Öncelikle podcast ne demek? buradan başlayalım. Podcast; modern radyo programları gibi karşımıza çıkan seri halinde çeşitli platformlar üzerinden online olarak yayınlanmış ses ve video dosyalarına deniyor. Dinleyici ve izleyiciler ise bunları online olarak dinleyebiliyor ve isterlerse de telefon yada bilgisayarlarına indirebiliyor. İstanbul Kültür Sanat Vakfı'nın, oyuncu Yiğit Özşener'in ev sahipliğinde başlattığı Dünyalılar! Sanat Gezegeni İyileştirebilir mi? başlıklı podcast serisi, ekolojik krizin sebep ve sonuçlarına kültür ve sanatın yaratıcı gücüyle yeni açılardan bakmaya devam ediyor. Her cuma yeni bölümü yayımlanan seri temmuz ayında sanatçı Kalben, iklim aktivisti Elif Duru Kireççi, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Genel Sekreter Yardımcısı Mahir Polat, Teğet Mimarlık ortağı mimar ve yazar Ertuğ Uçar ile SALT Araştırma ve Programlar Direktörü Meriç Öner'i konuk ediyor. Seri, 6 Ağustos'ta İKSV Alt Kat'ın Yarın nasıl bir dünyaya uyanacağız? sorusunu odağa alan stop-motion atölyesinin yürütücüsü belgesel yönetmeni ve eğitmen Doğa Kılcıoğlu ve üç genç öğrencisi; Zülal Yılmaz, Selin Aytar ve Kerem Kiler ile dinleyicilere veda edecek. İKSV Kültür Politikaları Çalışmaları kapsamında şubat ayında yayımlanan Ekolojik Dönüşüm için Kültür ve Sanat raporundan yola çıkan ve Dinlebi'nin desteğiyle gerçekleştirilen serinin tüm bölümleri İKSV'nin Spotify, Apple Podcasts, YouTube kanallarından ve web sitesinden takip edilebilir. Ortaoyuncular, Ferhan Şensoy'un tiyatroseverlerin sorularını yanıtladığı podcast programlarına başladı. Yayınları buradan takip edebilirsiniz. 16. İstanbul Bienali, bu seneki başlığı Yedinci Kıta'yı farklı açılardan ele alan bir podcast serisi hazırladı. Bu seride araştırmacı ve yazar Nora Tataryan'ın hazırlayıp sunduğu, sanatçılar, bienal ekibi, akademisyenler ve farklı meslekten konuklarla Antroposen ve ekoloji alanında sohbetlerden oluşan programlar yer alıyor. Seride ayrıca Yekta Kopan, Gülşah Güray, Prof. Dr. Edhem Eldem, Şebnem İşigüzel, Kalben, Hale Soygazi, Atlas Sarrafoğlu gibi birçok farklı ismin bienali gezerken edindiği izlenimleri de dinleyebilirsiniz. Yedinci Kıta podcast serisini dinlemek için tıklayın. İstanbul Kültür Sanat Vakfı tarafından düzenlenen İstanbul Tasarım Bienali, VitrA sponsorluğunda gerçekleşecek Tasarım Bienali Sohbetleri adlı bir podcast serisine başlıyor. Tasarım Bienali Sohbetleri'nin Tasarım Bienali'ne Dönüş alt başlığını taşıyan serisinin ilk bölümü İKSV'nin Spotify hesabında yayımlandı. Serinin yeni bölümleri ise 17 Haziran'dan itibaren her çarşamba İKSV'nin Spotify hesabında dinlenebilecek. 15 programdan oluşacak Tasarım Bienali'ne Dönüş serisinde, İstanbul Tasarım Bienali ekibi moderatörlüğünde, bienalin önceki edisyonlarının küratörleri ve katılımcılarından Jan Boelen, Vera Sacchetti, Nadine Botha, Orkan Telhan, Judith Seng, Camilo Oliveira, Emre Arolat gibi isimlerle sohbetler gerçekleştirilecek. İlk bölümü buradan dinleyebilirsiniz. Mirgün Cabas ve Can Kozanoğlu, Nereden Başlasam da farklı disiplinlerin uzmanlarıyla yaptıkları söyleşilerde bu alanların temel kavramlarını, meselelerini konuşuyorlar. Daha fazla derinleşmek isteyenler için konuklarından okuma önerileri alıyorlar. Nereden Başlasamı buradan dinleyebilirsiniz. Mirgün Cabas ve Can Kozanoğlu bu seride ise yazarlarla konuşuyor. Bir kitabın ilk sayfası üzerinden yazarlara nasıl yazdıklarını soruyorlar ve nasıl yazılır sorusuna yanıt arıyorlar. Bir nevi sesli yazı atölyesi düzenliyorlar. Bu podcast serisini buradan dileyebilirsiniz. Anlatsam Roman Olur'da Nida Dinçtürk, güncel kültür-sanat gelişmelerini takip ediyor, kültür-sanat dünyasından konuklar ağırlıyor. Özgür Mumcu, Gündüz Vassaf, Elif Şafak, Mehmet Ali Alabora ve Sevin Okyay gibi konuklarla gerçekleştirdiği kültür-sanat söyleşilere buradan ulaşabilirsiniz. Şarkılar, döneminin tanığı. Türkiye tarihini şarkılar üzerinden okumak mümkün. Marşlarla başlayan, alaturka ve halk müziği ile şekillenen, popüler şarkılarla bugüne ulaşan bir süreç bu. Müzik tarihçisi Murat Meriç'in küratörlüğünü üstlendiği yeni bi'bakaudio serisi Yerli Müzik, Türkiye'nin siyasi tarihinde şarkılı bir yolculuğa davet ediyor ve daha önce Berlin'de duyulmamış ender tınılarla resmi tarihte yazılmayanları seslendirmeyi amaçlıyor. Yerli Müzik podcast serisine buradan ulaşabilirsiniz. Banttan ve Fişsiz, kitap, çeviri, fotoğraf, hikaye, sinema, tiyatro, müzik, edebiyat ve şiirin içinde olduğu keyifli bir podcast serisi. Bu seriyi buradan dinleyebilirsiniz. Aklın Yolu Düşünce Topluluğu tarafından hayata geçirilen Biyografik Bilim: Bilim İnsanlarının Ağzından Hayatlarında bilim adamlarının hayatlarına dair ilginç bilgileri öğrenebilirsiniz. Bu podcast serisini buradan dinleyebilirsiniz. Foto Müze, Açık Radyo'nun fotoğraf ile tarihsel hikaye anlatıcılığını başarıyla sentezleyen bir yayını. Podcast serisinde, Osmanlı dönemi ağırlıklı olmak üzere Türkiye fotoğraf tarihinde bir gezinti yapılıyor. Eski gazete, dergi, fotoğraf koleksiyonu ve sayısız malzemenin kaynaklık ettiği programda, konusunda uzman olan bir çok konuk da ağırlanıyor. Osmanlı dönemi fotoğrafhaneleri ve fotoğrafçıları, dönemin fotoğrafa yaklaşımı, basın-fotoğraf ilişkisi, arşivcilik ve koleksiyonculuk programın ana konuları arasında yer alıyor. Foto Müze, kayıtlarını buradan dinleyebilirsiniz. Seval Şahin'in hazırlayıp sunduğu bu podcast serisinde, romanlar, hikayeler, kahramanlar, edebiyatseverlerle tartışılıyor. Podcast serisini hemen buradan dinlemeye başlayın. Birbirini ilk gençlik yıllarından bu yana tanıyan bir arkadaş grubunun seslendirdiği kitaplara ve hikayelere buradan ulaşabilirsiniz. Bir öyküyü iki kat büyülü hale getiren, onu yazarının sesinden dinlemek olsa gerek. Yazarların sesinden öykülere buradan ulaşabilirsiniz. Yayıncılık dünyasının deneyimli ismi Deniz Yüce Başarır, Ben Okurumun her bölümünde okuduğu bir kitabı, kitabın ona hissettirdiklerini anlatıyor, alıntılar paylaşıyor ve dostlarıyla kitaplar hakkında sohbetler ediyor. Başarır'ın bu keyifli podcast serisini buradan dinleyebilirsiniz. Esen Tan, Güvenç Atsüren ve Utku Ögetürk gibi isimlerin sinema gündemini yakından takip ediyor, düşüncelerini ise hazırladıkları podcast programlarıyla paylaşıyor. Bu keyifli seriyi buradan dinleyebilirsiniz. Sinema insanı Melikşah Altuntaş'ın hazırlayıp sunduğu bu podcast serisi, iyi bir film izlemek isteyenleri ihya edecek konsept listeler, sinema dünyasının kanayan yaraları ve ilginç olaylarını mercek altına alan dosyalarla sizi film komasına sokmaya hazırlanıyor. Seriye buradan ulaşabilirsiniz. Kafa Dergisi, yeni açılan podcast kanalında kendi yazarlarının sesinden yazılara yer veriyor. Podcast serisini buradan dinleyebilirsiniz. Türkiye'nin ilk podcast dizisi Karanlık Bölge, buradan dinleyebilirsiniz. Karanlık Bölge'yi sesiyle aydınlatanlar Tansu Biçer, Tülin Özen ve Özge Satman. Podcast serisinin ses tasarımını ise Eli Haligua ve Fatih Rağbet yapıyor. Konusu: Ütopik bir gelecekte dedektiflik yapan Yaz, ön yargıları yüzünden Karanlık Bölge Rehabilitasyon Merkezi'nde görevlendirilir. Yaz, bu görevinde çömez partneri Ela ile birlikte beş yıl önce işlediği bir suçtan ötürü Karanlık Bölge'de vaka olan Kuzey Bayraklı'nın rehabilitasyon sürecini tamamlayıp tamamlamadığını test etmektedir. Kuzey, önceki hayatında bir işyerinde üst düzey yöneticilik yapmaktadır ve burada işlediği suç sonrasında aynı firmanın Karanlık Bölgesi'ne bu sefer beyaz yakalı bir kontrol sorumlusu olarak atanır. Dizinin kahramanı Yaz bu ortamda Kuzey'i tanıdıkça ön yargılarından arınabilecek midir? 6 bölümlük dizi yayınlandığı platform ile de bir başlangıç ve yeni bir akım oluşturabilecek mi yakın zamanda ortaya çıkacaktır.


British Council, Türkiye'deki kültür ve sanat kuruluşlarını uluslararası iş birliği hibesine başvurmaya davet ediyor. 4 Kasım'a kadar başvuruların kabul edileceği programda, Birleşik Krallık'tan bir ortakla proje geliştirme ve işbirliği için 5 ile 75 Sterlin arasında değişen hibe imkanı sunuluyor. British Council, toplamda 3.5 milyon Sterlin destek imkanıyla, tüm kültür ve sanat kuruluşlarının katılabileceği uluslararası iş birliği hibesini başlatıyor. Hibe programı, Türkiye ve Birleşik Krallık'tan kuruluşların ortaklaşa işbirliği yapmalarına olanak yaratırken, yeni projeler geliştirmek ve hayata geçirmek için de fırsat sunuyor. Programa, 4 Kasım tarihine kadar https://www. britishcouncil. org/arts/international-collaboration-grants adresinden başvurmak mümkün. Uluslararası işbirliklerini desteklemeye önem veren British Council, bu hibe programı ile Türkiye ve Birleşik Krallık'tan kültür-sanat kurumlarının ortaklaşa gerçekleştirecekleri yüz yüze, dijital veya hibrit sanat projelerini desteklemeyi hedefliyor. Toplamda 3.5 milyon Sterlin destek sağlayacak hibe programı, sanatçıların uluslararası meslektaşlarıyla yaratıcı sanat eserleri yaratmalarını ve geliştirmelerini desteklemek, yeni uluslararası ortaklıkları ve yenilikçi işbirliği yollarını teşvik etmek için tasarlandı. Program kapsamında, kuruluşlara 5 ila 75 bin Sterlin arasında değişen hibe olanakları sağlanıyor. Başvuruların kabul edileceği projeler; film, müzik, yaratıcı teknoloji, edebiyat, görsel sanatlar, tiyatro ve dans, mimarlık, tasarım ve moda alanlarını kapsıyor. Projelerin aynı zamanda, eşitlik ve kapsayıcılık gibi önemli çağdaş temaları ve/veya iklim değişikliği gibi küresel zorlukları ele alması teşvik ediliyor.


Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Geleneksel Türk El Sanatları Bölümü Tezhib Ana Sanat Dalı programından mezun olan Doç. Dr. Şehnaz Biçer, uluslararası alanda yaptığı araştırmalar ve katıldığı kongrelerle de adından söz ettiriyor. Geleneksel Türk el sanatları şemsiyesi altındaki tezhip ve minyatür gibi dalları kendine has yorumuyla günümüze taşıyan ve çok sayıda ödüle layık görülen Doç. Dr. Biçer halen Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Geleneksel Türk El Sanatları Bölümünde ders veriyor. Bu sanatların hem ülkemizde hem de dünya genelinde hak ettiği değere ulaşması için gençlerin dünyasına girmek ve onların fikirlerini öğrenmek gerektiğini vurgulayan Doç. Dr. Biçer, Sanatçı olmak gibi bir düşüncem yoktu ama resim yapmayı sevdiğimi bilen teyzemin yönlendirmesiyle güzel sanatlar sınavına girdim. Kalemimi aldım, sınava girdim, öyle, hazırlıksız. Ama yeniden dünyaya gelsem yine sanatı seçerdim diyor. Biçer ile bir yandan kendi sanat yolculuğunu diğer yandan da sanatımızı dünyaya nasıl ulaştıracağımızı konuştuk. Çok klasik olacak belki ama küçükken resim yapmayı seven bir çocuktum. Neden resim yapıyorum? diye düşünmeden resim yapmayı seven bir çocuk. Ama sanatçı olmak gibi bir düşüncem yoktu. Yani ailemde sanatçı bir kişilik yok ki onu göreyim de böyle bir şey var, diye idrak edebileyim. Çocukluğumda İzmir'e teyzeme giderdik, onun Rembrandt'ı, Van Gogh'u anlatan ansiklopedileri vardı. Oraya gittiğimde onları incelediğimi hatırlıyorum. Sanat ve ressamlık o kitaplardaydı benim için. Lisede sayısal bölümden mezunum. Aynı zamanda matematik dersini de çok severek okudum. Esasında tabiatta da çizdiklerimizde de her şey, bir geometri üzerinedir. Kendimden bir örnek vereyim; ben yıllarca herkes benim gibi görüyor zannettim. Çünkü ben gördüğüm her nesneyi; kübik, daire, küre ya da başka bir geometrik şekil olarak görüyorum. Yani bir nesne benim için önce geometrik bir cisim olarak var oluyor. Hem resmi hem matematiği sevince mimar olabilirim, diye düşünmüştüm. O meslek olmayınca güzel sanatlara yönlendim. Hem resmi hem matematiği sevince mimar olabilirim, diye düşünmüştüm. O meslek olmayınca teyzem dedi bana 'Güzel sanatlar sınavına gir' diye. İyi, gireyim dedim ben de. Öyle bir hazırlığım da kursa gitmişliğim de yoktu. Kalemimi alıp kaydımı yaptırdım, sınava girdim. Kazanınca şaşırdım da çünkü bana göre herkes oraya çok hazırlanmıştı, ben şans eseri düşmüş bir insan gibi hissettim kendimi. Ama sonra fark ettim ki kendimin çok doğru bir yeri ile buluşmuşum. Bu çok güzel çünkü çoğu insan buluşamıyor. Çok fazla bilerek girdiğim bir yer değildi aslında. Seçtim ve girdikten sonra öğrendim desem yeridir. İlk yıl genel eğitim alınır, ikinci yıl branşlaşma olur. O zaman üniversitedeki hocam Tahsin Aykutalp idi. Bir dia gösterisi yaptı, tezhip ve minyatürü anlattı. O gün oturduğum yeri, sınıfı, dialarla karşı karşıya kaldığım anı çok net hatırlıyorum. Dedim ki 'Bu iş çok enteresan ve ben bunu yapmak istiyorum'. Orada karar verdim bu işi yapmaya. Hakikaten bir daha dünyaya gelsem yine sanat derdim. Zaman içinde daha da bilinçlendim; öğrenmekle, bilmekle daha da bilinçleniyorsunuz çünkü. Aynı zamanda sanat tarihinde de doktora yaptığım için bu sanat dallarında çalıştım. Bugünden 1200 yıl evveline kadar kendi sanatımın tarihiyle ilgilendim ve onun akışını, gelişimini, mükemmel eserleri gördükçe daha çok içine giriyorsunuz. Son 25-30 yıldır ilgide bir artış var. Eskiden yani benim üniversite yıllarımda nispeten daha az biliniyordu. Dijital ortamlar, sosyal medyanın bu sanatların bilinmesine yönelik etkisi güzel. Ama bir noktası var ki çok kritik; dünyanın birçok ülkesinden insanları görüyorsunuz. Bu bütün dünyanın sanatı içerisinde, kendi özünüzü ifade edebilmeniz ve o akıntıya kaptırmadan kendinizi tutarak yol alabilmeniz zor. Bunun için önce kendi kültürünüze hakim olmak gerekiyor. Çünkü aslında dünya da sizden bunu istiyor yani dışarıdan bana baktığında beni görmek istiyor. Sosyal medyada çok güzel örnekler var, çok güzel çalışmalar var. Bazen öğrenciler sosyal medyada yapılan işleri, sanatı görünce demoralize olabiliyor. Ancak onlara şunu söylüyorum; sosyal medya kişiye sanki 'Sen tek başınasın ve dünya karşında' gibi hissettirebiliyor. Oysa orada da binlerce sanatçı var. Olay artık dijital. Evet sergiler açıyoruz, eserler yapıyoruz ama bu sergilerdeki eserlerden öte bir başka dünya var. Gençlere yetişmekte zorlandığımız bir dünya var. Onları da dinleyerek bu bilgileri aktarmamız, geleneksel Türk el sanatlarını bu yeni dünyaya nasıl sunmamız gerektiğinin formüllerini konuşmamız lazım. Bir tezhibi ve minyatürü duvarda sergilemiş olmakla dünyaya açılamam. Sadece belli kesime hitap ederim. Ben daha büyük hedeflerde olmak istiyorum. Şöyle örnek vereyim; okuldaki çocuklara Hz. Süleyman'ı ödev vermiştim, minyatür dersinde. İnceleyin, dedim. Gitti geldi çocuklar, hepsinin çalışmasında Süleyman uzun sakallı, uzun saçlı. Bakıyorum, çok da tanıdık geliyor. Anladım ki Yüzüklerin Efendisi'ndeki Gandalf gibi çizmişler. Biz bir başka dünyaya gidiyoruz, ben bu dünyaya öğrendiklerimi aktarabilirim. Ama gençler yönlendirirse öyle gidebiliriz. Yeni dünya, duvara minyatürü tablo olarak asmak değil. Bu sanatlarla ilgilenmeye başladığım ilk yıllarda, güzel şeyler yapmak istedim. O yıllar içerisinde ben geleneksel sanatlarımızı öğrendikten sonra yavaş yavaş kendime dönmeye başladım. Esasında ilk baştan beri kendimde olduğumun, kendimi aradığımın farkında değildim. Öğrenmeyle birlikte siz, kendinizi aramanın farkına varmıyorsunuz. İlerledikçe bazı işlerimi yaptıktan sonra kendi kendime Bu şimdi senden nasıl çıktı, nasıl hayal ettin? dediğimi biliyorum. Kendiniz bile o serüvende bakıyorsunuz ki içinizden başka bir şey oluyor. Tuhaf, anlatması zor. Neden resim yapma isteği duyuyorum? Normal bir şey mi? Yemek ihtiyacı normal de resim yapma öyle mi? Kendi kendime soruyorum. Hangi dürtü bana yaptırıyor? O dürtü kendini bulmak, kendini sevmek isteğinden kaynaklanıyor. İçimdeki bir şeyi karşıma döküp görmeyi istiyorum, kendimi istiyorum esasında. O yüzden kendini bulma serüvenidir sanat; kimi zaman işkenceyle kimi zaman güzel güzel. Kabul etmez, isimsel olarak bile ayrılmasını doğru bulmuyorum. Bir şeyi ayrıştırdığınız anda karşı karşıya getirirsiniz. Geleneksel ile çağdaş karşı karşıya! Yıllarca tartışılıyor. Bir ayrımın doğru olmadığını, sanatın bir bütün olduğunu, hatta sanatların birbirleriyle alışveriş içerisinde olması gerektiğini düşünüyorum. Bir kuşu uçurabilmeniz için iki kanada ihtiyaç vardır. Tek kanatla hiçbir kuş uçmaz. Bu bir kanat bilimdir, araştırmadır. Diğer kanat kültürel birikiminizdir. Okumalar yapmak gerekiyor, kendinizi geliştirmeniz gerekiyor. Ben önce kendim olmaktan vazgeçiyorum onlarlayken. Çünkü onlar benim taklidim olmamalı. Onların geleneklerinden izleri görürsünüz Japonların sanatında. Resimlerinde, seramiklerinde, animelerinde kültürlerini çok güzel yeni dünyaya taşıdılar. Bizde de bu olur, sanatımızı karşı karşıya getirmeyi bırakıp yan yana yürümek için neler yapabileceğimizi konuşmamız gerek. Resimde önce bir hayale başlıyor, sonra iki üç adım sonrasına göre ilerliyoruz. Ona göre renkleniyor. Önce beyinde çizim gerçekleşiyor. Ben, birçok tasarımımı yolda yürürken düşünürüm. Sanatla uğraşan insanın beynen ne kadar yorulduğu bazen fark edilmiyor. Çünkü siz eğer sanatın içindeyseniz bir şeyle meşgulse beyniniz, günler, haftalar evvelinden o sizin beyninizde sizinle yürür; sokakta yürür, evde yürür, yatarken yürür. Beyin sürekli düşünür. Bir şeyin ortaya çıkabilmesi için 'Hadi ben de bir resim yapayım, masama koyayım. Acaba ne yapsam?' diye başlanmıyor. Daha evvelinden o hayaliyle birlikte bir müddet ciddiyetle yürüyor, ondan sonra eyleme geçirmeye başlıyorsunuz. Eyleme geçirirken de hayallerinizi dökebilmek ya da dökememek gibi bir işkenceyle karşı karşıyasınız. Bazen beyin başka bir şey gösteriyor, el veya işleyişte beceremediğiniz bir şey oluyor. Bu sefer bu ikisi ciddi bir kavgaya başlıyor. Bunun huzura kavuşabilmesi için önce geçirilmesi gereken bir işkence dönemi var diyebilirim. Yani bir sanatkarın yaptığı eserin karşısına geçip ondan haz alması az bir süre. 'Tamam güzel' diyorsunuz, ertesi sabah kalktığınızda sizin durmayan beyniniz ve karşınızdaki resim size onun olmayacak yanlarını gösteriyor. Kendime has eserlerim var. Klasik manada tezhip ve minyatür öğretiyorum ama artık içimden geldiği şekilde eserler yapıyorum. Eserin bana heyecan vermesi, çekmesi gerekiyor. Benim gecem gündüzüm yoktu pandemiden önceden de. Vapurda çay içerken resim tasarladığımı bilirim. Sürekli bir onunla uğraşma hali vardı. Parklarımızda, metro istasyonlarında geleneksel sanatlarımızın çok doğru örneklerini sergileyerek topluma, farkında olmadan estetiği gösterebileceğimiz çalışmalar yapılabilir. Dayatmayla estetik olmaz. Toplumun gezdiği yerlerde estetik verilebilir. Kültürümüzü vereceğiz diye çocukları sıkboğaz etmeye de gerek yok. Sakin, daha rahat, etrafa serpiştireceğiniz şeylerle, çocuklar o estetiği alır.


