Türkiye'nin ilk özel senfoni orkestrası olan Borusan İstanbul Filarmoni'nin ilk Orkestra Müdürü olarak, kuruluşundan itibaren çalıştığı sürede Gürer Aykal, Suna Kan, İdil Biret, Emin Fındıkoğlu, Fazıl Say, Güher Süher Pekinel, Cem Yılmaz, Ali Poyrazoğlu, Gülsin Onay, Alexander Rudin, Maxim Vengerov, Lang Lang, Juilliard String Quartet, George Zamphir, Dino Saluzzi, Brandford Marsalis, Rene Fleming, Elina Garanca, Victoria Mullova, Ömer Faruk Tekbilek gibi dünya çapında birçok sanatçı ve yüzlerce orkestra müzisyeni ile çalışan... 2014 yılında Borusan Sanat'tan ayrılarak aynı yıl OdeonArts Müzik ve İletişim'i kuran, şu an da Yeldeğirmeni Kültür Sanat Merkezi'nin yöneticisi olan çok yönlü başarılarıyla ön plana çıkan Sanat Direktörü Saba Sümer'le keyifli bir söyleşi gerçekleştirdik. Biz sorduk o tüm samimiyetiyle cevapladı. Saba Sümer: Mine Hanım, öncelikle nazik röportaj davetiniz için çok teşekkür ederim. Kültür ve sanat alanında yaklaşık 20 yıldır çalışmaktayım. Çalışma hayatım hep niş alanlarda oldu. Klasik müzik ve caz konserleri belli bir kitlenin izlediği, takip ettiği bir alan. Bu alanı genişletmek ve daha çok izleyiciye ulaştırmak amacını taşıyoruz ama yine de sanatçısıyla, performansların yapıldığı mekanlarla özel ve niş bir alan. Sanat etkinlikleri izleyicileri ve seyircileri çok iyi bilir bu alanın insanı nasıl beslediğini ve büyüttüğünü. Bilet satın alırken bile, tüketici değil türetici olduğunu ve üretime katkıda bulunduğunu. Bu alanda çalışmaksa bambaşka, ayrıcalıklı bir iş yaşamı doğurdu benim hayatımda. Ben orta ve lise eğitimimi Sainte Pulcherie, ardından Saint Benoit Fr. Lisesi'nde tamamladım. Ardından Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Fizik Bölümüne devam ettim. Ancak organizasyon ve turizm alanında çalışmaya başladım ve 20'li yaşlarımın başında Bodrum'a yerleştim. 2001 yılında İstanbul'a döndüm ve Borusan Kültür ve Sanat'ta çalışmaya başladım. Bugüne ulaşmamın en önemli köşe taşı Borusan İstanbul Filarmoni Orkestrası'nın kuruluşu olsa gerek. İlk olarak 1990'larda Borusan Oda Orkestrası olarak kuruldu. Ben o yıllarda Bodrum'da yat turizmi uğraşındaydım. Uzaktan duyuyordum Borusan Oda Orkestrası var, İstanbul'da konserler veriyor. O kadar çekici bir şekilde hayalini kurmuştum ki, zihnimde büyülü bir yer kaplıyordu Borusan Oda Orkestrası. Borusan Oda Orkestrası daha sonra Orkestra Şefi Gürer Aykal yönetiminde bir senfonik orkestraya dönüştürüldü ve Borusan İstanbul Filarmoni Orkestrası adını alarak 2001 yılından itibaren düzenli konserler vermeye başladı. Aynı yıl ben de İstanbul'a dönmüştüm ve Akademi İstanbul'da Halkla İlişkiler ve Kurumsal İletişim dersleri almaya başladım. Borusan Kültür ve Sanat Merkezi o dönemde İstiklal Caddesi'ndeki beş katlı binasındaydı. İlk giriş katında Borusan Sanat Galerisi, ikinci ve üçüncü katta Borusan Müzik Kütüphanesi, dördüncü katta ise müzik ve sanat söyleşilerinin yapıldığı bir etkinlik salonu vardı. Tam anlamıyla bir kültür merkeziydi ve etkinlik salonundan, müzik kütüphanesinden ne önemli isimler, müzisyenler ve galeriden ne çok önemli çağdaş sanatçılar geçti. Entelektüel dünyanın uğrak yeri idi, bambaşka bir ortamdı. Borusan Sanat Galerisi Müdürü sevgili Binnaz Tukin, bir arkadaşım vasıtasıyla, orkestra sorumlusu görevi için o zaman ki Genel Müdür Sami Caner'le görüşmemi önerdi. Sami Bey'le görüştüm ve beni kabul etti. Gürer Aykal'la çalışacaksın dedi. Gürer Bey orkestrayı kurarken Türkiye'nin çeşitli orkestralarından deneyimli müzisyenleri ve genç yetenekleri bir araya getirdi. Orkestranın gerekli bölümlerine de Rus, Macar, Romen, Alman ve Amerikalı müzisyenleri yerleştirdi. BİFO İstanbul'un iki yakasında düzenli konserler veriyordu. Borusan Orkestrasının kent yaşamına getirdiği çok önemli bir katkıydı bu. Şefliği, müzisyenliği ve eğitimci yönlerinin yanı sıra Gürer Bey'in öğretici yönü de çok güçlüdür. Konserde organizasyonun gerektirdiği tüm detayları bilirdi ve tüm bunları zaman zaman provalar, konserler, birlikte yolculuklar ve turneler süresince bana aktarırdı. Orkestra ile çalışmak benim için yüzme bilmeden denize atlamak gibiydi. İlk atlayışta yüreğin hop eder, çabalarsın ama sonra bir bakarsın yüzeye çıkıp yüzmeyi öğrenmişsin. Bir diğer önemli köşe taşı ise Türkiye'nin caz ustası, Emin Fındıkoğlu'nun 2015'te kurduğu ve yine ülkedeki en usta caz sanatçılarını bir araya getirdiği Emin Fındıkoğlu +12 caz orkestrasıdır. Emin Hoca ile Bodrum yıllarından tanışıyordum, hatta tanışmadan önce hakkında anlatılan müzikle ilgi ve müzik dışı efsanevi hikayelerini çok dinledim, çevremdeki herkes gibi ben de kendisine hayrandım. 2016'da Emin Hoca ile, Genco Erkal'ın yer aldığı Stravinky'nin Askerin Öyküsü konserinde karşılaştık. Bana orkestranın menajerliğini yap dedi. Büyük bir kıvançla kabul ettim ve caz dünyasında yolculuğum başladı. Emin Fındıkoğlu +12 ile İstanbul'da ki caz festivallerinin yanı sıra İzmir, Ankara, Bodrum, Alanya, Kuşadası Mersin gibi önemli kentlere, festivallere turneler düzenledik. Sanat yönetmenliğini yaptığım Sainte Pulcherie Konserleri'nde geçtiğimiz yıl Şubat konserinde Akbank Caz Festivali 30. Yıl çerçevesinde Emin Fındıkoğlu 80. Yaş Günü Özel konseri düzenledik. İyi ki bu konseri yapmışız, Mart ayında başlayan Pandemi kısıtlamaları öncesi gerçekleştirdiğimiz son konserdi. Orkestra tadına doyum olmaz bir gece yaşattı tüm caz severlere. Kültür sanat yönetiminde esas eğitimim bu hocalarla oldu. 2002'de BİFO'nun ilk turnelerinden, Bulgaristan'a iki otobüs halinde gittiğimiz Rusçuk konserlerinde solistimiz Suna Kan'dı. Aynı yıl BİFO sezon açılış konserinde Gürer Bey, Arif Mardin'in bir eserini programa koydu. Arif Mardin'i İstanbul'a davet ettik. Orkestralar yaşayan bestecilerin eserlerini seslendirecekleri zaman, besteciyi provalara ve konsere davet eder. Şef provalar sırasında besteciye müzikal olarak istediğiniz gibi oldu mu bu şekilde? diye besteciye sorar, danışır, üzerinde konuşurlar. BİFO konserlerinin yanı sıra daha sonra 2016'da Bergama Kültür Merkezi BERKM'nin açılışı için düzenlediğim konser için İdil Biret'le bir turnemiz, İstanbul'dan çok keyifli yolculuğumuz oldu. Bu konserde İdil Biret'in sayfa çeviriciliğini yaptım. Bu sanatçıların yanında bulunmak bile zaten başlı başına bir köklü ve sürekli bir öğrenme deneyimi. 2005'te Bilgi Üniversitesi, Avusturya Kültür Ofisi, British Counsil, Fransız Kültür Merkezi ve Hollanda Başkonsolosluğu'nun içinde yer aldığı, Avrupa Kültür Derneği ve Europist Kültürel İşbirliği Platformu ve merkezi Amsterdam'da bulunan European Cultural Foundation-ECF'in katkılarıyla, İstanbul'da her dersin başka bir kültür merkezi, üniversite ve sanat mekanında yapıldığı Kültür ve Sanat Yönetimi eğitimleri düzenlendi. Çok değerli seminerler, konferanslar ve workshoplar dizisiydi. Avrupa'nın önde gelen kültür sanat kuruşlarının yöneticileri, dünyanın en prestijli klasik festivali Salzburg Festivali yöneticisi, sanat merkezleri yöneticileri, sanat üniversitelerinden hocalar dersler verdi. Müthiş bir organizasyondu. Genel Müdürümüz Sami Caner'in yönlendirmesi ile Borusan Kültür adına bu eğitimlere katıldım ve bu sektördeki birçok arkadaşımla bu eğitimlerde tanıştım. Çok şey öğrendim. Yine aynı yıllarda Avrupa Birliğinin İstanbul'da düzenlediği Avrupa Birliği Fonları Proje Eğitimleri aldım. Bilgi Üniversitesi Yaşam boyu eğitim serisinde Betül Mardin'den Halkla İlişkiler dersleri aldım. Prof. Alper Maral'dan müziğe giriş dersleri aldım. Borusan Kültür Sanat Merkezi'nde düzenlenen müzik ve sanat üzerine çeşitli seminerlere katıldım. Motivasyon çok doğru bir sözcük, çünkü motive değilseniz zaman zaman hayatınızın tüm alanını kaplayan bu işi yapamazsınız. Sanatın büyülü ortamlarını, biraz ritüellerini ve müziği sevmek sanıyorum beni motive ediyor. Müzik insanlar arasında eşsiz bir etkileşim yaratır. Konser salonları benim için tapınaklar gibi. Yüzlerce insan bir araya gelip müzik etrafında toplanıyor. Herkes, bazen benzer, bazen de çok değişik etkiler alıp, bir buçuk iki saat süren performanslardan sonra dağılıyor ve herkes kendi yaşantısına dönüyor. Bence bir araya gelmenin çok anlamlı bir yolu. Sanatın toplumu ileriye taşıyıcı bir potansiyeli vardır. Her birimizde farkındalık yaratır. Yaşamımızı ve bulunduğumuz konumu sorgulatır. Farklı kanallardan bizi tetikler, gözlerimizi, kulaklarımızı, kalplerimizi açar. Faydalı bir işin parçası olmak elbette motive edici. Ayrıca BİFO'nun ilklere imza attığı yurtdışı turnelerimizle çok gurur duyduk. 2010'da BİFO ile ilk kez bir Türk orkestrası dünyaca ünlü Salzburg Klasik Müzik Festivali'nin açılış bölümünde sahne aldı. 2011'de Fransa'da Montpellier Festivali'nde ilk kez Türk Yunan sanatçılarının ortaklaşa sahne aldığı, Yunanlı çağdaş besteci Xenakis'in Oresteia eserini seslendirmesi ve 2014'te Londra'da Royal Albert Hall'de BBC Proms kapsamında ilk defa İngiltere'ye davet edilen Borusan İstanbul Filarmoni Orkestrası'nın uzun zaman dillerden düşmeyen performansı karşında motive olmamak mümkün değil. Canlı konserlerin, bir tekrarı yok, o kadar özel ve tekil ki, tüm bunlar heyecan verici. Borusan Sanat yönetimiyle 2014'te, Borusan Quartet temsilciği ve menajerliğini kurum dışından yürütmek üzere bir anlaşma geliştirdik. Artık bağımsız olarak çalışmaya başlayacaktım. Bu da yepyeni bir heyecandı benim için. Müzik menajerliği ve sanatçı temsilciliği Borusan orkestrasında yıllarca birlikte çalıştığım birçok müzisyen arkadaşımın da trio veya quartetlerinin eklenmesi ile genişledi. Böylece önde gelen topluluklardan oluşan bir platform olan OdeonArts Müzik ve İletişim'i 2014'te kurdum. OdeonArts Müzik ve İletişim nitelikli müziğin desteklenmesi ve daha geniş bir dinleyici kitlesine ulaşmasını amaç ediniyor. Klasik müzik ve caz topluluklarının tanıtımını ve festivaller, sanatsal etkinlikler, kültür merkezleri, özel toplantı ve davetlerde konser organizasyonlarının yönetimini gerçekleştiriyor. Sinemayı çok seviyorum, festival filmleri, sanatsal yapıtlar ilgilimi çekiyor. Hollywood yapımlarını artık izleyemiyorum. Bu yüzden bazen büyük prodüksiyonları kaçırmış oluyorum. Ama okuyacak o kadar çok kitap ve sohbet edecek o kadar çok konu ve görecek o kadar çok sergi var ki, seçici olmak zorundayız, zaman çok değerli. Müzikte geniş bir yelpazem var. En çok klasik müzik ve caz dinliyorum. Rap seviyorum. En sevdiğim sanırım Latin müzikler. Şaman müzikleri çok hoş geliyor. İstanbul şarkılarına bayılıyorum, türküler, İstanbul'da öyle bir kültürel zenginlik içinde yaşıyoruz ki, hiçbirini ıskalamamak lazım. Yeldeğirmeni Sanat Merkezi, 2013'te Kadıköy Belediyesi tarafından kamulaştırılarak 2014'te açılışı yapılan tarihi bir mekan. İlk olarak 1895'te Fransız okulunun ve manastırının kilisesi olarak inşa edilmiş. YSM, 2014'te açıldıktan sonra giriş katındaki büyük salonda klasik müzik ve caz konserleri, alt kattaki küçük salonda ise film gösterimleri, konferanslar ve sanat söyleşileri düzenlenmek üzere tasarlanmış bir kültür merkezi. Yaklaşık bir yıldır tüm dünyayı etkisi altına alan Covid 19 salgını nedeniyle en çok zarar gören sektörlerden biri olan kültür ve sanat alanına katkı sağlamak açısından, Kadıköy Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Müdürlüğünün aldığı karar ile Yeldeğirmeni Sanat Merkezi'nde aldığımız önlemler çerçevesinde Çarşamba ve Cuma akşamları olmak üzere Büyük Salonda konserlerimizi sürdürüyoruz. Sosyal mesafeye uygun olması açısından 220 kişilik salon kapasitesi yeniden düzenlenerek 60 kişiyle sınırlandırıldı. Klasik müzik ve caz topluluklarının quartet, trio ya da duo olarak sahne aldıkları konserimiz saat 18:00'de başlıyor. Bir saatlik arasız konser saat 19:00'da bitiyor. Bu zor dönemde konserlere devam edilmesine, hem sanatçılar hem de sanatseverler tarafından övgüler alıyoruz. Önümüzdeki sezon programlarımız için Yeldeğirmeni Sanat Merkezi'nde İstanbul'daki diğer kültür Merkezleri ve Konsolosluklarla işbirlikleri geliştirmekteyiz. Ayrıca İstanbul'a konser için gelecek olan ünlü isimleri verecekleri ustalık sınıfları için Yeldeğirmeni Sanat Merkezinde ağırlama ve öğrencilerle buluşturma projelerimiz var. Mart ayında birbirinden değerli genç sanatçılar ve konser programları yer alıyor. Caz akşamlarında yeni projeler var. 3 Mart akşamı Çarşamba Klasiklerinde Duo Lamente ile çok özel bir Barok Şöleni'ne yer vereceğiz. Türkiye'nin ilk yetişmiş kontrtenor sanatçısı Kaan Buldular ve dönem müziği çalışmalarına lavtalar içinde en geniş ses aralığına sahip olan archlute ile devam eden klasik gitar sanatçısı Hande Cangökçe'nin oluşturduğu Duo Lamente, bu konserde ağırlıklı olarak Fransız ve İtalyan Barok yapıtlara yer veriyor. Barok dönemde bestelenmiş Osmanlı Saray Müziği örneklerinin de seslendirildiği eserlerin kontrtenor ve archlute için düzenlemeleri de Kaan Buldular ve Hande Cangökçe'ye ait. 10 Mart'taki Çarşamba Klasiklerinde ise piyanist ve orkestra şefi Can Okan, içinden geçtiğimiz zorlu salgın döneminde özel bir programa yer veriyor. Sanatçı, müziğin iyileştirici etkisini kanıtlarcasına önemli yapıtlar üreten J. S. Bach'ın başyapıtlarından biri olan İyi Düzenlenmiş Klavye'nin 2. kitabından bir seçki seslendirecek. Keman ve çello ikilisi ViolinCello Duo ile vurmalı çalgılarda konuk sanatçı Riccardo Marenghi, 17 Mart Yeldeğirmeni Sanat konserlerinde yerli ve yabancı pop, rock ve film müziklerinin yanı sıra Bach, Vivaldi ve Paganini gibi klasik bestecilerin sıra dışı düzenlemelerini seslendirecek. İsviçre basınında İngiliz şef Howard Griffiths'in Genç yaşına karşın, enstrümanında ustalık düzeyine erişmiş ve şaşırtıcı yorum gücüne sahip bir müzisyen şeklinde ifade ettiği Cem Babacan'ın piyano resitali 24 Mart'ta yer alacak. Yeldeğirmeni Sanat'ta Cuma akşamları Caz Akşamları. 12 Mart'ta saksofofon sanatçısı Barış Ertürk'ün yeni triosu BAM sahne alacak. 19 Mart 2021 Cuma akşamı ise piyanist, besteci ve şarkıcı Selen Gülün'ün, 2015'ten bu yana Japonya yoğunluklu uluslararası platformlarda değişik müzisyenlerle gerçekleştirmekte olduğu duo konserlerin bir yansıması Yeldeğirmeni Sanat sahnesinde olacak. Ayrıca Mart ayında ayrıca EuroCities üyesi olan tüm Avrupa kentlerinin ortak projesi olan Erken Dönem Avrupa Müziği günü kutlamalarına Kadıköy Belediyesi Yeldeğirmeni Sanat Merkezi olarak katılacağız. Projede üye kentlerden seçilen müzisyenlerden oluşan topluluklar ayrı ayrı Bach Cantata eserini kentin önde gelen anıtsal bir mekanında video kaydını gerçekleştirerek gönderilmesi isteniyor. Bu kayıt için provalara başladık. Kendi yayın organlarımızdan yakında duyurularını ve kaydın gösterimlerini gerçekleştireceğiz. Dijitalleşme kültür sanata pozitif katkılar getireceğine inanıyorum. Ancak yeni çalışmalar gerektiriyor. Klasik müzik konserinin film çekimi, ses kaydı kalitesi gibi işler önem kazanacak. Yurt dışında çok kaliteli yayınlar vardı tabii önceden de fakat daha da artacak. Canlı konserlerin yanı sıra dijital konserler de yapılmaya devam edecek ve onları izlemenin de özel bir değeri olacağını düşünüyorum. Telif konuları da belki daha bir düzene ve bir formata girer dijitalleşme sayesinde. Bu konuda yapılacak çok iş var. Sanatçı buluşmaları dijital ortamda çok daha sık yapılacaktır. Sınırları kaldırmada büyük rol düşüyor bence, bunu kullanmakta fayda var. Sanata önem verme konusuna hem bireysel düzeyde ve hem de toplumsal düzeyde bakmak gerekiyor. Biz şu anda yıllardır bireysel düzeyde sanata verilen değerin artması için çalışıyoruz. Tüm kültür sanat sektörü yöneticileri, özel kültür merkezleri tek tek filizler ekmeye çalışıyor, iğne ile kuyu kazma misali. Bunun da faydası var elbette. Ancak bu yolla belli bir kesime ulaşabilirsiniz. Bir kentin merkezine yakın kesimlere, zaten yıllardır kültür sanata yakın kişilere ulaşabilirsiniz. Oysa tüm o bölgedeki her semtin bir kültür sanat evi, bir oyun, stand up ya da bir dörtlü dinletisi düzenleyebileceği bir mekanı ve işletmesi olması gerekir. Merkezden uzakta yaşayan kesimin de evrensel müzikten, evrensel sanattan haberi olması gerekir. Sanata önem verme ve sonuçlarını hızlıca görme esasen toplumsal boyutta gerçekleştirilebilir. Bu da toplumu yönetenlerin sanata değer veren bir sistem oluşturmasıyla olabilir. İyi düşünülmüş, üzerine tartışılmış, sanat dalının önde gelen ustalarına danışılmış ve uzun dönem için planlanmış bir sistem gerektirir. Bu soru sanatçılara çokça soruldu. Cevaplar çok çeşitli, kimi sanatçı kendini kısıtlanmış ve baskı altında hissediyor ve sanatsal bir üretim yapamıyor. Fakat bazı sanatçılar da üretkenleştiklerini, normal hayatta konsantrasyon bozucu birçok etkenin ortadan kalktığını belirtiyor ya da sayfiye yerlerine giderek kışı geçirmek için bir fırsat ve dingin bir köşede çok verimli olabildiklerini ifade ediyorlar. Sanatın neresinde hangi dalında ve hangi bölümünde olduğunuzla ve sanatçının kendi ruh hali ile çok ilgili bir durum. Tiyatro oyuncusuysanız ve internet üzerinden yeni bir oyun ya da bir yenilik tasarlamadıysanız çok sıkıcı bir dönem geçiriyor olabilirsiniz. Tabii yakınları hastalanan, ya da kaybettikleri olan birçok müzisyen ve oyuncu tanıdığım var. Onların da böyle bir dönemde üretmesi çok zor. Bu arada araştırma yapanlar, eski ya da hiç çalınmamış eserleri yeniden keşfetme, çalışmalarını sürdürenler ya da besteciler ve kimi yazarlar bu dönemde daha güzel üretiyor olabilirler. Bazen de durmak gerekebilir bir sanatçı için, hiçbir şey yapmamak, bu dönemi böyle bir avantaja çevirebilenler için de olumlu sonuçlar doğurabilir bu zorlu dönem. Dolu dolu ve müzikle karılmış bir yaşam. Organizasyon, tanıtım, iletişim gibi zorlu bir alan. Kendisini sürekli geliştiren, öğrenen bir kadın. Yoğun, uzun, doyumlu, tadımlı bir söyleşi olmuş. Tebrik ederim. çok keyifle okudum. Son cümlenizde belirttiğiniz gibi müzik kesinlikle uluslararası anlamda da bir arabulucu gibi farklı dil, din, ırk ve coğrafyalarda yaşayan insanları bir araya getirebilmektedir.


