2006 yılının soguk bir Ocak sonu idi. Bonn'da ünlü oryantalist Anne Marie Schimmel anısına organize edilen bir sempozyumda, Avrupa ve İslam konusu ele alınıyordu. İslamın Avrupa'da ikinci aydınlanma dönemini başlatıp başlatılamayacağı ve Avrupa'da yaşayan müslümanların konumu tartışılıyordu. Toplantıya, Avrupa'dan ve Almanya'dan tanınan birçok gazeteci ve entellektüel kişilikler davet edilmişti. Bilhassa konuşmacılar arasında, gerek islam dünyasında gerekse de batı dünyasında çalışmaları ile tanınmış, Prof. Tarık Ramazan, Prof. Muhammed Arqun, Almanya'da yaşayan İranlı alim Dr. Abdulkerim Suruş, eski Almanya Fas büyükelçisi Dr. Murad Hofmann, Prof. Mona Sıddıqi gibi kişilerin yanısıra, alanlarında ihtisas sahibi olan Erfurt Üniversitesinden Prof. Kai Hafez, WDR televizyonundan Prof. Henke ve Almanyanın Sesi'nden Peter Philipp gibi kişilerde konuşmacılar arasında yer alıyordu. Toplantı İngilizce, Fransızca ve Almanca dillerine simultan olarak tercüme ediliyordu. Ama katılanların büyük bir çoğunluğu neredeyse bu üç dilden en az ikisini akıcı derecede konuşabiliyordu. Bunuda tartışma bölümlerde sorulan soruların muhataplarına, doğrudan ana dillerinde sorulmasından farketmiştim. Salonun çoğunluğu pırıl pırıl kadınından erkeğine genç müslümanlarla doluydu. Hepside, umut dolu, hepside heyecanlı hepside vazifelerinin ve taşıdıkları soumluluğun bilincinde, Avrupa'daki yeni bir neslin habercisi gibiydiler. Toplantıya verilen arada ikram edilen Nescafe lerden almak için sırada beklerken, arkamdan yaklaşan kişi, eliyle işaret ederek, Nescafe'nin haram olduğunu içilmemesi gerektiği belirtti. Dönüp baktığımda, bu kişinin az önce son oturumda söyledikleri ile, salondaki o genç müslümanların yerlerinde homurdanmasına sebep olan, Prof. Muhammed Arqun olduğunu farkettim.. Almanca yaptığı için uyarıyı, bende gayri ihtiyari Almanca, gerekçesini sordum! Öylece kaldı. Prof. Arqun'la olan bu diyaloğumuza şahit olan üçüncü bir kişi daha vardı. Sessizce arkamızda durup, gülümseyerek bizi izleyen Dr. Abdulkerim Suruş'tan başkası değildi. Hafifçe kafasını eğerek selam verdi ve bende aynı şekilde karşılık verince oracıkta samimi bir ortam oluşuverdi. Oturacak bir yer bulduk. Kendiside Nescafe almıştı. Ben de Nescafe içiyorum dedi. Ben konuyu fazla uzatmayarak, Dr. Suruş'u da bulmuşken hemen peş peşe İran ile ilgili sorularımı sıralayıvermiştim bile. Eliyle beni durdurarak, Almancasının yeterli, olmadığını eğer farsça veya ingilizce biliyorsam sorularıma kısa kısada olsa cevap vereceğini söylemişti. Ancak ne farsça biliyordum, ne de ingilizcem o anda felsefi-sosyal bir konuyu takip edecek düzeyde yeterli idi. Kısa bir karşılıklı tanışma ve hal hatırdan sonra, görüşmemiz sona erdi. O zaman 3 yıldan beri Almanya'da olduğunu, Berlin'de ikamet ettiğini ve bu dönemi araştırmalar için kullandığını ve fırsatı değerlendirmek istediğini söylemişti. Anne Marie Schimmel Forum'undaki konuşmasında, İslam ile Demokrasinin bağdaştığı yönündeki konuşması ilgi ile dinlenmiş, ancak kendisinden sonra konuşan ve birazda sloganik ifadelerle gençlerin gönlünü fethe çalışan Tarıq Ramazan'ın, Avrupa'nın ikinci Aydınlanmasının İslam ile gerçekleşeceği konulu konuşmasının gölgesinde kalmıştı. Epey bir müddet sesi soluğu çıkmayan Dr. Suruş, 2008 yılındaki açıklamalarıyla gündeme oturmuştu. Kur'an'ın Kelamullah değilde Kelam-ı Muhammed olduğu yönündeki sözleriyle islam dünyasında eleştiri oklarını üzerine çekivermişti. Suruş, Kur'an'ın Hz. Peygamber'in derununda doğan ve O'nun bilgisiyle sınırlı, yüksek seviyede bir ilham olduğu, vs.. gibi açıklamalarda bulunma gayretine girmiş, büyük bir tepki toplamıştı. Hatta Türkiye'den TV kuruluşları bunlarla ilgili programlar yapmışlar konuyu tartışmışlardı. Tabiki Suruş'un bu benzeri açıklamaları içinde bulunduğu toplum açısından islami referans olarak kullanılmakta, onu ve onun gibi düşünenler, batı toplumunda öne çıkarılmaktadır. Nitekim bu yönde bir haber Almanya'nın hükümet kaynaklarınca desteklenen www. qantara. de adlı internet sitesinde Kasım 2012 ortalarında yayınlandı. ( http://de. qantara. de/Freier-aber-weniger-gehoert/20152c21918i1p498/index. html ) Burada yayınlanan haberde, Suruş'un İslam dini açısından Reformist bir düşünceye sahip olduğu, sürgünde yaşadığı, ancak sözlerinin pek az kesim tarafından dikkate alınıp dinlendiği yönünde iddialar yer alıyordu. Aynı şekilde, haberde yukarıda belirttiğimiz Suruş'un 2008 deki Kur'an ile ilgili görüşlerinede yer verilmiştir. Suruş'un düşüncesine göre, Kur'an'ın vahiy olarak inmediğini, peygambere Allah tarafından verilen bir ilhamla yazıldığını, aynı İncil gibi, Kur'an'a da insan elinin değdiğini, aynı bütün insan eli değen eserler gibi, yanlışlar içerebileceğini belirtiliyor haber içeriğinde. Tabiki bu açıklamalar o zaman 2008 de geniş bir infial uyandırmış tepki toplamıştı. Zaten yukarıda linki verilen haber içeriğinde de, Suruş'un bu görüşlerinin, İslam aleminde geniş bir takipçi kitlesinin olmayacağı ve onun tezlerinin hakkında geri kalan müslümanların soru işaretleriyle mesleye yaklaştıklarını belirtilmektedir. Yukarıda sözü edilen haberde, sadece Suruş'dan değil, aynı şekilde Suruş gibi, yurt dışına iltica etmiş, Mohsen Kadivar, Zusuf Eshkavarı gibi, diğer İran'lı reformist düşüncede olanlardan ve onların düşüncesinden bahsetmektedir. Burada derin tartışmalara girmeyip sadece yukarıda linkini verdiğimiz habere atıf yapmakla yetinelim. Yukarıda verilen haberden ayrı olarak, yine 31. Ekim.2012 de FrankfurterRundschau gazetesinde Joachim Frank imzası ile bir röportaj yayınlandı.( http://www. fr-online. de/kultur/iran--die-zeit-der-propheten-ist-vorbei-,1472786,20753736. html ) Röportaj başlığı ilginçti: Peygamberlerin Devri Sona Erdi başlığını taşıyordu. Röportaj yapılan kişi ise, Dr. Abdulkerim Suruş'tan başkası değildi. Okuyucuların hemen aklına, neden bu röportajın konu edildiği sorusu gelebilir. Ancak, gerek Iran'da ki son dönemde yaşanan gelişmeler, gerekse Suruş gibi diğer Exil-Iran'lıların batıda gördüğü rağbet vede İslam Dünyası ile ilgili söylediklerinin ses getirmesi nedeniyle bu röportaj ele alınmaktadır. Röportaja esas metin Frankfurter Rundschau gazetesinin online sayfalarında yayınlanan ve yukarıda linki verilen metindir. Birbirinden ilginç sorulara, Suruş'un birbirinden ilginç verdiği cevaplar, biraz zihnimizi zorlayacak. Röportaj esas olarak İran devrimi ve İran'da yaşananlara ilişkin olsada, söylenen sözlerin günümüzede şamil olması açısından röportaj oldukça can alıcı noktalara değiniyor. Röportaj çevirisi tarafımdan yapılmış, mümkün mertebe manaya sadık kalınarak çevirilmeye çalışılmıştır. Bir çok iranlı entellektüel gibi, bende diktatör şah rejimi karşıtıydım. Umudumuz, bu rejimin bir gün, demokratik, özgür ve hukuk devleti ilkelerini esas alan bir düzenle değiştirilmesi idi. Ancak Şah rejiminin yıkılması ve Ayetullah Humeyni'nin iktidarı devralmasından sonra, bu umutların, sadece bir hayali istek olduğu kendini gösterdi. Sonrasında, bizim devrimimizde, Fransız devriminden, Rusya'daki Ekim devriminden farklı olarak, düşüncel bir temelin eksik olduğunu tespit etmek zorunda kalmıştım. Iran devrimi, teorisi olmayan bir devrim olarak ortaya çıkmıştı. İslam bir slogan, bir parola getiriyor. Ancak, kesin düzenleyici bir çerçeve değil. İslamın, iktisadi düzeni nedir, İslam siyaseti nedir? diye sorulunca, kimse cevap veremiyordu. Elde, tek pratik uygulanma imkanı olarak, şeriat hükümleri, islam fıkhı kalıyordu. İslam fıkhının uygulanması, esasen problemin bir parçası, çözümün bir parçası değil. Her devrim başlangıçta nefret ve hırsın hakim olduğu duygusallıkla, emosyonlarla ilerler. Ama, sadece duygusallıkla toplumların kuruluşunu sağlayamazsınız. Aklın kullanılmasınada ihtiyaç vardır. Bugüne kadar İran'da eksik olan budur. Şeriat hükümleri, tek taraflı olarak insanların sorumlulukları üzerine yoğunlaşmakta ve insanların bireysel haklarını ise, görmezden gelmektedir. Ancak, toplum içerisinde, insanların sorumlulukları ve hakları arasında bir denge oluşturulması gerekir. Kanaatimce, batı dünyasında bu sorumluluklar arka plana atılmaktadır. Diğer taraftan ise, İslam dünyasında, şu anda bireysel haklar için mücadele verilmektedir. Bundan dolayı, arap baharında, gençlerin vatandaşlık ve kişi hakları için çağrıda bulunmalarını sevinçle karşılıyorum. Bu haliyle haklı bir endişe. İşte bu sebeple tekrar vurgulamak istiyorum. Demokrasilerde önemli olan kurumlar, seçimler ve parlamento değil. Demokrasinin kalbi, aynı zamanda, kanun koyucuyu ve idareyide denetleyen, güçlü bir ADALET sistemidir. Soru:İslam Hukuku, şeriat aslında güçlü. Hatta caydırıcı derecede güçlü. Lakin, bağımsız değil. Eğer hukuk politikanın boyunduruğu altına alınırsa, bunun ucunun nerelere vardığı, İran örneğinde görülüyor. Adalet sisteminin dişi çekilmiş, adaletin keskin kılıcı ise köreltilmiştir. Bu işte, İslamla olan problemdir: İslam esaslarını temel alarak, demokratik bir sistemde yerleştirebilirsiniz, despotik bir sistemde. Herşey, nasıl yorumladığınıza bağlı. Kesinlikle! Kuvvetler dağılımı ve güç sınırlaması, serbest seçimler, bütün bunların hepsi islam ile bağdaşmaktadır. Buna karşın, İran'daki rejimin ortaya koyduğu şeyin, bununla alakası yok. İslamın esaslarından, doğrudan doğruya bir demokrasi teorisi ortaya konabilir desem, çok ileri gitmiş olmam. Ancak, diyorum ki; Demokratik bir sistem İslam'a aykırılık teşkil etmez. Bir müslüman, tek bir dini kurala aykırı hareket etmeksizin, aynı şekilde iyi bir demokratta olabilir. Soru:Bu aktuell tartışmalar, bilhassa Kur'an'ın normları açısından ele alındığında, çok daha farklı görünmektedir. Papa 16. Benedikt'in dahi, Regensburg konuşmasında içine düştüğü, Kur'an'ın değiştirilemezliği ile iligili yanlış anlaşılmalarda, bu açıdan değerlendirilebilir. Ekseriyetle, Kur'an Tanrının Sözü olarak kabul görür. Ancak, Tanrı, yazar değilki. Muhammed, tanrının sözü olarak kendisine ulaştırılanları, kendi dilinde yazdı ve bizlere aktardı. Peygamber bu açıdan bakılırsa, Papağan değil, aksine bir arı: Arı balı kendisi üretir, ancak bunun yapabilmek için yeteneği, onu yaratan tarafından, ona verilmiştir. İlave olarak: Kur'an biz insanlar içinde tanrının sözüdür. Öyleyse hepimizin, bu sözleri yorumlamaya ve sözleri manalandırmaya hakkımız vardır. Bu tarih boyuncada böyle olagelmiştir. Hatta, içinde sorumluluk tan bahsedilen konularda Tanrı, vahyi ile söz vermişse veya insanların Tanrı ile tartışmasından bahsediliyorsa, bu hususlarda Kur'an bizi yorum için teşvik ediyor. Eğer insan Tanrı ile tartışabiliyorsa, neden dini ve politikotoritelerle tartışamasın. Tabiki otoriteler, bunları pek duymak istemiyorlar. Ve bu sebeplede, ilgili hususların yer aldığı bölümlerdeki metinleri görmezden gelmektedirler. Bu hususta temel ifadelerle, sınırlı şekildeki tarihi ve değişken ifadeler arasında farkı gözetmek zorundayız. Kimse tekbaşına karar veremeyecek. İslamda hicbir şekilde üstün bir dini otorite yoktur, buda zaten islama has özelliktir, İmamlar bunun üzerinde tartışabilirler, hatta tartışmak zorundadırlar. Bunun neticesinde, alimler, Kur'an'ın büyük kısmı hakkında, zamanın değişimine, içinde yaşanan çağa bağlı olarak, farklı sonuçlara ulaşabilirler. Bu demektir ki bu çok önemli- Kur'an daki A, B, C, D gibi ifadelerin, her hal ve şartta esas alınacağı, önem arzedeceği, sonsuza kadar geçerli olduğu yönündeki kesin tespitler yoktur. İnsanın tanrı olmadığıdır; insanın bu kendini ve gücünü sınırlandırması her dinin, aynı şekilde İslam'ında çekirdeğidir, Öyleki, ölümden sonra bir hayatın olduğu inancıda. Aynı şekilde, dini tecrübeler ve ahlakda temel esaslara dahildir. Bunların haricindeki şeylerin çoğu değişkendir ve İslam'ın esasına ait değildir. Bütün şeriat, ceza hukuku, kadının rolü, mülkiyet ve miras hukuku meseleleri, Siyaset Zamanın şartlarına göre değişken olan, sosyal durumlar, sosyal çevre. Gerçi fundamentalistler, Kur'an'ı kelimesi kelimesine alabileceklerini iddia ediyorlar. Ancak bu doğru değil. Kelimesi kelimesine tefsir/anlamlandırma mevcut değil. Bu sadece sabit bir fikir. Fundemantelistler, kendi fikirlerini öne sürüyorlar ve bunu, kendi düşüncelerine uygun olabilmesi için, Kur'an metni ile harmanlıyorlar. Asıl kaynağa, başlangıç noktasına geri dönüş fikri, tarihte olduğu gibi, din açısındanda çok kötü bir fikirdir. Peygamberler ve din/mezhep kurucuları pluralist değildirler. Onlar dinlerini, sadece kendi dinlerini ilan ederler. Bu böyledir. Ancak, peygamberler devri geçti artık. Ve elimizdeki peygamberlerden kalma çok çeşitli zengin bir miras var. İnanıyorum ki; eğer, yanyana varlığımızı koruduğumuzda, birbirimizden birşeyler öğrendiğimizde, ve hatta, farklı dinlerin unsurlarından, kendimiz birşeyler bir araya getirdiğimizde, dinler/inançlar açısından iyi bir şey yapmış oluruz. Bütünüyle! Ancak bu dermecilik/eklektizizm daha ziyade din eğitimi almış olanlar içingeçerli. Sıradan inananlar için din, birazd, özdeşlikle/kimlikle ilgili. Bizlerden pek azımız, çift yada bir çok kimlikle yaşamayı isteriz yada yaşayabiliriz. İşte bunun için, müslüman severek müslüman kalıyor, Yahudi bir yahudi, hristiyanda bir hristiyan olarak.


