Kendimden az şüphe etmedim sevgili okur. Genelde ilk seferde iyi izlenim yaratan albümleri çok kısa bir süre sonra sıkıcı bulurum, ilk seferde anlamadıklarımla ise ilişkimiz yıllar boyu heyecanını yitirmez. James Blake'in The Colour In Anything'i ya çok bildiğim yerlerden soruyor soruları ya da nadir rastlanan başarıda bir albümle karşı karşıyayım, diye düşündüm ilk başta. Ben ikici olasılıktan yola çıkarak bu yazıyı yazıyorum, çünkü eğer bana çok tanıdık bir albüm olsaydı sürekli albümü dinlediğim şu bir haftanın sonunda kesin tüketmiş olurdum albümü. Aksine dinledikçe daha başarılı buluyorum bu albümü ve James Blake'in ustalık eserini yapmış olduğuna inancım gitgide güçleniyor. 2016'ın daha yarısına bile gelmemiş olduğumuz için yılın en iyi albümlerinden olduğunu iddaa etmeyeceğim. Ama aday göstermekte sakınca görmüyorum. Yılın şu zamanına kadar dinlediğim albümlerden en beğendiğim bu albüm oldu. Öncelikle James Blake'in müzik kariyerinden bahsetmek istiyorum. Müzik dünyasına dupstep ve ötesi denilebilecek kategorilerde gezinen ilk kısaçalarlarıyla merhaba demişti. Dupstep sevenleri sevindiren, benim gibi bu müzik türüne uzak insanları bezdiren kısaçalarlarla. Bu eserlerin benim için ilginç tarafı, sanatçının 7 yıldır yaptığı her müzikte kendini hissettiren tarzını küçük parçalar halinde içinde barındırıyor olmaları. Daha hiç duymamış olsanız ve denk gelseniz bu parçalara aha bunu James Blake yapmıştır diyebilirsiniz. Kısaçalarlarda numune gibi verilmiş özellikler, 2011'deki ilk albüm James Blake'te dubstep ritimlerinin de aradan çekilmesiyle daha bol ve birbirleriyle bağlantılı hale gelmişti. Güzel sesini ve soul/gospel vokallerini de ilk bu albümde duyabilmiştik James Blake'in. Albümden Wilhelm Scream'in bir şaheser, diğer birkaç şarkının da oldukça başarılı olduğunu düşünsem de, severek dinlediğim bir albüm olamadı James Blake hiçbir zaman. Fazla statik, yer yer sert, bazen de belirsizliğe karışacak kadar minimal olan bir albüm, ama gelecek vaat eden anlara sahipti. 2013'te gelen Overgrown ise içinde bulundurduğu güçlü şarkılarla tekrar tekrar döndüğüm albümlerden oldu. Overgrown'da Blake ayrıca bariz bir şekilde ilk işlerinde ağır basan track formatından şarkı formatına geçerek statiklikten uzaklaşmıştı. Hala statikliğin izleri vardı, ancak albümde katkısı geçen Brian Eno'nun da etkisi olsa gerek ki daha organik bir düzeydi. Müziğinde kademe kademe yaptığı değişikliklerle bugüne geldi Blake ve ilk seferde daha önce yapmadığı hiçbir şeyin olmadığını düşüneceğiniz The Colour In Anything, bu uzun süren gelişim döneminin olgunluk safhası. Optimal noktayı bulmuş Blake bu albümde. Ne üstün körü, ne de fazla ciddiye alınmış; ne dinlemesi çok ağır, ne de çok basit; yeni bir ruh halinde, ama hala bariz bir şekilde James Blake. 17 şarkılık uzunluk, insanı sıkmayan bir şekilde ayarlanmış. Yoğun bir şekilde hislere hitap eden, ancak bunu oldukça incelikli bir şekilde yapan bir albüm. The Colour In Anything'le ilgili beni şaşırtan ilk özellik, başladığı yerden uzaklaşabilen, inişli çıkışlı şarkılar barındırması içinde. Oldukça dokunaklı kullanabildiği piyanosu ve sesinin, duyguları doğrultusunda istedikleri yere gitmesine izin vermiş Blake. Daha öceki albümlerinde belki sadece vokal tekniği olarak kullandığı gospel ve soul etkilerinden sonra, bu albümde Blake tam bir soul şarkıcısına dönüşmüş. Halihazırda çok etkileyici olan sesiyle bu sefer çok daha yoğun bir şekilde duygu iletebiliyor ve Beyonce'nin son albümünde kendisine niye yer verdiğini anlamak güç olmuyor. Albümün açılış şarkısı Radio Silence'ın bir Bill Withers alıntısıyla başlaması, albümün alacağı yön hakkında hemen ip ucu veriyor. Piyanonun başlattığı şarkıda, bir süre sonra James Blake'in kullanmaktan çok hoşlandığı siren gibi tınlayan sentetik yaylılar devreye girip, şarkının duygusal yoğunluğunu daha da vurguluyorlar. Durakların bu kadar etkili kullanıldığı çok albüm bilmiyorum. Points ve Timeless, boşlukların varlığından güçlerini alan şarkılar. Ayrıca bu boşlukları takip eden elektronik öğeler ve ritim öğelerinin de ne kadar incelikli olduğu bu şekilde ortaya çıkıyor. Her öğenin duyulabilen bir işlevi var, hiçbir şey yer kaplasın diye kullanılmamış. Her katmanın rahatça duyulabileceği alana sahip Modern Soul, bunun bir başka güzel bir örneği. Abes veya komik olabilecek de öğeleri de incelikli bir şekilde kullanabilmiş Blake. Yarın yokmuş gibi kullanılmış Autotune, Vocoder ve daha nice efekt Blake'in sesini komik boyutlarda yabancılaştırıyor. Ancak bu sesleri katman katman koro halinde duymak oldukça etkileyici. Aynı adamın sesinin, çeşitli ses perdelerinde, tonlarında ve tınılarında harmonileri, albümün yoğun bir şekilde duyulara hitap ediyor olmasının en büyük nedenlerinden. Blake'in her köşeden insanı kıstıran sesi, memnun edici bir şekilde sarıp sarmalıyor. Şarkı sözlerinde kendi stilini bulmuş gibi Blake. Ayrılık sonrası hislerini anlatığı şarkı sözleri oldukça direkt, kısa ve öz. Müzikal güzelliğini anlatacak söz bulamadığım, Bon Iver'ın Justin Vernon'uyla yapılan I Need A Forest Fire, Stop Before I Build a Wall Around Me diyerek bittiğinde bu kelime aklınızda yankılanmaya devam eden, albümdeki anlamla yüklü birçok sayıklamadan biri oluyor. Albümdeki ritmik yapılar ve Put Away And Talk To Me ya da I Hope My Life 1-800 Mix gibi şarkılar göz önünde bulundurulduğunda, Blake'in hip-hop devleri Drake ve Kanye West üzerindeki etkisinin nedenini anlamak çok zor değil. Hip-hop'a son yıllarda Blake kadar özgün bakış açıları kazandırabilmiş sayılı kişilerden Frank Ocean ise, bu albümde My Willing Heart' ve Always'in ortak yazarı. Ayrıca Blake tarafından albümün tamamı üzerinde büyük etkisi olduğu söylenen Frank Ocean'ın ruhu, özellikle Choose Me ve Noise Above Our Heads'de kendini hissettiriyor. Soğuk ve ciddi James Blake'e ancak tutkulu Frank Ocean'ın aktarabildikleri bu iki hisli ve seksi şarkının oluşmasını sağlamış olabilir. James Blake kendini yeni topraklarda bulmamış, daha önceden yaptığını mükemmeleştirmiş. Ve çoğu sanatçının kendini yenileme kaygısı hissettiği zamanlarda bu durum, ironik bir şekilde yenilikçi. Yine başka bir ironi, Music Can't Be Everything diye biten bir albümün bu kadar yüksek bir müzikal boyuta ulaşmış olması. Açıkçası bu albüme kadar James Blake'in becerilerinden o kadar da emin değildim. Ama 17 şarkılık bir albümde, her şarkının ayrı ayrı bu kadar iyi olması zor başarılacak birşey. Bu albümle James Blake en içten hayranlığımı kazanıyor.


Geçtiğimiz ay Before adlı yeni EP'sini yayınlayan James Blake, The First Time Ever I Saw Your Face parçasının cover'ını yayınladı. İngiliz müzisyen James Blake, Godfather of folk olarak tanınan Ewan MacColl tarafından yazılıp Amerikalı müzisyen Roberta Flack tarafından popülerleştirilmiş The First Time Ever I Saw Your Face parçasını cover'ladı. Müzisyen aynı zamanda The Tonight Show Starring Jimmy Fallon'da parçayı canlı olarak seslendirdi. Basın açıklamasına göre Blake, 11 Aralık'ta ayrıca bir Covers EP yayınlayacağını açıkladı. EP, daha önce cover'ladığı Frank Ocean'ın Godspeed parçasını, The First Time Ever I Saw Your Face parçasını ve pek çok başka parçanın da cover'larını içerecek. James Blake'in The First Time Ever I Saw Your Face parçasının cover'ına aşağıdan ulaşabilirsiniz!


Hip Hop vokalleri dinamik gitar riff'leriyle harmanlayıp, gerek sokakta geçen bir diyaloğu, gerekse liseli bir gencin absürt anılarını baz alan sözleri; akılda kalan kelime oyunlarıyla şarkılarını süsleyen one-man-band çıkışlı Jamie T iki yıl aradan sonra iki yeni single ile karşımızda. Haziran sonunda yayınlanan Tinfoil Boy ve şimdi de Power Over Men melodik ritmlerden uzaklaşmamakla birlikte, ilk üç albümüne kıyasla Jamie T'dense daha çok klasik İngiliz indie rock grubu sound'una sahip. Ancak Tinfoil Boy aktris Florence Bell'in monoloğu ve meşhur dizi Skins'in bir bölümü olabilecek stildeki müzik videosuyla kendine özgü yerini alıyor. Sheila, If You Got the Money, Calm Down Dearest gibi parçalarıyla ana akımda liste başarısı da göstermiş olan Güney Londralı Jamie T'nin dördüncü albümü Tricks, 2 Eylül'de satışa sunulacak.


Bir sokak kavgasında adamlardan birinin diğerine Kimsin ulan sen' demesi gibi bir şey. Yeni bir 500won project vakası daha. Bu Uzakdoğulu post rock yapan abiler neden böyleler bilemedim. Hopeless Local Marching Band, Japonya'lı bir grup. Post-Rock/ Experimental Rock kıvamında çok güzel işler yapıyorlar. Repeating Myself adıyla şubat ayında bir EP yayınlamışlar. Yeni keşfettik. Müzikte Devrim Var mıdır? yazımızda vurgulanmak istenen her halta deneysel müzik yaftası yapıştırmaya tepki gösterirken tam üstüne Hope Local Marching Band iyi geldi. Şarkı isimlerini aşağıya yazıp yazıyı noktalıyorum.


Sizi bilmem ama İsveç deyince benim aklıma üç şey gelir. İlki 1990'lı yılların uzun saçlı sarışın golcüsü Thomas Brolin, diğeri IKEA, üçüncüsü ise Jay Jay Johanson... Jay Jay 20 yılı aşkın müzik kariyerinde bir sonbahar günü yeni albümüyle dünyayı selamlıyor. Naif sesi ve depresif sounduyla yıllardır gönüllerde kral dairemize yerleşmiş bu nev-i şahsına münhasır insana benim gibi kayıtsız kalamayanlar her yeni albümde yine yine yeniden heyecanlanıyor. 20 yıl geçmesine rağmen hala underrated kalmayı başarmış biri. Jay Jay Johanson'un kimi zaman depresif, kimi zaman dans ettiren, kimi zamansa huzur veren derinlikte şarkıları var. Yer yer piyanoyla sihirli dokunuşlar bazen elektronik altyapılı hamleler bazense akustik çalışmalarla zengin bir ziyafet sunuyor. Trip hop tan electronic-dance a veya jazz'a evrilen şiir gibi sözlere sahip şarkılar bunlar. Melankolinin sularında yüzmek istiyorsanız gibi bir klişeyi bana yaptıran doğru adam Jay Jay! Melankoli dediysek ağlak bir vokal değil. Kimi zaman fısıldar gibi kimi zamansa konuşur gibi söyleyen aşık bir adam. Yeni albüm Bury The Hatchet'a gelirsek sonbaharın hüznüne yakışır bir albüm. Son iki albümde eski tadı bulamasam da Jay Jay bu albümde daha özenle çalışmış gibi. Piyanonun ağırlığının hemen her şarkıda hissedildiği, nefeslilerin ve elektronik geçişlerin yer aldığı Jay Jay soundunun bariz bir örneği. Giriş şarkısı Paranoid, You'll Miss Me When I'm Gone, enstrümental The Girl With The Sun in Her Eyes, ve Bury The Hatchet albümün öne çıkanları. Jay Jay Johanson çoğu kez ülkemize konsere gelen bir sanatçı. İstanbul, Ankara, İzmir ve Bursa gibi büyük şehirlerde pek çok kez sahne aldı. Ben de kendisini bir kez canlı izleme fırsatı bulmuş, Far Away'i kilitlenmiş bir şekilde, yaşayarak söyleyen bu adama tekrar hayran olmuştum. Tekrar izleriz umarım. Ayrıca Jay Jay'in 27 Eylül'de Performance Hall Ankara, 28 Eylül'de Container Hall İzmir, 29 Eylül tarihinde ise İstanbul Dorock XL sahnesinde bir kez daha ülkemizi ziyaret edeceğini de hatırlatalım.


Jeff Buckley'nin müzik tarihinde yeni bir sayfa açan albümü Grace, 25. yılına özel olarak bonus şarkılarla birlikte yeniden yayınlanacak. Dijital platformlardan ulaşabileceğimiz Grace albümünün yeni versiyonunun yanı sıra, müziği ile çoğumuzun kalbini ve hüznünü okşayan sanatçının diskografisini yeniden, canlı konser kayıtlarından oluşan dört yeni albüm ile birlikte dinleyeceğiz. Albümler 1994 ve 1995 yılları arasında, Jeff Buckley fiziksel olarak aramızdan ayrılmadan birkaç yıl önce, çeşitli şehirlerdeki konser kayıtlarını içeriyor. Daha önce yayınlanmış olan albümler Grace, Sketches for My Sweetheart the Drunk ve Mystery White Boy'u ise ilave edilen bonus şarkılar ve nadir kayıtlar ile dinlemek mümkün olacak. Bunun yanı sıra, Jeff Buckley'nin son demo kayıtlarından biri olan Sky Blue Skin ise resmi olarak ilk kez Spotify ve Apple Music gibi platformlarda 23 Ağustos tarihinde paylaşılacak.


