Barış Manço, 2 Ocak 1943 tarihinde, Rikkat ve Hakkı Manço çiftinin dördüncü çocukları olarak Moda'da dünyaya geldi. Annesi Rikkat Hanım, Türk Sanat Müziği sanatçısıydı. Aileden gelen yeteneğiyle özellikle ortaokul öğrenimini aldığı yaşlarda müzikle ilgilenmeye başladı. Lise yılları Galatasaray Lisesi'nde başladı. Müzik hayatına Galatasaray Lisesi'nde adım atan Barış Manço'nun arkadaşlarıyla birlikte kurduğu ilk grubun adı Kafadarlar, ikincisi ise Harmonilerdi. Daha sonra Şişli Terakki Lisesi'ne geçiş yaptı. Lise yılları bittiğinde Belçika Kraliyet Güzel Sanatlar Akademisi'nde 1963- 1971 yılları arasında resim, grafik ve iç mimari eğitimi aldı. Belçika'da Lemistgrees adında, Amerikalı, Belçikalı, İtalyan, Kuzey Afrikalı, İngiliz müzisyenlerden oluşan bir grupta yer aldı. Lemistgreesle çalışmalarının sürdüğü iki yıl içerisinde Paris Olympia'da konser verdi. 1966 yılında Paris'te iki 45'lik plak çıkardı. 1970 yılında Türkiye'ye döndüğünde Fuat Güner ve Mazhar Alanson ile birlikte Kaygısızlar adlı grubu kurdu. Aranjman şarkılara tepki göstererek Anadolu'dan beslenen pop folk tarzında müzik yapmaya başladı. Onuncu plağı Dağlar Dağlar ile büyük bir çıkış yaptı, albüm beş ayda 700 bin adet satışa ulaştı. Dağlar Dağlar çalışması, sanatçıya Altın Plak Ödülü'nü de kazandırdı. 1971 yılında Moğollar ile çalıştı. Aynı yıl Kurtalan Ekspres'i kurdu. İlk klibini 1973'te, Hey Koca Topçuya çekti. 1975'te ilk albümü 2023ü yaptı. 1978 de Lale Manço ile evlendi, Doğukan ve Batıkan adında iki erkek çocuğu oldu. 1980 yılında Altın Orfe'de Nick The Chopper ve Ben Bir Şarkıyım adlı Bulgar şarkısı ile de altın madalyalar aldı. Yurtdışında birçok TV programına konuk olarak katıldı, birçok ülkede koserler verdi. 1983 yılında Eurovision Şarkı Yarışması'na Kazma adlı şarkısıyla katıldı, ancak elendi. 1988 yılının Ekim ayında TRT 1'de çocuk ve aileye yönelik bir eğitim kültür ve eğlence programı olarak başlayan 7'den 77'ye, 1998 Haziran ayında 370. kez ekrana gelerek Türk televizyonculuğunda ulaşılması zor bir rekora imza attı. Ekvatordan Kutuplar'a isimli programında ekibiyle birlikte beş kıtada 100'den fazla değişik yöreye giderek 600.000 km.'ye yakın yol kat etti. Bestelediği 200'ün üzerindeki şarkısı, kendisine 12 altın ve 1 platin albüm/ kaset ödülü kazandırırken, bu şarkıların bir bölümü daha sonra Yunanca, Bulgarca, Arapça, Farsça, Kürtçe, Japonca, İbranice, Fransızca, İngilizce ve lemenkçe olarak yorumlandı. Müzik ve televizyon hayatında sayısız ödüller alan Barış Manço'nun 1991 yılında devlet sanatçısı unvanı, yine aynı yıl Hacettepe Üniversitesi Onursal Doktora unvanı, Uluslararası Teknoloji Ödülü, Japonya Uluslararası Kültür ve Barış Ödülü, Belçika Krallığı Leopold II Şövalyesi Nişanı, Fransız Kültür Bakanlığı Edebiyat ve Sanat Şövalyesi Nişanı, Türkmenistan Cumhurbaşkanlığı tarafından verilen Türkmen Vatandaşlığı ödülleri vardır. Barış Manço, 1 Şubat 1999 tarihinde Moda'da vefat etti.


Vicdan kalmamış bir devir bir nesil. 16 yaşında bir Kız Çocuğu Olarak sesleniyorum size. Yaptığınız hareket davranış, bir anlık zevk için dokunamazsınız oyun oynamak için sokağa çıkan çocuğa. Siz ki oyunlarını bozamazsınız. Kaç yaşında olursa olsun erkek, kız, yaşlı, genç, çocuk fark etmez dışarda, sokakta, otobüste tek başına diye muhalefet yapamazsınız. Sizin erkek diye yetiştirdiğiniz bu güzel dünyanın kirli israfları. Zorun ne pislik zorun ne aç mı bıraktılar. Karın olacak zihniyetsiz mi seni bir şeylere aç bıraktı. Bir anneyi yıkmak senin ne haddine. Senin de evladın anan bacın var. Israf edilmiş olman seni bunlara zorlamaz. Yönelme ya binlerce sapık içinden en pislik olmak sana özel. Bu sitede de vardır. Her yerde bütün şehirde vardır illa bir israf. Kanı bozulmuş aileden gelmeler. Insan olun insan sizi bir insan bir kadın bir anne bu dünyaya pislik olun diye değil insan olun diye getirdi.


Bu günkü sohbet yazımda, senelerdir usumda saklı olan Kamil Ocaktan söz edeceğim. Bu yazımı, Gaziantep'i yönetenlerin sonuna kadar okumalarını istiyorum. Okumalarında yarar var diye düşünüyorum. 10 Ekim 1965'de Milletvekili ve Devlet Bakanı seçilen Rahmetli Kamil Ocak Beyin ölümünü şöyle hatırlıyorum. Saat 16.00 sıralarında bağ ve bahçe yorgunluğumu çıkarmak üzere evde sırt üstü yattım, pilli radyoda göğsümün üzerinde, Ankara radyosundan Türk Sanat Müziği dinlerken, birden ses kısıldı ve bir anons geçildi. Devlet Bakanı Kamil Ocak geçirdiği kalp krizinden hayatını kaybetti dedi ve müzik devam etti. Ben hemen yerimden fırlayarak köy kahvesine gidip, bu kötü haberi istemeyerek de olsa, sevenlerine duyurmuş oldum. Kamil Ocak, bizim komşu köyümüzden Karaçaören köyünde, bir köy ağasıydı. Oğuzeli'nin İkizkuyu köyü ise amcası ve aynı zamanda kayınbabası olan Fevzi Ocak da İkizkuyu Köyünün ağasıydı. Karacaören Köyü de Bir vekili Mehmet vardı. Kendisinin adına köyde işleri yönetirdi. oda kendisinden daha önce hakkın rahmetine kavuştu. İlk baharda 15-20 kişi içlerinde askerlik öncesi bende olmak üzere tam 33 gün Kamil Ocak'ın fıstık, zeytin, bağ olmak üzere ağaçlarının bakımın yaptığımızı hatırlıyorum. Askerlik öncesi, o zaman ben devlet memuru değildim. Kamil Ocak, bu kadar işçisi çalışanı var iken, İlk Bahar yaklaşınca jipe binerek Karacaören Köyüne saat 10.00 sıralarında gelir, saat 15.00 sıralarına kadar yeni yetişen fıstık fidanlarının makas ile kendini yormadan, bir eğlence gibi, kendi elleri ile budamasını yapardı. Çalışan işçilerinin yanına kesinlikle gelmezdi. Fıstık fidanlarına gösterdiği ilgiden anlıyorum ki fıstık ağaçlarını çok severdi. Bir de, bu çalışmayı sanırım spor olarak yapıyordu. Çünkü kendisi sporcu birisiydi. Köydeki konağında duvar boyu Babası olan Şıh Mustafa'nın yağlı boya ile yapılmış bir fotoğrafını görmüştüm. Oldukça sesi çok duyulan bu Zat'ı muhteremi bizim kuşak çok iyi tanır. Ama yeni nesilden kimselerin tanımayacağını düşünüyorum. Babası Şeyh Mustafa tekke sahibi birisidir. Tekke camii yanındaki tekkenin ocaklara aittir. Ocaklara ait levhanın bu bir iki yıl içinde kaldırıldığını duydum ve üzüldüm. Şeyh Mustafa'nın mezarı da, Şeyh Camiinin bahçesindedir. Şimdi Kamil Ocak kimdir? Aşağıda öz geçmişinden söz ediyorum ve kendisini rahmet ile anıyorum. Kamil Ocak 19 Şubat 1914'de Gaziantep'te doğmuştur. Gaziantep 'in eski Belediye Başkanlarından ve Konya'nın Mevlevi Şıhlarından Şıh Mustafa Efendi'nin oğludur. İlkokulu Gaziantep 'te sarı mektep te okudu. Daha sonra İstanbul Robert Koleji 'ne gitti. 1935 yılında Robert Koleji 'nin Ticaret kısmından mezun oldu. 3 yıl İstanbul Merkez Bankasında çalıştıktan sonra yedek subay olarak askerliğini yaptı. 1940 yılında Gaziantep Dokumacılar kooperatif müdürlüğüne tayin edildi. 8 yıl bu görevde kaldı. Aynı zamanda 1941 yılında siyasete de girdi. 1946 seçimlerinde Demokrat partiden aday oldu. 1948 yılında Ticaret Vekaletince Gaziantep Fıstık Tarım Kooperatifleri Birliği Genel Müdürlüğüne tayin edildi. 1960 yılına kadar bu birliğin Genel müdürlüğünü yürüttü. 1950 yılında DP parti il ve idare kurulu başkanlığına, 1951 yılında DP İl Başkanlığına seçildi. 1957 yılına kadar DP parti il başkanlığı yaptı. 17 Kasım 1955 tarihinden 16 Kasım 1956 tarihine kadar Gaziantep Belediye Başkanlığı görevini yaptı. 1961 yılı genel seçimlerinde AP Milletvekili adayı idi. 1962 yılında AP İl İdare Kurulu Başkanlığına seçildi ve bu görevini 1965 yılına kadar devam ettirdi. 1963 mahalli seçimlerinde Gaziantep Belediye Meclisine seçildi ve zaman zaman başkan vekilliği yaptı. 1965 seçimlerinde AP Milletvekili olarak meclise giren Kamil Ocak yeni kurulan Süleyman Demirel Hükümetinde Spor İşlerinden Sorumlu Devlet Bakanlığı görevine tayin edildi. Bakanlığı süresince Gaziantep 'e 1 Stadyum ve 1 Spor Salonu inşa ettirmiştir. Kendi adını taşıyan stadyum, spor salonu ve spor kompleksi 2018 tarihinde yıkılarak yerine Gaziantep Büyükşehir belediyesi tarafından, park ve camii yapılma kararı alınmıştır. Kamil Ocak 1969 yılında Ankara'da vefat etmiştir. Fevzi Ocak 'ın kızı Mübeccel hanımla evli olan Kamil Ocak'ın 2'si kız, 2'si erkek olmak üzere 4 çocuğu vardır. Kamil Ocak çok iyi İngilizce, Fransızca ve Arapça bilmekteydi. Kamil Ocak'ın oğlu Osman Ocak hayatta, Fevzi Ocak vefat etmiştir. Kızı Nükhet ocak Balkan ile, Nezihe Ocak Ankara'da yaşıyorlar. Şunun altını çizerek söylüyorum. İnşallah ilgililer çağrıma kulak verirler. Gaziantep'te birkaç yıl görev yapan valilerin adları okullara, bulvarlara veriliyor da, Ocakzade, devlet adamı, Gazi Şehrin Öz Evladı, Rahmetli Kamil Ocak'ın adı bir bulvara niçin verilmediğini bir türlü aklım almıyor. Gaziantep hızla büyüyor ve gelişiyor. Yeni gelişen yerlerde bir KAMİL OCAK BULVARI olamaz mı? Daha doğrusu Kamil Ocak ismi bir bulvara da sığmaz. Onun ismi yeni yapılan Havaalanına veya bir spor salonuna verilmelidir diye düşünüyorum.


Bunun sebebi yazı sitemizden silinmiş olabilir yada ulaşmaya çalıştığınız linkte sorun olabilir. 2008-2022 Edebiyat Evi | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir.


Ahmet Ayaz, Gaziantep'in Oğuzeli İlçesine bağlı Yakacık Köyünde doğdu. Aynı ilçenin Tınazdere Köyü nüfusuna kayıtlıdır. İlkokulu Yakacıkta, orta ve lise tahsilini Gaziantep'te tamamladı. Çok sayıda ödül ve plaketleri bulunan Ahmet AYAZ, şiir, araştırma, inceleme ve sohbet yazıları ile tanınır. İlk şiirleri, ulusal Yeni Asya ile Hergün gazetelerinde yayınlandı. 1980 ihtilalinde bu gazeteler kapanınca yerel gazetelere ve edebiyat sanat dergilerine yöneldi. Bazı edebiyat sanat dergilerinin yazı kurulunda bulundu, şiir ve araştırma yazıları yazdı. Bazı gazetelerde ise edebiyat ve sanat sayfası çıkardı. Güncel konularda sohbet yazıları ve şiir yazdı. Türk Edebiyatı Dergisi dahil bir çok edebiyat sanat dergileri ve antolojilerde şiirleri yayınlanan şair ve yazar, en son olarak 'Elvan Yayınları'ndan İhsan Işık'ın 2006 yılında yayınladığı on ciltlik resimli ve metin örnekli 'TÜRKİYE EDEBİYATÇILARI VE KÜLTÜR ADAMLARI ANSİKLOPEDİSİ'nde yer aldı. Ayrıca, (2008) Life (2012) Kumru Dergilerinde roportaji, (1998) Alleben dergisinde hayatı ve şiirlerinden kesit y gilerinde ürünleri yayınlanmaktadır. 04 Ocak 2007 Gaziantep Kültür Sanat ve Edebiyat Derneği'nin kurucu üyesidir, Atatürkçü Düşünce Derneği, Gaziantep Gazeteciler Cemiyeti, Gaziantep Lisesi Mezunları ve Mensupları Derneği ve İlesam üyesidir. Ahmet Ayaz halen Gaziantep'te yayınlanan Güneş Gazetesinde köşe yazarıdır. Haftalık Türkiyem Gazetesinde olduğu gibi Kumru Dergisi, Gaziantep Life Dergisi başta olmak üzere, bir çok edebiyat sanat dergilerinde ürünleri yayınlanmaktadır. Gaziantep Üniversitesi Edebiyat Fakültesi bölüm Başkanı Prof. Dr. Halill İbrahim Yakar Eylül 2017 tarihinde Adı altında 386 sayfalık bir kitap hazırladı.


