22 Mart Dünya Su Günü nedeniyle Su ve Hayat konulu resim yarışması ile konunun öneminin Anasınıfı, İlkokul ve Ortaokullardaki öğrencilere benimsetilmesi ve genç nesillerin bilgi düzeyinin artırılmasına yönelik hususların sağlamak, ayrıca dereceye girecek eserlerin Trakya Üniversitesi'nin ve Doğa Koleji' nin katılacağı tüm sergi ve fuarlarda, eser sahibinin izni olmak kaydıyla sergilenerek su bilincinin öğrencilere ve vatandaşlara aktarılması amacıyla düzenlenmiştir. Başvuru 19 Mart 2018tarihinde sona erecektir. Bu tarihten sonra başvuru kabul edilmeyecektir.20 Mart 2018 tarihinde dereceye giren öğrenciler Lüleburgaz Doğa Koleji sosyal medya hesabında açıklanacaktır. - Anasınıfı, İlkokulların 1. 2.3. ve 4. Sınıflarındaki öğrenciler ile Ortaokul 5. 6. 7. ve 8. Sınıflardaki öğrenciler bu yarışmaya katılabileceklerdir. - Resimler, 35 cm x 50cm resim kağıdına serbest boyama tekniği ile yapılacaktır. Bunların haricindeki, ölçü ve tekniklerle yapılacak olan çalışmalar değerlendirmeye alınmayacaktır. - Resimlerin arka yüzüne, öğrenci ve resim öğretmeninin adı soyadı, okulu, sınıfı, numarası, ulaşılabilecek okul adresi ve okul telefonu mutlaka yazılacaktır. - Resim, paspartu ve çerçeve yapılmadan, sertleştirilmiş ambalajlarda paketlenerek gönderilmeli, ücretleri yarışmacılar tarafından ödenecek olan posta ya da kargo ile gönderim sırasında doğabilecek zararlardan ve gecikmelerden Trakya Üniversitesi ve Doğa Koleji sorumlu olmayacaktır. - Okul İdaresi, öğrenciler tarafından hazırlanan resimleri 19.03.2018 tarihine kadar Doğa Koleji Lüleburgaz Kampüsüne gönderecektir. - Okul İdarelerince gönderilen resimler; Trakya Üniversitesi ve Doğa Koleji tarafından oluşturulacak Seçici Kurul değerlendirilecek, Türkiye genelindeki yarışma sonucunda Anasınıfı, İlkokul ve Ortaokul kademelerinde ayrı ayrı birinci, ikinci ve üçüncü olarak seçilecektir. - Ödülü: Bisiklet, 2. Ödülü: Sanatsal Malzeme, 3. Ödülü: Sanatsal Malzeme - Ödülü: Tablet, 2. Ödülü: Kindle, 3. Ödülü: Kindle - Ödülü: Tablet, 2. Ödülü: Kindle, 3. Ödülü: Kindle


Mehmet Yılmaz'ın çarpıcı yeni serisinden oluşan Heymimres isimli sergisi, 12 Mart Pazartesi günü Piramid Sanat'ta açılıyor! Bir yanda sanatsal türler ve bunların nelikleri, diğer yanda bireysel ve toplumsal kimliklerimiz. Farklı kategoriler de olsa keyfi, tesadüfi ve kasıtlı olarak yan yana gelebiliyorlar. Heykel, mimari ve resmin bileşimi olarak Heymimres dizisi bu ilişkiyi kurcalıyor. Yılmaz'ın sağlam ve durağan olmaktan çok, değişken olarak değerlendirdiği eserlerinden oluşan Heymimres, 29 Nisan'a kadar Piramid Sanat'ta izlenebilir. Mehmet Yılmaz's striking new series the Heymimres opens at Piramid Sanat on Monday, March 12! On one side different artistic disciplines and their whatness, on the other side our individual and social identities. Even though they are from different categories, they may come together arbitrarily, intentionally and accidentally. Heymimres series, as a combination of sculpture, architecture and painting/picture is about these relationships. You can visit the exhibition at Piramid Sanat until April 29.


Hayata Dair Resim Sergisi resme gönül vermiş Tülin Yurddaş, Mihriban Sanıvar, Necla Erdem isimli üç kadının yollarının, bir noktada kesişmesinden doğan bir sergidir. Mimar Sinan Üniversitesi Bedri Rahmi Atölyesinden mezun olmuş, uzun yıllar resim öğretmenliği görevini başarıyla sürdürmüş, birçok öğrenci yetiştirmiştir. Bugün hala gönüllü olarak hizmet vermektedir. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Coğrafya Bölümünden mezun olmuş uzun yıllar Devlet Sektöründe görev yapmıştır. Emeklilik döneminde hobi olarak başladığı resim serüveninde 2000 yılında Tülin Yurddaş ile tanışmıştır. Doğuş Üniversitesinde 4 yıl sosyal sorumluluk projesinde eğitim almıştır. Birçok karma resim sergisine katılmış 4 kişisel sergi açmıştır. Halen çalışmalarını kendi ortamında sürdürmektedir. Etibank'tan emekli olmuş. Bir arkadaşının senin lise yıllarında resmin çok iyiydi demesi üzerine çocukluğundan beri hayran olduğu suluboya resim çalışmaya karar vermiş. 2012 yılında Doğuş Üniversitesi'nde sosyal sorumluluk projesi kapsamında açılan suluboya resim kursuna yazılmış ve 2015 yılı sonuna kadar devam etmiştir. 2016-2017 yılları arasında 4 aylık bir dönemde Venüs Sanat Galerisinde ders almış, çeşitli karma sergilere katılmıştır. Açılış kokteyli 3 Mart Cumartesi günü saat 15.00'de yapılacak olan sergi, 14 Mart 2018 tarihine kadar ziyaret edilebilecek. Sergide sanatçıların 60 adet çalışması yer almaktadır.


2015 yılında ortak bir alanda sanatsal üretim ve sanat teorileri tartışmaları gerçekleştirme amacıyla bir grup sanatçının bir araya gelerek kurduğu Atölye Altı, sanat-hayat birlikteliğine dair 2010'ların bu politik konjonktüründe nasıl bir edim gerçekleştirilebilir sorusu ekseninde bir araya geldi. İmgeleri örgütlemek olarak isimlendirdikleri bir yapıda, sanatı sadece kurumsallık üzerinden değil, dayanışma, işbirliği, kolektivite kavramları üzerinden ele alan grup, kurulduğu günden bu yana başka bir sanatın nasıl mümkün olabileceğinin araştırmasını yapıyor. İşte bu teorik ve pratik zeminden harekete Atölye Altı Kolektifi, Emrah Önal, Ferhat Yüksekbağ, Hüseyin Çubuk, Serhat Yüksekbağ ve Roxy Sapan'ın katılımıyla bir grup sergisi gerçekleştiriyor. Sanatçıların resim ve heykel üretimlerinin yer alacağı 2-8 Mart tarihleri arasında Mecra/Kadıköy'de. Öte yandan şimdiye kadar Ahmet Telli, Özcan Yaman, Ezgi Bakçay, Sungur Savran, Sadık Usta, Osman Erden, Mustafa Kemal Coşkun gibi şiir, sosyoloji, siyaset, felsefe ve sanat tarihi gibi birçok alandan teorisyenin konuşmalarını organize eden grup, bu sergi ekseninde Feyyaz Yaman ve Fırat Arapoğlu'nun katılacağı bir söyleşiye de ev sahipliği yapacak.


Sadece Sanat! iddiasıyla yola çıkan Corpus, çağdaş resmimizde seçkin bir yere sahip olan ancak sessizce ilerleyen sanatçı ve akademisyen Nevhiz'in sanatıyla ilgili üç ayrı kitap hazırladı. Metni sanat yazarı Mehmet Ergüven tarafından kaleme alınan ilk Nevhiz kitabının tanıtımı ve sanatçıyla ilgili hazırlanan yarı resrospektif Nevhiz sergisi 02 Mart -13 Nisan 2018 tarihleri arasında Corpus Galeri'de düzenleniyor. diyor meczup şair.. / kendime bir sünger / gibi emdim kendimi.. bana beni kör kılacak bir ışık! Günümüz sanatında insani trajedilerin, toplumsal cinsiyet rollerinin, bedenin, göçün, ölümün, yersiz yurtsuzlaşmanın, itiraz etmenin ve başkaldırının biyolojik ve politik ifadeleri üzerinden çizgisel dilsel dışavurumcu anlamlar kuran sanatçının hayatından belgesel kesitler ile eski yeni farklı çalışmaları bir buçuk ay boyunca Corpus G'de izlenebilecek, galeri mekanında sanatçıyla ilgili bir dizi söyleşi gerçekleştirilecek. Böylece Nevhiz'in kendi benliğinin farkında olduğu andan itibaren peşine düştüğü özgün dil ve görsel, belgesel serüven sergi süresince hem sanatçı hem sanat entelektüelleri hem de izleyici tarafından konuşulup sorgulanacak. Sanatçıyla ilgili Kötülüğü Gördüm! isimli ikinci kitap nesne kitap olarak Nevhiz'e ait baskılar ile şair Celal Soycan'ın aynı başlıklı şiiri üzerinden Savaş Çekiç'in tasarımıyla yayımlandı. Mümtaz Sağlam, Evrim Altuğ, Elif Dastarlı ve Murat Alat. Tasarımı halen sürdürülen yeni kitap ise sergi süresinde yayınlanmış olacak ve tanıtımı ayrıca yapılacaktır.


Soyut Ekspresyonist akımın önde gelengenç kuşak temsilcilerinden MAİDE BULAK, HERAKLESisimli sergisiyle; 7-31 Mart 2018 tarihleri arasında Nişantaşı F SANAT GALERİ'de sanatseverlerle buluşuyor. Maide Bulak sergisinde, mitolojinin en popüler kahramanlarından biri olan Herakles ya da Herkül'ün 12 görevi -ya da dayatılan emirler- üzerinden, M. Ö. 2000'li yıllardan günümüze güç, iktidar, kahramanlık, öfke, şiddet kavramlarının toplumsal, kültürel ve siyasi psikoloji açısından çok da değişiklik göstermediğini bir kez daha resim ve heykeller aracılığıyla plastize ediyor. Herakles, mitolojide önemli bir karakterdir. Gücü, cesareti, kurnazlığı ve yarı-tanrı kimliğiyle tanınır. Aslında, Tanrıça Hera yüzünden cinnet geçirir ve karısı ve çocukları uyurken, onları ani gelişen bir canilik ve öfke sonucunda öldürür. Bunlardan pişman olan Herakles, Zeus'tan onu affetmesini ister. Zeus Herakles'i Kral Eurystheus'un emirlerini yerine getirmek şartıyla bağışlayacağını söyler. Yani Herakles Eurystheus'un hizmetine girer ve onun isteklerini yerine getirmeye çalışır. Böylece Eurystheus, Herakles'e o çok meşhur olan 12 görevi verir. Bu mitte Herakles, verilen emirler üzerinden bir kahramanlık hikayesi yaratmıştır çünkü 12 görevi de başarıyla gerçekleştirmeyi başarmıştır. Nemea Aslanı, LerneEjderhası, Erymanthos Yabandomuzu, Keryneia Geyiği, StymphalosGölü Kuşları, Kral Augeias'ın Ahırları, Girit Boğası, Kraliçe Hippolyte'nin Kemeri, Geryoneus'un Sığırları, Diomedes'in Kısrakları, Kerberos, Hesperidler'in Altın Elması başlıkları altında toplanan bu emirleri, Maide Bulakbu sergisinde kendi sanatsal tekniğiyle, günümüzün sosyal değerleri üzerinden yorumluyor. Son yıllarda tüm dünyada emir-komuta zincirinin giderek adaletten uzaklaşmasına, demokratik değerlerin yitirilmesine, şahsi cinnet vakaları sonucu kadınların gördüğü şiddete, çocukların öldürülmesine kendi sanatsal ifadesiyle dikkat çekmeye çalışıyor. Soyut Figüratif Ekspresyonist akımın önemli temsilcilerinden Maide Bulak, kendi geliştirdiği teknikle çalışmalarını fotoğraf kağıdı üzerine gerçekleştiriyor. Resmin genelinde elde ettiği monokrom bir dilin üstünden ilerliyor. Fotoğraf kağıdının üzerinde yarattığı tonajlarla, kompozisyonlarında bir bütünsellik elde ediyor. Siyahın ve grinin onlarca tonunu elde ettiği zemin üzerine, figür ya da nesnelerin organik bir şekilde yer almalarını sağlayıp, renklerle ilişkiye geçirip, organik dokular elde ediyor. Maide Bulak'ın 7-31 Mart 2018 tarihleri arasında Nişantaşı F Sanat Galeri'de yer alan HERAKLES sergisinde, 13 adet resim çalışmasının yanı sıra bu seri için özel olarak tasarladığı Altın Boynuz, Altın Kayıkve Hesperidler'in Altın Elması isimli üç adet heykel çalışması da görülebilir. Valikonağı Caddesi, Akkavak Sokak, Polat Apt. 1994'ten 2018'e kadar 40'tan fazla grup sergisi, sempozyum ve etkinliğe katıldı. 2005 yılında, Tevfik İhtiyar Sanat Galerisi Yılın Genç RessamıYarışma Finalisti oldu. 1998 yılında ise, Deniz Kuvvetleri Komutanlığı'nınDeniz konulu yarışmada Birincilik Ödülü aldı.


Yaşayan bir organizma olarak kent, kültürel, politik, cinsel, tarihsel, sosyal vb. gibi verilerle sürekli yeniden kurulan, devingen bir yapı arz eder. Bu yapının analizi üzerine kurulu olan İzler_ken/t başlıklı bu sergi, bir yandan kent, gündelik yaşam, birey ve bunların ilişkilerine odaklanırken bir yandan da izlenim ve iz mefhumlarının ortaya çıkardığı duygu-durum titreşimlerinin resim karşılıklarını sunmaktadır. Serginin odağında yer alan kent ve etkileri meselesi; bir tür göze seslenen öyküleme, yani sanatçının yapıtları aracılığıyla görselleştirdiği anlatı olarak, görünen dünya ile duyumsanan gerçekliğin çatışkısı üzerine kuruludur. Bir sentezin sanatsal ifadesi olan bu çatışkı ise kent yaşamına dair sanatçı anlağında ortaya çıkan tespitlerden oluşan, akıl ile duyunun bireşimidir. Beşir Bayar, gerek içine doğduğu kültürel coğrafyayı, gerekse dönem dönem yaşadığı ya da ziyaret ettiği kentleri ve bunların önüne çıkardığı değişkenleri sanatına konu edinir. Sanatçı yaşadığı kenti ve içinde süregiden gündelik hayatı, kazıp anlamaya çalışan bir arkeolog gibi davranır. Bu bağlamda Bayar'ın eserlerinde karşı karşıya kalınan çok katmanlı yapı resim içinde resim olma durumu arz eder. Her resmin öyküsünü bahsi geçen örüntünün içine iliştirdiği göstergeye bağlar sanatçı. Öyle ki Beşir Bayar'ın resimlerinde rastlanılan elektrikli soba, varil, kazan, sandalye, tavla zarı, mukavva kutu, çekiç, piknik tüp, briket, gözlük, TV vb. gibi detaylar, gizil bir evrenin, insanı kuşatan ve ona roller dağıtan bir sistemin varlığını fısıldayan ayrıntılardır. Öte yandan deniz fenerine dönüşen fabrika bacası, meydan anıtları ve/veya kuleleri gibi dikey formlar, büyüdükçe görünmez olup kent dokusu içinde kaybolan unsurlar olarak kendi vazifeleri dışında bir gerçekliğe tutunurlar. Sonuç olarak özetleyecek olursak; dil ve söylem yöntemini bir tür ayrıştırma ve birleştirme edimi üzerine kurmuş olan Bayar, olayı ve zamanı sabite uğrattığı tuvallerinde, anlatıyı resim yüzeyine eklediği imlere ve simgelere yükler. Bu işaretçiler çok kültürlülüğü ve çok katmanlılığı da bünyesinde barındıran, anlamı neredeyse yüzeyden taşan, o an'ın yönetimini deşifre etmek adına resmi medyuma dönüştüren göstergelerdir. Yukarıda bazılarına değinilen görsel imgeler, kültürel aidiyet meselesinin minör bir yansımasına dönüştüğü oranda yapıtın anlam yelpazesini genişleterek üzerine söylenebilecek olanları çeşitlendirir. Sentez mekan kavrayışı üzerine inşa edilen bu resimler, Sartre'ın bahsettiği mekanın insan bilicinde zaman mefhumunun önüne geçtiği bir değişime benzer olarak kentin bellekte bıraktığı güçlü izleri işaret eder. Bu izlerin sanatçının resimlerine konu teşkil etmesi ve onunla hesaplaşma dürtüsünün ortaya çıkması anlaşılır durmaktadır.