Bir aylık maaşımın tamamıyla benzin alıp, benzin bitene kadar Sizler Hiç Yokken'i dinleyerek gidebilirim. Sizlerin hiç olmadığı bir yerde, yani benzinimin bittiği yerde yeteri kadar kelimelere boğulabilir miyim acaba? Jehan Barbur çok iyi demek bile bazen haddimi aştığımı hissettiriyor. Öylesine çarpıştırıyor duygularımı. Bir önceki albümdeki sarı sızıntılar hala bedenime dokunup kaçarken, bu albümü sonsuz tekrarla dinlemeye devam ediyorum. Sahiden ne yazacağımı da bilmiyorum. Övüp övüp bitireceğim herhalde. Henüz CD dönmeye başlamadan aslında nasıl bir şey ile karşılaşacağınızı anlıyorsunuz. Sizler Hiç Yokken, sahiden yer yer derinlere dokunuyor, yer yer de insanın içindeki sonbaharda uykuya dalmış ilkbahar kıpırtılarını dürtüyor: Kalk. Sen mevsime aldırma. Aklın da, kalbin de hep bahar; ilkbahar diyor. Bilmiyorum yeri mi... Tükenmek üzerine yoğun düşüncelerle kavgalar içindeyken albümün dışına çıkmak istemiyorum ama Jehan Barbur'un sözlerinin üzerinden geçerken belki de bu tükenmişlikleri, kaybettiğimiz o güzellikleri, değerleri tekrar anlamak gerekebilir. Belki bize kaybettiğimiz salt sevgi meselesinde aydınlanma yaşatabilir. Jehan Barbur bu albümde Çağrı Sertel, Cenk Erdoğan, Mert Önal, Orhan Deniz, Barış Yazıcı, M. Cem Tuncer, Çağ Erçağ, Volkan Hürsever, Engin Arslan, Toygun Sözen, Abbas Karacan, Berkant Çelen, Kenan Evrim Aslan ile çalışmış. Albüm kaydı için oldukça zengin bir kadro olduğunu söylemek lazım. Albüm kayıtlarındaki bu durum üzerinde ayrıca konuşmak isterim. Bu hakikatten bir solist için muazzam bir şey. Şarkının ahengine göre enstrümanistinizin olduğunu düşünsenize. Tabii yazmadığım isimler de var. Alp Ersönmez, Sinan Kaynakçı, Barış Çakmakçı, Batur Alp Özcan, Güneş Kortel gibi şarkların söz, müzik ve düzenlemelerine katkıda bulunanlar da var. Albümün kayıtlarında Erim Arkman, mikslerinde Nino Moschella, masteringinde Mike Wells, fotoğraflarında ise Ekrem Şerif Egeli'nin isimlerinin yer aldığını da belirtelim. Yani albüm sahibi Jehan Barbur fakat albümün ardında gizli saklı duran 21 kişi daha var. Bu da apayrı bir konu tabi ama böyle bir albümü çıkartmak için 22 kişinin emeği var. Anmamak olmazdı. Albüm, Ellerimde Kelimeler ile başlıyor. Çağrı Sertel'in piyanolarının dominatlığı ile şarkıya doğrudan dalıyorsunuz. Şarkıda dokunma'nın kutsallığının önemine değiniyor. Dokunmak diyince Ahmet Cemal'in Dokunmak isimli kitabı geliyor aklıma. Okuduğum en iyi kitaplardan biridir. Bana da kendi projelerimde oldukça ilham kaynağı vermiştir. Jehar Barbur, dokunma eylemine albümün ikinci şarkısı Kiminsin Be Adam ile devam ediyor. Şarkıdaki Cenk Erdoğan'ı buram buram yaşamak ayrı bir keyif; her zamanki gibi. Dokunsam konuşsam da ne vark eder, dokunsam konuşsam da ben diyor bu sefer. Bir de bu şarkının Kırılganmış hislerim... ile başlayan kısımdaki şarkının akışına mest oldum. Orayı sarıp sarıp dinleyesim geliyor. O başta bahsettiğim bahar kıpırtılarını yaşadığım yerlerden biri burası. Söz konusu adam kimse ona selam ederim. Albümdeki en vurucu, derinden sarsan şarkı Can. Bu vurucu olma hikayesi kişiden kişiye değişir ama Bir Baba Indie için vurucudur. Korkuyorum bazen dinlemeye. İçimdeki bastırdığım hisler ayaklanmasın diye. Dinliyorum ama ısrarla. Her defasında daha çok severek. Daha çok dinleyerek. Yorum yapmak oldukça zor. Can'daki o an vurgusunun bir başka şekliyle bu sefer Naz Barı'nda karşımıza geliyor. Gün bitmiyor bir an bile nasıl uzuyor, Kalp duymuyor o an bile nasıl çarpıyor diyor Jehan. Aralarda da yaylı tanbur evimizi ziyaret ediyor. Hoşgeldin diye karşılıyor içimde eski bir kadın. Tahta kapıyı usulca ardımdan örterek. 21 Aralık Marduk efsanesini hatırlarsınız. O dönemin kafası güzel insanlarını da hatırlarsınız. Jehan Barbur'un hayatlarını kötü bir Amerikan felaket senaryosu gibi yaşayanlara mesajı var. Daha doğrusu serzenişi diyelim. Yine, Cenk Erdoğan'ın o nefis tınıları ile hareketli bir şarkı olduğunu ve dinleyeni içine aldığını söyleyelim. Bu tam bi neşelenerek serzenişte bulunalım şarkısı. Ardışık, başka türden bir serzeniş şarkısı diyebiliriz. Bir süre önce Beşiktaş'taki heykekin orada çok sevdiğim bir arkadaşımı bekliyordum. Bankta tek başımaydım. Sonra üç kişi olduk; tanımadığım bir kadın ve adamla. İkisi de birbirine kendi inandığı şeyi dikte ediyordu. Ara ara sesleri yükseliyordu. Çocuk arada bir sigara yakıyordu. Bir yabancı bene rağmen tartışıyorlardı. Benden rahatsızlardı ama aceleleri vardı tartışmak için. Kalmak ve gitmek arasındaki ince çizgidelerdi. Sevgilerini hiç sorgulamamışlardı. Gerçekten neden bir aradalardı? Sevgi diye tanımladıkları şey gerçek miydi? Arkamda başka bir kadın ve erkek vardı. Onlarda ayakta tartışıyorlardı. N'oluyor yahu?, Nedir bu insanların derdi? dedim içimden. Başka şeyler de düşündüm. İnsanların birbirine karşı bırakın sevgililik hadisesini, herhangi bir iletişimde dahi samimiyetsizleştiğini fark ettim. İki gün evvel çok yakınımdan biri, ölen birinin ardından onunla ilgili 14 sene sonra hatırladığı anılarını anlattı bana. Ona şunu dedim: Sana onu hatırlatan geçmişteki güzel günler. Garip gelmiyor mu o güzel günlerin o öldükten sonra yok olması? Bizi bir arada tutan meğer o'ymuş. Aslında o'nu her her hatırladığımızda onu değil, kaybettiklerimizi hatırlıyoruz. Albüm kapağındaki ikinci not işte bu şarkıda anlatılıyor. Çok şeyi kaybettik. Bizler o samimiyetin içinde birbirimize bir şekilde ilişirken bizi öyle bir değiştirdiler ki, biz buna itiraz etme şansına bile sahip olamadık ve galiba kaybettik. Artık bir başkasına dokunurken başka meseleler girdi araya. Pragmatist bir algı hasıl oldu ve yitirdik aradaki o salt sevgiyi. Ardışık belki başka bir şeye yazılmıştır. Ben o kaybettiğim ama tekrar kazanmak için çabaladığım güzel hislere armağan ediyorum bu şarkıyı. Ve bonus track olarak geçen son şarkı Kendine Zaman Ver ile albüm sona eriyor. Pinhani'den bildiğimiz, bayıldığımız Sinan Kaynakçı bu şarkıda Jehan Barbur'a eşlik ediyor. Bu şarkıyı albümü edinmeden önce dinlemiştim. Güzel bir videosu vardı. Hatta paylaşalım ve nokta koyalım. Jehan Barbur'un son albümünü muhakkak edinmenizi ve pür dikkat incelemenizi öneririm.


Yaptığı başarılı iş birlikleriyle dikkatleri üstüne çeken Amerikalı müzisyen Jim-E Stack, 30 Ekim'de AWAL aracılığıyla çıkacak Ephemera albümünden bir yeni isimle daha tekli yeni parça yayınladı. Ephemera albümünden yayınlanan yeni tekli Jeanie'de Jim- E Stack'e, Amerikan indie folk grubu Bon Iver'in kurucusu Justin Vernon eşlik ediyor. Daha önce Bon Iver'in AUATC parçasını birlikte yazan ve prodüktörlüğünü beraber üstlenen Jim-E Stack & Justin Vernon ikilisi, bir araya geldikleri yeni tekli Jeanie ile dinleyicilerini sabırsızlandırmaya devam ediyor. Jim- E Stack'in Empress Of, Kacy Hill ve Octavian gibi müzisyenlerle de iş birliği yaptığı 30 Ekim'de AWAL aracılığyla çıkacak Ephemera albümünün tracklist'ine ve Justin Vernon'un eşlik ettiği yeni tekli Jeanieye aşağıdan ulaşabilirsiniz!


Geçen yazdan beri The Dead Don't Die isimli bir zombie filmi üzerinde çalışan rock'n roll tutkunu yönetmen Jim Jarmusch'un film kadrosu tamamen açıklandı. Önceden açıklanan Bill Murray, Adam Driver, Selena Gomez, Chloe Sevigny, Tilda Swinton ve Steve Buscemi kadrosuna Jarmusch'un önceki filmlerinde de birlikte çalıştığı Tom Waits, Iggy Pop ve Wu-Tang Clan'dan RZA katıldı. Filmin konusuna dair detaylar henüz gizli tutulsa da filmin, Bill Murray tarafından çok komik olarak tanımlandığı biliniyor. Mayıs ayında Cannes Film Festivali'nde prömiyeri yapılacak olan film 14 Haziran'da vizyona girecek. The Dead Don't Die, 2016 senesinde yayınlanan Patterson filminden bu yana Jarmusch'un ilk uzun metrajlı filmi olacak.


Cümlede ne kadar eski davulcusu demek içimizi burksa da daha üzücü haber Joey Jordison'ın ölüm haberi oldu. Maalesef müzik dünyası çok yetenekli bir bateristi genç yaşında kaybetti. Ailesinin yaptığı açıklamaya göre Joey, uykusunda huzur içinde vefat etti. 2012'de kendisine nörolojik bozukluk olan transvers miyelit teşhisi konmuştu. 2013 yılında da grup ile yollarını ayırmışlardı. Bir çok kişinin ergenliğinin deli grubu olan Slipknot'ın çok önemli parçası olan ve bizi double crossları kendine hayran bırakan bir bateristi.


Amerikalı film yönetmeni, prodüktör ve besteci John Carpenter, The Dead Walk isimli yeni bir tekli yayınladı! John Carpenter, şubat ayında beş senelik bir aradan sonra ilk kez soundtrack olmayan Lost Themes III: Alive After Death albümünü yayınlayacak. Cadılar Bayramı'ndan bir kaç gün önce Weeping Ghost teklisini paylaşarak albümden ön gösterim yapan Carpenter, bu sefer de albümden The Dead Walk isimli teklisini yayına aldı. 2016'da yayınladığı, bir önceki albümü Lost Themes II'de olduğu gibi, John Carpenter bu projede de oğlu Cody Carpenter ve vaftiz oğlu Daniel Davies ile birlikte çalıştı. Parça, artwork'ünde Liverpool'lu illüstratör Boneface'in ve animasyonunda da Liam Brazier'in imzasını taşıyor. John Carpenter'in 5 Şubat 2021'de yayınlanacak olan Lost Themes III: Alive After Death albümünden ikinci teklisi The Dead Walk'a ve animasyonuna aşağıdan ulaşabilirsiniz!


John Frusciante, Kanadalı müzisyen Venetian Snare'in elektronik müzik label'ı Timesig aracılığıyla, kedisine adadığı Maya isimli albümünü 23 Ekim'de yayınlayacağını açıkladı. Basın açıklamasına göre Maya, Frusciante'nin kendi ismi altında çıkardığı ilk elektronik müzik albümü olacak. Genellikle Trickfinger adı altında elektronik müzik yapan sanatçının son Trickfinger albümü She Smiles Because She Presses the Button geçtiğimiz haziranda çıktı. Yeni albümü ve kedisi üstünde sohbet edilirken Frusciante, Maya, müzik yaptığım 15 sene boyunca benimle beraberdi bu nedenle albüme onun adını vermek istedim. Müziği çok severdi ve bu kadar kişisel bir albüm ismi olmasından dolayı nedense albümü Trickfinger adı altında çıkarmak doğru gelmedi, bu nedenle albüm kendi adım altında çıkmış olacak. diye belirtti. John Frusciante'nin albümünden yayınladığı ilk parça Amethblowl ise hemen aşağıda!


John Frusciante, 23 Ekim'de çıkacak Maya albümünden yeni teklisi Brand Eyi yayınladı. Frusciante'nin kendi ismi altında çıkardığı ilk elektronik müzik albümü olacak olan Maya'nın yayınlanmasına iki haftadan az bir süre kala, müzisyen albümden yeni teklisi Brand Eyi videosu ile birlikte yayınladı. Genellikle Trickfinger adı altında elektronik müzik yapan sanatçının son Trickfinger albümü She Smiles Because She Presses the Button geçtiğimiz haziranda çıkmıştı. Amalia Irons'ın yönetmen koltuğunda bulunduğu parçanın videosunda, beyaz gözlü bir kadının karanlık bir tünelden yürüdüğünü görüyoruz. İlerleyen dakikalarda Frusciante botanik bir alanda etrafı camla çevrili bir mekanın içinde ve üstüne lazer tutulmuş bir vaziyette görüyoruz. John Fruciante'nin yeni parçası Brand Eye ve ilerledikçe ilginçleşen videosuna ve aşağıdan ulaşabilirsiniz!


Smiths'in gitaristi, İrlandalı müzisyen Johnny Marr, solo kariyerinin 10. yılında nefis bir 'Best Of' albüm ile karşımızda. Johnny Marr, elbette en çok The Smiths kariyeri ile bilinen, grubun en iyi albümlerinde hem gitarist, hem şarkı ve söz yazarı hem de geri vokaller ile yer almış olan gerçekten çok önemli bir müzisyen. Marr, bu önemli başarısının haricinde, hemen hemen 2013 yılına dek, solo birikimlerini bir kenarda devam ettirirken diğer yandan çok başarılı birçok proje içinde yer almış, eşlik etmiş, canlı performanslar dahilinde kendi gibi dev isimlerle sahne almış, aşırı mı aşırı dolu bir müzik insanı. 2013'den bu yana, solo çalışmalarına devam eden Marr, bu sürede 4 stüdyo albüme imza attı. 'Best Of' albümü ise en son yayınlanan ve de içinde daha önce yayınlanmamış müthiş bir beste olan The Answer'ı da barındıran harika bir toplama çalışma. Gitardan daha çok vokalimle beğendiğim şarkım çok fazla sayılmaz, The Answer, onlardan biri' demiş. Katılıyor ve fakat mütevazi bir açıklama olarak kabul ediyoruz. Toplam 24 şarkıdan oluşan ve Rough Trade tarafından servis edilen albümün dijital stream hali yanısıra vinyl versiyonu da satışta. Albümde, çok sevdiğim The Messenger şarkısının bir de demo versiyonu var ki öyle de kalabilirmiş dedim dinlerken. Marr, saygıyla cover versiyonunu yaptığını belirttiği, Depeche Mode I Feel You'ya bu toplama albümünde de yer vermiş. Albümde, Marr'ın bilinen gitar + tuşlular kombinasyonunu içeren çok sayıda şarkı bir arada. Genel tarzın dışında kalan ve bir yanı ile isyankar Trip-Hop öğeleri içeren ve çok önemli bir sosyal yönü de olan, benim de BBC'den zaman zaman takip ettiğim ünlü İngiliz oyuncu ve aktivist Maxine Peake ile The Priest kayda değer kritik çalışmalardan.


Johnny Marr, 4 EP'lik bir seri olarak yayınlayacağı Fever Dreams isimli yeni albümünü duyurdu. The Smiths'in gitaristi olarak da tanıdığımız, bir yandan solo projesine de devam eden Johnny Marr, dört EP'lik bir seri olarak yayınlayacağı Fever Dreams isimli yeni albümünü paylaştığı yeni video kliple birlikte duyurdu. Şarkılar önce 4 EP olarak dijital platformlarda paylaşıldıktan sonra albüm formatında toplanacak. Fever Dreams Pt 1 isimli ilk EP, 15 Ekim tarihinde BGM etiketiyle yayında olacak. Gospel hissiyatlı elektronik bir tını yaratma fikrim vardı. diyen Marr, Spirit, Power and Soul isimli ilk teklisini de video klibiyle birlikte yayına aldı. Albümün ilk bölümünün parça listesini ve video klibi aşağıda bulabilirsiniz.


