Doğaçlama bir şekilde çıkan şarkının son halini alması yaklaşık 6 ay sürdü. Önceki çalışmalarında olduğu gibi yine şarkının söz, müzik ve düzenlemesi Metin Önderoğlu'na ait. Kayıtlarda Akustik ve Elektrik Gitarlar ve Perküsyonlar Metin Önderoğlu imzası taşıyor. Mix ve Mastering ise Deniz Perhan'a ait. 2002 yılında başladığı müzik serüvenine hiç ara vermeden devam eden sanatçı, 2014 yılında üzerinde uzun yıllar çalıştığı One Man Band projesini hayata geçirdi. Toplamda 13 enstrümanı aynı anda çaldığı projesinde, 8 farklı dilde şarkılar söyleyerek ülkenin dört bir yanında canlı performanslar sergileyen Metin Önderoğlu, Türkiye'nin ilk ve tek One Man Band'i olarak biliniyor. Dünya'nın ise sayılı One Man Band'lerinden. 2019 yılında kaydetmeye başladığı bestelerini dinleyiciye sunan Metin Önderoğlu; aralarında Doğa İçin Çal, Olta Müzik Emekçileri Dayanışma Albümü gibi birçok gönüllü projede de yer aldı. Son çalışması olan Ama Sen 5 Şubat'ta yayınlandı.


Kültür ve Turizm Bakanlığı, Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü'nün izin ve katkıları ve Sabancı Vakfı'nın desteğiyle gerçekleştirilen Metropolis Antik Kenti kazı çalışmaları, tarihin gizli kalmış sırlarını gün yüzüne çıkarmaya devam ediyor. Manisa'da bulunan Celal Bayar Üniversitesi Arkeoloji Bölüm Başkanı sayın Prof. Dr. Serdar Aybek başkanlığında, yurtiçi ve yurtdışındaki çeşitli üniversitelerden bilim insanlarının katılımıyla gerçekleştirilen uluslararası arkeoloji projesinin 2019 alan kazı çalışmalarında daha önce bilinmeyen yeni bir yapı keşfedildi. Keşfedilen bu yeni yapı, eskiçağ mimarlığı ve mühendisliği ile ilgili önemli bilgilere ulaşılmasını sağladı. Yaklaşık 400 m 'lik alana inşa edilen bina, Roma İmparatorluğu'nun son yıllarında 'Ana Tanrıça Kenti' Metropolis'te ihtişamlı bir yaşamın izlerini taşıyor. Oldukça iyi korunmuş durumda bulunan bina, kentte yaşayan ustaların ileri düzeyde mimarlık ve mühendislik bilgisine sahip olduğunu da gözler önüne seriyor. Yapıya girişin sağlandığı geniş avlunun mermer döşemelerinin altında ortaya çıkarılan geometrik bezemeli mozaikler, binanın yıkıcı bir depremle zarar gören başka bir yapının üzerine inşa edildiğini ortaya koyuyor. Yeni bulunan binanın içinde, Metropolis'teki iki büyük hamam kompleksinin aksine, özel kullanıma hizmet eden ve Balneum olarak isimlendirilen küçük bir hamam keşfedildi. M. S. 4.-5. yüzyıllarda inşa edilen Metropolis Balneumu'nun, küçük mekanları ve ancak bir aileye hizmet verebilecek kapasitesi ile varlıklı bir Metropolisli'nin ya da Metropolis'te yaşayan bir yöneticinin mülkü olduğu tahmin ediliyor. Balneum'un mermer avlusunun bir yanında en çok 3 ya da 4 kişinin kullanabileceği bir havuz bulunuyor. Bu havuzdan, tamamı renkli mermerlerle kaplanmış havuzlu ön odaya geçiliyor. Bu oda dar bir kapı ile girilen ılık odaya geçişi sağlıyor. Buradan da Balneum'un merkezi yıkanma kısmı olan ve içinde küvet şeklinde 2 ya da 3 yıkanma bölmesi bulunan en sıcak odasına geçiliyor. Bu odanın yanında yine ısıtılan, ancak hiçbir su bağlantısı olmaması nedeniyle ıslak mekan olarak değerlendirilmeyen bir başka oda yer alıyor. Bu odanın günümüzdeki saunalar ile karşılaştırılabilecek bir terleme odası olduğu tahmin ediliyor. Kazı ekibi, sıcak oda ile birlikte, günümüzden yaklaşık 1500 yıl önce mekanın yerden ve duvardan ısıtıldığını gösteren, eşine az rastlanır mühendislik harikası sistemi de sağlam olarak tespit etti. Metropolis Antik Kenti Kazı Başkanı sayın Prof. Dr. Serdar Aybek de Metropolis'te 2019 yılında gerçekleştirdiğimiz kazılarla ortaya çıkardığımız buluntularla, 1500 yıl önce Anadolu'da ne kadar gelişmiş medeniyetlerin yaşadığını bir kez daha kanıtlamaktan dolayı mutluluk duyuyoruz. Balneum'da keşfettiğimiz gelişmiş ısıtma sistemi, kentin ve kent halkının o dönem yaşamına dair önemli ipuçlarını ortaya koyuyor. Kentin ileri gelenlerinden birine ait olduğunu düşündüğümüz özel hamam yapısı, bugün dahi çok gelişmiş kabul edebileceğimiz bir ısıtma sistemine sahip olduklarını, temiz ve kirli suyun birbirine temas etmeden geçmesini sağlayan bir mühendislik çalışması yapıldığını gösteriyor. Önümüzdeki yıllarda gerçekleştireceğimiz kazılarla, ortaya çıkardığımız yeni bina ve içinde bulunan Balneum'un da birer parçası olduğu çok önemli bir yapı topluluğunu gün yüzüne çıkarmayı hedefliyoruz diye konuştu. 1990 yılından bu yana sürdürülen kazılarla gün yüzüne çıkarılmaya devam eden Metropolis Antik Kenti, İzmir'in Torbalı ilçesine bağlı Yeniköy ve Özbey mahalleleri arasında yer almakta. Metropolis'in tarihi, kentin yakınlarındaki Geç Neolitik Çağı ilk yerleşim izlerinden Klasik Çağ'a, Helenistik Çağ'dan Roma ve Bizans dönemlerine, Beylikler ve Osmanlı tarihine kadar uzanıyor. Bugüne dek yapılan kazılar sonunda Helenistik Döneme ait Tiyatro, Bouleuterion, Stoa ile Roma İmparatorluğu Dönemi'nde inşa edilen iki Hamam Yapısı, Hamam ve Palaestra Kompleksi, Mozaikli Salon, Peristil Ev, Dükkanlar, Genel Tuvalet, Cadde ve Sokaklar gibi antik kent dokusunu oluşturan yapılar ve mekanlar keşfedildi. Ayrıca bu mekanların kazı çalışmaları sırasında seramik, cam, sikke, mimari parçalar, heykeller, figürler, kemik ve fildişi eserler ve birçok maden buluntudan oluşan 11.000'in üzerinde tarihi eser gün yüzüne çıkartıldı. Kazılarda elde edilen eserler, İzmir Arkeoloji Müzesi, İzmir Tarih ve Sanat ile Selçuk Efes müzelerinde sergileniyor.


Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın izin ve katkılarıyla devam eden, Sabancı Vakfı tarafından desteklenen Metropolis Antik Kenti kazı çalışmaları, 30. yılında tarihin bugüne dek gizemini korumuş olan sırlarını gün yüzüne çıkarmaya devam ediyor. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Arkeoloji Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Serdar Aybek başkanlığında sürdürülen 2020 yılı kazı çalışmalarında birbiriyle bağlantılı dört anıtsal yapı ortaya çıkarıldı. Ana Tanrıça Kenti olarak bilinen Metropolis'te bu yıl temmuz ayında başlayan kazı çalışmalarında daha önce antik kentte hiçbir izi olmayan dört sarnıç, 7 metrelik toprak dolgusunun altında bulundu. Geç Roma Dönemi'nde kentin su ihtiyacını karşılamak için kullanıldığı tahmin edilen sarnıçların neredeyse tamamen korunmuş durumda bulunması döneme dair önemli bilgi, bulgu ve tarihi eserlerin ortaya çıkarılması açısından büyük önem taşıyor. Metropolis halkının aşağı kentteki su kaynaklarına alternatif olarak kentin en yüksek merkezi olan akropolise bu sarnıçları inşa etmesinin temel nedenlerinden biri özellikle Bizans Çağı'ndaki savunma gereksiniminden kaynaklanıyor. Kente gerçekleştirilecek olası bir saldırı ya da kuşatma esnasında güçlü surlarla çevrili akropolisteki sarnıçlar halkın su ihtiyacını uzun süre karşılayacağı için kuşatmaya direnmek adına yaşamsal bir önem arz ediyor. Metropolis akropolisinde bulunan dört sarnıcın 600 ton su kapasitesine sahip olduğu düşünülüyor. Halkın günlük su tüketimi, tarımsal faaliyetler ve kamu yapılarının su ihtiyacı hesaba katıldığında yan yana dört sarnıcın inşa edilme gereksinimi daha iyi anlaşılıyor. Metropolis Antik Kenti kazılarına 17 yıldır destek vermekten büyük mutluluk duyduklarını belirten Sabancı Vakfı Genel Müdürü Nevgül Bilsel Safkan, Sabancı Vakfı olarak kültür-sanat alanında yürüttüğümüz çalışmalar kapsamında Metropolis Antik Kenti kazılarını 2003 yılından bu yana destekliyor ve kazılar sırasında elde ettiğimiz her yeni bulgu ile tarihe ışık tutmanın mutluluğunu yaşıyoruz. Ana Tanrıça Kenti Metropolis'te bu yılki kazılarda ortaya çıkan yan yana inşa edilmiş dört sarnıç, kentin su ihtiyacı, beslenme şekli, günlük yaşamda kullandıkları nesneler ve savunma stratejileri alanında önemli bilgileri günümüze taşıyor. Sabancı Vakfı olarak desteklediğimiz bu kazı çalışmalarıyla her yıl antik kent insanının yaşamına ve bilgeliğine ayna tutmanın heyecanını yaşıyoruz dedi. Kazı Başkanı Prof. Dr. Serdar Aybek ise Metropolis Antik Kenti'nin 2020 yılı kazı çalışmalarıyla bundan 1500 yıl önce bu bölgede yaşayan insanların hayatına dair yeni bir kapı açmış olmanın heyecanı içindeyiz. Akropoliste yeni keşfedilen dört sarnıç yapısı Metropolis'te antik dönemde yaşayan ustaların su mühendisliği alanında ne derece bilgili olduklarını kanıtlıyor. Aynı zamanda, sarnıçların akropolisin aşağı yamaçlarındaki tüm yerleşime ve özellikle de yukarı hamam yapısına su sağladığını tahmin ediyoruz. Yaklaşık üç katlı bir bina yüksekliğine sahip olan yapılar Metropolis'teki en iyi korunmuş anıtlar olması anlamında da büyük önem taşıyor dedi. MS 12. ve 13. yüzyıllarda Metropolis kent halkının, sarnıçları çöplük olarak kullanmaya başladığı arkeolojik kazılarda tespit edilen çok sayıda yemek artığı, hayvan kemiği ve seramik parçalarından anlaşılıyor. Bu alandaki en yoğun buluntular bitkisel ve hayvansal bezemelere sahip sırlı seramikler olarak öne çıkıyor. Sarnıçta tespit edilen hayvan kemikleri üzerinde yapılan incelemeler ise büyükbaş, küçükbaş ve kümes hayvanlarının yoğun olarak tüketildiğini gösteriyor. Sarnıç zeminine atılmış halde bulunan ve sarnıçların inşasından önce Helenistik döneme ait olduğu belirlenen mermer mimari parçalar da gün yüzüne çıkarıldı. Bu parçalar arasında dikdörtgen bir sunak ve onurlandırma yazıtı parçası olduğu tespit edildi. 1990 yılından bu yana devam eden kazılarla gün yüzüne çıkarılmaya çalışılan Metropolis Antik Kenti, İzmir'in Torbalı ilçesine bağlı Yeniköy ve Özbey mahalleleri arasında yer alıyor. Metropolis'in tarihi, kentin yakınlarındaki Geç Neolitik Çağı ilk yerleşim izlerinden Klasik Çağ'a, Helenistik Çağ'dan Roma ve Bizans dönemlerine, Beylikler ve Osmanlı tarihine kadar uzanıyor. Bugüne dek yapılan kazılar sonunda Helenistik Döneme ait Tiyatro, Bouleuterion, Stoa ile Roma İmparatorluğu Dönemi'nde inşa edilen iki Hamam Yapısı, Hamam ve Palaestra Kompleksi, Mozaikli Salon, Peristil Ev, Dükkanlar, Genel Tuvalet, Cadde ve Sokaklar gibi antik kent dokusunu oluşturan yapılar ve mekanlar bulundu. Ayrıca bu mekanların kazı çalışmaları sırasında seramik, cam, sikke, heykeller, mimari parçalar, figürler, kemik ve fildişi eserler ve birçok maden buluntudan oluşan 11 binin üzerinde tarihi eser gün yüzüne çıkartıldı. Kazılarda elde edilen eserler, İzmir Arkeoloji Müzesi, İzmir Tarih ve Sanat ile Selçuk Efes müzelerinde sergileniyor.


Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın izin ve katkılarıyla devam eden, Sabancı Vakfı tarafından desteklenen Metropolis Antik Kenti'nin kazı çalışmaları tüm hızıyla sürüyor. 2022 sezonu kazıları ile Akropolis, Kent Meydanı, Araplıtepe Kilisesi ve Roma Dönemi Su Kuyusundaki çalışmalar sonucunda kültürel miras için önemli kazanımlar elde edilecek. Kazı sezonu kapsamında Metropolis Helenistik Dönem Akropolisi'nin doğu kapısının restore edilmesi, Agora'nın tamamen gün yüzüne çıkarılması, dini açıdan önemli bir yere sahip olan Araplıtepe Kilisesi'nin tüm planının ortaya konulması ve düzenlenmesinin yanı sıra, kentte Roma Dönemi'nden günümüze kadar işlevini koruyan su kuyularının araştırılması amaçlanıyor. Metropolis Akropolis'i Anadolu'da şehir merkezi ile bütünlük gösteren bu sebeple de ziyaretçi gezi güzergahı içinde bulunan nadir örnekler arasında yer alıyor. Yapılan çalışmalarla bölgede kent dokusu ile birlikte gezilebilecek yeni bir arkeolojik alan oluşturulması hedefleniyor. Bu kapsamda bu yıl yapılacak kazı çalışmalarıyla 2019 yılında kazısına başlanan anıtsal sarnıç yapısı tamamen ortaya çıkartılacak. Aynı zamanda etkileyici manzarası ile tüm Torbalı Ovasına hakim 10.500 metrekarelik alana sahip Akropolis'i çevreleyen 435 metre uzunluğundaki anıtsal sur duvarlarında çalışmalar başlayacak. Akropolis'in ana girişi olan Doğu Kapısını ayağa kaldırmaya yönelik projeler hazırlanacak. 5 yıllık süre içinde tamamlanması planlanan bu çalışmalar sonucunda Akropolis alanının Atina ve Pergamon örneklerinde olduğu gibi Metropolis için de bir çekim merkezi haline gelmesi amaçlanıyor. Metropolis Kent Meydanı'nda ise 2021 yılında tespit edilen mozaiklere ek olarak bu yıl yapının tamamen ortaya çıkartılması ve ziyaretçiler için düzenlenmesine yönelik projelerin hazırlanmaya başlaması planlanıyor. Hristiyanlık dünyası için büyük bir önem taşıyan Metropolis Araplıtepe Kilisesi'nde bu yıl gerçekleştirilecek arkeolojik kazılar ile tüm planın tamamlanarak düzenlenmesine yönelik çalışmalar gerçekleştirilecek. Çalışmalar sonucunda Metropolis'in Hristiyan dünyasında ismi anılan destinasyonlardan biri haline getirilmesi hedefleniyor. Balneum'un praefurnium bölümünde bulunan antik dönem kuyusunun kazısında yüzlerce seramik parçası ve testiler bulundu. İç çeperi taş örgü ve ana kayanın tıraşlanmasıyla oluşturulan, yaklaşık 11 metre derinliğe sahip kuyudan sağlanan suyun, Roma Dönemi'nde Balneum'da kullanılmış olduğu tahmin ediliyor. Kuyunun tabanında ele geçen çok sayıda buluntunun ise kuyunun en son günümüzden yaklaşık 1800 yıl önce kullanıldığını gösteriyor. 1990 yılından bu yana sürdürülen kazılarla gün yüzüne çıkarılmaya çalışılan Metropolis Antik Kenti, İzmir'in Torbalı ilçesine bağlı Yeniköy ve Özbey mahalleleri arasında yer alıyor. Metropolis'in tarihi, kentin yakınlarındaki Geç Neolitik Çağı ilk yerleşim izlerinden Klasik Çağ'a, Helenistik Çağ'dan Roma ve Bizans dönemlerine, Beylikler ve Osmanlı tarihine kadar uzanıyor. Bugüne kadar yapılan kazılar sonunda Helenistik Döneme ait Tiyatro, Bouleuterion, Stoa ile Roma İmparatorluğu Dönemi'nde inşa edilen iki Hamam Yapısı, Hamam ve Palaestra Kompleksi, Mozaikli Salon, Peristilli Ev, Dükkanlar, Genel Tuvalet, Cadde ve Sokaklar gibi antik kent dokusunu oluşturan yapılar ve mekanlar bulundu. Ayrıca bu mekanların kazı çalışmaları sırasında seramik, sikke, cam, mimari parçalar, figürler, heykeller, kemik ve fildişi eserler ve birçok maden buluntudan oluşan 11 binin üzerinde tarihi eser gün yüzüne çıkartıldı. Kazılarda elde edilen eserler, İzmir Arkeoloji Müzesi, İzmir Tarih ve Sanat ile Selçuk Efes müzelerinde sergileniyor.


Can Aydoğmuş Mevlana'nın Kedisi isimli ilk romanında İranlı bir ailenin üç kuşak temsilcilerinin birbirleriyle olan anne kız ilişkilerini başka zamanların farklı gerçeklikleriyle harmanlayarak anlatıyor. Roman, İndigo Kitap etiketiyle raflardaki yerini aldı. Ailenin son temsilcisi Mary'nin New York Central Park'ta başlayan hikayesini Konya'ya Mevlana'nın yaşadığı yere ustaca sürüklerken okurları sıra dışı bir edebi yolculuğa çıkaran Can Aydoğmuş, tarihte ustaca iz sürerek Mevlana'nın kedisinin gözünden yüzlerce yıl öncesini büyük bir başarıyla aktarıyor. İndigo Kitap etiketiyle yayımlanan ve özgün yapısıyla okuru şaşırtan Mevlana'nın Kedisi, edebi doyuruculuğu yüksek, çok boyutlu ve sürükleyici bir roman olmasının ötesinde, içinde barındırdığı tarihi zenginlikler ve psikolojik tahlillerle unutulmayacak bir okuma deneyimi yaşatıyor. Can Aydoğmuş'la uzun yıllar önce İstanbul'da, mahallemizin bakkalında karşılaşmıştık. Bakkalımız Abbas Efendi'yle sohbetimiz ilgisini çekmiş olmalı ki beni tanımak istediğini söyledi. Bilgiye aç, Mevlana'ya karşı muazzam bir ilgisi olan bu genç adamın ilk romanının Mevlana öğretisiyle yoğrulmuş olması beni hiç şaşırtmadı. Sürükleyici, bilgi dolu, bir solukta okunacak bu eserin içeriği Hz. Mevlana'nın öğretileriyle, düşünceleriyle, yaşantısıyla ve Mevlevi kültürüyle örtüşürken, aynı zamanda baştan sona hüsn-ü zanla yazılmış. Can Aydoğmuş hayatını bazen Tayland'ın bir köyünde, bazen Kanada'da adını yalnızca iki kasaba halkının bildiği bir dağda, bazen İstanbul'daki evinin balkonunda düşünerek, okuyarak, yazarak mana arayışıyla geçiriyor. Bu arayış bir gün Aydoğmuş'un yolunu bu coğrafyanın en önemli alimlerinden Mevlana'yla kesiştiriyor. Yazarın gençliğinde başından geçen sıkıntılı olaylar, edebiyatı kurtarıcısı ve bir yol haritası gibi görmesinin en büyük sebebi. Mevlana'nın Kedisi adlı roman onun ilk edebi eseri değil; ancak kendi tanımıyla 'Herkesin okuyabileceği' ilk edebi eseri.


Mevsim Yenice, güncel Türk edebiyatının ödüllere mazhar olan önemli kalemlerinden biri. İzmir'de doğan yazar üniversitede Fizik okuyor. ''Hiçbir olumsuzluktan yılmama''k gerektiği, bir yetenek varsa ancak onun üstüne giderek başarının geleceğini söylüyor. 2015 altKİTAP Öykü Yarışması'nda ''Açık Artırma'' öyküsüyle kazandığı birinciliği, Yaşar Nabi Nayır Ödülleri'nde dikkate değer bulunan öyküleri, ilk eseri Tekme Tokatlı Şehir Rehberi ile 2019 Notre Dame de Sion Edebiyat Ödülleri'nde kazandığı Mansiyon Ödülü de bunu doğruluyor. Başarılarının gerisinde, hemen her başarı öyküsünde görebileceğimiz gibi türlü olumsuzluklar da yaşıyor. Reddedilen kitap dosyaları gibi. Ancak işin peşine düşmeseydi bugün Türk edebiyatının sadık bir okuyucu kitlesine sahip nitelikli bir yazarı olamayabilirdi. İnsanın hayallerinin peşinden giderken ''bilinmeyen sular''la da karşılaşılacağını ve pes edilmemesi gerektiğini iyi biliyor. Hoş buldum. Samimi olmak gerekirse, önce kendi dünyamı değiştirmekle ilgiliydi benim yola çıkışım. Edebiyat ve sanatın üzerimde hep böyle etkisi oldu. Ama iki kitaptan sonra aldığım okur dönüşlerinden, değiştirmek mi bilmiyorum ama birilerinin dünyasında bir yerlere ulaşabildiğimi, dokunabildiğimi gördüğümü ve bundan çok mutluluk duyduğumu söyleyebilirim. Genellikle küçücük bir kesit ki o da son sahne oluyor düşüyor aklıma. O sahnenin bende duygusal bir karşılığı oluyor yazmaya iten. Biraz bekleyip büyümesi, detaylanması için izin veriyorum. Sonra yazmaya başlıyorum ve kafamdaki küçük ayrıntıların birleşip bir bütün oluşturmasına çalışıyorum. Çoğunlukla evet. Hatta sadece müzik değil, insan, trafik vb. seslerin, kaosun hakim olduğu ortamlarda yazmayı, okumayı, çalışmayı seviyorum. Son yıllarda öykü okuru arttı. Bunu sevindirici buluyorum. Öykülerin üzerine konuşmak fikri de epey hoş ve ufuk açıcı. Eleştiri kısmına gelince bazen üslupsuz, yapıcı olmak yerine başka amaçlar güden eleştiriler oluyor, onlara anlam veremediğim gibi pek ciddiye de almıyorum açıkçası. Üsluptan ve amacından uzaklaşmış yergi de övgü de bende karşılık bulamıyor. Hacim itibarıyla romana nispeten bir öyküde yer alan detaylar daha az olabiliyor. Ancak Bilinmeyen Sular'ı okuduğumda yaratılan karakter ve ortamları kafamızda layıkıyla canlandırabileceğimiz ayrıntılar gördüm. Beri yandan metnin maksadını başta değil ileri sayfalarda verme gibi okuyucuyu diri tutan bir kaleminiz var gibi. Bir öyküden/ öykülerden bu ikisini aynı anda alabilmeyi çok sevdim. Kendim de genelde bu tipte metinleri okumayı sevdiğim için kalemim de şimdilik buraya yatkın belki de. Kim bilir zamanla neye dönüşecek, ben de merak ediyorum. İtibar meselesiyle ilgili bir öykü yazma isteğiyle doğdu. Sonra kurgunun çok derinlerine İngiltere- İrlanda meselesini gömmeye karar verdim. Öykünün hiçbir yerinde açıkça söylenmiyor bu ama tüm detayları incelediğinizde, mekanlar, isimler, hayvanlar, bitkiler, yemekler, mitlerden esinlenilen parçalar İngiltere ve İrlanda'ya hizmet ediyor. Baş karakterlerimizden ressam olan İngiltere'yi, yardımcısı ise İrlanda'yı temsil ediyor. Kuşlardan kedilere, denizden yağmura tabiatın farklı unsurları da Bilinmeyen Sular'ın ''kahramanları''ndan birkaçı. Tabiat ve seyahat etmenin sizde apayrı bir yeri var gibi görünüyor. Seyahatin yeni bir yer görmek kısmı beni yazmak için harekete geçiren unsurlardan biri. Yeni olan her şeyden besleniyorum diyebilirim aslında. Yeni karşılaşmalar, yeni duygular, yeni sesler, kokular. Kitaba başlamadan önce kitap hakkında hiçbir fikrim yokken sadece Pink Floyd epigraflarının bendeki karşılığını yazmak ve sonunda teknolojik olarak mümkünse kitabın çalma listesini okuyucuyla paylaşmak vardı. Bunun sebebi öyküleri yaratırken ve epigraflardaki yerleri dinlerken hissettiğime en yakın duyguya okuyucuyu da ortak edebilmek arzusuydu. İlk kitabım yayımlanana dek defalarca ret haberi aldım. Dergilerden de onlarca öykünüzü yayımlamayacağız maili almışımdır. İki yıl önce sorsaydınız bunları daha büyük başarısızlıklar ve yenilgiler olarak anlatabilirdim. Ama şimdi çok da başarısızlık gibi gelmiyor, aksine iyi ki bir sürü yayınevinden ret almışım da dosyanın üstünde epey çalışmışım diyorum. İyi ki yeni öyküler yazıp eskileri çıkarıp revize etmişim dosyayı. Böylece dönüp baktığımda içime sinen bir ilk kitabım var diye düşünebiliyorum. Ben teşekkür ederim keyifli sohbet için. Seneye ya da bir sonraki sene yeni bir dosyayı hazır hale getiririm diye umutluyum.


Turizm ve Kültür Bakanlığının düzenlediği Türkiye Kültür Yolu Festivalileri, Eylül ayında Troya Kültür Yolu Festivali ile başlarken, yine eylül ayında Konya Mistik Müzik Festivali ile devam eden etkinliklere, ekim ayında İstanbul ve Ankara'da eklendi. 1 Ekim'de başlayan Beyoğlu Kültür Yolu Festivali, Başkent Kültür Yolu Festivali ile eş zamanlı devam ederken, ilk kez bu yıl Diyarbakır'da festival coşkusunu yaşadı. 8 Ekim'de başlayan Sur Kültür Yolu Festivali ile Diyarbakır sokakları kültür sanat etkinlikleriyle renklendi. Mezopotamya'nın kadim şehri Diyarbakır'a daha önce de birkaç kez gelmiş, şehrin tarihi dokusuna, yemeklerine ve insanların sıcak karşılaşmalarına hayran olmuştum. Unesco Dünya Mirası 8 bin yıllık, Hevsel bahçelerinde sadece yöreye özgü yetişen meyveleri, binlerce yıllık koruduğu doğal kimliği, 6000 metre uzunluğunda surları ile medeniyetin en belirgin izlerini ve dönüşümlerini görmüş bir kent Diyarbakır. İnsanların da yüzlerine yansıyan o tarihi yaşanmışlığın izlerini de görmek mümkün. Belki bu şehir yüzlerdeki çizgilerden cümlesini yaratmış, her yüzün çizgisi bu kentte bir miras niteliği taşıyor. Tarihi mekanların içerisinde konumlanan etkinlikler ve sergiler, ziyaretçilerine adeta yaşamın ve sanatın iç içeliğinde varoluşsal bir düşünme biçimi sunuyor. Ziyaretçiler, yüzlerce yıllık tarih yapıda sergilenen sanatçı Devrim Erbil'in eserlerini gezerken, gökyüzü gözlemleriyle sanattan, astronomiye farklı bir deneyim yaşıyor. Hevsel bahçelerine ve Dicle nehrine uzanan İç Kale, birbirinden etkileyici sergilere ise ev sahipliği yapıyor. Diyarbakır'ın 9000 yılık tarihine odaklanan Diyarbakır Kazı İzleri Sergisi ile Refik Anadol'un Saint George Sanat Merkezi'nde sergilenen 'Rönesans Rüyaları' enstelasyon çalışması, geleceği, mekansal hafıza ile bütünleştirerek interaktif bir deneyim yaşatıyor. Diyarbakır'ın kültürel mirasını taçlandırmak için Türkiye Kültür Yolu Festivalleri kapsamında düzenlenen Sur Kültür Yolu Festivali ile Diyarbakır'ın her noktası kültür sanat rotasına dönüşmüş durumda... İsmail Acar'ın Keldani Kilisesi'nde açılan Nuh sergisi Adem'in çocuklarına adanırken, aralarında Çoşkun Aral, İbrahim Zaman gibi fotoğraf sanatçılarının bulunduğu Ustaların Gözünden Mezopotamya sergisi ise ziyaretçileri zamanda yolculuğa çıkarıyor. Cezeri'den Leonardo Da Vinci'ye sergisi ise Leonardo ve ondan çok uzun yıllar önce yaşamış Cezeri'nin mühendislik alanında geliştirmiş oldukları yapıtların ortak özelliklerini sunarak, İslam Alimleri'nin bilim dünyasına yapmış oldukları katkılarıyla öne çıkan sergiler arasında yer alıyor. Diyarbakır'ın kültürel, mimari ve tarihi mirasına dikkat çeken Heritage Talks etkinlikleri, kültürel miras alanında çeşitli arkeolog ve restoratörlerin yanında, somut olmayan kültürel miras alanından da müzik, tiyatro, resim, edebiyat ve birçok sanat dalından isimlere ev sahipliği yapıyor. Diyarbakır sadece tarihi değerleriyle değil, mutfak kültürüyle de binlerce yıllık bir geçmişe sahip. Modern DNA parmak izi çalışmalarına göre, Einkorn buğdayı günümüzden yaklaşık on bin yıl önce ilk kez Diyarbakır'da ortaya çıkmış. Asırlar boyunca 33 medeniyete ev sahipliği yapmış bu kentin gastronomi lezzetleri de Sur Kültür Yolu Festivali kapsamında hem ziyaretçilerin hem de kanaat önderlerin deneyimlediği bir lezzet şölenine dönüşüyor. Festival lezzetlerinde Mezopotamya'nın ünlü şefleri ve gastronomi öğrencileri ile birlikte doğunun özgün tatlarını deneyimleme fırsatı bulduk. Tarihi surlar ve farklı meydanlarda çocuklara yönelik gerçekleştirilen etkinliklere ev sahipliği yapan İç kale, Gökyüzü Gündüz ve Gece Gözlemleri ile temel ve popüler astronomi konularında ziyaretçilerine, teleskopla gezegenleri ve yıldızları gözlemleme fırsatı sunarken, doğunun limanlarından, uzayın derinliklerine doğru bir yolcuğa çıkıyor. Kültürel ve mimari tarihi kadar sözlü ve yazılı edebiyat tarihi de eski olan Diyarbakır, bir şairler kenti. Cahit Sıtkı Tarancı, Ahmed Arif, Sezai Karakoç bu coğrafyanın şairleri... ak gülleri bilen, nar çiçeğini ezen elleri tanıyan, barışa ve merhabaya yüzüne dönen şairlerin diyar-ı bakırı... onların evinden birinde Ahmed Arif Edebiyat Müze Kütüphanesi'nde gerçekleşen Edebiyat Buluşmalarında, Tarık Tufan, Abidin Parıltı, Ömer Erdem gibi isimler romanları ve şiiri konuşmak üzere bir araya geldi. Şiirin Hür Gücü: Şehrin Şairleri ve Şiirlerini han duvarları arasından konuşmak ve dinlemek ise edebiyat severleri şiirli bir haleyle kuşattı. Kürt sözlü edebiyatının beş bin yıllık geleneği Dengbejlik, bu geleneğin taşıyıcıları Dengbejler ve söyledikleri kilamların konu edildiği etkinliklerde yabancı misafirlerin katılımı ise dikkat çekiciydi. Meydanlarda konserler, eyvan geceleri ile festival sürecinde etnik olan her şeye bir arada ziyaretçisiyle buluştu. Surların içinden geçerek, sokaklara, oradan düşüncelere ve en önemlisi gönüllere uzanan bir festival çoşkusu yaşanıyor Diyarbakır'da. 16 Ekim'e kadar devam edecek olan festival, ''narın elinden aşkı kopardığımız'' bahçelerine, sularına, oradan geçmişine uzandığımız, gözlerin gözlere değdiği bir buluşma olarak akıllarda yer edecek. 1 Ekim'de başlayan 51 ayrı mekanda 6000'den fazla sanatçı ve 1000'den fazla etkinlikle Beyoğlu'nun sokaklarında da festival çoşkusu yaşanıyor. Beyoğlu Kültür Yolu Festivali, AKM başta olmak üzere, Grandpera, Galataport, Hope Alkazar, Fransız Kültür Merkezi ve Pera Müzesi'nde farklı sergilere ev sahipliği yapıyor. İstanbul Sinema Müzesi'nde açılan Stanley Kubric Sergisi, Kubrick'in kişisel koleksiyonundan toplamda 700 obje, fotoğraf, video, film, röportaj kaydı ve mektuptan oluşan sergi, The Shining, Eyes Wide Shut, A Clockwork Orange, Full Metal Jacket, Barry Lyndon ve 2001: A Space Odyssey filmlerinin setlerinden kimi dekor, kostüm ve eşyaları da kapsıyor. Tophane-i Amire Tek Kubbe'de açılan, aralarında Behçet Necatigil, Oğuz Atay, Tomris Uyar ve Orhan Pamuk'un da bulunduğu edebiyatçıların el yazmalarından oluşan serginin yanı sıra Çukurcuma'da antikacılar ise festival boyunca hafta sonları müzayede heyecanını yaşatıyor. Yeni yüzüyle ziyaretçilerini ağırlayan Narmanlı Han'da bir kahve eşliğinde festival yorgunluğunu atarak geçmişe yolculuğa ev sahipliği yapıyor. AKM'de, Fahir Atakoğlu, İspanyol şarkıcı Monica Molina, Doğu ve Batı müziğini modern enstrümanlarla sentezleyen kamança sanatçısı Mark Eliyahu ve İngiliz sanatçı Yusuf İslam sahne alıyor.


