Batılılaşma döneminin ilk adımları Pasarofça Antlaşması ile gelen büyük yenilginin ardından atılmıştır. Coğrafi keşifler ve matbaanın kullanımı ile dünyanın dengesi değişmiştir ve bu yeni dengeye Osmanlı Devleti' de uyum sağlamak zorundadır. Bu durum fark edildiğinde, batıya geçici elçiler gönderildi, elçilerin gözlemlerinden elde edilen sonuçlarla bir takım değişiklikler yapıldı. Bu değişikliklerden çoğu padişahın ömrü ile kısıtlı olduğu için sınırlı kaldı. İlk kez kendi haklarını sınırlandırıp ( 2. Mahmud' un Senedi İttifakı hariç) bunu ferman halinde duyuran padişah Abdülmecit' dir. Sadrazamı Mustafa Reşit Paşa' ya ilan ettirdiği, Gülhane-i Hattı Hümayun olarak bilinen Tanzimat Fermanı ile azınlıkların hakkı yasa ile güvence altına alınmış oldu. Bu karar batılı devletlerin, Osmanlı Devleti'nin iç işlerine karışılmasını engellemesi amacıyla alınmış olsa da bu konuda başarılı olunamamıştır. Batılılaşma sürecinin edebi açıdan en önemli olayı İbrahim Müteferrika' nın matbaayı Osmanlı Devleti' ne getirmesi ile başlamıştır. Batıdan gelen eserler tercüme edilmiştir ardından Tanzimat dönemi sanatçıları kendi kitaplarını bastırabilmişlerdir. Bu romanlarda yaşanılan değişimlere ve batılılaşma sürecinin simgelerini bulabiliriz. Kaynakçada belirttiğim Sosyoloji Konferansları serisinin 3. bölümünde bahsettiği üzere; 19. yüzyılı değerlendirmek için yazılan dönemin eserlerinde, yaşanılan değişimin 'Garplaşma' başlığı altında toplandığını, değişen ve değişmeyen sosyal ve tarihi özellikleri ayırt etmek için medeniyet- hars ayrımı kullanılarak ulusal kimlik inşasına ve ulusun tarihsel köklerini inşa etmeye yönelik kurumsal müdahaleler yapılmıştır. Millilik ve hars kavramları simbiyotik bir ilişki kurulmuş, yaşanan 'bunalım' kurumları ve geleneksel zihniyetlere atfedilerek müesseseleri yenilemek çevresindeki değişiklikler medeniyet kavramının rehberliğinde inşa edilmiştir. Müesseseleri ortaya çıkaran medeniyet dairesi değişebilirdi ancak hars milletin dil, değer ve anlam dünyasının sembol olarak her toplumda hastı. Recaizade Mahmut Ekrem' in Araba Sevdası romanındaki Bihruz Bey'in bunalımı gibi bir bunalım mıydı? Araba Sevdası'nı bu kavramlar ışığında incelersek Bihruz Bey'in 'sarışın' ya da 'blonde' diye hitap ettiği hanımefendiye duyduğu imkansız aşktan dolayı değil de alafranga yaşam, akıcı bir şekilde Fransızca konuşmak ve arabanın içindeki sarışın kadın ile beraber o lüks ve batılı olan hayata ulaşamamış olmanın verdiği üzüntü ile bunalıma girdiğini fark ederiz. Batılılaşmadan bahsedecek olursak ; adı geçen kaynakta bahsedildiği gibi modernlik 1990 yıllarına kadar -örtük bir şekilde de olsa- batılılaşma ile bir tutuldu. Bu kavrama zamansal bir nitelik kazandıran Türk yazarlar tarafından üretilen metinlerin sadece kavramı yaygınlaştırmakla kalmayıp, batılılaşma kavram haritasını yenileyen bir etkide bulundukları görülür. Tarihsel sosyolojik perspektiflerin Türkiye' nin yakın tarihindeki makro sosyolojik süreçleri açıklamak için kullanılan araştırmacılar imparatorluk ve cumhuriyet tarihlerini de tekrardan birbirine bağlayan ve süreklilikler kadar kopukluklara vurgu yapan çalışmalar yaptılar. Makaleden de anlayacağımız üzere Tanzimat romanlarında batılılaşma süreci kapsamında yeni kavramlar yaşamlarına girmeye başladı. Türkiye' de Modernleşme ve Sanat/ Pek de Kronolojik Olmayan Hayatımız adlı kitapta da geçtiği gibi 20. yüzyıla kadar modernizm kavramı batılılaşma ile bir tutulmuştur ve o dönemde yaşayanların hayatına 'tepeden inme' bir şekilde gelmiştir. Bu durum sanatçının daha çekingen hareket etmesine ve o dönemde yaygın olan akımların yanlış anlaşılmasına neden olmuştur. Sosyolog Şerif Mardin, Max Weber ve Bryan Turner' ın birleştiği nokta şudur : Modern toplumlarda dünyayı anlamlı kılacak olanın ne olduğu problemdir ve bu modernleşmeyi tepeden inme yaşayan topluluklarda görülmekte olan problemdir. Modernizmi batıdan alıp tepeden inme şekliyle kabul edenler ve ne olursa olsun geleneksel değerlere bağlı kalacağız şeklinde düşünenler şeklinde ikiye ayrılsa da bu iki düşünce biçimi de -benim değerlendirmeme göre- yanlıştır. Modernizimi modern olmayan toplumlar talep ederler ve bu talepleri doğrultusunda bunu kendi bölgelerinde yaşarlar. Modernizmin bir bölgeye gelmesini yeni bir mimari akımın gelişine benzetirim. Nasıl ki batıdan Osmanlı topraklarına gelen bir akımın, mimariye işlemesinde önce o akımı geçmiş akımlarla sonra diğer mimari birikimlerle harmanlayarak topografik koşulları da değerlendirilerek yapılması gibi modernizm Osmanlı İmparatorluğuna getirilmeliydi. Yani modernizmi talep eden her toplum gibi batıda olan her unsur modernleşme sembolü olarak değerlendirilmemeli, kendi yaşamımıza entegre ederek modernizmi yaşamalıydık. Şerif Mardin' e göre Tanzimat' dan sonra görülen Türk modernleşmesini, Türk romanlarında kadınların modernleşme karşısındaki durumları üst sınıf mensubu erkekler bağlamında ele almak gerekmektedir. Mardin, Osmanlı romanının -az yararlanılmasına rağmen- bu bağlamda önemli bir kaynak olduğunu belirtir. Ona göre, romanlar toplumsal ve siyasal durumu ortaya koyan birer tezli romandır. Bu tezli roman örneğini Ahmet Mithat Efendi' nin yazmış olduğu Felatun Bey ile Rakım Efendi adlı eserinden yola çıkarak açıklamayı uygun gördüm. Modernizm iki unsurdan besleniyordu biri kent yaşamı diğeri kadın. Bu iki unsuru merkeze alarak dönemin koşullarını değerlendirmek modernizmi anlamak açısından daha faydalı olacaktır. Şafak Kaypak' ın kaynakçada geçen makalesinde bahsettiği üzere Tanzimat döneminde kadınların modernleşmenin simgesi olması Cumhuriyet Dönemi'nde güçlenerek devam etmiştir. Devlet ideolojisi Batı' ya yaklaştıkça kadının görünümü de artmaktadır. Türk modernleşmesine hizmet edecek kesim olarak görülen kadınlar, kamusal alanda yer alış biçimleriyle Türk toplumunun modernleştiğinin bir göstergesi olarak görülmüştür. Cumhuriyet dönemi sanatında kadın sanatçıların da bu işin içine girmesiyle -romanda Halide Edip, akademide Hale Asaf daha sahici bir hal almıştır. Kent ve kadın imgeleri Tanzimat romanlarında yaygın olarak görülen imgelerdir. Namık Kemal' in İntibah romanında Ali ile Mahpeyker' in buluştuğu Çamlıca Tepesi dönemin en bilindik kent imgelerindendir. Ayrıca romanda Mahpeyker kötülüğü, geleneklere karşı çıkması özellikleri ile, Dilaşup ise geleneklere uyan bilgili, kültürlü bir cariye olması yönüyle Doğu ve Batının karşılaşmasının karakteristik simgeleridir. Ben konum kapsamında Felatun Bey ile Rakım Efendi romanını değerlendireceğim. Ahmet Mithat Efendi'nin İlk Öğretmen olarak anılmasının çok yerinde bir anılmadır çünkü romanda olayları anlatırken neyin doğru neyin yanlış olduğunu ve karakterler üzerinden neleri anlatmak istediğine açıkça değinmiştir. Kitabın baş karakterlerinden olan Felatun Bey, babası Mustafa Bey' den kalan büyük bir mirasla yaşayan bir karakterdir. Alafranga bir yaşam sürer, Beyoğlu ilçesi en önemli ilçelerdendir, batılılaşmayı simgeler bu nedenle Felatun Bey' in babası Üsküdar' daki evi satıp buraya yerleşmiştir. Realizm ve natüralizm akımlarından etkilenen Ahmet Mithat Efendi, karakterler ve yaşadığı yer arasında bağlantı kurar. Alafranga yaşam süren karakterlerin Beyoğlu' nda yaşaması bu nedenle bir tesadüf değildir. Felatun Bey, adını kendisi ile özdeşleştirdiği -hatta kendisini ondan daha iyi gördüğü- filozof Platon' dan almıştır. Dönemin seyirlik eğlencelerine gider, Fransızca konuşur, hizmetlilerini Fransızca bilmediği için azarlar ama bir yandan da onları eğitmek ister. Felatun Bey' in kız kardeşi Mihrimah Hanım' da tıpkı onun gibidir. Alafranga yaşama ters diye oya yapmaz, ev işleri bilmez fakat modern yaşama uygun olan okuma yazmayı da yapamaz ve çevresindeki herkesi aşağılar. Bu iki karakterde de modernleşmeye çalışan ama bunu tepeden inme bir şekilde yaşadıkları için özlerini de unutan ve bu nedenle de herkesi aşağılamaya eğilimli olan karakterlerdir. Ahmet Mithat Efendi bu iki karakter ile yanlış batılılaşma unsurlarını göz önüne sermiş ve okuyucuları bu karakterlerden ders çıkarmasını sağlamıştır. Felatun Bey' in çatışma yaşadığı isim Rakım Efendi'dir. Romanı ayakta tutan çatışma unsurunu bu iki karakter üzerinden sağlayan Ahmet Mithat Efendi isimlere de anlam yüklemiştir. Rakım adı bir ölçüyü yani ölçülü olan Rakım Efendi' yi simgeler. Ayrıca Felatun Bey' deki 'Bey' modern bir hitap şekliyken 'Efendi ' hitap şekli ise batıdan alınmamış olan hitap şeklidir. Rakım Efendi, ailesini genç yaşta kaybetmiş yoksul bir karakterdir. Dadısı Fedai, onu yalnız bırakmamış ve ona annesi gibi davranmıştır. Fedayi' nin isteği üzerine bir cariye satın alır. Cariyeye Canan ismini koyar. Rakım Efendi onunla ilgilenir ve onu eğitir. Rakım Efendi iyi eğitim almış, hassas, güzel kalpli ve geleneklerine bağlı bir karakter olarak anlatılmıştır. Canan' a kötü davranmaz ve ona dil ve piyano eğitimi aldırır. Canan geleneklere bağlı fakat aynı zamanda batıya piyano ve dil eğitimi ile yakınlaşan bir karakterdir. Zaten kadının piyano çalması, Tanzimat dönemi romanlarında en tipik modernleşme sembollerinden biridir. Ahmet Mithat Efendi de romanında kadın ve kent unsuruna yer vermiş, Canan karakteri ile modernleşen ağır başlı kadın imajını yansıtmıştır. Felatun Bey ile Rakım Efendi'nin bir araya geliş süreci ise Rakım Efendi'nin dil eğitimi verdiği Beyoğlu'ndaki evde olmuştur. Felatun Bey, babasının servetini eğlenceye ve yabancı kadına harcayan bir karakterken, Rakım Efendi kibar davranışları ve ahlaklı davranışı ile onlara bir ağabey gibi davranması İngiliz ailenin güvenini kazanmasına yol açmıştır. ARLI, Alim, Disiplinlerin Kavşağında Türk Modernleşmesini Sorunsallaştırmak Normativite ve Sosyal Bilim, Sosyoloji Konferansları No: 52, 2015. HİZMETLİ, Mustafa, Kitap Tahlili, AÜİFD, Cilt XLIII, Sayı: 2, 2002. KAYPAK, Şafak, Cumhuriyet Dönemi Türk Modernleşmesinin Kadına Bakışı/ Türk Dünyasında Kadın Algısı, Cilt:1, CBÜ Yayını, Isparta, 2016, MARDİN, Şerif, Türk Modernleşmesi Makaleler: 4, İletişim Yayınları, Ankara, 1991. PELVANOĞLU, Burcu, Pek Kronolojik Olmayan Hayatımız/ Türkiye' de Modernleşme ve Sanat, Coprus Yayınları, İstanbul, 2017. TANER, Timur, Osmanlı- Türk Romanında Tarih, Toplum ve Kimlik, İmge Kitapevi, Ankara, 2012.


Yazının kullanılmadığı bu çok erken dönemlerde taştan, kemikten ve pişmiş kilden yapılmış aletler, insanların yaşam alanı olan mağaralar, kerpiçten ilkel konutlar, dönemin Anadolu yaşamına ayna tutarlar. Geçmişte yaşamış insan topluluklarına ait sosyal yaşam ve getirileri yoğun ilgi duyduğum alanlar arasında yer alır. Günümüze kadar ulaşmayı başarmış olan izler, binlerce yıl önce burada yaşamış insanlar hakkında önemli bilgiler açığa çıkarır. Öncelikle, Eski Anadolu tarihinin ana hatlarını çizelim. Tarih boyunca Anadolu, bir çok göç ve istilaya uğramıştır çünkü etrafının denizlerle çevrili oluşu, kıtalar arasında deniz ve karadan kolayca bağlantı kurulmasının yanı sıra uygun iklim şartları, verimli toprakları ve bol su kaynakları, bölgeyi daima vazgeçilmez kılmıştır. Tarih öncesi çağlar sınıflandırılırken başlangıçta insanların kullanmış oldukları araç-gereç ve madenlerden yola çıkılmıştır. İlerleyen zamanlarda ise buzulların erimesiyle birlikte doğal çevrede birçok değişim yaşanır. Bu durum, alet üretiminden, yerleşme biçimine ve üretim biçimine değin birçok değişikliğe neden olur. Aslında bu bir tür geçiş dönemidir. İnsanlar, bu dönemde mağaralardan çıkarak yavaş yavaş ırmak ve göl kenarlarına yerleşirler ve böylelikle nihayet ilkel toplum hayatı başlar. Ancak bu sınıflandırmalara kesinlikle üretim biçimi, yerleşme biçimi ve yaşam koşullarını belirleyen diğer faktörler de eklenmiştir diyebiliriz. Örneğin, Eski Taş Dönemi, genellikle Türkiye'de Yontma Taş adıyla bilinir. Kısacası, Tarih öncesi devirlerin başlama ve bitiş tarihleri bölgelere göre farklılıklar gösterir. İlk zamanlarda leş yiyiciliğine dayanan beslenme biçimi daha sonraları besin toplayıcılığı ve avcılık biçimine dönüşmüştür. Anadolu, Neolitik Çağ'dan başlayarak kendine özgü yapısı yanında Mezopotamya, Balkan ve Ege kültürlerinin de yansımalarını her dönemde taşımıştır. Tapınaklar, mezarlıklar, yarı göçebe yaşam alanlarını ve doğal çevreden günümüze kalan izler, geçmişten günümüze ışık tutar. Neolitik çağ, kendi içinde çanak çömlekli neolitik çağ ve çanak çömleksiz neolitik çağ olarak ayrılır. Neolitik dönemde, çanak çömlek üretimi yapılmış ve yerleşik yaşama geçilmiştir. Tarımsal faaliyet ilk bu dönemlerde yapılır ve hayvanlar evcilleştirilir. İlk ticari ilişkiler, toplum hayatı tam olarak bu dönemde gelişmeye başlar. Yeni Taş Çağı ya da bildiğimiz adıyla Cilalı Taş Çağı, Anadolu'da derin izler bırakmıştır ancak en çok Anadolu'da bolca bulunması nedeniyle bölgeyi güç sahibi yapan demir madeni ve Demir Çağ' ından bahsetmek istiyorum. Anadolu'da demirin toplum hayatına girmeye başladığı bu dönemde, madenin kaynak olarak sağladığı güç ile büyük krallıklar ortaya çıkar. Ucuz ve etkili silah üretiminde çok kullanışlı olan demir madeninin Anadolu'da bol miktarda bulunması, demir çağ krallıklarının oluşumu ve büyümesinde oldukça önemli bir etkendir. Büyük insan toplulukları bu sayede silahlanır, ordular kurulur. Büyük ve sistemli orduların ortaya çıkması, büyük savaşlar ve yeni güç dengelerinin bile ortaya çıkmasına neden olur. Anadolu'da kurulan devletler ise genellikle krallıkla yönetilmiştir. Kral bu çağlarda birden çok vasıf üstlenmektedir. Örneğin, kral aynı zamanda başkomutan, yargıç hatta baş rahiptir. Anadolu'da çok tanrılı inanışın yaygın olduğu bu dönemlerde sırasıyla kurulan devletlere göz atalım. İlk sanat yapıtlarını iki gruba ayırmak mümkündür; taşınabilir ve taşınmaz olanlar. Taşınabilir olanlar genellikle alet ve silahlar üzerine yapılmış geometrik ve bitkisel motiflerden oluşur. Özellikle kemik aletler üzerine kazıma tekniğiyle yapılmış figürler yaygın olmakla birlikte Anadolu'da bu tür örneklere pek sık rastlanmaz. İkinci grubu oluşturan taşınmaz sanat eserlerinin başında ise kaya resimleri gelir. Mağara duvarlarına ve tavanına o dönem insanlarının avladıkları av hayvanları betimlenmiştir. Anadolu, çağlar boyunca yaşam alanı olarak kullanıldığı için nice kültürlere ait birçok kültür alanı mevcuttur. Elde edilen bulgular Anadolu'nun dünya uygarlığı içindeki yerini göstermesi açısından önemli bir yere sahiptir. Öğrenmeye ve bildiğini bildiği kadarıyla öğretmeye çalıştığım, yeni bir yazı da görüşene dek hoşçakalınız. Ayrıca arkeoloji müzelerini ziyaret ederek tarih öncesi Anadolu'yu çok daha ayrıntıları ile keşfedebileceğinizi unutmayın. İnsanı şaşkına çeviren arkeolojik izlerin tümü bence günümüz insanı için belki de yol levhası niteliğindedir. Hoşçakalınız!


