Müzisyen Burak Çubukçu ile hayatına, müziğine ve hayallerine dair keyifli bir röportaj gerçekleştirdik. 13 Temmuz 1993 İstanbul doğumluyum. Kendimi fark etmeye başladığım yıllardan bu yana müzik ve sinemaya karşı ilgiliyim. Sinemaya olan merakım görüntü kaydedici cihazların olduğu ve bolca kullanıldığı bir evde büyümüş olmamdan kaynaklıdır. Eğitim hayatımın tüm süreçlerini İstanbul'da tamamladım. Ortaokul yıllarında bir video klipten etkilenip babamdan gitar almasını istemiştim ailemin de desteği ile kursa yazılıp müzik eğitimime o yıllarda başlamış oldum. Müzik ile kendimi tekrardan keşfettim, adeta başka bir kapı aralanmış oldu diyebilirim. İlk rock grubuna lise yıllarındayken dahil oldum. Grupta bas gitar çalıp geri vokal yapıyordum. Grubun adını ise gerilimde mangal koymuştuk. Ortadoğu karışık bir durumdaydı, hatta gündemde Amerika Irak savaşı vardı, bizde gündemden etkilenip böyle bir isim altında birleştik. Lise yıllarında zamanımın büyük bir parçasını müzik oluşturdu. Okulla beraber kültürel bir projede İspanya'da ülkemizi temsil eden ekibin de içerisindeydim. Benim için çok keyifli yıllardı diyebilirim. Hemen hemen tüm etkinliklerde vardım ve müzisyen olmaya o yıllarda karar verdim. Okuldan bir süre sonra konservatuvar sınavını kazandım. Umduğum gibi olmadı. Anksiyete ile tanıştığım bir zaman dilimine denk geldi. Verimli bir süreç değildi. Müzikle de aramız açılmıştı. Okulu ve müziği ikinci sınıfta bırakmış oldum. Uzunca bir zaman müzikle ilgilenmedim. Ticari girişimlerim oldu. Başka işler ile meşgul oldum ve yıllar sonra gelen bir telefon ile müziğe tekrar geri döndüm. Her zaman söylemişimdir, müziği bırakmak istedim ama o beni bırakmadı. Artık çalışmalarıma soft rock ve rock müzik ile devam edeceğim. En son çıkarmış olduğum akustik seri ile dinleyiciye bunun sinyallerini de vermiş oldum. Yeni keşfedecek arkadaşlar benden rock altyapıları ile oluşmuş şarkılar duyacaktır. Özgür biri olmak... sistemin zorunlu kıldığı faturalardan, vergilerden büyük bir ölçüde arınıp karavanda yaşayıp istediğim manzaraya karşı uyanmak gibi bir hayalim var. Özellikle başarmak istediğim ise yeni yayımlayacağım projelerim ile daha fazla kitleye ulaşmak istiyorum. İlk çalışmam olan Mavi Kelebekler adlı şarkıma klip çektim. Kısıtlı imkanlar ile yapılmış bir klip çalışmasıdır. Bu nedenle hayallerimdeki gibi bir klip çalışması olmadı. Sonraki çalışmalarım için de bazı kararları almama neden olmuştur. Olması gerektiği ya da ideal ölçüler yakalandığı taktirde klip çalışmasına ya da performans videosuna sıcak bakabilirim. Mavi Kelebekler Pop- Rock alt yapısı ile düzenlenmiş bir şarkı. Şarkının isminden üzere esinlendiğim birkaç nokta var ama herkes için farklı anlamlar taşıyabilir. Bendeki kaynağını açıklamayı çok doğru bulmuyorum. Stüdyo süreci ise yazdığım şarkıları ara ara arkadaşlarıma çalar söylerdim. Onlarda şarkıların var bunları insanlar ile paylaşmalısın derlerdi. Kararsız kalırdım açıkçası. En son tamam hadi yapalım dediğimde oturup birkaç şarkı içinden o dönem Mavi Kelebekler'i seçtik. Hızlıca stüdyo çalışmaları başladı. Çok yetenekli müzisyenler ile buluştum. Buradan emeği geçen herkese tekrardan teşekkür etmiş olayım. Beni insanlar ile buluşturan ilk şarkıdır, o yüzden yeri ayrıdır. Farklı olmak için değişmem ama değişmem de diyemem çünkü hayat bir süreç ve bu süreçte asla yapmam dediğiniz şeyleri yaparken kendinizi bulabilir ya da savunduğunuz bir fikre yarın öbür gün karşı çıkıyor olabilirsiniz. Neleri ne şekilde tecrübe ettiğimiz ile alakalı. Zaman karşısında çaresiziz. Yürüdüğümüz bu yol bizlerden birçok şeyi götürüyor ve aynı zamanda ekliyor, yolculuğun her evresinde, oluşturduğumuz kimliğimizi yeniden geliştiriyoruz. Dinledim tabi. Hatta o müzisyenlerden biri de benim... pandemiden önce bir yaz boyunca Suadiye Şaşkınbakkal sahilde çalıp, söyledim. Orada kurduğunuz iletişimi sahnede kuramıyorsunuz çok farklı bir keyif. Tanımadığınız insanlar pasta, börek, çay, önlerinde ne varsa ikram ediyor, bahşiş bırakıyor. Aynı zamanda arkadaşlık kuruyorsunuz. Çok daha yoğun bir paylaşımın içinde oluyorsunuz. Açıkçası size anlatırken bile özledim ancak ne yazık ki pandemiden dolayı yapamıyorum. İdol olarak, halkın gözünde bıraktığı intiba olarak Barış Manço derim. Şarkı yazarlığı için kadın müzisyenlerin çok daha etkili sözler yazdığını düşünüyorum. Enstrüman konusunda ise aklıma iki isim geliyor, biri Erkan Oğur diğeri ise Yavuz Çetin. Üretmek, kendinizi ispat edene kadar maddi ve mental açıdan zorlayıcı bir süreç. Umutsuzluğa kapıldığım noktalarda bu süreç esnasında oluyor, kendimi dik bir yokuşu tırmanır gibi hissediyorum ve burada verdiğim en büyük savaş yine kendimle oluyor. O savaşla beynim o kadar çok meşgul oluyor ki heyecanlandıran gelişmeler olduğunda oraya takılıp kalamıyorum. Evet bu da bir işin parçası deyip almam gereken motivasyonu gölgede bırakabiliyorum.


Soft Rock müzik tarzına dönüş yapan müzisyen Burak Çubukçu, 2020 yılının sonlarına doğru söz ve müziği kendisine ait olan Gözlerin, Beni Düşlersin ve Senin İçin adlı şarkılarını Çatı Müzik etiketiyle yayınladı. Şarkılar Spotify'da bağımsız listeler tarafından büyük ilgi gördü. Sanatçıya bu çalışmalarında gitarda Erkan Erten, çelloda Barış Güvenenler ve armonikasıyla Dinçer Tuğmaner eşlik etti. Kapak tasarımı ressam Şengil Demiralay'a ait olan şarkıların mastering işlemlerini ise Pinhani grubuyla tanınan Eray Polat gerçekleştirdi. Küçük yaşlarda gitar çalarak başladığı müzik hayatını konservatuara taşıyan sanatçı, çeşitli orkestralarda görev alarak birçok ulusal ve uluslararası projede sesini geniş kitlelere duyurma fırsatı yakaladı. Yaşamakta olduğu İstanbul'da öğretmenlik yapmaya devam eden Çubukçu ilk stüdyo çalışmasını Ocak 2018 yılında Mavi Kelebekler adlı şarkısıyla gerçekleştirdi. Üç yıllık sessiz bir dönemden sonra Eylül 2020'de popüler müzik tarzında olan Son Sözüm ve Her Gece adlı şarkılarını yayınladı. Geçtiğimiz günlerde bir radyo programında açıklama yapan sanatçı klip çalışması düşünmediğini, şarkılarını daha çok müzik platformlarındaki dinleyici kitlesine ulaştırmayı hedeflediğini belirtti. Sanatçının stüdyo çalışmaları devam ediyor.


Resim dalında ulusal ve uluslararası yirmiye yakın ödül alan, birçok çalıştaya katılan, resim yarışması jüri üyeliği yapan, 2006 yılında Portekiz'de Evora Uluslararası 7. Genç Ressamlar Resim Yarışması Sergisi'ne, 2010 yılında K. K. T. C'de Yakın Doğu Üniversitesi Resim Sergisi'ne, 2011 yılında Barcelona İspanya'da İstanbul A Barcelona Esart Galeria'ya, 2012 yılında Romanya'da Küçük Şeyler 12. Resim Sergisi Köstence Sanat Merkezi'ne, 2014 yılında Polonya'da Uluslararası Toron Sanat Çalıstayı 6. Resim Sergisi'ne, 2016 yılında Paris Fransa'da Küçük Şeyler Resim Sergisi Galerie Art'et Miss'e, 2016 yılında Paris -Fransa'da Arada Derede Resim ve Heykel Sergisi Linda Farrell Galeri'ya, 2016 yılında Singapore'de Silk Jounery To Art World Tour Exhıbıtıon'a, 2017 yılında Paris -Fransa'da Karma Resim Sergisi La Petite Galerie'da katıldığı sergilerin yanı sıra, yurt içinde de Türkiye'nin birçok şehrinde 72'ye yakın resim sergisine katılmış olan ve birçok kez kişisel sergi açan her daim başarılarına başarı ekleyen ressam Burak Erim'le sanat adına keyifli bir sohbet gerçekleştirdik. Burak Erim: Öncelikle böyle bir röportaj için ben çok teşekkür ederim. 1987 yılında Eskişehir'de doğdum. 2006 Yılında Eskişehir Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi Resim bölümünden, 2010 yılında Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Resim iş Eğitimi Bölümünden ve 2014 yılında İzmir Yaşar Üniversitesi Sosyal Bilimler Üniversitesi Grafik Ana Sanat Dalından mezun oldum. Akademik anlamda çok güzel hocalarla çalışma fırsatı buldum. Hem sanat'ın okulundan hem de mutfağından geliyorum. Birçok ulusal ve uluslar arası karma sergi, çalıştay, sanat fuarları ve yarışmalı sergilere katıldım. 3 yıl Aydın Efeler Belediyesi Uluslararası Resim Çalıştayı, Aydın İncirliova Belediyesi Ulusal Resim Çalıştayı Sanat Danışmanlığı görevini üslendim. 2017 yılında İzmir Uluslararası 7. Ege Art Sanat Günlerinde komisyon üyeliğinde görev aldım. Son zamanlarda Devlet, Özel Kurum ve kuruluşların düzenlemiş olduğu resim yarışmalarında seçici kurul üyeliği yapmaktayım. Benim için özel anlamı şu şekilde var. 2010 yılında Barselona'ya bir karma sergi için gitmiştim ve orada kaldığım süreçte bisiklet fotoğrafları çektim. Daha sonra bunları tuvale geçirerek çalıştım. 2011 yılında Çağsav Vakfının düzenlediği Ulusal 2. Söbütay Özer Resim Yarışmasında Başarı Ödülü'nü aldım. Daha sonra bisikletleri çalışarak o yıl bir çok yarışmadan ödül ve sergilemeler de yer aldım. Yaklaşık 10 yıldır bisikletler serisini çalışıyorum. Evet, yarışmalı sergiler sayesinde galerileri tanıyorsunuz. Resimleriniz jüriden tam not alınca hem bir ödülünüz oluyor, hem de galerilerle çalışma fırsatınız oluyor. Örneğin 2016 yılında Ankara'da Platforma Sanat Galerisinin düzenlemiş olduğu 2. Yunus Ensari Resim Yarışmasından 'Velosipetler' isimli çalışmamla üçüncülük ödülü almıştım. Bu benim için profesyonel bir galeriyle çalışmanın kapısını açmış oldu. Arkasından 5. Art Ankara Uluslararası Çağdaş Sanat Fuarında Platforma sanat galeri standında yer aldım. Bu benim için çok özel oldu. Kısacası yaptığınız her iş size bir başka kapı açıyor. Önemli sergilerde yer almanız size değerli başarılı küratörleri tanıma fırsatı sağlıyor. İlgi uyandırmak için farklı olmaya hiç çalışmadım ama resim yapmak için çok çalıştım ve fazlasıyla emek verdim, vermeye de devam edeceğim, ediyorum da. Başarının nedeni ne derseniz eğer onun cevabı çok daha kolay. Çok çalışmak ve doğru yerlerde doğru projelerde yer almak. Olmadığınız yerde yoksunuzdur. Tarzım alışılmışın dışında belki şöyle olabilir. Bisiklet temasını bir kaç sanatçı daha çalışıyor ama değerli hocamız Özdemir Altan'ın bana söylediği bir cümleyi hiç unutmuyorum. Sevgili Burak, bisikletleri bir çok kişi çalıştı ama seninkiler kadar espası güçlü olmadı. Bu beni çok onurlandırmıştı. Mesaj konusuna gelirsek aslında bir mesaj vermiyorum sadece keyif alarak çalıştığım resimleri sizlere sunuyorum. Aslında hepsi benim için çok önemli ve özel ama aralarında bana daha sonra kapı açan ödüller neler derseniz, PlatformA Sanat Galerisi tarafından düzenlenen II. Yunus Ensari Resim Yarışması üçüncülük ödülüm ve 37. DYO Sanat Ödüllerinde sergilenmeye değer görülmem kariyerimde çok etkili oldu. Malzemeler konusunda çok hassasım; boyaları, vernikleri ve tuvalleri çok özel seçiyorum ve en iyi malzemelerle çalışmayı tercih ediyorum. Çünkü çok güzel bir yemek yapmak istiyorsunuz, bu yüzden malzemelerin en iyisini ve en tazesini kullanmak istersiniz. Bende atölyemde böyle düşünüyorum. Tabi ki de var. Sanatçının çalışmasının yanı sıra duruşu, sanat felsefesi, kimliği benim için çok önemli. Tez danışmanım olan ve çok şeyler öğrendiğim benim ustam ve atölyesinden mezunum dediğim değerli hocam Umur Türker, yine örnek aldığım özgün baskı atölyesinden mezun olduğum, bana baskı disiplinini pentür disipliniyle çalışmamı sağlayan değerli hocam Atilla Atar. Bu hocalar geleneksel kültürü çağdaş sanatla buluşturmama çok yardımcı oldular. Ayrıca güncel takip ettiğim çalışmalarını severek izlediğim, izlerken halen bir şeyleri öğrendiğim çok sanatçı var. Aslında çok şeyler var ama özetlemek gerekirse şunları söylemek isterim. Çok çalışsınlar, öğrenciyken bir çok yarışmalara katılsınlar. Nedeni ise kendi coğrafyalarından çıkıp kendi yaşıtları neler yapıyor bunu görebilirler. Kendilerini sorgulama şansları olur. Ben neredeyim? Önümde kimler var? Arkamdan kimler geliyor? sorularını sorabilirler. Çok fazla sergi ve katalog incelesinler. En önemlisi de çok üretsinler ürettiklerini paylaşsınlar. Artık teknoloji çok gelişti ve sosyal medya artık bir tuşla cebimizde. Güzel sanatlar öğrencisinin sosyal medyası paleti gibi olmalı. Paleti nasıl kurumuyorsa sosyal medyası da hep resimlerle cıvıl cıvıl olmalı. Ben öğrenciyken resim yapmak benim için bir lisandı. O lisanı konuşmak konuşturtmaktı. Birde benim titizlikle üzerinde durduğun çırak usta ilişkisini benimsesinler şimdiki güzel sanatlar okuyan öğrenciler yada mezunlar hepsi usta sıfatıyla dolaşıyor ve bu beni çok şaşırtıyor. Lütfen bir ustanız olsun, saygıyı, duruşu ve efendiliği hiç unutmasınlar. Sanatta mütevazilik kadar daha değerli bir şey yok. Yıllardır takip ettiğim ve sevdiğim bir sanatçı. Burak'ın kendisi mütevazı, eserleri değil. Sanatının yanında insana dair güzel ve nadir bir kimliğe sahip değerli bir şahsiyet siniz hocam sizi tanıdığım için çok mutluyum..


