Dinçer İşgel çalışmalarındaki gecekondu ve kentiçi yoksul mahalleleri yani bir nevi sosyal dışlanma süreçlerine karşı en savunmasız bölgeleri seçen, bu sayede birçok insan için tekinsiz, itici ve yabancı hatta ötekileştirilmiş olanla yüzleşme fırsatını, belki de ötekileşenin kendimiz olduğu farkındalığını kazandıran, yine birçok insan için sıradan gündelik ve bilindik olanla yeniden karşılaşmaya olanak tanıyan video ve fotoğraf çalışmalarıyla adeta bir eşik atlatıyor, gizli olan bilindikleşmeye başlıyor. Üstelik şu an içinde bulunduğumuz görsellik ve gösterme çağının kimliklerimizi deforme ettiği bilinirken benliğimizi büyüten panzehir isimlerden biri oluyor Dinçer İşgel. Sıradanlığı, kendi halindeliği, doğallığı ve unutmuş olduğumuz bazı şeyleri hatırlatarak, yakındaki uzağı bizlere gösterdiği için ona sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum. Merhabalar ben Dinçer İşgel. 33 yaşındayım, İstanbul doğumluyum. İsmini koyabileceğim bir mesleğim olmadı ve bir mesleğe bağlı kalarak kendimi şekillendirmek istemedim. Bu yüzden mesleğim diyebileceğim bir etiketim yok. Yıllardır plansız bir şekilde geziyorum. Yeni yerler keşfediyorum. Geçimimi şu ana kadar ihtiyaç duydukça özel sektörde çalışarak sağladım ancak şu an gezdiğim gördüğüm şeyler üzerine instagram hesabımdan yaptığım paylaşımlar sonucu gelen işbirliği teklifleri ile karşılıyorum. Yaklaşık 15 yıldır geziyorum. Gezintilerimi yıllar boyunca otostop çekerek devam ettirdim ve bu hoşuma giden bir şeydi. Büyük çoğunlukla İstanbul gezintileriydi ama Türkiye'nin her tarafına gittim diyebilirim. Hep otostop ile değil tabii ki, arada otobüs oldu, uçak oldu. Otostopla ulaşımı özellikle yazları tek başıma veya arkadaşlarımla sağladık. İlham aldığım belirli biri veya birileri olmadı, her yerden ilham alabiliyoruz, illa şunun peşinden gidiyorum gibi bir şey söylemek olmaz. Sokakta gördüğüm şeylerden ilham aldım, insanlar beni bazı şeyler yapmaya yönlendirdi. Kendimi sinemadan da besledim. Hikayem tam olarak şurada başladı diyebileceğim, net olarak hatırladığım bir olay yok ama yaklaşık 14 yıl önce Afyon'a gitmiştim, orada bir kaplıcada kalmıştım. O kaplıcada bir adamı çekmiştim. Tabii o zamanlar bunu Nokia'nın 3650 modelli telefonuyla yapmıştım. Sanırım bu olabilir. O zamandan beri de devam ediyorum gezintilerime ve çekimlerime. Teknik bir kaygı gütmüyorum. Sadece hissiyatlara odaklanıyorum. O insanların duygularını, yaşantılarını, uğraşlarını bütün doğallığıyla yansıtıyorum. Çok fazla insan gördüğüm ve tanıdığım için bunu kolaylıkla yapabildiğimi söyleyebilirim. Bunun sonucunda da ortaya güzel görüntüler çıkıyor. Bence bu kadar ilgi görmelerinin nedeni doğallık olmalı. Mesela Tarlabaşı diyelim, Tarlabaşı'nda ben 7 sene yaşadım. Ve oradaki insanlarla iletişim halindeyim hep. Çay ocaklarına gider çay içerim, lokantalarına giderim yemek yerim. İnsanlar aslında sıcak, yani sen ne kadar sıcaklık gösteriyorsan o kadar sıcaklar. Korkuların varsa da belli etmeyecek, görmezden geleceksin sadece iletişim kuracaksın. Orada bir kültür var. Kürt, Afgan, Suriyeli, Kenyalı hepsi orada. Birçok milletten insanlar orada bir aile gibi yaşıyorlar. Ben de bu aile yaşantısına yaklaşıyorum, onlarla konuşuyorum. Açıkçası hiçbir korku da hissetmedim bu zamana kadar. Fotoğrafını çekmek veya videoya almak istediğim insanlarla konuşuyorum, onları hissetmeye, görmeye çalışıyorum. İnsanları bir obje gibi kullanmıyorum. Onlara çok güzelsiniz, sizin fotoğrafınızı ya da videonuzu çekebilir miyim? diye soruyorum. Onlar da genellikle ne için kullanacağımı soruyorlar, İnstagram'da paylaşacağımı söylüyorum. Müsaade ediyorlar. Tamamen yaklaşımla ilgili. Bazı uzaktan çekimlerde habersizce kayda aldığım insanlar da oluyor tabii. Bazen çektiğim ve paylaştığım kişiler bana ulaşıp neden kendilerini çektiğimi sorabiliyorlar, silmemi isteyenler de oluyor ama bu çok az bir kısmı oluşturuyor. Elbette oluyor. Genellikle başıma ilginç olaylar geliyor. Bir gün sokakta şişe toplayan bir adamla sohbet ettik ve onun fotoğrafını çekmiştim. O adamın yakınları bana ulaştı, onu nerde gördüğümü sordular. Yaklaşık 10 yıldır kendisinden haber alamadıklarını, öldü sandıklarını söylediler. Sanıyorum adam onlardan ayrılmış, sokakta yaşamayı tercih etmiş. Ailesi perişan ama gördüğüm kadarıyla adam sokakta mutluydu. Ve sanıyorum adama hala ulaşamadılar. Bir keresinde de Eminönü'nde Demirtaş Han'da bir adamın uzaktan fotoğrafını çekmiştim. Adam meğer polis tarafından aranan biriymiş. Beni kolumdan tutup bir odaya çektiler. Kim olduğum, polis olup olmadığımla ilgili sorguya çekildim. Korkmuştum ama bir yandan da komik bir olaydı. Bendeki İstanbul mahalleleriyle var. Çocukların sokakta oynayabildikleri, mahallenin bakkalından alışveriş yaptıkları, berberinde saç tıraşı oldukları, insanların evlerinin önünde çay içtikleri, selamın geçerli olduğu, tarihiyle var olan bir İstanbul bendeki. Mahalle kültürünün devam ettiği, doğal yerler benim için çok kıymetli. Görebiliriz evet. Ben 87 doğumluyum, çocukluğumu olması gerektiği gibi güzel yaşayabildiğimi söyleyebilirim. Çocukların hala saklambaç oynadığı, taşlardan kale yaptıkları ya da kağıttan külahlar yaparak uzun ince borularla üfledikleri zamanları bugün tekrar görebiliyor olmak bunlarla büyüyen ve bunların kaybedilmiş değerler olduğunu düşünen biri için oldukça kıymetli ve kaydetmeye değer. Arkadaşlık, komşuculuk, esnaflık ilişkileriyle özlemekte olduğum bir kültür var. O kültürü göstermek, yansıtmak ve belki devam ettirilebilmesinde bir katkım olacak olması hoşuma gidiyor. Video ve fotoğraflarımın seneler sonra daha iyi anlaşılıp değer kazanacağını düşünüyorum. Zamanımı bir işle uğraş halinde geçirmiyorum. Sadece yaşıyorum, sokağa çıkıyorum ve geziyorum. Bunu her gün yapıyorum. Her gün mutlaka bir şeyler çekiyorum. Öyle bir hesap hiç yapmadım. Şu sıralar ise Gain isimli bir medya şirketi için Türkiye'nin İnsanları adı altında kısa insan hikayeleri çekiyorum. Bu işle uğraşmanın en keyifli yanı anları yakalamak, kaydetmek. O anları ölümsüzleştiriyor olmak. Çektiğim şeyleri hep izlerim. Arşivlerimi hep karıştırırım. Hatırlıyor olmak, kaydettiklerine bakıp o anları tekrar yaşamak ve hissetmek güzel. Fethiye'de Kayaköy isimli bir yer var. Oranın enerjisini, atmosferini gerçekten çok seviyorum. Orada çektiğim insanların her birinin ayrı hikayeleri var. Arkadaşım Elif ile Tarlabaşı'nda yaptığımız bir çekimi tamamlamak için bir eve uğramıştık. Öncelerde kendimce erzak yardımında bulunduğum mülteci bir ailenin eviydi. O evde, ailenin yemek hazırlığıyla uğraştığı sırada Elif'in fotoğrafını çektim. Çok doğal bir andı. Evin atmosferi ve Elif çok bütünleşmiş görünüyordu. O fotoğrafı çektiklerim arasında en sevdiğim olarak nitelendirebiliriz. Her şeyden önce doğal olması gerekiyor. Bazı arkadaşlarım onları da çekmemi istiyorlar ama bu model çekimi değil ki, o an hissettiğim şeyleri çekmeliyim. Hissetmediğim hiçbir şeyi çekmiyorum. Danıştığım, onay aldığım kimse yok ama aileme, sevdiklerime fikirlerini soruyorum. Beğenilerini sorguluyorum. Olumsuz eleştiren insanlar da elbette oluyor. Neden ülkemizi böyle tanıtıyorsun?, neden hep hiç bilmediğimiz yerleri çekiyorsun? gibi üzücü sorular alıyorum mesela. Halbuki o yerleri ve insanları neden yadırgayalım ki? O insanlar her yerdeler. Tamamen rastlantısal oluşuyor. Planlı olan her şeyin peşinden gittiğim duyguyu bozacağını düşünüyorum. Bu yüzden çektiğim bir videonun tekrarı bir daha mümkün olmuyor. İşbirliği ürünleri olan reklam çekimleri haricinde kurgusal hiçbir video çekmiyorum. Kendimizi anlamak ve tanımak için insanı anlamamız gerektiğini düşünüyorum. İnsanın kendini anlaması sonsuz bir ihtiyaç. Dolayısıyla insana ait durumları, anları, enerjiyi ve o havayı bütün doğallığıyla hep ölümsüzleştirilmeye değer buluyorum. Hissettirdiklerini hep hatırlanmaya değer buluyorum. Sadece iPhone 12 Pro Max kullanıyorum. Başka hiçbir ekipman kullanmıyorum. Gain medyadaki iş için yapımcım gimbal aldı mesela ama kullanmıyorum. Elimle daha iyi çektiğimi düşünüyorum. Bir hayalim şu anlık yok. Film çekmek elbette benim için güzel olabilir ancak kendime bir hedef koymuyorum. İleride ne olur bilmiyorum, zaman gösterecek her şeyi. Kendimizi dinlememiz gerekiyor, kalbimizi, duygularımızı... Kendilerini bulmalarını, bu uğurda harekete geçmelerini ve sakin olmalarını tavsiye ederim. Teknik bilgiler ve okullarda bize öğretilen kalıplardan sıyrılıp kendilerini buldukları ve sevdikleri şeylerin peşinden gitmelerini isterim. Sabit arkadaş ve aile çevrelerinden biraz uzaklaşıp, onlara göre şekillenmeden, yönlendirilmeden bir şeyler yapmaya başlamaları gerekiyor. Yeni insanlar tanımalarını öneririm. Çok gezmelerini çok isterim. Gezerek kendimizi buluyoruz. Bana yer ayırdığınız için çok teşekkür ederim. Ben Gazete Sanat ailesi adına değerli vaktini ayırdığın için sana teşekkür ediyorum Sevgili Dinçer. Dinçer İşgel'in birbirinden değerli paylaşımlarını @dincerisgel Instagram hesabından takip edebilirsiniz. Yaptığı işleri çok beğenerek takip ediyorum, insanın içini ısıtan videolar hazırlıyor. Hep merak ettiğim soruların cevabını da buldum bu röportajda. Ben de İstanbul'da yaşıyorum ve İstanbul'u keşfetmeyi seviyorum. Umarım bir gün Dinçer abiyle beraber gezme fırsatımız olur. İnanılmaz güzel fotolar, muhteşem güzel videolar çekiyor. Fotoğraflar tek kelimeyle hem çok doğal hem de çok güzel, emeklerinize sağlık bu röportajda bir çok cevabı bulabildim. Çok imrenerek takip ettiğim bir isim. Kadın olarak onun gezdiği bazı yerlere gitmeye çekinirim. Zaten 6 sene Dolapdere'de yaşamış, oraların yabancısı değil. Üstüne yaratıcılık eklenince ortaya çok keyifli işler çıkıyor..


2015 yılında kaybettiğimiz Efsane yazar Sir Terry Pratchett'ın benzersiz yaratımı Diskdünya serisinin ilk kez Türkçeye çevrilen yeni kitabı Son Kıta, Delidolu Yayınları etiketiyle raflardaki yerini aldı. Son Kıta, Avustralya'nın tarihini, özgün coğrafyasını ve kültürünü merkezine alan, zamanlararası bir yol hikayesi. Dünya çapında 100 milyonun üzerinde satan külliyatın 22. halkası olan roman, Sihirbazlar ve Kahramanlar alt serisinin de 6. serüveni. Evrim, zamanda yolculuk, kabile kültleri, kadim mitler ve akılçelen gerçekler gibi derin mevzuları incelikli bir mizah anlayışıyla kalemine dolayan Pratchett, Son Kıta ile Disk'in en sevilen zoraki kahramanı Rincewind'i yeniden sahalara döndürüyor. Geçmişi, şimdiyi ve geleceği aynı anda yaşatarak zamanı alabildiğine esneten dahice bir kurgudan beslenen bu parodik eser, okurlarını Diskdünya'nın kalbinden başlayıp efsanevi XXXX kıtasına uzanan fantastik ve absürt bir yolculuğa çıkarıyor. Niran Elçi'nin pürüzsüz dili ve Delidolu'nun özenli baskısıyla Türkçede ilk kez yayımlanan Son Kıta; Avustralya'nın alametifarikalarını arkasına alarak, bu kültüre ilgi duyanlar için gayriresmi bir yol haritası çiziyor.