İtalyan aktör, şarkıcı, model ve moda tasarımcısı Michele Morrone, oyunculuk ve şarkıcılık kariyerini çok kısa bir sürede uluslararası boyuta taşıdı. 365 Days filmindeki Don Massimo Torricelli rolüyle geniş bir hayran kitlesine sahip olan Michele Morrone, Güney İtalya bölgesi Apulia'da büyüdü. Dört çocuğun en küçüğü olan ve geniş ailesinde sanatçı olarak kariyer yapan tek kişi olan Morrone Roma'da yaşıyor. 365 Days filminin gösteriminin ardından, bir gecede 2 milyon yeni takipçiye uyandım ve şu an sokakta yürüyemiyorum diyen Morrone aynı zamanda The Beatles, The Rolling Stones, Elvis Presley, Beethoven ve Chopin'den esinlenen oldukça yetenekli bir müzisyen. 365 Days filminin kışkırtıcı ve kurgusal karakteri ile kendisi arasında net bir ayrım yapmaya kararlı olan sanatçı, Massimo Torricelli değil Michele Morrone olarak Dünyaya gerçekte neler yapabileceğimi göstermenin tam zamanı diyor. İlk albümü Dark Roomu 2020 yılının Şubat ayında yayınlayan Morrone, Hard For Me, Feel It, Watch Me Burn ve Dark Room şarkıları ile büyük beğeni toplayarak online platformlarda toplamda 100 milyon dinlenme ve izlenme oranına ulaştı. Aynı zamanda gitar çalan Morrone, şarkı yazarı kimliği ile de dikkat çekiyor. Türkiye'de Pasion Turca tarafından temsil edilmeye başlanan Morrone müziği ile ilgili Müziğim tüm renklerle, aklımdan geçen her şeyi yansıttığım büyük bir gökkuşağı gibi. Şarkı yazarken sadece hikayelerden değil aynı zamanda fikirlerden de ilham alıyorum. Hayranlarıma müziğim aracılığıyla da ulaşmak istiyorum. Hayranlarımdan şarkılarımın kendilerini daha iyi hissetmelerine yardımcı olduğuna dair mesajlar alıyorum. Bu benim için en önemli şey diyor. Michele Morrone'nin son teklisi Beautiful tüm dijital platformlarda!


Miles Davis 26 Mayıs 1926 tarihinde Alton, Illinois, ABD'de doğdu. East St. Louis'de orta halli bir ailede büyüdü. Müziğe olan yeteneği 6-7 yaşlarına geldiğinde farkedildi ve babasının ona hediye ettiği trompetle müziğe ilk adımını atmış oldu. İlk trompet hocası Elwood Buchanan'dır ve Miles Davis'e çok emeği geçmiştir. İkinci hocası olan bay Gustav, kendi ürettiği trompet ağızlıklarından birini de küçük Miles için üretmişti. Bu ağızlık özgün sesini yakalamasında Miles Davis için hayati bir rol oynamıştır. Sonrasında, okuduğu okulun orkestrasında ve birkaç R&B grubunda çalmaya başlayan Davis, cazı keşfedince usta sanatçılar Charlie Parker ve Dizzy Gillespie'nin sesine hayran kalmıştır. Dizzy ve Parker'da Miles Davis'i çok beğendiler ve kendisini New York'a davet ettiler. New York'ta gündüzleri müzik okulu Julliard'a gidiyordu. Miles Davis daha fazla zaman harcamayıp Parker ile 1946 yılından 1948 yılına kadar çaldı. Bu onun ilk tecrübesiydi. Sonra J. J Johnson, Gerry Mulligan, John Lewis, Lee Konitz ve Max Roach gibi efsane caz ustalarından oluşan bir grupta çaldı ve bunun sonucunda Birth Of The Cool albümü ortaya çıktı. 1950'lilerin başlarında Red Garland, Paul Chambers, John Coltrane, Philly Joe Jones gibi müzisyenlerle çalıştı. Bu grup çok popüler oldu ve Cookin', Steamin', Workin' ve Relaxin' gibi albümleri hayata geçirdiler. Gil Evans ile çalışırken Porgy and Bess ve Sketches of Spain gibi başarılı albümlere imza attılar. Miles Davis'in en güzel albümlerinden birisi de Coltrane, Bill Evans, Julian Adderley, Paul Chambers ve Philly Joe Jones ile yaptığı Kind Of Blue albümüdür. 60'lı yıllara gelindiğinde Miles Davis, Wayne Shorter, Herbie Hancock, Tony Williams ve Ron Carter ile çalıştı. Birlikte biraz daha tecrübeli, karışık ve özgün bir caz icra ettiler. Bunun sonucunda 6-disk setli The Complete Columbia Studio Recordings (1965-1968) albümü ortaya çıktı. 70'li yıllarda Miles Davis gençlerin rock müziği caz'a tercih ettiklerini fark etti. Ve müziğinde elektro-gitar, basgitar, org ve amfiye bağlı trompet kullanmaya başladı. Neticesinde Bitches Brew isimli albümü 400.000 sattı ve böylelikle en çok satan caz albümü olarak tarihe geçti. 1970 ve 1980'lerde aynı tarz müzik yapmaya devam eden Miles Davis, başrolünü Jeanne Moreau'nun oynadığı Louis Malle'in ünlü filmi ascenseur pour l'echafaud'e yaptığı müzikler ile de adından söz ettirmiştir. Miles Davis 28 Eylül 1991 tarihinde Santa Monica Kaliforniya'da 65 yaşındayken hayatını kaybetti. Enfes bir yazı olmuş, elinize sağlık.


İş Sanat ve Milli Reasürans iş birliğinde gerçekleşen Milli Reasürans Oda Orkestrası'nın 22'inci sezondaki ilk konseri 20 Ocak Perşembe saat 20.30'da İş Sanat'ın YouTube kanalında klasik müzik severlerle buluşacak. Orkestra şefliğini Hakan Şensoy'un yaptığı konserin solistleri klarinet sanatçısı Orçun Civelek ve trompetçi Cem Sevgi olacak. Konserin repertuvarında, Johann Caspar Ferdinand Fischer'ın Baharın Habercisi, Johann Baptist Georg Neruda'nın Mi Bemol Majör Trompet Konçertosunun yanı sıra Daniel Wolf'un Klarinet ve Yaylılar için bestelediği konçerto Türkiye prömiyerini yapacak. Konserin solistlerinden klarinet sanatçısı Orçun Civelek ilk konserini sekiz yaşında Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası eşliğinde verdi. Yurt içi ve yurt dışında önemli şef ve orkestralarla gerçekleştirdiği konserlerin yanı sıra resital ve oda müziği çalışmalarını da sürdürüyor. 2017 yılında Donizetti ödüllerinde Yılın Üflemeli Çalgılar Yorumcusu ödülüne layık görülen Civelek, halen Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'nda klarinet grup şefi olarak görev almaktadır. Trompet sanatçısı Cem Sevgi, klasik müzik yorumculuğunun yanı sıra, 2003 Yılında Avrupa Karma Jazz Orkestrası'nda baş trompetçi olarak Danimarka, Almanya ve İtalya turnelerinde yer aldı. Kurucusu olduğu Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası Bakır Sazlar Beşlisi ile yurtiçi ve yurtdışında konserler veren sanatçı, halen Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'nda trompet grup şefi olarak çalışmalarına devam etmektedir. Milli Reasürans Oda Orkestrası konseri, ilk gösteriminden itibaren sezon boyunca İş Sanat'ın YouTube kanalından izlenebilir.


Koca Sinan, eserleriyle İmparatorluk coğrafyasını mayalayan, bu sebepten de halen konuşan bir isim. Osmanlı'nın klasik çağında yaşamış olmasına rağmen efsanesiyle bugünlere uzanan bir sanatçı. Mimar Sinan adı, Cumhuriyet'in ilk yıllarında da gündeme gelir. 1935 yılında Atatürk'ün izniyle, Türk Tarihi Kurumu'ndan üç görevli, Sinan'ın mezarını açarlar. Amaç; Sinan'ın kafatasını incelemek, ölçülerini tespit ederek; onun Türk olduğunu ispatlamaktır. Genç Cumhuriyet, neden böylesi bir kanıtlamaya ihtiyaç duymuştur, sorusu aklınıza gelmiş olabilir. Dünyada 1930'larda 'ırkçılık' trendi, haliyle Türk kamuoyunu da etkiler. Sinan'ın Türk değil, Ermeni olduğu söylentisine karşın devlet eliyle böylesi bir hamle yapılır. Büyük mimarın mezarı açılır; ancak kafatası kaybedilir. Zaten bin bir söylence de bundan sonra ortaya çıkar. İşte Hakan Sökmen, ilk romanı Mimar Sinan'ın Kayıp Kafatası'nda, mitolojik ögelerle bezeli, gizemli olayların ve komploların eksik olmadığı, gerilim dolu bir kurguyla karşımıza çıkıyor. Dan Brownvari, heyecanlı kovalamacaların hiç bitmediği, günümüzden geçmişe uzanan köprünün ortasından olayları seyrettiriyor okura. Oktay'ın Süleymaniye'deki sahaf dükkanı, aslında olayların başlangıcını teşkil ediyor. Bülent Haldun adındaki üniversite profesörünün kendini, kahramanımıza tanıtmasıyla hadiseler art arda gelmeye ve hızlanmaya başlıyor. Bu arada şunu söyleyelim: Yazar, okuyucuyu eski İstanbul'da gezintiye çıkarıyor. Romanın sayfalarını çevirdikçe kendinizi bazen masalı hala bitmeyen Üsküdar'da, bazen Suriçi'nin asırlardır aynı tonda seyreden karmaşasında buluyorsunuz. Yine kısa bir Kudüs seyahati de sizi bekliyor. Üç semavi dinin kutsal mekanından bahis olunca, 'dünya düzeni', Mescid-i Aksa, İsa Mesih, Yahudiler, Tapınak Şövalyeleri, Kutsal Ahit, Papalar, Haçlılar, Müslümanlar gibi bir yığın imge masanın üstüne geliyor. Hakan Sökmen, tüm bu uzun anlatıları, metnin akışını bozmadan, kurgunun uygun yerlerine yedirmeyi başarmış. Yazar yine, Mimar Sinan'ı anlatırken; okura alttan alta bir İstanbul tarihi de fısıldıyor. Boğaz'ın Dört Muhafızı geleneği, yerinde bir motif olmuş örneğin.


