Mac DeMarco, Iggy Pop'un son albümünde yer alan SONALI parçasına çektiği video kliple kendine yönetmen titrini de ekledi. Mac DeMarco, söz yazarı, şarkıcı ve yapımcı kimliklerine bir yenisini daha ekledi. Iggy Pop'un bu yıl içerisinde çıkardığı Free isimli albümünde yer alan Sonali isimli parçasına Mac DeMarco'nun çektiği video klip bugün yayına alındı. Mac DeMarco'nun Here Comes The Cowboy albümündeki Nobody adlı parçasına çektiği klipte yer alan yılan insanların yer aldığı bu video klipte DeMarco'nun konsepti bu klipte de devam ettirdiğini görüyoruz. Yılan insanlar, pembe tüylü arabalar ve daha neler neler... Iggy Pop'un Sonali parçasının video klibini izlemek isteyenleri hemen aşağıya alalım.


Iggy Pop, Free isimli yeni albümünün müjdesini verdi. 2016 yılında paylaştığı Post Pop Depression'ı takip eden çalışması, 6 Eylül'de, Loma Vista etiketi altında sevenleri ile buluşacak. Basın açıklamasında kendine has bir biçimde kasvetli ve fazlasıyla düşünceli olarak tanımlanan albümde Noveller ve Leron Thomas gibi isimler ile müzikal birliktelikler de bulunuyor. Iggy Pop merakla beklenen uzunçalarını, Bu diğer sanatçıların benim adıma konuştuğu bir albüm. diyerek özetledi. Ekim ayında, şarkı sözlerini içeren 'Til Wrong Feels Right isimli kitabını çıkartacak olan sanatçı, albümle aynı adı taşıyan parçası Free'yi paylaştı.


Rutin şeyler arasında kaybolup duruyoruz sürekli. Sonra çıkış yolları arıyoruz. Bazen buluyoruz. Bazen bulamıyoruz. Bir şekilde geçip, gidiyor zaman. Bu kaos içerisinde sürekli müziğe ihanet ediyoruz. Bilerek yapmıyoruz. Bizde böyle olmasını istemiyoruz ama sürekli ihanet içinde oluyoruz. Bir işe giriyorsun bütün gününe ambargo konuyor. Çalıştığın parayı ekipmana harcama planı yapıyorsun önüne kredi kartı ekstreleri, faturalar geliyor. Birine aşık oluyorsun tüm zihnine ambargo koyuyor. Başka bir şey düşünemez oluyorsun. Ben sanatçıların duygularını en iyi ifade edebilen insanlar olduğuna inanıyorum. Duygusal olarak çözemedikleri şeyleri uğraştıkları sanatlara yansıtarak hayat veriyorlar. Bundan daha orijinal bir şey olabilir mi? Sadece aşk olarak bakmıyorum olaya. Her türlü duygu karmaşasının bir yansımasıdır sanat ve sanatçılarda değerli insanlardır. Hiç biri sıradan yaşamıyor hayatı. Tam olarak kilitlenen noktada burası. Tüm duyguların deşarj olma şekli başkadır. Eğer zıt bir karakter sizi beslemiyorsa o sanat ile uğraşan kişinin bütün sanatsal faaliyetlerini sekteye uğratabilir. Sonra ise ihanet başlar. Bana göre evet. Çünkü sanat ölene kadar yanımızda olacaktır kuşkusuz. Zira her ihanetin ardından hedeften biraz daha uzaklaşacağına inanıyorum. Bu istem dışı ihanetlerin varacağı noktayı da gerçekten merak ediyorum.


Yerli müzikler adına iyi şeylerle karşılaşmaya devam ediyoruz. Radarımıza yeni giren gruplardan İki Direk Arası Temaşa'dan bahsetmek istiyorum. Bantmag organizatörlüğündeki Demonation Festivali'nin ilk gününde en çok merak ettiğimiz grubu daha önce ne internet üzerinden, ne de canlı olarak dinlemiştik. O yüzden neyle karşılaşacağımızı hiç bilmiyorduk ama belki isminin fonetik olarak akılda kalıcılığından, belki son dönemlerde çok sık görmemizden kaynaklı epey bir merak üzerimizde hasıl olmuştu. İki Direk Arası Temaşa, Cem Emre Memiş, Tevfik Reşidi ve Taylan Turan triosu ile güzel işler yapıyorlar. Konserin ardından daha net şeyler düşünebildiğimiz grup hakkında aklımda oluşan cümleleri toparlayarak paylaşmak istiyorum. Konserde, sahnenin sağ kısmına yanaşık bir düzende durunca ilk başta garip gelmişti ama sonra gruba dördüncü bir üye gibi olan, bu tip sahneler için gördüğümüz en yaratıcı ve canlı görüntüler ile bize hem işitsel hem de görsel bir ziyafet sundular. Diğer sahnelerde de bu sahne düzenini kullanıyorlar mı henüz bilmiyoruz ama fırsat buldukça her konserlerine gideceğiz ve gördüğümüz, duyduğumuz şeyleri paylaşmaya çalışacağız. Tınıları bana biraz Uzakdoğulu post-rock gruplarını andırdı. 4-5 sene önce yoğun bir şekilde dinlediğim gruplara çok yakın bir çizgidelerdi. Bizim topraklar için artık gitgide alışılmış bir müzik olmasına rağmen, o alışılmışa daha pozitif melodiler ile yenilikçi bir üslup getirmişler. Bu janrın temsilcilerinin derin kasvet ve karanlığı içine gömülmekten sıkılıp, kaçtığımız bugünlerde bize nefes aldırdılar. İki Direk Arası Temaşa'da kompozisyon olarak bas gitarın rolü normalin üzerinde; daha belirgin. Elektrik gitar ise zaman zaman geri planda eşlik enstrümanı olarak katılıyor. Davulcu Taylan Turan'a ayrı parantez açmak istiyorum. Son zamanlarda izlediğimiz en iyi davulculardan biriydi. Tuşeleri, seriliği ve partisyon olarak zorlu ve iyi performans gerektiren yerleri gülümseyerek, keyifle çalması çok takdir edilesiydi. Sıkı bir şekilde kendisini radara aldığımızı belirtelim. Babylon TV tarafından kayda alınan Elina Lowensöhn videosuyla yazıyı noktalamadan evvel sosyal medyada İki Direk Arası Temaşa'ya nerelerden ulaşabilirsiniz onları paylaşalım ve yazıyı noktalayalım.


İstanbul Kültür Sanat Vakfı 45. yaşını kutladığı 2017 yılı içerisinde sponsor Eczacıbaşı'nın da desteğiyle genç öğrenci arkadaşları sevindirecek yeni bir projeye başlıyor. İKSV, bu projeyle birlikte öğrenimini Türkiye'de sürdüren 18-25 yaş arası tam 1000 üniversite öğrencisine, İKSV'nin düzenlediği tüm etkinliklerde kullanabilecekleri 250 TL değerinde İKSV Kültür Sanat Kart hediye edecek. İKSV Kültür Sanat Kart projesiyle gençlerin kültür-sanat etkinliklerine erişimini artırmak amaçlayan İKSV, Türkiye'de öğrenim hayatını sürdüren 18-25 yaş arasındaki tüm üniversite öğrencilerinin projeye başvurabileceğini belirtti. Başvurular, 23 Ocak 11 Şubat 2017 tarihleri arasında, kultursanatkart. iksv. org adresi üzerinden yapılacak. Genç öğrenci arkadaşların şimdiden notlarını alıp, hatırlatmalarını ayarlamalarında fayda var. 250 TL değerindeki İKSV Kültür Sanat Kart, bir yıl boyunca İKSV'nin düzenlediği tüm etkinliklerde geçerli olacak. Kartlar, bir yıl süre ile öğrencinin kişisel kullanımı ile sınırlı olacak.


Kar amacı gütmeyen bir kültür-sanat kurumu olan İstanbul Kültür Sanat Vakfı, bu sene 50. yaşını kutlayacak! 50 yıl önce İstanbul Festivali ile etkinliklerine başlayan İKSV, günümüze kadar geçen zaman diliminde modern ve klasik müzik, sinema ve sahne sanatları, güncel sanat ve tasarın alanlarında binlerce etkinlik düzenleyerek milyonlarca sanatseverle buluştu. İKSV, 50. yılında da hız kesmeden etkinliklerine devam edeceğini açıkladı. Bu sene, tüm yıla yayılan sayısız etkinliğinin yanı sıra birçok farklı eser siparişi ve teşvik programıyla da birçok sanatseverin yüzünü güldürecek. İKSV'nin 50. yılı için Eczacıbaşı Topluluğu ile yarattıkları projenin detaylarını geçtiğimiz günlerde yazmıştık. İstanbul Kültür Sanat Vakfı'nın yeni etkinliklerini heyecanla bekliyoruz!


İstanbul Kültür Sanat Vakfı'nın düzenlediği 51. İstanbul Müzik Festivali, 30. İstanbul Caz Festivali ve +1 Sunar: Gezgin Salon Festivali'nin programları açıklandı! İstanbul Kültür Sanat Vakfı bu yaz bir kez daha festivallerinde klasik ve güncel müziğin önde gelen isimlerini konuk edecek. Birçoğu festivalle ilk kez İstanbul izleyicisinin karşısına çıkacak sanatçılar, Cumhuriyet'in 100. yılına özel projeler, merakla beklenen isimlerle İKSV festivalleri, izleyicilerini farklı ülkelerden kültür-sanatın nitelikli örnekleri etrafında bir araya getirecek. 1-17 Haziran arasında, Borusan Holding sponsorluğunda düzenlenecek festivalde, Cumhuriyet'in 100. yılına özel olarak geliştirilen yeni projeler, asırlar boyunca Anadolu topraklarında yaşamış birçok önemli kadın figürden ilhamla yazılan eser siparişleri; Cumhuriyet'in ilk yıllarından geleneksel Türk müziği ve Türk tango besteleri; günümüz klasik müzik dünyasının yıldız solistleri, seçkin orkestralar ve disiplinlerarası projeler yer alıyor. Festival 25 konserde, Salzburg Mozarteum Orkestrası, Tekfen Filarmoni Orkestrası, Borusan İstanbul Filarmoni Orkestrası, Hollanda Kraliyet Concertgebouw Oda Orkestrası, Münih Oda Orkestrası, Borusan Quartet gibi önemli topluluklar ve Anne-Sophie Mutter, Barbara Hannigan, Fazıl Say, Matthias Goerne, Arabella Steinbacher, Nicolas Altstaedt, Avi Avital gibi solistlerin de aralarında olduğu 60'ın üzerinde ismi ağırlayacak. Konservatuvar öğrencileri, konserleri her sene olduğu gibi ücretsiz takip edebilecek. 1994'ten beri temmuz ayını müzikle buluşturan İstanbul Caz Festivali bu yıl 30 yaşında. Garanti BBVA'nın sponsorluğunda düzenlenen İstanbul Caz Festivali, 7-18 Temmuz tarihleri arasında, popüler ve yeni isimlerle dolu bir program sunacak. 40'a yakın konserde usta isimlerden yeni keşiflere 200'ü aşkın yerli ve yabancı sanatçıyı ağırlayacak festival programında, Ho Hey ve Ophelia gibi şarkılarıyla tanınan Amerikan folk topluluklarından The Lumineers, Afro-pop'un çığır açan sesi Fatoumata Diawara, cazdan blues ve folka uzanan güçlü vokaliyle Lizz Wright ve çağdaş cazın en güzel seslerinden Güney Kore'nin yıldız ismi Youn Sun Nah Quartet'in yanı sıra Morcheeba, Alfa Mist, Kovacs, Mammal Hands gibi isimler yer alıyor. Okay Temiz ile Riff Cohen'i ilk kez bir araya getirecek Riff Cohen & Okay Temiz The Ritual festivalin bu yılki özel projelerinden. Festivalin klasik mekanlarına bu yıl Parkorman'ın yanı sıra yeşillikler içindeki terasıyla Robert Kolej ekleniyor. Festivalin vazgeçilmezlerinden Caz Vapuru bu sene de İstanbul Boğazı'nı turlarken, müzik maratonu +1'li Gece Gezmesi Kadıköy sokaklarına yayılacak. Ücretsiz Parklarda Caz konserleri bu yıl da devam ediyor. Salon İKSV'nin sınırlarına sığmayıp, iyi müziği Beyoğlu'ndaki evinden Parkorman'a taşıdığı etkinliği +1 Sunar: Gezgin Salon Festivali'nin ikincisi 29-30 Temmuz'da Parkorman'da düzenlenecek. Geçtiğimiz yıl iki günde 20 bine yakın müzikseveri ağırlayan festival bu yıl da iki günlük müzik maratonunda sevilen pek çok yerli ve yabancı ismi sahnesinde ağırlayacak. Festivalin ilk gününde sahnede elektronik bir aydınlanış deneyimi sunan Satori, soul-funk'ın imparatoriçesi L'Imperatrice, elektro-pop'a yeni bir soluk getiren Agar Agar, deneysel pop üslubuyla Sylvie Kreusch ile küresel müzik sahnesinde adını duyuran Emir Taha; ikinci gününde klasik ile elektronik müziği harmanlayan Jon Hopkins, samimi sahne enerjileriyle Büyük Ev Ablukada, romantik masalları ve şehvetli sesiyle Warhaus, meşhur çöl noir tınısıyla Still Corners ve karanlık R&B tarzıyla Tsar B festival izleyicileriyle buluşacak. +1 Sunar: Gezgin Salon Festivali programı için tıklayın.


İstanbul Kültür Sanat Vakfı tarafından düzenlenen İstanbul Müzik Festivali ve İstanbul Caz Festivali'nin yeni direktörleri atandı. 46 yıldır farklı kulakları müzikle buluşturmaya devam eden İstanbul Müzik Festivali'nde 2008 yılından bu yana Direktör Yardımcısı olarak çalışan Efruz Çakırkaya, İstanbul Müzik Festivali Direktörü olarak atanırken, bu sene 25. yaşını kutlayan İstanbul Caz Festivali'nde 2011 yılından bu yana Direktör Yardımcısı olarak çalışan Harun İzer ise İstanbul Caz Festivali Direktörü görevini üstlenecek. Harun İzer, 2005'ten beri İstanbul Caz Festivali'nin direktörlüğünü üstlenen, 15 yıldır birlikte çalıştığı Pelin Opcin'den, görevi devralırken Opçin şubat ayında, Londra Caz Festivali'ni düzenleyen Serious'ın Programlama Direktörü olarak göreve başlamıştı. Ayrıca 2006 yılından bu yana İstanbul Müzik Festivali'nin direktörlüğünü yürüten Yeşim Gürer Oymak, festivalin tüm sorumluluğunu Efruz Çakırkaya'ya devrederek, İKSV Genel Müdür Yardımcılığı görevini sürdürecek ve aynı zamanda festivale Artistik Danışman olarak destek vermeye devam edecek.