Ressam Sevtap Yılmaz Tükeniş adlı ikinci kişisel sergisinde, hızla tükettiğimiz çevremize, insani değerlerimize, insana ve doğaya dair güzelliklerimize dikkati çekmiş, çevremizde ve içimizdeki renkleri ve bu renklerin çiçeklerdeki yansımalarını ve birbiriyle uyumunu resmetmiştir. Sanatçı, eserlerinde yaşadığımız toplumdaki farklı kültürlerin, düşüncelerin toplumumuzun zenginliği olduğu, hoşgörü ve sevginin insanları yaklaştıran yaşadığımız hayattan zevk almamızı sağlayan en önemli ögelerden olduğunu vurgulamak istemiş, binlerce yıldır bu topraklarda var olmuş uygarlıkların bize miras bıraktığı güzellikleri bizimde arttırarak gelecek nesillere bırakmamız gerektiğini düşünmektedir. Kabuğumuza çekilmeye zorlanışımıza, bizi kendimize ve çevremize yabancılaştıran, farklı renklere ve kültürlere uzaklaşmamızı dayatan, yozlaşmış ve samimiyetsiz bireylere dönüştüren yaklaşımlara inat; özlemini duyduğu çeşitliği, renkliliği ve içimizde var olan insan ruhunun güzelliğini, bizde her zaman güzel duygular uyandıran çiçekler ve çiçeklerin birbiriyle renkli bütünlüğü halinde tuvallerine aksettirmiştir.


Her yıl heyecanla beklenen Zihin Sempozyumu'nun beşincisi, bu yıl Ankara'da gerçekleşecek. Türkiye'de zihin felsefesi, psikoloji, psikanaliz ve kunatum alanlarında çalışan önemli akademisyen, yazar, psikolog ve psikiyatristlerin bir araya geleceği bu sempozyum 17-18 Mart 2018 tarihlerinde Ankara'da gerçekleşecek. Zihin felsefesi, insanlık tarihi boyunca merak uyandıran ve çokça tartışılan önemli bir alan. Sempozyumda bilinç, bilinç-dışı, cogito, algı ve zihin-beden sorunu gibi pek çok konu ele alınacak. Zihnin karanlık dünyasına yolculuk olarak başladığımız Zihin Sempozyumu'nda, bu karanlık dünyayı biraz daha keşfedeceğiz. V. Zihin Sempozyumu'na bu yıl, Prof. Dr. Cengiz Güleç, Prof. Dr. Zekiye Kutlusoy, Doç. Dr. C. İskender Özkan, Doç. Dr. Emine Funda Serin, Doç. Dr. Mehmet Kasım Özgen, Doç. Dr. Nurten Birlik, Yrd. Doç. Dr. Ayhan Dereko, Dr. Levent Tokuçoğlu, Dr. Mutluhan İzmir, Dr. Necmi Buğdaycı, ve Dr. Tahir Özakkaş konuşmacı olarak katılacaktır.


çeşitli tekniklerde yapılan resimlerin seçkin örnekleri yer alıyor. Kadir ABLAK, İsmail ACAR, Mustafa ALBAYRAK, Mustafa AYATAÇ, Alp BARTU, Adem BAŞPINAR, Faruk CİMOK, Soner ÇAKMAK, Hikmet ÇETİNKAYA, Koray DAĞCI, Fazilet BÜYÜKDEĞİRMENCİ, Sinem DEMİRCİ, Erol DERAN, Yücel DÖNMEZ, Tolga ERTEM, Rukiye GARİP, Deniz GÖKDUMAN, Abit GÜNER, Zerrin KARAGÖZ, Yavuz KILIÇER, Zeki KIRAL, Erdinç MALKOÇ, Letafat MEMEDOVA, Hasan MUTLU, Asuman SALTUK, Hayrettin SÖNMEZ, Şerif SÜMER, Uğur Mine TAMAY, Ayhan TÜRKER, Harika UYAROĞLU.


Hayri Esmer'in Boşluk ve Sınır başlıklı solo sergisinde, biçimsel arayışların yol açtığı değişimi sanatsal anlayışının bir gereği olarak ele aldığını görüyoruz. Resim çalışmalarının yanı sıra zaman zaman gravür çalışmalarını da sürdüren sanatçı, şiddet konseptli kurgularla yola çıktığı ilk sergisinde tereddüt ve gerilim referanslı işler yapmış, akabinde bu sergiyi; yüzeyler, bölünme ve parçalanmalardan oluşan pencereler serisi izlemiştir. Son dönem çalışmalarında ise daha çok mekan algısına odaklanan sanatçı, konstrüktiv bir anlayışla yoluna devam ediyor. Bu dönem çalışmalarının en karakteristik özelliği de etkiyi önceleyen yalın ve minimalist bir kurguyu öne çıkarmasıdır. Resmim etkiyi önceleyen bir karaktere sahip. Tüm bunların da etkiye odaklanan bir resim için vazgeçilmez olduğunu söylemek gerek. Bundan dolayı da resmin izleyiciyi kuşatmasını, onunla diyaloğa açık olmasını ve onu ikna etmesini istiyorum. İşte bu kaygılar değişimi kaçınılmaz kılarak, yeni bir kimliğe dönüştü. Kendi ifadesinde belirttiği üzere sanatçının daha önceki çalışmalarında dikkati çeken tema vurgusundan sıyrıldığını ve etki odaklılığa evrilen yeni bir döneme girdiğini söyleyebiliriz. Bu yeni dönemde sanatçı, teknolojinin getirdiği yaygın dijital, canlı, parlak ve renkli diyagramları, çağın değişkenliğine ve görünürlüğüne referans olarak kullanıyor. Renklerin pentür tadından ziyade daha grafiksel bir tatta çizgilerden oluşan satıhlar olarak birbirini kesen, zikzaklar çizen, yer yer tüm yüzeyi örten ve boşlukları öne çıkaran haliyle bir yandan konstrüktiv yapıya hizmet ettiğini diğer yandan kurgunun içinde çarpıcı bir keskinlik sağlayarak resmin tansiyonunu belirlemede başat bir rol oynadığını söyleyebiliriz. Boşlukta devinen bu renkli geometrik diyagramlar, sınırlarla boşluk arasında gidip gelen derinlik, espas hissiyle aynı zamanda boşluk ya da sonsuzluk gibi kavramları sorgulamaya imkan veriyor. Boşluk, sonsuzluk gibi kavramlar bir dönem üretimlerine nüfuz edecek kadar sanatçının zihnini meşgul etmektedir. Piranesi'nin öncü romantik resimleri olarak bilinen Hayali Hapishaneler/Carcerid'lnvenzione serisinde yer alan devasa perspektifin göz aldatıcı etkisinden, düş gücünden ve iç içe geçmiş, bitimsiz mimarisinden hayli etkilenen sanatçı, boşluk ve sınır sergisiyle bu etkilenmenin kendi plastiğinde ortaya çıkan anlayışını paylaşıyor. Boşluk ve sınır, mekan olarak dünya, yaşam- olarak ölümle sınırlı olan insanın bir paradoksu aslında. Piranesi'nin dikkati çektiği bu paradoksa Hayri Esmer, labirent gibi bilindik bir metafordan yola çıkarak kendi dil ve üslup anlayışı içinde plastik dilini kurarak cevap veriyor. Tıpkı yaşamla ölümün, boşlukla sınırın kesişmesi gibi sanatçı da sınırlar ve boşluklarla kesişen labirentler içinde, iç içe geçmiş, düzensiz, olabildiğince rastlantısal kurgulanmış bir kompozisyonda gezinmemize vesile oluyor. Postmodernizmin kaygan zemininde her şeyin değiştiği, sahici olmayan, istikrarsız, tekinsiz ortamında her şeyin birbirine karıştığı, değerlerin yerini değersizliklere bıraktığı, yozlaşmış, çürümüş kaotik bir belirsizliğin, parçalanmışlığın Hayri Esmer resimlerinde labirentler üzerinden metaforik ifadesi olarak karşımıza çıkması çağın sorunlarını sanatçının içselleştirdiğini ve plastize ettiğini gösteriyor. Sanatçının resimlerinde bu parçalanma zamansal ve mekansal karakterler üzerinden sonsuzluk ve sınırlılık paradoksu olarak da okunabilir. Ancak Hayri Esmer'in labirentleri çıkışsız ve çözümsüz değil, sınırları ve özgürlüğü birbirine dönüşebilen ve çıkışı olan konstrüktivler olarak algıya açılıyor ve alımlayıcının düşünsel müdahalesine olanak tanıyor. Alımlayıcı labirente girdiğinde oyun başlıyor, içinde dolaştığı hissiyle sergiyi geziyor. Dinamik ve dingin ikilemler üzerinden giden gerilimin dozu zaman zaman keskinleşirken, geometriden konstrüktive doğru yol alırken alımlayıcıya düşünsel olanın koridorlarında gezinmenin keyfi, değişimin, keşiflerin ve deneyselliğin, tanımlanamayan arayışların tadı kalıyor.


İnsanın yaşadığı yüzyılda toplumla temas kurma biçimleri ve kendi olma sürecini dışarıdaki nesne, oluşum ve insanlarla tamamlamaya çalışması, onun sanata olan ihtiyacını artırırken sanat da bu gerçekliği kendine malzeme yaparak çoklu ortamlarda gösterme fırsatını yakalar. Bu nedenle bireylerin sanatla -doğal bağlarını koparmadan- münasebet kurduğu ortamlar, sanatın varlığını pekiştiren ve varoluşunu tamamlayan atmosferin önemli bir parçasıdır. Oluşumumuz izleyicinin kendi olma sürecine 'Dışarıdan' estet bir destek vermeyi amaçladığı için geniş bir izleyici topluluğu ile buluşan sanat etkinliklerini önemsemektedir. 'Dışarıdan grubunun sanatçıları bireysel girişimler ya da oluşumun ortak etkinliklerinde izleyici ile buluşma anlarını 'izleyen ve sanatçı' açısından bir fırsat olarak görür. Grubun sanatçıları Deniz GÖKDUMAN, Deniz BAYAV, Kerem İŞCANOĞLU, Ferhunde K. ÖNER, Zerrin PEHLİVAN'dan oluşmaktadır. Sanatı sonsuz ve sınırsız 'şimdi'nin bütün olanaklarıyla bütünleştirebildiği için yenilikçidir, Sanatındoğuşundan itibaren başat konusu olan figürden yola çıkarak insan ve doğaya ait çıplakla yaşamı anlatırken tek bir sanat yapıtı ortaya koyabilecekmiş gibi benzeşen; ancak insanı anlatırken kendi anlatımlarında, özgün teknikleri ve onu mercek altına aldığı yönler itibariyle birbirinden özgünleşerek ayrıştığı için polifoniktir. Sanatın merkezinde yer alanlarlaaynı sanat iklimi soludukları için yapısal bakımdan merkeze yakın olduğu kadar fiilen sanatın merkezi olan çevrelerin dışındadırlar, Sanatçıların varmak istediği yer dışardan merkeze ulaşmak değil merkezle dışarıyı uzlaştırmaktır. İnsanın kendi gerçeğini bir masalda, kimsenin dokunamadığı yalnızlığında, kitapta, bir dostta bulabileceğini bilir. Bu nedenle şiiri, yalnızlığı, bir bakışı, müziği, zamanı kenti, kendi sanatının ortağı olarak görür ve dışardan gelen bütün duyu ve sanatları, eserlerine daima ortak ederler. Farklı malzeme kullanımı, bu malzemelerin kompozisyonu tamamlaması; insana dair her ayrıntının her türlü ayrıntı ile yapıtlara yerleşmesi bakımından sanatçının sanatıyla var olma biçimindeki 'kendi olma' özelliğine sahiptir. İzleyici ile buluştuğunda izleyicinin birikimiyle yeniden üretilen ve bu birikime bağlı olarak anlam kazanır. Yapıtların kompozisyonlarında yer alan dokular, sanatçının bir birey olarak biriktirdiği kendi tecrübeleri kadar sanatın kendisinin geçirdiği tecrübelerin de yansımasıdır. İnsanın mekan ve zamanla kurduğu ilişkinin nesnel boyutları kadar duygusal ve psikolojik yanlarını da anlatır. Yapıtlarda insanı ve yaşamı anlama biçiminden hareketle ortaya çıkan kompozisyonların arka planında zamandan zemine; mekandan insana dair her unsur bütünlüklü bir sanat perspektifiyle anlatılmıştır. bir sanat eserinin 'açık yapıt'a dönüşebilmesi için izleyicisiyle-okuruyla buluşması, onlarla anlamını ve estetiğini tamamlaması gerekir. 21. Yüzyıl, sanat eserinin izleyici-okurla buluşma biçimlerini çoklu ortamlara taşımıştır. Yüzyılın sunduğu bu olanakların sanatın var olma biçimine uyup uymadığı, izleyicinin sanatı dolaylı yollardan takip edip edemeyeceğine dair tartışma sürüp gitmektedir. Bu tartışma, sanatın -doğasına uygun içkinliğiyle- güncelliği içinde yoğrulup giden sanatın içinde olduğu kadar dışında bir sorunsaldır. Sanatın yüzyılın değişim hızına ayak uydurabilmesini sağlayan ve sanat eserini sayısız izleyici ile sayısız biçimlerde açık yapıta dönüştüren ortamların varlığını anlamlı bulan 'Dışarıdan' grubu ARTANKARA Çağdaş Sanat Fuarını nitelikli ve yüzyılın ger eklerini karşılayan bir alan olarak görmektedir. 'Dışarıdan' gelenler için önemli olan şenlik havasında ve eşit düzlemde gerçekleşecek büyülü atmosferin; sanatçının sanatıyla kurduğu bağın yalnızca izleyiciyle tamamlanabildiğini bilen bu oluşumun bir parçası olabilmektir.


Tepe Müzayede tarafından konunun UPSD Uluslararası Plastik Sanatçılar Derneğine intikalinden sonra UPSD Yönetim Kurulu cevabında;... Hiç kimsenin.... Şu eser ya da bu sanatçı, şuna ya da buna benziyor, bu nedenle bunu sergileyemezsin, satmazsın, müzayedeye koyamazsın şeklinde başka kişi ve kurumlara baskı yapma hakkı olmadığıdır. Zaten ortada aşırı bir etkileneme veya benzeri aşırı paralellikler varsa, bunlar kendiliğinden ortaya çıkar ve sanat ortamında zaman içinde dengeleri bulur, gerçekler ortaya çıkar. En azından şunu söyleyebiliriz ki; Türk veya Uluslararası sanat ortamlarında birbirlerine şaşılacak derecede benzeyen birçok sanatçı örneği vardır. Bu sanatçılar kariyerlerine birbirinden ayrı olarak devam etmişler ve bu tartışmalar her zaman belirli oranlarda ola gelmiştir. Dolayısıyla UPSD olarak, hiçbir sanatçının eserinin sahte veya çalıntı veya sanatçının rızası dışında olmamak kaydıyla, bir yerde sergilenmesi veya satışa konmayla ilgili benzerlik, veya olası etkilenmişlik kavramları üzerinden bir kısıtlama, bir baskı, bir engellemeye götürülemeyeceğini ifade ederiz. Bize aktardığınız konuyla ilgili süreci izliyor olacağız. şeklinde açıklamalarda bulunulmuştur. Buradan anlaşılacağı üzere muhtemelen Tepe Müzayede'ye bir kaynaktan Neşe İkbal Şen'in eserlerinin müzayededen çıkarılması konusunda baskı içeren bir talepte bulunulmuştur. Söz konusu resimlerin bir kısmının görselleri ile dava dilekçesini de inceledikten sonra her iki ressamın resimlerini izleyen bir sanatsever olarak davanın ret edileceği kanaatine kısa sürede ulaştım. Devam eden bir dava hakkında görüş beyan edilemeyeceği için hukuka saygılı bir kişi olarak susup sonucu beklemekten başka yolumuz yoktu. Davanın Yargıtay süreci sonunda bana iletilen dava dosyasının fotokopilerini inceledim. Aşağıdaki bilgilerin tamamı dava dosyasındaki belgelerden aynen alınmış ve dava seyri hakkında yorum yapmadan sanatseverler bilgilendirilmeye çalışılmıştır. Ahmet Güneştekin avukatı aracılığıyla 17.01.2013 tarihinde Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi Başkanlığı'na başvurarak; kendisine ait özgün eser, tasarım, motif ve benzeri unsurların Neşe İkbal Şen tarafından izinsiz kullanıldığı nedeniyle Neşe İkbal Şen'e ait eserler hakkında öncelikle ve ivedilikle Fikir ve sanat Eserleri Kanunu'nun 77. Maddesi uyarınca ihtiyati tedbir kararı verilmesi ve FESK Md. 66 ve devamı maddeleri gereğince tecavüzün ref'i talebinde bulunmuştur. Önce tek kişilik ressam bilirkişi, daha sonra ise ressam ve hukukçudan oluşan iki kişilik bilirkişi heyeti raporu mahkemece incelendikten sonra davacının resimleri ile davalının resimleri arasında bir intihalin söz konusu olmadığı sonucuna mahkemece karar verilmiştir. Konu Ahmet Güneştekin tarafından Yargıtay'a taşınmış, yapılan inceleme sonucunda Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 26.11. 2015 tarihinde davacının karar düzeltme talebinin ret edilmesine ve 26.10.2017 tarihinde de davacının karar düzeltme isteğinin REDDİNE karar vermiştir. Ahmet Güneştekin; Neşe İkbal Şen hakkındaki intihal suçu ile ilgili davada gelinen bu aşamada tüm hukuk yollarını geçerek sonuca ulaşmamıştır. Bu dava sonucunda Neşe İkbal Şen ; Ahmet Güneştekin hakkında hangi yolu izleyeceğini zaman içinde göreceğiz.


