Sanatsal anlayıştan uzak, ticari esnaf kafasında olunulması. Ses teknisyenlerinin amatör müzisyenleri ezerek tatmin olmaya çalışması. Yaş sınırı konusunda kesin ifadede bulunulmayıp yaşı küçük olanlar için Para verirsen geçer, vermezsen geçemezsin. tavrı takınılması. Sınırlı sayıda bulunan kaliteli mekanlardan cevap dahi alamamak. Uygun şekilde reddedilmek kabulümüz ama düzgün bir dille ve şekille başvurmamıza rağmen yok sayılmak istemiyoruz. Sahne başvurularına zamanında geri dönüş yapılması. Eksiklerin hepsi yaşayarak deneyimlediğimiz şeyler. Maalesef çoğu mekanda karşımıza bu tarz eksiklikler çıkarken çok az mekan gerçekten yukardaki artılara sahip. Ekipman ve ses sistemindeki yetersizlik. Sahnenin ortasında kolon bulunmasından dolayı rahat pogo, moshpit yapılamaması. Ses sisteminin düzenli bakımının yapılması ve ses kalitesinin yeterli olması. Sahnede seyirciyi engelleyecek bir şey olmaması. İçecek fişinin 33'lük birayla sınırlı kalmaması. Altkültür ortamında yapılan organizasyonlar gönüllülük esasıyla ve ticari kaygı gütmeden yapıldığı için bu tarz organizasyonlar genel olarak samimi bir havada geçiyor ve pek sorun çıkmıyor. Çıkan ufak tefek sorunlar genellikle mekan odaklı oluyor. Bazı organizasyonlarda ise farklı gruplara, seslere yer vermek yerine sürekli aynı grupların yer almasını eksiklik olarak görüyoruz. Peyote'de yapılan 7 grubun çaldığı Wargasm Fest'te yer aldık. Güzel bir ortam ve samimi bir seyirci kitlesi vardı. Peyote her zamanki gibi grupları iyi ağırladı. Festivale önceden Wargasm Collective'e ulaşarak başvurduk, gayet güzel geçti. Dinleyici kitlemiz şimdilik arkadaş çevremiz ve benzer müzikleri yapan diğer müzisyenler arkadaşlarımızdan oluşuyor. Küçük bir kitle olduğu için arkadaş buluşmasıyla ortak bile sayılabilir. Halı saha maçı yapmak ya da Bugün hangi kafede buluşsak? muhabbeti yapmak yerine Bugün nerde konser versek? diyoruz, güzel güzel kaynaşıp, sevişiyoruz. Tepkiler de gelen kitleye göre değişiyor, bazıları kaçarken bazen beklemediğimiz insanlar beğenebiliyor. Maalesef çoğunda ücret alamıyoruz. İnsanlar rahatça gelip dinlesin diye biletsiz yapıyoruz. Mekanlar da elini cebine atmak yerine sattığınız biletten bile pay kesmeye çalışabiliyor. Bu açıdan yerel müzik sahnesinde kazanılan paralar bazen gitar teli bile almaya yetmeyebiliyor. 2016'nın Nisan ayının başında kurulduk. Girdiğimiz ilk provadan albümün çıkmadan önceki son provasına kadar deli gibi sadece beste çaldık. Bir an önce ortaya bir şey koyup az da olsa ses uyandırabilmek için 27 Mayıs 2016'da 11 parçalık prova kayıtlarından oluşan Masturbation isimli bir demo albümünü internet üzerinden yayınladık. Pek bir etki olmadı, kayıtlar kirli olduğu için fazla sayıda insanın alışık olmadığı için gerçekten dinlemediğini düşünsek de kirli ve sert bir şeyler oraya koymak istemiştik, bunu başardığımızı düşünüyoruz. Müziğimizde genel olarak sade, basit ve sert olmaya çalışıyoruz. Kısa sözler ve tekrarlayan ritimlerle bir şeyler anlatıp içimizden geldiği kadar bağırıp çağırıyoruz. En başından beri uyarlama eser yapmaya karşıyız. Üçümüzde zamanında farklı farklı gruplarda fazlasıyla uyarlama çaldık ve artık sıkıldık. Hatta kişisel olarak ben artık uyarlama çalmaktan kusma seviyesine gelmiştim. Bolca Nirvana, Joy Division, Pearl Jam çaldığım bir zaman vardı artık her seferinde o grubun vokalistini taklit etmek zorundaymışım gibi hissediyordum, kendi özgün tarzımı ortaya koyamamaktan çok şikayetçiydim en sonunda üçümüzde %100 beste odaklı buluşarak bu grubu kurduk. Tek uyarlama parçamız Kilink'ten OC idi fakat onu da Shaft'ta çok kötü bir çalıştan sonra bir daha asla çalmayarak tarihin tozlu sayfalarına gömdük. Mümkün olduğunca özensiz ve mühendislik lisans eğitimimizin arasında hızlıca kayıt yapıp paylaşıyoruz. Çünkü defalarca dinleyip mükemmeliyetçilik kasamayacak kadar malız. Kendimizi ağbi nolacak yauğv zaten pank çal gitsin hem böle daa güzel bah bah diyerek kurtarmaya çalışıyoruz. Demo albümümüzde miks ve mastering olmadığı için pek bir tecrübemiz yok fakat diğer müzisyen arkadaşlarımız kayıt alıp memnun kaldığı için Stüdyo DODO'daki Ali Akdaş'ı önerebiliriz. No Land'in son albümünü de kendisi mikslemişti, gayet güzel. Provalarımız için maalesef kendimize ait bir çalışma ortamımız yok, stüdyoya gitmek zorundayız genel olarak haftada 2 saat, bazı haftalar 1 saat çalıyoruz. Birçoğu web sitesinde düzenli bakım yapmaktayız dese de yapmaz, çoğunda akustik olmadığı için kendi sesinizi duyamazsınız. Deneme yanılma yaparak zor da olsa iyi bir stüdyo seçebilmek yine de mümkün. Bandcamp: Her açıdan çok iyi hatta en iyisi ama ülkemiz sağ olsun PayPal'ı kapatarak dış mihrakları engellemeseydi de hobi olarak engelleseydi daha iyi olabilirdi. YouTube: Müzik odaklı olmasa da kliplerin keşfedilmesi için yararlı. Olumlu: İstediğimiz gibi bağırıp çağırıp istediğimiz sözleri söyleyebiliyoruz. Tamamen özgür gitar melodileri yazarak istediğimiz gibi çalabiliyoruz. Kısa vadeli: Albüm kayıtlarını istediğimiz gibi bitirerek ortaya güzel müzikler koyabilmek. Uzun vadeli: Kalıcı sanat eserleri bırakmak, gelip geçici sıradan bir grup olarak kalmamak. Radyo Boğaziçi'nin hazırladığı Battle of the Bands'e başvurmuştuk fakat seçilmemiştik. Gruplara kendini gösterme fırsatı verenler özgür olanlarını destekliyoruz, O Ses Türkiye ayarındakileri kınıyoruz. Yerel müziğe verilen belli bir destek var fakat bu destek 1-2 grup arasında dönmemeli, yeni kurulan bütün gruplara aynı fırsatlar tanınmalı. Kibarca atılan mesajlara da geri dönüşler olmalı diye düşünüyoruz. Büyük bir heyecanla mesajlar atıp geri dönüş almamak hoş değil. Mekanlar: Ticari, minibüsçü, esnaf kafasından çıkarak sanatsal açıdan vizyon edinsinler. Organizatörler: Etik değerleri ön planda tutarak para kazanmak yerine çeşitliliğe yönelsinler farklı gruplara ve seslere yer versinler. Toprak Işık: Fazla takılmasın, kalbine zararlı. Gruptaki iki kişi mühendislik okuyor. Ben İTÜ'de Bilgisayar Mühendisliği okuyorum, Emre ise YTÜ'de İnşaat Mühendisliği. Haliyle derslerimiz ağır oluyor ve uğraş istiyor dönem dönem hayattan soğuyarak zombiye dönüşebiliyoruz. Doğa ise en son Bilgi Üniversitesi'nde hazırlığı geçmeye uğraşıyordu, büyük ihtimalle geçmiştir. Facebook'tan bize yazabilirler veya hedonisticnoise@gmail. com'a e-posta atarlarsa geri dönüş yapabiliriz.


Daha önce aynı kemik kadro ile Scars & Stories isimli bir metalcore projemiz vardı. Hatta ilk teklimizi kaydettikten sonra bir de klip çekmiştik. Ardından müzik zevklerimizde ki değişimler yaptığımız müziğe de yansıdı ve Mert'in gelişi ile Silüet ismini alarak şuan ki tarzımıza evrildik. Erkmen'in solo olarak erkmenesen. bandcamp. com ve Spotify üzerinden yayınladığı bir elektronik müzik projesi bulunmakta, keza Özgür'ün de yine Spotify üzerinden devam ettirdiği bir indie projesi bulunuyor. Farklı gruplar ile Taksim ve Kadıköy de ki çoğu barda sahne aldık, fakat Silüet olarak henüz çok yeniyiz ve vaktimiz/enerjimizin çoğunluğunu üretmeye ayırmak için sahne şuan ikinci planımızda. Sadece kendi bestelerini çalan grupların, insanların ve mekanların gözüne kaçık gibi gelmesi, akabinde bunun normal bir şey olduğunu anlatmaya çalışmak zorunda kalmanız diyebiliriz. Çoğu işletmecinin müziği sevmeleri ve kendi işletmesinde sahne alan grubu benimsemesi. Gerek mekan akustiği, gerek sahne içi monitörlerinin yeterli konfigüre edilememesi kaynaklı sahne sırasında tamamen ezbere ve kafanın içinde ki metronoma göre çalmak zorunda kalmak kesinlikle. Konser tanıtımından anlanan şeye göre çok değişmekte, fakat çoğu zaman kendi afişimizi bile kendimiz tasarlamaktayız. Bu afişleri organizasyona gönderdiğimizde ise mekanın yakınlarında 3-5 noktaya asıp kendi görevlerini bize yıktıklarının bilincinde olmuyorlar maalesef. Kendi afişinizi tasarlama konusunda fırsat verilmesi artı bir yön olarak da sayılabilir. Çünkü grubunuzun artwork konseptini, tasarımsal imajını sizden iyi bilen kimse olmuyor genellikle. Genel olarak çok şikayetçi olmayan bir yapımız olmasına rağmen son olarak eklenmesi gereken, tek gecelik bir organizasyonun kalitesi, sahne alan grup sayısıyla ters orantılı olmakta. Grup olarak mümkün olduğu kadar buna dikkat etmeye çalışıyoruz. Yaptığımız müziği, beste çalmamızı, bizi seven kemik bir kitlenin haricinde bizim için doğru zamanda doğru yerde olmuş bir kalabalık var. En çok bu kalabalığın tepkileri bizi etkiliyor. -Ya o 2. çaldığınız şarkı kimindi ? -Kendi bestemiz. Biz de sevdiği müziği yapma uğruna komik ücretler ve siz zaten pek içen tiplere benzemiyorsunuz takılın kafanıza göre barda gibi yan haklara sahibiz. Daha 4 saat önce resmi olarak yayınlanmış Ara Sıra isimli bir teklimiz bulunmakta. Bu şarkıyı bir tekli serisinin ilk ayağı olarak planladık ve yayınladık. Hali hazırda diğer şarkılarımız için prodüksiyon çalışması devam ediyor. Zengin ve aynı zamanda dar bir enstrümentalite sergilemeye çalışıyoruz. Müziğimizde piyano, synthesizer ve yaylıların payı büyük fakat bunu vurucu ve anlık yükselen gitar partisyonları ile dengelemeye bayılıyoruz. İstediğimiz duyguyu yansıtmak için bir çok çeşitlemeye gittiğimiz oluyor ve açıkçası çoğu zaman bir şarkının nereye varacağını biz bile bilmiyoruz. Planladığımızın haricinde kayıt anında Aa bu müthiş oldu dediğimiz, anlık ekleme çıkarmalarımız olabiliyor. Hem müziğimizde hem sözlerimizde ise kesinlikle kendi hayatlarımız üzerinden ilerliyoruz. Bizzat kendinizin yaşadığı bir şeyi şarkıya dökmenin gerektirdiği cesaret ekstra motive sağlıyor. Ayrıca yalnız adamlarız biz, söz yazmak için konu bulmakta pek zorlandığımız söylenemez. Hiç istemesek de yeterli sayıda şarkımız olana kadar çalmak zorunda kalacağımız için iyi yanından bakmaya çalışıyoruz. Bizim için sahnede cover çalmanın bir geçiş dönemi olmasını istiyoruz. Kayıtlarımızı Kadıköy BlueNote Müzik'de Abdulkadir Çığşar ile gerçekleştirmekteyiz. Hepimizin günlük işleri olduğu için çok fazla Rockstar'lık yaşayabildiğimiz söylenemez. Mümkün olduğu kadar haftalara bölüp Abi haftaya senin kayıtlar var hazır mısın ? diyalogları kuruyoruz. Kayıtlarımız ve düzenlemeler için Abdulkadir Çığşar ile çalıştık, kendisi kadar değerli katkılarına müteşekkiriz. Mix Mastering için de Ankara'dan Mehmet Uğur Memiş ile çalıştık. Provalarımızı Kadıköy BlueNote da almaktayız. Bu aralar sürekli ertelemelere maruz kalsak da haftada 1 prova yapmaya özen gösteriyoruz. Her ne kadar özetinde bir ticarethane olsa da, özünde sanat üretildiği için biraz daha hassas olması gerektiğini düşünüyoruz. Ne yaptığınız, ne yapacağınız hakkında en ufak fikirleri olmadan Fast Food restoranı menüsü kıvamında tarifelerini sunup Tarkan bende, Şebnem bende, Pentagram bende.. geyikleri yapılan çoğu yerin haricinde gerçekten sizi anlayıp sizinle birlikte ilerlemeye çalışan stüdyoların olduğunu görüyoruz. Bu her zaman ekstra şevk ve çalışma isteği getirmekte. Youtube, Spotify, iTunes, Apple Music ve Deezer üzerinden yayınlamaktayız. İnsanların ve bizim çoğunluklu kullandığımız servislerde olmayı, SoundCloud Bandcamp gibi adreslere nazaran tercih etmekteyiz. SoundCloud ve Bandcamp'i kendi kişisel projelerimiz için kullanmaktayız fakat bu adreslerde özellikle Türkiye için genel dinleyiciye inmek pek kolay olmuyor. İçimizdeki, aklımızdaki ve kalbimizdeki müziği tamamen birebir yansıtmamız ve içimize sinmeyen hiç bir şey olmaması en olumlu yanı diyebiliriz. Olumsuz olarak ise elimizde olan, olmayan sebeplerden dolayı yaşadığımız gecikmeler kesinlikle. Önceki gruplarımızda bir çok plan yaptık, kendimize hedefler belirledik ve bu belirlediğimiz hedeflerin bize çok iyi gelmediğini defalarca tecrübe ettik. Bu yüzden şuan tek hedefimiz mümkün olduğu kadar çok üretmek. Geçmişten kalan, bir anda çıkan, eski bestelerden düzenlenenler derken çok sayıda bestemizin biriktiğinin farkına vardık. Bu besteleri kağıt üzerinde bırakmayı hiç istemiyoruz. Müziğin yarıştırılmasının tatsız olduğunu ve bu yarışmaların şanslı gruplara bir sıçrama tahtası olabileceği ihtimali dışında bir katkılarının olmadığını düşünüyoruz. Son yıllarda bir müzisyeni, albümü veya tekliyi değerlendirme, popüler kılma gücünün müzik konusunda bilgisi olan müzik basınından daha fazla takipçisi olan fenomen ve ne için ünlü olduğu bilinmeyen ünlü kişilere kaydığı bir gerçekti. Fakat artık kötü günler geçiyor gibi. Yerli gruplara destek olalım Bu söz artık eğitim şart gibi bir kalıba evrilmekte, Bir Baba Indie gibi bunu gerçekten içi dolu şekilde yapan platformların artması dileğindeyiz. Dinleyicilerin aslında ne kadar acımasız olabileceğini, ve genel kitlenin bazen sadece şarkınızın ilk 30 saniyesini dikkate aldığını, tüketiciden üretici kısmına geçtiğinizde farkediyorsunuz. Bunun değişmesini beklemek her ne kadar bir ütopya olsa da, keşke değişse diyoruz. Ülkenin yaşadığı dönem dolayısıyla sahne yapan mekan sayısı 2 elin değil 1 elin parmaklarından az kaldı, hala direnen ve direnecek olanlara sonsuz teşekkürler. Özgür; BlueNote Music de çalışmakta. Yine müzikle iç içe bir bölüm okuduğu için hayatı müzikle dolu. Furkan; yine sahne ve sanat ile ilgili okuyor. Mert içimizde en çok sanat dalıyla ilgilenen kişi olarak dans ve tiyatro ile de ilgileniyor. Erkmen; içimizde ki en ilginç kişi bu konuda. Çocukluğundan beri yazılımla ilgileniyordu ve şuan özel bir şirkette Yazılım Uzmanı olarak çalışmakta. Facebook sayfamız üzerinden doğrudan bizimle iletişime geçebilirler, son derece aktif kullanmaktayız.