Müzecilik kavramı ile birlikte ortaya çıkmış olan küratörlük, zaman içinde kurumlardan bağımsız hale gelerek kendi çalışma prensiplerini belirlemiş. Günümüzde, süreli sergiler yapan özgün bir meslek biçimine evrilmiş. Psikoloji, felsefe, mimari gibi birçok disipline de hakim olmayı zorunlu kılan, yaratıcılık ve empatiyle şekillenen bu katmanlı mesleğin inceliklerini, dört önemli küratör Beral Madra, Denizhan Özer, Filiz Ağdemir ve Marcus Graf ile konuştuk. Bir sergiyi ziyaret ediyorsunuz. Kapısından içeri adım atıyorsunuz. O anda, arkanızda bir gerçeklik bırakıp bir başka görüşe, sisteme, anlama, bambaşka bir dünyaya dahil oluyorsunuz. O dünyanın yarattığı duygusal etki, sanatçısına olduğu kadar küratörüne de ait. Latince tedavi etmek, iyileştirmek anlamına gelen curare kelimesinden türemiş bir kelime küratör. Sadece bir serginin değil, bir müzenin, galerinin hatta kütüphane veya arşivin yönetimi ve koruyuculuğunu üstlenen küratör; sorumlu olduğu koleksiyonları yorumlamakla da yükümlü. Çalışma prensiplerine göre küratörler; müze gibi bir kuruma bağlı çalışan, yardımcı, dışarıdan destek veren, bağımsız çalışan olmak üzere üç ayrı kategoride ele alınabiliyor. Müzecilik kavramı ile birlikte ortaya çıkmış olan küratörlük, zaman içinde kurumlardan bağımsız hale gelerek kendi çalışma prensiplerini belirlemiş. Günümüzde, süreli sergiler yapan özgün bir meslek biçimine evrilmiş. Psikoloji, felsefe, mimari gibi birçok disipline de hakim olmayı zorunlu kılan, yaratıcılık ve empatiyle şekillenen bu katmanlı mesleğin inceliklerini, dört önemli küratör Beral Madra, Denizhan Özer, Filiz Ağdemir ve Marcus Graf ile konuştuk. Çağdaş sanat dünyasının önde gelen isimlerinden Beral Madra, küratörlüğü, Türkiye'de bilinir hale getiren bir sanat insanı. Aynı zamanda bir sanat eleştirmeni. 1980'den itibaren çağdaş sanat alanında çalışıyor. Galeri yöneticiliği yapan, galeri açan ve bianellerin küratörlüğünü yapan Beral Madra ile kuratörlüğü konuştuk. Her sergi, küratör için yeni bir eğitim ve bilgilenme sürecidir. Bilgilenme süreklidir, edinilmiş bilginin güncelleştirilmesi gerekir. Siyasal, ekonomik, kültürel gelişmeler; serginin yapıldığı ülke, kent ve güncel ortam hakkında bilimsel ve doğru bilgi edinme gibi süreçler önemlidir. Bunların kullanılması kolay bir iş değildir, kuşkusuz. Ülkemiz koşullarında bu süreçlerin uygulanması irade, direnç ve cesaret gerektiriyor. Bu tür bilgilerle donatılmamış bir serginin etkisi düşüktür. Bu disiplinler hedef kitlesinin içinde yaşadığı düzeni ya da güncel ortamı yorumlayan, eleştiren sanat yapıtları arasındaki ilişkiyi göstermek için gereklidir. Küratör için kendi mesleki çıkarlarından önce sanatçıların ve sanat üretiminin değerleri ve çıkarları gelmelidir çünkü bu değerler ve çıkarlar onun işinin temelini oluşturur. Sanatçının ve üretimin amacı ve çıkarları da serginin ulaşması gereken kitlenin zihinsel, düşünsel gereksinimleriyle örtüşmelidir. Küratör bu ilişkiler arasında bağlar kuran kişidir; tarafların gereksinimlerini iyi yönetmesini bilmek zorundadır. Siyasal, ekonomik parametreler açısından bu ilişkilerde her zaman ikilem ve çatışkı söz konusudur. İşte tam da bu açıdan küratörün taraf ya da tarafsız olması arasındaki seçim dikkat çekicidir. Günümüz siyasal ve ekonomik koşulları içinde sanat projelerinin parasının hangi kaynaktan geldiği ister istemez sorgulanıyor. Sergilerdeki eleştirel yapıtlar özgürce sergilenebiliyor mu yoksa gizli bir sansür var mı? Siyasal çıkarlar ve yasaklar sergileri etkiliyor mu? Son örnek: Venedik Bienali Rusya Pavyonu küratörü Ukrayna'ya saldırı başlar başlamaz istifa etti, sanatçılar da ona katıldı ve Giardini'de pavyon kapalıydı! Siz Hikaye yazıyor diyorsunuz; ben de Hakikati ve gerçeği gösteriyor diyorum. Sanat üretimi ve bu üretimin sergilenmesi, küresel bağlamda siyasal ve ekonomik düzene egemen olan büyük aldatmacaların, yalanların, düzmecelerin karşısındaki uyarıları, gerçekleri ve hakikati dolaylı olarak oluşturuyor. İzleyici yalnız bunun bilincinde olsa yeterince anlayabilir ne anlatıldığını. Öncelikle küratörlük mesleğinin gerektirdiği eğitimi almaları en az bir dil bilmeleri gerekiyor. Sergi yapmak bilgi kadar önemli bir deneyim süreci de gerektiriyor. Çekinmeden her fırsatı değerlendirip sergi ve sergiyle ilgili yan etkinlikler yapmalarını öneririm. Galerilerde veya müzelerde bir süre çalışıp deneyim ve iletişim ağı kazanabilirler. Yaşadığımız süreçte yurt dışına gitmek oldukça zor; ancak konuk küratör programlarını izlemelerini ve fırsatlardan yaratmalarını öneririm. Prof. Dr. Marcus Graf, Almanya doğumlu ve 2003 yılından beri Yeditepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesinde öğretim üyesi. Sanat ve Kültür Yönetimi Bölümü Başkanı olan Marcus Graf; Siemens Sanat, Akbanksanat, Milli Reasürans, Contemporary Istanbul, Baksı Müzesi, Erimtan Müzesi ve Elgiz Müzesi gibi çeşitli kurumlarda 100'den fazla sergide küratörlük yaptı. Graf, halen Plato Sanatın daimi küratörü olarak görevine devam ediyor. Çok sayıda kitap, kitapta bölüm, sergi kataloğu ve dergide sanat yazarlığı yapmış olan Marcus Graf, akademisyen, küratör ve sanat yazarı olarak İstanbul'da yaşıyor. Güçlü bir sergi, sunulan eserler ile kavramsal çerçeve arasında açık, anlamlı bağlantılar kurar. Ayrıca parçalar; sanat eserlerinin birbiriyle biçimsel, estetik ve kuramsal açısından ilişki kuracak şekilde bir araya getirildiği şekilde yerleştirilmeli. Bir sergi, zamana ve mekana özgü olmalı. Yani mimari yerleştirmede, eser için gereken alan ve çevresi ile ilişkisi göz önünde bulundurulmalı. Boşluk, küratörün sergiyi tasarlarken dikkate alması gereken elle tutulur bir malzeme. Konuşmalar ve seminerlerin yanı sıra duvarlardaki bilgi metinleri, açıklamalar gibi eğitici araçlar da dikkate alınmalı. Ve sonuç olarak sergi tasarımı, serginin anlaşılmasını kolaylaştırırken aynı zamanda sergiyi ilgi çekici hale getirmeli. Başarılı bir küratörlük sanat eserlerine anlam katar, fikirleri ortaya çıkarır ve içerikle iletişim kurar. Anlamlı bir sergi, sanatın olduğu kadar toplumun durumunu da eleştirel bir açıdan yansıtır. Bir küratör, sanattaki güncel ve tarihsel tartışmalar hakkında geniş bilgiye sahip olmalı. Bunun yanı sıra sunulan konsept hakkında bilgisi bulunmalı. Bu yüzden, sosyal bilimler ve diğer akademik alanlar hakkındaki derin bir içgörü, kavrayış çok önemlidir. Küratör, kendine has bir tarz geliştirmelidir. Risk almalı, bilinenin ötesine geçmeli ve klişelerden uzak durmalıdır. Sanatçıların eserlerini en iyi şekilde sunabilecekleri bir ortam yaratmalıdır. Başarılı bir küratör aynı zamanda kişiler arası ilişkilerde de iyi bir içgörüye, kavrayışa sahip olmalıdır. Sanatçılar, sanat menajerleri, basın ve halk arasındaki iletişimi, ilişkiyi sağlamak çok farklı stratejiler ve yöntemler gerektiriyor. Bir küratör mümkün olduğunca şeffaf ve dürüst olmalı, ayrıca proje sürecinde tüm katılımcıları kapsamalıdır. Daha ilk başta, kavramsal çerçevenin geliştirilmesi, konseptle alakalı bilimsel ve akademik alanlarda bilgi birikimi gerektirir. Sosyoloji, psikoloji, tarih ve politika gibi konular, bu konseptle ilişkili alanlar arasındadır. Bu nedenle küratör bu alanlardaki güncel tartışmaları, konuları bilmelidir. Ardından, sanat tarihi bilgisi, sanat ve estetik konuları, sanatçı ve sanat eserlerinin seçilmesi sırasında önemli hale gelir. Sonra, serginin tasarımı sırasında serginin görsel dengesine, eserlerin yerleştirilmesine, kompozisyonuna, duvarların rengine ve sergilenen eserler arasındaki görsel bağlantıya karar verirken temel tasarım bilgisi gerekir. Grafik tasarım, info wall, etiketler, klasörler gibi basılı ve dijital grafik tasarım öğelerinin geliştirilmesi sırasında önemli hale gelir. Eğitim ve halkla ilişkiler alanlarındaki bilgi de önemlidir. Seminerler, konuşma ve atölyelerin düzenlenmesi, geliştirilmesi gibi konuların yanı sıra basın ile ilişkilerin nasıl sürdürüleceğini bilmek de önemli. Günümüzde elbette sosyal medya ilişkileri de önemli hale geldi. Küratör, kendi alanı için kendine has iletişim stratejileri ve özel beceriler de geliştirmeli. Tüm bunların yanı sıra organizasyon, ticari ve idari konular, lojistik, bütçe, basın ilişkileri ve personel ile ilgilenirken bir küratör, sanat yönetimi ve idaresi bilgisine ihtiyaç duyar. Bir sanat kurumunu gezen ziyaretçi olarak sergiyi anlayabilmek, beğenebilmek için sanatçıları ve sanat eserlerini tanımanız gerekir. Bilmiyorsanız da bunun üzerine çalışmalı, okumalısınız. Serginin anlaşılabilmesi için ziyaretçilerin üzerine düşen bu. İşte bu nedenle sergi, sanatçı ve eserleri ile ilgili okumalılar. Dolayısıyla serginin şifrelerinin çözülmesiyle ilgili sorumluluğun önemli bir kısmı da sanatseverlere düşüyor. Ne kadar çok sergi yaparsanız o kadar iyi olursunuz. Diğer küratörlerin yaptığı sergileri görün. Onlardan öğrenin ve kendinize rol modeller bulun. Sergilerin tarihçesi ve küratöryel deneyim hakkında bilgi sahibi olun. Sanat tarihini çok iyi çalışın. Güçlü kurumlarda staj ve güçlü küratörlere asistanlık yapın. Küratöryel deneyim hakkında okuyun ve öğrenin. Mümkün olduğunca çok fazla sergiyi görerek gözünüzü eğitin. Sanatçılarla tanışın, onların atölyelerini gezin ve ilgilendikleri kavramsal ve formel meseleleri öğrenin. Sanatçılar, küratörler, sanat yazarları, sanat yöneticileri, sanat kurumları ve sergi üretimi ile ilgili şirketlerden oluşan bir ağ geliştirin. Entelektüel ve akademik yönünüzü geliştirin. Yaratıcı olun. Ayrıca iletişim, özellikle görsel iletişim hakkında bilgi edinin ve sosyal medyanın etkili kullanımını öğrenin. Sıkı çalışın, kalıcı değişime açık olun, eleştirel olun, cesur olun ve kendi tarzınızı geliştirin. Çok sayıda uluslararası müze ve kültür sanat kurumunda proje yöneticiliği ve küratörlük yapan Filiz Ağdemir, bu yıl 4. Uluslararası İstanbul Trienali'nin küratörlüğünü üstlendi. Serginin yapılış amacının bir başka deyişle kavramsal çerçevesinin seçilen eserlerle ve mekanla kurduğu ilişkisinin gücü, işinde iyi bir küratörün en temeldeki göstergesidir. Bu göstergeler de genellikle son dakika yapılacak işler değildir, masa başında manipüle edilemez ve samimiyet çok net şekilde okunur. Bir sergiye baktığınızda genellikle bir bütün görürsünüz. Yakından ve farklı açılardan bakarsanız birbirinden farklı alanlarda alınmış yolları, kararları, seçimleri, teknikleri, bilgileri, katmanları ve tüm bunların birbirine örülü olduğunu da... Öncelikle küratör, tüm bu disiplinleri bütüncül bir bakışla ele alır ve bir bina kurar gibi birleştirir ve bunu da bilinç seviyesinde kullanır. Açık ve anlaşılır bir dil kullanarak yorum katılabilecek şekilde boşluklu ve esnek yapıda, merak yaratacak bir mesafede ve olabildiğince bilimsel bir altyapıyla kurmalı. Seyirci öncelikle sergiyi anlamak için gerçek bir zaman ayırmalı. Kısa veya uzun fark etmez. Ama gerçek zaman gerekir. Orada olmak. Bakmak gibi. Tabii ki ön kabul ettiğimiz izleyici senaryosu şu: İzleyici sergiye gelir, serginin kavramsal metnini-giriş metnini okur, mekan ve eserlerle bu kavram arasında kurulan bağı görmeye çalışır. Sergi gezebilir, sergide neyin nasıl neden yapıldığını, alınan kararları ve tercihleri geriye doğru giderek çözmeye çalışabilirler. Tabii bu benim analitik yaklaşımım ve önerim. Bununla sadece sergilerin analizi yapılabilir. Düşünmek, okumak, hayal etmek, hayal edileni sebep sonuç ilişkisi kurarak tasarlamak ve sonra tüm bunların gerçek hayattaki olasılıklarını planlamak iyi egzersiz olabilir. Şimdiye kadar birçok performans, multimedya ve saydam gösterileri yapan, konferans, söyleşi ve sempozyumlara katılan Denizhan Özer, uluslararası arenada tanınmış bir sanatçı ve küratör. Rainbow Art Center, Turquoise Art Group ve T- Union sanat grubunun kuruluşunda yer alan Denizhan Özer, Londra Arcola Galerinin direktörlüğünü yaptı. Özellikle sanatın varlık gösterdiği büyük şehirlerde her sergiye gitmeye imkan yok. O sebeple gideceğim sergiyi konseptine ya da sanatçısına göre belirliyorum. Tabii bazı sanat merkezleri ya da galeriler gerçekten güzel sergiler yaptıkları için oralarda yapılan sergilere özellikle gitmeye çalışıyorum. Tüm bu seçiciliğe rağmen bazı sergilerde hayal kırıklığı yaşıyor, bazı sergileri de çok beğeniyorum. Artık dünyada karma sergi diye bir kavram yok. Bu bizim ülkemize ait, uydurma bir kavram. Galeriler kişisel sergilerden ellerinde kalan ya da konsinye olarak aldıkları yapıtları yan yana dizerek sergi yaptıklarını zannediyor. Aslında bu yaptıkları sergi olmuyor. Öylesine duvarlara asılmış yapıtların yan yana durmasından başka bir şey değil. O sebeple özel bir durum yoksa ben karma sergilere gitmiyorum. Zamanımı niteliksiz, belirsiz, amaçsız kurgulara ayırmak istemiyorum. Sergi kurmak dışardan bakıldığında kolay bir iş gibi görünse de aslında o kadar basit değil. Her serginin bir metni, kurgusu, matematiği, vereceği mesaj olmalı. İyi bir küratör tüm bunları düşünerek sergiyi kurgular. Yapıtların etkisini ve görünürlüğünü artırmak; birbirini yememesini, ışıklandırmaları, künyeleri, sergi metnini çok iyi düşünmek zorundadır. Nasıl bir film yönetmeni filmin kurgusunu, akışını, oyunculuk gücünü, ışığını, vereceği mesajı, etkiyi düşünüyorsa bir küratör de yapacağı sergiyi aynı şekilde düşünüp kurgulamalıdır. Küratör kelimesi çağımıza ait bir kelimedir. Eskiden sergi komiserleri vardı. Küratör sistemi sanatçı, galeri, müze, kurum, koleksiyoner, izleyici üzerinden koruyan; tüm bunlar arasında iletişim ve denge sağlarken sanatın görünürlüğünü, etkisini artırıp sevdirmeye çalışan kişidir. O sebeple entelektüel olmanın yanı sıra kendi alanında gerçekten bilgili ve deneyimli olmalıdır. Bu söylediklerimin dışında iyi bir küratör günceli takip etmeli, uluslararası ilişkileri, bağlantıları olmalıdır. Aksi takdirde kendini küratör olarak görse de işinin hakkını veremeyeceği için sistem tarafından dışlanır. Her serginin bir hikayesi vardır ve bu hikayeyi küratör yazar ve yönetir. Serginin tüm sorumluluğu küratördedir. İzleyici ya da alıcının yapısını bilirseniz onlara ulaşabilirsiniz. İzleyicinin özel bir sorumluluğu yoktur. Her şey küratöre bağlıdır. Mesela ben 1. Çanakkale Bienali'ni yaptığımda sıradan insanların videoları izlemeye gitmediğini görünce 2. Çanakkale Bienali'nde Kordon'da denizin üzerine kazıklar çaktırıp dev ekran kurdurdum. Kordon boyunda gezmeye gelen neredeyse herkes, sanatçıların videolarını orada izledi. Yani seyirci gelmeyince ben seyircinin ayağına sanatı götürerek onlara ulaştım. Kısacası tüm sorumluluk küratörde. Bana göre sanat yönetimi ya da sanat bölümünden mezun olan bir genç, küratör değil, küratör adayıdır. Bir kurumda ya da bağımsız bir küratörle çalışarak hayatın pratiği içinde kendilerini yetiştirmeleri gerekiyor. Bunun yanı sıra bir yabancı dil özellikle de İngilizce bilmelerini, mümkün olduğunca büyük sanat etkinliklerini görmelerini tavsiye ederim.


Yapı Kredi bomontiada, tasarımcı Lalehan Uysal'ın Kurda, Kuşa, Aşa... Ve Göze... sergisine ev sahipliği yapıyor. Lalehan Uysal'ın, hayatın sürdürülebilirliğinin öznesi olan tohumların fark edilmesi için yakın plan çektiği ve makrografik olarak tanımladığı yeni tohum fotoğraflarından oluşan sergi, 2-25 Ağustos 2021 tarihleri arasında her gün Yapı Kredi bomontiada Galeri'de ziyaret edilebilir. Tasarımcı Lalehan Uysal, ilk tohum fotoğrafları sergisini Oxford Üniversitesi'nde 40 yılı aşkın süredir her yıl farklı temalarla gerçekleşenOxford Symposium on Food and Cookeryde açtı. Londra'daki sergisini Türkiye'de farklı şehirlerde, farklı coğrafyaların topraklarına has tohumların fotoğraflarıyla açtığı sergiler izledi. Uysal'ın, tohumların ilk bakışta görülmeyen ince ve zarif, akıl almaz matematik ve kusursuz tasarımlarını ortaya çıkaran fotoğrafları arasında, gölgesini bildiğimiz ama tohumunu bilmediğimiz, her gün gördüğümüz ağaçların, hiç görmediğimiz çiçeklerin tohumları da var. Sergi süresince hafta sonları tohum, baharat, buğday ve ekmek atölyeleri de gerçekleştirilecek. Atölye ve sergi turlarına Lalehan Uysal da eşlik edecek. Bauhaus Ekolü ile eğitim veren Tatbiki Güzel Sanatlar Yüksek Okulu'nda grafik tasarım eğitimi aldı. Buğday Ekolojik Yaşamı Destekleme Derneği'nin ve Türkiye'nin ilk ekolojik pazarı olan İstanbul'daki Şişli %100 Ekolojik Pazar'ın kurucularından biri oldu. Buğday'ın Ambarı'ndan Kurda, Kuşa, Aşa' adıyla ekoloji konseptli podcast serisini hazırlıyor. Yeditepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik Bölümü'nde gazetecilik uygulamaları üzerine dersler veriyor. Grafik tasarımcı, yazar ve editör olarak birçok yayında adı olan Uysal, bugün kendini sadece 'Tohum Gözlemcisi' olarak tanımlıyor.


Her kitapta polisiyeseverleri gizem dolu bir maceranın peşinde yolculuğa çıkaran İsveçli yazar Henning Mankell'in ünlü dedektifi Kurt Wallander, Ayrıksı Kitap etiketiyle raflarda yerini alan serinin üçüncü kitabı Beyaz Aslanda da okurları tehlikeli ve sürükleyici bir soruşturmaya davet ediyor. Avrupa'nın en prestijli polisiye ödülü Ripper Ödülü'nü kazanmış ilk yazar olan Henning Mankell'in Kurt Wallander serisindeki üçüncü kitabı Beyaz Aslan, Ayrıksı Kitap etiketiyle raflarda yerini aldı. Yaşamın da ölümün de zamanı var cümlesiyle polisiyeseverleri nefes kesen yeni bir maceraya davet eden Kurt Wallander serisi, üçüncü kitapta, küçük bir kasabada işlenen cinayetin peşinden aralanan uluslararası entrikayı temposu dinmeyen bir anlatımla sunuyor. Hırs ve kararlılığıyla adaletin peşinde olaydan olaya koşan çetin dedektif Kurt Wallander, serinin üçüncü kitabında kendisi ve ekibini zor bir cinayet soruşturmasının içinde buluyor. İsveç'in huzurlu güney bölgesinde genç bir kadının ölü bulunmasıyla başlayan macera, Kurt Wallander ve ekibinin görevlendirilmesiyle farklı bir boyut kazanıyor. Soruşturmada derinlere inildikçe Güney Afrika istihbaratının ve eski bir KGB ajanının dahil olduğu korkunç bir suikast planı ve Güney Afrika'nın karanlık ırkçı dünyası, Wallander ve ekibinin karşısına çıkınca tüm olasılıklar yeniden hesaplanıp olayın çözümü için amansız bir mücadele başlıyor. On kitaptan oluşan Kurt Wallander serisinin üçüncü kitabı olan Beyaz Aslan'a kitap satan her yerden ulaşılabilir. İsveç'in huzurlu güney bölgesinde genç bir kadın ölü bulunur. Bu cinayeti soruşturmak üzere Kurt Wallander ve ekibi görevlendirilir. Soruşturmada derinlere inildikçe Güney Afrika istihbaratının ve eski bir KGB ajanının dahil olduğu korkunç bir suikast planı ve Güney Afrika'nın karanlık ırkçı dünyası çıkar ekibin karşısına. 1948 doğumlu İsveçli yazar Henning Mankell'in romanları kırk beş dile çevrilmiş ve tüm dünyada kırk milyondan fazla satmıştır. Polisiyede Avrupa'nın en prestijli ödülü olan Ripper Ödülü'nü ilk alan yazardır. Ayrıca Mankell, Cam Anahtar ve Altın Hançer ödüllerinin de sahibidir. Kitaplarında dünyadaki ve özellikle de İsveç'teki sosyal eşitsizlik ve adalet konularına yer vermiştir. Yazmış olduğu Kurt Wallander serisi pek çok defa dizi ve filme uyarlanmıştır. Hayatının bir kısmını İsveç'te bir kısmını da Mozambik'te geçiren Henning Mankell, Mozambik'in başkenti Maputo'daki Avenida Tiyarosu'nun sanat direktörlüğünü de yapmıştır. 2015 yılında vefat etmiştir.


