Yedi sanatçının katılımıyla online olarak gerçekleşen Elpis sergisi, 20 Nisan'da www. artsteps. com sitesi üzerinden ziyarete açıldı. Sergi, herkesin hayatlarında ki unutamayacağı izlere vurgu yapmak ve Elpisin farklı hayatlarda ki yerine odaklanmayı hedefliyor. Serginin küratörlüğünü İstanbul Kültür Üniversitesi Sanat Yönetimi bölümü öğrencilerinden Zeynep Melis GİRŞEN üstleniyor. Farklı disiplinlerde üretilmiş 13 eserin bulunduğu sergi Balkan Karışman, Erman Gürcüm, Nihan Aydınbaş, Mehmet Ali Yıldız, Meltem Satıloğlu, Şerife Gül Çakmak ve Yağmur Doğan'ın işlerini izleyicilerle buluşturuyor. Yaşamın anlamını yitirmesi riski, akıp geçen zaman içinde dünyanın bireyler üzerinde yarattığı en büyük tahribattır. İnsanın bütün dengesini alt üst edebilecek olan bu durum, insanı özünden ve ruhundan uzaklaştırır. İnsanoğlu yaşam mücadelesine başladığı andan itibaren ümit etmeye de başlar. Bu noktada ise yolcuğumuzun ilk adımı, doğru soruları sormak ve doğru cevapları aramak olmalıdır. Aslında yaşadığımız iyi ve ya kötü her deneyim, benliğimizi oluşturmamızı sağlayan küçük birer mucizedir. Sergi de 7 sanatçının farklı tekniklerle yer alan eserlerinin ortak paydası, herkesin hayatlarında ki unutamayacağı izlere vurgu yapmak ve Elpisin farklı hayatlarda ki yerine odaklanmaktır. Sergi, 04 Mayıs 2021 tarihine kadar ziyarete açık olacak. Sergiyi ziyaret etmek için aşağıdaki linke tıklayın.


Sanatçı Emel Başarık'ın ikinci kişisel sergisi 6 Numara, 17 Ocak Salı günü GaleriMiz'de ziyarete açılıyor. Adını Burgazada'da bir plajdan alan sergi, şehre hem yakın hem uzak, güncel ama nostaljik, kalabalığın içinde ama yalnız olma temalarına odaklanıyor. İlk kişisel sergisi Geçerkende, şehir içindeki insanların hareket halinde olması ile ilgilenen sanatçı, kalabalıkların sürekli devinim halinde olduğu toplu taşıma istasyonları ve metroları merkezine koyuyordu. 6 Numarada ise kalabalıklar hakimiyetini koruyor ancak sayfiye huzuru ve ferahlığı bazense ağırlığı ortamı sarıyor. Başarık'ın imgesel figürler, mimari detaylar ve insan ilişkilerinden izler taşıyan çalışmaları hepimiz için tanıdık olan, belki çocukluğu hatırlatan tatil görünümlerine yansıyor. Sanatçının arınma, iyileşme, yeniden başlama, kendi geçmişini oluşturma çabasıyla başlayan ada yolculuğu izleyiciye de dokunacak biçimde sergi salonuna taşınıyor. Sergide yer alan desen, suluboya, kolaj ve büyük boyutlu tuval gibi örneklerle eskiz sürecinden tamamlanma haline dek versiyonlarını gördüğümüz eserlerin adeta oluşum aşamalarına da tanıklık ediyoruz. Adanın daha çok sosyalleşilen plajı olan 6 Numara'yı odağına alan çalışmalar, plajın yazları serilen plastik yeşil halısı, beton iskeleleri, denize inen farklı renk ve modellerdeki merdivenleriyle bir İstanbul plajı olma haline mercek tutuyor. Tüm bu etmenler Başarık'ın plaj ile kurduğu bağın önemli sebepleri arasında yer alıyor. Uçsuz bucaksız kumsalıyla bir Ege ya da Akdeniz plajından farklı olan 6 Numara, adeta bir kurgu sahneyi andırıyor. Hatırlamayla karışık bir keşif yolculuğuna çıkan sanatçının 6 Numara ile hikayesi pandemi başında sezon boyunca Burgazada'da kalmasıyla başlıyor. Emel Başarık'ın portrelerden daha çok anlara, kişilerden öte kalabalığa, doğa manzarasından öte insan görünümlerine odaklandığı yeni sergisi 6 Numara, 7 Şubat 2023'e dek GaleriMiz'de ziyaret edilebilir.


İstanbul'un en büyük sahnesinde, gökyüzünün altında yıldız isimleri sevenleriyle buluşturan YBY Woods, Emir Can İğrek konseriyle unutulmaz bir geceye imza attı. Dokuz bin seyircinin doldurduğu konser alanında Muhalif, Kor, Nalan gibi hit şarkıları hep birlikte söylendi. Sevilen sanatçı Emir Can İğrek, istek üzerine 2 kez seslendirdiği Ali Cabbar şarkısı, performansı ve enerjisiyle hayranlarına unutamayacakları bir gece yaşattı. Konserden festivale, tiyatrodan spora birçok kültür, sanat ve eğlence deneyimlerini bir arada yaşatmaya odaklanan YBY Woods, Ali Cabbar şarkısıyla gündeme oturan başarılı sanatçı Emir Can İğrek'i ikinci kez ağırladı. Kemerburgaz Kent Ormanı'nın eşsiz havasında gerçekleşen konsere Muhalif şarkısıyla çıkan ünlü sanatçı, performansı ve enerjisiyle herkesi büyüledi. 9 bin seyircinin hayranlıkla izlediği konserde Emir Can İğrek; Kor, Nalan, Bıçaklandım gibi birçok hit parçasını seslendirdi. Hayranlarını kırmayan şarkıcı Emir Can İğrek, son zamanların en çok konuşulan Ali Cabbar şarkısın hikayesini YBY Woods sahnesinden sevenleriyle paylaştı. Ünlü sanatçının yoğun istek üzerine iki kez seslendirdiği şarkıya hayranları da büyük coşkuyla eşlik etti.


Başına gelen talihsiz bir olay sonucu tüm yaşamı neredeyse bir anda değişen Melody'nin etkisinden kolay çıkılamayan duygu yüklü hikayesini anlatan Bizim Şarkılarımız raflardaki yerini aldı. Müzik sevgisini hayatının akışı içinde buluşturan ve başına gelen talihsiz olaylar karşısında ümidini hiçbir zaman kaybetmeyerek şarkı söyleyen Melody'nin sevgi ve umut dolu yaşamına odaklanan Emma Cooper'ın Bizim Şarkılarımız adlı kitabı, Pena Yayınları etiketiyle kitapseverler ile buluştu. Aile temasını dokunaklı bir anlatım ve farklı duyguları harmanlayan bir olay örgüsüyle sunan Emma Cooper'ın yeni kitabı Bizim Şarkılarımız, samimi karakterlerin dünyasında yolculuğa çıkarıyor. Kalp atışını hayatın bir ritmi ve şarkısı olarak gören kitap, Melody'nin eşini talihsiz bir olay sonucu kaybettikten sonra çocukları Flynn ve Rose ile yaşama tutunma hikayesiyle her bir sayfası umut dolu yolculuğa başlıyor. Yaşama umutla tutunan bir annenin içine düştüğü zorlu durumdan çocuklarıyla birlikte aile olmanın verdiği birleştirici güç ile çıkışını sunan hikaye, sevgi dolu bir anlatımı okuruna aktarıyor. Bizim Şarkılarımız, penayayinlari. com web sitesi üzerinden ve kitap satılan her yerden satın alınabilir.


Empresyonizm ya da bilinen diğer adıyla izlenimcilik, Fransa'da doğmuş ve duygusal izlenimleri anlatmaya çalışan bir sanat akımıdır. Bu akımın en etkili olduğu sanat dalı resim olduğu için de resim sanatıyla uğraşanlar tarafından sıklıkla sanat akımları nelerdir?, empresyonizm nedir? ya da izlenimcilik nedir? diye araştırılmaktadır. Empresyonizm ya da diğer adıyla izlenimcilik akımı, 1870'lerde Eduart Manet, Camille Pissarro ve arkadaşları tarafından başlatılmıştır. Empresyonizm doğada yer alan unsurların kişinin kendisinde oluşturduğu izlenimleri ve duygusal izleri yansıtmayı hedefler. Empresyonistlere göre sanatçı doğrudan doğruya gerçeği değil, gördüklerinin kendisinde uyandırdığı duygu ve düşünceleri esas almalı, gerçekçiliği ve nesnelliği ikinci plana atarak kişisel yorumu ön plana çıkarmalıdır. Bu akım içerisinde yer alan sanatçılar doğayı objektif bir gerçek olarak değil, kendilerinde yarattığı izlenimi resme aktarırlar. Bu sebeple empresyonizm, çoğu zaman izlenimcilik olarak da adlandırılmaktadır. Empresyonizm / izlenimcilik, kısaca bir nesnenin doğrudan anlatılmak yerine, kişide uyandırdığı duyguların tasviri anlamına gelmektedir. Bu sanat akımı 19. yüzyılda önce resim sanatında sonra da diğer sanat dallarında etkisini göstermeye başlamıştır. Empresyonizmde önemli olan sanatçının kendi algı ve iç dünyasıdır. Bu sanat akımı, sanat ve edebiyatın herhangi bir amaca hizmet edemeyeceğini savunmaktadır. Empresyonizm akımını savunan edebiyatçılar daha çok; şiir, kısa hikaye ve piyes gibi dallarda eserler vermiştir. Empresyonizm / izlenimcilik, çok belirgin özellikler taşıyan bir sanat akımıdır. Bu kapsamda empresyonizm sanatçıları, doğrudan gördüklerini değil nasıl hissettiklerini anlatmaktadırlar. Bu akım altında hazırlanan tüm eserlerde mana kapalıdır. Sanatçılar, dış dünya ve maddelere karşı oldukça ilgisiz bir tavır takınmaktadır. Empresyon, etki ve duygu anlamlarına gelen Fransızca kökenli bir kelimedir. Bu sebeple de empresyonizm sanatçıları, etkici ve duygucu olarak kabul edilmektedir. Bu sanat akımı her şeyden önce özgürlüğün bir sembolü olarak düşünülür. Hayal ve soyut betimlemeler, yapılan eserlerin temasını oluşturmaktadır. Sanatçının duygu durumu, eseri doğrudan etkileyebilecek bir önem taşımaktadır. Ayrıca empresyonizm, objeyi değil de duyguyu ön plana çıkardığı için realizmin tam karşı akımı olarak görülmektedir. Görsel sanatlarda empresyonizmin gelişimini kısa süre sonra diğer sanat dalları, empresyonist müzik ve empresyonist edebiyat olarak bilinen benzer stiller izledi. Empresyonizm resimde özellikle ışık ve renkten kaynaklanan görsel izlenimleri yansıtmayı hedefler. Resmedilen nesnelere ya da olaydan çok günün belirli bir zamanına özgü ışığın sanatçı üzerinde yarattığı izlenimlere önem verilir. Empresyonizmde / izlenimcilikte yorumlar ve izlenimler, sanatçıdan sanatçıya değiştiği ve her sanatçı eserinde kendinde oluşan duyguyu ve izlenimi anlatacağı için, yaratılan edebi eser, yazarın veya şairin kişiliğine dair izler taşır. Bu akıma mensup sanatçılar genellikle hayale ve soyut betimlemelere yer verirler ve kendilerini dış dünyanın etkilerinden uzak tutarlar. Onlara göre dış alemdeki varlık ve nesneler göründükleri gibi değil hayal güçlerinde canlandırdıkları gibidir. Bu sebepten dolayı da gerçeği göründüğü gibi ele almayıp duygusal yönlendirmelerin eşliğinde eserlerine işlemişlerdir. Türk edebiyatında Fecri Ati topluluğundan olan Ahmet Haşim ise önemli bir empresyonist sanatçıdır.


Emre Çakmakoğlu aktif müzik kariyerinin altıncı single çalışması Yüzleşi OnAir Sahne etiketi ile yayımladı. Yüzleş'in sözleri, çekilen acının geride bırakılması adına yüzleşmeye davet ederken, umudu elden bırakmayan bir hüznü de barındırıyor. Şarkının kayıt, E-Bow ve elektro gitarında Cüneyt Aykuteli, akustik gitarda Emre Çakmakoğlu ve bas gitarda da Şahin Aykulteli yer alıyor. Sözü ve bestesi Emre Çakmakoğlu'na ait Yüzleşin kapak tasarımında ise Buket Görses'in imzası var.