İstanbul Kültür Sanat Vakfı, Eczacıbaşı Topluluğu'nun destekleriyle 2022 boyunca tüm öğrenci biletlerini 10 TL'den satışa sunacağını duyurdu. Gençlerin sanata erişimini kolaylaştırabilmek adına İstanbul Kültür Sanat Vakfı ile Eczacıbaşı Topluluğu, bir projede buluştu. 80. yılını kutlayan Eczacıbaşı Topluluğu, 2022 boyunca tüm İKSV etkinliklerinde geçerli 25.000 bilet desteğiyle öğrencilerin kültür-sanat etkinliklerine erişimini kolaylaştırmayı hedefliyor. Bu yıl 50. yılını kutlayacak olan İstanbul Kültür Sanat Vakfı'nın düzenleyeceği İstanbul Film Festivali, İstanbul Müzik Festivali, İstanbul Caz Festivali, İstanbul Tiyatro Festivali, Filmekimi ve Gezgin Salon ile Salon İKSV'de düzenlenecek etkinliklerde geçerli olacak öğrenci bileti indirimiyle gençler, sanata kolayca ulaşabilecekler. Eczacıbaşı Topluluğu, 75. yılında da öğrencilerin kültür-sanat etkinliklerine erişimini kolaylaştırmak adına 18-25 yaş arası 1.000 üniversite öğrencisine 250 TL bakiyeli İKSV Kültür Sanat Kart desteği sağlamıştı.


Çocukken annemin cüzdanında duran, üzerinde fotoğrafımın olduğu pembe bir kart görmüştüm. Annem, yaşadığımız ülke içinde bu kartın benim varlığımı temsil ettiğini söylemişti. Kartla bazı haklar edinebiliyormuşum falan... Ben de o çocuk hayalciliğimle kartımı kaybedince görünmez olacağımı düşünürdüm. Hayalciyim... Aslında o kart, benim kimliğim değildi. Kimliğim yalnızca bana ait olan benim taşıdığım duygu, düşünce ve eylem bütünlüğümdü. Büyüyünce farkettim. O pembe kart bunların hiçbirini temsil etmiyordu. Seni bir coğrafyaya ait kılıyor ve o coğrafyanın tüm yükünü senin omuzlarına yüklüyordu. Pembe, mavi, Türk diye ayrışmak, çoğu insanın bireysel kimliğinin önüne geçmiş durumda. Aslında var oluşumuzdan gelen aidiyet duygusu sosyal bir adaptasyon şekli ve şu anda ötenaziye dönüşüyor. İnsanlığın ötenazisi... Halbuki o pembe kart, yaşama hakkını dokunulmaz kılıyordu ya hani? Lennon zor değil diyor. Üzerinden kırk beş yıl geçti. Benim için on yıl öncede kolay değildi, hala da zor. Aslında hep yakın hissetmiştim kendimi, küçükken benim John amcamdı. Böyle büyük amcaların nasihatleri hep kilometre taşı olur hayal et- , zorlanıyorum. Çocukluğumdaki korkularım gerçek oldu, görünmez oldum.


In Hoodies, 1 Mart Cuma itibarıyla yeni albümü Recalibrated Expectationsı Xgergedan etiketiyle dijital platformlarda yayınladı. Yerli sahneden In Hoodies, 2016 yılında yayınladığı ilk albümü A Lunar Manoeuvre, 2017 çıkışlı A Lunar Manoeuvre albümünün remix'lerinden oluşan Straight From The Medula, 2018'de yayınladığı 4 şarkılık Circling The Cage EP'si ve Coo Coo single'ının sonrasında ikinci uzunçalar albümü Recalibrated Expectations yayınladı. Blue Kite, Vibes, The Potting Shed ve Tantana stüdyolarında kaydedilen yeni albümde In Hoodies'e Yasemin Özler, Todd Gibson, Feryin Kaya, Si Connelly, Burak Irmak, Berke Can Özcan, Tunç Çakır, Mahmut Albulak ve Berkan Tilavel eşlik etti. Kapak çalışması ise Murat Güzelgün'e ait olan albümde yer alan Man Down şarkısının Elif Demir imzalı animasyon videosunu aşağıdan izleyebilirsiniz.


In Hoodies ve Matt Loftin'in N. L. P. projesinden Hold On ismiyle yeni bir ortak single geldi! Bağımsız müzik sahnesinin üretken isimlerinden In Hoodies; Foton Kuşağı, In Hoodies ve Housing Crash gibi gruplardan da hatırlayacağımız Matt Loftin'in solo projesi N. L. P. ile Hold On parçası için bir araya geldi. Eylül ayında Akkor, Zeynep Oktar, ox, KAOSMOS, Karakter ve Le Horla'nın Cut the Crap şarkısı için yaptığı remix'leri Cut the Crap Revisited EP'sinde bir araya getiren In Hoodies, bestesi ve sözleri kendisine ait olan Hold On parçasını Matt Loftin'in N. L. P. projesi ile hayata geçirdi. Pandemi döneminde evde kaydedilen parçanın vokallerinde Matt Loftin'i, geri vokallerde ise In Hoodies ismini görüyoruz. Düzenlemesi ve mix'inde Matt Loftin, mastering'inde ise Görkem Karabudak imzası gördüğümüz parçanın kapak çalışması ise illüstrasyon sanatçısı Hande Koçhan'a ait.


2016 yılında A. K. Müzik ve Müzik Hayvanı ortaklığında yayınladığı ilk albümü A Lunar Manoeuvre sonrasında yerli sahnemizden In Hoodies yeni EP'si Circling The Cage ile geri döndü. 15 Mart tarihinde Tantana Records etiketiyle yayımlanan EP ayrıca sınırlı sayıda plak olarak da basılacak. Geçtiğimiz yıllarda birçok sahnede yer alan In Hoodies, Yasemin Özler, Feryin Kaya, Todd Gibson, Murat Yakupoğlu, Memet İncili ve Ozan Bankoğlu kadrosuyla, 2017'nin yaz aylarında girdiği ikinci albüm çalışmaları sonucunda dört şarkılık yeni EP'sini ortaya çıkardı. Vibes İstanbul stüdyolarında kaydedilen yeni EP'nin kapak tasarımında ise Kerem Ardahan ve Big Baboli Print House'un imzası yer alıyor. In Hoodies'in Circling The Cage albümünü canlı canlı dinlemek için, 24 Mart Cumartesi tarihinde yolunuzu Salon'a düşürebilirsiniz.


In Hoodies'in geçtiğimiz sene Salon İKSV'de sunduğu Chronicles sergisi, 24 Mayıs 21 Haziran tarihleri arasında, genişletilmiş versiyonu ile bu sefer Kadıköy ZOR'da görülebilecek. Sadi Güran, Ethem Onur Bilgiç, Artemis Günebakanlı, Baran Kurtoğlu, Zez Eah, Somon, Barış Uçar, Esk Reyn, Furkan Nuka Birgün, Tayfun Pekdemir, Elif Deneç, Derin Çiler, Deniz Bankal, Ezgi Beyazıt, Alex Senna, Painite, Emir Özşahin, Eda Noy, Gizem Oktay, Mert Tügen, Selin Çınar, Murat Güzelgün, Selver Yıldırım, Yağız Gülseven, Murat Kalkavan, Felat Delibalta, Elif Müftüoğlu, Mia Miette, Ebru Tatlısu, Goldie Bold, Gözde Ulukan, Özlemöz, Büşra Üzgün, Zeynep Mar, Sinan Kutluay, Betül Sayınta, Tuğba Güler, Elvin Tür, Barış Yavuz, Güneş Akyürek, Fırat İtmeç, Volkan Şeker ve daha birçok sanatçının çalışmaları bulunan serginin açılışı 24 Mayıs Çarşamba akşamı yapılacak. Yine aynı gece içerisinde, debut albüm A Lunar Manoeuvre'ın yeni düzenlemelerinden oluşan ve Partapart tarafından yayımlanacak Straight From The Medulla albümü ise ilk kez dinlenebilecek. Astrofella, Chris Potter, CRINOID, Da Poet, Ethnique Punch, Mind Shifter, Suha, OEMR, Z-AXIS, VIIA gibi birbirinden dikkat çekici isimlerin düzenlemelerinin yer aldığı albüm, Müzik Hayvanı & Partapart işbirliği ile sınırlı sayıda basılacak. Yine CD versiyonu, Chronicles sergi açılışında ZOR'daki yerini alacak.


Yerli sahnemizin, naif melodileri başarılı bir şekilde önümüze getiren grubu In Hoodies'ten yepyeni bir video geldi! Geçtiğimiz yıl yayınlanan ilk stüdyo albümü A Lunar Manoeuvre'de yer alan Shed Tune için çekilen videoda bol bol kuzey ışıkları, insanı özendiren manzaralar, yer yer yalnızlık, aslında epey bir yalnızlık var. İpek Efe tarafından çekilen videoyu izlerken bir çiftin aynı yerde olduğunu düşünebilirsiniz, en basit anlamıyla belki müziğin de etkisiyle devam eden bir ilişkiyi izlediğinizi düşünebilirsiniz. Fakat klibi izledikçe arkasında daha farklı anlamlar aramaya başlıyorsunuz. Bir noktadan sonra Gerçek bir dünyayı mı izliyorum, yoksa hepsi hayal mi? sorgulamaları havada uçuşuyor. Cevabı biz de bilmiyoruz. Tek bildiğimiz, izlediğimiz görüntüler melodilerle birleşince ortaya gerçek bir müzik şöleni çıktığı. Neyse, kendimizi biraz fazla kaptırdık. En iyisi videoyu aşağıya iliştirelim de kendiniz karar verin.


Büyük Ev Ablukada ve heranherşeyolabilir projelerinden tanıdığımız Gülin Kılıçay, geçen seneden beri solo projesiyle de sahnelerde arz-ı endam ediyor. Sahnedeki tavrına hayran, konserlerinin tutkunu olduğum Gülinler'in ilk kez dijital platformlarda iki şarkısı yayınlandı. Gülinler'in konuk olduğu, 2018 yazında Youtube'ta yayınlanan Kitapçı programındaki performansından Bazen Hep Birlikte ve Boşluk şarkılarını artık YouTube dışındaki streaming platformlarından da dinleyebileceğiz. Bir yandan Büyük Ev Ablukada ile çalışmalarına devam ederken bir yandan da solo olarak bir albüm hazırlığında olan Gülinler'in albümünü beklerken gelen bu sürprize bir hayli sevindim, zira albüm için en iyi ihtimalle bu yılın sonuna kadar beklememiz gerekecek gibi görünüyor. Ayrıca başından beri severek takip ettiğim güzide canlı performans programımız Kitapçı Akustik'in samimiyetiyle etkisi altına alan kayıtlarını yalnızca YouTube'tan dinleyebilmekten de biraz muzdaribim. Kayıt ve miksinde Feryin Kaya'nın imzası bulunan bu iki parça da albümü beklerken ara ara bana Youtube'u açtıran kayıtlardan. Bazen hep birlikte ovalardan aşağı bir vadide ölmeyi ancak Gülinler önerirse şarkının neşeli melodisi ile sözlerdeki karanlığın tezatını bu kadar kolay kabullenebilirim sanırım. Boşluk ise zaten Fırtınayt albümünden aşina olduğumuz, şimdi ise albümdeki prodüksiyonlu halinden daha yalın bir versiyonunu dinlediğimiz, hangi dizesini daha çok sevdiğime henüz karar veremediğim; ortaokulda olsam her bir dizesini çantama, sırama, duvarlara yazacağım türden bir şarkı. 2010'larda alternatif yerli müziğe ucundan kıyısından ilgi göstermiş her dinleyici, yaşadığı şehirde bir Büyük Ev Ablukada konseri gerçekleştiyse ve şansı yaver gittiyse en azından bir defa olsun BEA'yı canlı izlemiştir diye tahmin ediyorum. Haliyle Galvaniz Gelbiraz'ı da sahnede canlı görmüştür, en azından bir Gülinler konserinde sahnede rastlayabileceği dans figürlerine dair fikir sahibidir. İşte şimdi bir de Gülinler'i yalnızca konser diye nitelendirilmesi yeterli olmayacak kendine özgü muhabbetli performansıyla izlemek gerek. Büyük Ev Ablukada'nın sahne performanslarındaki teatralliği her daim gözümü kırpmadan izlediğim gibi Gülin Kılıçay'ın tiyatro geçmişinin izlerini hissettiğimiz bir diğer proje olan heranherşeyolabilir'de de Öyküm Elif Erdoğan ile sahnede kurdukları sohbeti ilgiyle izlemiştim; şanslıyım ki aktif oldukları dönemde gerçekleşen birkaç heranherşeyolabilir konserinden birini izleme şansım olmuştu. Şimdi de Gülinler'in solo konserlerinde bu defa sahnede tek başına kurduğu, kurguladığı ya da kontrollü bir biçimde doğaçladığı muhabbete tekrar tekrar tanıklık etmekten büyük haz duyuyorum. Çünkü her yeni konserde baştan sona yeni bir anlatı kurmayı başarıyor; zaman, mekan, seyirci, kısacası o anda elindeki malzeme ne sunuyorsa ondan yepyeni bir şey yaratmakta hiç zorlanmıyor. Sahnede sohbeti seven vokalistlerin düştüğü aynı replikleri tekrar etme hatasına düşmeden, seyirciyi de anlatının bir parçası haline getirerek o konsere özel, eşsiz bir anlatı kuruyor. Zaten konser denen şey tam da budur ve konser tutkunları aslen müzikten ziyade bu eşsizliğin, biricikliğin peşindedir. 2010 senesinde Bartu Küçükçağlayan ve Afordisman Salihins'in kurduğu Büyük Ev Ablukada'ya dahil olup müzikle daha yakından ilgilenmeye başlayan Gülin, bugün halen 2010'lar boyunca pek çok müzisyeni ve dinleyiciyi derinden etkilemiş bu grubun üretimine katkıda bulunan, önemli bir parçası. Şüphesiz ki Büyük Ev Ablukada, içinde bulunduğumuz on yıllık dönemde çok sayıda müzisyene ilham verdi, yoluna ışık tuttu, cesaret kaynağı oldu, bir dönemi ve halen isimlendirilmekte zorlanılan bir akımı başlatan kıvılcımı yaktı. Büyük Ev Ablukada giderek daha da etkileyici hale gelen sahne şovlarıyla konserlerine devam ediyor, kim bilir sıradaki albümde bizim için ne güzellikler düşünüyor... Bu esnada Gülinler, BEA ile dolu dizgin koşturduğu yollarla da yetinmiyor, daha fazla şarkı söylemek istiyor; belki de bazı günler de sahnede tek tabanca olmanın tadını çıkarıyor. Repertuvarında yalınlığıyla büyüleyen kendi bestelerine, Büyük Ev Ablukada parçalarına ve sevdiği şarkılara yer veren Gülinler, 18 Ekim Cuma akşamı şarkılarını söylemek üzere akustik bir performans için Nayah sahnesinde olacak. İlk defa izleyecekseniz sürprizi bozmak istemem fakat zevk sahibi seçkisinde Gülden Karaböcek'ten, Kara Orkestra'dan, Ari Barokas'tan şarkılara da rastlayabilirsiniz. Gülinler, kendi deyişiyle aramalara, bulmalara, kaybolmalara ve değişimlere inanıyor. Bazı insanlar inanmakla kalmaz, inandırmaya da kudretleri yeter. İşte Gülinler onlardan biri; tüm bu inandıklarının peşinden giderken yürüdüğü yollara tanıklık edebilmek bizim için büyük şans.


