Resmimizin gelişmesi için gençlerin desteklenmesine inanmaktayım. Gençlere destek için çabalayanların öncelikle durum tespiti yapmasında yarar olduğu ve karşılıklı bilgi paylaşımı yapması gerektiği düşüncesindeyim. Genç ressamların son on beş yılda son derece yüksek ilgi görmesi resmimiz için önemli bir gelişme sürecinin başlangıcı olarak görülse de; bu süreçten yararlı sonuçlar alınabilmesi için Genç Ressamlar konusuna daha geniş bir çerçeveden ve yukarıdan bakma zamanının geldiğini düşünüyorum. Sanatta henüz yeterlilik ve gereken tecrübe yaşına ulaşamayan gençlerin özellikleri ve çalışmalarına yönelik detaylı bilgi sahibi olmadan bazı çevrelerce sadece Genç olmalarından hareketle iyi niyetle bile olsa yapılan bir takım yüzeysel değerlendirmelerin önemli kısmının da tüm gençleri yansıtmaktan uzak olduğu gibi, araştırmadan yapılan çeşitli bilgilendirme ve yorumlar gençlere yarardan daha çok zarar verebilmektedir. Bu eksik, yetersiz bilgilendirme ve esen rüzgarın etkisiyle Hamdım, Piştim, Yandım. deme ihtiyacını bile hissetmeyen ve iletişim kanalları aracılığıyla cazibe merkezi haline getirilen genç ressamlar bazı galerilerce süresi geçince kullanıp atılan bir meta haline getirilmektedir. Genç ressamlarla yoğun olarak ilgilenmemin başlangıcında ben de az bilgiyle çok hata yaptım, ama zaman içinde elde ettiğim bilgilerin çok yarar sağladığını, onları tanımaya başladığımı ve gençler konusunda daha az yanılgıya düştüğümü gördüm. Genç ressamların yaş sınırının 35-38-40 olduğu konusunda çeşitli tartışmalar bulunmaktadır. Bilim ve teknolojinin gelişmesi sonucunda insan ömrü giderek artmaktadır. Gençler arasında lisans sonrası eğitime devam etme arzusu, yaşam koşullarında düzelme ve artan yaşam süresi dikkate alarak genç yaş sınırının 38 olarak kabul etmekteyim. On yıldır genç ressamları yakinen takip ederek, onların tanıtımına katkı sağlamaya gayret ediyorum. Projeyi sistematik hale getirmek ve kayıt altına almak amacıyla son yedi yılda bağlantı kurduğum gençleri GRBF-Genç Ressam Bilgi Formu ile arşivledim ve daha sonra büyük kısmı ile email, sms veya telefon ile bağlantı kurarak bilgileri güncellemeye ve teyit etmeye çalıştım. Gençlerden GRBF alınması başlangıçta hızlı iletişim için rehber oluşturmak amacıyken, zamanla bu gençleri bazı özellikleri ile çok kolay ayırt etme ve büyük pencereden bakarak gençleri tanıyıp yorum yapma imkanı sağladı. Zaman içinde bu formların sayısı artınca Genç Ressam Potansiyelinin varlığını ve yapısal özelliklerini daha net fark etmeye başladım. Gençlerin bir kısmi ile de yüz yüze bağlantı kurarak onlardan doğrudan bilgi aldım. Bu gençlere sergi imkanı sağlamak için gençlerle oluşturduğum ve gönüllülük esasıyla çalışan Yeni Nesil genç ressamlar topluluğu ile katıldıkları sergi, fuar, festival vb. etkinliklerinde bizzat yanlarında durarak genç ressamları doğrudan gözledim. Şu an arşivlediğim gençler iki ana gruptan oluşmaktadır. - Haziran/2017 tarihi itibariyle 38 yaşı aşmayan gençler - GRBF alındığı tarihte 38 yaşı aşmayan, ama daha sonra yaş sınırını aşanlar Bunların toplamı olan 3.128 gence ait GRBF bilgileri üzerinden yaptığım değerlendirmeyi genç ressam potansiyelimizin tanınmasına yardımcı olmak için paylaşmaktayım. Bu konuda detaylı akademik çalışma yapabileceklerle de bu bilgileri birlikte değerlendirebilmeye de açığım. Başlangıçta tüm Türkiye'deki gençleri tanımaya yönelik çalışırken, zaman içinde bağlantım ağırlıklı olarak Anadolu'da yaşayan/sanat yapan/mezun olan gençlere yoğunlaştığı için (Arşivde sadece %7 oranında İstanbul'da yaşayan genç ressam bulunmaktadır.) arşiv incelemelerinden Anadolu'daki Genç Ressamlar Yorumları na ulaşmaya başladım. Genç ressamların daha iyi anlaşılabilmesi için öncelikle yaptığım bu çalışmanın yöntemi hakkında bilgi vermemde yarar var. Bu çalışma sadece GRBF'ları üzerinden, bir şekilde daha önce başka kişilerce açıklanan bilgilerden veya elde olan resmi rakamlardan yararlanılarak yapılmamıştır. Bu bilgiler sadece gözlem de olmayıp, gençlerin bu konuda beyanlarına dayanmaktadır. Bu yollarla alınamayan bilgiler ise zaman zaman onların hemen yanında olarak, karşılıklı samimi ve güven içinde geçen sohbet ortamında bilgi alarak ve dışarıdan gözleyerek objektiflikten uzaklaşmayarak tamamlanmıştır. Hiçbir ortamda gençlerin bilgilerini değiştirmek veya etkilemek amacıyla tutum sergilememiştir. - Anadolu'daki genç ressamların varlıkları ve yarattığı etkilerinin sosyolojik sonuçlarının sanata etkisine ulaşılmaya çalışılmıştır. - Bu çalışmada sanat eğitimi almış gençlere odaklanılmıştır. - Genç ressam seçiminde belirtilen parametreler dışında kendilerine ulaşılabilirlik düzeylerinden başka unsur bulunmamaktadır. Bu yolla alınan GRBF'larının tamamı tesadüfü örneklemede olduğu için sonuçları değiştirecek sapmalar yaratmamaktadır. - Başlangıçta sadece benim tarafımdan temas kurulan gençlerden talep edilen GRBF belirli aşamadan sonra gençlerden kendiliğinden gelmeye başlayınca Türkiye genel ortalamasını daha sağlıklı yansıtmaya başlamıştır. - Gençlerin özelliklerinden olan Kadın/Erkek, Okul, Eğitim Düzey, Yaş, Tecrübe durumları, Eğitim Merkezinin bulunduğu coğrafya ve gençlerin doğduğu, yetiştiği ve yaşadığı yerler gibi unsurlar da tesadüfü örnekleme kuralına titizlikle uyulmuştur. - Bu çalışma esnasında en az lisan öğrencisi /mezunu olma şartı bulunmaktadır. Lisans öğrencisi / mezunu olmayan yetenekli ve başarılı 23 genç ressam değerlendirme dışında tutulmaktadır. - Bu çalışma daha çok Anadolu'daki genç ressamlar yorumlayan niteliktedir. Değerlendirme içinde bulunan İstanbul'da yaşayan ve %7'lik grubu oluşturan 218 genç ressamın 173'ü de Anadolu'dan İstanbul'a sanat için taşındığı için genel değerlendirme sonuçlarını etkilememektedir. - Değerlendirme esnasında 38 yaşını aşan ressamların durumları kendi içinde değerlendirilerek toplam değerlendirmeye dahil edilmiş ve sonucunda genel değerlendirme sonucu da değişmediği görülmüştür. - Anadolu'da şu an sanat eğitimi veren okulların %80'lık kısmına ait en az 9 öğrencisi ile bağlantı kurulduğu için okulların öğrenci profilleri hakkında da sağlıklı bilgilere ulaşılmaktadır. - Değerlendirme sonuçlarının kolay anlaşılması için %'lik dilimlerle sonuçlar ortaya konulmaktadır. Bu oranlar. 50'nin üstünde olanlar tama artırılarak ve az olanlar ise eksiltilerek kullanılmaktadır. - Yaş Cinsiyet: - Gençlerin yaş dilimleri; 21-26 yaş % 31, 26-30 yaş % 30, 31-35 yaş % 10, 36-38 yaş % 7 ve şu an için yaşı 38 yaşı aşan % 22 - Gençlerin %84'u erkek, sadece %16'ı kadındır. Türkiye'de sanat eğitim ve öğrenim aşamasında kadın/erkek ortalaması %40/60 dağılımında iken kadın oranın %16'ya düşmesi kadınların önemli kısmının sanattan koptuğu veya piyasada yer almadaki sıkıntıları nedeniyle pasif konuma geçtiği gözlenmektedir. - Medeni Hal: Gençlerin evlilik oranı kadınlarda daha yüksek olup, genelde yaş ilerledikçe evlilik artmaktadır. Öğretmenlik veya kadrolu akademisyenlik sağlanmadan evlilikten kaçılmaktadır. Serbest çalışan atölye sahibi gençlerin %85'lik kısmı bekardır. Genç bekar erkek ressamlar yaşlarının özelliği nedeniyle hayatlarındaki önemli değişimlerde risk alabilmektedir. - Eğitimin İçeriği ve Düzeyi: - Gençlerin % 72'i Eğitim Fakültesi, %26'lik kısmı Güzel Sanatlar Fakültesi ve sadece %2'lik kısmı İletişim- Tasarım fakültesi mezunudur. - Gençlerin %83'ü Lisans öğrencisi-mezunu, % 15'i yüksek lisans öğrencisi-mezunu, %1'i doktora öğrencisi-mezunu, % 1'i akademik kadrolarda Görevlidir. - Gençlerin %98'i Devlet Üniversitelerinde, sadece %2'si de Vakıf Üniversiteleri öğrencisi ve mezunudur. - Gençlerin % 42'lik kısmı süresinde, %31'lik kısmı birinci dönemde, %21'lik kısmı 2 dönem sonra ve %3'lik kısmı 3 dönem sonra ve %2'lik kısmı daha sonraki dönemde eğitimi tamamlamaktadır. - Lise Eğitimlerinin Kaynağı: Lisans eğitimi yapan gençlerin %72'lik kısmı Güzel Sanatlar Lisesi mezunudur. Köklü Fen eğitimi veren Anadolu Liseleri ve kolejlerden mezun genç bulunmadığı gibi, %15'lik kısmında klasik lise ve kalan %13'lük bölümde Endüstri meslek, Ticaret, Tarım vb. olmak üzere tüm liselerden gelen gençler oluşturmaktadır. Gençlerin % 30'luk kısmı orta ve %70'lik kısmı ise orta altı gelir düzeyi ailelerden gelmektedir. Örnekleme olarak seçilen öğrencilerden hareketle gençlerin ebeveynlerinin % 4'lük kısmının Eğitim Fakültesi ve % 0,6 'lık kısmının ise GSF mezunu olduğu ve sadece %0,4'lük kısmının bağımsız ve profesyonel olarak sanattan geçindiği anlaşılmıştır. Gençlerin okul öncesi ikametlerinin değerlendirildiğinde %12'lik kısmının 50.000 kişilik ilçeler ve %50'lık kısmının 100.000 kişilik şehirler olması dikkat çekmektedir. Buradan hareketle gençlerin orta ve orta altı gelir grubu, sanattan uzak ailelerden ve ağırlıklı taşradan gelmeleri onlar sanatın özünü kavramaları için ciddi sorun oluşturduğunu düşünmekteyim. Yıllardır Trabzon'da bir genç ressam varlığı bilinmekte iken son zamanda Şanlıurfa, Diyarbakır, Mardin gibi şehirlerden gelen ve adlarını duyuran gençlerin varlığı da dikkat çekicidir. - Eğitim Sistemi hakkındaki Düşünceleri: Gençlerin % 69'luk kısmı aldıkları eğitimin yeterli olmadığını ve akademik kadronun da bu konudan çok uzak olduğunu açıkça ifade ederken, Güzel Sanatlar Lisesi çıkışlı gençlerin % 76'lık kısmını da Lisans düzeyinde verilen eğitim ile lise eğitimi arasında çarpıcı fark olmadığını açıklamaktadır. Gençlerin %92'lik kısmı bu yetersizlikleri nedeniyle kendi karşılıklarının Batı'da olmadığını ve bunda da yetersiz eğitimin önemli etkisinin olduğu düşünmektedir. - Öğrencilerin Şehirlere/Okullara Göre Dağılımı: Anadolu'nun dört cephesinden sanat eğitimi veren yükseköğrenim kuruluşlarının %80'lık kısmına ulaştım ve buralardan GRBF aldım. Bir eğitim kurumlarından alınan GRBF en az 9 olduğu için ortalamayı yansıtmaktadır. Gençlerin tamamına yakını ilk etapta lisans eğitimini Mimar Sinan, Marmara, Hacettepe ve Gazi Üniversiteleri Güzel Sanatlar Fakültelerinde yapmayı hedeflerken, sınavları geçememeleri ve sosyo-ekonomik şartların daha ağır basması nedeniyle Anadolu'daki eğitim merkezlerine yönelmektedir. Eğitim fakülteleri temel amaçları olan sanat eğitimcisi yetiştirilmek üzere açılmıştır. Güzel Sanatlar Fakülteleri ise başka bir amaçla eğitim vermektedir. İlk psikolojik kırılma gençte bu aşamada yaşanmaktadır. Bazı gençler ise başlangıçta kazanabileceği bir taşra eğitim fakültesini seçmekte ve zaman içinde hem öğretmenlik ile sanatı birlikte başarı içinde yürütebileceğini düşünmektedir. Hemen hemen her şehirde sanat eğitimi veren fakültelerinin olması nedeniyle doğduğu veya yaşadığı yerde yükseköğrenime başlayan genç ressam kültür düzeyini de geliştiremediği gibi ders/sınıf geçme mantığıyla hareket ettiği için eksik bile olsa kendine verilen eğitimi içselleştirilememektedir. Doğduğu yerde, memleketinde veya küçük bir şehirdeki taşra üniversitende mahalli yaşayan gençlerce sanatın yaratıcılık olduğu yeterince anlaşılmamaktadır. Anadolu'daki eğitim kadrosunun önemli kısmının yukarıda da açıkladığım Mimar Sinan, Marmara, Hacettepe ve Gazi Üniversiteleri GSF veya Eğitim Fakülteleri'nden mezun kurucu kadrolarca oluşturulmasına rağmen hala istenilen düzeye gelememesi düşündürücüdür. Genç ressamların %69'luk kısmı okullardaki akademik kadroların yetersizliğini açıklaması ciddi bir sorunun varlığını ifade etmektedir. Anadolu'nun bazı şehirlerinde başarılı gelişmelerin olmasının temeli önder kavramıyla doğru orantılıdır. - Selçuk Üniversitesi/Konya'da başta GSF eski Dekanı Prof. Dr. Hüseyin Elmas başta olmak üzere tüm akademik kadronun ve Necmettin Erbakan Üniversitesi/Konya'da Doç. Dr. İsa Eliri'nin gençleri organize ederek onlara önderlik yaratması Konya'ya çok ciddi katkısı bulunmaktadır. - Alarm-Art topluluğunun önderi olan Hakan Esmer'in varlığı Eskişehir'den başlayarak giderek gelişen büyük bir genç topluluğu yaratmaktadır. Hakan Esmer ve Alarm Art topluluğunun organizasyon yeteneğinin akademik düzeyde incelenmesinin Türkiye'ye ve sanat piyasasına ciddi yarar sağlayacağı düşüncesindeyim. - Edirne, Kayseri ve Samsun dikkat çekici şehirlerdir. - Özellikle Ankara gibi çok sayıda şehirlerde yeterli genç ressam potansiyeli yaratılmamış olması son derece düşündürücü olup, bu konunun incelenmesinde yarar olduğu kanaatindeyim. - Trabzon'nun hala duraklamayı aşamamaktadır. Birkaç istisna dışında Akademi ile gençler arasında ilişkinin kopmuş olduğu gözlenmektedir. Bu şehrin gençlerinin sadece aşırı özgüvenleri, kendilerini sadece bölge ölçeğinde değerlendirmesi ve dışarıya açılamamalı da onlar için ciddi olumsuzluk yaratmaktadır. Bu şehirden çıkacak birkaç Ağabey Ressam gençlerin ufkunu değiştirerek onlara ciddi katkı sağlayabilir. - Gençlerin Portfolyo Hazırlama Bilgisi: Lisans mezunu olmuş 21-25 yaş grubu 43 genç ressamların bir kısmından tesadüfü seçimle ve çalışmaları olumlu bulunan bir kısmından da detaylı inceleme yapmak amacıyla portfolyolerinin bir ay içinde gönderilmesi talep edildi. Gençlerin %3'lik kısmı anında, %4'lük kısmı 15 gün içinde, %12'lik kısmı 1 ay içinde portfolyolarını email olarak iletti. %16'lik kısmı ise tekrar tekrar hatırlatma sonucu üç ay içinde iletti. Kalan % 65'lik kısmına konu tekrar hatırlatılınca bu gençlerin %50'sinin (Toplamın da %32,5'luk kısmı) beyanlarından portfolyolarının olmadığı ve hazırlamayı da bilmediği ortaya çıkmıştır. Sanat eğitimi veren okulların kendilerini sorgulaması gerekmektedir. - Gençlerin Sanat Faaliyetlerine İlgisi: ArtAnkara Fuarı son 3 yıldır Anadolu için son derece önemli etkinlik haline gelmektedir. Ulaşım kolaylıkları dikkate alındığında Ankara çevresindeki sanat eğitimi veren ve gün içinde gidip gelinebilecek şehirlerdeki okullarda eğitim gören gençlerin yüzde kaçı fuarı ziyaret etmiştir? Fuar biletli öğrenci ziyaretçi sayısı ile bu illerdeki öğrenci sayısı da bellidir. Sorun öğrencilerin ilgisizliğidir. Bir genç sanat öğrencisi için önemli fırsat olduğunun bile farkına varamayanların sayısı çoktur. Yabancı dil konusundaki düzeylerini öğrenmek amacıyla tesadüfü olarak iletişime geçtiğim gençlerin %90'ı yabancı dil bilmediğini açıkça beyan etmiştir. Yabancı dil bildiğini beyan eden %10 oranındaki gençlere bu konudaki yetkinliği incelendiğinde gençlerin sadece % 9'lik kısmının yabancı dil bildiği ve toplamda da sonucuna gençlerin sadece % 0,9'unun yabancı dil bildiği sonucuna ulaşılmaktadır. Bu gençlerin önemli kısmının da vakıf üniversitelerinden Lisans mezunu veya öğrencisi ve doktora mezunu veya öğrencisi olduğu göz önüne alındığında Lisans düzeyinde yabancı dil sorunu olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. - Türkçe'ye Hakimiyetleri: GRBF aracılığıyla gençlere yöneltilen Sanata Bakışı ve Resminin anlatılması hakkındaki sorulara verilen serbest metin tarzı kısa cevapları üzerinden Türkçe ve yazım kuralları bilgi düzeyi incelenmiştir. Gençlerin sadece %24'lük kısmının yazım kurallarına hakim olduğu anlaşılmaktadır. Genç ressamlarla çeşitli dergiler için yapılan söyleşi için sorulara alınan uzun cevaplardan ulaşılan sonuç ise daha da acıdır. Genç ressamlardan söyleşi sorularına alınan cevaplar veren gençlerin sadece % 7'lik kısmının metini Türkçe yazılım kural ve anlam bütünlüğü ile gönderilmiştir. %32'lik kısmının hem cümlelerinde hem de yazının bütünlüğünde anlam tutarsızlığı gözlenip düzeltilmiştir. Gençlerin %72'lik kısmının metinlerinde en az 250 yazım hatası bulunmuştur. Toplam metinin 900-1.200 sözcükten oluştuğu düşünülürse gençlerin yazı kurallarını bilmediği anlaşılmaktadır. Gençler Yüksek Lisans ve Doktora eğitiminde ilerlerken hem yabancı dil, hem Türkçe ve yazı kurallarındaki yetkinliğinde büyük artış gözlenmektedir. - Kültürel Birikim: Gençlerin okumadığı yeterli Türkçe ve dil bilgisine sahip olmamasından kolaylıkla anlaşılmakla birlikte, yakın temas kurulan gençlere dolaylı olarak ilgilendiği edebiyat dalı ve okuduğu kitaplar sorulduğunda sadece %5'lik kısmından tutarlı cevap alınmaktadır. Büyük kısmı kitap okumayı resim eğitimi ve sanat tarihi ile sınırlı olarak değerlendirmektedir. Felsefe ile ilgili sadece 9 gence rastlayabildim. Gençler okumadığı için kültür düzeyi çok düşüktür. Gençlerin Kültürel birikim eksikliğinin çevrelerinde örnek-rol model insanların bulunmaması ve geldikleri aile yapılarının önemli etken olduğunu düşünmekteyim. - Kopyacılık-Esinlenme-Aşırma: - %30'luk kısmında etkin esinlenme belirtileri açıkça görülmektedir. - 178 gencin çalışmalarında açık açık kopya özellikleri anlaşılmaktadır. 