An exhibition of Greek and Turkish artists titled 6+6 steps to the White House is being held in September at Casa Bianca by the Artis Causa gallery, in collaboration with the Municipal Art Gallery of Thessaloniki and under the aegis of the Consulate General of Turkey. The opening of the exhibition, which has been curated by art historian Thalia Stefanidou, will be held on Thursday, 4 September 2014, at 20:30. The exhibition will be held until Thursday, 25 September 2014, and entrance will be free for the public. - Thodoris Zafeiropoulos - Vasilis Zografos - Annetta Kapon - Alexandra Marati - Mark Hadjipateras - Elli Chrysidou - Sezin Türk Kaya - Erkin Keskin - Hülya Küp üoglu - Ayşecan Kurtay - Füruzan Şimşek - Arslan Sükan - Tuesday Sunday 10:00 18:00 - Artis Causa Gallery, Tel.: 2310 223041


Norveç'te yaşayan ve Munch'tan sonra gelen en ünlü sanatçılarından biri olan ressam Odd Nerdrum'la uzun yıllar birlikte çalışan Afacan'ın, efsanelerin ve otobiyografik dramların izlerini taşıyan yapıtları, sanatçının yoğun his dünyasıyla tekniğini bir araya getiriyor. Piramid Sanat, bu sergi için metnini genç eleştirmen Serkan Azeri'nin yazdığı bir katalog da yayınlıyor. Afacan'ın Zaman Kapsülleri 11 Ekim 2014 tarihine kadar Piramid Sanat'ta izlenebilir.


Edenmont was born in Yalta, and moved to Sweden by the time she was 20, realizing that life in the Soviet Union was disintegrating and held no future for her. Sweden was a country to which she could easily get a visa, being alone in the world after the age of 14, when both her parents had died and she had no other relatives. At 27, she was accepted to Forsberg Skola, to study graphic design, where an artist mentor encouraged her to visualize her inner pictures and try to capture them with the camera. It is thanks to Per Huttner that Nathalia is the photo-based artist she is today. All of her work derives from her life experience. She says: I only look inside my head. What I see in my mind is what I create. I do not sketch; the image is complete and sharp within me. I have absolute control over all aspects of what I do. Using a large format Sinar camera with 8x10 film and many lenses, she works with a team of eight to twelve people over ten to twelve hours to compose a shot. She has two camera assistants, both professional photographers, a hair stylist, a dressmaker, but it is Nathalia who is at the camera, communicating, talking with the model, waiting for the perfect instant to capture the model's soul on film. Her themes are: time, beauty, fragility, death, metamorphosis, transformation. Beauty is the armor that surrounds the women she photographs, many of them blonde, as most Swedes are blonde; others have Nathalia's red tresses and are a stand-in for the artist at different ages. What each figure wears is central to the meaning of each work. The artist's portraits reflect intensity, each woman stands against a pitch-black background, expressionless, robed in flowers revealing only her neck and shoulders; light emanates from within. It is the flower pile or dress the artist composes that tells the tale, sometimes with birds or snakes, some times with fresh flowers, at others with wilted blooms. In this exhibition are two parallel themes: figurative tableaux or portraits, and butterfly images captured after 500 hours of the artist composing collages of rare moths and butterflies. She takes the splendid specimens apart and works with the wings to make an abstract painting, magnifying the original collage in scale with her camera. While there are two themes, they converge in use of color; the compilation of wings parallels the compilation of flowers, colors overlap. Like flowers that wilt in a few days, butterflies have a short life span of two to three days. Nathalia's collages and photographs keep the butterflies alive forever, the ultimate symbol of transformation. Nathalia Edenmont was born in Yalta, Ukraine in 1970. The artist's exhibition at Nancy Hoffman Gallery is the first solo show of her work in the United States. Her work has been shown widely in Sweden at Alingsas konsthall, Alingsas; Boras Konstmuseum, Boras; Galerie Leger, Malmö; Galleri Mors Mössa Gothenburg; Galleri Stocksellius, Skövde; Halmstads Konsthall, Halmstad; Konsthallen Hishult, Hishult; Kristinehamns konstmuseum, Kristinehamn; Örnsköldsviks Museum, Örnsköldsvik; Sven-Harrys konstmuseum, Stockholm; and Wetterling Gallery, Stockholm and Gothenburg. She has also shown at Aida Gallery, Moscow, Russia; Backfabrik, Berlin, Germany; B&D Studio Contemporanea, Milan, Italy; Galerie Forsblom, Helsinki, Finland; Galerie Hafenrichter & Flugel, Nuremberg, Germany; Galerie Terminus, Munich, Germany; Gallery Eighty, Singapore; Guy Pieters Gallery, Knokke, Belgium; Institute suedois a Paris, France; Park Ryu Sook Gallery, Seoul, South Korea. She was twice a recipient of Konstnarsnamndens Arbetsstipendium, awarded by the Culture Department, Stockholm, Sweden. Her work is included in the collections of Boras Konstmuseum, Boras, Sweden; Kristinehamns konstmuseum, Kristinehamn, Sweden; Moderna Museet, Stockholm, Sweden; Moscow House of Photography, Moscow, Russia; Statens konstrad, Stockholm, Sweden; Whitespace, The Mordes Collection, West Palm Beach, Florida; and 21c Museum, Louisville, Kentucky.


Türkiye'de fantastik denildiğinde şüphesiz akla gelen ilk isim, adına korku ve fantazya ödülleri verilen kişi elbette Giovanni Scognamillo'dur. Aynı zamanda bir vampirolog olan Scaognamillo'dan başkası da bu konuyu bu kadar sistematik biçimde yazamazdı. Hepimiz vampiriz mottosu ile başlayan kitap vampir nedir, özellikleri nelerdir, tarihteki yeri nedir ve neden bu kadar kalıcı olabilmiştir sorularını yanıtlamakla başlıyor. Hatta modern vampirlerle yazışmaları dahi içeriyor. Edebiyatta, sinemada, tiyatroda ve müzikte vampirlerin izini sürüyor. Türün meraklıları için bir hazine niteliğini taşıyor. Arşiv yapmak isteyenler için bir başvuru kaynağı olan kitap aynı zamanda vampirin zaman içinde yazarlar ve yapımcılar elindeki değişimini gözlemlerken toplumun değişen istekleri ve bir yandan da ona dayatılmaya çalışılanları göz önüne sermiş oluyor. Yazarın deyişi ile Vampirlerin kanı, insan vampirler tarafından emiliyor. Korku ve gotik severler ya da yalnızca sinefiller için bile mutlaka edinilmesi gerek bir kitap. Kont Dracula'nın deyişiyle: Kendi isteğinizle buyurun!.


Gregory Halili was born in the Philippines, and moved to this country with his family as a teenager. He lived in the New York City area after receiving his B. F. A. from the University of the Arts in Philadelphia until about a year ago, when he and his family decided to return to the Philippines. Over the years on trips to the Philippines he visited outdoor markets, fish markets, and immersed himself in the culture of local life. Five years ago at the outdoor markets he spotted mother-of-pearl shells, larger and more splendid than any shells he had ever seen. He wanted to utilize this beautiful rare and raw material in his work. His first paintings in oil on mother-or pearl are eyes. Mostly they depict his wife's eyes in the tradition of the eyes of the beloved. He traces the circadian rhythm of sleep to waking, the eye is closed, slowly opens in a progression of circles and ellipses, opens wide, and then slowly closes at the end of each cycle. His works entitled Sunrise and Moonrise consist of approximately nine shaped discs, which the artist cuts and sands from a large mother-of-pearl shell. Sunrise is painted in oil on a gold-lipped mother-of-pearl shell; Moonrise is oil on a silvery black mother-of-pearl shell. Following the late 18th century English tradition of the eye of the beloved, Halili uses the eye as a symbol of both human and cosmic existence. In addition to the shells, Halili makes bases for his skulls out of wood from the Philippines, both shell and base materials from the artist's country of birth and newly adopted place of residence. Gregory Halili's work has been shown at The Arkansas Arts Center, Little Rock; Arnot Art Museum, Elmira, New York; Artists' House Gallery, Philadelphia; Ayala Museum, Makati City, Philippines; The Butler Institute of American Art, Youngstown, Ohio; Fisher Museum, University of Southern California, Los Angeles; Hammond Museum and Sculpture Garden, Salem, New York; John Michael Kohler Arts Center, Sheboygan, Wisconsin; Montclair State University, New Jersey; Selby Gallery, John and Mable Ringling Museum of Art, Sarasota, Florida; Sculptors and Gravers Society of Washington, D. C; and Jorge B. Vargas Museum, University of the Philippines, Diliman, Quezon City, Philippines. His work is included in the collections of BenCab Museum, Baguio City, Philippines and The Butler Institute of American Art, Youngstown, Ohio. For further information and/or photographs please call 212-966-6676 or e-mail Nancy Hoffman Gallery at info@nancyhoffmangallery. com.


