Halkların kardeşliği için hizmet verebilecek köprülerden biri yemeklerse, bir diğeri sanattır. Çeşitli milliyetçi ve hatta faşizan sanat örnekleri bulunmakla birlikte, sanatın bir kültürü ve bir halkı anlamak ve onunla bağ kurmak için açılan pencerelerden en önemlisi olduğunu söyleyebiliriz. Bu köprü ya da pencere kavramsallaştırmasında, en önemli sorunlardan biri, bir sanat yapıtının bir sanatçının kendine özgü özellikleri yerine bir kültürü ya da bir halkı ne derece temsil edebileceği tartışmasıdır. Sözgelimi, uluslararası bir film festivalinde gösterilmek üzere bir ülkeden film seçtiğimizi varsayalım ve amacımız da, kültürleri tanıtmak olsun. Bu durumda, birçok estetik olarak üst düzey yapıt, değerlendirme dışı kalabilecektir; çünkü her film, tek bir ülkeyle ve kültürle ilişkilendirilemeyeceği gibi, her filmin içeriği de kültürel konulara girmiyor olabilir. İşte tam da bu nedenle, sanatın köprü ve pencere işlevinin daha çok evrensel izlekleri geniş ölçekte işleyen yapıtlar yerine halk sanatı ürünlerine bağlandığını görüyoruz. Böylece, 'Türk müziği' dediğimizde 'Türk tangosu' yerine 'halk türküleri' söz konusu oluyor. Kültürlerarası psikoloji, en az iki kültürü bireycilik-toplulukçuluk, güç uzaklığı ve belirsizlikten kaçınma gibi psikolojik değişkenler üzerinden inceliyor. Bu incelemeyi sosyolojik değil de psikolojik kılan özelliklerden birisi, bu tür araştırmalarda standardize edilmiş psikolojik ölçeklerin kullanılması. Kültürlerarası psikoloji, kültürel psikolojiden ayrılıyor; çünkü ikincisi, bir kültürün insan psikolojisi üstündeki etkilerini incelerken; kültürlerarası psikoloji, en az iki kültürü ele alıp bunların insan psikolojisine etkilerini karşılaştırıyor. Kültürlerarası psikolojinin çalışma konuları arasında, kalıpyargılar öne çıkıyor. Sanat, bu kalıpyargıları destekleyebileceği hatta üretebileceği gibi, bu kalıpyargıların daha gerçekçi ve hatta olumlu olmasını da sağlayabiliyor. Aslında yeterince araştırılmamış olduğunu söyleyebileceğimiz sanat psikolojisi ise, hem sanat dallarının çeşitliliği hem de psikolojinin alt alanlarının çeşitliliği dolayısıyla çok geniş bir içeriğe sahip. Bu genişlik, sanat akımları ve psikoloji akımları düşünüldüğünde birkaç kez daha katlanıyor. Sanat psikolojisi alanında, sanatçının yaratım süreçleri, sanat yapıtının bir çıktı olarak çözümlenmesi, sanat yapıtının alımlanması süreçleri, sanat terapisi vb. konular yanında, sanatla desteklenmiş psikoloji ve psikolojiyle desteklenmiş sanat gibi daha kesişik konular da ele alınıyor. 1. Geleneksel ve Çağdaş Toplumlarda Sanat Psikolojisi: Geleneksel ve çağdaş toplumlar ayrımı, kültürlerarası psikolojide ve toplumbilimde sıklıkla yapılan bir ayrım. Ayrım, geleneklerin toplumdaki etki derecesi gibi yalın ama kullanışlı bir eksen üzerinden ilerliyor. Geleneklerin baskın olduğu toplumlarda sanatın da çoğunlukla geleneksel olduğunu söyleyebiliyoruz. Böylece, gelenekler, geleneksel toplumda sanatın ne olup olmadığı ve kimin sanatçı sayılabileceği noktalarında belirleyici oluyor. Sanatın ölçütü, bir kez, geleneğe ne kadar bağlı olunduğu üzerinden tariflendiğinde, sanatçı, beslenme kaynaklarını tarihten alan bir uygulayıcıya dönüşüyor. Sanatın araçları denli izlekleri de geleneksel sanat anlayışında kısıtlı oluyor. Çağdaş toplumlarda ise, çağdaş sanatın da sanatçının da ufku daha geniş. Çağdaş sanatçının beslenme kaynağı, tarihten çok diğer ülkeler. Böylece, geleneksel sanatçının dikey olarak; çağdaş sanatçının ise yatay olarak beslendiğini söyleyebiliyoruz. Elbette, ikisinin birden söz konusu olduğu üçüncü bir toplum ve sanat yapısı da olanaklı. Yazının başındaki tartışmaya dönersek, geleneksel sanatın bir kültürü daha iyi temsil ettiği gibi bir algı var. Bu algı, kültürü değişmez ve gelişmez bir yapı olarak görerek, onu tarihte donduruyor. Daha çok Avrupa ve Kuzey Amerika dışındaki kültürler için geçerli olan bu algı, batıyanlıcılığa da bağlanabilir. Yani Batılı olmayanların geleneksel sayılması olgusu, bilişsel, toplumsal ve özellikle de ekonomik gerekçelerle daha çok kabul görüyor. 'Avrupa geleneksel kültürü' gibi bir ifadeyi nadiren duyuyoruz; oysa Avrupa'nın da sözgelimi halk müzikleri var. Bu tartışmada gözden kaçan ve kültürlerarası psikolojinin başını fena ağrıtan konu ise, kültürlerin türdeşliği sorunu. 2. Kültürlerin Türdeşliği Sorunu: Sanatı bir süreliğine bir yana bırakarak, bir kültürü kim daha iyi temsil edebilir? sorusuna odaklanalım. 'Türk kültürü'nü alalım. Bu kültürü bir kentli mi, köylü mü; kadın mı, erkek mi; Egeli mi, Karadenizli mi; İstanbullu mu, Mersinli mi; genç mi yaşlı mı; eşcinsel mi, düzcinsel mi; evli mi, bekar mı; çok çocuklu mu, çocuksuz mu; zengin mi, yoksul mu; Sünni mi, Alevi mi; laik mi, İslamcı mı, adalı mı, karalı m; işçi mi işveren mi; sanatçı mı pazarcı mı vb. temsil edebilir? Hiçbiri temsil edemez; ama hepsinin yaşayışında bu kültürün öğeleri var. diyebiliriz belki ; ama bu, bu kadar geniş kategoriler altında aynı ülkede yaşayanların çeşitliliğini yansıtamaz. Dolayısıyla, geleneksel sanatın bile bir kültürü temsil edebilme olasılığı, kültürün kendi içindeki çeşitliliği ölçüsünde kısıtlıdır. Dahası, yukarıda andığımız gibi, kültür, değişir ve gelişir. Bugün domatessiz bir Türk yemeği düşünemeyiz; oysa, domates, Avrupalı sömürgecilerin onu Güney Amerika'dan Eski Dünya'ya getirmesinden önce bilinmiyordu. Patates de öyle. Aynı biçimde, Kızılderilileri atsız düşünemiyoruz; ancak Kızılderililerin atla tanışması, Avrupalı sömürgecilerin gelişiyle oluyor. Kültürün kendi içindeki çeşitliliği, değişirliği ve gelişirliği, geleneksel sanatın kömür tozuna buladığı bir iklimde, çağdaş sanatlar için de nefes alabileceği bir yaşam odası sunuyor. Geleneksel sanatlar, kültürü temsil edemeyeceğine göre, çağdaş sanatlar da aynı ölçüde kültürü temsil edebilir. Nasıl ki Osmanlı saray müziği, bir bütün olarak Osmanlı uyruklarını temsil edemez; Fazıl Say da Türk müziğini temsil etmek durumunda değildir. Dolayısıyla, başka bir yol da şudur: Sanatın kültürü temsil etme iddiasını bir yana bırakabiliriz; çünkü bu, sanatçının sanat yapıtı üzerindeki etkisini yok sayıyor. Kuramsal olarak doğru olabilecek bu görüş, uluslararası ilişkiler bağlamındaki reel politikaya gelindiğinde geçersizleşiyor; çünkü bu bağlamda, iddia edilenin tersine, ne stratejik ne de akademik bir derinlik söz konusu. Dünya nüfusunun çoğunda, falanca müziğin falanca kültürden olan sanatçıdan çıktığına göre, falanca kültürü temsil ettiği biçiminde yanlış bir varsayım var. Ancak, beyaz yalanlar gibi işlev görebilecek bu yanlış varsayım, halkların kardeşliğine hizmet ettiği örneklerde, belki bir ölçüde kabul edilebilir. 3. Sanat Psikolojisinde Çoklu Kimlikler: Kültürlerarası psikoloji açısından sanata bakıldığında bir başka konu, çoklu kimlikler ve ortak yapıtlar olacaktır. İnsanlığın yazılı tarihinde, dünya nüfusu, hiçbir zaman birbirinden yalıtılmış bir biçimde yaşamadı; her zaman başka toplumlardan gelin/damat aldı; başka toplumlara gelin/damat verdi; başka toplumlarla savaştı, barıştı; ticaret yaptı vb. Sözün özü, insanlığın yazılı tarihinde her zaman değişik kültürel özelliklere sahip toplumlar, başka toplumları etkiledi. Dolayısıyla, insanlığın yazılı tarihi, ortak sanat yapıtlarıyla dolu. Yakın tarihten örnek verecek olursak, Türkçe-Yunanca ve Türkçe-Ermenice yüzü aşkın ortak müzik bulunuyor.(1) Yeşil Vadi, Seferoğulları'nındır benzeri Türk'ündür, Ermeni'nindir tarzı türkü kavgaları, yalnızca yakın tarihteki değil, yazılı tarihin çoğundaki kültürel ortaklıkları gözden kaçırmış oluyor. Müzikleri ortak olan halkların diyalog kurması, kardeşlik ilişkileri geliştirmesi ve barışa yönelmesi (kardeşime kurşun sıkmam diyerek Yunan Ordusu tarafından kurşuna dizilen 200 komünist Yunan askerini anımsayalım, bkz.2) daha kolay oluyor. Az önce iki kültürün birbiriyle keşismesi konusuna girmiş olduk; ancak iki kültürün bir kişide kesiştiği çokça örnek bulunuyor ve bu örnekler, son zamanlarda sayıca daha da artıyor. Karma evlilikler ve anayurdu dışında başka bir ülkede çalışmak ya da yaşamak durumunda kalmak gibi olgular daha da yaygınlaşıyor. Böylece olunca, kendini hem Türk hem X olarak hissedenlerin sayısında bir artış gözlemleniyor. Bu hemli aidiyetler, eskisine göre daha da güçlü olarak karşımıza çıkıyor; çünkü internet, yurt dışında yaşayanların anayurduyla kültürel ilişkilerinin kopmasını büyük ölçüde önlemiş oluyor. Ayrıca, zamanla hemli sanatçıların çalışmaları da öne çıkmaya başlıyor. Bu hemli sanatçılar ve onların yapıtları, çevirmenler ve diğer dolayımlayıcılarla birlikte, yazının başında andığımız köprü ve pencere işlevlerini görüyor. Bu sanatçıların yaratım süreçleri, yapıtlarının psikolojik çözümlenimi ve alımlanma süreçleri gibi konular, daha fazla araştırılmayı hak ediyor. Kültürlerarası psikolojide önemli bir yer tutan benzerlik-benzemezlik karşıtlamı, özetle şu anlama gelmektedir: Tüm kültürler birbirine benzer ve benzemez; benzerlik ve benzemezlik, karşılaştırma yapma amacına bağlıdır. Diğer bir deyişle, benzerlikler bulunması amaçlanıyorsa benzerlikler bulunur; farklılıklar bulunması amaçlanıyor ise farklılıklar bulunur. Bu benzerlikler ve farklılıklar, benzerliklere ve farklılıklara verilen öneme göre öne çıkmaktadır. Örneğin, yukarıda Türk-Yunan ortak müziklerini andık. Müziğin bir kültürde önemli bir öğe olduğunu düşünüyorsak, Türk ve Yunan kültürlerinin birbirine ne kadar çok benzediğini söyleyebiliriz; bunun yerine, dinin daha önemli olduğunu düşünüyorsak, ne kadar farklı olduklarını söyleyeceğiz. Ama bu iki uç durumda bile, bu iki kültürün birbirine hiç benzemediğini ya da tümüyle benzediğini söyleyemiyoruz. Bu, genel olarak sanat için de geçerli. Kültürlerarası olarak sanat yapıtlarını karşılaştırdığımızda aynı biçimde benzerlikler ve farklılıklar görüyoruz. Bu karşıtlam, daha alt düzeyde sanatın öğeleri için de uygulanabilir: Örneğin, müzikte kullanılan çalgılar, ritim, ölçü vb. Bu yazıdan anlaşılabileceği gibi, kültürlerarası sanat psikolojisi alanı, göründüğünden daha karmaşık. Ancak, bu alan, halkların kardeşliğine hizmet ettiği ölçüde, bu karmaşıklık, üzerine gidilmeye değer. Yazıda belirtildiği gibi, bu bağlamda, geleneksel ve çağdaş toplumlarda sanat psikolojisi, kültürlerin türdeşliği sorunu, sanat psikolojisinde çoklu kimlikler ve benzerlik-benzemezlik karşıtlamı gibi noktalar öne çıkıyor. Bu konularda, özellikle de hemli sanatçılar ve onların üretimi olan sanat yapıtları konusunda daha çok çalışma yapılması gerekiyor. Kültürlerin değişime ve gelişime açıklığı tezinden hareketle, kültürel değişimin sanat akımlarıyla birlikte çalışılması da, kültürlerarası sanat psikolojisi açısından önemli bulgular sağlayabilir. This paper discusses how cross-cultural psychology and psychology of art can be linked with each other, focusing on intersecting areas such as psychology of art in traditional and modern societies, the problem of the homogeneity of cultures, multiple identities in psychology of art and the paradox of similary and dissimilarity. The paper concludes with a few suggestions for further research.


Seramik Sanatçısı Prof. Dr. Hamiye Çolakoğlu vefatı, Türk Sanatı ortamında büyük bir teessür yaratmıştır. Prof. Dr. Hamiye Çolakoğlu'nu rahmetle anarken, kederli ailesine ve dostlarına en derin taziyelerimizi sunuyoruz. 1933 Sürmene doğumlu olan, Prof. Dr. Hamiye Çolakoğlu, 1959-1963'de İtalya'da 4 yıl süre ile Floransa Devlet Seramik Sanat Okulu'nda Teknoloji ve Yüksek Pişirim Eğitimi, Perugia Üniversitesi'nde Sanat Tarihi ve İtalyan Edebiyatı eğitimi aldı. 1965'de yurda döndükten sonra kendi seramik atölyesini kurdu. 1983'de Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Seramik Bölümü Kuruculuğunu yaptı. Birçok kişisel ve karma sergiye katılan sanatçı 10'u aşkın ödül aldı. Bu ödüller arasında 1961'de II Giornale D'Italy tarafından düzenlenen uluslararası resim yarışmasında Gümüş Madalya ve Diploma Ödülü, Uluslararası Kadın Kültür-Sanat Organizasyonu ve Dünya Ödülü, 43. Devlet Resim Heykel Sergisi, Türkiye İş Bankası Ödülü sayılabilir. Sanatçıya 1998 yılında Devlet Sanatçısı ödülü, 2004 yılında ÇAĞSAV Onur Ödülü verildi. Evet dostum, sen, ben, o, biz Anadoluyuz.


