Young Painters, U. S. residents, ages 25 35 as of competition entry are invited to participate in an annual juried competition for the 2017 $10, 000 William and Dorothy Yeck Award. Entrants should have achieved a significant degree of success as an emerging artist of noteworthy talent. The winner will become part of the Miami University Best Young Painters of the Twenty-First Century Collection. Jed Perl is a regular contributor to The New York Review of Books and has over the years been the art critic for Vogue and The New Republic. A reviewer in the Atlantic, writing about Magicians and Charlatans Perl's most recent collection of essays observed that he may be the finest American critic at work today in any field. And the poet John Ashbery, writing of Perl's criticism, has said that he is an almost solitary, essential voice. Jed Perl's other books include Antoine's Alphabet, Paris Without End, and New Art City, which was a 2005 New York Times Notable Book. He is currently working on the first full-length biography of the sculptor Alexander Calder, to be published by Knopf. Perl is the recipient of awards from the Guggenheim Foundation, the American Academy in Rome, the Leon Levy Biography Center at the City University of New York, and the Ingram-Merrill Foundation. He has appeared on Charlie Rose, the McNeil Lehrer News Hour, CNN, and National Public Radio; he teaches at The New School in New York City, where he lives. - Entry Form and Artist Contract: hard copy please - Submission of Paintings: up to 5 entries; no dimension exceeding 72 , artwork completed within the past three years that demonstrate the scope and depth of your work. All works submitted must be available for the exhibition and purchase award. (Exhibition dates: December 14, 2016 February 10, 2017.) All images submitted should be on CD or thumb-drive, JPG, 5 x 7, 355 dpi, RGB color mode. Please organize the disc/drive with each JPG having last name of artist and entry number, The word document should be titled, Image List, with the following information per entry: Artist name, Title of work, Year of work, Media, Dimensions. - Also Include: - - Your complete resume - Check made payable to Miami University for $25.00 - SASE with correct postage for return of disc/thumbdrive, if needed Finalists chosen by the Juror will be notified in mid-October 2016. Images of the finalists' works will be retained by Miami University. The $10,000 Yeck Purchase Award winner may be invited to visit the University to coincide with the 2018 competition. Participation in the exhibition entry process constitutes an understanding and acceptance of the conditions set forth herein, including the right of Miami University to use submitted images for publicity and educational purposes. All finalists will assume the cost of shipment of artworks to Miami University. Works must be packed in reusable crates/boxes and constructed to withstand the rigors of commercial shipping. Finalists are responsible for the repair of damaged crates before the works are returned. Works may also be hand-delivered. Hand-delivered works must also be picked-up from Miami University. Miami will assume the cost of return shipping of the finalists' paintings. Works will be fully insured while on the premises of Miami University and while being returned to the artist.


Thank you for your interest in applying to The Nude Figure juried by Paul DuSold and Scott Noel. The exhibition will run from October 16 through November 19,2016 and will be held at the Wayne Art Center, 413 Maplewood Avenue, Wayne, PA, 19087, 610-688-3553, www. wayneart. org. The Nude Figure will present a survey of contemporary responses to the nude to illuminate resonances between traditions of imagining the figure and the artist's personal experience. The theme of mirroring is a metaphor for the persistence of the nude as a theme in art and our shared visual understandings of the body. Entries are being accepted in painting, drawing, printmaking, photography, sculpture, ceramics, fiber, glass and mixed media. Jurors Paul DuSold and Scott Noel, look to assemble a survey of contemporary responses to the nude to illuminate resonances between traditions of imagining the figure and the artist's personal experience. The theme of mirroring is a metaphor for the persistence of the nude as a theme in art and our shared visual understandings of the body. Wayne Art Center is pleased to welcome Paul DuSold and Scott Noel as the jurors for the The Nude Figure exhibition. Paul DuSold lives and maintains a studio in the Mt. Airy section of Philadelphia. He exhibits his work in Philadelphia at the Gross McCleaf gallery. Paul is a graduate of the Pennsylvania Academy of Fine Art. His work is best described as atmospheric representational with subject matter including nudes, portraits and still-life. For many years Paul has taught painting at the Woodmere Museum and the Fleisher Art Memorial. His teaching methodology is to emphasize in teaching that it is always on understanding of fundamental. I believe the students are best served by learning to see with more sensitivity and handle their materials with more awareness and sensitivity. Paul DuSold's artwork is best described as atmospheric representationalism. Still life, figures in landscape and portraits are his preferred subject matter. DuSold's influences are mostly sixteenth and seventeenth century Italian and Spanish painters; he is perhaps most informed by the use of oil paint as an expressive medium by the Venetian artists of the sixteenth century. The primary aspiration of his efforts is to paint pictures whole effect of meaning is achieved through a very acute balance of color, light and shadow and scale of forms. Scott Noel began teaching and exhibiting in Philadelphia in 1980, two years after completing undergraduate study at Washington University in St. Louis. Since that time he has mounted over thirty solo exhibitions at galleries, universities and museums alongside many group shows. Solo shows have appeared at the State Museum in Harrisburg, the University of Virginia, the Bowery Gallery, the Painting Center and fifteen exhibitions at the More Gallery, Mangel, and Gross McCleaf Galleries in Philadelphia. Noel has curated exhibitions for museums, The Evidence of the Senses at the Woodmere Museum in 1990 and Imaginative Affinities: Echoes of Edwin Dickinson in Contemporary Painting at the Pennsylvania Academy in 2002. He has also written catalogue essays for peers and forbears, including Lennart Anderson, Larry Day, Rose Naftulin and Sangram Majumdar. Noel's paintings are included in numerous private, public, and corporate collections. He has received grants from the Bader Foundation, The Pennsylvania Council for the Arts and the Independence Foundation as well as a fellowship to the Cite Internationale des Arts in Paris. His work has been reviewed in Arts and Art in America and he has twice been profiled in American Artist (1997, 2009). Scott teaches figure drawing and painting in the Certificate/BFA and MFA programs and is a critic in the MFA program. 1. Open to all artists working in painting, drawing, printmaking, photography, sculpture, ceramics, fiber, glass and mixed media. 2. Work submitted must be innovative and original in design. 3. Works submitted must have been completed after January 1, 2014. 4. Collaborative work is accepted. Please include all artists' names on the on-line application. 5. Some size restrictions apply. Please contact WAC if you have an excessively large and/or complex installation. 6. No accepted work may be picked up before the closing of the exhibition. 7. Art work must be available for sale during the length of the exhibition. 8. If artwork is sold during the jurying acceptance process, the Wayne Art Center will retain 40% of the retail price. 9. Work damaged in shipping may not be presented based on extent of deterioration. 10. Withdrawal of accepted work by the artist prior to the exhibition will result in exclusion from exhibiting at WAC for the following year (2017). 11. All artwork submitted online must be available for the entire duration of the jurying process and show. If the piece is accepted to both The Nude Figure and a simultaneously running show, the piece must only be exhibited in The Nude Figure. 12. Wayne Art Center reserves the right to reject entries that do not meet the requirements. Shipped work that differs from work accepted from digital submission will be disqualified. All accepted work must have proper identification. Our efforts to cultivate organizations that acknowledge artists in various disciplines are ongoing. We are very pleased to announce $3,000+ in prize awards this year. The jurors, Paul DuSold and Scott Noel will select and announce the award winners on October 16, 2016. Once an artist is accepted into The Nude Figure, additional group and/or solo exhibition opportunities may come available at the Wayne Art Center. 10th 12th the fee will be $65.) An overall image and up to 2 optional detail images of at least 2100 pixels resolution may be submitted per piece. Two pieces total are accepted per one artist application. No slide entries or drop off of artwork will be accepted. Visa, MasterCard, or PayPal, will be accepted for entry fee payment. United States applicants may pay by personal check. Mail check to the WAC mailing address. The application will not be finalized until the entry fee has been paid. The artist contact email provided on the on-line application must remain active during the submission and exhibition process. The artist is responsible for checking their email for acceptance and/or decline and other information regarding the The Nude Figure exhibition. No paperwork or communications will be mailed regarding acceptance and/or declined information. If work is selected for The Nude Figure, the artist is financially responsible for the shipping to Wayne Art Center and return shipping and in-transit insurance both ways of the work. For internationally accepted work, please review the country of origin shipping and custom regulations and the best way for US customs to receive the work. Regulations and rules change frequently and can cause artwork to be held up in customs or be returned to the artist. WAC will not be responsible for loss or damage to work in transit to or from Wayne Art Center. Wayne Art Center will not responsible for loss, theft or damaged work after 30 days from the last day of show, November 19, 2016, due to artist failing to retrieve exhibition work. While every care will be exercised in the handling of all works submitted, the Wayne Art Center cannot assume liability for any loss or damage to artwork in transportation or otherwise. The artist is responsible for insurance while the artwork is in transit to Wayne Art Center as well as when the piece is shipped back following the exhibition. In the event of damage to the artwork during the shipping, the artist will be required to provide documentation confirming the value of the work, the extent of the claim and to settle claims directly with the shipping carrier. Neither the Wayne Art Center nor any agent will be responsible for damage or loss to any work of art submitted. Wayne Art Center provides insurance coverage only while work is on our premises. Other insurance coverage is strongly recommended and is the artist's responsibility. Once the artwork is shipped with the designated carrier, the insurance is the responsibility of the artist and not with WAC. If the artwork installation is overly complex, WAC will contact the artist to request assistance with the installation process. The artist may be required to assume financial responsibility for any alternations that are requested or required by a particular installation. The artist is welcome to install their complex artworks if necessary. Installation requests must be requested in advance and approved by WAC. The Nude Figure artwork must be available for sale. All work must be available for sale during the application process and until October 16, 2016. NFS or POR submissions will not be accepted. There is not a threshold for artwork pricing level. If the piece is sold during the application process or after acceptance into the show, the artist must contactWAC and the piece will be disqualified. Please note that price of artwork entry may not be changed after it is set with the online application. WACwill retain 40% commission of the sale price. All work must be available for sale and therefore insurance will be set at 60% of sale value. All work will be insured while in the Wayne Art Center facility. Accepted work must be for sale in order to be included in this exhibition and a price must be listed on the entry application. Once this price is established with the online application, itCANNOT be revised on inventory sheets, or any communications. Otherwise, price difference will be the responsibility of the artist and not WAC. WAC will retain 40% commission of work sold during the exhibition dates, or on any sale that results from mediation by the WAC staff. Once the online form is started, the applicant cannot go back so please have all information and images ready. Applicants must fill in all requested information. No information is retained on the new application from a previous entry application. Overall and Close-up images of each piece (At least 2100 on the longest side and JPG format only).


Bu sene üçüncüsü gerçekleştirilecek olan Açık Stüdyo Günleri'nde sanatçılar, kendi atölye, ev ve alanlarında eserlerini meraklı bir ziyaretçi kitlesi ile paylaşma fırsatı buluyor olacak. Deniz Beşer ve Juliane Saupe'nin sponsor desteği olmaksızın koordine ettiği organizasyonda sanatçı başvuruları için son tarih 6 Eylül 2016. ASG 2016 da resim, heykel, seramik, enstalasyon, fotoğraf, video ve performans gibi disiplinler üzerine çalışmalar gerçekleştiren görsel sanatçılar, Taksim, Beyoğlu, Cihangir, Galata, Karaköy, Tophane, Teşvikiye ve Kadıköy bölgelerinde bulunan ev ve atölyelerini ziyaretçilere açıyorlar. 7-9 Ekim 2016 tarihlerinde düzenlenecek etkinlikte ziyaretçiler, harita aracılığıyla bir atölyeden diğerine ulaşarak normalde ziyarete açık olmayan, sanatçıların çalışma ortamlarına misafir olacak. Sanatı sergilemek ve günümüz sanat piyasasının önemli unsurlardan biri olan ağ oluşturma için bağımsız bir yapı mantalitesi güden Açık Stüdyo Günleri, aynı zamanda sanatın herkese erişimine olanak sağlamayı amaçlıyor. Bu bağlamda ASG 2015'de 43 katılımcının 33 atölye ve evi 3 gün boyunca yüzlerce sanatsever tarafından ziyaret edildi. Taksim, Beyoğlu, Cihangir, Galata, Karaköy, Tophane, Teşvikiye ve Kadıköy bölgelerinde ev, atölye ve alanları bulunan resim, heykel, seramik, fotoğraf, enstalasyon, video ve performans gibi disiplinler üzerine çalışmalar gerçekleştiren tüm görsel sanatçı ve bağımsız sanat mekanları başvuru yapabilir. http://openstudiodays. com adresinde bulunan ASG başvuru formunu doldurduktan sonra 5 farklı eser-projenizi ve 3 adet atölye fotoğrafını ekleyerek 6 Eylül 2016 ya dek openstudiodays@gmail. com a göndermeniz yeterli.