Mehmet Ateş: Aslında mitolojiler ve semboller konusuna ben halılardan geldim. Kapadokya'da Ayşe Nine'den bir halı almıştım, halının üstündeki motifleri merak edip, Bu nedir? diye sorduğumda Doğurganlık cevabını aldım, Ayşe Nine'den. Neden? dedim, Bilmem, anamdan duydum. dedi. Anasına sorsak büyük ihtimalle o da aynı cevabı verir. Gördüğüm başka bir halının üzerinde de inek başı şeklinde bir motif, başın üst tarafında boynuzlar ve boynuzların uçlarında da gözler var. Gözlü boynuz olmaz, bunda bir yanlışlık var, kadının söyledikleri de yanlış olmalı, diye düşündüm. Aynı motiften birkaç halıda daha görünce, bu işte bambaşka şeyler var, bu meseleyi nasıl irdeleyebilirim, diye düşünmeye başladım. Sembolizm dediğimiz şeyde iki ayrı olay var. Birebir, gerçekçi çizimler ve bir de onun mitolojik çizimleri var. Örneğin; kartal ile yılanın kavgasını anlatan Kafkasya mitolojisi, yılanla spermanın hikayesidir. Bu hikayenin realist mitolojik olarak resimlenmiş şekillerini görürüz: Bunların hepsi sembol değildir, bazıları birebir çizimdir. Neden halıcılar aynı motifleri değiştirmeden tekrar tekrar çizerler? Kutsaldırlar, kutsal değiştirilemez de ondan. Neden bugüne dek geldiği de bununla açıklanabilir. 1998'de sembollerle ilgili birtakım ipuçları yakaladım, bunların üzerinde araştırmalar yaptım. Ve birbirini takip eden süreçlerde, binyıllarda, periyodlarda bütün bunların bir devamı olduğunu gördüm. Yani bunlar tesadüfen bir yerlere çizilmiş birtakım şeyler değildi. Tekrar tekrar çizilmiş olduklarını gördüğümde bunun altında güçlü bir mantık bağı olduğunu düşündüm. Araştırmalarımın sonucunda Mitolojiler ve Semboller 1, ardından meseleyi biraz daha derinden irdelemeye çalıştığım Mitolojiler ve Semboller 2 çıktı. Daha doğrusu teorize etmeye, bilimsel bir tabana oturtmaya çalıştım. M. A.: Benim kitabımın en önemli farkı metodudur. Bugüne kadar biz sembolü karşımıza koyduk ve bizde bıraktığı intibaya göre yorum yaptık. Hayır! Sembol, yorum kabul etmez. Sembolün bir tek anlamı var, onu bulmalıyız. Ben yoruma girmekten kaçındım ve sembol meselesinin yorumla çözülemeyeceğini anladım. Sembolü yorumlayamayız. Neden mi? Eğer ortak noktaya varılamıyorsa bu, bilim değildir. Yorum yaparsak, kişisel bir şey olur ancak, bizim konumuz psikolojik bir konu değil. Ben, sembolün tekil bakışla çözülemeyeceğini, başka kaynakları, bağları olduğunu kavradım. Bunun anlamı bir yerlerde vardır; ya sözlü olarak ya da ritüelik olarak söyleniyordur diye düşündüm. Mitolojiler de baştan sona sembolik ögelerden kuruluydu. Sembollerin asıl anlamlarının gizli olduğu yerin mitolojiler olduğuna inandım. Burada çözümlenmesi gereken konu, semboller değil mitolojilerdi. Mitolojilerin de mantığı apayrı bir mantık. Ne zaman yazıldıkları da belirsiz. İlk insanların, ilk ürettiği bir anlatım biçimi. İlk insanların zamanını anlatan bir döneme ait. Bu tarihi, antropologlar, arkeologlar belirleyecek Peki, nasıl anlatacak? Dese ki Senin cinsel organının içinde minicik yılanlar var. Hanıma geçiyor ve orada yumurtayı ısırıyor, parça parça oluyorlar, büyüyorlar ve çocuk olarak doğuyorlar. Adam buna inanmaz. O zaman, sana anlatayım inanmazsan inanma, ama böylece ezberle, diyorlar. Spermi yılanla, yumurtayı kuşla özdeşleştiriyorlar. Ve buradan itibaren başlıyor. Yılan yumurtaya sarıldı, ondan sonra yumurta ikiye bölündü, dörde, sekize, on altıya bölündü. Ondan sonra fetüs oluştu, çocuklar oldu., biçiminde, ayetler şeklinde ezberletiyorlar. Mitolojinin kurgusu, antikalığı, buradan geliyor. Doğadaki verileri kullanarak mikro ve makro göstergeleri aynı düzlemde anlatma sistemi. İnsan bilimleri söz konusu olduğunda aşağı yukarı on, on beş dal var. Hepsi bir insanı anlatmaya yönelik. Bütün bu dallar o kadar ilerledi ki derinlemesine sonuçlar alındı. Ancak hiçbiri, diğerine veri vermiyor. Hatta birbiriyle çelişiyor. Şunu düşündüm, İlk Çağ insanlarının bu mitolojileri, sembolleri üreten insanları belli bir rahip kısmının tekelindeydi. Eski zamanlardaki rahipler, aynı zamanda astronom, fizikçi, matematikçi. Böyle komple bir bilim kurgulamış bu insanın bilimini parçalarına bölme yöntemiyle incelemek mümkün değildir. Yapılacak tek akıllıca şey, onların kurguladığı metodu aynen alıp bir bütünlemeye doğru gitmek. Onun için ritüeli, mitolojiyi, sembolü bir arada inceledim. Birisi, bir ritüelik dans, eylem yaparken neden o şekilde yaptığını anlamak artık mümkün. Bir denge söz konusu. Burada bizim bilimimizin yanıldığı en büyük mesele metot. Bu kadar sene, bu kadar veriye sahip olmuşuz, artık bu verileri incelemek söz konusuysa eskilerin metotlarıyla birleştirerek gitmeliyiz ki onların anlamlarına ulaşalım. Bir diğer konu ise ilkel-modern ne demek? Bunu da değiştirmek lazım. Kitapta dipnot olarak verdim. İlkel' terimi yerine mitolojik kültürlü toplum sözünü kullandım. Hindistan, atom bombası üretmiş bir ülke, ilkel mi? Ama ineği oradan kaldıramazsınız; çünkü inek onun inanç biriminin kültürel öğesi. Bilimin kendi içinde ne kadar çelişkili olduğu buradan belli. Buradaki asıl sorun, bilimin kendi içindeki sorun. Çünkü anlaşılmayanı daha da anlaşılmaz kılmak gibi bir sistemle bilim yapılmaya çalışılıyor. Zaten bu bilimi de biz yapmıyoruz; Sam Amca yolluyor bize. Biz o ne diyorsa onu yapıyoruz. Böyle olmamalı. Gayet basit bir dille en karmaşığı en basit şekle indirgeyerek ortaya koymak gerekir. İlkel terimini lügatimizden atacağız ya da ilkel dönemi yeniden inceleyeceğiz. Çünkü belli terimleri kullandığınız zaman sonucunu zaten onun içine koyuyoruz. İlkel dersek, ilkeldir. Hiçbir şeyden haberi yoktur. Bu düşünceyle bakmaya başlıyoruz olaya. Dolayısıyla bizim ürettiğimiz bilim bugüne kadar bu. Bu kitap, Türkiye'de pek ses çıkarmadı ama Avrupa'yı ayağa kaldırdı. Bilim, kurguladığı eşellerden dolayı kendi içindeki sorunları görmedi. İlkel, gelişkin, modern, vs., olay öyle olmadığı için de bugüne kadar hiçbir soruna varamadık; yorumlara gittik. Neden sembol bunu ifade ediyor diye ilk soran ben değilim ama belki de ilk defa birazcık altından kalkabilen benim. Belki de kimse bunu sormadı veya sorsa da oturup yazmadı; yazamadı. Öyle bir yayın yok. Aslında konu karmaşık değil. Konu, bizim anlamadığımız dilde, anlamadığımız bir şekilde yazılmıştır. Biz, mitoloji-sembol-ritüel üçgeninde pandoranın kutusunu açtık. İçinden ne çıkacağını bilemezsiniz. Biz bir anahtar bulduk; içinden bunlar çıktı. Bunlar da bugün bile aynı şekilde anlayabileceğimiz şeyler. M. A.: Bugüne kadar hiç kimse mitolojilerin gerçeklerle ilintili olacağını düşünmedi. Ta ki bana kadar. Çünkü delice, saçma sapan hikayeler. Aslında böyle değil. Anlatma biçimi bambaşka bir sistem. Ne gibi? Yazının olmadığı bir dönem, M. Ö. 30.000'li yıllar. Yazının söz konusu olmadığı, insanlık için son derece önemli olayların, büyük afetlerin meydana geldiği günler... Biraz daha ileri gidersek, dinsel kitaplara göre Adem'le Havva'nın oluştuğu günler. Mutlaka bunun bir tarihi vardır. Bunlar, insanların olaylarıdır ve bunu anlatacaklardır. Bunun ötesinde doğum olgusunu, gökyüzündeki gezegenlerle ilgili bilgilerini anlatacaklardır. Sizin de belirttiğiniz gibi İlk Çağ insanlarının son derece bilgisiz, aptal insanlar olmadığı ortaya çıktı. Önce iki ayak üzerinde durdu, sonra eğildi, sonra dikildi, gibi olmamış olay. Öyle olmuş olsaydı bütün bu mitolojik bilgilere ulaşamazdık. Bunun mantığı bellidir, bu, Avrupa'nın ürünüdür. Marksizm'e böyle yapışılmasının temeli de oradan çıktı. En altta gerzekler var bu merdivenin en üstünde de Avrupalılar var demek içindir. MÖ. 30,000 yıl evvelki insanlar doğumun nasıl olduğunu çizmiş, bırakmış. Demek ki bunu bilen birileri varmış. Mağara dediğimiz mabetlerde yaşayan adamlar, halkı toplayıp onlara birtakım sembolik işaretlerle doğumu, oluşumu, Tanrıyı, öteki dünyayı vs. anlatıyorlar. Ve onlara diyorlar ki bunu böylece ezberleyin, tekrarlayın ve dua edin. Biz bugün de böyle yapıyoruz. Demek ki kanun değişmemiş, Ş. G. G.: Anlattıklarınızdan ve okuduklarımdan bilim adamlarının binlerce yıl öncesinde keşfedilmiş bir şeyi yeniden keşfettikleri düşüncesine kapıldım. M. A.: Gayet tabii. Daha bugün bilim adamlarının keşfetmediği ancak çok önceden keşfedilen şeyler var. Biz, kromozom y'nin son şifresini hala çözemedik. Ama bunu insanlar binlerce yıl öncesinden çizmişler. Ş. G. G.: Tüm Ortadoğu'yu kaplayan Ana Tanrıça figürünün yüzü, önceleri net olarak belirtilmiyordu. Ancak, M. Ö. 6000'lerde Çatalhöyük ve Hacılar'da Ana Tanrıça'nm yüzünün belirginleştiğinden söz ediyorsunuz, Ancak kitapta buna ilişkin bir açıklamaya rastlamadım. M. A.: İsterseniz Ana Tanrıça'dan biraz bahsedeyim. Ana Tanrıça, otuz, kırk bin yıl gündemde kalmış bir kadın tanrıdır. Hala bilinemeyen bir olgudur bu. Bu kadın tanrı, gerçekten maddi bir varlık mıydı, yoksa bir mitik ana mıydı? Bu konuda bilim henüz net değil. Ben de değilim. Benim en fazla kabul ettiğim şey bir mitik ananın, ilk ananın imajıdır. Kim o? Havva Ana. Ananın en büyük güzelliği doğurganlıktır, nesil üretir. Bu tanrıça, dinsel olguda ne işe yarar? Doğumları kontrol eder, düzenler, bol kılar. Sizin de belirttiğiniz gibi, genellikle tanrıçaların yüz hatları detaylı bir biçimde gösterilmez. Doğurgan organları abartılı biçimde gösterilir. Bunu araştıracağız ama bence bu, tabudur. Bir adet daha var. Bunların kafaları çoğunlukla kırılır. Bunun nedeni de tam olarak bilinmiyor. Bilinen şey şu: Bu tanrıça, hamilelik sırasında kadının yanında bulunuyor ve kadın ona dua ediyor. Tanrıçanın doğum işlerinde önemli bir yere sahip olduğu açık. Bugün Orta Asya'da da hala mevcut. Orta Asya'daki genç kızlar, çaputtan Ana Tanrıça heykelciği yaparlar ve yastıklarının altına koyarlar. Bilhassa hamilelik dönemine girdiklerinde bunu boyunlarında taşır, hamilelik bittikten sonra çıkarırlar. M. Ö. 20.000'li yılların Ana Tanrıçalarına baktığımızda 2-3 cm. ve delikliydiler. Demek ki boyna takılıyor veya bir yere asılıyordu. Başlarının kırılması ise, bir ihtimal doğumun başarılı veya başarısız geçişinin sonucu yapılan bir eylem. Çünkü Ana Tanrıça'nın iki yüzünden bahsediliyor, hem iyi hem kötü. Yüz hatlarının belirlenmesine gelince, Çatalhöyük'de var. M. A.: -Aslında daha evvel de var. Ama o dönemde o tanrıça mı, kadın mı, yoksa rahibe mi, onu bilmiyoruz. Yüz belirlenmesi olayını ben yine mitik anayla özdeşleştiriyorum. Rus arkeologlar da şöyle diyor: Ana Tanrıça aslında maddi bir varlıktır. Ailenin en eski anasını temsil eder. Şimdi iki imaj birden var. Ama gerçek ana öldüğü zaman da mitikleşiyor. Neden yüz hatlarının belirlenmediği meselesi henüz belirlenmedi. Bence bu, tabudan dolayıdır. Onu tam açıklayacak bir bulgu yok. Ama Ana Tanrıça, doğurganlığı sembolize eder. M. A.: Çatalhöyük'de cenaze bir çardağın üzerine konur. Orada bir ay kadar bekletilir. Akbabalar gelir ve ölünün etini yer. Sonra cenazeyi alıp evin tabanına gömerler. Orta Asya'daki bazı işaretler de bunu gösteriyor. İki ruh söz konusu: biri uçucu olan ruh, diğeri kalıcı olun ruh. Kalıcı olan ruhun kemiklerde olduğu kabul ediliyor ve evin içine konuyor. Akbaba, sonuçta bir kuş, hakikaten sevimsiz bir kuş. Ama daha önce söylediğim gibi kuş, yumurtayı temsil ediyor. Akbabanın da yukarıdan aşağıya insanlara ruhu getirdiğine inanılır. Ruh ögesi çok önemli. Mutlaka yeniden doğacaklarına inanmışlar. Bunun için her şeyi yapmışlar Bunun temeli M. Ö. 5500'lere ulaşır. M. A.: Ağaç, tam anlamıyla plasentayı temsil eder. Mitolojiye göre her kadının içinde bir ağaç vardır. O ağaçta kuşlar vardır. Kuş, yumurtayı temsil eder. Yumurta, plasentaya yapışır ve oradan doğar. Bunlar, zamanı gelince uçacak olan can kuşlarıdır. Ağaç sembolü, ilk çağlardan itibaren kadın heykelciklerinde görülür. Bugün hala Kuzey İran'daki yerli göçebe kadınlar, göbeklerine ağaç motifi çizerler. Bazı yerlerde de ağaçları oyup ölen küçük bebeklerini içine gömüyorlar; yeniden doğması için. Ben dikkat ettim, bizim mezarlıklarımızda da her mezarın başında bir ağaç vardır. M. A.: Elbette. Otuz bin yıl sürmüş bir inanç, iki bin yılda yok olabilir mi? Ben size daha garip bir şey söyleyeyim, Osmanlı'nın mezar taşları, fallus biçimindedir. Biz birçok şeyi göremiyoruz; oysa bunların anlamı var. Kültürel olarak binlerce yıldan beri gelmiş şeyler. Yok olmuş bu inanç biçimleri halen Orta Asya'da taze olarak var. Aslında Türkologların rota değiştirmesi lazım. Tek başına bir Türk mitolojisi bu kitaptan çok daha fazla şey verir bize. Bununla bizim mitolojik kültürümüzün ne kadar saf, sade ve güçlü olarak var olduğunu söylemeye çalışıyorum. Bu kayıp kültürün bulunabileceği tek yer Orta Asya. Şunu unutmayalım, aklın yolu birdir. Bir şey üretmek zorunda değiliz, sembolleri yorumlayamayız. Sembolün bir anlamı vardır; ya buluruz ya bulamayız. Bulamazsak da yorumlamaya kalkmamalıyız. Onu bulmak için aramak gerek. Not: Bu yazı daha önce Sanat Antika Koleksiyon dergisinde (Nisan 2003, Sayı: 4, S.87-90) yayımlanmıştır.


This project, organized by the Agency for Cultural Affairs, is an artist in residence program which aims to provide three outstanding young animation artists from around the world with an opportunity to come to Tokyo and create new works while directly interacting with Japanese animation culture. In doing so, we aim to promote both the creation of excellent works of animation and a better understanding of Japanese culture. - Travel expenses - Living allowance - Travel insurance - Rental accommodation - Location: Tokyo - Expert assistance - Opportunity to present work done during residency - Opportunities to interact with Japanese creators - Education/training: participants will give reports on the progress of their work being created as part of the program and will receive guidance from accomplished Japanese animators/experts on a regular basis. - Visits/exchange events: participants will visit animation studios and participate in exchange events with artists and students enrolled in art programs at educational institutions. - Creation of a new work: participants will begin a new work while in Japan and present the finished work or one part of a work in progress at the end of their stay. - Reside outside of Japan and be a citizen of a country other than Japan. - Have had one of their animated works screened at an international film festival, exhibition or similar event, where works from countries other than your own are also screened/featured. - Be between the ages of 20 and 35 as of September 10th 2014. - Be able to speak either English or Japanese at least well enough to communicate in everyday situations. - Be in good health. - Have access to the equipment necessary to participate in a remote interview.


Kadıköy'de yeni bir mekanda yeni bir etkinlik serisi başlıyor. Her ay sessiz filmler ile çeşitli müzisyenleri buluşturacak olan serinin ilkinde, Atay İlgün ve Alper Yıldırım'dan oluşan dokusal müzik projesi Asphodel, 1922 yapımı Haxan: Witchcraft Through the Ages adlı kült sessiz filmin üzerine, eşzamanlı dokusal bir müzik denemesi gerçekleştirecek. Daha sonradan grubun üçüncü albümü olarak paylaşılacak olan bu çalışma ilk kez film ile birlikte Köşe'de deneyimlenecek. Asphodel'in ilk albüm çalışması olan Aokigahara, Japonya'nın Fuji Dağ'ında bulunan Aokiagahara ormanı hakkındandaydı. Bu ormanın Japon Mit'leri dışındaki en büyük ünü orada gerçekleşen intiharlar ve intihar edenlerin arkalarında bıraktıkları mektup, fotoğraf gibi objelerin hikayesidir. Yayınlandıktan kısa süre A Closer Listen gibi sitelerde yılın albümleri arasına kısa sürede girerek dünya çapında bir ün salmıştır. Bu gösterim serisi, ayda bir kez olmak üzere her ay farklı müzisyenler ile birlikte, sessiz film üzerine canlı performans denemelerinden oluşmaktadır. Ekim 2014 te, 1922 Danimarka yapımı kült film 'Haxan: Witchcraft Through the Ages' ile birlikte Atay İlgün & Alper Yıldırım'dan oluşan dokusal müzik projesi Asphodel ile başlayan seri, çeşitli sanatçılar ve filmlerin buluşması ile devam edecektir. Önemli: Biletler 06 Eylül, Cumartesi gününden itibaren etkinliğin mekanı olan Kadıköy'deki Köşe'den ya da Bilgi Sinema Kulübü'nün Galatasaray'daki ofisinden (Tarlabaşı Bulvarı, No:117/4) temin edilebilinir. Etkinlik biletleri sınırlı sayıda olduğu için bilgi@bilgisinema. com 'a mail atarak rezervasyon yaptırmanız önemlidir.


Uluma, Beat Kuşağının en önemli başyapıtı olan ve 6:45 Yayınevi'nin kataloğu içinde nadide bir yer taşıyan Allen Ginsberg'in çığır açan kitabı Howl'un kapaklarının seçilen sanatçılar tarafından birer artworke çevrilmesi konsepti ile yola çıktı. Bu amaçla kitabın içeriğine uyumlu üretimler yapabilecek farklı kuşak ve disiplinlerden 23 sanatçılık sergi kadrosu oluşturuldu. Sanatçılar çalışmalarını 6:45 Yayıncılık tarafından 2012 yılında bin adet numaralı basılmış ve baskısı tükenmiş; karton kapaklı ve deri ciltli özel baskılar üzerine uygulayacak. Serginin koordinasyonu ise Perferi Kolektif'ten Alper T. İnce ve Rafet Arslan üstlendi. Howl sergi projesi; Altıkırkbeş Yayınevinin 25. yıl etkinliklerinin önemli bir ayağı olarak gündeme geldi. 44A Galeri, 6:45 Yayın ve Periferi Kolektif işbirliği ile hayata geçiyor. Howl Sergi, git gide muhafazakar bir karanlığa teslim olan gündelik içinde, hala Ulumak isteyenlere mahçup bir tebessüm ile..