Incubus 2001 çıkışlı albümü Morning View'u yeniden kaydetmek için stüdyoya girdi. Albüm 6 Ekim'de piyasaya sürülecek. Bir süredir sahalarda olmayan Incubus'u çok özlemiştik! Incubus, Taylor Swift'in yayın politikasının izinden giderek 2001 albümü Morning View'u baştan sona yeniden kaydedeceğini açıkladı. Hit şarkıları Wish You Were Here ve Nice to Know You'nun bulunduğu albümde grup, nu-metal köklerinden arınıp daha yumuşak alternatif rock tınıları benimsemişti. Albüm, Morning View XXIII adı altında Virgin Music etiketiyle 6 Ekim'de yayınlanacak ve içindeki tüm şarkıların taze kayıtlarından oluşacak. Yeni kayıt haberinin şerefine grup 6 Ekim tarihinde Hollywood Bowl Los Angeles'da da bir konser verecek. Konserde Morning View'un baştan sona çalınmasının yanı sıra grubun diğer hit parçalarına da yer verilecek.


Uzun zamandır yeni keşfedilen indie grupları hakkında bir şey yazmıyorduk. Bu uzun arada yeni keşfedilen epeyce yeni grubum oldu. Bu nadide gruplardan bir tanesi de Young Heretics adlı indie ikilisi oldu. Indie dinleyicilerinin derdi yapılan müziğin bazen çok mıy mıy olmasıdır. Belli bir noktadan sonra çoğu indie grubunun müzikal olarak birbirinin tekrarı işler yaptığını görebiliyoruz. Böyle olunca da sıkılıyoruz, bayıyoruz, üzülüyoruz sevgili dostlar. İşte bu tekrar içerisinde, arada farklı iş yapanlar ya gerçekten çok iyi iş yapıyorlar ya da çölde vaha Ronaldinho misali bana inanılmaz geliyor. Young Heretics bence ilk şıkka dahil olan bir grup. Yaptıkları iş hem farklı hem de güzel. Bir şeylerin tekrarı değil. Kendilerince indie sınırlarını da olabildiğince genişletmişler ve hatta yer yer post-punk' a da kaymışlar. indie'nin karakteristiği olan mıy mıy'lık yok yaptıkları işlerde. Metronom almış başını gitmiş, şarkılar sert olmasa bile klavye desteğiyle sert bir alt yapıya bürünmüş. Bazı şarkılarda melankolinin dibine vurmuş. Agresifler, farklılar! Dinlemeniz önerilir. Şöyle de bir blogları var bu güzel ikilinin. Valla tip olarak kardeşe benziyorlar ama sevgili gibi de pozları var. Emin olamadık. Hemen aşağıdaki The Lost Loves adlı şarkıları ise şiddetle önerilir.


New York'lu indie pop ikilisi Cults, dördüncü albümü Hostu yeni teklisi Trials ile duyurdu. Madeline Follin ve Brian Oblivion'dan oluşan indie pop ikilisi Cult, 2017 yılında yayınladığı uzunçaları Offering'in ardından yeni albümünü 18 Eylül tarihinde yayınlayacağını yeni videosu Trials ile birlikte duyurdu. Geçmişte kendi müziğini ortaya koymak konusunda oldukça utangaç olduğunu belirten multi enstrümantalist ve şarkıcı Madeline Follin, bu albümün ilk kez, kendi yazdığı parçaların üzerine Brian Oblivion ve yapımcı Shane Stoneback'in dokunuşlarıyla ortaya çıktığını belirtiyor. Albümün mix'lerini, Angel Olsen, Future Islands gibi isimlerle yaptığı çalışmalarla tanınan John Congleton, mastering'ini ise Björk ve Slowdive ile çalışan Heba Kadry üstlenmiş. Yeni albümden ilk olarak geçtiğimiz haziran ayında Spit You Out parçasını dinleyiciyle buluşturan Cult, ikinci tekli Trials'ın video klibiyle birlikte albümün şarkı listesini ve çıkış tarihini de duyurdu. Albümün kapak tasarımını ve şarkı listesini aşağıdan inceleyebilirsiniz.


New York'lu indie rock grubu The Magnetic Fields, 21 Kasım Salı günü Salon İKSV sahnesinde bizlerle olacak! Stephen Meritt tarafından kurulan New York çıkışlı indie rock grubu The Magnetic Fields, 21 Kasım Salı Salon İKSV'de bizi bekliyor olacak. Öyleyse konsere hazırlık olarak sizleri grubun en ünlü parçalarından birisi olan The Book of Love ile baş başa bırakalım.


Real Estate grubundan Half a Human isminde yeni bir EP yayınlayacağı müjdesi geldi! New Jersey çıkışlı indie rock grubu Real Estate, önümümüzdeki ay yeni EP'leri Half a Human'ı yayınlayacaklarını açıkladı. EP, 26 Mart'ta Domino Records aracılığıyla yayınlanacak. Hayranlarını sadece yeni EP haberiyle merakta bırakmayan grup aynı zamanda EP ile aynı ismi taşıyan ilk teklisi Half a Human'ı da video klibiyle beraber yayına aldı. Neredeyse altı dakika süren Half a Human, EP ile ilgili beklentileri arttıran nitelikte bir parça denilebilir. Real Estate'in Half a Human EP'sini merakla beklediğimiz bu süre zarfında ön gösterim tadındaki EP ile aynı isimli ilk tekli Half a Human'ı dinlemek için aşağıdaki linke davet ediyoruz.


Indie rock müziğin temsilcilerinden Birileri, yeni single'ları ultrapopu yayına aldı. 2015 yılında kurulan Birileri, geçtiğimiz gün (16 Nisan) yeni teklisi ultrapopu Universal Music Türkiye etiketiyle yayına aldı. Sözleri grubun solisti Jan Soykök tarafından yazılan ultrapopun bestesi ve düzenlemesi Jan Soykök, Baturalp Yılmaz, Çağdaş Topal, Emre Dereli ve aynı zamanda parçanın prodüktörlüğünü de üstlenen Ozan Çanak'a ait. Birileri'nin yeni teklisi ultrapopu dinlemek ve İdil Dizdar & Said Dağdeviren yönetmenliğinde çekilen video klibe aşağıdan ulaşabilirsiniz!


Partapart tarafından bu sene 5.'si düzenlenecek olan IndieCity Festival 4 Mart Cumartesi günü Salon ve Sumahan'da! 5 senelik geçmişinde 20'den fazla sanatçıyla 30'dan fazla albüm yayınlamış olan bir plak firması olan Partapart'ın kurulduğundan beri düzenlemiş olduğu IndieCity Festival'da bu sene; yerli sahnemizden, çok sevdiğimiz Trip-Hop ikilisi Glasxs saat 21.00'de festivalin açılışında Salon sahnesinde olacak. Hemen ardından yeni Partapart keşiflerinden Jtamul sahne alacak. Akabinde ise İngiltere'den Throwing Snow canlı performansıyla Salon sahnesinde müziği devam ettirecek. Monkeytown Records'dan yayınladığı albüm ve canlı performanslarıyla dikkat çeken Dark Sky yine gecenin ağır toplarından... Salon sahnesinin kapanışını PT Soundsystem yaparken, After Party kapsamında ise festival, Sumahan'da Ahu ile başlayıp. Sonrasında gece Jacob Korn'un canlı performansıyla ve Marc Pinol'ün dj setiyle sabahın ilk ışıklarına kadar devam edecek. Bu arada, festivalden bir gün önce, 3 Mart saat 19:00'da, SAE Istanbul'da Bedroom to Headphones isminde, Avrupa'nın en büyük dijital dağıtım şirketlerinden biri olan Paradise Distribution'un kurucusu Ralph Boege seminere konuşmacı olarak katılacağı bir de seminer düzenlenecek. Meraklısına duyurulur!


İngiliz indie rock grubu Yuck, ilk albümünün çıkışının 10. yılında dağıldını duyurdu. Grubun gitar, vokali Max Bloom, Twitter hesaplarından attığı tweet'le: Size artık birlikte turneye çıkmayacağımızı veya yeni müzikler yapmayacağımızı söylemenin doğru olduğunu düşünüyorum. Birlikte üç albüm çıkardık ve başardığımız her şeyden çok gurur duyuyorum. Ancak hepimiz çizgiyi ne zaman çekeceğimizi bilmenin önemli olduğunu düşündük. Anlaşmak hiç kolay bir şey değil gerçekten. şeklinde açıklamalarda bulundu. Max Bloom, 2008 yılında grubun ritim gitaristi ve baş vokalisti Daniel Blumberg ile önceki grubu Cajun Dance Party'nin dağılmasının ardından Yuck'ı kurdu. Daha sonrasında ise aralarına bas gitarist Mariko Doi ve davulcu Jonny Rogoff dahil oldu ve 2011 yılında grupla aynı ismi taşıyan debut albümlerini yayınladılar.


2000'lerin post punk akımında kendine yer edinememiş, kıyıda köşede kaybolanların arasına girmiş grup: Decorate. Decorate. Post punk akımının altın döneminde; Danimarka topraklarında bir araya geldiler, 2008 ve 2009 yıllarında kanımca hak ettiği değeri görmemiş Normandie ve Instructions adlı iki albüm yayınladılar. Özellikle giriş albümleri Normandie, komple bir albüm olma niteliğini taşıyor. Decorate. Decorate. açılışını yaptığı Surname of Copenhagen isimli parçasıyla ile beraber albüme dair beklentilerimizi oldukça yükselten, oluştuğu toprakların soğuğunu oldukça hissettiren bir şarkıyla bize merhaba diyor. Kişisel olarak favori parçamı seçmekte zorlandığım 7 şarkılık bu albümde, kesinlikle dinlemenizi önerdiğim parçalar: Departure, International ve daha önce de bahsettiğim Surname of Copenhagen. Genel olarak kasvetli ve isyankar bir hava yaratan bu albüm, Night Drivelarınıza eşlik etmek için biçilmiş kaftan. Özellikle Departure adlı parçası, genel sound ve bana hissettirdikleri bakımından en çok etkilendiğim parçalardan biri. İkinci albüm, kanımca ilk albüm kadar etki yaratamasa da Brothel, Paper Cuts gibi parçalarla Decorate. Decorate. adlı grubun artık müzik üretimine devam etmemesinde yaşadığım hüzne sebep olan parçalardan olma özelliğini üstleniyor. Özetle, post punk revival türüyle yakından ilgiliyseniz, bu grubu ve yaptıkları işleri sevmeme ihtimaliniz yok denebilir.


The Music Managers Forum ve Featured Artists Coalition, teklif edilen canlı yayın konserlerinin yeni vergilendirme sistemini protesto etmek üzere bir mektup yazdı. Müzik yöneticilerini temsil eden dünyanın en büyük profesyonel müzik menajerlik organizasyonu olan The Music Managers Forum ve öne çıkan müzik sanatçıları için İngiltere merkezli kar amacı gütmeyen bir kuruluş olan Featured Artists Coalition, İngiliz müzik telif hakkı kolektifi PSR for Music'e canlı yayın konserlerinin yeni vergilendirme sistemini eleştirdikleri bir mektup yazdı. PSR for Music'in yeni sistemine göre gerçekleşecek olan canlı yayınların bilet satışından %8-17 oranında vergi alınacak fakat PRS, yeni sistemin geçici ve deneysel bir çalışma olacağını belirtti. MMF ve FAC'ın yazdıkları yazıda yeni vergilendirme sisteminin sanatçılar için son derece kullanışsız ve cezalandırıcı nitelikte olduğu belirtiliyor. Yazılan yazı; Liam Gallagher, Dua Lipa, Biffy Clyro, Fontaines DC, Gorillaz ve Yungblud gibi sanatçıların menajerleri ile FAC'ın üye sanatçılarından oluşan 50'den fazla ismin imzasını taşıyor. MMF ve FAC'ın PCR'a yazdıkları mektuba aşağıdan ulaşabilirsiniz!


İnsan Mıyız yeni teklisi Gel Evinede yeni biten bir aşkın özlemini eğlenceli bir hisle dinleyiciye aktarıyor. Ankaralı indie pop grubu İnsan Mıyız bu yılki üçüncü teklisi Gel Evine ile karşımızda. Geçtiğimiz aylarda Ten parçasını çıkararak yerli sahneye hızlı bir dönüş yapan ve ardından ikinci tekli çalışmaları olan Gördüm Rüyamda'yı yayınlayan İnsan Mıyız, bugün yayınlanan yeni şarkılarında ise yeni biten bir aşkın özlemini eğlenceli kılmaya çalışıyor. Grubun solisti ve söz yazarı Ergin Katı, bu şarkıda da duygusunu dinleyiciye geçirmeyi başarıyor ve dans ederek de aşk acısını atlatabileceğimizi kanıtlıyor! Bestesi grubun davulcusu ve aynı zamanda besteci ve prodüktör olan Safa Yıldırım'a ait olan parçayı buradan dinleyebilirsiniz.


Hayatın bizden alıp götürdüklerini unutuyoruz. Bir daha asla sesini duyamayacaklarımızı, yüzünü göremeyeceklerimizi unutuyoruz. Biz ki canımızın bir parçası dediklerimizin bu dünyadan göçüp gitmelerini unutuyoruz, neleri unutmayız. Bazen bu unutmak kavramı insanı küçük kılıyor gözümde. Diyorum ki, insan eksilince nasıl yaşayabilir? Varlığın son bulması nasıl sindirilebilir ki? Bu kadar nasıl vurdumduymaz olabiliyoruz zamanla? Ama hiddetim geçince durup tekrar düşünüyorum. Unutmasaydık nasıl yaşayabilirdik? İnsanı ilk bakışta kötü kılan bu karakterin aslında onun benliğini korumasını sağlayan yegane şeylerden biri olduğunu anladığım an bitiriyorum bu sorgulamayı. Neyse ki garip varlıklarız diyorum. Alışarak, unutarak kaldığımız yerden devam ediyoruz bir süre sonra. Ama tökezleyerek ama koşar adımlarla ama sadece minik minik... Yürüyoruz. Zaman geçiyor. Ve sonra hayatın akışı içinde öyle bir döneme denk geliyoruz ki, yaşadığımız coğrafyada öyle şeylere denk geliyoruz ki, olanlara her tanık oluşumuzda, her düşünüşümüzde yine utanıyoruz kimilerimiz insanlığımızdan. Ölenlerin arkasında kalanlar olarak zamanla kendimize gelebiliyoruz belki ama tanık olduğumuz sürekli artan ölümlere alışmak tabirinin üzerimize oturmadığına emin olarak konuşmaya başlıyoruz. Vicdanı dile gelmiş, hassas insanlar olarak dinliyoruz bu yok oluşlara yapılan söylemleri. Bir kez daha utanıyoruz benliğimizden. Bir canın gidişine alışamayan bizler, yüzlercesinin gidişine tepki veremez hale geliyoruz. Daha doğrusu bizi o karaktere sokmaya çalışmalarını izliyoruz suratımızı ekşiterek. Kalbimizin sıcaklığını ellerimizden almaya çalışanlara karşı var olan vicdanımızı dillendiriyoruz. Bakıyoruz, olması gereken yoldayız. Söz veriyoruz kendimize. O kalbi kurutmayacağımız adına söz veriyoruz. Ve yine devam ediyoruz yolumuza. Evet, insanız unutuyoruz. Ama yine de,


Çok sevdiğimiz New York'lu post punk revival üçlüsü Interpol, 24 Temmuz 2023 tarihinde yeniden İstanbul'a geliyor! Indie rock ve post-punk uyanışının ikonlarından New York'lu grup Interpol, bir kez daha İstanbul'u ziyaret etmeye hazırlanıyor. Ülkemizde görmek istediğimiz gruplar adlı yazımızda da yer verdiğimiz; canımız, çok sevdiğimiz Interpol, 12 senenin ardından tekrardan İstanbul'a geliyor. Geçtiğimiz yaz çıkardıkları The Other Side Of Make-Believe isimli 7. stüdyo albümlerinin turnesi kapsamında Interpol, 24 Temmuz gecesi Maximum Uniq Açıkhava sahnesinde olacak. Obstacle 1, No I In Threesome, Rest My Chemistry, Narc, All The Rage Back Home gibi klasiklerin yanında yeni albümlerindeki parçaları da dinleyebilme fırsatı bulabileceğimiz konserin biletleri 14 Nisan'da satışta. Etkinlik sayfası ve biletlere ulaşabileceğiniz linke buradan ulaşabilirsiniz. İstanbul konserinin şerefine Primavera Sound 2022 konserini de aşağıya bıraktık.