Burak Hakkı: İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi ekonometri bölümü mezunuyum. 1990 da modellikle başladığım kariyerim 2000 yılında oyunculukla devam etti. Best model yarışması öncesinde Türkiye'nin en çok iş yapan modellerinden biriydim, ancak elbette Best model yarışması kariyerimde bir sıçrama yarattı. Daha sonra da bu yarışmadan özellikle erkeklerde birçok başrol oyuncusu yetişti. Kısacası fiziksel özelliği iyi olanlar sonrasında yeteneklerini birleştirerek ve çalışarak hak ettikleri yerlere geldiler. Bir oyuncu olarak role çok detaylı hazırlanıyorum. Senaryo her şey... çok iyi analiz edip, özellikle ilk okumada çok fazla not alıyorum. Rolün dinamiklerini, gitgellerini, senaryo içindeki yerini, daha sonrasında da limitlerini hep not alıp, farklı oyunculuk teknikleri ile birleştirerek role hazırlanıyorum. Sete çıktığımda en az 4-5 alternatife hazır durumda olmalıyım, elbette yönetmenin isteği doğrultusunda. Sinemaya yönelik tutku inanılmaz. Sinema hem izleyenleri, hem oyuncuları inanılmaz bir dünya yaratmaya götürür ve düşündürür. Ben her zaman sürprize açık, seyirciyi şaşırtan, ilgi çeken, beynimizi farklı algoritmalarla çalıştıran ve beklenmedik sahnelerin olduğu projeleri sevdim. Tiyatro bir aktörün ulaşabileceği en üst noktadır. 2 yıl önce Atina'da ve Selanik'te O Kiklos adlı bir tiyatro oyununda, Yunanca başrol oynayarak bu muhteşem deneyimi yaşadım. Çok zordu ama bir o kadar da heyecanlıydı. Spora haftada bir ya da iki gün olarak devam ediyorum. Fırsat buldukça pilates, yürüyüş ya da evde egzersiz yapıyorum. Faal sporcu olduğum dönemle kıyaslanamaz tabi. Ama gençlerin, özellikle boş zamanlarını sporla geçirmelerinin hem fiziksel ama özellikle düşüncesel boyutta ve kişisel eğitim anlamında kendilerine çok şey katacaklarını söyleyebilirim. 2019 ve 2020 başlarında 3 sinema filminde başrol oyuncusu olarak rol aldım. Ne yazık ki malum sebeplerden her sektör durduğu gibi bizim filmlerimiz de henüz gösterime girmedi. Hepsi montaj aşamasında. Süreci bekleyeceğiz. Gazete Sanat okuyucularını Mustafa Kemal Atatürk'ün iki çok önemli cümlesi ile selamlamak istiyorum.


Türkiye, tarihi ve turistik değerleri itibariyle zengin bir ülke olması noktasını her zaman dile getiriyor. Fakat artık bu özelliği, git gide betonlaşmanın altında ezilmeye başladı, demek yanlış olmasa gerek. Üzerinde yaşadığımız alanın doğal ve tarihi güzelliklerini korumamız ve yaşatmamız gerekirken, biz hırslı bir duyarsızlık ile daha çok beton ve az ekoloji mantığı güdüyoruz. Yakın zamanda Hasankeyf'i sular altında bırakırken hiç umrumuzda olmadı tarihi geçmişi, ya da Salda'yı özelleştirdiğimizde doğal yanına çokta takılmadık. Şimdi sıra Olympos'ta... Antik Likya Yolu'nun en gözde kentlerinden olan Olympos Antik Kenti, Antalya'nın Kumluca ilçesinde bulunmaktadır. Türkiye'de, tarihi ve turistik bir öneme sahip olmasının yanı sıra, huzurlu ve nefes aldıran yapısıyla birçok insanın kaçabildiği bir yaşam alanı da olmaktadır. Olympos, sadece turizm noktasında değil yaşadığı doğal felaketler ve problemlerle de yakın zamanda adını duyurmuştu. Yazır köyünün üst kısmındaki yaklaşık 400 dönümlük alan Orman Genel Müdürlüğü tarafından 2004 yılında bir vatandaşa özel ağaçlandırma yapılması için kiralanmıştı. Makilerin sökülüp yerine badem ağaçlarının dikilmesine yönelik çalışmaya o dönem mahalle muhtarlığı karşı çıktı ve olay mahkemeye taşınmıştı. Aynı zamanda halk bu olay üzerine eylem yaparak tepkilerini dile getirmişlerdi. Yine yakın bir süreçte 2016 yılında yaşanan orman yangını da Olympos'un doğasına büyük zararlar vermişti. Günümüzde ise dünyaca ünlü 1. derece sit alanı olan bölgenin derecesi düşürülerek, 3. derece sit alanı içerisine yerleştirilme kararı onaylandı. Fakat aynı adı taşıyan ve kazıları süren Olimpos Antik Kenti ise 1. derece arkeolojik sit alanı olarak hala korunmaya devam ediyor. Karataş konuşmasının devamında Plan çalışmaları çerçevesinde Olympos'ta yaşayanlar mağdur edilmeyecek. Betonlaşma olmayacak. Ahşap yapılar korunacak. Yeni yapıların da ahşap olması gibi belirgin kararlar alındı şeklinde açıklama yaptı. Fakat bu haber üzerine gelen tepkiler, betonlaşma ihtimalinin yüksek olduğu ve yapının bozulacağı yönünde bir endişe içermektedir. Sosyal medyadan da yoğun tepkiler alan kararı, yaşam savunucusu Birsen Tanyeri'de, Tüm sit alanlarını kullanıma nasıl açabiliriz, diye düşünüyorlar. Yapılaşmaya açmak insanların oraya daha fazla gelmesine, yoğunluğa neden olacak. Salda'da olduğu gibi kullanıma açarsanız orayı koruyamazsınız. Ama oraya konaklamayı, yeme içme tesisini koyduğun zaman bu koruma olmuyor artık. Antik kentte kazı çalışmaları sürdürülüyor. Onun dışındaki alanı resmen kullanıma açmak bu karar. Arkeolojik alan dışında kalan alanlar ne olacak? Konaklama tesisi daha çok insan davet eder; o kadar insanın atığı derelere, derelerden de denize akacak, arkeolojik alan da zarar görecek. sözleri ile değerlendirerek, endişesini dile getirdi.


Türk edebiyat ve kültür sahnesinin en ünlü bohemi, yaşamı ve yaptıkları hep bir efsane etrafında anlatılan Hayalet Oğuz hakkında kaleme alınmış en kapsamlı çalışma, Kaya Tanış'ın kaleme aldığı Burası Orası Değil Kırmızı Kedi etiketiyle raflardaki yerini aldı. Hayat hikayesi eksikler ve biraz da bu yüzden rivayetlerle dolu, gün geçtikçe efsaneleşmiş bir isim Oğuz Haluk Alplaçin. Namı diğer Hayalet Oğuz! 50 Kuşağı'nın tam ortasında yer alsa da genel olarak hep kenarda kalan bir figür! Tük edebiyat ve kültür hayatının en meşhur bohemlerinden, büyük nihilist! İlk kez Tezer Özlü'nün bir Hayalet Oğuz başlıklı anı/hikayesinin kahramanı olarak kitap sayfalarında yer alan Hayalet Oğuz, daha sonra kimi yazarların anılarında ve nihayet Sezer-Orhan Duru'nun kaleme aldıkları O Pera'daki Hayalet kitabında karşımıza çıkmıştı. Kimi edebiyat meclislerinde zaman zaman bahsi geçse de uzun yıllardır hayaletliğini koruyordu Oğuz Haluk Alplaçin. Nihayet ete kemiğe bürünüyor! Kaya Tanış, yıllara yayılan bir iz sürmenin neticesinde, Türk kültür-edebiyat sahnesinin en ünlü bohemini tüm yönleriyle ortaya koyuyor. Efsanelerden, rivayetlerden arındırıp bir hayaleti bedenine kavuşturuyor. Burası Orası Değil / Hayalet Oğuz Kitabı'nda Tanış, Oğuz Haluk Alplaçin'in önce hayatında eksik bilinenleri belgeleriyle ortaya koyuyor, daha sonra şiirlerinden öykülerine, yazılarından çevirilerine imza attığı işleri bir araya getiriyor. Burası Orası Değil / Hayalet Oğuz Kitabı buzdağının görünmeyen kısmını gösteriyor.


Asırlık tartışmadır; bir yer altı edebiyatı var mı, böyle bir şey gerçekten oldu mu? Geçmişte varsa bile bugün, tüm verilerimizi bizden izinsiz bir şekilde toplayan ve işleyen teknoloji şirketleri varken yer altı edebiyatından söz edebilir miyiz? Burcu Eken'in kitabını elime aldığımda, okudukça aklıma gelen sorulardan biri bu oldu aslında. Çünkü kitap beni bu soruya yöneltecek ekstrem bir havaya sahip. Ve kış uykusuna yatmış bir duyguyu tekrar tekrar hortlatmayı başardı. Doggy Cin Blues, 2020'nin ocak ayında raflardaki yerini aldı. Almakla kalmayıp kısa sürede Nezih Kadıköy kitapçısının çok satanlar rafına yükseldi. Şehrin puslu, karanlık, öğretilmemiş yerlerine girip çıkan Duygu'nun hikayesi karşılıyor bizi kitapta. Doggy Cin Blues'ta gündelik hayatın uyuşturucu ögelerine karşı bolca çıkıntılık yapmak da var. Zaten bu bakımdan, bilinçaltına itelediğimiz şeylerin ayan beyan itirafı, ortaya saçılması kitapta bolca var, ki bir yer altı iddiası taşıyan yerli & yabancı pek çok kitapta bu ayrıkotu olma halini görürsünüz. Daha önce iki kitaba daha imza atan Burcu Eken, 2019 yılında Gülsüm Güler Özen'in yönetmenliğinde çekilen Men Dakka Dukka filminde de boy gösterdi. Pera Güzel Sanatlar'daki tiyatro eğitimini yarıda bırakıp Şahika Tekand'ın yanında oyunculuk eğitimi alan Eken'in Doggy Cin Blues'tan önce Yaşam Hastası ve Vızıltı Çağı adlı iki eseri daha var. Burcu'yla yaptığımız röportajı aşağıda okuyabilirsiniz. Merhaba Mert. Oyunculuk ve sanat ağırlıklı bir eğitim hayatım oldu. İlk oyunculuk derslerimi Ekol Drama Sanat Evi'nde değerli hoca ve güzel insan Ayla Algan'dan almaya başladığımda 15 yaşındaydım. Sonrasında Pera Güzel Sanatlar Akademisi Tiyatro Bölümü girdi hayatıma. Üçüncü yılın sonunda özel sebeplerle oradaki eğitimimi yarıda bırakıp bir yıl boyunca favori barımda içmek (2008-2013 Peyote), geçici işlerde vakit öldürmek ve efkarlı bir aylaklıkla şiirden/yazıdan medet ummak dışında sahneye dair hiçbir şey yapmadım. Ta ki fazla geceden kalma bir sabah Studio Oyuncuları'nın öğrenci seçmeleri ilanını görünceye kadar... İçimdeki tiyatro aşkı tekrar alevlenmiş oldu. Takip eden iki yıl boyunca Şahika Tekand ve Esad Tekand yönetiminde oyunculuk ve sanat eğitimim devam etti. 2014 yılında Emre Koyuncuoğlu'nun yönettiği Afrika Dansı, 2015'de Mehmet Atak'ın yönettiği Merheba projelerinde oyuncu/dansçı olarak yer aldım. Bu süreçte ilk kitabım Yaşam Hastası (2012) ve ikinci kitabım Vızıltı Çağı (2013) çoktan yayımlanmıştı. 2019'da Gülsüm Güler Özen'in yönettiği Men Dakka Dukka adlı kısa filmde oynadım. Film şimdilerde yurt içi ve yurt dışındaki festivalleri dolaşıyor. Like dünyasında göze sevimli görünmüyen, tekinsizlik kokan, halı altına itilemeyen şeyler genellikle kabul görmüyor. Çünkü körler sağırlar birbirini ağırlar durumu baskın ve bu dünyada Jim Morrison, Dostoyevski, Nietzsche, Bukowski gibi kendi zamanının en ayrıksı isimleri bile gerçek hayat hikayelerinden damıtılarak like edilecek bir diğer gideri olan nesneye indirgenmiş durumda. Artık aşk ve seks satar derken Jim Morrison satar, Dostoyevski satar, Nietzsche ve Bukowski bir süre daha çok satanlar raflarından inmez, diyebiliyoruz. Çünkü artık hepsi birer pop ikonu, tüketilmeye hazır ve tüketilmek için orada duran bir markaya dönüştürüldü. Günümüzde, yani senin tabirinle like dünyasında böyle bir edebiyat ne kadar mümkündür? Pekala, diğer o çıtır çerez edebiyat! yani çok satanlar kadar, mümkündür. Artık en görünür halimizle bile posası çıkmış bir hayaletten farkımızın olmadığı düşünülünce... Yani şimdilerde hangimiz yerin üstünde yaşadığını söylemeye cüret edebilir? Ben edemiyorum. Her birimiz sosyal medya hesaplarında boy gösteren sanal varlığımıza, aldığımız likelara rağmen her gün biraz daha yerin altında hissetmiyor muyuz kendimizi ve her geçen gün imajlar cenderesinin içinde sıkışıp kalarak bu samimiyetsizlikler deryasında yerin dibine, daha derine gömülmüyor muyuz? O yüzden sıradaki edebiyatın bir yeraltı edebiyatı olmaktan başka bir şansı varmış gibi görünmüyor benim açımdan. Köpek stili seks pozisyonu, ecinniler/ yüksek alkollü beyaz içki ve şeytanın müziği. Kitabıma daha rock'n roll bir isim koyamazmışım sanırım. 2017 yazı ile 2018 yazı arasında, bir yıl içinde, hayatımın en önemli kırılma noktasını yaşadığım bir zamanda yazdım kitabı. Yıllar sonra bir kitap daha yazmak ve yayımlatmak hayat memat meselesi haline gelmişti benim için. Göze göz dişe diş bir ruh halindeydim. Her şeyi, en başta kendimi çok saçma bulmaya başlamıştım. Günler, aylar, yıllar geçiyordu ve biz ne yapıyorduk? Oyunculuk yüksek lisansı yapmış arkadaşlarım palyaçolukla günü kurtarmaya çalışarak, içi kan ağlarken çocuk eğlendiriyordu. Kendini şanslı gören birkaç arkadaşım insan zekasını küçümseyen ucuz Türk dizilerinde oynarken, sektörden nefret etmesine rağmen bu zorlu dönemde para kazanabildiği için talihine şükrediyordu. Ve ben, yazmam üretmem gereken en altın günlerde düşük ücret ve ağır çalışma koşulları nedeniyle sinir harbi yaşadığım bar-cafe işlerine girip çıkıyor, tükeniyordum... Genç ve yetenekli sanatçılar olarak 10 yıl önce hayal ettiğimiz gelecekten fersahlarca uzakta oluşumuz, hayatımın ve hayatlarımızın gidişatı beni fazla öfkelendiriyor ve çok acil harekete geçmem gerektiğini hissediyordum... Tablo hiç iç açıcı değildi yani kitabı yazmaya başladığımda. Duygu gerçek bir Y jenerasyonu sanatçısı. Bununla ne demek istiyorum? Bu jenerasyonun sanatçılarına bakıldığında bir tarafta maddi durumu iyi ya da çevresi geniş ailelerden gelen, özel okullarda okumuş bir kesimin geçim sıkıntısı olmaksızın pop sanat yaptığına ve yurt içi/ yurt dışı tüm olanaklardan yararlandığına, diğer tarafta ortalama hatta kötü aile şartlarında yetişmesine rağmen tırnaklarıyla üretmeye çalışan ve her gün hayatta kalma uğraşı veren, sanatına odaklanmak yerine ev kirasını ödeyebilmek için tüm zamanını düşük ücretli, ağır işlerde çalışarak bedensel ve zihinsel yıpranmayla geçiren bir kesim var. Duygu da o tuzu kuru olmayan, hayatını devam ettirebilmek ve bir taraftan üretebilmek için alabileceği her türlü riski alan, deneyebileceği her türlü deneyime gözünü karartıp atılan, tutkulu bir maceraperest olarak karşımıza çıkıyor. Kendime. Çocukluğumdan beri kendi kendimin süperkahramanı olmaya karar verdim ve olaylar öyle gelişti. Rol modelim hiç olmadı. Zaten rol modelim olabilecek türden birileri de çevremde yoktu. Fazla sosyal, aktif ama aynı zamanda yalnızlığına da aşırı düşkün bir çocuktum. Hatta biraz tekinsizdim. Neşeyle kahkaha attığım bir anda sessizleşip uzak bir köşeye çekilebilir, çok ilgili ve coşkulu göründüğüm bir şeye karşı ilgimi birden yitirip hissizleşebilir ya da sakin olduğum bir anda çevremdekileri de kışkırtarak küçük belalara bulaşabilirdim... En nihayetinde beni kurtaran en önemli şey erken yaşlardan itibaren sanat yoluyla kendimi, yoğun iç dünyamı, hayatı ve insanları nasıl gördüğümü anlamlandırabilmek ve ifade edebilmek oldu. Yoksa bu serseri ruhla ve kafamın dikine gitmeyle 25'ime gelmeden kesin ölmüş olurdum... Bir kez daha altını çizmekte fayda var: Sanat iyileştirir. Bu yüzden boş zaman aktivitesi/ eğlencesi olarak görülmesi yerine verimli bir ruh sağlığının olmazsa olmazı olarak ele alınması yerinde olur. Ben teşekkür ederim Mert, soruların beni epey uğraştırdı 🙂 Son sözlerim? Beton cesetlerin arasında hayallerimizden ve olduğumuz kişiden ödün vermeden yaşamaya, enseyi karartmak yerine yaptığımız işlere daha güçlü sarılarak üretmeye ve boğazımıza düğümlenen cümleleri mutlaka yüksek sesle herkese haykırarak sanatımızı icra etmeye devam! Bazen çok zor, biliyorum. Ve her geçen gün işler daha da zorlaşıyor, bunun da fazlasıyla farkındayım. Ama havlu atma lüksümüz yok. Özellikle şimdi.


