Türkiye'nin kadim şehri, medeniyetlerin beşiği Antakya'da 2007 yılında kurulan Antakya Medeniyetler Korosu'nun kurucusu ve şefi Yılmaz Özfırat, Depremden etkilenen 11 şehrimizdeki vatandaşlar yararına konserler vererek yaralarımızı müzik ile saracağız diyor. Farklı dinlerden ve birçok etnik kökenden insanların bir araya gelmesiyle, bundan 16 yıl önce Yılmaz Özfırat tarafından kuruldu Antakya Medeniyetler Korosu. Türkiye'nin adeta aynası olan insan çeşitliliğiyle, hiç kimseden maddi ya da manevi destek görmeden günden güne güçlenerek büyüdü, yurt dışında da ülkemizi defalarca başarıyla temsil etti. Sanatın, müziğin birleştirici gücüne örnek bir birlikteliği gözler önüne seren bu topluluk birçok ödülün de sahibi oldu; hatta 2012 yılında Nobel Barış Ödülü'ne bile aday gösterildi. Şubat ayında meydana gelen depremlerde yıkıma uğrayan Hatay'da, maalesef yedi üyesini yitirdi Antakya Medeniyetler Korosu. Yaralarımızı sarmak, iyileşmek için sanattan daha iyi bir ilaç olmadığını dile getiren Antakya Medeniyetler Korosu'nun kurucusu ve şefi Yılmaz Özfırat ile sanat ve sanatın iyileştirici gücü hakkında bir sohbet gerçekleştirdik. Kültür Turizm Haftası etkinlikleri o yıl (2007) Hatay'dan başlayacaktı. Hatay'ı tanıtmanın en güzel yolunun, barındırdığı çeşitliliğin uyumu olduğunu düşündüm. Çünkü Hatay, birçok etnik kökenden insanın bir arada yaşamasına vesile oluyordu. Farklı dinlerden insanlar kapı komşusuydu, aynı iş yerinde çalışan farklı ırktan, farklı medeniyetlerden insanlar vardı. Hatay'ı anlatan en güzel şeyin bu çeşitlilik olduğuna kanaat getirdim ve koro fikri de o zaman ortaya çıktı. Bugüne dek dünyanın birçok ülkesi ve şehrinde, özellikle Birleşmiş Milletler binasında Birleşmiş Milletler üyelerine konserler verdik. Örneğin; Amerika Birleşik Devletleri'nde New York, Washington ve Houston'da, Belçika'nın Brüksel şehrinde, İsviçre'nin Zürih şehrinde, Lüksemburg'da, Fransa'nın Strasbourg ve Mulhouse şehirlerinde, Almanya'nın tüm şehirlerinde, Kanada'nın Montreal, Ottowa ve Toronto şehirlerinde ve tüm Balkanlar'da konser etkinliklerimiz oldu. Bugüne kadar aldığımız her ödül bizim için kutsaldır tabii ki ama Nobel Barış Ödülü'ne aday gösterilmek ve Kültür ve Turizm Bakanlığı Özel Ödülü'nü almak gururumuzu okşadı. O ödülü aldığınızda anlıyorsunuz ki doğru insanlarla doğru işler yapıyorsunuz. Bu da sizde daha çok çalışma, daha çok insana ulaşma isteği uyandırıyor. Biz de bu doğrultuda daha fazla konser verme isteği barındırıyoruz içimizde. Bunu kelimelere dökmek imkansız çünkü anlatmaya kalktığınızda aslında tüm sözlerin ne kadar kifayetsiz kaldığını anlıyorsunuz. Ben tam sekiz saat enkaz altında kaldım. Vatandaşlar beni kurtardı. Üzerimde bir tişörtle yalın ayak çıktım o enkazdan. İnanılmaz bir yağmur yağıyordu o gece Antakya'da. Yağmuru tenimde hissetmek yaşadığıma şükrettiriyordu fakat o an, sağa sola baktığımda gördüklerimden sonra şükretmeye utandım. Yıkılmayan bina kalmamıştı çünkü... Sağa sola koşuşturanlar, yardım çığlıkları, enkaz altından gelen o sesler... Ölümün sesini ve kendisini gördüm o an. Enkazdan çıktığım o saatlerden bu zamana dek gerek enkaz altındakiler gerekse dışarıda kalanlar için elimden ne geliyorsa yaptım; yapmaya da devam edeceğim. Zor bir süreç... Hayatta hiç kimsenin tecrübe etmesini istemediğim bir sürecin içindeyim. Üstesinden gelmeye çalışıyoruz elbette hep beraber. Sanata ve müziğe sığındık diyebiliriz aslında. Biliyoruz ki sanat iyileştirir. O yüzden daha önceden de olduğu gibi yine ve yeniden birbirimize tutunduk. Çünkü biz 200 kişiden oluşan büyük bir aileydik. Şimdi 193 kişi kaldık... Depremde yedi canımızı kaybettik maalesef. Her birinin bendeki yeri çok farklı; bu bambaşka bir acı. Bundan böyle onların anısını yaşatmak için söyleyeceğiz şarkılarımızı ve her konserimizi de onlara ithafen gerçekleştireceğiz. Sanatın iyileştirici bir gücü olduğunu biliyordum zaten, ki bu süreçte sanata sığınmamızın sebebi de budur. Biz her konserimizde aslında oluşumumuzu anlatmak adına müziği seçmiştik. Korodo, her dinden, her ırktan insanlar bir araya geldi, birbirimizin şarkılarını seslendirerek tüm dünyaya sevgi ve kardeşliğin temasını anlatmaya çalıştık. Bakın biz başarabiliyoruz, sizler neden başaramıyorsunuz? diye barışı müzikle anlatmaya çalıştık. Bu süreçte de yaralarımızı tüm dünyada evrensel bir dil olarak kabul edilen müzik ile sarmaya çalışacağız. Kadim kentimiz Antakya, kaybettiğimiz vatandaşlarımız ve ailemizden kaybettiğimiz yedi arkadaşımız için konserler vermeye devam edeceğiz. Adana ile başlayacağız konserlerimize. Seyhan'dan Asi'ye bir gönül köprüsü kuracağız. İstanbul'da, İzmir'de yine depremzedeler yararına bir konser vereceğiz. Bu konser trafiği devam edecek. Yaralarımızı hep beraber müzik ile saracağız.


Resim ve Heykel Müzesi'nin yeni halini göremeyenler için şöyle bir anlatmaya çalışayım. Sedat Eldem binasının aslına sadık kalınarak Emre Arolat tarafından revize edilen hali, ziyaretçiyi hemen içine çekiyor. Sergi alanları, yakında tam olarak açılacak kütüphaneler, müze mağazası, kafeler de içeride kalma isteğini artırıyor. Çünkü burası Galataport'un ortasında bir sanat vahası gibi... Yok, bu anlattıkların yetmez dediğinizi duyar gibiyim. Bundan sonrasını İstanbul Resim ve Heykel Müzesi'ni, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesini, İstanbulluları bekleyen yeni projeleri Prof. Dr. Elçi'den dinleyelim. Resim atölyesi, şeffaf bir şekilde oradaydı ama havalandırma sistemi bozuk olduğu için çalışmıyordu. Heykel atölyesi hiç yoktu, onu da tasarlarken açık olmasını istedik. Çünkü girerken tam da köşede konumlandırılıyor. İçinde olan biten her şey görünsün, bir tür eğitim amacıyla da kullanılsın istedik. Bence güzel oldu. Şu anki müze dükkanımız da çok güzel; yeni bir tasarım oldu. Koridorlarımız gördüğünüz gibi açık, pasaj havası var. Bir başka konu; ortak alanda çok amaçlı bir sergileme alanımız var ve onun duvarları çok sorunluydu. Resim asılamayacak durumdaydı; oraya yeni bir duvar yapıldı. Bir de yukarıda kütüphane yoktu, onu tasarlattık. Müzelerde çok önemli yerler var; biri kütüphanesi, ikincisi alışveriş yeri, kafe olmazsa olmazı... Üçünü de sağladık ki burası yaşasın. Bir de şeffaf atölyelerimiz. Dün burada Mozart konseri vardı, gelemedim. Kendi üniversitemin etkinliklerine yetişemiyorum, değil başka kurumlara yetişmek... Her pazartesi MSGSÜ'de bu hafta diye yayınlara başladık. Takip edin! Her gün birkaç etkinlik var, çok yoğunuz. İki gün önce Ahmed Adnan Saygun Sempozyumu yapıldı. Onun akşamında piyano ve kemanda alanında önde gelen isimler konser verdiler. Çok normal, çünkü biz güzel sanatlar üniversitesiyiz. Dolayısıyla bizim çıktımız, sanattır. Biz de bu çıktıları bol bol kamuoyuyla paylaşıyoruz. Çok işlek bir yer olan Galataport'un komşusuyuz. Büyük bir insan kalabalığının ortasında, çok da farklı bir kimlikle duruyor olmamız çekici bu anlamda. Buradan kamuoyuna çok çıktı üretiyoruz, üreteceğiz. Burası sadece Resimlere bakın, çıkın, gidin değil; burada sempozyum da, panel de, gün batımına karşı keman ve arp dinleyeceğiniz konserler de veriliyor. Kütüphaneyi henüz tam olarak açamadık; açıldığı zaman kitabınızı gün batımına karşı okuyacağınız bir mekanımız da olacak. Aşağıda sergi, sempozyum yapabileceğiniz alanlar var. Yaşayan, muazzam bir kültür merkezi burası. Bizim karşımızda kasır var. Çok şanslıyız; Tophane-i Amire, kasır, müze çok kıymetli. Evet, hak ediyoruz ama çok iyi kullanmamız lazım. Bir-iki ay içerisinde onun bahçesinde, onun o zarif yapısında üniversitemiz sanatı çıktıya dönüştürerek kamuya arz edecek. Galataport'ta biz ayrı bir üçgen kurduk; Tophane-i Amire, Tophane Kasrı ve İRHM. Ben çıkmak istemiyorum ki! Buraya geldiğim yer de kiorası da çok güzel Fındıklı. Fakat buranın cazibesi o kadar başka ki gitmek istemiyorum buradan. Evet, üniversitemiz 1882'de Osman Hamdi Bey'in müdürlüğünde Sanayi-i Nefise-i Şahane adıyla açılıyor. Üniversitede müze oluşturma fikri de ilk yıllardan beri var. 1911'den sonra koleksiyon oluşturulmaya başlanıyor ve koleksiyon 20 Eylül 1937'de Atatürk'ün tensibiyle Dolmabahçe Veliaht Dairesine yerleştiriliyor. Koleksiyonu müzenin ilk mekanı olan Dolmabahçe Veliaht Dairesinden çıkarmadan önce 1937 yılının ilk koleksiyonunu Serginin Sergisi adıyla rahmetli hocamız Prof. Semra Germaner küratörlüğünde bir veda yapmıştık. Buradaki ilk işimiz Serginin Sergisi IIyle müzenin 1937, 2009 ve 2021 yıllarını birbirine bağlayan bir atıfla sergi yapmış olduk. Osman Hamdi sergisi içinde, kuruluşumuzun 140'ıncı yılını bekledik ki Osman Hamdi'ye büyük bir saygı duruşunda bulunalım. İlk defa 17 eser, beratlar, madalyalar bir araya getiriliyor. Onun atölyesini de anlatan bir anlayışla -nasıl çalışıyordu, nasıl resim yapıyordu- bu sergi tasarlandı. Kıymetli hocamız Prof. Dr. Zeynep İnankur yürüttü sergiyi... Hemen arkasından bizim yine çok kıymetli bir koleksiyonumuz gün yüzüne çıktı; hat koleksiyonumuz... Hattı yalnız bırakmadık; çok görsel bir dil. Onu çağdaş resme taşıyan ressamlarımız da var; onları bir araya getirip üst başlık belirleyip, Kaligrafik Eğilimler dedik. Dolayısıyla iki odamız var; önce hat sanatının seçkin örneklerini görüyorsunuz. Hat sanatının Osman Hamdi'si diyeceğimiz bir Necmettin Okyay'ı görüyorsunuz, sonra yan tarafa geçip hattın o estetik görüntüsünün çağdaş resme nasıl geçtiğini izliyorsunuz. Birincisinin küratörü Uğur Derman, diğeri ise Ali Kayaalp'in çalışması... Hat kitabını da yakında çıkaracağız, onun da editörü Uğur Derman olacak. Yaz sergilerimizin kapısını da adım adım araladık. Ağustosta kapatıp eylül ayındaki büyük sergiye hazırlanacağız. Büyük serginin hazırlıklarını, küratörlükleri Burcu Pehlivanoğlu ile Ayşe Köksal üstlendi. Ayşe Köksal müzemiz açıldığında bir kitap da yayınlamıştı, onların hazırlayacağı sergiye çok güveniyor ve heyecanla onu bekliyoruz. İşte esas o zaman müzemiz tam anlamıyla açılmış olacak ama sergilerin bir kısmı bozulacak. Onun için de bu sergiler kapanmadan herkesin gezmesini tavsiye derim. Ağustosa kadar gezin çünkü ağustos ayında kapanır. Atatürk, müzemizi 20 Eylül 1937'de açtı. Biz de ona ithaf olsun istiyoruz. Müzeyi bir Cumhurbaşkanı açmıştı, yine bir Cumhurbaşkanı açsın dedik. Kendisi de kabul etti. Ondan sonra da coşacağız. Çünkü çok güzel bir bilgi birikimi var burada. Sadece kendi içimizden değil, dışarıdan alacağımız desteklerle de burayı sadece üniversitemizin değil, bütün ülkenin müzesi olduğunu göstermek istiyoruz. Madem sordunuz size bomba haberi de vereyim. Sizden önce yaptığım toplantıda İRHM Genç Akademi'yi açıyoruz. Bu akademi belli bir yaş aralığında katılabileceğiniz ve tam anlamıyla akademik bir eğitim alacağınız bir ders programı. Ücret kesinlikle misyonuyla ölçüşemeyecek kadar düşük tutulacak. Ücreti, devlette çalışan kısmi bir geliri olup çocuğunu çok iyi yetiştirmek isteyen ailelere göre belirleyeceğiz. Hocalara paraları verilecek, öğrenciden az para alınacak. Müzenin burada kar derdi yoktur, burada misyon güdeceğiz. Müzede eğitim ilk kez 1980'lerde Resim Heykel Müzesinde başlıyor, daha sonra diğer müzelere yayılıyor. Ancak bu eğitimlerin büyük bir kısmı çocukları oyalama, onların ellerini boyaya, hamura değdirme, o sırada anne babaların da kendi özel görüşmelerini yaptığı bir hal alıyor. Bu öyle değil! Velilerin çocukları bir okula getirdiklerinin bilincinde olacakları, sınıf geçme sisteminin işletileceği, belirli kademelerde sertifikaların verileceği bir ressam ya da heykeltıraş yetiştirmek ya da bir hobi için değil, toplumumuza sanattan anlayan, müze kültürüne vakıf, sanat tarihi bilgisi olan, sanatın ne olduğuna kafa yorabilecek, sanat eseriyle çok erken yaşta tanışmış, onunla konuşma dilini öğrenmiş bir entelektüel bilgi birikiminin çekirdeklerini ekmeye başlayacağız. Burada sanatı anlayan ve toplumda sanatı konuşan gençler yetiştireceğiz. Anne babalara çocuklarını buraya niye gönderdiklerini soracağız. Çocuğum bir şey görsün, öğrensin! diyenle yollar ayrılacak. Ama Çocuğum sanatı öğrensin, yeteneği varsa da yol bulalım diyorsanız, burası sizin yeriniz. Devam zorunluğu var, disiplinli değilse çalışmıyorsa sınıfı tekrar edecek, kalmalı. Girmesi de zor, geçmesi de zor, çalışma isteyen bir bölüm olacak. İçlerinde yetenek fark ettiğimiz çocuklar, özel bir gruba çekilecek ve onlara sanat eğitimi başka bir dille de verilecek. Ama diyelim Resme ve müziğe hiç ilgim yok ama sanat tarihiyle çok ilgiliyim ve iyi öğrenmek istiyorum; resim nasıl okunur, ekoller nelerdir, kim kimden etkilenmiş, bunları iyi öğrenmek istiyorum diyorsunuz. İlkokul, ortaokul, lisede bu eğitimler verilmiyor; üniversitede ilgili alanda değilseniz zaten böyle bir eğitim yok! Anne babalar bunları öğretmek istiyor ama nasıl öğreteceklerini bilmiyorlar. Müzede eğitim diye getirdikleri yer, bir hobi bahçesinden başka bir şey değil! İşte biz bu boşluğu dolduracağız. İRHM Genç Akademi şu an ismi böyle; çocuk akademi diye düşündük ama bizim hedefimiz çocuk değil, gençler de. Hatta biz çocukları büyüteceğiz. Eğitim bilimleri hocalarımızın ders programlarını titizlikle kurguladıkları bir akademi başlatıyoruz. Bunu eylül ayında başlatacağız. Çocukların eğitimi Milli Eğitimin müfredatına uyumlu kurgulanacak. Tatil dönemlerinde biz de kapatacağız çünkü biz bir tatil alanı değil, eğitim alanıyız. Eğitimler çocuk psikolojisine ve genç algısına göre olacak; yazarlar, sinema sanatçıları, heykeltıraşlar derslerde bilgilerini aktaracak. Müzenin özel bütçesi yok! Ben istiyorum ki müze kendi bütçesini oluştursun ve o bütçe içinde hareket etsin. Müzemizi şimdiye dek 40 bin kişi gezdi. Aralıktan bu yana müze müdürünün bana verdiği bilgi bu. Bence daha da fazla olabilir; hiçbir ziyaretçiden giriş ücreti almadık. Şimdi az çok denetim getirmek için küçük bir geliri olsun diye de ücretli olması için çalışmalara başlayacağız. Tabii ki çocuklara, üniversite öğrencilerine, bizim öğrencilerimiz için ücret yok! Belirli bir kesime olacak. Burayı kullanıp sergi yapmak isteyen koleksiyonerlerden de bir bedel talep edeceğiz. Bu bedel yine müzeye dönecek ya da konferans salonumuzu günlük ücretlerle verebileceğiz. Mimar Sinan Üniversitesi, logolu ürünleriyle de dikkat çekmeye başladı. Evet, çok uzun bir süredir öğrencilerimiz benden logolu ürün talep ediyor. Öğrencilerimiz şahane tasarımlar yapıyor ve onların tasarımlarını uygulatarak dükkanımızda satmaya başladık. Kitaplarımızı, objelerimizi satışa sunmaya başladık.


