İzmir'de doğdu. Babası Mehmet İskender Özturanlı, annesi Tülin Özturanlı'dır. İlk öğrenimini Gazi İlkokulu ve Alsancak Ortaokulu'nda tamamladıktan sonra İzmir Atatürk Lisesi'nde okudu. Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'ni birinci sınıfta bıraktıktan sonra Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde eğitim almaya başladı. Ancak bu bölümden de mezun olamadı, ikinci sınıfta bıraktı. Şair yılın altı ayını İzmir'in Bostanlı ilçesinde, altı ayını da Foça'da geçirmektedir. Şiir yazmaya 1976 yılında Bülent Ecevit'e, Süleyman Demirel'e ve Necmettin Erbakan'a yazdığı taşlamalarla başlamıştır. İlk şiiri Yarın Sanat Edebiyat Dergisi'nin 17. sayısında (1983, Ocak) yayımlanmıştır. Şiirleri, öyküleri, yazıları ve söyleşileri Yarın, Ankara Sanat, Çağdaş Türk Dili, Temmuz, Mavi Derinlik, Eylül, Ayrım, Cazkedisi, Yasakmeyve, Varlık, Deliler Teknesi gibi birçok dergide yayımlanmıştır. İlk şiir kitabı Yasavul 1986 yılının Haziran ayında İzmir'de Sanat-Koop Yayınları tarafından yayımlandı. Şiirlerinde esas olarak insanı, ülkeyi, hayatı, boyun eğmemeyi, ayrıntıyı işler. Deniz, iskeleler, martılar, balıklar ve en çok da doğduğu ve yaşadığı şehir olan İzmir kitaplarında yoğun bir şekilde tasvir edilmiştir.


Ankara'da doğdu. Akdeniz Üniversitesi Sosyoloji bölümünde bir yıl eğitim aldı. Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nde Dramatik Yazarlık bölümünü birincilikle bitirdi. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Halkbilimi ana bilim dalında yüksek lisans yaptı. Editör, redaktör, metin yazarı olarak serbest çalıştı. İzmir'de yaşamaya devam eden şair Alsancak Film Atölyesi'nde sanat eğitmenliği yapmaktadır. İlk şiiri 2000 yılında Varlık dergisinde yayımlandı. '10. Köy: Teyatora' adlı filmin senaryosunu yazdı. Yaşama Tutuna nlar Çadırı adlı kısa oyunu 2014 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi kapsamında düzenlenen Suat Taşer Kısa Oyun Yarışması'nda ödül almıştır. Türkiye'de ve dünyada yaşananlar, kadınların varoluş krizleri ve çabaları, sanatın isyancı ruhu, kırılganlıklar, yanlış anlaşılmalar, aşk, erotizm gibi bir çok faktör şiirini etkiledi. Kadınlık üzerine her türlü durumu şiirinde kullandı. Kadınlıkla ilgili tabu sayılan konular, cinsellik, regl sancısı, vajinal ve hormonal etkiler, aşk ve güç savaşları şiirini belirleyen ana çizgilerdir. Bunun ötesinde Dionysiak bir etkiyle melankoli ve isyan, yerini direnişe, coşkuya ve umuda bırakır. Şiiri Özlüyorum dergisinin 78. sayısında kadın pedine yazdığı şiiri ile farkındalık yaratmak istedi. Şiirleri Varlık, Yasakmeyve, Şiiri Özlüyorum, Berfin Bahar, Lacivert, Peyniraltı Edebiyat, Hayal gibi birçok dergide yer aldı.


Bandırma'da doğdu. Anne adı Kadriye, baba adı Ergun. Asıl adı Osman Tunca Çaylant olan şair ismini doğumundan üç ay önce vefat eden dedesinden aldı. Bandırma Evyapan İlkokulu'nda ilköğrenimini gördü. Bandırma Kız Meslek Lisesi'nde anaokulu bölümünde iki yıl eğitim aldıktan sonra Bandırma Anadolu Lisesi'nde ortaöğremini gördü. 2005 yılında Boğaziçi Üniversitesi Yönetim Bilişim Sistemleri Bölümü'nden mezun oldu. 2005-2011 yılları arasında bilgi sistemleri denetçiliği yaptı. 2011 yılında istifa etti. İstifa ettikten sonra yazı yazmanın imkanları dahilinde geçimini farklı yollardan sağlamayı denedi. Serbest çevirmen ve editör olarak çalışıyor. İlk şiiri 2006 yılında, Altay Öktem'in yayına hazırladığı, Yüxexes dergisinin bünyesinde çıkan Karakalem ekinde yayımlandı. Daha sonra tek başına dergi olarak devam eden Karakalem'in 1. ve 2. sayısında da şiirlerine yer verildi. 2015 yılının Mart ayında Komşu Yayınevi-Yasakmeyve'den Araftar isimli ilk şiir kitabı yayımlandı. Diri Ozanlar Derneği ve Çevrimdışı İstanbul dergilerinde de şiirleri yayımlanan şaire ayrıca Kara Şiir Antolojisi'nde de yer verildi. 2017 yılının Mayıs ayında Çevrimdışı İstanbul Uluslararası Şiir Festivali için İstanbul'a gelen İsveçli şair Anna Axfors ile şiire ve yazıya bakışı hakkında söyleşi yaptı. Şiirlerinde ülkenin, dünyanın kalabalıklığına rağmen hissettiğimiz çaresiz yalnızlığımıza, herkesin taraftar olduğu bir coğrafyada yaşamanın imkanlarına, amaçsızlığımıza değinir. - Araftar, Yasakmeyve, İstanbul, 2015


1953 yılında İzmir'de doğdu. Ege Üniversitesi Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Yüksekokulu'ndan mezun oldu. Yazmaya, Demokrat İzmir gazetesinin Edebiyat ve Sanat sayfasında şiirle başladı (Aralık 1973). Üniversite yıllarında bir şiirinden yargılanıp aklandı. 1976 Martında Ali Rıza Ertan, Hüseyin Yurttaş ve M. Kadri Sümer'le Dönemeç dergisini kurdu. Agora ve Ünlem dergilerinin de kurucuları arasındadır. Şiirin yanı sıra eleştiri, deneme, öykü, antoloji ve gençlik romanlarıyla göründü. Son yıllarda deneme ağırlıklı kitap tanıtım yazılarıyla dikkat çekti. Ender Sarıyatı'nın şiirlerini Ölüme Direnen Şiirler (2000), Ali Rıza Ertan'ın düzyazılarını ise Sevgi Notları (2006) adı altında bir araya getirdi. Ayrıca Cumhuriyet dönemiyle sınırlı Erken Ölümlü Şairler Antolojisi (2007) yanında M. Kadri Sümer'le birlikte Şiirin Adı İzmir (2008) Ege'de Mavi Düşler (2015) antolojileri yayımladı. Miço Diye Biri (2002), Yitik Göl (2008), Yayla Sineması (2013), Yaman Dostlar (2011), Kütüphaneden Kaçan Kitap 2016) ve Foça'da Aşkla (2017) adlarıyla gençlik ve çocuk romanlarına imza attı. Öyküleri Solgun Bellek (2011) yayımlandı. Sepetimde Şiir Var (2009) ve Sonsuzluk Dersi (2012) denemelerini kapsıyor. Hakkında bir tez çalışması var (Derya Biçen, Manisa, 2007). Dergilerde yazmayı sürdürüyor.


2 Nisan 1972'de Aydın'da doğdu. İlköğrenimini Eskişehir, Aydın ve Trabzon'da, orta ve lise öğrenimini Trabzon ve Çorum'da tamamladı. Erciyes Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Elektronik bölümünde okudu. 1996'da mezun oldu. Bir süre Ordu-Giresun'da çalıştıktan sonra İzmir'e yerleşti. Daha sonra girdiği AÖF Türk Dili ve Edebiyatı bölümünden 2013'te mezun oldu. Şiir ve düzyazıları; Varlık, Türk Dili, Şiirden, Edebiyatist, Yasakmeyve, Hayal, Patika, Koridor, Şiiristan, Şiiri Özlüyorum, Dize, Lodos Denizsuyukasesi, Kıyıdili, Andız, Mühür, Yazılıkaya, Eliz, Alaz, Kurşunkalem, Temren, Zalifre Yazıları, Papirüs, Akköy, Deliler Teknesi, Silgi, Me'yus, Esinti, Edebiyat Nöbeti, Mavi Yeşil, Kuzgun, Aksisanat, Sözgelimi gibi dergilerde yayımlandı.


1975'te İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi'nden mezun oldu. Merkez Bankası'ndan emekliye ayrıldı. Siyasi faaliyette bulunarak kadın hakları hareketinde de yer aldı, edebi eleştiri üzerine şiir, nesir, kısa öyküler ve denemeler yayımladı ve birçok çağdaş şairin şiirlerini İngilizceden Türkçeye çevirdi. Eskiçağdan günümüze, yaşamış birçok kadın şair üzerine araştırmalar yaptı ve bir kısmını yayımladı. Bazı üniversitelerde bildiriler sundu. Şiirleri Fransa, İsveç, Almanya, İspanya, Senegal, Fas, İtalya, Sırbistan, Irak, Suriye, Ürdün, Makedonya, Romanya, İspanya, Arjantin, Güney Kore, Hindistan ve Rusya gibi ülkelerde yayımlandı; dergilerde, gazetelerde ve antolojilerde yer aldı..


1969'da Adana'da doğdu. Ortaokul ve lise yıllarında Adana Sıtmagücü Kulübü Genç Takımında futbol oynadı, atletizmde dereceler yaptı. Marmara Üniversitesinde Türk Dili ve Edebiyatı okudu. Üniversite yıllarını ve 1990'ları hayata ve yazıya derin temaslarla geçirdi. Yeni bir kuşağın şekillendiği 1997-2004 yılları arasında şiir dergisi Budala'yı (27 sayı) çıkardı. Dönemin genç şiirinin nabzını tutan bu dergide 2003 yılı sonlarında Soylu Yenilikçi Şiir başlıklı manifestoyu yayımladı. Milliyet Sanat, Hürriyet Gösteri, Virgül, kitap-lık, Yasakmeyve, Mühür, Özgür Edebiyat gibi dergilerde sürekli olarak yazdı. 2006-2011 arasında Yapı Kredi Yayınları Şiir Yıllığı'nı hazırladı. Poetik meselelere yenilikçi çağrışımlarla bakmayı isteyen, popülerlikten şiddetle kaçan, sezginin gücüne inanan bir şair. Kendisini iflah olmaz bir modernist olarak tanımlıyor, yazı ve söyleşilerinde, postmodern yönelişlerin edebiyatta yarattığı derinlik kaybı ve buharlaşmaya eleştiriler yöneltiyor. Kent hayatının çeşitli görünümleri, bir flaneur izlenimciliği ve imgeler yoluyla onun şiirinde ana izlekleri oluşturuyor. Şiirleri Baudelaire'in, Shakespeare ve Coleridge'in, Ömer Hayyam'ın, Lorca'nın, Goethe ve Rilke'nin, Puşkin ve Mayakovski'nin diline çevrildi. MÜ Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nde Modern Türk Şiiri, Türk Romanında Anlatım Teknikleri, Biyografik Okumalar, Yazılı Anlatım Teknikleri, Metin İnceleme Yöntemleri, Batı Edebiyatında Akımlar gibi dersler veriyor. Yeditepe, Mimar Sinan ve 29 Mayıs Üniversitelerinde konuk öğretim üyesi olarak Modern Türk Şiiri anlatıyor. Akademik çalışmalarında Baki Asiltürk imzasını kullanıyor.


1977 Gaziantep doğumludur. 1995'te Balıkesir Sırrı Yırcalı Anadolu Lisesi'ni, 2001'de Ankara Hacettepe İngilizce Tıp Fakültesi'ni bitirdi. 2006'da Ankara Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı'ndan uzmanlığını aldı. İlkokuldan bu yana yazdığı metinler yerel dergi-gazetelerde yayımlandı ve çeşitli ödüller kazandı. 1999 yılında Hacettepe Şiir Kulübü'nü yeniden aktif hale getirerek, şiir atölye çalışmaları yaptı. 2000 2002 yılları arasında kulüp bünyesinde çıkartılan Çamçak Kültür ve Edebiyat Dergisi'nin, 2003 2004 yılları arasında Alanya'da yayımlanan Etken Şiir Dergisi'nin ve 2010-2013 yılları arasında Mühür Şiir ve Edebiyat Dergisi'nin yayın kurulunda çalışmalarını sürdürdü. 2017'den beri, uluslararası, iki dilli, Sahitya Anand, Absent ve Rosetta Word Literatura dergilerinin yayın kurulunda yer almaktadır. 2000 yılından beri şiir, öykü, deneme, söyleşi ve poetika üzerine inceleme yazıları Destine Literature, Sahitya Anand, Neuma, Setu, OPA, Rosetta Word Literatura, Absent, Galaktika Poetike Atunis, Litterature Online, Chinese Language Monthly, Kwee, Kıyı, Kurşun Kalem, Patika, Çağdaş Türk Dili, Hürriyet Gösteri, Yasak Meyve, Varlık, Cumhuriyet Kitap Eki, Aksisanat, Mühür, Mor Taka, Eliz, Çinikitap, Özgür Edebiyat, Kuşak Edebiyat, Papirus, Edebiyat Ortamı, Ayraç, Üçnokta, Akköy, Akbük, Har, Ayna, Aşkın e-Hali, Kül, Kül-Öykü, Etken, Şiir Saati, Dize, Le Poete Travaille, Kum, Islık, Bahçe, Ücra, Heves, Mavi Ada, Düşe-Yazma, Bilinçaltından Notlar Dergisi, ... vb. çeşitli edebiyat dergilerinde yayımlanmaktadır. Bunun yanı sıra birçok ortak kitapta, yıllık ve seçkide yer almıştır. Birçok ulusal ve uluslararası şiir festivaline katılmıştır. Halen Dünya Şiir Festivali organizasyonunda kıtalararası direktör, Kapital Yazarlar Vakfı'nda genel sekreter, Dünya Barış Enstitüsü'nde Türkiye elçisi ve Uluslararası Diplomasi ve Adalet Konsülü'nde Türkiye üyesidir. Her yıl Feminİstanbul ve Akdeniz Şiir Festivali'ni düzenlemektedir.


Türk Dili Dergisi, Yeditepe, Varlık, Çağdaş Türk Dili, Oluşum, Özgür Edebiyat, Sarnıç, Gösteri, Üvercinka, Roman Kahramanları dergilerinde yayımlandı.


1956da (nüfusta 1958) Horasan/Erzurum'da doğdu. İlk şiiri 1975'te yayımlandı. Ilgaz, Türkdili, Oluşum, Sesimiz, Dönemeç, Türkiye Yazıları, Ankara Sanat, Yusufçuk, Somut, Varlık, Yazko-Edebiyat, Yeni Düşün, Broy, Karşı, Şairin Atölyesi, Yeni Biçem, Dize, Düşler, Poetik'us, Çağdaş Türkdili, E Dergisi, Akatalpa, Yasakmeyve, Ünlem, Şiiri Özlüyorum, Hayal, Kitaplık, Özgür Edebiyat, H. Gösteri, Sincan İstasyonu, Eliz, Şiirden, Kurşun Kalem, Caz Kedisi vb. dergilerde yayımlandı. Dergilerden bazılarında şiirlerini ve şiir üstüne yazılarını yayımlamaya devam etmektedir.


1949 yılında Adapazarı'nda doğdu. 1967 yılında Kuleli Askeri Lisesinden, 1971'de İstanbul Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun oldu. 1980 yılına dek askeri kütüphane ve okullarda asker-öğretmen olarak görev yaptı. 1980'de yüzbaşı rütbesindeyken siyasal gerekçelerle tutuklandı ve 1984'te ordudan ihraç edildi. 1985-1996 yılları arasında felsefe ve ekonomi politik çevirileri yapan Hızıroğlu, 1985'ten itibaren çeşitli vakıf, dernek ve sendikalarda kurduğu İngilizce atölyelerini yöneterek, grup dersleri vererek ve yarı gün çeviriler yaparak yaşamını sürdürüyor. 2000'li yılların başında iki dönem TAV'ın Kartal Şubesi'nde eğitim ve kültürden sorumlu yönetici olarak görev yaptı. Şiir ve yazıları 70'li yılların sonundan itibaren edebiyat, sanat ve kültür dergilerinde görünen şairin ilk şiiri, 1962'de Adapazarı'nın günlük gazetelerinden Gürses'te yayımlandı. 1989'da Cahit Sıtkı Tarancı şiir yarışmasında ikincilik ödülü alan Aziz Kemal Hızıroğlu Türkiye Yazarlar Sendikası, Edebiyatçılar Derneği ve PEN Yazarlar Derneği üyesi.