Melike Sever var mesela, klibimizi çekti, fotoğraflarımızı çekiyor sahnelerde. Gülçin Kültür Şahin var, bir şarkımızda teyzeyi seslendirdi. Bade Ege de geri vokallerde destek verdi. Eksikler: Mekan sahipleri haliyle kazanç odaklı yaklaşıyorlar. Bunu yaparken müzik kalitesinden ödün verdikleri oluyor. Bu kadar kazanç odaklı olmalarına rağmen mekan ses sistemine yatırım yapmamakta ısrarcılar. Artılar: Bizi tanımadıkları halde şans verdiler, sağ olsunlar. Bu mekandan mekana değişiyor. Sahneye çıkmak üzereyken gitarların mikrofonlanmayacağını öğrendiğimiz de oldu, çiçek gibi sound check yapan da oldu. Ankara'da son zamanlarda canlı müzik mekanları eğlenme ve dans odaklı dinleyicilerle doluyor. Müzik kalitesi ve müzisyenin başarısı çok daha geri planda. Biz de mekana gelenlerden bizimle aynı potada olanları yakalamaya çalışıyoruz. Gelenler genellikle şaşırıyor. Abi besteler çok iyiymiş, oradan yürüsenize yorumları ağırlıkta. Verdiklerimizin karşılığını almaktan o kadar uzağız ki artık kovalamıyoruz bile. Aldığımız eve dönüş için taksi parasını karşılıyor. Bir de üstüne yarım kilo yoğurt falan anca. Siftahımız kendisi. 3 şarkıdan oluşmakta. Neden 3? Paramız 3'e yetti de ondan. Sanatın her türlüsüne can kurban. Bizim elimizden de müzik geliyor, varımızı yoğumuzu ona adıyoruz. Bize dert olan her şeyi konu ediniyoruz. Asıl olan burada dert veya fikir. Her şarkının yapım süreci bir dert, bir sevinç ya da bir fikirle başlıyor. Sonra oradan bazen bir söze bazen bir ezgiye dönüşüyor. Bir yerden sonra hepsi katman katman birbirini besleyerek ilerliyor ve giderek kendi karakteri oluşuyor. Biz de bu karakteri yakalamaya çalışıyoruz. Bazen şarkıyı kendimize uyduruyoruz bazen o bizi kendine uyduruyor. Bu yüzden müziğimiz kalıplara uymayı dert etmiyor. Her şarkı kendi kalıbını oluşturuyor. Bu süreçte bizim için mühim olan içtenliği korumak. Ne istediğini, ne anlatmak istediğini unutmamak. Sound olarak şimdilik klasik rock bileşenlerini kullanıyoruz: Çift gitar, bas, davul ve vokal. Daha fazlasını şimdilik fazla işin içine katmadan ilerlemeye çalışıyoruz zira bir yandan içimizdeki yaşlı metalci hala nefes alıyor. Çok sesliliği seviyoruz. Örneğin Ukde'de pişmanlığı anlatırken bas gitar geçmişe bağımlı bir melodide giderken, bir gitar acıyı, diğer gitar unutma isteğini anlatıyor. Çok seslilik güzel çünkü duygular da çok sesli. Müzik biraz da alışkanlık meselesi. Dolayısıyla insanlar hele ki bu tüketim manyağı çağda yeniye kafa yormaya üşeniyor. Daha önce duymadığı bir şeyi duymaktansa bildiği bir şey arıyor insanlar. Velhasıl, seyirciler kaçıp gitmesinler diye cover da çalıyoruz. Ha severek çaldıklarımız da yok değil tabi, ama genel olarak amaç bu. Taze çıkardığımızı kısa çaları ÇSM Stüdyosu'nda kaydettik. Yayınlanmamış olanları evde kaydediyoruz. Zaten üzerinde çalışabilmek için evde kayıt şart bizim için. Davulları ya vst ile hallediyoruz ya da internet üzerinden ulaştığımız session drummer'lara çaldırıyoruz. Evde yaptığımız çalışmalarda neredeyse bütün ayrıntılarıyla, sound kararlarından enstrümanların tek tek her bir notasına kadar her şeyi belirliyoruz zaten. Stüdyo kaydına fazla bir iş kalmıyor. Paramız yetmedi efendim mastering'e. Kayıt yapan stüdyo bir miktar destek verdi elbette. Gel gelelim mastering bambaşka bir uzmanlık alanı. Genelde stüdyolarda prova alıyoruz. Beste ve sound çalışmaları için ev ortamında buluşuyoruz. Sıklığı çok sık. Hep birlikteyiz. Olumlu: Bizim kaçışımız bu grup. Hayat çok kötü. Hep söylüyoruz: Kirli işlerden bıktık. Olumsuz: Reklam işleri çok can sıkıcı. Bu sebepten ötürü bizi bu kadar mutlu eden bir şey bile zaman zaman can sıkabiliyor. Diğer bestelerimizin de profesyonel kayıtlarını yapmak istiyoruz. Öncesinde evde hazırladığımız kayıtları demo olarak yayınlayacağız. Önümüzdeki bahar ve yaz aylarında elimizden geldiğince festivallere katılarak ve konserler vererek şarkılarımızı paylaşmak istiyoruz. O Ses vb. işlerin müzikle ve bizimle ilgisi yok. Beste yarışması olabilir ama bu konuda belirli bir planımız yok şu anda. İşin bu kısımlarına yeni giriyoruz. Bakıp göreceğiz. Şimdi ne desek yalan olur. Dinleyiciler: Okuyun, dinleyin, önem verin. Karşınızdaki sanat eseri ne olursa olsun derinine inince aldığınız tat bambaşka. İnsanları da dinleyin. Önyargıyı basıp geçmeyin. Her insanda bambaşka deryalar var. Dinleyici bilinçli olursa mekanlar, organizatörler ve müzisyenler ona göre şekil alır zaten. Olmaz mı? İnşaat mühendisi, kamu çalışanı, finans uzmanı, öğrenci. Şirketlerin çaldığı hayatımızdan dişimizi tırnağımıza katarak kendimize ayırabildiğimiz zamanımızı müziğe veriyoruz. Adeta bir karakter bölünmesi içinde yaşıyoruz. Müzikle yarattığımız hayalimizdeki dünyaya tüm gücümüzle tutunuyoruz.


Artıları: Sesi ayarlayan kişilerin elinden geleni yapmaya çalışması. Eksileri: Özellikle dijital mecralarda Event'in tanıtılması konusunda geç kalınması veya tanıtım için az destek verilmesi. Dinleyici kitlemiz genelde beyaz yakalı olan ve bir çoğu birinci dereceden olarak tanıdığımız kişilerden oluşuyor. İlgili performans özelinde olumlu tepkiler alsak da sadece bu şekilde yüz yüze bir iletişim kuruluyor. Ancak ne viral paylaşım da ne de dijital mecralar üzerinden bir paylaşıma dönüşmüyor. Tam olarak komik diye tabir edilen ücretler alıyoruz, yan hak olarak da herhangi bir şey olmuyor. Tek sağlanan esnek soundcheck saati oluyor. Ama ücret verilmemesinin sebebi olarak da dinleyici kitlesinin genelde para verdiği şeylerin popüler veya yabancı grup olması olarak düşünüyoruz. Alternatif müzikten çok havalı gözükecek mekan ya da grup seçimi dinleyicinin ya da mekanın para harcamasında etkili oluyor. Mekan için daha çok satış yapacağı, dinleyici için de daha çok sosyal medyada paylaşım yapabileceği gruplar tercih ediliyor. Henüz resmi olarak yayınlanmış bir çalışmamız yok. Yakında çıkmasını planladığımız bazı çalışmalarımız var. Her bir şarkı bir hikaye anlatıyor. Bu hikayelerdeki kahramanlar da enstrümanlarımız. Karakterler her bir hikayede kendilerine biçilen rolleri oynuyorlar. Hedef duyguya nokta atışı yapacak kadar saf ve bir o kadar melodik piyano partisyonları, kalp ritmiyle ve beyindeki kaosla aynı frekansta seyreden davul ritmi, bunların arasına kum taneleri gibi yerleşen ambient gitar tonları ve naif dokunuşları hikayelerimizin atmosferini betimliyor. Parçalarımız bir araya gelince hayatın yalnızlık, umut, öfke, neşe, hüzün, sadakat gibi hisler ve kavramlar ile bütünleştiğini ve mükemmelleştiğini vurguluyor. Özgün eserlerini yapma sürecine girmeden, öğrenmek ve kendini geliştirebilmek adına en güzel yollardan biri. Yalnızca bu yolu sürekli sürdüren veya orijinal düzenlemeler yapmak yerine cover terimini yalnızca bilinen şarkıyı aynı düzenleme ile çalmayı tercih eden oluşumların kolaya kaçtıklarını düşünüyoruz. Aslında 3'ümüz izole olup günlük sorumluluklardan kurtulabilince üretken forma geçiyoruz. Hayalimiz elbette hem şehirden hem de diğer tüm bağıntılardan bu süreçte uzaklaşabilmek. Ancak günlük hayatımızın kısıtları sebebiyle çoğunlukla evlerimizdeki herhangi bir karanlık ve sessiz bir odada bu eylemi gerçekleştirebiliyoruz. Kayıttaki miks ve mastering işlemleriyle birlikte, performanslardaki ses düzenlemelerimizi Ümit Yaşar Doğdu ile yürütüyoruz. Ekipman ve akustik açısından belirli bir kaliteyi sağlayabilen stüdyo sayısı bizce ülkemizde az sayıda. Bu noksanlığı fırsat bilen bazıları da ne yazık ki değerinden yüksek saat başı ücretler talep edebiliyor. Parçalarımızı şuan için Soundcloud ve Youtube üzerinden yayınlıyoruz. Belirli bir süre sonrasında ise Spotify gibi platformlar üzerinden paylaşıyor olacağız. Özellikle Spotify gibi platformlar üzerinde yer alabilmek adına, tüm süreçlerimizi bağımsız yürütüyorken sanal da olsa bir yapımcı/dağıtımcı firmaya ihtiyaç duyulması bizce bir eksik nokta. Olumlu: Orijinal bir şeyler yapmaya ve elimizden geldiğince üretimde olmaya çaba sarf ediyoruz. Olumsuz: Ülkemizdeki alternatif denilen piyasa içerisinde bile kendine çok daha az yer bulan bir seda aslında. Bu sebeple geleceği ve alacağı tepkiler konusunda ara ara endişeye düşmekteyiz. Birkaç ay içerisinde bir EP yayınlanmayı hedefliyoruz. Bu konuda da sizleri gelişme olur olmaz haberdar ediyor olacağız. Uzun vadede ise hazır olan ve performanslarda da yer verdiğimiz parçaların yeni düzenlemelerini de içerek olan bir albüm yayınlamayı planlıyoruz. Aslında yeni yetenekler ortaya çıkarma amaçlı organizasyonlar olarak kendilerini tanımlamaktalar. Yeni isim konusunda bir diyeceğimiz yok, ancak bu isimlerin yaptıkları işlerin içeriğine ve orijinalliğine bakılmadan o sırada ülkede popüler olan akımlara yeni eklemeler yaptıklarını düşünüyoruz. Bu sebeplerle de bugüne kadar hiçbir yarışma içerisinde olmadık, ancak şartlar uygun olduğunda, yeniliğe açık olabilecekleri izlenimini veren bir yarışma içerisinde seve seve yer alabilmek isteriz. Geleneksel mecralarda biz veya bizim gibi bir çok müzik oluşumuna yeteri kadar yer verilmiyor. Bunu kabullendik zaten diyebilecek bir şeyimiz yok. Ancak gelir/gider gibi kısıtları olmayan ve sürekli yenilikleri keşfettiklerini öne süren birçok dijital blog gibi mecralarda, asıl meziyet her birinin olabildiğince farklı isimleri keşfetmesiyken, ana akımdan olmasa da alternatif akımdan hep aynı isimler üzerinde sürekli durdukları çok açıkça görülebiliyor. Bunun da bir kopyacılık etkisi olduğunu düşünüyoruz. Umarız, müzisyen olarak değil bir müzik oburu olarak heyecanla takip ettiğimiz bu mecralarda birbirinden ilginç ve yeni isimler görebiliriz. Dinleyici: Öncelikle dinleyicilerin canlı müziğin farkını ve zevkini anlayabilmelerini ve tüm müzisyenleri olabildiğince canlı olarak dinlemelerini bekliyoruz. Mekanlar: Gelir odaklı olmaktan çıkıp, yeniliğe imkan tanımalarını, zaten bu konu üzerinde yeterince çaba sarfedilirse gelir kısıtının tek bir akım üzerinde odaklanmayıp dağılım göstereceğini düşünüyoruz. Birçok kişi gibi biz de günlük hayatımızda başka bir meslek icra ediyoruz. Denge konusuna gelindiğinde ise özetle gündüzlerimizin kapitalizme, gecelerimizin ise müziğimize adandığını söyleyebiliriz. naiftheband@gmail. com mail adresimiz üzerinden her an hızlıca ulaşılabilir ve iletişim kurulabilir konumdayız.


