Her yıl kendi alanında ilgiyle takip edilen uzman isimlerin yer aldığı yarışmanın bu yılki jürisinde; Photo London Direktörü Michael Benson; Magnum Photos New York Kültür Direktörü Pauline Vermare; FOAM Fotoğraf Müzesi Sergiler Direktörü Claartje van Dijk; diChroma Photography Direktörü Anne Morin; London College of Fashion, Moda Fotoğrafçılığı Bölüm Direktörü ve Fotoğrafçı Paul Bevan; The Art Newspaper Yazarı Tom Seymour ve yönetmen Tolga Karaçelik bulunuyor.


IDFA, belgesel severleri belgesel film dünyasından en son ve en büyük yerli ve uluslararası eserlere tanıtan ünlü bir uluslararası film festivalidir. Çok sayıda harika filmi, sadık hayranları ve yetenekli film yapımcılarını bir araya getiren IDFA'da sunulan filmlerin hepsi, hayat hakkında olağanüstü hikayeler anlatıyor. Her Kasım, Uluslararası Amsterdam Belgesel Film Festivali Amsterdam'ın şehir merkezini belgesel film hayranları için bir cennete dönüştürüyor. 1988'den beri düzenlenen IDFA, dünyanın en büyük belgesel festivalidir ve konferanslar, atölyeler ve 300'den fazla film ile dünyadaki yaşam hakkında hikayeler anlatır. Bazıları komik, bazıları dramatik ve hepsi türün sunabileceği en iyi konuları temsil ediyor. Gösterimler şehir genelinde gerçekleşir ve gece gökyüzünün altında bir film izleyebileceğiniz açık hava gösterilerini de içerir. Festivalin amacı yaratıcı belgeselleri desteklemek ve bu belgeselleri olabildiğince fazla seyirciyle buluşturmak. Festival ilk ortaya çıkışında küçük bir festival olarak düzenlese de yıllar içerisinde gelişerek 11 güne yayılan 200'den fazla belgeselin gösterildiği festivalde yaklaşık 120.000 izleyici bu belgeselleri seyretmektedir. Uluslararası film programından ayrı olarak, değişik türler ve birçok Avrupa ve dünya filminin galaları, filmlerle ilgili tartışmalar, forumlar, çalışma toplantıları düzenlenmektedir. Filmmor ve Documentarist gibi festivallerin de iptal kararı üzerine İDFA da dahil birçok belgesel arşivi kendisini salgın günlerinde evde kalanlar için online ortama açmış bulunmakta.


Bu yıl yirmincisi düzenlenecek olan Antalya Büyükşehir Belediyesi'nin en önemli kültür-sanat etkinliklerinden biri olan Uluslararası Antalya Piyano Festivali 16 Kasım 2019 tarihinde başlıyor. Sabırsızlıkla beklenen etkinlik, dünyaca ünlü bir çok yıldız sanatçıyı müzikseverlerle buluşturacak. Kelimenin tam anlamıyla yıldızlar geçidine sahne olacak festivalde bu yıl Barbaros Büyükakkan, İdil Biret, Selim Bölükbaşı, Diego Valdivia, Kerem Görsev ve Evgeny Grinko gibi yerli ve yabancı birbirinden değerli isimler yer alıyor. 2000 yılından bu yana Antalya'nın uluslararası Sanat Şehri kimliğine büyük katkısı olan, Avrupa Festivaller Birliği üyesi Uluslararası Antalya Piyano Festivali bu yıl 16 Kasım-30 Kasım 2019 tarihleri arasında gerçekleşecek. Bu sene yirmincisi gerçekleşecek olan Türkiye'nin en önemli müzik festivalinde her yıl olduğu gibi, bu yıl da yerli ve yabancı dünyaca ünlü sanatçılar Antalyalı müzikseverlerle biraraya gelecek. 16 Kasım tarihinde Farklı dillerde söylediği şarkılar ve güçlü sesiyle büyük bir hayran kitlesine ulaşan Barbaros Büyükakkan konseriyle başlayacak olan festival sahnesinde, 19 Kasım'da tulum ve kemençe ustası Selim Bölükbaşı'nı; 22 Kasım'da Türkiye'nin dünyaca ünlü piyanisti İdil Biret'i; 23 Kasım'da dünyaca ünlü İspanyol piyanist ve besteci Diego Valdivia'yı; 29 Kasım'da caz müziğinin dünyadaki önemli temsilcilerinden biri olan piyanist ve besteci Kerem Görsev'i ve 30 Kasım'da ise dünyaca ünlü Rus piyanist Evgeny Grinko'yu konuk edecek. Sanatseverlere müzik dolu günler yaşatacak olan festivalde, Barbaros Büyükakkan ve Selim Bölükbaşı, Şef Oğuzhan Kavruk yönetimindeki Symphonic Project ile; İdil Biret ve Kerem Görsev ise Türkiye'nin en önemli orkestralarından biri olan Antalya Devlet Senfoni Orkestrası ile sahne alacak. Uluslararası Antalya Piyano Festivali'nin ülkemiz ve Antalya için bir yüzakı olduğunu belirten Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı ve Festival Başkanı Muhittin Böcek Antalya'mızın en önemli kültür-sanat etkinliklerinden biri olan Piyano Festivali, uluslararası alanda çok önemli bir marka haline gelmiştir. Bu yıl yirmincisini gerçekleştirmekten büyük bir mutluluk duyduğumuz ve yine dünyaca ünlü sanatçıları ağırlayacağımız festivalimize, tüm sanatseverleri bekliyoruz diye konuştu. Ülkemizin en önemli sanat etkinliği olarak yurt içinden ve yurt dışından övgüler alan Uluslararası Antalya Piyano Festivali, Antalya Kültür Merkezi'nde gerçekleşecek.


Uluslararası Çevrimiçi Doğaçlama Dans Festivali 24 Mayıs'da başlıyor! 30 Mayıs'a kadar sürecek olan festivalde 10 farklı ülkeden 29 ayrı performansçı, dansçı, akademisyen ve sanatçı yer alıyor. Bağımsız ve herhangi bir sponsor olmaksızın düzenlenen festivalde Türkiye, Almanya, Amerika, Fransa, Gürcistan, Japonya, Macaristan, Polonya, Romanya ve Yunanistan'dan sanatçılar yer alacak. Festivale dünyanın her yerinden profesyonel veya amatör, dans ile ilişkisi hangi düzeyde olursa olsun, ilgili herkes ücretsiz bir şekilde katılabilecek. Festival programında atölyeler, performanslar, etkileşimli seanslar ve sanatçı konuşmalarının yanı sıra katılımcıların deneyimine dayalı etkinlikler de yer alıyor. Katılımcılar, Türkiye'de ilk kez gerçekleştirilecek olan Çevrimiçi Uluslararası Doğaçlama Dans Festivali'ne Zoom ve İnstagram üzerinden erişebilecekler. Etkinlikler İngilizce ve Türkçe olarak ilerleyecek ve ihtiyaç halinde çeviri hizmeti sunulacak. Etkinliklere erişim için: @ımprodancefest hesabını takip edebilirsiniz.


Uluslararası Dublin Edebiyat Ödülü bu yıl ABD'li yazar Emily Ruskovich'in oldu. Emily Ruskovich'in 2019 Şubat ayında Yapı Kredi Yayınları tarafından yayımlanan romanı Idaho, 100.000 euro'luk para ödülünün sahibi oldu. Dünyanın en önemli edebiyat ödüllerinden biri olarak kabul edilen Uluslararası Dublin Edebiyat Ödülü, 1996 yılından bugüne kadar her yıl İrlanda'nın başkenti Dublin'de veriliyor. Dublin Şehir Kütüphaneleri ve Dublin Kent Konseyi işbirliğiyle düzenlenen ödülü kazanan yazar aynı zamanda 100 bin euro'luk bir ödülün de sahibi oluyor. Bu yıl düzenlenen Uluslararası Dublin Edebiyat ödülüne ise Idaho adlı romanı ile Amerikalı yazar Emily Ruskovich layık görüldü. Emily Ruskovich duygularını şu sözlerle ifade etti; Kazandığım ödül o kadar büyük bir para ki! Tek bir romana bu kadar büyük bir ödül verildiğine inanamıyorum. Bu parayla ne yapacağımı tam olarak bilmiyorum ama artık, eninde sonunda yazarlığım için kazançlı olacak seçimler yapabileceğimi düşünüyorum. Ödülün bu yılki seçici kurulu ise Idaho'nun müzik, şiir, edebiyat ve sanatın kurtarıcı ve iyileştirici potansiyeline dair bir başyapıt olduğunu açıkladı. 2015 yılına kadar Impac Dublin Edebiyat Ödülü adıyla verilen ödülü 2003 yılında Benim Adım Kırmızı ile Orhan Pamuk kazanmıştı. Roman, yazar Ruskovich'in de büyüdüğü Idaho'da geçiyor. Ann ile Wade'in, Idaho'nun çetin ve güzel doğasında sürdüğü sakin yaşam, Wade'in kaybolan hafızası ve saldırgan davranışlarıyla bozulmaya başlar. Wade'in ilk eşi Jenny ve kızlarıyla yaşadığı eski mutlu hayatın nasıl ve neden altüst olduğunu öğrenmeye çalışan Ann'in zamanı, kocasının aksayan hafızası yüzünden giderek azalmaktadır. Farklı kişilerin bakış açılarından aktarılan ve çeşitli zaman ve mekanlar arasında mekik dokuyan anlatıyla, karakterlerden bazılarını birbirinden koparan, bazılarınıysa bir araya getiren trajedi yavaş yavaş gün ışığına çıkacaktır. Idaho romanına dair detaylı bilgi için Yapı Kredi Yayınları'na göz atabilirsiniz.


Bu yıl itibarıyla birincisi gerçekleştirilen dünyanın en geniş katılımlı ve en kapsamlı tematik film festivali olan Uluslararası Göç Filmleri Festivali'nin kapanış töreninde sürpriz bir isim sunuculuk yapacak. Ela şarkısının klibi YouTube'da 100 milyondan fazla izlenen, gerçek adı Yusuf Aktaş olan Reynmen; ekranların sevilen ismi Oylum Talu ile birlikte Uluslararası Göç Filmleri Festivali'nin kapanış ve ödül törenini sunacak. İlk kez sunuculuk yapacak olan ünlü şarkıcı Reynmen, Oylum Talu ile yaptıkları çekimlerden görüntüleri Instagram hesabından paylaştı. Sosyal medya fenomeni ''İlk kez böyle bir şey deneyimledim. İnşallah güzel olmuştur, izlersiniz'' diye not düştü. Reynmen'in Oylum Talu ile birlikte sunacağı kapanış töreni pazar akşamı saat 20.00'de TV'den, festivalin internet sitesi ve sosyal medya hesaplarından da canlı olarak yayınlanacak.


Bu yıl birincisi gerçekleştirilen dünyanın en geniş katılımlı ve kapsamlı tematik film festivali 'Uluslararası Göç Filmleri Festivali' artırılmış gerçeklikle düzenlenen yeni nesil açılış töreniyle başladı! 30 ülkeden toplam 45 filmin ücretsiz olarak çevrimiçi gösterimde olacağı Uluslararası Göç Filmleri Festivali'nde rezervasyonla izlenen filmler ise yoğun ilgi gördü. 13 Haziran gece yarısından sonra başlayan rezervasyonların yüzde 40'ı doldu. Sinemaseverlerin çevrimiçi ve ücretsiz olan filmleri izlemek için www. festivalscope. com sitesine üye olması ve sınırlı sayıda gösterim için rezervasyon yaptırması gerekiyor. Yalnızca 24 saat rezerve edilebilen filmler izlenmediği takdirde kişinin listesinden silinerek bilet bir başka sinemasever için yeniden aktif hale getiriliyor.


Dünyanın en kapsamlı Göç Filmleri festivali ile sınırsız bir sinema yolculuğuna hazır olun. Ülkeler arası en geniş katılımlı ve kapsamlı tematik film festivali olarak yola çıkan Uluslararası Göç Filmleri Festivali için geri sayım başladı. Milyonlarca göçmene kucak açan Türkiye'nin ev sahipliğinde düzenlenecek olan festival, 14-21 Haziran tarihleri arasında online olarak gerçekleştirilecek. 50'dan fazla filmin gösterimde olacağı festival; yerli ve yabancı yüzlerce sinemacı, basın mensubu, sivil toplum kuruluşlarından katılımcılar ve akademisyenleri konuk edecek. ''Uluslararası Göç Filmleri Festivali'' herkesi, insanlığın ortak kaderi olan 'göç'ün medeniyete katkılarını, toplumlar arasındaki kültürel etkilerini ve adaptasyon süreçlerini yeniden anlamaya davet edecek. Festival boyunca, dünyanın dört bir yanından ünlü isimler ile tecrübe paylaşımı, alanında uzman isimlerle atölyeler, sinema profesyonelleri ve sektörel konuklarla paneller düzenlenecek. Türkiye'de ve dünyada son 5 yılda önemli festivallerde ödüle layık görülmüş film ve senaryolara yarışmalar sonrası toplam 26 bin Euro ödül verilecek.


Dünyanın en geniş katılımlı ve kapsamlı tematik film festivali olan Uluslararası Göç Filmleri Festivali başlıyor. Cumhurbaşkanlığı himayelerinde İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Genel Müdürlüğü'nün Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın destekleriyle 14-21 Haziran'da çevrimiçi düzenlendiği festival ilk kez düzenleniyor ve festivalde gösterimlerin yanı sıra tüm etkinlikler de ücretsiz olacak. 50'den fazla filmin gösterileceği festivalde göçün yolculuğuna tanıklık etmek için www. festivalscope. com sitesine üye olmak ve sınırlı sayıda gösterim için önceden rezervasyon yaptırmak gerekiyor! Yine üyeliğin ücretsiz olduğu platformda, film rezervasyonları ise 13 Haziran gece yarısından sonra başlıyor. Sinemaseverler siteye üye olduktan sonra izlemek istediği filmin linkine tıklayarak videoyu oynatmaya başlıyor. Seçilen film, 'My Films' listesine ekleniyor ve film rezerve edilmiş oluyor. Her film için sınırlı sayıda kapasite olduğundan rezerve edilen filmin 24 saat içerisinde izlenmesi gerekiyor. İzlenmeyen filmler 'My Films' listesinden kaldırılıyor. Böylece bir başka sinemasever için bilet yeniden aktif edilmiş oluyor. Hak sahipleriyle yapılan anlaşmalar gereği yalnızca Türkiye'de bulunan izleyicilere açık olacak filmler; orijinal dillerinde, İngilizce ve Türkçe altyazılı olarak gösterilecek. Uluslararası Göç Filmleri Festivali; göçlerin tarih boyu tüm milletlerin yaşadığı ortak bir hikaye olduğuna vurgu yapmayı ve bu konuda farkındalık yaratmayı hedefliyor. Festivalin Onursal Başkanlığı'nı Suriye asıllı Süryani bir göçmen olan Oscarlı oyuncu F. Murray Abraham; Uluslararası Uzun Metraj Film Yarışması'nın jüri başkanlığını ise ödüllü yönetmen Nuri Bilge Ceylan üstleniyor. Jüride ise ABD'li oyuncu-yönetmen Danny Glover, Bosna'nın en iyi oyuncusu olarak anılan Emir Hadzihafizbegovic, Çin asıllı ABD'li oyuncu Joan Chen, Avrupa'nın en bilinen ödüllü kadın yönetmenlerinden Danimarkalı Lone Scherfig, üç Oscar ödüllü İngiliz kostüm tasarımcısı Sandy Powell, İran'ın Cannes Ödüllü oyuncusu Seyyid Şahap Hüseyni gibi birbirinden önemli isimler yer alıyor.