Bu köprünün tahtaları meşe ağacından çevresi güzel kokulu sarmaşıklarla kaplı dört bir yanı renga renk çiçkekler ve ışıklarla süslüymüş. 10 Yılda sadece birkez ay ışığını köprünün üzerine mucizevi bir güzellikte yansıtır kolay kolay gözükmeyen bütün canlılar nehrin üzerinde gözükür dans edip şarkılar söylerlermiş. O ana şahit olanların her dileği kabul olur ve dillere destan güzellikte olan köprüyü Sadece komşu ülkeler değil çok uzak diyarlardan görmek için gelen ziyaretçilerde varmış bu ziyaretçiler her kesimden olurmuş. Suyundan içenler her türlü hastalığından kurtulurmuş. Bu iki kardeş krallıkların kralları aynı yıl evlenir ve evliliklerinden 3 yıl sonra evlat sahibi olurlar. Vaya kralın oğlu Saya, Loris kralın oğlu Leo dünyaya gelir nehrin üzerinde üç gün üç gece süren eğlenceler kutlamalar düzenlenmiş ve tam bir yıl sonra loris kralın bir de Kleo adında bir kızı olmuş. Loris kralı aynı sekilde çok güzel bir kutlama düzenlemiş Vaya kralı, Loris kralın bebeğinin kutlamasına kendi ülkesinde eğlenceler kurbanlar vererek süprizde bulunarak eşlik etmiş. Loris kralı bu zarif süprizden son derece memnun kalmış bu memnuniyetin etkisiyle Vaya Kralına kızının 20 yaşına basmasıyla oğluyla evlendireceğine söz vermiş. Bu sözünün ardından gururla böylece krallıklarımız tam 20 yıl sonra sadece dostluk bağıyla değil kan bağıyla daha da güçlü bir şekilde bağlanacaklar demiş. Vaya kralı, Loris kralın bu sözüyle çok mutlu olmuş memnun kalmış. Bu güzel eğlenceler ve sözden sonra huzur ve mutluluk içinde zaman su gibi akıp giderken günler haftaları haftalar ayları aylar yılları kovalarken 20 yıl geçmiş düğün günü gelmiş iki kralın kapısını çalarken bu sırada çoçuklar büyüyüp serpilmişler evlenme yaşına çoktan gelmişler. Tabiki bu izdivaçı isteyenler kadar istemeyenlerde varmış. Tıpkı büyüklerimizin dediği gibi "birinin 1 dostu varsa 40 tanede düşmanı vardır". Bizde bu sözden yola çıkarak bu iki krallığın dostluğunu çekemeyenlere kulak kabartalım. Vaya kralın oğlu saya ile Loris kralın oğlu leo çocuklarının doğduğu yılda Loris kralın kardeşi olan Lee vezirinde Mina adında bir kızı ve Teo adında bir oğlu olarak ikiz çocuğu dünyaya gelmiş. Vezir Lee küçük olduğundan abisi Loris kral olmuş Vezir Lee bu yüzden abisine nefret beslermiş. Vezir Lee'nin gözlerini kör eden bu nefretten dolayı çocuklarını adeta bir prens ve prenses gibi yetiştirerek büyütmüş. Vezirin kızı ile prens Leo birbirine aşık olur. Oğlu Teo ise hala hayatının aşıkını arar bu arada tarih ve sanata pek düşkün ancak babasının baskılarıyla çok iyi bir asker olarak yetişip ordunun komutanı olmaktan kaçamaz ancak gizli gizli sanatla uğraşırmış. Prens Leo bilimle ilgilenirken Prenses Kleo ile Mina birlikte silahşör olarak kendilerini gizlice geliştirirler. Prens Saya ile prenses Kleo'nun evliliğine sayılı günler kalır bu sırada vezir, prens Leo'yu nasıl öldürebileceğini düşünür planlarını uygular ama her defasında yenilgiye uğrar yinede hiç bir fırsatı kaçırmaz. nehrin üstünden geçmekte olan Meris adındaki cadıya aniden çıkan bir yıldırım çarpar ve o çarpma sebebiyle nehire düşer. Nehre düşen Meris'in ve suyun sesini duyar bunun üzerine askerlerini nehire yönlendirerek nehre doğru koşarlar ve nehirde Meris'i görürler. Onu hemen sudan çıkartıp askerlerine Meris'in kuruması için bir örtü getirmelerini emreder ve askerleri hemen örtüyü getirip Meris'in üstüne sararlar. Teo, Merise sen kimsin der. Meris Benim adım Meris der. Ben doktorum uzaklardan geliyorum uzaklara gidiyorum gördüğüm hastaları tedavi ediyorum der. Teo peki suya nasıl düştünüz der. Çok susadım nehirden su içmek istedim biraz etrafına bakındı sonra Teoya bakıp eliyle nehrin kenarında yüksekte duran bir kayayı gösterip gece olduğundan önümüde göremiyordum ve şu kayadan ayağım kayınca nehre düştüm der. Teo ülkenin şuanda düğün hazırlığı içinde olduğunu sonra da bu kadının aniden ortaya çıkmasının normal olmadığını düşünür ve askerlerine Merisi sorgulamak için sorgu odasına götürmesini emreder. Askerler Meris'i hemen saraya götürürken Teo'da saraya gelip babası Vezir Lee'ye olanları anlatı verir. Vezir Lee sarayın bir odasında sorgulanmak için tutulan kadının yanına oğluyla gelir o sırada kadın ısınmak için büyü yaparmış kimseye anlamasın diye başını örtündüğü battaniyenin altında saklarmış. Vezir Lee odanın kapısını açıp Merise yüzünü aç demiş. Meris başını battaniyenin içinden çıkarır oturduğu yerden kalkıp veziri selamlarken vezirin gözlerine bakar. Vezir gözlerinin içine bakan Meris'in gözlerinin ateş kızılından gök mavisine nasıl dönüştüğünü görür. Vezir yinede oğluna birşey hisettirmemek için kadını bizzat kendisi sorgulamak istediğini ve oğlunun bu olayın kimseye söylememesini saklaması gerektiğini söyler Teo anlam vermez ancak düğün hazırlığında olan kralı yormamak için gizli kalması gerektiğini düşünüp tamam demiş. Cadı merisle yalnız kalan Vezir Lee, öncelikle cadıya senin hayatına karşılık senden bir iyilik isteyeceğim çünkü kralın haberi olduğu andan itibaren sağ kalman imkansız der. Cadı, Kral beni neden öldürsün ki der. Vezir çünkü Kralım cadılardan nefret eder farkındaysanız burda kolay kolay sihirler büyüler gerçekleşmez. Ve belliki kaçındığınız kişiler var yoksa büyülü nehrin üzerinden neden geçesiniz ki demiş. Vezir kızıl ateş gibi parlayan gözlerinizden cadı olduğunuz rahatlıkla anlaşılıyor demiş. Cadı diyelim ki isteklerinizi kabul ettim peki özgürlüğüme kavuştuğumda sana zarar vermeyeceğimi nerden bileceksin demiş. Vezir buna inan sen özgür olduğunda biz dost olacağız çünkü çok iyi anlaşacağız demiş. Cadı önce gülmüş sonra madem öyle diyorsunuz şartlarınızı kabul edeceğim demiş. Vezir bunun üzerine sarayın içinde önceden kendisi için yaptırdığı gizli bir odayı cadının istediği gibi hemen hazırlatmış. Ve cadı, Vezir'e kendisinden ne istediğini sormuş. Vezir yarın akşam prenses Kleo ile komşu Kral'ın prensi Saya'nın izdivacı olacak ve düğün gününe kadar prenses Kleo'nun abisi prens Leo'yu öldüreceksin ve böylece Kral bu izdivaçtan vazgeçerek prenses Kleo'yu oğlum Teo'yla evlendirerek hem verdiği sözü tutamadığı için küçük düşecek ve hemde benim oğlum kral olacak der. Ancak Meris cadı olduğu için kötü biliniyor ve ne yazık ki Vezir Meris"in ne kadar temiz bir yüreğe sahip olduğunu bilmiyormuş. Meris, çok üzülmüş yinede vezir'in şartını kabul eder gibi yaparak anlaşmayı imzalamış. Vezir bu duruma çok mutlu olmuş ve karşılıklı birer kadeh kırmızı sarap tokuşturup yudumladıktan sonra Meris, Vezir'e gezgin bir doktor olarak beni Kral ve ailesiyle tanıştır ki Prensi öldürebilecek kadar yakın olayım demiş. Vezir karşı çıkar ancak cadının ısrarı üzerine kabul eder. Vezir, Kral'a cadıyı gezgin bir doktor olarak tanıtıracak. ve başta oğlu Teo olmak üzere herkesi buna inandırmalıymış. Bunun için sahte belgeler hazırlamış. Meris Vezir'den gizlice o gece büyü yardımıyla sarayın içindeki Vezir'in özel hizmetçisiyle konuşmuş ve böylece vezir hakkında her birşeyi öğrenmiş. Bunun üzerine Vezir'e yersiz bencilliğinden ve kıskançlığından dolayı küçük bir ders vererek kötülüğün nelere sebeb olacağını ona göstermeye karar vermiş. Meris düğün sabahı kendisini tanıtma bahanesiyle Prens"i Kral'ın huzurunda öldüreceğini Vezir'e söyler bunun için bütün ailenin orda olması gerektiğini söyler. Bunun Prens'in evliliği bahanesiyle kadeh tokuşturmak için Vezir küçük bir şölen tertiplemesini söyler. Vezir o gece hemen hazırlıklara başlamış. Kral Loris masadaki herkesin şaşkınlık dolu bakışları içinde aniden Merise doğru heyecanla yürüyüp o küçük gümüş yunus küpelerin seni bana getireceğini sana söylediğim günü unuttun mu eyy kendisi cadı yüreği merhamet kokan melek ruhlu Meris şimdi tekrar bana dönüp beni hatırladığını lütfen söyleyiniz demiş Meris'in ellerini tutarak. Meris tutalan ellerini dostlukla sıkarak nasıl unutabilirim ki sadece birine ders vermek için rol yaptım ve sen beni hatırlamayınca devam etmeye karar verdim demiş krala. Kral Loris şaşkınlıkla kime niçin ve ne dersi vereceksin hemde benim ailemden demiş. Meris bu şölenden sonra herşeyi size anlatacağım Kralım Müsadeniz olursa şuan dostluğumuza şahit olan herkesin hafızasını silmek istiyorum eğer silersem planım başarılı olurum aksi halde olabileceklerin önüne bende geçemem demiş. Kral tamam bu sahneyi silebilirsin demiş. Cadı bu dostluğu gören herkesin zihninden silmiş. Kral birşey olmamış gibi oğlunun olacak düğünü için küçük bir konuşma yapmış. Sonra Meris sembolik olarak Vezir tarafından krala tanıtılmış. Başta oğlu Teo olmak üzere herkesi inandırdı böylece yemekler yenilip şerbetler içilmiş. Kutlamadan sonra Kral'la gizlice buluşup herşeyi anlamış. Kral kardeşinin düşüncesi yüzünden çok üzülüp ve büyük hayal kırıklığına uğramış. Meris elini dostunun omzuna hafifçe bırakarak merak etme her birşeyi halledeceğim der yalnız sen sakince dur deyip ayrılmışlar. Meris, Kral'la olan buluşmasından sonra Vezir'in yanına gider Vezir öfkeyle Meris'e saldırır neden anlaşmamızı bozdun o küçük aklında neler planlıyorsun şunu unutma senin hayatın benim ellerimde demiş. Meris ona dönerek biliyorum yalnız şunuda sen unutma ben prensi öldürseydim oğlun Teo da ölecekti ve Teo'nun hayatı Prensin yaşamasına bağlı Vezir öfekeyle sen ne demek istiyorsun cadı..! diye bağırmış. Meris büyüyle onu sakinleştirerek ileride Teo'nun kaderinde esir düşmek var onu yalnız ve yalnızca Leo'nun oku ve zekası kılıcın ucundan kurtarabilecek. Leo ölürse, Teo Teo'yu kurtarma şansın hiç yok. Ben Teo'yu kurtarmak için herşeyi denedim yalnız bilinen bir gerçek var kaderi değiştiremeyiz yaşanılacakları erteleyemeyiz. Bu nedenle sana oğlun Teo'nun hayatını bağışlıyorum. Ve böylece sözleşme iptal oluyor. Ve şunuda sakın unutma çevrendeki bulunan herkesin özellikle Leo'nun büyük bir rolü olacak Teo'nun geleceği üstünde. Vezir duydukları karşısında yıkılmış birşekilde omuzları öne eğilmiş dizlerin üstünde başını kaldırarak ne yani oğlum Kral olmayacak mı Cadı der. Meris Leo ölsede ölmesede oğlun kral olursa Ölür ancak Leo kral oğlun yaşar. Ve şunuda unutma seninde kaderinde Kral olmamasının sebebi yaşaman gerektiği içindir. Olurda yaşamaya devam edersen neden Kral olmaman gerektiğini öğreceksin. Meris, Kanatlarını gösterince ışıltısından dolayı Vezir arkasını döner taki Meris kanatlarını tekrar gizleyene dek. Vezir, Meris'ten özür diler ve abinin yanına giderek ondan da özür dilemiş. Meris düğünden o gecenin sonunda ülkesine huzur gitmiş. O akşam Saya ile Kleo'nun düğünü yapılırken prens Leo, Mina'yı beyazlar içinde ellerinden tutarak Kral'ın karşısına çıkartıp müsadenizle bizde evlenmek istiyoruz ve Vezir ile Kral gülümseyerek onaylarlar. Teo ise halktan biri olan Alis'i düğünde görür ve ilk görüşte ikisi birbirlerine aşık olurlar ve fırsattan yararlanmak için Teo prensesiyle birlikte hazırlanıp babasının karşısına çıkar büyüklerinin onayını alırlar. Şansa bakınki o düğün gecesi ışıl ışıldar nehrin üstündeki köprü altın rengine bürünür köprünün etrafındaki sarmaşık ve çiçekler iki kat daha büyüyüp bir elmas gibi parlar bütün periler ve gözle görülmeyen bütün canlılar nehrin üstünde köprünün etrafında tek tek ortaya çıkıp dans ve şarkılar söylerler bu Mucizevi olaya tekrar şahit olan iki ülke halkı ve ilkkez şahit olan misafirler tekrar tekrar hayran kalırlar O sırada Pren Leo İle Mina sonra prens saya ile Prenses Kleo ve Teo ile Loris köprünün üstüne giderler ayın ışığının altından geçerler ve bir dakika süren bu 10 yılda bir gerçekleşen Mucize sona erer. Bu sırada bu mıcize anında nehirden su almak için göervli olan görevliler bissürü su toplamışlar. Hepsi mutluluk ve huzur içinde yaşamışlar.. NOT: Kendimce kaleme aldığım bu Masal tamamen kıt kanaat geçindiğim hayallerimin bir ürünüdür gerçekle hiç bir alakası yoktur. Kaleme aldığım bu yazıyı beğeninize sunarken oluşan yazım ve imla kurallarımın eksik ve yanlışlarından dolayı özürdilerim.


Ülkemizde gazetecilik ya muhalif gazetecilik ya da iktidar yanlısı gazetecilik vardır. Tabii bunu bir kavramda işaret etmek gerekirse yandaş gazetecilik denilebilir. Bu gibi kişilere gazeteci demek doğru olmaz, bunlar yarı gazetecidir. Bu gazetecilere centaur gazetecidir. Bir gazetecide olması gereken en önemli özelliği tarihçi gibi tarafsız olmasıdır. Tabii tarihçilerdede bu sıkıntı yaşanır şu gibi örneklerde: 1915 Olayları techir mi soykırım mı ya da Dersim Olayı katliam mı yoksa isyan mı bu olayları tarihçiler kimlik benliklerini göre ya da siyasi düşüncelerine göre kayda geçiriler. Kürt, Türk, Ermeni, Fransız hepsi farklı bir şekilde kabul edeceklerdir. Biz bunları istisna olarak kabul etmeliyiz bu istisnalar bütün ülkelerdeki bütün halklarda vardır. Bunun çözümünü Cumhurbaşkanımız Erdoğan'ın dediği gibi dünyadaki farklı kesimlerdeki tarihçiler, bilim adamları ve benzerlerinin belgelere, kanıtlara binaen karar verip kayda geçirilmesi gerekiyor Biz asıl konuya dönecek olursak Türkiye'de tarafsız diyebileceğimiz gazeteci çok azdır. Gazeteci dediğini muhalif olmalıdır. Doğrudur, her iki cihete de muhalif olmalıdır. Tarafsız olmalıdır. Araştırmacı olmalıdır. O olayın detayına kadar inmesi gerekir. İsmail Saymaz ve Soner Yalçın araştırmacılıklarıyla göze çarpar. Detaycıdırlar. Bu gazetecilere centaur gazeteci demek doğru olmaz bu gazetecilerde bir nevi olsada yandaşçılık göze çarpar. Genel itibari ile toplarsak gazeteci dediğin, muhalif olmalın tarafsız olmalı, kanıtlayıcı olmalı ve işte o kişi o zaman gazetecidir.