37 gencin kopya niteliğinde çalışması ile sergi düzenlendiği, bu kopya çalışmaların da galericilerce yeterli inceleme yapılmadığı için sergilendiği, özgün eser olarak sanatsevere sunulduğu ve bir kısmının da satıldığı anlaşılmaktadır. Galerilerin bu gençleri incelemeden sergi planına almaları ve sergilenen çalışmaları da incelememesi sonucunda denetlenemeyen genç ressam büyük bir öz güven patlaması yaşamaktadır. Bazı galerilerin bu konuda görevlerini yerine getirmediğini düşünüyorum. Gençlerle oluşturduğum Yeni Nesil genç ressamlar topluluğunun katıldığı sergi, fuar, festival vb. etkinlikleri için genç ressamlardan gelen çalışmalar sergilenmeden önce titizlikle incelenmeye çalışılmıştır. Bu incelemede 1 gence ait 2 çalışmanın kopya olması ve 1 gence ait 5 çalışmanın da baştan savma ve resim niteliği taşımaması anlaşılınca sergilenme dışında bırakılmıştır. Bir gence kendisi için sergi imkanı verilmesine rağmen, bu sergiye kopya veya niteliksiz eser sunması ve bunların fark edilmeyeceğini sanmasını anlamak mümkün değildir. Bunun aşırı güveni de aşan dürüstlük dışı ve etik olmayan ahlak dışı bir davranış olduğunun gençlerce fark edememesi de ayrı bir sorundur. Gençlerin en büyük hedefi İstanbul'da etkin galerilerde kişisel sergi açmak, Tüyap ve Istanbul Contempary'e katılmaktır. Gençlerin önemli kısmı Anadolu'da yaşadıkları için ilk hedefleri coğrafi yakınlık nedeniyle Ankara veya İzmir'de sergi açmaktır. Yaşları sergi sayısıyla doğru orantılıdır. 35 yaşını aşmış gençlerin tamamı İstanbul ve Ankara'da kişisel sergi açmıştır. Sergi açılan galerilerin sanat piyasasındaki etkinliği ve lokalizasyonu açısından incelenirse durumun pek de iç açıcı olmadığı görülmektedir. Sanat galerilerini kendi içinde piyasadaki etkinlikleri, kalıcılığı ve tutarlı çalışma sistemi açısından A, B, C, gibi sınıflandırırsak A sınıfı önemli galerilerde kişisel sergi açabilen genç ressamların oranı sadece %3 olup, bu gençlerin yaşı da 35-38 arasıdır. Bu sonucun gayet doğal olduğunu da düşünmekteyim. Ankara'da karma sergilere katılmanın avantajı gençlere ağırlık veren bazı galerilerde çok sık açılan genç ressam karma sergileri olup, gençler bu yolla tanıtım sağlamakta ve tecrübelerini artırmaktadır. Gençlerin fuara katılma oranı da yaşa bağlı olup, 21-30 yaş arası %1, 31-35 yaş arası %4 ve 36-38 yaş arası % 7'dir. Bu katılımların önemli kısmı da genç ressamlara ağırlık veren az sayıda galeriler ile genç ressam toplulukların organizasyonu ile gerçekleşmesi gençlere sergi desteğinin sınırlı ve çok az olduğunun göstergesidir. Yurt dışında kişisel sergi açan genç ressam sayısı 7 olup, bunun da tamamı Türkiye Cumhuriyeti sponsorluğuyla elçiliklerde açılan sergilerdir. Yurt dışında A sınıfı galerilerden gelen davetle sergi açmış genç ressam bulunmamaktadır. - Gelir Kaynakları: Eğitim fakültesi mezunu gençlerin hedefi; atanmasının gerçekleşmesi ve uygun bir ilde öğretmen olarak göreve başlamaktır. Bu bekleme süresinde işsiz gençlerin yüksek lisans yapmaları onlara işsizliklerini unuttururken, orta halli ve altı gelir grubundan olan ailelerine yük olmaları devam etmektedir. Özel okullarda sadece bir yıllık iş bulabilen gençlerin gelirleri de asgari ücretten biraz fazladır. Bu gençler dışında kalanlar çok düşük paralar karşılığında çeşitli kurslarda iş garantisi ve sosyal güvenlikleri olmadan sanat eğitimciliği yapmaktadır. GSF mezunları bu konuda pek de şanslı değildir. Başlangıçtaki hırsları azalan birçok genç geçim için sanat dışında işlere girip sanattan uzaklaşmaktadır. Gençlerin çalışmalarının da satışının yavaş olması nedeniyle sanattan da geçinmelerinde sıkıntı vardır. Gençler iş bulamadıkları için zamanı yüksek lisansla durdurmayı denemektedir. Erkekler için yüksek lisans aynı zaman da askerlikten kaçış demektir. Orta ve orta altı gelir ailelerden gelen genç ressamlar sanat dışı geçici işler yaparak ayakta kalmaya çalışırken sanattan da uzak kalmaktadır. Gençler bir şekilde fakültelerde akademisyen olarak yer alarak ekonomik sıkıntıdan uzaklaşmak istemektedir. Sanatta kendini yetiştirme zamanında olan bu grup gençler başta yabancı dil olmak üzere sınav geçme için gerekli olan bilgileri ezberlemeye zaman ayırmaktadır. Akademisyenler de zaman içinde sanat çalışmalarından uzaklaştığı için yok olup gitmektedir. - Eğitim Sonrası Sosyal Güvenlik Sorunu: Genç ressamların en büyük sorunlardan birisi de sosyal güvenlik sorunudur. Bu sorun eğitim fakültesi mezunu öğretmenlik yapanlar ile akademik kadrolarda bulunmaz iken, bu imkanı yakalamayanlar büyük grup ile kendi iradesiyle serbest çalışması seçen küçük bir grupta geçtiğimiz yıl aylık 213.- TL ve bugün için ise 53.- TL olan Genel Sağlık Sigortası Primi'ni ödemekte sıkıntı yaşanmaktadır. Kişisel konu olduğu için gençleri yaralamamak için bu konu hakkında inceleme yapılmaktan kaçınılmıştır. Bireysel serzenişlerde bu konuyu kendiliğinden açıklayan genç ressam sayısı 27'dir. 27 rakamı ile kıyas yapılarak buradan bir sonuca ulaşması mümkün olmamakla birlikte genele çektiğimizde oranın yüksek olduğunu düşünüyorum. - Bağımsız Atölye Sahibi Olmaları: Gençlerin bağımsız atölye sahibi olmaları; devam eden eğitimleri, medeni halleri, yaşları, düzenli işleri olmaları ve satış kabiliyetleri ile doğru orantılıdır. Gençlerin büyük çoğunluğunun atölye dediği yer yaşam alanının bir odasıdır. Örnekleme yoluyla her yaş grubundan alınan geri bildirimler sonucunda bağımsız ve sadece resim çalışılan atölye sahibi oranının % 4 olduğu ve bu oranında 30 yaş sonrasında bulunduğu gözlenmektedir. Toplumsal olay ve olguları inceleyerek toplum hakkında bilimsel bilgilere ulaşan, farklı toplumlarda görülen toplumsal olayların benzer yanlarını, ortak özelliklerini ve ilkelerini araştıran ve bu bilgilerden yola çıkarak toplumlar hakkında genellemelere yapan bilim dalı olan sosyolojinin sanatın topluma yansıması ve sonuçlarından uzak kalması mümkün değildir. Toplumun genç ressam bir kesimindeki sosyolojik olayı esas alan çalışmam başka bir gözle değerlendirmeye muhtaç olup, ortaya çıkacak sonuçlar genç ressamlar için daha da yararlı olacaktır. Kısa bir süre sonra genç ressamlara daha detaylı bir anket formu ileterek yeni bir değerlendirme yapmayı ve sonuçlarının tekrar teyidini planlamaktayım. Genç ressamlar hakkında diğer kişilerce yapılacak araştırmalara da destek olmaya hazırım. Maddeler halinde açıkladığım değerlendirme yorumlarım aşağıdadır. - Gençlerin Anadolu'nun orta ve orta altı gelir grubundan ve sanattan uzak ailelerden gelmesinin sanata bakışında yetersizlik ve ciddi olumsuzluk yarattığı düşüncesindeyim. Anadolu'da genç ressamlar orta ve orta altı gelir grubu, sanattan uzak ve taşra kökenli genç ressamlardan oluşmaktadır. Cümlesi olması gerekenin olmadığını değil, bu genç topluluğun başka bir yapısından olsaydı sonucun daha başka olacağını ortaya koymak içindir. Bu ailelerden gelen gençlere bakınca Anadolu'da sanat yapılmaya çalışan gençlerin sorunların temeline ulaşmak mümkündür. - Son dönemde taşradaki akademik kadroların da önemli kısmının kendi okulundan ve bu toplumsal yapıdan gelmesi başka bir kısır döngü yaratmaktadır. - Gençlerin taşrada aldıkları sanat eğitiminin yetersizliği ve karşılıklarının Batı'da olmadığı açıkça söyleyebilmeleri son derece düşündürücüdür. Buradan hareketle; bu gençlerin eksikliklerini kapatmak için çaba sarf etmesi gerekirken, çok azı eksikliklerini gidermeye çalışmaktadır. Bu konuda çaba sarf eden gençler de zaman içinde öne çıkıp dikkat çekmektedir. Mezun olduğu okuldan portfolyo hazırlamayı öğrenmeden ayrılan gencin sorumluluğu okulda olduğu gibi kendisindedir. - Sanatın, yaratıcılığın ve yeniliğin ne olduğu ve bu yolda nasıl ilerleneceği yeterince öğretilmeyen gençler bir oraya, bir buraya savrulmaktadır. Başta Türkçe olmak üzere yabancı dil ve eksikliğinin onlar için sorun olduğunu anlayanların sayısı çok azdır. - Gençlerin önemli kısmı Dünya'yı bilmediği gibi anlamaya da çalışmamaktadır. - Gençlerin önemli kısmı sanatçı olmanın bir yaşam tarzı olduğunu anlayamadığı gibi, sanatçılığı iyi resim yapmakla sınırlı sanmaktadır. - Gençler genç olmanın avantajı ve gereklerinin farkında bile olmadan şöhreti yakalamak için yan yollara sapmak dahil kopyacılığın kenarında gezinmekten kaçınamamaktadır. Kopya konusunda bu kadar eleştiri yapılmasına, kopyacılarla sistematik mücadele eden toplulukların varlığına ve internet nedeniyle yakalanma ihtimalinin yüksekliğine rağmen gençlerin kopyaya sapmasına anlam verememekteyim. Yaratıcılığa yönelmesi gereken gençliğin kopyacılığa ve kolay yola sapmasında bazı galerilerin önemli etkisi bulunmaktadır. - Gençler Anadolu'da önce fark edilmek, sonra kendi varlıklarını ortaya koymak ve hızla sergi yapmak ve çok sayıda çalışma satmak istemektedir. Satış korkusu ile resim yapma ve bazı galeri ve ressamların resimlerine müdahalesinin en büyük düşmanları olduğunu anlayan çok az genç olup, bu kavrayıp direnenler zaman içinde başarılı olmaktadır. - Anadolu'daki gençlerin gereken donanımında eksik olduğu için sanatta genç olmayı becerememekte ve genç ressamlara olan yoğun ilgi nedeniyle bu eksikliklerinin de farkına varamamaktadır. Bu aşırı ilgiden pay almak ve gelir sağlamak amacıyla donanım ve yöntem eksikliklerinin farkına varamayan gençler önce masum olarak esinlenmeyle başlayan, daha sonra biraz oradan-biraz buradan alarak kopyacılığa uzanan yola koyularak ticari resim tuzağına düşmektedir. - Sanat eğitiminde sanatın yanında sanatta genç olmanın ve genç kalabilmenin de sistematik olarak öğretilememesi nedeniyle gençlerin büyük kısmı yaratıcılığın anlamını bilememekte ve gençler yaratıcı değil kopya resim sınırında gezinmektedir. Kötüleri eleyemezsek iyilerin hakkını nasıl teslim edeceğiz? Ciddi fedakarlık gerektiren ve zor şartlarda yaşayan çok az sayıdaki gerçek anlamda genç ressam da yok olup giderse sistem çökecektir. Sanatımız adına en kısa sürede ciddi adımlar atılmazsa genç ressamlar diye bir olgunun yakın gelecekte sadece belirli bir kesimin tekelinde olacağını acı bir şekilde izleyeceğiz. Gençler yeterli sanat eğitiminden uzaksa, eğitimleriyle sorunluysa, Okuma ve yazmaya ilgisizse, hemen sergi yapıp para kazanmak ana amaç olmuşsa, içinde bulundukları şartlar nedeniyle sanatçı geri plana atılarak karın doyurmak ilk amaç olmuşsa bunun tek suçu gençlerde değildir. Bu bir bozuk sistem sorunudur. - Genç ressamların bir kısmı bu saydığım olumsuzlukların kendilerinde bulunmadığını, başarılı olduklarını ve bu çalışmanın da gerçeği yansıtmadığını, - Bir kısmı da benim eğitimcilikle ilgili eğitim almadan sanat gibi özel bir konu ve sanat eğitimi konusunda bilgi ortaya koyamayacağımı, Eğitim Fakültelerinin öğretmen yetiştirmek üzerine yapılandığı düşünülürse hem bu eğitim ve eğitim kadrosu, hem de bu yapıdan gelme gençlerle arzu edilene ulaşmanın zor olacağını düşünüyorum. Türkiye'nin ihtiyaç duyduğu yaratıcı sanatı ortaya koyanlar bu Eğitim Fakülteleri modelinden çıkmaz. İyi niyet tek başına yeterli değildir. Anadolu'daki Güzel Sanatlar Fakülteleri'nin mevcut yapıları da yaratıcı sanatçı eğitmek için yeterli olmayıp, birkaç önemli metropoldeki güzel sanatlar fakülteleri hariç bu fakültelerin bir kısmı kapatılmalı ve bir kısmı da eğitim fakültelerine dönüştürülmelidir. Sanatçı eğitimi için sayının değil kalitenin önemli olduğu merkezlere önem verilmelidir. Bu ülkenin şu an için öncelikle ressama veya resim öğretmenine değil, her alanda acil yaratıcı sanatı ortaya çıkaracak ve yaratıcı sanatçıları eğitebilecek düzeyde eğitimcilere ihtiyacı vardır. Pek hoşlanılmayacağını bilsem de söylemeden geçemeyeceğim. Sanat özellikle yaratıcı sanat bir elit işidir.. Bu elit zihin sorunu toplumumuzun en büyük sıkıntısı olup, seçici ve yetkin olma eğitim ve toplum ilişkilerine doğrudan bağlı ilken bizim ülkede ters bir yoldadır. Genel etik ve ahlak sorunumuz çok büyük olduğu için bir sanatçıda olması şart olan ahlakın eksikliği sanat kesiminde çok rahat görülebilmektedir. Literatür takip etme sıkıntısı nedeniyle Dünya'dan kopuk, belirli kaynak ve kalıplara sıkışmış ve sadece resim yapma tekniği üzerine verilen bir eğitimle de yaratıcı sanat oluşamaz. Bir çemberde sıkışan bu sistem kırılmadan ve yeniden inşa olmadan genç ressamların sayısını artırarak bir yere ulaşmak çok zordur. Anadolu'daki sanat eğitim kurumundan mezun olanların durumu sosyolojik bir olay olup, sadece sanat cephesinden bakmamak gerekir. Genç ressamların sorunu sadece onların sorunu olmayıp, konunun ortak ve büyük bir akılla geniş bir pencereden incelenmesi gerekir. Konuyla ilgili tüm paydaşların bir masa etrafında toplanıp bıkmadan usanmadan çözüm üretmesi ve uygulaması gereklidir.