Teşvikiye Sanat Galerisi'nin, Şeref Akşit'in küratörlüğünde gerçekleşen 'yaz tatili' ve 'keyif arayışı' temalı sergisi Su Çok Güzel Gelsene 8-30 Ocak 2015 tarihleri arasında gerçekleşiyor. Sermaye yöneticilerinin dünya ekonomisini, çalışanların mesai saatlerini, tatil günlerini, dolayısıyla diğer geri kalan zamanları, hatta emeklilik yaşını da belirlediği bir dünyada yaşıyoruz. Tek bir merkezden kontrol edilen yaşam alanlarımızın ekolojik ve organik olmayan yeni bir kentsel düzlemde dayatılmasına seyirci kalıyoruz. Yapaylaştırılan, insansızlaştırılan, beton yığınına dönüştürülen mimari monarşiyle kent hayatımızın sistemleşmesine engel olamıyoruz. Suyun bol klorlu, havanın aşırı karbonlu, meyvenin, sebzenin hormonlu, kimyasal ilaçlı, mısır ve pirincin GDO'lu oluşunu kabullenmiş görünüyoruz. Bütün bunlara rağmen yavaş ve huzurlu yemek yeme keyfi, dingin bir bilinçle duygu, huzur arayışlarını tatil zamanımıza sığdırdık. Rahatlama anları ve her şeye rağmen kent, metropol hayatından uzaklaşma, kirlilik ve gürültüden geçici süre de olsa kaçış imkanı, yani yaz tatili zamanı var. Çalışan nüfusun yıl boyunca stresten bunalarak kendilerini attıkları yer, deyim yerindeyse çölde bir vaha. Popüler kültür ve reklamlarla arzu nesnesine dönüşen, çoğunlukla deniz sahil sıcak güneş şezlong kum terlik havlu imgeleri olan o özendirici, hayali, beklenen, yılda bir kez gelen dinlenme zamanı, tatil olanağı mümkün. Vücudu dinlendirmenin en doğru yolu, aklı dinlendirmektir. der Napoleon Bonaparte. Bilgisayar gibi işleyen, her dakika onlarca veri kaydeden, uyanık olduğumuz her an büyük bir performansla çalışan beynimize format çekmektir yaz tatili. Kötü politik oyunlar bombardımanında ve daralan yaşam koşullarında, sanat piyasasının muğlaklığında, üstelik kışın da tam ortasında her şeye rağmen naif bir ısrarla, tüm olumsuzluklara rağmen sergi, güncel hayattan kaçış ve rahatlama yolları olduğunu imler. Küratörlüğünü Şeref Akşit'in yaptığı, Ali Özhan Güneş, Alpay Aksayar, Can Büyükmehmet, Deniz Gökduman, Doğan Paksoy, Esra Kürtür, Mahir Güven, Mario Rossi, Michael Vincent Manalo, Mustafa Karyağdı, Nurhan Altay, Serdar Şencan, Serkan Şen, Yoldaş Ataseven'in yapıtlarıyla katılacağı Su Çok Güzel Gelsene! sergisine davetlisiniz!


The participation of 8 Jordanian artists, in addition to many more from around the globe in the anticipated Camel Festival. The Jordanian artists presented superb artwork, showing diversity in technique and color. The artwork expressed the relationship between man and camel amongst the Arabian Culture, and the evolving journey of the two through time. The artists: Rawan Saadeh, Ahmad Shawish, Mohammed Sobuh, Bassam Selawy, Maysoon Masalha, Alaa Al Rayan, Noor Alazzam, Anas Abu Krayem, expressed through contemporary and abstract art the value of communication and interaction between different cultures under the parasol of Fine Arts. Participats from around the globe are: from Tunisia: Ryadh Ben Amor, from the UAE: Wafaa Khazendar, Sultan Kherani, and Maitha Al Atar. From Iraq: Mohammed Quraish, Mohammed Saadoun, from Saudi Arabia: Nora Al Qahtani, from India: Shihab Vaippipadah, Mahmoud Ahmad, Radhy Shiam, Jawraf Mangala, Babu Hussien. Also from Istonia: Toomas Altnorm, from Macedonia: Pandora Sazdovska, Sasha Sazdovski, from Serbia: Simo Nofakovish, and Jennifer Bekering from Canada. Abu Dhabi's Art Hub Founder Ahmad Al Yafiei stated that the artists stay should be in the secular and beautiful desert of Liwa, so that they will go on a journey of discovery and inspiration amongst various kinds of camels and nature. On the other hand, artists have collected certain details and information about the camels from their owners that helped in creating a great sense of creativity to inspire distinguished artwork, such as paintings and sculptures. The Jordanian artists have contributed in presenting great talent through state-of-the-art paintings, emerging from their hometown Jordan. Certainly, the artists have resided and worked with many talents regionally and globaly, that helped in elevating their level of expertise and artwork. The Camel Festival activities have launched from the 20th of December and lasted for 26 days of hard work and fun experiences. The Art Hub activities in Abu dhabi included direct interaction with contemporary artists through live drawing and painting in the traditional DHafra Festival Souq. The artists have also attended the Camel Beauty Contest and the Camel Race arena, where they learned more about camels from their owners and took professional pictures of their experiences. The artists also joined in camping in the desert amongst the locals, or at the tourists' camp, where they were hosted the Emirati traditional way. Although the rest of their stay was at the Art Hub compound in Liwa in the middle of a secular, inspiring desert, the home of the Arabian camel. Bassam Selawi, is the artist responsible in organizing the Art Hub activities, along with the artist Maysoon Masalha from Jordan. Charity Bandason, one of the artists of Art Hub, also emphasized on the importance of this art event to the Arabian culture, especially the Emirati culture. In addition to the significance of the diverse culture interaction under the parasol of Fine Arts.


Art Gallery Taksim, Cumhuriyet Halk Partisi, Beşiktaş Belediyesi ve Avcılar Belediyesi işbirliğiyle düzenlenen Uyuşturucu ile Mücadele için Ölümün Nefesi isimli Karma Resim ve Heykel Sergisi düzenliyor. Uyuşturucu ile mücadelemizde, uyuşturucu madde bağımlılıklarına karşı duyarlılık ve bağımlılık konusunda farkındalık oluşturacağını, gücümüzün birlikteliğimizden geleceğini düşünüyorum. Bu sosyal sorumluluk projemizde '' Sanatçılarımızla el ele gönül gönüle uyuşturucuya HAYIR! diyeceğiz. Bu sergiden elde edilecek gelirin bir kısmı T. C. Sağlık Bakanlığına bağlı Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları E. A. Hastanesi A. M. A. T. E. M'e bağışlanacaktır.


In a comprehensive solo exhibition in the Villa Kast Galerie Thaddaeus Ropac Salzburg is showing new sculptures by the Austrian artist Erwin Wurm. Ceramic works by the artist will be shown for the first time, as well as bronzes and sculptures assembled from various materials including textiles, polyester and wood. In his work, Erwin Wurm has done much to expand the concept of sculpture, and he uses absurd and comic elements of contemporary society particularly in relation to the human body. In his sculptures and performances, he has repeatedly re-drawn and extended the fragile boundary defining a visible form from inside and outside, fundamentally challenging and questioning the viewer's perception of reality. The combination of materials in his uvre creates spaces and allusions that far transcend the relation between viewer and object. In Angst / Lache Hochgebirge, a black chair appears to split open a house; the two objects stand in a specific relationship, developing a network of relationships that takes shape beyond the viewer. Here deformation has taken over a considerable part of the figuration (Erwin Wurm, 2014). According to Aristotelean tradition, the substance of things lies in their autonomous reality, and less in the human activities that assign meaning to them or attempt to wrest from them their physical secrets. The object is more than simply its relation to man. This is precisely the direction in which Erwin Wurm wishes to take the viewer. Thus for instance, in Hochgebirge a black refrigerator clings to a warped high-rise building, or sausages stand or lie on chests of drawers. Here man is no longer the measure of all things like the Earth after the Copernican revolution. This brings about a new form of materialism, or realism, which accepts that things are not subordinate to man, but follow natural laws of their own. Markus Gabriel sums it up: There is not one single world, but many, many different perspectives on the world. (Markus Gabriel, 2013). Thus material assumes a different status as for instance in Erwin Wurm's latest ceramics, manifested with volume and materiality in an Origami or a Tantum Verde. In the new burnt clay sculptures I'm guided by the material... it's as though I'm merely following the sculpture it guides and leads me(Erwin Wurm, 2014). Also on display are bronze sculptures, some of them monumental, consisting of sausage-like forms; some of these were already part of the artist's solo exhibition in the Lehmbruckmuseum, Duisburg, in September 2014. In the 'sausage' works, I tried to use an everyday object, liberated from its content, as a kind of abstract module. I could just as well have made these compositions out of wooden planks or blocks, but I wanted to use a biological form. Ultimately, it's not a question of creating a cynical image of human figures, etc., but of bringing out an abstract quality in everyday realities (Erwin Wurm, 2014). In 2015 and 2016, Erwin Wurm is to be represented in a total of 14 institutional solo exhibitions worldwide. The first of these opens in the Indianapolis Museum of Art/USA in January 2015, followed by the Kunstmuseum Wolfsburg/Germany in March and the Sara Hilden Museum in Tampere/Finland at the end of April. In 2014, his solo exhibitions included the Stadel Museum in Frankfurt and the Lehmbruck Museum in Duisburg/Germany. His works are included in the collections of many distinguished institutions, such as the Centre Pompidou/France, Guggenheim Museum/New York, Gemeentemuseum/Den Haag, Kunsthaus/Zurich, National Museum of Art/Osaka, National Gallery of Victoria/Melbourne Museum Ludwig/Cologne, Stadel Museum/Frankfurt, Lenbachhaus/Munich and Albertina and Belvedere/Vienna.


Galerie Thaddaeus Ropac Salzburg is pleased to present the first exhibition in Austria of works by Israeli artist Amos Gitai in the Villa Kast. For several years Gitai has used various modes of artistic expression, ranging across films, theatre, installations and photography. This has led to more and more frequent invitations from many museums and galleries including the MoMA New York, the Reina Sofia, and the Centre Pompidou. While Gitai's films have made him famous as an artist worldwide, his photography, which has only recently come to attention, is now beginning to be widely appreciated. The history and all it entails and people's destiny in the face of potentially overwhelming odds, are the subjects of a formal and thematic quest which he pursues relentlessly. Here, his photographic work also becomes an interrogation of different narrative modes. His photos become visual ellipses, their figurative quality almost vanishing into abstraction. In the exhibition Before & After Amos Gitai presents two Super 8 films, Before & After and Black & White, along with works from his photographic series. Before & After is an experimental film shot in 1973 during the Yom Kippur war. In the film Gitai revisited an event that occurred when he was only 23 years old, namely a helicopter crash from which he miraculously escaped with his life. It was after that that he decided to make films. The Super 8 features the military jacket Gitai was wearing at the time of the accident; and it becomes the central 'character' of the film. With the series of new photographs presented here, Amos Gitai continues his work of decoding and conducting a post-mortem on that instant when experience of what has happened turns into personal memory. It is a process in which the subject disappears; what appears in its place is the extreme density of thick, granular, matter translating the stigmata of time and resulting in something with a painterly aspect. What artistic modes can give a proper account of that event, that trauma? What traces did it leave in the memory a few weeks after, or forty years after? The artist's quest is nourished reciprocally and simultaneously by both film and photography. In 2014, the Reina Sofia Museum in Madrid presented the exhibition The biographies of Amos Gitai an intellectual biography of the artist and his many modes of expression. Parallel with his Salzburg exhibition, the show Strade/Ways is on display in the Palazzi Reale in Milan from 1 December 2014 until 1 February 2015, and an exhibition devoted to Amos Gitai's uvre is running in the Musee de l'Elysee in Lausanne until January 2015. In autumn 2015, Gitai will shoot and produce his new film Dona Gracia, with Isabelle Huppert in the leading role.