Dışarıda deli dalgaların gelen ve çoktan geçmekte olan bahar aylarında, Güneş'ten de destek alarak yaşamı renklendirdiği zamanların birindeyiz. Ne var ki, üzerine envaiçeşit teorinin konuşulduğu, öyle ya da böyle birçoğumuzu ev hapsine sürükleyen bu salgın ortamında dışarıdaki deli dalgalardan bihaberiz. Biz karantina sürecindeyiz, bazen yalnız hissediyor, kendimizi anlatacak, can sıkıntımızı geçirecek kimseler var mı diye dijital evrenin uçsuz bucaksızlığında dolanıyoruz. Tıpkı bundan yıllar yıllar önce Yozgat'ta, yalnızlık içinde geçirdiği zamanlarda yazdığı şiir ve hikayeleriyle anlaşılma isteği duyan Sabahattin Ali gibi. Teşbihte hata olmaz, lafının altına sığınsam da tabii ki, onun çoğumuzdan daha zor bir hayat yaşadığını bilenler bilir, bilmeyenler de bu yazıda ayrıntılarıyla öğreneceklerdir. Tabii okurlarsa. Baharın hemen öncesinde, 25 Şubat 1907'de dünyaya gelen Sabahattin Ali Kırklareli doğumludur. Kendi döneminde ise doğduğu yer Bulgaristan'ın Gümülcine sancağına bağlı Eğridere ilçesi olarak biliniyordu. Babası, Piyade Yüzbaşısı Cihangirli Ali Selahattin Bey, annesi Hüsniye Hanım'dır. Güzel, zengin de bir soyağacı vardır Ali'nin: Baba tarafından Trabzon'a, anne tarafından Bulgaristan'a bağlıdır. Üsküdar'da almaya başladığı eğitimini daha sonra Çanakkale ve Edremit'te sürdüren yazarın o yörelere yolu daha sonra da düşecektir. Başarılı bir öğrencilik hayatı geçiren Sabahattin Ali ilköğrenimden sonra İstanbul'daki dayısının yanına gider. Burada 1 yıl kaldıktan sonra 1922 23 ders yılı başında Balıkesir Muallim Mektebi'ne kaydolur. Meslek hayatının büyük bir bölümünde öğretmenliği görebileceğimiz öykücü Balıkesir'in ardından soluğu İstanbul Muallim Mektebi'nde alır. Çocuk yaşta bir insana göre oldukça sık yer değiştiren Ali, mektebi bitirdiği 1927 yılında babasını yitirir. Başvekalet İstatistik Umum Müdürlüğü'ne göre 1927 1928 eğitim döneminde farklı ülkelerde olmak üzere Avrupa'da toplam 42 öğrencimiz bulunuyordu. Sabahattin Ali de yabancı dil öğretmeni açığının giderilmesi için 1928'de yurt dışına gönderilen 15 kadar kişiden biri olarak Almanya'ya öğrenim görmeye gitmişti. Burada, I. Dünya Savaşı'nda Türkiye'de bulunan eski bir subaydan ders alır ve Berlin'de yatılı okula gitme imkanı bulur. Ali'nin yaklaşık 2 yıl süren Almanya macerası ona birçok şey katmasıyla beraber canının fena derecede sıkıldığı ve memleket özlemi çektiği dönemleri de olur. Almanya'da Gorki, Turgenyev, Edgar Allen Poe, Hamsun ve adı olay hikayeciliği ile bütünleşen Maupassant gibi yazarları Almancalarından okuyup onlardan etkilenir. Ancak sıkı ve hatta kimilerine göre katı disiplinli yaşam tarzıyla bilinen Almanya, sıkıya fazla gelmeyi sevmeyen, özgür ruhlu yazarımız için zor zamanlara da neden olur. Edebiyat eleştirmeni Asım Bezirci tarafından ortaya çıkarılan, Ali'nin Almanya'da yazdığı bir şiir de bunu ortaya döker. Daüssıla adlı bu şiiri Sabahattin Ali, Almanya'daki arkadaşlarından Melahat Togar'a vermiş vaktiyle. Melahat Hanım da şiiri 48 yıl sakladıktan sonra, yayımlaması üzerine Asım Bezirci'ye vermiş. 22 Aralık 1928'de yazılan bu şiirin başında Pertev ve şürekasına notu vardır. Söz konusu Pertev, Pertev Naili Boratav'dır. Yaklaşık iki yıllık Almanya macerasının ardından yurda dönen yazar Bursa'da ilkokul öğretmenliği, Aydın'da Almanca öğretmenliği yapar. Almanya'da tanıştığı ve etkilendiği Marksizm de vardır artık hayatında. Bu öğretmenlik döneminde komünizm propagandası yaptığı gerekçesiyle tutuklanan yazar 1931 Mayıs Eylül arası Aydın Hapishanesi'ndedir. Bu hapishane yılları, onun en meşhur eserlerinden biri olan Kuyucaklı Yusuf'un da filizlenmesine ön ayak olur. 5 aylık hapishane döneminin ardından yazar Eylül sonunda Konya Ortaokulu Almanca öğretmenliğine tayin edilir. Siyasi düşünceleri, düşündüklerini söylemekten çekinmeyen tavrı tekrardan başını ağrıtmaya başlayacaktır. Bir toplantıda okuduğu hicviyesi ile devlet büyüklerini tahkir ettiği gerekçesiyle 22 Aralık 1932'de tekrar tutuklanır ve Sinop Hapishanesi'ne yollanır. Edip Akbayram'ın yorumuyla oldukça ün kazanan, meşhur Aldırma Gönül şiiri de burada yazılır. 30 Eylül 1934'te kendisine Maarif Vekaleti'nde bir görev verilen yazar öğretmenliğe değil, ama böylece memuriyet hayatına geri dönmüştür. 16 Mayıs 1935'te ise İstanbul'da Altın gibi sarı saçlı, fevkalade güzel lacivert gözlü, beyaz tenli, gözlerinin etrafında yazın beliren seyrek çilli ve uzunca boylu bir kızcağızdır. Gayet sessiz, okumağa ve düşünmeğe meraklı, kendi halinde bir mahluk... Yaşı tam 20... İsmi de Aliye... olan bir kızla Kadıköy'de evlenir. 25 Haziran'da da Neşriyat Dairesi Kalem Başkanlığı'na getirilir. Babasının adını da, nüfusta Alı şeklinde soyadı olarak kabul ettirir. Askerlik dönemine de henüz gelen Sabahattin Ali, 1 Mayıs 1937'de İstanbul'da askerliğe başlar. Tam ertesi sene, Eskişehir'de yedek subay olarak askerliğini tamamlayan yazarın bu sıralarda da kızı Filiz Ali dünyaya gelir. Filiz Hanım, bir müzikbilimci ve piyanist kimliğiyle kültür hayatımızın önemli isimlerinden biri olarak yaşamını sürdürüyor. Anı ve müzik kitaplarıyla da bilinen Filiz Ali'nin anılarını, babasının eserleri ve mektuplarıyla harmanladığı Filiz Hiç Üzülmesin kitabı Sabahattin Ali'nin usta fotoğrafçılığını görmemiz açısından da önemli bir kaynak. Artık evli ve çocuk sahibi olan Sabahattin Ali, tekrar ama bu kez yuva kurmuş bir adam olarak ailesiyle Ankara'ya gider. 1938'de Musiki Muallim Mektebi'nde Türkçe öğretmenliği ve Devlet Konservatuvarı'nda Almanya'dan gelen rejisör Karl Ebert'in asistanlığı görevlerinde bulunur. Bu dönem edebiyat açısından da oldukça verimli geçer: Aralarında Sabahattin Eyüboğlu, Nihat Berkes, Azra Erhat gibi yazarların da bulunduğu bir dost çevresine girmiş, edebi yönünü güçlendirmiştir. Hatta 1939'da bir gazetede tefrika edilen İçimizdeki Şeytan da 1940'ta kitaplaşarak ses getirmiştir. Nazım Hikmet'in Sabahattin Ali 'İçimizdeki Şeytan' adlı romanında, Türkiye faşistleri, ırkçıları ve pantürkistlerinin içyüzünü meydana çıkardı. Bu kitabın ortaya çıkması, büyük gürültülere sebep oldu. Faşist basını onun üzerine atıldı. sözlerini aktarırsak, eserin getirdiği sesi de özetlemiş oluruz. Her şey iyi gidiyor gibidir. Bir aile kurmuş, işleri toparlamış, kendisini anlayabilecek ve kendisinin de çok şey öğrenebileceği bir arkadaş grubuna sahiptir. Ardından II. Dünya Savaşı patlak vermiş ve Ali 1939'un Kasım ayında seferberlik çağrısıyla gittiği Sarıkamış'ta 4 ay askerlik yapmıştır. Askerden de, Kürk Mantolu Madonna'yı yazarak dönmüştür. Nazım Hikmet'in Sait Faik'ten bahsettiği bir mektubunda... yeni bir Sabahaddin Ali'miz, İsmet Hüsnü'müz, Kemal Tahir'imiz olacak. diyerek öykücülük çıtasını Sabahattin Ali olarak belirlemesini de es geçmeyelim. Roman mı hikaye mi olduğuna dair hala popüler bir tartışma vardır Kürk Mantolu Madonna'ya dair. Öyle ki, ilk olarak 1943'te basılan eserin, Remzi Kitabevi tarafından yapılan birinci baskısının kapağına hikaye ibaresi konulur. İkinci baskıyı ise Varlık Yayınları roman olarak basar. Kuyucaklı Yusuf ve İçimizdeki Şeytan eserlerinde görülen sosyal gerçekçilik anlayışı Kürk Mantolu Madonna'da o kadar net ve keskin değildir. Hakikat Gazetesi'nin siparişi üzerine kaleme alınan ve ilkin gazetede tefrika edilen eser Asım Bezirci'nin yazar hakkındaki kitabında da aktardığı üzere gazeteden gelen siyasete karışmayan, sürükleyici bir aşk romanı niteliğine uygun olarak yazılır. Ne var ki, edebiyatçıların, yazarların belli bir kesiminin o günden bugüne kaderidir; Sabahattin Ali gazeteden telifini alamayınca gazetenin sahibi Cemal Hakkı ile arasındaki tansiyon yükselir. Yazarın Almanya'daki yaşamından izler taşıyan eser yabancılaşmanın modern toplumlarda oldukça görülen silik karakterlerini ortaya dökmesi bakımından oldukça önemlidir. Cevdet Kudret Kürk Mantolu Madonna için Sabahattin Ali'nin Lüzumsuz Adam başlığını düşündüğünü ancak z ve s seslerinin kulağı yadırgatan etkisinden hoşlanmayarak bu isimden vazgeçtiğini belirtir. Pertev Naili Boratav ise yazarın eser başlığını Almanya'da tanıştığı Frolayn Puder adlı bir bayanın yirmi sekiz yaşında olmasına istinaden Yirmi Sekiz olarak düşündüğünü kaydeder. 1941 43 yılları arası ise yazarı tekrar daimi mesleği haline gelen öğretmenlikte görmekle beraber Ali çeviriler de yapmaya başlar. Ayrıca Tercüme Bürosu ve Türk Dil Kurumu'nda çalışır. 1944'te ise kendisini vatan hainliği ile suçlayan Nihal Atsız'a dava açan Ali, aynı yılın Eylül ayında 1 buçuk aylığına tekrar askere alınır. İkinci Cihan Harbi'nin hemen ertesinde, 1946'da ise Aziz Nesin ve Rıfat Ilgaz ile beraber Türk basın tarihinin en yüksek tirajlı yayınlarından biri olan Markopaşa Dergisi'ni çıkarır. Yine Nazım Hikmet'e dönersek şair, dergi hakkında: Marko Paşa'nın demokrasi, milli bağımsızlık ve barış uğrunda ve emperyalizm aleyhinde yürütülen mücadele rolü çok önemlidir. sözlerini sarf eder. Basın ve yayın hayatından söz açılmışken, 1947'de İstanbul Gazeteciler Cemiyeti'ne de üyelik başvurusunda bulunur Sabahattin Ali. Ancak artık Ali'nin hayatı giderek zorlaşmaktadır. İzlenmeler, önüne çıkan engeller derken, çok sevdiği memleketinde yaşamanın artık mümkün olmadığını ve işlerin giderek daha da zorlaşacağını düşünür. Tıpkı Nazım Hikmet gibi o da çok sevdiği ülkesinden gitmek durumuna düşer. Bulgaristan'a geçmek ve oradan Avrupa'ya ulaşmak için peynir nakliyeciliği görüntüsü altında Edirne'ye yola çıkar. Sınırı geçerken kendisine rehberlik etmesi için anlaştığı Ali Ertekin adlı kişi tarafından öldürüldüğünde ise takvimler 2 Nisan 1948'i göstermektedir. Merak edenler şiiri Mutlu Aşk Yoktur diye aratarak Türkçe'ye çevrilmiş olarak da bulabilirler. Öldürüldüğünü okuyunca çok üzüldüm ve bizleri hepimizi kendimi kınadım. Onu öldürenlerin arkasındaki zihniyet günümüzde de var olmakta olup bir avuç insanın başkalarına, temel hak ve özgürlüklere hükmetme, eleştiriye tahammül edememe, Atatürk'e ve Türk'lüğe ihanet etme, kardeşi kardeşe kırma arzusudur. Değerini yaşarken bilemediklerimizden biri. Usta yazarımız Ruh'unuz şad olsun.