Koç Üniversitesi Anadolu Medeniyetleri Araştırma Merkezi ve Performistanbul iş birliğiyle, Nazlı Gürlek imzalı BİR isimli performans projesi, 23 Eylül Cumartesi günü 17.00-20.00 saatleri arasında ANAMED'de gerçekleşecek. Performans, Çatalhöyük Araştırma Projesi'nin 25. yılını kutlamak amacıyla düzenlenen, 9 bin yıllık tarihe sahip yerleşmede sürdürülen arkeolojik çalışmaların bilinmeyen yanlarını sunan Bir Kazı Hikayesi: Çatalhöyük Sergi isimli sergi kapsamında gerçekleştirilecek. ANAMED'de düzenlenecek performans, Çatalhöyük'teki Bina 80'de ortaya çıkarılmış, MÖ 6500 yılı civarında, ritüel amaçlı yapıldığı düşünülen bir duvar resmini canlandırıyor. Ekteki bültende performans hakkında detayları bulabilirsiniz. Sorunuz veya röportaj talebiniz olursa yardımcı olmaktan memnun olurum.


Salı, Saat: 18:00EKAV/ Eğitim, Kültür ve Araştırma Vakfı, 15. İstanbul Bienali ile eş zamanlı olarak, Metropolismo akımının Türk öncüsü, dünyaca ünlü ressamlarımızdan Timur Kerim İncedayı ve kızıİrem İncedayı'nın Batının İzdüşümleri: İstanbul başlıklı ortak sergisine 12 Eylül 13 Ekim tarihleri arasında Ekavart Gallery' de ev sahipliği yapıyor. Aynı atölyeden ve aileden, farklı kuşaktan ve disiplinden gelen iki sanatçının, kendilerine özgü dil ve tekniklerle oluşturdukları son dönem yapıtlarıyla gerçekleştirdikleri Batının İzdüşümleri: İstanbulsergisi Doğu ile Batı arasında, büyük bir geçmişin çok daha büyük bir gelecekle karşı karşıya geldiği bir köprü olan şehrin görkemine saygı duruşudur. Doğu ile Batı'yı efsanevi ideal bir güzellikle harmanlayan bu sergiyle,50 yılı aşkın süredir İtalya'da yaşayan Timur Kerim İncedayı, Osmanlı İmparatorluğu'nun içine işleyen sanat ve kültürle Bizans'ı, Konstantinopolis'i, İstanbul'u Boğaz'ın buğulu ihtişamında anlatıyor. İrem İncedayı'nın büyük tuvallerinde ise majolikalar, Padişahların cami ve saraylarının izdüşümlerini günümüz İstanbul'unu yansıtan ışık oyunları ve kontrastlarla gözler önüne seriyor.


Seğmenler Parkı'nda ansızın kaybolan İlhan Koman Heykeli'nin kente yeniden kazandırılması için sanatçıların desteğiyle kampanya başlatıldı. Kaybolan değerlerimizi yeniden inşa etme sürecinin ilk adımı olan kampanya İlhan Koman heykelinin sökülüp çalınmasından sonra Başkent Dayanışması bünyesinde gerçekleşen kamuoyu yaratma sürecinin hemen ardından hayata geçirildi. Yaygara Güncel Sanat İnisiyatifi, İlhan Koman Vakfı ve TMMOB Mimarlar Odası Ankara Şubesi 2016 Mayıs ayında yıllardır durduğu Ankara Seğmenler Parkı'ndaki kaidesinden sökülerek çalınan bu heykelin yeniden dökümünün yapılarak kente kazandırılması için kolları sıvadı. Heykelin bulunmasına ilişkin Mimarlar Odası Ankara Şubesi ve Yaygara Güncel Sanat İnisiyatifinin arama çalışmaları ve hukuki süreç devam ederken bir yandan da heykelin İtalya'da üretilen modelinin duruyor olması ihtimali üzerinden gidildi. Galeri Nev ve Yaygara Güncel Sanat İnisiyatifinin çabalarıyla heykelin orijinal alçı kalıbına ulaşılır ve bu modelden tekrar bronz heykelin üretilmesine karar verildi. Bu karar ile birlikte heykelin yeniden üretimi ve Seğmenler Parkı'nda bulunan kaidesine tekrar yerleştirilmesi için bir bağış kampanyası başlatıldı. Bağışlar, Mimarlar Odası Ankara Şubesi'nin İlhan Koman heykeli için bağış ibaresi ile TMMOB Mimarlar Odası Ankara Şubesi İş Bankası Meşrutiyet Şubesi IBAN: TR 59 000 64 000001 4213 0602054 hesabına gönderilecek. Bağış için gerekli miktarı olan 30.000 TL'ye ulaştığında hesap kapanacak. Toplanan bağışlar kamuya ve katılımcılara açıklanarak heykelin giderleri için harcanacak. Kampanya süresi 2 aydır. 1 Ağustos 2017 tarihinde başlayan bağış kampanyası 1 Ekim 2017 tarihinde sonlanacak ve heykelin üretiminden sonra 2017 yılının son günü Ankaralılar'a yeni yıl armağanı olarak Seğmenler Parkı'na yerleştirilecek.


Gezi Direnişi başladığı ilk günden itibaren milyonlarca insanın hayatı sonsuza dek değiştirdi. Taksim Gezi Parkı'nda başlayarak tüm ülkeye yayılan ve izleri günümüzde hala devam eden direniş, yakın Türkiye tarihinin en önemli olaylarından biri olmasının yanı sıra, dünya tarihinde de eşine az rastlanır bir kitlesel protesto olma özelliğini taşıyor. Protestolar sırasında Gezi'de ve meydanda bizzat bulunmuş isimlerden biri olan Tülin Onat, 2013 yılından itibaren yaşadıklarını ve o dönemdeki tanıklığını OYUN BİTTİ! Bir Gezi Tanıklığı sergisi ile izleyiciyle buluşturuyor. Küratörlüğünü Sinan Eren Erk'in üstlendiği sergi, Tülin Onat'ın gözünden öncesi ve sonrasıyla, sürece dair yeni bir okumaya imkan veriyor. Onat'ın, hem içerik, hem de teknik olarak seneler üzerinden oluşturduğu resimlerinden çok farklı ve yeni bir çıkışını göreceğiniz sergi, 29 Ekim tarihine kadar Piramid Sanat'ta izlenebilir.


Bu yıl 32. yılını dolduran Mine Sanat Galerisi, 2014 yılında 1940-1975 Kuşağından Seçki isimli sergiyle başlattığı kuşak sergilerinin ikincisini 1932-1965 Kuşağından Seçki başlığı altında 16 Ağustos 5 Eylül 2017 tarihleri arasında Mine Sanat Galerisi Palmarina Bodrum mekanında izleyici ile buluşturuyor. Galeri, Türk Çağdaş Sanatı'nda yer etmiş önemli sanatçılardan oluşturduğu bir seçkiyi ile sezona devam ediyor. 1932 ve 1965 yılları arasında doğan sanatçılardan oluşan bu seçki, Türk Çağdaş Sanatı'na geniş bir perspektiften bakış sunuyor. Resim, fotoğraf, karışık teknik, kolaj, enstalasyon, litografi, müdehaleli baskı örneklerinin yer aldığı sergide, ayrıca Koray Ariş kösele, Meriç Hızal mermer ve Bülent Çınar da demir heykelleriyle yer alacak. 1932-1965 Kuşağından Seçki sergisi 16 Ağustos 5 Eylül 2017 tarihleri arasında Mine Sanat Galerisi Yalıkavak Palmarina Bodrum mekanında izlenebilir. Açılış kokteyli 16 Ağustos 2017, Cumartesi Günü, Saat: 19:00'da, Mine Sanat Galerisi Palmarina Bodrum mekanında yapılacaktır.