Olasılıklar ve Tercihler adlı karma video seçkisi 23 Ocak 1 Mart 2015 tarihleri arasında Mixer Açık Depo'da! Olasılıklar ve Tercihler karma video seçkisinde sergilenecek olan video çalışmaları, Mixer'in temeli niteliğindeki Açık Depo yapısı içerisinde dinamik bir kurgu oluşturacak. Güncel video sanatına dair örneklerin ortaya konacağı bu seçki için tercih edilen çalışmalar, belirgin bir kavramsal şema içerisinde gösterilmekten uzak bir yapı taşıyarak Mixer Açık Depo'nun değişken karakterini de yansıtacak. Elif Boyner çevreyi algılamamıza yön veren hareketleri atık dönüşüm merkezinde görüntülerken, Julie Nymann bireyin varoluşuna dair bir sorgulama sürecini görselleştiriyor. Mixer'de daha önce gerçekleştirdiği kişisel sergilerinde metal üzerine yaptığı çalışmalar ile tanınan Berkay Buğdanoğlu'nun bu seçkide yer alan gif formatındaki işleri sanatçının güncel olaylar üzerine illüstratif olarak ürettiği figürleri ele alıyor. Lara Kamhi'nin renk ve form üzerinden ürettiği video yerleştirmesi ise Mixer Açık Depo alanına deneyimleme açısından prizmatik bir algı katıyor. Video sanatının dilini keşfetmeye dair bir önerme olan Olasılıklar ve Tercihler adlı karma video seçkisi 23 Ocak 2015 1 Mart 2015 tarihleri arasında Pazartesi hariç her gün Mixer Açık Depo'da görülebilir. Group video selection Possibilities and Choices is at Mixer Open Space between January 23rd and March 1st, 2015! Video works to be exhibited in Possibilities and Choices group selection will build a dynamic set up within the Open Space that forms the basis for Mixer. Video works included in this selection, will also reflect Mixer Open Space's flexible character through a display that does not have a particular conceptual arrangement. As Elif Boyner renders the moves directing the way we perceive our environments in a recycling center, Julie Nymann visualizes a process questioning the individual's existence. Gif-formatted artworks of Berkay Buğdanoğlu in this selection, whose paintings on metal had been displayed in his solo exhibitions at Mixer before, address illustrative figures about current events. Lara Kahmi's video installation produced over color and form, on the other hand, annexes a prismatic perception to Mixer's Open Space area. Group video selection Possibilities and Choices is a proposal to discover the language of video art and can be seen at Mixer Open Space between January 23rd and March 1st 2015, everyday except for Mondays.


| Dünyada ilk kez! f İstanbul tarafından gerçekleştirilen 'alternatif film dağıtım ve paylaşım' projesi! f , bu yıl Erivan'dan Kudüs'e 40 farklı noktaya ulaşacak. İş Bankası Maximum Kart ve İş'te Üniversiteli partnerliğinde ve Türkiye'nin önde gelen servis sağlayıcısı Medianova ortaklığında yapılacak! f , festival filmlerinden altısını İstanbul'la aynı anda 34 şehir, 40 noktaya taşıyacak. 12 Şubat'ta yola çıkacak 14. ! f İstanbul Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali, yılın merakla beklenen filmlerini Türkiye'ye getirmeye devam ediyor. Festivalin özel gösterimleri ve etkinlikleriyle yine çok konuşulacak programında bu yıl, alternatif dağıtım ve paylaşım' projesi! f özellikle dikkat çekiyor. İş Bankası Maximum Kart ve İş'te Üniversiteli partnerliğinde ve bulut bilişim servis sağlayıcısı Medianova ortaklığında altıncısı yapılacak! f , ! f İstanbul'un festival salonlarını Türkiye'de 29 şehrin yanı sıra Girne, Gümrü, Kudüs, Erivan ve Ramallah'a taşıyacak. Festivalin son üç günü olan 20-21-22 Şubat tarihlerinde İstanbul'da gösterilecek 6 film, 34 şehir ve 40 farklı noktada, 15 bin kişiye aynı anda ulaşacak. Gösterimlerin ardından İstanbul'da yönetmenlerle yapılacak söyleşiler internet üzerinden canlı yayınlanacak ve bu şehirlerdeki katılımcılar da sohbeti izleyip, yönetmenlere soru sorabilecek. Bir festival tarafından dünyada ilk kez gerçekleştirilen 'alternatif dağıtım ve paylaşım' projesi! f kapsamında bu yıl; Eggs, Water Easy Reach, Factotum ve O' Horten filmleriyle kendi takipçilerini yaratmış kült yönetmen Bent Hamer'ın o bildik kara mizahından bolca nasibini alan son filmi 1001 Grams/1001 Gram; İsrailli Nadav Lapid'in Cannes'ın Eleştirmenler Haftası'nda dünya prömiyerini yapan, sarsıcı ve son derece rahatsız edici bir toplum eleştirisi sunan Kindergarten Teacher/Yuva Öğretmeni; 2003'te izlediğimiz The Yes Men'den beri aktivizme yepyeni bir soluk getiren, yaptıkları çılgın eylemleriyle bugün bile tartışılan Yes Men grubunun son beş yılına tanıklık eden The Yes Men Are Revolting/Yes Men İsyanda; Paris'te sürgünde yaşayan Suriyeli yönetmen Ossama Mohammed'in, Suriye'de yaşayan Kürt yönetmen Wiam Simav Bedirxan'ın internet yoluyla gizlice gönderdiği görüntülerle birlikte yönettikleri Silvered Water, Syria Self-Portrait/Gümüş Suyu: Suriye Otoportresi; Soma Yırcalı köylülerin zeytin ağaçlarının kesilmemesi için verdikleri mücadeleyi konu alan Ölmez Ağaç: Yırca Direnişi Belgeseli ve Validebağ korusunun hemen sınırında, yeşil alan olarak ayrılmış küçük bir toprak parçasına dini bir tesis inşa etme kararından sonraki direniş günlerinden seslenen Validebağ Direnişi gösterilecek. ! f , bir festival tarafından dünyada ilk kez gerçekleştirilen 'alternatif dağıtım ve paylaşım' projesidir. İş Bankası Maximum Kart ve İş'te Üniversiteli partnerliğinde ve Türkiye'nin önde gelen bulut bilişim servis sağlayıcısı Medianova ile ortaklaşa düzenlenen! f kapsamında, ! f İstanbul'un farklı bölümlerinden 6 film seçilmekte. Festivalin İstanbul ayağının son üç gününde gösterilen bu 6 film, aynı anda Anadolu'da 29 şehirde ve Girne, Gümrü, Kudüs, Erivan ve Ramallah'taki sinemaseverlere ulaşıyor. ! f filmlerini! f İstanbul seçiyor, gösterimlerin organizasyonunu şehirlerdeki üniversiteler, dernekler, sanat inisiyatifleri ve sivil toplum kuruluşlardan sinemaseverler yapıyor. Gönüllülüğe dayanan bu işbirliği 6 yıldır kesintisiz sürüyor ve her yıl daha da büyüyor. Siz de bu sinema ağına katılmak ve kendi şehrinizde! f filmlerinin gösterilmesini sağlamak istiyorsanız bizimle iletişime geçebilirsiniz. ! f ortağımız olan Türkiye'nin önde gelen bulut bilişim servis sağlayıcısı Medianova, seçilen 6 filmi festivalin son üç gününde ortaklarımıza açıyor ve İstanbul sinemalarıyla aynı anda, internet üzerinden gösterime sokuyor. Yüksek görüntü kalitesiyle gösterilen bu filmler aynı anda tüm ortak şehirlerde sinemaseverlere ulaşıyor. İstanbul'daki gösterimlerin ardından filmlerin yönetmenleriyle salonda söyleşi yapılırken ortak şehirlerimizdeki izleyiciler de internet üzerinden bu anı canlı izleyebiliyor ve yönetmene sorularını gönderebiliyor.


İş Bankası Maximum Kart partnerliğinde düzenlenecek 14. ! f İstanbul Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali'nin açılış filmi belli oldu. Fantastik öykülerin usta yönetmeni Tim Burton'ın merakla beklenen son filmi Big Eyes/İri Gözler, Türkiye'de ilk kez! f İstanbul'da gösterilecek. Beetlejuice/Beterböcek, Edward Scissorhands/Makas Eller, Corpse Bride/Ölü Gelin gibi fantastik öyküleriyle tanıdığımız usta yönetmen Tim Burton'ın merakla beklenen son filmi, Big Eyes/İri Gözler, Türkiye galasını! f İstanbul'da yapıyor. Sanat tarihinin en sansasyonel olaylarından birine odaklanan film, 50'li yıllarda iri gözlü çocuk tablolarıyla meşhur olan Margaret Keane'in, eserlerini ve yeteneğini sahiplenmeye çalışan eşi Walter Keane'e karşı verdiği mücadeleyi anlatıyor. Amy Adams ve Christopher Waltz'un başrolünde olduğu İri Gözler, eleştirmenlerce Burton'ın 'Ed Wood'dan sonraki en kişisel filmi ve 'Big Fish'ten beri yaptığı en iyi film yorumlarıyla karşılandı. Geçtiğimiz hafta Amerika'da gösterime giren film, Adams ve Waltz'un mükemmel oyunculukları, Ed Woodun yazarları Scott Alexander ve Larry Karaszewski tarafından kaleme alınan senaryosu, Beterböcekten Ölü Geline pek çok filmde ortaklık yaptığı Danny Elfman'ın müzikleri ve tabii ki Burton'ın vazgeçilmez tasarımcısı Colleen Atwood'un kostümleriyle seyirciden ve eleştirmenlerden tam not aldı. Lana del Rey'in film için yaptığı Big Eyes ve I Can Fly adlı şarkılar ise Aralık başından beri sosyal medyanın ilgi odağı olmaya devam ediyor. İş Bankası Maximum Kart partnerliğinde ve Mars Cinema Group ortaklığında düzenlenecek 14. ! f İstanbul Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali, 12-22 Şubat 2015 tarihlerinde İstanbul'da, 26 Şubat-1 Mart 2015 tarihlerinde ise Ankara ve İzmir'de gerçekleştirilecek. Festival biletleri ise 30 Ocak'ta biletix'te %10 indirimle ön satışa çıkacak. İş Bankası Maximum Kart sahipleri geçen yıl olduğu gibi ön satış döneminde %20 indirim ayrıcalığından yararlanabilecekler.


İş Bankası Maximum Kart partnerliğinde düzenlenecek 14. ! f İstanbul Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali, yalnızca filmleriyle değil atölyeleriyle de çok konuşulacak. Bu yıl 1890 sponsorluğunda düzenlenecek Türkiye'den Kısalar bölümüyle paralel gerçekleşecek Yaratıcı Yapım Atölyesi ve Pitching Platformu, Türkiyeli kısa filmcilere danışmanlık olanağı sağlayacak. ! f istanbul ve YAPIMLAB ortaklığında gerçekleşecek atölyeye başvurular ise bugün başladı! 1890 sponsorluğunda gerçekleşecek Türkiye'den Kısalar bölümünde bu yıl, film gösterimlerinin yanı sıra film yapımcılığına özel bir atölye düzenleniyor. ! f istanbul ve başarılı yapımcı Zeynep Özbatur Atakan tarafından kurulan YAPIMLAB ortaklığında ilki gerçekleşecek Yaratıcı Yapım Atölyesi ve Pitching Platformu, dünyada hızlı bir biçimde değişen film üretim stratejilerini genç sinemacılarla paylaşmayı hedefliyor. Her yıl yeni bir fikir etrafında kurulacak atölyenin 2015 odağı, güçlü kadın karakterlerin yaratıldığı projeler olacak. Amerikalı karikatürist Alison Beschdel'in bir karikatüründen çıkan Bechdel testinden ilham alan YAPIMLAB @! f, toplumsal cinsiyet konusunda hassas olmayı başaran, güçlü kadın karakterlerle kadın hikayelerinin gerçek varlığına önem gösteren yönetmen ve yapımcıları bir platformda buluşturmayı amaçlıyor. Başvuruların 9 Ocak'ta başladığı Yaratıcı Yapım Atölyesi & Pitching Platformu'na 8 proje seçilecek ve proje sahipleri! f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali kapsamında gerçekleşecek atölyeye katılma hakkı kazanacak. Zeynep Özbatur Atakan'ın moderatörlüğünde gerçekleşecek ve konuya ilgi duyan izleyicilere de açık olacak atölyenin sonunda yönetmen ve senarist İlksen Başarır, sanat yönetmeni Natali Yeres ve! f İstanbul Yardımcı Yönetmeni Pelin Turgut'tan oluşan jürinin seçeceği bir projeye 5 bin TL değerindeki YAPIMLAB Ödülü verilirken, bütün projeler altı ay boyunca YAPIMLAB Proje Geliştirme danışmanlığından yararlanarak yapım süreçlerine dair destek alacaklar. 26 Ocak'a dek www. ifistanbul. com adresinden online yapılacak başvurular sadece Türkiyeli yapımcı ve yönetmenlerin katılımına açık olacak. Yapım sürecinin her adımında alternatif yolları keşfetmeye, farklı mecraları kullanmaya ve yapımcıların içinde yaşadıkları coğrafyanın sosyal, kültürel ve üretim odaklı açmazlarına yeni çözümler üretebilmelerine aracı olmayı amaçlayan bu atölye, ! f istanbul ve YAPIMLAB ortaklığında 19 Şubat'ta gerçekleşecek. İş Bankası Maximum Kart partnerliğinde ve Mars Cinema Group ortaklığında düzenlenecek 14. ! f İstanbul Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali, 12-22 Şubat 2015 tarihlerinde İstanbul'da, 26 Şubat-1 Mart 2015 tarihlerinde ise Ankara ve İzmir'de gerçekleştirilecek. ! f İstanbul'un bu yılki Türkiye'den Kısalar bölümü ise 1890 sponsorluğunda gerçekleşecek, festivalin İstanbul ayağındaki kısa gösterimlerinde bir filme Seyirci Ödülü verilecek.


Selanik kökenli, Samsun 1941 doğumlu ve İstanbul'ludur. Robert Kolej (lise'60) ve Roma Güzel Sanatlar Akademisi ('65) mezunudur. Orhan Taylan'ın eserleri dünyanın ve Türkiyenin çeşitli müzelerinde bulunmaz. Müzayedecilere resim vermez. Karma sergilere katılmaz. Türk resim sanatı seçkilerine adını katmamak için çabalayanlara aldırmaz. Yurtdışında sergi açar- ken, oralarda ünlenmek hevesine kapılmaz. Ha- pishane anıları yazmak ya da sülalesiyle böbür- lenmek gibi merakları yoktur. Başka sanatçıları yargılamak anlamına gelen resim jürilerinde ve bilirkişi heyetlerinde yer almaz. Sakal bırakmaz, pipo içmez. Resimde ustalık geleneğini küçümsemez. Gravür yapmaz, hey- kellerini çoğaltmaz. Resimlerin önemsenmesi için uçuk fiyatlar konması gerektiğine inanmaz. Suluboya kullanmaz. Yağlıboyasını kendi yap- mayı, oğlu Ferhat'ı, edebiyatı, Macintosh'unu ve büyük atölye düzeninin keyfini bişeylere de- ğişmez. Akşam içkisini ihmal etmez. Solaktır. Resmini, akımlar içinde adlandırmaz. Avangar- dizmin, deneysel-kavramsal çalışmaların sa- nat yerine ikame edilmesinin sanatseverleri ya- nıltabildiğine inanmaz. İnsan hakları kavramı- nı küçümsemez. Polis devletine de, şeriat dev- letine de karşı demokrasiyi savunmayı bir er- dem sayar. Yurtdışında yaşamaz. İstanbul'da, Asmalımescit'te oturur, resim yapar.