VakıfBank Kültür Yayınları akademisyen Bahanur Garan Gökşen'in Geç Osmanlı Dönemi Romanlarında Şair ve Şiir isimli eserini yayımlıyor. Kitapta, Tanzimat romanı Cezmi'den Cumhuriyet'in ilk yılında yayımlanan Karanfil ve Yasemin'e, Ahmet Midhat Efendi'nin romanlarından Zaniyeler'e kadar çeşitli romanlardaki şairlerin izi sürülüyor. VakıfBank Kültür Yayınları'nın yayımladığı Geç Osmanlı Dönemi Romanlarında Şair ve Şiir; Şair kimdir?, Şairleri diğer sanatçılardan ayıran özellikler var mıdır?, Şiir nedir ve nasıl yazılır? sorularını sorarak Türk romanında şairin ve şiirin edindiği yeri inceliyor. Akademisyen Bahanur Garan Gökşen'in araştırma eseri, şairlerin şiiri nasıl tanımladığını, Divan, Halk ve Batı şiirine yaklaşımlarını, dönemlerinin poetik meselelerini, şiirlerini paylaşma sancılarını ve narsisizmle mücadelelerini geniş çaplı bir incelemeyle okura sunuyor. Milli Kütüphane ve İstanbul Beyazıt Devlet Kütüphanesi'nde şaire ve şiire odaklanan roman araştırmalarından da faydalanarak oluşturulan kitap, Romanın Şairi, Şairin Şiiri ve Şairin Yaratıcılığı şeklinde üç ana bölümden oluşuyor. Çalışmanın birinci bölümünde romanlarda yer alan şair kahramanlar değerlendirilirken, ikinci bölümde şairin kimliğine ve şiirin tanımına odaklanılıyor. Üçüncü bölümde ise şairlerin şiirlerini yaratma aşamaları ele alınarak, özellikle bir eserin meyvelerinin tomurcuklandığı dönem olan karşılaşma evresi inceleniyor. Tanzimat dönemi romanlarından Cumhuriyet dönemi romanlarına kadar romantizm akımı çerçevesinde romandan romana değişiklik gösteren şair imajının ele alındığı Geç Osmanlı Dönemi Romanlarında Şair ve Şiir felsefe, psikoloji ve sosyoloji ekseninde dönemin sanatçılar üzerinde oluşturduğu ruh halini anlatan kapsamlı bir çalışma olarak dikkat çekiyor. Üniversitesi Yeni Türk Edebiyatı Ana Bilim Dalında başladığı doktora programını 2018 yılında bitirdi. Muallim Tevfik Fikret Özel Sayısı'nı tıpkıbasım ve çeviri yazı olarak hazırladı. Yine İlhan Tarus'un Kasabanın Ruhu adlı romanını ve Selçuk Baran'ın Türkan Hanım'ın Ölümü adlı tiyatro eseri ve hikayesini yayına hazırladı. Erol Gökşen ile Nabizade Nazım'ın Mini Mini Mektepli ve Hanım Kızlara adlı eserini çeviri yazı ve tıpkıbasım olarak yayınladı. Cemal Süreya'nın 1968-1875 yıllarında Türk Dili dergisinde kalmış yazılarını Yabancı Yayınlar adıyla kitap olarak yayınladı. Murat Yalçın ile Bir Yalnız 100. Doğum Yılında İlhan Berk adlı sempozyum kitabının editörlüğünü yaptı. Varlık, Kitap-lık, Hürriyet Gösteri, Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, Turkish Studies, Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi gibi dergilerde yazıları yayınlandı. 2018 yılından beri İstanbul Arel Üniversitesi'nde Doktor Öğretim Üyesi olarak görev yapmaktadır.


Hayat felsefesini, yarım asır önce yaşamış Nesimi'nin ünlü Sığmazam şiirinin sözleriyle anlatıyor Kadir Akyol. Şiirdeki gibi ruhunun ve sanatının sınırlarını aşmaya çalışan ressamın ilk dönem portreleri, Türkiye'de neo-liberal ekonomiyle birlikte yaygınlaşan popüler kültürün gündelik yaşamı etkilemeye başladığı 80'li yıllardan izler taşıyor. Sanatçı, günümüzdeki eserlerinde ise dini ve mitolojik tanrı ve tanrıça figürleriyle; dünya sanat tarihine iz bırakmış kişileri ya da bugünün popüler isimlerini pop-art tarzında melez bir yapıda sunuyor. Akyol'un eserlerinde, Anadolu motifleriyle şimdiki zamanın enerjisi buluşuyor. Özellikle dantel motifinin ardından kimi tanıdık, kimi sıradan insanların bakışları ya da tavırları, göz göze geldiğinizde sizi etkisi altına alıyor. Kadir Akyol ile hayatı algılayışını ve sanatını konuşuyoruz. Akademi okudum, dört üniversite bitirdim. Bir lisans, iki mastır, bir doktora yaptım. Ama akademisyen değilim ve kendim dışında hiçbir kuruma bağlılığım yok. Evet, akademili olmanın sanatıma etkileri oldu. Çünkü insanlar etiketi, bir bilgiyi, bir yere, birine, bir kaynağa ait kıldığında kendini iyi hissediyor, bu karşıya da güven aşılıyor. Oysa şu anki aklım olsa ilkokul üçüncü sınıftan sonra hiç okula gitmezdim. Okul kavramı aldığınız bilgiyi hayata ait kılma halinizle ilgili. Sisteme hizmetçi yetiştirmekten başka bir şey değil bu. Ben Nesimi'nin sözlerine atıfla Ben hiçbir etikete, hiçbir forma sığmazam diyorum. Uzun ama keyifli konular bunlar. Anlatmak zaman alır. Sanat benim yaşam biçimim. Varoluşumuzu sorgulamak için ve sanatla yaşamın birbirinden bağımsız ilerlemeyeceğinin farkındalığıyla eserler üretiyorum. Bu eserler bir birleşim halinde, gelenekselin yeniyle karşılaşması olgusu, alıcıyla buluşması durumu. Her çağ gereği, popüler kültür imgelerinin iç içe geçirilmiş hallerini aktarmayı, tuval yüzeyine yeni bir nefes vermek olarak değerlendiriyorum. Bu süreç benim var olma ve var etme yolculuğum. Yaratmanın, zihin ve düş gücünden yararlanılarak o zamana değin görülmeyen yeni bir şey ortaya koymak, yapmak anlamı var. Yaratmak veya canlandırmak kavramlarını çok seviyorum ama var olandan yaratmak söyleminin daha doğru olacağını düşünüyorum. Teorik veya madd boyutunda üretilenlerin üzerine bir şeyler koyuyoruz. Buna biçimin doğuşu değil de dönüşümü demek daha sağlıklı olacak. Özgünlük kısmına gelince... İyi bir harmanlayıcı olarak eseri melez hale getirmek. Buna sanat tarihinde disiplinler arasılık diyoruz. Birçok disiplinden faydalanıp kendi disiplinime veri aktarımı yapmak. O sebeple özgünlük ve biçimin doğuşunu farklı anlamlarda kullanma taraftarıyım. Kişi neyse onu görür. Kainattaki her şey birbiriyle ilişkiliyken bunu sadece tekniğe ait kılmak haksızlık olur. Evet, ruhumdan yani bilincimden bir şeyler ürettiğim, can vermeye çalıştığım her davranışa, esere kendi süzgecimden geçen bir şeyleri aktardığım doğrudur. Portre dediğimiz, bizlerin evrene dağılmış tüm hal ve durumlarımız değil midir? Yoksa portre olmazdı. Sevinç, mutluluk, neşe, heyecan, hüzün gibi duygular da tüm varlığa ait duygular değil midir? Popülerlik kavramı, isminden anlaşılacağı üzere şu anda bilindik isimler; Şu tarihler arasında var olan kısıtlı zamanlar içerisindeki ünlü kişiler. Biz, eserlerimizde onlara yer vererek, onların daha uzun soluklu olmalarına, hatırlanmalarına vesile oluyoruz. Göreceli, değişken ve uzun soluklu kainat çizelgesine minik bir virgül atmak gibi. Evet, benim de istediğim izleyiciyle, yani alımlayıcıyla göz göze gelmek. Kişi, derinliğince derinlik algılar burada. Bir süre yabancılaşma konusunu projelerimde, resimlerimde ele aldım ama sonda gördüğüm şu oldu. Mevlana, Her ne arıyorsan kendinde ara; senin canının içinde bir can var, o canı ara. Senin dağının içinde bir hazine var, o hazineyi ara. Eğer yürüyen dervişi arıyorsan, onu senden dışarıda değil, kendi nefsinde ara demiş. Biz, bize ait olanı hep dışarıda aramaya çalışmışız. Yabancıyı bizden olmayanda görünür kılmaya çalışmışız. Oysaki biz o, o bizmişiz. Çocukluğumun sembollerinden biri de oydu. Özellikle tek kanallı dönemin yani sistemin size ne verdiyse onu doğru kabul ettiğiniz dönemin en önemli sembollerinden biriydi benim için. Eski olanı, geride kalanı canlandırıp günümüze getirmek istemiyorum. Ama bilen anlamıştır. O da bir sembol sonuçta. Sembol okumayı bilen kişi, sınırlı kelimelerle anlatılmayacak olanı sembollerle daha kapsamlı ve kolay anlatabilir. Söylemek istediğini daha kalıcı hale getirilebilir. Dijital sanat dediğimiz, var olan üretimden yola çıkılarak yapılan eylemler toplamı. Daha önceden de üretimlerimde disiplinlerarası çalışmalar vardı, şimdi de olacak. Özellikle NFT üretimleri aşaması yakın bir zamanda başlayacak. Elimden geldiğince var olan bağlantılarımı kendimden yaşça daha genç arkadaşlarımla paylaşıp bu ağı genişletmek istiyorum. Paylaştıkça çoğalacağız diye düşünüyorum. Onlara söyleyeceğim her şeyi, ben kendim de yaşıyorum. Öncelikle gerçek dünyada yaşamıyoruz. Ölüm diye bir şey yok, dönüşüm var. O yüzden korkmanın anlamı yok. Dünyayı gezsinler, dil öğrensinler, ellerinden geldiğince her türlü işi yapsınlar. Hızlı okuma eğitimi alsınlar, merak ettikleri kitapları okusunlar, sohbet edip yeni insanlarla iletişim kursunlar. Dünyayı yakından takip etsinler ve spiritüel taraflarını beslesinler. Benim en verimli, bereketli dönemimdi. Bolca üretim yapacak vaktim oluştu. Bu bir ironi değil, gerçek. Özellikle yurt dışı kitlesine ulaşmamı sağladı o dönem. Galeri Gama'dan Şule Claire Altıntaş ile Amerika'daki Miami Art'taydım. Sergiye bizzat katılım gösterdim ve yüz yüze çok güzel dönüşler aldım. Yeni birçok projeye açılım sağladı son sergim. İlaveten şu anda da AKM'de Beste Bürsu küratörlüğünde Birlikte Var Olmak adlı karma sergide eserlerim yer alıyor. Son olarak da Londra'da Miart Gallery London'da 'Beyond Borders' adlı karma sergiye katılıyorum. İçinizden ne geliyorsa onu yapın ve özgür olun.