Queens of the Stone Age'in kurucusu Josh Homme, son bir yıldır kansere karşı verdiği savaşın detaylarını ve şu anki durumunu paylaştı. Queens of the Stone Age grubunun kurucusu, vokalisti ve gitaristi olan Josh Homme, kendisine 2022 yılında kanser teşhisi konulduğunu daha önce paylaşmıştı. Fazla detaya inmeden tedavi sürecinde başarılı bir ameliyat geçirdiğini ve hala iyileşme sürecinde olduğunu söyleyen Homme, Revolver'a verdiği bir röportajda pandemi, yakın arkadaşlarının vefatları ve eski eşi Brody Dalle ile can sıkıcı bir boşanma sürecini içeren son birkaç yılının zorluklarından bahsetti. Bu zorlukların yanı sıra Homme kanserle de mücadele ediyor. Sanatçı, son dönemdeki mücadelesinde bir şifa yolu olarak müziğe yöneldiğini de sözlerine ekliyor. Homme, Terapiye karşı değilim, gitmiyorum çünkü bunun yerine çalıyorum. Son birkaç yılda çok fazla terapi aldım ama günün sonunda nasıl ilerleyeceğimi biliyorum, din olarak benimsediğim müzik ile'' diyor. Son yıllarda yaşadığı zorlukların üstesinden nasıl geldiyse kanserin de üstesinden öyle geleceğini ve kendisini öldürmeyen şeyin güçlendireceğini düşünüyor Homme. Homme, duygularını Queens of the Stone Age'in 16 Haziran Cuma günü çıkacak olan yeni albümü In Times New Roman'a aktardı. Albümü ve sanatçının duygularını müzik eşliğinde dinlemeyi sabırsızlıkla bekliyoruz. O zamana kadar çıkardıkları son iki şarkıyla sizleri baş başa bırakıyoruz.


2003 yılında Metin Akdülger, Burak Yeşildurak ve Mehmet Can Erdek tarafından lise grubu olarak kurulan Journers'ın yeni şarkısı Yok Mu? yayınlandı. Oyuncu Metin Akdülger ve eski arkadaşları Burak Yeşildurak ve Mehmet Can Erdek'ten oluşan Journers, 2019 yılında yayınladığı Döngüm parçasıyla başladığı tekli serisine kaldığı yerden devam ediyor. Journers, düzenli olarak yayınladığı teklierinin altıncısı Yok Mu?'yu dijital platformlarda 28 Eylül itibarıyla paylaştı.. Son olarak geçtiğimiz haziran ayında Sonsuzluk Neymiş Dostlar adlı parçalarını yayınlayan Journers'ın yeni parçası Yok Mu?'yu hemen aşağıdan dinleyebilirsiniz. Müziklerinin oluşmasında etkinli olan grupları, nasıl bir araya geldiklerini ve daha birçok şeyi samimi bir biçimde anlattıkları, YouTube'daki Ev Sohbetleri serimizin sekizinci konuğu olan Journers'un konuk olduğu bölüme aşağıdan ulaşabilirsiniz.


İlk olarak Journers grubuyla tanıdığımız Burak Yeşildurak, solo projesiyle ilk teklisi Karşı Kıyı'yı 25 Aralık'ta yayınladı. Burak Yeşildurak, 2020'nin sonunu yeni bir parça yayınlayarak keyifli bir şekilde getirmemize vesile olan müzisyenlerden. İlk olarak Journers grubundan tanıdığımız Yeşildurak, 25 Aralık'ta solo olarak ilk teklisi Karşı Kıyı'yı yayınladı. Deneysel çalışmayı seven ve oluşturduğu ezgileri etnik geçişlerle süslemekten keyif alan müzisyenin içindeki yolculuğu anlattığı Karşı Kıyı teklisi, müzisyenin belirttiğine göre folk yönü baskın olan bir şarkı. Şarkılarının bestelerinden tutun tüm kayıtlarını, mix-mastering aşamalarını ve kapak tasarımını kendi yatak odası stüdyosunda yapan Burak Yeşildurak'ın yeni teklisi Karşı Kıyı'ya ve arkadaşı Ozan Günay'ın yeşilliklerin arasında keşfe çıkıp ara ara dans ettiğine tanıklık ettiğimiz video klibine aşağıdan ulaşabilirsiniz!


Journers, kapanma sürecinde kumpir tadında Mumya isimli yeni bir tekli yayınlayarak keyfimizi yerine getiriyor. Kendini sıkışmış ve değersiz hisseden bir karakterin, özgürlük arayışını ve özlemlerini hayal etmesini anlatmakta olan Journers'ın yeni teklisi Mumya, kapanma sürecinde bir hafta sonu grup üyelerinden Burak Yeşildurak'ın besteyi yapıp Metin Akdülger'e atması, Metin Akdülger'in de bas ve vokallerini kaydetmesiyle ortaya çıkmış. Parçaya göre, mumyalar aslında değersiz bez ve toz parçaları. Fakat herkes onları arayıp bulmaya çalıştığı için bu durum mumyaları olduğundan değerli kılıyor. Bunun sebebi olarak da parçanın pandemi döneminde hazırlanmış olmasını gösterebiliriz. Zira bu sürecin olumsuzluğuna rağmen kişinin kendini keşfetmesi ve farkındalık duygusunun artırılmasının önemi üzerinde durulmuş. Belirtilene göre yeni şarkı, grubun arkadaşı Efe Türkoğlu'nun değimiyle kumpir gibi. Dans ritminde fakat içinde blues, arabesk bir tavır ve psytrance öğeleri barındırmakta. Journers'ın yeni teklisi Mumya'ya ve video klibine aşağıdan ulaşabilirsiniz!


Eski NME yazarı Jon Savage, post-punk denince akla ilk gelen isimlerden olan Joy Division hakkında 30 yılı aşkın bir dönemi kapsayan bir kitap yayımlamaya hazırlanıyor. This Searing Light, the Sun and Everything Else: Joy Division The Oral History ismini taşıyacak olan kitap, grubun geçmişinde yer alan önemli isimlerle, 30 yılı aşkın bir sürede yapılmış olan röportajlardan oluşan bir koleksiyon şeklinde olacak. Joy Division üyeleri Bernard Sumner, Peter Hook ve Stephen Morris'in haricinde Ian Curtis'in eşi Deborah Curtis, grubun grafik tasarımcısı Peter Saville kitaba katkıda bulunan isimler arasında yer alıyor. Joy Division kitabının 7 Mart 2019'da İngiltere'de, 23 Nisan 2019 tarihinde ise ABD'de yayımlanacağını da belirtelim.


Joy Division grubunun unutulmaz solisti Ian Curtis'ın mezar taşı geçtiğimiz hafta sonu bir kez daha çalındı. İlk olarak 2008 yılında tahrip edilen Ian Curtis'in İngiltere'nin Macclesfield şehrinde bulunan mezarının tekrar taşının tekrar çalındığı duyuruldu. Üzerinde Ian Curtis'in ölüm tarihiyle birlikte, grubun unutulmaz parçası Love Will Tear Us Apartın sözlerinin yazılı olduğu mezar taşının ikinci kez ortadan kaybolduğu grubun resmi olmayan, Twitter fan sayfasında paylaşıldı. Son yıllarında yaşadığı epilepsi nöbetleri ve depresyondan kurtalamayan Curtis, 18 Mayıs 1980 tarihinde kendi yaşamına 23 yaşındayken son vermişti.


Avustralyalı müzisyen Julia Stone, The National'ın frontman'i Matt Berninger ile birlikte yeni bir tekli yayınlayacağını açıkladı. Julia Stone, geçtiğimiz gün sosyal medya hesapları aracılığıyla The National grubunun esas elemanı Matt Berninger ile beraber We All Have isimli bir yeni teki yayınlayacağını açıkladı. Cuma günü (29 Ocak) çıkacak olan tekli, St. Vincent ve Doveman adıyla tanınan Thomas Bartlett prodüktörlüğünde hazırlanmış. 29 Ocak'ta yayınlanacak olan We All Have teklisine aynı zamanda Gabriel Gasparinatos tarafından yönetilen bir video klip eşlik edecek. Klibin çekimleri Tazmanya'nın Southport bölgesinde yapılmış.


Sydney çıkışlı folk rock ve indie pop ikilisi Angus & Julia Stone'dan tanıdığımız Julia Stone, yeni solo albümünü yayınlayacağını açıkladı. En son 2012'de solo albümü By the Horns'u çıkaran Julia Stone'un yeni albümü Sixty Summers, 19 Şubat 2021'de BMG aracılığıyla yayınlanacak. Amerikalı müzisyen St. Vincent ve Doveman adıyla tanınan piyanist Thomas Bartlett'ın prodüktör koltuğunda oturduğu proje, aynı zamanda The National'ın frontman'i Matt Berninger ve Bryce Dessner gibi konuklara da yer verecek. Geçtiğimiz yaz tekli olarak yayınlanan Break ve Unreal parçalarını da içerecek olan 13 parçalık albümden Dance adlı yeni parçası da 29 Ekim tarihinde klibi ile birlikte yayınlandı. Dancein video klibinde Amerikalı aktör Danny Glover ve aktris Susan Sarandon'ı izliyoruz. Klibin yönetmen koltuğunda ise Jessie Hill bulunuyor. Çıkacak albümden yeni tekli Dancee ve video klibine aşağıdan ulaşabilirsiniz!


İlk olarak The Strokes frontmani olarak tanıdğımız Julian Casablancas'ın hayatımızda kapladığı yer her geçen gün daha da artıyor. Julian Casablancas, 2009 yılında yayınladığı debut solo albümü Phrazes for the Young sonrasında paylaşacağı ikinci solo albümü Tyranny'yi ise The Voidz ismindeki yeni grubuyla beraber kaydetti ve 23 Eylül 2014 tarihinde de servis edeceğini açıkladı. Geçtiğimiz günlerde albümden ilk single olan 11 dakikalık parça Human Sadness'ı paylaşan grup, albümlerini ise klasik yöntemlerin haricinde gayet farklı bir yöntemle de paylaşmaya hazırlanıyor. Aşağıda da görüldüğü üzere albümü, içerisinde bir USB bellek barındıran çakmak şeklinde de paylaşacağını duyurdu. Artık Alırım bi dal dediğimiz sigaralar Casablancas Çakmakları'yla yanacak!


13 Şubat Cumartesi günü savaş mağduru, yardıma muhtaç, sağlık sorunları olan çocuklar için Kontra Record Store'da bir etkinlik düzenlenecek. Yaş aralığı gözetmeksizin çocuklar için açılan yardım kutusuna, etkinlik gününe kadar oyuncak, battaniye, giysi, ayakkabı, boya kalemi, defter yani özetle bir çocuğu mutlu edecek her şeyi Kontra Record Store'a getirip bırakabilirsiniz. Toplanan tüm yardımlar Hayata Destek Derneği ve Çocuklar Giysin Diye organizasyonu aracılığıyla çocuklara ulaştırılacak. Etkinliğe katılım sağlayacak hiçbir bireyin ve kuruluşun siyasi ve ideolojik bağlılığı bulunmamakta. Bu konudaki hassasiyetin organizasyon planlama süresince dikkatle incelendiğini belirtelim. - 15:00 Yarımada - 15:45 Nuux - 16:30 Barış Demirel - 17:15 Skysketch - 18:00 Agency - 18:45 In Hoodies - 19:30 Umut Adan 2014'te iki müzisyen arkadaşımla birlikte kimsesiz çocuklar için düzenlenen bir etkinlikte yine çalmıştım. O gün orada çocukları eğlendirmek, mutlu edebilmek için çaldığımızda duygularımız karmakarışık olmuştu. O gün yaşadıklarımı kendi blogumda not almıştım. Bu etkinlikte her ne olup bitecekse bir yerlerde bir çocuk gülümseyecek. Bu yazıyı okuyan güzel insan, sevgi ve paylaşmak çok harika şeyler. Tüm güzelliğinizle etkinliğe desteğinizi bekliyoruz. Etkinlik ücretsiz olup, etkinliğe ilişkin tüm detayları aşağıdaki linklerden takip edebilirsiniz.


Yeniköy Kitapçısı'nda çekilen haftalık müzik performans programı K İ T A P Ç I'nın son konuğu Tan Tunçağ'ın kendi tasarladığı bilgisayar oyunlarıyla paralel ilerleyen melankolik ambient electronica projesi Cava Grande oldu. Yönetmenliğini Levent Sevi'nin, yapımcılığını ise Ahmet L. Şişman, Feryin Kaya ve Canberk Ünsal'ın üstlendiği K İ T A P Ç I programı geçen mart ayında yayın hayatına başladığından bu yana Can Kazaz, Ağaçkakan, Melike Şahin, Nilipek., Lara Di Lara ve Selin Sümbültepe'nin de aralarında bulunduğu çok sayıda sanatçıyı ağırladı. Serinin son videosunda Cava Grande'ye trompette Serkan Emre Çiftçi eşlik ediyor.


Yeniköy Kitapçısı'nda çekilen haftalık müzik performans programı K İ T A P Ç I'nın son konuğu Moğollar'ın efsanevi bas gitaristi olarak tanıdığımız, son senelerdeki solo çalışmalarını ise ilgiyle takip ettiğimiz Taner Öngür oldu. Yönetmenliğini Levent Sevi'nin, yapımcılığını ise Ahmet L. Şişman, Feryin Kaya ve Canberk Ünsal'ın üstlendiği K İ T A P Ç I programı yaklaşık bir sene önce yayın hayatına başladığından bu yana Özgür Yılmaz, Can Kazaz, Ağaçkakan, Kamufle, Özgün Semerci, Melike Şahin, Nilipek. ve Lara Di Lara'nın da aralarında bulunduğu çok sayıda sanatçıyı ağırladı. Serinin son videosunda Taner Öngür'ün Elektrik Gramofon (2017) albümünde yer alan Zehra parçasının akustik performansı yer alıyor. Taner Öngür'e gitarda Haluk Önol'un eşlik ettiği bu performanstan başka parçaların da yayınlanmasını dört gözle bekliyoruz.


İstanbul Caz Festivali'nin festival kapsamında alternatif seslere alan açan etkinliği Gece Gezmesi 4 Temmuz Perşembe akşamı Kadıköy ve Moda dolaylarında sekiz ayrı mekanda! Bu yıl All Saints Moda Kilisesi, Bant Mag. Havuz / BİNA, Kadıköy Sahne, Kadıköy Sineması, KargART, Mecra, Moda Kayıkhane ve Moda Sahnesi olmak üzere sekiz ayrı mekanı mesken tutan Gece Gezmesi, önceki senelerden hızlı temposuna antrenmanlı olduğumuz konser izleme maratonu için 4 Temmuz'u seçmiş. Bize de tarihi öğrenir öğrenmez takvimimize işleyip o günü aylar önceden rezerve etmek düştü. Gece Gezmesi'ne dahil olan mekanların sahneleri Gaye Su Akyol, Ah! Kosmos, Cava Grande, ELZ AND THE CULT, Hedonutopia, Eda And Augmented Life ve The Kites'ın yanı sıra CanOzan ve konukları, The Ringo Jets, Melis Danişmend, Gülin, Lalalar, TSU!, Nusaibin, Ekin Fil, Volkan İncüvez Kün, Süha Rami, Flux Duo, Şallıel Bros gibi bağımsız sahnenin farklı türlerdeki seslerine ve İsrail'den Liraz'a ev sahipliği yapacak. All Saints Moda Kilisesi hariç diğer tüm Gece Gezmesi mekanlarına tek bir biletle girebileceğiniz etkinliğin ayrıntılı programını incelemek ve bilet satın almak için İstanbul Caz Festivali'nin resmi sitesini ziyaret edebilirsiniz.


