İstanbul Modern Sinema, Türk Tuborg A. Ş.'nin katkılarıyla yeni yılın ilk programını kısa filmlere ayırıyor. Türkiye ve dünyadan kısa filmler, Biz de Varız! Kısalar ve Oscar Kısalar başlıkları altında iki seçkide bir araya geliyor. 27 kısa filmin seyirciyle buluşacağı Gelecek Kısa programı, 21 Ocak 31 Ocak tarihleri arasında ücretsiz ve çevrimiçi olarak gösteriliyor. İstanbul Modern Sinema, keşfe daha açık, piyasa koşullarından bağımsız, bir araştırma alanı olarak yaşayabilen özgür bir format olan kısa filmlerden oluşan zengin bir programı sinemaseverlerle buluşturuyor. Toplamda 27 kısa filmin gösterileceği Gelecek Kısa adlı program iki seçkiden oluşuyor. Biz de Varız! programının devamı niteliğinde olan seçkinin ilkinde geçen yıl Türkiye'de üretilmiş 19 kısa film yer alıyor. Programda 3D animasyondan belgesele, deneyselden drama uzanan filmlerin gösteriminin yanı sıra yönetmenleriyle çevrimiçi buluşmalar da gerçekleşiyor. 21-27 Ocak tarihleri arasında gösterilecek seçkide yer alan kısa filmler arasında Mamaville, Ahtapot, Lal, Disonans bulunuyor. İkinci seçki ise 2020 yılında Akademi Ödülleri'nde animasyon ve canlı çekim dallarında Oscar'a aday olan 8 kısa filmden oluşuyor. 28 Ocak 31 Ocak arası yayınlanacak Oscar'ın kısaları arasında ödül sahibi Komşuların Penceresi filmi yer alıyor. 21 Ocak 31 Ocak tarihleri arasında gösterilecek olan Gelecek Kısa programı ücretsiz ve çevrimiçi olarak izleyiciyle buluşuyor. İstanbul Modern'in web sitesi üzerinden erişime sunulan filmler, gösterim programında belirtilen tarih-saat aralıklarında yayında kalıyor. Güneşli bir yaz günü deniz kenarında canları sıkılan 8-9 yaşlarındaki iki arkadaş olan Ece ve Efe denizden büyük bir şey yakalamaya ve böylece kendilerini büyüklerine kanıtlamak isterler. Film, tatlı ve buruk bir çocukluk öyküsü. Yaz tatilini yazlıklarında geçiren Ferah ve anneannesinin gündelik hayatlarını takip eden filmde torun, bedenini ve cinselliğini keşfederken; anneanne, yaşlılığı ve durmayı seçmiştir. Bu yıl Altın Portakal'da En İyi Kısa Film ödülünü kazanan filmin başrolünde Ece Yüksel var. Kumun yüzeyinden ağacın rüzgarına, güneşlenenlerden suyla oynayanlara deniz kenarında çekilmiş çeşitli karelerden rüyamsı bir yolculuk. Yaz mevsiminin hissiyatını, ritmini fotoğrafla yağlıboya resim arasında bir yerde arayan, deneysel bir film. 32 yaşında, baba evinden ayrılması gerektiğine karar veren bir oğul ve onun gitmesini istemeyen bir baba arasındaki ilişkiyi teatral bir dille ve tebessümle anlatan tatlı bir film. Bir İstanbul yazı. Didem ve Ayşe üniversiteyi bitirmiş olmalarına rağmen henüz iş bulamamış iki arkadaş, bir evde yaşıyorlar. Film hem evin hem de hayatın içine sıkışmış bu iki genç kadının içsel devinimlerini takip ediyor. Filmin başrol oyuncusu ve yapımcısı Nazlı Bulum. Evliliği yeni bitmiş bir kadın son eşyaları da toplayıp evi terk etmeye hazırlanır. Ancak geçmişin hayaletleri onu kolay kolay bırakmaz. İçimizde taşıdığımız ev ile içinde yaşadığımız ev arasındaki çatışmayı, kayıp duygusunu gerilim türünün kodlarıyla anlatan bir film. Uzun metrajlı filmleriyle tanıdığımız yönetmenin bu ev yapımı filminde, Esra serbest zamanlı çalışan bir seslendirme sanatçısıdır. Zamanla üzerine çalıştığı görüntülerin sesleri ile evdeki sesler birbirine karışır, gerçeklik evin duvarlarını aşar. Yönetmenin Avarya'dan sonraki 3D animasyon filminde mumyaya benzer bir yaratık varlığa gelir, ancak yaşamak için bir diğerini yemek zorundadır. Doğru kelimeyi bulduktan sonra gitgide çoğalan yaratıkların evrimi üzerine çarpıcı, alegorik bir hikaye. Mevlüt bir konteynır parkında gece bekçiliği yapar. Parka bırakılan bir köpeği eğitmeye çalışırken bir turist grup ziyarete gelir. O geceki nöbetinden sonra Mevlüt'ün hayatındaki pek çok denge değişecektir. Film siyah-beyaz sinematografisiyle dikkat çekiyor. Şırnak'ın küçük bir köyünde yaşayan Seyithan eve kötü bir karne getirir. Acaba ileride o da babası gibi çoban mı olacaktır? Elektrikler kesilip televizyon izleyemediğinde öğretmeninin verdiği masal kitabını okumaya başlar. Masal onu hiç beklemediği şekilde etkileyecektir. Ailesiyle birlikte Diyarbakır'da yaşayan Sait, kızının nişanlısı İsa tarafından terk edildiğini öğrenir ve İsa'yı aramak üzere yola çıkar. Aynı zamanda bir çalışıp bir bozulan radyolu teybini de tamir ettirmek ister. Hafızaya, yağmura dair şiirsel bir film. Berlin'e yeni taşınan Aslı seslendirme yapmaktadır. Bir arkeoloji müzesinin sesli turu için Türkçe konuşarak zamanında ülkesinden Almanya'ya götürülen Zeus sunağını anlatırken kendi hayatında yersizlik, yabancılık gibi duygularla baş etmeye, kendi olmaya çalışır. 1980'lerdeki askeri darbe döneminde işlenen bir suç ve bu suçun yıllar sonraki hesabı. Selman, oğullarını öldüren Bilal'den intikam almak üzere onu bir mağaraya kapatır. Kim katil kim kurban, geçmişle gelecekle bu karanlık yerde birbirine karışacaktır. Elif, kocasıyla beraber Fransa'da kaçak çalışan bir mültecidir. Biriken borçları ve paralarını ödemeyen patronları nedeniyle kocası Türkiye'ye dönmeleri gerektiğini düşünürken Elif, oğluna iyi bir gelecek sunmak için pes etmemekte kararlıdır. Nimet ve dokuz yaşındaki oğlu kömür yardımı almak için Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği tarafından ziyaret edilirler. Yardıma gerçekten ihtiyaçları olduğunu ispatlamak için gerekli işlemleri tamamlarlar. Ancak almaya hak kazandıkları kömür yardımını daha farklı bir amaç için kullanacaklardır. Öztürk'ün programdaki ilk filmi, Aile adını verdiği üçlemenin de ilki. Bir VR oyunu içinde Kika ile babasının ilişkisine bakıyoruz. Eğlenceli drag dünyasından orta sınıf aile sofrasında yenen karnıyarığa uzanan ve ne sanal ne değili düşündüren bir film. Free Fun'ın devamı niteliğinde, Hatice Aslan ve Nesrin Cavadzade'nin başrolde oynadıkları filmin merceğinde bu kez çetrefil bir anne-kız ilişkisi var. Yönetmenin Ingmar Bergman'ın Güz Sonatı'ndan esinlendiğini söylediği film postmodern dünyasıyla dikkat çekiyor. Bir genç kızın içinde yaşadığımız sosyal medya dünyasında tükettiği arkadaş ilişkilerini, ne yiyip ne giydiğini, sevgili bulmak için kullandığı çöpçatan uygulamalarını anlatan bir animasyon. Bu yüzyılın sanal ilişki ağına dair çok renkli, gerçeküstü ve mecazi bir dili var. Hava karanlık ve filmin ana karakteri sadece sırtını görebildiğimiz bir kadın. Bir arabanın ön koltuğunda oturuyor, titreyen bir sesle acil çağrı merkezini arıyor. Belçika'nın adayı olan film iki kadın arasında, dramla psikolojik gerilim arasında geçen bir hikaye. Muhammed ailesiyle birlikte çobanlık yapmaktadır. Yıllar sonra en büyük oğlunun Suriye'den Işid için savaştıktan sonra eve dönüşü karşısında dehşete düşmüştür. Ailenin yeniden bir araya gelmesi, baba ile oğlu arasındaki yaraları deşecektir. Tunuslu yönetmenden gelenek ve aile üzerine dokunaklı bir dram. Futbol hayranı iki erkek kardeş Tunus ile Cezayir sınırındaki bölgede gezinirken kulağına kulaklıkla koyulmuş bir eşek bulurlar. Kulaklıktan müzik sesi gelmektedir. Eşeğin taşıdığı emanet, iki kardeşin başına beklenmedik işler açacaktır. Aslında tehlikeli bir olaya mizahi yaklaşan, manzara görseliyle etkileyici, sıcak bir komedi. 2017 yılında Guatemala'da yaşanan trajik bir olayı kurgulayan filmin adını taşıdığı karakter, 15 yaşındaki Saria'nın şiddet gördüğü yetimhaneden kaçıp trileçe tatlısı gibi olduğu söylenen Amerika Birleşik Devletleri sınırına gitme hayali vardır. Bu hayalin bedeli ise ağır olacaktır. ABD New York'ta, üç çocuğa yeni anne baba olmuş orta yaşlı bir çiftin gözleri, karşılarındaki apartmanda şehvetle sevişen bir çifte takılır. İşleri var mı bunların, ya kıyafetleri? diyerek kızsalar da kendilerini dikizlemekten alıkoyamazlar. Ta ki karşı pencerede işler değişene kadar. Bu film Oscar Ödülleri'nde En İyi Film ödülünü kazandı. Hastanede yaşlı babasının başında bekleyen kız, birlikte yaşadıkları bir çocukluk anısını hatırlar. Yaralanan bir güvercinle başından geçenleri henüz küçük bir kızken babasıyla paylaşmaya çalıştığında yaşadıkları talihsiz bir an, ilişkilerini hayat boyu zedelemiştir. Yaş almakta olan ressam Louis'nin etrafındaki dünya bir süredir değişmektedir. Hafızası gibi algıları da ona giderek daha fazla oyun oynamaya başlar. Eşi Michelle'i tanıyamamaktan, muzu kabuğuyla yemeğe kadar birçok durum hayatını etkilemeye başlar. Dünyası, çizdikleri, eşi, çocukları ve eşyaları yavaş yavaş hareketli, akışkan bir hal alır.


Vişegrad ülkeleri sinemalarından örneklerin yer aldığı Vişegrad Düşleri başlıklı program 22 Ekim 1 Kasım tarihleri arasında İstanbul Modern Sinema'da izleyiciyle buluşuyor! İstanbul Modern Sinema, Türk Tuborg AŞ'nin katkıları ve Polonya Cumhuriyeti başkanlığındaki Vişegrad Dörtlüsü işbirliğiyle, bu ülkelerin sinemalarından bir program sunuyor. Vişegrad Film Günleri'nin beşincisi olarak gerçekleşen seçkideki 9 film, ortak coğrafya ve kültüre sahip 4 ülkenin Holokost'tan Komünizm'e paylaşılan tarihin izlerini, geçmişten bugüne taşıdıkları düş ve düş kırıklıklarını, günümüz toplumlarının sosyal gerçekçi karmaşasını farklı dönem ve hikayeler üzerinden inceliyor. Jüpiter'in Uydusu filminde (2017), ormanlık alandan kaçarken vurulan Suriyeli bir mülteci, mucizevi bir şekilde yerçekimine karşı koyarak havada yükselebilme gibi doğaüstü bir güce sahip olur. Jüpiter'in Uydusu, günümüz Macar toplumunun sağcı politikalarını fantastik bir lensle izlerken, 1945 (2017) western türünü tersten yorumlayarak toplumun soykırım geçmişiyle, savaş günahlarıyla, ölümle hesaplaşma hikayesini anlatıyor. Programda Çek sinemasından Jan Sverak imzasını taşıyan ve En İyi Yabancı Film dalında Altın Küre ve Oscar ödüllerini alan Kolya (1996) da yer alıyor. Film, 1989 yılında, o zamanki adıyla Çekoslovakya'da komünist rejimi sona erdiren Kadife Devrim sırasında geçiyor. Devlet Filarmoni Orkestrası'ndan emekli bir çellocunun yolu Rus bir anne oğul ile kesişir ve ortaya iç ısıtan, trajikomik bir hikaye çıkıyor. Avrupa sanat sinemasının başyapıtlarından Krzysztof Kieslowski'nin, Veronique'in İkili Yaşamı (1991), Fransa ve Polonya'da birbirinden farklı yaşam süren iki genç kadın Veronique ve Weronika'nın paralel hayatlarını kurgularken, ruh ikizliği, mistisizm ve özlem üzerine büyülü bir film. Seçkide yer alan diğer bir Polonya filmi, Yüz (2018), Swiebodzin kentinde dünyanın en büyük İsa heykelinin yapımında geçirdiği kaza sonucu yüz nakli geçiren bir adamın dramını anlatırken, modern Polonya'nın karanlık tarafına gerçekçilik ile fantezi komedi arası bir tonda bakıyor. Programda yer alan Polonya sinemasından iki yeni filmin de Türkiye prömiyeri İstanbul Modern'de gerçekleşiyor. İlki, terapiye katılan bir grup insanın hayatlarından kesitlere odaklanan dram, Kaybedecek Bir Şey Yok (2019), İstanbul Modern'in üyelerine özel çevrimiçi gösterildikten sonra program kapsamında sinemada gösteriliyor. Yine ilk kez gösterilecek olan 2019 yapımı Lejyonlar ise Polonya'nın Çar Rusyası'ndan kurtuluş mücadelesi üzerine bir hikayeye odaklanıyor. Türkiye'de ilk kez gösterilecek olan bir diğer film de Slovak yapımı Eva Nova. Belgeselleriyle tanınan ünlü yönetmen Marko Skop'un ilk kurmacası olan ve Slovakya'yı Oscar yarışında temsil eden dramı, bir zamanlar ünlü bir oyuncu olan Eva'nın oğluyla yeniden barışma çabalarını konu alıyor. Yeni dönem Polonya sinemasının en pahalı yapımlarından biri olan Lejyonlar, Polonya'nın Çar Rusyası'na karşı verdiği özgürlük mücadelesi sırasında geçiyor. Fon, askerlerin dünyasında geçen politik bir resimle kaplıysa da, Lejyonlar'ın asıl hikayesi Çar ordusundan firar etmiş asker kaçağı Jozek ile istihbarat ajanı Ola ve nişanlısı arasındaki aşk üçgeni. Gerçek lejyonerlerin anılarına dayanılarak yazılan bu tarihi epik filmin en görkemli sahnelerinden birisi Rokitna Muharebesi'ne adanmış. Dünyanın sayılı sinema okulları arasında sayılan odz Film Okulu'nun son yapımlarından biri olan Kaybedecek Bir Şey Yok, terapiye katılan ve mutsuzluktan muzdarip bir grup insanın hayatlarından kesitlere odaklanıyor. Terapiye gelenler kadar terapistin de kendisiyle ilgili yeni açılımlar yaptığı dram, odağına aldığı karakterler yoluyla yalnızca kişisel meselelerle değil Polonya'nın güncel politik konularına, modern insan-doğa çıkmazına da işaret ediyor. Yüz, trajik bir kaza geçirdikten sonra tarihe yüz nakli olan ilk Polonyalı olarak geçen bir adamın kara komedi hikayesi. Jacek yaşadığı küçük kasabada, dünyanın en büyük İsa heykelinin yapımında çalışırken düşüp yüzünden ağır yaralanınca, hayatı alt üst olur. Öte yandan, hastaneden çıktıktan sonra kasabadaki Katoliklerin ve medyanın farklı yüzü ortaya çıkacaktır. Film, 2018 yılında Berlinale'de Jüri Büyük Ödülü'ne layık görülmüştü. Ruh ikizliği, mistisizm ve özlem üzerine olan bu şiirsel hikaye, Kieslowski'nin başyapıtlarından. Franza ve Polonya'da birbirinden farklı yaşam süren iki genç kadın vardır: Veronique ve Weronika. Kan bağları yoktur, hiç tanışmamışlardır ama fiziksel olarak aynılardır ve tuhaf bir şekilde de birbirlerinin varlıklarından haberdarlardır. En önemlisi, inanılmaz güzel sesleri ve müzik yetenekleri vardır. Bir diğer aynılıkları da, kalplerindeki bozukluktur. Tüm oyuncuların muhteşem olduğu filmin büyüsü, iki karakteri de harika canlandıran ve Cannes'da En İyi Kadın Oyuncu ödülünü alan Irene Jacob'tur. Cannes Film Festivali'nde yarışan bu Macar filminde ormanlık alandan kaçarken vurulan Suriyeli bir mülteci, mucizevi bir şekilde yerçekimine karşı koyarak havada yükselebilme gücüne kavuşur. Günümüz Macar toplumunun sağcı politikalarını büyülü gerçekçilik gibi ters bir tarzla inceleyerek adeta bir süper-kahraman hikayesi sunan filmin görsel dili de yönetmenin tabiriyle Budapeşte'de her gün hissettiğim kaos, gerilim ve baskıyı yansıtıyor. Biz ise filmin sonunda ahlak nedir? sorusuyla baş başa kalıyoruz. Bu vicdan hikayesi, Holokost'un hemen ertesinde kırsal bir Macar kasabasında geçiyor. Bir gün ellerinde bavullarla iki Ortodoks Yahudisi trenden iner ve bu haber kasabaya hemen yayılır. 1945 yılında savaş daha yeni bitmiştir ve Yahudi komşularının gönderilmesinden sonra onların el konulan topraklarına ne olacağı konusu kasaba sakinleri arasında büyük bir gerginlik yaratmaktadır. Aynı zamanda o gün tüm kasaba düğün hazırlığındadır. Sinematografisi ve siyah beyaz paletiyle etkileyici bir görselliğe sahip olan film, hassas konusuna taze bir bakış açısıyla, zeka dolu bir noktadan yaklaşıyor. Türkiye'de ilk kez gösterilecek olan Slovak yapımı Eva Nova, belgeselleriyle tanınan yönetmen Marko Skop'un ilk kurmacası. Slovakya'yı Oscar yarışında temsil eden dramın merkezinde, bir zamanlar ünlü bir oyuncuyken, alkolizmle beraber acıbir hayata düşen Eva'nın oğluyla yeniden barışma çabalarını konu alıyor. Bir yandan bağımlılığıyla mücadele eden Eva'nın bir yandan da geçmişindeki hatalarla yüzleşmesi ve kendisinin en iyi versiyonunu oynaması gerekiyor. Başrolde, oyunculuğuyla göz dolduran Emilia Vasaryova var. Yolları ve ilişkileri Nazi Almanyası'nın işgaliyle birlikte değişen üç arkadaşa odaklanan film, bir tür hakikat veya uzlaşma hikayesi değil. Josef ve Maria çifti komşunun komşuyu sattığı, kaosun, şüphenin, belirsizliğin kol gezdiği günlerde, Yahudi olan arkadaşlarını erzak dolabında gizlemeye karar verirler. Bu büyük sırla hayatları tehlikeye girecektir. Çekya'nın Oscar adayı olan film, Holokost geçmişine dair ahlak dersi vermek yerine, sıradan karakterlerinin başından geçenleri kara komedi tadında aktarıyor. 1997 yılında Yabancı Film Dalında En İyi Film ödülünü kazanan, Çekya sinemasının en sevilen klasiklerinden Kolya, artık yaşını almış, Devlet Filarmoni Orkestrası'ndan emekli çellocu Luka ile yolu bir şekilde kesişen Rus bir anne ve beş yaşındaki oğlu Kolya arasında geçen sıcak bir öykü. 1989 yılında, o zamanki adıyla Çekoslovakya'da komünist rejimi sona erdiren Kadife Devrim sırasında geçen bu insani, trajikomik filmin başrolü, yönetmenin aynı zamanda babası da olan Zdenek Sverak'a ait.