Deniz Tekin, Ars, Astral, Zafer Paydaş, Sharpera. Eksiler: Ücret ödemeye yanaşılmaması, etkinlik saatlerinin istisnasız sarkması, tonmeister'ların işlerini gelişigüzel yapmaları. Artıları: Genç gruplara sahne şansı tanınması. Eksikler: Etkinlik tanıtım eksiklikleri, etkinlik saatlerinin sarkması, müzisyenler üzerinden para kazanılması ve müzisyenlere birkaç adet içki verilmesi. Genelde akranlarımız ve arkadaş grubumuz ve mekanın sürekli müdavimleri. Konser sonrası tepkiler olumlu ve yapıcı oluyor. Açıklamada yazanlar gayet yeterli. Bu konuda genellikle genç gruplar heyecanlı ve istekli olduklarından, ilk etapta parayı önemsemeyebiliyorlar. Eğer genç gruplar ve yeni oluşumlar bilinçlendirilirse, sorun daha kolay çözülebilir. Bu işin bir ederi mutlaka olmalıdır. Bizim müziğimizde riff'lerin yeri, diğer öğelere oranla daha baskın. Sözler ise herkesin kendine göre yorumlayabileceği tarzda. Grup olarak cover çalmaktan kaçınıyoruz, yeniliklere ihtiyaç olduğunu düşünüyoruz. Grupların sahne alamama endişesi yüzünden cover'a başvurmaları içler acısı bir durum olarak nitelendirilebilir. Grubun tercihine göre cover'lar tabii ki setliste dahil edilebilir, ayrı konudur. Ayrıca Razor vs. gibi cover odaklı grupların yeri ayrıdır. Bu denli kaliteli cover grupları mevcut iken, diğer gruplar da cover çalmaya zorlanmamalıdır. Rage Records / Genco Kulaksız ve ev stüdyomuz Rip-off Records. Genelde, önce 10-15 beste yapılır ve aralarından en iyiler seçilerek albüme konur. Zaman zaman parça trafiği çok değişir, kimi zaman olduğu gibi kalır. Son haline karar verilip birlikte provaları yapılır. En genel haliyle böyle. Kendimize ait ortamımız yok, çalışmalarımızı stüdyolarda haftada bir ya da iki olmak üzere yapıyoruz. Youtube, Bandcamp, Spotify, Itunes, Amazon, Shazam, Soundcloud. Kulağımıza ve isteklerimize ilişkin bir proje yapmaya çalıştık. Genel olarak üzerinde ciddi zaman ve emek harcanan bir proje oldu. Sponsor eksikliği ve Türk yapım şirketi yetersizliği olumsuz olarak saydıklarımız olabilir. Kısa vadede kemik bir kitle toplamak, uzun vadede ise yurtdışı konserleri ve sağlam bir diskografi olabilir. Müzik ve yarışma kavramları bir araya gelmemelidir, herkesin söz konusu müzikteki hissiyati ve zevki farklıdır. Türkiye'de bu konu ile ilgili güzel bir atılım var. İsteriz ki, müzisyenler günden güne daha çok destek alsınlar. Öncelikle dinleyicilerden yapıcı eleştiriler, mekanlardan ilgi ve alaka, organizatörlerden özveri ve anlayış, müzisyenlerden etkileşim ve destek bekliyoruz. Facebook, Twitter, Instagram, Bandcamp, Spotify, iTunes ve Youtube internet sitelerinde Crushem Official adı altında hesaplarımız bulunmakta. Müzik grubunuzla Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okuyup detaylı bilgi alabilirsiniz.


Ayrıca Şenceylikin ilk kayıtlarından beri yanımda olan sevgili İgal Asa, önceden yayınlanan Bu Dünyayla Şaka Olmaz kaydında gitar çalan Burak Uyar, yeni EP'nin stüdyo kayıtlarında büyük emek veren ve projeye değer katan Egemen Kanmaz, Ahmet Ali Arslan ve tabii ki yine Arel Koray Nalbant, ve son olarak, gerek eski kayıtlarda gerek Haziran sonu gelecek EP kayıtlarında müzisyen olarak yer almış Vera grubundan Canberk Karademir ve Dünyacan Yılmaz da projeye hep destek/moral veren, değerli katkılar yapan isimler. Arel Koray Nalbant, Vera grubunun solist/gitarist/şarkı yazarı olarak kariyerine devam etmekte. Bilet yüzdesinin çoğunu almalarına rağmen davetli listesine çok büyük tavır koymaları. Müzisyenin etkinliklerdeki en değerli taraflardan biri olduğunu çoğu zaman unutmaları. Müzisyeni her şeyi yapmaya/halletmeye/kabullenmeye mecbur taraf olarak varsaymaları. Artılar: İyi mekanların müzisyeni rahat ettirme, müzisyene ve özgün müziğe destek verme gibi yanlarını deneyimledim. Sahne içi monitörlerin yetersizliği, hatta bozukluğu. Soundcheck sürecinde sesten sorumlu yetkili bulundurulmaması. Bilet fiyatını anlaştığım fiyatın üzerine çıkarıp kapıda benden habersiz arkadaşlarımı rahatça kazıklayan bir mekanda konser verdim geçen ay: Kadıköy Hangart. Yaşadığım üzüntüyü unutamam. Taşoda Festivallerinde senelerdir her dönem çaldık, okulumuz yuvamız olduğundan mıdır nedir, harika geçiyor. Genelde singer/songwriter kafasından hoşlanan, şarkı sözlerini ve vokal dinlemeyi seven insanlar geliyor gibi gözlemledim. Yan hak gerçekten de 3 bira fişi (bazen 2) maalesef. 🙂 Ve gözümüz içkide olmasa bile insan hiç değilse bir ihtiyacı olduğunda hemen isteyebileceği görevliler olmasını bekliyor, mekanlarda bu eksik çok yüksek seviyede. Ben müzikten hiçbir zaman hatrı sayılır bir para kazanamadım, her konserde bindiğimiz taksileri ve otoparklara verdiğimiz parayı çıkardıysak şükrettik. 🙂 Belki yolun başında oluşumuzdandır bu, zaten müzikten bir geçim elde etmek en büyük önceliğim değil, müzik uğruna başka işlerde çalışmayı göze alıyorum. Fakat yine de bu emeğin karşılığında insan bir değer görmek istemiyor değil. Sözlerde genelde etrafta gözlemlediğim bozunmuş, yoz şeyler öne çıkıyor, bu yüzden daha toplumsal gerçekliğe yakın ifadeler ön planda gibi. Sound olarak gitar ağırlıklı sade bir müzik yapmak şimdilerde hoşuma gidiyor. Ben gerçekten Keşke bunu ben yazmış olabilseydim deyip gıpta ettiğim, hastası olduğum şarkılar varsa bunları kendi zevkim için cover'lamak gibi bir yol izliyorum. Dinleyiciler de genelde bestelerle uyumlu olan bu şarkıları konserlerde pozitif karşılıyor. Boğaziçi Üniversitesi Taşoda Stüdyosu ve İTÜ MİAM'ın kayıt stüdyosunda. Kayıt öncesinde prodüktörüm Arel Koray Nalbant'la bir düzenleme sürecinden geçiyoruz. Ufak demolar kaydediyoruz kayda girmeden. Sonrasında kayda giriyoruz, genelde zor zamanlar oluyor 🙂 çünkü mesela Boğaziçi Üni. Taşoda stüdyosu gün içinde öğrencilerin prova kullanımına açık, kayıt için orayı kapatabilmemiz ancak gece 12'den sonra oluyor. Kurulumdu kayıttı derken sabahı sabahlıyoruz. MİAM'da da aynı şekilde sıkışık bir zamanda kayıtları çıkarmaya çalışmıştık. Ama benim en sevdiğim süreç konserlerden ziyade kayıt süreci. 🙂 Çok öğretici ve zevkli buluyorum. Mikslerimi Arel Koray Nalbant yapıyor. Mastering için ABD'ye gönderiyoruz. Prova yapacağımız zaman güleryüzlü abimiz Cenk abi orada olduğu ve ses sistemi çok iyi olduğu için Master Studio'ya gidiyoruz. Fakat saatine 40 lira verilen provalar, günümüz öğrenci bütçesiyle düzenli yapılamayabiliyor. Dışarıdaki kayıt stüdyoları hakkında ise çok fikrim yok. Olumlu: Şarkı yapma sürecinin her parçası beni çok mutlu ediyor, bunu ömür boyu yapmak istiyorum, bu da bana projemin sürdürülebilir ve içten olduğunu hissettiriyor. Kısa vadede ilk EP ile Spotify, iTunes vs. gibi mecralarda iyi bir görsel ve işitsel bütünlükle şarkıları dinleyicilere ulaştırmak istiyorum. Uzun vadede, daha geniş bir vizyonla üretim yapan, Türkçe müziğe ve ülkedeki toplumsal sorunların çözümüne ve genel ruh haline önemli katkılarda bulunan iyi bir sanatçı haline gelmek istiyorum. Roxy Müzik Yarışması'na katıldık, bir derece alamadık. 🙂 Güzel bir deneyimdi. Bence ülkede müzik adına ne kadar yalnızlıktan bahsedilse de, müzisyenleri ve ortaya çıkan eserleri desteklemek için çaba gösteren çok iyi niyetli, çok güzel insanlar var. Dinleyiciler: Müzik dinlemenin internetten ziyade gerçek hayatta daha zevkli ve anlamlı olduğu idrakına varabilme şansına erişsinler. Mekanlar: Müzisyene değer ve mekan versinler. Aklıma çok fazla başka parti gelmiyor şu anda. Boğaziçi'nde İşletme lisans bitirdim, şimdi yüksek lisans yapıyorum ve öğrenci asistanlığı görevimi sürdürüyorum. Bunun dışında freelance olarak reklam müzikleri yapıyorum. Ben şu an yalnız ve bağımsız bir şekilde müzik yapmaya devam ediyorum. 🙂 Her şeyle kendim ilgileniyorum, bu yüzden bana Eda Sena Şenceylan ismiyle ve senceylik@gmail. com mail adresimden ulaşabilirler. Müzik projenizle Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okumanız yeterli.


Projenin başlangıcından beri 2 albümle birlikte çok sayıda EP ve tekli çıkardık. Bunların çoğu deneysel ve ironik olmakla beraber, en son Solar Sailing isimli teklimizi yayınladık. Yeni bir stüdyo albümümüz de yolda. Deneyselliğe ve eklektisizme önem veriyoruz. Her ne kadar proje ilk başladığında metal/noise ağırlıklı olsa da yeni çıkacak albümümüzde dub, dream pop, ambient ve endüstriyel müzikten izler var. Şarkılarımızı oluşturduğumuz parça ve desenleri toplayarak besteliyoruz. Müzik projenizle Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okumanız yeterli.


Dinleyici kitlemiz benzer tarzda müzik yapan diğer grup üyeleri, arkadaş çevremiz ve 90'lar rock müziğini seven genç kitle. Aldığımız tepkiler genellikle olumlu olup iyi vakit geçirdiklerine dair tepkiler alıyoruz. Aldığımız ücretler genellikle komik rakamlar oluyor ve grup üyelerine verilen içecek hakkı pek çok mekanda grup üyesi sayısına, o gece kaç grup sahne alacağına göre şekilleniyor. Hatta bazı mekanlarda grup üyelerinden oldukça fazla ücret alıyorlar. Temmuz 2017 tarihinde Feel The Ozone isimli teklimizi yayınladık. Tasarım olarak grubumuz 90'lar Grunge ve Punk müziğini yansıtıyor. Günümüze göre daha kirli bir müzik yapıyoruz. Sözlerimizde daha çok karamsarlık, dışlanmışlık, öfke kısacası bize bu dünyanın hissettirdiklerini konu alıyoruz. Beste grubu olarak sahne almak istediğimizde mekanların bizden kendi dinleyicimizi getirmemizi talep ediyor. Buradaki sorun kendi dinleyicimizin zaten bizi takip etmesi yaptıklarımızı bilmesi, o sahnelere çıkma amacımızın daha çok insana ulaşma isteğimizden kaynaklandığını anlayamamaları. Düzenli olarak gittiğimiz Stüdyo Dodo'da gerçekleştirdik. Kendimizi bir süre için eve kapatıp sadece müziğimizle ilgileniyoruz. Sonra kayıt aşaması için stüdyoya giriyoruz. Stüdyo Dodo ile çalışıyoruz. Kendi evimiz gibi hissediyoruz. Çalışma ortamımız genellikle grup üyelerinden birinin evi oluyor. Grup olarak haftada en az 1 kere bunu gerçekleştiriyoruz. Prova konusunda değil ama kayıt konusunda bütçe ayırması bazen oldukça güç oluyor. Bizim gittiğimiz stüdyoda oldukça ilgi görüyoruz. Teknik ekipman olarak memnunuz. Olumlu bulduğumuz şeyler gruptaki herkesin müziğe oldukça ilgi duyması ve bunun için fedakarlıkta bulunması diyebiliriz. Olumsuz olarak da hayat şartlarının bazen bizleri müzikten uzaklaştırdığı durumları yaşayabilmemiz. Kısa vadede hedefimiz bir albüm çıkarıp bunu yayınlayabilmek. Uzun vadede ise güzel sahnelerde pek çok insana kendi şarkılarımızı ulaştırabilmek. Yarışmalara sıcak bakıyoruz ancak uygun bir yarışma bulmak oldukça zor. Açıkcası bu konuda hiç destek gördüğümüz söylenemez. Grup üyelerinin hiç biri çalışmıyor, başka bir işle meşgul değil. Böylece müziğe daha fazla vakit ayırabiliyoruz ancak ekonomik olarak bu durum bizi zorluyor. Müzik projenizle Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okumanız yeterli.