SALT, 2013'ten bu yana her yıl altı araştırma projesine toplam 60 bin TL değerinde fon desteği sağlıyor. SALT Araştırma Fonları'na ön başvuru yapmak için son tarih 16 Şubat. SALT'ın 2013 yılında oluşturduğu SALT Araştırma Fonları, mimarlık ve tasarım, sosyal ve ekonomik tarih ile güncel sanat alanlarında özgün belge edinimi ve araştırmayı hedefleyen projeleri destekler. Ayrıca, SALT Araştırma bünyesindeki arşivlerin değerlendirilmesine katkıda bulunur. 2015 yılında altı araştırma projesine 10.000 TL değerinde, toplam 60.000 TL'lik fon verilecektir. Fonlardan ikisi Türkiye'de mimarlık ve tasarım, ikisi sosyal ve ekonomik tarih, ikisi ise Türkiye'de sanat konulu araştırmalara yöneliktir. Başvurular iki aşamalıdır. 16 Şubat Pazartesi saat 18.00'e kadar yapılacak ön başvurular sonucunda konu, dönem ve araştırma alanının uygunluğu belirlenecektir. Araştırma projesinin ön kabulü durumunda, son başvuru tarihi 16 Mart Pazartesi saat 18.00'dir. Sonuçlar 21 Nisan Salı günü duyurulacaktır. 1950'ler sonrasında basılı kaynakların dışında kalan konulara ilişkin araştırmalara ve/veya mevcut kaynaklara özgün yaklaşımlar sunan yeni çalışmalara açıktır. Tasarım nesnelerinden yapılı çevrede geniş coğrafyalara kadar her türlü ölçek araştırma konusu olarak seçilebilir. Osmanlı İmparatorluğu'nun 19. yüzyılı ve/veya 20. yüzyıl Türkiye'sinin sosyal ve ekonomik tarihine ilişkin özgün araştırmalar ile SALT Araştırma bünyesindeki belgelerin kullanımıyla hazırlanan çalışmalara açıktır. 1960'lardan bugüne bölgesel ve enternasyonal çerçeve ve ilişkiler içerisinde yerel sanat tarihleri yazımlarına, basılı veya bilinir kaynakların ötesinde özgün materyallerin araştırmasına açıktır. - SALT Araştırma Fonları, kar amacı gütmeyen projelere verilir. - Fonlar, SALT'ın desteğiyle gerçekleştirilecek belirli bir araştırmaya yönelik olup, sadece belirtilen misyon dahilinde kullanılabilir. - Başvuru konusunun SALT Araştırma ile ilişkilendirilmesi tercih edilir. Kurumun bünyesinde var olan veya süreçlendirilen arşiv ve araştırmalara yönelik başvurulara öncelik verilir. - Hangi nedenle olursa olsun ırk, dil, din, uyruk, kültür, yaş ve cinsiyete dayalı ayırımcılığı teşvik eden projeler hiçbir şekilde desteklenmez. - SALT Araştırma Fonları, 12 aylık dönemlerde verilir. - SALT Araştırma Fonları'na bireysel ve/veya toplu başvuru yapılabilir. - Başvurular iki aşamalıdır: - Ön başvuru 16 Şubat Pazartesi saat 18.00'e kadar http://bit. ly/2015saf adresi üzerinden yapılmalıdır. - Araştırma projesi konu, dönem ve alan açısından 23 Şubat Pazartesi gününe kadar değerlendirilecektir. - Ön başvurunun kabulü durumunda, son başvuru tarihi 16 Mart Pazartesi saat 18.00'dir. Başvurunun yapılacağı adres, ön başvuru kabul yazısı ile birlikte gönderilecektir. - Sonuçlar 21 Nisan Salı günü duyurulacaktır. - Tüm başvurulara elektronik ortamda cevap verilir. - Gerek görüldüğü takdirde karşılıklı görüşme gerçekleştirilir; ek malzeme talep edilebilir. - Araştırmacılar, her dönem sadece bir başvuru yapabilir. - SALT çalışanlarının aile üyeleri ve akrabaları başvuramaz. - SALT Araştırma Fonları'na hak kazanan araştırmacılardan ayrıca resmi belgeler talep edilecektir. - SALT Araştırma Fonları araştırmacılarının projeye ara verme veya bırakma kararı almaları durumunda fonun geri talebi söz konusudur. - Fon kullanıcıları, SALT'ın teknik olanaklarından yararlanabilirler. - SALT Araştırma Fonları araştırmacıları, süreç içerisinde SALT Araştırma ile iletişimde olurlar. Projenin sekizinci ayında SALT Araştırma'ya bir sunum yapar ve 300 kelimeyi geçmeyen bir rapor yazarlar. - SALT Araştırma Fonları araştırmacıları, projelerinin kapsamına göre sekiz aylık raporun ardından takip eden ikinci 12 aylık dönem için yeniden başvuru yapabilirler. - Araştırma dahilinde çalışılan yeni arşivlerin korunması ve kamusallaştırılması söz konusu olduğunda SALT Araştırma'ya öncelik verilir. - Araştırma, fon desteğinden yararlanan araştırmacıya aittir ancak araştırmanın yer aldığı ortamlarda SALT Araştırma Fonları desteğinin anılması beklenir. - Araştırmanın yayımlanması ya da bir diğer kamusal aktarımı söz konusu olduğunda teklif öncelikle SALT'a yapılır. - SALT Araştırma Fonları araştırmacıları, projelerinin tamamlanmasından en az üç dönem sonra yeni bir konuyla başvuruda bulunabilirler. - Bağımsız olarak görevlendirilmiş üç uzman ve iki SALT temsilcisinden oluşan Seçici Kurul, başvuruları profesyonel bilgi ve birikimleri dahilinde değerlendirir, gerekli gördüğü durumlarda oturuma dışarıdan danışman davet edebilir. - Değerlendirmenin temel kriterleri, başvurunun niteliği ve SALT Araştırma'nın birikimleri ile yeni bilgi üretimine olası katkıya dayanır. - Başvuruların niteliğinin Seçici Kurul tarafından yeterli bulunmadığı durumlarda verilecek fon sayısının değiştirilmesi Seçici Kurul'un kararıdır. - Seçici Kurul üyelerinin görev süresi iki yıldır. Üyeler, başvuruları değerlendirmek üzere yılda bir kez toplanırlar. SALT Araştırma ve Programlar Direktörü, seçim hakkı olmaksızın kurul oturumuna başkanlık eder. Raporlama, SALT tarafından yapılır. - Seçici Kurul üyeleri başvuru yapamazlar. - Seçici Kurul üyelerinin başvuruyu gerçekleştiren kişilerle iş ve/veya eğitsel ilişki içerisinde olmaları tercih edilmez. - Seçici Kurul üyelerinden birinin eğitsel, kurumsal ve ailevi ilişkide olduğu bir kişinin başvurusunun değerlendirildiği durumda, üye karar sürecinde toplantı mekanından ayrılır ve karar sürecine dahil edilmez. Prof. Dr. Sibel Bozdoğan Harvard University Graduate School of Design ve Kadir Has Üniversitesi Mimarlık Bölümü'nde öğretim üyesidir. Disiplinler ve kültürler arası çerçevede modern mimarlık ve şehircilik tarihiyle ilgilenen Bozdoğan'ın son araştırmaları İstanbul'un kent tarihi, özellikle de mimarlık ve politika ilişkisinin tarihi üzerinedir. Merve Elveren 2011'den bu yana SALT bünyesinde uzun süreli araştırma projelerinde çalışmakta ve SALT Araştırma ve Programlar Yönetmeni olarak görev yapmaktadır. Lorans Tanatar Baruh 2011'den bu yana SALT bünyesinde tarih ve sosyal bilimler alanlarında programlar geliştirmekte ve SALT Araştırma ve Programlar Yöneticisi olarak görev yapmaktadır. Doç. Dr. Meltem Toksöz Boğaziçi Üniversitesi Tarih Bölümü'nde öğretim üyesi ve Asya Araştırmaları Merkezi'nin müdürüdür. Araştırmaları tarih yazımı, entelektüel tarih, iktisat tarihi ve son Osmanlı döneminde toplum ve devletin modernleşmesi konularına odaklıdır.


Bozlu Art Project, 2015 yılının ilk sergisini Utku Dervent ve İlker Yardımcı'nın resim ve heykellerinden oluşan bir seçki ile açıyor. Jerzy Kosinski'nin ünlü romanına referansla Being There başlığını taşıyan sergi, Utku Dervent ve İlker Yardımcı'nın yapıtlarındaki biçimsel uyumdan hareketle, aynı bahçede olmak, zamansızlık, gerçekliğin algılanması ve anlamlandırılması gibi kavramlara gönderme yaparak, sanattaki farklı disiplinler arasındaki uyum ve karşıtlıkların altını çiziyor. Resimlerini uzun yıllardır biçim-uzam ve ışık-renk ilişkileri üzerinden kurgulayan Utku Dervent, soyut geometrik kurgularla, bütünlük-uyum-denge gibi temel olguların olasılıklarını sorgulamakta, kendisi için bu olasılıklar oyununun en belirleyici ve cazip yanının, figürasyonun getirdiği, benzerlik, oran-orantı gibi koşulların ve bilinen-tanıdık nesnelerin oluşturacağı çağrışımların engelleyici etkisini azaltmak olduğunu vurgulamaktadır. Heykellerinde temel formların etkileşimleri ve kesişimleriyle, kelimesiz ve duyumlara dayalı bir iletişim algısı oluşturmaya çalışan İlker Yardımcı ise çağrışımlar ve bu düşünsel ivmeyle heykelin/formun statik evreninden dinamik bir kategori yaratmayı amaçlamaktadır. Utku Dervent ve İlker Yardımcı'nın soyut geometrik formlardan hareketle oluşturduğu yapıtlarındaki kurgusal birliktelik Kosinski'nin bahçe metaforundan yola çıkarak, olmak istenilen yer kavramına gönderme yapıyor ve aynı bahçede olmanın izleyici belleğindeki izdüşümleri ile duyumsal bir iletişim ortaya koyabilmeyi amaçlıyor. 1967'de İstanbul'da doğan Utku Dervent, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Resim Bölümü'nden mezun oldu. 1999 yılında düzenlenen 29. DYO Resim Yarışması'nda başarı ödülü alan sanatçının aynı yıl başlayan akademik hayatı, sırasıyla Yıldız Teknik Üniversitesi, Uluslararası Kıbrıs Üniversitesi, Kadir Has Üniversitesi ve İstanbul Aydın Üniversitesi'nde devam etti. Resimlerini uzun yıllardır biçim-uzam ve ışık-renk ilişkileri üzerinden kurgulayan Utku Dervent, soyut geometrik resimlerinde, bütünlük-uyum-denge gibi temel olguların olasılıkları sorgulamakta, biçimlerin ilişkisini hikayelerden arındırmayı amaçlamaktadır. Yapıtlarında görülen simetrik düzen anlayışında, bir dönem iç mimari ve dekorasyon alanında gerçekleştirdiği çalışmalar ve mimarlık eğitiminden etkiler göze çarpan Utku Dervent, mimarlık formasyonundan hareket ederek, soyut resmi geometrik olanaklar çerçevesinde çoğulluktan tekliğe uzanan bir yapı içinde kurgulamaktadır. Yapıtları çok sayıda kişisel ve karma sergide yer alan Utku Dervent, Yeditepe Üniversitesi'nde yardımcı doçent olarak ders vermektedir. 1974 yılında Konya'da doğan İlker Yardımcı, Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Heykel Bölümü'nden mezun oldu. Heykellerinde uzun zamandır metal malzemenin yeri ve anlatım olanaklarını sorgulayan sanatçının Prizmanın Telaşı isimli metal heykeli, 2008 Pekin Olimpiyat Oyunları Kent Heykelleri Yarışması'nda, Pekin'de uygulanmak üzere seçilen, 26 uluslararası projeden biridir. Heykellerinde temel formların etkileşimleri ve kesişimleriyle, kelimesiz ve duyumlara dayalı bir iletişim algısı oluşturmaya çalışan İlker Yardımcı, çağrışımlar ve bu düşünsel ivmeyle heykelin/formun statik evreninden dinamik bir kategori yaratmayı amaçlamaktadır. Sanatçının heykelleri çok sayıda kurum ve özel koleksiyonda yer almaktadır. Yurt içi ve yurt dışında pek çok sergiye, fuara ve bienale katılan sanatçı son olarak Lirik İleti isimli heykeliyle, 2014 yılında Çin'in Qingdao kentinde düzenlenen Uluslararası EXPO Heykel Parkı Yarışması'nda ikincilik ödülü almış, A-Lone/Yalnız adlı eseri ise 12-30 Temmuz 2014 tarihleri arasında Arjantin'in Chaco eyaletinde düzenlenen Uluslararası Heykel Bienali'nde dördüncülük ödülüne layık görülmüştür. İlker Yardımcı, Düzce Üniversitesi, Sanat ve Tasarım Fakültesi, Heykel Bölümü başkanlığı görevini yürütmekte ve yardımcı doçent doktor olarak ders vermektedir.


Anel İş Merkezi'nde bulunan ve Anel Grup tarafından desteklenen Galeri 5, 'Yağmurdan Önce' başlıklı karma sergiye 14 Ocak-20 Mart 2015 tarihleri arasında ev sahipliği yapıyor. Anel Grup'un sosyal sorumluluk projeleri kapsamında sanata ve genç sanatçılara destek için açmış olduğu Galeri 5, Ocak ayında ilk sergisini doğa ve insan ilişkisine odaklanan genç sanatçılardan Meliha Sözeri, Engin Ümer, Sinem Yıldırım ve Ahmet Yörük'ün çeşitli malzemelerle ürettikleri heykel, resim, yerleştirme ve desenlerden oluşan eserlerle açıyor. Doğa insan için hem vazgeçilmez bir yaşam kaynağı hem de onun en büyük korkusudur. Varoluşundan beri doğaya hükmetmek isteyen insan egemenliğini ilan ederken doğa ile arasında sentetik bir ilişki kurar. Doğanın bir parçası olmaktansa onu kendi amaçları doğrultusunda şekillendirerek kendi yaşam alanını oluşturur. Fakat bu sentetik yaşamdan bunalan modern insan bir yandan da doğaya geri dönme özlemi duyar. İnsanın doğayla olan gelgitli ilişkisinin en basit örneği gök gürültüsü, şimşek çakması ve ardından gelen yağmurdur. Betonlar yığınlarından oluşan büyük şehirlerde doğanın gücünü hatırlatan yağmur insana büyük bir ilham kaynağı olmuştur. 'Yağmurdan Önce' sergisinde yer alan sanatçılar kullandıkları doğal malzemelerin yanı sıra oluşturdukları imgelerle insanın kendini doğanın karşısında nasıl konumlandırdığını irdelerler. Sinem Yıldırım farklı insan karakterlerini, yarattığı mistik bahçelerin içine yerleştirdiği hayvan figürleri üzerinden yorumlarken, Engin Ümer, 'Ormanda' serisinde, belleğindeki doğanın etkilerini nokta ve çizgilerin bir araya gelmesinden oluşan desenler aracılığıyla aktarır. Ümer, doğanın olağan düzenini, çizimlerine eklediği insan bulgusuna geometrik formlar yerleştirerek sorunsallaştırır. Meliha Sözeri ise, mermer ve bronzdan ürettiği işlevini yitirmiş şemsiyesiye heykelleriyle doğa ile olan paradoksal ilişkimizi sorgulamaya iter. Ahmet Yörük'ün form odaklı üretimi, insanın doğaya hükmetmek ve kendi yaşam mücadelesini sürdürmek için geliştirdiği gereçlere benzerliği ile dikkat çeker ve kendi gerçekliğinden uzaklaşan bu nesnelere yeni bir bakış açısı kazandırır. Yörük'ün bir şövaleyi metal iplerle duvara sabitlediğ 'Askıdaki Diagonal Şövale' başlıklı eseri ise, insanın doğayla olan çelişkili ilişkisine farklı bir boyut katar. Resim yaparken, görüleni rahat kopyalayabilmek için kullanılan şövale, Aristoteles tarafından da ileri sürüldüğü gibi sanatın asıl amacının doğayı taklit etmek olduğunun bir simgesi olarak sergide yer alır.