50 sayfelik deftere yazılan ilk isim baba... babam. Altı kardeşin eli nasırlı babası. Sabah okul harçlığını, Ne kadar ağır yük yüklediğimizi baba olduktan sonra anladım. En ağır yükü de babalar ağlamaz diye yüklemişiz. İçine gözyaşını akıttığını görmediğimiz Baba'mız, babalarımız. Çocuklarına hayat olurken, hayatından olan babalar, Babalar gününüz kutlu olsun...


olduğu rivayet edilmekle beraber Yunus Emre'nin gerçek mezarı Konya ili, avlusunda, köy meydanındaki hocası Taptuk Emre'nin mezarına yaklaşık 150 metre mesafededir. tescillenememekte, ismi mezar taşındaki tahribattan dolayı Yunus Emir okunmakta, harekelerden doğum tarihi ve vefat ettiği tarih okunmaktadır. Saç telinden delil bulup suçluyu mahkum eden, kök hücreden canlı kopyalayan, da delildir aklı olana. Ve gönlü olana gönlünün gözü delildir.


Üzerinde yaşadığımız bu güzel toprakların, 20. Ve 21. Yüzyıllar içinde geçirdiği aşamaları tarih açısından özetle irdelemek istedim. Biliyoruz ki, halefi olduğumuz Osmanlı Devleti 1683 II. Viyana bozgunundan sonra yıl yıl gerileme ve çöküş devri yaşayarak I. Dünya savaşı sonunda yıkılmıştır. Osmanlı gerilerken Avrupa devletleri güçlenmiş yapılan savaşlarda ibre sürekli aleyhimize dönmüş ve imparatorluk büyük toprak kayıpları yaşamıştır. Avrupa sanayi devri yakalamış. Bizler sanayileşmeyi başaramayınca batı mallarının açık pazarı haline gelmişiz. Nihayet I. Dünya Savaşı öncesi İtilaf Devletleri aralarında yapılan gizli antlaşmalarla topraklarımızı kendi aralarında pay ettiklerini tarih bize söylüyor. Bu arada kuzey komşumuz Rusya Deli Petro'dan beri sıcak denizlere açılma... politikası güderek maalesef Osmanlı aleyhine büyümüş. Türk-Rus savaşlarının galibi olarak adeta Osmanlı'nın altını oymuştur. Çanakkale Savaşı, tarihimizde çok büyük öneme sahiptir. Türk Ulusu bu savaşta destansı direniş göstererek İtilaf Devletlerinin boğazı geçip İstanbul'u işgalini önlemiştir. Bu zaferin bizim için iki önemi daha vardır: Mustafa Kemal gibi bir deha ortaya çıkmış. İngiltere, Fransa gibi ülkelerle çarlık Rusya'sının bağlantısını kesilmiştir. Ve Rusya'da Bolşevikler çarı devirerek devrim yapmayı başarmışlardır. Eğer Çanakkale geçilip Çar kuvvetlerine yardım yapılabilseydi çar devrilmeyip Erzincan'a kadar gelen Ruslar geri çekilmeyecekti. Bu bağlamda Lenin liderliğinde kurulan Sovyet idaresi 1915 yılında yapılan Osmanlı topraklarının paylaşımı onursuz gizli antlaşmayı açıklayıp çar zamanındaki Rus isteklerinden feragat etmiştir. 1919-1922 yılları arasında Türk Ulusunun kaderini değiştiren Ulusal Kurtuluş Savaşı'nı normal koşullarda değerlendiremeyiz. Bu savaş başlı başına bir büyük destandır. Bu savaşın başkomutanı Mustafa Kemal sadece Türk Ulusu'nun değil, başarılarıyla ezilen, sömürülen tüm uluslarında özgürlük savaşlarında örnek alınan bir lider olmuştur. Bilindiği gibi yıkılan bir devletin yerine yoklar var edildi. Bağımsızlık savaşı kazanıldı. Yeni bir devlet Türkiye Cumhuriyeti kuruldu. Atatürk'ün liderliğinde kurulan yeni devlet yüzyıllarca geri kalmış ülkeyi mamur hale getirmek için hızlı bir kalkınma çabasına girmiş. Barışı önceleyerek komşu ülkelerle dostluk pakları kurarak bağımsızlığını pekiştirmiştir. Atatürk, Özgürlük ve bağımsızlık benim karakterimdir. der. Bu fikrini yaşadığı yıllar içinde kurduğu devletin şaşmaz politikası haline getirmiş ve uygulamıştır. İnsanlık, 1939-1945 yılları arasında bu kez II. Dünya Savaşı yaşadı. Bu savaş boyunca dış politikamızın değişmez ilkesi olan Yurtta sulh cihanda sulh ilkesi takip edildi. Ulusal Kurtuluş Savaşı'nın Batı Cephesi komutanı, Lozan Barışı'nın imzalayıcısı II. Cumhurbaşkanı İsmet İnönü'nün örnek politikaları sonucu Türkiye ateş çemberi savaşın dışında kalmayı başardı. 1945 yılında büyük yıkımlara neden olan savaş sona erdi. Savaş devam ederken 1944 yılı sonunda ve 1945 yılı içinde savaşın kaderi belirlendi büyük oranda. Almanya'nın ve de Japonya'nın savaşı kaybedeceği alenen şekilleniyordu. Savaşın galip devletlerinin liderleri Churchill, Stalin ve Roosevelt Şubat 1945'te Yalta'da toplanarak tabir caizse dünyayı kendi aralarında pay etme çalışması yaptılar. Aynı amaçla bir toplantı da aynı yıl içinde 17 Temmuz-2 Ağustos arasında bu kez Postam'da yapıldı. Katılan ülkeler aynıydı; ABD, İngiltere ve Sovyetler Birliği. Bu iki toplantıda bizi ilgilendiren en önemli konunun Stalin'in Rus çarları politikalarını sürdürmek istemesidir. Stalin boğazlarda üs kurmasına müsaade edilmesini ve doğuda öncelikle Kars ve Ardahan'ın Sovyetlere bırakılmasını sıklıkla ve şiddetle öne sürdü. O yıllarda hükümetimiz ve dış işlerimiz Stalin ve dışişleri bakanı Molotof birlikte yürüttükleri saldırgan politikaya amansız mücadele verdi. Sovyetlerin boğazları kontrol etmek istemesi, giderayak Akdeniz ve Ortadoğu'ya erişme istekleri özellikle İngiliz çıkarlarına uymuyordu. İngiltere ve daha sonra ABD Ortadoğu'nun zenginlik kaynaklarını kontrol etmek adına Stalin'in isteklerini karşılamadılar. Sovyet tehdidinden çekinen Türkiye Atatürk'ün tam bağımsızlık politikasını terk ederek savaş galiplerinden İngiltere, ABD'ye yaklaştı. Nihayet NATO'ya kabul edildik. Ve doludan kaçarken fırtınaya yakalandık. Kore'ye asker gönderdik. Türkiye'yi küçük Amerika yapma sürecine gidildi zamanın hakim politikasıyla... Silahlarımızı NATO'nun güdümünde batıdan daha çok ABD'den almak durumunda bırakıldık. Soğuk savaş süresince NATO'nun Sovyetlere karşı ileri karakolu görevi üstlendik. Yazıma neden olan ana düşünce şu: Atatürk 1938'de ölmeyip İsmet İnönü gibi uzun yaşasaydı. Örneğin 1964 ortalarına kadar yaşasaydı tam bağımsız politikasını sürdürebilir miydi? Bu konuda iletişim içinde olduğum donanımlı arkadaşlarla çokça zihin jimnastiği yaptık. Bazıları arkadaşlar, Atatürk'te yaşıyor olsaydı Stalin'in baskıları yüzünden tıpkı İnönü gibi batıya yanaşırdı derler. Bazı arkadaşlar da Mustafa Kemal ileriyi gören, konjonktürü en iyi değerlendiren bir liderdi. O, Ulusal Kurtuluş Savaşı için Samsun'a çıkmadan önce yapacaklarını planlamış girişeceği mücadele için yapacaklarını en ince ayrıntılarına kadar planlamış ve bu planı gün gün uygulayıp başarılı olmuştur. O bakımdan Atatürk önceleri batıya yaklaşsa bile NATO içinde olan Fransa, İtalya, Kanada gibi daha özgün politikalar uygulardı. Dışa bağımlılığı en aza indirger kendi uçağını, kendi gemisini... ülkemizde yapma davasını sürdürürdü görüşündeler. Zaten Stalin'in 1953'de ölümünden sonra Sovyetlerin ülkemizle ilgili politikaları terk edilmiştir. Atatürk ilke ve devrimlerini özümsemiş biri olarak ben de ikinci görüşü savunanlardanım.


Mübalağa : Bir özelliğin ya da durumun olduğundan daha çok gösterilmesidir. Abartmanın oluşması için, söz konusu özelliğin, mantığın sınırlarını zorlayacak biçimde büyütülmesi veya küçültülmesi gerekir. Böylece mecaz da oluşur. Tek bir örnekle konuyu anlatamayacağım için tanımadığınız arkadaşların dizelerini de örneklemiştim ama rahatsız olanlar varsa kendim yazarım dedim. Düşünülmeden yazılmış olsa da örnekler benden. Tek bir örnekle konuyu anlatamayacağım için tanımadığınız arkadaşların dizelerini de örneklemiştim ama rahatsız olanlar varsa kendim yazarım dedim. Düşünülmeden yazılmış olsa da örnekler benden. Dikkatinizi çekerim MÜBALAĞA- ABARTMA- TEZVİR - ŞİŞİRME etkin olacak. Haydi bir daha deneyelim. Dikkatinizi çekerim MÜBALAĞA- ABARTMA- TEZVİR - ŞİŞİRME etkin olacak. Haydi bir daha deneyelim. ---- Zülfün teli bin altın---- tek saç telinin bin altın değerinde olduğunu söyleyerek mübalağa sanatı kullanılmış. --- Güneşi fırlatırım yerleştirip bir yaya... Güçlü bir mübalağa... ----- Jilet kesti yüreği--- kalp derinin üstünde olmadığı için kabul edilebilir. --- kalbimin tamburası--- güzel bir imge ama mübalağa yok. ---- 2. Dizede durak hatası var mübalağalı anlatım da var. --- anlam açısından da mübalağa olarak da çalışılması gerek. --- Güzel bir beyit ama mübalağa belirsiz gibi... ---- Güzel bir beyit ama konumuz dışında --- Körelmiş beyin balta gibi görülmüş güzel bir benzetme bu ayrı bir konu. --- en büyük kadardın şimdi mikroskopla görebileceğim kadar küçüldün. Çok başarılı... ---- Ayı yanıma alıp yıldızlarla güreştim, hem mübalağa hem de daha sonra bahsedeceğimiz sanat var. Nasıl da sefil etti, aht etmiştim her ana, Dedim ki ol Adem'in, derdine yoktur çare, Nasıl da sefil etti, aht etmiştim her ana, Delirdim hasretinden, kurşun sıktım zamana... Adem Efiloğlu --------zamana kurşun sıkmak da olası olmadığı için bu sanata dahil edilebilir. Bu bir yarışma değil, sadece çalışma, darılmaca gücenmece olmasın, bilgim dahilinde değerlendirip anlatmaya çalıştım.


Her yiğidin bir yoğurt yiyişi vardır demiş atalarımız, doğru da söylemişler çünki herkesin parmak izi nasıl farklıysa yaptığı işi de kişiliği de farklıdır bu da yaratıcının kudretini ispatlar. O hocanın derslerini iple çekerdik, konuyu örneklerle anlatınca hem derse katılım çok olurdu hem aklımızda daha çabuk kalırdı diğer hocalar gibi ders içerisinde derbi maçlarını anlatmazdı örneğin hatta hangi futbol takımını tuttuğunu bile bilmezdik. Günlerden salı, saat on çeyrek, onun dersi var siyaset, tabiki heyecanlıyız onu bir abi olarak görüyorduk ama asla laubaliği sevmezdi. -Sen, dedi, kalk ayağa ve adını söyle! -Gel, şimdi de kürsüde söyle ismini dedi. Koşar adımlarla kürsüye çıktı arkadaş adını, soyadını yineledi. -Sesini herkes duydu mu? -Duyduk hocam, dedik hep bir ağızdan. -Söylemesini istediğiniz bir söz söyleyin, dedi. -Kardeşlik, dedik, yine hep bir ağızdan. -Barış, dedi, barış, biraz sesini yükselterek. Hocamız, arkadaşımızın dışarıya çıkıp aynı sözleri beş sefer tekrarlamasını istedi ancak bunu duyamadık. "Sizin aradınızdan birini seçtim ve onun sesini hepiniz duydunuz çünki sizden biriydi. Yanıma geldiğinde ise sizin istediğiniz sözü değil benim istediğim sözü söyledi yani sizlerden kopmaya başladı. Dışarıya çıktığında ise ne biz onun sesini duyabildik ne o bizim sesimizi duyabildi aramıza mesafeler, engeller, bahaneler artık ne derseniz o girdi işte. Siyasetin en kısa tanımı budur, seçim anıyla seçim sonrasındaki uçurumlara denir.


Eleştiri, iyi bir yazar için nimettir, müspet veya menfi, fark etmez... Onun suyudur, enerjidir, besleyicisidir. Müspet eleştiriler dost eleştirisidir; ayna gibidir, yapmak ister. Doğrularını, yanlışlarını görür, daha sağlıklı yol alır ve daha başarılı olursunuz, Menfi eleştiriler ise düşman eleştirisidir; sahtedir, yıkmak ister, kıskançlık doludur... Bu tür eleştiriler ile öncelikle doğru yolda olduğunu götürürüz! Aynı zamanda o kişinin karakterini de görmüş olur, kişiliğini tanımış oluruz. Aslında eleştiriler, eleştiri sahibini ele verir de onlar bunun farkında bile olmazlar...


Benim şu eski sevdiğimin gözlerinde dünyanın güzellik anlayışı var. Sırtında Hindistan'dan Güney Amerika'ya taşınan çiçek ticareti var onda, sıralanmış sarı, turuncu, kırmızı, pembe ve beyaz renkli begonyalar tren vagonlarında sırtında dolaşıyor. İşte dünya senin yükün, işte omuzlarında beliren evren. İşte sırtında adios diye bağıran çocuklar ve dünyanın yedi harikası olan et benlerin. Dünyanın düz olduğuna dair düşünceler çoktan belirmiştir orada, tartışmalar başlamıştır, doğrulsan da bu felsefenin esprisini yapsak. Sırtında aileler balkonlarda baharın cumartesini yaşıyor, üstelik kargalar da bu kadar korkunç bir zekaya sahip olmuyor ve biz daha büyük kedileri korkusuzca sevebiliyoruz. Güvercinler çizimlerdeki gibi çocuklar taşıyor gagalarında her biri senden düşüyor, sana benziyor. Ah bu eşeyli ürediğin Tanrı yok mu senin... Onlar da bulutları nesnelere, eşyalara veya birbirilerine benzetiyorlar, içtiğin sigaranın dumanını az ileriye ötelesen de bir sorunu daha ortadan kaldırsak diyorum. Yaşadığın dün, yaşattığın dünya.