Çeşitli başlıklarda verdiği yetişkin eğitimleriyle tarihteki farklı konulara odaklanan Sabancı Üniversitesi Sakıp Sabancı Müzesi, ilk kez dünya edebiyatı üzerine eğitimler düzenlemeye hazırlanıyor. Edebiyatçı, yazar, şair ve çevirmen Cevat Çapan'ın anlatımıyla şubat ayında başlayıp mayısın son haftasında bitecek olan dersler, Antik Yunan edebiyatından başlayarak dört farklı bölümü kapsayacak. İlk üç bölümün dört haftada, son bölümün ise beş haftada tamamlanacağı derslerin ilk bölümü Antik Çağ edebiyatına ayrılırken, ikinci bölüm 'edebiyatta Ortaçağ' ve 'Rönesans'a geçiş', üçüncü bölüm 'edebiyatta Rönesans' ve 'Aydınlanma Çağı'na geçiş', dördüncü bölüm ise 'Aydınlanma ve Devrimler Çağı'nda edebiyat' konusuna ayrılacak. Derslerin ilk bölümü 1 Şubat'ta başlayıp dört hafta boyunca 11.00-13.00 saatleri arasında SSM'de gerçekleştirilecek.


Ataşehir Belediyesi 2. Uluslararası Klasik Müzik Festivali kapsamında genç piyanistler Nehir Özzengin ve Tarık Kaan Alkan, piyano resitalleri ile Mustafa Saffet Kültür Merkezi'nde sahne aldı. Yaklaşık 250 kişinin izlediği konser sonunda Ataşehir Belediyesi Genel Sanat Yönetmeni Oben Özkal, Nehir Özzengin ve Tarık Kaan Alkan'a Ataşehir Belediyesi tarafından özel olarak hazırlanmış 3 boyutlu Ataşehir kitabını armağan etti. Ataşehir Belediyesi Genel Sanat Yönetmeni Oben Özkal konser sonrası yaptığı kısa konuşmada, Bugüne kadar sahnemizde ulusal ve uluslararası pek çok sanatçıyı ağırladık. Bu akşam işe bambaşka duygular içerisinde bu konseri izledik. Çok genç olmalarına karşın kendilerini uluslararası alanda da kanıtlayan, ödüller alan iki kardeşimizi Ataşehir Belediyesi olarak ağırladığımız için çok mutluyuz. Bize inanılmaz güzellikte dakikalar yaşatan arkadaşlarımızı kutluyor, başarılar diliyorum. Bu gençleri Mustafa Kemal Atatürk'ün ilkeleri ve ışığı doğrultusunda yetiştiren ailelerine ise ayrıca teşekkür etmek istiyorum, dedi. Genç yetenekler Nehir Özzengin ve Tarık Kaan Alkan da konser sonrası açıklamalarda bulundu. Nehir Özzengin başarılı olmak için çok çalıştığını belirterek, Gelecekte ülkemi en iyi şekilde uluslararası alanda iyi bir piyanist temsil etmeyi planlıyorum, çalışmalarımı da o yönde sürdürüyorum. Bugün Ataşehir Belediyesi Mustafa Saffet Kültür Merkezi'nde bir genç yetenek olarak piyano çalmak beni çok mutlu etti. İlerleyen yıllarda da bu sahnede kendimi daha çok geliştirerek yeniden piyano çalabilmek düşüncesi beni heyecanlandırıyor. Müziğe meraklı arkadaşlarıma önerim, müziği seviyorlarsa, asla vazgeçmesinler, çok çalışsınlar. Tüm piyanistler çok özel ve çok değerli. Hepsinin özelliklerinden almaya çalışıyorum şeklinde konuştu. Tarık Kaan Alkan, bütün piyanistlerin çok değerli olduğuna vurgu yaparak idolünün besteleri ve yorumlarıyla Fazıl Say olduğunu ifade etti. 30 Mart 2005 tarihinde İzmir'de doğan genç piyanist, piyano ve müzik eğitimine 4,5 yaşında İzmir Kültür Sanat Eğitim Vakfı'nda başladı. 6 yaşında, Yaşar Üniversitesi Sürekli Eğitim Merkezi YÜSEM Müzik Bölümü'nün üstün yetenekli çocuklar eğitim programına kabul edilen Özzengin, müzik eğitimine halen bu kurumda devam ediyor. İlk yarışma derecesini 8 yaşında, Uluslararası Mozart Akademi Piyano Yarışması ikincilik ödülü ile kazandı. Nehir, senfoni orkestrasıyla ilk konçerto deneyimini 9 yaşında, Yaşar Üniversitesi Klasik Müzik Orkestrası ile Miller Concerto No: 1 A Minör adlı eserde piyanoda solistlik yaparak gerçekleştirdi. 10 yaşında ise Belçika'nın Brüksel şehrinde yapılan Uluslararası Cesar Frank Piyano Yarışmasında ikincilik ödülüne layık görüldü. Devlet Sanatçısı Piyanist Gülsin Onay'ın İzmir'de İKSEV bünyesindeki Piyano Ustalık Sınıfı Eğitimine 10 yaşında kabul edilen ve en küçük katılımcı olan Nehir; bu eğitimini de başarılı ile bitirerek sertifikasını aldı. 12 yaşında ise İtalya'nın Napoli şehrinde yapılan Uluslararası Ischia Piyano Yarışmasında ikincilik ödülünün sahibi oldu. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nın 11 Ekim 2017 Dünya Kız Çocukları Günü kapsamında gerçekleştirdiği Kız Çocukları Erken Yaşta Evlendirilmesin ve Eğitim Hayatları Yarım Kalmasın temalı sosyal sorumluluk projesine; tüm Türkiye'den seçilen 6 kız çocuğundan biri oldu. Bu kapsamda çekilen kısa film halen Türkiye'deki tüm yayın organlarında gösterilmeye devam ediyor. Nehir, gelecekteki hedeflerini başarılı ve iyi bir müzisyen olmak ve uluslararası platformlarda da ülkemi en iyi şeklinde temsil etmek şeklinde özetliyor. - Chopin : Nocturne No. 20 in C SharpMinor - Khacaturian : Toccata in E FlatMinor - Chopin : RevolutionaryEtude Op. 10 No. 12 - Say : Karatoprak Tarık Kaan Alkan 30 Nisan 2006 tarihinde İstanbul'da doğdu. Piyano eğitimine 4 yaşında annesiyle başladı. Daha sonra eğitimine Aytaç Rzaguliyeva ile devam etti. 2014 yılında MSGSÜ Devlet Konservatuarı'nın yarı zamanlı sınavlarını kazanarak Doç. Burcu Aktaş Urgun'un öğrencisi olan Tarık Kaan; 2016 yılında da MSGSÜ'de tam zamanlı piyano eğitimine başladı. 2016 yılında katıldığı Uluslararası Pera Piyano Yarışmasında birinci oldu ve aynı yıl katıldığı 2. Uluslararası Genç Yetenekler Piyano Yarışmasında da Grand Prix/ Büyük Ödülü'nü kazandı. Yine 2016 yılının Haziran ayında İtalya'nın Milano şehrinde düzenlenen 6. International PianoCompetition PianoTalents yarışmasında birincilik ödülüne layık görüldü. Tarık Kaan, 2016 yılının Aralık ayında MSGSÜ Devlet Konservatuarı'nın solistlik sınavını da kazanarak, 20 Nisan 2017 tarihinde üniversitenin orkestrası ile Cemal Reşit Rey Konser Salonu'nda sahne aldı. 2017'nin Mart ayında Yamaha Music Foundation of Europe BranchTurkeyin düzenlediği piyano yarışmasında da birincilik ödülünü hak eden Kaan, 7 Ekim 2017 tarihinde İş Bankası'nın düzenlediği Parlayan Yıldızlar seçmelerini başarıyla geçerek Parlayan Yıldız seçildi. Tarık Kaan, çalışmalarına halen Doç. Burcu Aktaş Urgun ile devam ediyor. - S. Bach: French Suite No. 2 in C Minor - Allemande - Courante - Air - Menuet - Giuge - Haydn: Sonata No.34 in E Minor - Presto - Adagio - Liszt: Etut Op. 1 No. 1 - Chopin: NouvelleEtute No. 1 in F Minor - Mendelsshon: SpinningSong Op. 67 No. 4 - Debussy: DrGradus ad Parnassum


1956 yılında Söke'de doğdu. Üniversite okumadı. 1999 yılında oğlu Olay Toprakcan Pamukçu 11 yaşındayken Akköy Kütüphanesi'ni kurdular. 2001'de Kapıkırı Köyü ; Muzaffer İzgü, aynı yıl Söke'nin Yuvaca Köyüne üçüncü kütüphaneyi açtı. Okul kitaplıklarına katkı sundu. Depremden önce Van'ın köylerine üç bin kitap gönderdi. Akköy ve Yuvaca Köyü sokaklarına şair, yazar, diğer sanat dallarıyla uğraşanların isimlerinin verilmesini sağladı. 2000 yılından bu yana: Akköy, Didim, Söke, İzmir, Adana ve pek çok köyde ulusal, uluslararası boyutu olan sanat- edebiyat buluşmaları, resim sergileri, sinema ve tiyatro günleri tasarlayıp uyguladı. Denenmediğine inandığımız; şiir, öykü, romanın bugünü, geleceği temalı Kapalı Oturumlar düzenledi. 2008 yılında kalabalık bir Şairkadın katılımıyla hala dünyada denenmediğini gördüğümüz Barışİçin ŞairkadınlarBuluşmasını dönemin TYS Başkanı EnverErcan'la Didim, Akbük, Akköy köy, kasabalarına yayarak gerçekleştirdi. DidimDe Bir İngiliz, Akbük Şiir GeziÇeviri, Söke Öykü Roman, Akköy dergilerini eşzamanlı çıkardı. Dergilerinde belki de dünyada ilk kez konuk editör ve dergi içinde kendi dergilerini çıkaran arkadaşlarıyla çalıştı. 2014 yılında Akköy Şiir Yazı Çeviri Evi'ni kurdu. Şubat 2017'de: Kuş Bir Cümledir Uçarken adlı anlatı /öykü kitabı (Nisan 2017'de 2. Baskı) Komşu Yayınları, Sıcak Nal serisinden çıktı.


Bu ay ki Bir Yazar Kahvaltıda etkinliğimizde Hakan Bıçakcı okurlarıyla kahvaltıda buluşuyor. Not: Etkinliğik ücretsiz olup rezervasyon gerektirmektedir.


Prof. Dr. Handan İnci, geçen yılın son günlerinde açılan Tanpınar Edebiyat Araştırmaları ve Uygulama Merkezi'ni Milliyet Sanat dergisinin bu ay çıkan sayısına anlattı. Tanpınar Edebiyat Araştırmaları ve Uygulama Merkezi, kısa adıyla Tanpınar Merkezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi bünyesinde, Gülhane Parkı'ndaki Tanpınar Edebiyat Müze Kütüphanesi'nde açıldı. Merkezin ilk faaliyeti Tanpınar'ın arşivini dijital ortama aktarmak oldu. Yazarın ailesi tarafından İstanbul Üniversitesi Türkiyat Enstitüsü'ne bağışlanan arşive artık www. tanpinarmerkezi. com adresi üzerinden ulaşılabilir. Merkezin ortaya çıkmasında büyük emekleri olan Prof. Dr. Handan İnci soruları yanıtladı. Biraz da benim Tanpınar çalışmalarımın yoğunluğuyla oluşmuş bir fikir bu. Oğuz Atay üzerine de çalışıyorum, Tomris Uyar üzerine de çalışıyorum, Orhan Pamuk üzerine de çalışıyorum, yer yer edebiyatımızın diğer yazarları üzerine de böyle yoğun bir şekilde olmasa da çalışmalar yapıyorum. Ama Tanpınar çalışması daha çok öne çıktı. Benim bir de lisans eğitimi aldığım ve çalıştığım üniversiteler dolayısıyla da Tanpınar ile bir tür maddi bağım da oluştu; çünkü benim öğrenci olduğum ve şimdi dersler verdiğim yerlerde hocalık yaptı. Benim hocalarım Tanpınar'ın öğrencisi olmuş, asistanı olmuş, onun hakkında değerli metinler yayımlamış kişiler. Açılış konuşmasında Orhan Pamuk çok anlamlı bir cümle kurmuştu, Tanpınar'ı kafamızı karıştırdığı için seviyoruz diyerek. Soru sorduğu için seviyoruz. Hakikaten, Tanpınar'ın ölümsüz olması da soru sormasında; cevabı yok, sorusu var. Merkezin amaçlarından biri şu: Bir platform olsun, buradan Tanpınar'ın gerçeğini arayalım. Tanpınar bizim modernleşme sürecimiz içinde kimlik üzerine, kendilik üzerine, kültür üzerine, nasıl yaşamalıyız sorusu üzerine çok düşünmüş ve bunları eserlerinde irdelemiş. Bu yeter mi? Bu bir deneme yazarı için yeterlidir belki. Ama Tanpınar bunu böyle yapmıyor, olağanüstü bir edebiyat içinde yoğurarak yapıyor. Dolayısıyla biz önce onun yarattığı bu edebiyatla buluşup oradan takip ederek bu soruların yanıtlarını kendi içimizde aramaya başlıyoruz. Benim görüşüme göre Tanpınar yerel bir yazar değil, dünya çapında bir yazar. Asıl kurcaladığı mesele varoluş, yeryüzünde yaşamanın anlamı. Tanpınar muhafazakar gibi görünüyor bir kesim için, ama o kadar açık ve modern ki... İnanıyorum ki Tanpınar yaşasaydı sosyal medyayı iyi kullanırdı, hem Facebook'u hem Twitter'ı çünkü '50'lerin başı gibi Paris'e gittiğinde sinemaya çok büyük bir ilgi duyuyor, fotoğraf makinesinin hayatı nasıl değiştirdiğini görüyor, sanat eserlerini nasıl çoğaltıp bunu yayabildiğini ve imkanlarını gözlemliyor. Eminim metinlerin çoğaltılıp yayılması açısından internetin nasıl bir imkan sunduğunu görseydi bundan büyülenecekti. Son döneminde sinemaya daha çok ilgi göstermiş. Başlangıçta Yahya Kemal'in etkisiyle 'Huzur'u yazdığı dönemde müzik ön planda, sonra 'Aydaki Kadın'ı yazdığında resim ön planda çünkü Avrupa seyahati yapıyor ve bütün büyük müzeleri geziyor. Etkinliklerimize gelecek olursak. Sinema üzerine çok önemli yorumları var. 20-25 film üzerine ciddi ciddi notlar almış, eleştirmiş. Hatta biz bunu bir etkinlik olarak yönetmenlerimize de, sinema eleştirmenlerimize de soracağız ve bu filmleri birlikte izleyeceğiz.


1959 yılında Ankara'da doğdu. Kırıkkale Lisesinden mezun oldu. 1979 yılında öğrenim gördüğü Kırşehir Eğitim Enstitüsünü terk edip Antalya'ya yerleşti. Çeşitli kitabevlerinde satış elemanı ve yöneticilik yaptı. Bir süre TRT Antalya Radyosu'nda kitap tanıtımları yaptı ve Cumhuriyet Akdeniz'de iki yıl köşe yazarlığı yaptı. Şiir ve düz yazıları Varlık, Biçem, Yeni Biçem, Eliz, Akatalpa, Yarın, Karşı, Mesele gibi dergilerde yayımlandı.


