Geometrik şekillerin resim sanatına etkisini açıklayabilmek için öncelikle konuyla ilgili terimleri ortaya koyarak daire, çember ve kürenin semboller aracılığıyla sanatta kullanımı ve sanat alımlayıcısındaki etkisi ve estetik yansımasını açıklamayı hedeflemekteyim. Geometrik şekiller; düz ve eğri çizgilerle oluşturulan kapalı şekillerdir. Bunların özel adları vardır. Dört temel geometrik şekil vardır: dikdörtgen, kare, üçgen ve daire. Küre, daire ve çember hariç bir geometrik cismi oluşturmak için seçeceğiniz geometrik şeklin köşesi veya kenarı olmalıdır. Küre, daire ve çember geometrik şekillerin temeli de çember olup, bu yolculuk çember-daire-küre şeklinde devam eder. Bu bölümdeki bilgilendirmede amaç geometrik şekiller hakkında açıklama yapmak değil, bu şekillerin sahip olduğu semboller üzerinden felsefi değerlendirme yapmaya çalışmaktır. b)Kiriş: Çember üzerinde alınan farklı iki noktayı birleştiren doğru parçasıdır. c)Daire: Çemberin içinde kalan alana verilen isimdir. Burada alanın anlamı, bir çemberin çevrelediği noktaların kümesi olmasıdır. Bir dairenin açık daire ya da kapalı daire olmasını dairenin sınırlarını oluşturan çemberin daireye dahil olup olmadığı belirler. Çember daireye dahilse kapalı daire, değilse açık dairedir. - Çember: İçi boş kapalı eğri. - Daire: Çemberin çevrelediği alan. Yuvarlak olmaları. İkisi de sabit bir noktaya eşit uzaklıkta olan noktaların oluşturduğu şekillerdir. Daire iki boyutlu yüzeyin somut ifadesiyken, çember kapalı boyutuna rağmen yüzey oluşturmaması nedeniyle soyut ifadedir. d)Küre: Küre, belirli bir eksen etrafında dönen bir yarım daire tarafından oluşturulan geometrik bir cisimdir. Daire ve küre ilişkisi: Daireye üçüncü bir boyut eklendiği zaman küre olur. Katı olmayan hamur vb. maddeden yapılmış bir küreyi presin altına koyarsanız bir daire elde edersiniz. Simge; düşünce ve soyut kavramların grafik olarak ifadesidir. Basit ve yalın bir ifadesi olan daire insan hayatında çok önemli bir yere sahiptir. Somut düzlemde çok farkında olmadığımız veya önemsemediğimiz daire uzay geometrisinde ay, güneş başta olmak üzere uzaydaki birçok gezegenin şeklinin düzem boyutunda ifadesidir. İşin ilginç tarafı bu gezegenleri görmemize yarayan gözümüzün düzlem boyutu dairedir. Metal paralar, bardaklar, madalyalar vb. Şehirler de merkezden çevreye doğru bir daire şeklinde büyürler. Kent sosyolojisinde şehirler; merkez-çevre ilişkisiyle merkezdeki bir noktadan başlayarak dairemsi şekilde aşama aşama gelişir. Daire dediğimizi üç boyuta getirirsek küreye ulaşırız. Üç boyutlu kürenin simgesel ifadesi dairedir. Sanatçı daire üzerinde yaptığı resmi bir bütünlük içinde küreye taşıyabiliyorsa ne yaptığının bilincindedir. Merkez-çevre ilişkisi açısından daire tuvallere resim yapmak merkez-çevre ilişkisi kavranılmışsa çok büyük kolaylık sağlar ve ilk bakışta da çarpıcı etki yaratır. Burada esas olan dairesel düzlem üzerindeki resmi üçüncü boyuta çekebilmektir. Daire tuvalden küreye geçiş veya tam tersi küreden daireye geçiş somut-soyut-somut döngüsünden başka bir şey değildir. Heykelin resimden farkı üç boyutlu olması ve tüm yüzeylerinin etrafında dönerek izlenebilmesidir. Daire tuvale resim yapmak; izleyicide çarpıcı etki yaratır ve somut-soyut-somut geçişini yapabilecek donanıma sahip olmayı gerektirir. Daire tuvallerle çalışan hangi ressamın sizde bu duyguyu yarattığını düşünmenizde yarar vardır. En eski geometrik sembollerden olan daire tüm kültürlerin saygı duyduğu evrensel bir işarettir. Dairenin başlangıcı ve sonu olmadığı için evrimi, ölümden doğuma, sona ermeyi ve tekrar başlangıca dönüş sürecini temsil eder. Bu anlamda bir daire sonsuzluğu temsil eder. Birçok gelenek ve manevi inançta, bir daire, realitemizi hareket halinde tutan İlahi yaşam gücünü veya ruhu temsil eder. Canlılığın, bütünlüğün, tamamlanmanın ve mükemmelliğin simgesidir. Kutsallık sembolü daire, aralarında sonsuzluk, birlik ve tektanrıcılığın da bulunduğu sınırsız şeyleri temsil eder. Birlik, ilahi simetri, sonsuzluk, geri dönen döngüler, mükemmellik, kutsallık, gökler, koruma, sınırlama, güneş ve bütünlük vb. Küre olan dünyada kendimiz bir merkez olarak koyarak küre olan gözlerimizle çevremize 360 derece bakarsak daire ve yukarıya doğru da 180 derece bakarsak sadece bir yarı küre görebiliriz, daha doğrusu gördüğümüzün bir daire ve yarı küre sınırları içinde olduğu hissine sahip oluruz. Her birey de kendi noktasından bakınca elde ettiği dairelerin sınırlarında yaşar. Hiçbir bireyin dairesi tıpa tıp başkasının dairesi olamaz. Bu daireler arası kesişme sonrasında oluşan ortak anlamlandırmalar simgeler üzerinden yapılır. Daireler öncelikle kendimizde birlik, beraberlik ve düzenin sağlanması için alanları oluştururken, birbiriyle kesişerek büyüyen daireler veya daireler dokunarak büyüyen daireler toplumsal birliktelik için zemin hazırlar. Dairelerin kesişmesinden katmanlar oluşur. Bu kadar önemli sembolik değeri olan daire tuvallere resim yaparken