Emre Hüner'in : Bilinmeyen Parametre Kayıt-Dışı başlıklı kişisel sergisi, yarı kurgusal bir senaryo metni etrafında şekillenmiş yeni üretimlerden oluşmakta. Küratörlüğünü Aslı Seven'in üstlendiği sergide Hüner, film, roman veya mimari yapı gibi formlar arasında aracı bir unsur olarak gördüğü senaryoyu işlevinden bağımsızlaştırıyor ve nihai bir sonuca varmak yerine açık bir üretim yöntemi, bir senaryo yazım süreci öneriyor. : Bilinmeyen Parametre Kayıt-Dışı sergisi, 5 Aralık 2021 tarihine kadar Arter'de ziyaret edilebilir. Çizim, heykel, video ve yerleştirme mecralarında çalışan Emre Hüner'in 25 Mart 2021'de açılan : Bilinmeyen Parametre Kayıt-Dışı başlıklı kişisel sergisinde yer alan heykeller, yerleştirmeler, fotogravürler, serigrafiler, film sekansları ve metinler, mecralar arasında dolaşarak ilerleyen, doğaçlamaya dayalı, performatif bir üretim sürecini yansıtıyorlar. Kaydetme, belgeleme, alıntılama, kalıp alma ve kopyalama gibi estetik jestler aracılığıyla serginin ve filmin mekanları, nesnenin yapıt, prototip, araç, iz ve eyleyen olma potansiyelleri arasında hareket ettiği bir dünya kurgusu öneriyor. Toplam süresi beş saati aşan siyah beyaz film kurgusu ile serginin dijital mecralarda değişen altbaşlıkları, hem mekana hem de zamana yayılışlarıyla sergi deneyimini her ziyaret için farklılaştırarak çok yönlü yankılar ve ucu açık anlam olasılıkları yaratıyor. Bir kavram olarak, sergide yer alan biçimler arasında kendini ölçek ve malzeme farkları ve tekrarları üzerinden hissettiren altyapısal bir makine-özneye işaret ediyor ve yapay olanla biyolojik olanı, mekanik olanla organik olanı kavuşturma peşinde bir türlü birleşemeyen kurgusal anlatılar, yapıtlar ve ucubeler üretiyor. Ansiklopedik bir yaklaşımla sıralanan sonsuz listeler, üçboyutlu yazıcının dizgesi ile buluşurken, sanatçının sır deneyleriyle kaportacı, tesisatçı ve elektronikçinin doğaçlama pratiği arasında bir el işçiliği fikri beliriyor. : Bilinmeyen Parametre Kayıt-Dışı, modernite deneyimini çift kutuplu olarak belirlemiş yalıtım ve kapatma pratikleri ile iletkenlik ve bulaşıcılık olgularının karşıtlığı arasında uzanan ilişkisel bir alanı irdeliyor. Beden parçaları, makine aksamları, değişken bilinç halleri, endüstriyel atıklar, mimari kesitler, tıbbi protezler, dil oyunları ve spekülatif terimler, inşaat ve yıkım araçları, bilgi ve meslek kategorileri, insan olmayan yaşam türlerinden parçalar, tümü aynı plastik düzlemde birbirlerinin kayıtlarını tutuyor, birbirlerine öykünüyor ve birbirlerini kopyalayarak çoğalıyorlar. Serginin bütününde film seti, fabrika, laboratuvar ve yerleşke gibi kapalı mimari mekan düzenlemelerini alıntılayan formlar, steril ve bilimkurgusal bir yabancılaşmayı çağırırken, siyah beyaz film sekansları, mekana yayılan ses öğeleri ve heykeller müze binasının ve onu çevreleyen şehir dokusunun toprak altı fısıltılarını, pek tanıdık arketiplerini ve artık bedenlerini mekana taşıyor. Semiyotik bir makine olarak, kendi üretim sürecini ve bağlamını hiç durmadan belgeleyerek dokunduğu her yeni biçimi ve mecrayı kendi merkezi etrafında bir yörüngeye çeviren yeni özdüşünümsel katmanlar ve ölçekler salgılıyor. Çizim, heykel, yerleştirme ve video mecralarında çalışan Emre Hüner'in sanat pratiği, mimari yapıların yeniden tahayyülü ile organik ve yapay formların maddeselliğine ilişkin sorgulamalar aracılığıyla ütopya, arkeoloji, ilerleme ve gelecek fikirlerini irdeleyen kurgulanmış anlatılara ve eklektik asamblajlara odaklanır. Sanatçının yakın dönemde gerçekleşen kişisel sergileri arasında Neochronophobiq (Protocinema, New York ve STUK, Leuven, 2017), Hypabyssal (Marso Gallery, Mexico City, 2016), Floating Cabin Rider Capsule Reactor Cycle (CCA Kitakyushu, 2015), Aeolian (RODEO, İstanbul, 2013) yer alır. Hüner'in yapıtları ayrıca CMD P for 2079 (Allard Pierson Müzesi, Amsterdam, 2020), Further Thoughts on Earthy Materials (Kunsthaus Hamburg, 2018), Planet 9 (Kunsthalle Darmstadt, 2017), 14. İstanbul Bienali (2015) ve Manifesta 9'un (2012) aralarında yer aldığı birçok grup sergide gösterilmiştir. Eğitimini Milano Brera Güzel Sanatlar Akademisi'nde tamamlayan Hüner'in katıldığı misafir sanatçı programları: Artpace San Antonio (Texas, 2019), AGA LAB (Amsterdam, 2019), Frans Masereel Centrum (Kasterlee, 2017), ISCP (New York, 2014), Princeton Üniversitesi (2010), Rijksakademie van Beeldende Kunsten (Amsterdam, 2010), Apexart (New York, 2009) ve Platform Garanti Güncel Sanat Merkezi (İstanbul, 2009). Sanatçı, yaşamını ve çalışmalarını İstanbul ve Amsterdam'da sürdürüyor. Aslı Seven, İstanbul ve Paris'te yaşayan bağımsız bir küratör ve yazardır. Araştırmalarında ve projelerinde altyapısal şiddet biçimlerinin yapılı çevre aracılığıyla şekil kazanma süreçlerine odaklanır; şifa, bakım verme ve topluluk inşasına dönük kurucu yöntemler olarak saha çalışması, eleştirel kurmaca ve kolektif üretim yöntemlerini benimser. 2019'da Fransa'da ENSA Bourges ve EESI Poitiers-Angouleme'den doktora düzeyinde sanatsal araştırma diploması almıştır. 2014'ten bu yana İstanbul'da Arter, Protocinema, Pi Artworks, Galerist ve Bilsart ile, Fransa'da ise CNAC Magasin ve Galerie La Box ile küratoryal işbirlikleri olmuştur. 2016'da SAHA Derneği'nin desteğiyle Manila, Filipinler'de düzenlenen ICI Curatorial Intensive'e katılan Aslı Seven, AICA Türkiye ve ICI üyesidir. Seven, 2020'de CNAP bursu ile Paris'te Cite Internationale des Arts'ta misafir küratör programına katılmıştır. 1 Mart 2021 tarihli genelgeyle duyurulan kontrollü normalleşme süreci kuralları çerçevesinde, yeni bir bilgilendirmeye kadar Pazar günleri kapalı olan çağdaş sanat müzesi Arter, Salı-Cumartesi günleri arasında 11:00 17:00 saatlerinde gerekli sağlık tedbirleriyle ziyarete açık. Aynı anda 400 kişinin kabul edilebildiği ve galerilerinde sosyal mesafe kurallarının uygulandığı Arter binasının yanı sıra ücretsiz ulaşım imkanı sunan Arter servisleri de düzenli olarak dezenfekte ediliyor. Kurumsal Sponsor Tüpraş'ın desteğiyle Arter sergilerine giriş Perşembe günleri her yaştan izleyici için ücretsiz; 24 yaş ve altındaki gençler ile Arter Beraber üyeleri ise Arter'i her gün ücretsiz ziyaret edebiliyor. Arter binasının Kütüphane, Kitabevi, Bistro by Divan, arka bahçe alanlarına ve Galeri 0'da yer alan sergisine giriş için bilet gerekmiyor. Ulaşım Sponsorları Ford Otosan ve Otokar'ın desteği sayesinde Taksim'den ve Tepebaşı'ndan ücretsiz servis araçlarıyla Arter'e rahatlıkla ulaşılabiliyor. Güvenli bir ziyaret için Arter'de alınan tüm sağlık tedbirlerine, ziyaret ve ulaşımla ilgili güncel bilgilere müzenin web sitesi arter. org. tr/ziyaret adresinden erişilebiliyor.


Duru Tiyatro yeni sezonda seyircilerini Türkiye'de geçen, Shakespeare'in bile yazdığından haberi olmayan bir oyunla selamlıyor! Irmak Bahçeci'nin, Shakespeare'in günümüze kalan tüm oyunları tarayarak, sadece onun cümleleriyle yazdığı Irgat yepyeni bir hikaye anlatıyor. Yönetmen koltuğunda Emrah Eren'in oturduğu, Irgat'ı Emre Kınay'ın canlandırdığı Irgat perdelerini, İKSV'nin düzenlediği 25. İstanbul Tiyatro Festivali kapsamında açacak. Oyun, 25 Ekim Pazartesi akşamı saat 20.00'de Duru Tiyatro Watergarden Performans Merkezi'nde gerçekleşecek prömiyerinin hemen ardından 26 Ekim Salı akşamı da aynı salonda seyirciyle buluşacak. Duru Tiyatro yeni sezonda tiyatroseverleri sıradışı bir Shakespeare kolajıyla, Irgat adlı yeni oyunuyla karşılıyor. Irmak Bahçeci'nin Shakespeare'in tüm oyunlarını tarayıp önce Türkçe'ye ardından da 'ırgatça'ya çevirerek yazdığı oyunu Emrah Eren yönetiyor. Irgat, tamamen Shakespeare'in cümlelerinden oluşuyor ama onun hiç yazmadığı bir karakterin hikayesini anlatıyor. Türkiye'de geçen müzikli oyunda, büyükşehre gidip kendini koskoca bir inşaatın, betonlaşmanın ve vahşi kapitalizmin içinde bulan ırgatı Emre Kınay, beyzadeyi ise Sertaç Nicholas Güder canlandırıyor. Memleketindeki çatışma ortamında doğup büyümüş olan Irgat, bir çatışma sırasında öksüz kalmış bir çocuğu sahiplenir ve çocuğu da alarak metropole gelir. Tek derdi, başını sokacak bir yer ve karnını doyurmak olan Irgat, şans eseri bir inşaat firmasının sahibiyle tanışır. Adam, Irgat'a inşaatlarından birinde hem kalacak yer hem de iş verir. Çocuk da zaman içinde büyür ve o da inşaatta Irgat'la yan yana çalışmaya başlar. Bitmek bilmeyen bir kavganın sürdüğü topraklardan, ideolojik çatışmanın kasıp kavurduğu üniversiteden, taşranın işsizliğinden, metropolün ağır işçiliğinden kurtulmayı becermiş bir işçi olan Irgat'ı trajedi, nereden kaçarsa kaçsın kendi vicdanında yakalayacaktır. Irgatın müzikleri Cenk Erdoğan'ın, dekoru Cihan Aşar'ın, ışık tasarımı Yakup Çartık'ın, şarkı sözleri ise Faruk Üstün'ün imzasını taşıyor. 25. İstanbul Tiyatro Festivali kapsamında 25 Ekim 2021 Pazartesi ve 26 Ekim 2021 Salı akşamları saat 20.00'de Duru Tiyatro Watergarden Performans Merkezi'nde sahnelenecek Irgatın biletleri Passo'dan temin edilebilir.


Emre Ogden'in yeni şarkısı Bitmemeliyiz, On Air Music Co. markasıyla yayımlandı. Emre Ogden'in yeni çalışması Bitmemeliyiz, kendisine ait Mota Stüdyosunda kaydedildi. Sözlerinde Emre Ogden, alt yapı mix mastering'inde ise Emre Ogden'in Yeniden Doğdum şarkısında da imzasını gördüğümüz MR-T yer alırken, nakarat vokallerine Elif Yılmaz eşlik etmiş. Şarkıda anlatılmak istenilen aslında eski bir sevgiliye hayal gücü ile mektup yazmak. Yaşanılanların ve süslü hayal dünyasının birleşimi, şarkıyı oluşturan ana tema diyebiliriz. Şarkıda anlatılanlara yakından bakılması gerekirse serseri, asi bir karakter her şeyden birisi için vazgeçmiş, çok mutlu olmuş; her şey bittiğinde ise eski halinden bile daha mutsuz olmuştur. Apple Music Türkiye'de; Alternatif Müzik Sayfası Popüler Şarkılar, Günün Yenileri Çalma Listesi, Zirvedekiler: Türkçe Alternatif Çalma Listesi ve Fizy Ana Sayfa Banner alanı ile Fizy En Yeniler Çalma Listesi'nde yer verilen, ayrıca birçok özel listeye alınan Bitmemeliyizi tüm dijital platformlardan dinleyebilir, lyric klibini ise On Air Music Co. YouTube kanalından izleyebilirsiniz.


Caz sahnesinin ülkemizdeki önemli temsilcilerinden Emre Tankal Quartet, Kadıköy ile yılların birikimini albüme dönüştürdü. Kadıköy'ün sokaklarında caz esintili bir yolculuğa çıkaran albüm, 7 parçadan oluşuyor. Tamamı enstrümantal parçalardan oluşan albümün bir ayağı geleneksel cazda olsa da dinleyiciye yeni dönem caz örneği sunuyor. Tüm bestelerin ve gitarların Emre Tankal'a ait olduğu albümde, saksafonda Tamer Temel, kontrbasta Volkan Topakoğlu, davulda ise Berke Özgümüş imzası var. Hayyam Stüdyoları'nda kaydedilen ve Ada Müzik etiketiyle yayımlanan albümün mix'i Derin Bayhan'a mastering'i ise Demirhan Baylan'a ait. Kapak çizimini ise Melis Coşkun Başay yaptı. 1978 İstanbul doğumlu Emre Tankal, lise yıllarından bu yana müzikle iç içe. Aydın Esen, Donovan Mixon, Dave Allen, Sarp Maden ve Kurt Rosenwinkel gibi isimlerle çalışma fırsatı bulan müzisyen son on yılda Türkiye'deki birçok caz festivali ve caz kulübünde konserler verdi. Jehan Barbur'un Uyan ve Birsen Tezer'in İkinci Cihan albümlerinde bazı şarkıların düzenlemelerini yaptı ve bu albümlerin kayıtlarında yer aldı. 2016 yılında Bahçeşehir Üniversitesi Caz Bölümünde yüksek lisansını tamamlayan Emre Tankal hala profesyonel müzik yaşamını İstanbul'da sürdürüyor. 2017 yılından itibaren Emre Tankal Quartet adı altında kendi bestelerini dinleyiciye ulaştırıyor. Aranjör ve müzisyen olarak profesyonel müzik yaşantısını sürdürüyor.


Geçtiğimiz yıl Sergei Rachmaninoff'un solo piyano eserlerini seslendirdiği, hem Türkiye hem de Avrupa ve Amerika'dan birçok değerli müzik eleştirmeni tarafından büyük beğeniyle karşılanan, Wiener Zeitung, Classics Today, Andante, Pizzicato gibi yayınlarda yorumcunun entelektüel vizyonu, icra tekniği, iddialı ve özgün yorumu ve müzisyen kişiliğinden övgüyle bahsedildiği, getirdiği yeni ve kişisel Rachmaninoff yorumuyla çıkışından bir yıl sonra dahi kendinden söz ettirmeye devam eden ilk CD'sini TYXart etiketiyle yayınlayan Bösendorfer sanatçısı Emre Yavuz 19 Kasım 2021 Cuma günü saat 20:00'da yenilenen Atatürk Kültür Merkezi'nde Dağhan Doğu şefliğindeki İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası ile buluşuyor. Birlikte seslendirecekleri Sergey Rachmaninoff'un Paganini'nin Bir Teması Üzerine Rapsodi adlı eserinin yanı sıra programında M. Glinka'nın Ruslan ve Ludmilla Uvertürü ve P. I. Çaykovski'nin Romeo ve Juliet Fantezi Uvertürü'nün yer aldığı, biletleri haftalar öncesinden tükenen konser, Emre Yavuz ve İDSO'nun birlikte vereceği ilk konser olma özelliği taşıyor. Emre Yavuz 2013'te Zubin Mehta yönetiminde Tel Aviv'deki yıllık geleneksel Gala Konseri'nde Beethoven'ın 3. Piyano Konçertosu'nu seslendirmiş ve 2015'te 2. Hacettepe Ulusal Piyano Yarışması'nda, 2016'da 15. Viyana Uluslararası Piyano Yarışması'nda birincilik ödüllerini ve Schubert Özel Ödülü'nü, Dortmund'da düzenlenen 13. Uluslararası Schubert Piyano Yarışması'nda üçüncülük ödülünü kazanmıştı. Yavuz, 2017 yılında Bad Kissingen'de 15.'si düzenlenen Kissingen Piyano Olimpiyatları'nda birincilik ödülüne layık görülmüştü.


Olumsuz çocukluk deneyimlerinin uzun vadeli etkilerini iyileştirmek için kaleme alınan En Derin Uyku isimli kitap Epsilon Yayınevi etiketiyle raflarda. Savunmasız çocuklara yönelik özel bakım sağlayan bir hastanede görev yapan Dr. Nadine Burke Harris, savaşçı ve araştırmacı bir doktor olarak uzun yıllardır tanınan bir isim. Ama onu toksik stres ve ömür boyu sürecek hastalıklar arasındaki bağlantıları ortaya çıkarmaya iten, bir cinsel saldırıdan sonra büyümesi duran Diego ismindeki hastası oldu. Burke Harris'in araştırmasının çarpıcı tarafı, vücutlarımızın OÇD'ler tarafından ne kadar derinden etkilenebileceğidir. Çocukluk çağı sıkıntıları biyolojik sistemlerimizi değişikliğe uğratır ve bu değişim kalıcı hale gelerek ömür boyu bizi etkiler. Zor bir çocuk dönemi geçirmiş kişiler veya bu tip deneyimlere sahip milyonlarca çocuğu önemseyen herkes için, En Derin Kuyu büyüleyici bir bilimsel içgörü sunuyor. Bu kitap, yenilikçi yaklaşımı ve yerinde müdahaleleriyle, nesiller boyu sürebilecek hastalıkları önlemek için hayati derecede önemli olan umudu temsil ediyor. Dr. Nadine Burke Harris, çağımızın en ciddi, pahalıya mal olan ve yaygın görülen halk sağlığı krizlerinden çocukluk travmasına toplumumuzun tepki verme şeklini değiştirmeye kendini adamış ödüllü bir doktor, araştırmacı ve savunucudur. Savunmasız topluluklara hizmet etmek ve sağlık eşitsizliklerinin temel nedenleriyle mücadele etmek konularına odaklanmıştır. 1996'da Berkeley'de Bütünleştirici Biyoloji lisansının ardından UC Davis Tıp Okulu'nda eğitimine devam etmiş, 2002'de Harvard'da Halk Sağlığı üzerine doktorasını tamamlamıştır. 2002-2005 arasında Stanford'da ihtisasını tamamladıktan sonra, San Francisco'nun en az hizmet alan topluluklarından biri olan Bayview Hunters Point'te bir klinik kurmuştur. Şu anda Amerikan Pediatri Akademisi Ulusal Tarama Danışma Kurulu'nda hükümet irtibat görevlisi olarak görev yapmaktadır. Çalışmaları Paul Tough'un How Children Succeed ve J. D. Vance'in Hillbilly Elegy gibi çoksatan kitaplarına konu olmuştur. Aynı zamanda NPR, CNN ve Fox News'te; USA Today ve New York Times'da da yer almıştır. Dr. Burke Harris'in TED konuşması, Çocukluk Travması Yaşam Boyunca Sağlığı Nasıl Etkiler? 6 milyondan fazla kez görüntülenmiştir. Dr. Burke Harris, Amerikan Pediatri Akademisi tarafından verilen Arnold P. Gold Vakfı Hümanizm Ödülü ve Heinz İnsanlık Durumu Ödülü'nün sahibidir. San Francisco Business Times tarafından 2018'in İş Dünyasında En Etkili Kadınlarından biri seçilmiştir.