Bir hafta içinde yaklaşık 30 milyon izleyiciye ulaşan, dünyanın en geniş katılımlı ve en kapsamlı tematik film festivali olan Uluslararası Göç Filmleri Festivali 'artırılmış gerçeklikle' düzenlenen görkemli bir kapanış töreniyle sona erdi. Son 8 yılda çoğu kadın ve çocuk 25 bin kişinin Akdeniz'in azgın sularında hayatını kaybettiğini, Avrupa'ya sığınan 10 bin mülteci çocuğun akıbetinin bilinmediğini belirten Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, video konferansla katıldığı gecede ''Göçle ilgili ön yargılarımızı bir tarafa bırakarak göçmenlerin gittikleri ülkelere ve gittikleri toplumlara katkılarını görmemiz gerektiğine inanıyorum'' mesajı verdi. Festivalin mimarı olan İçişleri Bakanı Süleyman Soylu ise ''2011 yılından beri anlatamadığımız, daha doğrusu anlatıp hissettiremediğimiz pek çok duyguyu, bu sayede anlatabilmiş ve hissettirebilmiş olduk. Gönüllere girmek istedik ve galiba başardık'' sözleriyle festivalin amacına ulaştığını söyledi. Oscar'a aday olan 'Suriyeli Waad Al Kateab ve İngiliz Edward Watts'ın yönettiği 'For Sama/Sama İçin' belgeselinin 'En iyi Uzun Metraj' film seçildiği gecede 26 bin Euro ödül dağıtıldı. Uluslararası Göç Filmleri Festivali, gerçek zamanlı 3 boyutlu sanal stüdyoda 'artırılmış gerçeklikle' düzenlenen yeni nesil kapanış ve ödül töreniyle son buldu. Cumhurbaşkanı Erdoğan da, İngiltere'deki 4 bin yıllık Stonehenge Anıtı ile 12 bin yıllık Göbeklitepe'nin dijital olarak harmanlanmasıyla oluşturulan sanal sahnede gerçekleştirilen kapanış törenine video konferansla katıldı. Son 8 yılda çoğu kadın ve çocuk 25 bin kişinin Akdeniz'in azgın sularında hayatını kaybettiğini dile getiren Erdoğan, Avrupa'ya sığınan 10 bin mülteci çocuğun akıbetinin bilinmediğini söyledi. Erdoğan ''Eskiden beri kültürel etkileşimin en önemli vasıtası göç, aynı zamanda yeni bir buluşmadır. Bu süreçte yaşananlar dilimizde yeni kelimeler, ağzımızda yeni tatlar, hafızalarımızda yeni birliktelikler bırakır. Hüznüyle, sevinciyle göç hikayelerinin etkili bir şekilde anlatılması noktasında sinema güçlü bir araçtır. Göçle ilgili ön yargılarımızı bir tarafa bırakarak göçmelerin gittikleri ülkelere ve gittikleri toplumlara katkılarını görmemiz gerektiğine inanıyorum'' dedi. Uluslararası Göç Filmleri Festivali'nde Suriyeli Waad Al Kateab ve İngiliz Edward Watts'ın yönettiği 'For Sama/Sama İçin', 'En iyi Uzun Metraj' film seçildi. Suriye'de yaşanan iç savaşı genç bir annenin gözünden çarpıcı bir dille aktaran ve 2019 yılında Oscar adayı olan 7 ödüllü belgesel, 15 bin Euro para ödülünün de sahibi oldu. İtalyan yönetmen Costanza Quatriglio'nun Doriana Leondeff ile birlikte senaryosunu yazıp yönettiği, Afganistan'daki Taliban zulmünden kaçıp Avrupa'da yaşayan iki kardeşin hikayesini anlatan Oğlum Gibi/JustLike My Son 'En İyi İlham Veren Senaryo'; 1979 yılında yaşanan İran Devrimi sırasında ailesiyle birlikte ülkesini terk edip Avusturya'da yaşamak zorunda kalan İranlı yönetmen Arash T. Riahi'nin imzasını taşıyan Oskar&Lilli 'Jüri Özel Ödülü'nün sahibi oldu. 'Unicef En İyi Kısa Film Ödülü' Amelia Nanni'nin yönettiği Kıyının Çocukları / Children of theShore, 'Aynı Gemide Kısa Film Ödülü' ise Zeynep Köprülü'nün yönettiği 'Orada/There' filmlerine verildi. Usta yönetmen Nuri Bilge Ceylan başkanlığında dünyaca ünlü isimlerin yer aldığı jürinin 'en iyi'leri seçmek için dijital ortamda bir araya geldiği yarışmada toplam 26 bin Euro para ödülü dağıtıldı. Uluslararası Göç Filmleri Festivali'nin kapanış töreninde açılışta olduğu gibi yine 'Göçün Çığlığı' sahne aldı. Dünyanın farklı noktalarından dijital olarak biraraya gelen sanatçılar Sarı Gelin, Yemen Türküsü ve Altın Hızma türkülerini seslendirdi. Gecenin sunuculuğunu ekranların sevilen yüzü Oylum Talu ile başarılı müzisyen Reynmen'in üstlendiği festival'de bir haftada 30 ülkeden, 45 filmin gösterildi. Festival ayrıca, ustalık sınıfları, atölyeler, konserler ve son teknolojilerin kullanıldığı yeni nesil sergileriyle dünyada yaklaşık 30 milyon izleyiciye ulaştı. Hollywood'un dünyaca ünlü oyuncuları, Amerikalı usta oyuncu Harvey Keitel, Oscarlı oyuncu Helen Mirren, Oscarlı yönetmen Taylor Hackford ve başarılı oyuncu John Savage, Uluslararası Göç Filmleri Festivali'ne övgüler yağdırdı. Ünlü oyuncular gönderdikleri videolarla festivali düzenleyen İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Genel Müdürlüğü'ne teşekkürlerini iletti. Oscarlı oyuncu Helen Mirren 'Göç en temel insan hikayelerini beraberinde getirir' derken Şeytanın Avukatı, Ray gibi unutulmaz filmlerin Oscarlı yönetmeni Taylor Hackford ''İkimizde bundan neredeyse 10 yıl kadar önce Antalya Film Festivali'ne katıldık. Bizim için muhteşem bir tecrübeydi. Çünkü Türkiye'nin zenginliklerini ve tarihini görme şansımız oldu. Hayatımızda gördüğümüz en harika Roma ve Yunan harabelerini ziyaret ettik. Tabii ki göçün ve göçmenliğin ne kadar önemli olduğunu düşündük. Kültürler hareket eder, değişir ve zenginleşir. Bu yüzden Uluslararası Göç Filmleri Festivali harika bir fikir'' diye konuştu.


İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Genel Müdürlüğü tarafından 14-21 Haziran 2020 tarihleri arasında online olarak gerçekleştirilecek olan Uluslararası Göç Filmleri Festivali'nin tanıtım toplantısı İçişleri Bakanı Süleyman Soylu'nun katılımıyla yine online olarak düzenlendi. Cumhurbaşkanlığı himayelerinde, Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın katkılarıyla düzenlenen, sunuculuğunu Tolgahan Sayışman'ın yaptığı, aralarında Gazete Sanat Genel Yayın Yönetmeni Resul Şahin, Hürriyet gazetesi yazarı Ertuğrul Özkök, Haber Türk yazarı Nagehan Alçı Kütahyalı gibi önemli gazetecilerin online olarak katıldığı 'dünyanın ilk sınırsız erişimli film festivali' olan Uluslararası Göç Filmleri Festivali ile ilgili açıklama yapan İçişleri Bakanı Süleyman Soylu ''Bugün göç var. Göç aslında hep var. Dilde var, zihinde var, kültürde var, sözde, sevgide var. Son yıllarda ne yazık ki göçün hep dramlarını, trajedilerini, sıkıntı ve göz yaşlarını konuşuyoruz. Şu kadar göçmen doğdu, şu kadar göçmen yakalandı. Şu kadar göçmen evlerine gönderildi. Oysa sahici bir hayat var. Aslında kendimizi korkutuyoruz. Binlerce yıldır göç eden insanlığa kapılarını kapatmayı, kimseyi görmemeyi, kimseyi duymamayı öğütlüyoruz, galiba hata yapıyoruz'' dedi. Göç meselesinin sadece Ortadoğu ve Asya kaynaklı olmadığına dikkatleri çeken Bakan Soylu 'Ege'de yakaladığımız kaçak göçmen taşıyan botlarda Afrika'dan adını bilmediğimiz ülkelerin vatandaşlarına rastlıyoruz. Güney Amerika'da farklı bir göç dramı yaşanıyor. Tarih boyunca var olan göç 21. yüzyılı bir karakter olarak etiketlemiş durumda. Göç sadece pasaport ve oturma izinleri üzerinden yürütülecek bir olgu değil. Sadece kaçak göçmen yakalayarak, birkaç mekanik düzenlemeyle çözülecek bir konu da değil. 21. Yüzyıl medeniyeti işte tam da bu noktada iyi bir sınav vermedi. Her şeyden önce burada insanların yaşamları söz konusu'' diye konuştu. İçişleri Bakan Süleyman Soylu, shiftdeletenet'in kurucusu Hakkı Alkan'ın nitelikli göçmenler hakkındaki sorusu üzerine sanatçısından mühendisine kadar Türkiye'ye katma değer sağlayacak nitelikli göçmenlere vatandaşlık verildiğinin de altını çizdi. İçişleri Bakanı Soylu Sabah gazetesi yazarı Yüksel Aytuğ'un bir sorusu üzerine de, en son Bulgaristan göçmeni Naim Süleymanoğlu'nun hayatını ve göç hikayesini anlatan filmi eşiyle birlikte gözyaşlarıyla izlediğini belirtti. 6 yıldır Unicef iyi niyet elçisi olan ünlü oyuncu Tuba Büyüküstün de gönderdiği videolu mesajda verilecek Unicef Kısa Film Ödülü'nün böyle bir dönemde çok anlamlı olduğunu söyledi. Büyüküstün: ''Dünyada göçten en çok çocuklar etkileniyor. Doğdukları topraklardan koparılıp zorlu bir yolculuk sonrasında kendilerini; kültürünü, dilini hiç bilmedikleri bir ülkede buluyorlar ve oraya adapte olmak zorunda bırakılıyorlar. Bu da onların gelişimlerinde olumsuz etkiler yaratıyor. Bu festivalle bu konunun daha anlaşılır, daha tartışılır, daha çözüm aranır hale gelmesinde rol oynayacağını düşünüyorum'' dedi. Uluslararası Göç Filmleri Festivali, dünyanın en büyük göç temalı film festivali olarak ilk kez düzenleniyor! Küresel salgın Covid-19 sebebiyle tüm dünyada etkinlikler durmuşken Türkiye dünyanın en geniş kapsamlı dijital film festivali ve etkinliklerini gerçekleştiriyor. Festival merkezi olarak www. migrationff. com web sitesi tüm etkinliklere ulaşılabilen ana mecra olarak konumlandı. Online sinema biletinden sergi davetiyelerine kadar pek çok içeriğe festival web sitesinden ulaşılabilecek. 50'den fazla filmin gösterimde olacağı Uluslararası Göç Filmleri Festivali, yerli ve yabancı yüzlerce sinemacı, basın mensubu, sivil toplum kuruluşlarından katılımcılar ile akademisyenleri ağırlayacak. Festivalde film gösterimleri normal bir festivaldeki gibi, takvimi önceden açıklanacak şekilde gerçekleşecek. Sinema sektörünün önde gelen uluslararası ve ulusal ustalarının da yer alacağı jüri, en iyi film ve senaryoları belirlemek için toplanacak. Jüride kimlerin yer alacağı ise önümüzdeki günlerde açıklanacak. Dünyanın ilk sınırsız erişimli film festivali olan 'Uluslararası Göç Filmleri Festivali'nde dünyanın dört bir yanından ünlü isimler ile tecrübe paylaşımları gerçekleştirilecek. Sınırlı sayıda kişinin katılabileceği; yönetmen ve oyuncunun deneyimlerini aktaracağı özel Masterclass etkinlikleri festivalin en keyifli anlarından olacak. Festival boyunca yine alanında uzman isimlerle atölyeler, sinema profesyonelleri ve sektörel konuklarla paneller düzenlenecek. Festival kapsamında herkesin ziyaret edebileceği özel içerikli yeni nesil sergiler hazırlandı. Bir kısmı göç, bir kısmı da dünyanın tarihi yerleri olacak özel sergileri VR gözlüklerle gezebilme imkanı da olacak. Festival konserleri ise sahne konseri gerçekliğinde, Youtube üzerinden canlı olarak yayınlanacak. Göç konusunda duyarlılık gösteren ve bu konuyla ilgili müzikler yapan sanatçıların eserlerine ağırlık verilecek. Dünyada ve ülkemizde son 5 yılda önemli festivallerde ödüle layık görülmüş filmler; Uluslararası Uzun Metraj ve Uluslararası Kısa Metraj olmak üzere 2 kategoride yarışacak. Yarışma sonucunda; 'En İyi Uzun Metraj Film' 15 bin Euro, En İyi Kısa Metraj Film' ile 'İlham Verici Senaryo' 5 bin Euro para ödülünün sahibi olacak. Ayrıca, Aynı Gemi- SameBoat adıyla düzenlenecek bir başka kısa metraj film yarışmasında da yine birinciye bin Euro ödül verilecek.


Küresel salgın Covid-19 nedeniyle zorunlu olarak kapanan kültür kurumlarının açılmalarıyla beraber uluslararası organizasyonlar da programlarını açıklamaya başladı. Kimi ertelenen organizasyonların yanı sıra takvimlerinde değişiklik yapmadan etkinliklerini çevrimiçi platformlara taşıyanlar da oldu. Yapı Kredi Yayınları tarafından yayımlanan Sanat Dünyamız dergisinin Temmuz-Ağustos sayısından yola çıkarak düzenlenen konuşmalar dizisi ile sanatta yaşanan sürece yakından bakıyor. Her bölümünde farklı isimlerin konuk edildiği konuşma dizisinde, Covid-19 sonrası sosyal mesafe gerekliliklerinin sanat üretimi ve sergilenmesindeki etkileri ele alınıyor. Sanat Dünyamız Konuşmaları'nın 10 Temmuz Cuma günü saat: 18:00'da internet üzerinden canlı olarak gerçekleştirilecek bu bölümünde İstanbul'un yeni sezondaki en önemli uluslararası organizasyonlardan biri olan 5. İstanbul Tasarım Bienali konuşulacak. İstanbul Kültür ve Sanat Vakfı tarafından düzenlenen Tasarım Bienali Direktörü Deniz Ova'nın katılacağı söyleşiye Aslı ve Can Altay konuk olacak. Bu yıl Empatiye Dönüş: birden fazlası için tasarım başlığı altında yapılacak olan bienalin ekibi bu süreçte tasarımdan neler öğrenileceğini, bizi nasıl bir araya getireceğini ve tasarımın gündelik hayattaki kritik rolünü konuşacak.


Uluslararası Suç ve Ceza Film Festivali'nin her yıl verdiği onur ödülleri belli oldu. Sinema Onur Ödülü sinema ve tiyatroda yıllardır sürdürdüğü çalışmaları için oyuncu Ayşenil Şamlıoğlu'na, insan hakları ve ifade özgürlüğü konusunda sürdürdüğü çalışmaları nedeniyle Akademik Onur Ödülü Prof. Dr. İonna Kuçuradi'ye, 16 Kasım 2023 Perşembe akşamı festivalin açılış töreninde takdim edilecek. Törende, ayrıca; sinema sanatının tanıtılması ve gelişmesi için yaptığı katkılar nedeniyle Alin Taşçıyan'a ve görüntü yönetmeni olarak birçok filmin ortaya çıkmasında emeği olan Hüseyin Özşahin'e Sinemaya Katkı Ödülleri verilecek. Festivalin 13. yıl afişi, sanatçı Emre Senan tarafından tasarlandı.