İstanbul Modern, her yıl müzede gerçekleştirilen programı alınan tedbirler kapsamında bu yıl da müzenin web sitesi üzerinden çevrimiçi bir sergi olarak sunuyor. Program ve içeriğini İstanbul Modern Şef Küratör Öykü Özsoy ve Asistan Küratör Nilay Dursun oluşturduğu Artists' Film International 2021 çevrimiçi sergisinde dokuz film gösteriliyor. Sena Başöz ; Thania Petersen ; Clare Langan ; Giulio Squillacciotti ; Himali Singh Soin (Project 88, Mumbai, Hindistan); Agne Jokse ; Rehana Zaman ; Patty Chang ve Kiri Dalena'nın filmleri 1-31 Temmuz tarihleri arasında izlenebilecek. Program 2021 yılında, özen göstermek konusuna odaklanıyor. Hayatı bir araya getiren tüm ögeleri; doğayı, çevreyi, hayvanları, bitkileri, insanları önemsemenin, aynı zamanda da ülkeler ve bireyler olarak birbirimizle kurduğumuz ilişki biçimlerine dikkatle yaklaşmanın gerekliliği her geçen gün daha da kritik bir hal alıyor. Özellikle tüm dünyanın bir virüsün etkisiyle evlere kapandığı ve insanların hayatlarına devam edebilmek için aynı gereksinimler üzerinden kolektif olarak hareket edebilme yetilerine odaklandığı bir senenin ardından özen göstermek olgusu iyice hissediliyor. Programa bu yıl, İstanbul Modern'in davetiyle, sanatçı Sena Başöz katılıyor. Başöz'ün Kutu adlı videosu 2021 yılı içinde hem İstanbul Modern'de hem de programın uluslararası ortaklarında gösteriliyor. İstanbul'da yaşayan ve çalışan sanatçı ve yönetmen Sena Başöz (d. 1980, İzmir, Türkiye), lisans eğitimini 2002 yılında Boğaziçi Üniversitesi Ekonomi Bölümü'nde, yüksek lisans eğitimini de 2010 yılında Bard College Milton Avery Sanat Fakültesi Film ve Video Bölümü'nde tamamladı. Son dönemde Ars Oblivionis, Lotsremark Projekte, Basel (2020); Bir Teselli, Krank Art Gallery, İstanbul (2020); Hold on Let go, MO-NO-HA Seongsu, Seul (2020) ve Hafiflemeye Dair, DEPO İstanbul (2018) gibi kişisel sergileri düzenlenen sanatçı, Transitorische Turbulenzen, Kunstraum Dreiviertel, Bern (2020); Studio Bosporus, Hamburger Bahnhof, Berlin (2018); Quiet Dialogue, Tokyo Metropolitan Museum (2018) ve Sharjah Bienali: Bahar, İstanbul (2017) gibi grup sergilerinde de yer aldı. Cite Internationale des Arts, Paris (2017), Atelierhaus Salzamt, Linz (2010) ve Delfina Foundation, Londra'da (2020) misafir sanatçı programlarına katıldı. Sena Başöz'ün sanat pratiği, bakım ve ilginin önemi, doğanın kendini yenilemesi, uzun vadede dengelenmesi ve organizmanın kendini iyileştirmesinden yola çıkarak travma sonrası iyileşme süreçlerine yoğunlaşıyor. Londra'daki Whitechapel Gallery öncülüğünde 2008 yılında başlayan Artists' Film International farklı coğrafyalardan 22 sanat kurumunun ortaklığıyla devam ediyor. Bu kapsamda video sanatıyla ilgili araştırmalarını birbirleriyle paylaşan kurumlar, her yıl belirli bir tema çerçevesinde ülkelerinden bir sanatçı ve çalışmasını seçerek programa katılıyor. İstanbul Modern, geçmiş yıllarda programa Ali Kazma, İnci Eviner, Ergin Çavuşoğlu, Sefer Memişoğlu, Bengü Karaduman, Burak Delier, Vahap Avşar, Zeyno Pekünlü, Cengiz Tekin, Pelin Kırca, Senem Gökçe Oğultekin ve Ergin Çavuşoğlu'nun videolarıyla katılmıştı.


İstanbul Modern 14 Şubat Sevgililer Günü'ne özel kaçırılmayacak bir program hazırladı. 14 Şubat Cuma günü çiftler, Sadık Bir Adam adlı filmi izleyip hemen ardından rehberli sergi turuna çıkabilir ve şairlerin şiirlerinden ilham alarak desen atölyesine katılabilir. İstanbul Modern Sinema'da ünlü Fransız oyuncu Louis Garrel'ın yönettiği Sadık Bir Adam adlı filmi izleyen çiftler, gösterimin ardından Şimdinin Peşinde ve Lütfi Özkök: Portreler sergilerini rehber eşliğinde geziyor. Katılacakları atölye çalışmasında ise Lütfi Özkök: Portreler sergisinde yer alan şairlerin şiirlerinden yola çıkarak, kendi desenlerini oluşturuyor. Atölyede her katılımcının seçtiği bir mektup, Nazım Hikmet, Can Yücel, Özdemir Asaf, Atilla İlhan ve Yaşar Kemal gibi ünlü şairlerin sevgiye dair şiirlerini içeriyor. Katılımcılar, okudukları şiiri mürekkep ve suluboya desenlerle sevdiklerine hediye etmek için yeniden yorumluyor. Ücretsiz olarak düzenlenen etkinliklere katılmak isteyenlerin (212) 334 73 41 numaralı telefondan rezervasyon yaptırmaları gerekiyor. Kontenjan 20 katılımcı ile sınırlıdır.


İstanbul Modern dijital platformlarda sürekli olarak güncellediği içeriklerine bir yenisini daha ekledi. 2018-2020 yılları arasında müzenin Beyoğlu'ndaki geçici mekanında ziyaretçileriyle buluşan koleksiyon sergisi Şimdinin Peşinde sanal turda izleyiciyle buluşuyor. Şimdinin Peşinde adlı koleksiyon sergisi günümüz dünyasında insanlık hallerine odaklanıyor. İnsanın kendi benliğiyle, kentle, doğayla ilişkisini; tarihsel, toplumsal ve kişisel bağlamda irdeleyen yapıtları bir araya getiriyor. Birbiriyle kesişen ve ilişkiye geçen çeşitli tematik duraklarla örülen sergideki yapıtlar aracılığıyla kimlik, beden, toplumsal cinsiyet politikaları, yapım ve yıkım süreçleri, doğa ve insan ilişkisi irdeleniyor. 33 sanatçının heykel, resim, yerleştirme, video ve desenlerden oluşan 42 yapıtı, insanın fiziki çevresiyle kurduğu ilişkinin dinamiklerini konu ediyor. Farklı değişimlerin yıkıcı boyutlarıyla baş etmeye çalışan insanın kendisine dönmesi, benliğini araması ve bilinçaltının derinlikleriyle olan ilişkisi serginin önemli bir eksenini oluşturuyor. Rasim Aksan, Murat Akagündüz, Alaettin Aksoy, Deniz Aktaş, Peter Anders, Mehtap Baydu, Ramazan Bayrakoğlu, Sabri Berkel, Taner Ceylan, Adnan Çoker, Burhan Doğançay, İpek Duben, Olafur Eliasson, İnci Eviner, Mehmet Güleryüz, Balkan Naci İslimyeli, Hüsamettin Koçan, Azade Köker, Maro Michalakakos, Hans Op de Beeck, Angel Otero, Kemal Önsoy, İrfan Önürmen, Necla Rüzgar, Sarkis, Güneş Terkol, Ömer Uluç, Canan Tolon, TUNCA, Zhan Wang, Nil Yalter, Jerome Zonder, Sarah Morris.


İstanbul Modern, Beyoğlu'nda bulunan geçici mekanındaki yeni koleksiyon sergisini izleyiciyle buluşturdu. Sergide, 1950 sonrası Türkiye sanat ortamındaki soyut ve figüratif resmin gelişimi ile doğa ve çevre üzerinden şekillenen çağdaş sanat yapıtları bir araya geliyor. İstanbul Modern, 2004'ten beri Türkiye modern ve çağdaş sanat tarihinin değişim ve dönüşümüne yer verdiği, uluslararası bir yönelimle gelişen koleksiyonunu paylaştığı sergilerine devam ediyor. İstanbul Modern'in 2. katında çağdaş sanat dünyasının doğa ve çevre üzerinden şekillenen çeşitli yapıtları sergileniyor. Sergi bu katta heykel, resim, fotoğraf, video, yerleştirme gibi farklı disiplinlerde doğa kültürünün izini süren, çevre sorunlarına duyarlı sanatçıların yakın dönemde ürettiği çalışmalara odaklanıyor. Bu seçim ve sergileme doğanın yitimine, kaynakların tükenmesine ve çevre sorunlarının önlenemez artışına dikkat çekmek isteyen bir yaklaşımla, farklı kuşaklardan sanatçıları bir araya getiriyor. Müzenin 3. katında ise 1950 yılı sonrası Türkiye sanat ortamındaki soyut ve figüratif resmin gelişimi, kronolojik bir akış içerisinde, ikonik örnekler üzerinden sergileniyor. İlk bölüm, geometrik ve lirik bir yaklaşım ekseninde temellenen soyut resmin Anadolu ve İslam kültüründen beslenen görsel ve düşünsel etkilerini görünür kılıyor. İkinci bölümde ise figüratif resmin toplumsal gerçekçi örneklerinden 1970'li yılların yeni figüratif yaklaşımları ile 1980'li yılların dışavurumcu ve kavramsal örneklerine uzanıyor. İlk defa izleyiciyle buluşacak olan yapıtların da bulunduğu sergide farklı kuşaklardan 30 sanatçı ve 2 sanatçı ikilisinin 40 yapıtı sergileniyor. Haluk Akakçe, Kuzgun Acar, Erol Akyavaş, Tomur Atagök, Alper Aydın, Barbara Zafer Baran, Bedir Baykam, Cihat Burak, Ergin Çavuşoğlu, Nejad Melih Devrim, Latifa Echakhch, Neş'e Erdok, Abidin Elderoğlu, Ahmet Elhan, Tayfun Erdoğmuş, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Kamil Fırat, Eren Eyüboğlu, Mehmet Güleryüz, Neşet Günal, Balkan Naci İslimyeli, İhsan Cemal Karaburçak, Komet, :MentalKLINIK, Nusret Nurdan, Orhan Peker, Jennifer Steinkamp, Canan Tolon, Ziya Tacir, F. Tülin, Fahrelnissa Zeid, Ömer Uluç.