16 Ülkeden 325 Sanatçının eseri Trakya Üniversitesi II. Uluslararası Posta Sanatı Yarışma jürisi Prof. Dr. Ali Muhammet Bayraktaroğlu başkanlığında Yrd. Doç. Dr. Ayfer Uz, Yrd. Doç. Kerem İşcanoğlu, Yrd. Doç. Dr. Ersan Sarıkahya, Öğr. Gör. Dr. Deniz Gökduman, Öğr. Gör. Şahin Memmedov, Dr. Şafak Güneş Gökduman 09.03.2018 tarihinde T. Ü. G. S. F. Resim Bölümü Temel Sanat Atölyesinde saat 14:00'de toplanarak değerlendirme yapmıştır. Toplam 107 eserden 10 eser Ödül, 97 eser Sergilemeye layık görülmüştür.


Çağdaş soyut sanatın önemli isimlerinden Zeynep Dilek Çetiner ve Mehmet Çetiner; Galeri Diani'de 'Özet' adını verdikleri yeni bir sergi açtılar. Sergi, sanatçıların önceki yıllarda yaptıkları farklı dönem ve süreçlerinden bir seçkiyi barındırıyor. Sanatçı bir çift olarak kendi süreçlerinin bir 'Özeti' niteliğindeki sergide, eserlerinin salt soyut olduğunu, soyutlama olmadığını belirtiyorlar. Mehmet Çetiner: Genel olarak bakıldığında; sergi, son yirmi yıl içinde üretilmiş büyük-küçük çalışmalardan oluşturuldu. Bunlara teknik olarak, malzeme olarak ve sanatsal veri olarak bakıldığında çok çeşitlilik ve eğlenceli anlatımlar görürüz. Çünkü çok büyük boyutlu sonraki tuval çalışmalarımda bu türden yola çıkışlar oluşturuldu fakat malzeme ve teknik bu sevimlilikte rahatlıkta kullanılmadı. Ayrıca her eser tektir ama bu serginin eserleri peş-peşe üretilmiş eserler serisi benim kolaj gibi yeniden kullanım yada atık malzemesi çalışmalarım gibi çoğaltılmış ve aynı düşünce sistematiğinde üretilemiyecek eserlerden kendiliğinden seçilerek meydana getirildi. Bir kere sergilerimiz; her zaman sergi yapılacak galeri mekanları ile tek bir esermiş gibi örtüşüp bütünleşsin istiyoruz. Eser ölçüleri mekan ölçüleriyle dengelensin istiyoruz. Bu yönüyle Galeri Diani mekanı özet'e özet olarak karşılık verebildi. Ve toplamda altmış-yetmiş çalışmayı rahatlıkla sunabildik. Çeşitlilik gözalıcı bir sunumu da peşinden getirdi diyebilirim. Zeynep Dilek Çetiner: Mesela 2001 yılı OYUN serisinden örnekler dahil ettik Galeri Diani ÖZET Sergimize. 2002 Ocak da Atatürk Kültür Merkezindeki büyük sergim ve BİLİM Sanat Galerisi yayınlarından çıkan kitabımın tanıtımı gerçekleşirken bir başka galeride, paralel olarak bir uydu sergim daha oldu, OYUN Sergisi. Yaklaşık 60 adet olan kağıt üzeri akrilik bu seri; oğlumun 2,5 yaş karalama döneminden etkilenerek hatta onunla birlikte resim yaparken oyun oynuyormuşçasına doğaçlamalar halinde Köyceğiz'deki tatilimiz sırasında oluşmuştur. Bu dönem benim için önemlidir. Sonra 2004 yılında yine belli sayıda üretilmiş OYUNA DEVAM serisinden çalışmalar koyduk sergimize. Küçük boyutta, koyu, içinde renkli boyalı desenlerden oluşuyor. Kağıt üzerine kısa anlar da bir çocuk karalamaları kadar saf ve içten bir samimiyet taşıyan lekeci denemeler diyebiliriz. Bu iki seri de beni tuvallerimde rafine olduğum bir döneme taşıdı sanırım. Yani daha çok ayıkladığım/ayıklandığım bir sürece... Tuvallerim renkten arınmaya başladı ve monokrom tuvaller çıktı. 2007'de tamamıyla renkten arınmış SİYAH-BEYAZ seriyi ürettim. Siyah-Beyaz seri; zıt tüm kavramları sorgulayan siyah-beyaz, iyi-kötü, güzel-çirkin gibi ne varsa kısaca yin-yang felsefesi ışığında, farklı kutupların karşıtlığının; birbirlerine dönüşebilmesi, birbirini içermesi kısaca BİR olma hallerini irdeleyen bir temeldeydi. ÖZET sergimiz de tek bir örnek Siyah-Beyaz Seri'den tuval dahil ettik. 2009 yılına ait ENGEL serim ise, gri-metalik boyayla tel örgüleri çağrıştıran form ve alanların içinde, monokrom, ritimli jestlerin oluşturduğu kompozisyonlardan oluşuyor. Bu seri insanın kendi kendine koyduğu engeller üzerine içimizdeki İDi yani vahşiyi zaman zaman salıversek mi, kavramını sorguluyordu. ÖZET sergimizde ENGEL serisinden de örnekleri görebilir izleyenler. 2013 yılında ürettiğim AKİS serisi, kağıt ve japon kağıdı üzerine, karışık teknik, boya ve malzemeyle oluşturduğum kolaj ve tuval boya ile gerçekleşen toplam 12 adet resimdir. Doğrudan 'üretenin aksidir eseri' düşüncesinin altını çizer. ÖZET sergisini izleyenler bu seriden de örnekleri görebilecekler. 2017 AYKIRI seride yer alan işlerim ise, yeniden rengi çağırdı ve tek bir kolaj çalışmamdan türedi. Farklı tuvallerde yüzey üzerinde yer değiştiren parçalardan oluşuyorlar. Özet sergimizde 3 tuval örneği ile yer alıyor. Ve son çalışmaları referanslayan 2018 tarihli iki tuval de yer alıyor Özet sergimizde. M. Ç: Sanırım az öncede söylediğim gibi bir terim öykünme, diğer terim ise tarif edilemeyeni kompoze edebilmek olmasına rağmen algı her iki kavramı da aynı yanıltıcı noktada birleştiriyor. Ki yanlış görsel bilgi, akıl oyununda doğru bilgiye çoktan ekleniyor diye düşünüyorum. Ülkemizde bu iş böyle algılanıyor, böyle seviliyor herhalde! Z. D. Ç: Muhatap kaldığım tüm ŞEY'lerimi kapsıyor. Sanatçı eseri üzerinden kendini ifade ediyor. Ve bu durum dünyayı algılayışı ile yakından ilgili doğal olarak, aynı zaman da Neden sanat, Niye bu yolu seçtiniz sorusunu da kapsıyor sanırım. Kendinizi ne zaman sorgulamaya başladınız, zorunuz nedir gibi sorularla da genişletebiliriz bu dizgiyi. Sanatçının dünyada var olma süreci ve eserinin yaratım süreci bir bütünün parçalarını tanımlıyor. Tüm varoluşa ilişkin sorgulamalar, yaşama ait neyim, kimim, nerdeyim gibi bilindik sorular, çevrenizde yaşanan savaşlar ve şiddet, kadın ve çocuklara yapılan zulüm, hayalleriniz, ütopyanız, doğa, estetik... Tümü- hepsi içselleştirdiğim her şey, toplamı benim yaratım sürecimin birer argümanı. Tam da yaşamın kendisi. 'soyut'ta hikaye yoktur, kendisi varsıldır. Hissedilecek bir şeydir. Anlamak için değil hissetmek içindir. Ben içsel enerjime inanıyorum Ve tüm yaşamımı buna adadım. Spiritüellik, kendimle yüzleşmek, merhamet, depresyon, pişmanlık, coşku, özgürlük ve kontrol gibi psikolojik anlarıma ayna tutuyor. Resim bir illüzyondur. İki boyut üzerinde plastik yaratıyı arıyoruz. Çalışırken tuval üzerinde artistik yaratım isteği ile form ve duygu arayışları peşindeyim. Deforme etmek, yüzeysel deneysellik, denge-ritm kaygısı, kendiliğindenlik- doğaçlama ve rastlantısallığa olabildiğince izin vererek jestlerle kompoze ediyorum kendimi ve tuvalimi. Z. D. Ç: Soyut sanat değerlendirmesinden önce, 1985 sonrası için kısmen ve bizzat tanığı da olduğum genel sanat ortamını hatırlatmak isterim. Çünkü sanatın hangi şartlarda oluştuğu da belirleyici sanırım. Bildiğiniz gibi yaklaşık 80'li yıllar Türk sanat ortamının profesyonelleştiği, sanatçının, sanatsever ve koleksiyonerle buluşabileceği zeminlerin- galerilerin çoğaldığı oluştuğu bir dönem diyebiliriz. Tabii tüm dünyadaki değişimler mesela Berlin duvarının yıkılışı, soğuk savaşın bitmesi gibi... Ve ülkemizde de 80 darbesi, feminist yankılar ve sonrasında liberal, ekonomik siyasi gelişimler sürecinin etkilerini de unutmadan, ülkemizdeki sanat ortamı da sektörleşme yolunda gelişmeye başladı. Akademik olmayan ve devlet kurumlarından bağımsız özel sektör de kapılarını sanata araladı. Sanatçılar üretebildiler ve sergileyebildiler. Yeni Eğilimler, Resim Heykel Müzeleri Derneğinin düzenlediği Günümüz Sanatçıları gibi yarışmalar -ki akademik çalışmaların dışında özellikle genç sanatçıların avangart-modern; soyut-kavramsal çalışmalarını destekleyen bir anlayış ile- ayrıca yine özel kurumların düzenlediği Yarışmalı sergiler ve banka galerilerinin genç sanatçılara sergi açma imkanı sağlaması da dönemin dinamiklerini çeşitlendirdi. Dolayısı ile ülkemizde 1950'li yıllarda açılan ilk soyut sanat sergisinden yaklaşık 25-30 sene sonra yeni denemelerin kabul gördüğü alanları çoğalttı diyebiliriz en genel şekliyle 80-90'lı yıllar için. Sonrasında Plastik Sanatlar Derneği'nin kurulması, sanat fuarlarının başlaması, sanat dergilerinin çıkması, gelişen teknoloji, iletişim ve bilişimin açtığı yeni dünya düzenine tanıklık, tüm sanatçı ve sanat ortamının aktörlerini global sanat üretimi ve piyasası ile de etkileşime soktu zaman içinde. Özellikle son 10-15 senede sanatçılar dünya müzelerini gezebiliyorlar, uluslararası fuarları izleyebiliyorlar, bilgisayar ve telefonlarının bir tık uzağın da her şey. Sonsuz malzeme seçenekleri var, zenginleşti ve çeşitlendi olanaklar, hatta sanayileşti bile. Mesela tuval boyutları büyüdü, her şey malzeme olarak eser içine girdi, dijitalleşti vs. Sadece soyut sanat üretimine yansımadı bu değişim, tabii ki her üsluptaki sanat üretimleri için de geçerli oldu. M. Ç: Sergimiz Özet, 31 Mart 2018 tarihinde sona erecek. Sanatçı bir ailenin oluşturduğu GALERİ DIANI sanki serginin ismi gibi küçücük bir özet, sevimli sanat mekanı. Bu sergi; iyice daraltılmış kişisel retrospektif bir sunuma dönüştü. Bu türden bir aktarım bizim için de sonuçları itibarıyla neşeli ve coşkulu oldu. Tüm sanatsever dostlara ve sana teşekkürlerimizi sunuyoruz.


AHMET YEŞİL, 19-22 Nisan 2018 tarihleri arasında PIER 94'de düzenlenecek NEW YORK ART EXPO fuarında 706 nolu stantta, kişisel sergisiyle Türkiye'yi temsil ediyor. Bugüne kadar yurtdışında gerçekleştirdiği kişisel ve karma sergiler, katıldığı sempozyum ve bienaller ile ülkemizi yurtdışında en çok temsil eden sanatçılar arasında yer alan Ahmet Yeşil, son dönem çalışmalarından oluşan bir seçkiyle, görsel bir şölen sunacak. Ahmet Yeşil ayrıca, 30 Mart 21 Nisan 2018 tarihleri arasında Ankara Galeri Soyut'ta kişisel bir sergi de açıyor. 25-27 Mayıs 2018 tarihleri arasında ise Musee du Louvre Carrousel Artshopping'de karma bir etkinlikte yer alıyor. Ahmet Yeşil'in tuvalinde, sözlük anlamının ötesinde plastik bir imge olarak yerleşen ip ve halat, maddi dünyadaki bağlayıcı rolünü tamamen kaybeder ve resim düzlemine yepyeni açılımlar sunar. İzleyiciler, ritmik bir akış yüklenen bu imgelere bırakır kendini ve sanatçının kendine has mavi, yeşil, mor ya da kırmızı renklerle tuval yüzeyinde yaratığı şiirsel kompozisyonların içine dalıverir. Denizin altında, dalgaların üzerinde, ıssız bir ormanda, bazen de yeşile gebe mavinin içinde buluverir kendini. Sanatçının istediği tam da budur: İzleyiciyi ve resimsel imge derin bir diyalog içindedir. Ahmet Yeşil'in çalışmalarında; resim ve hayat arasındaki ilişki, gerilim, çözüm bulma çabasının tuvale yansıması, toplum ile sanatı arasında bir uçurum yaratmaz. Onun sanatı herkese yakındır, herkes kendinden bir şeyler bulur. Ahmet Yeşil resmindeki ritm, denge, lirizm, ışık, gölge ve yeniden tanışıyormuşçasına öne çıkan canlı renklerin kusursuz uyumu birçok farklı kültürden izleyicinin, hızla resim ile ilişki kurmasını sağlar. Otuz yedi yıldır aktif olarak sanat yaşamının içinde olan Ahmet Yeşil, bugüne kadar 105 kişisel sergi açtı, 297 karma ve yarışma sergisine katıldı, 24 ödül aldı. Tam anlamıyla 'nev-i şahsına münhasır' olarak tanımlanabilecek bir fırçası vardır. Dünyadaki ve Türkiye'deki moda akımları çok yakından takip etse de o kendi gerçeğinden vazgeçmemiş, yıllar içinde fırça darbeleri ile tuvaline aktardığı özlemleri, tutkuları, heyecanları, duyguları, düşünceleri, acıları, mutlulukları onu nereye götürdüyse, sanatı da o bağlamda gelişmiş, bugünkü gücüne ulaşmıştır. Özellikle ve ısrarla belirtilmesi gereken nokta ise, dünyadaki hiçbir sanatçıyla karşılaştırılamayacak ve Ahmet Yeşil tarzı olarak anılan görsel bir dil yaratmış olmasıdır.