Dunyabizim. com kültür portalı tarafından Bahçelievler Belediyesi'nin katkılarıyla Bahçelievler Necip Fazıl Kısakürek Kültür Merkezi'nde düzenlenen Dünyabizim Buluşmaları'nda her ay kültürümüzün farklı alanlarında söz sahibi insanlar konuk ediliyor. Kültür hayatımızın dünü ve bugününün masaya yatırıldığı Dünyabizim Buluşmaları'nda konuk konuşmacılar bir gelecek projeksiyonu da çiziyorlar. Ayrıca her programda belirlenen konu başlığıyla ilgili çekilecek olan 3-5 dakikalık sokak röportajları da gösteriliyor. Aralık ayı Dünyabizim Buluşmaları etkinliğinin konusu ise Geleneksel Sanatlarda Usta-Çırak İlişkisi ve İcazet Müessesesi". Yazar Ömer Lekesiz'in yöneteceği söyleşide ebrucu Alparslan Babaoğlu, nakkaş ve müzehhib Semih İrteş ve hattat Mahmut Şahin konuşmacı olarak yer alacaklar. 23 Aralık Salı günü saat 19.30'da Bahçelievler Necip Fazıl Kısakürek Kültür Merkezi'nde başlayacak etkinliğe katılım serbesttir. Türk yazar, eleştirmen İlk ve orta öğrenimini Yozgat'ta tamamladı. Ankara Meslek Yüksekokulu Kamu Sevk ve İdaresi Bölümü'nü bitirdi.


Sitemiz editörlerinden öykücü Selvigül Kandoğmuş Şahin'in GÜLENDAMIN RENKLERİ ile HAYIRLI HABERadlı öykü kitapları on beş yıllık bir aradan sonra, Okur Kitaplığı tarafından okurlara yeniden sunuldu. Gözleri bu dünyaya kapalı ama ruhu güzelliklere, rengarenk bir şiirli evrene kapı aralayan Gülendamın hikayesini okuyacaksınız bu kitapta. Duyguların şiirden el alarak betimlendiği içtenlikli bir hikaye atmosferinde genç kızların kaderinden, yaşlılığın deneyimle yıllanmış ağır hüznünden, metinleri bir kartpostal griliğinde kaplayan İstanbul manzaraları eşliğinde yaşanan aşklardan, Selvigül Kandoğmuş Şahin, Hayırlı Haber kitabıyla insanoğlunun alınyazısından devşirdiği hikayeler demetine yeni izlekler ekliyor, hikayeciliğine yeni bir damar açıyor. Bu kitapla Şahin'in konuları çeşitlenip renkleniyor, derinleşiyor, farklılaşıyor. Artık bir deprem uğultusunu derinden duyduğumuz gibi dışımızdaki dünyaya da daha duyarlı hale geliyoruz. Savaşların, yoksullukların, kıyımların, zulümlerin olduğu bir dünya bu. Bu dünyanın yanında bireysel konulara da eğiliyor Şahin, genç kızların hayat kadar ağır dramlarından haberdar olduğumuz üzere, kısmetini bekleyen, kıskanan, ama aynı zamanda mücadeleyle, özveriyle, sabırla hayatını şekillendiren gençkızların da yaşadığı yoğun acılara tanıklık ediyoruz. Bu arada, yaşlıların yaşanmışlık içeren derin iç duygu durumlarından da haberimiz oluyor, etkileyici bir hüzün eşliğinde. Özcümle Hayırlı Haber, Şahin'in hikayeciliğine yeni konular, izler, izlekler taşıyan bir toplamı içeriyor. Bugünün Türk Hikayeciliğinde Selvigül Kandoğmuş Şahin'in geldiği ve ulaştığı aşamayı görmek için Hayırlı Haber'i okumak elzem olduğu gibi, dışımızdaki cerayan eden olaylara dair kavi bir bilinç yüklenmek için de bir farkındalık oluşturacaktır.


Bahar geldi, diriliş ve esenlik sağan bahar... Rengarenk çiçeklerle bir başka karşılıyor baharı İstanbul. Nisan bizleri sağanak sağanak sonbahar yağmurlarından, ikindi serinliklerinden, güneşe, yıldızlara, keşif bekleyen yaz gecelerine taşımak için geliyor. Hayata daha bir tutunma duraklarındayız. Hayatı doyasıya yaşama, haz iklimlerini an an solurken daha bir bağlanıyor, kök salıyor ve arzularla ve ihtirasla palazlanmış günlere açıyoruz gözlerimizi... Tam da hayata tutunma duraklarının en dayanılmaz anlarında gelir ölüm haberleri. Aniden, nereden çıktı bu der gibi şaşkın donup kaldığımız demlerdeyizdir. Baharla açan çiçeklerin rayihalarıyla Nisan'ın bakir güneş ışıklarıyla şaşkın yakalar bizleri ölüm haberleri... Aylar önce kırık dökük konuşuyoruz. Nisan diyorum, belki nisan olabilir... Nazikçe davet ediyor. Sesinin titreyişlerinde güçsüzleşen an an tükenen bedeninin sızıları yüklü sanki. Fazla konuşmak istemiyorum. Nisana ayarlı bir randevu alırken Gülseren kardeşimden, nereden bilebilirdim kendisi Rabbine Nisan güneşinin bakir aydınlığında yürüyecek. O çoktan randevusunu almış. İnşirah Suresi'ni okuyarak büyüttüğü kalbiyle adım adım yaklaştığı Rabbine giderken bile güller sererek gidiyor. O'nunla tanışmamış olmanın bahtsızlığını yaşadığım şu saatlerde, ölüm haberini almak yüreğimi titretse de biliyorum, Her güçlüklü bir kolaylık vardır diyen Rabbine bağlılığını ve sadakatini sürdüren Gülseren kardeşim, en çok sevdiğine kavuşmuştur. Her gün giderek güçsüzleşen bedenimle arta kalan kıpırdayışların hakkını vermeye çalışıyorum. Derken Elbette her güçlükle birlikte bir kolaylık vardır. Diyen Rabbine sığınıyor. Bedeni an an eridikçe o, davasını büyütmenin telaşında. Hak ve hakikat yolcusu olmanın misyonu omuzlarında Güldeste Derneği'nin çalışmalarını büyük gayretlerle sürdürüyor. Ve Rabbim onun sadrını genişletiyor, işini kolaylaştırıyor, dilindeki düğümü çözüyor. Onca eli, ayağı, bedeni sağlam ama yüreği yaralı ve engelli insana rağmen, Rabbinden aldığı ilham ve hızla büyütüyor yüreğini, Gülseren'i durdurmak mümkün değil. Kimsenin yapamadığını yapıyor gurbet ellerde, kimselerin çalmadığı kapıları çalıyor, çalışkanlığı ve azmiyle gençleri büyüleyen solgun bakışlarıyla kapılar açılıyor önüne... Kapılar açıldıkça yollar açılıyor. Senai Demirci'nin deyimiyle, yollara güller seriyor Gülseren. Yollara, gönüllere, kızgın asfaltlara, batının ortasında kalmış, modern bunalımların eşiğinde sıcak insan yüzlerine hasret gençliğin önünde yürüyerek güller seriyor. Kendi kalbine bakamayanın yaşamı bulanıktır; kendi yüreğine bakabilme cesareti gösterenler gönlünün muradını keşfedenlerdir. Dışarıya bakan rüya görür, hayal dünyasında kaybolur, içeriye bakan uyanır, kendini keşfeder. Kendine yürüyenlerdendi Gülseren, kendine, yüreğine yürümeyi yüreğinin imkanlarına kavuşmayı keşfedenlerden... O nedenle Jung'ında belirttiği gibi bulanık yaşamadı. Hayat duru bir ırmak gibi aktı onun fersiz, an an tükenen bedeninde... Ama o bu tükenişe aldırış göstermeden hep koştu, Hakikate, aydınlığa, umuda koştu. En önemlisi de kendi yüreğine bakabilme cesareti gösteren ender insanlardan birisi olarak aşkın olana koştu; aşık oldu, evlendi hayatı doyasıya yaşadı. En önemlisi gençliğin önünde rüyalar görmeyen, gerçeğin ta kendisi olarak dimdik duran, hayal aleminde kaybolmaktan ziyade kendi rüyasını gerçekleştirmeyi seçenlerden oldu... Şüphesiz, her güçlükle bir kolaylık vardır. Öyleyse sıkıntıdan kurtulduğun zaman sağlam dur ve yalnız Rabbine sevgiyle yönel. Gülseren kalbiyle sevgiyle yöneldiği Rabbine sağlam, erdemli, hakikatli bir duruşla yürüdü. İnşirah Suresini okudu. Okumakla kalmadı yaşadı. Tüm azalarına, hayat damarlarına bu ayeti akıttı. Ve hayatı ibretlik, yaşamı ibretlik kardeşimizin arkasından haberler: Ölümüyle Duisburg'u adeta yasa boğan Gülseren Gümüş için dün, Duisburg' ta cenaze namazı kılındı. Gülseren Gümüş'ü son yolculuğuna uğurlamak isteyenler, cenazenin kılınacağı Duisburg DİTİB Muradiye Camii'ne akın etti. Oluşan yoğun kalabalığa cami avlusu yetmeyince cenaze namazı, caminin yanında bulunan boş alanda kılındı. Öğlen namazını müteakiben kılınan cenaze namazında T. C Düsseldorf Başkonsolosu Fırat Sunel ve Din hizmetleri Ateşesi Ramazan Ilıkkan, Gülseren Gümüş'ün yaşamına dair konuşmalar yaptılar. 1971 Reşadiye Tokat doğumlu yazar Lise ve Üniversiteyi İstanbul'da bitirdi. Kısa süre muhabirlik ve öğretmenlik yaptı. Bağcılar ve Bahçelievler Kültür Mdlüklerinde görev aldı. Pamuk Şekeri Çocuk Dergisi'nin genel yayın yönetmenliğini yaptı. Edebistan Sitesi'nin söyleşi editörlüğünü bir süre sürdüren yazar İstanbul Yazarlar Birliği Yönetim Kurulu üyeliğinde bulundu.


Hacı Şair'in beşinci sayısı da mutluluk getirmedi. İnsanın zoruna o gitti. Hacı Şair'in beşinci sayısını da Nazmi Cihan Beken ve Liman Mehmetcihat hazırladı. Komet'le yeni kitabı Momet hakkında Nazmi Cihan Beken konuştu. Ayrıca, İlhan Berk'in Komet'e bir mektubu da bu sayıda okurla buluşuyor. Hayriye Ünal, yeni başladığı "Kanonun Dışında" bölümünde ilk kitabı 1958'de yayımlanmış Faruk Ergöktaş'ın şiirlerini inceledi. Bu bölümde, Ergöktaş'ın şiirlerinden örnekler de yer alıyor. Rahman Yıldız, birtakım genç şairlerin portresini çizdi. Ekrem Sivri, ahır sosyolojisine giriş yaptı. 12 öfkeli guş, guş yaz guş. Görsel şiirler: Derya Vural, Rahman Yıldız, Lrik Marx Valentinos, Ulaş Karadağ ve Liman Mehmetcihat. Hikayeler: Saba Kırer, Müzeyyen Çelik, Manolya Gürocak, İpek Mecit ve Hayriye Ünal. Çeviri şiirler: Rainer Maria Rilke, Peter Huchel, James Kavanaugh ve Niels Hav.


Attila İlhan, 'Hangi Sol'unu 1970'te, 'Hangi Batı'sını 1972'de yayınlamış; siyasi görüşleri ahir ömründe uluSol bir çizgiye otursa da birinci kitabıyla sorulması gerekeni ilk soran olmakla adını yerli yayıncılığın tarihine yazdırmayı başarmıştı. Elbette bir Solcu olarak 'Hangi Batı' diye sorması da önemliydi ancak o, 'Hangi Sol' sorusunu daha anlaşılır kılmaya yönelik olduğundan tali bir soru olarak kaldı. Çünkü 'Sol' her şeyden önce Batı'nın asi, delişmen, romantik ve yıkıcı çocuğuydu. İyi bir Solcu olabilmenin ya da Sol'u doğru okuyabilmenin yolu öncelikle Batı'nın ne olduğunu, Sol bir perspektifle nasıl anlaşılması gerektiğini iyi bilmekten geçiyordu. Attila İlhan'ın yaklaşık yarım asır önceki 'Hangi Sol' sorusu, SYRİZA yani Radikal Sol İttifak'ın Yunanistan'daki son seçim başarısıyla birlikte CHP'nin iktidara taşınması yolundaki yeni bir umudun nesnesi olarak birkaç gündür tekrar sorulmaya başlanmış ancak bu Sol'un /Solculuğun sorgulanması değil, kendilerini AK partili olmama nedeniyle solcu sayan ve CHP adına seçim başarısı kazanmaya yeşillenenlerin sorusu olmakla bu kez amuda kaldırılarak sorulmuş oldu. Öncelikle bu soru Sol entelektüeller tarafından sorulmuyordu. Daha doğrusu orta yerde onu sorabilecek bir Sol entelektüel yoktu. Çünkü eksik kaçak da olsa Sol entelektüeliyeti temsil eden Birikim'deki 'baba' yazarların düşünmeyi başka bahara erteleyerek Ak Parti'ye duydukları kinle tipik bir sokak küfürbazlığına savrulmaları yüzünden Sol'un entelektüel dairesi zaten kapanmıştı. Türkiye milletinin inanç değerlerine muhalefet etmeyi, Türkiye'nin istikrarına kast etmeyi, azgınlıklarına, taşkınlıklarına, küfürbazlıklarına, eşkıyalıklarına set çekilmesini özgürlük kısıtlaması olarak anlayan, Paris olayını Madımak'la eşitleme ucuzluğunu büyük bir düşünsel icat sayan birkaç işgüzar ekran bülbülü soruyordu. Muhatapları arasında ise Solculuk nedeniyle az bir bedel ödeyip çok yaygara çıkarmış birkaç eski tüfek bulunuyordu. Öylesine eski tüfeklerdi ki, örneğin onlardan biri 'Alexis Tsipras başarılı olabilecek mi?' diye sorulduğunda 'Sabahattin Ali'yi kim neden öldürdü iyi bakmak lazım' diye karşılık veriyordu. Dolayısıyla 'Hangi Sol' sorusu, bunu sormayı hak edenler tarafından sorulmadığı, sadece CHP için arzulanan bir seçim başarısının rüyası olduğu ve malum medyanın haber-yorum programcılarının konu sıkıntısı çektikleri bir zamana denk geldiği için sorulurken amuda kaldırılmış oldu. Buradaki absürdite o kadar net ki, SYRİZA ile CHP'nin benzemezliği üzerinden ayrıca konuşmak her şeyden önce 'ispat' kelimesine karşı haksızlık etmek olacaktır. Üstelik CHP, onu 'Ortanın Solu' ve bilahare 'Sosyal Demokrat' olarak niteleyen liderlerinden çok çok uzağına düşmüş bir parti iken, 'neren çıktı bu Hangi Sol sorusu' diye de düşünülebilir. Doğru soru, doğru cevabın şartıdır. Doğru soruyu ille de yanlış bir cevabın şartı kılmaya kalkışmak da açık bir art niyetin göstergesidir. Sol'un entelektüel yetersizlik nedeniyle kendi Solculuğuna sahip çıkmaktan aciz olduğu şu zamanda, kendisine mahsus özel ve nitelikli bir sorunun imalar, kelime oyunları eşliğinde amuda kaldırılmasıyla CHP'nin hırslarına peşkeş çekilmesi ise tek kelimeyle üzüntü vericidir. Türk yazar, eleştirmen İlk ve orta öğrenimini Yozgat'ta tamamladı. Ankara Meslek Yüksekokulu Kamu Sevk ve İdaresi Bölümü'nü bitirdi.


