Açıklama 1: Öncelikle başlıktan da anlayacağınız üzere bu yazı serisi sektör üzerine yazılmıştır. Eskiler, çocuklarının müzisyen olmasını istemezlerdi. Çünkü müziği bir iş olarak görmezlerdi. Eminim bu yazıyı okuyan birçoklarınız anne ve babalarından böyle hikayeler dinlemişlerdir. Müzik üzerine okumak ve müzisyen olmak isteyen anne ve babalarımız hatta ağabey ve ablalarımız aile tarafından baskı görerek bu hayallerini gerçekleştirememişlerdir. Bu durum sadece müzik için de geçerli değil. Sanat dalları eskiler için hobi olarak algılanıyordu. Günümüzde bu durum artık değişti. Aileler kendi yaşadıklarını çocuklarına yaşatmamak için her türlü desteği veriyor. Peki ne değişti? Artık müzik sadece hobi olarak değil, iş olarak da görülüyor ki bu sektör demek. Müzik eğitimi alanlar bilir, müzik eğitimi alırken insanlara sadece müzik üzerine bir eğitim verilmez. Ayrıca işin business kısmının da eğitimi verilir. Bu sebeple müzik kariyerine başlayan insanlar amatör ve profesyonel olarak ikiye ayrılır. Müzikten para kazanmaya başladığınız zaman profesyonel olursunuz ama hala öğrendiklerinizle yerinizde sayıyor veya yerinizde saymayı tercih ediyorsanız amatör müzisyensinizdir. Bu konuyu örneklerle biraz daha açacağım ve sonra kapatacağım. Ülkemizde üzücü olaylar yaşadığımızda müzik sadece eğlence aracı olarak görüldüğü için konserler iptal edilir ve müzik yayınları durur. Böyle durumlar yaşadığımız zaman sanatçılar ve biz bunun yanlış olduğunu belirtiyoruz. Çünkü insanlar müzik üzerinden para kazanıyor. Nasıl mağazalar yaşanan olaylardan ötürü kepenk indirmek zorunda kalmıyorlarsa, konserler de iptal ettirilmek zorunda bırakılmamalı. Müzisyen de aynı bir mağaza çalışanı gibi yaptığı iş ile parasını kazanıyor. Sadece müzisyen mi? Hayır, organizatör, sesçi, ışıkçı ve konser mekanları da müzik üzerinden para kazanıyor. Bir diğer örnek ise, müzik yapmak için işini veya mesleğini bırakan insanlar. Aylık belli bir geliri ve yaşam tarzı olan bu insanlar, müzikten yaratıcı ve ruhsal olarak beslenmelerine ek olarak maddi bir tatmin de bekliyorlar ki bu gayet normal. Bu insanların hiçbiri ben müziğimi sanatsal tatmin için yapıyorum, bana ödeme yapılmasa da olur tarzında düşünmüyorlar. Verdikleri konserlerle, çıkarttıkları single veya albümlerle hem müziklerini daha geniş kitlelere yaymak hem de bunu yaparken sosyo ekonomik durumlarını stabilize etmek istiyorlar. Gayet normal olan bu duruma kim karşı çıkabilir ki? Üretenin ürününü satması kadar doğal bir şey yok. Ticari kısımla sanatsal kısım birçok mesleği sadece müzik olmayanların anlam veremedikleri bir duygusal rahatsızlık yaratıyor. Ama tek işiniz müzikse ve gerçekten üretiyorsanız bunu sektörü ve gününüzdeki imkanları kullanarak, seçtiğiniz strateji ile insanlara sunma ve karşılığında ekmeğinizi kazanma hakkınız sonuna kadar vardır. Dolayısı ile müzik bir yandan sanatsal bir yaratımı ve ruhsal tatmini içerirken, diğer taraftan bir 'iş'tir. İş dünyasında sektörel ayrımlar olduğuna göre, müzik sektörüne müzik sektörü denmesinde veya bu sektörün hızla değişen bileşenlerini analiz etmekte hiçbir sakınca yoktur. Açıklama 2: Indie'nin bir müzik tarzı olmadığını yazmış ve açıklamasını yapmıştım. Bunu yazarken detaylandırmadığım bir kısım oldu. Indie birinci bölümde de yazdığım gibi menajer ve plak şirketlerinden bağımsız olarak müziğini sunanlara verilen bir isimdir ama zamanla bu kapsamdan çıkıp bir müzik tarzı haline gelmiştir. Indie'nin bağımsız kapsamından çıkmasının sebebi neydi? Her müzik türü müzisyenlerin çaldığı ritimlere, kullandıkları enstrümanlara ve benzeri kriterlere göre isimlendirilmiştir. Indie türü İngiltere çıkışlıdır. Brit pop, alternatif rock ve folk türleri içerisine katılabilecek bir müzik türü tanımı olmadığı için bu türe 'indie' adı verilmiş ve diğer türlerden ayrı anılması sağlanmıştır. Indie müzik yapan isimleri dinlerken folk, rock ve pop etkilerini görüyoruz ama saf folk olarak adlandırmak doğru olmaz. Günümüzde indie, her müzik türü gibi kendi içinde de türlere ayrılmıştır. Ben ve benim gibi insanların Indie'yi bağımsız olarak görmeye devam etmesinin sebebi budur ama müzik türü olarak gören insanları da anlıyorum ki bu sebeple bana göre kelimesini ekliyorum. Günümüze geldiğimiz zaman işler biraz değişiyor. Çünkü artık hiçbir müzik türü saf haliyle sunulmuyor bize. Yani indie müzik türü olarak belirlenirken ne yaşandıysa şimdi bütün müzikler aynı durumu yaşıyor. Açıklama 3: Müzik sektörünü iki açıdan ele alabiliriz. Birincisi geçmiş, ikincisi çağdaş müzik ki ben günümüzün müzik sektörünü ele alıyorum. Geçmişte şartlar çok farklıydı. Günümüzde müzik türleri yazdığım gibi birbirine kaynaştı ve türleri birbirinden ayıran kalın çizgiler çok çok inceldi. Ayrıca teknolojinin ilerlemesiyle imkanlar arttı ve müzik elektronik alt yapılardan beslenen bir hale geldi. Artık müzikleri sadece ritimler veya enstrümanlar üzerinden türlerine ayırmak mümkün değil. Mesela kullandıkları enstrümanlar ve çaldıkları ritimlerden ötürü Mumford & Sons verilebilecek en doğru örnek. Mumford & Sons için folk mu, indie mi, rock mı diyeceğiz? Normal şartlarda üç müzik türünün de kullanılması doğru. Çünkü içinde üç müzik türünü de bulmak mümkün ama müzik türleri kaynaştırıldığı için belli bir kalıbın içine sokup, şu türdür demek mümkün değil. İlk yazımda Coldplay örneğini çok eleştirildiği için ve anlatmak istediğim duruma çok iyi bir örnek teşkil ettiği için verdim. Öte yandan Coldplay ile birlikte başka isimlerin de değiştiğini belirttim. Bu kısımda anlatmak istediğim şu isim öncü, bu isim başarılı gibi bir konu değil. Coldplay gibi sanatsal yaratımından ödün vermeden sektörel şartlara paralel hale getiren bir çok isim ve grup var. Değişen diğer isimlerin hepsini tek tek örnek vermem de mümkün değil ki bu açıdan yaklaşacak olursak Arctic Monkeys, Muse veya Radiohead farklı şekillerde değiştiler. Coldplay ise daha popüler tercihlerle değişti. Coldplay ile paralel şekilde değişen bir diğer isim de Snow Patrol. Zaten günümüzde müziğin nasıl ve ne şekilde yapıldığını değil, nasıl ve ne şekilde piyasaya sunulduğunu yazıyorum. Birinci bölümü açıklamalarla birlikte özet geçtiğime göre ikinci bölüme başlayabilirim artık, ama ikinci bölüme geçmeden önce size bir tavsiyem olacak. How Music Works adlı kitabı okumanızı öneriyorum. Birinci bölümde işin mutfağını yani en saf hali sanatçı kısmını yazdım. Şimdi business kısmına geçiyoruz ve bu serinin ikinci yazısı menajerlik üzerine olacak. Aslında standart eğitimde sıralama bu şekilde gitmiyor. İkinci bölüm yapımcı ve plak şirketi olarak işleniyor ama günümüzde daha albüm çıkarmadan menajer ile çalışmaya başlayan isimler oluyor. Ben bu durumu çok doğru bulmuyorum ve sebeplerini detaylıca yazacağım. Menajerlikler dallara ayrılır ki strateji açısından en doğru olanı budur. Sanatçı veya grup ile General Manager, konserler ve festivaller ile Booking Manager, basın ve medya ile de PR Manager ilgilenir. Eğer tutkunuzun peşinden gitmeye gerçek anlamda karar verdiyseniz ve amacınız müziğinizi daha bilinir, tanınır yani popüler hale getirmek ve bunun yanısıra finansal olarak da başarılı olmaksa ise, yol boyunca bazı iş stratejileri ile adımlarınızı atmanız gerekir. Yol boyunca ilerlerken disiplinli ve organize bir şekilde bu stratejileri uygulamazsanız başarı şansınız oldukça düşer. Böyle bir strateji gütmeyi seçmeyen müzisyenler de var. Bu tabii ki bir tercihtir. Öte yandan bu müzisyenler yukarıda saydığım zaruri adımların hepsini kendileri üstlenir. Kendi kendilerinin menajeri, booking agent'i ve PR'cısıdırlar. Bu enerji ve zamanlarını aldığı için ve günümüz piyasasında yeterli bir çaba olmaktan uzak olduğu için bu durum müzik kariyerlerine kendi halinde müzik yapan grup olarak yansır. Popüler olma kaygıları yoktur. Mevcut başarılarından ve ünlerinden memnundurlar, fazlasında da gözleri yoktur açıkçası. Mesela Brazzaville'in durumu en güzel örnektir. Hem görece başarılıdırlar hem de mevcut Music Business organlarını kendileri yönetmekte ve bundan gayet memnun şekilde kariyerlerine devam etmektedirler. Tutkusunu keşfedenlerin bir bölümü de yola daha farklı devam eder. Burada özellikle belirtmek istediğim, bu sektörde yer alma şartı illa müzisyen olmak değildir. Sektörün içinde sizi cezbeden, iyi olduğunuz, başkalarına başarıyla destek verebildiğiniz herhangi bir pozisyon da olabilir, bir müzisyeni veya grubu temsil etme görevi de olabilir, organizatör veya medya kısmında da yer alabilirsiniz. Her nerede yer alırsanız alın müzik sektöründe elde ettiğiniz başarının bileşenleri, sadece müzikal veya organizasyonel yeteneğiniz, salt tutkunuz, veya şansı yaver gitmiş bir kul olmanız değildir. Her iş kolunda olduğu gibi müzikte de, başarı için bazı kritik bileşenler ve izlemek isteyenler için bolca yol haritası vardır. Günümüzde müzik sekötürünün en önemli parçası bence PR'dır. Çünkü sadece müzisyeni bağlamaz. Plak şirketlerinin de PR bölümleri vardır, organizasyon şirketlerinin ve festivallerin de PR bölümleri vardır, ve tabii ki ister bağımsız, isterse plak şirketi ile sözleşmeli olsun müzisyenlerin de PR'ları ile ilgilenen kişi veya ekipler vardır. albümündeki single'ları Get Lucky için yaptıkları PR çalışmasını örnek verebiliriz. Menajerlik ise hayati önem taşıyor. İyi bir menajer, müzisyeni hedefleri doğrultusunda ihtiyacı olan diğer sektör oyuncularıyla bir araya getirir. Hedeflerini gerçekleştirmesinde müzisyene en kapsamlı desteği veren kişidir. Yurtdışında menajerlerin iş tanımı ile booking ve PR yapanların iş tanımları çok net çizgilerle birbirinden ayrılmıştır. Herkes aynı bedenin farklı bir organı gibi hem bireysel görevlerinin farkında olarak, hem de bütüne hizmet etmek için uyum içinde çalışır. Aslında iş hayatında sıkça gördüğümüz başarılı ekiplerden hiçbir farkları yoktur. Merkezde müzik ve müzisyenin kariyer hedefleri vardır, etrafında bu hedeflere yönelik kararlar alan ve adımlar atan etkin bir ekiptirler. Bu arada hemen belirtmekte fayda var, menajerlerin müzisyelerin hayatına girmeleri, genellikle yapımcılarından sonra olur. En başta da belirttiğim üzere, önce müzisyen yapımcı ile ürünü yani müziğini kayıt altına alır, ve sonrasında menajerle yürünür, ki zaten çoğunlukla şirket bunu sanatçıya sunar. Yapımdan önce menajer sahip olan sanatçılara baktığımızda, yapımcı ve plak şirketi ile anlaşmaları sonrasında, çaylaklık dönemlerine denk gelen görece az tecrübeli menajerleri ile yollarını ayırmak durumunda kaldıklarını görürüz. Bu tabii ki her menajer için geçerli değil, ama durum sıklıkla böyle çünkü kariyerinizin başında profesyonel olarak bu işi yapan ve sektöre hakim, deneyimli bir menajer ile çalışabiliyor olmanız çoğunlukla mümkün değil. Öte yandan size ticari anlamda yatırım yapan yapımcı şirket, başarıyı garantilemek için size bildikleri en tecrübeli menajeri ayarlayacaktır. Öte yandan, günümüzde birçok müzisyen plak şirketinden bağımsız olarak çalışabiliyor, kendi albümlerini yayınlayabiliyorlar. Tabii ki bu durumda yapımcıları da kendileri olan bu müzisyenler freelance olarak menajerlik hizmeti alıyorlar. Yukarıdaki sıralamayı takip etmelerini gerektirecek bir durum yok. Yapımcı ve menajer sahibi bir müzisyenin bir sonraki çalışma arkadaşı booking manager'dır. Dünyada bir çok booking şirketi var. Booking ve PR için genel olarak bu hizmeti veren şirketlerle anlaşılır. Booking şirketleri aynı ürün kataloğu gibi bir katalog hazırlar. Tabii o şirketlerle çalışmak o kadar kolay değildir. Bunu genellikle menajer ayarlıyor, sanatçının bizzat karıştığı bir durum değil. Müzisyenin olmazsa olmazı konserlerinin organize edilmesi için iş başındadır. Sanatçının çıkacağı tüm konser mekanlarıyla iletişimi sağlarken, yine sanatçının kariyer hedeflerine uygun olarak gerekli mekan, etkinlik ve festivallerle bağlantı kuruyorlar. Aslında ülkemizde menajerlik ve booking aynı anda ve tek kişi tarafından yapıldığı için bu kavram bize biraz zor anlaşılır veya gereksiz gelebilir ama dünyadaki sistem budur. İkinci bölümü sonlandırmadan önce toparlayacak olursam hedeflerinizi iyi belirlemeli, ne istediğinizden emin olduktan sonra yol almanızdır. Hedefiniz Türkçe müzik yapmak, Türkiye'de belirli mekanlarda ve festivallerde sahne almak ise benim yazdıklarım sizin ilginizi çekecek bir bölüm değil. İlerleyen bölümlerde yazacaklarım sizin için daha uygun. Çünkü yazdığım gibi Türkiye'de sistem daha farklı. Mesela yapımcı ile anlaşmadan menajerinizi ayarlayabilirsiniz. Ayrıca burada booking ve pr desteği veren şirketler yok. Ben bu bölümde hedefi yurtdışı olanlara yönelik bilgiler verdim. Gelecek bölümlerde işin mutfak kısmına dönmeye devam edeceğim ve ilk iki bölümde yazdıklarımı daha da detaylandıracağım.