Yaşam Hastası ve Vızıltı Çağı adlı kitapları ile dikkat çeken Burcu Eken, son kitabı Doggy Cin Blues ile yeniden okurları ile buluşuyor. Eken'in cesurca ve kara mizahla kaleme aldığı Doggy Cin Blues kitabında 2010 sonrasının Taksim Kadıköy gece hayatının içinde, genç bir sanatçının günümüz İstanbul'unda tek başına hayatta kalmaya çalışırken bazen bir cafede falcı, bazense garson olarak hayatta kalmaya çalışırken pahalı bir akşam yemeğinde 'Şeker Bebek' olmaya kadar uzanan hikayelerini okuyoruz. Kitap, her biri 20'li yaşların farklı bir dönemine işaret eden kısa hikayeler boyunca Duygu adındaki genç yazarın izini sürüyor; yaşamından mahrem kesitlere bizleri de ortak ediyor. Yazar Burcu Eken'in son derece akıcı ve kışkırtıcı bir dille kaleme aldığı Doggy Cin Blues bazen kahkahalar atarak bazen de hüzünle okunup tek solukta bitiyor. 2020 yılının Şubat ayında İkinci Adam Yayınları ile piyasaya çıkan kitap, açık fikirli ve yeraltı edebiyatına meraklı okuyucu kitlesini hedef alıyor. Doggy Cin Blues, toplum içinde yüksek sesle konuşulamayanları bir Punk şarkısı gibi okuyucusunun yüzüne haykırırken Ne ödünler vererek hayatta kalıyoruz? sorusunu gündeme getiriyor. İstanbul gecelerinin sansürsüz müziğine afili bir selam çakıyor. Yazar Burcu Eken, 2012 yılında çıkarttığı Yaşam Hastası ve 2013 yılında bağımsız basılan Vızıltı Çağı kitapları ile büyük ilgi görmüştü. İçinde yıkıcı bir şiirsellik barındıran düzyazı metinler olarak nitelendirdiği iki kitabında kutsal aylaklık, yaşamın gece yüzü, bar hayatı, başkaldıran sanat, ölüm, boşunalık konularını ustalıkla kaleme almış, okuyucuyu derin düşüncelerle başbaşa bırakmıştı. Son kitabı Doggy Cin Blues ile edebiyatında bir kırılma noktası yaşadığının sinyallerini veren Eken bir sonraki kitabını yazmaya devam ediyor. 1989 yılında Beyoğlu'nda dünyaya gelen Burcu Eken, Pera Güzel Sanatlar Akademisi Tiyatro Bölümü'nü terk etti ve iki yıl boyunca Studio Oyuncuları'nda Şahika Tekand yönetiminde oyunculuk ve sanat eğitimi aldı. 15 yaşındayken ilk oyunculuk hocası olan usta isim Ayla Algan'la yıllar sonra 2014 yılında Emre Koyuncuoğlu'nun yönettiği Sevim Burak'ın Afrika Dansı kitabından uyarlanan performansta tekrar yolları kesişti. Festivallerde gösterilen kısa film, deneysel video/ sahne projelerinde oyuncu ve dansçı olarak yer aldı. Tüm bunların yanı sıra yaşamı boyunca, favori barında ve favori masasında gecelerce tek başına yazdı.


1988 yılında İstanbul Sarıyer'de doğdu. 2013 yılında Bahçeşehir Üniversitesi Meslek Yüksek Okulu Pazarlama Bölümünü Onur Derecesi ile bitirdi. 2018 yılında Bahçeşehir Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler bölümünden mezun oldu. İlkokul yıllarında Lions Club International Dünya Barış Posteri yarışmasında katıldığı resim ile derece almıştır. Çocukluk yıllarından itibaren resim çalışmalarına devam etmektedir. Sanatçının resimlerinin odak noktası, yaşanmışlıklarımızdan kalan izlerin iletişim dillerimize olan etkileridir. Beliz işaret, im, iz anlamına gelen bu kelime üzerine yoğunlaşan sanatçı; çocukluktan itibaren yüreğimizde, çevremizde işaret, im, iz olan olay örgülerini çığlığın sesi olmak, anlatılmak istenileni kimi zaman bakışta işaret ederek, kimi zaman gülüşte kalan izde, kimi zaman da resimlere yazılan şiirlerle izleyicinin hafızalarındaki yaşam izlerine yolculuk yapmalarını sağlamak. Etkilendiği sanatçılar, Berthe Morisot, Fahrelnissa Zeid, Aliye Berger, Neş'e Erdok'tur. 2000- Lions Club International Türkiye, Dünya Barış Posteri Yarışması ve Sergisi. 2020 La Visione Art Sanat Galerisi karma resim sergisi. 2021 Next Gallery karma resim sergisi. 2021 Karl&Ein Art Gallery karma resim sergisi. Merhaba. 2013 yılında Bahçeşehir Üniversitesi MYO Pazarlama bölümünü bitirdim. Sonrasında Bahçeşehir Üniversitesi iletişim Fakültesi Halkla İlişkiler bölümünden mezun oldum. 4 yıllık çalışma hayatımdan sonra da kızımı büyütmeye karar verdim ve şu an 6 yaşında bir kızım var. Resim yapmak benim için başka yerlere gitmek gibi. Resim yaparken adeta uçsuz bucaksız gezilere çıkıyormuş, kanatlanıp uçuyormuşum gibi hissediyorum. Resim yapmaya çok küçük yaşlarda başladım. Evimizde gardırop kapaklarına, kapılara resimler çizerdim, duvarlara resimler yapardım. Orta okulda resim öğretmenimin yönlendirmesiyle Lions İnternational Club 'Dünya Barış Posteri'' yarışmasına katıldım ve derece aldım. Daha sonra resim bölümünde eğitimimi tamamlamak istesem de hayat beni iletişim alanında eğitimimi tamamlamaya yönlendirdi. Resimlerimde iç dünyamdakileri yansıtmayı seviyorum. Bunu bazen bir kedinin hayalinde, bazen bir çocuğun bakışında bazen de resimlere yazdığım şiirlerle, sözlerle aktararak yapmaya çalışıyorum. Çizgiselliği renklerle sağlamaya çalışıyorum. Kadın ve hayvan portreleri resimlerimin odak noktası. diyebilirim. Etkilendiğim ressamların başında, Neş'e Erdok ve Fahrelnissa Zeid var. Neş'e Erdok'un dışarıda kimi zaman görmezden gelinen ''Kenardaki insan'' karakterlerin resimlerinde ki edebiliği, sunduğu büyük hikayeleri, Fahrelnissa Zeid'in çılgın ve renkli engin deniz ruh halini seviyorum. Pandemi ile birlikte evlerimize kapandığımız şu dönemde herkes gibi ben de daha çok iç dünyamla baş başa kaldım. Bilinmezliğin ortasında kendimi anlatabileceğim tek yer boyalarımın ve fırçalarımın yanı oldu. Mesela; yaşamın aslında ne çok ölüme gerek duyduğunu Bir Kedinin Hayali adlı eserimde anlatmaya çalıştım. '' Ruh hali '' eserimde ise her canlının bir ruhu olduğunun vurgusunu yapmaya çalıştım. Tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de her şey çok hızlı tüketiliyor. Resim gibi uzun ve sakin zamanlar gerektiren sanatlar yeni dünyada çok yer bulmuyor maalesef. Bununla birlikte bu telaşe içinde resim pek çok insan için bir sığınak görevi görüyor. Resim de diğer sanat alanları gibi hayatın doğal akışı ve gelişimi içinde sürekli değişerek gelişiyor. Ancak maalesef ülkemizde resim ve benzeri sanat dallarına gereken önemin verilmediğini düşünüyorum. Toplumların yaralarının iyileşeceği en güzel yer sanat. Umarım gelecek güzel nesiller sahip olduğumuz güzel mozaik desenimizi, var olan değerlerimizi korumayı ve geliştirmeyi başarabilirler. Resim benim en yakın dostum. Resmin iyileştirici bir gücü olduğunu düşüyorum. Resimlerde gördüğüm bir renk geçişi, bir figür, bir bakış beni heyecanlandırabiliyor. Yüzümü gülümsetebiliyor, ya da bazen unuttuğum bir duyguyu hatırlatabiliyor. Sanatın her dalı ruhu güzelleştirir, dinlendirir, iyileştirir, düşündürür. Sanatsız bir hayat renksiz, cansız ve ruhsuzdur. Her birimizin hayat paleti rengarenk, içimizde çalan orkestraların şen şakrak olması dileğiyle. Satın almak için bizimle iletişime geçin.


Tüyap Fuarcılık Grubu, katılımcı ve ziyaretçilerden gelen yoğun talep üzerine kitap fuarlarını yeniden düzenlemeye devam ediyor. İki yıl aradan sonraki ilk kitap fuarını Adana'da başarıyla düzenleyen Tüyap, ikinci buluşmayı Bursa 19. Kitap Fuarı ile yapıyor. Tüyap Fuarcılık tarafından Türkiye Yayıncılar Birliği iş birliği; Bursa Büyükşehir Belediyesi, Bursa Ticaret ve Sanayi Odası, Bursa İl Milli Eğitim Müdürlüğü ve Bursa Uludağ Üniversitesi'nin destekleri ile 11 20 Mart 2022 tarihleri arasında Tüyap Bursa Uluslararası Fuar ve Kongre Merkezi'nde gerçekleşecek Bursa 19. Kitap Fuarı için geri sayım başladı. 300'e yakın yayınevi ve sivil toplum kuruluşunun ve çok değerli yazar, şair ve bilim insanlarının kitapseverlerle buluşacağı fuara Bursa ve çevre illerden yüz binlerce ziyaretçi bekleniyor. Bursalılara iki yıllık aradan sonra beklenen müjdeyi veren Tüyap Bursa Fuarcılık Genel Müdürü İlhan Ersözlü, Kitapseverlerin bu seneki ilk buluşmasına Çukurova Kitap Fuarı ile ev sahipliği yaptık, hız kesmeden kitap fuarlarımıza Bursa ile devam ediyoruz. Bu sene on dokuzuncusunu düzenleyeceğimiz Bursa Kitap Fuarı hem şehrin hem de bölgenin kültürel gelişimine yadsınamaz bir katkıda bulunuyor. İlgiyle takip edilen Bursa Kitap Fuarı'na bölgedeki tüm ziyaretçilerimizi bekliyor, fuara gelecek önemli yazarlarımızla onları buluşturmak için gün sayıyoruz. Ayrıca Tüyap Kitap Fuarları'nın simgesi haline gelen imza günleri ve kültür etkinlikleriyle tüm ziyaretçilerimizi benzersiz bir fuar deneyimi bekliyor dedi. Bölgenin kültürel yaşamına önemli katkılar sağlayan fuarda bu yıl 300'e yakın yayınevi ve sivil toplum kuruluşu yer alıyor. 11 Mart Cuma gününden 20 Mart Pazar gününe kadar on gün boyunca düzenlenecek panel, söyleşi, atölye çalışmaları ile birçok kültür etkinliğini ve imza günlerini okurlarla buluşturacak fuarın konukları arasında çok değerli yazar, şair ve bilim insanları bulunuyor. Girişin ücretsiz olduğu Bursa 19. Kitap Fuarı, 11-19 Mart 2022 tarihlerinde 10.00-19.30, kapanış günü olan 20 Mart 2022 tarihinde ise 10.00-19.00 saatleri arasında ziyarete açık olacak. Fuarla ilgili en güncel haberler, konuk yazarlar, ulaşım bilgileri, etkinlikler ve imza günleri www. bursakitapfuari. com web sitesinden takip edilebilecek. Kitapseverlerin merakla beklediği etkinlik listesi ilerleyen günlerde hem web sitesinde hem de Kitap Fuarı resmi sosyal medya hesabında yayınlanacak. Kitaptan mobilyaya, ambalajdan tarıma kadar düzenlediği çok sayıda fuarla sektörün gelişimine yön veren Tüyap, her fuarda uyguladığı COVID-19 tedbirlerini Bursa Kitap Fuarı'nda da titizlikle uygulayacak. Sağlık Bakanlığı ve TOBB'un hijyen yönergelerini gözeterek aldığı tedbirlerle katılımcı ve ziyaretçilerine temassız ve sağlıklı fuar ortamı yaratacak.


Yağmur Akpınar'ın ilk kitabı Büyük Duygular Küçük Mucizeler, Küsurat Yayınları etiketiyle raflarda sizleri bekliyor! İlk görüşte aşk olacak şey midir? Sevgi her şeye değer mi? Kaygılardan nasıl kurtulabiliriz? Çıkmaz sokaklardan nasıl dönülür? Büyük Duygular Küçük Mucizeler'de karşımıza çıkan Sümbül ve Can hayatın kırılma noktalarına işaret ediyor... Yağmur Akpınar, ilk kitabı Büyük Duygular Küçük Mucizeler ile okurunu, duygularla kuşatılmış bir yolda yürümeye, onları anlamlandırarak yaşamı kolaylaştırmaya ve birey olmanın erdemlerine ulaşmaya davet ediyor! İki ana izlek üzerinden ilerleyen akışta, kitabın deneme bölümlerinde korku, kaygı, endişe, ego, mutluluk, kıskançlık, yalnızlık, doğruluk gibi duyguların anlam dünyasına büyülü bir yolculuğa çıkarıyor. Kitabın ikinci izleği ise bu duyguların hissettirdikleriyle örülmüş kurgu dünyasıyla tanıştırıyor okurunu. Hemen hemen herkesin yaşadığı sıkıntıları da mutlulukları da yalın bir dille anlatıyor, tüm gerçekleri yüzümüze vuruyor. Akpınar'ın ilk romanını okurken Sümbül ve Can'ın telaşlı kalp atışlarını yanı başınızda hissedeceksiniz. 20 Temmuz 1996'da İstanbul'da doğdu. Saint Benoit Fransız Lisesi'nin ardından Koç Üniversitesi Ekonomi Bölümü'nü tamamladı. Liseden bu yana yazdıklarından ilham alarak üniversitenin son senesini kitap yazmaya ayırdı. Büyük Duygular Küçük Mucizeler yazarın ilk kitabıdır.