Hafif aksayan ayağımdan utanmıyorum elbette. Sadece insanların, bana acıyan ya da garipseyen bakışlarla bakıp, şu yıpratıcı dünyada bir de benim için üzülmelerini istemiyorum. Bir insanın, bir canlının ve özellikle bir kadının hayatı söz konusu olduğunda ayağımdan komple vazgeçebilirim. Şimdi olsa Hasan'ın üstüne yine atlardım. O an o hareketi yapmasaydım, Tülay belki de mezara girecekti. Yaşananların sonrasında, Tülay'ı yanıma çaycı olarak aldım. Gözümün önünde olması biraz da olsa içimi rahatlatıyordu. Sabahları merkeze ulaştığımda, nahifçe kapımı çalıp; Günaydın başkomiserim, kahvenizi getirdim. diyerek günümü aydınlatması bana yetiyordu. Gün içerisinde dışarıda hırsızın, uğursuzun ya da katillerin peşinde koşturmalarımız ardından her dönüşümüzde, Tülay yine yanıma gelip; Başkomiserim, aklım hep sende, kadın başına koşturup duruyorsun, ödüm kopuyor bir gün geri dönemeyeceksin diye, Allah'ım korusun. diyerek yakınıyordu. Evet mesleğim icabı kadın olmanın dezavantajlarını yaşamıyor değilim. Fakat bir kadın olarak erkeklerin yaptığı her işle ve zorlukla başa çıkıyor olmanın hazzı bana hep güç veriyor. Bu güç, yardıma ihtiyacı olan her kadının sesini duymamı sağlayan farkındalığımı arttırıyor. Ağlarım da dayak yerim korkusundan tuttuğum gözyaşlarım şelale gibi akıvermişti yanaklarımdan. Annemle, mutlak sonumuzu hiç konuşmadan aynı şeyi düşünmüştük. Kurtuluşum İstanbul'du. Hızlıca hareket edip evden çıktım. Gebze'den İstanbul'a olan umut yolculuğum böyle başlamıştı. Otobüs hareket edene kadar, babam gelecek diye korkudan ölecektim. Fakat çok beklemeden motor çalıştı ve tekerlekler özgürlüğe doğru yol almaya başladı. Sokağın başında indim. Saat sabah on bire geliyordu. Kalbim küt küt atarken Müyesser Teyze'nin kapısını çaldım. O kapı açılmasaydı, koskoca dünyada yalnız başıma ne yapacağıma dair hiçbir fikrim yoktu. Ama o kapı açıldı. İstanbul'daki o kapı bana, özgürce nefes alabilmem için açılan bir umut kapısıydı. Beni sarıp sarmalayan Müyesser Teyze, ki ona daha sonraları onun isteği üzerine annem diyecektim, bana yeni bir hayat veren sığınağım olacaktı. Kendimi kurtarmıştım. Annem artık huzurla uyuyabilirdi. Müyesser Teyze'nin, mahalleden aldığı haberlere göre babam beni reddetmiş, benim böyle bir kızım yok demiş ardımdan. Ağabeyim de keza babamın kopyası ve kuklası olduğundan dolayı beni silmişti. Artık köksüz bir kızdım. Manevi annemin ilk hareketi beni, babamın baskısı ile ara verdiğim eğitim hayatıma başlatmak oldu. Ne olmak istemediğimi ve ne olmak istediğimi çok iyi bilecek bir olgunluktaydım. Zayıf, yönetilen ve ezilen bir kadın olmak istemiyordum. Böyle olan kadınların da varlığını yok sayamazdım. Güçlü olmalıydım. Bugün elimden Müyesser Teyze tutmuştu, ben de ileride başka kadınların elinden tutabilmeliydim. Liseyi kaldığım yerden bitirmek kolay oldu. Şimdi önümde polis akademisi sınavları vardı. Kazanacağımdan hiç şüphem yoktu. Kazandım da! Akademide günlerim çok güzel geçiyordu. Mezun olacağım günü iple çekiyordum. Bir amaç için yaşıyordum. Amacım, bu şehirde yaşayan kadınların güvenliğini sağlamak olacaktı. Önce yaşadığım şehrin İstanbul'un kadınlarını, sonra gücüm yeter ise Türkiye'de yaşayan tüm kadınları koruyacaktım. Mezuniyetimi göremeden vefat eden canım manevi annem, evini ve tüm mirasını bana bırakmıştı. Herkese benim kızım bakan olacak diye diye, herkes beni mahallede bakanım diye çağırmaya başlamıştı. Cenazesine gelenler; Başın sağ olsun bakanım. diyerek sanki onun vasiyetini yerine getirdiklerini düşünüp huzur buluyorlardı. Her zamanki gibi zaman hızla akıyordu. Akademi bitmiş, hayalime kavuşmuştum. Bazen yaşadığım hayatın gerçekliğinde boğuluyor, bir sabah uyanıp da hepsinin rüya olması korkusu ile huzursuz oluyordum. Bu, zamanla azaldı tabii. Şimdi bir başkomiser olarak dönüp arkama baktığımda neler başardığımı gördükçe kendimle gurur duyuyorum. Amacıma ulaşmak için istediğim güce kavuşmuştum ve bu güçle sayısız kadının hayatına dokunmuş, onlara umut olmuştum. Burası onların eviydi. Oturduğum yerden adeta fırladım, arabaya binip sirenlerimi açıp gaza bastım. Ekibe haber vermeyi yolda giderken akıl edebildim çünkü kan beynime sıçramıştı. Anonsu duyan arkadaşlar da zaten dakikalar içinde yola koyulmuştu. Tülay'dı konuşan. Yüzü gözü kan içindeydi, simsiyah gözleri geceye inat parlıyordu. Koşup sarıldım; Otur anlat neden yaptın bunu Tülay, neden beni aramadın? dedim. Tülay için kötü günler geride kalmıştı. Hala nefes alabiliyordu ve bu sefer yalnız değildi. Hasan gitmişti ama sonradan öğrendik ki, giderken ona bir emanet bırakmıştı. İçinde filizlenen, güzel günlerin habercisi olan, öz mü öz yeğenimle birlikte Tülay, geleceğe huzurla bakıyordu artık. Kız ya da erkek olsun hiç fark etmezdi. Bebeğinin adını Umut koyacaktı! Tüm bu olaylar olurken, etrafımda, Hasan'ın ağabeyim olduğunu bilen çok az kişi vardı. Babam öldükten sonra Hasan da İstanbul'a gelip, beni bulup değiştiğini, benimki gibi güzel bir hayat kurmak istediğini söylemişti. Ona yardım edip bir ev tuttum. Gerçekten değişmiş gibiydi. Uzaktan onu izliyordum ama hayatıma almıyordum. Babamla bıraktığı unutulmaz izler hala peşimi bırakmamıştı. Evleneceğini duyduğumda sevinmiştim ama aklımda soru işaretleri vardı. Aldım karşıma konuştum; Eğer karını döversen seni içeri tıkarım. dedim. İçindeki canavarı ortaya çıkarttığında tıkmıştım da! Fakat huylu huyundan yine vazgeçmemişti. Hasan, kendi sonunu kendi hazırlamıştı. Onu o odada öyle gördüğümde acıyla rahatlamayı aynı anda hissetmiştim. Eski günlerin, özgür ruhumu yaralamasına izin vermeyecektim. Artık geleceğe ve güzel günlere ve umutla bakıyordum. Yeğenimi, annesiyle birlikte, sevgiyle yetiştirecektik. Umut, ülkemizde yetişen diğer vatansever ve çalışkan gençler gibi, adaletten ve doğruluktan ayrılmayıp bizlerden aldığı emaneti, ilelebet muhafaza ve müdafaa edecekti.


İyilik İçin Sanat Derneği ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki Kültür AŞ iş birliğiyle düzenlenen Umut ve Güven Sergisi, Taksim Sanat'ta kapılarını açtı. Ulusal ve uluslararası alanda başarılar elde etmiş toplam 18 sanatçının eserlerinin sergilendiği Umut ve Güven Sergisi'nin gelirleri, İyilik İçin Sanat Derneği'nin Hatay'da yürüttüğü Kadın ve Çocuk Dostu Alanlar projesine bağışlanacak. Sanatın daha geniş kitlelere yayılması amacıyla faaliyetlerini sürdüren İyilik İçin Sanat Derneği, Hatay'da başlattığı Kadın ve Çocuk Dostu Alanlar projesine destek amacıyla İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki Kültür AŞ işbirliğiyle Taksim Sanat'ta Umut ve Güven Sergisi düzenliyor. Prof. Dr. Marcus Graf küratörlüğünde 18 sanatçının eserlerinin sergilendiği Umut ve Güven Sergisi, 11 Mayıs tarihinde gerçekleştirilen ön gösterim ile sanatseverlerle buluştu. Serginin açılış davetine İBB Kültür AŞ Genel Müdürü Murat Abbas ve İyilik İçin Sanat Derneği Başkanı Selin Bozkurt'un yanı sıra iş, sanat ve cemiyet dünyasından birçok isim katıldı. Sergiye ilişkin değerlendirmede bulunan İBB Kültür AŞ Genel Müdürü Murat Abbas, ''Şehrin merkezinde yer alan Taksim Sanat, kamusal bir kültür sanat durağı olarak sanatseverlere hizmet veriyor. 2022 yılından bu yana, yeni vizyonumuzla gerçekleştirdiğimiz sergilerde sanatçısından sanatseverine her kesime erişilebilir hizmet vermek önceliğimiz oldu. Yaklaşık 3 ay önce yaşadığımız ve hepimizi derinden sarsan deprem felaketi, bizlere bir arada, dayanışma içerisinde olmanın önemini bir kez daha gösterdi. Bugün açılışını yapmaktan gurur duyduğumuz Umut ve Güven Sergisi, sanatın birleştirici gücünün bir simgesi. İyilik İçin Sanat Derneği'yle iş birliği içerisinde Prof. Dr. Marcus Graf küratörlüğünde, 18 değerli sanatçının katkılarıyla hazırlanan sergi, gelirinin afetzedeler yararına harcanacak olmasıyla bambaşka bir öneme sahip. Bu vesileyle, serginin her aşamasında desteğini sürdüren Sayın Graf'a, İyilik İçin Sanat Derneği'ne, çok değerli sanatçılarımıza ve emeği geçen herkese ayrı ayrı teşekkür ediyorum.'' dedi. Sergi açılışında konuşan İyilik İçin Sanat Derneği Yönetim Kurulu Başkanı Selin Bozkurt, Sanatın iyileştirici ve birleştirici gücüne olan inancımız ile projelerimize hız kesmeden devam ediyoruz. Felaketin yaşandığı ilk günden itibaren İyilik İçin Sanat Derneği olarak elimizden gelen tüm desteği bölge halkına ulaştırmaya gayret ettik. Açılışını gerçekleştirdiğimiz Umut ve Güven sergisi bizler için çok büyük önem taşıyor. Sergiden elde edilecek gelir ile deprem bölgeleri için oluşturduğumuz Kadın ve Çocuk Dostu Alanlar projemize katkı sağlanacak. Bu gibi sanat etkinlikleri ile hem depremzedeleri unutmuyoruz hem de onlara katkı sunmaya devam etmeyi amaçlıyoruz. Bu sebeple tüm sanatseverleri ve koleksiyonerleri sergimize bekliyoruz. Taleplerimizi geri çevirmeyerek sergimizde yer alan değerli sanatçılarımıza ve iş birliği ile desteklerini esirgemeyen İBB Kültür AŞ'ye teşekkür ediyorum. dedi. Ahmet Oran, Alea Pınar Du Pre, Ayla Turan, Azade Köker, Bedri Baykam, Burcu Perçin, Devrim Erbil, Ebru Uygun, Ekrem Yalçındağ, Emre Namyeter, Gülveli Kaya, Haluk Akakçe, Horasan, Mehmet Güleryüz, Murat Germen, Seydi Murat Koç, Süleyman Saim Tekcan ve Yiğit Yazıcı gibi birbirinden değerli sanatçıların katılımıyla gerçekleşen sergideki eserler, İyilik İçin Sanat Derneği'nin web sitesi iyilikicinsanat. org üzerinden satışa sunuldu. Umut ve Güven Sergisi, 2 Temmuz 2023 Pazar günü akşamına kadar Taksim Sanat'ta gezilebilecek.


Başarılı müzisyen Umut Vicdan'ın yeni ikilisi Aşk İçinde, tüm dijital platformlarda yerini aldı. Umut Vicdan, 'Aşk İçinde' ve 'Bırak Ardında' isimli iki şarkısı ile müzikseverleri büyüleyici bir hikayenin içine çekiyor. Ilde isimli albümü, KavIrs ve Sky Circles isimli single çalışmaları ile müzik dünyasınıda beğeni toplayan genç müzisyen Umut Vicdan'ın yeni ikili çalışması tüm dijital müzik platformlarında dinleyicileriyle buluştu. Albümde 'Aşk İçinde' ve 'Bırak Ardında' isimli iki şarkı bulunuyor. İkilide yer alan ayrılık ve kabullenme temalı iki şarkı, hepimizin başından geçebilecek ortak bir hikayeyi anlatıyor. Umut Vivdan 'Aşk İçinde' şarkısında kederi anlatırken, 'Bırak Ardında' ile bu kederi yaşayan herkesin sesi oluyor. Sanatçının Brüksel'de bulunan stüdyosu Pianist's Corner'de kaydedilen ikilide, Umut Vicdan, piyanoyu elektronik müzik ile kendi tarzıyla harmanlayarak özgün ve farklı melodilere imza atıyor. 3 yaşında piyano çalmaya başlan Umut Vicdan uzun yıllar Fazıl Say, Muhiddin Dürrüoğlu, Emre Elivar, Emrecan Yavuz gibi ünlü piyanistlerin hocası Kamuran Gündemir ile birlikte çalıştı. Ardından Brüksel Kraliyet Konservatuarı'ndan mezun olan Mehmet Okonşar ile calışmaya başlayan başarılı müzisyen, bu dönemde İdil Biret de dahil olmak üzere yurtiçi ve yurtdışında ünlü hocaların masterclass'larına katıldı. Lisede Ted Ankara Koleji'ne giden cep piyanisti lakabıyla öğrenimi boyunca Ted Ankara Koleji Çok Sesli Korosunun eşlikçiliğini yaptı. Lise eğitiminin yanında Uluslararası Bakalorya programına, Mehmet Okonşar ile piyano eğitimine ve Aytuğ Ülgen'le müzik teorisi derslerine devam etti. Liseyi bitirdikten sonra, Brüksel Kraliyet Konservatuarı'nın yetenek sınavını kazanarak lisans ve master eğitimini aynı okulda çeşitli hocalarla çalışarak tamamladı. Bu dönemde elektronik müzikle tanışan sanatçı, master eğitimini birincilikle bitirmesinin ardından, konservatuarın verdiği özel burs ile UVMUSIC isimli şirketini kurarak müzik dersleri vermeye başladı. Geçtiğimiz yıl kendi stüdyosu Pianist's Corner'i kuran sanatçı kayıt, aranjman, mix, mastering hizmetleri vermeye ve konserler düzenlemeye başladı. Compania Atipica Randagia isimli tiyatro şirketinin Ilde isimli oyunu icin 4 soundtrack'den oluşan bir albüm yapan Umut Vicdan, tüm dünyayı etkileyen Covid 19 pandemisi döneminde Youtube ve Instagram üzerinde kendi yaptığı besteleri ve coverları paylaştı ve büyük ilgi gördü.