Tarih yazmak, tarih yapmak kadar önemlidir. Son dönem Osmanlı tarihi üzerine yaptığı dikkat çekici çalışmalarla ön plana çıkan Prof. Dr. Ali Akyıldız, Tarihçilik ve Yöntem Üzerine adını verdiği bu eserinde tarihçilik mesleği ve tarihçiliğin yöntemine dair yazdığı makalelerini bir araya getirerek tarih öğrencileri ve genç tarihçiler için bir el kitabı oluşturmaktadır. Osmanlı tarihi araştırmaları sırasında karşılaşılan problemler ve bu problemler hakkında ileri sürülen çözüm yollarını içeren bu makaleler, tarih araştırmacıları için oldukça ufuk açıcı bilgiler içermektedir. Tarih yazımındaki yükselen trendlerden biri olan biyografi yazıcılığı, hanedan tarihi üzerine yapılan çalışmalarda karşılaşılan problemler, tarih araştırmalarına temel teşkil eden belgelerin neyi söyleyip neyi söylemediği, Hicri takvimi Miladi takvime çevirme sırasında yaşanılan sorunlar ve bunlar için ileri sürülen çözüm yöntemleri, Yakın Çağ Osmanlı sosyo-ekonomik tarihinde karşılaşılan kaynak sorunları ve Osmanlı arşivinin önemi gibi konular Ali Akyıldız'ın bu kitapta yer alan makalelerinde cevaplamaya çalıştığı konular arasında yer almaktadır. Prof. Dr. Ali Akyıldız, bu kitapta bir araya getirdiği makaleleriyle tarihçilik mesleğine yeni adım atmış genç araştırmacıların bu uzun ve meşakkatli yolda ilk taşları döşemelerine yardım etmektedir. Son dönem Osmanlı tarihi üzerine yaptığı ses getiren çalışmalarla otorite olarak kabul edilen Prof. Dr. Ali Akyıldız'ın bu çalışması tarih öğrencilerine ve araştırmacılarına yol gösterecek bir rehber niteliği taşıyor. Bu kitap, Ali Akyıldız'ın akademik hayatı boyunca yaptığı belli başlı çalışmaların ardından geriden gelenlere yol gösterici olması için kaleme aldığı tarihçilik ve tarih yöntemi hakkındaki makalelerden oluşmaktadır. Eser, alanın otoritesi sayılan bir ismin akademik hayatı boyunca kendi emeğiyle döşediği taşların haritasını genç tarihçilere tarif etme ve bu genç tarihçilerin de kendi taşlarını döşeyebilmelerine imkan tanımak üzere kaleme alınmıştır. Bu eser, genç tarihçilerin ve tarih araştırmacılarının tarihçilik mesleği ve metodolojisi üzerine bilgi sahibi olmalarına katkı sağlayacaktır.


Kulaktan kulağa yayılarak bugünlere kadar gelen Galata Kulesi efsaneleri ve ev sahipliğini yapan Galata bölgesi tarihini bu hafta sizlere büyük bir heyecanla yazıyorum. İstanbul, dendiğinde akla ilk gelen yapılardan birisi olan Galata Kulesi, dünyanın en eski ve çevresi daima kalabalık olan yapıları arasındadır. Galata kulesi tam bir sır küpüdür. İstanbul'a tepeden bakar ve kimsenin görmediklerini görür, bilmediklerini bilir. İstanbul deyince aklıma kuleler gelir, ne zaman birini çizsem öbürü kıskanır, ama şu kız kulesinin aklı olsa galata kulesine varır, bir sürü çocukları olur. M. Ö. 7. yüzyılda Byzantium adında küçük, antik bir balıkçı köyü olarak kurulan İSTANBUL, Roma hükümdarı Constantin imparatorluğu ile yeni adını almıştır. Fatih Sultan Mehmet tarafından fethedildiğinde ise tüm dünyanın kaderi değişmiş, yeni bir çağ başlamış ve şehrin yeni ismi İstanbul olmuştur. Dünyanın en eski kulelerinden biri olan Galata Kulesi ise İstanbul' un bu kadim tarihine, geçmiş yaşanmışlıklarına ve birçok dönemine şahitlik etmiştir. Kule, İstanbul' un tarihi Galata bölgesinin en yüksek yerine de gözetleme amacıyla, MS 500'lü yıllarda inşaa edilmiştir. Yüksekliği yaklaşık 70 metre olan kulenin ağırlığının tahmini 10 bin ton olduğu düşünülmektedir. Her zaman sıra dışı bir mahalle olan Galata bölgesinin, Antik Çağda adı Sykai olarak adlandırılan Galata Bölgesinin, kule üzerinde ki sıra dışı etkileri şüphesiz ki, tartışılamaz. Romalılar, Venedikliler, Cenevizliler ve Osmanlılar tarafından hem bölge hemde kule her seferinde farklı amaçlarla kullanılmıştır. Gayrimuslim halkın çoğunlukta olması sebebiyle, eskiden Galata'ya 'Karşı taraf' deniyordu. 17'nci yüzyılda, Galata'da 70 Rum ve 18 Müslüman mahallesi bulunduğu rivayet edilir. Haliç'in ve İstanbul Boğazı'nın panoramik manzarasını sunan tarihi yapı, Karaköy'ün üst kısmında yer almaktadır. Semtin adının, çevresinde ahırlar bulunmasından dolayı süt anlamına gelen galaktus veya İtalyanca merdivenli yol demek olan calatadan kelimelerinden geldiği iddialar arasındadır. Hakkında pek çok rivayetler bulunan Galata Kulesi, önce 1509 yılında İstanbul'da sarsıcı şekilde gerçekleşen depreme yenik düşüp, kısa sürede yeniden onarılsa da ilerleyen yıllarda çıkan bir yangında yeniden kullanılmaz duruma gelmişti.17. yüzyılda ise yangınları duyurmak için 'kös', yani davul çalınma yeri olması sebebiyle kös kös dinlemek deyimi tarihi Galata Kulesinden gelir. Gözetleme kulesi, hapishane, itfaiye kulesi, yıldız gözlem evi gibi çeşitli amaçlara hizmet eden kule hakkında birçok ilginç halk efsanesi bulunmaktadır. En çok bilinen efsanelerden biri Romalılar döneminden kalmış olan, bir kadın ve erkek, Galata Kulesi'ne ilk kez birlikte çıkarlarsa, o çiftin evleneceği efsanesidir. Bir diğer efsane ise Kız Kulesine fiziki benzerliği ile Galata Kulesinin ziyaretçi aşıklarını güzelleştirdiğidir. Bilindiği üzere, günümüzde aşk filmlerinin çoğu Galata bölgesinde çekilmektedir. Ayrıca sadece bir kişinin içinden geçebileceği yükseklik ve genişlikte inşa edilen yer altı tünellerinin var olduğundan bahsedilmektedir. Tarihsel aşamalar ile incelendiğinde iklim şartlarından az etkilenmek, su saklamak, yırtıcı hayvanlardan ve saldırılardan korunmak için yapılan tüneller, günümüzde gizemini koruyan yapılar arasındadır. Osmanlı İmparatorluğu' na ait bir kule olmasından sonra, Fatih Sultan Mehmet tarafından indirilen ancak önceleri kulenin tepesinde bulunan büyük haç işareti sebebiyle, kulenin Bizans döneminde ki adı ise Büyük Burç ve İsa Kulesi idi. Gökteki kutup yıldızı gibi, İstanbul' un devasa, metropolik binalarından önce her yerden görünen Galata Kulesi, atlattığı badirelere rağmen hayatta kalabilme mücadelesi ile herkesin hayat hikayesi ile bağ kurmaktadır. Tekrar tekrar dirilmesi, hakkındaki efsaneleri ile nice yaşamlara köprü vazifesi gören Galata Kulesi hakkında daha çok bilgi sahibi olmak isterseniz, şehrin kütüphanelerini ziyaret etmenizi naçizane tavsiye ederim. İstanbul hakkındaki bütün kitaplarda ve seyahatnamelerde Galata Kulesi'nin bahsi mutlaka geçmektedir.


Doğa tutkunlarının muhakkak yürümek istediği Türkiye'nin önemli yürüyüş rotalarından biri olan tarihi Likya Yolu yürüyüş rotası, Muğla İl Jandarma Komutanlığına bağlı arama kurtarma timi JAK tarafından numaralanarak güvenli yürüyüş rotası haline getirildi. Kaza ve kayıp olaylarının önlenmesi amacıyla Fethiye İlçesinden Antalya iline kadar devam eden her yıl binlerce yerli ve yabancı turistin yürüdüğü Tarihi Likya Yürüyüş Yolunun başlangıç noktasına yönlendirici tabela ve 95 ayrı noktaya numaralı yer tespit levhaları yerleştirildi. 125 km boyunca yerleştirilen 95 uyarı levhası hem doğru yolda olduğunuzu hatırlatmakta hem de kaybolduğunuz anda yetkililere en son gördüğünüz numarayı bildirerek en kısa sürede size ulaşılmasını sağlamakta. Yerleştirilen levhaların coğrafi koordinatları, Jandarma Arama Kurtarma Timi tarafından belirlenmiş olup, bir olay anında zaman kaybetmeksizin ulaşım sağlanması öngörülerek, yürüyüş yolunun daha güvenli hale getirilmesi sağlanmıştır. Muğla'nın Fethiye ilçesinin Ovacık mahallesinden başlayıp Antalya'nın Konyaaltı İlçesinin Geyik Bayırı mahallesinde sona eren tarihi Likya Yolu toplamda 535 km'dir.


İmparatorluğun en uzun yüzyılı olan 19. yüzyılda Osmanlı Devleti'nin üst bürokratik kadrolarında yer alan ve ömrünü Tanzimat hükümlerinin uygulanarak Osmanlı Devleti'nin ayağa kaldırılmasına adayan bir bürokrat ve aynı zamanda önemli bir tarihçi olan Ahmet Cevdet Paşa'nın bürokratik ve siyasi hayatı bu çalışmanın ana eksenini oluşturmaktadır. Bunun yanı sıra, Dr. Kübra Fettahoğlu, Ahmet Cevdet Paşa'nın bir başka yönüne, tarihçiliğine de değinmektedir. Kaleme aldığı tarih metinleriyle kendinden sonraki dönemde Osmanlı tarihinin ana kaynaklarından biri olan ve olayların ele alınışına ve yorumlanmasına kendi bakış açısına göre yön vermeyi başaran Ahmet Cevdet Paşa, 20. yüzyılda son dönem Osmanlı tarihi hakkında çalışmalar yapan araştırmacıların üzerinde oldukça etkili olmuştur. Dr. Kübra Fettahoğlu, bu kapsamlı çalışmasında önemli bir devlet adamı ve tarihçi olan Ahmet Cevdet Paşa'yı ayrıntılı bir şekilde ele almaktadır. İmparatorluğun en uzun yüzyılı olarak tarif edilen 19. yüzyılda Osmanlı Devleti'nin üst düzey bürokratik kadrolarında önemli hizmetler ifa etmiş olan Ahmet Cevdet Paşa'nın hayat hikayesi, son dönem Osmanlı tarihi alanında yaptığı çalışmalarla adını duyurmaya başlayan genç tarihçi Dr. Kübra Fettahoğlu'nun kaleminden tüm detaylarıyla ve akıcı bir üslupla okuyucuların önüne seriliyor. Bu kitap, Osmanlı bürokrasisindeki önemli görevleri nedeniyle son dönem Osmanlı tarihinin önemli isimlerinden biri olmasının yanı sıra kaleme aldığı tarih metinleri sayesinde 20. yüzyıl boyunca Türkiye'de Osmanlı tarihi üzerine yapılan araştırmaları etkileyip yönlendirmeyi başaran Ahmet Cevdet Paşa'nın hayat hikayesini ortaya koymaktadır.