dairenin felsefesini bilmeyen ressamın ortaya koyabileceği sadece göze hoş gelen, sıradan ve dekoratif bir çalışmadır. Buraya kadar anlattıklarımı tekrar düşünerek her iki resmi değerlendirmenizi tavsiye ederim. Yücel Dönmez'in daire tuval üzerindeki bu resmindeki merkez çevre ilişkisi, geleneksel sanatın günümüzle bağlantısı için önemli bir örnektir. Bu resmin bir yarı küreye yansıtılması halinde etkisi alımlayıcıyı başka bir boyuta götürebilir. Rönesans sanatçısı Rafello'nun 1508 tarihli Atina Okulu tablosunun hemen önünde başlayan kemer bir perspektif imkanı yaratmanın yanında bu kemerden oluşan çemberin sınırlayıcı etkisinin gücü resimde net olarak görülmektedir. Dünyanın en çok bilinen tabloları arasında daire şekilli tuval üzeri tablolar bulunmamaktadır. Bunda ahşap teknolojisinin bugünkü düzeye gelmesinin son 40-50 yıllık makine teknolojisine dayanması yanında hala daire tuvallerin dekoratif olarak görülmeye devam edilmesidir. Tondo, İtalyanca yuvarlak anlamına gelmektedir. Yuvarlak biçimli resim veya kabartmaları tanımlamakta kullanılan bir terimdir. Yuvarlak resimleri küçümseyip yabana atmamak gerekir. Dünya sanat tarihinde çok sayıda daire resimler bulabiliriz. Buraya kadar anlatmaya çalıştıklarım bir sanatçının teknik donanım ve felsefe kavrayışlarını geliştirmesinin yanı sıra sanat ve sembolizma dilini oluşturmasının gerekliliği hakkındadır. Sultan Adler'i Türkiye'deki bir fuarda tanıdım, Almanya doğumlu ve eğitimli olan sanatçıyı izleyerek yapmak istediklerini bu parametreler ışığında anlamak için gayret sarf ettim. Sanatçının kartallar ile ters laleleri birlikte çalıştığımız dönemde kendisinden sürekli arayış ve değişim sinyalleri alabilmekteydim. Dönüşümlü olarak Almanya ve Türkiye'de yaşayan Sultan Adler Doğu-Batı arasında dengeli ve gerekçeli bir yerde durabilmektedir. Ters lalelere geçişte Sultan Adler'in yaratıcı ve arayıcı kişiliği etken olmuştur. Sultan Adler; Anadolu Gelin ve Kadınlar Kartallar serilerinde ters laleleri çok kalın ve katmanlı boya kullanarak dokulu yapmaya çalıştığını, bu uygulama ile koruma altına alınan ters lalelerin bu şekilde odalarımıza girdiği ve adeta avucumuza alabileceğimiz ve dokunabilecek nesne hissini yaymaya çalıştığını ve ters laleye üstten baktığı anı heykele dönüştürürken illüzyonu da yakalamaya çalıştığını ifade etmektedir. Sultan Adler'in dairesel resimleri ters lale serisinin farklı bir çizgide devamıdır. Dairesel resimler renk sınırı konulmayan ters lalelere soyut bir bakışın ifadesidir. Sanatçının en son dönemde yaptığı yarı küre resimleri ise ters lalelere somut bakıştır. Ters lalelere tepeden bakıldığında o anı heykel olan forma dönüştürerek o anı yakalayıp bu dönem mavi serisi üzerinde çalıştığını ifade eden Sultan Adler; geri kalan kısmını izleyicinin tamamlayacağını, kendi içinde hissedeceği ve ona ruh katacağını vurgulamaktadır. Sultan Adler; Heykel ters lalede; açıyı değiştirerek bir aşama daha ileride ve kendimi içinde düşündüğüm plastik görüntü yanında elle tutulacak kadar hisler yaratan bir mimari yapıyı oluşturan farklı materyallerle iç ve dışın birbirini tamamladığı yapıyı sağlamaya çalıştım. açıklamasında bulunmaktadır. Mavi; ters lalelere iki boyutlu çember formuyla soyut bir yaklaşım iken, ters lale ise üç boyutuyla plastik etki oluşturmaktadır. Bu gidişata bakılınca bir sonraki aşama muhtemelen bir heykel olabilir. Dairesel çalışmalarında Sultan Adler'in arayışçı ve yenilikçi kişiliği yanında zaman içinde ters lalelerle yaptığı sanat yolculuğunu görmek mümkündür. Ülkemizde yuvarlak resimler dekoratif çalışmalar olarak görülse de, resim sanatçılarının büyük bir kısmı bir şekilde bu şekildeki tuvallerle çalışmıştır. Yuvarlak resmi çekici kılan merkez-çevre ilişkisinin çok kolay sağlanabilmesidir. Batı resim sanatında bize göre çok fazla kullanılan yuvarlak resimler çember ve daire felsefesinin özümsenmiş olmasının yanında konunun sınırları zorlayarak ve rahat bir yaklaşımla merkez-çevre ilişkisi ile işlenebilmesidir. Bu aşamada klasik, modern, çağdaş, postmodern yaklaşım yolu seçmenin hiçbir önemi yoktur. Esas olan sanatçının resim dilini, tekniğini, bakış açısını daire sınırlarına sığdırmak değil, tam tersi anlatım etkisinin daha büyümesi ve güçlenmesini sağlamaktır. Bunun için de sanatçının bir felsefeci gibi felsefe otobanında koşmak yerine, felsefe patikasında sürekli, emin ve ağır ağır adımlarla yürümesinde fayda bulunmaktadır. Sanatçı kendisini tuvalin şekli ve ebatları ile sınırlandırmamalıdır. - https://acikders. ankara. edu. tr/pluginfile. php/10413/mod_resource/content/2/%C3%87ember%20ve%20Daire. pdf#:~:text=%C3%87EMBER-, D%C3%BCzlem%20%C3%BCzerinde%20al%C4%B1nan%2C%20merkez%20denilen%20ve%20de%C4%9Fi%C5%9Fmeyen%20sabit%20bir%20noktadan, b%C3%BCy%C3%BCk%20bir%20harf%20ile%20adland%C4%B1r%C4%B1l%C4%B1rlar.&text=Kiri%C5%9F%3A%20%C3%87ember%20%C3%BCzerinde%20al%C4%B1nan%20farkl%C4%B1%20iki%20noktay%C4%B1%20birle%C5%9Ftiren%20do%C4%9Fru%20par%C3%A7as%C4%B1d%C4%B1r.