Avni Öztopçu'nun resimlerindeki sürece baktığımızda aynı tavrın çoğalan katmanları üzerinden ilerlediğini ve zaman zaman önceki denemelerini yeniden deneme alanlarına çektiğini görüyoruz. Farklı isimlerde olsa da kendi içinde değişimlerini geçirmiş Tek'leri kendi adlarıyla Tek Dğ ve Tek Bt da (1995) görebiliriz. Tek'lerin öncesi 1985 yılının merkezli resimleridir, bu sergideki resimlerin hazırlayıcılarıdır. Bu çalışmalar yalın ve mutlak biçim üzerinden huzur alanları ararken; yalnızlığa, biricik insana, insanın kendi alanına dokunma isteği güçlüdür. Avni Öztopçu'nun Dönemler sergisi sonrasında Tek'ler ve Korunaklar 2014 yılında açtığı son sergiydi. İki sergide de sanatçı, otuz yıl içinde ele aldığı problematiği, kendi dönemleri içinde oluşan kurgusal değişimleri, bütün içinde görmemize olanak veren bir mekanda bir araya getirmişti. Alan Denemeleri ve Tek'ler sergisinde yeni denemelerin bir bölümüyle karşılaşacağız. Bu denemelerde; karanlık alanın sınırsızlığında, açık-koyu vurgusu ile diğer tarafta ise rengin tüm halleriyle devinimi arttırdığını görürüz. Yer çekiminin güçlendiği, sürekli tetikte olma çabasıyla, dengede kalmayı destekleyen ilişkiler karşısındayız. İki karşıtlık ve vurgu sıralamasını aynı mekan alanında göreceğiz. Karşıtlığın iki halinde de devinimin uçlarda kullanılma isteği yüksektir. Bu çizgisel yapıyı beslemiştir. ... Karşıtlığın uç noktalara açılımı ile açıklık, kesinlik, sağlamlık aramam beni çizgisel bir yapıya yaklaştırmıştır. Biçim uğraşısı çizgisel yapıyı beslemiştir. Biçimi görme yöntemim belirliliğin görevine girmiştir. Bu, mutlaka her biçimin başlı başına belli olması gerektiği demek değildir; sadece her biçimde kendini belirtmek için güçlü bir eğilim vardır. Elemanları tam bir açıklık ve kesinlikle görülebilir hale getirme uğraşısına girişilmiştir. Vurgu, nesnenin sınırları üzerindedir. Çizgisel görüş, nesneleri birbirinden ayırır. Amaç, tek tek nesneleri kalımlı, elle tutulur gerçeklikler olarak kavramaktır. Her biçim, kendisi için en tipik olan yolda görünmeye zorlanmıştır. Tek motifler anlamlı karşıtlıklar halinde geliştirilmiştir. Resimlerimde her parça tüme sıkı sıkıya bağlı olmakla birlikte, daima bir çeşit bağımsızlığa sahip olmaya çalışırlar. Bu, başıboşluk değildir; tekler tüme tabi olmuştur, ama kendi başına var olmaktan çıkmamıştır. Bu, izleyiciyi ekleye ekleye görmeye, bir parçadan ötekine geçe geçe bakmaya zorlar; bağımsız kısımların bileşimiyle birlik uğraşısıdır. ... Resimlerimde belirlilik, biçimlerin görünürlüğünde kalmıştır. Tüm olarak izlendiğinde anlamda bir belirsizlik vardır. Burada söz konusu olan, sadece eninde sonunda gene de çözümlenebilecek bir bilmecenin daha da zorlaştırılması değildir; tersine burada daima belirsiz bir tarafın kalması uğraşısıdır. Bu belirsizlik görevi tek tek biçimlerin görünürlüğüne değil, bileşimin tümdeki anlamına verilmiştir. - Avni Öztopçu'nun resimlerindeki belirlilik belirsizlik halinin dereceleri değişmiş olsa da devam eder. TEK'in ya da TEK'lerin hali, halleridir; his alanıdır; ve Tek'ler tek olarak kalırken aynı zamanda diğer teklerle mesafeli birlik olma çabası vardır. Biricik insana daha fazla dokunabilme ve bulunulan alan üzerinden geniş zamana ulaşma isteği hissedilebilir. (3) 1 Öztopçu, H. Avni: Işık-Mekan-Obje, İstanbul 1986, Mimar Sinan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Resim Anasanat Dalı Yüksek Lisans Çalışma Raporu. 2 Öztopçu, H. Avni: Kurgusal Mekan, İstanbul 1989, Mimar Sinan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Resim Anasanat Dalı Sanatta Yeterlik Çalışma Raporu. 3 Sumer Biber, Pınar: 2015-2016 H. Avni Öztopçu atolye konuşmalarından notlar.


Anita Rogers Gallery presents a group exhibition featuring works by Carrie Johnson, Gordon Moore and Kazimira Rachfal. Collectively, the show serves as an exploration of line, of balance and of the stylistic and psychological complexity of seemingly simple spatial forms. The show will be on view from July 26 through September 6, 2016 at 77 Mercer Street, Suite 2N in New York City. This painting is part of a series which evolved from works on paper shown at the Drawing Center in 2001. Open natural form structures in a state of reconfiguring layered in an atmospheric background aim to evoke a feeling of confronting what was left behind and what remains. Gordon Moore's (American, b. 1947) current paintings are informed by the artist's long history and deep understanding of the photographic process. These works begin with black and white photographs, often of found objects or of carefully constructed designs the artist creates himself. Moore then develops the images in the dark room, embracing, and even encouraging, the imperfections inherent in the interactions between the developer chemicals and the paper. Moore uses these developed surfaces, rich with depth and shadow, as the grounds for his oil paintings, which use restricted palettes of bright colors to complement the monochrome backgrounds. Inspired by Picasso and de Kooning's use of line, the resulting pieces are linear, balanced works that challenge the viewer's natural perceptions. The collection of works on view are thoughtful meditations on connections on the intersections between flatness and depth, deliberation and spontaneity, the real world and the painted world and finally, between abstraction and figuration. Originally from Cherokee, IA, Moore received his MFA from Yale University in 1972. He has been the recipient of several awards and grants, including a fellowship from the New York Foundation for the Arts, National Endowment for the Arts-Visual Artists Fellowship and the Louis Comfort Tiffany Foundation Award in Painting. His work is part of many prestigious collections, including the Museum of Fine Arts, Boston, Baltimore Museum of Art, the Block Museum of Art, Chase Manhattan Bank, General Electric Corporation, and Yale University Art Gallery. The artist lives and works in New York. Kazimira Rachfal's deeply resonant oil on paper collages are inspired by Tantra drawings from India. Made by anonymous artists, they first appeared in 17th Century religious treatises that were copied from generation to generation. This new body of work is entitled 'squaring the circle', Series I. The title of the series refers to the alchemy of constructing divine perfection with earthly materials. Rachfal's use of earthly materials is exactly what makes these small, iconic collages so intimate and evocative. Simple in form but not strictly minimalist, these richly colored works, painted on handmade Indian paper, are deeply soulful contemplations on wholeness and unity. Rachfal, born in Poland, lives and works in New York City.


Veda, göçün yorduğu insanları, bu insanların kendilerine yeniden kurmak zorunda kaldıkları hayatları, o hayatın içindeki tatları, anıları, yaşanmışlıkları, küçük bir kızın hatıralarında kalan parçalarla anlatmaya çalışan bir sergi. Sergiyi oluşturan serilerin her biri kırık dökük seramik parçalar ve belli belirsiz anıların içinden bir bütüne dönüşmekte ve izleyeni; ayrılmaya, kopmaya, vaz geçmeye, geride bırakmaya bir başka ifadeyle veda etmeye zorlamaktadır. Elif Aydoğdu Ağatekin bu duyguyu eski bir fotoğrafla gidip geliverilen zamanda, yıllarca yemek yenilmiş anneanne tabaklarında, çocukluk resimlerinde, hepsi bu dünyadan göçmüş büyüklerin portrelerinde ve bir daha açılmamak üzere kapatmak zorunda kaldığımız kapılarda aramaktadır. Elif Aydoğdu Ağatekin'in Veda adlı seramik sergisi 18 Ağustos -10 Eylül tarihleri arasında Galeri Selvin 2 İstanbul'da izlenebilir. Elif Aydoğdu Ağatekin 1977'de Ankara'da doğdu. TED Ankara Koleji'nde tamamladığı lise eğitiminin sonuna kadar bu şehirde yaşadı. Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Seramik Bölümü'nden 2000 yılında mezun oldu. Yüksek lisans eğitimini aynı üniversitenin Sosyal Bilimler Enstitüsü Seramik Anasanat dalında 2002 yılında tamamladı. 2012 yılında Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Seramik Anasanat Dalında Sanatta Yeterlik Programını Alternatif bir ifade aracı olarak Atık Seramiklerin Seramik Sanatında Kullanımı konulu teziyle tamamladı. Atık seramikleri kullanarak biçimlendirdiği kavramsal ve politik içerikli eserleriyle yurt içinde ve yurt dışında pek çok etkinliğe katıldı. Alanında 5 ödül sahibi olan, farklı müze ve koleksiyonlarda eserleri bulunan sanatçı, halen Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Güzel Sanatlar ve Tasarım Fakültesi Seramik ve Cam Bölümünde Yardımcı Doçent olarak görev yapmaktadır.


Ressam Tanju Demirci hayata veda etti. Tanju Demirci'yi rahmetle anarken kederli ailesine ve dostlarına en derin taziyelerimizi sunuyoruz. Kendisini daima yapıcı, yardımsever kimliğiyle, güler yüzü ve dostluğuyla hatırlayacağız. Merhuma Allah'tan rahmet, kederli eşi Songül Demirci'ye ve sevgili oğlu Alperen Demirci'ye ve tüm ailesine sabır ve başsağlığı diliyoruz. Sanat camiasının ve tüm sevenlerinin üzüntülerini paylaşıyoruz. Cenazesi bugün (8 Ağustos 2016), Göztepe Tütüncü Mehmet Efendi Camii'nde okunacak ikindi namazının ardından Karacaahmet mezarlığına defnedilecektir. Bugün Mimar Sinan Üniversitesi'nin önünden saat 16:00'da araç kaldırılacaktır. 1984 Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Resim Öğretmenliğini bitirdi. 1986 Mimar Sinan Üniversitesi Resim Bölümünde Yüksek Lisans yaptı. 1991 Mimar Sinan Üniversitesi Resim Bölümünde Sanatta Yeterlik yaptı.


Yaşam ve Yerkonsepti ile 17 Ağustos 7 Eylül 2016 tarihleri arasında Batum Çağdaş Sanatlar Müzesi, Batum Çağdaş Sanat Merkezi, TBC Bank Galerisi ve çeşitli yerlerde gerçekleşecek olan festivaleAlmanya, Amerika, Ermenistan, Gürcistan, İngiltere ve Türkiye'den sanatçılar son 2 yıl içinde ürettikleri eserlerle katılıyorlar. 17 Ağustos 7 Eylül 2016 tarihleri arasında I. Batum Baskı Festivali kapsamında Batum Çağdaş Sanat Müzesi'nde gerçekleşecek olan Yaşam ve Yer isimli sergide Türkiye'yi dokuz kadın sanatçımız farklı tekniklerle gerçekleştirdikleri baskı resimleri ile temsil edecekler. Proje direktörlüğü NanaKirmelashvili'ye, baş küratörlüğü NanaZaalishvili'ye, ve Türkiye küratörlüğü Denizhan Özer'e ait olan festivalde Aslıhan Kaplan, Beyza Boynudelik, Desen Halıçınarlı, Gülistan Karagüzel, Mediha Sevinç, Nesli Türk, Oben Yılmaz, Sibel Kırık ve Zeynep Bingöl Çiftçi insana dair izlerin takipçisi oluyor. Bu yıl ilk kez gerçekleştirilecek olan ve Art CaucasusAssociation tarafından organize edilen 1. Batum Baskı Festivali'nde yer alacak olan 9 kadın sanatçımız kendi bakış açıları ve algılarıyla içinde bulunduğumuz zaman diliminde yaşamla olan ilişkimizi insanı merkeze alarak irdelerken bir yandan da hayatın değişkenliğini bizlere göstermektedirler. Sanatın düşünsel ve kurgusal gücü ile hayatımıza dokunan eserler Batum'da sergilendikten sonraEylül ve Ekim aylarında Kutaisi ve Tiflis'de sanat severlerin beğenisine sunulacaktır. Sergi, atölye çalışmaları ve galeri konuşmaları ile baskı resme odaklanmayı teşvik eden proje, Gürcistan Kültür Bakanlığı. British Council, Goethe İnstitute, KoridoorContemporary Art Programs tarafından desteklenmektedir.


Alamet-i Farika bir şeyi diğerlerinden ayıran nitelik / özellik anlamına gelen, Arapça kelimelerden oluşan bir tamlamadır. Etimolojik olarak incelendiğinde Arapça kökenli Alamet; belirti /iz, Farika ise ayıran anlamına gelir. Osmanlı döneminde de sıkça kullanılan bu tamlama, dönemin satışta olan ürünlerinin üzerinde bulunan ve ürünlerin hangi elden ya da kurumdan çıktığını halkın anlamasına yarayan belirli bir isim, renk, çizgi kısacası ürünün imzası niteliğinde olan herhangi bir belirti olabilirdi. Osmanlıdan günümüze kadar gelen bu isim taşıdığı özellikle, bir kurum ya da kişi tarafından ortaya konmuş ürünü taklitlerinden sakınır ve siz ürünün Alamet-i Farikasını gördüğünüz zaman orjinalliğinden emin olabilirsiniz. Bir sanatçı için en çok zaman alan şeydir belki de, sanatçının kendi tarzını oluşturması ve izleyicinin, bir sanatçının eserini görüp artık imzasına bakmadan salt çizgisi, kullandığı renkleri ya da eserine yansıttığı ve aslında sanatçının ismini, imzası olmasa da gizlice belli ettiği tarzından eserin kime ait olduğunun anlaşılır olması. Ve bir sanatçı için bu noktaya gelebilmek artık kendi Alamet-i Farikasını oluşturduğunun güzel bir kanıtıdır. Galeri Eksen bu kez, ağırladığı 30 sanatçı ile güncel sanatın başarılı isimlerinin Alamet-i Farikalarını gün yüzüne çıkarıyor. Sergide yer alan farklı disiplinlerden, çizgilerden, tarzlardan gelen 30 sanatçı bir araya gelerek kendi Alamet-i Farikalarını izleyici ile buluşturuyor. Her biri algıladığı dünyayı kendisine has malzemelerle resim ya da heykel olarak somutlaştıran sanatçılar, eserleriyle karakterize olmuş yönlerini başarılı bir şekilde yansıtıyor. 30 sanatçı... Özünde farklı düşünceleri, hayalleri ve bakış açılarını barındıran 30 farklı insan. Tek bir konu üzerinde düşünmeleri ve bunu bize somut bir şekilde yansıtmaları istense bile ortaya çıkacak 30 farklı yaratı demek bu. Her biri kullandıkları malzeme ve teknik ile birbirinden ayrılıyor ve her bir yapıt sanatçısının karakterini taşıyor. Aslında gerçek Oscar Wilde'ın Dorian Gray'in Portesi adlı kitabında ressam Basil Hallward'ın sözleri kadar net: Hissedilerek çizilmiş her portre ressamın bir portresidir, modelin değil. Bu cümlenin ötesinde, hissedilerek ortaya konulan her sanat eseri yaratıcısından bir parça taşır artık. Sanatçı ve eser bütünleşir ve sanatçı eserini/eserlerini karakterize eder. Ortaya koyduğu yaratı artık sanatçının Alamet-i Farikası olur. Sergide farklı disiplinlerden eserlerini görebileceğiniz sanatçılar; Haydar Akdağ, Mehmet Tuğrul Anday, Şeyma Barut, Beyza Boynudelik, Abdulkerim Bozan, Begüm Canel, Şahin Demir, Ezgi Demirel, Çağdaş Erçelik, Kader Genç, Merve Gürlek, Filiz Hatipoğlu, Filiz Kallenci, Nebahat Karyağdı, Azamat Kuliyev, Zafer Malkoç, Dilara Mataracı, Ali Omarr, Aylin Örücü, Mustafa Özbakır, Zeynep Özdemir, Sevim Özyurt, Tuncay Saydam, Hülya Sözer, Rugül Serbest, Güzin Tangör, Elif Tolun, Ertuğrul Tuna, Melike Uçku ve Ülkü Yılmaz Alamet-i Farika sergisi ile 15 Ağustos'da Galeri Eksen'de izleyicilerini bekliyor.