9 Mart' da açılışına katıldığım ve sanatçısı ile tanışıp röportaj yaptığım Kan Görünce Rüya Bozulur sergisi için kısa bir değerlendirme yazısı yazdım. Sergi 20 Nisan 2019 da sona erecek ve bu tarihe kadar Art On İstanbul' da ziyaret edebilirsiniz. Yanan bir binanın önünde kayak yapan üç figür adeta Dünya yansa umrumda değil deyişinin sanatta yer bulmuş şekli gibidir. Ağızlarında tuttukları fotoğraftaki ünlüler gibi olmak isteyen gençlerin Ben kimim? sorusunu sormayıp Ben neden onun gibi değilim? sorusuna yönelmesinin bir eleştirisi olan Rabbim Beni Baştan Yarat serisi, sanatçının güncel olanı takip edip, günceli sanatına taşıdığının bir göstergesidir. Ayrıca sanatçı, İsa' dan beri süregelen iktidar- halk ilişkisini, insanın insanla olan ilişkisini ve en önemlisi ise insanın kendi ile olan ilişkisini sorgular. Serginin bitmesine sayılı günler kala, böyle bir sanat şölenini kaçırmayın derim. Esenle kalın.


Türkiye Polisiye Yazarlar Birliği, Timaş Yayın Grubu markalarından Portakal Kitap yazarı Dilruba Yıldız'ı En İyi İlk Roman Ödülü kategorisinde ödüle layık gördü. Türkiye Polisiye Yazarlar Birliği tarafından verilen Kristal Kelepçe polisiye edebiyat ödüllerinin üçüncüsü Beyoğlu Pera Sineması'nda düzenlendi. 2021 yılı Kristal Kelepçe ödüllerinde bu yıl, Büyük Usta kategorisinde Osman Aysu, En İyi Polisiye Roman kategorisinde Çaylak romanı ile Nihal Orman ve En İyi İlk Roman kategorisinde Avcının Son Gecesi adlı romanı ile Dilruba Yıldız ödüle layık görüldü. O bir ressam, bir şövalye, sanattan, incelikten, hikayelerden anlayan bir romantik. Kibar, sevgi dolu ve kurbanlarının kalbini söken bir seri katil. Onun adı Avcı. Ona göre İstanbul bir tuval ve o tuvale adaletin resmini çizecek, hem de kalem kullanmadan. Geçmiş travmalarıyla baş edemeyen Avcı, bir intikam oyunu başlatır. Gözü kara savcı Feryal, bu oyunun kalbi olacak ya da kendi yolunu çizecektir. Romanda adalet kavramı sorgulanırken, avcı ile savcıyı birbirine bağlayan tesadüfler zincirinin halkası bir bir çözülüyor. Halkı ikiye bölen aşık düşmanların savaşı, bambaşka bir adalet arayışı sunuyor. Ödüllü, genç yazar Dilruba Yıldız'dan gerilimi her sayfada tırmandıran, tartışmalar yaratacak sıkı bir polisiye. Şiir, sırlar, cinayet, adalet ve aşk.


Tamam, fazla fantastik cümleler kurmadan bu yazıyı nihayetlendirme derdindeyim. Lisans eğitiminin ardından eğitimini Amerika'da sürdüren psikiyatrist New York ve Columbia Üniversite'sinde 5 yıl uzmanlık eğitimi alır. Psikoloji ve nöroloji alanlarında aldığı bu uzmanlık eğitimi sayesinde ruh gelişimimiz kadar beynimizin nasıl işlediğini de eşzamanlı olarak öğrenmeye, bilgilerini geliştirmeye başlar. Amerika'yı Amerika yapanın üniversitelerindeki kütüphaneler olduğunu bilenler, Engin Hoca'nın Amerikan üniversitelerinde aldığı eğitimin de ona neler kattığını biraz öngörebilir sanırım. Geçtan ayrıca eğitim gördüğü bu Amerikan üniversiteleriyle bağlantılı bir şekilde genel psikiyatri, dinamik psikiyatri, nöroloji ve çocuk psikiyatrisi dallarında da uzmanlık eğitimi alır. 1956 ile 1961 arasındaki beş yıllık Amerika serüveninin ardından yurda dönen yazar, 1968 ile 1986 yılları arasında Ankara ve Ortadoğu Teknik Üniversitesi'nde hocalık yapar. Profesörlüğünü elde ettiğinde yıl 1974/75'tir. Henüz kırklı yaşlarının başında olmasına rağmen profesörlüğe yükselmeyi başaran Engin Geçtan aynı yıl Psikodinamik Psikiyatri ve Normaldışı Davranışlar adlı ilk kitabını da yayımlar. Akademik çevreler başta olmak üzere dinamik psikiyatriye ilgi duyan geniş bir kesim için başucu kitabı halini alan kitap alanın temel kavramları üzerine eğilir ve bunları psikiyatri tarihi zemininde anlatır. 1980'lerin ikinci yarısından sonra Boğaziçi ve Marmara Üniversitesi'nde de dersler vermeye başlayan akademisyen, akademik hayatının yanı sıra psikoterapist olarak da çalışmalarını sürdürmüştür. 1980'de Psikanaliz ve Sonrası adını taşıyan ikinci kitabı da, akademik kariyerinin izlerini taşır ve Freud'un yanı sıra Adler, Jung, Sullivan gibi isimlerden de faydalanıldığı görülür. Artık profesörlüğünü çoktan ilan etmiş olan akademisyen, beri yandan akademik sınırların etkisiyle yazdığını söylediği bu iki kitabının ardından, defalarca baskı yapan üçüncü kitabına da yönelir: İnsan Olmak. İnsan Olmak'tan önce yazdığım iki kitap akademik dünyanın kalıplarına ve beklentilerine uygun tarzda yazılmışlardı. O zamanlar şartlanmalarımdan ötürü ya da henüz hazır olmadığımdan kalıpları izlemem gerektiği şeklinde bir çerçevede sıkışıp kalmış olduğumu çok sonraları fark edecektim. Sigmund Freud'un psikiyatriye ya da Margaret Mead'in antropolojiye yaptıkları klasikleşmiş katkıların akademik kalıplara uymamaları sonucu gerçekleştirilmiş olduğunu bilmeme rağmen. Kalıpları kırmanın ürkütücü de olsa insana hayatiyet katan bir yanı vardır, bilirsiniz. Galiba biliriz ya da hiç değilse bilmeye çalışmaya, bilmeyi sürdürmeye devam ediyoruz. İnsanlardan Korkmak, Öfke ve Düşmanlık, Sorumluluktan Kaçış, Kendini Yaşamak gibi başlıklar altında yazılan kitap insan olmanın neliğine dair sarsıcı bilgileriyle 1983'ten bu yana hayatımıza ışık katmaya devam ediyor. İnsan Olmak'la beraber ilk sınır aşılmıştır bir kere. En zorunun ilk adım olduğundan hareketle, Engin Hoca artık roman ve senaryo çalışmalarına da girmeye başlamıştır. Böylece insana dair öğrendiklerini, bildiklerini, ortaya attığı soruları edebiyat çatısı altında ortaya koymaya başlayacaktır. İlk baskısını 1993'te gören Kırmızı Kitap'la başlayan roman macerası 2012'de basılan Mesela Saat Onda'ya gelene kadar gelişecek, büyüyecek ve yazar 9 romana sahip olacaktır.


Dayı Şov bu hafta ünlü oyuncu Şebnem Bozoklu ve yok yok kariyeriyle Enis Arıkan'ı ağırladı. Stüdyonun star ışığıyla dolduğu programda kahkahalar birbirini kovaladı. Dayı'nın şov programının bittiğini hatırlatması üzerine Arıkan, Gain'e geçiyorum Dayı; seni yerinden edeceğim dedi. Ben her yerimi yaptırıyorum her gün diyen Arıkan, starlığın püf noktalarını anlatırken, Biraz sahtelik olacak. Herkese sarılıyor gibi yapacaksın ama hep bir mesafe koyacaksın ifadelerini kullandı. GAİN'İn ses getiren dizisi Hamlet'te gerçek bir kurtla birlikte oynadığını anlatan Bozoklu, farklı rolleri oynamayı sevdiğini söyleterek, Ben bu oyunculuk ortamının serserisiyim dedi. Şebnem Bozoklu ve Enis Arıkan ile Dayı Şov, kahkaha, özgüven ve eğlence noktasında adeta kendi zirvesini gördü. Star ışığını doyasıya yansıtan, hatta bazen Dayı'yı biraz fazla gölgede bırakan Enis Arıkan ve her daim samimi halleriyle Şebnem Bozoklu bir kez daha kendilerine hayran bıraktı. Haftasonuna pamuk gibi girmek için Cuma gecesi Dayı Şov'u seçenler sohbete adeta doydu. Sohbete Dayı'nın birbirlerini ne kadar tanıdıklarına dair sorularıyla başlayan program konukları, kimin daha hırslı olduğu konusunda, Enis Arıkan tabii ki diyerek hemfikir oldular. Kim en iyi sır saklar sorusunun yanıtını ise, Şebnem Bozoklu diyerek verdiler. Enis Arıkan, Ben mesela Ezgi'den duyduğumu hemen Şebo'ya yetiştiririm. Ben biraz o yılanlıkları yaparım ama hepsi de arkadaşım, bir şekilde kandırmışım dedi. Dayı'nın Sektörde herkesle arası iyi olan, her istendiğinde ağlayabilen kadın oyuncu hangisi sorusuna, Şebnem Bozoklu Ezgi Mola diyerek doğru yanıtı verirken, Arıkan'ın önce Aklıma bir isim geldi, iyi ki söylemedim deyip, sonra Dayı ısrar edince, Üzerime gelme, hayatta 'Gülben Ergen' demem şeklinde cevap vermesi herkesi güldürdü. Hamlet'te gerçek bir kurtla oynadığını anlatan Bozoklu, Herkes kurt köpeği olduğunu sandı ama gerçekten vahşi bir kurttu. Düşünsenize, bir kurtla aynı yatağa yatıyorum, birlikte uyanıyoruz, birlikte arabaya biniyoruz... dedi. Hazal Kaya'nın başrolü oynadığı Benden Ne Olur isimli yeni filminin vizyona girdiğini anlatan Arıkan, menajerinin ilk başta Emel Sayın için yazdığı rolü sonradan kendisine verdiğini söyledi. Pandemi dönemine denk geldi. Emel Sayın bu yüzden sete çıkamadı. Çıkamayınca başka mavi boncuk kim var, dünya güzeli kim var diye araştırıldı. Anketlerde ben çıkınca olay bana döndü dedi. Bazı oyunculara belli roller yapışır diyen Dayı'ya, Hiç sevmem, öyle iş mi olur diye karşılık veren Şebnem Bozoklu, Ben niye oyuncu oldum. O zaman sürekli aynı şeyi yapacağım başka bir meslek seçerdim. Ben başka başka şeyler yapabileceğim için oyuncu oldum. Onun da tadını çıkarıyorum. Ben bu oyunculuk ortamının serserisiyim diyebilirim dedi. Arıkan, kendisine yönelik, Hayattan eksik kalma gibi bir korkun var mı sorusuna, Evet var. Bir de çok korkuyorum, hepsini deniyorum. Belki şarkıcıyımdır ama farkında değilimdir deyip, O Ses Türkiye'ye çıkıyorum. Belki oyuncuyumdur diyorum, Camdaki Kız'a çıkıyorum. Belki sunucuyumdur, Dayı'dan iyiyimdir diyorum, şov programı sunuyorum. Yani yüce rabbim hepsinden bir parça vermiş yanıtını verdi. Arıkan, Şaka bir yana, sanatın içinde olmak beni çok mutlu ediyor. Çalışmayı çok seviyorum ve bu bana mutluluk veriyor şeklinde sözlerini tamamladı. Dayı'nın Starlık Nedir, Ne Değildir ismini verdiği bölümde ise, Enis Arıkan Dayı'ya starlığı öğretmek için masasına geçti. Dayı'nın Ben de sana dayı olmayı öğreteceğim demesi üzerine, Ben dayı olur muyum, ben Ajda Pekkan gibi hep gencecik kalacağım yanıtını verdi. Dayı'nın İstesen de olamazsın şeklinde şaka yollu takılması üzerine ise, Olamam olamam, Bu kadar estetikle olur muyum, ben her yerimi yaptırıyorum her gün diyerek stüdyoyu kahkahaya boğdu. Starlığın püf noktalarını anlatan Arıkan, Ünlülükte biraz sahtelik olacak. Herkese güleryüz göstereceksin; herkes seni sevecek. Herkese sarılıyor gibi yapacaksın ama hep bir mesafe koyacaksın dedi. Dayı Şov, her Cuma akşamı saat 23.00'te GAİN'de canlı yayında ücretsiz olarak izlenebiliyor. Okan Bayülgen'den Hülya Avşar'a, Gülşen'den Fatih Ürek'e, Bade İşcil'den Gupse Özay'a bugüne kadar ağırladığı birbirinden ünlü ve renkli konuklarının yanı sıra Dayı, kendine has mizahı ve delikanlı talk şov tarzıyla da giderek daha büyük bir izleyici kitlesine erişiyor. Eğlenceli konukların ses getiren açıklamalarıyla bazen adeta bir delilik diyarına dönüşen programın tüm bölümleri istenildiği zaman GAİN Premium'da izlenebiliyor.


ENKA Sanat, Türk tiyatrosunun duayen ismi Yıldız Kenter anısına, sanatçının yıllarca sahnelediği Ben Anadolu oyununu Ayça Bingöl'ün yorumu ile ENKA Oditoryumu'nda izleyiciyle buluşturuyor. ENKA Sanat, 2019 yılında aramızdan ayrılan Türk tiyatrosu ve sinemasının duayen ismi, Kenter Tiyatrosu'nun kurucusu ve Devlet sanatçısı Yıldız Kenter'i, 16 Kasım Salı akşamı Güngör Dilmen'in klasikleşmiş eseri Ben Anadolu ile anıyor. Anadolu topraklarının özünü oluşturan; toprakla, ağaçla, ürünle, masallarla, tarihle, savaşlarla, sokaklarla bir olan, Anadolu'nun farklı çağlarına tanıklık eden kadınlar, bu kez Ayça Bingöl'ün yorumunda vücut bulacak. Biletlere Biletix. com ve Biletix satış gişeleri ile ENKA Vakfı Ana Gişesinden ulaşılabilir.


ENKA Sanat, Ağustos ayında Başka Sinema iş birliğiyle benzersiz bir film seçkisi sunuyor. Seçki kapsamında 1 Ağustos'ta Drive My Car, 2 Ağustos'ta West Side Story, 3 Ağustos'ta After Yang ve 5 Ağustos'ta Dune ENKA Açıkhava Tiyatrosu'nda izlenebilir. Başka Sinema film seçkisi Pazartesi, Salı, Çarşamba ve Cuma geceleri sinemaseverlerle buluşmaya devam edecek. ENKA Sanat ve Başka Sinema, son dönemin en çok konuşulan yapımları yaz gecelerinin serinliğinde, yeşilin tam ortasında ve yıldızlar altında deneyimlemek isteyen tüm sinemaseverleri ENKA Açıkhava Tiyatrosu'na bekliyor. Biletlere Biletix. com ve Biletix satış gişeleri ile ENKA Vakfı Ana Gişesinden ulaşılabilir.