Bazen kendi duygularını şiirine işleyen, bazen ise şiirinde işledikleriyle toplumculuğu bize hissettiren; her halükarda ise şiirleriyle üzerimizde saf bir etki yaratan Sabahattin Ali'nin şiirlerinden bestelenmiş bazı şarkıları siz Gazete Sanat okurları için derledim. Ferhat Göçer ve Edip Akbayram tarafından, şüphesiz ki en ünlüsü Ahmet Kaya'nın sesinden çıkmış bu şarkıların sözü yine Sabahattin Ali'ye aittir. Müziğin bestesi ise Kerem Güney'e aittir. Selda Bağcan'ın Dost Merhaba albümünde, Ahmet Kaya'nın ise 1985 tarihli Ağlama Bebek albümünde yer alan bu şarkının bestecisi de Ahmet Kaya'dır. Ali Kocatepe'nin mükemmel bestesi, Sezen Aksu'nun ise eşsiz sesi ile seslendirdiği bu şiir Sabahattin Ali'nin yıllar boyu unutulamayacak eselerinden biridir. Sözüm Şiirlerin Mükemmelidir şarkısını Ahmet Kaya'nın da seslendirdiği sanılsa da, aslında o kayıttaki ses abisi Mustafa Kaya'ya aittir. Bestesi Zülfü Livaneli'ye ait olan, yine onun sesiyle kulaklarımıza kazınmış olan bu ünlü şarkıyı seslendirenler arasında Edip Akbayram, Zerrin Özer, Özdemir Erdoğan, İbrahim Tatlıses ve Leman Sam da yer alır. Bestesi Kerem Güney'e ait olan bu şarkıyı Edip Akbayram'ın 1992 çıkışlı Unutamadıklarım albümünden hatırlıyoruz. İlk seslendirilmesi ise yine Kerem Güney tarafından 1987 yılında yapılmıştır. Şüphesiz ki ilk dinlendikten sonra şarkıyı tekrar tekrar dinlememize vesile olan; muazzam güzellikte bu bestenin sahibi Tanju Okan Kadınım şarkısının da sözlerinin yazarı olan Mehmet Teoman'a aittir. Şarkıyı ise hayran bırakan sesi ile Nükhet Duru bestelemiştir. Sabahattin Ali kaleminden çıkan bu şiirin ismi ise Eskisi Gibi dir. Nükhet Duru'nun aynı adı taşıyan 2. albümünde yer alan şarkının bestesi Ali Kocatepe'ye aittir. Ne bir dost, ne bir sevgili,


Sabancı Vakfı'nın kadın, genç ve engelli bireylerin eşit fırsatlara sahip olmaları ve topluma aktif katılımı sağlayabilmeleri hedefiyle sürdürdüğü 2022 Hibe Programı başvuruları açıldı. Sivil toplum kuruluşlarının eğitim ana başlığı altında gerçekleştireceği projelerin destekleneceği Hibe Programı için online başvurular 3 Ocak-9 Şubat 2022 tarihleri arasında yapılacak. Sabancı Vakfı, Hibe Programı'na başvuru yapacak kurumların, nitelikli eğitime eşit erişim, kız çocuklarının eğitime devamı, erken yaşta ve zorla evliliklerle mücadele, haklara dair farkındalık ve güçlenme, bağımsız yaşam ve erişilebilirlik, iklim değişikliği ile mücadele gibi alt temalardan en az birine değinen projelerini bekliyor. Sabancı Vakfı'nın 15 yıldır sivil toplumun güçlenmesi ve toplumsal gelişmeye katkıda bulunma hedefiyle Hibe Programı'nı sürdürdüğünü vurgulayan Sabancı Vakfı Genel Müdürü Nevgül Bilsel Safkan, Vakıf olarak yarım asra yaklaşan tarihimizde toplumsal gelişme için çalışıyoruz. Bu hedefimizin gerçekleşmesi için de sivil toplumun desteklenmesi gerektiğine gönülden inanıyoruz. Yine büyük bir gururla belirtmek isterim ki, 15 yıldır, Türkiye'de sivil topluma kesintisiz hibe desteği veren tek vakıfız. Çalışmalarımız doğrultusunda da bugüne kadar 183 projeye 32 milyon TL destek verdik ve Türkiye'nin 76 ilinde yüz binlerce insana ulaştık. Hibe desteğinin yanı sıra; ihtiyaç duydukları alanlarda kapasitelerini güçlendirebilmeleri için uzmanlık desteği sağlamaktan, iletişim ve görünürlük faaliyetlerine kadar birçok alanda yanlarında olduk. Ne mutlu ki bu yıl da yeni yol arkadaşlarımızla toplum için var gücüyle, gönülden çalışan insanların varlığına dair inancımızı güçlendirmeye ve iz bırakan hikayelerimize yenilerini eklemeye devam edeceğiz. dedi. Sabancı Vakfı 2022 yılı Hibe Programı'na başvuracak projelere 100 bin TL ile 300 bin TL arasında hibe desteği sağlanacak ve toplam 2 milyon TL destek verilecek. Desteklenecek projelerin en erken 18 Temmuz 2022'de başlaması ve en geç 21 Temmuz 2023'te tarihinde sona ermesi ve temel faaliyetlerinin Türkiye sınırları içerisinde gerçekleştirilmesi gerekiyor. Başvuru yapacak sivil toplum kuruluşlarının en az bir ortak ile başvurmaları bekleniyor. Hibe Programı başvuruları ve başvuru kriterleri hakkında detaylı bilgiye www. sabancivakfi. org adresinden ulaşılabiliyor.


Sabancı Vakfı'nın aracılığıyla düzenlenen toplumsal konulara sanatla değinmek amacıyla Kısa Film Uzun Etki sloganıyla yola çıkılan Kısa Film Yarışmasında rekor katılım gerçekleşti. Bu yıl 4.'sü düzenlenen Sabancı Vakfı Kısa Film yarışmasında Dijital Yalnızlık teması altında Türkiye'nin 53 farklı ilinden toplam 490 başvuru yapıldı. Bu yıl rekor başvuru alan Sabancı Vakfı 4. Kısa Film Yarışması'na en çok başvuru İstanbul, Ankara, İzmir, Eskişehir, Adana, Antalya, Mersin, Bursa ve Mardin'den geldi. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Gazimağusa ve Girne illerinin yanı sıra yarışmaya, yurt dışından Toronto, Paris ve Köln şehirlerinden de başvuru yapıldı. Uzun metrajlı filmleri bulunmayan katılımcıların başvurduğu en çok yaş aralığı 20-23 yaş olurken 15-66 yaş aralığında da geniş bir katılımcı hakimdi. Verilere göre başvuru yapanların yaş ortalaması 27 oldu. Ön jürinin değerlendirmesinden sonra finale kalacak eserler 24 Aralık Salı günü açıklanacak. Finalistler arasında dereceye girenler 15 Ocak Çarşamba günü İstanbul'da gerçekleştirilecek olan Kısa Film Yarışması Ödül töreninde ödüllendirilecekler. Dijital yalnızlık sorununu en iyi şekilde anlatabilen yaratıcı eserlerin birincisine 20 bin TL, ikincisine 15 bin TL, üçüncüsüne 10 bin TL verilecek. Sabancı Vakfı Kısa Film Yarışması'nın ilk 3 yılında; Mülteci Kadınlar, Çocuk İşçiler, Ayrımcılık gibi konular yer alırken Türkiye'nin her bölgesinden ve Avusturya, Belçika, Fransa, Hindistan'ın da aralarında bulunduğu pek çok ülkeden 750'ye yakın film başvurmuştu. Sabancı Vakfı, düzenlediği bu organizasyonla birlikte genç sinemacılara destek oluyor. Düzenlediği Kısa Film Yarışması'nın haricinde yarışmaya başvuran genç sinemacılara Kısa Film Platformu adı altında toplantılar düzenleyip usta sinemacılarla buluşturuyor. Bugüne kadar Yeşim Ustaoğlu, Tolga Karaçelik, Stefan Arsenijevic, Mike Downey, Ben Gibson gibi usta isimler buluşmalara katılarak genç sinemacılarla deneyimlerini aktararak onlara ışık oldular. Kısa Film Yarışması hakkında detaylı bilgiye www. kisafilmuzunetki. org adresinden ulaşılabiliyor.


Sabancı Vakfı'nın toplumsal problemlere sanat aracılığıyla dikkatleri çekmek amacıyla 2016 yılından beri düzenlediği Kısa Film Yarışması'nın 2020 yılı başvuruları başladı. İklim Değişikliğini Kim Çekiyor? sloganı ile 5. kez gerçekleştirilecek Sabancı Vakfı Kısa Film Yarışması'nın teması Değişen İklimler, Değişen Hayatlar olarak belirlendi. Bu yıl itibarıyla Kısa Film Yarışması'na başvurular 20 Kasım 2020 tarihine kadar yapılabilecek. İnsan müdahalesi ile gerçekleşen iklim değişikliğinin medeniyetleri büyük bir bilinmezliğe sürüklediğine dikkat çeken Sabancı Vakfı Genel Müdürü Nevgül Bilsel Safkan, İklim değişikliği biyoçeşitliliğin azalması, deniz ve kıyı ekosistemlerinin bozulması, kuraklık ve çölleşme, gıda güvenliğinin tehlike altında olması ve kitlesel göçlerin artması gibi birçok çevresel ve sosyal soruna yol açıyor. Doğaya, toprağa ve atmosfere bıraktığımız etkileri düşünmeden hareket etmeye devam ettiğimiz takdirde hayatlarımızın değişmesi kaçınılmaz olacak. İklim değişikliğinin etkilerini azaltmak ve bu değişime uyum sağlamak için harekete geçmeliyiz dedi. Sanatın dönüştürücü gücü ve yönetmenlerin yaratıcı bakış açısı ile toplumda iklim değişikliği konusunda farkındalık yaratmak istiyoruz. Şimdiden gelecek olan filmler için heyecan ve merak içerisindeyim. Sabancı Vakfı Kısa Film Yarışması'nın sosyal sorunları farklı ve yaratıcı bir şekilde ele alan sinemacılar için fırsatlarla dolu bir platform olduğuna dikkat çeken Kısa Film Yarışması Sanat Yönetmeni Zeynep Atakan ise; Bu yıl beşincisi gerçekleşecek olan yarışma, aynı zamanda sinemacılar için önemli fırsatların olduğu bir platform özelliği taşıyor olması açısından çok önemli. Sabancı Vakfı Kısa Film Yarışması, ilk yılından itibaren temaya uygun yeni üretilen filmlerin yaratıcılarını odak noktasına koyarak, üretilen filmlerin geniş kitlelerle buluşmasını ve kesintisiz iletişimle yarışmacıların profesyonel yolculuklarına önemli bir başlangıç oluşturmayı hedefledi. Geçtiğimiz 4 yılın finalistlerinin başarıları ile mutlu olurken, filmlerin Türkiye'de ve dünyanın önemli festivallerinde, etkinliklerinde gösteriliyor olması bunun önemli bir göstergesi olmaktadır. Dünyanın çok farklı bir dönemden geçtiği şu günlerde sinemacılara çok fazla iş düşüyor ve bu yılın temasının da bu açıdan çok anlamlı olduğunu düşünüyorum. Şimdiden gelecek olan filmler için heyecan ve merak içerisindeyim dedi. Sabancı Vakfı 5. Kısa Film Yarışması için başvurular 20 Kasım 2020'ye kadar devam edecek. Yarışmaya başvuracak eserlerin en fazla 5 dakika uzunluğunda olması ve iklim değişikliği konusunu ele alması gerekiyor. Eserler, öncelikle ön jüri tarafından değerlendirilecek ve finale kalan en az 10 en fazla 15 eser arasından jüri son değerlendirmesini yapacak. Yarışmaya başvuran eserlerin yönetmen ve / veya yapımcısından en az birisinin T. C. veya K. K. T. C. vatandaşı olması gerekiyor. Bir kişinin birden fazla eser ile başvurabileceği yarışmaya daha önce herhangi bir yerde gösterilmemiş ve ödül almamış eserler kabul edilecek. Ayrıca eser sahiplerinin bugüne kadar çekmiş olduğu herhangi bir uzun metraj filmi de bulunmaması gerekiyor. İklim değişikliğinin nedenlerini, hayatımızdaki etkilerini ve bu konuda yapılması gerekenleri en iyi şekilde sunan, kriterlere uyan, akılda kalıcı ve yaratıcı bulunan eserlerin birincisine 20 bin TL, ikincisine 15 bin TL, üçüncüsüne ise 10 bin TL ödül verilecek. Yarışmaya www. kisafilmuzunetki. org adresinden başvurulabiliyor.


