. Sanatsal yaratıcılığı yönetim ve üretim olarak etkin olarak ikiye ayırmıştır. Stella, 1966'da bireysel olmayan estetiğe geçilmesine ilişkin kuramında, Amerika'nın kültürel üstünlüğüne dair söylemlerin payı olduğunu vurgulamıştır. Stella'nın tavrı, minimalizm akımının temel ilkelerinin şekillenmesinde etkin rol oynamıştır. Ne resim ne de heykel olan, ancak, her ikisinin de gündeme getirmiş olduğu sorunlara yeni çözümler bulunması ile ilgili şekillenen 'spesifik nesne' ye varılmasında önemli aşama olmuştur. Judd, Stella'nın üretimlerinin içinde resim ve heykelin doğaları gereği yanılsamacı olduğunu ve özel nesneler dediği yaratımlarla yer değiştirmesi gerektiğini vurgulamıştır. Bu yeni sanatsal türdeki yaratımlarını, tek ya da birbirini tekrarlayan geometrik nesneler şeklinde oluşturmuş ve minimalizme kaymıştır. Judd, 1966 yılında, Stella ile birlikte yapılan bir söyleşide, Avrupa tipi geometrik soyutlamayı düşünerek, artık Avrupa sanatının tükenmiş olduğunu ifade etmiştir. Yeni Amerikan sanatı, her şeyin güçlü ve direkt bir şekilde sunumu olarak değerlendirilirken, Avrupa sanatı ise akılcı olmuştur. Minimalist yakıştırması, Britanyalı düşünür, Richard Wollheim tarafından el işinde usta olma uğraşısının estetik üretimden çekilmesi hakkında yazılmış olan 1965 tarihli makalede ortaya çıkmıştır. Judd'un ifade ettiği gibi, minimalist sanatın indirgemeci yorumu sanatçının yapıtları gibi belirli niteliği ortadan kaldırmak için tamamlanmadan bırakıldığında nesnelerden eksilen şeyleri temel almaktadır. İndirgeme, özdeki çekirdeğe ulaşabilmek için yapılan girişimi açıklamaktadır. Judd 'un düzenleme sistemleri akılcılık karşıtı olup, estetik kararlar alma gereksinimleri ön plana geçmiştir. Minimalistleri, daha önceki indirgemeci, sade bir estetik anlayışı benimseyen sanatçılardan özellikle de Reinhardt'tan (1913-1967) ayıran endüstriyel malzemelere yönelmiş olmaları ve resim heykel gibi kategorilerle kendilerini sınırlamamalarıdır. Minimalist sanatçılara göre, gerçek mekan kullanımı boyanın yüzeyde yaratmış olduğu mekan yanılsamasından, espace duygusundan daha etkileyiciydi. Minimalistler, tasarımlarını yaparken ögeler arasındaki denge ile kompozisyon kaygısından uzaklaşmışlar, öğeleri dizisel tekrarlayarak simetrik bir düzenin sağladığı bütünselliğe önem vermişlerdir. 1964-1965 yıllarında Morris, geometrik formları minimalizm bağlamında kullanmıştır. Morris, 1965'te İsimsiz 3 tane L kesitli Kiriş gibi yapıtlarında algı ile ilgili olan kontrollü koşullar üretmiştir. Minimalist sanatçı, Carl Andre'nin yontu estetiği, 20. Yüzyılın sanatçılarından Romanyalı heykeltraş Constantin Brancusi'nin modüler zikzak ögeleri düşey yığılarak aşağı ve yukarı büyüyen sonsuz sütunundan esinlendiği gözlemlenmiştir. Carl Andre, 1960'ların başlarından itibaren tuğlalar, metal levhalar gibi üretim öğelerinden yararlanmış, Frank Stella gibi bu ögeleri numaralandırarak düzenlemiş, heykellerinde standartlaştırılmış şekilde kullanmıştır. Tek sıra halinde birbirine yaslanmış 139 tane ateş tuğlasından oluşan 1966 yılında ürettiği kaldıraç, Brancusi'nin sütununun ayaklarını yere bastırmış olduğunu göstermiştir. Andre, zemin yapıtları eserlerindeki amacının izleyicileri yerçekimine karşı duyarlı hale getirmek olduğunu iddia etmiştir. Eserlerinde kullanmış olduğu bakır, kurşun, alüminyum vb. izleyicinin ayakları sayesinde etrafa yayılıp aktarılmış olacağını ifade etmiştir. Diğer minimalistlerin aksine, üç boyutlu olan eserlerinde heykel ismini ısrarla devam ettiren Andre, (1935- ) yapı, biçim ve mekan olarak heykel anlayışını savunmuştur. Heykelleriyle sadece heykel sanatının değil, yapıtın sergilenmiş olduğu mekanların da tanımlanması gerektiğine inanmıştır. Sanatçı Sol Le Witt, (1928- ) ise, sanatını son derece biçimsel bir sadeliğe indirgeyerek, geometri olgusunun mekanda algılanabilirliğini hissettirmiştir. Minimalist heykellerde sadece en yalın ve en basit biçimlere tek başlarına ya da dizi olarak yer verilmektedir. Amerikalı sanatçı Dan Flavin, 1964 yılında yaptığı Tatlin için Anıt isimli yapıtı Tatlin'e olduğu kadar Malevich'e de göndermede bulunmaktadır. Floresan Işıklarıyla yapılmış bir düzenleme olup, sanatçı bu materyalleri belli bir düzen içinde bir araya getirmiştir. 1940'lardan 1960'lara uzanan süreçte etkin olan Amerikan soyut dışavurumculuğu, bireysel dışavurum ve öznelliği yücelten tavrına karşın, minimalizm, nesnel bir niteliği benimsemiştir. Dışavurumcu sanatçıların fırça darbelerinde ve doğaçlamalarındaki varoluşsal anlamlarına karşılık, simetri ve düzeni ortaya koymuştur. İnsanın kütlesel nesnelere duymuş olduğu ilgi ve saygı, modern yapıtlardan, neo-klasik anılardan, piramitlere kadar uzanmaktadır. Minimalizm, en yalın yapıtlarıyla sadelikten duyulan estetik zevki açığa vurmaktadır. - Hopkins, D., Modern Sanattan Sonra, Çev., Firdevs Candil Erdoğan, Hayalperest Yayınevi, İstanbul, 2018 - Bonfand, A., Soyut Sanat, Çev., Işık Ergüden, Dost Yayınevi, İstanbul, 1994 - Lynton, N., Modern Sanatın Öyküsü, Çev., Cevat Çapan, Sadi Öziş, Remzi Kitabevi, İstanbul, 2015 - Tunalı, İ., Felsefenin Işığında Modern Resim, Remzi Kitabevi, İstanbul, 2008


|Perrotin Hong Kong is pleased to announce Spectrum, a solo exhibition by New York-based artist, Josh Sperling. This marks the artist's first show in Hong Kong. Building upon and extending from formal breakthroughs, Sperling works with shaped canvases that blur the lines between painting and sculpture, amongst which are his signature squiggles and double bubbles. |On view in this debut exhibition is a large, immersive squiggle piece consisting of his physical lines on the entirety of the three walls of one gallery room, for which the artist uses the spectrum to guide his color choices. In the second gallery room, different sized tondos made of double bubbles and circular forms are displayed on all the walls, covered in paint applied using abstract expressionist techniques. Born in 1984 in Oneonta, New York, Sperling has absorbed and re-imagined painting by drawing inspiration from the Abstract Expressionists, mid-twentieth century abstraction, Memphis Group designs, and MTV logos, ultimately charting his own course.