Toprak Skastika'da trompet, Herbafrique'te klavye çalıyo. Geçici eleman olarak Bosphoroots'ta klavye çaldı. Moment'te bas gitar çalıp vokal yapmıştı. Zafer aynı zamanda Asperger'de gitar çalıyor ve vokal yapıyo. Orhan Bosphoroots'la davul çalıyo. Peyote, Karga, Dorock, IF Performance Hall Beşiktaş, Eski Yeni, Noxus, Eski Beyrut, Woodstock, Redrock, Retro Rock Bar, Ege Rock Festivali, İzmir Uluslararası Motosiklet Festivali, Gökçeada Motosiklet Festivali, Boğaziçi Üniversitesi Bahar Şenliği, Byzantion Fest gibi bir sürü yer var daha aslında, aklıma gelenleri yazdım. Eksikleri: Müzisyene insan muamelesi yapılmıyor. Bi de bizim yaptığımız müzik oturan insan müziği olmadığından sahnenin önündeki masaları kaldırtmak konusunda bazen zorlanabiliyoruz. 😀 Para olayını hiç söylemiyorum bile. Onun ne olduğu gayet belli. Açıkçası içinde yer aldığımız tüm organizasyonlarda bi bokluk çıkıyor. Özellikle diğer pank çalan arkadaşlarımız Asperger ve Hedonistic Noise'la da birlikteysek. Çaldığımız birçok mekan iflas etti veya dolmuşçulara devretti. Mutlaka soundcheckle alakalı sıkıntı çıkıyor bir şey duyamıyoruz veya işletmeciler uyanıklık yapmaya çalışıyorlar. Bi konseri ücretsiz yapacaktık mesela, biz aşağıda soundcheckteyken işletmeci içeri giren insanlardan para almış falan. Uğraş dur böyle şeylerle. Veya konserlerde kavgalar çıkıyo. Neden bilmiyoz. Bizim kontrolümüz hatta görüş açımızın dışında oluyo bunlar. Ama bilmiyoruz ya artık alıştık ve her seferinde acaba bu konser ne olcak/kim ölcek diye düşünüyoruz. Biz bence organizasyonda neyi eksik gördüğümüzü yazmak yerine, doğru bulduğumuz küççücük şeyleri yazalım: Bizim kapıdan içeri girmemize izin veriyolar, gürültümüzle milletin başını ağrıtmamıza izin veriyolar, bence hatta biz mekanlara para vermeliyiz lan adamlar haklılarmış. En komik ve en garip olanı da İzmir Motosiklet Fest'ti. Baya iyi ağırlandık, Seferihisarda bi otelde kaldık 3751879 yıldızlı. Öğlen geldik enstrümanlarımızı falan taşıdık sahneye, kurulduk. Sahnemiz akşam 9'daydı yanlış hatırlamıyosam. 1-1.30 gibi işimiz bitti, napsak bilemedik sonrasında. Sonra öğrendik ki her şey bedavaymış. Yemek falan yedik bütün gün yüzdük, otel odamıza yerleştik. İçki falan da varmış. Hiçbir şeye para vermemiz gerekmiyormuş. Kendimizi çok zor tuttuk sarhoş olmamak falan için, sahneye öyle çıkmıyoz biz çünkü. Neyse bir sürü insanla tanıştık orada, konuştuk muhabbet ediyoz bi şekilde zaman geçti ve en sonunda sahneye çıktık. O metalci görünen tipler sahneye falan atlayıp 70'ler 80'lerden bi şeyler yok mu? falan dedi birileri gelip METALİKA ÇALIN falan diye bağırdı. Birileri geldi Osman Aga falan istedi. Lan nolduğumuzu şaşırdık. Tüm dünyadaki motosikletçilerle burdakilerin inanılmaz farklı olduğunu keşfettik. Artık o tayfaya bulaşmıyoruz. 9/8'lik müzik yapmaktan korktuğumuzdan değil, garip tipler sadece. Neyse, o konserden sonra hayvan gibi içtik. Hatırlamıyoruz bi şey o günden pek. Arkadaşlarımız veya henüz tanışmadığımız arkadaşlarımız. Seviyolar. Kim ne duyuyo bilmiyo ki. Genelde çoğu mal ve zevksiz insanlar. Ondan bizi dinlemeye geliyolar bence. Sözler hep bizle alakalı. Günlük hayat, parasızlık, aptallık; bizi rahatsız eden şeyler, salak şirketler ve politikacılar. Hızlı çalmayı seviyoz. Davulcumuz Orhan'ı her sabah düzenli olarak özel diyetiyle besliyoruz daha da hızlı çalsın diye. Normal ya. Evde yazıyoz bi şeyler. Birbirimize gösteriyoruz. Sonra Truva Çorum izliyoruz. Biraz daha bakıyoruz şarkılara. Stüdyoda çalıyoruz sonra. Genelde rötuş falan yapıyoruz küçük kısımlar ve sözlerle alakalı olan. Aslında şarkıları ne kadar çok çalarsak o kadar çok olgunlaşıyor şarkılar. Kayda girdiğimiz zaman da gerçekten şarkıları çok daha iyi tanıyoruz, bazen bazı yerlere eklemeler ve çıkarmalar yapıyoruz. Ev provası da oluyor aslında, stüdyoya da gidiyoruz. Çalışmalar yazın sıkıntılı da, okul zamanı haftada 2 falan oluyor genelde. Spotify, YouTube ve adını sanını bilmediğimiz diğer platformlar. Ya onların da adını sanını duymadık çünkü böyle distrokid veya cdbaby gibi yerlerden yayınlayınca şarkıları, her yere atıyorlar neden bilmiyoruz. Ölmemek, hayatta kalmak için yeteri kadar yemek yemek. Bence baya saçma olaylar. Bir keresinde radyo boğaziçi'nin Battle of The Bands'inde finale kalıp 9 kişilik bi jüri karşımızda otururken çalmıştık. Baya garipti. Tabi ki kazanamadık. Ama hareketli müzik çalıyorsun ve adamlar oturup değerlendiriyor. Garip. Ya sağ olsunlar bunlara bari biz destek olalım bu salaklar hevesini alsın diyen abi/abla/trans/veya bilimum cinsiyete sahip tanıdıklarımız var. Onlar arada röportaj falan yapıyorlar. Yani bilmiyorum başka bi destek vs göremedik. Politik olduğumuz ve kötü şarkılarımız olduğu için sanırım ama. Indie'nin inanılmaz rağbet gördüğü bu dönemden başka bi şey beklemiyoruz zaten. Dinleyici: Bizi dinleme! Dinlemek zorunda kalırsan da arkadaşlarına da tavsiye et! Mekanlar: Hakkımıza girme, allah var! Hepsi çıkacak karşı tarafta hepsi! Organizatörler: Ya bırakın arkadaşlarınız bir sonraki festivalde çalsın! Yeni gruplardan falan azcık çağırın, çalsınlar! Öğrenci, anketör, garson, barmen, barista, özel ders öğretmeni, müzik öğretmenliği, çeviri işi, ekstraya gidilebilecek her iş. Aslında inanılmaz dengeli olmak zorunda değil mi zaten? sonuçta yazıklarımız çizdiklerimiz günlük hayatımızın yansıması. zaman ayırabiliyoruz jah'a çok şükür. Çok zevki, lüksü olan tipler de değiliz. görseniz anlarsınız zaten. Façe'den yaz façe'den. Veya mail de atabilirsiniz şuraya: padmeband@gmail. com düzenli bakıyoruz. Müzik projenizle Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okumanız yeterli.


Ulaş'ın Dokuz On adında yarı devam eden yarı ölü electronic/trip-hop projesi var, geçen yıl Salgın adında bir parça çıkartmışlardı. Grupça... Hiçbir yerde... 🙂 Kurulduğumuzdan beri öncelikli amacımız sadece beste yapmak oldu. Ki bunun nedeni de ayrı ayrı amaçsız bir şekilde mekanlarda çalmaktan sıkılmamızdı. Eksiler: Bütün bu işlerin para kazanmak için yapılıp müzik yapmadaki esas motivasyonun kaybedilmesi, unutulması. Zira günümüz müzik sektörü kocaman bir yapay balona döndü. Bu temmuz ayında Birden ve Her Şeyimle Sana olmak üzere iki tekli yayınladık. İki parçanın dinamikleri çok farklı olmakla birlikte müziğimizdeki ayrılıkları ve ortaklıkları anlatmamız için bizce etkili oldu. Parçaların melodik olup sözlerinin bir şey ifade etmesi bizim için çok önemli. Klasik tarzda bir müzik yani ama daha orijinal ve daha evrensel ögelerle. Sözleri yazarken bir olayı anlatmasına, bir paragraf olmasına, devam etmesine özen gösteriyoruz, asla beylik sözler peşinde değiliz. Cover eserler yayınlama günümüzde tanınma açısından çok pratik, risksiz, güzel bir yöntem. Ama bir şeyler katarak bunu kümülatif bir olguya dönüştürmek gerek ve bunun için yine dönüp dolaşıp kendinizden bir şeyler katmalısınız. Kendinden bir şey katmadan buralarda kalıcı olmak biraz sürpriz olurdu. Şu anlık sadece YouTube'ta yayınladık. YouTube bizim gibi yeni kurulmuş gruplar için pek ideal değil çünkü belli bir izlenme sayısına gelmeden ulaşmak istediğiniz kitlelere ulaşamıyorsunuz, reklam konusunda tek başınasınız; ama diğer yandan çok büyük bir sosyal ağ, müziğiniz tutulursa çok büyük kitlelere ulaşabilirsiniz. Olumlu yönü inandığımız müziği yapmamız, kendi bahçeni ekip biçmek gibi bir şey bu, her türlü üründen büyük tat alıyorsunuz. Olumsuz yanı dışarıdaki çoğu sanatçı gibi maddi yetersizliklerden istediğimiz kalitede işler üretemiyoruz. Kısa vadede iki hedefimiz var: sektördeki kalifiye, vizyonlu insanlarla tanışmak ve bizi anlayan çok temel bir dinleyici kitlesi edinmek. Uzun vadede ise hedefimiz uluslararası bir müzik grubu olmak. Müzik yarışmaları özellikle gençlerin sahne tozu almaları, profesyonel havayı solumaları açısından çok önemli lakin şarkıların, performansların yarışması bizce müziğin doğasına aykırı. Bizce müzik yarışmaları konseptinden öte müzik festivalleri konsepti daha güzel. Mekanlar, organizatörler, müzisyenler için ise düşündüğümüz şeyler hep neresinden tutarsak tutalım ülkenin pop kültürünün ortasında olduğu arz/talep dengesine geliyor ki bu çok detaylı konuşulması gereken bir konu. Hepimiz şu an çok ayrı kulvarlarda üniversite öğrencisi olmakla beraber esas kariyer konusunda seçtiğimiz sektör çoktandır müzik. Yalnız parçalarımızın hafif bir üne sahip olması lazım ki tabii bunu daha rahat hissedelim. henuzyok@gmail. com adlı tatlı bir e-mail hesabımız var, Ulaş da her gün oraya girip bir bakıyor. Müzik projenizle Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okumanız yeterli.


Daha önce aynı kadroyla 'Madde ve Mana' isimli farklı bir grubumuz vardı. Grup içindeki görevler daha farklıydı. Ama bu sıralar Kozmik Yıkım dışında Ali Cem ve benim kendi başımıza yaptığımız solo kayıtlarımız oluyor, sağdan soldan onları yayınlıyoruz. Bilmiyorum. Belki Thee Oh Sees olabilir. Bolca Peyote Nevizade, Karga, Salon İKSV, Burgazada Cennet Bahçesi/Neucomers, Vibe of Sanayi/Maslak Oto Sanayi. Eksileri: Neredeyse tüm konserlerde bir şeyleri duyamadan çalıyoruz falan ama bu tür sorunları pek önemsediğimizi düşünmüyorum. Grup olarak artıları: Her şey gayet düz ve normal. Ponza grubunun vokali olan Güneş tarafından butik bir garaj partisi diyebileceğimiz 'Vibe of Sanayi' yapıldı birkaç ay önce. Orada kesinlikle bu tür bağımsız olayların çok daha fazla gerçekleşmesini istemeye başladım. Sesi bile kendimiz ayarladığımız, stüdyo-garaj karışımı bir ortamda çok klas ve tatlı bir etkinlik düzenledi. Bunun bir parçası olmak çok mutlu etti beni gerçekten. Genelde kendi arkadaş çevremiz ve samimi olduğumuz grupların oluşturduğu tayfalar dinliyor. Müziğin içinde olan insanların bizi izlemesi hoşumuza gidiyor açıkçası. Bu iki tarafı da rahatlatan bir şey. Son birkaç konserdir ücret almıyoruz ama bahsettiğim küçük samimi ortamlarda böyle bir ücretten bahsedilmesi bile saçma zaten. Böyle ortamlarda çalarken bu beni rahatsız etmiyor. Bar gibi mekanlarda yapılan muamele de belli zaten. O yüzden pek bir şey söylememe gerek yok herhalde. 2016 Eylül'de kaydettiğimiz 'Semt, Drugs & Rock'n'Roll' adında bir albümümüz var. Daha önceden birlikte uzun süre çaldığımız için, bu albümün kayıtlarına başladığımız zamanı grubun kuruluşu kabul ediyoruz. Şu anda da ikinci albümün kayıtlarına başlamış durumdayız. Yapılabilecek en default rock müziği yapmaya çalışıyoruz. Dümdüz rock. Sade ve pis. Cover parçalar çalmayı seviyoruz. Ben özellikle sevdiğim için birkaç tane The Cure şarkısı çalabiliyoruz bazen. Bunun dışında insanların pek de sahnede duymaya alışık olmadığı bunalımlar, The Weeds gibi grupların şarkılarını çalıyoruz. Severek dinlediğim bir şarkıyı sahnede çalmak farklı bir eğlence. Cover çalmanın sıkıntılı bir şey olduğunu düşünmüyorum. Tamamını evde gerçekletirdik. İkinci albüm için farklı planlarımız vardı. Son günlerde gelişen bazı olaylardan sonra onu da evde bağımsız bir şekilde yapmaya karar verdik. İlk albümde olaylar biraz hızlı gelişti. Eski şarkıları toplayıp yeni birkaç şey ekleyip kaydetmiş bulunduk. Fakat ikinci albümde demo kayıt topladığımız bir süreçten sonra albümün esas kayıtlarına girmeye karar verdik. Şayet öyle de oldu, son düzlükteyiz. Tüm kayıt sürecinde sadece grup elemanları çalışıyor. Yakınlarda arkadaşlarımızın güzel bir stüdyosu var. Biz de, hepimiz neredeyse aynı mahallede oturduğumuz için orada takılıyoruz. Kafamıza estiği zaman girip çalıyoruz. Belli bir rutini yok. Herkesin ulaşabilmesi için öncelikle Bandcamp'e ücretsiz olarak yükleme taraftarıyız. Onun haricinde onlayn bir distrübütör şirket ile neredeyse tüm dijital platformlara yayıyoruz kayıtlarımızı. Spotify, iTunes, saçma sapan rus Torrent sitelerinde bile var. Müzik yaparken kasmıyor olmak beni çok rahatlatıyor. Grupça kasmıyoruz. Her şey içimizden geldiği gibi gelişiyor; hem canlı performanslar hem kayıtlar. Böyle şeyleri bağımsız ve kendi kendimize yapabilmek en çok hoşuma giden şeylerden biri. Bilmem. Biz durmadan üretmeye devam ediyoruz. İlerisi için ben de meraklıyım. Hiç katılmadık. Müzik yarışmalarını saçma buluyoruz. Bana kalırsa Türkiye'deki onlayn müzik kaynakları gayet güzel. Yeraltı gruplar ve sanatçılar hakkında bile kolayca bilgi bulmak mümkün. Gayet sık ve düzenli güzel yayınlar yapan da bir sürü site, sayfa var. Basılı yayın hakkında bir fikrim yok. Genelde pop kültürüne hitap ettiklerini düşünüyorum. Dinleyicilerin eğlenmesi belki de en güzel şey çalarken. Eğleniyorlar da... Bu açıdan mutluyum. Hep eğlenmeye devam etsinler. Mekanlar ve organizatörler hakkındaki beklentilerim de yıllar içinde tüketildi, bir beklentim yok. -Evet öyleyiz. Müzik projenizle Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okumanız yeterli.