Türkiye'de ilk defa geleneksel kilim dokuma tekniğini güncel sanata taşıyarak özgün işler üreten Belkıs Balpınar'ın tasarımlarında derinlik, uzay ve uzam kavramları dikkat çeker. Özellikle fizik ve astronomi alanında okuduğu kitapların işlerine yansıdığını belirten sanatçı, görünen dünyayı algılama/algılayamama, algılamanın çeşitliliği, bakış açıları ve perspektif gibi konularla hem biçimsel hem teorik olarak ilgilenmektedir. Kilim dokusu üzerinde yarattığı biçimleri, uzamdaki hareketlerin bir yansıması olarak ele alan sanatçı, düz kilim çözgüleri üzerine motifler katarak derinlik vermektedir. Balpınar'ın çalışmalarında, işlerine boyut katan gölgelerin sınırsızlıkla ilişkisi görülürken aynı zamanda evrendeki farklı uzamsal düzlemler ve mikrokozmos makrokozmoz, kuantum fiziği ve galaksiler gibi temalar ön plana çıkar. Albert Einstein'ın, insanın henüz algılayamadığı dördüncü boyutu zaman ve hız olarak bir uzam üzerinde göstermesinin kendisini ve işlerini etkilediğini belirten Balpınar, bilimsel çalışmaların ve filozofların, sanatçılara ve kültür-sanat dünyasına katkılarını kanıtlar nitelikte üretimler gerçekleştirir. Belkıs Balpınar, güncel sanatın genel olarak dünyadaki kargaşa ve olaylara yoğunlaştığını, kendisinin ise çalışmalarında daha evrensel bir noktada durarak varlığın özüne odaklandığını belirtir; İnsanın kendi yarattığı dünya çok karmaşık. Milyarlarca galaksi ve onların içinde milyarlarca yıldız olan evrende ise bizim zaman algılamamıza göre bir düzen görülüyor. Pek çok sanatçı dünya üzerindeki bu kaosun içinden bir şeyleri yansıtmaya çalışıyor. Bense bizim zaman anlayışımıza göre daha düzenli görünen makro evrendeki galaksi ve gezegenlerin ya da mikro evrendeki parçacıkların devinimlerinin oluşturduğu uzamları ima eden görüntüler yakalamaya çalışıyorum. Günümüzde dokuma geleneği olmayan toplumlar dahil, birçok ülkede uluslararası üne sahip tekstil sanatçıları bulunmaktadır. Türkiye ise, tekstil dokuma sanatının ortaya çıkıp geliştiği bir bölge olmasına; halı ve kilim üretiminin en önemli merkezlerinden sayılmasına rağmen, söz konusu tekniklerin çağdaş sanata yansıdığını göremeyiz. Bu açıdan bakıldığında Balpınar, tekstil-dokuma alanında farklı uygulamalar kullanan ve bunları geliştirerek güncel sanata taşıyan önemli isimlerin başında gelir. Yıllar içinde yeni bir dokuma, hatta kendi deyimiyle, dokumama tekniğini uygulamaya başlayan sanatçı, dokuma sırasında arka planın dokunmadan bırakılmasıyla, boşlukta yer alan formların daha iyi ifade edildiğini keşfeder. Adını bu teknikten alan Dokuma-ma sergisi, Balpınar'ın uzun yıllardır fizik ve astronomiyi dokuma sanatıyla buluşturarak ürettiği sıra dışı işlerini kapsayan seçkiyi bir araya getiriyor. Belkıs Balpınar'ın 26 Nisan Perşembe günü açılışı gerçekleşecek olan DOKUMA-MA sergisi 10 Haziran 2018 tarihine kadar Anna Laudel Contemporary'de görülebilir. Belkıs Balpınar, İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi Tekstil Bölümü'nden mezun olduktan sonra, Türk ve İslam Eserleri Müzesi'nin Halı Bölümü'nde küratör ve İstanbul Vakıflar Halı ve Kilim Müzesi'nde kurucu müdür olarak çalışmıştır. 1986'dan bu yana geleneksel kilim dokusunu kullanarak art kilim denilen sanat dalına öncülük eden sanatçının, tasarımlarında evrendeki farklı uzamsal düzlemlerden ve mikrokozmostan esinlendiği bilinmektedir. Araştırmacı ve yazar olarak kilim ve halılar hakkında kitap ve makaleler yazan sanatçı, ayrıca yurt içi ve yurt dışında bu konuda konferanslar vermektedir. Washington D. C.' de bulunan World Bank Binası ve Suudi Arabistan Zahran'da bulunan Aramco Center'a giriş duvarları için art kilim parçaları tasarlayan Balpınar, İstanbul, Ankara, New York, Princeton, Washignton D. C., Stockholm, Caracas, Milano, Tokyo, Ljubljana, Moskova ve Bahreyn'de sergiler düzenlemiştir. Aynı zamanda grup sergilerine de katılan sanatçının bazı parçaları New York'ta bulunan Modernist Sergisi'nde ve Art Basel Miami'de Galleria Nilufar tarafından düzenlenen sergide gösterilmiştir. Sanatçının işlerinin yer aldığı özel koleksiyonlar arasında; Miuccia Prada, Milano; World Bank, Washington D. C.; Bernard Chappard, New York, Caracas; Lary Sanitzky, Los Angeles; Economy Bank, Istanbul; Nilufar Gallery, Milano; Marmara Manhattan Hotel, New York; Ignazio Vok, Padova; Al Gore, Nashville bulunmaktadır. Belkıs Balpınar, 2006 yılından beri Bodrum'da yaşamakta ve çalışmaktadır.


İnsanın yaşadığı yüzyılda toplumla temas kurma biçimleri ve kendi olma sürecini dışarıdaki nesne, oluşum ve insanlarla tamamlamaya çalışması, onun sanata olan ihtiyacını artırırken sanat da bu gerçekliği kendine malzeme yaparak çoklu ortamlarda gösterme fırsatını yakalar. Bu nedenle bireylerin sanatla -doğal bağlarını koparmadan- münasebet kurduğu ortamlar, sanatın varlığını pekiştiren ve varoluşunu tamamlayan atmosferin önemli bir parçasıdır. Oluşumumuz izleyicinin kendi olma sürecine 'Dışarıdan' estet bir destek vermeyi amaçladığı için geniş bir izleyici topluluğu ile buluşan sanat etkinliklerini önemsemektedir. 'Dışarıdan grubunun sanatçıları bireysel girişimler ya da oluşumun ortak etkinliklerinde izleyici ile buluşma anlarını 'izleyen ve sanatçı' açısından bir fırsat olarak görür. Grubun sanatçıları, Deniz GÖKDUMAN, Deniz BAYAV, Kerem İŞCANOĞLU, Ferhunde K. ÖNER, Zerrin PEHLİVAN'dan oluşmaktadır. Sanatı sonsuz ve sınırsız 'şimdi'nin bütün olanaklarıyla bütünleştirebildiği için yenilikçidir, Sanatındoğuşundan itibaren başat konusu olan figürden yola çıkarak insan ve doğaya ait çıplakla yaşamı anlatırken tek bir sanat yapıtı ortaya koyabilecekmiş gibi benzeşen; ancak insanı anlatırken kendi anlatımlarında, özgün teknikleri ve onu mercek altına aldığı yönler itibariyle birbirinden özgünleşerek ayrıştığı için polifoniktir. Sanatın merkezinde yer alanlarlaaynı sanat iklimi soludukları için yapısal bakımdan merkeze yakın olduğu kadar fiilen sanatın merkezi olan çevrelerin dışındadırlar, Sanatçıların varmak istediği yer dışardan merkeze ulaşmak değil merkezle dışarıyı uzlaştırmaktır. İnsanın kendi gerçeğini bir masalda, kimsenin dokunamadığı yalnızlığında, kitapta, bir dostta bulabileceğini bilir. Bu nedenle şiiri, yalnızlığı, bir bakışı, müziği, zamanı kenti, kendi sanatının ortağı olarak görür ve dışardan gelen bütün duyu ve sanatları, eserlerine daima ortak ederler. Farklı malzeme kullanımı, bu malzemelerin kompozisyonu tamamlaması; insana dair her ayrıntının her türlü ayrıntı ile yapıtlara yerleşmesi bakımından sanatçının sanatıyla var olma biçimindeki 'kendi olma' özelliğine sahiptir. İzleyici ile buluştuğunda izleyicinin birikimiyle yeniden üretilen ve bu birikime bağlı olarak anlam kazanır. Yapıtların kompozisyonlarında yer alan dokular, sanatçının bir birey olarak biriktirdiği kendi tecrübeleri kadar sanatın kendisinin geçirdiği tecrübelerin de yansımasıdır. İnsanın mekan ve zamanla kurduğu ilişkinin nesnel boyutları kadar duygusal ve psikolojik yanlarını da anlatır. Yapıtlarda insanı ve yaşamı anlama biçiminden hareketle ortaya çıkan kompozisyonların arka planında zamandan zemine; mekandan insana dair her unsur bütünlüklü bir sanat perspektifiyle anlatılmıştır. bir sanat eserinin 'açık yapıt'a dönüşebilmesi için izleyicisiyle-okuruyla buluşması, onlarla anlamını ve estetiğini tamamlaması gerekir. 21. Yüzyıl, sanat eserinin izleyici-okurla buluşma biçimlerini çoklu ortamlara taşımıştır. Yüzyılın sunduğu bu olanakların sanatın var olma biçimine uyup uymadığı, izleyicinin sanatı dolaylı yollardan takip edip edemeyeceğine dair tartışma sürüp gitmektedir. Bu tartışma, sanatın -doğasına uygun içkinliğiyle- güncelliği içinde yoğrulup giden sanatın içinde olduğu kadar dışında bir sorunsaldır. Sanatın yüzyılın değişim hızına ayak uydurabilmesini sağlayan ve sanat eserini sayısız izleyici ile sayısız biçimlerde açık yapıta dönüştüren ortamların varlığını anlamlı bulan 'Dışarıdan' grubu ARTANKARA Çağdaş Sanat Fuarını nitelikli ve yüzyılın ger eklerini karşılayan bir alan olarak görmektedir. 'Dışarıdan' gelenler için önemli olan şenlik havasında ve eşit düzlemde gerçekleşecek büyülü atmosferin; sanatçının sanatıyla kurduğu bağın yalnızca izleyiciyle tamamlanabildiğini bilen bu oluşumun bir parçası olabilmektir.


KRANK Art Gallery, Özge Enginöz'ünHasar Katsayısı / DamageMultiple adlı solo projesine ev sahipliği yapıyor. Sergi, günümüzün temel problemlerinden hasar kavramına, sanatçının çeşitli ilişki biçimlerini irdeleyen interdisipliner çalışmalarıyla odaklanıyor. En genel tanımıyla doğanın veya doğal olmayan olayların yol açtığı bir durum olan hasar, belirli ilişki biçimlerinde de karşımıza çıkan bir kavram. Özellikle insan ilişkileri ve kaynaklara olana bağımlılığımızda yüksek etkili sonuçlara yol açan bir özelliğe sahip. Kavram, Özge Enginöz'ünçalışmalarına interdisipliner üretim anlayışıyla ve çoklu doğasıyla yansıyor. Projenin çekirdeğini Enginöz'ün sanatçı BernhardCella tarafından düzenlenen Matbu Bir Mekan Olarak Kitap atölyesinde ürettiği eser oluşturuyor. Aşk, Hasar, Kusur'' adlı olan eser, rastgele seçilmiş İbn-i Sina'nın Aşkın Mahiyeti Hakkında Risalesinde geçenZarif ve yiğit kimselerin güzel yüzlere karşı duydukları aşkın anlatılması alıntısıyla ve sahaflardan toplanmış buluntu fotoğraflarla şekilleniyor. İç bölümde yer alan hasar grafiği ise güçlü ve basit bir unsur olan ateşle bağlantılı. Kitaba eşlik eden videoyla kitabın ateşlenme anına tanıklık ediliyor. Sergide büyük boyutlu tuval yorumları veya gerçek malzeme kullanımıyla Doğanın minör sembolleri olarak karşımıza çıkan ağaç imgeleri, modern dünyanın kaynaklarla zarar görme katsayısı yüksek ilişkilerine göndermeler taşıyor. Simbiyotik döngülerde okunabilecek bu karşılıklı yapılar iseEnginöz'ün özellikle kav mantarları ile yaptığı işinde somutlaşıyor. Üstünde yaşadığı ağaca çürüme yoluyla zarar verse de onların ölümünden sonra bile yaşamaya devam eden kav mantarları uygarlık tarihinde, içinde kor taşınabilen ve tıptakanama durdurucu olarak kullanılan önemli bir bitki. Sanatçı mantarların içinde kor taşınabilmesi özelliğine odaklanarak yaptığı yerleştirmesinde, doğal malzemeyi doğal olmayan beton bloklarla sunarak yaşam biçimlerimizin çevremizde yol açtığı tahribatı görselleştiriyor. Öte yandan aşkın kendisi de yaşam için gerekli fakat öteki ne duyulan şiddetiyle yakıcı olarak yani çifte doğasıyla var olabilen bir ilişki biçimi. Böylece karşılıklı etkileşimi aşk içinde de gözlemlenebilen hasar bir tür ortak yaşantı referansını kazanıyorken, sonuçta yıkıcı olduğu kadar yapıcı bir işlevde üstlenebiliyor. Hasar Katsayısı / DamageMultiple05 Mayıs'a kadar Krank Art Gallery'de görülebilir. Yıldız Teknik Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi Bileşik Sanatlar bölümünü 2010 yılında tamamlayan Özge Enginöz aynı yıl Almanya'da ValentinHertweck ve IrenePaetzug'un atölyelerine katıldı ve İstanbul'daYaşıyorÇalışıyor projesi kapsamında Remo Salvadori'nin yürüttüğü çalıştaya seçilen isimler arasında yer aldı. 2009'da Avusturya KunstvereinParadigma'da ve Kunstuniversitat Linz'de düzenlenen iki ayrı karma sergide işleri sergilendi. 2011 yılında Edisyon Galeri'de gerçekleşen kişisel sergisi Replikin ardından 2012-13 yıllarında Borusan Art Center programına katıldı. 2013 yılında Mixer'deki Sanıldığı Gibi Değil adlı kişisel sergisini, 2016'da Artnivo'da Huzursuz Ruhlar İçin ve Blok Art Space'teLOOP? Dönen Dünya Fragmanlar ve Sorular izledi. 2017'de Arter'de, BernhardCella tarafından düzenlenenThe Book as Printed Space Concept and PrintedWorkBookmakingWorkshopunda yer aldı. Kariyerinde çok sayıda grup sergisine de katılan Enginöz, çalışmalarına İstanbul'da devam etmektedir. OlcayÖzmen OlmanınKaderinde ve HasarBurcundaBirŞair: BirhanKeskin, BirhanKeskinŞiiri ve Ba, s.81, Metis, 2008.