Avrupa'ya baktığımız zaman Türkiye müziği çok geriden takip ediyor. Aslında bu hep böyleydi ama imkanların her anlamda arttığını düşünürsek günümüzde hala geriden geliyor olmamız garip. Türkiye'de hemen hemen her tarz müzik türünü bulmak mümkün. Ancak benim yazdığım daha derin bir konu. Günümüzde indie çılgınlığı hala devam ediyor mesela. The Smiths'in 80'lerde, Radiohead ve Oasis'in 90'larda, Coldplay'in 2000'lerin başında yaptığı müzik, yıllar sonra ülkemizde popüler bir müzik tarzı haline geldi. Dünya indieden uzaklaşırken, ülkemizde dinleyiciler bu değişime uyum sağlayamadı ki uyum sağlayamadıkları için de sevdikleri isimleri eleştirmeye başladılar. Bunun en büyük örneği şüphesiz Coldplay. Coldplay ülkemizde hala Parachutes, A Rush of Blood to the Head ve biraz zorlarsak X&Y albümleriyle seviliyor. 1. Dünya üzerinde Coldplay gibi müzik yapan binlerce isim ortaya çıktı. Coldplay'in artık diğerlerinden bir farkı kalmadı ve kendilerini tekrarlıyorlardı. 2. Artık müzik başka noktalara geliyordu. Coldplay müziğin gittiği noktayı gördü ve yumuşak bir geçişle müziğin gittiği noktaya yönelmeyi seçti. Eğer müziklerini değiştirmek yerine aynı müziği yapmaya devam etselerdi şuan festivallerde en büyük isim olamaz, stadyum turnesi yapamaz (2012'de gittiğim Mylo Xyloto turnesi hayatım boyunca gördüğüm en harika stadyum konseriydi) ve değişmeyen diğer isimler gibi belli bir kesime hitap ederek yollarına devam ederlerdi. Günümüzde artık saf rock ve pop kalmadı. Bu tarzlar içlerine diğer müzik tarzlarını katarak bizlere geniş bir yelpaze sunmaya başladı. Günümüz diyorum ama bu durum 2007'den beri böyle. Geçen yıllar içerisinde değişen sadece Coldplay olmadı. Diğer isimler daha farklı tarzlarla müziklerini harmanladılar. Ülkemize baktığımız zaman durum böyle değil. Rock ve pop müzik hala eski haliyle yapılıyor ülkemizde. Yenilikleri müziğimize katamadık ki zaten bu sebeple indie tarzı müzik yapan isimler gençlerin beğenesini kazandı ve ilgiyi üzerlerine çektiler. Yeni isimlere alışamayanlar da 90'lara takılı kaldı. Eskileri sevmek güzeldir ama takılı kalmak müzik açısından bize bir şey katmaz. Artık müziğin geldiği noktayı görmek ve yenilenmek gerekir. Eğer bu yenilenme yapılmazsa dünya ile aramızdaki fark daha da açılacak ve artık hiç yeni akımlara yetişemeyecek bir noktaya geleceğiz. Çünkü müzik artık yıllarca belirli kalıplar üzerine dayalı kalmıyor. Popülerlik her geçen yıl değişiyor. Mesela, biz son yıllarda indie tarzına takılı kalırken elektronik müzik daha popüler bir noktaya geldi. Rock ve alternatif müzik ile isim yapan festivaller artık David Guetta, Avicii ve Martin Garrix gibi isimlere yer vermeye başladı. Eskiden bu isimleri sadece Tomorrowland gibi festivallerde görürdük. Sadece bu tarz isimler mi? Hayır, daha deneysel elektronik tarzlar bile yer alıyor. Bu değişim elektronik müzikle de sınırlı kalmadı. Progresif ve deneysel tarzlar da en çok ilgi gören tarzlar arasına girdi. Pop müziğe baktığımız zaman Sam Smith, The 1975, Bastille gibi isimlerle pop müziğin ruhu değişti. Taylor Swift ve Kacey Musgraves gibi isimlerle country, Jamie Cullum gibi isimlerle de caz, pop müziğin içine dahil oldu. Kendrick Lamar gibi isimler rap müziğe yeni bir soluk getirdi. Indie olarak adlandırdığımız müzik de elektronik ve pop ile bu değişime uyum sağladı. Kısacası artık müzik tarzlarını harmanlamak moda. Hiç kimse eskisi gibi tercih ettiği müzik tarzını en saf haliyle sunmuyor, sunanlar da başarılı olamıyor. Bir diğer nokta çeşitlilik. Artık hiç bir grup ve orkestra tek bir müzik aletine bağımlı kalmıyor ve her enstrümanı çalabiliyor. Mesela gittiğiniz konserlerde grubun klavyecisini bir şarkıda bateri, bir şarkıda gitar çalarken görebiliyorsunuz. Ayrıca her grup üyesi geri vokal yapıyor. Çiftli seslerden çoklu seslere geçiş yapıldı. Imagine Dragons ile vurmalılar müziğin temelini oluşturmaya başladı. Yeni yetenek isimler artık vurmalı çalgıları ön plana çıkarıyor. Kısacası sadece gitar, bas, bateri ve vokal ile grup kurma dönemi tarihe karışıyor. Indie kelimesi adından da anlaşılacağı gibi bağımsız demek. Sinema bu kavramı özüyle korurken müzik maalesef indie kelimesini başka noktalara taşıyarak bir tarz haline getirdi. Aslında indie kelimesi müzik sektöründe ilk kullanıldığı zaman böyle değildi. Plak şirketlerinden bağımsız olarak müzik yapan ve menajeri olmayan isimlere indie deniliyordu. Hala indie kelimesini bu şekilde algılayan insanlar var ki onlardan biri de benim. Çünkü hala plak şirketlerine bağımlı olmadan müziğini sunan insanlar var ve sayıları hiç azımsanacak gibi değil. Geçtiğimiz yaz Rock Werchter için Belçika'ya, Lollapalooza Berlin için Almanya'ya gittiğim zaman sokaklarda müzik yapan insanlar gördüm. Bu insanlar para kazanmak için çalmıyorlardı. Daha doğrusu müzik yaptıkları için insanların para vermelerini istemiyorlardı. Önlerine koydukları çantalarında albümlerini dizmişler ve insanların kendilerine sosyal mecralar üzerinden nerelerden ulaşabileceklerini belirten kağıtlar koymuşlardı. Para vermek isteyenler sadece albüm satın almak şartıyla destek olabiliyordu. Albüm satın almak istemiyorsanız müzisyen şarkısına ara vererek size sesleniyor ve paranızı iade ediyor. Bunun haricinde çeşitli sosyal mecralar müziklerini daha fazla kitleye duyurmak isteyenler için imkan sağlıyor. Hatta daha da ilerisi, hiç plak şirketlerine ihtiyacınız olmadan albüm bile çıkarabiliyorsunuz. Toparlarsak bu yazı serime işin en saf hali mutfak ile başladım. Serinin devamında sofraya yani işin business kısmına geçeceğiz ve seri devam edecek.


2006 yılında solo proje şeklinde başlattığı müzik yaşantısında, daha ilk albümden gidişatın ne denli güzel olacağının sinyallerini gözlere sokmuştu zaten Zack Condon. Böyle düşünenleri yanıltmadı da dört senede çıkan irili ufaklı bir sürü albüm ve şarkıyla birlikte. The Gulag Orkestar albümünden aynı isimli parça ya da Postcard From Italy'yi dinlemek, grubu sevmek için başlı başına bir sebepti zaten. Bu gelenek diğer albümlerde de bozulmadı. En alakasız bir insanı bile bir şarkıyla kesinlikle yakalıyordu bu adam hiç acımadan. Böyle grupları ayrı bir seviyorum. Dünyanın en müzikten anlamayan, en abuk adamını bile getirsen karşına, kulaklığı kulağına taktığın zaman yüzünü dahi buruşturmadan sonuna kadar dinleyip, beğeniyor ya... İşte orada çok fena hazlar duyuluyor. Ne güzel değil mi yahu? Hatta işi iyice abartıp şarkıyı bana da atsana diyenleri bile var! Şöyle ki; Sagopa'dan Kürtçe türkülere kadar oldukça geniş bir müzik dağarcığı olup, bu tarz işlerle oldukça alakasız bir arkadaşın telefonun da şu an Beirut, Shamrain, IAMX, Emptyself, Midlake ve hatta Iron Maiden çalıyorsa olay işte orda bitmiştir abicim.


Haftanın Şarkısı demişiz ama 8 haftadır aynı şarkıda takılıp kalmışız. Aslında beklenilenin aksine oldukça da verimli bir zaman dilimiydi bu keşfedilen yeni gruplar açısından. Ancak klişe blogger bahaneleri'' burada da devreye girdi ve standart, gündelik koşturmacalar sebebiyle, gerekli olan zaman dilimi o tazecik şarkılardan birini seçip, koymak için ayrılamadı maalesef. İşte hayata da kısaca bunların birleşim kümesi de diyebiliriz sanırım.


1980 Beyrut/Lübnan doğumlu dupduru bir ses... Aynı Zühal Olcay, Birsen Tezer familyasında olduğu gibi son derece naif ama bir o kadar da vurucu... Bugüne kadar bir çok projede, birbirinden değerli bir çok isimle çalışmalar yapmış olan Jehan Barbur takıldı bu hafta da kulaklarıma. Daha önceden dinlenilen sıradan bir şarkı, kimi zaman doğru yerde, doğru zamanda'' dinlenilince çok daha başka yerlere sürükler ya insanı. İşte Jehan Barbur'un Neden''i de aynen o etkiyi bıraktı bende. Şarkıyı repeat manyağı yapıp sadece kendime saklayasım da gelmiyor değil! Bu arada Jehan Barbur'un -biraz da denk düşmüş olan- yeni albüm haberiyle de bu postu güzel bir şekilde sonlandırmaktan mutluluk duyuyorum. Yarın itibarıyla tüm müzik marketlerde Jehan Barbur'un ikinci solo albümü olan Hayat'ı bulabilirsiniz efendim. Hatta şuradan da önceden bir tadına bakabilirsiniz.


Lightning Dust adlı grubun Take It Home adlı şarkısı, tam da bugünde geçmişi var etmek üzerine kurulu sanki. Şöyle ki şarkı, her ne kadar modern sesleri barındırsa da, buram buram geçmiş kokan bir şarkı. 60'lardan kalmış bir davul tonuyla başlamakta şarkı. Ton her ne kadar 60'lar olsa da, ritimin sakin hali bir o kadar 'yeni'. Hatta davul tonu için Roxy Music referans bile verilebilir. Günümüzün dijital kayıt cihazları içerisinde böyle bir ton yakalamak oldukça zor olsa gerek. Sonrasında bir vokal var ki herhalde uzun zamandır dinlediğim en iyi kadın solist. Kadın gırtlaktan söylüyor bir kere şarkıyı. Nasıl yapıyor bilmiyorum ama kadın rahmetli Azer Bülbül gibi titretiyor sesini. Bu gırtlak mevzusu da şarkıyı ayrı bir boyuta taşımakta kuşkusuz. Bugünde geçmişi yaratmak kolay iş olmasa gerek. Yaratabilenler, bunu güzel bir ahenk ile sunabilenler, bugünü de işin içine katabilenler ve bunu güzel bir melankoliyle sunabilenler haftanın şarkısı da oluverirler.


Madem adamlar yapmış böyle bi güzellik, dibine kadar kullanmak lazım diyerekten, Grooveshark sayesinde artık klasik bir blog köşesi haline gelmiş olan Haftanın Şarkısı olayının ''Bir Baba Indie şekliyle beraberiz. Biliyorum bazen Indie olayının ucunu kaçırabiliyoruz. Alakasız isimleri söyleyebiliyoruz, yazabiliyoruz, çizebiliyoruz ya da yazmak isteyip, yazmıyoruz, içimizde patlatıyoruz. Sonuç olarak kalıp adamı değiliz. Orada Bir Baba Indie yazsa da müzik müziktir! Neyse, bu mübarek ramazan ayının da coşkusuyla zaten önemli olan da niyettir! diyerek kıvırmaya çalışmaktan mutluluk duyuyorum. Konu başlığına dönecek olursak; müzik dosyamın içerisinde Karışık başlıklı bir klasörüm vardır. Burası hiçbir tarza bağlı olmayan, klasik müzikten, black metale kadar her türlü birbirinden alakasız parçaların bulunduğu, sağdan soldan tek tek gelen, seçilmiş parçalardan oluşan bir yerdir. Ne zaman atıldığı bilinmeyen bir yığın, birbirinden güzel parça... Ara ara kafaya eser, klasörü açar bakarım. Sonuç olarak da Ne ara koydum la bunu buraya?, Oha süpermiş bu, Kim ki bunu söyleyen? şeklinde gayet birbirinden kibar tepkiler veririm.


FM'de en bilinmedik ligleri dolaşttım. Finlandiya. Evet Finlandiya. Kuzey soğukluğu, müzik falan oh mis. FM Alt+Tab ile görev çubuğuna indirilir. Şimdi güzel bir müzik açalım. Müziklerim klasörü sol çift tıkla ve içerideyim. Merhaba dünya ben geldim. FM oynarken fonda bana eşlik edecek birilerine ihtiyacım var. Kapı görevlisi Hmm... diyerek bana hangi takımı aldığımı sordu. Gururla Jippo dedim. Bana neden güldüğünü sezon sonunda anlayacaktım ama henüz sezon daha başlamamıştı bile. Medya tahminine göre 7. sırada bitirecektim. Jippo nereli? diye sordu. Finlandiya dedim. Gel öyleyse! diyerek, kuzeye doğru götürdü beni.


Bazı şarkılar vardır ya hani, hangi ruh halinde ve ortamda olursak olalım direk ilk dinleyişte budur dedirtir. Rahatlıkla yakalar, ele geçirir insanı. İşte bunlardan biri de geçtiğimiz haftalarda tanıştığım Maria Mena oldu. 1986 Norveç doğumlu bir abla Maria Mena. 16 yaşında piyasaya girmiş biri olarak gayet dolu dolu işler yaptığını söyleyebilirim şu ana kadar yayınladığı dört adet stüdyo albüme baktığımda. Kolay kolay bir şarkıyı repeat'e almam. Fakat aldığım şarkının canını da çıkartmam öyle yüzlerce, binlerce kez dinleyip. Şarkı, playlist'imde art arda üç kere çalabilme başarısı gösterebilmişse şayet o benim için tamamdır. Temiz iki, üç hafta daha benimledir. İşte bu özellikte bir başlangıç şarkısı olan Just Hold Me ardından hemen şarkının yer aldığı Apparently Unaffected albümünün geri kalanına kulak kabarttım. Ancak albüm hiçte beklediğim gibi Kalburüstü bir şarkı, gerisi yalan şeklinde değildi. Hepsinin dinlenebilirliği gayet yüksek, boş şarkı neredeyse yok gibiydi. İşte bu sebeplerden ötrü, daha önceden bu ismi duymadıysanız hemen aşağıdaki video ile birlikte şarkıya kulak kabartmanızı şiddetle tavsiye ederim.


Yaz ayları geldi, biz de halen sürmekte olan bir melankoli var. Utanamasak haftanın şarkısını, kap karanlık bir post-rock şarkısı seçeceğiz. İşte bu melankolik hali atmak, sokaklara atılmak ve duvarları süslemek adına, en azından diğer şarkılara nazaran daha hareketli bir şarkıyı haftanın şarkısı olarak seçtik. Seçtiğimiz şarkının sahibi, içi dolu pıtırcık bir hipster olan Selah Sue adlı güzel bir kardeşimiz. Sesi kadar kendisi de güzel olan bu genç vokal, henüz 21 yaşında ve yaptığı işlerle boyundan çok büyük işlere girişiyor ve bunun üstünden başarıyla gelebiliyor. Selah Sue adlı bu güzel kızımızın, Raggamuffin adında bir şarkısı var ki, tam da bu yaz aylarında dinlemek için özel yaratılmış. Bol reggae soslu, yeterince ritmik, güzel melodiler ve inanılmaz bir vokal performansı içeren bu şarkı, yaz ayları için oldukça idea.. Hatta hani Dinlediğim şarkı hem güzel olsa hem de kimse bilmese dediğimiz şarkılar var ya, Raggamuffin tam da bu sınıfa girebilecek şarkılardan. En azından şimdilik kimse bilmiyor.


Son zamanlarda bir şekilde çevremde çok dinlenildiğini gördüğüm bir grup var. Belki de zaten dinlenilen bir gruptu ancak benim mazisi pek de eskiye dayanmayan tanışma hadisemizle birlikte her yerde karşıma çıkıp dikkatimi daha da bir çekmeyi başardılar. Evet, böylesine içli bir müziğe rağmen, isimlerinin baş harflerinden grup kuracak kadar da yüzeysel olan bu güzel Fransız Indie ikilisi The Do'dan bahsediyorum.