Fabien Toulme'nin gerçek kişilerden ve yaşanmış olaylardan esinlenerek 3 ciltlik bir seriye dönüştürdüğü Hakim'in Yolculuğu, insanlığı unutmuş bir dünyada insan olmanın nasıl bir şey olduğuna dair etkileyici bir grafik roman. Sanatçının, uzun araştırmalar sonucu ve yıllara yayılan ikili görüşmeleriyle şekillenen anlatısı, Suriye'deki savaş nedeniyle sahip olduğu her şeyi geride bırakıp, tamamen yasal yollar üzerinden, yeni ve daha yaşanabilir bir yaşam kurmak için mücadele eden bir adamın çabalarına tanıklık ettiriyor. Kendi halinde bir bahçıvanın başına neler gelebilir? Hakim için yaşam, hayallerinin peşinde azimle çalışan bir genç için seyrinde ilerlerken 2011'de Suriye sokaklarında filizlenmeye başlayan Arap Baharı hareketi ile altüst olur. Dayatılan korku iklimi başta büyük kentler olmak üzere tüm ülkeyi sarar. Fidanlığı gasp edilen ve ardından sokaktaki yaralılara yardım ettiği gerekçesiyle bir süre tutuklu kalıp işkence gören Hakim için artık Suriye'de yaşamak imkansız hale gelir. Genç adamın Şam'ın güney banliyösünden başlayan sürgünlüğü; Lübnan, Ürdün, Türkiye, Yunanistan, Makedonya, Sırbistan, Macaristan, Avusturya, İsviçre ülkeleri üzerinden Fransa'nın Aix-en-Provence şehrine kadar uzanır. Serinin ilk kitabı olan Suriye'den Türkiye'yeyi Desen okurları için özel kılan yanı Türkiye'den de bolca kareler içermesi. Sokak tabelalarından şehirlerin mimarisine ve evlerin mobilyalarına kadar incelikle verilen detaylar da Fabien Toulme'nin çizer olarak hikayeyi aktarmadaki ustalığını kanıtlıyor. Hakim'in 2013 yılının Mart ayında, Amman üzerinden uçakla Antalya'ya gelmesiyle başlayan Türkiye serüveni; sırasıyla İstanbul ve İzmir şehirlerini de kapsayan bir güzergahta, trajikomik durumlar eşliğinde veriliyor. Yaşanmış bir hikayeye dayanmasından ötürü hem bir belgesel hem de merak uyandırıcı bir haber röportaj niteliği taşıyan Hakim'in Yolculuğu, usta bir çizer ve hikaye anlatıcısı olan Toulme'nin güçlü görselleriyle müthiş bir sinematografik anlatım sergiliyor. 1980 doğumlu çizer, mühendislik okuduktan sonra Brezilya, Benin, Guyana ve Fransa gibi ülkelerde yaşadı. Fransa'ya döndükten sonra Spirou gibi dergilerde çalışmaları yayımlandı. Otobiyografik özellikler gösteren Beklediğim Sen Değildin isimli romanı 2019 yılında Baobab Yayınları tarafından yayımlandı. Hakim'in Yolculuğu adlı 3 ciltten oluşan bu eser, çizgi roman festivallerinde büyük ilgi gördü.


1994 yılında İstanbul'da dünyaya gelen oyuncu Umutcan Ütebay, Tarabya'da başarılı bir öğrencilik dönemiyle geçen çocukluk yıllarının ardından soluğu tiyatroda almaya karar veriyor. Öyle ki, lise yıllarının ardından, üniversite sınavından iyi bir puan almasına rağmen şansını ertesi sene tekrar deneme kararı alıyor. Yirmilere gelmeden hemen önce, oyunculuk, daha spesifik bir forma sokmak gerekirse tiyatro onun hayallerini süslemeye başlıyor. Bu nedenle konservatuvara tekrar hazırlanma kararı alıyor. Zor ve meşakkatli bir süreç de böylece başlıyor. Sınavı geçmesini sağlayacak eğitimi almalı, onu birkaç adım daha ileriye taşıyacak tiyatro mekanlarını ve isimlerini arayıp bulmalıdır. Öyle de yapıyor. Bu kararlılığı ona 2014 yılında İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'nda Tiyatro Anadalı'nı kazanmak olarak dönüyor. Türkiye'deki tiyatro eğitiminin en köklü kurumlarından biri olan İ. Ü Devlet Konservatuvarı'nda aldığı 4 yıllık eğitim ona pek çok hocayla tanışma, mektepli olma, Zorlu Performans Sanatları Merkezi, DOT Tiyatro gibi farklı sahnelerde tiyatro oyunculuğu sergileme fırsatı tanıyor. Ardından televizyona da sıçrayan Umutcan Ütebay, soluğu Kanal D'de yayımlanan popüler bir dizinin eğlenceli karakterini oynamakta alıyor. Umutcan ile röportajımızı okumak için aşağıya inebilirsiniz. Hoş buldum. 1994 yılında İstanbul'da doğdum. Mahallemdeki ilkokul ve liseye gittikten sonra İ. Ü. Devlet Konservatuvarı'nı kazanıp bitirdim. Şu sıralarda oyunculuk yapmaya çalışan ve hayat ne gösterir bilemeyiz tabii ama önümüzdeki senelerde de oyunculuk yapmaya çalışacak biriyim. Bu soruya verilen çok anlamlı, çok romantik cevaplar duydum ama bendeki öyle değil. Tiyatro 16 yaşıma kadar aklımın kıyısında bile olmayan bir meslekti. Okula çok büyük saygı duyan biriyim. O zamanlar da öyleydim. Ancak özellikle liseyle beraber öğrenci olmak benim için nedense zorlaşmaya başladı. Yıllardır gördüğüm derslerin uzağında bir şeyler öğrenmek istedim ve üniversite için alternatif aramaya başladım ve konservatuvar fikri aklıma kazındı. Hikayenin başlangıcı bu. Ancak şu an bu kadar sığ değil. Tiyatroyla tanıştıkça, bu mesleğin kendimi ifade etmemde, bir kimlik oluşturmamda, benim bir başka, belki de en önemli yaşam alanım olduğunu fark ettim. Hızla, bir alternatif olmaktan çıkıp, hayatımı üzerine kuracağım bir üstün amaç haline geldi. Konservatuvarı İstanbul'da okumak istiyordum. Sanırım doğma büyüme buralı olduğumdan. Esasında sadece konservatuvar okumak istiyordum, ama direkt seçme şansım olsaydı da bizim okulu seçerdim. Bunda muhteşem bir manzarası oluşu da bir etkendir. Aslında dışarıdan bakıldığında çok da estetik durmayan, içeri girildiğinde de dışardaki hissin pek değişmediği bi yer. Yıllar onu da yıpratmış. Ama şu söyleyeceğim çok benlik olmasa da, o kadar önemli insanın orada adım attıklarını, o trabzanı tutarak merdivenden çıktıklarını, o pencereden aynı manzaraya baktıklarını biliyorsun ki, o ruh sana hiçbir şey yapmasan da bir şey veriyor. Ne verdiği elbette senin neyi ne kadar alabildiğinle ilgilidir ama kesinlikle eli boş göndermiyor. 1900'lerin hemen hemen başında kurulan bir okul. Bu yaşanmışlık, bu hatıralar bence önemli bir yer tutuyor okulum için. Aslında konservatuvarlı olmak tek başına ne bir şey ifade ediyor ne de bir duygu hissettiriyor. Bir okulu kazanmak, okumak, bitirmek yalnızca bir etiketten ibaret. Okul elbette, ister istemez bir yol açıp yürüyebileceğin yere ışık tutuyor. Gerisi kişiye kalmış. Disk halinde yüklenmiyor hiçbir şey. Özverili olup, yılmadan, yorulmadan, pes etmeden çabalayan insanların okul okusalar da okumasalar da hedefledikleri yere ama erken ama geç geleceklerini düşünüyorum. Okullar yalnızca bu özveriyi sağlayabilenlerin yüklerini hafifletiyor. Bu soruya önceden daha spesifik cevap veriyordum ancak bu çokça değişkenlik gösterebileceğinden, önceki yanıtlarımın artık doğru olduğunu düşünmüyorum. Naçizane söyleyebileceğim hedefe yüzde yüz kanalize olarak onunla ilgilenmek. İlgili olmak, hayatının merkezine koymak anahtar kelimelermiş gibi geliyor. Ben dahil birçok insanda Nereden başlamalıyım? hissi çokça yaşanıyor. Zamana güvenerek, acele etmeden, istisnasız her gün hedeflediğin şeyle ilgilenmek bir zaman sonra kişide bir bakış açısının oluşmasını sağlıyor. İleride ilk başta seninle hedefin arasında bir bağ oluşmasını sağlayan şeyler yanlışsa onu değiştirme şansın oluyor. Ancak en başta, doğru ya da yanlış o bağın kalın düğümlerle atılmasının gerekli olduğunu düşünüyorum. Niteliksiz, önüne her gelen şeyden bir şeyler almak olarak algılanmasını istemem bu söylediklerimin, yalnızca şartlar dahilindeki en iyi, en yararlı şeylerle işe başlamamak geri dönülemez bir hata değil, demek istiyorum. Eğer o şeyler o kalın düğümleri atmakta işe yarayacaksa, kullanılmalı. Sınavda okuldan okula adayın karşısına çıkan şeyler değişkenlik gösterebiliyor. Ben eğer değişmediyse sadece kendi okulum için konuşabilirim. Birinci aşamada bir komedi, bir dram tiradı ve bir şiir isteniyor. İkinci aşamadaysa bir analitik sınav, bir şan sınavı ve tekrar parçalarınızı oynayabileceğiniz, tekrar şan sınavına girebileceğiniz, tekrar şiirinizi okuyabileceğiniz, size hayattan, sanattan soruların gelebileceği neredeyse tüm hocaların orada olduğu bir mülakat var. Okuldaki eğitim baktığın zaman kapsamlı. Oyunculuk dışında diksiyon, müzik bilgisi, solfej, estetik, tiyatro tarihi, tiyatro edebiyatı, sinema, dans gibi birçok alana yayılmış. Bunların hepsinden yüksek verim almak bana kalırsa zor. Kişiye, hocaya ve müfredata bağlı. Okuldaki mezuniyet oyununu birkaç farklı sahnede oynadıktan sonra mektepten mezun oldum. 2018-2019 yılında DOTkanyonda'da Çıkışa Gel adlı oyunda oynadım. 2019 yılında da Zorlu Performans Sanatları Merkezi'nde DOT ve Zorlu ortak yapımı olan Bırak İçeri Gireyim'de oynadım. İşin özünde keskin farklar olduğunu düşünmüyorum. Belli bir matematikle kurduğun rolü oynarken yaptığın şey oyunculuk. Nerede olduğu önemli değil. Ancak işin içine şartlar, kişiler, yer, mekan, zaman, insan ilişkileri gibi etkenler girdikçe farklılıklar ortaya çıkıyor. Tiyatronun devamlılığı, o an meydana gelmesi elbette çok özel bir durum. Aynı oyunu sonsuza kadar oynadığında bile sonsuz farklı oyun çıkıyor ortaya. Performansın canlı olması işi her bakımdan daha cazip kılıyor. Kamera önündeyse durum daha farklı. Tiyatroda işi sabitlemek için birkaç ay boyunca yaptığın prova özellikle diziler için pek mümkün değil. Ancak orada da kesip tekrar oynama fırsatın var. İkisinin de çok sevdiğim ve hiç sevmediğim yanları var. Başta dediğim gibi salt oyunculuktan bahsedeceksek benim için büyük farklar yok ortada. Bu konuda beni sevindiren ve endişelendiren iki başlık var aslında. Son yıllarda, giderek tiyatro üretiminin artması her şeye rağmen olumlu bir durum. Maddi koşullara, elverişsiz mekanlara, giderek artan baskıya rağmen hala bir şeyler üretmeye çalışan, bir de buna nitelik katma gayretinde olan her kişi veya topluluk müthiş saygı duyulası bir özveri koyuyor ortaya. Endişelendiren kısımsa son cümlede bahsettiğim nitelik kelimesi. Büyük ya da küçük fark etmez her topluluk ya da sahnenin ilk hedeflerinden biri para kazanmak. Bu çok doğal ve anlaşılır. Ancak bu hedef diğer tüm hedefleri örtüyor, yok sayıyor, alaşağı ediyorsa orada tiyatro sanatından bahsedemeyiz. Yapılan şey alelade bir oyundan başka bir şey olamaz. Derinlik katmadan, sığ bir tabakada, yalnızca daha fazla seyirci, daha fazla para mantığıyla kurulan bir sistem, yapılan bir oyun günü kurtarmaktan ileriye gidemez. Oyunculuğu en geniş tanımıyla bir anlatıcı olarak görmekteyim. En azından hayatımın bu döneminde. Aslında sanat adına bir şeyler üreten herkesin derinlerde bile olsa bir anlatma ihtiyacı hissettiğini düşünüyorum. Oyunculuğun kendi başına bir sanat olup olmadığı başka bir tartışma konusu, ancak diğer sanat alanlarıyla olan ilişkinin -ki özellikle edebiyatın- oyunculukta belli bir yetkinliğe erişmede büyük pay sahibi olduğunu görüyorum. Özellikle bu söylediklerim tamamen subjektif çıkarımlar. En ufak entelektüel bir birikim gerekli midir oyunculukta bilmiyorum. Ancak benim tarafımda, yaşamımda tanık olma ihtimalimin neredeyse olmadığı olayları, bir ilişki kurma ihtimalimin neredeyse bulunmadığı kişileri edebiyatla tanımam ve hatta bende iz bırakan yaşantılara tanık olmam daha iyi bir anlatıcı olma yolunda ilerlememi sağlıyor gibi hissediyorum. Aslında iki soruya da Evet öyle olmalı. diyebilirim. Oyunculuk hissedebilirim kumarı oynanmayacak kadar teknik bir iş aslında. Bu kumar provalarda oynanabilir. Bir sahneyi onlarca, yüzlerce farklı biçimde deneyip nihayetinde bir karar verildiğinde artık iş onu sabitlemekten geçiyor. Bir matematik denklemi gibi ne hissettiğini, neyi tercih ettiğini, oraya nasıl ulaştığını bilip defalarca tekrar etmelisin ki oyun sırasında sen de, oyun da sallanıp flulaşmayın. Yani rolü elbette içselleştirmeli elbette, anlamalı ancak bir o kadar da role uzaktan bakmalı. Böyle genç sanatçıların sanat için azımsanmayacak özverileriyle mücadele vermeleri, bizden geçti diyenler için bile hayatın heyecanını geri getiriyor. Teşekkürler onu bize tanıttığınız için..


Eski Ahid, Yaratılış bölümünde ve Kur'an-ı Kerim Hud suresinde Yaradan'ın dünyayı altı günde yarattığı yazılıdır. Eski Ahid, bunun devamında yedinci günde Yaradan'ın dinlendiğini belirtir. Yediler Teknesi'ndeki yolcular ise altı gün boyunca kurmaya çalıştıkları dünyaların peşinde gider ve yedinci gün bunun mümkün olmayacağını anlarlar. Abdullah Aren Çelik'in üçüncü kitabı bu yönüyle bana Bela Tarr'ın Torino Atı filmini hatırlatıyor. Orada da varolan dünya altı günde kuruyup çöle dönüyordu. Burada bir benzerlik daha var ama onu da kitabın okurlarına bırakıyorum. Kule'nin düzenli olarak anons ettiği, Huzurunuz huzurumuzdur... teminatına karşın Siderya sokaklarında tekinsiz bir hava esmektedir. Bu hava döner dolaşır yaşlı Marangoz Eyüp'ün kapısını tıklatır. Kapıdaki adamlar kayıp oğlundan olduğunu söyledikleri bir mektup ve defteri yaşlı adamın eline tutuşturup gayba karışırlar. Mektupta ve defterde okuduklarından -ki ne olduğunu okur bilmez- şaşkına dönen Eyüp, bir nehir kenarında oturup mektubu tekrar okumak isterken bir ceset bulur. Ceset dile gelir ve Eyüp'ün yakasına yapışır. Bir talebi vardır: Yaşlı adam, öldü mü kaldı mı bilinmeyenlerin gömüldükleri yerleri bulacak ve onları hak ettikleri şekilde defnedecektir. Bunu yaparken de cenaze namazını kılacak yedi kişi bulacaktır. Yapmadığı takdirde boğazına yapışan el, onu nerede olsa bulacaktır. Eyüp bu görev için neden kendinin seçildiğini bilmese de müteveffanın, Oğlunu görebilirsin, vaadiyle bu göreve dört elle sarılır. Siderya sokakları işini kolaylaştırmadığı gibi peşine de onu taciz eden başka adamlar takılan Eyüp yine kapısında peyda olan köpek Kerberos'la beraber hem öldü mü kaldı mı bilinmeyenleri hem de namazı kılacak yedi kişiyi arayıp taramaya başlar. İşler karıştıkça Eyüp'ün kafası da karışır, bulduğu kemiklerden bir gemi inşasına girişir. Kemikten gemi ve Eyüp'ün ikna etmesine bile gerek kalmadan gelip onu bulan, biçilen kaderden kaçarken yazgılarına koşan, birbirinden garip yedi yolcu nihayetinde sadece Eyüp'ün güzergahını bildiği yola koyulurlar. Geminin yolcularının ve tufanın eşlik ettiği yolculuğunun Nuh Tufanı'nı işaret ettiği de aşikar. Bununla beraber birçok doğu masalında görülen motifler de ince ince işlenmiş. Özellikle Eyüp hariç diğer altı yolcunun hikayeleri bu lezzeti veriyorlar. Hiç görmediği Dılşa'ya aşık, santur çalan cüce ve kambur Sedat; sevdiği kadını kaybettiği gibi ondan olan oğlunu kaybeden imam Talip; her şeyi bir hatırlayıp bir unutan Arzuhalci; çocukluğunda görme yetisini kaybeden ve bir başka diyardaki çaresinin peşine düşen ama Enes; tenburunun tellerine vuran mızrap kalbine denk gelince aşkının uğruna ülkeyi terk eden Said; istenmediği diyarlarda bilinmeyen dillerde şarkılar söylerken aşkın peşinden giden mülteci Yezdan ve onların yola düşme nedenleri başlı başına birer roman konusu olur. Yediler Teknesi, ince işlenmiş kurgusu, masalsı yapısı, gizemini faş etmeden ilerleyen hikayesi ile sadece buraya kadar yazılanlardan ibaret değil, roman aslında yersiz yurtsuzlaşma, toplumsal bellek, otoriterleşme ve benliğin yitimi, toplumsal/bireysel vicdan ve yas temalarını odağına alıyor. Eğer bir kurgu dışı ad vermek gerekseydi, her ne kadar Sezai Karakoç'u işaret etse de ondan tamamen bağımsız, Unutuşun ve Hatırlayışın Kitabı pek de yakışırdı. Öyleyse buna göz kırpan bir alıntıyla sonlandıralım yazıyı. Yediler Teknesi, Abdullah Aren Çelik. Everest Yayınları, 2021.