Ali Atmaca, Çukurova'da Fırat'ın gürültülerle akan suyundan balık tutup gündüz vakti gökyüzündeki yıldızları izlerken nehirde çamaşır yıkayan kadınların renkli fistanlarla süslü kalçalarının gerçekte birer çiçek tepesi olmadıklarını fark etmenin şaşkınlığıyla doğruldu. Kadınların Kadirli'ye doğru giderek gözden yitmelerini bekleyip portakal ağaçlarına astığı resimlerini topladı ve fildişi kulelerin gerçekten olup olmadığını öğrenmek için yola çıktı. Fildişi kulelerin gerçekte nerede olduklarını keşfedemedi, ama ressamların gerçekte nereden geldiklerini öğrenmesi çok uzun sürmedi. Onlar, İtalya'da Roma'daki, Venedik'teki, Floransa'daki atölyelerden çıkıp geliyorlardı. İspanya'da Barcelona'dan, Catalan'dan, Madrid'ten geliyorlardı, Fransa'da Seine Nehri'nin kenarından, İngiltere'de yağmur altından, Amerika'da gölgesine sığındıkları gökdelenlerin arkasından, Japonya'da yazıların içinden, Hindistan'da Ganj'ın suyundan geliyorlardı. Bazen bir çalının arkasına gizlenmiş, toprağı eşelemekten, işe yaramayan icatlar yapmaktan, yeni renkleri, formları kovalamaktan, insanlara dünyanın gördüklerinden daha şaşırtıcı olduğunu anlatmaktan, balık tutmaktan geliyorlardı. Ali Atmaca, bir dedektif gibi onların izlerini takip ederken resim yapıyordu. Bulduklarını sobelemekten hınzırca bir mutluluk duyuyordu. Ama gerçek şu ki, Seine Nehri kenarında kahve içmekten, Roma'da sığırcıkların gelişini beklemekten, Leman Gölü'nde yüzen kuğuları seyretmekten, İstanbul'dan kaçmaktan da hınzırca bir mutluluk duyuyordu. Bir sabah Bodrum'un küçük bir koyunda atölyesinde sessiz sedasız çalışırken kendisi için yeni bir kırmızı ve balıklar için yeni bir yem bulduğunu söyleyip gitti. Geri döndüğünde yüzünün bir tarafı kırgın, diğer tarafı hala hınzır, gülümsüyordu. O sabah Leonardo, Picasso, Matisse, Sam Francis ve adlarını tek tek sayamayacağı birçok ressam bir araya gelmiş, bütün Bodrum'a Ali Atmaca'nın balıklar için bulduğu yemin sırrını vermişti. Bu yüzden sahilde balık tutacak tek bir yer bile kalmamıştı. Ayrıca çiçekli tepeleri seyretmekten vazgeçmesini, onların hala fistan giymiş zeytin toplayan kadınların kalçaları olduğunu söylemişlerdi. Onun hayal kırıklığını gidermek için de eline bir sürü renk tutuşturmuşlardı. İçlerinde daha önce hiç kullanmadığı bir yeşil de vardı. O sabah atölyeye girdiğimde fırçasını kahvesine batırıyordu. Arka arkaya dizdiği büyük tuvallerde kadınlarla zeytinler vardı. Masasının üzerinde henüz açılmamış bir şarap şişesi duruyordu. Atölyede ondan başka kimse yoktu, ama sanki birilerine bir şeyler anlatıyordu.


Fatih Dülger, Burcu Tanyaş, Damla Bozkurt, Özgür Demirci, Alican Leblebici, Moatez Elmam, Mustafa Sönmez, Evren Karayel Gökkaya, Taylan Mintaş, Erdal Türkben, Selva Kenavlı, Rengin Özbahar, Mehmet Emre, Emine Bıyıklı, Reşat Ceylan, Deniz Yunem, Fatih Dülger, Burcu Tanyaş, Damla Bozkurt, Özgür Demirci, Alican Leblebici, Moatez Elmam, Mustafa Sönmez, Evren Karayel Gökkaya, Taylan Mintaş, Erdal Türkben, Selva Kenavlı, Rengin Özbahar, Mehmet Emre, Emine Bıyıklı, Reşat Ceylan, Deniz Yunem,


Şeli Art Project kapsamında açılan sergiler 'Her Yerde Sanat' sloganıyla kent hayatını zenginleştirmeye devam ediyor. Rolana Ceckauskaite, Sarantis Gagas ile Somnur Van Der Kraan, 'ART FOR THE SOUL' kapsamında gerçekleştirilmektedir. Şeli Art Project Köprü/Bridge baslıklı sergisini kurgulayarak sanatı günlük hayatımıza dahil etmekle birlikte aynı zamanda yerel ve uluslararası sanatçıların eserlerini yanyana sergileyerek İstanbul ve Batı arasında bir diyalog kurulması amacına hizmet etmektedir. Köprü/ Bridge sergisi Istanbul'un konumuna ve İstanbulluların haleti ruhiyesine de gönderme yapmaktadır. Köprü kavramı hem iki öğenin nihayet birleşip bütünleşebilecek olduğu haberini bizlere müjdelerken aynı zamanda öncesinde varolan ayrışmayı veya farklılaşmayı da icinde barındırmaktadır. İstanbul köprü kavramının hayat bulduğu bir kenttir. Bu kentte tüm farklılıklar somut ve soyut köprüler aracılığı ile yanyana yaşanmakta ve mükemmel derecede uyumlu ve rengarenk bir mozaik oluşturmaktadır. Köprü/Bridge başlıklı bu sergi ile birlikte Avrupa'nın çesitli ülkelerinden gelen uluslararası sanatçılar ile İstanbullu sanatçılar biraraya getirilerek bu ahenk yeniden yakalanmakta ve ziyaretcilerin de bu mekanda bize eşlik etmesi beklenmektedir. Başlangıçta sadece doğa vardı. Sadece ve yalnızca. Ve insan doğanın ayrılmaz bir parçasıydı. Ardından insanın bilinci ortaya çıktı ve böylece insan doğanın karşısına geçerek onu gözlemlemeye başladı. Bu olay sanat üretiminin başlangıcına da işaret etmektedir. Çünkü sanat doğanın insan algısındaki yansımasının dışa vurumudur. Sarantis Gagas doğadaki süreklilik ve direnişten esinlenmektedir. Gagas'ın öz disiplini, calıskanlığı ve sabrı sayesinde karşımıza çıkan sonuç mükemmeldir. Sanatçının eserlerinde kelimeler görsel imgelere dönüşmektedir ve aslında bu yüzden bu eserlerin hiç biri masum değildir. Eserlerde her detay bir analoji veya bir sembol içermektedir. Rolana Ceckauskaite'nin görsel önermeleri izleyeni hafif ve mizahi bir ruh haline davet etmektedir. Sanatçının ele aldığı konuların hümanist karakteri insan doğasını dokunaklı bir biçimde yansıtmaktadır. Kullandığı dışavurumcu disartasyon yöntemi ile sanatçı insan bedenlerinin biçimsel örnekliliğinden kendini soyutlayıp kendine özgü insan algısını bir çocuğun masumiyeti ve yetişkin birinin eleştirel bakışını eserlerinde birleştirmektedir. Sanatçının 'ilustrasyonları' mekan ve zamandan soyutlanmış kompozisyonlar gösterse de detaylardaki günlük hayat enstantaneleri dikkati cekmektedir. Şimdi, ışıkla gölgenin arasında arasına uzandım ve artık bir köprüyüm. Işığın bana yarattığını kabul ettim, gölgeyi arkama aldım ve bitkilerin şifalı güçlerini, hayvanların sevgi dolu saf enerjilerini, mavisi gökyüzüne karışan berrak bir denizi, ağaçların görkemini düşlemeyi, düşlerimi resimlemeyi ve düş resimlerimle izleyenlere coşku vermeyi seçtim. İnsanlar tarafından yaratılan imgeler ne kadar insanlığı şefkate, sevgiye, birbirinin varlığını kabul etmeye ve kucaklamaya, hepimizin bir ve aynı bütünün parçaları olduğunun bilincine çekerse insanlık o kadar kolay sevgi ve huzur dolu bir frekansa geçer. Bu gün insanlık keder dolu bir dünyadan şikayetçiyse bunu değiştirmenin en güzel yollarından biri ışıklı imgeler yaratmaktır. Bana göre soyut resim yoktur sadece bilincimizin dışında, bize öğretilmiş alışılmış biçimlerin dışında biçimler vardır. Alışılmışın dışındakileri izledikçe düş dünyanız ne kadar zenginse o kadar size ait olanla karşılaşırsınız ya da daha önce karşılaşmadığınız biçimlerle tanışırsınız. Son zamanlarda her ne kadar soyut betimlemeleri seçtiysem de başka çalışmalarımda alışılmış imgeleri de kullanabileceğim betimlemelerim olabilir. Bu sergideki çalışmalarım tuval üzerine yağlıboyadır ama çalışmalarımda malzemeye açık ve özgür çalışmaktan yanayımUnutmayın düşünce bir frekanstır ve maddeye dönüşür. Düşüncelerimiz ne kadar aydınlık olursa hayatımız da o kadar renkli olacaktır. Bırakın ışık içeri girsin. ve dokunaklı bir bicimde yansıtır. Kutluay'ın kadınları üzerinde katı sınırlamalar olan bir atmosferde tehditlere açık ve savunmasızdır. Sanatçının referanslarının coğu Art Nouveau ve Beat kuşağını içerir. Doğadan izler, bitki ve hayvan yaşantıları, 1920'lerden savaş sonrası ile 1950'lere dek geçen devrin insan mimik ve ifadeleri sanatçının algı dünyasını yansıtmada kullandığı atmosferi olusturur.


Şeli Art Project kapsamında açılan sergiler 'Her yerde sanat' sloganıyla etkinliklerine devam ediyor. Şeli Art Project işbirliğiyle Metropol Doctors/Levent'te sanatseverlerle buluşuyor. Siz sanatseverlerin de bu etkileşime tanıklık edecek olması heyecanımızı daha da arttırmaktadır.


Sanatorium yeni sezonunu Stephan Kaluza'nın Anımsama isimli sergisi ile açıyor. 16 Eylül 18 Ekim 2014 tarihleri arasında gerçekleşecek sergi, Stephan Kaluza'nın 2014 yılında ürettiği tuval üzerine yağlıboya resimleri içeriyor. Sergilenecek işler, keskin kontrastlar ve uygun derinlik efektleri ile sağlanan siyah-beyaz manzaralardan oluşuyor. Kaluza'nın bir tür yüzey matrisi olarak belirlediği doğa, bir yaşam alanı olarak değil; kayboluşta kavranan saf bir görünürlük olarak işlev görüyor. Bu şekilde, resimler algıya değil, anımsamaya tabi olan kayıp bir kökeni gizleyerek görmeyi ele alıyor. Sanatçı bu nedenle özellikle kolektif hafızada, Auschwitz gibi pastoral bir doğa ile pek de bağlantı kurulamayacak, negatif çağrışımları olan yerleri seçiyor. Resimlerde konturlar kısmen beyaz hiçliğin içinde kaybolarak içerikle ilgili bağlantıyı netleştiriyor: Doğa yok oluyor gibi; bu hiçlikte çözülürcesine kendini kaybeder gibi görünüyor. Sanatçı böylece insan evreninin, gerçek bir evren ile hala nasıl bir ölçekte bağlantıda olduğunu ya da her ikisinin de zaten birbirinden ne kadar kopmuş olduğunu inceliyor. 16 Eylül'de açılacak sergi, 18 Ekim'e dek Sanatorium'da görülebilir. Stephan Kaluza: 1964 doğumlu Almanya doğumlu sanatçı, akademik hayatında Felsefe ve Sanat Tarihi üzerine eğitimler aldı. Şimdiye dek, Almanya, İspanya, Belçika, Hollanda, İsviçre, Türkiye, Çin, Kore ve Brezilya gibi birçok ülkede kişisel sergiler gerçekleştiren sanatçı, birçok ülkede çeşitli karma sergilere katıldı. Kaluza'nın işlerinin yer aldığı koleksiyonlardan bazıları ise Museum Walter, Collection Munoz, Museum of the Seam ve White & Case. Çeşitli akademik yayınları bulunan sanatçı; Art Chicago (2003) ve ARCO (2004) gibi ödüllerin de sahibi oldu. Sanatorium opens the new exhibition season with Stephan Kaluza's 'Reminiscence'. The series Reminiscence of Stephan Kaluza shows painting, oil on canvas, from the year 2014. On view are mostly black-and-white painted landscapes, provided with sharp contrasts and adequate depth effects. The contours get lost in the white nothingness and so clarify the content-related reference: the nature seems to disappear, to get lost in this nothingness in a dissolving manner. Kaluza, explores in this way how far the human cosmos is still connected with a genuine cosmos, or how much both have already been cut off from each other. Kaluza uses nature as a kind of surface matrix, so that it no longer acts as a habitat, but as a pure visibility conceived in disappearance. In this way, these paintings also deal with the vision by hiding a lost origin, which is no longer subject to the perception, but the reminiscence. For this reason, the choice of motifs is special; in part, in the collective memory, places with negative connotations are selected, such as Auschwitz. Stephan Kaluza: Born in 1964, Kaluza studies Arts and Philosophy in his academic life. Up to now, he has opened solo exhibitions in various countries including Germany, Spain, Belgium, Holland, Switzerland, Turkey, China, Korea and Brazil in addition to joining several group exhibtions. Some of the collections that he has included are Museum Walter, Collection Munoz, Museum of the Seam and White & Case. In the recent years, the artist has published several publications and has gained awards such as Art Chicago (2003) and ARCO (2004).


1990 doğumlu Engin Konuklu'nun işlerini ilk kez geçen yıl x-ist'te Kesişme V adlı sergide görmüştük. Nostaljik imgelerden faydalanan Konuklu, Eternite adlı yeni sergisinde 19. yüzyıl post mortem fotoğrafları ve bu fotoğraflarda izleyici ile fotoğraflananın ilişkisini inceliyor. Ölüm, geride kalanlar için hüzün, belki de sevinç; Meursault için hiçlik; post mortem fotoğraflarda ise bir vedalaşma anlamına gelir. Bir Hristiyan ya da Müslüman için cennet ya da cehennem anlamına gelirken, daha üst bir kastta hatta belki rahip olarak doğabilecek bir Hindu için çok da korkulası olmayan bir durum olsa gerek. Benim içinse ölümü en iyi ifade eden kelime eternite. Fransızca bir felsefe terimi olarak öncesiz ve sonrasız anlamına gelen eternite aynı zamanda sonsuzluğu da içinde barındırıyor. Bende ölüme dair bir seri oluşturma isteği uyandıran eternite kavramı serinin ilk resmine adını verdi. Daha ayrıntılı bilgi için x-ist'ten Ece Göymen ile görüşebilirsiniz. We had seen Engin Konuklu's works; an artist born in 1990 in İzmir, for the first time last year at x-ist, in the exhibition titled Intersection V. Using nostalgic imagery for his Eternite exhibition, Konuklu examines the relationship between the viewer and the person being photographed in 19th century post mortem photographs. For further information contact Ece Göymen from x-ist.