Bilsart, 5 Nisan 2 Mayıs tarihleri arasında Kesişen Yazgılar: Calvino'ya Saygı adlı grup sergisine ev sahipliği yapıyor. Küratörlüğünü İpek Yeğinsü'nün üstlendiği sergi Özcan Saraç, Bengü Karaduman, Lara Kamhi ve Uygar Demoğlu'nun eserlerini içeriyor. Kesişen Yazgılar Şatosu (1973), yazar Italo Calvino'nun romandakurguya getirdiği deneysel yaklaşımın en iyi örneklerinden biri. Tarot kartlarının sembolizminden yola çıkan ve 'semiyotik roman' olarak da tanımlayabileceğimiz yapıt, Kesişen Yazgılar Şatosuve Kesişen Yazgılar Meynanesi olmak üzere, her birinde sekiz farklı öykünün yer aldığı iki bölümden oluşur. Her iki mekanda, bir masanın etrafında toplanmış ve yaşadıkları olayları sözcüklere dökemeyen bir grup insan, öykülerinikartlardaki görsel imgeler üzerinden anlatır. Kartlar sıralandıkça ortaya çıkan kafese benzer strüktür, okuyucuyu da oyuna dahil eden bir arketipler ağı oluşturur. Öyküler yer yer birbirinin içine girer; bazı kartlar farklı anlamlara bürünerek tekrarlanırken, bazıları birden fazla anlatıcının öyküsü içinelzem hale gelir. Böylece Calvino'nun tanımıyla ortaya, her kağıdın anlamının, ondan önce gelen ve onu izleyen kağıtlar dizisindeki yerine bağlı olduğu sıradışı bir örüntü çıkar. Yapıttaki öyküler ağını oluşturan imge dizileri, sinematik anlatı ve montaj kavramlarını da gündeme getirir; kartların sıralanışınınbir nevi 'Kuleşov Etkisi' yarattığını söylemek mümkün. Genel olarak hareketli imge için geçerli sayabileceğimiz bu etki, sergi kurgusunun temelini oluşturuyor. Dört haftaya yayılan serginin ilk yarısı kitabın Kesişen Yazgılar Şatosu, ikinci yarısı ise Kesişen Yazgılar Meyhanesi adlı bölümüyle analojik bir ilişki kuruyor. Her bir bölüm de kendi içinde, iki sanatçının sergi için ürettiği işleri art arda, birer hafta boyunca gösterecek şekilde kurgulandı. Amaç, her bir sanatçının sergi teması öznelinde geliştirdiği önermelerin yanı sıra, yapıtların sergi süreci içindeki diziliminin yarattığı kurgusal etki üzerine düşünmek. Calvino'nun açtığı semiyotik deney alanını, video sanatı bağlamında 'yazgıları kesişen' iki ayrı sanatçı ikilisi üzerinden yeniden ziyaret etmek. Küratöryel süreç sırasında, aynı mekanın birkaç ay önce ağırladığı Ergin Çavuşoğlu'nun Desire Lines / Tarot & Chess (2016) adlı işinin de aynı metne dayandığı bilgisinin keşfi, bu anlam katmanlarına heyecan verici bir yenisini daha ekledi; sergi mekanının, art arda sunduğu görsel imgeye dayalı etkinlikler üzerinden inşa olan kendi öyküsü. Özcan Saraç, Essex Üniversitesi'ndeki Ekonomi eğitiminin son yıllarında sanat çalışmalarına ağırlık verdi. 2012-2016 yılları arasında Parsons Paris Sanat Üniversitesi'nde multidisipliner bir eğitimin ardından Zürih Sanat Üniversitesi'nde yeni medya odaklı bir eğitim aldı. İnsanın evrensel sistem ile olan ilişkisini, mantıksallığını ve politik mekanizmalarını sorgulamak adına bilimsel ve teknolojik yapılar kullanarak kavramsal araştırma alanları oluşturuyor. İşleri Londra, Paris, New York, Istanbul, Zürih, Cenevre, Basel ve Milano'da sergilendi. Bengü Karaduman, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'ndeSahne ve Kostüm Tasarımı eğitiminin ardından Hochschule der Bildenden Künste Saar'da Yeni Artistik Medya eğitimi aldı. Kendiliğin inşası ve bilinçaltı gibi kavramlara odaklanan sanat pratiğinde video, animasyon, enstalasyon, desen ve ses gibi öğeler kullanan sanatçı, aralarında İstanbul Modern, Borusan Contemporary, Maçka Sanat Galerisi, Milli Reasürans Sanat Galerisi, Outlet, Heidelberger Kunstverein, Künstlerhaus Wien ve Galerie Maerz'in yer aldığı kurumlarda sergiler açtı. Lara Kamhi, görsel anlatı, ses, ışık ve yerleştirmenin sınırlarını aşan işlerinde görüntü-gerçeklik çatışmasını irdeliyor. University Sorbonne Nouvelle Paris-III'te Tiyatro Çalışmaları, American University of Paris'te Film Çalışmaları ve İstanbul Bilgi Üniversitesi'nde Sinema ve Televizyon eğitimi alan Kamhi, yüksek öğrenimini Slade School of Fine Art'ta tamamladı. Kurucu-ortaklığını üstlendiği bağımsız sanat insiyatifi Prizmaspace'te dokuz serginin küratörlüğünü üstlendi. İşleri Istanbul, Londra, Berlin, New York, Brüksel, Beyrut, Kudüs, Gyeonggi ve Tenerife'de sergilendi. Uygar Demoğlu, Lisans eğitimini Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde tamamladı. 2002 yılından bu yana belgesel film, fotoğraf ve video alanlarında çalışan Demoğlu, amacını yaşadığımız dünyanın diyalektiğini merkeze alarak, gerçekliği yeniden kurgulamak olarak tanımlıyor. Yapıtları Sharjah Bienali, Sinopale, Borusan Contemporary, Mamut Art, REM Art Space ve Mixer gibi kurum ve etkinliklerde gösterildi. Calvino, I. (1973). Sunuş. Kesişen Yazgılar Şatosu, s. 8. İstanbul: Can Yayınları. Sovyet Montaj Okulu'nun en önemli figürlerinden Lev Kuleşov'a göre, bir filmin algılanış biçimini onu oluşturan tek tek karelerdeki içeriğin toplamı değil, karelerin birbirlerine göre sıralanışı belirler.


Soyut Ekspresyonist akımın önde gelen genç kuşak temsilcilerinden MAİDE BULAK, HERAKLES isimli sergisiyle; 7-31 Mart 2018 tarihleri arasında Nişantaşı F SANAT GALERİ'de sanatseverlerle buluşuyor. Maide Bulak sergisinde, mitolojinin en popüler kahramanlarından biri olan Herakles ya da Herkül'ün 12 görevi -ya da dayatılan emirler- üzerinden, M. Ö. 2000'li yıllardan günümüze güç, iktidar, kahramanlık, öfke, şiddet kavramlarının toplumsal, kültürel ve siyasi psikoloji açısından çok da değişiklik göstermediğini bir kez daha resim ve heykeller aracılığıyla plastize ediyor. Herakles, mitolojide önemli bir karakterdir. Gücü, cesareti, kurnazlığı ve yarı-tanrı kimliğiyle tanınır. Aslında, Tanrıça Hera yüzünden cinnet geçirir ve karısı ve çocukları uyurken, onları ani gelişen bir canilik ve öfke sonucunda öldürür. Bunlardan pişman olan Herakles, Zeus'tan onu affetmesini ister. Zeus Herakles'i Kral Eurystheus'un emirlerini yerine getirmek şartıyla bağışlayacağını söyler. Yani Herakles Eurystheus'un hizmetine girer ve onun isteklerini yerine getirmeye çalışır. Böylece Eurystheus, Herakles'e o çok meşhur olan 12 görevi verir. Bu mitte Herakles, verilen emirler üzerinden bir kahramanlık hikayesi yaratmıştır çünkü 12 görevi de başarıyla gerçekleştirmeyi başarmıştır. Nemea Aslanı, Lerne Ejderhası, Erymanthos Yabandomuzu, Keryneia Geyiği, Stymphalos Gölü Kuşları, Kral Augeias'ın Ahırları, Girit Boğası, Kraliçe Hippolyte'nin Kemeri, Geryoneus'un Sığırları, Diomedes'in Kısrakları, Kerberos, Hesperidler'in Altın Elması başlıkları altında toplanan bu emirleri, Maide Bulak bu sergisinde kendi sanatsal tekniğiyle, günümüzün sosyal değerleri üzerinden yorumluyor. Son yıllarda tüm dünyada emir-komuta zincirinin giderek adaletten uzaklaşmasına, demokratik değerlerin yitirilmesine, şahsi cinnet vakaları sonucu kadınların gördüğü şiddete, çocukların öldürülmesine kendi sanatsal ifadesiyle dikkat çekmeye çalışıyor. Soyut Figüratif Ekspresyonist akımın önemli temsilcilerinden Maide Bulak, kendi geliştirdiği teknikle çalışmalarını fotoğraf kağıdı üzerine gerçekleştiriyor. Resmin genelinde elde ettiği monokrom bir dilin üstünden ilerliyor. Fotoğraf kağıdının üzerinde yarattığı tonajlarla, kompozisyonlarında bir bütünsellik elde ediyor. Siyahın ve grinin onlarca tonunu elde ettiği zemin üzerine, figür ya da nesnelerin organik bir şekilde yer almalarını sağlayıp, renklerle ilişkiye geçirip, organik dokular elde ediyor. Maide Bulak'ın 7-31 Mart 2018 tarihleri arasında Nişantaşı F Sanat Galeri'de yer alan HERAKLES sergisinde, 13 adet resim çalışmasının yanı sıra bu seri için özel olarak tasarladığı Altın Boynuz, Altın Kayık ve Hesperidler'in Altın Elması isimli üç adet heykel çalışması da görülebilir.


20 yıllık sanat serüveninde; yurt içi ve yurtdışı sergilere, festivallere, bienallere ve sempozyumlara katılan, ödüllü sanatçı Alev Araslı'nın ORGANİK adlı üçüncü kişisel sergisi 15 Mart 7 Nisan 2018 tarihleri arasında Galeri FE'de sanatseverlerle buluşuyor. Araslı sergisinde, porselenin narin ama güçlü yapısını; ışık ve ahşap dışında bakır, altın ve platin gibi değerli metallerle birleştiriyor. Bone China'nın ışık geçirgenliğini kullanarak tasarladığı lightbox'ların herbirinde ayrı bir hikaye anlatıyor. Kendini tabiattan soyutlamış metropol insanı farkına varmadan ruhunun derinliklerinde; ormanın yeşilini, toprağın kahverengisini, kumun sarısını, denizin ve gökyüzünün mavisini arar. Geceleri gökdelenlerden ve şehir ışıklarından göremediği yıldızlara hasret duyar. Doğadaki canlı ve cansız tüm varlıkların ruhu olduğuna inanan Animizim felsefesine göre, insan ruhu ağaçların, dağların ve denizin ruhuna kavuşmak ister. Yaşam alanlarındaki yapay havuzlarla, yol kenarındaki çiçek düzenlemeleriyle ve balkonlarında yetiştirdikleri bitkilerle yetiremeyen bu naif ruhlar kendilerine doğanın bir parçası olduklarını hatırlatan organik bir umudun peşine düşerler. diyerek sergisini anlatan ve eserleri koleksiyonlarda bulunan Alev Araslı, halen çalışmalarını Beyoğlu Tünel'de bulunan atölyesinde sürdürmektedir.


21 Ülkeden 368 Sanatçının eseri Trakya Üniversitesi Uluslararası Küçük Özgün Baskıresim Yarışma jürisi 22.03.2018 tarihinde T. Ü. G. S. F. Resim Bölümü Temel Sanat Atölyesinde saat 11:30'da toplanarak değerlendirme yapmıştır. Toplam 368 eserden 185 eser Sergilemeye, 6 eser ise Ödüle layık görülmüştür.


İstanbul Kültür Sanat Vakfı'nın düzenlediği İstanbul Bienali, 30 yılını özel bir projeyle kutluyor. İstanbul'un ve İstanbulluların sanatla nefes alan otuz yılına bir saygı duruşu niteliği taşıyan çalışmada, 1987'den bu yana düzenlenen her bienalden birer sanatçının bu proje için özel olarak hazırladığı eserlerin sınırlı sayıda üretilen baskıları özel bir sette bir araya getiriliyor. Uluslararası güncel sanat alanının heyecanla takip edilen etkinliklerinden İstanbul Bienali'nin Limited Editions sınırlı üretim edisyon projesi, Türkiye ve dünyadan günümüz sanatının en merak uyandıran isimlerini bir araya getiriyor. Limited Editions projesine eserleriyle katkıda bulunan sanatçılar ise Nevin Aladağ, Halil Altındere, Francis Alys, Taner Ceylan, Mark Dion, Elmgreen & Dragset, Ayşe Erkmen, İnci Eviner, Gülsün Karamustafa, Füsun Onur, Michael Rakowitz, Wael Shawky, Adrian Villar Rojas, Lawrence Weiner ve Akram Zaatari. Sınırlı sayıda ve özel olarak üretilen baskıları sanatseverler için bir araya getirecek İstanbul Bienali Limited Editions projesinden elde edilecek gelir, 2019 yılında düzenlenecek 16. İstanbul Bienali'nde dünya prömiyerini yapacak yeni eser üretimine destek amaçlı kullanılacak. Her biri 35x50 cm boyutunda 15 farklı, özel edisyon içeren İstanbul Bienali Limited Editions setleri, projeye katkıda bulunan sanatseverlere hediye edilecek. İstanbul Bienali Limited Editions setinin tanıtımı için 23 Mart Cuma akşamı Venedik Sarayı'nda özel bir gece düzenlendi. İKSV Yönetim Kurulu Başkanı Bülent Eczacıbaşı ev sahipliğinde gerçekleştirilen geceye, İKSV Genel Müdürü Görgün Taner, İstanbul Bienali Direktörü Bige Örer, sanat ve iş dünyasının tanınan isimleri ve projeye katkıda bulunan Halil Altındere, Taner Ceylan ve İnci Eviner gibi sanatçılar da katıldı. Orhan Pamuk'un konuşmasının ardından Türkiye güncel sanat alanının önemli isimlerinden Merve Çağlar, Levent Çalıkoğlu, Esra Sarıgedik, Selin Sancaktar, Başak Doğa Temür ve bienal ekibi eserleri tanıttı. Konuşmaların ardından performatif bir sunum gerçekleştirildi. - İstanbul Bienali (1987) Füsun Onur, Füsun Onur 2017 - İstanbul Bienali (1989) Ayşe Erkmen, Komşu Boşluklar - İstanbul Bienali (1992) Gülsün Karamustafa, Etiket - İstanbul Bienali (1995) Lawrence Weiner, Yetecek Kadar - İstanbul Bienali (1997) Halil Altındere, Köfte Airlines - İstanbul Bienali (1999) Francis Alys, Ani'nin Sessizliği filmi için afiş - İstanbul Bienali (2001) Elmgreen & Dragset, Oto-Portre - İstanbul Bienali (2003) Taner Ceylan, Ingres - İstanbul Bienali (2005) Wael Shawky, Kabare Seferleri Kerbela'nın Sırları - İstanbul Bienali (2007) Michael Rakowitz, Düşman Mutfağı: Kubba Bamia - İstanbul Bienali (2009) Nevin Aladağ, Barış/Zafer - İstanbul Bienali (2011) Akram Zaatari, Pozlama - İstanbul Bienali (2013) İnci Eviner, Osmanlıları Çağırmak - İstanbul Bienali (2015) Adrian Villar Rojas, Tüm Annelerin En Güzeli serisinden - İstanbul Bienali (2017) Mark Dion, İstanbul'un Dirençli Sualtı Yaşamı İstanbul Bienali Limited Editions setleriyle ilgili bilgi almak için (212) 334 07 53 numaralı telefondan Bengisu Çağlayan'a ulaşabilirsiniz.