Birbirinden hoş, alımlı dört hanımdan oluşan deneysel, saykodelik işlerle uğraşan bir topluluk Warpaint. Grubu popüler yapan birkaç sebep var. Bunlardan biri Shannyn Sossamon'ın grubun ilk kurulum aşaması içerisinde yer almasıydı ki bu ablayı 40 Days and 40 Nights, A Knights Tale, The Holiday, The Rules of Attraction gibi bir çok filmden hatırlayabilirsiniz. Bir diğer sebep ise Red Hot Chili Peppers'ın eski gitaristi John Frusciante'nin grubun kayıtlarında miks ve mastering işlemlerini yapmasıydı. İşte bu sebeplerle bile grup gayet de ilgi çekici bir şekilde karşımızda duruyor. Bu hafta, genel olarak dinlenmesi şiddetle tavsiye edilen bir albüm olan The Fool'dan haftanın şarkısı olarak paylaşacağımız parçamızın adı ise Shadows.


2017 yılında yayınladıkları Dünyanın En İyi Albümü sonrasında paylaştıkları single'larla üretime hız kesmeden devam eden Dolu Kadehi Ters Tut, konserlerine de aynı hızda devam ediyor. 13 Haziran Çarşamba, IF Performance Hall Beşiktaş'ta full kadro ve elektrikli olarak gerçekleşecek olan konserde yine farklı sürprizler görmek de mümkün! Dinleyici kitlesini her geçen gün daha da katlayan DKTT'yi daha önce canlı dinlemediyseniz, grubun enerjisine şahit olmak için bu çarşamba oldukça iyi bir fırsat! Yerli sahnenin keyifli gruplarından Palmiyeler'i ilk olarak 2015 yılında, kendileriyle aynı adı taşıyan EP'leriyle duymuş ve bir anda bağrımıza basmıştık. Palmiyeler, 2016 yılında yayınladıkları Karbeyaz ve Senden Haber Yok single'larının ardından 2017'de ilk stüdyo albümleri II ile de birçok kişinin radarına girmeyi başardı. Geçtiğimiz haftalarda yepyeni albümleri Akdeniz'le yaz aylarında ne kadar mutlu olduğumuzu bizlere bir kere daha hatırlatan Palmiyeler, 15 Haziran Cuma akşamı Muaf Peyote Kadıköy sahnesinde olacak! Tiril tiril bir cuma akşamında Palmiyeler'i izlemek isteyenler bu konseri kaçırmasın! Co-founder'ımız, Dj Set'lerimizin baş sorumlusu Cihad Satıroğlu, bayramın ilk gününde şekerlerinizi dağıtmak için Kadıköy'de, 'da olacak. 2014 yılında Açık Radyo'da hazırlayıp sunduğu Bir Baba Indie radyo programını, 2017 yılında Radyo Kanyon'da yerli sahneden müzisyen ve oluşumları ağırlayarak sürdüren Cihad, electronica, nu-disco, funk ve indie çizgisinde dalgalanan Bir Baba Indie Dj Set'lerine muhtelif mekan ve festivallerde 2014 yılından beri düzenli olarak devam ediyor. Ekip olarak bulunacağımız bir gecede, bayram coşkusunu Cihad'ın çalacağı şarkılarla yaşamak istiyorsanız siz de muhakkak teras'taki yerinizi alın! Matt Loftin, Todd Gibson ve Efkan Zeren'den oluşan kadrosuyla İstanbul'dan Housing Crash, daha önceden Mosquito ismiyle tanıdığımız, şu an yeni EP'leri üzerine çalışan, yeni alternatif rock topluluğu Hack the Fool ile birlikte alternatif bir cumartesi gecesi yaşamak isteyenler için kargART sahnesinde olacaklar. Biletler ise etkinlik günü kapıda 20 TL karşılığında satışa sunulacak. Cumartesi gecesine sert ve alternatif bir etkinlik arayanlara duyurulur! Yaklaşık bir senedir sahnelerden uzak kalan Kadıköy'ün sert ve karanlık gruplarından Humbaba ve 2014 yılında bir araya gelen psychedelic rock, heavy psych üçlüsü Midvil, Electric Fence organizasyonuyla Woodstock Kadıköy sahnesinde olacaklar. O özlediğimiz, giriş ücretine dahil olan 1 birayla birlikte 20 TL'ye satışı yapılacak olan biletler ise kapıdan temin edilecek.


Uzun bir aradan sonra sessizliğini Women in Music Pt. III albümünü paylaşarak bozan HAIM, yeni bir parçayla karşımızda. Yeni animasyon filmi The Croods: A New Age için Feel the Thunder adlı yeni bir parça yayınlayan HAIM, parçanın yazılma ve prodüksiyon aşamasında Ariel Rechtshaid ile beraber çalıştı. Ayrıca grubun belirttiğine göre parçada Guns N Roses'dan esinlenilmiş. Bu sene Women in Music Pt. III adlı albümünü yayınlayan HAIM, ayrıca albümden Man From the Magazine, Summer Girl, Now I'm in It, Hallelujah ve The Steps parçalarına, Paul Thomas Anderson yönetmenliğinde çekilen videoları de dinleyicisiyle paylaşmıştı. HAIM'ın yeni animasyon filmi The Croods: A New Age için yayınladığı yeni parçaya aşağıdan ulaşabilirsiniz!


Üç kız kardeşten oluşan HAIM'den Hallelujah isminde 3 şarkılık yeni bir EP ve video geldi! Bir süredir sessiz olan HAIM kardeşler, 2 hafta önce paylaştığı Now I'm In It videosunun ardından 3 parçadan oluşan yeni EP'leri Hallelujah'ı yayınladı. Daha önceden birçok videoda beraber çalıştıkları Paul Thomas Anderson ile bu iki yeni parçada da çalışan grubun yeni EP'si dün itibarıyla dijital platformlardaki yerini aldı. Hallelujah isimli 3 parçadan oluşan yeni EP'sini yayına alan grup, aynı ismi taşıyan parçasının video klibini de YouTube kanallarından paylaştı. Hallelujah, Now I'm In It ve Summer Girl parçalarının yer aldığı yeni EP ve Hallelujah parçasının video klibi ise hemen aşağıda!


Müzikle iç içe büyüyen üç kız kardeşin kurduğu grup Haim, Women in Music Pt. III albümünden Man From The Magazine parçasının videosunu yayınladı. Haziran ayının sonlarına doğru yayınlanan Women in Music Pt. III albümü, grubun 2017'de yayınladığı Something to Tell You albümünün üstüne çıkan ilk işleri oldu. Albüm, bu üç senelik süre içerisinde grup üyelerinin yaşadığı zorlukların müziğe yansımasından oluşan bir ürün niteliğinde. Women in Music Pt. III albümünden Man From The Magazine parçasının yönetmenliğini Paul Thomas Anderson üstlendi. Ailenin uzun zamandır iş birliği yaptığı Anderson daha önce Summer Girl, Now I'm in It, Hallelujah, ve The Steps. parçalarının da yönetmenliği yapmakla beraber, Women in Music Pt. III albümünün kapak tasarımını da yapmıştı. Haim'in Women in Music Pt. III albümünden Man From The Magazine parçasının videosuna aşağıdan ulaşabilirsiniz!


Netflix'in ilk yerli yapımı olan Hakan: Muhafız'ın ikinci sezonundan ilk teaser yayınlandı. Daha ilk sezonu yayınlanmadan ikinci ve üçüncü sezonunun onayını alan, ilk yerli yapım Netflix dizisi Hakan: Muhafız'ın ikinci sezonundan Cüneyt Arkın'lı ilk teaser yayınlandı. Çağatay Ulusoy, Hazar Ergüçlü, Ayça Ayşin Turan ve Okan Yalabık'ın da rol aldığı Hakan: Muhafız'ın dizisinin ikinci sezonunda Cüneyt Arkın ve Hazar Ergüçlü'nün bir konuşmasının yer aldığı ilk teaser Netflix'in hesaplarından paylaşıldı. Yeni sezon yayın tarihi henüz açıklanmayan dizinin ikinci sezonundan ilk görüntülerin yer aldığı teaser'ı aşağıdan izleyebilirsiniz.


Netflix'in ilk yerli yapımı olan Hakan: Muhafız 26 Nisan'da ikinci sezonuyla geri dönüyor. İlk sezonun başrollerinde Çağatay Ulusoy, Ayça Ayşin Turan, Hazar Ergüçlü, Okan Yalabık'ı izlediğimiz Hakan: Muhafız'ın geçtiğimiz ay, yeni sezondan Cüneyt Arkın'ın da yer aldığı teaser görüntülerini paylaşmıştık. Yeni sezonda Burçin Terzioğlu ve Engin Öztürk'ün de katıldığı oyuncu kadrosunun olduğu bir videoyla bugün yeni sezon yayın tarihini duyuran Hakan Muhafız, 26 Nisan Cuma günü geri dönüyor. Tüm dünya üzerinden 10 milyonu aşkın kişi tarafından izlenilen dizi Türkiye'den sonra en çok, Brezilya ve Meksika başta olmak üzere, Latin Amerika ülkelerinde seyredildi. Latin Amerika'dan sonra ise Afrika ülkelerinde ilgi gören dizi Avrupa'da ise en çok Fransa ve Almanya'da izlenmiş durumda.


JAN: Seninle birlikte hiçbir zaman göremeyeceğim bir oyundan.- Peki ya müziğe ne dersin. Zaman bulduğumuzda, kompozisyonuyla insanda hayranlık uyandıran, önemli bir piyano konçertosunu dinleyebiliriz. Bu diyaloglar Ingeborg Bachmann'ın, Radyo Oyunları kitabından bir alıntı. Kitaptaki diyalog uzun süredir düşündüğüm ama tarif ederken, betimlerken kullandığım şeylerin bir özeti gibiydi. Müziğin değiştiğini, evrim geçirdiğini söyleyebilecek kadar iddialı şeyler söyleyip duruyorum. Müzik otoritesi, kriterler koyacak biri değilim, olmadım, olmayı da isteyeceğimi sanmıyorum. Sadece kendi minik evrenimde, minik tespit oyunlarım ile vakit geçiriyorum. Müziğin değiştiğini ya da değişmeye meylettiğini iddia etmem elbette yeni şeylerdeki müziğin trafik akışlarını ve beste yapılarında bazı şeyleri fark etmem ile mümkün oldu. Jan ve Jennifer bana bu konuda yardımcı oldu. Ciddi müzik? Bir müziği dinlemenin ötesinde bir kompozisyon olarak incelenme meselesi vs. Müziği sadece dinleyen ama incelemeyen kişiler olarak eğer daha iyi müzikler dinlemek istiyorsak öncelikle bunu sorgulamamız ve sorgulamanın ardından tespitler ve öneriler oluşturmamız gerektiği kanaatindeyim. Yani iyi müzik için; daha doğrusu sanatın tartışılma meselesinin ötesinde bizim için iyi olan, bizim kendi içimizdeki benliğe doğrudan etkiler oluşturan müziğin benliğini masaya yatırmak gerektiği kanısındayım. Haklılığımı ya da haksızlığımın ispatı için örnek vermeden, kendi içimdeki müziğin benliği üzerine bir takım görüşler dile getiriyordum. Bu da kafamdaki müziğin benliği ve evrimi üzerine cümleleri bir araya getiriyordu. Müziğin artık değiştiğini ve tek bir enstrüman odaklı olmasından sıyrıldığını ya da sıyrılması gerektiğini düşünüyorum. Takip ettiğim müzisyenlerin ya da grupların da benzer kaygılar taşıdığına inanıyorum ve her yeni şarkılarında bu evrimi gerçekleştirdiğini gözlemliyorum. Müziğin enstrüman ya da solist odaklı olmasından ziyade bütün nesneleriyle ve mantalitesiyle, bir bütün olarak, senkronize bir şekilde hareket etmesi gerektiği kanısındayım. Ana enstrüman gerçeğini ortadan kaldırıp, sosyalist! bir müzik ortaya koymak gerektiği kanısındayım. Tüm enstrümanlardan eşit ölçüde verim almak ve bütün enstrümanların ve solistin maksimum enerjisiyle dışa vurumunu sağlamak gerektiğine inanıyorum. Bu görüşümü desteklemesi için 123'ün Sun In The Arms Of Love şarkısının 3 farklı versiyonu olması bana ciddi anlamda ışık tuttu. Şimdi sizinle bu şarkının üç farklı versiyonunu paylaşacağım. Şarkının, İlhan Erşahin katkılı bu versiyonunda baştan sona İlhan Erşahin'in etkisini dinliyoruz. Saksafon şarkı boyunca kullanılabilecek her yerde, tüm etkisiyle kullanılmış ve şarkının oldukça önüne geçmiş vaziyette. Sanırım bunu 123 dahil kimse, İlhan Erşahin'e olan saygıdan ötürü garip karşılamayacaktır. Zira her ne kadar saksafonun bu mükemmel entegrasyonu kulağa hoş gelse de müziğin tüm enstrümanlarca bütünlüğüne yan yeni bir ses olarak katıldığı için bir negatif özellik oluşturuyor. Şarkının esas kısmını dinliyorken bir anda dikkat dağıtıp, saksafonu dinlemeye yönlendiriyor. Her tekrarda ezberde kalan kısım saksafonun gireceği ve çıkacağı yerler; ve dolayısıyla melodisi oluyor. Tekrar söylemekte fayda var. Şarkının iyi ya da kötülüğünü eleştirmiyorum. Zira, haddime değil. Sadece kendi içimdeki müziğin benliği ve evrimine örnek teşkil etmesi açısından açıklama getirmeye, sorgulamalar yaratmaya çalışıyorum. Bu yüzden diğer versiyona geçmeden evvel bir an için bu versiyonu dinlerken saksafonu unutarak dinlemeyi denemenizi ve ortaya çıkan boşluğu deneyimlemenizi istiyorum. Bir yönlendirme yapmak istemiyorum ama saksafonun kattığı alışkanlıktan dolayı hissi olarak bir yalnızlık hissedeceğinizi düşünüyorum. Bu versiyonun diğer versiyona göre daha iyi olduğunu iddia ediyorum. Biraz daha canlı ve hareketli. Bir önceki versiyonda iddia ettiğim şeyin aslında grup tarafından çalınmış hali. Bu sefer saksafon yok. Şarkı tüm nesneleriyle, özellikleriyle daha fazla ön planda; ve canlı çalınıyor olmasından dolayı daha samimi ve kutsal bir buluşma örneği teşkil ediyor. Zira dikkatinizi çekmek istediğim bir nokta var. Burak Irmak ve Berke Can Özcan! Bu şarkıda bu ikiliyi özellikle 02:40'dan sonra daha dikkatli dinlemenizi istiyorum. Saksafonun ortadan kaldırılmasıyla daha fazla özgürleştirilebilmiş ya da daha duyulabilir olmuş iki enstrümanın şarkıya ritimsel ve melodisel olarak nasıl etki ettiğini, kendini açığa çıkarttığını belirgin bir şekilde hissedebiliyorsunuz. Şöyle bir deneme örnekleme yapayım. Johann Sebastian Bach ile Vincent Van Gogh'un bir gün sandalla denize açıldığını, sandalın büyük bir dalga tarafından devrildiğini ve ikisininde boğulmak üzere denizin dibine doğru çöktüğünü düşünün; ve bu iki büyük dehadan JS Bach'ın henüz The Art Of Fugue üzerine bir çalışma yapmadığını, Vincent Van Gogh'un ise Patates Yiyenler'i resmetmediğini; yani, bu dünyaya bu önemli eserleri henüz bırakmadığını düşünün. Aslında ne kadar önemli bir kayıp olduğu konusunda yeteri farkındalığı yarattığımı düşünüyorum. İşte şarkının bu versiyonunda denizde boğulmaktan son anda kurtulan bir Burak Irmak ve Berke Can Özcan dinliyorum. Nefes aldıklarını hissediyorum. Önceki versiyonunda saksafonun dominant renkleri altında kaybolan; masmavi bir gökyüzü çizen ressamın vazgeçip üzerine kara bulutlar çizdiğini hissediyorum. Belki bu versiyona karşı fazla duygusal yaklaşıyor olabilirim. İtiraz etmem! Dilara Sakpınar, bu versiyonu Rock'n Coke'da çalmadan önce bir takım kaygılarını dile getirmişti. Şarkının eskisi kadar hareketli olmadığını, beğenilip-beğenilmeyeceğine yönelik endişeleri olduğunu dile getirmişti. Şarkıyı ilk canlı dinlediğimizde kaygısında haklı olduğunu düşünüp, özlemle eski versiyonunu hatırlamak istediğimi düşünmüştüm. O günden bugüne fikirlerimin değiştiğini düşünüyorum. Şarkının bu versiyonuna ilişkin başta oluşan negatif düşüncenin eskiye olan alışkanlıktan ve henüz bu haline dair hazırlıksız olduğumuza dair düşünceler oluştu kafamda. Daha detaylı ve JAN'ın diyalogta dediği gibi kompozisyon olarak şarkıyı incelemeye koyulduğumda birçok şey fark ettim. Müziğin benliği ve evrimi üzerine ortaya koyduğumu savların hepsini bu şarkıyla anlatabileceğimi düşündüm. Şarkı bu haline gelmeden önce Burak Irmak gruptan ayrılmış, yerine Arda Erboz ve Seçil Kuran gelmişti. Onların dahil olmasıyla müzikal olarak grup biraz daha zenginleşmişti. Rock'n Coke değerlendirmesinde bu değişikliğin grup üzerine etkilerinden bahsetmiştim. Arşiv kısmından bu kısımları okuyabilirsiniz. Dikkat ettiyseniz diğer versiyonlardan bahsederken bas gitardan ve solistten hiç bahsetmedim. Halbuki her iki versiyonunda da şarkının en iyi işçileri ve ön plana çıkartan şeylerin bunların olduğu konusunda hiç şüphem yoktu. Bu versiyonda bunlardan bahsedebilirim. Kendimi daha özgür ve iyi hissediyorum. Feryin Kaya'nın bas partisyonlarını değiştirip, yeni bir şeyler denemesi dolayısıyla Berke Can Özcan'ı da yeni bir keşfe çıkartmış. Ritim daha da yavaşlayarak, davul partisyonlarını zenginleştirmiş. Bu iki etkileşimin Dilara Sakpınar'ı daha da rahatlarak solist olarak daha keyifli bir Sun In The Arms Of Love yorumu yapmasına sebep olmuş. Burak Irmak ve İlhan Erşahin'in dominantlığını ortadan kaldırarak yerine ortadaki sinerjiye aynı enerjiyle katılan Arda Erboz ve Seçil Kuran'ın doğru ve ön plana çıkmayan katılımları ve müziği zenginleştirmek adına Dilara Sakpınar'ın synthesizer katılımına ve yeni bir renklendirme ile şarkıyı boyutlandırmasına sebep olmuş. Derdimi doğru şekilde anlatabiliyor muyum bilmiyorum. Eksik ve yanlış bir şekilde ifade ediyorsum affınıza sığınıyor ve yardımınızı rica ediyorum. Şarkının son haliyle tüm enstrümanları ve düşünce yapısıyla bir bütünlük oluşturduğunu ve gerçekten bir müzik eseri ortaya konduğunu düşünüyorum. Bu enstrümanlardan biri daha fazla öne çıksaydı şarkının bütünlüğünün bozulacağını düşünüyorum. Solist bir yandan şarkısını mırıldanırken diğer enstrümanları dinlemeye gayret gösterin. Hepsinin kendi içinde ve dışındaki gelişen dünya ile ne kadar uyumlu olduklarını göreceksiniz. Şarkıyı en bütün halinden parçalayarak, atomlarına ayırarak dinlemeyi deneyin. Her bir yanından bir şeyler fışkırdığını ve bütünüyle bir önem taşıdığını anlayacaksınız. Burada bir vücut gibi hareket eden bir gruptan ve bir şarkıdan bahsediyorum. Havada dans eden kuşların ahengi, güneşin dağların arkasından doğup, minik bir göl üzerindeki ağaçların yansımasına etki etmesi gibi.