Tarık Tufan'la ikinci kez röportaj yapma şansını buluyorum. Bu kez pandemi gereği mailden söyleşiyoruz. Birlikte fotoğrafımız ilk söyleşiden. Anısına burada da olsun, diye düşündüm. O günden bugüne ne çok şey yaşandı... Dünya tuhaf bir döngüden geçiyor. Tufan ise yazarlığında yirmi yılı devirdi. Konuşacak çok şey var tabii, ama sohbetimizin başkahramanı son romanı Kaybolan. Bu roman, adı konmamış bir üçlemenin ikinci kitabı. Gitmek duygusu üzerine kurguladığı ilk kitabı Düşerken'in ardından geldi. Sırada ise bambaşka bir duygunun peşine düşmeye hazırlandığı üçüncü kitap var. Tufan, yaşama dert olmuş duygu yoğunluklarını oldukça derinden işleyen ve geçmişle yüzleşme düşüncesine sevk eden bir yazar. Kaybolma duygusunu ağır bir şekilde yaşıyorum. Belki de kendimle sürekli kavga halinde olmaktan kaynaklanıyor bunlar, diyen Tufan ile hem romanını hem de işte tüm bu duyguları konuştuk. Okumaya, yazmaya devam ediyorum. Kafamda dolaşan hikayelerin, karakterlerin hayat bulabilmeleri için nasıl anlatabileceğime dair kafa yoruyorum. Karakterlerle hayali konuşmalar yapıyorum. Bana anlattıkları arasından heyecan duyduğum cümleleri not ediyorum. İstanbul'u seyretmeye, ona kulak vermeye devam ediyorum. Geçmişten kulağımıza çalınan, romanlarda, hatıratlarda, tarih kitaplarında okuduğumuz, filmlerde izlediğimiz büyük salgınlardan birini yaşamak, evlerde hapsolmak, sokaklarda dolaşan tehditten korkmak, bu yüzyılın insanlarının kendilerine yakıştırabileceği bir şey değildi, ama bütün zorluklarıyla yaşıyoruz. Bundan nasıl dersler çıkaracağız, hangi soruları soracağız, hangi hayal kırıklıklarını yaşayacağız, hangi kuşkuları toprak altından çıkaracağız bize kalmış. Günlük hayatta sıklıkla kullandığımız, bilime, hayata, insana dair ezber cümleler hükmünü yitirdi bana kalırsa. Mutlak bir çaresizlik durumundaysak eğer, bildiğimiz her şeyi yeniden düşünmemiz gerekir. Dünya vatandaşlığından söz ederken, şimdi aşılara ulaşamayan ülkelerin, toplumların trajedisini konuşuyoruz. Oysa bu kelimeyi ne kadar coşkuyla kullanıyorduk! Gördük ki dünya vatandaşlığı diye bir şey yok. Aslında buna benzer pek çok yaygın kavram sadece illüzyondan ibaret. Kişisel hayatımda bu sürecin tesellilerinden biri de Kaybolan'ın yayınlanması oldu. Hayatın bir şekilde devam ettirdiğini hissettirmesi açısından beni mutlu eden bir olaydı. Kabaca iki buçuk yıl sürdü diyebilirim. Aslına bakarsanız yazdığım romanlardaki hikayeler, karakterler, ana temayı oluşturan kavramlar uzun yıllar kafamda yer tutuyor. Bir romanda küçücük temas ettiğim bir duygu yahut karakter bir başka romanın ana konusu haline gelebiliyor. Ben çok uzun süreler düşünürüm. Artık kafamda tutacak gücü bulamadığımda, hikaye dışarı çıkmak için zorluyor demektir. O aşamaya gelince oturup yazmaya başlıyorum. Yaklaşık dört beş aylık bir bölümü pandemiye denk geldi. Şanzelize Düğün Salonu'nun senaryosunu tamamlamak üzereyim. Fakat bu koşullarda ne olur, onu henüz bilemiyorum. Sinemalar uzunca bir süre daha açılacak gibi durmuyor. Eski haline döneceğinden bile emin değiliz. Her şey bizim dışımızda gelişiyor. Dijital platformlar için filmler yapılıyor. Senaryoyu yakın bir zamanda tamamlayacağımı umuyorum. Sonrası için neler olabileceğini bilmiyorum. Adı konmamış bir üçleme vardı zihnimin bir köşesinde. Düşerken bunun ilk kitabıydı, arkasından Kaybolan'ı yazdım. İlki gitmek duygusu üzerinden kurguladığım bir hikayeydi, ikincisi ise adında görüldüğü üzere kaybolma duygusuna yoğunlaşıyor. Yeni bir roman tasarlıyorum. Bu kez bambaşka bir duygunun peşine düşmeye niyetliyim. Tasarladığım bu roman biraz zaman alacak gibi. Yakın geçmişe gidip gelecek bir hikaye hayal ediyorum. Belki bu arada başka bir kitap çıkabilir. Tuhaf'ta bir yılı aşkın süre boyunca tefrika ettiğim bir anlatı vardı, ona yeni yazılar ekliyorum. İlginç bir anlatıya dönüştü. Eğer yeni romanın süresi uzarsa bu kitabın okurla buluşmasını çok arzu ederim. Romanın özünde bu var diyebiliriz. Trajik olandan, dramatik olandan epeyce besleniyor. Başka türleri yok sayarak söylemiyorum, romanın ana damarını belirleyen genellikle bu duygular oldu. Öte yandan diğer türlerin de oldukça güçlü örnekleri var edebiyat tarihinde. Ben dert ettiklerimize, yaralandıklarımıza bakmayı önemsiyorum, bunları anlatmaya dair iştiyak duyuyorum, bu atmosferde dolaşmak ruhumu kışkırtıyor. Kaybolmak ansızın başımıza gelen felaketlerden değil; bir zaman dilimine yayılarak, yavaş yavaş, insana en ufak bir şey sezdirmeden gerçekleşiyor. Ancak son evrede kendini belli eden sinsi hastalıklar gibi iş işten geçtiği vakit anlıyorsun ruhuna musallat olan amansız musibeti. Kaybolduğunuzu hissettiğiniz zamanlardaki ışık, sizin aklınızla, ruhunuzla, kalbinizle birlikte girişeceğiniz büyük arayışta gizli. O büyük arayışa talip olmadan, o büyük arayışın zahmetine girmeden kendini bulmak, hayatın anlam dairesini keşfetmek mümkün değil. Fason hayatları sürdürmeye devam ederiz. Başkalarının bize ısmarladığı ucuz hayatları kastediyorum. Hayatımda hiçbir şey beni roman yazmak kadar heyecanlandırmıyor. Belki şu anın coşkusu içinde böyle söylüyorumdur. Büyük cümleler kurmaktan hoşlanmıyorum. Şöyle söyleyeyim: Roman yazmak, hayat ve insan hakkında derin bir düşünme eylemi içinde olmama sebep oluyor. Hikayelere, karakterlere çalıştıkça, yeni bir hayat olasılığının da üzerinde çalışmış oluyorum. Yazmak beni sürekli diri ve uyanık tutuyor. İnsanla ve hayatla derinlemesine meşgul olmak, kendinle yüzleşmenin de kapısını açıyor. Çoğu kez umutsuzluk anlarımda romana tutunuyorum. Okurken ve yazarken yeni bir umuda erişebilmeyi hayal ediyorum. Elbette yirmi yıl içinde sürekli daha iyi anlatabilmenin yollarını aradım. Kelimelerimi, üslubumu, dilimi geliştirebilmek için zihnimi yormaya devam ettim. Şimdi geriye dönüp bakınca okurlarla kurduğumuz anlamlı ve güzel ilişkiyi görmek beni dünyanın en mutlu insanı yapıyor. Çok insanla ruhlarımız temas ediyor. Olağanüstü bir duygu bu. Şöyle hayal edin: Bir gün uyanıyorsunuz, her zamanki sıradanlıkta bir gün. Başka zaman hiç önemsemeyeceğiniz bir şey yaşıyorsunuz ve zihninizde korkunç bir şüphe beliriyor. Kaybolduğunuzu fark ediyorsunuz. Yaşadığınız hayatın, kullandığınız kelimelerin, çevrenizdeki insanların size ait olmadığını, sizin tercihiniz olmadığını, aslında sürüklenip durduğunuzu fark ediyorsunuz. Bu kırılma anını düşününce anlatmaya dair delice bir istekle doldum. Kaybolan buradan doğdu diyebilirim. Elbette ağır sızılı bir hikaye. Kaybolduğunu kabullenmek, geriye dönüş yolu hakkında hiçbir fikir sahibi olmamak, bundan sonra ne yapacağını bilmemek, kalbimizdeki sızıya dayanmayı zorlaştırır. Kırk yaşın simgesel bir yanı var. Bütün öğretilerde, tarihi ve edebi anlatılarda kırk yaşın özel bir anlam dünyasına işaret ettiğini görebiliriz. İnsan hayatında keskin bir dönüş anı. Genç değilsin, henüz yaşlı da değilsin, ama her an hızlı bir düşüşe yakınsın. Diğer yanıyla hayatının en olgun dönemindesindir, tecrübelerin, öğrendiklerin seni bambaşka bir insan yapabilir, son derece anlamlı ve değerli bir hayat sürebilirsin. Kaybolan'ın ana karakterlerinden Hakan tam kırk yaşına girdiği gün bu acı gerçekle ilgili bir farkındalık yaşıyor. Romanlarımda ana karakterlerle veya yan karakterlerden biriyle, birkaçıyla bağ kuruyorum. Hakan'ın kayboluş hikayesine benzer kayboluşlar yaşadım. Bir pastanın üzerindeki isimle ilgili değildi belki. Ama bunun kadar sıradan tesadüfler bana hayatımın anlamsızlığını sorgulatmaya sebep oldu. Meslek olarak yakınlıkları var. Tabii ki ruh hali olarak da Kafka dünyasından çokça etkiler görebiliriz. Tabii ki bilinçli bir tercihti. Ruhsal karmaşaları, çıkışsızlıkları, kadınlarla kurdukları ilişkiler, aile hayatlarındaki örselenmeleri benziyor. Yazarların hayatları ve romanları sonraki kuşaklardan romancılar için esin ve ilham kaynağı oluyor. Büyük edebiyatın zincirine bir yerden dahil olma heyecanını taşıyoruz. Gitmek üzerine konuşmuştuk sizinle. ... sanırım kendimi bildim bileli bu duygunun içinde kavga ediyorum, demiştiniz. Şimdi de en son ne zaman kendinizi kaybolmuş hissettiniz, diye sormak istiyorum. Kaybolmak hissi de tıpkı gitmek gibi, bir süre yaşayıp sonra da geçip giden bir ruh hali değil. Benim için en azından... Kaybolma duygusunu ağır bir şekilde yaşıyorum. Belki de kendimle sürekli kavga halinde olmaktan kaynaklanıyor bunlar. Kendi dünyasında yaşayan bir çocuktum. Bir çocuğa benzemiyordum. Çok erken büyümek zorunda kaldım ve ondan sonra da bir daha çocuk gibi davranmadım. Her şeyin çözümü orada mı bilmiyorum, ama her yara oradan kanamaya başlıyor diyebilirim. Sanki hayatın bütünü çocukluk zamanlarına düşülen şerhlerden ibaret. Orada bir ruh haline bürünüyoruz, bir yaşama çemberine dahil oluyoruz ve ömür boyu oradan kurtulmamız mümkün olmuyor. Çözüm ihtimaline inanmıyorum. Yaşamak, arkada ağır bir yük biriktirmek anlamına geliyor. Eğer hayat üzerine kafa yoruyorsanız, varoluşunuzu değerli kılmanın yollarını arıyorsanız, anlamı, hakikati sorguluyorsanız, kendinizle olan yüzleşmeniz asla bitmez. Geçmişin her anını kolaçan etmek zorunda kalırsınız. Yaşamımız boyunca ruhumuz hayatın zehirleriyle muhatap oluyor ve farkında olmadan o zehir ruhumuza, kalbimize sirayet ediyor. İçsel kavgalarımız, yüzleşmelerimiz bu zehri bir nebze atabilmek için. Aksi halde ölüyoruz. Buradaki ölüm, bildiğimiz manada bir ölüm değil, hayatın değersizleşmesi, insanın hakikatsiz bir yaşam sürmesi. Fason hayat dediğimde, sizin bedeninizde yaşanan, ama başkalarının markasını taşıyan, başkalarının modelleriyle üretilmiş, başkalarının biçtiği kalıplarla sürdürülen hayatları kastediyorum. Duyguların ifade biçimleri ve düşünme vasatı aynılaştırılmış, davranışları tek tipleştirilmiş insanlarla dolu ortalık. Sanki hepimiz aynı filmi izlemişiz de o filmin karakterleri gibi konuşmaya, onlar gibi giyinmeye, onlar gibi aşık olmaya, kavga etmeye, nefret etmeye başlamışız. Aynılaşmışız. Sıradanlaşmışız. Duyguların ve fikirlerin de modaları var. Ne kadarı gerçek? Hayvanları seviyor ama mültecilerden nefret ediyor, iyilikle ilgili sözleri retweet ediyor ama çevresindeki yoksullara karşı duyarsız, sevgi emojileri paylaşıyor ama kadınlara, çocuklara, kendinden zayıflara şiddet dolu. Bunları çoğaltabiliriz. Zenginliğin, burjuvazinin her halini yaşıyor, ama lafı gelince acılardan en çok o etkilenmiş gibi. Fason hayatlar var, biz de bunların içinden kıyafet seçer gibi seçiyoruz. Beni tanıyanlar, romanlarımı okuyanlar İstanbul'la ilgili nasıl bir duygu ve düşünce bağı içinde olduğumu, bu büyülü şehirden nasıl etkilendiğimi biliyorlar. Her fırsatta anlatıyorum. İstanbul, özellikle Kaybolan romanında son derece önemli bir yere sahip. Bir mekan olarak köklü bir hafızayı, insanlık hallerini, duygu ve düşünüş biçimlerini, hayat tasavvurlarını temsil ediyor. Ben İstanbul'da bir hikaye anlatırken aynı zamanda İstanbul'un büyülü dünyasına, görkemli varoluşuna dokunuyorum. Bu andan itibaren İstanbul anlatının bir parçası olmaktan daha büyük anlamlar taşıyor roman içinde. İstanbul'la birlikte düşünmeye başlıyorum her şeyi. Olay örgüleri ve karakter çatışmaları İstanbul'un mekan olarak açtığı büyük olanaklar ölçeğinde ilerliyor, dönüşüyor, yeni ufuklara açılıyor. Masamda bilgisayarım, sayısı zaman içinde artan veya azalan kitaplarım, birkaç defterim, epeyce kalemim, birkaç çeşit mumum var. Masa başına oturduğumda bir müddet okuyorum, notlar alıyorum, yazıyorum. Bazen hiç yazamadan masadan kalktığım oluyor. Yarım sayfa yazabildiysem çok mutlu oluyorum. Yine sordukça sordum. Son olarak bundan sonrası için planlarınız neler, diyeyim ve kapatayım. Şanzelize Düğün Salonu'nun senaryosunu inşallah bu yıl içinde tamamlamayı hayal ediyorum. Tuhaf'ta tefrika edilen hikayeyi derleyip toparlamayı ve basıma hazır hale getirmeyi arzuluyorum. Yeni bir romana daha başlamayı umut ediyorum. Elbette bunlara plan yerine niyaz demeyi tercih ediyorum.