Ne pişkin ve ne yüzsüz elemanlarmış meğer! Ayak oyunlarının, kumpasın, desisenin, dalaverenin, fitnenin, sahtekarlığın, istismarın, adaletsizliğin, haksızlığın, çirkinliğin ve çirkefliğin dibini buldular ama yine de çırpınmaya devam ediyorlar. Kimden olacak, 17/25 Aralık'ta kendi elleriyle oluşturdukları bataklığa gırtlaklarına kadar gömülmüş Paralelin Haşhaşi taifesinden söz ediyorum. Elbette bataklık tabiatı gereği çırpınanı sever. Kendi bataklığını oluşturana ve onda çırpınana ise verilebilecek isimler üç aşağı beş yukarı bellidir. Birkaç gün önce kanaldan fare kurtarma operasyonuna benzeyen kalkışmalarına bakınız örneğin. Başından beri devlet içinde devlet, hukuk içinde hukuk icat etme çırpınışındaki elemanlar tezgahladıkları yeni oyunla örgütlü olmak ve milletin huzuruna, selametine yönelik operasyonları gayretle sürdürmekten başka bir şey yapmadıkları halde, kendilerini mağdur ve dolayısıyla maznunun yanında gösterme komikliğinden de hiç vaz geçmiyorlar. Önce operasyon çekip, ardından koro halinde komikliklerine ciddiyet yükleyerek hükumeti ve dolayısıyla AK Parti'yi karalama kampanyalarına hız veriyorlar. Diğer bir söyleyişle, hangi zaman ve zeminde, nasıl bir içerik ve biçimde olursa olsun ürettikleri her oyunla AK Parti'yi ve onun ak iktidarını hedef alıyorlar. Adları ve rolleri bozacının şahidi şıracıya çıkmış ekip de AK Parti'yi kötüleme yönünde görüş belirticiler olarak zaten hazır kıta halinde bekliyor. Sayılarında dünden bugüne hiçbir artış gözlenmeyen ve örgüt medyasının mikrofonunu görünce Pavlov'un Köpeği'nce tepki vermekle yükümlü olan bu ekip, örgütün bir taşla çok kuş vurma vaadinde kendilerine isabet edebilecek kuş adedini hayal ederek goygoyculukta zirve yapıyor. 1-Seçim ortamında iktidarı devlet yönetiminde acze düşmüş göstermek; bu sayede, bir oy daha fazla alabilmek için deli divane olan muhalefetin desteğini alarak bu iddiayı güçlendirmek. 2-Medrese-i Yusufiye kavramının istismarıyla, örgüt elemanlarına inanç desteği sağlamak ve giderek bundan Haşhaşilere özel bir Alkatraz Kuşçusu efanesi üretmek. 3-AK Parti'yi seçim çalışmalarından alı koymak; enerjisini ve ilgisini çıkarılmış ve çıkarılacak yeni sorunların çözümüne harcatmak. 4-Paralel medyanın imkanlarını tek elde toplayarak, kendilerini muhalefeti başarıya taşıyan partisiz bir parti olarak konumlandırmak; ola ki, seçim sonucunda bir başarı ortaya çıkarırlarsa, onun ilk sahibi olarak siyasi istikamet belirlemede öncelik hakkını kazanmak. 5-Tutmayacağı belli olan yargı darbesi ez kaza tutarsa, örgüt elemanlarını ivedilikle kurtarmak; bununla elemanlarına her koşul ve şartta sahip çıkan sağlam bir örgüt görüntüsü oluştururken, yeni operasyonlar için de yedek güç kazanmak. 6-Dışarıya karşı Türkiye'yi kargaşa içinde göstermek; onları Türkiye üzerindeki şer planlarını uygulamaya cesaretlendirmek; kendilerinin de gerekli taşeronluk hizmeti için hazır bulunduklarını teyit etmek. Örgüt medyasına baktığınızda, ilgili elemanların söz konusu hedeflere ulaşılabilmesi için nasıl gruplandırıldıklarını ve onların ödevlerini yerine getirmek için nasıl çırpındıklarını açıkça görebilirsiniz. Yukarıda dedik ki, Haşhaşiler kendi elleriyle oluşturdukları bataklıkta çırpınıyorlar ve bataklık da tabiatı gereği bunları seviyor. Allah'ın izniyle bu hal ve gidişata göre uğrayacakları gazap da mukadderdir. 1-Haşhaşiler ayetleri ve hadisleri bile kendileri dışındaki müslümanlara küfretmek amacıyla kullanıyorlar ve bu nefreti zorunlu kılan dilden vaz geçmeleri muhal görünüyor. 2-Örgütün çıkarlarını ve uluslararası taahhütlerini koruma ve kollama adına, insaf ve vicdanı tümüyle rafa kaldırdıklarından, AK Parti'yi her kayıtta ve şartta yıpratmak Haşhaşiler için siyasi bir ibadete dönüşmüş bulunuyor. 3-Göbek adları haline gelen pişkinlik ve yüzsüzlük, Haşhaşileri, şerli her plana, oyuna, kumpasa, fitneye bağlı tutuyor. 4-Seçime kadar Haşhaşilerin hiç boş durmayacakları, en küçük bir fırsatı bile kaos üretme yönünde kullanacakları aşikar olduğundan, selamlarına, mütebessim kelle halindeki sırıtkan duruşlarına, sureti haktan görünme çabalarına, mağdur ve mazlum triplerine asla ve asla itibar edilmemesi, aldanılmaması gerekiyor. O zamana kadar Haşhaşilere karşı tedbir farz, mücadele esastır. Türk yazar, eleştirmen İlk ve orta öğrenimini Yozgat'ta tamamladı. Ankara Meslek Yüksekokulu Kamu Sevk ve İdaresi Bölümü'nü bitirdi.


Hatice Ebrar Akbulut Öykü, Deneme ve Edebiyat Sanat Söyleşileriyle bildiğimiz bir yazar... Kitaplaşması beklenen öyküleri bir ilk kitap olarak geçtiğimiz günlerde Muhit Kitap'tan yayınlanan Hatice Ebrar Akbulut, kendine özgü bir içtenlikle edebiyata emek veriyor. On öykünün yer aldığı Uslanmış Gönlün'de yazar gerçek bir anlatıcının farklı bakış açılarını kullanarak, incelikli bir dille hayatı ve insanı içe dokunan, iz bırakan öyküleriyle anlatıyor. Yazar ne kahramanlarına ne de öykülediği meselelere, öykünün taşıyamayacağı yükler yükleyerek büyüteç tutuyor ne de hiçbir hali, durumu olduğundan fazla göstererek abartıyor. Bir kış günü bir pencereden kuşların dünyası temaşa edilirken içimize pencereler açılıyor. Açılan bu pencerelerde sadece kuşların dünyasını değil, onların dünyasından kendi ruh halimizi de görüyoruz. Ölüm bir çocuğun gözünden anlatılırken özenle korunmuş bir çocuk bakışıyla dile getiriliyor. Sevdası elinde kalmış yaralı bir kadın ya da kendini aşamamış, kendinde kalmış narsist bir şair anlatılırken sahiden ruhu yaralı bir kadın karakter ile sahiden kendinden çıkamamış, olmamış bir adam bütün karakteriyle gözümüzde beliriyor. Sahicilik Uslanmış Gönlün'deki on öykünün temel unsuru. Bu öykülerin kimi zaman duygu itibariyle kimi zaman da olay örgüsü itibariyle birbirine ulandığını, bağlandığını söyleyebiliriz. Örneğin köy meydanı birkaç öyküde birden karşımıza çıkar. Kuşlar ve kar bazı öykülerin temel imgesidir. Kitap ve okumak temalı öyküler, duygu ve düşünce yönünden birbirine bağlanır. Bu nedenle Uslanmış Gönlün çağrışıma dayalı bir anlatımla örülüdür.


Yaşam yolculuğu içerisinde kendini anlamlandırmaya çalışan her birey, bunu yaparken her an kendisiyle yüzleşir ve içsel döngülerle oluşan gerçeklikler kişiliği oluşturan gerçeklikler olarak belirginleşir. 'Kendi olma' sürecinde gölgeyle-asıl, hayalle-gerçek arasındaki geçişler ve gelgitler kişinin kimliğini oluşturan en önemli etkenlerdir ve kişi bu bağ nedeniyle devingen bir hal içinde kendini arar durur. Öğrendikleri ve benliğine, hafsalasına yansıyanlarla kendi yönünü bulmaya çalışır. Rüyalar sadece bireyin varlığı üzerinde etki oluşturmakla kalmaz, aynı zamanda bireyin içinde bulunduğu toplumları da yönlendirme gücüne sahiptirler. Herhangi birinin rüyası, toplumun gelecek kaderi olabilir ve günün birinde gerçekleşebilir. O nedenle bütün toplumlarda rüyalar yaşamın önemli bir yerine oturur ve her zaman gerçekliğe kapı aralayan gizemler olarak görülürler. Rüyaların gerçeklikle ilişkisi, geleceği anlamadaki rolü, geleceği yönetmekteki gücü insanlık tarihi içerisinde önemli bir tartışma konusu olmuştur. "İnsan neden rüya görür, rüyalar bir şeylerin belirtisi veya yansıması mıdır, rüyaların gerçekliklerle ilintisi var mıdır, geleceğe işaret ederler mi, onlar üzerinden geleceğe hakim olunabilir mi?" gibi sıkça sorulan sorular yalnızca psikanaliz alanında değil, sosyal bilimlerde de sürekli karşımıza çıkar. "Rüyalar" adlı kitap bu türden sorulara cevap arayanlar için önemli bir kaynak. Freud ve Adler'den sonra "derinlik psikolojisi"nin en önemli ismi olan ve analitik psikolojinin de kurucusu kabul edilen Carl Gustav Jung'un, "Rüyalar" adlı eseri onun çeşitli sunumlarının yanısıra rüyalar hakkındaki görüş ve düşüncelerinin yer aldığı makalelerinden derlenmiş. Yetmiş dokuz yaşındayken "Yıllar boyunca her yıl yaklaşık 2 bin rüya analiz ettim ve bu konuda ciddi bir deneyim kazandım" diyen Jung'un birebir tecrübe ve görüşlerinden oluşan "Rüyalar" isimli bu eser çeşitli gruptaki insanların rüyalarının analizine dayalı olması nedeniyle aynı zamanda psikanaliz alanında önemli bir saha eseri sayılabilir. Dindar bir aile içinde yetişen Jung'un çocukluğu gizemli ve korku dolu rüyaların sıklığı içinde geçer. Rüyalarla ilgisi bu yıllarda başlar. Aile içinde din görevlilerinin bulunması, onu genç yaşta rüyalarla içiçe geçmiş çeşitli din ve kültürlerle tanıştırır. 6 yaşında Latince öğrenmeye başlar, dil bilime ve edebiyata, özellikle antik edebiyata derin bir ilgi duyar. Bu ilgisi sayesinde pek çok modern Avrupa dilinin yanı sıra eski ve yeni doğu dillerini de öğrenir. Onların kutsal kaynaklarını kendi dillerinden okur, inceler. Çocukluğunun geçtiği aile ortamında rüyaların önemli bir yer tutması onun rüyalara olan ilgisini artıran en önemli etkendir. Genç yaşlarda dinlerin ve mitolojilerin rüyalarla ilişkisini anlamaya akıl yorar. Bu çağda edindiği mistik bilgileri ve çeşitli gözlemleri ileriki yıllarda rüya çözümleri için kullanır. İlk kariyer seçimi arkeoloji olmasına rağmen, Basel Üniversitesinde Tıp okuyan Jung, ünlü nörolog Krafft-Ebing'le çalışırken kariyerine psikiyatride devam etmeye karar verir. Mezuniyetinin ardından Zürih'teki Burghoeltzli Akıl Hastanesinde görev alan Jung, burada şizofreni uzmanı Eugene Bleuler ile birlikte çalışır. O sıralarda bir Freud hayranı olan Jung, onunla 1907'de Viyana'da tanışır. Önceleri Freud'un rüyalar hakkındaki düşüncelerine oldukça değer veren Jung, daha sonraları Freud'un rüya çözümleme/analiz yöntemlerini yeterli bulmaz, başka yöntem arayışlarına girer. Sigmund Freud rüyalarımızın arzularımızla senkronize bir gelişim gösterdiğini, temelde bilinçaltına yerleşen tüm dürtü düşünce ve arzuların rüyaların oluşumunun kaynağı olduğunu, rüyaları bunların şekillendirdiğine inanıyordu. Başlangıçta Freud gibi düşünen Jung, psikanalize getirdiği eleştirilerin benzerlerini Freud'un rüyaya ilişkin bu görüşleri için de söz konusu eder. "Onun rüya yorumlaması, bireyin bastırılmış kişisel geçmişiyle ve çocukluk arzularıyla sınırlıdır", "Freud'un cinsellikle ilgili fikirleri o kadar elastik ve belirsiz ki neredeyse her şeyi içerebilir." der. Rüyaların bilinç ve bilinç dışının dengelenmesi yöntemleriyle çözümlenmesi gerektiğini belirten Jung, yönteminde kolektif bilinç altını da kurcalar. Dengeleme sisteminin yanısıra kolektif bilinç altını da yönteminin önemli bir parçası haline getirir. Geçmişin rüyalarının yeni kuşaklara atalarının genleri yoluyla aktarıldığına inandığı için rüya çözümlemelerinde geçmişe ait rüyalardan, onların ait olduğu bir din ve kültürün olası etkilerini ele alır, onlardan yararlanır. Jung'un görüş ve bazı araştırmalarının yer aldığı "Rüyalar" adlı eser aynı zamanda Jung'un, Freud'un görüşlerine eleştirel yaklaşımı olarak da değerlendirilebilir. Zira Jung, analizlerinde Freud'un rüya çözümlerindeki görüşlerine sık sık atıf yaparak, çeşitli yönlerden ona eleştiriler getirmekte. Kitapta sadece Jung'un rüyalar hakkındaki tanımları yer almıyor. Çeşitli sınıflara ayrılmış onlarca rüyanın analizi eserin büyük bir bölümünü oluşturuyor. Çözümlemelere konu olan bu rüyaların bir çoğunda sembollerin derinliklerine iniliyor ve sık sık kolektif bilince başvuruluyor. Mandala rüyalarının çözümleme örneklerinde onlarca metin, figür, şekil, resim, heykel, gravür, sembol ve çizime yer veren Jung bu sembollerin anlamlarını, genetik kodlarla bilinç dışı olarak gelecek rüyalara etkilerini ele alarak, bu rüyaları görenlerin ruhsal durumlarını tahlil ediyor. İstanbul doğumlu. Edebiyat alanında, kitap eleştiri, analiz, deneme yazıları yazıyor. Ayna İnsan Kültür ve Edebiyat Dergisi'nin İmtiyaz Sahibi ve Genel Yayın Yönetmenliğini yaptı. Halen serbest düzeltmenlik ve editoryal çalışmalar yapıyor. Star Gazetesi, Yeni Şafak Gazetesi, Karar Gazetesi, Hece Edebiyat Dergisi, İtibar, Şiar, MOCCA Dergisi, Edebistan'da aktif olarak çalışmalarını sürdürmektedir. Yazarın spesifik portre çalışmaları da bulunmaktadır.


İtibar dergi, ikinci yılının son sayısında geçtiğimiz günlerde kaybettiğimiz Sedat Umran'ı ve Coşkun Aral'ı gündemine alıyor. İtibar, usta çizer Hasan Aycın'ın çizgilerini yayınlamaya devam ediyor. Türk şiirinin önemli isimlerini bir araya getirmesinin yanı sıra, genç isimlere yer vermesiyle tanınan dergi bu ay da yeni imzalara sayfalarında yer veriyor. Furkan Çalışkan'ın Son Müdahale şiiriyle açılan şiir bölümü Cevdet Karal'ın Siyah Valiz, Said Yavuz'un Cephede Son Asker ve Suavi Kemal Yazgıç'ın Annemin Son Hıdrellezi başlıklı şiirleriyle devam ediyor. Bu sayının diğer şairleri ise, Orkun Elmacıgil, Yağız Gönüler, Emel Özkan, Muzaffer Serkan Aydın, Salim Nacar, Murat Özel, Ertuğrul Gazi Demir, Tuba Kaplan, Fatma Şengil Süzer, Reha Akeloğlu, Sadık Altan ve Kazım Berkay Özkardaş ise ilk kez İtibar'da şiir yayınlamaya başlayan genç isimler olarak yer alıyorlar. Derginin Eylül sayısının öykü sayfalarında ise Işık Yanar'ın Mezarlığa Bakan Sandalyeler, Aykut Ertuğrul'un Garip Azzam, Müzeyyen Çelik'in Yetiş Mihrimah Hanım Yetiş, Numan Altuğ Öksüz'ün Pembe Gülüşve Zekiye Yaldız'ın Sinek öyküleri bulunuyor. Zeki Bulduk ise altı kısa öyküyle okuyucusuyla buluşuyor. İtibar'ın Eylül sayısında usta savaş fotoğrafçısı Coşkun Aral ile Ali Görkem Userin konuşmuş. Ortadoğu'nun bu karanlık günlerinde önemli tespitler ve bilgiler içeren bu söyleşi derginin öne çıkan metinlerinden birisi. Mustafa Ruhi Şirin'in 7 Ağustos'da kaybettiğimiz şair Sedat Umran ile ilgili tuttuğu günlükleri de dikkat çekiyor. M. Fatih Andı şiir üzerine yazmaya bu sayıda da devam ediyor. Andı bu kez Sezai Karakoç'u yazmış. N. Ahmet Özalp Geleneksel Hikayeler: Hikaye-i Mevlid-i Şerif'ten Hikaye-i Geyik ile Eylül sayısına katkıda bulunan bir diğer önemli isim. Derginin bu ayki düşünce yükünü ise İhsan Fazlıoğlu, Emre Bağce ve Atasoy Müftüoğlu taşıyor. Hüsrev Hatemi Aile Konusu, Ercan Yıldırım Aktüel İslamcılığın Kaynakları, Yusuf Genç İbrahim Paşalı'dan Alıp da Hiç Veremediğim, Zeynep Kot Tan Kapitalistleşmenin İki Osmanlı Veçhesi: Felatun Bey ile Rakım Efendi, Samed Karataş Pulbiber Mahallesi, Büşra Dilek Problemli Deha: Dostoyevski, Güven Adıgüzel Sonsuza Dek Bruce Lee ve İbrahim Tenekeci Paranın Seyri ve Koleksiyonculuk yazılarıyla İtibar'ın Eylül sayısına katılan diğer isimler.