Türk Üniversiteli Kadınlar Derneği İstanbul Şubesi bünyesindeki Mina'nın Çocukları Projesi, Kolektif Hafıza sergisi Ramada Bodrum'da 1 Eylül 2021 Çarşamba günü açıldı. 11 Eylül 2021 tarihine kadar ziyaret edilebilecek ve içerisinde bulunduğumuz bu zorlu dönemde ortak hafıza ile pozitif bir toplum tasarımı oluşturma fikriyle yola çıkan Kolektif Hafıza sergisi, Mina Başaran ve arkadaşlarının anısını yaşatmak amacıyla, Türkiye'nin dört bir yanından dezavantajlı kız çocuklarının maddi ve manevi gelişimlerine destek olmak, kendilerine güven duymalarını, bedenlerini ve kimliklerini sevmelerini ve her türlü ayrımcılığa karşı durabilmelerini amaçlayan TÜKD İstanbul Şubesi Mina'nın Çocukları Projesi kapsamında gerçekleşiyor. Kolektif Hafıza sergisi küratörü Ayça Okay açılış konuşmasında Baştan sona benim çok içselleştirdiğim, ister istemez çok farklı duygular içerisine girdiğim bir sergi oldu. Bu yolda Kolektif Hafıza sergisine inanan, katkıda bulunan 11 değerli sanatçımız var. Bodrum Belediyesi'nin desteği de bu noktada bizim için çok değerliydi, çünkü sergi kamuyla buluşuyor ve kitlelere ulaşarak bambaşka noktalara taşınıyor. Zor zamanlardan geçiyoruz ancak bu sergide yer alan farklı disiplinlerden eserler, kendi içinde bir diyalog kurarak izleyiciye bir şeyler katarak daha iyi bir yer oluşturma mantığıyla yerleştirildi. Umuyorum herkes ziyaret eder ve sanatın gücüyle iyileşir. Kendi anılarını gelecekteki o daha iyi yere taşır. şeklinde belirtirken, Mina'nın annesi ve projenin destekçesi Beril Başaran Anlaşılması zor bir proje yapıyoruz, burs alan kızlar kendileri daha okul çağındayken bir sosyal sorumluluk projesi yaptılar. Bu sosyal sorumluluk projesine ben sadece destek oluyorum. Bu nedenle tarifi imkansız. Sanat ise çok önemli; birleştirici, bağlayıcı ve sanatçı çok özgür, her zaman öncü... Ben de çocukların bundan etkilenmesini, çağdaş sanatı bilmelerini istedim. Şimdi sanat ve bilim aynı yerde ve bu bir başlangıç. Bodrum'da bunu yapmak hepimize iyi geliyor. Yola çıktığımız birinci sloganımız başarıydı, ikincisi sürdürülebilirlik, şimdi ise fayda eklendi. Bunların içinde ise hep mutluluk olmalı. dedi. Mina Başaran ve arkadaşlarının anısını yaşatan sergide resim, heykel, video ve enstalasyon dahil olmak üzere farklı medyumlarda üretim yapan 11 sanatçı Pınar Akkurt, Ramazan Can, Fırat Engin, Leyla Emadi, Didem Erk, Mert Ege Köse, Ouchhh, Erdil Yaşaroğlu, Yiğit Yazıcı, Uğur Ayık Koleksiyonu'ndan Ardan Özmenoğlu ve Feride İkiz Koleksiyonu'ndan Mario Klingemann'nın eserleri yer alıyor. Sevgi ve emekten ilham alan Kolektif Hafıza sergisi, tüm halka kapılarını açarak, özellikle içinden geçtiğimiz bu zor günlerde sanatın iyileştirici gücünden kolektif bir şekilde fayda sağlamayı umuyor. Son dönemlerde yaşanan iklim krizi ve buna bağlı olarak tüm dünyaya yayılan orman yangınları ve pandemi gibi global sorunların tam ortasında olduğumuz bu çağda, insanların birbirlerine bağlanması ve bir ağaç gibi ortak hafızada buluşabilmeleri hayati bir önem taşıyor. Kolektif hareket etmenin ve geleceği, geçmişte yaşadıklarımızı unutmadan inşa edebilmenin en büyük ilham kaynağı olan sanat TÜKD İstanbul Şubesi Mina'nın Çocukları Projesi'nin temel taşlarından birini oluşturuyor. Proje, bu doğrultuda satış amacı gütmeden ücretsiz gerçekleştireceği sergi ile yeni bursiyerlerine fayda sağlamak için mümkün olduğu kadar fazla kişiye ulaşmayı amaçlıyor. Önümüzdeki dönemde ise sanat öğrencilerine de katkı sağlamak amacıyla projenin destek alanı ve kapsamı genişletiliyor. Sergi, hepimiz için çok üzücü ve yıpratıcı geçen bir dönemde, Bodrum Belediyesi'nin de desteğiyle sanatsever herkesi bir araya getirerek kolektif iyileşmenin kapısını çalıyor. Sanatın birleştirici ve iyileştirici gücü ile her izleyiciyi bireysel hafızadan kolektif olana doğru bir yolculuğa çıkaracağı Kolektif Hafıza, paralel etkinlik programıyla halka açık alternatif bir sanat haftası sunuyor. Sergi aynı zamanda Bodrum'daki öğrenciler için düzenlenecek özel sergi turlarıyla, çocukların değişim ve dönüşüm süreçlerine destek olmak üzere projeye sanatın gücünü kullanarak katkı sağlamayı hedefliyor. Hepimizin ihtiyacı olan pozitif enerji ile uyumlu, mekanının hafızası ile bütünleşen, disiplinlerarası bir seçkinin yer aldığı Kolektif Hafıza sergisi 11 Eylül 2021 tarihine kadar Ramada Bodrum'da görülebilir. 19 Aralık 1949 yılında Ankara'da, Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk ve öncü üniversite mezunları Süreyya Ağaoğlu, Sara Akdik, Şevket Fazıla Giz, Pakize Tarzi gibi birbirinden değerli eğitimli ve çağdaş kadınlar tarafından temelleri atılan Türk Üniversiteli Kadınlar Derneği, bugün Türkiye genelinde 26 farklı şubesi olan, ülkemizin en köklü kadın kuruluşlarından biridir. TÜKD İstanbul Şubesi, üniversite öğrencisi genç kadınların, yarının eğitimli, başarılı ve topluma faydalı bireyleri olabilmeleri için alanında uzman kişilerden eğitimler almalarını, dernek bünyesinde gönüllü eğitmenler tarafından verilen İngilizce ve Fransızca dil derslerinin yanı sıra opera, bale, tiyatro, müze ve çeşitli sergilere katılarak bütünsel bir gelişim göstermeleri adına onların karar mekanizmalarında eşit temsil, ekonomik bağımsızlık, nitelikli ve donanımlı genç kadınlar olarak yaşam alanlarının her noktasında kendilerini var edebilmelerinin yanı sıra İstanbul Şubesi çatısı altında yürütülen sosyal sorumluluk projelerinde üniversite öğrencilerinin gönüllü çalışmalarını sağlayarak sosyal sorumluluk bilinçlerinin de gelişmesine katkı sunmaktadır. Mina'nın çocukları projesi 11 Mart 2018'de genç iş insanı Mina Başaran ve arkadaşlarının aramızdan ayrılışından sonra adını yaşatmak adına TÜKD İstanbul Şubesi ile yaşam yolunda destek olduğumuz 11 genç kız üniversite öğrencinin Beril Başaran'a hediyesi olarak Ekim 2018 yılında başlayan kapsamlı bir sosyal sorumluluk projesidir. Temelinde Mina Başaran bursunda yer alan genç kızlara yetkinlik kazandırarak, merak ve hayatsal görüşlerin tohumların atıldığı 10-14 yaş aralığında ihtiyaç sahibi çocukların geleceğin güçlü, örnek bireyler olabilmesi için ışık tutmayı amaçlıyor. Beril Başaran Bilim ve sanatın bir arada yol almasının önünü açmak ve fayda sağlamak amacılığıyla yolumuza devam ediyoruz sözleriyle de projenin geleceği ile ilgili de hedeflerini çizmiş oldu. Kolektif Hafıza Sergisi ile önümüzdeki dönemde desteklenmek üzere sanat öğrencilerine de eğitim dönemi boyunca maddi-manevi destek olunarak projemizin sosyal, kütürel, teknolojik açıdan gelişmesine bir de sanatı ekleyerek çok yönlü olarak yolumuza devam edeceğiz. Geleceğin aydınlık yüzleri olan çocukların eğitimlerine destek olup, onların sosyal becerilerini artırarak fark yaratmaları için çaba harcayan Mina'nın Çocukları'na destek vererek daha fazla çocuğun hayatına, Türkiye'nin yarınlarına değer katabilirsiniz.


İthaki Çocuk Yayınları, Mine Pöge'nin, hayal gücünün sınırlarını zorlayan yeni hikayesi Olmadık İşler Araştırma Merkezi ile çocukların hayal dünyasına konuk oluyor. Hikayenin kahramanı Ahmet, yaşıtlarından oldukça farklıdır. Olağanüstü bir öğrenme yeteneğine sahip olarak doğar. Üç aylıkken konuşmayı söker. Birinci sınıfa başladıktan dört gün sonra okuma-yazmayı, ikinci sınıfı bitirdiğinde İngilizce, Fransızca, İspanyolca, Japonca, Çince, Arapça ve Rusça dillerini öğrenir. Kısa sürede varlığından haberdar olan Dünya Profesörleri ve Bilim İnsanları Yetiştirme Üniversitesi, Ahmet'i çocuk yaşında Olmadık İşler Araştırma Merkezi'nde görevlendirir. Kahramanımızı burada bambaşka bir dünya beklemektedir. Olmadık İşler Araştırma Merkezi, akıcı ve eğlenceli anlatımı, renkli çizimleriyle çocukların keyifle okuyacağı bir bilim kurgu macera kitabı. Çocuklarımızın kitap okuma alışkanlığı kazanması ve okumayı sevmeleri için onlara hayal güçlerini harekete geçirecek, okurken eğlenecekleri hikayeler sunmamız gerektiğini söyleyen Mine Pöge, Kitap seçmek, arkadaş seçmek gibidir. Ve bence okumanın keyfine varan çocuklar kendilerine iyi gelecek kitapları seçmeyi de öğreneceklerdir. İyi dostlar hayallerimizi sınırlamayan, aklımıza bir fikir getiren, yolumuzu açanlardır. Tıpkı kitaplarımız gibi. diyor. İthaki Çocuk Yayınları'ndan çıkan kitabı tüm online kitap satış mağazalarında ve kitapçılarda bulabilirsiniz. Eskişehir Anadolu Üniversitesi Halkla İlişkiler bölümü mezunu Mine Pöge, bir kız çocuk ve bir erkek kedi annesidir. Adım Adım Oluşumu gönüllüsü ve Ultra Maraton koşucusudur. Çocuk kitapları okumayı ve yazmayı, şapka yapmayı ve takmayı sever.


Miraç Yavuz 3. bağımsız çalışması KAYIP'ı müzikseverlerin beğenisine sundu. Geçtiğimiz aylarda piyasaya çıkan diğer iki eserde olduğu gibi KAYIP da sanatçının elektrik gitar ve soft rock tınılarını ön plana çıkardığı, dinlemesi oldukça keyifli bir parça. Son zamanlarda birçok sanatçı ve şarkıya gerek sahne, gerek aranje ve prodüksiyon aşamalarında eşlik eden Miraç Yavuz kendi şarkısı, KAYIP'ın beste ve düzenleme, mix ve mastering işlemlerini gerçekleştirmiş. Bas gitarda Selim Aydın, davulda Ethem Saran'ı gördüğümüz projenin kayıtları ise Stüdyo Nordic'te yapılmış.


Sütten ağzı yanan biri olmama rağmen yoğurdu üfleyerek yemeyi reddediyor ve bir yazıyla daha karşınıza geçiyorum. Ancak yazmamın asıl sebebi ağzımın yanmış olması değil, pek çok kişinin ağzının yanmış olması. Son zamanlarda hepimizin gördüğü bir davranış şekli var: -mış gibi yapmak. Olmayan bir şeyi var gibi göstermek, bilmiyoruz ama biliyormuşuz gibi davranıyoruz. Hayatın her köşesine sinmiş bu davranış şeklinin sanattaki hali üzerine biraz konuşmak istiyorum. Master eğitimim sırasında uzmanlık alanı seçmem istendiğinde Çağdaş Sanat üzerine çalışmak istediğimi hocalarıma bildirdim. Aldığım cevap şuydu: Henüz devam eden bir sanat üzerine çalışamaz ve yorum yapamazsın. Bitmiş şeyler üzerine yapılan yorumlar tamamlayıcı olabilir ancak bitmemiş bir sanat akımı üzerine olan yorumlar yanıltıcı olabilir. Ardından başka şeyler de duydum Çağdaş sanatı anlayabilmen ve yeterli derecede yorumlayabilmen için bile geçmiş dönemleri iyi analiz etmen gerekiyor denildi. Sanat eğitimlerinde bir eksiklik var. Bizden beklenen sanatın ne olduğunu bilmemiz ancak içinde bulunduğumuz çağ derslerde anlatılmıyor ve yaşadığımız çağın sanatına yabancılaşıyoruz. Bu kopukluğu Marmara Üniversitesi'nde Formasyon eğitimi aldığım sırada diğer üniversitelerde sanat tarihi eğitimi alan insanlarla tanıştığımda da gördüm. Belirtmem gerekir bu alanda çalışmalar yürüten akademisyenler ve öğrenciler de var ancak ben istisnalardan değil kaidelerden bahsediyorum. Çerçevenin dışına çıkmak diye çok sevdiğim bir tabir vardır. Sanat, bizi çerçevenin dışına çıkarır. Alışılagelmiş kalıplardan sıyrılır ve ifadenin birden farklı halini gözlerimizin önüne serer. Sanat, çerçevenin dışına çıkıyor ancak Türkiye'de verilen sanat eğitimi bir çerçevenin içine sıkışmış vaziyette. Sanatı sevmeyen nesiller yetişiyor çünkü sanatın gerçekte ne olduğu öğretilmiyor. Sanat, çerçevenin dışına çık diyor; sanat eğitimi, önce bir çerçevenin içini öğren de sonra çıkarsın diyor. Ancak dışına çıkmanın ne demek olduğunu öğrenmeden bilgiyi alıyoruz. Ve işlerken de zorlanmaya başlıyoruz. Geçmişin derinliklerine inip mağara resimlerine kadar pek çok kültürün ve coğrafyanın sanat geçmişini inceleyip yaşadığımız çağın sanat anlayışını kavrayamadan mezun oluyoruz. Lisans eğitimim sırasında dört yıl boyunca Çağdaş sanat eğitimi almadan mezun olmuş biri olarak bu konuda deneyimlerimden yola çıkarak bu konuyu kaleme aldım. Sanatın en önemli değişkenine insan dedik çünkü sanat insan merkezlidir. Dolayısıyla her dönemde farklılaşır ve yeni düşünce akımlarından etkilenir ve formu evrilir. Kısacası yeni bir yorum kazanır. Ancak biz geçmişe dönüp o sanatı öğrenirken günümüz sanatını kaçırıyoruz. Geçmişe saygı duyalım elbette. Bilgiyi alalım ve harmanlayalım. Ancak çerçevenin dışına çıkmaktan da korkmayalım. Yeni nesil artık kalıplaşmış sanat üzerine konuşmak istemiyor. Kalıplaşmış konular üzerine araştırmalar yapmak ve yazmak da istemiyor. Bizden bir önceki kuşağın anlamsız ve marjinal bulduğu konular, bizim için uçsuz bucaksız bir deniz gibi. Araştırması keyifli. Bir önceki yazım olan Sanat Nedir?de Michelangelo'yu eleştirdiğime yönelik eleştiri aldım. Onun sanatçı kimliğini sorgulamamdan rahatsız olunmuş. O yazıda vurgulanan şey, sanata ve sanatçıya yüklenen kalıplaşmış düşüncenin reeldeki karşılığının zayıf olduğuydu. Kısacası mesele saygısızlık değil, mesele çerçevenin dışına çıkmak. Farklı bir açıdan bakmak. Sanat tarihi egitimini sanat egitimi gibi gormemek gerekir. Bununla birlikte universitelerdeki egitimler de akademik bir formasyona dayanmalidir. Ne sanat ne de tarih, bir bilim dali olmasa da, lisans ve lisans ustu diploma ile sonuclanan calismalar bilimsel arastirma ilkelerine gore yapilir. Cagdas sanatlarda; akim tamamlanmadan, uzerinde genel bir gorus birligi olusmadan ve en onemlisi de kulturel etkilesimi tamamlanmadan, formatif bir calisma yapmak, hocalariniz da ifade ettigi gibi pek mumkun degildir. Icinde bulundugumuz cag ile ilgili calismalar elbetteki cok kiymetlidir. Ancak bunun icin kuramsal estetik uzerine bagimsiz calismalar daha uygun olacaktir.


