Pera Müzesi, Suna ve İnan Kıraç Vakfı Anadolu Ağırlık ve Ölçüleri Koleksiyonu'ndan yeni bir seçkiyi sanatseverlerin beğenisine sunuyor. Ağırlık ve Ölçü Sanatı başlıklı yeni koleksiyon sergisi, MÖ 2. binyıldan günümüze, farklı uygarlıkların ekonomik, kültürel ve toplumsal dinamiklerine ağırlık ve ölçü aletleri aracılığıyla mercek tutuyor. Sergi, Pera Müzesi'nin birinci katında sanatseverleri, tarih ve bilim meraklılarını bekliyor. Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi, vakfın üç ana koleksiyonundan biri olan Anadolu Ağırlık ve Ölçüleri Koleksiyonu'ndan yeni bir seçkiyi ziyarete açtı. Ağırlık ve Ölçü Sanatı adını taşıyan yeni koleksiyon sergisi, insanın kendini ifade etme becerisinin önemli bir aracı olan ölçme ve tartma eylemlerini tarihten alıntılarla disiplinler arası bir mercekten inceliyor. Arazi ölçümünden alışverişe, mimarlıktan eczacılığa, astronomiden zaman ölçüm aletlerine kadar çeşitli alanlardan birçok ağırlık, uzunluk ve hacim ölçüsünü bünyesinde barındıran koleksiyon sergisi, çağlar boyu ekonomi tarihinin önemli bir parçası olan ağırlık ve ölçü aletlerine dair kavramların coğrafyayla kurduğu pratik ve felsefi ilişkiyi irdeliyor, uygarlıkların gelişim ve dönüşümünü, gündelik objeler aracılığıyla gözler önüne seriyor. Eskiçağ bilimleri içinde hak ettiği yeri tam olarak bulamayan ağırlık ve ölçü aletlerinin geçmişi, paranın icadından çok daha gerilere uzanır. Bilimin, kainatın ve bilinenin ötesini merak eden insanın, kendini ifade etme becerisinin önemli bir aracı olan ölçme ve tartma eylemleri, fiziksel bir deneyimin ötesine geçerek, dünyayı zihnen inşa edebilmeyi sağlar. Antik uygarlıklar, Mezopotamya'nın bereketli topraklarında yetişen tohumlardan yola çıkarak ağırlık birimlerinin temelini atarken, ölçmeye dair gözlemleriyle uygarlıklarının gelişimine ortam hazırlar. Dünyanın sayılı ağırlık koleksiyonlarından birine ev sahipliği yapan Pera Müzesi, Ağırlık ve Ölçü Sanatı seçkisinde, Mezopotamya ve Anadolu coğrafyalarının değer biçme pratiklerini inceliyor. Anadolu Ağırlık ve Ölçüleri Koleksiyonu'nun Klasik Çağ'dan İslam Dönemi'ne kadar yüzlerce farklı tipte ağırlık ve ölçü örneği ile bu tarihi serüvene rehberlik ettiğini belirten Suna ve İnan Kıraç Vakfı Kültür ve Sanat İşletmesi Genel Müdürü M. Özalp Birol, Ağırlık ve ölçü aletleri etrafında şekillenen ekonomiyi, kültürü, kültürlerarası sistem ilişkilerini, toplumsal güven dinamiklerini ve birimlerin standartlaşma yolculuğunu, MÖ 2. binyıldan günümüze uzanan bir süreçte keşfetmeyi amaçlayan yeni koleksiyon sergimiz, bu dönüşüm ve süreklilikleri uygarlıkların, tanrıların, tüccarların, usta ve çırakların gözünden izlememize olanak tanıyor dedi. Anadolu Ağırlık ve Ölçüleri Koleksiyonu'ndan iki eser, Ağırlık ve Ölçü Sanatı sergisi kapsamında ilk kez ziyaretçilerle buluşuyor. Bu eserlerden ilki, 19. yüzyıla tarihlenen, İkinci Geliş ve Son Yargı Sahnelerini Tasvir Eden Kağıt İkona. İkonanın merkezinde yer alan adalet terazisi, ölülerin yaşarken sergiledikleri eylemlere göre yargılanacakları inancına atıfta bulunuyor. Son Yargı kompozisyonlarında denge terazisinin odağa alınması, adil ve doğru tartmanın Tanrı'nın bir emri olduğunu hatırlatıyor. Bizans imparatoru figürünün merkezde yer aldığı dünyevi mahkeme, semavi mahkemenin bir yansıması olarak görülüyor. Pera Müzesi, koleksiyonlarından ilhamla yeni eserler üreten sanatçılara alan açmayı da sürdürüyor. Sanatçı Avşar Gürpınar'ın Anadolu Ağırlık ve Ölçüleri Koleksiyonu'ndan ilhamla ürettiği Le Grand K2, Ağırlık ve Ölçü Sanatı'na güncel bir bakış getiriyor. Platin-iridyum alaşımından yapılan ve 1 kilogramlık kütlenin büyüklüğünü tanımlamada kullanılan Le Grand K, 130 sene boyunca ağırlığın mutlak standardının küresel ölçüsü oldu. Tüm bu zaman aralığında kütlesinden sadece 50 mikrogram yani bir toz zerreciği kadar ağırlık kaybetmiş olmasına rağmen, 2019 yılında Uluslararası Ağırlıklar ve Ölçüler Bürosu'nca tedavülden kaldırılarak, Planck sabiti adı verilen bir formüle eşitlendi. Uluslararası Birimler Sistemi'ndeki tüm birimlerin birer birer mutlak sayı ve sabitlere dayandırıldığı bir çağda, her yönüyle mükemmellikten uzak ve değişken Dünya'mıza getirilen bu fazlasıyla keskin sistemin sorgulayan Avşar Gürpınar, Bizim dünyamız mükemmellikten uzak, kusurlarla ve hata paylarıyla dolu. Dolayısıyla kusurluluğumuza ayak uyduracak, bize kendimizi güvende hissettirecek, fiziksel olarak görüp hissedebileceğimiz, gerçek bir nesneye endeksli yeni bir Le Grand K'ya ihtiyaç var. diyor. Sanatçının, kilogramı tekrar fiziksel bir kütleye dönüştürmek amacıyla ürettiği Le Grand K2, Isparta'nın Şarkikaraağaç bölgesinden çıkarılan ve hassasiyetle yontularak 1 kg'a getirilen bir barit taşı. Ziyaretçiler, koleksiyonda yer alan analog bir terazinin üzerine yerleştirilen Le Grand K2'nin ağırlığını ibreden takip edebiliyor. Sergiye yönelik hazırlanan Ağırlık ve Ölçü Sanatı adlı kitaba; Oğuz Tekin Tarih Boyunca Terazi ve Terazi Ağırlıklarına Genel Bir Bakış, Charles Doyen Astragalus Biçimli Roma Ağırlıkları, Brigitte Pitarakis Bizans'ta Ağırlık Ölçme Sanatı ile Bir 19. Yüzyıl Kağıt İkonasındaki Adalet Terazisi ve Uğur Tanyeli Osmanlı Topoğrafya Teknolojisi ve Havayi Terazi (16.-18. Yüzyıl) başlıklı yazıları ile katkıda bulundu. Yayın, Pera Müzesi Artshop, anlaşmalı kitabevleri ve online satış platformlarından temin edilebilir. Anadolu coğrafyasının ev sahipliği yaptığı uygarlıkların değişim ve dönüşümünü, tarihe tanıklık etmiş ağırlık ve ölçü aletlerinin hikayeleri eşliğinde aktaran Ağırlık ve Ölçü Sanatı temalı Anadolu Ağırlık ve Ölçüleri koleksiyon sergisi, Pera Müzesi'nin birinci katında ziyaret edilebilir. Pera Müzesi Salı'dan Cumartesi'ye 10.00 19.00 saatleri arasında gezilebilir. Müze, Çarşamba günleri Genç Çarşamba kapsamında öğrencilere, Cuma günleri ise 18.00 22.00 arası tüm ziyaretçilere ücretsiz!


Pera Film, bu kez Arkası Şimdi! adlı programla karşımıza çıkıyor. Türkiye'nin de aralarında bulunduğu 4 farklı ülkenin yapımı olan 4 farklı dizi, Arkası Şimdi! adlı program ile birlikte izleyicisinin karşısına çıkacak. Günümüzde online platformlarında sıkışıp kalmış izleyicilere yeni bir soluk getirmeyi amaçlayan program, ilk kez dizileri sinema perdesine taşıyarak 11-28 Aralık 2019 tarihlerinde ücretsiz olarak izleyicinin beğenisine sunulacak. 11-28 Aralık tarihlerinde ücretsiz olarak Pera Müzesi'nde sinemaseverlerle buluşacak olan Arkası Şimdi! adlı program, izleme deneyimi, sinema salonlarını terk edip online platformlara, bilgisayar ekranlarına doğru geçiş mi yapıyor? tartışmasına karşı dizileri sinema perdesine taşıyarak izleyicisine adeta şölen sunuyor. Programda yer alan Türkiye, Danimarka, ABD ve İngiltere'nin temsil ettiği 4 farklı dizi; cinsel kimlik mücadeleleri, olgunlaşma, aşk ve yüzleşme konularına yoğunlaşıyor. Türk dizisi olan 7 Yüz, Genco Erkal, Tilbe Saran, Cem Davran ve Belçim Bilgin gibi oyuncuların yer aldığı dizi, 7 farklı hikayeden oluşuyor. Karakterlerin karanlık taraflarını gösteren ve yüzleştiren dizi, izleyicinin aşk, özgüven, eşitlik ve ölüm gibi kavramlar üzerinde düşünmesini amaçlıyor. Desiree Akhavan'ın yönetmenliğini ve başrolünü üstlendiği dizi Biseksüel ise, biseksüelliğe olan karşı tutum ve ön yargıları mizahi ve samimi bir şekilde ele alıyor. İngiltere yapımı dizi insanların aşk ve sekse yaklaşımına ve arzu ettikleri aşk ve seks biçiminin onlara dair neler gösterdiğine içten bir bakış sunuyor. Danimarka yapımı olan Baş Belası adlı dizi, yaşam öykülerinden ilham almış, olgunlaşmayı, kendi ayaklarının üzerinde durabilmeyi, kendine dürüst olmayı konu almış bir yapımdır. Kopenhag'ın kuir topluluğunda genç olmanın ne anlama geldiğini bizlere aktarıyor. ABD yapımı olan 555 ise Hollywood'un esprili ve gerçeküstü bir versiyonunu bizlere sunuyor. Beş kısa filmden oluşan, antoloji tarzı bir mini dizi olan yapım en önemli şeyin statü olduğunu ve rekabetin kıyasıya yaşandığı Tinsel kentinde karakterler arasındaki hırsın, empatiye baskın geldiği sorunlu ilişkileri bizlere gösteriyor. Bu program kapsamındaki gösterimler ücretsizdir. Rezervasyon alınmamaktadır. Yasal düzenlemeler uyarınca aksi belirtilmediği sürece tüm film gösterimleri 18+ uygulamasına tabidir.


Pera Müzesi, yeni sergisi Zamane İstanbulları ile bu kez megakent İstanbul'un güncel görsel anlatılarını bir araya getiriyor, günümüz İstanbul'una dair yaratıcı bir okuma denemesi sunuyor. 23 Aralık'ta açılan sergide, İstanbul'da yaşayan ve birbirinden farklı tarzlarda üreten 11 fotoğrafçı izleyiciye İstanbul'dan çarpıcı kesitler sunuyor. Sergi kataloğu ise, sergiyi oluşturan işlerden ilhamla, aynı konular hakkında çalışan, araştıran, düşünen veya kurmacalar yaratan yazarların kaleme aldığı metinlerle zenginleşiyor. Refik Akyüz ve Serdar Darendeliler'in küratörlüğünde gerçekleşen Zamane İstanbulları, 30 Nisan 2023 tarihine dek açık kalacak. Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi'nin yeni sergisi Zamane İstanbulları 11 fotoğrafçının yakın tarihli çalışmalarını farklı temalar altında buluşturuyor. Silva Bingaz, Osman Bozkurt, Ci Demi, Kıvılcım S. Güngörün, Ekin Özbiçer, Emin Özmen, Ahmet Sel, Ali Taptık, Kerem Uzel, Erdem Varol ve Cansu Yıldıran'ın işlerinden oluşan fotoğraf sergisi, sanatçıların kenti kişisel bir etkileşim alanı olarak yorumlama pratiklerini ve İstanbul sokaklarında karşımıza çıkan olağanüstü, bir o kadar da olağan tuhaflıkları gündeme getiriyor. Bu temalar arasında kentin boşluk, yalnızlık, tekinsizlik ve eğretiliklerle bezeli topoğrafyası, sosyal ve politik hareketlilikleri, son yıllarda iyice belirginleşen göç meselesi, toplumsal hiyerarşi skalasında 'öteki' olarak etiketlenmeden yaşayabilmek için İstanbul'a sığınan genç bireyler, yüzyılın son çeyreğinde sayıları katlanarak artan mega projelerden biri olan Kanal İstanbul da var. Serginin kentten belli kesitler almaya ve bugün deneyimlenen farklı İstanbullardan örnekleri ortaya koymaya çalıştığını belirten Akyüz ve Darendeliler, sanatçıların bunu yaparken sadece İstanbul'daki yaşama odaklanarak burada yaşayanların hayatlarını göstermeye değil, bilakis kentin topoğrafyasına ve yapılı çevresine, güncel sosyal/politik hareketliliklerine, ekolojik meselelerine, sokaklarındaki olağanüstü ama aslında olağan tuhaflıklarına, alternatif kültürlerine, tarihi boyunca var olan ama son on yılda iyice belirginleşen göç meselesine de değindiklerini belirtiyorlar. Küratörler, İstanbul hakkında araştıran, düşünen, kurmacalar üreten bir grup yazarın, Yaşar Adnan Adanalı, Fırat Genç, Şebnem İşigüzel, Melisa Kesmez, Biray Kolluoğlu, Gamze Toksoy ve Sibel Yardımcı'nın sergideki fotoğraflardan yola çıkarak kaleme aldıkları metinlerin ise hem sergiye hem sergi kataloğuna önemli bir katman daha eklediğine ve zenginleştirdiğine dikkat çekiyorlar. Zamane İstanbulları sergisinin katılımcılarından Emin Özmen'in çalışması, hem İstanbul'un kent hafızasında hem de yakın dönem Türkiye tarihinde önemli bir mihenk taşı olan Gezi Direnişi'nden bugüne kentteki toplumsal hareketliliğin peşine düşen fotoğraflardan oluşuyor. Yirmi yılı aşkın süredir Türkiye'deki toplumsal değişimi belgeleyen Kerem Uzel, kentteki en sıcak gündemlerden biri olan, siyasi ve ekolojik açıdan büyük tartışma yaratan, Karadeniz ve Marmara Denizi'ni birbirine bağlayacak Kanal İstanbul projesi güzergahında çektiği fotoğraflardan oluşan işleri ile Zamane İstanbulları'nda yerini alıyor. Osman Bozkurt İstanbul'un nispeten yeni rekreasyon alanlarına, kente hakim kılınan taşra estetiğine, sürdürülebilirlikten uzak kent peyzajlarına ve bu alanlarla insanların kurdukları ilişkilere bakıyor. Ali Taptık bir dönem Osmanlı'da modernitenin merkez üssü olmuş, İstanbul'un yakın zamana kadar nispeten 'doğal' kalmış ama son yıllarda hızla gelişen Kağıthane ve Şişli sınır bölgesindeki Galata, Keçi ve Cendere derelerinin etrafında orta-alt sınıfın yerleştiği mahallelerdeki yapısal dönüşümü güncel fotoğraflar, eski serilerinden bazı fotoğraflar, çeşitli kurumların arşivlerinden edindiği ve üzerinde ufak değişiklikler yaptığı haritalar üzerinden anlatıyor. Ahmet Sel son yıllarda hem Türkiye hem de İstanbul özelinde çokça tartışılan bir gündem maddesi olan 'göç' meselesini ele alan ve sergi için özel ürettiği çalışmalarıyla Zamane İstanbulları'nda yer alıyor. Cansu Yıldıran uzun yıllara dayanan ve şimdiden binlerce fotoğraftan oluşan bir külliyata dönüşen fotoğraf serisinde, ailelerinden veya genel anlamda toplumdan baskı görmeden, toplumsal hiyerarşi skalasında öteki olarak etiketlenmeden, istedikleri gibi yaşayabilmek, kendileri olabilmek için İstanbul'a sığınan ama bu sığınmanın zamanla kentin belirli noktalarına sıkışma haline dönüşmesi ihtimaliyle de karşı karşıya kalan bireylerin, bir anlamda da kendi sonradan edinilmiş ailesinin yaşamına odaklanıyor. Silva Bingaz İstanbul'u bir kişisel deneyim alanı olarak ele alıp yorumlayan bir isim. Gündelik hayatın yakıcı gerçeklerine zemin olduğu için İstanbul'u kendisi için en tehlikeli yer olarak gördüğünü söyleyen Bingaz, belgecilikten, tanımlamaktan, olanı olduğu gibi çekmekten ve formlar içine sıkışmış güzel fotoğraflar oluşturmaktan hoşlanmayan, sezgileriyle hareket eden ve hissettiklerini izleyicilere aksettirmeye çalışan bir fotoğrafçı. Kıvılcım S. Güngörün sokak sokak dolaşarak kimi kısa bir zaman sonra yitip gidecek uçucu İstanbul parçaları toplayıp biriktiren ve bunları bir araya getirip kentle kurduğu epey karmaşık, biraz kasvetli, biraz oyunbaz ama her daim merakla şekillenen ilişkiyi anlatma yolunu seçen takıntılı bir koleksiyoncu/fotoğrafçı. Ci Demi, tam anlamıyla bir İstanbul fotoğrafçısı. Tüm işleri İstanbul'a, İstanbul'la ilgili aşina tuhaflıklara odaklanıyor ve uğursuz olarak tanımladığı enerjinin peşinden koşuyor. En büyük ilham kaynağı İstanbul olan, kentin sokaklarında rastladığı canlı/cansız süjelerine olabildiğince yakınlaşıp onları flaşının ışığıyla 'parlatmaktan' çekinmeyen tarzıyla dikkat çeken Erdem Varol İstanbul'un Doğu ile Batı, gelenek ile modernite, kalabalıklar ile tek başınalık arasında kalmışlığını çoğu zaman nüktedan bir dille görselleştiren bir seçkiyle sergide yer alıyor. Zamane İstanbulları sergisi 30 Nisan 2023 tarihine kadar Pera Müzesi'nin 3. kat sergi salonunda ziyarete açık olacak. Pera Müzesi Salı'dan Cumartesi'ye 10.00-19.00, Pazar günleri 12.00-18.00 saatleri arasında gezilebilir. Cuma günleri Uzun Cuma kapsamında 18.00-22.00 arası tüm ziyaretçiler, Çarşamba günleri ise Genç Çarşamba kapsamında tüm öğrenciler müzeyi ücretsiz ziyaret edebilir.