Annem Rumelili. Göçmen gelmişler. Babam Karadeniz'den. Sabahattin Abim, Gümülcine'de doğdu. İlk çocuklarıydı. Öğretmen okulunu bitirdi, öğretmen oldu. Aydın'da çalıştı. Orada komünist, diye adı çıkmış. Hapis ettiler. Sonra bıraktılar. Babam ölünce Almanya'ya gitti. Ben dört yaşımdaydım. Hatırlamıyorum bile babamı. Abim, Almanya'dan anneme her ay para gönderirdi. Ölünceye kadar da bu böyle olacak. derdi. Anne, konuşma ne olursun! Babamı çok üzdün. Şimdi de beni üzüyorsun. derdi. Sonra ben Malatya'dan evlendim. Orada on beş sene kaldım. İki çocuk sahibi oldum. Bu taraflara geldim. Eşim banka müdürüydü. Sabahattin Abim'den sonra Fikret Abim var. Ben üçüncü çocuğum. Yattığımız zaman annem lambamızı söndürürdü. Anne söndürme şu lambayı. derdi abim. Kitap, göğsüme düşünce söndür anne. derdi. Abimin kitaplarını çok okurdum. Çok severdim. Ama bir yandan da bu kabahat sayılır mı, diye düşünürdüm. Abim bir gün Ankara'daki evimizde balkona çıkmıştı. Caddeye asfalt döküyorlardı. Ben o zaman ilkokul beşinci sınıftaydım. Yanına gittim. Abi, herkes sana komünist, diyor. Hakaret mi ediyorlar, iltifat mı ediyorlar, anlamadım. Ne demek komünistlik? dedim. İyi ki sordun. Bak şimdi aşağıya! Ne yapıyorlar orada? dedi. İştekomünistlik, demek, Ankara'da dökülen bu asfaltı, bilmem nerenin köyüne kadar götürmek, demek. Dökenler köylüler ama onlar köylerine gidemiyorlar. Bunu yapın, diyorum. Köylünün de ayakları kanamasın, diyorum. Bana komünist, diyorlar. Komünist, demek, bu demektir. dedi. Çok kitap okurdu. Bazen evde hiç muhabbeti, konuşması olmazdı. Karısı kızardı. Evimize hep uyanık, zeki insanlar gelirdi. Şairler, yazarlar, üniversite hocaları hep bizim evde toplanırlardı. Siyasi hicivlerle birbirlerine şaka yaparlardı. Abim çok şakacıydı, espriliydi. Misafirperverdi. Onu seven talebeleri geç vakit gelir, onunla sohbet ederlerdi. Bu saatte gelinir mi? demezdi abim. Onları çok severdi. Gece on bire kadar kalırlardı. Abim çok memnun olurdu, çok güzel karşılardı. Ömrünün çoğu Ankara'da geçti. Bana gönderdiği bir mektuptan aklımda kalmış, aynı zamanda dramaturgdu. Pertev Naili Boratav en iyi arkadaşıydı. Onunla gece yarılarına kadar konuşurlardı. Abim ona yazacağı hikayeleri anlatırdı. O zaman ben Malatya'daydım. Evliydim. Bir fabrikanın lojmanında oturuyorduk. Ankara'dan bir dostumuz vardı. Bize telgraf çekmiş: Başınız sağ olsun, diye. Öyle öğrendim. Sen kendi başını yakacaksın! Bunun yanında böyle konuşulur mu? derlerdi komünist olmayanlar. Abimin seviyesinde olanlar açıktan konuşmazlardı. Kendilerini gizlerlerdi. Ben kellemi taşın altına koydum. derdi abim. Hasköy'de bir polis emeklisi vardı. Küçük abimin de atölyesi vardı orada. Sabahattin Ali, gazetelerin yazdığı gibi öldürülmedi. demiş küçük abime. Karakolun bir yeri varmış. İsmi bir şey, hatırlamıyorum şimdi. Orada yok etmişler. Ondan sonra da atmışlar bir çukura. Mezarı bile belli değil. Ben Meryem Ana'dan ibret alıyorum. Öyle ayaktayım. derdi. Sonra üzüntüden kanser oldu. Fazla yaşayamadı. O da öldü. Kızı, Trakya'da bir anıt yaptırdı. Oraya bir şiirini yazmış abimin. Benim meskenim dağlardır, diye. Ne yaptın sen şimdi? derdi abim. Allah bilir ne yapacağını. Sen ona akıl mı öğretiyorsun? derdi. Çok nazik, kibar bir insandı. Kimseyle münakaşa etmeyi sevmezdi. Karısını çok severdi. Aliye, seni bana Allah verdi. derdi.


Volkan Hacıoğlu, 26 Eylül 1977'de İstanbul'da doğdu. İ. Ü. İktisat Fakültesi, İngilizce İktisat Bölümü'nü bitirdi (2000). Aynı bölümde yüksek lisans yaptı. 2006'da New York Eyalet Üniversitesi, Sanatlar ve Bilimler Koleji, Ekonomi Bölümü'nde burslu olarak doktora programına başladı. 2010'da iktisat doktoru unvanını aldı. İ. Ü. İktisat Fakültesi, İngilizce İktisat Bölümü, İktisat Politikası Anabilim Dalı'nda Öğretim Üyesi olarak çalışmaktadır. Şiirleri, şiir ve şairler üzerine yazıları ve çevirileri 1997 yılından bu yana çeşitli dergi ve gazetelerde yayımlandı. Nazım Hikmet Akademisi'nde estetik dersleri verdi. Ralph Waldo Emerson, Percy Bysshe Shelley, Leigh Hunt, Lord Byron, Lord Alfred Tennyson, Ben Jonson, Thomas Chatterton, Ralph Hodgson, Dante Gabriel Rossetti gibi dünya şairlerinin şiirlerini Türkçeye uyarladı. Birçok dergide editörlük yaptı. Rosetta World Literatura adlı uluslararası karşılaştırmalı edebiyat dergisinin ve kültür sanat dergisi Absent'in genel yayın yönetmenidir. Üvercinka dergisinde 'Genç Üvercinka' adlı şiir köşesinin editörlüğünü yaptı. 2015'de Fransa'nın Sete kasabasında düzenlenen Akdeniz'in Akdeniz'de Yaşayan Sesleri adlı uluslararası şiir festivaline konuk oldu. 2017'de İtalya'da, direktörlüğünü Regina Resta'nın yaptığı Verbumlandi Art festivali kapsamında beşincisi düzenlenen Galateo Kenti Ulusal ve Uluslararası Nesir ve Şiir Yarışması'nda 'Uluslararası' kategoride Time Does Elapse adlı İngilizce şiiri ile birincilik ödülüne değer görüldü. Şiirleri birçok yabancı dile çevrildi ve antolojilerde yayımlandı. 10. Uluslararası İstanbul Şiir Festivali Şiiristanbul'un Festival Düzenleme Kurulu'nda ve festival kapsamında verilen Sevda Ergin Şiir Ödülü'nün Seçici Kurulu'nda yer aldı. Makedon şair Marta Markoska'nın Makedonya'nın başkenti Üsküp'de Galikul Yayınları tarafından İngilizce ve Makedonca yayımlanan, Todor Chalovski ödüllü İçimizdeki Kara Delikler adlı şiir kitabından bir seçkiyi 17-20 Kasım 2016 tarihlerinde İstanbul'da Artshop Yayıncılık'ın düzenlediği 1. Kıtalararası Genç Şiir Festivali etkinlikleri kapsamında Türkçeye çevirdi. Kitap, Artshop Yayıncılık'ın Artshop Dünya Edebiyatı Platformu Şiir Dizisi'nden #007 numaralı özel basımla Ekim 2016'da yayımlandı. 6-10 Ocak 2017 tarihlerinde Artshop Yayıncılık tarafından İstanbul'da düzenlenen 1. Uluslararası Cemal Süreya Buluşması'na panelist olarak katıldı. Musıki Eseri Sahipleri Meslek Birliği ve Cemal Süreya Kültür Sanat Derneği üyesidir. Halen çeşitli dergi ve gazetelerde şiirleri, yazıları ve çevirileri yayımlanmaktadır.


1976 Nisan'ında İstanbul'da doğdu. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Felsefe bölümünden 1999 yılında mezun oldu. Çeşitli okullarda öğretmenlik yaptı. Deneme, şiir, makale ve öyküleri çeşitli edebiyat dergilerinde yayınlandı.


şairleri veya soruda da belirtildiği üzere ustasını/ ustalarını açık etmekten, paylaşmaktan kaçınır. 'Nedendir bilinmez' dedim ama kanımca, usta bellediği, gölgesinde dinlendiği, şiirlerini keyifle ve biraz da kıskançlıkla okuduğu ustası/ ustaları ile kıyas meselesi, etkiden kurtulma/ kurtulamama durumu/ yaftası, hakarete varan ithamı korkutur büyük ölçüde şairi. Bu elbette gördüğüm, gözlemlediğim bir durum. Etkilenmemek için, yaşayan ya da ölü hiçbir şairi okumuyorum. En azından kafam rahat. Bu cümle ise, biraz önce sözünü ettiğim konunun başka bir boyutu ve birebir tanık olup, işittiğim bir cümle. Naçizane tavsiyem, fark ettirmeden uzaklaşın oradan. Kabul etmemek, görmezden gelmek faşizmin sularıdır çünkü. Çünkü şiir, şairine gökten zembille inen, yoktan var olan/ edilen bir durum/ oluş değildir ki, etkilenmek/ etki altında kalmak devre dışı olsun. Her şair şiirini yazarken, dilini ararken elbet bir veya birkaç ustada takılı kalmıştır belirli bir dönem. Bunun tersinin mümkün olduğunu asla düşünmedim. Tersi, anormali çağırdığı elbet. Şiirin anormalliği ile karıştırılmasın lütfen bu. İkisi başka, asla bağdaşmayacak anormallikler. Sorunuza dönecek olursak, etkilendiğim usta/ ustalar, şair/ şairler var. Peki beni etkileyen, peşinde emeklediğim usta/lar kim/ler? Dosdoğru söylemekte yarar var, Edip Cansever. Başka bir şiiri mümkün kılması o dönem kısıtlı şiir birikimim için oldukça önemli bir durumdu elbette benim için. Şiirlerindeki, konu ve dize geçişleri, atladığı duyguyu eksik bırakmayarak, söküğünü ustalıkla dikmesi ve en önemlisi kent merkezli, kenti odak noktasına alarak, eksik olan, eksik kalan ve daima eksik kalacak kent insanına doğru yol alması, Ben Ruhi Bey Nasılım ile kentli olanı sorguya çekmesi, Cansever'i benim penceremde izlenilesi bir manzara haline getirmişti. Bir diğer usta ise, hem kendi döneminde, hem de sonraki kuşakları etkilemiş, 80 döneminin önemli şairlerinden küçük İskender. Şiirlerindeki/ kitaplarındaki 'olayların en kötüsünü düşünmek/ düşlemek zihni açar' tavrı, üzerimde, yine Edip Cansever gibi bir manzara halini almıştı. Saydığım iki usta dışında, elbet Dünya ve Türk şiirinde, usta diye bildiğim/iz şiirlerini severek ve ilgi ile takip ettiğim/iz birçok ustadan bahsetmek mümkün. Nazım Hikmet'ten Turgut Uyar'a, Can Yücel'den Ataol Behramoğlu'na, Ahmed Arif'ten Attila İlhan'a, Birhan Keskin'den Gonca Özmen'e, Mayakovski'den İlhan Berk'e, Haydar Ergülen'den Arthur Rimbaud'a, Lorca'danNeruda'ya... Liste uzar gider. Ne diyeyim, iyi ki de uzar gider. Şiirde ustalık neye göre, kime göre belirleniyor gerçekten bilmiyorum. Nereden geliyor bu 'ustalık'? Kıstasları neler? Çoğunluğun okuduğu, beğendiği, yanında bulunmak için can attığı şairler mi?Türk şiirine ne katmıştır bu usta? Diğerlerinden ne farkı vardır? Bunların cevabını bulmak lazım. Usta diye nitelediğimiz şair hem yazdığı şiirle hem de okurluğuyla hakimiyetini kanıtlamış olmalıdır. Özgünlük günümüz şiirinde sorgulanacak bir kavram. Günümüz şairlerinin çok fazla şiir okuduklarını düşünmüyorum. Birbirlerinin şiirleri dışında şiir okumuyor, kendi yazdıkları dergiler dışında dergileri takip etmiyor, yeni çıkan kitapları umursamıyor ve hatta en kötüsü istediği kişileri yok sayabiliyorlar. Turgut UyarKorkulu Ustalık'taUstalaşmak bir kedinin kendi doğasına yabancılaşarak yavrularını yemesi gibidir. Oysa sanat aklı, olguları ve şeyleri yüklerinden kurtarmaktır. der. Bence 'usta şair' kendinin farkında olmayandır. Şiirini yazar ve başkalarının gözünde ustalaşır. Son şiirini yazana dek daha iyisini yazmaktan vazgeçmez. Ustalık kavramını tam olarak kafamda bir yerlere oturtamasam da benim eli öpülesi şairim Gülten Akın, kirpiği sakınılası şairim de Didem Madak'tır. Dönüp dönüp okuduklarım, her defasında kadın olmanın farklı boyutlarında sığındıklarımdır. Gülten Akın'ın şiirinde önkoşul olarak gördüğü duyarlık 'kadın' olmakla yakından ilişkilidir. Yazdıkça Yaşama Katılacağız başlıklı bir söyleşisinde kadınlığı dolayısıyla ezilenleri şiirine taşımaya çalıştığından bahseder. 'Kadın' olduğu için bastırdığı, yok saydığı, göstermekten çekindiği duygularını şiirinde söylemiştir. Didem Madak'ın şiirinin poetikasının oluşu veya olmayışı çünkü bunun hiç önemi yok onun şiirinde-, kendi içinde bir bütün olarak kabul edilişi onu gizemli kılmaktadır bana sorarsanız. Yaşamını olduğu gibi, yaşarken olduğu gibi kanlı canlı karşımda duruyor onu okurken Didem. O usta olmak için değil, ölümsüz olmak için değil, o an yaşamak için yazmıştır şiirini. Şiiri, kadının günlük eylemidir. Gülten Akın'da da Didem Madak'ta da kadının günlük rutini iç içe geçmiş izleklerle karşımızda duvar gibi durur. 'Kadın'ın hangi sınıftan olduğunun önemi yoktur, hangi düzenden bunaldığının önemi vardır. Kısacası benim için onları önemli kılanşiir yazma eyleminin 'erkek işi' olarak bilinmesine karşı dik duruşlarıdır. Gülten Akın kırk üç yıl boyunca şiir yazmayı sürdüren bir kadın olduğundan ve şiir yazmanın erkek tekelinde olmadığından/ olmayacağından bahseder. Genel kanıyı kırdığını açık yüreklilikle herkese kanıtlar. Ayrıca Virginia Woolf da Kendine Ait Bir Oda'da Kadınlar erkekler gibi yazıp erkeklere benzerlerse, çok yazık olur; çünkü dünyanın büyüklüğü ve çeşitliliği göz önüne alındığında, iki cins bile yetersiz kalırken yalnızca bir tanesi ile nasıl idare ederiz? der. 'Usta' kelimesi yerine Gülten Akın'ı bir anne Didem Madak'ı bir abla olarak nitelerim ben. Hiç rast gelmeyecek değiliz. Belki şiiri şiirime değer, eli yanağıma değmiş gibi. Benim şiirimde problem olarak önüme koyduğum üç mesele var: tarih, aktüel ve ilerleyen hafıza. Bu meselelerin hem şiir özelinde problem edilişi hem de çözümüne dair ciddi adımlarla alakalı üç büyük şairden bahsetmeliyim. Ancien ve moderne, önceliğin ve sonralığın ifadesi olmak dışında bir sürekliliğin zeminini Turgut Uyar, şiirinde dikkatli bir tarih bilinci olarak ortaya koyar. Bu ilk olarak önemli. Büyük Saat çevresinde gelişen şiirlere ben bu kabulle bakmaya devam ediyorum. İsmet Özel en azından Of Not Being A Jew'deki değerli bir kaç şiir dışındaki tekerlemelere kadar, bu tarih bilinciyle aktüel olan arasındaki müthiş kavgayı tertipler, aktüel olanı soylu bir şekilde hem ancien'i hem de moderne'i kapsayan tarih bilinci ile muhatap eder. Bu daha önemli. Bizim ins ü cin'den birinin yaşamına dair takvim tarifine mensubiyetimiz nasıl daha önemli olmaz! Haydar Ergülen tarihe ve aktüele bir coğrafya olarak, yani tarihe ve aktüele lirik bir mekan sağlayarak ilerleyen hafızanın bence en önemli sahibi. Bu benim için çok daha önemli. Ali Dükkanı şiiri yeniden okunursa bir ipucu verebilir. Haydar Hoca'nın kendini vefa kuşağından sayması ilerleyen hafıza'ya ne güzel bir gönderme. Yani Turgut Uyar, İsmet Bey ve Haydar Hoca bağlamında ve bu haliyle kurduğum ilişkiden sağladığım verim, beni üç büyük şairin kurduğu ustalık süreğine talebe eder, diyebilirim. Diğer şairlere nispeten ezber ettiğim şiirlerini bile tekrar okuduğumda aynı lezzeti aldığım nadir şairlerden. İşbu vesileyle söylemeliyim ki, elbette esinlenme, etkilenme var. Elbette onun şiiriyle kurduğum yakın bilinç, kendi şiirime ve sesime şimdilik yön veriyor. Burada salt ideolojiden bahsetmiyorum. Bilincimizde yer edinmiş her öğe, akışkan ve öteki öğelerle organik bir bağlılık içinde sürmüyor mu? Tam da bu yüzden gayet doğal. Plastik değil, sahici ve saf bir hal bu. Çünkü benim nezdimde, 'duygu geçimi' kadar inandığım başka bir şey daha yok şiirde. Benim açımdan cevaplaması oldukça zor bir soru... Benim için şiir, çeşitli sıvılardan oluşan ve haliyle bulunduğu kabın şeklini alan bir karışım. Her durum, her konu, her zaman kendine has bir şiir yaratıyor. Bu nedenle ben de; sesten ritme, sözcük seçiminden görsel vurguya, başlıktan imgeye kadar şiire dair ne varsa hepsini anın gerektirdiği gibi eğip büküyorum. Bu açıdan baktığımızda şiirlerimde en çok önem verdiğim şeyin çoğulluk ve çeşitlilik olduğunu söylemek mümkün. Tek bir dönemin, şairin, ülkenin, dilin şiirinden etkilenmiş olmam bu bakımdan olanaksız. Geçmişin kanonikleşmiş şiirlerini okumanın yanında günümüzde yazılan şiirleri de takip ediyorum. Türkçe şiir kadar İngilizce şiire de odaklanıyorum. Mümkün olduğunca çok çeşitli kaynaktan beslenip gerektiğinde yukarıda söz ettiğim sıvı karışıma -şiire- katacak malzeme topluyorum. Çeşitlilikte ısrarcıyım. Ne kadar çok şiir tadarsam özgün şiire o kadar yaklaşırım düşüncesindeyim. Özgün olmadıktan, yeni bir şey sunmadıktan sonra şiir yazmanın bir anlamı da yok bana göre. Yeni bir şey yakalamanın yoluysa, dediğim gibi, anın şiire verdiği biricik şekli görebilmekten geçiyor. Bu yüzden belki de en büyük korkum şiirlerimin yapı ve dil bakımından bir standarda oturması. Buna sesini bulmak diyorlar sanırım. Ben sesimi bulmak istemiyorum. Sesim ana göre değişsin, konulduğu kabın şeklini alsın istiyorum. Ölçüt bu olduğunda 'usta' kelimesi de sorun teşkil etmeye başlıyor. Sanırım belli şairlerin değil, belli şiirlerin ustalığına inanıyorum. Okuduğum, hayranlık duyduğum ve yazdıklarımı beslediğini bildiğim sayısız şiir var. Bu yüzden, birkaç şairin adını vermeye kalksam beni derinden etkileyen birçok şiirin şairine haksızlık etmiş olacağım. Yine de, SylviaPlath'inGünlükler'inde kendisine rakip gördüğü tek şair olan AdrienneRich'in adını -kendimden ziyade, okurlar için- anmak gerektiğini düşünüyorum. Rich'in; hem kişisel yaşamı hem akademik kariyeri hem feminist eleştiri kuramı hem insan hakları aktivizmi hem de yazdıklarıyla birçok kişiye, özellikle kadınlara, ilham olabileceği kanaatindeyim. Bahsettiğim sıvı hal, birçok feminist şairde olduğu gibi, Rich'in şiirlerinde de mevcut. Bu noktada şunu belirtmekte fayda var: Bugüne dek okuduklarımda, şiirin sıvı halinin daha çok kadınlar tarafından yazılmış şiirlerde mevcut olduğunu gözlemledim. Bu yüzden, yine Rich'in edebiyatta anne-kız soy ilişkisi üzerinden geliştirdiği kuramına paralel olarak, benden önceki kadınların yazdıkları şiirleri erkeklerinkilere nazaran çok daha yakından takip ettiğimi, ama takip mesafemi korumaya muhakkak özen gösterdiğimi söyleyebilirim.