Cennet; karmaşık, sıkıntılarla dolu bir düzenden yeni bir dünya çıkarabilmektir. Kırılmalar, düşüşler, etrafta uçuşan binlerce olumsuzluk... Bu durumlar her ne kadar negatif bir ruh hali oluştursa da şu an için hepimizin düştüğünü varsayıyorum. Sonuç olarak düşmek eşittir cennet. Köklü Uzak Doğu Sanatı olan Lavi' den yola çıkarak sadece gölgenin ön planda olduğu, kimi zaman ukiyo-e baskı sanatının uçuşan perspektif düzeninden yararlandığım bir teknik kullanıyorum. İnanç şemasının neredeyse tamamının Doğu kaynaklı şekillenmesinden ötürü, temelini, inanç mimarisini ve ibadet edercesine işlenmiş, somutlaştırılmış dinsel motiflerini, kaligrafi ve figürle görselin belirli bölgelerinde bu coğrafyayı anımsatacak biçimde detaylar ve karakterler kullanıyorum. Neo-traditionalist, expresyonist, empresyonist, kimi zaman optik ve japonist bir yaklaşımla çalışıyorum. Kullanılan tonla ve hafif protestan bir yaklaşım gücü hissettirmek için stencilvari bir görünüm oluşturmaktayım. Altın renk ise tamamen gelenekten gelen kutsallaşmış, kutsanmış, dogma olanı işaret etmektedir. Her çalışmanın ayrı, fakat konsept içerisinde bütünlüğü sağlayan künyeleri bulunuyor. Bu başlıkların sebebi görsele bakan izleyicinin kendi zihninde oluşan görüntüden önce benim ne düşündüğümü algılaması, izleyiciyi sınırlama ve düşüncesine müdahale etmeye çalışma çabamdır. Heaven is to be able to create a new World out of a problematic order. Fractions, falls, thousands of negatory flying around... Although these situations create negativity, I assume everyone is falling. As a result, falling is equal to heaven. I use a printing technique inspired from the Far East called Lavi, where shadows are in the foreground, and floating images inspired from Ukiyo-e prints. As the belief schema is almost entirely formed in the East, I use it's roots, belief system and worshiped like refined, tangible religious motifs, calligraphy and figurines within my work to reminiscent this geography. My work is inspired by Neo-Traditionalism, Expressionism, Impressionism and sometimes Optic and Japanese style. I use stencil like images and tones in order to create a protesting look and feeling. The use of gold is for it's representation of the Holy, sacred and dogmatic. Each work is different but has a conceptual title that creates a whole. When the viewer is observing my images they have an understanding of what I am thinking. My aim is to intervene with the viewer's thoughts and create boundaries in their heads.


Evren Sungur, Organik Makine isimli yeni serisinde alternatif evrim, otomatikleşen güncel yaşam, gerçeküstü medeniyet tasarımı gibi konuları ele alıyor. Denizhan Özer küratörlüğünde gerçekleşek olan sergide, sanatçı figüratif anlatımın klasik biçim ve kompozisyonlarını görmezden gelip yeni bir görsel dil oluşturarak, hayali mekanlarda gerçeküstü insan tasarımlarını yüzey üzerine taşımaktadır. Seyirciyi bilinçli olarak içinde bulunduğu zaman ve mekandan koparıp resmin karşısında kendisiyle yalnız bırakan sanatçı, seyircinin kendi geçmiş ve geleceğine karşı duyacağı rahatsızlığı da bir fetişe dönüştürerek geleceğe yönelik ip uçları vermektedir. Medeniyeti ya da insanlığı tartışmanın ötesinde 'başka bir medeniyet olsaydık acaba yaşam nasıl başlardı' sorusu üzerinden yola çıkan sanatçının, evrimi farklılaştırma düşüncesiyle kadın ve erkeği tek vücutta buluşturma ya da başka canlıların özellikleriyle karıştırmaya çalışmasıyla farklılık yaratmaktadır. Yeni hayatın kurgusal yapısının izlerini taşıyan amorf bedenlerin, belirsizleşen durumlarını yeni bir yaratım süreci ile irdeleyen sanatçının, içinde bulunduğumuz çıkmaz duruma ve sistemin yıkıcılığına karşı getirdiği eleştirel bakış açısıyla dijital kurgu estetiğini bizlere hatırlatarak güncel bir anlatım oluşturmaktadır. 1980 İstanbul doğumlu olan sanatçı, Yeditepe Üniversitesi'nde aldığı Mimarlık eğitiminden sonra Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'nde Heykel eğitimi almıştır. Sungur 1998 yılından beri çalışmalarına İstanbul, Beyoğlu'ndaki atölyesinde devam etmektedir. Evren Sungur'un resme yaklaşımı sanatın trajedisiz olamayacağı kuralına bağlılığının analiziyle anlaşılabilir. Resminde temel olarak insanı konu edinen Sungur kavramsal çerçevesini insanoğlunun doğası, evrimi, varoluşunun ve medeniyetinin sorgulanması olarak belirler; bunlara bağlı olarak motivasyonunu insanın davranışsal özellikleri, aklı ile içgüdüleri arasındaki çift karakterlilik, toplumsal düzeni belirleyici kadın-erkek ilişkileri, kuşaklararası rekabet ve kültürel/siyasal geçmişinden alır. Sungur'un resimlerindeki şiirsel olgu, figürlerinin kendi evrimlerine, yarattıkları medeniyetlerine, nihayetiyle varoluşlarına tezat içgüdüsel davranış ve reflekslerinin trajedisinden kaynaklanır.


Form ve renkleriyle enerjiyi dışa vuran, resminde yer alan kaos ile izleyiciyi Tedirgin eden ama birdaha dönüp baktırıcı etkisi yaratan ve bundan haz duyduğunu ifade eden Ali Kotan'ın Untitled isimli sergisi 16.01.2015-11.02.2015 tarihleri arasında Siyah Beyaz'da izleyicilerle buluşuyor. Ali Kotan'ın Untitled isimli sergisini 16.01.2015-11.02.2015 tarihleri arasında Galeri Siyah Beyaz'da izleyebilirsiniz.


Zeynep Erdinç, geçtiğimiz haftalarda Galeri Ark'ta açtığı 'Yüzey/Altı' adlı sergisini, tuval üzerine 'kum' kullanarak, yağlıboya ile müdahalelerde bulunarak gerçekleştiriyor. Semboller, figürler, doğaya, doğanın ve insanın izlerine gönderme yapıyor. Yağmurun, rüzgarın ve küfün izleri Erdinç'in tuvallerinde geçmişin izlerini günümüze taşıyor. Hülya Küpçüoğlu: Serginizin adı 'Yüzey/Altı.' Öncelikle serginizin oluşumundan başlamak istiyorum. Z. E.: Boya ile çeşitli akıtmalar, lekeler yada çizgilerle oluşturulan yüzeyde, kumu katman katman tekrar ilave ederek, yüzeyin altına, dip yüzeye geçirmiş oldum. Bu aslında bir anlamda görsel dile zaman boyutu da ekledi bence. Zaman ve süreci, altta ve üstte olma algısı, biçimsel olarak kendi içinde, küf, yağmur ve rüzgarla aşınmışlık hissiyle yarattı. Z. E.: Bir esere bakarken ki durumumuz, buna primitifler de dahil olmak üzere kendi yorumlarımız, okumalarımız ; kendi durduğumuz yerle, bilişsel katmanlarımızla ilgili bir şey. İmgenin üzerinde, her bir edinilmiş katmanın, bu 'kalıp' hiyerarşik yapısının, bizi bir yanıltma riski var. Biz nerden bakarsak bakalım, onu yapan insanın, onunla ilgili mutlaka farklı bir yorumu da olabilir. Bu yanılma ve yanılsama hissi bir anlamda benim çok hoşuma giden bir şey. İronik bir şey. Bu işlerin aslında çoklu bilinemez tarifi olduğunu düşünüyorum, yani sandığımız şeyin, aslında bu kadar keskin bir tarif ya da tanımlamanın dışında bir önem kazandığını. Bu bakış bir anlamda sonucun değil 'sürecin' önemli olduğunu gösteriyor ve kendi içinde devinim yaratan bir şey haline geliyor. Materyal ve boyayla bu ikircikli yapıyı verdiğimi düşünüyorum. Yani bu katmanlarla imgeyi, yüzeyin altına gömerek ve ortaya çıkararak oluşturduğum bir şey. Baktığımız zaman içeriksel olarak biz de öyleyiz. Yüzeydeki halimiz, dipteki halimiz, dip yüzeyimiz, 'süreç' içinde oluşan kendi katmanlarımız. Bu ilişki üzerinden bir bağlantı kurulabilir. Z. E.: Benim de etkileşimde bulunduğum pek çok şey var. Primitif eserlerle çok ilgiliyim. İnsanın yaratma eylemindeki tavrının daha sonra bizim ona atfettiğimiz 'sanat eseri' olma hali. Sanat mı değil mi? Bunlar uzun zamanlar arkeoloji ve etnografi müzelerinde sergilenmiş, daha sonra, hatta çok yakın zamanlarda bir sanat nesnesi olarak meşrulaştırılmış. İlk olarak sanırım, Harward Üniversitesi'nin bünyesindeki foog'da iki yüz bin yıllık homosapiensin ürettiği şeyin sanat olarak sergilenmesiyle, Afrikalı eserler sanat kanonunda yerini alıyor. Her ne kadar bizim karar verdiğimiz bir şey olsa da aslında bunların hepsi bizim kendi izlerimiz, tarihimiz, ayrı şeyler değil. Biz buyuz; yaratan insan-sanatçı. Bu araştırmalarla tabii ki çok ilgiliyim çok da hoşuma gidiyor. Bunlar insanın düşünsel tarihini, kültürel tarihini yansıtan izler ve benim için çok çok önemli. Fakat sonucunda ulaştığımız noktayı sorgulamak gerekiyor. Çünkü burada yanılma payımız çok fazla. Çünkü bir yorum yapıyoruz. Bunu ben bugünkü işlerle de ilişkilendiriyorum. Bir şeyin üzerine ne yazılırsa yazılsın, bizim kendimize ait bir yorumumuz var. Peter Burke'nin dediği şey; herhangi yeni bir esere baktığımızda, önce onu kendi kalıplarımız, kendi bilgi birikimimiz içinde değerlendiriyoruz ya da tamamen bizden başka bir şey olarak değerlendiriyoruz. Bir şeyi tarif etmeye başladığımızdaki yanılma durumumuz aslında beni kışkırtan ve tüm bunları yaparken çıktığım yer. Mesela kayaların üzerinde insanların yaptığı bir takım resimler var. Bilim adamları, sosyologlar, tarihçiler, sanat tarihçileri vs. bunların üzerine yazıyorlar, çiziyorlar. Bunların üzerindeki izler, bizim onların kültürel, bilişsel vs. düzeylerindeki bilgilere ulaşmamızı sağlıyor. Çoğunlukla da 'tahmin' etmemizi belki de. Bu izlerin, biz ona ne kadar anlamlar yüklersek yükleyelim, bazen de çok basit bir şey olma olasılığı var, sanatçının oradaki tavrı ile ilgili. Kişisel izi olabilir, kimliğiyle ilgili bir iz ya da bir yön izi, çok basit bir kayıt tutma, işlevsel, yaşamsal bir iz demek istiyorum. Biz bunları, şimdi çok estetik bulup, değer verip, sanat diyebiliriz ya da demeyebiliriz. Bunlarla ilgili bir şey. Kumun altındaki katmanların kendi yarattığı serüveninin içinde, tanımlarımız, bizi her zaman yanıltabilir. Buna izin verelim, bu güzel bir şey. Neticede benim için en zor ve güzel olan, imgenin çoklu anlatımlarının olanaklarını sağlamak. Z. E.: Orada, böcekler ve tarif edemediğimiz organizmaların olma isteği, bir yaşamın, döngünün, devinimin sorgulanma isteği ile ilgili diyebiliriz. Bizim doğa ile birlikte gelişimimizi, nereden gelip nereye gittiğimizi ve aslında çok küçük dediğimiz organizmaların vs. bizden daha güçlü olabildiğini düşünmek gerektiği ve güç dediğimiz şeyin aslında belki de içinde güçsüzlük barındırdığı, kırılgan bir yüzeyde bunların hepsinin devam ettiğini düşünmek üzerine. Coğrafya, rüzgar, kum ve küf, dış etkenler hepsi birbiriyle bağlantılı. Aşınmanın getirdiği bir evrimsel biçim yaratılıyor ve bizim için de öyle bir durum var. Metaforik bir anlamda. Z. E.: İnsanın, serüveni içinde doğadan kopuşu ve ona hükmeden bir hiyerarşik duruşu, bakışı ve onu hoyratça kullanması, düşünen her insanın canını sıkan bir şey. Tüm bunların içinde biz de onunla ilişki halinde ve onun bir parçası olma gerçeğinden çok uzaktayız, diye düşünüyorum. İstediğimiz kadar yaşamı karmaşıklaştıralım, ilerleme ve gelişmeyi sorunsallaştırmak gerekir. İstenildiği yere gelinsin ama gezegenle ilgili bir sorumluluk alınması önemli. Yeryüzünün, yüzeyin altının ve gökyüzünün de farkında olmak gerek. Tarihe bakarken de okumalarımız hep sanki dışındaymışız gibidir ya. Aslında yaşamadığımız zaman da biziz. Bunları dışsallaştırmanın mümkün olmadığını düşünüyorum. Z. E.: Aslında bu ince sıva kumu. Hem doğanın hem de bir yapının parçası. 'Tuval üzerine duvarlar' demiştim bir ara. Kullanım şeklinde tabii ki bir zorluk yaşıyorum. Çünkü üzerinde yapacağım izlere ve boyaya kısıtlı izin veriyor. Kısa sürede donan bir şey. Daha sonra eklemelerle tekrar yineleyebiliyorum. Boyadığımda silmek mümkün değil. Dolayısıyla kendi içinde bir pratik gerektiriyor. Zorladı tabii, bir de ağır. Seramik kökenli de olduğum için keyifli geldi bana. Bir plastik malzemenin üzerine başka bir plastik malzeme gibi geldi. Hem onun sertliği hem de kısa sürede yapılan dokulardaki yumuşaklığı ve bu zıtlıkla birlikte organik- inorganik hissini veren tanımlanamaz imgeler, bir devinim algılatıyor. Z. E.: Aslında birçok anlamda da sorun çözen öneriler var ama neticede doğal bir malzemenin, doğanın içindeki zararı da mevzubahis. Genişletmek istemiyorum algısal olarak. Ben daha çok kaya ve taş hissi vermek istedim. Beton gibi bir şey değil, o benim kendi dip yüzeyim. Yapmak istediğim; onun kendi küfüyle, üzerinde kendi zamanını içeren izlerin olduğu bir kaya ve taş. Yalın ve daha primitif bir durum, karmaşıklaştırmadan. 'Basit' olan en zor şeydir. Dolayısıyla bizim kişisel sanat pratiğimizde de önce karmaşıklaştırıp sonra daha aza ulaşmak, yani eksiltmeleri yapma isteğindeyim. O birikimden, o katmanlardan faydalanıyorsun ama onun süzülmesi gerekiyor. Bir yere geldikten sonra o süzülmeyi yapabilmek hem pratik hem teknik anlamda hem de içerik anlamında zor. Çok şey bilebilirsiniz. Bugün bilgiye ulaşmak çok kolay. Her türlü bilgi bir cep telefonu kadar yakın size. Ama bu bilginin üzerine düşünmek, onu sentezlemek ve süzmek zor. Daha az ile daha çok anlatabilmek. Eksiltmenin, çoğaltma anlamında olduğuna özellikle vurgu yapmak istiyorum. İzleyenin yorumlarını çoklaştırabilmesine, normatif değil rölatif bir duruma atıf diyelim. Z. E.: Taşımak bence, benim kullandığım malzeme çok ağır çünkü. Malzeme, çok geniş bir konu tabii ki. Kendi adıma benim seçkilerimle kurduğum bir ilişki var. Önce düşünmek, yakınlaşmak ve denemek gerekiyor. Sonuçta her şeyin bir pratiğe ihtiyacı var. İçerikle ilgili eğer karar verdiysen doğal olarak bu serüven devam ediyor. O pratikle, deneyerek malzemeye hakim olmak gerekiyor. Vazgeçebilirsin. Ama çok zengin anlatımlar yakaladığında müthiş heyecan verici olabiliyor. Beni de en heyecanlandıran kısmı tabii ki 'süreç' kısmı.