İstanbul Modern'in 2018 yılının Ekim ayında İstanbul Kalkınma Ajansı'nın desteğiyle başlattığı Uluslararası Misafir Sanatçı Programı, farklı coğrafyalardan 10 sanatçıyı İstanbul'daki zanaatkarlarla birlikte üretim yapmak üzere bir araya getirdi. Zanaat ustalarıyla çalışmalar yapan sanatçıların yeni yapıtları 26 Şubat 23 Ağustos 2020 tarihleri arasında Misafirler: Sanatçılar ve Zanaatkarlar adlı sergide izleyiciyle buluşuyor. İstanbul Kalkınma Ajansı'nın Yenilikçi ve Yaratıcı İstanbul Destek Programı çerçevesinde destek verdiği Uluslararası Misafir Sanatçı Programı kapsamında, dünyanın dört bir yanından sanatçılar, İstanbul'daki zanaatkarlarla Türkiye'de bir müze çatısı altında ilk defa bir araya geldi. İstanbul Modern'in Türkiye'nin uluslararası tanıtımına katkı sağlayan projesinin ilk sergisi Misafirler: Sanatçılar ve Zanaatkarlar ise 26 Şubat 2020 itibariyle sanatseverlerle buluşuyor. Sergi, izleyiciyi İstanbul'un köklü zanaat geçmişini çağdaş bir mercekle düşünmeye çağırıyor. Serginin basın toplantısına İstanbul Modern Yönetim Kurulu Başkanı Oya Eczacıbaşı, İstanbul Kalkınma Ajansı Genel Sekreter Vekili Dr. Fatih Pişkin, sergi küratörleri Öykü Özsoy ve Ümit Mesci, sanatçılar ile zanaatkarlar katıldı. İstanbul'un küresel ölçekte tanıtımını ve görünürlüğünü arttırmayı da amaçlayan programa katılan misafir sanatçılar, İstanbul'da metal sıvamadan yorgancılığa, ahşap oymadan halı dokumaya kadar pek çok zanaatın ustasıyla bir araya gelerek üretimlerini gerçekleştirdi. İstanbul'daki zanaatlardan ilham alarak ortaya çıkan üretimlerin sergilendiği Misafirler: Sanatçılar ve Zanaatkarlar sergisi 10 uluslararası sanatçının çalışmalarına yer veriyor. İstanbul Modern'in küratöryel ekibinden Ümit Mesci ve Öykü Özsoy'un küratörlüğünü üstlendiği sergide yapıtları yer alan sanatçılar, kendi üretim süreçlerinde zanaat ve gelenek konularına odaklanıyor ya da farklı malzeme ve tekniklerle çalışmalarını yürütüyor. Uluslararası bienallere, sergilere katılmış, dünyanın önde gelen müze ve sanat kurumlarının koleksiyonlarında yapıtları yer alan sanatçılar şöyle sıralanıyor: Rodrigo Hernandez, Faig Ahmed, Randi & Katrine, Rana Begum, Benji Boyadgian, Servet Koçyiğit, Outi Pieski, Wael Shawky ve Jorinde Voigt. Sergi, üretilen yeni yapıtların yanı sıra, sanatçıların İstanbul'daki araştırma ve üretim süreçlerini, kentte etkileşime geçtikleri, ilham aldıkları kaynakları, birlikte çalıştıkları zanaatkarlar hakkında bilgileri de ziyaretçilerle paylaşıyor. Misafirler: Sanatçılar ve Zanaatkarlar, geleneksel üretim tekniklerini güncel bir bakış açısıyla yorumlayan sanatçıların yapıtlarının yanı sıra İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kütüphane ve Müzeler Müdürlüğü Koleksiyonu'ndan ve Harbiye Askeri Müzesi'nden ödünç alınan, İstanbul'un kültürel zenginliğine ışık tutan tarihi objelere de yer veriyor.


Mısır tarihinden bahsederken öncelikle Mezapotamya'dan bahsetmek gerekir. Eski Yunan'lıların Verimli Hilal adını verdikleri Dicle ve Fırat nehirleri arasında kalan bereketli toprak anlamına gelen Mezapotamya'da birçok uygarlık hüküm sürmüştür. Mezapotamya döneminde yapılan doğa resimleri gerçekçi, insan tasvirleri ise stilize olması sebebiyle gerçekçi değildi. Bu dönemde yapılan ziggurat adı verilen tapınaklar sanatsal mimari açısından önemlidir. Mısır medeniyeti ise büyük bir nehir olan Nil nehri sınırında olması sebebiyle Mezapotamya'yı uygarlıktan medeniyete yükseltmiştir. 3000 yıl süren Mısır uygarlığı kendi içinde eski, orta, yeni ve geç krallık olarak dört dönemden oluşur. Mısır sanatında çok ta uzun sayılmayan yönetim dönemi hariç değişiklik yapılmamış eski sanatsal anlayış ve biçimlerine sadık kalınarak değişikliğe gidilmemiştir. Mısır halkı tıp, matematik ve geometride çok ileridir. Örneğin ilk mimar Mısır'da doğmuştur. Mısır dini ise çok tanrılıdır. Çok tanrılı dine inanıyor olmaları sanat anlayışlarını fazlasıyla etkilemiştir. Resimlerdeki işlenen konular: tanrılara sunulan adaklar, savaşlar, zaferler, firavunların yaşamları, diğer dünyaya yaptıkları yolculuk, mumyalama törenleri, ölülerin taşınması gibi konuları içerir. Mısır sanatında heykeller ilahi varlıkların, kraliyet dünyasına ait isimlerin heykelleri olduğundan dünya ile ruh arasında ki bağlantı olduklarına inanılırdı. Heykeller tapınma amaçlı, kutsal yağ sürme, tütsüleme ve mumyalama gibi günlük ritüeller için önem arz ederdi. Taş heykellerde figürler kapalı bir beden duruşuna sahiptir, kolları bedenin yanında durur ve ciddiyet fazlasıyla yansıtılmaktadır. Eski Mısır döneminde dinsel konular, mumyalama hazırlığı, ölülerin taşınması, ölüye ağıtlar gibi konular daima işlenen konular arasında yer alır. Ölü odalarında birbirine bağlı ölü gömülmesi gibi sahneler resmedilmesinin yanı sıra ölü kimseler sevilen eşyalarıyla birlikte gömülürdü. Mısır sanatında güç sembolize edilirken asa, takma sakal gibi öğeler kullanılmıştır. En akılda kalıcı örneği ise kadın olduğu halde Mısır firavunu Hatşepsut'un kendini takma sakal ile betimletmesidir. Günümüzde müzelerde gördüğümüz eserler genellikle kraliyet mensuplarına aittir ve bu eserler günümüzün güzellik ve estetik anlayışına uygundur. Bununla birlikte, müzelerin depolarında toplumun daha alt sınıflarından kişiler için yapılmış olan küçük heykelcikler, muskalar, kefenler, mezar taşları bulunur. Mısır sanatında figürlerin ölçeği, hiyerarşiyi göstermek için en sık kullanılan yöntemdir. Figürler ne kadar büyükse, o kişilerin toplumsal önemleri de o kadar yüksektir. Örneğin esir ve köleler, diz çökmüş hatta küçültülmüş yığınlar halinde çizilirdi. Mısır döneminde var olan pilonlar, tapınak kapılarının iki yanında bulunan Mısır' a özgü duvarlardır. Hangi kral ve zafer döneminde yapıldığı üzerinde ibarelerle yazılıdır. Dikilitaşlar ise Güneş ve yükseliş simgesi olduğundan bazı tapınak önlerinde çift olarak yer alır. Orta krallık Mısır döneminde ise günlük yaşamla ilgili konular tarlada çalışma, avlanma balık tutma, savaş ve zafer resimleri konu alınır. Günlük yaşamla ilgili çizilen konularla ölünün hayatta iken bulunduğu mevki, yaptığı işleri ve özel yaşamı ayrıntısıyla resmedilmiş olur. Mısır sanatı günümüzde bile etkisini yitirmeyen antik sanat dönemlerinden biridir. Genel hatlarıyla Mısır sanatı ve öğelerinden bahsetmiş olsam da ilerleyen yazılarda Mısır tapınak ve mimari sanatından bahsederek sizlerle buluşmak üzere yeniden yazacağım. Keyifli okumalar dilerim.