New York çıkışlı alternatif rock grubu Interpol, 2002'deki ilk stüdyo albümü Turn On the Bright Lights'ın yirminci yıldönümü kutlamak adına albümü canlı çaldıkları kült klasiği bir kaydı dinleyicilerle buluşturuyor. Black Sessions adı altında gerçekleşen kayıt, 2002 yılında Paris'te Radio France için yer almış, Ağustos 2003'te sınırlı sayıda The Black EP olarak CD'ye basılmıştı. Şimdi aynı EP, kayıttan en sürükleyici altı şarkıya yoğunlaşmış şekilde üçlünün resmi kataloğuna dahil oluyor. Interpol, gitarist Daniel Kessler ve o dönemde New York Üniversitesi'nde okuyan davulcu Greg Drudy'nin ilk stüdyo seanslarında hayat buldu. Kessler'ın aynı üniversiteden arkadaşı Carlos Dengler bas ve klaveyci olarak grubu dahil olduktan sonraysa vokalde de Paul Banks'le beraber ilk oluşumları tamamlanmış oldu. Daha sonra davulda Sam Fogarino'yu tercih eden ve nihayetinde trio olmaya dönen oluşum, Matador Records'la anlaştıktan sonra çıkardıkları ilk albümle kendilerinden çokça bahsettirdi. İlerleyen yıllarda, yine Turn on the Bright Lights başta olmak üzere 2004 çıkışlı Antics ve 2007 çıkışlı Our Love to Admire albümleri ve Evil gibi tekliler, grubu alternatif rock'ın yıldızlarından biri haline getirdi. The Dark EP'yle grup, şüphesiz bir yandan dört yıldan sonra ilk albümleri olan 15 Temmuz 2022 çıkışlı The Other Side of Make-Believe'le geleceğe bakarken, bir yandan da ilk albümlerinin tarihi niteliğini kutlamayı arzuluyor. Interpol'ün yeni EP'si The Black'i aşağıdan dinleyebilirsiniz.


Intepol'den Paul Banks, iki müzisyen arkadaşıyla beraber başlattığı yeni müzik projesi Muzz ile yeni single'ı Broken Tambourineı yayınladı. InterpoI'den Paul Banks, The Walkmen'den Matt Barrick ve Bonny Light Horeseman'dan Josh Kaufman'ın yer aldığı yeni proje grubu Muzz, yeni single'ı Broken Tambourine'i Matador Records etiketiyle yayınladı. Bu ayın başlarında ilk olarak yayınladıkları Bad Feeling adlı ilk single sonrasında grup, arayı açmadan ikinci single'ını da paylaştı. 2015 yılından beri Muzz için çeşitli çalışmalarını sürdüren grup bu sefer bu birlikteliği biraz daha ileri götürmeye kararlı duruyor. New York'a taşınmadan önce, liseden beri arkadaş olan grup üyelerinden Banks ve Kaufman, müzik sahnelerinden tanıdıkları Barrick ile bir araya gelerek yaptıkları çalışmalar ise artık meyvelerini vermeye başladı. Son yayınlanan parça Broken Tambourine ve ilk single Bad Feeling aşağıda!


Dört yıl aranın ardından Interpol, yeni albümü The Other Side of Make-Believe'i 15 Temmuz'da dinleyenleriyle buluşturacak. Interpol, yedinci stüdyo albümü olan The Other Side of Make-Believe, 15 Temmuz'da Matador Records etiketiyle yayınlanacak. Uzun süreli sessizliklerini Toni isimli tekli ve teklinin video klibiyle bozan grubun yeni albümündeki temaları hakkında minik ipuçları veriyor. Destansı sıfatıyla nitelendirilen video klip, Van Alpert tarafından yönetilmiş. Grup, iki şarkı arasını fazla açmadan destansı hikayenin ikinci yarısını da dinleyicileriyle paylaştı. Albümün ikinci teklisi olan Something Changed, dün video klibiyle birlikte yayınlandı. Toni'nin devamı niteliğinde olan klibin yönetmen koltuğunda yine daha önce Post Malone ve Machine Gun Kelly gibi isimlerle çalışan Van Alpert'i görüyoruz. Interpol'ün iki yeni teklisi Toni ve Something Changed video klipleriyle birlikte yayında!


Pek sevdiğimiz, gözlerimizi yollarda bırakan Interpol'den güzel haberler var! 24 Ağustos'ta Marauder isimli yeni bir albüm yayınlayacak olan grup, bu haberin müjdesini vermekle kalmadı, yeni bir şarkısını da sevenleriyle paylaştı! The Rover isimli albümün ilk teklisini Mexico City'de gerçekleştirilen bir basın toplantısında paylaşan Interpol, daha sonra bu basın toplantısını şarkının müzik videosu olarak kullanacak. Interpol yeni albümünde, MGMT, Mercury Rev ve The Flaming Lips gibi gruplarla yakın ilişki içinde olan Dave Fridmann ile çalışıyor. Albümün şarkı listesine ve bahsi geçen basın toplantısına aşağıdaki bağlantıdan ulaşabilirsiniz. Merak etmeyin, şarkıyı da onların yakınına iliştiriyoruz!


Interpol, son albümüyle ilgili yeni kısa bir belgesel paylaştı, remix parçalardan oluşacak yeni derleme ise yolda! Canımız Interpol, 2022'de çıkan son albümleri The Other Side of Make-Believe'deki parçaların remix'lerinin yer alacağı bir derleme olacak olan Interpolations'ı piyasaya sürmeye hazırlanıyor. Projede Daniel Avery, Jeff Parker, Jesu, Water From Eyes ve Makaya McCraven'ın katkıları yer alıyor. Albümün 10. parçası Big Shot City remix'i ise şimdi yayında.


Geçtiğimiz aylarda, üç yılın ardından yeni albümlerinin 15 Temmuz'da yayınlayacağını duyuran Manhattan'lı müzik grubu Interpol'ün yeni albümü Matador Records etiketiyle yayınlandı. Üç sene süren bir müzikal sessizliğin ardından geçtiğimiz Nisan ayında iki yeni tekliyle dönüş yapan grup, yeni albümlerinin yolculuğunu Toni ile başlatmışlardı. Toni, Something Changed, Fables ve Gran Hotel parçalarını tekli olarak seçti. 15 Temmuz itibarıyla The Other Side of the Make-Believe albümündeki diğer şarkılar da ulaşılabilir durumda. Interpol, yeni albümüyle 2000'lerin rock sound'unu günümüz alternatif müzik standartlarıyla buluşturmayı başarıyor. Melankolik ve zaman zaman damar sayabileceğimiz şarkı sözleriyle geniş bir diskografi yaratmış olan grup, indie rock türünün temellerine selam çakmayı ihmal etmiyor. Interpol'ün yeni albümü The Other Side of the Make-Believe, aşağıdaki linklerden dinlenilebilir.


Şirin Soysal ve Erdem Helvacıoğlu'ndan oluşan Sinematik Pop ikilisi Joy Exit'in ilk EP'si 15 Haziran'da yayınlandı. ABD menşeli Diffuse Records etiketiyle yayınlanan ve grupla aynı ismi taşıyan kısaçalar albümde İstanbul ve New York arasındaki mesafeyi hiçe sayarak üretilmiş beş parça yer alıyor. Nihayetinde metropolün ortasında kendisine kurtarılmış bir bölge yaratarak kayıtlarını tamamlayan Joy Exit, gerek müziğiyle gerekse de görselleriyle dinleyicisine bir film noir estetiği sunmayı başarıyor. Bugüne kadar caz türündeki çalışmalarıyla tanıdığımız Şirin Soysal'ın sinema ve tiyatroya duyduğu ilgiyi, besteci Erdem Helvacıoğlu'nun film ve oyun müzikleri alanındaki tecrübesiyle birleştiren bu yeni projenin isim annesinin de Frida Kahlo olduğunu eklesem sizi meraklandırmak için yeterli bilgi vermiş olacağımı sanıyorum. Joy Exit'in karanlığın içindeki coşkulu çıkış arayışını Şirin Soysal ve Erdem Helvacıoğlu ile konuştuk. Şirin Soysal: Kayıtların başında kaydettiğimiz bir şarkı vardı, LP'de yer alacak. Dünyaya bir daha dönmek istememeyi veya acının son bulması dileğini ifade eden bu şarkı için Frida'nın bu sözlerinden esinlenmiştim. O cümleden doğan Joy Exit isminin, müziğimizin ve duruşumuzun aura'sını tam olarak yansıttığını fark ettik. Listemizdeki ilk isimlerden biriydi. Bir sürü isim düşündük, tarttık ettik. Dönüp dolaşıp Joy Exit'te karar kıldık. Şirin Soysal: Erdem'in yaptığı müziğin üzerine ana melodi ve sözleri yazıyorum. Bu benim için yeni bir şey. Dediğin gibi, eskiden tek başıma yazardım, aklıma gelen bir melodiye sözler döşerdim, enstrüman dahi yoktu. Şimdi Erdem'in yarattığı o çok zengin ve sihirli ses dünyasına kendimi ekliyorum; bu sürecin akıcılığı ve doğallığı beni başlarda şaşırtmış olsa da, şimdi 'olması gereken bu zaten' diyorum. Müziğin içinde saklı olan hazineleri ortaya çıkarıyormuşum gibi bir duygu. Erdem Helvacıoğlu: Çok rahat ve hızlı ilerleyen bir çalışma ortamı ve sistemi oturttuk. Benim yaratmaya başladığım ses dünyasına aynı anda Şirin de sözler ve melodiler bularak katılıyordu. Daha sonrasında beraber melodileri en rafine haline getirmeye çalışırken aynı anda aranje ve prodüksiyon üzerinde de beraber düşünüyor, çalışıyor ve tasarlıyorduk. Şirin Soysal: Çok kolay ilerledi. Sadece iki kişi olmanın avantajı büyük. Erdem'in İstanbul stüdyosunda simultane çalışıyorduk, her şey o anda üretiliyordu. O parçayı yaparken ben de sözleri yazıyordum. Şarkıyı tam anlamıyla birlikte yazıyorduk aslında ve bunun büyüsü apayrı. Devamında Erdem hazırladığı track'leri bana gönderiyordu, ben de üzerlerine kaydediyordum. Şarkılar olgunluğa kavuşunca vokalleri kaydetmeye New York'taki stüdyosuna gittim. Erdem Helvacıoğlu: Sürecin iki metropol arasında ilerlemesi grubun sound'una ve parçalara çok şey kattı. Müzik dergilerinden hayran olduğumuz grupların nasıl medeniyetten uzak bir yerde stüdyoya kapanıp kayıt yaptıklarını gıpta ile okurduk eskiden. Benim New York'taki stüdyomda da buna benzer bir ortam yarattık. Dünya metropolünün içinde sadece şarkılara konsantre olduğumuz sessiz, loş ışıklı bir ev stüdyosu ortamı oluşturduk. Kayıtlar sonrasında da şarkıların mikslerini aynı stüdyoda uzunca bir sürede tamamladım. Elektronik müzikte miks işlemi ve tüm müzik prodüksiyonu bir nevi bestenin parçası olduğu için çok titiz bir şekilde miksler üzerinde çalıştım. Şirin Soysal: Bu bir coşkulu çıkış arzusu, arayışı. Müziğin ve sözlerin mistik-melankolik doğası gizemli ve karanlık bir dünya yaratırken, tabii ki en yüksek arzu bu karanlığın ötesine geçmek. Mistik dememin sebebi, karanlığın ötesinde ne olduğunu bilememem, ama o bilinmezliğin içinde derin bir huzur ve güzellik bulmam. Şirin Soysal: Bildim bileli film müziklerine çok büyük merakım var. Eskiden aldığım CD'lerin büyük bir kısmı soundtrack albümleriydi. Bu yüzden Erdem'in yaptığı müzik beni çok etkiliyor. Sevdiğim film müzikleri gibi, büyük sound ve büyük duygular barındırıyor. Ben şarkı yazarken genelde soyut yazmıyorum, sözlerde mutlaka bir anlatı, bir başlangıç, neden, sonuç oluyor. Çünkü bir duyguyu en iyi bu şekilde aktarabiliyorum. Sinematik Pop çok bilinen veya kullanılan bir janr değil. Joy Exit de aynı anda birçok farklı janrın içinde sayılabilir fakat en iyi tanımlayan kalıp bu oldu. Erdem Helvacıoğlu: İşin ilginci özel bir çaba sarf etmeden, doğal bir biçimde sinematik olarak adlandırabileceğimiz bir ses dünyası yaratmamız. Beraber çalışmamızın ilk ürünü EP'de yer almayan, LP'de yer alacak olan Wasteland parçası. Bu parçanın ilk demo'sunu İstanbul'da oluşturduğumuzda ikimiz de görsel çağrışımları bu denli yoğun bir müziği bu kadar doğal ve hızlı bir şekilde ürettiğimizi fark edince şaşırdık desem yalan olmaz. Benim film müziği dünyam Şirin'in tiyatro dünyası ile organik bir biçimde birleşti. Şirin Soysal: Albüm kapağını bir film karesi gibi yapmak bilinçli bir seçimdi. İlk baştan beri ikimizin de aklında böyle bir estetik vardı. Bir sürü film karesi bulduk, biriktirdik. Sonra da biriktirdiğimiz kareleri, fotoğraflarımızı ve ilk videomuzu çeken Melisa Önel ile paylaştık. Melisa'nın görsel dünyası bizim estetiğimize çok yakın. Aynaya karşı sigaralı konsept onun fikriydi. Ortaya, içinde duygusal şiddet, ince bir erotizm ve çıkış arayışı barındıran bir görsel çıktı. Erdem Helvacıoğlu: Artwork'te ikimiz sinematik bir görsel içindeyken, klipte Şirin o dünyayı tek başına yaratıyor. Erdem Helvacıoğlu: Nicholas Winding Refn'in Drive filmine kesinlikle çok yakışırdı. Erdem Helvacıoğlu: LP'deki parçaların vokal kayıtları tamamlandı. Birkaç ekstra bas gitar ve elektrik gitar kayıtları yapılacak. Daha sonrasında da ben miksleri New York'taki stüdyomda tamamlayacağım. Erdem Helvacıoğlu: LP yayınlanana kadar hem Türkiye'de hem de Avrupa'da konserler vermeyi planlıyoruz. İlk aşamada canlı performansımız duo şeklinde olacak. Şirin vokallerin yanı sıra minimal canlı vokal efektlerini de üstlenecek, ben de hem altyapıları kontrol edeceğim hem de elektrik gitar çalacağım. Bir sonraki aşamada ise albümdeki synth seslerini canlı çalacak, altyapıları canlı olarak miksleyecek bir klavyeci-DJ ile üçlü şeklinde çalışmayı planlıyoruz. Şirin Soysal: İlk üç solo albümümden şarkıların ve bazı cover'ların da olduğu konserler ve ayrıca klasik caz konserleri devam ediyor bir yandan. İki şarkılık bir Türkçe single projem var fakat bundan bahsetmek için henüz biraz erken. Erdem Helvacıoğlu: Norrda ve Nada gruplarından tanıdığımız Selen Hünerli'nin solo albümünün prodüktörlüğünü üstlendim, bu aralar onun üzerinde çalışıyorum. New York'lu müzisyenler Nick Balaban ve Michael Schumacher'in 2019 yılı içerisinde yayınlanacak olan albümlerinin ilk demo'larını oluşturmaya başladım. Kıvılcım Akay'ın Ben de Buradayım adlı belgeselinin müzikleri üzerinde çalışıyorum. Ayrıca kendi solo elektronik pop albümümün de ana hatlarını oluşturmaya devam ediyorum.


