2021 Ocak ayında 26 milyon 490 bin 859 adet gerçekleşen kitap üretimi bu yıl 21 milyon 192 bin 225'e düştü. Kitap üretimi bir önceki aya oranla da 2 milyon 627 bin 411 adet azaldı. Yayıncılar Meslek Birliği YAYBİR acil önlem çağrısında bulundu. YAYBİR, Kültür Bakanlığı'nın yayıncılık sertifikası verdiği kurumlara, basacağı kitapların kağıtlarında acilen sübvanse uygulamasına gitmesini ve devlet tarafından toplanan özel kopyalama harçlarının vakit geçirmeksizin hak sahiplerine ödenmesini istedi. Yayıncılık sektöründe daralma devam ediyor. 2022'nin Ocak ayında basılan kitap sayısı geçen yılın aynı ayına göre %20 oranında geriledi. 2021 Ocak ayında 26 milyon 490 bin 859 adet gerçekleşen kitap üretimi bu yıl 21 milyon 192 bin 225'e düştü. Kitap üretimi bir önceki aya oranla da 2 milyon 627 bin 411 adet azaldı. 2022 yılı Ocak ayında yayımlanan kitapların %28,8'ini yetişkin inceleme-araştırma, %10'unu yetişkin kurgu edebiyat-sanat, %12,6'sını çocuk-gençlik, %11'ini inanç, %1,4'ünü akademik yayınlar, %35,8'ini eğitim alanındaki kitaplar ve yaklaşık %0,4'ünü de ithal kitaplar oluşturdu. 2021 Aralık ayında ilk kez basılan kitap başlık sayısı 20.137, ilk kez basılan kitap bandrol sayısı ise 8 milyon 799 bin 790 iken, bir sonraki ay olan 2022 Ocak'ında ilk kez basılan kitap sayısı 9 bin 143'e bandrol sayısı ise 6 milyon 610 bin 824'e düştü. Bu rakamlar 2021 yılı Ocak ayında ise ilk kez basılan kitap sayısında 11 bin 781, ilk kez basılan kitap bandrol sayısında ise 9 milyon 876 bin 138 olarak gerçekleşmişti. Yayıncılar Meslek Birliği YAYBİR Başkanı Mustafa Aksoy, Yayıncılık Sektörü'nün 2021 yılında, ilk kez basılan kitap başlık sayısının bir önceki yıla göre % 0 6 artmasına karşılık ve ilk kez basılan kitap bandrol sayılarında %0,4 gerileme kaydedildiği hatırlatarak, özellikle yeni eser başlık ve bandrol sayısındaki gerilemenin kültür dünyasındaki zayıflamayı hızlandıracağını ve yazılı kültürün korunması ve geliştirilmesini olumsuz etkileyeceğini belirtti. Aksoy, yayıncılıkta yaşanan bu kaybın önümüzdeki aylarda telafi edilmesinin mümkün olamayacağını belirterek, Yayıncılık dünyası ile birlikte edebi ve entelektüel üretimin ve yazılı kültürün tehdit altında bulunduğunu, devletin acil önlem alması gerektiğini, söyledi. Aksoy 3. Hamur kitap kağıdının ton fiyatına 2021 Aralık ayında 825 Euro ödeyen yayıncımız bugün 1 ton kağıdı 1.100 Euro'ya alıyor. Bristol kitap kağıdının ton fiyatı iki ay içinde 1.750'den 2000 Dolar'a yükseldi. Bunlar sadece 2 aylık artışlar. İthal girdilerimiz kağıtla da sınırlı değil. Matbaa tüketim malzemelerinin hemen hemen tamamı ithal ürünler olması ve döviz kurlarındaki yükseliş nedeniyle, kağıt, mürekkep, tutkal gibi neredeyse bütün üretim girdilerinde maliyet artışları %100'ü bulmuş durumda. Kasım-Aralık 2021 kalıp fiyatı 65 TL iken Ocak 2022'de bu 140-150 TL bandından seyretmekte. Maliyetlerdeki artışlar ister istemez kitap fiyatlarına yansıyor. Bu kez enflasyon ve hayat pahalılığı nedeniyle okurun kitap alma eğilimi yavaşlıyor. Yaşadığımız olumsuz koşullar ve mevcut dağıtımcı perakendeci payları ile tahsilattaki uzun vadeler üretim yapmamızı imkansız hale getiriyor dedi. YAYBİR Başkanı Aksoy, hükümet tarafından hızlıca alınacak önlemlerin krizin daha az hasarla atlatılmasını sağlayacağını söyledi. 1-) Kağıtta sübvanse mekanizmasının acilen geliştirilmeli. Yayımlama faaliyeti için sertifika alan yayınevleri kitap basımı için kağıt alırken sübvansiyonlardan yararlanmalı. Devlet bu yararlanmanın nasıl olması gerektiği konusunda acil çözüm üretmeli. 2-) Devlet tarafından toplanan özel kopyalama harçlarının vakit geçirmeksizin hak sahiplerine ödenmeli. 3-) Gerek basılı, gerek elektronik kitaplarda korsan üretim ve izinsiz paylaşımların önlenerek, hak kaybı engellenmeli. 4-) İnternet siteleri üzerinden satılan kitaplarda rekabet adına yapılan yıkıcı indirimlere son verilerek kitap satışlarında sabit fiyat uygulamasına ilişkin yasa taslağı TBMM'den geçirilmeli. 5-) Kitap kağıdında % 8, Bristol'de %18 KDV uygulanması sıfırlanmalı. 6-) Kağıt ithalinde Gümrük Birliği'nden kaynaklanan imtiyazlar, AB dışındaki ülkelerden yapılan ithalata da uygulanmalı.


Bir yılı aşkın süredir devam eden pandemi nedeniyle evlerimizde çok fazla vakit geçiriyor, seyahat planları yapmaya çekiniyoruz. Aklımız hep gitmek isteyip de gidemediğimiz yerlerde... Sağlıklı günlerin geldiği, hiç tereddüt etmeden bir uçak bileti alıp aklımıza esen yere gidebilmenin hayalleri içinde kayboluyoruz belki de... Oysa kitaplarda seyahatin sınırı yoktur! Peru tren yollarına ait panoramik tavanlı tren, pırıl pırıl parlayan rayların üstünde tıkırdayan vagonlarıyla Urubamba nehrinin yosun rengindeki azgın sularının hızına yetişmek istercesine ilerliyordu... Gözlerim yemyeşil vadinin kestane rengi toprağındayken derin düşüncelere dalmış, kendimi adeta bu ahenkli sarsıntının büyüsüne bırakmıştım. Heyhat, bu toprakların enerjisi buralara ne kadar gelirsem geleyim beni hiç tekdüzeliğe düşürmeden heyecanımı adeta ilk günkü gibi tutmayı başarıyor. Muhtemelen ünlü İnka İmparatoru Pachacutec de günümüzde tüm gezginleri kendisine mıknatıs gibi çeken bu şehri inşa ettirirken aynı enerjiden etkilenmişti. 'Anlat bana her şeyi, zincir zincir, Gömülmüş jaguarların yattığı bir nehir gibi, Bana mücadele, demir yanardağlar da ver.


Müzikle profesyonel anlamda tanışmam ilkokul yıllarında devam ettiğim TRT İstanbul Radyosu Çocuk Korosunda oldu. Lise yıllarında bir televizyon programında gördüğüm flamenko gitara hayran oldum ve Akdeniz Müziği tarzında besteler üretmeye başladım. Hürriyet Liselerarası Tiyatro yarışmasında gitarımla ilk sahne deneyimini yaşadım. Başta İspanyolca ve İtalyanca olmak üzere yabancı dillere merakım vardı. Ankara Üniversitesi'nde İtalyan Dili ve Edebiyatı okurken kaydımı dondurup Amerika Birleşik Devletleri'ne gittim. Burada o yılların dünya çapında en popüler müzik gruplarından olan Gipsy Kings ile yolum kesişti. Reyes ve Baliardo kardeşlerle yakın arkadaşlık kurdum. Her yaz çıktıkları Amerika turnesi kapsamında onlarla bir çok eyaleti dolaşıp müzik kültürlerini yakından öğrenme fırsatı buldum. Reyes ve Baliardo Ailesi'nin yeni nesil üyelerinden oluşan grupla çeşitli ülkelerde yüzden fazla konser organize ettim. Bunun haricinde Ricardo Marlow ile Azul y Blanco grubunu kurduk. İspanyolca ve İtalyanca şarkılar içeren dinamik repertuarımızla Amerika'nın çeşitli eyaletlerinde onlarca festivale katıldık. Başkent Washington D. C'de özel partilerde sahne aldık. Konser organizasyonları devam ederken, 2010 yılında ülkemizde yurtdışı turizm furyası başladı. İnsanlar yeni ülkeler, yeni coğrafyalar keşfetmek istiyordu. İşim gereği dünyadaki bir çok ülkede bulunduğum için bunun tam bana göre bir iş alanı olduğunu gördüm ve ülkeme geri dönerek turizme soyundum. 2020 yılındaki pandemi sürecine kadar geçen 10 yılda yoğun bir tempoda çalıştım. Müziğe hiç vaktim olmadı. Pandemiden ilk etkilenen sektör haliyle turizm sektörü oldu. Rezervasyonların erkenden dolduğu, çok yoğun bir yurtdışı operasyona daha hazırlanırken kendimizi bir anda evlerimize hapsolmuş bir halde bulduk. Bu süreçte yıllardır uzak kaldığım gitarımı elime alarak İzole isimli şarkıyı besteledim. OnAir Müzik sayesinde şarkı piyasaya sürüldü. Ve bu vesileyle kendimi yeniden eski tutkum olan müziğin içinde buldum. Pandemi süreci uzadıkça, ben de yıllardır gün yüzüne çıkarmaya fırsat bulamadığım şarkılarımı hazırlamaya başladım. İki dönem arasında büyük farklar var. Ben günümüzde 90'lar diye kategorize edilen dönemin müziği ile yoğruldum. O dönemde ülkemizde müzikal anlamda birçok şeyin ilki yaşanıyordu ve müzikal üretkenlik had safhadaydı. Bestelerde duygusal yoğunluk ve melodik ezgiler ön plandaydı. Şarkıları içimize sindirene kadar sayısız kereler dinlerdik. Daha sonra üretim durdu ve cover dönemi başladı. Hala daha tüm hızıyla devam eden cover furyasını ben müzikal kısırlık olarak görüyorum. Sanatçı üretmediği zaman sanatçı olmaktan çıkar. Tabi bunun sebepleri var. Şarkılar eski yıllarda olduğu gibi gerçek değerini bulamıyor. Dinleyici müziği çok çabuk tüketiyor. Bir şarkı ilk 15 saniyesiyle yargılanıyor. Bu da sanatçıdaki üretme motivasyonunu azaltıyor. Sanatçı kendini duygu yoğunluğuna sokamıyor. Hazıra konma eğilimi gösteriyor. Ayrıca müzik türlerinin doyum noktasına ulaşmış olması da bu tekrara neden oluyor. Bence bir sanatçının ruhu analogdur ama müziği dijitalleştikçe ister istemez o'nun ruhu da dijitalleşiyor. Bu da beraberinde bilgisayara bağımlı müzikal üretimi getiriyor. Sonuçta bu bir zevk meselesi. O yüzden iyi veya kötü olarak değerlendirmek pek doğru olmaz kanaatindeyim. Aksine iyi ki de müziğe ara vermişim. Bu geçen süre zarfında ruhuma uygun olan ve eskiden beri yapmak istediğim bir işi yaptım. Dünyada görmek istediğim birçok ülke, bir iş projesi olarak karşıma çıktı. Hem maddi hem manevi kazanımlarım oldu. Olgunluk dönemine böylesi bir ortamda girmiş olduğum için kendimi çok şanslı hissediyorum. Tabi müzik bir yaşam tarzı ve bu yaşam tarzına ayak uydurmak 30'lu yaşlarımdaki gibi kolay olmayacaktır belki. Ama müziğime yaşanmışlıklarımı, birikimlerimi ve olgunluğumu katabilirsem bu açığı fazlasıyla telafi edeceğimi düşünüyorum. Bir de ülkemizdeki müzik piyasası çok yıpratıcı. Ben bu yıpranmışlığa daha az maruz kalmış birisi olarak piyasaya giriş yapmış oldum. Gerçek müzisyen için müzik, damarlarda akan kan, hücreleri besleyen oksijen gibidir. Onsuz nefesin daralır. Büyük bir parçan eksilir. Müzikte adanmışlık vardır. Büyük özveri ve disiplin gerektirir. Yorucudur. Denkleme ruhunu katarsın. Zor meslektir. Bu nedenle başka bir mesleği yaparken gerçek müzisyen olunacağına şahsen inanmıyorum. En azından ben olamazdım. Zevk için yaparsın, hobi olarak yaparsın ama gerçek müzisyenim demek çok iddialı olur. Yürek şarkısı kendimle bir yüzleşme. Geçmişimin bir muhakemesi. Atlattığım zorlu süreçleri iyimser ve hayata bağlı bir insan olmama bağlıyorum şarkıda. İçimde kopan fırtınaları kendi bünyemde zapt ediyor, dışarıya yansıtmıyorum. İnsan sevgisi ve iyimserliğin önemine vurgu yapıyorum.


Ceren Taşçı, Çağla Demir, Buçe Buse Kahraman ve Şimal Emür'ün başrolünde yer aldığı Kıyıda filminin çekimleri tamamlandı. Film hem tarihin hem de doğal güzelliklerin kalbi olan Antalya Side'de çekildi. Yönetmen koltuğunda Büşra Bilginer oturuyor. Dört kız kardeşin babalarının ölümünden sonra tekrar doğdukları yerde bir araya gelmelerini anlatan filmin senaryosunu Gazeteci Gizem Yıldız ve Büşra Bilginer birlikte yazdı. Süpervizör koltuğunda ise Osman Sınav yer alıyor. Kıyıda filmi 2022 yılında başlayacak festivaller için hazırlığını sürdürüyor. Şuan kurgu aşamasında olan film, ilk önce festivallerde gösterime girecek. Bugüne kadar birçok başarılı projelerde izlediğimiz Ceren Taşçı, Çağla Demir ve Buçe Buse Kahraman'ın bir araya geldiği proje aynı zamanda oyuncuların ilk kez bir festival filminde yer alma özelliğini taşıyor. Filmin cast direktörlüğünü Gizem Yıldız'ın yaptığı ekibin diğer oyuncuları arasında Sevde Zehra Yıldırım, Sandra Claes, Umut Orkun Eskibatman ve Alican Karaköse yer alıyor. Bir aile dramını anlatan Kıyıda filmi ayrı hayatlara savrulmuş dört kız kardeşin yüzleşmesini anlatırken, aynı zamanda herkesin kendinden bir parça bulacağı derin bir hikayeyle geliyor.