Sabancı Vakfı'nın toplumsal sorunlara sanat aracılığıyla dikkat çekmek amacıyla 2016 yılından bu yana düzenlediği Kısa Film Yarışması'nın finalistleri belli oldu. Bu sene İklim Değişikliğini Kim Çekiyor? sloganıyla Değişen İklimler, Değişen Hayatlar temasıyla düzenlenen Sabancı Vakfı 5. Kısa Film Yarışması'na Türkiye'nin 43 farklı ilinden toplam 282 film başvuruda bulundu. Ön jüri değerlendirmesinin ardından, finale kalan 13 filmin ve yönetmenlerinin isimleri Kısa Film Platformu web sitesinde duyuruldu. Finale kalan 13 kısa film jüri tarafından değerlendirilecek ve dereceye girmeye hak kazanan 3 kısa film belirlenecek. Pandemi nedeniyle ödüller 13 Ocak'ta bu yıl ilk kez online olarak Sabancı Vakfı YouTube kanalı üzerinden düzenlenecek törenle sahiplerini bulacak. Yarışmanın birincisi 20 bin TL, ikincisi 15 bin TL, üçüncüsü de 10 bin TL ile ödüllendirilecek. Kısa Film Yarışması ile yeni sanatçıların yetişmesine destek olmayı amaçlayan Sabancı Vakfı, her yıl yarışmaya başvuran tüm eser sahiplerini sinema ve televizyon dünyasının önemli isimleri ile bir araya getiriyor. Genç sinemacıları usta isimlerle buluşturan Kısa Film Platformu Buluşmaları, bu yıl 12 Ocak tarihinde online olarak gerçekleştirilecek. Gençler, usta isimlerle bir araya gelerek onların deneyim ve bilgi birikimlerinden yararlanma fırsatı bulacak.


Sabancı Vakfı'nın toplumsal sorunlara sanat aracılığıyla dikkat çekmek amacıyla 2016 yılından bu yana düzenlediği Kısa Film Yarışması'nın 2021 yılı başvuruları başladı. Konu Uzun Film Kısa sloganı ile altıncısı gerçekleştirilecek Sabancı Vakfı Kısa Film Yarışması'nın teması Yeni Dünyada Yeni Meslekler olarak belirlendi. Bu yıl Kısa Film Yarışması'na başvurular 19 Kasım tarihine kadar yapılabilecek. Toplumsal sorunlara dikkat çekmek ve farkındalık oluşturmak için sanatın kitleleri etkileyen gücünü kullanmak amacıyla gerçekleştirilen Sabancı Vakfı Kısa Film Yarışması'nda başvuruların başladığını duyuran Sabancı Vakfı Genel Müdürü Nevgül Bilsel Safkan, Uzun bir süredir etkilerini hayatımızın her alanında hissettiğimiz pandemi, çalışma hayatını da derinden etkiledi. Dünyanın normal dijitalleşme hızını öngörülerin çok üzerine çıkararak neredeyse her yaş grubundan insanı dijital dünyaya daha aşina hale getirdi. Araştırmalara göre önümüzdeki yıllarda dijitalleşme, makinelerin ve yapay zekanın insan gücünün yerini alması ile birlikte bazı meslekler yeni dünya düzenine uygun şekilde dönüşüm yaşayacak. Dünya Ekonomik Forumu'nun incelediği istatistikler, mühendislik, bulut bilgi işlem ve ürün geliştirme alanlarındaki hızlı iş artışına işaret ediyor ve teknolojik değişimin hızlanması sayesinde 97 milyon yeni iş kolu yaratılacağı tahmin ediliyor dedi. Araştırmaların önümüzdeki 25 yılda var olan mesleklerin yüzde 47'sinin ortadan kalkacağını gösterdiğine dikkat çeken Nevgül Bilsel Safkan, Pandemi ile önümüzdeki yıllarda gerçekleşmesi beklenen hızlı dijitalleşmenin belki de bir provasını yaşadık. Önümüzdeki dönemlerde yapay zeka ve makineleşme ile bazı mesleklerde büyük değişimler yaşanacak. Sonuçlarını artık somut olarak deneyimlediğimiz 'dijital eşitsizlik' ise önlenmesi için çalışılması gereken yeni bir konu oldu. Dijital beceri eksikliği nedeniyle bireylerde oluşabilecek kaygıları ancak eğitim sistemi ile giderebiliriz. Eğitim sisteminin yeni dünya düzeninde ihtiyaç duyulacak görev ve teknolojilere odaklı gelişmesi ve mevcut kariyer planlamalarının bu değişimler göz önüne alınarak yapılması gerekiyor. Biz de Sabancı Vakfı olarak dönüşüm yaşayan yeni dünyayı daha iyi anlamak için bu yıl Kısa Film Yarışmamızın temasını 'Yeni Dünyada Yeni Meslekler' olarak belirledik. Genç sinemacıları, değişen meslekleri ve önümüzdeki dönemde yeni çalışma düzeninin getirebileceği fırsatları ve güçlükleri beyaz perdeye taşımaya davet ediyoruz. Sanatın dönüştürücü gücü ve yönetmenlerin yaratıcı bakış açısı ile yeni dünyanın değişen mesleklerini ve hayatımıza etkilerini gündeme taşımak istiyoruz dedi. Sabancı Vakfı Kısa Film Yarışması Sanat Yönetmeni Zeynep Atakan, Bu yıl altıncısı gerçekleşecek olan Sabancı Vakfı Kısa Film Yarışması, bir yarışma olmasının ötesinde, sinemacılar için önemli yaratıcı fırsatların oluştuğu bir platform olma özelliği taşıyor. Bu yılın teması 'Yeni Dünyada Yeni Meslekler', yaratıcıların hayal dünyasında, yeni dünya düzeninin gereklerini ve buna bağlı olarak ihtiyaçlarını hissedip düşüncelerini özgürce, özgün bir sinema diliyle anlatmalarını amaçlıyor. Bu yılın filmlerini de heyecanla bekliyoruz dedi. Sabancı Vakfı 6. Kısa Film Yarışması için başvurular 19 Kasım 2021'e kadar devam edecek. Yarışmaya başvuracak eserlerin en fazla 5 dakika uzunluğunda olması ve yeni meslekler konusunu ele alması gerekiyor. Eserler, öncelikle ön jüri tarafından değerlendirilecek ve finale kalan en az 10 en fazla 15 eser arasından jüri son değerlendirmeyi yapacak. Yarışmaya başvuran eserlerin yönetmen ve / veya yapımcısından en az birisinin T. C. veya K. K. T. C. vatandaşı olması gerekiyor. Bir kişinin birden fazla eser ile başvurabileceği yarışmaya daha önce herhangi bir yerde gösterilmemiş ve ödül almamış eserler kabul edilecek. Eser sahiplerinin bugüne kadar çekmiş olduğu herhangi bir uzun metraj filmi bulunmaması gerekiyor. Yeni dünya düzeninde dijitalleşme ve yapay zeka ile birlikte gelen yeni mesleklerin ve kaybolacak iş kollarının hayatımızdaki etkilerini ve bu konuda yapılması gerekenleri en iyi şekilde sunan, kriterlere uyan, akılda kalıcı ve yaratıcı bulunan eserlerin birincisine 25 bin TL, ikincisine 20 bin TL, üçüncüsüne 15 bin TL ödül verilecek.


Sabancı Vakfı'nın toplumsal sorunlara sanat aracılığıyla dikkat çekmek amacıyla 2016 yılından bu yana düzenlediği Kısa Film Yarışması'nın 2022 yılı başvuruları başladı. Yarışmanın bu yılki teması ise Vakfın odak alanlarından biri olan Ne Eğitimde Ne İstihdamda Yer Alan Genç Kadınlar oldu. Bu yıl 7. kez düzenlenecek Sabancı Vakfı Kısa Film Yarışması için başvuru süreci başladı. Teması Ne Eğitimde Ne İstihdamda Yer Alan Genç Kadınlar olarak belirlenen yarışma, Başrolde İlk Kez... Hayattaki rollerine kendileri karar vermek isteyen tüm kadınlar için şimdi başrolde olma zamanı! sloganı ile gerçekleştirilecek. Toplumsal konuları sanatın gücüyle ve yaratıcı bakış açısı ile buluşturan Kısa Film Yarışması'na başvurular 18 Kasım tarihine kadar yapılabilecek. Türkiye'de ne eğitimde ne istihdamda yer alan genç kadın sayısının önemli bir toplumsal mesele olduğunu ve bu konuyu her fırsatta görünür kılmayı hedeflediklerini ifade eden Sabancı Vakfı Genel Müdürü Nevgül Bilsel Safkan, Sabancı Vakfı Kısa Film Yarışması'nın bu yılki teması olan ne eğitimde ne istihdam yer alan genç kadınlar, Vakıf olarak önem verdiğimiz toplumsal meselelerin başında geliyor. 'Ne Eğitimde Ne İstihdamda' yer alan kişileri anlatan NEET kavramı, günümüzde gençler için en büyük sorunlardan biri haline geldi. Ülkemizde 18-29 yaş arasındaki %50 oranındaki genç kadın ne yazık ki ne eğitimde ne de istihdamda yer alıyor. Bu kategoride maalesef Avrupa Birliği ülkeleri içinde birinci, OECD ülkeleri arasında da ikinci sırada yer alıyoruz. Sabancı Vakfı olarak biz de iki yıl süren araştırma, paydaş toplantıları ve ön hazırlık süreci sonunda hem ülkemizde ve dünyada önemli bir soruna işaret eden hem de bizim deneyim ve birikimlerimizle katkı vereceğimize inandığımız NEET genç kadın sorununa odaklanmaya karar verdik. Bu kapsamda da Geleceğini Kuran Genç Kadınlar projesini bu yıl içinde hayata geçirdik. Bir kez daha altını çizmek isterim ki ülkemizdeki her iki genç kadından birinin ne bir işi var ne de eğitim alabiliyor. Meseleyi görünür kılmak öncelikli hedefimiz. Bu yüzden de bu yılki kısa film yarışmamızın temasını 'ne eğitimde ne istihdamda yer alan genç kadınlar' olarak belirledik. Temamız ve sloganımız çok güçlü. Sanatın da toplumsal konular üstündeki etki gücüne inanarak umuyoruz ki yarışmamız ülke çapında farkındalık yaratılmasına katkı sağlayacaktır. Adayların hem bu soruna hem de çözüme odaklanacakları eserlerini heyecanla bekliyoruz. dedi. Sabancı Vakfı Kısa Film Yarışması Sanat Yönetmeni Zeynep Atakan da Bu yıl 7. si gerçekleşecek olan yarışmanın teması ile ilgili gelecek üretimler için çok heyecanlıyım. Çünkü 7 yıldır olduğu gibi bu yıl da çok güçlü bir program hazırlıyoruz. Bu anlamda Sabancı Vakfı Kısa Film Yarışması, yarışmanın yanı sıra Kamp, Buluşmalar, Market gibi etkinliklerin de olduğu çok güçlü bir buluşma noktası olma özelliği taşıyor. NEET konusu hem Türkiye'de, hem de dünyada önemli sorunlardan bir tanesi ve bu konuda gelecek yaratıcı film çalışmalarının ayrı bir değeri olacağını ve hem Türkiye'de hem de dünyada ilgi çekeceğini düşünüyorum. şeklinde konuştu. Sabancı Vakfı 7. Kısa Film Yarışması için başvurular 18 Kasım 2022'ye kadar devam edecek. Yarışmaya başvuracak eserlerin en fazla 5 dakika uzunluğunda olması ve ne eğitimde ne istihdamda yer alan genç kadınlar konusunu ele alması gerekiyor. Eserler, öncelikle ön jüri tarafından değerlendirilecek ve finale kalan en az 10 en fazla 15 eser arasından jüri son değerlendirmeyi yapacak. Yarışmaya başvuran eserlerin yönetmen ve / veya yapımcısından en az birisinin Türkiye Cumhuriyeti veya K. K. T. C. vatandaşı olması gerekiyor. Bir kişinin birden fazla eser ile başvurabileceği yarışmaya daha önce herhangi bir yerde gösterilmemiş ve ödül almamış eserler kabul edilecek. Eser sahiplerinin bugüne kadar çekmiş olduğu herhangi bir uzun metraj filmi bulunmaması gerekiyor. Yarışma temasına en uygun şekilde eserini hazırlayan, kriterlere uyan, akılda kalıcı ve yaratıcı bulunan kısa filmlerin birincisine 25 bin TL, ikincisine 20 bin TL, üçüncüsüne 15 bin TL ödül verilecek. Yarışmaya www. kisafilmuzunetki. org adresinden başvurulabiliyor.