ContemporaryIstanbul Kasım ayında yerli-yabancı galeri seçkisi, yeni bölümleri ve VIP programı ile İstanbul'u hareketlendirecek. Sanatın birleştirici gücünden destek alan ContemporaryIstanbul, Türkiye'nin geçtiği süreçte İstanbul'un önemli bir kültür merkezi olarak konumunu pekiştirmeyi hedefliyor. İstanbul'u çağdaş sanatla buluşturan ContemporaryIstanbul 11. yılında da Akbank ana sponsorluğunda çağdaş sanatın örneklerini sunacak. Bölgesel karakterinden aldığı güçle Orta Doğu, Balkanlar, Kafkasya ve Doğu Akdeniz ülkeleri ile beraber Avrupa ve Amerika'ya uzanan ContemporaryIstanbul, tüm dünyaya hitap eden bir çağdaş sanat fuarı konumunda yer alıyor. Bu özelliği ile dünya genelinden sanatçıları ve koleksiyonerleri Türkiye'de ağırlayacak olan ContemporaryIstanbul, aynı zamanda tüm dünyaya Türkiye hakkında da olumlu mesajlar veriyor olacak. Ali Alışır;video, fotoğraf ve kitap enstalasyonları yurt dışında pek çok galeride sergilenen Can Altay; seramik, heykel, video ve fotoğraf çalışmalarıyla yerleşik sanat anlayışını sorgulayan Burçak Bingöl;dünyada çok sayıda müzede eserleri bulunan Şilili sanatçı Victor Castillo; Altın Palmiye ödüllü, yönetmen, film ve fotoğraf sanatçısıNuri Bilge Ceylan;video, fotoğraf, heykel ve çizimleriyle ön plana çıkan genç sanatçı Sibel Diker; 40 yıla yakın sanat hayatının geniş yapıt seçkisi İstanbul Modern'de sergilenmeye devam edenİnci Eviner;eserlerinde resim ve performans sanatını bir araya getiren İspanyol sanatçı YagoHoral;2009 yılında İstanbul Bienali'nde de eserleri gösterilen Filistinli sanatçı WafaHourani; Türkiye'de performans sanatının öncü isimlerindenŞükran Moral; fotoğraf ve çizim estetiğini buluşturan Amerikalı sanatçıIscaGreenfield-Sanders; fotoğraf ve video çalışmalarıyla tanınan İranlı sanatçıMamaliShafahi ve kültürlerarası kimlik meselesine yeni bakış açıları kazandıran İranlı sanatçıFarniyazZaker'in de aralarında yer aldığı 200'ü aşkın uluslararası sanatçınıneserleri izleyiciyle buluşacak. İstanbul'un kültür, sanat ve tarih açısından önemli konumunu korumak için tüm sanatçı ve sanat kurumlarına büyük sorumluluk düştüğünü belirten ContemporaryIstanbul Kurucusu ve Yönetim Kurulu Başkanı Ali Güreli, ContemporaryIstanbul'un 11. yılını şu sözleri ile değerlendirdi. Güreli, ContemporaryIstanbul, 11. yılında da Türk çağdaş sanatının yanı sıra içinde bulunduğu bölgenin sanat üretimini de uluslararası bir platformda sunmaya devam ediyor. ContemporaryIstanbul olarak her zaman çağdaş bir yaşamın destekçisi olduk. 11 yıldır gerek yurtiçinde, gerekse yurtdışında ülkemizin bu yönde gelişimi ve tanıtımı için vargücümüzle çalışıyoruz. İstanbul'un bir kültür merkezi olarak arz ettiği önemden yola çıkarak sanatın birleştirici ve hoşgörülü doğasına bugün her zamankinden daha fazla inanıyoruz. Sanatı destekleyen ve sanata yatırım yapmayı bir tutkuya dönüştüren pek çok sanatsever, özellikle çağdaş sanatın günümüz toplumunu yansıtma gücüne inanıyor. 40'tan fazla sanat galerisi, özel çağdaş sanat koleksiyonları, sanat kurumları ve bienal ile birlikte İstanbul'da oldukça dinamik bir çağdaş sanat ortamı var. Etkili bir sanat piyasası gücünü bölgesel konumundan alır. Ne kadar şanslıyız ki İstanbul da içerisinde bulunduğu bölge bakımından son derece önemli bir merkez konumunda dedi. ContemporaryIstanbul İcra Kurulu Üyesi Prof. Dr. Hasan Bülent Kahraman ise 10 yılda gerek Avrupa'daki gerekse ülkemizdeki pek çok ekonomik ve güvenlikle ilgili tehditlere rağmen sanat piyasasının büyüdüğüne dikkat çekti. Kahraman, sanat alanındaki gelişme ve dönüşümün zihniyet dünyasında da gelişme anlamına geldiğini ve zorluklara rağmen yıllardır çizgisini bozmayarak ciddi bir görsel bilinç yaratan ContemporaryIstanbul'un önemini vurguladı. Fuarın bu yıl için hazırlanan yeni projelerinden Collectors' Stories'de Türkiye'nin önde gelen 60 çağdaş sanat koleksiyonundan 120 eseri ilk kez sanatseverlerle buluşacak. Türk koleksiyonerlerin kişisel sanat zevklerini gözler önüne sererek genç koleksiyonerlere ve galerilere ilham verecek olan bu yepyeni projenin yanı sıra fuarda bu yıl tasarıma ayrılan bölümü CI Designveyeni medya sanatının farklı aktörlerine yer verecek olan Plugin de yer alacak.


İngiliz müzisyen Nikolai Galen, BaBa ZuLa'dan Murat Ertel ve Gevende'den Gökçe Gürçay'ın birlikte kurdukları Anadolu Blues grubu Eis Ten Polin'in ilk albümü 'Wild Flowers of Anatolia/Anadolu'nun Kır Çiçekleri' çıktı! Müziği Anadolu'dan ilham alarak yaratılan ve sözleri Türkiye'de yaşamaya dair çarpıcı hikayeler anlatan albüm, dinleyicileri saykedelik ve sıradışı bir yolculuğa davet ediyor. Türkiye'de yaşayan İngiliz müzisyen Nikolai Galen'in BaBa ZuLa'dan Murat Ertel ve Gevende'den Gökçe Gürçay ile birlikte 2013 yılında kurduğu Eis Ten Polin'in ilk albümü 'Wild Flowers of Anatolia/Anadolu'nun Kır Çiçekleri' piyasada. Adını Yunanca'da 'şehire doğru' anlamına gelen ve zamanla İstanbul'u da tarif eden eis ten polin sözünden alan grubun albümü, 2 CD'den ve toplamda 22 şarkıdan oluşuyor. Yaptıkları müziği Anadolu Blues olarak tanımlayan grup, hazırlıklarına 2013 yılında başladıkları albümü İstanbul ve Amsterdam'da kaydetti. Vokalde Nikolai Galen'i dinleyeceğimiz albümde, Murat Ertel bağlama, divan saz, cura ve Makedonya tamburunda, Gökçe Gürçay da davul ve perküsyonda yer alıyor. Sözlerinin tümü Galen tarafından yazılan İngilizce albümün kartonetinde şarkı sözleri Emir Uras'ın resimleriyle hayat bulurken, albüm kapağı da Ayşegül Kolivar'ın 'Bahçeye Hanımeli' albümüne saygı duruşu niteliği taşıyor. İstanbul aşığı olarak 2003 yılında İstanbul'a taşınmaya karar verdikten sonra tanıştığı Murat Ertel'le aralarındaki müzik ortaklığından etkilenerek birlikte çalışmaya başladıklarını söyleyen Nikolai Galen, kısa bir süre sonra da proje için doğru davulcu olduğunu düşündükleri Gökçe Gürçay'ı dahil ederek Eis Ten Polin'i kurduklarını söylüyor. Galen, şarkı sözlerini yazarken kiminin doğrudan kiminin de dolaylı olarak Türkiye hakkında olması gerektiği fikrinden yola çıktığını, Türkiye'de yaşarken onu güçlü bir biçimde etkileyen ne varsa onları şarkılarına dökmeye çalıştığını belirtiyor ve şöyle diyor: Bir müzisyen olarak, bu coğrafyanın müziğine dalıp etkilendim; bu müzikten ilham aldım. fRoots yazarı Chris Potts'un 21. yüzyılın avangart-sayko İngilizce sözlü Türk folk-rock üçlüsü olarak tanımladığı grubun, Anadolu Blues kulağa hiç böyle gelmemişti. Kaçırılmaması gereken önemli bir kayıt sözleriyle övdüğü albümü 'Wild Flowers of Anatolia/Anadolu'nun Kır Çiçekleri', iTunes'dan indirebilir, müzik marketlerdensatın alabilir veya Spotify'da dinleyebilirsiniz. Bu albüm bir Voice of Shade yapımıdır.


Star Wars filmlerinin en sevilen karakterlerinden biri olan R2-D2'ya hayat veren Oyuncu Kenny Baker, 81 yaşında hayatını kaybetti. 24 Ağustos 1934'te doğan Kenny Baker, geçtiğimiz yıl gösterime giren Episode VII: The Force Awakens hariç tüm Star Wars filmlerinde R2-D2 karakterini canlandırmıştı. Baker, Return of the Jedi'da Imperial speeder bike'ı kaçıran sevimli ewok'u da canlandırmıştı. Kenneth Kenny Baker, en çok Yıldız Savaşları serisinde canlandırdığı R2-D2 rolüyle tanınan Britanyalı cüce aktör ve müzisyendir. 112 cm uzunluğunda olan Baker, sirklerde ve kabarelerde şovmen Jack Purvis ile çalışırken, Yıldız Savaşları filmlerinde R2-D2 adlı karakteri oynaması için George Lucas ile anlaştı. Baker, altı Yıldız Savaşları filminde yer aldı.