Lgbt+ kimlikler dünyanın her yerinde, her coğrafyada ve her zaman diliminde vardılar ve var olacaklar. Tarihe baktığımızda Dünyadaki bu yönelim çeşitliliğini en iyi algılayabilen ve toplumsal yaşama sentezleyebilen insanların Kızılderililer ve İnuit halkı olduğunu görüyoruz. Öyle ki bu kimlikler zamanında ötekileştirilmemiş; saygı duyulmuş ve mitlerinde önemli yerler edinmişler. Inuit şamanizminde, ilk iki insan Aakulujjuusi ve Uumarnituq idi. Bu aynı cinsiyetten çiftin cinsel karşılaşması Uumarnituq için hamilelik ile sonuçlandı. Fiziksel olarak doğum yapacak donanıma sahip olmadığından, bir büyü ile cinsiyeti değiştirildi ve çocuğunun geçebileceği bir vajina verildi. Tanrıça Sedna ise, deniz hayvanlarına hakimiyetiyle bilinen bir Inuit yaratıcısı tanrıçasıdır. Bazı efsanelerde hermafrodit olarak tasvir edilir ve iki ruhlu şamanlar tarafından hizmet edilir. Diğer efsaneler Sedna'yı okyanustaki eşi ile yaşayan bir biseksüel ya da lezbiyen olarak gösteriyor. Kızılderililerin birçok hikayesinde lezbiyen çiftleri baştan çıkartmaya çalışan Coyote'u da görürüz. İşgal zamanlarında kendi kabileleri içinde tanımlanmak isteyen ve diğer ırklarla gruplandırılmayan LGBT+ Kızılderililer, LGBT+ kelimesini karşılayan Einnipeg kabilesindeki Ojibwe diline ait Çift Ruhlu kelimesini sahiplenmişlerdi. Aslında başka her kabile kendi spesifik cinsiyet ve kimlik terimlerine sahipti, ama herkesin anlayabilmesi için genel bir kelimeye de ihtiyaç duyuldu. Navajo'da Naadlehi kelimesi çift ruhlu anlamına geliyor ve transgender kimliği de ifade ediyordu. Lokata kabilesinde ise Winkte, kadınsılığa yönelen erkek anlamına gelmekteydi. Ojibwe kabilesinde Nizh Manidoogwag ise çift ruhlu demekti. Cheyenne kabilesindeki Hamaneh ise yarı kadın yarı erkek anlamına geliyordu. Çift ruhlu terimi, eşcinsel yönelimleri veya çeşitli trans deneyimlerinden ziyade bu bireylerin dini/spritüel anlamdaki üstün kabiliyetine odaklanmaktaydı. Çift ruhlu insanlar gender-conformist bir yapıda kabul edilmekteydi. Bununla beraber kabile içinde ve kabileler arası toplumda herhangi bir normun dışında da değillerdi. Kızılderili gelenekçiler bugün bile insanların karakterlerini onların ruhlarının yansıması olarak ele almakta. Var olan her şeyin ruh dünyasından geldiği düşünüldüğü için, hem erkek hem de kadın ruhuna sahip olan androjen ya da transgender insanlar iki kat kutsanmış olarak görülmekteydi. Kızılderililer aynı anda her iki cinsiyetin gözünden dünyayı görebilen bir kişinin yaratıcının bir armağanı olduğuna inanıyordu. Geleneksel olarak bir Çift Ruh, kabileleri içinde; Tıp insanları, şamanlar, vizyonerler, mistikler, hokkabazlar, kabilenin sözlü geleneklerini koruyanlar, çocuklar ve yetişkinler için şanslı isimler verenler gibi büyük saygı duydukları pozisyonlarda bulundular. Kabilelerde kadınların işini yapmayı tercih eden feminen erkeklerin mantıken maskülen bir erkek ile evlenmesi beklenmekteydi. Aynı şekilde erkeklerin işini yapmayı tercih eden maskülen bir kadının da feminen bir kadın ile evlenmesi beklenirdi. Yani bir şekilde roller arası akışkanlık, bireylerin hayatlarına devam edebilmesi için düşünülmüş ekonomik denilebilecek kaygılar ile sınırlandırılmıştı ve gender-conformist bir realite kabul edilmekteydi. Homofobik/transfobik Avrupa-Hristiyan etkileri birçok Yerli Amerikalı arasında artmış, LGBT+ insanlar için saygı büyük ölçüde azalmıştı. Çift ruhlu insanlar genellikle hükümet görevlileri, Hıristiyan misyonerler veya kendi toplulukları tarafından, standart cinsiyet rollerine uymak zorunda bırakıldı. Uyum sağlayamayan bazı kişiler ya bastırıldı ya da intihar etti. Bu ilkel süreçte eski Avrupa-Amerikan evlilik yasalarının dayatılmasıyla çift ruhlu insanlar ve eşleri arasındaki eşcinsel evlilikler artık yasal olarak tanınmıyordu.


Kıbrıs Modern Sanat Müzesi, 17 Kasım'da açılışını yapacağı 5 sergi ile KKTC'nin kuruluşunun 38'inci yıl dönümü sanat şöleni ile kutlayacak. Yakın Doğu Üniversitesi İletişim Fakültesi Sergi Salonunda Cumhurbaşkanı Ersin Tatar tarafından açılacak sergiler arasında 3 kişisel, 2 karma sergi yer alacak. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin kuruluşunun 38'inci yıl dönümü kutlamaları kapsamında Kıbrıs Modern Sanat Müzesi, yağlı boya, baskı resim, ipek üzerine tükenmez kalem, heykel ve gemi modellerinden oluşan üçü kişisel olmak üzere beş serginin açılışını birden yapacak. 17 Kasım Çarşamba günü 9.30'da Cumhurbaşkanı Ersin Tatar tarafından açılışı yapılacak sergiler ay sonuna kadar Yakın Doğu Üniversitesi İletişim Fakültesi Sergi Salonu'nda ücretsiz olarak ziyarete açık olacak. Açılışla, Yakın Doğu Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nin sanatçı akademisyenlerinin Güzel Sanatlar Cumhuriyet Sergisi, İsmail Gündoğan'ın Gemi Modelleri Sergisi, heykel sanatçıları Altai Useinov, Andrey Orazbaev, Bagdat Sarsenbiyev, İsken Abdaliev, Kutman Arasulov, Orazbek Yessenbayev, Sembigali Smagulov ve Sohan Tolesh'e ait Karma Heykel Sergisi, Kazak Sanatçı Orazbek Yessenbayev'e ait Dünyamız adlı kişisel resim sergisi ve Kazak Sanatçı Rakhat Saparaliyeva'ya ait Hafıza adlı kişisel resim sergisi sanatseverlerle buluşacak. Açılışı yapılacak kişisel sergilerden biri Sanatçı İsmail Gündoğan'ın muhteşem bir el işçiliği ile metale şekil vererek ortaya çıkardığı gemi modellerinden oluşuyor. Koleksiyonda, 1974 Kıbrıs Barış Harekatı'nda yer alan çıkarma gemisinden, 1915'te Çanakkale savaşının seyrini değiştiren Nusret Mayın gemisine kadar pek çok gemi yer alıyor. Rakhat Saparalieva'nın, Kıbrıs Türk toplumunun hafızasında derin izler bırakan Arpalık, Ayvasıl, Muratağa-Sandallar katliamları ile Erenköy direnişini resmeden eserlerinden oluşan Hafıza isimli kişisel resim sergisi de etkinliğin önemli sergileri arasında yer alıyor. Kazak sanatçı Orazbek Yesenbayev'in Dünyamız adlı sergisinde ise ipek üzerine tükenmez kalemle yaptığı 30 eseri yer alacak. Koleksiyonun en dikkat çekici eserleri arasında Panik ve Gorgon Medusa yer alıyor. Yakın Doğu Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nin sanatçı akademisyenlerinin Cumhuriyet Bayramı Kutlamaları için özel olarak hazırladığı eserlerden oluşan Güzel Sanatlar Cumhuriyet Sergisi ise zengin karma sergilerinden. Doç Dr. Gökhan Okur'un Kıbrıs Türk toplumu lideri Dr. Fazıl Küçük ve KKTC Kurucu Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş'ı serigrafi baskı tekniği ile resmettiği Cumhuriyet adlı çalışması, koleksiyonun dikkat çekici eserlerinden. Türk Cumhuriyetlerinden sanatçıların eserlerini bir araya getirecek Karma Heykel Sergisi'nde de birbirinden dikkat çekici heykeller yer alıyor. Bunlardan biri Sembigali Smagulov'un Dünya Ağacı isimli çalışması. Sanatçı eserinde, başta Türk toplulukları olmak üzere pek çok kültürde yeri olan Hayat Ağacına gönderme yapıyor. Andrey Orazbaev'in Devamlı Hareket ve İlham isimli heykelleri de karma heykel sergisinin görülmeye değer eserleri arasında. Devamlı Hareket eserinde dönen kavisli dallar, dinamizm, coşku ve hayat simgesi olarak tasvir ediliyor. Heykeldeki dallar ise güneşin üç hareket noktasını sembolize ediyor: gün doğumu, zenit ve gün batımı. 'İlham' adlı heykel ise insan düşüncesinin ve hayal gücünün uçuşunu sembolize ediyor. Yakın Doğu Üniversitesi Güzel Sanatlar ve Tasarım Fakültesi Dekan Yardımcısı ve GÜNSEL Sanat Müzesi Müdürü Doç. Dr. Erdoğan Ergün'ün küratörlüğünde gerçekleştirilecek sergiler, 30 Kasım tarihine kadar ücretsiz olarak gezilebilecek. Sergi küratörü Doç. Dr. Erdoğan Ergün, Cumhuriyet Bayramı etkinlikleri kapsamında Güzel Sanatlar ve Tasarım Fakültesi akademisyen sanatçılarının eserlerinden oluşan 15 Kasım Cumhuriyet Sergisinin yanı sıra Türki Cumhuriyetlerinden sanatçıların da yer alacağı beş ayrı sergiyi açmaktan gurur duyduklarını söyledi. Doç. Dr. Ergün, Üniversitemizin, Kıbrıs Modern Sanat Müzesi öncülüğünde, güzel sanatlar alanında yaptığı büyük atılımlar, toplumumuzun kültürel kalkınmasında önemli yapı taşları oluşturuyor. Kurucu Rektörümüz Dr. Suat İrfan Günsel'in 'Sanattır, insanlığın tanımı' deyişinden hareketle bu süreç içerisinde gerçekleştirilen tüm çalışmaların ve atılımların, gelecek kuşaklar tarafından daha iyi anlaşılacağı ve kavranacağı düşüncesindeyim. Açılışını gerçekleştireceğimiz sergilerin anlamı ve önemi, Cumhuriyetimizin 38'inci yıl dönümü onuruna düzenleniyor olmaları nedeniyle bir kat daha artıyor ifadesini kullandı. Doç. Dr. Erdoğan Ergün ayrıca Cumhuriyetimize yakışır eserlerin yer alacağı sergilerimizin açılışına tüm halkımızı davet ediyoruz dedi.


Eserin Kimliği adlı yazımda bir eseri anlamanın bir sanatçı tanımakla eşdeğer olduğundan bahsetmiştim. Gustav Klimt de kendisini ve sanatçı kişiliğini anlamak isteyenleri resimlerine yönlendirir. Seyircilerin tüm sorusu resme bakarken cevaplanacaktır. Yeter ki bakmayı bilelim. 1862 1918 yıllarında yaşayan başarılı ressam, sanat hayatının büyük bir bölümünde kadın figürleri üzerine çalışmıştır. Klimt'in hayatı incelendiğinde kadın figürlerine yönelmesinin nedenlerinden biri olarak annesi ve iki kız kardeşi gösterilmektedir. Tüm sanatçıların özellikle sanat yaşamlarındaki ilk senelerde çevrelerindeki insanları model olarak kullandığı bilinir. Klimt'in modelleri ise kız kardeşleridir. Sanatçının kariyerinin ilk yıllarında geleneksel resim anlayışıyla resim yaptığı görülür. İlerleyen dönemde ise kadın figürlerini geliştirmeye başlar. Kadını, kadının cinselliğini ön plana çıkarırken, figürleri son derece zarif resmetmiştir. Bizans mozaiklerinden etkilenerek yaptığı dekoratif süslemelerle karakteristik bir üslup oluşturur. Kadının farklı ruh hallerini resme yansıtan sanatçı, orgazm anında kadını hafif bir uykuya dalar gibi resmeder. Yaşadığı dönemde cinsellikle ilgili resimler hoş karşılanmazken kendisini şu sözleri söyleyerek ifade eder: Tüm sanat erotiktir. Fikri bu olan bir ressamın resmettiği her resimde bir miktar erotizm olmalıdır! Danae, Klimt'in en başarılı resimlerinden biri olarak görülür. Danae, Yunan mitolojisinde Argos kralının kızıdır. Bir kahin babasına, doğacak torununun kendisini öldürerek krallığı ele geçireceğini söyler. Kral, kendini korumak için kızını bir kuleye hapsettirir. Zeus, Danae'nin güzelliğinden etkilenir ve hapsedildiği kulenin içerisine altın yağmuru olarak girer ve Danae ile birlikte olur. Bu birliktelikten hamile kalan Danae, Perseus'u doğurur. Çıplak olan Danae'nin bacaklarının arasından altınlar süzülürken, güzel kadının gözleri kapalı, dudakları aralıktır. Cinsel birleşmenin verdiği haz yüzünden okunur. Bir başka teori ise Klimt'in bu mitle alay ettiği yönündedir. Danae'yi bir kulede kendini tatmin ederken resmettiği düşünülür. Bir eli yüzünün yanında olan genç kadının diğer eli bacaklarının arasındadır. Klimt, gerçeküstü olayların yaşandığı bir miti gerçekçi bir üslupla yorumlayarak, altın bir toz bulutuyla birleşme sahnesini, genç kadının kendini tatmin etmesi şeklinde yorumlar. Uzun dalgalı kızıl saçlara sahip olan Danae'nin göğüsleri dolgun, kalçası ise büyük çizilerek çekiciliği vurgulanır. Bir başka çekici kadın Judith'tir. Eski Ahit'te, Yahudi ve dul bir kadın olarak geçen Judith, halkını Asurlu istilasından korumak için şehri kuşatan general Holofernes'i önce baştan çıkarır ardından sarhoş eder ve başını keserek öldürür. Resimde Judith alımlı ve güzel bir kadın olarak görülür. Dudakları yarı aralık bir şekilde seyircisini süzer. Göğüslerinden biri açıktır ve bu durum Judith'i rahatsız etmez. Diğer göğsünü kapayan tülden vücut hatları görünmektedir. Resmin sağ yanında Holofernes'in kafasına tutan Judith, dişiliğinin farkında olan ve bunu düşmanına karşı kullanan bir kadın olarak görülür. Cesur bakışlarıyla meydan okumaktadır. Mitlerden ve dini hikayelerden etkilenerek yaptığı resimlerinin yanı sıra Klimt'in, kadının farklı ruh hallerini ya da fiziksel görünümünü resme yansıttığı da bilinmektedir. Kadının Üç Çağı adlı resminde üç kadın figürü görülür. Kadının çocukluk, gençlik ve yaşlılık çağlarının anlatıldığı resimde çocuk, huzurlu bir şekilde uyurken gösterilir. Çocuğu kucağında tutan genç kadın olgundur. Saçları parlak ve çiçeklerle süslü kadın alımlı gösterilmiştir. Yaşlılık çağını temsil eden kadının ten rengi ve saçları sağlıksız görünür. Yaşından dolayı yaşam verimliliği düşen kadın, ölümün kıyısındadır. Bir başka önemli eser olarak 1903 yılında yapılan Umut serisinden ilki olan Umut I adlı çalışma karşımıza çıkar. Resimde hamile bir kadını çıplak şekilde resmetmiştir. Toplumsal normlara ve katı kurallara başkaldırı niteliği taşıyan eseriyle yaşadığı dönemde dikkatleri üzerine çeken sanatçı, hamileliği yaşamın umut verici bir mucizesi olarak görür. Saçları çiçeklerle süslenmiş kadın iki elini karnının üzerinde birleştirir. Göğüsleri dolgun gösterilen kadının cinsel organının üzerindeki tüyler görülmektedir. Ancak kadının bakışlarına odaklanıldığında çıplaklığın ya da hamileliğin saf bir kavrama dönüştüğü görülür. Bakire adlı resim kadın evrenini ve kadının ruh halini anlattığı bir başka resim olarak görülür. Bakire kadınların cinsel yaşamlarını anlattığı resminde, kadınların tamamı oval bir çerçevenin içerisinde yer alır. Üzerindeki örtüyle bedenleri gizlenen kadınların kimisi utanır, kimisi hüzünlüdür kimisi ise kendini bırakır. Tüm bu duygular, bakire kadınların cinselliğe verdikleri tepki olarak görülür. Eserlerinde çok fazla altın yaldız kullanan sanatçı, bakire adlı çalışmasında çok az altın yaldıza yer vermiştir. Son olarak Öpücük, Klimt'in en ünlü resimlerinden biridir. İlk bakışta tutkulu bir çiftin aşkına şahit olduğumuzu düşündüren resimde, egemen bir erkek figürüyle utangaç bir kadının bir araya getirildiği görülür. Çiçeklerle dolu zeminin üzerinde duran çift bir uçurumun kıyısındadır. Kadının ayakları uçurumun ucundadır ve her an düşebilir bir etki yaratmaktadır. Figürlerin elbiselerindeki kare ve daire şekilleri cinsiyetlerini vurgular. Kadın ve erkek figürlerinin bir araya gelerek oluşturduğu şekil erkek cinsel organına benzetilmektedir. Kadın figürünün üzerinde ise doğurganlığı simgeleyen semboller görülür. Erotizmi zarif bir dille resme işleyen sanatçı, duyguların ilkel ve saf halini resme aktarırken kadın bedenini kullanmıştır. Yaşadığı dönemde resmin merkezine erotizmi yerleştirdiğinden dolayı eleştiriler alsa da göze hitap eden resimleriyle büyük bir beğeni toplar.