- Yalınız Nef'i degül güstah-ı bezm-i ma'rifet / Yoklasan cümle nediman-ı İlahi böyledür Divan edebiyatının en meşhur kaside şairlerinden biri olan Nef'i Siham-ı Kaza adlı meşhur bir hiciv mecmuasına da imza atmıştır. Bu mecmuada şair, devlet erkanı başta olmak üzere babasını, şair dostlarını sert bir dille eleştirir. Şairin yukarıdaki beytine baktığımızda; marifet kelimesinin yetenek dışında bir şeyi bilmek anlamı da vardır. Yani bilme yeteneği. Nef'i burada Ma'rifetüllah, yani Allah'ı daha iyi bilme ve hissetme halini kastederek, bu konuda kendini önde gelen isimlerden biri sayıyor. Şair bu ukalalığını meşru bir zemine taşımak içinse, dikkatle bakıldığında diğer tüm bilgili insanların, velilerin de biraz küstah ve ukala olduğunu savunma yoluna gidiyor. Kanaat önderi konumunda olan bilgili insanların toplumu yanlışlardan uzaklaştırmak noktasında konuşmalarda bulunmasının, nasihat vermesinin içerisinde şairimiz biraz küstahlık da gördüğünü söylüyor. - Yeter ey dil bu heva besdir bes / Ber-heva sarf-ı nefes besdir bes 1757'de İstanbul'da dünyaya gelen Şeyh Galib en çok Hüsn-ü Aşk mesnevisi ile meşhurdur. Bu eserdeki tüm kişi ve yer adları tasavvufi bir semboldür. Bir manevi yolculuğu Hüsn ile Aşk adlı iki baş kişi aracılığıyla anlatan bu eserin Süleymaniye Kütüphanesi'ndeki nüshası ise Şeyh Galib'in kendi hattı iledir. Şair yukarı beytinde doğrudan sevgiliden olmasa dahi, aşkın hallerinden bir tür bıkkınlık içerisindedir. Eski şiirde idealize edilmiş kişinin dini içerikler dışındaki beyitlerde genellikle padişah olduğunu yukarıda Tanpınar'dan alıntı ile belirtmiştim. Hatta öyle ki eski şiirde sevgilinin kaşları yay, kirpikleri ise oka benzetilir sıklıkla. Bu istiare boşa değildir; zira aşığını bakışlarıyla vurmuş, onun kalbinin içinden geçmiştir sevgili. Ve genellikle divan şiirinde sevgili, aşığına fazla yüz vermeyen, hatta aşığın sevmediği kişilerle iyi anlaşan bir karaktere sahiptir. Bu da aşığın fazla naz aşık usandırır gibi bir süre sonra bıkmasına neden olabilir. Yukarıdaki Şeyh Galib dizesinde de bunu görmekteyiz. Ayrıca ber-heva sarf-ı nefes yani uçup gitmiş nefes sarf edişlerim de şu anlama gelebilir: Aşık, aşkın hallerinden o denli yorulmuştur ki, sürekli iç çekmektedir. İç çektiğimizde de aldığımız nefesi hafif sesli bir şekilde dışarı veririz. Bu beyitte aşık, artık bundan da bıkmıştır. - Sen ne camın mestisin aya kimin hayranısın / Kendin aldırdın gönül noldun ne hal olmuş sana Tüm divan şiirinin en büyük şairlerinden biri olan Nedim, lale devri şairi olarak da bilinir. 1681 1730 yılları arasında yaşamış olan şair, şiirlerinde genellikle yaşama heyecanını baskın kılar. Ancak hayatını ise aksine; eğlence ve zevk ile pek geçirmemiştir. Döneminin ciddi entelektüellerinden biri olan Nedim'in şiir dili de İstanbul Türkçesidir. Kaldı ki, yukarıdaki beytinde de bugün de hemen herkesin kolaylıkla anlayabileceği ifadeler bulunmaktadır. Beyte bakalım; şair Gönül! diyerek kendisine seslenir. Aşığın, pençesine düştüğü sevgiliye olan hayranlığı onun kendisini kaybetmesine neden olmuştur. Divan şiirinde sevgili, aşığına fazla yüz vermez, onunla ilgilenmez, onunla aynı meclislerde bulunmaz. Hatta aksine; aşığın sevmediği ortamlara sık girip çıkan sevgili, aşığının haz etmediği kişilerle de sohbet içerisindedir. Aşığın elinden ise pek bir şey gelmez ve tüm bu acılara katlanır. Ancak derinlerde bir yerlerde farklı anlamlar da olabilir; çünkü cam ve mest ifadelerinin geçtiği beyitte, bir de hayran kelimesi geçer ki Ferit Develioğlu'nun Osmanlıca Türkçe Ansiklopedik Lügat çalışmasında bu kelimenin üçüncü anlamı afyon sarhoşudur. Dolayısıyla şair burada, eski zamanlarda yaygın olan, birçok yazarın da kullandığı bir afyona gönderme de yapıyor olabilir. Fakat divan şiir geleneğine baktığımızda, bu beyitte de aşığın sarhoşluğunu, kendisini kaybetmesini bir sevgiliye olan hayranlığına bağlamamız çok olası. Ayrıca divan şiirinde ve hatta Cumhuriyet dönemi şiirlerinde de görebileceğimiz bir tekniği burada da görmekteyiz: Cevabı bilinen bir soruya yanıt arıyor gibi gözükme, bilip de bilmezlikten gelme, yani tecahül-i arif de bu beyitte görülür. - Saçma ey göz eşkten gönlümdeki odlare su / Kim bu denli tutuşan odlare kılmaz çare su Nesre çeviri: Ey göz! Gönlümdeki ateşlere gözyaşından su saçma! Çünkü böyle tutuşan ateşlere su fayda etmez. On altıncı yüzyılın ve tüm divan edebiyatının en öndeki birkaç şairinden biri olan Fuzuli, en çok yukarıda bir beytini de paylaştığımız Su Kasidesi ile meşhurdur. Türk edebiyatının en duygulu ve lirik şairlerinden biri olan Fuzuli, 1556'da Kerbela'da ölmüştür. Yukarı beyte baktığımızda ise bu satırlar Su Kasidesi'nin de ilk beyti. Önce bir lise talebesi mantığı ile konuya bakmaya çalışırsak bu beyitte birçok söz sanatı görebiliriz. Su ve ateş kelimeleri aynı satırlarda geçerek tezat, gözyaşı suya benzetilerek teşbih, gözyaşlarının gönüldeki ateşi söndürmek için akıtıldığı belirtilerek hüsn-i talil, Ey göz! denilerek de nida sanatından yararlanılmıştır. Ayrıca yürekteki acıların bir ateşe benzetilmesi de açık istiareyi işaret eder. Bu beyitte, şairin akan gözyaşlarını gözün ne kadar büyük bir boyutta düşündüğünü de anlayabilir miyiz? Demek o kadar çok gözyaşı akıtılmış ki, gözler de bu kadar çok gözyaşı ile bir ateşin, yangının söndürülebileceğini düşünmüş. Gönüldeki ateş ile kastedilen bir aşk ateşidir. Divan edebiyatında aşk çoğunlukla ilahi aşkı ifade eder. Burada da ateşten kasıt maddi bir ateş değildir. Aşkı için çölleri geçmiş olan Mecnun misali bağrı yanan aşık, akan gözyaşlarının gönül ateşini söndüremeyeceğini belirtir. Aslında beyitte, gözyaşı gönül ateşine derman olma potansiyeli taşıyan bir kavram gibi gözükse de, ikisinin de kaynağında aynı şey vardır, o da aşk ateşidir. Bir başka şekilde ifade edersek; ikisi de birbirinden derman arıyor diyebiliriz. - Bir dil mi kalmışdur bu tir-i gamzeden kan olmamış / Bir can mı vardur ol keman-ebruya kurban olmamış Yukarıdaki beytin sahibi Ahmed Paşa, Fatih Sultan Mehmet dönemindeki Türk edebiyatının önemli isimleri arasındadır. Edirne'deki kadılık görevinde Fatih'in dikkatini çekmeyi başaran şair, daha sonra Fatih'in hocası ve ardından veziri olmuştur. Yukarıdaki beyte gelince; divan şiirinde sevgilinin kaşlarının yaya, kirpiklerinin ise oka benzetildiğin ifade etmiştik. Aşığın, sevgilinin fiziksel özelliklerini bu şekilde benzetmesi divan şiirinde sık görülür. Çünkü sevgili bir bakışıyla bile aşığın kalbini ok gibi delip geçebilecek kudrete sahiptir. Burada ilk mısrada sevgilinin gamzesi bir oka benzetilmiştir. İkinci satırda ise sevgilinin kaşları kemana benzetilmiştir. Ve sevgilinin bu etkisini bilip, görüp de gönlü kan olmamış, o keman kaşlara kurban olmamış kimse var mıdır, diyerek şair burada istifham yapar. Sevgilinin kirpiklerinin oka sıklıkla benzetildiği divan şiirinde, bu beyitte sevgilinin gamzeleri aynı benzetme içerisindedir. Burada şu sonuç da çıkabilir; gamzeler gülündüğü zaman bir çukur şeklinde yanaklarda gözüktüğünden, sevgilinin de bir başka kişiyle olan sohbetinde güldüğü, aşığın bu nedenle canının yandığı da söz konusu olabilir. Divan şiirinde, sevgili aşığa fazla yüz vermediği gibi, aşığın kötü gözle baktığı kişilerle de bir muhabbet içerisinde olabilir. Bu nedenle sevgilinin gamzeleri, bir başka kişiyle konuşup gülerken ortaya çıkıyor olabilir ve bu durum, aşığı delip geçen bir ok etkisi yaratabilir. - Cihanara cihan içindedir arayı/arayı bilmezler / O mahiler ki derya içredir deryayı bilmezler Nesre çeviri: Dünyayı süsleyen Allah, aslında dünyanın içindedir. Fakat insanlar bu süsleyeni aramayı bilmezler. Tıpkı denizin içinde olup da denizin ne olduğunu bilmeyen balıklar gibi. Son satırdaki derya içredir deryayı bilmezler sözü bugün de bir atasözü mahiyetinde kullanılıyor. Beytin sahibi Hayali on altıncı asır Rumeli şairlerinden biridir. Yukarı beyte baktığımızda; Hayali'nin çok meşhur tasavvufi şiirinin başlangıcını görüyoruz. Bu ilk beyit bir bakıma, tasavvufu da tanımlıyor aslında, zira tasavvufta gerçek ve yegane olan yaratıcıdır. Dünya malı gelip geçicidir ve yaratılmış ne varsa onlar yaratıcının eseridir. Hatırlarsanız, ta en başta Tanpınar'ın divan şiirindeki kastedilen kişinin genellikle padişah olduğunu belirttiğini söyledim. Ancak tasavvufi, dini içeriklerde bu durumun değiştiğini de eklemiştim. İşte bu beyit tam da bu olaya örnek verilebilecek bir anlama sahip. Burada, diğer örneklerdeki gibi, canı yanan aşığın sevgiliye dert yanmasını görmeyiz. Direkt tasavvufi dünya görüşünün, yaşam şeklinin en temel ilkesi olan anlayışa gideriz. Balıkların denizde olup da denizin ne olduğunu bilmemesi gibi, insanlar da kainattaki her şeyin yaratıcısı Allah olmasına rağmen onu bu dünyada nasıl arayacaklarını bilmezler şaire göre. Çok güzel derlemişsiniz Mert Bey, kaleminize sağlık çok teşekkür ediyorum. İyi çalışmalar dilerim.


Merhaba değerli Gazete Sanat okuyucuları. Köprüler ve kemerler taşıdıkları sembolik anlam nedeniyle oldukça duygu yüklü olduklarından, bu hafta sizlere ülkemizin mimari şaheseri olan Malabadi Köprüsünden bahsetmek istiyorum. Öyle ya, bilindiği üzere köprüler ve kemerler iki farklı noktayı birleştirerek ağır yükü taşıyan, dengeyi insanoğluna hatırlatan metaforlar, eski mimari tabirle ise kantarlardır. Malabadi Köprüsü dünyanın günümüze ulaşan en büyük kemer açıklığına sahip taş kemer köprüsüdür. Mükemmel mimarisi ile insanı büyüleyen, Diyarbakır ve Batman'ı birbirine bağlayan bu köprü, UNESCO Dünya Kültür Mirası Geçici Listesi'nde yer almaktadır. İnşa edildiği dönemin özelliklerini yansıtan Malabadi Köprüsü'nün üzerinde bulunan insan, güneş ve arslan figürlü kabartmalar, bu mimari şaheseri oldukça özgün kılmaktadır. Artuklu Medeniyeti'nin mimari şaheseri olarak da kabul edilen Malabadi Köprüsü bir zamanlar, yolcuların seyahat ederken kullanması için, köprü kemerinin her iki yanında bulunan, kervan ve yolcular için iki barınak odasına da sahip olmasıyla bilinir. Köprüyü özgün kılan bir diğer özellik ise köprünün zamane inşaat tekniklerinde kulanılan malzeme ile yapılmış olmasıdır. Kullanılan horasan harç tekniği nedeniyle köprü'nün özgün yapısını kaybetmediği ve günümüze kadar ulaştığı söylenmektedir. orda başladı bitti şu garibin öyküsü, karşıki aşiretten bir kıza gönül verdi, Maketlerin yer aldığı Miniatürk Tarihi eserler maket müzesinde, Malabadi Köprüsünün birebir ayrıntılar ile tasarlandığı formu yer almaktadır. Kendine has hikayesi, inşaat tekniği, türküsü hatta figür ve kabartmaların yer aldığı Türkiye Tarihi Mimari Eserlerden Malabadi Köprüsü ile ilgili anlatacaklarım şimdilik bu kadar. Her yazının sonunda yer alan sanat özdeyişi ile yazıma ara veriyorum. Değerli yorum ve önerilerinizin bizleri mutlu edeceğini unutmayınız! Yeni bir yazı da görüşmek ümidiyle, hoşçakalınız.