Teknolojiyle pek ilgisi olmayanların dahi sıkça duymaya başladığı metaverse, merak uyandıran ve yakın gelecekteki değişimin altını çizen bir kavram. Günlük ve gerçek hayatın içindeki ekonomi, spor, sanat gibi birçok kavramın da yansımasının olacağı metaverse'e yakından bakıyoruz. Gerçek nedir? sorusu insanlık tarihinden bu yana sanata, mitolojiye, dinlere, felsefeye ve psikolojiye konu olmuş. Ancak içinde bulunduğumuz çağda yaşanan teknolojik gelişmelerle, sonraki nesiller için belki de önemli bir soru, bir arayış olmaktan çıkacak. Sanal gerçekliğin hızla gerçekle iç içe geçtiği zamanlardayız. Kaynağı, özü ya da anlamı aramak belki akla bile gelmeyecek. Dört duvarı aynalarla çevrili bir odada, sonsuz hareketin kaynağı olan asıl öznenin varlığı önemsizleşecek, her bir yansıma kendini var edecek. Belki de bir süre sonra aynalardaki sonsuz kopyaların gerçek nesnenin yalnızca zihin gücüne ihtiyacı olacak. Böylelikle fiziksel varlığın, insan bedeninin de sonu gelecek. Televizyon filmleri, sinema ve diziler de bizi bu yeni gerçekliğe hazırlıyor. Netflix'in ünlü serisi Black Mirror, ilk sezonundan bu yana teknolojideki gelişmelerin insan psikolojisi ve toplum dinamikleri üzerindeki etkilerini ele alıyor. Seri, birçok bölümünde de yakın gelecekte yaşanabilecek ütopik-distopik dünyalardaki gerçeği arayışa odaklanıyor. Serinin dördüncü ve beşinci sezonunda ise gerçeklik ve sanal dünyanın iç içe geçmiş hallerini ortaya koyan, bölümler bulunuyor. Dizinin senaristleri, dördüncü sezondaki 'USS Callister' ve beşinci sezondaki 'Striking Vipers' isimli bölümlerde insanlığın yakın gelecekte sanal dünyayla kuracağı ilişkiye dair öngörülerini sergiliyor. Bir başka deyişle bugünlerde sıkça duyduğumuz metaverse'e önceki sezonlarda olduğu gibi göz kırpıyor. Öncelikle metaverse'in çok da yeni bir kavram olmadığını belirtmekte fayda var. Yazar Neal Stephenson, sanal gerçeklik ortamlarını, 1992 yılında yayımlanan bilim kurgu romanı 'Snow Crash'te tanımlıyor ve dahası metaverse terimi kendisi tarafından ilk kez bu kitapta kullanılıyor. Elbette o zamandan bu yana artırılmış gerçeklik, sanal gerçeklik, 3D holografik avatarlar gibi teknolojiler günden güne şaşırtıcı gelişmeler gösteriyor. İngilizce birleşik bir kelime olan metaverse sözcüğü, ötesi anlamına gelen 'meta' ile evren anlamına gelen 'universe'ün bir arada kullanımıyla ortaya çıkmış. Teknik bir tanımlamayla hakkını verirsek metaverse; Tüm sanal dünyaların ve internetin toplamını içeren, sanal olarak artırılmış fiziksel gerçekliğin ve fiziksel olarak kalıcı sanal alanın yakınsaması ile oluşturulan ortak bir sanal paylaşımlı alan diyebiliriz. Metaverse, üzerinde çalışan geliştiricilerin açıkça belirttiği üzere, yalnızca bir kişiye ya da şirkete ait olmayacak. Bu amaçla herkesin ulaşıp kullanabileceği bir sanal ağın; merkezi olmayan bir sistemin günümüzdeki internetin sağladığı görevi üstlenmesi bekleniyor. Facebook CEO'su Mark Zuckerberg de 2021 Haziran'ında bir süredir üzerinde çalıştığı meta evrenine dair projesini duyurdu. Ekim ayı sonunda da Facebook grubu olarak kendisine bir çatı şirket kurarak Meta adını verdi. Google da holding şirketinin adını Alphabet olarak değiştirmişti. Mark Zuckerberg, bu gelişmelerin ardından Meta'nın bundan böyle bir Metaverse şirketi olacağını duyurdu. Anlaşıldı ki bu proje metaverse ile bağlantılıydı. Facebook olarak -sahiplenmeye çalıştıkları- metaverse'i destekleyecek teknolojik donanımlar oluşturmanın ötesine geçeceklerini duyuran Zuckerberg, birbirine bağlı deneyimlere odaklanacaklarını açıkladı. Teknolojik donanımlardan kasıt sanal gerçeklik gözlükleri, sanal gerçekliği hissedilebilen eldiven gibi yapay zekadan güç alan buluşlar. Metaverse aracılığıyla, insanların çalışabileceği, oyun oynayabileceği, e-ticaret yapabileceği ve sosyal olarak etkileşime girebileceği yeni nesil, sürükleyici sanal dünyalar var edilmesi planlanıyor. Birden fazla şirket de geniş bir kitleye ulaşmak için meta veri tabanından yararlanmayı planlıyor. Aslına bakılırsa Meta'nın peşinde olduğu metaverse konsepti, 3D avatarların dahil olduğu, çevrimiçi oyun evrenleriyle benzerlik gösteriyor. Metaverse'in sanal evren ile gerçek dünyayı buluşturan karma gerçekliği içinde, NFT gibi dijital ürünlerin, fiziksel mallar olarak kabul görmesi bekleniyor. Bu beklenti, Zuckerberg'in yaptığı Metaverse, bireysel yaratıcılara ve sanatçılara büyük fırsatlar getirecek açıklamasını güçlendiriyor. Bugüne kadar NFT satarak dokuz ayda bir milyon dolar kazanan Hint asıllı tasarımcı Amrit Pal Singh, NFT'lerini sergilemek için sanal ortamda bir galeri açtı. 32 yaşındaki sanatçı, Cryptovoxels üzerinden bir arsa satın aldı ve sanal ortamda bir galeri oluşturdu. Galerisine kendi NFT koleksiyonunun adı olan 'Toy Face Cafe' ismini verdi. Toplamda 125 bin dolar harcadığı tüm eserleri de galerisinde sergiliyor. Singh, galerisinin ilk katında kendi sanat eserlerini, diğer katlarda da satın aldığı NFT'leri ziyaretçilere sunuyor. Kendisi, metaverse'te açtığı galeriyle kar etmeyi de hedefliyor. Digivega yazarlarından Ademhan Esen, metaverse'te geçen ilk hikayeyi yazdı. Digivega'nın kreatif direktörü Serkan Uysal, eseri şekillendirip NFT formatına çevirdi. Sadece 101 adet olan, tipografi, pixel art ve edebiyatın disiplinler arası birlikteliğiyle oluşturulan NFT formatındaki eser, bir aile hikayesini anlatıyor. Eser, en popüler NFT platformlarından biri olan Opensea üzerinden satışa sunuluyor. Eser, satın alan kişinin okumak istediği dildeki dijital kopyası ve Türkçe orijinali ile geliyor. Universal Music Group, sanatçılarının dijital versiyonları ile NFT kıyafetlerini ve aksesuarlarını oluşturmak için avatar şirketi Genies ile anlaştı. Universal'ın sanatçılarına metaverse için resmi sanal kimlikler vereceği de duyuruldu. Justin Bieber, Shawn Mendes, Rihanna ve Migos'un Metaverse avatarlarının, sosyal platformlarda kullanabilmesi amaçlanıyor. NFT sanatçıları için, eserlerini sergileyecekleri bir mekana ihtiyaç duyuyor. Pixlr Genesis'in metaverse'te sanatçıların, koleksiyonerlerin ve meraklıların bir araya gelebileceği bir topluluk ve yer olmak için tasarlanmış. Metaverse tabanlı galeri ayrıca bir müzayede platformuyla gelecek. Sanat sahipleri, Pixlr meta veri tabanı içinde etkileşime girebilir. Diğer koleksiyoncularla ağ kurma şansına da sahip olabilirler. Metaverse'te 'Metaflower' isimli bir mega yat 650 bin dolara satıldı. Sanal yat, The Sandbox sanal oyun dünyasında satılan en pahalı NFT. Metaverse evreninin bir parçası olarak tasarlanan sanal lüks yat, diğer lüks tesislerin yanı sıra iki helikopter pisti, jakuziler ve bir DJ kabini içeriyor. Lüks yat aslına bakılırsa, The Sandbox sanal oyun dünyası için lüks bir NFT serisinin parçası. Diğer parçalar arasında özel adalar, sürat tekneleri ve jet ski yer alıyor. NFT ürün, bir metaverse geliştiricisi olan Republic Realm tarafından piyasaya sürüldü. Son yirmi yılda izlediğimiz ya da okuduğumuz birçok eser, ismini zikretmeden metaverse'ü konu ediyor. Bugünlerde de belki arama motorlarında en çok aranan, merak edilen konu. Bu gelişmeler bizi zihinsel olarak metaverse'e hazırlıyor. Metaverse'ü oluşturacak teknik altyapı ve içerik de hazır olduğunda, bu deneyim yaygınlaştığında neler olacak? Kullanıcılar hem fiziksel hem de sanal dünyada eş zamanlı var olabilecek. Siz gerçek dünyada bir kafede otururken, sizin dijital avatarınız da dünyanın herhangi bir yerindeki sanal gerçeklik etkinliğine katılabilecek. Belki sanal bir müzayedeye katılıp NFT tabanlı bir sanat eseri satın alacak. Bu eseri, gerçek ortam üzerinde Artırılmış Gerçeklik modunda görüp ağındaki diğer kullanıcılarla paylaşabilecek. Henüz metaverse diyebileceğimiz bir gerçeklik deneyimi mevcut olmasa da bu deneyimin tahmin edilenden çok daha yakın olduğuna şüphe yok!


Hatay'ın Arsuz ilçesinde başlayan açıkhava müzik festivali Milyonfest Arsuz'dan elde edilecek gelirin bir kısmının orman yangınlarında hayatını kaybeden vatandaşların ailelerine bağışlanacağı açıklandı. Hatay/Arsuz Gözcüler Plajı'nda, Athena, Teoman, Selda Bağcan, Pinhani, Ceza, Adamlar, Manga, Halil Sezai, Flört, Pamela, Sena Şener'in sahne alacağı festivalde Milyon Yapım ayrıca, sahne alan her sanatçı adına 100'er fidan bağışlayacağını bildirdi. Festival katılımcıları da TEMA tarafından alanda kurulan stantta fidan bağışında bulunabilecek. Pandemi dolayısıyla kademeli normalleşme sürecinde İçişleri Bakanlığı tarafından belirlenen tedbirlerin de uygulanacağı festivalde, temizlik, maske ve mesafe kurallarına da uyulması için gerekli önlemler alındı.


Sanat, ortaya çıkan tüm sorunları iletmek ve vurgulamak için mükemmel bir yoldur. Aynı zamanda insanların gözlerini açıp, halının altına süpürülen ve uzun süre dokunulmayan şeyleri nihayet görmelerini sağlamak için bir araçtır. Iconeo olarak da bilinen Alman sanatçı Steffen Kraft, kişinin kendini yansıtmasını ve dünyayı farklı bir bakış açısıyla görmesini sağlayan düşündürücü çizimler yaratıyor. Sanatçı, etkileyici çizimlerle modern toplumumuzu gözlemlemekten gelen önemli mesajları iletiyor. Alman grafik tasarımcı ve illüstratör Steffen Kraft, bir süre öncesine kadar bir reklam ajansında çalıştığını ama artık bunun peşinden koşmak istemediği bir şey olduğunu söylüyor. Sanat olmaktan çok uzaktı diyen Kraft, anlık görüntüler oluşturmak değil, bir şeyi illüstrasyonlarla ifade etmenin kendisi için önemli olduğunun altını çiziyor. Yaratıcılığının sınırlarının olmadığı çalışmalarıyla Kraft, görselleştirdiği temalara mükemmel uyum sağlayan benzersiz bir tarz geliştirmiş. Sanatçı, dünyayı ve bizi çevreleyen her şeyi basit ama şaşırtıcı ve düşündürücü çizimlerle resmetmeyi başarıyor. Sanatçı, karmaşık politik, sosyal ve çevresel temaları, herkesin kolayca anlayabileceği ve hatta belki de başkalarıyla tartışma ihtiyacı hissedebileceği basit ve kışkırtıcı illüstrasyonlara dönüştürmeyi amaçlıyor. Toplumumuzun karşılaştığı bazı sorunları betimleyerek ve bunlara işaret eden Kraft, insanları bu konuda bir şeyleri değiştirmeye, daha bilinçli, aktif ve yaratıcı olmaya motive etmeyi de başarıyor. Steffen Kraft, ayrıca Instagram hesabının yanı sıra Facebook, Twitter ve diğer sosyal medya hesaplarından bakabileceğiniz başka esprili sanat eserleri de yaratıyor.


kültür. istanbul. com sitesi, müzisyenlerin sanat hayatları boyunca yaşadıklarını anlatan ve aynı zamanda müziklerinin, konser kayıtlarının da yer aldığı hem ruhunuzu hem seyir zevkinizi doyuracak konser filmlerini derledi. 1970'lerden bu yana en hit grupların konser filmlerinin yer aldığı listede, bir de gelecek günlerde Gazhane Müzesi'nin muhteşem atmosferinde gösterimi olacak, yeni dönem bir konser filminin de müjdesini verdi. Belgesel film; Buena Vista Social Club'ta Kübalı grup Buena Vista Social Club'ın turnesini izliyoruz. Grubun o zamana ait görüntülerini izleyebileceğiniz filmde, Amsterdam ve New York'ta verilen konserlerin yanı sıra grubun etkileyici hikayesine de tanık oluyoruz. Woodstock, 1969'da New York'ta düzenlenen, 500 bine yakın insanın katıldığı Woodstock festivalinin kayıtlarının derlenmesinden oluşmuş bir konser filmi. 1970'de beyazperdede olan, Joan Baez, Janis Joplin, The Who, Jefferson Airplane ve Sly and the Family Stone gibi müzik efsanelerinin performanslarının yer aldığı film, dönemin müziğini oldukça başarılı bir şekilde yansıtıyor. Eric Clapton, Keith Richards, Chuck Berry gibi isimlerin canlı performanslarına yer veren Hail! Hail! Rock 'n' Roll, Chuck Berry'nin 60. doğum gününün iki konser halinde kutlanması ve bu konserlerin 1987'de belgeselleştirilmesiyle ortaya çıkmış. Tüm zamanların en başarılı ve en bilinen rock albümlerinden biri olan, Pink Floyd'un The Wall albümünün sinema uyarlaması The Wall, mutlaka izlenmesi gereken filmler arasında. Grubun solisti Roger Waters imzalı bu film, The Wall albümünün özüne sadık olarak hazırlanmış bir müzikal. Diyalogun kullanılmadığı, kesintisiz müzikle ve karikatürist Gerald Scarfe'nin çizimleriyle süslü film, aynı zamanda uzun ve eşsiz bir klip havasında. 1996'da sinemaseverlerle buluşan The Rolling Stones Rock and Roll Circus, 11 Aralık 1968'te sirk sahnesinde gerçekleşen iki konseri içeriyor. Let It Be, İngiliz müzik dünyasının gelmiş geçmiş en başarılı müzik grubu Beatles'ın 12 ve son rock albümünün kayıtları ve konser provalarının yer aldığı, 1970 yılında yayınlanmış bir konser filmi. Efsanevi bir müzisyen efsanevi bir mekanla buluşuyor. Bu büyüleyici konser filmi; Tripping with Nils Frahm, Nils Frahm'ın Funkhaus Berlin'deki canlı performanslarına tanık olma fırsatı veriyor. Çağdaş müziğin en önemli figürlerinden birinin hünerli ellerinde, neo-klasik piyano tınılarıyla ambient müzik bir araya geliyor. Victoria ve Manifesto gibi filmlerin müziklerine imza atan ödüllü bestecinin canlı performansı, onu yakından takip eden el kameralarıyla mahrem ve büyülü bir deneyime dönüşüyor. Film, sanatçının 2018 yapımı albümü All Melodyi temel alarak başlıyor. Frahm'ın Aralık 2018'de Funkhaus Berlin'deki dört şovundan öne çıkan anlara da yer verilen video hakkında konuşan sanatçı, Konserlerimi ses ve görüntülerle bir araya getiren video projesi uzun süredir planlarım arasındaydı ve doğru zamanı yakaladık. Normalde konserlerde yolunda gitmeyen pek çok şey olur, ancak bu dört performanstaki en iyi enstantaneleri bir araya getirerek geride bıraktığım iki yıldaki turne koşuşturmamı belgeleme fırsatı elde etmiş olmaktan dolayı mutluyum dedi.


Şehrin yeni kültür sanat alanı olan Müze Gazhane'de düzenlenen stand up serisi devam ediyor. 27 Şubat Pazar günü Egemen Şimşek sizinle! Etkinlik detaylarına buradan ulaşabilirsiniz. Farklı disiplinlerden sanatsal etkinliklerin bir araya geldiği Müze Gazhane, Yerin Altında konser serisi ile İstanbullulara underground bir deneyim yaşatmaya devam ediyor. Müze Gazhane'nin otoparkında 24 Şubat'ta gerçekleşecek serinin sıradaki konserinde ilk sahne performanslarıyla Apartmanlar müzikseverlerle buluşacak. Konser detaylarına buradan ulaşabilirsiniz. İş, sanat ve spor camiasının başarılı kadın profilleri ile İstanbul'un güçlü kadınları, Bu kadınlar başarının peşinde sloganıyla Müze Gazhane'de bir araya gelmeye devam ediyor. Bu hafta reklam yazarı ve podcast yayıncısı Deniz Dülgeroğlu'nun konuk olacağı etkinlik detaylarına ulaşabilirsiniz. Tarihin dokunun müzikle birleşeceği Müzede Akustik konserleri devam ediyor. Her hafta birbirinden farklı sanatçılar, etnik ve klasik tarzdaki müzikleriyle Müze Gazhane sahnesinde müzikseverlerle buluşuyor. Serinin sıradaki konserinde, arp gitar performansıyla Ali Deniz Kardelen sahneye çıkacak. Konser detaylarına buradan ulaşabilirsiniz. Müze Gazhane'nin mistik atmosferinde gerçekleşen Hava Kararınca konserleri, müzikseverleri birbirinden değerli sanatçılarla buluşturmaya devam ediyor. Serinin 23 Şubat akşamı gerçekleşecek sıradaki konserinde No Land Sahneye çıkıyor. Detaylara buradan ulaşabilirsiniz. Audio Kereografi Gazhane adıyla hazırlanan işitsel koreografi, Müze Gazhane'nin bir kültür kampüsü olarak kent yaşamına katılmasının farklı olanaklarını araştırıyor. Sesli yönlendirmelerle ziyaretçileri bu mimari ve endüstriyel mirası keşfe çıkaran koreografik arayüz, katılımcıları etkinleştirerek Gazhane'nin bir santralden kültür kampüsüne dönüşümünün, mekan, enerji ve beden algımız için yeni sorgulamalar yaratmasına izin veriyor. Müze Gazhane'de yer alan P Binası'nda şubat ayı boyunca her pazar saat 13.00'te başlayacak bu ücretsiz deneyime davetlisiniz. Detaylı bilgilere buradan ulaşabilirsiniz.


