Gazeteci yazar Duygu Asena'nın anısını ve fikirlerini yaşatmak için Doğan Kitap'ın her sene düzenlediği Duygu Asena Kadının Hala Adı Yok Roman Ödülü'nün bu yılki sahibi Ülker Abla adlı romanıyla Seray Şahiner oldu. Kadın hakları özgürlük ve eşitlik konularında öncü bir isim olan Duygu Asena'nın anısını ve fikirlerini yaşatmak için 2007 yılından bu yana armağan edilen ödülün Seçici Kurul'u Doğan Hızlan başkanlığında Asuman Kafaoğlu Büke, Filiz Aygündüz, İhsan Yılmaz, Sibel Oral, Elif Tanrıyar ve geçtiğimiz yılın ödül sahibi Nermin Yıldırım yer alıyor. Jürinin ödül gerekçesinde Seray Şahiner'in, ilk öykü kitabı Gelin Başı'ndan bugüne kariyeri boyunca kadın meselesinin üzerine giden, bunu temel mesele edinen, eserlerinde kadınlar arası dayanışmayı önemseyen bir yazar olduğunu belirterek gösterdiği süreklilikle ve tüm bunları yarattığı güçlü, akılda kalıcı roman kahramanları aracılığıyla okurlara aktaran bir yazar olduğu vurgulandı. Kurduğu bu edebi dünyanın yeni ürünü olan Ülker Abla romanı da kendine özgü dili, gözlem gücü ve hikayesiyle oy birliğiyle ödüle değer bulundu, sözleri yer aldı.


Gazeteci Seray Şahinler, 2012 yılından beri çalıştığı Orhan Veli üzerine bir kitap yazdı. Öyle kıymetli bir kitap ki bu, kuşkusuz tıpkı İstanbul'un bir Garip şairi Orhan Veli gibi yıllar geçtikçe değeri daha iyi anlaşılacak. Ağabeyim Orhan Veli, Seray Şahinler'in, hayatı boyunca ağabeyine yoldaş olmuş Füruzan Yolyapan'la yaptığı sohbetlerden oluşan bir Orhan Veli portresi. Kitapla ilgili basında çıkan söyleşilerden sonra Seray'a bu defa soru sormak yerine Ajandakolik okurları için Ağabeyim Orhan Veli hakkında yazmasını istedik. Türk şiirinin en bilinen, en sevilen şairlerinin başında gelir Orhan Veli... 36 yıllık kısacık yaşamına sığdırdıklarıyla edebi hafızamızın en güçlü karakterlerindendir. 2012 yılında Orhan Veli'nin kendi şiirlerini okuduğu bir ses kaydı yayımlandı. Haberi duyar duymaz iş çıkışı soluğu kitapçıda almıştım. Kitap-cd şeklindeki bu hazineyi açtığımda Orhan Veli'nin sesini ilk kez duydum. Heyecandan yerimde duramadığımı hatırlıyorum. Bu soruların peşinde Füruzan Hanım'ın kapısını çaldım, kayıtlara odaklanan bir röportaj yaptık. Orhan Veli'nin kız kardeşi olması hasebiyle büyülenmiştim. Füruzan Hanım'ın hoşsohbeti, nezaketi, felsefesi beni kendisine hayran bıraktı. İlk söyleşinin ardından belli zamanlarda Füruzan Hanım'ın kapısını çaldım; Orhan Veli'nin doğum ve ölüm yıldönümlerinde ziyaretine gittim. Bu süreçte Orhan Veli'ye, ailesine, dostlarına, aşklarına, ölümüne uzanan sohbetler yaptık. Hepsi çok kıymetliydi ve bunları öğrenebileceğimiz tek kişi Füruzan Hanım'dı. Sohbetlerimizin çoğunu Füruzan Hanım'ın izniyle kaydetmiştim; bunların bir kısmı gazetedeki farklı röportajlarıma konu oldu. Zamanla elimdeki kayıtları tek tek dinledim ve bunların çok zengin bir birikimin olduğunu hissettim. Füruzan Hanım hayatı boyunca farklı yerlere röportajlar vermiş, kitaplara ve araştırmalara katkılar sağlamış. Fakat doğrudan onun ağzından anlatının olduğu bir kitap yoktu. Dolayısıyla Füruzan Hanım'ın anılarını temele alan, Orhan Veli'yi de bütün yönleriyle sunmayı hedefleyen bir kitap fikriyle yola çıktım. Füruzan Hanım ağabeyini kaybettiğinde 26 yaşındaydı. Haliyle onunla anıları çocukluk ve ilk gençlik zamanlarıyla sınırlı. Fakat Orhan Veli'yi daha iyi anlamak için yaşadığı döneme, o dönemin edebiyat dünyasına, edebiyatçılar arasındaki şiddetli tartışmalara, Yaprak dergisine, şiir kitaplarına ve aşklarına atıf yapmak gerekiyordu. Bunun için uzun bir araştırma sürecine girdim. Özellikle 1940'lı yılların gazete ve dergilerini araştırdım, akademik çalışmaları, Orhan Veli hakkında yayımlanan kitapları okudum. Buradan edindiğim yeni bilgilerle Füruzan Hanım'ın kapısını tekrar çaldım. Anımsayabildiği anektodlarla yeni bilgiler paylaştı. Hepsi hikayemi zenginleştirdi, besledi, büyüttü. Ağabeyim Orhan Veli'de şairin çocukluk yıllarında Beykoz'da geçirdiği zamanlara, Paşabahçe'de yapılan kayık sefalarına, Beykoz Çayırı'ndaki aile sohbetlerine, tiyatroya olan sevgisine, Galatarasay taraftarlığına, giyimine kuşamına odaklandık. Akabinde okul yılları, ilk şiirleri, Garip'in ilanı, kitapları, Yaprak dergisi, aşkları ve ölümü geliyor. Hem araştırma sürecinde hem yazım aşamasında öğrendiğim her detay Orhan Veli'ye hayranlığımı artırdı. Naif kişiliğiyle, muzip diliyle, insanlarla kurduğu iletişimle Orhan Veli'nin eşsiz yönlerine tanık oldum.


Dünyaca ünlü besteci Fazıl Say'ın bu defa kadın şairlerin şiirlerine yer verdiği Dünya Anne şarkılarını, bu eserlere müthiş yorumuyla hayat veren Serenad Bağcan ile konuştuk. Çok yakında dijital platformlarda albüm olarak da karşımıza çıkacak olan Dünya Anne, Cumhuriyetin 100. yılında tüm bu şairlerimizi hatırlamak ve hiç unutmamak için çok özel ve önemli bir yerde duruyor. İlk başta çok enerjik başladım turneye fakat daha sonra mevsim normallerinin üzerinde seyreden sıcak ve nem oranı beni zorlamaya başladı. Sıcak, nem, güneş, deniz, havuz gibi şeyler sesini kullanan birine hiç iyi gelmediği için turnemizin nimetlerinden de çok faydalanamadım doğrusu. Fazıl Say'ın benim de çok takdir ettiğim ve en sevdiğim özelliklerinden bir tanesi; gelecek 10 yılını ve neler yapacağını planlayarak hiç bekletmeden adım atması ve eyleme geçmesi. Hoş, bunu ilk tanıştığımızda, 20 yıl evvel bestelediğim şarkılarım var Serenad, 3 5 yıl sonra onların albümünü yapalım deyip iki ay içerisinde İlk Şarkılar albümümüzü çıkartarak bozmuş olsa da genellikle hedeflediği projelerin kurgusunu kafasında bitirmiştir. Bir müzisyenin ve bence kanaat önderi ve aydının en önemlisi de bir erkek olarak bu sorumluluğu hissetmesi ve emek vermesi çok değerli ve anlamlı. Zaten bunları düşünebildiği ve hissedebildiği için o FAZIL SAY. Yeni albümün isminin neden Dünya Anne olduğu sorusunun cevabına gelirsek, Nilüfercim; Didem Madak'ın Maviş Anne şiirinde Dünyaya bile bir dünya anne lazım'' dizesinden yola çıktığını ve bu albüme bu ismin çok yakıştığını söyleyebilirim. Elbette düşünüyorum hem de çok düşünüyorum. Konserlerimize gelen izleyicilerimiz ve albüm çıktığında dinleyenlerimiz de böyle düşünecekler bence. Kadın şairlerin bambaşka bir tadı var, dehlizlerinize işliyor, her bir kelimenin altında yatan anlamı, duyguyu hatta şairin neler yaşadıktan sonra hangi hislerle bunu ifade ettiğini anlayabiliyor ve hissedebiliyorum. Bu, belki de kadın olduğum içindir. Her bir şiir bambaşka yerlere dokunuyor içimde. Anne konusu yaşam içerisinde çok özel bir yere sahip olduğundan ve hepimizin bu konuyla ilgili çok duygusal bağlarımızın olmasından mıdır nedir, Maviş Anne içimi titreten bir şarkı oldu. Bence aynı hassasiyet sevgili Fazıl'da da var. Çünkü sözlerle müziğin bu kadar mucizevi bir şekilde birbirlerine kavuşması öteki türlü mümkün olamazdı. Bu topraklarda yaşayıp da gönlü Sezen Aksu'nun şarkılarıyla yıkanmamış, yaralarının acısı dinmemiş, hayatın yüzüne bakmak istemediği zamanlarda radyoyu açmamış, bir şarkı tutmamış ya da balkona çıkıp bağırabildiği kadar bağıramamış, zehrini akıtmamış çok az insan vardır diye düşünüyorum. Sezen Aksu şarkılarının hayatıma mucizevi bir şekilde dokunduğu bir dönem oldu. BLU TV için Bu Kızın Öyküsü adlı bir belgesel için 10 Sezen Aksu şarkısı söylemem istenmişti. Her hafta konuya uygun olarak bir şarkısını söylüyordum. İnan, Sezen Aksu şarkılarını dinlemek ile söylemek arasında dağlar kadar fark varmış onu anladım. Teknik olarak çok geniş bir ses aralığına sahip olduğu için ve bunu da sanki saçını topluyormuş gibi bir kolaylıkla bize sunduğundan, önce bir dumura uğradım diyebilirim. Sonrasında daha derin etkiler şarkıları söylemeye ve hissetmeye, duyguyu anlamaya başlayınca geldi. Söylediğim her bir şarkı müthiş bir senkronizasyon ile kendi yaşamımla eş zamanlı olarak bana yol gösterdi, yoldaşım oldu. Kendi bilmese de belli bir dönem onunla yürüdüm hayat yolculuğumu. O kadınsı duyguları bu kadar zariflikle bu kadar kıvrak bir zekayla, harika bir türkçeyle ve bir de yaşanmışlıklarla harmanladığında sonsuza dek dinlenilesi Sezen Aksu şarkıları çıkıyor ortaya. Yaşadığımız bu felaket hepimizi derinden etkiledi, bir yandan da insanlığımızı ve geldiğimiz hazin noktayı da yüzümüze vurdu. Unutmamak, unutturmamak adına ve toplumsal hafızamızda yer etmesi açısından sevgili Selenay şiirini bir kadın, bir adam ve bir çocuk üzerinden anlatıyor. Fazıl'ın müziği, Volkan Hürsever ve Ferit Odman'ın katkılarıyla bir deprem anı da seyirciye yaşatılıyor. Şiir ile aram dingin ve sakin olduğum zamanlarda çok iyi, stresli ve meşgulsem hiç iyi değil çünkü şiir ilgi ve odaklanma ister. Hep söylüyorum. Bir önceki söyleşimizde de bunu söylemiştim. Sesinizde teatral bir şeyler var. Söylerken yaşıyorsunuz ama yaşarken onu oynuyorsunuz da bir yandan. Bunu en çok Timur Selçuk'ta hissetmişimdir ben ve bir de siz de. Özellikle Say'ın bestelediği şiirlerde bunu duyumsuyorum. Mesela bu konserde Türkiye'de kadın özgürlüğünün ilk temsilcileri ve savunucularından biri olan Şükufe Nihal'in Suçlu Var şarkısı buna bir örnek olabilir. O duyguyu verirken içinizde kim bilir neler yaşıyorsunuz. Sana, şarkıları söylerken yaşadığım konusunda katılıyorum fakat oynadığım konusunda katılmıyorum çünkü oynamak; öncesinde bir çalışma gerektirir oysa ki ben içimden geldiği gibi hareket ediyorum. Şöyle dersek daha açıklayıcı olur bence; sesimin istediğim ifadeyi verebilmesi için bedenimi kullanmam ve beni rahat ettirdiyse o hareketi tekrarlamak olarak açıklayabiliriz. Sesimi korumak benim yaşam rutinimin içinde var zaten. Asitli içecekler içmem, alkol ve sigara kullanmam, erken yemek yemeğe dikkat ederim, son zamanlarda limon, sirke kahve ve çayı da hayatımdan çıkardım. Ambalajlı gıda almam. Ben yıllarca Devlet Çoksesli Korosu'nda şarkı söyledim ve birinci vazifemiz de ülkemizin marşlarını orkestralar eşliğinde söylemekti. O yüzden bu ülkeye ve ordumuza ait bütün marşları bilirim ve söylemişimdir yıllarca. Bir okulun önünden geçerken, Anıtkabir'de yürürken veya herhangi bir yerde marş duyduğumda bilirim ki biz söylemişizdir. Bunu neden söylüyorum, marş konusunda eleştiri yapabilecek yetkinlikteyim. Öncelikle dünya sanatçımız Fazıl Say'ı cumhuriyetimizin 100 yılı için ülkesine bir hediye olarak sunduğu 100. Yıl Marşı'nı bestelediği için kutlamak yerine eleştiri yağmuruna tutmak, hatta vandalizme varan sözlü saldırılarda bulunmanın arkasında yatan şeyleri irdelemek gerekir. O günlerde olup biteni hayretle izledim, sanki ülkede inanılmaz üst seviyede bir müzik eğitimi varmış ve klasik müziği hatmetmişler de marş konusunda da eleştiri yapabilecek hatta Olmamış diyebilecek kadar da kendinden bihaber bir güruhun olması trajikomik bir şekilde güldürdü beni. Düşünsenize ülkenizdeki bir müzisyen halkına bir marş hediye ediyor, ne kadar övünülesi ve mutluluk verici bir olay, nitekim şu günlerde de yarışmalar yapılıyor, ödüller veriliyor, hiçbir marş gündeme geliyor mu ya da eleştiriliyor mu? Hayır! Bence bunun altında çok daha derin bir sorun var. Fazıl Say isminin onlarda yarattığı etkiye bakmak gerekir diye düşünüyorum. Bu, klavyenin başında oturmuş ona buna saydırarak ya da başkalarının hayatlarına özenerek ama hiç bir şey üretmeyerek sadece öfke kusarak Ben buradayım beni de görün artık diye görünür olma isteğinden kaynaklanıyor olabilir mi? Ya da meyve veren ağaç taşlanır misali, üretkenliği, çalışkanlığı, yetenekleri, dünyanın en iyi konser salonlarında alkışlara boğulması, tekrar tekrar sahneye davet edilmesi, Türkiye'de ve dünyada çok seviliyor olması, söylediği bir cümle ile gündem yaratması ve hayata bakış açısı ile hümanistliği, cesareti, en önemlisi de çocuk yönünü kaybetmeden doyasıya kahkaha atabilmesi ve mutlu olabilmesi birilerini rahatsız ediyor olabilir mi? Bence bunu bir düşünmek lazım. Eserleriyle kendimi ve yorumculuğumu keşfettiğimi söylemiştim, bu albümle birlikte yine keşifteyiz. Bu sefer müzik tarzımızda biraz rock biraz caz esintileri var. Onunla çalışmak benim için artık çok kolay. Ne istediğini biliyorum, ortak bir müzik dilimiz var, sahnede bir anda gelen bambaşka bir yoruma cesaretle açığız. Şunu da söylemeden geçemeyeceğim onun çalışına, tuşesine, müzik kalitesine, yorumuna ve bestelerine hayran olmamak elde değil. UMUT etmezsek yaşam sevincimizi, bizi harekete geçirecek kıvılcımı bulamayız. ONURumuz; umudumuzu gerçekleştirme yolunda bizi, eğilip bükülmeden dürüstçe hedefe ulaştıran iç pusulamız. Elbette bu yıl Dünya Anne konserlerimiz devam edecek. Mesela bu akşam Geleceğe Söz Ver Burs Programı kapsamında Sabancı Üniversitesi Tuzla Kampüsü Amfitiyatro'da bir konserimiz var. Albüm müjdesini zaten biraz önce verdim. Diğer projelerim ise biliyorsun halam Selda Bağcan ile kız kardeşlerim Sonat Bağcan ve Seda Bağcan ile 4 Bağcan Kadını konserleri veriyoruz. Bu projeyi yurt dışına taşıyacağız. Yeni yıl sonrası bir single çıkaracağım. Ve şimdilerde yalnızca bir düşünce halinde olan, gerçekleştirebildiğimde ise herkesin çok hoşuna gidecek sürpriz bir projem var. Ama bu şimdilik bende saklı. Ben DÜNYA ANNE! Üzerimde yaşayan siz evlatlarım, öncelikle şunu söylemeliyim ki hepinizi ayrı ayrı çok seviyorum ve hepinizi görüyorum. Ben, benim bahçemi sizlerle doldurdum, sizlere de alan açtım. Şu güzelim yaşanılası dünyada önce kendi bahçeniz için çalışın, iyi düşünceler, güzel davranışlar, harika dostlar ve dostluklar ekin o bahçeye. Doğruluk ve dürüstlükle sulayın. İçinizdeki hayal ve gerçekleştirmek istediğiniz şey güneşiniz olsun. Yeri geldiğinde onun için yanmaya gönüllü olun, yeri geldiğinde karanlıkta kalın ama umut etmekten asla vazgeçmeyin. Yaratın, yarattıkça neşeniz ve hayat sevinciniz hep sizde kalacak. Yeter ki ne yaratacağınızı keşfedin. Bulmak mı istiyorsunuz; şimdi bahçenize bakma zamanı. Bakın ve görün. Çok değerli Serenad hanımın ifade gücü sadece şarkılar ile sınırlı değilmiş. Duygu ve düşüncelerini ne kadar sade ve içten ifade etmiş.