Çağdaş Türk Sanatına katkılar bulunmuş Haluk Akakçe'nin vefatını üzüntü ile öğrenmiş bulunuyoruz. Haluk Akakçe'yi rahmetle anarken kederli ailesine ve dostlarına en derin taziyelerimizi sunuyoruz. Haluk Akakçe, 24 Temmuz 1970 yılında Ankara'da dünyaya geldi. 9 Ekim 2023 yılında İstanbul'da hayatını kaybetti. Türk ressam ve iç mimar. Video enstelasyonları, duvar resimleri, akrilik ile ahşap panel ve kağıt üzerine çalışmalar yapan Akakçe, Bilkent Üniversitesi'ndeki iç mimarlık eğitiminin ardından Londra'daki Royal College of Art ve Amerika'daki The School of the Art Institute of Chicago'daki MFA derecelerini birincilikle tamamladı. 1997'de ilk kişisel sergisini Chicago'da açmasının ardından sanat çalışmalarına Londra ve New York'ta devam etti. Dünyanın önde gelen sanat merkezlerinde birçok sergi açan Akakçe'nin islerinin sergilendiği mekanlar arasında Whitney Museum of American Art(New York, 2002), PS-1 Contemporary Art Center, Long Island City (New York, 2001) New Museum, (New York, 2002), Tate Britain (Londra, 2004) Chelsea Art Museum(New York, 2007), Thyssen-Bornemisza Art Contemporary, Kunsthaus Graz (Graz- Avusturya, 2008) ve İstanbul Modern Sanat Müzesi(İstanbul, 2009) bulunuyor.


Baudelaire'in dediği gibi kaldığımız yer mutsuzluk sebebimiz olabilir mi? Eğer gitme eylemi zorunlu yapıldıysa, mutsuzluğun bir sebebi olabilir. Gitmek, göç etmek bir zorunluluk oluşturuyorsa, sebepleri hiçbir zaman değişmeyecektir, mekanlar o mutsuzluğu hep hatırlatacaktır ve bedenimiz bu mutsuzluğu hep içinde barındıracaktır. Bir göçmen olarak beden, varlığını sürdürmek için hep göç etmeye devam ederek, geçtiği yerlerden aldığı izleri ve göstergeleri taşıyarak kendine hep yeni mekanlar arayacaktır. Bedenimiz de mekandır. Hatta bize en tanıdık olan, beynimizin ve bedenimizin karşılıklı etkileşim halinde olduğu, yaşadıklarımızın kaydını tuttuğu ve bize ait olduğunu düşündüğümüz bir mekan... O da hep mutluluğu arar ve yeni yerlere göç etmek ister. Arayış halindeki bu mekan, hayatımızın içindeki tüm ilişkilerden, kurgulardan etkilenirken bu etkileri bedenimiz aracılığıyla, gösterge olarak fiziki ifadelerle, bakışlarla yansıtmaya çalışır. Kendi mekanları içinde sıkışan bu portreler, geçmişin bellek kaydından bugüne taşınan, kendi bedenine, tenine, doğal renklerine bile uzaklaşmış, yabancılaşmış gerçek temsilden, temsili betimlemelerinden, zamanından uzaklaşmış, bakışlarındaki odak noktaları tekil, kendi sınırları içerisinde güçlü, bakışlarıyla bir mesafe kat etmekteler... Göç halinde, sınırın ötesinde ve geçişlilik alanında kalan bu bedenler, iki sınır kesişirken ara boşlukları yıkmış, belli alanları belirsiz birbirine karıştırmış, sınırların olmadığı ve iki çizginin birleşmediği, her iki tarafın da eşitlendiği yeni mekanlar, yeni portreler oluşturmuştur. İşte bu portrelerdeki gibi bedenlerimiz, duygu aktarımı yapan bakışlarla, dile bile getirilemeyen, sözsüz bir ifade ile kendini, bedenin kayıt tuttuklarını bakışlarla anlatmaya ve göç etmeye hep devam edecektir.


18. Contemporary İstanbul Sanat Fuarı, Haliç Tersanesi'nde kapılarını açtı. 22 değişik ülkeden 67 çağdaş sanat galerisi, dört inisiyatif ve dört sanat kurumunun katıldığı fuar yine yoğun ilgi görüyor. İngiliz gazeteci ve sanat insanı John Payne açılış yemeğinde sohbet ederken şu cümleyi kullandı: Burada gördüklerimiz şu anda Paris'te veya Londra'daki etkinliklerin çok önünde! Tabii ki bunu duymak insanın hoşuna gidiyor. Yine de bu fuarı yıllardır başarıyla taşıyan Ali Güreli'ye naçizane, giriş bilet fiyatlarını biraz indirmesini tavsiye edeceğim, tabii ki karar kendisinin. Yarının en başarılı ve en büyük sanat koleksiyoneri olacak bir gencin bugün cebinde bu kadar para olmayabilir. Şimdiden onları kazanmak lazım. Fuar için Çağdaş Sanatının Büyük Dönüşümü başlıklı bir panel tasarladım. Aynı zamanda moderatör olarak katıldığım panelde, deneyimli galerici Sevil Binat, sanat tarihi, felsefe, siyaset ve sosyolojiyi uluslararası planda en iyi harmanlayan isim olan Hasan Bülent Kahraman ve yine yaptığı ulusal ve uluslararası çağdaş sanat koleksiyonuyla Elgiz Müzesi'ni kuran, Türkiye'nin en önemli koleksiyonerlerinden Can Elgiz, diğer konuşmacılardı. Panelde yansıttığımız, Türkiye'den ve dünyanın her yerinden on binlerce kişinin ilgilendiği bu ortam son 40 yılda adım adım nasıl oluştu? Tüm süregelen dertlere rağmen bu ilerlemenin gerçekleşmesinin tek gerekçesi sanatçı ve sanatseverlerin ortak çabası! Sonra adım adım irili ufaklı dönüşümler, devrimler ve hamleler dizisi geldi. Baraz Galerisi'ni takip eden Maçka Sanat, Nev, Urart, Ankara'da Siyah Beyaz gibi galeriler sanatın yaygınlaşmasına katkıda bulundular. AKM'de açılan dev bireysel sergiler arasında benimkiler de 80'ler ve 90'larda yer aldı. 1980'lerin başlarından itibaren yapılan Öncü Türk Sanatından Bir Kesit, Günümüz Sanatçıları gibi deneysel sanat eserlerini ve kavramsal yapıtları sergileyen buluşmalar, 1987'de Birinci İstanbul Bienali'nin organize ettiği uluslararası sergiler, 1989'da kurduğumuz UNESCO bağlantılı Uluslararası Plastik Sanatlar Derneği'nin 1991'de açtığı ilk sanat fuarı, 2000'lerin başından itibaren açılan müzeler ve sanat merkezleri İstanbul sanat ortamının giderek hızlanmasına vesile oldular. 