Zaman ve mekan ilişkisi, insanın konumlanışı idrak sınırlarımızı sarsıyor. Paris Kitap Fuarı, frankofon ülkeler koleksiyonu gibi... Fransız kültürüne, kendi dışındaki dünyaya kapalı görünümüyle kibre varan elitizminin kokusu sinmiş gibi... Kuzey Afrika'dan, kara Afrika'dan gelen ülkelerin kültürel zenginliğinden, özgünlüklerinden çok Fransızca'nın ve kültürel kolonyalizmin izlerini taşıyor. Fransızlar kolonileştirdikleri halkların yerli kültürlerine saygı göstererek kabul etmek yerine, dillerine, kültürlerine yabancılaştıkları oranda onlara yer açıyor adeta. Yüzyıllık bir sömürge yönetimi pek çok ülkenin resmi dilini, aydınların zihinlerini de değiştirmiş. Çocuk kitapları bile Fransızca. İngilizce'nin daha farklı yöntemlerle gerçekleştirdiği, daha geniş ölçekli dönüşümle rekabet hali fuarda hemen göze çarpıyor. Paris Kitap Fuarı'ndan sonra Sevilla, Kurtuba ve Gırnata'ya uçmak modern öncesi Avrupa'nın farklı olanı yok ediş tecrübesine tanıklık etmekti. Endülüs sadece bir medeniyetin acı ve zorla imha edilmesinin değil, aynı zamanda modern Avrupa'nın ötekileştirici, farklılıklarla bir arada yaşama tecrübesini reddediş tarihinin kodlarını çözmekti. Sanki ne Paris Kitap Fuarı'nın tekdüze frankofon havasından, ne Endülüs'ün hüzün veren geçmişinden, ne Alman kültür hegemonyasının ezici tutumundan etkilenmiş görünüyorlar. Her gittiği yerde mutlaka birilerini bir araya getiren, dert dinleyecek birilerini bulup başına iş açarcasına yardıma koşan Bahaddin, yeni yerleştiği Avrupa'da da boş durmayacaktı. Zaten Türkiye'den de ilgilendiği gençler vardı. Onlarca yıldır tanıdığım Bahaddin tanışacak, buluşturacak o kadar çok öbek, insan, ortam bulmuştu ki; kabına sığmaz olmuş, bilmediği dillerde dostlarından öbekler oluşturmuştu dünyanın dört tarafından. İşte o öbeklerden biriyle sohbet etmeye çağırmıştı beni. Baharın tam kendini göstermediği tenha dağ sırtında fırsat buldukça uzun uzun yürümüş, biriken kelimeleri tüketmiştik. Yürüyüş onun için hayat tarzıydı zaten. Üniversitede öğrencilik yıllarında Erzurum'dan Kayseri'ye kadar hicret koşusu yapan çılgın genç adam sanki hiç değişmemişti. Sakin sessiz akan içli bir ırmak gibi Alplerden aşağıya akıyor, bense ona eşlik ediyordum. Bazen koruluklara dalıyor, bazen henüz erimemiş karlarda iz bırakıyorduk. Buğulu sesinin ona kattığı gizemli havanın yanı sıra hep elem ve ıstırabından da izler taşıyordu. Bir ara şöyle bir durup baktım. Yılların çilesi omzundaydı ve gözleri ise hala taze gümrah nehirler gibiydi. Aniden 'öylece kal' dedim. İtiraz etmedi, biraz mahcup edasıyla uzaklara bakarken deklanşöre bastım. Ondan bende kalan son karenin bu olacağını bilemezdim. Viyana'dan İstanbul'a dönmüş, bir müddet sonra yine yollara düşmüştüm. Bazen hiçbir yere kıpırdamadığım halde sanki bir işaret fişeği atılmış gibi sürekli hareket halinde oluyorum. Öyle bir dönem işte. Yoğun bir programdan sonra İstanbul'a henüz dönmüştüm ki bu kez Hindukuş dağlarından ses geldi. Adeta bir dağın bir dağa çarpmasının sarsıntısını ruhumda hissetmiştim. Hindukuşlarda bir yıldız parıldarken, Alplerdeki son bakışı bende kaldı yadigar.


Hüseyin Ahmet Çelik'in Oğuz Atay'ın Tehlikeli Oyunlar romanı üzerine tahlili Ketebe yayınlarının Keşif dizisinden çıktı. Tahlilde Oğuz Atay'ın yaşamına, Tehlikeli Oyunlar başta olmak üzere alarak diğer yapıtlarına, 70'li yılların roman anlayışına ve dönemin edebiyat iklimine bakış atılıyor. 1973'te Sinan yayınları tarafından yayımlanan Tehlikeli Oyunlar, Atay'ın roman anlayışını en iyi yansıtan eseri olarak kabul edilir. Ne var ki kaleme alınmasının üzerinden yarım asır geçmesine rağmen dikkatli bir çalışmadan ve tetkikten mahrum kalmıştır. Hüseyin Ahmet Çelik'in tahlili, bu alanda boşluğu doldurmak adına ilk adım. Postmodern edebiyatın işaret fişeklerinden kabul edilen Tehlikeli Oyunlar, bireyin iç hesaplaşmalarını, krizli ilişkilerini, kimlik karmaşalarını ve yazma eyleminin bizzat kendisini ele alır. Romanına en baskın imge olarak oyunu sindiren Oğuz Atay, gecekondu mahallesine sığınan ve sıradan insanlarla çevrili bir hayata başlayan Hikmet'in portresini çizer. Hüseyin Ahmet Çelik; Tehlikeli Oyunlar'ın edebiyatımıza katkılarını, neden kült bir eser olduğunu, sonraki kuşakları nasıl etkilediğini, romanın kendisine yönelik tepkileri titiz bir dille çözümlüyor.


Hüseyin Su on sekiz yıldır büyük bir gayret ve özveriyle yürüttüğü Hece edebiyat, Hece Öykü dergileriyle, Hece yayınları'ndan ayrıldı. Bu maksatka dergideki yol arkadaşlarına ve okurlara hitaben kaleme aldığı iki yazıyı aşağıda sunuyoruz. Hece dergisinin yayımlandığı Ocak 1997 tarihi itibariyle bir biçimde eylemliliğe dönüşen ama daha öncesi de olan, bundan sonra da mutlaka devam edeceğine gönülden inandığım yolarkadaşlığımızın, dostluğumuzun oluşturduğu hukukun gereği hepiniz bu süreçte dergilerimize, yayınevimize, gerek kurum olarak Hece'nin mekanlarında, gerekse Türkiye'nin her ilinde, ilçesinde, kasabasında... bulunduğunuz her yerde, düşüncelerinizle, yazılarınızla, maddi ve manevi desteklerinizi esirgemeden katkıda bulundunuz, her zaman yanımızda oldunuz. Kurumsal olarak Hece'nin yükünü ve sorumluluğunu bugüne dek birlikte paylaştık ve hep birlikte omuzladık. Birlikte bir iş yapmanın sıkıntılarını, mutluluklarını, huzurunu; dergilerimizin her sayısının ve her kitabımızın yayımlanışında birlikte yaşadık. Dergilerimizin sayılarının, ciltlerinin ve kitaplarımızın çoğalıp bir kütüphane oluşturduğunu gördükçe aynı kıvancı da yine birlikte yaşadık. Çoğu şair ve yazar arkadaşlarımız, dergilerimiz ve yayınevimizle birlikte büyüdü, bu on sekiz yılı da yine bu anlamda birlikte yaşayarak bugünlere geldik hep birlikte. Güzel bir dostluk, güzel bir birliktelik ve güzel bir yürüyüş oldu; bundan sonra da aynı güzellikte sürecek inşaallah. Güzel günlerimiz de oldu, sıkıntılı günlerimiz de... Ama her zaman bir düşünce, sanat, edebiyat ve kültür işiyle yaşadığımız topraklarda güzel, aydınlık bir gelecek inşa etme çabalarına katkıda bulunduğumuz bilinciyle birbirimizle, bir arada ve bir yol üzerinde olduk. Bu yolda bir bilinci, eylemi ve sorumluluğu paylaştık. Bu süre içerisinde elbette sizler daha çok fedakarlıkta bulundunuz; çünkü hasbelkader işleri tedvir eden konumda olduğum için hep ben istedim ve sizler zamanınızdan, düşüncenizden, emeğinizden verdiniz. Benim için dostluğunuz ve fedakarlığınız unutulmaz bir değer olarak hep hatırlanacaktır. Koşullarınız ne olursa olsun beni hiçbir zaman geri çevirmediniz ve her iki dergimizin de on sekiz yıl içinde dolu dolu ve zamanında, her ayın birinde Türkiye'nin her tarafında okuyucularımızın elinde olmasını sağladınız. Gerektiğinde maddi olarak da fedakarlık yapmaktan kaçınmadınız. Emeğinizin maddi değeriniyse zaten hiçbir zaman hesap etmediniz. Bütün bunlar zamanımızda az bulunur erdemlerdir. Her zaman inancımızın, düşüncemizin, birlikteliğimizin, yolarkadaşlığımızın hatırını gözettiniz; bizim hatırımızı gözettiniz; kendi emeğiniz kadar, belki daha çok bizim emeğimizin de kıymetini bildiniz... Elbette sonuçta hepimizin emeği bir araya geldiğinde çok daha farklı ve büyük bir anlam ifade etti. Bizler, bütün bunları on sekiz yıl içinde hiçbir zaman gözardı etmedik ama ola ki iki dergi ve yayınlarımızın yoğun trafiği içinde Abdurrahim Karadeniz'le birlikte iki kişilik bir çabayla her işe ve her yere yetişmeye çalışırken farkında olmadan bile olsa sizleri üzdüğümüz, kırdığımız, ihmal ettiğimiz, zamanında cevap veremediğimiz olduysa, birbirimizi anlayacağımızı umarak yine birlikteliğimizin ve dostluğumuzun ferasetiyle zorlukları aşmaya ve güçlü olmaya çalıştık; umarım kırgınlıklarımızı da böylece tamir ettik. Bu süre zarfında Hece, Heceöykü ve Hece Yayınlarıyla hep birlikte birbirimize ezeli ve kopmaz bir bağla bağlandık. Bu bağ, yalnızca bir kültür, sanat ve edebiyat işi olmakla kalmadı, hepimize ortak bir düşünce dünyası da kurdu. Bugüne kadar olduğu gibi bugünden sonra da bu bağın ve bu dünyanın, sizlerin değerli emek ve katkılarınızla giderek daha da güçleneceğini, büyüyeceğini diliyor ve umuyorum. İnanıyorum ki bu dilek ve umut, aynı zamanda hepimizin dileği, umudu ve geleceğidir. Biliyoruz ki hem insanların hem de toplumların gelecek kurgusu ve düşüncesi, her zaman önlerinde ve temel gündemleri olmak zorundadır; hep birlikte bizim için de öyle olacağından hiç kuşkumuz yoktur. Dergilerimizin her sayısını ve yeni kitaplarımızı on sekiz yıl boyunca her zaman heyecanla bekleyen okur ve yazar arkadaşlarımızın, dostlarımızın şahsımıza, düşüncemize ve eylemimize dair besledikleri iyi niyetlerini, yükledikleri anlamı ve umutlarını, büromuza her zaman gelip giderek bize aşıladıkları aşkı ve şevki, devamlı, sık sık arayıp sorarak eleştirileriyle, taktirleriyle bize eğilip bükülmeden ayakta kalma azmi kazandırmalarını hiçbir zaman unutamayacağımızı ve içtenlikle, sizler olmasaydınız bu işler olmazdı, demeyi karşılıklı beslediğimiz ve korumaya çalıştığımız vefa duygumuzun, sorumluluğumuzun ve bilincimizin gereği biliriz; sizlerin de böyle bildiğinizden eminiz. Bu dostlarımızın ve yol arkadaşlarımızın adlarını burada tek tek anmak istesek, kuşkusuz Hece'nin bir cildini dolduracaktır. Bu mümkün olmasa da biz birbirimizi çok iyi biliyoruz ve bu dostlarımızın adlarını ve emeklerini hiç unutmuyoruz; bundan sonra da unutmayacağız. Hece ve Heceöykü dergileriyle Hece Yayınlarında onların yazılarını ve kitaplarını aynı heyecan ve dostlukla izlemeye devam edeceğiz; geleceğimizin inşası kesintisiz sürecektir. Kurumsal olarak Hece'de, daha ilk Heceyle, hatta ilk Heceyi de ortaya çıkaran niyet ve düşünceyle birlikte her zaman 'biz' düşüncesi ve duygusu, belirleyici bir bilinç ve 'özne' olarak var oldu. Eminim ki, bundan sonra da bu 'özne' hep varolacak. 'Biz' öznesi, hepimizdik, ancak topluca var olabilirdik. 'Biz' zamiri içine sığamayacağını düşünenler de oldu elbette ama onlar sonuçta benlikleriyle başbaşa, yalnız kaldılar ve tarih, her zaman için 'biz'in 'ben'den daha güçlü, daha büyük ve daha kuşatıcı olduğunu gösterdi, zaten başka türlü de olamazdı. Bu gücü ve kuşatıcılığı, her iki dergimizin Dizin'lerini birer cilt olarak yayımladığımızda çok daha somut olarak gördük. İnanıyorum ki bu 'biz' zamiri, bundan sonra da sizlerin vefakar dostlukları ve çabalarıyla daha da güçlenerek ve dayanışma bilinciyle büyüyerek dergilerimizde ve yayınevimizde oldukça etkili bir biçimde sürecektir; sürmelidir! Değerli yolarkadaşlarımız, bu düşünsel çerçeve içinde on sekiz yıldan beri birlikte olduk ve ne yaptıksa birlikte yaptık. Hiçbir şeyi biz tek başımıza yapmadık, yapamazdık. İki yüz on üç sayısı ve yirmi dokuz özel sayısıyla Hece, altmış dört sayısıyla Heceöykü ve üç yüz otuz kitabıyla Hece Yayınları, bu dostluk dayanışmasının, bilincinin, bu birlikteliğin, yani sizlerin eseridir. Toplam olarak her iki dergimiz seksen beş cild halinde, üç yüz otuz kitabımızla birlikte bugün her kütüphanede, ayrı bir kütüphane olarak yer almakta ve emeği geçen siz dostlarımızı, yine sizin emeğinize yakışır şekilde temsil etmektetir. Bu aşamada, kurumsal olarak Hece'deki sorumluluklarımı arkadaşlarıma devrederek ayrılmam nedeniyle birlikteliğimiz mekan itibariyle farklılaşsa da düşüncelerimiz, hassasiyetlerimiz ve dostluğumuzun bizlere yüklediği sorumluluk gereği bütün zamanlarda ve bütün mekanlarda devam edecektir. Bu vesileyle on sekiz yıl boyunca Hece ve Heceöykü dergilerine, Hece Yayınlarına verdiğiniz emekten, sağladığınız her tür katkıdan ve dostluğunuzdan dolayı hepinize teşekkür ederim. Dostluğumuzun, yolarkadaşlığımızın bundan sonra da daim olması dileğiyle... Birinci Hece... Yüzüncü Hece... İki yüzüncü Hece, derken... Sonuncu Hece'm... Yazıyı, hiçbir zaman sadece bir edebiyat ve sanat aracı olarak görmedim. Benim için yazı, yazmak eylemini tanıdığımdan beri, inandığım manevi bir değer ve insan olarak da varlığımı ifade etmemin yolu oldu. Hece dergisinin ilk sayısında bunu yazdım. Yüzüncü ve iki yüzüncü sayılarında da yazdım. Elimizdeki bu iki yüz on üçüncü sayısında da yine aynı bilinç ve inançla yazıyorum. İki yüz on üçüncü sayı, benim Son Hece'm... Ama inanıyorum ki Hece dergisinin, Heceöykü dergisinin ve Hece Yayınları'nın bundan sonraki sayıları ve kitapları da aynı bilinç ve inançla yıllarca yayımlanmaya devam edecek. Kurumsal anlamda Hece'nin temeline gönüldaşlarımızla, arkadaşlarımızla birlikte koyduğumuz harç, hamuruna kattığımız maya, bu bilinç ve inançla karıldı ve katıldı. Bu inanç, içinde geleceği taşıyan bir tohum olarak düştü toprağa; yeşermeye, dalları gökyüzünde yükselmeye devam edecek. Hece ve Heceöykü dergilerinin, Hece Yayınları'nın kişisel ve ticari bir kurum olarak değil, ezeli ve ebedi bir dava bilinciyle ve bütün arkadaşlarımızın samimi niyetleri ve emekleriyle bugünlere geldiğinin, bu toplu emeğin sorumluluğunu bir emanet olarak taşıdığımın her zaman bilincinde oldum. Yazar ve okur dostlarımızın kalplerini yanıltmamayı, niyetlerini boşa çıkartmamayı, bugüne dek bir sorumluluk bilinci olarak dikkatle gözetmeye ve taşımaya çalıştım. On sekiz yılda kurumsal olarak Hece'nin bugünlere ve bu konuma gelişinde, Türkiye'nin hangi köşesinde olurlarsa olsunlar, kendilerine her döndüğümde, kendilerini her aradığımda, koşulları ne olursa olsun beni geri çevirmeden ellerini uzatan, aramızdaki saygı, sevgi bağının, sorumluluk bilincinin gereğini yerine getiren okur/yazar arkadaşlarımızın özverileri temel belirleyen oldu; iki dergisi ve bir yayıneviyle kurumsal olarak Hece, işte bu vefakar okur/yazar dost ve arkadaşlarımızın eseridir. Yaratılmış her varlık, bir kader çizgisi üzerinde gelip geçiyor hayatın içinden. Bu çizgi üzerinde bilmediğimiz, ummadığımız, başını ve sonunu gereği kadar anlayamadığımız, değerlendiremediğimiz ama hep hikmetine inandığımız başlangıçlar ve bitişlerle karşılaşıyoruz. İyilik, güzellik, erdem... gibi değerlerle bir çizgi çekmek, bu çizgiyi derinleştirip büyütmek, çoğu insanın kalbini harekete geçirdiği gibi çoğu insanın da nefsini harekete geçiriyor. Kıvançla katılıp önünü açmak için çaba gösterenlerin yanında, önünü tıkamak isteyenler de oluyor. Elbette bu yeni bir şey değil; Habil'le Kabil'den beri böyle. Hiçbir insani tecrübe bu genel serüvenin dışında değildir ve her tecrübe iğvaya açıktır. İnsana düşen, bu iğvayı her zaman bütünüyle önleyemese bile, en azından kendisinin kapılmamasıdır. Biz de arkadaşlarımızla birlikte her zaman, kurumsal olarak Hece'de bunu yapmaya çalıştık. Önemli olan, iyilik, güzellik ve erdem çizgisinin her zaman samimi sürdürücülerinin olmasıdır: Kurumsal olarak Hece de sürecek... Bize çelişkiymiş gibi görünen bu durumu ne denli anlamak için yorulsak, kendimizi örselesek de kader, ezeli hükmünü yürütüyor ve biz insanoğulları, o çizgi üzerinde bir halden diğer bir hale geçerek yeniden, yeniden yürümeye devam ediyoruz. Kader, hikmetine inandığım bir biçimde, bugün de bir kez daha hükmünü icra ediyor. Dergilerimiz ve yayınevimizle birlikte kurumsal olarak Hece'de bugüne dek taşıdığım sorumluluğu arkadaşlarıma devrediyor ve ayrılıyorum. Bu bilinç ve sorumluluk, bundan sonra arkadaşlarımıza emanettir. On sekiz yıldan beri bu bilinç, inanç ve güvenle birlikte yürüdüğümüz, hece hece bu yapıyı birlikte kurduğumuz okur/yazar bütün yolarkadaşlarıma, gönüldaşlarıma, gerek kurumsal olarak Hece'ye, gerekse şahsıma olan inançlarından, güvenlerinden, sevgilerinden, saygılarından, her zaman yanıbaşımda hissettiğim dostluklarından ve katkılarından dolayı ayrı ayrı teşekkür ederim. Her zaman ve her an olduğu gibi kuşkusuz bugün de yeni bir başlangıç ve yeni bir bitiş noktasında olsak da aynı çizgi üzerinde birlikte yürüyüşümüzü sürdüreceğiz. On sekiz yıldan beri birlikte yürüdüğümüz dostlarımıza selam ediyorum...