Art Ankara will gather in Turkey Turkish artists as well as artist from France, Georgia, Iran, Armenia, Kazakhstan, Russia, Ukraine etc.. In order to make the Art Ankara Fair more colorfull conferences, panels and talks will take place during the fair. The participant is supposed to determine the stand sizes according to the number of artists approved by the selection commiittee: maximum 2 artists for 25m2; maximum 4 artists for 50m2; if more than 50m2 one more artist for each 10m2 is allowed. For participation at Art Ankara Fair you have to fill the below-mentioned link as soon as possible in order the submitted art-works to be evaluated by the Selection Committee. |Looking forward for your participation at Art Ankara Fair.


Elsa Ers 'Kutsal + Dünyevi' başlıklı kişisel sergisiyle 21 Ocak 25 Şubat tarihleri arasında Pg Art Gallery'de izleyiciyle buluşuyor. Elsa Ers, karışık teknik resimlerden oluşan yeni serisinde kişisel ilhamını, yer değiştirme, aidiyet ve kültürel kimlik temaları üzerinden şekillendirmeyi amaçlamaktadır. Kültürel mirasından ödünç aldığı bazı unsurları küresel çağdaş kültürün bileşenleri ile harmanlayarak yinelediği çalışmalarında, kadınların en derin içsel niteliklerinden biri olan 'bir araya getirme' ve 'yuva yaratma' öğelerini vurgulayarak görsel bir dil oluşturuyor. Türk kilim desenlerini, kadın kimliği için koruyucu koza sembolü olarak benimseyen ve onları sahaflardan aldığı eski aile fotoğrafları ile bilim kitaplarından toplanan görüntülerle dokuyan sanatçı, 21. yüzyıla damgasını vurmuş ve özellikle kadın psikolojisinde yer edinmiş, yenilik arayışı ile bitiştirilen geçmişe duyulan özlem ikilemini yeniden yapılandırıyor. Pg Art Gallery'de gerçekleştirilen 'Kutsal + Dünyevi', başlıklı sergi sanatçının karışık tekniklerden meydana gelen resim serisi olmasının yanı sıra Ers'in, 2005 yılındaki mezuniyetinden beri biriktirdiği anonim vintage fotoğraflardan oluşan kişisel koleksiyonunun da bir yansıması. Sanatçı, geçmişten gelen bu yüzler için hikayeler dokurken onları kutsal anonimliklerinden çıkarıp sıradanlığa, kusurlu bir dünyaya yerleştiriyor, böylece unutulmuş yüzlere yeniden bir hikaye, bir yuva sunuyor. 1982'de İstanbul'da doğan Elsa Ers, lisansını 2005'te Paris'te Parsons School of Design'da, yüksek lisansını ise 2007'de Sorbonne'dan Fransız Dili ve Uygarlığı Bölümü'nde tamamladı. Eğitiminin ardından Tel Aviv'e yerleşen sanatçının resim, desen ve baskılardan oluşan çalışmalarının en belirgin özelliği, eve ve kültürel kimliğe aidiyeti vurgulayan yüzey uygulamaları. Pg Art Gallery is proud to present the solo show titled 'The Sacred + The Profane' of Elsa Ers that runs from January 21st through February 25th. In her new series of paintings, through a series of mixed media experiments, Elsa Ers aims to give form to her personal musings on themes such as displacement, belonging and cultural identity. By borrowing and repeating certain elements from her own cultural heritage, along with components from global contemporary culture, she creates a visual language, highlighting women's deepest intrinsic qualities of gathering and creating a home. Adopting the patterns of the Turkish kilims as a symbol of the protective cocoon for female identity, and weaving them with vintage photographs and imagery collected from estate sales and illustrations from vintage science books, the artist reconstructs the duality that is evident in the 21st century, especially in the female psyche; a longing for the past juxtaposed with a quest for the new. The exhibition titled 'The Sacred + The Profane' is a series of mixed media paintings that additionally give voice to the artist's personal collection of anonymous vintage photographs, which she's been accumulating since her graduation in 2005. The artist weaves stories for the forgotten faces of the past, taking them out their sacred anonymity, and placing them into a mundane, imperfect world, thus giving them a story again, and a home. Elsa Ers was born in 1982 in Istanbul. After having graduated from high school, she moved to Paris to complete her studies, where she obtained her BFA from Parsons School of Design in Paris (2005) and an additional BA from the Sorbonne (2007) on French Language and Civilization. After another two-year stint in Istanbul where she tried her hand in textile design following the traditions of her family, she moved to Tel Aviv, where she currently lives and works. Her work, which compromises of traditional techniques of painting, drawing and printmaking, along with experimental surface treatments that were inspired by her years working as a textile designer and craftsman, evolves around such themes of belonging, home, and cultural identity.


Ox-Bow's Artist in Residence program, located in Saugatuck, MI, offers artists at various stages in their career, the time, space, and community to encourage growth and experimentation in their practice. During the summer, Ox-Bow offers two-week residencies to five artists who are art faculty members at any grade level, in an adjunct or full-time capacity. This program is designed to give teaching artists the much-needed time to focus on their work and also to connect with other faculty who are teaching at Ox-Bow. - Private Studio - Private room - Meals - Access to visiting artists and faculty for studio visits - Evening artist lectures - Opportunities to share work: slide presentations and/or readings, and open studios Costs: Individual residency $500, Collaborative group $800. Applicants can apply for funding.


Aşılacak olan yüksek dağlar, balta girmemiş ormanlarsa iyi bir yol göstericiye gerek vardır. Sanatsa Kaf Dağı'nı aşmaktır. Nice balta girmemiş ormanlardan, ucu bucağı görülmeyen kavurucu çöllerden, kırılmamış buzullardan bin bir sıkıntıyla sanata varan dağlardan geçmektir, sanat uğraşı. Ön hazırlıklar bu derece zor ve yorucudur. Damdan düşen bilir; düşmeyen bilmez... Bilenler sanata erişebilir. Kaf Dağı'nı aşmaksa ne dağları, ne de sıradağları aşmaya benzer. Yol göstericinin de çok birikimli ve çok özel bir donanımının olması gerekmektedir. Özellikle her sanatçı, her yapıt sanatın özel yol göstericisidir. Onların yapıtları sanatta başarmanın örnekleridir. Sanat yolunda ilerlemek isteyenlere yol gösterir. Onların özgün önderliğinde doğru olan erime varılır. Sanatçıların bugün yapılmış oldukları yarına gidecek olan sanatçıların yolunu açar. Ülkemize baktığımızda kolay yollar seçilmeye kalkılmış. Kolay yollarsa hiçbir zaman sanat için aşılması gereken yollardan geçmiyor. Geçmek isteyene de gerçekten yol göstericiler olmamış. Yol göstericiliğe kalkışanların çoğu kimi bilerek, kimi de bilmeyerek kargalıktan öteye gidememiş. Çoğu zaman kaş yaparken gözler çıkarmışız. Bir yığın gereksiz tartışmalar, söyleşiler yapılarak zaman öldürülmüş. Sanat eğitiminin niteliği de düştükçe düşmüş. Gerçek bir yol gösterici varsa anlayanı pek çıkmamış, anlayanın işine gelmemiş, yok sayılmış; yok sayılmakta. Böyle bir durumda yol gösterici oyunu oynayan kargalar öne çıkıp ortalığı kaplamış. Sanat eleştirmenliği gittikçe daha aydınlatıcı ve nitelikli olması gerekirken yozlaştıkça yozlaşmış. Bir suçlama da olsun istemiyorum. Gücümüz, görüntümüz ve gerçeğimiz bu... Derler ya: Benim adım Hıdır; elimden gelen budur. Bir de bu gözle bakıyorum. Hangi gözle bakarsak bakalım sanatla bir türlü istenilen uyum ve ilerleme sağlanamamış. Şarkıcıya, türkücüye, popçuya, göbek dansçıya, baldır bacak gösterenlere sanatçı diyen bir toplum nasıl olduysa görsel sanatlarda da buna benzer bir başarı gösterdi. Gördüğünü iyi benzeten her resim yapanı, cicili, bicili; güllü, papatyalı, gelincikli, Boğaz görünümlü, ırmaklı, karlı dağlı resimler boyayan boyacıları da kolay yoldan sanatçı yaptık. Okumuşlar üç beş kuruş için herkesin gönlüne göre şerbet vermeye çalışarak okumamışlar düzeyine kolaylıkla düşebiliyor. Okumamışlar okumuşların düzeyine varmak istiyor bir yandan. Sanatta varabildiğimiz düzey buralarda dolap beygiri gibi dolanıp duruyor ne yazık ki. Kendimize göre bir üst düzey daha belirlemişiz. Onlar da usta sanatçılar adı altında kaymak tabaka oluşturmuş. Ustalıkları Kapıkule'yi geçmiyor ama ağızlarını açınca da mangalda da kül bırakmıyorlar. En tehlikeli kesim bu... Usta diye yutturulanların çıkardıkları seslerden yol göstericilerimizin usta değil karga olduğunu anlamamızın zamanı çoktan geçti. Çağdaş sanata yakınmış gibi gözüküp çağdaş sanatı çok gerilerden izlemekten öteye gidemeyen bir konumdayız. En büyük sorun da burada yatıyor. Bu sorunları aşmak için bir zamanlar gerçekten de çaba gösterildi. Geçmişe bakıldığında ülkenin çağdaş sanatta yeri olsun diye verilen emeklerin yerini bulmadığına da tanık oluyoruz. Bir yandan Batı'yı geriden izleyen bir yandan da Batıya düşman ellere geçti yol göstericilik. Dünyanın her yerinden her zaman gerçek sanatçılar çıkar ve çıkmaktadır. Kimi yerlerde yüzlerce kimi yerlerdeyse tek, tük... Biz de bu tek tükün içindeyiz. Bizi alıp ileriye taşıyacak bir güç oluşturmamışız. Götürecek olanları da ülkede barındırmamışız. Böyle yaparak gerçek sanatçıların yol göstericiliğine olanak tanımadığımız sürece de çağdaş sanatı gerilerden izleme konumundan kurtulamayacağız. Başımızdaki kargaların ötüşü ancak bu olanağı sağlıyor. Kargaların çoğunluğu nedeniyle yol göstericiler de kargalar arasından seçiliyor. Yaşanılan dönemlerde güncel sanatı yakalamak için çok çaba gösterilmiştir. 1914 öncesi Avrupa'ya öğrenciler gönderilmiştir. Bunlara Çallı Kuşağı demekteyiz. Çallı Kuşağı, Güzel Sanatlar Akademisi'nde öğreticilik görevi sürdürürken Avrupa'ya okuldan öğrenci göndererek yenileşmeye katkı sağlamaya çalışmışlar. Giden öğrenciler daha sonra 1933 yılında D Grubu'nu kurmuşlar. 1934 yılında da bu gruba Turgut Zaim ve Bedri Rahmi Eyüboğlu katılmış. Yirmi yıl boyunca ülkemizde sanatın bir yer edinmesini sağlamaya çalışırken Avrupa'dan getirdikleri bilgilerle yenilikçiliğe soyunmuşlar. Özellikle de Kübizm anlayışı yerleştirmek istenmiş. Oysa Kübizm'i yeniden bulmanın bir anlamı yoktu. Anlamanın anlamı vardı. Tüm bunların ülke sanatı için yararlı olması isteme konusunda içtendiler. Ama bu içtenlik, onları bir köşeye sıkışmaktan kurtaramamış. Ülkede sanatı Batı'nın gerisinden kurtarmak için nitelikli bir Türk Sanatı yaratmaya kalkışınca sorunlar yaşanmış ve işin içinden çıkamamışlar. Batı'ya öykünmeci çalışmalarından bu yolla kurtulma umuduna kapılmışlar. Oysa Avrupa'da İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra sanatta yeni akımlarla evrensel dili daha da ileriye götürdüler. Bizlerse ulusallığa dönüşü benimsedik. Bu konuda sayısız söyleşi ve yazılarla yanlışı iyice kökleştirmeye çalıştık. Böylece o yıllar yitip giden yıllar olmaktan öteye gidemedi. Ulusal kimlik diye ortaya konulan çalışmalar da evrenselleşemedi. Yol göstericilikleri de kargalaştı. Çünkü; sanatta burnumuz sanatın gerisinden çıkıp çağdaşlıkla buluşamadı. Not: Siz okuyuculara günümüzün görsel sanatlarından örnekler sunarak karşılaştırmalarda kolaylık olsun istedim.