Ama bir otoyol var; duyusal bir ilintinin sizi, belleğin en ıssız kıyılarına götürüp getiren diye yanıtladım. Evet ama bu dağ başında iki saattir bir araba bekliyorum, beklemek hangi boyutta olursa olsun, tinsel çağrışımlar yaratır! Hep gözüm arkada; Akademi'deki doslarımı düşünüyorum; .. şu saat.. şimdi Şükrü'de demleniyorlardır, Kürt Neco para bekliyordu, sonra Balık Pazarına çıkarlar akşam'a doğru, kızlarla...! Beni Belgrad'dan kamyonuna alan proloter şöför, ne bileyim 50 km. sonra motor garip sesler çıkarınca, kamyonu kenera çekti ve bana yürüyerek devam edersem başka bir yola yani Çekoslavakya doğrulsusunda bir olanak bulabileceğimi tarzanca anlattı ben de iki saat yürüdüm. Anlaşıldığı gibi yıl 1965, ben de Tito Yogoslavya'sındayım. Temmuz ayındayız, gök beni anılarıma götürecek kadar öyle bir mavi, çocukluğum doğasına yakın, kavak ve söğüt ağaçları asfalt yolun tek dekoru, gerisi bir kır, boşluk! Belki ana yolda değilim ama yarım saattir hiç bir araç geçmedi. Biraz dinlenmek için bir biraz ötedeki söğüt ağaçlarının olduğu yere yürüdüm; genellikle bir dere, kaynak, su vardır, söğütü simgeler bu. Ne garip; bir esinti, size gelip dokunan hafif bir serinlik, yolun kenarındaki yaban çiçekleri bana yorgunluğumu unutturdu birden, açlığımı da. Söğüt ağaçlarının dibinde bir su akıyordu, yürüdüm kaynağını buldum: terkedilmiş bir çeşme, kırık künt'den akan su, berrak ve soğuktu. Bir mucize, nasıl olur dağ başında bunu yakalamak; sevindim birden. Su iyi geldi, açlığımı bastırdı, serinletti, aklım başına geldi. Söğüt; bir yaşama sevinci vardır bu ağaçta, sarkan dallarının huzurlu gölgesinde uykuya yattım. Panayırın yapıldığı büyük çayırın tüm çevresini sınırlayan söğüt ağaçlarının dibinde oynardık, bizim mahalle değildi, Karaçayır mahallesiydi; oraya gitmemizin asıl nedeni Çetin'nin söğüt ağacı dallarından kolayca soyduğu kabuklarından yaptığı kaval, flüt, borazan gibi ötülecek erken müzik oyuncaklarıydı. Çetin, büyük bıçağıyla doğada bulduğu her şeyi değerlendirirdi ve sonunda marangoz oldu. Uzaklardan yansıyan bir motör sesiyle uyandım, tüm yaşantımda hep kedi gibi uyudum; bu kez bir araba bulmak bir ölüm kalım sorunu olmuştu; -.. ne yaparım burada, bir gece düşerse kapkaranlık.. ! Acele resim kartonumu ve çantamı toparlayıp, koşarak yola çıktım. Biraz uzakta siyah bir araç bana doğru geliyordu, güzel gideceğim yön, sevindim! Belgrad'da gördüğüm resmi araçlar misali siyah renkli bir Moskvitch nedense zigzaglar çizerek yaklaştı, ben otostop işaretleri yaparak kenara çekildim. Önümden hızla geçen araç, 10 metre sonra ani bir fren yaparak durdu, sevinerek koşmaya başladım Yaklaştığımda arka kapıdan resmi giyinmiş bir adam, çeketini çıkartmaya çalışarak yol kenarına koştu ve kusmaya başladı. Biraz sonra şöför de çıktı, bakıştık, ben başımla selamladım. Belli ki biraz aşağıda bir çeşmenin olduğunu biliyorlardı, şöför adamın çeketini aldı kolundan tutarak indiler. Su iyi gelmişti, serinledikden sonra arabaya doğru çıktılar. Adam ceketini giydi, üstünü başını düzeltti, bir tarak çıkartıp saçını tararken beni gördü, şöförle bir şey konuştular. Ben de hafif gülümsiyerek saygıyla başımı eydim, şöför arabayı gösterdi, öne çekinerek oturdum. Evet resmi bir arabaydı, bilmiyorum belki belediye reisi, parti sorumlusu, müdür diye düşündüm. Arabanın içindeki koku yabancı değildi; erik rakısı; bir kaç kez arabasına bindiğim iyi insanların sunduğu içki! Şöföre bir şeyler söyledi, şöförde yine sırpcadan tercüme eder gibi, nereden gelip nereye gidiyorsun diye sordu. Soruyu bildiğim için hiç çekinmeden kendimi göstererek Slikar-ressam dedim ve uzağı göstererek Pariz diye ekledim. Biliyorum ki merak burada bitmiyordu; arkayı gösterek İstanbul dedim, nedense sevindiler, sanatçı olmak her zaman kurtarıyordu. Şöföre tekrar bir şeyler anlattı, şöförde yine bildiğim bazı sözcüklerle: praznik-ulusal bayram, folklorni narodna musica/ folklor müziği ve dansı ve yeme içmeyi taklit ederek ileriyi gösterdi. Başımla teşekkür ettim, içimden sevindim birden; dediği doğruysa bu günü de kurtarmıştık. Bir saati geçti yolumuz, söfor arkaya dönerek amirini uyardı, galiba yaklaşıyorduk bana anlattığı şenliğe. Uzakta görünen evler kanımca büyük bir kasaba'ya gelmiştik; arkadan şefin verdiği emirlerin ciddiğinden yaklaştığımızı anladım. Daha kasabaya girmeden arabamızı görenlerin saygı duruşuna geçmeleri beni şaşırttı ve korkuttu, içimden -yanlışlıkla Tito'nun arabasına binmiş olmayayım, olacak iş değil, anlatsam kimse inanmaz, kürt Necati'lik bir hikaye bu. Kasaba meydanına yaklaşırken alkışlar ve gürültü beni iyice sindirdi, gözükmemeğe çalışıyorum, arkadaki -belki Tito- onlara yanıt veriyor, şöför de ciddileşti! Şöför tekrar bindi, arabayı bir yere çekecek, adam ezmemeğe çalışarak geriliyoruz; bizim adam da kalabalağın ön sırasındakilerin ellerini sıkıyor. Binanın arkasına giderken şöföre tarzanca patronunun kim olduğunu sordum:binayı göstererek- comminist partija dedi. Ha şimdi anlaşıldı; partinin bir bayramındayız, bizimki de kentten gelip tüm ilçe parti merkezlerindeki bu kutlamayı yönetiyor! Şöför beni daha dışardakilere açılmamış büyük bir salona götürdü, dışa bakan pencerelerin önünde uzun bir büfe kurulmuştu, garsonlara beni göstererek bir şeyler söyledi, hemen beni buyur ettiler ve büfeye yaklaştım. Şöfor garsonun getirdiği içki bardağını bana verdi; erik rakısı daha bardağı almadan kendine özgü kokusuyla beni selamladı. Şoför bardağını kaldırıp Pariz dedi, ben de Pariz diye yanıtladım ve bardağı diktim ve alkol bir asit gibi gırtlağımı delerek aşağıya indiğinde, iki gündür boş midem şaşkınlıkla yanarak rakıja yı selamladı. Garsonlar merakla bakıyorlardı; kim olabilir? Başkanla geldiğine göre önemli bir kominist ama tipi hiç uymuyor; daha neler göreceğiz gibi sorular sorarak tekrar rakija koydular bardağıma. Şoför de bana bir sosis getirdi piyeskavitsa, masayı göstererek slivovitsa-börek dedi. Yemeye başladım ama demek ki daha çok alkolü özlemişşim Pariz'den sonra Tito için tokuşturduk. Dışarıdan müzik sesleri gelmeye başladı yine şoför folklorni dedi, başımla çok güzel diye yanıtladım. Bir yandan girişte bıraktığım resim kartonu ve sırt çantama bakıyorum, kalabalık gelirse unutmayayım diye. Alkol gerekeni yapmıştı, birden nerede olduğumu saptayamadım; nasıl olmuş da buraya gelmiştim, boşluktayım. Eşyalarımı aldım, kapı açılırsa büfeye hücum olacaktı. Bu şaşkınlıkta şoför geldi, yanında genç bir adamla, beni tanıştırdı- Slikar, Pariz! Elini sıktım adamın. Şoför arka çıkışı gösterek direksiyon kullanma pandomimiyle adamın beni götüreceğini muştaladı ve birden sevindim. Biz arka kapıdan çıkarken, ön kapı açıldı, parti başkanı ve önemli kişiler salona doğru yürürken, arkadaki kalabalık büfeye saldırmak için mecburen kendilerini frenlemişti ama fazla uzun sürmedi, saldırıda az kalsın kapıları kıracaklardı, biz acele çıktık. Şoföre teşekkür ettim, iki eliyle dua eder gibi Pariz dedi, ben de Pariz diye tekrarladım, genç adam da bu duygusal vedalaşmaya hayranlıkla bakıyordu, uzaktan şoför el salladı. Kasabanın benzin istasyonunun önündeki kamyona yürüdük. Kimse yoktu ortalıkta, bayıldığım bir düzen, bir ülkenin dinginliği, partinin bayramı olmasa kasabada da kimse olmayacaktı. Genç şöföre kamyonun rus malı olup olmadığını sordum; Zastava dedi, ne yazık konuyu derinleştiremedik, dil önemli bir sorun olmaya başlamıştı. Sirilik alfabe bilmiyorsanız yandınız! Daha sonra öğrendiğime göre Serb'lerin sirilik alfabesi de ötekilerinden değişikmiş. Yol panolarına artık bakmıyorum, anlamadığıma göre! Bir saat ovanın yaz sıcağından kavrulmuş peyzajında yol aldık, soför eliyle bir yönü gösteriyordu -Novi Sad dedi, sırt çantamdan Avrupa haritasını çıkardım ve bu kenti buldum. Bir süre sonra çiş molası verdik, iyi geldi, az kalsın rakija beni uyutacaktı, yine fazla ayık değilim. Saatime baktım, akşama yaklaşıyoruz; ne yapacağımı, nereye gittiğimizi bilmediğim için aynı hüzün içime çöktü, geriye dönmek için de hiç bir gücüm kalmamıştı, Novi Sad da beni bırakacak galiba. Nasıl olsa artık ana yoldayız, başımın çaresine bakarım yarın. İleride küçük bir nehirin kıysındaki köye gözüm takıldı, sanki Flaman resminden çıkmış bir görüntüsü vardı. Şoför benim ilgilendiğimi görünce, parmağıyla köyü gösterdi slikar dedi. Benim içimden geçeni nasıl okumuştu, şaşırdım Bruegel diye yanıtladım, o da şaşırdı, başıyla hayır dedi. Ona Flaman peyzajını nasıl anlatayım derken, bana İgor Zuriç, slikar diye israr etti. Tanımadığımı söyledim; bu köyde bir ressam; anlamadım! Bir süre sonra ana yoldan çıktık, küçük bir yoldan o köye doğru gidiyoruz; parmağımla gösterek -slikar dedim, başıyla yanıtladı. Köy sanki ortaçağ'dan kalmıştı, biraz kıvrıldıktan sonra, nehri öbür kıyısına, sazlıkların ötesindeki bir köy evine geldik. İndik kamyondan, kimse yok, eve yöneldik, kapı açık, bahçedeki kazlar da bizi takip ediyorlardı; merak bu ya! Mısır tarlasında elinde orakla bir adam çıktı, hasır şapkalı, şoforü bağırarak selamladı, kucaklaştılar, beni gösterek- slikar, Turco dedi. Adam çok sevindi, kendini gösterek slikar dedi, elini sıktım. Eve girdik. Biraz loş ama gözün alıştığında yine eski resmin interieur görüntüsünü yadsımıyor bu büyük oda, İgor Zuriç bize rakija çıkartırken, camın yanındaki masanın üstünde boya tüpleri, bir kavonozun içinde fırçalar vardı; duvara dayanmıış planche ın üstüne raptiyeyle tuttulmuş bir tuvali de o loşlukta sezdim. Şaşırdım, bakmak için İgor'a ilginç jesti yaptım, yanıma bir bardak rakıyla geldi ve beni şoföre gösterek na vase zdlavja dedi ve bardakları diktiler, ben de içtim ama rakija bir asit gibi midemi tekrar selamladı, yeniden bardakları dolduruyordu, acale bitirip bardağımı uzattım. Zuriç eliyle sonra bakarız dedi, şoförle sağı solu gösterek bir şeyler konuştular, soför yanıma geldi, saatini gösterip geciktiğini anlattı ve bana da Zuriç'i gösterek burada kalmamı ve uyumamı, yarın da otostop'a, ana yolu gösterek yola yani Prag'a doğru devam edebileceğini anlattı. Anladığım kadar Zuriç yalnız yaşıyordu. Sevindim, bana gösterdikleri bu dostluk şaşırtıcıydı, adres defterimi çıkardım, ismini yazdı, adresi de Zuriç'in adresi olduğunu anlattı. Andrej'le vedalaştık, evin önüne çıktığımızda bir köpek havlayarak yanımıza geldi, kamyonun çevresini sarmış kazlar merakla bize baktılar. Rakija'nın verdiği esrik bir duyarlılıkla akşamın düşüşünü ve şu anda içinde olduğum atmosferi yıllar sonra unutmadım. Zuriç'le kazları bahçenin yanında darabayla çevrilmiş bir bölüme kapattık, köpek bize yardım etti sonra kapının yanındaki kütüklerin üstüne oturduk, güneşin batışını seyrederken, Züriç gökteki renk albenisini eliyle gösterek anlatıyor; bir başka dil konuşuyoruz, anlıyorum. Hava daha da kararmıştı, içeriye girdik, pompalı bir gaz lambası mekanı daha da mistik, gizemsi bir dekora soktu. Boyaları gösterdim; ruski, rus malı boyalarmış, duvara dayalı resimi gösterdimde, bana yakındaki kentten birinin bu malzemeleri getirdiğini ve de yaptığı resimleri de satın aldığını anlattı, bir gözü bir kenara bıraktığım benim resim kartonundaydı, çıkardım gösterdim desen ve gravürlerimi. Dikkatle bakıyor, detayları inceliyor, kendi kendine konuşuyordu. Uyandırmak için Parizi dedim, parmağımla uzağı gösterek, kafasını sallıyarak gitti, bir rüloyla döndü. Açtığı ruloda bitmiş bir resim vardı, ilk kez Zuriç'in bitmiş bir resmini görüyordum; bir peyzaj ya da tarla: kadın erkek köylüler, hayvanlar, günebakan çiçekleri, kenarda bir papağan ve dekorda mavi dağlar, ötede bir ziggurat! Tüm motif ve figürler yöresel, anladım ama zigurrat ve papağanı anlamamıştım, hayal de olsa biraz absürt! Gösterdim tek tek, naif slika dedi. Tekrar gitti, elinde bir takvimle döndü; ocak, şubat mart ay'ının sayfasında bu resimde kullandığı zigurrat'ın 18 yüzyılda yapılmış bir gravürü vardı. Etki kaynağını bulmuştum, içinde değişik illüstrasyonların olduğu bir takvimdi, 1963 yılını içeren! Yogoslav naif resim ekolünü gerçekten duymamıştım, belki kulağıma çalınmıştı ama önemsemiştim. Raftan bir defter çıkarttı, içindekileri anlamam olanaksızdı ama galiba sattığı resimlerin bir dökümüydü. Resmi gösrerek Parizi dedim, kafasını salladı, umutsuzluğunu anlatmak istedi, başıyla masanın üstündeki bir fotoğrafı gösterdi, eskimiş bir fotoğraf; Zuliç ve eşi genç; sarışın güzel bir kadın, yokluğu tüm mekanı sarmış, hüzün yavaşca geceye dönmüştü, sustum. Ekmek ve peynir getirdi, tekrar rakija koydu, tekrar şerefe kaldırdık, Pariza dedi.


Arılar bir yaşam kaynağı ve doğanın hayatın devamlılığını sağlayan yegane canlı. Mitolojilerden sanatın değişik dallarına, mimarlığa kadar etkili olmasıyla önemini göstermiş bir varlık. Einstein arılar yok olunca hayat biter deyişi onlar doğadaki tüm çiçekli bitkilerin çoğalmasını ve hayatın devamını sağlayan aşk elçileri olduğunun kanıtı. Bunu yapıp oluştururken olup biten her şey bir büyük SIR. Kovandaki üretim yaşam ve yaşam ölüm döngüsü, süreklilik başdöndürücü, büyüleyici ve düşündürücü. Çevre sorunları, ilaçlamalar yüzünden yaralanan bozulan doğa ve petekler, tükenmekte olan arıların yaşamı, mücadeleleri ve sağaltma/şifa arayışları da bir umut. Balı yapan fakat izah edemeyen arı benim için büyük bir mecaz. Sezgilerim aracılığı ile yolculuklar yapabileceğim; resimsel olanakları, varoluş, yaratıcılık, poetika ve dünya görüşüm açısından bir hazine gibi. Bu yolculukta resim serüvenime yeni kapılar açarken bugünün küresel gdo lu üretim ve zihniyeti, algı yönetimiyle tüketim toplumuna da bir tavır ve cevap olarak görüyorum. Bu nedenlerle konularımı seçerken her zaman insan, canlı doğa ilişkisini, yaşam kaynaklarını temel alıyorum. Arif Turan'ın SIR adlı resim sergisi 22 Eylül -11 Ekim tarihleri arasında Galeri Selvin'de izlenebilir.


Türk Resim Sanatının değerli Ressamı Mehmet Uzel vefat etti. Mehmet Uzel'i rahmetle anarken kederli ailesine ve dostlarına en derin taziyelerimizi sunuyoruz. Cenazesi 29 Ağustos 2016 Pazartesi günü Ankara Kocatepe Camii ikindi namazı sonrası Karşıyaka Mezarlığına defnedilecektir. 1927 yılında Sivas'ta doğdu. (1942) Valt Disney Stüdyolarında çalışmaya davet edildi. (1947) Devlet Resim Heykel Sergisine katıldı. (1953) Sivas'ta kişisel sergi, Resim Bölümünü bitirdi, karma sergilere katıldı. (1963-1973) Çalışma ve arayışlarını sürdürdü, portreler yaptı, kendine özgü etkileriyle ilgi gördü, (1973-1974) Devlet Resim Heykel Galerisinde kişisel sergi. (1975) Resim Heykel Müzesine resmi konuldu, (1976) Devlet Sergilerinde resimleri bakanlıklar tarafından satın alındı. Amerika'lı koleksiyoncu Macc Aarons 19 Resmini satın aldı, New York'ta 5. Cadde'deki galerisine uzman sanatçı ve restoratör olarak davet etti. Avrupa ülkelerinde açılan gezici sergilere katıldı, ilgi gördü. Çekoslovakya Cumhurbaşkanı için bir resim satın alındı. Yurt dışı temsilciliklerimizde, büyükelçiliklerde, New York, Los Angeles, Sidney, Münih ve Prag'da özel koleksiyonlarda resimleri var, (1977) Kültür ve Dışişleri bakanlıkları koleksiyonlarına çok sayıda resimleri alındı. Kanadalı koleksiyoncu Mr. Reed adlı resmini aldı. Mr. Richard Avedikyan ve Sami Davis Jr. Koleksiyonunda resimleri var, (1977-1981) Devlet Resim Heykel Sergilerine ve Karma Sergilere katıldı. (1981) Atatürk'ün 100. Yıl Kutlama Yarışmasında ödül aldı, resmi satın alındı. İzmir Füzen Galerisinde kişisel sergi.. (1982) Paris Galeri St. Etien'e davet edildi. Ankara Galeri Artizan'da Fikret Mualla, Avni Arbaş ve bazı sanatçılarla karma sergiye katıldı. Monaco Bienaline katıldı, davet edildi, (1983) Vakko Resim yarışmasında ödül aldı. Ankara Vakko Galerisinde kişisel sergi. Antik kentlerde ve Bodrum Müzesinde resimler yaptı. Marmaris, Ayvalık ve İzmir sokaklarında yaptığı otantik çalışmaları çok ilgi gördü. Vitali Hakko koleksiyonunda ve özel koleksiyonlarda resimleri var. (1984) Ankara Galeri Mige'de kişisel sergi. Bolu resim yarışmasında ödül aldı, resmi Bolu Müzesine konuldu. (1984-1987) Türkiye Petrolleri Resim yarışmalarına katıldı, (1987) Türk Amerikan Derneğinde kişisel sergi ve karma sergiler, (1988) Ankara Şerekbank'ta kişisel sergi. (1989) Ankara Arda Galeri'de karma sergi, (1990-1991) İstanbul Antik A. Ş. Müzayedesinde resimleri satıldı, (1992-1993) Ülkemizdeki antik kentlerin görüntülerini yansıtan çalışmalar yaptı. (1993-1995) Çin vazolarında çiçekler serisini gerçekleştirdi ve portreler yaptı (1995) Galeri Valencia'da kişisel sergi.