Mekke-i Mükerreme ve Medine-i Münevvere'deki sayılı günlerim çabuk bitti, geldim. Baki olan Allah'tır; Allah'tan başka herşeyin bir mühleti vardır; yaratılmış olmak bir mühlete tabi olmaktır. Allah el-Vahid ve el-Ahad'tır. Tevhid ise O'nu 'bir'leyene ait bir fiil nispetidir. Bu nispet, kendini bilende Allah'ın bir olduğu bilgisini gerçekleştirir.' Bu bilgi sayesinde Beytullah'ın biricikliğinde O'nun güzel isimlerini O'nun Zat'ını göstermeleri bakımından zikrettim, kendilerini göstermeleri bakımından değil. Bana şah damarımdan daha yakın ve perçemimden tutmuş olan Allah ile aramda bir mesafe olmadığına ve Allah'ın varlığında yalnız kalmam mümkün olmadığına göre kat etmemin nasip edildiği mesafenin kendilerini taklitle yükümlü bulunduğum peygamberlerle, 'şeairillah /Allah'ın nişaneleri' arasında olduğunu bildim. Türümün Hz. Adem ile başlayan tavafına katılırken kalbimi, onun Allah ile ahdinin nişanı olan Hecer'ü-l Esved'e yönelterek kendi zamanımdan 'Bela ya Rabbi' dediğim zamana kadar olan zamanı, akreple yelkovanın ters dönüşünde tükettim. Kalbimin ahdinin nişanıyla buluşmasına dair benim üzerimdeki hakkını ödemeye gayret ettim. İnsanlığın babası, meleklerin tavaftaki 'Sübhanallah, elhamdülillah, lailaheilallah' zikrine 'lahavlevelakuvveteillabillah' zikrini eklemişler. Ben de ona şeriatım gereğince 'Ve Muhammedün resulullah' zikrini ekledim. İslam milletine mahsus, atam Hz. İbrahim'den bugüne ulaşan zihnimdeki hatıra tablolarını yeniden telvin etmeye çalıştım. Beytullah'ın perdesinde siyahta gizli bulunan nurun ezeli ve edebi bir vaad olarak beyaza sunduğu sonsuzluğu idrak etmeye zorladım aklımı. Sadelikteki asaleti, asaletin hakikate yaraşmasını, o yaraşmadaki semavi özü düşünmeyi ve onun idrakini talep ettim. İbrahim milletinin annesi olan suya kandım; onu bardaklarla bedenime, dünya gözyaşımla içime akıttım. Mekke'yi kuran su'yu, Kudüs'ü kuran demir'e vererek 'İslam çeliğini' şekillendiren Peygamberlerin Efendisi'ne diz kırarak, baş eğerek, kelimeleri tüketerek, kendisini ziyarete geldiğimi söyleme cüretinde bulundum; ondan şefaat dilendim. Kudüs'ün banisi olan Kral ile Mekke'nin banisi olan zenci köle arasında durarak İslam ümmetine güç, bizlere ise kendisine köle olma şuuru vermesini niyaz ettim Rabbimden. Beytullah'ın güvercinlerine bakarak yeni bir sekinet yüklenmeyi diledim. Hz. Sümeyye'nin serçeleriyle birlikte pıt pıt dolandım mübarek bedenleri örten toprak kümelerin çevrelerinde. Mescid-i Haram'a yaklaşık üç yüz metrelik mesafede canlı bir trafiğin yaşandığı iki yolun üçgeninde yer alıyor Hz. Sümeyye'nin kabri. Kabir diyorsam, bizim bildiğimiz manada bir kabir değil; düz yüzeydeki birkaç kabartıdan biri. Hz. Sümeyye'nin farkı kocası Hz. Yasir'le birlikte İslam'ın ilk şehidi olması. Onlar, ilk esası 'Alah birdir, Muhammed onun kulu ve resulüdür' olan bir inanış üzere şehit edildiler. Demem o ki, belki de nazil olan ayet sayısı birkaç yüzü geçmiyordu onlar şehit edildiklerinde; Din henüz tamamlanmamıştı. Demem o ki, 'Semiğna ve atağna / İşittik ve itaat ettik' diyerek şehadete yürümüşlerdi onlar. Hz. Sümeyye'nin serçelerindeki özgürlüğe bakarak, efendileri bildikleri mütekebbirlere şirin görünebilmek için cihadı ve şehadeti kirlenmiş bilgileriyle yoksayanların tutsaklıklarından ve akibetlerinden korku duydum; onlardan, kirli bilgilerinden ve gevezeliklerinden Allah'a sığındım. Ümmet içinde bozgunculuk yapanlara, küfre hizmet için kendi yöneticilerini düşmanlıklarının hedefi haline getirenlere, din adına bina ettiklerini söyledikleri dünyalık kurumları put edinenlere karşı ilendim. Onlardan ve şerlerinden sakındırılmayı; söz ve eylemde onlarla eşitlenmekten uzak olmayı niyaz ettim. Bedduacıdan tiksindim, sahte gözyaşlarından insanlık onuru adına utandım; mübarek isimleri, olayları, şiirleri dillerine dolayarak kendi putlarının bekası için imdat isteyen iki ayaklı şeytan haşhaşilerden ikrah ettim. Düşünmek ve düşünmeyi düşünmek adına kendisine çok şeyi borçlu olduğum Sezai Karakoç'u sıkça ve minnetle hatırladım; dua niyetine mırıldandım onun 'Sürgün Ülkeden Başkentler Başkentine' adlı şiirini. 'Bize yazarlığımızı değil kulluğumuzu soracaklar ötede' diyen Mustafa Kutlu'nun güzel tembihlerini hatırladım; ondan ve selam emanetini yüklendiğim herkesten selam ilettim Beytullah'a, Makam-ı İbrahim'e, varlıklarıyla Hicr-i İsmail'i süsleyenlere, Yeşil Kubbe'nin altından dünyayı şereflendirmeyi sürdürenlere, Uhud'tan alemi aydınlatanlara, hurma bahçelerine. Geldim ve yine kelepçelendim özlemin eşiğine. Türk yazar, eleştirmen İlk ve orta öğrenimini Yozgat'ta tamamladı. Ankara Meslek Yüksekokulu Kamu Sevk ve İdaresi Bölümü'nü bitirdi.