İş insanı Kenan Yavuz'un doğup büyüdüğü topraklara vefa borcunu ödemek ve Anadolu'nun kadim kültürünü gelecek kuşaklara aktarmak amacı ile Bayburt'un Beşpınar köyünde kurduğu, 2019 yılında ziyarete açılan Kenan Yavuz Etnografya Müzesi, şimdiden dünya çapındaki en önemli müzecilik ödüllerinden ikisinin sahibi oldu bile. Yazarımız Sema Uslu, müzenin kurucusu Kenan Yavuz'a merak ettiklerimizi sordu. İçinde insanların kaybolduğu bir müzecilik yerine insanı merkeze alan bir müzecilik anlayışı geliştirdik. İş insanı Kenan Yavuz, doğup büyüdüğü topraklara sosyal sorumluluk projesi kazandırmak amacıyla 2013 yılında Bayburt'un Beşpınar köyünde bir kültür evi kurdu. Yaklaşık altı yıl kültür evi olarak hizmet veren mekan, gelişimini büyük ölçüde tamamlayarak 2019 yılında Resmi Özel Müze statüsü kazandı. Bir yaşam alanı olarak tasarlanan ve tam 26 farklı mekandan oluşan Kenan Yavuz Etnografya Müzesi; 4 bin 500 metrekare kapalı, 10 bin 500 metrekare açık alan olmak üzere toplam 15 bin metrekare üzerinde kurulu. Bayburt köylerindeki harabe durumdaki evlerden toplanan 5 bin ton taş ve moloz kullanılarak inşa edilen müzede 500'ün üzerinde eser sergileniyor. Bize Gelen Bizi Yaşar, Köklere Dönüş, Yaşayan ve Yaşatan Müze mottoları ile faaliyetlerini her geçen gün büyüten ve genişleten Kenan Yavuz Etnografya Müzesi, 2021 yılında Avrupa Müze Forumu tarafından Avrupa'da Yılın Müzesi, 2022 yılında ise Avrupa Birliği Kültür Mirası/Europa Nostra ödülüne layık görüldü. Köyüme ve doğduğum topraklara bir vefa, borç ödeme duygusundan çıkan bir amatör çalışma, süreç içinde evrilerek bir müzeye dönüştü. Çoraklaşan kültür dünyamız, betona boğulan köyler ve şehirler, altına hücum gibi büyük şehirlere göç karşısında minik bir karşı duruş olsun istedim. Köylerdeki nüfusun azalması, gençlerin köylerde yaşamak istememesi, bozulan mimari doku, unutulan güzel gelenekler, bozulan sosyal yapı, yaşanan kültür erozyonu, yıkılan evler, yakılan kapılar, yok olan hikayeler ve yok olan geçmişimiz beni çok üzüyordu. Tüm bunlara bir karşı duruş olması için çıktım yola. Bizimki, içinde sadece kendi ailemin hikayesi olan amatör bir çalışmaydı. Ancak bizim de anlamakta zorluk çektiğimiz bir şekilde dalga dalga büyüdü hikayemiz. Müzemizle bölgemizin kadim kültürünü dünyaya ve ülkemize duyurmak ve müzecilik anlayışına yeni bir bakış açısı getirmek istedik. İçinde insanların kaybolduğu bir müzecilik yerine insanı merkeze alan bir müzecilik anlayışı geliştirdik. Bu anlayış bizi ödüllere taşıdı. Henüz yolun başındayız, gidecek çok yolumuz var lakin artık daha zor bir alana girdik ve bu alanda birlik olur isek başarılı olabileceğiz. Gerçekleştirdiğimiz yapı zaman-mekan ilişkisini kurdu. Sadece eserlerimiz değil binalarımız da etnografik, yaşayan ve yaşatan müze konsepti, yerel halk ile birliktelik ve ziyaretçilere buradaki yaşamı deneyimleme imkanı sunmamız bizi ödüllere taşıdı. Ücra ve kırsal bir bölgede kurulan bir müzenin üç yıl gibi kısa bir zaman diliminde dünyanın en prestijli ödülleri ile taçlanması bizim için de inanılması güç bir hikaye. İnandık ve hikayemizi yazdık. İnanmayan ve sadece şikayet edenlerden olmadık. Yurt dışında gördüğümüz ilgi ve takdir hikayemizin gerçek olmasına dayanıyor. Kadim Anadolu'nun kültür zenginliğine hizmet eden herkes bu başarıya ulaşabilir. Yeter ki dönüştürmek, sorgulamak, hakir görmek gibi kötü niyetli yaklaşımlar yerine hizmetkar olma ve sahiplenme niyeti olsun. Maalesef çok yetersiz durumdayız, Anadolu'ya yayılmamış bir kültür turizmi başarılı olamaz. Bugünkü kültür turizmi anlayışı çok yanlış. Tur düzenle, bir rehber size anlatsın, birkaç fotoğraf çekip eve dönün. Bu, yetersiz ve sığ bir yaklaşım. Gezilen yerlerin dokusu ve sosyal yaşamı ile entegre olmayan bir kültür turizmi olmaz. Bunu adı olsa olsa varlığımı gittiğim yere armağan ettim gibi, üstten bir bakışın yansıması olur. Kültür Bakanlığımızın kültürel etkinlikleri büyük şehirler ile sınırlı tutması ise eksik bir yaklaşım. Anadolu'yu İstanbul'dan bakarak anlayamayız. Umarım bakanlığımız Anadolu'nun her karışına yayılmış bir politikayı benimser. Müzeciliğin yeni bir bakış açısına ihtiyacı olduğu kanaatindeyim. Modern ve kocaman binalarda, sayısız eserler arasında kaybolan insanlar yerine, insana odaklanmış bir müzeciliğe ihtiyaç var. Gezilen, resim çekilen, bir süre sonra da sıkılıp çıkılan yerler olmaktan çıkmalı müzeler. Bunun yerine deneyimi, hikayeleri, yaşamayı ve yaşatmayı öne çıkarmalı. Biz müzemizde hem özgün bir etnografik yapı kurduk hem de ziyaretçilere deneyim imkanı tanıdık. Müzemizi 26 farklı mekandan oluşan, köylerdeki yıkılan evlerden toplanan 5 bin ton moloz taş ve ahşap ile inşa ettik. Anadolu köy yaşamının tüm unsurlarını bünyemizde yaşatıyoruz. Yüz yıl önceki atmosferde harman hasadı yapıyor, tandırda ekmek pişiriyor, su değirmeninde un öğütüyor, köy evimizde geleneksel düğünler yapıyoruz. Geçmişte olan ne varsa özellikle kültür mirasımızı yaşatmaya gayet ediyoruz. Bİz, bir zaman tüneliyiz. Bize gelen ziyaretçi zaman tünelinden geçerek modernite öncesi zamanlara gider. Sanırım gözyaşları ile gezilen, dualar ile bezenen tek müzeyiz dünyada. Çünkü bİz zaman/mekan ilişkisi kurduk. Biz bir zaman tüneliyiz. Bize gelen ziyaretçi zaman tünelinden geçerek modernite öncesi zamanlara gider. Biz sanırım gözyaşları ile gezilen, dualar ile bezenen tek müzeyiz dünyada. Çünkü biz zaman/mekan ilişkisi kurduk. Müzemizde mevsime göre etkinlikler düzenliyoruz. Bahar aylarında mantar toplar, tandır yakar, tarlada ot biçeriz. Yaz aylarında harman kurar, hasat yapar, bulgur haşlar, değirmende un öğütürüz. Türkü geceleri, soba başı muhabbetleri, konserler ve sinema geceleri düzenleriz. Sonbaharda ise kazanlarda bulgur haşlar, kuşburnu toplar, yaylalarda gezeriz. Bundan sonraki hedefimiz ailece ve tüm dostlar, gönüllüler ile birlikte kültürel zenginliğimizi daha çok görünür kılacak projeler üretmek. Köyümüzün örnek bir turizm köyü olması için çalışmaya devam edeceğiz. Bayburt ve etrafındaki kültür öbeği şehirlerin bir kültür kümelenmesi ile ülkemizin yeni turizm destinasyonu haline gelmesini arzu ediyoruz. Kapadokya ve Mardin örnekleri gibi yeni bir dünya olacak bu bölge.