Üsküdar Belediyesi Türkiye'nin kültür bakan yardımcılarından Prof. Dr. Ahmet Haluk Dursun'un adını İstanbullulara kazandırdığı kütüphanede yaşatacak. Üsküdar Belediyesi tarafından projelendirilen, Prof. Dr. Ahmet Haluk Dursun'un doğum gününde Kültür ve Turizm Bakanı Mehmet Nuri Ersoy, Milli Eğitim Bakan Yardımcısı Ahmet Emre Bilgili, Üsküdar Belediye Başkanı Hilmi Türkmen, İlim Yayma Vakfı Mütevelli Heyeti Başkanı Necmeddin Bilal Erdoğan, Prof. Dr. Dursun'un eşi Gülşen Dursun ve kızı Nilay Dursun'un yanı sıra çok sayıda akademisyenin katılımıyla açılışı gerçekleşen kütüphane, yüzlerce gencin eğitim ve sosyal hayatına kalıcı değerler kazandıracak. Açılışta yaptığı konuşmada Türkiye'de hayata geçirdikleri her eserde bir kütüphaneye yer vermeye özen gösterdiklerini belirten Kültür ve Turizm Bakanı Mehmet Nuri Ersoy, Üsküdar Belediyesi diğer belediyelerin yanı sıra hemen her kuruma örnek olabilecek işlere imza atıyor. Nevmekanlar, imza niteliğindeki bu özgün çalışmalar içinde gerçekten göz doldurmaktadır. Bugün de bu silsileye bir yenisini eklemekteyiz dedi. İmza attıkları projelerle Üsküdar'ın kültür sanat merkezi unvanını yaşatmayı sürdürdüklerini vurgulayan Üsküdar Belediye Başkanı Hilmi Türkmen, Nevmekanlarımız, kütüphanelerimizle yüz binlerce kitabın okurlarla buluşmasına vesile olmaktan dolayı çok mutluyuz. Bu kütüphanemiz de büyük bir zincirin büyük bir halkası oldu. İnşallah sandalyeleri hiç boş kalmayacak. Haluk hocamızın adını yaşatacağımız kütüphanemizle gençlerimizin eğitim ve sosyal yaşamlarına değer kazandıracağız dedi. Üsküdar Belediyesi, kültür, sanat ve spor aktivitelerini herkes için ulaşılır bir hale getirmek amacıyla hayata geçirdiği projelere bir yenisini daha ekledi. Üsküdar'ı bilim, sanat ve kültür merkezi haline dönüştüren Üsküdar Belediyesi 2 yıl önce geçirdiği trafik kazasında hayatını kaybeden tarihçi Prof. Dr. Ahmet Haluk Dursun'un adını taşıyan kütüphaneyi İstanbulluların hizmetine sundu. Açılışta yaptığı konuşmada bilginin ve ilim sahiplerinin asırlık mirasına ev sahipliği yapan kütüphaneleri çok önemsediklerine işaret eden Kültür ve Turizm Bakanı Mehmet Nuri Ersoy, Kütüphaneleri hayatınızın her anında karşınıza çıkabilecek şekilde yaygınlaştırıyoruz. Bununla da yetinmeyip vaktinizi en verimli şekilde geçirebileceğiniz bir anlayışla kütüphaneleri sosyal yaşam alanları, sergilerle, atölyelerle, eğitim ve etkinliklerle zamana değer katacak mekanlar haline getiriyoruz. 2022 sonunda İstanbul'a kazandırmak istediğimiz Rami Kışlası Kütüphanesi, 51 bin metrekare açık, 36 bin metrekare kapalı alanı ile İstanbul'un en büyük, dünyanın ise sayılı kütüphanelerinden biri olacak dedi. Hizmetin bir yarış olduğunu ve bu yarışın devamlılığını sağlayacak, menzili daima ileriye taşıyacak kişi ve kurumların da önemli olduğuna dikkati çeken Ersoy, Üsküdar Belediyesi bu noktada diğer belediyelerin yanında hemen her kuruma örnek olabilecek işlere imza atmıştır ve atmaya devam etmektedir. Nevmekanlar, imza niteliğindeki bu özgün çalışmalar içinde gerçekten göz doldurmaktadır. Bugün de bu silsileye bir yenisini eklemekteyiz diye belirtti. Üsküdar'ın asırlardır, İstanbul'un, Türkiye'nin kültür sanat merkezlerinden biri olduğunu, imza attıkları projelerle bu unvanı yaşatmayı sürdürdüklerini vurgulayan Üsküdar Belediye Başkanı Hilmi Türkmen, Üniversiteler, kütüphaneler, sokaklar, bozkırlar, merhum hocamız için birer mektepti. O da bu Türkiye mektebinden mezun oldu. Üsküdar Belediyesi olarak merhum hocamızın anısını yaşatmak için bu güzel kütüphaneyi milletimize hediye ediyoruz. Burası öyle 9'dan 5'e bir mekan olmayacak. Capcanlı, cıvıl cıvıl bir kültür yuvası olacak. 24 saat açık, her yanındaki masa sandalyelerde gençler ders çalışacak, kitap okuyacak, çay içilecek, çorba ikram edilecek. Nevmekanlarımızın sayısı artıyor, kütüphanelerimizin sayısı artıyor. Yüz binlerce kitabın okurlarla buluşmasına vesile olmaktan dolayı çok mutluyuz. Bu kütüphanemiz de büyük bir zincirin büyük bir halkası oldu. İnşallah sandalyeleri hiç boş kalmayacak. Nevmekanlardan dolayı bunun böyle olacağını çok iyi biliyoruz. Haluk hocamızın adını yaşatacağımız kütüphanemizin hizmete açılmasına katkı sağlayan herkese ve desteklerini esirgemeyen Kalyon Vakfı'na teşekkürlerimi sunuyorum dedi. Açılışta yaptığı konuşmada, kütüphanenin Üsküdar'a kazandırılması gençler için çok güzel bir gelişme olduğunu kaydeden İlim Yayma Vakfı Mütevelli Heyeti Başkanı Necmeddin Bilal Erdoğan, Üsküdar'daki kültürel zenginliği hissediyoruz. Yolumuz hep bir şekilde buradaki kültürel etkinliklere, zenginliklere düşüyor. Bizim de Küçük Çamlıca'da bir Türk Müzik Okulumuz var. Biz de bu zenginliğe destek olmaya çalışıyoruz. Böyle zengin bir kütüphanenin daha Üsküdar'a kazandırılması gençler için çok güzel olduğu gibi Haluk Dursun hocamızın isminin yaşatılması önemli dedi. Elim bir trafik kazasında hayata gözlerini yuman Türkiye'nin kültür bakan yardımcılarından Prof. Dr. Ahmet Haluk Dursun'un anısını yaşatan kütüphane, zengin kaynak çeşitliliği ve sosyal olanaklarıyla gençlerin eğitimlerini destekleyecek. 40 bin baskılı, 25 bin dijital kitabın yer aldığı Haluk Dursun Kütüphanesi, aynı anda 200 gencin ders çalışmasına imkan yaratacak. Gençlerin 7 gün 24 saat ders çalışabilecekleri, sınavlara hazırlanabilecekleri sağlıklı bir çalışma ortamı sağlayan kütüphane, aynı zamanda sosyalleşme olanağı da sunacak. Gençlere çay, simit, çorba, kek gibi ikramların da yapılacağı kütüphane, Üsküdar Belediyesi Hizmet Binası içerisinde yer alıyor.


Polisiye kurgunun matematiğiyle Antikçağın gizemlerini bir araya getiren bu yeni maceraya, Uygarlığın Ayak İzleri: Krallar ve Tanrılar'a hoş geldiniz! Yeryüzünde sayısız medeniyet önce tüm ihtişamıyla varlık buldu, sonra da yok oldu. Her biri tarih yazdı, fetihleri ve zaferleriyle övündüler. Ne var ki edindikleri tüm başarılar birer birer o günkü anlamını yitirdi, takvimden eksilen her yaprak unutuluşun buruk anısına dönüştü... Elbette zamanı dize getirip insanoğlunu gizemleri, mitleri ya da anıtsal yapılarıyla hala büyüleyenler dışında! Sanat Tarihçisi Celil Sadık, Uygarlığın Ayak İzleri serisinin ikinci kitabında, kum saatinin akışını dondurarak tarihi birkaç bin yıl geriye sarıyor; sanat dallarının konu etmekten asla vazgeçmediği, mitler ve masallardan yapılma bir labirenti adımlıyor. İlk kitabından aşina olduğumuz romansı diliyle Mısır'ın altın kumları arasına gizlenen ölümsüz krallardan, Antik Yunan tanrılarının şaşırtıcı öykülerinden ve asırlardır ayakta kalmayı başaran bir kilisenin gizeminden söz ederken uygarlık tarihinin en görkemli yapıtlarını da gözler önüne seriyor. 26 Ekim 1991'de Ankara'da dünyaya geldi. Pamukkale Üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi, Sanat Tarihi Bölümü'nden 2016 yılında mezun oldu. Fakülteyi Bizans Dönemi Ankara'sı ve Roma Hamamındaki Bizans Eserleri adlı çalışmalarla tamamlayan Celil Sadık'ın uzmanlık alanı Bizans ve Batı sanatıyla modern sanatlardır. Tezi için Ankara'da altmışın üzerinde köy gezerek Bizans Dönemi yerleşkeleri ve eserlerini inceledikten sonra mesleğini seven, bilgilerini daima canlı tutmak isteyen bir sanat tarihçisi olarak Tarihli Sanat adlı bir web sayfası oluşturup makalelerini yayınlamaya başladı. @sanatntarihi rumuzuyla sosyal medya üzerinden paylaşımlar yapan Sadık'ın yüzbinlerce sanatsever takipçisi bulunmaktadır. Ankara ve İstanbul'daki çeşitli sanat galerilerinde seminerler veren Sadık, ressamların hayatlarından Mısır piramitlerine dek pek çok ilgi çekici başlığa dair bilgilerini paylaşıyor ve Türkiye'nin dört bir yanındaki takipçilerine sanat sevgisi aşılamayı sürdürüyor. Yazarın ilk kitabı olan Uygarlığın Ayak İzleri Rönesans'tan Barok Döneme Sanat Dehaları 2019 yılında yayımlanmıştır.


Atatürk Kültür Merkezi, cam sanatıyla ilgili kapsamlı bir sergiye ev sahipliği yapıyor. Cam Ocağı Vakfı'nın 20'nci yılı ve Birleşmiş Milletler Uluslararası Cam Yılı kapsamında Kültür ve Turizm Bakanlığı destekleriyle düzenlenen Uyum ve Denge: Cam Işıkla Yaşar sergisi, 3 Aralık Cumartesi günü Kültür ve Turizm Bakan Yardımcısı Sayın Özgül Özkan Yavuz'un katılımıyla açıldı. Küratör Seda Yavuz'un Türkiye'de cam sanatının en büyük destekçilerinden Cam Ocağı Vakfı'nın 2.300 parçayı aşan koleksiyonundan titizlikle seçtiği eserlerden oluşan sergi cam sanatını keşfetmek için benzersiz bir deneyim sunuyor. Uyum ve Denge: Cam Işıkla Yaşar sergisi 25 Aralık'a kadar AKM Galeride ziyaret edilebilir. İnsanlık tarihindeki serüveni günümüzden 5.000 yıl öncesine dayandırılan camın ışıklı ve renkli dünyası, Uyum ve Denge: Cam Işıkla Yaşar sergisi, ziyaretçileri farklı düşünsel iklimlerde yolculuğa çıkarmak üzere 3 Aralık Cumartesi günü, Atatürk Kültür Merkezi AKM Galeride kapılarını ziyaretçilere açtı. Cam Ocağı Vakfı'nın 20'nci yılı ve Birleşmiş Milletler Uluslararası Cam Yılı kapsamında Kültür ve Turizm Bakanlığı destekleri ve Kültür ve Turizm Bakanı Yardımcısı Sayın Özgül Özkan Yavuz'un katılımıyla açılan sergi, 25 Aralık'a kadar AKM Galeride gezilebilecek. Açılışa katılım sağlayan Kültür ve Turizm Bakan Yardımcısı Sayın Özgül Özkan Yavuz, açılış ziyaretinde yaptığı konuşmasında: Cam Ocağı Vakfı'nın 20. yılı vesilesiyle ve Birleşmiş Milletler Uluslararası Cam Yılı münasebetiyle ve Bakanlığımızın desteğiyle düzenlenen bu özel sergide, sizlerle birlikte olmaktan duyduğum memnuniyeti belirterek hepinize hoş geldiniz demek istiyorum. Cam Ocağı Vakfı benim için de çok kıymetli bir kurum. Daha önceki görevim sırasında, İstanbul Kalkınma Ajansı Genel Sekreterliğim sırasında da kendilerine destek olmaya çalıştım. Cam bir süs malzemesi olarak 5.000 yıl önce hayatımıza girdi ama hayatın her alanında çok etkin bir şekilde kullandığımız, elbette ki sanatla yan yana geldiğinde de bize çok farklı imkanlar sunan, çok özel bir malzeme. Bu nedenle bizim kültürümüzde ve yaşantımızda da önemli bir yeri var. İstanbulumuz başta Beykoz olmak üzere; cam konusunda da inanılmaz bir birikimi var. Çubuklu'da kurulan imalathane ile ülkemiz camcılığı farklı bir noktaya geldi. Aslında çok önemli bir kültürel miras konusu bütün bu cam yolculuğumuz. Ne mutlu ki ülkemizin önemli girişimleriyle bu sene Birleşmiş Milletler tarafından Uluslararası Cam Yılı ilan edildi. Biz bu sergiyi burada açıyoruz; eş zamanlı olarak da dün New York Türkevi'nde yine çok kıymetli cam sanatçılarımızın eserlerinden oluşan bir sergiyi de uluslararası bir alanda ziyarete açmış olduk. Orada da Türk cam sanatçılarını New York'ta farklı mecralarla tanıştırma imkanımız olacak.'' dedi. Sözlerine ''Bugünün projesi olan Uyum ve Denge ''Cam Işıkla Yaşar''ı okuduğumda konsepti çok beğendim ve etkilendim. 2002'de Cam Atölyesi olarak başlayan yolculuk, bugün vakfımıza emek veren herkesin ortak çabalarıyla uluslararası cam üretim ve eğitim merkezi olma aşamasına geldi. Bu nedenle ben Cam Ocağı Vakfı'mıza destek olan emek veren herkese ayrı ayrı tebrik ediyorum. Vakfımız bu konuda oldukça başarılı işler ortaya çıkarıyor. Serginin hazırlanmasında emeği geçen; sanatçılar başta olmak üzere, vakıf yöneticilerini, sergi Küratörü Seda Yavuz'u, sergi destekçisi kurum ve kuruluşları tebrik ediyor, hepinizi saygıyla sevgiyle selamlıyorum. Tekrar hayırlı uğurlu olsun'' diyerek sözlerini noktaladı. Sergide Cam Ocağı Vakfı'nın kuruluşundan bu yana hem Türkiye'den hem yurt dışından sanatçıların eserleriyle oluşturulan 2.300 parçayı aşan koleksiyonundan, Seda Yavuz'un küratörlüğünde titizlikle seçilmiş eserler ziyaretçilerin beğenisine sunuluyor. Bir nesneyi sanat yapan nedir? sorusunu yönelten sergi, 20. yüzyıl itibariyle zanaatın bir nesnesi olmaktan çıkıp sanatın öznesi olmaya başlayan cam malzemesine farklı bir gözle bakmaya davet ediyor. 67 sanatçının sıcak cam üfleme, alevle şekillendirme, kuma döküm, füzyon, kalıpla şekillendirme, boncuk ve mine olmak üzere belli başlı bütün teknikleri ustalıkla uygulandığı örneklerinin yer aldığı sergi, cam sanatının kapsamlı bir şöleni niteliğinde. Işık, yansıma ve rengin ön plana çıktığı sergiye cam tekniklerini ve uygulama yöntemlerini detaylandıran ve cam üretimine yakından bakmayı sağlayan videolar da eşlik ediyor. Atatürk Kültür Merkezinin geleneksel ve güncel sanatlara ev sahipliği yapan alanı AKM Galeri, Taksim Meydanı'na bakan cam cephesiyle dışarısı ile organik bir ilişki kuruyor. Meydandan salona doğru bakıldığında büyük bir cam pencere açıklığı ve sergi salonundan meydana doğru bakıldığında zamansız, aynı zamanda tarihe tanıklık etmiş bir alan görülüyor. Sergiye gelen ziyaretçiler, kapıdan girer girmez ışık ve yansımanın ön plana çıktığı bir dünyaya adım atacak. Cam sanatının en özel örneklerinin sunulduğu Uyum ve Denge: Cam Işıkla Yaşar sergisi kapsamında 23 Aralık tarihinde, Doçent Dr. Öğretim Üyesi Mustafa Ağatekin, ''Dünyada ve Türkiye'de camın sanat alanı içindeki gelişimi'' isimli bir söyleşiyle sanatseverlerle buluşacak. Profesör Dr. Mustafa Ağatekin'in saat 17:00'da AKM Kütüphanesi'nde başlayacak olan söyleşisinde, hem Türkiye'de hem de dünyada gelişen sanatta camın rolünü, tarihini, gelişimini ve camın sanatla olan bağını dinleyiciye aktaracak.


