Özlem AKPINAR'ın geçmişte Sonus isimli elektronik müzik altyapılı ve Düşsel Melankoli Satırları isimli doom altyapılı projeleri oldu. Ayrıca Let It Flow adlı grubun Meanings albümünde konuk sanatçı olarak yer aldı. Arda YİĞİT, Anova isimli Ankaralı Hard Rock/Metal grubunun kurucusuydu. Redd, Kargo, R. E. M, Şebnem Ferah, Anneke Van Giersbergen, The Civil Wars, Eksiler: Çoğu zaman mekanlarda yeterli bilgiye veya tecrübeye sahip tonmaister bulunmuyor. Ayrıca ses sistemlerine yeterince bütçe ayrılmadığını düşünüyoruz. Organizasyonlarda gruplaşmalar oluştu ki bu çok can sıkıcı. Etkinlikler belli kişilerin ve sanatçıların etrafında dönmeye başladı. Bunun sonucu olarak hem çeşitlilik kalmıyor hem de yeni bir müzik topluğu veya sanatçı kendini tanıtmak için yeni mecra bulmakta zorlanıyor. Organizatörlerin bu anlamda biraz ülke müziğinin geleceğini düşünerek davranmalarını bekliyoruz. Konserlerimizde çok çeşitli kitlelerden dinleyicilerimizle buluşuyoruz. Lise ve üniversite öğrencileri de oluyor, çalışan genç ve orta yaşlı kesim de. Ama genel bir çerçeve çizmek istersek günlük hayatında müzik dinleyen, müziğe zaman ayıran ve önemseyen, gerçekten kaliteli müzik arayışında olan kitleler konserlerimize geliyor diyebiliriz. Konser sonrası gelen tepkiler de çok güzel. Seyirciyle farklı bir bağ kurduğumuzu söylüyorlar. İlk kez dinlemeye gelen bir çok kişi bize sonraki konserlerden nasıl haberdar olabileceklerini soruyor. Bunu duymak çok güzel. Eğer bir yardım konseri veya özel bir organizasyon değilse mutlaka ücret alıyoruz. Aldığımız ücreti de müziğimizi devam ettirmek ve daha iyilerini yapmak için kullanacağımızdan içimiz rahat. Ücret yanında bize sağlanan haklar sahne aldığımız yerin mental ve teknik yapısına göre değişmekle birlikte genellikle yetersiz kalıyor. 5 Kasım 2018 tarihinde Yenilensin isimli ilk teklimizi Sarı Ev Müzik Yapım etiketiyle yayınladık. Uzun zamandır konserlerimizde çaldığımız ve kitlemiz tarafından bilinen bir şarkıdır. Bazı şarkılar kaderini kendisi çizer, yayınlanmak ister, kendi yolunu yapar. Yenilensin de öyle bir şarkıydı. Bunun dışında albüm hazırlığı içerisindeyiz. Elimizde yayınlanmak için sabırsızlanan bir defter dolusu şarkı daha var. Müziğimizde deneyselliğe açığız ancak gitar altyapısı üzerine kurulu şarkılar yapıyoruz. Şarkıya istediğini vermek gerektiği düşünüyoruz. Bu sebeple eğer bir şarkı synth veya elektronik enstrumanlar istiyorsa şarkıya onu vermeye çalışıyoruz. Duygu ve ambiyans bizim önceliğimiz. Şarkı sözlerimiz genellikle bireysel ya da toplumsal sorunları konu alıyor. Değişen yaşam biçimlerimizin bizde bir yabancılaşma duygusu yarattığını ve çıkış yolunu kendi içimizde aramak zorunda olduğumuzu düşünüyoruz. Şarkılarımız da işte bu duygu durumlarından ve düşüncelerden besleniyor. Günümüzde uyarlama eser, yeni bir grubun kendini duyurmak için zorunluluğu haline gelmiş durumda. Bu konuda çok katı değiliz, elbette uyarlamalar yapılmalı. Batı müziğiyle kıyaslandığında tek sesli olması ile eleştirilen Anadolu Müziğinin bu uyarlamalar sayesinde çok sesliliğe kavuşması ve tarzların birbiri ile iletişime girmesi mutluluk verici bile denilebilir. Ancak bunu yaparken samimi olmak gerek. Eğer kendimi duyurmak için bunu yapmak zorundayım diyor ve bu sebeple uyarlama yapıyorsanız samimi duyulmamak gibi bir riski göze alıyorsunuz demektir. Ayrıca eğer yerli gruplar uyarlama yapmadan kendini duyurmakta zorlanıyorsa bu, ülkemizdeki dinleyicilerin de yeniliğe açık olmadığı veya hiç değilse mesafeli yaklaştığı gibi bir fikri doğuruyor. Bunu el birliğiyle aşmamız gerektiğini düşünüyoruz. Kayıtlarımızı, birçok başarılı sanatçı ve grubun albümlerine imza atmış olan İstanbul'un en köklü kayıt stüdyolarından Stüdyo 18'de gerçekleştirdik. Öncelikle ufak çaplı bir ev stüdyosu kurmakla işe başladık. Bu sayede fikirlerimizi veya bestelerimizi ortaya çıktığı anda kaydetme ve bu kayıtlar üzerinde yeni fikirler üretme imkanımız oluyor. Şarkılar belli bir olgunluğa eriştiğinde taslak kaydımızı alıp profesyonel kayıt stüdyosunun kapısını çalıyoruz. Biz bu konuda çok şanslıyız ki Stüdyo 18 ekibi ve Levent Büyük gibi bir ustayla çalışıyoruz. Burada bu konuda tecrübeli uzman kişilerle birlikte kayıt tekniği ve enstrumanlar üzerine yeniden kafa yorup her şey içimize sindiği anda kayda başlıyoruz. Kayıt süreci çok keyifli geçiyor. Şarkılar kayıt esnasında bir çok şey kazanabiliyor veya fazlalıklarından arınabiliyor. Bunu deneyimlemek bizim için heyecan verici. Ancak bir şarkı bitti demek genellikle insanların tahmin ettiğinden çok daha uzun bir süreç istiyor. Levent Büyük ile çalışıyoruz. Kendisi hem vizyonu hem de tecrübesiyle bizim her zaman şarkılarımızı gönül rahatlığıyla emanet ettiğimiz bir üstat. Provalarımız için ev-stüdyomuzu ve profesyonel prova stüdyolarını kullanıyoruz. Ev stüdyomuz bize her an çalışma imkanı sunuyor. Eserlerimizi Spotify, Apple Music, Fizy, Deezer, Amazon gibi her türlü dijital müzik platformlarında yayınlıyoruz. SoundCloud gibi platformlar eğer telif kaygısı yoksa yeni bir grubun kendini dinletmesi ve dinleyici tepkilerini ölçmesi açısından çok faydalı. Bu anlamda -eskiler bilir- MySpace de çok önemli bir platformdu ancak zamanla ortadan kayboldu. Umarız SoundCloud da aynı sonla karşılaşmaz. Bu tarz platformlar bizce çok önemli. Renksiz olarak belli bir kalitede ve tarzlar arası geçişkenliği olan bir müzik yapıyoruz. Bu anlamda doğru yolda olduğumuza inanıyoruz. Bir tarza bağımlı olmamak kitlede böyle bir beklenti oluşturmamak özgür hissettiriyor. Bizim gibi meselelere kafa yoran herkesin müziğimizde kendilerini bulabileceğini düşünüyoruz. Kısa vadede yayınladığımız Yenilensin adındaki tekliyi olabildiğince dünleyiciyle buluşturmak istiyoruz. Daha sonra sırada, kaydı mix ve mastering çalışmaları tamamlanmış yayınlamaya hazır bir şarkımız daha var. Bu şarkılar ile ilgili çalışmalarımız biter bitmez konser ve eşzamanlı olarak albüm çalışmalarına başlamayı düşünüyoruz. Uzun vadede en büyük hedefimiz iyi müzik yapmak ve bunu hayatımız boyunca yapmak. Bizim için en temel hedef bu. Bunu başardığımız sürece müziğimizin bir şekilde yerini bulacağına inancımız tam. Basılı müzik yayınlarının yok denecek kadar azaldığını hep birlikte deneyimliyoruz. Bu aslında tüm basın dalları için kaçınılmaz bir gelişme. Dijital basının da ilerleyen zamanlarda buna zıt olarak daha da yükseleceğini ve internet etkisiyle de giderek özgürleşeceğini düşünüyoruz. Tüm dijital müzik platformlarında bizi Renksiz olarak bulabilir ve dinleyebilirsiniz. Dinleyicilerimiz bize tüm sosyal medya hesaplarımızdan ulaşabilir. Müzik grubunuzla Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okuyup detaylı bilgi alabilirsiniz.


Serkan Atay: Bu proje dışında yakında yayınlamayı düşündüğüm Indie Elektro Pop-Rock tarzında deneysel bir solo proje üzerinde çalışıyorum. Okan Acarbaş: Geçmişte Sabor Latino'da şimdi ise Zincir ve Retrowaves'ta lead gitar çalıyorum. Ayrıca doğaçlama üzerine kurulu Estarabim adlı enstrümantal rock projem de var. Bu soruyu ilham aldığımız, etkilendiğimiz isimlerden bazılarını sayarak yanıtlamak istiyoruz. Bülent Ortaçgil, Fikret Kızılok, Erkan Oğur, Cenk Taner başlıca sayabileceğimiz isimler. Mavi Huydur Bende olarak henüz sahne almadık. Albümümüz yeni çıktı yakın tarihlerde biri İzmir'de biri de İstanbul'da olmak üzere iki tane lansman konseri düzenleyeceğiz. Tabii bu proje dışında farklı çalışmalarda sahne almıştık. Eksikler: Her şeyi müzisyenin halletmesi, yapması gerektiğini düşünmeleri. Artılar: Dinleyiciler ile buluşma imkanı sağlıyor olması. Eksikler: Ses sistemlerindeki eksiklikler, yalıtım eksiklikleri. Soundcheck'te sesten sorumlu yetkili bulundurmamaları. Sahne aldığımız mekanlardan ücret alıyoruz ama maalesef birçok mekan bunu minimuma çekme gayretinde. Ayrıca hasılat sistemi denilen bir uygulama ile mekanın belirlediği limite ulaşılmadığında mekan sahipleri no name bir sanatçıyı eli boş gönderiyor neredeyse. Serkan Atay: Şehri Getir Gel adlı ilk tekliği 2016 yılında yayınladım henüz Okan ile tanışmamıştık. Beraber çalışmaya başladıktan sonra dört şarkı daha yayınladık. Albüm çalışması için yeni düzenlemelerini yaptığımız bu dört şarkıyı kısa bir süre sonra paylaştığımız mecralardan kaldırdık. Onun sonrasında resmi olarak ikinci teklimiz Geçmiş Ama Bitmemişi bu yıl yayınladık. İlk albümüz Bahçe ise 27 Kasım'da dijital platformlardaki yerini aldı. Müziğimizde en önemli şeylerin başında şarkı sözleri geliyor. Yazarken anlatımda şiirselliğin olmasına özen gösteriyoruz. Grup da adını bir şiirden alıyor zaten. Elimizden gelenin en iyisini yapmaya ve bu kullandığımız isme yakışacak şekilde eserler sunmaya çalışıyoruz. Sound olarak ise keskin kurallarımız yok. Şimdilik akustik ve sade bir sound'ta müzik yapıyoruz ama değişime açık bir grubuz. Cover çalışmalar daha büyük bir kitleye ulaşma konusunda etkili oluyor. Biz bu sulara girmemeye çalışıyoruz. Buna karşı değiliz ama biz grup olarak öncelikle üretmek ve ürettiğimiz eserlerle var olmak istiyoruz. Kayıtlarımızın tamamını evimizde kurduğumuz home stüdyomuzda gerçekleştiriyoruz. İlk önce elimizdeki demoları birbirimizle paylaşıp kaydına başlayacağımız şarkıyı belirliyoruz. Okan seçtiğimiz şarkının partisyonlarını yazıp bitirdiğinde kayıtlara geçiyoruz. Albüm kayıtlarını alırken şehirlerde yaşıyorduk. Bu yüzden albümü uzaktan uzağa iki farklı ev ortamında kaydederek bitirdik. Bizim için farklı bir deneyim oldu bu. Ama artık ikimiz de İzmir'deyiz. Miks ve mastering için herhangi bir destek almadık maalesef. Yetersiz olacağı ihtimalini bildiğimiz halde bu işi bazı imkansızlıklar yüzünden kendimiz yaptık. Ama sonraki çalışmalarda profesyonel destek almayı düşünüyoruz. Rahatça çalışabildiğimiz ev ortamımız var. Daha önce farklı şehirlerde olduğumuz için provaları sıkça alamıyorduk. Şimdi aynı şehirdeyiz ve bunu artık bir düzene sokma gayretindeyiz. Eserleri öncelikle Spotify, iTunes ve YouTube olmak üzere birçok dijital platformda yayınlıyoruz. Spotify'ın sanatçılar için geliştirmiş olduğu sanatçı uygulamasını çok beğeniyoruz. Diğer platformlar bu konuda yetersiz kalıyor. Onların da bu şekilde bir uygulama geliştirmeleri gerektiği düşüncesindeyiz. Ayrıca ilk çalışmalarımızı yayınladığımız Soundcloud'ta da halen aktif olarak varız. Olumlu: Üreten bir grup olmamız ve kendimize özgün bir yol çizme amacında olmamız. Olumsuz: Maddi imkansızlıklar yüzünden istediğimiz bazı şeyleri yapamıyor olmak. Hedefimiz daha iyi müzik yapmak ve eserlerimizi daha çok insana ulaştırabilmek. Tabii sadece müziğimizi icra ederek hayatımızı kazanabileceğimiz bir noktaya varmak amacımız. Hayır katıldığımız herhangi bir müzik yarışması yok ve katılmayı da düşünmedik. Bu tarz yarışmalara mesafeliyiz özellikle de televizyon için yapılan yarışmalara. Henüz bu konuda bir destek göremedik. Beğendiğimiz ve takip ettiğimiz bazı müzik bloglarına yeni yeni basın bültenleri gönderiyoruz. Yazılı basında bu konuda yaptığımız bir çalışma olmadı henüz. Basılı yayınlarda yer almanın alternatif ve bağımsız gruplar için biraz daha zor olduğunu biliyoruz. Yazılı basında yer alan müzik yazarlarının bağımsız gruplara biraz daha fazla yer vermelerini diliyoruz. Müziğimizi beğenen dinleyicilerden beklentimiz bizim eserlerimizi paylaşarak bize destek olmaları elbette. Bağımsız bir grup olduğumuz için müziğimizi geniş bir kitleye duyurabilmek için buna ihtiyacımız var. Mekanlar, elbette ticari yerler ama bazen bu kaygıdan sıyrılıp müzisyenlerin üstündeki baskılarını azaltmalılar. Sanatçıların kendi müziklerini yapmalarına izin vermeleri. Farklılıklar güzeldir. Organizatörler: Onlardan beklentimiz büyük kitlelere ulaşan grupların olduğu organizasyonlarında yeni gruplara sahne imkanı tanıyarak destek olmaları. Tabii daha çok etkinlik özellikle de alternatif işlerin ve yeni isimlerin olacağı etkinlikler düzenlemeleri. Alternatif ve bağımsız grupları dinleyen ciddi bir kitle var ve öyle bir festival düzenlenmesi durumunda ciddi bir katılımın oluşacağını düşünüyoruz. Ve tabii biraz nicelikten sıyrılıp niteliğe yönelmeleri. Müzik grubunuzla Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okuyup detaylı bilgi alabilirsiniz.