Selim Erdoğan, son kitabı Derin Merhamette, okuru insanın bambaşka bir tarafıyla tanıştırıp zindan gibi karanlık bir zihnin içinde dolaştırarak uzun süre akıllardan çıkmayacak gerçek bir seri katil öyküsü ve portresi sunuyor. Seri katil meselesi bizdeki yazın alanında genellikle polisiyenin içine yerleştirilerek kullanılır. Özne, kendine has karakteristik özellikleri olan bir baş komiserdir. Bir kadın ya da bir veya birkaç erkekten oluşan yardımcıları, üç beş tanık ve figürasyon, yan karakterleri oluştururlar. Cevval baş komiser ve ekibinin çözemediği bir vakaya pek rastlamayız. Zira iyiliğin mutlaka kazanacağı üzerine kurulmuş kitaplardır bunlar. Okur da kitabı bitirdiğinde bunu görmek ister. Kendini emin ellerde hissetme hali midir, kendini iyinin yerinde görme hali mi, onu bilemeyiz. Ama dediğim gibi seri katiller, polisiyenin bir alt türü olarak da değil, tam anlamıyla içinde var olurlar. Bu yüzden de hafızalara kazınan bir seri katil hikayesi çok çok azdır. Halbuki salt bir seri katil hikayesinin polisiyeyle ilişkisi, katilin suyu ısınmaya başlayıp da açık vermesiyle birlikte itibaren olayı soruşturmak için ortaya çıkan polisler neticesiyle başlar. Katilin yakalanmasıyla, ölmesiyle vs. ile de biter. Mutlu son! Son olarak geçtiğimiz yıl FABİSAD tarafından verilen Gio 2022 Roman Ödülü'nü kazanan Kurbağa Adası Bir İstanbul Distopyasıyla okurlarla buluşan Selim Erdoğan, İthaki Yayınları'ndan çıkan Derin Merhamet kitabıyla tekrar karşımızda. Erdoğan, okuru, insanın bambaşka bir tarafıyla tanıştırarak zindan gibi karanlık bir zihnin içinde dolaştırdığı kitabında uzun süre akıllardan çıkmayacak tam bir seri katil öyküsü ve portresi sunuyor. Meriç Tütüncüoğlu 30'lu yaşlarının sonunda yalnız ve tuhaf bir adam. Hesapta fotoğraf sanatçısı. Fotoğrafçı değil! Bunun adını baştan koyalım zira kendisi bu ikisi arasındaki ayrımı yapamayanlara fena uyuz oluyor. Karakter fotoğrafı çekiyor. Bir ressamın portre resimlerindeki usulle çalışıyor. Karşısındakinin aldığı ışığı, durduğu pozisyonu, mimiklerini, jestlerini her şeyi hesaba katarak fotoğraf çekiyor. Ama bu işten ekmek yiyemeyen binlerce meslektaşı gibi hayatını devam ettirmek için dandik bir fotoğraf stüdyosunda vesikalıktan biyometrik fotoğrafa kadar her türlü çekimi yapıyor. Üniversitede kimya bölümünde okumuş. Annesi zengin birini bulduğu için babasını ve onu küçük yaştayken terk etmiş. Bol bol bira içip erkek şakaları yapmaktan başka bir kırıntısını görmediği babasının, Dışişleri Bakanlığı'nda Ateşe olarak değil, evrak işlerine bakan sıradan sıradan bir memur olarak çalıştığını lojmanda kendisiyle dalga geçen arkadaşlarından öğrenmiş Meriç. Esasen bu dünyada bir fazlalık olduğunu, istenmediğini, başka biri ve başka bir yere ait olduğunu ise, ilkokuldaki koro seçmelerinde fark etmiş. Aşık olduğu müzik öğretmeni, çalıştırdığı şarkıdaki çatlak sesi bulmak için öğrencileri arasında ayıklama yaparken Meriç'in doğru okuyamadığını anlayarak onu gruptan ayırmış. O gün bugündür de hep kenarda oturmuş Meriç Tütüncüoğlu. Ama bir tek kendisinin bildiği bir şey olduğunu keşfetmiş zamanla: O, Evren'in seçtiği kişiymiş. Bu yüzden de zamanı geldiğinde sahne ona kalacak, o oyununu oynayacak, herkes onu konuşacak, 40 yıl boyunca görüp de fark etmedikleri bu saydam bedenin nasıl işler başardığı cümle alemin dilinden düşmeyecekmiş. 16 yaşına geldiğinde, beslediği Japon balığını akvaryumundan çıkarıp yerde çırpına çırpına ölümünü izlemekten müthiş bir ruhsal ve cinsel haz duymuş Meriç. İlk icraatı olarak da bunu yazmış bir kenara. Ama artık büyük oynamaya karar vermiş. Karavanıyla ava çıktığında, genç otostopçunun kafasında gitar parçalamak, dedeyle torununu kaçırıp işini görmek, kedi köpek kovalayıp türlü işkenceler yapmak anlık duyarlılığa dönüşmüş. Bir nevi ihtiyaç gibi olmuş. Esas kancayı ise hayatta başarılı olanlara atmak, kendini onlara ispatlamak, onlarla kıyaslamak ve kıyaslanmak, onlardan daha güçlü olduğunu göstermek için artık harekete geçme vaktinin geldiğine inanmaya başlıyor bir yerden sonra Meriç. İlk attığı yemle de büyük balığa kancasını takıyor. İsmi Meltem. Mavi Kuğu adındaki anaokulları zincirlerinin sahibi. Uludağ Üniversitesi Psikoloji bölümü mezunu. Zengin bir kadın. Kalburüstü bir yaşamı var. Meriç iş görüşmesi ayağına onunla tanışmaya gittiğinde, ardı ardına sıraladığı yalanlar sayesinde işi kapıyor. Meltem'in de gönlünü çalıyor. Meltem, kolunda sadece astronotlar için üretilmiş saati olan, dünya ilaç sektörünün İsviçre'nin elinde olduğuna dair saptamalarda bulunan, tükenmez kalemin dolma kaleme olan üstünlüğünden, bilmem ne köpeğinin kalçasındaki hassasiyetleri hakkında veteriner gibi bilgi veren Meriç'in bu davranışlarına bir anlam veremese de başlarda oluruna bırakıyor. Ancak ilişkilerini sorgulama vakti geldiğinde aklına bazı soru işaretleri takılıyor. Cihangir'de yüksek tavanlı bir evde oturduğunu söyleyen sevgilisinin evini hiç görmemiş, Matilda isimli yatını da. Gerçek işini yapmak için iki üç gün ortadan kaybolduğu karavanını da tüm ısrarlarına rağmen ziyaret etmemiş. Ama Meltem için hava hoş. Nihayetinde evlenecek değil! Meriç de Meltem'in kendi hayatıyla ilgili gerçekleri görmemesi için envaı çeşit yalan uydurması onu kendinden uzakta tutmayı başardığı için şimdilik sorun yok. Fakat Meltem ona, Linda'nın kapılarını açtığında Meriç el büyütüyor. Eski bir avukat olan Linda, şimdilerde aklındaki müşteri profiliyle alakası olmayan Virgil isimli bir kafeyi işletiyor. Meltem gibi hırslarının olmaması, doğallığı ve güzelliği anında çarpıyor Meriç'i. Evren'in de ona ilettiği mesajlar aracılığıyla Linda sayesinde doruğa ulaşmayı ve zirvede bırakmayı düşünüyor. Fakat bir süre sonra Linda'nın üvey kardeşi Nil, ablasını ziyarete gelip de Meriç onu gördüğündeyse sonun adını koymaya karar veriyor... Kitabın konusu aşağı yukarı böyle. Dibine kadar inmeden gerekli detayları verdiğime göre konuyu toparlamaya geçebiliriz.