Maryna Er Gorbach'ın yönettiği ve Mehmet Bahadır Er'in ortak yapımcılığını üstlendiği Ukrayna-Türkiye ortak yapımı Klondike filmi, 21. Alman Filmleri Barış Ödülü Köprü'de jüri özel ödülünün sahibi oldu. Klondike, bu yıl 13-21 Haziran tarihleri arasında yapılan 21. Alman Filmleri Barış Ödülü Köprü'de jüri özel ödülüne layık görüldü. Bernhard Wichi Memorial Fund tarafından düzenlenerek 2002'den beri seçkin film yapımcılarını onurlandıran Alman Filmleri Barış Ödülü Köprü'nün ödül töreni, seyircilerin de katılımıyla 21 Haziran Salı günü, Münih'teki Cuvillies Tiyatrosu'nda gerçekleşti. Münih Uluslararası Film Festivali öncesinde düzenlenen 21. Alman Filmleri Barış Ödülü Köprü'de hümanist, sosyo-politik ve sanatsal açıdan değerli filmler ödüllendirilirken, dünyanın çeşitli ülkelerinden seçilen film yapımcılarına toplam 60 sembolik ödül verildi. Savaşın etkilerini en insani halleriyle anlatan Klondike filminin, jüri özel ödülünü almasını değerlendiren festival jürisi; baskıcı ve hüküm süren bir yıkım makinesinin yarattığı cehennemin ortasında bir aile dramını hassas şekilde işlemesi ve şiirsel görüntülere yer veren yönetmenlik başarısından dolayı bu filmi ödüle layık bulduklarını açıkladı. Festival jürisi ayrıca Maryna Er Gorbach'ın, evrensel değere sahip olağanüstü bir film yarattığının altını çizerek, Film bizi felakete giden umutsuz, hüzünlü ve kaçınılmaz yola, savaşın vahşileşmesine ve ıssızlığına götürüyor. İnsanların insanlıktan çıktığını gösteriyor. ifadelerini kullandı. Sundance Film Festivali ve Berlin Film Festivali gibi dünyanın önemli festivallerinden ödülle dönen ve yönetmen Maryna Er Gorbach'ın ilk uzun metrajlı filmi olan Klondike filmi, önümüzdeki aylarda Almanya başta olmak üzere çeşitli festivallerde yer almaya devam edecek. Klondike, Ukrayna-Rusya sınırında yaşayan hamile bir kadın olan Irka 'nın, köyü ayrılıkçı gruplar tarafından kuşatılmış olmasına rağmen evini terk etmeyişini konu alıyor. Ira ve ailesinin, 17 Temmuz 2014 günü kendilerini uluslararası bir uçak felaketinin merkezinde bulmalarıyla başlayan olayların anlatıldığı Ukrayna Devlet Film Ajansı, Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı Sinema Genel Müdürlüğü ve TRT 12 Punto ortak yapımı filmde, çekildiği dönemde ayak sesleri gelen bir savaşın kasvetli tasviri titiz şekilde işleniyor. Yapımcı: Sviatoslav Bulakovskyi, Mehmet Bahadır Er,


Maryna Er Gorbach'ın yönetmenliğini, Mehmet Bahadır Er'in ortak yapımcılığını üstlendiği Ukrayna-Türkiye ortak yapımı 'Klondike' filmi Fribourg Film Festivali'nde Uluslararası Yarışma En İyi Film, Gençlik Jürisi Mansiyon ve Film Eleştirmenleri En İyi Film ödüllerine layık görüldü. İsviçre'nin Fribourg kentinde bu yıl 36. sı düzenlenen ve Locarno Film Festivali Direktörü GIONA A. NAZZARO, Afgan Yönetmen SAHRA MANI, Arnavut müzisyen ELINA DUNI ve Angola'dan film yapımcısı JORGE COHEN' den oluşan Frigborg Film Festivali'nin Uluslararası Uzun Metraj Film Jürisi gerekçeli kararını; Genç ve çekici bir ses tarafından yönetilen, yazılan ve düzenlenen başarılı ve güçlü bir film. Maryna Er Gorbach'ın yakın gelecekte uluslararası sinemada önemli bir rol oynayacağına ve bu şaşırtıcı ve dikkat çekici eserde yer alan vaatleri yerine getirmeye devam edeceğine inanıyor. Gerçekleşmek üzere olan bir savaşın kasvetli tasvirinin titiz bir şekilde işlenmesi ve insan doğasının karmaşasını anlama konusundaki şefkatli yaklaşımı nedeniyle, Maryna Er Gorbach'ın Klondike filmini oybirliğiyle Grand Prix'e layık gördü. Şeklinde açıkladı. Yönetmen Maryna Er Gorbach ile filmin ortak yapımcılığını üstlenen Mehmet Bahadır Er, törene birlikte katılırken; törende Maryna Er Gorbach saldırı altındaki ülkesinde ülkesini savunan Ukraynalı sanatçılara dikkat çekti. Klondike, Türkiye prömiyerini 8-19 Nisan tarihleri arasında gerçekleşecek olan 41. İstanbul Film Festivali'nin Ulusal Yarışma bölümünde yapacak. 14 Nisan'da gerçekleşecek olan gösterim ekip katılımıyla gerçekleşecek. Ukrayna Devlet Film Ajansı, Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı Sinema Genel Müdürlüğü ve TRT 12 Punto ortak yapımı Klondike Ukrayna Rusya sınırında yaşayan, köyü ayrılıkçı gruplar tarafından kuşatılmış olmasına rağmen evini terk etmeyi reddeden hamile bir kadının hikayesine odaklanan film, sivil bir yolcu uçağının 17 Temmuz 2014'de Ukrayna'da düşürülmesi olayını da beyaz perdeye taşıyor. Yapımcı: Sviatoslav Bulakovskyi, Mehmet Bahadır Er, Ukrayna Rusya sınırında yaşayan Irka köyü ayrılıkçı gruplar tarafından kuşatılmış olmasına rağmen evini terk etmeyi reddeden hamile bir kadındır. Ne var ki 17 Temmuz 2014 günü Irka ve ailesi kendilerini uluslararası bir uçak kazası felaketinin merkezinde bulacaktır.


Tevfik Fikret kitabı, 106 yıl sonra ona farklı açılardan bakan bir armağan. Kitabın dörtte üçünü dünkü metinler, dörtte birini 1970 sonrası yazarların bugünkü metinleri oluşturuyor. Bu seçim, geçmişten bugüne uzanan yüzyıllık değerlendirmeler retrospektifi sunuyor. Bu kurgu, yazarların sanatçıyı zaman içinde ele alışlarındaki değişen ve gelişen dil, biçem, dünya görüşü, edebiyat anlayışı ve eleştiri tutumlarını da belgeliyor. Tevfik Fikret, Koç Üniversitesi Yayınları'nın yeni dizisi Armağan Kitapların da ilk kitabı aynı zamanda. Yılmaz Güney, Halit Ziya Uşaklıgil, Yahya Kemal, Nurullah Ataç, Sait Faik, Sabahattin Ali, Fikret Mualla, Yaşar Kemal, Aşık Veysel kitaplarıyla devam etmesi planlanan Armağan Kitaplar dizisini Turgut Çeviker yayına hazırlıyor. Bol görsel malzeme eşliğinde, söz konusu isimler hakkında yayımlanmış bütün yazılar elden geçirilerek, özgün anlatımlar süzülerek oluşturulmuş bir derleme niteliğindeki bu armağan kitapları, çok yazarlı biyografiler olarak da değerlendirmek mümkün.


Hikayeler üzerine çok söz söylenmiştir. Hemen hepsi de bir açıdan gerçeğin bir parçasını yansıtır bize. Hatta bilim insanları, insan beyninin dünyayı hikayeler üzerinden anlamlandırdığına, beynin anlayabilmek için gördüğü hemen her şeyi hikayeye dönüştürdüğüne dair birtakım iddialar da atmışlardır ortaya. Yine de bu konuda söylenmiş sözler içinde zihnimde en çok yankılananı, Ayfer Tunç'un Dünya Ağrısı kitabında geçen Hikayeler bizi kendi kuyumuzdan çıkarır, başkalarının kuyularına atar, sözü. Tunç'un ifadesi bilimsel iddiaların en zarif destekçisi gibi gelir bana. Kendi kuyumuzu biliriz çünkü, başkalarının kuyularını dışarıdan, yerin üzerinden görürüz. En nihayet bir hikaye bizi oraya attığında da o kuyuyu içeriden görme imkanını elde ederiz. Hikayesini öğrendikçe anlarız tanıdığımızı sandığımız insanları. Anladıkça da fikirlerimizin önemi kalmaz, zira kuyunun derinliklerine indiğimiz anda, duygular girer devreye ve birçok temele dayandırdığımız, dipnotlarla süslediğimiz o çok sağlam düşünceler, duygular karşısında bir kimyasala maruz kalmış gibi erimeye başlar. Çünkü farklı farklı vesilelerle olsa da aynı yahut benzer duygulardan geçmiştir zaman zaman bizim yolumuz da. Yahut karşımızdaki insanın yaşadıklarında en derin korkularımızı buluruz. Bazen, kuyular yer altından birbirine bağlanır ve bu tüneli ancak hikayeler kazabilir. Çünkü anlamanın bir dili varsa, hikayelerdir bu dil ve alfabesi de duygulardır. Ece Karaağaç'ın Holden Kitap'tan çıkan ikinci romanı Kökler ve Kanatlar da varlığını herkesin gördüğü ama içini neredeyse hiçbirimizin bilmediği bir kuyunun içine atıyor okuru. O kuyuya ışık tutuyor ama özel bir ışık düzeneğiyle yalnızca belirli yerleri aydınlatıp okura ille de buraya bak baskısı yapmıyor. Hiçbir manipülasyona tevessül etmeden, tertemiz bir anlatımla okura rehberlik ediyor hikayenin derinliklerine inerken. Tabiri caizse her kafadan bir sesin çıktığı, en keskin, en uç fikirlerin havada uçuştuğu son derece güncel bir konuda, olabildiğince sakin ama gerçeğin yaralarından, acıtan yanlarından da kaçınmadan bir hikaye anlatıyor yalnızca. Ki bu da son dönemlerde kendi adıma eksikliğini en çok duyduğum şey. Herhangi bir fikir yahut duygu dayatmayan; bir düşünceyi kabul ettirmek, birilerini bir şeylere ikna etmek maksadı gütmeyen, bir anlamda yazarın kendini görünmez kıldığı, kapıyı çekip çıkmadan önce hikayedeki bütün izlerini özenle sildiği, geride yalnızca karakterleri ve onların hikayesini bıraktığı bir roman. Taksim'deki bir patlamayla yolları kesişen Afra adındaki mülteci bir çocuk ile bir süredir hayatını koca bir yara olarak yaşayan Ayfer adındaki bir anne arasında filizlenen hikayenin peşine düşüyor Kökler ve Kanatlar. Afra ve babası Musab üzerinden mülteciliğin bilinmeyen karanlıklarında gezdirirken okuru, Sonra Afra geldi ve ben onu yaramın üstüne bastım, diyen Ayfer'in zaman zaman acımasızlık sınırlarında gezinen düşünceleriyle anneliğin, evlatlığın, sevginin ve hayata bir yerinden tutunma çabalarının çalkantılı hallerini gözler önüne seriyor. Dilin akıcılığı ve kurgunun sürükleyiciliği iki yüz sayfayı bir çırpıda okuturken yazarın geniş bir coğrafyaya yayılan mekan kullanımı ve kısa sayılabilecek bir romanda bütün karakterlere çabasızca derinlik kazandırabilmesi, gerçeklikleri konusunda şüpheye yer bırakmaması da dikkat çekiyor. Tarih ana haber bültenlerinde, müfredat kitaplarında, öyle siktiriboktan gazete sayfalarında filan yazılmıyor, tarih burada yazılıyor, hafızada. Unutulmaması için de anlatılması gerek, diyen Ali'nin sesine kulak veren Musab gibi, Ece Karaağaç da bu sese kulak veriyor ve anlaşılması, unutulmaması gerekeni anlatıyor usulca.


Evrenin harmonisini, gökkuşağının büyüleyici renkleri eşliğinde müziğine yansıtan Köksal Ekinci, ilk albümü Güneş'in Kalbi ile yüreklerimize naif bir dokunuşta bulunuyor. Gökyüzünün şifasını notalarına nakış gibi işleyen Köksal Ekinci, ilk albümü Güneş'in Kalbi ile müzikseverlerle buluştu. Astro-müzik akımı kapsamındaki albüm, ruhsal kodlarla bezeli organik elektronik ve yeni pop türündeki parçalardan oluşuyor. Güneş'in Kalbi isimli albüm, 21 Haziran'daki Yengeç burcunda gerçekleşecek Güneş tutulması öncesinde, Ekinci'nin şarkılarını merakla bekleyen sevenleri için güzel bir hediye niteliğinde. Güneş'in Kalbi isimli albümde parçanın akustik versiyonuna ek olarak, elektronik ve radyo edit versiyonu da yer alıyor. Organik elektronik türünde parçalar yapan sanatçı, Nisan ve Mayıs aylarında Venüs ve Ay'ın Nefesi adlı parçalarını yayınladı. Güneş'in Kalbi isimli albümü de gezegenleri ve yıldızları konu alan üçlemenin, Ekinci'nin kendi deyimiyle İlk Bahar döneminin tamamlanması. Yaz ayları boyunca yeni temalı şarkıları üzerinde yoğun bir hazırlığa başlayacağını belirten Ekinci, üretim sürecinin heyecanını ve yeni şarkılarla müzikseverler ile buluşmayı hayatının en anlamlı paylaşımı olduğunun altını çiziyor. Dijital platformlardaki ilk üçlemesi Yas, Belki ve Dünyayı 2019'da yayınlayan Köksal Ekinci, 2020'de Sen Ben Oldun ve Veda adlı parçalarıyla dinleyiciyle buluştu.