Piramid Sanat yeni sezonuna Bülent Bakan ve Deniz Gökduman'ın buluştuğu FOCUS/OUT OF FOCUSsergisi ile başlıyor! Sergide, teknik olarak birbirinden çok farklı olsa da, bu dünyaya ait soruları/sorunları benzer iki sanatçı görüyoruz. Harfler, kelimeler ve cümleler, iki sanatçının çalışmalarına da bir izlenim olarak giriyor. Net ve anlaşılır bir düzlemde verilmek yerine, izleyiciyi zorlayıcı bir bilmece haline dönüşüyorlar. FOCUS/OUT OF FOCUS sergisi, aynı zamanda içerikli bir katalog ile birlikte sizlerle buluşuyor. Katalogda bulunan, Ali Şimşek'in Bülent Bakan hakkında, Şeref Akşit'in ise Deniz Gökduman üzerine yazdığı yazıları okurken, sanatçılar hakkında daha derin çözümlemelere ulaşacaksınız. Bir arşivci Bülent Bakan. Kitap kapakları, haritalar, notlar, çiziktirmeler, lekeler.... Üstümüze boca edilen koca bir tarih ve bellek. Tipografi ve rakamların bir tür pentüre dönüştüğü atlaslar boyuyor. Küçük notlar büyük trajedilere gebe kağıt üstünde, defterlerde ve astarın pürtüğünde. İngilizce; dünyanın en yaygın fonetiğini oyuyor Bülent Bakan. El yazısının bilgisayar fontlarına dönüşmesine izin vermeyen bir dokunsallık örüyor her bir cilde ve yüzeye. Olaylar... olaylar ve tarihi dokuyan insan. Acı ve direniş ipliğiyle birbirine bağlanan hayat. FOCUS/OUT OF FOCUS 28 Eylül, Çarşambagününe tarihine dek Piramid Sanat'ta izlenebilir. - +90 (212) 2973121


Türk Edebiyatının çınarı Vedat Türkali vefat etti. Vedat Türkali'yi rahmetle anarken kederli ailesine ve dostlarına en derin taziyelerimizi sunuyoruz. (d. 13 Mayıs 1919, Samsun ö. 29 Ağustos 2016; Yalova), Türk senarist, şair ve romancı. Samsun Lisesi'nde okuduktan sonra 1942 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nden mezun olmuştur. Aynı yıl eşi Merih Pirhasan'la evlenmiştir. Maltepe Askeri Lisesi ve Kuleli Askeri Lisesi'nde edebiyat öğretmenliği yaptıktan sonra 1951'de siyasi eylemleri sebebiyle tutuklanmış; 9 yıl ceza almış 7 yıl sonunda koşullu olarak serbest kalmıştır. Gar Yayınları'nı Rıfat Ilgaz ile kurduktan sonra, 1960'ta Dolandırıcılar Şahı ile senaristliğe başlamıştır. Senaristliğine devam eden Türkali, 1965'te yönetmenliği denemiştir. Bir Gün Tek Başına ve Mavi Karanlık gibi romanları Türk edebiyatının en büyük eserleri arasına girmiş; daha sonra da Yeşilçam Dedikleri Türkiye ve Tek Kişilik Ölüm romanlarını da yazmıştır. Mihri Belli'nin yakın arkadaşı ve Atıf Yılmaz'ın arkadaşı ve akrabasıdır. TKP'nin eski üyelerindendir.


2-3-4 Eylül tarihlerinde Balat Atatürk Ormanı'nda düzenlenecek Nilüfer Belediyesi Müzik Festivali için hazırlıklar ara vermeden sürüyor. Bu yıl ikincisi düzenlenecek olan Nilüfer Müzik Festivali, kapılarını 2 Eylül Cuma günü saat 14.00 itibari ile Balat Atatürk Ormanı'nda açacak. Katılımcılarına müzik ve eğlence dolu bir hafta sonu vaad eden festivalin ilk günkü konukları; İlhan Erşahin's Istanbul Sessions, Hey! Douglas ve Kaan Tangöze. Dünyayı sev, geyiği öp, festivale gel sloganıyla geçtiğimiz yıl ilki düzenlenen Nilüfer Belediyesi Müzik Festivali bu yıl Oscar and The Wolf, Athena, Duman, İlhan Erşahin ve Kultur Shock gibi önemli isimleri ağırlayacak. Festival süresince 18 farklı ülkeden 128 sanatçı sahne alacak. İlhan Erşahin's Istanbul Sessions ve Kaan Tangöze ile dolu dolu müzik! 3 gün boyunca, 3 ayrı sahnede 28 canlı performansın sergileneceği Nilüfer Müzik Festivali, 2 Eylül Cuma günü saat 14:00'de Balat Atatürk Ormanı'nda kapılarını açıyor. Nilüfer Müzik Festivali, konser açılışını saat 20:15'de caz, rock ve dans müziğinin öğelerinin bir araya geldiği farklı müziğiyle dikkatleri üstüne toplayan İlhan Erşahin's Istanbul Sessions ile yapıyor. Saat 22.00'de solo performansı ile Kaan Tangöze'nin sahne alacağı festivalin son misafiri ise 70'lerdeki psychedelic, funk ve soul şarkıları disco ritimleri ile birleştirip tekrar düzenleyen Hey! Douglas olacak. Türkiye'de bir kamu kurumunun düzenlediği en büyük müzik festivali olma özelliği taşıyan Nilüfer Belediyesi Müzik Festivali geçtiğimiz yıl 60.000'i aşan katılımı ile bu yıl kapasitesini 90.000e yükselterek, Türkiye'nin ve dünyanın birçok yerinden müzikseveri Bursa'da buluşturmayı hedefliyor. Festival süresince katılımcılara eşsiz bir atmosfer eşliğinde müzik dolu dakikalar vaad eden Nilüfer Belediyesi 200.000 m2 dev festival alanında müzik dışı etkinlikler, sürprizler ve yarışmalar ile katılımcılara unutulmaz bir hafta sonu yaşatacak. Bu yıl bir ilk olacak #süslügeyik Kostüm Yarışması etklinliği ile festivalin en süslü geyiği sosyal medya platformunda #süslügeyik ya da #suslugeyik hashtagleri ile belirlenecek. İster bireysel ister takımlar halinde katılım yapılabilecek yarışma da en beğenilen kombinasyon jüri elemesi sonrası açıklanacak. Kazanan katılımcı ise Nilüfer Belediyesi tarafından belirlenen sürpriz ödülünü alacak. Haftanın yorgunluğunu müzik dolu saatler eşliğinde kamp yaparak geçirmek hayal değil. Bu yıl daha kapsamlı bir proje ile gündeme gelen Nilüfer Belediyesi, toplam 2000 kişinin görev alacağı, üç ayrı sahne, yiyecek- içecek, eğlence, oyun ve 5000 kişi kapasitelik kamp alanlarından oluşan festival alanında; katılımcılar gün boyu etkinliklere katılarak kaliteli müzik ile keyifli vakit geçirecekler. Yemyeşil kamp alanında düzenlenecek yoga aktiviteleri ile katılımcıların yoğun şehir temposundan uzaklaşarak hem stresten arınacağı hem de kaliteli müzik ile keyif dolu anlar geçireceği bambaşka bir festival deneyimi sunacak. İster renkli bir hafta sonu geçirmek isteyenler, ister iş çıkışı haftanın yoğun temposundan kurtulmak isteyenler için biletleri Biletix'ten satışa çıkan Nilüfer Belediyesi Müzik Festivali'ne ulaşım oldukça kolay. Özellikle İstanbul'dan katılım sağlayacaklar için bir vapur mesafesinde olan Bursa'ya varışın ardından, kentin çeşitli buluşma noktalarından Balat Atatürk Ormanı'na ücretsiz servislerle gidilebilecek. Servis lokasyonları ve saatleri ile ilgili detaylı bilgiye www. nilufermuzikfestivali. com adresinden ulaşılabilir. Belçikalı grup Oscar and The Wolf, yayınladığı iki adet EP'nin ardından 2 yıllık turne sonrası ilk uzunçalar albümleri Entity'i geçtiğimiz yıl yayınladı. Florence and the Machine gibi önemli isimlerle çalışan Leo Abrahams'ın da katkıda bulunduğu Entity adlı albümüyle Oscar and The Wolf, Belçika listelerinde zirveye oturdu. Montreux Jazz ve The Great Escape festivallerinde sahne alan Oscar and The Wolf Nilüfer Müzik Festivali'nde hayranları ile buluşacak. Milyonların takip ettiği ünlü rock grubu Duman, Nilüfer Müzik Festivali'nde sevenleri ile buluşuyor. Eğlenceli ve coşkulu sahne performanslarıyla tanınan ve 2000'lerin başından bu yana gençlerin sevgilisi haline gelen grup, 2013 yılında son albümü Darmaduman ile dinleyicileri ile buluşmuştu. Türkiye'nin en popüler müzik topluluklarından biri olan ve ska, punk-rock türünü tanıtan Athena, ilk albümleri Holigan (1998) ile ülke genelinde büyük yankı uyandırdılar. Tam Zamanı Şimdi adlı ikinci albümleri 2000'de yayımlandı. Türkiye Milli Basketbol Takımı için yazdıkları 12 Dev Adam adlı marşla tüm ülkede tanınıp dinleyici kitlelerini iyiden iyiye genişlettiler. Üçüncü albüm, Her Şey Yolunda, 2002'de yayımlandı. H2000 ve Rock'n Coke gibi büyük festivallerde headliner olarak yer aldılar. 2004 yılında katıldıkları Eurovision şarkı yarışmasında For Real adlı şarkıyla dördüncü oldular. Dördüncü albüm Us 2004'te, kendi adlarını taşıyan beşinci albüm 2005'te, IT adlı EP ise 2006'da piyasaya çıktı. Özellikle Almanya'da gerçekleştirdikleri konserlerle yurt dışında da hatırı sayılır bir dinleyici kitlesi edinen Athena'nın cover parçaları da dikkat çekiyor. Frank Sinatra'nın My Way şarkısını Ben Böyleyim adı ile yorumlamıştı. Ek olarak grup Orhan Gencebay'ın, Bir Araya Gelemeyiz isimli şarkısını kendi tarzında yorumladı. İlhan Erşahin, İstanbul Sessions projesiyle, İstanbul'un eklektik ruhunu kendi tarzında tercüme ederken caz, rock, ve dans müziğinin öğelerini bir araya getiriyor. İlhan Erşahin'nin İstanbul Sessions projesi 2006 yılından bu yana Avrupa'nın en prestijli festivallerinden, Brezilya'ya, İstanbul'daki en büyük festivallerden, New York Summer Stage'e kadar pek çok önemli sahnede yer aldı. 2009'da usta Fransız trompetçi Erik Truffaz'ın konuk olduğu ilk albümlerini yayınlayan İlhan Erşahin ve ekibi, son olarak ikinci albümleri Night Rider 2012'de yayınlandı. İlhan Erşahin's İstanbul Sessions, şu an üçüncü albümleri üzerinde çalışıyor. Seattle'da ikamet eden, iki Bosnalı, iki Bulgar, üç Amerikalı ve bir Japon'dan oluşan Kultur Shock 20. yıl turnesini Nilüfer Müzik Festivali'nde bitiriyor!