Frigya'da M. S. 50-60 yıllarında köle olarak doğup bilgeliğe erişen Epiktetos'un Düşünceler ve Konuşmalar adlı eseri İnkılap Kitabevi etiketiyle okurlarla buluştu. Nikopolis'te ünlü bir felsefe okulu kuran Epiktetos, yaşamı boyunca ahlak, irade, özgürlük gibi konular üzerine yoğunlaştı. Geride hiçbir yazılı not bırakmayan Epiktetos'un görüşleri, Nikopolis'teki öğrencilerinden Arrianus'un derslerde tuttuğu notlar sayesinde günümüze ulaştı. Epiktetos'un Düşünceler ve Konuşmalar adlı eseri, İnkılap Kitabevi etiketiyle raflarda, inkilap. com, dr. com. tr ve kitapyurdu. com adreslerinde!


Usta tiyatrocu Genco Erkal'la birlikte 'Şahdamarım' oyunuyla kısa sürede 40 gösteri yapan Ercan ve Gökhan Çağıran bir söyleşide 9 yaşında Arif Sağ'ın TV'deki bir konserini izlememizle bağlama öğrenmeye karar verdik. Ne mutlu ki daha sonraki yıllarda bizde bu hevesi ve tutkuyu yaratan ustalarla aynı sahnede yer alma onurunu yaşadık. dediler. 6 Temmuz 1987'de İzmir'de doğduk. 9 yaşına kadar Balıkesir'deydik. Orada 7 yaşında piyano/org kursuyla müziği hayatımıza dahil etmiş olduk. Sonrasında 9 yaşında Arif Sağ'ın TV'deki bir konserini izlememizle bağlama öğrenmeye karar verdik. Ne mutlu ki daha sonraki yıllarda bizde bu hevesi uyandıran ustayla aynı sahnede yer aldık. Küçük yaşlardan itibaren sahneye çıkmaya başladık ve ilk kez büyük bir sahnede Narlıdere Gençlik Festivalinde 1999 yılında henüz 12 yaşındayken Musa Eroğlu'ndan önce çıkarak yer aldık. Lise yıllarından sonra müzik öğrenimimize Ege Üniversitesi Devlet Türk Müziği Konservatuarında devam ettik. Bu sırada yurt içi ve yurt dışında bir çok festivalde etkinlikte konser verdik. 2008 yılında 'Uluslararası Aşık Mahzuni Şerif Beste Yarışması' ödülünü aldık. Aynı yıl kendi söz ve müziklerimizden oluşan 12 şarkılık albümümüz Seyhan Müzik'ten yayınlandı. 2010 ve 2011 yıllarında Ürdün Amman Üniversitesi, Halep ve Lazkiye Kültür Merkezlerindeki uluslararası festivallerde sahne aldık. Arka Sokaklar dizisinde bir bölüm oyunculuğumuz ve şarkılarımızla yer aldık. Dizide yayınlanan Hadi Gel Balığa Çıkalım ve Öykü isimli şarkılarımız dinleyenlerden büyük ilgi gördü. Lal Ela isimli şarkımız Aşk Ağlatır sinema filminin ana şarkısı ve pasajlar halinde enstrümantal tema müzikleri olarak kullanıldı. 2015 yılında 10 tanesinin söz ve müziği bize 1'inin de Haluk Levent'e ait olmak üzere toplam 11 şarkıdan oluşan Uzaktan da Olsa albümümüz Seyhan Müzik'ten yayınlandı. Single olarak yayınlanan şarkılarımız: 'Hadi Gel Balığa Çıkalım', 'Rüzgar Değirmenleri', 'Antikacılar'da Bir Akşam'. Geçtiğimiz günlerde bestelerimizden oluşan 4 şarkılık mini albümümüz Kalan Müzik'ten yayınlandı. Hasan Saltık'ın vefat etmeden önce yapımcılığını üstlendiği son çalışmalardan birisi. Onu beklenmedik bir şekilde yitirmiş olmaktan büyük üzüntü duyduk. Albümde Orhan Veli'ye ve Tuğrul Keskin'e ait iki şiiri besteledik. Diğer iki şarkının söz ve müzikleri bize ait. Bedava Yaşıyoruz'un Rustam Mahmudov, diğer üç şarkının düzenlemesini biz yaptık. Kendi yazdığımız sözlerle birlikte Anadolu ozanlarından Muhyiddin Abdal, Karacaoğlan, Ahmed Arif, Orhan Veli, Attila İlhan, Nazım Hikmet, Fazıl Hüsnü Dağlarca, Behçet Aysan, Ahmet Telli, Pablo Neruda gibi bir çok Türkiye ve dünyadan şairlerin şiirlerini besteledik. 100'ün üzerinde bestemiz bulunmakta. Bir çok yerel ve uluslararası festivalde sahneye çıktık. Son olarak pandemi öncesi Montenegro '18. Uluslararası Tanburitza Festivali'nde türküler ve bestelerimizden bir repertuvarla konser verdik. 2009 yılında Küba Büyükelçiliğinden 'Büyük 1 Mayıs Kutlaması'nda sahneye çıkmak üzere Küba'ya davet edildik.


Besteci ve piyanist Erçin Kaya, ilk albüm çalışması olan Music for Piano ile müzikseverlerin karşısında. Çağdaş klasik müziğin temsilcilerinden Erçin Kaya, yılların birikimini Music For Piano adlı albümünde topladı. Her bastığı nota ile yeni keşifler sunan müzisyen Music for Piano albümü ile dinleyiciyi 10 parçalık içsel bir yolculuğa davet ediyor. Tamamı enstrümantal parçalardan oluşan çalışma, tek seferde ve doğaçlama olarak kaydedildi. H&H Yapım etiketiyle yayımlanan albümün mix ve mastering'i ses mühendisi Adham Farid imzası taşıyor. Her parçanın bir diğerini tamamladığı albüm, akışkan ve kesin sınırları olmayan bir bütünlük içinde. Kaya, türler arası geçişkenliğin olduğu albümü, Bence new age ile post minimalizm arasında gidip geliyor. Arada cazın içinden geçip kendini yenileyerek çağdaş klasik müziğe kayıyor. Yani tarz olarak da akışkan. 'Sezgisel müzik' diye literatüre geçmiş bir tarz olsaydı işte bu derdim sözleriyle anlatıyor. Erçin Kaya, aynı zamanda fotoğraf sanatçısı Madeleine D. Roy ile birlikte Streets/Sokaklar isimli bir proje üzerinde çalışıyor. Madeleine D. Roy'un vizöründen İstanbul başta olmak üzere dünyanın çeşitli noktalarında analog çekilmiş sokak fotoğrafları Kaya'nın yazdığı müziklerle birleşiyor. Proje önümüzdeki süreçte New York Manhattan'da iki önemli galeride sanatseverlerle buluşacak. 1980 doğumlu olan sanatçı, bestecilik eğitimini Türkiye ve Hollanda'da aldı. Eserleri önemli müzik toplulukları tarafından İngiltere, Hollanda, İtalya ve Türkiye'de seslendirildi. Edip Cansever'in Gözleri şiiri üzerine bestelediği akapella koro eseri, Kültür ve Turizm Bakanlığı Güzel Sanatlar Müdürlüğü tarafından düzenlenen 2. Çok Sesli Koro Eseri beste yarışmasında mansiyon ödülüne layık görüldü. Film, tiyatro, reklam müziği, ses yerleştirmesi gibi alanlarda çalışmaları oldu. En son Music for Piano albümü ile dinleyiciyle buluştu.


Sevilen oyuncu Erdal Beşikçioğlu, yazılmış en iyi bilim kurgu romanı olarak nitelendirilen, Ray Bradbury'nin dünyaca ünlü eseri Fahrenheit 451'i Storytel için seslendirdi. Hugo En İyi Roman Ödülü ve Prometheus Şeref Kürsüsü Ödülü sahibi olan Fahrenheit 451, on yıllar öncesinden bugünün ve uzak geleceğin dünyasına sert eleştiriler savuruyor ve teknolojinin gelişmesiyle birlikte toplumun gerileyen sanat ve düşünce dünyasını ele alıyor. Amerikan edebiyatının öne çıkan yazarlarından Ray Bradbury'nin 1953 yılında yayımlanan eseri Fahrenheit 451, bilim kurgu ögelerini baskı rejimi ve robotlaşmış bir toplumla bir araya getiriyor. İtfaiyecilerin yangın söndürmek yerine kitap yakmakla görevlendirildiği totaliter bir düzen etrafında şekillenen roman, adını kitapların yanma derecesi olan ısı ölçüsünden alıyor. 24'üncü yüzyılda geçen Fahrenheit 451'de toplum yaşamı, skolastik düşüncenin hakim olduğu Orta Çağ ile büyük benzerlik gösteriyor. Ekranların sevilen ismi ve tiyatroseverlerin yakından takip ettiği ünlü oyuncu Erdal Beşikçioğlu konuyla ilgili şunları paylaştı; 'Fahrenheit 451, sistemin kendi içerisinde arzu ettiği insan profilini yaratmak için çareyi, düşünceyi üreten kitapların ortadan kaldırılmasında gören, baskıcı, güvensiz, mutsuz, sahte bir düzeni anlatır. Ancak düşünceyi ortadan kaldırmak gerçekten mümkün müdür? Bu distopyadan kaçışın, baş kaldırmanın bir yolu var mıdır? Ray Bradbury'nin bu distopik dünyayı kurarken, o zamanlardan bu zamanı görmüş olması çok etkileyici. Tüm bu sebeplerle Tatbikat Sahnesi olarak sahnelediğimiz bu eseri, Storytel dinleyicileri için seslendirirken, böyle güçlü edebi metinlerin farklı farklı estetiklerle insanlara ulaşmasının çok değerli olduğunu düşünüyorum'. Ray Bradbury, romanı yazmaktaki amacının, televizyonun okumaya olan ilgisini körelttiğini vurgulamak olduğunu dile getiriyor. Bradbury, bu noktada eleştirisinin herhangi bir yönetimden ziyade doğrudan halka yönelik olduğunu açıklıyor. Eserinde kitapları yakanlarla okumayanlara aynı suçu yükleyen yazar, topluma zarar veren asıl unsurun düşünmeyi reddetmek olduğunun altını çiziyor. Kullanıcılar, Storytel'e mobil telefonlarına yükleyecekleri uygulama üzerinden abone olarak ulaşabiliyorlar. Storytel aboneleri, 3.000'in üzerinde Türkçe sesli kitabı, 1000'e yakın Türkçe e-kitabı, 80.000'den fazla İngilizce sesli kitabı, 120.000'nin üzerinde İngilizce e-kitabı ve birçok podcast'i sınırsız olarak dinleyebiliyor.


Erden Erdoğan, bir müzisyenin projesidir. Melodik anlamda zengin şarkılar üreterek müzik severlere sadece şarkı sözleri ile değil evrensel bir melodi ile onlara dokunmayı, keyifli bir sound vermeyi istiyorum. Türkiye'de çok yaygın olmayan müzik kültürlerini / tarzlarını hem Türkçe sözlerle hem de ritimlerle dinleyicilerine farklı kültür lezzetlerini tattırmak istiyorum; bir nevi aşçı gibi. Bi' önemi kalmadı evet bu bir şarkı adı. Ezgi Erdoğan ile birlikte seslendirdiğimiz, söz müzik ve aranje düzenlemelerini yaptığım Lo-Fi esintileri olan bir tür. Henüz şarkının girişinde bir kadının ağlama sesini duyacaksınız, genelde dinleyicilerin çok sık rastlamadığı bir şeydir ve ilgisini çeker. O dinleyici artık yavaş yavaş lo-fi türünü sevmeye başlar. Yapmak istediğim şey tam da bu. Nasıl Anadolu Rock şarkılarının sembol sanatçıları var ülkemizde, ben de bir türün ülkemizde sembolü olmak için çabalıyorum diyebiliriz. Malum, Bi önemi kalmadı çok sevilince biz de Ezgi ile yeni bir lo-fi yapmaya karar verdik. Yine söz müzik ve aranje düzenlemelerini yaptığım Sherlock çalışmasını çıkardık. Aslında ritm olarak Lo-fi/Chill türünü ilk Kübra Yıldız ile seslendirdiğimiz Gerçekten sevenler derneği adlı şarkımızda kullanmıştım 3 şarkılık EP albümü OnAir Sahne ile çıkarmıştık, dinleyebilirsiniz ve eminim ki çok seveceksiniz. Melankoli ve dark soundları daha fazla birleştirmeyi düşünüyorum artık. Küçücük bir home stüdyom var. İçinde gitarlarım, klavyelerim, hatta green box da klip çekecek ekipmanlarım bile var ve bana yetiyor. Cubase ile başladığım daw programlarıma şu an FL ile devam ediyorum, çoğunlukla mix ve masteringlerini de ben yapıyorum şarkılarımın. Bazen ansızın bir ilham geliyor ve bir melodi mırıldanmaya başlıyorum. Önce o melodiyi shazam ile aratıp Yahu acaba bu melodiyi bir yerde duydumda ondan mı mırıldanıyorum? deyip baktıktan sonra hemen iş başına deyip önce melodiyi yazıyorum, sonra ritmi ve akor kalıpları en sonda sözler: Dadaaaaaammm ve şarkı hazır. Ben fabrikayım. Ciddiyim, gerçekten çok sık üretiyorum o kadar sık ki artık bazı şarkıları söylemek yerine direk çevremde ki sanatçılarla paylaşıyorum. En son Yıldızlardan Düştük grubunun vokali Serhat Kurban ile şarkı yaptık. Müziği ürettim dedim yaz ve söyle, o da söyledi. Çok lezzetli bir şarkı oldu. Çok sık ürettiğim için artık single çalışmaları yerine biraz daha albüm odaklı gideceğim 12 Mart'ta Aklımda Yollar Adlı 8 şarkılık albümüm de gelecek. Yani ürettikçe üretiyor, söyledikçe söylüyorum. Ortak çalışmalar bana çok daha lezzetli geliyor açıkçası ve genelde hikaye gibi anlatılıyor. Benim için sadece erkek kadın vokallerin düetleri değil iki erkeğin de düetleri olacak. Yıldızlardan Düştük ile Paradoks diye bir şarkı yaptık ve şarkı R&B, alternatif ve chill soundlarla hazırladık. Düet çalışmalarım da tabi ki tüm hızıyla devam edecek. Bir aşçı kendi mutfağında farklı yemek yapar, çalıştığı yerde farklı. Aşçı kendi mutfağındaki yemeği daha çok kendisine beğendirmek için yapar, çalıştığı yerde de müşterilere. Bağımsız müzisyen olmak demek; şirketlerin, kazançların, baskıların olmadığı huzur ortamında kendi lezzetini katarak üretmek demektir. X bir şarkıcı düşünelim, bu şarkıcı normalde Rock yapmak istiyor ama şirketi önceki çıkardığı Pop şarkının getirisinin daha fazla olduğunu bildiği için şarkıcının o türü yapmasını istemiyor. Bağımsız müzisyen olmak editör listelerde üst sıralara çıkmak için yeterli değil tabii ki, çünkü müzik piyasası Al gülüm ver gülüm olarak çalışıyor. İstisnalar da var tabii her zaman da böyle olmuyor. Çok güzel bir şarkı yaptın ve bir dinleyen bir daha dinledi diyelim o zaman işler değişiyor. Tüm listelerde en başta da olabilirsin demektir bu. Dezavantajı daha zor yükselmek. Avantajı ise kendin çabalayarak bir yerlere varabilmek, istediğin müziğe uğraş vermek. Her sanatçı gibi tabii ki bizlerde etkilendik. Lakin, ne müziğin ne sanatın ne de paranın verilen can kayıplarından önemli olduğunu düşünmüyorum. Hedefim Türkiye müzik piyasasına daha fazla yeni sesler kazandırmak, daha farklı türleri getirmek ve de tüm hızıyla müzik çalışmalarıma devam etmek. Şarkılarımın genelde çok fazla klibi olmaz, bu sene bunun aksine daha fazla şarkımı kliplendirmek istiyorum.