Şarkı yazarı ve müzisyen Köksal Ekinci, kendisini evrenin harmonisini, gökkuşağının renkleri eşliğinde müziğine yansıtmaya gönül vermiş bir müzik tutkunu olarak nitelendiriyor. Müziğin gücünün, sevgiye, aşka, nezakete, mutluluğa ve nihayetinde 'BİRliğe' açılan ışıltılı bir kapı olduğuna inanıyor. Arka arkaya çıkarttığı albümleriyle adından söz ettiren, yoğun üretim sürecini sürekli olarak arttırarak sürdüren sanatçı ile yıldızların rehberliği eşliğinde düşündüren parçalarının izini sürdük. Köksal Ekinci: Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi mezunuyum. Öğrencilik yıllarımdan bu yana önce TRT, ardından Ankara Üniversitesi Tömer gibi kurumlarda görev yaptım. Sonrasında Kanada Eğitim Merkezi Türkiye Ofisi yöneticiliği geldi. 29 yıl önce yapım-yönetim asistanlığı ile başlayıp ardından pazarlama İletişimi alanında yıllanmış bir profesyonel kariyere sahibim. Sonrasında 2004 yılında yapımına başladığım, başka bir ses tarafından seslendirilen şarkılarımın yer aldığı ilk prodüksiyonumla müzikle profesyonelce ilgilenmeye başladım. Kendi şarkılarımı seslendirmeye başlamam ise de 2019 yılında 3 single çalışmasıyla gerçekleşti. Sonbahar için hazırladığım üç şarkıdan oluşan Yeni Dünya / Coxa albümümde retro harekette olan Mars, Saturn, Uranüs ve Pluto gezegenlerinin temalarını içeren şarkılarımı, yayına sundum. Yeni Dünya/Coxa şarkısı, her geçen gün bozulmakta olan Dünya'nın ekolojik sosyolojik ve ekonomik yapısının, özellikle pandemi sürecinden sonra yaşanan olaylar üstünden ve kadim zamanlarda önemli mesajları iletmekle görevli olduğu bilinen yıldızlarından biri olan Coxa'nın da temsil ettiği kavramlar ile birlikte yeniden doğuş temasını, benim kendi ruhsal yolculuğumu ve bilinç sıçrayışlarımı samimi, içten bir söz ve melodiyle anlatıyor. Albümde yer alan 3 şarkının aranjörlüğünü, son yıllarda adından sıkça söz ettiren başarılı müzisyen İlkay Dinsever yaptı. Mastering ünlü isim Evren Arkman tarafından yapıldı. Albüm videoları, yaratıcı, sıradışı ve ses getiren tasarımlarıyla öne çıkan sanat yönetmeni Anıl Çezik ve Koray Pezukoğlu tarafından tasarlandı. Dijital platformlardaki ilk üçlemem Yas, Belki ve Dünya 2019'da yayınlanmıştı. 2020'de Sen Ben Oldun ve Veda adlı parçalarımla dinleyicilerimle buluştum. Geçtiğimiz Nisan ve Mayıs aylarında Venüs ve Ay'ın Nefesi adlı parçalarımı yayınladım. Güneş'in Kalbi adlı ilk albümüm de gezegenleri ve yıldızları konu alan üçlemenin, İlk Bahar döneminin tamamlanması oldu. Yaz ayları boyunca yaratımımı artırarak sürdürdüm ve Suskun Gönül adlı ikinci albümümü geçtiğimiz aylarda çıkardım. Kalbim'in Şarkısı benim için ayrı bir önem taşıyor. İlk kez kendi bestelerim dışında bir eser seslendirmiş oldum. İranlı ünlü besteci Faramarz Aslani'nin dillerden düşmeyen Age Ye Rooz şarkısını, Shida Çetinkaya tarafından aslına uygun olarak çevirisi yapılan sözlerle seslendirerek bir ilke imza atmaktan dolayı mutluyum. Şarkıyı daha önce Ajda Pekkan ve Deniz Seki, Fikret Şenes sözleriyle yorumlamıştı. Herkes gibi büyük bir sevgiyle dinlediğim bu parçanın nostaljik bir önemi de var. Anılarımızı en güzel halleriyle canlandıran, kuşak farkını ortadan kaldıran bu büyülü parçayı dinlerken, içimden bir ses sözlerinin sanki daha farklı olduğunu fısıldıyordu. Fikret Şenes sözleri tabi ki muhteşemdi. Bunun yanında içimdeki sesin, İranlı arkadaşımla yollarımızı birleştirmesiyle Kalbim'in Şarkısına vardım. Sınıflandırmaları ve kategorileri çok sevmiyorum aslında yine de illa bir müzik türü belirtmek gerekiyorsa, Organik Elektronik veya Astro-Müzik diyebiliriz. Ben kendimi evrenin harmonisini, gökkuşağının renkleri eşliğinde müziğine yansıtmaya gönül vermiş bir müzik tutkunu olarak görüyorum. Kalplere ve ruhlara notalarla dokunma arzusu, müziğime yön veriyor. Çünkü müziğin gücünün, sevgiye, aşka, nezakete, mutluluğa ve nihayetinde 'BİRliğe' açılan ışıltılı bir kapı olduğuna inanıyorum. Çok merak ettiğim bu konu hakkında 2017 yazında Öner Döşer hocamın online derslerine katıldım, başlangıç düzeyini bitirdim. Ben sorularımı veya merak ettiğim konuları okuyarak, daha çok İngilizce kaynaklar ile zenginleştirmeye çalışıyorum. Astroloji önemli bir disiplin, bize kendimiz ve hayatımız hakkında yol haritası sunuyor. Müzikten yüzyıllardır şifa vermeyi desteklemek için yararlanılmış. Astroloji de yine aynı şekilde doğru okuyup, doğru anladığımızda yolumuzu daha aydınlık görmeye yardımcı olabilir. Geçmişten bugüne uzanan bu ikili, duyduğum heyecanla yaratım sürecime kalbimde hissettiğim notalar ve melodilerle hemen dahil oluveriyorlar... Her şey doğal akışında, duygular olduğu gibi hissedilince, müzikseverlere de aynı doğallıkla geçiyor. Yoğun bir yaz sezonunu bitirdim ve sonbaharı yeni bir üçleme serisiyle geçiriyorum. Şu an hazırlıklarını tamamladığımız sonbaharın ikinci konsept albümü de yakın zamanda müzikseverlerle buluşacak. Gelecek sene yayınlanacak kitabım üzerinde çalışmalarımı devam ettiriyorum. Kitabımda uzunca bir süredir biriktirdiğim hayat izlenimlerimi, kendime ait şiirsel bir dille hikayeleştirmeye çalışıyorum... Ve tabii yine şarkılarımda olduğu gibi mutlaka doğadan, gökyüzünden, yıldızlardan, mitolojiden ve notalardan esintiler olacak.


Evrenin harmonisini, gökkuşağının renkleri eşliğinde müziğine yansıtmaya gönül vermiş olan sanatçı Köksal Ekinci, ikinci albümü Suskun Gönül ile müzikseverlerle buluştu. Albüm Ajda Pekkan'ın sesinden kuşaklar boyu dinlenen, efsanevi Dile Kolay parçasının bu kez orijinal sözlerine sadık kalınarak Kalbim'in Şarkısı olarak okunmasıyla da dikkat çekiyor. Dile Kolay parçası kalplerdeki yerine böylelikle Kalbimin Şarkısı ile dönmüş olacak. Kalbim'in Şarkısı ise hep kendi yazdığı şarkı sözleriyle dinlemeye alıştığımız sanatçı için, ayrı bir önem taşıyor. İlk defa kendi besteleri dışında bir eser seslendiren şarkıcı, İranlı ünlü besteci Faramarz Aslani'nin dillerden düşmeyen Age Ye Rooz şarkısını, Shida Çetinkaya tarafından aslına uygun olarak çevirisi yapılan sözlerle seslendirerek bir ilke daha imza attı. Şarkıyı daha önce Ajda Pekkan ve Deniz Seki, Fikret Şenes yorumlamıştı. Her müziksever gibi büyük bir sevgiyle dinlediği bu parçanın nostaljik bir önemi olduğunu da vurgulayan Köksal Ekinci, Anılarımızı en güzel halleriyle canlandıran, kuşak farkını ortadan kaldıran bu büyülü parçayı dinlerken, içimden bir ses sözlerinin sanki daha farklı olduğunu fısıldıyordu. Fikret Şenes sözleri tabi ki muhteşemdi. Bunun yanında içimdeki sesin İranlı arkadaşımla yollarımızı birleştirmesiyle Kalbim'in Şarkısına vardım dedi. Albümdeki 6 şarkının prodüktörlüğünü ve Aranjörlüğünü, genç kuşağın en önemli müzisyen, şarkıcı ve bestecilerinden biri olan Alper Gemici üstlenirken, şarkıların mixleri, yine adından sıkça sözettiren müzisyen İlkay Dinsever tarafından yapıldı. Mastering ile de ünlü isim Evren Arkman albüme katkı sağlayan müzisyenlerden.


Müzisyen ve söz yazarı Köksal Ekinci, Cumhuriyet Bayramımıza özel bir video ve yeni albümüyle müzikseverlerle buluştu. Covid-19 ile yeniden şekillenen dünyamızın durumunu bir sanatçı duyarlılığıyla yansıttığı Yeni Dünya/Coxa adlı albümünü geçtiğimiz ay çıkartan Köksal Ekinci, Zümrüt Şarkılar adını verdiği yeni albümünü 29 Ekim Cumhuriyet Bayramına özel bir video klip eşliğinde yayınladı. Gökyüzünün şifasını notalara nakşeden şarkı yazarı ve müzisyen olarak nitelendirilen Köksal Ekinci'nin Zümrüt Şarkılar albümünde altı şarkı yer aldı. Astro-Müzik türünde parçalar yapan Ekinci; Sevgi, Bilgelik, Ölümsüzlük, Koşulsuz Aşk, Şans, Bereket sembolü olan Zümrüt'ün tarih boyunca bir çok kültürde ve uygarlıkta çok değerli kabul edilen, doğanın bize sunduğu mucizevi yer altı kaynaklarından biri olduğunu hatırlattı. Sanatçı, Zümrüt'ün büyüleyici ve ilham verici güzelliği ile Mısır'dan Peru'ya kadar sayısız efsaneye, pek çok mitolojik öyküye ve edebiyat eserine konu olduğuna ve cennet taşı olarak bahsedildiğine vurgu yaptı: Enerji açısından zümrüt taşının bağışıklık sistemini güçlendirdiğine ve kalbe şifa olduğuna, aşk enerjisi verdiğine inanılmaktadır. Zümrüt Merkür ve Venüs gezegenlerinin taşı ve kalp çakrasının rengi olarak kabul edilmektedir. Tüm bu öğelerin biraraya gelmesiyle, albümümün açılış şarkısı olan Zümrüt/ Sirius in verdiği ilhamla, adını Zümrüt Şarkılar olarak belirledik. Şarkımın sözlerindeki, 'mutlu mutlu sevip sevilelim, mutlu mutlu umut ekelim, mutlu mutlu çoğalalım, birlikte yürüyelim' dizeleri, büyük emeklerle varedilmiş Cumhuriyetimizin ne kadar değerli bir hazine olduğunu hatırlatıyor bana her söylediğimde... Çünkü dünyanın en önemli devletleri arasında yer alan Türkiye'mizin, Orta Asya köklerimizden bu yana getirdiği barış, sevgi ve mucizelerle dolu bir kültürün parçasıyız bizler. Şarkımın bugün yayınlanması da, sözleri ve müziğindeki coşkuyu, tüm müzikseverler ile paylaşmak isteğime dayanıyor diyen Ekinci, Zümrüt parçasını 3 yıl önce çocukluğundan bu yana en çok sevdiği bayramlarımızdan biri olan Cumhuriyet Bayramı'nın coşkusu içinde yazdığını belirtti. Şarkıların prodüktörlüğünü ve aranjörlüğünü, yeni pop döneminin önemli müzisyen, şarkıcı ve bestecilerinden biri olan Alper Gemici üstlendi. Şarkıların mixleri, yine adından çokça sözettiren müzisyen İlkay Dinsever tarafından yapıldı. Mastering ise ünlü isimlerden Evren Arkman tarafından gerçekleştirildi. Zümrüt / Sirius şarkısının video klibi, sıradışı tasarımlarıyla tanınan sanat yönetmeni Anıl Çezik tarafından hazırlandı. Müzisyen Köksal Ekinci, Dijital platformlardaki ilk üçlemesi Yas, Belki ve Dünyayı 2019'da yayınlamıştı. Köksal Ekinci, 2020'de Sen Ben Oldun ve Veda adlı parçalarıyla dinleyiciyle buluştu. Geçtiğimiz Nisan ve Mayıs aylarında Venüs ve Ay'ın Nefesi adlı parçalarını yayınladı. Güneş'in Kalbi adlı ilk albümü de gezegenleri ve yıldızları konu alan üçlemenin, sanatçının kendi deyimiyle İlk Bahar döneminin tamamlanması oldu. Yaz ayları boyunca yaratımını artırarak sürdüren Ekinci arka arkaya Suskun Gönül ve Yeni Dünya/Coxa adlı albümlerini yayınladı.


Müzisyen ve söz yazarı Köksal Ekinci, pandemi dönemiyle yeni bir şekil alan dünyamızın durumunu bir sanatçı duyarlılığıyla işlediği Yeni Dünya/Coxa adlı albümüyle müzikseverlerle buluşturdu. Yandım, yandık... Her bir dünyada... Yeniden doğdum ben bu dünyada... diyen sanatçı, dinleyicilerini yıldızların rehberliği eşliğinde düşündürdüğü, sorgulattığı bir yeniden doğuş yolculuğuna davet ediyor. Gökyüzünün şifasını notalarına nakış nakış işleyen söz yazarı ve müzisyen olarak nitelendirilen Köksal Ekinci'nin sonbahar için hazırladığı üç şarkıdan oluşan Yeni Dünya / Coxa albümü müzikseverlerle buluştu. Astro-müzik kavramını hayatımıza çok kısa bir sürede yerleştiren ve dijital platformlarda gerçekleştirdiği yayınlarla oldukça geniş bir dinleyici kitlesine ulaşan Köksal Ekinci, retro harekette olan Mars, Saturn, Uranüs ve Pluto gezegenlerinin temalarını içeren şarkılarını, dinleyicilerin merakla beklediği bir video eşliğinde yayına sundu. Yeni Dünya/Coxa şarkısı, her geçen gün bozulmakta olan Dünya'nın ekolojik sosyolojik ve ekonomik yapısının, özellikle pandemi sürecinden sonra yaşanan olaylar üstünden ve kadim zamanlarda önemli mesajları iletmekle görevli olduğu bilinen yıldızlarından biri olan Coxa'nın da temsil ettiği kavramlar ile birlikte yeniden doğuş temasını, şarkıcının kendi ruhsal yolculuğunu ve bilinç sıçrayışlarını samimi, içten bir söz ve melodiyle anlatıyor. Ayrıca albümde yer alan enstrümantal parça Mavi/Arcturus şarkısıyla, uzun zamandır duymayı özlediğimiz klasik müzik bestelerine de göz kırpan modern bir soundun örneği, sanatçının hedeflediği müzikal açılımları yansıtan bir ilk olarak dikkat çekiyor. Albümde yer alan 3 şarkının aranjörlüğünü, son yıllarda adından sıkça söz ettiren başarılı müzisyen İlkay Dinsever yaptı. Mastering ünlü isim Evren Arkman tarafından yapıldı. Albüm videoları, yaratıcı, sıradışı ve ses getiren tasarımlarıyla öne çıkan sanat yönetmeni Anıl Çezik ve Koray Pezukoğlu tarafından tasarlandı.


Türk Üniversiteli Kadınlar Derneği İstanbul Şubesi bünyesindeki Mina'nın Çocukları Projesi, 8 Mart Dünya Kadınlar Günü'nde tüm dünyaya Trabzon'da renovasyonu yeni tamamlanmış olan Kızlar Manastırı'ndan güncel sanat ile mesaj verecek. 1 11 Mart tarihleri arasında ziyarete açık olacak sergi Kızlar Manastırı'nda dünyaca ünlü İran asıllı Amerikalı sanatçı Shirin Abedinirad Mina'nın Çocukları projesinin sesi olacak. Mina'nın Çocukları, yaşamın her alanında disiplinlerarası kurguladığı projelerini sanat ile zenginleştirerek daha geniş kitlelere yaymak ve kız öğrencilerini çağdaş sanatla buluşturmak üzere projelere imza atmaya devam ediyor. Bu kapsamda Eylül ayında 11 tanınmış sanatçının resim, heykel, enstalasyon, video eserleri yer aldığı Kolektif Hafıza isimli sergisini Bodrum'da izleyiciler ile buluşturmuştu. Ardından Türkiye'nin ve bölgenin önde gelen çağdaş sanat fuarı Contemporary Istanbul'da Kolektif Hafıza seçkisinden bu proje için özel üretilmiş bir eser sergilenmişti. Mina'nın Çocukları Ayça Okay küratörlüğünde serinin devamı niteliğindeki Kolektif Yansıma ile güncel sanatın gücüyle Trabzon Kızlar Manastırı'nda sanatla tüm dünyaya sesini duyuracak. Toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin gündemimizin üst sıralarında yer aldığı bu günlerde, insani değerlere ve kadının toplumdaki önemine mekana özgü üreteceği yapıtlarla dikkat çekmeyi hedefleyen projede; dünyaca ünlü sanatçı Shirin Abedinirad'ın yapıtları kadın birliği ile kurulmuş ve kadın dayanışması ile kolektif iyilik hareketi olarak ortaya çıkmış olan Mina'nın Çocukları projesine eklemlenecek. 8 Mart Dünya Kadınlar Günü'ne de denk gelen zaman diliminde hayata geçirilen Kolektif Yansımada Mina'nın Çocukları proje yöneticilerinin de katılımı ile 13. YY'da kız öğrencilerin yaşam ve üretim alanı olarak korunma misyonu ile inşa edilmiş Trabzon Kızlar Manastırı'ndan global bir mesaj verilecek. Serginin yanı sıra güncel meselelerin çok değerli konukların katılımı ile bir dizi söyleşi yapılması ve izleyicinin de interaktif şekilde parçası olması kurgulanıyor. Projenin küratörü Ayça Okay da Kolektif Yansıma ile ilgili düşüncelerini: Mina'nın Çocukları, kolektif hafızayı yapılandırarak anıları iyiliğe dönüştürüp, geleceğe aktarma misyonuyla düzenlediği sergi serisinin ikincisi niteliğindeki Kolektif Yansıma için altı aylık bir küratöryel süreç hazırlığı yaptı. Bu özel projenin devamında da yer almanın mutluluk ve gururu ile söylemek isterim ki dünya çapında bienallere katılmış sanat yapıtı ve mekan ilişkisinin gücünü gözler önüne seren Shirin Abedinirad'ın projede yer alması heyecan verici. Üretim pratiğinde kırılgan ve hassas ancak bir araya geldikçe güçlü bir yapıya dönüşen aynaları tarihi Kızlar Manastırı'nda üretkenlik ve birlik mesajları vermek üzere mekan ile yeniden yorumlama, canlandırma ya da yeni bir kimlik kazandırmaya yönelik yaklaşımla izleyiciye sunuyor. Küratöryel süreçte tarihi mekanda deneyimlediğimiz raslantısallık ise projeyi içselleştirmemiz adına büyük bir etken oldu. sözleri ile dile getirdi.