İslam düşünürleri asırlar boyunca evrenin varoluşuyla ilgili çeşitli görüşler ileri sürmüşler, Allah'ın kainatı yaratış süreciyle, onun işleyiş ve düzeniyle ilgili farklı görüşlerde bulunmuşlardır. O nedenle; varlıklarda neden-sonuç ilişkisini irdeleyerek evrende bulunan varlıkların varoluşları ve onların birbirleriyle ilintilerini tartışıp durdular. Bu tartışma filozofların tartıştığı düzeyde olmasa da hala canlılığını koruyor. Felsefi tartışmaların ana merkezi eski Yunan olsa da; buradan yükselen tartışmalar İslam düşünürlerini de etkilemiş, birçok İslam düşünürü İslamı evrensel anlamda savunmak için filozofların bu konulardaki görüşlerini ele alarak tahlil etmişlerdir. Bu tartışmalar sürecinde İslam düşünürlerinin görüşleri yalnızca filozofların düşünceleriyle değil, zaman zaman diğer İslam düşünürleriyle de çatışmaya da yol açmıştır. İslam dünyası evrenin varoluşunu, insanın evren içerisindeki yerini, insan-Tanrı ilintisini irdelerken sürekli, aklın gerçeğe ulaşmada rolünün ne olduğunu da tartıştı. Modern bilimin din-bilim tartışmalarının ilk çıkış noktası bu tartışmalara kadar taşınabilir. Vahyin hangi yaklaşımla daha sarih anlaşılabileceği, akıl-duygu ilintisinin nasıl olması gerektiği, bireyi gerçekliğe götüren ana şeyin ne olduğu bugün olduğu gibi dün de en çok tartışılan konular arasındaydı. İşte bu soruların dönüp durduğu yer nedensellik konusu. Nedensellik konusu varoluş konusunu ele alan felsefecilerin ana konularından biri olarak bilimin de merkezine oturmuş bir konudur. Her şeyin bir nedene bağlı olarak var olduğuna dayanan düşünce ekolleri bilimin ışığında sistematik gelişimlerin de öncüsü olmuşlardır. Bilginin tamlığı nedenlerin bilgisidir diyen İbn Rüşd, çağının İslam düşünürlerinin tepkisini çekmiş, varoluşu nedenlere bağlamayan İslam düşünürleri onu tekfirle suçlamıştı. Aristo sistematiğini daha da geliştirerek bugünkü modern bilime önemli katkılar sunan İbn Rüşd'ün Nedensellik bağlamında düşünceye yaklaşımını irdeleyen Mehmet Fatih Birgül'ün kitabı önemli konulara parmak basıyor. İslam düşünce tarihine damgasını vuran isimlerden biri olan İbn Rüşd, felsefe konusunda kuşkusuz önemli bir yere sahip. Hukukçu bir ailenin çocuğu olan İbn Rüşd, (1125-1198) babası ve büyük babası kadı olduğu gibi kendisi de kadıydı. İslamın felsefe alanında etkili olmasını sağlayan ve düşünceleriyle uzun süre Batı'yı etkileyen bir isim olarak bilinen İbn Rüşd, farklı görüşleri nedeniyle yalnızca diğer bazı İslam felsefecilerince aforoz edilmekle kalmamış, Batı'da da dini çevreler uzun yıllar görüşlerine ihtiyatla yaklaşmışlardır. İbn-i Rüşd'ün görüşlerini tehlikeli bulan katolik kilisesi, onun görüşlerini kiliseden uzak tutmuş, 1240'dan 1513'e kadar okunmasını yasaklanmıştır. Mehmet Fatih Birgül, İbn Rüşd'ü kitap konusu için neden seçtiğini, İbn Rüşd'ün felsefi kişiliği ve İslam tarihindeki önemine dayandırarak; O, bilgi ve bilim hakkında Aristoteles şarihi olmaktan ötelere gitmiş, orijinal bir filozoftur. Bu bakımdan kanaatimize göre İbn Rüşd, nedenselliğin, bilim bağlamında araştırılması için ideal bir düşünür sayılmalıdır sözleriyle açıklamakta. Kitabına önce nedensellikle ilgili genel konulara yer vererek başlayan ve buradan ana konuya yaklaşan Birgül, ilerleyen bölümlerde konuyu unsurlara ayırmakta, bu çerçevede çeşitli değerlendirmelere yer vermekte ve çıkardığı özetleri de ana konu etrafında toplamakta. Sonuçta ise bizatihi İbn Rüşd'ün görüşlerine yer vererek, ortaya bütünsel bir görüş çıkarmakta. İslam düşünce tarihinde önemli bir yeri olan ve birçok alanda Batı düşünürlerinin yapıtlarında başvurduğu isim olan İbn Rüşd'ün varlık bilime yaklaşımını konu edinen kitabında Mehmet Fatih Birgül İbn Rüşd'ün "nedensellik" konusundaki düşüncelerini irdelerken onun en çok etkilendiği isim olan Aristoteles'in görüşlerine de birlikte değinmiş. Bunun zorunlu nedeni İbn Rüşd ile, Aristoteles'in görüşlerinin birçok konuda aynı olması. İbn Rüşd'ün eleştirdiği bir başka önemli İslam felsefecisi olan Gazali de bu konuda İbn Rüşd'ün hakkını teslim etmiştir; "Farabi ve İbn Sina'nın en mükemmel Aristoteles şarihleri olduğunu söylemekte ve bunların dışındakilerin eserlerini okunmaya değer bulmamaktadır. Gazali'nin kaynağının, yalnızca Farabi ve İbn Sina olduğu ortaya çıkmaktadır" diyen Birgül, o nedenle kitabında varlıkların neden -sonuç ilişkilerini bu isimler etrafında tartışır. Kitabının ilk bölümünde neden ve nedenselliği irdeleyen Birgül, felsefenin nedenler üzerine kurulduğuna vurgu yaparak, Felsefe şüphesiz bir neden soruşturmasıdır der. Bir şeyin var olmasını sağlayan şey olarak tanımlanan neden, ürettiği şeyler etrafında nedensellikler oluşturur. Nedenlerin birbiriyle ilintilerini kurmaya çalıştığımızda ise karşımıza varlık olgusu çıkar. İşte akıl ve duyumların varlıkla buluşma isteği yani bilgi bizleri neden-varlık ilişkisini soruşturmaya götürür. İbn Rüşd'e göre maddi anlığın, hem anlık, hem de kavranabilir gerçeklikleri algılama gücü vardır. Ona göre bütün yaratılmış gerçeklikler bir güç barındırır. Çünkü hepsi bir üst varlığa, bir ilk nedene gönderme yaparlar. İlk neden, Aristo'nun Metafizik kitabında verdiği Tanrı tanımına uygun şekilde, varlığın varlık olarak tüm eksiksizliğini içermektedir. Birgül, nedenselliğin varlıkla ilişkisini ele alan felsefi görüşlerin zaman zaman birbiriyle karıştırıldığını da dikkate alarak, bazı kesimlerce "determinist" olduğu öne sürülen İbn Rüşd'ün, determinist olmadığının altını çizer. Her olgunun bir nedene bağlı olduğunu, aynı nedenlerin aynı şartlarda hep aynı sonuçları doğuracağını öne süren determinizm konusunda Aristo'nun görüşlerine yer veren ve İbn Rüşd'ün de bu konuda Aristoteles gibi düşündüğünü belirten Birgül; O tıpkı Aristoteles gibi, üçüncü halin olamazlığı ilkesinin gelecek hakkındaki yargılara uygulanmasını reddetmektedir. Böyle bir durumun, olacak her şeyin zorunlu olması sonucuna götüreceğini vurgulayan filozofumuz, mümkün var olanların inkarı anlamına gelecek böyle bir iddianın bizi, iradenin inkarı gibi çirkinliklere ulaştıracağını düşünmektedir. "İbn Rüşd, açıkça Aristoteles'ten yana tavır almış ve nedenselliğe yaptığı vurgu yanında, determinizmi kesin bir şekilde yadsımıştır." der ve "İbn Rüşd'ün de Aristoteles gibi, imkanlar alanını kabul ettiği ve determinizmi reddettiği görülüyor" ifadesini kullanır. İbn Rüşd "neden"in varlıkla ilişkisini deterministlerden farklı olarak "mutlak varlık"la açıklar. Batı'da Ortaçağ'ın en önemli felsefecisi olarak görülen İbn Rüşd bugün İslam dünyasında diğer ekollere göre daha az ilgi görüyor. İslam dünyasının düşünce sığlığı kendi dünyasına ait birçok eski düşünürü yeni kuşaklara tanıtmaya yeterli değil. Batı'nın çağında ve sonraki çağlarda oldukça etki altında kalan bu düşünürlerimizin en ihmal edilmişleri de felsefeciler. Oysa sağlam bir akaid düşüncesi felsefi tartışmaların içinden geçmekte. Bu sebeple medreselerde akaid dersleri felsefi mukayeselerle okutulurdu. Yakın çağın İslam düşüncesini oryantalistler yönlendirmeye başlayınca artık kendi dünyamıza ait bu düşünürleri de oryantalistlerin gözüyle ve onların ele aldığı düzeyde öğrendik, o derece ilgi duyduk. Son dönemlerde yeni neslin eskiye ilgisi artıyor. Bu doğrultuda birbirinden güzel eserler okuyucuyla buluşuyor. Bizi yeniden kendi düşünce dünyamıza götürecek olan Birgül'ün küçük hacimli bu kitabı da önemli bir inceleme eseri. İbn Rüşd üzerinden, aklın İslam için önemini yeniden düşünce dünyamıza sokan bu eser, -bilhassa felsefe okuyucularının- İbn Rüşd'ü daha iyi anlamak isteyenler için adeta bir el kitabı niteliğinde. İstanbul doğumlu. Edebiyat alanında, kitap eleştiri, analiz, deneme yazıları yazıyor. Ayna İnsan Kültür ve Edebiyat Dergisi'nin İmtiyaz Sahibi ve Genel Yayın Yönetmenliğini yaptı. Halen serbest düzeltmenlik ve editoryal çalışmalar yapıyor. Star Gazetesi, Yeni Şafak Gazetesi, Karar Gazetesi, Hece Edebiyat Dergisi, İtibar, Şiar, MOCCA Dergisi, Edebistan'da aktif olarak çalışmalarını sürdürmektedir. Yazarın spesifik portre çalışmaları da bulunmaktadır.


|İSTEV 2013 - 2014 Eğitim Programıİstev, sürekli eğitimleri, atölye çalışmaları, konferans ve gezileriyle 2013-2014 yılında da tarihe, sanata ve edebiyata farklı bir bakış açısı kazandırmaya devam ediyor. Eş Zamanlı Tarih OkumalarıDünyanın oluşumundan günümüze kadar yaşanmış, sosyal, kültürel, dini ve siyasal olayların tamamına kapsamlı bir bakış açısıyla bakarak tarihi anlamayı hedefler. Derslerde Dünya tarihi eş zamanlı olarak incelenir. Aynı zaman diliminde, dünya üzerinde hangi hareketliliğin olduğu, olayların birbirini nasıl etkilediği fotoğraflar, videolar ve haritalarla görsel olarak desteklenerek anlatılır. Her cheap snapback hats diliminde anlatıma tarihte birçok medeniyetin beşiği olmuş Mezopotamya Toprakları'ndan başlanarak sırasıyla Asya, Anadolu, Afrika, Avrupa ve Amerika 'ya sosyo-kültürel bir yolculuk yapılır. 3 Yıl boyunca devam eden eğitim, görsel sunumlar ile desteklenerek, dönemin kültürel ve siyasal yapısı arasındaki bağları daha anlaşılır hale getirir. dönemleri incelenir, mukayeseli dinler tarihi de eklenerek, o tarihlerde yaşadığı düşünülen peygamberlere de göz atılır. 'İyi bir yazar olmak için önce iyi bir okuyucu olmak gerekir'' ilkesiyle, edebiyat alanındaki çalışmaları destekleyerek yaratıcı yetenekleri geliştirerek, duygu ve düşüncelerini güçlü bir kalem ve dille ifade edebilen bireyler yetiştirmeyi amaçlar. Derslerde, önceden belirlenen doğu ve batı klasiklerinden oluşturulan okuma listesi takip edilerek, katılımcıların incelenen eserin yazarı hakkında ayrıntılı fikir sahibi olmaları sağlanır. Yazarın yaşadığı dönemdeki toplumsal gelişme ve değişimler, siyasi durum, felsefi anlayışlar araştırılır ve yazar üzerindeki etkileri anlatılır. Ayrıca yazmaya dair edinilen bilgiler derlenerek katılımcılara aktarılır. Her ders, daha önce verilen konu çerçevesinde öğrencilerin yazdıkları yazıların değerlendirilmesiyle devam eder. Bununyanı sıra film, tiyatro, fotoğraf okumaları yapılarakhayatın içinde edebiyata dair izler aranır. İslam Sanatına Giriş başlığı altında yürütülecek seminerler dizisinden oluşan bu program, esasta sanat üzerine bilgilendirmeyi değil, sanat üzerinden kendimizi yeniden düşünmeyi, düşündürmeyi, düşün-dürt-meyi amaçlıyor. Sanat nedir?, Biz kimiz?, Sanat bizim neyimize? sorularının merkeze alındığı bu seminerlerde, sanat meseleleri veya bir mesele olarak sanat tarihsel ve ontolojik bir çerçevede, dolayısıyla temel zihniyet yapılarını analize yönelen bir çaba eşliğinde irdelenmeye çalışılacaktır. Seminerlerde, İslam Sanatı'nı İslam Sanatı yapan tarihsel ve metafizik yapılar üzerinde durulacaktır. Bununla amaçlanan, sanatın; bugün, burada, bu coğrafyada, bu çağın insanı olan bizlere, geçmişe ait öz ve formların, geleceğe dönük bir imkan olarak ne ifade edebileceği ve ne ifade etmesi gerektiği sorusuna ışık tutmaktır. Herkesin katılımına açık olan derslerde öğrencilerden beklenen önceden verilen listedeki kitapları okumalarıdır. Vakıf kültürünün gelecek nesillere aktarılmasında genç neslin önemine inanan İstev, gençlerin gönüllülük bilinciyle sivil toplum kuruluşlarının bireye kattığı değerleri fark etmelerini sağlayarak, mesleki gelişimlerinin dışında farklı alanlarda da etkinlik göstermelerini teşvik etmektedir. Bu amaçla düzenlenen kahvaltılı toplantılarda, gençlerin ilgilerine uygun programlar hazırlanarak aynı zamanda onların vakıf çalışmalarında aktifrol oynaması sağlanmaktadır. 2013-2014 yılında 'Bir Başbakan neden asılır!: 27 Mayıs', 'Bir sağdan, bir soldan: 12 Eylül', 'Bu kadına haddini bildiriniz!: 28 Şubat' ... gibi konu başlıklarının işleneceği toplantılarda Türkiye'nin yakın siyasi tarihi ele alınacaktır. Buluşma tarihleri üye gençlere mail ve sms yoluyla duyurulur. İlgilenen arkadaşlar 'ye mail wholesale snapback hats göndererek veya 0212 614 33 88/0532 524 57 14 nolu telefonlar aracılığyla kayıtlarını yaptırabilirler. Satır Arası Buluşmaları kapsamında geliştirilen atölye çalışması lise ve üniversite gençlerine yöneliktir. İlk olarak 27 Haziran- 29 ağustos 2013 tarihleri arasında yoğunlaştırılmış olarak gerçekleştirilen eğitimimiz, kış dönemi için haftada bir kez 2'şer saat şeklinde 22 haftaya yayıldı ve konular genişletildi. Öncelikle bireyin kendini tanımasını, dünyada olup bitenlere farklı bir gözle bakabilmesini amaçlayan program; videolar, filmler, görseller ve istatistiklerle çok renkli bir şekilde geçiyor. Dünyada olan bitenlere birer seyirci olmaktan öteye geçmeye karar veren bireylerin sosyal projelerde nasıl bir yol izleyeceğinden bahsediliyor. Sosyal bir projenin fikrinin ortaya çıkarılmasından, hayata geçirilmesi ve başarılı olması için izlenecek yolların bir şirket kurulumu ciddiyetiyle nasıl yapılacağı anlatılıyor. Bireyler bir yandan çevrelerine duyarlı olurken bir yandan pratik hayatta karşılaşacakları problemleri nasıl çözeceklerini üretiyor ve yaratıcılıklarını arttırarak vizyonlarını genişletiyorlar. İstev'in gönüllülük kavramının yerleşmesi ve anlaşılması amacıyla desteklediği program, bir çok Sivil Toplum Kuruluşunun da ihtiyacı olan gönüllü çalışanların yetiştirilmesine yardımcı olacaktır. Sosyal Medya olarak hayatımıza giren ve her evde bireyleri kendilerine bağımlı hale getiren sanal dünyada neler olup bitiyor? Bazen gün boyunca bir kaç cümleden fazla iletişim kurmayan çocuklarımızın sanal dünyada sayısız arkadaşıyla mesajlaşması nasıl oluyor? Y Kuşağı denen gençler dünyaya nasıl bakıyor, neleri önemsiyor, neleri hiç önemsemiyor? Gerçek dünyayla iletişimleri nasıl? Onları bilgisayar başından kaldırmanın gerçekten bir yolu var mı? Bunları bulabilmek için öncelikle bu nesli yani çocuklarımızı, çocuklarımızın dünyasını daha iyi tanımalıyız diye düşündük. Y Kuşağını tanıyan ve son 10 yıldır onları bilgisayardan kaldırıp onlarca proje yaptıran Sosyal Girişimci Yavuz Yiğit bizlere Y Kuşağı'nı anlamamızda rehber olacak. 2 hafta planlanan seminerin ilkinde; Y Nesli'nin temel özellikleri, istekleri, hayata bakışları, diğer yaş gruplarıyla farkları, sosyal medya ve bilgisayar maceraları konuları işlenecek. İkincisindeyse; Y Nesli nasıl bilgisayar başından kaldırılır? Nasıl hayata katılırlar? sorularına cevaplar verilirken 'Sosyal Meyda'yı etkili kullanmak ve temel bilgiler ele alınacaktır. Pergel gibiyim; bir ayağımla şeriat üstünde sağlamca durduğum halde öbür ayağımla yetmiş iki milleti dolaşıyorum' diyen Hz. Mevlana'yı tanımak, Dünyada en yaygın okunan eserlerden biri olan Mesnevi'yi anlamak için Fatih Çıtlak eşliğinde yürütülecek bir çalışmadır. cheap snapbacks free shipping Bahariye Mevlevihanesi'nin ruhuna saygı amaçlı düzenlenen etkinlikte sohbet sonrası Mukabele-i Şerif icra edilecektir. Program her ayın son cuma akşamı Bahariye Mevlevihanesi'nde olup, katılım için önceden rezervasyon gereklidir. Birçok medeniyete ev sahipliği yapmış İstanbul'un tarihi ve kültürel zenginliğinin farkında olan İSTEV, sanat gezileriyle estetik bir bakış açısı kazandırmayı hedeflemektedir. Mevcut galeri, müze ve sanat mekanları arasından titizlikle seçilen etkinlikler gerektiğinde öncesinde seminer düzenlenerek, bir rehber eşliğinde gezilir. Böylece sanatçının ustalığı, vermek istediği mesaj ve dönemin estetik anlayışına ışık tutulmaya çalışılır. Modern Sanatlara özellikle önem verilerek Kavramsal Sanat anlaşılmaya çalışılır. Sanat Gezilerinin tarihlerinden haberdar olmak için iletişim bilgilerinizi 'ye mail atabilir veya 0212 614 33 88/ 0532 57 14 nolu telefon numaralarına bildirebilirsiniz. İstev, toplumun ihtiyaçlarına yönelik konularda aylık konferans ve seminerlerin yanı sıra kısa süreli atölye çalışmaları da gerçekleştirmektedir. Sosyal bilimlerin analitik bakış açısıyla ele alınmasına dikkat ederken konuların bütünlüğüne, birbirini tamamlayıcılığına da önem vermektedir. İstev, bulundukları mekandan yola çıkarak Mevlevilik ve tasavvuf üzerine çalışmalar yaparken, konunun uzmanları aracılığıyla içinde yaşadığı Anadolu toprakları ve komşu coğrafyalara dikkat çeken konuları gündeme getirir. Etkinlik tarihleri web sayfası ve sms ile yayınlanır, çeşitli kültür-sanat sayfalarında da duyuruları yapılır. Tarihleri kaçırmamak için bilgilerinizi İstev'e kaydetmenizde fayda vardır.