Büşra Aştı 2011'de kurulan Sprint in Mind adında dark jazz besteler üreten grupla 2 sene çalışmıştır. Grubun çalışmaları Youtube'da yayınlanmıştır. Tasarım aslında uzun süredir farklı gruplarla çalışarak biriktirdiğim ama bir türlü yansıtamadığım duygularımı aslında tek başına kalarak üretme ihtiyacıyla kendiliğinden oluştu. Gitar çalıyorum, şarkılarımı gitar ile yazıyorum daha sonra düzenleme aşamasında gelişiyor değişiyor. Sözlerde çok farklı konulardan etkilenebiliyorum, bazen bir bilgisayar oyunu -Lighthouse şarkısını Life is Strange oynadıktan sonra yazdım- bazen hayatın mücadelesi, bazen bir kırgınlık olabiliyor. İstediğim, üretirken, içime işleyen biriken kendiliğinden oluşan o duygu durumlarını ifade etmek. Bu toplumsal bir konu da olabilir bir aşk hikayesi de. Yayınladığım cover eserler var, sahnede de çaldım ama ben olabildiğince kendi ürettiklerimi yayınlamayı zaman harcamayı üstüne çalışmayı tercih ediyorum. Şarkılar uzun süre benimle birlikteler aslında. Genelde sözleri yolda uzun yürüyüşlerim sırasında yazıyorum ve bu yüzden yalnız yürümeye çok önem veririm. Benim için önemli bir motivasyon kaynağı sakin sakin yürümek ve düşünmek. O günlerden birinde eve geliyorum ve tamamen plansız şarkıyı oluşturmaya başlıyorum. Daha sonra düzenlemesi için daha teknik bir çalışma yapıyorum. Bir süre sonra da kayıt ve mix süreci başlıyor ve bu genelde o dönemki ruh halime bağlı olarak değişiyor. Mix ve mastering ses mühendisliği mezunu olduğum için kendim yapıyorum. Bir arkadaşım belli parçaların mastering ve mix süreçlerinde katkı sağladı. Evdeki küçük çalışma alanımı kendime göre düzenledim, düzenli olarak çalışıyorum. İtü Miam'da müzik okuyorum okulda da çalışma ve kendimi geliştirme imkanım oluyor. Çok değerliler benim için, 15 yaşından itibaren çalışmaya başladığım o stüdyolar bana çok şey kattı, bu bir etkileşim biçimi ve sürmeli ve herkes bu kaynaktan beslenmeli. Spotify, Youtube vb. pek çok platformda yayınlıyorum. İnsanlara ulaşmak çok kolay değil bu platformlarda bu bir eksik olabilir. Tek başıma olmam hem olumlu hem olumsuz. Tek başıma herşeyi yükleniyorum, şarkı yazma, düzenleme, kaydetme, mix, mastering, yayın ve bu biraz yorucu. Ama bir yandan da tamamen beni yansıtıyor. Daha fazla üretmek daha iyi üretmek daha iyi ifade etmek. Lisede bütün müzik yarışmalarına katıldım. Daha sonra katılmadım. Müzik ile yarışma fikri çok cazip gelmiyor ama pek çok insanın buluşması anlamında da çok değerli, yarışıyorum hissine kapılmadan müzik üretilirse aslında keyifli denebilir. Ama müzik ve yarışmak fikri bana göre değil. Büyük hedefler olmalı belki de, daha özenilmiş üstüne düşünülmüş organizasyonlar, yıllarca hatırlanacak festivaller. Mimarlık mezunuyum aktif olarak mesleğimi sürdürüyorum. İTÜ MIAM'da müzik yüksek lisansı yapıyorum. Çok yorucu bir süreç yaşıyorum diyebilirim. Bu sırada her fırsatta gitar çalıyorum ama daha fazla zaman yaratmak isterim kendi müzik çalışmalarım için. Müzik grubunuzla Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okuyup detaylı bilgi alabilirsiniz.


Ferhat Dünden ve Erhan Atasoy olarak bu projeye 2004 yılında 2b11 ismiyle başlamıştık. Şimdiye kadar seyirciden gelen yorumlardan Swans, My Bloody Valentine, Joy Division ve The Sisters of Mercy vb. benzetmeler duyduk. Müziği yapan kişinin bu tip benzerlikleri farketmesi genelde çok zordur. Sanatın hangi dallarıyla büyürseniz üretiminizde de bunun izlerinin farkedilmesi çok doğal. The Lynch olarak daha sahne almadık. 2b11 olarak sahne aldığımız mekanlar şimdi kapanmış, sahipleri çoktan emlak işine girmişlerdir. Yurt dışında olduğu gibi gruplar ile bir kardeşlik ağı kuramıyor olmaları, en büyük eksikliklerden biri. Her zaman daha kötüsü ve daha iyisi vardır; birinin eksiği diğerinin fazlası. Bazı mekanlarda düğün salonlarından 2. eli 200 liraya kapatılmış 8 kanallı mixer bulunurken diğer mekanda 100 watt'lık iki ampül altında sahne alırsınız. Gitarınızın sesi kartondan içi boş amfilerden değil monitörlerden gelir. Bu soruya şudur ya da şu değildir demek çok zor. Eskiden internet pek hayatımızda olmadığından ; konser tanıtımları geceleri tutkal ve su batırılıp duvarlara fırçalanarak asılan afişlerle anca yapılabiliyordu. Polislerin sizi iş üstü yakalaması gibi sorunlar da cabası tabii. Şimdi sosyal medya icat oldu, bu sıkıntılar sona erdi. Bir tık ile tüm dünya sizin küçük dünyanızı öğrenip o küçük sahnede vereceğiniz konserin saatinden tutun kimler katılacak görebiliyor, öğrenebiliyor. Teknoloji çok garip. Albüm hazırlığı sürecinde ismini vermek istemediğimiz festivallerce çağrıldık fakat gitme şansımız olmadı. Bu işi para için yapsaydık arabesk veya pop çalar, cover müzik yapardık. Amacımız hiç bir zaman para olmadı. Bu işe harcadığımız paralar az değil, bunun da pek tabii farkındayız. Grup ekipmanlarımızı satsak Edirne taraflarında ufak bir tarla alabiliyor olmamız bazen iyi hissettiriyor. The Sound Of Your Sigh isimli 2016'da yayımlanmış bir adet kısa çalarımız var. Tamamen tek mikrofon ile hücum kayıt yapmıştık. Everything Ends isimli albümümüzü de 12 Kasım 2018 tarihinde Robonima Records etiketiyle yayımladık. Bu albümü tamamen üç saat kadar bir sürede canlı çalıp kaydettik. Bu sefer hücum-kanal yöntemi kullanıp eski usül tekniklerle mastering yaparak kendimizi sınadık. Tekdüze bas melodilerinin üstünde çığlık gibi yankılanan feedback'li gitarlar, dertli, kirli vokaller, zangırdayan davullar ve analog tınılarla dolu bir albüm olarak tanımlamıştık Everything Endsin soundunu. Tasarım olarak öncelikle en önemli olanlar enstrumanlar ve bu performansın insanda uyandıracağı hislerdi. Konu olarak albüm baştan sona birini veya bir şeyleri kaybetmenin insan üzerindeki etkilerini anlatıyor. Bu genelde önceliği para olan müzisyenlerin yapacağı şeylerin başında gelir. Stüdyoda eğlence olsun diye Judas Priest Painkiller çaldığımız olmuştur. Başka türlüsü çok zor. Everything Endsi Mors Müzik'te kaydettik. Cidden çok iyi bir stüdyo, kaydın her adımında lambaların konuştuğu garip bir deneyim yaşadık orada. Kayıt tuşuna basıp stüdyoya giriyor ve sadece çalıyoruz. Bizim albüm kaydetme anlayışımız bu kadar. Diğer türlü çok para harcardık ki bizde pek yok ondan. Ferhat Dünden ile çalışıyoruz. Pek olumsuz bir geri dönüş olmadı henüz. Çalışma ortamımız yok. Yılda belki 3-4 kez prova yaptığımız oluyor. Acelemiz de yok. Çok sevdiğimiz stüdyolar vardı, hiç sevmediğimiz, yetersiz topraklama tesisatı yüzünden çarpılıp ölme tehlikesi atlattığımız stüdyolar da vardı. 14-15 senelik grup hayatımızda İstanbul'un çeşitli yerlerinde stüdyolara girip çıkma şansımız oldu. Bazıları yaptıkları işin ciddiyetine varamamış insanların yönetimiyle battıkça batıyordu. Prova için gün ve saat ayırmışsınız mesela, gittiğinizde başka bir grup çalıyor ya da kayıt için yer ayırmışsınız, gittiğinizde eleman daha dükkanı açmamış vb. Bir de kendi yaşamındaki iniş ve çıkışları piyasaya aldırmadan prova saat ücretlerine yansıtan bazı stüdyo sahipleri var. Çocuğu okul kazanıp şehir dışına çıktıysa yandınız, tez zamanda prova ve kayıt ücretleri iki hatta üç katına çıkacak demektir. Kayıtlarımız Bandcamp, Soundcloud ve Spotify öncelik olmakla beraber çoğu bilinen dijital ortamda var. Ülkedeki internet hızları bu haldeyken Bandcamp'e flac dosyası yüklemek bazen bütün gününüzü alıyor. Bu yüzden diğer sitelere genelde müziğinizi mp3 formatında yüklemek zorunda kalıyorsunuz. Bu da tüm kaliteyi ve teknik uğraşınızı çöpe atmak demek. Olumlu bulduğumuz şey, hayranı olduğumuz gruplar ve müzisyenler gibi canlı kayıt yapmamız. En olumsuz bulduğumuz şey de bu aynı zamanda. Konser vermek ve ikinci albümü kaydetmek olabilir. Zamanında bir yarışmaya katılmıştık. Bu işlere nereden başlasak kardır diye düşünüyorduk. Amaç sadece tanıtımdı. Yarışma sonucu açıklandı, Rock kategorisinde tamamen Rap türünde bir şarkının kazandığını görünce bu yarışma işlerinden elimizi eteğimizi çektik. Albüm çıktığı zaman güzel bir dil ile yazılmış kapsamlı bültenler hazırlayıp bazı yerli müziği desteklediğini iddia eden sayfalara gönderdik. Haber göndermediğimiz halde İngiltere'de yerel bir radyoda çalındık, Brezilya'dan bir sayfaya röportaj verdik. Türkiye'de de radyolarda şarkılarımız çalındı, bir gazetede ufak bir haber olduk ama bazı severek takip ettiğimiz internet sayfalarına maalesef sesimizi duyuramadık. Eminiz yoğunlar ya da kendince sebepleri vardı. Ülkede bize destek olan ve bizle röportaj yapan sayfalar da oldu, hepsine çok teşekkür ederiz. Bizim için bunlar büyük başarılar. Bazı basın insanları haber bulamadıkları zaman maillerini kontrol etmeleri yeterli. Arkadaşlarının yeni çıkacak albümü hakkında söylentiyi bile haber yapmadan önce müzik adına neler neler yaşanıyor ülkede biraz bakmaları gerek. Sırf kendimiz için söylemiyoruz, biz yine de şanslıyız bu konuda. Bu ülkede birilerinin adamı olmadığından sesini duyuramayan binlercesi var. Hem müzik, hem de başka konularda. Dinleyici Dinleyip geçmeyin. En ufak bir geri bildirim size farklı soundlar olarak geri döner. Sizden para istemiyoruz, sadece dinlediğinizi belirtin yeterli. Çekingenliğe gerek yok. Mekanlar ve Organizatörler İlk adımı karşıdan beklemeyin. Naz yapacak bir durum yok. Çağıracağınız grubu önce biraz dinleyin. Müzisyenler Yılmayın. Önceliğiniz müzik oldukça illa birileri sizi dinleyecektir. Hepimiz özel sektörün maaşlı köleleriyiz. Dağıttığınız mağazaları topluyor, yemeklerinizi pişiriyor, geride bıraktıklarınızı temizliyoruz. Haftada 1 gün izin yapıyor, yılda 52 gün yaşıyoruz. Müzik her anımızda var, kaçacak başka yerimiz yok. Cevap: Bu türde Türkçe müzik yapmak büyük ustalık gerektiriyor. Müzik grubunuzla Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okuyup detaylı bilgi alabilirsiniz.


Bu sene yayınlanmış bir tekli ve canlı performansımız var. Teklimiz Metaphorine, grubun adını taşıyan parça, 3 metrekarelik bir odada 1 günde kaydedildi. Canlı parçamız 100 ise sözleri yazıldıktan sonraki gün video kaydedilirken doğaçlama tamamlandı. Herkesin olmalı denen genre kavramını asla benimseyemeyen iki insanız, çok şükür. Çünkü müziğin bir çok türünü yapmayı ve tek bir çiçek beslemektense, üstün genetik yeteneklerimizle müziğin DNA'sıyla oynamayı ve çok meyveli bir ağaç yetiştirmeyi hedefliyoruz. Albümde elbette gitardan vazgeçmeden rock müziğin her türlü köşesinde deneyler yapılıyor olacak. Bu yüzden temelde müziğin belli bir türünden çok kendisini ve değişebilitesini dinletmek istiyoruz. Kendi bestelerimizi icra etmekten yana olmakla birlikte, en sevdiğimiz ve yine DNA'sını değiştirdiğimiz cover eserleri de bizi de yansıttığı sürece seslendirmekten çekinmiyoruz. Ancak 1 ya da 2, çünkü kendi bestelerimizi tesis etmek kadar hiçbir şey iyi hissettirmeyecektir muhakkak. Minik bir hostelin staff odasında, home studio ekipmanlarıyla kaydedildi Metaphorine, canlı performans 100'da ise, 3 dostumuzun iPhone'ları kullanıldı, biri vokal, biri gitar, biri video için. Teşekkürler Steve Jobs, dandiğinden de olsa kaydımızı almamızı sağladı. Şarkı yaptığımız zaman, amaç edindiğimiz zaman, sadece 1-2 günde bir şeyler çıkarabildiğimizi gördük. Çünkü başlayınca üzerinde çalışmaktan kendimizi 2 saniye bile alamıyoruz ve bir şekilde bitirene kadar çürüyerek devam devam devam ediyoruz denemeye. Bağımlılık gibi bir durum haline geldi bizde üretmek, ancak bir daha ne zaman yapacağımız hiç belli olmuyor. Düzenli çalışmaya alışmak gerek belki. Hostelde çalışırken Reza'nın odasındaki home studio ekipmanını kullanır 2-3 m2'lik odada da olsa kayıt alırdık, ancak ikimiz birlikte kovulduktan sonra ev tutmak için tüm ekipmanları sattık ve gitarlarımızla kaldık. Ekipmanları satarak da bir şey elde edemeyince Reza Eskişehir'e taşınmak zorunda kaldı, 2 ay sonra her şey bitti diye düşünürken bir anlık bir kararla ve birkaç şanslı olay dizisiyle yakın dostlarımla arabaya atlayıp Reza'yı geri getirdik ve aynı gece şarkıyı yazdım. Ertesi gün ise söyleyip kaydettik. Şu an Youtube ve Soundcloud'tayız ve mutluyuz. Olumlu olduğum noktalar beni ve Reza'yı inanılmaz iyileştirmesi. Çünkü ikimiz de zor hayatlar yaşadık ve kesinlikle hem tecrübelerimizi hem de o tecrübelerin kazanılma evrelerindeki travmaları bir noktada iyileştirmemizi sağlıyor. Reza 19 yaşında olmasına rağmen hem devleti İran'la, hem de Türkiye'ye geldiğinden beri Türkiye'yle sorunlar yaşıyor. 3 yıldır ailesinden kimseyi görememesine rağmen hala devlet işlemlerinde iyiye bir hareket göstermedi, hatta bunun da üzerine sınır dışı edilme noktasına geldi. Ben ise yıllardır müzik yapmaya çalışıp her ne şekilde olursa olsun engel olunmaya çalışılıp, destek olunmayıp kendi inançları doğrultusunda kontrol altında tutulmaya çalışırken, kendi emeğimle aldığım bir takım enstrumanlarım daha öğrenemeden çöpe atıldı, asla ders alamadım, stüdyoya gitmek için evden kaçtım 16 yaşında 🙂 ve dahası. Bunları iyileştiren ancak bu durumlar içerisinde de çok kolay yapılabilen bir şey değil müzik. Bu yüzden hem olumlu hem olumsuz tarafının çıkış noktası aynı. Hayatta kalmak ve müzik yapmak, müzikle hayatta kalabilirken müzik yapmak. Hayatta kalmak için müzik yapmak. Bu işte para yok, fazlasında da gözümüz yok. Hayatta kalsak yeter, ikimiz de yeterinde köpek gibi çalıştık zaten. Müziğe hizmet etmeyi tercih ettiğimizi anladığımız noktada tüm bu çabalara giriştik, biz zaten bir şekilde gelir sahibi olsak ve hayatta kalabilsek müziği küçük odalarda yapıyorduk zaten. Müzik basınının iyiye gittiğini düşünüyorum. Underrated müzisyenlere, amatörlere bu kadar destek verildiğini bilmiyordum. Üstelik bir kaç radyodan da iyi yanıt aldık ve bu bizi çok mutlu etti. İlgi olması ve ilgiyi karşılayacak platformlar olması, müzik isteyen insanlar olması inanılmaz güzel. Havadaki ses dalgalarının bile kıymetini bilmek gerek. Dinleyiciden beklentimiz her enstrümanı tek tek dinlesin ve her ayrıntıyı tek tek gözlemlesinler. Şeytan/tanrı ayrıntıda gizlidir. Mekanlardan beklentimiz, iş hayatında yeterince stres yaşamış iki genç olarak, güler yüzlü olsunlar ve adalet terazileri doğru çalışsın, fazlasına gerek yok zaten hiçbir şeyin. Organizatörlerden de beklentimiz aynı sanırım, onlar çok insanla muhattap olduğu için yoruluyorlardır çokça, herşeye rağmen herkes yaptığı işte kendini ararsa bizde de kendilerini bulacaklar ve şunlar şöyle olmalı demeye gerek kalmayacak kimse için, onlar bize, biz de onlara karışmayalım. Müzisyenlerden beklentimizse, biz müzisyen değiliz, üretmeyi seven ve ürettiği kadar varolan insanlarız herkes gibi -. Bu yüzden bizi eleştirin, hatalarımızı görün, kendinizden bir şeyler katın, ama içimize bakın. Reza'ya çalışma izni çıkaran bir yürekli işveren çıkmadığı sürece işsiz olacak ne yazıkki. Ben ise hem okuyorum hem de eczanede çalışıyorum; birinin elinin ekmek tutması gerek ne de olsa. Bir kaç dostumuz da yardım ediyor ve Reza'nın barınması için de büyük fedakarlıklar yapan dostlarımıza tekrar teşekkür ediyoruz. Instagram'da Metaphorineofficial olarak geçiyoruz, Facebook'ta da Metaphorine ismiyle bir sayfamız var. Yaptıklarımızla var olmak, üretmek, ürettiğimiz kadar varolmak, kendimiz için ve yapabileceklerimiz için varolmak, bu cevabı veremeseydik ikimiz de hayatta olmazdık, muhtemelen. Ve hayatta olmamızın tek nedeni de yeni şeyler üretebilecek olmamız, hakikaten. Müzik grubunuzla Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okuyup detaylı bilgi alabilirsiniz.