Ne ben seni bırakabilirim ne sen beni bırakabilirsin. Ne ben seni ağlatacak kadar taş kalpli olabilirim ne sen beni terkedecek kadar gaddar olabilirsin. Ne ben sensiz yapabilirim ne sen bensiz yapabilirsin, inatlaşmanın ne sana faydası var ne bana. Ne sen mutlu olabilirsin beni görmeden şu dört duvar arasında ne ben mutlu olabilirim pamuk gibi yumuşacık bedenine dokunmadan. Ne ben atabilirim seni yüreğimden, odamın kuytu köşesinden ne sen atabilirsin beni yufka yüreğinle. Çok kahrımı çektin, çok derdimi dinledin bir kez olsun ağzı açıp iki laf etmedin. Ne yaptımsa sinene çektin, için için ağladın. Uykusuz gecelerimde bana hem ana oldun hem baba hem kardeş oldun hem dost ama bana sevgini vermekten bıkmadın, sen sevdikçe ben hayata bağlandım;yeni arkadaşlıklar edindim, kendime hedefler belirledim, herkese ve herşeye farklı bir gözle bakmayı hüner edindim. Sakarımdır beni tanırsın, üzerine istemeden de olsa çayları, kahveleri çok döktüm ama sen suskunluğunu korudun, her zamanki gibi, bense pişkin pişkin karşına geçip güldüm. Belki içinde ne fırtınalar kopuyordu da dile getiremiyordun benim haylazlığım, vurdum duymazlığım yüzünden. Soğuk kış günlerinde koynunda ısındığım o günleri ölsem de unutamam, ana sıcaklığı gibiydi sırrını çözemediğim. "Git" desem de gidemezsin,"git" desen de gidemem bunu böyle bil. Anıların öyle işlemiş ki iliklerime söküp atamam. Benim kavgalarıma, aşklarıma, konuşmalarıma tanık oldun, seni yabancı olarak hiç görmedim, düşman olarak ise asla göremem bundan sonra. Bana konfordan ziyade güven verdin, bu duyguyu tattırdığın için sana şükran borcum var. Şimdi daha iyi anlıyorum bazı politikacıların seni neden bırakmak istemediklerini, alışıyoruz, bağımlılık yapıyorsun, kopamıyoruz...


1- Kızlarınızdan utanmayın, onları diri diri gömmeyin! 3- Birbirinizin namusuna, malına, canına tecavüzde bulunmayın! 4- Ne zulmedin ne de zulme uğrayın! 6- Mazlumun dinine, diline, ırkına, cinsiyetine bakmayın! Onları koruyun! 7- Okuyun! İlim öğrenmek kadın erkek her Müslümana Allah'ın emridir! 8- - Allah'a kul büyüklere saygılı olun! 3- Ey insanlar dürüst ve adaletli olun! 4- Birbirinizi aldatmayın, yalan söylemeyin, emanete ihanet etmeyin! 5- Şah damarınızdan yakındır Allah bunu asla aklınızdan çıkarmayın! 6- Ve melekler kayıttadır unutmayın! Her şey unutulsa da bilin ki unutulmaz yazınız! 4- Allah'u Ekber, Allah'u Ekber, Lailahe illallah! Allah'ümme salli ala seyyidina Muhammed! Allah'ümme salli ala seyyidina Muhammed!


Elif bir cami imamının kızıdır. Eli yüzü temiz, boyu posu da yerinde. Mahalleli gençlerin büyük bir çoğunluğu, onun gizli hayranlarındandır. Kur'an-ı Kerim Elif'le başladığı için, cami imamlığı yapan babası, onun adını Elif koymuştur. Elif her ne kadar kapalı ve geniş giyinse de, gençlerin gözleri önünde onun duruşu ve yürüyüşü her zaman, bir peri kızının özelliğini ve güzelliğini sergiliyor. Elif kolay kolay evden çıkmaz. Elif, ya terasta çiçeklere su verirken, ya da sabahleyin balkondaki zakkum çiçeğinin yanında, güneşe günaydın der gibi dururken görülür ve birdenbire de kaybolur. Güne güneş gibi doğan bu kız ilkokulu da okumamış. Çok küçük yaşta babasından Kur'an-ı Kerim dersi almış, Arap harfleriyle de okumayı, yazmayı öğrenmiş. Şimdi de Kur'an-ı Kerim'i ezberleyip, hafızlığa çalışıyor. Küçükken, Okula neden gelmiyorsun Elif? diyenlere, Ben Arap harfleriyle evde okuyup yazmaya babamla birlikte çalışıyorum. Latin alfabesi arpa ekmeği, Arap harfleri ise buğday ekmeğiymiş. Benim hoca babam da aynısını söylüyor. Hem de ölünce mahşer günü sorgu melekleri, bütün insanlara soruları Arapça soracaklarmış! Arapça bilmeyenlerin, Arap harfleriyle okuyup yazamayanların vay halineymiş! Ben bu durumu bilmiyordum. Hoca babamdan öğrendikten sonra, sizlerin haline akşam bir süre gözyaşı döktüm ve ağladım demiş. Elif'in babası Gaziantep'e Kahramanmaraş'tan çok küçük yaşta gelmiş. Bir halası da İstanbul'da yaşıyormuş. Fakat İstanbul'a Diyarbakır'dan gelen komşularına Gaziantep için övgüleri yağmur gibi yağdırırmış. Bu kıymetli komşuları, Almanya'dan gelen, oğlu ve gelini ile birlikte, Elif'in halasını da yanlarına alıp, Gaziantep'e gelmişler, Gaziantep'i görmüşler ve gezmişler. Bir gün de, bir saunaya gidip orada bir çiğköfte yemeğe gitmişler. Orada Elif'in halasının İstanbul'daki Diyarbakırlı komşuları, Elif'in bütün güzelliğini görünce, kadın başıyla Elif'e aşık olmuş.. Benim bir tek oğlum var. Erkeğin dörde kadar hakkı var. Dinimizin de gereği budur demişte başka bir şey demez olmuş. Kadın Elif'i oğlunun ikinci evliliğine istemiş. Elif'in hoca babası tamam demiş. Bunların zamanları da kısıtlı olduğu için tez zamanda bütün işleri tamamlamışlar. Ev eşyası yok, ağırlığı takıya vermişler ki, Elif'e altından kemer bile yaptırmışlar. Nikahtan sonra da arabalarına binmişler, ver elini İstanbul diyerek, İstanbul'a yetişmişler. Elif kumasıyla birlikte 15 gün eşiyle bir hayat yaşamış. 15 gün geçtikten sonra, Elif'in eşi olan Kürt Fazıl birinci eşini yanına alarak, Almanya'nın yoluna düşmeden önce, Elif'i anne ve babasına emanet etmiş. Elif'in evliliği resmi olmadığı için götüremiyor. Elif'e de sıkı bir tembih etmiş, Yanında olmadığım zaman kocan, annem ile babamdır. Onların emri benim emrimdir. Bunların çizgisinden bir santim çıktığın yerde de her şey biter demiş. Kürt Fazıl, Almanya'da, Elif İstanbul'da kör karanlığın içinde bir süre kalmış. . Kaynana kayınbaba gezerlermiş, tozarlarmış. Elif evde sonsuza dek mahkum. Ne bir haber, ne bir mektup, ne de bir telefon, Elif'in bütün günleri gözleri yaşlı ve karanlıkta geçiyormuş. Kürt Fazıl'ın sesine bile hasret iken, bir gün kapının zili çalınır çalınmaz kapıya koşarak, Elif, Hayırdır İnşallah! diyerek kapıya koştuğunda, postacı elinde bir mektupla gülümsüyormuş. Daha sonra, Hadi gözün aydın! diyerek mektubu Elif'e vererek hemen kapıdan süratle uzaklaşmış. Elif mektubu sabırsızlıkla eline almış. Ama Elif'in okuma yazması Arap harfleriyle, Latin alfabesini bilmezmiş. Kaynana, kayınbaba da evde yok. Kayınbabadan kaynanadan korka korka karşı kapının zilini çalmış ve içeriden çıkan bir hanımın eline mektubu tutturmuş. Genç ve güzel hanım başlamış mektubu okumaya. Deruni dilden, canı gönülden kıymetli babacığım, sevgili anneciğim. Gülden nazik, pamuktan beyaz ellerinizden hasretle öperim. Ahmet Ayaz'ın 2005 tarihinde yayımlamış olduğu adlı öykü kitabından alıntı.


- Gidiyorum, elveda. - Biliyorum, gidiyorsun ve dönmeyeceksin. Onun içindir bu mahzun halim. Şunu bil ki seni hep çok sevecek ve seni hiçbir zaman unutmayacağım. Ve sonra sen giderken ben biçare ve takatsiz dizlerimle arkandan bakakaldım. Senin uzaklara gideceğini ve geri dönmeyeceğini anladığımdan, öğrendiğimden beri yüreğim dağlanıyordu ve işte o gün gelmişti. Son bakışmayla veda gerçekleşmiş ve sen gidiyordun. Doğrusu yazmak, kasvetini bir nebze dağıtmış, sıkıntısını azaltmıştı. Yazdıkça rahatladı, rahatladıkça yazdı. Züleyha'yla ilgili hatıraları tek tek canlandı gözlerinde.


Merhaba kadim dostum! Tatil bitmeden sana bir mektup daha yazmak isteğiyle aldım cep telefonumu elime. Bahaneler üretmek istemesem de Balıkesir'e döndüğümde sorumlu olduğum birçok konuyla ilgilenmem gerekiyor. Fırsat yaratır yaratmaz yeniden yazacağım, hiç merak etme. Defalarca kalemi ve kağıdı elime almama rağmen tekrar tekrar bıraktığım anlar oldu. Bunun yerine teknolojiden yararlanmam işimi kolaylaştırıyor. Kargacık burgacık yazınca okuyamasaydın bana afili küfürlerinden birkaçını savuracağını düşündüm. Ahh Matmazel Cımbızcığım, ah! Tersinin de ters olduğunu nasıl unuturum? Maazallah bir de eline geçirseydin beni, olanca hırsınla ikicik tüyden ibaret kaşlarımı yolup kesin dımdızlak bırakırdın. Nasılsın pıtırcığım? Seni bütün çabalarıma rağmen bulamamak ve bu derin sessizliğine karşı ince ince içimi yoklayan ızdırap çiçeksiz bir bahçenin yoksunluğuyla oradan oraya uçan kanatları zedelenmiş aciz bir kelebek gibi hissettiriyor. "Neşemi kaybetmedim. Sadece kahkaha atmayı unutuyorum." Nazım Hikmet Piraye'ye böyle seslenmiş mektubunda... Dertlenmek benim gibi pozitif bir kadın için de oldukça gerekli bir ihtiyaç, fazlasına kaçmamak şartıyla alıyorum sazı elime tıngırdatıp duruyorum. Neyse, sana anlatacaklarım o kadar birikti ki üst üste koysam şu karşısında oturduğum dağ gibi olacak. Utanma hissi sarıyor, Nazım Hikmet'i düşlüyorum ve daha nicelerini. Hayal dünyamda dinamitlerle yıkıyorum o bencillikle dağ gibi nitelendirdiğim abuk sabuk dertlerimi. Tahmin edeceğin gibi günümüzde mektup yazmanın bir hayli garipsendiği zamanlardayız. Öyle olmasına karşın birçok edebiyatçının kaleme aldığı mektuplar merakla okunuyor, ayrıca yaşadıkları döneme ait tarihi belgelere sahip olmuş oluyoruz. Gelecek aylarda "Kitap Dostları" grubumuzla kitaplaşmış mektupları okuyup tartışacağız. Özellikle Nazım Hikmet'in Piraye ile yazışmalarını ilgiyle okumuştum. O büyük aşk beni derinden sarsmıştı. Bir de Kafka'nın Milena'ya yazdığı mektupları okumak istiyorum, sanıyorum grubumuza bu ünlü kişilerin kitaplarını önereceğim. Kafka'nın babası Hermann'ın Kafka'ya Kasım 1919'da yazdığı mektup, alıcısına hiçbir zaman ulaşmamış. Baba ve oğul arasındaki husumet ataerkil Yahudi orta sınıfının yaşadığı tipik bir çatışmanın yaygın bir örneğiydi. İlgimi çeken mektuplar cayır cayır içimi yakmıştı. Belki de aynı onun gibi yazdığım mektuplarım hiç sana ulaşamayacak, yine de Nazım ve Piraye'nin 17 yıl süren yazışmalarına bakıp inancım yenileniyor. Ben yine kaptırdım gidiyorum, değil mi? Soracak olursan tatilimiz gayet iyi gidiyor, sonbahar renkleriyle donanıyor çevrem. Bakır ve kahve tonları içinde bir tarafta şenlik diğer yanda hüzün etkisi yaratıyor. Doğanın içindeki değişimler arasında uzun süredir görmediğim eşekler var. Emeklilik günlerini yaşıyorcasına anırıp anırıp hayatın tadını çıkarıyorlar. İşe yaramamak üzüyor mu bilmem bu kadar gayretli, dünyanın en güzel gözlü varlıklarını.