ENKA Açıkhava Tiyatrosu'nun etkinlik programı 28 Ağustos akşamı Sertab Erener & Emre Kula konseriyle devam ediyor. Sanat hayatında 30 yılı geride bırakan Sertab Erener ile yetenekli gitarist, söz yazarı ve besteci Emre Kula, 28 Ağustos'ta bir kez daha ENKA Açıkhava Tiyatrosu'nun konuğu olacak. Geçtiğimiz yıl gerçekleştirdikleri ve büyük ilgi gören konserin ardından ikili bu kez, Sertab Erener'in son albümü Ben Yaşarım başta olmak üzere sanatçının en sevilen parçalarından benzersiz bir repertuvar sunacak. Konser, saat 21.15'te başlayacak. Eylül ayının ikinci haftasına kadar sürecek olan etkinliklerde, öğrenciler etkinlik biletlerini, ENKA Sanat'ın 40. yaşına özel 40 TL'den satın alabilir.


Özgür, özgün ve yaratıcı ürünler tasarlayan Füu-tursuz'un Adult Only mumları bu sevgililer gününde kışkırtıcı, şık ve sofistike hediye alternatifi arayanlar için eşsiz bir atmosfer vaat ediyor. Tasarım detayıyla öne çıkan el işçiliği, üfleme cama yerleştirilmiş Adult Only by Füu-tursuz koleksiyonuna ait vegan mumlar baştan çıkarıcı bir kokuyla yandığı her ortamın enerjisini değiştiriyor. Date Me, Twice A Day, Cigarette After Sex, Love Is love, You're The Worst, Adult Only, Last Night ve Obssessive Exes gibi iddialı isimlere sahip mumlar içinizdeki enerjiyi uyandırırken evinizin en güçlü dekorasyon öğesi ve güçlü bir hediye alternatifi olmayı da vaat ediyor. Birbirini İyi Tanı Kartları ile Cesaretin Konuşsun! Adult Only koleksiyonundan alınan mumlar Füu-tursuz People soru kartlarıyla birlikte geliyor. 'Birbirini İyi Tanı Kartları' ile çiftler, arkadaşlar, ya da henüz yeni görüşmeye başlayan kişiler birbirlerini daha iyi tanırken, cesaret isteyen sorular hem eğlendiriyor, hem de uzun ve derin sohbetlere kapı açacak bir ambiyans yaratıyor. Doğa dostu vegan mumların içeriği koku uzmanlarıyla özel olarak çalışıldı. Odun, narenciye, baharat ve toprak notalarını barındıran Adult Only by Füu-tursuz koleksiyonu kalıcı kokuları ile bu sevgililer gününde sevgilisini süprizli bir hediyeyle şaşırtmak isteyen için ideal bir seçenek sunuyor. Siyah şık kutusunda özenle hazırlanmış Adult Only by Füu-tursuz koleksiyonunun ürünlerine www. fuutursuz. com adresinden ulaşabilirsiniz. Tüm mumlar vegan olmasının yanı sıra içeriğindeki anti-alerjik esanslar sayesinde güvenle kullanılabilir.


Bugüne kadar yazmış olduğu 30'dan fazla kitabıyla çocuk edebiyatımızın en üretken yazarlarından sevgili Sevim Ak, son kitabı Sen, Ben ve Elma Ağacı ile sayıları arası pek iyi olmayan Bilgin isimli bir çocuğun dünyasını, ülkesindeki savaştan kaçıp gelmiş bir çocukla kurduğu dostluk çerçevesinde ele alıyor. Daha önce Sirk Kızı isimli kitabını inceleyip yazdığım ve bir türlü yüz yüze tanışamadığım Sevim Ak ile klavyeler arası söyleşimizde yeni romanını ve çocuk edebiyatını konuştuk. Bu defa Sevim Ak'ın edebiyat denizine dalış yapıyoruz, sevgili okur! Yıllardır çocuklar için yarattığı karakterler, rengarenk hayaller, farklı bakış açılarıyla küçük büyük herkesin kalbinde yeri başka olan bir yazar o! Gün gelir bir gün onu evinde ziyaret eder de çocuklar için oluşturduğu o ev kütüphanesini görürürüm umudunu kaybetmeden, sosyal mesafeli sohbetimize, Sen, Ben ve Elma Ağacı kitabı vesilesiyle başlıyoruz. Siz de bize katılın! Ben öncelikle bunca çocuk kitabı yazan, bu kadar çok üreten sevgili Sevim Ak'a yazma motivasyonunun neler olduğunu sorarak söyleşiye başlamak isterim. Çocuk edebiyatına katkınız çok büyük hiç şüphesiz. Nasıl bir hayalgücü, nasıl bir üretkenliktir bu! Yazı, bizi kuşatan çevrenin yorucu sorunlarından sıyrılıp kurmaca evrende kendi hayallerimi var etmenin aracı benim için. Yaşadığım toplumun gerçekleriyle, politikalarıyla uyumlu, barışık olmayışım, ayrıksı düşüncelerim, gerçek dünyadan zaman zaman ayrılmaya ihtiyacımı besliyor. Her gün yazı masasının başına oturup yazan biri değilim. Toplumun farklı kesimlerinden çocuklarla karşılaşmalarım, gündelik olaylar içinden yakaladıklarım, çocuk dünyasının sorunları üstüne düşünmek, içime tohumlar atarsa onları kurgusal gerçekliğin uçucu atmosferinde sözcüklerle filizlendiririm. Kitabı 2019 yazında Büyükada'da yazmaya başladım. Diskalkuli problemi olan bir çocuğun sayılar söz konusu olduğunda geçirdiği krize tanıklık etmiştim. Bu sahnede üstün sayısal becerileri olan bir ailenin çocuğunun yaşadığı problemlerden sadece biri su yüzüne çıkmış aslında. Kısır döngü haline gelen iletişim bozukluğu çocuğu ezdikçe eziyormuş. Bu konu bir süre kafamı kurcaladı. Sayılarla sorun yaşayan kişilerin azımsanmayacak kadar çok olduğunu fark edince çeşitli okumalar yapma ihtiyacı hissettim. Sonrasında da kendimi yeni bir dosyanın, yazın serüveninin içinde buldum. Afganistan'da çatışmaların göbeğindeki yaşamından kaçmış, kaçak yollardan ülkemize gelmiş, plajda çalışan Afgan mültecisi bir genci her gün izliyordum. Hayal edemeyeceğimiz zorluklarla, ölümle burun buruna yaptığı çetrefil yolculuk hikayesini dinlediğim bu genç durmaksızın ne iş verilse koşuyordu. Bahçe temizliyor, moloz taşıyor, plajda şemsiye açıyor, servis yapıyordu. Yorgunluk belirtisi görmediğim yüzünden ışıltılı gülüşler eksilmiyordu. Musa karakterini onun yaşam enerjisinden, gülen yüzünden esinlenerek kurguladım. Kitabın aslında iki ana konuya odaklandığını söyleyebilir miyiz? Bir yanda insanları yuvalarından eden savaş gerçeğiyle yüzleşirken bir yandan da ailelerinin beklentileri altında ezilen, bununla mücadele eden çocuklarla karşılaşıyoruz. İki yönlü bir konu sanki.. Kendi bilişsel yeteneklerinin benzerini oğullarında göremediği için bir aileye ait olmak ya da dışlamak konusunu çarpık bakış açısıyla abartılı noktalara taşıyan Bilgin'in anne ve babası konforlu yaşamlarını ne yapıp edip gerilimli hale sokmayı başarmışlar. Bir eve zorla tıkılmış gibi korku, şüphe, ön yargılarla çocuklarına gelecek inşa etmeye çalışıyorlar. Köklerinden kopup zorunlulukla yabancı ülkeye savrulan Musa ise kaybettiği ailesinden gelecek minicik umutlu bir habere hasret. Geçmişin anılarıyla, hayalleriyle, gelecek düşleri ve sihirle bütünü yeniden yakalamaya çalışıyor. Korkular, kutsallaştırılmış değerler, basma kalıp fikirler aşıldığında aile kavramı bildik tanımların ötesine geçiyor, öteki yaşamları da içine alıyor, hatta kendine yabancı gelene ait anılara, hayallere, beklentilere sahip çıkıyor. Bu zenginleşmeye kapı açan, çocukların arasında kurulan güçlü bağ, dostluk bilinci. Karakter, kültür farklılıkları, sevginin ve anlama isteğinin önünde engel oluşturmuyor. Birbirlerinden uzak düştüklerinde Bilgin'in depresyona girişi, motivasyonunu kaybedişi, yıkıma sürüklenişi, Musa'nın ise arkadaşının ihtiyaçları üstüne kafa yoruşu, düşünce trafiğini kışkırtan oyunlar icat edişi sevginin farklı göstergeleri... Yetişkinlerin dogmatik sıkışmışlığı içinde çocukları bir araya getirme esnekliğini kendi başlarına kurabilmesi pek olası gözükmüyordu. Babaanne bugün hayatla, insanlarla güçlü ilişkiler kurabilmiş, gününe sanatla renk veren, moralli bir kişilik olarak görülüyor. Tanımadığına karşı tepeden bakıp yargılarda bulunmak yerine, güvenle, sevecenlikle yaklaşıp tanıma yoluna gidiyor. Oğlu ise akademik, teorik bilgilere gömülmüş, yaşamı pencereden gözleyen, içine karışmaya yeltenmeyen, korku, şüphe kültürünün esiri bir adam olup çıkmış gözüküyor. Çocukluk ve gençlik yıllarında o, anne-babasını katı, anlayışsız bulmuş oysa... Aile, nereden bakarsanız bakın sorunlu bir kurum! Ne kadar hassas ve duyarlı ilişkiler kurduğumuzu sansak da tavırlarımızın çocuklarımızın dünyasına yansımasını tahmin etmek zor. Babaanne bugün hayatla barışık, özgür ve eşitlikçi bir bakışa sahip olsa da oğlunda travma yaratacak olayları görmezden geldiği dönemler geçirmiş. Her gün yazmam, yazamam ama her gün okurum. Her ortamda, parkta, cafelerde yazmayı da beceremem. Kendi evimde çalışma masamda ve gündüz saatlerinde çalışırım. En az 10 yıldır yazları Büyükada'da tuttuğum evlerde yazma serüvenimi sürdürdüm. Bir konu seçtim mi, olay akışını düşünür, geçtiği atmosferi ve kişilikleri adım adım oluştururum. Karakterlerin doğduğu andan o yaşa kadar ki öyküsünü yalnız kendim için bir deftere yazarım. Nasıl bir aileye doğmuştur, neleri sever, fiziksel özellikleri nasıldır, arkadaşları kimlerdir... Onları kaydederim. Bu bilgileri, karakterleri konuştururken, başkalarıyla ilişkileri ve olaylar karşısındaki tavırlarını belirlerken kullanırım. Metnin içinde uzun uzun karakteri anlatmak için kullanmam. Konunun gerektirdiği okumalar yaparak metnin arka planındaki temel düşünceyi oluşturmaya çaba gösteririm. Ayrıntılar biriktiririm, gözlemle, okuduklarım ya da izlediklerimden gelen esinlerle. Yeterince olgunlaştığını düşündüğümde bir deftere taslak metni yazarım. Bu aşamalardan sonra bilgisayar başına geçip ilk cümleleri bulmaya çalışırım. Hiçbir zaman önceden hazırladığım metne sadık kalamam, yazı akıp gider, karakterler de öyle... Kimi zaman eğlenceli ama belirsizliklerle örülü, sıkıntısı bol bir süreç beni bekler. Yazmayı hobi olarak, sevdiğim bir uğraş olarak yaşantıma soktum. İlk öykülerimi yazarken ağırlıklı olarak dünya çocuk-gençlik edebiyatından çeşitli okumalar yaptım. Micheal Ende öykü ve romanlarını çok sevdim. Dil ve anlatım özellikleri açısından Dora Gabe adlı Bulgar yazarın Ufacıktım kitabı baş ucu kitabım oldu. Yalın ama atmosfer oluşturabilen, fazlalıkları olmayan dil arayışım bu keşifle somutlandı. Mahalle öykülerimde bu etkiyi hissedebilirsiniz. Bundan 25-30 yıl önce çocuk yazını didaktik, öğretici yanları ağır basan öykülerden oluşuyordu. Ders kitaplarındaki temalara uygun metinler olarak kaleme alınmış havasındaydı. Hayatlarımızı etkileyen birçok konu tabu idi. Boşanma, ölüm, engellilik, savaş, şiddet, zorbalık... vs konuları dile getirilmezdi. Nötr bir ortamda çocukların ideale yakın tavırları, yaşantıları konu edilirdi. Şimdi ise çocuk yazınının alanı zenginleşti, her konuda her yaşa uygun yazılmış çeviri ve yerli edebiyat örneklerine ulaşmak mümkün. Çocuk kitapları alanında cazip bir piyasa, pazar var artık. Çok satan yetişkin edebiyatı yazarlarına yayınevleri çocuk kitabı yazma tekliflerinde bulunuyorlar. Hatta yazar, çocuğa uygun dili yakalamama endişesi taşırsa kimi editörler ünlü yazarın öykülerinden bölümler alarak çocukların diline uygun hale getirmeye çalışıyor. Bana göre, başarılı olsalar bile çoğunlukla bir kitapla sınırlı kalıyor, sürdürmek istemiyorlar. Yetişkin gözüyle çocuk dünyasına seslenmek, çocuğun diliyle konuşmak neredeyse imkansız çünkü. Çocuk edebiyatı, hassasiyetleri olan ayrı bir alan. Her yaşa uygun dili, anlatımı, konuyu bulmak yetişkin için oldukça sınırlayıcı ve deneyim gerektiriyor. Ayşe Deniz'in desenlerini bir süredir izliyordum. İlk önce Sirk Kızı kitabımda birlikte çalışmayı ben istedim, kolaj tekniğini başarılı kullanımını çok sevdim. Bu kitap için farklı bir çizer araştırmak içimizden gelmedi, yine onun kapısını çaldık. Ara sıra desenler üstüne konuşmalarımız oluyor ama ben metnimin çizerde oluşturduğu duyguları keşfetmeyi, onların gözüyle karakterlerimin şekillenmesini izlemeyi seviyorum. Pandemiden önce Anahtar Öyküler adlı bir kitap yazmıştım. FOM Kitap yayımladı. Bir virüsün etkisiyle steril bir hastane odasında yalnız kalan çocuğun pencerenin dışıyla hikayeler yoluyla kurduğu bağı anlatmıştım. Bu dönemde ise ağırlıklı olarak çocuk- gençlik kitapları okuyorum. Yeni dosyam için notlar alıyorum. Pandemi sürecinin içindeyken yaşadıklarımızla ilgili yazmayı düşünmedim. Yeni öğrenmelere gebe süreç bitmedi, sürüyor. Değişen alışkanlıklarımız, ülkelerin farklı yaklaşımları, aşırı tüketimin kaynakları yok edişi, türlerin azalması, iklim krizi... vs çok konulu bir havuz var önümde. O havuzdan çektiğim bir sorudan birçok soru ve yeni fikirler üretecek keşiflere ihtiyacım var. Ben pandemi geçip gittiğinde eski hayatlarına dolu dizgin koşan güruhun içinde olmayı istemem doğrusu. Gidişatı anlamak, öğrenmeye çalışmak, yeni hayatıma nereden, nasıl bir mücadeleden giriş yapacağımı bilmenin adımlarını oluşturmak isterim.