Caravaggio'nun resimlerinde çıplak erkek figürlerinin yetişkin bedenleri, çocuksu ifadeleriyle yer almaktadır. Çıplak figürlerinde gerçek bir beden vardır ve karanlık bir arka plandan ortaya çıkarlar. Rubens Paris'in Yargısı adlı çalışmasında güzellik ve çıplaklığın dışında kıyaslama durumundan da bahsetmiştir. Paris, elindeki elmayı en güzel kadına verecektir. Böylece güzellik ve çıplaklık yarışmaya döner. Çıplak resimlerde kadın ya da erkek figürlerinin vücut kılları çoğunlukla resme dahil edilmez. Vücut kılları, insanların güçlü cinselliğini temsil eder. Erkek figürlerinin çıplak gösterimi belli kurallara bağlanmıştır. O dönemde resme bakan seyircinin erkek olduğu düşünüldüğünde yasak olan homo erotizmi çağrıştırmamalıdır. Kadının konumu ise erkeğin ki kadar hassas değildir, din ve toplumdaki konumu göz önüne alındığında arzu nesnesi haline getirebilir. Batı resim sanatında Venüs dışında diğer mitiolojik kadın kahramalar da çıplak olarak betimlenmiştir. Mitolojik kadın kahramanlar Leda ve Danae'nın çıplaklığı, yunan mitolojisine göre cinselliği, yasak aşkı çağrıştırır. Rubens Leda ve Kuğu çalışması ile çıplaklığın tensel boyutunu ve erotizmi vurgular. Rembrandt'ın çok nadir çıplaklarından biride Danae'dir, o dönemin kadın tipi olarak büyük kalçalı ve ufak göğüslü betimlenmiştir. François Boucher Fransa Kralı 15. ci Louis'in metresi olan Marie Louise Murphy'yi Dinlenen Kız adlı çalışmasında betimlemiştir. O dönemin yaşam tarzı olan uçarılıkları, eğlenceleri çıplak kadın bedeninde vurgulayacak şekilde bir araya getirir. Boucher Pan ve Syrinxadlı resminde ise 18. yy sonlarında Avrupa aristokrasisinin panvari bir cinsel dejenerasyonla özünü yitirdiğine de vurgu yapmaktadır. Şehvet düşkünü Pan'ın kovaladığı Syrinx'in ettiği dua kabul ediliyor ve Pan kendisini yakaladığı anda vücudu bir kamış demetine dönüşüyor. Pan bu kamışlardan flüt yapıyor. Boucher kadın bedenini müzige dönüştürmektedir. 18. yy sonunda François Xavier Fabre Habil'in Ölümü adlı resminde Habil'in çıplak bedenini öldürülmesine rağmen kusursuz göstermiştir. Çıplaklığını gizlemek için aynı kumaş parçası göze çarpar. Fabre; Habil'i bir efebe olarak betimler. Efebe; eski Yunan'da on sekiz yirmi yaşlarındaki biraz oğlan, ama daha çok yetişkin erkek atletik gençlere verilen addır. 18. yy sonlarında başlayıp, 19. yy boyunca yapılan efebe temsillerinin hepsinde figür hem erkeksi hem de kadınsıdır. 19. yy aydınlanmanın yanı sıra var olan bütün değer yargılarının sorgulandığı, birçok farklı düşüncenin ve bunun yanında da sanat akımlarının da geliştiği bir yüzyıldır. Resim alanında Neo Klasizim, Romantizm, Realizm, Empresyonizm gibi akımlar bu yüzyıl içinde ortaya çıkmıştır. Sanatçının bireysel kimliğinin açığa çıkmasıyla birlikte bedenin sıkça kullanıldığı bu dönemde klasik dönemin ideal bedenlerinden çıkıp, gerçek yaşayan bedenler tasvir edilmeye başlar. 19. yy'ın ikinci yarısından başlayarak sanatçılar artık, çıplak figürlere mitolojik isimler vermeyi bırakırlar. Sanayi devrimi, fotoğraf makinesinin buluşu ve sinemanın keşfi sonrası daha cesur adımlar atılmaya başlar. 19. yy ile değişmeye başlayan çıplaklık imgesi, modern sanatla birlikte sanatsal bir tarz haline gelir ve nü diye tanımlanan bir kavram sanatta yerini alır. 19. yy'ın başında Francisco Goya, ispanyol engizisyonunun çıplak kadın resimlerinin yapılmasını yasakladığı bir dönemde, dönemin başbakanı Godoy'un isteği üzerine Çıplak Maya tablosunu yapmıştır. Resimde uzanmış çıplak bedeni mitoloji kahramanı gibi değil gerçek bir kadın olarak betimler. Genç kadın izleyicisine gayet rahat, kendinden emin ve davetkar gözlerle bakar. Bu resim 19. yy romantizmindeki erotik imgelemin mihenk taşlarından biri olur. Bu resimden dolayı Goya engizisyon mahkemesinde yargılanır, daha sonra aynı resmin giyinik versiyonunu yapar. 19. yy'ın başında Jean Auguste Dominique Ingres Yıkanan Kadın resmi ile kadının çıplaklığında oldukça az görüntü sunmaktadır. Ingres, resmedilen kadının mahremine girip odanın önündeki perdeyi sonuna kadar açarak seyirciyi bir bakıma röntgenlemeye iter. Resmi izleyen seyirci kadının mahremine habersizce girdiğini hisseder, kadın da sanki mahreminde hiç kimsenin olmadığından emin olmak istercesine kulak kabartır ve dinler. 82 yaşında bu defa Türk Hamamı'nı yapar Ingres. Egzotik bir oryantalizm üzerinden dikizci olarak yaptığı başka bir nü çalışmasıdır. Resimde 27 kadın figürünü küçük bir alana sıkıştırır. Yuvarlak tuval üzerine yaptığı resmin çerçeve şekli bir dikizleme deliğini ya da bir fotoğraf makinesinin objektifini andırır. Bu bağlamda resmi seyreden izleyici sanki kapı deliğinden bu mahrem yeri gözetlediğini hisseder. Richard Luppert'e göre; Ingres'in nü'sü hep erişilmezdir. O, çıplaklığı erkeklerin bakışlarında nesnelleştirmez, bunun yerine bakmanın bazen sadece bakmaktan ibaret olduğunu kabul etmeye çağırır seyirciyi. Eugene Delacroix''nın çıplakları daha çok fotoğraftan yararlanılarak yapılan resimlerdir. 1854 yılında ressam Eugene Delacroix ve amatör fotoğrafçı Eugene Du-rieu birlikte çalışarak bir seri nü çalışması yaparlar. Bu çalışmalar erken dönem nü fotoğrafçılığının sanatsal doruk noktalarından birini oluşturur. Gustave Courbet'in Osmanlı diplomatı olan Halil Paşa'nın erotik koleksiyonu için yaptığı Dünyanın Kökeni adlı çalışması kadın çıplaklığını dolaysız bir şekilde izleyiciye sunan ilk resim olmuştur. Fransız sosyolog Baudrillard'a göre; müstehcenlik de, kendi nesnesini yakıp tüketir. Anatomiye zum yapılarak yaratılan etkiyle gerçeğin boyutunun yok edildiğini belirtir. Courbet'nin Uyuyanlar adlı resminde de kadın erotizmini tüm gerçekliğiyle gözler önüne serer. Ingres'le aynı dönemde yaşayan Jean Leon Gerome Köle Pazarı adlı resminde çıplak kadını ayakta göstermiştir. Adam kadının dişlerini muayene etmektedir. Gerome bu şekilde batılı seyircilere orada işler tam da böyle kisvesi altında bir köle pazarının resmini sunar. Resimde doğu ile cinsel fantaziler arasında bir bağlantı kurarak harem, köle gibi klişeleri kullanır. Edouard Manet Kırda Öğle Yemeği resminde iki erkeğin arasında oturan çıplak kadın figürünü betimlemiştir. Resim o dönemde edepsiz bulunarak toplumsal bir şaşkınlığa yol açar ve sanatta yeni bir dönemin başlangıcına neden olur. İnsanları bu resimde rahatsız eden şey, çıplak kadının doğrudan izleyiciye bakması, bunu yaparken de hiçbir utanç göstermemesidir. Manet, çıplak kadın figürünü idealize etmez, sıradan bir kişi olarak gösterir. Manet'in Olympia adlı eseri de aynı şekilde yoz ve ahlaksız bulunur. Olympia'yı kışkırtıcı bir eser yapan kadının bir tanrıça değil bir fahişe olmasıdır. Olympia sanat tarihinin ilk avangart nü'sü kabul edilir. 19. yy'ın sonlarına doğru çıplaklık imgesi yıkananlar temalı resimlerde karşımıza çıkmaya başlar. Bu tema yoğun olarak empresyonist dönemde ele alınır. Yıkanma eylemi, çıplaklığın gündelik yaşamın bir parçası olarak resmedilmesine aracılık eder. Renoir'ın Yıkanan Kadınlar temalı farklı resimleri vardır. Renoir'ın resimlerindeki çıplak kadınlar balık etli, anne, doğurganlığın sembolü olarak karşımıza çıkar. Renoir'ın yıkanma eylemini ele aldığı çıplaklar, Degas'ın çalışmalarında da önemli bir yer tutmuştur. Degas'nın yıkanan çıplakları kapalı mekanda geçer ve izleyicide mahrem bir ana tanıklık hissi uyandırır. Paul Cezanne yaşamı boyunca çıplak konulu birçok resim üretmiştir. Cezanne'nın çıplaklarını daha çok nehir kıyısında yıkananlar oluşturur, , cinsel bir imge olarak yer almazlar, sadece sanatsal değerlere hizmet için oradadırlar. 19. yy'ın sonuna doğru Fransız akademik ressam William Adolphe Bouguereau Ayartma adlı resminde; Havva'nın hiç bitmeyecek hikayesine göndermede bulunmuş ve bilgi ağacının meyvesi olan elmayı simge olarak göstermiştir. Ayartmanın kadınların içine işlediğini gösterir, anneyi çocuğu kendisini seyrederken elindeki yasak elmayı yiyecek gibi tasvir eder.


Perrotin is pleased to return to Frieze New York, on view at The Shed from Wednesday, May 5th through Sunday, May 9th, with a presentation focused on innovations in painting. Following a career retrospective at Centre Pompidou, French conceptual painter Bernard Frize will debut a suite of new large-scale works in a focused presentation for the fair. Concurrently, the gallery will unveil new paintings by Daniel Arsham, Pierre Soulages, and Josh Sperling, as well as recent works by Sophie Calle, Leslie Hewitt, and Paola Pivi. The gallery will also present work by Ivan Argote, Nick Doyle, Gregor Hildebrandt, Trevon Latin, Julio Le Parc, Lee Bae, Georges Mathieu, Jean-Michel Othoniel, GaHee Park, Gabriel Rico and Kathia St. Hilaire. Perrotin is pleased to additionally participate in the Frieze Viewing Room, on line from Wednesday, May 5th through Friday, May 14th. The viewing room is simultaneously on view at Perrotin's Lower East Side gallery. It is a continuation of our presentation at The Shed, featuring works by Gabriel de la Mora, Jens Fange, Park Seo Bo, and Xu Zhen.


- Une technique indispensable qui se fonde sur une sensibilite et une culture musicale pouvant s'etendre a tous les styles du repertoire, - Une aptitude a communiquer aisement avec le public, - Une disposition a partager genereusement leur talent avec les publics moins favorises dans les concerts dits de Partage : enfants et adultes handicapes ou en souffrance, personnes agees, etc. - Un potentiel, prouve par des enregistrements, pour une carriere a niveau international. - Le Prix International Pro Musicis 2021 est ouvert aux artistes qui ont deja une experience du concert public, dans les disciplines suivantes : - Age maximum : 35 ans au 31 decembre 2021 pour les solistes, et chaque membre de duos ou trios. - Inscriptions et epreuves. Les dossiers complets, comprenant formulaire d'inscription et enregistrements publics (cf. page 3), devront parvenir au siege de Pro Musicis avant le 15 juin 2021. Suite a cela le Jury selectionnera les candidats a la finale, qui seront informes par mail au plus tard le lundi 20 septembre. Les epreuves finales se derouleront le mardi 26 octobre 2021 au CRR du 8eme arrondissement a Paris. - Programme pour les finales: chaque concurrent selectionne devra presenter au Jury un programme compose de 6 uvres ou mouvements differents representant un total d'au moins une heure de musique, selon la repartition suivante : trois uvres au choix, baroque, classique ou romantique. Les concurrents devront faire figurer ce choix sur le bulletin d'inscription. Les candidatures sans programme ne seront pas prises en consideration. - Recompenses : Chaque Laureat recevra une indemnite de 1.000 et se verra offrir un concert public remunere qui sera jumele avec deux Concerts de Partage donnes a titre gracieux pour des enfants ou adultes handicapes, personnes agees, et d'une maniere generale toute personne en situation de souffrance morale ou physique. Ces concerts auront lieu a Paris ou en province française. Note importante : Outre les epreuves instrumentales, les candidats seront soumis, au cours de la finale, a une epreuve de communication au cours de laquelle ils devront demontrer au Jury leur capacite a communiquer avec un public de Partage, soit en presentant leur instrument, soit en presentant certains aspects des uvres jouees, sous forme ludique par exemple, ou tout autre forme ou moyen a leur convenance en relation avec le programme presente et le public de Partage. Cette epreuve est eliminatoire.


|Raymond Hains initiated his seminal matches series in 1964, while residing in Italy, inspired by Claes Oldenburg's work at the Venice Biennale that same year. Hains began the production of oversized matchbooks and matches, which were shown at Galleria del Leone in Venice for the first time in 1964. The works were conceived as both free-standing and wall-hanging objects, challenging traditional forms of sculpture and painting. Both types of matchbooks feature in the exhibition at Galerie Max Hetzler, with two free-standing and five mounted to the wall, alongside four giant matches in bronze. Hains attributed this body of work to two fictional artist characters, Saffa and Seita, whose names derive from acronyms of the major French and Italian tobacco and match companies at the time. He cultivated the myth of the two invented artists in numerous exhibitions, signing works in their name and presenting himself as their agent. By humorously assuming different roles and identities in the art world, Hains questioned the status of the artist and how it was being instrumentalised by society. Please schedule your visit in advance and be advised that you will need to present a negative corona test result from an official test centre, not older than 24h, upon entry.


Yazarlarımızdan Prof. Dr. Sema Birler tarafından geleceğin bilim insanları için yazılan; ilk klon canlıların üretimini anlatan Klonlama Nasıl Yapılır? ile ilgili basın bülteni ve görselleri sizlerle paylaşıyorum. Ülkemizde ilk klonlama projesini başarı ile yürüten ve ilk klon canlıların üretimini sağlayan Prof. Dr. Sema Birler tarafından yazılan, Klonlama Nasıl Yapılır? çocuklara bilim farkındalığı ve bilim sevgisi kazandırmayı amaçlıyor. Çocuklar bu kitaptaki özel ve eğlenceli çizimlerin de yardımıyla bilimsel bir çalışmanın adımlarını ve heyecanını öğrenecekleri, bilimsel bir sürece katılacaklar. Gelecek vadeden teknolojilerin genç beyinlere tanıtılması ve hayal etmelerinin sağlanması gerekir. Bu kitap ile klonlama özelinde geleceğin bilimi olan biyoteknoloji konusunda çocukları özendirmek ve teşvik etmek istedim. diyen ve bu düşünceden yola çıkarak çocukların rahatlıkla kavrayacağı bilgileri kaleme alan Sema Birler, İstanbul Üniversitesi Veteriner Fakültesi'nden 1987 yılında mezun oldu ve aynı yıl Dölerme ve Sun'i Tohumlama Anabilim Dalı'nda araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladı. 1992 yılında TÜBİTAK tarafından desteklenen tez projesi ile doktora eğitimini tamamladı. Başından sonuna kadar bir klonlama çalışmasına tanıklık edecek olan, geleceğin bilim insanları genç okurlar; sürecin neredeyse tamamını aşamalarıyla keşfetme fırsatını bulacaklar. Klonlama Nasıl Yapılır? bilimsel terminolojiyi keyifli bir anlatımla sunarak son sayfalarına dek heyecanla okunuyor. Ayla Delibaş Yetkin'in çizimleriyle renklenen eser, Yazardan Direkt Yayınevi'nden yayımlanarak çocuklar kadar yetişkinlerin de ilgiyle okuyacağı bilgilerle dolu.