Uzun süredir sana iki satır da olsa mektup yazmadığımı kabul ediyorum. Pes etmek demeyelim de hayatın içinde bir mola yakalayamamak. Seninle dertleşmek arzusuyla ne kadar çok yanıp tutuştuğumu tahmin etmen hiç de zor değil. Böyle düşünmeme rağmen sana olumsuzluklardan değil güzelliklerden bahsetmeliyim. Sık sık söylediklerine göre şiirlerim zaten pek hüzünlüymüş. Bu söze cevaben hayatımızın içinde bu kadar olumsuzluk varken neşeyi yakalamak bir şair ve yazar için zor olsa gerek diyorum. Karakaşlı kocamla birlikte sonbaharın tatlı büyüsüne bıraktık kendimizi. Ekim ayında Marmaris'te tatil yapıyor olmak ve şezlonga uzanmışken şemsiyenin arasından güneş süzmelerinin yüzümde tatlı dokunuşlar yaparak köşe kapmaca oynaması beni hayal dünyasında kısa kısa yolculuklara çıkartıyor. Deniz kenarında bulunduğum anlarda dalgaların sesini dinleyerek huzurun yakasından yakalayıp adeta dört elle sarılıyorum hayatın işveli yolculuğuna. Kusura bakma hal hatır sorma faslını baya beklettim. Sen nasılsın cancağızım? Bunca zaman geçti iyisiyle kötüsüyle bana anlatacağın birçok olay yaşamışsındır. Senin de için dolup taşmış ve beni düşünerek karşına ilk çıkan ayna karşısında halleştiğin zamanlar olmuştur diye tahmin ediyorum. Lafı fazla dolandırmadan devam etmeli, değil mi? Hem babamla ilgili hikayelerime yenilerini ekliyor hem de sere serpe uzanmış bronzlaşırken sana mektup yazarak tatlı bir sarhoşluk içinde kanatlanıp uçuveren saniyeleri, dolu dizgin koşan her dakikayı değerlendiriyorum. Yazmak ve okumak bir arada devam ediyor. Bu arada Mina Urgan'ın "Bir Dinozorun Anıları" satırları arasında tekrar Virginia Woolf'a rastlamış oluşum eski bir dosta yeniden kavuşmuşçasına beni sevindirdi. Yazarla yolumun sık sık kesişmesini umdum her an. Tanışıklığımız sanıyorum 1929 yılında kaleme aldığı 'Kendine Ait Bir Oda' adlı, ayrıca feminist hareketin klasiklerinden biri olarak kabul edildiğini anımsadığım kitapla başladı. Kadın hareketinin elden düşürmediği önemli kitaplardan biri olan Kendine Ait Bir Oda, Virginia Woolf'un belki de en kolay okunan kitabı. Çünkü konu çok somuttur: kadın ve edebiyat. Feminist miyim o da ayrı konu. Düşüncelerim Mina Urgan'a yakın desem daha doğru olur. Bu sözler beni adeta kırbaçlıyor, bir kısrak gibi şahlanıyorum... Yazıyorum ve yazmaya devam edeceğim. Bana inandığını ve güvendiğini her fırsatta söyledin. Şimdi yanımda olmasan da hala sırtıma koca bir dayanak olduğunu biliyorum. Sana bir sürprizim var. Ankara'da tanıştığımız dostlarımızın bu dönemde bizlerle birlikte olması da bizi nasıl memnun etti anlatamam. Seni yitirip gitmeden önce hayatımıza giren Tuncay abi ve eşi Semiha ablayı hatırlayacağını umut ediyorum. Semiha abla özgürce saçlarını aklara teslim etmiş ve hala terziliğini devam ettiriyor. Tuncay abi emeklilik sonrası sakal bırakarak kendince bir tarz yaratmış. Beraberce gittiğimiz Ilgaz'da ne çok eğlenmiştik. Hele kısa dağ yürüyüşümüz anında hatırlarsan aklımıza gelen tüm şaklabanlıkları yapmıştık. Semiha ablanın "Şişelerime odaklanın." sözü dilimizde pelesenk oldu. O yaşananların delili olan videosunu yayınlasam kesinlikle tıklanma rekorları kırar. Birlikte geçirdiğimiz zamanın ne onlarca ne de bizler tarafından unutulmadığını görmek çok memnun ediciydi. Ha bu arada kızları Elif, bir psikolog olan dünya tatlısı Onur ile evlendi. Yuvalarının yeni üyesini sabırsızlıkla bekledikleri Güneş Hanım tatilimizi daha da anlamlandırıyor. Elif'e hemencecik sordum: Adını seçmenizin sebebi nedir?. Cevabı her yeni güne tüm ihtişamıyla doğan güneşin onlar için çok önemli olmasıymış. Kızlarının da hayatlarına girmesi böylesi anlamlı olacak. Bilirsin meraklılığım tamamen iyi niyetli, amacım sana bir nebze olsa da ayrıntıları anlatabilmek. Kocakarıların söylemlerine göre erkek çocuğuna hamile olan güzelleşir, kız bebek ise çirkinleştirirmiş anneyi. Ben tam aksini gördüm, gebelik daha da güzelleştirmiş Elif'i. Bu arada unutmadan söyleyeyim, Onur'un sana çok selamı var. Senden de bahsettiğimde birer kitap kurdu olduklarını yeni öğrendiğim aile bireyleri şaşkınlık anı yaşadılar ve kaybolduğunu duyunca çok üzüldüler. Ardından Onur Matmazel Cımbız'a neden mektup yazdığımı sordu. Sosyal medyada yazılarımı paylaştığım Edebiyat Evi'nden Gergef mahlasıyla yazan yazar ve şair arkadaşımın yorumuyla sorusuna cevap verdim: "Çekmek, çıkarmak, şekil vermek şeklinde bakıldığında tıpkı hayatın eli gibi, olumsuz olan her şeyden sıyırıp en güzel şekilde biçimlendirmek. Çekik gözleri daha da belirginleşen Onur, bu cevabı gayet manidar buldu. Mektubuma şimdilik son verirken umarım karşına düşüncelerini ve sevgiyi paylaşabileceğin kişiler çıkar.


Türk bilim adamları geçidi çalıştırmak üzereydi. Geçit mağaranın içinde Mars gezegenine açılıyordu. Yeryüzünde yaşamış kadim bir ırkın eseriydi bu. Keşfedileli henüz bir ay olmuştu. Mağaranın yeri sır gibi saklanıyordu. On kilometre çevre genişliği ile jandarma güvenlik altına almıştı. Yer İzmir'in dağlık bölgelerinden birindeydi. Bilim kurulunun başındaki Dr. Server mağaranın içinde çalışmayı koordine ediyordu. Jandarma subayı tam cevap verecekti ki geçidin helezonu bir dakikanın sınırını aşmış beş dakikaya varan aktifliğe ulaşmıştı. Ve mühendis Dr. Server, Dr. Server sonunda helezonu uzun süre diri tutmayı başardık. Geçidin Mars'a açıldığını test edebiliriz. Hazırız. Dedi heyecanla. Dr. Server oranın tek söz sahibiydi. Bu umulmadık gelişmeye çalışanlar ses çıkarmadılar. Bunu 'kısa yoldan zafer' gibi görüyorlardı. İletişim küresi ve Server geçidin önüne geldi. Hazırım dedi. Ve adımını geçitten atar atmaz ortadan kayboldu. Küreden sinyal hiç kesilmemişti. Ama Dr. Server'den bir görüntü bir işaret yoktu. Küre ıpıssız bir çölün ortasındaydı. Dünyadakiler bu durum karşısında ikinci bir denemeyi göze alamadılar. Mecburen Server'in kendileri ile iletişime geçmesini beklediler. Server içerisi ışık dolu bir odadaydı. Taş zemine yatırılmış elleri kolları bağlıydı. Üzerinde hiç giysi yoktu. Üryan bir şekildeydi. Dakikalarca öyle sırt üstü bekledi durdu. İki yaratık kesik kesik kahkaha attı. Siz dünyalıları seyretmek ne büyük eğlence. Siz insanları tüm galaksi izliyor. Siz insanların reytingi her zaman tavan yapıyor. Dedi ekledi. Seni kesip doğramayacağız. Bunu yerine sana biraz misafirlik göstereceğiz. Çünkü sen milletinin merhametli olduğunu söyledin. İki uzaylı yine kesik kesik gülmeye başladı. İki yaratık taş zeminindeki düğmeye bastı. Server o an serbest kaldı. Önce bana biraz yiyecek verin. Karnım çok aç. Yaratıklar peşine takılmasını söylediler. Server'de öyle yaptı. Işık dolu odadan çıktılar. Uzun bir koridor yürüyüşünden sonra içerisi, zeki yaratıklarla dolu bir salona girdiler. Birden bütün dikkatler içeriye girenlerin üzerine çevrildi. Server'i masa şeklindeki bir cihazın önüne getirdiler. Onun dikkati yiyecek yiyen kalabalık yaratıklardaydı. Kendini hayvanat bahçesinde bulmadığına sevindi. Bu yaratıklar insan değildi ama hayvanda değillerdi. Bu yaratıklar insanlardan zeki formunu her şeylerinde bulmuş kişilerdi. Yaratık elini cihaza değdirince bir ışık huzmesinin içinden içi yiyecek dolu tabak ortaya çıktı. Server yiyeceği tadına eli ile baktı. Gerçekten lezzetliydi. Tattığı yiyecek kendini yaratık gibi hissetmesine neden oldu. Ve karşısındaki yaratıklar tattığı yiyeceklerin ürünü gibi göründüler. Server soğan tatlısı denen yiyeceği tıka basa yedi. Yemekhaneden çıktıklarında Server'i bu sefer daha da şaşıracağı bilgi ve eğlence salonuna götürdüler. Server duyduklarına inanamadı. Ama bunu duyduğu da iyi oldu. Bunu dünyaya döndüğünde Değerlendirecekti. Hayret bir insan düşünmeden nasıl yaşar? diye düşündü. Ve yaratığın gösterdiği koltuğa oturdu. İzlediği şey fena ileri bir sanattı. Dünyadaki insanlar düşününce birebir onlar yaşanıyordu. Yaratıkların sanatı demek bu düzeye kadar erişmişti. Şu an ağlayan bir çocuğu izliyorlardı. Salondaki yaratıkların gözlerinden kızıl bir ışık ekrana akıyordu. O an çocuk aniden ağlamayı kesti. Çocuk Ben artık Mars yaratıklarını çok seviyorum. Dedi. Az sonra Server amca seni de çok seviyorum. Diye konuştu. Server şaşırdı kaldı. Demek bu teknoloji hem düşünce ile etkileşiyor, hem görüntülü hem eylemliydi. Server şimdi daha rahattı. Seyrettiklerine daha bir ilgi göstermeye başladı. Bir ara Ben ne zaman geri döneceğim. Diye düşündü. Diğer taraftan burada kalmanın fena bir fikir olmadığına karar verdi.