Kafka Kitap, Büyük Fikirler dizisiyle edebiyat severlere uygarlığı sarsan, insanlık tarihine yön vermiş ve kendimizi keşfetmemize yardım eden fikirleriyle; büyük düşünürlerin, çığır açanların, radikallerin ve ileriyi görenlerin eserlerini sunuyor! Kafka Kitap etiketiyle raflardaki yerini alan Aylaklar İçin Bir Savunu isimli kitapta Robert Louis Stevenson'ın çalışma etiğini reddedip hayatın basit zevklerinin tadını çıkarmayı teşvik eden, hem mizahi hem de ufuk açıcı denemesini, ona ek olarak da yazarın yaşlanmaya, nahoş mekanları ziyaret etmeye, aşık olmaya ve benzeri konulara dair yazıları yer alıyor. Tarih boyunca bazı kitaplar dünyayı değiştirdi. Bununla kalmayıp toplumu ve insanlığın birbirini görme biçimini etkiledi. O kitaplar ki tartışmalara, muhalif fikirlere, savaş ve devrimlere esin kaynağı oldular. Aydınlattılar, harekete geçirdiler, kışkırttılar, teselli ettiler. Yaşamı zenginleştirdiler ve toplumu ayrı ayrı kendi yaşamlarını sorgulamaya yönelttiler. Kafka Kitap, Büyük Fikirler dizisiyle sizlere uygarlığı sarsan, insanlık tarihine yön veren ve kendimizi keşfetmemize yardım eden fikirleriyle; büyük düşünürlerin, çığır açanların, radikallerin ve ileriyi görenlerin eserlerini sunuyor. 13 Kasım 1850'de Edinburg'da doğdu. 17 yaşında mühendislik eğitimi almak için Edinburg Üniversitesi'ne kaydoldu. Eğitimini yarıda bırakıp hukuk okumayı seçti, ancak avukatlık da yapmadı. Gerçekte kalbinin derinliklerinde hep yazarlık özlemi vardı. Üniversitede okurken yaz tatillerini Fransa'da, yazar ve ressamlardan kurulu bir sanatçı topluluğunun arasında geçirdi. İlk basılı çalışması Roads adını taşıyan denemesi oldu. Yazarlık hayatına aralarında öykülerin, romanların, denemelerin yer aldığı pek çok eser sığdırdı. Çocuk edebiyatına da Treasure Island gibi klasikleşen eserler kazandırdı. Dr. Jekyll ve Mr. Hyde en bilinen ve Stevenson'ın yüz yıl öncesinden geleceğe bakabildiği eseri oldu. Aralık 1894'te hayata veda etti.


Bilim insanı, yazar ve araştırmacı Katharina Vestre'nin kaleminden her gün yeni keşfedilen bir alanda derdini anlatan ve bugüne dek 24 dile çevrilen Büyük Muamma: Doğmadan Önceki Hikayen, Ayda Akça Akkoç çevirisi ve KaplumbaA Kitap etiketiyle raflarda! Hangi gün doğacağınıza kim karar veriyor? Kararı veren anneniz mi yoksa siz misiniz? gibi pek çok soru bugüne dek zihnimizi meşgul etmiştir. Türkçede ilk kez yayımlanan Büyük Muamma: Doğmadan Önceki Hikayen de bizi aldığımız ilk nefese ulaştıran o süreci anlatıyor vebugüne dek 24 dile çevrildi. 1992 doğumlu gencecik yazarı Katharina Vestre bir bilim insanı ve henüz 6 yaşındayken fark ettiği şeyler bugün çok okunan bir kitaba dönüştü. Doğum yolculuğumuzu anlatan bu kitap bize bambaşka kapılar aralayıp kendi sesimizi duyuruyor. Kendi doğumunuz sırasında stres hormonlarınızın seviyesi doruğa ulaşacak ve bir daha asla bu kadar yükselmeyecektir. Anneniz de stres altındadır ama sizin yaşadıklarınızla karşılaştırılamaz. Aslına bakarsanız kalp krizi bile aynı etkiyi yaratmayabilir. Kulağa her ne kadar farklı gelse de aslında bu stres hormonları size yardımcı olur, bu süreçte yaşadığınız stresle başa çıkmanızı sağlar ve sizi dışarıdaki dünyaya hazırlar. Örneğin, plasentayla bağlantınız kesildiğinde karnınızı doyurabilmeniz için, stres hormonları hücrelerin besinleri parçalamasına yardım eder. Aynı zamanda akciğerlerinizdeki sıvının boşaltılmasına ve ilk nefesinizi almaya da katkısı büyüktür. İşte, o an geldi. Birazdan yabancı iki el başınızı tutup sizi çekecek, parlak ışıklar altında gözleriniz kamaşacak ve akciğerleriniz ilk defa havayla dolacak. Bilim insanı, yazar, araştırmacı. 1992 doğumlu Vestre, Oslo Üniversitesi Biyoloji Bilimleri Ana Bilim Dalı'nda doktora eğitimine devam ediyor. 2018 Brage Ödülü'ne aday gösterilen ve halihazırda yirmi dört dile çevrilen Büyük Muamma: Doğmadan Önceki Hikayen adlı eseri, Türkçede ilk kez yayımlanıyor. Çevirmen, araştırmacı, eğitim danışmanı. İngilizceden Türkçeye (2001-2018) ve Norveççeden Türkçeye (2019-devam ediyor) çevirileri bulunmaktadır. Oslo Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi'nde Üniversitelerde Araştırma Verimliliği üzerine çalışmalar hazırlamıştır. Oslo'da yaşamaktadır.


Ersan Üldes'in edebiyat tarihinde farklı bir kapı aralayan büyük romanlara alternatif bir eleştiri getirdiği Modern Meram adlı kitap, hem okur hem de edebiyat adına bir özgürleşme hareketi olarak tanımlanabilir: Herkesi tüm izmlerden kurtarıp eserlere atfedilen ulvi değerleri bir kenara bırakma ve onları yeniden birer roman olarak görme gayreti. Bugüne dek ağırlık, daha çok derinlerde dolaşan deşifre edici çalışmalarda ve mitlere yaslanan simgesel araştırmalarda oldu. Ne yazık ki bunlar, modernist romanları genelde olduğundan büyük gösterirken yazarlarını da bir nevi peygamber mertebesine taşıdı. İlginçtir, teorik olarak modernizmin karşısında duran postmodernizm dahi, olumlayarak olmasa bile bu aşırılığa katkı sağladı. Ersan Üldes, 1973 yılında Manisa'da dünyaya geldi. 1995 yılında YTÜ'den mühendis olarak mezun oldu. İlk romanı Yerli Film (1999) İnkılap Kitabevi Roman Ödülü'nü aldı. Ardından Aldırılan Çocuklar Örgütü (2004) ve Zafiyet Kuramı (2007) adlı romanları yayımlandı. Zafiyet Kuramı, Bosnalı yazar Aleksander Hemon editörlüğünde yayımlanan Avrupa'nın En İyi Kurgu Kitapları 2011 (Best European Fiction 2011) Antolojisi'ne seçildi. Roman sanatı üzerine kuramsal çalışmalar da yapan Üldes, On Kişot-Türk Romanında Yaratıcı Asilzadeler (2011) adlı kitabında, Cervantes'in edebi mirasına sahip çıkan on ayrı Türk romanını inceledi. Ayrıca çevirmen olarak, Robert Musil'in Aptallık Üzerine adlı konuşmasını ve Italo Svevo'nun Cömert Şarap adlı novellasını dilimize kazandırdı. Son romanı Hindi'nin Ruhu 2015 yılında yayımlandı. Yaşamının büyük bir bölümünü İstanbul'da geçiren yazar, 2017 yılından bu yana Palermo'da yaşıyor.


Netflix Orijinal yapımı Atiye'ye ilham veren Dünyanın Uyanışı serisinin yazarı Şengül Boybaş'ın yeni kitabı İstanbul'un Kayıp Mührü, Küsurat Yayınları'nın roman kitaplığındaki yerini aldı. Okurunu oldukça sürükleyici bir maceranın peşinden gitmeye çağıran bu kitap, İstanbul'un tarihine, şehrin etrafında şekillenen efsanelere de mercek tutuyor. Akıcı dili, nefes kesen hikayesiyle aşk, dostluk, tutku, tarih, ezoterizm ve heyecan dolu bir serüvene ışık tutan İstanbul'un Kayıp Mührü'nün gizemli sayfaları arasında efsanelerle örülü ölümsüz şehrin büyüsüne kapılmaya hazır olun!


Pera Müzesi Film ve Video Programları, Yunanistan İstanbul Başkonsolosluğu iş birliğiyle büyük soprano Maria Callas'a ithaf edilen Maria by Callas: In Her Own Words filmini sinameseverlerle buluşturuyor. 23 Mart'ta Pera Müzesi Oditoryumu'nda ücretsiz izlenebilecek gösterimde yönetmen Tom Volf izleyicilerin sorularını yanıtlayacak. Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi Film ve Video Programları, Yunanistan İstanbul Başkonsolosluğu iş birliği ile Maria Callas anısına film gösterimi düzenliyor. Callas'ın kendi yaşamını kendi sözleriyle anlattığı Maria by Callas: In Her Own Words adlı filmin ilk gösterimi 16 Mart'ta yapıldı. Pera Müzesi Oditoryumu'nda 23 Mart'taki ikinci gösterime yönetmen Tom Volf da katılacak. Etkinliğin başında filme dair kısa bir sunuş gerçekleştirecek yönetmen, gösterimin ardından izleyicilerin sorularına yanıt verecek. Program kapsamında ayrıca Callas'ın eserlerinin ve mirasının işleneceği bir panel düzenlenecek. Filmin yönetmeni Tom Volf, Borusan Sanat Müdürü Ahmet Erenli ve Atina Konser Salonu 'Müzik Dostları' topluluğu direktörü, müzikolog Alexandros Charkiolakis'in konuşmacı olarak katılacağı panel 24 Mart Perşembe günü saat 20.15'ten itibaren Sismanoglio Megaro Facebook sayfasından canlı olarak izlenebilecek. Maria Callas'ın ölümünün kırkıncı yılında gösterime giren filmde Tom Volf, ünlü sopranonun yaşamını yine kendi sözleriyle anlatıyor. Trajik bir yaşam sürdüğünü İçimde iki kişi var: Maria ve La Callas diyerek açıkça ortaya koyan diva; benzersiz başarıları, özel hayatı, skandalları ve aşklarıyla ilk kez böylesine ayrıntılı bir şekilde filme aktarılıyor. Callas'ın yazılı sözlerini ünlü oyuncu Fanny Ardant'ın seslendirdiği film, dünyanın dört bir yanındaki arşivler ve özel koleksiyonlardan toplanmış, daha önce hiç gün yüzüne çıkmamış filmleri, fotoğrafları ve özel mektupları bir araya getiriyor. Sopranonun hayatına dahil olmuş ünlü isimlerden Aristotle Onassis, Marilyn Monroe, Alain Delon, Yves Saint Laurent, J. F. Kennedy, Luchino Visconti, Winston Churchill, Grace Kelly ve Liz Taylor da filmde yer alıyor. Bu program kapsamındaki gösterimler ücretsizdir. Rezervasyon alınmamaktadır. Yasal düzenlemeler uyarınca aksi belirtilmediği sürece tüm gösterimler 18+ uygulamasına tabidir.


İlk sergisi ÖN SÖZ ile, Türkiye güncel resim sanatının önemli isimlerini bir araya getirecek olan Cadde 160 Art Gallery, böylelikle İstanbul'daki sanat ortamına da katkı sunmaya hazırlanıyor. ÖN SÖZ resim sergisi sergisi, Kadir Ablak, İsmail Tetikçi ve Osman Akça'nın eserlerinden oluşuyor. Sergi, ziyaretçilerine bu değerli sanatçıların yapıtlarını bir arada izleme fırsatı sunarken, küresel olarak geçirilen bu zorlu günlerde, kentimizdeki sanatseverler açısından da seyre değer bir etkinlik olacaktır. Kadir Ablak'ın çalışmaları, kentleşmenin yaşamlarımıza sirayetini estetik bir boyutta sorgulamanın örneklerini sunuyor. Osman Akça, eserlerinde özgürlük kavramını imgesel biçimde ele alışı ile öne çıkıyor. İsmail Tetikçi ise eserlerinde, varoluş sorgusuyla izleyenleri baş başa bırakıyor. İlk sergisi ÖN SÖZ ile 23 Şubat tarihinde izleyiciyle buluşacak olan Cadde 160 Art Gallery, 17 Nisan tarihine dek sürecek olan sergide, pandemi sürecinde alınan tedbirlere uygun olarak sanatseverleri ağırlamayı bekliyor.


İskandinav mitolojisinin göz ardı edilen ancak kıyametin gelmesinde doğrudan rol oynayan buz devi cadı Angrboda'nın hikayesini dinlemeye hazır olun! Cadının Yüreğinde yazar Genevieve Gornichec, İskandinav mitolojisinin göz ardı edilen ancak kıyametin gelmesinde doğrudan rol oynayan buz devi cadı Angrboda'nın hikayesini anlatıyor. Loki'nin Asgard tanrılarından gizlediği eşi; Fenrir, Hel ve Jormungundr'un annesi; Odin'in alt edemediği rakibi Angrboda, bu kibirli tanrılar dünyasında kendi destanını yazma fırsatına ilk kez kavuşuyor. İthaki Yayınları etiketiyle okuyucusuyla buluşan 336 sayfalık romanı Türkçeye çeviren Ceren Gürein. Library Journal'ın, Madeline Miller'ın 'Ben, Kirke'sini sevenler için birebir dediği; Booklist'in, Neil Gaiman'ın 'İskandinav Mitolojisi'ni ve Joanne M. Harris'in 'Loki' romanlarını seven okurlar için eşsiz bir yeniden anlatım diye tanımladığı Cadının Yüreği için ABD'li tarih romanları yazarı Margaret George ise Kadim İskandinav tanrılarının puslu diyarına uzanan benzersiz bir yolculuk. Kitabın merkezinde ise sevdiklerini korumak için çağlar boyunca fedakarlıklar yapan bir cadı duruyor diyor. Bu cadı güneş ve ayı kovalayan kurtlar getirmiş dünyaya. Odin'in bile. Derler ki, yaralı dudakları ve sivri dili olan bir adamı sevmiş, Loki derlermiş adına. Derler ki, doğurduğu çocuklar tanrıların alacakaranlığını, Ragnarök'ü getirmiş. Ve yine derler ki, kendisi direnmiş Ragnarök'ün alevlerine sonuna kadar, kalbi dışında her şey bir kez daha küle dönene kadar. Ancak kimisi onun hala yaşadığını söyler. Ohio Eyalet Üniversitesi tarih bölümünden mezun olan Gornichec, Vikingler üzerine yaptığı çalışmalarla konu üzerinde uzmanlaştı. İskandinav mitleri ve İzlanda destanları üzerine yaptığı çalışmalar ve araştırmalar ise yazın hayatındaki ilhamı oldu. Cleveland, Ohio'da yaşıyor. Cadının Yüreği yazarın ilk romanıdır.