Uzunca bir aradan sonra İstanbul Devlet Opera ve Balesi'nin 2017 senesinde repertuvarına yeniden kattığı, izleyiciden büyük beğeni ve istek alan, bale tekniği ve estetiği yönünden bu sanat dalının en önemli ürünlerinden biri olan Uyuyan Güzel balesi 30 Kasım, 3,5,7,10,12 Aralık 2019 tarihlerinde tüm ihtişamıyla gri kış günlerine renk katacak. Koreograf besteci işbirliğinin de en güzel örneklerinden biri olan Uyuyan Güzel'in koreografı Petipa; henüz yazılmamış bir müzik üzerine bu baleyi tasarlamış, Çaykovski; yazdığı güzel müzikle balenin bütün farklı kavramlarının, karakterlerin ve güçlüklerle dolu bale adımlarının en doğal biçimde kaynaşmasına olanak vermiştir. Yüz yıllık uykuya dalan güzel bir prensesin hikayesini anlatan klasik bir Avrupa masalı olan Uyuyan Güzeli İstanbul Devlet Opera ve Balesi- Bale Başkoreografı sayın Ayşem Sunal Savaşkurt, çıkış noktası olarak Petipa'ya sadık kalarak ve R. Nureyev'den de etkilenerek sahneye koymuştur. Temsil tarihleri: 3, 5, 10, 12 Aralık 2019 saat: 20.00, 30 Kasım ve 7 Aralık 2019 saat: 16.00 Kadıköy Belediyesi Süreyya Opera Sahnesi. Uyuyan Güzel, 100 yıllık uykuya dalan güzel bir prensesin öyküsünü anlatan klasik bir Avrupa masalıdır. Aslen 1697 yılında Fransız Charles Perrault'un ve 1812 yılında Alman masal üstatları Grimm Kardeşler'in yazıya geçirdiği masal, daha önce de Basile tarafından Ay, Güneş ve Talia adıyla İtalya'da yayımlanmıştı. Çaykovski, St. Petersburg'daki Çarlık Tiyatrosu Mariinski'nin müdürü İvan Vsevolozhski'den 25 Mayıs 1888 tarihli bir mektup alır. Vsevolozhski, Charles Perrault'un La Belle au Bois Dormant adlı peri masalları üzerine bir bale yazmasını önermektedir. Bunun üzerine Çaykovski, Vsevolozhski'den bir senaryo hazırlamasını talep eder. Tarihler 3 Eylül'ülü gösterdiğinde eline geçen senaryoyu bir solukta okuyan Çaykovski, aynı gün hem Vsevolozhski'ye, hem de kardeşi Modest'e birer mektup yazar ve bu senaryo tam bana göre, bestelemek için bundan daha iyisini isteyemem diyerek beğenisini dile getirir. Bestecinin çalışmaya başlaması için gerekli olan detaylı oyun planını, balenin koreografisini yapacak olan Marius Petipa, senaryonun yazarı Vsevolozhski ile iyice konuşup ve Çaykovski'nin de görüşünü aldıktan sonra hazırlayıp gönderir. Marius Petipa, henüz yazılmamış bir müzik üzerine Uyuyan Güzel balesini tasarlamaktadır. Daha önceden oyundaki kişilerini belirlemiş, tempoyu, ritmi ve hatta hangi çalgıların kullanılacağını bile düşünmüştür. Çaykovski ile buluştukları zaman, ona, nerede ne yapması gerektiğini büyük bir titizlikle tek tek anlatmıştır. Klasik bale repertuarının en önemli eseri olarak kabul edilen, konservatuarlarda üzerine incelemeler yazılan ''Uyuyan Güzel'' ilk defa 1890 yılında St. Petersburg'da sahnelenmiş, ancak asıl şöhretine 20. yüzyılda kavuşmuştur.


İnsanlığın uzay macerasına mercek tutan NASA Interactive Space Sergisi, uzay yarışının ilk aktörlerine ev sahipliği yapıyor. 64 yıl önce Sovyetler Birliği'nin Sputnik 1 yapay uydusunu fırlatmasıyla başlayan ve ardından ABD'nin Explorer 1 adlı ilk uydusunu dünyanın yörüngesine göndermesiyle ivme kazanan uzay yolculuğunun rekabet ve macera dolu hikayesi 16 Kasım'dan itibaren Metropol İstanbul'da meraklılarıyla buluşuyor. İlk uzay yarışı, Sovyetler Birliği'nin 1957 yılında ve ardından 1958 yılında ABD'nin yanıt olarak kendi uydusunu göndermesiyle başlıyor. Uzay çalışmalarına yön veren Amerikan Havacılık ve Uzay Dairesi'nin kurulmasını sağlayan bu rekabet, insanoğlunun uzay teknolojisinin gelişiminin hızlandıran en önemli olaylardan biri olarak görülüyor. Sovyetler Birliği hem ilk uzay uydusunu üretti hem de ABD ile uzay yarışını başlattı. 4 Ekim 1957 tarihinde Rusya tarafından uzaya fırlatılan Sputnik yapay uydusunun Bip sesi tüm dünyada duyuldu. Vostok-K roketiyle taşınan Sputnik, bilim insanlarına alçak dünya yörüngesindeki atmosferin yoğunluğu ve iyonosfer hakkında bilgi vermeyi başardı. ABD'nin 1958'de Jüpiter-C roketi tarafından taşınan Exporer 1 uydusuyla yanıt verdiği yarışta, dünyayı zararlı güneş radyasyonundan koruyan Van Allen radyasyon kuşağının varlığına dair çığır açıcı kanıtlar sağlandı. 22 gün boyunca dünyaya radyo sinyalleri gönderen Sputnik 1 ise üç ay boyunca Dünya'nın etrafında döndü ve atmosfere girmesiyle yanarak yok oldu. Bu tarihi olayı tekrar keşfetmeye imkan tanıyacak NASA Space Adventure sergisi, Explorer 1 ve Sputnik 1 uydularının modellerinin yanı sıra bu yarışta insanoğlunu Ay'a götüren Apollo kapsülü modeline kadar uzay araçlarının modellerine ev sahipliği yaparak, ziyaretçilerini 16 Kasım itibarıyla nefes kesici bir uzay yolculuğuna çıkaracak.


Vahap Aydoğan Mardinli bir ressam! Bu cümleyi onu tanıdığımdan beri o kadar çok okudum ki! Sonra bunun üzerine çok konuştuk, neden hiç İstanbullu ya da Fransalı ressam deme ihtiyacı hissetmiyorduk? Bu konuya pek çok farklı açıdan bakabiliriz belki ama onun yerine soru olarak yöneltip kendisinden yanıt aldım. Bu konu bir yana Vahap'a ve sanatına odaklanmak isterim. Çok güzel bir kalbi olduğunu bilmenin yanı sıra resme bakış açısını da seviyorum. Son birkaç yılımı biyografiler, bence portreler, yazarak geçirdim. Vahap'sa biyografik tablolar çiziyor. Her bir tablonun duygusu öyle muhteşem ki, bakmanın ötesine geçip gördüğünüzde gerçek yaşamlarla yüzleşiyor, sonra sanatçının yüzleştiklerine tanık oluyor, onları hissediyor ve bazılarında kendinizden de izler buluyorsunuz. Çünkü hayat birbirimize benzediğimiz yönlerle yaşanır bir hal alıyor. Hani Bunu bir tek ben yaşamıyorum, yalnız değilim, deriz ve kaygılarımızı kovarız ya, işte, sanırım Vahap tablolarıyla insana bunu yaşatıyor. Henüz hiç yüz yüze gelmedik ama o ne zaman sosyal medyasında görüş almak istediği bir tablosunu paylaşsa kalbimden geçenleri onunla paylaşıyorum. Yaşamak sanırım böyle bir şey; bir şekilde mesafeler ortadan kalkıyor ve bambaşka duygular düşüncelere dönüşüp akıp gidiyor. Söyleyecek ne çok şeyim varmış, susuyorum. Hadi bir fincan kahveniz hazırsa, başlayalım. Elbette her insanın dışarıdan dekor olarak kullandığı, etten kemikten var olduğu kimliği dışında bir de içsel dünyası vardır. İçsel olarak ifade etmek zor olacak ama dünyası çok yönlü olan, sanata bağlı, tutkusu ve hedefleri resme evirilmiş net bir çizgideyim. Duygularım konusunda şunu söyleyebilirim: Psikolojik olarak derinliği karmaşık, fikirleri bir potada birleştirmeyi başarmış, öğrenmeye aç, çok renkliliği seven ve gerçek üstü düşünmekten kendisini alamayan bir karakterim. Aslında resim çizmeye herkes gibi bende okulda başladım ama kilden bibloları daha küçük yaşlarda yapardım. Olumsuz olan örgün eğitim hayatımın hiçbir kademesinde resim dersimin olmayışı bir talihsizlikti. Ben sanatı da resim çizmeyi de tam olarak Diyarbakır'daki keçi burcunda açılan sergide keşfettim. Sonrası güzel sanatlar fakültesinde eğitim sürecim, sergiler ve en son halkası ise biyografi çizimlerimdir. Pandemiye nasıl baktığımız çok önemli aslında. İşçi emekçi sanatçı ve tüm meslek gruplarına pandeminin hem ekonomik hem de psikolojik olarak şüphesiz yıpratıcı etkisi olmuştur. Kendim için şunu söyleyebilirim: İçsel dünyamla çokça bir zaman geçirme ve zamanı sorgulama fırsatı bulduğuma inanıyorum. Çalışmalarım noktasındaysa çokça zamanı resim çizerek geçirdim, geçiriyorum. Sergilerden uzak kalmamız daha çok sosyal mecralara yoğunlaşmamıza vesile oldu. Özellikle biyografi çizeyim ya da bu tabloları sürreal olarak stilize edeyim, diye bir uğraşım olmadı. Ben gizemi görmeyi, söylenmeyeni söyletmeyi ve özellikle sonsuzluğu aramayı amaç edinmiş bir yüzleşme yaşıyorum biyografilerde. Tamamen deneyimlerin sonucunda gelişen bir süreç. Kendimi bildim bileli insan anatomisi ya da bir objeyi deforme etme ve bambaşka bir boyutta göstermek gibi etütlerim vardı. Bu etütler de bugünlere ışık tuttu, diyebilirim. Sanatta olsun başka meslek dallarında olsun insanın beyaz, gri ve siyah bir düzlemde yol aldığına inanıyorum. Henüz gri alanın sonu siyah alanın başında olduğumu düşünüyorum. Deneyim ve zaman bu tarzın oluşmasında en büyük etken. Yaklaşık 22 yıldır sanatla iç içeyim. Çalışmalarımın ve tarzımın olgunlaştığı yol bu oldu. Zaten sanatı ve üslubu tanımlarken hep şu ifadeleri kullanırım: Sanatta karakter ve bir üslup varsa o bir yoldur. Siz o yola girmezsiniz, zaten o yol size aittir ve siz, yolun yolcusu değil, yolun kendisisiniz. Tuvali boş bir levha olarak düşündüğünüzde orayı bir düşünce, bir peyzaj, bir natürmort olarak doldurabilirsiniz, bu size kalmış bir şey. Ama ben o tuvale bir insanın hayat hikayesini stilize etmekten ve bunu sürreal olarak işlemekten inanılmaz bir haz alıyorum; bu haz ise benim motivasyon kaynağım oluyor. Elbette. Psikoloji olabildiğince karmaşık olduğu gibi olabildiğince de basittir; madalyonun iki yüzü gibidir. Bazen bir fırtınada kopan kavganın tarafı bazen de o fırtınanın dinmesinin mimarı oluveriyorsunuz. Bu yüzden ne karmaşa ne de dinginliğin tarafında oluyorum. Kişinin gerçek karakterine, özüne, benlik duygusunun en derinine sorularla inmeye çalışıyorum. Konuşmadan, düşünmeden, hissetmeden ve içsel süreçlere dem vurmadan kişinin dünyasını anlamadan onu çizmek olanaksızdır ve çalıştığım kişiye ayna tutmak da çalışmanın en temel özelliğidir. Evet, biyografisini çizdiğim hiç kimseyi daha önce bilmiyor ve tanımıyorum. İnsanın hiç tanımadığı birine hayatını, hayallerini anlatması hem cesaret hem de büyük bir güven istiyor. Bu güven çerçevesinde kişinin doğduğu günden bugüne ve yarına uzanan hayallerini soru cevap şeklinde imgelerini keşfetmeye çalışıyorum. Yaptığım işi bir tanımlama ya da etiketle ifade etmek yerine, bir tespitte bulunuyorum. Portreden kastım sanatseverlere başka bir pencere açmamla ilgili bir tanım. Bir manzaraya ya da realist resme bakınca yorumlama biçimimiz çok farklılaşmaz. Ama biyografilerin gerçeküstü stilize edilmesi izleyicide hem merak uyandırır hem de farklı perspektiften bakmalarını sağlamış olurum. İnsanın yaşam hikayesini sürreal tarzda ele alıp işlemekle alakalı bir yol izliyorum. Tabloların içindeki imgeler ve kişiler tamamen soyut kavramların bileşkesi. Hiçbirinin portresi fiziksel olarak o kişiye benzemez. Tamamen hayal ürünü ve bu tablolarını yaptığım kişilerin aslında içsel dünyalarındaki duygularını bir imgeyle pekişmesinden dolayı sürreal olarak ifade ederim bunu. Hem biyografi çizimlerim hem de bu biyografileri ifade biçimim gerçeküstüdür. Bu yüzden sürreal biyografi kavramını kullanıyorum. Ben Mezopotamya'nın gözbebeği Mardin'le anılmaktan ve bu coğrafyanın bir parçası olmaktan ancak minnet ve onur duyarım. Ancak anlatım ya da üslup olarak bazı kelime ve konumların cımbızlanması farklılar oluşturuyor bende. Ben kimlik, memleket, etnik, cinsiyetçi ayrıştırıcı yaklaşımlara ve bu durumun ayrıştırıcı bir etiket olarak sunulmasına karşı tavırlıyım. Bence ne demek istediğimi değerli okurlar da anlıyordur. Sanat çok zengin bir deryadır, sanatçının kendisi de öyle. Sanat tarihine bakıldığı zaman her akım başka bir akımın önüne geçmiş ya da eleştirel olarak onun üzerine ek yaparak yoluna devam etmiştir. Günümüz çağdaş sanat alanında belli bir kalıp ya da bir ilke yoktur. Bu yüzdendir ki benim yaptığım çalışmaların ayırt edildiği noktalar gerçek insanların hayatlarına ayna tutmamla ilgilidir. Çatlamış duvarlar, küçük minimal gölge insanlar ve sarılmış iplerle özdeşleşmiş iskambil kağıdı her tabloda olmazsa olmazlarımdandır. İmzamdır, diyebiliriz. Sergi, salon, ev ya da bir galeride sizin tablonuza bakılınca tarz ve çalışma olarak tablonun ressamını biliyorsa insanlar, zaten ayırt edilmiş ve tarzınız imzanızla bütünleşmiştir. Dediğim gibi tablolarda olmazsa olmazlarım var. Mimari açıdan bir sağlam inşanız yoksa istediğiniz kadar renk ve ebatlarda değişiklikler yapın, o yapı mutlaka çökecektir. Sanatın içinde ister plastik ister fonetik sanatlarda, kökeni ve temelleri bir yerde kök salmalı ki üzerine koyduğunuz her şey sizi bir adım ileriye götürsün. Çalışmaların olmazsa olmazı çatlamış susuz, hatta suya hasret Anadolu topraklarının izlerini, insan siluetlerini ve gölgelerin tabloda minimal olarak ruh hallerini yansıtması, iskambil kağıtlarının her insandaki sembolü ve sayısı, tuvalin yan kısımlarında iç içe geçmiş halatlarsa bağlılığın ve vazgeçilmezin temsilidir. Öncelikle belirtmem gerekiyor ki tablolardaki kadınların tamamı hayalidir. Kadın olgusunu cinsiyetçi bir yaklaşımın ötesine taşıyor; kadının bir çocuk, bir anne ve bir eş olarak toplumun ya da idarenin kadına biçmiş olduğu rolü kesin çizgilerle yorumlaya çalışıyorum. Bir beyin fırtınası aslında yaptığım iş. Herkesin aynı tabloya yüzlerce farklı yorum getirmesi farklı perspektiften bakamama vesile oluyor. Bir imgeye çok yönlü yaklaşıp bana orada ışık tutan zihinlere de buradan teşekkür etmek isterim. Çünkü vermek istediğiniz mesajın yüzlerce farklı yorumla dönüt olarak sunulması yaptığınız işten ders çıkarmanızı sağlıyor. Arkeoloji tarih süzgecinin en derinidir. Yani bir taşa bakmak ile tarihi kalıntıları değerlendirmek arasında çok fark var. Neye nasıl baktığımızla ilgili aslında. Ben o taşlarla kalıntılara baktığımda insanı sorgularım. Bugünün ruhuyla 12 bin yıllık tarihsel süreçte neler değişmiş neler yapılmış, insanın doğasındaki zenginlikleri ve tarihsel süreçler içindeki kayıpları, kazanımlarını test etmeye çalışırım. Bu bakımdan tarihi dokular ve mekanlar hem ilgimi çeker hem de yaptığım çalışmalarda mutlaka bir nüans olarak bulundurmak isterim. Her sergimin bana kattığı şeyler oldu; bilgi, birikim, bazen çok az da olsa keşkeler ve mutlulukların yanında umduğunu bulamamak gibi kaygılar da yok değildi. Ama bir sergi var ki, hayatımda ilk açtığım sergi... Ne o anın heyecanı ne de o zaman dilimindeki yaşanmışlıkları unutabilirim. Henüz 19 yaşımda bir gençtim. Suriye sınırında Nusaybin'deki açtığım bu dev sergimi diğerlerinden kesinlikle ayrı bir yerde tutarım. Binlerce insanın açık havada ziyaret ettiği bu sergi, benim sanattaki yolculuğumun mihenk taşıydı diyebilirim.