Mehmet Yılmaz, HEYMİMRES / Nelik ve Kimliğin Diyalektiği başlıklı Piramid Sanat'ta açtığı sergisinde (12 Mart 2018) hem gerçeklik ve anlık, hem ideal ve süreklilik arasında ilerleyen estetik pratik estetik teori ile birlikte gitmeli midir? sorusunun cevabını da arayacağımız biçimiyle heykel, mimari ve resim ilişkisini sorguluyor. Mehmet Yılmaz: Yeni Dünya Düzeninden Görüntüler, Belleğimdeki Parçalar ve Bir yanım İçerde gibi erken dönem çalışmalarım, evet, politikayla ilgiliydi. Doğrudan okunabiliyordu işler. Onların ardından, oğlum Düşan doğduktan sonra özel yaşantımla ilgili, adına Cin. s. el Şeyler dediğim bir dizi iş yaptım. Aslında sanatçılar hangi konuda iş yaparsa yapsınlar, eşzamanlı olarak sanatın neliği hakkında da düşünürler. Cinsiyet, özel yaşantı, siyaset ve kimlik gibi konular, aslında, görece sanat dışı sayılırlar. Özdeki mesele her zaman sanatın neliğiymiş gibi geliyor bana. Bu sürecin arkasındaki ruh durumumu soruyorsunuz, fakat bunu yanıtlamak olanaksız. Keşke günlük tutsaydım, ama geçmiş olsun! Bazı çözümlerin rüyamda geldiği ifadesiyse, beynimizin düşünmeye ara vermediğine işaret ediyor. Sezgi hakkında ise, itiraf edeyim, çok fazla düşünmedim desem yeridir. Sezgiler, bilinçli ve bilinçsiz arayışlar, tesadüfler, karşılaşmalar bunların hepsi iç içedir. Benim sanatımla bağlantılı olarak ise, en önemli şey pratiktir. Yani yeni düşünceler genelde bizzat iş üstündeyken geliyor aklıma. M. Y.: Bir iki yazı yazıp, bir iki sergi organize edip de adının altına eleştirmen, yazar, küratör vs diyenleri ti'ye almak için sıralamıştım o sıfatları. Gerçek küratörlük önemli bir meslek; sanat ortamını oluşturan önemli oyunculardan. Bu serginin sanatçısı, metin yazarı ve neyin nereye konulacağına karar veren benim. Ancak, gerek yapıtların gerek metnin oluşmasında ve sergi düzeninde çevremdeki dostların düşüncelerinden yeri geldiğinde yararlandım tabii. Özellikle sergi kurulumu aşamasında Ayşe Nahide Yılmaz, Öykü Eras ve Denizhan Özer'in katkıları oldu. Sergideki bazı işlerin arka planını gösteren belgesel videoyu da Özüm-Deniz Koşar ikilisi ve Erdal Hunter'la ortaklaşa hazırladık. M. Y.: Elbette. Sergi yerleştirimi, nihayetinde, mekan içinde alt mekanlar yaratma eylemidir. Bu sergideki işlerin biçimleri buna çok uygun. Örneğin, girişteki salonda işler duvara yaslanmış ya da asılmış değil. Mekanda yan yana dikiliyorlar. Duvarla işler arasında koridor bıraktım. Koridor da muğlak alanlardan biri. İnsanlar genelde işlerin ön yüzüyle ilgilendiklerinden, arka taraflarındaki macerayı kaçırıyorlar. M. Y.: Sanatın bir yanı ustalıktır, maharettir, beceridir; bir yanı da buluştur, icattır, yaratıcılıktır. Hiçbir zihinsel buluş içermeyen, örneğin, hassas bir el becerisiyle yapılmış, çok ikna edici fotogerçekçi bir portreye ya da alışıldık ustalıkla iyi kotarılmış soyut işlere birçok insan hayran olabilir. Öte yandan, Manzoni'nin bizzat kendi elinden çıkmasına gerek olmayan, örneğin, Dünyanın Kaidesi de hayranlık uyandırıcı bir çalışmadır. Bir buluş ürünüdür o çalışma. O halde, durum şu gibi görünüyor: Öyle de olur, böyle de. Önemli olan, ikna edici bir sonuçtur. M. Y.: Resim, heykel ve mimari arasında kesin sınırlar var mı? Öyle durumlar var ki, ne nedir, sınır nerededir, bilemiyorsunuz. Sıkışmışlıktan ziyade özgürlük duygusu veriyor bu muğlaklık. Örneğin, menteşeyle birbirine tutturduğum tuvaller duvara asılınca resim; ortasından 90 derece kırılarak mekanın köşesine ya da orta yerine dikilince de heykel oluyorlar; ayrıca mimari bir mekan parçası duygusu veriyorlar. Z. D.: Camdan Bakanlar aynı zamanda insana dair çeşitli duygu ve içgüdüleri de izleyicinin yüzüne fırlatmakta. Örneğin dış dünyaya ve içeride olmaya duyulan korku, izleme izlenme, gözetleme, gözetlenme, doğum, yaşam, ölüm, embriyo... Ayrıca, üç boyutlu olanı iki boyutlu yüzeye indirme, hem nesnelerde fotoğraf resim ilişkisinde hem de camdan bakanların yassılaşmış el ve yüzlerinde öncelikle göze çarpıyor. M. Y.: Cama yaslanmış et kütlelerinin düzleşmesi, yassılaşması çok ilginç geliyor bana. Resim yapılan düzlem ile bir benzerlik kuruyorum organların yassılaşmış kısımlarıyla. Yani, bu bir heymimres durumu: İnsanlar üç boyutlu, yani bir çeşit heykel. Cam ve çerçeveyse, mimari unsur. Yassılaşan yüzeyler de resim gibi, düzlemsel. Bunlar sanatsal türlerin nelikleriyle, doğalarıyla ilgili şeyler. Korku, izleme izlenme, gözetleme, gözetlenme, doğum, yaşam, ölüm ve embriyo ise, sanatın dışında konumlanan, ama sanatçının konu olarak ele aldığı şeylerdir. Dış ve iç, sanatsal olmayan ve sanatsal şeyler ve madde ve anlam diyalektiği diyelim bu ilişkilere. M. Y.: Sanatın içsel sorunlarıyla ilgilenirken, demek ki eşzamanlı olarak etnisite ve inanç üzerinde yürütülen saçma sapan kimlik siyaseti meşgul ediyormuş zihnimi. Tamamen keyfi, kasıtlı ve tesadüfi bir isimlendirme bu. Bir Türk ve Bir Kürt yerine Bir Rus ve Bir Alman da diyebilirdim. Yanıtımdan tatmin olmadığınızı tahmin ediyorum ama elimde daha iyi bir açıklama yok maalesef. M. Y.: Fakültenin hurdalığına bırakılmış iki cam kapıyı görünce kafamda bir şimşek çaktı. Duchamp'ın Büyük Cam'ı geldi aklıma. Diğer işlerim gibi, o cam kapıları menteşeyle birbirine tutturdum; anında bir iş gibi durdular. Ama o bulunmuş nesneleri kendime ait kılmak için bir şeyler ekleme ihtiyacı hissediyordum. Büyük Cam'ın konusu cinselliktir, biliyorsunuz. Oradan ilerledim. Sağdaki parçaya rahim, soldakine de sperm imgeleri kondurdum. Tıpkı Duchamp'ın işinde, bekarlar ile gelinin ayrı ayrı, kendi mekanlarına hapsolmaları gibi, benimkinde de spermler asla rahime ulaşamayacaklar. Her ikimizin yapıtında da cinsel birleşmenin olamayacağına dair bir söylem var. Bir diğer ortaklık, her iki işin de duvara asılmayıp, heykel olarak mekana dikey vaziyette yerleştirilmiş olmalarıdır. Yine, bir yandan bakarken diğer taraftaki varlıkları görebiliyorsunuz; yani yapıt dışındaki şeyler de yapıta dahil oluyor. Bu arada, Duchamp'ın işine dokunmak yasak iken, benimkine dokunmak, hatta yaslanmak serbest. Aynı şey, Heymimres-4 adlı yapıt için de sözkonusu. Açılışta en hareketli bölge orasıydı. M. Y.: Maket Sergi, heymimresleri nasıl sergilemem gerektiğini düşünürken tesadüfen devreye girdi. O da bir başka iş oldu. Tabii, Piramid Sanat'ın galeri planı çok farklı olduğundan bambaşka bir yerleştirme düzeni ortaya çıktı. Bir başka mekan olsaydı, yine farklı bir düzen kurulurdu. Video ve holograma gelince: Bu sergide Heymimres-9 adlı işte zaten bir video var. Öyle ki, videolu pencereden izleyiciye bakan figürü galerinin köpeklerinden Leo gerçek insan sanıp durmadan havlıyor! Hatta, izleyicilerden biri de öyle sanmış. Yine, insanlar bu işin bize göre sağ/arka tarafına geçerek telli pencereden bakabiliyor; işin parçası haline geliyorlar, imgeleşiyorlar. Böylece, gerçek insan ile videodaki insan yan yana garip bir durum oluşturuyor. Bu sergiden önce, video ile başka işler gerçekleştirdim; hatta yalnızca videodan oluşan bir kişisel sergi açtım Ankara'da Duchamp ve Düşan adıyla. Gerçeklik ve yanılsama konusunda hologram da çok ilginç bir yerde duruyor. Holoresimler, holoheykeller yapıyor sanatçılar. Çok ilginç buluyorum. Bu teknolojiyi henüz bilmiyorum; ayrıca çok pahalı. Ama fırsatını bulursam denemek isterim tabii. M. Y.: İnsan iyileşemezmiş gibi geliyor. İnsanı insan yapan ne? Düşünmesi ve alet yapması. Alet ne? En başta silah. Uygarlık sürecinin merkezinde baştan itibaren silah yapımı var. Öte yandan, 'insani' kavramı bile, insanın iki yüzlülüğünü gösterir. 'İnsani' sözcüğü insanın olumlu yanlarını vurgular. Peki, olumsuz yanları? Silah yapımı, sömürü, şiddet, siyaset, yalancılık, kurnazlık... Bunlar 'insana özgü' değil mi? 'İnsani', 'insana özgü' demek. Ayrıca, güya hayvanları seviyoruz ama büyük bir iştahla et yiyoruz! Sevimli kuzu ve dana resimleri paylaşanların hepsi vejetaryen mı yani? Kötülüklerimize türlü bahane ve kılıflar uydurup sonra da bunlara gerçekten inanıyoruz! Dünyayı güzellik kurtaracak, bir insanı sevmekle başlayacak her şey demiş Sait Faik Abasıyanık. Keşke bu kadar iyimser olabilseydim! Bütün silahlarımız çok güzel, çok estetik. Arabalarımız ve diğer eşyalarımız da öyle. Ayrıca, kozmetiğe, güzellik ürünlerine ve sanata ayrılan para akıl alır gibi değil. Bunlardan vaz geçsek dünyada evsiz ve aç insan kalmaz. Bu kadar basit ama başaramıyoruz işte. Öf, neden açtınız ki bu 'sanat dışı' konuyu? Söyleşimizi sanatın 'özerk ' sorunlarıyla sınırlasaydık, içimiz bir ölçüde daha rahat olurdu.


Uluslararası sanat kolektifleriyle hazırladığı sergiler ve yurtdışı sempozyumları ile adını duyuran Pinelo Art Gallery de 30 Mart Cuma günü Türk, Bulgar ve Yunan sanatçıların resim ve heykel çalışmalarından oluşan Drops isimli uluslararası sergi açılıyor. Aralarında; Ali Cantürk, Aygül Aykut, Burak Boyraz, Emel Örs, Engin Ümer, Hüseyin Rüstemoğlu, Irmak Şahin, İrem Çalışıcı Pala, Mahpeyker Yönsel, Nebahat Karyağdı, Nevin Engin, Nurdan Koç, Nurgül Gün Güney, Rahşan Akarsu, Tzeny Leontiadou, Valeri Chakalov, Vaggelis Theodoridis, Yaşar Keleş, Yavuz Fırıldak gibi isimlerin bulunduğu, küratörlüğünü Cem Aggelos Üstüner'in üstlendiği Drops isimli resim heykel sergisi 30 Mart 28 Nisan 2018tarihleri arasında galerinin Şişli'de yer alan mekanında sanatseverlerin beğenisine sunulacak.


Kadıköy Belediyesi Caddebostan Kültür Merkezi Sanat Galerisi'nde 19 Nisan 10 Mayıs 2018 tarihleri arasında küratörlüğünü Nilgün Yüksel'in yaptığı Muğlak Alan sergisi yer alacak. Sanat- tasarım arasındaki muğlak ilişkinin sorgulandığı sergiye bu alanlarda üretim yapan 35 sanatçı ve tasarımcı çalışmalarıyla katkı sağladı. Farklı malzemeler, üretimler ve disiplinlerin buluştuğu ortak bir paydayı temsil eden sergileme, aynı zamanda disiplinlerarasılık, paydaşlaşma ve sınırların erimesi üzerine bir gönderme.


Disiplinlerarasılık! Yaşamdaki kullanımını bir yana bırakırsak özellikle postmodernite tartışmalarında gittikçe daha çok karşımıza çıkan bir kavram. Aynı zamanda üzerine sıkça yazılan, konuşulan, tartışılan, yeniden üretilen; merkeze konduğu bu süreç içinde üretim pratiğinde gittikçe muğlaklaşan bir alan. İsim verme ya da tanımlama; önce kafamızın karışıklığını gidermek için yaptığımız, sonrasında aklımızı karıştıran; kendimizi, benliğimizi, yaşamı, değişimi anlamlandırabilmek adına iyice çetrefilli bir hal alan iki basit eylem. Ortaçağ'da Gotik bir kilisenin ön cephesine heykel yontan taş ustasına büyük bir sanatçı/yaratıcı olduğu söylense yaşayacağı şey dehşet duygusu olurdu sanırım. Yaratının sadece ilahi olanla özdeşleştiği bir düşünce sisteminde heykeltraş henüz bir sanatçı olduğunun farkında değildi ve bu bilmemezlik hali aklını pek de karıştırmıyordu. Sanatın özerkliği ilan edilip yaratı yüceltildiğinde ve modernist ilkeler bütün dünyada kabul edildiğinde yaratının büyüklüğü modern beyaz adamın ellerine bırakıldı ve bir süre boyunca iç rahatlığıyla modernist estetik üzerine tartışmalar sürdürüldü. Bu arada 20. yüzyılın baş döndürücü hızında tasarım, yaşantıların yeni kahramanı olmak için yüzyılın kendisi gibi büyük bir hızla hazırlık yapıyordu. Yaratının ilkelerinin belirlenmiş estetik kavrayışın dışına çıkışı, yüce ve büyük kavramının sessizce tahtından inişi ile ellerimizde tuttuğumuz o katı yargılar ansızın buharlaşıp havaya karışmaya başladı. Tasarımcı sanata ve sanatçıya atfedileni kullanmaya başlamış, sanatçı küçük adımlarlarla tasarımın kapısını aralamıştı. Bu arada teklik, biriciklik, orijinallik fikirleri buzlu camların ardına gizlenmişti. Artık yaratıcı zihinler, ortaklaşmış bir alanda buluşuyor ama bu alan da gittikçe muğlaklaşıyordu. Yüzyıllar öncesinde alanlar henüz tanımlanmamış, sınırları henüz çizilmemişti. Yeninin bilinmesi için yapılan adlandırmalar ve tanımlar bir süre sonra bilginin keskinliğini de iptal etti. Sınırların eridiği yerde belki de yapılması gereken tek şey kabullenmekti. Aslında sınır ihlalleri, ihlallerin yaşamlarımıza ve zihnimize kattıkları tartışmaları arasında ortak paydalar da sessizce kabullenildi. Sadece birkaç kelimeyle sanat tarihinin sokaklarında dolaşmak bu kabulleniş sürecine ve yaratı anlayışının dönüşümüne ilişkin pek çok bilgi verir. Örneğin, Dadacılar'ın nihilist bir tavırla sanatı yaşamla eşdeğer tutan başkaldırı hareketlerinden Bauhaus'un sanattan tasarıma uzanan tavrı, sanat gibi yaşamdan yaşam tasarımına evrilen söylemlerin tamamı salt bu iki kelimenin birlikteliğine gittikçe daha çok dikkat çeker. Bu yüzden sanatçı ve tasarımcıların birbirlerinin alanlarında dolaşmaları, ortak üretimlerle tekil tasarımların sanatsal estetik içinde değerlendirilmesi, tasarım nesnesinin sanat nesnesinin malzemesine dönüşmesi çok uzun zamandır şaşırtıcı değil. Muğlak Alan sergisi bu iki alanda sınırların eridiği yere dikkat çekmeyi ve sorular sormayı / sordurtmayı amaçlıyor. Belki bu sorulara Hal Foster'dan bir alıntıyla cevap verilebilir. Hal Foster, Tasarım ve Suç kitabında 2000'li yılların başında tasarımın geldiği noktayı önce eleştirel bir dille ele alır sonra saptama ve önerme ile devam eder.