Ketebe Yeryüzü Şiirleri serisinin yeni kitabı Dışbükey Bir Aynada Otoportre okurla buluştu. John Ashbery'nin kaleme aldığı şiirleri yine bir şair olan Nazmi Ağıl dilimize kazandırdı. Kitabın girişinde yer alan çevirmenin önsözü, yayınlandığında Pulitzer Ödülü başta olmak üzere pek çok ödül alan kitap ve Ashbery'nin dünyasıyla ilgili önemli detaylar içeriyor. Çağdaş Amerikan edebiyatının önemli şairlerinden John Ashbery şiirin yanı sıra romanlar, oyunlar ve sanat eleştirileri de yazdı. Şiirleriyle Amerika'da verilen hemen hemen bütün ödülleri kazanan Ashbery, 1975 yılında yayımladığı Dışbükey Bir Aynada Otoportre kitabıyla Ulusal Kitap Ödülü, Pulitzer Ödülü ve Ulusal Kitap Eleştirmenleri Ödülü'ne layık görüldü. Ketebe Yayınları'nın Yeryüzü Şiirleri serisiyle okurla buluşan kitap, Ashbery'nin dünyasını olduğu gibi yansıtıyor. Açık uçlu ve anlaşılmaz bulunan şiirleriyle kötü bir üne sahip olan John Ashbery, bir alan şairi olarak tanımlanıyor. Buna göre üründen çok yazma sürecinin önemli olduğu şiirlerde amaç yaşamdaki canlılığa, karmaşıklığa ve kendiliğindeliğe ulaşmak. Olduğu yerde kalmak zorunda, huzursuz da olsa, Rüzgarın dövdüğü sonbahar yapraklarının iç çekişini dinlerken, Giz fazla açık. Zavallığı iç burkuyor, Sıcak yaşlar fışkırtıyor: Ruhun bir ruh olmaması,


Tayvan kökenli çağdaş sanatçı Melek Anqi, Türkiye'nin gözde tatil ve sanat lokasyonu Bodrum'da MAJİ Art'ın düzenlediği özel bir sanat projesinde yer alacak. MAJİ Art Gallery'nin Titanic Deluxe Otel'deki mekanında düzenlenecek SummerArt Bodrum sergisinde Melek Anqi'nin Tayvan'da geçen çocukluğundan esinlenen Kaleidoscope Dreams serisinden eserler de Türkiye'de ilk kez sergilenecek. Eserleri geçtiğimiz ay New York'ta sergilenen, annesi Tayvanlı babası Türk sanatçı Melek Anqi Kocasinan'nın Kaleidoscope Dreams serisinden eserleri MAJİ Art Gallery'nin SummerArt Bodrum proje sergisinde sanatseverlerle buluşacak. Titanic Deluxe Bodrum Hotel içinde 4 bağımsız galeri ve dış mekan heykel yerleştirmeleri ile Luxury Art konseptini sunan MAJİ Art'ın SummerArt Bodrum seçkisinde eserlerinin sergilenecek olmasından dolayı mutluluğunu paylaşan sanatçı, iş insanı Gaye Donay'ın sahibi olduğu yenilikçi MAJİ Art Gallery'nin profesyonel ekibiyle birlikte çalışmaktan dolayı heyecan duyduğunu belirtti. Çocukluğu Tayvan'da geçen Melek Anqi, yeni serisinin ilhamının Tayvan'ın başkenti Taipei'de ilkokula başladığında ona hediye edilen kaleydeskoplar olduğunu belirtti. Bu ilgi çekici oyuncakla oluşturabildiği birbirinden farklı rengarenk yapılardan esinlenen sanatçı, Kaleydoskop Rüyalar serisinde kağıt üzerinde ürettiği renkli görselleri dijital olarak dönüştürerek fizi-dijital düşsel gerçeklikler yarattı. Seride, sanatçının etkilendiği Tayvan'ın renkli görsel kültürü, alışılmamış renk kombinasyonları ve biçim kullanımıyla kendini gösteriyor. MAJİ Art Gallery'nin SummerArt Bodrum sergisi, Titanic Deluxe Hotel'de, 6 Ağustos'ta gerçekleşecek görkemli açılıştan sonra Ağustos sonuna kadar gezilebilir.


Contemporary Istanbul 17. edisyonda dünyanın dört bir yanından uluslararası sanatçıların eserleriyle beraber Çağdaş Asya Sanatı'ndan güncel eserler de sergilenecek. Tayvan kökenli sanatçı Melek Anqi Kocasinan da eserleri AB Gallery Korea bünyesinde Contemporary Istanbul'da sergilenecek olan Uzak Doğulu sanatçılar arasında yer alacak. Türkiye'nin önde gelen uluslararası sanat fuarı Contemporary Istanbul'un 17. Edisyonu, 17-22 Eylül tarihlerinde seçkin uluslararası ve yerli galerilerin katılımıyla tarihi Tersane Istanbul'da gerçekleşecek. Fuarda, Çağdaş Asya Sanatını temsil eden diğer Asyalı sanatçıların eserleriyle birlikte Melek Anqi'nin Ethereal Sensations / Göksel Duyumsamalar serisi de AB Gallery Korea Galerisi'nde sergilenecek. Son yıllarda Asyalı sanatçılar, giderek daha fazla uluslararası varlık göstermekte ve dünya çapında koleksiyonerlerin ilgisini çekmekteler. Modern ve Çağdaş Asya Sanatı'na sadeceAsyalı koleksiyonerlerle sınırlı olmayan, Amerika ve Avrupa da dahil olmak üzere artan bir küresel bir talep bulunuyor. AB Gallery Korea bu sene Contemporary Istanbul'a 11 Uzak Doğulu sanatçının eserleriyle katılıyor. Geçtiğimiz sene Türkiye'de ilk sergisini düzenleyen Tayvan kökenli Türk sanatçı Melek Anqi Kocasinan, AB Gallery ile fuara katılacak olan sanatçılar arasında yer alıyor. Eserleri en son Haziran ayında New York'ta sergilenen Melek Anqi, Ethereal Sensations serisinde bedensel duyumsamaların farkındalığı olan interosepsiyon deneyimini ele alıyor. Sanatçının çocukluğunu geçirdiği Asya'nın renkli görsel kültürü, alışılmamış renk kullanımıyla eserlerde etkisini gösteriyor. Sanatçı, Geleneksel Çin manzara resminde görülen kompozisyonları ve izleyicinin hayal gücünü serbest bırakan boş alan kullanımını bu seride çağdaş bir şekilde yorumluyor. Bedensel duyumsamaları boşlukta süzülen parlak, hacimli, yarı sıvı biçimler olarak görselleştiren sanatçı, dünyevi ve sınırlı bir alan olan bedeni ise renkli ve sınırsız bir arka alan olarak kurgulayarak, dünyevi olmayan bir atmosfer yaratıyor. Çağdaş Asya Sanatı'na olan ilgi son yıllarda küresel düzeyde arttı. Bölgede düzenlenen bienal, sergi, sanat fuarları ve ünlü müzayede ve galerilerin Asya şubeleri, Asya bölgesinin uluslararası sanat piyasasındaki görünürlüğünü artırdı. Asya ülkelerinin zengin tarihçeleri ve kültürel birikimleri, farklı ve sofistike eserlerin ortaya çıkmasını sağlıyor. Batı'daki Guggenheim gibi önemli galerilerde Asyalı sanatçıların eserleri daha fazla sergileniyor. Artprice Çağdaş Sanat Raporu'na göre, 2021'de Çin, Hong Kong ve Taiwan, küresel sanat pazarının yüzde 40'ını oluşturdu. Asya sanat pazarı, hem Asyalı hem de Asyalı olmayan sanatçılar için önemli hale geldi. Son 20 yıldır Asyalı sanatçılara olan ilgi giderek artsa da henüz keşfedilecek, eserleri değer kazanacak pek çok sanatçı bulunmakta. Batı sanat pazarına göre Asya sanat pazarı ekonomik açıdan daha ulaşılabilir durumda olduğu için, koleksiyonerlik için ideal zaman olduğu düşünülüyor. Bu durum Asya sanatına yatırımı koleksiyonerler için daha çekici hale getiriyor ve Çağdaş Asya Sanat pazarını dünyadaki en heyecanlı sanat pazarlarından biri kılıyor. Batılı koleksiyonerlerin ilgisi dışında, yeni nesil Asyalı koleksiyonerler de özellikle Doğu ve Güneydoğu Asya bölgesi sanatçılarına ilgi göstermekteler. Küresel sanat piyasasında, sadece Asyalı sanatçıların eserlerinin değil, Asyalı koleksiyonerlerin de etkisinin de etkisinin arttığı görülüyor. Bölge ekonomisinin güçlenmesiyle beraber, Asyalı koleksiyonerlerin alım gücü artış gösterdi. Ünlü üç müzayede şirketi Sotheby's, Christie's, and Phillips'in 2020 satışlarının üçte birini Asyalı müşteriler oluşturdu. Ayrıca zenginleşen Asyalı ülke koleksiyonerleri, sadece Asya'da değil, küresel trendlere ve odaklanılan sanatçılara da yön vermeye başladı. Tayvan ve Türk kökenli çağdaş sanatçı Melek Anqi Kocasinan, çarpıcı renkleriyle dikkat çeken, gerçeküstü dünyaları işleyen karışık teknik ve dijital resimleriyle tanınmaktadır. Tayvan'ın başkenti Taipei'de ilkokula başlayan, Amerika'da UCLA ve Yale Üniversitesi'nde eğitimini tamamlayan sanatçı, resme ilgisini çocukken Çince bilmeden gittiği Tayvan'da, Çince yazı karakterlerini resim gibi çizerken keşfetti. Geleneksel Çin resmi yapan Çince profesörü ve ressam olan Türk babası ve Çince kaligrafide usta Tayvanlı annesinin etkisinde küçük yaşta Asya sanatıyla tanışan sanatçı, rengarenk ambalajlar, çizgi romanlar, manga karakterlerle dolu Tayvan'ın görsel kültüründen de etkilendi. Çocukluğunun geçtiği Asya kültürü ve kişisel mitolojisinden etkilenerek ürettiği resimleri en son New York'ta sergilenen, Türkiye, Amerika ve Tayvan arasında mekik dokuyan sanatçı, Türkiye'de Contemporary Istanbul ve Artweeks Akaretler gibi önemli fuar ve etkinliklerde yer aldı. Melek Anqi, geleneksel malzemeleri ve yeni teknolojileri birlikte kullanarak fizi-dijital sanat diye adlandırılabilecek, fiziksel ve sanal gerçekliklerin arasındaki sınırı aşmaya çalışan işler üretmektedir. Boya, kağıt, kumaş gibi malzemelerin dokusunu ve insana dairliğini, dijital sanatın parlak renkleri ve farklı dünyaları bir araya getiren olanaklarıyla sentezleyerek çekici görsel hikayeler anlatmaktadır.