Lis Yayınları ve Diyarbakır Sanat Merkezi'nin ortaklığıyla, ilk ikisi 2013 ve 2018 yıllarında gerçekleştirilen Diyarbakır Karşılaştırmalı Edebiyat Günleri'nin üçüncüsü bu yıl Eylül-Ekim aylarında düzenleniyor. Lis Yayınları tarafından 2019 yılının Şubat ayında kurulan Wejegeh Amed|Diyarbakır Edebiyat Evi de bu yıl Edebiyat Günleri'nin düzenleyici ortakları arasında yer alıyor. İsveç Başkonsolosluğu, Goethe Enstitüsü, Hollanda Başkonsolosluğu ve Fransız Kültür Merkezi tarafından Anadolu Kültür ve İstanbul Kültür Sanat Vakfı işbirliğiyle hayata geçirilen Kültür için Alan projesi kapsamında desteklenen Karşılaştırmalı Edebiyat Günleri, daha önce olduğu gibi bu sene de edebiyata çok dilli ve çok sesli bir yaklaşımla, çeşitlilik içeren bir programla izleyici karşısına çıkmaya hazırlanıyor. Bu yıl, Eylül-Ekim aylarında çevrimiçi alanda ve Wejegeh Amed'de gerçekleşecek olan program kapsamında çok sayıda yazar, edebiyat eleştirmeni, şair ve yayıncıyla söyleşi, tartışma, okuma ve buluşmalar düzenlenecek. Edebiyat ve Kırılgan Gelecek başlığı ile gerçekleşecek çevrimiçi açılış etkinliğinde, dünya genelinde gündemi belirleyen Covid-19 salgınıyla birlikte sınır hatları belirginleşen, sinir uçları hassaslaşan güncel meseleler edebiyatın içinden konuşulacak. Yakın geleceği görebilmenin her zamankinden de zor olduğu bir dönemde, görebildiklerimiz kadar göremediklerimize, görünmeyeni görme çabasına odaklanan program, uluslararası ayağında edebiyatın Avrupa'nın mevcut politik ve toplumsal gündeminin nabzını nasıl tuttuğu sorusuna yanıt arayacak. Yazar ile okuyucu arasında köprü rolü oynayan yayıncılık sektörü ve mecburi dönüşüm süreci, ayakta kalma stratejileri ve dayanışma imkanları üzerinden tartışılırken; gençlik ve çocuk edebiyatı, farklı dillerde yazan edebiyatçılara dair karşılaştırmalar ve az temsil edilen dillere dair oturumlar daha önceki yıllarda olduğu gibi bu yıl da programın önemli bir kısmını oluşturacak. Karşılaştırmalı Edebiyat Günleri kapsamında, Eylül-Ekim aylarında gerçekleşecek etkinliklerin hazırlık sürecine paralel olarak düzenlenen iki üretim atölyesi ise Temmuz ve Ağustos aylarında gerçekleşiyor. Şiir-Film başlığı altında Kürtçe şiirleri görsel dünyaya aktaran kısa videolar üretilirken, Hayal Edilen Şehir başlığı ile düzenlenen çevrimiçi Yaratıcı Yazı Atölyesi'nde katılımcılar, Pelin Buzluk eşliğinde bir kenti yeniden kurmanın yolunu öykülerle arayacak. Başvuru süreci 26 Haziran-10 Temmuz 2020 tarihlerinde devam edecek atölye 5 haftalık bir programdan oluşmakta. Üretim atölyelerinin sonuçlarının da yer alacağı 3. Karşılaştırmalı Edebiyat Günleri ana programının detayları Eylül ayında izleyicilerle paylaşılacak. Şiir okumaları, canlı yayınlar ve edebiyat eksenli yaratıcı videolarla Eylül-Ekim 2020 tarihlerinde edebiyata ve geleceğe dair umut tazelemek ümidiyle hayata geçirilen Karşılaştırmalı Edebiyat Günleri'nin program detaylarına ilerleyen aylarda Lis Yayınları, Wejegeh Amed ve Diyarbakır Sanat Merkezi sosyal medya adreslerinden ulaşılabilecek. Lis Yayınları, Wejegeh Amed-Diyarbakır Edebiyat Evi ve Diyarbakır Sanat Merkezi ortaklığıyla ve Kültür için Alan desteğiyle 3.'sü düzenlenecek olan Diyarbakır Karşılaştırmalı Edebiyat Günleri kapsamında çevrimiçi bir yaratıcı yazı atölyesi düzenleniyor. Yazar Pelin Buzluk'un yürütücülüğünde 16 Temmuz-6 Ağustos 2020 tarihleri arasında yürütülecek olan atölye, haftada bir buluşmalarla ilerleyen 4 oturumdan oluşmakta. Ayrıca atölye sürecinin ardından dileyen katılımcılar yazdıkları/yazacakları öykü denemelerinin edisyonu için yazar Pelin Buzluk ile ek bir oturum imkanını değerlendirebilecek. Hayal Edilen Şehir başlığıyla yürütülecek atölyede öncelikle bir tür olarak öykü ele alınacak, sözlü edebiyatın parçası olan hikayeden, yazılı edebiyatın parçası olan modern öyküye kat edilen yol tartışılacak. Türe dair temel tartışmalar, mekan ve/veya şehir teması üzerine kurulmuş öykülerden örnekler okuyarak farklı bağlamlarda geliştirilecek. Böylece katılımcıların, meydanları, sokakları, mekanları, insanıyla hayallerindeki şehri canlandırıp yeniden kurmaları için çağrışım ortamı yaratılacak. Atölye çıktısı olarak katılımcılara bu temalarda birer öykü yazmaları, böylece mekan ve şehirle kurdukları ilişkiye yeni bir gözle bakmaları önerilecek. Arzu eden katılımcılar şehir imgesi için yeni yaşam alanlarının açılışını, yitirilenlerin yaşama döndürülüşünü kurgulayacaklar. Belki uzaklara gitmeden de uzağına düştüğümüz, belki ayrı düşüp özlemini çektiğimiz şehri, meydanları, mekanları, sokaklarıyla yeniden görme, inşa etme çabasını yazarak ortaya koyacaklar. Sözcüklerle kurulan bir atmosferde farklı bir zamanda aynı şehir kurulabilecek ya da tam olarak şimdinin içinde, mekanda düşsel yeni kapılar açılabilecek. Şehirle bağlantı kurmayı zorlaştıran her türlü kısıtlama göz önünde bulundurularak ev içlerinden meydanlara kadar hayal ettiğim şehir dediğimiz yer nasıldır, neresidir, öykü yazarak bu soruların da ardına düşülecek. Rojen Wejeya Berawirdi ya li Amede Dest Pe Dike! Rojen Wejeya Berawirdi ya li Amede ya seyem, ku yen yekem u duyem di salen 2013 u 2018'an de bi hevkariya Weşanxaneya Lise u Navenda Hunere ya Amede li dar ketibu, isal di navbera mehen İlon-Çiriya Peşin de te lidarxistin. Wejegeh Amed ku ji ali Weşanxaneya Lise ve di Sibata sala 2020'i de hatibu avakirin ji isal di nav hevkaren ve çalakiye de ci digire. Rojen Wejeya Berawirdi ku ji ali Enstituya Goethe, Balyozxaneya Swede, Balyozxaneya Hollande u Navenda Çanda Fransi ve u bi hevkariya Weqfa Çand u Hunere ya Stenbol u Çanda Enadoluye te lidarxistin u di çarçoveya projeya Qad bo Hunere de ji te piştgirikirin, weki salen bere, isal ji, bi awayeki pirzimani u pirdengi neziki li wejeye dike u amadekariya bernameyeke pircure u pirreng dike. Di bernameya ku de di navbera mehen İlon-Çiriya Peşin u li ser bernameyen interneti li dar bikeve, gelek şa'ir, niviskar, rexnegiren wejeye u weşanger de çalakiyen weki gotubej, xwendin u gengeşekirinen wejeyi pek binin. Di çalakiya destpeke de, ku de bi sernivisa Weje u Dahatuya Giring u Nazik u li ser bernameya interneti li dar bikeve, mijaren ku bi şofa covid-19e re tekildar in u di dinyaye de rojevan diyar dikin u hestyari u sinoren jiyani beloqtir dikin, de di çarçoveya wejeyi de ben gengeşekirin. Di ve deme de ku ditin u texminkirina siberoja nez ji her deme betir çetin u dijwar e, bernameya me de bala xwe bide ser tişten ku hem xuyani nakin hem ji em nikarin wan bi hesani bibinin u ew e di çarçoveya tevlebuna derdoren navneteweyi de tekeve nav hewldana peydekirina bersiva pirsa ka weje çawa ji rojeva heyi ya politik u civaki ya Ewropaye fam dike u dinirxine. Digel gengeşekirina li ser demajoya veguherine ya jibegavi u sektora weşangeriye ku di navbera niviskar u xwendevanan de bi rola pirbune radibe, de nirxandinen li ser stratejiyen liserpeyanmayine u derfeten hevkarikirine ben kirin; u her weki salen bere, de li ser wejeya ciwan u zarokan, li ser danberheven ku de li ser zimanen ku kem ten nimandin u wejekaren ku bi zimanen cihe dinivisin, çalaki ben lidarxistin. Di çarçoveya Rojen Wejeya Berawirdi ya li Amede de ya ku de di navbera mehen İlon-Çiriya Peşin de li dar bikeve, di mehen Tirmeh u Tebaxe de du kargeh li dar dikevin. Kargeha yekem bi nave Helbest-Film e ku bi videoyen kurt helbesten Kurdi tine ser qada ditbari. Ya duyem ji, Kargeha Nivisa Afiriner e ku bi sernave Bajare ku te xeyalkirin li dar dikeve ku beşdar de digel Pelin Buzluk tekevin nav çirokan u hewle bidin da ku karibin reyen veavakirina bajareki peyde bikin. Dema seriledane rojen di navbera 26e Puşper u 19e Tirmehe de ye u kargeh de 5 hefte bidomin.


Erken çocukluk eğitimi alanının ülkemizdeki en önemli uzmanlarından Doç. Dr Nalan Kuru'nun kaleme aldığı ve 11 yaşındaki kızı Duru tarafından resimlenen 'Arkadaşıma Ne Oldu? Bir de Tersinden Oku' Sola Kidz Yayınevi etiketiyle raflardaki yerini aldı. 6-9 yaş arası çocukların sosyal, duygusal beceri gelişimini desteklemeye yönelik olan kitap; Can ve Gülperi'nin başlarından geçen bir olaya bakış açılarını anlatıyor. İki yönlü okunan kitapta çocuklar hem Can, hem de Gülperi'nin gözünden olayların nasıl farklı algılandığını görebiliyor. Empati, farklılıklara saygı ve problem çözme gibi çocuklarda oldukça zor gelişen temel sosyal, duygusal becerileri desteklemek üzere kaleme alınan 'Arkadaşıma Ne Oldu? Bir de Tersinden Oku', yazar, eğitimci bir anne ve çocuk bir çizerin gözü ile çizilmiş kitap bitiminde etkinlikler, tartışma konuları ve çalışmalar içeren ilk kitap olma özelliğini taşıyor. Doç. Dr. Nalan Kuru 1974 yılında doğdu. İlk orta ve lise eğitimini İstanbul'da tamamladı. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi lisans, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Ensitütüsü'nden master ve doktora derecelerini aldı. 2017 yılında erken çocukluk eğitimi alanında doçentlik unvanını kazandı. Ardından İngiltere'de Canterbury Christ Church Üniversitesi Aile ve Çocuk Araştırmaları Enstitüsü'nde pedagoji alanında post doktora çalışmasını tamamladı. Bu süreçte Cambridge ve Oxford Üniversiteleri'nden ebeveyn danışmanlığı, oyun terapisi, eğitimde liderlik ve koçluk eğitimleri aldı. Aynı zamanda Emotion Coaching İngiltere Enstitüsü'nde Çocuklar Aileler ve Öğretmenler İçin Duygu Koçluğu programını ve akreditasyon süreçlerini tamamlayarak Emotion Coaching UK Duygu Koçu Uygulayıcısı ve Uygulayıcı Eğitimcisi unvanı aldı. Doç. Dr. Nalan Kuru'nun erken çocukluk eğitimi, aile-öğretmen-çocuk iletişimi, erken çocukluk döneminde sosyal duygusal öğrenme vb. konularda yurt içi ve yurt dışında yayınlanmış çok sayıda makale, kitap ve araştırmaları ile projeleri bulunmaktadır. Uzun yıllardır bu konularda çeşitli üniversitelerde lisans ve yüksek lisans düzeyinde dersler vermekte, öğretmenler, ebeveynler ve ruh sağlığı personelleri ile seminerler atölye çalışması gerçekleştirmektedir.


BBC'nin çok sevilen bilim-kurgu serisi, Doctor Who The Power of The Doctor özel bölümüyle BBC First ekranlarında olacak. Başrollerinde Jodie Whittaker, Mandip Gill, John Bishop, Sophie Aldred, Janet Fielding ve Sacha Dhawan'ın oynadığı bu özel, uzun metraj çekilen bölümde serinin 13'üncü Doktor'u Joidie Whittaker'ın hikayesi sona erecek. Nefes kesecek bu özel bölümde Doktor; ölümcül düşmanları olan Dalekler, Siber Adamlar ve baş düşmanı Efendi ile varoluşu için savaşıyor. Hikaye uzak bir galaksinin sınırlarında hızla giden bir trene esrarengiz saldırı düzenlenmesiyle başlıyor. Bu bölümde 21'inci yüzyıl dünyasında sismologların kayboluşu merak konusu olurken tarihin en ikonik tablolarından bazılarının tahrif oluşuna şahit olunacak. Gizemli ve aksiyon dolu bölümde bir Dalek, Doktor ile temas kurmaya çalışırken ekibin yolu Rasputin'in 1916 Rusya'sına düşüyor. Doctor Who The Power of The Doctor, uzun metraj çekilen özel bölümüyle tüm dünya ile aynı anda, 23 Ekim saat 21:50'de BBC First ekranlarında izleyiciyle buluşuyor.


Uluslararası medya kuruluşu SPI International bünyesinde HD kalitesiyle izleme deneyimi sunan belgesel kanalı DocuBox HD, ilginç yapımlarıyla muhteşem deneyimlerin kapısını açıyor. Resmi başlangıç tarihi 1 Eylül 1939 olarak kabul edilen İkinci Dünya Savaşı'nın 82inci yılında, DocuBox HD ekranlarında tarihte bir yolculuk yapıp, dünyayı değiştiren bu savaşın mevzilerini ziyaret edeceğiz. DocuBox HD İkinci Dünya Savaşı Belgesel Serisi'nde muharebelerin ve kahramanların izini süreceğiz. Bu belgesel serisi, Amerikan'ın kaderinin, inancının, kahramanlıklarının ve üstesinden gelinmesi zorlu mücadelelerdeki zaferinin destansı bir öyküsünü oluşturuyor. Şaşırtıcı, inanılmaz, ancak tamamen gerçek olayları anlatan aksiyon-macera belgeseli, 2. Dünya Savaşı'nın en sıra dışı kahramanlarından biri olan Yarbay William Edwin Dyess'in gözünden anlatılıyor. Ünlü aktör ve ABD Deniz Piyadeleri gazisi Dale Dye tarafından seslendirilmiş olan belgesel, 4 Nisan 1943'de, 10 Amerikalı savaş esiri ve iki Filipinli mahkumun, Japonya'nın en kötü şöhretli esir kamplarından biri olan Davao'dan kaçış planı yapmalarıyla başlıyor. Bu zorlu kaçış, 2. Dünya Savaşı'nın en akıllarda kalan öykülerinden biridir. 2. Dünya Savaşı'nın inanılmaz ama gerçek kaçış öykülerinden bir diğeri, izleyicileri şaşırtacak bir sonla noktalanıyor. İki Amerikalı, Damon Gause ve William Lloyd Osborne, Bataan Corregidor'dan kaçarak Filipinler üzerinden Avustralya'ya kaçtılar. Gause ve Osborne'un özgürlüğe kavuşması 52 gün ve 3,200 mil sürdü. Kaçışlarının hikayesini ilginç kılan şey ise, her iki adamın da seyahatleri sırasında bir günlük tutması ve ayrıca ziyaret ettikleri adalardan birinde kendilerine verilen gemide küçük bir kamera olmasıydı. Belgesel tüm bu kayıtları da gözler önüne seriyor. Manhattan Projesi, yani dünyanın ilk atom silahını tasarlamak, inşa etmek ve test etmek için binlerce fizikçiye, matematikçiye ve mühendise ihtiyaç vardı. Projeye atananlardan biri de Jack Amca lakaplı John Edmund Gray'di. Manhattan Projesi'nin nihai hedefi, 1939-1945 yılları arasında tahminen 60 milyon insanın öldürüldüğü bir çatışma olan 2. Dünya Savaşı'nı sona erdirmenin bir yolunu bulmaktı. Jack Amca, Amerikan hükümetinin silahla ateş etme yeteneği için değil, beyin gücü için güvendiği kişilerden biriydi. İkinci Dünya Savaşının en vahşi muharebelerinde savaşan ve bugün 94 yaşında olan 82. Hava İndirme Tümeni gazisi James Maggie Megellas'ın Wisconsin'den Avrupa'ya uzanan hikayesine tanık olacağız. Maggie, meşhur 82. Hava İndirme Tümeni'nin tarihindeki en başarılı isimdir.