Birbirinden farklı kültür ve sanat etkinliklerine ev sahipliği yapan Tasarım Parkı'nın kurucusu yüksek iç mimar Nursema Öztürk ile Tasarım Parkı'nı kurma hikayesi, Tasarım Parkı'nda düzenlenen etkinlikler ve sergiler üzerine konuştuk. 2002 yılında Alman İç Mimarlar Birliği ile tanışmam sayesinde bu fikir ortaya çıktı. Dile kolay 21 yıl önce... Bu çalışmaları Türkiye'de başlatan kişi oldum ve sonrasında iki ülke arasında bir köprü olarak geniş kapsamlı workshop ve sergileri tasarımcıların katılımı ile 2016 yılına kadar devam ettirdim. Bu ses getiren ve neredeyse ilk nitelikli etkinlikler diyebileceğimiz çalışmalar epey büyüyünce her yıl mekan bulma sıkıntısı ortaya çıktı. Yoğurtçu Parkı ile karşılıklı, iki katlı, köşe 400m2'lik bir mekan bizim mekan sıkıntımızı çözdü. Bir tasarımcı olarak yurtdışı tasarım fuarları, design weekler hep hayalimdi ve bu hayal ile Tasarım Parkı ismi ile bir düşünce ile marka oluştu ve 2010 yılından bugüne 13 yıldır bu bölgede çalışmalara hiç ara vermeden devam ettik. Pandemi döneminde bile online sohbet, atölye gezileri gibi çalışmaları aralıksız sürdürdük. Mekanımızı tasarım odaklı ve hareket kabiliyeti sunabilecek hale getirdik, çok girişli olması biraz heyecan ve sürpriz yaratıyor, bu sebeple biraz seçici olarak ve yaratıcılığı önemsiyoruz. Tasarım Parkı farklı meslek gruplarından ve sektörlerden kişileri bir araya getiren özel bir mekan olma özelliği taşıyor, yeni dönemde de dikkat çeken sergiler, atölye çalışmaları ve deneysel projeler düzenleyeceğiz. Aynı zamanda kurum ve markalar için etkinlik alanı olarak hizmet ve imkan sunuyoruz. Sergi & sanatçı buluşmaları, ilham veren sohbetler, sürdürülebilirlik odaklı buluşmalar ve atölye çalışmaları gibi pek çok sayısız etkinlikler ile birlikte garaj mekan konsepti ile alt katında sürprizli alanlarla yaratıcı mekanlarda etkinlikler tasarlıyor ve ev sahipliği yapıyoruz. Bahçe alanımızda yaklaşık yüz kişilik kapasite ile müzik albüm lansmanları imkanı sunuyoruz. Sanat benim 3 yaşımdan beri ailemde gördüğüm ve ailemden taşıdığım genlerle hayatıma nasıl girdiğini bilmediğim, hep doğal olan bir şey. Ailemizde ilk akademili ressam Mehmet Belentepe 1930 Mezunu ve sonrası annem ve seramik sanatçısı. Ablam ile benim güzel sanatlarda okumama vesile olmasına kadar geliyor. Çocukluğumda resim yarışmalarında birinciliklerim vardı ve hep iyi resim yeteneğim ile bilinirdim. 1984 yılında İç Mimarlık ve Endüstriyel Tasarımı bölümü ile sanat ile tasarım arasında kaldım ve tasarım ve iç mimarlık ana mesleğim oldu, sonrasında resim ile ilgim hobi olarak kaldı. İçimde kalan bir özlem olarak Tasarım Parkı bünyesinde sanat ve tasarım ile dolu dolu oldu. Amerika'dan döndüğümde 1997 yılında açtığım Elturco İç Mimarlık ofisimin açılışını ünlü sanatçıların resimlerinin sergisi ile gerçekleştirdik. Yeni bir koleksiyoner olduğumu söyleyebilirim. Sanatçı eserlerine koleksiyonumda yer vermeye başladım. Tasarım Parkı'nın diğer galerilerden farklı olmasını istiyorum. Aslında standart bir galeri olmaktan öteye geçmek istiyoruz ve önceliğimiz işin ticareti değil. Birinci önceliğimiz genç sanatçılara alan açmak, görünür olmaları için bir arada çalışmak ve en önemlisi şeffaf olmak. Sanatçılar galeri tekelinde bazen sıkışıyorlar, biz de onların hareket kabiliyetlerinin azaltıldığını görüp, işin tüccarı olmamayı seçtik. Bu durum her iki tarafı rahatlatan ve samimiyet yaratan bir durum diye düşünüyorum. Bizim katkılarımızın fark yaratacağını düşündüğümüz, sanat ve tasarımın olduğu her mecrada varız.. Pandemi ile duraklayan bu çalışmalar şimdi hız kazandı ve daha da çoğalmaya başladı. Yeni proje tekliflerine, iş birlikteliklerine her zaman kapımız açık. Özellikle tasarım odaklı çalışmalar içinde yer alacağız. Kapılarımızı yeniden ve yeni mekanımızda açılışımızın üzerinden 1 yıl geçti. Bu süreçte dört nitelikli sergi, dört büyük etkinlik ile takvimimizi doldurduk. Mavi sergisinden sonra, ''Her telden Masallar'' sergisi ile mine sanatçısı Türkiye den Rozita Kasuto ve USA'dan Umut Demirgüç Thurman sergisi geliyor. Ardından yılı farklı bir sergi olan Thurmanite ve Ötesi ile bitireceğiz. James Thurman'ın kendi geliştirdiği patentli tekniği ile Thurmanite ve Ötesi sergisinde sanatçının eserleri kıtalar arası bir yolculukla Tasarım Parkında olacak. Danışma kurulumuzda görüşülen ve yeni yılda planladığımız pek çok sergi var fakat şuanda isimleri vermek için erken. Evet.. Mekanlarımızı üçe böldük. 50 kişilik çok amaçlı salonumuz, atölye alanı ve 15 kişilik eğitim alanı gibi... Bu tip workshoplar bizi heyecanlandıran ve çevremizin merakla beklediği işler arasında yer alıyor. Bunun dışında renkli workshoplara ağırlık veren bir program hazırladık. Alt katımızda sanatçıların gelip çalışabildikleri bir alanımız var. Bu alanda üretilenleri üst katımızda satışa sunarak tasarımcıların mekan ile olan iletişimini sağlamış oluyoruz. Özellikle tasarımcı ve sanatçılar ile geri dönüşümden üretilmiş, tasarlanmış ürünlere yer veriyoruz. Giriş alanımızda kafe alanımızın içinde Pop Art bir satış alanımızda sergilediğimiz ürünler oluyor. Yavaş yavaş çeşitliliği arttırıyoruz. Geri dönüşüme çok önem veriyoruz. Hatta Tasarım Parkı ön bahçe alanında sürpriz çalışmalar yapacağız. Şu ana kadar Tasarım Parkı'na gelmiş elektronik atık vb.. ürünleri çöp olmadan tasarım eseri haline getirmek için güzel projeler ürettik.. Drama eğitimleri, dans, illüstrasyon çalışmaları, kişisel gelişim içerikli etkinlikler, yemek workshopları, film gösterileri, kitap, yazı atölyeleri, Cash Flow oyunu, sohbet toplantıları, kitap imza günü, masal geceleri gibi eski etkinliklerimize geri dönerken kendimizi yeni döneme hazır hale getiriyoruz.


Etkinliklerin yaratıcı adresi Tasarım Parkı Moda, yeni sanat dönemine mavinin gücüyle hayata geçirilen Mavi sergisi ile merhaba dedi. Birbirinden farklı kültür ve sanat etkinliklerine ev sahipliği yapan Tasarım Parkı, 6 sanatçının hayata geçirdiği Mavi sergisi ile yeni sezonda da tüm dikkatleri üzerine çekiyor. 16 Eylül'de büyük bir coşkuyla açılan sergi, sanatseverlerin büyük ilgisiyle takip ediliyor. Mavi sergisi; mavi rengini başlangıç noktası olarak ele alan ve üretimlerini kendi özgün konseptlerine taşıyan 6 farklı sanatçının eserlerini bir araya getiriyor. Küratörlüğünü Koray Arman'ın üstlendiği sergide sanatçılar, izleyicileri mavinin farklı ton ve kullanım şekillerini eserlerine taşıyıp dönüştürdükleri bir yolculuğa davet ediyor. Karma sergiye katılan sanatçılar ; Burcu Batmaz, Burçin Belentepe, Cansu Dinç, Damla Açıl Karakurt, Efkan Sarıahmetoğlu ve Nilay Sorgüven Mavi rengini farklı anlamlarla birleştirip farklı bir sanat tadı yarattılar. Tasarım Parkı'nda 6 Ekim tarihine kadar ziyaret edilebilecek olan sergi, sanatseverlere yazın bitişi ve yeni dönemim başlangıcını, mavinin tonları arasında deneyimleyebileceği bir izlek sunuyor. Sergiyi Tasarım Parkı'nın yeni adresi Moda da 100 numarada, sonbahar'ın hoş havası ve bir kahve eşliğinde ziyaret edilebilirsiniz. Tasarım Parkı'nın ev sahipliği yaptığı tüm sergi ve etkinlikler aşağıdaki linklerden takip edilebilir.


Metropolün yorucu enerjisi, betonlaşmanın insanı nefessiz bırakması bizi her gün biraz daha doğaya/doğala itiyor. Tasarımcı ve Öğretim Görevlisi Birsen KILIÇ, doğanın çağrısına kulak verip, kendini doğaya bırakmış bu ruhlardan biri... Isparta'nın Gönen ilçesinde doğayla iç içe bir yaşam süren Kılıç için doğanın her parçası ve rengi, onu besleyen yegane unsur. Tasarımlarında çiçek ve yaprak motiflerinin soyuta kayan yumuşak tonlamaları, renk harmonisi, nefes alan kumaş dokumaları vs. adeta doğanın ritmik ahengini yansıtıyor. Hayalleri ve doğallığıyla mütevazı bir hayat yaşayan Kılıç için abartı değil, uyum önemli. Bu mütevazılık dokumalarında da sade bir zarafetle kendini hissettiriyor. İki absürt renk veya motif bile, sade tasarımlarından en hareketli tasarımlarına kadar, uyum dengesini koruyarak bir araya geliyor. Merhaba Cansu Hanım, 1992 İstanbul doğumluyum ve ailemle burada yaşadım. Eğitim hayatımın büyük kısmını bu şehirde geçirdim ve burada birçok iş tecrübesi edindim. 2015'te İstanbul Gelişim Üniversitesi'nde Moda Eğitimi alıyorken Isparta Güzel Sanatlar Fakültesi Tekstil ve Moda Tasarım Bölümüne yatay geçiş yaptım ve Isparta'ya yerleştim. Eğitimimi tamamladıktan sonra freelance iş tecrübeleri edindim. Kumaş desenleri alanında ilerledim. Bunların yanında koleksiyon geliştirme kapsül tasarımlar üretmeye başladım. Kendi adımda tasarladığım kumaş desenli gömlek tasarımlarımla tanınmaktayım ve ürünlerimin süregelen satışı hala devam etmektedir. Tasarımlarımı birkaç butikte ve Trendyol içerisinde bulabilirsiniz. Geçtiğimiz 2021 yılında SDÜ Sanat Tasarım Anasanat Dalında yüksek lisansımı tamamladım. Mezun olduğum Süleyman Demirel Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Tekstil ve Moda Tasarımı Bölümünde alan dersleri vermekteyim. Şu anda Isparta'nın Gönen ilçesinde doğa ile iç içe bir yaşam sürerek atölye çalışmalarıma buradan devam ediyorum. Moda, bana göre yönlü bir kavram. Tüm toplumsal değerleri ile geçmiş, bugün ve yarın ile her an yaşamaya devam eden ve aynı zamanda doymak bilmeyen hız ve sürekli bir yeni olma haliyle yetişmekte zorlandığımız, bir taraftan da özgür olma hali... Sınırı olmayan bir dünyadır. Hem çokluk içinde olup özgürleşmek isteyeceğiniz hem de bir taraftan toplumsal, dini ya da çevre faktörleri ile sizi tezlil edebilecek bir bağlılıktır. Eğitim hayatı her meslek için oldukça önemli tabi ki, öyle ki tasarımcı olma yolundaysanız bu daha da önemlidir. Bu konuda oldukça şanslıydım. Özel bir üniversiteyi burslu olarak kazanmıştım ve Türkiye'nin önde gelen sanatçı ve tasarımcılarından eğitimler aldım. Kendi tecrübelerimin yanı sıra kendimi geliştirmemdeki katkıları çok büyüktür. Bazı derslerimizi müzelerde işliyorduk. Atölyelerde hocalarımız ile uygulama yaparak meslek edinmemdeki ilk adımlarımı bu sayede attım. Atölyede çalışmayı oldukça seven biriydim. Sanırım bunun faydasını son yıllarımda çok iyi anladım. Moda tasarımı eğitimlerinde kaçırılan en önemli kısım, tamamen uygulamaya ve sürekli kendini geliştirmeye yönelik olmasıdır. Bunu bilerek geldiğiniz ve bu doğrultuda çalıştığınız takdirde başarısız olma olasılığınız neredeyse yoktur. Hocalarımız ile hala iletişim halindeyiz. Bana öğrettikleri ve hala öğretmeye devam ettikleri için sonsuz şükran duyuyorum. Moda bitmeyeceği gibi moda eğitimi de bitmez. Bana göre her gün kendinize bu konuda yeni bir şeyler eklemelisiniz. Şu anda moda alanında genç tasarımcı arkadaşların yetişmesine destek veriyorum. Bu çok güzel bir duygu ve hatta ilk derse girdiğim gün dizlerim titriyordu, çok heyecanlanmıştım. Bildiğim bir bilgiyi özellikle moda ile ilgili bir konuyu anlatmak ve anlattıklarımın uygulamaya dönüştüğünü görmek çok keyifli. Bu konuda kendimi çok şanslı hissediyorum. Çok yaratıcı bir bakış açınız ve enerjiniz var. Eminim bu yanınızı öğrencilerinize de yansıtıyorsundur. Ah! Çok teşekkür ederim Cansu Hanım. Umarım yansıyordur, bir de onlara sormak lazım. Kandinsky, aynı zamanda bir akademisyendi ve onun kendi teorileri vardı. Kitabında sanat için insan ruhu ile yol almaktan söz etmiş, yani sanat kavramları tamamen insanın kendi içsel duygularıyla yol almasından geçiyor. Bizim mesleğimiz de bu şekilde. Tam bu aşamada her tasarımcı ruhunu ortaya koyduğunu söyler, fakat nasıl bir ruh! Üstelik yapmış olduğunuz tasarım çoğaltılıp yüzlerce binlerce ortaya çıkartmışsanız. O artık sizin ruhunuz değildir. Müziğe gelecek olursak, müzik kendi içeriğinde şehirler, yerler, mekanlar, renkler ve en önemlisi kendine has dokular barındırıyor. Yakın zamanda çağdaş sanatçılarımızdan Füsun Onur, müziğin görsel hafızasından yola çıkarak Arter Galeride Opus II- Fantasia, 2001 (2021) adlı yerleştirmesini sergilemişti. Yerinde incelediğimde şu sözlerine rastladım: ''Müziği duyduğumda ona neredeyse dokunabilirim. Yumuşak veya sert ağır veya hafif, ışıltılı ya da karanlıktır. Müziğin yarattığı mekanı algılarım.'' O kadar güzel bir anlatım ki. Müziğin görsel bir hafızası olduğunu biliyoruz ve bu birçok alandaki gibi ayrılamaz olduğu kısım kesinlikle moda. Moda aslında çok sesi olan bir kavram değil midir? Müziğin görselini hafızamızda şekillendirebiliyorsak modanın da müziğini kulağımızda duyabilmemiz gerekir. Bir tasarım çalışırken özellikle bu bir dönem ise o dönemin müziğini araştırım ve çalışmalarımı o müziği dinleyerek yaparım. Renk pantonelerini ve tasarımdaki dokuyu buna göre yerleştiririm. Bir tasarıma baktığınızda o tasarımdaki müziği de duyun isterim. Hepimizin bir DNA'sı olduğu gibi markaların da bir DNA'sı vardır. Önce bunu anlamak ve çözümlemek gerekir. Markanın çıkış noktası kimlere hitap ettiği ve yıllardır başarılı olduğu satış değerleri -bu renk veya bir kalıbı olabilir- tüm bunlar çok önemlidir. Kendi tasarımlarımı oluşturduğum ve bugüne geldiğim noktada kendi içinde bulunduğumuz toplumsal kaygılar, küresel ısınma, ekonomi ve pandemi ile gelen içsel yolculuklar bana modayı takip etmeden ziyade modada süreklilik ve çözüm odaklı olmayı bir nevi sürdürülebilir olmayı ön plana çıkardı. Her şeyden önce rahatlık, beden kavramlarını ortadan kaldırma ve tabi ki zamansız olmak ile tasarımlarımı sürdürdüm. Doğa ile iç içe yaşamamın da etkisi ile sürdürülebilir çalışmalar ortaya çıkartma gayemi devam ettirmekteyim. Hayatta karşılaşabileceğim bütün olasılıklara kucak açıyorum. Freelance kumaş desenlerini yaptığım birçok marka oldu. Son olarak çalıştığım kreatif direktörlüğünü ve sezon tasarımlarını yaptığım BLACA markası ile oldukça keyifli bir sezon geçirdik. İyi ki bu mesleği yapıyorum dedirtecek kadar müthiş bir duygu. Bu soruya genellikle şöyle cevap veriyorum: ''Benden bir parça, bulunmadığım yerlere ve mekanlara gidiyor, oradaki yumuşak nefesi kokluyor ve kokusu burnuma kadar geliyor''. - Sizce kişinin kalıplaşmış bir stili olmalı mıdır? Sizin bir stiliniz var mı? Stilde kalıplaşmak mı? Bu kadar değişken bir kavram olan modadan bahsediyorsak bu pek mümkün değil. Bizler çok hızlı değişiyoruz. Dün düşündüğümüzü bugün düşünmüyoruz ve hatta beş yıl sonra bugün giydiklerimi giyerim diyemiyoruz. Stil dediğimiz şey, kendini tanımak ve buna göre giyinmek. Tabi ki toplumsal değerlerden hiç etkilenmemek de mümkün değil. Stilim bu demek ben buyum demektir. Yakın zamanda pandemi de klasik giyinip evinde oturan kaç kişi gördünüz? İnternet alışverişinde evde rahat giyimin satışları son on yılın rekorunu kırdı. Hepimizin stilinde rahat giyim yer edinmiş olsa da gündelik yaşamımız da sokağa taşındı. Ben rahat ve özgün biriyim. Bu özelliklerim giysi seçimimi fazlasıyla etkiliyor. Giysilerimde işçilik olmasına özen göstermekteyim. Öyle ki kumaşı biri tezgahta dokuduysa, bu elbiseyi biri dantelden yaptıysa gibi özellikle dantel ve örgü parçalar giymemle renkli biri olduğumu söyleyebilirim. İndigo tonları olmak üzere, diğer bütün renkleri seviyorum ve kucaklıyorum. Başlangıç için bir tasarım atölyesinde birkaç günü deneyimleyip moda alanında gerçekten olmak istiyor muyum? Sorusuna cevap vererek karar almalarını tavsiye ediyorum. Atölyelerde çokça çalışmak gerekiyor. Moda alanında tasarımcı, stilist vb. olmak fark etmez tasarladığınız bir çalışmanın üretim detaylarına hakim olmak çok önemlidir. Tasarım disiplinlerine uygun üretebilir ve giyilebilir olmayı ilke edinmelisiniz. Trendleri takip etmenin yanında izlediğiniz bir film, duyduğunuz bir müzik ya da galeride baktığınız bir eser belki de okuduğunuz bir kitap bakış açınıza etki edeceği için ürettiklerinize siz çoğunlukla farkında olmadan da yansır. Bu yüzden sürekli hareket halinde olmayı tavsiye edebilirim. Sınırları olmayan bir yerdir moda dünyası. Bu dünyada her şey mümkün. Sanat var, sesler var. Kavramlarla dolu bambaşka bir dünya. Dün var, bugün var ve asla yetişemeyeceğiniz bir gelecek var. Sabırlı olun ve asla vazgeçmeden üretin demek istiyorum. Bu içten ve keyifli söyleşi için Birsen Kılıç'a çok teşekkür ediyorum. Siz de tasarımlarını daha yakından incelemek ve takip etmek için Birsen Kılıç sayfasına bir göz atabilirsiniz.