Bilgi Üniversitesi İletişim Fakültesi Sahne ve Gösteri Sanatları Yönetimi Programı ve Sahne Sanatları Alanı öğrencileri tarafından düzenlenen Çağdaş Gösteri Sanatları Festivali festival408, 10. yaşını kutluyor. Pandemi sürecinde hissettiğimiz belirsizlikleri ve netteki dizilerle kapatmaya çalıştığımız sosyalleşme ihtiyacını irdelemek için seçilen Net Miyiz? teması Netflix tasarımı ile birleştiriliyor. Festival, 23 Mayıs Pazar günü Performans Sanatları öğrencilerinin GALA gösterisi ve açılış partisiyle başlıyor. Canlı etkinlik programı 23-30 Mayıs tarihleri arasında Zoom, Twitch ve Youtube üzerinden izlenebilirken, tüm festival akışı 24 Mayıs'tan itibaren www. festival408. com web adresi üzerinden takip edilebilecek. Geçtiğimiz yıl içine sığmaya çalıştığımız ev temasını site tasarımına taşıyarak Çağdaş Gösteri Sanatları Festivali festival408i ilk kez online olarak düzenleyen İstanbul Bilgi Üniversitesi İletişim Fakültesi Sahne ve Gösteri Sanatları Yönetimi Programı ve Sahne Sanatları Alanı öğrencileri, bu sene de festival408in 10. yaşını devam eden pandemi koşulları sebebiyle online olarak kutluyor. Festivalde oyun yazımından koreografiye, yönetmenlikten tasarıma, pazarlamadan web tasarımına kadar tüm yaratıcı, idari ve teknik aşamaları tam 10 yıldır BİLGİ'li öğrenciler tarafından gerçekleştiriliyor. festival408, pandemi sürecinde hissettiğimiz belirsizlikleri ve netteki dizilerle gidermeye çalıştığımız sosyalleşme ihtiyacımızı irdelemek için Net Miyiz? teması ve Netflix platformunun formatıyla hayata geçiriliyor. Festival, 23 Mayıs Pazar günü saat 16:00'da Performans Sanatları öğrencilerinin sahne aldıkları GALA: 408 Performansları ve 10. Sezon Özel: Mezunlar Söyleşisinin ardından DJ Regret eşliğindeki açılış partisiyle başlıyor. 24 Mayıs'ta www. festival408. com web adresinde yayına başlayacak çağdaş gösteri sanatları festivali kapsamında, pandemi sürecinde yaşadığımız toplumsal ve bireysel, bedensel ve psikolojik muğlaklıklara değinen dışavurumcu sanat ve dans terapisi atölyelerinden video performanslara, konserlerden söyleşilere pek çok etkinlik bulunuyor. Kendilerini geleceğin etkinlik organizatörleri, menajerleri, ışık tasarımcıları, sahne amirleri, dansçıları ve performansçıları olarak tanımlayan festival408 öğrenci ekibi, kişilerin en yakınları ile bile yakınlaşamadıkları, belirsizliklerle dolu bir yılı aşkın pandemi sürecinde günbegün dizi karakterleriyle sosyalleşiliyor olmasının bu seneki temanın çıkış noktasını oluşturduğunu söylüyor. Ekip, belirsizliği unutturan, sohbetlerde belirleyici olan net üzerindeki bu kurgusal dünyayla aramızdaki simbiyotik ilişkiyi irdelemek, Netflix'e selam vermek ve ev halimizi eleştirmek istediklerini belirtiyor. Festival programında canlı etkinlikler olarak sahne performansları, konserler, söyleşiler ve atölyeler olmak üzere çeşitli etkinlikler yer alıyor. 24 Mayıs Pazartesi günü saat 20:30'da Melis Karaduman ve Canay Doğan düetlerle sahne alırken, 25 Mayıs Salı günü saat 16:00'da CABARET FLOU Fleurs Elegantes Duo, 26 Mayıs Çarşamba günü saat 21:00'de Nilipek., 30 Mayıs Pazar günü saat 21:00'de ise Sezon Finali: DJ C Fyah konserleri gerçekleşecek. 26 Mayıs Çarşamba günü saat 18:00'de Zoom üzerinde gerçekleşecek ve edebiyat, sahne ve ekran yapıtlarının çevirilerinde netlik konusunda değinecek olan Çeviride Netlik isimli söyleşide Murakami çevirileriyle tanıdığımız Ali Volkan Erdemir, oyun yazarı ve çevirmen Erdem Avşar, Umberto Eco gibi yazarların çevirmeni Eren Yücesay Cendey, Tiyatro Boyalı Kuş'un genel sanat yönetmeni ve oyun çevirmeni Jale Karabekir, Sherlock Holmes çevirilerinden tanıdığımız Çağdaş Acar ve altyazı çevirmeni Aslıhan Tuna yer alacak. 27 Mayıs Perşembe günü saat 18:00'de Zoom üzerinde gerçekleşecek ve pandemi döneminde dijital sahne uygulamaları yapan kurumların temsilcileriyle yapılacak olan Sahnenin Dijital Kürasyonu isimli söyleşide Zorlu PSM Genel Müdürü Filiz Ova, Borusan Sanat Müdürü Aydın Dorsay, DasDas Sahne'nin kurucularından oyuncu Mert Fırat, Platform Tiyatro kurucularından oyun yazarı ve yönetmeni Ceren Ercan, İstanbul Müzik Festivali Direktörü Efruz Çakırkaya, Moda Sahnesi'nin kurucularından oyuncu Onur Ünsal, Galata Perform'un Genel Sanat Yönetmeni oyuncu ve yazar Yeşim Özsoy yer alacak. 29 Mayıs Cumartesi günü saat 14:00'te Zoom üzerinde gerçekleşecek olan ve dijital performanslara performansçı gözünden bakmayı hedefleyen Sahne ve Performansçının Dijital Hali isimli söyleşide Ayşe Lebriz Berkem, Nezaket Erden, Mark Levitas, Fulya Peker ve Gizem Bilgen yer alacak. Atölye programı, 24 Mayıs Pazartesi günü 17:30'da hikaye anlatıcısı ve oyuncu Deniz Soruklu Evren'in Bir Varmış Bir Yokmuş- Hikaye Anlatıcılığı Atölyesi 25 Mayıs Salı akşamı saat 18:30'da Şahmeran Masalı performansı ile devam edecek. 26 Mayıs Çarşamba günü saat 14:00'te Malik Derin Küçümen'in yürüttüğü Solo Charleston dans atölyesi bizi 1920'lere geri götürecek. 27 Mayıs Perşembe günü saat 13:00'te ise Özge Seçkin Sporun En Zarif Hali: Bale Fitness ile bedenimizi uyandıracak. 28 Mayıs Cuma akşamı 18:00'de Redbull Mix & Match Atölyesi ile kokteyl saatinde bizlerle olacak. Pandemi sürecinin muğlaklıkları, kapalı alanda ve hareketsiz kalmaktan kendi bedenimizle ilişkimizin değişmesinin yarattığı ihtiyaçlarımıza dışavurumcu sanat terapileri ile yardımcı olmayı hedefleyen festival408in dışavurumcu sanat ve sanat terapisi serisinde Aylin Vartanyan, Beliz Demircioğlu, Bihter Yasemin Adalı, Meral Anaşin gibi uzmanların atölye ve söyleşileri yer alıyor. Canlı yayının ardından site üzerinde de gösterime girecek olan bu etkinliklerin yanısıra BİLGİ Sahne Sanatları Alanı öğrencilerinin bireysel bitirme performansları, Performistanbul ile birlikte gerçekleştirilen PA315 Performans Sanatı Pratikleri, Bilgi Güncel Sanat Kulübü Performans Sanatı Konuşmaları, İkinci Yeni şiirlerinin performanslarının yer aldığı 7. Metafor Festivali, Güray Dinçol yönetmenliğinde sahnelenen Bakkhalar, Kubilay Karslıoğlu'nun yönetmenliğini yaptığı Son ve Mutfak oyunları, Fulya Peker'in yönettiği Ölüm Oyunları ve mezunlardan performanslar da 24 Mayıs'tan itibaren www. festival408. com üzerinden izlenebilecek. festival408in canlı etkinlik programı 23-30 Mayıs arasında Zoom, Twitch ve YouTube üzerinden izlenebilirken, tüm festival 24 Mayıs'tan itibaren www. festival408. com web adresi üzerinden takip edilebilecek. Tüm canlı etkinliklere kayıt için https://linktr. ee/fest408 web adresi ziyaret edilebilir. Sahne ve Gösteri Sanatları Yönetimi Programında eğitim çağdaş performans sanatlarında sahne üstü, arkası ve yönetimini kapsayacak şekilde bütüncül olarak yapılandırılıyor. Program sahne alanında geleceğin profesyonel yaratıcı, tasarımcı, teknik ve idari ekiplerine disiplinlerarası bir yaklaşım ve eğitim imkanı sunuyor. Program yönetim, sahne arkası ve teknik tiyatroya odaklanan Sahne ve Gösteri Sanatları Yönetimi ve sahne üzeri tiyatro, dans ve performansa odaklanan Sahne Sanatları alanları olmak üzere iki ayrı alana ayrılıyor ve her iki alan da öğrencilerini yetenek sınavıyla seçiyor. Sahne ve Gösteri Sanatları Yönetimi Alanı adaylara sahne ve gösteri sanatları eserlerini ve yaratıcı sektör organizasyonlarını hayata geçirmeyi sağlayan yönetim ve prodüksiyon donanımını kazandırmayı hedefliyor. Tiyatro, dans, opera, müzikal, performans sanatları ve müzik alanındaki kurum ve girişimlerin işleyişi hakkında teorik formasyonu alan uygulamaları ve staj deneyimi ile bütünleştiriyor ve öğrencilere kendi ilgi ve yeteneklerine göre gelişmek istedikleri alanı netleştirebilecekleri bir program ile sahne amirliğinden ışık tasarımına, finans ve fonlamadan menajerliğe, festival prodüksiyonundan turnelemeye uzanan bir ders yelpazesi sunuyor. Sahne Sanatları Alanı ise sahne üstüne somatik bir bakış açısıyla yaklaşarak performansçı, tiyatrocu, dansçı adaylarının teorik ve pratik açılardan çağdaş sahneleme becerileriyle donanmalarını ve hem ortak projelerde yer alabilecek hem kendi sanatsal projelerini gerçekleştirebilecek yetkinliğe erişmelerini hedefliyor. Alan, çağdaş danstan oyunculuk tekniklerine, deneysel tiyatrodan kamera önü oyunculuğa, çağdaş tiyatrodan dans kompozisyonuna uzanan ders seçeneklerinin yanısıra müfredat haricinde Beden Odaklı Sanat Atölyeleri ve çeşitli etkinliklerle adayların gelişimini desteklemeye çalışıyor. Ayrıca her iki alanın öğrencileri her yıl bir arada çalışarak henüz öğrenimlerini sürdürürken çağdaş gösteri sanatları alanında çeşitli etkinlikler gerçekleştiriyor. Türkiye'de alanının öncü programı olarak kurulan Sahne ve Gösteri Sanatları Yönetimi Programının mezunları sahne ve gösteri sanatları alanında köklü kurumlarda çalışıyor, kendi festival ve etkinlik markalarını kurarak bilinen etkinliklere imza atıyor, kendi sahne ekiplerini kurarak çağdaş sahnede yeni modeller oluşturuyor, sahne ve sinema oyuncusu olarak tanınıyor ve tercih ediliyor, prodüksiyon sorumlusu olarak uluslararası boyutta çalışıyor, yurtdışı stajlarına ve lisansüstü eğitimlerine kabul ediliyor; kısacası hem sektörde hem de eğitim ve akademi alanında birbirini bütünleyen ve destekleyen geniş bir ağ oluşturuyorlar. İstanbul Bilgi Üniversitesi, 1996 yılında Türkiye'de üniversite yaşamına yeni bir soluk getirmek amacıyla Okul için değil yaşam için öğrenmeliyiz ilkesiyle yola çıkarak kurulmuştur. 1.000 kişiyi aşkın bir öğretim kadrosuna sahip olan üniversitenin 20.000'i aşkın öğrencisi ve 50.000'e yakın mezunu vardır. İstanbul Bilgi Üniversitesi, Sosyal ve Beşeri Bilimler, Hukuk, İşletme, İletişim, Sağlık Bilimleri, Mimarlık ile Mühendislik ve Doğa Bilimleri fakültelerinin yanı sıra yüksekokulları, meslek yüksekokulları ve enstitüleri çatısı altında 150'yi aşkın ön lisans, lisans ve doktora programı sunmaktadır. Kurulduğu günden bu yana öğrencilerine uluslararası gelişim fırsatları sunan İstanbul Bilgi Üniversitesi, Yükseköğretim Derecelendirme Kuruluşu QS'in 2020 yılı Gelişmekte olan Avrupa Ülkeleri ve Orta Asya Üniversiteleri Sıralamasında en iyi 130 üniversite arasında yer almaktadır. İstanbul'un merkezinde, santralistanbul, Dolapdere ve Kuştepe olmak üzere üç kampüsü bulunmaktadır. İstanbul Bilgi Üniversitesi hakkında ayrıntılı bilgiye www. bilgi. edu. tr adresinden ulaşılabilir.


Modayla sanatı, dijitalle fiziksel dünyayı buluşturan yenilikçi sanatçı Melek Kocasinan, bu yıl 8-19 Eylül'de gerçekleşecek olan Artweeks@Akaretler'e katılıyor. Tayvan kökenli sanatçı, lüks ürünler, Asya sanatı, şamanizm, pop sanat ve psikanalizi sentezleyen renkli ve çekici eserleriyle sanatseverleri etkilemeye hazırlanıyor. Sanatsever ve koleksiyonerleri tanınmış yerli ve yabancı sanatçıların eserleriyle bir araya getiren Artweeks@Akaretler'in 5. edisyonu Akaretler Sıraevler'de 8-19 Eylül tarihlerinde gerçekleştirilecek. Artweeks@Akaretler'in bu yılki katılımcılarından biri de çağdaş sanatçı Melek Kocasinan. Son zamanlarda yenilikçi çalışmalarıyla Türk ve yabancı sanatsever ve koleksiyonerlerin ilgisini çeken sanatçı, Akaretler Sıraevler A55'de BB Projectt'te dikkat çekici çalışmalarıyla yer alacak. Tayvan'da geçen çocukluğunu, ABD'de Yale Üniversitesi ve Los Angeles'ta aldığı eğitimleri ve Türkiye'de yaşadığı deneyimleri sentezleyen sanatçının, Düş Nesnesini Aşmak isimli, Fendi Peekaboo çanta kullanarak yaptığı heykelini, Sıkıca Tut isimli Louis Vuitton bir çanta üzerinden insanın içsel değerini sorgulayan kolajını ve Yaratıcı Kanatlar adlı şamanik öğeler taşıyan çalışması Akaretler No:55 BB Projectt'te görülebilir. Transcending the Dream Object Düş Nesnesini Aşmak adlı Fendi Peekaboo çantalı heykelinde sanatçı, aynalı pleksiglasları sosyal basamaklar olarak kurguluyor ve basamakların en üstünde, statü göstergesi çantayı konumlandırıyor. Çantanın bir tarafını açarak içini dışarı döken, camdan kalplerle çantayı insanlaştıran sanatçı, çantadan taşan mücevherimsi ve parlak nesneleri kullanılan aynalı pleksiglaslar üzerine saçarak eserle etkileşime giren izleyicinin yansıtmalı yüzeylerde kendini görmesini, düş nesnesini aşarak kendine odaklanmasını sağlıyor. Mevlana'nın Gönlünde olanı benden gizleme ki, benim gönlümdeki de ortaya çıksın, sözünden esinlenerek kalbimizdeki yeteneklerin, düşlerimizin ortaya çıkması için karşımızdakinin de iç dünyasını ve yeteneklerini açmasının bize cesaret vereceğini, toplumda başarı kazanmış kişilerin topluma geri vermesinin önemini vurguluyor. Sanatçının eserlerini 8-19 Eylül'de Akaretler A55'te BB Projectt'te görebilirsiniz.