Berkan'la birlikte benim geçmişte birbirimize alışmak adına bilindik grupların şarkılarını cover'ladığımız bir dönem olmuştu. Oradan beraber çalma alışkanlığı edindik epey. Ozan'la tanıştığımdan beri noise rock/shoegaze türünde bir grup kurmaya çalışıyor. Ama kafa yapısıyla uyuşan birini bulamıyor ne yazık ki. Yine de ev kayıtlarından oluşan demo bişeyler yayınlamıştı geçen aylarda, Abstract Sense yazarak keşfedebilir insanlar. Atakan ise adı olmayan bir post-rock grubunda çalıyor. Geçmişte de The Jackpumps isimli bir grupta çalmıştı. Şuan internette sadece Şahin isimli parçalarının epik bir klibi var. VE ÇOK GÜZEL. LÜTFEN GERİ DÖNÜN. Kendi kendimizi başka müzik gruplarına benzetmek istemiyoruz. Ama bir blog'un incelemesinde bazı şarkıları The Clash'e benzetmişlerdi. Bir de Gallerli lokal bir gruba. Onun dışında Spotify'daki ilgililerde çıkan gruplarla benzeşiyoruzdur herhalde. Peyote Nevizade, Woodstock, Retro Rock Bar, Redrock, Cosmos, Shaft, Ankara'da Eskiyeni.. Eksiler: Daha önce de çok defa yazıldığı gibi; mekanların genel olarak insanlara kötü davranması, müzik dinlemeye gelen insanları yürüyen ATM olarak görmeleri, tonmaister'lerin umursamazlığı vb. şeyler. Bilmiyorum yani ben bazen biz mi çok salağız veya dangalağız diye düşünüyorum, haklı yön arıyorum böyle davranmalarında. Ama gerçekten bulamıyorum. Sebepsiz bir kin var herkese karşı. En büyük sorun da buraları okusalar bile işletmelerinde yaprak kımıldamayacak olması. Bu en büyük eksiklik. Galiba bu yönümüzü düzeltmemiz gerekiyor demeyecek, özeleştiri yapamayacak tiplerin idare ettiği mekan sayısı çok fazla. Tam tersi olan sayılı mekanlar da var, onları da herkes biliyor zaten. Özellikle şu müşteriye bir-iki lira takayım da, böyle böyle işte ev/araba alırım düşüncesinden sadece barların değil, ülkedeki bütün işletmelerin vazgeçmesi lazım. Çok iğrenç bir şey. Mesela daha önce çaldığımız bir konserde etkinlik ücretsiz olmasına karşın kapıda yaşı tutmayan arkadaşlarımızdan para toplanmasına şahit olmuştuk ki bu sanırım hayatımız boyunca bir daha rastlayamayacağımız türden bir iğrençlikti. Artılar: Çok seyrek olsa da, bazı mekanların her açıdan gerçekten işlerini çok iyi yapması. Artılar: Şuana kadar çaldığımız mekanlardan Peyote ve Shaft'ın ses sistemi ve ışıklandırması çok güzeldi. Ankara'da Eskiyeni'nin de ışıklandırması çok iyiydi, ses konusunda biraz daha yardımcı olsalar çok iyi geçebilirdi o konser. Eksiler: Kabaca bir bok duyamamak. Uzun yıllardır var olmalarıyla övünen mekanların ses sistemlerindeki çağ dışı yetersizlik, grupların lan acaba çok mu kötü çalıyoruz diyerek dağılmasına bile sebebiyet verebilecek derecede vasat. Bunu düzeltelim diyen çalışanları şutlamaları da ayrı bir tuhaf. Bu tip işletmeleri gördükçe Hayat Bilgisi'ndeki Amil bey geliyor aklıma. Bir gün barın içine otopark falan yapabilirler. Diğer gruplarla birlikte düzenlediğimiz ve bir çok grubun yer aldığı bar konserlerine festival demeyi seviyoruz. Dolayısıyla isim olarak bakarsak, evet yer aldık. Ama yer aldığımız en kapsamlı festival bu sene Mayıs ayında Burgazada'da gerçekleşen Neucomers etkinliği olacaktı. Bizim de çalacağımız son gün hava iyice bozunca iptal olmuştu. O güne kadar çok iyi geçmişti festival bence. Bu iptal olan gün ileri bir tarihe ertelendi zannedersem. Arkadaş çevremiz, tanıdığımız insanlar, hep birlikte çaldığımız grupların üyeleri. Çok iyi zaman geçirdik her konserde. Zaten genelde hep birlikte çaldığımız için birbirimizi dinleyebiliyorduk. Şimdi ise albümden sonra internet üzerinden yeni tanıştığımız insanlar oldu. Şarkıları çok beğendiklerini söylediler, bu da bizi çok mutlu etti. Sanırım konserlere de gelirler. Böyle şeyler gruplara devam edebilme gücü veriyor. Konserin ücretli olup olmamasına bağlı oluyor bu durum. Ücretli olsa da zaten pek bir şey aldığımız söylenemez. O gece yola falan gidiyor, harcanıyor bir şekilde. Zaten bira fişi veriyorsa mekan her birimize o gece güzel geçiyor bizim açımızdan. Hem bu işten maddi geri dönüşler almayı beklemiyorduk zaten. Şuana kadar bir şeyler kazanma potansiyelimizin olacağı öyle büyük organizasyonlarda da yer almadık. Maddi olarak tek beklentimiz, eğer şehir dışında çalıyorsak mekanın yol parasını karşılaması. Bu sene mart ayında Torbacıdan Gelen Bayram SMS'leri adında bir tekli paylaştık. Temmuz ayında da 6 parçadan oluşan Pestenkerani'yi her yerden yayınladık. Albüm gecikmelerden ötürü 4 ay sonra çıkınca attığımız teklinin bir tekliliği kalmadı gerçi. Komplike olmayan, enerjik, melodik olan ve dinlemesi kolay müzikler yapmak hoşumuza gidiyor. İnsanlar şarkıları dinlerken melodinin eğlencesine dalıyorlar ama aslında sözler hayatın sıkıcılığıyla falan alakalı oluyor. Bu tezatlığı seviyoruz. Bütün gitar kayıtlarını ev ortamında gerçekleştirdik. Onun dışında davul/vokal kayıtları Stüdyo Dodo'da oldu. Herkese tavsiye edebileceğimiz bir yer. Zaten orası da ev ortamı gibi olduğu için aslında tüm kayıtlar o kafa rahatlığında gerçekleşti. Kayıt sürecinde öyle farklı şeyler başımıza gelmedi. Sıradandı yani. Genelde şarkıların ortaya çıkma aşaması biraz farklı. Şarkıların konusu mantıksız oluyor genelde. Hoşumuza gitmediğinden değil. Bilmiyorum, hani bir şarkı yazılır ve insanlara o konuda farkındalık yaratırsın ya. Beceremiyoruz bunu. Akaryakıt zammıyla ilgili bir şeyler yazamıyoruz mesela, insana çarpan köpeğe falan yazıyoruz. Bi sıkıntı var. Prova dışı çalışmalar çok seyrek olsa da birbirimizin evlerinde gerçekleşiyor. Provalar da Stüdyo Dodo'da oluyor. Sanki evin salonunda çalıyormuşuz hissiyatı oluyor bizde hep. Çok seviyoz orayı. Yazları herkes şehirdeyken haftada bir kez, kışlarıysa iki kez falan bir araya geliyoruz. Coca-Cola'yı tersten okursanız göreceksiniz; STÜDYO DODO'DAN BAŞKA GERÇEK YOK. Bilemiyorum dinleyen kişi söylemeli bunu bence. Kısa vadede yeni parçalar kaydetmeyi ve bir uzun-çalar albüm yapmayı istiyoruz. Uzun vadede ise; önümüzdeki sene bu zamanlar yaz festivallerinde çalmak çok iyi olurdu. Hiç müzik yarışmasına katılmadık. Bir şeyleri yarıştırma fikri hoş hissettirmiyor. Mekanlar: Bir şeyler dinlemeye gelen insanlardan aylık kira bedelini çıkartmaya çalışmayın. Şuan hepimiz okuyoruz ve düzenli çalıştığımız bir iş yok. Tek günlük işler falan oluyor genelde. Diğer işlerden arta kalan boş zamanı müziğe ayırmaya çalışıyoruz. Facebook sayfasından veya aspergermusic@gmail. com adresinden ulaşabilirler. İpe sapa gelmez, değersiz, önemsiz, uydurma, saçma söz. Müzik projenizle Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okumanız yeterli.


Geçmişte SARMAŞIK adlı projemiz vardı. Yine aynı üyeler o projenin içindeydi. Ege: Duman, Adamlar, Son Feci Bisiklet, Büyük Ev Ablukada gibi grupları dinliyoruz ve grubumuz bu isimlere benziyor. Kadıköy ve Taksim çoğu barında sahne aldık. Onun dışında Zorlu Center PSM'de bir projede sahne almıştık. Maçka Demokrasi Parkı'nda bir etkinlikte de sahne aldık. Eksiler: Ses sistemleri genelde kalitesiz oluyor. Çalan da dinleyen de tam verimi alamıyor. Işıklar da aynı şekilde tabii. Daha çok genç kitleye hitap ediyoruz. Genellikle sahne bittikten sonra gelenlerle muhabbet ediyoruz ve olumlu/olumsuz önerilerini dinliyoruz kendimizi geliştirmek açısından. Ege: Şu anda bir adet teklimiz var. Adı Uçsuz Bucaksız Yollarda. Dijital platformlar üzerinden yayına girdi. Sözleri ben ve Doruk'a ait. Aynı şekilde müziği de. Yiğit: Kayıt ve yayınlanma sürecinde yorulduk ama buna değdi. Ege: Cover dediğimiz şey bence çok önemli bir konu. Bir müzisyenin yaptığı eseri diğer bir müzisyenin uyarlaması muazzam olay. Kurulduğumuzdan beri cover yapmayı, şarkılara yeni bir şeyler eklemeyi, üzerinde oynamayı çok seviyoruz. Doruk: Sevdiğimiz sanatçıların şarkılarını yorumluyoruz ve sahnede çalıyoruz. Ege: Genellikle besteleri evlerde yapıyoruz. Eğer ufak ufak tınlamaya başladıysa stüdyoda çalıp, geliştirip, aranje ediyoruz. Şu an elimizde 3-5 tane parça var ve hep bu şekilde yaptık. Sanırım bu şekilde de devam edecek. Doruk: Kayıt sırasında da tamamen şarkıya odaklanıp başka bir şey düşünmeden en güzel şekilde çalmaya bakıyoruz. Doruk: Ülkemizde çok üst düzey ve çok vasat stüdyolar var. İşi bilenine yaptırmak gerek. Ege: Spotify, iTunes gibi büyük dijital platformlar ücretli olduğu için pek değer görmeyebiliyor. Ama gerçekten çok büyük platformlar. Doruk: Youtube ise herkesin ulaşabildiği büyük bir platform. Sadece müzik üstüne olsa daha güzel olacak tabii. Doruk: Olumlu olarak grubun kimyasını çok beğeniyoruz çünkü hepimiz arkadaşız ve aynı zamanda akrabayız. Olumsuz olarak kötü durumlarda çabuk motivasyonumuz düşüyor. Ege: Olumlu olarak provalar, kayıtlar olsun çok sıcak bir şekilde gerçekleşiyor. Bu da bize olumlu yansıyor. Bizim için her buluşma, konuşma gruba olumlu yansıyor. Ege: Kısa vadede bir teklimiz daha yayınlanacak. Onun kayıt aşamasındayız. Doruk: Uzun vadede ülkemizin değerli festivallerinde yer almak. Ege: Genellikle zaten tanınmış gruplar hakkında yazılıp çiziliyor. Yeni tanınmaya çalışan gruplara daha çok değer verilmeli. Doruk: Dijital yayın, basılı yayından daha değer görüyor. Ege: Dinleyicilerden gerekli desteği görmeyi istiyoruz. Konserlerimize gelsinler, dinlesinler, desteği esirgemesinler. Mekanlardan müzisyene ve sahne sistemlerine gerekli ilgiyi vermesini isteriz. Ege: Hepimiz üniversite öğrencisiyiz. Bir yandan dersler bir yandan müzikle boğuşuyoruz diyebilirim. Hayatın rutin akışından sıkıldığımızda nefes alabildiğimiz nadir bir şey müzik. Sanırım bu yüzden müzik yapmaya çalışıyoruz. Hemen hemen her sosyal mecrada varız. Twitter, Instagram, YouTube, Facebook üzerinden @yalnizlarband adıyla bize ulaşabilirsiniz. Sosyal medya üstünden direk bize ulaşabilirsiniz. E-posta üzerinden de ulaşmak isterseniz yalnizlarband@gmail. com üzerinden ulaşabilirsiniz. Müzik projenizle Bir Baba Indie Yerli'ye katılmak için linkteki yazıyı okumanız yeterli.


2017'de yayınlanmış Scorpio Rising isimli bir albümüm, birkaç tane EP'im ve single'ım var. En son 2018'de çıkacak yeni albümüm Magnetricity'den bir tekli yayınladım. Müzik projenizle Bir Baba Indie Yerli'ye katılmak için linkteki yazıyı okumanız yeterli.