Aslında sanata olan ilgim çizgi roman çizerek ortaokulda başladı. Arkadaşlarım matematik sorusu çözerken ben onları çizer çizgi romanımda roller belirleyip onları oynatırdım. Tabi bu yolculuk beni Mimar Sinan Güzel Sanatlar Fakültesine taşıdı. 1987'de mezun olduktan sonra çeşitli dergi, gazete ve ajanslarda İllüstrasyon ve çizgi roman çalışmalarım devam etti. Bu arada fakültede tanıştığım müzisyen arkadaşlarımdan etkilenerek amatör olarak şarkı söyleyip beste yapmaya başladım. O yıllarda ön gurup olarak Mojo Bar Taksim de şarkı söylediğim zamanlar oldu. Her şey hayallerimi çizmekle başladı ardından müzik geldi ve birbirini tamamladı. 2016 Yılında eşim de emekli olunca İzmir Eski Foça'da yaşamaya başladık. Müzikle olan bağım hiç kopmadı. Albümdeki bestelerimi ara sıra bahçemizde çalıp söylüyordum. Bu keyifli anları karşı komşum Ersin Nakipoğlu ile kendi imkanlarımızla kaydetmeye başladık. Çizimlerimle birleştirerek animasyon bir klip yaptık. İlk parça 5-6 ay kadar sürdü ardından diğerleri geldi. Tabi müzik benim için vazgeçilmez bir tutku. Fakat İllustatörlük ve çizerlik benim profesyonel mesleğim. Doğrusu müziği meslek olarak yapmadığım için müzik dünyası ile ilgili derinliğine yorum yapmam zor. İllüstrasyon çalışmalarımı o zamanlar airbruh, sulu boya, guaj olarak çalışırdım. Hala çoğu zaman elde çizerek daha sonra bilgisayara geçiriyorum. Şimdilerde bu sektör dijital dünyada inanılmaz gelişti ve değişti. Uzun yıllar profesyonel hayatımda bunları yapma şansını pek bulamamıştım. Şimdiyse müzik çalışmalarımda bir kazanç beklentisi olmadığı için, tamamen içimden gelenleri yansıtıyorum. Yaşadığım yer Eski Foça, derin tarihi olan bir balıkçı kasabası. Balıkçılarımızdan, martılarımızdan tarih kokan taş evlerimizden etkilenmemek mümkün değil. Bu ambiansın benim hayal gücümü etkilediği kesin. Bu da çalışmalarıma yansıyor. Hayal etmek ve yaşamak farklı şeyler, buralarda yaşamın zorlukları da yok değil fakat zamanla alışılıyor. Hele İstanbul gibi dünyanın bana göre en güzel şehrinde doğup büyüyen biri olarak. Şarkılarımda vazgeç desem de İstanbul'dan tamamen vazgeçmek mümkün değil. Hemen her sokakta anılarımız dostlarımız var. Benimki vazgeçmek değil, hala İstanbul var hayatımda. Ama daha kısa ve keyifli ziyaretlerle. Bana göre her yer sevdiğin insanlarla güzel ve anlamlı. Aslında ne gariptir ki önce modernize olmak için, tüm imkanlarımızı seferber edip konfor alanlarımızı artırdık. Şimdi ise doğal yaşama dönmeye çalışıyoruz. Şunu görüyorum; şehirden kaçıp, şehir konforu buralara taşınıyor. Eski Foça sit alanı ve bu betonlaşmaya kapalı olduğu için şanslıyız. Isınmak için biz soba ya da klima yakıyoruz doğal gaz yok, hızlı internet yok. Şiddetli yağışlarda kendi önlemlerimizi alıyoruz. Burada yaz kış yaşıyoruz. Keyifli kış gecelerinde müzik, soba, kestane eşliğinde güzel anılar biriktirip üretmeye çalışıyorum. Yusuf İslam ile tanışmam için hayal etim, oldu diyebilirim... Müziklerini severek dinler, odamda gitarımla şarkılarını çalardım. Ve birgün gerçekten birlikte odamda gitar çaldık. Akademiden bir arkadaşım birkaç kare çizmemi istedi ben de çizdim. Fakat bu çizimlerin yıllar sürecek bir projenin başlangıcı olduğundan ve Yusuf İslam için çizdiğimden habersizdim. Elimden gelenin en iyisini yaparak teslim ettim. Yolumuz bu şekilde 2004 yılında kesişti. Londra ve Dubai'ye giderek, zaman zamanda onun Türkiye'ye gelmesi ile çalışmalarımız hala devam ediyor. 2009 yılında Royal Allbert Holl ve Monnshodow Melbron müzikali sahne İllüstrasyonları, albüm kapağı ve kitap çalışmalarımız bitti. Şimdi ise birlikte kendi hayatını anlatan bir kitap ve sergi çalışması yapıyoruz. Bir müzisyen olarak hayranı olduğum bir sanatçı ile çalışmaktan onur duyuyorum. Bir şeyler yapıp bırakmak beni çok ama çok mutlu ediyor. Şimdilerde öyküsü bana ait olan fantastik çizgi romanım üzerinde çalışıyorum. Aynı zamanda yeni parçamın hazırlıkları da devam ediyor, yakında onu da sizlerle paylaşacağım.


Merhaba Diren. 2013'ten beri Türkiye'de yaşayan ve çalışan, neredeyse 44 yaşında Hollandalı bir görsel sanatçıyım. İstanbul'a taşınmadan önce dijital sanat ve kültür prodüksiyonları üzerine çalışıyordum ama köklerime geri dönüp tekrar analoga geçmek ve resme odaklanmak istiyordum. Bu yüzden ilk 3 yıl çoğunlukla elmas şeklindeki tuvaller üzerinde farklı yağlı boya teknikleriyle çalıştım. Adaya taşındığımdan beri, sahilde temizlemek istediğim büyük miktardaki inşaat atığı nedeniyle işim daha çevreci bir hale geldi. Doğa, elementler ve harika manzaralarla bağlantı benim için sonsuz bir ilham kaynağı. Kesinlikle ilham veriyor, adada yaşamak bir nimet. Doğa, elementler ve harika manzaralarla bağlantı benim için sonsuz bir ilham kaynağı. Ada mevsimlere göre değişir, en sevdiğim zaman her şeyin çiçek açtığı ve meyve verdiği bahar vakti. Yaz aylarında ada yazlık evleri olan insanlarla veya ziyaret eden turistlerle çok sıcak ve kalabalık olur. Diğer mevsimlerin sessizliğini daha çok tercih ediyorum. Adadaki komşularla ve arkadaşlarla iyi bir ilişki geliştirdim, evim gibi hissettiriyor. Adalıları severim, bu güzel bir karışım ve genel olarak şehir insanlarından daha rahatlar. Umarım insanlarla doğa arasında bir denge kurabilir, ama korkarım yavaş yavaş daha da kentleşecek. Adayı bu kadar özel kılan özelliklerin -yaşlı balıkçılar ve köy yaşamı gibi- yavaş yavaş yok olacağından korkuyorum. Burgazada'daki faytonların durumu, Büyükada'da yaşanan büyük problemlerle kıyaslanamazdı. Örneğin Burgazada'da tüm at sürücüleri Büyükada'dan farklı olarak atlarına çok iyi bakıyorlardı. Sadece yaz aylarında vardiyalı çalışıyorlardı, yılın geri kalanında çoğu at adanın üzerinde, özellikle de tepede serbestçe dolaşıyordu. Tepenin köşesinde dolaşmak ve özgürce yürüyen atları görmek büyülü bir şeydi, şimdi bu gitti ve asla geri gelmeyecek. Artık şehirdeki gibi çok sayıda mini otobüsümüz var. Bildiğim kadarıyla Madam Martha plajı hala vakıflara ait ama kiralık. Halkın son plajıydı ama her santimetresi bir şekilde ticarileştirildi. Daha da ticari bir kalkındırma olur mu bilemiyorum ama bu beni şaşırtmazdı. Buna sahil temizleme projesi olarak başladım. Ne yazık ki bu harika kumsal, uzun yıllar boyunca bir uçurumdan denize döktükleri inşaat atıkları ile birlikte ağır bir şekilde kirlenmişti. Bundan iyi bir şey çıkarmaya çalışmanın güzel olacağını düşündüm, sarmal plaj bahçesi fikri doğdu. Logaritmik spiral, toplanan asfalt parçaları ile inşa edildi ve o zamandan beri çamur ve doğal taşlarla kaplandı. Bir metre derinliğindeki mikro plastik tabakasını çıkardıktan sonra, yeni kompostlanmış toprağı koyduğum yerde filtre olarak iç kısımdaki kırık kiremitleri kullandım, bu işlemi yıllarca tekrarladım, kurumuş bitki örtüsü ise yeni toprak için kullanılıyor. Dış duvarın damla şekli, adanın kendisi gibi doğal taşlar ve çamurla inşa edilerek kışın güneybatı fırtınalarında eseri denizden korunur. Bahçe 3,5 yıldır büyümekte ve gelişmekte olduğundan, artık yabani bir çeşit tarla; çiçek, kaktüs, ot, sebze ve arıların ve böceklerin yolunu bulduğu küçük meyve ağaçlarına ev sahipliği yapmaktadır. Mevsimlere göre değişen, devam etmekte olan sembolik bir çalışma. Umarım gelişmeye devam edebilir. Doğada atık yoktur, kurutulmuş bitki örtüsü ve kompostlanmış mutfak atığımın ilkbaharda çiçeklerin tekrar büyümesi için yeni bir toprak tabakası oluşturduğu permakültür prensibini kullanıyorum. Bir şeyi gübrelemeye ve büyütmeye çalışmak, benim için kirletmenin tersidir. Herkes ne yaptığımı anlıyor mu bilmiyorum ama açıkladığımda takdir ediyorlar. Heykeller, Madam Martha Körfezi'nden toplanan kırık seramik karo ve plaj camından yapılmıştır. Geleneksel bir mozaik sanatçısının normalde yaptığı gibi fayansları kendim kırmadım, zaten deniz tarafından kırılmışlardı. Bunları kumsaldan topladım ve büyük 3 boyutlu organik bulmacalar olarak bir araya getirdim. Plajdan bulduğumuz malzemelerle çalışmak, sahili temizler ve atık malzeme olarak kabul edilen şeye yeni bir hayat verir. İstanbul'daki Hollanda konsolosluğunun yağmur yolu projesi kapsamında kısa süre önce dev bir mozaik çalışması (toplamda yaklaşık 34 m2) yapmaya başladım. Konsolosluğun odak noktalarından biri sürdürülebilirliktir ve yağmur yolu projesi yağmur suyunu güzel Palais de Hollande İstiklal Caddesi üzerindeki konumunda toplayacak ve depolayacaktır. Kaplama bir yamaçta yer alır ve bahçesi de aşağıda. Su en alçak noktaya gittiğinde, yağmur suyunu oradaki bir yer altı depolama biriminde toplamak için mükemmel bir noktadır. Taşma durumunda su, bahçenin ortasındaki bir su giderine akacak. Yapacağım mozaik tasarım, su yolunu, fıskiyeleri, saklama ünitesini ve su meydanını görsel olarak birbirine bağlamaktır. Bu özel sürdürülebilir tasarım projesi için yine Madam Martha sahilinden topladığım geri dönüştürülmüş kırık karoları kullanacağım. Bu proje için mozaik heykeller gibi kırık parçaları birleştirmeyeceğim, fayanslar arasındaki derzleri doldurmak yerine, harikulade organik şekillerine saygı duymak ve vurgulamak için karolar arasındaki mesafeyi koruyacağım. Denize döküldükleri için çoğunun, mozaik sanatçısının çinileri kırdığı geleneksel mozaiklerde gördüğünüz gibi keskin kenarları artık yok. Bu, suyun bir tür küçük delta sistemi gibi akabileceği özel bir görsel efekt veriyor. Daha önce de söylediğim gibi şu anda resim yapmıyorum ama buluntu malzemelerle çalışmaya başladım. Ama hala resim yaptığım zamanlarda, o an resim yapmayı ve ortaya çıkmasına izin vermeyi çok severdim, eskizler yapmadım, sadece doğa izlenimlerimi bilinçaltı seviyesinden resmetmeye çalıştım. Emin değilim, Herakleitos'un dediği gibi, değişmeyen tek şey değişim, bu yüzden muhtemelen farklı bir şey. Rica ederim, röportajınız için teşekkür ederim.


Japon Sanatçılar Atsuko Suetomi ve Yuki Miyata, Türk Flüt Virtüözü Bülent Evcil ile birlikte 10 Nisan 2022 tarihinde Ankara CSO Ada'da ve 20 Nisan 2022 tarihinde İstanbul Kadıköy Belediyesi Yeldeğirmeni Sanat Merkezi'nde Japon, Anadolu ve Batı müziklerinden oluşan flüt-koto-arp trio konserleri gerçekleştirecekler. İstanbul ve Ankara şehirleri nisan ayı içerisinde çok anlamlı iki konsere ev sahipliği yapacak. Japon sanatçılar Atsuko Suetomi ve Yuki Miyata ile Türk sanatçı Bülent Evcil, Doğu'dan Batı'ya Müzik Yolculuğu isimli konserle 10 Nisan 2022 tarihinde CSO Ada'da; 20 Nisan 2022 tarihinde Kadıköy Belediyesi Yeldeğirmeni Sanat Merkezi'nde dinleyicilerinin karşısında olacaklar. Japon, Batı ve Anadolu klasik müziklerinin modern uyarlamalarla icra edileceği konsere Atsuko Suetomi, Japonya'nın en geleneksel müzik aletlerinden biri olan Koto ile; Yuki Miyata, kökenlerini Anadolu topraklarından alan Arp ile; Bülent Evcil ise Flüt ile eşlik edecek. Konser vesilesiyle nisan ayı içerisinde Türkiye'ye gelecek olan Yuki Miyata, eğitimini Japonya ve Fransa'da tamamlamış ve başta bu ülkeler olmak üzere birçok ülkede konserler vermiş bir arp sanatçısıdır. Uluslararası Koto Sanatçısı Atsuko Suetomi 2007 yılından bu yana Türkiye'de yaşamakta ve sanatını icra etmektedir. Sanatçı, gerek senfoni orkestralarıyla gerekse solo, duo, trio projelerle yürüttüğü konserleriyle Japon Müziğini Türk müzik severlere tanıtmış ve tanıtmaya da devam etmektedir. Flüt Virtüözü Bülent Evcil ise halen İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası ve Borusan İstanbul Filarmoni Orkestrası flüt sanatçısıdır ve çok önemli uluslararası orkestralardaki sanat çalışmaları da devam etmektedir. Konser serisinin İstanbul ayağı Kadıköy Belediyesi organizasyonuyla Japonya İstanbul Başkonsolosluğu ve Türk Japon Vakfı destekleriyle gerçekleştirilecektir.