Türkiye'de cazla ilgili kaynakların çoğu ana akım caza odaklanmış. Özgür caz, özgür doğaçlama, postmodern caz, noise vs... gibi konuları daha bütüncül bir şekilde ele alan Türkçe kaynakların sayısı çok çok az. Bu türleri ele alırken, türler, kültürler ve yaklaşımlar arasındaki etkileşimlere odaklanmaya çalıştım. Birbirine bağlı olduğunu düşündüğüm bu akımları toplayan bir rehber yapmak istedim. Beni ilgilendiren Bu akımlar neden 20. yuzyılda çıktı?, Popüler olmayan bu türler nasıl oldu da evrenselleşti?, New Orleans'ın çok çeşitli kültürel yapısı nasıl ve neden tüm yüzyıldaki değişimleri etkiledi? gibi soruları cevaplarken başka sorular doğdu. Konuyu daha etraflıca ele almam gerektiğini anladım. Tüm bu türler ve dönemler diyalektik bir kontrpuan oluşturuyor. Bunu göstermek istedim ve umarım başarılı olmuşumdur. Sonuçta uluslararası haberleşmenin kolaylaşmasıyla değişik kültürlerin de bu etkileşim içinde bazen başat bazen yoğun bazen de ikinci derecede rol oynadıklarını yadsımak doğru olmaz. Ornette Coleman'ı anlamak için 1950'lerin sonlarına kadar olan caz tarihine, AMM'i anlamak için çağdaş müziğin tarihine de bakmak lazım; Japon cazını anlamak için fluxus hareketini anlamak, John Zorn'u anlamak için postmodernizmi anlamak lazım. Bu sebeple sadece, çok yüzeysel olarak caz tarihinden, 20. yüzyıl çağdaş Batı müziği tarihinden ve postmodernizm tarihinden bahsettim. Kitapta zaman zaman sistematiğe aykırı da görülse önemli gördüğüm bu etkileşimlere mümkün olduğu ölçüde yer vermeye çalıştım. Bir tarihler ve tanımlar silsilesi sunmak yerine bunun sebeplerini ve sonuçlarını anlatan bu kitap umarım bir boşluğu doldurmuştur. Kitabın bir ilk hali olduğundan bahsediyorsunuz önsözde. O ilk halden bu hale geçiş nasıl oldu? Hazırlama sürecini ve kitabın oluşumunu sizden dinleyelim. Bu kitabı yazmam 12 yılımı aldı, deminki soruya da böylece cevap vermiş olayım. Bunun birinci sebebi, merak ettikçe arayışlarımın ve cevapların artması, değişmesi, güncellenmesi ve öğrendikçe soruların artması idi. Ve bu açıdan kitap hala tamamlanmış değil. İkinci sebep ise, uzun aralıkların olduğu dönemlerde hiçbir şey yazmamam. Yaşamı, kendisini üstün hissedebileceği durumlarla sınırlayan, yeni deneyimlere ve değişik yaşantılara kapalı birtakım otoritelerin kültürü de tanımlamaya kalktığı bir dünyada, bu uğraş için gerekli motivasyonu sağlamak zorlaşıyordu ve birçok kere havlu attım ve bu işten vazgeçtiğim ve yazmadığım uzun süreler oldu. Ancak ne zaman vazgeçsem öğrencilerimin yüreklendirmesiyle tekrar başladım çoğu zaman en baştan yazmaya başladım ve devam ettim. Üçüncü sebep de müzik gibi akıl dışı bir eylemi akıl yoluyla anlatmanın zorluğuyla mücadele etmem. Müzik sadece müzik diliyle anlatılır diye düşünenlerdenim, yoksa müzik yapılmazdı. Hala aynı düşüncedeyim. Ders notlarımdan oluşan öğrencilere dağıttığım metin ise çok çok uzun, ana akım cazı çok daha uzun bir şekilde anlattım mesela. Ayrıca var olan İngilizce kaynaklardan çok sayıda alıntı ve çeviri içeriyor. Ve yayımlanan kitabın üçte ikisi o notlarda yok. İkisi ayrı kitaplar olduğunu söyleyebilirim. Evet. Ve izlenimci caz başlığı altında diğer okuduğum kitaplarda isimlerine pek rastlamadığım Edward Vesala, Terje Rypdal, Jon Hassell vs.. gibi birçok sanatçıyı daha detaylı bir şekilde ele almak istedim. Gürültüyle birlikte düzensizlik ve onun karşıtı müzik doğar. Müzikle birlikte iktidar ve onun karşıtı bozgunculuk doğar. Gürültülerde hayatın şifreleri, insanlar arasındaki ilişkiler okunur. Yaygara ve melodi, ahenksizlik ve armoni... Müzik kendini ve başkalarını aşmaya, normların ve kuralların ötesine geçmeye, aşkınlık hakkında zayıf da olsa bir fikir edinmeye teşvik eder. Gürültü, muhalefet için bir isyan aracı, iktidar için de bir baskı aracıdır. Biraz inceleme yaparsak, gürültü ve müziğin tarihinin bozgunculuğun tarihi olduğunu görürüz. Çünkü hep hiyerarşisizliğe ve bozgunculuğa yönelen müzik tarih boyunca, iktidar tarafından manipüle edilse de, muhalefet kazanma yolunu bulmuştur. Örneğin Roma'da imparatorlar ünlerini, popüler gösteriler finanse ederek garantiye alırlar. Sirk oyunlarında hidrolik orglar kullanılır. O zamanlarda müzik aynı halk gibi hem yasaldır hem de tehdit edicidir. Müzik daha sonra kilise tarafından standartlaştırılır. Papa Büyük Gregorius (590-604) iki oktav sınırları dahilinde erkekler tarafından icra edilen Latince dinsel müziği dayatır. Ama sadıklar, kilisenin içinde şarkılar söylese bile rahibin denetiminden kaçabildikleri an, iki oktav sınırını aşarlar. Bunun sonucunda, bir süre sonra ayin söylemek bile yasaklanır. Müzik tek başına iktidarın dayattığı kuralları yıkar. Tek başlarına kaldıklarında jonglörlerin hiciv şarkılarıyla iktidarı ilk tehdit edenler olması gibi. Bazı prensler de halka mesaj vermesi için onları propaganda aracı olarak kullanır. Saray ruhunu yayan troubadourlar yeni enstrümanlar yaratırlar. Bunlar yapıbozumculuğun ilk örnekleridir. Stravinski doğanın seslerinin müziğin hammaddeleri olduğunu öne sürer. Stravinski der ki: Bu doğa eserleri kendi başlarına hoşturlar ama bu pasif zevkin üstünde ve ötesinde müziği düzenleyen, hayat veren ve yaratan aklın olarak kalan müziği keşfederiz. Böylece doğanın bahşettiklerine ustalığın yararları eklenir. İşte sanatın genel anlamı önemi burada yatar. Somut bir şeye biçim vermek amacıyla önce soyut alanda hareket eden bir irade var. Müzikal yaratımın temelinin dışa yönelmiş bir ön duygu. Bu iradenin, ön duygunun hedef alması gereken öğeler ses ve zaman öğeleridir. Bu iki öğe olmadan müziği düşünmek olanaksızdır. Şahsen ben bu tanıma katılıyorum. Kesinlikle özellikle coğrafi ve zamansal görecelilik. Dediğiniz gibi zamanla anlaşılabilir bazı müzikler yeter ki yeni olasılıklara açık olalım ve ezber bozmaktan korkmayalım. Kitapta Louis Armstrong örneğini verdim mesela. 1920'lerde birçok çevrede gürültü olarak algılanan bu müzik, bugün bir nostalji fetişine dönüşmüş durumda. Gürültünün sözlük anlamı istenmeyen, düzensiz, rahatsız edici ses olarak verilmektedir. Bu tanım sıkıntılıdır. Gürültü istenmeyen sestir evet. Ama düzensiz olması hatta rahatsız etmesi kimilerine hoş gelebilir. Gürültü diye adlandırılan kavram müzik kadar göreceli bir kavramdır. Bu bağlamda John Cage'in ünlü sözleri akla gelir: Salonunuzda Mozart dinliyorsanız sokaktaki sesler gürültü gibi gelir. Ama sokağı dinliyorsanız, bu sefer Mozart gürültüye dönüşür. Yani gürültü istenmeyen sestir ama duruma göre... Belli bir zaman ve mekanda gürültü diye adlandırdığımız birçok sesi ömür boyu rahatsız olmadan da duyarız ve bu sesleri gürültü olarak tanımlamayız. Bu sesler yaşamımızın ilk anlarından itibaren vardır. Örneğin bir bebeği uyutmak için saç kurutma makinasını kullanırız, çünkü anne karnındaki ses saç kurutma makinasının çıkarttığı sese benzer. Ama durum ve mekan değişikliğinde aynı ses bir gürültüye dönüşür. Haber sunan bir spikerin saç kurutma makinası açması ve onun sesini bastırmaya çalışması gürültü olur. Gelgelelim aynı spikeri ve saç kurutma makinasını Bienal'de bir enstalasyon olarak izlesek bunun adına sanat denebilir. Fakat bir Bienal'de anlaşılan durum bir konserde anlaşılmayabilir. Aynı saç kurutma makinasını bir enstrüman olarak kullansak, hatta Saç Kurutması Makinası Konçertosu isimli bir eser yazsak, ortaya çıkan sonucun gürültü mü, müzik mi olduğuna dair tartışmalar başlar. Bu nedenle müziğin en soyut sanat olduğu söylenir. Yirmi sene öncesine göre caz müziğine erişimin kolaylaşması, caz kulüplerinin, caz festivallerinin, caz okullarının çoğalması gençlerin ilgisini elbette arttırdı. Benim zamanımda Berklee'ye giden 3-4 öğrenci varken şimdi 30-40 öğrenci gidiyor. Ana akim caza hakim gençler çoğaldı. İsterim ki gençler cazın çok popüler olmayan kısmını da keşfetsinler, o türlerden faydalansınlar ve kendi özgün dillerini keşfetsinler. Dünyada caz alanında yapılan çoğu yeniliğin bu kitapta anlattığım caz türleriyle ana akım cazla birleşmesinden doğduğunu fark edebiliriz. Bu kitabi, yeni bir yöne gitmek isteyen müzisyenlere ya da müzisyen adaylarına rehberlik etmesi veya ilham kaynağı olması ümidiyle yazdım. Gelişen teknolojinin caza etkisi olduğunu elbette yadsıyamayız. Örneğin geçtiğimiz yüzyılın ilk yarısında amplifikasyon keşfedildiğinde kontrbas, gitar gibi enstrümanlar daha ön plana çıkmaya başladı. Mikrofonlama yokken basçılar mesela kendilerini duyurmak için telleri çekerek çalarlardı. Ne zaman amplifikasyon keşfedildi, telleri parmakla çalmaya başladılar. Bu durum müziğin soundunu ciddi bir şekilde etkiledi ve cazı şekillendirdi. 1970'lerde Fender Rhodes piyanonun yerini aldı mesela. Bugün de teknoloji gittikçe hızlanıyor ve müziğin sadece üretimini değil paylaşılma biçimini de etkiliyor. Tek sıkıntı şu: değişim hızı o kadar yüksek ki, insanlar, doğruyu yanlıştan ayırmaya fırsat bulamadan karar vermek zorunda kalıyor. Bir şeyleri hazmetmek eskisine göre daha zor. Elbette! Müzik en iyi müzikle anlatılır. Aşk, inanç gibi akıldan farklı bilinç durumlarını anlatmak için en doğru sözcükleri seçmek gerçekten zor. Ki çoğu zaman yanlış sözcükler konuyu değersizleştiriyor... Caz Kitabının yazarı Joachim Berendt'in coşkulu dilini kıskanıyorum. Benim anlatımımın biraz didaktik olduğunu düşünüyorum. Bu fotoğrafsız şekliyle olsa bile kitabın çıktığına şükrediyorum! Bunun için Pan Yayıncılık'ın fedakar yaklaşımı için ne kadar teşekkür etsem az. Kullanacağımız her fotoğraf için telif ödememiz gerekir, izin beklememiz gerekir, süreç epey uzun bir süreç. Kaldı ki Türkiye maalesef kendi kağıdını üretmiyor, Amerika'dan temin ediyor. Bu yüzden bile çok maaliyetli. İleride belki yeterince fon olursa fotoğraf ve resim de koyarız. Bu konuda biraz old schoolum sanırım. Parça değil de albümün tamamını dinlerim. 3-4 gündür Alice Coltrane'in Carlos Santana ile yaptığı albümü dinleyip duruyorum. Albümün adı Illuminations. Ama parça olarak caz dışında bir parça dinliyorum. Tuareg'li bir grup olan Bombino'nun Nomad adlı albümden Amidinine adlı parçasını. Müthiş bir Sahara Blues örneği. Yok son cd'mi Lale Plak tam kapanmadan önce aldım. Simdi Spotify dinleyen salaklardanım 😊 Ama Spotify'da olmayan o kadar çok albüm var ki... Tzadik'in ve Soul Note/ Black Saint adlı plak şirketlerinin albümleri yok Spotify'da mesela. Her yurt dışına çıktığımda mutlaka alırım. Kitabı pandemi başlamadan önce bitirmiştim aslında, editörlük süreci çok uzun sürdü. Pandemiden sonra, kültür endüstrisi ile ilgili bölüme yeni yazılar eklemem gerekirdi belki. Ama pandemi surecinde filizlenen yeni fikirleri pekiştirmek ve olanları hazmetmem için vakit gerek. Belki, olursa, ikinci baskıya yetişir. Evet, pandemi her müzisyeni olumsuz yönde etkiledi. Devletten hiçbirimiz yardım almadı. Çoğu Avrupa ülkesinde müzisyenler devletin maddi yardımıyla ayakta kalabildi. Geçtiğimiz bir buçuk sene müzik ve müzisyenler yok sayıldı ve bugün de pandemi bahane edilerek var olabilen yok edilmeye çalışılıyor. Müziğin şekillendiği yer, müzisyenlerin kendilerini asıl ve ilk var ettiği yer sahnedir sonuçta. Sadece müzisyenler değil, tüm müzik sektörü çökertildiği için çoğu mekan ciddi ödünler vermek zorunda kaldı. Bazıları da kapatıldı. Sonucun maddi boyutu dehşet verici. Çok sayıda müzisyen intihar etti. Bilal Karaman gibi önemli bir müzisyenin tel değiştirecek parası olmadığını biliyorum mesela. Çok değer verdiğim bir müzisyenin taksisine bindim geçenlerde. Ama tüm çabalara rağmen müzik yok olmayacak! Aşağıya yuvarlandıkça taşı tekrar ve tekrar tepeye taşıyan Sysiphos gibi görüyorum müzisyenleri. Bu gösterilen çaba bile çok anlamlı. Mevcut hükümetin yaklaşımının değişmeyeceği çok açık. Bu korkunç şartlarda müziğin daha da özgünleşeceği ümidini taşıyorum. Bu ahval ve şeraitte asıl çabamız var olan mekanları ayakta tutabilme olmalı. Çünkü refah ülkelerinde bile tüketim hızını büyük ölçüde kontrol altına alan sistemin tokadına en çok müzik maruz kalıyor. Müziği kaliteli bir şekilde yayma alanı olarak görülen konser mekanlarında da bunun baskısı hissediliyor. Bu mekanların sanatçı seçiminin, son 10 yılda bile çok değiştiği; müzik seçimi konusunda araştırıcı, yaratıcı, yenilikçi olan mekanların kapatıldığı daha sık görülüyor. Kapatmayanlarsa birçok kültürel veya finansal ödün vermek zorunda kalıyor. Son birkaç yılda Steve Jobs tarafından yayılan nesnelere tek iletişim ve yayma aracı gözüyle bakılıyor. iPhone'lar özellikle bizi dar ve içinde yalnız olduğumuz bir alana sıkıştırmakta. Toplantılar, doğum günleri kutlamaları, demeçler, hatta zaman zaman konserler bile sanal bir ortamda yapılıyor. Birlikte yalnızız. Öyle bir hale gelindi ki sanki Steve Jobs kendisini insanlardan izole ettiren ne kadar eğilim, kompleks, patoloji varsa; bunları iPhone, iPod, Macbook vs.. gibi yarattığı nesnelerde cisimlendirmiş ve neredeyse tüm insanlığı bu nesnelere bağımlı kılarak; kişisel hayatında onu yalnızlığa iten, başa çıkamadığı sebeplerden intikam alırcasına; bu dünyadan çekip gitmiş; kendisinden daha uzun yaşayan bu nesneleri yaratarak kendisini değil yalnızlığını ölümsüzleştirmiş gibi. Ve gittikçe daha çok insan bir müzik mekanına gitmeye üşeniyor ve pahalılığı bahane ediyor. Ciddi müzik dinleyicisinin gösterdiği çaba azaldı açıkçası. Mesela müzik meraklılarının, satın alınan bir plağı dinlemek için müzik setinin etrafında toplaştığı günler geride kaldı. Bu imtiyaz bugün oldukça pahalı plakları satın alabilen bir azınlığa ait. Üretici ve tüketici tarafından yapılan estetik tercihler ekonomik koşullara çok bağlı artık. Müzisyen hala çok pahalı bir üretim sürecinden geçebilir. Stüdyo, müzisyen masrafları, konaklama, ulaşım, kayıt, miks, mastering masrafları vs... Bunlar değişmedi. Gelgelelim tüketim artık bedava. Bu sanatsal üretimlere artık zahmetsizce ulaşan kitlenin o sanatsal ürüne biçtiği değer verdiği emek ile doğru orantılı olabilir. Ve müzik üretenlerin çoğu zahmetsizce tüketebilen bu kitlenin beklentilerini tatmin etmek üzere sanatsal tercihlerini değiştirmek zorunda hissediyor kendini. Tüm bu anlatmaya çalıştıklarımı göz önünde bulundurmaya çalıştığımda bir caz mekanı açmak ve onu ayakta tutabilmek tam bir deli işi gibi geliyor bana. Fanları olabilecekleri bir müzik yapmaları! Ve bu amaca yönelik kısa, orta ve uzun vadeli hedef oluşturmaları ve eğlenceden taviz vererek çalışmaları, merak etmeye devam etmeleri. Herkes birbirine benzer ama farklı olan küçük bir şey vardır içlerinde, o farklı şeyi keşfedip onu müzikte somutlaştırmaları, sanırım özgünlüğün anahtarı budur. Bu, içgörü ve cesaret gerektirir. Çünkü özellikle linç kültürünün gittikçe yaygınlaştığı Türkiye'de kendin olabilmek cesaret, sebat ve sabır gerektirir. İstediklerini yaparak ve istediklerini düşünerek evet, ama yaptıklarını ve düşündüklerini sorgulayarak, vicdanlarını dinleyerek. Kişi kendi değer yargılarını oluşturabildiği sürece özgürdür ve şüphe olmayan yerde özgürlük yoktur.