Uzun zamandır yazmak istediğim ancak sakin bir kafayla oturup yazma fırsatı bulamadığım güzel bir grupla sizi tanıştırmak için sabırsızlanıyorum. Karşınızda Danimarka çıkışlı alternatif pop rock grubu Mantua! Öncelikle grup hakkında çok fazla bilgiye ulaşmak pek mümkün değil. Ancak sınırlı bilgiden ziyade yayınladıkları iki EP, grubu dinlemeniz için gayet yeterli bir sebep. Alternatif pop rock'a yakın bir tarzda müzik yapan, Kopenhag menşeli trio Mantua'dan bahsetmekten mutluluk duyuyorum. Grup, 2016 yılında çıkan bu 6 şarkılık albümün hemen ardından, 2017'nin Mayıs ayında yayınladıkları, 4 şarkılık Mantua II adlı EP'siyle bizi karşılıyor. İlk albümdeki gibi, şarkıların öne çıktığı bir albüm olmasından ziyade, albümü dinledikçe genel olarak sevmeye başladığımı söyleyebilirim. Yine de Life in the Sun ve Come Home parçalarına ayrı bir başlık atmak isterim, ıskalamayınız. Yukardaki önerilerle birlikte, İskandinavya'dan gelen bu sıcak seslere kulak vermeniz için sizi hemen aşağıya alalım.


Bugüne kadar fırsat bulup yalnızca bir defa canlı izleyebildiğim ve birkaç aydır anlata anlata bitiremediğim, yarın akşam ikinci defa izlemeyi iple çektiğim, performansıyla beni gerçek anlamda heyecanlandıran bir isim var yerli sahnemizde. Aslında bahsettiğim yeni bir proje değil. Tolga Böyük'ün 2010 yılından beri aktif olan, geçen yıl yayınladığı Ağıt isimli EP'sinden sonra adını daha sık duymaya başladığımız Islandman projesi. 2016 yılının en iyileri listesinde pek rastlayamamış olsak da geçen senenin kalburüstü işlerinden biriydi Ağıt. Farfara, Mode XL ve Hey Douglas gibi birbirinden değerli ve olgun projelerinden de tanıdığımız Tolga Böyük'e Islandman'de vurmalılarda Eralp Güven, synthesizer ve gitarda ise Erdem Başer eşlik ediyor. Henüz Islandman ile tanışmadıysanız SoundPicnic video serisine konuk oldukları, bu hafta yayınlanan yeni parçaları Nightwind ile başlamanız yerinde bir tanışma olacaktır. Zira böylelikle Islandman'in afrobeat'ten krautrock'a uzanan müziğinin ışık ve mapping oyunlarıyla buluştuğunda yarattığı on kaplan gücündeki etkiye şahit olabilirsiniz. Kendi deyişleriyle Sahnede synthesizerlarla oluşturdukları mekanik ses raylarının üzerine işlenen emprovizelerle yol alan ve yeni ses diyarlarını keşfetmeyi amaçlayan, canlı dinlenmesini şiddetle değil sevgi ve ısrarla tavsiye ettiğim Islandman 2 Şubat'ta Lokalize serisi kapsamında Zorlu PSM Studio'da Nihil Piraye'nin ardından izlenebilir. Studio'nun etkileyici ses ve ışık sisteminde Islandman'in yaratacağı atmosferin seyirciyi nasıl içerisine çekeceğini görmek için sabırsızlanıyorum. Geçen Kasım ayında Berlin'de Tinariwen'in ön grubu olarak sahne alan Islandman'i Berlinliler dinledi. Siz de bir İstanbullu olarak daha fazla gecikmeyin.


Islandman üstüne çalışmakta olduğu yeni albümünden ilk parça olan Sunshine'ı yayınladı. Bugüne kadar Islandman eklektik müzisyenler ve etnografik materyallerin şaşırtıcı genişliğiyle eşsiz parçalar üretti. Anadolu'nun psikedelik seslerinden yola çıkan bu egzotik konvoy, narin ve dans edilebilir, parıldayan ve sürreal algılanan parçalarla yolculuğuna devam etti. Islandman'in 6 Ekim'de Kopenhag merkezli plak şirketi Music For Dreams etiketiyle çıkacak olan yeni albümünün ismi ise Popsicle Obstacle. Albümün adı bilinenin ve göz önünde bulunanın çoğu zaman ihmal edilen cazibesine parmak basıyor. Popsicle Obstacle adlı 4. albümünde grup, popüler müziğin ses motiflerini yanına alarak kendi derinliğini test ediyor ve nihayetinde kendi pop çağını başlatmış oluyor. Grup yeni albümünden ilk teklisinin heyecanını yaşarken bir taraftan da yoğun bir turne takvimini göğüslüyor. Islandman ağustos ayında Almanya'dan Kosova'ya, İsveç'ten Türkiye'de İzmir, İstanbul ve Muğla'ya kadar uzanan birçok konser verecek.


Dört şarkıdan oluşan kısaçalar, güneşi ve doğayı karşılama sürecimizde bize eşlik ediyor. Electronica türünün topraklarımızdan çıkardığı en eşsiz isimlerden olan Islandman, bugünlerde hem yeni EP'si Bahar'ın hem de yakında gerçekleşecek olan İngiltere turnesinin heyecanını yaşıyor. Godless Ceremony albümü ile evrensel bir müzik diline sahip olmayı başaran elektronik müzik grubu, istikrarlı bir şekilde diskografisini genişletmeye devam ediyor. Albümün bahar mevsimini çağrıştıran tüm renkleri kapsayan cıvıl cıvıl albüm kapağının altında LAR Studio imzası var. Islandman'in dört şarkıda baharı getiren yeni kısaçaları Bahar, 6 Mayıs 2022 itibarıyla tüm dijital platformlardan dinlenebilir.


Islandman'in bu yıl içerisinde yayınlayacağı Kaybola albümünden, Barış Demirel'in de trompetiyle eşlik ettiği yepyeni parçası Sahara yayınlandı. Bu yılın sonlarına doğru yayınlanacak yeni Islandman albümü Kaybola'dan daha önce Lamani ve Dimitro isimli parçaları dinlemiştik. Bugün itibarıyla yeni albümden üçüncü ve son single Sahara paylaşıldı. Üstelik parçada trompetiyle Barış Demirel imzası da bulunuyor. Geçtiğimiz yıl Islandman'in Montreux Jazz Talent Awards'ta festivalin en iyi çıkış yapan grubu seçilmesinin ardından, bu yıl da Barış Demirel Barıştık Mı projesi de festivale davet alarak göğsümüzü kabartmıştı. Bu iki ismi buluşturan, Music For Dreams etiketiyle yayınlanacak Kaybola albümünden paylaşılan son single Sahara şimdi dijital platformlarda yayında!


Her yıl keyifli bir hafta sonu bize yaşatan İstanbul Cocktail Festival 5-6 Ağustos'ta yine KüçükÇiftlik Park'ta düzenleniyor. İstanbul Cocktail Festival için geri sayım başladı. Yaratıcı görünümleri, birbirinden farklı sunumları ile yeme içme dünyasının yıldızı olan kokteyllerin yer aldığı festivalin ilk günü Mert Demir, KÖFN canlı performanslarıyla sahnede yerini alacak, ayrıca İlhan Erşahin ve Kaan Düzarat da aynı sahneyi paylaşarak keyifli bir müzik ziyafeti bizlere sunacak. İstanbul Cocktail Festival'in ikinci gününde ise sahnenin açılışı Deniz Sipahi ve Emir Taha'ya ait. Festivalin kapanışını da son zamanların yükselişe geçen şarkıcı ve söz yazarı Elderbrook yapacak. Popüler kokteyl duraklarının en sevilen sunumları, uzman miksolojistler ve gurmelerden atölyeler, her damak tadına hitap eden yemek alanı, özgün butiklerin tasarım ürünleri, gün boyu süren aktiviteler ve oyunlar ile renklenecek festival 5-6 Ağustos'ta KüçükÇiftlik Park'ta sizleri bekliyor. Biletler ise Biletix, Biletino ve KüçükÇiftlik Park gişesinde!


Her zaman uzun uzun yazı yazacak değiliz ya! Özel günler için benim de çalma listeleri hazırlamışlığım vardır. Ne var ki, bunları kaç kişi dinledi derseniz eğer, benden başka sadece bir kişi olacaktır yanıtım. Bu kez, bu çok özel pazartesi sabahına uyandığımızda, elimin gittiği tüm şarkıları sıralamak istediğimi fark ettim. Tüm özel anılarımızda sevdiğimiz müzikler daima ardı ardına yanımızdadır. Bugüne dair bir çalma listesi oluşturup da buradan paylaşmamak olmazdı. Kişisel olarak favorim yok, ama ortadaki kısımların arka arkaya gelmiş olmasını önemsiyorum: O şarkılar sevgiliye yazılmış olsa da metaforlar yerli yerinde; Dr. Skull'ın Ankara'dan gelip maviyi ve yeşili bir arada görmesi gibi... Ceviz Ağacı ile 2014'teki uyanışa da dokunmak güzel oldu. Evet katibim, Üsküdar'a Gider İken de var bu listede.


2500 albümde yer almış, caz dünyasının en üretken müzisyenlerinden kabul edilen, iki Grammy Ödülü sahibi Ron Carter; günümüzün soul müzik temsilcilerinden Imany; afrobeat akımını rock ve hip hop ile birleştiren davulcu, besteci ve söz yazarı Tony Allen; dünyanın en iyi tenör saksafoncusu kabul edilen 75 yaşındaki Pharoah Sanders; ödüllü trompet sanatçısı Paolo Fresu ve Latin cazın önemli isimlerinden kabul edilen, üç Grammy adaylığı bulunan Kübalı besteci ve piyanist Omar Sosa, yerli caz sanatçılarımızdan Fatih Erkoç, İlham Gencer, Önder Focan, Oktay Temiz ve Ferit Odman ve daha birçok caz sanatçısı ile farklı mekanlarda cazı İstanbul çatısı altında bütünleştirecek. Akbank Sanat bu yıl sevimli bir Caz Blog oluşturmuş. Festival sanatçıları hakkında ayrıntılı bilgiler, Türkiye ve dünyada caz müzik tarihi, caz müziği ve caz sanatçılarını konu edinen filmler, playlistler ve daha fazlasını bu renkli blogda bulabilirsiniz. Ayrıntılı festival programına ise buradan ulaşabilirsiniz.


KüçükÇiftlik Park'ın güzel günleri müjdeleyen festivali Yüzdeyüz Müzik Sunar: İstanbul'da Bahar, 13 Mayıs Cumartesi günü İstanbullulara müzik, eğlence ve lezzet dolu bir gün vadediyor! Sahnede Altın Gün, BaBa ZuLa, Shantel ve Kozmonotosman'ın olacağı festivalde baharın gelişi kutlanırken, bir yandan da leziz yemeklerle ve dansla dolu bir gün bizleri bekliyor. Geçtiğimiz yıl Goran Bregoviç Wedding & Funeral Band, Shantel, BaBa ZuLa ve Ahırkapı Büyük Roman Orkestrası'yla şehre baharı getiren festivalde bu yıl da anadolu pop, rock, funk ve saykodelik müziğin en güzel örnekleri sergilenecek. URU organizasyonuyla gerçekleşecek Yüzdeyüz Müzik Sunar: İstanbul'da Baharın avantajlı dönem biletleri Biletix'te ve KüçükÇiftlik Park gişesinde!


Geçtiğimiz mayıs ayı içinde onları önce canlı izleme şansını yakaladık. Üç yıldır yollarını gözlüyorduk. Ardından da tamamı yeni şarkılardan oluşan albümlerine ay sonunda dijital ortamlarda kavuştuk. Tam dört yıl süren narin bir yalnızlık içinde, yeni albüm haberleri duyulduğundan bu yana da her geçen gün artan bir anksiyeteyle beklemekteydik... She Past Away, bağlı olduğu Atinalı plak şirketi Fabrika Records'un 14 Mayıs'taki Fabrika Gecesiınde Selofan ve Tango Mangalore ile birlikte, Zorlu PSM Studio'da İstanbullu post-punk severlere unutulmaz bir dark wave ziyafeti sundu. 31 Mayıs'ta da Disko Anksiyeteyi yayımladı. She Past Away'in Bursa'dan Atina aktarmalı Barselona'ya uzanan kariyerindeki ilk ürünü olan Kasvetli Kutlama kısa çalarının üzerinden bugün tam on yıl geçmiş bulunuyor. 2012'de ilk albüm Belirdi Geceyi, 2015'te de Narin Yalnızlıkı sunan ikili, vokal ve gitarda Volkan Caner ile grubun ilk işlerinden itibaren prodüktörlüğünü yapan Doruk Öztürkcan'dan (2015'ten beri synth ve drum machine) oluşuyor. 14 Temmuz'da ABD'de Metropolis'ten ve dünyanın geri kalanında da Fabrika'dan plak formatında da çıkacak olan Disko Anksiyete, SPA diskografisinde türlü değişiklikleri çatısı altında barındıran kilometre taşı bir albüm olarak anılacak gibi duruyor. Öncelikle, sanatsal fikir ayrılıkları nedeniyle grupla yollarını ayıran bas gitarist İdris Akbulut'un yer almadığı ilk She Past Away albümü bu. İkincisi, albümün altıncı parçasına sıra geldiğinde tekrar okuyoruz ve emin oluyoruz ki ilk kez Türkçe bir ada sahip olmayan She Past Away şarkısıyla yüz yüzeyiz; şarkı ilerlediğinde ve sözler Volkan'ın ağzından dökülmeye başladığında bu ilkin sadece şarkı adıyla sınırlı kalmadığını fark edip iyice kulak kabartıyoruz... La Maldad ile She Past Away anadilimiz dışında ilk kez sesleniyor karanlıklara. Özellikle post-punk kulvarında bir norm haline gelen İngilizce'den farklı bir dil aracılığıyla yankılanan sözcüklerin bu kez İspanyolca imgelenmesindeki keskin başarımlarıyla bir kez daha hayran kalıyoruz She Past Away'e. Düne kadar grubun çıkardığı iki albüm ve bir EP'nin kapakları için siyah beyaz çalışmalar tercih edilmişti. Bu kez Disko Anksiyete'de öteki renklerle karşı karşıyayız. Zaten bu değişiklik belirgin biçimde daha synth-pop uçlara dokunan son albümün ilk intibası için bilinçli bir dışavurum. Biraz seyreltilmiş gotiklikte bir disko ancak anksiyete de o oranda daha yüksek. Önceki albümlerin kapaklarındaki mutlak siyah egemenliğini kırmızının tonları kırıyor çatlamış bir ayna görüntüsü içinden. Bu çalışma Fabrika'nın kendi gözü Marilia Fotopoulou'ya ait. She Past Away'in verdiği röportajlarda sıkça açılan konu başlıklarından biri de kültürlerarası köprüsel konumlarını değerlendirmelerinin istenmesidir... Burada SPA'nın, önceki albüm Belirdi Gecenin kapağında İzmirli ressam Barış Malkoç'un yapıtına yer verdikten sonra şimdi de suyun öte tarafındaki Atina'dan bir sanatçıya elini uzatmış olmasını, o sorulara verilmiş uygulamalı bir yanıt olarak okuyorum kendi adıma.