Pera Müzesi, Ağırlık ve Ölçü Sanatı adlı koleksiyon sergisinin kataloğunu okurlarla buluşturdu. Anadolu'da kullanılan ağırlık ve ölçü aletlerinin tarihsel gelişimi kadar, farklı uygarlıkların ekonomik ve sosyo-kültürel dinamiklerine de ışık tutan yayın, Pera Müzesi Artshop'un yanı sıra kitabevleri ve online platformlarda satışa sunuluyor. Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi, Anadolu Ağırlık ve Ölçüleri Koleksiyonu'ndan yeni bir seçkiyi geçtiğimiz yıl Ağırlık ve Ölçü Sanatı başlıklı sergiyle sanatseverlerin beğenisine sunmuştu. Hem görselleriyle hem de araştırma yazılarıyla dikkat çeken sergi kataloğu geçtiğimiz günlerde raflarda yerini aldı. Ağırlık ve Ölçü Sanatı kataloğu Anadolu ve bağlantılı coğrafyalarda kullanılan ağırlık ve ölçü aletleri etrafında şekillenen ekonomiyi, kültürü, kültürlerarası sistem ilişkilerini, toplumsal güven dinamiklerini ve birimlerin standartlaşmasının yolculuğunu; uygarlıkların, tanrıların, tüccarların, usta ve çırakların gözünden keşfetmeyi amaçlıyor. MÖ ikinci bin yıldan günümüze uzanan geniş zaman diliminde yaşanan dönüşümleri ve süreklilikleri disiplinler arası bir bakış açısıyla sunan kitapta, metinlere 500'den fazla eser görseli eşlik ediyor. Ağırlık, uzunluk ve hacim ölçme yöntemlerinin inançtan ideolojiye, tarımdan hukuk sistemine, yaşamın farklı alanlarına etkisini ortaya koyan serginin kataloğunda, arkeolog Oğuz Tekin Tarih Boyunca Terazi ve Terazi Ağırlıklarına Genel Bir Bakış, Antik Yunan tarihi uzmanı Charles Doyen Astragalus Biçimli Roma Ağırlıkları, mimarlık tarihçisi Uğur Tanyeli Osmanlı Topoğrafya Teknolojisi ve Havayi Terazi, sanat tarihçisi Brigitte Pitarakis Bizans'ta Ağırlık Ölçme Sanatı ve Bir 19. Yüzyıl Kağıt İkonasındaki Adalet Terazisi başlıklı makaleleri ile yer alıyor. Anadolu coğrafyasının ev sahipliği yaptığı uygarlıkların değişim ve dönüşümünü, tarihe tanıklık etmiş ağırlık ve ölçü aletlerinin hikayeleri eşliğinde aktaran Ağırlık ve Ölçü Sanatı sergisinin ana bölümleri için kaleme alınan metinler de katalogda tarih ve bilim meraklılarıyla sanatseverlerin bilgisine sunuluyor. Koleksiyondan seçilen eserler, şu başlıklar altında sergileniyor: Tohumlar ve Metaforlar, Düşüş ve Yeniden Doğuş: Antik Çağ'da Anadolu, Tartmanın Politikası ve Poetikası: Roma İmparatorluğu Yönetiminde Anadolu, İnanç ve Güç: Bizans Egemenliğinde Anadolu, İdeoloji ve Devamlılık: Osmanlı Dünyasında Tartmak. Pera Müzesi'nin birinci katında ziyarete sunulan Ağırlık ve Ölçü Sanatı sergisinin kataloğu, Pera Müzesi Artshop, anlaşmalı kitabevleri ve online satış platformlarından temin edilebilir.


Pera Film, 2020 yılının ilk programında yer yer yalnızlık duygularını açığa çıkaran, yer yer de ürpertici ilginç yol hikayelerini konu ediniyor. Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi'ndeki Bir Yol Öyküsü sergisine paralel olarak sunulan film seçkisinde, yola çıkma haline ve yoldayken dönüşen duygulara odaklanan 5 uzun metraj film yer alıyor. Pera Müzesi Film Programları, Bir Yol Öyküsü sergisinden ilhamla hazırladığı Bir Yolculuktan Hatıralar başlıklı programla bu defa sinemaseverleri yol filmleri türünün unutulmayanları ve en son örnekleriyle buluşturuyor. Gösterimi 05 Şubat 01 Mart 2020 tarihleri arasında Pera Müzesi'nde ücretsiz gerçekleştirilecek Bir Yolculuktan Hatıralar film seçkisi, Brezilya, İtalya, ABD, İngiltere ve İran yapımı beş uzun metraj filmden oluşuyor. Program kapsamındaki tüm gösterimler ücretsizdir. Rezervasyon alınmamaktadır ve yasal düzenlemeler uyarınca aksi belirtilmediği sürece tüm film gösterimleri 18+ uygulamasına tabidir.


Geçtiğimiz yıl çevrimiçi ziyaret sayısı bir önceki yıla göre yaklaşık dört kat artarak 475 bine ulaşan Pera Müzesi, web sitesinin tasarımını ve içeriklerini baştan aşağı yeniledi. Müzenin yeni dijital hazine sandığı, güncel içerikleri, 3B çevrimiçi sergileri, film programlarından öğrenme atölyelerine sayısız etkinliği bütüncül bir bakışla ve yepyeni bir akışla bir araya getirirken, daha zengin, daha pratik ve daha hızlı bir kullanıcı deneyimi sunuyor. Pera Müzesi'nin web sitesi www. peramuzesi. org. tr 2021 yılıyla birlikte a'dan z'ye yenilendi! Yeni web sitesi, pandeminin etkisiyle katlanarak büyüyen çevrimiçi ziyaretçi profiline, daha fazla sayıda içeriği daha kolay erişilebilen, dinamik bir tasarımla sunuyor. Üç boyutlu sergi ziyareti, dijital sergiler, koleksiyonların farklı yönleriyle sunumu gibi, pandemi döneminin ihtiyaçlarına yanıt üreten çözümlerle, yeni web sitesinin Pera Müzesi'ni dijital alanda daha güçlü ve doyurucu bir şekilde temsil etmesi hedefleniyor. Yeni web sitesinde 7'den fazla başlık altında 3 bin sayfayı aşkın içerik yer alıyor. Sitenin en sık ziyaret edilen bölümlerinden Ajanda ve Pera Öğrenme yepyeni bir akışla ele alınırken, Sanat başlığı altında güncel ve gelecek sergiler, koleksiyonlar, dijital sergiler ile 2005 yılından bugüne müzede açılan tüm sergilere yer verildi. Koleksiyonlardan ilhamla hazırlanan video yerleştirmeleri ve performansları bir araya getiren Projeler de yine bu başlık altında izlenebiliyor. Sitenin en çarpıcı yeniliklerinden biri de Keşfet! adlı bölüm. Bu bölüm, müzede yer alan sergiler, koleksiyonlar ve etkinlikler ekseninde, bunlardan çok daha fazlasını sunan geniş bir içerik yelpazesini yansıtıyor. De Chrico'nun ilk metafizik resminden Muğlak Standartlar Enstitüsüne, Picasso'nun 17 kelimeden oluşan tam adından Frida Kahlo'nun hasta yatağında yaptığı eserlere, İstanbul'un deniz hamamlarından Derek Jarman'ın mavi bir dokuyu düşleyen son filmine, sayısız bilgi ve metin, gerçekten de keşfedilmeyi bekliyor. Pera Müzesi web sitesinin yeni tasarımına önceki sitenin detaylı analizi kaynaklık etti. Sürekli ziyaretçilerin son 5 yıla ait davranış şekilleri ve alışkanlıkları göz önüne alınırken, yeni ziyaretçilerin site içi hareketleri ve ihtiyaçları da yeni tasarıma ışık tuttu. Siteye yeni metinler eklemenin yanı sıra var olan tüm metinler yeniden hazırlandı, içerikler arasındaki karşılıklı ilişkiler ve bağlantılar güçlendirildi.


Pera Müzesi, farklı kültürlerin doğasını, estetiğini, yaşam biçimlerini keşfederek fotoğraflarına yansıtan Isabel Munoz'un, Türkiye'nin en önemli arkeolojik alanlarından Göbeklitepe ve bölgedeki Taş Tepeler'i konu alan çalışmalarına ev sahipliği yapıyor. Prado Müzesi'nin yaşayan en iyi 12 çağdaş fotoğrafçı arasında gösterdiği, Venedik Bienali ve New York Uluslararası Fotoğraf Merkezi gibi önemli sergilerde yer alan İspanyol sanatçının, Isabel Munoz: Yeni Bir Hikaye Göbeklitepe ve Çevresinden Fotoğraflar başlıklı yeni sergisi, 15 Haziran 17 Eylül tarihleri arasında Pera Müzesi'nde sanatseverlerle buluşacak. Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi, ünlü fotoğrafçı Isabel Munoz'un tarihi yaklaşık 12.000 yıl önceye dayanan Taş Tepeler'den Göbeklitepe ve çevresindeki arkeolojik alanları çektiği fotoğrafları, ilk kez İstanbul'da izleyiciyle buluşturuyor. Isabel Munoz: Yeni Bir Hikaye Göbeklitepe ve Çevresinden Fotoğraflar başlıklı sergi, dünyanın en eski kült alanı olabileceği düşünülen ve 2018'den bu yana UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde yer alan Göbeklitepe'nin yanı sıra Karahantepe ve Sayburç'u, Munoz'un etkileyici bakış açısından keşfetme imkanı sunuyor. Fotoğrafçılık alanında pek çok uluslararası projeye imza atan, Mougins Fotoğraf Merkezi Direktörü François Cheval'in küratörlüğünü üstlendiği sergi, 15 Haziran 17 Eylül 2023 tarihleri arasında Pera Müzesi'nde ziyaret edilebilecek. Farklı coğrafyalardan insanları ve kültürleri konu alan monokromatik portreleriyle tanınan Isabel Munoz, ilk kez 1992'de İstanbul'da açılan sergisiyle Türkiye'den sanatseverlerle buluşmuştu. Sık sık ziyaret ettiği Türkiye'de semazenlerden zeytinyağı işçilerine, yağlı güreşlerden Sulukule Romanları'na farklı konular üzerine eğilen sanatçı, Pera Müzesi'nde ziyarete açılan yeni sergisinde bu kez, çok etkilendiği Göbeklitepe ve çevresinde, gizem, köken ve sonsuzlukla ilgili soruların peşinden gidiyor. Türkiye'den arkeologlar ile ilk defa çalışma fırsatı bulduğunu belirten Munoz, Bir fotoğrafçı olarak doğal bir merakım ve yeni şeyler keşfetmeye karşı bitmeyen bir arzum var. Fotoğraf makinem olmadan önce bile geçmişte insanların nasıl yaşadığını ve hissettiğini anlamaya çalışıyordum. İspanya'da zengin bir Paleolitik sanat geleneğimiz var ama Göbeklitepe'de bana hitap eden manevi bir unsur buldum. diyor. Çalışmalarında dünya üzerindeki benzersiz yaşam biçimlerini belgelemenin yanı sıra kültürel mirası da kayıt altına alıp geleceğe aktarma çabası sergileyen Isabel Munoz ise, Göbeklitepe ve çevresini odağına alan bu sergi için yaptığı arkeolojik çalışmaların kendisi için yeni bir deneyim olduğunu söylüyor. Isabel Munoz: Yeni Bir Hikaye Göbeklitepe ve Çevresinden Fotoğraflar, Munoz'un etkileyici bakış açısından insanlık tarihinin bu gizemli coğrafyasını keşfetme imkanı sunarken, ünlü fotoğrafçının kullandığı yeni yöntem ve baskı teknikleri açısından da sürprizler içeriyor. Sanatçının kadim zamanlarda kullanılan yöntemlerden ilhamla geliştirdiği Tepetype tekniğini ilk defa kullandığı fotoğraflar ve Karahantepe'deki insan başı figürüne EEG yardımıyla beynindeki elektrik dalgalarını yansıttığı sıra dışı otoportreyi de içeren ilgi çekici eser, bu yenilikçi çalışmalar arasında yer alıyor. Profesyonel fotoğrafçılık kariyerine 1979'da başlayan Isabel Munoz, aralarında Fundacion del Arte (2012), UNICEF İspanya, Farkındalığı Artırma Ödülü (2010), Bartolome Ros Ödülü, PHotoEspana (2009), İspanya Kültür Bakanlığı İspanya Güzel Sanatlar Altın Madalyası (2009), Comunidad de Madrid, Fotoğraf Dalında Birincilik Ödülü (2006), World Press Photo Ödülü (2000 ve 2004), İskenderiye Bienali Altın Madalyası (1999) olmak üzere çok sayıda önemli ödüle değer görüldü. Prado Müzesi ve Prado Müzesi Dostları Vakfı'nın 2018-2019 döneminde, yaşayan en iyi 12 çağdaş fotoğrafçı arasında gösterdiği Munoz, son olarak, Academie Royale des Beaux-Arts'a fotoğraf dalında kabul edilen ilk kadın sanatçı unvanının sahibi oldu. Küba, Burkina Faso, Mali, Mısır, Türkiye, Kamboçya, Brezilya, İran, Etiyopya, El Salvador, Kamerun, Irak, Suriye, Meksika, Papua Yeni Gine ve Bolivya'nın da aralarında bulunduğu farklı coğrafyalardan kültürlerin ve toplulukların yaşam biçimleri, ritüelleri ve geleneklerini gözleyen; Çin'de savaş sanatları, Kamboçya ve Brezilya'da geleneksel danslar, Afrika'da ise etnik azınlıklar gibi farklı hikayelerin peşinden giden sanatçı, Fotoğrafçılığımın bir amaca hizmet etmesi ve her görüntünün arkasında bir hikaye anlatabilmesi için çabalıyorum. Görsel aracın gücüne ve sanatın yaşam ve güzellik de dahil olmak üzere pek çok şeyi anlatabileceğine inanıyorum. Fotoğrafçılığımın insanlara farklı şekillerde destek olabileceğini düşünmek bana büyük bir memnuniyet veriyor ve bu inanca çok değer veriyorum. diyor. Sergi ve katalog tasarımını Onagöre'nin üstlendiği Isabel Munoz: Yeni Bir Hikaye Göbeklitepe ve Çevresinden Fotoğraflar, 17 Eylül 2023 tarihine kadar Pera Müzesi'nin 4. ve 5. kat sergi salonlarında ziyarete açık olacak.