Gazeteci, yazar, fotoğraf sanatçısı Lütfü Dağtaş, İzmir'de bir zamanların Yahudihane'si ya da İzmirce adıyla Yavuthane'si- Manisa Akhisar Oteline fotoğraf sanatı ile zenginlik getirdi. Kültürün, sanatın farklı alanlarından 75 kişiyi iki yıl boyunca otelin avlusunda fotoğraflayan Dağtaş, portreleri Yavuthane'de Yaşam Var, Kültür İnsanlarımız ile adıyla sergiledi. İzmir'in en eski semtlerinden birindeki yüz yaşını aşkın otel, kültür rotalarının güzergahı oldu. İzmir'in en eski semtleri buralar. Belediye teşkilatının temelini oluşturan ilk mahallelerin kurulduğu yerler. Basmane'den kalkıp Tilkilik üzerinden Mezarlıkbaşı'na varmadan Keçeciler semtinde bir oteldeyiz. Kemeraltı'yla karşı karşıya bakışır. Antik Smyrna Agorası ile sırt sırta verir. Kapısını, ancak dikkat ederseniz görürsünüz. Dar, uzun bir giriş; iki katlı çepeçevre yapısıyla, limon ve nar ağaçlarıyla sizi sarıveren Manisa Akhisar Oteli'nin avlusundayız. Buralar aynı zamanda eski Yahudi mahallesi. Yüz yaşını aşkın bu yapı, her odasında başka Yahudi aileyi barındıran eski bir Yahudihane. Eski İzmircedeki adıyla Yavuthane. Dedik ya dikkat ederseniz görürsünüz; İzmirli gazeteci, yazar ve fotoğraf sanatçısı Lütfü Dağtaş, görenlerden... Kültürün, sanatın farklı alanlarından 75 aydını iki yıl boyunca buraya davet etti, fotoğrafladı ve Urla'daki Köstem Zeytinyağı Müzesi'nde Yavuthane'de Yaşam Var, Kültür İnsanlarımız ile adıyla sergiledi. Fotoğraflar birer kültür hizmetine dönüşürken otel de kent kültürü rotalarındaki yerini aldı. Türkiye'de belgesel fotoğrafçılığın önemli isimlerinden Lütfü Dağtaş ile Yavuthane'yi konuştuk. Başta İstanbul olmak üzere bazı şehirlerimizde olduğu gibi İzmir'de de Yahudihanelerin özel yeri var. Osmanlı'da ve Cumhuriyet'in ilk yıllarında yoksul Ermeni aileleri Ermenihanelerde, yoksul Rum aileleri Rumhanelerde, yoksul Müslüman aileleri aileevlerinde nasıl yaşıyorsa yoksul Yahudi aileleri de Yahudihanelerde yaşamlarını sürdürüyor. Ortak özellikleri şu: İki kat üstüne yan yana sıralı odalar ve ortada geniş bir avlu. Avlu ile birlikte tuvalet, banyo ve mutfak, ortak kullanım alanı. İzmir'e özgü bir de bekar evleri var. Burası, Manisa Akhisar Oteli adıyla yoksul ve kimsesizlere konaklama hizmeti veren bir mekan. Otel olduğu için doğal olarak her İzmirlinin pat diye yolu düşmüyor. Ben de ilk kez 2014'te, fotoğrafçı arkadaşım Tülün Üzmez'in avluda açtığı sergiye gitmiştim. Yapı, görür görmez büyüledi. Avlusunu gölgeleriyle tatlı, sessiz huzura boğan iki ulu yediveren ağacı ile bir nar ağacı ise ayrı büyüledi. O gün, Burada fotoğraf çalışması yapmalıyım dedim. Kültürümüze hizmet veren adlardan liste yapacak, onları davet edecek ve fotoğraflarını çekecektim. Kuru kuruya mekanı çekmiş olsaydım mimari kaygıyı betimlemek öne çıkacaktı. İnsan ögesi ise fotoğrafa hareketlilik getirecekti. Resimden karikatüre, fotoğraftan moda tasarımı, müzik ve edebiyata tanıdığım, işlerini ilgi ve beğeniyle izlediğim kültür insanlarımızdan oluşan 75 kişilik bir liste yaptım; kendilerine projemi anlattım. Sonuçta ortaya Yavuthane'de Yaşam Var, Kültür İnsanlarımız ile adlı fotoğraf projesi çıktı. İzmir'in yerlileri kestirmeden konuşmaya eğilimlidir. Geliyorum yerine geliyom, gidiyorum yerine gidiyom, derler. Yahudihane'ye de Yavuthane dediklerini öğrenince toplumsal belleğe sahip çıkma adına Yavuthane dedim. Yaşam Var, Kültür İnsanlarımız ile biçiminde ekleme yapmamın nedeni ise şu: Yavuthane'de kalan yoksul, kimsesiz insanların yaşamlarının; odalarında ya da avluda ağır bir ırmak gibi aktığını gözlemliyordum. Birbirlerine öylesine alışmışlardı ki farklı sözcükleri, farklı söyleşileri hiç olmuyordu. Kültür insanlarımız bu ağır akışkanlığı, çekimler boyunca ortadan kaldırdılar; onların özel yaşamlarına dokundular, sırlarını paylaştılar, çay içip şakalaştılar. Ortama neşe, canlılık gelince bu adı koymanın uygun olduğunu düşündüm. Açıkçası yerleri yok! Çünkü yapılar yok. Çekim yaptığımda Manisa Akhisar Oteli, bu bağlamda tek yerdi. İlk sergiyi açtıktan çok sonra mekanın karşısında bulunan, enkaz durumundaki binayı özgün yapı malzemeleriyle ayağa kaldıran dostum Enis İpek, bir gün binanın tapusunu bana gösterdi. Şöyle yazıyordu: Üst kat Yahudihane, alt kat boyoz fırını. Biliyorsunuz, boyoz da Yahudi mutfak kültürünün bir ürünü. Hala bu değerli mekanın kentin kültür tarihinde bir biçimde yer almasını düşlüyor ve heyecanını duyuyorum ama şu an boş, kullanılmıyor. Projemde içtenlikle yer alan 75 kültür insanımızın büyük çoğunluğuyla yüz yüze iletişimim, dostluğum söz konusuydu. Beni tanımayan bazı adlara da derdimi anlattım. Aslında kültür insanlarımızın fotoğraflarını çekme geleneğim hayli eskiye dayanıyor. İlk fotoğrafını çektiğim kişi, yazar Abbas Sayar'dır, yıl 1977. Orman Bakanlığı adına TRT için Ulusal Parklarımız belgesel dizisini çekerken tanımıştım Sayar'ı. Pek çok kültür insanımızın -ki sayıları 500'ü geçmiştir- kapılarını tek tek çaldım ve fotoğraflarını çektim. Hala çekiyorum. İlk tepkileri, mekanı sıcak bulmalarıydı. Kültürün yaratıcı yanında yer aldıkları için onlar da kendilerince hemen proje dillendirmeye başladılar. Yakın tarihte sonsuzluğa uğurladığımız sinema yönetmeni Erden Kıral ile otelin avlusuna girdik. Durdu. Alıcı gözle çevresine bakındı. Yenilerde de İzmir'de, Yeşildere ve Basmane'de Gece adlı filmini çekmişti, gösterimdeydi. Son filmimden dolayı çok borçlandım, artık sinemayı bırakmayı düşünüyordum ama burayı görünce hemen yeni film çekmeyi düşünmeye başladım hem de siyah beyaz, dedi. Bir başka gün yazar Sadık Yemni ile mekandayız. Burada boş oda tutup bir süre kalmam gerekiyor. Burada kalanların her birinin yaşamı romanlarıma konu olur, biçiminde sözler söyledi. Urla'da açtığınız bu sergide Yahudi kültürünü tamamlayan farklı etkinlikler de yapıldı. Urla'da bildiğiniz gibi hekim Levent Köstem ile eşi öğretmen Güler Köstem'in kurduğu harika bir Zeytinyağı Müzesi, hemen yanında da Mavi Sanat adını taşıyan sanat galerisi var. Galerinin küratörü dostum Kubilay Han Kıray, Yavuthane sergisini önerince kuru kuruya sergi olmaması, Yahudi kültüründen izleri taşıyan etkinliklerle varsıllaştırılması üzerinde anlaştık. Hemşehrimiz yazar Sara Pardo hanımefendi söyleşi yaptı. Müzenin dinamik halkla ilişkiler sorumlusu Sibel Önbaş, Yahudi mutfağını müzenin restoranına taşıdı. Hemşehrimiz Selim Franko da sesi ve gitarıyla dolunaylı açılış gecemize ayrı bir tat kattı. Fotoğrafların çekimleri 2014 ve 2015'te sürdü. Davetimi kırmayan kültür insanlarımız yaz sıcağında, sağanak yağmur altında geldi. Kendilerine bitmeyecek bir teşekkür borcum var. Çekimler bittiğinde otelin sahipleri Necat ve Salih Acar kardeşlere şöyle dedim: Kim gelip poz verdiyse hepsi yapıya heyecan duydu. Ama bu insanların sayısı toplam 75. Oysa pek çok İzmirlinin bu mekanı bilmediği de diğer bir gerçek. Sergiyi burada açsam, İzmirliler mekanla tanışsa, ne dersiniz? Acar kardeşler benden daha fazla heyecan duydu. O dönem Konak Belediyesi Kültür Müdürü olan dostum Salim Çetin, Belediye olarak biz açalım önerisinde bulundu. Gelenler, Bu güzel yeri bilmiyorduk dedi. Evet, sergiyi fotoğrafların çekildiği yerde açmak doğru bir düşünceydi. Orası artık kültür gezilerinde uğranılan bir mekan; ayrıca otel olmasının dışında. Aileler ölçeğinde olmasa bile, yoksul ve kimsesizlere konaklama olanağı sağlıyor. Bazı otel sakinlerinin seyyar satıcılık gibi günlük işlere gittiğini biliyorum. Yol yorgunu şoförler kalıyor. Ara ara İzmir'i geçiş noktası olarak kullanan mülteciler konaklıyor. Bir de kimsesi kalmamış ya da aile bireylerince aranıp sorulmayanlar var. Farklı portreler yer almadı. Ancak fırsat buldukça yeni çekimler yapmayı hedefliyorum. Proje sürmeli. Bu arada ne yazık ki otelin sahiplerinden Necat Acar'ı yitirdik. Ama onun duyduğu heyecanı bir sorumluluk kabul ediyor ve mekan için çalışmayı sürdürmeyi hedefliyorum. Henüz kesinleşmiş yeni bir sergi yok. Belki İstanbul düşünülebilir. Çünkü zamanında İstanbul'da da Yahudihanelerin varlığı söz konusu. Edirne'de de varmış. Tarık Dursun K. ile yaptığınız Yavuthane çekimlerinin özel bir yeri olmalı... Ustaya özel bir sergi açtığınızı hatırlıyorum. Doğup büyüdüğü İzmir'i kitaplarında son derece güzel anlatan sevgili Tarık Dursun K. ağabeyimizin yer alması ayrı bir keyif elbette. Tarık ağabey, Karşıyaka Bostanlıköy'de doğuyor, altı yaşında da ailesiyle Dönertaş'ın oradaki çıkmaz sokağa taşınıyorlar. Çocukluğu, gençliği hep buralarda geçiyor. Diğer bir özelliği ise Müslüman ailelerin barındığı aileevlerinden birisi olan Karataş'taki Rıza Bey Aileevi'ni, aynı adla roman olarak kaleme alması. Onunla o çıkmaz sokağı gezdik, Tilkilik'te yürüdük, Emniyet Kıraathanesi'nde gazoz şişelerimizi Şerefe! diyerek tokuşturduk ve Saat Kulesi'nin önünde soluklandık. Evet, öncesinde ve bu sırada, sonrasında çektiğim fotoğraflarıyla da ayrı bir Tarık Dursun K. fotoğraf sergisi yapmıştım. Kendisini, ağabeyliğini, dostluğunu, şakalarını, bana Hünerbaz Lütfullah diye seslenmelerini hep özlüyorum. Tanışıklığımız 1990'ların başına giden Semih Poroy ile buluşmadan önce kırtasiyeye uğrayıp elliye yetmiş fon kartonu ve siyah mürekkep uçlu kalem aldım. Yavuthane'ye vardık. Senin ünlü tipin Harbi var ya, avluya masa koyalım, onu çizerken fotoğraflarını çekerim. O elindeki kalemi cebine koy ama masa işini ayarla, kartonu bana ver. Genco Erkal ile çekimleri, elde olmayan nedenlerle iki kez ertelemek zorunda kalmıştık. Buluştuğumuz gün ise çiseleyen yağmur moralimi bozmuştu. Bir aksilik de Genco ağabey kısa zaman önce omuzunu incitmişti, fizik tedavi görüyordu. Süngüm düşük durumda, Erteleyelim ağabey dedim. Hayır, dedi, İki defa erteledik. Ertelemeyelim. Tüm olumsuzluklara karşın moralim düzelmişti. Yavuthane'ye vardık. Çok güzel bir yermiş. Keşke bizim İstanbul'daki Ali Paşa Hanı'nda da fotoğraflar çeksen dedi. Çekerim, dedim. Aman ağabey, size nasıl poz vereceğinizi tarif etmek benim için çok zor bir iş. Ama şöyle yapalım isterseniz: Siz Nazım'dan şiirler okuyarak avluda tur atın, ben çekim yapayım. Ahmet Büke, Akın Ersoy, Ataol Behramoğlu, Bedri Karayağmurlar, Belkıs Güneş, Belma Özgün, Birgül Su Ariç, Canan Altınbulak, Çetin Erokay, Demir Özlü, Ekrem Kahraman, Eray Özbek, Ercan Akyol, Erden Kıral, Ertuğrul Ateş, Feyzi Tuna, Genco Erkal, Gören Bulut, Gülsin Onay, Gürol Tonbul, Hakkı Ergök, Hasan Özkılıç, Hatice Doğan, Hatice Gökçe, Hülya Savaş, Hüseyin Yurttaş, İlhan Pınar, İrfan Ertel, Jale Birsel, Kemal Başar, Kemal Özdemir, Leyla Ruhan Okyay, Lütfü Seymen, Mavisel Yener, Mazlum Beyhan, Mehmet Atilla, Mehmet Aydoğdu, Mehmet Emin Erdoğdu, Mehmet Mümtaz Tuzcu, Muzaffer İzgü, Nedim Gürsel, Nedim Sönmez, Nedret İşli, Nevzat Metin, Nihat Demirkol, Orhan Beşikçi, Özdemir Nutku, Pelin Buzluk, Rauf Beyru, Recai Atalay, Reyhan Abacıoğlu, Ruşen Güneş, Sabiha Tansuğ, Sadık Yemni, Sema Barlas, Semih Poroy, Siren Bora, Suhandan Özay, Şadan Gökovalı, Şenol Tilki, Tarık Dursun K., Tevfik Balcıoğlu, Turgay Pasinligil, Turgut Çeviker, Tülin Oğurman, Umur Bugay, Umur Türker, Ümit Tunçağ, Yaşar Ürük, Yusuf Tuvi, Yücel Erten, Yücel İzmirli, Yüksel Pazarkaya, Zafer Derin, Zuhal İzmirli.