Bir zamanlar şaşırırdım, bir tuval, bir yontu, bir şiir, ne bileyim sanki Bach'ın hiç ölmeyen müziğindeki gizem, bir romanın labirentlerinde dolaşmak tutkusu; buna özgü her şey, giderek sanatın simyası bir başka boyuttu yaşantımda. Zamana göre çok kısa bir süreçte iletişimin bir başka boyuta geçmesi, gözümüzün önünde çok evrensel bir açılım sonucu; görmek, bakmak, duymak, sanatı yansıtmak adına kapımızın önüne geldi; sanatçı olmak bir ayrıcalık değil artık, şamataya dönük her şey pazarlanıyor ve bütün bir hızla! Oktay Akbal'ın ilk öykü kitabının başlığını sevmiştim: Önce Ekmekler Bozuldu sonra her şey! İnsana dair bir iç deniz çekilmeye başladığında, sığlaşma önce imgesel alandan başlamıştı. Niçin? Belki varolanı bozuk para gibi harcamıştık; sanat artık her durumda manipüle edilebilen, ekonomik güçlerin yatırım alanında, spekülatif, düşünme yeteneği gerekmeyen eğlendirici bir sirk olmuştu. Bir gün Paris'te Galeri Perrotine'de bir Çinli artist gözüme çarpmıştı, biraz Jeff Koons oynuyordu, dikkate almadım. Galerie Perrotin: performans, enstalasyon, video, trash, humour et art festif. Bu galeri contemporary şamatasının önemli bir vitrini. Sekreter bana Xu Zhen'nin gelecekte çok önemli olacağını söylemişti; ben de ona FIAC benzeri Foires Shanghaida gördüklerimi anlattım, Çinli'lerin çağdaş sanata olan ilgisi karşılıksız, çok ilgilenir gibi gözükmeleri, kendi sanatçılarını dünyaya pazarlamak; aynen Soğuk Harpte olduğu gibi. Gerçekten o süre içinde hiç ilgimi çekmeyen bu Çinli sanatçı gözüme ilişen her yerde, ünlü galerilerde, çağdaş müzelerin mega salonlarında, bienallerde kendinden söz ettirince, bu expansif açılım kendiliğinden olacak bir şey değil kanısıyla dekorun arkasına bakmakta fayda var diye düşündüm. Malum 1945'te dünya harbinin sonuçlarının daha iyi korunması adına Amerika'nın açtığı kültürel Soğuk Harp saldırısı ve CIA'nın sanatı finanse etmesiyle Amerikan sanatçılarının dünyaya empoze edilmesi sürecinde daha Çin ortada yoktu; Amerika dışında hiç bir ülkenin de buna yanıt verecek ekonomik gücü olmadığı için sonuçta bu harbi Amerika kazandı ve sanatçılarını alnımıza kazıdı: Pollock, Rothko vs. Bu egemenlik hemen bitmedi; fictif sanat akımlarının olmadık bahanelerle giderek pentürü de dışlamasıyla Pop'tan contemporary'ye giden bir otoyol misali bu güne geldik ve Çin uyandı! Bence başka bir sivri akıllı, Leo Castelli'nin öğretisinden geçen ve Warhol'un Factory'sini, sanatın genleşme boyutlarında kendini aşma çizgisini belki en iyi kullanan bu lob'nin en önemli ismi; yalnız François Pinnot'nun değil, Bernard Arnault'nun yani Çağdaş Sanatı yöneten iki milyarderin de gözdesi. Tekrar Çin'in Çağdaş Sanat Arzusu na gelirsek, bu soğuk harpte çift yönlü kuşatıldığının farkında; önce Batı'nın albenisini çekmek, onların boyutlarında güreşmek, yani yönetenlerin Fondation'arına, kontrollerindeki çağdaş müzelere, aracı galerilere girmekten öte bu alışverişi etkileyen bağımsız koleksiyonlarda da boy göstermek! Esinlendiği Jeff Koons'un yolunda, nedense konu hep antiktir. Antik, Avrupa'da da 17.,18 asırda Antikiteye dönüş hayalinde uzun süre sanatın içeriğinde olmuş ve de.. sıkıcı akademik resim, heykel, edebiyat, mimari, giyim kuşam vs. yanlış anlama, giderek yorumlama; işte şimdi Çinli bir sanatçının kurgusuyla karşımızda! Çin'in sanata açılımı politik olduğu kadar da ekonomik; örneğin Xu Zhen'nin Fondation Louis Vuitton'daki bu sergisi ve dünyadaki lüksün tek ismi Bernard Arnault'un Çin pazarındaki rolünün altını çizmek gerekir. Geçen yıl Paris, Fondation Cartier'de Cai Guo-Qiang gösterisi, sanki çocukluğumun naif panayırlarının asrımıza uygulanması gibi. Bizi şaşırtmak amaçlı ama izlediğim kadarıyla artık kimse şaşırmıyor; anlamıyorum; gözlerdeki doymuşluk nedense bana bir şeyin sonunun geldiğini fısıldıyor: .. artık şaşırtamıyacaksın!. Önceleri Japonya'da pyrotechnique, havai fişek ve barut üstüne araştırmalar yapan sanatçı, daha sonra bu öğrendiklerini sanatla kesiştirerek, gösteri anlamında -daha çok show benzeri gösteriler- ancak hayalin erişebileceği boyutlarda enstalasyonlarla sürdürüyor. Cai -Guo'nun Japonya'da öğrendiği havai fişek uzmanlığı; barutu babasının malı gibi kullanma yeteneğini ve ona ünlü müzelerin kapısını açıp, şov yapma olanağını tanıyor. Büyük boyut tuvalleri yere serip, içi sıvı boya dolu baloncukları barutla patlatarak, rastgele oluşan leke, lavi, beneklerin yarattığı tablolar elbette bir anlam, bir tat, boya kalitesi içeriyorlar. Büyük boyut tuvaller, şasilere gerilip sergilendiğinde, show'u görmeyenleri şaşırtıyor ama! Evet bir ayrıcalık bu; canı sıkılan müze yöneticilerinin kapılarını bu tür şamataya açmalarını anlamıyorum! Kısa bir süre sonra Venedik Bienali'nin ona getirdiği sükse Pekin Olimpiyatları'nın havai fişek gösterisinden modern müzelere Mass Moca, Guggenheim, Fukuoka, Cartier Paris vs... Olağanüstü boyuttaki enstalasyonlar, megalomaninin sınırlarını zorluyor. Artık insanın hayal kutusunu sanki düşen bir uçağın kara kutusu misali arayacağız; düş bozgunu gibi, modern hinlik başını almış gidiyor. Bir sanrının kendi şok boyutunda gerçekleşmesi hayal olmaktan çıktı. 3D üçüncü boyut- çoktan aşıldı; CAO bilgisayarın yönetiminde lazer sistemiyle baskı, MJM modelage -, SLA stereolithographie, aletler vs. Bir kartpostal boyutundan kitaba; kitaptan tuvale bir imgenin makul bir boyuta ulaşması, bizim bakış açımızla orantılıdır. Oysa büyük tuvalleri boyamak, devasa objeleri kurgulamak için yine sanatçı, devasa mekanlara ve bunun siparişini verecek güçlü bir sponsora onu destekleyecek global bir medyaya ihtiyaç duyuyor. İşte bu açılım içinde bir star sistemi oluştu. Tüfeğin bulunması sonucu bozulan mertlik gibi, günümüz sanatçıları giderek belki bu boyut'a girerek; tuvaliyle cebelleşen mütevazı ressamı tarihe gömdüler. Bizde bile asistanlarıyla çalışan, belki sözünü ettiğim tekniklerin boyutunda değil ama el değmeden üretilen, sipariş vererek gerçekleştirdiği yapıtını contemporary fuarlarında satışa sunan, modernlik fenomeniyle kafasındaki virtueli pazarlayanlar; tekdüze bir görücü prototip yarattılar: bakan ama görmeyen, yargılamadan daha doğrusu anlamadan satın alan, koleksiyoner olduğuna ikna edilen ve de özellikle ülkemizde müzayedecilerin dümen suyunda bu sanat oyununun geleceğinden şüpheliyim! Bu oyunun global açılımında, yöneten ülkelerin sanatı bir propaganda olarak empoze etmek adına yaptıklarına sanat savaşları diyebiliriz. Bu sanatçının hayal gücüyle, hayalin büyük boyutlarda gerçekleşmesi yine günümüzün bir mucizesi, 3D tekniği ile yaratılan aslını aratmayan objeler, enstalasyon olarak müzelerin büyük mekanlarında elbet şaşırtıcı işlevlerini yapacaktır. Ne yazık sanatın anlamı yalnız şaşırtmak değil, onun öğreticiliği ve gizeme kucak açan olağanüstülüğü... Artık sirkler nasıl çocukların albenisinde değilse, müzelerde yapılan bu tür şamata'dan da bıkacağız. Madrid Prado müzesi de Cai-Guo'nun önlenemez keşfinin tuzağına düşmüş; güya sanatçının Buen Ratiro sarayına harp ve sulh içeriğinde yaptığı gönderi show bile, bu mekanlara duyduğum saygıyı silemiyor. Tekrar müzeye girip, gizlice Zurbaran'ın tuvalinin önünde eski çağların çekim alanına giriyorum! Sanatçının bu installation'unda kavram saptaması ne olursa olsun; ben bir kez bile içeriğini düşünmedim, bir süre izledikten sonra sergi sonucunda bunu nereye götürecekler, hangi araç bunu taşıyabilir, daha sonra sergilenme söz konusu ise, o sürede saklanabileceği mekan, yeniden kurgulandığında, öncekiyle bağlantısı... Genellikle iklim değişiklerinin doğayı altüst etmesi sonucu kentlerde bile yaşadığımız köklerinden sökülmüş bu ağacı böyle bir mekana; bilmiyorum hangi olanaklarla sokup, kavramlaştırmak biraz gülünç. Wei Wei gibi Çinlilerin bize bu denli moral öğretisi biraz absürt! Şimdi bende kalan izlenim, virtüel sınırları zorlayan bir filmin etkisine özgü kısa bir bellek, tını ve de aklımda kalan ona benzer bir merak, daha çok bunları gerçekleştiren atölyeler, teknik elemanlar, ortada dönen para ve de sanatçının payı. 21 yüzyılın başında yaşanan bu histeri kısa bir süre sonra tüketilecek, conceptuelin son günleri bence. Tüm bu sorunlar giderek birikme ve yığma gerçeğiyle karşılaştığında, ileriye dönük, bizi bekleyen kaostan kimsenin haberi yok. Paranın açılımıyla sürekli alınıp, bir gün değerini ölçebileceğimizi sanarak depolara yığdığımız sanat eserleri, kanımca kendi kendilerini yok etmeden çöp olarak kaderlerini bulacaklardır. Paranın ve uluslar üstü sanat lobilerinin acımadan yıprattığı, kanayan hayal gücümüzü kendimize saklayalım.