Genç müzisyen Erden Erdoğan Gerçekten Sevenler Derneği isminde OnAir Sahne'den çıkardığı single ile yeniden dinleyicileriyle buluştu. Yeni çalışmasında Gerçekten Sevenler Derneği, Daha Neler Var ve Hala Sana Aşığım adlarında 3 şarkıya yer veren müzisyen, elektronik ve akustik müziğin birleşimini dinleyicilere sunarak, onları farklı dünyalarda yolculuğa çıkarırken, söz yazarlığıyla da rehberlik ediyor. Erden Erdoğan'ın şarkı yazarlığı kimliğinin yanında prodüksiyon ve aranje alanlarında da deneyimleri çocukluk yıllarına dayanıyor. Çok küçük yaşlardan beri kayıt ve düzenleme alanlarındaki deneyimi, güncel işlerindeki başarısını en iyi açıklayan unsurlardan biri. Müziğin teknik evreninde ne kadar yetkin bir sanatçı olsa da müziğe ve üretimlerine karşı perspektifi bir o kadar duygusal izler taşıyor. Bu bağlamda Erden Erdoğan çalışmalarını, fiziksel varlığı bir gün olmayacak olsa bile sözleri ve ezgileriyle sonsuza dek varlığını sürdürme gayreti olarak görüyor. Kariyerinde kendinden deneyimli ya da deneyimsiz olmasını önemsemeden birçok sanatçıyla ortak projelerde yer alan Erden Erdoğan bireysellikten daha çok kolektif projelerde yer almayı tercih ediyor. Son projesiyle kendisine Gerçekten Sevenler Derneği parçasında eşlik eden Kübra Yıldız ise oldukça dikkate değer bir kadın vokal. 1990 İstanbul Üsküdar doğumlu olan Erden Erdoğan müziğe 9 yaşında gitar çalarak başladı. İlk bestesini 14 yaşında yaptı. 16 yaşında müzik stüdyosunda aranje ve mix mastering eğitimi aldı. 20 yaşına geldiğinde ufak çaplı ev stüdyosu ile kayıtlarına başladı. Şu an 1'i albüm olmak üzere toplam 21 single çalışması var. Deneysel müziğe ağırlık vermeyi ve değişik müzik türlerini harmanlamayı seven Erden Erdoğan'ın reggea ve alternatif müzik başta olmak üzere sırasıyla; Pop, Rock, Lo-fi ve Deep house gibi türler üzerinde birçok çalışması bulunuyor. Albüme tüm dijitallerden ve şarkıların kliplerine OnAir Sahne YouTube kanalından ulaşabilirsiniz.


Ehlikalem, sadece bir müzik grubu değil, çok daha fazlası, diyor Erdinç Çavuşoğlu. Mali müşavirler olarak bir araya gelip kurdukları bu grubu ne de güzel tanımlıyor. Ehlikalem, asıl hikayesi ve duygusundan uzaklaştırılmış türkülere yeniden hayat veriyor. Aslını bu günlere taşıyor. Sadece müzik yapmak yetmez diye düşünen grup, her konseri ve etkinliğini bir başka sosyal sorumluluk projesine adıyor. Yürüyecek çok yolları, yapacak çok işleri var ve çok heyecanlılar. Onları siz de tanıyın, çok istiyorum. Her ne kadar hepimizin birliktelik içerisinde bir görevi varsa da organizasyon ve etkinlik planlama noktasında toparlayıcı ve genelin ortak kararını uygulamaya geçiren birine ihtiyaç duyulur. İşte bu noktada grubun üyelerinin de istek ve kabulüyle grubun sözcüsü ve iki yıl önce kurduğumuz Ehlikalem Kültür ve Gösteri Sanatları Derneği'mizin başkanı olarak seçildim. Grubumuzun idari yapısı mali ve idari işlerden sorumlu ve başkan yardımcımız Muhammet Ünlü, organizasyon ve etkinlik sorumlularımız Önder Kaya ve Emel Halis Altunsabak, sosyal etkinlik ve yardım projeleri sorumlumuz Şayan Kaya, Fatma Baran ve Nilgün Varol, denetim sorumlumuz Mehmet Coşkun ve Muharrem Hüseyin Güzel, sosyal ilişkiler sorumlumuz Gülsemin Kaya Altunışık'tan ibarettir. Bizleri asıl bir araya getiren mali müşavirlik mesleği ve İstanbul odamızın Halk Müziği Korosu. Evet hepimiz mali müşaviriz. Zor ve toplum tarafından çokça rastlanılan ve bir o kadar az da bilinen, geniş bir camianın mensuplarıyız. Rakamların ve kanunların gri dünyası ile bezeli sanılan dünyalarımızın aslında ne kadar renkli ve çeşitli olduğunu da ifade etmek istedik. Sanatın aslında birçok alanında ilgili ve yetenekli arkadaşların bir araya gelmesi hakikaten zor bir olasılık. Ne güzel bir şans ki biz ona sahip olduk. Grubumuzun üyelerinin sadece müzik icralarında var olduğu sanılmasın. Kendi içimizde çeşitli yetenek ve becerileri olan arkadaşlarımız da var. Örneğin Gülsemin Kaya Altunışık isimli arkadaşımızın taş boyama ve görsel ürünler çıkarma yeteneği bunlardan sadece biri. İcra ettiğimiz tür her ne kadar Türk halk müziği olsa da müzik türü açısından Türk müziği, özgün ve etnik müzik icralarında da varız. Evet, asıl icra alanımız Halk Müziği. Her birimiz bu toprakların değişik bölge ve yörelerinin çocuklarıyız. Kadim bir coğrafyada yaşıyoruz. Medeniyetlerin beşiği. Binlerce yıllık hikayesi sözlü ve melodik olarak günümüze kadar aktarılmış. Bizler ise o hikayeye, aslına ve duygusuna bağlı kalarak avaz oluyoruz. Sevdaya, özleme, acıya ve sevince dair o kadar çok hikayemiz var ki! Aslında bizi bize anlatıyoruz melodik olarak. Dediğim gibi her türkünün bir hikayesi, bir duygusu var. Ne yazık ki günümüzün sürekli tüketen ve üretmeyen çarkı, o hikayeden ve duygudan uzaklaştırmış türkülerimizi. Hassasiyetimiz bu yönde. Derdimiz, aslına uygun bir anlatım. Aslında hemen hemen grubun tamamının aslına uygun bir icra hususunda bir istek ve bilgisi olsa da bir isimden bahsetmeden geçmek olmaz diye düşünüyorum. Feyz ve ilham aldığımız bizce bir Anadolu dervişi sevgili Nevzat Karakış, bu fikir dairesinde eyleme geçmemizde etkin bir rol oynamıştır. Daha sonrasında ise birlikte çalıştığımız, bize çok katkısı bulunan müzik eğitimcisi Temmuz Can Uğurlu ise, aslına bağlı kalarak icranın köşe taşlarını oluşturdu diyebilirim. Bizler müzikal her ürünün anlattığı duyguyu işliyoruz. Şiarımız onu anlatmak ve hissettirmek. Sanatın aslında her alanı için geçerli bir unsur olan yetenek önemli. Bunun yanı sıra verdiğiniz emek kadar başarılı oluyorsunuz. Özellikle müzik alanındaki başarının temel taşı, repertuarınızdaki parçanın hikayesini ve duygusunu doğru ve aslına uygun verebilmenizdir. Dinleyiciye geçtiğinde ve gönül teline dokunduğunuzda, işte o zaman başarıya ulaşıyorsunuz. Maalesef salgın tüm dünyayı etkiledi. Bizler de nasibimizi aldık. Bir araya geliş ve repertuar çalışmalarımız sekteye uğradı. Fakat müzik aşkı öyle bir şey ki, bulunduğumuz mekanlarda üretmeye çalışıyoruz. Severek yaptığınız her neyse, onun tüm zorlukları ve olumsuzluklarına da katlanıyorsunuz. 2020 yılı başı itibarıyla salon konserlerine ara verip diğer etkinliklerle dinleyiciye ulaşmak istedik. Pandemi dönemi pek tabii planlarımızı aksattı. Fakat 2020 yılı Haziran dönemi itibarıyla Youtube kanalımız üzerinden canlı müzik yayınları gerçekleştirmeye başladık. Her hafta cuma akşamı grubumuzdan iki solist ile canlı müzik programı yaptık. Beste çalışmalarımız da devam etmekte. An itibarıyla grubumuzun üyelerinden Nilgün Varol, annesinden derlediği bir Trakya türküsü ile yakında sizlerle olacak. Tabii ki bu bir başlangıç. Şahsımı ve birkaç arkadaşımızı solo performansı ile pek yakında yeni bestelerimizle izleyeceksiniz. Pandemi dönemini sürekli üreterek geçiriyoruz diyebilirim. Türküler dediğim gibi bir şey anlatır. Fakat kesinlikle anlattığı insana dairdir. Mazlum ve mağdurun tarafındadır. Bizler de konser ve etkinliklerimizde mutlaka bir sosyal sorumluk duygusu besleriz. Örneğin konserimizin birinde kadına şiddet ve kadın cinayetlerine işaret ettik. Repertuarımızı buna uygun belirledik. Bir diğer konserimizde, Türküler bizden kitaplar sizden, dedik ve seyircilerimizden kitap getirmelerini istedik. Bizler bu toplumun bireyleriyiz. Olan hiç bir şeye kayıtsız kalamayız diye düşünüyoruz. Bizler özellikle müzik icrası ile dokunduğumuz yüreklere, diğer faaliyetlerimizi de anlatmaya çalıştık. Sosyal yardım projelerimizi, konser ve etkinliklerimizde duyurduk izleyicilere. Müzik ile bir hikaye anlattık. O hikayeye naçizane yeni bir hikaye ekledik. Cehalet ve karanlığın, bu coğrafyanın kara yazgısının nedeni olduğunu düşünerek, ihtiyaç sahibi okul ve öğrencilerimize kitap yardımlarında bulunduk. Bunun için çevremizden de destek gördük. Kitap teslimlerimiz akabinde gelen görsellerden çocuklarımızın ve gençlerimizin gözlerindeki ışık, ne kadar güzel ve doğru bir şey yaptığımız inancını daha da artırdı. An itibariyle daha da azimliyiz. Dediğim gibi her birimizin toplumsal hassasiyetleri söz konusu. Salt müzik icra etmenin eksik kalacağını düşündük. Şu ana kadar Şişli Belediyesi katkılarıyla 4, Sarıyer Belediyesi katısıyla da 1 konser gerçekleştirdik. Sosyal medya mecralarında ise şu ana kadar 10 canlı yayın gerçekleştirdik. Konserlerimizin tamamı ücretsiz ve halka açıktı. Her konserimizin bir sosyal mesajı vardı. Bahsettiğim gibi kadına şiddet ve kadın cinayetleri, ihtiyaç sahiplerine teslim edilmek üzere kitap yardım kampanyası ve eğitim bursu sağlayan sosyal yardım projelerimiz söz konusu. Bunun yanı sıra çeşitli etkinlikler de gerçekleştirdik. Asıl amacımız, emek ve gönül verdiğimiz müzik ve sosyal yardım projelerimizi, geniş katılımlı bir platformda geliştirip daha fazla insana dokunabilmek. Müzik sanatın bir dalı. Müzikal etkinliklerimizi sanatın diğer dalları ile zenginleştirip, bizi bize anlatan yelpazeyi genişletmek istiyoruz. Bu anlamda sanata ve müziğe gönül vermiş, toplumsal değer yaratabileceğimiz platformlarda var olmak hedefimiz. Kesinlikle. Özellikle kendi bestelerimizi bireysel olarak seslendireceğimiz çalışmalarımızla yakında izleyici karşısına çıkacağız.


Türklerin Kıbrıs'ta var olma mücadelesinin en önemli sembollerinden biri olan, Kıbrıs Türk üniversite gençliğinin yazdığı Erenköy Destanı, tüm yönleriyle Surlariçi Şehir Müzesinde yaşayacak. 1964 yılında, büyük bir kısmı Türkiye'de olmak üzere, yurt dışında okuyan üniversite öğrenicisi Kıbrıslı Türk gençlerinin, vatan savunması için Erenköy'de toplanarak giriştiği mücadele, bağımsızlığa giden yolda yaşanan en önemli olaylardan biriydi. O dönem, Kıbrıs'ı Türkiye'ye bağlayan tek bölge olan Erenköy'ün savunulması, Kıbrıslı Türklerin adada tutunabilmesi için hayati önem taşıyordu. Bu nedenle, başta Türkiye olmak üzere Kıbrıs dışında üniversite eğitimlerini sürdüren fedakar birçok Kıbrıslı Türk genci, eğitimlerine ara vererek, Erenköy mücadelesine katılmış ve bölgede tüm imkansızlıklara karşı Yunanistan destekli Rum askerlerine karşı destansı bir mücadele vermişlerdi. Kıbrıs Türk Mücadele Tarihinde oldukça önemli bir yeri olan Erenköy Mücadelesi Surlariçi Şehir Müzesinde birçok materyal kullanılarak yaşatılacak. Sergilenecek olan materyaller arasında Erenköy Mücadelesi sırasında mücahitlerin kullandıkları giysi, silah, taşıt gibi malzemelerin yanında döneme ait önemli tarihsel belgeler de sergilenecek. Mücahitlerin adaya çıkmalarını sağlayan hücumbotlar, balıkçı tekneleri ve sandalların maketleri de sergilenecek eserler arasında. Ayrıca mücahitlerin Erenköy bölgesinde verdikleri mücadele ödüllü ressamlar tarafından çeşitli yönleriyle ve farklı tekniklerle çizilen tablolarla resmedilecek. Bunun yanı sıra Erenköy Mücadelesine katılmış bazı önemli isimlerin silikon heykelleri ve bronz büstleri de Surlariçi Şehir Müzesi'nde yer alacak. Yakın Doğu Oluşumu Müzeler Daire Başkanı Prof. Dr. Ali Efdal Özkul, Rumların Kıbrıs'ı Yunanistan'a bağlamak için başlattıkları saldırılara karşı Kıbrıslı Türkler birçok yerde ellerindeki sınırlı malzeme ile bir varoluş mücadelesi verdiklerini hatırlatıyor. Prof. Dr. Özkul, Bu varoluş mücadelesi içerisinde Kıbrıslı Türklerin, o dönem, Türkiye Cumhuriyeti ile tek bağlantı noktası olan Erenköy bölgesinde verilen mücadelenin ise ayrı bir önem taşıdığını vurguluyor.


Kuruluşundan bu yana nitelikli kitaplarla çocuk ve gençleri buluşturmayı temel hedef olarak belirleyen ve bu konuda öncü çalışmalar yapmayı sürdüren Bilgiyolu Kültür Yayınları'nın 2022 yılında İlk Gençlik Edebiyatı alanında Ergenin Yaşamına Tanık Olmak'' başlığıyla Macera ve Dedektiflik Romanı türlerinde düzenlediği yarışmanın sonuçları belli oldu ve kitaplar basılarak okurlarıyla buluşmaya başladı. Bu kitaplarıyla ödüle değer görülen yazarlar, düzenlenen bir törenle ödüllerini aldı. Bir Başka Çarşamba, Cirt, Büyü Bozumunda başlıklı metinler macera romanı türünde ilk üç sırayı; Nasıl Dedektif Oldum ve Takla Atamayan Kuşlar ise dedektiflik romanı türünde ilk iki sırayı paylaştı. Birincilik Ödülü, Bir Başka Çarşamba başlıklı metniyle Tuba Aktaş Deli'ye, İkincilik Ödülü, Cirt başlıklı metniyle Seher Keklik Şengül'e, Üçüncülük Ödülü, Büyü Bozumunda başlıklı metniyle Merve Özçakır'a layık görüldü. İkincilik Ödülü, Takla Atamayan Kuşlar başlıklı metniyle Kürşad Atam'a layık görüldü. Dedektiflik kategorisinde üçüncülüğe layık görülen bir metin olmadı. Bilgiyolu Kültür Yayınları, önceki yarışmasının ödül töreninde Korkuyu Tanımak; Onunla Yüzleşmek başlıklı yeni korku romanı yarışmasını da hatırlattı. Korku, her canlının doğal olarak dışa vurduğu içgüdüsel bir davranış biçimidir. Tarih boyunca her canlı kendi korkularını ortadan kaldıracak güvenli bir yaşam alanı bulmaya, burada kendi geleceğini kurmaya çalışmıştır. Onun için beslenme, barınma ve güvenlik önemlidir. Birinin eksik olması ya da olma ihtimali bile korku iklimini tetikler. İnsanın da doğal canlı korkularının yanı sıra kendine özgü sosyal, psikolojik, yaşamsal korkuları vardır. Bu onun bilinç taşımasının sonucudur ve önemlidir.