Cetacea ismiyle sahne almadım fakat geçmişte çeşitli grupların parçası olarak sahneye çıktım. Eksikler: Müzisyenlerin akşamı doldurma objesi olarak görülmesinden ve her zaman daha ucuza sahne alacak birilerini bulabileceklerinden emin olmaları beni çok üzüyor. Doğru kitleyi yakalayıp uygun yerde uygun müziği dinletmeyi amaçlayan mekan sahibi çok az. Artılar: Profesyonel yaklaşmakta zorluk çektikleri için bağ kurmak daha kolay. Eksikler: Mekanlarda genelde ayrı sesçi ve ışıkçı olmaması ve ışıkçının yapması gereken işin ses teknisyenine yüklenmesi, buna rağmen teknisyenlere verilen ücretin düşük olması. Artılar: Ambiyans olarak çoğu mekanı başarılı buluyorum. Nadiren Çok kötü iç dizayn ya diyorum. Eksiler: Bilet fiyatları ve yeni projelere soğuk bakmaları. Bence her müzisyen sahne aldığı yerden ücret talep etmeli. Oraya gidip çalan kişi bizsek bize muhtaçlar. Lütfen birbirimizle değil de kapitalizmle yarışalım arkadaşlar. Dimensional Comprehension. Bu albümde üzgün bir insanın mutlu bir robota dönüşmesi anlatılıyor. Albümü sırayla baştan sona dinlerseniz bu hissi yakalayabilirsiniz. 2018 Aralık ayında yayınladığım ilk albümüm olan Dimensional Comprehension'ın benim artık kendimi gerçekleştirip gerçekten istediğim müziği yapmaya başlamam konusunda çok büyük bir önemi var benim için. İçinde kişisel mevzularımı anlattığım ama kimsenin tam olarak detayları bilemeyeceği parçalar içeren gizemli bir albüm. Benim için synthesizer çok önemli. Bütün müziğimi synth'ler ve sample'lar üzerine kuruyorum. Eski bir havaya sahip modern bir müzik üretmeyi planladım hep. Darkwave ve lo-fi demek istiyorum ama disco/synthwave parçalar da var, bi türe oturtamıyorum açıkçası, ilerleyen zamanlarda kendi tarz adımı bulurum belki. Müziğimin nereye gideceğini de zaman gösterir. Olay paraysa, popülerlikse sonuna kadar destekliyorum. Sadece bir dinleyici olarak cover'ların şarkının birebir kopyası olmamasını tercih ederim. Yatağa yatıp bir hafta boyunca uyanmıyorum. Kalkabildiğim zaman da o bir haftada birikmişleri yazmaya ve kaydetmeye başlıyorum. Mikslerimi kendim yapıyorum. Mastering'imi Lard Graves yaptı. Albüm artwork'ümü yapan canım sevgilim Sarah da bana görseller konusunda ve manevi olarak yardımcı oluyor. Evimde çalışıyorum. Bütün gün ile günde sıfır saat arasında değişiyor. Düzensiz biraz. Şu sıralar özellikle küçük ve orta çaplı stüdyolar tutunmakta çok zorlanıyor. Fiyatları arttırmak zorunda kaldıkları için müzisyenler de zorlanıyor ve alternatif seçenekleri tercih ediyor, olay paradoksa sarıyor. Spotify, iTunes/Apple Music, Deezer, Tidal, Soundcloud ve Bandcamp'te varım. Spotify ve iTunes zaten tartışmasız sektörün en iyileri. Spotify şimdi sanatçıların bir label yanda distribütör olmadan parçalarını yayınlayabilmesini sağlamaya çalışıyormuş. iTunes müziğinizi satmak için iyi bence. Deezer'ı pek kullanma gereği duymadım. Tidal'da parçaları mümkün olan en yüksek kalitede dinleyebiliyorsunuz. Soundcloud sıfırdan başlıyorsanız reklam yapmak için çok iyi çünkü mutlaka birileri sizi takip ediyor. Ayrıca Spotify'da olduğu gibi web sitelerinde ve sosyal medyada gömülü olarak şarkılarınız paylaşılabiliyor. Bandcamp'in ise yeni ve bağımsız sanatçılara ufak kıyakları var, rastgele insanlara sizi dinlenmeniz olmasa da gösterebiliyor. Üstelik sayfanızın rengini falan ayarlayabiliyorsunuz, daha ne olsun. Cetacea'nın olumlu bulduğum yanları tamamen kaygısız bir şekilde kendi istediğim müziği yapabilmem olabilir. Olumsuza değinmek gerekirse prodüksiyon ve miks işlerimi kendim hallettiğim için hiçbir zaman tam anlamıyla istediğim sound'a ulaşamıyorum. Hep Şunu şöyle yapabilsem keşkeler çıkıyor. Kısa vadede müziğimi olabildiğince yaptığım işleri beğenebilecek insanlara ulaştırmak ve daha fazla müzik üretmek istiyorum. Uzun vadede ise Utah'a taşınıp nükleer saldırılara dayanıklı bir sığınak inşa etmek isterim. Maalesef görmüyoruz. Ama ben bu gerçeği kabullendim. Medya en çok ne ilgi çekecekse onu sunuyor tabii ki. Eskiden olduğu gibi yetenek avcıları da yok artık. PR ve reklam şirketleri var. Menajerler ve sponsorlar var. Herkes kendi işine bakıyor. Ünlü olmak isteyen insandan bol bir şey yok sonuçta. Çağın bize sunduğu imkanlar sayesinde eskiden ortaya çıkamayan gizli yetenekler de doğal olarak artık gizli değil. Fazla fazla çok yetenekli insan var dünyada. Dinleyiciler sadece onlara sunulanı dinlemekten fazlasını yapmalı. Araştırmalı, müzik zevkini geliştirmeli. Neyi sevdiğini keşfetmeye çalışmalı bence. Mekanlar: Daha fazla alt kültür türleriyle ilgili benzer sanatçıları toplayıp konserler düzenleyebilirler. Organizatörlerin de biraz risk alması lazım. Alıştıkları düzenden çıkmaya korkuyorlar gibi geliyor biraz. Ve tabii lütfen işinizi hakkıyla yapmaya özen gösterin ki insanlar sizinle tekrar çalışmak istesin. Albüm kapağımda denize/okyanusa aitmiş gibi gözüken bir şeye benzeyen ama oraya ait olmayan bir şey kullanmak istedim. Plastik poşet dedik. Denizanasına benzettik. Cetacea da latince balinalar demek zaten. Belki ufak bir düşündürür insanları. Radikal biri değilim ama insanların kendileri düşünerek bulabilecekleri cevapları bulmalarını sağlamak istiyorum. Müzik grubunuzla Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okuyup detaylı bilgi alabilirsiniz.


Eksiklikler: Bar mekanlarının müzisyenlere özgürlük çok tanımaması, büyük sanatçılara daha çok önem verilmesi. Eksikler: Bar Mekanlarında yetersiz ve düzensiz hazırlanma. Eksikler: Küçük veya ön grupların tanıtımına çok düşülmemesi. Sonuçta bağımsız sanatçıların da tanıtıma ihtiyacı var. Artılar: büyük mekanlar bu konuda çok daha iyi bir tanıtıma giriyorlar. Gibi Festival, Işık Üniversitesi Mayday Festivali. Gibi Festival arkadaşlarımın kurduğu Gibi Kollektifin düzenlediği bir festivaldi. Fakat arkadaşlığı kenara bırakıp konuşmak gerekirse tam kıvamında sıcak sabaha kadar elektronik müzikli bir festivaldi. Eksik olarak katılımcı sayısı azdı ama bu ortamı daha da sıcak yaptı. Mayday Festivali ise Işık Üniversitesi Müzik Kulübünün düzenlediği bir üniversite sanatçıları festivaliydi. Sanatçılar üniversite öğrencileriydi ve dışardan da gelebiliyorlardı. Ortam harika bir sıcaklıkta kalabalık ve samimi bir ortamdı. Bu sene de orada olacağım. Genel olarak daha önce synthwave dinlememiş veya doğaçlama müziği çok bilmeyenlerden oluşsa da konser sonralarında gelip bir çok soru soruyorlar ve bilgi almak istiyorlar. Çok ilgilerini çekiyor. Kişisel olarak para çok talep etmiyorum. Sadece eğlendiğim için yapıyorum ama bu işi grup şeklindeyken yapılan zamanına gelince provalara harcanan zaman, ekipmanların parası ödenen paralara nazaran çok daha uçuk bi yerde. Bugün siz tek bir stüdyoya saati 70 TL verirken, bir saatlik sahne için o parayı teklif ediyorlar. Spotify'da Kafkaesque projemde Metasynthesis adlı bir kısa çalarım var. Bunlar ilk zamanlarımda yaptığım projeler çok sevmesemde başladığım nokta onlardır. Bir de gene Spotify'da Ulas Tomac adımla Lazer Bülbül adlı bir Azer Bülbül coverım var fakat elektronik cover kendisi. Okuduğum bölüm sebebiyle analog tüm ekipmanlar ilgimi çekiyor. Bu sebeple elimden geldiğince analog synthesizerlar kullanıyorum. Synthwave yaparken arpejler, ambient yaparken padler ve techno yaparken kick'lere çok önem veriyorum. Cover eserlere karşı bir sorunum yok fakat eğer sanatçı kendisi üretmeyip sadece cover yapıyorsa bu duruma çok karşıyım. Basite kaçmak oluyor bu. Üretene saygı eksikliğidir. Ama dediğim gibi eğer kendisi üretiyor ve aynı zamanda cover yapıyorsa sanatçıdır o kişi. Aslında iki şekilde oluyor: Düzeli kayıt ve düzensiz ani kayıtlar. Düzenli kayıtlar her sabah uyandığımda ilaçlarımı aldıktan sonra kahvemle bilgisayar başına oturmakla başlıyor. Düzensizler ise bir anda ekipmanları kurmamla başlıyor. İkisi sonra aynı yola dönüyor. Önce bir pad sesi ve iki akorla başlıyorum. İlerledikçe ne tür olmasına karar veriyorum. Doğaçlama oldukları için biraz daha rahat oluyorum bu konuda. Daha sonra bitince bir gözden geçirme yapıp çıkartıyorum. Genelde 1, en fazla 2 günümü alıyor bir şarkı çıkarması. Profesyonel kimseyle çalışmıyorum kendim yapıyorum fakat profesyonel yardım almayı çok isterim. Çünkü çok amatörüm bu konuda ve yetersizim. Var. Birincisi kendi odam, ikincisi okulumun stüdyosu. Her sabah odamda müzik yapmaya başlıyorum zaman kısıtlamam olmadan kafam ne isterse. Okulda ise boş vakitlerimde giriyorum. Çok pahalılar. Daha fazla imkan vermeliler. Saati 100 liraya yerler var. Eğer Cover yapan bir eğlence grubuysanız asla o parayı çıkartamıyorsunuz. Basit bir matematik: Bir konser için 6 saat stüdyo alsanız 600 TL. Grup 5 kişilik olsa 120 TL eder kişi başı. Eğer barda çıkıyorsanız en fazla stüdyo paranızı çıkartırsınız. Spotify, Soundcloud ve Youtube. Ne yazıkki ülkemizde yeni müziğe sadece moda olunca açılan bir kitle var. Onlara ulaşmak için sadece beklemek lazım. Reklamları daha iyi olabilir ama bunlar da masraftan geçiyor ve ucuz bir miktar da değil. Projemin öncelikle olumlu kısmına gelirsek: klipleri gene bir nebze eğlenceli kolajlar. Müzikleri sizi ciddi ruh değişimine sokabiliyor. Canlı dinliyorsanız Islandman dinle gibi siz de salınıp gidebilirsiniz benimle. Sahnede kendime değil sizle müzik yapıyorum. Olumsuz yönleri ise çok basit: daha çok hamım. Profesyonel destekle biraz toparlanabilirim. Çok isterim profesyonel isimlerle çalışmak. Özgün bir şeyler yaratıp bunu canlı olarak paylaşabilmek ve en büyük isteğim Etnik Synthwave yapıp bunu dinleyiciyle buluşturmak. Özellikle Murat Ertel, Elektro Hafız ve Barış K. ile duo parça yapmayı çok isterim bu konuda. Lisede Doğuş Üniversitesi Liseler Arası Müzik yarışmasında birincilik kazanmıştık. Çok güzeldi fakat şu an bu işler juri yerine seyirci oylarıyla işliyor. Yani daha çok arkadaşını getiren kazanıyor. Bu da şehir dışından gelen grupları bir hayli üzüyor. Açıkçası istediğim desteği göremiyorum. Kendimi duyurmaya çalışıyorum fakat bir noktada tıkanıyor. Keşke bir yerlerdeki insanlar yerine sizler gibi herkese kapıları açık olsa. Dinleyiciler lütfen açık olsunlar yorum yapsınlar bana. Beğenmedik diyebilsin yoksa ne anlamı var. Mekanlar da aynı şekilde beğenirlerse çıkartsınlar yoksa zor anlar yaşanabiliyor ve ekonomik bakılıyor. Bir kaç yerde çıkmayı çok isterim. Örnek vermek gerekirse arkaoda, Bant. Mag, Mecra gibi yerlerde DJlik yapmak çok isterim. Müzisyenler ise kendi işlerini yapmaya devam etsinler çünkü kendinizi yansıtmayıp sadece piyasa için yapıyorsanız müzisyen değilsiniz. Mühendislik öğrencisiyim. Denge yok aslında tutturamadım dengeyi. Ama genellikle ders-müzik-ders-ev-müzik olarak ilerliyor. Tüm sosyal medyada beni @frusungitari olarak bulabilirsiniz. Instagram'dan, Twitter veya e-mail adresimden ulaşabilirler. Ah! Evet. İllüstrasyonları evet kendim yapıyorum. Ruh halimi ben de bilmiyorum ve galiba sesim güzel olmadığı için enstrümantal yapıyorum. Müzik grubunuzla Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okuyup detaylı bilgi alabilirsiniz.