Tanrıları kızdıran insanların uğradıkları gazaplar, aldıkları cezalar ve çektikleri acılar Yunan mitolojisinde en sık işlenen temalardan biridir. Tanrıların gazabına uğrayan insanlardan biri de bugün Yunanistan'da bulunan ve Korint olarak bilinen Efira'nın ilk kralı olan Sisifos'tur. Sisifos, keskin zekası ve kurnazlığı ile kötü şöhret kazanmıştır, bilge ve uyanık olan, öte yandan bilgeliği haydutluğuna engel olamayan bir kraldır. Yakalamış iki avcuyla kocaman bir kayayı, ve de kollarıyla bacaklarıyla dayanınıştı kayaya, ha bire itiyordu onu bir tepeye doğru, işte kaya tepeye vardı varacak, işte tamam, ama tepeye varmasına tam bir parmak kala, bir güç itiyordu onu tepeden gerisin geri, aşağıya kadar yuvarlanıyordu yeniden başbelası kaya, o da yeniden itiyordu kayayı tekmil kaslarını gere gere, kopan toz toprak habire aşarken başının üstünden, Farklı kaynaklarda Sisifos'un cezasının nedenleri ile ilgili bazı anlatılar mevcuttur. Bunlardan biri Coğrafyacı Pausanias, Periegesis tes Hellados adlı eseridir. Pausanias eserinde Korent'i tanıtırken Afrodit tapınağından ve bu tapınağın arkasında yer alan bir çeşmeden söz etmekte ve bunun Asopus tarafından Sisifos'a armağan edildiğini belirtmektedir. Bu armağanın veriliş nedeni ise dev bir kartal şeklinde gelen Zeus tarafından bir adaya kaçırılan ırmak tanrısı Asopus'un kızı Agina'nın, Sisifos'un yardımı sonucunda kurtarılmış olmasıdır. Anlatıya göre bu kaçırılmaya şahit olan Sisifos, Korent'e bir su kaynağı temin etmesi karşılığında Asopus'a olayla ilgili bildiklerini anlatarak kızının kurtarılmasını sağlar. Ancak bunun sonucunda Sisifos, kısa öfkesi, bakirelerle kaçma tutkusu kadar efsanevi olan Zeus'un gazabına uğrayarak Hades'in en derin yerini boylamıştır. Zeus, tanrısal sırları ifşa ettiği için Sisifos'un dünyadayken büyük günah işleyip ebedi cezaya çarptırılanların cezalandırıldığı yer olan Tartaros'a gönderilmesini ister. Tanatos'a yani ölümün kişileştirilmiş haline Sisifos'u yer altı dünyasına götürmesi emredilir. Kendisini yakalamaya gelen Tanatos'un yanında getirdiği kelepçelerin nasıl kullanıldığını göstermesini isteyen Sisifos, keskin zekası ve kurnazlığı sayesinde Tanatos'u tuzağa düşürerek onu hapseder. Böylece yeryüzünde ölüm hadisesi gerçekleşmez olur, ölüm Sisifos tarafından bir süre askıya alınmıştır. Durumdan rahatsız olan tanrılar savaş tanrısı Ares'i görevlendirirler. Ares, Tanatos'u kurtarır ve birlikte Sisifos'u Hades'e teslim ederler. Kurnaz Sisifos ölüler diyarına gitmeden önce eşi Merope'ye kendisi için geleneksel defin merasimi yapmamasını özellikle tembih eder. Bu vasiyet üzerine hiçbir defin işlemi yapılmaz. Nihayetinde Hades'in yerine varan Sisifos, orada durumundan şikayetçi olur ve hem kendisine örf ve adetlere uygun bir cenaze merasimi tertip etmek hem de böyle bir ihmalde bulunan karısını cezalandırmak için birkaç günlüğüne yeryüzüne geri gönderilmeyi talep eder. Yunan şair Megaralı Teognis'in de ifadesiyle ona hiçbir faniye nasip olmayan bir lütufta bulunulur ve Sisifos kaba dul eşini cezalandırmak üzere yeryüzüne geri gönderilir. Sisifos bu sayede ölümü ikinci kez kandırmış olur. Geri dönmeyi reddeden Sisifos uzun yıllar yeryüzünün tadını çıkarır. Yıllarca daha yaşadıktan sonra ileri bir yaşa erişen Sisifos'un kapısı ölüm tarafından bir kez daha çalınır. Sisifos ile hem ilahi sırları ifşa ederek Zeus'a yani Tanrı'ya karşı gelen hem de ölümü inkar ederek ve tanrılara mahsus bir özellik olan ölümsüzlüğü elde etmeye çalışarak ilahi kanunlara başkaldıran insan tipi resmedilmektedir. O, aynı zamanda çoğu zaman şeylerin doğal düzenini önemsememeye ve insanlığın üzücü ama kaçınılmaz ölümlülüğünden kaçınmaya çalışanların aptallığının dokunaklı bir sembolü olarak görülmektedir. Aslında Sisifos'un tanrı olmak, tanrının yerine geçmek ya da kendisini tanrı ile eş görmek gibi bir niyeti yoktur. Ancak onun durumu, beşeri halin temel karakteristiğinde var olan insanın içindeki ölümsüzlük arzusunu yansıtmaktadır. Antik çağda tıpkı bugün de olduğu gibi Sisifos miti, tanrıları gücendirmenin korkunç sonuçları için uyarıcı bir masal işlevi görmüştür. Faniliği kabul etmeyişi, kadere, kaderin belirleyicisi ve ölümün var edicisi tanrısal iradeye boyun eğmeyişi ile Sisifos, asla taklit edilmemesi gereken bir örnek olarak kadim Yunanlıların gözleri önüne serilen bir ibret kahramanıdır. Sisifos miti aslında beşeri ile ilahi arasındaki temel karşıtlığı vurgulayarak, bu yönde bir başkaldırının nasıl bir sonuç meydana getireceğini anlatmaktadır. Sisifos karakteriyle ilgili klasik iki temel vurgu dikkat çekmektedir. Bunlardan biri Sisifos'un büyük bir günahkar olarak ebedi cezaya çarptırılmış oluşudur. Diğeri ise onun zeka, kurnazlık, ikna edicilik gibi hünerleri sayesinde ölümü alt edişi üzerinedir. Vurgu nereye yapılırsa yapılsın, Sisifos'un hikayesinin, zamanla eklenen süslemelerle oluşan -ve çoğu zaman çelişkili- versiyonları arasındaki farklar ne olursa olsun kaynakların tamamının ittifak ettikleri tek nokta Sisifos'un ebedi bir cezaya çarptırılmış oluşudur. Sisifos yaşam öyküsü ile pek çok kişi gibi Fransız yazar ve düşünürü Albert Camus'ya da ilham olmuştur. Camus, II. Dünya Savaşı ortasında kaleme aldığı Sisifos Söyleni'nde modern insanın monoton yaşamındaki anlamsız çabasını Sisifos miti üzerinden anlatmıştır. Sisifos Söyleni'ni hayatın anlamsız ve saçma olduğunu haklı çıkarmaya çalışan bir alegori olarak sunar. Ve der ki: İnsan, anlamsızlığına ve tüm baskılarına karşın yaşamı yenmek zorundadır. Camus için Sisifos, Absürdizmin poster çocuğudur, çünkü yaşama ölümden daha çok değer verir ve varlığından mümkün olduğu kadar zevk almak ister, ancak bunun yerine tekrarlayan anlamsız bir görevi yerine getirmeye mahkum edilerek amaçlarında engellenir. Camus gerçekten önemli olan tek felsefe sorununun intihar konusu olduğunu iddia ederek başladığı cümlelerini insanın varoluşu yaşam ve ölüm arasındadır diyerek sürdürür. İntihar etmenin mantıklı bir eylem olup olmadığı üzerinde çeşitli örnekler vererek konuyu aydınlatan Camus, intiharın boyun eğmek olduğu, asıl başkaldırının yaşamak olduğu, ne olursa olsun yılmadan yaşamanın anlamlı ve kıymetli olduğu, intiharın bir kaçış olduğu, yaşama dair tutunacak bir şeylerin olduğunun mutlaka bilinmesi gerektiği üzerinde durmaktadır. Yaşamı ve intiharı sorgularken, saçmayı anlatmaktadır. Camus'nun saçma kavramına yüklediği anlamı tartışmadan önce, saçma kelimesinin düz anlamına değinecek olursak, saçma öncelikle mantığın kurallarını ihlal eden, akıldışı, anlamsız, absürt ve akla aykırı gibi anlamlarda kullanılmaktadır. Ahmet Cevizci'nin aktardığına göre ise genel olarak, akla açıkça karşı olan, gizli ya da örtük değil de apaçık bir çelişki sergileyen, mantık yasalarına aykırı olan, sağduyunun apaçık doğrularına ters düşen fikirler, tezler; kendi içinde bir çelişki içeren fikirler, mantık bakımından zorunlu olan bir doğruyla çelişen yargılar için kullanılan sıfat ve daha özel olarak da varoluş felsefelerinde, yaşamın anlamsızlığı, tutarsızlığı ve amaçsızlığı için kullanılan bir terimdir. Saçma, Camus nezdinde bu anlamların yanı sıra insanın varoluşu ile ilişkilendirilmektedir. saçmalık olarak değerlendirmiştir. Camus'ya göre saçma hayatın tutarsızlığını anlamış, akla, mantığa aykırılığını görmüş, bilinçli insan ya da düşüncedir. Uyumsuzluk ise, bilinç sahibi bir varlık olan insan ile dünya arasında anlamlı bir ilişkinin kurulamaması, yani bir ilişkisizlik durumu ya da kopuştur. Bu kopuş insanı özvarlığına dair bir bilince taşır. kavramı arasında yaptığı ayrımdır. Camus saçmayı dünyanın varoluşu ile onun varoluşunun bizim talebimiz doğrultusunda olup olmaması arasındaki ilişki olarak tanımlar. Camus'nun saçma kavramında hem metafizik hem de epistemolojik bir yön vardır. Metafizik yönüyle absürt insan zihninin bütünüyle kendisine kayıtsız olan dünya ile karşı karşıya gelmesidir. Bunun sonucunda talep eden bir zihin ve bütünüyle zihni hayal kırıklığına uğratan bir dünya ortaya çıkar. Epistemolojik yönüyle saçma kavramı insanın bilme isteğini uyandırır ve bu istek bilmenin sınırlarını çizer. Camus bu anlamsızlık ve uyumsuzluğa karşı nasıl yaşanılması gerektiğini sorgular. birey olarak zamanı aşamayacağı hatta onun esiri olduğunu duyumsar ve bunu bilince taşır. çoğunluğunun farklı ölçülerde duyduğu, yabancı bir dünyada bir başına bırakılmışlık hissidir. Uyumsuzun en önemli kaynaklarından biri, tekdüze bir hayatı sürdürüyor olmaktır. Hayatın bir alışkanlıklar yığını olduğunu fark eden ve her gün aynı kısır döngüyü yaşayan insan anlamını sorgusuna başlar. Sonunda hem umutsuzluk hem de ölüm düşüncesi ile karşı karşıya gelir. Dünyanın anlamsızlığını ve saçmalığını fark eden insanın iki seçeneği vardır artık. Ya dünyayı anlayacaktır ve bir iyileşme umuduyla yaşayacaktır ya da intihar edecektir. İntihar ediş fiziki veya felsefi olarak düşünülebilir. Fiziki intihar bedeni yaşamdan koparmak ve varoluşunu sonlandırmak iken felsefi intihar dünyanın bu uyumsuzluğuna rağmen insanın anlam arayışını sürdürmesidir. Bu arayış umudu beraberinde getirir. Yaşamın tüm bu anlamsızlığına rağmen yaşamı seçmek ve yaşamdan yana olmak uyumsuzluğu doğurur. Uyumsuzu kavrayan insan için ise tek bir çıkış yolu vardır, o da başkaldırıdır. Başkaldırı Camus'da uyumsuzun insanda yarattığı anlamsızlık, yabancılaşma, kayıtsızlık ve umutsuzluk duyguları ile baş etmenin tek çaresidir. İnsan, anlam aramaya çalıştığında, dünya karşısındaki acizliğiyle ve dünyanın insan isteklerine nasıl sağır ve dilsiz kaldığıyla yüzleşir. Dünya uyumsuz insana böylesi kayıtsız kalsa da uyumsuz insan bu umutsuz ve kaçınılmaz durumu kabullenerek varoluşuna tutkuyla bağlanır. Camus bunu kahramanca bir çaba olarak görür ve işte bu bağlamda efsanevi bir karakter olan Sisifos'u metafor olarak kullanır. Ona göre uyumsuz insan da tıpkı Sisifos gibi bu yükü üstlenmeli, sonlu ve kaçınılmaz olan varoluşunu kabullenmeli ve bu kabulleniş ile onu mutluluktan alıkoyan yaşama başkaldırmalıdır. Başkaldırı umutsuz bir çaba dahi olsa mutluluk getirir. Camus'ya göre tüm anlamsızlığına ve saçmalığına rağmen hayat, bir meydan okuma olarak kabul edilmelidir. Sisifos, bir bakıma insanlığı temsil eder ve Sisifos'un verdiği uğraş hayatımız boyunca her gün yaptığımız şeylerin bir sembolü olarak karşımıza çıkar. Camus'ya göre, eylemlerimiz de Sisifos'un kayaları yuvarlaması gibi anlamsız ve verimsizdir. Ancak olayı asıl trajikleştiren Sisifos'un dağın tepesine vardığı sırada kayanın tekrar ve tekrar düşeceğini bile bile gayret etmesidir. Camus için Sisifos'luk asla acınacak bir şey değildir. Aksine Sisifos, saçmalıkla yüz yüze yaşamayı seçtiği için saçma kahramanı temsil etmektedir. Bu yaşamayı seçme durumu farkındalık ve bilinç tabanlıdır zira Sisifos tavrı sayesinde bu bunaltan mahkumiyetin üstesinden gelebilir. Mahkumiyetinin tam anlamıyla farkındadır, tanrılar tarafından ona dayatılan bu kader ve varoluşun kaçınılamaz boşunalığının tamamen bilincindedir. Fakat tutkusu, özgürlüğü ve başkaldırışı Sisifos'u, onu ezmeyi amaçlayan mahkumiyetten daha güçlü kılar. Sisifos o kayanın altında kalmayı reddetmiş, her şeye rağmen yaşamayı seçmiştir. Bu seçim onu özgür kılmış, o tanrıların verdiği bu ceza ile yılmayarak kendi varoluşuna bir anlam atfetmiştir. Camus'nun Sisifos'u anlamlı bir biçimde kendisini anlamsız uğraşına adamakta ve böylece onu anlamlı kılmaktadır. Taşın düştüğü anların birinde, Sisifos durumun saçmalığını kavrar ve uyanır. Kaya, umut ve başarı isteğiyle de tepeye çıkarılabilir. Her seferinde kayanın düşeceğini bilse de Sisifos'u bu umutsuz ve kısır döngü içerisinde farklı kılan, kazanmak için önce yazgısını kabullenmesidir. Bu bir boyun eğme gibi duran, çok güçlü bir başkaldırıdır. Tüm umudunu elinden almak için ona bu ceza verilmiştir ve elbet ceza, kabul edildiği sürece cezadır. Kaya onun nesnesidir artık. Dağ, gökyüzü ve toprak artık ona aittir. Sisifos mevcut durumunu değiştirmek için hiçbir umuda sahip olmasa da kendisine verilen ve elinde olan her şeyi kullanmaktadır. Sisifos'un çabası mutlu bir çabadır. Çünkü bu çaba ile Sisifos kaderine boyun eğmekten ziyade zirveye her defasında ulaşmak için gösterdiği azimle tanrılara karşı koymaktadır. Sisifos asla yitik bir karakter değildir. O uyumsuzun olduğu kadar yaşamın da kahramanıdır. Boşuna ve anlamsız bir uğraşıdan kocaman bir varoluş ve başkaldırı mücadelesi damıtmıştır. Sisifos umudunu kaybetmek üzereyken uyanarak kendi kurtuluşunu yaratmıştır. İşte tam da bu yüzden Sisifos'u yüzünde kocaman bir gülümseme ile mutlu hayal etmeliyiz.


Sanatçının Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesinin Resim Bölümünden mezun olmasının ardından eğitiminin sınırlarının dışında kendi içinde arayışında olduğu dünyaları ve bu dünyaların varlıklarını bulmak için bir adım attığı ilk solo sergisi Arayış, 10.06.2022 30.07.2022 tarihleri arasında Mixer'in proje odasında izlenebilir. Öğrencilik yıllarından sonra kendi artistik dilinin, estetiğinin ve ifadesinin özgürlüğünün peşinden sezgileriyle ilerlemeyi seçen sanatçı, bu doğrultuda yön bulan çizgilerin, şekillerin ve renklerin izinden kendi iç yolculuğunda kendisine eşlik eden çalışmalarını Arayış sergisi ile izleyiciyle paylaşıyor. Her ne kadar eski ustaların eserlerinden oldukça beslenmiş olsa da Ayşenur Şentürk'ü bu ustaların pratiklerinden ayıran en büyük özelliği dünyada var olan ya da hayal edilmiş olan mitlerin ve dini tasriflerin alışagelmiş imgelemleriyle; temsiliyetinin ötesinde kendi içindeki kıtalarda ve bilinmeyen topraklarda geçen kişisel Odysseia'sının izlerini seyircisiyle buluşturuyor olması. Şentürk'ün etkilendiği sanatçılardan biri olan John William Waterhouse'un meşhur Odisseus ve Sirenler tablosuna baktığımızda, Homer'in destanından bir sahneyi fiziksel dünyada var olan alışagelmiş teslimiyetler ve anlatılar üzerinden, özgün estetik diliyle bir tablo yarattığını görürüz. Ayşenur Şentürk'ün resimlerine baktığımızda tanık olduğumuz sahneler ve peyzajlar Şentürk'ün kendi iç varlığının dehlizlerindeki yolculuğuna çıkmış başka bir destansı dünyadan manzaralarla doludur. Sanatçının eserlerinde doğada var olan ve dünyadaki varlığıyla bize tanıdık gelen canlılar ve manzaralar yer alsa da asıl karşılaştığımız sanatçının iç yolculuğudur. Bakir bir harmoniyle ortaya koyduğu tablolarında ruhuna dokunan iç arayışlarını izleyicinin deneyimine sunar. Ayşenur Şentürk'ün Mixer proje odasında gerçekleşecek ilk kişisel sergisi Arayış, 10.06.2022 30.07.2022 tarihleri arasında izlenebilir.


Mixer, sergi programına 17 Şubat'ta açılışı gerçekleşen iki yeni sergi ile devam ediyor. Ana galeri mekanında, Nergis Abıyeva küratörlüğünde Alp İşmen ve Yüksel Dal'ın çalışmalarını bir araya getiren Olağanüstü denklikler, ince benzerlikler sergisi yer alırken proje odasında Leyla Emadi'nin solo sergisi Gel-Git yer alıyor. Mixer, 16 Şubat 3 Nisan 2021 tarihleri arasında farklı kuşaklardan iki sanatçıyı, Alp İşmen ve Yüksel Dal'ı, küratörlüğünü Nergis Abıyeva'nın üstlendiği Olağanüstü denklikler, ince benzerlikler sergisinde bir araya getiriyor! Adını İtalyan yazar Umberto Eco'nun Foucault Sarkacı romanından alan sergi, ilk bakışta, hemen görünür ve kavranır olanın değil, derinleştikçe, katmanlarına inildikçe fark edilenin izini sürüyor. Alp İşmen ve Yüksel Dal, pratiğini genellikle kalem kağıtla gerçekleştirmeyi yeğleyen ve mürekkebin kağıt üzerindeki olanaklarını araştıran iki sanatçı. Her iki sanatçı da, mürekkebi sıradan bir malzemeden çok, bir deneyim alanı olarak ele alıyor. İzleyicinin hemen kavrayacağı gibi, sergide yer alan çalışmalarda çizgi öne çıkıyor. Olağanüstü denklikler, ince benzerlikler sergisi, birbirinin eşiti olmayan, ancak birbirine denk düşen görsel ve jestüel ilişkilere odaklanıyor. Olağanüstü denklikler, ince benzerlikler, Alp İşmen ve Yüksel Dal'ın çalışmalarını birbirine paralel izlenen denkliklerle sunarken izleyiciye her bir sanatçının pratiğini kavrama fırsatı da veren bir kişisel sergi deneyimi sunuyor. Sanatçılar Alp İşmen ve Yüksel Dal'ın katılımıyla Nergis Abıyeva küratörlüğünde düzenlenen Olağanüstü denklikler, ince benzerlikler sergisini 16 Şubat 3 Nisan tarihleri arasında Mixer'de ziyaret edebilirsiniz. Alp İşmen 1962 yılında İstanbul'da doğdu. 1980'de başladığı Tatbiki Güzel Sanatlar Yüksek Okulu'nu 1984'te Marmara Üniversitesi mezunu olarak tamamladı. 5. Günümüz Sanatçıları sergisinde bir gravürü sergilendi. Baskı resim eğitimi almasına rağmen hayatını grafik tasarım alanında çalışarak sürdürdü. 2003 yılında Karşı Sanat'ta düzenlenen Bu Sergi Aileye Mahsustur karma sergisine katıldı. İşmen'in çalışmaları, 2017 yılında Contemporary İstanbul Sanat Fuarında, 2019 yılında Pilevneli Project'te düzenlenen Kağıt sergisinde yer aldı. Yapıtları pek çok koleksiyonda yer alan sanatçı, 2019 yılında Daire Sanat'ın Açık Atölye Programı'na katıldı. Yüksel Dal 1992 yılında Denizli'de doğdu. 2015'te Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim bölümünden mezun oldu. Aynı üniversitenin yüksek lisans programında eğitim aldı. İlk solo sergisi Sonsuz Küçük, Sonsuz Büyük 2018 yılında Mixer'de gerçekleşti. Çalışmalarının sergilendiği yerler arasında İstanbul Kültür Üniversitesi Sanat Galerisi, O'Art Sanat Yarışması, İstanbul Rotary Sanat Yarışması, Genç Etkinlik 7, Marmara Üniversitesi Cumhuriyet Müzesi, The Marmara Pera bulunmaktadır. Mixer, Leyla Emadi'nin kişisel sergisi Gel-Git'i sunmaktan mutluluk duyar! Leyla Emadi'nin Mixer'deki ilk kişisel sergisi olan Gel-Git, 16 Şubat 3 Nisan 2021 tarihleri arasında Mixer'in proje odasında ziyaret edilebilir. Bu belirsizliklerin içinde yaşamaya devam ederken bazı sabahlar uyanıp kendimizi çok güçlü ve her şeyin üstesinden gelebilecek gibi hissederken, bazı sabahlar da yerin yedi kat dibinde imişçesine ağır hissederiz. O an için bu gelgitler sıkıntılı bir durummuş gibi gözükse de aslında konfor alanından her çıkış, öz benliğimize daha hızlı bir varıştır. Zygmunt Bauman'ın da dediği gibi; belirsizlik insan yaşamının doğal habitatıdır; belirsizlikten kaçınma umuduysa insan yaşamındaki arayışın motorudur. Sergi, sanatçının, bireysel konfor alanı ve belirsizlik durumu arasında kalışlarını yansıtan çoğunlukla beton harflerle sözcüklere ve cümlelere dönüşmüş formlar yanında gelgit yaşayan bireyin zihnindeki düşüncelerden kağıda ve ardından sergi mekanına dökülen sözler bütününü içeren enstalasyonlarını bir araya getiriyor. Gel-Git, 16 Şubat 3 Nisan 2021 tarihleri arasında Mixer'in proje odasında görülebilir. 1977 yılında Ankara'da doğan Leyla Emadi, sanat eğitimine Los Angeles Pierce College'da 3 Boyutlu Sanat ile başlamıştır. Ardından Yeditepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim bölümünde Lisans ve Yüksek Lisansını tamamlamıştır. Aynı okul ve bölümde 2015 yılında başladığı doktora eğitimine devam etmektedir. Aynı zamanda İstanbul'daki atölyesinde üretmeye devam etmekte ve sergilerde yer almaktadır. Eserlerinde, bireyin bağlı olduğu cinsiyet, din, siyaset, ideolojik ve kalıplaşmış düşünceler irdelenmektedir. Üzerinde çalıştığı kavrama bağlı olarak gelişen malzeme kullanımı sayesinde oldukça geniş bir üretim yelpazesi vardır. Tuvallerin yanı sıra kağıt çalışmalar, enstalasyonlar ve son yıllarda yoğunlukla üretimine dahil ettiği beton cümleler çalışmaları arasında yer alır. Sanatçı, Yurt içi ve yurt dışında çok sayıda sergide yer almaya devam etmektedir.