Yeni aldığımız bir habere göre maalesef değerli sanatçımız Tiraje Dikmen 01 Eylül 2014'te 89 yaşında hayatını kaybetti. Bu acı ve zamansız kayıp, Türk sanat ortamında büyük bir teessür yaratmıştır. 1925 yılında İstanbul'da, Büyükada'da dünyaya geldi. Babası, Türkiye'de mikrobiyolojinin öncülerinden olan veteriner Cafer Fahir Dikmen'dir. İki çocuklu ailenin ikinci çocuğu olan Tiraje Dikmen'in ablası ressam Şükriye Dikmen'dir. Tiraje Dikmen'i rahmetle anarken, kederli ailesine ve dostlarına en derin taziyelerimizi sunuyoruz. Tiraje Dikmen, babasının isteği nedeniyle ablasıyla birlikte erken yaşta Fransızca öğrendi. Namık İsmail, Feyhaman Duran gibi ressamların Dikmen ailesini yakından tanıması nedeniyle sanatla ilgili bir ortamda yetişti. Işık Lisesi'ni bitirdikten sonra (1940), İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'nden mezun oldu (1946). Aynı fakültede doktorasını tamamladı. İstanbul'da Kadın İşçilerin Çalışma Koşulları başlığını taşıyan doktora tezi için 1946-1949 yılları arasında İstanbul'un Cibali, Eyüp, Tophane ve Üsküdar semtlerinde geniş kapsamlı anketler yaptı. 1943 1948 arasında bir yandan da Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nde özel öğrenci olarak Leopold Levy'nin atölyesine devam etmekteydi. 1949 yılında Fransız hükümetinden aldığı burs ile Paris'e gitti; Hukuk ve İktisadi Bilimler Fakültelerine devam etti Bir yandan da o dönemde Paris'e dönen Leopold Levy'nin atölyesinde resim çalışmalarını sürdürdü. Paris'teki ilk beş yılında Louvre Müzesi ile Halk Sanatları ve Gelenekleri Müzesi'nde sanat tarihi, müzeoloji stajları yaptı; aralarında Max Ernst, Yves Bonnefoy, Man Ray, Jacques Herold gibi isimlerin bulunduğu çevreyle ilişkiler kurdu; figür olgusunu irdeleyen resimler yaptı. İlk kişisel sergisini 1956 yılında Galerie Edouard Loeb'da açtı. Bu sergide sadece desenlerini sergiledi. Marx Ernst, sergiden bir desen alarak ve olumlu eleştiriler yazarak onu desteklemiştir. Sanatçı, Paris'teki ikinci beş yılında renk olgusu üzerine çalıştı. İkinci kişisel sergisini yine Galerie Edouard Loeb'da açtı ve yağlıboya çalışmalarını sergiledi. 1961'de İstanbul'da Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nde yapılan Paris'te Türk Sanatçıları başlıklı sergiye katıldı. 1963'de Paris'te Musee d'Art Moderne'de düzenlenen Çağdaş Türk Sanatı sergisine katıldı. Çalışmaları o yılların sanat ortamında gerçeküstücü olarak değerlendirilen Tiraje Dikmen, 1964 yılında, Paris'in o dönemde en ünlü galerisi Charpentier'de açılan ve günümüzde gerçeküstücülük tarihinin en önemli sergilerinden biri sayılan Sürrealizmin Kökenleri ve Tarihi adlı sergiye davet edildi Aynı yıl Paris'te Galerie Birtschansky'de bir sergi açtı. 1966'da hayatını kaybeden Leopold Levy'nin onu resmi mirasçısı atayıp resimlerini ve atölyesini kendisine bırakması üzerine Levy'e karşı duyduğu sorumluluk gereği tüm çalışmalarının ayrıntılı bir arşivini hazırladıktan sonra, 1967 yılından itibaren çalışmalarını bu atölyede sürdürdü. Fransa'daki Mayıs 1968 olayları'na tanıklık etmek onu derinden etkiledi. Bu döneme dair izlenimlerini Mai 1968 isimli dizisinde yorumladı. Paris'ten getirmiş olduğu bu çalışmalarla 1970 yılında İstanbul'daki ilk kişisel sergisini açtı. 1980'lerden itibaren ağırlıklı olarak İstanbul'da yaşamaya başladı; Büyükada'da doğduğu köşke yerleşti. Ancak Paris'teki atölyesini hiç kapamamış ve biyografisine Paris'ten ayrılmadı notu düşmüştür. Dikmen, 1985'de Ankara Galeri Nev'de Zamanların Hafızası isimli dördüncü kişisel sergini açtı. 1990'larda ağırlıklı olarak göç temasını izleyen çalışmalar üretti. Sergi etkinliklerinden özellikle uzak durarak deneysel çalışmaları tercih etti. 1 Eylül 2014'te hayatını kaybetti. Büyükada'da Tepeköy Mezarlığı'nda defnedildi.


Yazı Tura filminin başkişilerinden Şeytan Rıdvan askerliğini yaptığı Güneydoğu'da gazi olur ve bir bacağı dizden kesilir. Nişanlıdır. Memleketi Göreme'ye döndüğünde düğünü yapılacaktır. Büyük bir sevgiyle karşılanan Şeytan Rıdvan, ilk nişanlısını görmek ister. Buluşurlar. Kız, kendisini baştan aşağı bir süzer. Gözleri ayaklarına denk geldiğinde ve takma bacağındaki tek tip ayakkabıyı gördüğünde, şöyle der: Başka ayakkabı da giyebileceksin değil mi? Bu, Şeytan Rıdvan'ı bitirir. Kız, onu küçümsemiştir. Zaten, evlenmekten de vazgeçer kız. Artık yarım bir insandır o. Bunun bir nedeni daha vardır tabii; o da, artık futbol oynayamayacak olmasıdır. Fikret Mualla'nın hayatının içki ve delilik arası gitgellerle geçmesinin başlangıcı annesinin İspanyol Gribi'nden ölümüdür hiç kuşkusuz. Okulda kaptığı bu hastalığı annesine bulaştırdığı için, kendini bu ölümün müsebibi görür hep. Ancak, hayatının kırılma noktalarından biri de futbol sahalarından geçer. Birçok sanatçının hayat duraklarından biri de futbol sahalarıdır. Albert Camus Hayat hakkında ne öğrendiysem futboldan öğrendim. der. Gençliğinde kaleci olan Camus'nun, o tek başınalığı ya da kendi deyimiyle o tek başına dayanışma hali kalecilikten gelmekteydi. Fikret Mualla da bir futbol delisiydi. Saint Joseph'in avlusunda topun peşinden epeyce koşmuştu. Ta ki, o güne kadar. 1915 yılı ve vatanın buhranlı yıllarının başlangıcı. 12 yaşında olan Fikret Mualla siyasetten bihaber değildi çünkü babası Ekrem Bey, Düyun-u Umumiye'nin ikinci müdürüydü. Dolayısıyla, evde siyaset hiç eksik olmuyordu. Gerek ülkedeki gerekse evdeki buhrandan kurtulmak için Fikret Mualla kendini topa veriyordu. Ancak bir mahalle karşılaşmasında bacağı kırıldı. Malum, savaş ve yokluk yılları. Bacağı alçıdan yanlış kaynamış olarak çıktı. Bu durum, annesinin ölümü gibi, ömrü boyunca peşini hiç bırakmadı. Hale Asaf, bu tabiri her ne kadar sevmesem de, ilk kadın sanatçılarımızdandı. Köpeklerden geçen bir hastalık nedeniyle daha 5 yaşındayken ciğerlerinden bir ameliyat geçirmişti. Bu durum da hayatı boyunca peşini bırakmadı. Hale Asaf, 1921 yılında, Berlin Güzel Sanatlar'a okumaya gitmişti. 1923 yılında, Fikret Mualla'nın sınıf arkadaşı olmuştu. Fikret Mualla annesinin ölümünden sonra hep annesine benzer kadınları sevmiş ancak onları da -annesinin ölümünden kendini sorumlu tuttuğu için-, annesi gibi öldüreceğinden korkmuştu. Hale Asaf'a ilk görüşte aşık oldu. Hale Asaf'ın çocukluk hastalığı sürüyordu. Bundandır ki, epeyce bir süre ölür korkusuyla bir türlü açılamadı ona. Zaten Hale Asaf'tan sonra da kimselere açılamayacaktı. Fikret Mualla ne zaman, nerede, nasıl Hale Asaf'a açıldı tam olarak bilmiyoruz; fakat ihtimal boz bir Berlin akşamı olsa gerek. Bir şeyden daha eminim; Hale Asaf'a açılırken kesin bir eliyle bacağını tutuyordu. Velhasıl, Hale Asaf'a açıldı. Hale Asaf da Fikret Mualla'nın bacağına baktı. Mesaj alınmıştı. Gerisine ve teferruata gerek yoktu. Bu hadiseyi yaşadıktan sonra, hiçbir şey olmamış gibi ve kaldığı yerden içkiye ve deliliğe geri döndü.


ALAN İstanbul, yeni sergisi You Are Here ile izleyiciyi daha önce gerçekleşmemiş bir deneyime davet ediyor! ALAN İstanbul'un ev sahipliğini yaptığı yeni sergisi You Are Here, çağdaş sanatın en önemli meselelerinden biri olan sanatın mekanla ilişkisine odaklanıyor. İzleyicinin de dahil edildiği sergide, eserler kendi sınırlarını aşarak tüm mekanı bir işe dönüştürüyor. ALAN İstanbul daha önce görülmemiş sergi deneyimini bir adım daha öteye taşıyarak ikincil dolaşım araçlarını da bu deneyime katıyor. Bunu yaparken de meseleye tersine çevrilmiş bir strateji ile yaklaşıyor. Galeri mekanından basılı yayına giden süreç tersine çevrilerek dergiden sergiye doğru bir sergileme biçimi gündeme geliyor. Serginin duvarları bir dergi kağıdı gibi kullanılarak iki boyutlu bir yayın organının kendi boyutunun dışına çıkması ve yeni bir deneyim arayüzünde sunulması sağlanıyor. Çağdaş sanatın uluslararası dolaşım ağlarında sanat üretimlerine dair bilgi, eylem ve gelişmelerin paylaşılmasına katkıda bulunmak amacıyla ALAN İstanbul tarafından iki ayda bir yayınlanan WARHOLA dergisinin 7. sayısı, sergi mekanındaki sunumuyla birlikte; aynı anda İstanbul ve New York'ta da dağıtıma sunulacak. Türkiye çağdaş sanatının önemli aktörlerinden Ramazan Bayrakoğlu, İrfan Önürmen, Ardan Özmenoğlu ve Halil Vurucuoğlu'nun yer aldığı ve Grafik Tasarımcı Bürkan Özkan'ın katkısıyla gerçekleşecek olan You Are Here başlıklı sergi, , 8 Kasım 2014 tarihine kadar ALAN İstanbul'da ziyaret edilebilir. With its new show You Are Here, ALAN Istanbul invites viewers to an experience that is to take place for the first time! one of the most important issues in contemporary art. the exhibition reach beyond their own boundaries and turn the space itself into a work of art. and present itself in the form of a new experience. graphic designer Bürkan Özkan, and can be seen at ALAN Istanbul until November 8th, 2014.


ART SUITES GALLERY konuk sanatçı programı ile Galeri'nin Bodrum Yalıkavak'ta ki mekan ve imkanlarını Sanatçı Atölyeleri olarak kullanıma açtı. 2011, 2012, 2013 ve 2014 yıllarında pek çok sanatçıyı ağırlayan ART SUITES GALLERY BODRUM, Eylül ayında yeniden sanatçılarla buluşuyor.


Neslihan Başer, ilk kişisel sergisi Faces of Memoirs da yarattığı portrelerle 'söylenemeyenleri' yüzleştiriyor ve bunu yaşanmışlığı simgeleyen Anadolu motifleri üzerinden kurguluyor. Sanatçı içebakış yaparak başlattığı sohbete Ben kimim? sorusuyla devam ediyor ve insan ruhunun derinliklerine iniyor. Portrelerini 'işlerken' kendi hayatında iz bırakan anılardan besleniyor. Tuvallerinde yarattığı zengin motiflerle ruhun arınmış, saf, çocukluk halini simgeliyor ve bu motifler sanatçının özünü yansıtan birer nesne olarak resimlerini oluşturuyor. Yalnız olarak çıktığı bu yolda yaptığı portrelerle başka insanların duygu dünyasına dokunmaya çalışıyor. Sergi C. A. M. Galeri'de 23 Eylül 19 Ekim tarihleri arasında izlenebilir. Neslihan Baser, in her first solo show Faces of Memoirs, paints the 'untold' stories through her portraits formed within the Anatolian motifs, which stand as the symbols of recollections. The artist's internal journey develops into a question of identity and goes deep into one's soul. As she embroides in her works, Baser is influenced by the marks left from her own memoirs. The rich motifs visible through the works sybolize one's genuine and naive soul; these motifs form the works as the contents of the artist's soul and being. In her personal artistic journey, the artist aims to touch others' emotional worlds through the portraits she creates. Neslihan Baser's Faces of Memoirs can be viewed at C. A. M. Gallery between the dates 23 September and 19 October, 2014.