Yeni işlevi ve yepyeni konseptiyle İstanbulluları ağırlayan Müze Gazhane, yetişkinler ve çocuklar için haftanın farklı günlerinde ücretsiz olarak gastronomiden dansa, heykel yapımından resme kadar birçok alanda farklı atölyeler düzenliyor. 6 Aralık 2021 Ekolojik Yaşam Atölyesi Sağlıklı Gıdaya Erişim- Etkinliğe katılmak için buradan kayıt oluşturabilirsiniz. 08 Aralık 2021 11.00-15.00 Gazhane Belleği Öykü Atölyesi Etkinliğe katılmak için buradan kayıt oluşturabilirsiniz. 11 Aralık 2021 12:00 Necmi Yalçın ile Portre ve Karikatür Atölyesi Karikatür Müzesi Etkinliğe katılmak için 4 Aralık 2021 12:00 itibarıyla buradan kayıt oluşturabilirsiniz. 12 Aralık 2021 12:00 Ramize Erer ile Temel Karikatür Atölyesi Karikatür Müzesi Etkinliğe katılmak için 5 Aralık 2021 12:00 itibarıyla buradan kayıt oluşturabilirsiniz. 12 Aralık 2021 15:00 Devrim Demiral ile Karikatür Atölyesi ve Söyleşi Karikatür Müzesi Etkinliğe katılmak için 5 Aralık 2021 15:00 itibarıyla buradan kayıt oluşturabilirsiniz. 12 Aralık 13.00 Audio Choreography Gazhane Etkinlik hakkında detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz. 15 Aralık 11.00 15.00 Gazhane Belleği Öykü Atölyesi Etkinliğe katılmak için buradan kayıt oluşturabilirsiniz. 18 Aralık 2021 12:00 Mehmet Şenocak ile Canlı Karikatür Atölyesi Karikatür Müzesi Etkinliğe katılmak için 11 Aralık 2021 12:00 itibarıyla buradan kayıt oluşturabilirsiniz. 19 Aralık 2021 12:00 Efe Erdoğan ile Temel İllüstrasyon Atölyesi Karikatür Müzesi Etkinliğe katılmak için 12 Aralık 2021 12:00 itibarıyla buradan kayıt oluşturabilirsiniz. 19 Aralık 2021 15:00 Behzat Taş ile Çizgilerle Anadolu Tarihi Atölyesi Karikatür Müzesi Etkinliğe katılmak için 12 Aralık 2021 15:00 itibarıyla buradan kayıt oluşturabilirsiniz. 22 Aralık 11.00 15.00 Gazhane Belleği Öykü Atölyesi Etkinliğe katılmak için buradan kayıt oluşturabilirsiniz. 25 Aralık 2021 12:00 Akdağ Saydut ile Karikatür Nasıl Çizgi Oldu? Karikatür Müzesi Etkinliğe katılmak için 18 Aralık 2021 12:00 itibarıyla buradan kayıt oluşturabilirsiniz. 26 Aralık 2021 12:00 Ümit Kireççi ile Çizgi Roman Atölyesi Karikatür Müzesi Etkinliğe katılmak için 19 Aralık 2021 12:00 itibarıyla buradan kayıt oluşturabilirsiniz. 26 Aralık 2021 15:00 Faruk Karaçay ile Sinema ve Karikatür Atölyesi Karikatür Müzesi Etkinliğe katılmak için 19 Aralık 2021 15:00 itibarıyla buradan kayıt oluşturabilirsiniz. 29 Aralık 2021 11.00 15.00 Gazhane Belleği Öykü Atölyesi Etkinliğe katılmak için buradan kayıt oluşturabilirsiniz.


Dünya çok hızlı değişiyor. Teknolojideki gelişmelerin rüzgarını arkasına alan dijital dünya ise değişim adımını atlayıp hızla dönüşüyor. Altyapısını geleceğe hazırlayan ya da geleceğin altyapısını belirleyen dijital yeniliklerden biri de NFT. Non-Fungible Token'ın kısaltması olan NFT, Türkçeye Takas Edilemez Jetonlar olarak çevrilebilir. NFT, tıpkı diğer kripto birimleri gibi 'blockchain' teknolojisiyle doğrulanabiliyor, şifrelenebiliyor ve kripto para birimleriyle de alınıp satılabiliyor. Bu sebeple daha çok kripto sanat söylemiyle birlikte anılsa da NFT'nin temel özelliği; sanat eserleri dışında ses dosyası, video veya fiziksel herhangi bir şeyin benzersiz dijital varlığının kanıtı niteliğinde olması. Dolayısıyla NFT'ler kripto paradan farklı olarak takas edilemiyor ve değiştirilemiyor. Bir başka deyişle NFT'ler tıpkı bir sanat eserinin orijinali gibi tek ve eşsiz. Dünyada hiçbir NFT'nin bir diğeri ile bire bir aynı olması söz konusu olamaz. Bu dijital simgeler, sanal varlıklar için onları satın alan kişilerin sahipliğini tescil eden sertifikalar olarak da düşünülebilir. Sertifikaların altyapısını üstte de değindiğimiz gibi Bitcoin ve Ethereum gibi kripto paraları destekleyen veri tabanı olan blockchain teknolojisi oluşturuyor. NFT'yi daha iyi anlamak için blockchain'i kabaca bilmek gerekiyor. Genel geçer tanıma göre; bloklardan oluşan zincir yapıdaki blockchain, şifrelenmiş işlem takibini sağlayan dağıtık yapıdaki bir veri tabanı sistemi demek. Sistemdeki her hareket -bir para transferinde göndericinin adı, gönderilen tutar gibi- bir bloka denk geliyor. Transfer işlemi esnasında oluşturulan bu bloklar şifreleniyor. Böylelikle bu bloklar, asla değiştirilip kırılamıyor. Aynı zamanda söz konusu bloklar, ağdaki herkese dağıtılıyor. Herkeste aynı şifreli bilgiler bulunuyor. Yine de ve elbette blok üzerindeki bilgiler sadece üzerlerinde belirtilen alıcı ve satıcı tarafından işlenebiliyor. Bununla birlikte blockchain teknolojisinin şeffaf oluşu, isteyen herkesin şu ana kadar birikmiş blokları incelemesine imkan veriyor. Bireysel kullanıcılara dijital kimlik üzerinde kontrol imkanı sağlayan blockchain birçok farklı alanda saklama, yönetme ve depolama gibi işlemler için de kullanılıyor. Tıpkı kripto para gibi dijital sanat ve orijinallik-tekillik mührü NFT'lerde de ona sahip olan kişinin bilgileri blockchain paylaşımlı bir ana veri tabanında tutuluyor. Kayıtlarda herhangi bir sahtecilik söz konusu olamıyor çünkü ana veri tabanının birebir kopyaları dünyada aynı anda on binlerce bilgisayarda daha saklanıyor. Öte yandan, her ne kadar NFT'nin orijinalinin sahipliği tek bir kişide olsa da pek çok satışta sanatçı eserinin telif haklarına sahip olmaya devam ediyor. Aynı eserin kopyalarını satma haklarını da elinde tutuyor. NFT'ler aynı zamanda sanatçının, gelecekteki herhangi bir satıştan bir pay almasını sağlayacak haklar da içerebiliyor. CryptoKitties: Sosyal medyada anonim bir söylem haline gelen Kediler uzaylıdır! önermesini doğrulamaya çalışırcasına ya da bu önermeye saygı duruşu gibi algılanabilecek bir satış. Hem de ilk NFT alışverişi de denebilir. Kripto para platformu Ethereum üzerinde oynanan CryptoKitties adlı bir dijital ticaret oyununda insanlar blockchain'de saklanan ve hiçbiri birbirinin aynısı olmayan sanal kedileri alıp satmıştı. Nyan Cat: Uçan bir hareketli pop-art kedi resim dosyası Nyan Cat, 500 bin dolardan fazlaya satıldı. Nyan Cat aslında bu yıl 10 yaşına giren ikonik bir GIF. Nyan Cat'in yaratıcısı Chris Torres, orijinal animasyonu yeniden düzenlendi ve kripto sanat platformu Foundation aracılığıyla sattı. Uçan kedinin özelliği sırtında marmelatlı bir ekmek olması. Ünlü Murphy Kanunları'na göre Reçelli ekmek ne zaman yere düşse reçelli kısmı altta kalır. Bir kedi de genellikle dört ayağı üzerine düşeceğinden sırtında marmelatlı ekmek bulunan bu kedi sonsuza kadar uçacak, havada süzülüp duracak, marmelatlı ekmek sayesinde dört ayağının üstüne bir türlü konamayacaktır! Everydays: Beeple mahlasıyla bilinen dijital sanatçı Mike Winkelmann'ın Everydays adlı eseri 69 milyon dolarlık satışıyla rekor kırarak haber olmuştu. Aynı zamanda bu eser, Christie's'te satılan tamamen dijital ilk NFT olmasıyla da büyük önem taşıyordu. Eser, sanatçının Everydays adını verdiği ve 2007 yılından beri çizip paylaştığı resimlerin ilk beş bin gününün tamamını içeren JPEG formatında bir kolaj. Yine aynı sanatçının Ocean Front'u da Tron Foundation kurucusu Justin Sun tarafından altı milyon dolara satın alındı. Eserden elde edilen gelir, iklim kriziyle mücadele eden Open Earth vakfına gitti. Grimes'in eseri: Kanadalı Müzisyen Grimes, dijital sanat eserlerinin bir bölümünü altı milyon doların üstünde bir rakama sattı. 10 ana parçadan oluşan bu dijital sanat koleksiyonu hem eşsiz hem de binlerce kopyası bulunan ürünlerden oluşuyordu. Koleksiyonda en çok ilgiyi Death of the Old adlı video gördü. Grimes'ın orijinal bir şarkısına ayarlanmış olan video 389 bin dolara alıcı buldu. CryptoPunk #7523, CryptoPunk #7804 ve CryptoPunk #3100: Şaşırtıcı rakamlardan alıcı bulan CryptoPunks, Alien serisinden biri olan özel CryptoPunk #7523 için 11,8 milyon dolar ödendi. CryptoPunks'ın Alien serisine ait bir diğer eser olan CryptoPunk #7804, 7,56 milyon dolara; CryptoPunk #3100 ise 7,51 milyon dolara satıldı. İlk Tweet: Sadece sanat eserleri de değil, Twitter'ın CEO'su Jack Dorsey kendisine ait ilk Tweet'i NFT olarak tanıttı ve Dorsey'in ilk Tweet'i açık artırmada 2,9 milyon dolara alıcı buldu. Dorsey'in 15 yıl önce attığı Türkçeye Twttr'imi şimdi kuruyorum olarak çevrilen ilk tweet'i Bridge Oracle'ın CEO'su Sina Estavi tarafından alındı. Murat Pak: Sanatçı Murat Pak'ın, bir pikselin görüntüsünün yer aldığı -pek de göremediğimiz!- NFT sanat eseri açık artırmada 1,36 milyon dolara satıldı. Britanya'daki Sotheby's müzayede evindeki açık artırmada farklı eserleri de satışa çıkan sanatçı, toplamda 16,8 milyon dolar kazandı. Murat Pak son olarak Nifty Gateway platformu üzerinde açık artırmaya çıkardığı ve Merge adını verdiği NFT projesi kapsamında toplam tutarı 100 milyon doları aşan 266.885 adet token satışı gerçekleştirerek bir rekora imza attı. Tarık Tolunay: İstanbul'un 'yaşayan' haritalarını çizen Tarık Tolunay, eserlerini NFT olarak sattı. Tarık Tolunay'ın karantina sürecinde tamamladığı ve Eminönü, tarihi Galata Köprüsü ve Karaköy'ü resmeden 'Pandemi' adlı eseri geçtiğimiz günlerde yaklaşık 36 bin dolara İranlı bir koleksiyonere satıldı. Çizerin 2019 sonlarında tamamladığı İstanbul'un sembol yapılarından Haydarpaşa Garı ve çevresini konu alan Haydarpaşa Panorama çalışması ise yaklaşık 90 bin dolar teklif aldı. Cem Yılmaz: Cem Yılmaz, çizimlerinden oluşan NFT eserlerini açık artırma ile OpenSea isimli bir platformda sattı. Ünlü komedyenin, '000001KIZ', isim eseri için 6 Ethereum (yaklaşık 21 bin dolar), 'CYHEAD000001 RED' ve 'CYHEAD000005 NAVY' isimli diğer iki çizimi için ise toplamda 1,03 Ethereum (3 bin 500 dolar) ödendi. Cem Yılmaz, son olarak Twitter üzerinden yaptığı paylaşımda Bir çeyrek... linko bioda diyerek, yeni NFT'lerini satışa sundu. Cem Yılmaz, her bir NFT için 0,25 Ethereum, bin dolar civarında bir fiyat belirledi. Fan token'lerin sayısı artıyor: Hem dünyadan hem de Türkiye'den futbol kulüpleri de NFT'ye ilgi gösteriyor. NFT yani 'token' çıkaran pek çok futbol kulübü bulunuyor. Bu yöntemle futbol kulüpleri de ek gelir elde ediyor. Galatasaray'ın kurucusu Ali Sami Yen'in anısına çıkartılan NFT koleksiyonu üç bölümde satışa arz edildi. Paribu ve Fenerbahçe iş birliğiyle üretilen Fenerbahçe Token piyasaya sürüldü. Bitexen iş birliğiyle Erzurumspor, Diyarbekirspor, Antalyaspor, Sivasspor, Sakaryaspor, Adana Demispor, Altay, taraftar token çıkaran kulüpler arasında yerini aldı. Bu rüzgarın hız kesmeyeceği görülüyor. NFT'lerin sergilendiği ve satın alındığı platformlar bulunuyor. Bu platformlarda beğenilen NFT'lere üreticisinin belirlediği şekilde, açık artırma veya doğrudan satın alma seçenekleriyle sahip olunabiliyor. İşlem bittiğinde NFT, üreticinin cüzdanından alıcının cüzdanınıza transfer oluyor. Alınan NFT'ler pazar yeri uygulamaları üzerinden yeniden satılabiliyor. NFT konusunda OpenSea, Rarible, SuperRare, Foundation gibi dünyada popüler olan bazı platformlar bulunuyor. Türkiye'deki platformların da sayısı git gide artıyor. Türkçeye evren ötesi olarak çevrilebilen Metaverse, son dönemin en güncel dijital konusu. Facebook'un da bu alana gireceğini lanse etmesiyle ilgiyi üzerinde toplayan Metaverse, tüm dijital dünyaların birleştirilmesiyle oluşturulan ortak bir sanal paylaşım alanı. Gelecekte oluşturulacak olan bu Metaverse'e sanal gerçeklik veya artırılmış gerçeklik yoluyla ulaşmak mümkün olacak. Bu sanal evrende yaşayacak üç boyutlu bir avatar, burada çalışacak, gezecek, oyun oynayacak hatta sanat eseri satın alacak. Ünlü sinema serisi Matrix'i ve son dönem Elon Musk'ın yaptığı Bir simülasyonda yaşıyoruz açıklamasını hatırlatan Metaverse'ta kripto para birimleri ya da NFT sanal ekonominin yapı taşları olacağa benziyor. Bazı çevreler ve komplo severler tüm bu blockchain zinciri zeminli yeniliklerin, daha gerçekçi sanal evrenlerde doğacak farklı bir dünyanın ekonomisine hazırlık olduğunda ısrarlı. Çok sayıda film, dizi ve kitapla da ortaya konan insan ve yapay zekanın beraber var oluşu tartışmasının sonucunu yaşayıp göreceğiz elbette. Ancak bu tartışmanın ötesinde ve önemli olan bir şey varsa o da teknolojinin şekillendirdiği geleceği doğru anlamak. Böylece gerçeğin kapısını bugünden aralamak mümkün olabilir.