Müzisyen ve söz yazarı Köksal Ekinci, Orpheus'un Aşkı isimli yeni albümünü müzikseverlerin beğenisine sundu. Albüm Kurtulamam, Uyanış, Duy Beni, Yok, Uyanış, Kar Etmiyor adlı altı şarkıdan oluşuyor. Albümde Ekinci'nin antik çağlardan beri insanlara rehberlik yapan, yol gösterip ışık tutan kadim yıldızların eşliğinde söylenmiş şarkıları yer alıyor. Sanatçıya şarkılarında Endülüs esintileri, Flemenk gitarlar, Anadolu'nun yürek dağlayan bağlama, kaval ve ney sesleri hep beraber eşlik ediyor. Ekinci, ana tema olarak insanlığın yol aldığı tarihsel döngüleri de yansıtmayı hedefleyen, müzikal bir bilinç yolculuğunu belirledi. Albümdeki beş şarkının prodüktörlüğünü ve aranjörlüğünü İlkay Dinsever yaptı. Bir şarkının düzenlemesi ise Ersen Kutluk'a ait. Mastering Evren Arkman tarafından gerçekleştirildi. Albümün ilk videosu ''Uyanış '' sanat yönetmeni Anıl Çezik tarafından tasarlandı ve yine çok yaratıcı ve çok sade bir anlatım tarzıyla müzikseverle buluştu. Albüm, Kurtulamam, Uyanış, Duy Beni, Yok, Uyanış, Kar Etmiyor adlı eserlerden oluşuyor. Kurtulamam : Ölümsüz bir aşkın, tarihin derinliklerinde kaybolmadan yaşayabileceğini anlatan sözleriyle, yurtdışı seyahatlerimden birinde, şarkıma ismini veren yıldızın sesiyle yazılmıştı. Uyanış : Kişiye hiçbir güzellik katmayan ve çözümsüz bir alışkanlık halini alan, yıpratan, yerinde sayan, sevgi veya aşk sandığımız o durumların, aslında kişisel gelişimimize ve hayat yolculuğumuza çok büyük bir engel olduğunu hissettiğim, hüzünlü bir hayat hikayesine eşlik ettiğim günlerde yine bir anda yazdığım, Gökyüzünde güneyin koruyucusu olarak bilinen kraliyet yıldızlarından, daima rehberliğini, ışığını benimle paylaşan Fomalhaut'un bana hediyesidir bu şarkım. Duy Beni : ''Yağmurlar geçerken gözümün renginden'' dizeleriyle, kalbinin sesini duyamayan bir sevgiliye, ilişkilerimizde en önemli iletişim aracının, kalpten hissedilen ve duyulan sözler olduğunu hatırlatıyor. Yok : Büyük bir aşkın ve sonunda yaşanan büyük bir yıkımın dile gelişidir. Tarihteki ilk kadın matematikçi, filozof ve astronom Hypatia'nın adını alan asteroidin temsil ettiği kavramları ve hayat görüşlerini yansıtan, modern altyapı üzerinde ney haykırışlarıyla yazılan bir ağıttır. Uyanış : Uyanış şarkımın sözleriyle hayat bulan bu versiyon, Balık takım yıldızının kesişim noktasında, iki farklı yöne giden iki balığın birleşim noktasında yer alan, önemli sabit yıldızlardan Al Risha yıldızının yansımasıdır. Farklı kavramları biraraya getirerek, daha geniş bir bakış açısı geliştirmek ve bu yolda toplumu aydınlatan, öncü bir yıldızın kendini anlatma yoludur. Kar Etmiyor : Anadolu'nun yakıcı ezgilerinin, bağlama ve kaval eşliğinde hayat bulduğu, modern bir türküdür. Her kalbin, içinde yaşadığı veya özlemle beklediği bir gurbet temasını anlatıyorum bu şarkımda ve o derin dönüşümlere, çoğu zaman büyük acılara sebep olan durumların haykırışı olarak, yine çok önemli bir sabit yıldız olan rehberlerimden Khambalia'nın bana armağanlarından biridir.


Suna ve İnan Kıraç Vakfı Fotoğraf Koleksiyonu'ndan bir seçki, Dubrovnik Yaz Festivali kapsamında Hırvatistan'da sanatseverlerle buluşuyor. Konstantiniyye'den İstanbul'a XIX. Yüzyıl Ortalarından XX. Yüzyıla Boğaziçi'nin Rumeli Yakası Fotoğrafları başlıklı sergi, 5 Ağustos'a kadar Dubrovnik Etnografya Müzesi'nde ziyarete açık olacak. Suna ve İnan Kıraç Vakfı Fotoğraf Koleksiyonu'ndan derlenen Konstantiniyye'den İstanbul'a XIX. Yüzyıl Ortalarından XX. Yüzyıla Boğaziçi'nin Rumeli Yakası Fotoğrafları sergisi, bir devrin İstanbul'unu çarpıcı yapıları, gündelik hayatı ve ilginç kişilikleriyle gözler önüne seriyor. Beyoğlu Belediyesi ile kardeş belediye olan Dubrovnik Belediyesi ve Suna ve İnan Kıraç Vakfı iş birliğiyle Dubrovnik'e taşınan sergi, 19. yüzyılın ortalarından 20. yüzyıla uzanan süreçte İstanbul'da faaliyet gösteren fotoğraf ustalarının yapıtlarından oluşuyor. James Robertson, Felice Beato, Pascal Sebah, Polycarpe Joaillier, Abdullah Biraderler, Guillame Berggren, Boğos Tarkulyan, Mihran İranyan ve Gülmez Biraderler gibi usta fotoğrafçılar dönemin ağır ve zahmetli teknikleriyle çekilmiş fotoğraflarıyla İstanbul'un geçmişteki çehresini belgelemekle kalmıyor, bir sanayi merkezi, hatta büyük bir metropol haline gelmiş; silueti, mimarisi, taşıtları, köprüleri, rıhtımları, caddeleri ve meydanlarıyla bambaşka bir görünüme kavuşmuş olan bu şehrin kıyılarında izleyiciyi Karaköy'den Rumelifeneri'ne uzanan keyifli bir yolculuğa çıkarıyor. Suna ve İnan Kıraç Vakfı Fotoğraf Koleksiyonu'nda 19. yüzyılın ortalarından 1980'lere uzanan bir süreçte İstanbul'un topografyasına, mimari ve arkeolojik mirasına, gündelik hayatına ve insan profiline odaklanan 135 bini aşkın fotoğraf bulunuyor. Bu değerli arşivden tematik bir seçkiyle oluşturulan Konstantiniyye'den İstanbul'a XIX. Yüzyıl Ortalarından XX. Yüzyıla Boğaziçi'nin Rumeli Yakası Fotoğrafları sergisi ilk olarak, 20 Ekim 2006 7 Ocak 2007 tarihlerinde Pera Müzesi'nde sanatseverlerin beğenisine sunuldu. Büyük ilgi gören sergi İstanbul'un ardından, Finlandiya, İtalya, Bosna Hersek, Arnavutluk, Makedonya, Sırbistan ve Hırvatistan 'deki önemli kültür sanat mekanlarına konuk oldu. Dubrovnik Yaz Festivali kapsamında ikinci kez Hırvatistan'a uğrayan Konstantiyye'den İstanbul'a XIX. Yüzyıl Ortalarından XX. Yüzyıla Boğaziçi'nin Rumeli Yakası Fotoğrafları sergisi, 22 Temmuz 5 Ağustos tarihleri arasında Dubrovnik Etnografya Müzesi'nde ziyaret edilebilir. Suna ve İnan Kıraç Vakfı Yayınları'ndan çıkan ve sergiyle aynı adı taşıyan iki ciltlik yayın, özellikle dönemin İstanbul fotoğraflarına ilgi duyan sanatseverler, koleksiyonerler ve tarih meraklıları için zengin bir kaynak sunuyor. Eski fotoğraf uzmanı Ahmet Abut'un sunuşuyla açılan katalogda, mimar M. Sinan Genim'in kaleme aldığı bir makale ve eserleri sergilenen fotoğrafçıların yaşam öyküleri yer alıyor. Rumeli Yakası'nı semt semt kat eden yayında metinlere, Karaköy Tophane, Salıpazarı Fındıklı Tophane, Dolmabahçe, Beşiktaş Ortaköy Kuruçeşme, Arnavutköy Bebek, Rumelihisarı, Emirgan İstinye Yeniköy Kalender Tarabya, Kefeliköy Büyükdere Sarıyer Rumelikavağı kıyılarından fotoğraflar eşlik ediyor. Konstantiniyye'den İstanbul'a XIX. Yüzyıl Ortalarından XX. Yüzyıla Boğaziçi'nin Rumeli Yakası Fotoğrafları isimli yayına, kitapçıların yanı sıra Pera Müzesi Artshop ve İstanbul Araştırmaları Enstitüsü'nden ulaşmak mümkün.


Konuşma dediğimiz an, sesin iletilerek duymanın gerçekleşmesi eylemini kapsayan sözlü iletişim gelir aklımıza. Beraberinde ağzımızdan dökülüveren sözcüklerin söylenişi, vurgu, tonlama, ses tonu, konuşma hızı gibi bileşenleri düşünürüz. Konuşma Sanatı dediğimizde ise sözlü iletişimin ötesine geçen bir anlamı ifade eder. Konuşma sanatı; düşünmeyi, vermek istediğimiz mesajı en iyi ifade edecek sözcükleri seçmeyi, yeri geldiğinde es vermeyi, hatta susmayı gerektirmekle beraber duygularımızın aktarımı olan jest ve mimik kullanımı gibi sözsüz iletişim unsurlarını kapsar. Yapılan kimi araştırmalar iletişimde beden dilinin %60, ses tonunun %30, sözcüklerin ise %10 önem taşıdığını ortaya koymuştur. Dolayısıyla konuşma sanatını uygun sözcüklerle doğru konuşmak şeklinde değerlendirmek dar bir bakış açısı olacaktır. Sanatın olmazsa olmazı, estetik yönünün Güzel ve Etkili konuşmada devreye girdiğini söyleyebiliriz. Konuşmacı ve dinleyici, sanat eseri ve izleyici gibi etkileşim hali içindedir. Sanat eserinin duygu ve düşünceleri harekete geçirerek izleyicide bir etki alanı oluşturabilmesi bu bağlamda, konuşma sanatını bilen bir kimsenin dinleyicide yaratacağı etki ile paraleldir. Tıpkı iki farklı sanatçıdan dinlediğimiz aynı şarkının birinin yorum farkı dolayısıyla bizi daha çok etkilemesi gibi herhangi bir bilginin aktarılma biçimindeki diksiyon ve hitabet farkı nedeniyle iletinin alıcıya ulaşmasında ve etki alanında çeşitli sonuçlar olacaktır. Kimisi dinleyicide merak uyandırarak kendini dinletebilirken; kimisi sesini kıstıracak, görüntüsünü kapattıracak veya sıkılmış bakışlara maruz kalacaktır. Herhangi bir sanat eserinin beğeni uyandırmaması veya dikkat çekici olmaması ve dolayısıyla izleyiciye ulaştırmak istediği -belki de çok anlamlı- bir mesajı ulaştıramaması gibi konuşmacı da iletisini alıcıya ulaştırmayı başaramayacaktır. Özlemiştik. Bu güzel anlatım için teşekkürler.


Birçok ülkede yayın yapan global radyo markası Kiss FM ilk NFT koleksiyonu olan Kiss NFT'nin tanıtımını 42 Maslak'ta gerçekleştirdi. Türkiye'nin önde gelen sanatçıları İsmail Acar, Bedri Baykam, Bozkaya Aldaş, Deniz Gökduman, Deniz Tolegen, Elif Erdem, Ferruh Karakaşlı, Gamze Çamoğlu, Genco Gülan, Hakan Yılmaz, Hakan Yıldırım, Koray Erkaya, Levent Morgök, Ömer Tomruk, Sadi Alipur, Sevil Kuranel, Sibel Bilgiç, Şevval Başalan, Uğur Çakı, Yiğit Dündar, Yiğit Yazıcı, Ayşin İldeş ve Cemre Karakaş tarafından hazırlanan Kiss NFT Koleksiyonunda Kiss FM'in sembolü olan dudak sanatçılar tarafından özel olarak yorumlandı. NFT Koleksiyonunda yer alan dijital eserlerin somut olarak sergilendiği Kiss Art Galerinin açılışı da eş zamanlı olarak 42 Maslak'ta yapıldı. Sanat ve cemiyet hayatının isimlerini bir araya getiren gecede eserler katılımcılar tarafından büyük beğeni topladı. 1 Nisan'da Babylons. io platformunda satışa çıkacak NFT eserler, Kiss Art Galeride de 30 Nisan tarihine kadar sanatseverler tarafından ziyaret edilebilecek. Sergi açılışının ardından düzenlenen Kiss Parti ile misafirlerine sanat ve eğlence dolu keyifli bir gece yaşatan Kiss Grup Yönetim Kurulu Başkanı Cüneyt Ortan Hayata geçirdiğimiz bu özel NFT Koleksiyonu Sergisi ile bir ilke imza attık. İlk defa NFT eserlerin dijital dışında gerçek hallerini de beraber sergiledik ve yine eserlerin birlikte satışını yapacağız. 42 Maslak içerisinde açtığımız Kiss Art Galerimiz de bundan sonra üç ayda bir yeni koleksiyonlara ev sahipliği yapacak şeklinde bilgi verdi.