Tasarımcı&Ressam Göktuğ Güngör'ün muamma-Resimsel Bilmeceler isimli ilk solo sergisi, 3 Kasım'da 39 Kalamış Marina Sanat Oteli içindeki 39 Gallery'de sanatseverlerle buluştu. Güngör'ün koleksiyonunda, farklı tekniklerle hazırlanmış yaklaşık 50 eser yer almaktadır. Kanvas, özel kağıtlar üzerine akrilik&mürekkep kullanılan eserlerin yanı sıra dijital renklendirme ve pleksi üzerine baskı ile güncel sanat tekniklerinden oluşturulmuş 2D ve 3D eserlerin hikayeleri, sergiyi ziyaret eden sanatseverleri sanat yoluyla farklı bir düşünsel yolculuğa çıkarmaktadır. Sergide yer alan Guardians of Istanbul isimli 3 eserin, Ressam Günsu Saraçoğlu ve Göktuğ Güngör'ün imzasını taşıması da izleyiciler tarafından ilgi ile karşılandı. Ressam Günsu Saraçoğlu'nun uzun yıllardan beri üzerinde çalıştığı İstanbul çalışmaları, Ressam Göktuğ Güngör'ün koleksiyonundaki hikayesi ile yorumlanarak sanatseverlerle buluşturuldu. Güngör; farklı tekniklerden oluşan yaklaşık 50 eserinin yaratım sürecini şu sözleriyle ifade etti: Bu sergide yer alan karakterler ve mekanlar; görülen, gözlenen, duyulan, okunan ve bilinen algılardan esinlenilerek resmedilmiş olan görsel kurgulardır. Bir eser tasarlarken hedefim; bildiğimiz, tanıdığımız, gördüğümüz ve çevremizde var olan tüm görsel algıları çizgilerle manipüle ederek ve farklı teknikler kullanılarak resimsel bir bilmece yaratmak. Tasarımcı&Ressam Göktuğ Güngör'ün muamma-Resimsel Bilmeceler isimli ilk solo sergisi, 20 Aralık 2021 tarihine kadar 39 Kalamış Marina Sanat Oteli içindeki 39 Gallery'de ziyaretçilerini ağırlamaya devam edecek.


Gelecek dönemdeki virüs saldırılarına karşı, yaşam alanlarındaki korumayı sağlamak, uygun tasarım fikirlerini paylaşmak, sürdürülebilir hayatı yeniden tanımlamak için tasarımcılar bir araya geliyor! Tasarımcılar, 'Sürdürülebilir bir hayat için, sürdürülebilir yaşam alanları yaratmak' temasını tartışmak için Designlook İç Mimari ve Tasarım Platformunda buluşuyor. Etkinliğe katılan tasarımcılar arasında, Mimar ve Endüstriyel Tasarımcı Ron Arad, doğadaki mekanizmalardan ilham alarak tasarımlarını geliştiren Biyomimetik Mimar ve TED Konferanslarının 'Sürdürülebilir Mimari' konusunda aranan konuşmacısı İngiliz Mimar Michael Pawlyn, Rockwell Group Avrupa Eski Direktörü Diego Gronda ve Endüstriyel Tasarımcılardan Defne Koz ve Adnan Serbest de yer alıyor. Etkinlik konuşmacıları, sosyal, ekonomik ve ekolojik sürdürülebilir obje, mekan ve hizmet tasarlamanın önemine dikkat çekiyor. Sürdürülebilir bir hayat için, sürdürülebilir yaşam alanları yaratmak ana temasıyla 15-18 Nisan 2021 tarihleri arasında gerçekleşecek olan Designlook Online Event, sergileme vitrini, b2b platformu ve webinarlardan oluşan, iç mimari ve endüstriyel tasarım disiplinlerini kapsayan online bir etkinlik olarak tasarlandı. İç Mimari, tasarım ve dekorasyon sektörünü buluşturacak olan Designlook Online Event destekçileri arasında, İdealist İç Mimarlık Derneği ve ETMK-Endüstriyel Tasarımcılar Meslek Kuruluşu yer alıyor. Etkinliğin webinar sponsorluğunu, ofis mobilyalarında sağlıklı ve sürdürülebilir tasarımlar hazırlayan Bürotime yapıyor. Konuşması hakkında bilgi veren gündemi değerlendiren Adnan Serbest; 'Büyük insanlık yavaş yavaş sona doğru geliyor, dünyamızın sonsuz sandığımız kaynakları tükeniyor. Yavaş yavaş yavaşlayıp yavaş bir yaşama geçmeli az olanla yetinmeliyiz. Alıştığımız yaşam tarzlarımızı sürdürmek yerine, yeni bir yaşam biçimi bilinci oluşturmalıyız. Bir anlamda Covid 19'dan alınacak dersler var. Bugün büyük insanlık, Covid 19 ile büyük bir mücadele içinde, görünmeyen küçük bir virüs düşmanımız oldu. Birde görünür kıldığımız virüsler var, bugün büyük insanlığın en tehlikeli virüsü eşitsizlik. Bu günlere nerden geldik, gelecekte sürdürülebilir yeni bir yaşam formları yaratmak istiyorsak, bugünlere geldiğimiz yoldan geleceğe gidemeyiz. Sürdürülebilir bir gelecekte tasarımcıya biçilen rol nedir, tasarımcılar dünyayı değiştirebilir mi? Şu anda dünyada iki görüş hakim bir kısım insanlar, tasarımcılar bu güne kadar insan yaşamını iyileştiren iyi şeyler yaptılar derken, diğer taraftan evet ama bu iyi şeylerin yanı sıra dünyanın bu gün içinde olduğu kaosun mimarı da onlar diyorlar' dedi. Tasarımın empati çağı başladığını söyleyen Adnan Serbest; 'Tasarım artık belirli bir sınıfa hizmet vermekten kaçınmalıdır. Zengin yoksul yaşlı genç arasında açılan uçurumlar siyasal ekonomik sosyal kültürel çevresel tüm oluşumlara duyarlı olmalıdır. Tasarım zanaatkarlığın ruhunu sanatın ifade ediş biçimini bilimin buluşunu mühendisliğin keşfedişini tasarımsal tavrıyla ilişkileri kurgulayıp sentezleyerek yaşamın tüm alanlarına yayması gerekmektedir. Akademik tavrı sivil toplum kuruluşlarını, endüstriyi, yerel yönetimleri, kamuyu bir araya getirecek platformların oluşmasında liderlik edip katalizör görevi üstlenmek olmalıdır. Mutlaka toplumun tüm bireylerini seyirci olmaktan çıkarıp, katılımcı olmaya davet etmelidir. Tasarım kar odaklı kapitalist sistemle yönetilen gelişmiş ülkeleri, sürdürebilir yeni bir gelecek için samimiyete, dünyayı yöneten tüm liderlere kaybolan güven ortamını yeniden inşa etmeye, büyük insanlığın yaşama şeklini tamamen yeniden düzenlemeyi düşünmeye davet etmelidir' dedi.


Tasarım, odağını belirlerken fonksiyonu göz önünde bulundurmalıdır. Sanat çerçevesinde, hatta fütüristik dokunuşlarla şekillense bile işlevsiz bir tasarımın sürdürülebilirliği tartışılır. Çünkü tasarımı sadece sanat merkezli düşündüğümüzde içeriğini kaybetmeye başlarız. Aynı şekilde, yalnızca fonksiyon üstünden ilerleyen tasarım belli noktalarda akışını kaybeder. Yani işleve odaklanırken ve yapıyı biçimlendirirken zihni bu şekilde sınırlandırmak aynılığı beraberinde getirdiği gibi sanatın yaratıcı etkisini geri planda bırakarak fonksiyonun yükseldiği başka formları da gözardı etmemize sebep olabilir. İlk günden beri insanın hayatını sürdürmek için aletlere ihtiyaç duyması belki de mağara duvarlarına çizdiği hikayeler ve süslemelerle hem bir hafıza işlevi oluşturma isteğinden hem de içindeki sanatı ve yaratıcılığı ortaya çıkarma sevdasından kaynaklandı. Belki de hayatını kolaylaştırmak için ürettiği şeylere eklediği süslemeler, ruhundaki anlam katma hevesiyle yaşam buldu. Sanat ve tasarım geçirdiği süreçler göz önünde bulundurulduğunda; amfilerden saraylara, dini yapılardan küçük araç gereçlere, çerçeve içindeki resme, bir arabaya, binaya, flüte kadar ihtiyaç ve istek dahilinde yaşam buluyor. Geçirdiği süreçler ve yaklaşımlar bakımından bugün fark ve anlam yaratma çabalarımıza doyurucu karşılıklar veren tasarım; kimi zaman abartının ve şaşanın kimi zamansa gelecek odaklılığın ve minimalizmin etkileriyle gerçeklikle olan bağımızı sorgulamamızı sağladı ve devam ediyor. Bugünün tasarımcısı yalnızca kendi döneminin akımlarıyla ilgileniyor bile olsa, geçmişe ve geleceğe özlemi bitmeyen, insanlığın damağında kalan tat olarak üretiminin anlam ifade etmesi fikrini destekliyor. 20. yy. ile birlikte tasarımda sadeleşme fikrinin yükseldiği bir dönemde bile en başarılı tasarımcıların geçmişi, geleceği, formu ve fonksiyonu bir arada tutanlardan çıktığını biliyoruz. Bu doğrultuda konu tasarım olunca tüm kavramları anlam bakımından değerlendirip tartışmaya koymalıyız. Çünkü şimdiye kadar ortaya çıkan tüm akımlar, birbirlerini desteklemenin yanında zıtlıklarıyla var oldu. Bazı yaklaşımlar doğal ve doğada olanı temel alarak akıl yürütürken bazıları kişi odaklı, popüler ve kuralsız bir dil oluşturmaya çabaladı. Aynı zamanda akımlar kişiler tarafından kötüye kullanılabilir ve anlamını üretim dahilinde yok edebilir. Burada odaklanmamız gereken bir diğer nokta da endüstri ve toplum gidişatıdır. Gelenekselin dışına çıkan, yenilikçi ve yaratıcı tüm yaklaşımların aynı zamanda küresel sistemin çarkına ayak uydurma çabası bulunur. Bu çaba sürdürülebilirlik ilkesini destekleme amacıyla yola çıkmış gibi görünse de bazı durumlarda tüketimi destekler ve kullanıcı talebini geri planda bırakır. Yani form ya da fonksiyon bir anda işlevini kaybedip başka bir amaca yönelebilir. Dijital çağın karanlık yüzlerinden biri de kalite ve değer kavramlarının bazı noktalarda anlamlarını yitirebiliyor olmasıdır. Dolayısıyla ihtiyaç ve zevk nosyonları sığ bir ticaret anlayışının kurbanı olabilir. Yani tüm yaklaşımlar bir anda manasını kaybeder ve sürdürülebilir olmayan yapı ya da üretimlerin hayalkırıklığı olarak insan psikolojisine yerleşmesi sürecine girilir. Bu da sanatçı ya da tasarımcıyı boşluğa düşürerek yaratıcılık ve üretim aşamasında sorunlar yaşamasına sebep olur. Küreselleşmenin getirdiği popüler olma ve onun peşinden gitme çabasıyla içi boşaltılmış tarzların yanı başımızda yer bulması ve toplumun anlamsızlıkla mücadelesi bu aşamada başlar. Oktay Turan, 2016 Biçim İşlevi Anlamı İzler: Bir Manifesto Olarak Mimarlık ve Dil, XXI Mimarlık.