Mixer'in kariyerlerinin başındaki genç sanatçılara alan açma ve destek olma arzusuyla hayata geçirdiği sergi serisi Mixer Sessions'ın beşinci edisyonu, 15 Haziran 4 Ağustos tarihleri arasında izleyici ile buluşmaya hazırlanıyor. Mixer'in, 2016 yılından bu yana sanat eğitiminden profesyonel sanat yaşamına geçiş sürecindeki sanatçıların katılımına açık düzenlenen sergi serisinin bu yıl beşincisini gerçekleştiriyor. Sanat alanında eğitim veren üniversitelerin son sınıf lisans, yüksek lisans, doktora öğrencilerine yönelik yapılan açık çağrı sonucunda bu yıl 300'ün üzerinde başvuru aldık. Mixer ekibi tarafından yapılan değerlendirme sonucunda 19 sanatçının farklı disiplinlerde üretilen çalışmaları sergilenmeye hak kazandı. Mixer Sessions V, farklı şehirlerde eğitim gören sanatçıların video, fotoğraf, tuval, karakalem, seramik, hazır nesne ve mekana özgü yerleştirmeler gibi çeşitli sanatsal üretim biçimlerini kullanan çalışmaları izleme fırsatı sunuyor. Bu yılki seçki de, toplumsal hafıza; birey-kimlik; aidiyet; aile; ev-mekan, doğa-insan ilişkisi ve iktidar kavramları öne çıkıyor. 15 Haziran 4 Ağustos tarihleri arasında çalışmalarını Mixer Sessions V sergisi aracılığıyla izleyiciler ile buluşturacak sanatçılar: Cemil Toprak, Delal Eken, Derya Gözükızıl, Duygu Tanrıverdi, Eda İlbeyci, Ege Subaşı, Ekin Keser, Ferhat Salman, Gökhan Tanrıöver, Hale Arslan, Hazel Kılınç, Irmak Dönmez, Kübra Zor, Nagihan Aydınlık, Pelda Aytaş, Rıdvan Aşar, Serap Alakaz, Volkan Dinçer, Zeynep Tunçel olarak belirlendi.


Mixer, 18 22 Kasım 2020 tarihleri arasında Step İstanbul'da yerini almaya hazırlanıyor. Farklı disiplinden bir araya gelen sanatçıların ürettiği eserlerle Mixer A1-106 numaralı fuar alanında sanatseverleri bekliyor olacak. Sanat herkesin hayatının bir parçası olmalıdır fikriyle yola çıkan Step Istanbul, dört gün boyunca sanat kurum ve kuruluşlarını, sanatçıları ve sektörde yer alan çalışanları sanatı daha ulaşılabilir kılmak amacıyla bir araya getirmeyi amaçlıyor. - Görsel: Rugül Serbest, mektup I letter I, tuval üzerine yağlı boya oil on canvas, 25x25 cm, 2018


İtina ile derlenmiş bilgiler, olağanüstü görseller, faydalı eser analizleri, sanatın belli başlı dallarında kullanılan temalar, teknikler. Önemli türlere, eserlere, akımlara, temalara ve tekniklere yönelik cep kılavuzları... hep kitap'tan sanatseverlerin elinden düşürmeyeceği özgün bir sanata giriş serisi! Serinin ilk kitapları olan Sanatın Kısa Öyküsü, Fotoğrafın Kısa Öyküsü'ne Modern Sanatın Kısa Öyküsü eklendi! Modern Sanatın Kısa Öyküsü, modern sanat konusuna yepyeni ve yenilikçi bir perspektiften bakıyor. Rahatlıkla takip edilebilen tasarımıyla, modernizmin ilk döneminden çağdaş sanat örneklerine kadar, toplamda 50 önemli eserin analizini sunuyor. Bunu yaparken modern sanat tarihindeki farklı teknikleri açıklıyor, teknik jargonu anlaşılır kılarak her okurun modern sanattan keyif almasını sağlıyor.


Pandemi dolayısıyla sosyal mesafeyi koruduğumuz bu yaz aylarında, her yerden erişebileceğiniz sanat tarihi dersleri devam ediyor! İstanbul Modern'in çevrimiçine taşıdığı yetişkinlere yönelik seminer programı Atölye Modern'in yeni dersi Modern ve Çağdaş Sanatta Gündelik ve Sıradan Olanın Hikayesi 5 Ağustos tarihinde başlıyor. Dr. Öğr. Üyesi Fırat Arapoğlu'nun Zoom programı üzerinden vereceği seminer dizisine katılanlara Atölye Modern Çevrimiçi Katılım Belgesi veriliyor. Modern ve çağdaş sanatın gündelik yaşamla ilişkisini ele alan ders, günümüz sanatına konu olan ya da günümüz sanatının üretim ve tüketim biçimlerine etki eden gündelik yaşam fikrinin, hangi tarihsel dönemeç noktalarında sanata konu olduğunu ve kendinden sonra gelen sanatsal ifade biçimlerini nasıl etkilediğini işler. 20. yüzyıl sanatının tarihsel olarak nasıl değiştiğine ışık tutar. Atölye Modern Çevrimiçi semineri ücretli olup katılmlar kontenjanla sınırlı. Detaylı bilgi için 0212 334 73 52 numaralı telefonu arayabilir ya da atolyemodern@istanbulmodern. org adresine mail atabilirsiniz.


Artnet News'in Pazartesi günü yayımladığı habere göre, Monako Prens Sarayı geçtiğimiz hafta yeniden açıldı ve yakın zamanda restore edilen bir dizi fresk ilk kez halkın ziyaretine açık hale geldi. Sarayın restorasyonu 2013 yılında başlamış olup Rönesans döneminden kalma bu freskler, restorasyondan iki yıl sonra 2015'te boya katmanlarının arkasında saklı kalmış bir şekilde keşfedilmişti. Sarayın yeniden açılması, COVID-19 salgını nedeniyle yıllarca süren onarım, kapanma ve gecikmelere kısmen bağlı olarak gerçekleşti. Sarayın baş konservatör-restoratörü Julia Greiner, Artnet News'e yaptığı açıklamada, Bir Rönesans sarayı olarak bu keşif, Grimaldi ailesini ve Monako Sarayı'nı yeni bir sanat tarihi anlayışına taşıyor. dedi. 1197 yılında inşa edilen Monako Sarayı, 1297 yılında kaleyi ele geçirmelerinden bu yana Grimaldi ailesi tarafından kullanılmaktadır. Hapsburglar ya da Romanovlar gibi kraliyet ailelerinin aksine, Grimaldi'ler düzenli olarak yeni saraylar inşa etmek için gereken daimi bir servete ya da geniş topraklara sahip değillerdi; Ne de olsa Monako dünyanın en küçük ikinci bağımsız devletidir. Grimaldi'lerin, dönemin modasına uymak için aynı sarayı yüzyıllar boyunca büyüterek ya da yenileyerek kullanmış olmaları muhtemelen fresklerin neden üstü örtülü olduğunu açıklamaktadır. Saray bugün, 2005 yılında hükümdarlığa başlayan II. Albert tarafından kullanılmaktadır. Saray ve freskleri 15 Ekim'e kadar halkın ziyaretine açık olacaktır.


Piu Entertainment 10. Yılında dünyaca ünlü yıldız Monica Bellucci'yi 14 Aralık'ta İstanbul'da ve 20 Aralık'ta Londra'da seyirciyle buluşturmaya hazırlanıyor. Dünyaca ünlü yıldız Monica Bellucci, Tom Volfun yazıp yönettiği Maria Callas'in hayatına dair bilinmeyen detayların ve ilginç hikayelerin yer aldığı Mektuplar & Anılar adlı tek kişilik tiyatrosuyla 14 Aralık'ta Zorlu PSM'de ve 20 Aralık'ta Londra Her Majesty's Theatre'da olacak. Kuruluşunun ilk yıllarından itibaren ses getiren ve Andre Rieu, Jose Carreras, Lara Fabian, Placido Domingo gibi başarılı etkinliklere imza atan Piu Entertainment, dünyanın kültür sanat başkenti olarak bilinen Londra'nın Royal Albert Hall, Barbican, Southbank Centre'ın da aralarında bulunduğu prestijli salonlarında dünya starlarıyla konser düzenleyen ilk Türk yapım şirketi olma ayrıcalığına da sahip. Londra'da İngiliz oyuncu ve yaratıcı ekibiyle üretilen En İyi Müzikal Tony Ödülü sahibi, Green Day's American Idiot müzikalinin ortak yapımcısı olan Piu Entartainment, Ocak 2020'de prömiyer yapan, Çolpan İlhan-Sadri Alışık Tiyatrosu ile birlikte ortak yapımcılığını üstlendiği, Türk tiyatrosunun en önemli prodüksiyonlarından Amadeus ile bilet satış rekorları kırdı. Sanatın bireye ve topluma olan katkısını ilke edinerek, bulunduğu şehirlerin kültür-sanat hayatına dokunan etkinliklerle, toplumsal ve kültürel yaşamın zenginleşmesi hedefiyle sanatseverleri uluslararası starlarla buluşturan Piu Entertainment,10. Yılına yeni logosu ile giriyor. 2012 yılından bu yana Türkiye ve Birleşik Krallık'ta tiyatro, müzik, opera, sergi ve dans disiplinlerinde prestijli prodüksiyonların yapımcılığını ve organizasyonlarını gerçekleştiren Piu Entertainment, canlı eğlence deneyimini yenilenen kurumsal kimliğiyle sunmaya devam edecek. Yeni logo, kültür ve sanatın mihenk taşı olan amfi tiyatrodan alınan ilham ve Piu Entertainment'ın tiyatro, müzik, opera, sergi ve dans gibi geniş bir yelpazede zenginleşen 10 yıllık sanat birikimiyle harmanlanarak tasarlandı. Antik Çağ'da tiyatro, tüm bu kültürel etkinliklerin yapıldığı ve gösteri kültürünün temellerinin atıldığı bir mekandı. Bu mekanın mimarisinin minimalize edilerek logoda kullanılması tam anlamıyla Piu entertainment'i ifade etti. Antik kent mimari ayrıntıları, mavi ve turuncu tonlarının kullanımıyla daha genç ve modern bir görünüme kavuştu. Tasarımdaki i harfinin noktası da antik kent mimarisinde yer alan orkestra bölümüyle bir bütünlük sağladı.