Toronto'nun eski üretim bölgesinin kalbinde yeni bir merkez olan MOCA, sanat ve kültür, performans ve yaratıcı topluluk alanları ile birleşiyor. Bu heyecan verici kurum, zemin katında halka açık toplantı salonu, kafe ve geçici sergi alanları sunmakta olup, dört kat boyunca sergi salonları, atölyeler ve kamu kütüphanelerini barındırıyor. The Museum of Contemporary Art, eskiden The Museum of Canadian Contemporary Art olarak bilinen bir müze ve sanat galerisidir. Aynı zamanda bağımsız, tescilli bir yardım kuruluşudur. Misyonu; Zamanımızla ilgili meseleleri ve temaları ele alan ve bunlara hitap eden yenilikçi çağdaş sanat ve kültürel uygulamaları sergilemek, araştırmak, toplamak ve beslemek idir. Müze, Kanada Müzeler Derneği, Ontario Müze Derneği ve Ontario Sanat Galerileri Derneği'ne bağlıdır. Müze aslen 1999 yılında North York'un eski Sanat Galerisi'nden kuruldu. 2005 yılında MOCCA, Toronto şehir merkezindeki Queen West Sanat + Tasarım Bölgesi'nde yeniden tasarlanmış bir fabrikaya taşındı. Toronto Şehri hükümeti binanın yarım milyon dolarlık tadilatını finanse etti. Queen West'deki yerinde müze yaratıcı bir değişim merkezi olarak işlev gördü ve şehrin çağdaş sanat sahnesini şekillendirmede kritik bir rol oynadı. MOCCA, Kanada ve diğer ülkelerden önde gelen benzer fikirli sanatçılar, organizasyonlar, kurumlar ve festivallerle işbirliği ortaklıkları taahhüdüyle şehri ulusal ve küresel bir akran ağına bağladı. 1.100'den fazla Kanadalı ve diğer uluslararası sanatçının çalışmalarına yer verdi, 200'den fazla sergiye ev sahipliği yaptı; yıllık 40.000 ziyaretçiyi ağırladı. Queen West'de, barınmak zorlaştıkça hareket etme ihtiyacı doğdu ve müzenin sürekli artan isteklerini karşılayabilecek daha geniş bir alan arama fırsatı sağladı. 2016 yılında müze adını Toronto Çağdaş Sanat Müzesi olarak değiştirdi. Eylül 2018'de MOCA, yeni bir mahallenin kalbinde, eski bir endüstriyel alanda 55.000 metrekarelik amaca uygun tasarlanmış binaya taşındı. Yüzyıllık binayı renkli titanyum paneller veya gereksiz spiral merdivenler ile donatmak fikrinin cazibesine direnen mimari ekip, her katı bozulmamış duruma getiren zarif destek sütunlarını restore ettiler ve çatıdaki pencerelerin çürümüş ahşap çerçevelerini değiştirdiler. Böylece büyük ölçekli enstelasyonların rahatça yerleştirilebildiği ve her açıdan ziyaretçiler tarafından gözlemlenebildiği üst galeri seviyeleri oluşturuldu. Bu kültür kurumunun yıllar içinde gelişen politikasını en iyi gözlemleyebileceğimiz yerin gelip geçtiği tüm mekanlarda açılış tarihinden itibaren hayata geçirdiği sayısız sergiyi yeniden yoklamak ve bunlar ışığında güncel sergilerini irdelemek olacağını düşündüğüm için Moca'nın onlarca sergisi arasından bir seçki hazırladım. Bu seçkideki sergilere baktığımızda Moca'nın, misyonunda da açıkladığı üzere toplumsal cinsiyet, toplumsal kimlik, ekoloji, doğa, göç ve benzeri bir çok politik ve toplumsal konuya yönelik sergiler hazırlayarak toplumsal birliği ve iletişimi beslediğini; sadece Kanada'dan değil, dünyanın her yerinden bir çok farklı etnik köken ve yaş aralığından sanatçıyı bünyesinde barındırmış olduğunu görebiliyoruz. Bahsedilen sanatçılar arasında Türkiye'den ve Orta Doğu'nun farklı kesimlerinden de isimler görmek oldukça mümkün. Sergileme olanakları, deneyimi ve başarısı ile güzel işler gerçekleştirmiş olan kurum, yalnızca sergiler değil aynı zamanda eğitim vizyonunu kapsayan konuşma serileri de sunuyor. Bu serilerden bazıları sanat kurumlarının nasıl geliştirebileceği veya topluma başka nasıl katkılar sunabileceği üzerine küratöryel deneyimlerden bahsederken bazıları da sanatçılara kendilerini tanıtabilecekleri alanlar açmak üzerine kurulu. Taze bitmiş konuşma serilerinden bir tanesi de Vasıf Kortun'un anlatımının da yer edindiği Müze Eskisi Gibi Değil programı. MOCA Toronto Kanada, tarihin bu hızlandırılmış noktasında kültürel bir kurum inşa etme eylemine odaklanan bir dizi görüşme başlattı. Konuşmalar demokrasi, sürdürülebilirlik, disiplinlerarası pratikler hakkındaki fikirleri araştıracak. Program, yeni bir müze modelini nasıl oluşturabileceğimizi sormayı amaçlıyor. Vasıf Kortun, 1 Ekim'de MOCA tarafından Toronto Üniversitesi'nde İngilizce Kurumlar Hakkındaki Sorular programının ilk sunumunu yapmaya davet edildi. Başlangıçta kurumları birçok farklı değerlendirme biçimlerine, farklı ittifaklara ve iknalara açabilecek öneriler izleyecek. Bu konuşma aynı zamanda Kortun'un çağımızda müze üzerine yazmasının başlangıcını da işaret ediyor. Yayılma Sanatı, kültür, yemek ve sosyal tarihler arasındaki çeşitli ilişkiler hakkında aylık bir konuşma sunar. Dizide kültür, fermantasyon, çoğaltma eylemleri ve projeleri aracılığıyla sanat ve kültüre bakış açılarını genişleten sanatçılar yer aldı. Dizi, Ekim 2017 Mart 2018 tarihleri arasında, ayın her iki Çarşamba günü gerçekleşti. Richard Fung, Myung-Sun Kim, Amy Wong, Amy Franceschini, Basil AlZeri gibi isimler konuşmacılar arasında. Over the Rainbow, Toronto'nun en önemli özel çağdaş sanat koleksiyonlarından birinden oluşan bir grup resim sergisidir. Sergide Stephen Andrews, Attila Richard Lukacs, Public Studio, Justine Kurland, Betty Goodwin, Genel Fikir, Andy Fabo, Andy Warhol, Keith Haring, Annie Leibovitz, Herb Ritts ve daha birçok ünlü sanatçıdan eserler yer alıyor. Sergi, Salah Bachir ve Jacob Yerex'in hem queer hem de heteroseksüel sanatçılar tarafından baştan çıkarma ve kimlik temaları etrafında toplanan eserleri temsil ediyor. Sergi çoğunlukla çizim, resim ve fotoğrafta Queer Culture ile ilişkili belirli arketipleri tanıyan, tarihsel olarak marjinalleştirilmiş bir kültür ile ana akım kültür arasındaki ilişkileri çizen ve bunların birbirlerini etkileme biçimlerini ortaya koyan eserler sunar. Bu iki mekanlı sergi, Kolektif Kimlik | İşgal Edilmiş Mekanlar, kimliğimizi kamusal alanda gerçekleştirme ve ifade etme yöntemlerimizi ve kamusal alan işgalinden kaynaklanan gerilimleri keşfetmek için dünyanın dört bir yanından gelen görüntüleri bir araya getirir. Sosyal medya, küresel kentleşme, protesto ve devrim çağında fotoğraf, sosyo-politik meseleler ve çatışmalar hakkındaki anlayışımıza aracılık etmede önemli bir rol oynar. Sokak fotoğrafçılığından web görüntülerine, savaş gazeteciliğine ve kavramsal projelere kadar bu gösterideki çalışmalar kamusal alan algımızı yeniden tanımlıyor. Çağdaş Kanada Sanatı Müzesi'nde gösterilen sanatçılar, kentsel varlığın görünür görünmeyen yönlerini sunmak için sokak pratiğinin sınırlarını ve kamusal alanın değişen parametrelerini genişletiyor. Museum of Contemporary Canadian Art, Scotiabank, CONTACT Photography Festival ve University of Toronto Art Centre tarafından organize edilen bu serginin yanı sıra, Moco'nun tarihinden ve geçmişteki yoğun sergi programlarından söz ettiğimizde daima eksik kalacak bir şeyler var olacak gibi duruyor. Anıtsal, samimi ve sürükleyici, Enkazdaki İmgeler, Sarah Sze'nin ışık, hareket, imgeler ve mimarinin güvencesiz bir dengede birleştiği bir dizi heykelden biridir. Aynı anda heykelsi bir kurulum ve işlevsel projeksiyon aracı olan Images in Debris, görüntüler ve nesneler arasında eşit ağırlık verir, ikisi arasındaki kenarları keşfeder ve her ikisini de çevredeki mimariyle diyaloğa sokar. Merkezinde, sanatçının bir planetaryumun merkezinde bir projektör gibi hareket eden, masaüstünden ve galeri duvarlarından uzanan karmaşık bir yapıya görüntü veren kendi stüdyo masasından esinlenen L şeklinde bir masa var. Mimariyi farklı hızlarda tarayarak, projeksiyonlar yerçekimi, ölçek ve zaman algımızı değiştirir. Hem ağ bağlantılı hem de kırık ilişkilerden oluşan bir site olan Images in Debris, imaja doymuş çağdaş dünyayı deneyimleme yöntemlerimizi analiz eder. Exchange, tek bir bitki türünü korumak için gereken en küçük sayı olan 5.000 tohumun x-ray görüntülerini sunar. Kasa benzeri bir yapı içinde yer alan, sanatçı Dornith Doherty tarafından yapılan kurulum ziyaretçilerin kasanın duvarlarından bir görüntü çıkarmaya ve onu tek bir Kanada tohumu içeren şeffaf bir zarfla değiştirmeye davet edildiği tohum değişimi etkinlikleri sırasında hayat buluyor. Zamanla, kurulum hem fiziksel hem de görsel olarak değişecektir: temsilden gerçek, karanlıktan ışığa. Değişim için mevcut olan tohumlar, soya, mısır ve fasulye de dahil olmak üzere Kanada'da yetiştirilen yaygın tarımsal ürünlerin yanı sıra çeşitli doğal yabani bitki türlerini temsil eder. Tesisin duvarlarını kaplayan siyah beyaz röntgenler, Doherty tarafından çeşitli uluslararası tohum bankalarındaki bilim adamları ile birlikte tesis edildi. MOCA, Exchange işini müzelerin sosyal ve politik olarak yararlı olma yollarını keşfetmeye adıyor ve izleyiciler, biyolojik çeşitliliği korumak için gereken anıtsal çabaları yansıtırken çevreye özen göstermek için ortak sorumluluklarını incelemeye teşvik ediliyor. Serginin kapanışında 5.000 tohum, yetiştiricilerin ödünç alabileceği ve bağışlayabileceği bir sebze, bitki ve çiçek tohumu koleksiyonu olan Toronto Botanik Bahçesi Tohum Kütüphanesine bağışlanacak. Acts of Erasure, Fatma Bucak ve Krista Belle Stewart'ın iki farklı sanatsal uygulamasını diyaloğa getiriyor. Bu eşleşme, toprak ve miras ile ilgili siyasi kimlik, tarihsel baskı ve yorumlama metodolojileri ve silme eylemi ve etkileri hakkında konuşmalar için alan açıyor. Bucak, Türkiye'nin doğusunda doğmuştur ve hem Kürt hem de Türk olarak tanımlanmaktadır, bu da sınır manzaralarının toplumsal gerçeklerine bağlı bir kimliktir. Çalışmaları, bu liminal alanların ideolojik ve kavramsal koşullarının müzakere ve sorgulanmasını ifade eder. Stewart, British Columbia'daki Ns lxcin Nation'da Upper Nicola Band üyesidir. Çalışması, arşiv materyallerinde bulunan kişisel ve politik anlatıları ortaya çıkarırken, kurumsal tarihlerdeki artikülasyonlarını sorgular. Oldukça farklı kişisel miraslarına ve deneyimlerine rağmen, hem Bucak hem de Stewart kültürel kimlik, yerli olma ve ulus-devlet kavramını sorgulamaktadır. İşbirliğine dayalı, araştırma odaklı sanat uygulamaları yoluyla, paylaşılan tarihi yapıları ve yanlışları araştırırlar. Ortaya çıkan eserleri hem açığa vuran hem de sık sık rahatsız edici gerçeklerle karşılaşır.