Berna'yla sevişiyoruz bir öğle öncesi. Erken içilen beyaz şarap mı, ılık güneşli bir gün mü, karşıdan Ayazma'dan Arnavutköy'ün üstlerine uzanan yeşillik mi, ötede Boğaz'ın tarifsiz maviliği mi; seviştiğimiz arka odaya kadar uzanan bu mutluluğun nedeni? Bazen şaşırtır insanı, peki nedir insanı yaşamaya çağıran bu esrik mutluluk? Tarifsiz bir doğaya açılımıyla, bugün düşünülemeyecek, üç kuruşa tuttuğumuz bu küçük evi birkaç yıl sakladık; yalının trafiğinden kaçıp, kızlarımızla geldiğimiz saklı bir mekandı. Vadinin üstünde, Ayazma'nın karşı yamacındaydı. Daha yukarılara uzanan tek yolun bir aşağısındaydı, yani seviştiğimiz arka odanın tek penceresi arada basık bir duvar olmasa yolun içinde olacaktı. Boğaz tepelerinin işgale uğradığı yıllar! Asker kaçağı olduğumu, tüm Avrupa projelerimin yıkıldığını öğrendiğimden bu yana yaşantım da çığırından çıkmıştı; anlamsız yaptıklarımdan biri de kendime absürt duygu alanları yaratmak, iki yıl yapacağım askerliğin verdiği vertigele Berna'yla nişanlanmaya karar vermiştik. Belki bunun da sarhoşluğu, arka odada sevişirken başka bir his de bana izlenildiğimizi duyurdu, gözüm pencereye gittiğinde, esintiden yer yer dalgalanan tül perdenin ötesinde dıştaki duvara oturmuş dört oğlanla bir kızın, gerçek bir sinema gibi bizi seyrettiğini görüp, bağırarak..- utanmıyorsunuz diye pencereye yöneldiğimde, çocuklar .. KİLİNK... KİLİNK çığlıklar atarak kaçtılar. Şaşırmıştım, hem izlenmekten hem de çocuklardan! Kilink kafama takıldı; daha o yıllar afişini görmüştüm: Kilink İstanbul'da filminin. Bayi'lerde de gözüme çarpan bir de çizgi romanı da çıkmıştı, içine bakmaya gerek yok; Kilink'in gülünç iskelet görünümüne gülüp geçmiştim, kaynağı kanımca İtalyan, o yılların tüm Amerikan taklidi her şey gibi naif. O ilk yıllar, 50 yılları Bolu'da kitap ve dergi satan yerde Amerikan mizah dergisi MAD'ı izlerdim, sözlükle okumaya çalışırdım ve uzun yıllar bu dergileri sakladım ama öncelikle bir Amerika düşüydü bu. Evden çıktığımızda öteki çocukların da katılımıyla, tüm mahallede ismim Kilinke çıkmıştı, unutmadılar bunu. Roby Zober ..50 yılları dedin ama başka bir fenomen i anımsa; Avaramu, Hint filmi, bugün kim düşleyebilir böyle bir histeriyi, sosyoloji bile bu konuyu yerine oturtamaz! Çocukluğumdan bir referans ; gerektiğinde fenomen çekmecelerini açıyorum, tek tek; isterdim o günleri benim gibi yaşamış bir arkadaşımla anlatsaydık gördüklerimizi. Ayhan Abi'nin Şehir Sinemasına gelen film önce bizi şaşırtmıştı, İstanbul'daki süksesinden haberimiz olmuştu ama görmemiz gerekiyordu bir kez. Sinemanın kapısına asılan afiş de orjinaliydi filmin; Awaara Raj Kapoor. Makinist Ali'nin dediğine göre Anadolu'dan o kadar istek olmuş ki, yetiştiremiyorlarmış, Türkçe afiş kalmayınca Bolu'ya orijinalini göndermişler .. Ayhan Abi'yi tanımasalardı bir iki ay sonra bile garanti değildi Bolu'ya gelmesi! Yine konusu Mısır sinemasını aratmayan; zengin kızı Leyla misali, bir Hint filmi ama şarkısını bir kez duyduğunuzda ömür boyu unutmak mümkün değil. Kıza ulaşamayınca kendini dağıtan aşık, ceketi sırtında, basık ayakkabı ve de kalenderin şarkısı! Bir hafta geçmedi tüm kent avare oldu, ciddi sandığımız bazı tipler de sanki bunu bekliyorlarmış. Adam Hintçe söylüyor ama Türkçesi de onu yakaladı, Belediye hoparlöründen Bolu pazarına yayın yapıyor; pazardan kaçan ineği görenlerin lütfen... anonsla kesildiğinde hemen yapışkan bir ses ... avareyim na na na.. Bir tek buna şaşmayan, herkesin kendine benzemeye çalışmasını görerek gurur duyan kentin kabadayısı Çıba'ydı, ondan kurtulmak için Kore harbine zorla gönüllü yazdırılarak gönderilmişti. Sağ sağlim daha da beter döndü ve ismi de Jeep olarak değişti. Onunla gidenlerin çoğu dönmedi, dönenler de ayağı, bacağı, kolu kesik, koltuk değneğiyle dolaşıyorlardı. -Cumhuriyet'le yeni bir insan yaratılmak istenmişti, yazıdan tut, kılık kıyafete kadar yapılan tüm reformlar sanki bir düş'tü; uygulandığında tüm dünya şaşırdı, ben hala şaşırıyorum! Ama! Roby Zober- Bence dün bugündür, peki nereye geldik? 10 yılda Cumhuriyet reformunu uyguladı, fes'i atıp şapkayı koyduğumuz kafanın içini nasıl değiştirebilirdik? İyi niyetli, naif bir ülkeydi bizimkisi; hani 40'lı yıllarda Ankara'yı anımsa: Bauhaus mimariye özgü granit modern yapılar, bulvarlar, üniversiteler, enstitüler, halkevleri, köy enstitüleri, heykeller, parklar! İşte o düştü, gerçek ise fazla uzakta değil; bozkır'ın başladığı yerdeydi, şairi, yazarı ise hapiste, sürgünde! -Ben toplumun nasıl avareleştiğini anlatırken, o naif yıllar yine bir kartpostal duygusallığında, bir yere iliştirdiğimiz, zamanla renkleri sararmış. Ama geleceği yanlış tarif etmiştik, 1950'lerde yönetilmeye başladığımızda, soğuk harp bahane edilerek komünist avlamaya başlandığında, unutulmuş dini de dolaptan çıkardılar. Amerika'da basılmış 16 milyon ufak boyut Kuran Anadolu'ya dağıtıldı, Araplara buna sahip çıkması için verilen ilk taviz; ezanın Arapçaya dönüşüydü ama yine gerektiği gibi değildi. Türkçe öğretilip eğitilen sonra Anadolu'ya salıverilen Barış Gönüllüleri, orduya yardım olarak verilen bir dünya harbi yaşamış köhne silahlar vs. Kimsenin haberi olmadı, ilerideki yıllarda Türkiye'yi yöneteceklerin tümünün Amerika'da eğitildiğinden. 1973 dünya petrol krizi süresinde Suudi Arabistan petrol bakanı Al Yamani, OPEP'de olağanüstü bir uygulama sonucu, ülkesinin petrol/dolar kazancını olağanüstü bir yere getirdi, güzel ama bu parayla ne yapacaklardı? İlk öneri Wahhabitler'den geldi: İslam geçinen ama İslam'ı gerektiği gibi uygulamayan bazı ülkelere ders vermek; örneğin Türkiye'ye. Aramco vasıtasıyla dolar akıtarak İslam'ı yaymak, her 10 metreye bir cami, Kuran okulları, imam yetiştirme ve kuran kursları! İşte Ceza Sömürgesinin kısa tarihi. Roby Zober- ..2016 da artık bir umut yok, öyle gözüküyor ama sen sürekli insan tükenmez diyordun! -Doğru, tüketilmek üzere; düşünce yargılandığında, ondan korkan yargı sistemleri şunu çok iyi bilirler ki yapabilecekleri tek şey, onu yıldırmaktır, yasaklar çıkarıp, otosansürle, kitap toplayarak, sürerek vs. Bunu çok gördük, tavsadı belki! 21 yüzyılda başka bir sistemle inançı ileri sürüp yeni bir engizisyon yaratıldı, korku. Sanki Kafka'nın Duruşması yeniden yazılıyor; kanıtlanmaksızın yargılanmak! Roby Zober- Şeytan azapta gerek belki sizin kuşağın kısa tanımı! Bıkmak nasıl olur? Tarifsiz sıkıntılar, belleğimizden bir türlü süpüremediğimiz takıntıların, silkeleyemediğimiz decadencesın, küllerinden yeniden doğuşu. Nasıl bir idea-fixe bir ömür boyu sürebilir Roby? Arka odaya koyduğumuz hiç bir fenomen dokunamadık, kilitli odalara girmek arzusu, her kez bir başka anımsanmayı getirir; annemin bir gün sandıktan çıkardığı kumaşlar, sararmış giysilerin size sunduğu bir naftalin kokusu bana- ... biz ölmüştük, neyi anımsatmak istiyorsun durup dururken!


Bir ressamın içinde yaşadığı zaman sürecindeki tecrübeleri sonucunda şekillenen hayat görüşü, ürettiği resimlerinde geliştirdiği biçimsel dilinde veya o dilin temelini oluşturan düşünce boyutunda kendini gösterir. Soyut resim, modern resmin gelişiminde, görünen dünyadan tamamen kopuşu ifade eden bir üslup olarak yepyeni bir çığır açmıştır. Doğadan bağlarını tamamen koparması özelliğiyle sanatçının bakış açısıyla yarattığı yeni bir dünyadır. Soyut resmin temeli bilgi ve derin araştırma ile şekillenen bir bilinç durumudur. Yeni bir dünya inşa etmekiçin, var olan gerçekliğin ve nesnel görüntülerin çok iyi tanınması, özümsenmesi, nelerin, neden ve niçin değiştirileceğinin bilinmesi bu yolda önemlidir. Soyut resim, bu yönüylezihinsel boyuttaki tasarımın ekseninde, görünen gerçeklikten uzaklaşma ya da yeniden inşa düşüncesinin sınırlarının tamamen sanatçının estetik algısının çerçevesinde geliştiği bir anlayıştır. Ressam Bahattin Bilgin'in resimlerinin şekillenişinin temelindeki anlayışını, yukarıda bahsettiğimiz bakış açısı ile değerlendirmek yerinde bir yaklaşım olacaktır. Bahattin Bilgin, içinde yaşadığı toplumun sorunlarına yabancı kalmamış, 70'li ve 80'li yıllardaki aktif mücadeleci kimliğini korumuş ve günümüze ulaşan süreç içerisinde de bu yönünü devam ettirmiş bir karakterdir. Daha özgür, daha adil, insana önem veren bir dünya anlayışının savunucusudur. Eylem insanı olarak şekillenen kimliğinin ve vermiş olduğu mücadelenin yanı sıra, mevcut dayatılan sistemin tamamen dışında yeni bir dünya yaratma isteği de, özellikle son dönemde ürettiği resimlerinde benimseyip geliştirdiği soyut dilin düşünseldayanağıdır kanımca. Bahattin Bilgin'in ürettiği lekesel soyut resimlerin biçimlenmesinde, kendisinin yeniliğin peşinde kararlı olan kimliğinin etkin olduğunu görmekteyiz. Kalın boya tabakalarıyla şekillenen dokusal etkinin yoğun bir biçimde görüldüğü resimlerindeki renge ve lekeye öncelik veren tavrı, İkinci Dünya Savaşı sonrası özellikle Paris'te gelişen soyut resim etkinliklerinde gözlemlediğimiz araştırmacı bir duruşu ortaya koyuyor. Bu resimlerindeki serbest fırça sürüşleriyle gerçekleştirdiği formlar, tuval yüzeyinde iyice belirginleşen karakterini gözler önüne sererek, görsel boyutuyla hareketle bütünleşen canlı kompozisyonlar oluşturuyor. Bahattin Bilgin'in üretiminde Foça soyutlamaları, özel bir seri olarak karşımıza çıkıyor. Türk ressamları içerisinde Avni Arbaş ve Ferruh Başağa gibi usta isimlerin yaşamlarının son dönemlerini geçirdikleri Foça, Akdeniz ışığının güçlü etkisinin yarattığı enerjisiyle, Bahattin Bilgin'in bu görüntülerden yola çıkarak, estetik bakış açısı ile kendi söyleminde dönüştüreceği renkli görsel sahneler yaratıyor. Foça soyutlamalarında, lekesel soyut anlayıştaki seri resimlerindeki görsellikle bağlantı kurduğumuz oluşumlar dikkatimizi çekiyor. Gökyüzü, denizin sıcaklığı, tekneler ve yapılar tamamen lirik bir söyleme dönüşüyor. Özellikle bu resimlerdeki sahil şeridinde konumlanmış olan yapılar, evler ve sokakların görüntüleri, olağan gerçeklikten tamamen uzaklaşarak, ağırlıkla tuvalin ortasında yoğunlaşan soyut bir dille şekilleniyor.


24 Eylül 6 Kasım tarihleri arasında düzenlenecek olan ve Göç olgusunun Anavatan kavramı üzerinden çağdaş sanat bağlamında ele alınması planlanan 5. Uluslararası Çanakkale Bienali iptal edildi. Bu sene 24 Eylül 6 Kasım tarihleri arasında düzenlenmesi planlanan 5. Uluslararası Çanakkale Bienali, ulusal ve uluslararası kamuoyuyla Ocak ayından bu yana paylaşıldığı gibi, dünyanın gündemindeki en önemli konulardan biri olan, bölgemiz ve kentimiz için ise hayati ve insani bir boyut taşıyan Göç olgusunu ele almaktadır. Sadece bugün ve sadece Ortadoğu'da değil, dünyanın her yerinde ve tarihin her evresinde doğduğu toprakları terk etmek zorunda kalmış insanlığın ortaklaştığı Anavatandan kopuş duygusunu, 42 uluslararası sanatçının hassas, sezgili ve sağduyulu üretimleri yoluyla ifade etmek amacındadır. İlk günden bu yana, yerelde yapılanan Çanakkale Bienali İnisiyatifi tarafından düzenlenen Çanakkale Bienali, sivil kimliğiyle, toplumun farklı kesimleriyle diyalog halinde, kamu, özel sektör ve sivil toplumun katkı ve katılımlarıyla hayata geçirilmekte, bu yönüyle özgün ve özerk bir kimlik taşımaktadır. Çanakkale Bienali'nin ana destekçisi Çanakkale Belediyesi'dir; bu desteğin yanı sıra, her bienalde olduğu gibi bu sene de Bienal içeriği yerel, ulusal ve uluslararası ölçekte birçok kurum ve kuruluş ile şeffaf bir iletişim yürütülerek paylaşılmış, katılım ve destekleri alınmıştır. Bu süreçte katkılarını esirgemeyen ana destekçimiz Çanakkale Belediyesi ile özellikle mekan destekleri için başta Çanakkale Valiliği, T. C. Kültür ve Turizm Bakanlığı olmak üzere diğer tüm destekçilerimize bugüne kadar sürdürdükleri katkıları için teşekkürlerimizi sunarız. Bölgemizin son yıllarda yaşadığı savaş ve çatışma ortamı, ülkemizin son dönemde başından geçen elim ve vahim olaylar, herkes gibi bizleri de derinden sarsmış ve üzmüştür. Ülkemizin içinde bulunduğu bu ortamda, sanatın evrensel diliyle, uluslararası saygınlıkta bir etkinliği Çanakkale'de gerçekleştirmek, kentimizin barış kültürünü ve hoşgörüyü içselleştirmiş sosyal dokusunu görünür kılmak önemli bir sorumluluktu. Bu sorumlulukla, partner, bileşen ve destekçilerimizin de katkılarıyla çalışmalarımızı bu güne kadar özveriyle sürdürdük. Gelinen noktada, Çanakkale Bienali'nin açılışına üç haftadan az bir süre kala, odağında sanatın olmadığı bir gündem etrafındaki gelişmelerden büyük üzüntü duyuyoruz. 3. Çanakkale Bienali'nden bu yana genel sanat yönetmenliği ve eş-küratörlük görevini yürütmekte olan Beral Madra, oluşan bu gündem nedeniyle görevinden kendi isteğiyle ayrılmıştır. Çanakkale Bienali İnisiyatifi olarak, 10 yılı aşkın süredir yüzlerce insanın emeğiyle oluşturulan Çanakkale Bienali'ni ve kentimizin kadim değerlerini en saygın şekilde temsil edecek sanatsal çalışmalarımızı sürdüreceğiz. Fakat içinde sanatın olmadığı gelişmelerin sanatın kendi pratiklerinin önüne geçtiği bu koşullarda, günün gerçekliğinin herkesi kırılganlaştıran atmosferinin de etkisiyle coşkumuzu ve motivasyonumuzu yitirmiş bulunuyoruz. Bu nedenle 24 Eylül tarihinde açılması planlanan 5. Uluslararası Çanakkale Bienali'ni iptal ettiğimizi kamuoyuna üzülerek duyururuz. Sanatçı, katılımcı, paydaş, bileşen ve destekçilerimize şimdiye kadar gösterdikleri güven, destek ve emekleri için teşekkürlerimizi, derin saygı ve sevgilerimizi sunarız. Aylan Kurdi'nin cansız bedeninin sahilimize vurduğu günün birinci yıldönümünde, Çanakkale Bienali'ne katkı veren herkesin emeklerini ve gerçekleşemeyen 5. Çanakkale Bienali'ni vatansız kalmış tüm insanlara ithaf ediyoruz.