İtibar'ın 39. sayısı olan Aralık sayısında zengin şiir, öykü ve denemelerin yanı sıra tarihçi Abdulhamit Kırmızı'yla yapılan bir söyleşi de yer alıyor. İbrahim Tenekeci yönetiminde yayın hayatına devam eden İtibar, usta çizer Hasan Aycın'ın nefis bir çizgisiyle açılıyor. Hemen arkasından Hüseyin Atlansoy'un Duvar şiiri geliyor. Derginin şiir sayfaları Cevdet Karal'ın Klon, Ahmet Murat'ın Geride Kalanların Bakışı ve Bünyamin K.'nın Süpermensizlik adlı şiirleriyle devam ediyor. Bu sayının diğer şairleri ise, Ali Emre, Suavi Kemal Yazgıç, Zeynep Tuğçe Karadağ, Yusuf Özkan Özburun, Mehmet Aycı, Mehmet Narlı, Dilek Kartal, Onur Bayrak, Ömer Yalçınova, Adem Turan, Erdem Arslan, M. Mücahit Yılmaz, Cengizhan Konuş, Emel Özkan, Berat Demirci, Leyla İpekçi ve Elif Nuray. İtibar, şiirimizin olduğu kadar öykümüzün de nabzını tutmaya devam ediyor. Derginin Aralık sayısının öykü sayfalarında ise Yıldız Ramazanoğlu'nun Mahpusta Yüzen Gemiler, Güray Süngü'nün Dünyanın En Orta Yeri, Işık Yanar'ın Boyalı Saat, Akif Hasan Kaya'nın Kara Güneş, Betül Nurata'nın Bir Tatlı Huzur, Hanife Altun'un Ben Ne Biçim Serseriyim ve Ahmet Karacan'ın Gölgeye Asılı Sancı öyküleri bulunuyor. Yusuf Genç, Aralık sayısında, Avlonyalı Ferit Paşa kitabıyla dikkatleri üzerine çeken tarihçi Abdulhamit Kırmızı'yla verimli bir söyleşi yapmış. Kırmızı Kendinizi anladıkça başkalarını daha iyi anlayacaksınız diyor. İhsan Fazlıoğlu Resim, Yorum ve İnanç ya da Bilgiyi Okumak İçin Bir Kılavuz adlı çalışmasıyla yazılarına devam ediyor. Rasim Özdenören Bu Havalar, Kemal Sayar Merhametin Eli, Hüsrev Hatemi Dağlar Dağlar Viran Dağlar, Ali Görkem Userin Muhalif Kalmak, Zafer Acar Bir Fenafillah Provası: Rüya, Tarık Tufan Hz. Ali Cenkleri başlıklı yazılarıyla derginin düzyazı sayfalarında yer alıyorlar. Erol Yılmaz, Mustafa Ruhi Şirin, Ercan Yıldırım, Nadir Aşçı, Serdar Arslan, Müslim Coşkun, Mehmet Emin Küçüker, Mehmet Tepe ve Ayşegül Uyar deneme ve incelemeleriyle İtibar'ın Aralık sayısına katılan diğer isimler.


İtibar, 73. sayısı olan Ekim sayısında Hüsrev Hatemi ve Ercan Yıldırım ile yapılmış iki söyleşiye yer veriyor. Türk Edebiyatının her kuşaktan önemli isimlerinin ürünleriyle katkıda bulundukları İtibar, doyurucu bir sayı ile okurunun karşısına çıkıyor. İbrahim Tenekeci'nin yönetimindeki İtibar, usta çizer Hasan Aycın'ın çizgilerini yayınlamaya devam ediyor. Her zaman olduğu gibi şiirleriyle dikkat çeken dergi, Mehmet Burak'ın Koridor isimli eseriyle şiir sayfalarını açıyor. Mehmet Şamil'in Geçti Zaman, Cengizhan Konuş'un Gök Denilen Kuşcağız ve Mustafa Muharrem'in Dirsek başlıklı şiirleriyle devam ediyor. Bu sayının diğer şairleri ise Fatma Şengil Süzer, Fatih Muhammet Atasever, İsmail Kılıçarslan, Muhammed Ali Caymaz, Rabia Gelincik, Mustafa Yıldırım, Cevat Akkanat, Said Yavuz, Mehmet Emin Küçüker, Adem Yazıcı, Zülal Sema, Seyyid Ensar, İlker Nuri Öztürk, Eray Sarıçam, Selim Yasin Deliacı, Kenan Yusuf Taşkın, Tahir Çakmak, Hayrullah Gürdağ, Rumeysa Nur Gürbüz, Büşra Yavuz, Nurettin Durman, Emel Özkan, Mehmet Aycı, Mehmet Doruk Kandemir, Rıdvan Tulum ve Mustafa Akar. İtibar Ekim sayısının öykü sayfaları da son derece zengin. Bu sayıda Hüseyin Ahmet Çelik'in Bir Körün Elleri Ellerimde, Yunus Develi'nin Yeraltından Sesler, Bülent Ayyıldız'ın Başımda Beklerken ve Emin Gürdamur'un Güneşin Öbür Batışıisimli öyküleri bulunuyor. Hüsrev Hatemi ve Ercan Yıldırım Söyleşileri. İtibar'ın Ekim sayısında Hüsrev Hatemi ile Dilek Erdem konuşmuş. Hatemi Bir millet canlıysa ortaya medeniyet çıkar diyerek önemli bir uyarıda bulunuyor. İkinci söyleşimizde ise Ercan Yıldırım, Ahmet Arslan'ın sorularını yanıtlamış. Yıldırım, Bize Allah'ın hakkını, kulun hakkını ve mahlukatın hakkını kendi davası bilecek hasbi düşünce lazım diyor. Özkan Gözel'in önemli bir yazısını yayınlıyoruz: İç Alemimiz İşgal Altında. Berat Demirci, Kalbimdeki Kabristandan Bir Köşecik isimli bir yazı kaleme aldı. Abdullah Harmancı, kıymetli bir yazıyla aramızda: Biz Karun'u İzlerken. M. Fatih Andı, Peygamber'i Şiirle Sevmek yazılarının yirmincisini kaleme aldı. Kemal Sayar, Bil, Bul, Ol diyor. Necip Tosun, Edebiyatçı ve Sosyal Medya başlıklı yazısıyla hepimizi ilgilendiren bir konuya temas ediyor. Gökhan Ergür, bu sayıda kıymetli bir yazıyla yer alıyor: Değişen Dünyada Gençlerin İnanç Problemi. İbrahim Tenekeci, Babamla Beraber isimli dokunaklı bir yazı kaleme aldı. Muhammed Enes Kala, Tüketim Kültü ve İstiğna Makamı başlıklı yazısıyla aramızda. Harun Yakarer, şiir incelemeleri ile önemli bir boşluğu dolduruyor. Bu sayımızın diğer yazarları ise Hüsrev Hatemi, Mehmet Narlı, Semra Saraç, Mustafa Özel, Sadık Koç ve Ali Oturaklı.


İtibar'ın 4. yılının son sayısı olan 48. sayısında birçok şiir, öykü ve denemenin yanı sıra Sibel Eraslan'la yapılan bir söyleşi de yer alıyor. İbrahim Tenekeci yönetiminde aylık olarak çıkan İtibar'ın Eylül sayısı Hasan Aycın'ın bir çizgisi ile açılıyor. Derginin şiir sayfaları Süleyman Çobanoğlu'nun Kedi başlıklı şiiriyle açılıp Cevdet Karal'ın Biri Geldi, Gökhan Ergür'ün Tüm Yüzlerin Ecesi ve İbrahim Tenekeci'nin Yolculuk isimli şiirleriyle devam ediyor. Bu sayının diğer şairleri ise, Ercan Yılmaz, Cevat Akkanat, Ömer Yalçınova, Adem Turan, Ahmet Edip Başaran, Raşit Ulaş, Suavi Kemal Yazgıç, Emel Özkan, Leyla İpekçi, Said Yavuz, Mehmet Şamil, Rabia Gelincik, Bilal Can, Liya Zerya ve Cengizhan Konuş. Eylül sayısının arka kapak şiiri ise Ali Oturaklı'ya ait. İtibar'ın Eylül sayısının öykü sayfalarında Necip Tosun'un Hayata Düşmek, Yıldız Ramazanoğlu'nun Siirt Marşı, Muhsin Macit'in Efendik, Emine Batar'ın Eğri Duvar, Betül Nurata'nın Dışarı Fırlatılmış, Meryem Betül Altuntaş'ın Şifre ve Nilgün Bıyıklı'nın Kırmızı Sardunya öyküleri bulunuyor. İtibar'ın Eylül sayısında, hikayeleri ve köşe yazılarıyla tanıdığımız Sibel Eraslan'la yapılan bir söyleşi yer alıyor. Söyleşiyi şair Emel Özkan yapmış. Eraslan Biz ancak muhatabımıza değdiğimiz anda tamamlanmış gibi oluruz. Bazen bu hiç tahmin etmeyeceğimiz şekliyle de olabilir. diyerek yazarla okuyucu arasındaki ilişkiye dair önemli ipuçları veriyor. Berat Demirci, Medeni Hal Hanemizden Cıvıldaşmalar adlı çalışmasıyla yazılarına kaldığı yerden devam ediyor. Hemen arkasından Mustafa Çiftçi'nin bir denemesi geliyor: Kalfa Uykusu. Uzun bir aradan sonra Ahmet Murat bir yazısı ile dergide yer alıyor: Deneme ve Şerh. Cihan Aktaş otel yazılarında bu ay kendisini en çok etkileyen, öykülerine de konu olan bir oteli işliyor: Cenup Oteli. Kemal Sayar Güzel Ölme Hakkı, Ercan Yıldırım İslamcılığa Neoliberalizm; Neoliberalizme İslamcı Aşı, Hüsrev Hatemi Amin Maalouf ve Panait Istrati: İki Hısmımız başlıklı yazılarıyla derginin düzyazı sayfalarında yer alıyorlar. Mustafa Ruhi Şirin, Mehmet Dinç, Tarık Tufan, Cemal Şakar, Özkan Gözel, Ahmet Edip Başaran, İsmail Isparta, Tevfik Emre Akın, Güven Adıgüzel ve Ayşegül Uyar düşünce, kitap ve film yazılarıyla İtibar'ın Eylül sayısına katılan diğer isimler.


İtibar, 37. sayısıyla yeni yayın dönemine girdi. İçeriğinde ve kapak tasarımında çeşitli değişikliklere giden dergi, bu sayısında Türk şiirinin son üç kuşağının önemli isimlerinin eserlerini bir araya getiriyor. İbrahim Tenekeci yönetiminde yeni yayın dönemine merhaba diyerek Ekim sayısıyla okuyucusunun karşısına çıkan İtibar, yine usta çizer Hasan Aycın'ın nefis bir çizgisiyle açılıyor. Hemen arkasından Süleyman Çobanoğlu'nun Beşeri Hoyrat şiiri geliyor. Derginin şiir sayfaları Hakan Arslanbenzer'in 7 Temmuz 2014, Gazze, Ali Emre'nin Nil Akdeniz'e Akmaz Artık ve İbrahim Tenekeci'nin Şimdi Değil başlıklı şiirleriyle devam ediyor. Bu sayının diğer şairleri ise, Furkan Çalışkan, Mustafa Akar, Murat Küçükçifci, Tuba Kaplan, Murat Koparan, Zeynep Tuğçe Karadağ, Berat Demirci, Leyla İpekçi ve Hüsrev Hatemi. Bu sayının arka kapak şiiri ise ve Cevdet Karal imzalı İyi Marka Şairler. İtibar'ın Ekim sayısının öykü sayfalarında Yıldız Ramazanoğlu'nun Film Seyreden Kadınlar, Işık Yanar'ın Mehir, Mustafa Başpınar'ın Talihsiz Yolculuk, Akif Hasan Kaya'nın Güvercinler, Ayşegül Genç'in Kudüs Ekmeği ve Betül Nurata'nın Mutlu muyuz? öyküleri bulunuyor. Bu sayının sürprizlerinden biri ise Nurcan Toprak'ın Toplanmak isimli hac hikayesi. İtibar'ın Ekim sayısında İhsan Fazlıoğlu'nun Batı'nın Hikmeti, Doğu'nun Rasyonalitesi başlıklı İstanbul'un tarihi tecrübesini başlangıç noktası olarak öneren önemli yazısı öne çıkıyor. Ercan Yıldırım'ın yeni dindarlık üzerine başladığı iki bölümlük çalışmanın ilki de bu sayının dikkat çeken metinlerinden. Bu yazıların kitaplaşacağı müjdesi de veriliyor sunuş yazısında. Düzenli yazılarıyla her ay İtibar'da okuyucusuyla buluşan Kemal Sayar Homo Politicus'un Yükselişi adlı çalışmasıyla dergiye katkı vermeye devam ediyor. Saadettin Acar Düşünmek ve Yapmak, Tahir Yücel Nuri Pakdil'e Tanıklığım, Cemal Şakar Hikaye Anlatırken-2, Tarık Tufan Hakikatten Haberdar Bir Yoldaş Bulabilmek başlıklı yazılarıyla derginin düzyazı sayfalarında yer alıyorlar. Erol Yılmaz, Mustafa Ruhi Şirin, Cevat Akkanat, Said Yavuz, Ahmet Edip Başaran ve Suavi Kemal Yazgıç yazılarıyla İtibar'ın Ekim sayısına katılan diğer isimler. Müslim Coşkun ise okuyucuya farklı lezzetler sunan bir gezi yazısıyla yeniden İtibar'da: Yürürsen Yakındır, Bakarsan Uzak.


Türkiye Yazarlar Birliği tarafından yılın dergisi seçilen İtibar, 53. sayısı olan Şubat sayısında hocaların hocası Prof. Dr. Orhan Okay ile yapılmış bir söyleşiye yer veriyor. İtibar, Şubat sayısının öykü sayfaları da son derece zengin. Cemal Şakar'ın Kader Anı, Necip Tosun'un Bahar ve Kelebekler, İrem Ertuğrul'un Bu Öyküde Sanal Reklam Uygulanmaktadır, Emine Batar'ın Çelişki, Doğukan İşler'in Hayrola, Betül Nurata'nın Stend, Nurdan Garpaslan'ın Kafesve Selma Türköze'ün Dağlar Delisi öyküleri bulunuyor. Ayrıca bu sayıda İranlı öykücü Feriba Vefi'ninHayatla Birlikte öyküsünü okuyacaksanız. Farsça'dan tercüme eden Zeynep Ekşi Özel. İtibar'ın Şubat sayısında hocaların hocası Prof. Dr. Orhan Okay ile Ahmet Edip Başaran konuşmuş. Okay, Büyük şehirlerin ruhu yok eden günlük hayatından yaralanmadan çıkmak herkesin karı değildir diyor. 2016, UNESCO tarafından 'Hoca Ahmed Yesevi Yılı' olarak ilan edilmişken, Hoca Ahmed Yesevi üzerine İbrahim Kalın'ın Hüküm ve Hikmet başlıklı yazısı derginin en dikkat çeken metinlerinden birisi. M. Fatih Andı ise Peygamberi Şiirle Sevmek üst başlıklı seri yazılarına devam ediyor: Hazret-i Peygamber'den İstimdad. Ahmet Murat, Klasik Şiirde ÇiftAnlamlılık üzerine yazısı ile dergide yer alıyor. N. Ahmet Özalp halk hikayelerinden güzel bir örnek sunuyor: Hüsrev Şah ile Gülruh Banu'dan. Ercan Yıldırım Gözetleyen Toplum adlı çalışmasıyla yazılarına devam ediyor. Kemal Sayar Sıkılmış Candan Ümit Kesilmez, Savaş Ş. Barkçin Kendi Ağzınla Konuş, Ali Görkem Userin Fıtrata Sımsıkı Tutunmak başlıklı yazıları ile fikriyat sayfalarına katkı veriyorlar. Hüsrev Hatemi, Tarık Tufan, Güven Adıgüzel, Ahmed Fatih Andı, Yasemin Karahüseyin, Mustafa Çiftci, Mustafa Ruhi Şirin, Raşit Ulaş, Ercan Yılmaz ve Sezai Çoşkun yazılarıyla İtibar'ın Şubat sayısına katılan diğer isimler.