Kadıköy'ün yeni açık hava etkinlik alanı Festlval Park açıldı! İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraklerinden Kültür AŞ tarafından hayata geçirilen Kadıköy'ün merkezinde konumlanan Festival Park, yaz boyunca çeşitli kültür-sanat etkinliklerinin yanı sıra yeme-içme alanları ve tasarım dükkanlarını katılımcılarla buluşturacak. 8.500 m2 alanı ve 10.000 kişi kapasitesi ile konserlere, festivallere ev sahipliği yapacak Festival Park, başta Kadıköylüler olmak üzere tüm İstanbullulara yaz boyunca birçok farklı etkinlikle güzel deneyimler yaşatmayı ve yeni bir kültür-sanat yaşam alanı olmayı amaçlıyor. 6 Haziran tarihinde Gaye Su Akyol ve Anatolian Sessions konserleriyle açılışı yapılan alanda 7 Haziran Salı günü ise Yasak Helva ve BaBa Zula sahnedeydi. Festival Park, 8 Haziran Çarşamba ise Soft Analog ve Papooz konserlerine ev sahipliği yapacak. Festival Park Kadıköy'ün açılış konserlerine katılmak için ücretsiz olarak Radar İstanbul mobil uygulaması indirerek ücretsiz olarak etkinliklere kayıt olabilirsiniz. Radar İstanbul uygulamasını ise buradan indirebilirsiniz.


1980'li yılların sonundan itibaren rock müzik camiasında oldukça önemli bir yeri olan Şebnem Ferah öncelikle üyelerini sadece kadınların oluşturduğu Volvox grubunda yer almış ve genel olarak erkeklerin sesinin duyulduğu bir müzik türünde ezberi bozmuştur. Volvox'la yapılan röportajlara bakıldığında grubun çalışmalarını yürüttüğü 1988-1994 yılları arasında sorulan soruların kız grubu olmaları temelinde yürüdüğü görülür. Aralarında Özlem Tekin, Buket Doran gibi isimlerin de bulunduğu grup üyeleri öncelikle Bu iş erkek işidir. diyen bir güruhla karşılaştıklarını, küçümser tavırlar gördüklerini, sonrasında grubun yaptığı müziğin sertliği anlaşıldığında saygı görmeye başladıklarını anlatırlar. Yapılan röportajlardan biri sırasında Kız grubu diye bir şey yoktur. Rock grubu vardır. Önemli olan o müziği yapanların cinsiyeti değil, nasıl yaptıklarıdır. cevabını verdikleri an karşılık olarak sorulan soru Hıbır-Laneth-Tempo'nun ortaklaşa düzenledikleri Yılın Oscarları ödüllerindeki En Seksi Kadın kategorisinde Volvox'un dört elemanının ilk beşte olmasını nasıl değerlendirdikleri olur. Elbette ki tüm bu sorulara makyaj ve dekolteyle ilgili ne düşündükleri sorusu da eklenir. Volvox, ilk zamanlar konserlere özellikle makyajsız ve erkek görünümlü çıktıklarını belirtmiştir. Çünkü kötü müziklerini görünümle kapatıyorlar. türü lafların çıkartılmasını istememektedirler. Ferah, yine aynı albümde sevdiği adama aşkını ve geri dönme çağrısını Dur gitme/Bırak kadının olayım diyerek yapmaktadır. Rock müzik türünden bir başka isim Şebnem Ferah'ın Volvox grubunda birlikte çaldığı Özlem Tekin'dir. Fark edilmese de Özlem Tekin, Şebnem Ferah'a nazaran daha güçlü, daha bağımsız bir kadın imajı çizmektedir. Çok üzgünüm istemeden/Seni dün gece aldattım/Kim olduğu mühim değil/sana bağlanmaktan kaçtım diyerek dönemin kadın müzisyenlerinin söylemlerinden çok daha cesur bir noktada konumlandırmıştır kendisini. Bu cesur duruşa klibinde Yüreğimde öfken/Yüzümde gölgen/Gidiyorum dönmem, bahardan önce/Altımda deprem/Ardımda seller/Gidiyorum dönmem, bahardan önce sözleriyle sevdiği adamı öldürüp özgür ve huzurlu bir şekilde arabasıyla ormana gömmeye götürdüğü Bahar şarkısını da örnek verebiliriz. Görgülü bilgili olsun, zengin olsun diye/Hiç işim olmaz benim keyfim yerinde/Magazin malı güllü dallı motorlar gibi koca aramıyorum ki oğlum ben/Bu şarkılar niye/Aşk için aşk/Bende sapına kadar var, o ayrı/Ama bil, kesip atamam/Sen olmasan bile/Unutamam ben bu aşkı/Dağları deldim tek başıma/Çölleri aştım/Bir tek ben/Erleri yendim kız başıma/Sende yıkılmam. Kız başına erleri yenen Tekin, sapına kadar aşka sahip olduğunu söylerken kabahatin pek çoğunu da koca arayan motor hemcinslerinde buluyordu. 1990'ların sonunda adını duyuran Aylin Aslım ise 2000'lerin başında daha aktivist bir tavır sergilemeye başlamış, sadece kadınlardan oluşan grubuyla sahne almaya başlamış, özellikle ikinci albümündeki Güldünya şarkısıyla kendisini gösteren feminist damarı sonraki albümlerinde de devam etmiştir.


Aylin Aslım ve dönemin birçok kadın müzisyeni için kabaran feminist damar kadın cinayetlerine yönelik şarkılarla özellikle Güldünya'nın öldürülmesinden sonra fabrikadan çıkmış gibi gözle görünür olmuş, öncesinde Sezen Aksu'nun Ünzilesi dışında pek de örnek bulamadığımız bu tarz çalışmalar Kadın Şarkıları projeleriyle artmıştır. Ünzile'den sonra Kardelen Projesi'nde kendisini gösteren Sezen Aksu, daha sonrasında ilk defa Sabancı Vakfı'nın inanılmaz gösterişli gecesinde Sertab Erener tarafından seslendirilen Kız Leyla şarkısının da sözlerini yazmıştır. Güldünya Şarkıları albümü ise farkındalığı artırma ve samimiyeti açısından her ne kadar önemli bir konuma sahip olsa da gerek bir proje modasının parçası olması gerekse albüm fotoğraflarının toplumsal cinsiyet rollerini yeniden üretir olması sebebiyle eleştirilmesi gereken bir konumdadır. Güldünya cinayeti sonrasında yazılan bu şarkı farkındalık açısından önemli olduğu kadar, devletin sansür politikasına da muazzam bir örnek teşkil etmiş, Aylin Aslım'ın bu şarkısı halkı küçük düşürdüğü gerekçesiyle yasaklanmıştır. Kadın şarkıları ve devlet yasakları arasındaki ilişki elbette ki kendisini ilk olarak 2000'lerde göstermemiştir. Leman Sam'ın Anladım ki şarkısı, içinde geçen Dün gece hiç tanımadığım bir erkeğe/ sırf sana benziyor diye/ usulca sokulup/ 'Merhaba' dedim. sözleri nedeniyle TRT denetimi tarafından onay görmemiş, gerekçesi olarak ise Türk kadının tanımadığı hiçbir erkeğe selam vermeyeceği, şarkının Türk kadının ahlakını bozduğu gösterilmiştir. Ayla Algan'ın Fikret Şeneş imzalı Bak Şu Adama Aşık Oldu şarkısı da evli bir erkeğe aşık genç bir kadının hikayesini anlattığı için TRT'den onay görmemiştir. - Bölüm: Hür Doğdum, Hür Yaşarım - Bölüm: Erkekler ve Zamane Kızları - Bölüm: 90'lı Yıllarda Ortaya Çıkan Rock Prensesleri


Ajda Pekkan'ın 1975 tarihli plağındaki şarkılar, İlham Gencer'in 1965 tarihli Zamane Kızları isimli şarkısında korkarak ve şaşkınlıkla anlattığı kadının dile gelişidir aslında. Hürriyeti seçen, kimseden korkusu olmayan kadını süsünden püsünden dolayı çita maymununa benzetip mutfak işlerini bilmediği için yermek daha sonrasında Gencer'i ürkütmüş olacak ki eserini şaka yaptığını söyleyerek bitirmektedir. Adı Delikanlı Sevdası olan bu şarkı Almış kaçırmışlar seni/Çökertmişler ıssıza sözleriyle hikayesini anlattığı kadını için At bizim avrat bizim/Silah bizim şan bizim/Namus belasına gardaş/Yatarız zindan bizim diyen Cem Karaca'nın tacizkar haliyle adeta erkek dünyasının fon müziği gibidir. Lakin bu tavır tabii ki sadece Cem Karaca'ya özgü değildir. Bu şarkının ortaya çıkış tarihi olan 1980'den bir süre önce yükselişe geçen İbrahim Tatlıses de İndim derelerine/Bilmem nerelerine/Kaytan bıyıklarımı/Sürsem nerelerine diyerek taciz eden şarkılara muazzam bir örnek vermiştir. Erkeklerin kadınlar için yazdıkları şarkılardan enteresan bir örnek Ali Rıza Binboğa'nın seslendirdiği En Büyük Feminist Benim şarkısı olacaktır. Kendisini feminist sanan kadın arkadaşıyla buluşmaya giden sevgilisine seslenen Binboğa En büyük feminist benim, başka büyük yok!/Kim ki yanlış anlar feminizmi ona da geçit yok yok yok!/O kendini feminist sanan zavallı kadın/20 kocadan ayrı, 50 sevgiliden terk/Ben ki seninim diye kıskanıyor anla artık diyerek feminizmden de en iyi erkeklerin anlayacağını söylemiştir.


Kadıköy'ün tarihi ve önemli kültür sanat mekanlarından olan Rexx Sineması'ndan kötü haber geldi. 1920'lerde Apollon Tiyatrosu, 1930'larda Hale Sineması ismiyle işletilen salon, 1961 yılında yıkılarak 1962 yılında Reks adıyla yeniden hizmet vermeye başladı. Kadıköy'ün en gözde kültür sanat mekanlarından biri olarak gösterimlerine devam eden salon, 2000'li yılların başında Rexx ismini alarak faaliyetini sürdürmeye devam etti. Bu sabah hızlıca yayılan haberlere göre, Corona virüs salgını nedeniyle ülke çapındaki tüm sinemalar İçişleri Bakanlığı'nın talimatı üzerine faaliyetlerini durduran Rexx sinemasının tahliye işlemlerinine başlandı ve faaliyetlerine tamamen son verdi. Bir diğer taraftan, Beyoğlu'nda bulunan tarihi Atlas Sineması'nın da kapanacağı da konuşulan haberler arasında. İki köklü sinemamız için de oldukça üzgünüz.


'PlaKadıköy', 24-25 Eylül'de Moda'da başlıyor. Üstelik bir ilk. Müziğin pure hafızasının kilometre taşı olan plak kültürünün nabzı, iki gün boyunca Moda'da plağa gönül vermiş pek çok müzisyen, yazar, müzik düşünürü, etkinlikler ve konserler ile atacak. Plak satışının yapılacağı stantlar, değiş tokuş stantları, söyleşi ve plak okuma etkinlikleri, plak Dj seçki yayınları, konserler ve daha fazlası. Özellikle Velvet Indieground demişken, kendileri Indie temalı plak satışları yapmakta ve kendilerini farklı bir plak dükkanı olarak tanımlamaktalar. Arşivine buradan ulaşabilirsiniz. Bon Iverler, Arcy Marshalllar, Warpaintler neler neler... Kendileri de PlaKadıköy 'de olacaklar. Kaçırmayın derim.


İllüstratör Kafaless ve müzisyen Elektro Hafız'dan yeni müzikli resim albümü geliyor. Albümden üç parça şu an yayında! Elektro Hafız ve Kafaless beş parçadan oluşacak müzikli resim albümlerinden ilk üçünü Instagram'da yayına aldı. İlk olarak kasım sonunda 40lar50 adlı parçayı yayınlayan ikili, sonrasında 9/8-Nezli ve geçtiğimiz gün ise Anzünder ismiyle üçüncü parçalarını yayına aldılar. Pandeminin ilk zamanlarında kurgulanmaya başlayan bu seride Kafaless ve Elektro Hafız'dan 5 farklı hikaye seyrediyor olacağız. Bu hikayelerde kendilerine has üsluplarıyla müziği ve animasyonu bir araya getiren sanatçılar; Yeminnen Usandım diyerek, hali hazırda normal olmayan eski normal ve alışmaya çalıştığımız yeni normal dünyaya esprili bir serzenişte bulunuyorlar. Şu ana kadar yayınlanmış üç parçaya ve animasyon çizimlerine aşağıdan ulaşabilirsiniz.


İngiliz Indie Rock beşlisi Kaiser Chiefs'ten yeni video geldi! Kaiser Chiefs geçtiğimiz aylarda videosunu yayınladığı Parachute isimli single sonrasında, 7 Ekim tarihinde çıkartacağını açıkladığı yeni albümü Stay Together'dan 2. video klibini Hole In My Soul adlı parçaya çekti.


Hani bazen yolda yürürken veya dışarıda ufak bir iş hallederken bir anda, sokağın köşesinde kendisinden yıllardır haber almadığınız bir arkadaşınız beliriverir. Birbirinize yaklaşırken eski arkadaşınızın yenilenmiş benliğiyle, sizin şimdiki halinizin nasıl anlaşacağını bilemez, ufak bir ürkeklik yaşarsınız. Kalben'in yeni albümünü o ürkeklikle açtım. Karşınızdaki hep o çok sevdiğiniz, ama hayat işte, irtibatta kalamadığınız, eski ama yeni arkadaşınıza sarıldığınızda, ilk merhabada buzlar eridiğinde içinize su serpilir ya, işte Kalp Hanım'ın öyle bir etkisi oldu bende. Kalp Hanım yeni bir Kalben müjdeliyor, ama bildiğimiz, eski zamanlardan hatırladığımız Kalben'den çok uzak olmayan bir Kalben bu. 2015 senesinde Sofar ve Soundcloud'dan tanıdığımız Kalben, 2016'da herkesin çokça dinleyip çabucak tükettiği bir albümle müzik piyasasını temelinden sarsmıştı. Şarkıları, sözlerinin alışılagelmedik temaları sadık dinleyicilerine tanıdıktı, ama kalbini açtığı yorumu albümde biraz geriye çekilmiş, sanki azıcık törpülenmişti. 2017'deki Sonsuza Kadar albümü Kalben'in şarkılarındaki enstrüman çeşitliliğini artırmış, şarkı sözleri de o güzel sıra dışılıklarından ödün vermeden ayaklarını iyice yere basmıştı. Ama Sonsuza Kadar genel olarak kulağa, özellikle yorum açısından, hala 2016'daki albümün devamı gibi geliyordu. Kalben 2019'da bunu yavaş yavaş değiştirmeye başladı ve hem müzikal altyapı anlamında hem de yorumculuğunda yeni şeyler denedi. BKE ve Hayrettin Taşkaya ile yaptığı Günaydın müzikal olarak Kalben'in sesine yeni bir zemin denemesi yaparken, Nükhet Duru ile söylediği Bir Nefes Gibi de kendini tutmazsa yorumunun alacağı duygusal derinliği dünya aleme gösterdi. Kalp Hanım şarkısını ilk dinlediğimiz Aşk Çeşmesi EP'sinde ise farklı ritim ve müzikal yaklaşımları aynı eser altında bütünlükle birleştirmenin denemelerini yaptı. Sanıyorum ki bu iki senelik müzikal yolculuk sayesinde Kalben, Kalp Hanım albümünün, üzerine kafa yorulmuş sound'unu ve cerrah titizliğiyle yazılmış sözlerini deneysel bir çatı altında birleştirdi. Albümün beni düşündüren tek yeri çeşitliliğin biraz fazla kaçmış olma ihtimali. Bunu örneklerle açmakta fayda var. Yankılar albümün uvertürü; bizi albümde ne bekliyor, bunun müjdesini veriyor adeta. Mesela başlangıçta sakin sakin tınlayan gitarın üzerine büyük bir sürprizle gelen klasik kemençe, Genco Ari'nin albümdeki tüm düzenlemelerinde dikkati çeken bir kontrastın habercisi. Aynı kontrast Avrupa Var, Amerika Var'daki elektronik altyapının üzerine serpilen saksafon müdahalelerinde de hissediliyor. Ama esas şaşkınlık Leyla'nın İzleri ve Kasımpatılar ikilisinde yaşanıyor. Başta eski arkadaşın yeni benliği derken tam olarak bu ikiliden bahsediyordum aslında. Albümün ağırlık merkezini oluşturan bu iki şarkı işte o Sofar'dan ve Soundcloud'dan tanıdığımız Kalben'in şarkıları. Ama iki şarkı da Kalben için deneysel olan müzikal müdahaleler ve Kalben'in duygusal yoğunluğa sahip yorumu sayesinde yepyeni, dinleyince yerinde duramadığınız şarkılar olmuş. Her albüm çokça dinlensin diye yapılır; kimi albümler yolda giderken tekrar tekrar dinlenir, kimileri hayat akıp giderken, sindire sindire. Kalp Hanım, Leyla'nın İzleri ve Kasımpatılar sayesinde yeni bir eve taşınırken, yeni bir işe başlarken dinlenecek bir albüm haline gelmiş. Serpilen, kabuk değiştiren bir hayatın şarkıları bunlar. Bu ağırlık merkezinden sonra albümün sürprizleri devam ediyor ve Kalben'in saçlardan, kaçık çoraplardan veya bağır çağır ağlayan üst komşunun kızlarından bahsetmeyi ana akıma kabul ettiren şarkı sözü yazarlığı Seni Özlerim'le yeni bir boyut alıyor. Şarkının sonundaki kısım ise en azından bir konuda düşünce dünyamızda devrim yaratabilecek güçte. Ada = Vapur ve Sait Faik önermesini Seni Özlerim'den sonra sonsuza dek geçmişte bırakabileceğiz, bu nedenle tüm ülke olarak Kalben'e bir teşekkür borçlu olduğumuzu düşünüyorum. Albümün tek aksayan yanı, Seni Özlerim'le yükselmişken devamında gelen üç şarkının bizi neredeyse bambaşka bir düzleme savurması. Sadece piyano eşliğinde söylediği Gezegen'den sonra başka bir albüme ait gibi duran Son Adalar geliyor. Çiçekçi'de Kalben'e Umut Çetin eşlik etmiş, ama albümün ilk yarısındaki enerjiyi sona taşımakta bu şarkı da ne yazık ki yetersiz kalmış. Kalp Hanım albüm olarak yeni bir Kalben önerirken, Kalben bize Kalp Hanım şarkısının yeni, akustik bir halini önermiş. Geçen yaz dinleyiciyle buluşan EP'de en çok öne çıkan şarkı olan Kalp Hanım'ın akustik versiyonuna Kalben yeni sözler de eklemiş. Albümü bitirdiği noktada dinleyicilerine, konserlerinde yaptığı gibi, 'Kalp Hanımlara, Kalp Beylere, kendini hanım ya da bey olarak tanımlamak istemeyenlere, hepimize, kalbimle' diye sesleniyor. Toplumsal cinsiyeti kadın-erkek ikileminde deneyimlemeyen non-binary bireylerin görünürlüğüne Kalben'in ana akım müzik semalarında açtığı bu alan kayda değer. Kalben bu albümü ilk iki albümüne kıyasla daha özgürce söylemiş, hislerini sesine daha görünür, duyulur şekilde katmış. Müziğinin yeni alt yapılarıyla bize çeşnili, üzerine düşünülecek bir hediye vermiş. Kalp Hanım, günahlarıyla sevaplarıyla uzun vadede Kalben'in kariyerinin dönüm noktası olarak anılacak. Ben yeniliklerde dinlenilmesi gerektiğine inansam da şu ara dünyanın durumu malum. O nedenle bir süre evlerde, yolda karşılaştığımız arkadaşımızın hediye ettiği kasımpatları masada duruyormuş gibi dinleyeceğiz artık.