Valonya Kraliyet Oda Orkestrası, 3 Aralık 2019 Salı akşamı saat: 20.30'da İş Kuleleri Salonu'nda konser vermeye hazırlanıyor. Dahi besteci Ludwig van Beethoven'ın 250. yaşının kutlandığı bu yılda, Valonya Kraliyet Oda Orkestrası bestecinin orijinalini yaylı quartet için yazdığı Quartette Serioso op. 95 adlı eserini konser programına ekledi. Orkestra şefi Frank Braley'nin batonu altında Valonya Kraliyet Oda Orkestrası, piyanist Muhiddin Dürrüoğlu ve trompetçi Romain Leleu ile Beethoven'dan Şostakoviç'e uzanan bir konser programı ile aynı sahnede olacak.


Van Gogh Museum, Hollanda'nın başkenti Amsterdam'da yer alan, Hollandalı ressam Vincent Van Gogh'un eserlerinin sergilendiği bir müzedir. Van Gogh Museum ayrıca dünyada Van Gogh'un resim ve çizimlerinin sergilendiği en büyük müzedir. Van Gogh Museum'u 360 sanal tur ile gezinmek için aşağıdaki linke tıklayın. - Tasarım Parkı Birbirinden Farklı İki Özel Sergi ile Yılı Tamamlıyor! - Patchwork 5 Adlı Karma Sergi, Gala Sanat Galerisinde - RS Sanat Alanı'nın İkinci Sergisi 'Zihni Manzaralar' 7 Ekim'de Açılıyor - Cem Güventürk ile İlk Kişisel Sergisi Üzerine Söyleşi - Mehmet Güreli'nin Karganın Düşü İsimli Solo Sergisi Patan Art Gallery'de


''Dayanamıyorum artık Theo, yaşamın ağırlığına daha fazla dayanamıyorum. Unutmaya çalışıyorum, daha çok resim yaparak unutmaya çalışıyorum ama olmuyor. Bu dizeler küçük kardeşi Theo'nun desteğiyle yaşamanı sürdürmüş Hollandalı post empresyonist ressam Vincent Van Gogh'a ait. İntihar ederek yaşamına son veren ve hayata veda ettikten sonra ünlenen Van Gogh'un şöhreti devam ediyor. 1887 yılında çizilen ve 100 yıldan uzunca bir süre Fransız bir ailenin özel koleksiyonunda yer alan eser, sanatçının geçiş dönemi resmi olması dolayısıyla oldukça önem arz ediyor. Montmartre'da Bir Sokak Manzarası adlı tabloyu ressam, kardeşi Theo ile birlikte Paris'te kaldığı dönemde yapmıştır. 25 Mart'a kadar Sotheby's'in Paris, Amsterdam ve Hong Kong'daki müzayede evlerinde sergilendikten sonra açık artırmaya çıkacak olan tablonun 5 ile 8 milyon Euro arasında alıcı bulması bekleniyor. -Vincent Van Gogh- Bu güzel yazı için teşekkürler. Kalemine sağlık Idil Güney Şimşek. Büyük ressamı hatırlattığın için teşekkürler Idil Güney Şimşek. Her hafta sanatın sinema, tiyatro, müzik, resim gibi değişik dallarına yönelik yazılarınızı zevkle ve ilgiyle okuyorum.


Bir müzik eserini oluşturan başlıca unsurlar; besteci, müzik yapıtı, icracı/yorumcu, dinleyici ve toplum iken; müziği ekonomik, politik, teknolojik, kültürel gelişmelerden ve toplumsal dönüşümlerden bağımsız ele almak mümkün değildir. Öyle bir döneme gideceğiz ki bu dönemde zamanın belirleyicisi toprak, yer. Ulaşım ve teknoloji alanındaki gelişmeler henüz yaşanmamış ve toplumlar ekim, hasat, yağış gibi unsurlara göre zaman-mekan ilişkisini kuruyorlar. Tekrar eden doğa döngülerine dayanan döngüsel bir zaman anlayışı söz konusu. Toplumbilimci Giddens'a göre ne zaman sorusuna nerede eşlik ediyor. Şimdi yavaş yavaş bu dönemden çıkalım ve tarım toplumundan modern topluma geçelim. Bu dönemde sanayi devrimi ile üretim güçlerinin temel belirleyici olduğu yeni mekansal sistemlerin meydana geldiğini görüyoruz. Standart zaman biriminin ortaya çıkmasıyla yere bağlılık azalıyor ve maddi, somut olan topraktan soyut, düşsel olana doğru evrilen bir mekan algısı oluşmaya başlıyor. Modern zaman düzenlemesi ise döngüsel olmaktan çıkarak doğrusal, kesintisiz bir hal alıyor ve önümüze geçmiş-şimdi-gelecek çizelgesini koyuyor. Sanayi sonrası döneme geldiğimizde ise her şeyin her yerde, her yerin her yerde ve her zaman olabileceği yepyeni bir hayata merhaba diyoruz. Antropolog ve coğrafyacı Harvey'in Zaman-Mekan Sıkışması terimi ve Küresel Köy olgusu ile tanışıyoruz. Kapitalist hayat hızının arttığı; mekansal duvarların yıkıldığı, parçalandığı ve dönüştüğü enformasyon toplumunda zaman da artık süreksiz ve parçalı bir hale geliyor. İşte, zaman-mekan sıkışması denilen kavram da tam olarak bireyin kendini tanımladığı zaman ve koordinatlardaki belirsizliğe, kaymaya ve dolayısıyla algısını etkileyen duruma işaret ediyor. Herhangi bir aidiyet duygusu duymaksızın içinden geçip gittiğimiz yapılar: Yok- mekanlar. Antropolog Auge'nin tanımlamasıyla dönemin temelini non-lieu, Türkçe çevirisiyle yok-mekan oluşturuyor. Yok- mekanlar, bulundukları coğrafya ile sosyal, kültürel, fiziksel bağları kopmuş, süreklilik ve bütünlük arz eden bir kimliğe sahip olmayan, zamanın anlık yaşandığı, tarihselleşemeyen dolayısıyla bireyin benimsemesinin ve kalıcı bir bağ kurmasının mümkün olamadığı yapılara dikkat çekiyor. Bu noktada bir nevi sınırların yok olmasıyla birlikte güven sistemimizin çöktüğünü söylemek ve de belirsiz anlardan oluşan hızlı, akışkan bir toplumda kimi zaman haz verici kimi zamansa tedirginliğe sürükleyici bir maceranın içine düşmüş, yersiz yurtsuz varoluş mücadelesi veren bireylere dönüştüğümüzü söylemek yanlış olmayacaktır. O halde kitle çağındaki varoluş maceramızda müzikle buluşabiliriz. Müzik, günümüzde büyük ölçüde mekansal ve varoluşsal sürekliliği sağlayan yapısı ile tutunduğumuz kurtarıcımız olmuştur diyebiliriz. Müziğin kamusal ve özel alandaki işlevine geçmeden önce kısaca ontolojik yapısına değinmemiz gerekirse; müzik, diğer ses kaynaklarından farklıdır çünkü seslerden oluşan maddi yapıya ve aynı zamanda duygu, anlamlardan oluşan tinsel bir yapıya sahiptir. Komplekstir. Bununla beraber müziğin yalnız tinsel yapısına yahut seslerden yani titreşimlerden oluşan maddi yapısına dikkat çeken kuramcılar da mevcuttur. Bizim altını çizmek istediğimiz nokta; müziğin kendine özgü yapısıyla zamana, mekana, hayallere ve anılara etki edebilecek güçte olmasıdır. Sosyolog Ergur'un ifadesiyle bu durum müziğin, bütün sanatlar içinde en sızan özellikte olmasıyla açıklanabilir. Hatırlayalım, insan çevresiyle etkileşimde bulunan, dış dünyayı algılama ve anlamlandırma süreçlerinden geçen bir varlıktır. Birey olarak aslında müzikle etkileşime gireriz, kurduğumuz ilişki bağlamında müziğe anlamlar yükleyebilir, bir keşfe çıkabilir ve büyülü anlar yaşayabiliriz. Müzikolog Schering, Bütün sanatlardan o, en fazla toplum kurucu güce erişmiştir. ifadelerine yer vermiştir. Müzik, hayatın her alanında ve her yerdedir. Burada düşünmemiz gereken müziğin her yerdeliğinin günümüz toplumundaki olası işlevleridir. Kısmen hepsine, belki kimisine ve nicesine evet/hayır diyerek derinleştirebileceğimiz pek çok işlev yüklenmiştir müziğe. Fark etmemiz gereken müziğin kendi bağlamından uzaklaştığı gerçeğidir. Kimi zaman ideolojik bir aygıt, kimi zaman bir pazarlama aracı, kimi zaman ise fon müziği halini alan müzik; her an her yerdeliği ile günümüzde yitirdiğimiz zaman-mekan unsurunu inşa etmemizi sağlayan bir işlev üstlenmiştir artık. Ve evet, yersiz yurtsuz varoluş maceramızda bize zamansallığı hatırlatan; akışkanlığın, parçalanmışlığın içinde kuşatıldığımız tedirginlik, sıkkınlık, haz arayışı, güvensizlik, boşluk gibi duygularla bir dereceye kadar mücadele etmemizi sağlayan kurtarıcımız olmuştur. Kurtarıcımızı fark edip kendisini dinlemeye, özüyle buluşmaya ve birbirimizi anlamaya hazır mıyız? Müzikle, sevgiyle. Çok güzel bir anlatı. Benim için müzik daha çok izolasyon işlevi görüyor. Kulaklıkla dinşesem de dinlemesem de. Fakat mekansız varoluşa alışamadım.. Çok teşekkür ederim, evet izolasyon da bize sağladığı imkanlardan biri 🙂 Mekansız varoluş zorlayıcı, haklısınız. Kalemine, yüreğine sağlık Idil'im. Yolun açık olsun. Basarilar. Idil'cim anlatimini yorumlarini çok beğendim. yazilarini severek okuyorum. Hem genetik olarak hem de eğitimde ki yetkinlinliğin sanatini ve yazilarini severek takip ettiriyor. Tebrik ederim. Idilcim harika bir yazi. Ne kadar guzel anlatmissin emegine saglik. Idilcim yazini cok begendim. Yeni yazilarini bekliyorum. Basarilar. Sevgili İdil hanım, çok değerli babanız sayesinde sizi de tanımış olmak ne güzel. Bu güzel yazınız sonraki yazınlarınızı da merakla bekletecek bana. Ruhunuza, elinize sağlık. Müzikle ve sevgiyle sağlıklı günler dilerim. İdilcim yorumların çok güzel. Küçük yaşta müzikle ve sanatla ilgilenen birisi olarak müziğin evrensel bir dil olduğuna inanıyorum. Tebrikler başarılar dilerim. Sevgiler. İdil'ciğim yazını çok beğendim, tebrik ederim. Bence de bir çok işlev yüklenmiştir müziğe, müziksiz bir dünya düşünemiyorum. Güzel yazılarının devamını bekliyorum. Çok teşekkür ederim Fikret Bey. Saygı ve sevgilerimle. Bu güzel anlatım için kaleminize sağlık İdil hanım. Müziğin, hayatımızın birçok anında bizimle olduğu çok güzel anlatılmış. Çok teşekkür ederim Füsun Hanım. Saygı ve sevgilerimle. Müzik ve yaşam arasında kurduğunuz bağlantı cok guzel, gercekten de fast food tipi yiyecek salonlarında çalınan hızlı muzik hep dikkatimi cekmistir, ye ve git digeri gelsin şeklindeki tüketim modeli, yasama sartlarımızı belirlemede müziği ve beraberinde renkleri de kullanır. Sanat ruhu besler muzik de onun bir parçasıdır güzel yazınızı, tespitlerinizi zevkle okudum, teşekkürler. Çok teşekkür ederim Zehra Hanım. Bu alanda yüksek lisans tezi yazmıştım zamanında. Saygı ve sevgilerimle. Sanatın ruhumuzu beslemeye devam etmesi dileklerimle. Bu yönüyle hiç düşünmemiştim bu denli derinliğini... Tesekkurler emeğin ve aydınlatıcı bilgileriniz için. Çok teşekkür ederim, mutlu ettiniz. Saygı ve sevgilerimle. Özellikle son cümleyi çok sevdim. Yüreğine sağlık Idilcigim, başarılarının devamını dilerim. Müzik ilaç. umut. iletişim. insani duyguları aktive eden muhteşem bir sanat. Öyle mucize bir ilaç ki hayvanlara dinletildiğinde bile onların verimini arttıran insanların hislerini ifade eden bir unsur. Şopeni severmisiniz ismiyle filmlere isim olan hayatımızın bir büyük parçası. Bu güzel yazı beni tekrar bana tanıttı. Tebrikler. Müzik ilaç. umut. iletişim. insani duyguları aktive eden muhteşem bir sanat. Öyle mucize bir ilaç ki hayvanlara dinletildiğinde bile onların verimini arttıran insanların hislerini ifade eden bir unsur. Şopeni severmisiniz ismiyle filmlere isim olan hayatımızın bir büyük parçası. Bu güzel yazı beni tekrar bana tanıttı. Tebrikler. Çok güzel bir yazı. Elinize sağlık. İdil hanim muzigi sevdirme konusundaki detayli yazinizi hayranlikla okudum. Emeginize saglik ve devamini bekleriz.