2005'ten itibaren açılan ve giderek daha yüksek bir kalitede uluslararası bir görünüm kazanan Contemporary İstanbul kitleleri en geniş şekilde sanatla buluşturan ortamı yarattı. Aynı şekilde Ankara Sanat Fuarı, dokuz yıldır başkentte aynı görevi üstleniyor. Koleksiyonerlerin olaya çok çekingen ve usulca yaklaştıkları bu ortamlarda çağdaş sanatı alınabilir bir eser olarak kabul etmeleri çok zaman aldı. Daha sonra ortam geliştikçe, galericilik işinin dışarıdan çok kolay ve hızlı para kazanılan bir alan olarak görülmesi, belki biraz hızla açılıp kapanan galerilerin de transit geçişler yapmalarına neden oldu. Koleksiyonerler Türkiye'de daha çok kendi yatırımları, prestijleri ve aralarında süregelen gizli rekabetler üzerinden bu işe giriştiler. Koleksiyonerler ve sanatçılar arasında oturmuş derin, kalıcı, güven dolu dostluk ilişkilerinin bu ülkede çok zor kurulduğunu veya kurulamadığını söylemem lazım. Sanatçılar genel olarak kendi dayanışma ağlarına güvenerek ve diyaloglarını canlı tutarak yaşamlarını hep sürdürdüler. Bu makaleyi aslında kısa tutmak çok zor; bir makalede ele alınabilir bir konu değil. Ancak genel verilere belki değinmiş oluyoruz. Bu vesileyle şu ciddi sorunu gündeme getirmek isterim: Ana muhalefetin bir kültür politikası var mı? CHP, neden bu konulara bu kadar ilgisiz? Mesela Ercan Karakaş gibi tüm sanat ortamında bu konulara gerçekten baş koymuş bir insana neden onore edilerek danışılmaz? CHP'nin elinde yıllardır UNESCO-Uluslarası Plastik Sanatlar Dernekleri dünya başkanlığı görevini yürütmüş olan, benim gibi bir üye varken nasıl olur da bu alanların sorularını derinden öğrenmek için hiç kimse hiçbir gayret göstermez? AKP'den zaten böyle bir hamleyi bekleyen kimse yok sanat ortamında ama CHP neden bu konularda üç maymunu oynuyor? 1991 seçimlerinden önce DYP bile benimle sanat ortamının sorunlarını uzun uzun konuşmuştu, programlarını ilan etmeden! Sanatın ve sanatçının önemini ana muhalefet partisinin bu kadar bilmemesi bizler için panik verici bir durum değil de ne? Şayet Şimdi bunların sırası değil çok daha büyük sorunlarımız var nakaratından gidiyorlarsa lütfen Atatürk'ün parasızlık ve zorlık içindeki kuruluş yıllarında sanata hangi gözle baktığına ve hangi paraları harcadığına bir göz atsınlar!


1. Bazaart Projesi ilgili hüküm ve koşullar, BAZAART komitesi tarafından belirlenir. 2. Bazaart Projesi sadece Güzel Sanatlar Fakültesi öğrencilerinin, Güzel Sanatlar Fakültelerinden yeni mezunların (en fazla 2 yıllık mezunların), yüksek lisans ve doktora öğrencilerinin katılımına açıktır. Bu koşula ek olarak; katılımcının 30 yaşından büyük olmaması gerekmektedir. 3. Sergilenecek eserlerin hangileri olacağının ve hangilerinin ödüllendirileceği Seçici Kurul tarafından karar verilir. 4. Etkinliğe en fazla 2 eser ile katılınabilir. 5. Eser tekniği ve konusu serbesttir. Ödüller arasında Geçmişten Geleceğe konulu ve Cam sanatına Özel Ödül mevcut olup, eser sahipleri bu konu özelinde de eserlerini gönderebilir. 6. Eser sahipleri başvuru da bulunacağı fotoğraf kategorisi için maksimum 7.000 TL, heykel kategorisi için maksimum 12.500 TL, resim ve cam kategorisi için maksimum 10.000 TL, fiyatlandırma yapmaları gerekmektedir. Eser bedelini yüksek/ düşük bildiren eser sahipleri, Bazaart Komitesi tarafından uyarılır ve bedelin düşürülmesi talep edilir. İletişime geçilememesi durumunda yüksek olan bedeller maksimum tutara otomatik olarak çekilir. 7. Sergilenmeye hak kazanan eserler; proje kapsamında satışa sunulacak olup, olası satışların %20'si, Yeniköy Rotary Kulübü'ne Bazaart Projesi'ne verilir. 8. Eser sahiplerine ödemeler, satılan eserin satış tarihini izleyen 45. günden sonra 7. maddesinde belirtilen kesinti yapıldıktan sonra ödenir. 9. Eserleri sergilenen katılımcılara katılım belgesi verilir. 10. Başvurular; 20 Ekim saat 09:00'da başlayacak olup, 15 Aralık saat 18:00 da sona erecektir. 11. Başvurular aşağıda yer alan 'online başvuru' üzerinden gerçekleştirilmelidir. Başvurular tüm alanlar eksiksiz olarak doldurulduktan sonra Kaydınız başarı ile alınmıştır. Ön seçim sonrasında size geri dönüş yapılacaktır. mesajını görüldüğünde tamamlanmış sayılır. 12. Başvuru'nun kabulü, eserinizin sergilenmek ve yarışma için kabul edildiği anlamına gelmemektedir. Eserlerinizin sergilenmeye hak kazanıp kazanmadığı hususundaki bilgilendirme Seçici Kurul'un değerlendirme sonrasında Şubat ayı içerisinde sizlere bildirilecektir. 13. E-posta vb. yollar ile yapılan başvurular kabul edilmeyecektir. 14. Eseri sergilenmeye hak kazanan eser sahipleri eserlerini 13 Mart 2023 tarihinde organizasyonun yapıldığı Galeri Deniz- Esentepe, Büyükdere Cd. No:141, 34394 Şişli/İstanbul adresinde Bazaart Komitesi'ne teslim etmelidir. Aksi takdirde sergiye kabulü mümkün olmayacaktır. 15. Eserler imzalanmış ve sergilenmeye hazır durumda teslim edilmelidir. 16. Eser teslimi sırasında, eserlerle beraber Eser sahiplerine gönderilen sözleşme de her sayfası imzalanmak suretiyle ıslak imzalı biçimde Bazaart Komitesi'ne teslim edilmelidir. Sözleşmesi veya teslim ve katılım koşullarında eksiklik olan eserler sergilenmez. 17. Eser sahibi eserini bizzat teslim etmeli ve teslim almalıdır. Eğer eser sahibinin bir mazereti varsa adına eserini teslim edecek kişiyi ya da kargo ile gönderimini bazaartyenikoyrotary@gmail. com adresine mail atmak suretiyle bildirmelidir. 20. Eser sahiplerine, eserlerinin satılıp satılmadığı yönündeki bilgilendirme; eser sahiplerinin bildirdikleri iletişim bilgileri baz alınarak e-posta veya sms yoluyla yapılır. Eser sahiplerinin e-posta ve telefonlarını doğru bildirmeleri ve ulaşılır olmaları önemlidir. Satılan eserin sanatçı tarafından geri iadesi istenemez.