Kamufle'nin dört parçaya böldüğü, ilk bölümü 28 Şubat tarihinde yayınlanan yeni albümü 19T'nin son bölümü de yayınlandı. Yeni albümünü, 3'er parçadan 4 bölüme bölen Kamufle, albümün son kısmını da yayına alıp tüm parçaları 19T çatısı altında topladı. Basemode Records etiketiyle yayınlanan 19T albümünün son bölümünde Kamufle & Can Kazaz & Barış Demirel iş birliğinin olduğu Gecenin Körü parçasının yanı sıra Yardım Lazım ve Tam Sevinecekken isimli iki solo şarkısını da dinleyiciyle buluşturdu. Parçaların altyapıları diğer bölümlerde olduğu gibi Da Poet tarafında nyapılırken albümün mix ve mastering işlemlerinde ise Buğra Kunt imzası yer alıyor. Albümün son bölümünün çıkış parçası olan Gecenin Körü ise Can Özen yönetmenliğinde hazırlanan video klibiyle birlikte dinleyiciye servis edildi. 19T albümün tamamı ve yeni video klip hemen aşağıda.


Kamufle'nin yeni 19T albümünün üç parçadan oluşan üçüncü bölümü Basemode Records etiketiyle yayınlandı. Yeni albümü 19T'nin ilk bölümünü şubat sonunda yayınlayan Kamufle, 24 Nisan itibarıyla dört parçadan oluşan albümünün üçüncü bölümünü yayına aldı. Albümün bu bölümde, daha önce konserlerde canlı olarak Kamufle'den duyduğumuz Kış Kış şarkısı ile birlikte, yakın zamanda kaybettiğimiz Vio Sensei anısına Türkçe Rap sahnesininin genç yeteneklerinden Ahiyan ile birlikte hazırladıkları Gül Dikenleri ve Kader Dahi Bilmez adlı parçalar yer alıyor. Albümün üçüncü bölümünün altyapılarında ise her zaman olduğu gibi Da Poet imzası bulunurken, mix ve mastering işlemleri Buğra Kunt tarafından yapıldı. Kış Kış şarkısının konser ve stüdyo görüntülerinden oluşan ve Oğuzhan Üstün tarafından kurgulanan videosuyla birlikte 19T Part 3 ise hemen aşağıda.


A Corner in the World x bomontiada ALT kapsamında kasım ayı boyunca salı akşamları Bir Baba Indie işbirliğiyle gerçekleşecek interaktif müzik etkinliklerinin ilki Yok Öyle Kararlı Şeyler ile Resimli Dinleti + Kamufle DJ Set olacak. 7 Kasım akşamı YÖKŞ'ten Erdem Topsakal ile Çağrı Özer'in akustik bir performans sergileyeceği konserin hemen ardından lounge alanında katılımcıları bir de sürpriz bekliyor! Yerli rap sahnesinin yükselen isimlerinden Kamufle bu akşama özel olarak groove'dan mahrum bırakmayacak seçkisiyle kabinde olacak. Gerek solo çalışmaları gerekse Kamufle Moral Band ile olan çalışmalarıyla Bir Baba Indie'nin bir süredir radarına aldığı Kamufle'nin dj setleriyle de tanışmanızı istiyoruz. Etkinlik öncesinde Kamufle sorularımızı yanıtladı. Albüm davalarına yüklendim, yeni işlerin peşindeyim bu aralar. Red ile zaten 2010 yılında Gravür isimli bi ortak albüm yapmıştık; hem Red hem de Ezhel ile 10 yıla dayanan arkadaşlığım var. Bu aralar Ezhel'in İstanbul ayağındaki konserlerine dahil oluyorum. Çorbada benim de tuzumun olması çok mutluluk verici ve onun bu başarısına şahit olmak güzel bir duygu. Yakın zamanda bir single çıkartma durumum var, şimdilik ona kanalize oldum. İşler kallavi gidiyor, her şey yolunda çok şükür. Arada kendi bireysel konserlerim, freelance işlerim, çamaşır bulaşık derken akıyor zaman. Geçen yaz İstanbul Caz Festivali kapsamında Gece Gezmesi sahnesinde yer aldık, bir de Rain Lab & Kamufle Moral Band olarak Babylon Bomonti'de Midnight Sessions kapsamında bir konserimiz oldu. Bir süredir başka konser vermedik fakat 9 Aralık Cumartesi günü Kadıköy Kargada Kamufle Moral Band konseri var, bizim için güzel bir geri dönüş olacak. Bugüne kadar mahallede hiç Kamufle Moral Band konseri yapmadık. Güzel olacak güzel. Sağlam bir arşivci olduğumu düşünüyorum ve yıllardan beri yığınla albüm, yığınla şarkı dinledim. Hem sample kullanmak amaçlı hem de müzik kültürümü geliştirmek için. Arkadaşlar sen neden şunları bi yerlerde çalmıyorsun? deyip duruyordu ama çok çetrefil bir şey dj olmak. Ben hala yaptığımın dj'lik olduğunu savunmuyorum. Kendi editlerimi ve 70's 80's 90's arasında sürüklenen Funk & Soul & Hip Hop sound'lu işleri çalıyorum. Bazen ipin ucu kaçıyor. Keyifli mevzu, insanlar da sevmeye başladı. Funk & soul ve jazz sound'lu çoğu insanın kulağına pek çarpmamış 90'lı yıllara uzanan hip-hop şarkılar çalacağım, umarım insanların kulağına şifa olur. O günü heyecanla bekliyorum. Farklı bakış açılarına sahip insanlarla iletişime geçmeye çok ihtiyacımız var şu zamanlarda. 7 Kasım Yok Öyle Kararlı Şeyler ile Resimli Dinleti + Kamufle DJ Set Facebook etkinlik sayfası için buradan, biletler için şuradan buyrun.


Yerli rap sahnesinin sevilen isimlerinden Kamufle ve Dilara Sakpınar'ın solo projesi Lara Di Lara, beş parçalık Denge EP'sini yayına aldı. Kamufle ve Lara Di Lara, 4 Haziran tarihinde uzun süredir merakla ve heyecanla merak ettiğimiz beş parçadan oluşan yeni EP'si Denge'yi Dikkat Records etiketiyle yayına aldı. EP'nin son parçası olan Yapma Be Kardeşim'de konuk sanatçı olarak da trompette Barış Demirel'i dinliyoruz. EP ile ilgili etkileyici noktalardan biri Gidesim Var parçasından Başımı alıp gidesim var bu şehirden kimseye hissettirmeden gibi sözlerinin kimimizin bu yaşadığımız pandemi sürecindeki hislerine tercüman niteliğinde olması. Bir yandan da Hissizleşmiş parçasına çekilen video klibin Samsun Galaxy S21 Ultra ile Silivri'de bir kum ocağında çekilmiş olması da bi hayli dikkat çekici. Klibin yönetmen koltuğunda Melih Kun, kısaçaların kapak fotoğrafında ise Oğuzhan Üstün imzası bulunuyor.


Kamufle'nin 12 parçadan oluşan son albümü 19T'den Sıkıcı ve Monoton parçasına yeni bir video klip geldi. Kamufle, şubat ayında başlayıp dört parçada yayınladığı yeni albümü 19T hikayesine yeni videosuyla birlikte devam ediyor. Basemode Records etiketiyle yayınlanan albümün ilk bölümünde paylaşılan Sıkıcı ve Monoton parçasına, Kamufle'nin arkadaşları ve dinleyenleri tarafından evde telefon kamerasıyla çekilen videolardan derlenen yeni bir video paylaşıldı. Kıvanç Dönmez yönetmenliğinde kurgulanan kolaj videoda, Kamufle'nin salgın zamanlarında bol bol vakit geçirdiği odasına ve evine konuk oluyoruz. Altyapıları Da Poet tarafından hazırlanan bu parçada Kamufle'ye trompette Barış Demirel, bas gitarda Yüzyüzeyken Konuşuruz'dan Can Tunaboylu da eşlik ediyor. Bir Baba Indie YouTube kanalında Kamufle ile son albümünü ve pandemi günlerinde geçirdiği zamanları geniş geniş konuştuğumuz Ev Sohbetleri serisinin dördüncü bölümüne ise aşağıdan ulaşabilirsiniz.


Kamufle'nin beklenen albümü 19T'nin ilk bölümü 28 Şubat tarihinde Basemode Records etiketiyle paylaşıldı. Deniz Tekin'in de yer aldığı, 19T Part 1'ın çıkış şarkısı Fugithora'nın video klibi ise geçtiğimiz gün yayınlandı. Kamufle'nin 1989 yılından bu yana yaşadığı Türk-İş Blokları ve Kadıköy arasında gidip geldiği, hayaller kurduğu en özel anlarına şahitlik eden otobüs hattından ismini alan yeni albümünün ilk bölümü geçtiğimiz hafta Basemode Records etiketiyle yayınlandı. 3 parçadan oluşan 19T Part 1'ın çıkış parçası olan Fugithora'da ise Deniz Tekin düeti dikkatleri çekiyor. Latincede Zaman akar anlamına gelen Fugit horadan ismini alan parçanın video klibi ise geçtiğimiz gün yayına alındı. Can Özen yönetmenliğinde çekilen video klibin ve diğer parçaların bestesi ve düzenlemesi Da Poet imzası taşıyor.


Kamufle'nin yeni albümü 19T'nin, Ezhel ve Anıl Piyancı düetlerini de içeren, üç parçalık ikinci bölümü yayında! İlk bölümü 28 Şubat tarihinde yayınlanan yeni Kamufle albümü 19T'nin ikinci bölümü de bugün itibarıyla yayında. Adını Kamufle'nin uzun yıllardır yaşadığı Türk-İş Blokları ile Kadıköy hattı arasında seyreden 19T otobüs hattından alan albümün ikinci bölümünde bulunan Ezhel ile hazırladıkları Sürçülisan parçasında Kaan Boşnak'ı da çağlama çalarken duyuyoruz. Sözleri Kamufle ve Anıl Piyancı'ya ait olan Damarıma Basma parçasının ve diğer parçaların tüm altyapıları ise her zaman olduğu Da Poet imzası taşıyor. İlk bölüme oranla daha agresif bir sound duyduğumuz 19T Part 2'nin çıkış parçası Sürçülisan için tasarımını ve kurgusunu Amaia Otaola'nın yaptığı bir de lirik video hazırlandı. Lirik videoyu izleyip Basemode Records/Sony Music Türkiye etiketiyle yayınlanan üç parçayı dinlemek isteyenleri ise hemen aşağıya alalım.


Özenli bir çalışmanın sonucu olan ve Haziran 2015'te kaydedilen Ölüler Hariç, Tamar Records ve GRGDN Müzik iş birliğiyle 21 Ocak 2022'de yayınlandı. Müzisyen ve prodüktör Övünç Dan tarafından hazırlanan tek kişilik müzik projesi Kana Kana, birbirinden farklı 3 teklinin ardından Haziran 2015'te Şişli'deki bir evde kaydedilen albümü Ölüler Hariç'i yayınladı. Tarzını betimlerken Türkçe Sözlü Hafif Gotik Müziği tamlamasını kuran Kana Kana, albümdeki her şeyi kendi hazırlamış. Kana Kana, albümünde kendine konu olarak yaşam, ölüm ve zaman üçlüsünü belirlemiş. İtalyan yönetmen ve fotoğraf sanatçısı Pierluigi De Rubertis'in Milano'daki Cimitero Monumentale Di Milano mezarlığında çektiği kısa filmi La Citta Dei Mortiden uyarlanan Her Gün Bir Doz, albümdeki dokuz şarkının buluşma noktası ve tüm albümü birleştirme görevi görüyor. Albümün kapanış şarkısı Eve Veda'daki şiir ise 2020'de hayatını kaybeden radyo programcısı ve müzik yazarı Çağlan Tekil anısına yazılmış ve Pierluigi De Rubertis tarafından İtalyanca seslendirilmiş. Kana Kana'nın yıllar sonra sandıktan çıkardığı albümü Ölüler Hariç'i dinlemek için sizi aşağıya alalım.