Halk kültürünün etkisiyle zanaat, tarım, ekoloji ve faydalı sanat kavramının sanatsal pratikte gitgide araştırılıp benimsendiği bu dönemde, birçok sanatçı kırsalın güncelliğini incelemek üzere köklerine; doğup büyüdüğü köy ya da kasabalara dönüyor. Bu sanatçıların, güncel halk sanatı olarak tasarlanan ya da aslen öyle olan ifade biçimleri, toplumların kırsal kökenleri ile feodal yönetim ve dini otoritenin uzun süreli etkilerine dair mevcut tartışmalara paralel olarak değerlendirilebilir. Toprakla, tabiatla, belirli topluluklar ve mevsimlerin ritmiyle bağların vurgulandığı bu işler, sözde yeni ulusal sanata bir alternatif sunuyor. Modernite karakterine karşı sanatsal bir tepki olan söz konusu estetik anlayışında, yalnızca gelenek, etnik köken ve sadelikle harmanlanan modernite kabul görüyor. Polonya'da köleliğin kaldırılmasının 150. yıl dönümü vesilesiyle gerçekleştirilen Köklere Dönüş, ukasz Ronduda'nın küratörlüğünde ve SALT'ın iş birliğiyle hazırlanmıştır. Polonya Ulusal Kültür ve Miras Bakanlığı tarafından desteklenen bu proje, Polonya-Türkiye diplomatik ilişkilerinin 600. yıl dönümü kutlamaları münasebetiyle 2014 boyunca sürecek kültür programları kapsamında gerçekleştirilmektedir. With grassroots culture, craft, farming, ecology and the notion of useful art becoming increasingly analyzed and adopted in artistic practice, it is also important to take into account works by the many artists who return to their roots to explore the contemporaneity of the rural condition. Such artistic expressions, which may contemplate or indeed exist as contemporary folk art, can be considered in parallel with recent debates that focus on society's rural pedigree and the long-lasting effects of feudal governance and structures of religious authority. By emphasizing their ties to the land, to nature, to specific communities, and to the rhythm of the seasons, the work of these artists offers an alternative to so-called new national art. This aesthetic of choice is an artistic reaction to the character of modernity, which is only ever experienced in tandem with tradition, ethnicity, and homeliness. Into the Country is curated by ukasz Ronduda, Museum of Modern Art in Warsaw, in collaboration with SALT, on the occasion of the 150th anniversary of the abolition of serfdom in Poland. The project is co-financed by the Ministry of Culture and National Heritage of the Republic of Poland, as part of the cultural program of the celebration of the 600th anniversary of the Polish-Turkish diplomatic relations throughout 2014. Dofinansowano ze srodkow Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej. Wydarzenie realizowane w ramach programu kulturalnego obchodow 600-lecia polsko-tureckich stosunkow dyplomatycznych w 2014 roku.


Filistin Günlüğü, 90 110 cm., T. ü. akr. b., 2009, Ümraniye Bel. geleneksel 5. Yağlı Boya Resim Yarışması Mansiyon Ödülü, Ümraniye Bld. Kol. Yaşadığı döneme eleştirel bir okuma ile yaklaşan Deniz Gökduman, resimlerinde bu ironinin izlerini, plastik dilin dışavurumu üzerinden sürüyor. Toplumsal hayatın içindeki sorunsallar sanatçının resimlerinde yer alan konsepti belirliyor. Politik meseleler, toplumsal sorunlar, kadın sorunu Gökduman'ın çoğunlukla yer verdiği konular olarak karşımıza çıkıyor. Filistin Günlüğü, Barışa Rock, Ne İçindeyim Zamanın Ne de Büsbütün Dışında, On Yedine Geldiğinde gibi sergilerde bu ironik yaklaşımın izlerini sürmek mümkün. Resimlerinde fotogerçekçi dijital illüstrasyonlardan yola çıkan sanatçı, tuval üzerine akrilik boya tekniği ile popüler kültür öğelerinden birebir yararlandığı, dijital bir görüntü üzerine odaklanıyor. Sanatçının fotoğrafik bir görüntüden hareket ettiğini ancak, asıl amacının bu görüntüyü yakalamaktan çok, konuyu ironik bir biçimde sorgulamak olduğunu görüyoruz. Özellikle tüketim kültürünün imgelerinden yola çıkan sanatçı, gündelik hayatın sıradan görüntülerini, göstergeler bombardımanı içinde görünen ve kaybolan imgeleri ele alıyor. Gökduman'ın resimlerinde pop ikonlar ya da gündelik hayatın içinden popüler insanlar, gerçek ile gerçeğin asla yakalanamayan ara yüzleri olarak göstergeye dönüşen ikonografik ögeler olarak analiz ediliyorlar. Büyüyüp On Yedine Geldiğinde, 90 80 cm., T. ü. akr. b., 2008, Ankara Barosu Kol. Resimlerinde anlık dijital izlenimlere, renklerin dokusal olmayan düz yüzey boyamaları ve kontrastlık armonisi ile karşılık veren sanatçının, derin bir anlamlandırma çabasından ziyade popüler kültürün gelip geçiciliğine referans veren yüzeysel tasvirleri dikkati çekiyor. Yararlandığı dijital fotografik imgeler ile aslında gerçeklik duygusundan çok, sürekli yer değiştiren, kalıcı olmayan yapay bir gerçekliğe işaret ediyor. Gökduman'ın tuval üzerine akrilik boya ile çalıştığı figüratif resimlerinde belirgin bir şekilde yer alan konturlara, parçalanmışlıklara, sınırlara yer vermesi, gerçeğin parçalanmışlığına tekabül eden bir sorgulamayı gündeme getiriyor. Bu parçalanma tüm resimlerinde ve portrelerinde de karşımıza çıkıyor. Bölünmeler, sınırlar, parçalanmalar tam da günümüz insanın, parçalanmış ve kendine yabancılaşmış ruhunu yansıtan parçalanmış imajlar olarak sembolleşiyor. Pop sanatın başlıca konularından biri olan kadın konseptini popüler kültürün bir parçası olarak ele alan sanatçı, çağımızın arzu nesnelerinden biri haline getirilen kadını, erotik bir imaj içinde resmediyor. Şehveti, şuh ve davetkar duruşu ile arzu nesnesi olarak sunulan kadına bakmaya, izleyiciyi adeta zorluyor. Gökduman, resimlerinde, cinsellik yüklenmiş seyirlik bir nesne haline getirilen kadını, kırmızıya boyanmış dudakları ve baygın bakışlarıyla, arzu nesnesi olarak resmediyor. Ofelya 2, 93 x 130 cm., T. ü. akr. b. , 2012, Özel Kol. Sanatçı, geçmişin ikon kadınlarından günümüzün medyatik kadınlarına uzanan süreçte kadına yüklenen toplumsal cinsiyet kodlarının ve hapsedilen bedeninin maruz kaldığı durumu da deşifre ediyor. Medyatik olmanın göstergesinde yine arzu nesnesine dönüşen, reklam ürünü haline gelen kadını ele alırken, şaşalı, ihtişamlı, abartılı, gösteri toplumuna ve popüler ikonlara dönüşen, mutluymuş gibi görünen ama mutsuz olan bedenleri ve ifadesiz suratları ironik bir çerçevede ele alıyor. Gökduman, ister kadın olsun ister erkek, yarattığı pop ikonlarıyla çağın tüketim çılgınlığı içinde parçalanan bilincimizi, kendine yabancılaşmayı, özünü arayan insanı sanatın temel öğelerindeki biçimsel parçalanmalar içinde, plastik dilin olanaklarıyla sorguluyor. Sanatçı, bu sorgulamalarında özellikle popüler kültürü, pop sanat tavrını andıran bir resim üslubu içinde irdeliyor, konturların oluşturduğu alanları renk tonlarıyla yumuşatırken dijital etkisi veren ama plastik tattan da ödün vermeyen bir üslup içinde yorumluyor. Tüketim kültürünü ve reklamı adeta yücelten Pop-Art'ın hazır imgelerinden ve ikonlarından yararlanırken, popüler kültüre eleştirel bir bakışla yaklaşıyor. Gündelik yaşamının parçası olan nesneleri iki boyutlu yüzeye aktarırken bu nesneleri kavramsal bir bağlamda yeniden kurguluyor. Bekleyişime Tül Tül, Çap.35 cm., T. ü. akr. b., 2012. Foto-Gerçekçi yaklaşımın, bir fotoğraf gibi anı yakalayan, donduran ve zamanı çerçeveye alan durağanlığını, tuvalin yüzeyinde hareket eden, uçuşan harf ve rakamlarla şimdiye taşıması Gökduman'ı kronik foto-gerçekçi dijital illüstrasyonlardan evrilen çağdaş bir üsluba taşıyor. Resimlerinde bazen bir cümlenin ya da bir şiirin mısralarındaki heceleri bazen de rakamları kullanan sanatçı, anlam oluşturmak yerine anlamsız, kopuk, yapısökümcü bir dili tercih ediyor. O nedenle de harfleri ve rakamları anlam oluşturmak yerine dekoratif-plastik bir öge gibi kullanmayı tercih ediyor, tıpkı Dadaistler gibi. Dadaistlerin anlam oluşturmayan rastlantısal seçkileri, birbiriyle ilişkisiz kelimelerle şiir yazmaları gibi Gökduman da, kullandığı ilişkisiz harfler ve rakamlarla yeni bir kavrayış biçimi oluşturuyor. Gökduman'ın resimlerinde bir yandan ilk bakışta özellikle arka planında izlenimci bir hava hissedilirken, diğer yandan pop sanatının ikonografik dilinden yaralanan yeni bir ara yüz okuması, sanatçının, öznel dışavurumuna ait duyarlılığı, izleyiciye yeni bir kavrayış biçimi sunuyor. Bu Hürrem Bir Başka, 154 x 182.5 cm., Mdf ü. akr. b., 2012, Mete Bora Kol.


Gustavo Schmidt's work begins with the same elements as the best Renaissance artists: strong drawing and composition, an awareness of Sacred Geometry, and a mastery of perspective and proportion gathered from years of arduous study and observation. His brilliant use of color and fastidious attention to detail and surface pays homage to traditional painting as well. Yet it is beneath the aesthetic surface that Gustavo's uniqueness begins to emerge. As we contemplate his compositions, the images seem to emanate an almost mystical presence, a spirituality that engages the viewer on a deeper level. The objects and their interrelations seem to make suggestions, psychological and emotional. These not only challenge the viewer but also create a strangely peaceful and satisfying mood that transcends the physical beauty of the work.


The 360 XOCHI QUETZAL Artist and Writer's Residency Program is located in Chapala, Jalisco, Mexico on the shores of the largest lake in the country where the perfect year-round climate and stunning lake and mountain views have long established the region as an international artist mecca. We now offer four live/work spaces. Residents will be inspired by the natural beauty, history and culture of this special part of central Mexico. Chapala is located 25 minutes from Guadalajara International Airport and 45 minutes from Guadalajara, one of the largest cities in Mexico boasting abundant cultural resources: museums, galleries, theatre and artist supplies. Xochi Quetzal is the Aztec goddess of creativity and fertility and protector of artisans. She is sure to inspire you during your stay! MISSION: Our aim is to support artists, writers and musicians who would benefit from having uninterrupted time to devote to their creativity. By providing free housing and a generous food allowance, we hope that our residents can make artistic progress without the stress and distractions of daily life. CRITERIA: National and International visual artists, photographers, dancers, writers, new media makers and musicians over the age of 23 are welcome to apply. We base our selections on artists who demonstrate artistic accomplishment, submit a well-conceived residency project, indicate that this residency will make a significant impact and provide evidence of the self-reliance required for a residency in the developing world. One of the live/work spaces is earmarked for a writer and one for an emerging artist. Two-person collaborative teams are also encouraged to apply. STUDIO SPACE AND EQUIPMENT: We provide large work tables and wall space for visual artists. Each private live/work space has a desk and free wi-fi. We offer a professional easel for painters. Plein air painters and artists who draw have endless access to warm, outdoor beauty and can also work in the patio of our downstairs casita. Ceramic artists have access to our Cress sample kiln which can fire up to cone 6. Weavers have access to a 36 floor loom and a technician who can warp it for you. Each live/work space has a private kitchen, living room, bedroom and full bathroom. WHAT IS CHAPALA LIKE? In a word, charming. Chapala is a small town with a population of 22,000. You will hear horses trotting along the cobblestone boulevard in the morning on their way to the stables. Cowboys ride by using their cell phones. Birdsong accompanies you throughout the day. In the winter, thousands of white pelicans entertain us on the lake. Trees blaze with psychedelic color year round. The mountains turn green during our 4 month rainy season. Vendors pass by during the day hawking fresh strawberries, bottled water, and ice cream. FUN: All live/work spaces are walking distance to a park with a running track, pool, tennis courts and walking trails. We are also 5 minutes from the malecon, a park-like promenade that runs along the lake for a mile. The lake is surrounded by hundreds of mountains and you will enjoy spectacular sunsets almost every night. The weather is sunny 300 days a year with average daytime temperatures in the 70s. Other nearby activities include hiking, dancing and thermal springs. COMMUNITY: Chapala and nearby Ajijic have dozens of cafes and galleries, art openings, and hundreds of artists to connect or study with. Everything you need is within walking distance and our bus service is frequent and inexpensive. This is a safe place to live, work and the residency houses are secure. COSTS: This is a free one-month residency. Your residency offers you a private, fully equipped live/work space, free wi-fi, weekly maid service, a food stipend of $1,000 pesos plus all utilities. You will only need to pay for your laundry, local transportation, entertainment and additional food. International calls can be made via skype. You are responsible for your travel to and from Mexico. Depending on your arrival and departure times, one of our Program Administratorsmay be able to pick you up at the airport and get you oriented at the residency for $400 pesos. If we can't coordinate our schedules, it is easy to take an airport taxi which will cost $400 500 pesos each way depending on the time of day you travel. MISC: Although speaking a little Spanish will make your time here more culturally integrated, you do not need to speak the language to get what you need. Food is inexpensive in Mexico, typically costing about $20/week US. Eating out is quite affordable with meals costing $3 10 US. You are just a 5 minute walk from many stores and restaurants. HOUSE RULES: Your spouse/significant other is welcome to join you and we have a surcharge of $200. Your children, guests and pets are not permitted. Smoking and firearms are expressly prohibited. WINTER DEADLINE AND NOTIFICATION:The deadline for the Winter Residency is Midnight Mountain Time on Sunday September 28, 2014. Applicants will be notified no later than Sunday, October 19, 2014. APPLICATION GUIDELINES: You MUST submit your application through the CAFE website: www. callforentry. orgApplications without work samples will not be considered. Applicants can upload 3 images for Visual Artists, 1 -2 videos/audios for Musicians, and a 5-page writing sample for Writers. Please familiarize yourself with CAFE which is a great website with many other artist listings and opportunities. NON-DISCRIMINATION: 360 Xochi Quetzal encourages applications from artists of all backgrounds and does not discriminate on the basis of age, race, national origin, religion, creed, sex, sexual orientation, HIV status, marital status, disability, or veteran status.