Dünyadaki yaşamın ilk izlerine ev sahipliği yapan Avustralya'nın göz alıcı yerli tekstil sanat eserlerinden oluşan dünyaca ünlü koleksiyon Jarrachara: Kuru Mevsim Rüzgarı ile Türkiye'den genç yeteneklerin tasarımlarından oluşan Dokuma Eninde ve Ötesinde Giysiler sergisi, İstanbul'da sanatseverlerle buluşuyor. Jarrachara: Kuru Mevsim Rüzgarı, Avustralya'nın Kuzey Bölgesi'ndeki Arnhem Land'de bulunan Babbarra Kadın Merkezi'ndeki geleneksel Avustralya halklarının kadın sanatçıları tarafından yapılan şablon baskılı tekstil eserlerinden oluşuyor. Babbarra Kadın Merkezi'nden sanatçılar ile İstanbul Bilgi Üniversitesi Tekstil ve Moda Tasarımı Bölümü öğrencilerini bir araya getiren sergi, değer, koruma ve güçlenme gibi ortak temaların sanatsal anlatımı yoluyla farklı kültürel geçmişleri de bir araya getiriyor. 21 Haziran-9 Temmuz tarihleri arasında İstanbul Bilgi Üniversitesi santralistanbul Kampüsü Enerji Müzesi'nde sanatseverlerin beğenisine sunulacak olan sergi, Türkiye'nin ilk Avustralya yerli tekstil sanatı sergisi olma özelliğini taşıyor. İstanbul Bilgi Üniversitesi ve The Woolmark Company'nin ortaklığıyla Türkiye'deki Avustralya Misyonları tarafından düzenlenen sergi santralistanbul Kampüsü'nde Avustralya Başkonsolosu Tony Huber, İstanbul Bilgi Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. M. Ege Yazgan ile sanatseverler, akademi ve iş dünyasından önemli isimlerin katılımıyla gerçekleşen özel bir resepsiyonla açıldı. Avustralya Başkonsolosu Tony Huber, Avustralya yerli halkının yaratıcılığı ile Türkiye'den genç öğrencilerin tasarımlarını bir araya getiren bu denli eşsiz bir tekstil sanat sergisini İstanbul'da gerçekleştirmek bizim için büyük bir gurur dedi. Jarrachara: Kuru Mevsim Rüzgarı sergisi modern araçlarla geçmiş anlatı ve hikayeleri günümüze ulaştırarak sanatın sınırlarını zorlayan kadınların eserlerinden oluşuyor. Sergi, kadınların derin ve içsel kültürel bilgisini ortaya koyuyor. Jarracharra kelimesi, Avustralya'nın yerli dillerinden biri olan Burarra dilinden geliyor. Arnhem Bölgesi'ndeki kurak mevsimin başlangıcında yükselen güçlü soğuk rüzgarı anlamına gelen Jarracharra aynı zamanda yerli kabilelerin yıllık bir araya gelme törenlerinin de başlangıcını ifade ediyor. Kelime, aynı zamanda Kuzey Avustralya'nın Maningrida kentinde bulunan Babbarra Kadın Merkezi'nin 35 yılı aşkın bir süredir Arnhem Bölgesi'ndeki farklı Aborjin kültürlerinden, dillerinden ve hikayelerinden kadınları nasıl bir araya getirdiğine dair bir metafor olarak da kullanılıyor. Maningrida'da düzenlenen sanat atölyelerinde kadınlar tarafından uzun yıllar boyunca geliştirilen birbirinden zengin tekstil tasarımlarını İstanbul'a taşıyan sergide kumaşların yan yana dizilerek sunulması, çeşitli sanatçıların artık bir aile oldukları Babbarra'da bir araya gelmeleri ve birlikte çalışmalarını da sembolize ediyor. Jarrachara: Kuru Mevsim Rüzgarına İstanbul Bilgi Üniversitesi Tekstil ve Moda Tasarımı Bölümü öğrencilerinin çalışmalarından oluşan Dokuma Eninde ve Ötesinde Giysiler sergisi eşlik ediyor. Avustralya Merino yününü kullanan Dokuma Eninde ve Ötesinde Giysiler, doğal kaynaklar ile üretilen değerli tekstil malzemelerinin israfını önlemek için sıfır-atık ve/veya minimum-atık felsefesiyle farklı modellere kolaylıkla uygulanabilir kalıp tekniklerini bir araya getiriyor. Sergide yer alan tasarımların odağında, çevreye duyarlı teknik ve tasarımların birleşmesi ile giysi üretimine ayrılan zamanı, toprağı, doğal kaynakları, insan emeğini ve enerjiyi korumak ve değerlendirmek gibi önemli değerleri öne çıkaran bir anlayış yer alıyor. Sergi, sadece Türkiye'deki genç yeteneklerin omuzlarında yükselen yaratıcı endüstrilere dikkat çekmekle kalmıyor, aynı zamanda tekstil ve moda endüstrilerinde sıfır atık ve/veya minimum-atık anlayışı ile bütünleşen çevresel çabaların ve bu anlayışa eşlik eden yenilikçi tekniklerin sanat ve tasarımda artan rolünün önemini de gözler önüne seriyor. İstanbul Bilgi Üniversitesi Tekstil ve Moda Tasarımı Bölüm Başkanı Dr. Öğr. Üyesi İrem Arıkan Ekşi, Avustralya Maningrida bölgesinden yerli kadın sanatçıların tekstil desenleri 'değer verme, koruma ve güçlendirme' temalarını yaşamlarının merkezine oturttuklarına işaret ederken bu temalarla döngüsel bir moda endüstrisine katkı sunmayı hedefleyen sergimizin tasarımlarına da esin kaynağı oldu. 'Dokuma Eninde ve Ötesinde Giysiler' sergimizde öğrencilerimiz modada sürdürülebilirliğin sağlanması için kumaş atığının tasarım kararlarının bir parçası olması gerektiği düşüncesinden yola çıktı. Öğrencilerimiz dokuma tezgahından çıkan kumaş eninin tamamını veya tamamına yakınını kullanan kalıplarla kumaş atığının azaltılmasını amaçlayan tasarımlar yaptı dedi. Sıfır-atık anlayışına dayalı kalıp kesim tasarımların ana odağını, dokuma tezgahından çıkan atık kumaşların bir veya daha fazla giyside yeniden değerlendirilmesi oluşturuyor. Sıfır-atık ve/veya minimum-atık temelli kalıp tasarım tekniği aynı zamanda topraklarımızı ve topluluklarımızı; onlara değer vererek, koruyarak ve aksiyonlarımızla güçlendirici bir etki yaratarak insan gücünü, ekosistemi ve kaynakları tüketen bir endüstriyel düzenden ziyade döngüsel bir endüstriye ulaşmayı hedefliyor. Tasarımlarda kullanılan Woolmark lisanslı kumaşların yüzde 100 doğal, yenilenebilir, biyolojik olarak parçalanabilen ve geri dönüştürülebilir yün lifinden olması ile yünün büyük miktarlarda karbonu ayırma ve biyolojik çeşitliliği artırma potansiyeline sahip bir materyal olması, yünün döngüsel tasarım ve ekonomi için öneminin altını çiziyor. The Woolmark Company'nin verilerine göre, yün uzun zamandır çevresel açıdan olumlu bir seçim olarak kabul ediliyor. Lifin yüzde 100 biyolojik olarak parçalanabilir olması ve koyunlar üzerinde sürekli yetiştirilebilmesi gibi bir dizi doğal faydasının olması onu tamamen yenilenebilir kılmaktadır. Ayrıca, şirket Pek çok Avustralyalı yün yetiştiricisinin ekoloji, insanlar ve ekonomide biyoçeşitliliği ve esnekliği teşvik etmek için sürdürülebilir uygulamalar kullandıklarını ve bunun da Avustralya yününe değişen tekstil ve sanat ekosisteminde özel bir yer verdiğini vurguluyor. The Woolmark Company Genel Müdürü John Roberts, Yün, atık ve kirliliği en aza indiren döngüsel bir tekstil üretim modeline uyan en iyi elyaftır. The Woolmark Company olarak 'Dokuma Eninde ve Ötesinde Giysiler' sergisinde olduğu gibi öğrenci inisiyatiflerinin yanı sıra daha geniş ölçekte markalar ve tedarik zincirleriyle çalışmaktan ve onları yünün doğal ekolojik özellikleri ile döngüsel ekonomi için uygunluğu ve yararları hakkında bilgilendirmeye yardımcı olmaktan memnuniyet duyuyoruz dedi. Jarrachara: Kuru Mevsim Rüzgarı ve Dokuma Eninde ve Ötesinde Giysiler koleksiyonlarında yer alan eserleri İstanbullularla buluşturacak olan serginin açılış resepsiyonu aynı zamanda bir bağış etkinliği olarak gerçekleşti. İstanbul Bilgi Üniversitesi Tekstil ve Moda Tasarımı Bölümü öğrencilerinin tasarladıkları kıyafetler açık artırmaya sunularak satıştan elde edilen gelir 6 Şubat depremlerinden etkilenen kadın ve kız çocuklarına destek olmak amacıyla Birleşmiş Milletler Kadın Birimi Türkiye Deprem Fonu'na bağışlandı.


İstanbul Devlet Opera ve Balesi, Miguel de Cervantes'in aynı ismi taşıyan romanından seçilmiş bazı bölümlerden esinlenilerek sahneye taşınan Don Kişot balesini, ''Beyoğlu Kültür Yolu Festivali'' kapsamında AKM Türk Telekom Opera Salonu'nun muhteşem atmosferinde, 30 Mayıs ve 1 Haziran'da gerçekleştireceği temsillerle yeniden seyircisi ile buluşturuyor. Ludwig Minkus'un bestesiyle Marius Petipa tarafından ilk kez 1869 yılında Moskova'da Bolşoy İmparatorluk Tiyatrosu'nda sahnelenen eser, müziklerindeki melodi zenginliği, İspanyol kültürünün renkli ve heyecan verici etkisinin uyumlu birlikteliği ile klasik bale dünyasının en pırıltılı ve ihtişamlı eserlerinden biri. Yüksek seviyedeki bale tekniğiyle dünyaca ünlü toplulukların repertuvarlarında değişmez bir yeri olan Don Kişot'u Ayşem Sunal Savaşkurt sahneye koyuyor. ve İstanbul Devlet Opera ve Balesi sanatçıları dönüşümlü olarak dans edecekler. Orta Çağ şövalye hikayelerine saplantı derecesinde meraklı olan Don Kişot, gezgin bir şövalye olmaya karar verir ve yaveri Sancho Panza ile birlikte şehre doğru yola çıkar. Hayalinde aşkını kazanmak istediği Dulcinea vardır. Hancı Lorenzo, kızı Kitri'yi zengin Gamache ile evlendirmek istemektedir. Oysa Kitri, Basilio'yu sevmektedir. Bu sırada Don Kişot ve Sancho Panza şehre gelir. Don Kişot Kitri'yi görür görmez, en sonunda Dulcinea'yı bulduğunu düşünür. Meydandaki şenliğin ortasında Kitri ve Basilio, arkadaşları Espada ve Mercedes'in yardımıyla oradan kaçmayı başarır. Don Kişot ve Sancho Panza da onları takip eder. Gamache ve Lorenzo da vakit kaybetmeden çiftin peşine düşer. Don Kişot ve Sancho Panza kaçan çiftin bir çingene kampına sığındığını keşfeder. Herkes gecenin romantik atmosferinin etkisindedir. Don Kişot hayallere dalar ve Kitri'nin aslında Basilio'yu sevdiğini anlar. O sırada birden fırtına kopar. Don Kişot bir yel değirmenine saldırır; onu bir canavar olarak algılamıştır. Ancak bu çarpışmanın sonunda sefil bir halde yere yığılır ve kendinden geçer. Don Kişot büyülü bir rüyaya dalar ve gözünün önünden olağanüstü güzellikte görüntüler geçer. Kitri'yi gene Dulcinea olarak görür. Şafağın sökmesiyle Çingene Kampı'ndan kaçan Kitri ve Basilio'yu Sancho Panza fark eder ve hemen Don Kişot'u uyandırır. O sırada kampa varan Lorenzo ve Gamache onlara Kitri'yi sorar. Genç aşıklara sempatiyle bakan Don Kişot, Lorenzo ve Gamache'ı kasıtlı olarak yanlış yönlendirir. Ancak Sancho Panza ikiliye bilinçsizce doğru yolu gösterir. Kitri ve Basilio her ne kadar saklanmaya çalışsa da, sonunda yakalanır. Lorenzo, kızından Gamache'ın ilgisine karşılık vermesini ister. O sırada Basilio sahte bir intihar sahnesi yaratır. Kitri bunun bir oyun olduğunu anlayınca, Don Kişot'a Basilio ile evlenmek istediğini söyler ve konuyla ilgili Lorenzo'yu ikna etmesini rica eder. Bir anda Basilio hayata döner! Düğün hazırlıkları için herkes coşkuyla oradan ayrılır. Halk çiftin evliliğini kutlamaktadır. Don Kişot da çiftin evlenmesinden dolayı mutludur. Onlara samimi bir biçimde veda ederek, yeni maceralara doğru yola koyulur.


İlk teklisi Senin İçin ve ardından yayımladığı Yakın Kal isimli şarkısı ile genç neslin dikkat çeken isimlerinden DOU, Pop ve R&B tarzını harmanlayarak hazırladığı Poetry isimli yepyeni şarkısını Warner Music Türkiye etiketiyle dinleyicilerle buluşturmanın heyecanını yaşıyor. Biz de bu vesile ile genç sanatçı ile hayatına dair keyifli bir röportaj gerçekleştirdik. -Merhabalar Dou, ilk başta seni tanıyabilir miyiz? Selamlar ben DOU. 1998 yılında İstanbul'da doğdum. Küçük yaştan beri müzikle uğraşıyorum. 12 yaşımda ilk gitarını aldım, 14 yaşımda gitar ve şan dersi almaya başladım. Aynı yıl içerisinde Youtube'a cover çalışmalar yüklemeye başladım. Lisede okuduğum süre boyunca çeşitli sahnelere çıktım. Bilgi Üniversitesi işletme bölümünden mezunum. Anlayacağınız müzik hayatımda her zaman vardı ve olmaya da devam edecek. Bunların haricinde çok konuşan ve hareketli birisiyim. Fitness ve takım sporları yapmaktan çok keyif alırım. Spor da hayatımda müzik gibi vazgeçilmez bir yerde duruyor. Olmazsa olmazlarıma arkadaşlarımla vakit geçirmeyi de ekleyebilirim. Bazen boş boş, bazen dünyayı kurtarırmışcasına ettiğimiz sohbetler beni deşarj ediyor. -Gerçek ismin nedir? -Üçüncü teklin Poetry'i yayımladın. Tekerleme gibi insanın aklında kalan bir havası var. Şarkı sana mı ait? Hikayesini dinleyebilir miyiz? Evet şarkı bana ait. Söz ve müzik benim. Şarkıda aşık olduğum kadından bahsediyorum. Vücut hatlarının şiir gibi kıvrımları olduğundan, teninin evim gibi koktuğudan. Özellikle bu cümleleri yazarken ona basit bir iltifat etmek istemedim, o yüzden vücudunun kıvrımlarını sevdiğim şiirlerimin dizelerine benzetmek istedim, hem sanatsal hem de romantik. Bu ikisini birleştirdiğimde ortaya şiir çıkıyor 🙂 Teninin evim gibi kokması ise aslında yazdığım en naif cümlelerden biri olabilir. Çünkü derler ya senin ailen neredeyse evin de oradadır diye, işte bende onu ailem olarak adlandırmak istedim. -Neden hem Türkçe hem İngilizce sözleri tercih ediyorsun? Aslında belirli bir nedeni yok. Ben farklı kültürleri aynı çatı altında birleştirmekten aşırı keyif alıyorum. Alt yapı olarak şarkılarımı dinlediğinizde bu karışımı enstrümantal olarak da duyabilirsiniz. Bazen sözleri yazarken aynı anlamı İngilizce veya başka bir dil kullanarak daha farklı ilgi çekici şekilde verebileceğimi fark ediyorum. Beynim otomatik doldurmuş oluyor, ben de bu yüzden belirli çizgilere bağlı kalmadan dilleri karıştırarak yeni bir parça yazmış oluyorum. -Dünyaya açılma gibi bir hedefin var sanırım tüm şarkılarında iki dili tercih etmenin sebebi aynı zamanda Türkçe dilini de tanıtmak mıdır? Dünyaya açılmak istiyorum evet. Yukarıda da yazdığım gibi aslında belirli bir plan olmadan içimden geldiği gibi kullanıyorum dilleri şarkı yazarken ama Türkçe doğru kullanıldığı zaman kulağa çok güzel gelen bir dil ve yurt dışındaki çoğu insanın bunu görebilmesi ve duyabilmesi için full İngilizce yazdığım parçalara da ara ara türkçe cümleler ve kelimeler ekliyorum. Çünkü aslında bir müziği anlayabilmek için illa söylendiği dili anlamanıza gerek olduğunu düşünmüyorum. Hayalini kurduğum gibi yurt dışına açılabilirsem yabancı insanlara da Türkçenin o şiirsel kulağa hoş gelen tonunu duyurmak isterim. -Dou'nun kaleminden çıkan şarkıların çıkış noktaları kendisi mi yoksa başka hikayelerden de esinlenir mi? -Aynı zamanda oyunculuk hikayenin de olduğunu duyduk. Bize bahseder misin? Evet, aynı zamanda oyunculuk yapıyorum ve çok keyif alıyorum. Küçüklüğümden beri her film izlediğimde ben de hemen kendimi o filmde bir karakteri canlandırmak isterken bulurdum, yavaşta olsa bu hayalim gerçekleşmeye başladı. Bir filmde, dizide bir karakteri canlandırmak onun gibi düşünüp onun gibi konuşmak bana çok heyecan veriyor. Yakın zamanda yeni dizi Koyu Beyaz'ı göreceksiniz. Dizide Kevin karakterini canlandırıyorum. -Oyunculuk eğitimi aldın mı? Bağlı olduğum ajansta rol bazlı koçluk aldım. -Dou nelerden beslenir? Dou arkadaşlarla vakit geçirmekten,1 sezon diziyi bir gecede bitirmekten, her gece kaç milyon kez bitirdiğini bilmediği Friends'i izlemekten, spor yapmaktan ve tabii ki müzik yapmaktan beslenir. -Bir günün nasıl geçer? Şu anda çalışıyorum o yüzden günümün bir kısmı işte geçiyor. Eve geldiğimde erken kalktığım için 1 saatlik bir power Nap yapıyorum. Sonrasında genellikle kahve içmeye çıkarım, eve döndüğümde biraz gitar, biraz dizi sonra uyku. Aslında çalışmaya başlamadan önce bunların arasında bir de spora gitmek vardı. Düzenimi oturttuğum an sporu da gündelik hayatıma geri sokmak istiyorum. -Spor yapar mısın? Ahahah evet fazlasıyla. Yıllardır fitness yapıyorum, 3 sene boyunca profesyonel futbol oynadım, üniversite de profesyonel olarak Amerikan Futbolu oynadım. -Sağlıklı beslenme furyasında yerini aldın mı? -Vazgeçilmezlerin var mı? Ya da şansım dediğin bir eşya? Takılarım var. Takı takmayı çok seviyorum hatta bazen takısız dışarı çıktığımda kendimi çıplak hissediyorum. -En hoşlandığın yanların? Ben herkesle anlaşabilirim. Gerçekten anlaşamayacağım bir insan olduğunu düşünmüyorum, varsa da bunu challange gibi algılayıp yine işin sonunda anlaşmaya bakarım. -En hoşlanmadığın yanların? Çabuk sinirlenirim ve anlık öfkem yüzünden hiç kırmak istemediğim kalpleri kırdım. -Hobilerin nedir? Sinemaya gitmek, coctail yapmak, oyun oynamak, yurt dışı gezileri. -Stiline önem verir misin? Vazgeçemediğin parçalar var mı? Gardolabında olmazsa olmaz parça hangisi? Stilime önem veren birisiyim evet ama bu soru çok zor bir soru. Takılarım birinci sırayı alır sonrasında ayakkabılarım derim herhalde, 35 den fazla ayakkabım var. -Modayı takip eder misin? Evet, etmekten keyif alıyorum ama benim giyinişim biraz 90'larda kaldı. Vintage giyinmekten çok keyif alıyorum, giydiğim itemin bir hikayesi olmasından örneğin. -En sevdiğin müzik tarzı nedir? En sevdiğin ve ilham aldığın sanatçılar kimler? Gerçekten en sevdiğim tarzı seçemem. Zaten benim müziklerimde de çok farklı tarzların karıştığını duyabilirsiniz. İlham aldığım sanatçılar listesinde 1. sırayı Justin Timberlake alıyor. Küçüklüğümden beri onu ve Timbaland'in yaptığı alt yapıları dinleyerek büyüdüm. -En sevdiğin renk, kitap, sinema nedir? En sevdiğim renk kesinlikle yeşil. Stephen King'in romanları, Bad Boys serisi belki sanatsal olarak bir karşılığı çok fazla yok ama izlerken kendimi çocukluğumda hissediyorum. O yüzden bende anlamları çok fazla gerçekten, kaç kere izledim bilmiyorum. -İdolun var mı? Justin Timberlake az önce söylediğim gibi onun şarkılarıyla, onun gibi giyinmeye, dans etmeye çalışarak büyüdüm. -Hedeflerin nedir? Ben yazdığım parçaların büyük kitleler tarafından dinlenmesi, dinleyicilerimle aramda o özel bağı kurmanın hayali ile yaşıyorum. Yurt dışına açılmak istiyorum ve durmadan sahne yapmak istiyorum. Benim asıl hedeflerim bunlar, devamı zaten yoldayken seçimlerimizle belirlenecek. -Yeni projelerinden bahseder misin? Hali hazırda daha çıkarmamış olduğum 10'dan fazla parçam var ve yazmaya, gelişmeye yeni bir şeyler katmaya devam ediyorum. Sizlerin de dinlemesini sabırsızlıkla bekliyorum. Şarkılarım dışında oyunculuk yaptığım başka projeler de gelecek, onları da ileride konuşuyor oluruz.