Zeki daha önce birkaç grupta vokal ve ritim gitarist olarak görev aldı. Ayşim daha önce Belki isimli bir grupta ve Ahmet Bulut'un solo projesinde yine bas gitar ve back vokal olarak görev aldı. Gökay daha önce Hi-Hat isimli İzmirli bir grupta lead gitarist olarak görev aldı. Halen Tevekkel isimli cover pop rock grubunda da gitar çalıyor. Sergen daha önce birkaç ünlü isimle turneye çıktı, Ekin Topaloğlu ile kısa süreli bir projede bulundu ve Gergin Bekleyiş grubunun yanında halen Pasifik adlı grubun da davulculuğunu yapmakta. Ömer kısa öykü ve şiirlerden oluşan Şizofreni Günlükleri adlı bir kitap yayımladı. Kesmeşeker, Rashit, Alice in Chains, Arctic Monkeys, Franz Ferdinand, Audioslave. Açılışımızı Taksim Caravan Rock Bar'da yaptık, 2 Şubat Cuma akşamı Kadıköy Sokak Sahne ve 15 Şubat Perşembe akşamı Kadıköy Woodstock'ta sahne alacağız. Artıları: Işık ile ilgili bir sorun yaşamadık şimdiye kadar, mekan sahipleri genellikle müzisyene ve seyirciye saygılı. Eksileri: Sahneler gerçekten çok küçük, ses sistemleri ya çok eski ya da sorunlu. Artıları: Işıklandırma sanırım tüm mekanların en iyi yaptığı iş. Eksileri: Monitör sayısı yetersiz, sahne çok küçük ve ses sistemleri çok eski ve kullanışsız. Biz tanıtımımızı sosyal medya üzerinden kendimiz yapmaya çalışıyoruz, şimdiye kadar bir iki dergi haricinde kimse tanıtım konularında yardımcı olmadı. Türkiye'de sanat dallarının takipçileri çok az. Sanatçılar ve takipçiler iyi olduklarını düşündüğü şeyi kendine saklamaktan ya da rakip görme ediminden vazgeçip dostlarıyla paylaşırsa kaliteli denen ürün artar ve bunlardan cesaret alan yeni üreticiler çıkar. Böylelikle bu topluluk büyür diye düşünüyoruz. Henüz çok yeni kurulmuş bir grubuz ancak, 2018 yılı içerisinde tüm festivallerde yer almak için elimizden geleni yapacağız. Şimdilik genellikle tanıdıklar ve onların tanıdıkları, az da olsa sosyal medya üzerinden duymuş olanlardan oluşuyor. Tepkiler doğru yolda olduğumuzu gösterir nitelikte. Açıkçası biz beste grubu olduğumuz ve sesimizi duyurabilmek için mümkün olduğunca çok yerde sahne almak istediğimiz için şimdilik ücret konusunda bir talebimiz olmadı. İlerleyen dönemde belirli bir dinleyici kitlesi oluşturabilirsek zaten para kazanmaya başlayacağımızı düşünüyoruz. Dediğim gibi önceliğimiz para değil, müziğimizi insanlara duyurmak. Hepsi 2017 yılının ikinci yarısında yayınlanmış olmakla birlikte Yüklen Geceyi, Kentin Serserileri, Kendi Halinde, Bırak Kış Gelsin ve grubun da adını taşıyan Gergin Bekleyiş isimli şarkılarımızı yayınladık. Bunun haricinde konserlerde çaldığımız Kaktüsün Aşkı isimli şarkımız ve albüm için hazırladığımız 2 şarkımız daha mevcut. Biz bir gitar grubuyuz aslında. Ağırlıklı olarak kirli gitar tonları ve davulun ön planda olduğu 90'lar grunge müziği ruhunu benimsemiş şarkılar yapmaya çalışıyoruz. Sözlerimiz genellikle gündelik hayattan, yaşananlardan ve grubun genel tavrı ve adı olan Gergin Bekleyiş'ten geliyor. Hepimiz biraz içe dönük insanlarız sanırım. Gönül ister ki 20-25 bestemiz olsun ve insanlar sadece bizim şarkılarımızı dinlemek için konserlerimize gelsin ancak şimdilik böyle bir durum söz konusu değil maalesef. Halihazırda konserlerimizde 6 tane beste çalıyoruz ve geri kalan süreyi de sevdiğimiz ve kendi yorumumuzu katabileceğimiz yabancı cover'lardan oluşturuyoruz. Kayıtlarımızı evde bir odayı küçük çaplı bir stüdyoya dönüştürüp orada yapmaya karar verdik. Şarkılarımızın mix'ini de kendimiz yapmaya çalışıyoruz. Asıl olanın şarkının ne kadar iyi mix'lendiği değil, karşıya geçirdiği duygu olduğunu düşünüyoruz. Tabii ki albüm kaydına girdiğimizde profesyonel destek alacağız. Evde kendimizi saatlerce odaya kapatıp bir iskelet oluşturuyoruz, sonrasında provalarda şarkının evrimini ve son halini almasını seyrediyoruz. Şimdiye kadar yayınlamış olduğumuz şarkıların tüm dokunuşlarını kendimiz yaptık. Yaklaşık 10 tane stüdyo ile görüştük ancak çok fahiş fiyatlar ve kalitesiz işler gördük ve albüm kaydına girene kadar bu şekilde idare etmeye karar verdik. Provalarımızı Kadıköy'de Drumm Studyo'da yapıyoruz. Genellikle bir sahne bir prova şeklinde devam ediyoruz. Aslında biz ilk başladığımız stüdyodan memnun kaldık ve onu hiç değiştirmedik. Gerek ekipmanları, gerekse mekanın genişliği, rahat çalışma ortamı sağladı. Kayıt için henüz bir stüdyo ile temasa geçmedik. Bestelerimizi Tunecore aracılığı ile tüm platformlarda kendimiz yayınlıyoruz. iTunes, Spotify ve Youtube en çok ilgi gösterdiklerimiz. Tek sorunumuz şarkılarımızı geniş kitlelere duyurma konusunda sanırım. O kadar çok platform ve müzisyen var ki aradan sıyrılıp insanların sizi gerçekten dinlemesini sağlamak güç. İyi müzik eninde sonunda hak ettiği değeri bulur düşüncesiyle üretmeye ve paylaşmaya devam ediyoruz. Kısa vadede konserlerimize gözü kapalı gelecek kemik bir kitle oluşturmak ve şarkılarımızı bizimle birlikte söylemelerini istiyoruz. Uzun vadede tabi ki albümler yapıp Türkiye'nin bilinen ve sevilen rock grupları arasında yer almak istiyoruz. Bir jürinin karşısında şarkı söylemeyi doğru bulmuyoruz. Grupların ve eserlerin yarıştırılmasına da sıcak bakmıyoruz. Zevkler ve renkler tartışılmaz düşüncesiyle mutlaka sözlerinizin ve müziğinizin bazı insanlarca sevilmeyecek, bazı insanlarca ise beğenilecek olduğunu düşünüyoruz. Şimdiye kadar sadece Gaia Dergi'den destek gördük. Sağolsunlar çok hızlı ve etkili biçimde tüm sosyal medya hesaplarından grubumuzun tanıtımını yaptılar. İlerleyen dönemde diğer dergi ve gazetelerden de destek bekliyoruz. Türkiye'de en büyük sorunlardan bir tanesi bize göre mekan sahiplerinin müziğe, müziğin kalitesine, icra edilebilmesi için gereken asgari şartlara değer vermemesi. Her mekan sahibini tabii ki topa tutmak istemiyoruz fakat bazıları gerçekten sadece nasıl daha çok kazanacağına bakıyor. Sahneyi 3 kişi duracak büyüklükte yapıp bir masa daha koymaya, müzik tesisatına alınabilecek en ucuz ekipmanı almaya çalışmak gibi... Dinleyici ise herhalde en masumu. Dinleyicileri bir kaç kategoriye ayırabiliriz diye düşünüyorum örneğin sadece evinden takip edenler diyebileceğimiz kitle ateşli seyirciler fakat çevremizde maalesef göremiyoruz. Yeni oluşumları en çok yoran herhalde salt kötü eleştiri yapanlar. Bana göre bu kitlenin gözden kaçırdığı en büyük şey, ister istemez, kendileri de farkında olmadan sadece yabancı sanatçıları/grupları beğenmeleri ve yerel gruplara kesinlikle önyargıyla bakmaları. Hepimizin grup dışında uğraştığı bazı işler var tabi ki ama gelecekten tek beklentimiz Gergin Bekleyiş'ten başka birşey düşünmek zorunda kalmadan rahatça müziğimizi yapmak aslında. Tüm sosyal medya hesaplarımızdan ulaşabilirler, hangisi kolaylarına geliyorsa aslında. Genellikle dakikalar içerisinde geri dönüş sağlıyoruz. Cevap: Biz son dönem gruplarından farklı bir sound yaptığımızı düşünüyoruz. Türkiye'de rock müzik biraz soft rock indie tarzına doğru kaymışken biz o sert ve kirli gitar tonlarıyla çalınan grunge akımını temsil etmeye çalışıyoruz. Müzik projenizle Bir Baba Indie Yerli'ye katılmak için linkteki yazıyı okumanız yeterli.


İlk stüdyo çalışmamı sevgili dostum Emre Akbay ile Taş Parçaları isimli Birhan Keskin şiirini besteleyerek müzik serüvenime başlamıştım. Bir süre, Bahçeşehir Üniversitesi Studyosu'nda çeşitli albüm kayıtlarında prodüktör asistanlığı ve Avare grubunun Farklı Resimler adlı albümünde back vocal tecrübelerini deneyimlemiş oldum. Sonraki zamanlarda yapmış olduğum müzikal çalışmalarda; Tuvana Ceylan, Emre Yılmaz gibi müzisyen arkadaşlarım ile ortak çalışmalarımız oldu. Geçtiğimiz ocak ayı içerisinde sevgili Şenol Coşkun ile ilk single çalışmam Rüyamda Ne Gördün isimli şarkımızı bütün dijital müzik platformlarında yayınladık. Halen sevgili dostum Eren Gürses ile beste ve sahne çalışmaları için çabalamaktayız. Önümüzdeki süreçte çeşitli platformlarda şarkılarımızı insanlara ulaştırmak niyetindeyiz. Üniversite eğitimim sırasında fakülte bünyesinde yer alan öğrenci kulübümüzün düzenlemiş olduğu etkinliklerde sahne aldım. Bir süre Türk Sanat Müziği topluluğunda sevgili şefimiz Muhteşem Baran'ın öncülüğünde solist & korist olarak çeşitli eserleri yine üniversite içerisinde gerçekleşen konserlerimizde seslendirdim. 1 Şubat 2017 tarihinde kadıköy hangart sahnesi'nde; Emre Akbay ve Dostları adıyla gerçekleştirdiğimiz konserde, Emre Akbay'ın sahnesine Kamil Hajiyev ve diğer dostlarımız ile nefis bir konser deneyimledim. Eksikler: Başka gruplar ile edindiğim deneyimlerden biri; Müzisyenlere hak ettikleri maddi değerin sunulmuyor oluşuydu. Ortada ciddi bir emek mevcut müzisyen açısından ve birçok müzisyen geçimini müzik icra ederek sağlıyor. Mekan sahiplerinin daha nesnel bakması ve empati kurması gereken bir durum. Artıları: Bazen bazı mekanlarda dinleyici ve işletme sahibi ile ayrı ayrı hoş bir samimiyet yakalanabiliyor. İşletme sahibinin müziğe duyduğu tutku ve saygı, yeni müzisyenler ile kaynaşma açısından güzel bir atmosferde buluşabilmemizi sağlıyordu ve bu durum tatlı anıların ortaya çıkmasına vesile oluyordu. Eksikler: Ses sisteminin nitelikli olmayışı, sahne içi monitörlerinin dizaynında yanlışlıkların olması fark ettiğim eksikliklerdendi. Artıları: Işıklandırmaların göz alıcı güzellikte olması müziği daha hissettirici kılan bir durum ve bazı işletmeler bunu iyi sağlıyordu. Tanıtım konusunda gözlemlemiş olduğum bir eksiklik olmamıştı. Fakat konserlerin başlama saati hiçbir şekilde zamanında gerçekleşmiyor. Bilet fiyatları çoğunlukla bütçeyi zorluyor. Menajerlik konusu ise halen ülkemizde profesyonelce yürütülen bir sorumluluk değil ve daha çok ticari kaygılar ön planda tutularak hareket ediliyor. Bir menajerin her zaman sanatçı ve kendisi açısından profesyonel bir üslup ve mantıkla çalışmasını tavsiye ederim. Mühim olan sanatçıyı ve dinleyiciyi samimi ve sağlıklı bir noktada buluşturabilmek. Ne zamanki para, sanatın ve sanatçının gerisinde kalırsa işte o zaman daha nitelikli bir müziğe ve kaliteye ulaşmış oluruz. Daha önce herhangi bir festivalde yer almadım. Umarım ileride deneyimlemiş olurum böyle hoş bir buluşmayı. Henüz tam anlamıyla aktif bir konser serüvenim olmadı ama daha önceki küçük sahnelerimde daha çok öğrenci ve genç sayılabilecek kesimlerden oluştuğunu söyleyebilirim. Henüz ücret karşılığı bir konser deneyimim olmadı ama müzisyen arkadaşlarımın çoğu zaman hak ettikleri ücreti aldığını görmedim. Birçok sözde, sanatı ve sanatçıyı destekleyen mekanın ağırlama konusunda bile insanca muamele ettiğini çok az gördüm ve bu çok üzücü bir tabloydu benim ve kulislerine tanık olduğum müzisyen arkadaşlarım için. 12 Ocak 2018 tarihinde ilk tekli çalışmam olan Rüyamda Ne Gördün isimli şarkımı bağımsız olarak yayınlamıştım. Tekli çalışmama bütün dijital platformlardan ulaşabilirsiniz. Bağımsız, özgün ve cesur şarkı sözleri ile akustik ve synthesizer tabanlı alternatif müziğin birbirini tamamladığı bir kendini ifade etme biçimi olarak tanımlıyorum yaptığım müziği. Şarkılarımda topluma karşı yabancılaşma ve bireyin içsel yolculuğunu edebi bir bütünlük içerisinde ifade etmeye çalışıyorum. Geçtiğimiz yıllara nazaran uyarlama eserlerin daha da yaygınlaştığını ve neredeyse beste çalışmalarının önüne geçtiğini fark etmiş bulunuyorum. Kendi şahsi fikrimce bu durum oldukça üzücü ve vahim bir tablo ile karşılaştığımızı göstermektedir. Sanat için, özellikle müzik için zorlu bir dönemden geçiyoruz. Ertelenen konserler, festivaller, kapanan mekanlar ve daha birçok problem yaşanmakta. Ve birçok sanatçı beste çalışmalarını büyük bir heyecan ile paylaşamamakta ve dinletememekte. Sanırım insanımızın yeni olana açık olmayışı, hep aynı üretimlerle yetinmesi, yetinmek istemesi, genç müzisyenlerin cover eserlere daha da kolay bir yolmuş gibi bakmasına sebep olmakta ve bu durum gerçek müziğe ulaşmamızı engellemektedir. Her şeyden önce bir şarkıcının sıklıkla cover eserleri yorumlama noktasında tercih etmesi, yaratıcılığına ciddi zarar vermekte ve kendisini görmesini engellemektedir. Dilerim daha çok beste çalışması ile etkileşim halinde oluruz. Zannımca bu her müzisyen için farklılık gösteren bir süreç. Fark ettiğim en donuk ayrıntı ürettiğiniz bir şarkının ne zaman kayıt edileceğini, o kaydın ne kadar sürede biteceğinin kesin olmaması diyebilirim. Haliyle çoğunlukla stresli geçen bir süreç ortaya çıkıyor. Kayıt esnasında ise doğaçlamaya dayanan yeni okumaların ve seslerin de şarkıda yer alabildiğini gördüm. Sanırım ortaya çıkan bir beste için son hali budur diyemiyorum. Her daim üzerine bir şeyler eklemek söz konusu olabiliyor. Miks ve mastering için sevgili Şenol Coşkun ile çalışıyorum. İlk tekli çalışmam Rüyamda Ne Gördün parçamızı birlikte inşa etmiştik ve o süreç olumlu anlamda oldukça öğretici geçmişti. Olumsuz bir durum söz konusu olmamıştı. Çünkü karşılıklı anlayış ve birbirimizi söz hakkı tanımak şeklinde ilerlemiştik. Kendime ait prova alanım yok ve daha çok ücret karşılığı kiralama yoluyla prova alıyoruz. Eserlerimi ağırlıklı olarak youtube ve soundcloud hesaplarımda paylaşıyorum. Fakat son tekli çalışmamı spotify, itunes vb. platformlarda da paylaşma şansım oldu. Her platformun kendine özel artıları ve eksileri mecvut. Youtube ulaşılabilirlik açısından, soundcloud genç müzisyenleri keşfetmek açısından artı yönlere sahip ve spotify ise müthiş bir albüm arşivini barındırdığı için hoşuma giden bir yöne sahip. Olumlu bulduğum nokta müziğim için çabalıyor oluşum. Yeni bir ses yaratmak ve daha yaratıcı sözler yazmak için hep sorgulama içerisinde olmam hoşuma giden bir ayrıntı. Olumsuz bulduğum yönlerim ise tekrara düşme korkusundan kurtulamamak. Henüz müzik serüvenimin çok çok başındayım ve uzun vadeli olarak hedefim her üretimde daha farklı, daha yaratıcı ve gerçek hisleri ifade etmeye çalışmak. Kısa vadeli hedeflerim ise çeşitli platformlara başvurarak canlı performans sergilemek ve youtube kanalıma ağırlık vermek. Bir müzisyenin kendini ifade etmesi, tanıtması açısından oldukça hoş bir şans... Herhangi bir müzik yarışmasına katılmadım. Dijital ve basılı alanlarda yeteri kadar destek görmüyorum. Bu şimdilik ısrarla arzuladığım bir aşama değil. Çünkü daha çok yeniyim, en yaşlı şarkım bile iki yaşında... Fakat diğer müzisyenler için üzücü şanssızlıklar söz konusu. Özellikle bağımsız müzik ya da diğer ismiyle alternatif müzik ana akım medyada yeteri kadar yer bulamıyor. Ana akım medyada daha çok popüler ya da ticari kaygıların ön planda olduğu müziklerin, müzisyenlerin tanıtımı yapılıyor. Umarım alternatif müzik dediğimiz üretimler gazete ve dergilerde kendilerini daha çok ifade etme, tanıtma şansı bulurlar. Dinleyiciler: Bizi özenle ve saygıyla dinlesin. Mekanlar: Bize daha çok sahne şansı tanısın. Sahne almak için popüler olmamız şart konulmasın. Mühim olan iyi müziği paylaşabilmektir. Müziğe dair her şeyle bağımsız olarak kendim ilgilendiğim için bana nelitudere@gmail. com ve diğer sosyal mecra hesaplarım aracılığı ile iletişim kurabilirler. Şarkı sözlerim meselesi olan duyguları barındırıyor. Ve insanlarla yüz yüze anlatmak istediğim durumları, duyguları birebir dile getiremediğimden dolayı hissettiklerimi şarkı söyleyerek ifade etmeye çalışıyorum. Müzik projenizle Bir Baba Indie Yerli'ye katılmak için linkteki yazıyı okumanız yeterli.