Kavramsal/protest sanatçı ve yazar Erhan Us'un on birinci kişisel sergisi Ataerkilled, 10 13 Mart tarihleri arasında gerçekleşen Art Ankara 8. Çağdaş Sanat Fuarı'nda izleyici ile buluştu. Toplumsal cinsiyet rollerinin öldürücü alışkanlıklara dönüşmesini 20'ye yakın yerleştirme ve resim ile eleştiren Us'un mini sergisi, ATO Congresium Ankara'da bir kez daha ziyaret edildi. Ataerkilled, Us'un Şubat 2022'de on ikinci sergisi olarak hazırladığı Tanrı Simülasyonu NFT koleksiyonundan önce, 25 Kasım 31 Aralık 2021 tarihlerinde Uniq Expo Istanbul'da sanatseverlerin beğenisine sunulmuştu. Toplumsal cinsiyet eşitliği, muhafazakar yapının bedene tahakkümü, fırsat eşitsizliği, ayrımcılık, dayatılan güzellik kavramı, cinsel suçlar, metalaşma, moda istismar gibi konuları merkezine alan sergi, Us'un geçen yıllarda Tokyo Metropolitan Müzesi, Londra, Miami, Roma, Sydney, Rahmi M. Koç Müzesi, SaatchiArt gibi 5 kıta, 26 ülke ve birçok şehirde sergilenmiş yapıtlarından oluşuyor. Toplum denilen o tanımsız şeyin travmalara çektiği yara bantlarını ve körlüklerini birer göz bandı yapıp taktığı bizlerin, tarihte yalnız ve ancak şekil değiştiren 'tatlı hatıralar'a birer şeker daha atıp içerken, şiddetin tekrar üretildiği aklımızdan bile geçmeyen bu iğrenç şekilciğin dağınıklığı arasında kadın, erkek, meta, dualite sonunda yersiz bir kimliksizleşme. 'Süs'leştirilip yaşamı eve sıkıştırılan, işinde üzerine cam tavanlar atılan, muhafazakarlaşmanın kutsallarla paketlediği, anahtar kimliği anneleştirilen, moda istismarıyla hızlı tüketim öğesi yapılan kadın modelleri ve yanında bazı anlamsız beden mecburiyetleri. Ataerkil içerikten vazgeçmeyen ve hiçbir zaman da 'hakimiyetini' teslim etmemek planlarıyla vazgeçmeyecek inanç sistemleri bin yıllardır bireyin vücut bütünlüğüne tahakküm arzusunda. Türümüz aydınlanma davalarının sonunda yine dogmaya, geleneklere, inançlara sığındı. Sistemin zihne işlediği 'normalleştirme' suça zemin yaratırken; haksız tahrik, iyi hal, ceza indirimleri, duygusal bahanelere sarılmış cinayetler, kapatılmış soruşturmalar, sağlanmayan koruma, sınırlarını bilmeyen birey hazırladı olay mahallini. Gelenekler ve dedikodu ile kişiyi sınırlarken toplum, düzeni ifşa edenler erkek 'otoriteler' ya da ataerkil kadınlar tarafından susturuldu. Belirlenmiş rollerden dayatmalardan kurtulmanın, toplumsal cinsiyet eşitliğinin, feminizmin güçlü kadın duruşunun önünde bugün en büyük engel; medyanın reytingler, tiraj ve onaylanmak; erkek ile ataerkil kadının da 'uyum veya emir' uğruna, devam ettirdiği geleneksel toplumsal cinsiyet rolleri.


Kavramsal protest sanatçı ve yazar Erhan Us'un on beşinci kişisel sergisi Illegalite: Gücün Transferi, T. Rowe Price Gallery'de, ABD'nin en eski sanat okulu Maryland Institute College of Art himayesinde izleyici ile buluştu. 2019'da Art Basel Fuarı sırasında Miami'de ilk kişisel sergisini Filmgate'te Amerikan izleyicisi ile buluşturan Us, şimdi de manifestosu ile izleyiciyi, birey yönetici güç zehirlenmesi üçgeninde sergilenen on dört eseri ile yeniden incelemeye davet ediyor. II. Dünya Savaşı sonrasında dünya durdu, döndü ve kendine baktı. Baktı ama sorunun insanların içindeki insanlar olduğunu görmedi. Sosyal psikoloji tamamen otorite birey ilişkisini çözmeye yönelmişti. İnsanın doğası, hırsı, güç arzusu, en sıradan bireylerin bile görevi kötüye kullanmaya varan, yükselmek için her şeyi yapan ancak bu uğurda başlangıç amaç ve hedeflerindeki meşruiyeti kaybettiği bir güzergahta ilerliyordu. Çağlar ve medeniyet, bunu asla değiştiremedi. çekildiği bu süreç sonunda güç el değiştirdiğinde, verilen sözler unutulur, dünün mağdurları bugün, yarının zalimlerine dönüşür. Yöneticiler değişse de istibdat hep tozlu bir bekleme sürecindedir. Yeni sistem de eskisinden farksız olarak, pompaladığı başarı kriterleri dışındaki kodları tanımaz. Kontrolsüz eleştiri ile yaratıcılığı öldüren, kendinden olmayanı dışlayan, nefretle beslenen içerikle bireyi kalıpların içinde tutar ve hiçbir başarı cezasız kalmaz. Ve gücün kendini sürekli kılması için bir korku imparatorluğuna ihtiyacı olur. Alternatif zaferlerle şahane gösteriler yapar, her fırsatta düşmanlar yaratıp kitleleri ona inandırmak suretiyle göz açıp kapayana kadar kadrolaşma, sansür ve baskıyla kendi otokratik oligarşisini oluşturur. Sonunda birey, yükseldikçe kimliksizleşir, iktidarın sonunda ya yalnızlık ya da ölüm vardır.


Kavramsal/protest sanatçı ve yazar Erhan Us'un 10. kişisel sergisi Entelektüel Ölüm, 11-25 Şubat tarihlerinde Mira Koldaş Art Gallery 'da, Gökçe Oruç küratörlüğünde sanatseverlerle buluşuyor. Pandemi nedeniyle randevu ile ziyaret edilecek olan sergi, Us'un post-gerçeklik, popülizm, kimlik siyaseti/toplumun aptallaştırılması, eğitim sistemlerinin çöküşü doğrultusunda toplumun sorgulayıcı fonksiyonlarının azalarak tektipleşmesi sonucu entelektüel varlığını kaybetmesi gibi konuları merkezine alarak; geçen yıllarda 5 kıta / 26 ülkede sergilenmiş, Türkiye'de ilk kez izleyici ile buluşacak, oldukça sert yerleştirme ve resimlerden oluşuyor. Alet olduğun popülizmin ve cehaletin ve kimlik siyasetinin. Kısmet dedin sorumsuzluktan gelen, nedensellik kıskacında bütün sorunlarına. Sıkıldın, o new age saçmalıklarla dolu kitapları okurken bile, sıkıldın. Selfie'ni çekmen yarım saat sürdü, onaylanma arzusuyla. Survivor izledin sonra, tanrından birkaç istek yapıp, uyudun dogmalarınla. Ulaşıldığı anlamına gelmediği bir çağın alacakaranlığına. 1987 yılında Ankara'da doğdu. Kavramsal sanatçı ve yazar. Bilkent Üniversitesi THM'den sonra, marketing çalışmaları ve 11 sivil toplum başkanlığına istinaden uluslararası onur nişanlarına ve 'En İyi Dijital Ajans' ödüllerine layık görüldü. Eserleri; 25'i aşkın ülkede sanatseverlerle buluştu. İstanbul ve Anadolu Üniversiteleri'nde Sosyoloji ve Felsefe çalışmalarına devam etmektedir. Dijital Prestij: Teknoloji, Sosyal Medya ve Marketing Üzerine kitabı 2018 yılında yayımlanan Us; Uluslararası Plastik Sanatlar Derneği, AFSAD ve AGSAD üyesidir.


Kavramsal/protest sanatçı ve yazar Erhan Us'un on ikinci kişisel sergisi The God Simulation, NFT koleksiyonu olarak 10 Şubat itibariyle izleyici ile buluşuyor. The Truman Show filminden elli karenin bozulmuş formları ile gerçeklik, simülasyon argümanı ve bilinç üzerinde duran sanatçı, toplumun inanmayı tercih ettiği sabitler ve güncel önermeler arasındaki önyargı / tutum farkına değiştirilmiş görme biçimleri kullanarak dikkat çekiyor. Dev NFT 'marketplace'leri OpenSea. io ve Rarible. com'da erhanus kullanıcı adı ile görüntülenebilecek Us, sanatın sansasyonelliğin etkisinde kalmamasının önemini vurgulamak adına, sınırlı NFT'nin satışa sunulacağını belirtti. Serinin devam projeleri, Matrix ve 13. Kat'ın incelendiği iki yeni koleksiyon da Mart ve Nisan'da sanatçının NFT hesaplarında izlenebilecek. On binlerce yıl sonra yaşayacak bir insanın, evrimin aşamalarını veya tarihini çözümlemek için tasarladığı bir bilinç olmak ya da olmamak. Belki kanlı canlı insan, belki kavanozdaki beyin ya da birkaç silikon etkileşimi olarak Platon, Descartes, Hume, Kant, Berkeley, Baudrillard, Bostrom. Soğuk bir gün doğumu gibi yüze çarpan dogmaların arasında o 'kutsal' kitabın karakterleri değiştirildiğinde; cezalandırıcı tanrının sınadığı kuklalarla, bir simülasyonda zalim çocukların Sims karakterleri arasında hiçbir fark yok. Kavramsal sanatçı ve yazar. Bilkent Üniversitesi THM'den sonra, marketing çalışmaları ve on bir STK başkanlığına istinaden uluslararası onur nişanlarına ve en iyi dijital ajans ödüllerine layık görüldü. Eserleri; 30'a yakın ülkede sanatseverlerle buluştu. Dijital Prestij: Teknoloji, Sosyal Medya ve Marketing Üzerine kitabı 2018'de yayımlanan, ikinci kitabı Status Quo'nun Mart 2022'de raflarda olması beklenen ve yaşamı hakkında bir de belgesel çekilmiş olan Us; a+A Uluslararası Plastik Sanatlar Derneği ve AFSAD üyesi olup, İstanbul ve Anadolu Üniversiteleri'nde Sosyoloji / Felsefe çalışmalarına devam etmekte ve Doğu Akdeniz Üniversitesi'nde dersler vermektedir.


Yapay zeka tarafından kapağı tasarlanan ve arka kapak yazısı yazılan, Eric Weiner'ın kaleme aldığı Dahiler Diyarı, Cemre Özer Düzgün çevirisi ve KaplumbaA Kitap etiketiyle raflardaki yerini aldı! Kitabın çevirmeni Düzgün, Antik Yunan'dan, Floransa'ya, Viyana'dan Kolkata'ya, oradan San Fransisco'ya kısacası dünyanın dört bir yerinde, deha turuna çıkmak istiyorsanız doğru kitaba bakıyorsunuz, diyor. Eric Weiner'in Dahiler Diyarı adlı kitabı, coğrafyanın yaratıcılığı ve yeniliği teşvik etmede oynadığı role dair düşündürücü ve eğlenceli bir keşif. Weiner, Atina, Floransa ve Silikon Vadisi de dahil olmak üzere dünyanın dört bir yanındaki çeşitli şehirlere yaptığı seyahatlerde dehanın ortaya çıkmasına katkıda bulunan benzersiz kültürel, tarihi ve sosyal faktörleri ortaya çıkarır. Yol boyunca, tarihin en büyük düşünürlerinden bazılarının alışkanlıklarına ve zihniyetlerine ve kendi doğuştan gelen dehamızdan nasıl yararlanabileceğimize dair içgörüler sunuyor. Yaratıcılık, yenilikçilik ve coğrafya ile insan başarısının kesişim noktalarına ilgi duyan herkesin mutlaka okuması gereken bir kitap. Önemli bir ipucu, parmak kadar küçük, yuvarlak bir ziynet eşyasında yatar. Bu eser, Rönesans Floransa'sından ortaya çıkan tüm eserler arasında, bir adım öne çıkar ve geri kalanını açıklamaya yardımcı olur. O olmasaydı, muh- temelen bu dahiler de var olmayacaktı ve büyük olasılıkla Rönesans gerçekleşmeyecekti. Dahiler Diyarı'nın yazarı, birçok insanın ilgisini celb eden dehanın, nerelerde ve nasıl koşullarda ortaya çıktığına dair bir araştırma serüvenine çıkmış. Çok akıcı bir dille ve derinlemesine bir araştırmayla da bu kitabı ortaya çıkarmış. Cemre Özer Düzgün'ün itinalı çevirisi ve editör Furkan Kemer'in yoğun emeğiyle biz de kitabı Türk okurlarla buluşturduk. Kapağıyla ilgili konuşurken tasarımcımız Okay Karadayılar, kapağı yapay zekaya yaptırdığını ve güzel sonuç aldığını söyledi. Bir adım daha attık ve arka kapağı da yapay zekaya yazdırdık. Bu tezattan çok memnun kaldık. Umarız okur da bizim gibi düşünür. Eric Weiner, Dahi doğulur mu, yoksa olunur mu? sorusunun cevabını, tarihteki dahilerin şehirlerine giderek araştırıyor. Akıcı diliyle bu araştırmasına okuyucuyu da dahil ediyor. Kitabı çevirirken, yazarla beraber bulunduğu şehirlerin atmosferini kokladığım, ünlü dahilerin yaşamlarına bir nebze de olsun dahil olduğum için çok mutluyum. Her zamanki gibi bana bu kitap için inanan ve sabırla bekleyen Alsem'e, desteklerini hiçbir zaman eksik etmeyen eşime ve aileme teşekkür ederim. Umarım siz de okurken en az benim kadar keyif alırsınız.