Bana ilham olan grup ve müzisyenlerden bahsedebilirim. John Frusciante, Radiohead, Josh Tillman, Steven Wilson, Low Roar, David Bowie. Barlarda. Fakat bu isimle ve bu müzikle değil. Bir çok grupla bir çok kez gitar/vokal olarak sahne aldım. Kendi ismimle Apple Music, Spotify gibi mecralara 1 EP ve 2 single paylaşmıştım. EP 3 şarkılık konsept albüm edasındaydı, bir yolculuk hikayesi olarak düşünmüştüm. Fakat o kadar da hazır değilmişim bu işlere zamanında. Remaster yapma planları dahilinde internet ortamlarından kaldırdım. Daha sonra Progleby adı altında Soundcloud'a giriştim. Sonuna kadar açık, belirli bir tarz benimsemek istemiyorum. Bir gün synthwave bir gün post-rock yapan biriyim. Fakat siyaset veya politikaya bulaşmayacağımdan eminim. Daha kişisel, duygusal, psikolojik konulara yöneliğim. Cover yapmak zanaat, şarkı yazmak/bestelemek sanat gibi. Duvarları yıkıp insanlara kendilerini dinletmeleri gerek. Cover'ları çok severim fakat kendi şarkılarını arka planda bırakmamalı. Yatak odamda. Bazı kayıtlarımızı stüdyolarda aldığımız olurdu eskiden ama bu projemde evimden çıkmadım diyebilirim. Binbir sorun içinde kayıt almaya, kaydı temiz hale getirmeye çalışıyoruz. Keşke Paraguay'da bir çifliğim ve milyon dolarım olsa da dehşet kalitede kayıt alabilsem. Profesyonel desteğim yok fakat Furkan Yangöz, Doğaç Ovat ve Ulaş Tomaç bana çok yardımcı oluyor. Müzikle iç içe olduğum her an bir çalışma benim için. Dinlerken, çalarken, bestelerken veya yazarken. Her an yeni şeyler öğreniyorum. Nerede ve ne zaman olduğu hiç fark etmiyor. Bazıları büyük para tuzağı olsa da genel olarak amacına uygun çalışıyorlar. Soundcloud'dan memnunum. Kontrol neredeyse tamamen sanatçıya ait. Herhangi bir maddi beklentim olmadığından bana en uygunu burası. Spotify'da ve Apple Music'de daha önce parçalarım vardı fakat kontrol kesinlikle sanatçıda olmadığı için bir süre uzak kalacağım, sanırım Spotify bu olay üzerinde çalışıyordu en son. Biraz yeni yetmeyim. Çok kaliteli ekipmanlarım veya profesyonel mix, master'larım yok. Güzel fikirlerim var ve zamanla gerçekleştireceğimi umuyorum. Yeteri desteği siz ve sizin gibi oluşumlardan beklemekteyiz, fazlası zarar zaten. Dinleyiciler: Sevgilerini paylaşsınlar, onlar olmadan biz de yokuz. Biraz da geri dönüş yapabilirler, eksiklerimizi öğrenmeliyiz. Müzisyenler: Müziği sevdikleri için yapsınlar, paranın peşinde ömür geçmez. Direkt olarak benimle iletişime geçebilirler, çok da mutlu olurum. Bir mail adresim var: berkaradeniz@outlook. com. tr Bir de sosyal medya mesaj kutum. Müzik grubunuzla Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okuyup detaylı bilgi alabilirsiniz.


Projede yalnızca ben varım, müziğimi tek başıma yapıyorum. Gitar soundumun özgün olması ve minimalist bir çalış tarzımın olması. Keşke müzisyenler cover çalmamak için dirense, dinleyici de yeni ve farklı müzik duymaya tahammüllü olsa, belki herkes kendi istediği müziği çalabilir sahnede. Deneyimim yok, 20 yaşındayım, kayıtlarımı odamda yapıyorum. Özgün ve amatör ruhlu olması, dinleyici tarafından keşfedilebileceğini düşündüğüm şeyler var içlerinde. Olumsuz bulduklarımı kendimce düzeltmeye çalışıyorum ama yeterince iyi yapamadığımı düşündüğüm şeyler var. Yeni bir proje için bir albümde gitar çalmak. Twitter ve Soundcloud adreslerimden iletişime geçebilirler. Müzik grubunuzla Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okuyup detaylı bilgi alabilirsiniz.


Uzaklarda Bir Yer grubunun dağılmasıyla Sabri ve Mervan yeni bir oluşum için tekrardan bir araya gelirler. Önceliğimiz müziğimizi ön plana çıkarmak ama geçimimizi de bu işten sağlamak istiyorsak ücret de ihtiyaçlar doğrultusunda önemli bir konumda. Sırasıyla; Rüyamda Bir Kız Karmaşık Biçimde ve Biraz Deli isimleriyle üç teklimizi yayınladık şimdi de sıra albüm kaydında Bakırköy Ne Tarafta? Albümü büyük ihtimalle yaza doğru yayınlanmış olur. Her şarkı hayatıma girmiş bir kadını temsil etmekte.. Bununla beraber başımıza gelen bir takım olayları hayal dünyamızla birleştirdiğimizde ortaya güzel şeyler çıktı. Kayıtlarımız çok keyfili geçiyor çünkü stüdyo sahibi grubumuz da klavye çalıyor. Aramızda ki en tecrübeli ve yaşça büyük olan da kendisi. Atakan abi gerçekten abi kelimesinin karşılığını veriyor ve bizimle fazlasıyla ilgileniyor. Bize çok güveniyor ve inanıyor bu yüzden de o da kayıp nesilin bir parçası. Alternatif müziğin içerisinde olup Kayıp Nesil ailesini büyütmek istiyoruz. bu yolda da emin adımlarla ilerlediğimizi düşünüyoruz. Pop kültürünün çok fazla olduğu bir ülkedeyiz. Alternatif müziğe daha fazla destek olacak kişilere ihtiyaç var. Biz de bu doğrultu da elimizden ne geliyorsa yapmaya hazırız. Dünyada gezilecek bir sürü yer, yaşayacağımız ortalama elli senemiz var. Ama biz yıllarımızı okula gitmek, çalışmak ve insanları mutlu etmekle harcıyoruz. Müzik grubunuzla Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okuyup detaylı bilgi alabilirsiniz.


Albüm kayıt öncesi ve sonrasında, şarkıların demo hallerini kaydedip son aşamaya geldiği prodüksiyon sürecinde, 123 grubundan Feryin Kaya ve Arda Erboz'la çalıstım. Bu kişileri, albümümün aranjörleri/prodüktörleri olarak adlandırmakta bir sakınca görmüyorum. Aksine gurur duyuyorum. - Arda Erboz Elektrik ve Akustik Gitarlar, Trombone - Can Güngör Davul - Emre Ataker Piyano ve Tuşlu Çalgılar - Feryin Kaya Bas Gitar - Tunç Çakır Perküsyon'la birlikte çalıştık. - Zeynep Doruk Geri Vokaller ve albümde yer alan tek düet şarkı olan Bence Böyle İyi şarkısının sözlerini birlikte yazdık ve birlikte söyledik. - Yasemin Özler Viyolonsel - Selen Kesovo Viyola - Ömer Öztüyen Keman hepsinin bu albümün olusma aşamasinda katkisi çok büyük benim için. Hepsine çok teşekkür ediyorum. Şu an henüz albüm yayınlanmadan aktif bir konser programımız yok. Konser anlamında en yakın tarih olarak albüm lansman tarihimiz olan 12 Ekim'in duyurusunu şimdiden yapabilirim. 12 Ekim Pazartesi gecesi Babylon Bomoti'de, ''Belki Sen Belki Ben''in albüm lanmsan gecesini yapacağız. Albümde yer alan 8 şarkıyı ilk kez çalacağımız bu konserin yapılacağı mekanın Babylon gibi hem senelerdir gelip giderek kendimi çok yakın hissettiğim, hem de ülkemizde yurtiçi ve yurtdışından gelen birçok önemli müzisyenin sahne aldığı bir adres olması da benim için ayrı bir anlam taşıyor ve beni şimdiden fazlasıyla heyecanlandırıyor. Kendi solo albümüm dışında yaklaşık son 9 senedir içinde bulunduğum ve halen birçok farklı mekanda, organizasyonda konserler verdiğim, bol bol sahne tozu yuttuğum ve benim müzikle, sahneyle bağımı bugüne kadar diri tutmamı sağlayan Marvin adında bir cover grubum var. Marvin olarak bugüne kadar Hayal Kahvesi, Mojo, TaksimMask, JollyJoker İstanbul gibi birçok barda sahne aldık. Bunun akabindeki son yıllarda bar programlarına ara vererek özel organizasyonlarda, partilerde daha sık sahne almaya devam ettik. Çaldığımız mekanları ya da içinde yer alacağımız organizasyonları bugüne kadar her zaman elimizden geldiğince ''seçmeye' gayret gösterdik. Az önce belirtmiş olduğum mekanların hepsi yaptığımız müziğin enerjisine ve kalitesine bizim onlara güvendiğimiz kadar güvendi. Her zaman yaşanması muhtemel olan bazı sıkıntılar dışında, bu açıdan bugüne kadar konser verdiğimiz mekanların tamamına, keza çaldığımız diğer özel organizasyonların çoğuna 5 üstünden 5 vermek gerekir. Ülkemizdeki canlı müzik sahneli bar işletmeciliğinin, bazı dengelerini göz önüne alırsak her gün büyük bir savaş vererek var olmaya çalıştığı bir gerçek. Ama buna rağmen ben, mental olarak daha ileriye dönük bir vizyon geliştirerek müziğe, sanata, paylaşıma o gün kazandığı ya da kazanacağı paradan daha fazla önem ve öncelik veren, cesaretli olmayı başarabilen mekanların sayısının çok daha fazla olabilmesini isterdim. New York'ta bir müzikal akimin öncüsü olmuş CBGB's'in hikayesini bence mekan işleten herkesin bir kez düşünmesi ve bu ''çıkış yoluna'' şans vermesi gerekir. Bu anlamda Nevizade'de senelerdir ayakta durmayı başaran Peyote ülkemizden güzel bir örnek bence. Bugüne kadar büyük çapta herhangi bir festivalde sahne almadım. Ama bunun için sabırsızlanıyorum. Bugüne kadar yukarıda bahsettiğim cover grubum Marvin ile, farklı birçok organizasyonda, ortamda çalma fırsatımız oldu. Bu sayede özel ev partilerinden, kurumsal gecelere, bar konserlerinden düğün gecelerinde çalmaya varan bir skalada çok farklı yaş grubundan ya da ortamdan insanla karşılaştık diyebilirim. Bu açıdan bir kategoriye sokmam pek mümkün değil. Tabi ki sahnede cover müzik çalmakla kendi müziğini insanlarla paylaşmak arasında çok büyük farklar var. Siz, yaptığınız işleri takip eden kitle üzerinde bir algı ve kimlik oluşturuyorsunuz ve bunun sizin üzerinizde de zamanla gelişen bir sorumluluğu oluyor, olacaktır elbette. Bu sorumluluk ve yaptığınız işi hep daha iyi bir noktaya ulaştırmak adına çalışmak, zamanla sizi takip eden insanlara ve kendinize karşı bir amaç haline dönüşüyor. Edindiğiniz kitlenin devamlılığını sağlamak ve gün geçtikçe daha geniş kitlelere ulaşarak hayatlarına dokunabilmek çok harika bir tatmin olsa gerek. Şu an için 12 Ekim'de Babylon'un Şişli Bomonti'de yeni açılacak olan mekanında yapacağımız lansman gecesi için hazirlaniyoruz. Yaptığım müziğin genel bir yaş kitlesi olacaktır. 15 -45 yaş aralığında, genelde yabancı veya Türkçe rock müziğe ilgisi olan; müzikte söze, derinliğe ve farklılıklara önem ve şans veren bir kitleye ulaşacak ve ilgi uyandıracak şarkılardan oluşan bir albüm olduğunu düşünüyorum. Yol uzun ve belirsizliklerle dolu. Bu yüzden de heyecan verici. Çok düşünmüyorum. Benim için önemli olan her zaman o an için en iyi iletişimi kurup müziği ve ortaya saçılan duyguları en saf halleriyle yaşamak ve yaşatmak. Cover müzik yaparak müziğe başlamış ve ilk olarak bu yoldan sahne alarak profesyonelliğe adım atmış biri olarak; süreç içinde, konserlerde, hatta albüm içinde seçimi ve icrasi doğru yapılmış bir cover şarkının gücüne de en az şarkılarım kadar inanıyorum. Bu konuyu kendime ya da müziğime bir hakaret olarak da almam. Aksine doğru yapıldıgı takdirde, bir farklılık ve yenilik olarak bakmak bence daha gerçekçi ve başarması kendine güven gerektiren bir yol bence. Mekanlara ulaşmak ve bunun gibi genel tanıtım, basın ilişkileri alanında Gülçin Kocakır'la birlikte çok uyumlu bir şekilde çalısıyorum. Zaman zaman kendi çevremde kurduğum ilişkilerin de yardımı oluyor tabi ki.. Bu albüm; müziğim ve yazdığım sözler, aslında hayatımın son 5-10 senesinde yaşadığım olayları, ilişkileri, bunların benim üzerimde yarattığı etkilerin bir dışavurumudur. Herkes, hayatında kendi filtresinden geçirerek benim yaşadiğim gibi bir sürü olay yaşıyor. Bunların bazılari hayatlarımızdaki kırılma noktaları olarak, bazıları da bizi değişime zorlayan, farkındalık kazanmamıza ve bu sayede olgunlaşarak hayata giderek daha farklı pencerelerden bakmaya başlamamız olarak gösterebiliyor kendini. Bu albüme bu perspektiften bakarak sadece yaşadığım ikili ilişkileri değil, bu sayede hayatımla kurduğum ve beni şu an olduğum noktaya getiren kişiyi ve bu süreç içinde hissettiğim duyguların, yaptığım seçimlerin ve yaşadığım olayların bir yansıması diyebilirim. Cover konusundaki fikrimi önceki soruda belirtmiştim. Belki Sen Belki Ben adında çıkacak olan 8 şarkılık albümümün ilk single'i Işıklar Altında 2015 Temmuz ayında Noiseist etiketiyle dijital olarak piyasaya sürüldü. Süreç, benim senelerdir evimdeki bilgisayarımda bir sürü farklı versiyonlarıyla kaydedip bir türlü sonlandırmadığım demo şarkılarımı daha öncesinden müzikle duruşlarını, işlerini beğenerek takip ettiğim ama henüz tanışmamış olduğum Feryin Kaya ve sonrasında Arda Erboz'a dinletmemle başladı. Sonrasında şarkılarımı beğenerek bu projenin içinde bulunmak isteyecekleri bir iş olacağını söylediler ve şarkılar üzerinde, 2 aylık bir aranje sürecinin sonrasında 2014 Temmuz ayında Sinan Sakızlı'nın Taksim Hayyam Stüdyoları'nda albüm kayıtlarına başladık. Aranje süreci içinde ben yine Feryin Kaya ve Arda Erboz gibi, birgün beraber bir projede çalışmak ve müzik yapmak istediğim Emre Ataker, Tunç Çakır, Zeynep Doruk ve Can Güngör'le iletişime geçtim ve onların da bu süreç içine dahil olmalarıyla birlikte, çoğu trafik ve melodik olarak zaten hazır olan şarkıları kaydetmek için birlikte stüdyoya kapandık. Kayıtlar 12 gün kadar sürdü. Bol mesaili, bol içkili, az uykulu, bol sohbetli, yorucu ama harika bir kayıt süreci sonrasında Taksim Hayyam Stüdyoları'nda stüdyo kayıtlarını sonlandırmış olduk. Sonrasında Taksim Babajim Stüdyoları'nda 1 haftalık bir süreçte vokal kayıtlarını bitirdik. Albümün mixlerini Mike Nielsen Yaptı. Masteringini ve sonrasında yapımcılığını ise tanışmaktan ve beraber çalışmaya başlamış olmaktan çok mutlu olduğum Çağan Tunalı/Noiseist üstlendi. Provalarda ve kayıt sırasında genel olarak büyük sorun, fikir çatışmaları yaşamadık. Ben, şarkılarımı zaten belli bir noktaya getirmiştim ve şarkılar bütün çalıştığım müzisyen arkadaşlarımın harika dokunuşlarıyla yollarını buldu ve son hallerine geldi. Genel hatlarıyla müzik yarışmalarının, müzisyenler açısından, özellikle seyirciyle buluşma ve isimlerini daha geniş bir platform üzerinden kendilerini tanıtma ve seyirciden tepki alma şansı bulmaları açısından olumlu olduğunu düşünüyorum. Tabi ki zaman zaman bu platformlarda oluşan bazı organizasyon yetersizlikleri, bozuklukları ve müzisyenlerin bu yarışmalar üzerinden fazla beklenti içine girmelerinin veya yarışmaların, katılımcılar üzerinde böyle bir beklenti yaratmasının can sıkıcı sonuçlar yaşattığını da biliyorum. Bir müzisyen olarak çalacağım bir mekandan en büyük beklentim bana, müziğime ve beni evinden çıkıp dinlemeye gelecek olan insanlara sundugu standartların yeterli olmasıdır. Bu konu bence genel çerçevede saygıyla alakalı bir durum. Kişi önce kendine, sonra işine ve buna bağlı olarak mekanında çalacak olan müzisyenine ve müşterisine saygılı olmak zorunda hissetmeli ve bunun sorumluluğunda davranmalı. Bu sorunun benim için yanıtı; kişinin hangi işle uğraşıyor olursa olsun yaptığı işi severek yapması, o işe ve çalıştığı insanlara da bu gözle ve sorumlulukla yaklaşabilmesiyle çok alakalı. Bunun dışında hiçbir beklentim yok. Müzik blogları bence her zaman olmalı ve büyüyerek ve etki/ilgi alanlarını genişleterek varolmaya devam etmeli. Bu noktada etki altında kalmadan, yapıcı ve objektif kalmayı başarabilen, kendini ve müzikal fikirlerini özgürce paylaşan tüm blog yazarlarına teşekkür etmek ve her zaman desteklemek gerekir diye düşünüyorum. Özellikle müzik konusunda çeşide, üretkenliğe, paylaşıma ve birlik olmaya bu kadar ihtiyacı olan güzel ülkemizde. Grubumla hiçbir sorunum yok. Olumsuz bir durum olursa da anlayışla, saygıyla birbirini dinleyerek ve anlayarak çalışarak çözeriz. Amaç ortak olduğu sürece hiçbir konuda çözülemeyecek bir şey olmaz diye düşünürüm. Hepsini yaşayarak görmek en güzeli. İyisiyle-kötüsüyle, doğrusuyla-hatasıyla, uzun bir yolun daha başında görüyorum kendimi. Her şeyi tadına vararak yaşamayı ve müzikte ve sanatta her zaman kendini tekrar etmeden ilerlemeyi istiyorum. Hayatımı ve yaşamımı müzikle, sanatla paylaşımla ve onun açtığı yollarla mümkün olduğunca zenginleştirmek ve dolu dolu yaşamak. - Facebook: https://www. facebook. com/canbayrakmusic - Twitter: https://www. twitter. com/canbayrakk - Instagram: https://www. instagram. com/canbayrakk - Vimeo: https://vimeo. com/user22978193 - Spotify // http://spoti. fi/1fgbFai - iTunes // https://itun. es/tr/URtD8 Müzik grubunuzla Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okumanız yeterli.