Türk plastik sanatlarının en nadide örneklerini barındıran seramik eserler ve duvar resimlerini sağlıksız ve yetersiz koşullarında sergilemesine rağmen Ankara'nın en eski alışveriş merkezi olan Ulus'taki Anafartalar Çarşısı; Çağdaş Türk Plastik Sanatları'nın ilk dönemlerine ışık tutmakta ve yetersiz ziyaretçisiyle adeta saklı bir müze özelliğindedir. Ankara Büyükşehir Belediyesi'nce Tarihi Kent Merkezi projesi adı altında Ulus'taki tarihi yeniden ortaya çıkarmayı hedefleyen projesi uygulamaya konulursa; proje kapsamında kamuya ait Ulus ve Anafartalar İş Merkezi ile Ulus Hali gibi tarihsel değeri olan mimari yapıları trampa usulü ile alıp yıkarak yerlerine tarihi dokuya uygun olacağını iddia ettiği bir meydan planlamaktadır. Ankara, Ulus Bölgesi, Atatürk Heykeli Arkasında, Hisarönü Caddesi üzerinde bulunan Anafartalar Çarşısı; 1967'de açılan ödüllü bir yarışmada kazanan Ferzan Baydar, Affan Kırımlı ve Tayfur Şahbaz'ın kazandığı proje ile yapılan yapı bütünü Ankara'nın ilk gelişim bölgesinde ve ilk alışveriş yapısı olma özelliğindedir. Kübik tarzı, cephe niteliği, ilk yürüyen merdiveni, içinde alışveriş yapılan mağazaların olduğu uzun koridorları, o koridorlarda soyuttan gerçeküstüne uzanan ve zaman zaman folklorik değerlere ağırlık veren anlatım içinde sanat eserleri barındıran bir tasarım olması itibariyle birçok ilke sahip bir modernizm denemesi olup, mimari özelliği ve içindeki sanat eserleriyle Anafartalar Çarşısı geçmişin anılarıyla ve bugünün karmaşasıyla başka bir halde ayakta durmaya çalışmaktadır. Ankara'nın ilk modern alışveriş merkezi olan çarşı duvarlarında kendi alanında usta sanatçılardan Cevdet Altuğ, Attila Galatalı, Füreya Koral, Arif Kaptan, Nuri İyem ve Adnan Turani'ye ait 1960 ve 1970'li yıllarında yapılmış modern plastik sanat eserleri yer alıyor. Her biri kendi içinde özgün ve binanın ayrılmaz bir parçası olan eserlerin bir sanat eserine yakışmayan şartlarda sergilenmesi sanat adına üzüntü vericidir. Binanın mimari özelliği ve barındırdığı eserlerle birlikte düşünüldüğünde küçük bir revizyonla sanat galerisinin ve sanat atölyelerinin bulunduğu Modern Sanatlar Müzesi olabilecek bir yapıda olduğu çok rahat gözlenebilmektedir. Ankara'nın müzelerin yoğun olduğu bir bölgede bulunan Anafartalar Çarşısı'nın bir müze haline getirilmesi şehre kültürel bir canlılık getirecektir. Usta sanatçılar Seniye Fenmen 'in sekiz, Cevdet Altuğ'un dokuz, Attila Galatalı'nın iki, Füreya Koral'ın dokuz, Arif Kaptan'ın, Nuri İyem'in ve Adnan Turani'nin 1960 ve 1970'li yılların modern plastik sanat eserleri bulunduğu çarşıyı günlük 30-40 kişinin sadece bu eserleri görmek için geldiği çarşıyı ziyaret esnasında da gözlenmiş ve çarşı çalışanlarınca da teyit edilmiştir. Geçtiğimiz aylarda yerel bir gazetede yapılan detaylı haber konuyu gündeme taşımış ve bu haberle birlikte sanatsever ziyaretçi sayısında önemli bir unsur olduğu tahmin edilmektedir. Türk seramik tarihini incelediğimizde 1960 yıllarında Türkiye'de ve özellikle İstanbul'da seramik üretim ve satışının patladığı ve bu dönemde yaşayan birçok seramik sanatçısının önemli çalışmalar ile Türk seramik sanatına yön verdiği müthiş bir dönem kabul edilir. Seramiklerin bu çarşı duvarında yer almasında Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliği'nin de kurucularından olan İsmail Hakkı Oygar'ın önemli çabaları bulunmaktadır. Anafartalar Çarşısı'nın Ulus Çarşısı'na bakan kapısında Attila Galatalı'nın büyük seramik panosu çarşıya girenleri karşılarken, ikinci giriş kapısında Füreya Koral'ın çamur sanatı temeline dayanan eseri yer almaktadır. Diğer katlarda Füreya Koral'ın daha küçük boyutlu ikişer seramik panosunu, bir başka usta kadın seramik sanatçısı Seniye Fenmen'in ise ikişer çalışması bulunuyor. Arif Kaptan, Nuri İyem ve Cevdet Altuğ'un yapıtlarını ise çarşının birinci, ikinci ve üçüncü katlarındaki kolon ve duvarlarda sergileniyor. Yürüyen merdivenin yanındaki duvarlarda ise üç katı da kaplayan Cevdet Altuğ'un duvar rölyefi bulunmaktadır. Eserlerin önünde esnafın sattığı malların, boş kutuların bulunduğu ve izlenim açısından yetersizliğine rağmen bu çarşı ve duvarlardaki eserler kent belleğine ve kentin kültürel mirasına katkı sağlamaya devam etmektedir. Anafartalar Çarşısı içinde Ellibeş yıllık seramik duvar panoları ve duvar resimleri bulunmaktadır. Bu panoları yapmış olan sanatçılar Türkiye'de çağdaş seramik sanatının önde gelen isimlerinden Füreya Koral, Seniye Fenmen, Cevdet Altuğ ve Attila Galatalı'dır. Akrilik duvar resimleri ise Türkiye'de çağdaş resim sanatının önde gelen sanatçılarından Nuri İyem ve Arif Kaptan, sgraffitto duvar resmi ise Adnan Turani tarafından yapılmıştır. Eserlerin sanatsal özellikleri yanında sayısının çokluğu, yoğunluğu ve ebatları düşünüldüğünde rahatlıkla Anafartalar Çarşısı yaşayan bir müzedir diyebiliriz. Anafartalar Çarşısı ile kamusal sanat eserleri Türkiye'de 1960'lı yılların çağdaş sanatının gelişim sürecinin önemli parçalarıdır ve çağdaş sanatın gelişim araştırmalarında temel kaynak niteliği taşımaktadırlar. Cumhuriyet Dönemi'yle başlayan modernleşme süreciyle başlayan çağdaş sanat ve modern mimarlık birlikteliğini sergilemesi bakımından da binanın özel bir yeri vardır. Günümüzde kamusal sanat adı altında kente yerleştirilen çirkin nesnelerle kıyaslandığında çarşıdaki eserler kendileriyle etkileşime girebilen kentliye o mekanda sanatın varlığını vurgulamakta, bu eserler aracılığıyla insanlık değerleriyle ilişkilendirmeye çalışmakta, bu ilişkilenme kentli olma bilincini artırmakta ve kentin mekan kullanım değerini de oldukça zenginleştirmektedir. Çarşı içindeki koridorların duvarlarında sergilenen eserlerin önünde ise esnafın satılmayı bekleyen ürünleri yer almaktadır. Çağdaş Türk Plastik Sanatı'nın ilkleri olarak kabul edilen eserlerin bazıları esnafın rafı haline gelmiş durumdadır. Ayakkabı ve giysilerin kapattığı Füreya Koral'ın eserleri yanına eşofman altı 10 TL şeklinde yazılan etiketlerin yer alması durumu tüm gerçekliği ile ortaya koymaktadır. İçinde bulundurduğu eserlerle bir plastik sanatlar müzesini andıran Anafartalar Çarşısı bu özelliği ile İstanbul'daki İMÇ-İstanbul Manifaturacılar Çarşısı ile benzerlikler içermektedir. Çarşı esnafı ile yaptığımız görüşmede eserlerden daha çok çarşının yıkılıp yıkılmayacağı ve işlerinin devamı konusu ile ilgilenmekte olduğu anlaşılmaktadır. Sohbet esnasında çarşıda eseri bulunan sanatçıların kim olduğu konusunda on altı esnaf veya çalışana yöneltilen sorumuza tek bir doğru cevap bile alınmazken sadece şu an açık öğretim de okuyan yirmi iki yaşında bir genç çalıştığı kattaki sanat eserlerinin sanatçılarının adını bilerek ve tam olarak cevap vermiştir. Ankara Büyükşehir Belediye Başkanının değişimi nedeniyle Tarihi Ulus Değişim Projesi beklemeye alındığı için bir sonraki seçime kadar dondurulmuştur. Konuya Devletin çok üst düzeyinde bir yetkilinin müdahale etmemesi halinde bu yıkım kaçınılmazdır. Yıkım öncesi sadece duvar seramiklerinin uzmanlarca yerinden alınarak başka bir yere nakli mümkündür. Nuri İyem, Arif Kaptan ve Adnan Turani'nin duvar resimlerinin kurtarılması mümkün değildir. Bu aşamada konuyu gündemde tutarak Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın konuya müdahale etmesini sağlamaktan başka bir yol bulunmamaktadır.


Venüs Sanat Resim Yarışması 2018 sonuçlandı. Yarışma kapsamında gelen resimler görsel sanatlar alanında uzman seçici kurul Ali CANDAŞ, Burhan ÖZER, Javad SOLEIMANPOUR, Selçuk FERGÖKÇE ve Ümit ERZURUMLU tarafından değerlendirildi. Derece alan ve sergilenmeye hak kazanan eserler Venüs Sanat Galerisi'nde 31 Mart tarihinde düzenlenen sergiyle sanatseverlerin beğenisine sunuldu. Yarışmanın Birincisi Rahim YAZDANİ 2.000 TL karşılığı, İkincisi Turan VARDAR 1.500 TL karşılığı, Üçüncüsü Suna ATALI ER 1.000 TL karşılığı ve Jüri Özel Ödülü olarak Ezgi KINALI 500 TL. karşılığı COLORBOX dan alışveriş çeki kazandılar. Yarışmada ödül alan ve sergilenmeye değer görülen eserler 11 Nisan tarihine kadar Venüs Sanat Galerisinde izlenebilir.


Çağdaşları arasında kendine özgü figüratif resimleri ile tanınan Barış Cihanoğlu, 14 Nisan'da yeni sergisini açmaya hazırlanıyor. Son bir yıllık çalışma sonucunda ortaya çıkan eserlerin gösterileceği sergide, desen omurgası üzerinde kurulmuş ve yoğun boya katmanları ile boyanmış, resimler yer alacak. Sanatçı yeni sergisinde, bilinen tüm dönemlerinden izler taşıyan resimler üretmiş. Bu sergisinde de ana meselesi olan zaman kavramını ve zamanın etkisindeki insanı merkeze alıyor. Resimsel kurgularında insana ve yaşama dair olan tüm meselelere tanık oluyoruz. Sanatçının yeni sergisi için ürettiği resimlerinde, düşsel bir atmosferde var olan aileler, yalnızlaşan bireyler ve arada kalmış insanları görüyoruz. Cihanoğlu, üretkenliği ve yaratıcılığı ile izleyenleri şaşırtmaya devam ediyor.


Varlık ve hiçliğin tam ortasında! Yaşamın kudretini elinde tuttuğunu sanan, yaşamın içinde savrulan, yiten, kendine yenik düşen; yaşamla akan, benliğini onaran, ruhuna sahip çıkan, üreten, devinen, yaratan, dönüştüren, büyüten, çoğaltan insan. Ve madde. Statik, durgun, kendinden başka bir şey olmayan madde. Kadim kültürlerde evrenin huzur veren, iyileştiren, koruyan, güvende hissettiren sesindensöz edilir. Taşın, toprağın, ağacın, dağların ve suların ruhundan. Duru, akıcı, kendi gibi olan, saygın, her barışçıl ortamda ve sessizlikte dingin; fırtınada, karmaşada öfkeli, gücünü hatırlatan, sert bir bilgedir o ses ve sesin sonsuza dek uzayan ruhları. Ve insan tüm bunlara dairdir. Onlarla devinir, uyumlanmanın öğretisiyle büyür. Zamanın her şeyden ayrılmış, yalıtılmış, sonsuza kadar ele geçirmiş yanılgısındaki insan bazen durup hatırlar. Olmadık bir tesadüfte, kısa bir haberde, bazen bir sanat eserinde hatırlar. Zihninin, bilinçaltının çok uzak köşelerinde saklanmış varlık bilgisi yüzeye çıkıp hiçliğin karşısına dikilir. Oluşa, tamamlanışa giden ilk ve son adımdır bu. Ardında düşünceyi, duyguyu barındıran her görüntü sessizce anlatır. Dilin dışında, göstererek, bazen zorlayarak, bazen gülümseyerek anlatır. Ve her sanat eseri maddesel varlığından sıyrıldığında zihne asılı kalan bir görüntüye dönüşür. Sonra dönüşmeye, dönüştürmeye başlar. Barış Cihanoğlu'nun Hisli Madde başlığıyla yaptığı eserler, öğretilmiş mantığın ilk çağrışımında bir çelişkiyi barındırır. Hiç de yan yana gelmeyecek iki kelime bir serginin adına dönüşmüştür ve ilk gelgiti burada yaratır. İsim eser ile örtüştüğünde yeni çağrışımları, sorgulamaları getirir. Yarattığı tüm bu sistemde insan maddeleşir ama aynı zamanda zaten maddi bir varlıktır. Onu canlı kılan nefes alıp vermesi ve bir türlü tam anlamlandırıp açıklayamadığı ruhu, duygularıdır. Öte yandan bir sanat eseri salt bir madde değildir. Onu milyarlarca görüntüden ayıran, sıradanlaşmış nesne olmasının ötesine geçiren gösterdiğinin ötesindekilerdir. Barış Cihanoğlu'nun eserlerinin merkezinde insan vardır. Uzun yıllar süren üretiminde insanı ve insanlık hallerini, tabuları, öfkeyi, anı, geçmiş ve bugün arasındaki dönüşümü gösterir. Apaçık olan her şey önce bulanıklaşır, sonra biçimler yer değiştirir ve renkler berraklaşır. Popun büyüsüne kapılan renkler ani bir kararla dokularla flörtleşir. İnsanın maddeleştiği, maddenin ruha karıştığı resimsel dil, bir kez daha okumaya açılır. Cihanoğlu'nun resimsel dilinde temelleri sağlam atılmış bir desen anlayışı vardır. Sanatçı kurguyu bu desen üzerine inşa eder. Renk, kurgunun bir parçasıdır. Süreçte üzerinde kafa yorduğu sorguladığı problemler, rengin, dokunun, kurgunun yeniden şekillenmesini sağlar. Bu tavır, her seferinde yenilenmeyi de getirir. Onun çalışmalarını bir eleştirmen için böylesine çekici kılan da sürprizlere açık olmalarıdır. Barış Cihanoğlu resim yapmanın bir adım ötesine geçer bu tavrıyla. Resmini gösterirken zihnini açık eder. Birbirlerine eklemlenen eserleri ile süreci yaratır. Sinemasal bir dile yaklaşır. Her iki anlamıyla hem zamanı içinde barındıran bir sinema dili hem öyküleyici, masalsı bir dil. Belki burada durup masalın arkeolojisine de bakmak gerekir. Adı anıldığında çocuk zihni ve hayali anlamını barındıran masallar hiç de göründükleri gibi değildir. Birçoğu insanlığın uzun deneyimleriyle oluşup büyümüş, yeniden şekillenmiş simgesel anlatımlardır. Sakın tek başına çıkma yoksa seni kurt kapar, meseli de değildirler. Belki ruhun ihtiraslarıdır ormanda kaybolan ve eğitici, vahşi, içinden bilge ihtiyarı çıkarıp görevini bitirmenin dinginliğiyle sahneden ayrılan yanıdır kurt. Günlük olan, sıradan, rutin görünen de çok şey barındırır içinde. Barış Cihanoğlu eserlerinde bazen ev, aile, gündelik etrafında dolaşır. Ama bir adım sonrasında hep insan vardır. Evreni oluşturan atomları içinde barındıran bir madde; devinen, yol alan bir canlı; düşünen, yaratan, hisseden bir varlık.