Dün, maalesef sevgili dostum, sanatçı Haluk Akakçe'yi toprağa verdik. Sanat yaşamının en verimli döneminde, 53 yaşında kanserin tetiklediği komplikasyonlar nedeniyle aramızdan ayrıldı. Yurt içinde ve dışında etkin ses getiren önemli sergiler açtı. İlginç kişiliği, tavırları, kıyafetleri, röportajları ile büyük ilgi çekti. Haluk benim için ayrıca özel bir dosttu. 1993'te Bilkent Üniversitesi'nde öğrencim oldu, ele avuca sığmaz bir gençti. Muziplikleri, esprileri, yaratıcı hamleleri, ilginç yorumları ve kişiliğiyle sınıfın en dikkat çeken ismiydi! Öğrencilere zor aşıladığım Kurallar yıkılmak için konur söylemini hızla kavrayan ve bağımsızlığını ilan eden bir sanatçı adayıydı o zamanlar. On gün önce hazırladığım büyük bir sergi için kendisini aradığımda her zamanki güzel kalbi ile beni karşıladı ve bir randevu yapmaya karar verdik... Maalesef aynı akşam hastaneye girmesi gerekti ve bunu gerçekleştiremedik.


Trakya Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nin düzenlediği Cumhuriyetin 100. Yılında Sanat Festivali kapsamında düzenlenen Türkiye Cumhuriyeti'nin Yüzüncü Yılı ve Yüz Ressam adlı sergisi 24 Ekim 04 Kasım 2023 tarihleri arasında T. Ü. G. S. F. Fuaye Salonu'nda gerçekleşecektir. Açılış ise 29 Ekim 2023 tarihinde olacaktır. Türkiye Cumhuriyeti'nin Yüzüncü Yılı ve Yüz Ressam adlı proje ilk olarak Trakya Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü Öğretim Üyeleri Doç. Dr. Deniz Gökduman ve Doç. Kerem İşcanoğlu'nun birlikte gerçekleştirdikleri ortak proje olan 100 Hundred sergisi, Romanya'nın Köstence kentinde Ovidius Üniversitesi'nde gerçekleşmiştir. Bu projeyi hayata geçerken, öncelikle resimleriyle öne çıkmış, belki de isimleri sanatla çok ilgili olmayan kişilerin bile hafızasında bir şekilde yer etmiş sanatçılara, sanatçıların gözüyle bakmayı ve sanat öznesi olarak görünürlük kazandırmayı amaçlamışlar. Bu doğrultuda öncelikle Deniz Gökduman ve Kerem İşcanoğlu, portresi yapılacak sanatçıları belirlemişler. Portresi yapılacak ressamlar belirlendikten sonra farklı şehirlerde yaşayan ressamlarla bağlantıya geçilerek ressamların da tercihleri dikkate alınarak hangi sanatçının hangi ressamın portresini yapacağı belirlenmiş. Resmi yapılanlar Türk resim sanatı tarihinin önemli isimleri. Aralarında Fahrünnisa Zeyd'ten Tomur Atagök'e; Neşet Günal'dan Bedri Baykam'a kadar pek çok isim bulunuyor. Resimleri yapanlar da günümüz sanatçıları ve aralarında Civan Aydın'dan Nurcan Perdahçı'ya; Semih Zeki'den Füruzan Şimşek'e kadar farklı birçok ressam yer alıyor. Resimler için istenen A4 ölçüsü, biraz da ilk serginin Romanya/Köstence'de olmasından ötürü taşıma zorluğu nedeniyle belirlenmiştir. Sergi, Köstence Ovidius Üniversitesinden sonra, 15 Nisan 2019 Dünya Sanat Günü kapsamında 100 Portre adıyla Deniz Gökduman ve Murat Havan çabalarıyla Kartal Belediyesi Kültür Sanat Merkezinde, ardından ise Deniz Gökduman ve Erkan Doğanay'ın çabalarıyla Kurtuluşa Giden Yolun 100. Yılında 100 Sanatçı 100 Portre, Küçükçekmece Belediyesi adıyla Cennet Kültür ve Sanat Merkezi'nde gerçekleşmiştir. Sonrasında Gökduman ve Tolga Boztoprak'ın uğraşlarıyla Bakırköy 100 Portre adıyla BASAD'da gerçekleşmiştir, Daha sonrasında Gökduman ve Ömer Aydın ile beraber İki Nesil Bir Portre adıyla İstanbul Büyükşehir Belediyesi Taksim Sanat Galerisi'nde gerçekleşmiştir. Serginin altıncı durağı, Gökduman ve Hülya Küpçüoğlu'nun katkılarıyla Beykoz Üniversitesi Lisans ve Lisansüstü Yerleşkesi Sergi Salonu'nda sanatseverlerle buluştu. Covid salgınından hemen önce 2020 yılında ArtAnkara, 6. Çağdaş Sanat Fuarı'nda izleyicilere sunulmuştur. İlk sergi ile son sergi arasında katılımcı listesinde bazı değişiklikler olsa da sergi yoluna devam etmektedir. Şimdi ise Gökduman sergiyi 8. Durak olarak kendi kurumuna taşımaktadır. Adem Başpınar Ağıt Uğur Uludağ Ahmet Kiracı Akın Demiral Alev Huzur Ali Gümülcine Aslı Kınalı Attila Berk Göley Ayça Karaca Ayşe Deniz Almadık Ayşe Kapusuz Ayşegül Ak Begona Rodriguez Rueda Berna Sağlam Birol Özer Burak Uyanmaz Burçak Cansu Cansu Sönmez Ceren Gökduman Ceyda Güler Cihan Atıcı Civan Aydın Çiler Süyev Damla Bozkurt Damla Seçkin Dilara Koz Doğan Atalık Doğan Keskin Ecem Aydın Ekin Akalın Kurucu Elçin Topçu Elif Mete Enes Çamlıbel Erkan Doğanay Esma Taşdemir Esra Engin Esra Yıldırım Eylül Köksümer Ezgi Yemenicioğlu Negir Fahri Çağdaş Fatmanur Orhan Fatmanur Savruk Feyza Selek Feyzan Alasya Figen Girgin Filiz Kara Bilgin Fulya Çiftçi Füruzan Şimşek -Gözde Baykara Göknur Yavuzcan -Hakan Cingöz Halil Şentürk Halime Arslan Hamit İzmir Hilal Akgül Hilal Öykü Subaşı Hüda Sayın Yücel Hülya Küpçüoğlu Hüseyin Emre Karaoğlu Işıl Dural Kader Akçay Kerem İşcanoğlu Kübra Yıldız Levent Tosun Loya Kader Öztürkmen Melis Güneş Mustafa Özbakır Murat Havan N. Enes Daşdemir Nazlı Aslan Nebahat Karyağdı Nesli Türk Neslihan Kıyar Nezihe Bilen Ateş Nurcan Perdahçı Nurdan Likos Nurhayat Güneş Nurullah Atalay Nilüfer Topal Oğulcan Öz Onur Örnek Öykü Kesici Özlem Üner Pelin Cansu Gürol Pınar Partanaz Raife Tokyürek Selin Zehra Eker Sema Öcal Semih Zeki Sercan Başar Serdal Keskin Serpil Kapar Sibel Çalık Şimal Gümüş Şevket Sönmez Şeyda Canpolat Şuayyip Yücel Taylan Sarı Tolga Boztoprak Turan Büyükkahraman -Turgay Sarıkaya Veysel Kurucu Yadigar Baran Yağız Efe Öz Zafer Malkoç Zehra Başaran Zerrin Pehlivan Zeynep Özdemir.