Experimental, post rock kıvamındaki şarkıların oluşma aşamasında bazı farklılıklar var. Sanırım olayın iki boyutu var. Doğaçlama tüm grubun bir arada bir melodi üzerine yoğunlaşması ya da grubun bestecisinin evindeki dünyasında bir şeyler ortaya çıkarttığı. Doğaçlama bestelere bakarsak şarkının uzunluğu ve kısalığı göz ardı edilmeksizin çok sık tekrarlar var. Burada hep hmm o zaman bu şarkı kötü ön yargısı oluşturulsada aslında öyle olmayabilir. Mesela Sorterargatan 3 / Gösta Berlings Saga bu özelliğe vurgu yapabilir. Şarkının neredeyse büyük bir çoğunluğunda bas gitar dümdüz çalıyor. Çok fazla değişken bir riff yok. Zira yine ritm gitarlarda bu tekrarlara katılıyor. Davul ve Rhodes'ların değişkenliği daha doğrusu alt yapı üzerinde çeşitli denemeleri ile şarkı tamamlanıyor. Bir başka örnekte ise Five / Interpol diyebilirim. Post Rock'ın ambiansından uzakta olsa deneysel çizgide olduğunu inkar edemeyeceğimiz bir şarkı. Bu şarkı özellikle üzerine çalışmış bir şarkı değildir. Açıkçası buna çok ihtimal vermiyorum. Şarkının içinde minik değişiklikler dışında başından sonuna kadar aynı paralelde devam eden riffler var. Şarkıdaki farklı renkleri ise Delay Efekti ile alıştığımız gitarlar ve arada vokalin çığlıklarıdır. Hem Sorterargatan 3 hem de Five ikiside bayıla bayıla dinlediğim şarkılardır. Doğaçlamayı yerinde ve doğru hareketlerle tekrarlı bir şekilde yapılması aslında kötü bir şey değildir. En azından eskisi kadar olumsuz bakmıyorum. Doğaçlama olmayan bestelere baktığımızda ise grubun bestecisi kimse onun evinde, kendi dünyasında yaşadığı şeyleri bir araya getirerek ortaya çıkarttığı bestelerdir. Sanıyorum ki bazı progresif kökenli deneysel bestelerin kaynağında bu tarz üretilmiş besteler yatmaktadır. Her ne kadar duygu yoğunlaşması eşliğinde bu besteler ortaya çıksada nihayetinde saatlerce tek başına uğraşıp, en ince ayrıntısına kadar düşünüldüğü için az tekrarlı, daha teknik besteler oluyor. Saatlerini hatta günlerini bir besteye harcamaya meyilli bestecilerin takıntılı mükemmelliyetçi özelliklerinden dolayı da progresif rock vurgusu sonsuza dek devam edecektir. Tabii burada iki farklı çalışma tarzı sonrası ortaya çıkmış farklı tarzda bestelerden bahsediyoruz. Belki de ikinci çalışma stilini sadece Progresif Rock olarak algılamak alt tanım olarakta deneyselliğine vurgu yapmak daha doğru olacaktır. Çünkü; post rock'ı bir şekilde tanımlayabiliyorsunuz. Daha uç sesler, ambians oluşturacak öğeler bir araya enstrümental bir çizgide geldiği zaman minimum bir Post Rock bestesi olmuş oluyor. Fakat nasıl ki evrenin sonsuzluğunu kabul ediyorsak, Progresif Rock'ın sonsuzluğunuda kabul etmek doğru olacaktır. Bu bağlamda progresif rock nasıl ki jazz, blues hatta death metal gibi başlı başına bile bir özelliği ve dinleyen kitlesi olan tarzları bir araya getirip, kendi bünyesinde barındırabiliyorsa aynen post rock'ı da kendi kanatları altına alabilir. Tabi ki Post Rock'ın da kendi başına bir tarz olduğunu kabul ederek. Hangisi daha iyi dersek ben progresif rock'ın altında yaşayan bir post rock'ı her zaman öncelikli olarak tercih ederim.


Her sene Amerikan televizyon yapımlarına verilen Emmy Ödülleri'nin bu sene 72. si düzenlendi. Roger Ross Williams'ın yönetmen koltuğunda oturduğu New York- Harlem'in tarihi Apollo Theatre ile ilgili Apollo Theatre belgeseli, Spike Jonze'un Beastie Boys Story, Netflix'in Michelle Obama belgeseli Becoming, Laurel Canyon: A Place in Time, and The Great Hack gibi belgeselleri sollayarak Emmy almaya hak kazandı. Arşiv görüntüler, müzik, dans, komedi performansları ve sahne arkası görüntüler de barındıran belgesel aynı zamanda Patti LaBelle, Pharrell Williams, Smokey Robinson ve Jamie Foxx gibi sanatçılarla röportajlara da yer veriyor. Yeni yeteneklerin keşfedilmesine önayak olan The Apollo Theatre, açıldığı günden bu yana Billie Holiday, Aretha Franklin, Ella Fitzgerald, Diana Ross & The Supremes, Stevie Wonder, The Jackson 5, Luther Vandross, Dave Chappelle, Lauryn Hill, Jimi Hendrix gibi dünyada ün salmış ve sanat dünyasında büyük ses getirmiş sanatçılara da ev sahipliği yaptı. Afrikan-Amerikan kültürünün imza attığı başarılara da kök salan sahne Apollo Theatre'ı konu alan The Apollo belgeseli aynı zamanda günümüz kültürel ve ırk problemlerine de yer veriyor. Fotoğraf 23 Ocak 2019'da New York'taki Apollo Theatre'a ziyaretimden bir kare. Apollo, Swing danslarından Lindy Hop dansı için de aynı zamanda büyük önem taşıyan bir yer. Çeşitli Lindy Hop yarışmaları ve performanslarına da yıllarca yer vermiş. Ben de 5 senedir Swing dansları yaptığımdan dolayı bu efsane yeri görmeden dönmek istememiştim. Tiyatro o esnada kapalı olduğundan dolayı içeri girme şansım olmamıştı fakat benim için sadece o efsane giriş kısmını ve Apollo yazısını görmek bile çok heyecanlandırıcı bir andı.


Haşmet Asilkan, namı diğer Fatih Vural, solo kariyerinin üçüncü albümü ''Preludes from the Cosens Lute Book''u yayınladı! Üniversite yıllarında birçok grupla sahneye çıkıp daha sonraki dönemlerde ise Künt ve Adamlar gruplarında kontrbas çalan müzisyen Haşmet Asilkan, solo kariyerine ''Preludes from the Cosens Lute Book'' albümünü yayınlayarak bir yeni proje daha ekledi. ''Preludes from the Cosens Lute Book'' albümü; 1610 yılında yazılmış, MS Add.3056 katalog numarasıyla Cambridge Üniversitesi kütüphanesinde bulunan ve 19. yüzyıldaki sahibi; Frederick W. Cosens ismine atıfla Cosens Lavta Kitabı ismiyle anılan el yazmasında, Rönesans lavtası için yazılmış 71 eser bulunmaktadır. Eserlerin bazılarının bestecisi bilinmemektedir, bu bilinmeyen eserler içinde, daha evvel hiç seslendirilmemiş olan on dört adet prelüt, ilk kez bu albümde toplu halde seslendirilmiş bulunuyor. Lavta müziği araştırmacısı John H. Robinson'a göre albümde seslendirilen prelütlerin bestecisinin, İtalyan besteci Lorenzo Tracetti olduğunu tahmin edilse de, günümüzde konuya dair kesin bir bilgi bulunmamakta. Albümde Fatih Vural, luthier Ozan Özdemir tarafından yapılan bir rönesans lavtasını, enstrümanın kendi otantik sesini yakalayabilmek için bağırsak tel kullanmış. Albüme ve yönetmen Volkan Ergen tarafından görüntülenen albümden bir prelütün performansına aşağıdan ulaşabilirsiniz!


Hedonistic Noise ve No Relics 3 silahşörlerinin, 2018 Kasım ayında üçüncü toplaşması gerçekleşen Wargasm Fest canlı performans kayıtlarından oluşan sürpriz split albümü Mevzu Records'tan yayınlandı. Bu split kapsamında, 2016 yılında Masturbation demo albümü, 2017'de ilk stüdyo albümleri Silence Is More Musical ve 2018'de gelen ikinci albüm Doğal Seçilim ile ilgili kitlenin dikkatini bir hayli çeken Hedonistic Noise ile Crust Punk temalı, politik ve kaotik müzik yapan No Relics'in bir araya gelme sebebi ise hayırlara vesile diyebiliriz. Bir sosyal sorumluluk projesi olarak yola çıkan Live Split albümünün ve yakında yayınlanacak olan Zamansız Zerk toplama albümünün tüm gelirleri, Türkiye Korunmaya Muhtaç Çocuklar Vakfı'na bağışlanacak. Ayrıntılı bilgi edinmek ve projeye kitap bağışı yapmak için siz de https://koruncuk. org/ adresini ziyaret edebilirsiniz.


Geçtiğimiz yılın sonunda yayınladıkları Yarı Cennet albümüyle başa sarıp dinlediğimiz, son dönemde birçok mekanda konserlerini izleme fırsatı yakaladığımız Hedonutopia, özel bir konser için 21 Nisan Cumartesi günü W İstanbul'da sahne alacak. 2016 tarihli Ucube Dizayn albümleriyle yerli müzik takipçilerinin radarına giren Hedonutopia, dört dörtlük olarak nitelendirmekte hiçbir sakınca görmediğimiz ikinci albümlerinden sonra, şimdi de üçüncü albümün hazırlığı içinde. Ayrıca en önemli detayı da hemen sizlerle paylaşalım; Hedonutopia'nın 21 Nisan'da vereceği konser tamamen ücretsiz olacak. Red Bull Music desteğiyle gerçekleştirilecek olan konseri izlemek için tek yapmanız gereken şuradaki formu doldurmak! 21 Nisan Cumartesi, saat 18:00'da Hedonutopia'nın müziğinde kaybolmak istiyorsan, adresin belli!


Bu seneki Radyo Boğaziçi 18. Battle Of The Bands müzik yarışmasının kazananı, İstanbul bağımsız müzik sahnesinin nevi şahsına münhasır gruplarından olan Hedonutopia'nın beklenen albümü sonunda çıkıyor! 18. Battle Of The Bands birinciliği sonrasında DokuzSekiz Müzik'ten Maxi Single ödülünün de sahibi olan Hedonutopia, bir süredir kaydedip hazır bir şekilde beklettiği albümü Ucube Dizayn'ı DokuzSekiz Müzik etiketiyle paylaşmaya hazırlanıyor. 2 Aralık tarihinde çıkması planlanan albüm, iTunes üzerinden şu an ön satışta! - Lasido - Japon Orman - Maymun Kral - Eridin Amma - Blonde - Mayalar - Sar


Yerli sahnenin -hiç şüphesiz- en sevdiğimiz gruplarından Hedonutopia, yepyeni albümü Yarı Cennet'i dün yayınladı, ne iyi etti! İlk stüdyo albümleri Ucube Dizayn'ı geçtiğimiz yılın sonunda yayınlayan grup, arayı fazla açmadan, fakat Eh artık yeni bir albüm de gelmese mi? diye söylenmeye başladığımız şu sıralarda yayınladığı Yarı Cennet ile kulaklarımızın pasını silmekle kalmadı, kendi cennetinde bize de bir yer açtı. 7 şarkıdan oluşan albüm, açılış şarkısı Burgaz Halayı ile dinleyeni içine almayı başarıyor. İkinci şarkı Bilmiyorum Hiç Güvende miyim ise bizim için çok ayrı bir yerde bulunuyor. Zira Hedonutopia'yı ağustos ayında, Nilüfer Müzik Festivali'nde canlı canlı dinlerken bu şarkıyı duymuş ve inanılmaz heyecanlanmıştık. Kavurucu sıcaklar geçti, kombiler derecelerini yükseltti ve biz de sonunda şarkımıza kavuştuk! Büyük Hırsız ile alıştığımız Hedonutopia'daki değişikliği fazlasıyla hissediyoruz ve bu kesinlikle kötü bir şey değil. Aksine her şarkıyı loop'a almak isteyeceğiniz kadar güzel bir değişim, gelişim. Şizolar başladığında ve enstrümanlar kulağınıza dolduğunda Yarı Cennet'in doruk noktasına çıktığınızı hissediyorsunuz. Korku'da ise Gülden'in sesi, sizi korkudan çok uzağa, tatlı bir rahatlığın içine çekiyor. Sarışın Kızıl ile geçmişe selam gönderiyor ve adını Sadık Hidayet'in eserinden alan Kör Baykuş'la dopdolu bir albümü kapatıyoruz. Uzunca bir süre playlist'lerimizden eksik olmayacak Yarı Cennet'i dinlemeniz için sizi aşağıdaki bağlantıya alalım. Hatta Ya ben canlı canlı dinlemek istiyorum! diyorsanız Hedonutopia, bugün 17:30'da, MIX Festival kapsamında Zorlu PSM'de sahne alacak! Kaçırmayın!