Ve ve ve... Kavuk yeni sahibi buldu. Alkışlar lütfen... Bugüne kadar Kel Hasan Efendi'den İsmail Dümbüllü'ye ardından sırasıyla Münir Özkul, Ferhan Şensoy ve Rasim Öztekin'e emanet edilen Kavuk, bugün 20 Eylül Pazar akşamı Harbiye Cemil Topuzlu Açık Hava Tiyatrosu'nda düzenlenen özel bir törenle, Rasim Öztekin tarafından Şevket Çoruh'a devredildi. Bu sözler, dün akşam Türk tiyatrosunun geleneksel kavuğunu Rasim Öztekin'den alan Şevket Çoruh'a ait. Güldürü geleneğinin nişanesi olarak kabul edilen kavuğun yeni sahibiyle buluştuğu tören Harbiye Cemil Topuzlu Açık Hava Sahnesi'nde gerçekleşti ve duygu dolu, imalı anlar yaşandı. Öztekin ve Çoruh ile yapılan röportajlardan hazırlanan belgeselin gösterilmesiyle başlayan program, beşinci kavuklu Rasim Öztekin'in sahneye gelerek konukları selamlamasıyla devam etti. Kavuğu aldıktan üç ay sonra kalp rahatsızlığı nedeniyle sahnelere uzak kaldığını ve bu nedenle en mağdur kavuklu olduğunu belirten Öztekin, kendi doktoruna ve koronavirüse karşı mücadele eden bütün sağlık çalışanlarına teşekkür etti. Töreni açık havada yapma kararı aldıklarını aktaran Öztekin, Açık hava deyince açıkçası hiç böyle bir şey düşünmüyordum diyerek organizasyonda emeği geçenlere teşekkür etti. Geleneksel Türk tiyatrosunda usta-çırak ilişkisinin önemine dikkati çeken Öztekin, Bizler ustalarımızdan göre göre çırak olduk, daha sonra ustalaştık dedi. Gecede Ferhan Şensoy ve İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu da bir videoyla teşekkür ve selam konuşması yaptı. Şevket Çoruh, özellikle pandemi döneminde zor şartlar altonda yaşama uğraşı veren tiyatrolar adına konuşurken hicvini esirgemeyerek göndermelerini yaptı ve eleştirilerde de bulundu. Konuşması sırasına gözyaşlarını tutamayan Çoruh için Öztekin, Şimdi sana soracaklardır. Hatta hemen, birazdan gazeteci arkadaşlar soracaktır. Kavuğu kime devredeceksiniz diye. Ben daha başıma takmadan bunu sormuşlardı diyerek seyirciyi güldürdü.


Rasim Öztekin'in kavuğu devredeceği Baba Sahne'nin kurucusu Şevket Çoruh açıklamada bulundu. Kişisel çabalarımızla doğurup seyirci ve meslektaşlarımızın desteği sayesinde büyüttüğümüz yolculuğun, kendi küçük etkisi büyük bir virüs marifetiyle sekteye uğradığı bugünlerde, resmi makamlar tarafından bir başımıza bırakılmışken bizi yine sarıp sarmalayan, yalnız olmadığımızı hatırlatan ustalarımız oldu.


Cilt bakım ürünlerinde Saf Retinol'ü ve Alfa Hidroksi Asit Teknolojisi'ni kullanan ilk güzellik şirketi olan Avon, şimdi de ödüllü Protinol Teknolojisi ile kolajen desteğini geniş tüketici kitlesiyle buluşturuyor. Devrim yaratan ödüllü Protinol teknolojisinin en yeni ve en güçlü üyesi Anew Power Serum ile sadece 1 haftada çok daha genç ve sağlıkla ışıldayan bir cilt görünümüne sahip olmak, artık imkansız değil. Cilt bakımı rutinleriyle güzel ve parlak bir cilde sahip olmak hiç bu kadar kolay olmamıştı. Devrim yaratan ödüllü Protinol teknolojisinin en yeni ve en güçlü üyesi Anew Power Serum ile sadece 1 haftada çok daha genç ve sağlıkla ışıldayan bir cilt görünümüne kavuşmak artık bir imkansız değil. Şimdi sadece 1 haftada % 100 gözle görünür sonuçlar sağlayan yeni Anew Power Serum ile mucizelere inanma zamanı! Kozmetik endüstrisinde çığır açan 20'den fazla yeni ve birçoğu patentli teknolojiyi hayata geçiren AVON, ödüllü protinol teknolojisiyle kozmetik dünyasında öncü olmayı sürdürüyor. Oyuncu ve müzisyen Şevval Sam, Anew Power Serum'un marka yüzü oldu. Şevval Sam marka ve ürün hakkında; Avon, kadınların en çok bildiği, en samimi bulduğu ve hem ürünleri hem de iş modeliyle hakkında en çok konuşulan markalardan biri. Marka ile yolumuz ise gerçekten bir mucize olduğuna inandığım Anew Protinol Power Serum için kesişti.