Grian Chatten, Leonard Cohen gibi ustaların izinden gitmek isteyen bir post punk ikonu... Odağımızda ise son albümü Chaos for the Fly var. Grian Chatten solo müzik kariyerinde alışık olduğumuz tarzdan farklı bir noktada ilerliyor. Bir grubun vokali için en riskli iş solo albüm yayınlamaktır. En büyük handikap ise, geçmişte fazlasıyla görmüş olduğumuz, grubun sound'unu ve yapısını kendi solo kariyerinde devam ettirenler oldu. Grian Chatten için de aynı şeyi beklerken, beni tam anlamıyla ters köşe yaptı diyebilirim. Post-punk sahnesi için Fontaines D. C. çok değerli bir gruptur. 2020 senesinde grubun çıkarmış olduğu ikinci albümleri A Hero's Death Grammy ödülü ile taçlandırılmıştı. Keza 2021 senesinde yayınladıkları Skinty Fia ile zirveye yerleştiler. İrlandalı grup bu iki albümü ile birçok gruba ilham ve cesaret kaynağı oldu. Konu bu denli büyük bir grup olunca, bu grubun en dikkat çeken üyesinin bir solo albümü olması müziğin kapitalist şirketlerinin iştahını hayliyle kabartıyor. Grian Chatten grubun vokali olma artısını cebine koyup başarılı sesi ve etkileyici sahne şovları ile kendisine yan yol çizmek isteyerek ilk solo albümünü yayınladı. Chatten gruptaki post-punk imajından ziyade daha sakin, durulmuş ve duygularını ön plana çıkartan naif bir yapıda bizlere seslendiği pop/folk ağırlıklı bir sound ile sarmalamış ilk albümünü. Özetle solo kariyerinde farklılık yapıp post-punk ya da alternatif rock kulvarından sıyrılıp Leonard Cohen vari bir solo kariyerine başlangıç vermiş. Bu beni açıkçası şaşırttı. Çünkü ben albümü dinlemeye başlarken birçok şarkının sound'unu Skinty Fia albümünde yer alan I Love You şarkısına yakın bekliyordum. Çünkü riskli olmayan, başarılı sound'a sahip bu şarkı ayrıca Grian Chatten'ın ses karakterini de en iyi yansıttığı ve tam piyasanın istediği tarzda popüler bir şarkıdır. Ancak Chatten beni de ters köşe yapmış oldu. Bambaşka bir altyapı ile bu albümü oluşturmuş. Chatten'ın nişanlısı Georgie Jesson da gitarı ve vokali ile albüme çeşitli dokunuşlar yapmış. Albüm 9 şarkıdan oluşuyor ve Partisan Records tarafından yayınlandı. Albümde benim en dikkatimi çeken çalışma ise Fairlies oldu. Hatta bunu biraz daha sert bir yapıda Fontaines D. C. albümüne koysa bence daha iyi yapardı. Bunun nedeni albüm bütününe biraz uzak ve Chatten'ın aklının grubunda olduğu bir çalışma olmuş bence. Diğer başarılı çalışma All Of The People dost görünümlü tüm sahtekarlar için yazılmış bir parça. Bir rock star'ın yaşayabileceği problemler ve sahte dostlarına göndermeler içeren güzel bir balad. Bakalım çevresindeki hangi arkadaşları bu çalışmayı üstlerine alınacaklar! Albümün açılışını yapan The Score güzel sözlere sahip düşük tempo ancak akılda kalıcı yapıda bir parça. Benim de albümde dikkatimi çeken çalışmalardan birisi oldu. Açıkçası bana biraz Elliott Smith havası verdi. Arından gelen Last Time Every Time Forever ise Cohen vari bir hava yarattı bende. Nişanlısının vokali ise etkileyici hale getirmiş şarkıyı. Chatten post-punk imajında sıyrılıp daha kült sanatçıların izinden gitme kararı alışı konusunda dinleyeni ikna etmiş bence bu albümle. Sonuç olarak; Grian Chatten cool görünme çabaları ile biraz Liam Gallagher'a benzetilip bazı kitleler tarafından antipatik bulunsa da, seveninin daha fazla olduğunu düşünüp bu albümü sahipleneceklerini düşünüyorum. Bir grup elemanının solo kariyere yöneldiğinde kesinlikle bu yapıda, bambaşka tarzda albüm yapabilmesi benim için her daim önemli bir başarı olmuştur. Chatten da bunu başaranlardan.


Geçtiğimiz ağustos ayında Alman bilim insanları, Leipzig, Almanya'daki Quarterback Immobilien Arena'da, korona virüsün bulaşıcılığını test ettikleri deneysel bir çalışma yaptılar. Martin Luther University Halle-Wittenberg üniversitesinin klinik bulaşıcı hastalıklar departmanının başındaki Dr. Stefan Moritz ve kurduğu ekip tarafından ilerletilen proje, 1400 gönüllü ile birlikte gerçekleştirildi. Bütün bu gönüllülerin önceden Covid-19 testleri yapılmış, ateşleri ölçülmüş, üstlerine dijital lokasyon takip mekanizması yerleştirilmiş, maske ve el dezenfektanı temin edilmişti. Alman pop müzisyen Tim Bendzko'nun performansını izleyen katılımcılar, 10 saat boyunca deney esnasında farklı farklı sosyal mesafelendirme kurallarına uyarak hareket ettiler. Konser esnasında hangi pozisyonlarda ve hangi aktiviteler sonucunda hastalık bulaştırma riskinin en yüksekte olduğunu tespit etmeyi hedefleyen araştırma sonucunda konserlere sağlıklı ve güvenli bir şekilde devam edilmesi için bir yönetmelik oluşturulması da amaçlardan biriydi. The New York Times'a göre yapılan araştırmanın sonucunda korona virüsünün kapalı alan konserlerde bulaşıcılığının belirlenen kurallara uyulduğu sürece çok düşük. Fakat tabii ki havalandırma ve sosyal mesafelendirme çok büyük bir faktör. Araştırmaya göre doğru hava sirkülasyonu risk faktörlerini önemli miktarda azaltıyor. Royal Society of Medicine'nin epidemoloji ve halk sağlığı bölümü başkanı Dr. Gabriel Scally'nin The Times'a belirttiği üzere araştırma potansiyel olarak kullanışlı fakat normal etkinliklerde yaratılması zor olacak bir alandan bahsettiğimiz gerçeği de bulunuyormuş. Hem kültür-sanat sektörü çalışanları hem de bu tür etkinliklere katılmaktan keyif alan bireyler olarak umarız en yakın sürede sağlıklı bir şekilde daha fazla aktif olabileceğimiz günler yakındır.


Amerika'daki bağımsız müzik mekanları, organizatörler, festivalleri temsil eden The National Independent Venue Association, YouTube ile iş birliğine giderek üç gün sürecek bir sanal müzik festivali olan Save Our Stages'i düzenleyecek. 16-18 Ekim arası sürecek festivalde rock'tan pop'a çeşitli janrlardan performanslara yer verilecek. The Parish Austin'de Black Pumas'tan Belly Up Tavern-San Diego'daki Jason Mraz'ın performansına, Apollo Theater-New York'ta The Roots'tan Troubadour-Los Angeles'taki Foo Fighters konserine kadar pek çok performansa tanıklık edeceğiz. Yola çıkış sebebi, pandemi nedeniyle kapanan etkinlik mekanlarını ekonomik olarak desteklemek olan sanal müzik festivali Save Our Stages'le ilgili gelişmelerden haberdar olmak ve detaylı bilgiye sahip olmak için aşağıdaki linke tıklayabilirsiniz.


Bildiğiniz üzere ülkemizin tek müzik kitapları basan yayınevi Kara Plak, Mart 2016'dan bu yana harıl harıl çalışıyor. Bir sene içinde The Beatles, Kadife Bey, Highway 61 Revisited Bob Dylan, Caz Çok Zor ve I'm Your Man Leonard Cohen'in Hayatı olmak üzere beş kitap yayınladılar. Kara Plak'ın altıncı kitabı Bob Dylan Kayıtlar ise 28 Nisan'dan itibaren bütün kitapçılarda ve internet satış sitelerinde olacak. Taciser Belge, Nergis Perçinel ve İpek Ruhnaz Üstüner tarafından çevrilen 272 sayfalık Bob Dylan Kayıtlar'ın orijinali 2004 yılında yayımlanmış ve uzun süre çoksatarlar listelerinde kalmıştı. Geçen yıl Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görülen Dylan, önce şarkı sözünün bir edebi tür olup olmadığı, ardından da ödülü kabul edip etmeyeceği tartışmalarıyla gündemi uzun süre oyalamıştı. Biz de bu tartışmaları seve seve takip etmiştik, zira dünya gündemini hep böyle mevzuların oyalamasından yanayız. Bu kitap Nobel'den önce de Bob Dylan'ın ödüller konusunda yaşadığı sorunlara ve bunların nedenlerine dair merakımızı birinci ağızdan, Bob Dylan'ın samimi anlatımıyla gideriyor. Kara Plak Sunar: Bob Dylan Kayıtlar // Kitap Tanıtım Gecesi 26 Nisan'da Karga Bar'da! Kara Plak'ın artık gelenekselleşmeye başlayan Karga Bar'daki kitap lansmanlarının yanılmıyorsam üçüncüsü 26 Nisan Çarşamba gecesi Bob Dylan Kayıtlar için gerçekleşecek. Çarşamba akşamı Karga'nın müzik direktörü Bahadır Dilbaz'ın arşivinden Dylan, dostları, hisdaşları ve uyarlamalarından oluşan bir set dinleyeceğiz. Daha önce The Beatles için yapılan lansman gecesi pek şenlikli, Leonard Cohen için olan ise pek hüzünlü geçmişti. Güzel müzik dinlemek, eşi dostu görmek ve evinize dönmeden önce Bob Dylan Kayıtlar kitabınızı herkesten önce edinmek isterseniz 26 Nisan Çarşamba akşamı Karga Bar'da buluşalım. Etkinliğe katılım ücretsiz ve herkese açık.


Bob Dylan diskografisindeki tüm şarkıların on üç çevirmen tarafından Türkçeye kazandırıldığı Bob Dylan Sözler (1961-2012) kitabı Kara Plak Yayınları etiketiyle raflardaki yerini aldı. Daha önce Bob Dylan'ın Kayıtlar (1. Cilt) kitabını ve Mark Polizzotti'nin 1965 Tarihli Bob Dylan albümü Highway 61 Revisited üzerine kaleme aldığı aynı adlı kitabı yayınlayan Bob Dylan sever yayınevimiz Kara Plak, yalnızca müzik kitapları basmak üzere çıktığı yolculuğunda üçüncü bir Bob Dylan kitabıyla daha Dylan tutkunlarını mest etmeye devam ediyor. Kara Plak'ın son mahsulü Bob Dylan Sözler (1961-2012) adlı 705 sayfalık evladiyelik bir kitap oldu. Yaşayan en önemli şarkı yazarlarından ve şairlerden biri olan Bob Dylan, 2016'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldığında büyük bir tartışma yaratmıştı. Ödülü almasının sebebi olarak Büyük Amerikan şarkı geleneğine yeni, şiirsel bir ifade tarzıyla katkıda bulunması gösterilmişti. Dylan'ın şarkı sözleri artık Türkçeleriyle de okurun ve dinleyicilerin arşivine eklenecek. Kendi adını taşıyan ilk albümünden başlayarak 31 Bob Dylan albümündeki şarkılar Sözler'de bir araya geliyor. Sevin Okyay'dan Armağan Ekici'ye, Selahattin Özpalabıyıklar'dan Mahir Ünsal Eriş'e, Süreyyya Evren'e, Kutlukhan Kutlu'ya on üç çevirmenin yer aldığı bu kitapta ayrıca Nazım Dikbaş'ın her albüm için özel olarak yaptığı kapak çizimleri bulunuyor. Bob Dylan Sözler (1961-2012) kitabını Kara Plak Yayınları'nın internet sitesinden de edinebilirsiniz.