İstanbul Modern, farklı kuşaklardan 43 sanatçının küresel salgın günlerinde gerçekleştirdikleri yeni çalışmaları çevrimiçi bir sergiyle izleyiciye sunuyor. Pandemi Günlerinde Fotoğraf isimli sergi 1 Haziran 15 Kasım tarihleri arasında müzenin web sitesinde görülebilir. İstanbul Modern, evden cıkmayıp sosyal etkileşimimizi olabildiğince sınırladığımız bu salgın günlerinde dijital platformlarda sürekli güncellediği içeriklerine bir yenisini daha ekledi. İstanbul Modern'in yeni çevrimiçi sergisi Pandemi Günlerinde Fotoğraf, dört duvarın sınırlarına hapsolduğumuz bu günlerde fotoğrafa dair neler yapabiliriz sorusu üzerine beraber düşünebilmek amacıyla farklı kuşaklardan fotoğraf sanatçılarını buluşturuyor. Sergi, İstanbul Modern Fotoğraf Bölümü ve Danışma Kurulu'nun davetiyle projeye katılan 43 sanatçının pandemi günlerinde gerçekleştirdikleri yeni çalışmaları izleyiciye sunuyor. Bütün dünya, hareket ve etkileşimin kısıtlama altında olduğu günlerden geçiyorken müzenin Fotoğraf Danışma Kurulu üyeleriyle birlikte bir girişimde bulunduklarını dile getiren İstanbul Modern Fotoğraf Bölümü Yönetici Demet Yıldız, Kolay tarif edilemeyen, belirsiz ve tekinsiz bir zamanın içinde varoluşu anlamaya ve anlamlandırmaya çalışıyoruz. Bu dönem bazılarımız için yeni keşiflere vesile olurken bazılarımız için de geçmiş pratiklerini gözden geçirme ve onlara yeni anlamlar kazandırma süreci olabilir. Hissettiklerimiz ile gördüklerimiz karşısında keşfedeceğimiz yeni anlamların gelecek kuşaklar için önemli ve anlamlı bir kültürel miras olacağına inanıyoruz dedi. Yasin Akgül, Merih Akoğul, Burcu Aksoy, Emin Altan, Coşkun Aral, Ani Çelik Arevyan, Barbara & Zafer Baran, Kerem Ozan Bayraktar, Dilan Bozyel, Orhan Cem Çetin, Haluk Çobanoğlu, Yusuf Darıyerli, Burak Dikilitaş, Sinem Dişli, Saygun Dura, Murat Durusoy, Eser Epözdemir, Didem Erbaş, Canan Erbil, Murat Germen, Meltem Işık, Ali Kabaş, Ege Kanar, Yonca Karakaş, İzzet Keribar, Neslihan Koyuncu, Sıtkı Kösemen, Aslı Narin, Emin Özmen, Ahmet Polat, Jochen Proehl, Ozan Sağdıç, Yusuf Sevinçli, Deniz Ezgi Sürek, Tahir Ün, Emre Ünal, Lale Tara, Begüm Yamanlar, Pınar Yolaçan, Ömer Orhun, Ahmet Sel, Yağmus Kızılok, Elif Kahveci.


İstanbul Oyuncak Müzesi 23 Nisan 2005 yılında şair/yazar Sunay Akın tarafından kurulmuştur. 1700'lü yıllardan günümüze kadar oyuncak tarihinin en gözde örneklerinin sergilendiği müze tarihi bir köşkte konumlanmıştır. İstanbul Oyuncak Müzesi'ni sanal tur ile gezinmek için aşağıdaki linke tıklayın. - Tasarım Parkı Birbirinden Farklı İki Özel Sergi ile Yılı Tamamlıyor! - Patchwork 5 Adlı Karma Sergi, Gala Sanat Galerisinde - RS Sanat Alanı'nın İkinci Sergisi 'Zihni Manzaralar' 7 Ekim'de Açılıyor - Cem Güventürk ile İlk Kişisel Sergisi Üzerine Söyleşi - Mehmet Güreli'nin Karganın Düşü İsimli Solo Sergisi Patan Art Gallery'de


Karagöz Derneği tarafından 3. kez düzenlenecek olan İstanbul Karagöz Festivali'nin ev sahipliğini bu yıl da İstanbul Rumeli Üniversitesi üstleniyor. 3. İstanbul Karagöz Festivali, Somut Olmayan Kültürel Miras Taşıyıcısı Karagöz sanatçıları ile birlikte, 14-30 Kasım 2019 tarihleri arasında çeşitli etkinliklerle İstanbul'da izleyicisiyle buluşuyor. Kurulduğu günden bu yana, eğitim öğretimin yanı sıra kültür ve sanat faaliyetlerini her zaman destekleyen İstanbul Rumeli Üniversitesi, 3. İstanbul Karagöz Festivali'ne ev sahipliği yapıyor. Festivalin basın toplantısı bugün İstanbul Rumeli Üniversitesi'nin tarihi dokusuyla örtüşen Haliç Yerleşkesinde düzenlendi. Basın toplantısında İstanbul Rumeli Üniversitesi Rektörü sayın Prof. Dr. H. Tamer Dodurka, Karagöz Festivali Dernek Başkanı Enis Ergün konuşmacı olarak yer aldı. Prof. Dr. H. Tamer Dodurka açılış konuşmasında; ''İstanbul Rumeli Üniversitesi olarak kurulduğumuz bugünde yana, eğitim öğretimin yanı sıra toplumsal değerlerimize de sahip çıkıyoruz. Bu nedenle sivil toplum kuruluşları ve sanat ile iç içeyiz. Bu tarz faaliyetler de yer aldıkça öğrencilerimizin de çok yönlü geliştiğine inanıyoruz. Yeni açtığımız Haliç Yerleşkemizin dokusu ile de uyuşan bu etkinliğe ev sahipliği yapmaktan mutluluk duyuyoruz. İçinde bulunduğumuz eski şapka fabrikası bence Karagöz Festivali için şehrimizdeki en güzel yerlerden biri'' dedi.


İstanbul Araştırmaları Enstitüsü ve Pera Müzesi tarafından, Heinrich Böll Stiftung Türkiye iş birliği ile düzenlenen Istanbul Unbound konferansında, dünyanın farklı ülkelerinden 100'e yakın uzman, İstanbul'un güncel durumunu ve daha önce konuşulmayan yönlerini masaya yatırdı. İçinde bulunduğumuz döneme atfen, salgınlarla ilgili sunumların da yer aldığı etkinlikte, kentin tarihsel geçmişi ve dönüşümü, canlı ve cansız tüm bileşenleriyle birlikte, yeni bakış açılarıyla ele alındı. Suna ve İnan Kıraç Vakfı bünyesinde faaliyet gösteren İstanbul Araştırmaları Enstitüsü ve Pera Müzesi, İstanbul'u odağına alan uluslararası bir konferansa ev sahipliği yaptı. Heinrich Böll Stiftung Türkiye iş birliğinde, birbuçuk, IstanbuLab, Occupy Climate Change! ve İstanbul Planlama Ajansı ortaklığıyla düzenlenen Istanbul Unbound: Environmental Approaches to the City, kent ve insan ilişkisini ekolojik yaklaşımlar çerçevesinde, dört gün süren kapsamlı bir programla mercek altına aldı. Konferans kapsamında ayrıca, birbuçuk'un düzenlediği sanatçı, akademisyen ve araştırmacıların video üretimlerinden oluşan 29,9 km başlıklı programın ve Pera Filmiş birliğiyle izleyiciyle buluşan Natura Urbana: Berlin'in Boş Arazileri belgeselinin gösterimi yapıldı. Tarih, mimarlık, siyaset bilimi, sosyoloji, eleştirel sanat gibi farklı disiplinlerden uzmanların bir araya geldiği konferansta; insan doğası ve şehir yaşamı arasındaki çekişme, kır/kent ayrımı, kentin cansız varlıkları ve dönüşümü gibi konular masaya yatırıldı. Küreselleşme ve insan-çevre ilişkisiyle ilgili önemli çalışmalara imza atan Kaliforniya Üniversitesi Santa Cruz antropoloji profesörü Anna Lowenhaupt Tsing'in açılış konuşmasıyla başlayan Istanbul Unbound, Harvard Üniversitesi Tarih Bölümü, Vehbi Koç Türkiye Çalışmaları Kürsüsü Profesörü Cemal Kafadar'ın konuşması ile sona erdi. İnsan merkezci bakış açısının şehirlerin geçmişini, bugününü ve geleceğini incelemede yeterli ve sürdürülebilir olmadığı görüşünden yola çıkan konferans süresince; altyapı sorunları, deprem, ütopik ve distopik kent mekanları, şehrin çeperlerindeki yerleşim alanları, sokak hayvanları, kentsel doğa, salgın hastalıklar gibi, İstanbul'un geçmişinde ve bugününde önemli yer tutan konular gündeme taşındı. Şehirleri yalnızca insanların değişimi üzerinden okumanın sağlıklı sonuçlar vermeyeceğine vurgu yapan konferansla ilgili görüşlerini paylaşan Suna ve İnan Kıraç Vakfı Kültür ve Sanat İşletmesi Genel Müdürü Özalp Birol, İstanbul Unbound süresince katılımcılar, kentsel peyzajın karmaşık katmanlarından yeni manzaralar sunmaya çalıştı. Akademisyenler, sanatçılar, aktivistler, politika geliştiriciler gibi farklı çevreleri temsil eden 100 civarında uluslararası konuşmacı; İstanbul'a dair yerleşik bakış açılarını, çevresel adalet ve kapsayıcılık kavramları çerçevesinde yeniden şekillendirmenin yöntemlerini tartıştı. Umuyorum ki, bu etkinlikte paylaşılan çalışmalar; çevre tarihi, politik ekoloji ve eleştirel sanat gibi, önceden belirlenmiş sınırları aşma cesareti gösteren disiplinlerarası çalışma alanlarına örnek teşkil edecek dedi. Konferansın açılış konuşmacısı, ünlü antropoloji profesörü ve kuramcı Anna Lowenhaupt Tsing, antroposen çalışmalarına özgün bir yaklaşım getiren Feral Atlas: The More-Than-Human Anthropocene adlı son çalışmasının üretim sürecini katılımcılarla paylaştı. Farklı alanlardan uzmanların titiz saha çalışmalarının ürünü olan bu dijital proje, insanlar tarafından üretilen kentsel altyapıların, insanların kontrolü dışında ortaya çıkardığı yaban ekolojileri ortaya koymasıyla dikkat çekiyor. Konferansın açılış ve kapanış konuşmaları İstanbul Araştırmaları Enstitüsü'nün ve 29,9 km programı kapsamında hazırlanan videolar Pera Müzesi'nin YouTube kanalından izlenebilir. - Rantİstanbul https://youtu. be/1VVLjjU6hs4 - Fikirtepe: İstanbul Kentleşme Tarihinde Bir Kara Leke https://youtu. be/rAJHTnk9noQ - Bu bir çizgi değildir: İstanbul'un kıyı çizgisi ekotonu üzerine bir kartografi https://youtu. be/N1_GnHlqfc4 - Calx Ruderalis Istanbulensis https://youtu. be/bibQCm848ik - Su Çizgisi https://youtu. be/iGlIwHvX63k - Deniz Küstü: Beykoz'da Solastalji ve Ekolojik Keder https://youtu. be/LCdvO3UubTU - Balıkların İstanbul'u https://youtu. be/PitQmFZk_hU - Akışa Karşı, Akıntıyla Beraber https://youtu. be/ZDzsQu-wqF0 - Merhamet https://youtu. be/4jHvXY6oiNs - Mizantropi: Kartalın İstanbul'u Mekanları https://youtu. be/ABGFFca7teY


ISTANBUL'74, 7-10 Ekim tarihleri arasında Tersane İstanbul'da gerçekleşecek Contemporary İstanbul'da Türkiye'de ve uluslararası sanat sahnesinde tanınmış sanatçıların eserlerine ev sahipliği yapacak. İstanbul'74, fuarın galeri alanıyla birlikte açık alandaki iki büyük ölçekli sanat projesiyle sanatseverlerle buluşacak. Utöpia ortaklığında gerçekleşen ve Contemporary İstanbul işbirliğiyle hayata geçen Flags for Future / Gelecek için Bayraklar, 25 sanatçının bayrak tasarımlarından oluşan denizler için sürdürülebilirliğe dikkat çeken bir proje. Haliç kıyısında sergilenecek olan Flags for Future / Gelecek İçin Bayraklar, ortak değerlerimizi yeniden şekillendiren ve kendi içimizde yeni bağlantılar oluşturmak için farkındalık yaratmanın yolunu açmayı hedefliyor. Sanatın birleştirici gücünden ilham alarak, bayrağı, geleceğe dair umut ve düşüncelerimizin gökyüzünde dalgalanması için sanatsal ifadeyi kucaklayan bir araç olarak ele alıyor. Okyanuslardan çıkan ileri dönüştürülmüş plastik atıklarından yapılan ve BluProjects iş birliğiyle sınırlı sayıda üretilen 25 sanatçı bayrağının bir araya geldiği Flags for Future / Gelecek için Bayraklar, satışlardan elde edilen gelirlerle okyanusların korunması için çalışan Parley for the Oceans girişimi ve Türkiye'nin kıyı ve denizlerini korumak için Rahmi M. Koç kurucu başkanlığında başlatılan sivil toplum kuruluşu Turmepa'ya bağışta bulunarak sürdürülebilirliği desteklemeyi amaçlıyor. Projede, ödüllü mimar Sir David Adjaye, İskoçyalı şair ve heykeltıraş Robert Montgomery, One World Trade Center'ın lobisi için yarattığı duvar resmiyle New York'taki en büyük ölçekli resmin yaratıcısı Jose Parla ile Coby Kennedy, Fransız moda tasarımcısı ve sanatçı Jean-Charles de Castelbajac, yarattığı Mr. A karakteriyle ünlü Andre Saraiva, Türkiye'de çağdaş sanatın önemli isimlerinden Ali Elmacı, ödüllü yönetmen Alphan Eşeli, katmanlı heykelleriyle dünyaca tanınan Seçkin Pirim, çok yönlü kavramsal sanatçı Ahmet Öğüt, spekülatif biyoloji alanında işler yapan multidisipliner sanatçı Pınar Yoldaş, kendi ürettiği fırçalarla üç boyutlu hissedilen eserler üreten multimedya sanatçısı Jamie Nares, ressam, grafiker ve fotoğrafçı Kezban Arca Batıbeki, yapıtlarında kültürel ve toplumsal eleştiriyi mizah ve ironiyle işleyen Ferhat Özgür gibi sanatçıların bayrak tasarımları yer alıyor. Dünyaca ünlü Amerikalı sanatçı Rachel Hayes'in mekana özel kurguladığı enstalasyonu ise, sanatçının kendine has imzasını taşıyan renkli çalışmalarına yer verecek. Ünlü İtalyan moda markası Missoni ile 2018'de yaptığı işbirliğiyle uluslararası tanınırlık kazanan, kumaş ve tekstil ürünleri kullanarak büyük ölçekli eserler yaratan Rachel Hayes, eserlerinde hem beşeri hem de doğal ortamları, renk ve farklı formlar katarak zenginleştirmeyi amaçlıyor. Hayes'in formları ve geometrik desenleri, mevcut mimari ve çevre unsurlarıyla iç içe geçerken izleyicileri eserler ile etkileşime geçmeye davet ediyor. ISTANBUL'74, galeri alanında ise yarım asır boyunca dünyanın farklı şehirlerinde izlediği duvarları sanat eserlerine entegre etmesiyle tanınan Burhan Doğançay'ın iki eseri, işlerinde geleneksel dokuma teknikleriyle çağdaş temaları birleştiren artkilim akımının dünyadaki öncüsü Belkıs Balpınar ve kaligrafi ile soyut sanatı harmanlayan, duvar resimleriyle ünlü Kübalı-Amerikalı sanatçı Jose Parla'nın eserleri sergileyecek. Gelecek İçin Bayraklar, ortak değerlerimizi yeniden şekillendiren ve kendi içimizde yeni bağlantılar oluşturmak için farkındalık yaratmanın yolunu açmayı hedefliyor. Sanatın birleştirici gücünden ilham alarak, bayrağı, geleceğe dair umut ve düşüncelerimizin gökyüzünde dalgalanması için sanatsal ifadeyi kucaklayan bir araç olarak ele alıyor. ISTANBUL'74, Utöpia ile iş birliği yaparak, okyanuslardan çıkan geri dönüştürülmüş plastik atıklarından yapılmış, sınırlı sayıda üretilen bir dizi sanatçı bayrağının yer aldığı Gelecek için Bayraklar projesini geliştirdi. Bir sürdürülebilirlik projesi olmakla birlikte, Gelecek için Bayraklar satışlardan elde edilen gelirlerle kıyı ve denizlerin korunmasını desteklemeyi amaçlamaktadır. Gelecek için Bayraklar, bayrak kavramı yeni bir anlayışı ifade ederken bayrağı birlik ve kolektif düşünce ve özgür sanatsal ifade için bir çalışma alanı olarak görür. Kumaş ve tekstil ürünleri kullanarak büyük ölçekli eserler yaratan Rachel Hayes, eserlerinde hem beşeri hem de doğal ortamları, renk ve farklı formlar katarak zenginleştirmeyi amaçlıyor. Organze, polyester ve pamuk gibi çeşitli malzemeler ile sanatçının imzası haline gelmiş çok renkli eserler üretirken, eserin bulunacağı mekanlardan ilham alıyor. Aynı zamanda bazı çalışmalarını doğada kurgulayıp kumaşın rüzgarda dalgalanması gibi doğa ile etkileşime girdiği anları fotoğraflıyor. Rachel Hayes, dünyaca ünlü moda markası Missoni ile İlkbahar-Yaz 2018 koleksiyonu için yaptığı işbirliği ile uluslararası tanınırlık kazandı. Sanatçının resim ve heykel alanında Joan Mitchell Award, Augustus Saint-Gaudens Memorial Fellowship, Virginia Museum of Fine Arts Professional Fellowship, Virginia Commission for the Arts Fellowship ve Charlotte Street Fund Award ödülleri de bulunuyor. ISTANBUL'74, Demet Müftüoğlu Eşeli ve Alphan Eşeli tarafından 2009 yılında İstanbul'un uluslararası kültür ve sanat arenası ile olan bağını her daim üst düzeyde tutmak amacıyla kuruldu. Sanat, moda, edebiyat, film, müzik ve mimari alanlarında faaliyet gösteren ISTANBUL'74 sergi, festival, workshop, sanatsal iş birlikleri gibi çeşitli organizasyonlarla dünyanın en yaratıcı düşünürlerini buluşturarak, kültürel bir alışverişin sağlanmasına ve evrensel anlamda zihinleri açmaya hizmet ediyor. ISTANBUL'74 her yıl organize ettiği IST. Festival'in yanısıra, Akaretler'deki galerisinde, şimdiye kadar aralarında Tracey Emin, Angel Otero, Nicolas Pol, Robin Rhode, Waris Ahluwalia, Jonah Freeman & Justin Lowe, Inez & Vinoodh, Delfina Delettrez Fendi ve Robert Montgomery'nin olduğu birçok dünyaca ünlü sanatçının sergilerini düzenliyor. ISTANBUL'74'ün çok yönlü çatısı altında faaliyet gösteren kuruluşlar arasında kreatif ajans '74STUDIO ve online bir seyahat günlüğü olarak yeni yerler ve yeni fikirler keşfetmenin yanı sıra, seramik sanatçılarının ve yetenekli tasarımcıların koleksiyonlarının sunulduğu '74Escape STORE & GALLERY vardır. - Görsel: White Sands National Park New Mexico 2017