Pera Müzesi, figüratif sanatı yeniden tanımlayan benzersiz bir sanatçının eserlerine ev sahipliği yapıyor. Paula Rego: Hikayelerin Hikayesi adlı sergi, Rego'nun resmini ilk kez, bu denli kapsamlı biçimde İstanbullu sanatseverlerle tanıştırıyor. Geçtiğimiz haziran ayında 87 yaşında yaşamını yitiren Rego, sanatının tüm evrelerini temsil eden eserlerini son olarak Tate Britain'da düzenlenen retrospektifte sergiledi. Portekiz'de doğan, Londra'da sanat öğrenimi gören, adını Avrupa'nın en büyük sanatçıları arasına yazdıran Paula Rego'nun işleri bu yılki Venedik Bienali'nde de yer aldı. Paula Rego'nun eserleri, Tate Britain retrospektifi ve Venedik Bienali'nin hemen ardından bu kez İstanbul'a, Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi'ne konuk oluyor. Paula Rego: Hikayelerin Hikayesi başlıklı sergide, masumiyet ve deneyimi bir arada sunan, derin anlamlar ve anlatıların gizlendiği resimler, izleyiciyi büyülü bir alana davet ediyor. Küratörlüğünü Alistair Hicks'in üstlendiği sergide, sanatçının yağlıboya, pastel, karakalem ve akrilik resimleri ile yerleştirmeleri yer alıyor. Rego'nun hem kişisel hem de toplumsal mücadeleyi odağına alan 1960'lı yıllara ait erken dönem işlerini, 1990'larda ürettiği tek figürlerden oluşan, güçlü anlatımlara sahip büyük boy resimlerini ve 2000 yılından sonra ürettiği katmanlı sahnelerden oluşan çalışmalarını bir araya getiren sergi, 30 Nisan 2023'e dek sürecek. Olağanüstü hayal gücüne sahip, kadınların temsil edilme biçiminde devrim yaratan ve doğrularından ödün vermeyen Portekizli sanatçı Paula Rego, eserlerinin çoğunda kişisel doğasını, kök saldığı sosyopolitik bağlamı, baskı, otorite ve kurumsal şiddet gibi temaları öne çıkarıyor. Küratör Alistair Hicks, bir eleştirmenin, sanatçının Lizbon'da Galeria de Arte Moderna'daki ilk sergisi hakkında hayvansı, kötücül, müthiş bir şok yorumunu yaptığını anımsatıyor ve Rego'nun çalışmaları cinsellik ve güç arasındaki tiksindirici ilişkiyi tam on ikiden vuruyor diyor. Bu anlayış, kadın sanatçılara ve genel olarak kadınlara karşı önyargının bir yansımasıydı. Erken çağ kültürlerinin çoğunda kadınlar hikayenin koruyucusuydu. Hikayeyi nesilden nesle aktarmak onların göreviydi ve kadın hikayeleri uzun zamandır dedikodu olarak küçümseniyordu. Hicks, Hikayenin yasaklanması, erkeklerin kadınları eşit koşullardaki sanatçılar olarak rekabet etmekten alıkoymaya çalışmalarının birçok yolundan yalnızca biriydi. Anlatılan ve yeniden anlatılan her hikaye ise, önceden saptanmış yollardan ayrıldığımızda dünyanın ne kadar zengin olduğunu göstermeye yardımcıdır. Rego'ya 'Otur!' denmiş olabilir. Fakat hiçbir şey Rego'nun zihnini ve ardından gelen kalemini kontrol edemezdi diyor. Paula, çocukluğundan itibaren büyükannesi ve teyzesi başta olmak üzere, çevresindeki kadınların ona aktardığı hikayelerle büyümüştü; serginin küratörü Alistair Hicks'in tanımıyla, hikayeler deniziyle besleniyor, resimlerinden hikayeler dökülüyordu. Birleşik Krallık Başkonsolosluğu, British Council, Portekiz Ankara Büyükelçiliği ve Camoes Enstitüsü'nün desteğiyle gerçekleşen serginin seçkisinde, Rego'nun aile ve kişisel koleksiyonunun yanı sıra British Council Sanat Koleksiyonu, Gulbenkian Vakfı Koleksiyonu, Casa Das Historias Koleksiyonu, Ostrich Arts Ltd, Victoria Miro Galeri Koleksiyonu ve Leeds City Sanat Galerisi gibi önemli sanat kurumlarından eserler yer alıyor. Sergi ve katalog tasarımını PATTU'nun üstlendiği Paula Rego: Hikayelerin Hikayesi, 30 Nisan 2023 tarihine kadar Pera Müzesi'nin 4. ve 5. kat sergi salonlarında ziyarete açık olacak. Pera Müzesi Salı'dan Cumartesi'ye 10.00-19.00, Pazar günleri 12.00-18.00 saatleri arasında gezilebilir. Cuma günleri Uzun Cuma kapsamında 18.00-22.00 arası tüm ziyaretçiler, Çarşamba günleri ise Genç Çarşamba kapsamında tüm öğrenciler müzeyi ücretsiz ziyaret edebilir.


Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi yeni sergisi Zevk Meselesi'ni sanatseverlerle buluşturdu. Sergi, kitsch kavramının günümüz görsel kültürüyle kurduğu yakın ilişkiye ve beğeninin şekillenmesindeki kritik rolüne odaklanıyor. Küratörlüğünü Ulya Soley'in üstlendiği sergide 13 sanatçı ve kolektifin, video, fotoğraf, yerleştirme, kolaj gibi farklı alanlarda ürettiği eserleri yer alıyor. Zevk Meselesi 6 Haziran 2021 tarihine kadar Pera Müzesi'nde izlenebilir. Kitsch'in kapsayıcı potansiyelinden ilham alan Zevk Meselesi adlı sergi, 13 sanatçı ve kolektifin işlerini bir araya getiriyor. Ulya Soley küratörlüğünde düzenlenen sergide, Alex Da Corte & Jayson Musson, Bruno Miguel, Cameron Askin, FAILE, Farah Al Qasimi, Gülsün Karamustafa, Hayırlı Evlat, Miao Ying, Nick Cave, Olia Lialina & Mike Tyka, Pierre et Gilles, Slavs and Tatars ve Volkan Aslan'ın eserleri yer alıyor. Zevk Meselesi, Güzellik ve beğeni kavramları, alt sınıf-üst sınıf, kitle kültürü-yüksek kültür gibi hiyerarşilerin olmadığı, daha kapsayıcı bir gelecek için tartışmaya açılabilir mi? sorusundan yola çıkıyor. Sergideki yapıtlar, bazen çiçeklerin arasında sahne kostümüyle resmedilen ihtişamlı bir diva, bazen rengarenk şişelerin içinde bir rüya çorbasına dönüşen sahte parfümler, bazen de farklı coğrafyalarda turşu suyuna atfedilen farklı anlamlar aracılığıyla yüksek sanat ile kitle kültürü arasındaki muğlaklaşan sınırları ele alıyor ve estetik anlayışın Doğu ve Batı'ya atfedilen değerlerine bakıyor. Sergi, internette sıkça karşımıza çıkan ikonik öğelerle şekillenen görsel dilin sanatla kurduğu ilişki aracılığıyla, kitsch kavramının bugünkü zengin kullanımlarını araştırmayı hedefliyor. Sergi küratörü Ulya Soley, sergi kataloğundaki metninde, tanımlaması çok güç bir kavram olarak karşımıza çıkan kitsch'in, tarihsel olarak nasıl tartışıldığını ele aldıktan sonra, serginin sanatçılarıyla diyalog içinde kitsch kavramının bugünkü kullanımlarına değiniyor. Ruth Holliday ve Tracey Potts'un makalesi kendine has fakat evrilen bir tarihe sahip olan kitsch'in, sergide çok çeşitli ve neşeli biçimlerde vücut bulan doğasına odaklanıyor. Chus Martinez, doğa ve kent, kitsch ve modernizm gibi karşıtlıkları bugünün sanat üretimi üzerinden okuyor. Melis Tezkan ise kişisel hikaye ve nesnelerden yola çıkan bir kitsch envanteri sunarak kitsch kavramının tanımlaması güç doğasını ortaya koyuyor. Katalog, metinlerin yanı sıra sergilenen yapıtların görsellerini ve biriken sanatçı ikilisinin hazırladığı bir posteri içeriyor. Zevk Meselesi sergisi, 6 Haziran 2021 tarihine kadar Pera Müzesi'nin 4. ve 5. katlarında ziyaret edilebilir. Pera Müzesi Salı'dan Cuma'ya 11.00 18.00 saatleri arasında gezilebilir. Müze Cuma günleri 16.00 18.00 arası tüm ziyaretçilere, Çarşamba günleri ise Genç Çarşamba kapsamında tüm öğrencilere ücretsiz!


Pera Müzesi Öğrenme Programları, 24 Kasım'da tüm öğretmenleri müzenin koleksiyon ve süreli sergilerine yönelik çevrimiçi turlara davet ediyor. Kesişen Dünyalar, Kahve Molası, Anadolu Ağırlık ve Ölçüleri Koleksiyonu ve Minyatür 2.0 sergilerini rehberli turla gezen öğretmenler, eserler ve öğrenme programları hakkında bilgi edinirken keyifli bir sanat molası da vermiş olacak. Pera Öğrenme, 24 Kasım'ı öğretmenlere yönelik çok özel bir programla kutluyor. Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi Koleksiyon Sergileri Kesişen Dünyalar: Elçiler ve Ressamlar, Kahve Molası, Anadolu Ağırlık ve Ölçüleri ile Minyatür 2.0: Güncel Sanatta Minyatür başlıklı süreli sergiyi çevrimiçi ortamda rehberli turla gezen öğretmenler, sergilerdeki eserler hakkında detaylı bilgi edinme fırsatı bulacak. Katılımcılar ayrıca, Pera Müzesi koleksiyon ve süreli sergilerine yönelik olarak müfredata uygun hazırlanan Öğretmen Rehber Kitapçıkları'nı derslerinde nasıl kullanabileceklerini, öğrencilerine sergileri nasıl gezdirebileceklerini ve farklı yaş gruplarına yönelik etkinlikleri de keşfedecek. Kütahya Çini ve Seramikleri Koleksiyonu Kahve Molası sergi turunda 15. yüzyılda Yemen'den Osmanlı topraklarına ulaşan Sihirli Meyvenin etrafında şekillenen rutin ve ritüelleri, kahve kültürünün gelişmesine katkıda bulunan Kütahya seramikleri ekseninde keşfe çıkan katılımcılar, Oryantalist Resim Koleksiyonu'ndan seçilmiş yapıtlarla oluşturulan Kesişen Dünyalar: Elçiler ve Ressamlar sergi turunda ise,17. yüzyıldan 19. yüzyıla kadar üretilmiş elçi portrelerini incelerken, bu kişilerin sanat ortamındaki stratejik rolüne de tanıklık edecek. Orta Tunç Çağı'ndan Erken Cumhuriyet'e uzanan dönemde, yaklaşık dört bin yıl boyunca Anadolu'da kullanılmış ağırlık ve ölçü aletlerinden geniş bir seçkiyi bir araya getiren Anadolu Ağırlık ve Ölçüleri koleksiyon sergisi de öğretmenler için ilgi çekici bir tur deneyimi sunuyor. Ayrıca Öğretmenler dijital turunun ardından, kağıt, kalem gibi malzemeler kullanarak bir zaman takvimi oluşturuyor. Gündelik yaşamdan ilhamla kendi kişisel zaman-ölçerlerini tasarlarken ölçülen zaman ile hissedilen zaman arasındaki farkı deneyimleyen atölyeye katılabiliyor. Çevrimiçi sergi turu maratonu, Minyatür 2.0: Güncel Sanatta Minyatür sergisi ile sona eriyor. Bu sergi turunda öğretmenler, Türkiye, İran, Pakistan, Suudi Arabistan gibi farklı coğrafyalardan 14 sanatçının güncel minyatür yorumlarını incelerken, bu konuyu eğlenceli bir ders içeriğine dönüştürmenin yöntemlerini keşfediyor. Zoom Meeting uygulaması üzerinden gerçekleşecek olan etkinlikler sonunda katılımcılara e-posta aracılığıyla katılımcı belgesi gönderilecektir.


Pera Müzesi Öğrenme Programları, Kristal Berraklığı sergisine paralel olarak gençlere ve yetişkinlere yönelik çevrimiçi sanatçı atölyeleri düzenliyor. Sanatçı Kıymet Daştan'ın yürüteceği ilk atölye 15 Ocak Cuma günü gerçekleşecek. Unutma Taşları: Değişen Formlar ismini taşıyan atölye 13 yaş ve üzerine yönelik olarak tasarlandı. Ocak ayının ikinci atölyesi ise yetişkinlere sesleniyor. 21 Ocak'ta bu kez Güneş Terkol Mesafe Sözlüğü: Dikiş başlıklı bir atölye gerçekleştirecek. Her iki atölye Şubat ayında da tekrarlanacak. Pera Müzesi'nin yeni sergisi Kristal Berraklığı, çeşitli yaş gruplarına yönelik çevrimiçi etkinliklerle sanatseverlere hem serginin ele aldığı kavramlar üzerinde daha derinlikli düşünme olanağı sunuyor, hem de evde eğlenceli vakit geçirmelerine yardımcı oluyor. Sergideki eserlerden ilhamla Pera Müzesi Öğrenme Programları tarafından hazırlanan sanatçı atölyeleri, serginin katılımcılarından Kıymet Daştan ve Güneş Terkol tarafından yürütülecek ve hafıza/mesafe kavramları etrafında şekillenecek. Pera Genç etkinlikleri kapsamında 15 Ocak'ta saat 19.00'da düzenlenen Unutma Taşları: Değişen Formlar isimli atölye, katılımcıları sanatçı Kıymet Daştan'la çevrimiçi ortamda buluşturuyor. Atölyede, taşlar ve atık malzemeler üzerinden, atılan ve saklanan şeylerle hafıza arasındaki ilişki üzerine düşünülecek. Sanatçı, hafıza gibi soyut bir kavramın gündelik hayatımıza yayılmış katmanlarını görünür kılmayı, etrafımızdaki gündelik nesnelerle olan ilişkimiz üzerine yeniden düşündürmeyi hedefliyor. Atölye, 19 Şubat'ta saat 19.00'da bir kez daha gerçekleşecek. Sanatçı Güneş Terkol ise 18 yaş ve üzerine yönelik Pera Yetişkin atölyeleri kapsamında, 21 Ocak'ta yine saat 19.00'da çevrimiçi bir atölye çalışması gerçekleştiriyor. Mesafe Sözlüğü: Dikiş başlıklı bu atölyede sanatçı, katılımcılarla birlikte işlenmiş kumaşlar üzerinden mesafe kavramını ele alıyor. Güneş Terkol bu atölyenin sonunda, içinde bulunduğumuz pandemi koşullarının etkisi altında gerçeklik ve hayal arasındaki geçirgenlikleri yansıtabilen, kelimelerden motifler, kumaş parçalarından yamalar içeren özgün bir mesafe sözlüğü oluşturmayı hedefliyor. Atölye, 25 Şubat'ta saat 19.00'da tekrarlanacak. Zoom Meeting uygulaması üzerinden gerçekleşecek olan etkinlikte, rehber eşliğinde yapılan çevrimiçi sergi turundan sonra, sergiye yönelik atölye çalışması yapılacaktır. Etkinlik sonunda katılımcılara e-posta aracılığıyla katılımcı belgesi gönderilecektir.