British Council Misafir Küratör Programı '18 için Başvurular Başladı. British Council, Türkiye'den küratörlerlere, Birleşik Krallık'ta misafir küratör programına katılıp binlerce parçalık koleksiyonunda yer alan eserleri kullanarak online sergi yaratma imkanı sunuyor. İkincisi düzenlenen Misafir Küratör Programı'na son başvuru tarihi 13 Eylül 2017. Kasım ayı başında Birleşik Krallık'ta düzenlenecek programda katılımcılardan British Council Koleksiyonu'nda yer alan eserleri kullanarak Eşitlik, Çeşitlilik ve Kapsayıcılık gibi değerlerin temasını oluşturacağı bir sergi oluşturması bekleniyor. Başvuruların ücretsiz olduğu programa katılacak adaylarda görsel sanatlar alanında en az üç yıl deneyime sahip orta kademe müze veya galeri profesyoneli olma, İngilizceyi iyi derecede konuşup yazabilme, topluluk önünde konuşma yapabilme, takım ve çeşitli grup çalışmalarına yatkın ve yeni tecrübelere açık olma gibi birtakım şartları aranmaktadır. British Council Koleksiyonu hakkında http://visualarts. britishcouncil. org/collection adresinden bilgi alabilir, British Council'ın Eşitlik, Çeşitlilik ve Kapsayıcılık yaklaşımını ise bu web sitesinden öğrenebilirsiniz:https://www. britishcouncil. org/organisation/how-we-work/equality-diversity-inclusion. Her türlü sorunuz için arts. info@britishcouncil. org. tr adresinden bizimle iletişime geçebilirsiniz.


İstanbul Kültür Sanat Vakfı tarafından 2009'da Paris'in en köklü sanat kurumlarından Cite Internationale des Arts'da 20 yıllığına kiralanan Türkiye Atölyesi'ndeki misafir sanatçı programına katılmış beş farklı sanatçı Aylaklar sergisinde bir araya geliyor. 13 Eylül'de Fransız Kültür Merkezi'nde açılacak ve 3 Kasım'a kadar devam edecek serginin küratörlüğünü İstanbul Bienali Direktörü Bige Örer üstleniyor. Koordinasyonunu İKSV'nin üstlendiği Paris Cite des Arts'daki Türkiye Atölyesi'nde farklı zamanlarda çalışan beş kadın sanatçının işlerinden oluşan Aylaklar sergisinde Aslı Çavuşoğlu, İnci Furni, Güneş Terkol, Yasemin Özcan ile İz Öztat & Zişan'ın aylaklıktan yola çıkarak yarattığı işleri yer alacak. Sergiye katılan sanatçıların, içinde yaşadıkları stüdyonun yanı sıra kentle kurdukları etkileşimlerden yola çıkarak oluşturdukları sergide yürümek eylemi belirleyici bir rol oynuyor. Yürümeyi, felsefi, coğrafi, manevi, toplumsal, siyasi ve edebi anlamda sorgulayan sanatçılar, şehrin farklı köşelerini, sokaklarını arşınlamayı sıradışı bir deneyime dönüştürerek, aylakların karşılarına çıkan beklenmedik durumlara tanıklık etmelerini sağlıyor ve yürüyüş güzergahını bir belleğe dönüştürüyor. Yürüme üzerine farklı kuşaklardan ve coğrafyalardan oluşan zengin bir literatürden hareketle gelişen Aylaklar sergisinin asıl odak noktası 19. yüzyılda Paris'te Fransız edebi kültürünün önemli bir figürü olarak ortaya çıkan ve daha sonraki yıllarda da zamanüstü ve evrensel bir karaktere bürünen aylak figürü. Aylaklar sergisi için İnci Furni mekana özgü bir yerleştirmeyle binanın avlusunda kuşlar için bir ev yaratacak. Uzun zamandır kuş evleriyle çalışan Furni, bu işinde Fransız Kültür Merkezi binasının bir biriminin aynısını küçülterek yapının mimarisini tekrar eden ve onunla bütünlük sağlayan bir kuş evi yapacak. İnci Furni'nin kuş evi desenleri de sergide yer alacak. Güneş Terkol ise Fransız Kültür Merkezi'nin İstiklal Caddesi'ne bakan dış cephesinde yeni ürettiği Güzel Günler başlıklı işini sergileyecek. Farklı sebeplerle İstanbul'a göç etmiş kadınların deneyimleri, travmaları, hayalleri üzerine birlikte konuşarak bir atölye çalışması düzenleyen Terkol, katılımcıların kağıt, kalem, kumaş gibi malzemeler kullanarak göçmen olma ve şehirde kadın olarak hareket etme halleri, yaşam ve nefes alma alanlarıyla ilgili hislerini ve hayallerini kolektif bir sanat çalışmasına taşıyacak. Çeşitli malzemelerle ve farklı alanlarda çalışma pratiği olan Aslı Çavuşoğlu da Muthoscapes ve Teslim6 adını taşıyan, farklı dönemlerden iki işi ile sergiye katılacak. Çavuşoğlu, Muthoscapes ile bir kez daha efsanelerin peşinden giderek farklı tarih ve hikaye yazımlarına işaret ederken, Teslim6'da ise aylaklığın edebiyatla kurduğu derin ilişkiye gönderme yapıyor. Sergide Limonata Gibi Hava başlıklı bir sanatçı kitabı ile yer alacak Yasemin Özcan, usta dili ve güçlü mizah duygusuyla şekillendirdiği anekdotlarla ziyaretçileri kamusal alanda kadın/erkek, bakan/bakılan, görünür/görünmez olma ilişkileri üzerine tekrarlayan bağlantılar kurmaya teşvik edecek. İz Öztat ise sergiye Tö adlı yerleştirmesi için tarihi bir figür ve alter egosu olarak gördüğü Zişan'la işbirliği yaparak katılıyor 1930'lar Paris'inde yaşanan bir avangard deney olan Acephale ile Zişan'ın kesişmesinden yola çıkan bu yerleştirme, farklı medyumlarla bu sergi için yeni üretilen işlerden oluşuyor. Aylaklar sergisinin açılış gecesinde, saat 19:30'da, Yasemin Özcan 'Flanöz'ün Kalbi' isimli bir sunum performans gerçekleştirecek. Oğuz Erdin, Güçlü Öztekin ve Güneş Terkol'un yeni grubu GuGuOu da açılış programına aynı gece saat 20.15'de sergileyecekleri, şehirde yürüme, kaybolma ve aylaklık üzerine geliştirdikleri performansla katılacak. Serginin Özge Güven tasarımıyla hazırlanan kitabında Bige Örer'in sergiyle ilgili yazdığı giriş metni ve Fatih Özgüven'in Türkçede yazan kadın edebiyatçıların aylaklık deneyimleri hakkında yazdığı metne ek olarak Özge Ejder'in sanatçılar ve küratör Bige Örer ile birlikte gerçekleştirdiği bir söyleşi metni de yer alıyor. İKSV tarafından 2009'da Paris'in en köklü sanat kurumlarından Cite Internationale des Arts'da 20 yıllığına kiralanan Türkiye Atölyesi, farklı disiplinlerde çalışan sanatçılara 3'er aylık dönemlerde Paris'te yaşama ve çalışma imkanı sunuyor. 2009 yılından bu yana Türkiye'den 31 sanatçıyı misafir eden Cite des Arts, aynı anda ev sahipliği yaptığı 350 sanatçıya, tahsis ettiği kişisel atölyelerde iki aydan bir yıla kadar süreyle konaklama imkanı sağlıyor. Bünyesindeki sergi salonları, prova odaları, konser ve gösteri alanlarının yanı sıra, çeşitli atölyelerle sanatçılara kendilerini geliştirme ve aktif üretim fırsatı sunuyor. Çeşitli coğrafya ve disiplinlerden sanatçıları ağırlayan kurumda Almanya'nın 20, İsviçre'nin 17, Çin'in 16, Japonya'nın 14, İran'ın 4 atölyesi bulunuyor.


- Xenoglossophobia, yabancı dil korkusu demektir. Yabancı dil, ister sanatçı olunsun, ister iş adamı, öğrenci, mühendis, doktor ya da akademisyen, hayatın her köşesinde mevcuttur... İcra edilen meslek ne olursa olsun, hayatlarımız için yabancı dil, bir başka değerlidir. Lakin bu değer bazen üzerimizde olumsuz korkular yaratabilmektedir. Elbette ki bunun pek çok sebebi olması muhtemeldir. Bu sebeplerden biri olan dayatma bu korkuya zemin hazırlamaktadır. Bu fobiye sahip insanlar, bilinçli ya da bilinçsiz olarak yabancı dil konusunun geçtiği ortamlardan olabildiğince uzak durmaya çalışırlar. Üniversitede akademisyen olmak için de gereklidir en az bir yabancı dil bilmek, hatta bu bir zorunluluktur. Pek çok akademisyen dil barajına takılır, akademik unvan alamaz. Sanat alanları da maruz kalır bu dayatmaya... Sanatçı tarafından oluşturulmuş kufi yazı biçiminde, olumlu ve olumsuz anlamlara sahip İngilizce kelimelerden oluşan ve seramik malzemenin kullanıldığı sergi, bu duruma uzun yıllar maruz kalmış ve bunu bir fobiye dönüştürmüş olan birinin bir çığlığı olarak Xenoglossophobia isminde vücut buluyor ve somut nesnelerle fobinin üstesinden gelinmeye çalışılıyor. Hasan Başkırkan'ın Xenoglossophobia adlı sergisi 15-30 Eylül tarihleri arasında Galeri Selvin 2 İstanbul'da izlenebilir.


Akademililer Sanat Merkezi, yeni sanat sezonunu 15 sanatçının eserlerinden oluşan Yakın Uzak isimli karma sergisi ile 19 Eylül tarihinde açıyor. İnsan ilişkilerini bireysel ve toplumsal olarak değerlendiren sergide, farklı üslupların sanatsal bakışları altında mesafe kavramının nesnelliği sorgulanıyor. İki kişi ya da iki toplum arasında, oldukça yakın görünen ve bu doğrultuda bir tepki beklentisi bulunan bir durumun, olabilecek en uzak mesafeye dönüşmesi, değişkenliğe uğramış bir algılamanın kaçınılmaz bir sonucudur. Yanyana duran iki zihin, birbirine ulaşılamaz bir uzaklıkta konumlanabildiği gibi; katedilemez bir mesafede bulunan halklar arasında da yüksek bir empati ve anlayış bulunabilir. Yakınlık ile uzaklık kavramları, tamamen bilincimizde oluşturduğumuz bağlantıların sonucunda ortaya çıkar. İnsanlık olarak empatiden doğacak bir yakınlık kavramına ne kadar ihtiyaç duyduğumuzun ortada olduğu günümüz dünyasında, sanatçıların bu konuya dair üretmeleri ve sanatsal bir anlatımla görüşlerini ortaya koymaları kaçınılmazdır. Sanatın uzak olanı yakına getirmede ve ihtiyaç duyulan empatiyi bilinçte yaratmadaki yüksek gücü eşliğinde, seyirciyi insanlığa dair farklı açılardan pek çok farklı bakış beklemektedir. Resul Aytemür, Ahmet Umur Deniz, Gizem Enuysal, Veysel Günay, Kemal İskender, Sinem Kaya, Ayşenur Köksal, Hüsnü Koldaş, Sema Maşkılı, Mustafa Orkun Müftüoğlu, Mustafa Özel, Şahin Paksoy, Aka Gündüz Temur, Cengiz Uğur ve Özlem Üner'in eserlerinden oluşan Yakın Uzak sergisi, 14 Ekim tarihine kadar sanatseverleri keyifli bir yolculuğa davet ediyor.