Sermaye yöneticilerinin dünya ekonomisini, çalışanların mesai saatlerini, tatil günlerini, dolayısıyla diğer geri kalan zamanları, hatta emeklilik yaşını da belirlediği bir dünyada yaşıyoruz. Tek bir merkezden kontrol edilen yaşam alanlarımızın ekolojik ve organik olmayan yeni bir kentsel düzlemde dayatılmasına seyirci kalıyoruz. Yapaylaştırılan, insansızlaştırılan, beton yığınına dönüştürülen mimari monarşiyle kent hayatımızın sistemleşmesine engel olamıyoruz. Suyun bol klorlu, havanın aşırı karbonlu, meyvenin, sebzenin hormonlu, kimyasal ilaçlı, mısır ve pirincin GDO'lu oluşunu kabullenmiş görünüyoruz. Bütün bunlara rağmen yavaş ve huzurlu yemek yeme keyfi, dingin bir bilinçle duygu, huzur arayışlarını tatil zamanımıza sığdırdık. Rahatlama anları ve her şeye rağmen kent, metropol hayatından uzaklaşma, kirlilik ve gürültüden geçici süre de olsa kaçış imkanı, yani yaz tatili zamanı var. Çalışan nüfusun yıl boyunca stresten bunalarak kendilerini attıkları yer, deyim yerindeyse çölde bir vaha. Popüler kültür ve reklamlarla arzu nesnesine dönüşen, çoğunlukla deniz sahil sıcak güneş şezlong kum terlik havlu imgeleri olan o özendirici, hayali, beklenen, yılda bir kez gelen dinlenme zamanı, tatil olanağı mümkün. Vücudu dinlendirmenin en doğru yolu, aklı dinlendirmektir. der Napoleon Bonaparte. Bilgisayar gibi işleyen, her dakika onlarca veri kaydeden, uyanık olduğumuz her an büyük bir performansla çalışan beynimize format çekmektir yaz tatili. Kötü politik oyunlar bombardımanında ve daralan yaşam koşullarında, sanat piyasasının muğlaklığında, üstelik kışın da tam ortasında her şeye rağmen naif bir ısrarla, tüm olumsuzluklara rağmen sergi, güncel hayattan kaçış ve rahatlama yolları olduğunu imler. Küratörlüğünü Şeref Akşit'in yaptığı, 'yaz tatili' ve 'keyif arayışı' temalı sergisi Su Çok Güzel Gelsene 13-30 Ocak 2015 tarihleri arasında Ali Özhan Güneş, Alpay Aksayar, Can Büyükmehmet, Deniz Gökduman, Doğan Paksoy, Esra Kürtür, Mahir Güven, Mario Rossi, Michael Vincent Manalo, Mustafa Karyağdı, Nurhan Altay, Serdar Şencan, Serkan Şen, Yoldaş Ataseven'in yapıtlarıyla katılacağı Su Çok Güzel Gelsene! sergisine davetlisiniz!


WWF-Türkiye 18 Şubat 8 Mart 2015 tarihleri arasında Zorlu Center'de 52 sanatçıyla Doğa Seni Çağırıyor isimli bir sergi gerçekleştiriyor. Serginin küratörlüğünü Denizhan Özer, koordinatörlüğünü ise Akın Ekici yapıyor. Türkiye'deki doğa koruma çalışmalarını 39 yıldır sürdüren WWF-Türkiye'ye bir destek de sanatçılardan geldi. Farklı kuşaklardan 52 sanatçının eserlerinden oluşan 'Doğa Seni Çağırıyor' adlı sergi 18 Şubat-8 Mart 2015 tarihleri arasında Zorlu Center Performans Sanatları Merkezi'nde sergilenecek. Serginin gelirinin bir bölümü WWF-Türkiye'ye bağışlanacak. Küresel iklim değişikliğinden temiz su kaynaklarının kirlenmesine, çarpık kentleşmeden türlerin yok oluşuna kadar onlarca farklı çevre sorunuyla karşı karşıyayız. Son 40 yılda biyolojik çeşitlilik yüzde 30 oranında azaldı. Küresel iklim değişikliği ise türlerin üzerinde büyük bir baskı oluşturuyor. Tüm bu sorunlarla mücadele etmek için yaşam alanlarını ve canlı türlerini korumak zorundayız. Modern insanın doğa ile ilişkisini sorgulayan sanatçıların yapıtlarından oluşan Doğa Seni Çağırıyor sergisi, her türlü olumsuzluğa karşın, sanatseverlere doğanın ve doğal hayatın olumlu bir yansımasını sunuyor. Garanti Bankası, Zorlu Center Performans Sanatları Merkezi ve Beyoğlu Akademililer Sanat Merkezi'nin desteğiyle düzenlenen sergi anlatım tarzı dışında sanatsal özellikleri ve farklılıkları ile dikkat çekiyor. Farklı kuşaklardan 52 sanatçının çevre sorunlarını bizlere hatırlatmak ve sorunların çözümüne katkıda bulunmak amacıyla oluşturduğu 'Doğa Seni Çağırıyor' sergisi 8 Mart 2015 tarihine kadar açık kalacak. WWF-Türkiye; dünyanın en büyük, deneyimli ve bağımsız doğa koruma kuruluşlarından biri olan WWF'nin ulusal örgütüdür. Beş milyonu aşkın destekçiye ve 100'den fazla ülkede etkin bir küresel ağa sahip olan WWF'nin misyonu; dünyanın biyolojik çeşitliliğini koruyarak, yenilenebilir kaynakların sürdürülebilirliğini sağlayarak, kirlilik ve aşırı tüketimin azaltılmasını teşvik ederek gezegenimizin doğal çevresinin bozulmasını durdurmak ve insanın doğayla uyum içinde yaşadığı bir geleceğin kurulmasına katkıda bulunmaktır.


Every painter, Turkish citizen or not, who do not turn 40 years of age on 31st of December 2015 and at least participated in a group exhibition or held a solo exhibition can join the International Young Artist of the Year Contest organized by rh+artmagazine with the intention of discovering masters of the future and contributing to the dialogue of art and artists between countries. 2- rh+artmagazine will organize a solo exhibition and publish a catalogue for the Young Artist of the Year and make the winner painting cover of the magazine. 3- Prize winners (1st, 2nd and 3rd and honorable mention) will receive a plaque and a certificate each. (If an artist gets a 'jury's special award' his/her paintings submitted to the Contest are also subject to the section D article 2, see below). 4- Prize winners will be interviewed for rh+artmagazine. 5- The jury will choose works to be exhibited between all artists' works. The prize winners' works and the chosen works will be exhibited for sale in a date and gallery which will be determined by rh+artmagazine. Prices will be determined by rh+artmagazine. Once a painting is sold the magazine's share (%30) will be cut and the remaining amount will be given to the artist. Payments will occur depending collections. 6- 10 artists will be chosen by rh+artmagazine from all participants and they will each be featured in the magazine's 'young artists' column with interviews every month. For the artists living abroad or who can't come to the magazine the interview will be made online. 7- Artists who couldn't get an award or find a buyer in the auction may give away their works to the magazine's painting collection. rh+artmagazine will feature the works' images along with a greeting note. 1- Artists will participate with two paintings. 2- Paintings can't be shorter than 100 cm on the short side and longer than 200 cm on the long side. 3- Works must have been produced on toile or flat, permanent surface. Prints and photography are not admissible. 4- Materials and subject are free. 5- rh+artmagazine employees or their first degree relatives can't participate. 6- The deadline to submit works is 19 October 2015. 7- Participating with two paintings is obligatory. Outsized or single work is inadmissible. 8- Name, surname and signature of the artist will be on the back of the paintings. And also a nickname consisting of two words will be written on the back. 9- A admission fee of 50 $ will be deposited in the bank account below. 1- Artists will send two actual paintings in given sizes cited above and a CD consisting of the visuals of their previous works, the information and documents of the previous contests they participated, their CV, address, phone number, e-mail and a photo of them to rh+artmagazine's address by shipping or hand-delivery until 30th of April 2015. Paintings from abroad will be shipped in a roll container, without frame. Domestic posts without frame won't be admissible. Delays of arrival of paintings are participants' responsibilities. Shipping fee is on the participant. Non Turkish participants will use English on their documents. rh+artagazine will not be held responsible for the possible damage or loss of the paintings during the transportation. 2- The jury will choose the 3 winners, plus 3 artists to have honorable mention award. The artist who will get the first prize will be declared Young Artist of the Year. Both works of each artist who will get any prize will be part of the magazine's collection with all rights included. . 3- The works of artists who couldn't have the chance to be exhibited, chosen by rh+artmagazine can be offered to collectors with approval of the artist. If the collector purchase a painting, the magazine will cut its own share (%30) and give the remaining amount to the artist. Payment will be made when the collection is made. 1- The works which didn't win a prize and couldn't be sold must be claimed within 30 days after the exhibition ends. If it's requested the works will be shipped to the artists, shipping cost will be covered by them. The magazine will not be responsible for the works which are not claimed within 30 days. Plus a storehouse rent, 2 $ per day, will be demanded for these works. 2- rh+artmagazine reserves the right to change contest rules in obligatory cases during the contest but can't change them after the results are announced. 3- Participation in this competition is deemed acceptance of these contest rules by the participants. In case of dispute participants and the magazine agree that the courts of Istanbul shall have exclusive jurisdiction.


Geleceğin ustalarını keşfetmek, ülkeler arası sanat ve sanatçı diyaloğuna katkıda bulunmak amacıyla rh+artmagazine dergisi tarafından düzenlenen uluslararası yılın genç ressamı yarışmasına 31 Aralık 2015 tarihi itibari ile 40 yaşından gün almamış, en az bir karma sergiye katılmış veya bir kişisel sergi açmış olan TC ve diğer ülkeler yurttaşı tüm ressamlar katılabilir. 2- Yılın Genç Ressamı seçilen yarışmacıya rh+artmagazine dergisi organizasyonuyla katalog eşliğinde kişisel sergi düzenlenecek ve ödül alan eseri dergiye kapak yapılacaktır. 3- 1, 2 ve 3. lük ödülü alan ve mansiyon ödülü alan sanatçılara birer plaket ve sertifika verilecektir. (Jüri özel ödülüne layık görülen eser olduğu takdirde bu eserler D bölümü 2. madde koşullarına tabidir). 4- Ödül alan sanatçıların rh+artmagazine dergisinde röportajı yayınlanacaktır. 5- Ödül alan sanatçıların dışındaki tüm sanatçıların eserleri arasından sergilenmek üzere jüri tarafından seçim yapılacaktır. Jüri tarafından sergilenmek üzere seçilen eserlerle ödül alan eserlerin yer aldığı sergi, rh+artmagazine tarafından belirlenecek tarih ve galeride satışa açık olarak sergilenecektir. Fiyatlar rh+artmagazine tarafından belirlenir. Satışı yapılan eserlerden dergi payı (%30) düşüldükten sonra kalan meblağ sanatçıya verilecektir. Ödeme tahsilat durumuna göre yapılır. 6- rh+artmagazine dergisi tarafından yarışmaya katılan ve ödül dışı kalan tüm yarışmacılar arasından seçilecek 10 yarışmacı her ay bir kişi olmak üzere röportajlarıyla rh+artmagazine dergisinin genç köşe bölümünde yer alacaklar. Yurt dışında olan ve dergiye şahsen gelemeyen ressamlar ile online röportaj yapılacaktır. 7- Ödül alamayan ve müzayedede alıcı bulamayan sanatçılardan arzu edenler eserlerini rh+artmagazine dergisi koleksiyonuna armağan edebilirler. rh+artmagazine dergisi koleksiyonuna armağan edilen eserin görselini sanatçıya teşekkür notuyla dergide yayınlar. 1- Yarışmaya katılacak ressamlar iki adet resim ile katılacaklardır. 2- Yarışmaya gönderilecek yapıtların kısa kenarı 100 cm'den kısa, uzun kenarı 200 cm'den büyük olamaz. 3- Yapıtlar tuval veya düz, kalıcı satıh üzerine yapılmış olmalıdır. Baskı ve fotoğraf kabul edilmez. 5- rh+artmagazine dergisinde çalışanlar ve onların birinci derece yakınları yarışmaya katılamaz. 6- Yarışmaya son katılım tarihi 19 Ekim 2015'tir. 7- Yarışmaya iki adet eser ile katılınılacaktır. Belirlenen ölçü dışı ve tek eser kabul edilmez. 8- Yarışmaya teslim edilen eserlerin arkasına sanatçı adı ve soyadı yazılıp imzalanacak. Ayrıca eserin arkasına iki sözcükten oluşan rumuz yazılacaktır. 9- Yarışmaya katılmak isteyen yarışmacı aşağıda bilgileri verilen banka hesabına 50 $ katılım payı gönderecektir. 1- Yarışmaya katılan ressamlar yukarıda ölçüleri ve malzeme cinsi verilen iki adet eserinin orijinalini ve ayrıca diğer çalışmalarının görsellerini, daha önce katıldıkları sergilerin, bilgi ve belgelerini, özgeçmişini, adres, telefon, e-mail bilgilerini bir adet kendi fotoğrafının bulunduğu CD ile birlikte 30 Nisan 2015 tarihine kadar rh+artmagazine dergisinin belirteceği adrese elden veya kargo ile teslim edeceklerdir. Türkiye dışından gelecek olan eserler şasiye konmadan rulo halinde ve silindir ambalaj içinde gönderilecektir. Yurt içi gönderileri için şasiye konmayan eser kabul edilemez. Kargodaki gecikmede sorumluluk katılımcıya aittir. Kargo ücreti göndericiye aittir. Yabancı uyruklu yarışmacılar kişisel bilgilerinde İngilizce dil kullanacaktır. Yarışmaya gönderilen eserlere taşınma sırasında meydana gelebilecek hasar ve kayıp nedeniyle rh+artmagazine ve yarışma organizasyonu sorumlu tutulamaz. 2- Yarışmaya katılan eserler jüri tarafından değerlendirilerek 1, 2 ve 3. lük ödülüne layık görülen ilk üç ve üç adet mansiyon alan sanatçılar belirlenecektir. 1. lik ödülüne layık görülen sanatçı yılın genç ressamı ilan edilecektir. Ödüle layık görülen sanatçıların yarışmadaki her iki eseri de bütün haklarıyla rh+artmagazine dergisi koleksiyonuna kalır. . 3- Yarışmada ödül ve sergi dışı kalan sanatçılardan rh+artmagazine dergisi tarafından seçilen eserleri sanatçıların onayı alınarak koleksiyonerlere önerilebilir. Bir koleksiyoner tarafından satın alınan eser olduğu takdirde dergi payı düşüldükten sonra kalan miktar sanatçıya ödenir. Ödeme koleksiyonerden alınacak tahsilat durumuna göre yapılır. 1 Yarışmaya katılan eserlerden ödül alamayan ve satışı yapılmayan eserler sergi bitiminden itibaren 30 gün içinde eser sahipleri tarafından alınmalıdır. İsteyen eser sahiplerine eserleri kargo masrafı kendilerine ait olmak üzere gönderilir. 30 gün içinde alınmayan eserlerden hiçbir sorumluluk kabul edilmez. Ayrıca 30 gün içinde alınamayan eserler için günlük 2 $ depo kirası alınır. 3 rh+artmagazine dergisi tarafından düzenlenen uluslararası yılın genç ressamı yarışmasına katılan bütün katılımcılar bu yarışma koşullarını kabul etmiş sayılır. Anlaşmazlık durumunda TC İstanbul Mahkemeleri yetkilidir.