Sabancı Vakfı, Türkiye Halkla İlişkiler Derneği tarafından bu yıl 19.'su gerçekleştirilen Altın Pusula Ödülleri'nde iki farklı kategoride ödül alırken, Kadın Dostu Markalar Dijital Platformu tarafından bu yıl ilk defa verilen Kadın Dostu Markalar 2021 Farkındalık Ödülünün de sahibi oldu. Sabancı Vakfı, başarılı halkla ilişkiler çalışmalarını ödüllendirmek ve teşvik etmek amacıyla Türkiye Halkla İlişkiler Derneği tarafından verilen 19. Altın Pusula Halkla İlişkiler Ödülleri'nde, 2009 yılından bu yana desteklediği Türkiye Gençlik ve Filarmoni Orkestrası ile Sponsorluk İletişimi Kültür-Sanat Kategorisi Ödülü ve 11. Sabancı Vakfı Filantropi Semineri ile Jüri Özel Ödülü'ne layık görüldü. Sabancı Vakfı ayrıca, Kadın Dostu Markalar Dijital Platformu'nun kadının toplumdaki konumunu ve gücünü destekleyen markaların çalışmalarının değerlendirdiği Farkındalık Ödülleri'nde ödül almaya hak kazanan 50 markadan biri oldu. Sabancı Vakfı, OECD'nin yayınladığı rapora göre, kadın alanındaki çalışmalarıyla dünyada toplumsal cinsiyet eşitliğini odağına alan ilk 7 vakıf arasında bulunuyor. Sabancı Vakfı'nın kurulmasına öncülük ettiği ve ana destekçisi olduğu Türkiye Gençlik Filarmoni Orkestrası, Şef Cem Mansur yönetiminde çalışmalarına devam ediyor. Ülkemizin en dinamik orkestrası olma özelliğini taşıyan Türkiye Gençlik Filarmoni Orkestrası, genç müzisyenlerin profesyonellik kazanmadan önce orkestra deneyimi kazanmaları yanında, yurt içi ve yurt dışı festivallerde konser verme ve orkestralar arası değişim programlarından yararlanma gibi fırsatlar sunuyor. 2009 yılında kurulan TUGFO, her yıl ülkenin tüm konservatuvarlarında yapılan yetenek sınavlarıyla seçilen yaklaşık 100 genç müzisyenin bir araya gelmesiyle oluşuyor ve Avrupa'nın seçkin festival ve konser dizilerine konuk oluyor. Sabancı Vakfı'nın 2007'den bu yana sivil toplum alanındaki yeni yaklaşımları tartışmak amacıyla düzenlediği Filantropi Semineri, 2019'da Engelsiz Yaşam Teknolojileri Eğitim ile Güçlenme başlığıyla gerçekleşti. Sivil toplum, özel sektör ve kamu temsilcilerini uluslararası uzmanlarla buluşturan Filantropi Semineri'nin ana konuşmacısı engellilik ve kapsayıcılık alanındaki çalışmalarıyla alternatif Nobel Ödülü olarak görülen Right Livelihood Ödülü (2017) ve The Spirit of Helen Keller Ödülü (2018) sahibi Yetnebersh Nigussie oldu. 12. yılında yeni teknoloji ve inovasyonların engelli bireylerin eğitimine katkısının tartışıldığı seminerde Eğitim, engelli gençlerin bağımsız yaşamında nasıl bir rol oynuyor? ve Genç engelli bireylerin öz savunuculuk çalışmaları engellilik alanını nasıl dönüştürüyor? gibi sorulara cevap arandı. Seminerde, kapsayıcı performansların yanı sıra Türkiye ve yurt dışından engelli bireylerin eğitim yaşamını kolaylaştıran pek çok teknolojik ürün ve model de katılımcılarla paylaşıldı. Kurulduğu günden bu yana çalışmalarında kadınlar ve kız çocuklarını odağına alan Sabancı Vakfı, toplumsal cinsiyet eşitliği, aile içi şiddetle mücadele ve haklar konusunda farkındalığın artırılması gibi amaçlara yönelik projelere hibe desteği veriyor. 2006 yılında kadınların ve kız çocuklarının insan haklarının korunması ve geliştirilmesi amacıyla Birleşmiş Milletler Ortak Programına destek veren Vakıf, 10 yıl süreyle bu çalışmayı devam ettirerek, yereldeki olumlu etkilerinin yaygınlaştırılmasını sağladı. 17 ilde açtığı 19 öğrenci yurduyla kız çocuklarının eğitiminin önündeki engellerin kalkmasına katkıda bulunan Vakıf, toplumun hizmetine sunulan kalıcı eserlerin yanı sıra tüm çalışmalarıyla 25 milyon kadın ve kız çocuğunun yaşamına dokundu. Sabancı Vakfı, öğretmenlere toplumsal cinsiyet eşitliği farkındalığını artırmak amacıyla Sabancı Üniversitesi'nin yürüttüğü Mor Sertifika Programını destekliyor. Sabancı Vakfı Hibe Programları kapsamında ise sivil toplum kuruluşlarının erken yaşta ve zorla evliliklerin önlenmesi, kız çocuklarının eğitimi, kadınların güçlenmesi ve toplumsal cinsiyet eşitliğinin sağlanmasına yönelik projeleri destekleniyor. Ayrıca Birleşmiş Milletler Nüfus Fonu ile Nevşehir'de Çocuk Yaşta Evliliklerin Önlenmesi ve özel sektörün aile içi şiddetle mücadelede aktif rol alan ve somut çözüm önerileri sunan bir paydaş olmasına öncülük eden İş Dünyası Aile İçi Şiddete Karşı projelerini yürütüyor.


Dünya prömiyerini Varşova Film Festivali Ana Yarışmada yapacak olan Sabırsızlık Zamanı filminin ilk teaser'ı yayınlandı. Oyuncu ve yönetmen Aydın Orak'ın yazıp yönettiği Sabırsızlık Zamanı filmi dünyanın en büyük film festivallerinden Varşova Film Festivali Ana Yarışma'ya seçildi. Türkiye sinemasının dünyadaki başarısına Sabırsızlık Zamanı filmi de eklendi. Filmin dünya dağıtımı İtalyan şirket İntramovies tarafından yapılıyor. Oyuncu kadrosunda İştar Gökseven, Pelin Batu, Feride Çetin, Ali Seçkiner Alıcı ve Rıza Sönmez'in yer aldığı film Antalya Altın Portakal Film Festivali Film Forum Work in Progress Platformu'nun En İyi Film Ödülü ve Başka Sinema Dağıtım Ödülü olmak üzere iki ödülle ayrılmıştı. Daha önce Asasız Musa ve Yaşar Kemal Efsanesi filmlerini yöneten Aydın Orak'ın yeni filmi Sabırsızlık Zamanı 2022'de Türkiye'de vizyona girmesi bekleniyor. Kültür ve Turizm Bakanlığı Sinema Genel Müdürlüğü'nün desteklediği film geçen yazın Diyarbakır'da çekilmişti. Filmin konusu ise şöyle; Sabırsızlık Zamanı, Diyarbakır'ın yakıcı yaz sıcağı altında yoksul bir kenar mahallede yaşayan iki kardeşin mahallelerinin hemen yanındaki lüks sitenin duvarını aşıp havuzuna girme mücadelesidir. Havuz metaforu üzerinden sınıfsal bir çatışmanın baş gösterdiği olaylar örgüsü, önü alınamaz psikolojik ve sosyolojik bir hal alıyor. Türkiye Avustralya ortak yapımı olan filmin yapımcıları arasında Salih Süleymani, Feyzi Baran ve Serhat Dumlu gibi isimler yer alıyor.


Dünyaca ünlü Ressam Sacha Jafri, bu aralar Birlikteyiz İnsanlıktan ilham aldık adlı bir sanat eseri yaratarak kariyerinde oldukça zorlu bir görev üstleniyor. Yardım kuruluşları için finansal destek toplayacak olan sanatçı, aynı zamanda sanat alanında 5 dünya rekorunu kırma yolunda hızla ilerliyor. Jafri iki futbol sahası büyüklüğündeki resmini bitirdiğinde tuval üzerine yapılan en büyük tablo rekorunun sahibi olacak. Yaşamını Dubai'de sürdüren İngiliz sanatçı, hem Covid-19 nedeniyle Atlantis Oteli'nde kendini izole ediyor, hem de eserini tamamlıyor. Sanatçı, projenin bir parçası olarak dünyanın dört bir yanından çocukları, kendi yaptıkları izolasyon ve bağlantı temalı sanat eserlerini sunmaya davet ediyor. Bunlar da tabloya eklenecek. Ressam Sacha Jafri'nin eseri tamamlandığında açık artırmaya çıkacak. Gerçekleştirilecek kampanya ile çocukların eğitim kaynakları, hastaneler ve sağlık çalışanlarını desteklemek için 20 milyon euronun üzerinde bağış toplanması umuluyor. Sanatçı, miktarı yükseltmek için hevesli olsa da eserinin sahibinin kim olacağı konusunda da oldukça titiz davranıyor. Eseri için gözyaşı ve ter döken sanatçıların olduğu bilinen bir gerçek. Bu eser de Jafri'yi yamulmuş bir pelvis, çarpık ayaklar ve iki bel fıtığıyla bıraktı. Bu da sanatçının son başyapıtına olan adanmışlığını bir göstergesi.


İran edebiyatı dendiği zaman, bilenler bilir, akan sular durur. Özellikle Ömer Hayyam ve Firdevsi ile aklımıza çokça gelen İran şiiri, ülkenin her sosyal, kültürel insanı tarafından bilinir ve ezberlenir. Mektep görmemiş, babayani bir giyimi olan herhangi bir İranlının dahi konu İran şiirinden, edebiyatından açıldığı zaman çok geniş bir yelpazeye sahip olduğu görülür. Ülkenin kendisi de çok kadim, köklü bir maziye sahip olduğundan ekonomik ve sosyal sorunlar ne olursa olsun kültürün, sanatın, şiirin yeri ayrıdır. Ayrıca İran mütercimleri, bizim yayın dünyamızın aksine, kendileriyle ilgili yazılan yabancı yayınların da büyük bir çoğunluğunu tercüme etmişlerdir. İşte böyle büyük vasıfları ve özellikleri olan bir ülkede, 17 Şubat 1903 tarihinde ileride İran öykücülüğünü çağdaş zemine oturtacak biri doğar: Sadık Hidayet. İran'ın başkenti Tahran'da dünyaya gelen yazar, soylu bir aileye mensuptur. Ortaöğrenimini Tahran'daki bir Fransız kolejinde tamamladıktan sonra mühendislik okumak maksadıyla Belçika'ya gider. Ancak aklı da kalbi de böyle teknik bir işten ziyade edebiyatla, sanatla atmaya başladığından 1927'de bıraktığı öğreniminin ardından Paris'e adımını atar. 24 civarı bir yaşta Paris'e gittiğinde, kent hala sanatın kalbinin attığı yer olarak varlığını sürdürür. Burada Fransız dili ve edebiyatını mütalaa eden Sadık Hidayet ilk öykülerini de Paris'te yazar. Üç dört yıllık Paris deneyiminin ardından, 1930'da doğup büyüdüğü Tahran'a dönen yazar ailesinin nüfuz ve imkanlarından yararlanmayı kabul etmeyerek, katiplikle yetinmeyi tercih eder. Edebiyata dair ilk teşebbüslerine Paris'te öykü yazmasıyla rastladığımız yazar, hayatında açılan bu pencereyi Tahran'da da sürdürür. 1933'te çeşitli edebiyat grupları kuran Sadık Hidayet ve arkadaşları, İran Şahı'nın ülkedeki baskıları nedeniyle dağılmak zorunda kalır. Ancak bu netice Hidayet için, bir dizi yeni ufkun açılacağı serüvenlerin öncesidir. 1936'da Hindistan'a giden öykücü eski İran metinlerinin asıllarını okuyabilmek için Pehlevice, Sanskritçe öğrenir. Yine 1936 senesinde Kör Baykuş adlı romanı ilk kez Hindistan'da yayımlanır ve kendi memleketi olan İran'da yasaklanır. Hindistan'da Budizm'i inceleyen Sadık Hidayet, Buda'nın kimi metinlerini de Farsçaya çevirir. Kitabının yayımlandığı ilk yer olan Hindistan'da birkaç dil ve kültür öğrenip ülkesine dönen yazarı zor günler beklemektedir. Tercümanlık ve memuriyet hayatına girse de buralarda dikiş tutturamaz ve 1950'de yolu gene gençlik zamanlarında gittiği Paris'e düşer. Fakat artık ne Paris eski Paris ne de Sadık Hidayet eskisi gibidir. Zaten hüzünlü, melankolik yapısı İran'da yaşadığı zorluklar, tanık olup da değiştiremediği toplumsal hadiseler nedeniyle daha da karamsarlığa sürüklenir. Aslında bu ümitsizlik İkinci Dünya Savaşı'yla beraber zaten inkişaf etmeye başlar, çünkü İran toplumunun savaş sonrası içler acısı durumunu görür. Dönemin İran başbakanı ve Hidayet'in eniştesi olan Haj Ali Razmara 7 Mart 1951'de bir suikasta kurban gidince yazar için de geri dönülmez yolun kapıları aralanır. Memleketindeki ümitsiz tabloyu gören, ancak değiştirecek kudreti elinde bulamayan Sadık Hidayet 9 Nisan 1951'de Paris'te intihar ederek hayata veda eder. Gelelim modern İran edebiyatında oynadığı öncü role. Muhammed Ali Cemalzade, İran edebiyatında Avrupai hikayenin temsilcisidir. İran yazınında öykü dilinin sadeleşmesi onun eserleriyle başlar. Yine yazarın yakın dostu Bozorg Alevi de modern İran edebiyatı sahasında ''zindan edebiyatı''nın mümessilidir. Sadık Hidayet bu çağdaş İran yazınına yapıtlarıyla girmekle beraber onu diğerlerinden ayıran bir husus vardır: O, derin ruh tahlillerine, bilinçaltının gizemli dünyasına adım atar ve buradan tüm insanlığa ayna tutmasını bilir. Zaten Franz Kafka'yı okuyan, Freud'dan da etkilenen Hidayet'in ortaya böyle bir çeşni getirmesi olağandır. Kör Baykuş, Diri Gömülen, Üç Damla Kan eserlerinde bir çırpıda sayabileceğimiz ortak temalar; ölüm, intihar, hayatın anlamsızlığı, yetersizlik, tatminsizliktir. Kör Baykuş'u dilimize kazandıran Türk şairi Behçet Necatigil, Sadık Hidayet'in bu eseriyle İran edebiyatına Avrupa modernizmini getirdiğini söyler. Kör Baykuş ayrıca yazarın tek romanıdır. Et yiyen herkes hayvanı bizzat öldürsün ya da bu kişiler gidip ömürlerinin bir saatini o güzel manzarayla geçirsin bakalım. O leziz yiyeceklerin kendileri için nasıl hazırlandığını görsünler! Allahtan, işledikleri toplu kıyım cinayetleri gözden uzak olsun diye mezbahaları şehrin dışına kuruyorlar. Mezbaha iki ayaklı hayvan icadıdır. Hiçbir yırtıcı ve kan dökücü canlı, yemini bu denli rezilce yemez! İnsan, kurtların ve yeryüzündeki kan dökücü canlıların yüzünü ağartmıştır. Tercüman, şair, öykücü, romancı, oyun ve deneme yazarı, ressam olan Sadık Hidayet İran'daki toplumsal yaşamı yalın ve gerçekçi anlattığı eserleriyle ve ruh tahlillerine ustalıkla yer verdiği yapıtlarıyla bugün de İran edebiyatında modernizmin öncüsü olarak kabul edilir. Çehov ve Kafka'yı Farsça'ya çeviren, Edgar Allan Poe, Dostoyevski gibi büyük kalemlerden etkilenen yazarın eserleri Fransız, İngiliz, Alman, İtalyan ve Çekoslovak dillerine de çevrilmiştir. Hem Doğu hem Batı'nın etkisinde kalan yazarın bizzat kendisinden de hem Doğu hem Batı etkilenir.