Dikkat! Bu inceleme yazısı kitabı okumayanlar için sürpriz bozabilecek parçalar içerir. Kitabın hemen başında, önsözden sonra yer alan prologda Köse, keçi ve insanın başrolde olduğu bir vahşi doğa olayını anlatarak, dikkatimizi bir de doğanın bu yönüne çekiyor. Ağacın, börtü böceğin ve hayvanların dünyasından bir kesiti şiirsel bir şekilde anlatarak, biz insanların doğayla olan çıkarcı ilişkisinin öldürücü yönüne de bakmamızı sağlıyor. Burada bir anda aklım haberlere takılıyor. Yine bir yangın haberi. Bir başkasında yine bir başka felaketin göstergesi... Doğa bizden intikamını almaya başlamışken, üstelik bunu kin duygusuyla yapmıyorken, bu kitap ismine bakınca ilk aklımıza düşen ütopik dünyasından uzakta bir yerde, gerçeğe daha yakın duruyor. 5. Kan, bir macera kitabı ama bu macera tam olarak o bildiğimiz anlamına gelmiyor. Burada maceramızın kahramanı kan; yani bildiğimiz kan. İnsan bu hikayede kendine ancak kanın etrafında bir rol bulabiliyor. Okur olarak biz de buna dahiliz üstelik. Yan karakterlerinde Saniye, Max ve Doktor Krauter'in yer aldığı çalışmanın adı ise Kan Grubu Beslenme Diyeti. Kaş'ta bir konakta kurulan laboratuvarda bulunan diyetin formülü önce zengin mutfaklarında uygulanıyor. Kahramanlarımızın araştırmaları sonucunda bulunan ve dört bölümden oluşan kitabın ilk bölümüne de adını veren aşılama yöntemiyle uygulama alanını yaygınlaştırarak geniş halk kitlelerinin de kullanımına imkan sunması planlanıyor. Yolculuk boyunca kahramanlarımız kendi dertlerinden sıyrılıp, mültecilerin insani dertleriyle ilgileniyor. Onların gelecekle ilgili sıkıntılarını dert ettiklerini gözlüyoruz. Kahramanlarımız mülteci teknesinden bilinmeyen bir adaya çıkartıldıkları sırada yazar, bizi İstanbul Emniyeti'nde bir odaya götürüyor. Aşılama gecesi tam olarak ne olduğunu öğrenemesek de yazarın o gece olanlar hakkındaki görüşleri, okurun düşüncesine bir giriş oluşturuyor. Midilli'deki şapelde dostlarıyla karşılaşan kahramanlarımız, işlerinin göründüğünden de zor olduğunu rahiplerin anlatımından öğreniyor. Ancak burada da kahramanlarımızın üstüne yıkılan yeni cinayetlerle terslikler devam ediyor. Kendileri de aralarındaki hainin kim olduğunu sorgularken birbirlerini incitiyorlar artık. Oysa Doktor'un düşüncesine göre bu çağ, hastalık çağı ve insan stres altında kalınca kaçınılmaz tepkilerinin kurbanı olabiliyor. Herkes kendi cehenneminde korkularıyla ve zayıflıklarıyla yüzleşiyor. (Sayfa 27) Bu yüzleşme, iyilerle kötülerin savaşı, ihanetler, katliamlar ve cinayetlerle sürüp giderken, baştan beri olayları dikkatle izleyen emniyet güçlerinin sıkı takibiyle Manisa Yılan Dağ'da şimdilik son buluyor. Şimdilik diyorum çünkü biz okurlar kitapta, bir taraftan gözlerini para ve kar hırsı bürümüş ilaç firmalarının, insan sağlığını hiçe sayan bitmeyen kanlı mücadelesine tanıklık ederken, bir taraftan da içinden geçmekte olduğumuz sağlık kaosuna da odaklanıyor ve bu kaousun giderilmesine dönük olumlu çabaların yetersizliği karşısında endişe duyuyoruz. Kitap bu anlamda doğanın bütün dengesini altüst eden kapitalist sistemin neden olduğu sağlık sorunlarına dikkat çekerken, bu sistemle mücadele etme gayretinde olan insanları hedef alan tehditler konusunda da uyarı niteliği taşıyor.


Söz, beste, aranje, ... şarkıyla ilgili tüm çalışmaları tek başına yürüten Vedat Özkaya, içinden geleni yansıtma özgürlüğü ile tam bağımsız müzik örneği sunmuş. Kendi tarzının başka motiflerle işlenmesi ve bu motiflerin türkü hissinde olması şarkının en karakteristik özelliği. Gayba Düştüm müzisyenin içindeki müziğe paralel olarak altyapısında da etnik unsurların yer aldığı; şarkının çağdaş davul ve synth sesleri ile zenginleştiği bir formda müzikseverlerle buluşmuş. Vedat Özkaya'nın yeni şarkısı Gayba Düştümü tüm dijital müzik servislerinden dinleyebilirsiniz. Giresun'da doğdu. Müziğe lise dönemlerinde şarkı söyleyerek başladı, çeşitli bar grupları ile Karadeniz'in bir çok ilinde sahne ve konserlere çıktı. Üniversite yıllarında müzik çalışmalarını yoğunlaştırdı. Bu dönemde tanıştığı Mustafa Oflaz ile birlikte Babayata grubunu kurdu. İkili bu isimle 2016 yılında sözü müziği kendilerine ait olan Hatırla isimli ilk tekli çalışmasını yayımladı. Solo kariyerine odaklanan müzisyen 2018 sonu ve 2019 yılı ilk aylarında, arka arkaya Mutsuz Çocuklar Büyütmeden, Sana Koşasım Gelir, Şaraplar&Dudaklar ve Eskiden isimli teklileri yayımladı. Devam eden yıllarda Lal, Güneş Kaçağı, Meydan Yeri, Kör Kuyular gibi birçok listeye girmiş sevilen şarkılara imza attı.


Veliye Martı'nın Kıbrıs Sandık Motifleri Yazma Kalıpları Sergisi, KKTC Cumhurbaşkanı Ersin Tatar tarafından Yakın Doğu Üniversitesi Atatürk Kültür ve Kongre Merkezi Sergi Salonu'nda açılacak. Kıbrıs'ın önemli kültürel sembollerinden sandık motiflerini, tasarladığı yazmalarla bugüne taşıyan Veliye Martı'nın hazırladığı Kıbrıs Sandık Motifleri Yazma Kalıpları Sergisi, Cumhurbaşkanı Ersin Tatar tarafından, 2 Ağustos Pazartesi günü, Yakın Doğu Üniversitesi Atatürk Kültür ve Kongre Merkezi Sergi Salonu'nda açılacak. Kıbrıs Modern Sanat Müzesi'nin ev sahipliğinde düzenlenen 377'inci sergi olma özelliği taşıyan Kıbrıs Sandık Motifleri Yazma Kalıpları Sergisi 15 Ağustos'a kadar ziyarete açık olacak. Veliye Marti'nın Kıbrıs sandıklarından çıkardığı motifleri gözler önüne serecek sergide, bu motiflerin geleneksel yazmalara işlenmesini sağlayan kalıp çalışmaları da sanatseverlerle buluşacak. Coğrafi konumu nedeniyle pek çok kültürden etkilenen Kıbrıs'ta pek çok kültürün harmanlanıp yayıldığını söyleyen Sanatçı Velide Martı, Zengin bir motif çeşitliliğine sahip Kıbrıs Sandıkları, birkaç istisna dışında anonim olup kimin tarafından yapıldığı bilinmiyor. Üzerinde ne yapanın adı, ne de bir tarih bulunuyor. Ustaların nasırlı ellerinin, yorgun ama coşkulu yüreklerinin enerjisini taşıyan bu sandıkların üzerindeki desenler bölgelere göre farklılık gösterdiğinden bugün yapıldığı bölgelerin ismiyle anılıyor. Örneğin Baf sandıklarında geometrik desenler kullanılırken Laptalı ustalar sandıklarında Roma kemerleri ve asma bitkileri kullanmıştır ifadesini kullandı. Yazmacılık sanatını koruyan ve yaşatan en önemli isimlerden biri olarak öne çıkan Veliye Martı, Trabzon'da doğdu. Yazmacılıkla, 1990'da bu sanatın çağdaş temsilcisi olan hocası Mehmet Hamdi Eyüboğlu'nun atölyesinde tanıştı. Eyüboğlu atölyesinde çalıştığı süre içerisinde ustası Eyüboğlu'nun sergi küratörlüğünü de üstlendi. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde açılan yazma sergilerinin de küratörlüğünü yaptı. Sergilerinde Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun motiflerini kullanarak tasarladığı ipek giysiler de yer aldı. Eyüboğlu atölyesinde baskı ve tasarım tekniklerini öğrendikten sonra geleneksel yazmacılığı araştırmak ve sanatına gelenekten gelen çağdaş bir kimlik kazandırmak isteyen Martı, geleneksel motiflerin peşinde Anadolu yollarına düştü. Yazmacılıkta önemli bölgelerde çalışmalar ve incelemeler yaptı. Üç yıl süren bir zaman diliminde değişik dönemlerde usta-çırak geleneğine uygun olarak çalışarak Tokat'ın önemli ustalarından Hüseyin Er ve Ömer Gıcık ustalardan el aldı. 2002'de Kadıköy'de Martı Yazma Atölyesi'ni kurdu. 2004'te TESVA'nın katkılarıyla Martı Yazma Atölyesi'ni Sultanahmet Küçük Ayasofya bölgesine taşıdı. 2007'de K. K. T. C. Kültür Bakanlığı'nın daveti üzerine Lefkoşa, Girne ve Gazimağusa Meslek liselerinde seminerler verdi. 2010'da İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin AB LEARNING-Tarihi Merkezlerde Yaratıcılık ve Girişimciliğin Gelişimi İçin İş İnkübatörleri projesi kapsamında Ağaç Kalıp Oyma ve Yazmacılık üzerine kurs verdi. 2012'de Lefkoşa'da Kıbrıs Sandık Motifleri isimli ilk kişisel sergisini açtı. 2012-2013 yıllarında AB destekli Şile Kadın Toplum Merkezi'nde 160 saatlik Geleneksel Yazmacılık eğitimi verdi. 2015'te Sahi-İstanbul sponsorluğunda İstanbul-Tünel Adahan Galeri'de Anadolu'da Kadının İzi sergisini açtı. Halen Küçük Ayasofya'daki atölyesinde proje, eğitim ve araştırma çalışmalarını sürdürüyor.


Venezuela'da sosyal sorumluluk amacıyla kurulan Venezuela Simon Bolivar Senfoni Orkestrası 8 Nisan'da konservatuvarlar ve güzel sanatlar liselerinin müzik bölümü öğrencilerine özel ücretsiz bir konser verecek. Uzun bir aradan sonra İstanbul'da seyircisiyle buluşmaya hazırlanan dünyaca ünlü Venezuela Simon Bolivar Senfoni Orkestrası, 6 ve 7 Nisan'daki konserlerinin ardından sürpriz bir konser vermeye hazırlanıyor. Konservatuvar ve güzel sanatlar lisesi öğrencilerine özel olarak düzenlenecek ücretsiz konser 8 Nisan Cuma saat 20.30'da İş Kuleleri Salonu'nda gerçekleşecek. Konsere katılmak isteyen öğrenciler rezervasyon@issanat. com. tr internet sitesinden rezervasyon yapabilecekler. Genç müzisyenlere özel üçüncü konserin repertuvarında Amerikalı ve Latin Amerikalı bestecilerin eserleri yer alıyor. Konserin ilk bölümünde orkestrayı Andres David Ascanio yönetecek. Leipzig Filarmoni Orkestrası, Rotterdam Filarmoni Orkestrası, Viyana Radyo Senfonisi, Rusya Devlet Senfonisi, Tokyo Filarmoni ve Singapur Senfoni Orkestrası gibi dünyanın saygın orkestralarını yöneten orkestra şefi Christian Vasquez'in batonu devralacağı konserin ikinci bölümünde ise Leonard Bernstein'ın unutulmaz eseri Batı Yakasının Hikayesi müzikalinin orkestraya uyarlanan senfonik dansları da seslendirilecek.


Venezuela Simon Bolivar Senfoni Orkestrası'nın tamamı seyircili kaydedilen konserleri Ramazan Bayramı'nda İş Sanat'ın YouTube kanalında yayınlanacak. Venezuela'da sosyal sorumluluk amacıyla kurulan Venezuela Simon Bolivar Senfoni Orkestrası, 6 ve7 Nisan'da İş Sanat'ta gerçekleştirdiği iki konserin ardından, 8 Nisan'da konservatuvarlar ve güzel sanatlar liselerinin müzik bölümü öğrencilerine özel ücretsiz bir konser verdi. Uzun bir aradan sonra İstanbul'da seyircisiyle buluşan ve izleyicilerin yoğun ilgi gösterdiği dünyaca ünlü Venezuela Simon Bolivar Senfoni Orkestrası'nın ilk gün konserinde orkestra şefi Christian Vasquez yönetiminde çellist Poyraz Baltacıgil yer aldı. Konserde Antonin Dvorak'ın Si Minör Çello Konçertosu ve Sergey Prokofyev'in 5. Senfonisi seslendirildi. Venezuela Simon Bolivar Senfoni Orkestrası'nın sahne aldığı ikinci konser ve genç müzisyenlere özel üçüncü konserin repertuvarında Antonio Estevez, Evencio Castellanos, Paul Desenne Silvestre Revueltas Sanchez gibi Amerikalı ve Latin Amerikalı bestecilerin eserlerine yer verildi. Konserin ilk bölümünde orkestrayı Andres David Ascanio yönetirken, batonu konserin ikinci bölümünde orkestra şefi Christian Vasquez devraldı. Leonard Bernstein'ın unutulmaz eseri Batı Yakasının Hikayesi müzikalinin orkestraya uyarlanan senfonik danslarının da seslendirildiği konserde izleyicilere unutulmaz anlar yaşatan orkestra, enerjik performanslarıyla defalarca bise davet edildi. 8 Nisan'da Darüşşafaka Eğitim Kurumları'na sürpriz ziyaret gerçekleştiren Venezuela Simon Bolivar Senfoni Orkestrası üyeleri, müzik ile ilgilenen öğrencilere orkestra şefi Andres David Ascanio'nun katılımıyla 1 saat süren atölye düzenleyerek, mini bir konser de verdiler.