Birey olan insanın kökeni toplumdur. Aristotales İnsan toplumsal bir canlıdır. Der Bu düşüncenin ışığı altında insanı toplumsal bir varlık olarak belirlersek, insanın yaşamını da toplumsal yaşamdan soyutlamak mümkün olmaz. İnsanı insan yapan değerlerin başında sanat gelir. İnsan toplumsal bir varlık olduğuna göre onun ürettiği sanat yapıtı da toplumsal bir ürün olacaktır. Sanat bireysel olarak insan bilincinde aracısız bir şekilde doğar anlam kazanır. İnsanın emeğinin bir ürünüdür. Ancak herhangi bir ürün değildir. Başkasının yapmadığını yapmaktır. Hatta var olma sebebi yaratma ve dışa vurmadır. Düşünceyle yoğunlaşan, emekle hazırlanan ve en iyiyi vermeyi amaçlayan bir eylemdir. Somut kavramlara soyut anlamlar yüklemektir. Sanat salt insanı anlatmaz, o insan, hangi toplum içinde yaşıyorsa, o toplumun kültürüne, tarihine katılması gerekir. Sanatın estetik özünü toplumsal olaylar, insanların toplumla olan çok yönlü ilişkisi oluşturur. İnsanın bilincini belirleyen onun toplumsal varlığıdır. Estetik yansıtmanın konusu da her zaman insandır. Tek bireyden hareket ederek insanın doğa ve toplum karşısındaki duygu ve düşüncelerini çizgi, renk, biçim ses ve söz aracılığıyla ifade etme çabası olarak sanat, insanın sonlu yaşamından evrenin sonsuz yaşamına bıraktığı bir gerçekliktir. Burada insan görülmeyen ve duyulmayanı ifade edebilmek ve diğer insanların algılamaları için gereken, görülen ve duyulan özellikleri biçimleme eylemine başvurur. Düşlediği ve hissettiğini başkalarına düşlettirmek ve hissettirmek isteğiyle gerçek alanla bir bağ oluşturarak geçmişle gelecek arasında bitmeyen sürekli bir iletişim sağlar. İnsanların ve onların içinde yaşadığı toplumların inanç, düşünce ve insan yapısını kültürel, tarihsel, siyasal ve dinsel özellikler oluşturmaktadır. Sanat da insanların düşüncelerini birbirlerine ulaştırmak için yarattıkları bir araçtır. Sanatı toplumdan ve gerçeklerden soyutlayıp her türlü mücadelenin dışında algılamak, yaşamdan ayrı daha yukarıda tek bir yere koymak mümkün değildir. Sanatçının ruh, zeka, duygu birlikteliği ile dışarı yansıttıkları onun özgürlüğü ve özgünlüğünün bir göstergesi olarak sanat yapıtına yansırken, dolaylı bir şekilde o sanatla ilgilenenlerin eğitimine, öğretimine katkı yaptığı gibi, eleştirir ve değişimini de sağlar. Kuşkusuz sanatın amacı tüm bunlar değildir ama sanatın olduğu yerde bütün bunlar da kaçınılmaz olarak ortaya çıkar. Belki insanları da dünyayı da top yekun değiştiremez ama az da olsa bazı insanları değiştirir. Dünyası değişen insanlar da yaşadıkları toplumu giderek de dünyayı değiştirirler. Sanatın önce kurtarıcı bir işlevi vardır. Sanatçının kişiliğinde ve yaşamında bunu görebiliriz. Aynı kurtarıcı etkiyi toplum üzerinde de görmek olası. Sanat insanları birbirine bağlar, zevklerdeki birlik ruhlardaki birliğe dönüşür. Bu etki de ulusal sınıfları aşarak genelleşir ve evrenselleşir. Sanatın etkilerinden birisi de töreleri yumuşatması ve arıtmasıdır. Sanat insana kendini göstererek eğilimlerinin ve tutkularının şiddetini azaltır, düşüncesini ve duygusunu bir ülküye, ideal bir düşünceye bağlayarak yaşam deneyimini çoğaltır. Yaşamın gerçekleri doğumu, ölümü, savaşı, barışı daha derinlemesine irdeleyerek bize önderlik eder. Yaşantı çeşitlerini gösterir ve kişinin kendi yaşamı ile herhangi bir olay arasında ilişki kurabilmesini sağlar. İnsanı geçmişe ve geleceğe götürür. Sanat insanların birbirini daha iyi tanımasını, anlamasını ve hoşgörülü olmasına yardım eder. Daha sıcak ve yakın iletişim kurmalarına yardımcı olur. Bu bakımdan yaşamın vazgeçilmezidir. Mustafa Kemal Atatürk sanatsız kalan bir milletin hayat damarlarından biri yoktur tanımlamasıyla bu düşünceye vurgu yapmaktadır. İnsani duyarlık gelecek nesillere kalacak olan her çeşit üretilmiş sanatsal ürünlerle, yaşamsal değeri olan her şeyin korunabilmesi için savaşa karşı barıştan yana olunması gerektiğini gösterir. Barışı savunmak geleceği savunmaktır. Barış sömürünün, açlığın, zulmün ortadan kalktığı bir dünyaya duyulan özlemin bir ifadesidir. Şiddeti yaratan ekonomik ve sosyal nedenler irdelenmeden, çözümlenmeden, demokratik hak ve özgürlükler gerçekleştirilmeden barışı sağlayabilmek çok zor, neredeyse imkansız. Sanat ve barış kavramları insanın evrimleşme sürecinin en önemli aşamalarıdır. Bu bağlamda barışa taraftar olmak sanatçı kimliğinin sorumluluk alanına girer. Bu sorumluluk her türlü önyargı ve koşullandırmanın karşısındadır. Sanat hoşgörüyü, paylaşmayı, fikirlere saygılı olmayı zevk ve duyguları geliştirmeyi ilke olarak benimsediği gibi, zararlı ve kötü alışkanlıklardan uzaklaşmayı, zamanı olumlu bir şekilde değerlendirmeyi de içerir. Dünyayı politika, ekonomi veya sanat hiç birisi tek başına değiştiremez. O bir bütün olarak tüm bu ögelerin uyumudur. O uyumun sağlanmasında bazen bir tek sanat yapıtının, bir şiirin, romanın, tek bir tablonun veya bir müzik parçasının önemi vardır. Sanat özü gereği barışçıdır. Çünkü her zaman insanı ve insanla ilgili olanla ilgilenmiştir. Yaşamı düzenlemenin, yönetip yönlendirmenin, geliştirme ve değiştirme veya dönüştürmenin temel aracı bilgi, bilinç ve eylemdir. Bir bakıma değişim ve dönüşüm yaratıcıdır. Sanatçının yaratıcı gücünü oluşturan onun özgünlüğünü ortaya koyan sanatsal içerik de bilgi bilinç ve eylemle donatılmıştır. Öyleyse barışı sağlamak için ne yapmak gerekir? Sanat insanlar arasında barışı sağlamak için tek araçtır. Ulusal, uluslar arası karışıklıklar için barış yapıcı çalışmalarda sanattan yararlanmak gerekir. Karışıklık içindeki insanlara kendilerini ifade etme alanı yaratmak, stratejik yollar bulmak gerekir. Bunun için sanatın toplumlar üzerindeki etkisinden yararlanılabilir. Çocuklar, gençler, yetişkinler müzikle, resimle, heykelle, tiyatro ile yaşadıkları travmalardan kurtulmaları için bir iyileştirme yolu olarak yararlanılabilir. Tiyatro projeleri ortaya konarak diyalog sağlanabilir, gelir düzeyi düşük gençlerle kurulan bir orkestra onların sosyal yaşama katılımını ve özsaygı kazanmalarını sağlayabilir. Ya da sanatçılar performanslarıyla barış konseptini irdeleyerek farklı din ve kültürden olan halkların yan yana var olma fikrini güçlendirebilir. Tabii ki sanat barış alanın da marjinal kalır. Çünkü sanat olaylara yumuşak bir yaklaşım sağlar. Sanatçılar yapıtlarında sosyo politik ve sosyokültürel açıdan doğrudan açıklama ya gereksinim duymazlar ama sanatın kendini ifade etme doğasını açığa çıkarır şekilde her teşebbüs onu az veya çok politik yapar. Sanatın iletişim ve değişim işlevi insanlar arasında ulusal veya global karışıklıklarda dinamikleri değiştirebilir. Sanat yoluyla kendi kendini iyileştirip düzelterek uzlaşma ortamı sağlayabilir. Barış için sanatı kullanmanın farklı stratejileri vardır. 1-Şiddet içermeyen mücadele: karışıklıkların olduğu yerlerde güç dengesizdir ve çok az insan bunun farkındadır. Çoğu zaman karışıklık yaratanlarla uzlaşmak da çok zordur. Böyle durumlarda şiddetsiz mücadele stratejisi önemli olabilir. Stratejik olarak şiddet içermeden doğrudan karışıklığı açığa çıkaran şekilde söz ederek o konuya karşı ilgiyi artırmak ve farkındalığı çoğaltmak mümkündür. Böylece barış yaklaşımı içinde konuya dikkat çekilerek gerekli olan şartların olgunlaştırılması sağlanabilir. Sanatçılar şiddet içermeyen karışıklıklarla mücadelede çok yüksek ve provakatif sanatsal platformlar yaratarak güç dengesini sağlayabilirler. Sanatçılar sosyal yargı farkındalığı çoğaltabilir, bölgesel konular ve karışıklıklar hakkında özel sanatsal etkinliklerle tiyatro, film yapımı, duvar resmi, enstelasyon veya müzikle doğrudan karışıklık yaratan konulara dikkat çekebilirler. Örneğin: Meksika duvar resimleri sosyal, politik ve ekonomik yapıya, karşı fikirli iletişim sağlayan şiddet içermeyen mücadelenin uzun bir tarihine sahiptir. Diego Rivera ve Jose Clemente Orozco gibi sanatçılar ekonomik yapıya meydan okuyarak işçi sınıfının devrimci mücadelesini duvar resimlerinde elit tabakaya karşı işleyerek sosyal yargıyı ifade etme yöntemi olarak ün kazanmışlardır. Orozco'nun resimleri işçi, asker ve köylüler arasındaki sosyal dinamiklerin iletişimidir. Bir ayna gibi karışıklıklara karşı halkın farkındalığını gösterir. Rivera gibi dünyanın diğer ülkelerindeki sanatçılar da toplumların sosyal, politik, endüstriyel ve bilimsel değişimlerini öngören sembolize edilmiş çalışmalar yapmışlardır. Hip-Hop müzik, başka güzel bir örnektir. Bütün dünyada Özellikle Afrika'da sanatçılar ve aktivistler gençlik organizasyonlarında bir platform olarak Hip-Hop etkinlikler kullanarak sosyal ve politik değişimleri başlatmakta, farkındalığı artırmaktalar. Globalleşme, kadın hakları, yoksulluk, AİDS, yargı, çocuk istismarları, tecavüz gibi konularda aydınlanmayı ve fikirlerin olgunlaşmasını sağlamaktadır. 2-Doğrudan Şiddetin azaltılması: amacı suç işlemeyi azaltmak, engellemek, şiddete uğramış kurbanları kurtarmak ve barış için güvenli bir alan yaratmaktır. Sanatçılar görsel, edebi, performans ve sanatsal formlar aracılığıyla duyusal, ruhsal, fiziksel ve psikolojik çemberi kesintiye uğratarak barışı güçlendirirler. Sanatın değiştirici gücü yardımıyla şiddeti kesebilirler. Sanatı kullanarak şiddeti azaltmak veya yok etmek kolay bir iş değildir. Sanatın önleyici gücü vardır. Müzik ve dans binlerce insanı şiddetten uzaklaştıran en güçlü sanat dallarından birisidir. 3- İlişkilerin Dönüşümü: Dönüşüm barış sağlayıcı bütün programların temel anahtarıdır. Sanatçılar sanatsal araçları kullanarak kişisel veya toplumsal travmaları bütün negatif enerjileri pozitife dönüştürülmesi için kullanırlar. Görsel sanat terapi, drama terapi, hareket terapi, müzik terapi, tiyatro, ritüel ve imgesel tiyatro bu alanda faydalı olabilir. Yaratıcı eğitim için özellikle çocuklara uygulanabilir.1989-1995 yılları arasında Bosna'da savaş yıllarındaki acılar sanat projeleriyle açık açık konuşularak gelecek için olumlu dönüşüm sağlanmaya çalışılmıştır. 4-Yapma kapasitesi: Barış sağlayıcı geniş bir kavram olarak yapma kapasitesi var olan kapasitelerin geliştirilmesini hedefler. Bu hedef eğitim ve deneyim, gelişme araştırma ve değerlendirmeyi kapsar. Barış güçlendirilebilir. Kültürü destekleyen yapıyı inşa etmeyi amaçlar. Şiddet ve karışıklığı bitirmenin ötesinde, barış yapıcı kültür ve barış için kapasite yaratmayı arar. Bu, uzun vadeli düşünme ve planlama gerektirir. Yapısal ilişki örnekleri halkla çevre arasındaki insan kaynakları ve yetenekleri denetler. Böylece insan ihtiyaçları karşılandığı gibi kendine güven ve kendini ifade etmeyi de inşa eder. İnteraktif tiyatro forumları düzenlemek yapı kapasitesi girişimleri içindedir. Son söz olarak: sanat temelli barış yapıcı yaklaşım bir stratejidir. Tüm güzel sanatlar, medya ve eğitim sistemi insanlığın kullandığı barış yapıcı araçlardır. Bu araçlar yapıcı veya yıkıcı amaçlı da olabilir. Düşmanlık ve bölücülüğe ilham verebildiği gibi dostluğa ve barışa da yardımcı olabilen çok güçlü araçlardır. Çok geniş olarak şiddete başvurmadan barış için kullanılması dileğiyle. Demirer Temel, devrimci Sanat barış İçin Savaşır. http/ adhk. de/p5775. 09.03.2016.


İzmir'de önceki gün vefat eden, çocuk kitaplarının usta yazarı Muzaffer İzgü'nün cenazesi, düzenlenen törenin ardından defnedildi. İzgü'nün tabutunun önüne konulan fotoğrafının altında, kendi sözleri olan Doğdum, okudum, düş kurdum, yazdım, gidiyorum. Unutmayın, çocuk okuru olmayanın yetişkin okuru da olmaz. ifadeleri yer aldı. Tabutun üzerine konulan Bana okumayı sevdiren Özgü'ye yazılı bir mektup da dikkati çekti. 29 Ekim 1933 günü Adana'da doğdu. Babası, Elazığ'ın Dişidi mahallesinden çalışmak üzere Adana'ya gelen ve Adana Kız Lisesi'nde hademelik yapan Şam doğumlu Ahmet İzgü, annesi Antakya'dan Adana'ya gelmiş olan Havva İzgü'dür. Yoksul bir çocukluk geçirdi. İzgü'nün ifadesine göre babası Adana'da ilk gecekonduyu yapan kişidir.


How to capture the past, present and future at the same time; this is at the center of my work as an artist and as a father, son, friend and lover. As we navigating our daily lives, we must face thoughts, anxieties, joys and emotions from all three of these tenses, and often at the same time. Seemingly opposite emotions lust, hatred, desire, love, pride, inhibition exists simultaneously between these moments in time. For some of us, some emotions out weigh others, grabbing our attention and transfixing our minds, sometimes taking over the way we live and breath. For myself, the emotions that occupy my mind and capture my energy are that of love, desire, and the fear of hurt or disappointment. And so, at the center of my work are these forceful emotions they guide my hand to paint and my heart and mind to live. My work explores the emotions that guide us, that pull us and push us and ultimately define who we are, in relation to others and to ourselves. Lately, what I have been most interested in capturing is how alternative perceptions of ones identity can affect these daily emotions. My work speaks to this in two mediums: oil paintings and collage/installation. With the first medium, I do this primarily through mystical imagery juxtaposed with figurative technique. I am using oil paints to create this mystical alter-reality where the human is the animal and the animal is the human. I am captivated by the power of my own emotions, the playful desires and the sometimes dangerous energy that is the essence of the human spirit. We love, we hurt, we laugh and we cry it's this fantastic and sometimes frightful spectrum. The 'contemporary soldier', a motif represented in my work through oil on canvas, is my own conception of this power we have to love and to hurt, to build and to break. For me the contemporary soldier is child freed from the gaze of the parent or society, it is the spirit, freed. But also faced with the challenge of the future, even as it moves freely from its past. At the center of my work and life are these fascinations with myth, the spectrum of human passion, our kinship to the spirit of the wild animal, and challenge of balancing the real with the fanciful. We must balance all of this while also navigating the spectrum of time, the web of past, present and future. My art has been and continues to be my outlet for exploring these themes and conjuring up new ones.


Massey Lyuben Gallery is proud to present O, the second solo exhibition of paintings by Eric Helvie. Helvie's newest paintings capture loading Instagram images initially taken as screen captures from the artist's personal feed and then painstakingly rendered in oils. The seven new works seamlessly move between abstraction and photorealism, presenting a foggy and filtered reality where all subjects are equally obscured. These purposefully unclear compositions, still loading, present a peaceful limbo. The image will never become clear and we are left contemplating an indistinct, albeit richly painted middle ground. The result is a body of work that simultaneously elicits tension and reflection. In contrast to the immediacy of social media and the digital age, Helvie's paintings offer an inherent slowness: in order to really see the image, they demand patience, submission and meditative appreciation. By isolating the image from its context, captions, and comments, the artist removes any narration and offers viewers the pure essence of the image. Choosing to only present the loading circle centered and floating in a cloudy square, Helvie nods towards a timelessness outside of our specific reality. Born in Portland, Oregon and raised in South Africa, Eric Helvie lives and works in NYC. His work has been reviewed in ArtFuse, The Creators Project, and featured on PBS and in The Daily Beast. His paintings are included in numerous private collections.