ISTANBUL'74'ün sanat ve tasarım sergisi İNSAN VE DOĞA ARASINDA, 1 Temmuz Cuma günü Bodrum Maçakızı'nda ziyarete açıldı. Küratörlüğünü Demet Müftüoğlu-Eşeli'nin yaptığı İNSAN VE DOĞA ARASINDA, yaratıcılık ve sanatsal iş birlikleri için bölgenin antik ve kültürel dokusuyla harmanlanmış yeni bir keşif alanına işaret ediyor; disiplinlerarası pratiklerin çeşitliliğini temsil eden Türkiyeli ve yabancı sanatçıların eserlerini bir araya getiriyor. İnsan ve Doğa Arasında sergisinde; İsviçreli çağdaş sanatçı FEDERICA PERAZZOLI, Arjantinli endüstriyel tasarımcı ve sanatçı CRISTIAN MOHADED, Hollandalı-Yeni Zelandalı tasarımcı ve sanatçı SABINE MARCELIS, İngiliz enstalasyon sanatçısı STEVE MESSAM, Küba kökenli Amerikalı sanatçılar JOSE PARLA & REY PARLA, Amerikalı tekstil sanatçısı ve heykeltıraş RACHEL HAYES, art kilim akımı öncüsü BELKIS BALPINAR, Pi Artworks iş birliğiyle Türkiyeli çağdaş sanatçı MEHMET ALİ UYSAL, Galeri Nev İstanbul iş birliğiyle Amerikalı kavramsal sanatçı MIKE BERG, karakalem eskiz çalışmaları ile tanınan çağdaş sanatçı CARLITO DALCEGGIO ve psikocoğrafya, teorik fizik ve nörobilim alanlarına odaklanan disiplinler arası sanatçı KORAY TOKDEMİR de dahil olmak üzere çeşitli disiplinlerden sanatçıların işleri yer alıyor. Sergi kapsamında Bodrum'a davet edilen sanatçılar, sergiye özel eserlerini Ege doğasından esinlenerek; yerel teknikler, doğal malzemeler, lokal atölye ve stüdyolarla iş birliği içinde yarattılar. Sergide yer alan tekstil, ahşap, metal, mermer gibi farklı malzemelerle yaratılan eserler Maçakızı Bodrum'un doğal ortamında izleyicisini içine alıyor. İNSAN VE DOĞA ARASINDA sergisi Eylül ayına kadar Bodrum Maçakızı'nda ziyaret edilebilir.


istanbulberlin, Frankfurt Kitap Fuarı'ın organize ettiği Uluslararası Kültür Festivali BOOKFEST'e bir saatlik programıyla katılıyor! Programı oluşturan yedi farklı söyleşi İstanbul'da yapıldı ve İstanbul temasıyla bir araya geliyorlar. Ayfer Tunç, Burhan Sönmez, Irmak Zileli, Jörg Karrenbauer, Kaya Genç, Şebnem İşigüzel, Ulrich Gutmair ile Sedef İlgiç'in yaptığı istanbulberlin söyleşileri, Elizabeth Gilbert, Margaret Atwood, Slavoj Zizek ve Jamie Oliver ile aynı programda yer alıyor. 17 Ekim 2020 Cumartesi, BOOKFEST ilk dijital edisyonuyla tüm dünyada kutlanacak. BOOKFEST'te yer alacak istanbulberlin programı Frankfurt Kitap Fuarı Youtube sayfasında, buchmesse. de ve istanbulberlin Facebook sayfalarında eş zamanlı olarak 17 Ekim 2020, Türkiye saatiyle tam GECE YARISINDA canlı yayınlanacak. istanbulberlin altı ay önce, İstanbul'daki canlı kültür sanat sahnesini dünya gündemine eklemlemek, zamanın bir kaydını tutmak ve Türkiye ile Almanya arasındaki kültürel etkileşime katkıda bulunmak için kuruldu. BOOKFEST'te yer alan programında, istanbulberlin'in kurucusu Sedef İlgiç, İstanbul temasıyla birbirine bağlanan yedi söyleşi yapıyor. 1930 ve 1940'larda İstanbul Alman entellektüellerin Nazizm'den kaçıp sığındıkları bir şehirdi. Yazar Kaya Genç, Alman dilbilimci Erich Auerbach'ın da İstanbul'da yaşadığı bu dönemi, göçmen krizi sırasında günümüz İstanbul'uyla bağlantılı anlatıyor. Kuzguncuk Nail Kitabevi'nde Ayfer Tunç'la, yeni romanının baş karakteri Osman ile tanışmak için buluşmaya ne dersiniz? Bir mahalleli olmanın anlamı ve Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan bugüne elit mahalle kültürünün değişimi üzerine. Sistemin en çok kadınları ezdiği toplumlarda, yazar Şebnem İşigüzel elmasları düşünüyor. Kadınların, elmaslar nasıl yer altında baskıyla şekil alırlarsa, öyle şekillenen bir güçleri olduğunu söylüyor. Ve bu güç edebiyatta ışıldıyor. Kadın yazar olmak ve bugün İstanbul'da kadın olmak üzerine. Sokaklar bugün kadınlar için güvenli mi? Flanözlük, sokakta yürüyen bir kadın olmak nelere mal oldu? Yazar Irmak Zileli, romanlarındaki toplumsal cinsiyet rolleriyle ilgili ip uçları da vererek yanıtlıyor. Alman tiyatro topluluğu Rimini Protokoll'ün oyunu İstanbul'da! Remote Istanbul seyircisi uzaktan kontrol edilerek grup halinde İstanbul sokaklarını adımlıyor. Oyunu 54 farklı şehre uyarlayan Jörg Karrenbauer, İstanbul tecrübesini anlatıyor. Gazeteci ve yazar Ulrich Gutmair Berlin'den İstanbul'a bir proje üzerinde çalışmak için geldi. İstanbul'un müziği peşinde: Cem Karaca'nın Almanca albümü Die Kanaken'den Nekropsi'ye... Punk ölmedi!


istanbulberlin, zamanın kaydını tutan bir gündem oluşturmak, İstanbul'daki güncel kültür sanat sahnesini dünya gündemine eklemlemek, ve Türkiye ile Almanya arasındaki kültürel etkileşime katkıda bulunmak amacıyla, istanbulberlin. com adresinde, 5 Mayıs 2020 tarihinde yayın hayatına başladı. Salı günleri güncellenen istanbulberlin. com Türkçe'nin yanı sıra İngilizce ve Almanca dillerinde de yayın yapıyor. istanbulberlin, yazar, sanatçı, kültür sanat profesyoneller, okur, katılımcı ve takipçileri arasında yeni sanat eserleri, kitaplar, fikir ve bakış açıları keşfetmeye uygun bir diyalog ortamı yaratmak için yola çıktı. Küresel salgın Covid-19 süresince dijital bir alan olarak yola çıkan istanbulberlin, önümüzdeki günlerde görsel içeriklerini de, video ve fotoğraf formatında, kendi bünyesinde oluşturmaya başlayacak. Hedefleri arasında, kültür sanatın farklı dallarında iş üretenlerle ve farklı fikirlerle karşılaşmalar için fiziki alanlar oluşturmak da var. İstanbul ve Berlin, Türkiye ve Almanya'yı temsil niteliğine sahip şehirler. Tarihi ve kültürel zenginlikleriyle bu iki şehirde çok kültürlü bir yaşam sürüyor. Her iki şehirde yaşananlar, sanatın gelişimini destekliyor. istanbulberlin'in kurucusu Sedef İlgiç, Şu ana kadar gerçekleştirdiğim röportajlar ve bundan sonra planlanan etkinlikler yalnızca bu iki şehre dair ya da buralarda yaşayan sanatçılarla ilgili değil. Ancak bu alanın, İstanbul ve Berlin şehirlerinin çok sesliğini yansıtmasını umuyorum, dedi. Sedef İlgiç, on yıl boyunca yayıncılık sektöründe editörlük, edebiyat ajanlığı ve çevirmenlik yaptı. İki yıldır televizyonda, bir kültür sanat programının röportaj yapımcısı olarak çalışıyor. Güncel kitap, sergi ve filmlere ya da temalara dair derinlemesine röportajlar Söyleşi kategorisinde yayınlanıyor. Zamanın kaydını tutan bu güne dek Covid-19, Florian Schneider ve Ev ile ilgili soruşturmalar Zamanın İçinden başlığı altında yer aldı. Türkçe ve Almanca edebiyat ve edebiyatçılara dair, yine edebiyatçıların fikirleri Kulaktan Kulağa bölümünde; müzik ve filmler üzerinden İstanbul ve Berlin'in şehir kültürleri Şehirlerde ve edebiyat çevirmenleriyle çeviri üzerine kısa söyleşiler Edebi Çeviri başlıkları altında takip edilebiliyor.


Belirli şehirlerdeki 100 bin nüfusa oranla bulunan kitapçı sayıları belli olurken, bu oranın İstanbul'da 0,9 olduğu görüldü. Ajans Press, bazı şehirlerdeki kitapçı sayılarına yönelik yapılan araştırmayı inceledi. Ajans Press'in World Cities Culture Forum verilerinden ve medya yansımalarından derlediği bilgilere göre İstanbul'da 100 bin kişi başına düşen kitapçı oranı 0,9 olarak belirlendi. 100 bin nüfusa oranla en çok kitapçının bulunduğu şehir ise Portekiz'in başkenti Lizbon olarak kayıtlara geçti. Buda Lizbon'da 100 bin kişiye 41,6 kitapçı düştüğü demek. 2. sırada ise 33,9 oranla Melbourne yer alıyor. 3. sırada Buenos Aires'ın 22,6 oranla yer alıyor. Buna karşın 100 bin kişideki nüfusa oranla bulunan kitapçı sayısı en az 0,3 oranla Lagos'a da görülürken, İstanbul'un onun sadece bir ön basamağında olması dikkatlerden kaçmadı.


Sakıp Sabancı Müzesi, geçmiş sergilerinden zengin içerikleri kapsamlı seçkilerle dijital kanallarında paylaşıma açmayı sürdürüyor. Müze, 20 Eylül 2008 1 Şubat 2009 tarihleri arasında Akbank'ın desteğiyle gerçekleştirdiği İstanbul'da Bir Sürrealist: Salvador Dali sergisini web sitesine taşıdı. İspanya'da bulunan Gala-Salvador Dali Vakfı koleksiyonuna ait eserlerle vakıf dışında gerçekleştirilen en büyük geçici sergi olma özelliğine sahip İstanbul'da Bir Sürrealist: Salvador Dali, sanatçının yağlıboya tablo, grafik ve çizimlerinden oluşan geniş bir seçki sunmuş; açık kaldığı süre boyunca 252 bin kişi tarafından ziyaret edilmişti. DigitalSSM arşiv kaynaklarıyla hazırlanan ve Sakıp Sabancı Müzesi web sitesi, sosyal medya hesapları ile YouTube kanalından erişilebilen İstanbul'da Bir Sürrealist: Salvador Dali çevrimiçi sergisinde; Dali'nin benzersiz sanat anlayışıyla oluşturduğu eserlerinin yanı sıra, fotoğraflar, el yazmaları ve çeşitli dokümanlar yer alıyor. Gala Salvador Dali Vakfı Dali Çalışmaları Merkezi Yöneticisi ve İstanbul sergisinin küratörü Montse Aguer Teixidor'un yeni bir söyleşisiyle zenginleştirilen çevrimiçi sergi kapsamında; daha önce yine Sakıp Sabancı Müzesi'nde gerçekleştirilen Dali konferans serisi de yeniden paylaşıma açıldı. Teixidor'un yanı sıra yazar Ferit Edgü, sanat eleştirmeni, akademisyen ve yazar Hasan Bülent Kahraman gibi isimlerin katıldığı konferanslarda; Dali'nin yaşam öyküsü, çok yönlü sanatsal üretimi ve etkisi konuşuluyor. Çevrimiçi sergide, 20. yüzyıl sanatında bir dönüm noktası teşkil eden Salvador Dali'nin çocukluk yıllarından başlayarak son yaratıcı günlerine dek uzanan bir seçki yer alıyor. Dali'nin yüzyıl başında farklı sanatsal akımların etkisi altında gerçekleştirdiği çalışmalar, sürrealizme dahil olduğu yıllara ait eserler, bu akıma getirdiği geniş açılımın örnekleri ve yaşamının sonunda tekrar klasisizme döndüğü süreç, bilgilendirici metinler eşliğinde sunuluyor. İstanbul'da Bir Sürrealist: Salvador Dali sergi kataloğundan, sanatçının 20. yüzyıl sanat tarihindeki yerinin, ikonografisinin ve özgün duruşunun incelendiği makaleler de çevrimiçi sergi kapsamında erişime açıldı. Montse Aguer Teixidor, katalogda yer alan Salvador Dali: Bir Retrospektif başlıklı makalesinde, sanatçının çocukluğundan başlayarak yaşamına ve sanatsal gelişimine ayrıntılı bir bakış sunuyor. Yazar Ferit Edgü ise Gerçeküstücülük ve Dali başlıklı makalesinde sanatçının sürrealist grupla gelgitli ilişkisini ve bu akıma sağladığı açılımı irdeliyor. İstanbul'da Bir Sürrealist: Salvador Dali sergisi için hazırlanan resimli çocuk kitabı Ben Dali de çevrimiçi sergi kapsamında paylaşılıyor. Sakıp Sabancı Müzesi'nin web sitesinden indirilebilen kitap aynı zamanda yazar ve seslendirme sanatçısı Yekta Kopan'ın okuduğu sesli versiyonuyla da erişime açık. Sakıp Sabancı Müzesi, hafızalara kazınan sergilerini günümüz bakış açısıyla tekrar çevrimiçine taşımaya başlamış, ilk olarak Picasso İstanbul'da sergisini ziyarete açmıştı. Bir hafta içinde 65 bin kişi tarafından çevrimiçinde ziyaret edilen Picasso İstanbul'da sergisine halen Sakıp Sabancı Müzesi'nin web sitesinden ve YouTube kanalından erişilebiliyor.