Kısa filmleriyle uluslararası alanda saygın ödüller kazanan Perde Sanat topluluğu yeni hikayelerini arıyor. Perde Sanat; farklı bir fikir ortaya koymak isteyen, yaratıcılığına güvenen senaristleri kısa film yarışmasına davet ediyor. Başkanlığını Gürsel Ateş'in yapacağı jüride; Helezon Değişken, Zamangah kısa filmlerinin yönetmeni ve Ankara Kısa Film Topluluğu'nun kurucusu Cihan Abdal; TRT 1'de dramaturg olarak çalışan, şair ve öykücü Zeynep Tuğçe Karadağ; Ferhunde Hanımlar dizisiyle tanınmış, Marmaris ve Afsad film festivallerinde ön jürilik yapan Serdar Gürcan yer alıyor. https://perdesanat. com. tr web sitesi ve filmfreeway. com/Kisafilmsenaryoyarismasi üzerinden de yapılmaktadır. Yarışma detayları ve başvuru koşulları için www. perdesanat. com. tr sitemizi ziyaret edebilirler. Senaryolar 5 15 sayfa arasında olmalıdır. Birden fazla senaryo ile yarışmaya katılmak serbesttir. Başvuru sahibi gerçek kişi olmalıdır. Takma ad ile yapılan başvurular kabul edilmez. Senaryolar tamamlanmış ve henüz bir filme dönüşmemiş olmalıdır. Başvuruda Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olma zorunluluğu aranmaz ancak senaryo metinlerinin Türkçe olması gerekmektedir. Daha önce herhangi bir yarışmadan ödül almış senaryolar bu yarışmaya başvuramaz. Derece alan eser sahibi kendisi ya da temsilcisinin sette yer alacaktır. ulaşım ve konaklama ücretleri tarafımızca karşılanarak ağırlanacaktır. -Yarışmada birinci olan eser sahibi, ulaşım ve konaklama ücretleri tarafımızca karşılanarak çekimlerde yer alacaktır. Filmin festivallerde para ödülü kazanması halinde ücretin %20'si senariste ödenecektir.


Perde Sanat Tiyatrosu kurucularından ödüllü oyuncu İbrahim Sevinç ile tiyatro yaşamına dair keyifli bir röportaj gerçekleştirdik. Merhaba. Tiyatroya başlangıcım 2009 yılının yaz ayında Kızılay'da oyunculuk eğitimi ilanını gördüğüm zaman oldu ve öylesine merak ettiğim için, görüşmeye gittim. Çok uzun süre sürdürmeyi düşünmemiştim. Hobi olarak başlamıştım. 'Sanat iyileştirir.' cümlesini hep duyardım ama bana iyi geleceğini hayal bile etmemiştim. Sonrasında bunun eğitimini uzatarak, kendimi geliştirmek adına değerli hocam Rüştü Asyalı'dan eğitim aldım. Çeşitli tiyatro ekiplerinde yer aldım. Edindiğim tecrübeler ve öğrendiğim bilgiler ile kendimi geliştirmek adına oyunculuk işini biraz kafaya taktım. Farklı metotlar deneyerek eğitimler alarak bu işte var olmaya karar verdim. 2009 yılından bu zamana kadar da aktif olarak tiyatro oyunları oynamakta ve yönetmenlik konusunda da kendimi geliştirmeye devam etmekteyim. Tiyatronun yanı sıra Özel bir şirkette de 13 yıldır satın alma bölümünde de çalışmaktayım. Perde Sanat Tiyatrosu çok uzun zamandır Caner Karadağ ile üzerine konuştuğumuz ama bir türlü hayata geçiremediğimiz bir projeydi. O dönemlerde Caner Devlet tiyatrolarında oynuyor, ben ise belediye tiyatrosu oyunlarında oynamaktaydım. Bir türlü kendi tiyatromuzu kurmaya zaman bulamıyor ve cesaret edemiyorduk. Sonunda iyi bir senaryo bulup okuduk ve ilk okuma provamızı 2016 yılının Haziran ayında yaptık. 18 Kasım 2016 tarihinde Rulet oyunu ile prömiyer yaptık ve o günü Perde Sanat'ın kuruluş günü olarak ilan ettik. Perde Sanat'ın amacı tiyatro yapmak isteyen oyuncuları bir araya toplamaktır ve daha çok gönüllü ekipten oluşan bir gruptur. Ekibimiz şu an 18 kişidir. Tiyatromuzda herkes hem kendi profesyonel işlerinde çalışıp hem de tiyatro oyunlarını oynamaktadırlar. İstibdat Kumpanyası'nın okuma provalarına 2021 yılının Eylül ayında başlanmıştır. Pandemi dönemi, herkesi ve her şeyi etkilediği gibi bizim tiyatromuzu ve oyunumuzun provalarını da etkiledi. 4 ay kadar bir prova süreci yaşandı. 2022 Şubat ayında prömiyerini gerçekleştirdik. İstibat Kumpanyası Ankara'da ilk kez Perde Sanat Tiyatrosu tarafından sahnelendi. Ve sahnelenmeye de devam etmektedir. Pandemi döneminin başlarında çok canımız sıkıldı. Tiyatro oyunları da oynayamıyorduk. Hep bir kısa film yapalım düşüncesindeydik ve Caner bir senaryo yazdı. Savaş Suçu adında. Biz de ekip olarak bunu çektik. Bu filmde Hayri Çölaşan ve Tamer Akçay'ın büyük destekleri oldu. Eksiklerimiz, hatalarımız oldu. Ama emek vardı ve festivallerde şansımızı deneyelim istedik. İyi sonuçlar aldı ve bu da bizi yeni bir kısa film çekmeye motive etti. Pandemide tamamlayamadığımız mülteci göç hikayesini anlatan ''Nereye'' tiyatro oyununu yazar Hüseyin Alp Tahmaz ile konuşarak kısa filme uyarlanmasını rica ettik. Kendisine çok teşekkür ediyoruz, o da bizi kırmadı ve bu süreçte yardımcı oldu. Ekmek teknesi, Kurtlar vadisi gibi dizilerin yönetmeni Gürsel Ateş ile bu projeyi paylaştık. Senaryoyu çok beğendi ve ekibin bir parçası olmaktan memnuniyet duyacağını bildirdi ve filmimizin yönetmeni olmayı kabul etti. Gürsel hoca ile çalışmak bizim için bir eğitim oldu adeta. 2021 yılının temmuz ayında bir tiyatro sahnesinde biz bu filmi orada çektik. İki gün sürdü ve filmde perde sanat tiyatrosu oyuncuları dışında Ankara'da yaşayan yabancı oyuncuları da oynattık. Güzel bir iş çıktı ortaya. Festival süreci yeni bitti. Şu anda dijital platformlar ile görüşmelerimiz devam ediyor. Türkiye'de bir dijital platformda yayınlanmasını isteriz tabii ki. İlerleyen zamanlarda o da netleşecektir. Film Türkiye'de ve yurt dışında farklı kategorilerde toplamda 19 ödül aldı. En İyi Film, En İyi Dram, En İyi Senaryo, En İyi Yönetmen ve En İyi Erkek Oyuncu ödüllerine layık görüldü. 'En İyi Erkek Oyuncu'' ödülü aldım, İki farklı festivalden. Bu beni çok onore etti. Çok memnunum bu durumdan. Hayatımda bir değişiklik olmadı ama böyle bir ödül almak tabii ki bu işte kendinizi daha iyi geliştirme konusunda size bir destek oluyor. Umarım bu ödülü tiyatro alanında da alabilme şansım ve fırsatım olur. En İyi Oyunculuk Topluluğu ile Nereye filmi. Perde Sanat Tiyatrosu oynadığı oyunları uzun süre oynamayı hedeflemektedir. Rulet tiyatro oyunumuz ilk göz ağrımız. 4 sezon Ankara'da ve farklı şehirlerde sahnelendi. Ayrıca Adana'da gerçekleşmiş olan Sabancı Tiyatro Festivali'nde de yer aldı. Nereye tiyatro oyunumuz ilk sezonunda pandemiden dolayı tamamlanamamıştır maalesef. Pandemi döneminde de kısa filme uyarlanmış olup uluslararası festivallerden birçok ödül almıştır. Alaaddin isimli oyunumuz kukla tiyatrosu olup, şimdilik ilk ve tek çocuk oyunumuz olma özelliğini taşımaktadır. Thom Pain Hiçbir şey ise Perde sanatın ilk tek kişilik oyunudur. Ve 2022 sezonunda Adana Tiyatro Festivali'nde yer almıştır. Son iki sezondur ise Ankara'da ve diğer illerde kapalı gişe oynayan İstibdat Kumpanyası oyunumuz ile tiyatro maceramıza devam etmekteyiz. Çevremde herkesin DT oyunlarına gittiğini biliyorum ya da ünlü bir kişinin oyununa gittiklerini ve çok pahalıya bilet aldıklarını da görüyorum. Ama özel tiyatro oyunlarına çok az gittiklerini duyuyorum. Bu da bizim gibi ekipleri gerçekten üzüyor. Ankara'da zaten sayılabilecek kadar az sayıda özel tiyatro var. Bunların ayakta kalması ve daha iyi içerikler üretmesi için her zaman seyirciye ihtiyacımız vardır. Özel tiyatroların özellikle de pandemi döneminde çok zor günler geçirdiğini ve hala toparlanamayan ekiplerin olduğunu belirtmeliyim. Daha çok özel tiyatro oyunlarının olmasının, daha iyi işlerin ortaya koyulmasının faydalı olacağını düşünmekteyim. Bilet fiyatları, özellikle de bizim bilet fiyatlarımız, çok uygun bir meblağ ile satılmaktadır. Desteklerinizi bekliyor ve herkesin İstibdat Kumpanyası oyununun izlemesini diliyorum.


Perde Sanat Tiyatrosu Nereye? adlı kısa film ile ulusal ve uluslararası festivallere hazırlanıyor. Gerçek bir olaya dayanan kısa film, 2006 yılında Gaziantep Osmaniye karayolunda 42 mültecinin bir kamyonet kazasında ölmesini ve o göçmenlerin umuda yolculuklarını konu alıyor. Kapalı bir kamyon kasasında Avrupa'ya gitmek üzere yola çıkan kırk kaçak göçmenin, Ege sahilinde tekne ile devam edecek yolculuklarının son saatlerini anlatan filmin çekimleri Ankara'da Fade Stage Coffee'de gerçekleşirken, kamyon sahneleri tiyatroya kurulan platoda çekildi. Türkiye'de ve yurt dışında festivallerde yer alacak olan filmin senaristiliğini Hüseyin Alp Tahmaz üstleniyor. Perde Sanat Tiyatrosu oyuncuları Şubat 2021'de Savaş Suçu adlı kısa film ile yurt içi ve yurt dışı festivallerinden şimdiye kadar 10 ödülle döndüler. Ekonomik sıkıntılar, savaş, terör, macera arayışı gibi sebeplerle her yıl yüz binlerce insan doğduğu büyüdüğü toprakları terk edip refaha ve huzura erişebileceği umudunu taşıdığı yerlere göç etmek zorunda kalıyor. Bu göç, her zaman yasal yollardan olmuyor. Sık sık gazetelerde televizyonlarda rastladığımız kaçak göçmen hikayeleri, uluslararası bir sorun. Konu hakkında farkındalık yaratılabileceğinden hareketle senaryo yazılmıştır. Doğu sınırından hareket etmiş kapalı kasası olan bir kamyon, yolcularının son kısmını da İstanbul'dan aldıktan sonra, kırk kişilik yolcusu ile birlikte İzmir'in Menderes İlçesi'ne doğru gitmektedir. Göçmenler daha sonra tekne ile Yunan adalarına, oradan İtalya'ya ve bazı yolcular da İngiltere'ye gitmektedir. Hikayenin merkezinde kamyon kasasında yapılan yolculuk yer alıyor. Yolculuk boyunca kırk yolcudan ön plana çıkan birkaç kişinin hikayelerine tanıklık ediyoruz. Bir de ne dediği son ana kadar hiç anlaşılamayan Afgan var. Yola çıkmadan önceki hayatları, yola çıkma sebepleri, ulaşmayı umdukları ülkelere dair hayalleri filmin ana unsurları. Hikayenin sonu, yolculuğun bitimine az kala, şafak sökerken, kamyon şoförünün yol kenarına park etmiş TIR'a arkadan çarpması ile son buluyor. Kırk kaçak göçmen ve şoför ölüyor. Haberlerden öğreniyoruz ki ölenlerin büyük çoğunluğu trafik kazasından önce havasızlıktan ölmüş. Kamera, bu insanların kamyon kasasındaki, karanlık ve klostrofobik atmosferde geçen yolculuklarının son saatlerine tanıklık etmek üzere kamyona ilişiyor.


Oyunculuk, genel sanat yönetmenliği ve seslendirme sanatçılığı gibi birçok meziyete sahip olan Sevtap Çapan'ın ilk kitabı Peri Kız Müzikali çok yakında kitapseverlerle buluşuyor. Aktris Sevtap Çapan'ın kaleme aldığı ve kitap haline getirdiği Peri Kız Müzikali kendisinin aynı zamanda yönettiği bir tiyatro oyunu. 9 Şubat 2020 tarihinde İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları tarafından prömiyeri gerçekleştiren bu oyun; muhteşem kurgusuyla, müzikleriyle, efektleriyle, danslarıyla, kostüm ve ışığla herşeyi içine alan müzikal; çocuklar ile yetişkinler tarafından ilgiyle ve beğeniyle izlenen macera dolu bir hikaye. 15 Mart tarihinden sonra tüm Türkiye'yi içine alan pandemi süreci nedeniyle ara verilen Peri Kız Müzikali adlı oyun, yeni tiyatro sezonunda da sahnelenmeye devam edecek. Geçtiğimiz günlerde, Pozitif yayınevi genel yayın yönetmeni Muharrem Kaşıtoğlu ile oyuncu Sevtap Çapan yakın zamanda okurlarıyla buluşacak olan Peri Kız Müzikali kitabı için sözleşme imzaladı. Editörlüğünü Murat Sakan'ın, grafik tasarımını ise Tuğrul Akman'ın üstlendiği, Sevtap Çapan'ın hazırladığı gizem ve aksiyon dolu serüveni içine alan Peri Kız Müzikali kitabı için geri sayım başladı.


İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları, Sevtap Çapan'ın yazıp yönettiği Peri Kız Müzikali adlı çocuk oyununu Kağıthane Sadabad Sahnesinde 09 Şubat 2020 Pazar günü seyirciyle buluşturdu. Peri Kız, her perinin ergenlik döneminde güven ve kıdem kazanmak için girdiği sınavın son aşamasındadır. Bu sınavı başarıyla tamamladığında iyilik perisi olacaktır. Küçük insan Can'a görünme hakkını kazanan Peri Kız'ı zorlu bir sınav beklemektedir. Karanlıkta kaybolmamak için en doğru zamanda harekete geçmesi gerekecektir. Ancak bu hiç de tahmin ettiği kadar kolay değildir. Peri Kız, Kara Peri'nin büyülü kara oyunuyla bir yandan gerçek kimliğini korumaya çalışırken, diğer yandan da iyilik ile kötülük arasında bir çatışmanın tam ortasında kalır. Özündeki iyilik, özgür iradesi, kendine olan inancı ve Can'ın da yardımları sayesinde kötülükle cesaretle savaşacak ve kara büyünün etkisinden kurtulacaktır. Oyunun Dramaturgisini Özge Ökten, yardımcı yönetmenliğini Caner Bilginer, yönetmen yardımcılığını Negehan Erbabaş ve Deran Özgen, müziğini Orçun Tekelioğlu, sahne tasarımını Ahsen Nur Çiftçioğlu, kostüm tasarımını Aysel Doğan, ışık tasarımını Osman Aktan, ses tasarımını Nesin Coşkuner, efekt tasarımını Kadir Arlı, koreografisini Senem Oluz, görsel tasarımını Emre Turgaylı-Yakup Altay yapıyor. Reji asistanlığını Aslı Yiğit'in, Emre Yılmaz'ın, Hakan Örge'nin ve Reyhan Karasu'nun gerçekleştirdiği, fotoğraflarını ise Nesrin Kadıoğlu'nun çektiği oyunda Aslı Yiğit, Cihat Faruk Sevindik, Ebru Üstüntaş, Elif Verit, Emel Bertan, Güzin Alkan, Özge Kırdı, Pınar Pamuk, Seda Yılmaz, Sinem Yoldaş, Tarık Köksal, Tevfik Şahin, Tuğçe Açıkgöz, Yasemin Tunca, Damla Cangül Yiğit rol alıyor.


Kapadokya; oldukça ilginç jeolojik yapısının yanı sıra peri bacaları, oyma restoranları, rehberlerin eşliğinde dinlenen tarihi hikayeleri, Avanos çömlekleri, kış ayında görülmesi gereken donan nehri, vadide bulunan mağaralara oyulmuş kiliseleri hatta bizlere yüzyıllar öncesinde merhaba diyen freskler ve çizimleri ile insanın içini adeta yaşama sevinciyle doldurur. Yaygın inancın aksine, Kapadokya sözcüğü Yunanca olmayıp Kelime kökü Persler'in bölgeye verdiği ve güzel atlar ülkesi anlamındaki Karpatuka kelimesinden gelir. Yani bir diğer deyişle ''kappa tuchia dan gelir. Eski çağlarda bölgede kalifiye güzel atların yetiştirilmiş olması bölgeye bu isimin verilmesine neden olmuştur. Belki de genellikle insanoğlu, nice enteresan peri bacasına ev sahipliği yapan bu muhteşem yerde sürekli yaşamayı hayal ediyor olmasa bile yinede kısa süreli seyahat eşliğinde kafa dinleyip, eğlenebileceği bir yer olarak gidilecek yerler listesinde Kapadokya, hep ilk sıralarda yer almaktadır. Bir zamanlar ticaret dünyasının buluşma noktası olan Kapadokya, geçmişten günümüze sürekli gelişerek farklı bir buluşma noktası haline gelmiştir. Öyle ki bir zamanlar seyyahları, kervanları, tüccarları ve yolcuları misafir ederken şimdi ise geçmişin izini süren günümüz insanını misafir ediyor topraklarında. Pers Dönemindeki Kral Yolu''nun ayrıca Selçuklu Dönemi'ndeki tarihi İpek Yolunun bu bölgeden geçmiş olması, bu tarihi alanın insanoğlu için ne denli önemli bir coğrafya olduğunun en güzel örneğidir. Kapadokya Bölgesi'nin tarihi M. Ö. 3000'lerde yaşamış Asur ticaret kolonileri ve Hititlere kadar gitmektedir. Aslında Kapadokya Bölgesi'ni 3 dönemde incelemek mümkündür. Birinci dönem antik dönemlerdir. İkinci dönem Roma ve Bizans dönemleri ve son dönem Türk dönemidir. Kapadokya' da akıllardan çıkmayacak bir diğer olgu ise oldukça sofistike olan, yer altı şehir planlaması ve henüz turizme açılmamış ancak sadece yerlilerin bildiği geçitlerdir. Eski tarihi boyunca saldıralara maruz kalan Kapadokya' da savunma amaçlı birçok yeraltı şehirleri kurulmuştur. 36 tanesi gün yüzüne çıkarılmış olsa da aslında yerin altında 120-150 yeraltı şehri olduğu, iddialar arasındadır. Toprak altında oluşturulan günümüzde hayli ilginç olan yer altı şehirlerinde yaşam alanları, mutfaklar, kilerler, ibadet yerleri, şıra haneler ve ahırlar mevcuttur. Ayrıca su kuyuları ve havalandırma bacaları da, yeraltı şehirlerinin vazgeçilmezlerindendir. Seyahat ederken görebileceğiniz akıl hastanesi, havalandırma, sulama, ısınma, kanalizasyon sistemleri, hatta tarihi kiliseler dahi Kapadokya yer altı şehirlerinde mevcuttur. Bölge ayrıca el sanatları ile de adını duyurmayı başarmış tarihi yerler arasındadır. Hititler'den itibaren günümüze kadar devam eden çömlek yapımı bölgenin en önemli kültürel değerlerindendir. Avanos'un dağlarından ve Kızılırmak'ın eski yataklarından toplanan yumuşak ve yağlı kil topraklar elenip yoğrularak çamur haline getiriliyor. Çömlek, gereken malzemenin önce güneşte daha sonra da gölgede kurutularak, saman ve talaşla yakılan fırında 800-1200 derecede pişirilmesi ile elde ediliyor. Yılın farklı zamanlarında birçok kültür ve sanat festivaline ev sahipliği yapan Kapadokya'da yoğun ilgi gören etkinlikleri desteklemeyi unutmayınız. Bu haftanın sanat özdeyişi ile sizleri selamlar yeni bir yazı da görüşmek dileğiyle, değerli öneri ve yorumlarınızı beklerim. Hoşçakalınız.


Avrupa'nın, Orta Çağ'dan sonraki aydınlanma döneminde referans aldığı döneme kadar götürebiliriz Persona'yı. Yani Antik Yunan'a. Eski Yunan tragedyaları, tiyatro sahnesinde maske takan oyuncularla doludur. Maske nesnesinin tiyatro ile bu kadar özleşmesi ve alttaki şu meşhur görselin de yine tiyatroyu temsil etmesi buna dayanır. Persona sözcüğü de işte, çeşitli rolleri canlandırırken oyuncuların taktığı maske anlamına geliyor. Avrupa kökenli olan bu kelimeyle akraba olan farklı kelimeleri aslında Batı dillerinde güncel olarak da duyuyoruz: Person, personal gibi. Carl Gustav Jung'un Persona sözcüğüyle anlatmak istediklerini biraz daha açalım şimdi. İnsan evladında, toplumun beklentilerine uygun hareket etme eğilimi vardır. Meraklı, canının istediği gibi davranan, tutkulu, hırçın çocuklar büyüdükçe bunlardan kendilerini kurtarırlar. Böylece günümüz uygar dünyasının medeni dediği insan olmaya başlarlar. Yani, hayvansı eğilimlerini bastırmayı başaranlar uygar insanlardır. Bugünün uygar dünyasının gözünde bazı kabilelerinin ilkel olarak adlandırılması da aslında bununla ilişkilidir. Kabileler, biz uygar topluluklara kıyasla içlerindeki gölgeyi daha az bastıran insanlardan meydana gelir. Öteki olmadan insanlaşmayan, yaptığı her eylemde diğerlerinin beğenisini, ilgisini isteyen insan evladı, elbette topluma uyum sağlamak için de gerekli personaları temin edecektir. Ancak, psikolog Alice Miller'ın Beden Asla Yalan Söylemez kitabında aktardığı gibi: Üzerini örttüğümüz her şeyin altında kalırız. Dolayısıyla, gölgesini bu denli bastırıp yerine farklı farklı personalar koyan insan; kendiliğindenliğini, yaratıcılığını, içgörüsünü ve duygusallığını da köreltmek zorunda kalır. Belki de Freud'un bize anlattığı gibi, sanatçıların, daha çok da yazarların herkesin düşündüğünü söze dökebilmesine de buradan bakmalı. İşi büyük oranda imge ile ilgili olan sanatçı, yaratıcılığın en yüksek mertebesindedir. Yaratıcılığını, özgünlüğünü, kendiliğindenliğini diğer insanlara kıyasla çok daha fazla konuşturması ise gölgesine kulak vermesinden ileri gelir. Ego ile bastırdığımız gölgemiz iş birliği içerisinde olduğunda insan kendini capcanlı hissediyor. Böyle durumlarda ego, gölgenin taleplerini bastırmak yerine onu doğru yerlere yönlendirmeyi amaçlar. Bu sağlandığında ise ortaya büyük bir sanat eseri, yaratıcı bir iş çıkabilir. Gölgemizden kaçarsak, onun çağrılarına kulağımızı tamamen tıkarsak, o yokmuş gibi davranırsak işler her zaman daha fazla karışacaktır. Bastırılanın geri dönüşü intikam alacağı günü bekler. O, asla unutmaz. Şayet egomuzun durumu idare etmeye yönelik çağrılarına çok fazla kulak verirsek, hayvani eğilimlerimiz kadar yaratıcılığımızın da saklı olduğu gölgeden uzaklaşırız. Böylece hayat cılız, yavan ve tatsız olur. Personanın her şeye rağmen insana sağladığı yararlar da yok değil. Bugünün dünyasında, insanın günlük hayatını sürdürebilmesi için personalar zorunludur. İnsanlarla iyi geçinmemizi, çıkarlarımızı korumamızı o sağlar. Hatta, bir düşümüz, toplum ve kendimiz için hayırlara vesile olacak bir hayalimiz vardır kimi zaman. Ve bunu gerçekleştirmek için çıktığımız yolda, envaiçeşit insanla karşılaşırız. Ve bu insanlar arasında mutlaka ego şişmesi yaşayan, kompleks sahibi, narsisist eğilimler gösteren birileri vardır. Hayalimizi gerçekleştirebilmek, çıktığımız yolu yürüyebilmek için onların gerçek yüzlerini bilmemize rağmen bir maske takmamız gerekebilir. Aksi halde, tüm gerçekleri her zaman ve her yerde söylersek bu, başarı için doğru bir strateji olmaz. Bunu ne yazık ki, toplumları mahveden tarihi kişilikler de uygulamıştır. Ancak personadan iyi insanlar da yararlanabilirler. İşte personanın insana sağladığı yararlardan biri budur. Ancak, insan toplum içerisinde sürdürdüğü kimliğe kendini fazla kaptırırsa, kendine de yabancılaşabilir. Çünkü gölge tetiktedir. Saklı bulunduğu kutudan dışarı fışkırmak ister. Ego, persona ile çok fazla özdeşleşirse takındığımız rolleri öz kişiliğimiz zannedebiliriz. Carl Gustav Jung'a göre, eninde sonunda buna bir son vermemiz ve kim olduğumuzu öğrenmek için keşfe çıkmamız gerekir. Gölgenin fütursuzca ortaya çıkabileceği senaryolardan biri, herkes için değilse bile, sarhoşluktur. Şahsen en çok karşılaştığım örneklerden biri; çok kabadayı, erkeksi pozlar kesen adamların, sarhoş olmaya başladıkları anda, müziğin de etkisiyle içlerinden zapt edilemeyen bir çocuğun çıkması. Bu çocuk; ya kıvırmak istiyor, ya sataşmak ya da ilgi duyduğu bir başka insana yaklaşmak. Hatta bu kabadayı personası sarhoşlukla kırıldığı anda ağlamaya başlayan erkekler de popüler bir diğer örnektir. Tabii ki peşin hükümlerden kaçtığımı tekrar hatırlatayım. Tüm bunların sonucunda ego ile gölgenin karlı bir iş birliği yapması çıkış yolu gibi görünüyor. Personasını çok dinleyen bir ego, bizi kendimize yabancılaştırırken sadece gölgesini dinleyen biri de sosyal düzende yer alamıyor. İyisi mi, sosyal düzenin içerisinde var olmak için gerekli şekilde davranırken bazen taşkın hareketlerde bulunma isteğimize de kulak verelim. Ego ile gölgenin kol kola girip bir ittifak kurmasına izin verelim. Bunun için en çok cesarete ihtiyacımız var gibi görünüyor. Günübirlik, saman alevinin kaderini yaşayan cesaretlere değil. Şehirler arası yolculuğa çıkmış bir cesarete.


Peter H. Reynolds bu kez müziğin iyileştirici gücüyle okurlarının karşısına çıkıyor. Resimleri de kendisine ait olan Kalbinin Sesi kitabında yazar, küçük bir çocuk olan Raj'ın, babasıyla kurduğu melodik iletişimi anlatıyor. babasına, ezgiler ikisinin arasındaki en kuvvetli bağ oluyor. Peter H. Reynolds; Nokta ve Mış Gibi ödüllü ve çoksatar pek çok kitabın hem yazarı hem de çizeridir. Çok sevdiği Blue Bunny Books and Toys mağazasını işlettiği Dedham, Massachusetts'te yaşamını sürdürmektedir.


Saz çalan az sayıdaki Batı Avrupalı müzisyenden biri olan Berlinli müzisyen Petra Nachtmanova, bu telli çalgının efsanevi kökenleri peşinde Berlin'den yola çıkıp 7 ülke ve 10.000 kilometre yol kat edip sazın doğum yeri olan Horasan'a gitti. Avusturya'da Leh bir anne ile Çek bir babanın kızı olarak dünyaya gelen ve Türkçe dahil 8 dili çok iyi derecede konuşan Nachtmanova'nın bu etkileyici yolculuğu, yönetmen Stephan Talneau tarafından bir yol belgeseli haline getirildi. 2.000 yıldır kuşakları bir araya getiren sazın, yüzyıllar boyunca nasıl hala birçok kültürün kalbinde yer aldığını öğrenmek isteyen Nachtmanova'nın yolculuğunu konu alan Saz belgeseli şimdi BluTV'de izleyiciyle buluşuyor. Müziğin gücünü gösteren ve dünyanın sınırlarını zorlayan Saz, kültürler ve zaman arasında köprü kuran bir yol filmi, bir Avrupalının gözünden insanların ortak kültürünü arayış yolculuğu... Film sektöründe 12 yıllık deneyime sahip yapımcı, editör ve yönetmen Stephan Talneau'nun ilk filmi Saz, öznel bir bakışla şehirden şehre, yaylalardan dağlara, kültür ve zamanlar arasında köprü kurarak sazın özüne çıkılan yolculukta türküleri kovalıyor. Dünya prömiyerini 38. İstanbul Film Festivali'nin Musikişinas bölümünde yapan ve büyük beğeni toplayan Saz belgeseli, 7 Ağustos 2020 Cuma gününden itibaren BluTV'de Türk seyircisiyle buluştu. Filmin YouTube kanalında The SAZ Collection başlığıyla sunulan videolar ise çekimler esnasında kaydedilen ancak filmde yer almayan görüntülerden oluşuyor. Belgeselin paralel projesi niteliğindeki The SAZ Collection, çok değerli müzisyenlerin sanatlarını icra ettiği yaklaşık 60 müzik videosuyla eşsiz bir seçki sunuyor. Berlin Humboldt Üniversitesi'nde Orta Asya üzerine eğitimine devam eden Petra Nachtmanova, Türk göçmenlerin 50 yıl önce Almanya'ya getirdiği ve hala ilk günkü gibi tutkuyla yaşatılan köklü saz geleneği ile Kreuzberg'de tanışıyor. Aylarca süren araştırmaları sırasında, zamanı ve sınırları aşmış bu çalgıya dair yüzlerce soruyla karşılaşan Nachtmanova, bu telli çalgının efsanevi kökenlerini aramak için sırtında bağlamasıyla hayatının yolculuğuna çıkıyor. Almanya'nın başkenti Berlin'den başlayan bu yolculuk, Balkanlardaki gizli köyler üzerinden geçip İstanbul'a, oradan Anadolu'nun tepelerini aşarak Kafkas Dağlarına ve Azerbaycan aşıklarına ulaşarak, sazın doğduğuna inanılan gizemli Horasan Bölgesi'nde son buluyor. Petra Nachtmanova, sembolik anlamları olan bu şehirlerden geçerek orada yaşamını sürdüren müzisyenlerin hissettikleri ve anlattıkları üzerinden, ezgilere konu olan, kağıda dökülmemiş efsaneleri ortaya çıkarmayı amaçlıyor. Bosnalı saz ustalarıyla, takım elbiseleriyle dağlara çıkan müzik erbaplarıyla ve Blues Rock'un muhtemel mucitleri Türkmenlerle tanışan yetenekli müzisyen, her karşılaşmada tek bir şey istiyor: Bana eve götürebileceğim bir şarkı çalın. Başlardaki kuşkucu şaşkınlık yerini önce hayranlığa, sonra da derin bir güvene bırakıyor. Belgeselde Nachtmanova, sazın öyküsünü Erkan Oğur, Murat Ertel, Erdal Erzincan, Gjovali Shani, Bosnalı Saz grubu Sevdah, Suat Kaya, Ayşe Sewaqi, Aşık Mübariz Aliyev ve Seyed Arash Shahriyari gibi müzisyenlerle birlikte keşfediyor. Yapımcılığını C. Cay Wesnigk'in üstlendiği Anthromedia yapımı Saz belgeselini izlemek için aşağıdaki linke tıklayabilirsiniz.