Netflix'in merakla beklenen, macera dolu yeni dizisi Pera Palas'ta Gece Yarısı'nın deneyimsel gösterimi dün Pera Palas Oteli'nde gerçekleşti. Geceye dizinin başrol oyuncuları Hazal Kaya, Selahattin Paşalı, Tansu Biçer ve Engin Hepileri'nin yanı sıra dizinin yaratıcısı, aynı zamanda yönetmeni Emre Şahin, yönetmenliği paylaşan Nisan Dağ Netflix Türkiye İçerik Direktörü Pelin Diştaş da katıldı. Tüm misafirlerin kendilerine ayrılmış otel odalarinda eş zamanlı olarak ilk bölümü izleyerek başladığı gece, balo salonunda gerçekleşen kokteyl ile devam etti. Aralarında moda, sanat ve eğlence dünyasından Ali Atay, Beyza Şekerci, Ece Yüksel, Enis Arıkan, İbrahim Selim, İpek Filiz Yazıcı, Melikşah Altuntaş, Meriç Aral, Serkan Cayoğlu, Selin Şekerci, Öykü Karayel, Özge Gürel gibi ünlü isimlerin de olduğu konuklar gece boyu dizinin dünyasından referansla hazırlanan sürprizleri deneyimledi. Pera Palas'ta Gece Yarısı 3 Mart, Perşembe tüm dünya ile aynı anda sadece Netflix'te! - Netflix, yapımcılığını Karga Seven Pictures'ın, yönetmenliğini ise dizinin aynı zamanda yaratıcısı olan Emre Şahin'in Nisan Dağ ile birlikte üstlendiği Pera Palas'ta Gece Yarısı, Elif Usman tarafından kaleme alındı. - - paylaştığı Pera Palas'ta Gece Yarısı'nın oyuncu kadrosunda aynı zamanda James Chalmers, Ahmet Varlı, Nergis Öztürk, Murat Kılıç, Osman Albayrak ve Ergun Metin yer alıyor. - Pera Palas'ta Gece Yarısı genç bir gazeteci olan Esra'nın İstanbul'daki efsanevi Pera Palas Oteli ile karşılaşmasını konu alıyor. Otel hakkında yazı yazmak üzere görevlendirilen Esra, yanlışlıkla 411 numaralı odanın 1919 yılına açılan bir kapı olduğunu keşfeder. Geçmişe doğru bir yolculuk yapar ve siyasi bir komplonun ortasına düşer. Artık Esra, kurnaz otel müdürü Ahmet ile birlikte tarihin akışını ve geleceğini korumak zorundadır. Ancak, Esra, İstanbul'un en çılgın kulübünün sahibi, yakışıklı ve gizemli Halit ile tanışır tanışmaz, 1919 İstanbul'unda hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını ve kimsenin aslında söylediği kişi olmadığını anlar. - - 5 ay içinde 3000 m2'lik bir set kuruldu. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Charles King'in Pera Palas'ta Gece Yarısı romanından esinlenilmiştir. -


SALT, çalışmalarını Kalebodur'un desteğiyle yürüttüğü SALT Araştırma Mimarlık ve Tasarım Arşivi'ndeki belgeler aracılığıyla mimarlığa dair hikayelerin peşine düşen beş bölümlük bir video serisi başlatıyor. SALT ve Kalebodur'un yedi yıla yayılan ortaklığı sayesinde SALT Araştırma Mimarlık ve Tasarım Arşivi'nde biriken kaynaklar bu yıl Arşivden çıktı videolarında ele alınacak. Cumhuriyet döneminin mimarlık, tasarım, planlama ve koruma pratiklerinde öne çıkan, yapılı çevreye ilişkin beş hikayenin ilki olan Nezih Eldem Koleksiyonu'ndan Süleymaniye ve Zeyrek, arşivden çizim, yazışma ve fotoğraflar aracılığıyla 4 Ekim 2021 Dünya Mimarlık Günü'nde sunulacak. Mimar, eğitimci ve ressam Nezih Eldem'in (1921-2005) arşivinden 3 bin belgenin erişime açılmasına eşlik edecek ilk bölümde Eldem'in yürütücülüğünde gerçekleştirilen ve 1983 tarihli UNESCO İstanbul ve Göreme Kampanyası'nın bir projesi olan Süleymaniye ve Zeyrek Koruma ve Yenileme Çalışmaları'na odaklanılıyor. Türkiye'de bir dönemin koruma pratiklerine ışık tutan bu çalışmalar, 1980'li yılların ortalarına kadar UNESCO Uzmanı sıfatıyla pilot projelerde görev alan Eldem'in arşivinden çıkan materyaller ile birlikte irdeleniyor. Arşivden çıktı video serisi Kasım ayında Anıtkabir; Aralık'ta ise erken Cumhuriyet döneminin planlı mahalleleri konularıyla devam edecek. Videolar, saltonline. org'da ve SALT Online sosyal medya kanallarında yayına girecek. Bilgi, kültür ve sanat üretimini desteklemek amacıyla Garanti BBVA tarafından 2011'de kurulan SALT, herkese açık dijital arşiviyle öğrenci, araştırmacı ve meraklılara kaynak sağlıyor. SALT Araştırma bünyesinde sanat, mimarlık, tasarım, kent, toplum ve ekonomi alanlarında derlenen belge sayısı on yılda 1.9 milyona ulaştı. saltresearch. org adresinde erişime sunulan içerik, Türkiye'den önemli mimar ve tasarımcıların mesleki arşivlerini de kapsıyor. Kalebodur'un desteğiyle SALT Araştırma Mimarlık ve Tasarım Arşivi'ne dahil edilen koleksiyonlar, 20. yüzyıl Türkiye'sinde etkin uzmanlardan edinilmiş eskiz, çizim, yazışma, sözleşme, rapor, harita, fotoğraf, dia, ses kaydı ve videodan oluşan 170 bin belgeyi bir araya getiriyor.


Koronavirüsü pandemisi döneminde hayatını kaybeden sağlık çalışanlarının anısını yaşatacak bir park yapılacağını duyuran Nilüfer Belediyesi, parka yerleştirilecek sanat yapıtı için bir yarışma düzenliyor. Sağlık Çalışanlarına Adanmış Bir Yapıt Yarışmasına katılmak isteyen sanatçıların, projelerini 7 Ocak 2022 saat 17.00'a kadar teslim etmeleri gerekiyor. Yarışmada seçilecek eser, 29 Ekim Mahallesi'nde üç bin metrekarelik bir alan olarak tasarlanan ve Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk Sağlık Bakanı Dr. Refik Saydam'ın adını taşıyacak parkta konumlandırılacak. Parkın peyzajı da kamusal mekan ve hafıza arasındaki ilişkiye bütüncül bakabilmek adına, sanatçının görüşü alınarak yapıtla uyumlu bir şekilde gerçekleştirilecek. Koronavirüsü pandemisi sürecinde görevi nedeniyle hayatını kaybeden sağlık çalışanlarının anısını geleceğe taşımak, onların mücadelesini kamusal alanda görünür kılmak ve bunu da özgün bir sanat eseriyle yapmak amacıyla düzenlenen yarışma ulusal çapta bütün sanatçılara açık. Yarışma jürisi ise heykeltıraş Nilüfer Ergin Doğruer başkanlığında; mimar Hakan Demirel, sanatçı İnci Eviner, sanat tarihçi Ali Kayaalp, küratör Bige Örer, sanat tarihçisi Zeki Çoşkun, mimar ve sanatçı Sinan Logie, sanatçı Dilek Winchester, Nilüfer Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Müdürü Nejla Aslan, Nilüfer Belediyesi Kentsel Tasarım Danışmanı ve peyzaj mimarı Aslıhan Ayradilli ile Türk Tabipleri Birliği Covid-19 İzleme Grubu Üyesi Kayıhan Pala'dan oluşuyor. Sonuçları 18 Ocak 2022 tarihinde açıklanacak yarışmada birincilik ödülü 60 bin TL, ikincilik ödülü 40 bin TL, üçüncülük ödülü 30 bin TL olarak belirlendi. Ayrıca üç sanatçıya da 10'ar bin liralık mansiyon ödülü verilecek.