Kadın Oyunları Festivali, Bilkent Center ev sahipliğinde Ankara Sanat Tiyatrosu iş birliğinde Frida oyunu ile başladı. Festival boyunca sosyal mesafe gereği boş bırakılan koltuklara, kadın cinayetlerine kurban giden kadınların fotoğrafları yerleştirildi. Ulusal ve uluslararası birçok sanat projesine ev sahipliği yapan Bilkent Center, Kadın Oyunları Festivali ile tiyatro severleri Bilkent Sahne AST'ta ağırladı. Oyunun başrol oyuncusu Elif Arman ise Frida'nın çocukluğundan ölümüne kadar geçen sürede yaşadıklarını sahneye koyduğumuz oyunumuzu izleyicilerimizle buluşturduk. Salonda boş bırakılan koltuklarda yaşamını yitiren kız kardeşlerimin fotoğraflarına karşı oynamak beni provalardan oyun aşamasına kadar birçok farklı duyguya sürükledi. Keşke onlar da şu an aramızda olsa ve biz böyle bir farkındalık yaratmak zorunda kalmasak. Festivalimiz vesilesi ile kadına yönelik her türlü şiddetin ve ihlalin son bulması arzumuzu daha geniş kitlelere erişmesini sağlamak en büyük temennim şeklinde konuştu. 4-11 Mart tarihlerinde, Ankara'da, Bilkent Sahne AST'ta hayata geçen Kadın Oyunları Festivali, 8 17 Mart tarihlerinde Çanakkale Belediyesi, 23 27 Mart tarihleri arasında ise Ayvalık'ta Ayvalık Belediyesi'nin ev sahipliğinde Vural Sineması Nejat Uygur Sahnesi'nde devam edecek. Festival boyunca sosyal mesafe kuralları gereği boş bırakılacak koltuklara, toplumsal farkındalık yaratılması amacıyla yaşamını yitirmiş kadınların fotoğrafları yerleştirildi. Bu koltukların satışından elde edilen gelir Kadın Cinayetlerini Durduracağız Platformu ve Mor Çatı sivil toplum kuruluşlarına bağışlanacak.


Bepanthol Baby'nin hem bebeklerin hem ebeveynlerin hayatına dokunan İyiliğe Ninniler projesi, Sezen Aksu ve Sertab Erener düeti ile devam ediyor. Sezen Aksu'nun besteleyip sözlerini yazdığı ve Sertab Erener'le birlikte seslendirdiği ilk düet olan Yavrucanım İyilikle Büyüsün isimli ninninin dijital dinlenme gelirleri AÇEV'e bağışlanıyor ve iyiliği çoğaltıyor. Bepanthol Baby'nin geçtiğimiz yıl Öykü Karayel ve Can Bonomo'nun Sertab Erener'e birer ninnide eşlik ettiği İyiliğe Ninniler projesi, Sezen Aksu ve Sertab Erener düeti ile devam ediyor. Bebeklerin ve ebeveynlerin hayatına dokunan projeye eklenen Yavrucanım İyilikle Büyüsün isimli yeni ninni, aynı zamanda Sezen Aksu ve Sertab Erener'i bir araya getiren ilk düet olma özelliği taşıyor. Bepanthol Baby, dijital dinlenme geliri Anne Çocuk Eğitim Vakfı'na bağışlanan İyiliğe Ninniler albümüyle iyiliği çoğaltmaya devam ediyor. Sezen Aksu'nun besteleyip sözlerini yazdığı Yavrucanım İyilikle Büyüsün isimli ninni, bir ebeveynin bebeği için hayal ettiği geleceğe dair dileklerini içeriyor. İçerdiği dizelerle anne ve babaların bebeklerine daha eşitlikçi ve daha iyi bir dünyanın sözünü de verdiği ninni, Sezen Aksu ve Sertab Erener'i bir araya getiren ilk düet oluyor. Tüm dijital platformlardan ebeveynlerin erişimine sunulan Yavrucanım İyilikle Büyüsün ninnisinin YouTube, Spotify gibi dijital platformlardan elde edilen dinleme gelirleri ise AÇEV için desteğe dönüşüyor; hem bebekleri hem de iyiliği büyütüyor.


Sezen Aksu'nun sahibi olduğu yapım şirketi SN Müzik'in bağımsız bir kültür sanat haber sitesi olan Kültür Servisi'ne açtığı davanın ikinci duruşması bugün Çağlayan'daki İstanbul Adliyesi'nde, İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi'nde görüldü. Duruşma bilirkişi raporunun yeniden hazırlanması kararıyla 23 Aralık'a ertelendi. SN Müzik, Kültür Servisi'ne, Sezen Aksu'nun YouTube'a özel hazırladığı albümü haberleştirirken, albümün ilk şarkısının Youtube yönlendirmesine yer verdiği için mali ve manevi haklara tecavüz suçlamasıyla dava açmıştı. 1 Haziran'da görülen ilk duruşmada, Kültür Servisi'nin avukatı Gökhan Ahi, konuyla ilgili bilirkişi raporunun hazırlanmasını talep etmişti. Mahkemece atanan, bilişim uzmanı Aylin İstek ile fikri ve sınai haklar uzmanı avukat Ezgi Esnik Günay tarafından hazırlanan bilirkişi raporu mahkemeye sunuldu. Raporda, Sezen Aksu'nun Begonvil adlı eserinin mali ve kamuya iletim haklarının, Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu gereğince eser sahibine ait olduğu kaydedildi. Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nda eserin kamuya iletim araçları sayılırken internet kavramının geçmediği belirtilirken, kanunun internet kavramını kapsadığı da kabul edilmelidir denildi. Duruşmada SN Müzik'in avukatı bilirkişi raporunu incelemek için ek süre talep ederken, Kültür Servisi'nin avukatı Gökhan Ahi, ara kararla bilirkişi heyetine yöneltilen sorulara raporda yanıt verilmediğini söyledi. Bilirkişi heyetine Embed kodu ile video paylaşımının sanatçının mali haklarını olumsuz etkileyip etkilemediği, embed videoların eserin orijinalindeki gösterim rakamlarını etkileyip etkilemediği, Youtube üzerinden paylaşılan videoların gelirlerinin kime ait olduğu, embed videoların bu gelire dahil olup olmadığı, Sezen Aksu'nun şarkının Kültür Servisi'nde yayımlandığı biçimde başka sitelerde de yayımlanıp yayımlanmadığı sorulmuştu. Davanın duruşması, mahkemece atanan aynı bilirkişi heyeti tarafından raporun yeniden hazırlanması kararıyla 23 Aralık'a ertelendi. Kültür Servisi internet gazetesi 7 Temmuz'da ekonomik zorluklar nedeniyle yayınını sonlandırmıştı.


İtalyan fotoğrafçı Paolo Roversi'nin objektifinden 'Looking for Juliet' temalı 2020 Pirelli Takvimi, bugün Verona'daki Teatro Filarmonico'da dünyaya tanıtıldı. Shakespeare'in zamansız trajedisinden ilham alan ve Her kadının içinde bir Juliet vardır diyen Paolo Roversi, bu yıl 47. edisyonu yayımlanan The Cal için kahramanlar olarak Claire Foy, Mia Goth, Chris Lee, Indya Moore, Rosalia, Stella Roversi, Yara Shahidi, Kristen Stewart ve Emma Watson ile çalıştı. karakteri değişik duygular ve ifadelerle canlandırmak için yönetmenin objektifinin önünden geçiyor. Senaryo iki aşamada gelişiyor. İlk aşamada, kahramanların makyajları veya kostümleri olmadan sete geldikleri görülüyor. Roversi ile oturup proje hakkında konuşan her aday, rol için seçilmeyi istiyor, yönetmene kendi deneyimlerini ve Juliet'i gözünde nasıl canlandırdığını anlatıyor, böylece kendisine dair gizli ve özel yönlerini açığa çıkarıyor. İkinci aşamada, adaylar Shakespeare'in kahramanına katacakları kişisel yorumlara dönüşmeleri için tasarlanan kostümleri giyiyorlar. Gerçeğin ve kurgunun birbirinin peşinden gittiği, farklılıklarının tıpkı puslu bir fotoğraftaki gibi bulanıklaştığı bir hikaye anlatma fikrinden yola çıkılıyor. Çekimleri Mayıs ayında gerçekleşen 2020 Pirelli Takvimi ilk defa bir İtalyan fotoğrafçı tarafından yaratıldı. Çekim mekanları olarak genç kadının talihsiz kaderiyle daima ilişkilendirilen Verona ve Roversi'nin kırk yıldır yaşadığı Paris seçildi. Uzun yıllardır opera tutkunu olan Roversi, librettolardan ilham alan benzersiz grafik tasarımlı bir eser yaratmak istedi. 132 sayfalık 2020 Takvimi'nin kapağında aylık takvim, iç sayfalarda ise Shakespeare'in Romeo ve Juliet'inden bölümler ile hikayenin kahramanlarının ve Verona şehrinin renkli ve siyah beyaz 58 fotoğrafı yer alıyor. Kapak açıldığında evreni temsil eden gök kubbe çizimi ortaya çıkıyor ve Juliet'in öyküsünü çevreleyerek ebedileştiriyor. Ön ve arka kapaklarında takvimin kendi fontunda altın renkli olarak Juliet'in doğum tarihi, Romeo ile ilk buluşması, düğünleri ve ölümleri yer alıyor. Bu tarihler, isimleri kapağa serpiştirilen Takvim yıldızlarının doğum tarihleriyle tamamlanıyor ve takımyıldızlarla birlikte adeta şiirsel bir gök kubbe yaratılıyor. Fotoğraf ve film çekimlerinin pek çok kamera arkası anı, ayrıca 2020 Pirelli Takvimi'nin karakterleri ve kulis hikayeleri, www. pirellicalendar. com adresinde yer alıyor. İnternet sitesinin bu özel sayfalarında 50 yılı aşkın The Cal tarihi, filmler, röportajlar, fotoğraflar ve şimdiye dek yayımlanmamış metinler bulunuyor.