Varlık Dergisi genel yayın yönetmeni, Komşu Yayınları imtiyaz sahibi, kültürlerarası şiir ve çeviri akademisi kurucusu ve TYS eski genel başkanı Enver Ercan bir süredir kanser tedavisi gördüğü hastanede, 23 Ocak Salı günü sabah saat 07:00'da vefat etti. Ercan için önce Kadıköy'deki Yeldeğirmeni Sanat Merkezi'nde tören düzenlendi. Ercan'ın kızı Özge Ercan, yazar, sanat eleştirmeni ve akademisyen Prof. Dr. Hasan Bülent Kahraman, yazar Adnan Özyalçıner, şair Ataol Behramoğlu birer konuşma yaptılar. Enver Ercan'ın şiirlerinin okunduğu törende, Kadıköy Belediye Başkanı Aykurt Nuhoğlu, Türkiye Yayıncılar Birliği Başkanı Kenan Kocatürk, gazeteci Turhan Günay ve Türkiye Yazarlar Sendikası Başkanı Mustafa Köz de konuşma yaptı. Şairler, yazarlar, yayıncılar, Ercan'ın çalışma arkadaşları, dostları ve sevenlerinin katıldığı törende, Enver Ercan'ın, ölümünden bir gün önce, doğum gününde sevenlerine yolladığı ses kaydı da dinletildi. Ercan'ın cenazesi, daha sonra götürüldüğü Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Tatbikat Camisi'nde öğle vakti kılınan namazın ardından, Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.


Orhan Pamuk'un İstanbul'da 2012'de açtığı Masumiyet Müzesi'ndeki eşyalarının replikalarından oluşan bir seçki, Milano'daki Bagatti Valsecchi Müzesi'nde sergilenmeye başladı. 19 Ocak'ta açılan sergi için Milano'ya giden Orhan Pamuk, sanat tarihçisi Prof. Salvatore Settis ile Masumiyet Müzesi, müzeler ve şehirler üzerine bir konuşma yaptı. Bagatti Valsecchi Müzesi yöneticisi Lucia Pini ve Laura Lombardi'nin küratörlüğünde gerçekleşen 'Aşk, Müzeler, İlham' adlı bir sergide İstanbul'daki müzede yer alan 29 kutunun replikaları yer alıyor. Milano'nun merkezindeki sergi, 24 Haziran'a kadar ziyaret edilebilecek. Daha önce 2016'da Londra'da ve 2017'de Oslo'da bulunan Kültürler Müzesi'nde, Masumiyet Müzesi'nden seçilmiş kutuların tıpatıp taklitlerinin sergilendiği iki sergi açılmıştı. Milano'daki Bagatti Valsecchi Müzesi'ndeki serginin özel bir anlamı ise romanın başkahramanı Kemal Basmacı'nın bu müzeye özel bir ilgisi ve yakınlığı... Kemal Basmacı, romanda anlatıldığı gibi müzeye beş dakika mesafedeki Grand Hotel De La Milan'da vefat etmişti. İstanbul'daki Masumiyet Müzesi'ni kurmadan önce dünyada beş binin üzerinde müzeyi ziyaret eden Kemal Basmacı, en çok Bagatti Valsecchi Müzesi'nden etkilenmişti. Romanda Kemal Basmacı'nın bu müzeyi defalarca ziyaret ettiği anlatılıyor. Pamuk'un Masumiyet Müzesi adlı aşk romanı Türkiye'de olduğu gibi İtalya'da 2009 yılında yayımlandığında bestseller olmuştu. Aynı adlı müze İstanbul'da 2012'de açıldığından beri yerli ve yabancı ziyaretçilerden ilgi görmeye devam ediyor. Bir aşk hikayesini eşyalarla anlatan müze, aynı zamanda 1950'lerden 2000'lere İstanbul'daki gündelik hayat üzerine pek çok ayrıntı ve eşyayı da koleksiyonunda barındırıyor. Masumiyet Müzesi, 2014 yılında Avrupa Müze Forum'u tarafından verilen, Avrupa'da 'Yılın Müzesi Ödülü'nü kazanmıştı.


Nazım Hikmet Kültür ve Sanat Vakfı, doğumunun 116. yılı kutlanan Nazım Hikmet adına düzenlediği yarışmada ödüle layık eser bulamadı. Çalışmaların dağınık ve incelenen konuya ilişkin eksiklikler içerdiğini belirten seçici kurul, bir araştırma için de Bir sahaf da aynı bilgileri toplayıp sunabilirdi dedi. Nazım Hikmet Kültür ve Sanat Vakfı'nca, ünlü yazara ilişkin çalışmaların desteklenmesi, sanatı ve mücadelesinin daha yakından tanınması, yaratıcılığının anlaşılabilmesi için düzenlen inceleme-araştırma yarışması sonuçlandı. Ancak Nazım Hikmet Kültür ve Sanat Vakfı'ndan Hıfzı Topuz, Prof. Dr. Cevat Çapan, Turgay Fişekçi, Boğaziçi Üniversitesi'nden Prof. Dr. Murat Gülsoy, Doç. Dr. Zeynep Uysal; Kastamonu Üniversitesi Bilgi Belge Yönetimi Bölümü'nden Prof. Dr. Hasan Keseroğlu ve Nilüfer Belediyesi Kültür Müdürü Güney Özkılınç'tan oluşan seçici kurul, başvuran 4 çalışmayı da ödüle değer bulmadı. Gazete Habertürk'ten İrem Koca'nın haberine göre vakıftan yapılan açıklamada Seçici kurul, çalışmaları değerlendirmiş ve katılan araştırmaların hedeflenen ölçütleri karşılamadığı sonucuna varmıştır denildi. Çalışmaların dağınık, akademik disiplinden uzak olduğu ve incelenen konuya ilişkin eksiklikler içerdiği de belirtildi. Yarışmaya Nazım Hikmet'in çalışmalarının nesnel olarak incelendiği bitirme, yüksek lisans ve doktora tezleri dahil olmak üzere son 3 yılda hazırlanan ancak hiç basılmamış olan çalışmalarla başvurulması öngörülmüştü. Araştırma alanındaki ödül için kendilerine toplamda 4 çalışmanın yollanmasının normal olduğunu söyleyen vakıf temsilcisi Turgay Fişekçi, Sonuç olarak kitap hacminde araştırmaların katıldığı bir yarışma. Katılan çalışmalar bence değerliydi, emek verilmiş. Ama bir araştırmada bulunması gereken çok yönlülük, nesnel bakış gibi özellikleri karşılamıyorlardı dedi. En iyi çalışmanın Nazım Hikmet'in Bilinmeyen Güfte Kitapçığı-Karım Beni Aldatırsa başlıklı 40 sayfalık tez olduğunu belirten Turgay Fişekçi, Nazım'ın 1933 yılında Mümtaz Osman takma adıyla İpek Film'in çektiği 'Karım Beni Aldatırsa' filminde kullanılan şarkıların sözlerini yazdığını ortaya koyan bir çalışma geldi. Ancak araştırma niteliğinde değildi. Giriş bölümünden sonra sadece araştırmanın materyallerinin fotokopisi sunulmuştu. Değerli bir çalışmaydı ancak araştırma türünde olmadığı için beklentiyi karşılamadı. Bir sahaf da aynı bilgileri toplayıp sunabilirdi. Nazım eserlerinde sansürü anlatan 200 sayfalık bir başka çalışma ise nesnel bir anlatıma sahip olmadığı için seçilmedi. Diğer çalışmalar da vakfın beklentisinin altında kaldı dedi. Seçici kurulda yer alan Kastamonu Üniversitesi Bilgi Belge Yönetimi Bölümü'nden Prof. Dr. Hasan Keseroğlu da yarışmanın bir inceleme araştırma yarışması olduğunun altını çizerek, Hiçbir çalışma araştırma koşullarını karşılamıyordu. Dünyada araştırma denilince başlık, amaç, hipotez, kapsam, yöntem vb. özellikler gelir akla. Eğer bu metinlerde bu yaklaşım olsaydı elbette ödül söz konusu olabilirdi. Ama maalesef yoktu. Umarım katılanlar bir araştırma makalesi olması yönünde çalışmalarını sürdürürler. Bu yarışmalar sürecektir. Vakfın etkinlikleri içinde verdikleri emekleri değerlendirebilir diye konuştu. Nazım Hikmet adına bir de şiir yarışması bulunuyor. İlk olarak 1995 yılında Suriyeli şair Adonis'in layık görüldüğü Uluslararası Nazım Hikmet Şiir Ödülü, 1997'de Fransız şair AimeCesaire'ye, 2003 yılında Filistinli şair Mahmud Derviş'e, 2009'da ise Danimarkalı şair Erik Stinus'a verildi.


Yapı Kredi Yayınları'nın5000. kitabı olan Nazım'ın Cep Defterlerinde Kavga, Aşk ve Şiir Notları(1937 1942), Nazım Hikmet'in 1937-1942 yılları arasında İstanbul, Ankara, Çankırı ve Bursa hapishanelerinde tuttuğu 6 cep defterinden yola çıkarak hazırlandı. Nazım'ın Cep Defterlerinde Kavga, Aşk ve Şiir Notlarıkitabı, bir grup araştırmacının ve editör olarak Yücel Demirel'in Memet Fuat Arşivi Piraye Koleksiyonu üzerinde birkaç yıllık çalışmasının sonucu oluşturuldu. Kitap, Nazım Hikmet'in 1937-1942 yılları arasında İstanbul, Ankara, Çankırı ve Bursa hapishanelerinde tuttuğu 6 cep defterinden yola çıkarak hazırlandı. Farklı boyutlardaki 6 defter, tıpkıbasımların yanı sıra şairin notlarında yer alan bazen bir tek kelimenin, yarım kalmış bir cümlenin, bir mısranın, adresin ya da rakamların çağrıştırdıkları döneme ait açıklama metinleri de eklenerek 6 kitap haline getirildi. Nazım Hikmet'in şairliğini, aşık ve mahkum hallerini gösteren 6 cep defterine ek olarak belge ve fotoğraflarda 7. kitap Zeylde toplandı. Erden Akbulut, Yeşim Bilge, Handan Durgut, Mehmet Ulusel'den oluşan Piraye Koleksiyonu Çalışma Grubu tarafından hazırlanan kitap, şairin 116. doğum yılında okurlarıyla buluştu.