Hedonutopia'nın yedinci stüdyo albümünden Atlantis adlı ilk teklisi yayında! 2016 yılından bu yana ürettikleri müzikle, dinleyicileri ile derin bir bağ kuran, yolculukları boyunca yayınladıkları her yeni albümde dinleyici kitlesini daha da büyüten Hedonutopia, Atlantis teklisi ile 7. albümünün müjdesini verdi. Müziklerini Elektronik ritimler, uçuşan melodiler ve uzaktan geliyormuş gibi duyulan derin vokaller ile deneyselliğin çorak topraklarından, melankolinin derin sularına kadar geniş bir coğrafyada geziniyor şeklinde tanımlayan grup, Atlantis parçasını Karşı taraf olmadan bu taraf olmaz. Karşı taraf ve bu taraf hiç birleşmez. Fakat birbirlerine muhtaçtırlar. Karşı kıyılardan gelen kötü rüzgarlara göğüs gere gere erken öğrenmişizdir ayakta kalmayı. Ah şu karşı taraf olmasa ömür geçmez düşünce gelişmez. cümleleriyle tanımlıyor. Yedinci albümün habercisi olan Atlantis'i dün gece ilk kez Blind konserinde izleyicileriyle paylaşan grubun yeni teklisi, 4 Kasım itibarıyla DokuzSekiz Müzik etiketiyle tüm dijital platformlarda yayında.


Yerli alternatif sahnenin kendine has grubu Hedonutopia, yedinci stüdyo albümünü tüm dijital platformlarda yayınladı. Grubun merakla beklenen yeni albümü 7, 2 aralık 2022 itibarıyla sevenleriyle buluştu. Hedonutopia, üretim serüveninin hemen başında verdiği 7 yılda 7 albüm sözünü tutarak hazırladığı son albümünde, bas gitar ve akustik gitar kullanımlarına daha çok yer vererek, ilk albümünde başladığı deneyselliğin kapılarını dinleyicisine sonuna kadar açmış bulunuyor. Yarattıkları kendine has dilleri ile alternatif sahnede sağlam bir kitleye sahip olan Hedonutopia, 7 albümünde ilk yayınladıkları tekli Atlantis'in yanı sıra Kür, Öldüm Vay!, Sarmaşık, Hazin Efe, Kölemen Çıkmazı, Oldu Olanlar gibi sıra dışı parçalara yer verdiler. Albümün öne çıkan parçası ise Öldüm Vay! ölümü sarmalayan, ölümden sonra gerçekleşebilecek başlangıçları hisseden ve bitişlerin yeni kapılar açtığını hatırlatan duygusuyla karşımıza çıkıyor. Hedonutopia bu albümü betimlerken Bir köşede durup zaman içinde uyanacak şarkılar barındırdığının vurgusunu yapıyor. Hedonutopia 7 albümünü; Yaşadığımız toprağın hissini, aşkları, ayrılıkları, insan olmanın derdini, duygu değişim durumlarını, karşı olana dair ihtiyacı, geçmişin izlerini, kendi yarattığımız sarmaşıklarda boğulmama savaşını, ölümün bir başlangıç yaratışını anlıyoruz!'' şeklinde tanımlıyor. Hedonutopia, albümün ilk konseri için 9 Aralık'ta Zorlu PSM %100 Studio sahnesini ziyaret etmeye hazırlanıyor.


Hedonutopia her yıl albüm yayınlama geleneğini sürdürerek yeni albümü Yakamoz Sandalını bugün itibarıyla yayına aldı. Haziran ayında Yarı Cennet albümünden yayınladıkları Şizolar'ın video klibiyle birlikte yeni albüm müjdesini verdiğimiz Hedonutopia'nın üçüncü albümü Yakamoz Sandalı bugün Dokuz Sekiz Müzik etiketiyle yayınlandı. En son 2017 Aralık ayında yayınladıkları ikinci albüm Yarı Cennet'in ardından yayınlanan Yakamoz sandalı albümü 7 şarkıdan oluşuyor. Kaan Düzarat'ın Analog Kültür'ünde 5 gün boyunca analog ekipmanlarla kaydedilen albümün müzik prodüksiyonunda Jakuzi'den tanıdığımız Taner Yücel yer alırken mastering'inde ise Chris Sansom ismini görüyoruz. Albümün kapak fotoğrafı ve grafik tasarımlarında Studio Pul ile çalışan ekibin poster ve basın fotoğraflarında ise Nazlı Erdemirel tarafından çekilmiş. Albümün ilk video klibi ise 3 numaralı şarkı Bil ki'ye geldi ve aşağıda sizi bekliyor!


Yerli alternatif sahneden HEND'in yeni teklisi ''İllüzyon'' tüm dijital platformlarda Wonder Wheel etiketiyle yayınlandı. Erkin Sağsen'in solo projesi olarak başlayıp Can Sürmen ve Ozan Hatipoğlu'nun eklenmesiyle gruba evrilen HEND'in yeni teklisi İllüzyon 23 Nisan tarihinde yayınlandı. Indie elektronik ve hiphop bileşenlerinin yer aldığı parça, New Age ögelerini de birleştirerek varoluşsal bir hikaye anlatıyor. Şarkının söz ve müziği Erkin Sağsen, aranjesi Erkin Sağsen, Can Sürmen ve Ozan Hatipoğlu, mix ve mastering'i ise Calvin Cry tarafından yapılmış. Geçtiğimiz aylarda HEND'in solisti Erkin Sağsen'in başarılı yorumuyla yayımlanan Kaygan Yol'un ardından paylaşılan İllüzyon'un klibi ise kurgusuyla dikkat çekerken Barış Fert'in yönetmenliğinde müzikseverlerle buluştu. Video klibiyle birlikte yayınlanan HEND'in İllüzyon adlı yeni teklisine aşağıdan ulaşabilirsiniz!


Uzunca zaman, sürekli dinlediğiniz şarkılar olur öyle değil mi? Bir yerde çalarken duyarsınız, bir arkadaşınız söyler, kendiniz keşfetmiş olursunuz, bir şekilde kulağınıza çalınır. İşte artık o şarkı hayatınıza girmiş demektir. Hatta abartıyorum gibi gelebilir ama aşık olmuş gibi bile hissedebilirsiniz. Hani hoşlandığınız insanı sürekli görmek için her şeyi yaparsınız ya, aynı onun gibi... Kesin daha önce başınıza gelmiştir! Şimdi burada da öyle bir şarkının hikayesi var. Bu muazzam şarkıyı ortaya çıkaran, zihnindekileri notalarla buluşturan ve iki kişiden oluşan Agar Agar eğer gözünüzden, kulağınızdan kaçtı ise, kaçmasın. Fransız ikili Clara Cappagli ve Armand Bultheel gerçekten güzel işler ortaya koyuyorlar. Elektronik müzik üzerine kurguladıkları projeleriyle sizi kesinlikle etkileyecektir. En azından o potansiyeline inanın. Özellikle yazının sebebi olan şarkıyı söylemeliyim tabii: You're High. 2017 yılının başında yayınladıkları bu şarkıyı kesinlikle dinlemenizi öneriyorum. Beğenmezseniz de olsun, yine de bir dinlemiş olun siz. Ayrıca ikilinin daha önce yayınladıkları 5 şarkılık Cardan albümüne ve Prettiest Virgin kısa çalarına göz atmanızı da ayrıca tavsiye ederim. Şimdiden iyi dinlemeler diliyorum. Umarım her gün dinleyeceğiniz şarkılardır ve onlarla buluşmuş olursunuz!


15-16 Ocak 2022 tarihleri arasında Nef Bebeköy'de gerçekleşen ORGANICS by Red Bull: Talent District etkinliğinde yetenekli sanatçı Seda Erciyes ile müzikal kimliği üzerine konuşma fırsatı yakaladık. Büyürken dinlediğim ikonlar ve sonrasında müzisyenliklerine saygı duyduğum sanatçılar ilhamım oldu. Ama en çok mükemmel olmayıp kendine has bir figürü, sesi, izi olan, masaya cesur ve yeni bir şeyler getirmek için çalışan sanatçılardan etkileniyorum. Her zaman yeniliği ve farklılığı arayan bir sanatçı olmak istiyorum. Kendi kimliğimle alakalı, engeller eve kalıplara isyanım kimliğimi şekillendiriyor diyebilirim. Aynı anda müzisyen / mühendis olamazsın, Bu tırnaklarla kaliteli görünemezsin Caz barda abartı makyajla şarkı söyleyemezsin Seksapel kullanıp bedenini öne çıkaramazsın vb. kadınlar üzerinde kurulmak istenen anlamsız bir otorite bana ilham oluyor. Dinleyicilerimin şarkılarımda neyi sevdiklerini ve benim vermek istediğim şeyi görüp görmediklerini öğrenmek çok hoşuma gidiyor. Birilerinin o gününü iyileştirdiysem veya içinde yaşadığı bir duyguya dokunduysam bunu bilmek çok özel bir his. Online ortamda çok güzel vakit geçiriyoruz. Hem müziğimi hem mizahımı hem de duruşumu anlıyorlar, konserlerde de aşırı mutlu oluyorum gelip tanıştıkları zaman. Harika insanlar. Biraz dürtü, çokça başkaldırı. Özel hayatımda eril tarafımla dengeli biriyim. Ama sanatçı kimliğimi pro-kadın bir yerden, bir başkaldırı aracı olarak kullanmayı seçtim. O kadar tabu, o kadar kural, o kadar baskı var ki ve bu eril düzen bize o kadar çok zarar verdi ki birilerini bu yolla rahatsız etmek ve öğrenilmiş, aktarılan yanlışlara son vermek derdim. Bizim var oluşumuz ve toplumda ayrıştırılan, ayıplanan, aşağılanan azınlıkları temsil etmemiz çok önemli. ORGANICS by Red Bull: Talent District bu sene yaratıcı alanlarda öne çıkan kadın sanatçılara, üreticilere destek vermek istiyordu. Konuşmalarda ana başlıklardan biri de müzikti. Uçak projemiz beni davet etmelerinde büyük rol oynadı ve seve seve dahil oldum. Bu sene Uçak klibinin evreninde geçen sanal bir performans vereceğim, güzel iş birlikleri ve konserler olacak. Yeni şarkılar çıkacak. Çalışmaya her daim devam.


Hercules & Love Affair'ın 2022 albümü In Amber'den ANOHNI'nin yer aldığı One, yeni bir müzik videosu ile karşımızda. ANOHNI, One, Andy ve benim savaş çığlığı olarak hayatta kalmanın gücünü kutlamak için yazdığımız bir şarkı. dedi. Belirli noktalarda, özellikle çocuklar olarak ikimiz de hayatta kalmak için çok savaştık. cümlesini de ekledi. Tim Walker, drag yıldızı ve yaratıcısı Salvia'nın yer aldığı klibi yönetti. Salvia yaptığı açıklamada, Tim bana bundan bahsettiğinde bu proje hakkında hemen heyecanlandım dedi. Şarkıyı duymadan önce video için her şeyi yapmaya açıktım çünkü katılan herkesi çok seviyordum. Ama şarkıyı duyduğumda ve onunla çok fazla bağlantı kurduğumda, başka birinin hikayesini oynamaktansa kendi deneyimlerimi ve duygularımı verdiğim şeye kanalize edebileceğimi fark ettim. Bu yüzden video, başka birinin projesi olmasına rağmen bana çok doğal ve kişisel geliyor.


Kendine Has'ın desteğiyle gerçekleşecek Herkes Tek, 28 Ocak Perşembe günü, modasahnesi. com'dan beş saatlik özel bir yayınla dinleyicilerin evine konuk oluyor! Toplam 20 sanatçıyı bir araya getirecek olan Herkes Tek, 28 Ocak Perşembe günü, beş saatlik özel bir yayınla dinleyicilerin evine konuk oluyor. Her sanatçının 15 dakikalık solo performansıyla sahne alacağı etkinlik Moda Sahnesi'nin internet sitesi üzerinden yayınlanacak. Herkesin tek olarak yer alacağı etkinlikte: Ahmet Ali Arslan, Akkor, Ali Deniz Kardelen, Barlas Tan Özemek, Can Güngör, Cava Grande, MC Deniz Alnıtemiz, Dilan Balkay, Gökçe ÇeÇe Gürçay, Gülinler, Güneş Özgeç, In Hoodies, İdil Meşe, Kalben, Kamufle, Korhan Futacı, Nilipek., Özgün Semerci, Tuğçe Şenoğul ve Umut Çetin yer alacak. Olmadı Kaçarız ve HOOD Base organizasyonuyla, #KendineHas desteğiyle 19:00 00:00 saatleri arasında gerçekleşecek etkinliğin biletleri modasahnesi. com adresinde satışa sunuldu.


Bu size ilk postum, umarım son da olmayacaktır. Anlatacağım ilk grup Herman Düun ya da Herman Düne... Bu adamlar İsveç denen ülkeden çıkan en güzel grup olabilir. 1999-2000 yılları arasında kurulmuş.. David-Ivar Herman Düne ve Andre Herman Düne aynı evin iki çocuğu... Böyle bağıra çağıra duygularını açıklayan, her aşık gibi hafif deli insanlara benziyor bu grup. Çarçabuk söyledikleri iyi yazılmış sözler güzel ya da çirkin olmayan bir sesten çıkınca daha da hoş geliyor kulağa, o zaman daha çok seviliyor bu adamlar. 10-15 tane albüm, EP ve yayınlanmış kayıtları var.. Mas Cambios ve Not On Top harika albümlerinin en başında geliyor. Grup 2006'da dağılır gibi olmuş ama ne de olsa kan çekiyormuş ki hala takılıyorlar kendilerince. Aslında ilk zamanlar duo falanlarmış da, sonradan İsveç'te grubu duyanlar gelmiş ve 5-6 kişi olmuşlar. Bu aralar da Strange Moosic diye de bi albüm çıkaracaklar haberiniz olsun. Kendilerini yutub mutub bişeylerden dinleyebilirsiniz! Hatta size link vereyim ya!