Non Square projesi ile ilk kez Salon IKSV de sahne aldım. Non Square Reflections Of Us adlı albümüm Mart 2019 da, Audioban Music etiketi ile yayınlandı. Benim için özgün ses tasarımları ve döngüsellik çok önemli. Yarattığım ses dünyası ile anılmak ve tanınmak amaçlarımdan biri. Daha çok pop müzik ile uğraşanların tercih ettiği bir konu. Tekli çıkarmanın daha mantıklı olduğu düşüncesi ile yola çıkanların konser verebilmek için çaresizlikten cover yaptıklarını düşünüyorum. Bütün kayıt ve müzik üretim süreci evimdeki stüdyoda gerçekleşti. Evimdeki stüdyoda düzenli şekilde çalışarak bitirdiğim albümümde büyük sıkıntılar yaşamadım. Ama her üretken insanın yaşadığı oldu mu olmadı mı sorularını sıklıkla sorduğum bir dönemdi. Reflections Of Us albümünün mikslerini Emre Malikler yaptı. Kendisi ile bu albüm sürecinde tanıştık ve iyi ki de tanıştık. Bu albüme katkısı ve emeği çok. Mastering'ler yine Emre Malikler'in tavsiyesi ile Almanya Calyx Mastering de gerçekleşti. Bizim için gayet iyi geçen bir süreçti. Provalarımı kendi evimdeki stüdyoda gerçekleştirdim. Lansman konseri için 2 hafta boyunca değişken sürelerde provalar yaptım. Albümüm Spotify, Soundcloud, Apple Music de mevcut. Spotify editör listelerine girme konusunda daha anlayışlı bir kuruluş olmalı. Şimdilik çok az dinleyiciye ulaşabildim. Kısa sürede daha fazla insana ulaşmak ve konser vermek istiyorum. Ülkemizde müzik basınının tembel ve duyarsız olduğunu düşünüyorum. Hangi mecra olursa olsun insanlara ulaşmak ve yanıt almak çok zor. Bana, yeni isimlere destek olmak yerine, bilinen isimler üzerinden ilerleyerek kendilerini garantiye alıyorlarmış gibi geliyor. Youtube, Instagram, Facebook, Twitter hesaplarım mevcut. Hepsinin linkine www. nonsquaremusic. com adresinden ulaşabilirler. info@nonsquaremusic. com ya da hello@audiobanmusic. com adreslerinden iletişime geçebilirler. Müzik grubunuzla Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okuyup detaylı bilgi alabilirsiniz.


Sezgin Çelik, Hüseyin İflazoğlu ve Umut Şah 2011-2018 yılları arasında Anarres grubunda yer aldılar. Ethem Saran ise halen Bajar ve Flux Duo gruplarında yer alıyor. Panopsis olarak henüz sahne almadık. Ama daha önceki grubumuzla Shaft, Mask, B1 Live, Buddha gibi mekanlarda sahne aldık. Eksikler: Bazı mekanlarda grupların kapıya çalmak zorunda bırakılması ve mekana dinleyici getirme sorumluluğunun neredeyse tümüyle gruplara bırakılması. Artılar: Özellikle bazı mekanların no-name gruplara sahne verme konusunda olumlu yaklaşımı. Eksikler: Ses sisteminin genellikle eski veya yetersiz oluşu, yenilenmeyişi; tonmaister eksikliği. Daha önceki deneyimlerimizden hareketle söylersek, çok tanınmayan gruplara genellikle hafta içi geç saatlerde sahne verilmesi, bu grupların yeni dinleyicilerle karşılaşma imkanını çok azaltıyor. Panopsis olarak henüz bir festivalde yer almadık. Ama daha önceki grubumuzla İstanbul'daki çeşitli küçük festivallerde ve bahar şenliklerinde yer aldığımız oldu. Bu tür küçük ölçekli veya gönüllülüğe dayalı festivallerin genellikle teknik eksiklikleri olduğu için sahnede istediğiniz sound'u tam olarak yakalamanız zor oluyor haliyle. Bu da çok keyifli bir durum değil. Daha önceki grubumuzla bilet gelirinin yarısını alacak şekilde veya hiçbir ücret almadan sahne aldığımız oldu. 3 bira fişi dışında ek olarak sağlanan herhangi bir hakla karşılaşmadık diyebiliriz. Panopsis projesinde ise ücret almadan sahne almayı düşünmüyoruz. Aksi takdirde, mekanların keyfi ücret politikasına onay vermiş oluyoruz ve bu da tüm müzisyenler için haksız bir durum. 4 şarkılık ilk kısa çalarımızı More-Than-Human-World adıyla 16 Mart 2019'da yayımladık. Dünyanın insandan ibaret olmadığı fikrinden ilham alan albümün ve şarkıların isimleri, dünyaya bakış açımızı da yansıtıyor. Albümün görsellerini de yine bu bakış açısıyla Doğa Eroğlu hazırladı. Bu projede; elektronik öğelerle zenginleştirilen gitar ve klavye melodilerinin önde olduğu, söz içermeyen, atmosferik bir müzik yaratmayı amaçladık. Bu açıdan, enstrümantal niteliği Panopsis projesinin olmazsa olmazı diyebiliriz. Buna ek olarak, dünyanın insandan ibaret olmadığı yönündeki felsefi bakış açısı da müziğimize yön veren şeylerden biri. Bazır gruplar/müzisyenler çok başarılı uyarlamalar yapıyorlar, bunları dinlemesi de çok keyifli olabiliyor gerçekten. Yine de bu projede amaçladığımız şey tümüyle kendi müziğimizi yaratmak ve icra etmek. O yüzden, herhangi bir şekilde uyarlama yapmayı düşünmüyoruz. Kayıtlarımızı kendi ev stüdyomuzda yaptık ve yeni kayıtlarımızı da aynı şekilde yapmaya devam ediyoruz. Beste ve kayıt süreçlerini grup olarak bir arada yapıyoruz. Herhangi birimizin ortaya attığı bir fikir veya melodi üzerinden çalışmaya başlıyor ve şarkı son haline gelinceye kadar da birlikte çalışmaya devam ediyoruz. Şarkıları kaydederken de yine grup olarak bir arada oluyoruz. Panopsis projesi kapsamında miks ve mastering için başka biriyle çalışmadık. Albümün miksini ve masteringini grup arkadaşımız Sezgin Çelik yaptı. Bu tercihimizin iki nedeni var; birincisi müziğimizin her aşamasında işin içerisinde olmak hoşumuza gidiyor ve istediğimiz sound'u yaratmak bu şekilde daha kolay oluyor. İkincisi ise parasal koşullar; malumunuz miks ve mastering ücretleri oldukça yüksek olabiliyor. Prova için çeşitli stüdyolara gidiyoruz. Albümün yayımlanmasının ardından çalışmalarımızı sıklaştırmaya başladık. Öncelikle şunu söylememiz lazım; Türkiye'nin ekonomik koşulları altında stüdyoculuk yapmak çok zor gerçekten. Biz de bir ara denedik, ordan biliyoruz. 🙂 Bu nedenle nitelikli bir şekilde stüdyo işletmeye devam eden arkadaşlara saygı duyuyoruz. Bununla birlikte, özellikle son dönemde kayıt ve prova ücretleri iyice yükselmiş durumda ve bu da birçok müzisyen gibi bizi de zorlayan bir durum. İyi bir stüdyoda albüm kaydetmek için bir servet ödemeniz gerekebiliyor neredeyse. Hemen hemen tüm dijital platformları kullanıyoruz. Bandcamp ve YouTube gibi ücretsiz dinleme imkanı olan platformları çok önemsiyoruz. Diğer yandan, giderek daha fazla insan Spotify ve iTunes üzerinden müzik dinlediği için bu platformlarda da yer alıyoruz. Türkiye'de post-rock odaklı müzik yapan grup çok az, dolayısıyla yerli post-rock dinleyicisi de canlı canlı post-rock dinlemeye hasret kalıyor. (Kendimizden biliyoruz 🙂 Bu açıdan bizim için Panopsis projesinin en önemli yanı, eksikliğini hissettiğimiz müziği üretiyor olmamız. Ve umuyoruz ki yerli post-rock dinleyicisini de hitap edebilecek bir müzik çıkarabiliriz ortaya. Bu da projemizin en olumlu yanı olur elbette. Diğer yandan, sözsüz müzik yapıyor olmak, piyasa koşulları açısından olumsuz bir durum gibi düşünülebilir belki, çünkü dinleyiciler çoğunlukla sözlü müzik beklentisine sahip; yine de biz sözlerden azade olmanın müzikal açıdan gayet olumlu olduğunu düşünüyoruz. Kısa vadede; öncelikli hedefimiz yerli ve yabancı post-rock dinleyicisine ulaşabilmek. Yani yaptığımız müziğin duyulması ve sevilmesi. İlk albüm çıktı ama gecikmeden yeni şarkılarımızı da kaydedip yayınlamak ve müziğimize uygun mekanlarda sahne almak istiyoruz. Uzun vadede ise hedefimiz müziğimizi sürekli geliştirmek ve post-rock denildiğinde akla gelen gruplardan biri olmak. Müziği yarıştırma fikri pek hoşumuza gitmiyor açıkçası. Ama yetenekli müzisyenlerin keşfedilmesi açısından işlevsel yanları var elbette. Biz herhangi bir müzik yarışmasına katılmadık hiç. Basılı gazete veya dergi gibi alanlarda yeni grupların yer bulması pek kolay değil. Dijital alanda ise küçük veya büyük ölçekli birçok blog, internet sitesi, vs. var ve bazıları bağımsız/yeni müzisyenlere alan açma konusunda oldukça olumlular. Daha önceki projelerimizde bu yönde deneyimlerimiz oldu. Panopsis projesi ise henüz çok yeni olduğu için daha yeni yeni ilişkilenebilmeye başladık müzik basınıyla. Örneğin, Bir Baba Indie olarak yerli gruplara sağladığınız bu alan çok önemli ve değerli bizim açımızdan. Umuyoruz ki müzik basınında ve radyo alanında bu tür alanlar artar. Bunu hem kendimiz için hem de genel olarak yerli müziğimizin gelişmesine katkı sunacak bir şey olarak dile getiriyoruz. Dinleyiciler: Popüler olanı dinlemekle kalmayıp yeni müzikleri keşfetmeye açık olmaları, bağımsız müzisyenleri desteklemeleri, mekanlardan ve organizatörlerden de bu yönde talepte bulunmaları. Mekanlar ve Organizatörler: Müziği sadece ticari bir girişim olarak görmemeleri, ticari kazancın yanında bir sanat alanı olarak müziğin gelişmesine katkı sağlamayı da bir o kadar önemsemeleri. Müzisyenler: Müzikal olarak ortaya konulan her emeğe saygıyla yaklaşma konusunda daha hassas olmaları ve müzik alanının gittikçe daha fazla ticarileştirilmesine karşı birlik içerisinde olmaları. Ethem haricinde üçümüzün de müzik dışında aktif olarak yaptığımız işler var. Umut akademisyen olarak bir üniversitede çalışıyor, Hüseyin matematik öğretmeni olarak lisede çalışıyor, Sezgin de uluslararası bir şirkette Yunanca çevirmeni olarak çalışıyor. Mesai usulü çalışma biçimi hayatımızın büyükçe bir kısmını kaplıyor olsa da müzik tutkumuz sayesinde uzun yıllardır düzenli olarak müzikal çalışmalar yapıyoruz birlikte. İstanbul gibi yorucu bir şehirde iş ve müzik arasındaki dengeyi sağlamak bazen zor olabiliyor elbette, ama yine de niyetimiz bu dengeyi sürdürmek ve hatta belirli bir vadede müziğin kapladığı yeri daha da arttırmak. Özellikle bu proje kapsamında uzun vadeli hedefimiz bu yönde diyebiliriz. Müzik grubunuzla Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okuyup detaylı bilgi alabilirsiniz.