2013 ve 2015 yıllarında 2 kez Salon İKSV sahnesine konuk olan New Yorklu deneysel rock topluluğu Swans bu sefer Zorlu PSM sahnesinde vereceği konser için 16 Mayıs'ta İstanbul'a bir kez daha uğruyor. 1997 yılında dağılmaları ardından grubun kurucusu ve beyni Michael Gira ekseninde yeni bir kadro ile 2010'da tekrar doğan ekip bu dönem sonrasında ortaya çıkardıkları The Seer, To Be Kind ve The Glowing Man gibi başyapıt niteliğindeki muazzam albümleriyle kült statüsüne erişmiş durumda kanımca. Sahnede olduğu zamanlarda ise dinleyiciye sadece işitsel bir performans sunmak yerine oldukça yüksek desibellere çıkarak icra ettikleri bol tekrara dayalı uzun ve hipnotik parçalarıyla seyirciye çok boyutlu, zaman zaman zorlayıcı bir deneyim vadediyor Swans. Küçük yaşlarında babasının mesleği ve ailevi meseleler yüzünden İstanbul da dahil olmak üzere Avrupa'nın çeşitli ülkelerine sürüklenip buralarda yaşamak zorunda kalan, bu yolculuk sırasında uyuşturucu mevzusundan İsrail'de bir süre hapis yatan ve sonrasında neredeyse her gün sokaklarında birilerinin silahla vurulduğuna şahit olduğu New York'un kenar bir mahallesine geri dönen Michael Gira'dan her kulağa hitap eden ya da hayatın güzelliklerini anlatan bir müzik duymak oldukça saf bir beklenti olurdu. New York'a döndüğünde kendini aynı zamanda dönemin en karanlık ve çizgi dışında kalan akımı no wave'e kaptıran Gira özellikle aynı dönemden benzer müzikal bakış açısına sahip Suicide ve Theoretical Girls gibi yerel sahnenin diğer gruplarından aldığı ilhamla 1982 yılında Swans'ı kurdu. 70'lerin ortalarında Amerika ve İngiltere'de müzik sektöründeki dinamiklere, özellikle üretim-dağıtım mekanizması içerisinde işleyen çarka önemli derecede etkisi bulunan büyük plak/dağıtım şirketlerine tam anlamıyla bir başkaldırı olarak tohumları atılan punk kültürü müthiş bir hızla dünyaya yayılırken, olayın beşiği New York'un yeraltı sahnesi no wave hareketi ile punk rock müziği daha da anarşist ve sert bir noktaya taşıyordu. Swans, kurulduktan sonra hemen ertesi sene yayımladıkları ilk albümleri Filth ve sonrasından gelen Cop ile temeline deneyselliği oturttukları no wave hareketinin etkisi altında rock müziğin kulağa hoş gelmesi muhtemel tüm sıradan kalıplarını yıkarcasına son derece tüyler ürperten bol gürültülü şarkılarla işe koyuldu. Sonraki yıllarda-özellikle grubun en sadık ikinci elemanı olarak gösterilebilecek Jarboe'nun ekibe zaman zaman vokal ve klavyeleriyle dahil olmasıyla- müzikal açıdan sürekli olarak doğal bir dönüşüm içerisinde oldular. Zamanla hafifleyen sound'u, aydınlığa dönen atmosferi ve Gira'nın sakinleşen sesiyle deneysel rock müziğin neredeyse tüm alt-türlerinde üretim yapan Swans her albümüyle bu tarzın sınırlarını zorladı. Sıradan bir alternatif rock grubunun yaptığı müzikten sıkılması ya da materyal yetersizliği sebebiyle oldukça yapay şekilde tarz değişikliğine gitmesinden ziyade Swans için değişim ve dönüşüm onların müziğinin en doğal parçası oldu. Bu dönüşüm boyunca grup standart ve kulağın alışık olduğu tüm rock kalıplarından sıyrılarak noise, endüstriyel rock, post-punk, folk-rock, ambient gibi türler arasında serbestçe gezinerek sıradışı albümler kaydetti. Michael Gira'nın 1996'da Swans'ı 14 senelik bir sessizliğe gömmesi ardından 2010'da grubu tamamen yeni bir kadro ve daha zengin enstrümanlarla yeniden kurarak bu sefer post-rock ve dakikalarca uzayıp giden drone temelleri üzerine büyük ses yığınlarını dizdiği daha farklı bir yola saptı. Swans'ın canlı performansları ise ayrıca üzerinde durulması gereken bir konu. Ekibi geçtiğimiz Kasım ayında Hollanda'nın Utrecht kentinde bağımsız ve deneysel müziği öne çıkaran festivali Le Guess Who?'da dinlediğimde özellikle Gira ve ekibinin sahne performansı oldukça sıra dışı ve etkileyiciydi. Öncelikle şunu söylemek gerekir ki Swans parçalarını çaldığı salonu ciddi anlamda yerle yeksan edecekmişçesine yüksek ses seviyelerinde icra ediyor. Salonun içini dolduran gürültü iç organlarda hissedilebilecek ve insanı hareketsiz bırakabilecek kadar etkili olabiliyor zaman zaman. Festival ekibinin herhangi bir fiziksel rahatsızlığa karşı isteyen seyircilere kulaklık dağıtmış olması dahi salonun çeyreğine yakın bir kısmını ilk yarım saat içerisinde konser alanında tutmaya yetmediğine şahit olduğumu da belirtmem gerekir; fakat İstanbul konserinin Zorlu PSM'nin büyük salonunda olduğunu düşünürsek içeride bu sefer daha dengeli bir ses olacağını tahmin ediyorum ki bu birçok dinleyici için konser keyfini artıracaktır. Le Guess Who? sahnesinde 2010 yılı sonrasında yayımladıkları epik üçlemeleri The Seer, To Be Kind ve serinin finali The Glowing Man'den parçalar icra eden ekip sahnede post-rock ve drone temelleri üzerine devasa ses duvarları inşa ediyor. Gitarlar, davullar, vibrafon, çanlar, gonglar ve çeşitli üflemeliler eşliğinde bu devasa duvarı meydana getiren her bir ses katmanı sırasıyla birbiri üzerine eklenerek şarkılar içerisinde dakikalarca tekrarlanıyor. Alışılmadık derecede uzun sürebilen parçalar dingin melodilerden kaosa doğru evrilirken gerilim katsayısı her geçen dakika artıyor. Sadece işitsel değil aynı zamanda sinematik bir deneyim sunmak istediğini belirten Michael Gira estetik açıdan da insanı konfor alanının dışına itiyor. Ortaya çıkan seslerin kulağa nasıl geldiği ya da sesler arasında belirli bir uyum ya da düzenin mevcut olup olmaması gibi kaygıları bir kenara bırakan Swans'ın asıl derdi dinleyiciyi çoğu zaman bolca gürültüden oluşan büyük bir ses yığınının içerisine bırakmak. Seslerin en yoğun ve gürültülü olduğu noktalarda ise bir kara deliğe dönüşen müzik insanın bu ses yığını içerisinden kolayca çıkmasına ise pek müsaade etmiyor. Son zamanlarda ülke ahvali yüzünden deliye dönen, bunalan, şöyle ağır bir tokatla uyanıp kendine gelmek isteyen herkesin 16 Mayıs akşamı yolunu Zorlu PSM'ye düşürmesini tavsiye ederim. Özellikle son bir senedir yabancı müzisyen ve grup kıtlığının artık fazlaca hissedilmeye başlandığı memlekette Swans gibi sahnede her şeyini verircesine muazzam bir enerjiyle çalan grupların değerini bilmek gerekli. Ayrıca PSM'deki büyük sahnenin ses kalitesinin de Swans deneyimine önemli katkısı olacağını düşünüyorum. Es geçileceğini sanmıyorum ama yine de son bir nokta olarak eklemekte fayda var. Müzikle ilgili olsun olmasın herhangi bir konu üzerinde bile müthiş kafa açıcı farklı fikirlere sahip Michael Gira ile yapılacak kapsamlı bir röportaj Gira'yı Türk müzikseverlere daha yakından tanıtmak konusunda çok faydalı olabilir.


2016 yılında Londra'da kurulan Italia 90, yaşamları boyunca biriktirdikleri tüm adaletsizlikleri çekinmeden dile getiriyor ve underground sahneden çıkıp içlerine sinmeyen tüm kayıtları yeniden düzenleyip bizlere belki de yılın ilk yarısının en iyi albümlerinden birini hediye ediyor. 1990 Dünya Kupası; Italia 90 olarak tanıtılmıştı. Çocukluğumun kıyısından yakaladığım bu harika etkinliğin o dönem tüm dünyayı etkisi altına alışına tanık olmuştum. Konumuz futbol değil tabii, ancak bu unutulmaz turnuvayı grup adı olarak kullanan ve Living Human Treasure adı altında albüm çıkaran Londralı, bomba gibi yeni bir post punk grubu. Grup ilk kayıtlarını 2017 yılından itibaren birer yıl arayla kendi adını taşıyan bir üçleme şeklinde yayınladı. Bunları kaset formatında underground ruha sadık kalarak elden ele yaymıştı. O dönemler belli bir kitlenin dikkatini çeken grup ufak konserler ile kendi kitlesini yaratmaya başlamıştı. Ve Italia 90, Brace Yourself Records'un dikkatini çekerek anlaşmayı 2021 yılında koparmış ve hatta aynı dönem bunu Borderline isimli tekli ile taçlandırmıştı. Onları takip eden kitle bir anda artmış ve albümleri sabırsızlıkla beklenmeye başlanılmıştı. Ve beklentiler bu sene yayınlanan Living Human Treasure ile hiç de haksız çıkmadı. Karşımızda son dönemlerde yapılan en iyi post punk albümü vardı. Albümün hikayesi sosyal meselelere, adaletsizliklere, düşük ücretlere ve sömürülüşlere adanmıştı. Albümü kolay dinlerim diye düşünene ufak çapta bir tokat niteliğinde açılan Cut ve devamında Leisure Activities parçaları rahatsız edici ve kendini tekrarlayan gitarlar, öfkesini tok ve olgunca hissettiren vokalleri ile bizi kendi içine çekiyor. Tempo ve öfkenin dozu Magdalane ile artıyor. Punk müzikten istediğimiz bu değil mi zaten? Albüm en uzun parçası olan Competition ile devam ediyor. Grubu kuruluşundan beri takip edenler bu şarkının grubun eski çalışması olduğunu bilirler. 8 dakikaya dayanan çalışma benim de grup ile tanıştığım dönemdeki parçalardandı. Ardından en enerjik, punk ruhuna gerek sözleri gerek melodisi anlamında uygun parça olan New Factory geliyor. Tatlı bir eleştiri olarak kabul edilmesi koşulu ile; MTV için bile uygun bir punk çalışma olmuş bu. Albüm en büyük hitlerini sanki ikinci yarısına saklamış gibi. Funny Bones girişi ile, Joy Division hala müzik yapıyor olsaydı, bu parça olabilirdi hissini oluşturdu. Kendini tekrara aldırarak dinlettiren bir çalışma kesinlikle. Sonuna doğru içine alan melodisi ile kendine hayran bıraktırıyor. Golgotha ve Does He Dream ile devam eden albüm, sondan bir öncesinde Tales From Beyond hazinesini barındırıyor. Şahane bir videoya sahip olan çalışma zaten grubunun uzun yıllar önünün çok açık olduğunu bizlere gösteriyor. Albüm kapağı ile de benden tam puan alan grup, post punk tarzında kaçak dövüşen gruplara da ders vermiş adeta. Living Human Treasure öyle güzel olmuş ki uzun süre plak çalarımda dönecek.


Geçtiğimiz aylarda Hiyerarşi Yok isimli ilk teklisini yayınlayan itekaka, farklı disiplinlerden müzisyenlerle beraber çalıştığı Bi Tane Daha adlı teklisini BBI Music Co. etiketiyle tüm dijital platformlarda yayınladı. Aga B. ile yaptığı iş birliği Hiyerarşi Yok ile itekaka ismiyle üretimlerine başlayan Mert Fehmi Alatan, şarkılarını özgün bir şekilde üretirken titiz bir süreç yürütmeyi ihmal etmiyor. Başarılı bir trompetçi olarak tanıdığımız itekaka, kendine has duruşunu müziğiyle birleşiyor ve prodüktör kimliğiyle karşımıza çıkmaya devam ediyor. Rap, reggae ve jazz tarzlarını ortak bir sound içinde buluşturan parçada yer alan önemli müzisyenler bir müzikal şölen yaratıyorlar. Mikrofonda Çağrı Sinci ve Levvera, alto-tenor-bariton saksafonlarda Barış Ertürk, kontrbasta Volkan Topakoğlu, perküsyonlarda Kerem Sefil'in yer aldığı parçanın tüm prodüksiyon ve kompozisyonu itekaka'ya ait. Parçanın mix ve mastering kısmında ise Anıl Çifter var. Pandemi döneminde, parçada yer alan müzisyenlerin kendi ev stüdyolarında yaptıkları kayıtlardan oluşan 'Bi Tane Daha', oldskool hiphop akımına da göz kırpan zengin sound'uyla dikkat çekmeye aday bir örnek olarak karşımıza çıkıyor. Bi Tane Daha şimdi BBI Music Co. etiketiyle tüm dijital platformlarda yayında!