Bugüne kadarki en detaylı Interpol incelemesi için parlak ışıklarınızı açın. Kemerlerinizi bağlayın, çok sevdiğim Interpol hakkında bilmeniz gereken her şeyi bu yazıda derledim, şimdiden keyifli okumalar. Grubun temeli 1997 yılında New York Üniversitesi'nde atılıyor. Interpol'ün kurucusu ve gitaristi Daniel Kessler, bir süredir grup kurma arayışı içindeyken tam o sırada müstakbel Interpol'ün ilk davulcusu Greg Drudy ile tanışıyor. Daha sonra, geride bıraktığı yaz ayları içinde Paris'te bir yurt dışı eğitim programına katılan Daniel, burada başka bir New Yorklu Paul Banks ile tanışıyor ve grubun sesini de bulmuş oluyor. Ayrıca şöyle bir detay var; Paul Banks ilk başta gruba ikinci gitarist olarak katılıyor, yani Daniel Kessler aslında vokal ve baş gitarist konumunda. Daha sonra grup bir gün yine bir şeyler üretmek için stüdyodayken, Paul Banks çok da ciddiye almadan bir şeyler mırıldanıyor. Daniel Kessler, halihazırda yazılmış olan birkaç şarkı sözünü Paul Banks'e okuması için veriyor, Paul ise bu fikir hakkında ilk başta oldukça çekimser olmasına rağmen arkadaşlarını kırmıyor ve okumaya başlıyor. Bir de ne görsün, o kadar iyi seslendiriyor ki Paul, arkadaşlarının ağzı açık kalıyor ve Paul'u vokal olması için ikna ediyorlar. Aynı zaman dilimi içinde New York Üniversitesi'nde tarih sınıfında Daniel Kessler, grubun efsane basçısı Carlos Dengler ile tanışıyor ve Carlos'u gruplarına katılması için davet ediyor. Çok iyi bir gitarist olan Carlos, grupta başçı eksikliği olduğu için Kessler'ın bas gitarını eline alıp görevi üstlenmeye çalışıyor. Müzik hakkında doğuştan büyük bir yeteneği olan Carlos, kısa süre içinde enstrümana hakim olmayı başarıyor. O güne kadar elektronik gitar üzerinde harikalar yaratan Carlos Dengler, hünerlerini bas gitara taşıyıp oldukça kreatif riff'ler üretmeye başlıyor, nitekim bunları stüdyo albümlerinde de duyabiliyoruz. Bir yıl boyunca durmaksızın bir araya gelip şarkılar çalan arkadaşlar, 1998 yılında artık işleri ciddileştirmek isteyip New York'un alternatif barlarında çalmaya başlamışlar. İlk büyük konserlerini 3 Ağustos 1998 tarihinde veren Interpol, bu konserle beraber çeyrek asırı aşan kariyerlerinin başlangıcını yapmış oluyor. Uzun süre boyunca konserler veren ve bir albüm yapma aşamasında olan Interpol, 2000 yılında grupta bir değişikliğe gidiyor. Davulcu Greg Drudy gruptan ayrılıyor ve yerine yine Daniel Kessler'ın bir giyim mağazasında kasa sırasında tanıştığı Sam Fogarino bagetleri devralıyor. Uzun bir süre boyunca üstünde çalışılan, Interpol'ün ilk ve çoğu kesim tarafından en çok beğenilen albümü... Turn on the Bright Lights. Bu albümün bu kadar iyi olmasına çok da şaşırmamak lazım bence, çünkü albüm çıkana kadar ardında büyük bir emek ve ayırılan zaman dilimi var. Albüm çıkana kadar kendilerine bir plak şirketi arayan, fakat neredeyse başvurdukları her şirketten veto yiyen Interpol, kendilerine tek teklif veren plak şirketi olan Matador Records ile anlaşıyor ve Turn on the Bright Lights, Matador etiketiyle yayınlanmış oluyor. Hiç şüphesiz albüm çıktıktan sonra Interpol'ü reddeden her plak şirketi kafalarını duvarlara vurmuştur. Zira bu albüm, Pitchfork tarafından 2002 yılının en iyi albümü seçilirken, diğer müzik otoriteleri tarafından da büyük övgüler aldı. Untitled gibi inanılmaz bir parçayla başlıyor bu 11 şarkılık efsane albüm. Interpol'ün kendine has evrenine çok sağlam bir giriş yapıyoruz Untitled sayesinde. Kimilerine göre gelmiş geçmiş en iyi intro parçalarından biri, nitekim benim için de öyle. Ardından hızlı bir tempo artışıyla beraber Obstacle 1 geliyor karşımıza. Grubun en büyük prömiyeri belki de bu parçayla beraber yapıldı. Yani kendimi kasmayacağım bu şarkıyı övmek için, enfes bi parça yani fazla söze gerek yok. NYC, PDA, Say Hello to the Angels, The New... albümdeki her bir parçayı öve öve bitiremem, o yüzden aslında tüm yorumlarım bütünsel. Sözü fazla uzatmadan kişisel favorimi size belirtip yazıya devam etmek isterim. Sürpriz! aslında benim bu albümden bir favorim yok. Şöyle oluyor, herhangi bir şarkı açıyorum bu albümden, daha sonra kendimi bütün albümü dinlerken buluyorum, bir tür zehirlenme gibi aslında. İnsan zehirlenmekten zevk mi alır, bana ne yaptın yahu Interpol'cüğüm? Ha bu arada, albümün içine giremeyip single olarak kalan bir tane cevher var: Specialist. Dinlemeyen kalmasın! İlk albümü belirli bir eşiğin üzerinde olan gruplar için yapılması en zor iş belki de ikinci albümü yapmak, ki aslında çok da kısa bir süre içinde yapıyorlar Antics'i, 2003 yazında kayıtlara başlayıp 2004 baharında albümü yayınlıyorlar ve yine ne yapıp ne edip ortalığı delip geçiyor Interpol'cüğümüz. Yani yine ben şiirler, aşk mektupları yazarım bu albüm için ama gerek yok. 10 Şarkılık bu albüme Next Exit adlı sakin ve tatlı bir şarkıyla giriş yapıyoruz. Ardından grubun en büyük hiti Evil geliyor karşımıza. Narc ile beraber bir başkaldırı havası yaşarken Take You On A Cruise ile dertleniyoruz. Ama çok da düşmüyoruz, Slow Hands geliyor ardından ve hoplamaya çağırıyor bizi Interpol. Çok da lafı uzatmamak lazım biliyorum, o yüzden kanımca favorilerimi söyleyeyim bu albümden: C'mere, Narc, ve Not Even Jail. Yine bir tane albüme girememiş, single olarak kalmış bir hazine var: Song Seven. Mutlaka dinleyin. Ayrıca Interpol, Turn On The Bright Lights'daki heyecanı devam ettirip üstüne bir de taş gibi Antics'i yayınlayınca, Glastonbury vb. büyük festivallerde yer alması kaçınılmaz oluyor tabii. Takvimler 10 Temmuz 2007'yi gösterirken Interpol üçüncü albümünü yayınlıyor. Bu albüm özelinde birkaç değişiklik mevcut. Etiketi Matador Records'dan alıp Capitol Records'a teslim eden grup, sound olarak da klavyenin daha ön planda olduğu bir sisteme girip farklı bir şeyler deniyor. TOTBL ardından gelen Antics'de biraz olsun mutlu anlara parmak basmamızı sağlayan Paul Banks, bu albümde oldukça hüzünlü sözleri ve sesiyle bizi tekrardan üzüyor. Bence TOTBL ve Antics'in seviyesine erişemese de oldukça deneysel ve gayet başarılı bir albüm. Bu albümden favorilerim ise The Scale, No I In Threesome ve Rest My Chemistry. Üçü de oldukça üzgün şarkılar, Paul abi bana biraz gözyaşı borçlusun maalesef. Evet, geldik işte o albüme. Çoğu kişi tarafından en sevilmeyen Interpol albümü. Yani ben de bu fikre tam katılmasam da geri kalan albümler arasında sırıttığını söyleyebilirim. Ayrıca bu albüm hakkında büyük bir yanılgı mevcut: Çoğu dinleyici grubun efsane basçısı Carlos Dengler'ın bu albümden önce ayrıldığını düşünüyor. Fakat Carlos Dengler grupla beraber bu albümün kayıtlarını bitirdikten sonra ayrılıyor. Tabii bu ayrılıkla beraber büyük bir darbe alıyor Interpol. Zira Carlos Dengler'ın ayrılığı sebebiyle grubu dinlemeyi bırakan hiç de azımsanmayacak bir kesim mevcut. Bu albüm hakkında karışık düşüncelere sahibim. Genel olarak bence Interpol albümlerinde kırık parça bulunmuyor, fakat bu albümde birden fazla mevcut. İsimlerini verip herhangi bir önyargı oluşturmak istemem, o yüzden sadece favorilerimi yazıp devam edeceğim: Success, Summer Well, Barricade ve Try It On. İşte burada, tam burada... Favori Interpol albümüm! Ayrım yapmak ne kadar zor olsa da benim için bir adım öne çıkıyor bu albüm. Zira en çok yaşanmışlık biriktirdiğim Interpol albümü El Pintor. Kapağından, başlığından şarkılarından bu kadar haz duyduğum herhangi bir müzik albümü yok benim için. Kişisel yorumlara biraz ara verip albüm hakkında bilgilere odaklanırsak, bu albümde Paul Banks bas gitarın başına geçiyor, ayrıca bu albümle beraber Matador Records çatısı altına geri dönüyor Interpol. Ya abiler siz albüm başlangıcının tarihini yazmışsınız bence bu arada, yani All The Rage Back Home gibi bi parçayla başlayıp My Desire'la girdiğimiz suya alıştırıyorlar bizi, gerçekten inanılmaz. Bence tam olarak bir olgunluk albümü diyebiliriz El Pintor için, nitekim video klip çalışmaları da adeta bir kısa film edasında geçmeye başladı bu albümden sonra. Bu albümden favori seçimim yine olmayacak, bütün albüm diyeceğim. Fakat benim için yeri çok çok ayrı olan bir parça var, zira ilk dövmem de bu şarkı üzerineydi: My Blue Supreme. El Pintor'dan sonra dört yıllık Interpol hasretini Marauder albümüyle kapatıyoruz. Çok tatlı bir albüm, özellikle klipleri yine usta işi şekilde hazırlanmış. Açılış parçası If You Really Love Nothing'in klibinde Kristina Stewart oynuyor, daha önce izlemediyseniz kesinlikle göz atmanızı öneririm. The Rover ise başka bir hit, onun klibi ise büyük grubun bir hayran kitlesinin olduğu Meksika'da geçiyor. Türkiye için Tarkan ne konumdaysa Meksika için de Interpol o konumda, kulağa gerçekten çok ilginç geliyor. Bu albümden favorilerim ise The Rover, If You Really Love Nothing, Surveillance, Number 10 ve kapanış parçası It Probably Matters. Ve en taze albümümüz karşınızda. 15 Temmuz 2022 tarihinde piyasaya sürülen bu albüm, oldukça farklı bir havaya sahip bence. Aşina olduğumuz Interpol tınıları hariç çok farklı ve yeni melodiler işitebiliyoruz. El Pintor ile başlayan klip kalitesi ise üstüne koya koya devam etmiş bu albüm özelinde. Interpol bu albümde daha önce yapmadığı bir işe imza atıyor. 11 şarkılık albümün tamamı farklı sanatçılar tarafından yeniden düzenlenip 'Interpolations isimli bir derleme albüm olarak piyasaya sürülecek. Bugüne kadar dört parçanın düzenlenmesi yapıldı bile. Gerçekten grubun kalitesi, kreatifliği ve her geçen gün üstüne koyarak devam etmesi büyük haz verici, iyi ki varlar. Bu albümden de favorilerimi yazıp albümler dosyasını kapatalım: Toni, Mr. Credit, Fables, Something Changed ve klibinden de büyük keyif aldığım Gran Hotel. Kapanışa yaklaşırken biraz da Paul Banks'e değinmek istiyorum. Böylesine bir yetenek gerçekten her zaman önümüze çıkmıyor, yani yaptığı her iş büyük haz veriyor. Nitekim Interpol dışında farklı personalarda ürettiği işler var, hemen onların önerisini yapayım. 2009 yılında Julian Plenti is... Skyscraper başlıklı ilk solo albümünü yayınladı Paul. Interpol kadar ses getirmedi belki ama oldukça beğeni topladı belli bir kesim tarafından. Bunun hemen ardında 2012 yılında Banks adında muhteşem, inanılmaz, usta işi bir albüm daha yayınladı. Gerçekten bayılıyorum Banks albümüne, bence siz de kulak verince bu övgüleri hak ettiğini anlayacaksınız. Yani Interpol kadar ses getirmedi dedim ama Paul Banks yaptığı bütün solo konserlerinde bütün biletleri satmayı başarmış, ki bu ilgiyi de hak ediyor, canım benim. Pandemide ise çocukluk arkadaşı Josh Kaufman ve Matt Barrick ile birlikte Muzz adlı bir grup kurdular. Tek ve tatlı bir albüme sahip olan bu grubun bir de cover albümü var. Özellikle Mazzy Star'ın Fade Into You'sunu çok güzel yorumlamışlar, nefis. Çocukluğumdan beri kulağımdadır Paul Banks'in sesi, hayatımın her türlü döneminde bana eşlik etti icra ettiği sanatla beraber, özel bir teşekkür etmek istedim. Interpol gibi gruplar gerçekten çok değerli. Yani bu kadar uzun süre beraber olup hala üstüne koya koya devam etmek büyük iş. Yaptıkları her işi takdir etmek gerek, gelecek olan her türlü işi de sabırsızlıkla bekliyoruz. Sabırsızlıkla beklediğimiz bir başka konuysa Interpol'ün İstanbul'a dönüşü. Bildiğiniz üzere Interpol 24 Temmuz'da Maximum Uniq sahnesine konuk olacak. Bu etkinliği kaçırmamanızı tavsiye ediyorum, malum artık böylesine kaliteli grupları çok fazla dinleyemiyoruz eskisi gibi. Biletler için hemen buraya tıklayabilirsiniz, sevgiler.


Korku sineması seven herkes ama herkes için şahane bir akşam gerçekleşecek. Freddy'e saygı duyanlar, Chucky ile oynamanın keyfine varmak isteyenler, 13. Cuma'nın kıymetini bilenler, hepimiz oralarda olacağız. Korku sinemasını sayfalarla buluşturan ve 4. sayısı yayınlanan Alacakaranlık Dergisi ekibi 22 Temmuz akşamı Kadıköy Moda Idea'da Alacakaranlık Dergi Koleksiyoner Festivali yapıyor. Kadıköy Moda Idea'da saat 16.00'da kapılarını açacak olan etkinlik, çeşitli stantların yanında, birçok etkinliğe de yer verecek. 16.00'da başlayacak olan etkinlikte nitelikli, özel koleksiyon ürünlerine yer verilecek. Bu ürünler arasında VHS, DVD, lobi kartları, sinema afişleri, çizgi roman, figür, plak vb. parçalar yer alacak. 18.00'de düzenlenecek olan Çizim Atölyesi'nde ise Alacakaranlık çizerleri uygulamalı bir Workshop ile etkinliği daha da hareketlendirecek. 22.00'de ise gecenin finali Amerikan korku sinemasının önde gelen yönetmenlerinden John Carpenter'ın unutulmaz filmlerinden The Fog (1980) gösterimi ile yapılacak. Geçmişe bağlı olarak açık hava sineması kültürüne uygunluğu, konu ve tematik olarak bireysel korkulardan ziyade toplumsal korkulara hitap etmesi ve sonuç olarak etkinlik kapsamında bir topluluk tarafından izlenecek olması da bu filmin seçilmesinin ana nedenleri arasında. Film arşivcileri, çizgi romancılar ve figür koleksiyonerlerini buluşturacak olan takas pazarı, çok sayıda materyalin sunum, paylaşım ve döngüsünü sağlayacak. Alacakaranlık'ın 2017 Nisan-Temmuz sayılarında çizer olarak katkılarını sunan isimlerin moderatörlüğünde gerçekleşecek olan atölye, katılımcıların, derginin ve etkinliğin içeriğine yönelik üretim sürecine dahil olma serüvenini oluşturacak. The Fog filminin yönetmeni John Carpenter, Amerikan korku sinemasının en önemli yönetmenlerinden birisidir. Kendisi aynı zamanda slasher alt türünün de yaratıcısı konumundadır.


Ceketin Bende Kaldı ve Emanet teklileri ile güzel bir çıkış yakalayan KARDELEN, ilk EP'si Lütfen Kalbimi Sökünü Universal Music Türkiye etiketiyle yayınlandı. Geçtiğimiz haftalarda 10 Soru 1 Playlist'e konuk olan KARDELEN'in Lütfen Kalbimi Sökün adlı EP'sine dair tüm detaylar aşağıda. Şu ana kadarki müzik üretimlerini ilk kez bir EP'de toplayan KARDELEN, Ceketin Bende Kaldı, Emanet, Yaktın Beni, Bi' Kalp, Güm, Lütfen Kalbimi Sökün'den oluşan altı parçalık EP'sini Universal Music Türkiye etiketiyle yayınladı. Yeni EP'si ile birlikte Güm ve Lütfen Kalbimi Sökün teklilerini de paylaşan KARDELEN, modern R&B üretimlerine devam edecek gibi duruyor. Prodüksiyon süreci, KARDELEN ve Mert Demir tarafından tamamlanan EP'nin mix-mastering'inde ise Emir Ural'ın ismiyle karşılaşıyoruz. KARDELEN'in Lütfen Kalbimi Sökün adlı yeni EP'sini aşağıdaki linklerden dinleyebilirsiniz.


Yeah Yeah Yeahs'i frontwoman'ı Karen O ve Amerikalı prodüktör Danger Mouse iş birliğinde yayınlanacak albümden yeni bir parça daha geldi. Son zamanların üretken isimlerinden Karen O ve prodüktör Danger Mouse ilk olarak geçtiğimiz kasım ayında, çıkacak olan albümleriyle aynı ismi taşıyan parçaları Lux Prima'yı yayınlamıştı. 15 Mart tarihinde BMG etiketiyle yayınlanacağı açıklanan Lux Prima albümünden yeni bir parça daha geldi. 2013 yılında Yeah Yeah Yeahs ile yayınladıkları Mosquito albümü sonrasında kendi solo projesine ağırlık veren Karen O'nun, Danger Mouse'la birlikte yayınladığı yeni parça Woman'ı ise aşağıdan dinleyebilirsiniz.


New-wave'den post punk'a uzanan çeşitli tınıların alaycı anlatımla mükemmel harmanlanışı Baxter Dury, 14 Haziran'da PSM Loves Summer kapsamında Zorlu PSM'ye geliyor. Biz de Baxter Dury'nin müzikal yolculuğunu mercek altına aldık. Müzik hayatına babası Ian Dury için düzenlenen anma töreninde sahne alarak başlayan Baxter Dury 2000'lerin başından bu yana çeşitli türlere yelken açarak kariyerini sürdürüyor. İlk stüdyo albümü Len Parrot's Memorial Lift'i 2002 yılında piyasaya süren Baxter, geçtiğimiz günlerde 8. stüdyo albümü I Thought I Was Better'ı yayınlamıştı. İlk albümünden itibaren neredeyse her albümde bir hit yakalamayı başaran Dury, özellikle Leak At The Disco, Cocaine Man, I'm Not Your Dog ve Miami isimli parçalarıyla biliniyor desek yanlış olmaz. Son albümünden ise şu ana kadar en çok ses getiren parça Aylesbury Boy oldu. Ayrıca ünlü DJ ve prodüktör Fred Again.. ile de Baxter'ın Baxter adında itinayla tavsiye ettiğim çok başarılı bir şarkıları var, şarkıyı ilk dinlediğimde o kadar etkilemiştim ki keşke bu ikili bir albüm yapsa demiştim. 17 Aralık 1971 tarihinde Buckinghamshare, İngiltere'de dünyaya gelen sanatçı, her şarkısında İngiltere'nin havasını oldukça iyi veriyor. Başlıkta da dediğimiz gibi, müziğini yaparken oldukça çeşitli kaynaktan beslenen Baxter Dury, yabancı bir dergiye verdiği röportajda son albümü I Thought I Was Better Than You'yu yaparken yararlandığı başlıca isimleri sıralamıştı. Bu isimler ise şöyle: Kendrick Lamar, Grace Jones, Tyler, The Creator, Frank Ocean, Nancy Sinatra ve Whodini. Yeni albümünün heyecanını paylaşan Baxter Dury, şu sıralar uzun sürecek bir Avrupa turnesinde ve İstanbul da uğrayacağı duraklardan bir tanesi. Sanatçı PSM Loves Summer kapsamında 14 Haziran Çarşamba günü Zorlu PSM Turkcell Sahnesi'ne konuk olacak. Şiddetle önerdiğimiz bu konserin etkinlik sayfasına ve biletlerine buradan ulaşabilirsiniz.