Liseyi teknik okulda okumuştum. Sanata olan ilgimi de liseden mezun olduktan bir yıl sonra fark ettim. 2015 yılında tam zamanlı çalıştığım işimi bırakıp bir dövme makinesi aldım ve yetenek sınavlarına hazırlanmaya başladım. 2016'da Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Seramik ve Cam Tasarımı Bölümü'ne kayıt oldum. Bir süre eğitim aldıktan sonra bana göre olmadığına karar verdim ve yeniden yetenek sınavlarına girdim. 2018'de Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü'nü kazandım. Güncel sanat, baskı teknikleri ve çevremdeki çoğu sanatçı ile bu eğitim döneminde tanıştım. Bunlar olurken bir yandan dövme yapmaya da devam ediyordum. İstanbul'un hemen her semtinde ve Türkiye'nin diğer bazı büyük şehirlerinde dövme yapma fırsatım oldu. 2021'de ise Avrupa'daki büyük şehirlerde dövme turlarımı gerçekleştirdim ve motive edici bir ilgi gördüm. Ardından mezun olmak için Türkiye'ye geri döndüm ve geçtiğimiz Haziran ayında lisans eğitimimi tamamladım. Okulu bitirir bitirmez de Berlin'e geldim. Sernakkab, son dönemde ağırlık verdiğim bir tasarım-dövme pratiği. Buzdağının görünen kısmı yaptığım dövmeler olsa da, dövme yapmak bu sürecin sonuncu ve en kısa aşaması. Tasarım sürecim ise benim için bir macera ve hatta çoğu zaman terapi gibi. Desen, çeşitli baskı teknikleri ve özellikle Ebru sanatının imkanlarını kullanarak kendime özgür bir üretim alanı açıyorum ve insan anatomisini referans alarak özgün dövme tasarımları oluşturuyorum diyebilirim kısaca. İlk deneylerime başladığım sırada bu sürece bir isim vermeliyim diye düşünüyordum; geleneksel Türk sanatları hakkında okumalar yaptığım sırada, Alan W. Fisher ve Carol Garrett Fisher'ın Osmanlı'daki saray ressamlarının atölyeleri hakkında yazdığı bir makalede ser nakkaş terimiyle karşılaştım. Böylece yeni üretimlerime sernakkab ismini vermeye başladım. Teşekkür ederim! Fikir ilk olarak güzel sanatlar eğitimimin 3. yılında yaptığım bir final projesi olarak ortaya çıktı aslında. Böylece uzun bir süre üzerine düşünüp, eskizler alıp, araştırmalar yapma fırsatım oldu. Daha önce ebru teknikleri ile dövme tasarımı yapan yerli ve yabancı sanatçılar olduğunu öğrendim. Bu fikri geliştirmek ve yeni bağlamlarla ilişki kurabilmek adına çeşitli deneyler yaptım ve sonunda minimal, organik ve bilinçli çizgiler ortaya çıkarabileceğim metotlar geliştirdim. Üniversitedeki ilk yıllarımdan beri çalıştığım yüzey tasarımlarında hocalarım işlerimdeki dinamizm kavramına dikkat çekiyordu. Bunu fark ettikten sonra bilinçli olarak bu yönde üretimler yapmaya başladım. Doğada yansımalarını gördüğümüz akış, dallanma, hız, keskinlik gibi canlı hissettiren kavramları tasarımlarıma eklemeye çalışıyorum. Bunun yanı sıra yastık izinden ağaç gölgesine kadar birçok şeyi fotoğraflıyorum ve ilham gerektiğinde galerimde bir süre geziniyorum. Aynı zamanda görsel hafızamı farklı alanlardaki sanatçıları takip ederek de besliyorum. Örneğin beğendiğim bir müzik klibi olursa hemen prodüksiyon sürecini araştırıyorum, arkasındaki sanatçıları takibe alıyorum. Edindiğim bütün bu görsel verilerin çıktısı, olarak tarzım da kendi kendine evriliyor sanırım. Bunun yalnızca bir sebebi olduğunu düşünmesem de, en önemli sebebinin otantiklik olduğunu düşünüyorum. Paris'ten, Londra'dan, hatta Avustralya'dan bile İstanbul'a gelip sernakkab istiyorum diyenler oluyordu. Kenarda duran eskizlerim dahi ziyaretçiler tarafından farklı bulunuyor ve ilgi görüyordu. Bunun Avrupa'da da devam etmesi benim hoşuma gidiyor çünkü işlerim hakkında daha çok şey öğrenmek istiyorlar ve sorular soruyorlar. Kavramsal sanatla inişli çıkışlı bir ilişkim var. Aklıma gelen projeleri yapıyorum, yapmaya vakit bulamadıklarımı da not alarak ve eskizler çizerek elimde tutuyorum. Bol bol yeni yapılan işlere bakıyorum ve güncel sanatla bağımı koparmamaya çalışıyorum. Çoğunlukla fotoğraf çekerek ve okumalar yaparak veri biriktiriyorum. Çevremdeki diğer sanatçılarla tasarım işbirlikleri yapıyorum. Henüz bir zorluk yaşamadım. Sosyal medyanın bilgiyi ulaştırmada bu kadar hızlı ve sınırsız olması her şeyi kolaylaştırıyor. Türkiye'de 7 yıldır dövme yapıyor olmama rağmen şu an beni takip eden insanların %70'i başta Almanya ve Amerika olmak üzere farklı ülkelerden. Sanatın, özellikle de dövme sanatının evrensel bir dili olması sanatçılar için büyük bir avantaj. Dövme ve tasarım yapmaktan vakit buldukça kişisel çalışmalarıma devam ediyorum. Kent sosyolojisi üzerine çalışmış olduğum bir fotoğraf projem var, İstanbul 2022, aynı zamanda diploma projemdi. Şimdilerde projenin Berlin versiyonu için çalışıyoruz. Bir yandan da Almanca öğreniyorum ve yaklaşan sergilere hazırlanıyorum. Yakın gelecekte öncelikle yarım kalan kişisel projelerimi tamamlamak ve onları sergilemek istiyorum. James Cameron'ın Avatar'ı benim için büyük bir ilham kaynağı. Filmdeki atmosferi referans alarak yaptığım dövme tasarımları var ve bunların tamamını hayata geçirerek bir fotoğraf serisi oluşturmak istiyorum. Yanı sıra Berlin'deki diğer sanatçılarla ortak projeler planlıyoruz, yakında sosyal medya hesaplarımızdan paylaşacağız. Vaktinizi ayırdığınız için teşekkür ederim. Dövme sanatında şu an dünya genelinde adeta bir rönesans yaşanıyor ve bu dönemin bir parçası olduğum için çok mutluyum.


Merhaba. 21 Aralık 2000 tarihinde Lüleburgaz'da dünyaya geldim. Eğitim hayatıma Lüleburgaz'da başladım ve Edirne'de devam ettim. Dışardan bir yardım almadan yaptığım çizimlerimle lisedeki öğretmeninim dikkatini çekerek onun tavsiyesiyle Grafik ve Fotoğraf bölümünü bitirdim ve devamında da Trakya Üniversitesi'nde Grafik Tasarım bölümü okudum. Üniversiteye başladığım ilk sene dövmeye olan ilgim sebebiyle bu yönde bir adım attım ve 2019 senesinden beri dövme yapıyorum. İnsandan çıkma, ve insan vücudunda hüküm sürecek işler yapıyorum. Şu ana kadar dotwork, geometrik, illüstrasyon ve minimal çalışmalarımı ağırlıklı olarak sürdürdüm. Daha çok old school çalışmaları yapmaktan zevk alıyorum ama kendimi bu konuda biraz daha geliştirmem gerektiğini düşündüğüm için aceleci davranmıyorum. Dövme modelinin kendi tarzına uygun olup olmadığına karar vermeli ve en önemlisi hayatının ilerleyen dönemlerinde pişman olmayacağı bir bölge seçmeli. Acıyla ilgili tam olarak böyle bir bölge önerisinde bulunmayı doğru bulmuyorum çünkü acı eşiği kişiden kişiye çok fazla farklılık gösterebilir. Yine de sıkılmamaları adına bir bölge önerecek olursam görünmeyen bölgeleri tercih etmelerini öneririm. Şu ana kadar asla yapmam dediğim bir modelle karşılaşmadım o yüzden buna bir cevap veremiyorum. Yine de genel olarak sevgili isimleri ya da tarihleri yapmayı tercih etmiyorum. Her dövmecinin bakım önerisi farklı oluyor. Ben genel olarak dövmenin temiz tutulmasını ve ılık suyla günde 1 defa ovalamadan temizlenip, tampon hareketlerle kurulayıp devamında bol bol nemlendirilmesini öneriyorum. Hiçbir şekilde kaşımamalı ve soyulan deri kopartılmamalı. Dövme tam anlamıyla iyileştikten sonra bile güneşten korunmalı ve krem sürerek bakım yapmaya devam edilmeli. Çoğu zaman güzel bir ayrımcılığı oluyor diyebilirim. Erkek meslektaşlarımdan çekinen hemcinslerim tarafından tercih ediliyorum. Tabi ekstra olarak bazen erkeklerin gereksiz ilgisi de oluyor ve amaç dövmeden sapıyor. Genelde kadınlara ve ilk dövmesini yaptıranlara denk geliyorum ve genel olarak illüstratör modeller tercih ediliyor. Diğer konuya gelecek olursam, bence ilişkilendirilmemeli. Ama minimal dövmeleri kadınlar, daha kaba dövme olarak adlandırdığımız realistik dövmeleri de erkekler üzerinde daha çok görüyoruz.


Dr. Hanım Size Sarılabilir miyim? adlı konuklu tartışma programının tanıtım metni. Dr. Hanım Size Sarılabilir miyim? adlı programa hoş geldiniz. Ben Hayriyem Zeynep Altan, bir bayram sabahına uyanan eski çocuklar gibi heyecanlıyım. Yazmaya alışkınım. Çünkü ben bir yazarım. Konuşmaya; düşüncelerimi, duygularımı öğrencilerimle paylaşmaya, onlarla birlikte yol almaya alışkınım. Çünkü ben bir akademisyenim. Yani halk ağzıyla öğretmenim. Şimdi yapmaya giriştiğim şey ise; bu yaptıklarıma hem benziyor, hem de yeni bir şey olduğu için benzemiyor. İşte heyecanım bundan. Bir süredir uzak kaldığım öğrencilerime seslenir gibi, size sesleniyor olmaktan bir coşku duyuyorum. Kendime merak uyandıran bir ödev verdim: Kovid 19'la değişen hayatlarımızda neler oluyor? Sokağa gönlümüzce adım atamasak ta, bizi dünyayla buluşturan televizyonda neler oluyor? Dizilerde neler oluyor?. Saflığa, masumluğa gönderme yapan bu sözlere kayıtsız kalmak zor. Klipteki ev de Masumlar Apartmanı olunca, Han'ın oyuncak askeri; vurulan bir hayatın öznesi de olunca, daha çok gözyaşı dökeceğiz anlaşılan. Evet, Dr. Hanım Size Sarılabilir miyim? her cumartesi dizideki hikayeleri, karakterleri, bu öyküleri bizim için anlamlı kılan toplumsal yaraları, önyargıları masaya yatırıyor. Her şeyi konuşuyoruz ama boş konuşmuyoruz. Kendi varlığımıza, toplumumuza, dünyaya, sokağa, medyaya, yaşama ayna tutuyoruz. Gördüklerimizi sakınmadan sunuyoruz. Kırmızı Oda'ya bir de buradan bakmaya, hayatınızdaki kırmızıları bir de bu pencereden görmeye ne dersiniz? Haydi o zaman. Başlayalım. Programın İlk Konuğu: Tatavla'da Bir Delirme Vakası ve Maruha eserleriyle edebiyat dünyasına giriş yapan yazar ve dramaturg Bade Erbayav. Yaklaşık 25 yıldır üniversitelerin iletişim ve sanat-tasarım fakültelerinde ders veren Prof. Dr. Hayriyem Zeynep Altan, moderatörlüğünü yaptığı Dr. Hanım Size Sarılabilir miyim?de hem iletişimbilimci kimliğiyle, hem de yazdığı romanlarda kadın benliğini titizlikle inceleyen yazar kimliğiyle; Kırmızı Odaya başka bir pencereden bakmanın yollarını keşfediyor. Bu keşifte kendisine uzmanlıklarıyla, kişilikleriyle birbirinden renkli konuklar eşlik ediyor. Kadınların, erkeklerin ama en çok ta ötekileştirilen, sesleri susturulan kadınların ve kadınlıkların öyküleri masaya yatırılıyor. Bu sohbetlerde iletişim, psikoloji, sanat, edebiyat, gündelik yaşam, insan varlığını anlamanın ne kadar anahtarı varsa, her biri cesurca kullanılıyor. Kanaatlerin özgürce çarpışmasına, kaos yaratmadan konuşup anlaşmaya susayanlar; haydi buraya! Bu program sizin için.