1990 yılında Ankara'da doğan Erin, 2017 yılında Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü'nden mezun oldu. Gerek yurt içinde, gerekse yurt dışında gerçek zamanlı veya dijital pek çok kişisel sergi düzenledi ve karma sergilere katıldı. Resim haricinde dijital kolaj, video ve ses enstalasyonu, fotoğrafçılık ve yazınsal alanlarda da çeşitli yapıtlar ortaya koydu. Bu soruyu okuduğumdan beri belki de on farklı fikir geçti kafamdan. Her biri birbirinden farklı bir yönümü tanımlayan bir sürü fikir... Öyle çok öhöm öhöm! diyerek anlatabileceğim şey var ki, herhangi birini yazarak kendimi sıfatlamış ya da kalıplamış olmak hiç istemiyorum. Tam şu anda öğlen güneşinde saçlarını kurutan ve bunları yazan bir Erin'im mesela. Her yeni anda yeni bir tanesi de gelmeye devam ediyor. Hal böyle olunca da Erin İlkcan Aslan kimdir? sorusunun her yeni cevabına ben de fazlasıyla meraklanıyorum ve olan biteni heyecanla gözlemliyorum. Ve tam da şu an; keskin bir şekilde 'ben buyum'dan ziyade, değişimler konusunda esnek fakat aynı zamanda da disiplinli bir öz-gözlemleme ile hayat yolculuğumda kendimi farklı yönlerimle tanımanın tadını çıkaran biri olarak virgüllüyorum cevabı burada. Babam bugüne dek gördüğüm en afili aşık/ozan, annem ise kıpırdak bir dansçı. Geniş ailem de sanat icracısı dolu. Bu da bana ifadenin farklı biçimlerde yaratılışını erken yaşlarımdan beri gözlemleme şansı sağladı. Benim içim ise; ifade bulmayı bekleyen sonsuz bir yaratma güdüsü ile dolup taşıyor gibi hissediyorum neredeyse her zaman. Ailem sanatlarını geçirdikleri dönemin şartları ve mevcut şartların elverdiği ölçüde gerçekleştirmişler. Ben ise içimdeki yaratma arzusuyla yerimde duramadım. Öyle çok hareket ettim ve öyle çok yeni Erin'lerle tanıştım ki bu süreçlerde... Yeteneklerimin büyüyen bir ağaç gibi gelişimine, dallanışına, budaklanışına, bazen yaprak döküşüne, bazen tomurcuklanışına, meyve verişlerine yani kısacası deviniyor ve değişiyor oluşuna şahit oluyorum ve olmaya da devam ediyorum. Böylece yaşantım boyunca benimle birlikte mevcut olan her şey; asla keşfini bitirdim diyemeyeceğim yaratma serüvenimi destekliyor oluyor. Bu keşif bütünüyle hayata ait. Ve bunu deneyimliyor olduğum için kendimi çok ama çok şanslı hissediyorum. Tarzımı ben tanımlamayayım. Bırakalım bunu bu işte uzmanlaşmış sanat tarihçileri, galeristler, koleksiyonerler ya da herhangi bir şekilde sanata gönül vermiş birileri yapsın. Ben sadece yaratayım, yaratayım ki varlığımdan saçılan ışıkları izleyebileyim. Sanatım neler barındırıyor sorusuna gelirsek; sanatım tüm heyecanımı, tüm meraklı izleyişlerimi, tüm hayran kalışlarımı, tüm gayretimi, tüm değişimlerimi, tüm oh beee lerimi, tüm haydaa larımı, tüm gözyaşlarımı, kahkahalarımı, aşklarımı, kendimle olan ilişkimin her bir oluş seviyesini, öte yandan tüm sorumluluklarımı, hayretlerimi, korkularımı, sevişlerimi, bırakışlarımı, teslim oluşlarımı, haykırışlarımı ve sesiz kalışlarımı, bildiklerimi ve bildiğimi sandıklarımı, inançlarımı ve bazen reddedişimi, kaçışlarımı, saklanmalarımı, cesurca attığım tüm adımları, fark edişlerimi, kendim olmanın verdiği sevgi ile kendime sarılışlarımı, güzel bir müzikle deliler gibi dans edişlerimi, mızmızlanışlarımı, şımarıklaşmalarımı, koşuşturuşlarımı, dinleniverişlerimi, bir türkü mırıldanışımı, özlemlerimi, kavuşumlarımı, nefes alışlarımı ve nefes verişlerimi kısacası her ama her halimle zevkle deneyimliyor olduğum kendiliğimi barındırıyor. Sadece bu sorunun cevabına odaklandığım bir seneyi bu soruyu cevaplamak için yazı yazarak geçirebilirmişim gibi hissettirdin. Öyle basit fakat aynı zamanda da komplike bir soru ki bu benim için, dilimi çok ağdalamadan ifade etmeyi deneyeceğim. Hayatlarımızın, içsel oluş durumlarımızın yansımaları ile şekillendiğine inanıyorum. Ve bu oluş durumlarının; gelişerek evrimleşen bakış açıları ve yaklaşım tutumları olduğuna inanıyorum. Geniş bir bakış ile sonsuzun; her biri sonsuz olan ve sonsuz bir değişim devinimine sahip, o sonsuzu oluşturan parçaları gibiyiz. Olasılıkları hayatı algılayışımız ile belirliyor ve sadece varlıklarını sorgulayarak bile sonsuz sayıda ihtimali var ediyor olduğumuza inanıyorum. Bu bağlamdan yola çıkarak sorgulanmış her bir fikrin gerçek olduğuna ve evrendeki her bir parçacık kadar farklı gerçeklikler olacağına inanıyorum. Sonsuz olasılıklardan herhangi birinin, o olasılığın gerçekleşme durumuna yönelik tutumumuz ve yaklaşımımızın şekli ile gerçekleşiyor ya da gerçekleşemiyor oluşunu düşünüyorum şu an. Ama başka bir anda ise -örneğin dün sabah- sadece sabah güneşi tepenin ardından doğarken kulağıma gelen bir kuş şarkısının dile gelemeyen hissettirdikleri hayat felsefem oluyor. Hayat ne kadar değişiyorsa resimlerimin de aynı şekilde değişeceğine, gelişip evrimleşeceğine inanıyorum. Çünkü birbirinden ayrı değil hiçbir şey. Öncelikle hiçbir mesaj verme kaygım yok, olsa bile mesajın olduğu haliyle ulaşamayacağını biliyorum. Bu biraz kimse beni anlamıyor mızmızlanışı gibi oldu fakat öyle değil. Ben açık açık yazsam bile gözlemcinin hayatındaki her bir değişken, izlediği şeyi kendi algı sistemine göre algılamasına sebep olacaktır. Erken dönem resimlerimde idealist bir biçimde bunu yapmayı denedim fakat hiç gerek yokmuş. Konularda ise çıkan bazı resimler, aynı zamanda benim de bütünüyle bir parçası olduğum doğanın hareketi ve uyumunu gözlemleyerek sadeleştiriyor olduğum bir dilde yazılmış güzel bir anın şiirleri gibiler. O sihirli anların sonsuzlaşışı gibiler. Ama bazen de kendime soruyor olduğum nasıl bir süreçten geçiyorum? sorusuna resim vasıtası ile dalıyorum. Hazzı muazzam. Bazen ifade etmek için yanıp tutuştuğum ama nasıl dile getireceğimi bilmediğim bir konuyu ellerimdeki boyalarla irdeliyorum. Bazen de sadece yapıyorum. Ne olacağını, nasıl olacağını, neye işaret edeceğini hiç düşünmeden. Dedim ya, bir mesaj kaygım yok. Bakılan şey resim, görülen şey bakanın kendisi bence. İzleyici ile resmin arasında durmamaya gayret ediyorum çünkü ben de kendi resimlerimin izleyicisi olmaktan çok hoşlanıyorum. Nesne ile dolaylı yollardan bağ kurarak onu sahiplenmek, insanoğlunun hala sürdürüyor olduğu mülk illüzyonlarından biri olmuştur. Özne, nesneyi pragmatist olarak şekillendirir ve kırılmaz kalıplar içerisine oturtur. Bir ihtiyaç ve ihtiyacın giderilmesi yönünde kurulan özne-nesne ilişkisi uçucudur. Belli özel durumlar dışında, nesne, aynılaşarak öznenin yapay ihtiyaçlarını gideren bir aleladeleşme ile varlığını sürdürür. Nesnenin, özne tarafından atfedilen normlar içerisindeyken tükenme ve değersizleşme ihtimali yüksek, kalıcı olma ihtimali neredeyse yoktur. Bu ilişkinin istisnai durumlarından biri, öznenin nesne üzerinde oluşturduğu içselleştirme sürecidir. Bu süreç, yönelinen nesneyi, uzay-zaman bütünselliğinde bulunduğu organik yapıdan kopartarak üzerine yüklenen mana ile özel kılar... Bu 'özel'lik durumu daima süregelen göreceli bir biçimdedir ve aynı zamanda da değişkendir. Öznenin nesneye yüklediği her yeni mana, nesneyi içselleştirerek benimsemesine, onu olduğu çerçeve dışına çıkartarak sahiplenmesine sebep olur. Bu, öznenin nesne ile doğrudan bağ kurmasıdır. Kişiselleştirilerek, doğrudan öznel bir biçimde şekillenmiş her nesne, bir deneyim ile kazındığı salt varlığını öznenin zihninde sürdürür. Bu, alelade bir nesnenin, etki alanı devam ettiği sürece vazgeçilemezlik kazanmasıdır. Başka bir deyişle, nesnenin ölümsüzleşmesidir. yazıyordu serginin kapısında. Şimdi tekrar okuyunca bayağı uzatıyormuşum o zamanlar söylemek istediklerimi. Sergi, tam bir neden olmasın ki? sergisiydi bir yandan da. Sergileme mekanlarının steril oluşu sanat ile ifade bulan bazı duyguların etkisini tam olarak vermiyor ve her türden sanat yapıtını hissettirdiği şey ne olursa olsun ticari bir metaya dönüştürüyor gibi hissediyordum o zamanlar. Bu yüzden de sergi bittikten sonra sergi sonunda kalan her şeyi koca bir çöp poşetine koyarak otelin çöplüğüne bıraktım ve sergi aslında tam da o noktada bitti. O geceden kalan eserler o gece alıcıları ile yeni evlerine giden eserlerdi. Pomptu olamamış olanlar yani... Şimdi kocaman bir gülümseme ile hatırlıyorum o akşamı. Duş alan bir şişme bebek vardı ve onlarca insan ufacık bir otel odasından geçti. Hayatımın en kalabalık one night stand'ı gibiydi. Yeterli boşluğa sahip her yer yeni bir şey ifade etmek için uygundur bence. Yer yoksa gerekli boşluk da bir şekilde yaratılır. Ya da mevcut olan değiştirilir. Yüzeysel bir kısıtlama hissetmiyorum bu yüzden. Ama sokaklar, benzer duyguları paylaşıyor olabileceğimiz belki de sanatla karşılaşma şansı olmayacak onlarca insan ile bu evrensel dil ile iletişim kurabilmeye olanak tanıyor. Şu sıralar bir köyde yaşıyorum ve buradaki sokaklara da dokunmaya devam ediyorum. Sokağa bıraktığımız eserlerin daha sonra yanlış anlaşılarak yıkılışına ya da kazınışına belki de üzerinin boyanışına şahit oluyoruz. Eserlerin süreçleri devam ediyor böylece. Kendi hikayelerini yazmaya devam ediyorlar. Her birimiz gibi. Hiç bir sorun yok... Bir yolculuğumda birkaç günlük duraklarımın her birine sokak resimleri yapmıştım. Sonrasında hayatta kalan yapıtlarımla karşılaşmak yoğun şeyler hissettirmişti. Tuhaf bir zaman makinesi gibi gelmişti bana. Haydaaa yaşlanıyor muyum!? diye sormuştum kendime. Neyse ki sonra olgunlaşma olgunlaşma diyerek kendimi olumlayarak ikna etmiştim. Çocuklarımızın dünya gezegeninin gelişimine bıraktığımız gezegensel birer miras ve aynı zamanda da gezegenimizin çocuklarımıza bırakıyor olduğumuz bir miras olduğunu düşünüyorum. Hayata karşı duyarlı gelecek nesillerin varlığını şimdiden hissedebiliyorum. Bu konuda bizlerin hayata duyarlı olması ve ilgi alanlarımızı sürdürülebilir hayat algısında genişleterek sonraki nesillere ve bu sayede de hayata fayda sağlayabileceğimize inanıyorum. Her şey birbirine bağlı sonuçta. Bireyselliğinin farkında ve birlikte yaşadığı her türden canlı varlığın yaşamına saygıyla yaklaşacak ve nezaketle hayatı yaşarken aynı zamanda da hayatı geliştiriyor olan bireyler, özgürce yaratma ve değiştirme cesareti ile harikalar çıkaracaktır. Sanat tam bu noktada çocuklarımızın ve içerisindeki çocuğun merakı ile keşfe dalan herkesin yaratıcı olduğunu hatırlamasına çok büyük katkılar sağlıyor bence. Olacakları merakla izliyorum. Bir çocuğun resim yaparken parlayan gözlerine bakınca nasıl bir resim yapma şevki geliyor inanamazsın. İçimdeki çocuğun bir sürü çocuk birey arkadaşı var. Ayrıca bir seneden fazladır teorik çalışmaları devam eden ve demoları deneniyor olan bir özgür yaratım alanı hayalimiz var. Bu hayal biraz daha fizikselleşsin, seninle bu konuyu tekrar, daha uzun soluklu konuşalım. Şimdilik sadece çıtlatmış olalım. Konuyu bilenlerin gülümseyişini hissedebiliyorum. Ve bunu bilmek de beni çok mutlu ediyor. Oley! Herhangi bir resmimi, o anlık oluş durumumun yansıması olarak değerlendireceğimiz bir konuda, renkleri de o anki duygusal çeşitliliğim olarak seyredebiliriz. Bu da bu sorunun sincap ciddiyetindeki cevabı olsun. Nasıl bir döneme götürdün beni şu an inanamazsın... Tam bir dönüşüm dönemiydi. Hayatın geçitlerinden birindeydim. İlerlediğimi hissediyordum fakat bazı yerlerinde karanlık bir merdivenin tırabzanlarından tutunarak el yordamıyla yönümü tayin edebildiğim fakat hala daha ilerlemeye devam ettiğim anları vardı bu dönemin. Yorgundum ama bitkin değildim. Böylesine yoğun bir sürecin sonucunda dinlenmeye geçtiğimde, güzelin ne olduğu ve güzele yönelik her yeni sorguda algının nasıl da değişebileceği dışında hiçbir düşünceye odaklanamıyordum. Bu konuyu öyle çok irdeliyordum ki güzel bir uykuya hasret kalmıştım. Güzel olmayanı da sorguluyordum aynı zamanda. Güzel olmayan bir şeyi, tamamen güzel olmadığına inandığım biçimlerde sergilemeye, performe etmeye, deneyimlemeye açıldım. Kendi üzerimde bir deney yaptım diyebilirim. Bu sayede bir kabulleniş oluştu. Serginin isminde çirkin tarafım anlamı varken bir yandan da aslında olmadığım sandığım farklı yönlerimi barındıran tarafımı sorguluyordum. Sergi, tüm yaratım sürecini yaşayarak oluşturduğum koca bir happening/performans gibiydi. Sergiyi oluşturan resimler ise bu performatif sürecin sonunda geldiler. Güzel olmayan, olmayan tarafımın resimleri. Dönüp resimlere tekrar baktığımda güzel geliyorlar artık. Güzelliğin tek bir formu yok burada da. Bence resim, oluşurken sürekli evrimleşen bir yapıya sahip. Bir sonraki hamlemin ne olacağını görme merakı ve heyecanı bile başlı başına motive etmeye yetiyor beni. Güzel bir müzik, belki lezzetli bir şarap ve kendinle geçirdiğin o muazzam zamansızlıkta resimle başlayan tuhaf ve sonu belirsiz bir yolculuk... Ve bir de bu muhteşem yolculuklar sonucu hayatınızın gün be gün güzelleştiğini seyrederek devam ettiriyor olmanın verdiği kıvanç da cabası. Resme her defasında tekrar tekrar tutkuyla bağlanıyorum. Tam şu an, kendimi hissederken mutluyum. Bence yaşadığım her şey beni tam da şu an olduğum yere getirdi ve ilerletmeye de devam ediyor. Bu sebeple bir hayal kırıklığı ya da bir pişmanlık yok içimde. Anlaşılmaya gelirsek, artık böyle bir kaygı gütmüyorum resim yaparken. Ulaşacakları yere tam da ulaşmaları gerektiği biçimlerde ulaşıyorlar ve ulaşmaya da devam edecekler. İnanılmaz bir deneyimdi. Canlı resim etkinliğiydi ve katılan herkesin resme müdahale etmesini istemiştim. Dünyamız değişiyor, Dünya'da neler olmasını istersiniz? sorusuyla davet etmiştim izleyenleri resmime. İnanılmaz bir deneyimdi benim için diye tekrar ediyorum. Çünkü benim resmim algısını kırdığım anlar silsilesi yaşamıştım. Egomu yarattığım bir resim üzerinden gözlemlemek için inanılmaz bir platformdu. Hem performansı gerçekleştiren, hem de performansı gözlemleyendim aynı zamanda sahnedeyken. Bu sahne etkinliğinden iki tane yapabildim sadece. Sonra pandemi girdi araya. Tiyatrolar tekrar faal olduğunda ve bir arada olmanın sağlığımızı tehdit etmediği anlara vardığımızda, bu projeyi biraz daha geliştirmeyi düşünüyorum hala. Sonra seninle tekrar konuşmak isterim. Eğer yapmaktan vazgeçecek olursam da söz veriyorum haber vereceğim. Aykırı mı? Kim demiş? Ayrıca normalin ve aykırının ne olduğunu net bir şekilde bilmiyorum. Resme dair en aykırı macerama gelirsek de, zihnimde beliren ilk cevap dışında bir cevap vermek istemem bu soruya. Anlatacağım şey en aykırı olmayacağından pek dürüst olmayacak. Bu yüzdendir ki ne yazık ki fazlasıyla aykırı olduğundan anlatamayacağım. Eserlerimin dokundukları insanlara, mekanlara, evlere, duvarlara, koleksiyonlara, müzelere ve sokaklara; sağlıkla, sıhhatle, neşeyle, keyifle, bollukla, bereketle, mutlulukla ulaşmalarına niyetliyim. Ve eserlerimin öncelikle bana kazandırdıkları ile yaratımlarımı sürdürmeyi ve aynı zamanda da sanatı ve sanatçıyı destekleyebileceğim alanlar sağlayarak etkinliğimi genişletmeyi amaçlıyorum. Resim yaparken, daha doğrusu sanat ile ifade bulurken hissettiğim şeyleri çok seviyorum. Sanatın dokunduğu herkesin de kendi biricik deneyimlerini özgürce yaşayabilmesi gerektiğine inanıyorum. Her türden yaratım deneyiminin yaşanabileceği özgür üretim alanları sağlamak konusunda modeller üzerinde çalışıyorum bu yüzden de. Daha önce Cunda Adası'nda başladığım sanatçı rezidanslarına şu an Atelier Fernweh, Erin İlkcan Aslan ve Zeytin Perisi Evleri ortak çalışması ile Yusuflu Köyü'nde devam ediyoruz. Sanatçı dostlarımız gelip gidiyor. Birlikte üretiyoruz, birlikte seyrediyoruz, birlikte kahkahalar atıyoruz hayata doğru. Ve uzak olmayan bir gelecekte yeni yerlerin de yaratımında etken bir rol üstleneceğime inanıyorum. Halihazırda devam eden birkaç dijital sergide eserlerim izlemeye açıklar. Pandemi dolayısıyla turnesini tamamlayamadığımız Değişim! Nefes al, Nefes Ver performanslarına ve oluşturuyor olduğumuz bazı yeni platformların tasarımsal süreçlerine de odaklıyım. Yakınlarda bir kişisel sergi tarihi yok fakat bir anda ola da bilir. Fakat sıradaki kişisel sergimin içeriğine dair çalışmalarım muazzam bir motivasyon ivmesi ile devam ediyor. Yeni bir beste üzerinde çalışıyor ve aynı zamanda da bir seneden fazladır yazıyor olduğum haikuları ufak ufak kitaplaştırma çalışmaları yapıyorum. Ha bir de yaşadığım köyün olduğu kasabaya bir sokak sanatı festivali, aynı zamanda da buradaki tepelerden birine bir land art bırakmaya niyetliyim. Şimdilik aklıma gelenler bunlar. Ama en önemlisi hayattan layıkıyla zevk almak ve kendime seni seviyorum demeye devam etmek öncelikli projem. Seninle sohbet etmekten büyük keyif duydum. Varlığım varlığını sevgiyle selamlıyor. Teşekkür ederim.