- - - - Doç. Dr. Hakan Karaş, Düş ve Kolaj 14 Kasım 2023 - SCENES PLURIELLES, Galerie Jean-Louis Ramand, 28 Ekim 2023- 13 Ocak 2024 8 Kasım 2023 - Çağdaş Türk Resmi'nin Devrimci İsimlerinden Orhan Taylan vefat etti. 4 Kasım 2023 - ''JANUS, NE TARAFA BAKMALI?'', Ceyda Güler, Galeri İşlik, (25 Ekim 11 Kasım 2023) 24 Ekim 2023 - Türkiye Cumhuriyeti'nin Yüzüncü Yılı ve Yüz Ressam 18 Ekim 2023 - France Music Competition (14 31 Oct, 2023) 17 Ekim 2023 - World Classical Music Awards 16 Oct 21 Nov, 2023 17 Ekim 2023 - Bedri Baykam: Sevgili Haluk 17 Ekim 2023 - Bazaart 2024 (Son Başvuru: 20 Ekim 15 Aralık 2023) 11 Ekim 2023 - Fotoğraf sanatçısı Manuel Çıtak hayatını kaybetti. 10 Ekim 2023 - Bedri Baykam: Türkiye'de sanat hak ettiği yere geliyor, peki siyasiler nerede? 10 Ekim 2023 - Göç Eden Bedenler, Zerrin Pehlivan, Devecihan Kültür Merkezi (04-18 Eylül 2023) 9 Ekim 2023 - Çağdaş Türk Sanatının Önemli İsimlerinden Haluk Akakçe vefat etti. 9 Ekim 2023 - VECDİ UZUN, ÇEMBER, DAİRE VE KÜRE FELSEFESİNİN RESİM SANATINA YANSIMASI 30 Eylül 2023 - Karanlıkta Kahkaha, Karşı Sanat, (22 Eylül 21 Ekim 2023) 21 Eylül 2023 - Öğretim Elemanları Yaz Sergisi III, T. Ü. G. S. F. Fuaye Salonu (13 Temmuz 13 Eylül 2023) 21 Eylül 2023 - Homemade 4, Piramid Sanat, (21 Temmuz 26 Ağustos 2023) 21 Eylül 2023 - Aşık Veysel, Her Neye Bakarsam Sen Varsın Orda, 09 Haziran 04 Temmuz 2023, Bağlarbaşı Kültür Merkezi 21 Eylül 2023 - Do Art Galeri, ArtContact İstanbul 3. Uluslararası Çağdaş Sanat Fuarı, (01-04 Haziran 2023) 19 Eylül 2023 - BALKAN SERGİLERİ IV BÜKREŞ'TE SANATSEVERLERLE BULUŞUYOR... 19 Eylül 2023 - BALKAN SERGİLERİ III BULGARİSTAN SREDETS GALLERY'DE SANATSEVERLERLE BULUŞUYOR... 18 Eylül 2023 - Anadolu'da Bir Kızım Var, 21 Mart 15 Nisan 2023, MKM Beşiktaş Çağdaş Sanat Galerisi, Akatlar, Beşiktaş, İstanbul. 18 Eylül 2023 - Piramid Sanat, ArtAnkara 9. Uluslararası Çağdaş Sanat Fuarı, (09-12 Mart 2023) 18 Eylül 2023 - Ayhan Çetin, Üst Yapı, Galeri Soyut, (17 Şubat 8 Mart 2023) 1 Mart 2023 - SOPHİA NARRETT, CARRİED BY WONDER, Perrotin New York, (March 3 April 15, 2023) 1 Mart 2023 - NIKKI MALOOF, Skunk Hour, Perrotin New York, (March 3 April 15, 2023) 1 Mart 2023 - NANCY SPERO, Woman as Protagonist, Galerie Lelong & Co., New York, (23 March 25, 2023) 1 Mart 2023 - Jeremy Demester, XXI, Perrotin (February 28 April 8, 2023) 1 Mart 2023 - GÖZDE AYLİS ÇİÇEK Tanıdık Yüzler, Farklı Ruhlar Heykel Sergisi / 17 Mart 8 Nisan / GALERİ SELVİN ARNAVUTKÖY 1 Mart 2023 - Şevval Konyalı, Kupon, Galeri/Miz, (08 Mart 10 Misan 2023) 1 Mart 2023 - Mahreen Zuberi, Exercising the Border, Anita Rogers Gallery, (February 1 March 11, 2023) 1 Mart 2023 - Being Human, Den Art, (03 Mart 01 Nisan 2023) 1 Mart 2023


Peter Hristoff New York Görsel Sanatlar Akademisinde fakülte üyesi; Menderes Vadisinde yer alan ve o bölgenin kadınlarını güçlendirmeyi hedefleyen dokuma atölyesi Priene Halı'nın danışmanı. 1980'lerden beri sergileri düzenlenen sanatçının işleri Metropolitan Müzesi başta olmak üzere birçok kamusal ve özel koleksiyonda yer almaktadır. Peter Hristoff yalnızca C. A. M. Galeri tarafından temsil edilmektedir. Peter Hristoff is a faculty member of New York's School of Visual Arts; He is an advisor to Priene Hali, a weaving workshop in the Meandros Valley of Turkey that helps empower local women. The artist has been exhibiting since the mid 1980's and his work is in numerous public and private collections, including The Metropolitan Museum of Art of New York. Peter Hristoff is exclusively represented by C. A. M. Gallery, Istanbul.


26 28 Eylül tarihlerinde gerçekleşecek uluslararası çağdaş sanat fuarı ArtInternational'a işleriyle katılacak sanatçılardan birisi de dünyaca ünlü heykeltraş ve ressam Anish Kapoor. Lisson Gallery'nin standında izlenebilecek Kapoor'un işleri Türkiye'de ilk kez sergilenecek. Yılın sanat olaylarından ArtInternational'ın başlamasına çok az zaman kala, işleriyle İstanbul'a gelecek sanatçılar da kesinleşiyor. Fuarda eserlerini görme şansına erişeceğimiz dünyaca ünlü sanatçılarından biri de Anish Kapoor. Geçen yıl Sakıp Sabancı Müzesi'nde gerçekleşen sergisiyle sanatseverlerin gönlünü çalan Kapoor'un 2013 tarihli iki işi Türkiye'de ilk kez ArtInternational'da görücüye çıkacak. İngiltere'nin en seçkin galerilerinden Lisson'un standında izlenebilecek tablolar, renkleri ve enerjileriyle Kapoor'un heykellerindeki büyüyü yaratacak. Hint asıllı İngiliz sanatçı Anish Kapoor, 1954 yılında, çocukluğunu da geçireceği Bombay'da dünyaya geldi. Hindu bir baba ve Yahudi bir anneye sahip olan sanatçı, İsrail'de elektrik mühendisliği eğitimine başladı. Ancak kısa bir süre sonra buradaki eğitimini yarıda kesip Londra'ya taşındı ve Hornsey College of Art ve Chelsea School of Art and Design'da sanat eğitimi gördü. Özellikle 80'lerden itibaren granit, mermer, pigment ve alçı kullanarak yaptığı geometrik ve biomorfik heykelleriyle sanat dünyasının ilgi odağı olmayı başaran Kapoor, Yeni İngiliz Sanatı'nın en önemli isimlerinden biri sayılıyor. 1991 yılında Turner Ödülü'nü kazanan, 2012 yılında Padma Bhushan Nişanı'nı, 2013'te de Kraliçe'nin doğum günü törenlerinde şövalyelik unvanıyla ödüllendirilen sanatçının çalışmaları Kunsthalle Basel'den Tate'e, pek çok önemli müzenin koleksiyonunda bulunuyor. Kapoor'un başdöndürücü derinliğiyle sarsan işleri bugün çağdaş sanat tutkunlarının ve elbette koleksiyonerlerin ilgi odağı olmaya devam ediyor.


26-28 Eylül tarihlerinde gerçekleşecek ArtInternational'ın sanatsal programı birbirinden etkileyici sanatçıları bir araya getiriyor ve videodan performansa, çağdaş sanatla dolu bir üç gün vadediyor. Programın dikkat çekici isimlerinden şair Lale Müldür, fuara deneysel film projesi Azılı Yeşille katılıyor ve filmin çekimlerini ArtInternational'da sürdürüyor. 26-28 Eylül tarihlerinde ikincisi gerçekleşecek ArtInternational çağdaş sanat fuarının artistik programı açıklandı. Stephane Ackermann'ın direktörlüğünde hazırlanan programda, tanınmış sanatçılar tarafından hazırlanmış performanslar ve enstalasyonların yanı sıra Türkiye'den ve yurt dışından küratörler, enstitüler ve güncel sanat platformlarının katılımıyla gerçekleşecek etkinlikler de bulunuyor. Programın en dikkat çekici işlerinden birisi de şair Lale Müldür'ün deneysel film projesi Azılı Yeşilin gösterimi ve çekim süreci olacak. Müldür, Kaan Karacehennem ve Franz von Bodelschwingh'in eşliğinde yönettiği bu filmin gösterimine katılacak ve uzun versiyonun çekimlerini fuar alanında yapacak. Lale Müldür'ün, şiirlerinde ve günlük hayatında olduğu gibi, sıradan görünen olaylardan sayısız etkileyici sahneler yaratarak çektiği film, Lale Müldür Tiyatrosu'nu sinemaya uyarlama denemesi olarak da okunabilir. Fuarın bir diğer sürprizi ise, Lale Müldür'ün daha önce yayımlanmamış şiir ve görsel çalışmalarının ArtInternational'a özel fuar kataloğunda yer alacak olması. Sanatseverlerin fuar alanında izleyebilecekleri diğer performanslar arasında; sıradışı işleriyle çağdaş sanat dünyasında büyük ses getiren performans sanatçısı Hsia-Fei Chang'ın Istanbul Code, Voin de Voin'den Doubt Connection Sufferance Aisthesis Eros, Chantal Yzermans'ın Totem Ancestor, Erdem Taşdelen'in The Servitude of the Left yer alıyor. Fuar kapsamında ayrıca Olafur Olafsson ve Libia Castro ikilisinin Your Country Does Not Exist/Ülken Zaten Yok Ki adlı yerleştirmeleri ve Camila Rocha'nın sanatçı ve grafik tasarımcı Berkutay Günel ve Orçun Biricik ile bir araya gelerek ArtInternational'a özel hazırladığı kısa film de izlenebilecek. Geçen yıl olduğu gibi Başak Şenova küratörlüğünde hazırlanan Sahnedeki Videolar bölümünde, fuara özel hazırlanmış videolar gösterilecek. Şenova'nın Amnezi Salgını adını verdiği ve hatırlama, yersizlik ve günlük hayatımızda yer etmiş hatıraların konu edildiği çalışmaları bir araya getiren bu bölümde; Ahmed Mater, Annika Eriksson, Cengiz Tekin, George Barber, Gülsün Karamustafa, Persijn Broersen, Margit Lukac ve Pravdoliub Ivanov gibi isimlerin videoları yer alıyor. ArtInternational'ın büyük ilgi gören bölümlerinden Alternatiflerin bu yılki küratörleri ise Özge Ersoy ve Merve Ünsal. Kar amacı olmayan sanat alanlarının yer aldığı sanat projelerini bir araya getiren bu bölümde 49A, 5533, Bağımsız Sanat Derneği, Bandrolsüz, collectorspace, PASAJ, Protocinema, Reccollective, Sütüdyo, SPOT ve Torun gibi sanat inisiyatifleri ve gruplarının çalışmaları sergilenecek. Fuarın büyük ilgi görmüş etkinliklerinden Konuşma Programı, bu yıl SPOT Projects'e emanet. Koleksiyoner Tansa Mermerci Ekşioğlu ve küratör Zeynep Öz'ün birlikte kurdukları SPOT'un hazırlayacağı Konuşma Programı, Nadejda Bartels, Alistair Hicks, Khalil Rabah, Mario Rizzi, Vasıf Kortun gibi yerli ve yabancı sanatçıları, iş ve sanat dünyasının önde gelen isimlerini, küratörleri, koleksiyoner ve sanat danışmanlarını bir araya getirecek. ArtInternational, 26-27 Eylül tarihleri arasında 12:00 20:00, 28 Eylül Pazar günü ise 12:00 18:00 saatleri arasında sanatseverlerin ziyaretlerine açık olacak. Fuarın biletlerinde ücret artışı olmayacak ve geçen yıl olduğu gibi günlük Tam 30 TL, Öğrenci 15 TL, 3 günlük Tam 60 TL, Öğrenci 15 TL olarak satışa sunulacak. Biletler biletix'ten ya da Haliç Kongre Merkezi'nde bulunan gişelerden alınabilecek.


UNESCO AIAP Türkiye Ulusal Komitesi Uluslararası Plastik Sanatlar Derneği yanlızca siz üyelerimizin katılabileceği açık çağrılı bir sergi düzenlemektedir. Otoportre veya Yalnızlık konulu sergi UPSD Sanat Galerisi'nde 15 Ekim-29 Ekim 2014 tarihleri arasında gerçekleşecek. Bu sergiye katılmak isteyen üyelerimiz bu çağrıyı aldıkları günden itibaren 25 Eylül 2014 günü saat 17.00'a kadar bize başvurularını gönderebilir. Seçici Kurul: Bedri Baykam, Mustafa Karyağdı, Avni Öztopcu, Selahattin Yıldırım, Bahri Genç, Tijen Şikar, Murat Havan, Turan Büyükkahraman, Ekin Onat, Ceylan Mutlu. - Üyelerimiz sergi seçmelerine resim, heykel, seramik vb. yapıtlarla katılabileceklerdir. Heykel önerecek arkadaşlarımız kırılgan ve riskli malzemelerden yapılmış yapıtları göndermemeleri rica olunur. - Üyelerimiz seçmelere en fazla 3 yapıtla katılabilirler. Seçilen her sanatçıdan bir yapıt sergiye dahil edilecektir. - Kullanılan malzeme veya teknikler için sınırlama yoktur, eleme aşamasında değerlendirme dosya üzerinden yapılacaktır. - Başvuru sayısının çokluğu durumunda üyelik yükümlülüklerini yerine getirmiş olan üyelerimiz öncelikli olacaktır. Teslim edilecek dosyada üyenin word dosyasında kayıtlı sanatsal ve mesleki deneyimlerini de içeren özgeçmişi, adresi, telefonu, e-postası bulunmalıdır. Başvuruya sunulacak işlerin görselleri 300dpi formatında, kısa kenarı 2000 piksel çözünürlükte olmalı ve CD'de kayıtlı olarak, tüm bilgileriyle dosyaya eklenmelidir. Mail yoluyla başvurmak isteyenler, sanatgalerisiupsd@gmail. com adresine, konu bölümüne Otoportre veya Yalnızlık Sergisi Başvurusu yazarak dosyalarını ve görsellerini gönderebilirler. Elden veya posta yoluyla yapılacaklar başvurular 25 Eylül 2014 günü saat 17.00'a kadar UPSD'nin Maçka Demokrasi Parkı Sanatçı İşlikleri Şişli / İstanbul adresine teslim edilmelidir. Bu tarihten sonra yapılacak başvurular dikkate alınmayacaktır. Seçici Kurul, 27 Eylül 2014 tarihinde değerlendirmesini tamamlayarak, seçimlerini yaptıktan sonra, eserleri sergilenecek sanatçılara 30 Eylül 2014 tarihine kadar duyuruları yapılacaktır. Başvuruların yoğunluğuna göre ikinci bir sergi tarihi de belirlenecektir. Eseri seçici kurul tarafından onaylanan sanatçılar yapıtlarını en geç 10 Ekim 2014 günü saat 17:00'a kadar UPSD'ye ulaştırmalıdır. Bu tarihten sonra yapılacak teslimatlar kabul edilmeyecektir. Sergi bitiminden (29 Ekim 2014) sonra eserler UPSD'den geri alınabilecektir. 8 Kasım 2014 saat 17.00'a kadar alınamayan yapıtlardan hiçbir şekilde sorumluluk kabul edilmeyecektir. Kargo ve UPSD-sanatçı arasındaki gerçekleşecek nakliye ücretleri sanatçıya aittir. Yapıtların sergilenmesi ve depolanması sırasında gereken özen gösterilecekse de doğabilecek hasarlardan hiçbir şekilde Uluslararası Plastik Sanatlar Derneği sorumlu değildir. Arzu edenler, eserlerinin değer bedeli üzerinden istedikleri özel sigorta şirketine sigorta ettirebilirler.