Onları iki yıldır bu çok alternatifli megakentte düzenli aralıklarla izliyor ve belgeliyorum. Bu süre içinde bir kez İstanbul dışına çıktılar, ODTÜ'deki o rock şenliğinde yanlarında olamayışımı kendime sorun ettim. Üç hafta sonra da ilk yabancı sahne deneyimi için Bulgaristan'a seyahat edecekler, 21-22 Haziran'da Villa Yustina'daki Electric Orpheus Festivali'nde çalmak üzere. Geçen yıl Red Bull Music Warm Up'ta yer alan altı gruptan biri olmayı başardılar, İstanbul'un birbirine uzak noktalarında tek günde çekimi tamamlanan sıradışı bir video kliple adlarından daha sık söz ettirdiler. Ama asıl başarı, kimilerinin 2018 yılının en iyi konserleri derlemesine de giren, Kaliforniyalı Oh Sees'in Zorlu PSM Studio'da sunduğu tek gecelik şovun açılışına ev sahibi grup tarafından seçilmeleriydi. Son olarak, uzun süredir üzerinde çalıştıkları ilk uzunçalarlarını takvim yaprakları 27 Nisan 2019'u gösterdiğinde yayınladılar. Gülşah Turgut, teklilerinin prömiyerini Radyo Eksen mikrofonlarından anons etti. Hakan Tamar, birçok kez şarkılarını programlarında çaldı. Haklarında doyurucu bir albüm/konser yazısına rastlayamadım diye düşünürken, bu kadar yakından izlediğim bir grubu farklı bir pencereden nasıl yazabilirim, yoksa yazamaz mıyım? diye iki hafta da endişelerimle geçti. Ve işte şimdi o yazı hazır! Birbirine benzemeyen dört üyeden müteşekkil The Young Shaven, birbirini tamamlayan 10 şarkılık albüm Hidden Hipsi GRGDN Müzik etiketiyle çıkardı. Eazycut Records üretimi plaklardan ve tabii ki dijital platformlardan albümü keşfetmeyi size bırakacağım, ayrıca 27 Nisan'da düzenlenen Kargart'taki albüm tanıtım gecesinden iki şarkılık video da olacak yazının sonunda. Peki, kim bu genç yaşta tıraş olmuşlar? Gizli saklı ne var ne yok diyerek grup üyelerini tek tek sayalım... Önce bir bilgi: Genç yaşta tıraş olmuşlarda sakalını kesmeyen eleman sayısı yazıyla üç! Bir tek vokalist sakal bırakmayı sevmiyor. Adı Archie Mckay. İrlanda asıllı ve melez aksanlı bir Avrupa göçmeni Amerikalısı, kimine göre de o tam bir San Fransiscolu. Bas gitarist Jake Kanelos, Midwest'in bağrından ABD'nin en büyük nüfusa sahip üçüncü kenti Chicago'dan geliyor. Gitarist Todd Gibson, Buz hokeyi. Gitar. Aile. diyor, yani katıksız bir Kanadalı. Baterist ise İstanbullu sanatçı bir aileden Orkun Bagatur. Türkiye'de yaşamayı seçerek İstanbul'un bağımsız ve alternatif rock sahnesine yıllardır renk katan, asıl değerlerinin bir gün onlara ulaşamadığımızda anlaşılacağına inandığım üç yabancı müzisyenle, insanlığa yakıştıramadığı her türlü düzensizliğe, kartopu gibi büyüyen hukuksal ve sosyal adaletsizliklere karşın doğup büyüdüğü toprakları terk etmeyip arenada kalarak savaşmayı tercih etmiş bizden birinin bileşkesi işte The Young Shaven! Bu pencereden bakınca, davulcu Orkun'un ara sıra dile getirdiği başka bir ülkeye gidip yaşama istemini The Young Shaven sınırları içerisinde kısmen bastırdığını; Archie, Jake ve Todd'un da Orkunsuz, yani aralarında bizden biri olmadan sahne ışıklarından bugünkü kadar keyif alamayacaklarını tahmin etmek güç değil. Gizlisi saklısı aşağı yukarı bu kadar The Young Shaven'ın. Gerisini tüm çıplaklığıyla sahneye her çıktıklarında ortaya döküyorlar zaten. Klasikleşen setlist açılışı How Many Listeners?dan sonra ikinci şarkıdan itibaren herkes dans etmeye başlıyor bir anda. Archie, mikrofon ayaklığından o sırada tamamen kurtuluyor ve olaylar art arda hızla gelişiyor... Sahneden izleyicinin yanına kaşla göz arasında iniveriyor ve birlikte dans edip söylüyorlar. Gözüne kestirdiği, sağlam gördüğü her yere uzanıyor, tırmanıyor. Bazen de elden ele en arkalara kadar gönderilip sahneye uzun bir crowdsurfing sonunda dönüveriyor. Bu arada, Todd katmanlı gitar sound'u ve zarif sololarıyla sonik bir sörfe çıkarmayı ihmal etmiyor tüm salonu avcunun içine alarak... Jake ve Orkun'un ritm uyumu ve atak birlikteliği ise tam bir lokomotife çeviriyor grubu; kürek kürek kömür attıkça makine dairesine hızlanarak tek bir istikamette yol alıyor bu şov. Biraz proto-punk çokça post-punk, biraz alternative rock yer yer indie rock, biraz dans ve tam bir trans haliyle belli başlı durakları olan ekspres bir yolculuk. Varış noktası ise genellikle sonlarda çalınan Trinidad/Tobago, büyük bir aile arasındaki kır düğünü sonundaki wedding band moduna dönüyorlar tam orada tropikal nağmelerle. Ve setlist'e yeni ekledikleri Hadi Hadi Akşamlar ile kapanış, The Young Shaven'ın Türkçe ada sahip ilk meyvesi. Hidden Hips'i henüz dinlememiş ya da bir kez olsun Shaven konserinde bulunmamış olanlar için kaleme aldım bu yazıyı. Benim göremediğimi duyamadığımı, videoya alıp da yansıtamadığımı kendi kulaklarınızla duyun, gözlerinizle görün siz yine de. Bunun için önce haziran sonunda çıkacakları Bulgaristan'daki festivalden dönmelerini bekleyeceğiz. Belli mi olur, gitmeden önce ısınmak için bir konser duyurabilirler her an. Eminim, rock'n'roll gecelerinizin en canlılarından birinin ortasında bulacaksınız kendinizi.


Gevende'nin şu sıralar çalışmalarına bir ara vermiş olduğunu geçen kış Ahmet K. Bilgiç ve Rebel Moves ile yaptığımız röportajda öğrenmiştim Eğer yakın gelecekte Gevende'den yeni sesler duyacağımızın müjdesini alsam ziyadesiyle heyecanlanacağım doğrudur; lakin her projenin doğal akışına saygı göstermek gerektiğini de seneler içinde iyi bir dinleyici olma yolundaki mesaimde öğrenmiş bulunuyorum. Hatta bazen sevdiğim projelerin bitmesinden, grupların dağılmasından falan da hastalıklı bir haz aldığımı itiraf etmem gerek. Güzel de olsa bir şeyler bitmeli ki yeni şeyler doğabilsin; suların yatağı değişebilsin, farklı denizlere açılabilsin. Süregiden şeylerin doğasında yeninin yoluna taş koyan bir şeyler var ki bende tanımlayamadığım bir huzursuzluk doğuruyor. Biliyorum, yukarıdaki paragrafta haddinden fazla şey dedim. Biliyorum, Gevende'nin yolculuğunda yeniye her zaman yer vardı. Biliyorum, Ahmet Kenan Bilgiç öylesine üretken ve çok yönlü bir müzisyen ki kendisinden her daim yeni projeler duymak sürpriz sayılmaz. Fakat bilmediğim bir şey vardı; gecenin köründe sayfiye yerlerindeki konserlerin klişe başlıklı basın bültenlerine biraz da bezmiş bir biçimde göz gezdirirken bu cuma yayınlanacak olan yeni bir şarkıya rastlayıp sabaha kadar dinleyeceğimden bihaberdim. Reggae'ye düşkünlüğümü ve yerli sahnede iyi reggae tınılarına duyduğum özlemi bugüne kadar yeterince dile getirmişimdir. Ahmet Kenan Bilgiç'in kurucusu olduğu LU Records etiketiyle 23 Ağustos'ta yayınlanacak olan yeni parçası Şey Şey Şey reggae, folk, manouche ve swing öğelerini ustalıkla kullanarak hiçbir bileşenin sırıtmadığı bir bütün yaratıyor. Gevende'nin şarkı sözlerindeki şahsına münhasır dil yerine bu defa kendisini Türkçe ifade ediyor Bilgiç. Uzun zamandır film müzikleri ile iştigal eden prodüktör, besteci, gitarist Ahmet Kenan Bilgiç'in filmlere müzik tasarlamak üzerine harcadığı mesai Şey Şey Şeyde kuvvetli biçimde hissediliyor. Şarkıyı birbiri ardına sayısız defa dinlerken gözümün önünden gitmeyen sahnelerin hangi filme ait olduğunu bulmak için bir hayli kafa patlatıyorum ama nafile. Öyle bir film yok. Ama ne şanslıyım ki benim için artık var. 2020 ilkbaharında çıkarmayı planladığı solo albümü öncesinde Ahmet Kenan Bilgiç'in yayınladığı ilk parçanın ana dokusunu oluşturan gitarlar Bilal Karaman imzası taşıyor. Basın bülteninde ayağınızın altında ince taneli bir kumsalı hissettirdiği söylenen Şey Şey Şeyin söz, beste, aranjman ve prodüksiyonunun yanı sıra ukulele de Ahmet Kenan Bilgiç'e ait. Feryal Öney, Ekin Beril, Kutay Soyocak, Şebnem Hassanisoughi, Burak Ekinil, Güler Tuncer ve Caner Anar'ın yer aldığı kalabalık koro ise şarkının imgelemimde yarattığı gücü perçinliyor. Parçanın sağlam iskeletini oluşturan davul Berke Can Özcan, perküsyon ise Memduh Akatay ile emin ellerde. Mix & mastering'te imzası bulunan Sinan Sakızlı ile yıldızlar geçidi tamamlanıyor. Çoğu zaman aradığımı bulamasam ve hatta onca sesin arasında ne aradığımı bile unutsam da gecenin bir vakti karşıma çıkan bir şarkı neden hala aramaya devam ettiğimi bana hatırlatıyor. Anlıyorum ki hatırlamak için bazen yalnızca tek bir şarkıya ihtiyacım var. İçime su serpiliyor. Gözlerimi kapattığımda hiç çekilmemiş bir filmi izleyerek uykuya dalıyorum.


Melody Gardot, 1985 yılında New Jersey'de dünyaya geldi. Annesi bir fotoğraf sanatçısı olduğu için, onunla birlikte seyahat ederek büyüdü. Dokuz yaşında piyano dersleri almaya başladı. On altı yaşına geldiğinde ise, Philedelphia'da barlarda piyano çalmaya başlamıştı. On sekiz yaşında, kırmızı ışıkta geçen bir sürücünün hatası sebebiyle bisiklet kazası geçirdi. Kaza sebebiyle oluşan ciddi beyin hasarı yüzünden, bir yılını hastanede yatağa mahkum olarak, fiziksel travmaları ve kısa süreli bellek sorunlarını aşmaya çalışarak geçirdi. Hastanede yattığı bu süre içerisinde gitarla tanıştı ve gitar çalmayı öğrendi. Bir doktorun müzikal yeteneğini keşfetmesiyle, doktorunun önerisine uyarak yatağında şarkılarını kaydetmeye başladı ve bu onu hayata bağlayan şey oldu. Judy Garden, Janis Joplin, Miles Davis, Norah Jones gibi isimlerden etkilenen Gardot, 2005 yılında ilk albümü olan Some Lessons:The Bedroom Sessions'ı çıkardı. Besteleri ve sözleri kendisine ait olan bu albümün, Norah Jones'un çok fazla etkisinde olarak yorumlansa da, çıkardığı diğer albümlerle ne kadar özgün olduğunu hissettirdi. Etnik caz, blues, flamenko temelli coverlara imza attı. 2006 yılında Worrisome Heart, 2009 yılında My One and Only Thrill, 2012 yılında The Absence, son albümü olan Currency of Man ise 2015 yılında piyasaya çıktı. Aynı zamanda kliplerinin senaristliğini ve yönetmenliğini üstlenen Gardot, Currency of Man albümünün Preacherman adlı parçasına çektiği kliple de, müziğini bütünlüğünü, sarsıcı ve baş kaldıran taraflarını daha derinden hissettirmeyi başardı. Kendini dünya vatandaşı olarak tanımlayan Gardot, bir çok ülkede konserler verdi. Tarzının bir parçasına dönüşmüş, hiç çıkarmadığı güneş gözlüğü ve o çarpıcı müziğiyle İstanbul'da da gönlümüze dokundu. İKSV Caz Festivali kapsamında, muhteşem konserlere imza attı.


Birkaç aylık aranın ardından Bir Baba Indie: Hip-Hop Edition Vol.11 ile 28 Şubat Cuma gecesi Nayah'tayız! Bir Baba Indie'nin soğuk kış gecelerini ısıtacak, old school rap parçalarından oluşan etkinlik serisi Hip-Hop Edition on birincisiyle 28 Şubat Cuma gecesi Nayah'ta gerçekleşecek. Nayah'ın yerlilerinden C Fyah ve Bir Baba Indie'nin kurucularından Cihad Satıroğlu a. k. a. Kejura, East-West ayrımı yapmaksızın tüm yakaları kucaklayan, dillere pelesenk olmuş kült parçalardan oluşan setleriyle Nayah'ta bir defa daha hip-hop rüzgarı estirecek! 2Pac, Ice Cube, Eminem, Snoop Dogg, Xzibit, Coolio, Cypress Hill, Beastie Boys, RUN-DMC, Cartel ve çok daha fazlası Bir Baba Indie Hip-Hop Edition Vol.11 ile 28 Şubat Cuma gecesi Nayah'ta!


Hit Like a Girl Yarışması yetenekli kadın davulcuları aramaya devam ediyor! Hit Like A Girl, 11 senedir dünyanın farklı ülkelerinde bölgesel olarak gerçekleştirilen kadın davulcuların katılımına açık bir online yarışma olarak devam ediyor. Hit Like A Girl Türkiye kadın davulcular yarışması, HLAG Türkiye temsilcisi Leyan Senay organizatörlüğünde profesyonel ve amatör kadın davulcuların müzik ve bateri çalmaya teşvik etmek amacıyla bu yıl ikinci kez Türkiye'de online olarak düzenlenecek. Hit Like A Girl Yarışması, Leyan Senay'ın da iş birliğiyle birlikte Vater Percussion, Senkop Müzik, Turkish Cymbals, Öke Cajon, Roland V Davulları, Nouvart, Ayşe Gizem Ceyhan, Liverpool gibi çok sayıda firmanın sponsorluğu ve desteği ile düzenleniyor. Yarışmanın jüri üyeleri arasında Türkiye'nin başarılı davulcularından Ferit Odman, Lale Kardeş, Aykan İlkan, Aslı Polat, Cenk Ünnü ve Monika Bulanda yer alıyor. Katılımcıların yarışma için kendilerinin belirledikleri, kendilerini ve yeteneklerini en iyi ifade eden bir müziğe davul performans videosu hazırlamaları gerekiyor. Video için ideal süre 3 dakika olup tarz ve zaman olarak hiçbir sınırlamanın yapılmadığı da belirtiliyor. Yarışma, 12 Nisan'a kadar yapılan başvuruları kabul ediyor. Yarışmaya başvurmak için buradaki Instagram hesabını inceleyebilirsiniz.


Kreatif kültür sanat birimi HOOD Base, deprem bölgesindeki müzisyenler için acil yardım talep ediyor! 6 Şubat 2023 tarihinde meydana gelen deprem sonrasında, ülkece zor ve sarsıcı bir süreçten geçtiğimiz bu süreçte HOOD Base, bölgedeki müzisyenler için acil yardım istiyor. Kültür-sanat alanında etkinlik ve içerikler tasarlayan; müzik ve görsel sanatlar temelli projeler üreten kreatif bir birim olan HOOD Base, geçtiğimiz pandemi döneminde, Onaranlar Kulübü iş birliğiyle hayata geçen Dirsek Teması hareketi başlatmıştı. Dirsek Teması, kültür-sanat sektörü çalışanları için kolektif bir destek hareketi olup şeffaflık ilkesini benimseyen kurum ve STK'lar ile işbirliği yapıyor. Bu doğrultuda Dirsek Teması'nı kalıcı kılabilmek adına Kütüphane adlı yeni bir faza geçtiler. Kütüphane, yine yaratıcı endüstri için yaratıcıların eser ve üretimlerinden sosyal fayda sağlamak amacıyla tüketiciye sundukları bir platform ve arşiv alanı. Gelirleri ise periyodik olarak belirlenen odaklara yönlendirilerek satışa çıkıyor. Yaşanan depremler nedeniyle maddi güçlük yaşayan afet bölgelerindeki müzisyen ve eser sahiplerine acil destek sağlanması talebiyle Kültür ve Turizm Bakanlığı'na hitaben hazırlanan dilekçeye bio'daki linkten ulaşabilir, KVKK metnini onayladıktan sonra imzaladığınız dilekçeyi linkteki klasöre yükleyebilirsiniz. Lütfen imza öncesi KVKK metnini dikkatle okuyunuz. Yaşanan depremler nedeniyle maddi güçlük çeken bölgedeki müzisyenler ve eser sahiplerine acil destek sağlanması talebiyle Kültür ve Turizm Bakanlığı'na hitaben hazırlanan dilekçeye buradan ulaşabilirsiniz.