The 2021 American Classical Young Musician Award is open to all instruments, voice, and chamber ensembles. We encourage unique chamber ensemble combinations. American Classical Young Musician Award wants to encourage young musicians to perform and grow. We believe that our competition can offer many benefits to our participants and help to build their confidence and realize their dreams. The aim of our prizes is to find performers with a strong artistic personality and stage presence. The emphasis is therefore not on the purely technical aspect of the performance, but also on the artistic charisma of the performer. Golden Award: $700 cash ward+Certificate and 999 Gold Commemorative Plated Medal + Teacher Certificate. Silver award: Certificate and Silver Commemorative plated Medal+ teacher certificate. Bronze award: Certificate and Rose Gold Commemorative plated Medal + teacher certificate. Honorable Mention : Official Certificate +Commemorative plated Medal Medal. - - - - Doç. Dr. Hakan Karaş, Düş ve Kolaj 14 Kasım 2023 - SCENES PLURIELLES, Galerie Jean-Louis Ramand, 28 Ekim 2023- 13 Ocak 2024 8 Kasım 2023 - Çağdaş Türk Resmi'nin Devrimci İsimlerinden Orhan Taylan vefat etti. 4 Kasım 2023 - ''JANUS, NE TARAFA BAKMALI?'', Ceyda Güler, Galeri İşlik, (25 Ekim 11 Kasım 2023) 24 Ekim 2023 - Türkiye Cumhuriyeti'nin Yüzüncü Yılı ve Yüz Ressam 18 Ekim 2023 - France Music Competition (14 31 Oct, 2023) 17 Ekim 2023 - World Classical Music Awards 16 Oct 21 Nov, 2023 17 Ekim 2023 - Bedri Baykam: Sevgili Haluk 17 Ekim 2023 - Bazaart 2024 (Son Başvuru: 20 Ekim 15 Aralık 2023) 11 Ekim 2023 - Fotoğraf sanatçısı Manuel Çıtak hayatını kaybetti. 10 Ekim 2023 - Bedri Baykam: Türkiye'de sanat hak ettiği yere geliyor, peki siyasiler nerede? 10 Ekim 2023 - Göç Eden Bedenler, Zerrin Pehlivan, Devecihan Kültür Merkezi (04-18 Eylül 2023) 9 Ekim 2023 - Çağdaş Türk Sanatının Önemli İsimlerinden Haluk Akakçe vefat etti. 9 Ekim 2023 - VECDİ UZUN, ÇEMBER, DAİRE VE KÜRE FELSEFESİNİN RESİM SANATINA YANSIMASI 30 Eylül 2023 - Karanlıkta Kahkaha, Karşı Sanat, (22 Eylül 21 Ekim 2023) 21 Eylül 2023 - Öğretim Elemanları Yaz Sergisi III, T. Ü. G. S. F. Fuaye Salonu (13 Temmuz 13 Eylül 2023) 21 Eylül 2023 - Homemade 4, Piramid Sanat, (21 Temmuz 26 Ağustos 2023) 21 Eylül 2023 - Aşık Veysel, Her Neye Bakarsam Sen Varsın Orda, 09 Haziran 04 Temmuz 2023, Bağlarbaşı Kültür Merkezi 21 Eylül 2023 - Do Art Galeri, ArtContact İstanbul 3. Uluslararası Çağdaş Sanat Fuarı, (01-04 Haziran 2023) 19 Eylül 2023 - BALKAN SERGİLERİ IV BÜKREŞ'TE SANATSEVERLERLE BULUŞUYOR... 19 Eylül 2023 - BALKAN SERGİLERİ III BULGARİSTAN SREDETS GALLERY'DE SANATSEVERLERLE BULUŞUYOR... 18 Eylül 2023 - Anadolu'da Bir Kızım Var, 21 Mart 15 Nisan 2023, MKM Beşiktaş Çağdaş Sanat Galerisi, Akatlar, Beşiktaş, İstanbul. 18 Eylül 2023 - Piramid Sanat, ArtAnkara 9. Uluslararası Çağdaş Sanat Fuarı, (09-12 Mart 2023) 18 Eylül 2023 - Ayhan Çetin, Üst Yapı, Galeri Soyut, (17 Şubat 8 Mart 2023) 1 Mart 2023 - SOPHİA NARRETT, CARRİED BY WONDER, Perrotin New York, (March 3 April 15, 2023) 1 Mart 2023 - NIKKI MALOOF, Skunk Hour, Perrotin New York, (March 3 April 15, 2023) 1 Mart 2023 - NANCY SPERO, Woman as Protagonist, Galerie Lelong & Co., New York, (23 March 25, 2023) 1 Mart 2023 - Jeremy Demester, XXI, Perrotin (February 28 April 8, 2023) 1 Mart 2023 - GÖZDE AYLİS ÇİÇEK Tanıdık Yüzler, Farklı Ruhlar Heykel Sergisi / 17 Mart 8 Nisan / GALERİ SELVİN ARNAVUTKÖY 1 Mart 2023 - Şevval Konyalı, Kupon, Galeri/Miz, (08 Mart 10 Misan 2023) 1 Mart 2023 - Mahreen Zuberi, Exercising the Border, Anita Rogers Gallery, (February 1 March 11, 2023) 1 Mart 2023 - Being Human, Den Art, (03 Mart 01 Nisan 2023) 1 Mart 2023


Perrotin is delighted to host the first exhibition by Alain Jacquet upon representation of the Estate. This major presentation, spanning several decades of the artist's carrer, is displayed on all three gallery spaces in Marais and was conceived in close association with the family of the artist. Alain Jacquet (1939 in Neuilly-sur-Seine 2008 in New York) emerged as a contemporary artist during the remarkable boom in image reproduction techniques. Spanning from his first abstract canvases to his mechanically generated paintings, he continuously experimented with techniques throughout his career yielding an impressive oeuvre of various forms and media. Guided by diverse principles, Jacquet demonstrated an incredible capacity for ingenuity with the examination between abstraction and figuration; the 'latent image' within both collective and individual memory; and the appropriation of images from contemporary popular culture and iconic works showcased in museums. On a quest to address the fundamental laws of the universe.


The Associazione Culturale Annarosa Taddei is organizing its ninth International Competition for Young Musicians dedicated to artists of any nationality being between the ages of 18 and 30 (i. e. born between 1991 and 2003). PIANO AND VOICE DUO. The Associazione will award three Prizes to the finalists. 3) Final Round: 6 finalist duos will perform a 50 minutes program as outlined in the Rules, to compete for the Prizes.


Okuyucuların en sevdiği ve her yaştan bireyin online alışveriş platformu Kidega, tam kapanma döneminin kitap alışveriş verilerini açıkladı. Bu dönemde İstanbul, Ankara ve İzmir en çok alışveriş yapan kentler olurken, en çok kitap alışverişi yapan kesim ise yüzde 35'lik ortalamayla 25-34 yaş arasındakiler oldu. Kidega'nın verilerine göre kapanma döneminde online kitap alışverişleri arama hacminde yüzde 20 oranında artış gerçekleşti. Bu dönemde erkekler yüzde 53 ile kadınlardan daha fazla alışveriş yaptı. Kadın müşterilerin alışverişlerinde popüler kitaplar öne çıkarken, çocuk kitaplarında da satış oranları arttı. Koronavirüs salgını tüm dünyada etkisini sürdürmeye devam ederken, geçtiğimiz hafta başlayan tam kapanma dönemiyle alışverişler tamamen online platformlara taşındı. Kapanma döneminde artışa geçen online alışveriş sürecine çeşitlendirdiği yeni ürün kategorisi ile cevap vererek kaliteli alışverişin öne çıkan ismi olan Kidega, bu dönemin online alışveriş verilerini açıkladı. 29 Nisan 2021 Perşembe akşamı başlayan tam kapanma dönemiyle birlikte Kidega üzerinden alışveriş en çok İstanbul, Ankara ve İzmir'den yapıldı. Kidega'nın verilerine göre erkekler yüzde 53, kadınlar yüzde 47 oranında alışveriş yaparken, en çok alışverişi yüzde 35 ile 25-34 yaş arasındakiler yaptı. 35-44 yaş arası yüzde 25, 18-24 yaş arası ise yüzde 20 oranında Kidega'dan alışveriş yaptı. Popüler kitaplar ve çocuk kitapları başı çekti! Kapanma döneminde popüler, çok satan kitaplar en fazla tercih edilirken, anneler evlere kapanan çocuklarını da unutmadı. Kidega'nın verilerine göre; kapanma döneminde çocuk kitaplarına talep arttı. Sektör ortalaması üzerinde sepet ortalamasına sahip olan Kidega bu dönemde mevcut sepet ortalamasını korudu. Ödemelerde ise kredi kartı üzerinden tek çekim tercih edildi. Kidega'nın yeni kategori ürünlerini müşterilerinin beğenisine sunmaya başladığının altını çizen Kidega Kurucu Ortağı Raif İpek, Tam kapanma dönemine tüketiciler bu yıl daha hazırlıklı olarak girdi. Anneler Günü ve Ramazan Bayramı dönemine denk gelen bu dönemde alışverişler online'a taşındı. Kidega olarak müşteri memnuniyetini en üst seviyede tutarak tüketicilerden gelen talepleri karşıladık. Tam kapanma döneminde online kitap alışverişleri arama hacminde yüzde 20 oranında artış yaşandı. Kidega olarak hedeflerimiz doğrultusunda büyümemizi sürdürüyoruz. Kapanma döneminde kitap alışverişlerinin dışında hobi, kırtasiye öne çıkarken, hacim olarak teknoloji ve cilt bakım kategorilerimizde yoğun ilgi yaşadık dedi.


King's Peak International Music Competition offers free entry to a global online classical music competition with categories for instrumentalists, voice & open to all nationalities. FREE ENTRY by JULY 1, 2021. Please see our website for complete Rules & Free Entry form. Participants are required to submit a video recording of their performance on our page titled Free Entry. Entries are reviewed by Esteemed Jury Members. Finalists are invite only & pay $48.50 admin fee. Winners receive: certificate, posted on website and social media, select winning videos posted on Youtube. Some select winners shall be chosen for Master Class Scholarship prizes. Build your resume. The King's Peak International Music Competition strives to inspire Classical Musicians by offering opportunities to perform as they build resume/careers through world wide competition. Stay tuned for future competitions and opportunities. King's Peak International Music Competition offers free entry to a global online classical music competition with categories for instrumentalists, voice & open to all nationalities.


Institut français Türkiye'nin düzenlediği Edebiyat Salonu çevrim içi etkinliğine bu ay Goncourt Ödüllü yazar Leila Slimani katılıyor. Etkinlik 26 Mayıs tarihinde saat 17.00'da Zoom platformunda gerçekleşecek. Yiğit Bener'in sunumuyla gerçekleşecek olan Edebiyat Salonu'nda Leila Slimani'ye, Hoş Nağme adlı eserini Türkçe'ye kazandıran çevirmen Aylin Yengin de eşlik edecek. 1981'de Rabat'ta doğan ve Paris'teki Siyasal Araştırmalar Enstitüsü'nden mezun olan Leila Slimani, Fransız-Faslı bir edebiyat kadınıdır. Her zaman % 100 Fransız ve % 100 Faslı hissettim, bu yüzden bununla ilgili hiç sorun yaşamadım. Kendimi kimliklere hapsetmeme izin vermiyorum diyor. İlk romanı Gulyabaninin Bahçesi, ülkemizde Ayrıntı Yayınları tarafından yayınlandı. Hoş Nağme adıyla Kırmızı Kedi tarafından yayınlanan romanı ile 2016 Goncourt Ödülü'nü aldı. Hem ırkçılar hem de köktendinciler tarafından hedef alınan Slimani, kültür bakanı olması teklifini yazar olarak özgürlüğünü koruma nedeniyle reddetti. Öte yandan, Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron'un Frankofoni konusunda kişisel temsilcisi olmayı kabul eder ve Uluslararası Frankofoni Örgütü Daimi Konseyi'nde görev aldı. 2020'de bir üçlemenin ilk cildi olan yeni romanı Le Pays des autres'ı yayınlar. 2021'de Le Parfum des fleurs la nuit yayınlanır. Telif hakları gereği görseller ile birlikte Francesca Mantovani Editions Gallimard ibaresinin kullanılması zorunludur.


Galerie Lelong & Co., New York, is pleased to present our first solo exhibition with Juan Usle, entitled HORIZONTAL LIGHT. Over a four-decade career, Usle has established a distinctive pictorial grammar; gestural brushstrokes systematically applied in tandem with his heartbeat to convey a poetic-fluid landscape. Dividing his time between Spain and New York City since the 1980s, Usle's practice has engaged with the various movements and traditions of painting in European and American postwar abstraction. HORIZONTAL LIGHT will present new works as a continuation of his best-known series that began in 1997, Sone que revelabas, also known as SQR. To date, Usle's SQR paintings have emerged as the largest unified set within his oeuvre, a sequence of mesmerizing chords interweaving explosions of light and color heightened by their towering size. Measuring at least 108 x 80 inches (275 x 203 cm), the work's verticality is reiterated in its modular strokes. Overshadowing the viewer, Usle's landscapes envelop us in their presence a life-size electrocardiogram charting the momentum of the artist's brushstrokes and a record of time's passage.