Ceren Ceran, ilk romanı İstanbul'un Bodrum Katları'nda, İstanbul'a kendini var etmeye gelen kahramanımız Ömer üzerinden toplumumuzdaki görünmez kast sistemini akıcı ve akıllara yeni sorular bırakacak şekilde işliyor. İstanbul'un Bodrum Katları, genç karakteri Ömer üzerinden toplumun her kesimden insanının ve İstanbul'un sesine kulak veriyor. Ömer'in kişisel bakış açısı, birden bize de sirayet ediyor ve kendimizi kah metrobüste bir durakta, kah Çırağan Sarayı'nın kapısında buluveriyoruz. Ceren Ceran, bu ilk romanda; farklı sosyal sınıfın insanları ile İstanbul'un sesine yaklaştığı mizahi dili, yalın üslubu ve kurgusunda yer verdiği Ekmek Parası para birimiyle her bir bedeni omuzlarından yakalıyor. Özellikle belirtmek istiyorum; kitabı darmadağınık, toz bulutlarının havalandığı, buzdolabı bomboş, görünüm itibarıyla fazlasıyla ihmal edilmiş evimde yazdım. Başka türlüsü mümkün değildi. Bizim için İstanbul'un ne demek olduğunu sadece biz anlarız. İstanbul, bu ülkedeki herkes için mutlaka bir şey ifade ediyor; bazılarının gelmek istediği, bazılarınınsa gitmek istediği yer, herkesin mutlaka bir sevdiğini saklıyor. Kitap bir İstanbul'da kabullenilme çabasını anlattığı için bu haliyle pek çok insanın hikayesini seslendiriyor diye düşünüyorum. Ülkenin dörtte biri zaten İstanbul'da yaşıyor ve bu sinirli şehrin kimin üzerini ne zaman çizeceğini kesinlikle bilemeyiz. Üstelik işler iyi gitse bile sürekli önünüze daha büyük hedefler koyuyor. Rutubetli bodrum katından Boğaz'da yalı sahibi olmaya kadar yolunuz var. Dolayısıyla İstanbul yaşamının başlı başına bir tutunma çabası olduğunu düşünüyorum. Tabii bodrum kat metaforu, toplumdaki görünmez kast sistemine de işaret ediyor. İstanbul'da azımsanmayacak kadar insan rutubetli bodrum katlara mahkum edilmiş durumda. Ben de bir süre bodrum katta yaşadım ve İstanbul hayatım boyunca pek çok bodrum kata misafir oldum. Yine de bu kitabı yazmaya başlarken bu yönde bir mesaj kaygım hiç yoktu. Daha çok bu kocaman ve geniş dünyada insanların bu kadar kötü şartlara katlanmak zorunda olmasının eziciliği beni yazmaya itti. Yani, Ey insan soyu bodrum katta yaşamak zorunda bırakılmamız ne kadar akıldışından çok, Ey insan soyu bodrum katta yaşamak zorunda bırakılmamız ne kadar üzücü duygusuyla harekete geçtim. Ceren Ceran, 1980 yılının Kasım ayında Tokat'ta doğdu ve büyüdü. Gazi Osman Paşa Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirmesinin ardından eğitimine İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik Bölümü'nde eğitimine devam etti fakat tamamlamadı. Çeşitli ulusal medya kuruluşlarında muhabirlik, editörlük ve bağımsız metin yazarlığı yaptı. 2011 yılında evlendi ve eşiyle beraber İstanbul'dan ayrılarak Sakarya'ya yerleşti. 2013 yılında Şiir ve Asım'ı, 2018 yılında Aziz'i dünyaya getirdi. Uzun yıllardır sosyal medyayı aktif biçimde kullanarak özellikle kadınların dünya gailesini hafifletmeye çalışıyor. Nerede olursa olsun, Benim burada ne işim var? duygusunu içinden atamıyor.


Penguen Kitabevi, 25. şubesini 10 Haziran Cumartesi günü saat 14.00'te İçerenköy'de açıyor. 5000 metrekarelik alanıyla İstanbul'un en büyük kitabevi olan Penguen'de iki yüz elli bin çeşidin üzerinde kitap, kırtasiye, hediyelik eşya ve oyuncak çeşitleri yer almakta. İlk şubesini, 1996'da Kadıköy'de açan Penguen Kitabevi, bu defa, geniş bir alanda kitapseverlere hizmet veriyor. Genel toplamda 25. İstanbul'da ise 17. mağazasını hayata geçireceği bu kitabeviyle de alternatif bir soluk getirmeyi hedefleyen Penguen Kitabevi İçerenköy, 30 bin çeşidin bulunduğu tüm kategorilerde geniş kitap seçkisiyle ve o kitapları sakince inceleyip keşfettirecek kafesiyle kitapseverlerin yine ilk adreslerinden biri olacak.


Ortodoks patrikleri arasında Fotios'un özel bir yeri vardır. Her şeyden önce, Fotios keşişlik yapmamış bir patriktir. Bilgin ve devlet adamıyken, siyasal nedenlerle patriklik görevine atanmıştır. Atanma nedeni Bizans'ın Roma Katolik kilisesinden tamamen bağımsızlaşması yolunda çaba harcanmasıydı. Fotios görevini hakkıyla yerine getirmiş olacak ki, Papayla karşılıklı, birbirlerini kiliseden aforoz ettiler! Fotios'un çalkantılı siyasal yaşamında daha pek çok öykücük bulmak mümkün ya, onun asıl değeri edebiyat alanında bir ilk olmasıdır. Fotios din adamı kimliğinden çok bilim insanıdır. Onun için 9. yüzyıl Rönesansının yol gösterici ışığı denmesi boşuna değildir. Çevresine topladığı bilginlerle bir okuma grubu kurmuş, bu grup o güne değin yazılmış eserleri birbirlerine özetleyip eleştiriler yazmıştır. Bu bağlamda, Fotios edebiyat tarihinin eleştiri geleneğini başlatan kişi olarak kabul edilmektedir. Ne yazık ki, Fotios ve çevresindekilerin aktardıkları eserlerin çoğu bugün kayıptır. Bunların adlarını ve özetlerini Fotios'tan öğrenebiliyoruz ama kendilerine ulaşmak mümkün değil. Yazgının bir oyunu olarak, Fotios'un mezarını biliyoruz ama ona da ulaşmak şimdilik mümkün değil. Fotios 893'de hayatını kaybedince, Vordonisi Adasındaki büyük manastıra defnedilmişti. Bu ada nerede diye sorarsanız, İstanbul Maltepe kıyılarından denize bakmaktan başka çareniz yok. 1010'daki büyük depremde, Vordonisi adası üzerindeki manastırla birlikte denize battı olası bir Marmara Depreminin şiddeti konusunda örnek olarak köşeye yazılması gereken bir not!


İstanbul, bu yıldan itibaren yeni bir uluslar arası çağdaş sanat fuarına daha ev sahipliği yapacak. Yedi yıldır Başkent'te ArtAnkara Çağdaş Sanat Fuarı'nı düzenleyen, alanın en deneyimli şirketlerinden ATİS Fuarcılık, bir ayağını da İstanbul'a uzatıyor. Genç sanatçılara önem vermenin yanı sıra kamusal alanda sanat çalışmalarını ve uluslar arası işbirliklerini hedefleyen fuarda, aralarında Mehmet Aksoy, Devrim Erbil, Bedri Baykam, Ertuğrul Ateş, Prof. İsmail Ateş, Metin Yurdanur'un da bulunduğu yerli, yabancı bine yakın sanatçının eserleri, Avrasya Gösteri ve Sanat Merkezi'nin 10 bin metrekare kapalı, 5 bin metrekare açık alanında sergilenecek. Covid pandemisinin farklı boyutlarıyla işlendiği dikkat çekici projelerin de yer aldığı fuar kapsamında söyleşiler, paneller, konserler de düzenlenecek. ArtContact İstanbul, 31 Mayıs'taki ön izleme ile sanatseverlere kapısını açıyor. Açık ve kapalı alanları, sağlıklı iklimlendirme sistemi, 16 metre tavan yüksekliğiyle, böylesi bir etkinlik için ideal mekanlardan birisi olan Avrasya Gösteri ve Sanat Merkezi'ndeki fuar, hafta sonu yasakları devam ederse 4 Haziran, etmezse 6 Haziran'a kadar, 10.00-20.00 saatleri arasında ziyaret edilebilecek. Yüzü aşkın galeri, müze, üniversite, kurum, proje ve insiyatifin yer aldığı ve pandemi kurallarına uygun olarak gerçekleştirilecek fuarda, bu nedenle aynı anda belirli sayıda ziyaretçi kapalı mekanda kabul edilecek. Son iki yıldır Covid Pandemisi nedeniyle zorlu çalışma şartları bulunan sağlık personeli ile eşleri, fuara bir ücret ödemeden girebilecekler. 31 Mayıs'taki ön izleme kapsamında BAU Jazz'ın açılış konseri sonrasında ödül töreni düzenlenecek. ArtContact İstanbul'un ilk senesinde üç ödül sahibini bulacak; 'Sanatçı Onur Ödülü', 'Sanata Katkı Onur Ödülü' ve 'Kurum Onur Ödülü'. Fuarın logosunda, Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik bölümünden Prof. Namık Kemal Sarıkavak'ın imzası bulunurken, ödül heykelciği, Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Heykel bölümü öğretim üyesi Selçuk Yılmaz tarafından tasarlandı. İstanbul'un 7 tepesine gönderme yapan ödül heykelciği, 7 martı figüründen oluşuyor. Katılımcıların bireysel değil galeriler aracılığıyla yer alabildiği fuarın dikkat çekici projelerinden biri, 'İnsan Duraklaması'. Fuarda bu başlık altındaki sergide, aralarında Koreli sanatçı Kim Yong Moon ile Zerrin Tekindor, Hasan Şahbaz, Elifko, Çağlar Uzun, Claudia Schmidt'in de bulunduğu 48 sanatçının eserleri görülebilecek. Sanatseverler, fuar alanına geldiklerinde, 10-15 ton ağırlığında, en büyüğü 5.5 metre boyunda olan çarpıcı heykellerle karşılaşacaklar. Mehmet Aksoy, Metin Yurdanur ile ASAŞ Sanat ve Atölye 20'nin yirmiye yakın heykeli fuarın açık alanında yer alacak. Fuarın destek verdiği genç sanatçıların heykelleri ile Eskişehir Tepebaşı Belediyesi'nin pişmiş toprak çalışmaları da yine açık alanda görülebilecek. Demir Heykel Çalıştayı ve Street art çalışmaları da fuar etkinlikleri kapsamında gerçekleştirilecek. ArtContact İstanbul'da yer alan projelerden bir diğeri; Dışkapı Hastanesi Sanat Atölyesi. Ankara'da bulunan ve pandemi dolayısıyla yoğun günlerin yaşandığı hastanede, sanatın iyileştirici, ruhlara iyi gelen yönünü göz önünde bulunduran, 'Zihinsel yorgunluğu giderecek tek şey olarak renklere sarıldık' diyen doktorlar ve diğer sağlık personelinin, eski bir ameliyathaneyi atölyeye çevirip, orada resim yapmaya başlamasıyla ortaya çıkan Dışkapı Hastanesi Sanat Atölyesi, dikkat çekici eserleriyle sanatseverlerle buluşacak. Diğer bir proje ise Özge Gökbulut Özdemir'in küratörlüğünü yaptığı I-Solated Contact. Birleşik Krallık, Hindistan, Avustralya ve Türkiye'den 19 sanatçının çalışmaları aracılığıyla Covid-19 küresel salgını nedeniyle izole ve mesafeli zamanlarımızda pek çok şeyle yeniden kurduğumuz bağlantıya odaklanan proje, dünyanın farklı coğrafyalarında izole olmuş sanatçılar arasındaki izole bir teması ve uzun bir kapanma süreci sonrasında sanat ve toplumun gerçek bir sanat atmosferinde yeniden buluşmasını da temsil ediyor. Mehmet Aksoy, Devrim Erbil, Bedri Baykam, Ertuğrul Ateş, Prof. İsmail Ateş, Metin Yurdanur, Cem Sağbil, Süleyman Saim Tekcan, Aydın Ayan gibi alanının 'köşe taşı' sanatçıların yanı sıra 45 yıl sonra kapılarını yeniden açan, İstanbul'un en eski sanat galerilerinden Maçka Sanat, AB Gallery Korea, Rusevi, İsviçre Clauia Schmidt Gallery, Brezilya Silvio Piesco Art, Arte Des-Generado İspanya ve Azerbaycan Azart Gallery de fuarın dikkat çeken katılımcılarından. Mutlu Başkaya ile Kim Yong Moon'un küratörlüğünü yaptığı, 27 sanatçının eserlerinin yer aldığı 'Macsabal İpek Yolu Sergisi', 1 Haziran'dan itibaren izlenime sunulacak. Hacettepe Üniversitesi, Şırnak Üniversitesi, Bahçeşehir Üniversitesi'nden gençlerin katılımlarının olacağı fuarda, İstanbul Büyükşehir Belediyesi, Beşiktaş Belediyesi, Şişli Belediyesi, Kartal Belediyesi, Beylikdüzü Belediyesi, Üsküdar Belediyesi ile Eskişehir Tepebaşı Belediyesi de sanat projeleri ve sanatçılarıyla ArtContact İstanbul'da yerini alacak. Mersad Berber Müzesi, Aydın Doğan Vakfı, IWC Dünya Suluboya Derneği, UKKSA, Turkish Painting, Hamiye Çolakoğlu Seramik Müzesi, Hacettepe Üniversitesi Modern Müzesi, İmoga Grafik Sanatlar Müzesi ile İyilik için Sanat, Sanata Engel Yok ve Art-İstanbul Suluboya Derneği de fuarda olacak. Yerli, yabancı 1000'in üzerinde sanatçının eserlerinin, 10 bin metrekare kapalı, 5 bin metrekare açık alanında sergileyeceği fuar kapsamında aralarında Tamer Levent, Suat Arıkan, Akın Ekici'nin de bulunduğu isimlerin katılacağı söyleşiler ile panel ve konserler, pandemi kuralları çerçevesinde gerçekleştirilecek. Bu kapsamdaki etkinliklerden 'İbrahim Balaban Paneli', 1 Haziran'da yapılacak. Zafer Bilgin'in moderatörlüğünü yapacağı panelin katılımcıları, Emre Zeytinoğlu, Nebil Özgentürk, Nazım Alpman, Reis Çelik, Cüneyt Uzunlar ve Hasan Nazım Balaban. Açılış konserinin yanı sıra Muammer Ketencioğlu ve Balkan Yolculuğu Konseri, Ethem Çalışkan'a Saygı Konseri ve Bau Trio, 1 ve 2 Haziran'da dinlenebilecek. ATİS Fuarcılık Yönetim Kurulu Başkanı Bilgin Aygül, yeni çağdaş sanat fuarının farkını ve hedeflerini anlatırken, ArtContact İstanbul, genç sanatçılara ve yeni projelere önem vermenin yanı sıra kamusal alanda sanat çalışmalarını ve uluslar arası işbirliklerini hedeflemektedir dedi. Sanat piramidini biraz daha aşağı doğru sarkıtmak istiyoruz diyen Aygül, artık bir marka haline gelen ArtAnkara'dan sonra ArtContact İstanbul'un da çok uzun olmayan bir sürede uluslar arası sanat camiası tarafından tanınan ve saygı gören bir etkinliğe evrileceğine inandığını da vurguladı. Giriş ücreti yetişkinler için 30 TL, öğrenciler için 15 TL olan fuar ile ilgili tüm bilgiler www. artcontactİstanbul. com adresinden edinilebilir.