Yazar Koray Sarıdoğan yakın zamanda çok güzel bir iş gerçekleştirdi: 90'lar Türkiye'sinde Altkültür: Rock, Dergi, Fanzin, Edebiyat alt başlığıyla yayımlanan araştırma & inceleme kitabı Yeraltı Kütüphanesi, Karakarga Yayınları tarafından basıldı. Bugün doksanları genç bir adam, kadın olarak yaşayan da, o yıllarda henüz doğmuş bir çocuk da gözünü doksanlara sık sık çeviriyor. Özellikle 2000'lerin ilk dönemlerine kadar uzanan da bir belleğimiz var. Örneğin, o dönemler faaliyet gösteren, Korsan Yayınevi'nden çıkan Rock ve Şiddet kitabı, rock müzik üzerine çıkan dergiler, Beyoğlu'nda filizlenen rock kültürü ve çok daha fazlası. Bunlar, bugünün insanlarının sık sık gözünü çevirip özlediği, imrendiği dönemlere işaret ediyor. Koray'ın bu kitabını ilk duyduğumda ben de o dönemlere uzanmaya çalışan biri olarak çok heyecanlandım. O nedenle kendisini kutluyor, emekleri için teşekkür ediyorum. İlk romanı Kadran Kadraj ile edebiyat dünyasına giren Sarıdoğan eğitimini de Türk Dili ve Edebiyatı üzerine yaptı. Daha sonra çeşitli yerlerde editör olarak görev yaptı. Şu anda da KalemKahveKlavye'nin genel yayın yönetmeni olarak işlerini sürdürüyor. Hadi konuşalım! Selam Mert. Editörlüğü ve yazarlığı seçmiş mektepli bir edebiyatçıyım. Genel anlamıyla gizem kurmacaları yazıyorum, anavatanım roman. Bir koldan da arşiv ve araştırma adalarına gidip geliyorum. Yazmadığım zamanlarda başkalarının yazdıklarını geliştirmeye, düzeltmeye çalışıyor ve bununla geçiniyorum. Sadece yayınevlerine değil alanlarımızın kesiştiği firmalara ve yazar adaylarının dosyalarına da geliştirici editörlük çözümleri sunuyorum. Sakarya Üniversitesi'nde Yeni Türk Edebiyatı alanında yüksek lisans yapmışsın. Tez konunu merak ediyorum. Ahmet Mithat Efendi'nin on sayı çıkardıktan sonra materyalizmden ve evrim kuramından sadece bahsettiği, yani herhangi bir savunmaya dahi girmediği yazıları nedeniyle kapatılan, kafir ilan edilen Mithat'ın da sürgününe neden olan Dağarcık dergisinin çeviriyazısını ve tahlilini yapmıştım. Sosyoloji, felsefe ve edebiyata dair önemli bir kaynak ama henüz basmaya tenezzül etmedi hiçbir yayınevi. Kadran Kadraj'dan önce KalemKahveKlavye vardı. Kadran Kadraj'ın da, sonraki kitaplarımın da yayımlanması, yazar ve editör olarak yaptığım her şey KalemKahveKlavye'yi kurmam ve orada yaptığım işte ısrarcı olarak kendimi ifade edebilmem sayesinde oldu. Kişiler kadar arşivciliğimizin de ihtiyaç duyduğu bir kitaptı. Eksiksiz ve bir yenisine ihtiyaç bırakmayan bir kitap değil elbette ama gerek dünü bugüne ve yarına bağlayan, gerek politik arka planından koparmadan mevzuyu gerçekçi bir yerden anlatan bir kitap olması sebebiyle önemli buluyorum. Kitap kısa sürede yazıldı çünkü malzeme hazırdı: 2015'te sadece Türkçedeki rock kitaplarını araştırmak istemiştim, kitap fikri yoktu. Sahaf ve kütüphane derlemelerini online bibliyografya olarak 3K'da Rock Kütüphanesi sekmesinde yayınlamıştım. Aradan geçen zamanda araştırmalarım, kişisel okumalarım ile işin içine fanzinler, dergiler, edebiyat da girdi ve bir Doksanlar Aurası oluştu. Bahsettiğim hazır malzemeyi kitaba dökmem bir ay kadar sürdü, öncesinde on sekiz günlük askerlik sürecinde kafamda planlamam için çok zamanım olmuştu zaten. Ben çocuktum abi. 2015'te döndüğüm, büyüdüğüm kasabada, Alanya'nın Mahmutlar kasabasında dayısının getirdiği dergiler ve kasetler sayesinde virüsü kapan ama kısıtlı imkanlardan ötürü bir türlü bol kaynağa, bol kasete ulaşamayan bir çocuktum. Öte yandan ne bulursam ne dinlersem de aklıma öyle kazıyordum ki hiçbir şeyi unutmadım. Son birkaç yılımın anıları karışıktır mesela ama çocukluğu çok net hatırlıyorum. Bir taraftan da politikanın konuşulduğu, çocukça sorulara da cevap verilen bir ailede olduğum için doksanların sadece o janjanlı kısmını değil, gri, tatsız kısmını da öğrendim büyürken. Bir de tabii, bu müziğin ve kültürün aşığı olmaktan hiç vazgeçmedim. Bunların bir gün kitap haline geleceğini hiç düşünmemiştim ama her durumda beni ben yaptılar. Nostalji, dozu fazla alındığında gerçekliğin yitmesine sebep olan potansiyel bir hastalıktır. Ama bu, güzel anıları da unutalım demek değil. Sorunun cevabının bir kısmı, zamanla kötü anıları hatırlamak istemediği için sadece iyileri kalıcı hale getiren zihinle ilgili. Bu, bireysel yaşantılarımızda da böyledir. E bir de Türkiye gibi, belleği zayıf, arşivciliği hem beceremeyen hem de arşiv yapmayı muteber bulmayan bir ülkede, geçmişin kötü kısımları da çabuk siliniyor. Öte yandan, 2000'ler o kadar kötü ki 90'lara rahmet okutuyor. O yapay, görece özgürlük ortamını, bütün ekonomik manevralara rağmen daha organik, daha insani duyguları barındıran şarkılarını, dizilerini özlüyoruz. Bunu özlemekte, hatırlamakta ayıp bir şey yok; ben de hala o şarkıları dinliyorum, çocuk da ergen de olsam o günlerden bu yaşıma taşıdığım tüm duygularıma o şarkılar, o dönemin ruhu fon yaptı ve yapıyor hala ama başta dediğim gibi, bunu yaparken bize yapılan, dayatılan olumsuzlukları unutursak asıl o zaman hataya düşeriz. Müzik kitapları, dergiler ve fanzinler, edebiyat olmak üzere üç bölüm... Bir de bunlar haricinde işin radyo ayağı var ama bir bütünlük oluşturmadığı, matbuattan ziyade sesle ilgili olduğu için kitaba eklemedim. Ayrıca bir dosya olarak KalemKahveKlavye'de yayınlayabilirim bir gün. Etkisi doğrudan: 12 Eylül önce herkesi çiğneyip geçiyor, yeterince öğüttükten sonra da asker postalları çıkıp yerine boyalı ayakkabılar geliyor çünkü yeni bir toplum dizaynı amaçlanıyor. Tüketen, eğlenen, sorgulamayan, gazeteden kupon kesen, senetlerle borçlanan, akşam Televole'sini, dizisini izleyip gündüz arabeskini, popunu dinleyip uyuşan bir toplum... İşte doksanlar altkültürü buna itiraz eden, bu tavrı kendine ifade aracı seçmeyi reddedenlerin oluşturduğu bir altkültür. Gerçekten müzik altmışlarda, yetmişlerde, seksenlerde ve doksanlarda bitti mi? Bunu şunun için soruyorum: Avrupa'daki gitar dergilerine baktığımızda hala ünlü rock müzisyenlerinin yirmili yaşlardaki fotoğraflarını görüyoruz. Bitmedi... Yaşlanmaya başlayan her kuşağın dünyayı kendisiyle birlikte bitiyor sanması çok acınası... Bu tuzağa hiçbir yaşta düşmem umarım. Türler, zevkler, tavırlar dönüşür, dönüşüyor. O fotoğrafların sebebi bir yanıyla ikonlaşmalarıyla, bir yanıyla da nostalji düşkünlüğüyle ilgili. Biz bugün yeni tarzları sevmiyoruz diye buna müzik bitti dersek komik duruma düşeriz. Müzik bitmedi; iyi ve kötü müzik var ve bunun sayısı da yaşayan insan sayısı kadar. Yeraltı Kütüphanesi bize ne, neler söylüyor? Bir iletisi de olmalı diye düşünüyorum. Ben ne kurmaca ne de kurmaca dışı hiçbir kitabımı mesaj vermek için yazmadım. Didaktik olmaktan da olanlardan da nefret ederim. Bir ihtiyaç gördüm, bu kültüre duyduğum bir borç da vardı, onu ödemek istedim kendimce. Gerçekçiliğe sıkı sıkı tutunarak anlattım derdimi, olan bu, bence şu şu sebepten böyle oldu dedim. Okur hangi mesajı almak isterse alabilir ama ben vermedim. Yeraltı Kütüphanesi ya da farklı bir konu hakkında eklemek istediğin şeyler varsa onları da alarak bitirelim. Çok teşekkür ederim. Ben çok teşekkür ederim Mert, keyifle cevapladım soruları. Söylemek istediğim şu: Erkeklik öldürür, İstanbul Sözleşmesi Yaşatır.


Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından TRT'nin katkılarıyla bu yıl ilk kez düzenlenen Korkut Ata Türk Dünyası Film Festivali, Atatürk Kültür Merkezi'nde gerçekleştirilen ödül töreniyle sona erdi. TRT, ortak yapımları ile reyting rekoru kıran dizilerinin yapımcı, yönetmen, senarist ve oyuncularıyla destek verdiği ve TRT Avaz'dan canlı yayınlanan festivalin ödül töreninde TRT Genel Müdürü Mehmet Zahid Sobacı'ya Türk Dünyasına Katkı Ödülü takdim edildi. Türk milletine ait değerleri güçlendirmek ve sinema sanatıyla sürdürülebilmesi için temeller oluşturmak amacıyla düzenlenen Korkut Ata Türk Dünyası Film Festivali, Atatürk Kültür Merkezi'nde düzenlenen ödül töreniyle sona erdi. Törene, Kültür ve Turizm Bakanı Mehmet Nuri Ersoy ile Azerbaycan, Özbekistan, Kazakistan ve Kırgızistan Kültür Bakanları, TRT Genel Müdürü Mehmet Zahid Sobacı ve bin 400'e yakın oyuncu, yapımcı, kültür ve sanat camiasından isim katıldı. Gecede TRT Genel Müdürü Mehmet Zahid Sobacı'ya Türk Dünyasına Katkı Ödülü takdim edilirken, TRT Ortak Yapımı Mavzer filmi Kurmaca En İyi Senaryo Ödülünü kazandı. TRT'nin reyting rekorları kıran Alparslan: Büyük Selçuklu, Barbaroslar Akdeniz'in Kılıcı, Gönül Dağı, Teşkilat ve Masumlar Apartmanı dizilerinin yapımcı, yönetmen, senarist ve oyuncuları da geceye katılarak festivale destek verdi. Yönetmen ve senarist Fatih Özcan'ın ilk uzun metraj filmi TRT Ortak Yapımı Mavzer, Korkut Ata Film Festivali'nde Kurmaca En İyi Senaryo Ödülünün sahibi oldu. Yönetmen Fatih Özcan'a ödülü, Kazakistanlı usta sinema oyuncusu Assanali Asimov ve Kırgızistanlı oyuncu Kalipa Taştonova verdi.


Müziğin ve tekniğin kusursuz bir sentezi olan, yurt içi ve yurt dışında başarılı konserlere imza atan akademisyen ve korno sanatçısı Begüm Gökmen ile sizler için görüştük, kariyeri ve müziğiyle ilgili güzel bir sohbet gerçekleştirdik. Müziğe oldukça genç yaşta başladım. 14 yaşında Bilkent Üniversitesi'nde Mahir Çakar ile başladım. Okulu 1 sene erken bitirerek İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası'nda çalmak üzere davet alarak İstanbul'a yerleştim. Mimar Sinan Üniversitesi'nde de master eğitimime başladım. Sanatta yeterlik de burada bitti. Halen aynı okulda doçent olarak çalışmaya devam etmekteyim. 2000 yılından 2008 yılına dek birçok önemli orkestrada Crr, Akbank, Milli Reasürans, İstanbul Filarmoni gibi orkestralarda korno grup şefliği yaptım. Bunun dışında 2004 yılında daha önce denenmiş ancak devamı sağlanamamış Türkiye'nin ilk ve en uzun soluklu bakır nefesli oda orkestrasını kurdum. Bu sene 17. senemiz, Golden Horn Brass ile yurt içi ve yurt dışında sayısız konserler verdim. Andante dergisinin her sene verdiği yılın oda müziği grubu ödülünü aldık. Korno ile 14 yaşında tanıştım ve o günden beri hayatımdaki rolü çok başka. Müzisyen ve enstrümanı, vücudunun bir parçası gibi oluyor, olmazsa zaten protez kol-bacak gibi oluyor ve karşılıklı birbirlerini reddediyorlar. O zaman enstrümanı bırakıyorsunuz. İyi ki böyle bir durum olmadı. Korno zor bir enstrüman. Ne kadar vakit geçirirseniz size o kadar alışıyor ve cevap veriyor. Refleksleriniz otomatik olarak hissediyor ne yapacağını. Bu ülkelere küçük yaşlarda iken gitme hayalim vardı hatta dünyayı gezme. Müzik bana bu şansı verdi. Mesleğimin güzel yanı kültür elçisi olarak, hem severek ve zevk alarak mesleğinizi icra ediyorsunuz hem de para kazanıyor ve ülkeleri geziyor, kendinizi ve müziğinizi tanıtıyorsunuz. Bizim planlarımız hep uzun vadeli olmak zorunda çünkü en yakın konser başvuruları bile bir sene önceden başlıyor. Festivallerde ise 2 sene önceden belirleniyor. Ama benim asıl hedefim Golden Horn Brass olarak dünyada ve Türkiye'de daha tanınır olmak, daha fazla konser vermek. Akademik hayalim ise profesör olup daha fazla iyi kornocu yetiştirmek ve Türkiye'de hocamın başlattığı Türk korno ekolunu devam ettirmek. İlk konser başvurularımızda bizden vermiş olduğumuz konser referansları isteniyordu. Yeni grup olarak konser vermeden nasıl referans verebilirdiniz ki. Bir yerden konser vermeye başlamamız gerekiyordu. İlk cesaret kırıcı olay buydu. Ama pes etmedim, defalarca başvuruları yineledim ve sonunda bir konser salonu verince diğerleri de onu referans alarak konser vermeye başladılar. Ben önce hocam Mahir Çakar'ı ilham aldım. Türk olarak Stuttgart Operası'nda solo korno görevini 25 yıl devam ettirmiş ve bizleri temsil etmişti. Ardından harika çocuk yasasıyla yurt dışında okumuş ve bugün yüzlerce konser veren ve bir dakikası boş geçmeyen devlet sanatçısı Gülsin Onay'ı örnek aldım... hem kişilik olarak hem de sanatı ve hiperaktifliği ile kendime çok yakın buluyorum. Teknik, okul yıllarında sürekli egzersiz yaparak ve çalışarak gelişen bir yöntem. Yıllar içinde de çaldığınız eserler ve yaş ile birlikte farklı yöntemler ediniyorsunuz. Bu da tecrübe sanırım. İlk solo repertuvarımı çaldığım eserler arasında en severek çaldıklarım arasından seçerek oluşturduğumu hatırlıyorum. Benim okuduğum dönemin şartları ile çok değiştiğini düşünüyorum. Olumlu anlamda gelişme var. Ben okurken kasetler vardı. Sonra Cd'ler geldi. İnternet son yıllarda tüm dünyaya ulaşmamızı sağladı. Dolayısıyla Berlin Filarmoni'nin konserlerini internet üzerinden canlı dinleyecek boyutlara geldik. Çocuklar ve gençler her türlü klasik müzik notası ve kaydına diledikleri an ulaşabiliyorlar. Dolayısıyla seyirci ve ulaşılabilirlik klasik müziği daha da geliştiriyor, seyirciyi arttırıyor. Benim en büyük hayalim Berlin Konzerthaus'ta konser vermekti. Grubumla o sahnede yer aldık ve konser verdik. En unutulmaz konser benim için buydu. Müzisyenlikte yetenek % 20, çalışmak % 80 derler. Kesinlikle katılıyorum. Başarılı olmanın tek yolu çok tekrar etmek ve çalışmaktır. Ama harika müzisyen olsanız da şansınız olmazsa yine yollar açılmaz. Şans da önemli faktördür. Doğru insanlarla doğru yollarda karşılaşmanız gerekir. İletişiminizin çok iyi olması gerekir. Akademisyen olmak için başka faktörler gerekir. Doğru eğitim ve iyi akademik kariyer için bu yola baş koymanız gerekir. İdealist olmak en önemli konudur bence. Bir de çalıştığınız kurumun ileri yıllarda kariyerinizin devamı için sizi desteklemesi çok önemlidir. Müzik ruhun gıdasıdır ve her enstrüman ruhumuzun gıdasının tuzu biberidir. Begüm hanımı yürekten kutluyorum, genç yaşında, çok çalışarak, en büyük hayalini gerçekleştirmiş ama yetmez, şimdi daha büyük hayallerin peşinden koşmalı ki biz de zevkle, keyifle kendisini takip edelim. Müzik dünyasına renk kattığı için tekrar teşekkür ediyorum.