7 Ekim 1983 tarihinde, İstanbul'un Selamsız mahallesinde dünyaya gelmiş bir arkadaşımız Taşkın. Çocukluk yıllarında babasıyla sık sık maçlara gitmiş, Kabataş Erkek Lisesi'ne başladığı erken gençlik dönemlerinde de bu sevdasına tek başına devam etmiş. Lisedeyken, derslerde öğrendiklerinin hayatı boyunca asla işine yaramayacağını düşünür, zamanını daha çok eğlenmeye ayırırmış bu oğlan. Lise 2. sınıfta arkadaşlarına hep beraber sınıfta kalmayı teklif etmiş, ilk dönem sonunda karnesi zayıflarla dolu olan tek kişi kendisi olunca ikinci dönem gaza basmış. Lise 2 edebiyat'tan ikmale kalmış. Bu sınavı ancak liseyi bitirdikten sonraki yaz döneminde verip, diplomasını alabilmiş. Böyle bir başlangıca yakışır biçimde geçen üniversite yılları; önce Kocaeli'nde, sonra Açık Öğretim Fakültesi'nde, İşletme Bölümü'nde devam etmiş. Açık Öğretimde okumaya devam ederken 2005 yılında evlenip herkesi şaşırtmış. İş hayatında da pek istikrarlı olamayan genç adam, hareketli ve değişken hayatına uygun olduğunu düşündüğü otellerde uzun yıllar çalışmıştır. Evliliğinin altıncı yılında, eşinin gençlik yıllarındaki tiyatro grubu tekrar toplanınca gerçek sanatla tanışmış bu adam. 2011 yılının son bölümünde amatör olarak sahneye çıktığında kendini keşfetmeye başlamış. Bu keşif sürecinde en büyük destekçilerinden biri Eski Tiyatro Manga'nın kurucusu Halit Karaata olmuş. Eski Tiyatro Manga BÖ Oyun adıyla yeniden bir araya gelmiş ve her hafta bir doğaçlama yetişkin oyunu çıkarmaya karar vermişler. Eşinin davetiyle katıldığı Sabahtan Akşama Oyunlar formatını çok sevmiş. Her hafta ekipten bir kişi oyun yazıp oyununu yönetiyormuş. En geç Çarşamba günü cast belirleniyor ve metin, mail yoluyla, dağıtılıyormuş. Cumartesi sabah 9 civarı oyuncular bir araya geliyor. Kahvaltıyla başlayan oyun konuşmaları, öğleden sonra provaya dönüşüyormuş. Son provanın aslında ilk oyuna dönüştüğünü, oyunu oynadıklarında fark ediyorlarmış. Disiplin ve saygı çerçevesinde atış serbestmiş. Harika doğaçlama performanslar izliyormuş. Bir gün kendisi de denemiş ve iki yıl boyunca sahneden inmemiş. Işık teknikerliği, ses teknikerliği deneyimlerinin yanı sıra yedi yetişkin oyunu yazıp üçünü yönetmiş. Bir de çocuk oyunu yazmış. Bazı oyunlar için şarkı sözleri yazmış, bestelemiş. Ekipten bazılarıyla beraber yazdıkları çocuk oyunlarını derleyip toparlayan Usta Halit Karaata'nın yönetiminde 100'e yakın devlet okulunda yüzlerce kez oyunlar oynamış. Daha sonra kendisini hazır hissetmeyip otel işine geri dönmüş ve Leopar'ın kuyruğu elinde kalmış! Uzun yıllar o günlerin hasretiyle şiirler yazmaya başlamış. 2015 yılında profesyonel iş hayatını bırakıp, hayallerinin peşinden gitmeye karar verdiğinde çoktan 300 tane şiiri hazırmış. Bu sefer kendini hazır hissediyormuş. Liseden bir arkadaşının desteği ve ortaklığıyla bir müzik yapım şirketi kurmuşlar. Tonguç Akademi adında, dijital platformlar üzerinden öğretim yapan bir ekiple bu dönemde tanışmış. Yazdığı ilk şarkılar çok beğenilince, dersleri şarkı yapmasını istemişler. Önceleri uyarlamalar yaparak, sonra da özgün bestelerle LGS müfredatının tamamını, 3-4-5-6-7 ve 9. sınıf konularının da yarısından fazlasını şarkıya çevirmeyi başarmış. Yazdığı 100'ün üzerindeki şarkıya farklı prodüktörler ve farklı solistler eşlik etmiş. Hepsine sevgi, saygı ve minnet duyuyormuş her zaman. Hala Tonguç Akademi'yle çalışmaya devam eden bu insan evladı, yolda Renan diye biriyle karşılaşmış. 2 yıl önce tanıştığı Renan Bakker'le 8. şarkılarını çıkarmaya hazırlanan Taşkın Genç'in, 2018 yılında yavrusu dünyaya gelmiş. Yavrusunu kucağına aldıktan sonra içinde biriken sözleri şarkılara sığmayınca, Bir Baba Hindi adında bir anı kitabı, Sinsinkem adında bir kurgu dışı roman ve Koçi ile Koki adında bir çocuk masalı yazmayı denemiş. İlk üç kitabı henüz basılmamış olsalar da dördüncü kitabı olan Siliki yazmaktan vazgeçmemiş. Şimdilerde İzmir'in küçük bir sahil kasabasında yaşadığı söyleniyor. diye fırçaladı beni. Bağırışmalarım yüzünden rahatsız ettiğimi sanıp özür diledim. deyip hayatımı değiştirdi. O gün maç heyecanıyla Eyvallah dayı deyip arkamı döndüğüm bey amca, hala yaşıyorsa ve bunu okursa beni bulsun lütfen. Şaka bir yana söz yazarlığım tiyatro dönemine denk gelir. Yazdığımız oyunlarda doğaçlama yaparken ya da metin yazarken bir kaç şarkı sözü yazmıştım. Oynadığımız çocuk oyunları için, daha sonra birlikte şirket kurduğumuz arkadaşımla, amatör kayıtlar alıp, kaliteli üretimler yapmıştık. O zamanlar başladığım söz yazarlığımın, 2016 yılında Tonguç Akademi için yaptığımız Teongucum motivasyon şarkısının bir milyondan fazla izlenmesiyle tescillendiğini söyleyebilirim. Son iki yıldır da Renan'la söz yazarlığıma devam ediyorum. Tonguç Akademi için yaptıklarımızı da sayarsam birlikte 40 kadar şarkı çıkardık. Dünya saatine göre çok sayılmaz aslında. 1 yıldan biraz fazla oldu tanışalı. Aramızdaki bağın farkına çabuk varıp, bunun değerini bilerek yola devam ettiğimiz için zamanın ve sınırların bizi engelleme şansı kalmadı. Bu sayede kısa zamanda çok şey üretip, uzun bir yol bıraktık geride. Biraz daha açık konuşmam gerekirse; aramızdaki yaş ve kültür farkına hiç takılmadan, birbirimizin görüşlerine son derece hoşgörülü yaklaşarak ve zamanın karşımıza çıkardığı fırsatların olumsuz yönlerine pek aldırmadan çalıştık. Tanışma hikayemiz ilginç oldu aslında. Closure isimli parçasının Türkçe'ye uyarlanması için, karşılığında para ödemek koşuluyla, bir iş anlaşması yaptık. Fakat şarkının İngilizce sözlerinde anlatılanların, Türkçe'deki duygusal karşılığı o kadar örtüştü ki ortaya karşı konulamaz bir enerji çıktı. Yani Renan'ın sözlerine, birebir çeviri yapmak yerine, şarkıda hissettiğim duyguları Türkçe olarak söze döktüm. Ve duvara toslamış gibi hissettim. İnsanın aynada gerçek yüzünü görmesi bu olsa gerek diye düşündüm. Kendimi bu enerji akışına bırakmaya o an karar verdim. Daha önce çok güvendiği dostları tarafından zor durumlara düşürülmüş olmasına rağmen, hiç düşünmeden yaptığı tüm şarkıları benimle paylaşmaya karar verdi Renan. İlk yolladığı şarkı Manitaydı. Dinlediğim anda çıkış parçamızın bu olması gerektiğini ısrarla söyleyip durdum. Şarkıya köprü olarak bir bölüm yazıp, üzerime vazife olmasa da aranjesini de yaparak bir demo gönderdim. Renan bu fikrime bayıldı ve şarkıya son halini verdi. Bu şarkıya olan inancımı, aramızdaki maddi anlaşmayı yok sayarak gösterdim. Artık birlikte iş yapan iki dost olmuştuk. Closure şarkısının ustalık eseri gibi anlam yüklü ve ilginç denemelerle dolu olduğuna karar verdik. Manita gibi daha dile yakın ve insanı harekete geçiren parçalar yaparak Closure seviyesine gelmemiz gerektiğini konuştuk. Manita'yı 6 parçadan oluşan bir EP'ye dönüştürdük. Manita ilk çıktığında beklediğimizden çok daha iyi sonuçlar alınca heyecanımız arttı. Çember, Sorry, Lastik isimli şarkıları sırasıyla yayınladık. Bu EP'nin özelliği şarkıların birbiriyle bağlantılı, bir dizi gibi ilerliyor olmasıydı. Bu sebeple Renan'ın İngilizce olarak yazdığı sözlerin çevirisiyle devam ettik. EP'nin tamamlanması için dışarıdan almamız gereken destekler gecikince EP'ye ara verip benim sözlerimden şarkı yapmaya karar vermiş Renan. Bir gece altyapı gönderip buna söz yazar mısın? diye sordu. Sözleri yazmakla kalmayıp, demo kaydedip geri yolladım. Bir saat içinde, görüntülü görüşmeyle şarkının nakaratını ortak yazdık. Renan da kendi bölümünü yazıp okudu ve Maden çıktı ortaya. İkimizin ruhundan ortak süzülen ik iş olduğu için çok heyecanlıydık. Aldığımız dinlenme sayıları ve Spotify resmi listelerinden Los Turcosa girişimiz hikayemizin keyfini iyice arttırdı. Dön Baba şarkımız da benzer şekilde çıktı ortaya. Renan'ın bir gece önce hazırladığı altyapıyı dinleyip, daha önce yazdığım şiirlerden birini gözümde canlandırdım. Sözleri hemen Renan'a yollayıp, görüntülü aradım. Birkaç saat sonra şarkı hazırdı. Daha sonra Renan'ın çok sevdiği ve vazgeçemediği POP tarzında Toka isimli şarkımız yayınlandı. Bu şarkı sözleri sadece bana ait olan ilk şarkımızdı. Epey beğeni alsak da açıkçası benim pek içime sinmeyen bir şarkı olduğunu söylemeden geçemem. Yine de her şeyiyle muazzam bir ilerleme kaydettik ve hayallerimizin ensesindeyiz. Bu süreçte benim halihazırda çalıştığım Tonguç Akademi için de bir çok ders ve motivasyon şarkısı yapıp, birbirimize iyice alıştık. Maddi ve manevi olarak tek bir zihni paylaşır hale geldik. Bunun sonucunda ortaya çıkan Tiki Taka şarkısıyla kendimizden biraz daha bahsettirmeye niyetliyiz. 2016 yılında 6 Ekim'i 7'sine bağlayan gece yani doğum günümün ilk saatlerinde yazdım sözleri. Gecenin 4'ünde uyanıp birdenbire aklıma dökülen sözleri önce yattığım yerden baştan sona toparladım aklımda. Uyumaya devam etmek istedim ama her uyuma çabamda kelimelerin yavaş yavaş hafızamdan silindiğini fark edince panikle fırladım. Telefonumu elime alıp olduğu gibi yazdım aklımdakileri. Yazdıktan sonra sanki derin bir kuyu gibi düştüm uykunun içine. Sabah uyandığımda tekrar okudum. Eşime de gösterdim. İlerleyen günlerde bir kaç dostumla daha paylaştım. Herkes beğendiğini belli eden sözler söyledi. Bu sözlerimin şarkı olmasını çok istiyordum. Prodüktör olmadığım için kendim yapamıyordum. O dönem birlikte çalıştığım müzik grubu sözleri tarzlarının dışında buldular. Daha sonra Tonguç Akademi için birlikte çalıştığım prodüktörle paylaştım, pek ilgisini çekmedi. Bu sözlerin şarkısını dinlemeyi çok istiyordum ama yakın çevremden gereken ilgiyi bulamadım. Sonra Peyk grubuyla ve Gaye Su Akyol'la paylaştım sosyal medya aracılığıyla. Okuyup okumadıklarını bile bilmiyorum. 2020 yılının başlarında Renan'la tanıştım. Birlikte çalışmaya başladığımızda birkaç şarkı sözüyle birlikte Tiki Taka'nın sözlerini de yolladım. Özel bir ilgi göstermedi. Ben de ayrıca ilgilenmesini söylemedim açıkçası. Üzerinden şarkılar, işler ve zaman geçti. Sonra 10 Ocak 2021 tarihinde Renan gece garip bir şey yaşadığını söyledi. Sabaha karşı 4'te uykusundan uyanıp hipnotize olmuş gibi bilgisayarını açmış. Aklına gelen melodileri unutmamak için bir prodüksiyon dosyası açıp çalışmaya başlamış. Altyapı ortaya çıkınca Tiki Taka'nın sözlerini mırıldanıp yatmış. Uyanınca toparlarım diye düşünmüş. Sonra bana yolladı. Çok beğendim. Düzenlemeye, tekrar okumaya çalıştık ama o gece sabaha karşı kulaklığının dahili mikrofonuyla yaptığı ham kayıtları kullanmaya karar verdik. O gecenin ruhu şarkıda hissedilsin istedik. Prodüksiyonda bile değişiklik yapmaya gerek duymadık. Mix ve master yaptı Renan. Yaptığımız şarkı yayın planında beklemediğimiz bir aksilik olunca Tiki Taka'nın yayınını geri çekmek zorunda kaldık. Yine güzel bir tesadüf ki; şarkı doğum günümün son dakikasında yayınlanacak bu sayede. Tiki Taka kendini var etmenin bir yolunu bulan, yaşayan ve hayata tutunan bir şarkı. Zamanın kendi yoluyla geldiğinin bir kanıtıdır. Umarım bir kaç ay sonra, Renan'ın doğum gününde, tüm dünyanın dinlediği kült bir parça olur. Bu, Tiki Taka'nın hikayesine yakışan güzel bir tesadüf olacaktır. Teşekkür ederim güzel dilekleriniz için. Şu an bu röportajınız da benim için unutulmaz bir doğum günü hediyesi oldu. Minnettarım. Soruya dönecek olursak, ilham konusunda pek seçici değilim. Herhangi bir zamanda ve mekanda, birdenbire geliverir çoğu zaman. Hemen içime dönüp zihin notlarımı alır ve müsait bir zamanda üretime geçerim. İlhamın birdenbire gelme sebebini ise; her anımın kıymetli tarafını görmeye çalışarak yaşıyor olmamla açıklayabilirim. Zamanda yolculuk yapmaya başladığımızda, geri dönüp düzelteceğim çok az anım olsun isterim. İlk önce Renan'la yarım kalan Manita EP'yi yılbaşına kadar tamamlamak istiyoruz. Ayrıca Tonguç Akademi'yle yapacağımız yeni öğretim yılı planlamasına göre ders ve motivasyon şarkılarımız olacak. Yine Renan'la çalışmaya başladığımız bir çocuk şarkıları projemiz var. Birkaç şarkı şimdiden hazır bile. Şarkılar başka bir yapımcıyla mı yoksa kendimiz mi yayınlamalıyız, onun kararını vereceğiz. İngilizce eğitim şarkıları da yapmak istediklerimiz arasında. Henüz düşünce aşamasında olsa da bu yıl bir şeyler üretebileceğimizi biliyorum. Müzik dalında Six Pack grubunun kurucularından olan saksafon sanatçısı Ozan H. Özcan ile ilginç bir müzikal deneme projemiz de zamanını bekliyor. Öte yandan kitap yazmaya devam edeceğim. Silik bitmek üzere ve şimdiden beşinci kitap için kafamın içinde çalışmalara başladım bile. Şiirlerime de ara sıra göz atıyorum. Benim için en heyecan verici proje ise Nora'nın Oyuncakları projesidir. Eşim hamileyken vakit geçirmek için başladığı Amigurumi sanatını, Nora'nın Oyuncakları adıyla sosyal medyada ve online satışla sürdürüyor. Sığacık El sanatları pazarında da mütevazi bir tezgah açıyor. Yazdığım ya da yazacağım çocuk öykülerine uygun oyuncaklar örmek gibi bir planı var. Ördüğü oyuncaklardan kitabın animasyonlarını yapmayı çok istiyoruz. Belki kitabın animasyon videolarını bile yapabiliriz. Bu proje de zamanının gelmesini bekleyenler arasında en sevdiğimdir. Röportaj için teşekkür ediyorum Taşkın Bey. Gazete Sanat Çocuk için yaptığımız röportajda, heyecandan teşekkür etmeyi unutmuştum. Bu sefer hatırlattığınız için teşekkür ederim. Tabii bir de vakit ayırdığınız için.


Dünyaca ünlü ABD'li şarkıcı Taylor Swift'in son albümü folkloreun devamı niteliğini taşıyan dokuzuncu stüdyo albümü evermore çıktı! Albümden 'willow' şarkısı için çekilen müzik videosunu izlemek için tıklayın.