Uluslararası festivallerde gösterdikleri başarılarla adından sıkça söz ettiren tiyatro topluluğu Perde Sanat Tiyatrosu'nun İstibdat Kumpanyası adlı oyunu hız kesmeden devam ediyor. İlk 4 temsili kapalı gişe oynayan İstibdat Kumpanyası'nın Mart ayı temsil tarihleri belli oldu. Osmanlı döneminde geçen oyunda Padişahı tahttan indirme planı yapan Şeref Paşa, halkı galeyana getirmek için tiyatroyu kullanmak ister. Bu yüzden Fransa'dan yarı Fransız yarı Türk Samuel Efendi'yi getirterek, Edmond Rostand'ın Cyrano de Bergerac adlı oyununun sahnelenmesini ister. Tabii bu oyunun sahnelenmesi için oyunculara da ihtiyaç vardır. Tiyatroların yakıldığı, oyuncuların sürgün edildiği bir dönemde oyuncu bulmak da pek tabii çok zordur. Şeref Paşa bunun için yardımcısı Sefer Bey'i görevlendirir. Sefer Bey ise ancak Recai Efendi'nin topluluğunu bulabilir. Provalar başladıktan sonra, artık seyirci için sürprizler de başlamış olur. Biletler Biletinial. com ve oyun günü gişeden satılmaktadır.


İtalyan ve Türk tasarımcıların katıldığı moda, mimari ve endüstriyel tasarım gibi alanlarda yeni eğilimlerin tartışılacağı İtalyan Tasarım Günleri 2020, Galataport İstanbul'un mekan sponsorluğunda 5 Kasım 15 Aralık tarihlerinde dijital olarak gerçekleşecek. BU yıl dördüncü kez düzenlenen İtalyan Tasarım Günleri 2020'nin (IDD'20) çekimleri, Galataport İstanbul'da gerçekleştirilecek. Etkinliğin teması 'Geleceği Çizmek, Gelişim, İnovasyon, Sürdürülebilirlik ve Güzellik' olarak belirlendi. Covid-19 salgını nedeniyle ertelenen İtalyan Tasarım Günleri 2020, 5 Kasım 15 Aralık tarihlerinde ilk kez dijital olarak gerçekleştiriliyor. Etkinlik; İtalyan Dışişleri ve Uluslararası İş Birliği Bakanlıkları tarafından 100'den fazla büyükelçilik ve konsoloslukla aynı anda organize ediliyor. İtalyan Tasarım Günleri; İstanbul İtalya Başkonsolosluğu ile İstanbul İtalyan Kültür Merkezi ev sahipliğinde ve Galataport İstanbul'un mekan sponsorluğunda, Yıldız Teknik Üniversitesi ve Yıldız Teknopark iş birliği ile hayata geçecek. İtalya, Ankara ve İzmir Konsolosluklarının da katılımı ile gerçekleştirilecek 11 panelde toplam 40 panelist konuk olacak. Yıldız Teknik Üniversitesi'nden Dr. Mimar Pınar Sipahi'nin Galataport İstanbul'dan gerçekleştireceği oturumların yanı sıra, dünyaca ünlü mimar ve küratör Prof. Luca Molinari de panellere Milano'dan moderatörlük yapacak. İtalyan Tasarım Günleri'nin konuşmacıları arasında The One Atelier'den Anna Masello, Gambardella Architetti'den Simona Ottieri, Istituto Europeo di Design'dan Carlo Branzaglia ve Studio Giulio Iacchetti'den Giulio Iacchetti, Maserati'nin baş tasarımcısı Giovanni Ribotta ile ünlü fotoğrafçı ve yönetmen Francesco Carrozzini de bulunuyor. Dijital ortamda yayınlanacak panellerde İtalyan tasarımcılara, moda tasarımcısı Arzu Kaprol, mimar Han Tümertekin ve Alper Derinboğaz, tasarımcı Neslihan Işık, küratör Efe Korkut Kurt ve kreatif danışman Can Remzi Ergen gibi başarılı isimler eşlik edecek. Organizasyon dahilinde üniversite öğrencilerine yönelik de iki tasarım yarışması düzenleniyor. Etkinliğe Galataport İstanbul Genel Müdürü Erdem Tavas da konuşmacı olarak katılacak. YTÜ Öğretim Üyesi mimar Pınar Sipahi ile Luca Molinari'nin yöneteceği oturum, 9 Kasım'da etkinliğin sosyal medya hesaplarından yayınlanacak. Panele Tavas'ın yanı sıra otomotiv mühendisi Alp Tekin Ergenç, Gemi İnşaat Mühendisi Ensar Çabuk ve Maserati baş tasarımcısı Giovanni Ribotta da katılacak. Galataport İstanbul tamamlandığı zaman şehrin yeni sanat, tasarım ve kültür merkezi olacak. Sahasında barındırdığı İstanbul Modern ve Mimar Sinan Üniversitesi İstanbul Resim ve Heykel Müzesi ile çağdaş sanatın Türkiye'deki en iyi örneklerine ev sahipliği yapacak olan proje kapsamında peyzaj düzenlemesi hayata geçirilen tarihi Tophane Meydanı da İstanbul'un ilk müze meydanı olacak. Meydan, yıl boyunca kültür-sanat, tasarım ve moda gibi pek çok alanı içeren renkli etkinliklere ev sahipliği yapacak. Galataport İstanbul projesinde çok özel bir tasarım dili benimsendi. Proje, pandemi sürecinde ortaya çıkan yeni normale uygun olarak; geniş alanları ve açık alan konsepti sayesinde, sosyal mesafelerin korunmasına imkan veren bir mimariye sahip olacak. Engelli dostu ve düşük katlı yapıları, mahalle konseptinde ve bölgenin tarihi dokusuyla uyum içindeki mimarisi, alternatif ulaşım olanakları gibi birçok özelliği ile sağlıklı ve güvenli bir çalışma, alışveriş, konaklama ve yeme-içme deneyimi sunacak.


İstanbul Devlet Opera ve Balesi tenorlarının sahne aldığı, geçtiğimiz yıllarda müzikseverlerin beğenisini kazanan Napoliten Konseri, bizleri İtalya'ya kısa bir yolculuğa çıkarıyor. İtalyan halk şarkılarından oluşacak konser, bu sezon 13-14 Aralık ve 20 Şubat 2020 tarihinde Kadıköy Süreyya Opera Sahnesi'nde, 13 Ocak 2020 tarihinde ise Zorlu PSM Turkcell Platinum Sahnesi'nde müzik severlerle buluşacak. Duygu yüklü İtalyan halk şarkılarından oluşan konserde müzikseverler hüzün ve neşeyi bir arada yaşayacaklar. Konserde, E. di Capua, F. P Tosti, E. De Curtis, R. Falvo, L. Denza, C. A. Bixio, G. Cottrau, R. Leoncavallo, S. Cardillo gibi önemli sanatçıların bestelemiş olduğu, l'te vurria vasa, Mattinata, Non ti scodar di me, Fenesta Che Lucive, Dicitencello Vuie, Tu ca nun chiagne, Torna a Surriento, Mamma, Marechiare, O sole mio gibi eserler yer alacak. Konserde; Besnik Ademoğlu, Serkan Bodur, Berk Dalkılıç, Can Reha Gün, Yoel Keşap, Ufuk Toker ve Onur Turan yer alacak sanatçılar olurken piyanist Hüseyin Kaya onlara eşlik edecek. Konserin sahne kurgusunu Hüseyin Kaya üstlenirken ışık tasarımı ise Taner Aydın'a ait olacak.


Mustafa evli, iki çocuk babası bir şoför. Ancak karısı ve çocuklarıyla pek de mutlu olduğu söylenemez. Tatminsiz bir hayatı var. Üstelik ekmek teknesi, arabası dökülüyor. Mustafa'nın hayatındaki yegane heyecan Kemeraltılı Zerrin. Zerrin bir seks işçisi ve ne hikmetse her seferinde kancayı şoförlere takıyor. Hatta yakın geçmişte iki şoför onun için birbirine girmiş, biri mezarı, diğeri kodesi boylamış. Mustafa, Zerrin'in kendisine olan ilgisinin farkında. Ama onun varlığından derin bir ıstırap da duyuyor. Çünkü Mustafa'nın kız kardeşi Melek de Zerrin gibi bir seks işçisi. Onun en büyük öfkesi, nefreti ve en derin utancı, vicdan azabı bu. Suat Derviş İstanbul'da doğdu. Tıp profesörlerinden İsmail Derviş Bey'in kızı olan Suat Derviş, çocukluk yıllarında özel eğitim aldı. Daha sonra Kadıköy Numune Rüştiyesi'yle Bilgi Yurdu'nda eğitim hayatına devam etti. Konservatuvar eğitimi için ablasıyla birlikte Almanya'ya giderek piyano dersleri almaya başladı ve edebiyat fakültesine yazılarak felsefe derslerine yöneldi. Konservatuvar eğitimini bırakıp Almanya'daki çeşitli dergi ve gazetelerde yazmasıyla gazetecilik hayatı başladı. 1932'de Türkiye'ye döndükten sonra da Son Posta, Vatan, Cumhuriyet, Gece Postası, Yeni Ay, Tan gibi gazetelerde röportajları, hikayeleri, romanları yayımlanarak yazı hayatına devam etti. Reşat Fuat Baraner ile birlikte Türkiye'de toplumsal gerçekçi akımın ilk yayın organlarından sayılan Yeni Edebiyat Dergisi'ni yayımladı. Bu dergide kısa öyküler, fıkra ve eleştiriler yazdı. 1944 tutuklamaları sırasında eşi Reşat Fuat Baraner'i sakladığı ve yasadışı Türkiye Komünist Partisi'ne katıldığı gerekçesiyle yargılanarak bir yıl hapse mahkum oldu. Ardından Paris'e giderek 1953-1961 yılları arasında Fransa'da kaldı. 1961'de Türkiye'ye döndükten sonra romanlarının yazımı ve yayınıyla uğraştı. Birçok ilke de imzasını atan Suat Derviş, yazı hayatına adım attığı Alemdar gazetesindeki Hezeyan şiiri başta olmak üzere, gerek farklı mahlaslarla gerek kendi ismiyle yazılmış birçok eseri geride bırakarak 1972'de Kasımpaşa Askeri Deniz Hastanesi'nde hayata gözlerini yumdu.


Umut-Sen haber sitesinde, 26 Ağustos 2023 tarihinde yayınlanan ve başka bazı haber sitelerinin de yer verdiği, İthaki Yayınevi çalışanları: Tazminat hakkı olmayanlar işten atılıyor eskiler istifaya zorlanıyor başlıklı, eksik/yanlış bilgilerle dolu röportaj-haber sonrasında İthaki Yayınları'na karşı sosyal medyada adeta bir linç kampanyası başlatıldı. Öncelikle Umut-Sen'deki arkadaşların böyle bir haberi yaparken sürecin tarafı olarak bizden bilgi/görüş almamış olmasını habercilik etiği açısından son derece sorunlu ve kabul edilemez bulduğumuzu belirtmek istiyoruz. Bu süreçte, belli bir noktaya kadar yayınevimize yönelik çeşitli suçlama ve iftiralara yine yayınevimizin ve çalışanlarımızın itibarını gözettiğimiz için cevap vermemeyi tercih ettik. Ama bu iftiralar öyle bir boyuta ulaştı ki art niyetli ve mesnetsiz suçlamalara karşı tüm gerçekleri açıklamak kaçınılmaz hale geldi. Okurlarımıza, dostlarımıza ve çalışanlarımıza açıklama yapmayı bir borç biliyoruz. 1 Haberde sözü edilen; İthaki'de ücretlerin çok düşük olduğu, sektörün gerisinde zamlar belirlendiği iddiası gerçek dışıdır. Tam tersine İthaki Yayınları uyguladığı ücret politikası ve zam oranıyla yayın dünyasının diğer kurumlarından olumlu anlamda ayrışmaktadır. Geçen Temmuz ayında da asgari ücretin %34 oranında artırılması sonrası İthaki Yayınları ve Penguen Kitabevi çalışan ücretlerinin de %35 oranında artırılması kararı alındı. Ancak çalışma arkadaşlarımızın bir kısmı ara zam oranını yeterli bulmadıklarını, en az %45 zam yapılmazsa Ağustos başında ayrılacaklarını ifade ettiler. Yapılan görüşmede; bunun enflasyon farkını esas alan bir ara zam olduğu, esas zammın Ocak ayında belirleneceği (2023 başında %55 oranında zam yapıldığını da belirtmek isteriz), yayınevi dışında 26 mağazada çalışan 500 kişiye de aynı zammın yansıtılacağı düşünüldüğünde talep edilen ara zam oranının işletme maliyetleri açısından sürdürülebilir olmadığı söylendi ancak ortak bir nokta bulunamadı. Sonuç olarak Temmuz maaşları %35 zamlı olarak ödendi. Takip eden günlerde Genel Yayın Yönetmeni arkadaşımız bu koşullarda çalışamayacağını duyurdu. 2 Kültürel alana yatırımın çılgınca görüldüğü, ekonomik krizin giderek derinleştiği bir ülke ortamında, yayın faaliyetlerinin kitabevleriyle desteklenerek sürdürülebildiğini belirtmeliyiz. Bu yüzden çalışanlarımız arasında ayrım yapmadan, ücret zammını eşit şekilde uygulamak konusunda hassas davrandığımızın bilinmesini isteriz. 4 Tazminatsız çıkarmalar yapıldığı iddiası da gerçek dışıdır; hiç kimse tazminatsız işten çıkartılmamıştır. İthaki, tüm çalışanlarının haklarına saygılı bir yayınevidir. Bu süreçte belirlenen ara zam oranıyla çalışamayacağını bildiren bazı arkadaşlarımız olmuştur; buna mukabil bu arkadaşlarımızın sadece biri yayıneviyle yollarını ayırmayı tercih etmiştir. Sosyal medyaya yansıdığı gibi, insan kaynaklarımıza veya yönetimimize ayrılmak istediğini resmi olarak bildiren hiçbir çalışanımız olmamıştır. Bu tasarrufu kullanmak isteyen çalışma arkadaşlarımızın tüm haklarının verileceğini/ödeneceğini söylemeye bile gerek yoktur. 5 Haberde vurgulanan bir nokta da çalışanların zorla, yeni açılan İçerenköy Penguen binasına çağrıldığı iddiasıdır. Muhasebeden dağıtıma, kurumsal iletişimden depo faaliyetine dek yürütülen çalışmalar Haziran ayında faaliyete geçen İçerenköy binasında toplanmıştır. Bu kurumsal bir karardır. Evden çalışmanın sonlandırıldığı, tüm çalışanların ofis düzenine geçeceği bir süreçte yayınevinin de aynı merkezde olmasının, çalışmaların senkronize yürütülmesi açısından son derece akılcı olduğu ortadadır. Kaldı ki çalışmaların hangi merkezde yürütüleceği her kurumun kendi takdirindedir. Röportaj-haberde sözü edilen İçerenköy binasında ağır mobbinge uğranacağı iddiasının ise hiçbir dayanağı yoktur. Aynı haberde vurgulanan uzaklık-ulaşım sorunları iddiasına gelirsek, metro/otobüs/minibüs duraklarının yanındaki İçerenköy Penguen binasının kime göre, nereye göre uzak olduğu değerlendirmesini sizlere bırakıyoruz. 6 Yine bu karalama kampanyası sırasında dile getirilen İthaki'yi küçültüyorlar, iddiası da iyi niyetli göremeyeceğimiz bir spekülasyondan ibarettir. Okurlarımızın, dostlarımızın ve çalışanlarımızın içi rahat olsun; İthaki'nin 1997'de başlayan yolculuğu yeni yapılanma süreciyle büyüyerek, güçlenerek devam edecek. Yeni kitabevleri açma çabamızın ardında yatan maddi-manevi riskleri ve sıkıntıları ise bugüne kadar olduğu gibi bundan sonra da omuzlamayı göze alıyoruz. İthaki Yayınları olarak sektörün bir kriz içinde olduğu, sıkıştığı, kitap yayınlamanın her geçen gün daha da zorlaştığı bir ülke ortamında, yayın faaliyetlerimizi kitabevleriyle destekleyerek nefes ve yaşam alanı açma çabasını sürdüreceğiz. 7 Son olarak belirtmek gerekir ki; çalışanlarımızın haklarına dönük istişare ve müzakere zemini her zaman açıktır. 8 Bizi de üzen bu süreçte dostça eleştirileri eksiklerimizi görmek konusunda açık yüreklilikle dinlediğimizi belirtmeliyiz ancak kişisel hakları zedeleyen, firma mahremiyetine zarar veren, yalan ve hakaret içeren açıklama ve haberler konusunda suç duyurusunda bulunacağımızın da bilinmesini isteriz.