Hip Hop müziğin dünyaca ünlü ustaları ile Türkiye'deki temsilcileri ve Hip Hop severler, 30 Eylül 2017'de İstanbul KüçükÇiftlik Park'ta, Türkiye'nin ilk Uluslararası Hip Hop Kültürü festivali olan Free Flow Festival'de buluşmaya hazırlanıyor. 30 Eylül'de, gündüzden geceye uzanan festivalde, Hip Hop müziğinin önde gelen Türk ve Amerikalı isimleri sahne alacak. İyi müziğin kaliteli temsilcilerine, sahneleriyle yeteneklerini sergileyecek olanBreak Dansçılar ve Graffiti sanatçıları eşlik edecek. Hip hop'un en yetenekli ve otorite sanatçılarından biri olarak kabul edilen Big Daddy Kane. Beyaz Saray'da hip hop yapan ilk kadın sanatçı, söz yazarı, solist, DJ, tüm zamanların en üretken ve en saygın kadın Hip Hop sanatçılarından MC Lyte. Hızlı flowları ve üzeri örtülü argolar barındıran duygusal bilinç akışı tekniğiyle yaptığı anlatımları ile ünlü Wu-Tang Clan üyesi Amerikalı rapçi Ghostface Killah. Altı Grammy ödüllü sanatçı, şair, söz yazarı ve yapımcı Malik Yusef. Metaforlar içeren yoğun manevi şarkı sözleri ile tanınan Wu-Tang Clan üyesi Amerikalı rapçi Killah Priest. Türk Hip Hop sanatçısı, söz yazarı ve yapımcı Ege Çubukçu. Kadıköy Acil isimli hip hop topluluğu çıkışlı, Türkçe rap müziğin önemli isimlerinden Sayedar ve Önder Şahin. Son zamanların hızlı çıkış yapan Türkçe rap grubu Tahribad-ı İsyan ve ilerleyen günlerde açıklayacağımız sürpriz isimler KüçükÇiftlik Park sahnesinde olacak! Ayrıca Türk DJ'lerin performansları festivalin ritmini tutacak. Free Flow Festival'de, müziğin yanı sıra Hip Hop kültürünün sokakta gelişen sanat ve eğlence biçimlerine de yer verilecek: 30 Eylül Cumartesi günü saat 14.00'te kapılarını açacak olan Free Flow Festival'de, Turbo ismiyle anılan ünlü graffiti sanatçısı Tunç Dindaş ve altı sanatçı arkadaşı graffiti performansları ile festivale renk katacaklar. Sokakta doğan ve tüm dünyaya yayılan break dans gösterileri, alanında yetenekli ve başarılı break dans sanatçıları tarafından festival katılımcılarına görsel bir şölen yaşatacak. Hip Hop severler Free Flow Festival'de büyük buluşmaya hazırlanırken Mikrofon Sende yarışmasıyla heyecan ikiye katlandı. Yarışma kapsamında, katılımcılardan yaratıcılıklarını ortaya koyarak Free Flow Festival'e özel bir rap şarkısı yazmalarını isteniyor. Festivali en yaratıcı ve en güzel şekilde tanımlayan bir kişi, Free Flow Festival'in line-up'ından seçeceği sanatçıyla bire bir görüşme ve sohbet etme fırsatını yakalayacak. Bu yarışmayla aynı zamanda kişiye kendini gösterme imkanı da sunuluyor. Kazanan video, Free Flow Festival'in tanıtımlarında kullanılacak ve festival alanındaki ekranlarda yayınlanacak. Yarışmaya katılmak isteyenlerin tek yapması gereken hazırladıkları şarkı videosunu, 11 Eylül'e kadar Facebook üzerinden #SesimiziYükseltiyoruz etiketinde @FreeFlowFestival. TR sayfasını da etiketleyerek paylaşmaları. Detaylı bilgilere www. freeflowfest. com adresinden ulaşabilirler ve gelişmeleri takip edebilirler.


Güzel Sanatlar Birliği Resim Derneği üyesi sekiz sanatçı, Ressam Selçuk UÇKU'nun düzenlediği SANATÇA, DATÇA başlıklı resim sergisinde sanatın coşkusunu ve barışcıl sesini Datçalı sanatseverlerle birlikte, Datça Belediyesi Liman Sanat Galerisi'nden duyuracak. Datça Belediyesi'nin katkılarıyla düzenlenen serginin açılışı 9 Eylül 2017 Cumartesi günü saat 19:00'da, sergide yer alan sanatçıların katılımıyla gerçekleştirilecek. 1909 yılında Osmanlı Ressamlar Cemiyeti adıyla kurulan ve yüz yılı aşkın bir süredir etkinliğini sürdüren Güzel Sanatlar Birliği Resim Derneği, ülkemizin en eski ve köklü sanat kurumları arasında yer almaktadır. Güzel Sanatlar Birliği Resim Derneği, Türk Sanat Tarihi'nin gelişimi içinde sahip olduğu saygın konumun getirdiği sorumluluk bilinciyle, güncel yorumlarıyla geleneksel Türk Resmi'ne sahip çıkarken; aynı zamanda plastik sanatlar alanındaki çağdaş yaklaşımları da desteklemekte; İstanbul, Ankara, İzmir gibi sanatsal etkinliklerin yoğun olarak gerçekleştiği merkezlerin yanı sıra Anadolu'nun çeşitli illerinde de sergiler düzenleyerek, plastik sanatlar kültürünün yaygınlaşmasını öncelikli hedefleri arasında görmektedir. Nazan Akpınar, Ayşegül Bayraktar, Özlem Kalkan Erenus, Nihal Güres, Salime Kaman, Öznur Kepçe, Verjin Şabcı ve Selçuk Uçku'nun farklı tekniklerdeki yapıtlarından oluşan SANATÇA, DATÇA Resim Sergisi, Datça Belediyesi Liman Sanat Galerisi'nde 09-15 Eylül 2017 tarihleri arasında izlenebilir.


Anita Rogers Gallery is thrilled to present Is Embracing Was, an exhibition of mixed media assemblages by Dutch-born artist, Hans Neleman. The exhibition will be on view September 6 October 7, 2017 at the gallery's new location at 15 Greene Street, Ground Floor, New York, New York. There will be a reception with the artist on Thursday, September 21, 6-8pm. This collection of recent assemblages includes both steel-framed portraits and abstractions. Neleman's distinctive works inhabit the space between abstraction and representation. The playful yet dark portraits pull together found objects and fragmented images while the abstractions are composed using raw paper and fabric, cut, torn and reconnected with metal, canvas and wood. Both series are ripe with rich eroticism, spirituality and texture; with a nod to history, Neleman creates contemporary objects that feel at once living in the past, present and future. Neleman (b. 1960) studied fine art at Goldsmiths University in London, England. He holds a Bachelor degree in Film and Photography, and a Master of Arts from New York University. Early in his career, Neleman was known as one of New York City's leading still life art photographers; for this work, he earned numerous awards, including Kodak Photographer of the Year and the World Image Award for Still Life Photography. Ken Johnson of The New York Times reviewed his photographs as stunning, powerfully theatrical and visually lush. Over the last three years, Neleman has made an artistic shift into painting and assemblage art. These mixed media works are discerning interpretations of taboos, morbid beauty and human sexuality. His work can be found in the permanent collections of the National Gallery of Australia, The Peabody Museum in Massachusetts and The Museum of Contemporary Art in Lyon, France.


Galeri Bu, yeni sezonu Merve Şendil, Sümer Sayın ve Şafak Çatalbaş'ın Komşu Galaksiler grup sergisiyle karşılıyor. Küratörlüğünü İpek Yeğinsü'nün üstlendiği sergi, galaksilerin birbirleriyle olan ilişkilerine yön veren ve sosyopolitik evrenimizin dinamikleriyle ilginç bir paralellik gösteren kozmik yasalardan yola çıkıyor. Sanatçıların her biri, bu yasalara asi birer galaksi gibi meydan okuyor. Hem kendi merkezinde kalarak, hem de diğer sanatçı/galaksilerin alanlarıyla temas ederek, çarpışıp yok olmadan etkileşimin mümkün olduğu alternatif bir kozmos inşa ediyor.


Elgiz Müzesi 15. İstanbul Bienali komşu etkinlikler kapsamında, Huma Kabakcı küratörlüğünde sanatçı SARP'ın Lunar projesine ev sahipliği yapıyor. Değişik boyutlardaki üç tül tekstilden oluşan 2,5 metre uzunluğundaki enstalasyon bienal süreci boyunca müzenin asmakat sergi alanında görülebilecek. Enstalasyonun bir parçası olarak, 1960'larda NASA tarafından çekilmiş ve asmakat zeminine kaplanmış devasa Ay yüzeyi görüntüleri, müze alanını harekete geçirirken ziyaretçileri müzenin merdivenlerini çıkmaya ve Ay'a ayak basmaya davet edecek. LUNAR başlıklı bu son projesinde SARP, Maşallah serisinde kullanmaya başladığı ve sanat eleştirmenlerinin beğenisini kazanan ışık yansıtma tekniğini de geliştiriyor. Arkadan aydınlatılmış, bir perde gibi serbestçe uçuşan asılı tüller sayesinde maddesellik ve hareketlilik de Lunar'a önemli bir rol katıyor. Sergi 15 Kasım tarihine dek Elgiz Müzesi asmakatta görülebilir.


BLOK art space İranlı sanatçı Sahand Hesamiyan'ın İstanbul'daki ilk proje sergisine ev sahipliği yapmaktan mutluluk duyar. MAJAZ adlı sergi ile İranlı sanatçı Sahand Hesamiyan, BLOK art space'in Büyük Valide Han'da bulunan 53 numaralı proje alanı için sanatçı Buşra Tunç ile ortak bir çalışma gerçekleştirerek mekana özgü bir yerleştirme yapıyor. Majaz sergisinin bir ayağını oluşturan bu yerleşmenin oluşum süreci, detayları ve planlarından ilhamla üretilen sanatçının diğer eserleri ise BLOK art space'in Çukurcuma mekanında eş zamanlı olarak sergilenecek. İki mekanı birbirine bağlayan İranlı sanatçı mecazi anlamına gelen farsça kelime majaz ile bilinmeyen ve metaforik olanlar ile görülen ve deneyimlenebilen arasında bir denge kurmayı amaçlıyor. Çalışmalarında özellikle İslam mimarisinin geometrik özelliklerine vurgu yapan sanatçı, Büyük Valide Han mimarisinin zaman içerisinde geçirdiği değişimi ışık üzerinden yorumlayarak izleyicilere bir deneyim alanı da yaratmaya çalışacak. Işığın İslam mimarisinde bir süsleme tekniği olmasına da vurgu yapan sanatçı, mukarnas adı verilen geleneksel geometrik mimari işçiliğini temsilen üreteceği yerleştirmenin özellikle gölge, ışık ve form detaylarında sanatçı Buşra Tunç ile ortak bir araştırma ve çalışma sürecine girecek. Majaz proje sergisi 13 Eylül 30 Kasım tarihleri arasında BLOK art space Büyük Valide Han ve BLOK art space Çukurcuma mekanlarında gezilebilecek.


Adas, eylül ayında 15. Istanbul Bienali ile eşzamanlı olarak, uzun yıllardır Hamburg' da yaşayan ve çalışan Türk sanatçı Şakir Gökçebağ'ı isimli solo sergisiyle ağırlıyor. Şakir Gökçebağ son bir kaç yıldır ürettiği eserlerinden derlediği sergisinde tam da kendinden beklenildiği gibi, hepimizin bildiği basit günlük kullanım eşyalarının potansiyel yaratıcılıklarını sorgulayarak, onları alışmadığımız türde sanatsal ve görsel bir şölene dönüştürüyor. Hepimizin çevresinde hergün beraber olduğumuz hazır nesneleri kendince bir süzgeçten geçirip, bilmediğimiz yeni bir dünya öneriyor. Elbette bu sınırsız bir dünya... Nesnelerin yeteneklerini bilirsek, onlara saygı duyarız; onlar göründüklerinden daha yaratıcı ve değerlidir diyor Gökçebağ. Alışılmış görüntülerden rahatsızlık duyan sanatçı, normal olmayan tanıdık nesnelerin hayatı daha yaratıcı, sorgulayıcı, hoşgörülü ve dayanılır kıldığında inanıyor. 2016 yılında Almanya' nın en prestijli sanat ödüllerinden Leo Breuer ödülüne layık görülen Gökçebağ, sergi ile eşzamanlı olarak Alman Distanz yayınevi tarafından basılan kişisel kitabını da bu sergi sırasında izleyicilerine tanıtacak. adas welcomes Turkish artist Sakir Gökçebağ, who has been living and working in Hamburg for many years, with his solo exhibition Önüm Arkam Sağım Solum in parallel with the 15th Istanbul Biennial in September. ŞakirGökçebağ compiles a series of works from his practice over the last few years and delivers an artistic and visual feast to the audience as expected from him by using daily objects that surround us by questioning their potential creativity. He filters daily objects that are known to all of us in his own unique way, thus offering audience a vision by creating a new world. Of course there is no limit to creativity... If we know the abilities of objects, we respect them; they are more creative and valuable than they seem to besays Gökçebağ. Uncomfortable with conventional images, the artist believes that unusual forms of familiar objects make life more creative, inquisitive, tolerant, and enduring. Gökçebağ, who was awarded Leo Breuer prize, one of Germany's most prestigious art award in 2016, will also present his monographic book, published by the German Distanz publishing house, to the audience in conjuction with his solo exhibition.


Göçebe Bağımsız Sanatçı İnisiyatifi nin ilk adımları 2008 yılında atıldı, 2009 yılında yola çıkıldı. Başlangıçta yola çıkanlara ek olarak yeni sanatçılarla bağını kurmakta ve büyümektedir. Sanatın ve sanatçının göçebe olduğuna inanan ve onaylayan grup; birikimini her durakda yollarının kesiştiği ile paylaşıyor. Göçebe Bağımsız Sanatçı İnisiyatifi süreç içinde farklı mekanlarda, yeni sanatçıların ve üretimlerinin sunumlarıyla gelişen uluslararası bir inisiyatifidir. Proje; göç süreci, göçebelik ve değişkenlerinin toplumdaki etkisi üzerine irdeleme yapma arzusundan kaynaklandı. Proje için birlikte olan sanatçılar; göç sürecinin küresel boyutuna değinen yeni işler üretiyor. Göçebe, pek çok sanatçının değişik aşamalarda katkıda bulunduğu bir proje. Bu oluşumun ilgi alanı, toplumun içinde bulunduğu dönüşümü gözlemlemek, anlamak ve sanatçılar aracılığıyla müdahalede bulunmaktır. Thefirststeps of IndependentImmigrantsArtistsInitiativehavebeentaken in 2008; in 2009 theInitiavive is reallytakingoff. Today it is bondingandexpandingwithnewartistsaddedtoitsfirstcrew. As a groupwhichbelievesandapprovesthat art andartistsareimmigrants, itsharesitsexperienceswiththepeople it comesacrosswith, at each stop. IndependentImmigrantsArtistsInitiative is an internationalinitiativewhichgrowsbythepresentations of newartistsandtheirproductions, at differentplaces, throughtheprocess. Thisproject is theresult of a passiontoscrutinizetheprocess of immigraiton, being an immigrantandtheeffects of itsvariables on societies. Theartistswhoare a part of thisprojectareproducingworkswhichrefertotheglobalside of immigraitonprocess. Immigrant is a projectwhichmanyartistscontribute at itsdifferentstages. Theformation'sfield of interest is toobserveandunderstandthetransformation in thesocietyandgetinvolvedbymeans of artists. Anlam 1: Kolay taşınabilen, katlanarak taşınabilir duruma getirilebilen, seyyar. Anlam 2: Sökülüp başka yerde kurulma imkanı bulunan. Leonardo, ünlü Mona Lisa tablosunu 10 yıldan fazla süre yanında taşımış ve ölene kadar da üzerinde çalışmıştı. Bunu kolay taşınabilen kategorisinde değerlendirip, portatif sanatın ilk örneği sayabiliriz. Göçebe sanatçıları da sürekli yeni yerlere doğru hareket ettikleri için işlerinin portatif olması gerekmektedir. Kimi katlanabilen, kimi sökülüp takılabilen, kimi de seyyar işler yapmakta; hatta malzemesini yanında götürüp ya da gittiği yerden temin edip, mekana göre işini oluşturmaktadır. İnisiyatif sanatçıları göçebe ruhuyla hareket etmekte, zamana ve mekana göre esnek davranmaktadırlar. Böylelikle Portatif Sanat tanımı ortaya çıkmakta ve sanatçılara yeni bir yol açmaktadır. Zorunlulukların doğurduğu bu yapı yeni düşüncelerle desteklenirken, değişik sorunları da beraberinde getirmektedir. Sorun kümelerini birlikte fikir üreterek aşan grup, yeni ve denenmemiş çözümlere ulaşmaktadır. Bu da farklı açılımları beraberinde getirmekte, yeni ve farklı malzemelerin değişik formatlarda kullanılmasına yol açmaktadır. Definition 1: Somethingthat can be pickedupandcarriedfromonelocationtoanother. Definition 2: Easilyorconveniently can be transportedandusedelsewhere. Leonardo had carried his famous Mona Lisa withhimfor ten yearsand had worked on it duringthis time. This can be consideredto fit in theseconddefinition, Easilyorconveniently can be transportedandusedelsewhere and can be regarded as thefirstexample of portable art. Since theimmigrantartistsmovetonewplaces, theirworkshaveto be portable. Some do thingsthat can be folded, some do thingsthat can be mantledanddismanteled, some do thingsthat can be mobile orsome of themeventakethesupplieswith her/himorobtainthesesupplies at where s/he goesandprovides a worksutiabletothatplace. Theartists of theinititiaveactwiththespirit of an immigrant; theyare, timewiseandplacewise, flexible. Andhence, they define theterms of Protable Art andopen a newpathfortheartists. Whilethisnewstructurecausedbyabsolutenecessity is beingsupportedbynewideas, it bringsforwardnewproblems of itsown. Thegroup, sortingoutthesebundle of problemsbybrainstorming, achievesbrandnewand yet not experiencedresults. Andthisprovidesnewexpansions, leadstonewanddifferentmaterialsto be used in differentformats.