Uzun yıllardır Avustralya'da yaşayan Nihat Ziyalan'ın yeni şiir kitabı 'Eve Götür Beni Nehir' Ve Yayınevi etiketiyle çıktı. Ziyalan'ın yeni şiir kitabıyla birlikte edinebildiğim Kısa Pantolonlu Sevda, Üstüme Gelme Ayçelen, Güneşle Damgalı, Menekşeli Konak, Severim Pazartesileri, Attım Kapağı Yurtdışında, Çapkın Çiçekli, Sevgili Şiir ve Asık Yüzlü Biri adlı kitaplarını da okudum. Ziyalan, Delik ceplerde tutamak arayan yoksulluk gibidir diye anlatır Adana'da geçen çocukluğu ve gençliğini. Bu yıllarda tanışır hayatına yön verecek arkadaşlarıyla. 80'li yıllarda zor bir kararın ardından yerleştiği Avustralya'da Melbourne göğünün altından eğilerek geçen bir dev o... Oynadığı filmleri, şiirleri, öyküleri, romanları geçmişten geleceğe ışık tutuyor. Amado'nun Çocukluğum anayurdumdur sözü sanki yol göstericisi gibidir. Yazdığı her sözcükte çocukluğunun da hakkı vardır. Ziyalan Olmadık yerde çiçek açıyorum dese de onu ayakta tutan, can veren renklendiren, güldüren, sıla hasretine dayanmasını sağlayan şiirleri, öyküleri, yazdıklarıdır. Ziyalan, Blacktown'da Anılarla ısınmaya çalışırken dostlarını, sevdiklerini, mahallesini düşünür. İlle de çocukluğunu... Doğru, geçmişi hatırlar hep, özler de. Ama bu durum üzüntü değil, umut saçar yüreğine... Yüzü gibidir yazdıkları da, ışıldar. Kim ayrı düşmüş de/durmuştur yaşamı diyen şairimiz yaşama gücünü yazıda bulmuştur. Kalemin ucunda bekleşen sözcükler hiç rahat bırakmamıştır Ziyalan'ı. Memleketinden uzaklarda yarım kalmış kahkahalar atmış olsa da, kahkahasını sevdikleriyle tamamlamıştır. Yalnızca Şiirimle/yaşlanmayı gençleştiriyorum dizeleri bile şiirin yaşamındaki önemini, yerini gösteriyor. Yapacak çok işim var, Şunun şurasında /Bahara ne kaldı diyen Nihat Ziyalan ile şiiri ve yaşamı üzerine söyleştik. Dumlupınar Denizaltısı battığında çok duygulanmış ve duygumu dillendiren bir şiir yazmıştım Atatürk Parkı'nda. Yerel gazete Bugün her hafta sanat sayfası hazırlıyordu. Editörü Çoban Yurtçu'ya götürüp verdim. Basıldı. Nasıl bir şiir olduğunu hatırlamıyorum. Belki arşivde bulunur. Onyedisindeydim galiba veya daha genç. Birkaç yıldır kitap okuyor, şiir karalamaları yapıyordum. Parkta bütün gün çalışarak Dumlupınar şiirimi bitirmiştim. Ondan sonra bırakmadım yazmayı. Dergilerin çoğunu izliyordum. Kısa bir süre sonra Yeni Ufuklar'a, Vedat Günyol'a yolladım. Orada da basılmaya başladı. Hiçbir şairin etkisi olmadı şiirlerimde. Anlamsız veya anlaşılmaz şiir olmasın diyemem. Şiir anlayışım, her okuyanın zihninde bir hikaye uyduracağı şiirdir. İkinci Yeni'nin içinden geçmiş, kapalı şiirler de yazmış bir şairim. Şalgam kültürüyle beslenmiş altyapım sonunda yalınlığı seçti. Kesinlikle basit değil. Kesinlikle anlatımcı değil. Anlamı deşen, duygu ürpermemi sözcüklerle bilinçlendirip, okuyanın zihnine çaktırmadan müdahale edebilen bir edebiyat. Diyalektiğe inanıyorum. Diyalektiğin kendi içinde devinmesi, devinirken çelişkilerle boğuşup, yenilenmesi. Ama durmadan yenilenmesi bana çok çekici geliyor. Bir şair okuyucusunu genişletmek zorunda, sırf seçkinler için yazmayı suç görüyorum. Şiirde İkinci Yeni akım başladığında Mersin'den Özdemir'in sesi yükselip bana ulaştı. Lisedeydi. Kendisini görmeye gittiğimde Halk Şiiri üstüne kitapları çıkan Cahit Öztelli'yle, Fransa'da uzun yıllar yaşamış ressam Haşmet Akal'la tanıştım. Özdemir'in öğretmenleriydi. Aralarında yaş farkı olduğu halde sıkı arkadaştılar. Bana da öyle davrandılar. Özdemir'in kolunun altında Rimbaud'nun, Sartre'ın Fransızca kitapları eksik olmazdı. O kitaplara yakışacak bir de piposu. O da, ben de kendi şiirimizi yazıyorduk. Diğer şairlerden değişik olduğumuz için bizi İkinci Yeni'ye almadılar. Bizim şiirimiz o zaman da özgündü. Kendimizindi. İkinci Yeni'nin ortak diliyle yazmıyorduk. İkinci Yeni'yi özümseyerek kendi şiirimizi sürdürmeye devam ettik. Özdemir İnce'nin Ve Yayınevi'nden çıkan Opera Kahkahası'nı bir kutsal kitap gibi her gün okuyorum. Özdemir sırf Türkiye'nin değil dünyanın sayılı şairlerinden biri. Kitaptaki şiirler Türkiyemiz için atılmış bir opera kahkahasıdır. Ağlamakla gülmek arası bir kahkaha. bir kısrağın doğurmasını gördüm, ayakta duruyordu, sıçraya sıçraya tay oldu ve anasının memesine koştu. Örnek aldığım bu parçada şairin dünya görüşü; duruşu, sosyal durumu ve acılı kahkahalarla yaşama umutla sarılması var. İnce'nin şiirini okuyarak sarhoş olurum. Şiirine minnettarım. Ortaokuldayken sık sık okuldan kaçar kanal köprüye giderdim. Böyle günlerin birinde suya bakıp suluboya resim yapmaya çalışırken, karşı taraftaki grupta ışıldayan birini gördüm. Hemen bakışarak selamlaştık. Yılmaz Güney'di. Yanıma geldi, hıyar yiyordum ona da verdim. Su sızan kara donuna silip hıyarı yiyişini unutamam. Kısa Pantolonlu Sevda'nın şiirini yazmak istedim fakat bir türlü gitmedi. Metin anlatısı biraz genişlik istiyordu. Öykülemeye başlayınca bu işi becereceğime inandım. Öykü dilimi bulmam kolay oldu. Yoksulluk içinde geçen çocukluğumu güler yüzlü, bol manzaralı bir dille kotardım. Böylece öykü de dahil oldu yazarlığıma. Roman dilim daha bir ayrıntı üstlendi. Şu an roman dilim de işler durumda. Bu arada bir oyun da yazdım: Nasreddin Hoca ile Azrail. Sydney'de sahnelendi. Umarım bir gün Türkiye'de de sahneye konulur. Yazdıklarım duygu ürpermemden çıkışını alır, sonra gazlayıp gider. Yazacağım temayı zihnimde yoğurur, hayalimde yaşarım. Böylece içimden geçirdiğim yaşama, sözcüklerle dokuna dokuna yol alırım. Şu an Türkiye'de neredeyse saçınızın teli kadar ödül var. Birkaçı saygın ama işin suyu çıktı. Bir de çoğu seçici kurulda dönen dolapları içinde bulunan arkadaşlardan duyunca hiçbir ödüle katılmama kararı aldım. Çok saygın bulduğum Çukurova Sanat Ödülü bana yetiyor. Şair Nihat Ziyalan ile yapılan ve tamamı Yaşam Sanat dergisinin Ocak-Şubat 2018 tarihli 33. sayısında yayınlanacak söyleşinin bir bölümünü yayınlıyoruz. Yaşam Sanat'ın Ocak-Şubat 2018 tarihli 33. sayısının dosya konusu uzun yıllardır Avustralya'da yaşayan şair Nihat Ziyalan. 40. sanat yılını kutlayan Duran Aydın üzerine Ali Ozanemre'nin '40. Sanat Yılında Duran Aydın Şiirine Kısa Bir Değini' adlı yazısı da bu sayıda. Pablo Neruda, Adil Bozkurt, Özge Sönmez, Selma Özeşer, Mehmet Yaşar Bilen, Asım Gönen, Şahit Taş, Büşra Biçer, Ali Ziya Çamur, Bülent Güldal, Demet Duyuler Doğan, Bilsen Başaran, Asım Öztürk, İhsan Topçu, Duran Aydın, Müslüm Kabadayı, Şerif Temurtaş, Funda Müftüoğlu, Halit Payza, Ferhat İşlek, Mehmet Binboğa, R. Semra Yücel, Kubilay Altuntaş, LeonardCohen /Baran Doğu, Ahmet Türkay, Selda Kaya, İbrahim Oluklu, Songül Eski, Gülçin Yağmur Akbulut, Ahmet Zeki Yeşil, Ergün Barış, Coşkun Karabulut, Hasan Akarsu, Bilal Kayabay, Hakan Unutmaz, Mehmet Ali Elçin, Önder Çolakoğlu, Ali Semerci ve Atila Er şiir, öykü ve yazılarıyla yine bu sayıda.


Ataşehir Belediyesi 2. Uluslararası Klasik Müzik Festivali kapsamında Özgür Aydın 'Piyano Resitali' ile Mustafa Saffet Kültür Merkezi'nde sahne aldı. 250 kişinin izlediği konser sonunda Ataşehir Belediyesi Genel Sanat Yönetmeni Oben Özkal, Özgür Aydın'a Ataşehir Belediyesi tarafından özel olarak hazırlanmış 3 boyutlu Ataşehir kitabını armağan etti. Aydın, konser sonrası fuayede müzikseverler için CD'lerini imzaladı.


ABD'li yazar Ursula K. Le Guin, 88 yaşında hayata gözlerini yumdu. Le Guin, Karanlığın Sol Eli, Mülksüzler, Sürgün Gezegeni, Yerdeniz serisi gibi roman ve öyküleriyle tanınıyordu. New York Times'ın haberine göre Le Guin'in ölümü oğlu Theo-Downes Le Guin tarafından doğrulandı. Ölüm nedeni açıklanmasa da sağlığının bir süredir kötü olduğu belirtildi. 1929 California doğumlu UrsulaKroeber Le Guin, antropolog çift Alfred L. Kroeber ve TheodoraQuinnKroeber'in kızıydı. Kitapları 40'tan fazla dile çevrilen ve milyonlarca satan Le Guin, yerleşik cinsiyetçi kalıplara meydan okuyan tarzıyla fantastik ve bilim kurgu yazınında kendine özgü bir üslup geliştirdi. Le Guin, Karanlığın Sol Eli, Yerdeniz üçlemesi ve Mülksüzler gibi eserleriyle biliniyordu. Hugo ve Nebula gibi birçok ödül sahibi Le Guin'in kitapları 40'tan fazla dile çevrildi ve milyonlarca okuyucuyla buluştu. 1969'da yayımlanan Karanlığın Sol Eli, insanların erkek ya da kadın olmadığı cinsiyetsiz Gethen dünyasında geçiyordu. Yazarın 20'den fazla romanının yanı sıra 100'den fazla kısa öyküsü de bulunuyor.


PEN Yazarlar Derneği Yaratıcı Yazın Atölyesi 3 Şubatta başlıyor. Bu atölye yaratıcılığını daha üst noktaya taşımak ve edebiyatla dopdolu bir zaman geçirmek isteyenlere yönelik olacak. Önceki yıllarda olduğu gibi bu yıl da öykü yazarı Zeynep Aliye rehberliğinde yürütecek. Özellikle kendi yazdıkları metinler üzerinde etkileşimli bir eleştiri ortamı sağlamayı amaçlayan atölye, on hafta boyunca her cumartesi 14.30-17.30 saatleri arasında olmak üzere toplam 30 saatlik bir programla hayata geçirilecek. Atölye çalışmaları PEN Merkezi'nde (İstiklal Cad. Beyoğlu İş Merkezi D:B Blok, No: 143. Galatasaray) yer alacak. Öykü, şiir ve roman gibi en önemli yazınsal türlerin; fotoğraf, resim, müzik gibi sanatsal disiplinlerle bağının da ele alınıp inceleneceği PEN Yazarlar Derneği Yaratıcı Yazın Atölyesi'ne, Sevin Okyay, Tarık Günersel, Haydar Ergülen başta olmak üzere kültür ve sanat dünyamızın pek çok önemli ismi, deneyim ve görüşlerini paylaşmak üzere katılacak. Sözcükler ve imgelere can vermek, düşünceyi yazıya dökmek, farklı dünyalar, farklı karakter yaratmak, kurmaca teknikleri hakkında bilgilenme ya da bilgi düzeyini yükseltmek, ufuk çizgisini daha uzaklara taşımak için... Mekanın darlığı nedeniyle katılımcı sayısı sınırlı tutulacak.


2002 yılında Varlık Dergisi Yaşar Nabi Nayır Gençlik Ödülleri'nde KADRAN isimli şiir dosyasıyla ön elemeyi geçenler arasında yer aldı. Şiiri ilk kez 2003 yılında Varlık Dergisi'nde yayınlandı. Şiirleri, öyküleri, makaleleri ve söyleşileri Agos, Akatalpa, BirGün, BirGün Kitap, Boo, Evrensel, Galapera Öykü, Gard, Karakalem, Muaf, Patika, Sol, Varlık, Yasakmeyve vb. gibi dergi ve gazetelerde yayımlandı. Yasakmeyve ve Karakalem Dergileri'nde çalıştı. 2007 yılında Dağınık Harfler Sokağı adlı fanzini çıkardı. 2007 yılında Eksilme, 2009 yılında Merdiven, 2011 yılında Bardağın İçine Bakmak adlı kısa filmleri çekti. Aralarında Mercan Dede, Ercan Kesal, Erkan Sever, Kadir Aydemir, Nihat Behram, Haydar Ergülen, Feryal Öney gibi farklı sanat disiplinlerinden isimlerin de olduğu elli iki sanatçı ile 2013 yılında Rıhdan adlı anlatı belgeseli çekmeye başladı, halen devam ediyor. Rıhdan, Falan Feşmekan adı ile Hayat TV'de yayınlandı. Ayrıca bir çok şiir festivalinde ve çeşitli sinemalarda gösterimleri yapıldı, yapılmaya devam ediyor.2013 yılında Mercan Dede'nin Dünya albümünde şiirleri ile yer aldı.


29 Ekim 1977 Ankara doğumludur. ODTÜ mezunu. 2005-2009 yılları arasında Patika Edebiyat Dergisi'nin editörlüğünü yaptı. Daha sonra Papirüs ve Kuşak Edebiyat Dergisi editörlüğünü yürüttü. 2006-2010 yılları arasında altı şiir ödülü aldı. 2009 yılında Modern Elit Dinamik Şiir Bildirgesi'ni Şiir Özlüyorum Dergisi'nin Ocak-Şubat 2009 sayısında yayımladı. 4. Uluslararası Çukurova Edebiyat Günleri kapsamında, şiir bildirgesini sundu. Modern Elit Dinamik Şiir Bildirgesi, Papirüs Dergisi'nin, Mayıs-Haziran 2011, 4. sayı'sında mercek altına alındı ve dosya konusu yapıldı. Şimşiir Ağacı 2011, Şiirsiz Hayat Eksiktir-Şimşiir Ağacı 2012, 2013. Şiir ve Şiir Kitapları Yıllıkları'nı hazırladı.


1946 yılında İzmir'in İkiçeşmelik semtinde doğdu. İzmir Atatürk Lisesi'nden sonra Fen Fakültesi Kimya bölümünde iki yıl okudu. Sonra İstanbul Gazetecilik Yüksek Okulundan mezun oldu. İlk olarak Varlıkdergisinde desen çizmeye başladı. Yaşar Nabi Nayırbu genç ressamı birkaç kez kapak yaptı. İlk şiirleri ise Soyut ve Yordam dergilerinde yayınlandı. Daha sonra dönemin önemli dergileri Papirüs, Şiir Sanatı, Dost, Somut, YeniEdebiyat, Sanat Olayı, Akatalpa, Şiiri Özlüyorum, E, Varlık, Yasakmeyve vb. dergilerinde şiir yayınladı.