Kitapları 15 dile çevrilen ödüllü yazar Jef Aerts'in yazdığı Ronke'nin Yıldız Avı, dostlukla, çabayla, hayal gücüyle sınırları zorlayarak aşmanın aslında o kadar da zor olmadığını anlatan, okuyana ilham olacak bir kitap. 1972 yılında Belçika'da doğan ve çocuk kitaplarıyla tanınan Jef Aerts'in yazdığı, Yusuf Yelkenci çevirisiyle İlk Genç Timaş etiketiyle yayımlanan Ronke'nin Yıldız Avı kitabında Ronke'nin yaz tatilini geçirmek için katıldığı gözlemevi kampının öğretmenlerinden Malika her ne kadar bu sözleri oradaki öğrencilerin evren hakkındaki düşüncelerini geliştirmek için kullansa da biz bunu Ronke'nin dünyasına entegre edebiliriz. Zira kendisi görme engelli olmasına rağmen meteor gibi koşan bir çocuk. Dalgakıranlar, upuzun kumsallar, bayırlar ona vız geliyor. Bir koşmaya başlarsa, onun önünde durmasanız iyi olur! Zilveren Griffel 2019, Laureate Ibby Honour List 2020, Nomination Children's and Youth Jury 2020 ve KIMISiegel 2020 ödüllerinin sahibi, kitapları 15 dile çevrilen Jef Aerts, Ronke'nin Yıldız Avında tek solukta okunacak, okuyana ilham olacak bir kitap sunarken arkadaşlık, aile gibi kavramların altını çizmekten geri kalmıyor. Ayrıca fon olarak kullandığı gözlemevinde Malika'nın küçük yaştaki öğrencilere evren gibi büyük konularla ilgili hayal güçlerini sınırlamaya zorlatması da düşünmenin, sorgulamanın ve en önemlisi de soru sormanın önemine vurgu yapıyor.


Merhabalar. Ben Koto Sanatçısı Atsuko Suetomi. Koto, geleneksel bir Japon müzik aletidir. Bir sanatçı olarak Koto müziği aracılığıyla insanlıkla barış, esenlik ve umut duygularını paylaşmak istiyorum. Muzik eğitimime 7 yaşındayken piyanoyla basladım; fakat piyano derslerim uzun soluklu olmadı. Bir müddet sonra koto çaldığımda Koto müziği ile kendim arasında müthiş bir uyum hissettim. Klasik koto hocalık diplomasını aldıktan sonra eşşiz modern Koto Virtüözü Tadao Sawai ve eşi Kazue Sawai'nin müziği ile tanıştığımda çok etkilendim. Klasik koto dünyasında olmayan bu müziğe hayran kaldım. Ardından Sawai Hoca'nın öğrencisi oldum ve Sawai Hoca'nın profesör olarak görev yaptığı üniversitenin Japon Müziği bolümünde okudum. Koto, Japon geleneksel bir müzik aletidir. Paulownia tree/Polovnia ağacından yapılmıştır. 13 tellidir, Japonya'ya özgü arp veya kanun gibi bir çalgıdır. Japonya'da yaklaşık 2000-3000 yıldan bu yana çalınır. Günümüzde çalınan koto yaklaşık 1000 yıl önce Çin'den gelmiştir. Ondan sonra Japon kültürüyle uyumlu müzikler dönemi başlamıştır. Kotoyla, gelenekselden modern müziğe kadar çok çeşitli müzikler çalınabilir. 2005 yılının Ekim ayında Japonya Büyükelçiliği ve Istanbul Japonya Başkonsolosluğu tarafından organize edilen konser turu için Türkiye'ye geldim. O zaman bu ülkede yaşayabileceğimi düşündüm ve içimden böyle bir karar aldım. Nedenini bilmiyorum ama Tanrı'dan verilen bir görev gibi bunu içimde hissettim. Ondan sonra özel bir kurumun desteğiyle Türkiye'de yaşama fırsatı elde edip Şubat 2007'de Istanbul'da yeni hayatıma başladım. Çok şükür ki harika Türk müzisyenler ile buluşup birlikte projeler, konserler, albümler yapabildim. Ayrıca Koto öğrenmek isteyenler için ders ve atölyeler başlattım. 2014'te Japon Müziği ve Sanatlar Derneği'ni Ankara'da kurduk ve bu Derneğin hem kurucusu hem de ben onursal başkanı oldum. Sağ olsunlar, burada Japonya ve Japon kültürünü seven ardakaşlarım sayesinde şimdiye kadar çok güzel projelere imza attık. Bu güzel sorunuz için çok teşekkür ederim. Çünkü Kuş gibi sanat hayatımın büyük bir noktasında çıkmıştı. Kuş gibi den önce ben sadece kendi isteğimce, kendi tercihlerime göre yaşıyordum. Yaşamımın amacının ne olduğunu anlamadım. Ama bir gün uyandım! Tanrı'nın bana verdiği sevgiyi ve bereketi fark ettim. Mesih İsa'nın yolunda yürümeye başladıktan sonra Tanrı tarafından verilen armağanları paylaşıp iyilik yapmak için yaşıyorum! Kuş gibiyi ilahi bir albüm olarak adlandırabiliriz. Çünkü Mesih İsa'dan dinleyicilere esenlik ve şifa olsun diye dua ederek kayıt yaptım. 2014 yılından itibaren Türkiye'deki öğrencilerimle Japon Müziği Topluluğu'nu kurduk. Topluluk kurulduktan birkaç sene sonra da Japon Müziği ve Sanatları Derneği'ni kurduk. Aslında benim koto öğrencilerim çok güzel, düzgün, akıllı ve çalışkandırlar. Onlar benim gururum... Derneğin ilk Başkanı Ayşegül ATMACA Hanım Japonya'da Türkiye Büyükelçiliğinde çalışmış, emekli olduktan sonra bir kültür-sanat ajansı kurdu. Üyelerimiz arasında, Japonca uzmanı, seramik sanatçısı, ressamlar, müzisyenler, edebiyatçılar... çok çeşitli uzumanlar var. 2022 yılında seçilen yeni Başkanımız Neslihan NOYAN Hanım İkebana öğretmenidir. Japon müziği ve sanatlarını Türkiye'de tanıtmak için emek veriyoruz. Bu yolda Türk Japon Vakfı bizlere çok destek veriyor; hatta Vakıf binası içerisinde Derneğimize bir oda da verdi. Türk Japon Vakfı, Japonya Büyükelçiliği, İstanbul Japonya Başkonsolosluğu başta olmak üzere belediyeler, üniversitelerle festivaller, kongreler organize edip konser, sergi, seminer, atölye, söyleşi gibi faaliyetler sürdürüyoruz. Kişisel olarak; ciddi hasta olan bebekler ve çocuklara yardım etmek için de çalışıyorum. 2022 yılının Nisan ayında Japonya'dan uluslararası Arp Sanatçısı Yuki Miyata Hanım Türkiye'ye gelecek; ilk konserimiz gerçekleşecek. Flüt Virtüözü Bülent Evcil Bey ve genç Flüt Yıldızı Onur Türktaş Bey de bize eşlik edecekler. Ayrıca bu yıl tamamlamak istediğim Koto ile Anadolu Müziği Yolculuğu albüm projem var. Çocuklar için değerli bir proje yürüten aynı zamanda koto öğrencim Elif Yelis Hanım ile de çocuklara geleneksel müziği ve sanatları tanıtma projemız başladı. Bu dünyada olduğum sürece elimden gelene kadar iyilik için koto çalmak istiyorum. Güzel bakışınız ve sorularınız için teşekkür ederim.


Kötülük nedir sorusu özünde basit gibi görünen ama zor olan o sorulardandır. Tıpkı sanat ya da evren gibi cevabı bir defada verilemeyecek ve en kapsamlı tanımı dahi eksik kalacak bir kavramdır. Mauirizio Cattelan'ın yapmış olduğu diz çöken Hitler heykeli de seyircisini kötülüğün doğası üzerine düşündürmeyi hedefler. Heykele aşağıdan yukarı doğru bakıldığında diz çökmüş dua eden bir çocuğun bedeni görülür. Ancak suratına bakıldığında ikinci dünya savaşını başlatarak milyonlarca insanın ölümüne neden olmuş açgözlü bir adamın suratı görülür; Adolf Hitler. Sanatçı, soyut bir kavram olan kötülüğü Hitler yüzüyle somutlaştırarak seyircisine bir tanımlama yapar. Çocuk formunda yapılan beden ise masumiyeti simgeler. Kötülüğün ve masumiyetin bir arada gösterildiği eser, bir mesaj vermek için kullanılır: Faşist de olsa, büyük bir katil de olsa bir zamanlar masum, zararsız ve dindar bir çocuktu. O çocuğun öğrendikleriyle, maruz kaldıklarıyla, ona aşılananlarla canavarlaşmasına bir göndermedir. Söz konusu eleştiri seyircisine, buna sen de neden oldun der. Eser, toplumsal koşulların insanları ne kadar derinden etkileyebildiği ve aldıkları kararları hangi noktalara çekebileceğine yönelik güzel bir eleştiri barındırır. Benzer bir eleştiri de Hannah Arendt tarafından yapılır. Ona göre uygun koşullar altında herkes kötü olabilir. Söylenenlerin aksine Arendt, Nazilerin yaptıklarından halkın haberdar olduğunu ve bu duruma rıza gösterdiklerini savunur. Zor koşullar ve çaresizlik bir canavarın doğması için yeterli uygun koşulları sağlar. Cattelan da Arendt'in düşüncesini onaylar gibidir. Hepimizin gözünde büyüttüğü ve bizden daha farklı olması gerektiğini düşündüğü kötülük ise Arendt'e göre son derece sıradandır. Kötülüğün Sıradanlığı kitabında Arendt, Nazi subayı Adolf Eichmann'ın dış görünüşünü ve yakalandıktan sonra duruşmadaki hallerini betimleyerek onu anlatır. Arendt, Fazlasıyla normal, ortalama, hatta basmakalıptı: sıradan bir devlet memuruydu. Dünyanın en sıradışı cinayetlerinden sorumlu bu adam, bunları olabilecek en sıradan güdülerle, iyi bir vatandaş olma isteği, terfi etme gayreti, görev duygusu ve nezih toplum inancıyla işlemişti. Eichmann da kötülük bir ihlal, bir yasa tanımazlık ya da bir kural dışılık değil, tersine daha baştan yasaya boyun eğmekti der. 1961 yılında yapılan milgram deneyi, bir canavarın nasıl doğabileceğine yönelik güçlü bir örnek oluşturur. Milgram deneyi, kişilerin vicdan ve görüşlerine rağmen otoriteye karşı boyun eğerek emirleri yerine nasıl getirdiğini ortaya koyar. Bu deney ayrıca sürü psikolojisinin birey üzerindeki güçlü etkisini de gözler önüne serer. Deney içerisinde 3 kişi bulunmaktadır. Aktör, araştırmacı ve denekten oluşan bu deneyde, deneğe ufak bir şok dalgası verilerek, aktöre birkaç kelime öğretmeye çalışmasını bunu yapamaması halinde ona şok vermesini belirtir. Gerçekte ise aktör deneğin sorularını kasti olarak bilemeyecek ve denek, aktöre şok uyguladığını sanacak ancak aktör rol yapacaktır. Denek soruları bilemeyen aktöre şok uyguladıkça aktör çığlık atmakta ve acı içinde bağırmaktadır. Denek, aktörün inlemelerine dayanamayarak her durmak istediğinde araştırmacı; lütfen devam edin, devam etmeniz çok önemli, deneyi sonuna kadar götürmelisin gibi cümleler kurarak deneği devam etmeye teşvik eder. Araştırmanın sonunda 40 denekten 26 tanesi emirlere uyarak aktörün tüm yalvarışlarına rağmen şok vermeye devam eder. Bu deneyden yola çıkarak iki teori öne atılmaktadır. Törecilik teorisi; bireyin karar alacak donanıma sahip olmaması halinde kararları üst mevkideki insanlara bırakarak kurallara uyması. Diğeri ise Aracılı Durum Teorisi; bireyin devletin ya da kendinden güçlü bir mekanizmanın isteklerini yerine getirirken sergilediği davranışlardan kendisini sorumlu tutmadığıydı. Toplumsal kurallar ne kadar acımazsız olursa o toplumu oluşturan bireylerde o kadar acımasız olacaktır. Tıpkı Eichmann gibi daha iyi bir toplum inancı ile otoriteye sadakat göstererek işlenen suçtan birey kendini sorumlu tutmayacaktır. Cattelan da eserinde anlatmaya çalıştığı gibi canavarları toplumlar ve koşullar yaratır.


Cumhuriyet devrimlerinin eğitim alanındaki en önemli uygulamalarından Köy Enstitüleri'nin 82. Kuruluş Yıl Dönümü, Beylikdüzü'nde düzenlenen etkinliklerle kutlandı. Beylikdüzü Atatürk Kültür ve Sanat Merkezi'nde; Hasan Ali Yücel, İsmail Hakkı Tonguç ve Köy Enstitüleri fotoğraflarının yer aldığı Köy Enstitüleri Arşiv Fotoğraf Sergisi açılışı ile başlayan program Yücel'in Çiçekleri adlı belgesel film gösterimi ile sona erdi. Beylikdüzü Atatürk Kültür ve Sanat Merkezi'nde gerçekleşen programa; Beylikdüzü Belediyesi 1. Başkan Vekili Serdal Mumcu, belediye meclis üyeleri, Yeni Kuşak Köy Enstitülüler Derneği Başkanı Zihni Aydın ve çok sayıda öğrenci katıldı. Beylikdüzü Sahnesi Fuaye Alanı'nda Köy Enstitüleri Arşiv Fotoğraf Sergisi açılışı ile başlayan etkinlik, eğitmen Nihat Böke ve Zihni Aydın'ın katılımıyla gerçekleşen Köy Enstitüleri konulu söyleşi ile devam etti. Söyleşinin ardından ise Köy Enstitüleri Projesi'ni dönemin Milli Eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel ve İlköğretim Genel Müdürü İsmail Hakkı Tonguç'un yaşam hikayeleri üzerinden anlatan 'Yücel'in Çiçekleri' adlı belgesel film, katılımcılar tarafından büyük bir ilgiyle izlendi. Köy Enstitüleri'nin kuruluş yıl dönemi kapsamında düzenlenen sergide konuşan Beylikdüzü Belediyesi 1. Başkan Vekili Serdal Mumcu, Cumhuriyetin temellerinin atılmasında Köy Enstitüleri'nin önemine vurgu yaparak, Köy Enstitüleri'nin yetiştirdiği nesillerin öğrencileri olmaktan mutluluk ve gurur duyuyoruz. Tabii ki bunu söylerken yeni nesil öğretmenlerin de hakkını yememek lazım. Onların da bu çizgiyi takip ettiğini biliyoruz. Bugün ülkesine bağlı, vatansever, yaşadığı ülkenin şartları ve koşullarından haberdar olan öğretmenlerle nelerin başarıldığına hepimiz şahitlik ediyoruz. Bu sebeple öğrencilerin sorgulayarak öğrenmelerini ve sürekli okumalarını rica ediyorum. Yaşayarak öğrenin. Köy enstitülerinin amacı da buydu aslında. şeklinde konuştu.