Piano Turca ile Bir Ankara Manzarası albümü ve sanat üzerine eğlenceli bir söyleşi gerçekleştirdik. Yolculuğuna sosyal medya ile başlayan Piano Turca; Hollanda, İngiltere, Romanya, Meksika ve Pakistan'dan paydaşları ile müthiş bir esere imza attı: Bir Ankara Manzarası! Yarattığı ya da uyarladığı her nota ile şimdiki zamanı geleceğe aktaran Piano Turca'yı yakından tanıma şansı yakaladık. Mutlu okumalar. -Bize kendinizden ve Piano Turca'dan bahseder misiniz? Basitçe özetlemek gerekirse ofiste bilgisayar mühendisi, evde eş ve baba, piyano başında ise bir müzisyenim. İçinde bulunduğum anı duygularıyla yaşamayı seven, bir sonraki adımı daha iyi atmayı amaçlayan bir mizaca sahibim. Piano Turca ise sosyal medya ile yolculuğuna başlayan, aynı bakış açısıyla çaldığından keyif almayı amaç edinen bir müzik hikayesi. Bilinen şarkıları piyano ile yeniden derleyerek başladı, beste ve film müzikleriyle büyüyerek bugünlere geldi. -Bir mühendis olarak müziğe nasıl başladınız? Müzik aşkı nerede alevlendi? Müziğe 8 yaşında org ile başladım. O dönemde dinlediğim şarkıları kulaktan çalmak beni mutlu ediyordu ve bulunduğum şehir zaten ötesine pek imkan vermiyordu. Fakat yine de müzik aşkı bende o ufak org ile başladı denilebilir. 12 yaşında ise hem Ankara hem de piyano ile tanıştım. Uzun bir süre müzik benim için eğitim hayatımdan kalan zamanda hobi olarak devam etti. Mühendislik kariyerimde gözle görülür bir noktaya geldiğimde ise uzun yıllar geri planda kalmış müzik, kendine nihayet alan bulabildi. -Ankara sizin için ne ifade ediyor? Ankara her şeyden önce Cumhuriyetimizin başkenti. Bunun ardında ise Roma ve Osmanlı gibi iki büyük imparatorluğun kendine has tarihi mirasını kültüründe barındırıyor. Aynı zamanda, İpek yolu güzergahında önemli bir üretim merkezi. Bir Ankaralı olarak çoğumuz farkında olmasak dahi şehrin sokaklarında bu geçmişin izlerinin yaşadığını düşünüyorum. Ankara'nın çağdaş, kendi köşesinde işini iyi yapma hevesinde olan ve huzurlu insanlarını da buna dahil ettiğinizde Ankara gri şehir klişesinden çok farklı bir anlam ifade ediyor benim için. -Müzik sizce nedir? Bana göre müzik, sonsuzluğa hikayeler anlatmaktır. Kendini, yaşadıklarını, çevresini ve kültürünü geleceğe fısıldamaktır. Gün içerisinde odaklanarak veya arka planda bu müzikleri dinlerken, aslında o hikayeler bizlere eşlik ediyor, mutlu ediyor, hüzünlendiriyor. İşte tam da bu yüzden müzik hayatımıza her an eşlik ediyor. Bu paralelde müzik bana göre hayatımıza eşlik eden en güzel şey. -Şarkı bestelerken sizi motive eden şeyler neler? Beste yaparken hikayelerden ilham almayı değerli buluyorum. Bir hikayeden yola çıkan şarkıların ruha daha dokunan eserler olduğunu düşünüyorum. Beste yapmak benim için bu sebeple bir hikayenin kahramanına dönüşmek, onunla empati kurmak ve onu yeniden anlatmak yolculuğu. -Birçok şarkıyı yeniden yorumluyorsunuz. Şarkı seçimlerinizde size yol gösteren şey nedir? Şarkıları piyano ile yeniden yorumlamaktan ayrıca keyif alıyorum ve bir şarkı orijinali itibarıyla ne kadar piyanodan uzaksa benim için o kadar cazip hale geliyor. Şarkının ruhuna sadık kalarak ona yenilik katabileceğim eserleri çalmayı özellikle seviyorum. -Evrensel bir işle uğraşıyorsunuz. Farklı ülkelerden müzisyenlerle Ankara'ya ve ülkemize dair başarılı işler gerçekleştirdiniz. Deneyimlerinizi aktarabilir misiniz? Son albümüm olan Bir Ankara Manzarası için Hollanda, İngiltere, Romanya, Meksika ve Pakistan'dan paydaşlarımız oldu. Onlara tablonun ve Ankara'nın hikayesini anlattığımızda ruhen benimseyerek ve kendilerini katarak sürece dahil oldular. İlk bakışta Ankara'yı ve Türk kültürünü bilmeyen paydaşlarla böyle bir albümde çalışmak riskli görülebilir. Ve hatta gerçekten de risklidir. Fakat farklı kültürlerin hatta zaman zaman bu kültüre hiç aşina olmayanların katkısı, ortaya çıkan eserlere evrensel bir bakış katıyor. -Müzik yapacağınız insanları neye göre seçiyor ya da belirliyorsunuz? Kendi alanında ustalık seviyesine gelmiş isimler, tecrübeleri doğrultusunda kalıplaşmış yöntem ve doğrulara sahip olabiliyorlar. Ben ise Piano Turca olarak sosyal medya ile çıkış yakalamış ve hem sanat hem de bu sanatı üretim yöntemleri açısından yeni yolları denemeyi seven bir karaktere sahibim. Bu sebeple yenilikleri denemeyi seven, kendini ispat etmiş fakat kalıplaşmış yöntemleri olmayan isimlerle çalışmayı tercih ediyorum. İyi sanat bana göre her paydaşın kendisinden katkı sunabildiği ve her detayın istisnasız tartışılabildiği bir ortamda ortaya çıkabilir. Bu yüzden kalıplaşmış doğrulardan uzak durmaya özen gösteriyorum. Diğer yandan zaman yönetimi de önemli esaslarımdan bir tanesi. Son albümüm bir buçuk yıllık bir çalışma sonucu ortaya çıktı ve her aşaması kendi içerisinde çok değerliydi. Bu süreçlerden herhangi birinde yaşanacak gecikme bence herkesin motivasyonunu olumsuz etkiliyor. Bu yüzden beraber çalıştığım sanatçılardan zamana riayet etmelerini de bekliyorum. Açıkçası tüm bu kriterleri sağlayacak ve aynı zamanda sizin müzik tarzınıza da uyacak bir paydaş bulmak oldukça zorlayıcı bir süreç. Bunun için her albüm veya çalışma öncesinde ciddi bir zamanı bu sürece ayırmaya önem veriyorum. -Yurt dışındaki sanatsal çalışmalarla ülkemizdeki sanatsal çalışmaları karşılaştırdığınızda ne gibi benzerlikler ya da farklılıklar gözlemliyorsunuz? Bana kalırsa iyi bir sanat eserini ortaya koymakta kültürel birikim, yaratıcı düşünce ve bu düşünceyi doğru yansıtacak teknik yeterlilik önemli faktörler. Yaşadığımız coğrafyayı ve bu coğrafyanın tüm insanlık medeniyetindeki tarihi yerini düşünürseniz kültürel birikim açısından büyük bir hazineye sahibi. Fakat yurt dışı sanatsal çalışmaları ağırlıklı Batı merkezli olarak düşünürsek, bu birikimi yaratıcı düşünce ile yoğurma ve teknik imkanlardan da faydalanarak sunma noktasında geride kalmakta olduğumuzu düşünüyorum. Ayrıca bir kez başarmak için defalarca başarısız olmak gerektiğini unutmamak gerekir. Oysa denemekten ve başarısız olmaktan çekinen kültürel alışkanlıklarımız da o en can alıcı yaratıcı fikri bulmamıza engel olmakta. -Belgesel, film, kısa film ve reklam müzikleri de hazırlıyorsunuz. Hangisi sizi daha mutlu ediyor? Bir proje senaryo ve kurgu olarak ne kadar yaratıcı ise bana da sanatımı yansıtma anlamında o kadar alan açılıyor. Bu açıdan film projeleri en keyif aldıklarımdır. Piyasa veya sanat kuralları gibi Ezberlenmiş kaideler ile sıradanlaştırılan üretimlerden ise keyif almıyorum ve içeriği ne olursa olsun böyle bir projede yer almamaya özen gösteriyorum. -Son albümünüzün çıkış noktası neydi? Son albümüm olan Bir Ankara Manzarası ilhamını Ankara'yı tasvir eden en eski tablo niteliğindeki Ankara Manzarası tablosundan alıyor. Aslen Rijksmuseum, Amsterdam bünyesinde bulunan bu tablo ile tanışmam, halen sergilendiği Ankara Rahmi M. Koç müzesinde oldu. Yaklaşık 300 yıl öncesi Ankara'sının tasvir edildiği bu tablo ilham açısından bir hazine niteliğindeydi. Öncelikle Rijksmuseum, Amsterdam tarafında telif konusunda gerekli izinleri alarak, sonrasında Ankara Rahmi M. Koç Müzesi tarafından yönlendirilen uzmanlar ile görüşerek 12 ilham noktasını belirledik. Bu ilham noktaları arasında Hacı Bayram-ı Veli Camii'nden, Augustus Tapınağına kadar pek çok tarihi yapının yanı sıra Sof Feraceli Kadın gibi tabloda bulunan figürler de yer alıyor. Sonrasında ise müzikal üretim süreci başladı ve pek çok ülkeden paydaşların da katkılarıyla hem piyano hem de senfonik haliyle 12 şarkı gün yüzüne çıktı. -Bu albümde bestelerken sizi en mutlu eden parça hangisiydi? Albüm için ilk bestem albüme de adını veren Bir Ankara Manzarası içindi. İlkler her zaman daha yorucu oluyor ve sonunda da mutluluğu daha yoğun yaşanıyor. Diğer yandan Sof Feraceli Kadın beni heyecanlandıran şarkılardan biriydi.


Türkiye'nin önde gelen podcastlerinde imzası bulunan podcast yapım şirketi Podbee Media, temelini radyo tiyatrosundan alan Podcast Dizileri ardından belgesel formatını mecraya taşıyor. Yedi aylık bir çalışmanın neticesinde gazeteci ve yazar Pınar Öğünç tarafından hazırlanan Sen Ben O dinleyici ile buluşuyor. Tasarım çalışmalarına Kasım 2021'de başlanılan dizinin 10 bölümünde yer alan konuklar, Pınar Öğünç tarafından belirlendi ve kayıtlar konukların kendi semtlerinde, evlerinde, çalıştıkları lokasyonlarda gerçekleştirildi. Böylelikle dinleyiciler, kendilerini bazen tanıdık bazen tanımak istedikleri bir yerde bulacaklar; bir bölümde Beşiktaş vapur iskelesinde, bir bölümde Beykoz'da bir zanaatkarın dükkanında ya da Etiler'de bir caddede farklı insanların hikayelerini dinleyecekler. Bu hayat kesitleri, alışageldik soru-cevap formunda değil, anlatılanların ses dünyasıyla zenginleşerek, bir hikaye kurgusuyla çıkacak dinleyicinin karşısına. 25 Mayıs itibarıyla her hafta yeni bir bölümüyle yayınlanacak belgesel podcast Sen Ben O tüm podcast platformlarından dinlenebilecek.


8 yaşında Antakya'da piyano derslerine başlamış, daha sonra Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı'nda ortaokul-lise-lisans-yüksek lisans ve bir 6 sene öğretim üyesi olarak çalışmış, şimdide kariyerine İstanbul'da devam eden bir piyanistim. Chopin sadece benim için değil, müzik ile ilgili olsun olmasın herkes için önemli bir anlam ifade eden bestecidir. Bendeki yansıması ise, yaratmış olduğu müziğin içinde barındırdığı tüm sanatsal kavramların olmasıdır. Chopin edebiyattan ve şiirlerden esinlenerek bestelerini yapmıştır, bunun içinde işgal altında olan ülkesinin bağımsızlık mücadelesinde müziğiyle katkıda bulunmasını örnek verebiliriz. Bu hissiyatın da notalara dökülmüş hali herkeste bir iz bırakıyor. Chopin'i daha iyi anlamak için George Sand ve Adam Mickiewicz'i okumak gerekiyor. Müziğin ortaya çıkış noktasına gelene kadar hem edebiyattan hem de hayatın kendisinden geçen uzun bir öğrenme maratonu başlıyor. Derin anlamlar ifade eden çalışmalar da Chopin'in bendeki yansımasını oluşturuyor. Chopin Ballade'lar piyano repertuarının en zor eserlerinden kabul ediliyor. Bu zor kavramının ne demek istediğini çalışma ve kayıt esnasında daha iyi anladım. 4 ayrı eserden oluşan yaklaşık 40 dakikalık bir albüm. Chopin'in hissettiklerini kendimce yorumlamaya çalıştığım bir performans oldu diyebilirim. Hayallerin sonu yok ve hepsini gerçekleştirmek için yaşıyorum, zaten başka türlü de bir yaşam formunu görmüyorum kendimde. Kaydını gerçekleştirmek istediğim, onları konserlerde dinleyicilerle paylaşmak istediğim bir çok eser var, sırayla hepsini yapmaya çalışıyorum. Zorlukları elbet var hem fiziken hem de ruhen, fakat bunların hepsinden zevk alıyorum ve bunlar bana sorunmuş gibi gelmiyor. Acısıyla tatlısıyla anlamı oluyor yaptığımız şeylerin, bundan da asla şikayetçi değilim. Değişken olmakla birlikte minimum 4-5 saatten başlıyor, 8-9 saate çıktığı da oluyor. Konser veya kayıt durumlarına göre değişen bir çalışma aralığı demek daha doğru olur. Sanırım benden başka bir şey olmazdı. Aslında başarı kavramı çok göreceli bir konu. Ben sadece sevdiğim, benim olan müzikleri insanlarla paylaşmayı seviyorum. Sağ olsun tüm dinleyicilerimiz de Türkiye'nin neresi olursa olsun yalnız bırakmıyorlar, konserlere geliyorlar, bu da beni çok mutlu ediyor. Kendimi ileride görmek istediğim nokta ben öldükten sonra iyi bir sanatçıydı diyecekleri bir insan olmak. Hayatı mutlu yaşamak, kişinin istediği gibi yaşamak çok önemli. Kendini besleyen şeylerin yanında olmak çalışmayı daha çok tetikleyen bir durum. Bunun yanında da bol bol çalışmak tabiki.