Ceyda Güler Janus, ne tarafa bakmalı? başlıklı kişisel sergisinde, deneyimlediği mekanları ve bu mekanlara ait kapıları, kapı metaforu üzerinden ele alırken Antik Roma mitolojisinde kapıların ve geçitlerin tanrısı Janus'un bakışıyla dualite prensibi üzerinden görünen-görünmeyen, iç-dış, somut-soyut, geçmiş-gelecek, başlangıç-bitiş gibi kavramları sorguluyor. Transparanlığı yapısal olarak kullanan sanatçı resimlerinde ele aldığı kapı nesnesinin arkasını göstermeyen, gizleyen, kapatan niteliğini yüzeyin geçirgenliği ile bertaraf eder. Her şeyin içinin görülebilirliğinin hazzı ve merak duygusunu yok ederek açıklık, erişilebilirlik gibi anlamlara geldiği transparanlıkla, kapalı kapıların saklama, örtme ve gizem işlevini birleştirirken, J. Baudrillard ve Byung Chul Han'ın dile getirdiği her şeyin şeffaflaşma ve hiper görünür hale gelme durumunu belirginlik ve görünmezlik ikileminde sorgular. Fiziksel olarak kapatma, örtme, gizleme, mahrem kılma işlevlerini yerini getiren kapı imgesinin, hem tuval yüzeyinde hem de ele alınan mimari öğelerde transparanlık yoluyla ifade edilmesi izleyiciyi ikilemde bırakır. Kapıların tamamen kapatılması bitişi, açık olması başlangıcı, aralanması ile arafta umudu simgeler. Üç duygunun da eserlerde buluşması evrensel ve bireysel farkındalıkla farklı anlam katmanlarının buluşma noktası olarak karşımıza çıkar. Transparanlıkla ele alınan kapı açılarak neredeyse her katmandaki mekanın görünmesini sağlamaktadır. Yakınlaştıkça tanınmaz hale gelen nesneler ve mekan, soyut ve geometrik kompozisyonlara dönüşürken, dijital bir katman ile renkli tuvallerin üzerini kapatır. Bu noktada kimi zaman resmin kendisi de bir kapı haline gelir. Yüzeyde yer yer açılan boşlukla görünen alt katmandaki ekspresif düzlem zaman, mekan ve duyular arasında yeni bir bağ kurarken iki ontik tabaka arasındaki derinlik hissini kuvvetlendirir. Hissedilen biçimlerin palimpsestik durumu, belirlenemezlik nosyonu ile algıda tekinsizlik yaratır.


Çağdaş Türk Sanatına büyük katkılarda bulunmuş Orhan Taylan'ın vefatını üzüntü ile öğrenmiş bulunuyoruz. Orhan Taylan'ı rahmetle anarken kederli ailesine ve dostlarına en derin taziyelerimizi sunuyoruz. 1941 Samsun'da doğar. Selanik kökenli Tarık Taylan ile İstanbullu bir ailenin kızı ressam Seniye Fenmen'in oğludur. İlkokulu Samsunda bitirir. 1960 İstanbul Amerikan Erkek Koleji'ni bitirir. 27 Mayıs 1960 devriminde, askerliğini yedeksubay-öğretmen olarak, İki yıl Söke'nin Sazlıköyü'nde öğretmenlik yapar. 1962 Devlet döviz sınavını kazanarak İtalya'ya gider. Roma Güzel Sanatlar Akademisine girer. Yoğun bir sanat ve kültür ortamı. Desenini geliştirmek için sıkı bir çalışma dönemi. Duvar resmi tekniklerini araştırır. Meksika duvar resmi ile tanışır. Okul sergilerine katılır. 1966 Roma Akademisini bitirip Türkiye'ye döner. Türkiye İsçi Partisi'ne üye olur. Dekoratif duvar resimleri yapar. Sendikalara ve gençlik derneklerine afişler, dergi grafikleri çizer. 1968 yılında ilk kişisel resim sergisini İstanbul Belediye Galerisi'nde açar. Gönül Dinçer'le evlenir. Vasıf Öngören'in oyunları için sahne dekoru, kısa metraj film denemeleri ve seramik çalışmaları. Heykelci Kuzgun Acar ve karikatürcü Tan Oral ile çeşitli ortak çalışmalar. 1971 Askeri darbe ile bir gece yarısı Tan Oral ve eşi Gönül ile birlikte üç gün için gözaltına alınır; bütün arşivi, 200 kadar kitabına el konulup yok edilir. Poster yayıncılığı ile demokrat resim denemeleri yapar. 1976 Antalya Uluslararası Sanat Festivali'nde ilk duvar-resmini yapar; Promete, 110 m2, sıva üstüne akrilik. Görsel Sanatçılar Derneği başkanlığına seçilir. Serigrafi tekniğini öğrenir. Gönül Hanım ile boşanır. Çizdiği 1 Mayıs afişi, kutlamalarda yaygınlıkla kullanılır. 1977 Paris ve Berlinde dört Türk sanatçı ile grup sergileri. 1 Mayıs afişi WFTU'nun Prag'da düzenlediği uluslararası sendikal afişler yarışmasında birincilik ödülü alır. Aynı yıl, A. Bezirci, A. Behramoglu, B. Pirhasan, A. Kadir ile birlikte yazı kurulunda yer aldığı Sanat Emeği dergisi yayın hayatına girer. Politika gazetesinde sanat sayfasında haftalık makaleler yazar. 1980 Dünyamız adlı duvar resmi uygulaması, 70 m2, sıva üstüne akrilik bir çalışmadır. Maden-İş Sendikası, İstanbul'da bulunmaktadır. 12 Eylül askeri darbesi ile bütün ilerici dernek, sendika ve demokratik basın organlarının kapatılır. Antalya'daki Promete adlı duvar resminin sıkıyönetimce imha edilir. 1982 yılında oğlu Ferhat'ın doğar. Barış Derneği'nin kurucu ve yönetim kurulu üyesi olma nedeniyle Askeri Mahkemece açılan dava ve Maltepe Askeri Cezaevinde sekiz aylık ilk tutukluluk dönemi başlar. Tahliye ertesinde Maltepe Resimleri sergisi, Şehir Galerisi, Taksim'de sergilenir. Aynı davadan ikici kez tutuklanır. 