Ahenkli birçok melodinin farklı seslerle biraraya getirilmesi ile oluşan bir müzik tarzımız var. Dünyanın içinde bulunduğu sorunlara kimsenin bir çözüm getirememesi bizi oldukça üzüyor. Bizce iş bir süper kahramana kalmış kadar karışık görünüyor. 🙂 İnsanlar bu parçayı dinlerken istedik ki, bu dünyayı idare eden sistemin adaletsizliği üzerine düşünsünler; ve çaresizlikleri ile yüzleşsinler. Kendi küçük stüdyomuzda üretiyoruz ve kayıt alıyoruz. Grupta emeği geçen tüm isimleri gizli tutmayı tercih ediyoruz. Bu tercihimize anlayış gösterdiğiniz için teşekkür ederiz. Müzik yarışmaları bize bir şey ifade etmiyor. Herkes özgürce içinden gelen müziği üretmeli ve kendi dinleyicisini aramalı. Dinleyiciler: Müziğimizi sevsinler yeter. Koşarken, yolda, otobüste, metroda dinlesinler çok isteriz. Ülkemizin desteği bizim için çok önemli. Altenative, electronic müzik chartlarında, özellikle UK'da ilerleyebilmemiz için her türlü desteğe ihtiyacımız var. Tanıtım konusunda çok büyük sıkıntı yaşıyoruz. Müziğimizin Türkiye'deki radyolarda nasıl çalınmasını sağlayacağımızı bilmiyoruz. Müzik grubunuzla Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okumanız yeterli.


Art Rock, Alternatif Rock/Metal, Ambient Rock gibi türevlerden etkileniyoruz; yine de Progressive Rock başlığı altında tarzımızı genelleyebiliriz. - Mehmet Sinan Güvenç Bas Gitarist, Geri Vokaller - Eren Karacaoğlu Vokal, Elektrik Gitarist - Halil İbrahim Aksu Davul, Perküsyon, Ksilofon, Geri Vokaller - Ilgaz Yalçın Fakıoğlu Elektrik Gitarist - Peyote - ODTÜ Mimarlık Amfi - Kamayor Sanat Atölyesi - COOP - Kontra Record - B1 Live Beşiktaş - Dunia - Burgazada Cennet Bahçesi Grubumuz ile sahne aldığımız mekanlardaki en büyük eksiklik genelde sahne içi monitörlerle ilgili oluyor. Kalitesiz monitörlere bağlı olarak duyma sorunları doğal olarak uyumlu çalmayı etkileyebilir. Vokalin kendini duyması konusunda, genel ayarlar veya mekandaki genel ekipman yetersizliği nedeniyle zorlanabiliyoruz. Bu bizimle birlikte, tanıdığımız, konuştuğumuz grupların başına da gelmekte. Bunun yanında birçok mekanda amfi kalitesiyle alakalı sıkıntı yaşadığımızı da rahatlıkla söyleyebiliriz. Konserlere başladığımız zaman ilk sahne aldığımız yerler bizim tarzımızda müziği ve performansı kaldırabilecek yerler değildi. Hem teknik olarak hem mental olarak bu tarz mekanlar kendilerine fon müziği oluşturabilecek bir hedef koymuşlardı. Hedefimizdeki mekanlarda çıkmaya başlamamız biraz zaman aldı. Değerlendirmeyi son iki yılda sahne aldığımız mekanlar üzerinden yaparsak; en büyük eksikliği samimiyet konularında görüyoruz. Nedense bu tarz müziklerle ilgilenen insanlarda karakter olarak bir mesafe söz konusu olabiliyor. Bizlerin depresif yönelimi olan şarkıları olsa da, gayet sıcak ve neşeli insanlarız. Karşımızda da bizim davrandığımız ölçüde samimiyet görebilmek istiyoruz. ODTÜ Müzik Topluluğu'nun 2015 ve 2016'da düzenlediği 20. ve 21. Geleneksel Rock Şenliği'nde sahne aldık. İlk konser öncesi grup üyelerinin askerliğinden sebebiyle uzun aralar vermiştik ve açıkçası böyle bir ortamında ilk kez çalacağımız için endişelerimiz vardı. Her iki konserde de, konser sırasında ve sonrasında çok güzel bir ortam gördük. ODTÜ dinleyicisinin ve festivalde çalışan öğrencilerinin orada sahne alan gruplara çok büyük saygıları bulunuyor. Kimseden şarkılar esnasında çıt bile çıkmamakta; bu da ister istemez seyirciyle olan iletişiminizi arttırmak konusunda ayrı bir saygı ve çaba gösterme isteği uyandırıyor. Çok memnun kalmıştık oradaki uyum doğruluğundan. Bir olumlu yorum olarak buraya gönülden yazabiliriz. Bir diğeri de, Taner Öngür'ün düzenlediği 'Burgazada Paradisos Sessions' seçkilerinden birine katılmamızdı. Ada içerisinde bulunan Cennet Bahçesi'nde düzenlenen festivalde dinleyici genel olarak aynı güne katılım sağlayan diğer müzik gruplarıydı. Alan müziğe uygun olarak düzenlenmediğinden, tabii olarak teknik konularda bir yorum yapmak doğru olmayabilir ama Taner Öngür ve Mert Hallı'nın yardımları ve samimiyeti bir çok konunun ötesinde, gönlümüzü okşayan bir konudur. Burgazada Paradisos Sessions etkinliğinde ise mekanın organizasyon aşamasıyla ilgilenen Mert Hallı'nın bize Facebook üzerinden ulaşıp, teklif vermesiyle sahne aldık. Konser vermeye başladığımız ilk dönemlerde genelde yakın çevremizden ve ailelerden oluşan bir dinleyici kitlemiz vardı. Hatta bazı konserler kendi aramızda 'konser değil sanki düğün düzenliyoruz' diye şakalaşıyorduk. Daha sık konser verdikçe tanımadığımız insanların konser sonrasında bizlere ulaştığını ve yorumlar yaptığını gördük. Bu insanlar İskoçyalı bir öğrenci de olabildiği gibi; şirkette çalışan biri de olabiliyordu. Grup olarak birçok alandan dinleyiciye ulaşabiliyoruz; evet, hala yeterince kitlemizi oluşturamadığımızı ayrı olarak düşünmekteyiz. Ancak yine de bizi dinleyen insanlar bir kalıp halinde hareket eden, tek bir tarza sıkışan dinleyici yerine müziği hayatının içinde bir kalıp olarak yaşamayan insanlardan oluşabiliyor. Şarkılarımızı, müziğimizi dinleyen kitleyle düşündüğümüzde; bizi en iyi şekilde, bu çok çeşitliliğin ve sınır tanımaksızın birçok farklı insan tarafından dinlenebilip, aynı şekilde şarkıların içine girilebilmesinin yansıttığını söyleyebiliriz. Bu bize gerçekten zevk ve tutku veren bir olgu. Bestelerimizin bu kaynaktan beslendiğini ve armonilerde bir kalıba bağlı kalmama temelinin buradan geldiğini düşünüyoruz. Bir düşünceye, maddeye, sınıra ya da herhangi bir şeye ait olma arzumuz hem bireysel hem grup olarak yok. Bu konudaki yakınlık hissiyatımız karşılıklı etkileşimin ve samimiyetin çarpıştığı noktalar olduğunu söyleyebiliriz. Dudaklarımıza küçük bir tebessüm koyup, oradan koşarak uzaklaşırız. Sadece bestelerinizi çaldığınız bir playlistiniz varsa ve müzik piyasası dediğimiz şeyin içerisinde adınız-sanınız para etmiyorsa, enstrümanlarınızı bir kenara koyup, menajer kimliğine bürünüp mekan sahiplerine ya da yetkililerine sesinizi duyurmaya çalışıyorsunuz. Biz de elimizdeki imkanlarla girdiğimiz her mekana demomuzu bırakıp geri dönüş bekledik. 5 mekana girdiysek sadece 1'inden dönüş alabildik. Bu konuda bizi doğrudan dikkate alan ve sorduğu tek soru cover çalıyor musunuz? olan Peyote'den Emre Aksoy'du. Ne kadar bilet satabileceğimizi, ne kadar seyircimizin olduğu gibi durumlarla hiç ilgilenmedi. Yarımada'nın hayata adım atmasından sonraki en önemli adımın bu olduğunu söylersek abartmış olmayız. O yüzden Emre Aksoy ve tüm Peyote ekibine çok şey borçluyuz. Tek tek enstrüman bazında değerlendirmek yerine bir grup olarak müziksel tasarımı ifade etmenin daha doğru olacağını düşünüyoruz. Şöyle anlatalım: Grubu ilk kurduğumuzdan bu yana bestelerin oluşum süreci aslında bizim tasarımsal olarak müziğimizi ve sözlerimizi genel olarak ifade ediyor. Bir kişide armoni olunca, o provada onu çalar ve biz de bakarız. Hep beraber o armoni üzerine gittiğimizde, melodi değişir, düzenlenir ve gruba uygun hale gelir. Örneğin: Birçok parçamızın temeldeki melodisi aslında sıcak bir yaz gününü akla getiren bir his verirken şarkı geneliyle düşündüğümüzde o depresif havaya katılan bir melodi haline gelebilir. Grup içerisindeki bireylerin öznel alanında yansıttığı şeyler grup kimliğine girdiğinde ortak ürün temeliyle çok farklı, bambaşka bir hale gelebiliyor. Bizim müziğimizde ana gövde olarak kurduğumuz ve beslendiğimiz konu Yarımada'dır. Hatta birçok kez bir değişim çalışmasında 'Şimdi Yarımada oldu, bak o aralıktayız' bile diyebiliyoruz. Bu bizim dilimizin tam ucunda olan noktayı söyleyemeyip bir isim koymakla kolaylaştırdığımız bir kavram gibi oluyor. Bukalemun şarkımızı da temel olarak inceleme fırsatınız olursa, 8 dakikalık şarkıda aslında tüm grubun özetini sizlere sunuyoruz. Manik bir ifade olduğu gibi, ayakları yere basma gayretinde, bir şey anlatma telaşını da içinde barındırıyor. Johann Sebastian Bach'ın eserlerindeki dehalığından toz tanesi kadar etki almaya ve icra ettiğimiz müziğe yansıtmaya çalışıyoruz. Belki son bir cümle daha kurarsak; içten gelenin doğru olduğunu, bir kalıba, sınıra, şarta bağlı kalmadan akmasına izin veriyoruz ve ortaya çıkan şeyi sunmaya, anlatmaya gayret ediyoruz. Sözsel kısma gelince, sözleri genel olarak vokalimiz Eren Karacaoğlu yazıyor. Ucu açık, birçok yere çekilebilecek sözler mevcut. Herkesin kendi hayatında bir yere koyabileceği cümleleri, şarkı içindeki tasarımlarımızla yazıya döküp, dile getiriyor. Muğlak tanımlamalardan besleniyoruz. Kuruluşumuzdan itibaren performanslarımızda hiç cover parça çalmadık ve çalmayı da düşünmüyoruz. Tanınabilirlik algısıyla birçok mekanın da isteğiyle beste çalmaya hevesli gruplar, listelerinde yorum parçalara da yer veriyorlar. Bu yorumlar basit ve genel tabiriyle kalıp cover sınırlarının dışına çıkamayabiliyor. Yaratıcılığı kısıtladığını düşünüyoruz. Cover için harcanacak vakit yerine kendi mental ve teknik gelişimimizi, varolan gücümüzle ne kadar zorlayabileceğimizi test ediyoruz. Dışarı nasıl yansıdığını bilmiyoruz ama içimizdeki bu kendini mental ve teknik zorlama eyleminden dolayı epey bir mutluyuz. Navigasyon ile bilinçli ve hatasız gidilen bir yol sonunda bulunan harika bir orman yerine, kendi hissiyatlarımız ve yön duygumuzla bulacağımız o harika ormanı arıyoruz. Ararken yanlış yola sapsak dahi, yanlış girdiğimiz yolda neler var onu keşfetmeye, oradan bir dost kazanmaya çalışıyoruz ve sonra o harika ormanı aramaya devam ediyoruz. Cover konusunda çok farklı işlerle birlikte yapılan çizgi dışına çıkan yorumları beğensek de ; diğer şarkılardan beslendiğimiz temelleri kendimizle yorumlayıp yeni bestelere katmanın bize daha iyi yansıdığını belirtebiliriz. Profesyonel isimli şarkımızı da yine KİD Müzik Prova ve Kayıt Stüdyosu'nda, Ümit Yaşar Doğdu'nun büyük yardımlarıyla kaydettik ve yayınladık. İlerleyen günlerde EP çalışmamız da olacak. Grubu ilk kurduğumuzda Roxy Müzik Günleri'ne kayıt gönderme telaşındaydık. O zaman yine aldığımız kötü bir Bukalemun ve Yoklama kayıtlarını alıp yollamıştık. Şarkılara ve kendimize çok güveniyorduk. Zira sahneyi uzaktan dahi göremedik. O gün başka bir şeyi anladık; rekabet duygusu. Hırslıydık. Sahneye çıkmaktan, övgü almaktan haz duyuyorduk. Sükunet içerisinde ne yaptığımıza baktığımızda aslında hepimiz hastalıklı birer adama dönüşmüştük. O günden sonra yarışmalara bir daha başvurmadık. Çünkü, sanat bambaşka bir şey. İnsanın içinde oluşan, onu uzun süre rahatsız eden ya da onun zihnini meşgul eden bir meselenin dışavurumu bizim için. Dolayısıyla yarıştırılan şey nedir? İnsanın duyguları mı? Gün sonunda Joan Miro'nun Bird's Flight in Moonlight ve Vincent Van Gogh'un Starry Night tablolarına bakıp Miro, Van Gogh'tan iyi ya da Van Gogh, Miro kadar hayalperest değil diyebilir misiniz? Böylesine bir kıyaslamaya nasıl girebiliriz? Bir sanat eserinin ortaya çıkış aşamasında eser sahibinin hangi duygulara hasıl olduğunu bilmeden, sadece içsel bir cesaret ile ortaya koyduğu tavrı eleştirmek, onu başka bir şey ile kıyaslamak eser sahibinin eserine değil doğrudan duygularına yönelik hakarettir. Bu hakaret içindeki en kritik nokta da, eser sahiplerini birbirine kırdırmak, onlara sen diğerinden daha iyi olmalısın fikrini empoze etmektir. Bu konuda fikren kesin çizgilerimizin olduğunu, eleştiri ve tavrımızı her zaman koruduğumuzu belirtelim. - Dinleyici Gerçekten iyi müzik nedir, nasıl olur diye sorgulasınlar. Dinleyicinin edindiği rol, müzisyenin büyümesine ya da küçülmesine olanak sağlıyor. Bizlerin ortaya koyduğu eserin karşılık bulacağı tek olgu dinleyici. Dolayısıyla biz iyi müzik yapma arzusunda olan insanlar olarak iyi dinleyicilere ihtiyacımız var. Bizi alkışlarken bir yandan da eleştirsinler. Eleştirirken de empati yapsınlar. Bir şarkının sahneye çıkana kadar katettiği mesafe kolay olmuyor. Yıkıcı değil yapıcı olsunlar. Eminizki diğer müzisyen arkadaşlarımız da aynı düşüncededirler. - Mekanlar Ticari kaygılarını anlayışla karşılıyoruz ama özeti müzik olan bir konuyu tamamen ticarete indirgemek büyük bir yıkımdır. Mekan sahibi eğer bu riski göze alamıyorsa, risksiz ve getirisi bir mekan işletmekten daha yüksek olan sektörler de var. Duygusallığı sıfır, kazancı yüksek. Dürüst ve şeffaf olsunlar. - Organizatörler Özellikle yurt dışı bağlantılı progresif müzik festivallerine yönlendirsinler. İyi olduğuna inandığı müzisyenleri, bilet satma kaygısıyla değerlendirmesinler. - Müzisyenler Yaratıcı ve farklı projelerde olsunlar, deneysellikten korkmasınlar. Rekabet duygusu yerine kolektif hareket etme duygusuyla yaklaşsınlar. Birbirilerine destek olsunlar, önce onlar alkışlasınlar ama önce onlar eleştirsinler. - Diğer: O ya da bu sebepten e-posta gönderdiğimiz insanlar, mekanlar, gruplar nezaket gösterip olumsuz dahi olsa yazdıklarımıza cevap versinler. İletişim kurmak ayıp değil, günah değil. Yapmayın. Organizasyonlara yönelik iletişimlerde biraz çekimser kalıyoruz. Daha atak olsaydık geçmişte birçok konserde yer alıp, şu anki bir kaç mekana sıkışmışlığı çözebilirdik. Bir diğer konu da kayıt konusunda maalesef çok geç kalmamız. Düzgün çalmaya ve bestenin trafiğine yönelik zamana verdiğimiz çabayı, az da olsa kayıt kısmına kaydırabilmek önemliydi. Gelecekte bunlara yönelebilmek söz konusu olacak. Genel hatlarıyla da kafamızdaki tasarımsal formun oturması üzerine iç daraltırcasına uymaya çalışıyoruz. Milisaniyelik bir uyumsuzluğa bile uzun süreler kafayı takıyoruz. Bu da yaptığımız iş üzerinde zaman zaman tatminsizliğe yol açıyor. Bizim de öngöremediğimiz bir tatmin noktamız var. Oraya gelene kadar da sanırım iç daraltılarımızla kanlı-bıçaklı olacağız. Bir bütün halinde çaldığımızda ortak bir farklı hava çıkarabilmemiz. Yani gerçekten bir grup olabilmemiz bizim en iyi olumlu özelliğimiz. Enstrüman bazında değerlendirirsek davul bizde sadece ritim ayarında kullanılan bir formatta değil; daha çok beslemeye yönelik çalışan bir enstrümanmışçasına hareket ediyor. Aynı zamanda var olan tüm formlara yönelik tam bir yabancı. Bu yabancılığı, alışılagelmiş algılar nedeniyle negatif imgeler uyandırıyor. Hatalı mı, değil mi tartışılır ama ortaya bir irade koyma gayretinde olduğumuzu ve arkasında durduğumuzu söyleyelim. Keza burada bas gitarı da aynı ölçüde değerlendirebiliriz. Normal doğruları inkar etmediğimizi, sadece onların üzerine kendi inandığımız doğruların, farklı hareket ettiğimiz alanların bize bestelerde daha fazla enstrüman alanı açtığını gördük. Ayrıca gitarlarda yoğun efekt kullanımının temel, kemik tonlardan enstrümanları kopardığı ve bestelerimizi beslediğini de düşünüyor ve olumlu olarak görüyoruz. Gün sonunda bu arayışın bizi hangi noktaya götüreceğini hayallerimizi bir kenara koyarsak kestiremiyoruz. Fakat, her birimiz ayrı ayrı, olur da yaşarsak 50-60'lı yaşlarda çocuklarımıza ve torunlarımıza sadece inandığımız şeyin peşinden gittiğimiz için mutlu olduğumuzu anlatacağız. - https://www. facebook. com/yarimadayolu - https://twitter. com/yarimadayolu - https://instagram. com/yarimadayolu - https://soundcloud. com/yarimada - https://yarimada. bandcamp. com/ Müzik grubunuzla Bir Baba Indie Yerli projesine katılmak için linkteki yazıyı okumanız yeterli.