Yeni şarkısıyla ekranlara Yeşilçam esintisi getiren sanatçı Nilgün Belgün, Mutlu olmayı başarabilmenin formülü, bardağın dolu tarafını görmektir diyor. Usta oyuncu Nilgün Belgün, sevenleriyle bu defa şarkılarla buluşuyor. Ama Neden isimli albümünün hazırlıklarını tamamlayan ünlü sanatçı, video klibi yayınlanan aynı isimli şarkısıyla bizleri '70'lere götürüyor ve kabare yıllarını yeniden yaşatıyor. Bir sonraki projesinin hazırlıklarının ilk adımını bu albümle tamamlayan ünlü sanatçı, kabare ya da müzikhol ile izleyicisinin karşısına çıkmayı hedefliyor. Sanat hayatında 46 yılı geride bırakan Belgün, bu süreçte tiyatro dünyasının efsanevi isimleriyle aynı sahneyi paylaştı. Oyunculuğa ilk adımlarını attığı Devekuşu Kabare Tiyatrosunun ardından Ali Poyrazoğlu Tiyatrosu, Dormen Tiyatrosu ve Gencay Gürün Tiyatrosunda çalıştıktan sonra kendi başına yol aldı. 10'uncu yılını dolduran Nilgün Belgün'le Aşk ve Komedi, kapalı gişe oynamaya devam ederken Bekir Aksoy ile oynadığı Kalpten Kalbe isimli oyunla da aynı başarıyı yakaladı. Bu başarının sırrı, onu sevgiyle saran bir seyirci kitlesinin olması. İzleyicisinin kalbini nasıl kazandığının sırrını ise o anlattı. Moda tasarımcıları bu sene yeni sezonu '70'lerin hippi ruhunu yansıtan, pop art efektlerin ve renklerin öne çıktığı bir koleksiyon ile karşıladı. Siz de bizi yeni bir şarkıyla bugünden alıp o yıllara götürüyorsunuz. Bu bir '70'ler Yeşilçam şarkısı. Önüme düştü tesadüfen. Semiramis Pekkan'ın sesinden Türkan Şoray söylüyor. Semiramis, iyi arkadaşımdır ona sordum sonra. Bir tek filmlik yaptık bu şarkıyı, dedi. Hem Türkan Hanım'a hem Semiramis'e hem de Yeşilçam'a ithaf olsun diye hayata geçirdim. Albüm yaptık aslında. Ama Neden koyduk albümün adını. Diğer şarkılar sürpriz olsun. Müzik direktörlüğünü Metin Özülkü yaptı. Yapımcımız Polat Yağcı. O da çok iyi dostumdur. Klibi çeken de Kemal Başbuğ. Ben çok özlüyorum çünkü benim genç yıllarım tam '70'lere denk geliyor. Türk filmlerinin naifliğini özlüyorum. O masum duyguları özlüyorum. Aşk duygusu o zaman çok değerli idi. İnsan ilişkileri, zarafet, birbirini anlama, hoşgörü çok önemliydi. O yüzden özlüyorum. Siz her şey bir yana pozitif enerjinizle tanınıyorsunuz. Pek çok ekip arkadaşınızdan Nilgün varsa sıkıntı yok sözünü duyuyoruz. Öyle genelde çünkü ben hayata çok iyi niyetle bakıyorum. Hayatı seviyorum, insanları seviyorum, hayvanları seviyorum. Çiçekleri, böcekleri seviyorum. Bunlar beni yaşama bağlıyor. Benim bu aşkı yaşamam için illa bir erkek gerekmiyor. Bütün bunları aşk ile yapıyorum. Özellikle oyunculuğumu da tiyatromu da. Her şeyi aşkla yapıyorum. Onun için pozitif enerjili gözüküyorum. İçimden böyle geliyor. Benim annem de çok neşeli, hayata güzel bakan Evladım her şeyin bir çözümü vardır. Hiç sıkıntı çekme. Sen mutlu ol. Yeter ki mutluluğa odaklan. İstediğin gibi yaşa. Nasıl mutlu hissediyorsan öyle yap diyerek büyüttü beni. Tek çocuktum. Asla şımarık olmadım. Çok paylaşımcı, iyi niyetli oldum hep. Anneme borçluyum tabii, ilk öğretmenin annem, sonra Yıldız Kenter'dir. Bunu başarabilmenin tek sırrı, bardağın birazcık dolu tarafını göreceksiniz. Hep boş tarafını görüp devamlı hayattan şikayet ederseniz mutluluk çok uzaktır size. İnsanın mutluluğu kimseye bağlı değildir. Mutluluk kendi içindedir insanın. Benim içimde böyle bir mutluluk var. Yazar Pınar Kür bana Mutluluğa yatkın bir karaktersiniz Nilgün Hanım demişti. Bunu hiç unutmadım. Evet, ben mutluluğa yatkınım. Kimisi de mutsuzluğa yatkın, onun seçimi. Mutluluk bir seçimdir. Tam 46 yılı geride bırakıyorum. 47'ye giriyorum seneye. Burjuva bir ailenin kızıyım. Bizim ailede oyuncu yoktu. Annem tiyatroyu çok severdi. Beni çocukluğumda hafta sonları çok sık tiyatroya götürürdü. İstanbul'da hep tiyatrolara giderdik. Tiyatrolara gide gele ben içimdeki oyuncu olma isteğini, tiyatro sanatını çok yapmak istediğimi anladım. Bunu babama söyleyemedim. Kolejde okuyordum. Babam beni mimar, mühendis ya da doktor olacak diye hayal ediyor. Oyunculuk aklının ucundan bile geçmiyor. İlk anneme açtım oyuncu olmak isteğimi. Çok medeni bir kadındı. Türkiye'nin ilk kadın nikah memuru benim annem. Çalışan bir kadındı. Tabii ki evladım, neden olmasın? İlk önce liseyi bitir. Liseyi bitirdikten sonra konservatuvarın tiyatro bölümü imtihanlarına gir. Hatta sesin de fena değil, şan bölümüne de gir. Birinden birini kazanırsan hiç olmazsa bu işin eğitimini alarak yaparsın dedi. Ben de her ikisini de kazandım. İlk hocam Yıldız Kenter'di. Çok şanslıyım ki ilk tiyatro teklifi o yılın en önemli tiyatrosu Devekuşu Kabare'den geldi. 1976 yılında profesyonel oyunculuğa başladım. Ve Devekuşu Kabare Tiyatrosunda oyunculuğa ilk adımlarınızı attınız. Ayşen Guruda, arkadaşım, mekanı cennet olsun, oyundan ayrılıyordu. Ben onun yerine girdim. Bütün rolleri Ayşen, tek tek bana verdi. Kabare oyununda çeşitli skeçler var. O skeçlerde oynuyorduk. Metin Akpınar, Oya Başar, Zeki Alasya, Ahmet Gülhan ve Ayşen Guruda beş kişilik bir kadro vardı. Ayşen çıkınca başrolle başlamış oldum. Yani şanslı bir şekilde tiyatroya başladım. İzleyici kabareyi öğrendi. Kabare demek insanın kendisini, hayatı dev aynasında görmesi. Bütün olayları hicvetmek, hicvettikçe daha büyüterek insanlara sunmak. Bunun içinde çarpık olan, yanlış giden düzen de dahil. İnsanlar da dahil. Bunun komedisini çıkarıp bir mizah şeklinde ama büyüterek sunuluyor. Çok keyifli bir oyun tarzı. Bunu Devekuşu kabul ettirdi. Devekuşu, çok önemli bir tiyatrodur. Metin Akpınar, Zeki Alasya, Haldun Taner ve tabii Ferhan Şensoy kabareyi tanıttılar. Sonra gece kulüplerinde kabareler yapıldı. Ben onların çoğunda hep rol aldım. Ben Haneler oyunu ile başladım. Oyunu Haldun Taner ve Ferhan Şensoy yazdılar. Ferhan'ın hocası da Haldun Taner'di. Benim zamanımda bir kırgınlık yoktu. Hatta ilk beyaz gülü onun elinden aldım. Ayşen'in rollerini oynamamı çok beğenmişti ve bana beyaz bir gül vermişti. Benim boyum ufak tefektir, o çok uzun boyluydu. O eğildi, ben uzandım. O gülü aldım. Hiç unutmam hayatımda. Sonrasında Ali Poyrazoğlu'ndan teklif geldi. İyi oyuncu diye benden söz etmişler. 10 sene hem tiyatrosunda hem televizyonlarda Ali ile çalıştım. Haftanın Adamı diye tiplemeler yaptı. Ben de sunuculuğunu yaptım, karşısındaki partneri olarak çalıştım. Çok iyi dostumdur. Ondan sonra Dormen Tiyatrosuna geçtim. On sene de Dormen'de çalıştım. Sonrasında Levent Kırca'ya geçtim. Ardından Gencay Gürün Tiyatrosu. Sonra da kendi başıma yol aldım. Mihenk taşıdır, çok önemlidir. Dormen Tiyatrosu sayesinde insanlar fars ve vodvil öğrendiler. Ray Cooney oyunlarının hepsinde oynadım ben. Hem fars oyuncusuyum hem vodvil oyuncusuyum. Orada öğrendim bütün bunları. Hem de kabare oyuncusuyum. Benim yelpazem geniş bu konuda. Usta çırak ilişkileriyle bunu yaşadım. Konservatuvarda fonetik ve diksiyon hocamız Melih Cevdet Anday'dı. Aynı zamanda Sabahattin Kudret Aksal da hocamızdı. Yıldız Kenter, Müşfik Kenter... Hepsi hocalarımızdı konservatuvarda. Çok şanslı talebeleriz. Melih Cevdet Anday'ın talebesi olmak düşünsenize, rüya gibi bir şey. Büyük bir şair. Türkçeyi çok güzel konuşurdu. Ben a'yı uzatarak Haayır derdim. O bana Öyle değil kızım, 'Hayır' a harfi kısa derdi. Bunları unutmam. Tiyatro bir aşk işidir. Tiyatrocu olayım bir an önce köşeyi döneyim, zengin olayım maksadıyla olmaz. Bir kere bir aşk işidir. Yetenek artı aşk artı çok çalışma artı disiplinli olmak. Bunların hepsi bir tiyatro oyuncusu için en önemli şeylerdir. Sadece yetenek yetmez. Kesinlikle hayat disiplinin olacak. Tiyatroya vaktinde gidilir, vaktinde çıkılır, sahnede içki içilmez. Bunların hepsi bir disiplindir. Tiyatro bir yaşam biçimidir. Ben dünyada her şeyden geçerim, tiyatrodan geçemem. O disipline o kadar alıştım ki disiplinsiz bir hayat yaşayamam. Nilgün Belgün'le Aşk ve Komedi isimli müzikli danslı gösterisi sanırım 10. yılını doldurdu. Bu sene tam 10. yılındayım Nilgün Belgün'le Aşk ve Komedi'nin. Bir kadın hikayesi. Kendi hayatımı anlatıyorum ama aynı zamanda bütün kadınlara dokunan bir hikaye. Diğer kadınların yaşadıklarını yaşamış bir kadın olarak çok kadın seyircim var. Bir sanatçı kadınlar tarafından sevilirse korkmayın. Çok önemli. Her yere kadındır eşini götüren. Haydi kalk, tiyatroya gidelim, konsere gidelim diyen. Bir de tabii İstanbullu olduğum için, '50'li yıllardan bugüne İstanbul'un sanat hayatından bahsediyorum. Sanatçılarla anılarımı anlatıyorum. Çok değerli ustalarım var. Zeki Alasya, Metin Akpınar, Haldun Dormen, Metin Serezli, Ali Poyrazoğlu, Müjdat Gezen... Say say bitmez. Hepsiyle oynadım. Onlarla anılarımı anlatıyorum. Kendi anılarımı, kendi hayat hikayemi, aşkı, evlilikleri anlatıyorum. Bütün bunlar, gelen kadınlara dokunuyor. Bir yol göstericilik yapıyorum. Bunu artık başarı olarak kabul ediyorum çünkü tek başına benden başka bir kadın yok one woman show yapan. Aynı zamanda bu bir kadın şovu. Dans ediyorum, şarkı söylüyorum. Sekiz tane şarkım var. Aynı zamanda danslarım var. Acun'un dans yarışmasında 10 hafta yarışmıştım. Orada çok iyi danslar öğrenmiştim. Ben çok çalışkan bir insanım. Benim diğer insanlardan, yaştaşlarımdan farkım, ben hep ileriye bakıyorum ve hep yenilik peşindeyim. Acaba yeni ne yaparım? Böyle tek kişilik gösteriyi ben yaptım. Başka yapan olmadı. Arkamdan geleni görmedim. Bu bir stand-up değil. Bu bir gösteri. İçinde her şey olan aynı zamanda hayatı anlatan. Belli bir yaşta olduğum için bir bilge olarak anlatıyorum hayatı. Yaşadıklarımı, özümsediklerimi, kıssalardan aldığım hisseleri. Güldürüyorum, eğlendiriyorum hatta biraz da hüzünlendiriyorum açıkçası. Çünkü hayatın içinde gülmek eğlenmek hüzünlenmek acı çekmek hepsi var. Bu bir paket programı yaşıyoruz hayatımızın içinde. Bunu başardığım için çok mutluyum. Onuncu yılıma girdim. O kadar çok anım var ki. Her zaman yenilikler katıyorum, oyunu güncelliyorum. Adım hikaye anlatıcısı sayılıyor bu durumda. Bir hikaye anlatıyorum. Oyunculuk, bir hikaye anlatıcılığıdır. Oyuncu oynadığı rolün hikayesini anlatır. Bu tek kişilik gösteriden dolayı da hikaye anlatıcısını seçtim kendime. Bir kurum satın aldı, oynadığım oyunun bandını onlara verdim. Hatta Nilgün Hanım en çok sizin biletleriniz satıldı dediler. Korkunç bilet satışı olmuş. O dönem iki üç kere bunu yaptım ki Almanya'dan da izlensin, bütün her yerden izlensin. Online düşünmem. Ben evde oturuyorum bant gösteriliyor. Bu bana haz vermez. Ben birebir sahnede olmayı tercih ederim. Bu oyuna da ilgi çok güzel. O da duygusal, romantik, komedi. Sevgili Bekir Aksoy ile oynuyoruz. İki oyun oynuyorum. Bu arada iki gün önce Instagram'ımda paylaştım 21 yaşında bir çocuk Nilgün Belgün diye bir rap şarkısı yapmış. Kim diye araştırdım. Babası telefon etti Oğlumun adı Emirhan. Rap yapıyor. Bu şarkıyı duyunca oğlum sen nereden tanıyorsun dedim. Tanımaz mıyım ben hayranım ona, çok da severim dedi deyince anladım ki ben çok şanslıyım. Z kuşağına da hitap ediyorum. Tiyatroda çok sevilen biriyim. Son yıllarda çok da tiyatro yapan yok. 46 yıldır non stop tiyatro yaptığım için belli bir seyirci kitlesi edindim. Onlara hiç kötü oyunlar oynamadım. Hiçbir zaman Bu Nilgün Hanım'a hiç yakışmamış dedirtmedim. Onun için seyircim yeni bir şey yapmamı bekliyordu. Bu yeni oyun da son derece kaliteli. Çok iyi hazırladık. Üç tane farklı karakter oynuyoruz Bekir ve ben. Üç hikayenin finali de şarkı ve dansla bitiyor. Ben müziksiz bir hayat düşünemiyorum. Evet, bu albümü yapmamın amacı '70'li yıllara geri dönmek, aynı zamanda o kabare yıllarını yaşatmak. Müzikhol ya da bir kabare hayal ederek yaptım. Kabare yapmak istiyorum. Bunu Polat Yağcı ile konuştum. O da çok güzel baktı. Kabareyi bilmeyen çok genç var. Hem eğlendirir hem düşündürür. Yoksa bu saatten sonra gazinolarda çıkıp şarkı söyleyecek değilim. Hep '80'ler '90'lar şarkıları çalınıyor. '70'li yılları da anmak istedim. Hepsi Yeşilçam şarkıları. Yeşilçam'ın nahif ruhunu yaşattık. Tiyatro sanatı ölmez hiçbir zaman. Tiyatro moda değil. Tiyatro, insana insanı anlatan en önemli sanat dalı. Bir oyuncuyu canlı canlı karşınızda görüyorsunuz. Oturup bir yerde sadece ona odaklanıyorsunuz. Onu izliyorsunuz ve onun anlattığı hikayeyi ya da oyunu izliyorsunuz. Bu hiçbir yerde bitmez. Öyle bir prestijli iştir ki bunun karşılığı para değildir. Çok şey öğretir. Çocukluğundan beri tiyatroya giden bir kişinin kişiliği gelişir. Tiyatro iyileştirir, geliştirir, insana neşe verir. Düşündürür. Bitmez kolay kolay. Hayatım boyunca en çok tiyatroyu sevdim. Filmlerde de oynadım. Kemal Sunal ile Bıçkın isimli bir filmim var. Zuhal Olcay ile birlikte oynadım. BKM'nin Düğüm Salonu isimli filminde oynadım. Sinemayla aram iyi ama sinema mı tiyatro mu derseniz yanıtım tiyatro. Sinemayı seyretmeyi, tiyatroda oynamayı seviyorum. Hollywood projelerinde ileri yaştaki kadın oyuncuları başrolde görmek mümkün oluyor. Bir tek Meryl Streep'i görebiliyoruz. Hiçbir yerde belli bir yaş sınırında olan kadınlara özel hikayeler, özel senaryolar yazılmıyor. Bunun farkındayım. Belki iki kadın daha sayılabilir. Meryl Streep ile aynı yaştayız. Gerçekten müthiş bir oyuncu ve seyircisi var. Seyircin varsa tamamdır. Bu oyun niye kapalı gişe? diye soruyorsanız benim seyircim var. Aşk ve Komedi'ye, 12 defa gelen oldu. Dört defa gelen çok sayıda kişi var. Neden? diye sordum. Dediler ki Bize dokunan bir şey var. Sizi çok seviyoruz. Bu çok önemli. Seyirci sevdiği insandan vazgeçmiyor. O konuda çok şanslıyım. Sevilmekten yana da çok şanslıyım. Allah bunu bahşetti bana. Çünkü haysiyetli bir şekilde kaliteli bir iş yaparak bu kadar ivme kazanmak, bu kadar seyirci kazanmak her kula nasip olmuyor. Sizi izlemeye 12 defa geldim diyorsa bir izleyici burada başka bir şey de var. Burada bir kadın hayatı anlattığım için mutlaka anlattığım hikayelerimden birisi ona dokunmuştur. İçinde aldatma da var mesela. Belki kocası tarafından aldatıldı. O çok etkilemiştir onu. Böyle olsa daha iyi olurdu diye hayat dersi, öngörüsü çıkarıyorum. Bu, seyirciyle birlikte yaptığım bir şey. Bir soru sorulduğu zaman anında cevap verebiliyorum. Belki ondan da etkilenmiştir. Ben sizi seviyorum, ondan 12 defa geldim dedi. Yozlaşma diyoruz buna. Beğenilecek bir şey değil. Yozlaşmadan dolayı duygular azaldı. Şimdi gençler bizim kadar duygusal yaşamıyor hayatı. Biz daha duygusal, daha derinliğine yaşadık her şeyi. Sadece oyalanıyorlar. Tinder ilişkilerinin duyguları öldürdüğüne inanıyorum. Hep aşk evliliği yaptım. Aşk olmadan ben hiç kimseyle beraber olmadım. Aşk insanın içindedir, istesen on kere olursun, istersen bir kere olursun. Ben bir kereye sığdırmadım aşkı. İçimde aşk duygusu olduğu zaman ve istediğim gibi biri olduğu zaman onu yaşadım ve evlendim. Evlenmeden 10 yıl birlikte olduğum, gerçek aşkı yaşadığım çok hoş biri de vardı hayatımda. Aşkın insanı büyüttüğüne, insanın hayatına derinlik getirdiğine inanan biriyim. En büyük tecrübeler, iyi ama kötü aşktan elde edilir. Onun için aşk insanı büyütür, olgunlaştırır. Hiç aşık olmamış insan için çok üzülürüm. Çok yetenekli gençler var. Gençlerden söz etmek isterim açıkçası. Çok iyi oyuncular var. Hayata bakışları, duruşu çok iyi olan gençler var. Ufkun açık olduğunu görüyorum. Farah Zeynep Abdullah en sevdiğim oyunculardan biri. Melisa Sözen benim gençliğimi oynayarak başladı. Ben onu katalogdan seçmiştim. O kadar başarılı oldu ki. Demet Evgar, Birce Akalay... Kızları saydım, erkekler de çok fazla. Geleceği iyi görüyorum.


Okay, Muhteşem Yüzyıl ve Asmalı Konak gibi yayınlandığı dönemin yanı sıra uzun yıllar yurt içi ve dışında en çok izlenilen dizilerin senaryosuna imza atmıştı. Sezen Aksu ile birlikte birçok şarkının sözüne imza atan Okay, akciğer kanseri nedeniyle yaşamını yitirmişti. Televizyon dünyasına, İkinci Bahar dizisinin Kasap Nebahat'i, Yeditepe İstanbulun da Havva Ana'sı olarak girerek dikkat çeken Meral Okay, 20 Eylül 1959'da Ankara'da dünyaya geldi. Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi okudu. Beş yıl devlet memurluğu yaptıktan sonra istifa eden Okay, daha sonra dergicilik, yayıncılık, yapımcılık, Sezen Aksu ile sahne çalışmaları yaptı, şarkı sözleri yazdı. Okay, Masum Değiliz, Yine mi güzeliz yine mi Çiçek, Masal, Adı Bende Saklı, Helal Ettim Hakkımı gibi şarkılara Aksu ile birlikte imza attı. İkinci Bahar dizisiyle ünlendi. 1984 yılında sinema ve tiyatro oyuncusu Yaman Okay'la evlendi. Yaman Okay, 1993'te 41 yaşında kanserden yaşamını yitirdi. Sanatçı, 1992'de Seni Seviyorum Rosa filmiyle oyunculuğa adım attı. Yapımcılık deneyimlerinde de bulunan oyuncu, 1999'da Propoganda filminde basın danışmanlığını yürütürken, Asmalı Konak dizisinin proje yazarlığını üstlendi. İkinci Bahar ve Yeditepe İstanbul dizilerinin yanı sıra O Şimdi Asker ve Beynelmilel filminde yer aldığı rollerle oyunculuk kariyerinde önemli bir noktaya ulaştı. Dönemin en çok izlenilen yapımları arasında yer alan ve sektöre ağalı dizi deyimini kazandıran Asmalı Konak ile büyük ün kazanan Meral Okay, yazdığı hikayede toplumsal meseleleri ele aldı. Sanatçının son çalışması, Kanuni Sultan Süleyman ile Hürrem Sultan'ın hayatını ve o dönemi anlattığı Muhteşem Yüzyıl adlı dizi oldu. 2011 yılının Ocak ayında başlayan dizi, uzun yıllar yurt dışında da milyonlarca kişi tarafından izlenildi. Okay, 2011'de akciğer kanserine yakalandı. 9 Nisan 2012'de sabah saatlerinde evinde yaşamını yitirdi.