Tarihi olaylar göz önüne alındığında Türk devlet ve topluluklarının tarih sahnesinde görülmeye başlamalarından itibaren zamanla büyük bir coğrafyaya yayılmış olmaları ve özellikle Osmanlı döneminde artan kültür etkileşimleri her alanda olduğu gibi müzik kültürünün de çeşitlenmesine ve gelişimine zemin hazırlamıştır. Böylece pek çok koldan beslenen Türk müziği zengin bir kültür yapısına kavuşmuştur. Klasik Türk müziği; kökleri Orta Asya Türk müziği, islam tasavvuf müziği ve Ortadoğu Anadolu müziğine dayanan eşsiz ve zengin bir repertuvara sahip bir müzik türüdür ve Türk Sanat Müziği olarak anılmaya başlanması Cumhuriyet dönemiyle birlikte olmuştur. 16. yüzyıldan itibaren, Türk musikisini şekillendiren faktörlerden en önemli olanı işe şüphesiz şiirdir. Usta şairler ve zengin şiir kültürünün etkisiyle Türk müziği ve şiirleri iç içe geçmiştir. Bu etkileşim ve gelişim Doğu seferleri sırasında saraya getirilen Doğulu müzisyenlerin musikiye yeni makam ve nağmeler kazandırması unutulmaz eserlerin bestelenmesi için zemin hazırlamış ve İsmail Dede Efendi ve Itri gibi dev isimlerin yaşadığı bu çağ, Türk musikisinin zirve yaptığı dönemler arasında kabul edilmiştir. Tanzimat Fermanı'nın ilanı, Osmanlı Devleti için her konuda olduğu gibi musiki alanında da bir dönüm noktası olmuştur. Tanzimat sonrasında Romantik Döneme giren Türk musikisi, Cumhuriyetin ilk yıllarına kadar duygu dolu eserlerle varlığını sürdürmüştür. Cumhuriyetin ilanından sonra ise Türk musikisi modern döneme girmiş ve Klasik Türk Musikisi ve Türk Sanat Müziği olmak üzere iki kola ayrılmıştır. Türk Sanat Müziği ile Klasik Türk Müziği birbirine yakın kavramlar olmakla birlikte; Klasik Türk Müziği, tarihi anlayış ve geleneği temsil ederken, Batı müziğinin izlerini taşıyan sanat müziği kavramı ise daha çok bu musikinin Cumhuriyet dönemindeki modernizm biçimini ifade eder. 20. yüzyılın ortalarından bugüne kadar gelen dönem çağdaş dönemdir. Bu dönemin en önemli temsilcilerinden biri Münir Nurettin Selçuk'tur. Bu dönemde modern müzik anlayışına uygun kısa süreli, kısa güfteli ve hareketli şarkı ve fantezi formları Türk Sanat Müziği'ne hakim duruma gelmiştir. Bu modern anlayışı destekleyen unsurlardan birisi de tasavvufi felsefeye dayanan öğretinin yerini zamanla modern anlayışla, nota üzerinden eser öğretilen koro ve derneklere bırakmasıdır. Bu modernleşme dönemi Hacı Arif Bey ile başlamış Fehmi Tokay, Zeki Arif Ergin ve Ahmet Avni Konuk gibi bestekarlar eliyle devam ettirilmiştir. Bu anlayışın Batı müziğini model alması sonucunda, koro ve konser gibi uygulamalar yaygınlık kazanmış; keman, piyano, klarnet gibi Batılı sazlar da saz heyetlerine girmiştir. Önce Selçuklu, sonra Osmanlı coğrafyasında yer alan birçok müzik makamının bütünleşmesiyle ortaya çıkan Türk sanat müziği, içerik açısından çok zengindir. TRT repertuvarında 19 bine yakın Türk sanat müziği eseri bulunduğu bilinmektedir. Kaynaklarda; bu müzikte 600'den fazla makam bulunduğu söylense de çeşitli kaynaklara göre bu rakam değişiklik göstermektedir. Günümüze ulaşabilen makam sayısı 200 iken, bugün 50 makam yaygın olarak kullanılmaya devam ediyor. Bunlar arasında; hicaz, nihavent, hüzzam, rast, uşşak, kürdilihicazkar, hüseyni, segah ve muhayyerkürdi makamlarını sayabiliriz. En bilinen usüller ise; düyek, aksak, semai, curcuna, sofyan, yürük semai ve ağır aksak gibi çeşitli usüllerdir. Ud, kanun, keman, ney, tambur, lavta, klasik kemençe, rebap, santur, kudüm, def ve zil ise; Türk müziğinde en sık duyulan enstrümanlardır. Binlerce yıllık geçmişe ve köklü bir arşive dayanan Türk sanat müziği hala geçmişin izlerini günümüze taşıyor ve dilimizden düşmeyen unutulmaz eserleriyle dinamizmini korumaya devam ediyor.


Merhaba sevgili Gazete Sanat okuyucuları. Dünden Bugüne Türk Sanat Müziği konulu yazımın ikinci bölümünde size birçoğumuzun aşina olduğu unutulmaz eserlerden birkaçını derledim. - Olmaz İlaç Sine-i Sad Pareme Sözleri Namık Kemal'e ait olan meşhur segah şarkısı Hacı Arif Bey tarafından o dönemde amansız hastalığa yakalanan eşi Zülf-i Nigar Hanım anısına bestelenmiştir. Yüz parça olmuş kalbime ilaç yoktur. Dünyanın bütün hekimleri yarama baksalar da, - Yine Bir Gülnihal Aldı Bu Gönlümü Dede Efendi'nin Batı müziğinden esinlenerek bestelediği rast şarkısıdır. Osmanlı'da Abdülmecit dönemi, batılılaşmanın her alanda olduğu gibi Türk Musikisinde de hissedildiği bir dönemdi. Dede efendi bu durumdan epey rahatsız olmasına rağmen Doğu'nun Batı'dan daha ileride olduğunu ispat etmek için ilk Osmanlı Valsi de denilen bu eseri bir gecede bestelemiştir. - Gamzedeyim Deva Bulmam Sözleri Tatyos Efendi'ye ait olan uşşak makamındaki sofyan usulü şarkıdır. Müzeyyen Senar, Ahmet Özhan, Cansu Koç, Melahat Gülses, Kubat gibi birçok sanatçı tarafından seslendirilmiştir. Esere 1980 yılında Barış Manço tarafından Kurtalan Ekspres ile 20. sanat yılı için yayınladığı albümünde yer verilmiştir. - Neva Kar Buhurizade Mustafa Itri'nin kar formundaki eseridir. Bütün Klasik Türk müziği repertuvarının en değerli eserlerinden biri olarak kabul edilir. Neva Kar, birçok şiire konu olacak kadar şöhret bulmuş ve musiki erbabı arasında çok sevilmiştir. Güftesi Farsça olup, şair Hafız-ı Şirazi'ye aittir. Eser neva makamında başlayıp bitmekle beraber, içinde çok sayıda makam ve usul geçişleri ile terennümler vardır. Eser Nim Sakil usulüyle başlamakla birlikte eser içinde Sakil, Devr-i Revan, Remel, Yürük, Semai, Devr-i Kebir, Berefşan, Fer ve Muhammes usulleri de kullanılmıştır. Eserin özellikle Münir Nurettin Selçuk icrasını dinlemenizi tavsiye ederim. - Biraz Kül Biraz Duman Ümit Yaşar Oğuzcan'ın kaleme aldığı eser Münir Nurettin Selçuk tarafından bestelenmiştir. Aksak usulde, nihavent makamındaki eserin güzel bir de Nesrin Sipahi yorumu vardır. Ayrıca eserin Ahmet Özhan yorumunu da dinlemenizi de tavsiye ederim. - Sevmekten Kim Usanır Hikmet Münir Ebcioğlu tarafından kaleme alınan eserin bestekarı Teoman Alpay'dır. Rast makamındaki eser Behiye Aksoy'un eşsiz yorumuyla da akıllarda yer edinmiştir. - Artık Bu Solan Bahçede Faruk Nafiz Çamlıbel'in eşinin vefatından sonra kaleme aldığı ve Usta Bestekar Alaeddin Yavaşça'nın bestelediği dillerden düşmeyecek bir şarkıdır. 1966'da hicaz makamında bestelenen eser Zeki Müren, Behiye Aksoy, Emel Sayın, Mustafa Sağyaşar, Yaşar Özel, Ahmet Özhan ve onlarca sanatçının sesinden kalbimize nakşeden bir eserdir. - Akasyalar Açarken Güftesi ve bestesi Yesari Asım Aksoy tarafından kaleme alınan hüzzam makamındaki eser Sezen Aksu, Muazzez Ersoy gibi birçok ünlü isim tarafından yorumlanmıştır. Ayrıca eser 1981 yılında Yüksel Uzel'den İbrahim Tatlıses'e, Adnan Şenses'ten Zerrin Özer'e daha nice ünlü ismin yer aldığı Ünlüler Korosu tarafından da yorumlanmıştır. - Ah Bu Şarkıların Gözü Kör Olsun Güftesi Şahin Çandır'a bestesi Avni Anıl'a ait olan eser ilk kez Muazzez Abacı tarafından 1989'da Felek adlı albümde seslendirilmiştir. Kürdilihicazkar makamındaki şarkı Ümit Besen, Emel Sayın, Ayşe Tunalı gibi birçok isim tarafından da yorumlanıştır. - Vurgun Sayılır Güftesi 1989 yılında şair Cemal Safi tarafından kaleme alınan eser uşşak makamındadır ve 1990 yılında Selçuk Tekay tarafından bestelenmiştir. Cemal Safi eserin güftekarı olarak Hürriyet Gazetesi'nin altın kelebek ve Milliyet Gazetesinin yılın en sevilen on şarkısı birincilik ödüllerine layık görülmüş bunun yanı sıra İmkansız, Rüyalarım Olmasa gibi bilindik eserleri de kaleme almıştır. - Benzemez Kimse Sana Bayati makamında bir şarkıdır. Bestesi Fehmi Tokay'a, güftesi ise Rüştü Sardağ'a aittir. Müzeyyen Senar ile özdeşleşmiş bir eserdir. Kıt'alar nasıl keşfediliyorsa. Yer yüzündeki hayat kaynakları su ve cevherler nasıl aranıyorsa biz de dünya genelinde içimizdeki cevherleri arayıp bulup insanların tanımasını sağlamamız gerek. Bizi biz yapan. İnsan yapan unsur duygularımızdır. Her insan bir cevherdir. onun içindeki cevheri de biz aramalıyız. Bir koltukta iki karpuz sığmaz derler ama sevgiyle azimle her şey başarılır.. Size ne mutlu ülkemize talebeler yetiştirip dünyaya sunduğumuz ve içlerini müzik notalarıyla doldurup çok yönlü nesiller yetiştirdiğimiz için. Sizleri candan kutluyorum bu güzellikleri sunan medya yı da kutluyorum. Yollarınız açık ve aydınlık olsun.


Ivo Dimchev, 1976 doğumlu Bulgaristanlı bir koreograf, görsel sanatçı, şarkıcı ve söz yazarı. Çalışmaları; gösteri sanat, dans, tiyatro, müzik, çizimler ve fotoğrafın aşırı ve renkli bir karışımı. Dimchev 30'dan fazla performansın yazarıdır. Dans ve tiyatro için çok sayıda uluslararası ödül almış ve çalışmaları tüm Avrupa, Güney ve Kuzey Amerika'da sunulmuştur. Sanat eserinin yanı sıra Dimchev, Ulusal tiyatro akademisi Belçika Kraliyet dans konservatuarı, Antwerp Hochschule der Künste, DanceWeb gibi yerlerde dersler de vermiştir. Bulgaristan'da Humarts Vakfı'nın kurucusu ve direktörüdür ve her yıl çağdaş koreografi alanında bir ulusal yarışma düzenler. Dasarts akademi'de sahne sanatları üzerine yüksek lisans eğitimini tamamladıktan sonra Ekim 2019 dolaylarında Brüksel'e taşınır ve burada haftalık olarak uluslararası genç sanatçılara görünürlük kazandıran Volksroom performans alanını açar. Ocak 2013'ten itibaren 4 yıl Brüksel'deki Kaaitheater'da bir rezidans sanatçısı olarak yaşamıştır. 2014 yılında Ivo, Bulgaristan'ın Sofya kentinde çağdaş sanat ve müziğe odaklanan bağımsız bir mekan olan MOZEI'yi açar. Gösterişsiz koreografi ile bir konser sloganıyla ortaya çıkan Sculptures'ın müzik, metin ve koreografisi Ivo Dimchev'in kendisine ait. Prömiyeri Viyana'daki Volkstheater'da Impulstanz festivalinde gerçekleştirdi ve video İsviçre'nin Lozan kentindeki Arsenik tiyatrosunda kaydedildi. Songs from my Showsda Ivo Dimchev kariyeri boyunca oluşturulmuş etkileyici bir külliyatı canlı bir konser olarak sunuyor. Son 15 yılda muazzam müzikalite ve olağanüstü dans ve tiyatro prodüksiyonlarının önemli parçaları burada Dimchev tarafından toplanır ve orijinal bağlamlarından kurtarılarak bağımsız, bireysel opuslar olarak sunulur.


Yapı Kredi Kültür Sanat'ta 8 Mart Dünya Kadınlar Günü vesilesiyle bir öykü okuması gerçekleşiyor. Orta yaşlarında güzel bir kadın, antika eşyaların görkemi içinde ve sımsıkı kapalı perdelerin ardında geçen bir hayat, bu tekdüzelikle tezat oluşturan coşkulu akşam sofraları, ölüm tutkusu ve bu tutkunun ardındaki sırlar... Selçuk Baran'ın (1933-1999) Kış Yolculuğu kitabının ilk öyküsü olan Türkan Hanım'ın Ölümü, 8 Mart Dünya Kadınlar Günü vesilesiyle 7 Mart Cumartesi günü saat: 17:00'da Loca sahnesine taşınıyor. Gizemli ve hüzünlü bir kadının hayatını çevresindeki kişilerin ağzından aktaran öykü, Tiyatro Hemhal'in yorumuyla teatral bir öykü okumasına dönüşüyor. Ayşe Draz'ın yönettiği oyunun oyuncuları Kayhan Açıkgöz, Ekremcan Arslandağ, Nezaket Erden, Pınar Güntürkün, Hakan Emre Ünal, dramaturg Özlem Hemis.