Bir Baba Indie ile yola çıkalı 7 yıl oldu. (10 yıl oldu bile) Bir yandan hayat içerisinde olgunlaşmaya çalışırken diğer yandan da çocuğumuz haline gelen blogumuzu da büyütmeye çalıştık. Orta direk anlayışıyla günü kurtardığımız için; ulan şöyle 10bin TL'miz olursa Tofaş alır, hafta sonları Şile'ye tatile gideriz diyen aile babası hassasiyetiyle yazıyoruz. Bazen böyle kocaman hayaller kuruyoruz o babalar gibi ama sonra tekrar sabah oluyor ve yine aynı senaryo dönüp dolaşıyor. Yaşadığımız hayatı iyiden iyiye benimsediğimizden olsa gerek buralar gerçekten kendi halinde. Hal böyle olunca bir sürü projeler üretip sonra o projelerin günden güne tozlanmasına şahit oluyorsunuz. Bizim için bu ürettiğimiz projelerden en çok değer verdiklerimiz yerli gruplar üzerine oldu. Bu projeleri giriş mahiyetinde hayata geçirsek de, hala tam olarak tatmin olmuş değiliz. Ekip olarak yerli gruplarla daha fazla temas halinde olmak, onlara burada daha fazla yer vermek istiyoruz; ama dedim ya burasının kendi halindeliğinin yarattığı bir düzensizlik söz konusu. Bundan şikayetçi olduğumuzu da sanmıyorum. Şikayetimiz en fazla o babalar gibi dilimizdedir. Şimdi konuyu uzatmadan sadede gelelim. Bir Baba Indie e-posta adresi bizim okuyucular, organizatörler, ajanslar, müzik grupları başta olmak üzere herkesle bağ kurduğumuz en önemli yer. Bu e-posta hesabına günde ciddi sayılacak ölçüde posta geliyor. Ekip olarak gelen bu postaları sürekli kontrol ediyoruz. Bize gelen postalardan en çok yerli gruplardan gelen postalara seviniyoruz ve ilgiyle inceliyoruz. Tabii gelen her postayı da maalesef cevaplayamıyor ve yazıya dökemiyoruz. Ekip olarak dinleme kısmında oldukça titiziz ve dinlediğimiz şeye gerçekten bir şey katarak yazmak istiyoruz. Zira biz yanlış da olsa kendi cümlelerimizi kurabileceğimiz gruplara bu sayfada yer vermek istiyoruz. Bu yüzden çoğu gelen postayı üzülerek cevapsız bırakıp, sayfalarımızda yer veremedik. Üstelik yazmama sebebi sadece beğenmeme de değildi; bazen vakit olmaması, bazen ise iki cümle kuramama başarısızlığıydı. Bize değer verip, az-çok tıklanma oranımız olan sitemizde yer almak için posta gönderen yerli grupları bundan sonra cevapsız bırakmamak, evimize gelen misafire bir tabak daha koyabilmek için aklımıza bir fikir geldi. Yerli gruplara bundan sonra tek bir koşul hariç, hiçbir koşul yaratmadan burada haftalık olarak yer vereceğiz. Atılan posta zamanlamasına göre grupları belli periyotlarda yayınlayarak onları kendi okuyucularımızla buluşturacağız. Önceden hazırlanmış bir yığın soru var. Bu sorular sizin dinleyiciye tüm şeffaflığı ile tanıtmaya yönelik sorularda oluşuyor. Bu sorular sizlerin iç dünyası, hayata ve müziğe bakış açınız, dinleyiciler, organizatörler, mekanlar ve diğer herkesle ilgili düşüncelerinizi anlatabilmenize yönelik hazırlandı. Cevapları da kendi cümleleriniz ile sizler hazırlayacaksınız. Biz sadece cevaplar için öneriler sunabiliriz. Bunun dışında bir müdahalemiz olmayacak. Klasik olarak bu şarkıyı yaparken neden etkilendiniz sorularını sormuyoruz. Bunları zaten sizlere çeşitli röportajlarda soracaklar. Ben müzik yapmak istiyorum diyerek geçiştirilmeyecek kadar önemli bir soru bu. Mesela Mekanlardan, organizatörlerden ve en önemlisi dinleyicilerden bir yerli grup ne bekliyor? Yerli müzisyenler, diğer müzisyenlerden ne bekliyor? vs. gibi bir çok şey var. Bu sayfalarda yer verdiğimiz gruplara bunlara ilişkin sorular sorup, bugüne kadar odalarına çekile çekile edindikleri kaygılarını dile getirmiş olacağız. Bu sofraya eğer hep birlikte oturuyorsak, hep birlikte doyarak kalkacağız. Biz büyük bir aileysek, sofradan kimsenin aç kalkmasına gönlümüz razı olmayacak. Soruları cevapladıktan sonra info@birbabaindie. com'a soruları yanıtladığınıza dair e-posta göndermeniz gerekiyor. Çünkü Google Form'da cevaplar bittiğinde bize bir bildirim vs. gelmiyor. Yazıda kullanabileceğimiz fotoğraf ve videolarınızla birlikte bizi haberdar ettikten sonra yayın akışımıza uygun olarak yazının paylaşımını yapıyoruz. Biz, janr olarak indie ağırlıklı müzik paylaşımları yapıyor olabiliriz ama bizim indie anlayışımız tüm sınırlarımızı zorlarcasına bağımsız olma anlayışına daha yakındır. Buradaki bağımsızlık anlayışını da daha geniş anlamda kendini, yaptığı müziği, hayata ve insanlara bakış açısını dile getirebilen herkesi kapsayacak şekilde tanımlıyoruz. Dolayısıyla hiçbir kaygı olmadan buradan grubunuzu paylaşabilirsiniz. Sorular için sizinle Google Drive üzerinden hazırladığımız bir formu paylaşacağız. Üstte bahsettiğimiz sebeplerden dolayı formu doldurduktan sonra bize e-posta göndermeyi ıskalamayın. Göndereceğiniz postanın başına BBI Yerli Grup / Grup_İsmi yazmanızı, diğer postaların arasında kaynamaması için önemle rica ediyoruz. Öyleyse biz sofraya oturduk. Kapı açık. İçeri buyurun! Hakan Abi'nin sözünden yola çıkarak şunu ekleyelim: Yaptığınız müziğin samimiyetine inanıyorsanız hırs, haz ve rekabet duygularınızdan arınınız. Ulaşmaya çalıştığınız dinleyici kalbinizdedir. Dokunun! BBI Yerli projesine bugüne kadar katılan gruplar/müzisyenlere buradan göz atabilirsiniz.


Çünkü yaklaşık 2.5 senedir paylaştığımız mix'lerimizi sizlere ulaştırmayı görev bilip, ant içmişiz biz!! Mayıs 2014 mix'i ile yine 10 parçadan oluşan, ancak bu sefer biraz daha tadı damakta bırakacak 29 dakikalık bir seçki paylaşıyoruz sizlerle.


Yavaştan kendini göstermeye başlayan ilkbaharın da etkisiyle yer yer yağmurlu, yer yer güneşli klasik bir Nisan ayını daha geride bıraktık. Artık havalar güzelleşiyor, önümüz yaz! Ancak Bir Baba Indie durmuyor, sizleri 39 dakikadan oluşan bir yolculuğa gezmeye götürüyor.


17 Ekim Cuma gecesi, beşinci yılımızın şerefine, devamı gelecek olan ilk performans gecemizi Kadıköy Dunia'da gerçekleştirdik! İtiraf etmeliyiz ki, Bir Baba Indie olarak bu gecenin bizim için anlamı çok derin, çok özeldi. Performans gecesi adı altındaki ilk etkinliğimizi No Land'in müziğiyle gerçekleştirmeye karar verdiğimizden itibaren tatlı heyecanlar yaşadık. Beklediğimizden daha büyük bir kalabalık da bizimleydi Cuma gecesi. Küçük ama bir o kadar da samimi olan mekanda, No Land sayesinde her birimiz tınıların sihrine kapıldık. Bir Baba Indie olarak bizleri takip edenlere, çok sevgili No Land ve Organikinsan'a, Dunia'ya, etkinliğe katılan herkese çok teşekkür ediyoruz! En kısa zamanda tekrardan görüşmek dileğiyle, Konsere dair birtakım fotoğraflara ise Facebook sayfamızdan ulaşabilirsiniz.


Bir Baba Indie ile çok önemli gelişmelere vesile olacak adımın ilkini atıyoruz. Bir Baba Indie var olduğundan bu yana yerli gruplar için bir şeyler yapabilme, onlara destek olabilmek için derin düşünceler içerisindeydik. Açık Radyo'dan önce sitede olabildiğince, takip edebildiğimiz yerli grupları paylaşmaya çalıştık. Açık Radyo'dan sonra da yerli gruplar üzerine iki tane özel program yaptık. Açık Radyo'daki 20. programda ise çok özel bir eylem içerisinde No Land'i ağırlayacağız. İlk dinlediğimizde İşte budur! nidaları attıran grup üyeleriyle müzik haricinde No Land'in bilinmeyenlerini, yerli grup olgusunu yıkıp yerine yersiz grup olgusunu getirmelerini, sınırsızlığı konuşacağız. Programda harika No Land şarkılarının yanı sıra, onların sevdiği, etkilendiği gruplara/müzisyenlere de yer vereceğiz. Bir Baba Indie, Açık Radyo'daki 20. haftasında No Land'i ağırlıyor. No Land üzerine yazılacak çok şey var ama önce konuşmayı tercih ettik. Kabuğumuza sığmayacağımız No Land özel programında, grup üyeleriyle birlikte, 23:00'dan sonra, 94,9 Açık Radyo'da olacağız.