Ziyaretçiler ise harita aracılığıyla bir atölyeden diğerine ulaşarak normalde ziyarete açık olmayan, sanatçı ve tasarımcıların çalışma ortamlarına misafir olacaktır. Açık Stüdyo Günleri 2014'de Sami Baruh, Gözde Başkent, Deniz Beşer, Şebnem Çakaloğulları, Eda Emirdağ, Defne Güntürkün, Sedef Karakaş, Erbil Sivaslıoğlu, Aslı Şarman Toğulga, Gülçin Uzun, Gamze Yalçın, Melika Yavuz ve Şule Yiğit stüdyolarının kapılarını açıyorlar. Atölye tur bilgileri ve yeni gelişmeler ASG web sitesi ve sosyal medya sayfalarında. Açık Stüdyo Günleri, Juliane Saupe ve Deniz Beşer tarafından koordine edilen sponsorsuz ve kar amacı gütmeyen bir organizasyondur.


20 Eylül Cumartesi Bursa'nın ilk Mini Festival projesinin 2. bölümü gerçekleşiyor. Aloft Bursa Mini Festival kapılarını 20 Eylül Cumartesi akşamı saat 18.00 da açıyor!!!


Galeri/Miz 2014-2015 sanat sezonunu yeni mekanında Ertuğrul Ateş'in Mitolojik Yansımalar adlı kişisel sergisi ile karşılıyor. Galeri/Miz yeni sanat sezonunu çağdaş sanatın usta isimlerinden Ertuğrul Ateş'in kişisel sergisi Mitolojik Yansımalar ile açıyor. 27 Eylül'de açılacak sergi Galeri/Miz'in yeni adresinde izleyiciyle buluşuyor. Resimlerinde kullandığı kurdele imgesi ile özdeşleşmiş olan usta sanatçı Ertuğrul Ateş, yeni sergisinde çocukluğunu geçirdiği toprakların kültüründen ilham alarak yarattığı eserlere yer veriyor ve mitolojik öğelerin kendindeki yansımalarını tuvale aktarıyor. Sanatçı, Ana Tanrıça Eurynome'den Toprak Ana Gaia'ya, Sümer ve Mezopotamya mitolojilerinin Ana Tanrıçası İnanna'dan Dante'nin İlahi Komedya'sındaki kutsal kayıkçı Charon'a kadar mitolojik figürlere eserlerinde yer vermiştir. Bir söyleşisinde Sanatın başlama noktası bütün büyük sorulara cevap aramaksa, sanatçı cevabı aramaya kendinden başlamalı diyen Ertuğrul Ateş bu sözünü kanıtlarcasına yeni eserlerinde kültürel etkilerin gölgesinde oluşmuş soruları irdeliyor. 27 Eylül'de başlayacak olan Ertuğrul Ateş'in Mitolojik Yansımalar adlı kişisel sergisi 20 Ekim tarihine kadar Galeri/Miz'de görülebilir. 1954 yılında Adana'da doğdu.1976 yılında Gazi Eğitim Enstitüsü Resim Bölümü'nü bitiren sanatçı aynı yıl İngiltere'ye giderek Londra'da Kingsway Princeton College ve Betnhal Green Institue'de eğitim ve çalışmalarını 1979 yılına kadar sürdürdü. İlk sergisini 1980 yılında İstanbul'da açtı. Çalışmalarını 1987 yılına kadar İstanbul'da südüren sanatçı New York'a yerleşti.1988 yılında başta Ahmet Ertegün olmak üzere 10 kişilik bir koleksiyoncu grubu ile anlaşma imzaladı. Ünlü 57. Cadde galerilerinden Terry Dintanfass galerisine kabul edildi. Chicago Modern Sanatlar Müzesi'nde Yükselmekte olan Sanatçılar sergisine kabul edildi. Yurtdışında bir çok sergi gerçekleştirdi. Sanatçı yaşamını 2005 yılından bu yana Türkiye'de sürdürmektedir.


1. Yunus Ensari Resim Yarışması; genç sanatçılara destek olmak amacıyla Taurus AVM Yönetimi ve Platform A by Armoni Art Gallery işbirliğiyle düzenlenecektir. Bu yıl ilki gerçekleşecek ve geleneksel olarak her yıl devam edecek yarışmanın sonucunda verilecek başarı ödüller i ve sergilenmeye değer eserlerden oluşacak sergi ile genç sanatçıların çalışmaları desteklenecektir. Yapılan başvurular 6 kişiden oluşan jüri tarafından değerlendirilecek tir. Ödül alan eserler ve sergilenmeye değer bulunan eserler; Platform A by Armoni Art Gallery'de Kasım-Aralık aylarında düzenlenecek olan sergiyle Ankaralı sanatseverlere sunulacaktır. Yarışma 18 40 yaş (Doğum tarihi: 24.10.1996 19.10.1973) arası Türkiye ve yurtdışında yaşayan tüm T. C. vatandaşlarının katılımına açıktır. Yarışmaya katılan eserler daha önce herhangi bir yarışmada ödül almamış veya yarışma sergisinde sergilenmemiş olmalıdır. Her sanatçı yarışmaya en fazla 2 eser ile katılabilir. Yarışmaya tuval üzerine yağlıboya, akrilik ve karışık teknikle oluşturulan yapıtlar kabul edilir. Yarışmaya katılan eserlerin kenar uzunlukları 70 cm'den küçük 180 cm'den büyük olmamalıdır. Eserler, imzalı ve sergilenmeye hazır bir şekilde teslim edilecek veya gönderilecektir. Eserlerin arka yüzünde, yapıtın adı, boyutları, fiyatı, tekniği ve sanatçının adı-soyadı, adres, telefon bilgilerini belirten A4 boyutunda bir etiket bulunmalıdır. Katılımcılar Başvuru Formu'nu eksiksiz bir şekilde doldurmalıdır. Başvuru Formu'nun eki olarak başvuru sahibinin noter onaylı nüfus cüzdanı fotokopisinin gönderilmesi gerekmektedir. Yukarıdaki katılım koşullarını sağlayamayan başvurular seçici kurula girmeden reddedilecektir. Konya Yolu No: 190 1. Kat Balgat/Ankara adresine elden ya da kargo ile teslim edilecektir. Kargo ile gönderilen eserlerin tüm masraf ve sorumluluğu sanatçılarına aittir. Yarışma sonunda ödül alan ve sergilenmeye değer görülen eserlerin yer aldığı bir katalog hazırlanacaktır. Bu katalog için katılımcıların aşağıda belirtilen maddelerdeki dokümanları eksiksiz bir şekilde kaydettikleri ve başvuru ile birlikte gönderdikleri CD veya DVD'den yararlanılacaktır. Başvurular 6 kişiden oluşan jüri tarafından değerlendirilecek ve ödül almaya hak kazanan ve sergilenmeye değer bulunan eserler seçilecektir. Ödül alan eserler ve sergilenmeye değer bulunan eserler; Platform A by Armoni Art Gallery'de Kasım-Aralık ayları içerisinde düzenlenecek olan sergiyle Ankaralı sanatseverlere sunulacaktır. Yarışma sonuçları 11 Kasım 2014 ayında basın ve internet yoluyla duyurulacaktır. - Birinci seçilecek olan eser, Yunus Ensari Başarı Ödülü ve 10.000 TL, - İkinci seçilecek eser 5.000 TL, - Üçüncü seçilecek eser ise 3.000 TL para ödülüne hak kazanacaktır. Not: Başvuru sahibinin noter onaylı nüfus cüzdanı fotokopisi, başvuru formu ile birlikte gönderilmelidir. Aksi takdirde başvuru, seçici kurula girmeden reddedilecektir. formu ile birlikte gönderilmelidir. Aksi takdirde başvuru, seçici kurula girmeden reddedilecektir. Ben yarışmaya katıldığım eserimin daha önce herhangi bir yarışmada ödül almadığını ve yarışma sergisinde sergilenmemiş olduğunu, yukarıda belirttiğim bilgilerin doğruluğunu onaylarım. Bu başvuruyu yaparak, bütün içeriğin kendime ait olduğunu ve eserim kabul edildiği takdirde, yarışma organizasyonunu yapan şirketin serginin tanıtımı, duyurusu ve yayımı amacıyla yapıt görsellerini telif ödemeden, isim ve yapıt bilgilerini vererek, muhtelif basın ve yayın organlarında kullanabileceğini ve 1. Yunus Ensari Resim Yarışması Şartnamesi 'ne uymakla yükümlü olduğumu kabul ederim. Başvuru yapan sanatçılar, eserlerinin özgün olduğunu beyan ve taahhüt etmiş sayılırlar. Bu konuda çıkacak bir anlaşmazlık ve tereddüt durumunda tüm sorumluluk başvuru sahibine aittir. Ek 1: Noter onaylı nüfus cüzdanı fotokopisi. Ek 2: Yarışma şartnamesinde Madde D'de belirtilen bilgilerin ve belgelerin kaydedildiği CD/DVD.


ART SUITES GALLERY konuk sanatçı programı ile Galeri'nin Bodrum Yalıkavak'ta ki mekan ve imkanlarını Sanatçı Atölyeleri olarak kullanıma açtı. 2011 yılından bu güne kadar pek çok sanatçıyı ağırlayan ART SUITES GALLERY BODRUM, Eylül ayında yeniden sanatçılarla buluşmaya hazırlanıyor. Workshop çalışmasına katılımları ile destek veren Ergin İNAN, Kemal İSKENDER, Fevzi KARAKOÇ, Zahit BÜYÜKİŞLEYEN, Resul AYTEMÜR ve Selahattin YILDIRIM gibi çok değerli usta ressamların genç sanatçılar ile bir arada sanatsal görüşlerini paylaştığı 13. Uluslararası Workshop çalışması 15 21 Eylül 2014 tarihleri arasında gerçekleşecek.


Skarstedt presents Cast From Life, an exhibition of contemporary sculpture featuring works by George Condo, Peter Fischli & David Weiss, Isa Genzken, Rachel Harrison, Mike Kelley, Martin Kippenberger, Jeff Koons, Juan Munoz, Cady Noland, Ugo Rondinone, Thomas Schütte, and Rebecca Warren. Cast from Life examines the diverse approaches of sculptors today and explores how they capture psychological states and create narratives utilizing materials ranging from traditional cast bronze to everyday objects. The exhibition will be on view at Skarstedt (20 E. 79th Street) from September 18 through October 25, 2014. Within the history of sculptural practice, 'life-casting' is as a technique through which to create a three-dimensional copy of a living body. Cast From Life loosely interprets the process of casting and examines the ways that these sculptors use various forms to mold meaning. Delving into the materiality of contemporary sculpture, the exhibition creates juxtapositions between a wide-range of today's sculptors, drawing comparisons in their methodology. The artists featured in Cast From Life all play with the long-established tenets of sculpture to go beyond straightforward replication. While created through traditional methods, Thomas Schütte's bronze bust, Wichte (2), 2006, embodies the state of agony rather than simply conveying the physicality of the human shape. Eschewing more traditional sculptural materials in favor of yarn, Mike Kelley's Manly Craft #4, 1989, references the body while expressing the abject nature of the object. Hanging on the wall, the common craft material recalls a cast-off summer camp project. The appearance of material perfection in the playfully fabricated animals of Jeff Koons' Stacked, 1988, belies the craft in their wooden construction.


İnsanlık Tarihi açısından da ilk'ler her zaman önem arz etmiştir. Tüm hayatımı etkileyen; yaşam tarzımdan, dünya görüşüme, sokakta yürüyüşümden, konuşma tarzıma kadar beni etkileyen o ilkin yeri benim için çok ayrı. Bir insanın az çok fikir ve düşüncelerinin oturduğu yaşta okuduğu kitaplar çok önemlidir. Bu bilimsel bir veridir aynı zamanda. Bu yaşta yapılan okumalar geleceğe birer basamak döşemektir. Mina Urgan'ın kitabını okuyup da bu cümleden etkilenmemek mümkün mü? Bu cümle günümüzde kendini solcu olarak tanımlayanların da unuttuğu şeyi hatırlatır aynı zamanda: Sınıf sorunu! Bu güzel insan, adeta kitabında hepimize birer ders verir. Mustafa Kemal'den Yahya Kemal'e, Neyzen Tevfik'ten Abidin Dino'ya, Nazım Hikmet'ten Deniz Gezmiş'e kadar pek çok önemli ismin hafızalarımızdaki yerini tazeleyen kitap, zenginleşmiş içeriğiyle ve Urgan'ın samimi anlatımıyla okura kimi zaman coşkulu bir anı yeniden yaşatırken kimi zaman da bir o kadar hüzünlü bir sahneyi derinden hissettiriyor. Hani dedik ya ilkler önemlidir diye, işte ben bu kitap sayesinde sol düşünceyle, komünizm ile tanıştım... Öyle korkulacak bir şey olmadığını Mina Urgan öğretti bana. İnsan sevgisini, emeği, paylaşmayı, dostluğu ve daha iyi, daha güzel bir ülkenin mümkün olduğunu öğretti bana.


Paul Kasmin Gallery is pleased to announce HIGH SPEED DRAWINGS, an exhibition of recent, large-scale works on paper by James Nares on view September 10 October 25, 2014 at 293 Tenth Avenue, New York. HIGH SPEED DRAWINGS demonstrates Nares' masterful ability to capture precise moments in time and extend them through visual representation. In his new body of work, Nares introduces a new technique, using Chinese ink on paper to create rippling lines of various widths. In a similar fashion to his Brushstroke paintings and ROAD PAINT series, Nares re-appropriates mechanical tools to create his artworks. He utilizes a spinning steel drum, powered by a motor. As the drum, with paper fastened to it, rotates, the artist draws lines of ink using paintbrushes he has created specifically for this body of work. As a result of the spinning drum and the artist's precise movements, each band takes its own form. Nares' artworks showcase his exploration on the subject of movement; some drawings he creates with one steady line, others from a continuously repeating stroke, but all manifest a careful choreography of spontaneity and control. James Nares was born in London in 1953 and currently lives and works in New York. In 2008, Anthology Film Archives hosted a complete retrospective of his films and videos. His film STREET was the centerpiece of an exhibition of the same name at the Metropolitan Museum of Art in 2013. STREET was also exhibited at The National Gallery of Art in Washington, D. C. (2014); Sundance Film Festival in Park City, UT (2014); Joslyn Art Museum in Omaha, NE (2014); North Carolina Museum of Art in Raleigh, NC (2014); and the Wadsworth Antheneum in Hartford, CT (2013) among others. His work is included in a number of public and private collections including the Metropolitan Museum of Art, Wadsworth Atheneum, the Museum of Modern Art, the Whitney Museum of Art, and the Albright-Knox Art Gallery. In Spring 2014, Rizzoli published the first monograph dedicated to James Nares' work in all media over the last four decades. The exhibition will coincide with Nir Hod: Once Everything Was Much Better Even The Future at Paul Kasmin Gallery's 515 West 27th Street location, on view September 11 October 25, 2014.