İzmir Büyükşehir Belediyesi, Cumhuriyet'in 100. yılında yayın dünyasına İzmirli bir yayınevi kazandırdı. Belediye şirketi olan İZELMAN bünyesinde kurulan İzBB Yayınları'nın tanıtım toplantısında konuşan Başkan Soyer, 4,5 yıldır İzmir'in sanat şehri olması için büyük kararlılıkla çalıştıklarını söyleyerek, Yayıncılık alanında İzmir için yeni bir sayfa açıyoruz. Bu çalışmayı başlatmak uzun yıllar gurur duyacağımız bir İzmir eseri olarak tarihteki yerini alacak dedi. İzmir Büyükşehir Belediyesi, Cumhuriyet'in 100. yılında yayın dünyasına İzmirli bir yayınevi kazandırdı. İZELMAN bünyesinde kurulan İzBB Yayınları Ahmed Adnan Saygun Sanat Merkezi'nde düzenlenen tanıtım toplantısı ile kamuoyuna tanıtıldı. İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Tunç Soyer, yayıncılık alanında İzmir için yeni bir sayfa açtıklarını vurgulayarak, İzmir Büyükşehir Belediyesi Yayınları, İzmir'i odağına alan sanat, tarih, arkeoloji, edebiyat ve akademik yayınlarıyla İzmir'deki yaşamımıza dahil oluyor. Bugün ilk 17 kitabımızı sizlerin beğenisine sunuyoruz. İzmir Büyükşehir Belediyesi Yayınları arasında yer alan prestij kitapları, bize şehrimizi derinlemesine tanıma imkanı sunuyor. Amacımız kısa süre içinde yayın kataloğumuzu genişleterek İzmir'e dair düşünen ve üreten araştırmacıların, akademisyenlerin ve okurların ilk başvurdukları bir yayınevi haline gelmek diye konuştu. İzmir Büyükşehir Belediyesi Yayınları'nın kitap yayıncılığının çok daha ötesinde bir anlam ifade ettiğini aktaran Başkan Soyer, Bu proje bizim için düşünerek üreten, düşünceyi toplumsal iyileşmenin anahtarlarından kabul eden bir yolculuğu tarif ediyor. İzmir'in dört bir yanında kurduğumuz kütüphaneler ve kitap kafeler bu yolculuğumuzun diğer kilometre taşları. Burada gençlerimiz ve İzmirliler yayınevimizin çıkardığı tüm kitaplara kolaylıkla ulaşacak. Biliyorum ki bu projemiz, başlatmış olmaktan uzun yıllar gurur duyacağımız bir İzmir eseri olarak tarihteki yerini alacak dedi. 4,5 yıldır İzmir'in bir sanat şehri olması için büyük kararlılıkla çalıştıklarını söyleyen Başkan Soyer, Göreve gelir gelmez İzmir Sinema Ofisi'ni kurduk. İstanbul'a sıkışmış sinema ve dizi sektörüne bir alternatif oluşturmak, İzmir'i sinemanın kalbi haline getirmek için ofis bünyesinde onlarca filme destek olduk, yüzlerce film ve dizi çekimine İzmir'de ev sahipliği yaptık dedi. İzmirArt platformuyla İzmir'de kültür ve sanat gündemini yakalayan bir mecra oluşturduklarını ifade eden Başkanı Soyer, bu platform üzerinden 35 bin gencin kültür ve sanat etkinliklerine ücretsiz katıldığını söyledi. Basmane'de bulunan Yıldız Sineması ve Bıçakçı Han'ı kamulaştırarak kentin sanat dünyasına kazandırdıklarını, İzmir'de sanat üretimini desteklemek için büyük bir adım atarak İzmir Şehir Tiyatroları'nı kurduklarını hatırlatan Soyer, Tiyatromuzda kurulduğu günden bu yana tüm oyunlar kapalı gişe sergileniyor. Bunları böbürlenmek için anlatmadım. Sadece bugün geldiğimiz noktanın bir tesadüf olmadığını ve uzun soluklu yolculuğun bir durağı olduğunu söylemek istedim dedi. İzBB Yayınları Genel Yayın Yönetmeni Raşit Çavaş da yayın dünyasına İzmirli bir yayınevi kazandırdıklarını belirterek, İzmir'de artık önemli bir yayınevi var. Sayın Başkan'ın bu arzusu için çok çalışıldı, İZELMAN kurumunun çatısı altında çekirdek bir kadroyla, sadece beş kişiyle beş ayda 17 kitap hazırlandı. Tabii bu arada, dokuz kişilik yayın kurulu, çok tartışmalı, titiz araştırmalarla bu kitapları seçti. Takdim ettiğimiz 17 kitap dışında 23 kitap daha var. 2024 yılı sonunda İzBB Yayınları'nın 50. kitabını yayımlamış olacağız. Elimizden geleni yaptık. Kitaplarımız ciddi fikir tartışmaları ile ortaya çıkıyor diye konuştu. Çavaş, APİKAM'ın Kent Kitaplığı ve Akdeniz Akademisi'nin yayınlarının da İzBB Yayınları'nın çatısı altında olacağını, belediye birimlerinin de yayınlarının tek elden ve bu çatı altında profesyonelce yapılacağını söyledi. Yayınevi aracılığıyla İzmir'in gelecek yüzyıllarına yazılı belge olan kitaplarla miras bırakılması hedefleniyor. Büyükşehir, proje ile gençlere ve çocuklara doğru, nitelikli bilgilerin düzgün Türkçeyle ulaştırılmasına da öncülük edecek. Kent ve ülke tarihine, kültür-sanat yaşamına ilham verecek birçok eserin okuyucuyla buluşmasını amaçlayan İzBB Yayınları, kitapseverler için eşsiz koleksiyonları profesyonel yayıncılık anlayışıyla sunacak. İzBB Yayınları ile 5 ay gibi kısa sürede 17 kitap koleksiyona kazandırıldı. İzmir Büyükşehir Belediyesi Yayınları ilk olarak 28 Ekim 5 Kasım tarihleri arasında İzmir Kitap Fuarı'nda okuyucularla buluşacak. Ayrıca kitaplar dağıtım ağıyla Türkiye genelindeki kitabevleri ve online mağazalarda yerini alacak. 26 Ağustos'tan 9 Eylül'e İzmir Zaferi, Gezerek İzmir, İzmir'in Yaşayan Yüzü prestij kitapları, İzmir Hikayeleri, Ben Unutmadan, Eski Aşkları Sorarsanız edebiyat boy ile Mondros'tan Kurtuluşa İzmir, Esat İleri ve Hayatı, İzmir Radyosu, Ayrımcılığa ve Nefret Söylemine Karşı Kapsayıcı Bir İzmir İçin Yol Haritası akademik boy kitapları hazırlandı. İzmirli yazar Tarık Dursun K.'nın Tonton Nine, Aliş ile Maviş, Cici Bici Tavşan, Altın Beşik, Leylek Bacaklı Ceylan masallarıyla İnci Becerik'in Kahkahacı Pelikan adlı hikayesi çocuklar için resimlendi. Ayrıca Cumhuriyetin II. Yüzyılında Kültür ve Sanatın Geleceği Sempozyumu bildiri kitabı olarak koleksiyona eklendi.


Pera Müzesi, ulusal ve uluslararası eğitim kurumlarının iş birliğiyle genç sanatçıların ve tasarımcıların çalışmalarını izleyiciyle buluşturmaya devam ediyor. Yeditepe Üniversitesi öğrenci ve mezunlarının üretimlerinden oluşan Yüzleşme adlı sergi, 7 Eylül'den itibaren Pera Müzesi'nde ziyaret edilebilir. Kuruluşundan bugüne yurt içi ve yurt dışından eğitim kurumlarıyla birlikte, genç sanatçıların yapıtlarının izleyiciyle buluşmasına katkıda bulunan Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi, bu sene, 25. yılını kutlayan Yeditepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'ni konuk ediyor. Üniversitenin Güzel Sanatlar Fakültesi mezunları ile öğrencilerinin üretimlerinden oluşan Yüzleşme başlıklı sergi, 7 Eylül Salı günü ziyarete açılıyor. Sanat ve Kültür Yönetimi Bölüm Başkanı Prof. Dr. Marcus Graf küratörlüğünde hazırlanan sergi, alışılagelmiş öğrenci veya mezun sergisi anlayışını aşma hedefiyle çok katmanlı bir forum şeklinde kurgulandı. Doğa-kent ve birey-toplum arasındaki ilişkileri tartışmaya açan Yüzleşme, sanat ve tasarımın ontolojik varlığına dair konuları eleştirel bir bakışla ele alıyor. Profesyonel sanatçı ve tasarımcılar ile öğrencilerin üretimlerini bir araya getiren sergi, aynı zamanda fakültenin geçmişi ve bugünüyle yüzleştiği bir alan niteliği de taşıyor. İzleyiciye bugünün güzel sanatlar, grafik tasarım, tiyatro, gastronomi, mutfak sanatları, sanat ve kültür yönetimi alanlarının etkileyici dünyasını keşfetme şansı veren Yüzleşme sergisi 7 Eylül 24 Ekim tarihleri arasında Pera Müzesi'nde ziyaret edilebilir. Pera Müzesi Salı'dan Cumartesi'ye 10.00-19.00, Pazar günleri ise 12.00-18.00 saatleri arasında gezilebilir. Cuma günleri Uzun Cuma kapsamında 18.00-22.00 arası tüm ziyaretçiler, Çarşamba günleri ise Genç Çarşamba kapsamında tüm öğrenciler müzeyi ücretsiz ziyaret edebilir.


Tam bir sanat ve kent tutkunu olan Polat'la yaptığımız söyleşiyi ve diğer ayrıntıları merak ediyorsanız dergimizi D&R ve zincir kitabevleri ile Migroslar ve bayilerde bulabilirsiniz.


SosyalBen Vakfı, altı yıldır başarıyla devam ettiği çalışmalarını pandemi sürecinde de sürdürüyor. Mart 2020 itibarıyla hayata geçirilen e-SosyalBen oluşumu adım adım yayılıyor. Türkiye'nin ve dünyanın birçok bölgesinde gerçekleştirdiği saha çalışmalarıyla bugüne kadar 11 ülkede, 45 bini aşkın çocuğun hayatına dokunan SosyalBen Vakfı, taşımalı eğitimin uygulandığı bölgelerde yaşamını sürdüren çocukların yeteneklerini keşfetmelerini ve kendilerini geliştirmelerini hedefliyor. Çocukların gözlerindeki ışıltıyı motivasyon kaynağı olarak gören Vakıf, yeni neslin STK'si mottosuna uygun olarak geliştirdiği dijital çözümler ile pandemi süresince faaliyetlerine ara vermeden devam ediyor. e-SosyalBen oluşumunun birinci yılını kutlamasından büyük heyecan duyduğunu belirten SosyalBen Vakfı Kurucusu Ece Çiftçi, Bundan sonraki dönemde çalışmalarımıza hibrit olarak devam etmeyi hedefliyoruz. e-Gönüllülük, dijital saha ve gerçekleştirdiğimiz zirveler dijitalleşme adımlarımızdan sadece birkaçı. Durmaksızın çalıştığımız bu dönemde daha efektif projeler geliştirerek, daha çok çocuğa ulaşmayı ve toplumsal fayda yaratmaya devam etmeyi hedefliyoruz dedi. SosyalBen Vakfı, dijital saha çalışmalarında Eylül 2020'den bu yana dokuz farklı atölyede, dört atölye koçu, 240 SosyalBen Gönüllüsü, 145 e-SosyalBen Çocuğu ile birlikte düzenli dijital atölyeler gerçekleştirdi. Resim, icat, dans, kısa film ve fotoğrafçılık, müzik, oyun, yaratıcı yazarlık ve kodlama atölyeleri kapsamında 1484 e-SosyalBen Çocuğu ile toplamda 8 bin 670 dakika etkinlik yapıldı. Atölyeler dışından webinarlar sayesinde de eğitim alanında önemli konuların altı çizildi.


SosyalBen Vakfı, altı yıldır başarıyla devam ettiği çalışmalarını pandemi sürecinde de sürdürüyor. Mart 2020 itibarıyla hayata geçirilen e-SosyalBen oluşumu adım adım yayılıyor. Türkiye'nin ve dünyanın birçok bölgesinde gerçekleştirdiği saha çalışmalarıyla bugüne kadar 11 ülkede, 45 bini aşkın çocuğun hayatına dokunan SosyalBen Vakfı, taşımalı eğitimin uygulandığı bölgelerde yaşamını sürdüren çocukların yeteneklerini keşfetmelerini ve kendilerini geliştirmelerini hedefliyor. Çocukların gözlerindeki ışıltıyı motivasyon kaynağı olarak gören Vakıf, yeni neslin STK'sı mottosuna uygun olarak geliştirdiği dijital çözümler ile pandemi süresince faaliyetlerine ara vermeden devam ediyor. SosyalBen Vakfı, dijital saha çalışmalarında Eylül 2020'den bu yana, dokuz farklı atölyede, dört atölye koçu, 240 SosyalBen Gönüllüsü, 145 e-SosyalBen Çocuğu ile birlikte düzenli dijital atölyeler gerçekleştirdi. e-SosyalBen oluşumunun birinci yılını kutlamasından büyük heyecan duyduğunu belirten SosyalBen Vakfı Kurucusu Ece Çiftçi, Bundan sonraki dönemde çalışmalarımıza hibrit olarak devam etmeyi hedefliyoruz. e-Gönüllülük, dijital saha ve gerçekleştirdiğimiz zirveler dijitalleşme adımlarımızdan sadece birkaçı. Durmaksızın çalıştığımız bu dönemde daha efektif projeler geliştirerek, daha çok çocuğa ulaşmayı ve toplumsal fayda yaratmaya devam etmeyi hedefliyoruz dedi. SosyalBen Vakfı, dijital saha çalışmalarında Eylül 2020'den bu yana, dokuz farklı atölyede, dört atölye koçu, 240 SosyalBen Gönüllüsü, 145 e-SosyalBen Çocuğu ile birlikte düzenli dijital atölyeler gerçekleştirdi. Resim, icat, dans, kısa film ve fotoğrafçılık, müzik, oyun, yaratıcı yazarlık ve kodlama atölyeleri kapsamında bin 484 e-SosyalBen Çocuğu ile toplamda 8 bin 670 dakika etkinlik yapıldı. Atölyeler dışından webinarlar sayesinde de eğitim alanında önemli konuların altı çizildi.