ANNE Öyküsü NFT teknolojisi ile yaklaşık 10.300 dolar bedelle satıldı! Sanatçıların merkezi bir sisteme dahil olmadan, dünyanın her yerine dijital olarak eserlerini sunmalarını ve blockchain altyapısı sayesinde, eserlerini kimliklendirebilmeleri konusunda eşsiz bir altyapı sağlayan NFT; son dönemlerde kripto para birimlerinin kullanımı ile sanat ve edebiyat dünyasının da hayatına girdi. Zeynep Bugay'ın Fantastik tarzda kaleme aldığı kitabı Proti Adası'nın Esrarı adlı eserinin içinde yer almayan, ancak tüm seriyi tasarlamasına sebep olan ANNE isimli ilk öyküsü NFT teknolojisi ile www. rarible. com'da 3 Ethereum'dan (yaklaşık olarak 10.300 dolar) satın alınarak, Türk edebiyat dünyasında dijitalizasyonun kullanımında bir ilk oldu. Zeynep Bugay Edebiyatta NFT öncüsü oldu! Gelmiş geçmiş en iddialı fantastik seriler arasında yerini almaya hazırlanan Proti Adası'nın Esrarı kitabının ilham kaynağı sayılabilecek ve yazar Zeynep Bugay'ın kitaptaki Mırmır isimli kedi kahramanın tüm serüvenini tasarlamasını sağlayan, kitaba eklenmemiş, yazarın el yazısıyla 2016 yılında kaleme aldığı Anne isimli ilk öykü önce NFT teknolojisi ile dijital olarak teliflendirildi. Eserin, blockchain'de yerini almasının ardından, 1 gün gibi kısa bir süre sonrasında 3 Ethereum ( yaklaşık 10.300 dolar) karşılığında satılması büyük bir heyecanla karşılandı. Gerçekleşen satışın ardından Zeynep Bugay'ın kitabı tasarlarken el yazısıyla tutmuş olduğu notlar da Anne öyküsünü satın alan kişiye hediye edildi. Konu ile ilgili bilgi aldığımız yazar Zeynep Bugay: Dijital alandaki her türden yeniliği yakından takip etmeye çalışıyorum. NFT teknolojisi de bunlardan birisi ve NFT'nin sanat eserlerini eşsiz ve tek olarak kimliklendirmesini gerçekten heyecan verici buluyorum. Bu satış ile Türk edebiyatında başlayacak ve yer edinecek olan NFT akımına da öncü olduğum için çok mutluyum. Bu teknoloji ile eserlerin alım ve satım süreçleri, tüm koleksiyonerlerin eserleri saklama koşulları, müzayede uygulamaları, sanatçıların sonraki satışlardan alacağı paylar gibi birçok alanın dijitalleşerek blockchain üzerine kaydedilmesinin farklı kolaylık ve faydalarına gün be gün daha çok şahit olacağımıza inanıyorum. Pandemi süreci ile hayatımıza daha çok girmek durumunda kalan dijitalleşme sürecinin, sanat ve edebiyat dünyasına yansımasına bilfiil katıldığım için son derece gururluyum. Eserimi satışa sunmamın hemen ardından, 1 gün gibi kısa bir süre sonrasında çok ciddi bir rakama alıcı buldu. Güncelliği yakalayan, ilk niteliğinde bir işe imza attığım ve edebiyat alanında dijitalizasyonun ehemmiyetini tüm Türkiye'ye vurgulayacak şekilde öncü olduğum için ayrıca çok büyük memnuniyet duyuyorum. Dünyada emsali olduğundan eminim, örnekler mutlaka ki vardır ama Türkiye'nin NFT ile bu denli kısa bir zaman zarfında, böylesi ciddi bir rakama satılan ilk, tek ve biricik öykünün bana ait olması sebebiyle haklı bir gururu taşıyorum, koltuklarım kabarıyor desem yeridir dedi.


İsmail Tetikçi, Kadir Ablak, Mustafa Albayrak, Musa Güney ve Tolga Boztoprak'ın bir araya gelerek görsel sanatlar alanında kolektif bilinci hem yaygınlaştırmak hem de ortak paydalarda buluşarak ressamca yaşanılmaya çalışılan resim sevdasını yaşatma güdüsü taşıyan Doğuyorum Sanat Grubu, 25 Mayıs 10 Temmuz tarihleri arasında Mehmet Demir küratörlüğünde Corpus Galeri'de Doğuyorum / Lirik Bir Yolculuk isimli sergiyle sanatseverlerle buluşuyor. Sanatçının sanat yapma arzusu ve doğayla olan iletişimi varoluşunun en temel sebebidir. Bu var olma inancı, sanat nesnesi olarak ortaya çıkar. Doğu-Yorum birlikteliği bu var olma arzusunu, sanat nesnesi olarak tuvallerinde ortaya koyar. Bu tuvaller, aynı tema ya da kavram birlikteliğinin bir sonucu olarak göstermez kendini. Bunlar, aynı kültür ve ortamda yeşermenin getirdiği birlikteliğin ifadeleridir denebilir. söylemini kullanır. İsmail Tetikçi'nin resimlerinde hayatı, doğayı ve insanın zavallı yalnızlığının haykırışını duyarken Kadir Ablak'ın çalışmalarında yaşamsal sorgulamalarla karşı karşıya kalıyor izleyici; Mustafa Albayrak'ın çalışmalarında mekan ve insan bütünleşip Musa Güney'in yapıtlarında ise doğa adeta metamorfoz geçirmekte iken Tolga Boztoprak'ın eserlerinde ise insana yeni bir doğa teklifi sunulduğunu izleyici fark etmektedir. İsmail Tetikçi, Kadir Ablak, Mustafa Albayrak, Musa Güney ve Tolga Boztoprak'ın bir araya gelerek görsel sanatlar alanında kolektif bilinci hem yaygınlaştırmak hem de ortak paydalarda buluşarak ressamca yaşanılmaya çalışılan resim sevdasını yaşatma güdüsü taşıyan Doğuyorum Sanat Grubu, 25 Mayıs 10 Temmuz tarihleri arasında Mehmet Demir küratörlüğünde Corpus Galeri'de Doğuyorum / Lirik Bir Yolculuk isimli sergiyle sanatseverlerle buluşuyor.


The institutions Slovenski center za glasbeno vzgojo Centro sloveno di educazione musicale Emil Komel and Kulturni center Lojze Bratuz, with the patronage of the municipalities of Gorizia and Nova Gorica are hosting the 1st International competition Musica Goritiensis for music students and musicians under the age of 30. The aim of the competition is to promote musical culture and to encourage young people to study music and to create new bonds.


The INTERNATIONAL COMPETITION FOR YOUNG INSTRUMENTALISTS AND MALE OPERA SINGERS RIZZARDO BINO is open to instrumentalists under 30 and to male Opera singers under 38. It is placed in Braone. -Soloists under 30 -Soloists under 18 -Chambler Music groups Our main strength is the high-level Jury of great international names of classical music and Opera panorama. There will be a specialized committee for the Instrumentalists section, and a specialized committee for the Opera male Singers section.


A discussion to mark the publication of the third volume in the series Art Critics of the World, jointly published by AICA Press, Paris, and Les presses du reel, Dijon. Introduced by Lisbeth Rebollo Gonçalves, International President of the International Association of Art Critics, Paris. Moderated by Henry Meyric Hughes, Hon. President of AICA, with the participation of the publication's three editors: Daniel Grun, Jean-Marc Poinsot, Henry Meyric Hughes. Featuring a dialogue between Andrea Euringer Batorova, whose review of this publication appears on AICA's website, thanks to the kind permission of the author and ARTMargins (5 February 2021), and the AICA member, Daniel Grun.


Uluslararası performans sanatı platformu Performistanbul sanatçısı Aslı Dinç'in <andata> adlı performansı, 2 Haziran 12 Haziran tarihleri arasında Performistanbul ve Pasaj iş birliğinde hayat buluyor. <andata>, alternatif bir geleceğe dayanan spekülatif bir hikaye anlatımı sonrasında katılımcılardan toplanılan verilerin canlı işlenerek dönüştürülmesini içeriyor. Multidisipliner bir sanatçı olan Aslı Dinç, çalışmalarında sanat, teknoloji ve bilimin kesiştiği alanlardan yola çıkarak insan / makine etkileşimlerini araştırıyor. Sanatçının 2019 yılından bu yana devam etmekte olan geleceği düşünürken geçmiş ve şimdinin izinden ilerleyen <andata> projesi; gündelik hayatın tamamen metalaştırıldığı bir zaman diliminde kurulmuş bir data örgütü olarak karşımıza çıkıyor. Sanatçı tarafından katılımcıya okunan manifestoya karşılık katılımcıdan toplanan anlar bir yapay zeka işleminden geçirilerek fake anılara yani kontra-data'ya dönüşüyor. Kontra-datalar iznimiz ve bilgimiz olmadan şirketlere sızdırılan, özel alanlarımız ve yaşamlarımızı içeren bilgileri koruma altına almak için yaratılan data gürültülerini ifade ediyor. Genelde dijital ağlarda dolaşıma girmemiş, meta dataya dönüşmemiş insana dair saf bilgiler olan ilk anlar dönmek istenilen ilk yer, özlem ve ihtiyaç gibi duyguların da yansımalarını simgeliyor. <andata> bu bilgileri dolaşıma sokmadan saklıyor ve toplanan anlar kategorilere ayrılarak arşivleniyor. <andata> şimdinin eksik parçalarının ya da geçmişin kalıntılarının peşine düşerken bir yandan da bu verileri dönüştürüyor. Tüm bu saklama ve arşivleme işleminin ardından derin öğrenme modelleri ile gerçek olmayan anlar üretiyor. Bu anlar sistemde dolaşıma sokularak kontra-data işlevi görüyorlar. Böylece arayüzler vasıtasıyla şirketlerin ulaşmaya çalıştıkları kaliteli data yani bize dair metaya dönüşebilecek bilginin önüne, gerçek olmayan kalabalık veri yığınları yerleşiyor. andata performansı ilk defa birbuçuk kolektifinin davetiyle 16. İstanbul Bienali'nin kamusal programı kapsamında hayata geçti. Şimdi ise Pasaj ve Performistanbul iş birliğinde SAHA'nın desteğiyle gerçekleşen bir yerleştirme ile devam eden proje <andata>, izleyicileri kendi dünyalarına ait bir veri toplama alanından, anılarını paylaşmaya davet ediyor. Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi, Resim Bölümü mezunudur. Dinç, multidisipliner bir sanatçı ve araştırmacıdır. Araştırma alanları distopya anlatısı, algoritmik kültür, insan/makine etkileşimleri gibi sanat/teknoloji/bilim kesişiminde yer alan konuları içerir. Üretimleri spekülasyonlar, döngüler ve performanslar etrafında şekillenir. İşleri uluslararası bienal, galeri ve müzelerde sergilenen Aslı Dinç, aynı zamanda PASAJ bağımsız sanat alanının bir üyesidir. Uluslararası performans sanatı platformu Performistanbul tarafından temsil edilmektedir. Performistanbul, uluslararası performans sanatı platformu, performans sanatçılarını tek bir çatı altında birleştirmek ve projelerle buluşturmak üzere 2016'da kuruldu. İstanbul merkezli platform, esnek çalışma modelini dünya genelinde çeşitli sanat kurumları, dijital platformlar ve sanatçılar ile iş birliği içerisinde alansız kimliğiyle devam ettiriyor. Performistanbul, kurulduğu günden bu yana müzeler, galeriler, sanat kurumları, kamusal alanlar ve uluslararası organizasyonlar başta olmak üzere çeşitli mekanlarda 160'ın üzerinde performans gerçekleştirmiştir. Bu mekanlar ve organizasyonlar arasında Pera Müzesi, Pi Artworks, Elgiz Müzesi, IMC 5533, İstanbul Bienali (2017, 2019), Caroline Garden Chapel, Uluslararası Venedik Performans Haftası (2017, 2019) ve Live Art Development Agency bulunmaktadır. Performistanbul, Türkiye'de bir ilk olan Performistanbul Canlı Sanat Araştırma Alanı'nı, canlı sanat üzerine barındıracağı kaynaklar ile performans sanatının eğitimi ve gelişimi üzerinde önemli bir etkiye yol açma gayesiye kurmuştur. Performistanbul Yayınları PCSAA ile birlikte, bu alanda yabancı kaynakları Türkçe'ye çevirerek Türkiye'deki dijital platformlarda yayınlamak ve bu alanda daha fazla kaynak sağlamak amacıyla kurulmuştur. PASAJ katılımcı ve sosyal odaklı sanat projelerine yer veren; üç sanatçı ve iki kültür yöneticisi tarafından yürütülen bir insiyatiftir. Yerel ve uluslararası sanatçıların sergilerine, kamusal ve yarı kamusal alana müdahalelerine, atölyelerine, konuşmalarına, performanslarına ev sahipliği yapar. Tecrübe ve beceri değişimini kolaylaştırmanın yollarını arar. Sanatçıların farklı topluluklarla karşılaşabileceği bir ortam oluşturmaya çalışır. PASAJ sanatçıyı, sanatçı ve seyirci arasında kurulabilecek yeni işbirliklerini, sanat etkinlikleri gerçekleştirilebilecek alternatif mekanları ve deneysel yaklaşımları destekler. Çeşitli formatlarda sanatı şehir mekanlarıyla ilişkilendirerek, kamusal ve yarı kamusal alanlara girmenin yollarını araştırır. Sanatı geçiş ve uğrak yerleri gibi sık kullanılan mekanlar içinde yeniden konumlandırarak, sadece sanat geçmişi olanlarla değil, halkın farklı kesimlerinden henüz çağdaş sanatla ilişkisi olmamış kişilerle de buluşturmayı amaçlar. Sanatçının farklı seyirci topluluklarıyla karşılaşabileceği ortamların inşasına önem verir. Bir yerin yerel bilgisine, tarihine ve hafızasına saygı duyar. 2010'dan bu zamana kadar 5 defa mekan değiştiren PASAJ, her seferinde bulunduğu mahallenin yereliyle bağ kurarak yeniden şekillenmiştir. Şimdi Karaköy'de tarihi bir han içerisindedir. 2017'den beri Ramada Encore Bayrampaşa ortaklığında devam eden AIR Bayrampaşa sanatçı rezidansını yürütmektedir. Tüm bunların yanı sıra bir ekip olarak da küratöryel çalışmalar ve uluslararası projeler oluşturur. 2019'dan beri uluslararası AIM network üyesidir.