Büyük Ev Ablukada'nın haziran ayı sonunda Youtube'ta yayınladığı HOŞÇAKAL KADAR parçasının canlı şekli şimdi yalnızca ses olarak da dijital platformlardaki yerini aldı. Nisan 2019'da DasDas'ta gerçekleşen Büyük Ev Ablukada konserinde saksafonda Korhan Futacı'nın eşlik ettiği HOŞÇAKAL KADAR'ın konser kaydını Youtube'tan dinlemek zorunda olmaktan pek hoşnut değildik. Bu süpersonik kayıt şimdi artık çalma listelerimize eklenmeye hazır biçimde müzik dinleme platformlarındaki yerini almış bulunuyor. Daha önce Fırtınayt albümünde yer alan stüdyo kaydını dinlemeye doyamadığımız parçanın Korhan Futacı'lı canlı versiyonunun kaydı ve miksi Başar Yurtçu, mastering'i ise Çağan Tunalı imzasını taşıyor.


Londralı Electronic Indie grubu Hot Chip, 18 Ocak Çarşamba akşamı Joker No:19'un 2. yılı için ülkemize geliyor! Alexis Taylor ve Joe Goddard tarafından 2000 yılında kurulan grup, daha sonra Al Doyle, Felix Martin ve Owen Clarke'ın da katılmasıyla son halini aldı. Özellikle Ready For The Floor, And I Was a Boy From School, The Warning gibi dans parçalarıyla ortalığı bir anda dans pistine çevirebilme çevirebilme gibi bir potansiyele sahip İngiliz grup, Beşiktaş'ta bulunan Joker No:19'un 2. yılı için düzenlenen özel bir etkinlikle ülkemize geliyor. 18 Ocak Çarşamba akşamı, Hot Chip'in 10 numarası Alexis Taylor ve gitarist Owen Clarke Dj set performanslarıyla saat 22:00'da Joker No:19'a konuğu olacak. Hot Chip performansı öncesinde ise, 19:30'da Dj ikilisi Kara Kuzu ortamı hazırlayacak. Girişler ise 2. yıla özel olarak Joker No:19'dan olacak. Çarşamba akşamı n'apsam diyenler! Etkinliği ıskalamayınız!


İngiliz synth-pop grubu Hot Chip ve Pulp grubundan tanıdığımız Jarvis Cocker, Straight to the Morning adlı yeni parçaları için bir araya geldi. Disko eğlencesini evlerimize getirmeyi amaçlayan parçanın prodüksiyonu, Hot Chip ve müzik yapımcısı Mark Ralph tarafından yapıldı. Parça ile birlikte ayrıca Mighty Mouse Remix'i ve Straight To The Morning oyun kartları da çıkacak. Orijinal olarak şarkıyı akıllarında Dua Lipa varken yazan ekip, Paris'te Cocker'la bir araya geldikten sonra fikirlerini değiştirdi. Straight to the Morning, dışarı rahat rahat çıkamadığımız bu günlerde, dışarı çıkıp dans edip eğlenmeyi temsil eden bir disko marşı niteliğinde. Hot Chip ve Jarvis Cocker'in yeni parçası Straight To The Morninge aşağıdan ulaşabilirsiniz!


İngiliz synth-pop, indie dance grubu Hot Chip, yapımcı ve söz yazarı Yune Pinku ile bir araya geldi ve ortaya Fire of Mercy çıktı. Hot Chip, Fire of Mercy adlı yeni bir şarkı ile geri döndü. Al Doyle, Joe Goddard, Felix Martin, Owen Clarke, ve Alexis Taylor şarkıyı Malezyalı-İrlandalı yapımcı ve söz yazarı Yune Pinku ile iş birliği içinde yaptı. Fire of Mercy, Hot Chip'in geçen ağustos ayında çıkan son albümü Freakout / Release'in yayınlanmasından bu yana ilk parçaları. Yune Pinku ise iş birliği hakkında: Elektronik dünyasında büyük efsaneler oldukları için Hot Chip ile çalışmak büyük bir onur. Bana Fire of Mercy'i dinlettiklerinde ve şarkıya katılmamı istediklerinde onlarla çalışacak olmak beni çok heyecanlandırdı diyor. Hot Chip, Los Angeles'taki Hollywood Palladium ve San Francisco'daki Portola Festivali dahil olmak üzere 2023'ün geri kalanında birçok konser verecek. Kendine inanmanın içe dönük bir keşfi olan Fire of Mercy'i aşağıdan dinleyebilirsiniz.


Housekeeper Podcast Contest 2019'un kazananı, Bir Baba Indie Takeover etkinliklerinde de kabini devralan Zafer Sernikli oldu. Türkiye'nin köklü house müzik oluşumlarımdan Housekeeper tarafından bu yıl dördüncü defa düzenlenen Housekeeper Podcast Contest, house müzik tutkunlarına amatör ve profesyonel katılımcıların deneyimleyebildiği bir platform kazandırıyor. FRNDzz Academy projesiyle de tanıdığımız DJ İlker Aksungar'un öncülük ettiği yarışmada, katılımcıların house müzik ve türevlerini içeren setleri müzik dünyasının tanınmış isimlerinin de yer aldığı jürinin yanı sıra katılımcılar tarafından da değerlendirildi. Jürisinde Akman Akgül, Barış Akpolat, Demir Uyanık, Eda Solmaz, İlker Aksungar, İskender Karfakis, Sinan Arsan, Ufuk Özgönül, Uğur Altıntaş 'ın yer aldığı yarışmanın kazananı 15 Haziran'da The Game'de düzenlenen final sonucunda açıklandı. Başta hem harika setler dinleten hem de oylarıyla beni bu başarıya layık gören finalistler ve jüri üyeleri olmak üzere bu prestijli yarışmada emeği geçen İlker Aksungar ve Housekeeper ekibine, rüyamda bir arada görsem benim olduklarına inanamayacağım müthiş ödülleri sağlayan Compel çatısı altındaki sponsorlarımıza ve tabii ki bu süreçte yanımda olan herkese kocaman teşekkürler! Yaklaşık 25 yıldır müzikle uğraşıyorum ve müziğe bakışım, yaklaşımım ve sahnede icra biçimim zamanla değişiyor. Tüm bu değişimleri keseme doldurduğum yeni meyveler gibi görüyorum, son yıllarda enerjimi neredeyse tamamen elektronik müziğe, DJ'liğe ve canlı performans kurgusuna ayırmış olmamın ilk meyvelerini de toplamaya başlıyorum. Bu ödülü bir yolun sonu değil aksine henüz yeni başlayan bir sürecin ilk adımı olarak görüyorum. Yıllardır verdiğim emek bu motivasyonla katlanarak artacak ve çok çalışmaya devam ederek hayalini kurduğum müziğin peşinde koşmaya devam edeceğim. Çok teşekkürler! Bir Baba Indie ekibi olarak ödülleri topladığımız bu senede Housekeeper Podcast Contest 2019'un birincisi Zafer Sernikli'yi tebrik ediyoruz. Sıradaki Bir Baba Indie Takeover etkinliğinde görüşmek üzere! Müziğe çocuk yaşta piyano ve gitar çalarak başladı. 3 sene Dokuz Eylül Üniversitesi konservatuvarında yarı zamanlı piyano eğitimi gördü. 2010-2018 yılları arasında kurucularından olduğu Mispis ve Nihil Piraye guruplarıyla 2 uzunçalar albüm ve birçok single yayınladı, başta İstanbul olmak üzere Türkiye'nin çeşitli şehirlerinde önemli sahne ve festivallerde sahne aldı. 2017 yılında DJ'lik kariyerine başladı. İstanbul elektronik müzik sahnesinde çeşitli kulüplerde Tech House ve Techno ağırlıklı setlerle performans sergilemesinin yanında çeşitli pub ve barlarda da Disco ağırlıklı seçkileriyle kabine geçiyor.


İstanbul'da Housing Crash adında taptaze, yeni bir noise pop grubu kuruldu ve ilk meyvesi Pocket Full of Yearı süper bir video ile birlikte yayınladılar. Üyeleri daha önce Foton Kuşağı, Kutu, In Hoodies ve The Young Shaven gibi yerel gruplar ile birlikte çalıştı. Grubun davulcusu halen In Hoodies'de çalmaya devam ediyor. Video Kadıköy Barlar Sokağı Kadife Sokak'ta bulunan Trip'de canlı olarak çekildi. Ses kaydı Erhan Kabakçı, mix ve mastering ise Chris Holmes tarafından yapılmıştır. Standart bir dinleyici iseniz ilk başta vokalin kötü olduğunu düşünebilirsiniz. Açıkçası bana ilk başta hissettirdiği buydu. Ancak ilk nakaratta You're smilling down.. From your big house dediğinde vokalin tahmin ettiğim gibi kötü olmadığını farkettim. Hatta bayıldım. Aksine vokalin bu şekilde seçilmesi, kullanılmasının şarkının gidişatına en yakışacak, en uygun haliyle seçildiğini düşünüyorum. Kirli-paslı hali şarkının altyapısına ve sözlerine oldukça uygun. Yeni şarkılarını ve albümlerini sabırsızlıkla bekleyeceğim. Housing Crash 1 Ekim 23.00'da Peyote Nevizade'de Tight Aggressive'in ilk yıldönümü partisinde çalıyor olacak. Bir sonraki konser ise 18 Kasım'da Karga'da. Grubun Soundcloud ve Bandcamp sayfalarından şarkıyı istediğiniz formatta indirebilir ya da dinleyebilirsiniz.


Grubu hala keşfedememiş ve özellikle Noise işlerden hoşlanan müzikseverler dikkat dikkat! İlk olarak Ekim ayında yayınladıkları ilk single Pocket Full of Years ile ortamlara giriş yapan İstanbullu Noisepop grubu Housing Crash'ten yeni bir video klipli single geldi! Foton Kuşağı, Kutu, In Hoodies ve The Young Shaven gibi bir çok farklı İstanbullu grupla çalışmış olan, Matt Loftin, Todd Gibson, Paul Osterlund ve Murat Yakupoğlu'ndan oluşan ekibi ikinci klipte Bubingo Records stüdyosunda, Pendor Corner sahnesinde çalarken ve grubun solisti/basçısı Matt Loftin'i de İstiklal Caddesi'nde Nostaljik Tramvay'ın peşine takılmış bir şekilde Sticking Around adlı yeni şarkıyı söylerken görüyoruz. Parçanın ses kaydı Cem Çatık, mix/masteing'i ise Chris Holmes tarafından yapılmış.


Tom Krell'i anlaması zor biri gibi görünüyor. Tanıdığımdan değil tabi ama okuduğum röportajları onun çok yönlü biri olduğunu kanıtlıyor. Kendisi hem felsefe alanında doktora adayı hem de çok fazla kaynaktan beslenen yetenekli bir müzisyen. Üçüncü albümü What is This Heart?da yine farklı kaynaklardan beslenen Krell'in bu albümü ile ilgili, onun en kişisel albümü olduğu söyleniyor. Yakın zamanda How To Dress Well, The Weekend ve Frank Ocean gibi isimler sayesinde tekrar kıymete binen R&B, hayatımıza TLC, Janet Jackson, Ashanti, Aaliyah gibi isimlerin şarkılarını hayatımıza yeniden soktu. Daha önceki How To Dress Well albümleri ve mixtapeleri de Tom Krell'in müziğindeki R&B etkilerini göz önüne seriyordu. Bu son albümdeyse daha bir popa kayan Krell R&B dalgasıyla ilgili Kendi yarattığı bir trende bağlanmak zorunda olmama lüksüne sahip olduğunu söylüyor. How To Dress Well albümlerinde zamanla bir sadeleşme, basitleşmeden söz etmek mümkün olabilir. Love Remains ve Just Once EP'nin yarattığı kristalin arkasından izliyormuş hissi ilk albümden bu yana yavaşça azalıyor. Love Remains'deki Suicide Dream 2 ve What is This Heart?'daki Repeat Pleasure dinleyende farklı hisler uyandırıyor. Bu sadeleşmenin bir diğer sebebi ise daha önce de söylediğim gibi bu albümün önceki iki albümden daha pop bir albüm olması. Pop denince aklınıza aynı tornadan çıkmış gibi tınlayan ve anlam derinliği taşımayan şarkılar gelmesin, ulaşılabilirlik açısından bir pop albümü bu. Tom Krell'in kendi sözleriyle açıklayayım: I could say it smarter, but I want it gentle. Albümün nasıl bir pop albümü olduğunu anlatan en doğru sözler bunlar bence. Albümü yaparken Tracy Chapman'ın For You şarkısını daha önce hiç dinlemediği kadar dinlemiş Krell ve Alice Munro'nun kısa öykülerini okumuş. Bu albümü yaparken önceki iki albümüne kıyasla daha sabırlı davranmış, kendi deyimiyle, aklına gelen sesleri kaybetmekten korkmamış, bu albümün daha kişisel olarak anılmasını sağlayan aile ve ilişki sorunlarından, geçmişinden, hastalıktan ve düşük gibi olaylardan etkilenmiş. Ne zaman bir sanatçı psikolojik sorunlardan akıl hastalıklarından bahsetse, aklıma istemsizce Passion Pit'in Gossamer'i geliyor. Tabii ki bu albüm kıyasla daha melankolik. Albümün bence duygusal olarak en vurucu şarkısı Tom Krell'in ailesinden bahsettiği 2 Years On. Bu şarkıyı daha çok sevmemin sebebi ilk albümlerdeki kırılgan melankoliyi seviyor olmam olabilir. Albümden diğer iki favorim ise Face Again ve Repeat Pleasure. Face Again değiştirilmiş vokallerle yine karanlık bir his bırakırken, Repeat Pleasure'ın daha farklı bir etkisi var, daha ritmik ve daha neşeli. Tom Krell'in How To Dress Well projesi de kendisi gibi anlaşılması kolay olmayan, çok yönlü bir karaktere sahip, Krell zamanda bir müzisyen olarak gelişiyor, değişiyor ve etkilendiği kaynakların etkileri müziğine yansıyor. Bazen anlayamasam da bir dinleyici olarak bu gelişim sürecini izlemek bana mutluluk veriyor.


Fazlasıyla ilgi gören Profound Mysteries projesinin yaklaşmakta olan son parçasını yeni duyuran Röyksopp, şimdi Part III'ün tüyler ürpertici olan The Night'ı dinleyicilerine sunmaya hazırlanıyor. Mysteries III, 18 Kasım 2022'de piyasaya sürülecek. Alison Goldfrapp'e ek olarak Astrid S, Jamie Irrepressible, Pixx ve Maurissa Rose gibi birçok farklı konuğu da içinde bulunduruyor. Profound Mysteries III hakkında ikili: Profound Mysteries Part lll ile üçlü albüm çalışmalarımızı sonlandırıyoruz. Altın rengi, parıldayan parlaklığının altında, belirsizliğin ve karşıtlığın seviyeleri yer alır; tatlı ve üzücü, harika ve yanlış. Bunlar birbirinden zıt şeylerdir ve hayatın içindedir. Biz insanız ve hayatın içinde hayal etmek kaçınılmazdır. Biz insanız, hayal ederiz. cümlelerini kurdular. Rolling Stones'da albümler hakkında yapılan bir yorumda Nostalji ve yeni fikirlerin enerjisi yoluyla bu pürüzsüz ve tutarlı yolculuk Prodound Mysteries, ilk iki bölümü ile Röyksopp'un kariyerinin koca bir adım ilerlemesini sağladı. Bir bütün olarak ele alındığında, kesinlikle Melody AM'den bu yana en iyi müzik koleksiyonları olabilir. Aynı zamanda diğerlerinden farklı olması nedeniyle de kariyerlerinde cesur bir sayfa açmayı başardılar. cümleleri kullanıldı. Profound Mysteries projelerini aşağıdaki linklerden dinleyebilirsiniz.