Christie's Müzayede Evi CEO'su Guillaume Cerutti, özellikle NFT'ler olmak üzere yeni satış formatlarının müthiş bir atılım yaptığını, bunun da yeni, gelişmekte olan ve yeterince temsil edilmeyen sanatçıların eserlerinin sergilenmesine ve de daha genç müşterilerden oluşan yeni bir kitleye ulaşılmasını sağladığını söyledi. Cerutti, Christie's 2021 satışlarını 7,1 milyar dolar olarak açıkladı ve bunu son beş yılın en yüksek toplamı olarak nitelendirdi. Buna 1.7 milyar dolarlık tahmini özel satışların da dahil olduğunu ve firma için rekor seviyede olduğunu söyledi. Açıklamada özel satışların, 2020'ye göre yüzde 12 ve 2019'a göre yüzde 108 artış gördüğü ve dört ayrı satışın her birinin 50 milyon dolardan fazla getirdiği belirtildi. Sonuçları olağanüstü olarak nitelendiren Christie's CEO'su Guillaume Cerutti, şirketin özellikle NFT'ler olmak üzere yeni satış biçimleri ve kategorilerinde bir atılım yaptığını söyledi. Cerutti yaptığı açıklamada, yeni satış formatlarının yeni, gelişmekte olan ve yeterince temsil edilmeyen sanatçıların eserlerini sergilememize ve daha genç müşterilerden oluşan yeni bir kitleye ulaşmamıza izin verdiğini söyledi. Bu arada, firmanın sadece müzayede satışlarının, geçen yıl bildirilen toplam 4,4 milyar $' dan önemli ölçüde artarak 5,4 milyar $'a ulaştığı da açıklanan bilgiler arasında. (Bu sonuç, esas olarak canlı müzayedelerdeki düşüşe ve kapanış kaynaklı arz şokuna atfedilen 2019'a göre yüzde 25'lik bir düşüş oldu). Christie's ayrıca, talep ve performans derinliğini gösterdiğini söylediği yüzde 87'lik bir açık artırmada tarihi bir satış oranı gösterdi. Christie's, ana rakibi Sotheby's'in hala bir adım gerisinde, ancak 2021'den bugüne satış toplamını 7,3 milyar dolar olarak bildiren şirket için bu bir rekor. Bu, Sotheby'nin genel toplamının onu geride bıraktığı art arda ikinci yıl oldu. Ancak Christie's özel satış sonuçları, Sotheby's'in geçen hafta bu kategoride bildirdiği 1,3 milyar doları geride bıraktı. 2020'deki zorlu bir yılın ardından, tüm büyük müzayede evleri, teknoloji ve çevrimiçi teklif ağırlıklı satışları için hibrit modelleri benimsemek üzere 2021'de ustaca hareket etti. Geleneksel mevsimsel programı bozdular, ancak aynı zamanda katı takvim tarihlerine bağlı olmayan büyük satışlar yaparak esneklik sağladılar. Bu eğilimin ilerlemeye devam etmesi bekleniyor. Müzayede evinin en çok övündüğü iki eser var. Christie's bu yıl en pahalı iki sanat eseri satışını gerçekleştirdi. Picasso'nun Femme assise pres d'une fenetre (1932), 103.4 milyon dolara ve Jean-Michel Basquiat'ın In This Case (1983), 93.1 milyon dolara satıldı. Yılın bir diğer önemli özelliği, müzayede evinin, Teksas'ın son dönem petrol patronu Edwin Cox'un biriktirdiği Empresyonist eserlerden oluşan Kasım ayı satışıydı. Satış, toplam 332 milyon dolara çıkarak, 267,6 milyon dolarlık tahmini aştı. Christie's'e göre, eserlerin yarısından biraz fazlası Amerika'daki koleksiyonerlere gitti, yüzde 35'i Avrupa'ya ve yüzde 13'ü Asya'ya gitti. Bu etkinlikte Los Angeles'taki Getty Müzesi, Gustave Caillebotte'un, sanatçının kardeşinin ailenin Paris'teki evinden bir pencereden dışarıyı seyrederken gösteren ender ve heybetli bir tablosu olan Jeune homme a sa fenetre (1876) adlı ünlü lotlarından birini satın aldı. 50 milyon dolardan fazla gelir getirmesi beklenen eser, alıcı primi dahil 53 milyon dolara satılarak sanatçının mevcut 22 milyon dolarlık müzayede rekorunu kırdı. Her an her yerde hazır bulunan NFT'lere gelince, Christie's dijital sanat formunun satışlarının, yıl için çağdaş sanat toplamının yüzde sekizini oluşturduğunu ve yüzde 74'ü Christie's için yeni olan genç alıcıları cezbettiğini söyledi. Beeple'ın 69 milyon dolarlık Everydays: The First 5000 Days isimli NFT'si, 150 milyon doların büyük bir bölümünü oluşturdu ve sanatçının HUMAN ONE hibrit NFT heykeli Kasım ayında 30 milyon doların (28.985.000 dolar) biraz altına ulaştı. Diğer NFT satışları arasında 17 milyon dolar kazandıran Larva Labs'ın Cryptopunks'ı ve FEWOCiOUS'un 2,16 milyon dolar kazanan dijital bir sanat eseri vardı.


Her gün 3000 civarında İstanbul seyircisine perdelerini açan Şehir Tiyatroları'nın on sahnesinde izleyebileceğiniz yetişkinlere yönelik 27 muhteşem tiyatro oyununu sizler için derledik. Darülbedayi'den günümüze şehrin tiyatro hayatının simgesi olan Şehir Tiyatroları, yerli ve yabancı yazarlardan oluşan geniş bir repertuarla İstanbul seyircisine ve turneler yoluyla da diğer kentlerdeki tiyatroseverlere perdelerini açmaya devam ediyor. Şehir Tiyatroları'ndaki çocuklara yönelik tiyatro oyunlarını derlediğimiz yazımıza buradan ulaşabilirsiniz. Zengin bir ailede yetişen Güneşi, ailesinin dayatmalarından kaçarak, kendi özgür yaşamını kurmak için mütevazı bir daireye taşınır. İdeolojilerine sıkı sıkıya bağlanmış olan Güneşi'nin boşlukta debelendiği yaşamına, hemen yan dairesine taşınan Feriha girer. Ömrü boyunca hayalini kurduğu 'damı akmayan eve' taşınmayı nihayet başaran Feriha'nın umudu ve mutluluğu, Güneşi'nin dünyasına pek çok yenilik getirecektir. Öykülerinde insanları bireysel ve toplumsal özellikleri ile yoğuran Meriç, özellikle kendi iç yalnızlığını sürdüren kadın ve genç kızların yaşamlarını konu edinmiştir. Cumhuriyetin ilk kadın öykü yazarlarından Nezihe Meriç'in öyküleri ve romanları, dünyanın çeşitli dillerine çevrilmiştir. Yazar 1962 yılında Türk Dil Kurumu Ödülü, 1990 yılında Sait Faik Hikaye Armağanı ve 1998 yılında Sedat Simavi Edebiyat Ödülü'nü kazanmıştır. Bir kadın, bir erkek, bir ilişki... Kavgalar, çatışmalar, ayrılıp barışmalar, kopamayışlar... Varoluştan bugüne değişmeyen rutine, iki insanın birbirini tanıma, anlama, bir arada yaşama mücadelesine yeniden ve farklı bir yorumla yaklaşan Matruşka, ilişkilerde ideali arama uğraşını mercek altına alıyor. 70 kuşağı yazarları arasında yer alan Tuncer Cücenoğlu, toplumsal içeriğin ağır bastığı oyunlara imza atmıştır. Hemen hemen bütün oyunlarında basit ve yalın bir durum üzerinden toplumsal sorunlara eğilen yazar, yaşanan gerçeklerden yola çıkarak kaleme aldığı oyunlarında, yakın tarihimizdeki önemli olaylardan kişilere, topluma egemen olan korkulardan mesleki zorluklara, insanların içine düştüğü çıkmazdan yaşam mücadelesine kadar pek çok konuya değinir. Mr. Tanner ile paylaştığı evinde, çöp toplayarak yaşayan, çevresindeki her şeye sonsuz bir sevgi ve şefkatle bağlı Opal'in kendi halindeki yaşamı üç davetsiz misafirin gelişi ile umulmadık şekilde değişir. Sol, Gloria ve Brad kendi hesaplarının peşinde Opal'in huzur dolu yaşamına giriverirler. Kendi kendine yetmeyi becerse de yalnızlıktan muzdarip Opal onları hayatına almak konusunda en ufak bir tereddüt bile duymaz ancak sonsuz bir iyi niyetle evinin kapılarını açtığı misafirleri sevgilerini paylaşmak konusunda Opal kadar istekli değildirler. 1953 yılında Vern Sneider'in The Teahouse of the August Moon romanından aynı adla uyarladığı oyunu ile Pulitzer ve Tony ödülleri alan senaryo ve oyun yazarı John Patrick tarafından kaleme alınan Tatlı Kaçık, Opal ve evin diğer sakinlerinin hikayeleri üzerinden iyilikle kötülüğü karşı karşıya getiriyor ve karşılıksız sevginin, iyi niyetin iyileştirici, onarıcı yönüne dikkat çekiyor. Bir ailenin üç kuşak kadınının sürekli değişen bir ev ekseninde birbirlerine söyleyemedikleri ve iç seslerinden oluşan bir dertlenmeyi, kendilerine bir adım mesafeden anlatıyor. Oyun babalarını 12 Eylül'de kaybeden iki kız kardeşin birbirleriyle ve aileleriyle yaşadıkları çatışmaları, yakın tarihimizde yaşadığımız toplumsal travmalar çerçevesinde ele alıyor. Shakespeare'in en sevilen komedilerinden biri olan 12. Gece'de, ikiz kardeşler Viola ve Sebastian, bir gemi kazasından sonra, birbirlerini öldü sanıp ayrı düşerler. Viola, Illyria dükü Orsino'nun hizmetine girebilmek için erkek kılığına girer. Orsino adına güzel Olivia'ya kur yapmakla görevlendirilir. Olivia ise kardeşinin ölümünden sonra yastadır ve ayağına gelen herkesi geri çevirmektedir, ta ki şimdi erkek kılığındaki Viola'ya aşık olana dek. Bu sırada, Olivia'nın dayısı Tobi, tutucu hizmetkar Malvolio'ya şamatalı bir oyun oynarak, bu cümbüşlü kimlik yanılması ve karşılıksız aşk hikayesini iyice kızıştırır. Doğu ile Batı arasındaki ilk büyük savaş: Akha ordusu, Truva seferine çıkmak üzeredir. Birleşik ordu donanmasının sıkıştığı limandan kurtulup harekete geçebilmesi için rüzgara ihtiyacı vardır. Başkomutan Agamemnon, Artemis'in kutsal geyiklerinden birini öldürdüğü için tanrıça da onun rüzgarını kesmiş ve herkesi bu limana hapsetmiştir. Doksandokuz kralın ordusu hastalıktan kırılırken, öfkeyle bekleyen askerlerin gözü Agamemnon'dadır. Başkomutan'ın sadece kendisi ve makamı değil, başta ailesi olmak üzere, tüm ülke tehlikededir. Agamemnon'un yapabileceği tek bir şey kalmıştır: En değerli varlığı olan kızı İfigenya'yı tanrılara kurban vermek! Yıllarca olağanüstü kadın karakterlere hayat vermiş bir oyuncu, AVM yapılmak üzere yıkılacak bir sahneye veda eder. Anlatılmaya değer bulunmayan farklı sınıflardan kadınların sıcak ve aşina hayat hikayeleri, ilk kez aktarılır. Argan hastalık hastasıdır. Evde bir doktor bulunursa hem istediğim zaman tedavi olurum, hem de cebimden beş kuruş çıkmaz düşüncesiyle, kızını bir doktorla evlendirmeye karar verir. Kızı ise bir başkasına aşıktır. Argan'ın sırf parasını seven karısı ise onu hem aldatmakta, hem de elinde avucunda ne varsa almaya çalışmaktadır. Evin, her şeyden haberdar olan son derece zeki ve iş bilir hizmetçisinin gönlü bu duruma razı olmaz. Hakikatin ve aşkın kazanması için elinden geleni yapar. Hastalık Hastası, Klasik Fransız Tiyatrosu'nun kurucularından Moliere'in (1622 1673) yazdığı son oyundur. İlk kez 1673 yılında sahnelenen oyunda Moliere, eleştirilerini mesleğini kötüye kullanarak zengin hastalarını sömüren doktorlara yöneltir. Oyuncu Melek Kobra'nın günlüklerinden yola çıkılarak yazılan oyunda, kısacık bir ömre sığdırılan büyük aşk ve acılara tanıklık ederken, 1930'ların sanat hayatının içinde bir primadonnanın yalnızlığa sürüklenişini izliyoruz. Çıktıkları yolculukta dağ başında mola veren bir ağa ve maraba, saklandıkları yerden kontrol noktasını izlerler. İki kişi arasındaki ilişki aslında insanlığın varlığından beri mücadele ettiği mülkiyetçilik ve ezen ezilenlerin hikayesinin özeti gibidir. İktidar olma gücünü arkasına alan bir tiran ile inandığı şey uğruna savaşmaktan asla vazgeçmeyen Antigone'nin değerleri karşı karşıya geliyor. Antigone'nin bu yeni uyarlaması, yeni bir bakış açısıyla seyirci karşısına çıkıyor. İspanya'da Milliyetçiler ve Cumhuriyetçiler arasında geçen iç savaş dönemini anlatan oyunda, iki varyete oyuncusu Carmela ve Paulino, Franco önderliğindeki Milliyetçiler tarafından rehin alınır. Belçite şehrinin işgalini kutlayan Milliyetçiler tarafından istemedikleri bir gösteriye zorlanırlar. Bu zorlamanın sonucunda içinde bulundukları savaşı, gösteri yapılmalı mı, yapılmamalı mı ? sorusuyla sanatı ve sanatçıyı sorgulamaları, işleri gereği güldürmeyi, eğlendirmeyi hedefleyen bu iki oyuncunun isyanları, gelgitleri, kayıpları anlatılır. Jose Sanchis Sinisterra, Modern İspanyol Tiyatrosunun en önemli temsilcilerindendir. İspanya'nın en çok saygı gören çağdaş oyun yazarı, tiyatro eğitmenidir. İspanya Ulusal Tiyatrosu Ödülü, Dramatik Edebiyat Ulusal Ödülü olmak üzere birçok ödülün sahibidir. Modern dünyanın temel sorunlarına ışık tutan çağdaş kadın yazar Gönül Kıvılcım; Boğaziçi Üniversitesi'nde iktisat eğitimi aldıktan sonra yüksek lisansını Norveç'in Bergen Üniversitesi'nde kitle iletişim dalında tamamladı. Zamanın geri alınamayışı ile belki ilk kez o gece bu kadar acı biçimde yüzleşen bir çiftin hikayesini, pişmanlıkları, yaşayamadıkları, söyleyemedikleri üzerinden anlatan oyun, izleyiciyi geç kalmış bir yüzleşmeyle karşı karşıya getiriyor. Yaşadığımız her günü güzel bir güne dönüştürmek varken, güzel bir günün bize çıkıp gelmesi için öylece oturup bekleriz. Çoğu zaman yaşamak yerine erteleriz. Tüketmenin bencilliğini, paylaşmanın samimiyetine yeğleriz. Oysa ihtiyacımız olan tek şey, biraz farkındalıktır. Pervin Ünalp Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi'nden mezundur. Uzun yıllar, oyuncu ve seslendirme sanatçısı olarak görev yapan sanatçı, oyun yazarlığı ile günümüz insanının dünyasına ışık tutmaktadır. Pantolone kızını, Dottore'nin oğlu Silvio ile evlendirmeye karar vermiştir. Bunun için evinde bir tören düzenler. Gençler birbirlerine aşıktır. Ancak daha önce Pantolone'nin kızını evlendirme sözünü verdiği ve öldüğünü öğrendikleri Federico Rasponi'nin bu törene gelmesiyle işler karışır. Ama belki de birdenbire çıkagelen kişi iddia ettiği kişi değildir. Nurettin orta yaşın üzerinde, kendi halinde, içine kapalı, tutucu bir memurdur. Bir gece evinin üst katında yaşayan gençler kavga etmeye başlar. O sırada kapıya gelen hamile bir kadın Nurettin'den yardım ister. Misafir ettiği kadının o gece doğum yapmasıyla, Nurettin'in de hayatı değişmeye başlar. Şehrin en lüks restoranında herkesin birbirini küçümseyerek kendi varlığını yücelttiği, ağızına geleni söylediği, evlilik, tanışma, yükselme gibi nedenlerle sözde kutlama yapılan bir akşam yemeği... Kutlama, ömrü boyunca insan hakları mücadelesi vermiş Nobel Edebiyat Ödülü sahibi, Pinter'ın son oyunu. Demirci ustası Rüstem'in oğlu Cemal'in, Girit'te başlayıp İstanbul'da son bulan tuhaf hikayesi, meddah üslubuyla modern tiyatronun teknik olanakları birleştirilerek anlatılıyor. İntihar eden bir adamın geride bıraktığı hayatı, hatalarıyla yüzleşmesi ve sonrasında kendini tanıma süreci anlatılıyor. Oyunda ayrıca sabır, mücadele, belleksizlik gibi insanı şekillendiren pek çok kavram irdeleniyor. Geçmişte yaşadıkları trajik kaybın ardından ayrılan çift, yıllar sonra bir araya gelmek zorunda kalır. Bu buluşma, acılı bir geçmiş hesaplaşmasına dönüşür. Karşı tarafın da neler hissettiğine dair eksik bırakılan taşlar yerine oturur. Kadın ve erkek dünyasının bakış açısına odaklanan eser Hollanda prömiyerinin ardından birçok dile çevrilmiştir. Adına tarihin dipnotlarında rastlayabildiğimiz, Türkiye'nin ilk kadın oyun yazarı, kuramcı, aktivist, sosyal ve siyasi yaşamın her alanında öncü Fatma Nudiye Yalçı'nın hikayesi. 1920'lerde başlayan mücadelesine Dr. Hikmet Kıvılcımlı ve Nazım Hikmet de eşlik ediyor. Çağdaşımız, oyuncu ve oyun yazarı Chloe Lambert Paris Tiyatro Konservatuvarı'ndan mezun olmuş, Fransa'da çeşitli oyunlarda oynamış, Anais Nin ve Henry Miller'den oyunlar uyarlamış ve bu oyunlarda rol almıştır. Sazlı sözlü, hem zehirli hem hicivli diliyle bize bu kadim şehrin 30 yılda değişen yüzünü ve de değişmeyen hırslı ve hırsızlarını anlatan oyunu izleyelim. İşte karşınızda Şehr-i İstanbul! Yeditepe İstanbul... Güzel İstanbul... Yok mu alan? İstanbul'u satıyoruz! Büyük müteşebbisler, daha da büyük projeler, en büyük değişimler... Taksim Meydanı'nı, Kabataş'ı, İnönü Stadı'nı satıyoruz. Gelmişini geçmişini, tarihini şimdisini satıyoruz. Para için değil, rant için değil, kar için değil. Ne münasebet? Sırf halka hizmet için satıyoruz! Yok mu alan? Ne olursa olsun canım açıkta kalan! Nobel Ödüllü yazar Camus'nün faşizm alegorisi olarak kaleme aldığı eserde, veba salgını sırasında yaşanan kaotik durum anlatılır. Karantina döneminde verilen mücadele, belirsizlik ve korkunun egemen olduğu bir dünya canlandırılıyor.