İstanbul Modern Sinema, bu yıl beşincisini gerçekleştirdiği Yönetmenlerle Buluşma programında Türkiye'nin güncel sinema kültüründe sanatsal kimliği ve özgün yaklaşımlarıyla öne çıkan yönetmenleri konuk etmeye devam ediyor. Buluşma dizisinin bu yılki konuğu, yönetmenliğinden önce sinemaya Yeşilçam döneminde giren, 1980'lere damgasını vurmuş önemli filmlerin senaryosunu yazan Ümit Ünal. Ünal'ın bu dönem öne çıkan senaryoları arasında; ilki 1986 Milliyet Gazetesi Senaryo Yarışması'nda Birincilik Ödülü alan ve Halit Refiğ tarafından filme çekilen Teyzem (1986) olmak üzere, Atıf Yılmaz'ın Hayallerim, Aşkım ve Sen (1987) ve Tunç Başaran'ın PianoPianoBacaksız'ı (1989) gibi filmleri sayabiliriz. Ümit Ünal yönetmenliğini ve yapımcılığını üstlendiği ilk film 9'u (2001) dijital çekti. 9, tıpkı sonrasında çekeceği Ara (2008) ve Nar (2011) gibi, tek mekanda geçen ve psikolojik gerilime varan karakter odaklı bir dramdı. Küçük bütçelerle, edebiyatı sinemadan ayırarak, yeni yollarla klasik dramatik anlatı unsurlarını kıran Ümit Ünal, hikayelerinde medyalararası ilişkiyle, metafiziksel gerilimle ilgileniyor. Kendi yaşamından öğelere yer verse de, nihayetinde toplumsal ve kültürel düzlemdeki yırtılmalara, boşluklara bakan bir sinemacı. Hasan Ali Toptaş'ın romanından uyarladığı Gölgesizler (2008), girdikleri labirentte kaybolan karakterleri anlatırken korku-gerilim Ses (2010), dokunaklı bir anne-kız ilişkisi üzerine bir tür filmi. Yönetmenin son filmi ise Demet Evgar'ın başrolünde oynadığı, mutfakta geçen kara komedi Sofra Sırları (2018). Yönetmenlerle Buluşma programı dahilinde Ümit Ünal'ın filmografisinden seçilmiş film gösterimleri, sinema yazarlarının sunumları ve oyuncu ve film ekiplerinin katılımıyla gerçekleşiyor. Program kapsamında Ümit Ünal'ın sineması, yönetmenliği ve senaryo yazarlığı üzerine, yönetmenin son filmi Sofra Sırları'nın da ele alındığı bir söyleşi düzenleniyor. Usta yönetmen Halit Refiğ'in Ümit Ünal'ın senaryosundan sinemaya uyarladığı Teyzem, Ünal'ın kendi teyzesinden esinlenerek kaleme aldığı bir hikaye. Üftade baskıcı üvey babasının evinde yaşarken tek umudu aşık olduğu genç adamla evlenip mutsuz hayatından kurtulmaktır. Ancak genç adam onu bir çırpıda terk edince zaman içinde Üftade'nin mutsuzluğu katlanarak artar ve çocukluğundan gelen travmaların da etkisiyle akli dengesini kaybetmeye başlar. Teyzem, toplumun kadına biçtiği roller, mahalle baskısı ve varoluşsal arayışlara dair zamansız bir film. Bir yetimhanede büyüyen ve çocukluğundan itibaren sinema tutkunu olan Coşkun, ünlü oyuncu Derya'ya aşıktır. Onun için yazmaya çalıştığı senaryoda özgün bir karakter yaratmaya çalışsa da, Derya'ya aşık olmasına sebep olan iki karakterin etkisinden bir türlü kurtulamaz; o kadar ki, hayalinde bu iki karakterle sürekli konuşur, hatta aynı evde yaşar. Bir zaman sonra gerçek hayatta Derya ile tanışınca, senaryosunda tam istediği gibi bir karakter yaratmayı başarır ve senaryo filme çekilir. Ancak film, sektörün şartlarından ötürü pek de hayal ettiği gibi olmayacaktır. Türkan Şoray'ın dört farklı tiplemeyi birden oynadığı Hayallerim, Aşkım ve Sen aynı zamanda Yeşilçam dönemine ve sinema sektörüne de eleştirel yaklaşımıyla öne çıkıyor. PianoPiano Bacaksız, Kemal Demirel'in aynı adlı romanından Ümit Ünal tarafından senaryolaştırılmış ve Tunç Başaran tarafından beyazperdeye uyarlanmış bir umut hikayesi. 1940'ların savaş yorgunu Türkiyesi'nde yıkık dökük bir konakta bir arada yaşayan ve tek dertleri karınlarını doyurmak olan, çok farklı geçmiş ve özelliklere sahip bir grup insanın yaşama tutunma mücadelesini, küçük Kemal'in naif bakış açından izliyoruz. Bir yandan dönemin karanlık ruh haline ve zorlu sosyo-ekonomik şartlarına tanık olurken diğer yandan o döneme şahitlik eden bir çocuğun hayalleri ve umutlarıyla baş başa kalıyoruz. Ümit Ünal'ın yönetmenliğini yaptığı ilk uzun metrajlı film olan 9, aynı zamanda Türkiye'de tamamı dijital olarak çekilen ilk film. 9, İstanbul'un bir mahallesinde öldürülen kimsesiz bir kızın katilini bulmak için yapılan sorguyu konu alıyor. Ünal'ın tek mekanda çekmeyi tercih ettiği bu polisiyede mahallenin sıradan vatandaş gibi görünen sakinlerinden altısının polis kamerasına anlattıklarına tanıklık ediyoruz. Eski devrimci Salim, 13 yıl Amerika'da yaşayıp dönmüş Amerikalı, anaçlığıyla tanınan Saliha, mahallenin bıçkın delikanlısı Tunç ve fotoğrafçı Firuz gibi toplumun farklı kesimlerini temsil eden karakterler üzerinden toplumsal bir eleştiri de sunan film, 75. Akademi Ödülleri'nde Türkiye'nin Oscar adayı olarak da seçilmişti. Beş ayrı yönetmenin ortak çalıştığı, senaryosu Ümit Ünal'a ait film, çocukluğumuzdan bu yana dinlediğimiz Fareli Köyün Kavalcısı, Pamuk Prenses, Külkedisi, Uyuyan Güzel, Kırmızı Başlıklı Kız gibi klasikleşmiş beş masalı günümüz İstanbulu'na uyarlıyor. Çekimleri Beyoğlu, Yeşilköy, Balat, Suriye Pasajı, Galata Köprüsü, Hasköy, Bayrampaşa ve Kadıköy'de gerçekleştirilen film, bir nevi İstanbul panoraması. Ümit Ünal ayrıca filmin Fareli Köyün Kavalcısı uyarlaması olan bölümünün de yönetmeni. Ümit Ünal'ın yazıp yönettiği ikinci uzun metrajı Ara, izleyenleri tek mekanda 1998 ile 2008 yılları arasında bir yolculuğa çıkarıyor. Türkiye'nin değişen şartları ve yaşam kültürü içinde arada kalmış iki çiftin on yıllık bir dönemdeki iniş çıkışlarını izliyoruz. Ara ile kendi kuşağının dertleri üzerine yoğunlaştığını belirten Ünal, kronolojik bir anlatım yerine zamanı parçalayarak bir kurgu yapmayı seçmiş. Film, odağına aldığı iki çiftin yıllar içindeki ilişkilerini, bir yandan başarılı olmaya çalışırken aslında hiç bir şey üretmeyen yaşamlarını ve arada kalmışlıklarını gerçekçi diyaloglar ve başarılı oyunculuklarla perdeye aktarıyor. Ümit Ünal'ın 1994 yılında Yunus Nadi Roman Ödülü'ne layık görülen aynı adlı Hasan Ali Toptaş romanından sinemaya uyarladığı Gölgesizler, zamanın sonsuz bir baharda donup kaldığı, nerede olduğu belli olmayan bir köyde geçiyor. Filmde alışageldiğimiz birkaç başrol yerine usta oyuncu kadrosu tarafından canlandırılan 22 ana karakter yer alıyor. Köyde açıklanamayan kayıplar ve çeşitli tuhaflıklar meydana gelmektedir. Yıllardır kayıp olan berber aniden çıkageldiğinde bu defa da yılmadan onun yolunu gözleyen eşi kaybolur. Köyün en güzel kızı Güvercin kaybolduğunda sorguya çekilen genç akli dengesini kaybeder. Kimsenin açıklayamadığı tüm bu tuhaflıklar köy halkını şaşkına çevirecektir. Bir bankanın çağrı merkezinde çalışan Derya, rutin ve sade bir hayatı olan genç bir kadındır. Her ne kadar yaşadığı hayattan pek memnun olmasa da alıştığı düzeni değiştirmek için de pek bir şey yapmaz. Bir gün nereden geldiğini bilmediği sesler duymaya başlar, ancak seslerin gerçek olduğunu kendine bile itiraf edemez. Bir süre sonra tüm hayatını ele geçirecek olan bu sesler Derya'nın patronu Onur'u takip etmesini isteyecek ve genç kadının hayatını kabusa çevirecektir. Haksızlığa uğradığını düşünen bir kadının hakkını aramaya kalkışıyla başlayan Nar, apayrı şeylere inanan dört kişiyi bir evin içinde, yarım gün gibi kısa bir sürede adalet ve kendi inançları konusunda ciddi bir sorguya tabi tutuyor. Yarı aksiyon yarı fantastik öğelerin katkısıyla, filmde herkes kendi geçmişiyle hesaplaşıyor.


Eylül Fuarcılık tarafından 16-26 Şubat 2018 tarihleri arasında ATO Congresium'da düzenlenecek Ankara Kitap Fuarı, kapılarını on ikinci kez açmaya hazırlanıyor. 300'ü aşkın yayınevi ve sivil toplum kuruluşunun katılacağı fuarda, on gün süresince söyleşi, panel, şiir dinletileri ve çocuk aktiviteleriyle birlikte 1000'den fazla etkinlik gerçekleştirilecek. Festivalin onur yazarı da T24 yazarı, sinema eleştirmeni Atilla Dorsay. Ankara Sahaf Festivali ile birlikte düzenlenecek olan fuar, kitapların gücünü keşfetmek üzere özenli bir etkinlik programı ve on binlerce kitap çeşidi ile okurları için hazırlanıyor. 22 sahafın da hazır bulunacağı Kitap Fuarında okurlar birbirinden ilginç sahaf stantlarıyla karşılaşacak. Dorsay daha önce de, 33. Uluslararası İstanbul Kitap Fuarı'nda'Onur Yazarı' seçilmişti. Fuar da Dorsay için onur yemeği verilmişti. Milli Eğitim Bakanlığı, KOSGEB, İLESAM ve Avrasya Yazarlar Birliği işbirliğiyle gerçekleştirilecek olan 12. Ankara Kitap Fuarı'nın onur yazarı Atilla Dorsay. Yazarlığının 52. yılını 52. Kitabı O Güzel Atlara Binip Gidenler'le kutlayacak olan Dorsay, 16 Şubat günü fuarın açılış konuşmasınrı yapacak. Ertesi gün de fuarda sinemamız üzerine bir söyleşi yapacak ve kitaplarını imzalayacak. Açılışta Ankara'daki bazı sinema sanatçıları ve eğitmenlerine ise teşekkür plaketi takdim edilecek. Ankara Kitap Fuarı bu yıl yurt dışından oldukça önemli bir yazarı ağırlayacak. 1979 doğumlu Rus gazeteci ve bilim-kurgu roman yazarı Dmitry Glukhovsky'nin kitapları kamuoyunda 'çok satan değil, kapışılan' olarak tanımlanıyor. Yazarın en çok bilinen romanı ise Metro 2033. 25 farklı dile çevrilen ve 3 milyonun üzerinde bir satış rakamına ulaşan roman, yazarı tarafından 18 yaşında yazılmaya başlanmış. Türkiye'nin en ünlü yazarlarının imza ve söyleşi programları düzenleneceği fuarın bu sene 450 binin üzerine ziyaretçiye ev sahipliği yapması bekleniyor. Ayrıca yayın sponsorunun Radyo 7 olacağı fuarın girişi hafta içi öğrenci, öğretmen, engellilere ücretsiz olacak. Ankara Kitap Fuarı her gün 10.00 ile 20.00 saatleri arasında ziyaret edilebilir.


Bu yıl on altıncısı düzenlenen İzmir Öykü Günleri'nin ana teması Dünyada ve Edebiyatta Yersizlik Yurtsuzluk olarak belirlendi. 16-17 Şubat günlerinde, Konak Belediyesi Selahattin Akçiçek Kültür Merkezi Avni Anıl Sahnesi'nde çok sayıda etkinlikle gerçekleştirilecek öykü günlerinin onur konuğu Cemil Kavukçu.


TESAK Perşembe Edebiyat Konuşmaları bu sezonun yeni söyleşi dizisi. Her biri alanında uzman akademisyen, yazar, şair, tiyatrocu, felsefeci, editör, çevirmen ve araştırmacıların katılımıyla gerçekleşecek olan söyleşilerde her hafta telif veya yabancı bir edebiyat eseri metin çözümlemesi, açıklama ve yorumlamalarla ele alınacak. Konuşmacıların seçtiği eserler arasında Fatma Aliye Hanım'dan Rimbaud'ya, Behçet Necatigil'denLucretius'a, BertoltBrecht'ten Oktay Rifat'a, Leyla Erbil'den John Berger'a kadar Türk ve dünya edebiyatının usta yazar/şairlerinin eserleri yer alıyor. 2017-18 etkinlik sezonunda, Kasım-Mayıs ayları boyunca, her Perşembe saat 18.30'da TESAK'ta edebiyatla buluşacağız. Ücretsiz giriş kartlarını, etkinlik tarihinden bir hafta önce TESAK Danışma'dan alabilirsiniz. Jale Parla Akademisyen, edebiyat araştırmacısı, yazar. Ücretsiz giriş kartlarını, etkinlik tarihinden bir hafta önce TESAK Danışma'dan alabilirsiniz. Bu dizinin amacı, bir yandan felsefenin sinemaya -film yapanlara insan durumlarını çerçevelemede- neler kazandırabildiğini; diğer yandansa filmlerin bir felsefi düşünceyi nasıl görüntü haline getirdiğini, dolayısıyla o düşüncenin daha çok insana ulaşabilmesini nasıl sağladığını; yanından geçip göremediğimiz insansal ve insanca durumları görmemize, bunlar üzerinde kafa yormamıza ve ilişkilerimizi sorgulamamıza nasıl yol açabildiğini göstermektir. Bu konuşmada bazı felsefe kavramları ve bazı değerler Otel Ruanda, Ateşkes, Schindler'in Listesi, Nuremberg Mahkemesi, Başkalarının Hayatı gibi filmlerle görülür hale getirilmeye çalışılacaktır. - 14 Şubat 2018 Çarşamba 18:30 Sinema dünyasında sanat ve etik kavramları üzerinde en çok düşünen sinemacılardan biri ünlü Rus yönetmen AndreyTarkovski'dir. Sanatta belirleyici olanın dünya görüşü, etik ve düşünsel amaçlar olduğunu düşünen Tarkovski, sinemayı insanlığın ahlaki çöküşüne engel olabilecek bir araç olarak görür. İnsanlığın bir kriz durumunda olduğu çağımızda sinema aracılığıyla insanları kendileriyle yüz yüze getirmeyi amaçlar. Tarkovski'ye göre, sanatçı, insanları kendi insanlık durumuyla yüzleştirmekten sorumludur. Başyapıtlar, etik ideallerin ifade edilme çabasından doğarlar. - 21 Şubat 2018 Çarşamba 18:30 İnsanlar doğuştan mı kötü oluyorlar, yoksa toplumdan etkilenerek mi? Şiddet vahşi insan doğasından mı kaynaklanıyor, toplumun insanlık dışı oluşundan mı? Her şeyin yapaylaştığı, sahteleştiği bir toplumda seçme özgürlüğü olabilir mi? Nasıl olabilir? Sahte olmakla sahici olmak arasındaki fark görülebilir mi? Toplumdaki sahtelikler yüzünden doğan kötülüklerin, aynı toplum tarafından iyileştirilmesi olanaklı mıdır? İnsanları, bir şekilde beyinlerini yıkayarak kötü olmaktan kurtarıp iyi insan yapmak olanaklı mıdır? Bu sorular, bu gibi soruları zorunlu olarak düşündüren Otomatik Portakal filmine dayanarak tartışılacaktır. - 28 Şubat 2018 Çarşamba 18:30 Sanat eserlerine ilişkin değerlendirme çalışmaları, alıcı için çok defa eserin uyandırdığı duyguyu, eleştirmenlerin birçoğu için de esere ilişkin değer yargılarını dile getirmenin ötesine geçememektedir. Ancak bir sanat eserinin değerini kavramak ve göstermek ise insan ve değer bilgisine sahip olmakla mümkündür. Yönetmen Ömer Kavur, önemli edebiyatçılarımızdan Yusuf Atılgan'ın Anayurt Oteli romanını sinemaya uyarlamıştır. Bu konuşmada Anayurt Oteli filmine felsefe açısından bakılacak ve felsefenin sanata, özellikle sinemaya sağladıklarına, sinemanın da felsefe problemlerine tuttuğu aynaya işaret etmeye çalışılacaktır.