Tom Meighan'ın vokali, müziğe olan tutkusu gibi konularda negatif bir cümle kuramayız. Ayrıldığı grubu Kasabian'ın Ada'yı aşmış olan muhteşem başarısının arkasındaki ana karakter olan Tom, talihsiz bir şekilde rehab'de olması gereken bir dönemde iken olmayıp, kız arkadaşına fiziksel şiddet uygulamaktan ötürü yargılanarak bir kamu cezasına çarptırılması sonrasında, henüz bu karar üzerinden 24 saat geçmeden grup ile grubun aldığı karar ile ilişiği kesilmiş olan bir müzisyen. Doğru karar, doğru uygulama. Ardından gelen rehab, kız arkadaşı ile yeniden birliktelik ve evlenme süreci ile toparlanma 1-2 tekli ve takip eden solo debut albüm. Bu Britanya topraklarının müzikal verimliliği konusunu bir cümle ile araya almak istiyorum. Aslında üzerinde susmadan saatlerce konuşabileceğim bir konu. Tom Meighan özelinde bakalım. Tom, Leichestershire'ın Blaby adında, 2023'teki nüfusu sadece 6.500 olan bir köyde doğmuş, büyümüş bir müzisyen. Üşenmedim, inceledim. Google haritalardan, sokak gezintisi dahi yaptım. Bu denli tipik bir İngiliz köyünden dahi her an dünyanın bir diğer ucunda hayran kitlesi oluşturabilen müzisyenler çıkabilmesi hem hayran olduğum hem de bir miktar yüksek bir tonla olmasa da kıskandığım bir durum. Tom Meighan'ın solo albümünün ilk dikkat çekici bilgisi, mastering' de işi üstlenen Katie Tavini. Tavini, Britanya müzik dünyasının oldukça önemli sahne arkası oyuncularından. We are Scientists ve Bloc Party gibi başarılı grupların arkasında yine bu ismi görmek mümkün. İşin 'magic' tarafı özetle doğru diyeceğimiz bir teknik kişiye emanet edilmiş. 2022'de servis edilen birkaç tekli ve EP'nin ardından sunulan albümde toplam 12 şarkı yer alıyor. Albüm genelinde Kasabian'dan aşina olduğumuz sound'a rastlıyoruz temelde. Her ne kadar Kasabian'a herhangi bir enstrüman ile katkı üretmemiş olsa da grubun yaptığı müziği belirlediği çok açık Tom Meighan'ın. Çok melodik bir rock albümü. Kolay eşlik edilebilir şarkılar ve tekrarlar ile Covent Garden'daki mekanları doldurma ihtimali yüksek bir albüm açıkçası. Ancak müzikal dünyama önemli bir katkısı olacak bir albüm değil. Albüm genelinde dinlerken sıyrılan şarkılar ise var elbette. Çok beğendiğim vokali eşliğinde Deep Dive, Don't Give In ve Everyone Is Addicted To Something müzikal kalite, daha farklı sound, ayrışma adına önde olan 3 şarkı. Özellikle Deep Dive net olarak beste ile çok uyumlu davul sound'u, etkileyici vokal tekrarı ve çok basit de olsa çok yerinde kullanılan tuşlular ile açık ara önde.


Kasetler, dijital müzik çağında hala popülerliğini koruyor. Bu durum İnsanların nostaljik duygularını yansıtırken, fiziksel bir müzik koleksiyonu oluşturma arzularını da tatmin ediyor. Kasetler, günümüzde dijital stream ve CD'lerin varlığına rağmen hala varlıklarını sürdürmektedir. Son yıllarda, kasetlerin tekrar popüler hale gelmesiyle birlikte, bazı müzik şirketleri ve sanatçılar, kasetleri yeniden piyasaya sürmek için adımlar atmıştır. 2020 yılı, son yıllarda kasetlerin en çok satıldığı yıl olmuştur. Bu artışın nedeni, müzik dinleyicilerinin kasetlerin nostaljik hissini sevmeleri ve müzik koleksiyonlarını genişletmek istemeleridir. Ayrıca, bazı insanlar dijital müziğin depolama ve saklama sorunlarıyla uğraşmak istemedikleri için kasetleri tercih etmektedirler. Son yıllarda, birçok sanatçı, albümlerini hem dijital formatta hem de kaset formatında piyasaya sürmektedir. Örneğin, The Weeknd, Taylor Swift, Billie Eilish ve Post Malone gibi birçok popüler sanatçı, albümlerini kaset formatında piyasaya sürmüştür. Ayrıca, kimi müzik şirketleri de kasetleri yeniden basarak, müzik severlerin ilgisini çekmeye çalışmaktadır. Bu yeniden canlanan kaset trendi, müzik endüstrisi için önemli bir fırsat sunmaktadır. Kasetlerin yeniden popüler hale gelmesi, müzik endüstrisi için yeni bir gelir kaynağı oluşturmaktadır. Ayrıca, kasetlerin yeniden canlanması, müzik koleksiyonu yapmak isteyen müzikseverler için de iyi bir seçenek olmaktadır. Ancak, kasetlerin tekrar popüler hale gelmesiyle birlikte bazı endişeler de ortaya çıkmıştır. Kasetlerin eskisi kadar kaliteli bir ses sunamayabileceği ve daha hassas bir ortamda depolanmaları gerektiği konusunda bazı endişeler vardır. Ayrıca, kasetlerin üretimi için gerekli olan malzemelerin ve ekipmanların artık üretilmediği veya üretiminin durdurulduğu bir gerçektir. Sonuç olarak, kasetlerin tekrar popüler hale gelmesi, müzik dinleyicileri için nostaljik bir his uyandırmaktadır. Ayrıca, müzik endüstrisi için de yeni bir gelir kaynağı sağlamaktadır. Ancak, kasetlerin kaliteli bir ses sunup sunamayacağı ve üretiminin zorlukları hakkında bazı endişeler vardır.


Muhtemelen balık burcu olmamım da etkisiyle böyle saçma sapan durumlarda romantizm yapabiliyorum. Müzikte bu genelde klasik ya eskiden ne güzel şarkılar vardı ya da bunları ne dinlerdik be tarzında değil, artık var olmayan ama zamanında beni çok etkilemiş çok fazla bilinmemiş gruplar olarak gün yüzüne çıkıyor. Böyle dibine kadar indie diyebileceğimiz ve Spotify'ın olmadığı kendi yağında kavrulmaya çalışma durumu olan ama ne yazık ki artık devam etmeyen bu gruplar dinleme listelerinde karşıma çıkınca bir hüzün ortamı yaratıyor. Bu gruplardan biri de en son albümünü 2013'te Bandcamp üzerinden çıkaran Kuzey İrlandalı post rock grubu The Kind Said. İki EP, bir teklisi, bir de canlı kayıtları bulunan Dromore'lu grup gitarlarda Alex Mack ve Josh Lockhart, bassta Nathaniel Mack ve bateri de ise Zachariah Lockhart'dan oluşuyor. The King Said... üç şarkıdan oluşan ilk EP'si 3'ü Ocak 2011'de çıkardı. Bundan iki yıl sonra ikinci ve benim favorim olan EP Comet Chaser'ı 2013 yılında piyasaya sürdüler. 2013'te ise Spindrift teklisini yine Bandcamp üzerinden yayınladılar. Son olarak da 2015 yılında, 2013 yazında verdikleri konser kaydını yine Bandcamp üzerinden dinleyicilerine sundular. The King Said...'i dinlerken ilk başta dediğim duyguları birebir yaşıyorum. Şarkılarındaki melankoli ve umut duygusu bana mutluluk veriyor. Benim en sevdiklerim parçası Architect'i de aşağıya bırakıyorum.


Yerli rap sahnesinin kendine özgü ismi Kayra, yeni albümü Bütün Ayazların Ortasındanın ilk bölümünü yayınladı. Bütün şarkıların birbiriyle bağlantılı olarak ustaca kurgulandığı albüm 13 şarkıdan oluşuyor. Albümün 25 Ocak'ta yayınlanan Bütün Ayazların Ortasında: Part 1 kısmında ise 3 parça yer alıyor. Bütün düzenleme işlemleri Da Poet'e ait olan albümün altyapıları Da Poet, Radansa, Beatific Vision, C1556 imzası taşıyor. Kayıtları Studio BK'da Buğra Kunt tarafından alınan albümün mix mastering işlemleri de Buğra Kunt tarafından gerçekleştirildi. Basemode Records etiketiyle dört bölüm halinde yayınlanacak olan albümün ilk video klibi Bedirhan Karakurluk tarafından Kafamda Cehennem isimli şarkıya çekildi. Storytelling tekniğinin Türkiye'de en başarılı temsilcilerinden olan Kayra'nın yepyeni albümü Bütün Ayazların Ortasındanın lansman konseri 2 Şubat Cumartesi akşamı Nayah'ta gerçekleşecek. Nayah sahnesinde Ağaçkakan, Da Poet, Farazi, Kamufle, Sayedar & Önder Şahin, Radansa ve Sorgu'nun da aralarında bulunduğu dev bir konuk kadrosunu ağırlayacak olan konserin öncesinde ise Savai DJ Set ortamı ısıtacak. Yıl boyunca çok konuşulacak olan bu albümün lansman konseriyle ilgili ayrıntılar Facebook etkinlik sayfasında, biletler ise şurada.


Türkçe rap sahnesinin kendine özgü isimlerinden Kayra, ocak ayında ilk bölümünü yayınladığı Bütün Ayazların Ortasında albümünün ikinci bölümünü de yayınladı. Bütün Ayazların Ortasında albümünün 25 Ocak tarihinde, üç parçadan oluşan ilk bölümünü yayınlayan Kayra, albümün ikinci bölümünü de yayına aldı. Düzenlemeleri Da Poet'e ait olan albümün alt yapıları ise Da Poet, Radansa, Beatific Vision, C1556 imzası taşıyor. Üç parçadan oluşan oluşan Bütün Ayazların Ortasında: Part 2, Basemode Records & Sony Music iş birliğiyle tüm dijital müzik platformlarda yayınlandı. Olmadım Say, Kül Kalır ve Dişçi Koltuğu isimli üç yeni parçadan oluşan albümün ikinci bölümüne ve Bedirhan Karakurluk yönetmenliğindeki ikinci video klip çalışması Olmadım Say'a aşağıdan ulaşabilirsiniz.


Keanu Reeves 90'lardaki rock grubu Dogstar'ın yeni teklisinde bas gitarın başına geçti ve bir de solo çıkardı. Keanu Reeves, 30 yılı aşkın bir süredir zamanının ve sanatsal enerjisinin çoğunu film yıldızı olmaya adadı. Hala bunu yapmaya da devam ediyor. IMDb, Constantine 2'nin şu anda yapım aşamasında olduğunu söylüyor. Ancak bu günlerde, Keanu aynı zamanda rock yapıyor. Bu yılın başlarında Keanu Reeves'in 90'lardaki alternatif rock grubu Dogstar büyük dönüşlerini duyurdu. Geçen ay Dogstar 23 yıl aradan sonra ilk yeni şarkıları Everything Turns Around'u çıkardı. Bunun üstüne ayrıca Somewhere Between The Palm Trees And Power Lines adlı bir albüm ve bir de turne duyurdu. Şimdi Dogstar ikinci bir şarkı yayınladı ve bu şarkı Keanu'nin bas gitarıyla yaptığı şov ile öne çıkıyor. Dogstar bu haftanın başlarında Instagram'da Breach'in yayınlanmak üzere olduğunu ve Keanu'den fena bir bas solosu geleceğini açıklamıştı. Şimdiyse şarkı bizlerle. Parça biraz Queens Of The Stone Age enerjisiyle örülü, orta tempolu eğlenceli riff'lerle dolu bir rock şarkısı. Ve Keanu'nin mükemmel bas performansı bu şarkının en önemli özelliklerinden birisi. Bu şarkı aklımıza bir soru da getiriyor. Çoğu insan daha fazla dikkat çekmek için rock gruplarına katılır. Ancak Dogstar'daki rolünde Keanu Reeves normalde olduğundan daha az ilgi alıyor gibi görünüyor. Nadiren başrolde şarkı söylüyor, basın fotoğraflarında asla ortada durmuyor ve küçük olduğu düşünülen mekanlarda çalıyor. Öyleyse niye bu teklide bir bas solosu alıp öne çıkıyor? Acaba grubun buna ihtiyacı olduğunu mu düşündü veya daha da öne çıkmak mı istedi? İlerleyen zamanda çıkaracakları albümle bu soruların cevabını alabiliriz umarım. Öyleyse sizi Dogstar'ın yeni teklisi ve Keanu'nun enfes performansıyla baş başa bırakalım.


Maniğin uykuya daldığı depresifin uykudan uyandığı mevsim gibi mevsim: Sonbahar! Parçalı bulutlu havalar, gri gökyüzü çamur toprak. Islandığımız yağmur ve kaçtığımız yaz sıcağı. Mevsim normallerini takiben değişen playlistlerimiz. Bunlarla beraber ve bunların dışında, aşk. Hah işte bu noktada: sanat! Keaton Henson, aslında bir illüstrasyon sanatçısı. Görsel sanatçılığı dışında şarkıcı ve söz yazarı. Bunların içinde en çok aşık bir adam. Melankolik folk parçalardan oluşan albümleri ile adından söz ettiren İngiliz şarkıcının beşinci albümü Kindly Now 16 Eylül' de PIAS America şirketi tarafından çıkarıldı.


İsimlerinin, üniversite zamanlarında vahiy yoluyla bulmuş olduğum ve yıllardır internet ortamlarında kullandığım mahlasıma yakınlığına rağmen, ilk olarak yanlış bir zaman ve mekanda dinlemem sebebiyle grup hakkındaki yorumlarım eh işteden öteye geçememişti. Bunu duyan Anıl durur mu? Yapıştırdı cevabı! Kejnu, 10 yılı aşkın bir süredir müzik yapan, Zürihli bir Alternatif Pop Rock grubu. Şu ana kadar yayımladıkları da 4 tane uzunçalar albümleri var. Grubun 2006, 2008, 2010 ve 2014 yıllarında yayınlamış olduğu albümleri ayrı ayrı dinlediğinizde, müzikal olarak hangi evrelerden geçtiklerine, özünden kopmadan, Post Rock, Alternatif Pop/Rock, Lo-Fi, Akustik Singer/Songwrriter kafalarında işler yaptıklarına şahit olacaksınız bir kere. Grubu dinlediğinizde, vokalin yer yer Sigur Ros'tan Jonsi'ye benzediğine, hatta bazen de Steven Wilson ya da Riverside dinliyormuşum hissi yaratan şarkıları olduğunu da belirtmeden geçemeyeceğim. Grubun özellikle de 2008 yılı albümü Companion'da yer alan Deadlock King adlı şarkınında baya bir Progresif Rock kafasında olduğu da aşikar.


Bu noktada şarkıya dönüyorum. Klibin en yorucu ve vurucu bölümüne: durmadan arılar. En kuvvetli metafor. En doğru yerlerde hatırlatılan gerçekler gibi. Hınca hınç dolu yer küre, olması gereken mücadeleler. Ya kazanmak ya kaybetmek. Endişe, bi hayli korku. Acaba frengi mi? Yoksa entelektüel sayrılık mı? Doğuştan kötü olabilirdi, doğuştan iyi olmalı... Çok çok korkuya bürünüyor zihnimde arılar. Bir an Tarkovsky olmadan önce uyanmalıyım diyorum. Bana kalırsa yolda olmanın tadını alanlar için, tadı damakta bir yol şarkısı. Duyguları net, ifadesi minimal şarkı.