Sarı Sandalye tiyatro topluluğu, Fransız oyun yazarı Alfred Jarry'nin klasikleşen oyunu Kral Übü uyarlaması ile sezonu açtı. Geçtiğimiz sezon DasDas, Zorlu PSM %100 Stüdyo Sahnesi, ENKA Açık Hava Tiyatrosu, Hann Sahne gibi birçok sahnede gösterim yapan Kral Übü, bu sezon da yine çeşitli sahnelerde tiyatro severlerle buluşacak. Türkiye'den ve dünyadan önemli edebiyat eserlerinin sahne uyarlamalarına odaklanan ve bu yolla tiyatro sanatına yeni bir bakış açısı getirmeyi hedefleyen Sarı Sandalye, absürt edebiyatın önemli isimlerinden Fransız yazar Alfred Jarry'nin dünyaca ünlü oyunu Kral Übü uyarlamasıyla bu sezon da sahnelerde. Doğa Nalbantoğlu'nun yönettiği, ışık tasarımını Samet Acar'ın, özgün müziklerini Göksu Işık ve Gökhan Öcal'ın yaptığı Kral Übünün oyuncu kadrosunu, Canan Günaştı, Denizhan Çay, Emirhan Altunkaya, Emre Yıldızlar, Gökhan Öcal, Göksu Işık, Gül Doğa Selvi, İrem Kalaycıoğlu, Kayra Belen Yardımcı ve Şeyiba Ceren Ülgen oluşturuyor. 7 Nisan 2022 Perşembe günü ENKA Sanat'ta özel gösterim ile prömiyer yapan Kral Übü, geçtiğimiz sezon boyunca İstanbul'un çeşitli sahnelerinde seyirciyle buluştu. 12 Ekim'de DasDas'ta, 13 Ekim'de Kanyon Hann Sahne'de gösterim yaparak sezonu açan Kral Übü, 12 Kasım Cumartesi akşamı 20.30'da Sahne Pulcherie'de, 16 Kasım Çarşamba akşamı 20.30'da Kanyon Hann Sahne'de, 23 Kasım Çarşamba akşamı 21.00'da DasDas'ta izlenebilir. Biletlere ise tiyatrolar. com. tr ve Mobilet üzerinden ulaşılabilir. Edebiyat ve tiyatro tarihinin en önemli metinleri arasında yer alan Kral Übü, Polonya Kralı Venceslas'a suikast düzenleyerek onun yerine geçen Übü Ailesi'nin hikayesine odaklanıyor. Metin, ünlü İngiliz yazar Shakespeare'in Macbeth, Hamlet ve Kış Masalı oyunlarına pek çok gönderme içerirken, tarihteki tüm zorba ve diktatörlere selam niteliği taşıyor. Özgün ve canlı müzik performanslarıyla da öne çıkan oyunda Rock, Pop, Blues gibi batı müziği örnekleri ile Türk Halk Müziği, Arabesk, Fantezi karışımı Alaturka müzikleri elektro gitar ve bağlamaya eşlik eden çeşitli enstrümanlarla icra ediliyor. çiziyor ve ekliyor; Fakat amacımız hali hazırda görünür olanları aynı yöntemlerle göze sokmak değil. Güç sahiplerinin eleştirisinin bile belli bir tarz ve biçimle yapılmasının ancak tüm olumsuzlukların vasat mizah formları içinde görünmez hale gelmesine yol açtığını düşünüyoruz. Tiyatro serüvenine 2014'te Georges Perec'in Ücret Artışı Talebinde Bulunmak İçin Servis Şefine Yanaşma Sanatı ve Biçimi adlı eserini sahneye uyarlayarak başlayan Sarı Sandalye, prömiyerini IKSV'nin düzenlediği 19. İstanbul Uluslararası Tiyatro Festivali'nde yaptı ve Seyirci Ödülleri'nde Umut Veren Yeni Tiyatro Topluluğu ve Ekin Yazın Dostları'ndan Yılın En İyi Komedisi ödüllerini aldı. Bir sonraki yıl Knut Hamsun'un aynı adlı romanından uyarladıkları Açlık oyunu, Ekin Yazın Dostları'nda Yılın Küçük Salon Oyunu, Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Ödüleri'nde HDI Sigorta Özel Ödülü ve Direklerarası Seyirci Ödüleri'nde Özgün Tiyatro Müziği ödüllerine layık görüldü. Yazılışının 40. yılında Ferit Edgü'nün romanından sahneye uyarlanan O / Hakkari'de Bir Mevsim projesi, topluluğun üçüncü oyunu ve üçüncü roman uyarlamasıdır. Ekin Yazın Dostları -Yılın Teması Özgürlük Ödülü alan oyun, ilk gösterimini 20. İstanbul Uluslararası Tiyatro Festivali'nde gerçekleştirdi. Topluluk, edebiyat uyarlamalarıyla başladığı sanat yolculuğuna Jean-Luc Lagarce'ın Evdeydim ve Yağmurun Gelmesini Bekliyordum oyununu sahneleyerek devam etti ve hemen ardından epik tiyatronun kurucusu ünlü Alman yazar Bertolt Brecht'in kısa oyunlarından biri olan Düğün uyarlamasıyla serüvenine hız kesmeden devam etti. Son oyunu Kral Übü, prömiyerini, 7 Nisan'da ENKA Sanat'ta yaptı.


Cybele Young'ın yazıp resimlediği Kraliçenin Gölgesi isimli kitap Koç Üniversitesi Çocuk'ta yayımlandı. Çok sayıda ödül kazanan Kraliçenin Gölgesi, hem düşsel anlamda zengin hem de bilimsel gerçeklerle dolu bir dünya yaratıyor. Kraliyet şenliği gecesi ve Kraliçenin balosu doruk noktasında. Aniden bir şimşek çakar ve ardından her şey karanlığa bürünür. Işıklar tekrar yandığındaysa cüretkar bir soygun açığa çıkar. Biri Kraliçenin gölgesini çalmış!


KRANK Art Gallery, 6 EKim-20 Kasım tarihleri arasında Zeynep Beler, Damla Yalçın, Güçlü Öztekin, Sinan Logie ve Güneş Terkol'un eserleriyle yer aldığı Barok Ev isimli karma sergiye ev sahipliği yapacak. Mekan ne salt bir soyutlama ne de sadece somut fiziksel bir şeydir. Bütün boyutları ve biçimleriyle, hem kavram hem de gerçekliktir, yani toplumsaldır. Bu yüzden ilişkiler ve biçimler bütünüdür. Cansız, sabit, durağan değil, canlı değişken ve akışkandır. Sanatçılar Zeynep Beler, Damla Yalçın, Güçlü Öztekin, Sinan Logie, Güneş Terkol, KRANK Art Gallery'de gerçekleşecek karma sergide eserleriyle mekanların birbirlerinin içinden akış ve dönüşünü ve aralarındaki çatışmaya karşın içiçe geçişlerini araştırmaktadırlar. Bu akışlar ve çatışmalar ki farklı zamanlarla bir diğerinin ya da öncekinin üzerine yerleşir, çatışır ve mevcut mekanı oluşturur. Branka Arsic bir makalesinde, sonunda kayıplara karışan Thoreau'nun ev imgesi ve Deleuze'ün Barok Evini birlikte düşünür. Mekan kavramının geçişgen doğasını içeren evleriyle Thoreau ideolojik ev tanımını ortaya koyar. Onun eve benzemeyen evleri kimi zaman, içinden geçen her devinimle değişen, nihai şeklini almayan, bulut gibi bir ev ya da bataklık ev, kimi zaman da merdiven ev olarak karşımıza çıkar. Thoreau'nun merdiven evinde zamanlar için ayrılmış odalar bulunmaz, geçmiş temsil edilemez, gelecek de öyle her ikisi için birer ön oda ve arka oda yoktur, içle dışın birbirinden ayırt edilemediği bir süreklilik vardır. Merdiven, oluşun mekanıdır. Sanatçı Güneş Terkol'un Japon bağlama teknikleri ile boyadığı Uçuşan adlı eserin kumaşında ortaya çıkan izler uçuk mavi mimari bir etki yaratmaktadır. Bu zeminin içinde yer alan üç figür akışkan bir değişime geçiş yapar. Merdivende salınan kadın, uçan kuş ve açılan kapı arasından rüzgarlar geçip gitmektedir. Evseme adlı enstalasyonunda Damla Yalçın iç mekanın içsel değeri üzerine yapılan fenomenolojik bir yaklaşımla anılarının ve hayallerinin bir sentezini sunmaktadır. Mekanlarının poetik temeline anılardan çok şiirsel imgeleri ile dokunur. Bunu yaparken kendi yaşam alanına ait bitkileri kurutup, el yapımı kağıtlar yapar. Bir nevi bitkilerin de kimliklerini kullanır. Barok Evin ilk katında dünyayı buyur eden bütün duyularıyla beden oturur. İkinci katta bedeni ve bedene her yandan sızan yaşamı izleyen tin oturur. Buradaki ilişki kategorik olmaktan uzaktır, Çünkü katlar arasındaki biteviye gelgitte benlik veya kimlik kurgulanır. Duyumların kesintisiz varlığı ve değişkenliği, kimliğin donup kalmasının önüne geçer. bütünüyle bedenseldir, ne de henüz zihinde işlenmediği için bilgiye ya da kimliğe dönüşmüştür. Bir arada-oluş'tur. Barok evde, üst katta oturan ve dünyayı kendine doğru akıtıp olana bitene yukarıdan anlam veren bir karanlık oda bulunmaz. çünkü duyuların dolayımından geçen bilgi üst katı da değiştirmeyi sürdürür, böylece her şey her an, küçük de olsa değişiklik geçirerek oluşmayı sürdürür. Sergi 6 Ekim -20 Kasım tarihleri arasında KRANK Art Gallery'de görülebilecek. - Görsel: Guclu-Oztekin_Kalip-_-Mould-2010-Kraft-Kağidi-üzerine-Karişik-Teknik-_-Mixed-Media-on-Kraft-Paper-55-x-50-cm-low-res-small- - Güneş Terkol - Güçlü Öztekin_(GO405)_2012, _Nameless_50, _acrylic_on_kraft_paper, _76_x_98_cm1


KRANK Art Gallery, 5 Şubat- 13 Mart 2021 tarihleri arasında Seda Boy'un 'Beyaz Körlük' sergisine ev sahipliği yapıyor. Beyaz Körlük sergisinde kör olma durumuna farklı bir bakış açısıyla yaklaşan sanatçı, çalışmalarında, günlük akışta kendimize odaklı yaşarken, bakmadığımız şeylere bakıp onları görünür hale getirmek istiyor. Seda Boy'un karışık teknik ile ürettiği toplam 17 parçadan oluşan enstalasyonunda, soyutlanmış göz formları ve fotoğraflar yer alıyor. Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Portekizli yazar Jose Saramago'nun Körlük adlı romanı sanatçı Seda Boy'a Beyaz Körlük sergisinde, kör olma durumuna farklı bir bakış açısıyla yaklaşmasında yol gösterici olmuştur. Jose Saramago bu romanında körlüğü, hem bireysel bir talihsizlik hem de sosyal bir felaketin metaforu olarak kullanır. Yalnızca toplumsal çürümenin değil, en çaresiz anda yeni bir etiğin ortaya çıkışının büyüleyici bir öyküsünü yazmıştır. Antik Yunanistan'da Klasik Dönem aralığında yaşamını sürdürmüş olan filozof ve bilge Aristo beş duyumuzdan en felsefi olanının görme duyumuz olduğunu söylemiştir. Bilgiye ulaşma gücümüzde en yetkin olan duyumuzdur. İnsan, içgüdüsel olarak hem görmeyi hem de bilmeyi arzular. Bilmek, özünde entelektüel görüştür. Platoya göre içgörüye giden yol temelde hayal gücü ve görmeden geçer. Bilmekden önce bizi gerçeğe yönlendirecek görüntüleri ve fiziksel şeyleri görmemiz gerekir. Aklımızın gözüyle görmeden önce gözlerimizle görürüz. Yaşamakta olduğumuz postmodern çağda insanın görme yeteneği gün geçtikçe azalmaktadır. Dünya dev bir gösteri haline gelmiştir ve bizler onun açgözlü izleyicileri ve tüketicileriyizdir artık. Sahip olduğumuz şeyleri kaybetmekten korkarız ve kaybetmemek için gerekirse kör bile oluruz. Saramago'nun hikayesinde bugün yaşadığımız dünyanın geldiği noktanın sebebini tarif eden şey, bireylerin ve dolayısıyla toplumun kör oluşudur. Kaostan çıkış ve yeniden özgürleşme, bireylerin gözlerini açmasıyla başlar. Seda Boy, çalışmalarında, günlük akışta kendimize odaklı yaşarken, bakmadığımız şeylere bakıp onları görünür hale getirmek istemiştir. Seda Boy'un enstalasyonlarında anatomik bütünlüğüne en yakın formlarda soyutlanmış olan gözlerin mercek etkisinden faydalanarak, sanatçının fotoğraflarına yakından bakma olanağı buluruz. Saramago'nun kahramanlarında da gördüğümüz gibi insan her koşulda sığınağı olan evine ulaşmak ve kendini dışarıdan izole etmek arzusundadır. Seda Boy'un fotoğraflarında, mekanı dışarıyla ilişkilendiren, şeylere yaklaştırıp uzaklaştıran kimi zaman da şeylerden koruyan pencereler sıkça yer alır. Pencereye sırtını dönen bedenler, ulaşılmaz olduğu halde demirlenmiş olan pencereler, terkedilmiş mekan ya da yalnızlaşan insanın yok oluşunu anlatırlar izleyiciye. Bir başka fotoğrafta günlük karmaşada bir şeylere yetişmeye çalışan ve bu koşuşturmacada kendine kapanıp, çevresinden kopan insan kalabalığını görürüz. Geldikleri ve gittikleri yer belirsizdir ve bunun tedirginliği bize yansır. Jose Saramago'nun ifadesiyle Bizim kendi ölçeğimizde gerçekleştirebileceğimiz tek mucize yaşamayı sürdürmektir. Kırılgan yaşamımızı tüm kırılganlığı ile korumaktır. Yaşamın kendisi de bir kör gibi ne yöne gideceğini belki bilmiyordur, bize aklını bağışladıktan sonra kendini bizim ellerimize teslim etmiştir. Yaşamın devamlılığı için mücadele gerekir ve mücadele de bakıp görmekle başlar. Sanatçının gözü, dünyayı görür. Dünyada tablo olmak için eksik olanı, tabloda kendisi olmak için eksik olanı, palette tablonun beklediği rengi ve bitirildiğinde, bütün bu eksikliklere yanıt veren tabloyu görür. Durmadan değişen doğanın işaretlerini okuma becerisi ile sanat, hayal gücünün iktidarını hatırlatarak, kapatıldığımız göstergeler imparatorluğunda bu illüzyondan kurtulmak için bir fırsat sunmaktadır bize. Seda Boy 1991 yılında Sakarya'da doğdu. Eğitimini 2017 yılında Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Seramik ve Cam Tasarımı Bölümü'nde tamamladı. Sanatçı, çalışmalarında; toplumsal, güncel, tarihsel ve politik olayların insan üzerinde yarattığı tahribatı irdeler. Üretiminde ana malzemesi olan seramik ve cam dışında farklı malzemeler kullanmaktadır. Farklı disiplinler ile çalışarak ortaya çıkardığı çalışmalarını izleyiciye ya da katılımcıya sunar. Sanatçı bazı çalışmalarına ışık ve sesi de dahil ederek anlatımı desteklemektedir. Sanatçı, genellikle siyah beyaz renkleri tercih ederek, tekrar eden birimler halinde enstalasyonlarını oluşturmaktadır. Yalın bir ifadeyle ürettiği çalışmalarında izleyicinin verilen duyguya odaklanmasını ister. -Düşler Ülkesi:Troya, Çanakkale Piri Reis Müzesi, Çanakkale, İstanbul Arkeoloji Müzeleri Darphane-i Amire, İstanbul 2018 -BASE, Galata Rum Okulu, İstanbul 2017 -2. İstanbul Seramik Sanat Günleri, Taksim Cumhuriyet Sanat Galerisi, İstanbul 2015 -M. S. G. S. Ü Seramik ve Cam Tasarımı Bölümü, Osman Hamdi Bey Sergi Salonu, İstanbul 2015 -9. Uluslararası Muammer Çakı Seramik Yarışması, Çağdaş Sanatlar Müzesi, Eskişehir 2015


KRANK Art Gallery 3 Nisan- 16 Mayıs tarihleri arasında Aslı Narin'in Bir Başkası İçin Ben adlı kişisel sergisine ev sahipliği yapıyor. Aslı Narin yeni sergisinde insanın doğa ile arasındaki tanıdıklıkların resimsel bir kaydını alıyor. Doğayla ilişki kurmanın yollarını araştıran ve bireyin iç dünyasındaki farklı iklimlerin izini sürme temalarını sıkça işleyen Aslı Narin, son dönem araştırmalarını, ilk aşamalarını kozmik farkındalık, biraradalık, bağlanma ve köklenme konuları çevresinde yaptığı okumalar üzerinden sunuyor. Aslı Narin, Bir Başkası için Ben adlı sergisinde, eserlerini, adını baskı üretiminde kullanılan cyan mavisi solüsyonundan alan, alternatif baskı tekniği Cyanotype ile üretiyor. Ultraviyole ışıkta pozlanma sonucunda oluşan rastlantısal imgeler, sanatçının orman yürüyüşlerinde karşılaştığı birbirine sarılmış ağaç kökleri ve dalların görüntülerini tekrarlıyor. Narin, iki ayrı baskı serisine eşlik eden Bir Arada Varolmanın Kırılganlığı başlıklı video işiyle, insanın doğa ile arasındaki tanıdıklıkların resimsel bir kaydını alıyor. Sergi 3 Nisan- 16 Mayıs tarihlerinde KRANK Art Gallery'de ziyaret edilebilecek.