Gökyüzünün şifasını notalara nakşeden, Yıldızların rehberliği eşliğinde düşündüren, Astro-müzik kavramını hayatımıza yerleştiren sanatçı tanımları yapılan şarkı sözü yazarı ve müzisyen Köksal Ekinci, müziğin iyileştirici gücünü üretken bir biçimde sevenleriyle paylaşmayı sürdürüyor. Sanatçı, hayat izlenimlerini, kendine ait şiirsel bir dille, yıldızlardan, mitolojiden ve notalardan esintiler ile aktaracağı kitabı üzerinde de çalışıyor. Gökyüzünün şifasını notalara nakşeden, Yıldızların rehberliği eşliğinde düşündüren, Astro-müzik kavramını hayatımıza yerleştiren sanatçı tanımları yapılan şarkı sözü yazarı ve müzisyen Köksal Ekinci, müziğin iyileştirici gücünü üretken bir biçimde sevenleriyle paylaşmayı sürdürüyor. Sanatçı, hayat izlenimlerini, kendine ait şiirsel bir dille, yıldızlardan, mitolojiden ve notalardan esintiler ile aktaracağı kitabı üzerinde de çalışıyor. Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi mezunuyum. TRT, Ankara Üniversitesi TÖMER gibi kurumlarda görev yaptım. Kanada Eğitim Merkezi Türkiye Ofisi yöneticiliği yaptım. 29 yıl önce yapım-yönetim asistanlığı ile başlayıp ardından pazarlama iletişimi alanında yıllanmış bir profesyonel kariyere sahibim. Müziğe yönelmem ise eskilerin hep dediği gibi, anne karnında başladı aslında. Anneciğimin sesi çok güzeldi. Bana hamileyken söylediği tüm şarkılar, türküler, sesler ruhuma işlemiş demek ki. Altı yaşımda ilk bestemi yapmıştım, hala hatırlıyorum, sözünü ve müziğini; hiçbir yerde kayıtlı olmamasına rağmen... Sonrasında 2004 yılında yapımına başladığım, başka bir ses tarafından seslendirilen şarkılarımın yer aldığı ilk prodüksiyonumla müzikle profesyonelce ilgilenmeye başladım. Kendi şarkılarımı seslendirmeye başlamam ise 2019 yılında üç single çalışmasıyla gerçekleşti. Öncelikle bütün bu tanımları çok sevdiğimi söylemek istiyorum. Çocukluğumdan beri hep gökyüzüne bakarak şarkı söylerim, gecesi ayrı güzel gündüzü ayrı güzel... Sonsuz gökyüzü beni büyülüyor... Yıldızların da bize sürekli bir duygu veya mesaj verdiklerini düşünürüm... Çok merak ettiğim bu konu hakkında 2017 yazında Öner Döşer Hocamın online derslerine katıldım, başlangıç düzeyini bitirdim. 2020 yılında da Hülya Balıkavlayan'ın astroloji eğitimine başladım tekrar, halen devam ediyorum. Astroloji önemli bir disiplin, bize kendimiz ve hayatımız hakkında yol haritası sunuyor. Müzikten de yüzyıllardır şifa vermeyi desteklemek için yararlanılmış. Astroloji de yine aynı şekilde doğru okuyup, doğru anladığımızda yolumuzu daha aydınlık görmeye yardımcı olabilir. Ben kendimi evrenin harmonisini, gökkuşağının renkleri eşliğinde müziğine yansıtmaya gönül vermiş bir müzik tutkunu olarak görüyorum. Kalplere ve ruhlara notalarla dokunma arzusu, müziğime yön veriyor. Çünkü müziğin;, sevgiye, aşka, nezakete, mutluluğa ve nihayetinde 'birliğe' açılan ışıltılı bir kapı olduğuna inanıyorum. Genelde yaşadığım her andan beslenmeye çalışan bir ruhum var. Bazen bir kuş sesi, bazen öğrencilerimden duyduğum bir kelimenin bende yarattığı açılımlar... Çoğunlukla gökyüzündeki yıldızlar, sürekli hareket halinde olan gezegenler ana ilham kaynağımdır. Ben korku ve endişenin, virüsten daha tehlikeli olduğuna inananlardanım. Elbette bağışıklık sistemimizi koruyalım, destekleyelim, gerekli her türlü önlemimizi alalım. Yine de korkarak değil, zaten hep yapmamız gereken şeyleri daha dikkatli yapalım. Kişisel hijyene ve bakıma önem vermek, bağışıklığımızı güçlendirmek için kendimize, beslenmemize, hayat tarzımıza önem vermek gibi. Pandemi sürecinde tutkunu olduğum müziğe sarılmam bana güç verdi. Dijital platformlarda yayınladığım özgün kayıtlarla dikkat çektim, gelinen noktada ne kadar doğru bir iş yaptığımı daha iyi anlıyorum. Dünya büyük bir değişim ve dönüşümün içinde, biz de buna uygun çözümleri üretmeliyiz diye düşünüyorum. Bildiğimiz dünya geride kaldı ve pandemi sonrasında tüm dinamikler değişiyor, dönüşüyor. Müzikal yolculuğumu, hep yeni eserlerle sürdürmek ve dinleyicilerimle kurduğumuz bu sevgi bağını güçlendirmek, sürprizli projeler yapmak yakın plan hedeflerim. Tecrübeli bir gazeteci ekibinin elinden çıkan yeni sanat dergimizin ilk sayısında yer almaktan dolayı çok mutlu olduğumu söylemek isterim. Sizlerle görüşlerimi paylaşmak benim için çok kıymetli, teşekkür ederim. Hep dediğim gibi, müzik en güzel duadır ve iyileştirir. Tutkularınızın peşinden gidin, gökyüzünün şifası hep üzerinizde olsun.


Florida'daki John ve Mable Ringling Sanat Müzesi, 18 Mart 4 Eylül tarihleri arasında Yuvayı Geri Almak: Çağdaş Seminole Sanatı başlıklı bir karma sergi sunuyor. . Bu sergi, Florida'dan on iki Seminole, Miccosukee ve karma mirasa sahip sanatçıların 100'den fazla sanat eserini ve Oklahoma, California ve ötesinden Muscogee ve Seminole kökenli uluslararası kabul görmüş sanatçıların dikkate değer eserlerini içeriyor. Ringling'in Florida'yla bağlantısı olan sanatçıların eserlerini ekleme taahhüdünün bir parçası olarak müze, Jessica Osceola'nın yakın zamanda satın aldığı üç parçalı bir seramik eserini sergiliyor. Birinci Portre, İkinci Portre ve Üçüncü Portre(tümü 2017), Daniel J. Denton Florida Art Acquisition Fund'ın cömert desteği sayesinde Ringling'in modern ve çağdaş sanat koleksiyonuna eklenen bir Seminole sanatçısının ilk eserleridir. Bu sergi, Big Cypress Indian Reservation'da bulunan Ah-Tah-Thi-Ki Seminole kültür ve tarih Müzesi'nden birkaç önemli alıntı içerecek. Ringling'in yönetici direktörü Steven High, Sanatçıların ve ödünç veren kurumların ve özellikle Ah-Tah-Thi-Ki Müzesi'nin bu önemli sergiye verdikleri cömert sanat eserleri için minnettarız dedi. Gelecekteki projelerde ortak olmayı dört gözle bekliyoruz. Ek kredi veren kurumlar arasında IAIA Çağdaş Yerli Sanatlar Müzesi, Santa Fe'deki Amerikan Kızılderili Sanatları Enstitüsü, ve Indianapolis'teki Eiteljorg Amerikan Kızılderilileri ve Batı Sanatı Müzesi. Reclaiming Home, Scala Arts Publishers tarafından yayınlanan Durante Blais-Billie ve Dr. Stacy E. Pratt'ın bilimsel metinlerinden oluşan bir sergi kataloğuyla birlikte sunuluyor. Bu sergi kısmen Gulf Coast Community Foundation, John ve Mable Ringling Sanat Müzesi Vakfı, Mandell ve Madeleine Berman Vakfı Vakfı ve Bob ve Diane Roskamp Vakfı tarafından desteklenmektedir ve kısmen Florida Eyaleti tarafından desteklenmektedir. Dışişleri Bakanlığı, Sanat ve Kültür Bölümü; Florida Sanat ve Kültür Konseyi; ve Ulusal Sanat Vakfı. Wlusek'in bu sergi ve yayın projesiyle ilgili araştırma ve seyahati, Andy Warhol Görsel Sanatlar Vakfı tarafından verilen Küratöryel Araştırma Bursu tarafından cömertçe desteklenmiştir. Sanatın içinde hayatı, hayatın içinde sanatı görmek... Geleneksel, modern ya da dijital gibi ayrımlardan uzakta, sanatı bir bütün olarak ele alan, geçmişin izlerinde geleceği gören bir bakış açısına sahip olan İthaf Sanat dergisi, sanata gönül verenlere ithaf mottosuyla bir sanat köprüsü; dinlenme ve soluklanma alanı olmayı hedefliyor. Başarılı sanayici kimliğinin yanı sıra ulusal ve uluslararası resim sergilerinde yer alan eserleriyle sanatçı yönünü de ortaya koyan Senur Akın Biçer'in imtiyaz sahibi olduğu İthaf Sanat, hayatın içinde sanatı, sanatın içinde hayatı görmeye odaklanıyor...


19 yıldır 800 binden fazla çocuğu tiyatroyla tanıştıran Zorlu Çocuk Tiyatrosu, Zorlu PSM'de yeniden sahneye alıyor. Zorlu Çocuk Tiyatrosu 23 Ocak'taki Lunapark Gezegeni oyunuyla tiyatronun eğitici, öğretici ve eğlendiren sesini duyurmaya devam ederek tüm çocukları rengarenk bir dünyanın kapılarını aralamaya davet ediyor. Mehmet Zorlu Vakfı çatısı altında, Zorlu Holding'in 50. yılı anısına, 19 yıl önce kurulan Zorlu Çocuk Tiyatrosu, yeniden sahnelere dönmeye hazırlanıyor. Zorlu Çocuk Tiyatrosu müzik, dans ve birçok sanatı bünyesinde barındıran ve rengarenk bir dünyanın kapılarını aralayan Lunapark Gezegeni oyunu ile 23 Ocak'tan itibaren Zorlu PSM sahnelerinde 4 yaş üstü tüm tiyatroseverlerle buluşacak. Oyunda rol alan profesyonel oyuncu ve dansçılar, çocuklara sınırsız bir hayal dünyasının kapılarını açıyor. Zorlu Performans Sanatları Merkezi'nde perdelerini açacak Lunapark Gezegeni, çocuklara hayal kurmanın ne kadar da önemli olduğunu anlatıyor. Bir müzikal atmosferinde geçen oyun, rengarenk enerjisi ile çocukları sanatın eşsiz güzellikleriyle buluştururken öğretici mesajlar içeriyor. Lunapark Gezegeni 23, 24, 25, 26, 31 Ocak ve 1,6,20 ve 27 Şubat'ta Zorlu PSM Turkcell Platinum Sahnesi'nde seyircilerle buluşacak. İki farklı seansta gerçekleştirilecek oyunların biletleri passo. com. tr'de satışta!