13. Uluslararası İstanbul Opera Festivali kapsamında sahnelenen IV. Murad Operası, Haliç Kongre Merkezi Açık Hava Sahnesi'nde izleyici ile buluştu. Kültür ve Turizm Bakan Yardımcısı Sayın Özgül Özkan Yavuz, Avusturya İstanbul Başkonsolosu Sayın Josef Saiger ve Japonya İstanbul Başkonsolosu Sayın Kenichi Kasahara, temsili izleyen sanatseverler arasındaydı. Antalya Devlet Opera ve Balesi, IV. Murad Operası ile Osmanlı tarihinin fetihler dönemini, sarayın gizemli yaşamını ve henüz on bir yaşındayken Osmanlı Padişahı olan IV. Murad'ın yaşam öyküsünü sahneye taşıdı. Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürlüğü'nün önemli prodüksiyonlarından olan IV. Murad Operası, İstanbullu sanatseverlerin beğenisini kazandı. IV. Murad Operasının bestesi 2010 yılında kaybettiğimiz Devlet Sanatçısı, Türk Operası'nın büyük ustası, besteci ve orkestra şefi Okan Demiriş'e, librettosu Turan Oflazoğlu'na ait. İstanbul Devlet Opera ve Balesi Orkestrası'nın, şef Hakan Kalkan yönetiminde yer aldığı eserin rejisi Haldun Özerten imzasını taşıyor. Ulusal Türk Operasının seçkin örneklerinden biri olan eser geleneksel ve tasavvufi müziğin çok sesli icrası eşliğinde sahnelendi. Sultan IV. Murad Han'ın payitahtında 1623-1640 yıllarındaki Osmanlı İmparatorluğu'nu, saray yaşamını ve taht kavgalarını konu alan eserde Sultan Murad rolünde Engin Suna yer aldı. Kösem Sultan rolünde Arzu Yaman, Sadrazam Topal Recep Paşa rolünde Umut Tarık Akça, Nefi rolünde Göksay Yaran, Dilfigar rolünde Işılay Meriç Karataş, Silahtar rolünde Baha İşler ve Antalya DOB sanatçıları sahnedeydi. Üç perdelik eserin dekor tasarımı Özgür Usta'ya, kostüm tasarımı Gazal Erten'e, ışık tasarımı Mustafa Eski'ye ait.


Ülkemizde sanat ortamının gelişimine katkı sağlamayı amaçlayan İyilik İçin Sanat Derneği, hayata geçirdiği üç projesinde üretilen eserlerle 28 Ekim 8 Kasım tarihlerinde Artweeks@Akaretler'de yer alacak. Bilgili Holding ve Sabiha Kurtulmuş organizasyonu ile düzenlenen Artweeks@Akaretler 28 Ekim Çarşamba günü Akaretler Sıraevler'de kapılarını açıyor. Akaretler Sıraevler'de, 8 Kasım 2020'ye kadar yaklaşık 2 hafta boyunca sürecek olan tüm sergiler ve söyleşiler sanatseverlere açık ve ücretsiz olacak! Sanatseverlerin heyecanla beklediği bu yılki buluşmaya İyilik İçin Sanat Derneği geliştirdiği Pasajda Bir Yıl, Anadolu'dan İzlenimler ve Atölye Cer projelerinde yer alan sanatçılarının birbirinden değerli eserleriyle katılıyor. İyilik İçin Sanat Derneği, ilk olarak Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'nden yeni mezun gençlere daha ileri eğitimler vermek üzere Pasajda Bir Yıl projesini hayata geçirdi. Ardından Anadolu'daki üniversitelerin güzel sanatlar fakültelerinde eğitimlerini sürdüren genç sanatçıların eğitimini desteklediği Anadolu'dan İzlenimler projesini devreye aldı. Dernek ayrıca Türkiye'nin sanata değer katan gayrimenkul markası Ege Yapı iş birliğine giderek profesyonel sanatçıların katılımıyla Atölye Cer projesini gerçekleştirdi. İyilik İçin Sanat Derneği'nin üç projesinde yer alan sanatçılar, eserlerini Artweeks@Akaretler'de 55 numarada sanatseverlerin beğenisine sunacak. Atölye Cer'de üretilen eserler ilk kez sanatseverlerle buluşuyor. İyilik İçin Sanat Derneği iş birliği ile Ege Yapı'nın Cer İstanbul projesinde seçkin sanatçıların bir araya gelerek sanat eserleri üretebilmeleri için Atölye Cer adı ile tahsis ettiği alan, sanatçıların üretim için atölye ihtiyacını karşılayarak tamamen modern ve özgür bir çalışma alanı sağlıyor. Sanatçılara 2 yıl boyunca çalışma mekanı sunan proje, genç ve yetenekli 17 sanatçının faaliyetlerine ev sahipliği yapıyor. Atölye Cer projesinde yer alan sanatçılar Cer İstanbul'da kurulacak özel bir sergi alanında Kasım ayının ikinci haftasında başlayacak ve yıl boyunca devam edecek olan bir sergide çalışmalarını sanatseverlerle buluşturacaklar. Cer İstanbul'daki sergi öncesinde sanatçıların karma eserlerinden oluşan bir seçkinin ilk gösterimi Artweeks@Akaretler'de yapılacak.


Türkiye'de sanat ortamının gelişmesine katkı sağlamayı amaçlayan, sergilerden elde ettiği gelirin tamamıyla sanatçıları destekleyen İyilik İçin Sanat Derneği, hayata geçirdiği üç projesinde üretilen eserlerle şehrin gelişen sanat sahnesi Contemporary Istanbul'un çevrimiçi yapılacak olan 15. edisyonunda yerini aldı. Türkiye ve dünya çağdaş sanatının en iyi örneklerini kıtalararası tek şehir olan İstanbul'da buluşturan Virtual Contemporary Istanbul'da İyilik İçin Sanat Derneği, hayata geçirdiği Pasajda Bir Yıl, Anadolu'dan İzlenimler ve Atölye Cer projelerinde yer alan sanatçıların eserlerini sergileyecek. İyilik İçin Sanat Derneği Yönetim Kurulu Başkanı Selin Bozkurt, sonbahar aylarında tamamlanan Artweeks@Akaretler ve Step İstanbul karma sergilerinde rekor satış gerçekleştirdiklerini anımsattı. Sanatseverlerin ve koleksiyonerlerin derneğin çalışmalarına verdikleri destekten dolayı son derece memnun olduklarını dile getiren Selin Bozkurt, derneğin kar amacı gütmeyen bir sivil toplum kuruluşu olduğunu ve sergilerden elde edilen gelirlerin tamamının sanat ortamının sürdürebilirliğine kaynak olarak aktarıldığını vurguladı. Türkiye'nin en büyük sanat organizasyonu olan Virtual Contemporary Istanbul'da yeni rekorlara imza atmak istediklerini ifade eden Selin Bozkurt, dijital platformda düzenlenen ilk karma sergileri için tüm sanatseverlerden ilgi ve destek beklediklerini sözlerine ekledi. İyilik İçin Sanat Derneği, ilk olarak Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'nden yeni mezun gençlere daha ileri eğitimler vermek üzere Pasajda Bir Yıl projesini hayata geçirdi. Ardından Anadolu'daki üniversitelerin güzel sanatlar fakültelerinde eğitimlerini sürdüren genç sanatçıların eğitimini desteklediği Anadolu'dan İzlenimler projesini devreye aldı. İyilik İçin Sanat Derneği ayrıca Türkiye'nin sanata değer katan gayrimenkul markası Ege Yapı iş birliğine giderek profesyonel sanatçıların katılımıyla Atölye Cer projesini gerçekleştirdi. İyilik İçin Sanat Derneği'nin üç projesinde yer alan sanatçılar, eserlerini Virtual Contemporary Istanbul'da sanatseverlerin beğenisine sunacak. Birbirinden kıymetli eserlerin sanatseverlerle buluşacağı dijital karma serginin küratörlüğünü ise Dr. Feride Çelik üstleniyor. Contemporary Istanbul Covid-19 salgını nedeniyle bu yıl kapılarını ilk defa sanal olarak 19-20 Aralık ön izleme ile açtı. 21 Aralık 2020-6 Ocak 2021 tarihleri arasında ise genel izlemeye açılacak fuara sanatseverler virtual. contemporaryistanbul. com platformundan ulaşabilecekler.


Türkiye'nin Teknoloji Üssü İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü kız öğrencilerine yurt sağlamak için Koruncuk Vakfı ile bir protokol imzaladı. İYTE Kampüs'üne dokuz km. mesafede bulunan Barbaros Köyü Koruncuk Vakfı Urla Yerleşkesi artık İYTE kız öğrencilerine de barınma imkanı sağlayacak. Evlerinden uzakta yükseköğrenim görecek öğrencilerin en büyük sorunlarının başında barınma gelirken İYTE, son dönemlerde yürüttüğü projelerle öğrencilerinin barınma ihtiyacını karşılamak için önemli atılımlar yapıyor. Bu kapsamda, Barbaros Köyündeki Koruncuk Vakfı ile yapılan iş birliği sonucu Koruncuk Vakfına ait yerleşkede bulunan lise öğrencilerine ait binalar, İYTE Vakfı adına kiralandı. İlgili izinlerin alınması ve tadilatların tamamlanmasının hemen ardından tesisler için kız öğrenci kabulüne başlayacak. Öğrencilerin Kampüse güvenli ve hızlı bir şekilde ulaşımı için, servis hizmeti de verilecek. Vakfımız, bildiğiniz üzere yeni vizyonu ile sosyal, ekonomik ve coğrafi koşullarının sonucu temel ihtiyaçlarına ve eğitime ulaşmaları bakımından dezavantajlı olan ortaokul ve ortaöğretim seviyesindeki kız çocuklarına yuva oluyor. Yaptığımız her proje, attığımız her imza daha çok kız çocuğunun hayatına dokunmak, onlara daha yüksek kalitede hizmet sağlayabilmek içindir, her zaman kız çocuklarımız için güvenli bir yuvanın ne kadar önemli olduğunu vurguluyoruz ki İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü ile bunu sağlayacak olmak bizim için büyük mutluluk. İYTE kız öğrencilerinin de aynı yerleşke içinde yer alan Koruncuklarımıza rol model olmalarını, ayakları üstünde durmayı, öğrenmeyi öğreteceklerini umuyoruz. Koruncuklarımız yapılan iş birliği çerçevesinde İYTE'nin sosyal faaliyetlerinden faydalanma imkanı bulacaklar, bu iş birliği, Vakfımıza ve İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsüne hayırlı olsun. Koruncuk Vakfı olarak üniversite kız öğrencilerinin yurt ihtiyaçlarına katkıda bulunmaktan mutluluk duyuyoruz. dedi.


Filmler çok çeşitli bütçeleriyle, kolektif yapım gerekliliğiyle oldukça komplikedirler. Popüler, düşük bütçeli, festival. ana akım vb. türlere ayrılmaktadırlar. Bilindiği üzere film endüstrisi bizi eğlendirmekten ya da yapay deneyimler kazandırmaktan çok daha fazlasını yapar, kolektif bilincimizi şekillendirmede aktif bir rol oynamaktadır. Tabii ki, bu geçmişte böyle değildi; yazılı basın bir zamanlar kamuoyunu etkilemenin başlıca yolu olarak hüküm sürüyordu. Ancak, hareketli görüntüler giderek daha fazla bilgiyi yaymak ve kitleyi yönlendirmek için birincil yöntem haline geldi. Toplumu herhangi bir yöne -genelde ise politik- etkin bir şekilde sürüklemek ve ortak hegemonyanın potansiyel yayılımını hızlandırmak için oldukça etkili bir yöntem olarak gündelik yaşamımıza hızlı bir şekilde girdi. Sinema gerçekten yazılı basın kadar gerçeği yansıtamaz mıydı? Peki ya belgesellerde bir kitabın yerini tutamaz mı? Bütün bu soruların cevaplarını alabilmemiz büyük bir araştırmanın konusu olacaktır. Bu ilk yazımda ise öncelikli olarak sorgulamak ve çıkarımlarda bulunmak istedim. Milyarlarca izleyiciye ulaşma olanağına sahip çevrim içi görsel, işitsel içerikler bile halkın algısını tam olarak etkilemeyi güçlükle başarabildi. Bugün herhangi bir dünya çapındaki olayı provoke edebilen aygıt büyük ölçüde 140 karakterle sınırlıdır. Demek ki yazının gücü 140 karakterle bir atom bombası niteliğini zaten devam ettirmekte. Benim asıl değinmek istediğim görsel, işitsel ve yazınsalı bir araya getiren film çalışmalarının daha etkili ve eğitsel kullanımın dünyayı nasıl değiştirebileceğini görebilmek. Birçok açıdan filmler yazılı çalışmaları, fikirleri yaymanın ve halkı eğitmenin temel aracı olarak gasp ediyor. Filmler sadece eğlendirmez, aynı zamanda eğitir de. Örneğin, insanlar ilk olarak, II. Dünya Savaşı sırasında İngiliz hükümdarı olan Kral VI. George'a, bir tarih kitabı veya popüler roman aracılığıyla değil, hayatının tamamını bir kekemenin hikayesi olarak sunan The King Speech filmiyle ulaştı. Örneğin; Marco Polo izleyerek ünlü Venedikli gezginin gençlik yıllarını, 13. yüzyıl Çin'inde geçmekte olanları, bilmediğim bir coğrafyada siyasi hesaplaşmaları, Kubilay Han'ın imparatorluğu korumak için verdiği savaştanı gözlemleme fırsatı edindim. Yüzde yüz doğruluğundan bahsetmiyorum, etkileşmekten bahsediyorum. Haberdar oldum ve daha sonra eğer istersem okuma yapmak için kavramlara ulaştım. Bu sebeple söylüyorum ki toplumu eğitmek, bilginin verildiği araçlara bakılmaksızın her zaman topluma fayda sağlar. Filmlerin etkinliği ve etkisi kısmen doğası gereği olabilir. İki boyutlu bir görsel değil, uyaran olarak, içeriği bir kitaptan çok daha hızlı görüntüler. Filmler, geniş bir kitleye ulaşmak ve onları bilgilendirmek için daha iyi vektörlerdir, bu tartışılmamalıdır çünkü film izlemek için okuma bilmeye dahi gerek yoktur. Dahası, filmin somut görüntülerinin gösterilmesinden çok sonra hatırlanması, okumak için gerekli olanlardan daha kolaydır. Bize gösterilen bir resim 1000 kelimeye bedeldir ve çoğu film saniyede en az 24 kare hızında oynatılır. Bu hızda, 120 dakika süren herhangi bir film, toplumu hızlı bir şekilde eğitmek için Pulitzer Ödüllü kitaplara bedel olacaktır. Bir filmin, yalnızca daha fazla içerik gösterme yeteneği nedeniyle niteliksel olarak bir literatürden, yazınsal içerikten daha iyi olduğunu ima etmek istemiyorum. Daha ziyade, bu özellik, Filmlerin kitaplardan daha çok tercih edilme eğiliminin sebebini açıklamamıza yardımcı olmaktadır. Sinema filmi izlemek, kitap okumaktan çok daha pasif bir deneyimdir. Ancak iki saatlik bir filmi izlemek günler sürecek bir okumadan çok daha kolay tüketilebilir. Filmler karşılaştırılabilir yazılı eserlerden daha somut, görsel ve kompakttır ve bu nedenle hatırlanması daha kolaydır. Filmlerin kitaplara göre popülaritesini arttırmak, topluma sundukları potansiyel faydaları görmezden gelmektir. Eleştirmenler, filmlerde yanlış bilgi potansiyelinin çok yüksek olduğuna dikkat çekiyor: Tüm tarihi filmler mutlaka doğru olmayabilir. Alınan yaratıcı özgürlükler, belgesel niteliğinden çok sapabilir. Siyasallaştırılmış belgeseller, gerçeklerin utanmazca yanlış temsil edilmesiyle karakterize edilebilir. Ancak tarih kitapları da hiçbir zaman tam olarak doğru olmamıştır. İlkokul ders kitapları beş duyu organımız olduğunu idda eder. Kesinlikle yanlış bir iddia. Aslında, Oysa; açlık, susanıklık, hareket, basınç, kaşıntı ve banyo ihtiyacı hissi gibi oldukça fazla duyumuz vardır. Bilinçli ya da bilinçsiz yanlışlıklar bir yana, film endüstrisi eğlendirmenin ve hatta halka öğretmenin ötesine geçiyor; kamu bilincindeki tarihsel anlatıyı, kitapların artık yapmadığı şekilde yeniden şekillendiriyor. İnsanlar Titanik'i düşündüklerinde, Leonardo DiCaprio ve Kate Winslet'ın Atlantik açıklarında hayatta kalmak için savaştığını hatırlıyorlar. Bu tür filmler, tarihi popülerleştirme, halkı eğitme ve kolektif kültürümüzü yeniden şekillendirme potansiyelini göstermektedir. Sinema yeni bir icat değil artık 120 yıllık bir sanat. Hollywood'un Amerikan kültürü ve bilinci üzerindeki etkisi ise aşikar. Bununla birlikte, endüstri etkisini ABD sınırlarının ötesine taşıyarak daha uluslararası bir kitleye ulaştı ve dünyaya bir Hollywood rüyası yaymayı başardı. Bugün dünyada Hollywood sineması ve diğerleri olarak çok net çizgilerle konuşulmakta ve elbette Avrupa Sanat Sineması yükseliğini sürdürmekte... Küreselleşmiş kültür çağında, bir gün hareketli görsellerin yazılı metinleri her yerde geride bırakarak, birincil eğitim aracı olarak geçerlilik kazandığını görebiliriz. Fakat bu yazımın diğer bölümünde sözünü edeceğim bir düşünce olacak.