Temelleri 2013 yılı ortalarında İzmir'de Çağdaş Onaran'ın kendi şarkılarını yazmasıyla atılan Longaz çeşitli denemelerden sonra 2017 başlarında 4 kişilik bir grup olarak şu anki halini aldı. Kendi müziklerini yapmak adına bir araya gelen, henüz 18 yaşındaki bu genç ekip, 2 beste ve 1 MacDeMarco cover'ı olmak üzere evde 3 parçadan oluşan bir demo kaydetti. Demo sonrasında 5 parçalık bir EP hazırlığına girişen ekip, geçtiğimiz haftalarda EP'de de yer alacak ilk teklisi Arkana Bakma'yı Spotify, YouTube ve Soundcloud üzerinden paylaşıma açtı. Dinlediğimiz single ve geçmişte kaydedilen demo sonrasında radarımıza giren ekibin iyi kaydedilmiş ve düzenlenmiş yeni çalışmalarını merakla bekliyor, tüm parçalarını da aşağıya bırakıyoruz.


light motiv'in ikinci EP'si DIORAMAS, tüm dijital platformlardaki yerini aldı. light motiv, müzik serüvenine ikinci EP'si DIORAMAS'ı yayına alarak devam ediyor. Bütün yazım, kayıt ve miks süreci Sarp Öztürk tarafından tamamlanan EP'de, light motiv'in modülasyon efektlerini kapattığı bir yanına tanıklık ediyoruz. Mastering'i Görkem Karabudak tarafından tamamlanan EP, 2019'da çıkan Fluid isimli EP'den anlar ve izler taşımakla birlikte bu sefer dahil ettikleri yeni gitar tonları ve klavyeleriyle, sound'unu bundan sonra nereye taşıyacağı konusunda bizi heyecanlandırıyor. 2019 başlarında İzmir'de kurulmuş, bağımsız bir dream-pop/shoegaze projesi light motiv'in canlı performanslarında kendisine davulda Çağdaş Onaran, ikinci gitar ve klavyede Mert Sarıkaya, baş gitarda ise İlker Özalp eşlik etmekte. 2019 Eylül ayında Fluid adlı EP'sini yayınlayan light motiv, müzik dünyasına hızlı bir giriş yapmıştı. light motiv, şimdi de 7 parçadan oluşan ikinci EP'si DIORAMAS ile müzikal yolculuğuna devam etmekte. light motiv'in Tamar Records etiketi, GRGDN temsilciliğinde yayınlanan yeni EP'si DIORAMAS'a aşağıda ulaşabilirsiniz!


Unuttuğumuz ve önemsediğimiz şeyleri ne zaman ve nasıl hatırlarız? Pek bilmiyorum. Ama bir şekilde hatırlarız sanırım, sadece geç kalmamak en önemlisi. Şimdi ben yakın, artık belki de uzak zaman içerisinde bir şeyleri unutmuştum. Ama nasıl unutmak. Yok böyle bir unutmak. Ama Bir Baba Indie'de ve Play Tuşu'nda yazar olan arkadaşım Gözde Ulukan, geçtiğimiz günlerde bir yazı yazdı ve ben yeniden anımsadım o hatırlanması gereken bazı şeyleri. Öncelikle o yazı için güzel arkadaşıma çok teşekkür ediyorum. Sonra da onun sayesinde tanıştığım daha önce dinlemediğim bu güzel adamın şarkılarına balıklama atlıyorum. Bugün sabah uyanıp biraz daha mutlu olmak için dinlediğim, gömleğimi daha da güzel ütülememi sağlayan, saçlarımı güzelce taramama vesile olan yok öyle bir şey, kafam 1 numara, kel gibi bir şeyim-, ayakkabılarımı çok daha güzel ve estetik bağlama nedenim -bazen bağcıklarını ayakkabının içine sokuyorum üşengeçlikten- Jens Lekman'ın Life Will See You Now albümünde ufak bir gezinti yaptım ve buradan da sizlerle, bizlerle buluşturmak istedim. What's That Parfume That Wear şarkısını sırıta sırıta dinlemeye başladım evden çıkarken. Arkasından Evening Prayer ile metroda neredeyse dans etmeye başlayacak bir haldeyim, -normalde de hiç dans edemem, kalas biriyimdir o konularda, ama güzel içilirse zincirleri acayip koparıyorum-, ve metroda daha yolumun bitmesine varken başlayan How We Wet, the Long ile keyifler iyice yerine geliyor. Yürüyen merdivenin tepesinde How Can I Tell Him ile biraz sakinleyip adım adım ofise geçiyorum... Güzel bir güne başlamış oldum Lekman dost sayesinde. Sağ olsun. Ayrıca hemen belirteyim; Jens Lekman, grubuyla birlikte ilk kez 8 ve 9 Eylül'de, iki gün üst üste Garaj sahnesinde olacak. Canlı canlı izleyebileceğiz. Bu arada yaz bitti bitiyor, hoş geldin sonbahar!


Balthazar'ın vokali Jinte B. Deprez'in solo projesi olan J. Bernardt nihayetinde çıkacak olan ilk albümün tarihini, açılış şarkısıyla beraber duyurdu! 16 Haziran'da çıkacak olan Running Days albümünden Calm Down, The Other Man ve Wicked Streets şarkılarından sonra açılış parçası olan On Fire servis edildi. Albümün sevginin güzelliğiyle başlamasını tercih ettiğini söyleyen sanatçı aynı zamanda bu albümü müzikal ve lirik açıdan kişisel bir rekor olarak görüyor. Hayatın telaşlı temposu ile oldukça uyumlu bir albüm hazırladığını düşünen sanatçının On Fire şarkısını aşağıdan dinleyebilirsiniz.


The White Stripes'la ayrı, solo albümüyle apayrı sevdiğimiz Jack White, geçtiğimiz gün yeni bir şarkı yayınlayacağını söylemişti. Hepimiz Kimin nesidir, nasıl bir şey olacak? soruları eşliğinde yeni şarkıyı beklerken Jack White bir güzellik yapıp iki şarkı birden yayınladı. Yayınlanan şarkılar Connected by Love ve Respect Commander, Jack White'ın henüz ne zaman dinleyicilerle paylaşılacağını bilmediğimiz yeni albümü Boarding House Reach'te yer alıyor. Her ne kadar albümün yayınlanma tarihini bilmiyor olsak da Boarding House Reach'in Jack White'ın kendi label'ı Third Man's Records etiketiyle raflardaki yerini alacağını da belirtelim. Connected by Love'a Pasqual Gutierrez yönetmenliğinde çekilen video ve Respect Commander için sizi aşağıya alalım.


Henüz 18 yaşındayken müzik dünyasına hızlı ve emin adımlarla giren İngiliz müzisyen Jake Bugg, All I Need adlı yeni teklisiyle birlikte dinleyicisiyle tekrar buluştu. En son nisan ayında Rabbit Hole ve Saviours Of The City parçalarını kısa film eşliğinde paylaşan Jake Bugg, yeni parçası All I Need'te gün geçtikçe teknolojinin ağır basmaya başladığı modern dünyaya ayak uydurma çabasını konu alıyor. Bu sene paylaştığı üçüncü parça olan All I Need, aynı zamanda motivasyonel bir parça olma özelliği de taşıyor. Parçayı dinlerken de videosunu izlerken de tanıklık ettiğimiz üzere Bugg'a eşlik eden koroyla birlikte bu hissiyat iyice de artıyor. Bugg, 2017'deki Hearts That Strain albümünden sonra ismi ve tarihine dair net bir bilgi verilmemiş olsa da bu sene yeni albüm yayınlayacağını açıkladı. Jake Bugg'un ilk kez dinlerken bile eşlik etme hissiyatı yaratan yeni teklisi All I Neede aşağıdan ulaşabilirsiniz!


Geçtiğimiz günlerde ilk albümlerine eklenen dört yeni şarkıyı da dinledikten sonra, Jakuzi'nin Fantezi Müzik albümü hakkında birkaç kelam etmenin vaktinin gelmiş de geçiyor olduğunu düşündüm ve bu yazıyı yazmaya başladım. Yerli işlerde beni bir süredir heyecanlandıran birkaç isimden biri de Jakuzi. Geçtiğimiz sene bu zamanlar Domuz Records'tan çıkarılan albümün ilk versiyonunda 7 şarkı bulunuyordu. Kaset formatında çıkan albüme, 24 Mart'ta Berlin merkezli City Slang Records'un dokunuşuyla dört şarkı daha eklenerek CD, plak ve dijital formatlarda tekrar piyasaya sürüldü. Şarkıların sözleri ve bestelerine Kutay Soyocak ve Taner Yücel ikilisi el atıyor, işin teknik kısmında, yani mix ve mastering ile Taner Yücel ilgileniyor. Synthpop ve dream pop denilince kulağıma kazınan sesleri düşünerek dinledim bu albümü. Depeche Mode, The Knife, Pet Shop Boys, Clan of Xymox, Tangerine Dream, Cocteau Twins, Slowdive gibi nice isimin müzikleri aynı anda çalmaya başladı sanki zihnimin içinde. Düşünmeden dinleyince yetersiz, düşündüğünde ise tatmin edici bir albüm olduğunu fark ettim sonra. Aslında belli bir kalıbın içerisinde değerlendirmek pek doğru olmayacak. Fakat albümü dinlerken projenin anıldığı tür olan synthpop müziğinin havasından bir türlü çıkamadım. Hem günümüz synthpop'u ile altın çağını yaşadığı dönemleri değerlendirirken buldum kendimi, ters orantıya sahip bir tablo çıktı karşıma. Analogdan dijitale geçiş sürecinin yaşanmış olması, ses kalitesinde yaşanan iyileşmeler, gelişen sample teknolojisi ve tüm bu nimetlerden faydalanan günümüz synthpop'unun en azından altın çağında olduğu gibi dans ettirebilme gücünü hala taşıyor olmasını dilerdim. Mesela o dönemlerden Clan of Xymox'ın karanlık, yıkıcı, melankolik tavırlarda şarkıları olsa da dans ettirmeyi başarabiliyordu. Jakuzi'yi addedildiği tarz ile düşününce synthpop'un neşeli karakterini umursamayışı ilk göze çarpan nokta oluyor. Albüm boyunca ritim tutuyorsunuz ama dans etmeniz pek mümkün görünmüyor. Değişen şartları göz önünde bulundurduğumuz zaman synthpop'un da müzikal eklektizm yaşaması normal bir durum aslında. Gerek teknolojinin gelişimine sağlanan adaptasyon gerekse synthesizer kullanımına bakış açısının değişmesi synthpop adı altında daha alternatif işler yapılmasını sağlayan faktörler oldu. 80'lerde synthesizer'ın kullanımının bile ne kadar güç olduğunu, bunun müzik için kabul edilemez olduğuna dair pek çok tartışmaların yaşandığı ya da Queen'in albüm kapaklarındaki no synthesizer notunun olay yaratması ve bu düşüncenin desteklenmesi gibi bir çok yıkıcı sayılabilecek yaklaşımlar vardı. Günümüzde synthesizer kullanımının revaçta olması, hatta bir nevi müzik için besin kaynağına dönüşmesi gibi yapıcı yaklaşımlar da var artık. Aslında ben iyi ki dönüşmüş diyenlerdenim. Maalesef ki bu düşüncenin aksini savunan, bazı müzik türlerini ve müzisyenleri ısrarla domine eden, yenilikten uzak müzik yaklaşımlarına sıkı sıkı bağlı, türler arasındaki değer tartışmalarını ısrarla devam ettirenler de var. Fakat durumu genel olarak değerlendirdiğimiz zaman alternatifler üreten bir cihazınız var ve bununla neler yapabileceğinizi göstermek kalıyor geriye. Jakuzi aslında bunu gösteren bir proje. Yaratıcı işler çıkardıklarını söylemek gerek. Mesele sadece yaratıcı işler yapmak da değil, bu müzik türü için yaratılan algıya bir yumruk atmak da var Fantezi Müzik albümünde. Türkçe kesinlikle bu müzik türü için uygun bir dil değil algısının yıkılışını görebiliyorsunuz. Bunun en hoş kanıtı; işte burada! Albümün genel ruhu melankolik, besin kaynağı çatışma/hesaplaşma, havası ise parçalı bulutlu. Bu durum albümün ilk şarkısından son şarkısına kadar devam ediyor. Tavrını sonuna kadar koruyan, kendi dinamiğini yakalamış bir albüm. Yaklaşık 45 dakika boyunca, dağılmadan albümün kafasını yaşayabiliyorsunuz. Keza bir albüm içinde bunu yakalamak zordur. Kopuk tek bir şarkı bütün albümü rezil de edebilir, vezir de edebilir. Bu albüm için bu tarz noktalara değinemeyeceğim çünkü şarkılar kafa kafaya gidiyor. Yani hislerinizi canlı tutabilmeyi başarıyor. Albümde kullanılan enstrümanlar hakkında söyleyebileceğim birkaç şey bulunuyor. Yoğun olarak synthesizer kullanılıyor. Bunun yanında Can Kalyoncu'nun pasif davul soundu ile yakaladığı ritimler şarkıların melankolik tavrını yumuşatıyor. Bas gitar'ları Taner Yücel çalıyor. Enstrüman bakımından ne kadar sade olsa da, melodi bakımından zengin sounda sahip albümün parçaları. Bununla beraber bu projenin esas adamı olan Kutay Soyocak vokalistliğinde çığır açıyor adeta. Peygamber Vitesi'nde şarkı söylediği dönemlerdeki yorumlarına ve sesinin dokusuna bakacak olursak bu projede daha güçlü ve daha tok bir hale dönüştürüyor sesini. Dahası her parçada, parçanın ana karakterine bürünerek şarkıları söylüyor. Bir nevi teatral bir parçaya dönüştürüyor şarkıları. Mesela Bir Düşmanım Var şarkısını pavyonda edasıyla söylediğini belirtiyor Kutay Soyocak. Bahsi geçen şarkı albüm içerisinde sevdiğim parçalardan oldu. Özellikle vokalin ama yapamam / onla başa çıkamam / çok istesem bile / öyle hemen yapamam dediği anda tüyler diken diken oluyor. Vokalin şarkıyı söylerken ne hissettiğini anlayıp, buna canınızı sıkabiliyorsunuz. Çünkü, insanın kendisiyle hesaplaşmasının en çıplak hali bu. Bol synth'li, saksafon soloları ile donatılmış bir şarkı. Dream pop'a bu şarkıyla selam çaktıklarını söylemek yanlış olmaz. Şarkının video klibi Taner Yücel'in elinden çıkıyor ve oldukça deneysel bir çalışma sunuyor. Buradan göz atabilirsiniz! Albümdeki şarkıların sözleri ve besteleri Kutay Soyocak ve Taner Yücel ikilisinin ortak çalışması. Minimal ama etkili sözlere sahip parçalar, genel olarak samimi ama tedirginlik hissi uyandıran, müstehzi ve biraz da can yakıcı. Bu bağlamda beni en çok etkileyen şarkılardan biri de kesinlikle Lubunya oldu. hastalıklı bir yüzün var/güzelliğini aşağılar/sevmesem de kendimi/istiyorum seni sözlerine sahip şarkı gerçekten insanın kalbini kırmaya yetecek kadar güçlü bir şarkı. Duyduğunla hissettiğin arasında kuvvetli bir bağ oluşturuyor. Şarkının genel atmosferi sizi geçmişe götürüyor. Lubunya, ne kadar güzelsin! Sevdiğim diğer bir şarkı da Koca Bir Saçmalık. Bu şarkıyı söylerken vokal hangi role büründü bilmiyorum ama ilk duyduğum andan beri aklıma gelen tek şey, Pilli Bebek'ten Cem Kısmet'in sesi oluyor. Albümün sarkastik ruhunu belki de en iyi yansıtan şarkıdır. Post-punk ritimleri ve synthleri ile 80'ler havasının solunduğu bir şarkı. Bununla beraber Her An Ölecek Gibi, Geriye Dönemiyor ve Yine Aynı Şeyi Yaptım albümde severek dinlediğim diğer şarkılar. Albümün kapak fotoğrafı Berk Çakmakçı'ya ait. Model Bora Akıncıtürk. Bir Japonya hatırası olarak getirilen BDSM maskesi ile çekilen fotoğraf, albümün ruhunu tamamlamış. (kaynak: kargamecmua. org/dergi/sayi/104/3868) Albüm, adından da anlaşılacağı gibi tam olarak bir çeşit fantezi ürünü. Sözlerden video kliplere, albüm kapağından sound'una kadar tüm noktalarda o ruh hissediliyor. Sıra dışı bir karanlık, sıra dışı bir gerçeklik ve sıra dışı bir tavır. Jakuzi, etnisite ve tını arasındaki uyumdan tam anlamıyla beslenebilen bir organizma ve bu durum dinleyicide merak uyandırıyor. Albümü hala dinlememiş olanların kaçırdığı öyle güzel hesaplaşmalar var ki, daha geç olmadan güçlenme sırası sende sevgili okur!