Tayvan Kökenli Türk sanatçı Gao Anqi, New York ve Taipei deneyimlerini konu alan çarpıcı fizi-dijital kolajlarıyla Galeri Binyıl bünyesinde 16. Contemporary Istanbul'a katılıyor. Seçkin yerli ve yabancı galerilerin yer alacağı Contemporary İstanbul bu sene ilk kez yeni mekanı Tersane İstanbul'da gerçekleşecek ve çağdaş sanatı, tarihi bir mekan içinde sanatseverlerle buluşturacak. Son dönemde dijital ve fiziksel dünyayı bir araya getiren kolajlarıyla ilgi gören Melek Kocasinan'nın eserleri Galeri Binyıl bünyesinde sergilenecek. En son Artweeks Akaretler'de eserleri sergilenen Gao Anqi, 5-10 Ekim'de gerçekleşecek 16. Contemporary Istanbul'a, New York ve Taipei deneyimlerini konu alan çarpıcı kolajlarıyla katılıyor. Sanatçı, eser seçimleriyle Tayvan'ın Birleşmiş Milletler Genel Kurul bünyesine dahil edilmesi global çağrısına da destek veriyor. Kocasinan'ın Contemporary İstanbul'da sergilenecek eserlerinden biri de New York Sokakları / New York Streets. Eser, sanatçının Amerika'da Yale Üniversitesi'nde eğitim alırken New York'a trenle hafta sonu seyahatlerinden esinleniyor. New York City sokaklarında hissedilen yüksek enerjiyi yansıtan eser, New York'un ünlü sarı taksileri, yüksek gökdelenlerini ve koşuşturan kalabalığını içeren dinamik bir kaos sunuyor. Fizi-dijital tekniğinin güçlü bir örneği olan eserde sanatçı, New York deneyimini parçalayıp yeniden yapılandırıyor. New York Sokakları eserini Contemporary İstanbul için özellikle seçtiğini vurgulayan sanatçı, 14 Eylül'de New York'ta başlayan Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'na Tayvan'ın da dahil edilmesiyle ilgili çağrıya destek vermeyi amaçlıyor. Sanatçının Taipei'de geçen çocukluğundan ilham alan Glow-in-the-Dark serisinden eserler de Contemporary Istanbul'da sergilenecek. Seri, geceleyin karanlıkta, gerçeküstü ve ışıldayan bir orman içerisinde gezen bir çocuğun gördüklerini konu alıyor. Sanatçının 7 yaşında ailesiyle Tayvan'a yerleştiğinde yeni bir ülkeyi keşfedişini, geceleri ışıl ışıl Taipei gece pazarlarında gezişlerini, gördüğü farklı hayvanları ve yaşadığı heyecanı, hayal gücünde yarattığı yeni bir gerçeklik üzerinden aktarıyor. Sanat benim için, bir hatırlama biçimi, belleği yeniden inşa istencimin güçlü bir dışavurumu diye belirten sanatçı, çalışmalarında hayalgücü ve merakı tetiklemek ve bununla birlikte çocukken yaşadığım kültürel karışıklığın yarattığı endişe ve çekingenliği de paylaşabilmek arzusu taşıdığını belirtiyor. Fizi-dijital çalışmaları içinse, hem fiziksel boyayı, kağıdı, kumaşı hem de dijital çizim araçlarını ve fotoğrafları kullanarak dijital ve fiziksel süreçlerin etkileşimlerinin yarattığı yeni olasılıkları araştırıyorum. diyerek sanatsal pratiğini özetliyor. Contemporary Istanbul'da Galeri Binyıl bünyesinde eserleri sergilenecek sanatçı, bu sene içerisinde ArtContact Istanbul Çağdaş Sanat Fuarı, BAAF Bodrum Sanat ve Antika Fuarı ve Eylül ayında Artweeks Akaretler'in 5. Edisyonuna katıldı. 3-7 Kasım IAAF İstanbul Sanat ve Ankara Fuarı, 15-30 Ekim'de İzmir Tilki Sanat'ta Homo Sacer, 5-21 Aralık'ta Beşiktaş MKM'de Tanış Olmak sergilerinde eserleriyle yer alacak olan sanatçı bugünlerde Ekim 2022'de Amsterdam'da sergileyeceği şamanik Journey of the Seed serisi üzerinde çalışmaktadır. Sanatçı Hakkında:Tayvan kökenli Türk sanatçı, popüler kültür öğeleri ve kişisel mitolojisinden kaynağını alan karışık teknik ve dijital kolajlar üretmektedir. Tayvan'ın başkenti Taipei'de ilkokula başlayan, Türkiye'de eğitimine devam eden sanatçı, resme ilgisini Çince yazı karakterlerini resim gibi çizerken keşfetti. Geleneksel Çin resmi yapan Türk ressam babası ve Çince kaligrafide usta Tayvanlı annesinin etkisinde küçük yaşta Asya sanatıyla tanışan sanatçı, rengarenk ambalajlar, çizgi romanlar, anime karakterlerle dolu Tayvan'ın görsel kültüründen de etkilendi. ABD'de Yale Üniversitesi ve UCLA'de okudu. ESMOD'da moda tasarım eğitimleri de alan Kocasinan'ın çalışmalarında, yaşamış olduğu Asya ve Kuzey Amerika kültürlerinin etkisiyle, Asya sanatının iki boyutlu figüratif soyutlamacı tarzı, canlı renkleri, kalın kaligrafik çizgiler, Japon çağdaş sanat akımı supeflat ve neo-pop sanat etkileri görülmektedir. Psikanalitik ve şamanik kaynaklardan ve kendi çok-kültürlü yaşam deneyimlerinden de yararlanan sanatçı, fiziksel ve dijital araçları birlikte kullanarak fizi-dijital sanat diye adlandırılabilecek, fiziksel ve sanal gerçekliklerin arasındaki sınırı aşmaya çalışan işler üretmektedir. Boya, kağıt, kumaş gibi malzemelerin dokusunu ve insana dairliğini, dijital sanatın parlak renkleri ve farklı dünyaları bir araya getiren olanaklarını sentezleyerek çekici görsel hikayeler anlatmaktadır. Lüks bir çanta ve gündelik nesneler kullanarak ürettiği Transcending Dream Object / Düş Nesnesini Aşmak yerleştirmesi, Çankaya Çağdaş Sanatlar Merkezi ve Artweeks Akaretler 5. edisyonda gördüğü ilgiden sonra Aralık ayında Beşiktaş MKM'de sergilenecektir. Kraken: Fiziksel ve dijital araçlar kullanılarak yaratılan kolajlardan oluşan Glow-in-the-Dark / Karanlıkta Işıldayan serisinde, geceleyin karanlıkta, gerçeküstü ve ışıldayan bir orman içerisinde gezen bir çocuğun gözünden bakıyorsunuz. Sanatçının 7 yaşında ailesiyle Tayvan'a yerleşmesinin onda yarattığı etkiden esinlenen seride, Kocasinan yeni bir ülkeyi keşfedişini, geceleri ailesiyle ışıl ışıl Taipei sokaklarında ve gece pazarlarında gezişlerini, gördüğü farklı hayvanları ve yaşadığı heyecanı, hayal gücünde yarattığı yeni bir gerçeklik üzerinden aktarıyor. Çocukken Türkiye ve Tayvan'daki yaşam tarzlarının farklılığı nedeniyle gerçekliğin kişi ve kültürlere göre değişebilir olduğunu gözlemledim ve kendime özgü dünyalar inşa ettim. Akrilik, mürekkep ve marker kalemlerle fiziksel olarak ürettiğim görselleri dijital ortama aktarıyor, dijital çizim ve kolaj teknikleriyle yeni gerçeklik katmanları üretiyorum. Işıldayan çizgilerle figürlerimi gecenin derinliğinden yüzeye çekiyorum. Deneyimleyenin devasa ağaçlar, ışıltılı adalar arasında gezinmesini; büyülü varlıklarla karşılaşmasını amaçlıyorum. Tanıdık olan ve olmayanı birlikte deneyimleterek, çocukken yeni bir ülkeye alışırken duyduğum heyecan ve çekingenliği yaşatmak istiyorum. New York Streets: New York City sokaklarında hissedilen yüksek enerjiyi ele alan çalışma, sarı taksiler, yüksek gri binalar, yol tamiratları, koşuşturan insanlar, bulutlar ve gökyüzünün maviliği, kentin içinde ayrılmış yeşil alanlar ve canlı kırmızı renkteki araba ve trafik ışıklarını içeren dinamik ve renkli bir kaos sunar. Sanatçının, fiziksel kolaj ve görselleri dijital çizim teknikleriyle dönüştürdüğü fizi-dijital tekniğinin güçlü bir örneğidir. Bu teknik sayesinde sanatçı, deneyimlerini parçalayıp yeniden yapılandırarak özgün bir gerçeklik sunar.


Tayvan kökenli çağdaş sanatçı Melek Anqi, Asya ülkelerinde büyük ilgi gören Glow-in-the-Dark serisiyle MAJİ Art Gallery'nin sergisine katılıyor. Uzakdoğu basınında Tayvan'ın Işığı ismi verilen Melek Anqi, Kasım ayında Glow-in-the-Dark /Karanlık'ta Işıldayan serisiyle MAJİ Art Gallery'nin düzenlediği Art Project White Cube grup sergisinde yer alıyor. Eylül ayında Contemporary Istanbul ve İstanbul Bienali'yle hareketlenen İstanbul'un sanat hayatı, Kasım ayında da pek çok sanat etkinliğine ev sahipliği yapacak. Maji Art Gallery'de düzenlenecek Art Project White Cube Istanbul çağdaş sanat sergisi, eser seçkisi ve sanatçılarıyla Kasım ayında ön plana çıkan sergiler arasında. İş insanı Gaye Donay'ın sahibi olduğu yenilikçi MAJİ Art Gallery, düzenlediği Art Project White Cube Istanbul projesi ile çağdaş sanatın form, konular ve içerikler konusunda birbirini tamamlayan sanatçılarını bir araya getiriyor. Sergiye katılan sanatçılardan biri de Tayvan kökenli sanatçı Melek Anqi Kocasinan. Amerika'nın köklü okullarından Yale Üniversitesi'nden yüksek lisansı olan melez sanatçı Melek Anqi, pandemiyle beraber Türkiye'ye yerleşmişti. Sergide yer alacak Glow-in-the-Dark serisi, sanatçının 7 yaşında ailesiyle Türkiye'den Tayvan'a yerleşmesini ve oraya alışma sürecini gerçeküstü bir dille işliyor. Sanatçı onu çok etkileyen bu çocukluk deneyimini, gecenin karanlığında ışıltılı bir ormanda çıkılan büyülü bir gezintiyi resmederek aktarıyor. Büyük ışıltılı ağaçların, parıldayan çiçeklerin ve karanlık sulardan yükselen tuhaf yaratıkların olduğu bir dünyada geziniyormuş gibi hissettiren seriden seçili eserler, MAJİ Art Gallery'deki sergide görülebilecek. Glow-in-the-Dark serisinden seçili eserler daha önce Türkiye'de Contemporary Istanbul 16. Edisyon ve Artweeks Akaretler 5. Edisyon'da sergilenmiş ve Türkiye'deki özel koleksiyonlara dahil edilmişti. Yurtdışındaki koleksiyonerler dışında Türk koleksiyonerlerin de yoğun ilgisini çeken seriden yeni eserler, MAJİ Art Gallery'de Art Project White Cube İstanbul proje sergisi dahilinde 15 Kasım tarihine kadar görülebilecek. MAJİ Art Gallery'nin Art Project White Cube Istanbul sergisi, 1 Kasım'da gerçekleşecek açılıştan sonra 15 Kasım'a kadar gezilebilir. Tayvan ve Türk kökenli çağdaş sanatçı Melek Anqi Kocasinan, gerçeküstü dünyaları işleyen karışık teknik ve dijital resimler üretmektedir. Tayvan'da ilkokula başlayan, Amerika'da UCLA ve Yale Üniversitesi'nde eğitimini tamamlayan sanatçı resme ilgisini çocukken Çince bilmeden gittiği Tayvan'da, Çince yazı karakterlerini resim gibi çizerken keşfetti. Resimleri en son New York'ta ve Contemporary Istanbul'da sergilenen sanatçı, Türkiye, Amerika ve Tayvan arasında çalışmalarını sürdürüyor. Sanatçı, fiziksel ve dijital araçları birlikte kullanarak fizi-dijital sanat diye adlandırılabilecek, fiziksel ve sanal gerçekliklerin arasındaki sınırı aşmaya çalışan işler üretmektedir. Boya, kağıt, kumaş gibi malzemelerin dokusunu ve insana dairliğini, dijital sanatın parlak renkleri ve farklı dünyaları bir araya getiren olanaklarıyla sentezleyerek çekici görsel hikayeler anlatmaktadır.


Çağdaş kadın sanatçı Melek Anqi'nin Uzakdoğu köklerinden ilhamla yarattığı Hiromita koleksiyonu dünya çapındaki sanatseverlerin beğenisine sunuldu. BBProjecTT kürasyonuyla Rarible kripto platformunda sergilenmeye başlanan koleksiyondan dört eser, Ocak ayında 10.000 dolar değerinde Ethereum'a alıcı buldu. Uzakdoğu'da da tanınan Türkiye kökenli Tayvanlı dijital sanatçı Melek Anqi Kocasinan, NFT dünyasına özel Hiromita karakterini yarattı. Hiromita koleksiyonu, sanatçının Asya kökenlerinden aldığı ilhamla ortaya çıktı. Sanatçı, Asya'nın bazı bölgelerinde evlerin çatılarına konularak kötülüklerden koruyan, kaplana benzetilen kedi biçimli kutsal heykellere çağdaş bir yorum getirdi. 100 adet eşsiz NFT'den oluşan Hiromita koleksiyonunun ilk 16 eseri BBProjecTT kürasyonuyla Ocak ayında Rarible platformunda sergilenmeye başlandı. Dikkat çekici dijital resim ve animasyonlardan oluşan serideki her eser sanatçı tarafından elle çizildi. Seriden üç dijital resim ve bir adet animasyon uluslararası kripto sanat koleksiyonerleri tarafından 10.000 dolara satın alındı. Çatıdaki Kaplan adı verilen, korkunç dişleriyle hayaletleri yediği ve bereket getirdiği söylenen geleneksel heykelleri, Melek Anqi yeniden yorumladı. Sanatçı, çağdaş insanın içindeki boşluğu yiyen ve dijital ekranlar üzerinden birbirimizle bağ kurmayı hatırlatan bir karakter olarak Hiromita'yı yarattı. Eserlerde, Hiromita'nın izleyiciye hitaben söylediği I eat your void İçindeki Boşluğu Yiyeceğim göndermesi dikkat çekiyor. Hiromita'dan oklarla çıkan Love/Sevgi ve Gold/Altın kelimeleri de, sanal ortamda yakalanmaya çalışılan gerçek sevgiye ve paranın giderek sanal/kripto olduğu ortamda, altın gibi kendinden değerli madenlere atıfta bulunarak izleyiciyi şu anki gerçekliğimizi sorgulamaya davet ediyor. İronik olarak, ekranlarımız üzerinden bizimle bağ kurmak isteyen dijital varlık Hiromita, tam da bu giderek dijitalleşen ortamda gerçek bir varlık olabilme olasılığını araştırıyor. Hiromita koleksiyonun ilk bölümü Ocak ayında Rarible platformunda dijital olarak sanatseverlere sunuldu. Eserleri NFT olarak alan sanatseverler, bu kripto sanat eserlerini ev ve ofislerinde dijital ekranlarda sergileyebilecekler. Eserin fiziksel formunu almak isteyen sanatseverler ise, sanatçıyı temsil eden BBProjecTT galerisinde dijital ekran parlaklığını en iyi yansıtan müze kalitesinde ve bir adetle sınırlı diasec baskısını koleksiyonlarına ekleyebilmekteler. Her eserin birbirinden bağımsız sadece birer adet NFT'si ve diasec baskısı olmasıyla, geleneksel ve kripto sanat olarak koleksiyonere iki seçenek sunuluyor. Hiromita koleksiyonunun NFT'leri Rarible'da, https://rarible. com/hiromita adresinde görülebilir. Finans ve sanat dünyasında giderek popülerleşen NFT'nin açılımı 'Non-Fungible Token'dir. Değiştirilemeyen Token/Para olarak tercüme edilebilir. NFT'ler, diğer kripto para birimlerinde olduğu gibi blok zinciri üzerinde bulunur. NFT, koleksiyon değerine sahip olabilecek bir varlığın dijital dünyadaki sahipliğini kanıtlar. Bir sanat eseri, video, görseller, gerekli şartları sağladıklarında birer NFT olma özelliği taşıyabilir. NFT'ler blok zincirde birbirinden farklı şekilde tasarlanıp kodlanır. Bu özellik, onları özgün ve değiştirilemez kılar.