- - - - Doç. Dr. Hakan Karaş, Düş ve Kolaj 14 Kasım 2023 - SCENES PLURIELLES, Galerie Jean-Louis Ramand, 28 Ekim 2023- 13 Ocak 2024 8 Kasım 2023 - Çağdaş Türk Resmi'nin Devrimci İsimlerinden Orhan Taylan vefat etti. 4 Kasım 2023 - ''JANUS, NE TARAFA BAKMALI?'', Ceyda Güler, Galeri İşlik, (25 Ekim 11 Kasım 2023) 24 Ekim 2023 - Türkiye Cumhuriyeti'nin Yüzüncü Yılı ve Yüz Ressam 18 Ekim 2023 - France Music Competition (14 31 Oct, 2023) 17 Ekim 2023 - World Classical Music Awards 16 Oct 21 Nov, 2023 17 Ekim 2023 - Bedri Baykam: Sevgili Haluk 17 Ekim 2023 - Bazaart 2024 (Son Başvuru: 20 Ekim 15 Aralık 2023) 11 Ekim 2023 - Fotoğraf sanatçısı Manuel Çıtak hayatını kaybetti. 10 Ekim 2023 - Bedri Baykam: Türkiye'de sanat hak ettiği yere geliyor, peki siyasiler nerede? 10 Ekim 2023 - Göç Eden Bedenler, Zerrin Pehlivan, Devecihan Kültür Merkezi (04-18 Eylül 2023) 9 Ekim 2023 - Çağdaş Türk Sanatının Önemli İsimlerinden Haluk Akakçe vefat etti. 9 Ekim 2023 - VECDİ UZUN, ÇEMBER, DAİRE VE KÜRE FELSEFESİNİN RESİM SANATINA YANSIMASI 30 Eylül 2023 - Karanlıkta Kahkaha, Karşı Sanat, (22 Eylül 21 Ekim 2023) 21 Eylül 2023 - Öğretim Elemanları Yaz Sergisi III, T. Ü. G. S. F. Fuaye Salonu (13 Temmuz 13 Eylül 2023) 21 Eylül 2023 - Homemade 4, Piramid Sanat, (21 Temmuz 26 Ağustos 2023) 21 Eylül 2023 - Aşık Veysel, Her Neye Bakarsam Sen Varsın Orda, 09 Haziran 04 Temmuz 2023, Bağlarbaşı Kültür Merkezi 21 Eylül 2023 - Do Art Galeri, ArtContact İstanbul 3. Uluslararası Çağdaş Sanat Fuarı, (01-04 Haziran 2023) 19 Eylül 2023 - BALKAN SERGİLERİ IV BÜKREŞ'TE SANATSEVERLERLE BULUŞUYOR... 19 Eylül 2023 - BALKAN SERGİLERİ III BULGARİSTAN SREDETS GALLERY'DE SANATSEVERLERLE BULUŞUYOR... 18 Eylül 2023 - Anadolu'da Bir Kızım Var, 21 Mart 15 Nisan 2023, MKM Beşiktaş Çağdaş Sanat Galerisi, Akatlar, Beşiktaş, İstanbul. 18 Eylül 2023 - Piramid Sanat, ArtAnkara 9. Uluslararası Çağdaş Sanat Fuarı, (09-12 Mart 2023) 18 Eylül 2023 - Ayhan Çetin, Üst Yapı, Galeri Soyut, (17 Şubat 8 Mart 2023) 1 Mart 2023 - SOPHİA NARRETT, CARRİED BY WONDER, Perrotin New York, (March 3 April 15, 2023) 1 Mart 2023 - NIKKI MALOOF, Skunk Hour, Perrotin New York, (March 3 April 15, 2023) 1 Mart 2023 - NANCY SPERO, Woman as Protagonist, Galerie Lelong & Co., New York, (23 March 25, 2023) 1 Mart 2023 - Jeremy Demester, XXI, Perrotin (February 28 April 8, 2023) 1 Mart 2023 - GÖZDE AYLİS ÇİÇEK Tanıdık Yüzler, Farklı Ruhlar Heykel Sergisi / 17 Mart 8 Nisan / GALERİ SELVİN ARNAVUTKÖY 1 Mart 2023 - Şevval Konyalı, Kupon, Galeri/Miz, (08 Mart 10 Misan 2023) 1 Mart 2023 - Mahreen Zuberi, Exercising the Border, Anita Rogers Gallery, (February 1 March 11, 2023) 1 Mart 2023 - Being Human, Den Art, (03 Mart 01 Nisan 2023) 1 Mart 2023


Kuşlar hayatın yoğunluğu ve sorunları içinden yeniden doğuşum oldu. Doğa ile baş başa kalınca özellikle kuşlar sayesinde rahatladığımı hissettim. Doğa-Kuş-Fotoğraf üçlüsü kendi iç sesimi dinlememe ve hayatın koşuşturmasından uzaklaşmama zemin hazırladı. Bu noktadan yola çıkarak zaman zaman kendimi tekrar gözden geçirmeyi ilke edindim. Sergilerimde yeniden doğuşu anlatan isimleri kullanmamın temel nedeni de yeniliğe ve dönüşüme açık olmamdandır. Kuşlarla ilgili bu sergimdede yeniden doğuşu, bilgeliğe gidişi ve kuşları anlatan bir isim ararken Kuşların en ulusu Zümrüdü Anka Kuşu bana ilhamkaynağı oldu. Zümrüdü Anka kuşu ile ilgili olarak pek çok efsane bilinmektedir. En çok bilinen efsaneyegöre Anka kuşu bilgi ağacında yaşamaktadır. Çok bilgin ve kültürlü bir kuş olarak herkes tarafından saygı görmektedir. Özellikle kuşların Dünyasında ters giden, her şeyin çözümünüAnka Kuşu bilirmiş. Günün birinde Anka Kuşu ortalıktan kaybolur. Bunun üzerine tüm kuşlar onu aramak için yollara düşer. Anka Kuşu'nun Kaf Dağı'nın ardında olduğunu duyarlar. Kaf dağına ulaşmak için çok sayıda zorlu vadiyi geçmek gerekiyormuş. Bu vadiler;İstek vadisi, Aşk vadisi, Marifet vadisi, Hayret vadisi, Tevhit vadisi ve Yokluk vadisi olarak ifade edilmektedir. Kuşlar bu vadileri aşmakta zorlanır ve birer, birer dökülerek ZümrüdüAnka'ya ulaşmaktan vazgeçerler. Fakat bu kuşların içerisinde, yalnızca 30 tane kuş Kaf dağına ulaşabilmişler. Oraya vardıklarında anlamışlarki; Esas Zümrüdü Anka kendileriymiş. Farsçada Sİ 0tuz ve MURG kuş demektir. Sonuçta Zümrüdü Anka Kaf Dağına ulaşan 30 Kuşun ta kendisiymiş. Yani SİMURG' muş. SİMURG; geçmiş dönemde diriliş ve yeniden var oluş gibi anlamlar içermiştir. Küllerinden doğan Zümrüdü Anka kuşu temelde kendi şansını yaratmaktır. İnsanlar Kuşları tanıdıkça dünyaları değişir ve kendi Zümrüdü Anka'larını arar. Sabreden ve emek veren herkes inanışa göre kendi Zümrüdü Anka'sını yaratabilmektedir. Bunun için sabırlı olmak, çaba sarf etmek gerekir. Aramaktan vazgeçmeyenlerkendinin de bir SİMURG olduğunu mutlaka öğreneceklerdir. Benim için her biri SİMURG kadar değerli Kuşları benim gözümden seyretmeniz beni mutlu edecektir.


Yavaş Yavaş Yaşama Döner Gibi sergisi, Dünya Sanat Günü etkinlikleri çerçevesinde, Uluslararası Plastik Sanatlar Derneği ve Uluslararası Sanat Eleştirmenleri Derneği desteği ile gerçekleştiriliyor. Yaşama dönüş kavramını 19 sanatçının gözünden pratik ve düşünsel boyutlarda ele alan sergi Sinan Eren Erk küratörlüğünde 18 Nisan Çarşamba günü, UPSD Galeri'de açıldı. Temelini Beethoven'ın 110 opus numaralı 31. piyano sonatında yazdığı bir nottan alan sergiyi küratör Sinan Eren Erk Çağdaş sanat kavramı ise günümüzde tartışılmaya ve üzerinde çalışılmaya devam eden bir alan yaratmaktadır. Fakat sanatın ontolojik temellerinden olan özgür düşünceye dayalı deneysellik, sorgulama ve yeri geldiğinde ardılını yeri geldiğinde karşıtını kendi içinden çıkartabilme durumu, ne yazık ki çeşitli nedenlerle kısıtlanmaktadır. Bu durumun önüne geçmenin ve yurt içindeki çağdaş sanata dair umudun halen var olduğunu anlatmaya başlamanın yolunun, genç sanatçıların kısıtlardan bağımsız şekilde, hatta sınırlara karşı çıktıkları büyük bir bulutsuzluk özlemiş içinde, özgürce ortaya çıkardıkları eserlerin sergileneceği, onların kendi umutlarını ifade ederken, içgüdülerinden ve iç seslerinden başka bir şeye odaklanmamalarını sağlayacak bir alan yaratmaktan geçtiğine inanıyorum. Serginin temeli de sanatın hiçbir sınıra sığamadığı ve yaşamın her defasında yepyeni bir biçimde ortaya çıkacağı gerçeğine dayanıyor. Sergideki tüm sanatçılar kendi evrenlerinin, sergi alanına açılan kapılarını aralık bırakarak, izleyiciyi mekanı yaşam, insan, sonsuzluk ve kaostan oluşan bir döngüde sessizce bekliyorlar. şeklinde ifade ediyor. 18 Nisan'da açılan sergi 19 Mayıs 2018 tarihine kadar UPSD Galeri'de gezilebilir. Sergiye katılan sanatçılar: Gülden Ataman, Melis Coşkun Başay, Enes Erduğan, Buse Kızılırmak, Zafer Malkoç, Aslıhan Mumcu, Serdar Oruç, Emrah Önal, Mustafa Sönmez, Selin Yağmur Sönmez, İpek Şenel, Nagehan Tabak, Merve Turan, Nilüfer Üstüner, Berkay Yaşar, Aras Yazıcı, Merve Yılmaz, Mahpeyker Yönsel, İbrahim Yüzlü.


Her şey önce bir hayalden başlar, devamı olan düşüncede büyür ve gelişir. Tutarlı ve gerçekçi düşüncelerin zamanla kavram haline dönüşmesi, uygulanabilmesi ve sürekliliğinin sağlanması halinde hayaller başarıya doğru yol almaya başlar. Türkiye'de başta sanat olmak üzere ihtiyaç duyulan tüm değişimleri yapacak olan gençlerdir. Şu an çok güçlü bir genç ressam grubunun bulunduğunu ve bu genç ressam potansiyelinin kontrollü olarak sanat camiası ile buluşturulması gereğini gözlemlemekteyiz. Anadolu coğrafyasında birikerek bugünlere gelen muhteşem zenginliği ortaya koymanın gerekliliğine ve Türk resminin ihtiyaç duyduğu değişimi de bu genç ressamların yapacağına da inanmaktayız. Bu hayalden hareketle dört yıl önce Yeni Nesil ressamlar topluluğunu oluşturduk. Sesini-rengini-varlığını duyurmaya çalışan ve görüp de görmemezlikten gelinen Yeni Nesil Genç Ressamları anlatmaya ve bunu birlikte eyleme dönüştürmeye çalışıyoruz. Yeni Nesil Ressamlar ile içimizdeki fili ayağa kaldırmaya çalışmaktayız. Topluluğun en temel özelliği; tamamının güzel sanatlar eğitimi almış kişilerden oluşması, gönüllük esasıyla ve sonuç odaklı çalışılması, hiçbir galeriyle doğrudan bağlantısı olmadığı için bağımsız çalışılması, Anadolu'ya yaygın olması, genç yaş kuralına uyulması ve her yıl bir usta ressamın danışmanlığına başvurulmasıdır. Yeni Nesil ressamlar topluluğu denilince akla Bir genç ressam fidanlığının gelmesine ve Bu fidanlıkta yetişenlerin dikkate alınmasına ve çalışmalarının izlenmesine özel çaba göstermekteyiz. Ulaşabileceğimiz diğer yeni nesil gençleri de fidanlığa alarak zaman içinde sanatseverlerle buluşturacağız. Dijital teknoloji hızla hayatımızın her tarafına hızla yayılmaktadır. Karekod; bir çalışmanın son aşamasında tüm bilgileri içerecek şekilde sunumu için gereken detaylı tanımlamada zorunlu emek ve zaman sarfiyatını en aza indirmek maksadıyla verilerin kare şeklindeki tek bir simgeye ortaya konmasıdır. Bu simge bir okuyucu yardımıyla yorumlanıp içerdiği verilerin elektronik ortama aktarılmasıyla emekten ve zamandan tasarruf edilir. Karekod sergimizle; her biri yaşadığı, yetiştiği dönemim özel yansıması ve simgesi olan Yeni Nesil Ressamları ayrı ayrı karekod ile tanımladık, kayıt altına aldık ve ressamların çalışmalarının da bu karekodlar ile sanatseverlerce izlenilmesi amacıyla bu dönemim ruhu ve gereklilikleri ile bir simgesel anlatımla sanatseverlerle buluşturduk. Karekod sergimizle Yeni Nesili dijital teknoloji ile buluşturarak geleceğe hazır olduğumuzu ortaya koymak istedik. Yeni Nesil Ressamı Karekod sergisinde toplayarak Yeni nesil Ressamlara destek olan Arda Sanat Galerisi'ne teşekkürlerimizi sunarız. Gerek bu serginin tüm aşamalarında Yeni Nesil'e doğrudan destek olan, gerekse kuruluşundan itibaren Yeni Nesil Ressamlar Topluluğu'na özel bir önem gösteren, bizle bilgi ve tecrübelerini paylaşarak öndelik ve 2018 yılında gönüllü olarak danışmanlık yapan Resim Sanatçısı Kadir Ablak'a da tüm genç ressamlar adına teşekkürlerimi iletirim.


Başvuru tarihleri 1 Mayıs 2018 1 Temmuz 2018'dir. Başvuru, yalnızca Türkiye'de faaliyette olan Güzel Sanatlar Fakülteleri'nin resim, heykel, fotoğraf ve video, grafik tasarım, geleneksel türk sanatları, görsel iletişim tasarımı, baskı sanatları, resim-iş öğretmenliği, cam ve seramik bölümlerinden 2018'de mezun olacak lisans ve lisans üstü öğrencilerine açıktır. Adı geçen bu bölümler, başka fakülteler altında olması halinde başvuru yine kabul edilecektir. Farklı yıllarda mezun olmuş veya olacak olan sanatçı/öğrencilerin işleri değerlendirilmeye alınmayacaktır. Adayların mezuniyet durumları konusunda fakülte/bölüm başkanları ile teyitleşilecektir. Başvuru sahipleri 1, 2 veya en fazla 3 işle başvurabilirler. Sergide bir kişinin birden fazla işi yer alabilir. Başvurular 15 kişilik uluslararası jüri tarafından geçer/geçmez oyuyla değerlendirilecektir. Geçer oyu alan işlerin tümü Base'te sergilenmeye hak kazanacaktır. Calısmaların oylaması dijital olarak yapılacağından çalışmayı doğru ve net olarak gösterenfotoğraflarla başvuru yapılması çok önemlidir. Sergiye katılmaya hak kazanan mezunlar, her iki tarafın da haklarını koruyacak, standart sözleşmeyi imzalamalıdır. İstanbul dışından yapılacak eser gönderimlerinde kargo desteği verilecektir. Mezunlar, BASE sergisinde, başvuru sürecinde sundukları ve sergilenmeye hak kazanan eserlerin bire bir aynısını sergilemek zorundadır. Sergiye sadece orijinal sanat eserleri kabul edilecektir. Başvuru formlarında istenen bilgilerin özenle doldurulması rica edilir.


Türkiye'de 1968 Kuşağı sanatçılarının önemli temsilcilerinden olan ve yaklaşık elli yıldır Paris'te yaşayan Utku Varlık'ın Bozlu Art Project'te gerçekleşecek Zero Hipotez isimli sergisi Yeniden boyamak, bir tuvali tekrar kurgulamak; değişen zamanı sorgulamak istiyorum. diyen sanatçının alternatif bir varsayım önerisi. Varlık, 27 Nisan-2 Haziran 2018 tarihleri arasında gerçekleşecek sergiyle eş zamanlı olarak yayımlanan Zero Hipotez: Fragmanlar isimli kitabında yaşamında iz bırakan kişileri, olayları ve en çok da korkularını bizimle paylaşıyor.


Piramid Sanat, 1968 Kuşağı'nın 50. yılı vesilesiyle bir sergi ve etkinlikler dizisini izleyicilerle buluşturuyor. 1968: Yarım Asırlık Genç sergisi farklı kuşaklardan 20 sanatçıyı bir araya getiriyor. 68'liler Birliği Vakfı'nın da katkılarıyla sergiye paralel olarak 68 Kuşağı'nın rüzgarını siyasal, sosyal ve sanatsal yönleriyle ele alan 8 kapsamlı panel ve film gösterimleri düzenlenecek. Serginin küratörlüğünü daha önce 68 Kuşağı hakkında yayınlanmış 3 kitabı, 1997 (68'li Yıllar) ve 2008'de düzenlediği iki sergi bulunan Bedri Baykam üstleniyor. Sergiye paralel hazırlanan yayın, 68 Kuşağı'na dair arşivsel belgeleri, görselleri ve aralarında Ataol Behramoğlu, Orhan Aydın, Ertuğrul Özkök, Soner Yalçın, Emin Çetin Girgin, Hasan Bülent Kahraman, Ayşe Mesçi, Ümit Zileli, Küçük İskender'in de bulunduğu yazarları bir araya getiriliyor. 1968: Yarım Asırlık Genç sergisi, 31 Temmuz'a kadar Piramid Sanat'ta izlenebilir.