Uluslararası Herifairs çatı organizasyonunun üyesi olan Heritage fuarları, bu yıl Bodrum'da Heritage Festival Halikarnassos adı altında dünya kültür sanat çevrelerinde iz bırakmaya aday uluslararası ölçekte bir festival düzenliyor. 7-12 Ekim tarihleri arasında TG Expo Uluslararası Fuarcılık tarafından organize edilecek etkinlik, Bodrum'u dünya kültür mirasının yeni başkenti yapmaya hazırlanıyor. Bodrum, turizmden sonra dünya kültür mirasının yeni başkenti olmaya hazırlanıyor. TG Expo Uluslararası Fuarcılık tarafından, Kültür ve Turizm Bakanlığı destekleri, Bodrum Belediyesi ve Bodrum Esnaf Sanayici ve İş İnsanları Derneği'nin işbirliği ile 7-12 Ekim 2021 tarihlerinde organize edilecek Heritage Festival Halikarnassos, 100'den fazla katılımcıyı yerli ve yabancı toplam 15 binin üzerinde ziyaretçi ile buluşturacak. Uluslararası alanda referans isim olarak kabul gören birbirinden kıymetli 50 sanatçının ve 45 konuşmacının yer alacağı etkinlik sanat, zanaat, yeme-içme, konser, eğlence, tiyatro ve atölye çalışmaları ile dünya kültür mirasında yeni bir iz bırakmaya hazırlanıyor. Helenistik ve Roma devirleri için büyük öneme sahip olan ve dönemin Halikarnas şehrinin başlangıç noktası olarak kabul gören Myndos Kapısı, Heritage Festival Halikarnassos'un ana etkinlik alanı olacak. 6 gün sürecek olan festival, Heritage Bazaar, Feast Square ve Heritage Odeon olmak üzere ana etkinlik alanı içerisinde oluşturulan farklı bölümlerde birbirinden değişik ve ilgi çekici etkinliklere ev sahipliği yapacak. Tasarım, el sanatları, sahaflar, son moda 'vintage' koleksiyonlar, kültürel tarihten ilham alan antika, takı, cam işleme, seramik ve daha birçok farklı alanda emek ve hünerlerini sergileyen usta, zanaatkar, tasarımcı ve sanatçının yer alacağı Heritage Bazaar, katılımcılara ve ziyaretçilere eşsiz bir alışveriş deneyimi sunacak. Feast Square alanında organize edilecek 'Geleneksel Lezzetler' etkinliğinde ise Orta Asya'dan Mezopotamya'ya, Akdeniz'den Balkanlar'a uzanan Türk yemek arkeolojisinin henüz keşfedilmemiş lezzetleri damaklarda iz bırakacak. Dünya mutfağının da en iyi örneklerinin sergileneceği ziyafet meydanında ziyaretçiler eşsiz lezzetleri tatma imkanı bulacak. Heritage Odeon'un doğal tarihi dokusuna uygun düzenlenecek festival içeriğinde de miras sohbetleri, sergi, animasyon ve belgesel gösterimleri, masal anlatıları ve tiyatro gösterileri olacak. Ayrıca, organize edilecek dinletiler ve şehrin farklı noktalarına yerleştirilecek enstalasyon çalışmaları kültürel mirası Bodrum'da yeniden canlandıracak. Festivale özel düzenlenecek gastro ve turizm turları keşfedilmemiş tatları ve yerleri referans isimlerle deneyimle fırsatı sunacak. Bodrum Kalesi, Bodrum Açık Hava Sahnesi, Antik Tiyatro, I. Artemisa ve Mausolos Sergi Salonları, Aya Nikola Kilisesi, Dibeklihan Kültür ve Sanat Köyü gibi Bodrum'un farklı bölgelerinde gerçekleştirilecek etkinlikler ve kültür turları, Heritage Festival Halikarnassos'u küresel ölçekteki muadillerinden ayıran en önemli unsurların başında geliyor.


Caddebostan Kültür Merkezi 26 Ekim 2022 Çarşamba günü saat 20:00'de gerçekleşecek görkemli bir açılış konseri ile 2022-23 sezonuna merhaba diyor. Yepyeni bir bakış açısıyla tüm müzik türlerini kucaklayan CKM, konser programları ve etkinlikleri ile yeni sezonda adından söz ettirmeye hazırlanıyor. Kadıköy Belediyesi yepyeni vizyonuyla İstanbul'un en prestijli konumu Bağdat Caddesinde bulunan kültür sanatın kalbi 'Caddebostan Kültür Merkezi' çatısı altında başlatacağı Dünya Müzikleri Konser Serisine contemporary besteci / piyanist KIANN'ın Echoes Of Life temalı konseriyle başlıyor. İran asıllı İtalyan çağdaş besteci ve piyanist KIANN'ın sıra dışı ama bir o kadar da dinleyicilerin kendinden parçalar bulabileceği bestelerinden oluşan Echoes Of Lifea birbirinden değerli mezzosoprano, keman ve çellodan oluşan bir trio eşlik edecek. Bu konseri sanatçı Hayatın Yankıları olarak adlandırmış. Çünkü hayatı boyunca yazdığı ilk parçadan, bestelediği en son esere kadar tüm şarkılar hayatının bir betimlemesini içeriyor ve bunu 'adeta aklımın içinde büyük yankılar bırakan bir hız treni misali duygularının tasviri' olduğunu vurguluyor. KIANN Hayatın Yankıları programında yer alan eserlerin hayatının tüm bu aşama ve zamanlarını yansıttığını ve de bu konseri dinleyenlerin bu eserlerle kolayca bağ kurabileceklerini ve kendilerinden bir parça bulabilecekleri bir yolculuğa çıkaracağını anlatıyor. 26 Ekim Çarşamba günü 'Caddebostan Kültür Merkezi'nin açılış konserinde ünlü sanatçıya genç kuşağın en başarılı çellistlerinden Pelin Odabaşı, son dönemde yıldızı parlayan genç kemancı Aliya Okeeva ve İzmir DOB'un başarılı ve sergilediği performanslarıyla adından çok söz ettiren mezzosopranosu Aylin Odabaşı eşlik edecek. Mezzosoprano Aylin Odabaşı'nın seslendireceği üç farklı dildeki Farsça, İtalyanca ve Latince yazılmış aryalarla bezeli bu benzersiz konser dinleyicilerini çok farklı bir yolculuğa çıkartacak. KAM MANAGEMENT katkılarıyla gerçekleşecek bu konserin biletleri https://www. mobilet. com sitesinden satın alınabilir.


Arter 28 Şubat 2020 Cuma akşamı, piyanoda Tolga Atalay Ün, kemanda Veriko Tchumburidze, çelloda Umut Sağlam'dan oluşan Dünya Sahnelerinde Genç Müzisyenler Üçlüsü'nü konuk ediyor. Sevgi Gönül Oditoryumu'nda gerçekleşecek konserde üçlü, Popper, Dvorak, Beethoven ve Schubert'ten eserleri seslendirecek. Güher ve Süher Pekinel'in vizyonu ve öncülüğünde hayata geçirilip 12 yıldır yürütülen ve 6 yıldır Tüpraş'ın sponsorluğu ile devam eden Dünya Sahnelerinde Genç Müzisyenler, Türkiye'den sıra dışı yeteneklere sahip genç müzisyenleri yaşam ve enstrüman bursu ile destekleyerek 12 yıldır dünya sahnelerine takdim ediyor. DSGM'de yer alan ve bugünün uluslararası platformda aranan solistleri haline gelmiş müzisyenler Arter'de seyircilerle buluşuyor. Türkiye'de klasik müziğin gelişmesi ve yurt dışına açılması konusunda önemli katkıları olan bu kuruluşun yetiştirdiği sanatçılar, klasik müzik severler için kaçırılmayacak bir seri oluşturuyorlar. Serinin 4. konserinde, Dünya Sahnelerinde Genç Müzisyenler Üçlüsü yer alıyor. Dünya Sahnelerinde Genç Müzisyenler Üçlüsü'nde piyanoda 2018 Beethoven Madalyası sahibi, Royal College of Music doktora öğrencisi piyanist Tolga Atalay Ün yer alıyor. Kemanda, genç müzisyenlerin ödüllendirildiği prestijli müzik yarışmalarından olan 15. Uluslararası Henryk Wieniawski Keman Yarışması'nı henüz 20 yaşındayken kazanan Veriko Tchumburidze bulunuyor. Çelloda ise Almanya'da Barenboim-Said Akademisi'nde eğitimine devam eden, 2018 Gaetano Zinetti Uluslararası Müzik Ödülü sahibi Umut Sağlam bulunuyor. Dünya Sahnelerinde Genç Müzisyenler Üçlüsü, 28 Şubat 2020 Cuma akşamı saat 20:30'da Sevgi Gönül Oditoryumu'nda olacak. Konser biletleri Arter'den temin edilebilir ya da 0212 708 58 01 numaralı telefon yoluyla rezervasyon yaptırılabilir.


UNESCO Yaşayan İnsan Hazinesi ödüllü sıra dışı çini ustamız Sıtkı Olçar'ın aramızdan ayrılışının 10. yıldönümünde, kızı Kübra Olçar Erden'in babası anısına kaleme aldığı Babamı Alan Martı kitabı raflardaki yerini aldı. Dünyaca ünlü çini sanatçısı Sıtkı Usta'yı kızının gözünden anlatan Babamı Alan Martı'da, ustanın anılarında dile getirdiği öyküler de yer alıyor. Çini sanatına farklı bir boyut kazandıran Sıtkı Olçar'ın tüm sevenlerine ithaf edilen kitabın telif geliri ise yardıma muhtaç kız çocuklarının eğitimine aktarılacak! Kendine özgü çalışmalarıyla çini sanatına yeni bir vizyon kazandıran, Kütahya'nın meşhur çini ustası Sıtkı Olçar, vefatının 10. yılında kızı Kübra Olçar Erden'in kaleme aldığı Babamı Alan Martı adlı kitapla anılıyor. Kübra Olçar Erden, hayatının kahramanı olarak nitelediği babası Sıtkı Olçar'ın yaşamöyküsünü kaleme alma macerasını Ruhumda hapsolmuş, özgürlüğünü bekleyen buruk bir kelebek uçuyor on yıldır, az kaldı yakındır özgürlük sözleriyle ifade ediyor. Sıtkı Olçar'ın kızı Kübra Olçar Erden'in, 15 Kasım 2010'da vefat eden babasıyla yaşadığı acı-tatlı hiçbir şeyi unutmamak adına yola çıkarak yazdığı Babamı Alan Martı; Bir Sıtkı, Bir Dost Sıtkı, Bir Baba Sıtkı ve Bir Usta Sıtkı başlıklı dört bölümden oluşuyor. Kitapta, yaratıcılığını tarihle ve geçmişin izleriyle besleyen, UNESCO Yaşayan İnsan Hazinesi ödüllü Sıtkı Usta'nın kendisinin dile getirdiği anıları da okurlarla buluşuyor. Babamı Alan Martı'nın kapağında ise Kübra Olçar Erden'in yıllar önce babası için yaptığı yağlı boya martı resmi yer alıyor. Kitabın kapak ve sayfa tasarımları da, aynı zamanda grafik tasarım öğretmeni olan kızı Kübra Olçar Erden'in imzasını taşıyor. 1980 yılından itibaren, özellikle İznik çinileri üzerine çalışan ve kaybolup gitmekte olduğu sanılan Kütahya çiniciliğine yeni bir boyut ve dinamizm kazandıran Sıtkı Usta, farklı dokunuşlarıyla sanatında kendi tarzını oluştururken, kendisine ve sanatına ilham veren Kütahya'dan hiç kopmadı. Kütahya çinilerini tüm dünyaya tanıtan, daima herkesin ilgisini buraya çekmeye çalışan Sıtkı Usta, çiniciliğe farklı bir boyut katarak bu geleneksel Türk el sanatının değerini ülke sınırlarının dışına taşıdı. Geçmişe ait olanı, tarihin damıttıklarını kendi yaratı sürecinde bambaşka bir bakış açısıyla yeniden değerlendiren Sıtkı Usta 1980 yılından, vefat ettiği 2010 yılına kadar yurtiçi ve yurtdışında çok sayıda kişisel sergi açarak büyük bir hayran kitlesi edindi. Kübra Olçar Erden'in kaleme aldığı Babamı Alan Martı adlı kitap, Arel Kitap etiketiyle raflarda ve internet sitelerinde okurları bekliyor.


4. Uluslararası Yeşilay Karikatür Yarışması, Bağımlılıklarla Mücadelenin 100. Yılında Sağlıklı Yaşamın Önemi temasıyla düzenleniyor. Yeşilay'ın kuruluşunun 100. yıldönümünde yeni bir ödülün de verileceği yarışmaya başvurular 7 Şubat 2020 Cuma gününe kadar devam ediyor. Yarışmayla ilgili değerlendirmelerde bulunan Yeşilay Genel Müdürü Sultan Işık, Dünyanın dört bir yanından karikatüristin kendi kültürel perspektiflerini yansıtacakları ilham verici eserleri görmek için sabırsızlanıyoruz. dedi. Yeşilay dünyanın, ülkemizin ve özellikle gençlerin bağımlılıklara karşı dikkatini çekmek ve farkındalık oluşturmak amacıyla Uluslararası Yeşilay Karikatür Yarışması'nın 4'üncüsünü düzenliyor. Dünyadan ve Türkiye'den profesyonel ve amatör tüm karikatüristlerin katılımına açık olan yarışmanın bu yılki teması Bağımlılıklarla Mücadelenin 100. Yılında Sağlıklı Yaşamın Önemi olarak belirlendi. Yarışmaya başvurular yesilay. org. tr adresinden yapılabiliyor. 4. Uluslararası Yeşilay Karikatür Yarışması'nın teması belirlenirken sağlıklı yaşam bilincinin ve bu yönde geliştirilen alışkanlıkların bağımlılık yapıcı maddelerden uzak durulmasına katkı sağlayacağı gerçeğinden hareket edildi. Yarışma sonucunda birinciye 10 bin TL, ikinciye 7 bin 500 TL, üçüncüye ise 5 bin TL ödül verilecek. Bunun yanı sıra 3 kişiye de 2 bin 500 TL'lik başarı ödülü verilecek. Ayrıca bir kişi 2 bin 500 TL'lik Mazhar Osman Ödülü'nün ve bir kişi de 2 bin 500 TL'lik 100. Yıl Özel Ödülü'nün sahibi olacak. Yeşilay, 4. Uluslararası Yeşilay Karikatür Yarışması'nda toplam 35 bin TL ödül dağıtmış olacak. 1884 yılında doğan ve 1951 yılında yaşamını yitiren Ord. Prof. Dr. Mazhar Osman, Türkiye'de ilk modern ruh sağlığı hastanesini hayata geçiren hekimdir. Türkiye'de akıl ve sinir hastalıkların çağdaş yöntemlerle tedavisinde öncülük etmiştir. 1920 yılında İstanbul'da Hilal-i Ahdar adıyla Yeşilay'ı kurmuş ve 1945 yılına kadar başkanlığını üstlenmiştir. 1920 yılında faaliyete başlayan Yeşilay, insan onurunu ve saygınlığını temel alan, toplumu ve gençliği ayrım gözetmeden zararlı alışkanlıklardan korumak için çalışan, milli ve ahlaki değerleri gözeterek bağımlılıklarla mücadele eden; önleyici ve rehabilite edici halk sağlığı ve savunuculuk çalışmaları yürüten bir sivil toplum kuruluşudur. Alkol bağımlılığıyla mücadele hedefiyle kurulmuş; kuruluşundan günümüze bağımlılık türleri arttıkça Yeşilay'ın tüzüğüne yeni çalışma alanları eklenmiştir. Alkolden sonra sigara, uyuşturucu madde, kumar ve teknoloji bağımlılığı mücadele alanlarına dahil olmuştur. Ülkemiz genelinde 116 Yeşilay şubesi, dünya genelinde ise 70 Ülke Yeşilayı bulunmaktadır. Yeşilay, 2013 yılında yapılan tüzük değişikliğiyle çalışma alanlarına rehabilitasyon hizmetini de eklemiştir. 2015 yılında YEDAM kurulmuştur. 444 79 75 Danışma Hattı ile çağrı merkezi hizmeti vermeye başlayan Yeşilay Danışmanlık Merkezi, şu an Türkiye genelinde aktif olarak 39 Yeşilay Danışmanlık Merkezi ile hizmet vermektedir. Toplumu bağımlılıklardan korumak ve bilinçlendirmek için yaptığı çalışmalarından dolayı Yeşilay, 1934 yılından bu yana Kamuya Yararlı Cemiyetler arasında yer almaktadır. BM Ekonomik Sosyal Konsey Özel Danışmanlık Statüsüne ve Avrupa Kalite Yönetimi Vakfı Mükemmeliyette 5 Yıldızlı Yetkinlik belgesine sahip olan Türkiye'nin tek sivil toplum kuruluşudur.