Şarkı yazım ve müzik üretim sürecinde tek başımayım, arkadaşlarım konserlerde bana eşlik ediyorlar. 2004 yılında kurucusu ve vokalist/gitarist olduğum grubum Kaybeden Tribi'nin ilerleyen safhalarında Barış Hakanoğlu ile hem kayıt hem konserlerde yine beraberdik. 2010 sonrasında Sercan Candemir olarak devam etmeye karar verdikten sonra da kopmadık, paslaşmaya devam ediyoruz. Yalçın Avcı ise hem kendi besteleri olan bir müzisyen hem de müziğe bakışımız çok benzer olan bir arkadaşım. Nick Drake, Glen Hansard, Cenk Taner, Genç Osman, Tamirane, Mersin Üniversitesi Bahar Şenlikleri, Çukurova Rock Şenlikleri, Pick Up, Ora ve Mersin'de adını şimdi anımsayamadığım birkaç sahil barı. Eksikler: Genelde ses sistemi eksikleri. İşinin ehli personel azlığı. Artılar: Bazı mekanlar gerçekten müzisyene ya da müziğine kıymet verildiğini hissettiyor. Bu her iki taraf için de olumlu katkılar sağlıyor aslında. Eksikler: Sesten anlayan yeterli teknik personel eksikliği ile karşılaşmıştım daha önce. Bunun yanısıra, soundcheck için gerekli zaman ayırılmaması ya da yeterine ciddiyetle yaklaşılmaması da sorun teşkil ediyor bazen. Artılar: İşini gerçekten iyi yapan insanlarla çalışmak bir müzisyen için gerçekten muazzam bir şans. Daha önce çaldığım ya da mekanlarda çalan insanları dinlediğim yerlerde gerçekten kaliteli ekiplerle de karşılaştım. Çok aktif sahne almadığım için daha çok eskiden çaldığım yerlere dair gözlemlerimi aktarabilirim. Hazırlanan organizasyonların içerikte yer alan müzisyenlerin tarzlarının uyuşmaması ya da çok farklı noktalara bakmaları sinerjiyi yok ettiğini düşünüyorum. Bahar Şenlikleri kapsamında çalmıştım. O zaman ben de üniversite öğrencisiydim ve dinleyenler de üniversite öğrencisi olduğundan çok güzel bir iletişim kurmuştuk. Mekanlarda çalmaktan ziyade, açık havada çalmanın daha farklı bir enerjisi olduğunu düşünüyorum. Genelde sosyal mecradan takip edip gelip dinleyenler oluyor. Şarkılarımı çalarken bazen mekana göz gezdirdiğim oluyor, bu enerjiyi gerçekten seviyorum. Kendi yazdığım şarkıları çaldığım için şarkıdaki hani herkesin burası dediği yeri gözlemliyorum. Yalnızca üniversite öğrencisiyken Mersin'de çaldığım bir mekandan ücret alıyordum, o zaman için bir üniversite öğrencisini tatmin edecek gibiydi diye anımsıyorum. Bunun dışında çaldığım yerlerden bir ücret almadım sanırım. 2017'de Spotify, iTunes gibi dijital mecralarda Dünya Kalabalık teklisini yayınladım. 2016'da Youtube ve Soundcloud'ta Mevsim Normalleri isimli 6 şarkılık bir albüm yayınladım. Halen de hem Youtube hem de Soundcloud'ta yazdığım şarkıları kaydedip tekli olarak yayınlamaya devam ediyorum. Sözün ön planda olduğu bir müzik yaptığımı düşünüyorum. Müzik yapmaya ilk başladığım zamandan bu yana hep songwriter adamları dinlerdim yerli ya da yabancı. Bir edebiyat dergisinde hikaye yazıyorum. Sanırım anlatmayı seviyorum, ya da bir derdim var bu tarafta. Şarkılarım da kendi önemsediğim bazı iç kavramlarıma, durumlara ya da bu kavramların ya da durumların herkeste ifade ettiği şeylere yansıması oluyor. Sonsuz döngü ya da etkileşim gibi. Çalmayı ya da dinlemeyi gerçekten sevdiğim şarkıları çalıyorum konserlerde. Bu yüzden bir problemim yok cover şarkılarla da, zaten sevdiğim adamların/kadınların şarkıları oluyor. Şarkı yazmak kaydetmekten daha kolay geliyor bana. Tüm kayıt işleriyle kendim uğraşmak zorunda olduğum ve maalesef bu tarafta bir yardım alamadığım için kurcalayarak öğreniyorum. Aslında her kayıtta bir şeyler daha öğreniyorum. Aslında en profesyonel yardım gereken tarafın burası olduğunu düşünüyorum. Genelde akustik tabanlı şarkılar kaydettiğimden evimin odalarından biri buna ayrılmış durumda. Hemen her gün gitarı elime alıyorum sayılır. Kayıtları, çalışmaları evde yaptığım için çok net bir değerlendirmeye sahip değilim. Spotify, Soundcloud, Youtube gibi kanalları kullanıyorum. Spotify'da şarkınızı yayınlatmak için bir plak şirketine ihtiyacınız var. Benim gibi kendi haline müzik yapan adamların böyle bir şansı maalesef çok zor. O yüzden kendi imkanlarımla yayınlatabiliyorum. Soundcloud hala sevdiğim bir mecra, direk müzik dinlemek için gelenler var bu yüzden Youtube'dan daha amaca uygun geliyor. Fakat Youtube hala en geniş kitle ulaşım imkanına sahip mecra, bu yüzden tercih ediyorum. İnandığım müziği yapıyorum. Sözlerini kendi yazdığım şarkıları çalıyorum. Kendimi gerçekten bağımsız hissediyorum, bu daha nevi şahsına münhasır eserler vermemi sağlıyor. Olumsuz olarak, İstanbul'da yaşamadığım için dinleyenlerle iletişim sağlayabildiğim tek yer konserler oluyor. Bunu ayarlamak da tekil bir müzisyen için her zaman kolay olmayabiliyor. Kendi halimde şarkılar yazan bir adamım. Maddi bir beklentim şu anda yok, zaten müzikle hiç ilgili olmayan bir sektörde, çalışıyorum. Konserlerde yer almak istiyorum, herhangi bir ücret beklentim de yok şu anda. Çünkü kendimi ya da müziğimi insanlara duyurmak istiyorum. Bunun için çabalamaya devam edeceğim. Mekanlarla iletişim kurmaya çalışıyorum daha sık konser verebilmek için. Bunun yanısıra yönlendirebilecek, fikir verebilecek insanlarla tanışmak istiyorum müzik sektöründen. Bekledim, beklemeye devam ediyorum. Bunun için gerçekten çabaladığıma inanıyorum. Radyo Boğaziçi'nin Battle of the Bands yarışmasına katılıp finallere kalmıştık. Sonra maalesef özel sebeplerden dolayı final gecesine katılamamıştık, affımızı istemiştik. Battle of the Bands gibi güzel ve özendirici yarışmalar olsun, nitelik kaybetmeden sayısı artsın isterim. Alternatif müziğin yeri ve tanımının değiştiğini düşünüyorum. Sayısı çok az olan dergi/blog vb. saymazsak herkes herkesin sevdiği şeyleri görüyor, onlara destek olmayı tercih ediyor diye düşünüyorum. Dinleyicilerden şarkılarıma sıkça Kimseler bilmesin, bana kalsın gibi yorumlar geliyor. Bu aslında iyi bir şey mi kötü bir şey mi bilemiyorum. Aslında anlıyorum, kötüyü, yani kıymet verip anlam yüklediğiniz bir şeyin sonradan saçma sapan bir şeye dönüşmesini istemiyoruz. Ama bir şekilde o şarkıyı yazan adamın da bir motivasyona ihtiyacı var, daha başka şarkılar üretebilmek için. Mekanlardan, organizasyonlardan kendi halinde sesini duyurmaya çabalayan benim gibi müzisyenlere sahnelerini daha çok açmaları, destek olmaları. Dediğim gibi müzisyen için de, mekan ya da organizasyon sahibi kişiler için de olumlu bir şeye yol açacağını düşünüyorum. Evet müzik dışında bir mesleğim var; MBA mezunu bir elektrik mühendisiyim, enerji sektöründe çalışıyorum. Aslında sevdiğim şeylere ya da hedeflediğim şeylere beklentimi devam ettirebilmek için standart bir iş rutinim var. İşten eve geldiğimde genelde ilk yaptığım şey müzik odama geçip bir şeyler çalmak oluyor. Bazen evde yaptığım bir kaydı gecenin bir saatinde bitirince çok objektif değerlendiremediğim oluyor. Sabah işe gidip ofise geçince dur bakalım dün ne yapmışım deyip kulaklıkları taktığım oluyor. Keşke sadece müzik yapıp, yani sevdiğin işi yapıp para kazanabilsen ve başka bir işte çalışmaya ihtiyacın olmasa. Fakat maalesef bunu yakalayabilmek çok güç. Müzisyenim, şarkılar yazıp kaydediyorum, paylaşıyorum. Bir edebiyat dergisinde düzenli olarak yazıyorum, daha önce de yazdığım dergiler vardı. Bunun dışında radyo programcılığı yapmıştım üniversite zamanında. Bunların hiçbirinden maddi bir kazanç sağlamış değilim. Sanırım yakın gelecekte mühendislikten kazandığım parayla geçinip, sevdiğim şeylerle maddi beklenti olmaksızın uğraşmaya devam edeceğim. Müziğe dair her şeyle bağımsız olarak kendim ilgilendiğim için bana sercancandemir@gmail. com ve diğer sosyal mecra hesaplarım aracılığı ile iletişim kurabilirler. Müzik projenizle Bir Baba Indie Yerli'ye katılmak için linkteki yazıyı okumanız yeterli.


Bodrum, Milas ve Muğla ağırlıklı olmakla birlikte Antalya, İzmir, Burdur'da muhtelif mekanlarda sahne aldık. Eksikler: Ödemelerdeki aşırı gecikme yada hiç tahsil edememe. Bazen sahneye su bile koymadıkları oluyor. özellikle belediye etkinliklerinde. Artılar: İlgi alakanın ortalama piyasa müzisyenlerinden nispeten daha iyi olması. Eksikler: Monitör yetersizliği. Kapalı alanlarda sahne içi ve dışında akustiğin yeterinde düzenlenmemiş olması. Kullanılan seslendirme ekipmanlarının yetersizliği. Kulis olmaması. Bodrum Rock Festivali: Genel olarak iyi niyetle başlayan proje gerek organizasyondan gerek müzisyenlerden kaynaklı sebeplerden dolayı baya sıkıntılı sonuçlandı. Dinleyici kitlemiz 18-55 yaş arası olmakla birlikte ağırlık 25-45 arasında. Konserlerden sonra genellikle dönüşler oldukça eğlenceli ve keyifli olduğu yönünde. Sahnelerden çok özel durumlar haricinde mutlaka ücret alıyoruz. Ancak ücretin kesinlikle yeterli olmadığını düşünüyoruz. 2016 Ağustos'ta GEL isimli 4 şarkılık EP yayınladık. Şarkıların tamamı kendimize ait. Prodüksiyonu tamamen kendimiz üstlendik ve bağımsız olarak yayınladık. Yayınladıktan sonra grup adına biraz ivme kazandığımızı söyleyebiliriz. Öncelikle gitar ağırlıklı bir müzik yapmakla birlikte ambient ve synth öğelerini de ağırlıklı olarak kullanmakla birlikte modern elektronik müzik öğeleri ile canlı rock müzik öğelerini bir potada eritmeye de çalışıyoruz. Şarkı yazımı anlamında şarkıların anlatmak istediği bir hikayesi olduğuna gerek sözler gerek müzik gerekse aranje-sound unsurlarının hikayeyi anlatırken birbirlerini tamamlaması gerektiğini düşünüyoruz. Kendi şarkılarımızı sahnede çalmakta zorlanıyoruz çünkü eğlence odaklı bir sahne anlayışımız var. Başlarda kendi şarkılarımızın sahnemizi düşürme endişesi oldukça fazla idi. Yavaş yavaş daha çok çaldıkça bu endişe de kırılmaya başladı. Duruma göre şarkılar başlı başına kaydedilirken, bazen şarkı bir yandan aranje edilirken diğer yandan da yazılmaya devam ediyor gibi bir durum söz konusu. Bazen de provalarda şarkıların iskelet halleri çıkıyor. Sonra prodüksiyona alıyoruz. Tamamen izlediğimiz lineer bir formül yok. Çalışma ortamımız var depodan hallice. Genellikle haftada bir toplanırız. Müzik yapmasak bile fikirlerimizi yapmak istediklerimizi paylaşırız. Soundcloud ile ilk yayınladık. Sonra pek gerekli görmedik çünkü insanlar pek yönelmek istemiyorlar gibi geldi. iTunes ve Spotify'da şarkıları yayınladıktan sonra dinleyicilerden gelen en önemli soru biz bu parçaları nereden dinleyeceğiz? oldu. O sebeple YouTube kanalımıza da yükledik. Olumlu tarafından bakarsak yıllardır eskiz defterlerinde biriken şeyler artık vücut bulmuş durumda. Gerçekten kulak kabartan dinleyiciler de oldukça beğendiklerini söylediler. Kısa vadede Muğla dışında daha sık sahne alabilmek. Uzun vadede ise hayatımızda müziğe daha fazla ağırlık vermek. Hiçbir zaman elemeleri geçemedik. =) Artık yarışmaların çok da gerekli olmadığını düşünüyoruz. Maalesef. Bağımsız oluşumların hiçbirisi ucunda bir menfaat olmadığı sürece destek göreceğine de inanmıyorum. Dinleyici: Mekana geliş amacının ne olduğunu kavramaları lazım. Performans boyunca sahnede hayvan gibi çalan müzisyen varken fıtıfıtı cep telefonu ile oynamasın mümkünse. Mekanlar: Alternatif seslere de sahne versinler. Tamamen garantici olmaktan vazgeçsinler. Müzik projenizle BBI Yerli'ye katılmak istiyorsanız detaylı bilgilere linkin içerisinden ulaşabilirsiniz.