Hüznü ve hayatının inişlerini çıkışlarını ilham bildiği şarkılarıyla içinde bulunduğumuz on yılın en başarılı kadın şarkıcı / şarkı yazarlarından biri haline gelen Sharon Van Etten, bu ay dört yıllık albüm suskunluğu bozuyor. 18 Ocak'ta kulaklarımızda yerini almaya hazırlanıyor. Şarkıları ne kadar sık birer terapi seansı gibi 'kullandığımızın' bazen farkına varmıyoruz. En kötü günde, en iyi günde, en sıradan günde onlardan bir şeyler bekliyoruz. Belki Tony Soprano gibi teşkilatından gizli terapistimizin karşısında oturup bir şeyler anlatır halde değiliz. Ama derde, sıkıntıya, kırık kalbe, belki hafta sonunun gelmeyişine belki tatilin erken bitişine derman ararken şarkılardan medet umuyoruz. Onlar da itiraz etmeden, orada hazır bulunuyor, tam karşımızda. Bizi dinliyorlar. 'bir kasap gibi içimizi parça pinçik eden' şarkılar. Bir dışavurum, bir tedavi Sharon için bu şarkılar. Yaşanmışlıkları bize paslayıp şimdi onlar düşünsün dediği duygular. Aşkın beni öldürüyor dediğinde biliyoruz ki, o aşk hakikaten Sharon'u öldürüvermiş. 'Tarifa' adlı bir şarkısını dinlediğimizde biliyoruz ki hakikaten İspanya'nın Tarifa'sında bir şeyler yaşanmış. Bilgisayar programcısı bir baba ile tarih öğretmeni bir annenin beş çocuğundan biri Sharon Van Etten. Müzik dinlenen bir evde büyümüş, ciddi anlamda bir plak koleksiyonu ihtiva eden bir ailede. Neil Young belki de adını ilk öğrendiği müzisyen, zira babası Young'ın yaptığı neredeyse her albümü dinlermiş. Gelecek ay 38 yaşına basacak Sharon'sa hem rock ve folk'un şarkı yazarlığıyla da takdir eden büyüklerini hem de 90'ların kendini ifade etmekte hiç zorlanmayan kadın müzisyenlerini dinleyerek yetişmiş. 2012'de yaptığı 'Tramp' ve onun başarısını da arkasına alıp iyiden iyiye coştuğu 2014 albümü 'Are We There', Sharon Van Etten'i bir anlamda acıların kraliçesi mertebesine taşıdı. Yeni yüzyılın en çok övülen isimlerinden biri haline getirdi. Tam da o noktada, tam da iyice yükselmişken mevzubahis terapi seansında, albüm-turne-albüm döngüsünde hafif hafif kaybolduğunu, artık dinleyicisiyle bağ kuramadığını hissedişini işaret kabul ederek durdu. Durdu derken, tabii ki hayatını durdurmadı. Bir kenara çekilip sırra kadem basmadı. Bilakis, kaldığı yerden hayatına devam etti. Okula döndü. Psikoloji okumak en büyük isteğiydi çünkü. Davulcusuna aşık oldu. Bir bebeği oldu. Bir filmin müziklerini yaptı. Netflix dizisi 'The OA'de Rachel karakterini oynaması için teklif geldi. Kabul etti. David Lynch'in dirilttiği 'Twin Peaks'inde grubuyla birlikte sahnede çalarken göründü. Van Etten'ın New Yokr'a yazılmış bir aşk mektubu diye nitelendirdiği şarkısı 'Seventeen' de yeni albümden. Ve artık yeni bir albümün vakti geldi. 18 Ocak'ta 'Remind Me Tomorrow' albümüyle 2014'te çıkardığı 'Are We There'den sonra yeniden huzurlarda... Yeniden ve yepyeni Sharon Van Etten şarkıları dinleyeceğimiz bir ay! Üstelik bir miktar da şaşıracağız. Gitarın ve indie-folk'un sesi olarak hatırladığımız Van Etten, bu kez synthesizer'lı, elektronik dünyadan uzak durmayan bir albümle karşımızda. Ama akustik gitarların başrolde olduğu albümler yapıp sonra Pet Shop Boys'a dönen, ve üstüne birebir 80'lerde yapılmış şeyleri kopyalamalarına rağmen ne hikmetse övülüp duran indie grupları gibi değil. Tadında, dozunda, Sharon Van Etten adının hissi tarafını güçlendirecek bir değişim bu. Yeni albüm haberiyle birlikte servis edilen fotoğraflarında David Coverdale'in Whitesnake'e gitarist olarak almak isteyeceği bir görüntüde karşımıza çıksa da Sharon, albümün içeriğinde alışık olduğumuz gibi hala otobiyografisine yeni sayfalar ekliyor. Sadece bu kez biraz daha iyimser, hayatı onu daha iyi hissettirecek bir seyirde gidiyor. Şarkılarında da bu apaçık hissediliyor; yarına biraz daha pozitif bakan şarkılar... Ama terapi seansına zeval vermeyecek şekilde. İnişleri çıkışları görmezden gelmeyerek.


Avustralyalı film yapımcısı ve yazar Shaun Tan'ın imzasını taşıyan Uzak Bir Diyardan Eskizler, milyonlarca sanatseverin belleğinde iz bırakan Uzak kitabının eskizlerinden oluşan nadide bir koleksiyon albümü. Desen Yayınları etiketiyle, Damla Kellecioğlu'nun Türkçesiyle raflarda yerini alan Uzak Bir Diyardan Eskizler, bir sanatçının yaratım serüvenine ve nihai bir eserin ortaya çıkışına tanıklık ettiriyor. Değişik göçmen öykülerinden damıtılarak evrensel bir anlatıya dönüşen Uzak kitabına bambaşka gözlerle yeniden bakmamızı sağlayan Uzak Bir Diyardan Eskizler, her detayı karakalemle çizilmiş kült bir eserin ortaya çıkış hikayesini gün yüzüne çıkarıyor. Küçük motiflerden tamamlanmış sanat eserlerine pek çok etkileyici çalışmaya sayfalarında yer veren kitap, uzun soluklu bir projenin adım adım izini sürüyor. Koleksiyonlerlerin mutlaka arşivlerine katmak isteyecekleri kitap, ucu açık fikirlerden sayısız çizime uzanarak, sözsüz bir anlatının yıllar içerisindeki evrimini gözler önüne seriyor. Shaun Tan, tasarladığı görüntülerin sessiz dilini çözmemize kılavuzluk ettiği bu eserinde ayrıca, resimlediği büyülü evrenin arkasındaki gizleri de birer birer açıklığa kavuşturuyor. Sanatçı, her ne kadar elinde bavul taşıyan yalnız bir adamın zihninde canlandırdığı hayal görüntüsünden yola çıkarak Uzakı resimlemeye başladığını ifade etse de; buzdağının görünmeyen kısmında anlatılmayı bekleyen daha nice hikayesi var. Ve şimdi buzdağının görünmeyen kısmına bakma vakti!


İskoçya'dan Türkiye'ye taşındığımız yaz, çocuklarımızı Ege'deki bazı antik yerlere götürmeye karar verdik. Mitolojiye ve antik kültürlere her zaman hayran olmuşumdur ve kocam da bir tarihçi olduğundan, çocuklarımız her türlü harabeye ve savaş alanına bizimle birlikte sürükleniyor. Birden fazla kez hem de! Truva'da harika vakit geçirdikten sonra Bergama'ya doğru yola çıktık. Bergama'nın tepesindeki Akropolis turistlerin ilgisini daha çok çekse de, tepenin altındaki Kızıl Avlu benim bölgedeki en sevdiğim yer. Tarihte Romalıların Mısır tanrılarını benimsemesini sembolize etmesi açısından çok önemli bir yer burası. Avluda aynı zamanda Firavun VII. Kleopatra'nın favorilerinden biri olan aslan başlı tanrıça Sekhmet'in uzun bir heykelini görebilirsiniz. Çocuklara Sekhmet'i, Eski Mısır'da kedilerin değerini, teknelerle Avrupa'ya nasıl gittiklerini anlatırken Cafer Black'in tohumları da sanırım o sıralarda ekildi. İstanbul'a taşındığımızda ilk yavru kedimiz Kleopatra'nın gelişiyle birlikte kendimi kedilerle çevrili buldum. Bu durum, sonunda bir kedinin kalemimin ucuna kadar gelip bir hikayeye dönüşmesine dek sürdü. İnanılmaz derecede minnettarım ve kendimi şanslı hissediyorum. Uzun yıllardır İngilizce yazıp ders verdiğim için Türk çocuk edebiyatının yazım tarzındaki incelikleri kavrayabileceğimden emin değildim. Ben de Cafer Black'i İngilizce yazdım ve Mehmet Erkurt'la tanışma şansına sahip oldum. Mehmet sadece iyi bir editör değil, aynı zamanda çevirileri sanat eseri değerinde olan bir sanatçı adeta. Çeviri gerçekten eşsiz bir beceri. Bazıları çeviriyi kelimelerin basit bir dönüşümü olarak düşünebilir, ancak yirmili yaşlarımın başında Penguin Books için Elif Şafak'ın Siyah Süt romanını çevirdikten sonra, iyi bir çevirmen olmanın gerçekten çok sayıda beceri gerektirdiğini fark ettim. Yalnızca yetenekli, yaratıcı bir yazar olmanız yetmez; aynı zamanda yazarın niyetini ve metnin duygusunu kavrayacak duyarlılığa da sahip olmanız gerekir. Ancak iki dili ve onların kültürlerini derinden anladığınızda iyi bir çevirmen olabilirsiniz. Bu yüzden Mehmet'e, Cafer'i artık çocuklara ulaştırdığımız ve umuyorum ki onlara mutluluk getirebileceğimiz için minnettarım. Huysuz kedi Cafer, klasik anlamda iyi bir karakterin aksine daha çok Sherlock Holmes'a benziyor; yani sorunları kendi arzularını tatmin etmek için çözüyor. Ayrıca tıpkı Sherlock'un Watson'ı olduğu gibi, Cafer'in de onu doğru yolda tutan Lütfü'sü var. Evet, Cafer'in bambaşka bir sorunu çözmek için bambaşka bir kıtaya gittiği ikinci bir hikayeye başladım. Hiçbir şeyi açığa vurmak istemiyorum, özellikle de bir kitap basılana kadar metinde bazı şeyler büyük ölçüde değişebiliyorken. Ancak... Ufukta piramitler ve kahinler olabilir diyelim. Ah, ben de büyük bir Agatha Christie hayranıyım. Dedektif Poirot en sevdiğimdir ama Christie'nin asıl gizem yazarlığının matematiği konusundaki muhteşem ustalığına hayranım. Üniversitede yaratıcı yazarlık dersi verirken onu sık sık kullandım çünkü günümüz kurgu yazarlarının yaptığı temel hatalardan biri kötü adamı hikayeye çok geç dahil etmek. Örneğin gizemli bir cinayet kurguluyorsunuz ama sonda her şey açığa çıkmadan önce katilden yalnızca birkaç bölüm bahsediyorsunuz. Bu, bir tür yan çizme oluyor aslında çünkü bu şekilde okuyucunuzun cinayeti kimin işlediğini asla tahmin etme şansı yok. Dolayısıyla, Biliyordum! hissine kapılacakları ya da hoş bir şaşkınlık yaşayacakları o tatmin edici, Ah-ha! anını kaçırmış oluyorlar. Edinburgh Üniversitesi'nde yaratıcı yazarlık ve edebiyat üzerine dersler veren bir akademisyen ve yazarsınız. Yazma serüveninizi sizden dinlemek isterim. Arkadaşlarım için birçok hikaye yazdım ama gerçek dinleyicilerim küçük kız kardeşlerimdi. Akşamları yataklarının yanında otururdum ve hayal gücüm onların heyecanı ve fal taşı gibi açılan gözleriyle kanatlanırdı. Hikaye zamanı bizim için özel bir zamandı; dünyanın tüm kaygılarını eriten, sıcak bir andı. Üniversite için yurt dışına taşındığımda artık yataklarının yanında oturamadığımdan onlara yazmaya başladım ve bu yazılar benim ilk romanım oldu. Bir yaratma eylemi olarak yazmak ruhu besler. Bilgi de hayal gücünü besler. Bu yüzden öğrenmeyi her zaman sevdim. Üniversitede siyaset bilimi ve felsefe alanında çift ana dal yaptım. Ama az bildiğim şeyleri öğrenmek için psikoloji, astronomi, eski Japon ve Rus tarihi dersleri aldım. Edebiyatta bilgi güçtür denir sıklıkla. Ben ise bilgiyi hayal gücü için bir besin olarak görüyorum. Öğrendiğimiz her şey düşüncelerimizi etkiler, hayata bakış açımızı değiştirir ve hayal gücümüze resim yapabileceğimiz bir renk daha kazandırır. Bilgiyi paylaşma isteği beni öğretmeye teşvik etti. Bu yüzden birkaç roman yayımladıktan sonra edebiyat ve yaratıcı yazarlık alanında yüksek lisans ve doktora yapmak için İskoçya'ya taşındım. Ah, mahlasların ardındaki hikaye... Bu biraz yaşımı ortaya çıkaracak çünkü ilk kitap kontratımı aldığımda yayıncılık dünyası farklı bir yerdi. O zamanlar insanlar kitaplarının çoğunu hala kitapçılardan satın alıyordu ve e-kitaplar henüz ufukta görünmüyordu. Editörümün de soyadımla ilgili bir sorunu vardı. İnsanlar kitaplara rastgele göz atıyor, ancak kitapçılar romanları soyadına göre alfabetik sırayla stokluyor, diye açıklamıştı. Tabii ki Z'yle başlayan soyadım beni kitap raflarının en altına indirecekti ki, editörüm, İnsanlar görmeyecek çünkü göz atmak için eğilmiyorlar, dedi. Mavisu gerçekten çok yetenekli bir sanatçı. Çocuk kitaplarının tutkulu bir okuyucusu olarak yıllar boyunca pek çok harika eser gördüm, ancak herkes eşsiz bir tarza sahip değl. Mavisu'nun sanatında ise, Ah, işte bu Mavisu'nun eseri, dedirten, hemen fark edilen bir üslup göze çarpıyor. Çizimlerinde aynı anda hem güçlü hem de romantik bir şeyler var. Cafer için yaptığı çizimler de beni çok heyecanlandırdı ve gerçekten doğru uyum buymuş gibi geldi. Julia Donaldson'ın bir kitabına baktığınızda Axel Scheffler'in onun hikayesini resmedecek doğru kişi olduğunu bilirsiniz, tıpkı Quentin Blake'in Ronald Dahl için doğru kişi olması gibi. Hahah, evet bir ajandam var ve içi kesinlikle aklınıza gelebilecek her şeyle dolu. Eskiden ajandama sinema biletleri, tiyatro taslakları, fotoğraflar gibi her türlü şeyi yapıştırırdım. Ama artık her şey elektronik olduğundan çıkartmalara yöneldim. Yapılacaklar listelerimin yanı sıra kendim, çocuklarım ve ev için bulduğum boşluklara küçük hikayeler yazıyorum, karalamalar yapıyorum, gelecekteki işlerim için modumu yükseltebilecek şarkıları not alıyorum ve çıkartmalar yapıştırıyorum. Gudetama çıkartmaları şu anda favorilerim arasında! Şu anda düzenlemesini yaptığım genç-yetişkin fantastik üçlemenin son kitabını yeni bitirdim. Bu iş yıllardan beri sürüyor, bu yüzden onu iyi bir şekle sokup dünyaya sunacağım için heyecanlıyım.