Ödüllü genç keman virtüözü Yury Revich, Vivaldi'nin Dört Mevsim'i ile Astor Piazzolla'nın Buenos Aires'in Dört Mevsimi eserini harmanladığı, 8 Mevsim (8 Seasons) projesiyle İstanbullu müzikseverlerle buluşacak. İstanbul Büyükşehir Belediyesi Cemal Reşit Rey Konser Salonu'nda 19 Aralık'ta gerçekleşecek konser, saat 19.00'da başlayacak. Revich'e konserde, CRR Genç Oda Orkestrası eşlik edecek. Echo Klasik, Uluslararası Klasik Müzik Ödülleri ve Viyana Beethoven Merkezi gibi saygın kurumlarca verilen birçok ödülün sahibi keman virtüözü Yury Revich 19 Aralık'ta CRR'de konser verecek. Revich, ona Avrupa'nın en prestijli klasik müzik ödüllerinden biri olan ICMA'yı getiren 8 Mevsim'i icra edecek. Vivaldi'nin İtalyan fırtınalarıyla, Piazzolla'nın tutkulu ritimlerinin harmanlandığı bu eser; teknik, hız ve duygu aktarımı bakımından yüksek virtüözite gerektiriyor. Yury Revich'e CRR Genç Oda Orkestrası'nın eşlik edeceği konserde, sanatçı aynı zamanda orkestrayı da yönetecek. Konserde icra edilecek 8 Mevsim; Antonio Vivaldi'nin Dört Mevsim'i ile Astor Piazzolla'nın Buenos Aires'in Dört Mevsimi'nin ahenkle harmanladığı bir çalışma. Genç sanatçı besteci ve icracı yönü dışında gerçekleştirdiği sosyal sorumluluk projeleriyle de dikkat çekiyor. Çocukların hayallerini gerçekleştirmek amacıyla yürüttüğü Dreamland bunlardan en önemlisi. Revich ayrıca geri dönüşüme ve küresel ısınmaya dikkat çekmek Beethoven'ın yazdığı ve kullanmadığı notalardan, eskizlerden yeni besteler yaparak müzikte geri dönüşümü başlatmış. Revich'in 8 Mevsim çalışmasının diğer yapı taşı Buenos Aires'in Dört Mevsimi olarak bildiğimiz Astor Piazzolla'nın Cuatro Estaciones Portenas isimli eseri. Eser, türünde başyapıt kabul ediliyor. Piazzolla bu eserde, Kuzey ve Güney Yarımküre'nin karşılık gelen her mevsiminden müzikal alıntılar ekleyerek Vivaldi'nin ünlü eseri Dört Mevsime somut bir gönderme yapıyor. Rus asıllı Avusturya vatandaşı Revich, Echo Klasik ve Uluslararası Klasik Müzik Ödülleri ve Viyana Beethoven Merkezi tarafından Yılın Genç Müzisyeni gibi birçok ödülün sahibi. Yury Revich besteciliğin yanı sıra kendi projesi olan Sanat Konserleri dizisi Friday Nights With Yury Revich ve UNICEF ortaklığıyla düzenlediği DREAMLAND yardım konserleri organizasyonunun kurucusu ve sanat yönetmenliğini yürütüyor. Kendi kısa film ve videolarının rejisörlüğünü ve yönetmenliğini de yapan Revich, Eye Jewellery adını verdiği tasarımların da yaratıcısı. 1991'de Moskova' da dünyaya gelen Revich, 4 kuşak kemancı bir ailden geliyor. İlk keman eğitimini babasından alan sanatçı daha sonra Moskova Müzik Akademisi'ne devam etmiş. Avrupa' daki çeşitli saygın okullarda tekniğini geliştirmek için eğitimler alan Revich Avusturya Viyana'da yaşıyor. Dünyanın pek çok ülkesinde konserler veren genç sanatçı; 2015 yılında katıldığı Uluslararası Klasik Müzik Ödülleri yarışmasında Yılın Genç Sanatçısı ödülünü ve 2016 yılında da Echo Klasik ödülünü kazanmış. Sanatçı gerek bireysel, gerekse kurucusu olduğu hayır organizasyonları ile UNICEF Avusturya'nın resmi destekçisi. Revich ilk bireysel yardım konserini, 2011 yılında Japonya' da yaşanan tsunamisi felaketi kurbanları için Viyana'da düzenlemiş. 2015 yılında ilkini gerçekleştirdiği ve şu an Avrupa'nın en büyük Otizm Farkındalığı etkinliklerinden biri haline gelmiş All for Autism i gala etkinliğini düzenlemiş. Dreamland'in ilk projesi 2017'de Suriye'deki okullar için uygun su sistemlerinin kurulmasına fon sağlamak amacıyla UNICEF Dreamland adı altında Viyana' da gerçekleşmiş. Halen bu proje UNICEF Avusturya önderliğindeki bu temiz su projesi başarıyla fon toplamaya devam etmekte.


Gerçekten de insan beyni ile bilgisayarlar arasında büyük bir fark yok: Yapay zeka binlerce kodlama satırından oluşuyorsa insanları da DNA kodlu makineler olarak kabul edebiliriz. Bu durumda teknik olarak hem insan beyni hem de yapay zeka, birer sanat eseri üretebilirler. Ancak, sanatın değerlendirilmesi söz konusu olduğunda burada yeni bir soru ortaya çıkıyor çünkü bir eserin güzel olup olmadığı yine insanlar tarafından değerlendirilebiliyor... Yani aslında sadece şimdilik. Eğer ki yakın bir gelecekte ünlü matematikçi John von Neumann'in ortaya attığı singularity yani tekillik haline geçiş gerçekleşirse gelecekte yapay süper zeka, insan zekasından daha yüksek bir seviyede olabilir ve makineler, insanların bile ulaşamayacağı bilinçli bir seviyeye ulaşabilir. Bu durumda sanatı üretmek de 'değerlendirmek' de makinelerin tekeline geçebilir. Bu biraz distopik bir senaryo gibi görünse de gerçekleşmesi halinde o kadar da kötü olmayabilir. Henüz korkulacak bir şey yok, merak etmeyin, robotlar hala bizim kontrolümüzde. Üstelik yapay zeka teknik olarak sanat yapmayı öğrense ve çok karmaşık algoritmalar geliştirebilse bile hala insanlarda olan gizli formüle sahip değil: duygular. Riddley Scott'un meşhur filmi Blade Runner sevenlerinden özür dileyerek bu yazının kaleme alındığı Nisan 2021 tarihi itibarıyla yapay zekanın henüz insanlarınkine yakın bir duygu geliştirmemiş veya bunu öğrenememiş olduğu gerçeğinden hareket edersek insanlar bu noktada sanat üretiminde zaten makinelere karşı üstün durumdalar. Peki, yapay zeka ne kadar insan beynine benzer iş üretebilir? Yapay zeka, karmaşık bölümlere ve teknik olarak doğru solfeje sahip bir senfoni yazabilir. Yapay zeka bir roman, şiir, akademik makale vb. yazabilir. Yapay zeka, bir uçak tasarlayabilir ve optimum kanat uzunluğunu ve kalkış ağırlığını hesaplayabilir. Yapay zeka, insanların gözden kaçırdığı birçok teknik hatayı bulabilir ve düzeltebilir. Fakat tüm bunları gerçekleştirebilmek için yapay zekanın bir formüle, bir algoritmaya ihtiyacı var. Sanatın yaratılış anına gelince, işte bu noktada benzersiz ve formüle edilemeyen bir insan değişkeni bulunuyor. İnsan ilhamının bir kağıt, bir tuval ya da bir nota portesi üzerine hangi algoritmaya göre yansıdığını bilemiyoruz. Aslında buna insanın ruhu da diyebiliriz. Ruh dediğimiz şey, tamamen insan olan her şeydir yani duygular, geçmiş deneyimler ve hayatı anlamlı kılma arzusu. Bu anlamda makinelerin ürettiği bir sanat türü henüz yok. Makineler bu duygulara sahip olmadığından, yarattıkları eserin özgünlüğü ve aurası eksik olacak ve bunların hiçbiri olmadan ürünlerini bir sanat eseri olarak düşünmek pek mümkün olmayacak.


2021 yılının son günleri, NFT sanatının geldiği noktayı incelemek için iyi bir zaman gibi görünüyor. En son yaz başında 14 NFT eser 1 milyon dolarlık satış eşiğini aşmıştı. Bu rakamlar tabii ki popüler -ve son derece pahalı- NFT serilerini içermiyordu. Bu arada diğer kripto sanat koleksiyonları da muazzam müzayede sonuçları gördü ve Sotheby's, yine 10.000 parçalık bir koleksiyondan oluşan 101 Bored Ape Yacht Club NFT'sini 24,4 milyon dolara sattı. Ve nihayet beklendiği gibi, NFT hakimiyeti söz konusu olduğunda, bir sanatçı bu grubun üzerinde yer almaya devam ediyor. En pahalı NFTlerin listesinde Beeple, Mart ayında yayınlanan listenin ilk 10 sırasının üçünü doldurdu. Sanatçı ilk 10'un yarısı yeni girişler olmasına rağmen bugün hala listenin başını çekiyor. Bununla birlikte, yeni listede eksik olan, Mart ayında dördüncü sırada yer alan anonim sanatçı Pak. Haziran ayı itibariyle, Pak'ın Sotheby's ve Nifty Gateway'de The Switch'in 1.444444 milyon dolarlık satışı ve 1.355555 milyon dolarlık The Pixel satışı, tüm zamanların bireysel NFT satışlarının sekizinci ve dokuzuncu sırasını aldı. Ama sanatçının son eseri olan The Merge, 266.445 hisse ile yaklaşık 30.000 alıcıya 91.8 milyon dolara satıldığı için bu listenin başında gelebilir. Bu satış toplamına dayanarak, Pak şu anda dünyanın yaşayan en pahalı sanatçısı ve bu baharda Christie'nin rekor kıran satışıyla üçüncü sıraya yerleşen kripto sanat ustası Beeple'ı gölgede bırakıyor. Ayrıca, Rabbit (1986) adlı heykeli, Mayıs 2019'da 91 milyon dolarlık satışla şu anki ölçütü elinde tutan David Hockney ve Jeff Koons gibi daha geleneksel sanatçılar bulunuyor. Sürekli değişen ilk 10'un son halini aşağıda görebilirsiniz. Sitenin 2018 lansmanından bu yana sanatını SuperRare'de basan XCOPY, Londra merkezli bir kripto sanatı öncüsüdür. Some Asshole, sitede sunulan yalnızca yedinci NFT'ydi ve eseri SuperRare'de el değiştirdiğinde yeniden satış fiyatının yüzde 10'unu alan sanatçı tarafından basılan ilk karakterdi. Eylül ayında, kolektör Cozomo de' Medici, , eserin, SüperRare'deki ilk satın alımını yaptı. En büyük iki müzayede evi olan Christie's ve Sotheby's'in ayak izlerini takip eden Phillips, NFT dünyasına da girerek Michah Mad Dog Jones Dowbak'ın eserinin satışıyla mecraya benzersiz bir giriş yaptı. Replicator adlı eser, iş yerindeki bir fotokopi makinesini tasvir ediyor ve bu eski tarz ofis ekipmanı gibi, NFT'nin kendisi de kopyalayıcı. Çalışma, her 28 günde bir toplam 180 ila 220 benzersiz NFT için yeni NFT'ler oluşturmak üzere tasarlanmıştır ve bu da birçok ek yeniden satış değeri yaratır. Eserin 4,1 milyon dolarlık satışı ile Dowbak Kanada'nın yaşayan en pahalı sanatçısı oldu. Kripto sanatının en büyük isimleriyle dolu bir listede biraz aykırı bir değer, Edward Snowden. ABD Dokuzuncu Daire Temyiz Mahkemesi'nin NSA tarafından kitlesel gözetimin yasaları ihlal ettiğine dair 2020 kararını içeren bir NFT bastı. Metnin üzerine sanatçı ve fotoğrafçı Platon'un yarattığı bir portresi yerleştirilmiştir. Eser, Snowden'in Basın Özgürlüğü Vakfı yararına satıldı. Bu karmaşık bir durum. Ross Ulbricht, karanlık ağ pazarı web sitesi Silk Road'u kurdu ve 2011'den 2013'e kadar yönetti. Sonrasında Ulbricht tutuklandı ve sonunda kara para aklama, bilgisayar korsanlığı ve uyuşturucu kaçakçılığı suçlamalarından çifte ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı. Ancak site bitcoin ile çalıştığı için Ulbricht, kripto para topluluğundaki birçok kişi arasında hala itibar görüyor. Serbest bırakılması için para toplamayı ve hapisteki diğer arkadaşlarını kurtarmayı uman Ulbricht, bunun için yazılarından ve sanat eserlerinden oluşan bir koleksiyona dayalı bir NFT yarattı. Grafiti karakalem Perspektif gibi hem çocukluk çizimlerini hem de hapsedilmesi sırasında yapılan çalışmaları içeren bir çalışma. Çalışmayı satın alan, Ulbricht'in salıverilmesini isteyen özerk organizasyon, FreeRossDAO, oldu. Katkıda bulunan yaklaşık 4.000 kişi açık artırmayı kazanmak için 2.836 ETH (12.2 milyon dolar) topladı. Bu dört yaşındaki NFT, XCOPY'nin ilk basılan eserlerinden. 0xclipse @ isimli bir SuperRare kullanıcı sadece 0.5 ETH'lik (139 dolar civarında) bir hesap oluşturduktan bir süre sonra sanatçının resmini doğrudan satın almış, son aylarda, XCOPY bir NFT öncüsü olarak kabul edilince bu mevcut değerini tetikledi. Beeple, bu NFT'yi Christies'in ilk çıkışından sadece haftalar sonra Everydays serisinden bastı. Çalışma, iklim değişikliğinin yıkıcı potansiyeli hakkında bir uyarı olarak hizmet etmeyi amaçlıyor ve geliri Açık Dünya Vakfı hayır kurumuna gitti. Eserin sahibi, Everydays'e de teklif veren ama kazanamayan NFT koleksiyoncusu Justin Sun'dır. Cozomo de' Medici tarafından bugüne kadar yapılan en pahalı satın alma, NFT sanatına yöneltilen ana eleştirilerden birine pek de ince olmayan bir bakış atıyor; yani, bir sanat eserini sağ tıklayıp ücretsiz olarak kaydedebilirsiniz. XCOPY, çalışmayı 2018'de yarattı ve NFT fiyatları yukarıya doğru çıkmaya başladığında, Ağustos 2020'de Twitter'da tekrar paylaştı. Değerin bu kadar artacağını tahmin bile edemedi, 100 dolar dediler, yine 100 bin dolara çıkacaklar diye yazdı. Christie's, Mart ayında, sadece 100 dolarlık bir açılış teklifiyle sunulan Beeple's Everydays The First 5000 Days'de ilk kez tamamı dijital blockchain olan sanat eserini satmayı kabul ettiğinde büyük bir şans yakaladı. Ancak müzayede evinin geleneksel müşterileri bu yeni akımı bilmiyor olsa da Beeple, Crossroads satışıyla altı haneli bölgeye hızla girmiş olan kripto sanat topluluğunda zaten bir yıldızdı. Everydays, Beeple'ın 1 Mayıs 2007'de başlayan ve her gün bir çizimden oluşan bir kolajla devam eden günlük sanat projesinin ilk 5.000 gününü anlatıyor. Bu, ona çevrimiçi yıldızlığı kazandıran dijital çizimlerin yanı sıra, ham erken karalamaları da içeriyor. Christie's'deki ihale bir saatten daha kısa bir sürede 1 milyon dolara fırladı ve nihai sonuç elbette Beeple'ı yaşayan sanatçılar panteonunun neredeyse zirvesine fırlattı.