Jakuzi'nin beklenen ikinci albümü Hata Payının tamamı bugün itibarıyla City Slang etiketiyle dijital platformlarda yayınlandı. 2017 yılında yayınlanan Fantezi Müzik albümü sonrasında Jakuzi'nin merakla beklenen ikinci albümü Hata Payı, Berlin menşeli City Slang etiketiyle yayınlandı. Yeni yıl itibarıyla Şüphe, Yangın, Toz ve dün sabah saatlerinde video klibi yayınlanan Kalbim Köprü Gibi parçalarının single olarak paylaşılmasının ardından Hata Payı albümünün tamamı dijital platformlarda yayınlandı. Kutay Soyocak, Can Kalyoncu, Meriç Erseçgen, Ahmetcan Gökçeer kadrolu Jakuzi'nin yeni albüm tanıtım konserleri ise ilk olarak 16 ve 17 Nisan tarihlerinde Salon İKSV'de gerçekleşecek. Albümden son olarak yayınlanan Kalbim Köprü Gibi parçasının video klibine ve albümün tamamına aşağıdan ulaşabilirsiniz.


Mart ayı boyunca Kadıköy'de birçok farklı mekanda, film ve müzik söyleşilerinin gerçekleşeceği Jam Session etkinlik serisi başlıyor. Toplam 6 farklı mekanda, 18 performansın, film ve müzik söyleşilerinin gerçekleşeceği etkinlik serisinde birçok farklı tarzda müzisyen ve grup yer alıyor. Tüm konserlerin ücretsiz olacağını hatırlatarak serinin açılışını ise Nilipek ve Ahmet Ali Arslan'ın Bina'da gerçekleştireceğini belirtelim. 4 hafta boyunca gerçekleşecek serinin programına ise aşağıdan ulaşabilirsiniz.


Jam's Session Festival için son hazırlıklar tamamlandı, unutulmaz bir eğlence için geri sayım başladı! Jam's Session Festival yarın Maximum Uniq Açıkhava'da! Jam's Session Festival için heyecan dorukta çünkü müzikseverleri bir araya getiren festivale saatler kaldı. Festivalde, Tom Misch ile birçok şarkıya imza atan cazın en heyecan verici yeteneklerden biri olarak görülen davulcu Yussef Dayes, sahne enerjisiyle herkesi büyüleyen Noga Erez, akustik enstrümanlarını elektronik ritimlerle birleştirerek tekno müzikte devrim yaratan Hamburg merkezli tekno bando takımı MEUTE, renkli parçalarıyla festival sahnesine Glasgow'dan misafir olacak olan şarkıcı, söz yazarı ve flütist Alex Amor ve farklı müzik türlerini bir araya getirerek kendine özgü evrenini dinleyicileriyle paylaşan M. I. L. K. performans sergileyecek. The Irish Spirit ana sponsorluğunda, 3dots tarafından Maximum Uniq Açıkhava'da gerçekleştirilecek Jam's Session Festivali'nin biletlerine Passo üzerinden ulaşılabilir. Jam's Session Festival hakkında tüm gelişmeler ve detaylar ise @theirishspirit sosyal medya hesaplarından takip edilebilir.


Efendim yıl 2002, aylardan Ekim ya da Kasım. Yazarınız 8-9 yaşlarında, ilkokul üçüncü sınıfa yeni başlamış. Misafirlikteyiz. O zamanlar logosu kocaman kırmızı bir dudak olan Kiss Tv adında bir müzik kanalı var, zamanının çoğunu müzik kanalları arasında zaplamakla geçiren çocuk bendenizin favori kanalı. Müzik zevkimden haz etmediğini daha önce belirtmiş ev sahibesinden laf yeme pahasına, kumandayı elime geçirir geçirmez açıyorum Kiss Tv'yi. Ev sahibemiz muhabbete dalmış beni ve kanalı fark etmezken, Kiss Tv'de Jamiroquai'ın Love Foolosophy'si gösteriliyor. Yaz tatilinin bitmiş, okulun başlamış olmasını hala kabullenememiş bana şarkının klibini izlerken bir hüzün çöküyor. Bütün yaz izlemiş olduğum bu klip, yazla özdeşleştirilebilecek her şeye de sahip. Yaz hissiyatı ve Yaz şarkıları konsepti kafamda herhalde ilk kez o zaman oluşuyor. Öncelikle acayip oynak gitar riffiyle Love Foolosophy. Jamiroquai'ın vokalisti Jay Kay uçurum kenarında üstü açık bir araba kullanır, yanında bir adet uzun tüylü köpek, arkada Heidi Klum, Klum'un da köpeğin de saçları uçuşur. Çiftimiz rüzgardan muzdarip olsa gerek ki, ikisinin üzerinde de kürk var çünkü sonra gelen villa sahnesindeki bikinili kadınlardan mevsimin yaz olduğunu anlayabiliyoruz. Jay Kay de arabadan indiğinde kürkten bunalıyor ve Love Don't Cost a Thingde elbiselerini yürürken baştan sona atan bir Jeniffer Lopez edasıyla kürkü uşağına doğru atıyor. Villaya giriyoruz ki o da ne? Havuz kenarında sayısız kadın var! Tam, acaba burası Jay Kay'in Play Boy malikanesi mi diye düşünürken, Klum Jay Kay'i başka bir kadına bakarken yakalıyor ve havuza itiyor. Ama hayat Jay'e güzel! Şarkısını suyun içinde de söylemeye devam ediyor, sonra bir bakıyoruz ki yerden hava üfleyen bir oyuncağın üzerinde uçuyor, çevresinde de kadınlar dans ediyor. Tam şarkıda davullar sustuğunda, klipte de akşam olup içeri geçildiğinde Jay Heidi'ye yaptıklarından pişman gözükürken, davulların girmesiyle birden dans etmeye başlamasın mı? Klip bundan sonra iyice anlamsızlaşıyor. Jay kah üzgün kah kadınların arasında dans edip onlarla flört ediyor, kah flashback gibi klibin başındaki araba sahnesinden sevgi kareleri! İyi ki çocukken bu kadar eleştirel izleyecek durumum yokmuş da, bütün klipleri zehir zıkkım etmemişim kendime! Kliple şarkı arasında bağlantı Jay Kay'in ortada salak salak dolaşması olabilir. Yoksa, şarkı sözleri anlatıcıyı aşktan mağdurmuş gibi gösterirken, biz klip seyircisi olarak Heidi Klum'un tarafında olmaktan kendimizi alamıyoruz. You Give Me Somethingin klibi de benzer tonda. Bu sefer Heidi Klum yok, ama Jay yine parti seviyor ve nereye gitse orda bolca dans ediyor. Bu sefer daha az lüks meraklısı ama hayat yine ona güzel. Müzik de öyle hafif, oyuncu ve dansa davet ediyor. Çocukken çok sevdiğim bu iki şarkı ve kliplerinin benim funka bakış açımı nasıl şekillendirdiğini çoğunlukla eski/yeni funk albümleri dinlediğim bu yaz fark ettim. İlkokul çocuğuyken post tatil sendromunda sarıldığım müzik, şimdi de haleti ruhiyeme aldığım darbe sonrası yaz neşemi yerine getiriyor. Funk'a atfettiğim yaz neşesi durumunu açıklamam gerekirse: Benim için funk tamamen sıcak havaların, parlak renklerin müziği. İşin neşe kısmının ise optimizmle alakası yok. Neşe öforiden geliyor, çünkü insanı hareket etmeye sadece davet etmeyip, resmen zorlayan bir ritmik yapıya sahip olan funk oldukça öforik bir müzik. Ve her aşırı neşe hali gibi içinde huzursuzluk ve kaygı barındırıyor. Disko nasıl içinde hüzün de barındırıyorsa, funk da hınzır ve hafif olduğu kadar sıkıntılı da. Funk bu anlamda çok gerçekçi bir şekilde neşeli. Anlamlandırma faslını daha fazla uzatmadan, bu yaz dinlediğim iki funk öğeleri taşıyan albüme geleceğim. Bu albümlerden ilki, Nite-Funk'ın kendi adını taşıyan EP'si, diğeri ise Metronomy'nin Summer 08i. Bu iki albüm, yukarıda sevgiyle bahsettiğim Jamariquai singleları gibi kompleks ritme sahip olmayan, bas gitarın dominant olduğu, sağlam groovelara sahip funk-disco albümleri. Ve ikisi de fazlasıyla sıcak yaz albümleri. Önce Nite-Funka rastladım: Nite-Funk epsi, Nite Jewel ve Dam-Funk'ın ortalığından çıkan ilk albüm ve iki sanatçının solo işlerinin karışımı niteliğinde. Nite Jewel'in tarzı hülyalı elektro-pop iken, Dam Funk, funk geleneğini boogie damarında devam ettiriyor. Nite-Funkta ikili becerilerini birleştirip dört tane birbiriyle uyumlu olduğu kadar kendine has şarkı oluşturmuş. Açılış şarkısı Don't Play Games orta tempo ve memnun edici bir serinlikte. Parlak ve atmosferik synthe tonlarının üzerinde sentetik bas ve synthesizer iç içe geçerken, Nite Jewel'in sesi basit melodileri tekrarlıyor. Şarkının sonlarına doğru ise drum machine etkin varlığını hatırlatmak için ön plana çıkıyor. Albümün single'ı Let Be Me uzun zamandır dinlediğin en acayip şarkı, her dinlediğimde daha da hayran kalıyorum. Hem çok akılda kalıcı ve hareketli bir şarkı, hem de detayları bol, ayrıca karanlık bir tarafı da var. Bir arkadaşımın Let Be Menin kendisine Michael Jackson'ın Off The Wall zamanlarını anımsattığını söylemesinden sonra ise, Michael Jackson'ın Let Be Me'ye dans etmesini düşünmekten kendimi alamıyorum. Şarkı albümün tepe noktası olduğu gibi kendi içinde de tepe noktasına sahip, o da basın kalından inceye doğru çıktığı ve enstrümantal köprüden son nakarata giriş yaptığı yer. Nite Jewel ve Dam Funk bu şarkıda kesinlikle çok üst bir şeye ulaşmışlar. Temponun düştüğü Love x2, EP'nin en seksi parçası ve çok başarılı bir funky R&B şarkısı. U Can Make Me piyano akkorlarıyla hoş bir disko şarkısı ve albümü tatlı bir şekilde bitirecekmiş izlenimi verip, huzursuz bir şekilde sonlanıyor. Bu arada Dam-Funk'ın içli sesini albümde ilk defa şarkının sonunda duyuyoruz. Nite-Funkı ilk seferde çok beğenip, hemen kendimi Nite Jewel ve Dam-Funk'ın solo işlerine de kaptırdıktan sonra dikkatimi başta kuşkuyla yaklaştığım Metronomy'nin Summer 08sine çevirdim. Aslında Metronomy'i, bu albümde de olduğu gibi, yaz estetiğini hep kullanan bir grup olarak bilmişimdir. Kuşkumun sebebi, Metronomy'nin diğer albümlerinin birkaç iyi şarkı haricinde benim için hayal kırıklıkları olmasıydı. Bu albümde ise durum tam tersi; şarkıların çoğu iyi. Summer 08, hali hazırda en iyi Metronomy şarkıları olduğunu düşündüğüm The Look ve The Bay tadında, bas melodilerinin belirleyici olduğu, funky bir albüm. Grubun beyni Joe Mount, bu iki şarkıda olduğu gibi müziğinin absürt ve itici olan taraflarını Summer 08de çoğu zaman çekici bir hale getirmeyi başarmış. Bu özelliğinden ötürü Summer 08i dinlerken sıklıkla bana göre pop müzik tarihinin antipatiği sempatik yapmakta en başarılı grubu olan Talking Heads'i hatırladım. Özellikle Joe Mount'ın albümün ilk dört şarkısındaki komik olmanın sınırlarında gezen vokalleri Talking Heads etkisini daha da arttırıyor. Albümün ilk dört şarkısı çiğ bir sounda ve oyuncu bir havaya sahip ve bu halleriyle Metronomy'nin ilk albümü Nights Outu anımsatıyorlar. Açılışı yapan Back Together vokallerde kadın-erkek arasındaki bir diyalogdan oluşuyor ve bu iki kişiyi de Joe Mount seslendiriyor. Şarkının ortasında tonun değişmesi ve farklı bir nakaratın girmesi, Mount'un bu albümde klasik şarkı yapısının dışına çıkmaya meyilli olduğunu baştan belli ediyor. Miami Logic aksak ritmiyle albümün en sevdiğim şarkılarından, ayyaş şarkıları listemde kendine iyi bir yer edinecek gibi duruyor. Old Skool sürekli kendini tekrarlayan yapısıyla albümün en bariz dans parçası ve benim bildiğim en hip-hop etkili Metronomy şarkısı. 16 Beat yoğun davulları ve şarkının sadeliğini renklendiren, akılda kalıcı, hoş nakaratıyla başka bir favorim. Robyn-Mount ortak yapımı Hang Me Out To Dryla albüm, daha yavaş ve yumuşak ikinci yarısına giriş yapıyor. Hang Me Out To Dry albümün en sıradan şarkısı ve ancak dinlendirici bir işleve sahip olmasıyla takdirimi kazanıyor. Mick Slow ise önceki Metronomy albümlerinde sevmediğim şarkıları andırıyor. Ama bundan sonra gelen My House, Night Owl ve Love's Not An Obstacle albümün hafifliğini güzel bir şekilde ortaya koyan şarkılar. Özellikle Night Owl ve Love's Not An Obstacle albümün ilk yarısındaki coşku ve agresifliğin sonlara doğru kendini romantik bir melankoliye bıraktığını gösteriyor. Çiğ prodüksiyon, son şarkı Summer Jamde geri dönüyor ve Summer 08, Nite-Funk gibi karanlık bir noktada bitiyor. Evet, havalar serinlemeye başladı. Yakında vücutlarımız kalın kıyafetlerimizin ağırlığının altında pek hareket etmek istemeyecek ve ben şu an için kafamdan savuşturduğum sorumluluklar ve yanlarında eşantiyon gelen endişelerle takılıyor olacağım. Müzik ve görüntüler sıcağı hatırlatan yegane şeyler olacak.