1854 yılında İrlanda'da doğan Oscar Wilde'ın babası, Sir William Wilde, çalışmalarından dolayı şövalye ünvanı alan tanınmış bir göz cerrahıydı. Annesi JaneFrancescaElgee ise İrlanda'nın bağımsızlığı için şiirler yazan devrimci bir kadındı. Bu seçkin ailede büyüyen Oscar için kendisinden üç yaş küçük kız kardeşi Emily'nin on yaşındayken ölümü çok sarsıcı oldu. Kardeşinin bir tutam saçını ömür boyu yanında taşıdığı zarfta sakladığı söylenir. Tam adı Oscar FingalO'FlaherieWillsWilde olan Wilde, kendi deyişiyle yükselmek için ağırlık bırakan pilotlar gibi bu uzun ismin fazlalıklarını atıp sonunda Oscar Wilde olur. Başarılarla geçen öğrenim hayatı boyunca sıradışılığı ile dikkat çeker. Güce dayalı eril sporları küçümserken odasını çiçeklerle süslemeyi, saçlarını uzatmayı tercih ettiği Oxford'daki öğrenciliği sırasında, kimine göre dişil davranışları yüzünden, kimine göre doğu porselenleri koleksiyonunu kırmak için odasına saldıranları yumruklayarak kovar. Eğitimi sırasında sanatsal başarılar kazanmaya başlar ve estetik hakkındaki çalışmalarını şekillendirir. Daha o yıllarda onun aykırılığının toplum hayatını olumsuz etkileyeceğinden endişe eden bir eleştirmen, Wilde'ın giyim tarzı kadar, kişisel imajının da ahlaksızca olduğunu, şiirinin erkekler üzerinde 'dişil züppeliğe' yol açabileceğini ifade eder. Londra'da kraliçenin danışmanlarından olan Horace Lloyd'un kızı Constance Lloyd ile evlenene kadar Dublin, Paris ve Londra'da yaşar. Sonraki yıllar yazarlığının en verimli yılları olur. Çocuk öykülerini iki ayrı kitapta toplar ve Önemsiz Bir Kadın, İdeal Bir Koca ve Ciddi Olmanın Önemi adlı oyunlarını kaleme alır. Geç romantizmin psikoseksüel unsurlarıyla geleneksel ritüeli görsel soğukluk şölenine dönüştüren bu oyunları sosyete komedisi olarak değerlendirilir. CamillePaglia'nın'erdişi' cinsel kimliğe sahip olduğunu ifade ettiği Wilde'ın oyunlarındaki çift cinsiyetli mizahı erkek ve dişinin retorik bağı şeklinde değerlendirmesi de önemli bir saptamadır. Nihayet, 1891 yılında ise eşsiz romanı DorianGray'inPortresi'ni yayımlanır. 19. yy. İngilteresi'nintutucu çevreleri için oldukça şaşırtıcı olan bu romanda Wilde, eşcinsel erotizm barındıran güçlü betimlemeler kullanır. Toplumsal yaşamı farklı bir bakışla eleştirirken, insanın bilinçaltına ışık tutmayı, gerçeküstü unsurlarla iyinin ve kötünün savaşını, güzelliğin büyüleyen yansımalarını çarpıcı şekilde ele alır. Adını unutulmazlar arasına yazdıracağı bu romanda, konuşmayı kesen epigramlar vezenginaforizmalarla hem biçim hem de içerik olarak sınırsız söylemler üretir. Bir yandan oyunlarıyla beğeniler toplarken diğer yandan homoerotik öğeler içeren romanı nedeniyle ahlakçı ve gelenekçi çevrelerden gelen tepkiler rahatsız edici boyutlara ulaşır. Yaşadığı eşcinsel ilişkiler basında yer almaya başlar ve genç erkeklerle yaşadığı aşklar sansasyonlara sebep olur. Herkes benim düşünceme katılmışsa, yanılmış olmaktan korkarım. diyen Wilde'a göre cinsellik panterlerle ziyafet çekmek gibi olmalıdır çünkü tehlikenin yaşanan zevki arttırıcı etkisi vardır. Borges'e kulak verirsek bu seçkin helenist, hüzünlü yazgısı ve neşeli bir ruhu olan bu büyük İrlandalı çağdaşımız, sembolizme ve döneminin diğer ekollerine karşı dekadanlığı yönlendirirken çağdaşlarından farklı olarak bunu pek ciddiye almadan yapmıştır. Bir rivayete göre Amerika'ya yolculuğu sırasında gümrük memuruna deham dışında beyan edecek bir şeyim yok demesi onu ne güzel anlatır. Ben bahçenin karanlık tarafını tanımak istedim. şeklindeki sözleri renkli ve gülümseyen maskelerle dolaşan bu büyük sanatçınınhayatının özeti gibidir.


bu romanın sonu nasıl bitiyor, merak ettim? diye sordu. Yağmurdan Sonra, bir tür taşıyıcı karakter olan Tahir'in şahsında bir dönemin sosyal, kültürel, ve siyasi iklimine mercek tutan bir roman. üniversitelerdeki öğrenci olayları, sol örgütlenmeler ve sonunda yakın tarihimizin siyasi belleğinde acı izler bırakan ölüm oruçları ve hayata dönüş operasyonu. Tüm bunları birbirine sıkı sıkıya bağlı hikayeler olarak okumamız mümkün. Ancak romanın dramatik yapısını oluşturan ve yazarın asıl yüzleşmesi şeklinde okuyabileceğimiz hikaye, yazarın çocukluğunda yaşadığı birtakım travmatik olaylardan oluşuyor. Roman boyunca bu ana hikayeye eşlik eden, hatta ana hikayeyi sayfalar boyunda geri plana iten, bir dip hikayeye dönüştüren toplumsal, kültürel ve siyasi alanla ilgili olup bitenlere yönelik anlatıcının muhalif ya da eleştirel / özeleştirel bir noktada konumlanışı onda büyük psikolojik yarılmalara neden olmaz. Orada, oldukça kendinden emin, hatta yukarıdan bakan bir kişilikle karşılaşırız. Kahramanı bir trajedi kahramanına benzeten / dönüştüren asıl şey, onun babasının intiharı ve kızkardeşinin ölümü karşısında anneyi bir başka uca yerleştiren gerilimli yapıdır. Aslında bu ikili yapı, yani kahramanı toplumsal, kültürel ve siyasi kişiliğiyle karşımıza çıkaran anlatısal yapıyla, kahramanın çocukluğundan devraldığı psikolojik durumunu yansıtan anlatısal yapı, romanın tekniğine, dolayısıyla niteliğine etki eden, deyim yerindeyse, yazınsal nitelikleri bakımından iki ayrı romanla karşı karşıya olduğumuz izlenimini veren bir özellik gösterir. Sözünü ettiğim ilk yapı içerisinde, yazar hem örgütlü sol gelenek içerisinde sıkça görülebilecek eril, feodal kahraman modelinin bir tekrarını gerçekleştirir hem de roman tekniği bakımından daha kusurlu denilebilecek bir anlatımı sürdürür. Bu kusurlardan, bence romanı en çok zatıflatanına değinmekle yetineceğim. Yukarıdaki alıntılar kitabın ilk elli sayfasından rastgele alınmış birkaç örnek. Yazar kimi zaman bu zaafının farkına da varıyor, buna yönelik şeyler de söylüyor; ama birkaç cümle ya da paragraf sonra içindeki bilgeyi, filozofu ya da yalvacı konuşturmaya devam ediyor. Öte taraftan örnekleriyle anlatmaya çalıştığım bu zayıflık ile başka kimi zayıflıklara rağmen romanı büsbütün başarısız saymak doğru olmaz. Tersine, yukarıda da değindiğim ve romanın dramatik yapısını oluşturan asıl hikayenin anlatımında yazar, daha etkileyici bir anlatım seviyesine ulaşıp bir ölçüde kusurlarının üstünü örtüyor. Yazar daha önce de değindiğim gibi, estetik tavrını gerçekçilikten yana belirlese de, romanı başarılı kılan özelliklerin oluşmasında kurguya yönelik gerçekleştirilen kimi teknik uygulamalar etkili oluyor. Yazının burasından itibaren, bu açıdan dikkat çekici gördüğüm birkaç değini ile yazıyı sonlandıracağım. Yazılacakları daha anlaşılır kılmak için kısa bir özet yerinde olacak. Tahir, İstanbul'da edebiyat okuyan Keskinli bir gençtir. Çocukluğunda yaşadığı kimi travmalar onu sert, tavizsiz, inatçı biri yapmıştır. Politik biridir. Örgütlü mücadeleye büsbütün inanan biri olmasa da, her türden olay ya da eylemin içinde olmaktan kaçınmaz. Bu sert ve uzlaşmaz tavrı duygusal ilişkilerini de doğrudan etkiler. Bir tür uyumsuzdur. İki yakın arkadaşından biri cezaevinde açlık grevindedir, diğeri kayıptır. Devlet mi, örgüt mü kaybetmiştir bilinmez. Sonra Tahir de kendini F tipi bir cezaevinde bulur. Aynı zamanda genç bir edebiyatçı olarak edebiyat dünyasında var olmaya çalışmaktadır. Daha önce çeşitli dergilerde şiirler, öyküler yayımlamıştır. Bir süredir çalıştığı ilk romanını da bu cezaevi günlerinde tamamlar. Anlaşılacağı üzere tüm suçu annesinde görmektedir Tahir. Roman boyunca bu duygusunu açıkça hissettirir okura. Kardeşinin ölümü ise aslında daha derin izler bırakmıştır Tahir'de. Onun düşerek can verdiği kuyu, roman boyunca neredeyse bir leitmotive dönüşmüştür; ne var ki kuyula ilgili vicdanını yoran asıl hikayeyi ısrarla anlatmaz Tahir. Hatta, okurun merak duygusunu köreltecek iki anlatımla sürekli dönenip durduğu kuyu metaforuna odaklanılmasını engeller. Biri, henüz Tahir doğmadan önce halasının o kuyuya atlayıp intihar etmesi, diğeri de kardeşi Yağmur'un kuyuya bakma isteğini istemeyerek de olsa geri çeviremediği anlatım. Bu iki anlatımla, okur Tahir'deki kuyuyla ilgili travmatik etkiyi bu hikayelere bağlar ve bildiğini düşündüğü sebeplerden dolayı da Tahir'in iki de bir döne dolaşa geldiği kuyu metaforunu merak etmez, sorgulamaz. Dolayısıyla da romanın finaline giden yolun nereye çıkacağını kestiremeden yol alır okur. Okurun, algısını şaşırtan bir şey daha yapar yazar-kahraman. Bir taraftan kuyuyla ilgili ikincil hikayeleri ifşa ederken, diğer taraftan da kardeşinin ölmüş olduğunu satır aralarında sıkça tekrarlar. Bu, okurun, kardeşinin ölümüyle kuyu metaforunu yan yana getirmesini daha da zorlaştırır. Yazının başında biraz da uzunca dile getirdiğim kimi kusurlar bir tarafa, romanın özellikle sonlarına doğru, tekniğin de daha çok devreye girmesiyle yakaladığı düzey kitabı başarılı kılmaya yeter. Belki ikinci baskıyla bu kusurlar da giderilerek çok daha etkileyici bir roman haline de gelebilir Yağmurdan Sonra. Bu yazını kısa versiyonu Lacivert dergisinin 78. sayısında yayımlanmıştır.


15 Şubat'ta başlayacak 17. ! f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali'nin programına iki film eklendi. Fotoğraf sanatçısı Ara Güler'in yönettiği tek film Kahramanın Sonu Güler'in ve Yeşim Ustaoğlu'nun sunumuyla gösterilecek. Diğer film ise gerçeküstücü yönetmen Jan Svankmajer'in 8 yıl aradan sonra çektiği Insect / Böcek, Türkiye'de ilk kez! f İstanbul'da sinemaseverle buluşacak. Güler'in 1975'te çektiği Kahramanın Sonu, I. Dünya Savaşı'nda ölüme mahkum edilen Yavuz Zırhlısı'nın hikayesini anlatıyor. Sanatçının 16 mm çektiği film, İlhan Mimaroğlu'ndan Ruhi Su'ya, eklektik müzikle yaratılmış avangart kurgusu, arşiv fotoğrafları ve gerçeküstücü canlandırmalarıyla tek gösterimi yapılacak. Program Ustaoğlu ve Güler'in sohbetiyle devam edecek. 70 yılı aşkın zamandır belleğimiz olmuş Ara Güler, rol aldığı Otel (1992), İz (1994) ve Güneşe Yolculuk (1999) filmlerinin yönetmeni Ustaoğlu ile Kahramanın Sonunun hikayesini konuşacak. Svankmajer'in Insect / Böcek adlı filmi, dünya galasını yapacağı Roterdam Film Festivali'nden hemen sonra ilk kez! f İstanbul'da seyirciyle buluşacak. Svankmajer'in yazıp yönettiği film için Böceklerin insanlar gibi ve insanların böcekler gibi davranması hep hoşuma gitmiştir. Benim hikayem Kafka ve onun meşhur Değişim'ine referansta bulunurken bu içine kapanıklığı bir adım öteye götürüyor diyor yönetmen. Festival biletlerinin ön satışları dün başlamıştı. Ön satışları kaçıranlar 5 Şubat'tan itibaren biletix gişelerinden, 10 Şubat'tan itibaren ise festival gişelerinden bilet temin edebilir. İş Bankası Maximum Kart ana partnerliğinde ve CGV Mars CinemaGroup ortaklığında yapılacak 17. ! f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali, 15-25 Şubat tarihleri arasında İstanbul'da, 1-4 Mart tarihleri arasında ise Ankara ve İzmir'de gerçekleşecek.


Paris'teki Bastille Operası'nın kokteyl alanındayız. Le Barbier de Seville operasının 2018 sezonunun ilk gösterimi için bekliyoruz. Herkes çok şık! Mavi taşlarıyla ışıldayan elbise gecenin yıldızı! Biz de süslenmişiz. Malum, operanın böyle bir havası vardır; şık olmanızı ister. Belki de opera sahnesindeki kıyafetlerin genellikle şaşaalı olması böyle bir refleks yaratıyordur, kim bilir... Ama o da ne! Sahnede o şaşaalı kıyafetler yok! Bir genç kız bildiğimiz pembe pijamayla opera söylüyor! Evet, bu Sevil Berberi kıyafetlerinden dekoruna bambaşka bir temsil olarak çıkıyor seyircisinin karşısına... İtalyan besteci GioachinoRossini tarafından bestelen ve 18. yüzyıl İspanyası'nda geçen iki perdelik operayı DamianoMichieletto modern bir bakış açısıyla yorumluyor. Dekor ve kıyafetler yüz yıllar öncesinin değil! Özellikle dekor bir süs gibi değil! Sahnede 4 katlı bir apartman var. Apartmanın alt katında bir bar, sokakta da eski bir Amerikan arabası var. Bu mahallede ve apartmanda Lindoro ile Rosalina'nın aşkına, yalnız yaşayan bir kadına, köşe başında uyuklayan amcaya, barda bardakları parlatan çalışana, mahalleliyi yersiz yere uyaran polislere ve diğer mahalleliye tanık oluyoruz. Tek mahalle tek apartman! Bu apartman bebek evi gibi ama neredeyse gerçek ebatlarda ve 360 derece dönüyor. Apartmanın bazen sadece dış cephesini bazen de odaların içini görüyoruz. Atmosfer yarı gerçekçi yarı fantezi... Bebek evi gibi ama gerçek!


BKM Tiyatro bünyesinde, Murat Karasu yönetimindeki Hababam Sınıfı, yaklaşık 2.5 ay süren provalar sonunda perdeyi açtı. Ayakta alkışlanan Hababam Sınıfı oyuncuları, oyun sonunda sahnede kestikleri pasta ile kutlama yaptı. Oyunun yönetmeni Murat Karasu, Oyunu izlerken çok heyecanlandım ve duygulandım. 2.5 aylık emeğimizin karşılığını seyircinin alkışıyla alırken, kendisi başrol olan böyle büyük bir eserin parçası olmaktan tüm ekip büyük onur duyduk dedi. Müzikli komedi oyunun yönetmeni Karasu ve oyuncuları Celal Tak ve Caner Alkaya tarafından Rıfat Ilgaz'ın 4 kitabından orijinaline sadık kalınarak oyunlaştırılan ve tiyatro sahnesine taşınan Hababam Sınıfının sıralarını 12 yetenekli genç oyuncu doldururken, diğer başrolleri Sezai Altekin, Salih Kalyon, Nuri Gökaşan, Beyti Engin, Celal Tak, Caner Alkaya, Şebnem Ünaldı gibi oyuncular paylaşıyor.


Türk resmine dair farklı ve güncel bir kesit sunmayı hedefleyen ve sanat tarihinin usta isimleri ile genç kuşak temsilcilerini bir araya getiren Yerel Kodlar Global Formlar sergisi, 9 Şubat 10 Mart tarihleri arasında, Şişli Belediyesi Sanat Galerisi'nde ziyaret edilebilecek. Türk resmine dair farklı ve güncel bir kesit sunmayı hedefleyen ve sanat tarihinin usta isimleri ile genç kuşak temsilcilerini bir araya getiren Yerel Kodlar Global Formlar sergisi, 9 Şubat 10 Mart tarihleri arasında, Şişli Belediyesi Sanat Galerisi'nde ziyaret edilebilecek. Şişli Belediyesi'nin Türkiye'de çağdaş sanatın gelişmesine önemli katkılar sağlayan Görsel Sanatlar Vakfı işbirliği ile gerçekleştireceği sergi, Türk resminde bugüne kadar üretilmiş ancak gün yüzüne çıkmamış pek çok eseri bir arada görme olanağı sunuyor. Sergide; Adnan Çoker, Ahmet Yeşil, Bahri Genç, Balkan Naci İslimyeli, Bedri Baykam, Berna Karaçalı, Beşir Bayar, Bubi, Cevat Demir, Devabil Kara, Devrim Erbil, Erdinç Bakla, Ergin İnan, Fevzi Karakoç, Figen Batı, Gazi Şensoy, Hüsamettin Koçan, Kadir, Akyol, Mahmut Karatoprak, Maide Bulak, Malik Bulut, Maryam Salahi, Mehmet Güreli, Meltem Karakuyu, Mustafa Özkan, Nejdet Vergili, Nermin Ülker, Nurdan Likos, Orhan Algök, Seyyit Mehmet Buçukoğlu, Serra Mübeccel Gültürk'ün eserleri yer alacak. Serginin açılışı, Şişli Belediye Başkanı H. Hayri İnönü'nün katılımıyla, 9 Şubat Cuma günü, saat 17.00'de gerçekleşecek.