İstanbul Atatürk Kültür Merkezi'nde 14-20 Mart tarihleri arasında sinemadan, tiyatroya, çocuk etkinliklerinden konserlere kadar pek çok etkinlik var. Tüm bu etkinlikleri sizin için derledik. AKM Galeri, Kültür ve Turizm Bakanlığı ile Beyoğlu Belediyesinin destekleriyle, Bağımsız Sanat Vakfı tarafından hazırlanan Sonsuz Enerji, Mitokondriyal Havva sergisine ev sahipliği yapıyor. Evrenselliği kadın olgusu çerçevesinde yeniden görünür kılmayı hedefleyen Sonsuz Enerji, Mitokondriyal Havva, kökenimizin kadından geldiğini bilimsel bir gerçekliğe dayandırarak, canlılık esasını sağlayan mitokondrinin anneden çocuğa aktarıldığına vurgu yaparak ortaya koyuyor. Kadını ne kadar yaşamın merkezine aldığımız, onun meziyetlerine ne ölçüde paye verdiğimiz, onu ne denli yaşamın dinamik bir ögesi kılabildiğimiz üzerine düşünmeye sevk eden sergi, ressam Hülya Yazıcı küratörlüğünde 19 sanatçının eserlerini kadın teması çerçevesinde bir araya getiriyor. Resim, seramik ve video art gibi farklı tekniklerden beslenen eserlerden oluşan sergi, 8-27 Mart tarihleri arasında AKM Galeri'de gezilebilecek. İstanbul Devlet Türk Müziği Topluluğu ve Tabipler Kumpanyası, neşeli müzikal Tedavüyyeü'l Musikiyye'yle 14 Mart Tıp Bayramı'nda AKM'de bir araya geliyor. 1800'lerin sonunda Üsküdar semtinde başlayan Tuğşad ile Dilfiruz'un aşkı ailelerin izdivaçlarını münasip bulmaması üzerine hüsranla sonuçlanınca iki genç yataklara düşer. Dönemin meşhur doktorları aşk acısı çeken gençleri musikinin güzel nağmeleriyle tedavi etme kararı alır. Musiki hem iki aşığı tedavi edecek hem de inatçı aileleri yola getirecektir. 14 Mart Tıp Bayramı'nda AKM Tiyatro Salonu'nda sahnelenecek bu neşeli müzikalde Kültür ve Turizm Bakanlığı sanatçıları sahneyi doktorlarla paylaşıyor! Vehbi Akıntürk'ün yöneteceği müzikalin başrollerinde Hüseyin Cem Durak ve Zeynep Sönmez yer alıyor. İstanbul Devlet Tiyatrosu sanatçıları Elif Erdal, Dila Er ve Gözde Kısa, keyifli bir sohbetle AKM Çok Amaçlı Salon'da seyircilerle buluşuyor! Çocuk oyunlarında yönetmen ile yazar arasındaki ilişkiyi mercek altına alacak sohbet, çocukların severek izlediği oyunların perde arkasına ışık tutacak. İspanyol yönetmen Chema Garcia Ibarra'nın İspanya, Fransa ve Türkiye ortak yapımı olan ilk uzun metraj filmi Kutsal Ruh, AKM Yeşilçam Sineması'na konuk oluyor. Annesinin bakımıyla ilgilenen ve zamanını lokantasında geçiren Jose'nin UFO'ları inceleyen Ovni-Levante derneğinin üyesi olması dışında son derece sıradan bir hayatı vardır. Derneğin lideri Julio ile birlikte insan kaderini değiştirebilecek, gizli bir proje üzerinde çalışmaktadır. Ancak Julio'nun ani ölümü, onu insanlığın geleceğini kurtaracak kozmik sırrı bilen tek kişi olarak çalışmayı yürütmek zorunda bırakır. Türkiye'den Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı ve TRT tarafından desteklenen Kutsal Ruh, 74. Locarno Uluslararası Film Festivali'nde Özel Mansiyon Ödülü'ne ve 12 Punto TRT Senaryo Günleri'nde TRT Uluslararası Ortak Yapım Ödülü'ne layık görüldü. İstanbul Devlet Türk Müziği Araştırma ve Uygulama Topluluğu sanatçısı Murat Irkılata, Vakti Safa'yla AKM izleyicilerine unutulmaz bir Türk müziği deneyimi yaşatmaya hazırlanıyor. Türk müziğinin hicaz ve hicazkar makamında seçkin eserlerini seyirciyle buluşturacak olan Vakti Safa, 15 Mart'ta AKM Çok Amaçlı Salon'da! İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası, dünyanın en önemli muharebeleri arasında gösterilen Çanakkale Zaferi'ni Can Atilla'nın 57. Alay Gelibolu Senfonisi ile AKM sahnesinde anıyor. Türk ordusunun büyük bedeller vererek kazandığı şanlı galibiyeti ödüllü şef Burak Tüzün yönetiminde sahneye taşıyacak İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası'na usta opera sanatçısı Hülya Kazan ve başarılı viyolonsel sanatçısı Serdar Rasul eşlik edecek. Aleyna Demirkan'ın önderlik ettiği Ritim ve Müzik Atölyesi, AKM Çocuk Sanat Merkezi'nde çocukları müzikle buluşturmaya devam ediyor! 4-6 yaş arasındaki çocuklara yönelik olarak düzenlenen atölye, katılımcılara Erken Müzik Eğitimi kapsamında yer davulu, metalofon, ritim çubukları, ses boruları, üçgen ziller gibi orff çalgılarını kullanarak ritmik duygularını geliştirme, bir orkestranın parçası olma, el-göz-beyin koordinasyonunu geliştirme ve konsantrasyonu artırma gibi kazanımlar sunmayı hedefliyor. Kapasite 15 kişi ile sınırlıdır. 4-6 yaş arasına uygundur. Gökçe Kurt Elitez'in derleyip yönettiği Bir Nefes Dede Korkut, Oğuz Türklerinin bilinen en eski destansı hikayelerini İstanbul Devlet Tiyatrosu sanatçılarının yorumlarıyla yüz yıllar öncesinden AKM sahnesine taşıyor. Sen işitirsen eğer kalbin diliyle bütün canlılar, ovalar, ağaçlar, taşlar, kuşlar konuşur. En küçük ayrıntı görünür olur. Seherler ve geceler destan anlatır, sen işitirsen. Havanın, toprağın, denizin, dağların, taşların, insanın dilinden anlamak kalbi duymaktır. Geçmişten bugüne, birlikte yaşamın bilincini aktaran en kadim anlatılardır Kitab-ı Dede Korkut. Geçmiş, gelecek, bugün bir olur, insan bir parçası... Var olmanın hissiyatını o günlerden bugünlere aktardık biz de, Dede Korkut'un bir nefesiyle. İlk Türk müziği operası olma özelliği taşıyan Çanakkale'ye Ağıt, Milli Eğitim Bakanlığı ve Kültür ve Turizm Bakanlığının destekleriyle Çanakkale Zaferi'nin 107. yıl dönümünde AKM Tiyatro Salonu'nda. Kültür ve Turizm Bakanlığının ses ve saz sanatçılarını MEB Aşık Veysel Güzel Sanatlar Lisesi Korosu ve MEB Müfredans Dans Grubu ile buluşturan konser, Türk ordusunun şanlı zaferini AKM seyircisi için sahneye taşıyacak. Türk müziği ses sanatçısı, gazeteci, televizyoncu ve akademisyen Doç Dr. Aylin Şengün Taşçı'nın genel koordinatörlüğünde seyirci huzuruna çıkacak konserin librettosu başarılı orkestra şefi Nihat Gönül'e ait. Uluslararası festivallerde ödül yağmuruna tutulan Faysal Soysal imzalı Ceviz Ağacı, Yeşilçam Sineması perdesinde AKM izleyicileriyle buluşuyor. Anadolu'nun bir kasabasında edebiyat öğretmenliği yapan Hayati, darbeden sonra intihar eden bir gardiyanın oğludur. Yetişkin bir adam olana kadar babasının intiharının gerçek nedenini bilmez. Annesinin bahçesindeki kurumuş ceviz ağacını diriltmeyi takıntı haline getirmiştir. Karısının onu aldattığını bilse de ondan ayrılacak gücü kendisinde bulamaz. Hayati ceviz ağacına hayat vermeye çalışırken kendi hayatının kontrolünü kaybetme riskiyle karşı karşıyadır. Dilara Çamlıbel'in uygulayıcılığını üstlendiği Çocuklar ile Yaratıcı Drama Atölyesi'nde 4-6 yaş aralığındaki çocuklar rol yaparak ve canlandırarak harika bir serüvene çıkmaya hazırlanıyor! Yaratıcılık ve estetik düşünceyi geliştiren, sosyal beceriyi, iletişimi ve özgüveni yükselten Çocuklar ile Yaratıcı Drama Atölyesi, çocukları AKM'nin Çocuk Sanat Merkezi'nde sanatla çözüm ve arayışlara çıkmaya, hayal gücünü sahne üzerinde kurgulamaya davet ediyor. Kapasite 15 kişi ile sınırlıdır. 4-6 yaş arasına uygundur. İstanbul Tarihi Türk Müziği Topluluğu, 18 Mart Çanakkale Zaferi'ni konu edinen Çanakkale Destanı konseriyle AKM'de sanatseverlerin huzuruna çıkmaya hazırlanıyor. Ayhan Çağlı ile Enes Ergün'ün sunumlarını ve Özata Ayan'ın hazırladığı barkovizyon gösterisini seyirciyle buluşturan Çanakkale Destanı'nda İstanbul Tarihi Türk Müziği Topluluğu'nun tüm birimleri bu görkemli anlatı için bir araya geliyor. Çanakkale Zaferi'nin seyrini anlatan dolu dolu bir repertuvar 18 Mart'ta Tiyatro Salonu'da AKM seyircisini bekliyor! İstanbul Devlet Opera ve Balesi baş dansçılarından ödüllü bale sanatçısı İlke Kodal, AKM Çocuk Sanat Merkezi'nde çocuklarla buluşuyor! 4-6 yaş arasındaki çocuklara yönelik olarak hazırlanan Çocuklar İçin Bale Atölyesi, geleceğin sanatçıları ve sanatseverleri olan çocukların bale figürlerinin sağladığı düzen ve ölçüyle el-kol-bacak koordinasyonunun gelişmesine, vücutlarının düzgün, dengeli ve kuvvetli gelişimine ve özgüvenlerinin artmasına katkıda bulunmayı hedefliyor. Kapasite 15 kişi ile sınırlıdır. 4-6 yaş arasına uygundur. Ressam Metin Ceyran, AKM Çocuk Sanat Merkezi'nde geleceğin ressamlarıyla bir araya gelmeye devam ediyor! Çocukların resim yaparak zihinsel etkinliklerini, el becerilerini ve gözlem yeteneklerini geliştirmelerine katkıda bulunmayı hedefleyen Metin Ceyran ile Resim Sevinci'nde çocuklar kağıt ve boyalar aracılığıyla yaratıcılıklarını keşfedecek. Kapasite 15 kişi ile sınırlıdır. 4-6 yaş arasına uygundur. Masalların büyülü dünyası, Çocuklar İçin Masal Atölyesi'yle AKM Çocuk Sanat Merkezi'ne konuk oluyor! Dilara Çamlıbel'in liderlik ettiği ve 4-6 arasındaki çocuklara yönelik olarak hazırlanan atölye, çocukların masallar yoluyla hayal dünyalarını keşfetmelerini ve yaşamlarında yeni pratikler kazanmalarını amaçlıyor. Çocuklar için Masal Atölyesi'nde çocuklar farkındalıklarını artıracak, özgüvenli bir bakış kazanacak ve özgürce yaratma gücüne kavuşacak. Kapasite 15 kişi ile sınırlıdır. 4-6 yaş arasına uygundur. MDTİstanbul, İstanbul Devlet Opera ve Balesi'nin sosyal sorumluluk projesi Şehir Orman'la AKM Tiyatro Salonu sahnesinde seyircilerle buluşuyor! Beyhan Murphy'nin Rupyard Kipling'in ünlü eseri Orman Kitabı'ndan özgün bir modern dans drama eseri olarak sahneye uyarladığı Şehir Orman, toplumu yakından ilgilendiren gençlik ve çevre sorunlarına, nesli tükenmekte olan hayvanlara hem eğlenceli hem de düşündürücü bir bakış açısıyla yaklaşıyor. 2002 yılından beri binlerce genç insanın hayatına dokunan Şehir Orman'ın orijinal müzikleri Rahman Altın'a, kostümleri ise Serdar Başbuğ'a ait. Oyunun müzikleri arasında Athena ve Manga gruplarının oyun için özel olarak yazdıkları birer parça da yer alıyor! Alpaslan Karaduman'ın libretto danışmanlığı yaptığı eserin güncellenen bilgi akışında, tiyatrocu ve sunucu İbrahim Selim Şehir-Orman TV'nin habercisi olarak farklı bir televizyonculuk yapıyor! İstanbul Devlet Opera ve Balesi orkestrası sanatçılarının vereceği Oda Müziği Konseri'nde flüt ve trompet başrolde. Konserde solist olarak, Opera Trompet Trio grubu; Volkan Coşar, Elmar Azimzade, Erinç Coşkun ve flüt sanatçısı Filiz Karapınar sahnede olacak. Mustafa Avkıran'ın Erdoğan Kahyaoğlu'nun sevilen çocuk öykülerinden sahneye uyarladığı Şuşa ile Kiki, AKM Çok Amaçlı Salon'da minik tiyatroseverlerle buluşuyor! Merve Şeyma Zengin ve Refiye Genç'in rol aldığı Şuşa ile Kiki, AKM seyircilerine hayatın bir yolculuk olduğunu hatırlatırken sevginin ve kabul etmenin önemini vurgulayacak. Harput Yollarında isimli eseriyle Elazığ ve Harput'u geniş kitlelere tanıtan folklor araştırmacısı İshak Sunguroğlu, İstanbul Devlet Türk Halk Müziği Korosu tarafından AKM'de anılıyor! Konuk şef olarak konseri yönetecek olan Elazığ Klasik Türk Müziği ve Kürsü Başı Topluluğu Şefi Kenan Çimtay'ın hazırladığı İshak Sunguroğlu Harput Yollarında, AKM Tiyatro Salonu'nda müzik rüzgarları estirecek.