1985 Hasret Resimleri Sergisi, Tanbay Galeri'sinde gerçekleşir. Yüz kadar yağlı pastel çalışmasının yer aldığı sergi, tutukluluk sürerken, eşi Melek tarafından gerçekleştirilir. Tutuklu olan 12 Barış Derneği yöneticisi Nobel Barış Ödülüne aday gösterilir. 1986 yılında Otuz Sekiz aylık tutukluluğun sonu olur. Amnesty International tarafından düzenlenen Düşünce Suçlusu Türk Ressamı Orhan Taylan adına uluslararası katılımlı resim sergisi, Belçika'da Liege Müzesi'nde açılır. 1988 Hasret Resimleri adıyla yönetmen N. Arca tarafından yapılan belgesel film çekilir. 1988-1990 Turkish Highlights sergilerinde yapıtlarının yurtdışında sergilenir, Bunlar; Londra, Amsterdam, Moskova vb. kentlerdir. 1990 yılında her yıl İstanbul ve Ankara'da sergiler. Ankara Urart Sanat Galerisinde 1890 Tarih ve Hürriyet Üstüne resim sergisi. Bu sergide ele aldığı Cumhuriyet öncesinin mirası temasının izleri gelecek sergilerinde sürer. Sıraselviler'deki Aslanyatağı Sokak'taki atölyesinde çalışır. Atölye sergileri düzenler. 1993 yılındaki kişisel sergisi, Simon's Rock of Bard College, M. A., ABD'de gerçekleşir. Taksim Şehir Galeri'sinde 25. Yıl, retrospektif resim sergisi gerçekleşir. Tünel'de Sofyalı sokak yeni atölyesini kurar. 1996 yılında Geneve, Gallerie Chausse-Coque, kişisel sergisi gerçekleştiği esnasında aynı dönemde; Atina Belediyesi Galerisi'nde, Kişisel desen ve pastel sergisi gerçekleşir. 1997 Nisan ayında; 96-97 Çalışmaları, KSM sergi salonu, Caddebostan, İstanbul. Haziran'da ise İstanbul -Atina Yüzyüze, 15 Türk ve 15 Yunanlı sanatçı ile dostluk sergisi, KSM Sergi salonu, Caddebostan, Kasım'da ise; Doku Sanat Galerisi, Kişisel resim sergisi, gerçekleşir. 1998 Nisan ayında Garanti Sanat Galerisi, Elmadağ, İstanbul Aralık ayında ise Atina-Istanbul Yüzyüze, 15 Türk ve 15 Yunanlı sanatçı ile dostluk sergisi, Melina Mercouri Kültür Merkezi'nde gerçekleşir. 1999 Nisan ayında Karsu Sanat Galerisi, Kişisel Resim sergisi, Kasım ayında Doku Sanat Galerisi, Çeşitli Dönemlerden, Aralık ayında ise Heykeller kişisel heykel sergisi, İstanbul 9. Sanat Fuarı, TÜYAP'ta gerçekleşir. 2000 Şubat'ta; İş Bankası Sanat Galerisi, Kişisel Resim Sergisi, Ankara yine Şubat ayında Armoni Sanat Galeri'sinde Kişisel Resim ve Heykel Sergisi gerçekleşir. 2001 Nisan'ında; yine Karsu Sanat Galeri'sinde kişisel sergisi olur, Kasım ayında; Yeni Resimler The Grand Gallery, National Arts Club, New York'ta gerçekleşir. 2002 Mayıs ayında Tek renk Yağlıboyalar, Yağhane Sanat Galerisi, Bodrum'da gerçekleşir. Aynı dönemde Peintures et Dessins, Elele Kültür Merkezi, Paris sergisi olur.


Yıl sonu yaklaşırken Jean-Louis Ramand Galerisi, sanatçıların bölümler halinde düzenlenmiş olan kolektif sergisini sunmaktan mutluluk duymaktadır. Geçtiğimiz yıl içerisinde galeride düzenlenen sergilerden bir seçkinin de sunulacağı sergide resim, desen ve fotoğraflardan oluşan bir seçki, sergi boyunca değiştirilecek bir düzende sunulacaktır. Galeride iki yeni sanatçının tabloları ve desenleri yer almaktadır: Deniz Bayav ve Jade Boissin. Sergide ayrıca Raphael Renaud'nun yeni resimleri de bulunmaktadır. 2014 yılından bu yana Aix-en-Provence'ta bulunan Jean-Louis Ramand Galerisi düzenli olarak Fransa'daki ve yurtdışındaki fuarlara katılmaktadır. Sanatçılarının tanıtımını ve görünürlüğünü destekleyen galeri, son yıllarda kendi mekanı dışında geçici sergiler düzenleyerek Paris'teki etkinliğini güçlendirdi. Genç çağdaş sanatçılar galerinin programında önemli bir yer tutmaktadır. Jean-Louis Ramand, tutarlılık ve uyum ruhu içinde ama aynı zamanda yaratıcı teknik gereklilikle çağdaş sanatın yayılmasına hizmet eden bu genç nesil sanatçıları desteklemeye ve tanıtmaya çalışır. Galeri aynı yoğunlukla köklü sanatçıların çalışmalarını teşvik eder ve böylece incelikli bir anlaşma yaratır. Galeri, kişisel veya grup sergileri aracılığıyla ve mecra ne olursa olsun, çeşitli yenilikçi yaklaşımları bir araya getirmeyi amaçlar. Böylece galeri, kendi sanatsal çizgisine duyarlı sanatçıları ağırlayarak ve sunarak bu diyaloğu sürekli zenginleştirir. Pour accompagner cette fin d'annee avec joie, la galerie a le plaisir de presenter collectivement les artistes de la galerie dont les influences multiples s'y arrangent en complexes partitions visuelles. Avec un regard sur l'annee ecoulee, une selection de peintures, dessins et photographies sera presentee sur les murs de la galerie avec un accrochage qui sera modifie au cours de l'exposition. En focus, la galerie accueille les peintures et dessins de deux nouvelles artistes : Deniz Bayav et Jade Boissin. Seront egalement presentees durant cette exposition de nouvelles peintures de l'artiste Raphael Renaud.