Sanatla ilgili olarak ise in situ, özellikle bir saha, alan, lokasyon için yapılan sanat eserlerini veya kurulacağı sergileneceği sahayı dikkate alan bir sanat eserini yada pratiğini ifade eder. Bu tür çalışma genellikle çevresini, yani onu çevreleyen mimariyi tamamlar. Belirli işlevler için görevlendirilen ve yerinde kalması amaçlanan bu sanat eserleri taşındığında ve yeri değiştirildiğinde, genellikle bağlamlarının bir kısmını ve anlam unsurlarını kaybederler. Bu sanatın doğasını ve anlamını belirlemek için sanat yapıtlarını bulundukları mekan/saha ile birlikte çözümlemek çoğu zaman büyük önem taşır. İn Situ kavramının sanata yansımalarından bahsederken Location Art yada Site Spesific sanat akımlarının da konu ile oldukça ilişkili olduğunu görüyoruz. Sahaya özgü sanat terimi ilk defa Kaliforniyalı sanatçı Robert Irwin tarafından tanıtıldı. Robert W. Irwin, mekanın fiziksel, duyusal ve zamansal deneyimini değiştiren, mekana özgü, mimari müdahalelerle, sanattaki algıyı ve şartlılığı araştıran bir Amerikan enstalasyon sanatçısıdır. Bu terim 1970'lerin ortalarında kamuya açık sanat işleri yürütmeye başlayan Patricia Johanson, Dennis Oppenheim ve Athena Tacha gibi genç heykeltraşlar tarafından da kullanıldı. Saha, fiziksel öğelerin benzersiz bir kombinasyonunu içeren geçerli bir konumdur: derinlik, uzunluk, ağırlık, yükseklik, şekil, duvarlar, sıcaklık... Sanat eseri sahada yaratılır ve sadece sahada var olabilir, taşınamaz veya değiştirilemez. Modernist sanat nesneleri taşınabilirdi, göçebe nesneler idi ve genellikle sadece bir müze yada galeri alanında var olabilirdi, pazarın ve metalaşmanın nesneleriydi. 1960'lardan bu yana sanatçılar bu durumdan bir çıkış yolu bulmaya çalışıyorlardı ve sahaya/sahanın etrafındaki bağlama dikkat çekmek bir çözüm yolu olabilirdi. Bununla sahaya özgü işler müze ve galerilerin duvarlarından da sanat eserleri ortaya çıkmaya başladı, özellikle müze ve galeriler için yaratıldı; böylece müzeyi sanatçılar ve izleyiciler için kuralları belirleyen bir kurum olarak eleştirdi. Dış mekana özgü sanat eserleri bazen Land Art ile de bağlantılıdır. Açık hava alanına özgü sanat eserleri, özellikle saha için oluşturulan dans performanslarını da içerebilir. Daha geniş bir ifadeyle, terim bazen belirli bir yere az çok kalıcı olarak bağlı olan herhangi bir iş için kullanılabilir. Bu anlamda, ilginç mimariye sahip bir bina da sahaya özgü bir sanat eseri olarak düşünülebilir. Bu alanda çalışan çeşitli kurumlar da var; Genova kentinde, kentin iki Çağdaş Sanat Fonu 1980'den beri sanatı mimariye ve kamusal alana entegre etmek istiyor. 2007 yılında başlatılan Neons Parallax projesi özellikle şehrin kalbinde yer alan Plaine de Plainpalais için tasarlandı. Davet edilen sanatçıların misyonu, limanın ticari reklam işaretlerini sanatsal mesajlara dönüştürmekti. Proje, Swiss Prix Visarte 2017'yi aldı. Güney Afrika'nın Cape Town kentindeki yıllık Infecting the City Festivali kapsamında da sahaya özgü performans sanatı, sahaya özgü görsel sanatlar ve müdahaleler gerçekleştirildi. Çalışmanın sahaya özgü doğası, sanatçıların bölgedeki çağdaş ve tarihi gerçekliği sorgulamasına ve şehir kullanıcılarının yeni ve unutulmaz yollarla kamusal alanlarla etkileşime girmesine ve etkileşimde bulunmasına olanak tanıyan bir çalışma yaratmasına izin veriyordu. Kurum ve festivallerden bağımsız olarak bu terimin bilinmeye başlamasına katkı olmuş ve bu alanda çalışmış sanatçılar arasında Daniel Buren, Michael Asher, Hartford Wash, Jean-Max Albert, Michala Marcus ve Carlos Zingaro gibi isimler akla geliyor. Çerçevenin İçinde ve Ötesinde (1973) kapsamında John Weber Galerisi'nin içine ve dışına her iki taraftan Buren'in tanımlayıcı şeritleriyle boyanmış on dokuz afiş asıldı. Galerinin içine dokuz parça asıldı ve ortadaki bir afiş, New York'taki West Broadway Caddesi boyunca galerinin dışına asılı kalan diğer dokuz afişi birleştirdi. Özdeş pankartlar iki bağlamda çerçevelenmişti, aynı nesnelere farklı çerçeveler sağlayan çevrenin fikrini gösteriyordu. Bir sanat galerisinin kültürel bağlamında ve New York şehrinin kentsel çerçevesinde gösterildiler. Aynı afiş olmasına rağmen, yerleştirildikleri bağlam onlara farklı bir anlam kazandırıyor, bu da Buren'in kariyerinde sahaya özgü çalışmalara verdiği önemin bir örneğini oluşturuyor. Daniel Buren tarafından 2. İstanbul Bienali'nde yapılan Bir Mekan İçin İki Diagonal (1989) isimli iş de aynı teknik yöntem ve görsel biçeme sahip olsa da bulunduğu konum, mekanın tarihi ve hatta yerleştirildiği yüzeyin görevi, yüksekliği, açısı vb. sebepler ile çok farklı bağlamlara oturtulabiliyor. Sahaya yönelik tartışma yaratmış ve sonu iyi gitmeyen bir işe de örnek vermek gerekirse Tilted Arc'dan bahsedebiliriz. Tilted Arc, 1981-1989 yılları arasında Manhattan'daki Foley Federal Plaza'da sergilenen Richard Serra tarafından üretimiş olan ve tartışmalar yaratan bir kamusal sanat enstalasyonuydu. Sanat eseri, 120 metrelik, 12 metrelik pas kaplı çelik bir levhadan oluşuyordu. Eserin destekçileri, Tilted Arc'ı mekanı dönüştüren ve heykel kavramını geliştiren tanınmış bir sanatçının önemli bir çalışması olarak nitelendirirken, eleştirmenler algılanan çirkinliğine odaklandı ve alanın harap edildiğini öne sürdü. Acımasız bir kamuoyu tartışmasının ardından heykel, federal bir dava sonucunda 1989'da kaldırıldı ve sanatçının istekleri doğrultusunda o zamandan beri halka bir daha sunulmadı. Serra için işin anlamı, alanı plazanın içinden geçen banliyö ile etkileşime sokmak ve genellikle başka bir yere doğru hızlı adımlarla gelip geçen kalabalığa etki etmekti. Bu anlam daha sonra Serra'nın işi sahaya özgü olarak tanımlamasının temeli olarak önemli hale gelecektir. 1979'daki mahkemede Tilted Arc, Baş Hakem Edward D. Re'nin yanı sıra şiddetli savunuculardan da yoğun olumsuz geri bildirimler aldı. Bölgede çalışanlar heykeli günlük rutinleri için son derece rahatsız edici buldular ve aylar içinde eser, bölgedeki 1300'den fazla çalışanı heykelin çıkartılması için bir dilekçe imzalamaya itti. Ancak Serra, Bu, sahaya özgü bir çalışmadır ve bu nedenle yer değiştirilmemelidir. İşi kaldırmak, işi yok etmektir. dedi. Serra'nın tarafı, Tilted Arc'ın içinde bulunduğu alanı yeniden tanımlamak için tasarlandığını ve işin yeri ile anlamı arasındaki bu samimi ilişkiden dolayı, tek başına bir parça olarak var olamayacağını savundu. Bu nedenle, hükümetin çelik heykeli kaldırarak işi yok edeceği söylendi. HB: Hem kişisel hem de kolektif hatıralarımızdan bir görüntü veya bir parça, sürekli ve kontrol edilemeyen unutma eylemi tarafından bozulabilir, yok edilebilir veya yok olabilir. Ancak zihnin unutulmuş bir unsurunu hatırlama çabası yeni bir boyut yaratır ve zihnin bu elementi yeni bir formla yeniden yapılandırmasına yardımcı olur. Hatırlayış, zihinsel bir arkeolog gibi gizli yönleri ortaya çıkarır, var olan ancak uzun süredir kaybolmuş bir anının unsurlarını ortaya çıkarır. BS: Bu bağlamda, 'sabun' artık projenin amacı değil, unutma ve hatırlama eylemleri arasındaki bağlantı aracı. Hem fiziksel hem de zihinsel olan için bulunmakta. Sahaya özgü işler yalnızca enstelasyon ve heykel çalışmalarıyla da bitmiyor. Sahaya özgü performans işleri ve tiyatro pratikleri de üzerinde oldukça fazla ter dökülmüş alanlar. Bu alan, fiziksel bir saha ile ilgili olarak oluşturulan ve sahanın kendisinde sahnelenen performansları oluşturuyor. Genellikle performanstan önce sahanın araştırılmasını içeriyor. Nick Kaye, Sahaya Özgü Sanat: Performans, Yer ve Dokümantasyon kitabında hem tiyatral hem de görsel sanat perspektifinden mekana özgü performansı düşünen ilk araştırmacılardan biriydi. Kendisi Manchester Üniversitesi'nde Profesör ve Drama Bölümü'ü başkanıdır. Yayınları arasında Postmodernizm ve Performans (1994) ve Tiyatroda Sanat (1996) yer almaktadır. Sahaya özgü performans, standart bir performans dışında benzersiz, özel olarak uyarlanmış bir yerde gerçekleştirilmek üzere tasarlanmış herhangi bir performans yapımıdır. Bu özel alan orijinal olarak tiyatro yada performans amaçlarına hizmet etme niyeti olmadan inşa edilebilir veya basitçe alışılmadık bir tiyatro alanı olarak düşünülebilir. Sahaya özgü sanat eserleri, belirli bir alanda var olmak için yaratılmış olan ve o yerin ortamı ve mekanı şeklinde biçimlendirilmiş bir sanat şekli iken sahaya özgü performans, 1960'ların sonlarında ve 1970'lerin başında başlayan sahaya özgü sanat eserinin bir sonucu olarak ortaya çıktı. Sahaya özgü sanat hareketinin merkezinde, galerileri binalarının iddialı atmosferi olarak algılanan şeyleri kavrama ve daha geniş bir yelpazede dış mekana aktarma denemelerinin yapıldığını gördük; bu denemeler aynı zamanda tiyatro binaları ve sahnelerde de yapılmıştı. Sahaya özgü tiyatronun yararlı bir tanımı, sıradan yerler ve çevrelerin sıradan insanlar için bir tür drama veya anlam taşıyabileceği düşüncesidir. Sahaya özgü tiyatro çalışmaları sanatın nasıl olması gerektiğine dair baskın söyleme, tiyatro binalarına ve tiyatro geleneğine karşı politik bir duruş içerdi. Peter Brook, Ariane Mnouchkine, Deborah Warner, Gof Brith, Janet Cardiff gibi sanatçıların ve yönetmenlerin çalışmalarında ve Grid Iron, Wrights & Sites ve Edinburgh Festival gibi festival veya yapım şirketlerinde bu jenerasyonel ortamdan sahaya özgü performans ortaya çıktı. Diğer yeni uygulayıcılar arasında Mac Wellman, Meredith Monk ve Anne Hamburger sayılabilir. Sahaya özgü performans, 1960'ların sonları ve 1970'lerin başlarındaki radikal sanatçı ortamdan ortaya çıktı ve bu da genellikle sahaya özgü çalışmalar doğurduğunda yirmi birinci yüzyılda tasarlanan tiyatro ve performansın en iddialı ve devrimci yeniden yorumlamalarının da temeli dolaylı yoldan atılmış oldu. Birçok performans, sanatçılar ve seyirciler arasında var olan iletişimin tek taraflı büyüsüne sıkı sıkıya bağlıdır. Genellikle seyirciler performansın kendisinin bir parçasıdır. Bu yakınlık, geleneksel tiyatro binalarının algılanan soğukluğuna ve seçkinliğine karşı tepki veren ve bunun yerine tiyatro ve performansın sosyal olarak dengeli bir işletme olması gerektiğini savunan, alana özgü performansın temel felsefi ve profesyonel bir ilkesine işaret etmektedir. Alana özgü performans göstericisinin tiyatroyu geçmişin elitist biçimlerini protesto eden kapsayıcı bir biçimde kitlelere getirmek için nasıl çalıştığını da vurgulamaktadır. Sahaya özgü performans ayrıca şu soruları da gündeme getirir: Kitlenin öz kimliği bir performansla değiştirilebilir mi? Orijinal ve birden fazla seyirci kimliği, sahaya özel performanslarla oluşturulabilir mi? İlk soruda, Williams ve Kwon gibi yazarlar tarafından, sahaya özgü performansa izleyici kitlesine katılma sürecinin, performans tamamlandıktan sonra genellikle değişen kimlik algılarıyla izleyiciyi terk ettiği belirtilmektedir. Formun yeni kitle kimlikleri oluşturma ve sonunda farklı kimlik algılarına sahip farklı kitle grupları yaratma potansiyeli vardır. Sahaya özgü performansa kitlenin katılımının, sahaya özgü çalışmanın hem toplumsal hem bireysel ölçekte olası dönüşüm aşamaları hakkında çok miktarda fayda sağladığı açıktır. Dahası, sahaya özgü performansların üyelerinin çok daha çeşitli doğası, bu kitlenin ruh halini, atmosferini ve algılarını değiştirir. Geniş bir anlamda, tek bir sanatsal tutum ve beklentiye sahip olan belli bir statü ve sınıftan insanların katıldığı seçkin bir deneyim olmak yerine farklı sınıfların, mesleklerin ve grupların birbiriyle karşılaşma yeri haline gelir. Fiona Templeton'un sahaya özel çalışması YOU Şehir (1988) benzer şekilde iş ve sahanın sınırlarını ve dolayısıyla sahaya özgü bir performansı ele almıştır. 'Şehrin hem bilinen hem de belirsiz bölgelerinde bir yolculuk' şeklinde ' Manhattan çapında bir kitleye karşı samimi bir oyun' olarak kurgulanan YOU, şehrin içinde barındırdığı yirmi veya daha fazla konum üzerinden müşterilerine bir dizi sanatçı tarafından rehberli Manhattan turları sunuyordu. Her sanatçı tarafından 'siz' kelimesini açımlayan bir metin akışı aracılığıyla doğrudan ele alınan YOU The City, her katılımcıyla performans ve çevre, sanatçı ve seyirci arasındaki geleneksel karşıtlıkların sürekli olarak sorgulandığı 'radikal etkileşimli' 'bir oyun halini alıyor. Bu oyunda muhtemel bir katılımcı sadece randevu almak suratiyle Times Meydanı'na gelir ve kapıcıya seni arıyorum der. Bu, Manhattan'ın merkezindeki kamu ve özel mekanlarda iki saatlik bir yolculuğun başlangıcıdır ve hepsi YOU hakkında bir şeyler biliyor gibi görünen yaklaşık 15 kişi birbiriyle buluşturulur. Bölgenin yerel gazetelerinden birisi olan Village Voice'un yazarı C. Carr bu sanat işi hakkında Hayal değildi. Times Meydanı gibi görünen, sallanan ve kokan başka bir dünyaya adım attım demiştir. Fiona Templeton'dan yaklaşık 20 yıl önceye; 80'lerin sonundan 60'ların sonuna baktığımızda sahaya özgü işler içerisinde başarılı bir atılım yapan kadın sanatçılardan birisi olarak çoğunlukla besteleri, deneysel vokal performansları ve albümlerinden tanıdığımız Meredith Monk'u görüyoruz. 7 Kasım 1969'da Meredith Monk, Guggenheim Müzesi'nin spiral rampalarında Juice: A Theatre Cantata in Three Installments adlı dönüm noktası niteliğindeki performansını gerçekleştirdi. Monk tarafından özellikle Frank Lloyd Wright binası için önerilen ve düzenlenen bu etkinlik, on yıl önce açıldığından beri müzenin mimarisini ilk kez canlı sanat eseri olarak işaretledi. Bu olay Monk için de çok önemliydi. Sadece yirmi altı yaşında, daha önce hiç böyle bir ölçekte ve karmaşıklıkta bir iş denememişti. Çarpıcı başarısı eleştirmenler tarafından ilahi bir deneyim olarak selamlandı. Kırk beş yıl sonra bile, Juice sadece ruhani güzelliği için değil, belirli bir mimari ortamda izleyici-icracı ilişkisini ne kadar derinden yapılandırdığı için de dikkat çekebiliyor. Eşsiz genişletilmiş vokal tekniği ile birlikte, bu unsurlar Monk'un müzik, dans, film ve tiyatroyu harmanlayan çığır açan pratiğinin ayrılmaz bir parçası oldu. Juice, bir buçuk ay boyunca üç farklı yerde gerçekleştirildi. Kitleler, her saha içindeki performans sanatçılarıyla birlikte taşındı farklı sahalara taşındı.


Çağla, şiir ve resim üzerine yoğunlaşan İstanbullu bir sanatçıdır. Resimleri ilhamını duygulardan alıyor; renkler ve soyut formlar aracılığıyla dışavurulan duygular; hüzün, zayıflıklar, mutluluk, aşk ve öfke. Türkiye'de ekonomi ve Amerika'da işletme yüksek lisans eğitimi alan Çağla, Türkiye'de ailesinin organik tarım işini yönetirken organik ve inorganik şekiller ve çizgilerle duygusal bir bağ kurdu. Doğada olmak, etrafındaki tüm biçimleri takdir etmesine ve saygı duymasına yardımcı olarak gözlerini yeni görme biçimlerine açmıştır. 2011-2013 yılları arasında Moskova'da Anna Schipper Studio'da ve 2016-2020 yılları arasında Dubai'de Maria Peat Art Studio'da eğitmenlerle çalıştı. Mayıs 2020'de Lotus Sanat Akademisi'nden Soyut Sanat diplomasını aldı. Eserleri Dubai, Varna, Bodrum ve İstanbul'da sergilendi.


14 Aralık tarihinde başlayan ve Türkiye'deki İlk kişisel sergisi Ruhun Derinliklerine Yolculuk ile Çağla Saydağ Karter, çok şey anlatıyor. 27 Aralık tarihine kadar Bomontiada'da devam edecek olan sergi, hafta içi her gün ve haftasonları 12.00 ila 20.00 saatleri arasında ziyarete açık olacak. Uzun bir aradan sonra bir röportaj yazısıyla karşınıza geçmeme vesile olan bu özel sergi son derece zarif eserlerin bir araya gelmesiyle oluşuyor. Baktığım her eserde ruhun bir katmanını soyduğumu hissettiren eserlerin yaratıcısı ile sizleri de tanıştırmak istiyorum. Merhaba Elif, bu röportaj için sana ve Gazete Sanat'a teşekkür ederim. Uzun yıllar yurtdışında Amerika, Rusya ve Birleşik Arap Emirlikleri'nde yaşadım, farklı coğrafyalarda farklı kültürlerin verdiği ilhamla resimler yaptım. Bu devinimler benim içsel yolculuğumu derinleştirdi diyebilirim. Dubai'de mezun olduğum Lotus Güzel Sanatlar Akademi'sinde gerçekleştirdiğim kişisel sergimin ardından, Türkiye'de gerçekleştirmeyi arzuladığım daha kapsamlı kişisel sergim üzerinde çalışmaya başladım. Sergimde son 2 yılın meyvesi olan 50 adet eserim bulunmakta. Resme başlarken öncelikle ilhamımı eskize döküyorum, ilham benim resmimin planlı ve dünyevi yanı oluyor bunu tuvale yansıttıktan sonra boyanın ve dokuların bilinçli kontrolünden kaçınmaya çalışıyorumdiyebilirim. Bir yüz, bir yer, etkileyici bir manzara, özel bir natürmort, soyut ya da somut ruhuma dokunan her şey resimlerimin ilhamı olabiliyor. Sonrasında dünyevigüzelliği soyutlama yoluyla özgürleştiriyorum. Kullandıklarım çoğunlukla kendi yaptığım kolaj parçaları, hayatın içinden gelen doku materyalleri, katmanlı ve coşkulu renkler. Bunların her biri, ruhun kendi özünde barındırdığı ışığı keşfetme yolculuğumu ve dönüşümü simgeliyor. Bu şekilde resmi, o anın ritmine bırakıyorum çünkü resmin bir ruhu olduğuna dair inancım ve o ruhu egemen ve özgür kılma isteğim var. Ailemizin organik tarım girişimini yönetirken şekiller ve çizgilerle duygusal bir bağ kurduğumu hatırlıyorum. Doğada var olan objeleri öz halleriyle gözlemek, mesela çizginin doğada sadece bir renk, organik bir doku olarak var olması, görme şeklimi dönüştürdü. Sadece çiçek ve bitki olarak değil, tüm organik şekiller doğada var oldukları halleriyle tuvalimde hayat buluyor diyebilirim. Ekonomi matematiksel bir bilimdir. Birçok insan için belki matematik, sadece sembol ve kurallardan oluşur. Ben matematiğin kendi iç disiplininde ve uyumunda sanatsal bir değer görürüm, aynı zamanda resimde kullandığımız matematik uygulamaları var aklıma gelen en belirgin örnek geometri. Benim resimlerimi ele alırsam organik geometrik figürlere yer veririm. Birçokşekilde matematik/bilim ve sanatın iç içe olduğunu düşünüyorum. Ayrıca bilimin ve sanatın ortak gereksinimi her zaman disiplin, yaratıcılık ve anlaşılması güç olana değer vermeleridir. Bilimin farkı, bilim adamı kullandığı mantıklı yöntemlerle, anlaşılması güç olanla saçma olanı ayırma gücüne sahiptir, sanatta böyle kesin bir ayrım yapabilmek mümkün değil. Sanat, günümüzdeki dijitalleşme ile hem teknolojiye yer veriyor hem de bilim ve teknolojinin temsil ettiği mekaniklikten kurtulmak için bir çıkış yolu arıyor. Benim sanata bakış açımda rastlantısallık, bireysellik ve sanat eserinin gizemli ruhsallığı çok değerlidir. Yazdığın birkaç şiiri okuma fırsatım olmuştu ve beğendiğimi belirtmeliyim. Eserlerinin aslında şiirsel ifadeleri de mevcut. İkisini buluşturma fikri nasıl ortaya çıktı? Dahası ilerisi için şiirlerine yönelik bir proje var mı? Mesela şiirlerin topladığın bir kitap gibi. Şiir yazmak benim için hislerimi dışa vurabildiğim bir alan oldu. Hisler bazen kelimeler yoluyla bazen renkler ve fırça darbeleriyle hayat buluyor benim için. Şiirlerimi ve resimlerimi bir arada sergilemeyi planladığım bir kitap projesini çok istiyorum, uzun dönemde bunu da planlıyor olacağım. Uzun zamandır yoğun bir üretim ve sergi hazırlıkları sürecim devam ediyor. Sergimin ardından bütün bu zaman boyunca desteğini esirgemeyen aileme daha fazla vakit ayırma ve bir süre dinlenme, inzivaya çekilme niyetindeyim ardından planladığım güzel, yeni projeler var onları büyük bir heyecanla gerçekleştirmek istiyorum.