SAKÜDER Sanat ve Sanatkarlar Topluluğu Kültür Derneği, 2005 yılından bu yana yapmış olduğu etkinlikler ve Saküder Kültür Yayınlarıyla birlikte sanata ve sanatçıya destek vermektedir. Atamızın göstermiş olduğu sanat ışığında sanatı yaşatmak adına sanatı koruyan, sanatçıya destek olan Saküder olarak kültürümüzü gelecek kuşaklara aktarmak ve toplumumuzun aynası olan sanatçılarımızı halkla buluşturarak eserlerini sanatseverlerin beğenisine sunmak en büyük ülkümüzdür. Bu nedenle SAKÜDER KURULUŞUNUN 10. YILINA ÖZEL ÖDÜLLÜ RESİM YARIŞMASI düzenlenmiştir. Bu yarışma ile gençlerimizi üniversitelerin güzel sanatlar bölümüne teşvik etmek, güzel sanatlar bölümünde okuyan genç yeteneklerin sanat hayatına atılmalarını sağlamak ve Anadolumuzun taşra kentlerinde yaşayan ancak maddi imkansızlıklar nedeniyle sesini duyuramamış, sanatlarını zorluklarla sürdürebilen ressamlarımızı bu yarışmadan haberdar ederek onların yarışmaya katılmalarını sağlayarak, toplumumuza yeni sanatçılar kazandırmaktır. Yarışmada üç ayrı kişi ödüllendirilecektir. Birinciye 3000, ikinciye 2000 ve üçüncüye 1000 lira para ödülü ve her birine ''SAKÜDER Başarı Ödülü'' plaketi verilecektir. Yarışmaya 18 yaş ve üstü kişiler katılabilir. SAKÜDER yönetim kurulu üyeleri ve derneğin onursal üyeleri bu yarışmaya katılamaz. Sanatçı yarışmaya en fazla iki eser ile katılabilir. Eserlerin daha önce herhangi bir yarışmada ödül almamış olması gerekmektedir. Yapıt boyutları kısa kenarı 50 cm'den küçük, uzun kenarı 150 cm'den büyük olmamalıdır. Yapıtlar tuval üzerine akrilik, suluboya, yağlıboya ya da karışık teknikte olmalıdır. Yarışmada ön elemede ilk 100'e giren eserler sergilenecek olup sergilenen eserlerin kataloğu basılacaktır. Sanatçılar eserlerin görsellerini, özgeçmiş ve fotoğrafları ile birlikte bir dosyada sunmalıdır. Eserler mutlaka 2400 x 3500 pixel, 300 dpi çözünürlükte ve jpg, tiff ya da pdf formatında olmalıdır. Dosya içerisinde sanatçının özgeçmişi 150 kelime, sanat anlayışı, kişisel profil fotoğrafı, iletişim bilgileri olmalıdır. Etkinliğin duyurusu ve tanıtımı katalog, broşür, davetiye gibi geniş çapta ve medya yoluyla yapılacaktır. Başarı ödülüne sahip olan sanatçıların eserleri her türlü kullanım hakkıyla birlikte SAKÜDER koleksiyonuna girecektir. Yarışmaya katılan adaylar yarışmanın tüm koşullarını kabul etmiş sayılırlar. Değerlendirme sonucu eserlerin sergi yeri ve tarihi daha sonra duyurulacaktır. Jüri değerlendirmesinin sonucu; sergiye kabul edilen eserlerin teslim tarihi, sergi yeri, sergi tarihi, ve ödül töreni hakkındaki bilgiler daha sonra sanatçıların mail adreslerine duyurulacaktır.


Toufic Hamidi, 1988'de Halep'te doğdu, Suriye'de yaşadı. Halep Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesinden 2011'de Gravür/Grafik Tasarım bölümünden mezun oldu. 2012'de Suriye iç savaşı sırasında Suudi Arabistan'a yerleşti. Toufic Hamidi, 2014 başından beri İstanbul'da yaşıyor.


|AXELLE FINE ARTS GALERIE SOHO is thrilled to welcome back contemporary French Bulgarian painter ALBERT HADJIGANEV for his 11th solo exhibition. As a minimalist, Hadjiganev captures the simple moments of daily life with only a few elements. The all-new collection includes lush landscapes, seascapes and intimate still-lives. Born in 1954 in Bulgaria to a family of artists, Hadjiganev was constantly influenced by his father's paintings and brother's sculptures. In 1977, he enrolled at The National School of Photography in Sofia, Bulgaria. However, he constantly kept sight of his ultimate goal: to study at the prestigious Ecole des Beaux Arts in Paris. At the age of 28, he left his native home and walked across the border. After numerous hardships, he finally reached Paris. By 1987, his struggle paid off and he reached his goal he graduated from the Ecole des Beaux Arts. He has lived in France ever since. In 1989, he was the recipient of the coveted Grand Prix de Peinture of the Academie des Beaux-Arts and in 1990, he received the Prix du Gouvernement Princier at the Salon International d'Art Contemporain in Monaco. Since then, Hadjiganev has had over 40 solo exhibitions in the US and in Europe. Hadjiganev will attend the opening reception at Axelle on March 7. For further information, prices and photographic material, please contact Elizabeth Thompson at212.226.2262 or email info@axelle. com Gallery hours are from 10:00am to 6:00pm every day.


İş Bankası Maximum Kart partnerliğinde düzenlenecek 14. ! f İstanbul Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali'nin uluslararası yarışması Aşk ve Başka Bi' Dünya'da yarışacak filmler belli oldu. Atom Egoyan filmleriyle tanıdığımız ünlü oyuncu Arsinee Khanjian, yapımcı Marie Olesen ve sosyolog, feminist ve yazar Pınar Selek'ten oluşan jüri, yılın en yaratıcı müdahalesini seçecek. İş Bankası Maximum Kart partnerliğinde 12 Şubat'ta başlayacak 14. ! f İstanbul Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali'nin Aşk & Başka Bi' Dünya Yarışması'na katılacak filmler belli oldu. ! f İstanbul'un geçen yıl başlattığı ve dünyadan aktivist filmlerin yarıştığı Aşk & Başka Bi' Dünya'da ABD, Danimarka, Fransa, Hindistan, İrlanda, Kanada, Kolombiya, Norveç, Polonya, Rusya, Suriye ve Ukrayna'dan toplam 8 film jüri önüne çıkacak. Aşk & Başka Bi' Dünya Yarışması'nın bu yılki jürisinde sinema ve aktivizm dünyasının usta isimleri bir araya geliyor. Eşi Atom Egoyan'ın Exotica, The Sweet Hereafter, Felicia's Journey gibi pek çok filminde başrolün yanı sıra, A ma soeur!, Code inconnu gibi pek çok ünlü ve ödüllü filmde rol almış Beyrut asıllı oyuncu Arsinee Khanjian, Some Distant Day, Kurdi, Islamophobia gibi pek çok filmde yapımcılık yapmış Marie Olesen ve barış mücadelesi, antimilitarizm, insan haklarıyla ilgili çalışan birçok STK ve hareketle yaptığı sayısız çalışmayla tanıdığımız sosyolog, feminist ve yazar Pınar Selek'ten oluşan jüri, yılın en yaratıcı müdahalesini seçecek. Kamerayla dünyayı değiştirmeyi başarmış yönetmenleri İstanbul'da ağırlayacak Aşk & Başka Bi'Dünya'da yarışacak filmler ise şöyle: Paris'te sürgünde yaşayan Suriyeli yönetmen Ossama Mohammed'in, Suriye'de yaşayan Kürt yönetmen Wiam Simav Bedirxan'ın internet yoluyla gizlice gönderdiği görüntülerle birlikte yönettikleri, yılın hazmı en zor deneyimlerinden Silvered Water, Syria Self-Portrait/Gümüş Suyu: Suriye Otoportresi; Sergei Loznitsa'nın geçen kış Ukrayna, Kiev'de başkan Yanukoviç rejimine karşı başlayan sivil ayaklanmayı konu alan filmi Maidan/Meydan; Jim Goldblum ve Adam M. Weber ikilisinin 70'lerden bu yana Yeni Delhi'nin meşhur sokak sanatçılarına ev sahipliği yapan gecekonduların yerine oteller ve AVM'ler yapmak için yıkmak isteyen hükümet ile yerli halkın karşı karşıya gelişini anlatan Tomorrow We Disappear/Yarın Yokuz; Variety'nin Çok güçlü, Steinbeck'yın, adeta Amerikan tarihinin umutsuz bir anının fotoğrafını çekiyor, Hollywood Reporter'ın Heyecan verici, olağanüstü bir belgesel sinemacılık sözleriyle tarif ettiği, Sundance'te Jüri Özel Ödülü'nü alan Full Frame, Miami ve San Francisco film festivallerinden de en iyi belgesel seçilen Jesse Moss filmi The Overnighthers/Gececiler; Andreas Dalsgaard'ın Kolombiya'da uyuşturucu kartellerine karşı halkın umudu olmayı başarmış Yeşil Hareket'in öncüsü Antanas Mockus'un seçim süreci ve sonrasında yaşadıklarını anlattığı Life is Sacred/Yaşam Kutsaldır; belgesel sinemacı Jessica Oreck'in ormanda bir kulübede yaşayan korkunç bir cadıyı konu alan bir Slav masalından yola çıkarak kurmaca ve belgeseli karıştıran sipirütel ve şiirsel büyüleyicilikteki yeni filmi The Vanquishing Witch of Baba Yaga/Büyücü Baba Yaga'nın Yok Oluşu; Sophie Deraspe'nin medya etiğini sorguladığı, iki kadın arasındaki basit bir internet flörtünün uluslararası bir entrikaya dönüşmesinin akıllara durgunluk veren gerçek hikayesini konu alan ve ilk gösterimini 2015 Sundance'te yapacak olan The Amina Profile/Amina Profili ve seyirciyi Tarlabaşı'nın renkli dünyasına götürerek burada yaşayanların hayatlarını ve tüyler ürperten bir İstanbul'u görmemizi sağlayan Marianna Francese ve Jaad Gaillet belgeseli Tarlabaşı and Me/Tarlabaşı ve Ben. İş Bankası Maximum Kart partnerliğinde ve Mars Cinema Group ortaklığında düzenlenecek 14. ! f İstanbul Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali, 12-22 Şubat 2015 tarihlerinde İstanbul'da, 26 Şubat-1 Mart 2015 tarihlerinde ise Ankara ve İzmir'de gerçekleştirilecek. Festival biletleri ise 30 Ocak'ta biletix'te %10 indirimle ön satışa çıkacak. İş Bankası Maximum Kart sahipleri geçen yıl olduğu gibi ön satış döneminde %20 indirim ayrıcalığından yararlanabilecekler.


Galerist, Şakir Gökçebağ'ın 'Think Tank' isimli kişisel sergisine 20 Ocak 14 Şubat 2015 tarihleri arasında ev sahipliği yapıyor. Gündelik hayatta sıkça kullanılan hazır nesneleri dönüştürerek yaptığı yerleştirmelerle tanınan Gökçebağ, eserleri aracılığıyla izleyicinin kalıplaşmış algısını altüst ederek, yeni anlayış ve görme olanakları yaratır. Yapıbozumu ve seri çoğaltma teknikleriyle işlevlerinden uzaklaştırdığı eşyalar, benzersiz formlarıyla sanat objeleri olarak öne çıkarlar. Şakir Gökçebağ, eser üretimi için öncelikle seçtiği hazır nesneleri ve onların her bir parçasını detaylı olarak inceler. Sayısız denemeler sonrasında yarattığı düzinelerce olasılık arasından seçtiği objeleri mekana özel olarak uygulayan sanatçıya kimi zaman da mekan esin kaynağı olmaktadır. Sergiye ismini veren 'Think Tank' sanatçıya göre 'görsel düsünce üretimi' anlamındadır. Gökçebağ, sergide yer alan aynı başlıklı yerleştirmesinde bahçelerde bitkileri tutturmak için kullanılan demir örgülerden yeni bir form oluşturarak görsel bir bulmaca yaratır ve imgesel bir düşünce önerisi ortaya koyar. Günlük yaşamda işlevleriyle kodladığımız nesneleri yapıbozumu, seri çoğaltma ve karşıtlıklar aracılığıyla yeniden konumlandırır ve onlarları salt birer form olarak algılamamıza yol açar. Sanatçı, kömür ve patlamış mısır kullanarak ürettiği 'Pop Art #2' başlıklı yerleştirmesinde, malzemelerin doku, renk, anlam ve boyut zıtlıklarından yola çıkar. 'Gökkubbeler' isimli eserinde ise siyah şemsiyenin iç yüzüne beyaz ipler gererek geometrik formlar meydana getiren bir gökkube haritası oluşturur. İlk defa Galerist'te gösterilecek olan, sanatçının sebze ve meyveleri kullanarak ürettiği 'Cuttemporary Art' serisinin devamı niteliğindeki 'KL1 ' ve 'KL2' isimli yerleştirmeleri izleyiciye fotoğraf olarak sunulur. Tahta mandal, elbise askısı, şemsiye, terlik, hortum gibi tanıdık objelerle oluşturulmuş yerleştirmelerin yanı sıra, geçtiğimiz yıl Hollanda'da gerçeklestirdiği, içi su dolu kovaların yanyana dizilmesi ve aralarına yerleştirilen su terazilerinden oluşan 'Horizon 2 ve 3' de sergide izlenebilecek eserler arasındadır. Yerleştirmelerinde Fluxus, Minimalizm, Bauhaus, Dadaizm, Pop-Art gibi farklı sanat akımlarından izler taşıyan sanatçı, şiirsellik, mizah, çözümleme ve yalınlaştırmalar aracılığı ile yeni önermelerde bulunur. Şakir Gökçebağ, 1965 yılında Denizli'de doğdu. Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nden (1987) mezun olduktan sonar 2001 yılına kadar aynı okulda öğretim görevlisi olarak çalıştı. Türkiye'nin yanı sıra aralarında Arp Museum Remagen, CentrePasqu Art İsviçre, Martin Gropius Bau Berlin ve Sotheby's Londra'nın da olduğu Avrupa'nın pek çok sanat merkezinde sergiler açtı. George Maciunas Wiesbaden, Markus Lupertz Düsseldorf, Stiftung Kunstfonds Bonn ödülleri ile Alman ve Avusturya hükümetlerinin çeşitli burslarını da alan sanatçı yaşamını ve çalışmalarını Hamburg'da sürdürmektedir.