Genelde şarkılarımı tek akustik ve vokal olarak kaydediyorum. Ama bazı şarkıların oluşum aşamasında cajonda Tarkan Acar ikinci gitarda Mehmet Gümüş oluyor. Tarkan Acar cajonuyla bir çok müziyene eşlik ediyor. Mehmet Gümüş uzun yıllardır klasik gitar çalıyor bu konuya yoğunlaşıyor bana eşlik haricinde kimseyle çalışmıyor. Bir çok barda cover şarkılarla sahne alıyorum. Şu an aktif olarak da bu işin içindeyim. Kendi şarkılarım ve cover'lardan oluşan bir konseptle Leman Kültür, Kahvelon, Perla gibi yerlerde aktif olarak çalıyorum. Eksiler: Özelikle mekan sahipleri ve misafirler arasında sıkışıp kalmak. Günümüzde popüler müzik almış başını gidiyor. İnsanların bilmedikleri şeyler çalmak onları rahatsız ediyor. Çünkü asıl amaçları oraya eğlenmek için gelmiş olmaları. Bu durumda mekan sahipleri misafirler ve müzisyenler arasında bir gerginlik oluyor. Arada sıkışıp kalabiliyorsunuz. Müziğin sadece eğlence olmadığını anlayabilmek birazda eğitim ve kültürden geçiyor sanırım. 20 yıldır canlı performanslarda temcit pilavı gibi aynı şeyleri çalıp duruyor müzisyenler. Çoğunun başka çaresi yok çünkü. Müzik dinleyicilerinin yeni şeylere açık olması gerekiyor. Ve tabii ki mekan sahiplerininde aynı şekilde. Ancak bu şekilde müzikte çok seslilik yakalanabilir. Artılar: Bazı mekan sahipleri çok samimi ve içten bu gelen misafirlere de yansıyor ve ortada çok sıcak ve samimi bir ortam oluyor. Eksiler: Mekan sahiplerinin çoğunun 4 müzisyenin yapacağı işi 1 müzisyene yüklemesi. Finansal açıdan kendini rahatlatıyor ama artık neredeyse grup müziği yapılabilecek hiç mekan yok. Bu grup müzisyeni olan arkadaşlara haliyle haksızlık oluyor. Ses sistemleri eski oluyor ve çoğu mekanda monitör kıtlığı çekiyoruz. Hoparlörler patlayana kadar değiştirmiyorlar. Bu da yapacağınız işin kalitesini yarı yarıya düşürüyor. Eksiler: Bu konu şöyle; organizatörler, menajerler ve diğer arka plan çalışanları sizden tek şey istiyor tanınmış olmak. Ama unuttukları bir şey var milyonlara hitap eden bir müzik türü yok ortada. Bu şekilde bakmalarının tek sebebi bizleri sağılacak bir inekmiş zannetmek. Saygı görmek için çok beğenilmek diğer türlü çoğu menajer ve organizatör sizi kaale almayacaktır. Para kokusu almadıkları sürece sizinle ilgilenmeyeceklerdir. Her hangi bir rock festivalinde arabesk dinlemeniz sırf bu sebeptendir. Tarzlar çakışıyor ve ortaya karışık, kalabalık ve anlamsız bir 7 gün oluyor. Daha önce önce ki soruda anlattığım durum yüzünden hiçbir festivalde yer alamadım. Genelde sosyal medya üzerinden takip eden kişiler geliyor ve dinliyor. Tanıdık yüzler görmek sizi memnun ediyor. Göz göze gelmek yazdığınız şarkının ona verdiği hissi görmek muazzam bir duygu. Daha çok yazmam üretmem gerektiğini söylüyorlar genelde. Ücret alıyorum ama günümüz şartlarında tek bir insana yetecek paranın çok çok altında. Yan hak çoğu zaman olmuyor. 'Kış Geliyor' geçtiğimiz yılın aralık ayında Youtube sayfamda yayınlandı. Anlamlı ve samimi bir klibi de var. Şarkıyı klibin çekildiği oda da yazmıştım. Benim için çok duygusal ve anlamlı bir görsellik kattı şarkıya. 'Kuş ve Ağaç' bir yıldır üzerinde çalıştığım bir şarkıydı. 14 Şubat'ta youtube kanalımdan yayınlandı. Görsel olarakta Leevi Lehtinen'ın Harmonica adlı kısa filminden yararlandım. Genelde her iyi sanatçının yaptığı gibi sözlere önem veriyorum. Sözlü müzik bir ifade biçimiyse bunu hakkını vererek yapmak gerekiyor. Benim için müzikal olarak en önemli nokta akustik gitar. Sevdiğiniz bir müzisyenin şarkılarını söylemek tabiki de çok güzel. Ancak kendi söz ve müziğin her zaman daha önemli olmalı. Çünkü bir süre sonra artık kendi şarkıların değil yaptığın cover'larla anılıyorsun ve bir tekli ve ya albüm yaptığında kimsenin dikkatini çekmiyor. Bu konuda endişe ve kaygısı olan bir müzisyen asla kendi duygularını dinleyiciye aktaramayacak ve dinleyici hep bir eksiklik hissedecektir. O ince çizgiyi aşmamakta fayda var. Genelde hatasızlık üzerine kafa yoruyorum bu hem hatalı hemde duygusuz çalmama sebep olabiliyor. Kayıt almakta şarkı yazmak gibi o zamanın geldiğini anlıyor ve işe koyuluyorsunuz. O anı yakalamak çok önemli. Evet var. Neredeyse her gün çalışıyorum. Çok pahalı ve işin ehli çok az sayıda insan var. Çok bilenin burnu havada oluyor. Az bilen işleri mahvediyor. Ortasını bulmaksa neredeyse imkansız. Soundcloud iyi fakat çok az inan tarafından biliniyor. Youtube'ta ise herkes reklamlardan muzdarip.. Olumlu: Bu işi severek yapıyorum amacım ne listeye girmek ne ödüller almak. Tek derdim anlaşılmak ve aynı dertleri paylaştığım insalarla birlikte olmak. Kendime ait bir albüm olması en büyük hedefim sanırım. Kartonette ismim yazsın ve bir miras olarak kalsın. Müzik yarışmaları saçma geliyor. Tek bir tarz değil bir çok tarz var ortada ve işin ehli bir jüri maalesef yok. Burada iş tabii ki halkta bitiyor. Genelde en popüler şarkıyı söyleyen birinci oluyor ya da şovu. Müzik projenizle BBI Yerli'ye katılmak istiyorsanız, detaylı bilgilere linkin içerisinden ulaşabilirsiniz.


Ve şuan gruba dahil olma aşamasında Burak Özcan ve Emre Şenay arkadaşlarımız var. Konserlerimiz de birbirinden farklı insanlar görüyoruz genelde ve bizi keyifli hissettiren de bu. Şöyle ki sahnede olmak bizim için günlük hayatın içinde var olmaktan çok daha öte bir ruh hali ve sahneye adım attığımızda var olan zamanın içerisinde kendi zamanımızı yarattığımızı ve yaşayabildiğimizi hissediyoruz. Genellikle konserlerden sonra dinleyiciler ile bu enerji bağını kurabildiğimizi görüyoruz.. Aslında çoğu grubun yaşadığı aynı klişe tabi ki biz de de var. Mekanına göre değişmekte olup genellikle komik rakamlar ve olmayan yan haklar ile çoğu konser de kazandığımız paradan çok cebimizden harcıyoruz. Biz her zaman bir üretim isteği içerisindeyiz ve uyarlamanın sevdiğin bir yada bir kaç şarkıyı kendi hissettiğin gibi çalıp söylemenin ötesine geçip cover band mantığı oluşuna pek sıcak bakmıyoruz. Evimiz dışında kendimize ait uygun bir çalışma ortamımız yok, genellikle prova stüdyoları kiralıyoruz. Çoğu prova stüdyolarının duyum olarak çok yetersiz kaldıklarını düşünüyoruz. Üretmek, üretmek ve daha fazla üretmek. Sanatın her hangi bir dalının kimseler tarafından iyi veya kötü olarak ayrıştırılmasını çok anlamsız buluyoruz. Üretilen eserlerin göreceli olduğunu ve ölçülemeyeceğini düşünüyoruz, bu sebeple hiç bir yarışmaya katılma gereksinimi duymadık. Herhangi bir plak şirketine bağlı olmadan kendini duyurmak çok zor. Kendi imkanlarıyla eserler ortaya koyan müzisyenlere yeterli desteğin verilmediğini düşünüyoruz. Daha fazla insana ulaşmak için dergiler, bloglar vb. mecralara ihtiyacımız var fakat bu mecralarda haber değeri taşımak için bir plak şirketine ya da büyük bir kitleye sahip olmak gerekiyormuş gibi hissediyoruz. Ulaşmaya çalıştığımız yerlerden geri dönüş yapan kısım gerçekten çok düşük. Bir çoğu attığımız mailleri açmıyor bile. Bizce haber değeri taşımak için müzisyenlerin etiketlerinden çok ürettikleri eserler değerlendirilmeli. kapitoneband@gmail. com mail adresinden ve sosyal medya hesaplarımızdan iletişime geçebilirler. Müzik projenizle BBI Yerli'ye katılmak istiyorsanız, detaylı bilgilere linkin içerisinden ulaşabilirsiniz.


Nazmiş'in Yersiz diye hoş bir grubu var. Fatih'in evinde düzenli sahne alırız. Kedisi en büyük hayranımız. Mekanlar kar elde edemeyeceği, yeni gruplara sahne vermekte oldukça çekimser davranıyor. 2018 mart tarihli, üç demodan oluşan bir adet Ep'miz var. Çıkartana kadar anamız ağladı. Tuhaf tuhaf stüdyolarla uğraştık. Sonunda istediğimiz sound'u yakalayamasak da tatlı bir şeyler oldu. 2018 ağustos-eylül gibi adamakıllı bir albüm çıkaracağız. Bakalım artık. Bireysel konuları işledik. Dinleyen insanların içi bayılsın istedik. Biraz konudan sapıyoruz ama Demo Ep kapağı için vokalistimiz Photoshop kullanmayı öğrendi. Ciddiye alarak yaptığımız ilk kayıt olduğu için fena sıçtık. Stüdyo Dodo Ali Abi. Harika insandır. Moda Plus'ta zar zor kaydettikten sonra, kendileri parçaları hesap makinesinden dinleniyormuş gibi bir kaliteye getirdi. Ali Abi'ye götürdüğümüzde az çok iş gören bir hale getirdi sağolsun. Çalışmaları stüdyolarda yapıyoruz. Vokalimizin ailesinin dükkanı var bi tane. Onların deposunu düzenliyoruz. Kendine ait duşu da var, şofbeni çalışmıyor ama. Spotify ve Youtube. Spotify paralı gerçi. Güzel, değişik bir albüm çıkartmayı becerebilmek kısa vadeli hedeflerimiz arasında. Uzun vadede, sosis partisi vermeye çalışıyoruz. Katıldığımız oldu. Çok sıkıcı oluyor. Güzel güzel eğlensek daha iyi olur sanki. Birkaç tuhaf jüri yarışma anında birbiriyle alakasız şarkıları kendilerine göre yargılıyor. Müzik subjektif bişey ne de olsa o yüzden haz etmeyiz. Hiç kazanamadık ondan da böyle diyor olabiliriz. Bazı dergi/bloglar arkamızda oldu ama ne yazık ki çok fazla ilgi görmüyor böyle şeyler günümüzde. Facebook falan da açmamız lazım bir ara sanırız. makyajband. rock@gmail. com'a mail atabilirler. Ama Instagram'dan daha çabuk cevap veririz herhalde.


2018 Nisan'da ilk albümüm Space Camels'ı dijital platformlar üstünden yayınladım. Projenin çıkış noktası trip-hop ve trap'te bulunan gizemli elektronik piano, synth ve davul partisyonlarını, doğu müziği enstrümanlarıyla birleştirince nasıl bir sound ortaya çıkacağını merak etmekti. Altyapıları kurmaya ve üstüne ud, klarnet gibi enstrümanlarla melodiler yazmaya başlayınca oldukça mistik bir sound elde ettiğimin farkına vardım ve ürettikçe daha da çok hoşuma gitmeye başladı. Bu işitsel deneyin ilk meyvesi Space Camels yaklaşık 2 ay gibi kısa bir sürede tasarlandı ve ortaya çıktı. Eğer gerçekten uyarlama ile şarkıya yeni bir tarz, yeni bir nefes katılabilecekse kesinlikle varım. Fakat bir şarkının birebir aynısının sadece başka insanlarla çalınması ve bunun üstünden gelir, ün sağlanmaya çalışılmasına karşıyım. Bazı coverlar vardır ki, orjinallerinden bile daha güzel duyulabilirler. Mesela A Perfect Circle'ın Imagine'i, şarkıya bambaşka bir boyut kazandıran bir cover olmuştur. Kendi evimde kurduğum ufak bir home studio'da kayıtlarımı gerçekleştiriyorum. Fruity Loops üstünden altyapıları ve melodileri oluşturuyorum. Kayıt öncesinde sadece kafamda bir tasarım fikri vardı ve bu fikrin işitsel olarak nasıl duyulacağından emin değildim. Şarkıları oluşturmaya başladıktan sonra, kafamda kurduğum bir işitsel dünyayı pratiğe dökmenin tadına eriştim. Kafamda kurduğum dünyayı müziğe yansıtabildiğimi gördüğüm anda ise tüm albüm kısa bir zamanda oluştu diyebilirim. Miks ve mastering süreciyle de kendim ilgileniyorum. İnsanın çalışma ortamı kendi salonu olunca, yaratım süreci ve prova sıklığı değişkenlik gösterebiliyor. Her hafta belli bir stüdyo saati olan bir rock grubunun aksine, sabah uyanır uyanmaz kahvenizi yudumlarken yeni bir şarkıya başlamış bulabiliyorsunuz kendinizi. Bir müzisyen için inanılmaz büyük bir rahatlık olduğunu düşünüyorum ve yaratım sürecini de daha kontrol edilebilir kılıyor. Eserlerimi Spotify, iTunes, Deezer, Soundcloud ve Youtube platformlarımda yayınlıyorum. Soundcloud hesabı, diğer platformlardan ayrı bir yerde, çünkü her an istediğiniz zaman müzik yükleyebiliyor ve anında sizi dinleyenlerle paylaşıp tepki alabiliyorsunuz. Soundcloud'a yükleyip, bu olmamış diye sildiğim çok parça olmuştur sonradan. Spotify ve diğer paralı servisler bu özgürlüğü vermiyor, bir şeyi yüklediğinizde paylaşılması 1 ayı bulabiliyor, keza silinmesi de öyle. Soundcloud hariç diğer platformları daha profesyonel ve bitmiş kayıtları paylaşmak için kullanıyorum, ama skeç defteri gibi bir platforma sahip olmakta güzel. Sound'uma güveniyorum, kendim de severek dinliyorum ve kendi yaptığım müzikten motive oluyorum. Bu önemli bir şey, sırf tutsun diye yapılmış bir bestenin size veremeyeceği, kafanızda yarattığınızı pratikte görmenin verdiği bambaşka bir haz. Olumlu yönü olarak bunun beni ve müziğimi motive etmesi olduğunu söyleyebiliyorum. Olumsuz gördüğüm tek şey, hiç bilmediğim ve daha önce girmeye çalışmadığım bir sektöre girdim, nereden başlayacağım hakkında çok bir fikrim yok ve denemem gereken çok fazla şey var. Bunların yükü biraz olumsuzluk hissi yaratıyor, ama çok değil. Kısa vadede yaptığım projeyi tanıtmak ve kendi kitlemi bulmak istiyorum. Uzun vadede ise müziğimi sürekli geliştirmek, yeni albümler yaratmak ve trip-hop kültürünün bir parçası olarak anılmak isterim. Müzik yarışmaları bir müzisyen için iyi olabiliyor, çünkü hem kendi yaptığınız tarzda müzik yapan insanlarla tanışma fırsatı, canlı performanslarını izleme fırsatı buluyorsunuz hem de kazanmasanız bile müziğinizi bir şekilde birilerine ulaştırmış oluyorsunuz. Lise dönemimde Kasdav Liselerarası Müzik Yarışması'nda, En İyi Beste dalında birincilik ödülü almıştım. Bu ödül hala benim müzik yapmama motivasyon sağlayan, bu konuda daha önce bir şeyler başardım, niye tekrar başaramayayım ki? diye düşündüren bir anı hayatımda. Müzik basını hem dijital hem de basılı olarak büyük önem taşıyor çünkü insanlar, güvendikleri yazarların tavsiyelerini dinliyorlar, ayrıca online müzik platformları da yazarların tavsiye ettikleri grupları kendi listelerine ekleyebiliyorlar. Yeni müzik keşfetmenin dijitalden önceki tek yolu yazılı basındı, artık tek yolu olmasa da hala çok büyük bir önem taşıyor. Sinema ve Televizyon mezunuyum. Çok uzun süre dizi ve film setlerinde çalıştım ve bu hayat yüzünden o süre boyunca asla müzikle tam anlamıyla ilgilenemedim. Bu müzik projesinin çıkmasının en büyük sebeplerinden biri, seneler sonra sinema ve televizyon sektörünü bırakıp tamamen müziğe odaklanma vaktimin geldiğine karar vermemdi. Müzik konsantre olunması gereken bir şey, bazı insanlar tabii ki yapabiliyordur, ama ben günde saatlerce çalışıp bir de üstüne profesyonel anlamda müzikle uğraşabileceğimi düşünmüyordum. O yüzden bu dengeyi sağlayabilmek adına mesleğimden vazgeçme riskini aldım. Denge değil, sadece müzik olsun diye. Instagram, Facebook ve Soundcloud hesaplarımı ben kullanıyorum, buralardan iletişime geçebilirler. Ayrıca captainkubarmusic@gmail. com hesabına mail atabilirler.