İtibar'ın 36. sayısı olan Eylül sayısında, Türk şiirinin iki büyük ismi Cahit Zarifoğlu ve İsmet Özel üzerine yazılmış birer yazı ile Ortadoğu özel bölümü öne çıkıyor. İtibar, 3. döneminin son sayısını usta çizer Hasan Aycın'ın nefis bir çizgisiyle açıyor. Hemen arkasından Hüsrev Hatemi'nin Sevinçler Bizimle Gelmez ve Cevdet Karal'ın Oğlun Gibi de Sevdin şiiri geliyor. Bu sayının diğer şairleri ise, Suavi Kemal Yazgıç, Yusuf Özkan Özburun, Mehmet Aycı, Dilek Kartal, Emel Özkan, Faysal Soysal, Sadık Koç, Ahmet Edip Başaran, Nizar Kabbani, Friedrich Hölderlin, İbrahim Gökburun, Mehmet Tepe, Mehmet Emin Küçüker, Kazım Berkay Özkardaş, Said Yavuz. Bu sayının arka kapağında ise Mustafa Akar'ın Disconnection şiiri var. Derginin Eylül sayısının öykü sayfalarında ise Cemal Şakar'ın Bakış, Güray Süngü'nün Köşe Başları, Sadık Yalsızuçanlar'nın Sen Denizde Ben Yüzünde, İsmail Isparta'nın Gül Sancısıve Doğukan İşler'in Temyizlik Temizlik öyküleri bulunuyor. İtibar'ın Eylül sayısında Abdüssamed Bilgili'nin Cahit Zarifoğlu şiiriyle ilgili önemli bir yazısı bulunuyor. Bilgili İyi şiirler kendileri gibi yetkin okuyucuya ihtiyaç duyarlar. Zarifoglu şiiri de tüm iyi şiirler gibi bir ön hazırlıkla misafir eder kendine. Ama sonrasında ne zor anlaşılır ne de kapalı şiir vardır artık. Tamamıyla arkadaş şiirdir onunkisi... diyor. Yusuf Genç ise usta şair ve düşünce adamı İsmet Özel'i anlamak üzerine ilgi çekici bir yazı yazmış: İsmet Özel'in Çabası. Düzenli yazılarıyla her ay okuyucusuyla buluşan İhsan Fazlıoğlu Hakikat mi Gerçek mi: Hangisi Hakikidir? adlı çalışmasıyla yazılarına devam ediyor. Leyla İpekçi Gecesi Yok, Daima Olmuş Sabah, Cihan Aktaş Aklım Bir Kervansarayda Kaldı, Berat Demirci Rutin Güzeldir, Ömer Lekesiz Kudüs ya da Hep Yukarı Bakmak, Kemal Sayar Kalbi Çürümüş Bir Uygarlık, Güven Adıgüzel Ortadoğu'da Edebiyatın Alınyazısı: Çünkü Şiir, Kanayan Yaraya Seslenir başlıklı yazılarıyla derginin fikriyat sayfalarında yer alıyorlar. Mustafa Ruhi Şirin, Tarık Tufan, Cevat Akkanat, Cemal Şakar, Ercan Yılmaz, Afşin Selim, Atasoy Müftüoğlu, Ercan Yıldırım, Tuba Kaplan, Ali Emre ve Furkan Çalışkan yazılarıyla İtibar'ın Eylül sayısına katılan diğer isimler.


İtibar, 74. sayısı olan Kasım sayısında Hasan Aycın, Ömer Lekesiz ve Cevdet Karal ile yapılmış üç söyleşiye yer veriyor. Türk Edebiyatının her kuşaktan önemli isimlerinin ürünleriyle katkıda bulundukları İtibar, doyurucu bir sayı ile okurunun karşısına çıkıyor. İbrahim Tenekeci'nin yönetimindeki İtibar, usta çizer Hasan Aycın'ın çizgilerini yayınlamaya devam ediyor. Her zaman olduğu gibi şiirleriyle dikkat çeken dergi, Furkan Çalışkan'ın Başlangıçların Sonsuz Mutluluğu isimli eseriyle şiir sayfalarını açıyor. Mustafa Akar'ın Yalan Aşk Şiiri, Ali Oturaklı'nın Baktıkça Alır ve Raşit Ulaş'ın Düşük Çözünürlüklü Bir Fotoğrafın Şiiri başlıklı şiirleriyle devam ediyor. Bu sayının diğer şairleri ise Zeynep Tuğçe Karadağ, Süleyman Unutmaz, Ömer Fatih Andı, Nadir Aşçı, Mehmet Narlı, Eyyüp Akyüz, Nurullah Genç, Rabia Gelincik, Bilal Can, Harun Yakarer, Gülsüm Esen, Eda Fırat, Aslı Bey, Ahmet Yılmaz, Yunus Karadağ, Gazi Balcı, Gökhan Ergür, İlker Nuri Öztürk, Umut Cemal, Ahmet Edip Başaran, Ali Akçakaya, Suavi Kemal Yazgıç ve Mustafa Ruhi Şirin. İtibar Kasım sayısının öykü sayfaları da son derece zengin. Bu sayıda Sibel Eraslan'ın Zülcenah, Senem Gezeroğlu'nun İstanbul'da Yalnızca Bir Semt Adı, Aynur Dilber'in Kelebek Takvimi ve Yasemin Aybike Kavun'un Yemin isimli öyküleri bulunuyor. İtibar'ın Kasım sayısında Hasan Aycın ile Dilek Erdem konuşmuş. Aycın Çağımıza tanığız, öfkeli olmalıyız diyerek önemli bir uyarıda bulunuyor. İkinci söyleşimizde Ömer Lekesiz, Hüseyin Ahmet Çelik'in sorularını yanıtlamış. Lekesiz, Türk Edebiyatı eskisiyle ve yenisiyle bir bütündür diyor. Üçüncü söyleşimizde ise Cevdet Karal ile Ahmet Edip Başaran konuşmuş. Karal, Yeterince şahsi olmayan deneyim, ötekinde deneyime yol açmaz diyor. Özkan Gözel'in önemli bir yazısını yayınlıyoruz: Teemmüle Davet. Musa Yıldız, Hoca Ahmed Yesevi'yi anlattığı yazısıyla ilk defa dergimizde yer alıyor. Ercan Yıldırım, Anadolu'nun İslamlaşması üzerinden insanımızın irfanını yazdı. Cihan Aktaş'ın oteller dizisindeki son durağı Amasya. Said Yavuz'un Afrika notlarını bu sayımızdan itibaren yayınlamaya başlıyoruz. Ahmet Fatih Andı, sinema yazılarına bir yenisini ekledi. Gökhan Ergür, Onarıcı Bir Kuvvet: Pişmanlıklar başlıklı yazısıyla bu sayımıza kıymetli bir katkıda bulundu. Zeynep Merdan, bu kez Derviş Gözlü Kadınlar diyor. Mustafa Özel, Mustafa Kutlu'nun son eseri Tarla Kuşunun Sesi ile ilgili geniş oylumlu bir yazı kaleme aldı. Kemal Sayar, Akşam Ülkesi başlıklı yazısıyla aramızda. Bu sayımızın diğer yazarları ise Hüsrev Hatemi, Necip Tosun, Hatice Ebrar Akbulut, Ahmet Edip Başaran, Muzaffer Serkan Aydın, Soner Karakuş, Rıdvan Tulum ve Hamza Önalan.


İtibar, 66. sayısı olan Mart sayısında Kemal Sayar ve Sibel Eraslan ile yapılmış iki söyleşiye yer veriyor. Türk Edebiyatının her kuşaktan önemli isimlerinin ürünleriyle katkıda bulundukları İtibar, doyurucu bir sayı ile okurunun karşısına çıkıyor. İbrahim Tenekeci'nin yönetimindeki İtibar, usta çizer Hasan Aycın'ın çizgilerini yayınlamaya devam ediyor. Her zaman olduğu gibi şiirleriyle dikkat çeken dergi, Mustafa Muharrem'in Klişe Kül isimli eseriyle şiir sayfalarını açıyor. Ali Emre'nin Kahırlı Tarla, Meyus Harita, Said Yavuz'un Şimdi Bu Saatlerde ve Süleyman Unutmaz'ın Akıllı Telefonun Kalbi başlıklı şiirleriyle devam ediyor. Bu sayının diğer şairleri ise Nurettin Durman, Fatma Şengil Süzer, Hasan Özlen, Mehmet Narlı, Ali Sali, Ömer Yalçınova, Sadık Koç, Serdar Arslan, Emel Özkan, Gökhan Ergür, Muzaffer Serkan Aydın, İlker Nuri Öztürk, Ali Oturaklı, Orhan Özekinci, Mehmet Emin Küçüker, Büşra Yavuz, Muhammed Ali Caymaz, Mehmet Şamil, Enes Talha Tüfekçi, Hasan Hüseyin Çağıran, Adem Yazıcı, Rıfat Eroğlu, Bayram Zıvalı, Yunus Emre Avşar, Mustafa Yıldırım, Ömer Vural, Melek Ören, İbrahim Gökburun, Elif Nuray ve Kaan Orhan. İtibar Mart sayısının öykü sayfaları da son derece zengin. Bu sayıda Cemal Şakar'ın Patlayan İki Tüfek, Mukadder Gemici'nin Hak Edilmiş Bir Ölüm, Adem Tekden'in Saniha ve Neslihan Soydaş'ın Ara mak öyküleri bulunuyor. İtibar'ın Mart sayısında Kemal Sayar ile Gökhan Ergür konuşmuş. Sayar, İnsan insana şifa ve sığınaktır diyerek önemli bir uyarıda bulunuyor. İkinci söyleşide ise Sibel Eraslan, Dilek Erdem'in sorularını yanıtlamış. Eraslan, Muhacirler yılkı atlarına çok benzer diyor. Leyla İpekçi ve Ayşegül Genç deneme hanesini dolduran isimler. Murat Erol, emek mahsulü bir yazı kaleme aldı: Hatırlama ve Unutmaya Dair. Kemal Öztürk'ün ilk kez bir yazısını yayınlıyoruz: Halep'in Kıyısında, İnsanlığın Uzağında. Berat Demirci Türklük Sosyolojisini, Ercan Yıldırım da Kahraman Mitolojisini yazdı. Muhammed Enes Kala, hikmet ve tahakküm kavramlarını tabiata bakarak değerlendiriyor. Muhammed Emin Albayrak, kendi tasarımını yaptığı sayfasıyla dergimizde daha sık yer alacak. Kitap yazılarında Gökhan Ergür, Tuba Kaplan, Kevser Tekin, Bahadır Sancak, Ahmet Fadıl Eraslan, Enes Kılıç ve Rıdvan Tulum imzaları var: Görmeden Ölmek, Kalbin Aklı, İzler, Sevgili'nin Evi, Kayıp Arkadaş, 4 Defter. Harun Tan'ın portrelerini yayınlamayı sürdürüyoruz, yeni konuğumuz İlhan Berk. Bu sayımızın diğer yazarları ise Hüsrev Hatemi, Yahya İncetahtacı, Afşin Selim, Harun Yakarer, Ercan Yılmaz, Zafer Acar, Hayrettin Orhanoğlu ve Ertuğrul Gazi Demir.


İtibar'ın 41. sayısı olan 2015 Şubat sayısında Osmanlıca tartışmalarından yola çıkarak D. Mehmet Doğan ve Türkiye Sevgisi İmandandır kitabının yazarı Ebubekir Kurban'la yapılmış söyleşiler de yer alıyor. İtibar, her sayısında olduğu gibi usta çizer Hasan Aycın'ın nefis bir çizgisiyle açılıyor. Hemen arkasından Hüseyin Atlansoy'un Bella Bella şiiri geliyor. Derginin şiir sayfaları Hakan Arslanbenzer'in Halvet Der Encümen, Nihat Hayri Azamat'ın Yağmur ve Cevat Akkanat'ın Seninle Konuşmalarımın Sonrasıdır başlıklı şiirleriyle devam ediyor. Bu sayının diğer şairleri ise, Mehmet Narlı, Zafer Acar, Aykut Nasip Kelebek, Enes Talha Tüfekçi, Raşit Ulaş, Bilal Can, Nurettin Durman, Ercan Yılmaz, Suavi Kemal Yazgıç, Yusuf Özkan Özburun, Emel Özkan, Zeynep Tuğçe Karadağ, Melih Tuğtağ, Rabia Gelincik, Gökhan Ergür, Ali Oturaklı, Mehmet Burak, Fatih Muhammet Atasever, Ünsal Ünlü, Şenol Korkut, Ali Emre ve Enes Kılıç. Derginin Şubat sayısının öykü sayfalarında ise Cemal Şakar'ın Bir Öyküye Giremeyen Parçalar, Sibel Eraslan'ın Hotel California, Güray Süngü'nün Cana Kıymık, İsmail Isparta'nın Ebu Zer Doğukan İşler'in, Akşam Sofrasında Yedi Kişilik Bir Aile Oyunu, Emine Batar'ın Süleyman'ın Ölümü, Betül Nurata'nın Yüzümü Tanı, Adımı Öğren, Elimden Tut, Nurdan Garparslan'ın Çocukluk Arkadaşı ve Rabia Macit'in Hoşça Kalır mıyız? öyküleri bulunuyor. İtibar'ın Şubat sayısında, son dönemdeki Osmanlıca tartışmaları bağlamında, Murat Erol, D. Mehmet Doğan ile konuşmuş. Doğan, Harf İnkılabı, din değişikliği yapılamadığı için yapılmıştır diyor. Bu söyleşinin hemen arkasından Kazım Berkay Özkardaş'ın, Türkiye Sevgisi İmandandır kitabıyla tanınan Ebubekir Kurban'la yaptığı söyleşi geliyor. Kurban şöyle diyor: Dünya sisteminin bizi çağırdığı yeri biliyoruz: Cehennem. Düzenli yazılarıyla her ay okuyucuyla buluşan İhsan Fazlıoğlu Fıtrat, Nazar ve İstidlal: Akıl mı Akletmek mi? adlı yazısıyla Şubat sayısında yer alıyor. Ercan Yıldırım Medeniyet Tahayyülü Olarak İslamcılık, Mehmet Dinç Çabuk Hazza Karşı Yavaş Huzur, Hüsrev Hatemi Ahmet Haşim'in Nesri, Tarık Tufan Mutlak Hakikatin Önüne Ömrünü Sermek başlıklı yazılarıyla derginin fikriyat sayfalarında yer alıyor. İlker Nuri Öztürk, Mustafa Ruhi Şirin, İsmail Süphandağı, Ali Sali, İsmail Isparta, Mustafa Akar, Yasin Şafak, Ayşenur Alper, Mustafa Karadavut, Osman Toprak ve Müslim Coşkun yazılarıyla İtibar'ın Şubat sayısına katılan diğer isimler.


İtibar'ın 19. sayısı olan Nisan sayısı Hasan Aycın'ın imzasını taşıyan bir çizgiyle açılıyor. Ardından Süleyman Çobanoğlu'nun Amasyalı Uzman Çavuşun Semiz Eşkıyaya Şöyle Bir Baktığıdır şiiri geliyor. Bu sayıya şiirleriyle katılan diğer isimler ise Tuba Kaplan, Fatma Şengil Süzer, Nurettin Durman, Adem Turan, Murat Sözer, Nadir Aşçı, Halil İbrahim Polat, Orhan Özekinci, Belya Düz, İsmail Kılıçarslan, Esra Elönü, Mehmet Efe, Dilek Kartal, Senai Demirci ve Ahmet Edip Başaran. Bu sayının öykü sayfalarında Cemal Şakar'ın Kendisi Bir Upuzun, Kamil Yeşil'in Gözyaşımın Rengi, Aykut Ertuğrul'un Yok Kimse Yok ve Akif Hasan Kaya'nın Nusret adlı öyküleri yer alıyor. İtibar'ın Nisan sayısında iki söyleşi yer alıyor. Hattat Savaş Çevik'le yapılan, İslam Sanatı Daima Soyut Güzelliğin Peşinde Olmuştur başlıklı söyleşi gelenekselden moderne hat sanatını merkeze alıyor. Geçtiğimiz ay yayınlanan ilk şiir kitabı Yüzümün Çocukluğu'yla dikkatleri üzerine çeken şair Said Yavuz ise derginin diğer söyleşi konuğu. Yavuz, İnsan Şiire Ne Kadar Yetenekli Olursa Olsun, Yaralanmadan Yazamaz başlığını taşıyan söyleşisinde samimi bir dille şiir serüvenini ve poetikasını ortaya koyuyor. Ayrıca Ahmet Edip Başaran'ın Yüzümün Çocukluğu yazısı da Yavuz'un şiirine dair çekilen fotoğrafın netleşmesini sağlıyor. Nisan sayısının düzyazı sayfaları Hüsrev Hatemi'nin Şiirimizde Ubeydullah Efendi Belki de Ölmemiştir başlıklı renkli yazısıyla açılıyor. Yazılarıyla ilk kez İtibar'da yer alan Ömer Lekesiz Mustafa Kutlu'nun Üç Deseni, İhsan Fazlıoğlu ise Meta-Fizik'e Durmak yazılarıyla bu sayının öne çıkan isimlerinden. İbrahim Paşalı, Neşe Kutlutaş, Berat Demirci, Lütfi Bergen, Atasoy Müftüoğlu, Ercan Yıldırım, Furkan Çalışkan, Suavi Kemal Yazgıç ve Abdullah Harmancı, bu sayıya yazılarıyla katılan diğer isimler.