Dijital Sanat Festivali İstanbul'un başlangıç sergisi olarak tasarlanan DALINÇ'ta 10 sanatçının eserleri yer alacak. Büyüleyici atmosferi ile Binbirdirek Sarnıcı'nda gerçekleştirilecek sergi T. C. Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın katkıları ve PASHA Bank ana sponsorluğunda, Mezo Dijital tarafından düzenleniyor. Serginin ilk gününde sanatseverler sergiyi ücretsiz olarak gezebilecekler. Serginin küratörü Seyhan Musaoğlu. İstanbul Dijital Sanat Festivali ve DALINÇ Sergisinin ana sponsoru PASHA Bank Genel Müdürü H. Cenk Eynehan yaptığı açıklamada: Türkiye, Azerbaycan ve Gürcistan arasındaki ticaretin gelişimine katkı sağlamak amacıyla kurulan Azerbaycan sermayeli PASHA Bank finansal köprü olmanın yanında, bankacılığın bir adım ötesine geçerek kültür ve sanatı desteklemektedir. . Sadece biz değil PASHA Holding grubu gerek Azerbaycan'da gerek dünyanın farklı coğrafyalarında sanata her zaman destek vermektedir. Türkiye'de de IDAF'a destek olmaktan mutluluk duyuyoruz. Her yaş grubundan insanın, özellikle gençlerin sanata olan ilgilerinin artması için sanatı, sanatçıları desteklemeye devam ediyoruz. Tam da bu noktada dünyanın hızla dijitalleştiği son yıllarda, dijital sanatların sanat halk içindir mottosuna uygunluğu ve ulaşılabilirliği ile Türkiye'de bir ilk olacak, İstanbul Dijital Sanat Festivali'nin sponsorluğunu üstlendik. Festivalin ilk adım sergisi olan Dalınç'ın özellikle pandemi sonrası iyileşme döneminde herkese iyi geleceğine inanıyoruz. Sanatın olduğu her yerde PASHA Bank olarak yer almaktan mutluluk duyuyoruz. dedi. Dalınç sergisi Binbirdirek Sarnıcı'nda mekanın tarihsel dokusunu ve kültürümüzün ritüel ögelerini birleştirerek izleyiciyi farklı bir yolculuğa çıkarmayı hedefliyor. Sarnıcın mistik havası ve hikayesine uygun, organik fiziksel ögelerle dijital sanatları harmanlayarak izleyicinin deneyimlemesi için işitsel ve görsel bir aura oluşturuluyor. Dalınç sergisi ilhamını yaşamın kaynağını anlamak için antik çağlardan beri felsefeye konu olan elementlerden alır. Dalınç; güzel bir görünüş, bir düşünce karşısında, kendinden geçercesine sessiz bir coşkuya dalma, meditasyon anlamına gelir. Hava, ateş, toprak ve sarnıcın birincil inşa nedeni olan su yanında, bazı doğu felsefelerine göre -eğer bu dört mistik element varlığı açıklayan yapı birimleriyse- onu tamamlayan beşinci element olarak da transandantal meditasyon ya da diğer tabiriyle dalınç yer alır. Musaoğlu'nun suyu odak noktasına alarak bir dalınç olarak kurguladığı sergi, bir yandan da çağın akımlarına ayak uydurmaya çalışan benliklerimizi konu ediniyor. Heraklitos, uyanık olanların ortak bir dünyası olduğundan, uykuda olanlarınsa bireysel dünyalarına geri döndüklerinden söz etmişti. İdios Kosmos Yunanca Fikirlerin Dünyası anlamına gelir. Paylaşılan Dünya anlamına gelen Koinos Kosmos'un karşısında durmanın yanı sıra onunla birlikte varoluşunu sürdürür. Eşsiz deneyimlerimiz ve öğrenimlerimiz sonucunda oluşan varoluşlarımızın birbiriyle kesiştiği ve koptuğu anları inceleyen bu çalışma, düşüncenin soyut ve somut halleri arasındaki kopma ve yeniden bağlantı kurma aşamalarını irdeler. Özgür Demirci çalışmasında, insanla birlikte yaşama gelen ve/ya sonradan edinilen ruhsal, bedensel ve tarihsel yaraların ve şifanın kaynağına doğru bir yolculuk hikayesi sunar. Demirci, yara ve merhemin birbiriyle birleştiği ve ayrıldığı noktaları, iki farklı metin çalışması ve her biri için özel tasarlanmış ses ve müziğin katılımıyla çift kanallı bir performatif video enstalasyonunda bir araya getirir. Özgür Demirci, bedensel iyileşmeden yola çıkarak hazırladığı Sana Anlatmak İstediğim Şeyler adını taşıyan çalışmasında; toplumsal, çevresel, politik ve ruhsal yaraların deri altında kalan kısımlarının farkına vararak bunları besleyenlere yönelir. Grejuva, suyun üzerinde yanan, sönmeyen ateş anlamına gelmektedir. Çalışma temelinde ateş yer alır. Antik Yunan Felsefesinde Herakleitos'un, tüm bu unsurlar temelinde arkhe'yi ateş olarak tariflediği ve ona göre, ateşin varlığın ilk temeli ve içinde bütün karşıtlıkları eriten bir birlik olduğu görülür. Grejuva, bu temeller üzerinden, insanın doğayla çatışma halinde oluşunu görselleştiriyor. Suyu ateşi söndüren element olarak kabul ederken, doğa kendi kuralları çerçevesinde tam tersini yapabiliyor. Neft, sülfür ve zift karışımı ile elde edildiği düşünülen bu kimyasal tepkime, doğayı kontrol ettiğini düşünen bizlere, doğanın karşısında aslında ne kadar aciz olduğumuzu hatırlatır nitelikte. Doğa izlerini kendi normlarıyla oluşturur; çalışma, bir müdahale etme halinden ziyade bir tanıklık duruşuna sahip.


Gizem Renklidağ'ın analog ve dijital teknikleri bir arada kullanarak resim sanatını bambaşka deneyimlere taşıdığı TECHNe isimli sergi, 28 Mayıs-28 Haziran tarihleri arasında İzmir Büyükşehir Belediyesi Ahmed Adnan Saygun Sanat Merkezi'nde sanatseverlerle buluşacak. İzmir Büyükşehir Belediyesi, dijital ile dönüşen resim sanatının Türkiye'deki ilk örneği TECHNe sergisini 28 Mayıs'tan itibaren Ahmed Adnan Saygun Sanat Merkezi'nde konuk edecek. TECHNe Sergisi, sanatseverleri tuvallerin teknoloji ile dönüşüp dijitalleştiği, hareketlendiği, sese-müziğe dönüştüğü benzersiz bir deneyime davet ediyor. Gizem Renklidağ'ın kendi geliştirdiği FISPIS tekniği ile hayata geçirdiği eserler, dijital sanat alanının usta isimleri aracılığı ile dönüşüyor ve bambaşka bir deneyim yaratıyor. TECHNe alışılmışın dışında çok katmanlı bir sanat deneyimi yaşamak isteyenleri, interaktif, hareketli ve eğlenceli dünyalara götürüyor. TECHNe sergisi Türkiye'nin önde gelen dijital sanat stüdyolarından DECOL prodüktörlüğünde Gizem Renklidağ ve N. Cihan Çankaya'nın eş-kuratörlüğünde başladığı İstanbul yolculuğuna, İzmir'de devam edecek. 15 Nisan Dünya Sanat Günü'nde İzmir Büyükşehir Belediyesi Ahmed Adnan Saygun Sanat Merkezi'nde açılacak sergi pandemi koşullarına uygun bir şekilde gezilebilecek. 2017'de ilk kez sanatseverlerle İstanbul'da buluşan TECHNe, dijital sanatçıların kolektif üretimleriyle süreç içinde gelişerek büyüyor. Tuval resimlerine bambaşka formlar ve boyutlar kazandıran sanatçılar, resim sanatını dijital tekniklerle dönüştürerek birçok farklı performans ve deneyim tasarlıyor. Ahmet Said Kaplan, Can Büyükberber, Deniz Kader, Hakan Hısım, Batuhan Güven, Hakan Yılmaz, Lara Kamhi, Mehmet Kızılay, Selay Karasu resim üzerine projeksiyon mapping ile algı sınırlarını zorlarken, HA:AR karışık multimedya tekniği, Ender Diril foto-manipülasyon, Merve Özgören plastik sanat enstalasyonu, Ozan Türkkan yapay zeka kullanarak ürettiği animasyonla, Süleyman Yılmaz interaktif yerleştirmesi aracılığı ile sanat severleri çok katmanlı bir deneyime davet ediyor.


3. baskıya hazırlanan Türkiye'den Gitmek şimdi de İngilizceye çevrildi. Gökhan Kutluer'in İngilizceye çevrilen 2. kitabı da tiyatro oyunu olacak! Gökhan Kutluer'in, genellikle olumsuz bir algısı olan gitmek eylemini ilham verici bir hikayeye dönüştüren Türkiye'den Gitmek adlı kitabı İngilizceye çevrildi. Ülkemizde de 3. baskısını yapmaya hazırlanan kitap, yazarın ilk eseri Bulut Fabrikası gibi tiyatro sahnesine taşınacak. Türkiye'nin ilk aylık bisiklet dergisi Cyclist Türkiye'deki editörlük yıllarında bisiklet tutkunlarının yakından takip ettiği isimler arasında yer alan Gökhan Kutluer, edebiyat dünyasının karşısına ilk kez bisiklet hikayelerinden oluşan ve tiyatro oyununa çevrilen Bulut Fabrikası adlı eseriyle çıkmıştı. 2016 yılında taşındığı İtalya'nın Bergamo şehrinde, kendi göç öyküsünü kaleme aldığı Yitik Ülke Yayınları imzalı ikinci eseri Türkiye'den Gitmek ile pek çok gence hayallerinin peşinden koşabileceklerine dair ilham veren yazar, şimdi de hikayesini konfor alanından ayrılmak için verdiği mücadele üzerinden dünyaya anlatıyor. Kutluer, Leaving One's Comfort Zone adıyla İrem Bilkin tarafından İngilizceye çevrilen eserinde yıkılan, dağıtılan, eriyen, sönen ama en nihayetinde yeniden yapmamız için elimize tutuşturulan bir şey olarak nitelendirdiği hayata dair bir öğreti sunuyor.