Düş bizi somut ve neyse o olan dünyadan alıp ikinci anlamların, imgelerin ve simgelerin yolculuğuna çıkarır. Gündelik hayatın zaruri değiş tokuş silsilesinden sıyırıp oyunun alanına çeker. Düşte, sanat eserinde ve oyun alanında, neyse o olan tekdüzeliğin ötesinde çok katmanlılık ve çağrışım üretme gücü vardır. Düş bu yönüyle başlı başına estetik bir deneyimdir. Belki sanattan da önce insanın öyküsünde var olan düş, ikinci anlamlar üretme potansiyelini en çok içeren insan deneyimidir. Sanat anlam üretme potansiyeli ile düşselliğe yakındır ve bir düşü anlatırken hissettiğimiz duygusal yakınlığa sanat eseri karşısında da erişiriz. Eda Çığırlı'nın yapıtında, tıpkı düşlerdeki gibi, geçmiş ve şimdi, insan ve doğa, bilinç ve bilinçdışı iç içe geçer. Kimi düşlerden yeni uyanma anında yaşanılan mekan konfüzyonunda olduğu gibi, izleyicisinde uzam ile imgenin ara alanında salınmaya devam etme arzusunu dürten bir geçişkenlik vardır. Onun kolajlarının karşısında insan düşteki imgeye tutulma arzusuyla bulunduğu mekandan sıyrılmak ister. Kendisi kimi zaman siyah-beyaz olsa bile dünyaya renk veren şey düştür. Düşler Sergisi bize belki şunu da hatırlatır: Düşlerimiz ne kadar siyah-beyaz ise hayatı bir o kadar renkleriyle birlikte görmeyi isteriz. Ya da belki ancak o zamanlarda, düşlerimizin, iç dünyamızın siyah-beyaz olduğu anlarda renkleri tüm canlılığıyla algılamaya açık oluruz. İmge anlamdan önce gelir ve anlamın başlangıç yeridir. Bebeklikten başlayarak erken bakım verenlerimizin duyumsamalarımızı ne şekilde kucaklayıp yatıştırdığına bağlı olarak imgelerimiz sonsuz anlamlara gebe olabilir ya da bizi kendine hapsedebilir. İmgelerin tutsağı olabiliriz ya da imgeler bizi kadim hikayelerin sonsuz yolculuğuna davet edebilir. Kolaj da bir düş misali, dünyada hiçbir zaman kavuşamayacak olan kimi imgeleri yan yana getirir. İmkansız görünen karşılaşmalar kolajda mümkün olur. Hayallemenin gücünün sonsuzluğu sanat eserinde fizik kurallarının imkansızlığını aşar. Eda Çığırlı'nın kolajları bu yönüyle gece ve gündüz düşlerimizde özgür olduğumuzu bize hatırlatır. Bu hatırlatmalar gündelik duyumsamalarımızın ördüğü kıstırıcı, kuşatıcı görünmez ağları parçalar. Somut dünyanın bitmez tükenmez uyaran değiştokuşu kolajın karşısında yerini ruhların muhayyel uçuşuna bırakır. Düş yaşamın koşuludur. Şimdinin canlılığının koşulu belki de düşlerdeki siyah beyaz geçmiştir. Bir düşü anlatırken anlattığımız kişiyle yaşadığımız o hülyalı bütünleşme anı, sanki dinleyici de o düşü görecekmişcesine içine girilen o büyülü yanılsama bir sanat eserinde gerçeğe yaklaşır. Kolaj, izleyicisini bir düşe ortak olmaya davet ederek onu kendi çıplak varlığına en yakın olduğu hayal alemine çeker. Düşler Sergisi'nde özne-doğa ikiliği düşsel bir düzlemde suretler ve eller, deniz ve gök, kuş ve ağaç imgelerinin karışmasıyla diyalektik bir dinamizm kazanır. Bu imgelerin iç içe geçmişliği karışmanın, yan yanalığın, toplamın ötesinde bir kimyevi alaşım statüsüne erişir. İmgelerin kendi başına yaratabileceği çağrışım akışı kolajda logaritmik bir ivme kazanır. Düşün kendine özgü şiirselliği Düşler Sergisi'nde kolaja yansımıştır. Düş, tıpkı sanat gibi, bize sadece hakikatimizi söylemekle kalmaz, bizi dönüştürür. Düşler Sergisi'nde çerçeve ya yoktur ya da kendi dışına taşmıştır. Düş gören ile düş dünyası arasındaki boşlukta olduğu gibi çerçeve belli belirsizdir. Kolajdaki keskin çizgiler özneyi tabiatla hem böler hem bütünleştirir. Kendi tabiatı üzerine kurulmuş olan öznenin aynı zamanda ondan ayrışma çabasının süreğenliği her eserde yüzümüze çarpar. Gerçeklikte denetleyici ve tutucu olabilen eller, kolajda özgür kılmaktadır. Doğa Ana'nın doğurduğu insan, belki de gerçeklikte onu yaşatamadığı için, düşünde doğayı geri doğurmak ister. Harfler uçuş ile köpürüş arasında değiş tokuş edilir. Söz, yani anlam doğadan gelir ve yine doğaya karışır. Düş sadece hakikati göstermez, düşün yeni anlamlar yaratma potansiyeli vardır. Düş hiçbir zaman tam tercüme edilemez. Her düş yorumu eksiktir. Ancak, aynı zamanda düş hakikat için yeni bir dile kapı aralar. Tıpkı düşe kesin bir anlam atfetmenin, mutlak bir yorum getirmenin imkansız olması ve böyle bir iddianın düşün doğruganlığı ile çelişmesi gibi sanat eserinin anlamı da her yeni bakışla birlikte dallanıp budaklanır, çeşitlenir. Düşler Sergisi, düşler dünyasına dalıp çıkışlarımızda olduğu gibi, her yeni bakışta çağrışımlarımızı başka yörüngelere çekmeye devam ediyor.