Bu sefer kendimiz ile ilgili bir haber vermek ve birkaç kelam etmek istedik. Blogu kurduğumuzdan yana birden fazla büyük hayalimiz vardı. Bunlardan biri de Açık Radyo'da yayın yapmaktı. Buna hazır mıyız gerçekten diye geçen senelerin ardından en sonunda hazır olduğumuza karar verip başvurumuzu gerçekleştirdik. Olacaktı, olmayacaktı; bu sezon olmadı, sonraki sezona kaldı derken kendimizi mikrofonun başında bulduk. Bir Baba Indie'nin tarihi dönüm noktaları blogun kurulmasından çok seneler öncesine dayanıyor. Orası ayrı mesele tabi ki ama 02/05/2014 tarihi gerçekten büyük bir dönüm noktasıdır. Cihad'ın ilk anonsa Merhabalar diyerek başlamasından bu yana sizlerle olduk. İstikrarlı bir şekilde bir iki program hariç her programı büyük çabalarla, büyük bir özenle hazırladık. Daha önce sık sık belirttik. Yazdıklarımız sese dönüşürken çok büyük değişimlere uğramadık. Kendimize hiç kural koymadık ama gerçekten samimiyeti aktarabilmenin yollarını aradık. Umarız 26 haftalık yayın hayatımız boyunca bu samimiyeti sizlere aktarabilmişizdir. Yazının haber kısmına geçersek, 26. Hafta programıyla Açık Radyo'daki yayın hayatımız sona eriyor, en azından ara veriyor. Sebepleri bizimle alakalı olmamakla birlikte, bu demek değil ki gerçekten bir son! Bir Baba Indie olarak farklı ortamlarda, size daha çok yakınlaşarak görünür olacağız. Radyonun samimiyetini, güzelliğini elbette inkar etmiyoruz. Radyo ile ilgili de bazı gelişmeler olacak. Müzik çalmadan, konuşmadan durmayacağız. Açık Radyo'da bu dönemki son programda Bir Baba Indie'nin dünü, bugünü ve yarını hakkında konuşacağız. Yeni projelerimizden, bize bundan sonra nasıl ulaşabileceğinizden bahsedeceğiz. Yeni projelerimizle ilgili sürprizleri de yayın esnasında açıklayacağız. Bir Baba Indie'nin son Açık Radyo programını çok büyük bir hevesle dinlemenizi, bir kez daha bize kulak vermenizi istiyoruz. Bugün itibariyle Twitter'dan #bbisezonfinali hashtag'i ile Bir Baba Indie ile ilgili düşüncelerinizi paylaşmanız da bizim için oldukça önemli. Yayın esnasında da mesajlarınıza bolca yer vereceğiz. Bize karşı gösterdiğiniz hassasiyet ve ilgi için, var olduğumuzdan bu yana dokunmak istediğimiz sizlere gerçekten minnettarız.


Solo bir proje olduğundan bir tek ben varım. Ben de Midvil isimli Heavy Psych Trio'sunda davul çalmaktayım. Yeni bir single yayınlayarak Spotify'da paylaştım. Etkilendiğim isimler arasında Coldplay, Placebo, alt-J, Radiohead gibi gruplar var. Eksiler: Bir yerde sahne alacağınız zaman sadece yapacağınız sanatı düşünmeniz gerekirken seyirci getirme/mekan doldurma gibi endişelerinizin oluşması sağlanıyor mekanlar tarafından ister istemez. Bu durum sahne performansına ve seyircide yaratacağınız etkiye de sirayet ediyor maalesef. Mekanların kendi reklamlarını kendileri yapmaları ve mekan doldurma endişelerini kendileri yaşamaları gerektiğini düşünüyorum. Artılar: Son yıllarda yerli müzisyenlere destek olunan bir algı oluşmaya başladı. Hem gruplar hem kollektifler hem de çoğu mekan yerli gruplara destek oluyor. Yukarıda bahsettiğim konu hakkında düzeltici önlemler alındığında yerli müzisyen de kendini daha rahat hissedecek. albus-in ile sahne aldığımda kendi ekipmanımı götürdüğüm için çok büyük sıkıntılar yaşamamaktayım ancak Midvil sahnelerinde özellikle davul konusunda çoğu mekanda sıkıntılar yaşıyorum. Ekipmanlar eski ve bakımsız oluyor çoğu yerde. Genelde organizasyonlar oldukça değişken sahneye çıkış saatleri oluyor. Aklıma gelen en büyük sıkıntı bu. Burgazada'da gerçekleşen 2017 Neucomers ve 2018 farklı isimli bir müzik festivaline Midvil ile katıldık. Yukarıda belirttiğim sahne saati değişkenlikleri en çok buralarda başımıza geldi. Genel olarak tanıdıklarım ve onların çevresi katılıyor. Sahne aldığım yerlerden bazen gelen kişi sayısına göre bazen ise önceden anlaşarak ortalama konser başına 150-200 TL civarı aldığımı söyleyebilirim. Yan hak da dediğiniz gibi oldu hep. Bu konunun belli bir standart ile ilerlemesi gerektiğini düşünüyorum. Mesela mekanların hafta içi ve hafta sonu ödeme tarifeleri olmalı. Örneğin, tarifeye göre Çarşamba çıkıyorsan 150 TL, Cumartesi çıkıyorsan 300 TL gibi. Sanatçının mekanı doldurmak gibi bir endişesi olmamalı ki sanatına bakabilsin diye düşünüyorum. 5 şarkılık bir albüm hazırladım, ismi Digits. Albümü paylaşmadan önce ufak bir teaser olması amacıyla ilk single'ımı dün yayınladım, ismi Double Dare. Elektronik müziği tatlı gitar tınıları ile harmanlamaya çalışıyorum diyebilirim. Bu proje için bugüne kadar yaklaşık 15 adet parça hazırladım. Bunların 13'ü benim bestem, kalan 2'si ise cover'dı. Kendi tarzım ile harmanlayabileceğimi düşündüğüm ve sevdiğim bir şarkıyı uyarladığımda şahsen kişisel bir tatmin duyuyorum. Buradaki olay bişeyi yapmış olmak için yapmak değil, kendi müzik tarzınız ile harmanlayabileceğiniz şeylere yönelmek bence. Oturup boş bir sayfaya beste yapan biri değilim. Şarkının herhangi bir partı bir zaman aklıma düşüyor ve gidip kaydettikten sonra üstüne inşa etmeye başlıyorum. Kadıköy'de stüdyosu bulunan aranjör Süleyman Muhtadov ile çalışıyorum. Kendi ev stüdyomda çalıştığımdan haftada 2-3 kez prova yapma şansım mevcut. İyi insanlar tarafından yönetiliyorlar genelde ancak döviz nedeniyle eskiyen ekipmanların değiştirilmesi konusunda güçlükler yaşanıyor. Spotify ve Soundcloud platformlarını kullanıyorum. İkisinden de memnunum. Genelde tek başıma çalıyorum. Herhangi bir grup üyesine bağlı olmadığım için kendi isteğim üzerine sahneler ayarlayabiliyorum. Kısa vadede, 1 ay içerisinde albümümü çıkartmak istiyorum. Daha sonra uygun olan tüm sahnelere çıkarak ses duyurmak amacım. Uzun vadeli planım ise tek başıma çalmayı bırakıp bir band oluşturarak daha dinamik bir sahne ile müziğe devam etmek. Lisedeyken KASDAV'a katılmıştık. 2007 yılında en yaratıcı performans ödülü almıştık. Daha sonra Bronx Pi Sahne'de üniversiteler arasında yapılan yarışmada Galatasaray Üniversite'si gecesinin birincisi olup finalde Boğaziçi Üniversitesi'ne kaybetmiştik. Bir başka yarışmaya da Hard Rock Cafe'de katılmıştık. Hard Rock Rising isimli yarışmaya Bonn isimli grubumuz ile katıldık. Burada biraz hakkımızın yendiğini düşünüyorum. Açıkçası yeteri kadar destek alıp alamayacağımı bu süreçten sonra anlayacağım. Ama şöyle bir baktığımda, alabileceğimi düşünüyorum. Yerli müzik her geçen gün büyüyor, bunu duyurmak her basın organının ana vizyonu olmalı. Bunun için de yeterli kaynağa ihtiyaçları var. Yeterli kaynak için de daha fazla sponsor ve tüketici bilincine ihtiyaç bulunuyor. Süreçteki tüm bileşenler birbiri ile bağlantılı ve birbirine bağımlı aslında. Dinleyiciden bir beklentim bulunmuyor. Her insan birbirinden farklı. Mekanlar, yukarıda bahsettiğim gibi mekanı doldurma işini sadece müzisyene bırakmamalı. Onlar samimiyetle mekanın dolu olmasını sağlamaya çalışmalı. Organizatörler, daha objektif olmalı. Yeni kişilere açık, iyi niyetli olmalılar. Müzisyenler ise, klişe olacak ama paylaşımcı ve aktif olmalılar. Evet. Bir IT firmasında Süreç Kalite Risk Yönetimi Uzmanı olarak çalışıyorum. Sadece müzikten para kazanmanın çok zor olduğunu düşünüyorum. Dolayısıyla müzik yapabilmek için çalışıyorum diyebilirim. Telefon ve mail ile ulaşılabilir durumdayım. Müzik projenizle BBI Yerli'ye katılmak istiyorsanız, detaylı bilgilere linkin içerisinden ulaşabilirsiniz.


Bu sene bireysel olarak yaptıkları çalışmalarla içimizi ısıtan beabadoobee ve Laufey bir araya geldi ve sinematik bir tekliyle aramıza geri döndü. Beabadoobee bu yıl duygusal açıdan yüklü iki teklisi Glue Song ve The Way Things Go'yu paylaşmıştı. İlki daha çok romantik ve sevimliydi, ikincisi ise daha hareketli ve keskindi. Bugün yeni caz havaları içeren aşk şarkısı A Night To Remember ile aramıza her geçen gün yükselen İzlandalı-Çinli caz şarkıcısı Laufey'le birlikte geri döndü. Laufey gerçekten de çok popüler şu sıralar. Sosyal medyayı aktif bir şekilde gen-z dilinde kullanması ve günümüzde yapanına fazla rastlamadığımız midcentury pop-caz türünde şarkılar yapması onu gerçekten de öne çıkarıyor. Geçen ay çıkardığı Bewitched albümü beğenileri toplamıştı. Indie pop türünün önde gelen isimlerinden olan beebadobee ile beraber çalışmaları gerçekten de rüya gibi.


Indie rock grubu Beach Fossils, altı yıl aradan sonra paylaşacağı Bunny isimli ilk stüdyo albümünün detaylarını ilk tekli Don't Fade Away ile duyurdu. Brooklyn çıkışlı indie rock grubu Beach Fossils, 2017 yılında servis ettiği Somersault adlı albümünün altı yıl sonrasında yeni bir albüm paylaşacağının müjdesini verdi. İlk olarak da 7 Mart tarihinde albümden Don't Fade Away isimli yeni teklisini dinleyiciyle buluşturdu. 2 Haziran tarihinde Bayonet Records etiketiyle yayınlanacağı açıklanan Bunny isimli yeni albüm toplamda 11 parçadan oluşuyor. Albümünün prodüktörlüğünü Lars Stalfors ile birlikte grubun solisti Dustin Payseur üstlenirken Payseur'a gitarda grup arkadaşları Tommy Davidson, basta Jack Doyle Smith ve davulda Anton Hochheim eşlik ediyor. Bunny albümün şarkı listesiyle birlikte albümden yayınlanan ilk tekli Don't Fade Awayin video klibine ise aşağıdan ulaşabilirsiniz.


Space Song, Myth ve Silver Soul gibi parçalarıyla dinleyicilerine nostaljik bir melankoli sunan alternatif müzik grubu Beach House, yeni albümü Once Twice Melody'i yayınladı. Şarkılarındaki nostalji hissini modern bir altyapıyla dinleyicilerine sunan Beach House'un son albümü Once Twice Melody, dört parça ve 18 şarkılık bir dinleme seyri sunuyor. Albümün tamamının yayınlanma sürecinin dört parçaya bölünmesi, şarkıların sindirilmesini kolaylaştıran bir hamle olmuş. Aynı zamanda dört farklı zamanda tamamlanan albüm, düzenli aralıklarla kendini hatırlatarak güzel bir pazarlama stratejisi de oluşturmuş. Once Twice Melody, Beach House'a dair en çok sevdiğimiz şeylerden birini bize sunuyor: sürrealizm. Hayal dünyasını elektronik altyapıya yerleştirme konusunda güvendiğimiz grup, Once Twice Melody ile bu pratiği tekrarlıyor. Günlük hayatın koşuşturmacasından ayrılıp kendini Beach House'un yarattığı atmosfere bırakmak isteyenleri aşağıya alalım.


Geçen yıl yayınladıkları Once Twice Melody isimli 9. stüdyo albümlerinden sonra Beach House, sessizliğini Become isimli EP'siyle bozdu. Yeni EP Become'ın prodüktörlüğünü Beach House'un kendisi üstlenirken mixing'i ise Alan Moulder, Trevor Spencer, ve Caesar Edmunds tarafından yapıldı. EP'nin mastering'i ise Greg Calbi ve Steve Fallone tarafından Sterling Sound'da yapılmış. EP'deki şarkılar aslında Once Twice Melody albümüne aday şarkılarmış. Grup, yeni çıkan 5 şarkının o dönem Once Twice Melody havasına uygun olmadığını düşündüklerini belirtirken, daha sonra bu parçaları yayınlamak üzere raflara kaldırmış. 28 Nisan itibarıyla bu parçalar Become EP ile beraber karşımızda.


Uzun süren aradan sonra yeni bir derleme albüm olan Beastie Boy Music ile tekrardan dinleyicisiyle bir araya geleceğini açıklayan Beastie Boys, bu bekleyiş sırasında boş durmadı. '90larda sadece Vinyl'da yayınlanan Aglio E Olio EP'si, artık tüm dijital platformlarda mevcut. Aglio E Olio EP ilk 1995'te Grand Royal aracılığıyla 1995'te çıktı. 1994'te lll Communication albümü ile hip hop'tan ilerleyen ekip, 1998'deki Hello Nasty bir sonraki albümleri için çok fazla punk parça yazdıklarını düşünüp bunları albüme koymak yerine bütün bu parçaları EP olarak yayınlamaya karar verdi. Ad-Rock, Mike D ve MCA'e Suicidal Tendencies'in davulcusu Amery AWOL Smith'in stüdyoda eşlik ettiği sekiz parçalık 7' EP, Eylül 1995'te New York'ta kaydedildi. Aglio e Olio albümü adını popüler İtalyan yemeği olan sarımsak ve zeytinyağlı spaghetti'den alıyor. Bunun sebebi ise dinleyicilerinin EP'nin basit ve fazla gösterişten uzak olduğunu en baştan algılayabilmesini istemeleri. Aglio E Olio EP'sinin özel versiyonu Soba Violence ve The Doors'un Light My Fire cover'ını içeriyor fakat maalesef dijital platformlarda bu parçalara yer verilemedi. Aglio E Olio'ya, parça listesine ve albüm kapağına aşağıdan ulaşabilirsiniz!


Elçin Orçun ve Güven Gültekin ikilisinden oluşan BEATEN FAME'in 1 Mart'ta yayınlanacak yeni albümü Zindeden tadımlık 5 şarkı Epic Istanbul/Sony Music etiketiyle yayınlandı. Hip-hop, R&B, dubstep, trip-hop gibi tarzlardan beslenen ikilinin yeni albümünden ilk video klibi Peri Tozu da dün izleyiciyle buluştu. İçsel bir isyanla gelen uyanışın anlatıldığı Zinde albümünün miks ve aranjeleri Güven Gültekin, mastering'i Mahmood Sadeghi, tüm söz ve vokalleri ise Elçin Orçun imzası taşıyor.


Daha önce bireysel olarak yaptıkları farklı işleriyle de tanıdığımız, İstanbul'dan iki bağımsız müzisyen, Elçin Orçun ve One Might Stand adıyla da bilinen Güven Gültekin'in 2016 yılında bir araya gelmesiyle kurulan Beaten Fame'den yeni bir single daha geldi. Beaten Fame, hip hop, breakbeat, bass, dub ve elektronik müzik gibi farklı tarzları harmanlayarak, geçtiğimiz yıl yayınladıkları debut single'ları Dünya ile dikkatleri çekmişti. Kendi prodüksiyonlarının yanı sıra canlı DJ performanslarındaki finger drumming, scratch ve vokal dokunuşlarıyla canlı performanslarının methini bu aralar bol bol duyduğumuz Beaten Fame, yeni yılın ilk günlerinde Sony Music'in elektronik müzik etiketi Epic Istanbul'dan yeni şarkısı Kim Bilir'i yayınladı. Paylaşılan bu ikinci tekli sonrasında, grubun ilk albümünü de merakla beklemeye devam ediyoruz. Kim Bilir'in video klibini izlemek için sizi hemen aşağıya alalım.