Evliyagil Dolapdere, Volkan Diyaroğlu'nun uzun bir aradan sonra İstanbul'da gerçekleşecek Hemen Hemen Her Şeyin Kuramı yeni kişisel sergisini 01.06.-18.07.2021 tarihleri arasında ağırlamaya hazırlanıyor. Sergi, Volkan Diyaroğlu'nun tuval, fotoğraf ve video gibi farklı medyumlarda ürettiği son dönem işleriyle beraber siyasetten kuantum fiziğine, kimlik meselesinden sanat üretimi kavramının kendisine kadar birçok alanda kurguladığı diyaloglara dayanıyor. Sanatçının 2002'den 2018'e kadar ürettiği eserleri ele alan, sanat teorisyeni ve sanat tarihçi Altan A. Marcelli'nin editörlüğünü, Mehmet Ergüven, Nilo Casares ve Denis Maksimov'un yazarlıklarını üstlendikleri, 6 ciltlik 3 dilde yazılan sanatçı kitabı da Hemen Hemen Her Şeyin Kuramı sergisiyle beraber ilk defa izleyiciyle buluşuyor. Hemen Hemen Her Şeyin Kuramı 01.06.-18.07.2021 tarihleri arasında Evliyagil Dolapdere'de ziyaret edilebilir. - - - - Doç. Dr. Hakan Karaş, Düş ve Kolaj 14 Kasım 2023 - SCENES PLURIELLES, Galerie Jean-Louis Ramand, 28 Ekim 2023- 13 Ocak 2024 8 Kasım 2023 - Çağdaş Türk Resmi'nin Devrimci İsimlerinden Orhan Taylan vefat etti. 4 Kasım 2023 - ''JANUS, NE TARAFA BAKMALI?'', Ceyda Güler, Galeri İşlik, (25 Ekim 11 Kasım 2023) 24 Ekim 2023 - Türkiye Cumhuriyeti'nin Yüzüncü Yılı ve Yüz Ressam 18 Ekim 2023 - France Music Competition (14 31 Oct, 2023) 17 Ekim 2023 - World Classical Music Awards 16 Oct 21 Nov, 2023 17 Ekim 2023 - Bedri Baykam: Sevgili Haluk 17 Ekim 2023 - Bazaart 2024 (Son Başvuru: 20 Ekim 15 Aralık 2023) 11 Ekim 2023 - Fotoğraf sanatçısı Manuel Çıtak hayatını kaybetti. 10 Ekim 2023 - Bedri Baykam: Türkiye'de sanat hak ettiği yere geliyor, peki siyasiler nerede? 10 Ekim 2023 - Göç Eden Bedenler, Zerrin Pehlivan, Devecihan Kültür Merkezi (04-18 Eylül 2023) 9 Ekim 2023 - Çağdaş Türk Sanatının Önemli İsimlerinden Haluk Akakçe vefat etti. 9 Ekim 2023 - VECDİ UZUN, ÇEMBER, DAİRE VE KÜRE FELSEFESİNİN RESİM SANATINA YANSIMASI 30 Eylül 2023 - Karanlıkta Kahkaha, Karşı Sanat, (22 Eylül 21 Ekim 2023) 21 Eylül 2023 - Öğretim Elemanları Yaz Sergisi III, T. Ü. G. S. F. Fuaye Salonu (13 Temmuz 13 Eylül 2023) 21 Eylül 2023 - Homemade 4, Piramid Sanat, (21 Temmuz 26 Ağustos 2023) 21 Eylül 2023 - Aşık Veysel, Her Neye Bakarsam Sen Varsın Orda, 09 Haziran 04 Temmuz 2023, Bağlarbaşı Kültür Merkezi 21 Eylül 2023 - Do Art Galeri, ArtContact İstanbul 3. Uluslararası Çağdaş Sanat Fuarı, (01-04 Haziran 2023) 19 Eylül 2023 - BALKAN SERGİLERİ IV BÜKREŞ'TE SANATSEVERLERLE BULUŞUYOR... 19 Eylül 2023 - BALKAN SERGİLERİ III BULGARİSTAN SREDETS GALLERY'DE SANATSEVERLERLE BULUŞUYOR... 18 Eylül 2023 - Anadolu'da Bir Kızım Var, 21 Mart 15 Nisan 2023, MKM Beşiktaş Çağdaş Sanat Galerisi, Akatlar, Beşiktaş, İstanbul. 18 Eylül 2023 - Piramid Sanat, ArtAnkara 9. Uluslararası Çağdaş Sanat Fuarı, (09-12 Mart 2023) 18 Eylül 2023 - Ayhan Çetin, Üst Yapı, Galeri Soyut, (17 Şubat 8 Mart 2023) 1 Mart 2023 - SOPHİA NARRETT, CARRİED BY WONDER, Perrotin New York, (March 3 April 15, 2023) 1 Mart 2023 - NIKKI MALOOF, Skunk Hour, Perrotin New York, (March 3 April 15, 2023) 1 Mart 2023 - NANCY SPERO, Woman as Protagonist, Galerie Lelong & Co., New York, (23 March 25, 2023) 1 Mart 2023 - Jeremy Demester, XXI, Perrotin (February 28 April 8, 2023) 1 Mart 2023 - GÖZDE AYLİS ÇİÇEK Tanıdık Yüzler, Farklı Ruhlar Heykel Sergisi / 17 Mart 8 Nisan / GALERİ SELVİN ARNAVUTKÖY 1 Mart 2023 - Şevval Konyalı, Kupon, Galeri/Miz, (08 Mart 10 Misan 2023) 1 Mart 2023 - Mahreen Zuberi, Exercising the Border, Anita Rogers Gallery, (February 1 March 11, 2023) 1 Mart 2023 - Being Human, Den Art, (03 Mart 01 Nisan 2023) 1 Mart 2023


Wilhem Worringer, sanat tarihine yeni bir inceleme mantığı getirmiş ve tüm sanat yaratımları için iki kavram geliştirmiştir. Bu iki kavram, iki psikolojik fenomeni ve iki temel iç tepiyi karşılamaktadır. Bu kavramlardan biri, tüm natüralist eğilimli sanat anlayışlarının dayanmış olduğu özdeşleyim iç tepisidir. Diğeri ise bütün anti-natüralist soyut eğilimli anlayışların dayandığı soyutlama iç tepisidir. Worringer, özdeşleyim kavramını Teodor Lipps'den almıştır. Doğaya yönelik ve doğa ile ilgili kurmak isteyen sanat üsluplarını açıklamaktadır. Özdeşleyim ile insan, kendi varlığının dışındaki objelere yönelmekte ve onların varlığında kendi özgürlüğünü, duygularını ve tinsel etkinliğini yaşamaktadır. İnsan, karşılaşmış olduğu bu nesnelere kendi duygu ve tinselliğini yüklemektedir. İnsanın iç tepisi bulunmaktadır: Özdeşleyim ve soyutlama... Bunların yanında karşılıkları olan natüralizm ve soyut üslup bulunmaktadır. İnsanın karmaşık, bağlantısız ve sınırsız dünyasal olaylar karşısında hissedebildiği en belirgin duygu, iç huzursuzluğu ve tinsel korkuyu dile getirmektedir. İnsanı dış dünyanın korkularından arındıracak olan huzur noktası, tesadüfi olan her şeyi sanatta mutlak değerlere götürebilmek ile mümkün olmaktadır. Bu mutlak değerler reel yaşamın dışında soyut biçimler dünyasında kazanılabilmektedir. Soyut sanat biçimleri mutlak değerler olarak insana huzur vermektedir. İnsanın soyut sanata nasıl ulaşabildiğini incelemek gerekmektedir. İlkel toplumların dış dünyanın gelişimine ait belirsizlik ve değişiklikler onların evren hakkındaki bilgilerinin noksanlığı bu toplumları soyut sanata yönelmiştir. İlkel toplumlar dünya karışıklıkları konusunda güvenilecek, huzur duyacak bir arayış içerisinde olup, bunu da mutlak biçimlerden oluşan soyut sanat yolunda bulmuşlardır. Soyut sanat biçimlerinde bulmuş oldukları mutlak, değişmez düzen, bu toplulukları empririk dünyanın belirsizliklerinden kurtarıp, soyut sanat biçimlerine götürmüştür. Worringer'e göre tüm bu etkenlerden dolayı insanın ilk yarattığı sanat soyut sanat olmuştur. İlkel toplumlar ile uygar toplumlarda soyut sanatı meydana getiren nedenler birbirinden farklı olmuştur. İlkel toplumlar evren konusundaki bilgilerinin eksikliği nedeniyle soyut sanata giderken, uygar toplumlar, uygarlığın ve bilimin gelişmesi ile evren hakkında bilgi sahibi olmuşlardır. Worringer, uygar toplulukları soyut sanata yönelten kavramın felsefi bir kavram olan 'kendiliğinden olan şey' olduğunu ifade etmiştir. Bu da önceleri içtepi olan şeyin artık bir bilgi ürünü olduğunu göstermektedir. Uygar insan toplulukları da mutlak varlığa ulaşmak istemekte, bu imkanını da ilkel insanlarda olduğu gibi soyut sanatta bulmaktadır. Soyut sanatta geometrik yasal biçimler etkili olmaktadır. Görüldüğü gibi Worringer, soyut sanatı bir içtepi, psikolojik bir etken olarak açıklamaktadır. Soyutlama içtepisi, ilkel toplumlarda bilinçsiz bir mekanizma ile soyut sanatta gözlemlenmiştir. Oysaki Uygar topluluklarda ise bilinçli bir duyguyla metafizik özellik taşımaktadır. Uygar insan 'kendiliğinden şey'i, mutlak varlığı aramakta ve bunu soyut geometrik yasal biçimlerde bulmaktadır. Geometrik yasal dünya ise 'kendiliğinden şey'i ortaya çıkaran, Platon'dan Aristoteles' ten gelen, felsefede 'eidos, essentia' denilen metafizik olandır. Soyut sanat özünden dolayı metafizik bir sanattır. Modern sanatın soyuta yönelen sanatı da tinsellik arayışından kaynaklanmaktadır. Bu tinsellik, insanın kendisine odaklanmasından kaynaklanan tinselliktir. Clement Greenberg 'in deyimi ile modern sanat tanınabilir nesnelerin temsilinden uzaklaşmıştır. Nesnelerin bitimli olması, zaman kavramı ile bağlantılıdır. Mekan, yitimli olan evrenin içinde bulunmanın ve subjektif doğanın ilgilerinin bir neticesidir. Soyutlama, mekan, zaman ve tümünü ifade etmekte olan evrenin geride bırakılıp, düşüncenin insanın kendine dönmesi ile alakalıdır. Bu sebepten soyutlama kelimesi, zorunlu şeylerin geride bırakılmasını temsil etmektedir. İnsanın varoluşunun kökenindeki güçsüzlük duygusu ile beraber güçlülük bilinci, doğadan korku duyma duygusu ile beraber yine de doğaya üstün gelme isteği, her çeşit sanatın esas özünü oluşturmaktadır. İnsan topluluklarının umutları, endişeleri, korkuları tarihsel süreçler boyunca birbirleriyle paralellikler sergilemiştir. Sanat tarihçisi Worringer, ilkel kültürlerin bile doğal objeleri deforme şekilde gösterildiğini ve bunları soyut formlara götürmüş olduğundan, soyutlamanın taklit sanatından çok önce var olduğunu ifade etmiştir. İnsanın varlığı bilmesi, düşünmesi soyut tür. Dolayısı ile yaratmış olduğu sanat eserleri de soyut olmaktadır. Soyutluk, insanın sadece düşünce dünyasını değil aynı zamanda da yaratma üretme ve sanat dünyasında belirlemektedir. 20. Yüzyıl Avrupa açısından yeni sanatsal formların meydana gelmesi ve toplumsal hareketlilik lerin yükselişine şahit olunduğu, yeniliğe açık bir dönem olarak soyutlama ve soyut sanat formlarının ilgisini çekmiştir. Soyut sanat faaliyetlerinin daima tarihsel, toplumsal ve kültürel temelli olarak değerlendirilmesi gerekmektedir. Soyut sanat, hem naturalist gelenekten hem de akademik gelenekten kopuşu sergilemektedir. Soyutlamanın ortaya çıkışında kübist çalışmalarıyla Braque ve Picasso büyük katkılar sağlamışlardır. Bu nedenle 1900'lü yılların başlangıçları soyut sanatın başladığı tarihi olarak ifade edilmektedir. 1900- 9911 yıllarında Braque ile Picasso'nun çalışmalarında biçimleme ye karşı olarak soyutlama elde edilmiştir. Bu üslup, analitik, çözümsel üsluptur. Bir yarı soyutlama yöntemi olarak Kübizm, soyut sanatın başlamasında etkili olmuştur. Bazı sanat tarihçileri ise soyut sanatın başlangıcını Kandinsky 'nin objesiz resmetme çalışmalarına bağlanmaktadır. Soyut sanat yüzeysellikten arınmış olarak, Malevich, Kandinsky, Mondrian ve Klee gibi sanatçılar, tanınan formların ötesine uzanan maddesellikten daha çok iç duygu ile izlenmesi gereken bir yaklaşım içinde olmuşlardır. Kandinsky'nin ifade ettiği gibi, soyut sanatta maddi bir formun olmayışı içsel dürtülerle yaratılanların değerini bulmuş olması, aynı zamanda soyut dışavurumcu bir yaklaşımın da var olduğunu göstermektedir. Süregelen yineleyici ve taklitçi gelenekler ortadan kaldırılmış, sanatsal 'saflık' arayışı soyutlamada yeni artistik nosyonların gelişmesine olanak sağlamıştır. Soyut sanat gelenekte daha önceden var olan her şeyi ortadan kaldırarak yepyeni bir başlangıç yapmayı hedeflemiştir. Avrupa'da soyutlamanın erken örneklerinden bahsederken Malevich'in katkıları fazla olmuştur. Tüm bu sanatçılar tinsel anlamların sezgi süreçleriyle ve içsel yaratımlar ile anlaşılabilir olabileceğine inanmışlardır. Tüm ruhsal terimler kendiliğinden saf nitelikler olarak değerlendirilmiş, soyutlamayı tanımlayan nitelikler olarak gelenekten ve her çeşit normdan kopmanın da özgür belirtileri olmuştur. Kandinsky, materyal dünyanın donuk betimlemelerinden uzaklaşmak için atomların çözünmesi gibi bilimsel kanıtların sağlamış olduğu hayal gücü ile hareket etmiştir. Fizik bilimi yeni bir perspektif anlayışına neden olan renk ve ışık tartışmalarının odağına yerleşmiş, bu durum sanatçıların eserlerini yeni gelişmeler ile birlikte üretmelerine katkı sağlamıştır. Soyut sanat özü gereği tinselliğe yönelmekte ve bunun doğal sonucu olarak kendisini bilinen nesne görünümlerinden, taklitten sakınan bir ontolojik görünüm sunmaktadır. Soyut sanatta metafizik biçim elde edilebilmekte ve biçimsellik kazanmaktadır. Aslında Kandinsky'nin eserlerinde onun anlatmak istediği şey, saf bir soyutlamanın dışında, soyutun göz ardı edilen doğasında insansal gerçekleri yakalamak ve göz önüne sermek olmuştur. Ancak maddenin de tamamen göz ardı edilmesine karşı çıkmaktadır. Dolayısıyla varılacak olan nokta ise tinsel bir gerçekliktir. Kandinsky'e göre, sanatçının kendi bilinçliliğini kazanması için ruha dokunmak, bir iç gereklilik olmuştur. Kandinsky'nin sanatı ruh ve biçim arasındaki köprüyü göstermiştir. Onun manifestosu ise maddesel olandan hareket ederek maddesel olmayana gidiştir. Soyut sanatçılar, çalışmalarında ruhsal bir içgüdü içinde hareket etmişler, saflaştırmaya ulaşma çabası göstermişlerdir. Özellikle 19. Yüzyılın ikinci yarısında ve 20. yüzyılın ilk başlarında bu tarz okültizm hareketinin fenomeni Avrupa'yı etkilemiştir. Gizemci geleneklerin hemen her toplumun ve kültürün zihinsel ve duygusal yapısında örtük olarak bulunduğu bilinmektedir. Modern okültizmin başlıca iki temel hareketi, Antroposofik ve Teosofik topluluklardır. Teozofik topluluğunun kurucuları Doğu öğretilerinde görülen insani bilgeliğe kavuşma isteğinin en önemli merkezi olan Hindistan ile ilgilenmiş, tinsel gerçekliğin doğası ile ilgili çalışmalar üretmişlerdir. Bunlara rağmen bu hareket Batı dünyasında gizemci bir etki yaratmış olsa da Kandinsky, Mondrian gibi soyut sanatçıları etkileyen gizemci öğreti antropoloji ve teknolojiyi birleştiren Avusturyalı filozof Rudolf Steiner tarafından kurulmuştur. Mondrian, Yeni Platoncu anlayışın matematiksel gizeminden etkilenmiştir. Malevich süprematizm anlayışını ortaya koyarken dördüncü boyut ile de ilgilenmiştir. Mondrian ve Malevich'in temsil ettiği soyut sanat, temel biçimlere dayanmış olduğu için kişisellikten arınmış modern bir sanat olarak görülmektedir. İnsanın içinden gelen ontik çığlık ve varoluşsal korku, felsefede varlığın esaslarının sorgulandığı 'hiçlik' duygusunun varoluşçu felsefede nasıl bir tutum izleyeceğinin belirlenmesini sağlamıştır. Sanattaki soyutlama, insanın varoluşsal derinliğe erişme çabalarının yanında her türlü temsilden de uzaklaşmıştır. Soyut sanatın en büyük arzusu, yarattığı eserleri izlemek isteyen kişilerde varoluş duygusunu uyandırmak olmuştur. Bu açıdan tasviri reddeden soyutlama pratiğinin kitlelere bir bakış egzersizi, kökensel varoluşu keşfetmeye yönelik bir dikkat çağrısı olarak sunulduğunu söyleyebiliriz (Farago, 2006:12). Savaş sonrasında ruhsal zihinsel ve toplumsal sıkıntılar yaşayan halkın da varoluşçu felsefede kendisine ait teselli bulması doğal bir durum olarak görülmüştür. Bu dönemde savaş sonrası ortamlardaki durumlarla ilgilenen dinamik sanatçı grubu, dışavurumcu ve soyut çalışmalar ile insan ruhunun yaralarını keşfetmeye çalışmıştır. Daha sonra bu durum, Amerika merkezli soyut dışavurumcu akımın ortaya çıkmasına yol açacaktır. Soyut ekspresyonizm sanatçıları II. Dünya Savaşı'nın yıkıcı ve ağır etkilerini deneyimlediklerinden varoluşçu temaları ön plana çıkarmak istemişlerdir. Bir anlatım dili olarak belirginlik kazanan soyut ekspresyonizm sanatçıları insanların kişisel eğilimlerini, yaşam arayışlarına ve seçimlerine önem göstermişler ve varoluşçu felsefe ile ilgilerini sürdürmüşlerdir. - Tunalı, İ., Felsefenin Işığında Modern Resim, Remzi Kitabevi, İstanbul, 2008 - Çelikkan, Ş., G., Modern ve Postmodern Dönemlerde Soyut Sanat Felsefesi, Cem Yayınevi, İstanbul, 2018 - Worringer, W., Soyutlama ve Özdeşleyim, Çev. İsmail Tunalı, Hayalperest Yayınevi, İstanbul 2017 - Kandinsky, W., Sanatta Ruhsallık Üzerine, Çev. Gülin Ekinci, Altıkırkbeş Yayınevi, İstanbul 2013 - Farago, F., Sanat, Çev. Özcan Doğan, Doğu batı Yayınevi, Ankara 2006