Müzisyen ve yetenekli besteci Louis Hardin, her türden koro şefi ve müzisyen tarafından derinden takdir edildi. Bir zamanlar Gerorge Szell'e ilham oldu, Janis Joplin şarkılarında yer edindi, Whitney Müzesi'nde Charles Mingus ile sahne aldı... büyüleyici olsa da, bunlar Moondog'u 20. yüzyıl boyunca eşsiz bir müzik figürü yapan en ilginç unsurlar bile değil. Dünya onu Moondog olarak tanıdı ve Amerikan altkültürünün temel karakterlerinden biri haline geldi. Thomas Hardin, Jr. , 26 Mayıs 1916'da Kızılderililerin hala çoğunlukta olduğu Kansas'ta bir vaiz ve kilise organisti çiftin çocuğu olarak dünyaya geldi. Küçük yaştan itibaren sanatla içli dışlıydı. 5 yaşında vurmalı çalgılarla ilgilenmeye başladı ve bir Arapaho şefinden dersler aldı. 4 Temmuz 1932'de Kansas'ta, 16 yaşındaki Louis Hardin farkında olmadan yüzünde patlayan ve onu sonsuza dek kör eden canlı bir kap dinamiti ellerine alıverir, sonuç olarak; bir Piskoposluk bakanının oğlu olan Hardin, görme yetisini kaybettiğinde derin bir inanç değişimi yaşayarak Spiritualizmin diğer formlarına ve özellikle de Şamanizme yönelir. Daha sonra Iowa Körler Okulu'nda farklı enstrümanları tanıyarak, müzik teorisi ve kulak eğitimi gibi konularda eğitim görerek oldukça verimli zaman geçirir. New York sokaklarında ve sanatsal çevrelerinde New York'un evsiz Viking bestecisi olarak bilinen Moondog hızla New York'un bir parçası haline geldi. Öyle ki rock and roll kralı Alan Freed, Moondog'un Moondog Senfonisini dinledikten sonra şovunu The Moondog House olarak adlandırdı ve kendini Moondogcular Kralı olarak taçlandırdı, Moondog adını kendi kariyerinde kullanmaya karar verdi. Moondog'un giyiminde yaptığı ufak tefek değişimler, Times'da 1965 yılında Yayınlanmış kayıtlara sahip ciddi bir müzisyen olsa bile, kadife pelerini ve parlak kırmızı kapüşonuyla şehrin ortasında günde sekiz saat dikiliyor, içkisini de bir geyik toynağından yudumluyor satırlarıyla kendine yer bulmasına sebep olur. Moondog, bu dönemde artık öyle bir ikon haline gelmiştir ki tekstil üreticisi Burlington Industries'in '69 yılında New York'a getirdiği yeni sergisinin reklamlarında adres olarak Moondog'un karşısındaki sokak yazılmıştı. Aynı şekilde Hilton'un New York'daki şubesi de adresini Moondog'un tam karşısı olarak yazıyordu. Ancak onun sadece sokakta yaptığı performanslarını veya giyimini tartışmak, 81 senfonisini, sayısız orkestrayı ve üflemeli çalgılardan oluşan yaklaşık 50 şarkısını... yani yüzlerce eserin üretken bestecisi Louis Hardin'i görmezden gelmek olurdu. Melodik yaratıcılık, ritim ustalığı ve müzikal türlerin eklektik bir karışımını sergileyen Louis Moondog Hardin'in eserleri, alışılmadık bir evsiz sokak müzisyeninin ilginç eskizlerinden çok daha fazlası. 1950'lerde caz şirketi Prestige için birkaç albüm kaydetti, ancak enstrümantal parçalar, klasik caz olarak düşünebileceğiniz şeyler değil. Moondog'un trimba, oo veya utsu gibi kendi kendine yaptığı enstrümanlar tarafından eklenen kısa ritmik patlamalar ve bazen de bu ezgilere eşlik eden derin sesinden şiirler eşlik ederdi. Hepimiz kemanı, trompeti, piyanoyu, flütü biliyoruz... Peki ya oo, 25 telli küçük bir harp? Hüs, yayla çalınan üçgen telli çalgı mı? Utsu, basit bir pentatonik klavye? Trimba, üçgen vurmalı çalgı mı? Uni, yedi telli bir kanun? Moondog, müziği için özel olarak her biri kendine özgü tınılara sahip yeni enstrümanlar icat etti. Fakat bu enstrümanlarla ne tür müzikler çalınabilir? Moondog'un da dediği gibi: Moondog müziği. Moondog'un etkisi caz ve çağdaş klasik müzikle sınırlı kalmadı. New York'da Beat Jenerasyonunun ikonik bir üyesi olan Moondog, Joan Baez, Ravi Shankar ve özellikle Janis Joplin ve hatta William Burroughs ve Allen Ginsburg ile tanıştı ve arkadaş oldu. Müziği Frank Zappa ve Kaptan Beefheart'ı bile etkiledi., Moondog'un neden farklı türleri birleştirdiğini ve çağdaş sanatsal yaratımın tüm alanlarını etkilediğini ve bir köprü olarak anılmaya başladığını anlamak kolaydır. Hardin, Beat Jenerasyonunun birçok ismi ile arkadaş oldu ve böylece Chappaqua'ya katıldı. Chappaqua, Conrad Rooks tarafından yazılan ve yönetilen 1967 tarihli bir Amerikan drama filmi. Film Rooks'un uyuşturucu bağımlılığı konusundaki deneyimlerine dayanıyor ve William S. Burroughs, Swami Satchidananda, Allen Ginsberg, Moondog, Ornette Coleman, Fugs ve Ravi Shankar'ı da dahil ediyor. Filmde periyodik olarak Moondog bir Peygamber olarak görünüyor. Juilliard Müzik Okulu öğrencisi Philip Glass, Moondog ve müziğini New York caz barı Birdland'ın dışında tam da bu süreçte keşfediyor. Glass, yetenekli müzisyen tarafından büyülenir, daha sonra Moondog'u bir yıl boyunca onunla yaşamaya davet eder ve onu çağdaş besteci Steve Reich ile tanıştırır. Böylece 1960'ların sonlarında Moondog, 9. Cadde ve 23. caddede bir binada yaşar. Glass, Moondog ve Steve Reich, sonunda Moondog Avrupa'ya yelken açana dek haftalık olarak birlikte ve prova yaparlar. Hem Glass hem de Reich, Moondog'dan Juilliard'daki çalışmalarından daha fazla şey öğrendiklerini iddia etmişlerdir. Moondog'u minimalizmin kurucusu olarak adlandıracak kadar ileriye giderler. 1974 yılında Moondog, Almanya'da gösteri yapma davetini kabul etti ve kalıcı olarak kalmaya karar verdi. İnternet öncesi günlerde, birçok kişi Hardin'in öldüğünü düşündü, ancak 1989'da Brooklyn Müzik Akademisi konserinde bir anda yuvaya dönüş yaptı. Elson, Orada çok sayıda olağanüstü insan vardı, Ginsberg ve Reich oradaydı, Greatful Dead'den Bob Weir ve davul çalan Moondog... diye açıklıyor, gelecek filmini oluşturacak olan sahnelerle alay ederek. 1983 yılında Viyana'da oturan bir besteci olarak Moondog, ilk üç senfonisini besteleyerek Avusturya başkentinde son üç senfonisini oluşturan büyük Wolfgang Amadeus Mozart'ın ayak izlerini takip etmek istiyordu. Sadece bu altı haftalık kısa süre içinde değil, ertesi yıl Moondog toplam 20 senfoni besteledi! Yine de, çalışmalarının birçoğu yaşamı boyunca yapılmış ve hatta yayınlanmış olsa da, Moondog'un daha önce hiç duyulmamış birçok eseri hala varlığını sürdürüyor... 13 çelestalı parçalar, 76 trombon ile çalınan parçalar ve tabi ki binlerce müzisyen ve şarkıcıyı çağıran dokuz saatlik bir çalışma olan Cosmos! Dahası, Hardin'in müzikal eskizleri ve notlarının çoğu hala Braille alfabesinde, yani insanların Moondog'un müzikal başarılarının boyutunun tam olarak farkına varması yıllar alabilir. Ölümünden yıllar sonra Holly Elson yönetmenliğinde çekilen, Moondog'a adanmış Viking of the 6th Avenue belgeselini izlemeden geçmeyin! Belgesele katkıda bulunanlar arasında ailesi ve arkadaşlarının yanı sıra müzisyeni kendileri için ilham kaynağı olarak gören Jarvis Cocker, John Zorn, Debbie Harry, Damon Albarn, Philip Glass ve Blondie'nin Chris Stein'ı gibi sanatçılar yer alıyor. Bonus: Şimdi Moondog'u, efsanevi parçası Bird's Lament ile analım. Gözlerinizi kapatın ve dinleyin.


Iskandar Widjaja yeni yayınlanan çalışması ile dikkatleri üzerine çekmeye devam ediyor. Iskandar Widjaja'nın klasik kemanıyla yorumladığı Mortal Kombat filminin ikonik müziği Techno Syndrome, video konsol oyunlarının efsanesi Mortal Combatın 16 Nisan tarihinde Uzakdoğu'da vizyona giren film uyarlaması ile aynı gün YouTube'da ve tüm dijital müzik platformalarında yerini aldı. 2021 yılına, Spotify'ın New Music Fridayde listeye alınan Love on the Moon parçasının çok beğenilen yeni sürümü ile başlayan süreç, Spirited Awayin vokal versiyonuyla devam etti. Ardından Mart ayında, Moğol overtone şarkıcısı URNA ile yaptıkları Rachel's Song ta arkaik armonileri keşfettiği çarpıcı bir işbirliğine imza attı. Iskandar Widjaja, yaratıcılığının ve hayal gücünün sınırlarını zorladığı keman, dans ve dövüş sanatlarının sıra dışı kombinasyonundan oluşan bir klip yayınladı. Geçtiğimiz günlerde vizyona giren Mortal Combat filminin Iskandar Widjaja ile olan ilişkisi ise, filmin önemli karakterlerinden Kung Laoyu Widjaja'nın kuzeni Max Huang'ın canlandırıyor olması. Techno Syndromeun klibi, orijinal filmde oynayan dublör dövüşçüleriyle, son sahnesinde Max Huang'ın rol almasıyla ve dansçılar eşiliğinde çılgın koreografisiyle kısa metraj yüksek tempolu aksiyon filmi tadında. Klibin dövüşle dansın estetiğinin birleştiği ateşli koreografisinde Roberta Rizzini ve Max Huang'ın imzası var. 70'ler ve 80'lerde doğmuş ya da büyüyen kuşağın önce atari salonlarında, sonrasında oyun konsollarında ve sonrasında beyazperde'de boy göstermesiyle adeta içine işleyen Techno Syndromeu Iskandar Widjaja farkıyla YouTube'dan izleyebilirsiniz.


Dünyanın müzik kanalı MTV, 6 Aralık Pazar akşamı gerçekleştirilen 90 dakikalık özel bir program ile 80'lerden bugüne kadar seyirciyle buluşan en değerli film ve televizyon programlarını ödüllendirdi. Amerikalı oyuncu ve şarkıcı Vanessa Hudgens tarafından sunulan programda birbirinden ünlü isimler 'Tüm Zamanların En İyileri' olarak seçildi. - Kevin Bacon - Kristen Bell - Selma Blair - Jamie Lee Curtis - Gal Gadot - Sarah Michelle Gellar - Kevin Hart - Jason Segel - William Zabka - Jacob Bertrand - Neve Campbell - Sofia Carson - Lily Collins - Derek Hough - Peyton List - Xolo Mariduena - David Spade - Maddie Ziegler MTV'den Bruce Gillmer, Wendy Plaut ve Vanessa Whitewolf ile Jesse Ignjatovic ve Barb Bialkowski ile Den of Thieves, MTV Film ve TV Ödülleri: Tüm Zamanların En İyileri için yönetici yapımcı olarak görev aldı. Prodüksiyondan sorumlu yöneticiler Jackie Barba ve Alicia Portugal müzik Yetenek Yöneticisi olarak ise Lisa Lauricella oldu. Daha fazla bilgi için MTVAwards. mtv. com adresini ziyaret edilebilirsiniz.


Gerçek adı Lauren Keyana Palmer olan Amerikalı oyuncu ve şarkıcı Keke Palmer'ın sunuculuğunu yaptığı 2020 MTV Video Müzik Ödülleri, 30 Ağustos Pazar günü saat 20:00'de ET / PT'de (Türkiye saati ile 31 Ağustos saat 03:00'de) canlı olarak yayınlandı. 2020 MTV Video Müzik Ödüllerini kazananlar muhteşem performanslar eşliğinde açıklandı. Ariana Grande, Lady Gaga, Maluma, Miley Cyrus, The Weeknd, BTS, CNCO'nin muhteşem sahne performansları sergilediği 2020 MTV Video Müzik Ödülleri dün gece gerçekleşti. Ödül töreninin kazananlarını sizler için sıraladık.


Huzur, tasarım, kalite, tavır felsefesi ile bilinen, Türkiye'nin en iyi ve köklü butik otellerinden 4reasons hotel+bistro, 20. yaşını bünyesine yeni katttığı Galeri4 Bodrum'daki sergilerle kutluyor. Galeri4, 10 Ağustos'ta gerçekleştireceği bir açılış resepsiyonu ile Bodrum'un en önemli sanat değerlerinden olan Müfit Karzek'in Zeytin temalı sergisini sanatseverlerle buluşturacak. Bodrumlu sanatçı Müfit Karzek, sergisinde, yarımadanın belki de ilk sakinlerini, zeytin ağaçlarını getiriyor gözlerimizin önüne. Herbirinin ayrı bir yüzü, hikayesi, yaşama tutunuş tarzı var. Tıpkı biz insanlar gibi... Karzek, sanki hepsiyle can yoldaşı olmuş, kendine özgü yaratıcı tekniğiyle onların anıtsal hayatlarını belgeliyor, ölümsüzleştiriyor. Adeta doğanın heykellerini sergiliyor. Yurt içinde, Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'daki koleksiyonlarda eserleri bulunan Karzek'in Zeytin temalı sergisi 24 Eylül'e kadar Galeri4 Bodrum'da ziyaret edilebilir. Nefes kesen Yalıkavak koyunu ve gün batımlarını Tilkicik tepelerinin üstünden seyreden 4reasons Hotel bistro bünyesindeki Galeri4 her gün 10:00 22:00 arası açık. +90 533 746 0138 | @galeri4bodrum | Dirmil Mah. Bakan Cad. No: 8, Yalıkavak, Bodrum 4reasons hotel+bistro içinde.


Anlat Dedi Hayat isimli öykü kitabına imzasını atan Müge Arbak, hayatın kendisine fısıldadığı hikayeleri keyifli, akıcı bir dille ve alışılmışın dışında, yaratıcı bir kurguyla anlatıyor. Yaşamlara ayna tutan ve sıradan görünen olayların içinde saklanmış 'an'ları bulup çıkaran öyküleriyle Arbak, okuyucuya hayata dair farklı yaklaşımları keşfetme fırsatı sunuyor. Üniversite yıllarında öykü yazmaya başlayan, sonraki yıllarda öyküleriyle birçok edebiyat dergisinde okuyucuyla buluşan, çeşitli mecralarda editörlük görevi üstlenen ve Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi ile adını duyuran Müge Arbak, 19 hikayeden oluşan öykü kitabı Anlat Dedi Hayat'ı Bireysel Bilgelik Yayınları etiketi ile yayımladı. Günlük hayatın her bir alanında karşılaşılabilecek ilişkileri, değişenleri, değişmeyenleri, umutları, geçmişte sıkışanları, geleceğe doğru hareket edenleri ve daha nice karakteri ustalıkla ele alan Arbak, kendine has, samimi üslubuyla Türk edebiyatına yepyeni bir soluk kazandırıyor. Daha çok karaktere odaklı bir anlatımın kullanıldığı Anlat Dedi Hayat'ta; karakterler ve yaşadıkları olaylara verdikleri tepkiler, kurmaca hamurunda yoğrulmasına rağmen gerçekliğini kaybetmeden okuyucuya aktarılıyor. Okuyucuyu sıklıkla gülümseten sürprizlerin yer aldığı öykü kitabında yazar, ağdalı bir dil yerine sade ve akıcı bir anlatım tekniğiyle okuyucuyu öykülerin içine çekiyor. Hikayelerinde kurduğu olay örgüleriyle okuyucu için kurmaca ile gerçek arasındaki perdeyi kaldıran, güçlü gözlem yeteneğiyle öykülerinde yer alan karakterleri adeta canlı hale getiren ve sahneleri nakış gibi işleyen Arbak, okuyucunun hayata farklı bakış açılarıyla yaklaşmasını sağlıyor.


Yaratıcı Yazarlık: Yazma Hayalini Gerçekleştirmek isimli kitabına imzasını atan Müge Arbak, yazan ve yazmak isteyen kişiler için uygulama odaklı ve rehber niteliğinde bir eserle okuyucunun karşısına çıkıyor. Yaratıcı yazarlık ile ilgili temel bilgilerin ve yazma yolculuğunda sonuç almayı kolaylaştıracak bir çalışma metodunun yer aldığı kitabıyla Arbak, okuyucuya yazma becerisini geliştirme ve yaratıcılığını harekete geçirme fırsatı sunuyor. 2021 yılında Anlat Dedi Hayat isimli öykü kitabını okuyucuyla buluşturan Müge Arbak; çalışma metodu, 30 farklı yazma uygulaması ve yaratıcı yazarlık ile ilgili ipuçlarından oluşan Yaratıcı Yazarlık: Yazma Hayalini Gerçekleştirmek isimli kitabını Bireysel Bilgelik Yayınları etiketi ile yayımladı. Yazma hayali kuran ancak bu yönde bir türlü istediği sonucu alamayanlara yol göstermeyi hedefleyen kitap, okuyucuya birbirinden farklı yazma uygulamalarıyla en az 14750 kelime kullanarak yazma fırsatı sunuyor. Yaratıcı yazarlık ve yazma yolculuğu ile ilgili püf noktalarını da paylaşan Müge Arbak, okuyucunun yazma hayali kurmak ile yazmak arasındaki köprüyü kurmasını sağlıyor. Yazma yolculuğunda ilerlemenin önündeki önemli bir engelden söz edilen Yaratıcı Yazarlık: Yazma Hayalini Gerçekleştirmek' te aynı zamanda karakter, mekan, diyalog, neden sonuç ilişkileri gibi kurmacaya dair önemli konulara da değiniliyor. Arbak uzun yıllardır sürdürdüğü Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesinde katılımcıların sıklıkla sorduğu sorulardan yola çıkarak hazırladığı ipuçlarını, yazan ve yazmak isteyen kişilerin rahatlıkla uygulayabileceği şekilde aktarıyor.