SANATORIUM, 10 Eylül 14 Ekim 2017 tarihleri arasında Kemal Özen'in Yapay Cehennemler adlı sergisine, yeni mekanı olan Kemankeş Mah. Mumhane Cad. Laroz Han No:67 Karaköy İstanbul adresinde, ev sahipliği yapacak. Sanatçının tuval üzerine çalıştığı yağlı boya ve akrilik resimlerinin, karakalem desenleriyle birlikte daha önceki sergilerinde görmediğimiz heykel ve yerleştirme gibi yeni medyum ve denemeleri ile karşımıza çıktığı sergi, aynı zamanda SANATORIUM'un yeni mekanının açılış sergisi de olacak. 1984, Samsun doğumlu Özen, Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi Güzel Sanatlar Eğitimi A. B. D. Resim Bölümü'nden mezun olduktan sonra yüksek lisansını Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Bilimleri A. B. D. Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü'nde tamamladı. 2010'da GALERIST'te Soğuk Yemek, 2013'te SANATORIUM'da İyi Çocuk Ol Acınla Büyü adlı solo sergilerinin yanında, 2011'de Depo'da Ateşin Düştüğü Yer, 2014'te SANATORIUM'da Yüce, 2015'te Blok Art Space'te Nerdeen Nereye, Kare Sanat'ta Kötülüğün Şeffaflığı ya da Ötekine Bakmak, 2016'da ArtSümer'de Bağımsız Çizgi ve CerModern'de Genç Güncel Proje adlı grup sergilerinde yer almıştır. SANATORIUM'un sanatçısı olarak Contemporary İstanbul ve ArtParis fuarlarına katılmıştır. Opening Reception: September 10, 2017 Sunday, 16.00 pm. The exhibition will also be the opening exhibition of SANATORIUM's new space, where the artist will meet the audience with his oil and acrylic paintings on canvas together with his charcoal drawings as well as new media and trials such as sculpture and installation that have not appeared in his previous exhibitions. Born in 1984 in Samsun, Özen graduated from the Samsun Ondokuz Mayıs University Fine Arts Faculty Painting Department and took his master's degree from the Fine Arts Education Department at the same university. Besides his solos exhibitions Cold Meal at GALERIST in 2010 and Be a Good Boy, Blossom with Your Pain at SANATORIUM in 2013, he took part in the following group exhibitions: Where Fire Has Struck, Depo, 2014; Sublime, SANATORIUM, 2014; Nerdeen Nereye, Blok Art Space, 2015; Transparency of Evil or Looking to the Other, Kare Sanat, 2015; Indie-Line, ArtSümer, 2016; Contemporary Art Project Competition For Youth Exhibition, CerModern, 2016. He participated in Contemporary Istanbul and ArtParis fairs as SANATORIUM's artist.


Yazarlarımızdan Vecdi UZUN'un kurucusu olduğu ve Anadolu'daki genç ressamlardan oluşan Yeni Nesil Ressamlar Topluluğu; 9 25 Eylül 2017 tarihleri arasında Mehmet Babat, Feyzi çelikten, Hakan Ada, Demet Yazıcı ve Banu Aydoğan Taşkent'in katıldığı karma sergiyle GaleriM'de sezonu açıyor. SanatseverlerYeni Nesil karma sergisi 9 Eylül 2017 Cumartesi günü saat 19.00 'da açılışa davetlidir. Anadolu'nun her tarafından oluşan yetmiş beş kişilik temel kadroya sahip olan Yeni Nesil Ressamlar Topluluğu sanat eğitimi almış gençlerden ve genç akademisyenlerden oluşmaktadır. Vecdi UZUN'un da dahil olduğu bir icra komitesi tarafından yönetilen Yeni Nesil topluluğu; tamamen gönüllülük esasıyla çalışmakta olup, Ekim/2016 ayında yaptıkları ilk Raff'taki Gençler Sergisinden bu yana kısa sürede çok sayıda önemli sergi, fuar, festival ve çalıştaya katılmıştır.


Resimlerindeki simetrik imajlar ile dikkat çeken sanatçı Şinasi Göktürkler'in Yersiz Yersizlik adlı 4'üncü kişisel sergisi Trump Art Gallery'de sanatseverlerle buluşuyor. Sanatı sanatseverlerle buluşturan Trump Art Gallery, 6 Eylül 6 Ekim tarihleri arasında Şinasi Göktürkler'in Yersiz Yersizlik adlı sergisine ev sahipliği yapıyor. Küratörlüğünü Kenan Bahadır Derre'nin yaptığı sergi, Şinasi Göktürkler'in son iki yıl içinde karşılaştığı göçmen çocuklar ve çocuk işçiler ile şekilleniyor. Sanatçı; tuval, kumaş ve kağıt üzerine resmettiği her imge ile izleyiciyi ayrı bir hikayenin içine davet ediyor. Lisans eğitimini Yıldız Teknik Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi Bileşik Sanatlar Bölümü'nde tamamlayan Şinasi Göktürkler, eserlerinde kullandığı figürleri ikizliyor ya da bölüp parçalayarak kendinden başka bir şeye dönüştürüyor. Yersiz Yersizlik sergisi, 6 Ekim 2017 tarihine kadar Trump Alışveriş Merkezi B3 Katında bulunan Trump Art Gallery'deziyaret edilebilir.


İstanbul Kültür Sanat Vakfı tarafından Koç Holding sponsorluğunda 16 Eylül-12 Kasım tarihleri arasında düzenlenen 15. İstanbul Bienali, Koç Holding desteğiyle şehre bir armağan bırakmaya hazırlanıyor. Bu sene 30. yaşını kutlayan bienal kapsamında dünyaca ünlü sanatçı Ugo Rondinone'nin 1999 yılında Taksim Meydanı'nda sergilenen gökkuşağı heykeli, Fatih Sultan Mehmet Köprüsü yakınındaki Mustafa Kemal Kültür Merkezi'nde İstanbullularla buluşuyor. İstanbul Bienali ile 2007 -2026 Bienal Sponsoru Koç Holding arasında yapılan yeni bir anlaşma çerçevesinde bu yıldan itibaren her bienalde İstanbul'a kalıcı bir eser bırakılacak. Bu projenin ilk sürprizi, 15. İstanbul Bienali'ne Gökkuşağı Şiirleri (1997 2017) serisinden 'Buradan Nereye Gidiyoruz?' adlı neon heykeliyle katılan sanat dünyasının en renkli ve üretken isimlerinden Ugo Rondinone oldu. Ugo Rondinone'nin on sekiz sene önce, 6. İstanbul Bienali (1999) için ürettiği neon ışıklardan oluşan gökkuşağı heykeli Taksim Meydanı'nda sergilenmişti. İşin yeni bir düzenlemesi, bienalin otuzuncu yılında, 2004'ten beri İstanbul'un önemli kültür mekanlarından olan, Fatih Sultan Mehmet Köprüsü Avrupa yakası girişi yakınındaki Mustafa Kemal Kültür Merkezi'nin çatısına yerleştirildi. Rondinone'nin ikonik eseri 'Buradan Nereye Gidiyoruz?', Koç Holding'in desteğiyle İstanbul'da kalıcı olarak sergilenecek. Her gün Fatih Sultan Mehmet Köprüsü'nden geçen yüzbinlerce kişinin göreceği bu neon heykel ile İstanbul da Rondinone eserlerinin kamusal alanda sergilendiği dünya şehirleri arasında yerini alacak. Ugo Rondinone eserini Niyetim, gece vakti ortaya çıkan bir gökkuşağının çelişkisiyle, kamusal alana şairane bir dokunuş getirmek sözleriyle anlatıyor. Eser sorduğu 'Buradan Nereye Gidiyoruz?' sorusuyla yoldan geçenlere geleceklerini ve umutlarını düşündürmeyi hedefliyor. Karanlığın içinde beliren renkler olumlu bir mesajı veya bir umut habercisini temsil ediyor. Rondinone aynı zamanda kariyerinin başında İstanbul Bienali'nde sergilenen eserini tam 18 yıl sonra tekrar yerleştirerek bienalin ve şehrin belleğine de referans veriyor. Ugo Rondinone, 1964 yılında İsviçre'de doğdu. 1990 yılında Viyana Uygulamalı Sanatlar Üniversite'sinden mezun oldu. Kariyeri boyunca birçok ödüle layık görülen sanatçının işleri arzu, hasret ve algı gibi temalara yoğunlaşıyor. Aralarında resim, video, çizim, yerleştirme ve heykelin de bulunduğu bir dizi alanda üretimlerine New York'taki stüdyosunda devam ediyor. Birçok çalışmasında insan yaşamının monotonluğunu, gündelik hayatın sıradanlığını vurgulayan sanatçı gerçekliği olduğu gibi iletmektense onu şairane bir üslupla biçimlendirmeyi tercih ediyor. Sanatçının eserlerinin sergilendiği sanat kurumları arasında; The Garage, Moskova; Place Vendome, Paris; Palais de Tokyo, Paris; Rockbund Art Museum, Şangay; Museum of Contemporary Art, Sidney, Avustralya sayılabilir. Rondinone, 2015 yılında Bomb Benefit Gala tarafından Onur Ödülü'ne layık görülmüştür. Rondinone, kamusal alanda sanat deyince ilk akla gelen sanatçılar arasındadır.


Işıl Eğrikavuk küratörlüğünde ve Jozef E. Amado koordinatörlüğünde gerçekleşen sergide, sanatçı kolektifleri dadans, HAH ve Pelesiyer, bu sergi için ürettikleri yeni işlerini sergileyecek. Aynı zamanda, video kolektifi artıkişler; sanat ve ekolojiyi bir araya getiren birbuçuk ve İstanbul Permakültür Kolektifi sergi kapsamında paralel etkinlikler düzenleyecek. Birleşik Krallık Sanat ve Beşeri Bilimler Araştırma Konseyi'nin verdiği bursla fonu sağlanan sergi, Brighton Üniversitesi ve Bilgi Üniversitesi arasında düzenlenen, ortak bir akademik çalışma kapsamında gerçekleştiriliyor. Protesto estetikleri konulu çalışma, sanatsal üretim ve politik protesto hareketlerinin kesişim noktalarını araştırıyor. Bu doğrultuda sergi, ortak üretim, dayanışma, pişirme, yeşertme ve dolayısıyla komşuluk fikirleri, sessiz görünseler de protesto biçimleri olarak görülebilir mi sorusunu soruyor. Kolektif üretime odaklanan sergi, sanatsal anlamda bireyselliği bırakıp ortak bir isim altında üretmeye, ekolojik anlamda birlikte yeşertmeye ve gastronomik anlamda birlikte yemek yapma ve tüketmeye yer veriyor. Bu kapsamda sanat kolektiflerinin üreteceği işlere, atölye çalışmaları, video gösterimi ve söyleşilerin dahil olduğu etkinlik programı eşlik edecek. Ayrıca, dadans kolektifi, 14 Eylül Perşembe akşamı gerçekleşecek açılışa özel bir performans sunacak. Komşuda Pişer, Bize de Düşer sözü iki anlamlı; birincisi etrafımızdaki insanların iyi hallerinin ve kısmetlerinin bizim için de geçerli olması, diğeri ise bu iyi halden faydalanma, fırsat çıkarma haline işaret ediyor. Geleneksel anlamda dayanışma ve birbirini gözetmeyi barındıran komşuluk kavramını, dayanışma ve ortaklığın dinamiklerini sorgulayan sergi 14 Ekim tarihine kadar Kadıköy, Moda'da yer alan halka sanat projesi'nde görülebilir. dadans'ın sergi açılışı kapsamında düzenleyeceği performans, kurgusal bir yaşam alanında beraber yaşama pratiklerini, alışkanlıkları ve ritüelleri bir oyun biçiminde yeniden yorumluyor. Dila Yumurtacı, Melek Nur Dudu ve Merve Uzunosman'ın performanslarıyla gerçekleşecek Evcilik, günlük hayatta birbirine yakın yaşayan bireyler arasındaki etkileşime yüklenen kültürel anlamları araştırıyor. Sergi süresinde düzenlenecek tüm etkinlik ve atölye çalışmaları ücretsiz olarak halka sanat projesi'nde gerçekleşecek. Katılım içim rezervasyon gerekmektedir.


Gerçekleştirdiği sayısız sergide Türk resminin klasiklerini ve onların az görülmüş eserlerini izleyici ile buluşturmuş olan Teşvikiye Sanat, 7 Eylül 7 Ekim 2017 tarihleri arasında Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminden Cumhuriyet'in ilk dönemine uzanan çok özel bir resimsel ilgiye odaklanıyor. Deniz resimleri ve bu deniz resimlerinde açığa çıkan gemileri, kadırgaları, vapurları ve kayıkları gün yüzüne çıkaran Seyrüsefer adlı sergi, sanat tarihimizin belgesel değerdeki eserlerini görme fırsatı veriyor. Beyrutlu Ali Cemal, Fahri Kaptan, Halil Paşa, Hüseyin Zekai Paşa, Bahriyeli İsmail Hakkı Bey, Salih Münir, Şamlı Cemal, Seyfettin Soysalan, Diyarbakırlı Tahsin, Mehmet Seyfi vb. gibi sanatçıların resimlerinin yer aldığı sergi, bir yandan Osmanlı modernleşmesine ışık tutuyor, diğer yandan Cumhuriyet'in ilk yıllarını nadir bir bağlamda anlamamızı sağlıyor; ayrıca İstanbul'un deniz kültürüne hem günlük yaşam hem de ulaşım tekniği ekseninde tanık olma fırsatı veriyor. Osmanlı'dan Cumhuriyet'e İstanbullu ressamlar için deniz daima kentin muazzam bir imgesi olmuştur. Boğaz'ın rengi, Marmara açıklarının dalgaları, denizden kıyıya uzanan görünümler ve deniz araçları bu ressamların eserlerinde İstanbul'a dair önemli ipuçları sunar. Osmanlı'da 18. yüzyılda belirginleşen, orduyu modernleştirme hareketi kapsamında, denizcilik alanında asker yetiştiren Mühendisane-i Bahri Hümayun öğrencilerinin Batılı anlamda resim tekniklerine yönlendirilmesinin de kuşkusuz bunda önemli bir yeri vardır. Denize çıkmak teknik içerikli bir dünya ise denize bakmak fevkalade aşkınlık içeren bir konudur.