Horst Tress, Köln, Malte Sonnenfeld Köln, Walter Kraus, München, Bruno Cassaglia, Quiliango, Italy, Joo Eunhy, Korea, Trakya University Faculty of Fine Art: Deniz Gökduman, Seda Taşkın, Gamze Tunç, Sinem Korkut, Tansu Güler, Meltem Dökümci, Bahar Celapkulu, Derya Ekşloğlu, Büsra Güler, Pelin Çopur, Şule Küçükoğlu, Selim Kaşıkçı, Tuğba Demir, Cihan Aticı, Burak Özelmacı, Taylan Sarı, Cansu Akyol, Gülselin Özkan, Şeyma Şahiner, Onur Dede, Caner Takyacı, Seyma Yılmaz, Dorian Ribas Marinho, Balneariono Camboriu, Brasilien, Giovanni und Renata Stra DADA, Ravenna. Italy, Jürgen Völkert-Marten, Gelsenkirchen, Germany, Lars Schumacher, Burgdorf, Stilachus, Windhagen, Alan Turner, Cereddingion, Wales Annette Behlau, Gelsenkirchen, Susanne Schumacher, Burgdorf, Andreas Horn, Bremen, Zahlreiche Flüchtlinge haben in den vergangenen Monaten Deutschland und Gelsenkirchen erreicht. Die Stadt Gelsenkirchen hat sich dieser Aufgabe mit höchstem Engagement angenommen und bietet in Infrastruktur, Bildung und Kultur Angebote, die den Flüchtlingen das Ankommen in der neuen Heimat erleichtern. Das Mail-Art-Projekt Refugees all over the world der Gelsenkirchenerin Annette Behlau zeigt nun im Rahmen einer Ausstellung im Bildungszentrum, was bürgerschaftliches Engagement in diesem Zusammenhang vollbringen kann. In ihrer taglichen Arbeit ist Frau Behlau als Erzieherin mit dem Thema Integration befasst. Die Beschaftigung mit dem Thema brachte sie auf die Idee, ein künstlerisches Projekt über das Internet zu starten. Ihr weltweiter Aufruf erreichte zahlreiche Gleichgesinnte in Südamerika, Asien, Europa und Deutschland bringt so eindrucksvolle Bilder nach Gelsenkirchen. Kleine Drucke, Texten, Aquarelle und Zeichnungen zeigen ein Spektrum von Bildern, die Anlass zur Begegnung sind und zum Austausch anregen. Dabei wird auch nachvollziehbar, wie sich medial gepragte Bilder in ein kollektives Bewusstsein einschreiben. Die Ausstellung wird am 8.9.2016 um 18.00 Uhr im oberen Foyer des Bildungszentrums eröffnet und ist bis zum 15.10.2016 zu den allgemeinen Öffnungszeiten zu besichtigen. Vertreter/innen der Presse sind herzlich zur Berichterstattung eingeladen! Refugees all over the world Willkommen in Gelsenkirchen! Zahlreiche Flüchtlinge haben in den vergangenen Monaten Deutschland und Gelsenkirchen erreicht. Die Stadt Gelsenkirchen hat sich dieser Aufgabe mit höchstem Engagement angenommen und bietet in Infrastruktur, Bildung und Kultur Angebote, die den Flüchtlingen das Ankommen in der neuen Heimat erleichtern. Kultur baut eine Brücke zur Begegnung zwischen Menschen. Die Kraft dieser Begegnung erleben wir taglich in unserer Arbeit im Bereich der Bildung. Wo die Sprache noch keine gefestigten Möglichkeiten zum Austausch bietet, können Bilder, Fotos oder kreatives Handeln Begegnung stiften und erste Schritte aufeinander zu ermöglichen. Durch diese Begegnung entsteht eine neue kulturelle Vielfalt, die wir als Chance begreifen und so zum Gelingen der Willkommenskultur beitragen wollen. Das Mail-Art-Projekt Refugees all over the world der Gelsenkirchenerin Anette Behlau zeigt, was bürgerschaftliches Engagement in diesem Kontext vollbringen kann. In ihrer taglichen Arbeit ist Frau Behlau als Erzieherin mit dem Thema Integration befasst. Die Beschaftigung mit dem Thema brachte sie auf die Idee, ein künstlerisches Projekt über das Internet zu starten. Ihr weltweiter Aufruf erreichte zahlreiche Gleichgesinnte in Südamerika, Asien, Europa und bringt so eindrucksvolle Bilder nach Gelsenkirchen. Das Ergebnis des Aufrufes ist nun im Bildungszentrum Gelsenkirchen in Form einer Ausstellung zu besichtigen. Die hier gezeigten Bilder zeugen von Mut, Kraft und Aufbruchswillen, sie zeigen aber ebenso Verletzlichkeit, Hilflosigkeit und Trauer. Sie beschreiben, wie universell die Erfahrungen und Eindrücke zum Thema Flucht und Vertreibung sind. Medial verbreitete Bilder schreiben sich in das kollektive Gedachtnis ein und pragen eine globale Bildsprache. Sie dokumentieren individuelle Schicksale und sind somit keineswegs zu verallgemeinern. Gleichwohl zeugen sie von globalen politischen Entwicklungen, vor denen niemand seine Augen verschließen kann. Ich wünsche dem Projekt und der Ausstellung eine Vielzahl von Besuchern und hoffe, dass sie Anregung zum Austausch, zur Bewaltigung und vor allem zur Begegnung sind.


SAYIN BERAL MADRA ve ÇANAKKALE BİENALİ'NE KARŞI YÜRÜTÜLEN LİNÇ KAMPANYASININ KARŞISINDAYIZ! Bilginin, anlamın, değerlerin ve kimliğin kaynağı olarak kültürlerin sürdürülebilir kalkınmadaki rolü ve işlevi üzerine kültür ve sanatın tarifini yapan UNESCO'ya bağlı olarak faaliyet gösteren Uluslararası Sanat Eleştirmenleri Birliği'nin, Türkiye Şubesi 1953 yılında kuruldu, 12 Eylül 1980 darbesiyle kapatıldı, 1992'de tekrar kurulmasına rağmen uzunca bir süre faaliyet gösteremedi. Derneğimiz Onursal Başkanımız Sayın Beral Madra öncülüğünde akademisyenler, küratörler, eleştirmenler; kısaca kültür emekçileri Ali Akay, Serhan Ada, Ahu Antmen, Evrim Altuğ, Esra Aliçavuşoğlu Levent Çalıkoğlu, Haşim Nur Gürel, Cem Erciyes, Burçak Madran'ın kurucu üyeliğiyle tekrar 2003 yılında kuruldu. Böylece AICA Türkiye, Beral Madra'nın çağrısı ve öncülüğünde kurulan yeni yapılanmasıyla tekrar aktif hale gelmişti. UNESCO kültür ve sanat faaliyetleri kapsamında kültürel faaliyetlerin teşvik edilmesinde ifade özgürlüğünü destekleyen ve sanatsal yaratıcılığın her formunu kapsayan bir vurguda bulunmaktadır. Uluslararası ve bölgesel işbirliklerini de içeren bu tanımlama, kültür ve sanat eserlerinin üretilmesinde ve uluslararası bienaller gibi bölgesel/uluslararası kapsamda kültürel ve sanatsal etkinliklerin düzenlenmesini içerir. Beral Madra, İstanbul Bienali dahil Türkiye'de birçok kültürel ve sanatsal oluşumda öncü rol üstlenmiş, ülkenin kültürel yapılanmasına katkı sağlamış, bu alanda üreten, emek harcayan birçok sanatçı ve kültür insanı gibi kimliğinin gerektirdiği sorumluluğu yüklenmiş, ulusal ve uluslararası alanda Türkiye'nin saygınlığının güçlenmesi adına çalışmıştır. Bu yıl 5.'si düzenlenme aşamasında olan Uluslararası Çanakkale Bienali de, başlangıcından bu yana giderek küresel ölçekte ilgi çekmekte ve dünya bienalleri arasında haklı bir konum elde etmektedir. CABININ'in gerçekleştirdiği Çanakkale Bienali, aralarında üyelerimizin de bulunduğu organizasyonuyla, bir çok başarılı ulusal ve uluslararası faaliyete imza atmıştır. Türkiye Cumhuriyeti'nin 15 Temmuz Darbe Girişimi sonrası yaşamış olduğu bu kırılma sürecinde Uluslararası Çanakkale Bienali Genel Sanat Yönetmeni Sayın Beral Madra'nın, bir partinin il başkanı tarafından görevinden alınma çağrısının yapılması, sözcüğün tam anlamıyla bir karalama kampanyası ve hedef göstermedir. Sanatın siyasete alet edilmesi sanat tarihinde rahatlıkla görülebileceği gibi her daim başarısız girişimler olarak kalmakla mahkumdur Bu kırılgan süreçte akademisyenlerin, yazarların ve sanatçıların hedef gösterilmesinin ne ulusal ne de uluslararası camiada kabul edilebilecek bir tarafı vardır. AICA Türkiye daima daha fazla demokrasiyi ve daha fazla özgürlüğü vurgulamıştır. Bu bağlamda Beral Madra'nın hedef gösterilmesini kınıyor ve onursal başkanımızın ve Çanakkale Bienali'nin, CABININ ekibinin ve tüm bileşenlerinin yalnız olmadığını kamuoyuna bildiriyoruz.


Pop Art akımının da onun üzerinde olumlu bir etkisi olmuş ve Amerikan kültürünü yansıtan reklam, çizgi roman ve gazetelerden aldığı görüntüleri çalışmalarında kullanmıştır. Ancak bu kullanım biçimi diğer Foto-Gerçekçilerdeki gibi dönüştürülerek gerçekleştirilmiştir. 1967-1968 yılında, California Girls başlıklı bir dizi kadın figürü yapmıştır ancak 1969'da Views of Sacramento adlı bir şova katılması onun asıl ilgisini açığa çıkarmıştır. Bunun sonucunda kendisini bir otoparkta kamyon fotoğrafları çekerken bulur. Böylece kamyon serisi ortaya çıkmaya başlar. Estes'in New York u resmetmesi gibi Ralph Goings de Kaliforniya'nın kentsel peyzajlarını resmetmiştir; ancak onun resimlerinde kamyonetler ön plana çıkar ve genellikle arka planda büyük Kaliforniya otobanındaki kafe, restoran ve mağazalar yer alır. Goings in 1972'ye kadar yaptığı resimlerde pick-up kamyonetlere yer vermiş olmasının nedeni kamyonetlerin Batılı adamların simgesi haline geldiğini ve onlar için önemli olduğunu düşünmesidir. Bir ölçüde onun çalışmaları Amerikan benzin istasyonlarını resimleyen Kaliforniyalı Pop sanatçısı Ed Ruscha'nın çalışmalarıyla benzerlik gösterir. Goings'in dikkatini çeken sadece kamyonlar değil aynı zamanda onların aşınmış yüzeyleridir. Bu, kendi kişisel tarzını işaret eden bir özellik olarak Goings'in resimlerinde yer alır. Zaman zaman, kamyonların arkasındaki ticari binaların kırpılmış cam ve metal yüzeylerinde de bu özellik kendisini gösterir. Bu pickup serisi onun suluboya ve yağlıboya tekniğini geliştirmesini de sağlamıştır. 1974 yılında, Kaliforniya'dan New York'a taşınır. Hayatındaki bu değişimle birlikte sanatçının resimlerinde de değişiklik gözlemlenir. Kaliforniya banliyöleri yerini mağazalar, fast-food restorantlar, lokanta ve kafelere bırakır. Onun yetmişlerin önemli bir ana konusu haline getirdiği restorantlarda, figürler de formika ya da diğer krom öğeler kadar mekanın birer parçasıymış hissi verirler. Konuların arasında bir hiyerarşinin olmadığına inanan Goings, diğer Fotorealistler gibi geleneksel ilgi odağından kaçınma yöntemi olarak fotografik kaynağa tam bağlılık gösterir. Bu restorantların çalışanları ya da patronlarını resmederken onları mekanın bir parçasıymış gibi algılar, resimlerdeki insanlar farklı olsa da anonimdirler. Örneğin Duke Diner'da ileriye doğru bakan üç adam vardır. Kırmızı ceketli adam figürü resmin tam ortasındadır ve profili ilginç bir şekilde kırmızı Coca Cola işaretini kapatmıştır. Blackwell gibi, Goings de gerçek dünyada bulunan, muhteşem, doğal ve kamera tarafından yakalanmış kompozisyonlardan bahseder ve bu resimde de bu adamlar bu tarz bir kompozisyonu temsil ederler. Goings bu iç mekanların alt-serisi tezgahlarda ve masalarda bulunan nesnelere yani ketçap ve hardal şişelerine, peçeteliklere, sütlüklere, şekerliklere, küllüklere ve muhtelif yemek araç gereçlerine yer vermiştir. Klasik Avrupa geleneksel yaşamını hatırlatan peçetelikler, objeler ve gıdaları konu olarak işlemiştir. Ancak onun Andy Warhol ve Wayne Theibaud'nun çalışmalarını anımsatan Vagon restoranların parlak yüzeylerini, dairesel pasta kaplarını konu alan resimleri Thiebaud'un mükemmel ve ayrıntılı biçimde işlenmiş örneklerinin aksine, öylesine bir yemek masasına gündelik görünümü veren pastalarını bulundukları çevreye daha üstünkörü dahil eden bedbin bir art alan yaratır. O, bu resimlerinde özellikle teknik düzeyde gerçekliğe yönelmiş usta fırça darbeleri ve renk oyunları ile oluşmuş parlak bir görüntü elde etmeyi başarmıştır. Richard Estes ve Robert Cottingham gibi Foto-Gerçekçi ressamlarla birlikte Goings de 1970'lerde Modernizmin dokusunu yakalamış ancak onların aksine Goings şehir dışını, Amerikan banliyölerini resmetmiştir. Estes'le kıyaslandığında Goings'in kendinden önceki avangard sanatçılar gibi belirgin özellikleri olmayan, daha sıradan konuları tema olarak seçtiği görülür. Çünkü betimlemeyi, kopyalamayı sevdiğini belirten Goings için önemli olan resmettiği imgenin anlamından çok resmetme sürecidir. Goings de Foto-Gerçekçi sanatçıların çoğunluğu gibi reklam sektöründe kullanılan airbrush tekniğini kullanmıştır. Meisel onun görüş açısının, kompozisyon yeteneğinin ve olağandışı teknik kamera becerisinin onun önde gelen bir Foto-Gerçekçi sanatçılar arasında olmasını sağladığını belirtir. Tarzının açıklığı ve Amerika'ya has, aslında sıradan olan ama görsel öğelerle renklendirilmiş konuları Goings'in Foto-Gerçekçi resmin önemli temsilcileri arasında yer almasını sağlamıştır. Goings ana konu olarak seçtiği şeyi güzel olduğu için değil resmi yapılacak kadar güzel olduğu için seçtiğini belirtir ve Beni asıl etkileyen şey, bu görsellerin normalde es geçtiğimiz ve hatta görsel bir deneyim olarak kabul etmediğimiz günlük şeyler olmalarıdır. diyerek birçok Foto-Gerçekçi sanatçının düşüncesini de dile getirmiş olur.