Sadık Usta ile son kitabı Şair ve Matematikçi Ömer Hayyam ve felsefesi üzerine derin bir söyleşi gerçekleştirdik. Benim için yazmak toplumsal bir sorumluluktur diyen Sadık Usta, kendini edebiyata adamış bir yazar. Yıllardır bilim insanları, düşünürler, siyasetçiler ve eylem insanları hakkında yazılar kaleme alıyor. Yazdığı son isim birçok alanda tartışmalara sebep olmuş Ömer Hayyam. Usta'ya, yeni kitabı ile ilgili sorular sorduk ve onu daha yakından tanıdık. Kendimi bildim bileli düzenli olarak hem edebiyat hem de siyasi içerikli kitaplar okurum. 20'li yaşlarımdan itibaren çeşitli yayın organlarında politik yazılar yazmaya başladım. Gece lisesini bitirdim ve üniversiteye ilerleyen yaşlarımda başladım. Stuttgart Üniversitesi'nde Tarih ve Siyasal Bilimler okudum. Ancak 1991 yılında tezimi yarıda kesip Türkiye'ye dönmeye karar verdim. Çünkü Almanya'da yabancı, Türkiye'de Almancıydım. Bu, arafta kalmak olarak adlandıracağım ruh halinden kurtulmak istemiştim. İsabetli bir karar aldığımı bugün daha iyi görüyorum. 1983 yılından bu yana ilgili olduğum ve hakkında ne bulursam okuduğum ütopya konusuna ilişkin incelemeler kaleme almaya başladım. 90'lı yılların başında yayımlanan Bilim ve Ütopya dergisinde dünyanın çeşitli ülkelerinde yayımlanmış ütopik eserler üzerine incelemeler kaleme aldım. 2000'li yılların başından itibaren ütopya, felsefe ve tarih içerikli kitaplar çevirmeye başladım. 2007 yılında Kaynak Yayınları'nda editör olarak işe başladım. Bu süreçte hem Ütopyalar hem de Bilimin Türk-İslam Kaynakları adıyla diziler hazırladım. Bu kitapların bir kısmının yazarıydım, fakat daha çok da bu kitapların çevirmenliğini yaptım. 2010 yılında Almanya'nın Goethe Üniversite'sinde 1908-1938 Tanzimat'tan Cumhuriyet'e Modernleşme Hamleleri başlıklı master tezimi verdim. Yeniden Türkiye'ye dönünce bu kez hem Kaynak Yayınları'nda yayın yönetmeni olarak işe başladım hem de Dünyayı Değiştiren Düşünürler serisinin birinci cildini yazdım. Ardından Türk Ütopyaları, Dünyayı Değiştiren Düşünürler'in diğer ciltleri, Fıçılarda Yaşamak, Ütopya ve Masalbilim adlı kitaplarım ardı ardına yayımlandı. En son bu yılın Kasım ayında Şair ve Matematikçi Ömer Hayyam kitabım Epsilon Yayınevi tarafından yayımlandı. Düzenli olarak okuduğum gibi düzenli olarak yazarım da. Her gün, istisnasız birkaç saat okurum. Normalde sabah erkenden kalkar ve gece geç saatlere kadar çalışırım. Kendimi düzenli emek harcayan yazı işçisi olarak da görürüm. İstisnasız okuduğum her kitaba tarih atar ve önemli bulduğum satırların altını çizerim. Kitaplardan düzenli notlar alır ve bu notları konularına göre tasnif ederim. Bunu bana yazmamda kolaylıklar sağladığından dolayı yaparım. Birçok kitabın içeriğini hatırlamasam bile notlardan hareketle hangi düşüncenin, hangi kitabın, hangi sayfasında olduğunu kolayca bulabilirim. Anlayacağınız her not benim açımdan yazma işine bir giriştir. Tabii ki yazdıklarım her zaman kitap boyutunda olmaz. Bunlar daha çok makaleler düzeyinde olur ve sonra bunları bana ait olan web sayfamda düzenli olarak yayımlarım. Kitap çalışmalarımı ise çoğunlukla birkaç yıl öncesinden planlar ve ona göre hedefli ve amaçlı okurum. Bu arada okuduklarımın en az yarısı da Almanca dilinde olur. Uzun yıllardır çeşitli mecralarda sıra dışı bilim insanlarını, siyasetçileri, düşünür ve eylem insanları hakkında yazılar kaleme alıyorum. Sonra bu yazılarımın önemli bir kısmını Fıçılarda Yaşamak kitabımda topladım. Ömer Hayyam'ı öteden beri bir ozan olarak bilir ve rubailerini okurdum. Ütopyalar konusuna ilgi duyduğumdan dolayı Doğu ütopyalarını da hep merak etmiş, bir gün onları da bir kitapta toplamayı düşünmüştüm. Bu yüzden Doğu-İslam coğrafyasının düşünürlerini, felsefe ve sosyal tarihini araştırmaktaydım. 2013 yılında Dünyayı Değiştiren Düşünürler'i hazırlarken, Doğu-İslam dünyasının düşünür ve filozoflarını da özgün bir ciltte toplamayı planlamıştım. Tabii Ömer Hayyam böyle bir çalışmada olmasaydı o çalışma eksik olacaktı. Bu süreçte Ömer Hayyam'ın sadece büyük bir ozan değil, aynı zamanda dünya çapında bir matematikçi ve gökbilimci olduğunu da öğrenmiştim. Onun hakkındaki çalışmalarımı daha çok Doğu edebiyatı üzerinden yürütecektim ki, bir anda kendimi onun Batı'da keşfedilişinin hikayesi içinde buldum. Bu alanda derinleştikçe yüzyıllar boyunca Ömer Hayyam'ın Doğu-İslam coğrafyasında pek önemsenmediğini, kıymetinin çok az bilindiğini, hatta ona vefasızlık edildiğini; bırakalım eserlerinin korunmasını, mezarının dahi yok oluşa terk edildiğini keşfettim. Aslında dünya kamuoyunun onu tanımasını, onun rubailerini İngilizceye çevirerek ona yeniden can veren çevirmen William FitzGerald'a borçluyuz. Bu süreçte Ömer Hayyam'ın mezarının bulunuş hikayesini, Goethe gibi büyük bir bilgenin Batı-Doğu Divanı adlı bir kitap yazmasına rağmen kitabında Ömer Hayyam'a neden yer vermediğini öğrenecektim. Tabii bu araştırma safhasında Hayyam'ın siyasi ve bilimsel eserleriyle karşılaştım. Ömer Hayyam hakkında yazılanlar ne yazık ki daha çok roman türünde ve esas olarak onun gerçek hayatıyla ilgili olmayan kurgusal şeylerdi. Bütün bu bulguları toparlayarak Türk kamuoyunun da çok fazla bilmediği Ömer Hayyam'ı yazmayı gerekli gördüm ve bu kitaba böyle başladım. Az önce de bahsettiğim gibi Goethe ilerleyen yaşlarında zihinsel bir durağanlık içine girer ve ruhsal bir bunalım yaşar. Artık yaratıcılığının tükendiğinden endişe eder. Bunun üzerine Güney Almanya'ya, baba ocağına birkaç ay sürecek olan bir yolculuğa çıkar. Sene 1812'dir. Büyük Fransız Devrimi'nin Avrupa'da estirdiği devrimci fırtına dinmekle kalmamış büyük altüstler yaşayan toplumlar yeniden bir gericilik dönemine girmiştir. Goethe de bundan etkilenir ve gün geçtikçe karamsarlık içinde muhafazakarlaşır. Bu yolculuk esnasında İran'ın büyük şairleriyle Hafız, Nedim, Firdevsi, Sadi ve diğerlerinin şiirleriyle tanışır. Tabii Ömer Hayyam'ın rubailerini de okur, ancak Ömer Hayyam'ın coşkun devrimci ve asi ruhlu şiirleri ona o günün koşullarında pek hitap etmez. Diğer şairlerdense çok etkilenir. Çünkü o şairler şiirlerini, Moğol istilaları döneminin ardından gelen karamsarlık dönemlerinde yazarlar. Goethe onların ruh ikizi olduğunu düşünür ve onlara ithafen en iyi çalışmalarından biri olan Batı-Doğu Divanı'nı kaleme alır. Siyasal olarak muhafazakarlaşan Goethe, Ömer Hayyam'ın derinliğini kavrayamaz ya da hissedemez, fakat bu onu bir 50 yıl sonra iki İngiliz-İtalyan kökenli sanatçı olan Rosetti kardeşler keşfedeceklerdir. Ondan sonrasında Avrupa'da bir Ömer Hayyam efsanesi esecektir. Öteden beri Batılı seyyahlar, tüccarlar ve özellikle de çeşitli Batılı devletlerin hizmetinde çalışan ajanlar, bilim insanları, çevirmen ve diplomatlar, Osmanlı'nın, İran'ın ve Hindistan'ın devlet kütüphanelerinden, özel şahıslardan her türden yazılı eserleri elde etmek için çabalamaktaydılar. Bu eserlerin önemli bir kısmı ya doğrudan satın alınmışlardır ya da Doğulu devlet adamlarının ahmaklığı yüzünden söz konusu Batılı insanlara hediye edilmiştir. Bunların bir kısmının sahaflarda bulunduğunu da biliyoruz ki Ütopya ve Masalbilim kitabımda Binbir Gece Masalları'nın Şam'da nasıl bulunduğu anlatmıştım. Bu topluluklar, önemli günlerde Ömer Hayyam'ın anısına üst düzey katılımların olduğu bilimsel toplantılar tertipler ve bu toplantılarda yeni keşfedilen rubaileri huşu içinde karşılıklı okurlarmış. Sonra Hayyam hakkında bilimsel tezler sunulur veya onun eserlerinin çevrilmesi ve basılması için kararlar alırlarmış. Bu kulüpler bir bakıma Ömer Hayyam enstitüsü gibi faaliyet göstererek Hayyam hakkındaki bütün eser ve araştırmaların yayınlanmasını örgütlerlermiş. Tabii İran'a seyahatler, çevirmen FitzGerald'ın mezarı başında yapılan anma törenleri vs. buna dahildir. Bu acıklı bir hikayedir. Ömer Hayyam'ın mezarı aslında yüzyıllardır yok oluşa terk edilmiştir. 19. yüzyılın 70'li yıllarında Türkistan'a gitmekte olan bir İngiliz heyetinde bir de gazeteci vardır. Bu gazeteci, çevirmen FitzGerald'ın vasiyeti üzerine Nişapur'daki mezarı ziyaret etmek ister. Mihmandar İngiliz gazeteciyi, birkaç saatlik yolculuktan sonra görkemli bir türbeye götürür. İngiliz gazeteci uzaktan gördüğü bu türbenin ilk anda Ömer Hayyam'ın mezarı olduğunu zanneder ve sevinir. Gel gör ki mihmandar, söz konusu kubbeli türbenin bir imamzadeye ait olduğunu, fakat bir duvar kenarında bakımsız ve yıkılmaya terk edilmiş olarak duran bir tümseğin altında ise Hayyam'ın yattığını söyler. Bu duruma çok üzülen gazeteci aynı zamanda iyi bir çizer olduğu için hemen bir kağıda Hayyam'ın mezarını çizer, sonra da mezarın yakınından kopardığı yeşil bir gül dalını iyice sararak Londra'ya gönderir. Bu gül çitili botanikçiler tarafından işlenerek yetiştirilir ve FitzGeral'ın ölümünün onuncu yıldönümünde bir törenle onun mezarına dikilir. Ondan sonra söz konusu gül fidanı geliştirilerek botanikte Ömer Hayyam Gülü adı altında işlem görür. Ömer Hayyam çok ilginç bir insandır. O hem şairliğiyle hem de bilim adamlığıyla ün yapmış müstesna insanlardan biridir. Ömer Hayyam aslında büyük bir matematikçi ve gökbilimcidir. Bu yüzden ünlü bilim tarihçisi George Sarton, onun yaşadığı 12. yüzyılı Ömer Hayyam Yüzyılı olarak anar. Sarton'a göre Ömer Hayyam, İslam dünyasının en büyük matematikçisidir ve onun ölümüyle birlikte İslam uygarlığı da kesin olarak gerileme sürecine girmiştir. Bildiğimiz Celali Takvimi onun eseridir ki bugün hala kullandığımız Miladi takvimden daha kesindir. Sonra ünlü Nevroz gününün hesaplanmasını da ona borçluyuz. Cebirde 2. ve 3. denklemleri de ilk kez o geliştirmiştir. Hasan Sabbah ile Hayyam'ın dost ve fikirdaş oldukları iddia kesinlikle bir spekülasyondur. Bunu ilk kez dillendirenlerden biri ünlü Osmanlı tarihçisi Josef von Hammer'dir. O da bu bilgileri çeşitli Hıristiyan misyonerlerden almış ve bu bilgileri gerçek sanmıştır, çünkü Hayyam'ın rubaileri ile Nizari tarikatına mensup Hassan Sabbah'ın radikal görüşleri arasındaki düşünsel benzerlikler böyle bir spekülasyona izin vermiştir. Bundan dolayı birçok Batılı yazar, her iki tarihsel figür arasında örgütsel bir bağ olduğunu varsaymışlardır. Fakat elimizde bu konuda herhangi bir veri olmadığı gibi, hem yaş itibarıyla hem de doğum yeri ve inançları itibarıyla da mümkün değildir. Hayyam ve Sabbah ne aynı şehirde doğmuş ne aynı yerde büyümüş ne de ortak bir amaç benimsemişlerdir. Benim açımdan yazmak toplumsal bir sorumluluktur. Amacım insanlara doğru bilgiler aktarmak ve böylece onların aydınlanmasına katkıda bulunmaktır. Kuşkusuz her yazar, yazma işini biraz da kendini gerçekleştirmek için yapar, ancak benim esas amacım halka hizmet, insanlara ihtiyaç duydukları bilgileri taşımaktır. Sayın Gülçin Aras'ın değerli yazarımız sayın Sadık Usta ile yapmış olduğu söyleşiyi büyük bir dikkat ve keyifle okudum. Değerli yazarımız sayın Sadık Usta'nın son yayınlanan kitabı olan Ömer Hayyam üzerine yapılan bu söyleşi; ünlü bilim adamı ve şair Ömer Hayyam'ı yeniden hatırlamamıza neden oldu. Sayın Sadık Usta'nın daha önceki süreçte yazmış olduğu ülkemizin kültürel yaşamına yeni bir soluk ve canlılık getiren 'Dünyayı Değiştiren Düşünürler' adını verdiği beş ciltlik son derece önemli eserinin her cildinin de bir başka ama daha geniş ölçekli söyleşilere konu olması dileğimdir. Diğer yandan söyleşiyi yapan sayın Gülçin Aras'ın işini yaparken takındığı tutum ve dikkat te övgüye değerdir. Söyleşide emeği geçen herkese çabalarından ötürü teşekkür ederim. Gülçin Hanım, size de, sevgili dostum Sadık Usta'ya da çok teşekkür ederim.


Bir sivil toplum kuruluşu olarak 2011 yılında kurulan, Türkiye'nin çağdaş sanat üretimini ve uluslararası tanınırlığını artırmak amacıyla kar amacı gütmeyen uluslararası sanat projelerine karşılıksız destek veren SAHA Derneği, 24 Eylül-18 Ekim 2020'de düzenlenen steirsicher herbst festival'a davet edilen sanatçı Ahmet Öğüt'ün yeni eser üretimine destek veriyor. steirischer herbst, günümüz dünyasının korkularına ve belirsizliklerine odaklanıyor. Festivalin bu yılki planlanan temasının pandemi nedeniyle yeniden şekillendirilerek oluşturulan Paranoia TV, distopik bir paralel evrenden dünya genelinde çeşitli frekanslarda yaptığı yayın aracılığıyla, küresel salgına ve bunun getirdiği komplikasyonlara sanatsal ve eleştirel yanıt veriyor. Festival takvimi, Graz ve çevresindeki mekanlarda yapılan müdahaleler, performanslar, gösterimler ve konuşmaların yanı sıra kapsamlı çevrimiçi programları içermektedir. Uluslararası izleyiciyle çevrimiçi buluşan Artworks Made at Home başlıklı videoda Ahmet Öğüt, sanat tarihine bakarak bir atölye veya galeri mekanından ziyade, küçük bir mutfak masasında, oturma odasında, evde üretilmiş eserleri inceliyor. Dünyayı kasıp kavuran pandemi patlak vermeden çok önce sanatçılar evde sanat eserleri üreterek, sözde evrensel bir kavram olarak evin yeni anlamlarını sürekli olarak keşfediyorlardı. Daireler atölye ve müze olur; mutfaklar ve uyku alanları politik olarak yüklü araziler, eylem alanları ve çoğunlukla mizah yoluyla gündelik hayatın göstergebilimini altüst edecek yerler haline gelir. Öğüt, bu yapıtında Anri Sala, Nina Yuen, Ulay, Lala Rascic, Harun Farocki, Martha Rosler, Constant Dullaart, Cengiz Tekin, Jonas Lund, Agnieszka Polska, Kuang-Yu Tsui, Nevin Aladağ, Hussein Chalayan, Aernout Mik, Ana Husman, Ziad Antar gibi sanatçıların eserlerinden örneklere yer veriyor. Ahmet Öğüt'ün Paranoia TV'de yapılan ilk gösterimi kapsamında festivalin baş küratörü Ekaterina Degot ile evde yapılan birçok tarihi sanat örneğini ve bugünün politik anlamını tartıştıkları çevrimiçi konuşmaya linkten ulaşabilirsiniz.