Bu nadide kadın, aynı zamanda ilk Müslümanlardandır. Vahyin nüzulünün onuncu yılında, hicretten üç sene önce vefat etmiştir. Allah Resulü, Hz. Hatice'nin ölümü karşısında bir hayli üzülmüştü. Hz. Peygamber'in amcası ve müşriklere karşı koruyucusu olan Ebu Talib ile kendisiyle sükunet bulduğu eşi Hatice'nin vefatı gibi üzücü olaylar peş peşe geldiği için bu yıla, hüzün yılı denilmiştir. Resulullah'ın bu evliliği 25 yıl sürmüş, İbrahim dışındaki bütün evlatları da yine bu nadide kadından olmuştur. Vefatı esnasında Resulullah'ın yaşı 50'dir. Yani Hz. Peygamber evlilik hayatının büyük bir kısmını ve aynı zamanda gençlik ve olgunluk yaşlarını, sadece ve sadece, kendisinden on beş yaş büyük olan bir kadınla geçirmiştir. Bu hanımı da ilk Müslümanlardandır. Kocası Habeşistan'a yapılan hicretten sonra vefat etmiş olup, kimsesiz kalmıştı. Efendimiz, onunla evlenerek, bu kalbi kırığın da, yarasını sardı; onu perişan olmaktan kurtardı ve ona enis oldu. Zaten sadece Efendimiz'in nikahı altında bulunmayı düşünen bu büyük kadının, dünya adına istediği başka hiçbir şey de yoktu. Ve Allah Resulü'yle evlendiğinde yaşı 55'ti. Buradan da anlaşılacağı üzere, bu evlilikteki asıl amaç, kimsesiz ve yardımcısız kalan bir kadının elinden tutmak, emin bir yuvaya kavuşturmaktı. Resulullah 'ın bakire olarak evlendiği ilk ve tek kadındır. O, daha sonra halife olacak olan Hz. Ebu Bekir'in biricik kızıdır. Ayrıca, Hz. Aişe çok zeki ve nübüvvet davasına tam varis olabilecek yaratılışa sahip bir kadındı. Evlendikten sonraki hayatı ve daha sonraki hizmetleri de göstermiştir ki, O mualla kadın ancak Nebi zevcesi olabilirdi. Zira O, yerinde en büyük hadisçi, en mükemmel tefsirci ve en nadide fıkıhçı olarak kendini gösteriyor, her yönüyle Hz. Peygamber'i temsil etmeye çalışıyordu. O'nun Hz. Aişe ile evliliği, yanından hiç ayrılmayan, çektiği sıkıntılara beraberce katlanan, mağara arkadaşı Hz. Ebu Bekir için en büyük bir mükafat idi. Hz. Hafsa dul bir kadındır. Kocası Bedir Savaşı'nda şehid edilmiş bir mücahittir. Kocasının vefatına üzülmüş, yalnız başına kalmıştır. Babası Hz. Ömer, kızını önce Hz. Osman'a evlenmesi için teklif etmiş, ancak O kabul etmemiş, Hz. Ebu Bekir'e teklif etmiş, O da kabul etmemiştir. Daha sonra da duruma şahit olan Allah Resulü fazla beklemeden O'nunla evlenmek istediğini bildirmiş ve evlenmiştir. Bu evlilik de, zaruretlerin getirdiği bir evlilik olup, bununla o yüce insan Hz. Ömer'in gönlü hoş edilmiş, kocasının ölümüne üzülen ve yalnız kalan birisinin bu yalnızlığı giderilmiştir. Resulullah Hafsa'dan sonra bu kadınla evlenmiştir. Onun kocası da Bedir'de şehit edilmiş olan, Ubeyde b. Haris'tir. Yalnız başına ve kimsesiz kalan bu mübarek kadının yaşı da 60'tır. Bu kimsesizlik zamanında, kendisine yardım edecek bir ele şiddetle muhtaçtır. Onu bu ihtiyaç içerisinde gören şefkat ve merhamet Peygamberi, onu da nikahlayarak kendi kanatları altına almak istemiştir. Zaten evlendikten iki yıl sonra da vefat etmiştir. Altmış yaşındaki bir kadınla evlilikte dünyevi bir arzunun bulunması elbette mümkün değildir. Bu evlilikteki tek gaye de, yalnız başına kalan birisine bir yardım eli uzatmaktan ibarettir. Bu da ilk Müslümanlardan olup, Habeşistan'a hicret edenlerdendir. Daha sonra da Medine'ye hicret etmiş, çok sevdiği ve kendisine sıkıntılı hicret yolculuklarında arkadaşlık yapıp, yanından hiç ayrılmayan biricik eşini Uhud Savaşı'nda şehit vermiştir. Yurdundan, yuvasından uzak, bir sürü yetimle, hayat külfetini yüklenmiş bu kadına, ilk şefkat elini, Hz. Ebu Bekir ve Ömer uzatırlar. Ancak o, bu talepleri reddeder. Daha sonra evlilik teklifini Resulullah yapar ve bu teklif kabul edilir. Böylece yetimleri, sıcak bir yuvaya kavuşmuş, babalarının ölümünden duydukları üzüntüyü, Allah Resulü vesilesiyle unutmuş, hiçbir zaman gerçek bir babayı aratmayacak bir babaya kavuşmuş oldular. Ümmü Seleme de Hz. Aişe gibi dirayet ve fetaneti olan bir kadındı. Bir mürşide olma istidadındaydı. Onun için bir taraftan şefkat eli onu, himayeye alırken, diğer taraftan da, bilhassa kadınlık aleminin kendisini her zaman şükranla yad edeceği bir talebe daha ilim ve irşad medresesine kabul ediliyordu. Yoksa, altmış yaşına yaklaşmış Resulullah'ın, bir sürü çocuğu olan, bir dul kadınla evlenmesini ve evlenip bir sürü külfet altına girmesini, başka hiçbir şeyle izah edemeyiz. Mekke'de küfrün bayraktarlığını yapan Ebu Süfyan'ın kızıdır. Ölüden diriyi, diriden ölüyü çıkarmaya muktedir Yüce Rabbimiz, gelecekte müminlerin annesi konumuna yükselecek bu kadına, İslam'ın bidayetinde imanı nasip etmişti. Mekke'nin zor şartlarında inancını yaşayamayınca, kocasıyla birlikte Habeşistan'a hicret etme mecburiyetinde kalmıştı. Ancak bu esnada kocası önce Hristiyan olmuş, sonra da ölmüş, Ümmü Habibe yalnız başına kalmıştı. Allah Resulü durumu öğrenince Necaşi'ye haber göndererek, tek başına kalan bu hanımın kendisine nikahlanmasını istedi. Durumu öğrenince fevkalade sevinen Ümmü Habibe'nin nikahı, Necaşi huzurunda kıyılmış oldu. Şayet Hz. Peygamber böyle yapmayacak olsaydı, yalnız ve kimsesiz bu kadın, ya Mekke'ye dönecek babasının ve ailesinin şiddetli zulümleri karşısında dinini bırakacak, ya Hristiyanlardan yardım dileyecek, ya da kapı kapı dilenip hayatını sürdürecekti. Ancak bu evlilikle en güzel yolu seçmiş oluyordu. Bu evlilik vesilesiyle, o gün için Müslümanların ve Peygamber 'in azılı düşmanı olan Ebu Süfyan, inananlara yaptığı işkenceyi hafifletmiş, içinde Hz. Peygamber'e karşı olan azılı kini birazcık dahi olsa dinivermişti. Daha geniş dairede ise, Emevilerle bir akrabalık te'sis edilmiş oldu ki, bu da onların Müslümanlığa girmelerini kolaylaştıran bir unsur oldu. Bundan sonra Ebu Süfyan hane-i saadete rahatlıkla girip çıkma avantajına sahip olarak, Müslümanlığı daha yakından tanıma fırsatını bulup, sonunda iman dairesine girmiş oldu. Açıkça görüldüğü gibi bu evlilikte de, kimsesiz kalan birinin yardımına koşup, onun elinden tutma, onun vesilesiyle Müslümanlara yapılan işkenceyi hafifletme ve azılı düşman biriyle akrabalık kurup, onun imana gelmesine vesile olma vardır. Müslümanlar, yapılan Müreysi gazvesinde galip gelmiş, pek çok ganimet elde edilmiş, bunun yanında 700 kadar da esir alınmıştı. Esirlerin içinde, Beni Mustalik kabilesinin başkanının kızı olan Cüveyriye de bulunuyordu. Cüveyriye, Haris b. Dırar'ın kızı idi. Haris, Mustalikoğulları Yahudilerinin reisi idi. Cüveyriye önce Musafi b. Saffan'la evlenmiş, Musafi, Müreysi Muharebesi'nde ölmüştü. Cüveyriye, Hz. Peygamber 'e müracaat ederek hürriyete kavuşmayı talep etmiş, Resulullah da onun fidyesini bizzat kendisi vererek hürriyete kavuşturmuştur. Babası gelip kızını götürmek isteyince, o Müslüman olarak Medine'de kalmayı tercih etmiş, bilahare de Resulullah ile nikahı kıyılmıştır. Resulullah 'ın bu evliliğinden sonra, Abdulmuttaliboğullarının hissesine düşen esirler salıverilmiş, diğer Müslümanlar da bu durum karşısında, Resulullah ile akrabalık bağı bulunan bir kabilenin insanları esir edilemeyeceği düşüncesiyle alınan bütün esirleri salıvermişlerdir. Hz. Peygamber 'in bu evliliği de altmış yaşları dolayındadır. Bu evlilikte O, önemli bir kabileyle akrabalık kurmayı hedeflemiş, pek çok esirin serbest bırakılmasını sağlamış, bundan da önemlisi pek çok Yahudi'nin İslam'la şereflenmesine vesile olmuş ve kocası savaşta ölen, dolayısıyla İslam'a ve Müslümanlara aşırı bir şekilde kinle dolu bir hanımı, şefkat kanatlarının altına alarak onu müminlerin anası mertebesine yükseltmiştir. Asıl adı Zeynep'tir. O dönemde Arabistan'da reislere düşen ganimet hissesine Safiyye denilmektedir. Bu kadın da Resulullah 'ın hissesine düştüğü için Safiyye adını almıştır. Ana-babası, Yahudilerin ileri gelenlerindendi. Hatta babası Nadiroğullarının reisi, annesi de Kureyza oğullarının reisinin kızıydı. Hayber Gazvesi'nde, babası, kocası ve kardeşi öldürülmüş, kabilesinden pek çok kimse esir alınmıştı. Safiyye, İslam'a karşı aşırı bir şekilde kin ve nefretle doluydu. Savaş sonrası Resulullah onu kendi nikahına alarak, yumuşamasını sağlamış oldu. Bu evlilikle de Yahudilerin önemli bir bölümüyle akrabalık kurulmuş, onların Müslümanlığı yakından tanımaları imkanı sağlanmış, düşmanların kötü bir kısım emellerinin, önceden bilinmesi kolaylaşmış ve Müslümanlığın sınırları bu vesileyle genişlemeye yüz tutmuştur. Resulullah İslam'a davet için etraftaki hükümdarlara mektuplar gönderiyordu. Bunlardan birisi de Mısır hükümdarı Mukavkıs'tı. Mukavkıs, elçiyi güzel bir şekilde karşılamış, Hz. Peygamber'e birtakım hediyelerle birlikte iki de cariye göndermişti. Yolda bu iki cariye, Müslümanlık hakkında malumat sahibi olduktan sonra, İslam'ı seçmişlerdi. Bunlar Medine'ye varınca, Resulullah Mariye'yi kendisine almıştı. Oğlu İbrahim, işte bu hanımındandır. Bu evlilik, bütün Mısırlılar üzerinde büyük bir te'sir icra etti. Müslümanlarla Mısır'daki Bizanslılar arasında çıkan savaşta, Mısırlılar tarafsız kalmış, Bizanslılara arka çıkmamışlardır. İşte bunun sebeplerinden birisi de, kendi milletlerinden olan bir kadının, Hz. Peygamber'le evli oluşudur. Asıl ismi Berre olup, Resulullah tarafından Meymune olarak değiştirilmiştir. Hz. Peygamber 'in son evliliğidir. Hudeybiye antlaşmasından bir yıl sonra Hz. Peygamber'le Müslümanlar, Mekke'ye tavaf ziyaretine gitmişlerdi. Bu sırada Peygamberimiz'in amcası Abbas, Allah Resulü'ne Meymune'yle evlenmesini teklifi etti. Zira Meymune, Abbas'ın baldızı olup, nikah yetkisini ona vermişti. Peygamberimiz de bu teklifi kabul buyurarak, onunla nikahlandı. Bu durum karşısında Mekkeliler: "Demek ki, Muhammed hemşehrilerine hala dostluk ve hayır duyguları besliyor." yorumunu yaptılar. Bu evliliği yaptığında da Resulullah, altmış yaşları civarındadır. Gayesi, yine dul kalan bir kadına yardım elini uzatma, Müslüman olduğu halde Mekke'de müşriklerin içinde kalan birini bu sıkıntıdan kurtarma ve Mekkeliler'e karşı bir jest yapma vardır. Hz. Zeyneb, peygamberlikten yirmi yıl yıl önce dünyaya gelmiş, Efendimizin hala kızı idi. İlk iman edenlerdendir. Asıl adı Berre idi. Resulullah onu Zeyneb olarak değiştirmiştir. Babası Beni Esed kabilesinden Burre, annesi Efendimizin halası Ümeyye binti Abdulmuttalib'tir. O, Mekke'den Medine'ye ilk hicret edenler arasında yer aldı. Medine'ye hicret ettiğinde bekardı. Efendimiz onu evlatlığı Zeyd b. Harise ile evlendirdi. Bilindiği gibi, Mekke dönemi daha ziyade iman esaslarının, Medine dönemi ise İslami hükümlerin tesis ve tahkim dönemidir. Bu dönemde cereyan eden olaylar, ya geçmişten gelen toplumda yer etmiş batıl bir hükmü kaldırıyor, yerine yenisini koyuyor, ya da yepyeni bir hüküm ihdas ediyordu. Hz. Zeyneb'in gerek Efendimizden önce Hz. Zeyd'le evlendirilmesinde, gerekse daha sonra Efendimizin onunla evlenmesinde, diğer hanımlarından farklı, Cahiliyet Dönemi adet ve geleneklerini kaldıran hükümler ortaya çıkmıştır. Peygamber Efendimizin evliliklerinde gerek o zamanın münafıkları, gerekse yeni zamanın dalalet ehli tarafından en çok dile dolanılıp itiraz edilen Hz. Zeyneb'le olan evliliğidir. Ayrıca çok önemli hükümlerin ortaya çıkmasına sebep olan bir evliliktir. Bütün bu sebeplerle bu evliliğin nikahı bir "akd-i semavi"dir. yani bizzat Cenab-ı Hak tarafından kıyılmıştır... Cahiliyyet döneminde kölelik ve imtiyazlı sınıf kavramı en koyu biçimde yer etmişti. Bunun ortadan kaldırılması ve insanların Allah katındaki üstünlüğünün sınıf, rütbe, ırk farklılığıyla değil, takva ile olacağı vurgulanmalıydı. Bunun için en hassas konulardan biri olan evlilik ile bu yanlışın kaldırılması gerekliydi. Efendimiz Zeyneb gibi asil soylu ve güzel bir kızı, kendi azad ettiği hizmetçisi Zeyd ile evlendirmekle bu alanda bir adım atmak istemişti. Ancak toplumdaki yaygın kanaatlerin etkisiyle olacak ki, Zeyneb ve kardeşleri önce bu evliliği uygun görmediler. Hür bir kadının, azatlı bir köle ile evlenmesi o günkü geleneğe uymuyordu. Zeyneb, Resulullah'a, "Ya Resulallah, ben senin halanın kızıyım, ona varmaya razı değilim, üstelik ben Kureyş'liyim." diye görüşünü beyan etti. Resulullah, Zeyd'in kendi yanındaki ve İslamdaki değerini anlatıp, aslında ana baba tarafından asil ve soylu bir kimse olduğunu belirti. Bunun üzerine Zeyneb, "Ben Allah ve Resulüne asi olamam!.." diyerek bu evliliği kabul etti. Fakat bu evlilik iyi yürümedi. Aralarında samimi bir sevgi ve saygı oluşmadı. Zeyneb, dindar ve Allah'tan korkan bir kadın olmasına rağmen, güzelliği, asaleti ile iftihar ediyor, azatlı bir köle olan kocasına iğneleyici sözler söyleyip tepeden bakıyordu. Hz. Zeyd, artan bu geçimsizliğe dayanamadı. Efendimize müracaat ederek karısını boşamak istediğini söyledi. Efendimiz çok müteessir oldu. Çünkü bu evliliği isteyen bizzat kendisi idi. Toplumun yanlış algılamalarını kırmak istiyordu. Bu sebebten her defasında Zeyd'e "Karını tut, boşama." diyordu. Ancak her şeye rağmen bu evlilik bir seneden fazla sürmedi. Zeyd, sonunda karısını boşamak zorunda kaldı. Aradan bir süre geçtikten sonra, sıra Cahiliyette yaygın bir başka yanlış adetin kaldırılmasına gelmişti. Bu da evlatlıkların, öz evlat gibi kabul edilmesi, dolayısıyla onların hanımları da babalıkların öz kızı hükmünde telakki edilmesi yanlışı idi. Bu ayetin nazil olmasından sonra, Hicretin 5. yılında, Zeyneb, otuz beş yaşında iken Efendimiz ile semavi bir akitle evlenmiştir. Peygamberler ümmetleri için bir nevi baba hükmünde olup, onlara kendi babalarından daha büyük bir şefkatle baktıkları halde, bu neseb itibariyle bir babalık değildir. İşte ayet-i kerime bu sebeble peygamberlerin ümmetlerinden hanım almasının akla, ilme ve tabiata uygun düşmeyen bir durum olmadığını açığa çıkarıyordu. Böylece İslam, evlatlıkla öz evlad hukukunu birbirinden ayırıyordu. Ancak bu adet o kadar köklü ve yerleşik idi ki, o gün Müslümanlar arasında bile kimse böyle bir evliliğe cesaret edemezdi. Bu yüzden o günkü münafıklar bu evliliği dillerine dolamış, çeşitli senaryolar üretmişlerdir. Hatta bu evliliği Efendimizin -haşa- nefsaniyetine düşkünlüğüne delil göstermek istemişlerdir. Hz. Zeyneb'i daha önce bakire iken de tanıyan Efendimiz, onu Zeyd'le evlendirmeden önce de evlenebilirdi. Buna bir engel yoktu. Demek ki, bu evlilikte toplumda yaygın eski yanlışların düzeltilmesi ve yeni bir takım hükümlerin yerleştirilmesi gibi önemli hikmetler vardır.


Aileden hayatta bir o kalmış bir de annesi. Biz mi? Biz de yakında öleceğiz. Annem de, ben de. -Tanrı'nın olmadığı bu dağ başında ne arıyorsun? diye sordu tanıdık bir -Onlardan biriymiş gibi konuşma, dedi. Sen, kendin niçin ordasın? -Bilmiyorum, dedim. Belki, sizlerden değil, artık onlardan biri olduğum için." Liseye giden bir kız yiğenim var, arasıra misafirliğe gelince sorarım, okulunu, derslerini, arkadaşlarını vb. Meslek lisesinin çocuk gelişimi bölümünü okuyor, düşüncesini değiştirmezse öğretmen olmak istiyor ve şuan stajerlik yapıyor. Benim en büyük hayalimdi öğretmen olmak, gerçekleştiremedim, inşallah yiğenim gerçekleştirir. -Ne öğrendiniz bugün? -Küçürek öykü. -Ne? -Küçürek öykü dayı, hiç duymadın mı? -Duymadım, neymiş bakalım? -Kısa kısa öyküler, dayı, okunması da anlaşılması da kolay. Gerçekten de ilk kez duymuştum aslında yıllardır bu hikayeleri okuyor, bu tip hikayeler yazıyormuşum da haberim yokmuş, adını bilmiyormuşum. Yukarıdaki öyküler küçürek öykücülüğün temsilcisi Ferit Edgü'ye ait bazen şiire bazen de fıkraya benziyor. Lise kitaplarında okuduğumuz Ömer Seyfettin ve Sait Faik Abasıyanık'ın hikayeleri oysa çok uzundu ve biz hikayeleri bu şekilde öğrendik;bu küçürek öyküler yeni moda yani ben onlara"yavru öykü"diyorum ve de çok seviyorum. Öte yanda kısa öykü, kısa kısa öykü, küçük öykü, mini öykü, kurmaca, en azcı öykügibi isimlendirmelerle de anılırmış ve küçürek öyküismini Ramazan Korkmaz kullanmış. 6. Varoluşsal bir deneyimi aktarması açısından tercih edilirmiş ve de çok doğru. Okuma oranlarının günden güne düştüğü ve sosyal medya bağımlılığının günden güne arttığı bugünlerde, küçürek öykü en akıllı yol, en doğru tercih olacaktır, okuma alışkanlığının yeniden kazandırılması açısından. Uzun yazınca kendimi"zaman hırsızı"gibi hissediyorum, gereksiz benzetmelerle, örneklerle, karşılaştırmalarla yazıyı uzatıp okuyucuların aklını bulandırmayı mantıklı bulmuyorum. Bu tip hikayeleri yazmayı ve okumayı herkese tavsiye ederim, zaten kimi köşe yazarları bunu en iyi şekilde uyguluyor.