Temelleri 2013'te İzmir'de atılan Longaz'ın grupla aynı ismi taşıyan 5 parçalık albümü 20 Mayıs tarihinde tüm dijital platformlarda yayınlandı. 23 dakika süren albümdeki Arkana Bakma adlı parça 2017'de single olarak yayınlanmış ve dikkatlerimizi Longaz'ın gelecek çalışmalarına yöneltmişti. Nihayet yayınlanan ilk Longaz EP'sinde şarkı sözleri ve besteler grubun kurucu üyesi Çağdaş Onaran'a ait olup düzenlemeler Longaz tarafından yapılmış. Çağdaş Onaran, Mert Karaca ve Ege Akyıldız 'dan oluşan Longaz'ın bu albümünde mix ve mastering'te Mavi Çatı Records Prova ve Müzik/Ses Kayıt Stüdyosu'ndan Yiğit Yeşildağ ile Bora Kumpaşoğlu'nun imzasını görüyoruz. Artwork ise Yiğit Gönlügür'e ait. İçimizden bir ses diyor ki; Longaz'ın ve Longaz üyelerinin isimlerini gelecek yıllarda sık sık duyacağız. İzmirliler için, albüm lansmanının 2 Haziran Cumartesi Volume Alsancak'ta gerçekleşeceğini de hatırlatalım.


Alternatif sahnenin genç ve dikkat çekici isimlerinden İdil Ateş'in üç şarkıdan oluşan ilk EP'si Fantasma'nın tamamı Garaj Müzik etiketiyle tüm dijital platformlarda yayında! Geçtiğimiz aylarda yayınladığı altı farklı teklisiyle müziğinin farklı uçlarını dinleyicileriyle paylaşan sanatçı ve söz yazarı İdil Ateş, müzikal deneyimlerini birleştirerek Fantasma adlı üç şarkılık ilk EP'sini yayınladı. Nehir, Kör ve Sanrı isimli üç şarkıdan oluşan bu EP'de sanatçının hayatından izlere rastlamak mümkün. EP'nin ilk teklisi Nehir, bizi mitolojik bir evrene taşıyarak Yunan mitolojisinde Psyhke ve Eros'un hikayesini anlatmıştı. EP'nin diğer iki şarkısı Kör ve Sanrı'da ise İdil Ateş'in diskografisinde gördüğümüz hikaye anlatıcılığı, özenle hazırlanmış besteler eşliğinde devam ediyor. İdil Ateş, Fantasma'nın üretim yolculuğunda bestelerin üretimi ve prodüksiyon sürecinde Yiğit Keven ile birlikte çalışıyor. Sanatçı Kör parçasında bossa nova esintilerinin ağırlıkta olduğu bir altyapı ile hikaye anlatıcılığına devam ediyor. Sanatçı, daha önceki şarkılarında yaptığı gibi Körde de duygusal dünyasına dair bir keşfe çıkıyor. Kör, sakin altyapısı ve his yüklü sözleri ile güneşin battığı andaki sakinliğe sahip olan bir şarkı oluyor. Sanrı, sanatçının çok sevdiği bir yakınıyla hislerini paylaştığı bir şarkı. Sanrı aracılığıyla bir yardım eli uzatan İdil Ateş, bu parçasında da sözü ve müziği kendi hayatındaki deneyimlerini kullanarak oluşturuyor. EP'den Kör şarkısına Berkay Öktem yönetmenliğinde, SumoHub stüdyosunda çekilen video klibi ise 3 Eylül 2022 saat 22.00'de İdil Ateş'in YouTube kanalından yayınlanacak. Fantasma'nın görsel dünyası, Merjek Kreatif imzası taşırken EP'nin kapak tasarımı Berkay Öktem'e, Nehir fotoğrafları Mert Gider'e, Sanrı ve Kör'ün fotoğrafları ise Ahmet Emre Saka'ya ait. İdil Ateş'in üç parçadan oluşan ilk EP'si Fantasma, Garaj Müzik etiketiyle tüm dijital platformlarda yayında! İdil Ateş'in yayınladığı yeni EP'si FANTASMA'yı aşağıdaki linklerden dinleyebilirsiniz.


Alternatif sahnenin genç ve dikkat çekici isimlerinden İdil Ateş, hem Yedinci Ev hem de solo projesiyle paylaştığı, kalplere dokunan şarkılarıyla tanıdığımız Birkan Nasuhoğlu ile birlikte Seneler Geçti adlı yeni teklisini BBI Music Co. etiketiyle yayınladı. Geçtiğimiz sene Fantasma isimli üç şarkıdan oluşan ilk EP'sini yayınlayan İdil Ateş, üretimlerine Birkan Nasuhoğlu ortaklığıyla bir yenisini daha ekliyor. İdil Ateş'in Birkan Nasuhoğlu iş birliğiyle yayınladığı yeni teklisi ''Seneler Geçti'', konuşulması gereken şeyleri senelerce içinde tutan ve bunun verdiği yükle hayatına devam etmeye çalışan bir dosta yazıldı. 2021 yılında İdil Ateş tarafından yazılıp arkadaşına ithaf edilen şarkı, sevginin her zaman beraber olmak değil, bazen bırakabilmek olduğunu ve beraberinde yaşanılan içsel çatışmayı dinleyenlerine anlatıyor. Parçanın söz ve müziğinde İdil Ateş ve Birkan Nasuhoğlu ortaklığını görürken, prodüktör koltuğunda sanatçının önceki parçalarından da aşina olduğumuz Yiğit Keven oturuyor. Kapak tasarımı ve fotoğraflar ise Berkay Öktem imzası taşıyor. İdil Ateş ve Birkan Nasuhoğlu'nun yeni teklisi Seneler Geçti 14 Nisan tarihinde BBI Music Co. etiketiyle tüm dijital platformlarda yayında.


Alternatif müziğin parlayan genç isimlerinden İdil Ateş'in elektronik altyapısıyla dikkat çeken yeni single'ı Dejavu tüm dijital platformlarda! İstanbul asıllı şarkıcı ve söz yazarı İdil Ateş, Mart 2021'de BBI Music Co. etiketiyle yayınladığı Belki De isimli teklisiyle yükselişe geçerken, hemen ardından Düş'ünce ve Zaman isimli parçalarını yayına almıştı. Beşinci teklisi Dejavu ile daha güçlü ve özgüvenli bir şekilde yolculuğuna devam eden İdil Ateş, Keven prodüktörlüğünde hazırlanan sound'unda ise daha elektronik bir altyapı tercih ediyor. Söz yazarlığındaki ince tonları önceki şarkılarında da deneyimlediğimiz İdil Ateş, Dejavu parçasında da bizi şaşırtmıyor ve söz yazarlığının akışkanlığını bize bir kez daha kanıtlıyor. Dejavu'yu dinleyip zaman kavramıyla hesaplaşmak isteyenleri aşağı alalım.


Alternatif müziğin genç isimlerinden İdil Ateş'in elektronik altyapılar ve kendine has soft vokali ile bir araya getirdiği yeni teklisi Zaman yayında! Cover çalışmalar paylaşarak başladığı müzik yolculuğuna kendine ait besteleri yayınlayarak devam eden İdil Ateş, geçtiğimiz aylarda çıkış yakaladığı Belki De parçası sonrasında yeni teklilerini yayınlamaya devam ediyor. Yiğit Keven ile bir araya geldiği son teklisi Düş'ünce sonrasında yine prodüktör koltuğunda Yiğit Keven'i gördüğümüz Zaman parçasıyla macerasına kaldığı yerden devam ediyor. Elektronik melodilerin, sanatçının iç dünyasından yansıyan sözlerle bütünleşerek dinleyicileri sakin olduğu kadar karanlık bir atmosfere çektiği Zaman, İdil Ateş'in dördüncü teklisi olma özelliğini taşıyor. Sözleri sanatçıya ait olan şarkı, BBI Music Co. etiketiyle 15 Ekim 2021 tarihinde tüm dijital platformlarda yayınlandı.


Oceanvs Orientalis ve Da Poet ile yürüttüğü Rain Lab projelerinden tanıdığımız İdil Meşe'den yeni canlı ve akustik bir kayıt geldi. Dünya Halim'in videosu yayında! Elektronik müzik ve hip-hop sahnesinde yaptığı ortak çalışmaları, dünyanın birçok ülkesine duyuran İdil Meşe, Büyükada'da samimi bir ev ortamında seslendirdiği Dünya Halim isimli yeni parçasının videosunu yayınladı. Bir süredir bulunduğu New York University'de müzik üzerine eğitimini tamamlayan İdil Meşe'ye çelloda Zeynep Ayşe Hatipoğlu ve Alman gitarist Jesper Poelke eşlik ediyor. Serkan Hökenek yönetmenliğinde çekilen yeni parçanın ses kaydı ve mix/mastering'inde ise Özgür Atmaca imzasını görüyoruz. Solo projesinden daha fazla sesler duyacağımızın sinyallerini veren İdil Meşe'nin geçtiğimiz günlerde yayınlanan Dünya Halim parçasını dinliyoruz!


İdil Meşe'nin uzun seneler geçse de hissi taze kalan duygusal yaralara değindiği yeni teklisi Yara tüm dijital platformlarda! Alternatif sahnenin üretken isimlerinden İdil Meşe'nin yas, aşk ve ayrılık temalarında gezinen yeni şarkısı Yara, Ada Müzik etiketiyle yayında. Yara, kıpır kıpır ritimler ve duygulu gitarlar ile bir Akdeniz akşamını andırırken, hüznü de yumuşak bir şekilde içinde taşıyor. Söz ve müziği İdil Meşe'ye ait olan Yara adlı yeni şarkı Umut Çetin'in Brezilya esintili gitarları ve dokunaklı synth'leri ile kurduğu ses dünyası ve düzenlemesiyle dinleyiciyle buluşurken, akustik gitarda ve gitar düzenlemesinde Özgür Çıtır, bas gitarda Ozan Kısaparmak ve perküsyonda Velican Sağun yer alıyor. Ses prodüksiyonu, mix ve mastering'i Umut Çetin tarafından yapılan şarkının vokal kaydı Şen Bakkal Stüdyosu'nda Barış Yalaz, perküsyon, gitar ve bas gitar kayıtları Ada Stüdyosu'nda Özgür Özkan Mete ve Ceren Çakar tarafından yapıldı. Şarkının kapak görseli bir başka tanıdık isim, Gülinler tarafından çizilirken, Alptuğ Çavuş tarafından boyutlandırıldı.


IDLES, heyecanla beklenen beşinci albümü TANGK'ten Dancer adlı ilk teklisini yayınladı! 16 Şubat 2024'te piyasaya sürülecek olan IDLES'ın yeni albümü TANGK için heyecan verici haberler var. Bu beşinci stüdyo albümünün yapımcılığını Nigel Godrich, Kenny Beats ve Mark Bowen üstleniyor. Özel konuklar arasında ise LCD Soundsystem'in ünlü isimleri James Murphy ve Nancy Whang da yer alıyor. Birleşik Krallık'ın özgün sesi IDLES, Grammy adayı CRAWLER albümünün ardından heyecanla beklenen on bir parçalık devam albümü TANGK'i duyurdu. Nigel Godrich, Mark Bowen ve Kenny Beats gibi müzik dünyasının önemli isimlerinin iş birliğiyle hazırlanan TANGK, IDLES'ın kariyerinin en çarpıcı ve cesur kaydı olarak öne çıkıyor. Albümden yayınlanan hareketli ve çarpıcı ilk tekli Dancer ile birlikte IDLES, dinleyicilere unutulmaz bir deneyim sunuyor. Ayrıca, geri vokallerde LCD Soundsystem'den James Murphy ve Nancy Whang'ın katkıları da dikkat çekiyor. Dancer, yeni bir ilişkinin heyecanını anlatırken aynı zamanda IDLES ve hayranları ya da IDLES ve dünya arasındaki özel bağa dikkat çekiyor. Bu parça, TANGK albümünün bir yansıması gibi, yaklaşan boşluk hissini dindirmek isteyen herkese hitap eden bir aşk şarkısı niteliği taşıyor. Türkiye'de GRGDN Müzik temsilinde Partisan Records etiketiyle yayınlanacak albümün daha ilk şarkısından oldukça belli ki, IDLES hayranları, 16 Şubat 2024 tarihinde TANGK albümünün çıkışını dört gözle bekleyecekler. IDLES, 27 Kasım Pazartesi tarihinde ülkemizde Zorlu PSM'de sahne almaya hazırlanıyor. Konser biletleri ise satışta!


2009'da İngiltere'de kurulan rock grubu IDLES, bugün yayınlanan Ultra Mono albümünden War parçasının videosunu paylaştı. Will Dohrn tarafından yönetilen video; sokaklardaki, kulüplerdeki ve hastanelerdeki madde bağımlılığına dikkat çeken kolajlara yer veriyor. War adlı parça aynı zamanda bugün yayınladıkları Ultra Mono albümlerinin ilk parçası. Grup bu haftanın başında (22 Eylül) 2021 Birleşik Krallık ve İrlanda turunda gruba eşlik edecek sanatçıların listesini paylaşmıştı. Fransız müzisyen Jehnny Bett, İngiliz şarkıcı Anna Calvi, Gallerli müzisyen Cate Le Bon gibi farklı kesimlerden pek çok kadın sanatçıyı da misafir olarak ağırlayacak turun biletlerinin hepsi satılıp tükenmiş. Günümüzde kadın sanatçılara yeterli desteğin olmadığı düşünüldüğünden dolayı, grubun 2021'de gerçekleştireceği turda tüm misafir sanatçıların kadınlardan oluşması planlanıyor. War adlı parçanın videosuna aşağıdan ulaşabilirsiniz!


Uluslararası Af Örgütü, örgütün ifade özgürlüğü üzerine düzenlemiş olduğu kampanyaların sesini daha iyi duyurabilmek adına Artists for Amnesty adında yeni bir girişimde bulundu. Girişim kapsamında http://www. artistsforamnesty. org internet sitesini açan ve bu site üzerinden aralarında Melissa Auf Der Maur, Metric, Nelly Furtado ve Grimes gibi müzisyenlerin de bulunduğu isimlerin parçalarını ücretsiz paylaşan UAÖ'nün ziyaretçilerinden tek isteği, e-mail adresleri. İndirmek istediğiniz parçayı seçtikten sonra e-mail adresinizi giriyorsunuz ve parçayı ücretsiz indirebileceğiniz link adresinize gönderiliyor. Tabii her şeyin bir bedeli var! Bu işlemi gerçekleştirdikten sonra UAÖ newsletter'larına abone olmuş oluyorsunuz. Kendi dünyamızdan çıkıp dünyada dönen sosyal eşitsizliklerin ve sansürün bilincine varmamız adına müzikseverler için biçilmiş kaftan, heyecan verici bir proje olmuş Artists for Amnesty. Kulak vermeli.


İkonik isimlerden Iggy Pop, 6 Ocak tarihinde yeni albümü Every Loser'ı Atlantic Records ve Gold Tooth Records aracılığıyla yayınlayacağını duyurdu. 1947 doğumlu sanatçı punk rock'ın öncü ismi Iggy Pop, 6 Ocak'ta çıkaracağını açıkladığı Every Loser adlı albümden ilk olarak, kayıtlarında Guns N' Roses'tan Duff McKagan, Red Hot Chili Peppers'tan Chad Smith gibi isimlerin de eşlik ettiği Frenzy isimli single'ını geçtiğimiz 28 Ekim tarihinde paylaşmıştı. Free adlı son albümünü 2019 yılında yılında dinleyiciyle buluşturan Iggy Pop, yeni albüm ile alakalı olarak da Kayıtlarda çalan müzisyenler çocukluğumdan beri tanıdığım adamlar ve bu müzik sizi mahvedecek açıklamalarda bulundu. Toplam 11 parçadan oluşacak Every Loser albümünün tracklist'ine ve albümden paylaşılan Frenzy adlı ilk tekliye aşağıdan ulaşabilirsiniz.