Galeri FE yeni sezonu Çağdaş Türk sanatınıın önde gelen isimleri ile açıyor. Galeri FE, yeni sezona girerken her yıl olduğu gibi açılışı, gelenekselleşen BULUŞMA sergi dizisi ile yapıyor. Bu yıl 7. edisyonu gerçekleşecek olan sergi Çağdaş Türk sanatının başarılı isimlerini bir araya getiriyor. Alev Araslı, Aydın Ayan, Seyit Mehmet Buçukoğlu, Bülent Demirağ, Gökhan Deniz, Gürbüz Doğan Ekşioğlu, Devrim Erbil, Bayram Gümüş, Dilek Işıksel, Ergin İnan, Gülten İmamoğlu, Fevzi Karakoç, Mahmut Karatoprak, Sevda Özdemir Çalışkan, Mehmet Pesen, Mustafa Pilevneli, PemraSağlıkovaPilevneli, Yavuz Pilevneli, Sema Ilgaz Temel, Adnan Turani, Olca Uzunokur, Didem Ünlü, Hanefi Yeter, Serpil Yeter gibi farklı kuşak ve farklı üslüplardan sanatçılar BULUŞMA VII ile 21 Eylül 28 Ekim 2017 tarihleri arasında Galeri FE'de izleyiciyle buluşuyor. Çağdaş Türk sanatından geniş bir yelpazeyi içeren bu sergide, sanat tarihindeki üslupsal farkları, dönemler ve kuşaklar arasındaki değişim ve dönüşümleri, farklı teknik ve malzemeler üzerinden gözlemlemek mümkün olacak. Sürekli yenilenen eser ve sanatçılarla güncelliğini koruyacak olan sergi sık sık ziyaret edilmeyi bekliyor. Sergi Pazar Pazartesi hariç her gün 11.00 19.00 arası izlenebilir.


Derinlikler Sanat Merkezi sezonun ilk sergisine Ekin Deveci ile başlıyor. Sanatçının daha evvelki insan bedenini konu alan resimlerinden ziyade bu sergisinde en derinde yaşayan deniz canlılarını göreceğiz. İnsan ve hayvan vücudundaki yaşamsal bağlar birbirlerine çok kuvvetli bir şekilde tutunmuşlardır. Bu bağların her biri birbiri ile sonsuz bir döngü ve uzantılarla bağlıdır. Aralarında hiçbir kopukluk yoktur. Bazen damarlar, lifler, sinir bağları bazen hücresel dokular sanatçının eserlerinde bizi kendine bağlar. Mavinin derin algısında görünmeye başlayan bağlar sanatçının resimlerinde yaşamın kaynağı gibi dokularda ortaya çıkmaya başlar. Dairesel formlarda kemik ve hücresel yapılar temsil ettiği varoluş ile toplumsal yaşamda ki kopukluklara bir tepkidir aslında. Birbirine sımsıkı bağlı dokular, mavi bir dışa vurumun sessiz ve soğuk bir çığlıklarıdır. 1980 yılında Karaman'da doğdu. 2003'de Selçuk Üniversitesi Güzel Sanatlar Eğitimi Resim-İş Öğretmenliği'nden mezun oldu. 2007'de Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Güzel Sanatlar Eğitimi Resim Öğretmenliği'nde yüksek lisansını, 2013'te doktorasını tamamladı. 2010 yılında Selçuk Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümüne Öğretim görevlisi olarak atandı. Erciyes Üniversitesi Ulusal Resim Yarışması Mansiyon Ödülü, 3. International BalatonSzalon Resim Yarışması Jüri Özel Ödülü ve 5. International BalatonSzalon Resim Yarışması Birincilik Ödülü olmak üzere 3 ödül kazanmıştır. Sanatçının birçok koleksiyonda eseri bulunmaktadır.


Doğal süreçleri kullanarak gerçekleştirdiği enstalasyonlarına 2011yılında Kristalleşen Sanat Nesnesi başlıklı enstalasyonuyla başlayan Mehmet Kavukcu, yaşadığı iklimin dezavantajlarını sanatsal yaratım sürecine bir çeşit teknik olarak katmayı başarmış bir sanatçıdır. Bu anlamda ürettiği enstalasyonlarında suyun buza dönüşüm sürecini izleyiciye yepyeni mekanlar deneyimleme imkanı sunmada araç olarak kullandı. Doğa ile ilişkili performanslarına, oluşturduğu büyük boyutlu buzdan mekanları çeşitli açılardan izleyerek ve farklı açılardan onlara müdahale ederek başladı. Son yıllarda gerçekleştirdiği Şiddeti Düşünmek, Tabut, Yatak gibi performanslarında, insanın doğa ile olan yıkıcı ilişkisine olduğu kadar dünyada ve ülkemizde son yıllarda gittikçe artan özellikle terör kaynaklı şiddet ortamına ve bu ortamın sonucu olarak büyüyen mülteci sorununa tepki göstermektedir. Kavukcu'nun doğa içinde ürettiği enstalasyonlarıyla bütünleştirdiği performanslarında insanın doğayla giriştiği mücadelenin yansımaları izlenebilir. Dünyanın sonsuz ve korkutucu boşluğunda yalnız bırakılmış insanın kendisini çevreleyen dünyayla olan, yaşatan- öldüren, güvenli- tekinsiz, koruyucu- zarar verici gibi zıtlıklar içeren ilişkisine göndermeler içermektedir. Bu ilişkide, insan zamanla korkan ve korunmak isteyen taraf olmaktan çıkarak zarar veren durumuna geçmiştir. İnsanoğlunun dünya üzerindeki yıkıcı hareketliliğine genellikle durağan bir fon oluşturan doğa, Kavukcu'nun performanslarında da, sanatçının çarpıcı renklerdeki boyalarla ve beden hareketleriyle ortaya koyduğu dinamizme sessiz ve soğuk renkleriyle karşılık verir. Bu durumu, Fırtınayı Yaşamak başlıklı performans üçlemesinde kendi doğal süreci içerisinde hareket eden, sanatçının yaptığı sentetik müdahalelere karşılık varoluşunu boyalar ve naylonlar içerisinde duyurmaya çalışan ağacın rolü de göstermektedir. Şiddeti Düşünmek III performansında ise Kavukcu, insanoğlunun dünyada yarattığı yıkım ve şiddet ortamını, yine doğa içinde oluşturduğu, şiddeti akla getiren bir ortamla yeniden canlandırarak akla getirmektedir. Sanatçı, İnsanoğlunun kendi türüne uyguladığı terör ve şiddetin yanı sıra doğada sebep olduğu olumsuz değişimi sembolize eden, derisi soyularak bir anlamda dönüştürülmüş, savunmasız bırakılmış, şiddete uğramış ve nesneleştirilmiş öküz başlarını önce yıkayıp arındırmaya çalışarak daha sonra da boya ile müdahale ederek, şiddeti önlemede etkisiz kalan günümüz dünyası politikalarını eleştirmektedir. Daha önce de oluşturduğu konstrüksiyon içerisinde sergilediği öküz başlarını dondurduğu Şiddeti Düşünmek ve Şiddeti Düşünmek II performanslarında da sanatçı kendi halinde işlemeye devam eden tabiat kurallarını dıştan etkilerle başkalaştıran ve sekteye uğratan insanın durumunu eleştirmişti. Akla insan bilincinin varoluşunun erken dönemlerindeki yalnızlığına karşılık hafifliğini getiren, buz tutmuş, yalnız ama beyaz bir boşluğun doldurduğu doğada, sırtında ölüm simgesi tabutu taşıyan bir insan imgesini vücuda getirdiği 2016 tarihli Tabut performansında ise Kavukcu, insan ruhunun en eski korkusu ve mücadelesi olan ölüm gerçeğine karşılık hayatta kalma arzusunu tekrar canlandırıyor. Tabutu sırtında taşıyan, içine giren Kavukcu, bir anlamda, ölümle ve ölüm korkusuyla birlikte yaşamak zorunda olan insanın trajik durumunu göstermektedir. Bu arzunun bir başka ifadesi de insanın kendini doğa şartlarından korumak için inşa ettiği mekanlardır. İnsanoğlu varoluşundan beri, korunma, bir yere ait olma ihtiyacının sonucu olarak mekanlar, şehirler inşa etmiş, onları vatan olarak nitelendirmiş ve onlarla varoluşuna anlam yüklemeye çalışmıştır. Kavukcu'nun yine ıssız bir doğada yatak, yorgan, yastık gibi malzemelerle yaptığı Yatak performansında insanoğlunun kendini güvende hissettiği yuvayı temsil eden yatağın artık sıcak tutan bir yer olmaktan çıkışı ve insanın oradan koparılması, yurtsuz bırakılması yani mülteci durumuna düşmesi ifade ediliyor. İnsanın hayat mücadelesi, varoluşunun ilk dönemlerinde kendi bedeninin ölümlülüğünden ileri gelen ihtiyaçları kadar doğa ile olan mücadelesinden de kaynaklanmaktaydı. Bilinç seviyesinin artmasıyla bu mücadelede galip gelmeye yaklaştığı kabul edilebilir. Ancak, Bu galibiyet duygusu ile birlikte insan, tarih boyunca, kendi türüyle, kendi yarattığı kavramlar çerçevesinde bir tür çatışma ortamı yaratmıştır. Bu durum, insanın ait olduğu canlı sistematiğinin temel kurallarına aykırı olsa da yaşadığımız çağda en derin ve çarpıcı haline ulaşmış bir gerçekliktir. Bu; geride bırakılmış toplumların kendi hayatlarında terör, açlık, korunamadıkları doğal afetler vasıtasıyla tecrübe ettikleri, daha ileri yaşam seviyesindeki toplumların ise medyadan takip ettikleri diğer her şey gibi etkisi belli bir süre ve ölçü ile sınırlı kalan bir gerçeklik halindedir. Kavukcu, performanslarında günümüzde artık görmezden gelip korunamayacağımız bir seviyeye gelen, günlük hayatımızın bir parçası halinde olan bu gerçekliğe sanatıyla yeni bir bakış açısı getirmektedir.


Türkiye'nin en büyük balmumu heykel müzesi olarak nitelendirilen 'Yılmaz Büyükerşen Balmumu Heykeller Müzesi' artık İstanbul'da. Özdilek Vakfı tarafından ÖzdilekPark İstanbul AVM'desanatseverlerle buluşan müze, 100'ü aşkın heykele ev sahipliği yapıyor. Eskişehir'de açıldığı günden bu yana 1 milyonu aşkın kişinin ziyaret ettiği Yılmaz Büyükerşen Balmumu Heykeller Müzesi, farklı bir konseptle İstanbul'da kapılarını sanatseverlere açtı. Özdilek Vakfı tarafından 22 Eylül Cuma Günü ÖzdilekPark İstanbul AVM'dekapılarını açan müzenin açılışında; Özdilek Holding Yönetim Kurulu Başkanı Hüseyin Özdilek, Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanı Yılmaz Büyükerşen, Beşiktaş Belediye Başkanı Murat Hazinedar, Şişli Belediye Başkanı Hayri İnönü'nün yanı sıra Metin Akpınar, Bedri Baykam, Berna Laçin, Prof. Dr. Bingür Sönmez, Güneri Civaoğlu, TuluhanTekelioğlu, Pınar Türençgibi eserleri sergilenen birçok isim katıldı. Açılışta basına açıklamada bulunan Özdilek Holding Yönetim Kurulu Başkanı Hüseyin Özdilek, Yılmaz Büyükerşen ile öğrencisi olduğu yıllardan beri tanıştığını fakat Büyükerşen'in bilim insanı olmasının ötesinde sanat aşkıyla böylesine önemli projelerin altına imza atmasının çok değerli olduğunu söyledi. Büyükerşen'in Eskişehir'de açtığı balmumu heykel müzesinin İstanbul'a taşımaktan Özdilek Vakfı olarak çok mutlu olduklarını söyleyen Özdilek, Özdilek Holding olarak, sanata ve sanatçıya verdiğimiz değeri her platformda dile getiriyor, insanlık tarihinin en eski sanat dallarından biri olan heykel sanatını desteklemekten gurur duyuyoruz. Bu kapsamda ülkemizde balmumu heykel sanatının yükselip gelişmesi ve uluslararası alanda tanıtımında büyük katkıları bulunan Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanı Prof. Dr. Yılmaz Büyükerşen ile ortak bir projeye imza atmaktan oldukça mutluyuz. Sanatın toplumun her kesiminde değer görmesi için böylesine projeler önemli. Umarım bizim yaktığımız bu ateş, diğer AVM'lerede sıçrar ve tüm Türkiye sanat kokar dedi. Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanı Prof. Dr. Yılmaz Büyükerşen ise müzenin Türkiye'nin ilk balmumu heykeller müzesi olduğunu ve ilkinin Eskişehir'de açıldığını söyledi. Eskişehir'deki heykellerin uluslararası karakterlerden oluştuğunu fakat İstanbul'daki müzenin Türk siyasetçileri, devlet adamları, sanat, bilim, medya ve iş dünyasının önde gelen isimlerinden oluştuğunun altını çizen Büyükerşen, 100'ü aşkın heykele ev sahipliği yapan müzenin en önemli eserinin Mustafa Kemal Atatürk olduğunu belirtti. İstanbul'un sanatın kalbi olduğunu anımsatan Büyükerşen, AVM'lerin kültür ve sanat eserlerini halka ulaştıracak en önemli alanlardan biri olarak görüyorum. Bu kapsamda Sayın Özdilek ile bu konuyu konuştuk ve öncü bir işin altına imza atmaktan dolayı mutluluklarını dile getirdi. Ve akabinde çalışmalarımız başladı. Çünkü AVM'lerde şimdiye kadar en önemli kültürel faaliyetimiz sinemalardı. Biz ÖzdilekPark İstanbul AVM'de bu durumun geçerli olmadığını kanıtlamak istedik ve bunu başarmış olmaktan oldukça mutuyuz dedi. En çok Atatürk'ün balmumu heykelini yaparken zorlandığını söyleyen Büyükerşen, Atatürk'ü yapmanın değil karizmasını heykele yansıtmanın zor olduğunu belirtti.