Fotorealist akımın temsilcilerinden olan Ralph Goings 4 Eylül 2016 Pazar günü hayata veda etmiştir. Oğlu Mark Goings'e ve tüm sevenlerine taziyelerimizi sunuyoruz. 9 Mayıs 1928'de Kaliforniya'da doğan Ralph Goings 1953'te, California College of Arts and Crafts'tan mezun olmuştur. Amerikan kültürünü yansıtan reklam, çizgi roman ve gazetelerden aldığı görüntüleri, Kaliforniya banliyölerini, mağazaları, fast-food restorantlarını, lokantaları, kafeleri ve ketçap ve hardal şişeleri, peçetelikler, sütlükler, şekerlikler, küllükler, muhtelif yemek araç gereçleri gibi sıradan nesneleri konu edindiği ve teknik düzeyde gerçekliğe yöneldiği çalışmalarında usta fırça darbeleri ve renk oyunları ile oluşmuş parlak bir görüntü elde etmeyi başarmış olan Ralph Goings, Fotorealist akımın en önemli temsilcileri arasında kabul edilmektedir.


Winsor & Newton 1 Eylül 2016 itibariyle Instagram üzerinden Promarker ve Brush Marker ürünleri için yeni bir yarışma başlattı. 15 yaş üzerinde olan amatör ve profesyonel sanatçılar için açık olan bu yarışmaya Instagram üzerinden #InspiredByProMarker ve #WinsorNewtonChallenge açıklaması ile çizimlerini paylaşarak katılabilecek. Yarışmanın en önemli şartı Winsor&Newton tarafından belirlenmiş şablonun içerisinde markör grubu kalemler ile çizim yapılması. Yarışma birincisine tüm ProMarker serisi (148 renk), ve tüm BrushMarker serisi (72 renk) hediye edilecektir. Yarışma ikincisine tüm ProMarker serisi (148 renk) hediye edilecektir. Yarışma üçüncüsüne tüm BrushMarker (72 renk) hediye edilecektir. Instagram'da en çok beğeni alan eser sahibi kişiye tüm ProMarker serisi (148 renk) hediye edilecektir. Yarışma 31 Ekim 2016 tarihinde sona erecek.


Bir arşivci Bülent Bakan. Kitap kapakları, haritalar, notlar, çiziktirmeler, lekeler... Üstümüze boca edilen koca bir tarih ve bellek. Tipografi ve rakamların bir tür pentüre dönüştüğü atlaslar boyuyor. Küçük notlar büyük trajedilere gebe kağıt üstünde, defterlerde ve astarın pürtüğünde. İngilizce; dünyanın en yaygın fonetiğini oyuyor Bülent Bakan. El yazısının bilgisayar fontlarına dönüşmesine izin vermeyen bir dokunsallık örüyor her bir cilde ve yüzeye. Olaylar... olaylar ve tarihi dokuyan insan. Acı ve direniş ipliğiyle bağlanan hayat. Che'nin sırt çantasından Latin Amerika pampalarının tozlu kayalarına uzanan haritalar boyamak. İnsanlığın direniş hatırası öncelikle ilgisini çeken ressamın. Her bir güne, haftaya, aya ve yıllara sinmiş başkaldırının harfleri, ezilenlerin sesi. Anında bir lekesine dönen harflerin uçuşması, deftere hızlıca atılan çizik. Her an büyük paftalara dönüşecek seyir defterleri ressamın. Coğrafyayı evrensel yazgıya bağlayan sözcükler dudaklardan dökülen.


Deniz Gökduman'ın, Piramid Sanat'ta gerçekleşen FOCUS/OUT OF FOCUS sergisi kapsamında bizlerle buluşan son serisi Ben Düşünürken, Sen Yaparken'de tuval üzerine akrilik çalıştığı resimlerinin figür konturlarında yarattığı zengin etkiyle izleyicide dijital illüzyonu buluşturmaya ve diğer yandan belirgin hatlarıyla hacimlendirdiği figürlerinde kiçleşmekten kaçınan bir ironiyle, Pop Art'tan dem vurmaya devam ediyor. Tercih ettiği renk armonisiyle de kadınların çok renkliliğini ve değişkenliğini duygu-durum unu, mikro anları, makro duyarlıkla büyüterek mercek altına alıyor. Abdülhak Şinası Hisar'ın eserlerindeki Gündelik Hayat izlenimlerinden etkilenen Gökduman'ın çalışmalarında kadınlar; giyinirken, soyunurken, dişlerini fırçalarken, yemek yaparken, çamaşır-bulaşık yıkarken, etrafa bakınırken, çoğunlukla fotogerçekçi ressam bakışıyla 'o anlar' resmediliyor. Bazen de bu fotogerçekçi nesnelliğe yorum eklenerek, yeni bir imge eşliğinde, ironiyle pop art etkileri belirginleşiyor. Ayrıca her biri tuvale dağılmış harflerin egemenliği bazı çalışmalarda heceleri de yanına katarak bulmaca çözer gibi izleyiciyi bir oyuna davet ediyor ve bir tür hafıza oyunu okumalarıyla da izleyiciye rehberliğini sürdürüyor. Ben Düşünürken, Sen Yaparken serisi, erkeklerin gözünden kadınları/nı, kadınların nev-i şahsına münhasır yetenekleriyle anda var oluşlarını, o özel anları kendilerine saklama kabiliyetlerini, her şeyi düşünerek, kurgulayarak yaşayan erkeklerin ise; hayallerini, gündüz düşlerini, çoğu zaman uzun düşüncelere dalıp kadın/lar aracılığıyla anı yakaladıklarını imler. Kanıtlardan ve kayıtlardan ulaşabildiğimiz kadarıyla, en azından son beş bin yıllık insanlık tarihi boyunca erkekler, geçmiş muhasebeleriyle, geçim derdi ve gelecek hayalleriyle, kadınlar ise; geçmişin toplumsal belleğini büyük bir güçle, geleceğin getireceklerini deneyim ve sezgiyle elinde tutarken çoğunlukla, anda/şimdide kalmayı başararak yaşamaya devam ediyor. Sergi konseptinde yapılan işler, erkeklerin kadrajından hayatımızın olmazsa olmazı, pek çok erkeğin çalışma, hatta ve hatta, hayata, yaşamın zorluklarına direnme nedeni olan kadınların günlük yaşamlarını, sıradan işleri sıra dışı, önemli ve özel hale getirmelerini dert ediniyor. Erkeğin gözünde bir sanat eserine dönüştüğünde, kadınların anlık durum ve duruşları silinmez bir hatıra ve düş cennetine dönüyor. Her an/o an /bu an'ı yaşayan her bir resminde arterin basıncı artarak, sondajlardan yeni kan fışkırıyor. Yaşam enerjisi yükseliyor ve geçmiş-gelecek kaygılarından arınabilen izleyicilere, o anda kalabilenlere mavi tonlarda kontrollü, dingin bir enerji yayıyor. Renklerdeki enerji akışını dengelemek için Gökduman, her ne kadar kırmızı rengini kullanmaktan mümkün olduğunca kaçınıp pastel tonlara yoğunlaşarak bunu gizlemeyi başarsa da, resimlerini tek bir renge indirgesek bu renk kırmızı olurdu muhtemelen. Freud'un 'arzu nesnesi' tanımına uyan şuh, cazibeli, sosyal medyada her an rastladığımız, dünyanın en güzel kadınlarından biri diyebileceğimiz ama her nasılsa da her an yalnızmış gibi, ilişkisi yok görünen kadınlara da gönderme yapıyor bu sergi. Figürlerinde düşsel/fantastik ya da model kullanmak yerine foto-realist akım etkisini sürdürerek fotoğraflardan yararlanan Gökduman, bunu imge, kompozisyon ve renkleri kullanış biçimiyle özgün bir esere, resme dönüştürüyor. Resimlerine bazen sekiz kattan on bir kata kadar müdahale edip, ruh derinliğine ayak uyduracak şekilde biçimsel, hacimsel derinlik de kazandırıyor. Gökduman sanatındaki yapı taşları, illüzyon yayarak bir yandan dijital sanata göz kırparken, diğer yandan görsel sanatların A, B, C'siyle çelik konstrüksiyonlu sağlam zemine oturuyor. En önemli özelliklerinden biri, resmin taşıması gereken plastik değerlere sahip bir albeniyle; estetik, matematik, imge ikonografi bağlamındaki bu zor ilişki-denge bütünlüğünü, tuval/yazı/figür ile büyük bir başarıyla kurmasında yatıyor. Figür ve zemin arasındaki renk armonisi, resmin iki boyutlu dünyasına ve '50'li, '60'lı yıllara sadık kalarak vintage etkisi, günümüz dijital dünyada, son teknolojiyi kullanan kadınlarda dahi o modası geçmez etkiyi buluşturuyor. Resimlerde yüzeysellikten içselliğe doğru yöneldiğimizde ise, estetik olarak katmanlardan oluşan, deniz kıyılarındaki dalgaları andıran renk geçişleri bizi karşılıyor. Armoni yoğunluğu izleyiciye biçimsel haz verirken, resmin üzerinde yoğunlaştıkça algımızla birlikte resim de kumlardan, taşlardan derin sulara hem fiziksel olarak, hem de imge, alt metin, edebiyat-resim derinliğiyle okyanusun altındaki serin sularda yaşam yolculuğuna çıkıyor.


Dünyanın ve Türkiye'nin çağdaş sanat eserlerinden örnekleri sanatseverlerle buluşturan ContemporaryIstanbul, 11. yaşını 3 6 Kasım tarihlerinde kutluyor. İstanbul'u uluslararası çağdaş sanatın merkezi haline getiren ContemporaryIstanbul, 11. yılında pek çok galeriyi, koleksiyoneri, sanatseveri ve sanat profesyonelini İstanbul Kongre Merkezi ile Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı'nda bir araya getirecek. ContemporaryIstanbul, 11. yılında da Akbank ana sponsorluğundaLütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı ve İstanbul Kongre Merkezi'nde,3-6 Kasım tarihleri arasında İstanbul'u çağdaş sanatla buluşturmaya hazırlanıyor.70'e yakın önde gelen galeriyi ağırlayacak olan fuar bu yıl bir ilke imza atarak Collectors' Storiessergisinde Türkiye'nin önde gelen 60 özel çağdaş sanat koleksiyonundan 120 eseri sanatseverlerle bir araya getirecek. ContemporaryIstanbul'a bu yıl İstanbul'dan Dirimart, Zilberman Gallery, Pi Artworks, Öktem & Aykut, Galeri Nevİstanbul, Gaia Gallery, Galeristve Mixer'in yanı sıra yurt dışından C24 Gallery, AnalixForever, GaleriaSenda, Michael Schultz, LICHT FELD Gallery, IsabelCroxatto Gallery, GalerieLelong, Marlborough Gallery, KasiaMichalski Gallery, KönigGalerie, Gallery One, ve Dastan'sBasement 'ında aralarında olduğuçağdaş sanat alanında önde gelen galeriler katılacak. Fuarda ayrıca aralarında Franz Ackermann, FarniyazZaker, YagoHoral, MamaliShafahi, WafaHourani, KatharinaGrosse, Victor Castillo, JochenProehl, IscaGreenfield-Sanders, Burçak Bingöl, Can Altay, Şükran Moral, İnci Eviner, Nuri Bilge Ceylan, Ali Alışır, Yeşim Akdeniz ve Sibel Diker'in yer aldığı önemli sanatçıların eserleri sergilenecek. Fuar ayrıca bu yıl kentsel değişim ve dönüşüm sürecini merkeze alan teması ve mimar Fahrettin Aykut'un bu tema çerçevesinde ContemporaryIstanbul için özel olarak hazırlayacağı tasarımları ile seyirciyi karşılayacak. Sanatçılar Ardan Özmenoğlu ve Volkan Aslan'ın hazırladığı enstalasyonlar da bu yıl fuarın programında yer alacak. ContemporaryIstanbulSolo Shows kapsamında bu yıl aralarında Galeri/Miz'den Mustafa Pancar, Cep Gallery'den Ahmet Sarı, GaleriaSenda'dan Ahmet Ertuğ ve KasiaMichalskiGallery'denAgnieszkaBrzezanska'nın yer aldığı sanatçıların kişisel projelerini sanatseverlerle buluşturacak. Fuar bu yıl için bir ilke imza atarakCollectors' Stories bölümündeTürkiye'nin önde gelen 60 çağdaş sanat koleksiyonundan 120 eseri sanatseverlerle bir araya getirecek. Türkiye'nin önde gelen koleksiyonerlerinin kendi koleksiyonlarından seçeceği eserlerCI Artistik Danışmanı Marc-OlivierWahler'inküratörlüğündesergilenecek. Koleksiyonerlerin kişisel estetik anlayışlarını sunmalarına olanak sağlayacak sergi, Türkiye'de sanat koleksiyonerliğinin geçirdiği dönemsel değişimleri ve bugününü tartışmaya açacak. Bu bağlamda hazırlanacak olan Collectors' Stories kitabı ise CI Publications'ın ilk yayını olacak ve sergilenen eserlerin tüm dünyaya açılmasını sağlayacak. bu yılki programının yeniliklerinden biri deilk defa sanatseverlerle buluşacak CI Design olacak. 22 Ekim 4 Aralık tarihleri arasında düzenlenen 3. Istanbul Tasarım Bienali ile eş zamanlı olarak fuarda yerini alacak CI Design, bienalin yarattığı sinerji etrafında yoğunlaşacak. Pluginbu yıl da galeriler, mimarlık ve tasarım stüdyoları, yeni medya ile ilgili yaratım atölyeleri, oyun laboratuvarları, dijital sanat kolektifleri ve proje mekanları gibi inisiyatifleri bir araya getirecek. Plugin'in 2016 teması networkedspaces olacak. Plugin fuarda yeni ve daha katılımcı bir düzenlemeyle gerçekleştirilecek. ContemporaryIstanbul kapsamında düzenlenen CI Dialogues bu yıl 3 gün boyunca 50'den fazla sanat profesyonelini, sanatçıyı ve koleksiyoneri çağdaş sanatın durumunun yanı sıra ekonomisinin ve piyasasının güncel niteliklerini değerlendirmek üzere bir araya getirecek. Program dahilinde çağdaş sanat hakkında çeşitli kavramsal çerçevelerin ele alınacağı yuvarlak masa konuşmaları gerçekleşecek. Programda öne çıkanlardan ''Sanat Fuarlarının Gücü'' panelinde dünyanın önde gelen 4 bölgesel fuarı; Art Dubai, Art Brussels, Cosmoscow ve ContemporaryIstanbulyöneticileri İstanbul'da ilk kez bir araya gelerek dünyadaki bölgesel fuarların geleceğini tartışacaklar. CI Dialogues buna ek olarakçağdaş sanat ve bağlamını eleştirel olarak yansıtan ve çağdaş sanat anlayışını, araştırmasını ve aracılığını yürüten fuarın özel bölümleri olan CI Design ve Plugin'i de kapsayacak.