- Merhabalar Melek hanım. Size dair çok fazla bilgiye sahip olsak da sizi bir de sizden dinlemek istiyoruz. Bize biraz kendinizden bahseder misiniz? Merhaba, teşekkür ederim. Türkçe ismim Melek, Tayvanlı ismim ise Anqi Uzakdoğu'da bu ismimle biliniyorum. Asya kültürünü ve popüler kültür öğelerini sentezleyen, fizi-dijital işler üreten, yarı Tayvan yarı Türk kökenli bir çağdaş sanatçıyım. Fiziksel malzemeleri ve dijital araçları bir arada kullanmayı, çekici, merak uyandıran, hafif de tedirgin edici hikayeler anlatmayı seviyorum. Türkiye, Tayvan ve Kuzey Amerika'da eğitim gördüm ve yaşadım. Çocukluğumdan beri kolaj tekniğiyle, şimdi de dijital teknikleri sanatsal pratiğimde sentezleyerek, yeni dünyalar yaratıyorum. Lisans eğitimimin bir bölümünü ve yüksek lisansımı Amerika'da UCLA ve Yale Üniversitesi'nde burslu olarak tamamladım. New York'ta İrlandalı sanatçı Nuala Clarke'tan resim eğitimi aldım. ESMOD Uluslararası Moda Akademisi'nde de moda tasarımı, illüstrasyon ve modelizm eğitimleri aldım. Sanatsal çalışmalarımı artık Türkiye'de sürdürüyorum. 2021'de Türkiye'de ArtContact Çağdaş Sanat Fuarı, Bodrum Sanat ve Antika Fuarı, 16. Contemporary İstanbul, Artweeks Akaretler 5. Edisyon, IAAF Sanat ve Antika Fuarı gibi önemli fuar ve sanatsal etkinliklere katıldım. Ankara, İstanbul, Bodrum ve İzmir'de eserlerim sergilendi. Türkiye'deki sanat yolculuğumda BB Projectt ile yollarımız birleşti. Yenilikçi, yeni projelere açık bir çağdaş sanat galerisi olan BB Projectt tarafından temsil ediliyorum. - Teknik olarak aynı tarzda ilerleseniz de farklı temalarda çalışmalar oluşturduğunuzu biliyoruz. Bu temaları seri çalışmalar şeklinde sunuyorsunuz. Seri çalışmalarınızın oluşum sürecinden bahseder misiniz? Bir konuyu derinlemesine işleyebilmek, özüne inebilmek için seriler halinde çalışıyorum aslında. Seride ilerledikçe işlemek istediğim konuyu daha iyi anlıyorum. Seri odaklı çalışmanın, bir temayı derinliğine araştırmanın beni çok geliştirdiğini, yeni teknikler denemek için cesaret verdiğini ve ele aldığım temanın öz bilgisine ulaşmaya doğru beni güçlü bir şekilde yönlendirdiğini gözlemledim. Süreç, önce beni etkileyen temalardan birini seçmemle daha doğrusu temanın beni seçimiyle başlıyor. Önce o temayla ilgili geniş bir görsel arayışa giriyorum. Moda tasarım eğitimlerinde öğrendiğim Mood Board / İlham Panosu denilen yöntemle işlemek istediğim konuda görselleri kendim üretmeye ve çeşitli kaynaklardan toplamaya başlıyorum. Zaman içerisinde bu görselleri fiziksel veya dijital olarak bir araya getiriyorum. Bir yandan da serinin içeriğini güçlendirmek için, çeşitli kaynaklardan okuyor, besleniyor, notlar alıyorum. Farklı disiplinlerden, kaynaklardan, yaşam deneyimlerinden beslenmek önemli. Sanat tarihi kadar, edebiyat, kültürel çalışmalar, psikanalitik yaklaşım, şamanik öğretiler, antik Yunan felsefesi çalışmalarımı besliyor. Bu süreçte zaman zaman durup, ortaya çıkmaya çalışanın hem kişisel mitolojimle hem de kişisel hikayemden daha geniş insanlık durumlarıyla olan bağlarını keşfetmeye çalışıyorum. Serideki işler ortaya çıktıkça, sanat alımlayıcısının tepkileri de serinin hikayesini ve diğer işlerini etkiliyor. Bu etkileşim, serinin bende derinleşmesini sağlıyor. Zaman zaman duraklamalar olsa da, aslında bir seri başladığında benim için bitmiyor. Zaman zaman geri dönüp yeni üretimlerde bulunabiliyorum veya seriyi dönüştürebiliyorum. - Son seriniz olan Journey of the Seed / Çekirdek Yolculuğu nasıl ortaya çıktı? Yaratım süreci nasıl ilerledi? 2011'de kadim şamanik öğretileri koruyan Delicate Lodge'un öğretilerinin bir kısmının aktarıldığı bir eğitime katıldım. Kendimizle ve dünyadaki tüm varlıklarla bağlantımıza dair, ilginç ruhsal deneyimler yaşadım. Serinin ilk görsellerini 2011'de oluşturmaya başladım. Yağlı pastellerle, kraft kağıdına, meditatif bir şekilde çiziyordum. 10 yıl sonra, tekrar bu görselleri ziyaret ettiğimde, yaşam amacımızı gerçekleştirmek, hayatın bizim üzerimizden yaşamak istediği düşü yaşayabilmemizle ilgili bir hikayenin parçalarını çizmiş olduğumu anladım. Seri, bu parçaları bir araya getiriyor. Serideki eserlerden biri Eylül ayında Artweeks Akaretler'in 5. Edisyonunda, bir diğeri ise Kasım ayında IAAF Istanbul Sanat ve Antika Fuarı'nda sergilendi. Üzerinde çalışmaya devam ediyorum. - Çalışmalarınızın tamamına baktığımızda hepsinin güçlü manifestoları olduğunu görüyoruz. İzleyiciye yalnızca bir şey göstermiyor veya yeni bir şey keşfettirmiyorsunuz. Kimi zaman çalışmalarınız eleştiri de barındırıyor. Sanatçının izleyicisini daima dinamik tutması ve toplum için farkındalık da yaratması gerektiğini düşünen güçlü bir kitle var. Siz neler düşünüyorsunuz? Sanatçı sanatı dinamik tutarken içinde yaşadığı toplumu yönlendirmeli mi? Sanat doğası gereği politiktir ve yönlendirme içerir. Hakikatin ne olduğunu görmeye ve göstermeye çabalar. Sanatçının tamamen kişisel hikayesini anlattığı durumda bile aslında topluma söylediği bir mesajı vardır. Bununla birlikte, Türkiye'de, sanatçının mutlaka meselesi olması gerektiği düşüncesinin sanatçıda bir baskı oluşturacağını hissediyorum. Bu kaygı, sanatçının büyük meseleler anlatan sanatçı olmaya çabalarken, samimiyetinde bir kopukluk oluşturabilir. Kendi adıma, farkındalık yaratma misyonuyla hareket etmiyorum, serilerimle birer öykü anlatıp insanlarla bağ kurmaya çalışıyorum. Benim için önemli olanın bir başkası için de önemli olabilme ihtimali beni sanatsal üretimde motive ediyor. - Fuar ve sergilerde sizi son derece aktif görüyoruz. Yeni projeler var mı, varsa nelerdir? Bizi neler bekliyor? 2021 yılı oldukça yoğun geçti. Pandemi nedeniyle ertelenen pek çok fuar ve sergi bir anda gerçekleşti. Şimdi şamanik öğeler taşıyan Çekirdek Yolculuğu serim üzerinde çalışmaya devam edeceğim. Çalışmalarımın NFT olarak da sanat piyasasına sunulması üzerinde çalışıyoruz. - Projeleriniz bittikten sonraki planınız nedir? Yeni bir çalışma serisiyle mi yoksa bir kişisel sergiyle mi göreceğiz sizi? Çekirdek Yolculuğu serimin tohumları on yıl önce atılmış olsa da o seride daha üreteceğim işler var. Beni çağıran bu eserleri sanatseverlerle buluşturmak istiyorum. Ayrıca, mevcut serilerimden bir kürasyonu da kişisel bir sergi olarak sunma planımız var. Hem sosyal medyada IG: melek. kocasinan. art 'tan hem de IG: BBprojectt'in sayfasından yeni projelerimiz takip edilebilir. - Röportaj için teşekkür ederim.


Tayvanlı Türk sanatçı Melek Kocasinan, yeni bir tarzla yarattığı ve Multi Kültürel Pop Sanat olarak adlandırdığı yeni serisi Çarpıcı Bir Düş Yeri 'nde dijital ve fiziksel araçları birlikte kullanıyor. Sanatçı yeni serisini yorumlarken; çocukluğunun geçtiği Türkiye ve Tayvan kültürlerinin popüler imgeleri ile çocukluk fotoğraflarını, üniversite için gittiği Amerika'da ise hafızasında oluşan güçlü görselleri kullanarak, gerçek hayat hikayesini anlatıyor. Kültürel kimliğini ve çocukluk hafızasını yeni serisine aktaran; eski fotoğraflar, boyalar, tekstiller ve çeşitli objelerle yarattığı fiziksel veya dijital kolaj ve asamblajları birleştiren Melek Kocasinan, hayatına dokunan parçalardan anlamlı bir bütün ve zihinsel yeni fotoğraflar oluşturuyor. Türkiye, Tayvan ve Amerika'daki yaşamış olması sanatçının görsel hafızasında zengin imgelere varmasını sağlıyor ve multi kültürel kolajlarında bu imgeleri birbiriyle etkileşime sokarak, kültürel kimliğini görselleştiriyor. Çarpıcı Bir Düş Yeri serisinde;7 yaşında Tayvan'a giden Tayvan-Türk melezi bir çocuk olarak, kültürel kimliği oluşmadan yaşadığı deneyimi konu alan Kocasinan, belleğini yeniden inşa etmek için kolaj tekniği ve dijital çizimi seçmiş. Tayvan'daki çocukluk fotoğraflarını, okul defterlerini, çizgi romanları ve okul notlarını tarayarak kullanan sanatçı; bazen çok net, bazense belli belirsiz hatırlanan anıların niteliğini, patlayan renk alanları, yer yer silikleşmeler ve geçişlerle vermeye çalışmış. Görsel dilde, pop art ve Japon çağdaş sanat akımı superflatten etkiler bulunan eserlere, diasec baskıyı ise yeniden sentezlenmiş çocukluk anılarının camla korunmasını vurgulamak için seçmiş. Çocukluk anılarını yeni bir kolaj tekniğiyle yaratan ve serisine Tayvan'dan başlayan sanatçı, serisinin Türkiye ve Amerika'daki izlerini sürüldüğü devam serisi çalışmalarına ise devam ediyor. Melek Kocasinan 'ın geçtiğimiz günlerde ArtContact İstanbul Çağdaş Sanat Fuarı'nda bir kısmı sergilenen ve büyük ilgi gören Glow-in-the-Dark / Karanlıkta Işıldayan serisinin tümü 21 Haziran 1 Temmuz'da Beşiktaş Akaretler'de Karl&Ein Art Gallery'de sergilenecek. Sanatçı, 16 Haziran 30 Haziran tarihleri arasında ise Çankaya Çağdaş Sanatlar Merkezi'nde, farklı bir seri ile AAAL 50. Yıl Tanış Olmak sergisine katılacak. 1983'te Ankara'da doğdu. 7 yaşında Tayvan'a gitti, orada ilkokula başladı. Çince bilmediği ilk zamanlarda Çince yazı karakterlerini resim gibi algılayıp çiziyordu. Geleneksel Çin resim teknikleriyle resim yapan Türk babası ve Çince kaligrafi ustası/yazar olan Tayvanlı annesinin etkisinde küçük yaşta sanatla tanıştı. Amerika'da, Yale Üniversitesi'nde yüksek lisans yaparken de sanatsal eğitimler almaya devam etti. yüksek lisans eğitimi sırasında yaptığı kültürel ve toplumsal cinsiyet araştırmaları ve edindiği niteliksel araştırma teknikleri, sanatsal araştırmalarında ve denemelerinde de etkili oluyor. İkinci nesil Asyalı Amerikalılar üzerine gözlemleri ve kültürlerarası evlilik ve ilişkilerin çocuk gelişimine etkisi gibi konulardaki araştırmaları, başka bir kültür içerisinde var olma ve kültürel kimlik inşa etme alanındaki sanatsal çalışmalarını destekliyor. Kocasinan çalışmalarında; bellek, kadın kimliği, çok kültürlülük, beden algısı, aidiyet, kültürlerarası etkileşim gibi konuları işliyor. Merak uyandıran, oyuncu kolajlarının hafif tedirgin eden yanıyla, insanlara ilgi çekici bir konu gibi gelen melezliğin veya farklı kültürlere maruz kalmanın kimlik üzerindeki zorlayıcı ve bütünselliğe ulaşmayı zor hale getiren yönlerini de sorguluyor. 2007 yılında Yale Graduate School fotoğraf yarışmasında 2. oldu. 2010'da New York'ta Nuala Clarke'tan resim eğitimi, Türkiye'ye dönüşü sonrası çeşitli sanatçılardan bireysel dersler, 2018'de ESMOD Uluslararası Moda Akademisi'nde moda tasarımı/illüstrasyon eğitimi ile çalışmaları devam etti. Modern/Çağdaş Sanat okumaları, eser çözümleme ve sanat eleştirisi eğitimlerine devam eden sanatçının, Taiwan Merkezi Haber Ajansı, United Daily News Group, Mirror Media Group, Hürriyet, Gazete Sanat gibi dünyaca ünlü yayınlarda defalarca haberi yayınlandı.


Yenilikçi çalışmalara imza atan ve bu çalışmaları sayesinde dünyada da ismini duyurmaya başlayan Tayvanlı Türk sanatçı Melek Kocasinan 1-6 Haziran 2021 tarihleri arasında düzenlenecek olan ArtContact İstanbul Çağdaş Sanat Fuarı'nda Glow-in-the-Dark'' adlı serisini sergiliyor. Annesi Tayvanlı, babası Türk olan sanatçı Melek Kocasinan, uzun yıllar Amerika, Türkiye ve Tayvan'da yaşamış. Sanat üslubu çeşitli kültürlerle harmanlanan sanatçı, dünyanın şu anda bulunduğu çok sesli ve karmaşık yapıyı, kendi deneyimleriyle birleştirerek Glow-in-the-Dark'' serisine hayat vermiş. Yeni bir ülkeye gelmiş, meraklı, heyecanlı ve biraz da korkan bir çocuğun yaşadıklarını anlatan Glow-in-the-Dark''serisi, gecenin karanlığında ışıltılı bir ormandaki gezintiyi görselleştiriyor. Seri, büyük ağaçların, pırıl pırıl çiçeklerin ve sudan yükselen büyülü yaratıkların bulunduğu bir ormanda yürüyormuş gibi hissetmenizi sağlıyor. Bu sayede, sanatçının düşsel dünyasında gezinirken, izleyicilerin de kendilerine özgü bambaşka anlam ve yorumlar çıkarabilmesi amaçlanıyor. Glow-in-the-Dark'' serisinde dijital kolaj yöntemini kullanarak eserlerini hazırlayan sanatçı, sanatsal üretimin tek bir anlatı şekline, tek bir gerçeklik boyutuna sıkıştırılmaması gerektiğine inanıyor. Bu bağlamda da, her geçen gün değişen dünyada, farklı sesler ve kültürleri analiz ederek, yenilikçi çalışmalara imza atıyor. Dünyaca ünlü yayınlarda haberleri çıkan Melek Kocasinan, özellikle Çin ve Tayvan'da eserleriyle adından sıkça bahsettiriyor.


Akademisyenliği yanında müzik kariyerine de devam eden Prof Dr. İrfan Güney'in yeni çalışması Üç Element, On Air Music Co. markasıyla yayımlandı. Toprak, Hava ve Su isimlerini taşıyan şarkıların yer aldığı Üç Element, TEMA Vakfı'nın kuruluşunun 30. yılı anısına hazırlandı ve telif gelirleri TEMA'ya bağışlanacak. Çalışmadaki tüm besteler ve piyano İrfan Güney imzası taşırken, düzenlemeler Turhan Yükseler tarafından yapılmış. İrfan Güney'in Yemyeşil ve masmavi bir Türkiye için hep birlikte el ele mottosunun bir karşılığı olan single çalışmasını dijital platformlardan dinleyebilirsiniz. Acıbadem Üniversitesi Rektör Yardımcısı Akademisyen Söz yazarı ve Bestecidir. Akademik kariyerinden önce profesyonel müzikle uğraştı ve çeşitli gruplarda piyano, keyboard ve gitar çaldı; yurt içi ve yurt dışı turnelere katıldı. Ozanlar grubunda Tülay Özer ile çalıştı. Reklam ve film müzikleri yaptı. Şerif Gören'in yönettiği Hülya Koçyiğit ve Cüneyt Arkın'ın başrol oynadığı İstasyon filminin müziği en iyi Yeşilçam film müzikleri arasında yer aldı. 1985 yılında sözü ve müziği kendisine ait olan, düzenlemesi Turhan Yükseler tarafından yapılan ilk single çalışması Rıhtımda çıktı. 2016 yılında Senin İçin isimli ilk albümünü çıkardı. Albümde yer alan söz ve müziği kendisine ait olan bestelerin düzenlemesi de Turhan Yükseler tarafından yapıldı. Albüme ismini veren Senin İçin isimli şarkısı Fatih Erkoç tarafından da seslendirildi. Nasılsın isimli şarkısı Eser Taşkıran'ın yaptığı düzenlemeyle tenor Berk Özbek tarafından seslendirildi. Sana Hasretim ve pandemi döneminde sağlık emekçilerine ithafen hazırladığı; İsimsiz Şarkılar isimli single çalışması yayımlandı. Daha sonra Kelebeğin Dansı, Ege Fısıltıları, Gölgeler ve Düşler piyano albümlerini çıkardı. Penceremden Gördüklerim isimli şiir kitabı 2013 yılında basıldı.