2015 yılında ArtReview tarafından, kendi jenerasyonunun en ilginç 30 sanatçısı arasındagösterilen Gian Maria Tosatti'nin , , Kalbim Ayna Gibi Boş İstanbul Bölümü başlıklı enstalasyon sergisi, Tarlabaşı'nda açıldı! Ziyaretçilerin alana teker teker alındığı ve 20dakikalik bir sürede gezilen enstalasyonu sanatçı, bir sergiden ziyade bir deneyim olarak nitelendiriyor. The Blank Contemporary Art ve Depo, İtalyan Kültür Merkezi işbirliğiyle gerçekleşen proje, İtalyan Kültür Bakanlığı Çağdaş Yaratıcılık Genel Direktörlüğü'nün, İtalyan çağdaş sanatının uluslararası tanıtımını amaçlayan İtalyan Konseyi (7. edisyon, 2019) programı tarafından destekleniyor. Tosatti'nin güncel sanatsal araştırmasının tamamını kapsayan Kalbim Ayna Gibi Boş adlı yeni projesinin Katanya, Riga, Cape Town ve Odessa bölümlerininin ardından gelen İstanbul Bölümü'nün küratörlüğünü Devrim Kadirbeyoğlu ve Antonello Tolve üstleniyor. Tarlabaşı'nda büyük bir Art Nouveau binanın içinde kurulan ve İstanbul'un son 20 yılda geçirdiği dönüşüme odaklanan Kalbim Ayna Gibi Boş İstanbul Bölümü başlıklı enstalasyon sergisi, 25Haziran'a kadar 15.00-19.00 saatleri arasında, Ömer Hayyam Cad. No: 11 adresindeziyaret edilebilir.


Türkiye'nin en büyük, Avrupa'nın ise ikinci büyük toz boya üreticisi olan Pulver, mimarlarla iş ortaklığını büyütecek projelere imza atmaya devam ediyor. Pulver Colors Project kapsamında geliştirdiği Pulver Renk Rehberi projesiyle mimarların renk tercihlerini kolaylaştırmayı ve doğru renk seçim konusunda içerik sağlamayı amaçlıyor. Türkiye'nin en fazla ihracat yapan ve üç kıtada 48 ülkeye satış gerçekleştiren toz boya firması Pulver, Pulver Colors Project çerçevesinde gerçekleştirdiği yeniliklerle mimarlara ve tasarımcılara fiziksel ve dijital çözümlerle destek vermeye devam ediyor. Bu kapsamda yürütülen Pulver Dijital Kartela, Pulver Renk Rehberi ve Pulver Talk/Webinar Serisi projeleriyle Pulver, marka bilinirliğini ve sunduğu projelerin yarattığı fayda ile mimarlarla olan iletişimini artırmayı hedefliyor. Pulver Colors Project başlığı altında yürütülen projelerden biri olan Pulver Renk Rehberi ile ise mimarların ve tasarımcıların renk tercihlerini kolaylaştırmayı ve doğru renk seçimi konusunda içerik sağlamayı amaçlıyor. Renklerin altı gruba bölünerek hazırlanmasıyla oluşturulan Pulver Renk Rehberi'nde, renk uzayında bulunan siyahtan beyaza, kırmızıdan yeşile ve sarıdan maviye tüm renkler, gerek ana renk grupları gerekse doygunluğu azalan nötr renkler, bilimsel bir yaklaşımla analiz edilmiş. Renklere ait, renk derinliği, doygunluğu ve ısı konumu göz önünde bulundurularak renk tonu odaklı altı grup hazırlanmış. Rehber içerisinde, renk gruplarına ait genel çağrışım, her bir grup renginin doğru kontrast ve kombinasyon kullanımı ve o gruba ait renkler ile uyumlu yapı malzemeleri gibi bilgilere de yer verilmiş. Pulver Renk Rehberi'nde ''Işığın Özü'', ''Modern Dinginlik'', ''Doğadan Titreşimler'', ''Eklektik Kurgular'', ''Topraksı Keşifler'', ''Kozmik Yansımalar'' grup isimleri olarak tercih edilmiş. Rehber içeriğinin daha anlaşılır olması açısından, her bir renk grubu içerisinde seçilmiş altı renk ve bu renklerin kullanıldığı mimari projelerin görsellerine de yer verilmiş. ''İstanbul Havalimanı'', ''National Museum of Qatar'', ''Ankara YHT Tren Garı'', ''Selçuk Ecza Genel Merkez'', ''190 Strand'', ''Kuzu Effect'', ''Dakar Arena Stadyum'' ve ''İstanbul Bilgi Üniversitesi SantralIstanbul'' Renk Rehberi'nde Pulver toz boyalarının kullanıldığı örnek referans projeler olarak yer alıyor. Gruplar içerisindeki bulunan renkler, Pulver Habitat, Pulver Platinum, Pulver RAL Matt, Pulver RAL Texture ve Pulver Metallic kartelalarından özenle seçilmiş ve renklerin tümü ayrıca dijital ortama da taşınmış. Pulvercolors. com sitesi üzerinden Pulver Renk Rehberi'nde yer alan tüm renklerin dijital versiyonlarına erişim sağlayabilirsiniz.


Applications are open for the seventh RNCM James Mottram International Piano Competition, held at the Royal Northern College of Music between Monday 29 November Sunday 5 December. This major biennial event offers an all-round learning experience for young pianists under 30 worldwide, with a first-place prize of £10,000. Travel bursaries are available to shortlisted participants who live outside of Europe. For 2021, finalists will be accompanied by the Royal Liverpool Philharmonic Orchestra and conductor Joshua Weilerstein in concerto performances in the RNCM Concert Hall.


Massey Klein Gallery, in partnership with Culture House DC, presents Sarah Irvin's A Group of Related Things. The exhibition is on view from May 22 July 17, 2021 and is open to the public each Saturday from 12pm 3pm. No appointments are required. Virtual talks and other programming will be announced during the course of the exhibition. A Group of Related Things functions as a survey of Sarah Irvin's work over the last five years. The exhibition's wide ranging media sculpture, drawing, alternative photography, and video is held together by the common thread of the artist's experience caring for her child. Irvin's practice traverses philosophical, biopolitical, and artistic twenty-first century dialogues about reproduction to produce art that is evocative and original, bringing the durational events and material objects of child-rearing into contexts that reveal and problematize their relation to larger structural systems such as the economy, public health, education, and the dynamics of social relations.