Bir sivil toplum kuruluşu olarak 2011 yılında kurulan SAHA, 19 Eylül 22 Kasım 2020 tarihleri arasındaki Kunsthaus Hamburg'da düzenlenen The Futureless Memory başlıklı sergiye yeni projeleriyle davet edilen Balca Ergener ve Dilek Winchester'a eser üretim desteği veriyor. Kavramsal çerçevesi sanatçı Dilek Winchester tarafından geliştirilen ve Katja Schroeder'in küratörlüğünde düzenlenen The Futureless Memory, çağdaş sanatçıların sürgünde veya sürgünün etkileri ve yansımalarıyla ortaya çıkan çalışmalarını tarihsel belgelerle bir araya getiriyor. Sergi, global bir bakış açısıyla aidiyet kavramının etkisini ve de bu kavramın güncel bir perspektiften nasıl yeniden değerlendirilebileceğini araştırıyor. Çeşitli kültürel, siyasi ve tarihsel zeminleri yan yana getirmeyi tasarlayan sergi, müşterek sürgün deneyiminin bireysel ifadelerini sunarken aidiyet meselesinin yalnızca sübjektif olarak tanımlanamayacağını, aynı zamanda özel ilişkisel bir bağı da içerdiğini vurguluyor. Sergide yer alan çalışmalarda ele alınan coğrafi bağlantı yolları Hamburg'dan Elgin'e, İstanbul'dan Sofya'ya, New York'tan Mexico City'ye, Atina'dan İstanbul'a, Hannover'den Lake District'e, Şam'dan Odense'ye, Marburg'dan İstanbul'a uzanıyor. Kunsthaus Hamburg, Deichtorhallen ve Hamburg'un ana tren istasyonu arasında yer alan bir güncel sanat merkezidir. Kurum, her yıl 500 metrekarelik eski pazar alanındaki mekanda, güncel görsel sanatlar ve ilgili disiplinlerden eserler sunan beş-sekiz farklı kişisel ve grup sergisine ev sahipliği yapar. Programın ana odağını oluşturan genç sanatçıların projelerinin yanı sıra tarihi ve Hamburg'u ele alan çalışmalar programın bir parçasıdır.


Çağdaş sanatı destekleme girişimi SAHA Derneği, 11 Temmuz 2020 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Massachusetts Museum of Contemporary Art'ta açılan Kissing Through the Curtain başlıklı sergiye Türkiye'den davet edilen Aslı Çavuşoğlu'nun yeni eser üretimine destek veriyor. Alexandra Foradas'ın küratörlüğünde düzenlenen Kissing Through the Curtain, çevirinin kısa, aracılı ve kusurlu doğasını, insanın sınırlar üzerinden ve sınırlara rağmen iletişim kurma çabası üzerinden ele alıyor. Sergideki 10 sanatçı sınırlara odaklanarak iletişim kurma biçimlerini ele alıyor. Bu iletişim kurma biçimleri yalnızca diller arasında değil, uluslar, kültürler, medya, beden ve bireysel zihinler arasında da araştırılıyor. Sanatçı Aslı Çavuşoğlu'nun sergi içinde bir sergi niteliğindeki With Just the Push of a Voice başlıklı yerleştirmesi adını Gabriel Garcia Marquez'in 1975 tarihli Başkan Babamızın Sonbaharı adlı romanından alıyor. With Just the Push of a Voice, aynı dili konuşan insanlar arasında çevirinin gerekli olduğu durumları inceler. Semboller ve kelimeler, kişinin kendi inançlarının veya kimliğinin göstergesi olarak ve devrimin aracıları olarak güç unsuru haline gelir. Silinme ve sansürlenme anları farklı mana ve önem kazanır. Belki de bir söz saray kapılarını açabilecek güce sahiptir. 1982 İstanbul doğumlu olan Aslı Çavuşoğlu, kültürel ve tarihsel olguların bireylerce nasıl dönüştürüldüğünü, temsil edildiğini ve yorumlandığını inceler. Çeşitli mecralar üzerinden çalışan Çavuşoğlu, projelerinde sıkça bir yazar, tercüman ya da danışman rolü üstlenerek, ortak tarihlerimizin güvencesiz ve öznel doğasının altını çiziyor. Güncel kişisel sergilerinin arasında The Place of Stone, New Museum, New York (2018); Red / Red, MATHAF Arab Museum of Modern Art, Qatar (2016); In Diverse Estimations Little Moscow, RISD Museum, Providence (2014); Taşlar Konuşuyor, ARTER, İstanbul (2013) ve Murder in Three Acts, Delfina Foundation, Londra (2013) sayılabilir. Eserleri ise aralarındaPalais de Tokyo (Paris, 2020), Castello di Rivoli (Torino, 2019 & 2017), Between Bridges, Berlin (2018); Moderna Museet, Stockholm (2017); Manifesta 11, Zürih (2016); Van Abbemuseum, Eindhoven, Hollanda (2016); 14. İstanbul Bienali (2015); New Museum, New York (2015); 2. Kiev Bienali (2015); Witte de With Center for Contemporary Art, Rotterdam (2014); MAK, Viyana (2013); Darat al Funun, Amman (2013); 11. Baltic Trienali, Vilnius (2012); Institute of Contemporary Arts, Londra (2012); Frieze Projects, Londra (2012) ve Performa 11, New York (2011)'un bulunduğu kurumlarda sergilenmiştir. Massachusetts Güncel Sanat Müzesi, Massachusetts'in North Adams şehrinde yer alan dönüştürülmüş bir fabrika binası kompleksinde bulunan bir müzedir. ABD'deki güncel görsel sanatlar ve sahne sanatları için en büyük merkezlerden biri konumundadır. MASS MoCA, hem tanınmış hem de kariyerinde gelişmekte olan sanatçıların yapıtlarına yer veren bir program izliyor. Müze, geleneksel müzelerde gerçekleştirilmesi mümkün olmayan büyük ölçekli enstalasyonlara odaklanıyor. Serginin yayınını online olarak buradan inceleyebilirsiniz. Ülkemizin çağdaş sanat üretimini ve uluslararası tanınırlığını artırmak amacıyla kar amacı gütmeyen uluslararası sanat projelerine karşılıksız destek veren SAHA, bir sivil toplum kuruluşu olarak 2011 yılında kuruldu. Ayrıca kurduğu uluslararası ortaklıklarla yurtdışındaki misafirlik programlarına Türkiye'den sanatçı ve küratörlerin katılımını sağlıyor. SAHA'nın yeni projesi SAHA Studio ise sanatçılara çalışma ortamı ve küratöryel desteğin yanı sıra projeleri için üretim, araştırma ve sunum bütçesi ile çalışmalarını sürdürebilecekleri bir mekan sağlıyor.


Türkiye çağdaş sanatının tanınırlığını artırmayı amaçlayan SAHA Derneği, İstanbul'da sanatçılara araştırma, üretim ve etkileşim imkanı sağlamak üzere tasarladığı SAHA Studio'yu hizmete açtı. SAHA Studio'ya davet edilip eser üretim imkanı bulan sanatçılardan Alper Aydın, Larissa Araz, Özgür Demirci ve Sibel Horada'nın heykel, video, fotoğraf ve enstalasyonlardan oluşan çalışmaları tanıtıldı. SAHA Studio davetli sanatçılara en az 6 ay boyunca çalışma mekanı, danışmanlık ve eser üretim fonu sağlıyor. Sergi, koleksiyon ve atölye ziyaretleri, portfolyo değerlendirmeleri, seminerler ve yurtdışı gezilerle sanatçıların gelişimine katkıda bulunuyor. SAHA Studio, sadece Türkiye'den sanatçıları değil, yurtdışından küratörleri de ağırlayarak araştırmalarına ve İstanbul sanat ortamıyla etkileşimlerine yardımcı oluyor. SAHA Studio'nun sanatçılara sunduğu olanaklara değinen SAHA Derneği Direktörü Çelenk Bafra; Sanatçıların etkileşim ve üretkenliklerini tetikleyecek esnek bir ortam yaratmaya çalıştık. SAHA Studio'da davet ettiğimiz her sanatçı, sunduğumuz bilgi, birikim, ekip, mekan ve imkandan yararlanırken kendi deneyimlerini de programa kattı. SAHA Studio'nun ilk döneminde asıl kazanımın ortaya çıkan eser ve projeler kadar Larissa Araz, Alper Aydın, Özgür Demirci ve Sibel Horada ile geliştirdiğimiz birbirinden öğrenme kültürü olduğuna inanıyorum dedi. Derneğin misyonu hakkında bilgiler veren SAHA Derneği Yönetim Kurulu Başkanı Füsun Eczacıbaşı ise; SAHA Derneği, çağdaş sanatı destekleme amacında birleşen üye ve destekçileri bir araya getiriyor. Sanatçılarımızın kar amacı gütmeyen müze ve kurumlardaki yayın ve üretimlerine destek veriyoruz. 2013 yılından bu yana kurduğumuz yurtdışı işbirlikleriyle, misafir sanatçı programlarına Türkiye'den düzenli katılım sağlıyoruz. Yeni projemiz SAHA Studio ile mevcut ekosistemin ihtiyaçlarına cevap verip sanat profesyonellerinin küresel ağlarla bağlarını daha da güçlendirmeyi hedefliyoruz dedi. SAHA Studio'nun direktörü küratör Çelenk Bafra'dan oluşan kurul, İstanbul dışındaki sanat inisiyatifleri Hayy, Karantina, Loading, sub ve Torun'dan da sanatçı önerisi alıyor. SAHA Studio'nun ikinci döneminin ise Mart Eylül 2020 arasında beş yeni sanatçıyla devam etmesi planlanıyor. Ağustos 2019'da başlayan ilk dönemine davet edilen sanatçıların projeleri, 20, 21 ve 22 Şubat 2020 tarihlerinde izleyiciler tarafından SAHA Studio'da gezilebilecek.


Türkiye güncel sanatını desteklemeyi amaçlayan SAHA Derneği'nin kurduğu SAHA Studio, 2. dönemine beş sanatçıyla devam ediyor. Sanatçıların üretim, araştırma ve etkileşim ortamlarını geliştirmeye odaklanan SAHA Studio'nun yeni dönemine Borga Kantürk, Kerem Ozan Bayraktar, Gülşah Mursaloğlu, Metehan Özcan ve Dilek Winchester katılıyor. Sanatçılar, Beyoğlu, Sıraselviler Caddesi'nde faaliyete geçen SAHA Studio'daki atölyelerine Mart ayında yerleştikten hemen sonra SAHA Studio ve ofisleri tedbir amaçlı kapandı. Sanatçıların mekanı kullanımı bir süreliğine ertelendiği için programın süresi Aralık ayı ortasına dek uzatılıdı. Bu geçici dönem SAHA ekibiyle araştırma, fikir alışverişi ve çevrimiçi buluşmalarla değerlendiriliyor. Sonbaharda izleyicilerle paylaşılacak kamusal programlara kadar SAHA Studio sanatçılarının çalışmalarına SAHA'nın web sitesi ve sosyal medya hesaplarından ulaşılabiliyor. Bu kapsamda, beş sanatçının evdeki vakitlerini nasıl değerlendirdiklerini ve SAHA Studio'da gerçekleştirmek istedikleri projeleri anlattıkları söyleşileri yazımızın en altında bulabilirsiniz. SAHA Studio, sadece Türkiye'den sanatçıları değil, yurtdışından küratör ve kurum temsilcilerini de konuk ederek araştırmalarına ve İstanbul sanat ortamıyla etkileşimlerine yardımcı oluyor. SAHA Studio için sanatçılar bir seçici kurul tarafından davet ediliyor. Küratör ve eğitmen Vasıf Kortun, sanatçı Hera Büyüktaşçıyan ve SAHA Studio'nun direktörü küratör Çelenk Bafra'dan oluşan seçici kurul, SAHA'nın işbirliği yaptığı İzmir'den Hayy ve Karantina, Diyarbakır'dan Loading, Çanakkale'den sub ve Ankara'dan Torun sanat inisiyatiflerinden de sanatçı önerisi aldı. Davetli sanatçılara çalışma mekanı, danışmanlık ve eser üretim fonu sağlayan SAHA Studio, toplantılar, sergi, koleksiyon ve atölye ziyaretleri, portfolyo değerlendirmeleri, seminer ve araştırma gezileriyle sanatçıların projelerine ve profesyonel gelişimlerine katkıda bulunuyor. SAHA Studio'nun Ağustos ayında başlayan ilk dönemine davet edilen sanatçılar Larissa Araz, Alper Aydın, Özgür Demirci ve Sibel Horada'nın ürettiği video, fotoğraf, heykel ve enstalasyonlar 20-22 Şubat 2020 tarihlerinde SAHA Studio'da bir seri söyleşi, panel ve performans eşliğinde sergilenmişti. Dilek Winchester: (1974, İstanbul) Central Saint Martin's College of Art and Design'da tamamladığı lisans eğitiminin ardından Marmara Üniversitesi'nde heykel anasanat dalında Sanatta Yeterlik derecesini aldı. 2013 yılından beri İstanbul Okan Üniversitesi'nde öğretim üyesi olarak çalışmaktadır. Sanatçı Dilek Winchester'ın çalışmaları dil, alfabe reformları, çeviri, sözlü tarih ve duyguların ifade biçimleri üzerinedir. Araştırma konuları arasında alfabeler, alfabe reformu, edebiyat kanonu, Karamanlıca ve Ermenice harfli Türkçe romanlar bulunmaktadır. Sanatçı İstanbul'da çalışıyor ve yaşıyor. Okumak için tıklayın ve ok işaretlerini kullanın.


SAHA Derneği'nin küratör ve sanatçılara çalışma ortamı sunmak üzere yaz sonunda kurduğu SAHA Studio, 19 Aralık 2019 Perşembe günü, 14:00-20:00 saatleri arasında kapılarını ziyarete açıyor. Ağustos ayından beri çalışmalarını SAHA Studio'da sürdüren sanatçılar Alper Aydın, Larissa Araz, Sibel Horada ve Özgür Demirci sanat pratiklerini ve SAHA Studio'da geliştirmekte oldukları projeleri paylaşmak için sanat profesyonelleri ve ziyaretçilerle ilk kez buluşuyor. SAHA Studio'nun 15 Şubat 2020 tarihinde sonlanacak ilk dönemine katılan sanatçıları Çelenk Bafra, Vasıf Kortun ve Hera Büyüktaşçıyan'dan oluşan seçici kurul, SAHA'nın işbirliği yaptığı İstanbul dışındaki farklı kentlerden bağımsız sanat inisiyatifleri Hayy ve Karantina, Loading, sub ve Torun'dan da sanatçı önerisi alarak davet etti. SAHA, davetli sanatçılara 6 ay boyunca çalışma mekanı, küratöryel destek, araştırma ve üretim fonu sağlamanın yanı sıra sergi turları, seminerler, küratör buluşmaları, araştırma gezileri ve birlikte öğrenme programları düzenliyor. Sanatçılarla ve SAHA ekibiyle sohbet etmek üzere 19 Aralık 2019 Perşembe günü 14:00 20:00 saatleri arasında Sıraselviler Caddesi no.35, Cihangir, Beyoğlu adresindeki SAHA Studio ziyaret edilebilir. (1990, İstanbul) kimi zaman yazı, ses, video gibi farklı alanlarda eser üretmekle beraber, sanat pratiğinin odağında fotoğraf olan bir sanatçı. Toplumsal hafızaya dahil edilen veya edilmeyen kimlik, tarih, anı ve aidiyete dair konuları kişisel bir yaklaşımla inceliyor. (1989, Ordu) içinde bulunduğu çevrenin fiziki koşulları ve doğanın kendine has akışını araştırırken, heykel, fotoğraf, yerleştirme, performans ve doğal malzemelerle yapılmış geçici düzenlemeler ile araziye müdahalelerde bulunuyor. Doğada gözlemleme, toplama veya yeni formlar ekleyen sanatçı, bulunduğu yeri dönüştürme yoluyla geçici izler bırakıyor. (1982, Konya) hafızayı merkeze alan, toplumsal ve bireysel olayların kurgusunu farklı üretim pratikleriyle gerçekleştirir. Çalışmalarını İzmir'de sürdüren sanatçı; İzmir Kültür Platformu Girişimi üyesi ve girişimin bünyesindeki Pla+form dergisinin içerik editörüdür. (1980, İstanbul) kentsel, ekolojik ve arkeolojik kültürlerle ilgilenir ve çalışmalarında kolektif ve kişisel olanın tarihine odaklanarak yok olmakta olanın belleğini tuhaf, rastlantısal örüntüler etrafında sorgular. Çalışmalarında metin ve form birlikteliğini kullanan sanatçı, araştırmalarını şiirsel heykel ve yerleştirmelerinde somutlaştırır.