Fasist`e hemen hemen her saniye, her firsatta, her yerde karsilasip rastlamak mümkündür. INDO-GERMAN tarihsel gecmisini Hindistan ötesi yüksek daglardan ve engin vadilerden sürükleyerek uzun, yoksul ve zorlu yolculuklari ardinda koyarak Iskandinav`lar üzeri Orta Avrupaya indiklerinde soguk ve yari buzul iklimin kovaladigi siginacak yerlesik arama miladini Kavimler Göcü diye de bilinen yeryüzü topluluklarinin özdes toplumsal hikayesine benzer seyirle ROMA IMPARATORLUGU`nun kabul iznine bagliligin kiyisinda kösesinde `Ileri Uc `muhafizlari ve karakolculari olarak cografi nufusa gecis kaydini saglayip kazanmislar Angla-Sakson`lar ve Germenler. Alt basliklarinda Vandallar, Gotlar, Franklar, Saksonlar, Angillar, Burgundlar, Bavyeralilar, Firizyalilar ve Almanlar gibi soydas kabile guruplarini barindiran Germenler, icinde Etrüsk ve Kelt`leri yogurmus ve eritmis ROMA merkezli LATiN kabilesinin Normandiya`lilar ve Vikingler`le daha büyük, homojen ve genis toplumsal karisimi yüzyillarboyu kiran savasarak en yabani acilarin büyüttügü enkazdan hayatta sasirip yerip hayrete düsürecek hicbirseyin olmayacagina; ve akil-vicdan kabul etmez bütün herseyin mümkün olabilecegini inanip kaniksayan SOGUKLUGUN temel dayanagini - düsünme veya sorgulama yetenegi ne kadar ilerleyip gelisme saglarsa saglasin- ROMALI`lardan eksiksiz devraldigi mirasla yasam felsefesine rehber sözlügü edindi.. Bu yüzden de ekip bicme alanlari, sarp ve yüksek daglarla kapli ormanlarini kökünden sökerek ancak yamacta derede düzde tarima elverisli kilmanin yollarini bulan, burdan saglanan tümüne yakin gelirini -yine kapilarinda canini vermeye hazir nöbette kul olanlar sayesinde- gösterisli, korunakli ve erisilmez satolarinda en acimasiz ve en adaletsiz kosularda taaa ciftci ayaklanmalarina, kesiflerin artmasina ve ticaretin gelismesine kadar soguk iklimde mecburen tutunmanin akil fikir teknoloji yollu üretmeden hayatta kalmanin asla mümkün olmayan gayreti geregine kendi kabugundan her sartta disari tasip cikmaya, Roma Imparatorlugunun gelenegi olan sömürgeci ve yayilmaci karakteristik özelligini de harmanlayarak sartlar ne denli iyilesir degisirse degissin kökten getirdikleri kronik kalitimin sürekli baskalarina karsi gerek sahip oldugu maddi manevi kazanimlari gerekse kendini kabugunun altindaki disa vurulmamis asosyal gelisimsizligi her sartta icgüdüsel korku ve kaygiyla zirhlanip, kin nefret horlama dislama ön yargi ve pesin hüküm verme duygusal bozukluklariyla korumaya alma huzursuzluguyla, bizzat kendi aralarinda karsilikli güven yoksunu `güvenmek evet belki, ama kontrol olmadan asla `mantigiyla acligini bir türlü doyurup tatmin olamamis korkularla bezeli cekimserligin ve tereddütlerin tüketim bagimlisi durumundadir Germen Topluluklari Dünyasi. Agirlikli olarak Orta Avrupa Merkezli güc, kuvvet, kudret, ihtiras ve ihtisam saglama ve dengeleme ugruna felaket sinirini azmis sapkinlasmis vahset dehset zulüm katliam ve cellatligin birbiri pesi ardina yasandikca alisilmis olan kücük kiyametlere bagisiklik kazanildikca SÜPER öldürme ezme ve yok etme teknigi artirilan bilimsel labaratuarlardan deney sahasi genisletildi ve cehennem hortlatma provasi yapildi. Tipki Roma`lilardan devraldiklari usul icap üzere kendilerinde olmayanlari, kendilerinin hic hukuku hakki olmayan dünya ötelerinden sorgusuz sualsiz mal mülk edinmenin hegomonyaciligi güdülerek orali kul kurbanliklarina derdini belasini yükleyen pahadan kosulsuz itaatlilikte kalmayip keyfiyet ayari tanrisal kutsallikla özdesenlerin ölümlerden baska hic bir yasam hakkini tutumu talebi davraisi tepkisi ve deger dengesini reva görmedigi; ve nerde ne zaman nasil buyrulursa öylece itirazsiz tepkisiz sinen susan kaderci kabullenise mahkum edildi. Kib u olgu halen hazirda, Yapay Zeka teknoloji cagi katkisiyla eksilmeyip, artan kizil kiyametlerle istisnasiz tüm yeryüzünü kendi mali mülkü ve tüm yeryüzü yoksul sefillerini de kendi kulu kölesi olarak algilayip bilen hizla hükmü varligini sürdürüp devam etmektedir. Yikim ardina yikim; ölüm ardina zulüm; kiyamet ardina bir baska kiyameti kopartip kovalasarak Ikinci Dünya Savasi`nin hemen sonrasinda -ister MONARSi idarelerinde olsunlar isterse Yari Baskanlik yahut tamamen Parlementer Demokrasi- tüm örf adet ve siyasi gelenege dair yanmis yikilmis Almanya`ya hic degilse zaman eksen odakli enkaz altindan ölüsünü toplama deneyimini cikararak Yeni Demokrasi Ülkesi Kurma Proesi`ni gedikteki cukurdaki yeniden ayaga kalkmanin mutlak geregi ve aracisi olacagi inancini tutturup rayina oturtmak icin KONRAD ADENAUER... savasta galip gelenlerin de karsilikli acik veren Soguk Savas diye tanimlanan Dogu-Bat Bloklasmasi zaafiyetlerini bilerek aradaki gerilimi verimli kazancin gelir kaynagina dönüstürdü. `Kein EKSPERIMENT..!` diye bangir bangir bagirmayi bu hassas ince ve nazik durumu asla maceraperest kapilmisliklara birakmaya tahammülü olmadigina kendisiyle markalasmisligin slogani haline getirdi. Cünkü beyanamesi, rejimi, söylemi, sistemi, bahanesi ve düzeni ne olursa olsun, savasin toplayip yeniden savasmaya biriktirdigi karsilikli kutuplasan her yerde, illa ve mutlaka gerilimin bosalttigi iletkenlere ve aracilara ihtiyac vardi. Ikinci Dünya Savasi sonrasinin maddi manevi tam destekli Nato gücünü arkalayan; Avrupa Birligi kurulumuna lokomotiflik etmesi saglanan ve fakat ayni zamanda da ekonomik zenginligini teknolojik üstünlügünü her sekil isgalciligi aradan kaldirmaya dair Sosyalist SOVYET`lerle ülesip paslasarak bölünmüs parcalanmis haritasini yeniden tamir ve tedarik ettiginde Almanya; ilerde CiN Halk Cumhuriyetcileriyle de artik hangi yol yöntemlerin sorunsuz zahmetsiz calisip isleyecegine iliskin coktan deneyimlerle tecrübesi kazanilmis Yapay Zeka kivrakliginin sahibiydi. Biz nasil nicin nerden niye ne gibi gibilerle yurttan siladan tren tiren binip sürüklenerek taaa buralara geldik elbetteki derin sosyolojik, ekonomik sosyal ve siyasal mevzularin süre gele, halen süre gidenler konusudur. Fakat alistik artik sendikayla isverenler kulübünün ayni yüzdelige aylar günler öncesinden kafa kafaya danisikli dögüserek; aylik sonunu maaslarin emekliden calisan her kesime tüm bindirip cullanan ömür alici yüküyle beraber getirmenin zorluguna ISCi kökenli bir hayatin göcebe sicilimizi zamana yayilmis asimilasyonun yitik kayip nesillerle birlikte yasami sürekli zordan zora sokan, her dayatilan herseyi mecburen kabule zorlayan, kalitesini ve ücretini düsüren, coktan kendi aralarinda alinmis kararina fabrikalarda, insaatlarda, madenlerde, belediye cöpcülüklerinde bizi boynumuzdaki agirliktan ve asili profillerden okuyan mesailer boyunca, taaaa ucagin kuyrugunda tabut olmaya... coktaan alistik artik. Ve cok iyi hatirliyorum özgecmisi isaret levhasinin sirtinda yazan; her bir orta ölcekli kasaba köy yahut sehirde benzerinin oldugu SCHWABEN bölgesinde, dag göllerinin en büyügüne on dakka bile degil ve sehrin sanayi mahlesinde HOLLACAUST`tan arta kalan barakalarda zilli cingirakli saatlerde calismadan uykuya uykudan ters vardiya dönüsümlü calismaya uyurgezer gidip gelen insanlarimizin sila hasreti ile kan -ter olmus gelecek yarinini aradigi hic bir yerde bulamamanin pasaport günceleri ve yurtdisi yaban yasamlari döndü dolasti. Ve Fasist dedigine resmi dairede, yolda, fabrikada, irmak kiyisinda, göl kenarinda, butikte, bulvarda, carsida, eydanda, pazarda, müzede kitapcida, tiyatroda, sinemada, bayramda, festivalde orda burda her an her yerde; sana idda edip buyurdugu yahut seni yazip kodladigi disinda hic bir insani deger ve dengesini layik görmeyen; sigic ve sürgün bildigi seni her sekil eziklige layik esitligin disinda adaletsiz hukuksuz asagilayici horlayici, dislayici, kücümseyici, üstenci, kibirci, baskici, zorbalikla ön yargili pesin hükümlü -ister Schiller okusun Ister Goethe`den mezun olsun ster Marks Lenin yalamis yutmus olsun- cikar carkinin tersiysen eger, ölünceye kadar konumu statüsü belirlenip bilinen sana yaftalanan cagrilmis enkaz kaldirma toplama irgatligini onlara göre silip temize cikaramazsin. Fakat tüm bu akrep sokumu iblislige ragmen yok mecalimiz takatsiz dermansiz kimsesizligimizle bir basina yalinciplakliklarda üstelik de ülkemizden DENIZ FENERI gibi sahipsizligimizin cileli nafakasini sirf hirsizlayip soymaya gelen soysuz ipsizlere ragmen dayandik, direndik, yorulduk, yiprandik.... Ve bizden giden yillarla beraber hayatin bizi onurlandirdigi SOSYOLOJIK gercekligimizi hic bir bagnaz yobaz kayitsiz ilgisizlige birakip terketmeden, bizi bize emanet edenlerden aldiklarimizla ülke deger ve kiymetleriyle beraber, bitzi her firsatta yolunacak kaz bilen soyan sömüren hirsizlayan dislayan yok ve hice sayan burali Fasist`lere ve Ülke haydut haramisi adi asagiliklarin yüzüne kalibina tükürürcesine bizden olma cacuklarimiza hayatimizi adadik, canimizi verdik, gözümüz ve göz bebegimiz gibi sarilip sahip ciktik.. Ikindide, ksama varmadan veya sabaha cikmadan tükenmis ömrün kucagina düsüp ölmediysek eger, iki dünya arasi hayat gercegimiz, silasi yurdu her halimizden okunan hali vakti GURBET kimligimizle, sag salim olmaya da durmaksizin devam etmekteyiz.


Bugün için çok yoğun bir iş planı yapmıştım. Çok erken saatte laboratuara dalıp çalışmaya başladım. İşleri yoluna koyduktan sonra internetteki haberleri okudum.... Saatlerdir haberlerden kopamıyorum. Dertleşecek, duygularımı paylaşacak birileri de yok maalesef, gurbet elde yaşamak böyle bir şey... Edebiyat Evine dökmek istedim. Yaşlılık mıdır nedir, önceleri hiç bu kadar kötü olmamıştım... Karda, kışta, soğukta hem de korkarak yaşam mücadelesi verenlere Rabbim yardım etsin. Üstelik o kadar acı kaybe rağmen. Musibet, bela, afet vesair haber vermeden gelirmiş... Hem de hiç beklenmedik bir zamanda.... Her zaman maddi ve manevi hazır olmak lazımmış diye düşündüm... Başımız sağolsun, Rabbimden hayatını kaybedenlere rahmet, kalanlara sabır ve yardım dilerim. Rabbim deprem bölgesinden yardım kurtarma vd yardım çalışmalarına katılanlardan razı olsun.


Evet dünyada genel tabir şudur erkek güçlüdür, iktidardır ve elde edendir. Cariyeler haremler ve sonu kötü biten aşk hikayeleri bu sebepten vardır. Kadın naiftir, zariftir ama gücün değil güçlülünün tercih etttiğidir. Ve kadında özgürlüğü kısıtlanmış bir varlığa dönüşür. Sevgisi ve sevdası erkeğin çoğu zaman istediğini elde edene kadardır. Ama gerçek aşkı bilen bir erkek ile aşkı tercih eden bir kadının yolunun kesişmesi, özgürlüğü ve demokrasiyi içselleştirmiş bir toplumda yani kadının özgür düşüncelerini özgürce söylediği bir toplumda mümkündür.


Ne kadar değerli olduğunuzu kendinize inandırın. Eğer siz ilk önce kendinize saygı göstermezseniz kimseden beklemeyin. Kimine mesafeler yorucu ah vah eder. Kimi de toprağa basmanın hayalini kurar.. Bazen zorluğa bile özendiriyor insanı, daha zorunu görünce! Paha biçilemez dediginizi duyar gibi oldum ama gerçek değerini de ancak kalkamayanlar bilir. Ve belki yüzüne hiç bakmayan sevda. Et kemik ve kandan ibaret oluşumuz. Diride de et kemik var, ölüde de... İnsanın yanına da insanlığı hatırlamıış oluruz. Eti kemiği İki milyonda bir olan benim için herşey çok çok kıymetli. Çünkü üzüntünün kerametini kavrayan el değil.. Çünkü, her gün içine attığın gözyaşlarınla dolacak olan bir cennet kumparasıdır o hüzün. O sabır kumparasının altına da bir delik açılmış olur. Elin de ruhun da boş kalır.. Seni sonsuza kadar pişman etmesine izin verme! Çünkü, sen en şerefli varlık olan bir insansın.


Gün biterken Keklik kayalarin oraya geldiginde yükü yorgun halimiz gölgemiz, dallarina gelmis gecmis Altay siteplerinden kalma aliskanliklarin baglanmis rengarenk dilek tutmalarin gönlüne göre cabutlari eser sallanirdi yaban alicinda. Yorgunlugumun bir yanini aklimin bir kösesine koyarak, cicege böcege verirdim taaaa ki irmagin vadisinden yorula yürüye KARABURUN dan asan kehten köy görünene dek..


Yeniden soluk alıp veriyorum telefonun klavyesine dokunuyorum. Çabuk sıkılıyorum ve adeta bir kuğu gibi boynumu büküp Franz Kafka'nın yazılarının arasında harmanlanırken "Bir hiç kimseler sürüsüne" soruyorum. Ne düşünüyorsunuz? Oturma odamın bir duvarına kaplatdırdığım kiraz ağaçlarının hakim olduğu ve göl kenarında yüzen iki tane yelkenliye kaydırıyorum bakışlarımı. Şiirsel cevabı o manzarada bulma olasılığım daha fazla. Ya da bir tanış ihtiyacı duydum mu? diye kafa yordum kitabın satırları arasında. İşte o an tek hissettiğim içindeki öfkenin devşirip hislerimi ele geçirdiğine şahit olmaktan öte birşey değil. Gözlerimi kapatıp bir dağ gibi sarsılırken tekrar derin bir soluk daha alıyorum. Bir yumruk büyüklüğündeki kalp derler, bilmiş bilmiş. Ben de görmedim sadece gördüğümü sandım. Ben sevdim ben eridim sadece... Bir şehrin büründüğü tatlı sarhoşluğu duyumsarken ayılmaya başladığım anda nasılsa ayaklar altında çamura dönerken nasıl evrilecektim bilemiyorum.