2000'lerde farklı bir şiirin yazıldığı doğrudur. Şiir, sürekli değişerek kendine yeni yollar bulur. Demem o ki bu yeni bir şey değil, zaten zamanın değişmesiyle kendiliğinden gerçekleşen bir şey. Mecelle'de yazılı ve çok bilinen bir söz vardır:Ezmanın tagayyürüyle, ahkamın tebeddülü inkar olunamaz. Bu sözü rahatlıkla şu şekilde değiştirebiliriz: Zamanın değişmesiyle yazılan şiir de değişir. Bugünlerde 2000'ler kuşağı şairleri ve 2000'ler şiiri adlandırmalarını sık sık duyuyoruz. Bu konuya kısaca değinmek istiyorum. Kuşak denilince yaklaşık olarak aynı yıllarda doğmuş, aynı şartlarda yetişmiş insanlar anlaşılır. 2000'ler kuşağından kastedilen 2000'li yıllardan itibaren şiir yayımlayan şairler, sanırım. Bu şairler genellikle 1970 ve 1980 doğumludur, diyebiliriz. İlk olarak söylemem gerekiyor ki, şiirde kuşak kavramının kullanılmasını doğru bulmuyorum. 2000'lerde sadece 1970, 1980 doğumlu şairler mi şiir yazıyor? Örneğin 1953 doğumlu Şükrü Erbaş da 2000'lerde şiir yazıyor. Halbuki ona 1980 kuşağı şairi diyorlar. Erbaş, en güzel şiirlerini 2000'lerde yazdı. Yine 1940, 1950, 1960 doğumlu nice şair günümüzde de şiir yazıyor. Günümüz şiiri, demek ki sadece 2000'ler kuşağı tarafından yazılmıyor. Bir şair, bütün hayatı boyunca sadece bir kuşak, bir akım içinde değerlendirilmemeli. Çünkü bir şairin ana yolu belli olsa da tali yolları başka yerlere çıkabilir. Bu tür adlandırmalar daha çok kolaylık olsun diye kullanılıyor. Kimse tali yollarda yürümek istemiyor. Kaldı ki aynı kuşakta yer alanlar da aynı şiiri yazmıyor. 2000'ler şiiri adlandırmasını kullananlar, sanki bir akım başlatmış gibi kendilerinden emin bir haldeler. Anlaşılan o ki2000'ler şiiri dedikleri şiir, kendilerinin ve dostlarının şiiri. Bu dönemde yazan her şairi 2000'ler şiiri şemsiyesi altında değerlendirmediklerini; yayımladıkları yıllıklardan, antolojilerden ve çıkardıkları dergilerde yer verdikleri isimlerden anlıyoruz. Kısacası bunlara göre 2000'ler şiiri yeni bir şiirdir ve bu şiiri sadece kendileri ve kendileri gibi düşünenler ile tartışma yaşamadıkları, kendilerine rakip görmedikleri, kıskanmadıkları şairler yazmaktadır. Bunların dışındaki şairler ise ya şairden sayılmamakta ya da eski bir şiiri tekrar etmektedir, onlara göre. Kendilerine 2000 kuşağı şairleri diyenlerin İkinci Yeni şiirine sık sık sataştıklarına tanık oluyoruz. Elbette İkinci Yeni şiirinin eksikleri, yanlışları ve başaramadıkları noktalar vardır. Esas olan İkinci Yeni şiirini anlamak ve doğru değerlendirmek, onların düştüğü yanlışlara düşmemektir. İkinci Yeni şiirini beğenmeyerek, ona sataşarak, amiyane tabirle üstünde tepinerek bir yere varamayız. Kaldı ki kendilerine 2000'ler kuşağı şairleri diyen bu kişiler, bırakın İkinci Yeni'yi aşmayı İkinci Yeni kıratında bir şiir bile ortaya çıkaramamışlardır. İkinci Yeni şiirinin yanlışları üzerinde durmayacağım. Bu yeni bir yazı konusu olacak kadar uzun. Dileyen Orhan Koçak'ın Bahisleri Yükseltmek ve Kopuk Zincir kitapları ile Özdemir İnce'nin ilgili kitaplarını okuyabilir. Ben şahsen İkinci Yeni şairlerine çok şey borçluyum. Aşmak kelimesi bende fethetmek, talan etmek gibi olumsuz bir çağrışım uyandırıyor. Sanat ve edebiyatın özünde zaten ilerici olmak, devrimci olmak vardır. Ayrı bir çaba bir dizi yanlışlıkları getirir. Aşma hevesi, eskilerin üstünü çizme çabası bir dizi yanlışı beraberinde getirir. Yaratılanın yeni mi eski mi olduğuna da zaman karar verir. Ve eğer gerekli ise ileride bu dönem farklı bir adla adlandırılır. Tarkovski'yi aştım, Kant'ı aştım, Mozart'ı aştım, Kafka'yı aştım ifadeleri kulağa ne kadar anlamsız geliyor ise; Rilke'yi aştım, Cemal Süreya'yı aştım ifadeleri de o kadar anlamsızdır. Bana kalırsa şiirde bir kuşaktan ya da ortak bir şiirden bahsetmek mümkün değil. Bunun artık yeri de yok. Şairleri akımlar ya da kuşaklar üzerinden değerlendirmenin yanlış olduğu kanısındayım. Kuşak ya da akım kavramları belli bir ortak özelliğe işaret etse de genellemedir, kolaycılıktır. O yüzden her zaman eksik olmaya mahkumdur. Şiir yazmaya başladıkları yıllardan itibaren İkinci Yeni diye bir kümede toplanılan şairlerin herbirinin ne kadar kendine özgü, kişiselliklerini şiirlerine yedirmiş şairler oldukları ortadadır. Dil alışkanlığından ve yaygın kullanımından dolayı ben de kullansam da İkinci Yeni adlandırmasıbilesorunlu bence. 2000'ler şiiri adlandırması iseyanlış olmasının dışında ayrıca bir hile barındırıyor. Adlandırma son derece kapsayıcı iken, bu adlandırmayı kullananlar, adlandırmanın içeriğini keyfi bir şekilde dolduruyorlar. Bu adlandırmayı sıkça kullananların söz konusu yayınlarına baktığımız zaman bunu görmek mümkün. 1970, 1980, 2000 kuşağı gibi askere alma dönemlerini anımsatan toptancı adlandırmalar yerine sinemada kullanılan auteur kavramınışiir için de kullanabiliriz. Sinemada, kendine özgü bir sinema yaratmayı başaran yönetmenlerin sineması o yönetmenlerin adıyla anılır. Yeşilçam sineması dediğimiz zaman, en az 30 yönetmenden bahsetmiş oluruz. Çünkü bu yönetmenlerin neredeyse tamamı, birbirine benzeyen, sanat kaygısı taşımayan ticari filmler yapmışlardır. Ama Metin Erksan, Lütfi Akad, Atıf Yılmaz, Yılmaz Güney vb. kendilerine özgü, kişisel dili olan filmler yapmışlardır. O yüzden onları değerlendirirken Metin Erksan sineması, Yılmaz Güney sineması, Lütfi Akad sineması gibi adlandırmalar kullanılır. Tıpkı Tarkovski sineması, Bergman sineması, Kieslowski sineması, LarsVonTrier sineması denildiği gibi. Günümüzde de Nuri Bilge Ceylan sineması, Reha Erdem sineması, Zeki Demirkubuz sineması, Yeşim Ustaoğlu sineması gibi adlandırmalar kullanılıyor. Bence auteur teorisi, şiir alanında da kullanılmalıdır. Turgut Uyar şiiri, Cemal Süreya şiiri, Harun Atak şiiri, Abuzer Gülpınar şiiri vd. Bunun dışındaki tüm adlandırmalar yanlış ya da en azındaneksik olacaktır. Auteur şair olabilen özgündür, yenidir ve geleceğe kalandır. İlk şiirini 2009'da ilk kitabını da 2014'te yayımlayan bir şair olarak 2000'ler kuşağı şairleri, 2000'ler şiiri gibi adlandırmaları ciddiye almadığımı belirtmek istiyorum. Kendi şiirime varmak, kendi şiirimi bulmak ve dünya şiir ailesine kardeş bir şiir yaratmaktan başka amacım da yok.


Değildi, tamamen rastlantı, planlasam da başaramazdım herhalde. Sofra Sırları neredeyse on yıllık bir proje. Roman da üç yılın ürünü. İstanbul Modern Sinema'dakiretrospektif ise bir ay kadar önce belli oldu. Benim için de tamamen sürprizdi. 2011'den beri uzun metraj film çekmedim. Son roman da 2001'deydi. Arada tabii durmadım, hep yazdım çizdim, kimi fikirler yolunu buldu, kimi gerçekleşemedi, uzun bekleme süreçleri oldu. Elbette ciddi bir birikim de oluştu. Edebiyat tam bir yoğunlaşma, o işe kapanma gerektiriyor, yan bir uğraş ya da bir hobi olamıyor. Sinema, yönetmenlik hayatımdaki diğer işlerin önüne geçti. Her zaman okudum, notlar almaya, birtakım edebi fikirler geliştirmeye hep devam ettim ama geçen yıla kadar, yazıya yoğunlaşma fırsatını yaratamadım. İki yıldır Büyükada'da yaşıyorum, yarı münzevi bir hayatım var, yazıp çizmek hayatımın en önemli kısmı. Genelde romanlar sinemaya uyarlanır ama bu, senaryodan doğmuş bir roman: Bu hikayeyi 2013-14 arasında senaryo olarak yazdım. Ismarlama değildi, yapım koşullarını düşünmeden, içimden geldiği gibi yazınca, ortaya çıkan senaryo ticari sinema taleplerine aykırı ama büyük bütçeli bir iş oldu. Kısa sürede o günün koşullarında çekemeyeceğimi anladım. Ama hikaye beni çok etkiliyordu, bir şekilde insanlara ulaştırmak istiyordum. Romana dönüşebileceğini düşündüm ve biraz çalıştım üzerinde. Derken araya Sofra Sırları girdi, kitap uzun süre bekledi. Everest Yayınları'ndan Eyüp Tosun benimle bir röportaj yapmıştı, Yarım kalmış bir romanım var demişim bir yerinde. Kitabı bitirirsem basmayı teklif ettiler yayınevinden. Bunun üzerine bir anda heveslenip bir yıl gibi bir sürede bitirdim. Hakikat denen şey hep rahatsız edicidir, kolay kabul görmez. Tarihin bazı dönemlerinde, bazı toplumlarda, hakikat dışlanmış. Bilim, sanat, gazetecilik.. hakikate ulaşmaya çalışan alanların hepsi baskı altına alınmış, bazen yok edilmiş. Ama bu toplumlar fikir özgürlüğü yok edilirse bedeli ne olur, görmüşler. Çok büyük toplumsal acılardan geçip ders almışlar ve hakikati arayan sanatçılara, bilim insanlarına gerekli özgürlük alanını açmayı bilmişler. Biz henüz o dersi alamamış bir toplumuz. Gidecek çok yolumuz var. Romana eşlik eden çizimler de size ait. Resim çizmek ne anlam ifade ediyor sizin için? Bir kaçış mı, farklı bir ifade yolu mu?.. Her ikisi birden. Film yapmak büyük disiplin, bedensel ve zihinsel çaba gerektiren bir süreç. Yazmak da masa başında yapılıyor gibi görünse de çok ağır işçilik. Oysa çizerken düşünmeyi bırakıyorum neredeyse, boyanın akışına bırakıyorum kendimi, çoğu zaman ne çizeceğimi bile bilmeden başlıyorum bir resme, A3 boyunda beyaz bir yüzeyde kendimi kaybediyorum. Film çekerken, yazarken kaybolamıyorum, dilim aklımı, aklım dilimi hep dizginliyor bir şekilde. Resimlerde, filmle ya da yazıyla dile getiremediğim şeyler vücut buluyor. Çocukluktan beri bir şeyler çiziyorum ama kitap resimlemek çok yeni bir uğraş benim için. Şimdilik üç kitap resimledim: Kendi kitabıma desenler, en azından bir kapak çizme fikri en baştan beri vardı zaten. Mehmet Yaşin'in Abuk şiir kitabı birlikte geliştirdiğimiz bir çalışma oldu. Mehmet benim Mahlukat Bahçesi sergimin oluşumunu izlemiş ve beğenmişti. Birbirimize ilham verdik, şiirler resimlerden, resimler şiirlerden beslendi. Hasan Ali Toptaş'ın Gecenin Gecesi kitabını resimlememi ise yayınevi önerdi. Everest'ten arkadaşlar benim desenleri biliyorlardı, Hasan Ali'nin hikayeleriyle örtüşebileceğini söylediler. Kitaplar resimlemeye devam etmek istiyorum, heyecanlı bir iş. Bir de çocuk kitabı fikrim var. Senaryo ve roman bambaşka düşünce ve gözlem gerektiren, apayrı disiplinler. Hikayenin temelini oluşturma, olay örgüsü kurma, karakter geliştirme aşamaları benzeyebilir. Ama uygulamada sinemanın ve edebiyatın dili, anlatımı izleyici/ okuyucuyla kurduğu bağ ve yarattığı etki çok çok farklı. Sinemada tek bir bakışla, bir manzarayla anlattığınız bir duyguyu geçirebilmek için, romanda sayfalar yazmak gerekebilir. Tam tersi de mümkün: Üç paragraflık bir kısa hikayeyi anlatmak için de sinemada koca 90 dakikayı kullanırsınız bazen. Ben ikisi arasında gidip geldim hep. Filmlerim biraz edebi, tüm yazdıklarım da oldukça sinemasal sanırım. Film, sergi, kitap... Ne üzerinde çalışıyorsunuz? Yeni film fikirleri gelişiyor, yapımcılarla görüşüyorum. Son iki senedir biriken yeni desenleri sergilemek için Mahlukat Bahçesi' sergisini de düzenleyen İstanbul Concept ile görüştük. Her şey yolunda giderse baharda ufak bir kişisel sergi olacak umarım. Bir yandan, önceki kitaplarımın yeniden yayımlanması hayalim var. Bazen de buradaki her şeyi bırakıp biraz uzaklara gitme hayalleri kuruyorum. Hangisi öne geçecek bilemiyorum. Hayat boyu, iki-üç aydan fazlasını öngören planlar yapamadım.


TÜYAP Fuarcılık grubu, 2018 yılında mevcut fuar merkezleri arasına Erzurum'u da katarak büyümeye devam ediyor. Erzurum Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı tarafından ülkemize kazandırılan Recep Tayyip Erdoğan Fuar Merkezi'nin işletmesi ve yönetimini devralan TÜYAP; İstanbul, Adana, Bursa, Konya, Diyarbakır ve Samsun kentlerindeki fuar merkezlerine 2018 yılından itibaren Erzurum'u ekleyerek yeni fuar projelerine hazırlanıyor. Doğu Anadolu bölgesinin ekonomik ve sosyal gelişimine katkı sağlayacağına inandığımız yeni fuar projeleriyle birlikte Erzurum bir çekim merkezi haline gelecek. TÜYAP fuar takvimi, Erzurum Büyükşehir Belediyesi'nin değerli katkıları ve Türkiye Yayıncılar Birliği işbirliğiyle 8-13 Mayıs 2018 tarihleri arasında Doğu Anadolu Erzurum Kitap Fuarı ile başlayacak. Doğu Anadolu'da ilk kez düzenlenecek TÜYAP Kitap Fuarı'na ev sahipliği yapacak olan Erzurum, altı gün süresince Türkiye'nin önde gelen yayınevleri ve yazarlarını ağırlayacak. Kitap Fuarı kapsamında söyleşi, panel, şiir dinletisi, imza günleri, atölye çalışmaları ve çocuk etkinlikleriyle birlikte 50'nin üzerinde kültür etkinliğinde 200 yazarın konuk olacağı bir program hazırlanıyor. Doğu Anadolu Erzurum Kitap Fuarı'nın ayrıntılı programı, imza günleri ve konuk yazarlar Nisan ayında açıklanacak.


Nüfus kayıtlarında, 1968 Tokat-Almus doğumlu görünse de, İstanbul Okmeydanı' nda doğdu. İstanbulda çeşitli okullarda ilk ve ortaöğrenim gördü. 1990 Da Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Bölümünü; 2014 te Anadolu Üniversitesi Türk Dili ve Eğitimi Bölümünü bitirdi. Osmanlıca eğitimi aldı. Hayatını öğretmenlik yaparak sürdürüyor.