Bir sivil toplum kuruluşu olan SAHA Derneği'nin görsel sanatçı ve küratörlere araştırma, üretim ve etkileşim ortamı sağlamak amacıyla Beyoğlu'nda açtığı SAHA Studio, 1. yılını geride bırakırken sanatçı stüdyolarının kapılarını çevrimiçi olarak ziyarete açıyor. Mart ayından bu yana SAHA Studio kapsamında çalışan sanatçılar Kerem Ozan Bayraktar, Borga Kantürk, Gülşah Mursaloğlu, Metehan Özcan ve Dilek Winchester sanat pratiklerini ve SAHA Studio'da geliştirmekte oldukları projeleri paylaşmak için ilk kez izleyicilerle bir araya geliyor. 9 Eylül 2020 Çarşamba günü başlayıp 5 haftaya yayılan programda, her Çarşamba farklı bir sanatçının stüdyosunu çevrimiçi gezmek ve sanatçının davet ettiği bir sanat profesyoneli ve SAHA direktörü Çelenk Bafra ile sohbetine katılmak mümkün olacak. SAHA Studio; davetli sanatçılara stüdyo ve ortak çalışma mekanı, araştırma ve üretim fonu sağlamanın yanı sıra geribildirim toplantıları, sanat programları, seminerler ve araştırma gezileri düzenleniyor. SAHA Studio'nun ilk dönemine katılan dört sanatçının ortaya koyduğu yapıtlar, Şubat ayında üç günlük bir kamusal programla sergilenmişti. Covid-19 nedeniyle 3 ay çevrimiçi faaliyet gösteren SAHA Studio'nun 2. döneminin ise Aralık ayında tamamlanması planlanıyor. Söyleşi programındaki her bir buluşmaya burada yer alan link üzerinden katılabilirsiniz. Kerem Ozan Bayraktar (1984, İstanbul), Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü'nde yüksek lisans ve sanatta yeterlik eğitimini tamamlayan Bayraktar'ın çalışmaları fiziksel ve kavramsal anlamda çevre kurmak ile ilgilidir. Sanatçı, dijital görselleştirmeler, metinler, maketler, fotoğraflar, animasyonlar, gündelik nesneler ve grafikler kullanarak doğal ve yapay sistemlerin davranışlarına, tıkanma noktalarına, çöküşlerine, sınırlarına, mutasyonlarına ve onları kavrama biçimlerimize yoğunlaşır. Kerem Ozan Bayraktar, çeşitli kurumlarda dijital imgeler, sanat teorisi, fotoğraf ve baskı teknikleri üzerinde dersler vermekte, farklı mecralarda sanat metinleri yazmakta ve sunumlar gerçekleştirmektedir. Gülşah Mursaloğlu (1989, İstanbul), Boğaziçi Üniversitesi Sosyoloji Bölümü'nde lisans eğitimini bitirdikten sonra School of the Art Institute of Chicago'da yüksek lisansını tamamlayan sanatçı, çalışmalarında genellikle maddesellikle, maddenin iradesiyle ve hem insanların hem de diğer türlerin zamanla kurduğu ilişkilerle ilgileniyor. Kapsamlı ve uzun bir araştırma sürecinin ardından ortaya çıkan yerleştirmeler, sergilendiği halleriyle stabil formlarda kalmıyor, sergiye yayılan süreçsel uzamlarıyla dinamik ve değişken sistemlere dönüşüyor. Metehan Özcan (1975, İstanbul), Bilkent Üniversitesi İç Mimarlık Bölümü'nde lisans eğitimi aldıktan sonra Bilgi Üniversitesi'nde Görsel İletişim Tasarımı üzerine yüksek lisans eğitimi tamamlamıştır. Çalışmalarında modernist mekanın varoluşunu ve temsiliyetini sorgulayan sanatçı, insanların çevreleriyle yaşadıkları yabancılaşmayı da göz önüne alır. Çeşitli üniversitelerde yarı zamanlı öğretim görevlisi olarak çalışan Metehan Özcan, İstanbul'da yaşıyor ve çalışıyor. Dilek Winchester (1974, İstanbul) Central Saint Martin's College of Art and Design'da tamamladığı lisans eğitiminin ardından Marmara Üniversitesi'nde heykel anasanat dalında Sanatta Yeterlilik derecesini aldı. 2013 yılından beri İstanbul Okan Üniversitesi'nde öğretim üyesi olarak çalışmaktadır. Dilek Winchester'ın çalışmaları dil, çeviri, sözlü tarih, alfabe reformları ve duyguların ifade biçimleri üzerinedir. Araştırma konuları arasında edebiyat kanonu, alfabeler, alfabe reformu, Karamanlıca ve Ermenice harfli Türkçe romanlar bulunmaktadır. İstanbul'da yaşıyor ve çalışıyor. Bir sivil toplum kuruluşu olarak 2011 yılında hayata geçirilen SAHA, ülkemizin çağdaş sanat üretimini ve uluslararası tanınırlığını artırmak amacıyla kar amacı gütmeyen uluslararası sanat projelerine karşılıksız destek veriyor. SAHA, kurduğu kurumsal ortaklıklarla yurtdışındaki misafirlik ve araştırma programlarına Türkiye'den sanatçı ve küratörlerin katılımını sağlıyor. Ayrıca, görsel sanat üretiminin sürdürülebilirliğini desteklemek adına Türkiye'deki bienallere, bağımsız sanat inisiyatiflerine ve sanat yazarlarına yönelik fon programları geliştiriyor. 2019 yılının Ağustos ayından bu yana faaliyette olan SAHA Studio, SAHA Derneği üyelerinin ve derneğin kurumsal destekçileri Abdi İbrahim, Garanti BBVA, Akfen Holding, Eczacıbaşı Holding, Karadeniz Holding ve Petrol Ofisi'nin yanı sıra As Teknolojik İnşaat, TEPTA Aydınlatma, Mine & Cem Bahadır, Ali Ahmet Kocabıyık, Ayşe Umur, Nurus, VitrA & İntema, Füsun Eczacıbaşı, Nesrin Esirtgen, Eczacıbaşı Yapı Ürünleri Grubu, Polisan Kansai Boya, Zeynep Tümertekin, Adel Kalemcilik, Petra Roasting Co., MGS Merkezi Güvenlik Sistemleri, BEK Tasarım ve A&B İletişim'in destekleriyle kuruldu.


Bir sivil toplum kuruluşu olarak 2011 yılında kurulan SAHA'nın websitesi ve sosyal medya kanallarından paylaşılan serinin 6. yazısını Kültigin Kağan Akbulut'un davetiyle araştırmacı, çevirmen ve yazar Ari P. Büyüktaş kaleme alıyor. Nedir bu 'queer sanat'? başlığıyla Büyüktaş, queer sanatın günümüzdeki tanımı/sınırları ve tartışılma biçimlerine odaklanıyor. İstanbul LGBTİ+ Onur Haftası'nın hemen ertesinde yayınlanan yazıda Türkiye'deki güncel sanat ve queer kültürün kesişen deneyimlerine de yer veriliyor. Türkiye sanatındaki güncel meseleleri tartışmaya açan SAHA Yazı Dizisi'nde her ay Kültigin Kağan Akbulut ya da onun davetiyle bir konuk yazar tarafından yeni bir yazı kaleme alınıyor. Kültigin Kağan Akbulut ile işbirliğiyle oluşturulan SAHA Yazı Dizisi'nde sanat izleyicileri, konuk sanatçı programları, koleksiyon müzecilik, araştırma ve arşiv gibi konulardaki güncel tartışmalar farklı aktörlerin görüşleriyle birlikte ele alınıyor. SAHA Yazı Dizisi içinden yapılan bir seçki Merve Ünsal tarafından İngilizce'ye kazandırılıyor. SAHA Yazı Dizisi 2020'nin ilk paylaşımında Kültigin Kağan Akbulut, Duchamp'ın sessizliği: Üretmemek, az üretmek, sergilememek başlığıyla sanatçıların üretmeme politikasını, ikinci yazıda Süreyyya Evren, Türkiye Sanatında 'Güncel Dönemeç' İçin İki Tez: Sahnesizlik ve İkame Kanon başlıklı yazısında Türkiye sanat tarihinde 2000'li yılların başında yaşanan kırılmayı sahnesizlik ve kanon kavramları üzerinden ele almıştı. Serinin üçüncü yazısında Akbulut, Türkiye'de sergi ziyaretçisi: Yalnız ama meraklı başlıklı yazısında Türkiye'deki güncel sanat izleyicilerinin motivasyon ve alışkanlıklarına, Salgından sonra sanat dünyası: Örgütlülük ve alternatif yaratmak başlığıyla pandeminin sanat dünyasına etkisine ve Sanat kurumları dijitale adım attı. Peki, dijitali özümseyebilecekler mi? başlığıyla pandemi döneminde sanat kurumlarının dijitalleşme süreçlerini ele almıştı. Yazı Dizisi'nin ilk konuk yazarı Evrim Altuğ'un 12 yazılık serisine, Türkiye'nin çağdaş sanat üretimini ve uluslararası tanınırlığını artırmak amacıyla dünyanın dört bir yanında müze, bienal ve kar amacı gütmeyen sanat projelerinde Türkiye'den sanatçı ve küratörlerin yeni eser üretimi ve yayın yapmasına karşılıksız destek olan SAHA'nın web sitesi www. saha. org. tr'den erişilebiliyor. Araştırmacı, çevirmen ve yazar. Queer teori, sanat sosyolojisi, iletişim, beden politikaları ve aktivizm alanlarında farklı mecralarda çalışmalar yürütüyor. Güncel sanat ve queer kültür ilişkisini incelediği doktora araştırmasına Galatasaray Üniversitesi'nde devam ediyor.


Bir sivil toplum kuruluşu olarak 2011 yılında kurulan SAHA'nın bağımsız sanat yazarlarına destek vermek için başlattığı SAHA Yazı Dizisi Nergis Abıyeva'nın 'Toksik Pozitivite' Çağında Sanat Eleştirisi başlıklı yazısıyla devam ediyor. Türkiye'nin çağdaş sanat üretimini ve uluslararası tanınırlığını artırmak amacıyla dünyanın dört bir yanında müze, bienal ve kar amacı gütmeyen sanat projelerinde Türkiye'den sanatçı ve küratörlerin yeni eser üretimi ve yayın yapmasına karşılıksız destek olan SAHA'nın websitesi ve sosyal medya kanallarından paylaşılan serinin onuncu yazısını Kültigin Kağan Akbulut'un davetiyle Nergis Abıyeva kaleme alıyor. 'Toksik Pozitivite' Çağında Sanat Eleştirisi başlıklı yazıda Abıyeva, sanat eleştirisinin dönüşümünün ve bu dönüşümün sebeplerinin içinde yaşadığımız 'toksik pozitivite' çağıyla ilişkisine dair bir bakış öneriyor. Türkiye sanatındaki güncel meseleleri tartışmaya açan SAHA Yazı Dizisi'nde her ay Kültigin Kağan Akbulut ya da onun davetiyle bir konuk yazar tarafından yeni bir yazı kaleme alınıyor. Kültigin Kağan Akbulut ile işbirliğiyle oluşturulan SAHA Yazı Dizisi'nde sanat izleyicileri, misafir sanatçı programları, müzecilik, koleksiyon, araştırma ve arşiv gibi konulardaki güncel tartışmalar farklı aktörlerin görüşleriyle birlikte ele alınıyor. SAHA Yazı Dizisi içinden yapılan bir seçki Merve Ünsal tarafından İngilizce'ye kazandırılıyor. Yazı Dizisi 2020'nin tamamına ve ilk konuk yazarı Evrim Altuğ'un 12 yazılık serisine www. saha. org. tr'den erişilebilir. Görsel künyesi: Görsel: Berkay Tuncay, Smiley Column, detay, 2020, rozet, değişken boyutlar, sınırsız kopya.


Bir sivil toplum kuruluşu olarak 2011 yılında kurulan SAHA Derneği'nin bağımsız sanat yazarlarına destek vermek için başlattığı SAHA Yazı Dizisi devam ediyor. SAHA'nın websitesi ve sosyal medya kanallarından paylaşılan serinin 7. yazısında Kültigin Kağan Akbulut, Aktivizm ve sanatı yeniden bir araya getirmek mümkün mü? başlığıyla aktivizm ve sanat ilişkisini Türkiye'den örneklere değinerek ele alıyor. Dünyamız gittikçe politikleşiyor. Geçen yüzyılın başından bildiğimiz politik kutuplaşmaların ve tartışmaların benzerlerini yeniden yaşıyoruz. 2000'lerin başındaki 'Tarihin sonu' tartışmalarından çıkıp yine savaşlarla, toplumsal ayaklanmalarla ve restleşen siyasetçilerle muhatap oluyoruz. Türkiye sanatındaki güncel sorunları tartışmaya açan SAHA Yazı Dizisi'nde her ay Kültigin Kağan Akbulut ya da onun davetiyle bir konuk yazar tarafından yeni bir yazı kaleme alınıyor. Kültigin Kağan Akbulut ile işbirliğiyle oluşturulan SAHA Yazı Dizisi'nde sanat izleyicileri, misafir sanatçı programları, müzecilik, koleksiyon, araştırma ve arşiv gibi konulardaki güncel tartışmalar farklı aktörlerin görüşleriyle birlikte ele alınıyor. SAHA Yazı Dizisi içinden yapılan bir seçki Merve Ünsal tarafından İngilizce'ye kazandırılıyor. SAHA Yazı Dizisi 2020'nin ilk paylaşımında Kültigin Kağan Akbulut, Duchamp'ın sessizliği: Üretmemek, az üretmek, sergilememek başlığıyla sanatçıların üretmeme politikasını, 2. yazıda Süreyyya Evren, Türkiye Sanatında 'Güncel Dönemeç' İçin İki Tez: Sahnesizlik ve İkame Kanon başlıklı yazısında Türkiye sanat tarihinde 2000'li yılların başında yaşanan kırılmayı sahnesizlik ve kanon kavramları üzerinden ele almıştı. Serinin üçüncü yazısında Akbulut, Türkiye'de sergi ziyaretçisi: Yalnız ama meraklı başlıklı yazısında Türkiye'deki güncel sanat izleyicilerinin motivasyon ve alışkanlıklarına, Salgından sonra sanat dünyası: Örgütlülük ve alternatif yaratmak başlığıyla pandeminin sanat dünyasına etkisine ve Sanat kurumları dijitale adım attı. Peki, dijitali özümseyebilecekler mi? başlığıyla pandemi döneminde sanat kurumlarının dijitalleşme süreçlerini ele almıştı. Dizinin 6. yazısında ise Ari P. Büyüktaş, Nedir bu 'queer sanat'? başlıklı yazısında queer sanatın günümüzdeki tanımı/sınırları ve tartışılma biçimlerine odaklanmıştı. Yazı Dizisi'nin ilk konuk yazarı olan Evrim Altuğ'un 12 yazılık serisine www. saha. org. tr'den ulaşabilirsiniz.