Lisemizin sanat galerisi Od'A-Ouvroir d'Art bu yıl, İstanbul'un en eski çağdaş sanat galerilerinden biri olan Maçka Sanat Galerisi ile birlikte Türkiye'den Yeni Nesil, Genç Çağdaş Sanatçılar adlı yarışmayı başlatıyor. Yarışmayı kazanan sanatçı, ünlü Cite internationale des Arts Paris'te, bir sanatçı rezidansı ile ödüllendirilecek. Yarışmaya aday çağrısı 18 Haziran tarihinde başlamıştır. Uzun yıllardır, sanatı, kültürü ve yaratıcılığı destekleyen Sainte Pulcherie Lisesi, Türkiye'den Yeni Nesil, Genç Çağdaş Sanatçılar adlı bu yarışmayı, Maçka Sanat Galerisi ve lisemizin sanat galerisi Od'A-Ouvroir d'Art, Cite internationale des Arts Paris, İstanbul Fransız Kültür Merkezi, Simit Derneği ve Pirgi İnşaat'ın desteğiyle düzenlenmektedir. Görsel sanatçılara açık olan bu yarışma, genç sanatçıların eserlerini Sainte Pulcherie Lisesi'nin sanat galerisi Od'A-Ouvroir d'Artta Mart 2015 tarihinde sergilemek suretiyle, onların eserlerini öne çıkartarak, okulumuz öğrencilerine ve kamuya tanıtma imkanı sağlayacaktır. Bu yeni proje vesilesiyle, Sainte Pulcherie Lisesi Türkiye ile Fransa arasında bir sanat köprüsü oluşturmaktadır. Profesyonel çağdaş sanatçılardan oluşan bir jüri tarafından seçilecek olan sanatçı, Fransa'da 3 Temmuz 2015 ile 27 Ağustos 2015 tarihleri arasında Cite internationale des Arts Paris'te gerçekleşecek olan bir sanatçı rezidansı ile ödüllendirilecektir. Sanat çalışmalarını kolaylaştırmak amacıyla, kendisine bir sanatçı atölyesi tahsis edilecektir. Geçmişte, Komet, Hüseyin Sermet, Utku Varlık, Selda Asal, İdil Biret, Handan Börüteçene, Fikret Atay ve İnci Eviner gibi dünyaca ünlü Türk sanatçıları da orada konuk edilmişlerdir. Onur konuğu Daniel Buren olan yarışmanın jürisi, Sarkis, Emre Baykal, Evrim Altuğ, Seyhun Topuz, Serhat Kiraz gibi profesyonellerden oluşmaktadır. Onur konuğu Daniel Buren: Paris'teki Palais-Royal'in bahçesinde bulunan ünlü Buren Kolonlarının yaratıcısı olan Buren, hem Fransa'da hem uluslararası sanat sahnesinde, günümüzün en ünlü çağdaş sanatçılardan birisidir. Sarkis: İstanbul doğumludur, 1964 yılından beri Paris'te yaşamaktadır, flu halüsinojenik etkili enstalasyonlarıyla bilinmektedir. Eserlerinde resim, heykel, fotoğrafik ve filmik görüntü ve ses çalışmalarını harmanlamaktadır. Emre Baykal: Arter'in Sergiler Direktörü ve Küratörüdür. Seyhun Topuz: Türk heykel sanatının en önemli figürlerinde biridir, soyut geometrik formlardan oluşan eserleri ve versyonları ile tanınmaktadır. Serhat Kiraz: Kavramsal sanatın lideri olarak tanınmaktadır. Resim, kolaj, suluboya, heykel ve ayrıca farklı biçimlerde kullanılan nesneler, enstalasyonlar ve filmlerden oluşan çok renkli bir sanatı vardır. 2015 tarihleri arasında bir sanatçı rezidanzı. Bu ödülü kazanan sanatçı, Paris'te profesyonel yurt dışı bağlantıları kurma şansına sahip olacaktır. Sanatsal yeteneğin profesyonel anlamda tanınması: Yarışmaya katılan sanatçılar, sanat sektörünün tanınmış isimlerinden ve ünlü sanatçılardan oluşan profesyonel jüri üyeleri tarafından değerlendirmeye alınacak. İstanbul'un kalbinde modern bir galeride eserlerinin sergilenmesi: Kazanan sanatçılar, Beyoğlu'nun merke- zinde yer alan Sainte Pulcherie Lisesi'nin Od'A-Ouvroir d'Art adlı sanat galerisinde eserlerini sergileme fırsatını yakalayacak. Eserlerin satış geliri tamamen sanatçıya kalacak: Yarışma organizatörleri satılan eserler üzerinden bir komisyon almayacak. Sanatçılar olası alıcılarla doğrudan bağlantıya geçecek. PR: Profesyonel bir ekip tarafından sergi için yapılacak olan basın çalışmaları, sanatçıların kendilerini tanıtması için özel bir fırsat yaratacak. E-posta ve internet duyuruları: Sergi için sosyal medya aracılığıyla yapılacak e-posta ve internet duyuruları sanatçıların kendilerini tanıtmalarına destek sağlayacak. Özel davetiye kontenjanı: Her sanatçıya sergi açılışına ve büyük ödülün verileceği saygın davete kişisel bağlantılarını davet edebilmesi için belirli sayıda davetiye verilecek. Katalog: Seçilen sanatçılar ve eserleri, sergi kataloglarında yer alacak. Sergi kataloğunda her sanatçıya ait öz geçmiş ve eser fotoğrafı olacak. Yarışmaya kabul edilen disiplinler: Resim, desen, kolaj, karma teknikler, heykel ve enstalasyondur. . Dosya teslimleri en geç 10 Aralık 2014 tarihine kadar kabul edilecektir. Katılım dosyasında toplamda 5 yapıt fotoğrafı istenmektedir. Yüklenecek dosya boyutları 3 MB'tan yüksek olmamalıdır. Yüklenecek fotoğraflar 2000 x 2000 pixel çözünürlüğünden büyük olmamalıdır. Yüklenecek fotoğrafların orijinal eser adlarıyla kaydedilmesi rica olunur. Katılan eserler, yarışmaya başvuru yapılmadan önce sergilenmiş olabilir. Yarışma başvurusu yapıldıktan sonra eserlerin kamuya açık bir şekilde sergilenmemesi gerekmektedir. Yarışmaya gönderilen eserlerin daha önce herhangi bir yarışmaya katılmamış olması gerekmektedir. Yarışmaya katılacak eserlerde konu sınırlaması yoktur. Sadece eksiksiz teslim edilen başvuru dosyaları kabul edilecek ve jürinin değerlendirmesine sunulacaktır. Başvuru dosyaları profesyonel bir jüri tarafından değerlendirilecek olup, jüri puanlaması sonucunda sergiye katılmaya hak kazanan sanatçılar sonuçlardan haberdar edilecektir. Sergi 2015'in Mart ayı içerisinde düzenlenecektir, kesin tarih daha sonra bildirilecektir. Sergiye katılmak üzere seçilen sanatçılar, jüriye sundukları ve jüri tarafından seçilmiş olan eserleri sergiye katılmak üzere 2 ve 6 Mart 2015 tarihleri arasında teslim etmek zorundadır. Seçilen eserlerden başka eser kabul edilmeyecektir. Yarışmaya sadece özgün sanat eserleri kabul edilecektir. Sanatçılar kolektif çalışmalar sergileyemeyeceklerdir. Sergi sonrasında satılmayan eserler sanatçılara iade edilecektir. Sanatçılar sergi bitiminden en geç 48 saat içerisinde eserlerini sergi salonundan almak ile yükümlüdür. Yarışmaya katılım için belirlenen yaşlar 25 ile 35 arasıdır. Yarışmaya katılan sanatçılar bir galeriye bağlı oldukları takdirde, yarışmaya katılmak için kendi galerile- rinden yazılı izin belgesini almaları gerekmektedir. Yarışmada yer alan sanatçılar, Paris'teki Cite Internationale des Arts'da, sanatçı rezidansına katılma imkanı veren büyük ödülü kabul edeceklerini, 3 Temmuz 2015 ve 27 Ağustos 2015 tarihleri arasında Fransa'da ika- met edeceklerini garanti etmelidirler. Katılımcıların Fransızca ya da İngilizce dil bilmesi zorunludur. Seçilen sanatçıların, eserlerinin sergilenmesi için karşılıklı olarak her iki tarafın da haklarını koruyacak stan- dart sergi sözleşmesini imzalamaları gerekmektedir. Sanatçılar, sergilenecek eserlerinin sigortalanmasından kendileri sorumludur. Seçilen sanatçılar e-posta yoluyla 14 Ocak 2015 bilgilendirilecektir. Beş eserden yalnızca 2 tanesi jüri tarafından seçilecektir. Sanatçıların, seçilen bu 2 orijinal eseri, ikinci seçim etabı olan finale katılmak üzere, 2 ve 6 Mart 2015 tarihleri arasında Galeri Od'A-Ouvroir d'Art'a teslim etmeleri gerekmektedir. Ön elemeyi geçen sanatçılar finalist olarak yarışmaya devam edeceklerdir. Bu son etabı geçen sanatçılar Od'A-Ouvroir d'Art Sanat Galerisi'nde eserlerini sergilemeye hak kazanırlar. 2) Büyük ödülün sahibi jürinin katılımıyla düzenlenecek özel bir davet esnasında açıklanacaktır. Davet için öngörülen tarih Mart 2015'tir, kesin tarih daha sonra bildirilecektir. Tüm kategoriler arasından kazanan sanatçı, 3 Temmuz 2015 ve 27 Ağustos 2015 tarihleri arasında, Fransa'da, Paris'te, Cite Internationale des Arts'da, bir sanat rezidansına katılma şansını yakalayacaktır. 3) Sergiye katılan finalistlerin ve büyük ödülün seçimi tüm kategoriler içerisinden yapılacaktır. 4) Seçilen finalist sanatçılar bir toplantıya davet edilerek, sergi detayları konusunda bilgilendirilecek ve sergi için standart bir sözleşme imzalanacaktır. Bir, nci eleme etabında jüri üyelerinin başvuru dosyasını değerlendirebilmeleri için fotoğrafların yeterli kalitede olması gereklidir. Eser fotoğrafları net ve belirgin olmalıdır. Gerektiği takdirde detay fotoğraflarının eklenmesi tavsiye edilir. Öz geçmişin özenli bir şekilde hazırlanması gereklidir. Öz geçmişiniz açık ve anlaşılır bir dille yazılmalıdır. Eserlerinizin bilgilerinin de aynı açıklık ve netlikte detaylı bir şekilde yazılması gerekmektedir. Seçim etabının tamamlanmasının ardından yarışmacılar e-posta yoluyla sonuçlardan haberdar edile- cektir. Bu nedenle yarışmacıların kendilerine ulaşılabilecek güncel bir e-posta adresi ve telefon numarası vermeye özen göstermeleri gerekmektedir. Aşağıda işareti ile belirtilen alanların doldurulması zorunludur. Sadece eksiksiz teslim edilen başvuru dosyaları jüri üyeleri tarafından incelenecektir. E-posta : ............................................................. Telefon : ............................................................. CV : ............................................................. Yüklenecek dosya boyutları 3 MB'tan yüksek olmamalıdır. Yüklenecek fotoğraflar 2000 x 2000 pixel çözünürlüğünden büyük olmamalıdır. Yüklenecek fotoğrafların orijinal eser adlarıyla kaydedilmesi rica olunur.


Çağdaş Türk Resmi'nin Devrimci İsimlerinden Orhan Taylan vefat etti. Fotoğraf sanatçısı Manuel Çıtak hayatını kaybetti. Çağdaş Türk Sanatının Önemli İsimlerinden Haluk Akakçe vefat etti. Anadolu'da Bir Kızım Var, 21 Mart 15 Nisan 2023, MKM Beşiktaş Çağdaş Sanat Galerisi, Akatlar, Beşiktaş, İstanbul.


Paul Kasmin Gallery is pleased to announce Once Everything Was Much Better Even The Future, a solo exhibition of painting and sculpture by Nir Hod, on viewSeptember 11 October 25, 2014 at 515 West 27th Street, New York. Once Everything Was Much Better Even The Future features his monumental sculptural work of the same name, a snow globe containing a moving scale model of a pumpjack encased in oil and swirling snow comprised of gold-colored flakes, a reflection of the immense wealth generated by the oil trade. Hod's globe encompasses an idealized, isolated landscape of oil extraction in which production and consumption can peacefully coexist. Once Everything Was Much Better Even The Future exemplifies the artist's practice of pushing the boundaries of juxtaposition, his careful appropriation of historical styles, and imagery querying the fine line between life and death. Characteristic of Hod's work is a dark glamour that is both alluring and menacing, exemplified in his three new series of paintings. In I Want Always to be Remembered in Your Heart, smoldering flames are superimposed on delicate flowers, alluding to the paradoxical coexistence of beauty and destruction. Through a chroming process he transforms matte canvases into reflective, mirrored surfaces in the series All We Wish For, Let it Be and The Back Room. In All We Wish For, Let it Be, the artist renders ethereal clouds and shattered glass, alluding to a cycle of destruction and rebirth. The Back Room presents contrasting black and white scratches upon chrome surfaces emanating light. Both works underline the artist's pursuit of the sublime as a place of pleasurable fear and forbidden desire. Nir Hod was born in Tel Aviv and currently lives and works in New York. He received his B. F. A. from the Bezalel Academy of Art and Design in Jerusalem. In 2005, the Tel Aviv Museum of Art hosted a mid-career retrospective of the artist's work. His paintings, sculptures, and videos have been exhibited at institutions worldwide, including The Flag Art Foundation, New York (2013 & 2008); Albright-Knox Art Gallery, Buffalo, New York (2009); Martin-Gropius-Bau, Berlin (2005); Museum of Modern Art, Ostend, Belgium (2001); The Jewish Museum, New York (1998); The Israel Museum, Jerusalem (1998, 1995, & 1993); and Bass Museum of Art, Miami (1996). Once Everything Was Much Better Even The Future is Hod's third solo show at Paul Kasmin Gallery, preceded by Genius in 2011 and Mother in 2012. The exhibition will coincide with James Nares: HIGH SPEED DRAWINGS at Paul Kasmin Gallery's 293 Tenth Avenue location, on view September 10 October 25, 2014.