Sevilen müzisyen Erinç'in yeni şarkısı Karalar, OnAir Sahne'den yayımladı. 2019'da OnAir Sahne ile birlikte yayımlanmış ilk şarkısı Mahluk'la müzikseverlere merhaba diyen genç müzisyen yaklaşık 2 yıldır özenli projeleri ve şarkılarına kendi hazırladığı klipleri ile dikkatleri çekmeye KARALAR şarkısında da devam ediyor. Karalar, Erinç'in açıklaması ile bir iç hesaplaşma şarkısı. Ancak bunu orta tempo dans ederek yapıyor. Umuda davet ve gerçekleri kabullenme açısından dinleyenlerin de Ahh be bu tam ben! diyeceği türden bir şarkı. Olduğu her andan keyif alarak, yaşamaya devam ettiği sürece kendini müzikle ifade etmeye devam etmek Erinç'in en büyük hedefi. Hatta bir yandan yeni şarkısının heyecanını yaşarken bir yandan da önümüzdeki aylarda paylaşacağı yeni şarkılarının hazırlıklarıyla uğraşıyor. Bir müzisyen için konfor alanının çok önemli olduğunu düşünen Erinç, Türkiye'de iyi standartlara sahip performans sahnelerinin sayısını maalesef çok az buluyor. Bu da tatmin edici performansın önünde bir engel olsa da Erinç de birçok bağımsız müzisyen gibi engellerde boğulmak yerine kendi alanlarını yaratıyor. 1985 yılında İzmir'de doğdu. Lise yıllarında ilk gitarıyla tanışınca müziğe aşık oldu. Dokuz Eylül Üniversitesi Resim Öğretmenliği mezunu. Son 10 yıldır kendi bestelerini yazıp, çalıp, kaydedip, aranje ediyor. Şarkılarının kliplerini hazırlıyor ve cover tasarımlarını yapıyor. Erinç çocukluğundan beri hayatında müzik ve resim olan çok yönlü bir sanatçı.


Alternatif kulvarın sevilen seslerinden Erinç, yeni şarkısını yine OnAir Sahne etiketi ile yayımladı. Son ürettiği çalışmalarında retro tınılar kullanan müzisyen, yeni teklisinde de buna devam ediyor. Ancak genç besteci bu defa orta tempo bir dans şarkısından çok, bir yolculuk şarkısı hissiyatı uyandırmayı amaçlamış. Yakın zamanda bir yolculuk planınız varsa ya da şu anda yoldaysanız sizinle aynı ritmi yakalayan yeni bir şarkınız daha var: Dindirmeye Gücüm Yetmez. Hayattaki 'başarı' kavramını çok güçlü olmaya değil yeterince sabırlı olmaya daha çok benzeten Erinç bu şarkısında hayattaki talihsizliklerin bizim için birer fırsata dönüşebileceğine hüzünlü bir dille değinmiş. Hüzün ve umudu bir arada işleyen şarkı için, kafasında gezen tilkileri yönetmekten vazgeçip mevcut durumunu kabullenerek gerçekçi bir hedef için heyecan duyuyor denilebilir. Aynı zamanda resim öğretmenliği mezunu olan Erinç'in son çalışmasının kapak tasarımı da yine yetenekli müzisyen tarafından çizildi. Sosyal medyayı aktif kullanan Erinç sayfalarından yeni şarkısı için de ilgi çekici paylaşımlar yapıyor. Dindirmeye Gücüm Yetmez şarkısını tüm dijital platformlardan dinleyebilirsiniz.


'Herkes için Sanat' mottosuyla 2-4 Şubat tarihlerinde gerçekleşecek erişilebilir sanat festivali Unlimited Forum, sanatseverleri Türkiye ve Birleşik Krallık'tan engelli sanatçıların ve kültür profesyonellerinin çalışmalarını izlemeye ve üç gün boyunca ücretsiz olarak performansların, konuşmaların ve atölyelerin tadını çıkarmaya davet ediyor. British Council Türkiye, 'Herkes için Sanat' mottosuyla 2-4 Şubat tarihlerinde erişilebilir sanat festivali Unlimited Forum'u düzenliyor. Festival, engelli sanatçıların eserlerini sergilemeye ve Birleşik Krallık, Türkiye ve yakın coğrafi çevreden en iyi uygulama örneklerini tanıtmaya odaklanırken aynı zamanda, kültür ve sanat profesyonellerinin erişilebilirlik ve kapsayıcılık temalarına olan yaklaşımlarını değiştirmeyi de amaçlıyor. Herkese açık ve ücretsiz olacak festivale katılım için British Council Türkiye web sayfası üzerinden ön kayıt yaptırmak mümkün. Festivalin detaylı programı önümüzdeki günlerde paylaşılacak.


İlk Hıristiyanların gömüldüğü yerler olan katakomplar, tüf yüzeylerin oyulmasıyla oluşturulan yeraltı mezarlarıdır. Bu yeraltı kaya mezarlarından biri olan Priscilla Katakombu Roma dönemine aittir ve İtalya'da Via Salaria'da bulunmaktadır. Alçak bir tavana ve düzgün olmayan toprak bir zemine sahip olmakla birlikte, dar geçit ve koridorlardan oluşan bir labirenti andıran katakomp, bu dar koridorların her iki tarafında ölülerin defnedildiği ve yalnız bir insan bedeni sığabilecek ölçülerdeki yatay nişlerin yer aldığı odacıklardan oluşmaktadır. Bu yeraltı mezarları ölü gömme işlevi yanında, Hristiyanların dini tören ve ayinler için toplandıkları gizli alanlar olarak da kullanılmıştır. Henüz Roma'da resmiyet kazanmadığı için yasaklı bir din olan Hristiyanlık, varlığını; bir dönem, Romalıların pagan dönemlerde kullanmış oldukları bu yer altı mezarlarında sürdürmüştür. Hıristiyanlık, zulüm altındaki mensupları gizlice buluşmaya mecbur bırakılan küçük bir mezhepken dinlerini özgürce yaşayamayan Hıristiyanlar bir nevi kilise işlevi gören bu katakomplarda gizlice ibadet etmişlerdir. Hristiyanların ilk toplanma yerleri olan katakomplar, zamanla Hristiyanlar için kutsal yerler haline gelmiş ve Erken Hristiyan sanatına dair ilk örnekler, bu katakomplarda ortaya çıkmaya başlamıştır. Katakomplarda, yazıtlar, resimler, heykeller, süs eşyaları gibi mezarlara yerleştirilen birçok öğe vardır. Bu süslemelerin çoğu ölüleri tanımlamak, ölümsüzleştirmek, sonsuzluk kazandırmak için ve saygı unsuru olarak kullanılmışlardır. Ölümden sonraki hayata inanış da ölülerinin mezarlarını süslemelerinin sebeplerinden biridir. Pagan kültürünün etkisini taşıyan katakomp resimleri, kireç suyunda eritilen madensel boyalarla taze sıva üstüne resim yapma yönteminden yararlanılarak yapılan duvar resmi olan fresk teknikli çalışmalardır. Priscilla Katakombu'nda bulunan ilk resimler 3. yüzyıldan (M. S. 200ler) kalma resimlerdir. Bunlardan biri olan ve 3. yüzyıl sonuna tarihlenen Meryem ve Çocuk İsa freski, çocuğunu emziren bir anne ve o anneyi işaret eder vaziyetteki başka bir figürden meydana gelen bir kompozisyonu sunmaktadır ve bu kompozisyon daha sonra Hıristiyan resim sanatında çokça tekrarlanacak olan bir sahnenin bilinen ilk örneğidir. Yunan Şapeli olarak adlandırılan kemerli kare bir oda olan küçük cubiculumun duvarları birinci stil Roma duvar resmi dediğimiz, önce bir kat alçı sıva yapılarak arkasından yüzeyin mermer levhayı andıracak biçimde boyanması tekniğiyle bezenmiştir. Duvarlarda 3. yüzyıla tarihlenen Eski ve Yeni Ahit'ten sahneler bulunmaktadır. Bu sahnelerden biri ilahi takdirle inançları yüzünden zulüm gören insanlarla alakalıdır. ''Kızgın fırında üç kişinin yakılışı' freskinde İncil'in Daniel bölümünde de anlatılan, krallarının dev ve altından imgesine tapınmayı reddettikleri için diri diri yakılmakla cezalandırılan üç musevi resmedilmiştir. Ancak o üç kişi yazgıları gereği ateşten etkilenmezler, Tanrı meleği vasıtasıyla onları kurtarır. Muhtemelen amaç bu etkileyici sahneyi betimlemek değil, sabrediş ve kurtuluş temalarıyla avundurucu bir örnek ortaya koymaktır. İnançları dolayısıyla zulüm gören ilk Hıristiyanlar için bu konunun neden cazip olduğu da son derece anlaşılır bir hal kazanmaktadır. Yine Yunan Şapeli'nde yer alan ''Ekmeğin Bölünmesi'' freski uzun bir masa arkasında oturan yedi kişiyi barındırmaktadır. Masada oturan insanların bir tarafında dört, bir tarafında ise üç olmak üzere yedi adet ekmek sepeti betimlenmiştir. Masanın üzerinde ise balıklar resmedilmiştir. Derinlik hissi verebilmek için nesnelerin belli bir açıdan küçültülerek verildiği bu freskte ekmeklerin ve balıkların çoğaltılması mucizesine bir atıf görülmektedir. Kralların Tapınması ve Lazarus'un Dirilişi konulu freskler de yine Yunan Şapeli olarak adlandırılan cubiculumda bulunan fresklerdendir. Katakomp içinde bulunan başka bir oda olan Örtülü Kadın cubiculumu, isimini burada tasvir edilmiş olan başı örtülü bir kadından almaktadır. Bu tasvirde aynı kadın üç kez, yan yana olacak şekilde resmedilmiştir. Soldaki tasvirde bir rahip tarafından evlendirilirken, sağdaki tasvirde bir koltukta kucağında bir bebekle oturur vaziyetteyken görülmektedir. Tam ortada ise diğer ikisinden daha büyük bir tasvirle orant denilen pozda görülmektedir. Orant veya Latince orans pozisyonu ya da duruşu eski çağlardan beri dua ve yalvarma için kullanılan bir pozisyondur. Birçok erken hıristiyan bu pozisyonu çarmıha gerilmiş İsa'nın kolları ile tanımlamışlardır. Hıristiyanlar tarafından benimsenen, duanın standart tutumunu yansıtan orant duruş kolların kaldırıldığı, ayrıldığı ve avuç içlerinin dışa doğru baktığı bir durumu tanımlamakla birlikte erken hıristiyan sanatında sıklıkla kullanılmıştır. Bu duruş bir tesellinin yansıması olarak ölen ve artık cennette olan kişinin ruhunun bir sembolüdür, yeryüzünde hayatta kalan sevdiklerine dua ve şefaat ettiği anlamını taşımaktadır. Katakomplarda yer alan fresklerdeki İncil'den karakterlerin çoğu, müminlerin ilahi kurtuluşu konulu sahneler orant pozisyonunda gösterilmektedir. Bu odadaki en büyük resim tavanın alçak kubbesinin merkezinde yer alan ''İyi Çoban'' sahnesini bizimle buluşturan fresktir. İsa ile birlikte biri omuzlarının üstünde olmak üzere üç tane keçi betimlenmiştir. Vücut ağırlığının bir bacağa bindirildiği ve öbür bacağın dizden hafifçe kırılarak serbest bırakıldığı bir duruşu ifade eden kontrapost duruşu anımsatan bir duruş görülmektedir. İsa'nın hemen iki yanında üzerlerinde güvercinler olan birer ağaç bulunmaktadır. Bu freskte bir çoban sürüsüne nasıl iyi bakarsa İsa'nın da onu takip edenlere o kadar iyi bakacağı düşüncesi ve sembolizmi yatmaktadır. Merkezdeki daireyi çevreleyen tavus kuşları sonsuz yaşamın sembolü olarak, yerde yürüyen bıldırcınlar ise yeryüzünün sembolü olarak verilmiş ve İsa'nın dünyevi ve uhrevi oluşu vurgulanmıştır. Hristiyanların ilk toplanma yerleri olan yeraltı mezarlarının duvarlarına, tavanlarına yapılan bütün tasvirler Hıristiyan sanatının ilk örnekleri arasında yer almaktadır. Zamanla Hıristiyanlar için kutsal yerler haline gelen katakomplar Hıristiyanlığın yayılması için yürütülen faaliyetler açısından önemli bir rol oynarken, buralarda görülen pek çok tasvir Hıristiyan ikonografisinin ilk keşifleri olarak nitelendirilmektedir. Bu tasvirler, Hıristiyan sanatının muhteşem geleneğine giden yoldaki ilk adımlardır. Emeğinize sağlık, via salaria'nın dışındaki katakomb'ların incelemesini de gelir umarım.