Çünkü kendimi bildim bileli sahne ışığı altındayım. İlk ve orta öğrenimimde okul müsamerelerinin, bando takımlarının, koroların aranan yıldızı gibiydim. Sonra liseye başladığım yıl ailemden uzak bir sağlık meslek lisesinin yatılı okul kütüphanesinde kendim bir oyun yazmaya karar verdim. Heraclitos'un bir özdeyişi üzerine kurguladığım mesleki bir hiciv denemesi yazdım, 1995 yılında bu isimsiz kısa oyun Konya'nın Bozkır ilçesinde Tıp Bayramı etkinliğinde halka açık olarak oynatıldı ve çok alkışlandı. Ama ne alkışlanmak! Devletin tiyatro götürmediği ve hiçbir özel tiyatronun uğramadığı Bozkır'da bir anda ünlü olmuştum. Tiyatro sadece eğlence aracı değil toplu bir idrak geliştirme aracıydı aynı zamanda. Tiyatronun bu gücünü yıllar geçtikçe daha iyi anladım ve hemşirelik yapmaya başladıktan sonra da tiyatrodan kopmadım. Üniversitelerdeki yıllarım da tiyatro topluluğu kurma, oyun denemesi yazma, şiir dinletisi gibi hep sahne ışığı kovalayarak geçti. 2001 yılında Tokat ilinde Gazi Osman Paşa Üniversitesi'nde tiyatro çalışmalarını yürüttüm. 2011 yılında İzmir'de Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi'nde ilk tiyatro topluluğu kurucu ve oyuncularından biri oldum. Daha sonra İzmir'de Sahne Tozu Tiyatrosu ve Bayraklı Belediye tiyatrolarında oyunculuk üzerine çalışmalar yaparak oyunculuğumu pekiştirme fırsatı buldum. Akıl Fikir Kumpanyası'nda ise dramaturji ve dramatik yazarlık üzerine Kerem Yalçın ile çalıştım. Bu sırada İstanbul Gedik Üniversitesi'nden Yaratıcı Drama Eğitmenliği programını bitirdim. Bir yandan gece hastanede nöbet tutuyor ve gündüzleri tiyatro yapmaya devam ediyordum. İnsanlar sokağa çıkmaya bile korkarken, kendi yakınını getirip acile bırakıp kaçarken, ölenler ölürken, sağ kalanlar birbirini çiğnerken hep ordaydık. Günler gecelerce, aylarca... ordaydık. Bu ruh hali yalnızlaştırıyordu bizi. Hem insanlar sağlıkçıları balkonlardan alkışlıyor hem de aynı ortamda yaşamak istemiyordu bizimle. Öyle bir dışlanmışlık hissi ki hemşire olduğum için yakın çevrem bile irtibatı kesmişti benimle. Gelelim İzmir Beyaz Önlük Tiyatrosuna... Kovit pandemisi tiyatro yapmayı imkansızlaştırmış ve kendimi her topluluktan soyutlanmış bulmuştum. Ben de kendi hayallerim için yola çıkmalıydım ama bir hemşire maaşıyla yapabileceklerim sınırlıydı. Böylelikle bir bankadan kredi çektim ve ödemeye başladım. İlerde yapacağım şeyler için maddi bir alt yapı gerekecekti. Birikimlerimi bu yönde değerlendirmeye başladım. Sonra yazmaya başladım. Zordur tiyatro yazmak. Olay örüntüsünü kurmak, onlarca önermeye cevap bulmak, her karakteri incelikle çalışmak, tüm karakter özelliğini ağzından çıkacak üç cümleye sığdırmak, iyinin içindeki kötüyü ve kötünün içindeki iyiyi aramak ve hiç sevemediğin karakterin aslında kendinin aynadaki yansıman olduğunu fark ettirmek istiyordum. Hem içine çeksin hem dışında bıraksın istiyordum. Böylelikle epik tiyatro denemeye karar verdim. Brecht'in usul ve tarzını benimsemeye ve Türk kültürüyle harmanlamaya başladım. Bu sırada hastanede bitmeyen mesailerden bunalmış iş arkadaşlarımı bu çalışmalarıma dahil etme fikri çıktı ortaya. Bu konuda idari işleri ve başhekimliği ikna etmem yaklaşık 8 ay sürdü. Tiyatro da nerden çıktı şimdi? İş çıkarma başımıza, otur oturduğun yerde, çalış çalıştığın yerde, tiyatro için bütçemiz yoktur minvalinde yazışmalar sürüp gitti. Gece nöbetinden çıkıp çok kişinin kapısında uykulu gözlerle tiyatro yapmak için bir fırsat dilendim ve derken günlerden bir gün birileri çabamı görmeye başladı. Bana tiyatro topluluğu kurmak, eğitmek ve sahneye hazırlamak için salon kullanma izni çıktı. Bir mülakat yaparak sağlık personelinden oluşan 10 kişilik bir ekip oluşturdum. Tamamı amatörlerden oluşan bu ekibe zamanla İzmir'deki tiyatrocu dostlarımdan da destek geldi. Özellikle Coşkun Yarpınar'ın katılımı ile yazdığım oyunu sahneleme özgüveni buldum. 2022 Mart ayında bitmek üzere olan Savaşın Anatomisi isimli oyunumun rejisi üzerinde çalışıyor ve bu yeni ekibin oyunculuk, drama ve tiyatro üzerine eğitimleri ile meşgul oluyordum. Özellikle her çalışma öncesi yoga yapmak vazgeçilmeyen bir rutinim. Oyuncu beden ve ruhen esnek olmalıdır. Oyuncu dayak yemeyi de, yerde sürünmeyi de, düştüğü yerden kalkmayı da yoga ile daha kolay başarabilir. Öğrencilerim de zamanla bu tarzımı benimsedi. İzmir Beyaz Önlük Tiyatrosu özel bir tiyatro. Herhangi bir belediye ya da devlet desteği almayan, kendi bütçesini hazırlayan, beyanname hazırlatan, vergi ödeyen ve tüm hakları kardeşim Esma Arıbaş'a ait bir işletme olarak kuruldu. Sanat yönetmenliğini ben üstlendim. İdari işleri ve sosyal medya ayağını ise zamanla diğer bir kardeşim Canan Arıbaş üstlendi. Üç kız kardeşin tabiri caizse kurtlar sofrasında var olma mücadelesi böylelikle başladı. Teknik asistanım Volkan Özçelik'in de bize katılımı ile olmazı oldurmayı hedef edindik. Cansel Kudret ve Serap Koca da aramıza katılınca ekip tamam olmuştu. Savaşın Anatomisi adından da anlaşıldığı gibi savaş konusunu mercek altına alıyor. Emma ve Yosef'in tuhaf aşkına ve iki dünya savaşı içinde büyüyen bir çocuğun hikayesine ortak oluyoruz. Bu sırada 525 no'lu acil ilk yardım istasyonunda görevli sağlık çalışanları ise hem oyunun güya dışında hem de aslında içinde olarak bize epik kurgunun inceliklerini gösteriyor. Savaş olgusunu Adem ve Havva'dan başlatarak savaş çıkaranların hepsinin erkek olduğu gerçeği ile de yüzleşiyoruz. Oyun 140 dakika, 2 perde. Özgün müzikler Serhat Erdem'e ait. Oyun kostümleri dönem olan sahneler için oldukça incelikle çalıştık. Tüm aksesuarlar tek tek ve hayal ölçeğime uygun olarak ve hiçbir masraftan kaçınmadan temin ettik. O kadar yorucu bir period oldu ki geceleri uyuyamıyordum. Bu sırada provalar çok yavaş ilerliyor sanki herkes, her sahne, her bir karakter yerinde sayıyor gibiydi. Kısa bir süre umutsuzluğa kapıldım ama üç ay sonrasında oyuncular umulmadık bir performans göstermeye başladılar. Bu oyuna toplam 6 ay kadar çalıştık ve takvim 23 Kasım 2022 tarihini gösterdiğinde İzmir Fuarında İzmir Sanat'ta dünya prömiyerini yaparak seyirci karşısına çıktık. Çok sayıda davetlinin olduğu prömiyerde tiyatro ve sağlık dünyasından çalışma arkadaşlarımız bizi yalnız bırakmadı. Pek çok tiyatro otoritesi oyundan övgüyle bahsetti. Şimdi aynı heyecanla 27 Ocak 2023'te yine İzmir Sanatta sahne alıyoruz. Sonrasında ise 12 Şubat ve 26 Şubat tarihlerinde Konak-Nazım Hikmet Kültür Merkezi'nde sahnede olacağız. Bizi desteklemek isteyen seyircilerimiz Bubilet ve Biletinial sitelerinden bilet alabilir. İnanın o kadar zor ki. Yani benim zaten bu işi yürütmem başlı başına fedakarlık istiyor. Ayda 11-12 gece nöbetçiyim. Sanat yönetmeni olarak, eğitmen olarak, oyuncu olarak ayrı ayrı rollerim var. İdari işler ve yapım ekibiyle sürekli koordinasyon halindeyim. Oyuncuların çoğu nöbetli çalışıyor. Bazen 2 saatlik uykuyla ya da gün içinde tüm enerjimizi tüketmiş olarak provaya gelebiliyoruz. Yorgun bir ekibe eğitim vermek, spor yaptırmak, provada uzun süre tutmakta zorlanıyorum bazen. Her provada birileri eksik olabiliyor. Dışardan dahil olan teknik ekip ve tiyatro oyuncuları ise belirlediğim gün ve saatte provada bulunmaya özen gösteriyorlar. Oyun tarihlerini hepimizin uygun olacağı güne göre ayarlamak gerekiyor. Bu kadar kalabalık bir oyunun prova ve gösterim için toplanması başlı başına sorun. Diğer tiyatrolar gibi ticari bir misyon edinmedik. Zaten mümkün de değil. Yardımcı personel, hemşire, tıp öğrencisi, asistan hekim, uzman hekim, anestezi teknikeri var şuanda. Özellikle Ersan Horoz ve Emine Menderes en iyi öğrencilerim oldu. Onlarla gurur duyuyorum. Şimdi diğerleri alınmasın elbette ama rejiyi çabuk alan bir oyuncu yönetmeni çok rahatlatıyor. Ersin Işık mesela iyi bir oyuncu kumaşı var ama beni yordukça yordu bir türlü istediğim şekli almadı, rejiye çalışmadı. Epey zorladı yani beni. Ama sonra öyle güzel giydi ki Adem ceketini, izleyenlere dudak ısırttı. Özgür Şahin anlatsam roman olur. Sürekli olarak hastanın hayatla ölüm arasındaki çizgisinde çalışan biri sizin kurallarınızı ne kadar ciddiye alabilir ki? Ömrümde tanıdığım en zor karakterlerden biriydi. Onun olduğu sahneleri özel olarak rejileyip neticede onu da oyuna kazandırdım. Beyza Açık üzerine düşen her görevi başarıyla yaptı çok da iyi bir performans gösterdi. Bir kere çok zeki. Yoğun ders programı ve sınav perioduna rağmen istikrarla devam etti. Aramıza yeni katılan Cihan Hüseyinoğlu ve Çağdaş Şenışık da ekibe kolayca adapte oldular. Cihan henüz oyuncu adayı ama çalışkan ve hırslı. Çağdaş hem uzman hekim hem tiyatrocu aynı zamanda. Oyundaki rolünü çok yükseltti. İzlerken ben bu derece etki aldıysam seyircinin vay haline! Bu projeyi hayata geçirmek hayatta tattığım en büyük doyumlardan biri oldu. Siz bir yola çıkarken kimse desteklemiyor sizi. Hayallerinizle dalga geçiyorlar önce. Başardığınızda da çok azı tebrik etmeyi becerebiliyor. Ama başarmak bir sonuç değil bir süreçtir. Oyuncularımın bana güvenmeleri hayatımdaki en eşsiz kazanımlardan biri oldu. Onları yarı yolda bırakmayacağıma, söylediğim her sözün arkasında duracağıma, bu oluşuma vizyon kazandırmak için elimden geleni yapacağıma ve her koşulda yeteneklerine ışık olacağıma güvenmeleri çok önemliydi.. Şuan ben her boş vaktimde oyun değerlendiriyorum. Oyunların ve müziklerin telif sürecini oldukça sıkı tutuyoruz. Danimarka tiyatrosundan bir oyunun uyarlamasına başlayacağım. Bu ülkede sanat üretmek çok zor. Tüm değişkenler aleyhinize işliyor. Bütçemiz kısıtlı. Salon ücretleri çok pahalı. Kostüm ve dekor uçuk maliyette. Tüm materyaller çok pahalı ama bilet fiyatlarına yansıtılamıyor. Kendi yazmayan, üretmeyen, eğitmeyen, yönetmeyen bir tiyatronun piyasada tutunma ihtimali yok maalesef.