İş Sanat'ın klasik müzik serisine başarılı piyanist Iraz Yıldız konuk oluyor. Iraz Yıldız, Frederic Chopin, Johann Sebastian Bach ve Ludwig Van Beethoven'ın eserlerinden oluşan resitaliyle sahne alacak. Ulusal ve uluslararası yarışmalarda kazandığı ödüllerle kariyerinde başarılı işlere imza atan Yıldız'ın konseri, 22 Aralık akşamı saat 20.30'dan itibaren İş Sanat'ın sosyal medya hesaplarından ve internet sitesinden ücretsiz yayımlanacak. İş Kuleleri Salonu'nda seyircisiz kaydedilen etkinlik sezon sonuna kadar izlenebilecek. İş Sanat'ın aralık ayındaki diğer etkinlikleri çevrim içi izleyicilerle buluşmaya devam edecek. İş Sanat Masal Tiyatrosu'nda Çizmeli Kedi 20 Aralık'ta, Tavşan ve Kaplumbağa 27 Aralık'ta minik sanatseverlerin beğenisine sunulacak. Okuma Tiyatrosu'nda Bir Yaz Gecesi Rüyası 23 Aralık'ta, Kuru Gürültü 30 Aralık'ta yayımlanacak. Çayeli'nden Öteye Karadeniz Ezgileri projesiyle Ayşenur Kolivar 26 Aralık'ta, Murat Karahan ile Yeni Yıl Konseri 31 Aralık'ta sanatseverlerle buluşacak. Tüm konser ve dinletiler saat 20.30, çocuk etkinlikleri ise saat 15.00'ten itibaren yayında olacak.


Geçtiğimiz yıl başta ülkemiz olmak üzere, Avrupa ve Mısırda adından sıkça söz ettiren ve çok sayıda başarılı konserler veren İranlı-İtalyan besteci ve piyanist Kiann, Tahran'da ahlak polisi tarafından gözaltına alınan ve gözaltında olduğu sürede komaya girerek hayatını kaybeden 22 yaşındaki Mahsa Amini için düzenlen kadın ve özgürlük hareketi olarak başlayan halk devrimine güzel bir beste ithaf etti. Viyana'da ikamet eden Kiann, bu besteyi arkadaşı ve aynı zamanda insan hakları çalışmaları ile tanınan yıldız kemancı Yury Revich ile kaydetti. Besteci geçmişte de Viyana adlı bestesini yine Yury Revich ile beraber seslendirip kaydetmişlerdi. Şimdide bu proje ile halkın sesi olmayı amaçlıyorlar. Kiann, her sesin önemli olduğuna inanıyor ve bu onun ülkedeki başkaldırılara katkıda bulunma şekli. Kiann'ın bestesinin adı Kadın, Yaşam, Özgürlük. Bu slogan, başörtüsü hükümet standartlarına uygun olarak takılmadığı iddiasıyla polis tarafından tutuklanıp dövüldükten kısa bir süre sonra Tahran'da bir hastanede hayatını kaybeden 22 yaşındaki İranlı kadın Mahsa Amininin ölümüne tepki olarak popüler hale geldi. 22 Aralık'ta yayınlanan olan, aydınlık bir yarının bizi beklediğine dair umut mesajı veren müzik videosunun çekimleri Mozart'ın Idomeneo'sını yönettiği Viyana'da ki Palais Audrspergde çekildi. Videonun koreografisi genç yetenekli Avusturyalı koreograf ve dansçı Ilina Eder tarafından yaratılan ve İranlı kadınların son 42 yıldır reddedilen, vücutları ve kıyafetleri konusunda kendi tercihlerini yapma arzusunu gösteren muhteşem bir modern dans gösterisi. Geçtiğimiz ekim ayında İstanbul'da konser veren sanatçı Kiann Fredoom adlı eserini de konserinde Mahsa Amini ve İran'da ki bütün kadınlara ithaf etmişti.


Sergei Yerokhin döneminin en parlak ve tanınmış piyanistlerinden biri olarak kabul edilmekte olup, Avrupa'nın ve de dünyanın en prestijli konser salonlarında performanslar sergileyen ve özellikle Bach yorumlarıyla kendinden çok söz ettiren kariyerinin zirvesinde bir piyanist. Sergei Moskova'da bir müzisyen ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiş. Sergei babasıyla başladığı ilk piyano derslerinden sonra, Rus Vadim Sukhanov ile birlikte çalışmaya başlamış. İlk profesyonel sahne tecrübesini 16 yaşında Minsk Filarmoni Orkestrası ile solist olarak verdiği konser olarak anlatıyor başarılı piyanist. Genç yetenek sonrasında çalışmalarına piyanist ve eğitmen Dimitri Baskirov'un kanatları altında Moskova Çaykovski Konservatuarı'nda devam etmiş. Genç solist üstün yeteneğini göstermek için Çaykovski Piyano Yarışması gibi katıldığı birçok uluslararası yarışmada ödül ve dereceler kazanarak kariyerini perçinlemiş. İdealist bir piyanist olarak nitelendirilen Sergei Yerokhin şu an yaşamını ve kariyerini İspanya'da sürdürmekte olup, İspanya'nın en tanınan piyanistleri arasında yer almaktadır. 2021 yılına dair yoğun çalışma temposunda olan Sergei ile bu röportajı yaşadığı İspanya'nın Madrid'e yakın Valladoid şehrinde siz değerli Gazete Sanat okuyucuları için gerçekleştirdik. Öncelikle böyle gurur verici bir iltifat için teşekkür ederim. Ben tanınıyor olma konusunu biraz abartılı buluyorum. Çünkü tanınır olmak, sizi temsil eden kişi ya da kurumların etki alanları ve sahip oldukları ilişki ağı ile orantılı. Sizi temsil eden kişi ve kurumlar yerel ve etki alanları kısıtlı kalıyor. Tabii ki günümüzde yaygın kullanılan ve güçlü bir etkisi olan sosyal medya ile sınırlar kalktı ve kitlelere daha kolay ulaşabiliyorsunuz veya kendinizi tanıtabiliyorsunuz. Ama burada da sosyal medyayı nasıl ve ne kadar kullandığınız, kaç takipçiniz olduğu sizin tanınırlığınızı belirleyen faktör oluyor. Ve açıkçası sosyal medyada kolaylıkla yaratılan algı manipülasyonu ile tanınırlık şöhret algısı gerçeklikten ve doğrulardan çok uzak. Ben sanatımla vardığım ve konumdan ve sahip olduğum repütasyondan -her ne kadar günümüzün kabul edilen tanınırlık kıstasları içinde fazla yer almasam da- memnun ve mutluyum. Bugüne kadar aktif kariyer sürecimde doğduğum ülke Rusya'da birçok konser verdim ve saygın bir repütasyona sahibim. Sonrasında belli süreler ikamet ettiğim İtalya'da birçok konser verdim. Şu an yaşadığım ülke İspanya'da, şu an pandemi sebebiyle sanat durmuş olsa da, aralıksız konserler vermekteyim. Her ne kadar Polonya, İngiltere, Almanya, Avustralya gibi ülkelerde daha az sıklıkta konserler veriyor olsam da bu ülkelerde biliniyor ve saygı görüyorum. Salonlarla ilgili olarak, bazı konser salonlarının diğerlerinden daha iyi ve popüler olduğu doğru olsa da, bence sanatın ve müziğin içinde var olduğu her salon aynı saygıyı hak ediyor. Bu sebeple benim için hangi salonda çaldığımdan ziyade ruhumla müziğin ahenk ve uyum içinde olması benim için daha çok önem arz ediyor. Çünkü bir anlamda bir konserde icra edeceğiniz aynı ya da farklı bestecilerin her eserinde bir nevi dönüşüm geçirip o bestecinin ruhuna ve eserindeki baskın duyguya geçiş yapmanız gerekiyor. Bu zor ve karmaşık bir süreç. Bunu başarabiliyorsanız nerede çalarsanız çalın hep aynı tatmini ve seyirci reaksiyonunu yakalayacaksınızdır. Şu an İtalya'nın en eski oda müziği orkestrası I Musici ile birlikte onların 70. yıllarını kutlamak adına tüm Avrupa'da genelinde çıkacakları turnenin solisti olarak, onlarla beraber bu coşku ve gurura ortak olacağım turnede çalacağım iki Bach eseri üzerinde çalışıyorum. 2021 yılının yaz aylarında Avrupa'nın bazı önemli festivallerinde de yer alacağız. I Musici ile yürüttüğümüz keyifli birlikteliğimiz muhtemelen 2021 sonbaharında ve 2022 baharında da Avrupa başkentlerinde devam edecek. Ve tabii ki neden bu muhteşem turnenin bir konseri Türkiye'de olmasın? Açıkçası ilk Türkiye ziyaretim bu konser ile harika bir başlangıç olur. Önümüzdeki dönemde bu turnenin haricinde pandemi sürecinde ertelenmiş konserlerim ve yeni aldığım bir çok resital ve konçerto performanslarım ile dinleyicilerim ile buluşma imkanım olacak. Tabii ki mümkün, şayet menajerlerim böyle bir gereklilik görürse yaparım. Ama bu kesinlikle bir stüdyoda değil, bir canlı konser kaydı olacaktır. Aslında 2020 gündemimde Kasım ayında yapılması planlanan müzik videosu kaydım vardı. Lakin Covid 19 nedeniyle getirilen kısıtlamalar neticesinde bunu Mayıs 2021'e erteledik. Umarım bir aksilik olmaz ve projemizi hayata geçirir ve dinleyicilerimizin beğenisine sunabiliriz. Ben eserin hangi enstrüman için bestelendiğine, senfoni ya da opera olmasına bakmaksızın sadece müziğin kendisine odaklanıyorum. Transkriptler veya yorumlar eserlere yaklaşmanın bir yoludur. Ama benzersiz bir icra için düzenlemeyi veya transkripsiyonu yapan besteciyi tanımak eserin yazıldığı dönemi, bestecinin eseri yazarken içinde bulunduğu koşulları ve ruh halini bilmek, eserin barındırdığı ya da vermek istediği duyguyu kavramak... Yaratıcılığınız ve yorumunuzun başarısı işte bu orijinal bilgilere dair derinlemesine titizlikle yapılan özenli araştırmalara dayanır ve asıl anahtar benzersiz bir yorumlama için asıl kaynağı tanımaktır. Gerçek şu ki, Bach repertuarımda her zaman vardı, sadece onu programlarıma dahil etmedim. Bence onun müziği en evrensel olmayı başarandır. Her zaman, bir koşul olarak mantıkla birlikte, hemen hemen her tür yorumlayıcı yaklaşımı kabul eder. Zorluğu, mükemmellik arayışındaki çok yüksek talep seviyesinde yatmaktadır. Bach'ın müziğinde, herhangi bir kişisel duygu, temelde yatan evrensel ve ruhsal karakteri kaybetmek zorunda değildir. Önümüzdeki turnede Bach çalacağım ve umarım gelecekteki projelerimde de yer almaya devam eder. Kontrapuntal temasıyla ilgili olarak, füg, fuga, kanon vb. gibi dil biçimlerinden ayrı olarak, herhangi bir müzik türünün, özellikle büyük bestecilerin eserleri hakkında konuşursak, bu çok sesli kısmı az ya da çok içerdiğini düşünüyorum, bu yüzden her zaman bu polifoninin müzikal dokunun bir parçası olmasına çalışıyorum. Hemen hemen tüm eleştirmenler, yorumlarınızın genellikle besteci ile ilgili çok kişisel bir damgaya sahip olduğunu söylüyorlar. Şunu ifade etmeliyim ki tüm yorumlarım her zaman entelektüelite ve eserin içerdiği duyguların tüm özenle bir harmanlanmasının bir bütünü. Kişisel damganın bu iki enerjinin harmanlamasının yarattığı sinerjiden kaynaklandığına inanıyorum. Genç derken ne demek istediğinizi anlamıyorum. Gençlik ve yaş dedikleri şey arasında bu kadar doğrudan bir ilişki olduğunu sanmıyorum. Zaman kavramı bence kişisel bir şeydir, uzatılabilir veya sıkıştırılabilir. Bunun bir enerji formu olduğuna inanıyorum. 120 yıldan fazla bir süre önce hayatını kaybeden Anton Rubinstein, o dönemlerde herkesin piyano çaldığını söylemişti.... Gerçek şu ki, müzik dinlediğimde genellikle piyano müziği olmuyor. Diğer tür repertuarlarla daha çok ilgileniyorum. Sergei Yerokhin'e yakında başlayacak olan I Musici + Sergei Yerokhin 70th Anniversary Tour turnesi provaları esnasında bize zaman ayırıp sorularımızı yanıtladığı için çok teşekkür ediyor ve kendisine başarılar diliyoruz. Ayrıca, bize bu röportajın gerçekleşmesini sağlayan, Sergei Yerokhin'in ve birçok klasik müzik virtüözünün Türkiye menajerliğini yürüten KAM MANAGMENT'a da teşekkürlerimi sunuyorum. Umarım Sergei Yerokhin'i I Musici + Sergei Yerokhin 70th Anniversary Tour turnesi kapsamında İstanbul'da izleme şansına sahip oluruz. Bir başka dünyaca ünlü virtüözle gerçekleştireceğimiz röportajımıza kadar sağlıkla ve müzikle kalınız.


Uzun yıllardır kariyerini Avusturya'da sürdüren ve insanların ruhlarına dokunan tarzıyla çok farklı bir konuma sahip olan ünlü İranlı İtalyan contemporary piyanist ve besteci KIANN, Şubat ayında iki konser vermek için İstanbul'a geliyor. Yeldeğirmeni Sanat, 10 Şubat 2022 Perşembe günü Avusturya Kültür Ofisi'nin katkılarıyla Contemporary Night by KIANN duo konseriyle KIANN'ı ve ona eşlik edecek Sırp çellist Ana Percevic'i sahnesine konuk ediyor. Kiann farklı müzik türlerini bir araya getirmedeki orijinal yaklaşımı ve onları birbirine bağlamadaki yenilikçi yoluyla bir tür füzyon olarak nitelendirilebilecek kendi çağdaş enstrümantal müziğini yaratmakta. KIANN'ın büyülü konseri 10 Şubat 2022 Perşembe günü Anadolu yakasının incisi Yeldeğirmeni Sanat'ta, ya da 13 Şubat 2022 Pazar günü Avrupa yakasında bulunan göz alıcı Murano avizelerle aydınlatılan salonuyla dünyanın en güzel Avusturya Kültür Ofisi /Yeniköy yerleşkesinde gerçekleşecek. Kadıköy Belediyesi, Avusturya Kültür Ofisi ve KAM MANAGEMENT'ın katkılarıyla gerçekleşecek bu konserler için biletleri Süreyya Operası gişesinden, Kadıköy Belediyesi'ne ait https://bilet. kadikoy. bel. tr/etkinlik/269/contempory-night-by-kiann-10-subat-persembe linkinden satın alınabilir ve Avrupa yakası konseri için Avusturya Kültür Ofisi'nden temin edilebilir. - Spiegelbild - Untold Story - Freedom - Like No One Else - Little Big Dreams - Pensiero - Road To Jaffa - Blue Fire - Velvet Dream - Allegra - Line Of Shadows - Vienna - Sentimental - Ballare Piano - Frasi D'amore Arasız yaklaşık 70' sürer. Biletler satışa çıkmıştır. Koronavirüs tedbirleri kapsamında konserlere katılım esnasında COVID-19 Aşısı veya 48 saat içerisinde yapılmış PCR testi sorgulaması yapılacaktır. Etkinlik alanına giriş yapmadan önce girişlerde yoğunluk yaşanmaması adına gerekli belgelerin hazırda bulundurulması önemle rica olunur.