-Dervişim bir şey sorabilir miyim? Merak ediyorum eşiniz tarafından sevildiğinizi nasıl anlıyorsunuz? Ben sevilmediğimi anlıyorum. Bana bu konuda yardımcı olur musunuz? -Peki, öyle ise can dostum mesela ben eve gelirken, eşimin suratı asık olur yemeği hazırlamaz, ben hemen mutfağa koşarım, öylesine güzel bir yemek yaparım ki yiyen parmaklarını yer, lakin eşim yemez aç kalır sabaha kadar, kıvranır. Dinlersen anı ayrılık kapısını aralıyor sanki. Ben, buna izin verir miyim dostum. Ben eşimden uzak düşen kişi olarak, kendimi sanmadım hiç. Bendeki gönül kulağı, aşkın nuru onda yok, o birleşmeyi tenle bilir, ben gönülle bilirim. Tenle sarılmaya izin gerekirken, gönülde sevmek için kimseden izin almaya gerek yok. Ben kendimi veya o kendisini testiye doldursa, denize dökse ne kadar yer kaplar denizde? Bilen yok tartan yok. Rabbim kaldıracağım taşıyacağım kadar yük verdi bana. Lakin eşim Rabbimin verdiğinden başka yükleri yükledi kendisine. Ben aşkın sırrına ermek için ucu bucağı olmayan denizinde, okyanusunda yüzerken onunla umutla yüzdüm o korkuyla benden aşktan kaçtı. -Dervişim siz bu halde sevildiğinizi mi sanıyorsunuz? -Sevilmek ne demek? Aşk dururken aşkla olunması gerekirken, aşkla sevmeyen bunu düşünsün. Akıl mantık aşkla yan yana olmayınca sen şimdi bunu böyle sandın. Gönül yanmaya koşarken, akıl yanaşamaz yanaşmak istese de, yanmak akla göre değildir. Aşk her daim ümide götürürken, akıl bu yönde yanmakta kaçarak ümitsizliğe sevk eder bu nedenle aşk gelince aklı kovar yerinde. Aşkla olan yolundan dönmez, akılla giden bir süre sonra döner terk eder. Aşk kendi yaratanın Allah C. C. olduğunu bilir, yanlışa götürmez, yolda bırakmaz kendisiyle hakka yürüyeni yolda terk etmez. İçinde ne varsa olduğu gibi verir saklamaz. Ben aşkla olduktan, bunlarla hakla olduktan sonra sevilen kim sen karar ver. -Aklımla karar verirsem olmaz, ancak senin gibi gönlümle karar vermeliyim lakin ben buna da sahip değilim ki! -Öyle ise aşk kapını çalınca, gel kapımı çal, bana cevabını ver.


Kötülükle iyilik arası karakteristik özelliği yeryüzü hayatının en bilinen başlıca zıtlaşması ve çelişkisini gerçekliği tartışılmaz kendine denk yapısında barındırdığı; farkındalığı olan ve yetişkin insan içindir, kundak kucağından itibaren hayata duyduğu ilgiyi ve yaşamsal ihtiyaç bildirimlerini işaretler, mimikler, çığlıklar, hareketler ve içgüdülerle duyurup ortaya koyduğu reflekslerin yerini, etkin yaşayarak gözlemlediği kazanım ve deneyimlerle kendi kişiliğine doğru giderken bütün zıtlıkların ayraç çizgisinde birbirini tamamlayan dünyayı algılar; aynı zamanda da örtüşüp bağdaşmayan farklılıkları anlamlandırıp tanımlayan seçeneklerin aklını fikrini bilincini idrakını duyarlılığını iradesini ve zihin zeka kaydını gerçekleştirir. Çünkü hor bakışarak, kabaca, bilinç altındaki içgüdümlülüğün kibir kahır kapris cilve cazibe takıntı saplantı ahkam sergi sunum gösteriş azgınlık dengesizlik sapkınlık doyumsuzluk ve görgüsüzlüğünü barındıran bütün toplum ve İnsanlık seviyeli değer dengelerinden sapma göstergeli her büyütülüp yüceltilen ABARTI, gerçekte hem insanlığı, hem insan ilişkilerini hem de dünyayı ufalar, ezer, bozar, alçaltır, sarsar, tıkar, boğar, başkalaştırır, çölleştirir ve küçültür. Çünkü sevgiden saygıya, sağlıktan adalete, tarımdan ticarete, dilden dağarcığa, kültürden inana, ulaşımdan iletişime, edebiyattan sanata, eğitimden bilime, duygudan düşünceye, davranıştan duyarlılığa, liyakatten samimiyete, imardan insana... abartılarak yüceltilip büyütülen herşey, tapındığı aldanışları insanlıktan uzaklaştırıp büyüterek özel seçkin ve ayrıcalıklı kılınanlara sağladığı üstünlük, imtiyazcılığın geri dönüşümü, her zaman her şartta sonsuz felaketleri beraberinde getiren; artçıları çok kıyametleri çağıran; başına buyruk keyfiyeti İLAHLAŞTIRAN bozgun, yıkım, alçalış, küçülme ve intihar girişimciliğidir. Ordan, yani ilahlaştırılan şair yazar rejisör siyasetçi sanayici tarımcı filimci bilimci hukukçu mühendis mimar tarikatcı iletişimci eğitimci gıdacı butikçi siporcu balıkçı mapazacı süper hiper marketçi pazarcı isportacı reklamcı sunucu haberci toplulukları patron tanrı ünü ve ünvanıyla yüceltilip insanlık üstü şöhret makam merci servet saltanat ve mertebelere BÜYÜTÜLDÜĞÜ vade ve müddetlerden, gerçek hak hukuk beceri cesaret özgürlük özgüven emek paylaşım liyakat denge ve düzey değerlerinde sanat bilim edebiyat ilim inanç kültür irfan kişilik eğilim donanım ve karakteri doğup büyümediği gibi, miras ve milat tarihi dolanlarıyla tüm insanlık ölmeye devam edecektir. Her ilmek kendine düğüm, her cemre kendine bahar, her güzellik kendine çiçek, her örgü kendine nakışlanmış süslenmiş aşk idi ; dünyanın cümlesince hali günü vakti serveti nasibi nimeti hikmeti ve vadesine, saygın samimi ehli muhabbet sevdalısı olup bilen ve bilinen her şeye ve herkese.


Hasan İbni Sabit, Medine'de doğdu. Efendimizden yedi veya sekiz sene önce dünyaya geldi. Hazrec kabilesinin Neccaroğulları'na mensuptur. Annesi Feria binti Halid'dir. Künyesi Ebu'l Velid, lakabı şair-i Resulullah'tır. Ebü'l-Hüsam ve Ebü'l-Mudarrib ünvanlarıyla da anılmıştır. O, cahiliye devrinde de meşhur şairlerdendi. Gassani hükümdarının sarayında kalırdı. Şiirleriyle devlet ricalini metheder ve bol bahşişler alırdı. Ukaz'da müsabakalara katılırdı. Lamiyye Kasidesi pek meşhurdur. Onun İslam'la şereflenmesi hicret yılına rastlar. O zaman 60 yaşlarında bulunuyordu. Hasan İbni Sabit müslüman olduktan sonra İki Cihan Güneşi Efendimizin yanından ayrılmadı. En güzel şiirlerini O'nun için yazdı. O'nun huzurunda müşriklerin şairlerine şiddetli cevaplar verdi. Cahiliye devrinin kokuşmuş değer yargılarını, soy sop saplantılarını dile getiren hicviyeler söyledi. Bu şiirler arap kabileleri arasında son derece etkili oldu. O, yaşlı ve bedenen çok zaif olduğu için bizzat savaşa katılamadı. Fakat müslümanları metheden, cihata teşvik eden onların kahramanlık duygularını coşturan şiirler yazarak cihattan geri kalmadı. İslami heyecanın uyanmasına çalıştı. O rakik kalpli, hasas yürekli idi. Bir gün arkadaşları ona: Bedir Gazasına katılamadığı için, cihat sevabına kavuşamadın diye bir söz söyledi. Buna çok üzüldü. Kendi kendine hayıflandı. Üzüntüsü yüzüne vurdu ve hali değişti. Resul-i Ekrem Efendimiz onun bu halini gördü ve: "Hasan'ın sözleri düşmana ok darbesinden daha tesirlidir" diye iltifatta bulundu. Fahr-i Kainat Efendimiz onun şahsına ve sanatına çok değer verirdi. Şiirlerini okuması için Mescid-i Nebevi'de ona bir minber yaptırdı. Hasan İbni Sabit orada İslamiyeti metheden şiirler okudu. Sözleriyle İslam düşmanlarını yerden yere vurdu. Hicviyeleri, müşrikler üzerinde şok tesirler yaptı. Rahmet Peygamberi Efendimiz ona hiciv şiir yazacağı zaman Hz. Ebu Bekir 'dan bilgi almasını ve ona danışmasını emretti. Birgün İslam düşmanlarının yüzkaralarını ortaya koyan bir şiir okudu. İki Cihan Güneşi Efendimiz onun keskin kılıç gibi sözlerinden duygulandı ve: "Ey Hasan! Müşriklerin, kafirlerin yüzkaralarını ortaya koy. Cebrail seninledir. Ashabın silahla harb ettiği gibi sen de dil ile harb et" buyurdu. Söz ve yazı ile cihat etme şerefine ilk kavuşanlardan oldu. "Ya Rabbi! Onu Ruhul-kudüs ile teyid et" diye dua etti. Hasan büyük bir aşk ve şevk içerisinde ayağa kalktı. Aynı vezin ve kafiyede uzunca bir şiir okudu. İslam'ın faziletini, ahlakını ve diğer dinlere olan üstünlüğünü gayet açık bir ifade ile açıkladı. Şairlerini hayran bıraktı. Hatta heyetin ileri gelenlerinden Akra İbni Habis kendisini tutamadı ve: "Allah'a yemin ederim ki, bu zata, "Muhammed aleyhisselama" her zaman bizim bilmediğimiz bir yardım gelmektedir. O muhakkak muvaffak olacaktır. Herkese üstün gelecektir. Onun hatibi ve şairi bizimkinden üstündür. Sesleri de seslerimizden daha canlı ve gürdür" diyerek hakikatı haykırdı. İki Cihan Güneşi Efendimize doğru yaklaştı ve kelime-i şehadet getirerek müslüman oldu. Onun İslam'la şereflendiğini gören heyettekiler hep birlikte İslam'a girdiler. Bunun üzerine Fahr-i Kainat Efendimiz hepsine birer hediye verdi. Esirlerini serbest bıraktı. O şiirlerinde ayet ve hadislerden ilham aldı. Hikmet ve darb-ı meseller şiirlerinde önemli yer tuttu. Hz. Ömer devrinde de bir kaç defa minbere çıkarak şiir okudu. Her ayıp ve kusurdan pak yaratıldınız. Hindistan, Mısır ve Tunus'da divanı basılan Hasan İbni Sabit 120 yaşlarında iken Medine-i Münevvere'de vefat etti. Cenab-ı Hak şefaatlarına nail eylesin bizleri. Amin.


Bunun sebebi yazı sitemizden silinmiş olabilir yada ulaşmaya çalıştığınız linkte sorun olabilir. 2008-2022 Edebiyat Evi | Eserlerin tüm hakları ve sorumluluğu eser sahiplerine aittir.


Büyük düşünür. Son asrın yıldızlarından. Çağdaşları Sezai Karakoç ve Necip Fazıl gibi. Bir zincirin spon halkalarından bir ve en önemlilerinden. Bu Ülke'yi taçlandırdı. Umrandan aldığı devleti uygarlığa taşıyan zihniyeti sorguladı. Müstağrip aydını sarstı. Dağlardan yükselen büyük ses. Büyük çılgın. Ender raslanan dahilerden. Nesiri şiire gark etti. Müziksel bir nesrin örneğini verdi. Adeta yeni çağın Sinan Paşa'sı oldu. Jurnalleri alanında aşılamayan örnekleri teşkil etti. Okurlarına nesirden ve hatıralardan yarattığı o eşsiz şarabı sundu. Sıradan yazarların foyasını ortaya çıkardı. Büyük sanılanların ne kadar küçük olduğunun ölçütü oldu. Kültürden İrfana yükseltti küllerinden doğması beklenen İslam medeniyetini.


Bir zarif insan. Zarif ve nahif. Edebiyatımızın zarif ve naif bekçisi. Şiirimizin güzel rüzgarı. Bir güzel adam. Yedi güzel adamdan biri. Güzel insanlar iyi insanlar gerek bize. ''İyi insanlar iyi atlara binip gittiler'' dendi, ama o bunu kabul etmedi..."Aramızda hala iyi insanlar var" dedi. Aramızda hala güzel adamlar var. Bu yüzden kıyamete hala vakit var. Bir yıkılıştan sonra bir dirilişin ilk kıvılcımları Osmanlı İslam güneşinin batışından sonra yeniden doğuş. Bu doğuşun ilk örnekleri onlar; işaret çocukları. ve yedi güzel adam çıkar onların içerinden bir bir... Biz işaret çocukları onlarla yıkandık arındık. Biz yedi uyurlar onlarla uyandık. Onlarla dirildik. Zarifoğlu deyince aklıma İslam insanının yeniden doğuşu gelir. İlk adı Abdurrahman olan bir cihat eridir O. Onu ilk kez lise yıllarında elime geçen Edebiyat dergisinde gördüm. Bu dergi bana nasıl gelmişti. Edebiyat öğretmeni mi yoksa edebiyatla haşır neşir meslek dersleri öğretmeni mi vermişti, şimdi pek anımsayamıyorum. Üstad Necip Fazıl'ın Büyük Doğu külliyatıyla daha yeni tanışmış onları hasret ve hararetle adeta içerek okumuştum. Edebiyat benim için bir çeşni olmuştu. Hep garipsediğim ama anlamaya çalıştığım bir tavır. İçten gelen bir sezişle iyi niyetli olduklarına inanıyordum. Bu bir iz sürme idi. Üniversite yılarına dek sürdü. Üniversitede Sezai Karakoç ve Diriliş'i tanıdım. Beşir Atalay ve Nazif Gürdoğan'ın gözetiminde Edebiyat evleri... Burada bir gizli mektep vardı. Karakoç'un eserleri özümseniyor Edebiyat yayınları dağıtılıyordu. Yedi Güzel Adam. Bilmem kaç kez Ankara'ya gidecektim. Bir keresinde bu Yedi Güze Adam'a uğradım. Hangileriydi şimdi tam hatırlayamıyorum. Ama içlerinde Zarifoğlu vardı. Konuştuk neler anlattık daha doğrusu neler anlattılar şimdi tam hatırlayamıyorum: Namaz kıldık, beni imam yaptılar, seferi olduğum halde... Bu ahlak ve fazilet sahibi insanları tanımanın mutluluğu içinde döndüm. Sevinçliydim; işaret çocuklarının peşinden gidecektim. Daha çok okuyacak, daha çok çalışacaktım. Menzillere bu inanç ve aşkla varacaktım. Ülke buradan, tam bu noktadan çökertilmişti. İlim kültür ve sanat... Ulema ve Üdeba.. Ümera'nın tefessühü sonra.


"Politika nerede yapılır?"diye sorulsa kimisi mecliste der, kimisi siyasi partilerin binalarında der oysa en iyi ve en güzel politika; eski ismi berber dükkanı, modern ismi kuaför ve eski ismi kahvehane modern ismi cafe olan yerlerde yapılır çünkü buralara eşin dostun gelebileceği gibi birbirini tanımayan her kesimden ve her görüşten insanların yollarının kesiştiği yerlerdir, sohbet edilmeye, çözüm üretilmeye ve dedikodu yapılmaya müsait mekanlardır. Düşünden edemiyor insan, berber, ücret tarifesini tam aynanın karşısına asmış çerçeve içerisinde,"kimse traş ücretini sorup sinirimi bozmasın,"demek istiyor galiba. O da zam yapmış, yapmasa şaşardım zaten adet haline geldi bu iş, nasıl olsa yılda iki sefer asgari ücrete zam geliyor ve diğer zamları tetikliyor doğal olarak. Yaşlısı da genci de keli de aynı ücreti ödüyor keşke "adalet" kelimesini tüm iş yerlerinin kapısından ziyade gönüllerin içine yazabilseydik...