Belçika'da yaşayan konser piyanisti ve oyuncu Işıl Bengi ile müzik yaşamı ve yeni çıkardığı albümü Agni Kunda üzerine keyifli bir söyleşi gerçekleştirdik. Merhaba, İstanbul'da doğdum ve 16 yaşımdan beri Belçika'da yaşıyorum. Klasik müzik piyanisti, tiyatro ve sinema oyuncusuyum. Piyanoya 5 yaşımda biraz şans eseri başladım. Ailemde bildiğim müzisyen yok, tek bildiğim bir halam, gençliğinde biraz akordeon çalarmış. İstanbul'da bir çocukluk arkadaşım piyano dersleri almaya başlamıştı, annem abimle bana da piyano çalmak ister miyiz diye sordu ve serüven böyle başladı. Abim ve arkadaşım piyano derslerini bıraktılar, ben devam ettim. 16 yaşımda sınıf atlayarak Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuarının lise bölümünden mezun oldum. Dr. Nejat F. Eczacıbaşı Vakfı'ndan burs alarak Brüksel Kraliyet konservatuarına kabul edildim, eğitimim sonunda piyanoda master diploması aldım. Evgueny Moguilevsky, Alexander Madzar ve Piet Kuijken ile piyano, Dirk Vermeulen ve Muhiddin Dürrüoğlu ile odamüzigi çalıştım. Birkaç yıl önce bir tiyatro workshop'una yazıldım, amacım sahneyi piyanosuz, sesimle ve bedenimle keşfetmekti. Klasik müzik eğitimimde bunların eksikliğini hep hissetmiştim. Ve tiyatro deneyimim beklediğimden çok daha eğlenceli ve heyecan verici oldu. Kendimi evimde hissettim. Kısa bir süre içinde de tiyatro ve sinema projelerinde yer almaya başladım. Bazı projeler tiyatro ve müziği buluşturmamı da sağladı, şuanda turnede olduğum Clara Haskil prelude & fugue tiyatro oyunu gibi. Agni Kunda'nın Hindistan'da birçok anlamı var. Yeni albüm için Sanskritçe anlamını seçtim: agni ateş, kunda ise enerji formu anlamına geliyor. Hepimizin içinde bulunan ve hayatta ne olursa olsun bizi ilerlemeye ve devam etmeye iten iç ateş bu albümün repertuarını oluşturmam için bana ilham verdi ve seçilen parçalar arasında bu bağlantı var. Agni Kunda bir izolasyon döneminde insanlarla bağlantı kurma arzumu dile getirdiğim albümüm Terre de Jeu'nün (2021, Insolite records) kardeşidir diyebiliriz. Terre de Jeu ile izolasyon döneminde hissettiğim paylaşma ve buluşma özlemini anlatmak istemiştim. Agni Kunda ile ise, böyle zor zamanlarda hissedilen öfke ve umutsuzluk gibi yıkabilecek ve zarar verebilecek duyguların, yaratıcılığa ve iyileşmeye dönüştürülme kapasiteleri olduğunu dile getirmeye çalıştım. Ateşin gücü gibi: ısıtabilir veya yakabilir. Tüm okurlara sonsuz selam ve sevgiler.


Piyanist Ali Başarır, Shelter in the Forest isimli maxi single çalışmasını, OnAir Sahne etiketiyle yayımladı. Maxi Single, Tree House, Pathway 45, Aged Pines olmak üzere 3 eserden oluşuyor. Ali Başarır çalışması için, Hayat, hepimiz için karanlık ve sürprizlerle dolu bir orman gibi... Bilinmezlikler içinde yürüdüğümüzde herkesin bir sığınağa ihtiyacı vardır. Ormandaki Sığınak olarak kurguladığım Shelter in the Forest, hayatın içinde kendimize ait olan özel alanı ifade ediyor. yorumunda bulunuyor. Beste ve kayıtları müzisyene ait olan Shelter in the Forest single'ı dijital müzik servislerinden dinleyebilirsiniz.


İsveçli yazarlar Per Wahlöö ve Maj Sjöwall'in 1960 ve 70'lerde kaleme aldıkları on kitaplık Martin Beck serisinin dokuzuncu kitabı olan ''Polis Katili'' Ayrıksı Kitap etiketiyle raflardaki yerini aldı. Tüm dünyada sayısız polisiye yazarına da ilham kaynağı olan Martin Beck serisinin dokuzuncu kitabı Polis Katilinde, küçük bir kasabada vahşice katledilen bir kadın hakkında yapılan soruşturmaya atanan Martin Beck ve ortağı Kollberg'in başına gelenler anlatılıyor. Martin Beck ve ortağı Kollberg bu cinayetin soruşturmasını yürütmek için bölgeye gittikten sonra sessiz bir mahallede üç polis ve iki genç arasında bir silahlı çatışma yaşanınca polis teşkilatı tüm dikkatini bu olaya veriyor. Martin Beck'in yeni macerasına yer verilen Polis Katili'nde İsveçli yazarlar Maj Sjöwall ve Per Wahlöö, okuyucuyu bambaşka bir dünyaya sürükleyen psikolojik çözümlemeleriyle de dikkat çekiyor. Usta yazarların efsane Martin Beck serisinin yeni kitabı ''Polis Katili'' okuyucuyu sürükleyici bir maceranın içine çekerken aynı zamanda o dönemin toplumsal yapısını incelikle okura sunuyor. Kitapseverleri hipnotize eden akıcı diyaloglar ve heyecan yüklü olay örgüsüyle Martin Beck'in macerasını çok seveceksiniz. 1935 Stockholm doğumlu olan yazar 2020 yılında vefat etti. Aynı zamanda çevirmen olan Per Wahlöö ile beraber yazdıkları bir polisiye klasiği olan Martin Beck serisiyle tanınmaktadır. Bu seri birçok dile çevrilirken Edgar Allan Poe ve İsveç Akademisi başta olmak üzere birçok ödül almıştır. Aynı zamanda tek başına yazdığı romanları da vardır. Maj Sjöwall, İskandinav polisiyesinin kraliçesi olarak da bilinir. 1926 İsveç doğumlu olan yazar 1975 yılında vefat etti. Maj Sjöwall ile birlikte yazdığı bir polisiye klasiği olan Martin Beck serisi birçok dile çevrilmiş ve birçok ödül almıştır. Yazdıklarıyla Franz Kafka, George Orwell ve Graham Greene'e benzetilen Per Wahlöö 20. yüzyıl İskandinav edebiyatının en iyi yazarlarından biridir.


Yeniköy Rotary Kulübü'nün projesi olarak 2011 yılından bu yana gerçekleştirilen, Polisan Kansai Boya'nın da sponsor olarak destek olduğu Bazaart Yarışma Sergisi, Ferda Art Platform'da kapılarını açtı. Polisan Kansai Boya'nın Kadına Şiddet konulu özel ödülünün sahibi Gizem Altun oldu. Pandemi nedeniyle ertelenen Bazaart yarışma sergisi 22-26 Mart 2021 tarihleri arasında Ferda Art Platform'da gerçekleşiyor. Polisan Kansai Boya'nın 6 yıldır sponsorları arasında yer aldığı sergi, 10. yılında Her Eve Bir Sanat fikrinden yola çıkıyor ve sanat öğrencilerine, çalışmalarını mezun olmadan önce sergileme imkanı sağlarken sanatın ve sanat koleksiyonu yapmanın bir lüks olmadığını hatırlatıp, herkese ulaşılabilirliğini gösteriyor. 10. yılında da seçilen eserlere çeşitli değerlerde ödül parası veren ve sanatçıların eğitimine katkı sağlayan Bazaart 2021 kapsamında Polisan Kansai Boya da genç sanatçılara destek olmak ve kadına şiddet konusunda farkındalık yaratmak için özel ödül bir verdi. Her Ses Bir Nefes projesiyle kadın sorunlarına karşı, çözüm odaklı toplumsal bilinç edinmeyi ve bireysel çarelerden çok kolektif çabalarla çözüme ulaşılabileceği bilincini yaygınlaştırmayı amaçlayan Polisan Kansai Boya'nın, özel ödülünün bu yılki sahibi annelerin içinde bulunduğu ortamın yeni nesilleri de etkilediğine vurgu yapan eseriyle sanatçı Gizem Altun oldu. Sergiyi gezen ve sonrasında Polisan Kansai Boya adına ödül törenine katılan Alara Bitlis, konuşmasında; Toplum olarak şiddete karşı duruşumuzu ifade etmenin en etkili yollarından biri sanat. Bazaart projesine verdiğimiz destek bizim için çok önemli. Çünkü bu proje ile sadece genç sanatçılarımızın yanında olmakla kalmıyoruz. Polisan Kansai Boya Özel Ödülü ile de kadınların sesine ses olmaya çalışıyoruz. 'Gülümse Hayata' mottomuzla hayatın her alanında gülümsetecek, sorunlara çözüm üretecek, motivasyonu yükseltecek projelere destek oluyoruz. Biliyoruz ki gülümseyen kadınlar gülümseyen yarınlar demek dedi. Ticaret hayatına 1956 yılında tekstil alanında başlayan Bitlis Ailesi, kimya, boya, liman işletmeciliği ve gayrimenkul alanındaki faaliyetlerini 2000 yılında Polisan Holding çatısı altında toplamıştır. Şirket boya alanındaki faaliyetlerine 1985 yılında başlamıştır. Japonya'nın lider boya üreticisi Kansai Paint ile gerçekleştirilen iş birliği ile 21.12.2016 tarihi itibarıyla şirketin yeni adı Polisan Kansai Boya Sanayi ve Ticaret A. Ş. olarak tescillenmiştir. Ambalaj ve renk çeşitleri hariç 250, toplamda ise 4700'ü aşkın ürün çeşidi ile Polisan Kansai Boya bugün dekoratif boya pazarında tüm fiyat segmentlerine hitap eden sektörün en geniş ürün yelpazesine sahip firması konumundadır. Elegans markalı üst sınıf iç cephe boyası, kendi segmentinde pazar lideridir. 2008 yılından itibaren dünyada tescillediği Home Cosmetics çatı iletişimi ile ürünlerini Evimin Kozmetiği olarak konumlandırmaktadır. İnsan sağlığına önem veren, çevreci ve yenilikçi kimliğiyle Türkiye'nin ilk yağlı boya muadili su bazlı parlak son kat boyasını üreten Polisan Kansai Boya, ISO 9001, ISO 14001, ISO 10002 ve ISO 45001 belgelerine sahiptir.


Öncelikle belirtmek isterim ki, sizlerle yeniden buluşmak çok güzel. Yaklaşık iki senedir, Adana 5 Ocak Gazetesinde polisiye köşe yazarlığı yapıyorum. Pandemi dönemindeki kısıtlamalar boyunca evde sıkılan ve monotonlaşan hayatlarından biraz olsun bu öykülerle sıyrılan okurlardan çok hoş ve benim için çok kıymetli olan dönüşler aldım. Belirttiğim gazete, Adana'nın köklü bir yerel gazetesidir. İstedim ki, yazdığım minik öyküleri sadece hemşerilerimin değil, tüm Türkiye'nin okuyabileceği bir kitap haline getireyim. Bu fikirle, tüm öyküleri derleyip kitap haline getirip, tüm okurlarımın beğenisine sundum. Fani Öyküler, okurları bambaşka hayatlarla ve ölümlerle tanıştırıyor. Çevremizde böyle olayları çok sık görmeyiz ama bu kitapla okuyucular kendilerini, bir FBI soruşturmasının ortasında ya da Ernesto Che Guevara ile macera dolu bir yolculukta, kargaların gizemli hayatlarında ve şaşırtan sürprizlerle dolu cinayetlerin ortasında bulacak. Ben meraklı, kuruntulu ve takıntılı bir insanım. Gün içerisinde rutin zamanlar geçirirken, birisiyle oturup sohbet ederken, aklımın bir kenarında hayal gücüm bana hep hikayeler fısıldar. Detaylara çok önem veririm ve her bir normal insanın, aynı beden içerisinde farklı bir karanlık tarafının olduğuna inanırım. Kendilerinin de farkında olmadığı bu karanlık taraflar, sanki bana bir aynadan yansır gibi görünür. İşte o noktada, kelimeler sayfalara dökülür. Sayfalara dökülen bu hikayelere baktığımda ise hep suç odaklı olduklarını fark ettim ve bir anda kendimi polisiye edebiyatının içinde buldum. Türkiye Polisiye Yazarları Birliği, çok özel yazarların bir araya gelip çok güzel şeyler yaptığı bir birlik. Maalesef pandemi sebebi ile planlanan bir sürü proje askıya alınmış durumda. Peki bu süreçte boş mu durdunuz diyeceksiniz. Tabii ki hayır. Geçen sene pandemi sebebi ile çevrimiçi gerçekleştirilen yılın en iyi polisiye romanına verilen Kristal Kelepçe Ödül Töreni, bu sene yirmi üç yazarın katılımı ile Pera Sineması'nda gerçekleşecek ve muhteşem törenle sahibini bulacak. 2020 yılında, Ayfer Kafkas'ın İnkılap Kitabevi'nden çıkan Divina'nın Bileziği adlı kitabı, Kristal Kelepçe Yılın Polisiye Romanı Ödülü'ne layık görülmüştü. Türkiye'de polisiye edebiyatının hak ettiği yerde olmadığını düşünüyorum. O kadar değerli ve olağanüstü polisiye yazarları var ki, bilinirlikleri hak ettiği yere gelse, dünya çapında yazdıklarının fark edileceğinden eminim. Popüler kültür maalesef insanları yönlendiren en büyük faktör. Polisiye romanlar, insanı farklı düşünmeye iten ve farkındalığı arttıran romanlardır. Gönül ister ki yazarlarımız hak ettiği yere gelsin ve polisiye romanlar daha çok okunsun. Aslında tam zamanında çıktığını düşünüyorum. İnsanlar bu süreçte evlere kapandı, daha çok kendilerine vakit ayırır ve farklı hobilere yönelir oldu. Az önce bahsettiğim gibi, yazdığım bu minik öyküler, onları oturdukları yerden çok uzak, tehlikeli ve heyecanlı yerlere götürdü. Bu sebeple bu kitabın da bu süreçteki değişen alışkanlıklarla birlikte daha çok kişiye ulaşacağına inanıyorum. Onlara naçizane tavsiyelerim olabilir. Polisiye yazmak sadece bir kurguyu, satırlara dökmek demek değildir. Kitaplarında bazı yanlışlar olmaması için çok iyi araştırma yapmak gereklidir. Ben de ilk kitabım da bu tarz yanlışlar yapmışımdır muhakkak, mesela çok yazılan yanlışlardan biri, polisin bir suçluyu tutuklamasıdır. Aslında polisin tutuklama yetkisi yoktur. Bu sebeple birimler arası hiyerarşiye dikkat etmek gerekir. Diğer yandan klişelerden de uzak durmalarını tavsiye ederim. Mesela kaba veya ağzı bozuk polis karakterleri yazılıyor hep. Bu artık klişe haline gelen, yanlış bir anlatım bence. Öyle ki, ilk kitabımda gayet centilmen ve kibar bir polis karakteri çizdiğim için bazı okurlardan eleştiri aldığımı da belirtmek isterim. Yazmayı sevdikçe ve yazdıkça farklı dünyaları keşfettikçe yeni çalışmalar hep olacak. Pandemi sebebi ile hayata geçiremediğim ve ilk fırsatta gerçekleştirmek istediğim, Çalışan Eller temalı bir fotoğraf sergisi fikri var. Umarım bunu kısa vadede organize edebilirim. Diğer yandan, hayal gücüm elverdiği sürece yeni öyküler ve yeni kitaplar yazmaya devam edeceğim. Fani Öyküler henüz çok yeni ama şimdiden yeni bir polisiye roman çalışmasına da başladığımı söylemek isterim. Yine pandemi sürecinde düşündüğümüz ama bir türlü fırsat bulup da çekimlerine başlayamadığımız mini cinayetler kısa film serimiz var. Önümüzdeki günler bize ne gösterecek bilmiyorum ama sağlıklı oldukça üretmeye ve yazmaya devam edeceğim.