Sir Arthur Conan Doyle'un kalemiyle şekillenen, dünyaca ünlü hayali dedektif kahraman Sherlock Holmes'un maceralarını içeren 5 kitaplık seri, The Çocuk Yayınları markasıyla yepyeni bir kimliğe büründü. Başarılı illüstratör Arianna Belluci imzası taşıyan birbirinden orijinal kapak görseller ve siyah beyaz çizimler ile bir başyapıt olma özelliği taşıyan seri, koleksiyon düşkünlerine özel tasarımıyla sadece çocukları değil, macera tutkunu yetişkinleri de okur kitlesine dahil ediyor. Özel olarak tasarlanan kapak görselinin yanı sıra orijinal siyah beyaz çizimleri aracılığıyla Sherlock Holmes'un dahilik eseri olan akıl oyunları içinde kaybolan okurlar, kendilerini maceradan maceraya koşarken buluyor. Sherlock Holmes ile ev arkadaşı Dr. Watson'ın maceraları, 5 kitaptan oluşan dünyaca ünlü seride, Kızıl Dosya kitabıyla başlıyor. Sherlock Holmes ve Dr. Watson'ın kendilerini onlarca yıldır süren bir ihanetin ve Hindistan'dan Londra'ya uzanan bir cinayet sarmalının içinde buldukları Dörtlerin İmzası kitabıyla sürükleyici bir hale dönüşüyor. Serinin 3'üncü kitabı Mavi Yakut, okurları bir kazın peşinden giden Sherlock Holmes ve Dr. Watson'ın içine düştükleri akıl almaz maceranın içine çekiyor. Benekli Kordon kitabı ise Sherlock Holmes ve arkadaşının bir cinayetin gizemini çözmek üzere gittikleri karanlığa doğru yola çıkarıyor. Serinin son kitabı Kızıl Saçlılar Kulübü kitabı, okurlarını basit bir soruşturmayla başlayan, giderek derinleşen olaylar zincirinde şaşırtıcı bir gerçekle karşı karşıya bırakıyor.


Hayat hep ilginç şeyler sunmuyor insana. Hele çocukken hele büyürken! Usta kalem Cemil Kavukçu, iki arkadaşın yaz maceralarını kaleme aldığı İlginç Bir Şey Yapmalıyız ile ilkgençlik günlerine selam ediyor. Henüz on on bir yaşlarındaydım. Sınıftan sevdiğim üç kız arkadaşım ve ben çok sıkıldığımız okul günlerinden birinde ilginç bir şey yapmamız gerektiğine karar vermiş ve o günü renklendirebilmek için fikir üretmeye başlamıştık. Nedense benim gözüm okulun arkasına uzayıp giden bahçedeydi. O bahçede gizlenmiş bir şeyler olduğunu düşünüyor ve içimdeki meraklı arkeologla keşif için adeta zaman kolluyorduk. Ve işte nihayet o gün gelip çatmış, sıkıntımız bir işe yaramış ve son ders zili çalınca merdivenlerden aşağıya dördümüz de nefesimiz tükenene kadar koşup bahçeye konuşlanmıştık... Aradığımız şey tam olarak neydi bilmiyorum ama istediğimiz şey bir maceranın parçası olmaktı, o an bunu bizden başka kimse daha iyi bilemezdi. Akşam ağır ağır inerken gizlice girdiğimiz bahçede bir anda yıldızlarla dolu ağaçlar çevremizi kuşattı. Her gün gitmemek için direndiğim okulun hemen arkasında sanki yıllardır saklı duran bir bahçede rengarenk ışıklarla dolu bir kürenin, bir masalın içinde gibiydik. O gün hayatımda ilk defa ateş böceklerinin ışık gösterisini izledim. Sanki sadece bizim için hazırlanmış kızıl renkte bir bahar seremonisinin altında yürüdüm. Ah o çocukluk, ah o delikanlı çağlar, yerinde duramamalar, hep yeni arayışlar, ilkgençliğe atılan adımlar... Gelin önce sizi kitabın kahamanları Hakan ve Tunç'la tanıştırayım. Sıkıcı geçen bir yaz tatilinde aradıkları şeyin bir macera olduğuna karar veren iki kafadarla... Monoton geçen günlerin seyrini değiştirmek için mahallede terk edilmiş bir eve girme planları yapan bu iki arkadaş, kitaba da ismini veren İlginç Bir Şey Yapmalıyız ifadesinin hakkını vermek için elinden geleni ardına koymuyor. İşte hikaye de tam burada başlıyor! Çocukluk yıllarını geride bırakmanın eşiğindeki iki çocuğun bu heyecanlı öyküsü, gerçek bir maceranın izini sürüyor. Günümüzün hiç kuşkusuz en iyi hikayecilerinden Cemil Kavukçu, okuruna yalnızca gizemli bir macera sunmakla kalmıyor; büyümeyle hissedilen değişimin, yeni arayışlara yönelmenin, ilginç olmaya duyulan isteğin deneyimlerini de son derece yalın bir dille ortaya koyuyor. Çocukluktan ilkgençliğe geçerken yaşanan o karın ağrılarına kahramanlarımızın neredeyse her diyalogunda rastlamak mümkün. Hakan ve Tunç'un yaşadıklarını okurken o çok tanıdık gelen duygularla anıların içine dalmaksa kaçınılmaz. Burak Akbay'ın resimleriyle, Can Çocuk etiketiyle 10 yaş üstü çocuklara hitap eden İlginç Bir Şey Yapmalıyız, çocukların da evlere kapanmak zorunda kaldığı bu salgın günlerinde akla Peki ama nasıl ilginç şeyler yapmalıyız? sorusunu getiriyor. Ben size cevabı vereyim; ateş böceklerini bulmak için bazen yalnızca kitap okumak yeterli. Gerisi hayalgücüne kalmış.


Kimler kimler yok ki bu albümde! Jale'den Eda & Metin Özülkü'ye, Oya Bora'dan Seyyal Taner'e, Reyhan Karaca'dan Yonca Evcimik'e, Sibel Alaş'a 90'lara ait özlediğimüz o şarkılar bu albümde! Yakında plak ve LP olarak da satışta olacak albüm için arşivciler de unutulmadı ve albümün sınırlı sayıda CD'leri de basıldı.


Nazlı Gürkaş'ın geçtiğimiz yıl mayıs ayında çıkan seyahat kitabı 'Zeytin Ağacının Gölgesinde Yunanistan'ı gazetecilik mezunu arkadaşımız Sinem Nazlı, Ajandakolik için inceledi. Yazarın, Türkiye'nin adeta Yunanistan kültür ateşeliğini yürüttüğünü de söylemeliyim! Tam bir yol gösterici! Gittiği her yerin notunu almış, durmaksızın yol almış. Ve o yolları paylaşırken sadece fotoğraf çekmekle yetinmemiş, Türkiye ve Yunanistan'ın binlerce yıllık tarihinden gelen ve sürmekte olan gönül kırıklıklarını, hüzünleri, hikayeleri ve elbette ki mutlulukları da kaleme almış. Tatlı tatlı Türkçe konuşan amcaları, dilini anlamasalar bile Nazlimu Nazlimu diye onu seven beyaz mendilli nineleri ve Türkiye-Yunanistan mübadelesi sonrası oluşan/oluşturulan ve her yerde Türkiye'den getirdikleri anıları tekrardan inşa etmeye çalışan göçmenlerin hikayelerini de yazmış. Bu kitap, aslında Yunanistan'a gitmeden önce okunması gereken bir 'rehber' kitabı değil sadece, aynı zamanda göç teması üzerinde çalışanların da okuması gereken profesyonel bir baş ucu kitabı, bana göre... Hatta kitapta benim en çok sevdiğim bölümler de bu hikayeler oldu.


Aslıhan Dağıstanlı Aysev'in kız çocuklarına güç ve ilham vermek için yazdığı Cesur Kızlara Yol Arkadaşları serisinin ikinci kitabı çıktı: Asla Pes Etmeyenler, hiçbir engelin insan iradesinden daha güçlü olmadığını kanıtlıyor. Yazar, gazeteci, iş insanı, sosyal girişimci, iki kız çocuk annesi, Aslıhan Dağıstanlı Aysev'in kaleme aldığı Cesur Kızlara Yol Arkadaşları serisinin ikinci kitabı Asla Pes Etmeyenler Nemesis Kitap'tan 11 Ekim Dünya Kız Çocukları Günü'nde çıktı. Aysev, Hayallerimize ulaşmak için hepimiz Asla Pes Etmeyen, Cesur Kızlar olmak zorundayız, diyor. Tüm dünyada kız çocuklarının sırf cinsiyetleri yüzünden çeşitli adaletsizliklere maruz kaldığına dikkat çeken yazar, Biz kadınlar küçük yaştan itibaren önümüzdeki engelleri ve önyargıları çetin mücadeleler vererek aşmaya çalışıyoruz. Bu mücadelede, eşitsizliği körükleyen kalıpçı ifadeler cinsiyet uçurumunu arttırıyor. Ayrımcı dilin ve kızları geri plana iten hikayelerin değiştirilmesi kızlarımıza güç verecektir açıklamasında bulunuyor. Yazar Aysev, kendi kızlarına kitap seçerken, En ilgi çekici, en öndeki kahramanlar neden hep erkek? diye sorgulamaya başlıyor. Yurt dışında yaşayan ailenin küçük kızı da, Türk kadınları neden buradaki kitaplarda yok? Onlar dünyada başaralı olmadı mı? diye sorunca Aslıhan Dağıstanlı Aysev anlatılması en acil hikayelerin henüz anlatılmamış olduğunu görüyor. Yazar, çocuklara fiziksel özellikleriyle öne çıkan prensesler, cici ama arka planda bırakılan karakterler yerine, sınırlarını kendi çizen, kurtarılmayı beklemeden kendini kurtaran, hayallerinin peşinden koşan rol modellerini tanıtmak üzere Cesur Kızlara Yol Arkadaşları serisini kaleme alıyor. Başucu kitabı niteliğinde olan Cesur Kızlara Yol Arkadaşları 2, dünyada ve Türkiye'de iz bırakmış, geçmişten günümüze 30 cesur kızın az bilinen yaşam öykülerinin yanı sıra yazarın kendi çocukluğundan da kesitler içeriyor. Akıcı bir üslup ve renkli illüstrasyonlarla aktarılan Cesur Kızların hikayeleri hiçbir engelin insan iradesinden daha güçlü olmadığının kanıtı. Bu nedenle eser, hem kız hem de oğlan çocukları için yol gösteriyor... Yazar, Oğlan çocukları, kızlara yol arkadaşı olur, esas gücün ezmekte değil sevmekte gizli olduğunu öğrenerek yetişirlerse toplum olarak yüceliriz, diyor. Çocukların sesinin önemini vurgulayan yazar, Türkiye'nin dört bir yanından kendisine gelen çocuk okurların mektuplarına da kitapta yer veriyor. Aslıhan Dağıstanlı Aysev'in Cesur Kızlara Yol Arkadaşları 2 Asla Pes Etmeyenler kitabında yer verdiği isimlerse şöyle: Arzu Kaprol, Bakiye Duran, Bilge Demirköz, Çiğdem Kağıtçıbaşı, Dilek Livaneli, Dilhan Eryurt, Ebru Baybara Demir, Ece Çiftçi, Ferhan & Ferzan Önder, Halide Edib Adıvar, Hande Özdinler, İlke Özyüksel, İoanna Kuçuradi, Jülide Gülizar, Karsu Dönmez, Melahat Ruacan, Nazmiye Muslu Muratlı, Özlem Türeci, Paris Pişmiş, Prenses Fahrelnissa Zeid, Remziye Hisar, Saadet Özkan, Sabiha Gökçen, Safiye Ali, Selin Gören, Selma Rıza Feraceli, Sertab Erener, Suna Kan, Tomris Hatun, Zümran Ömür. Kendisi de cesur bir kız olarak yetiştirilen Aysev, kitaptan elde ettiği gelir ve halk dayanışmasıyla internet ulaşımı kısıtlı köylerde Cesur Kızlara Yol Arkadaşları isimli kütüphaneler kuruyor. Çocuklarla ve köy öğretmenleriyle birebir yaptığı sosyal çalışmalarla fırsat eşitliği için uğraşıyor. Urfa, Batman'dan sonra sırada Diyarbakır projesi var. Aslıhan Dağıstanlı Aysev'in çocukların yanı sıra yetişkinlere de cesaret bulaştırdığı yolculuğu, Ben Değerliyim. Ben de Yapabilirim. Ben Asla Pes Etmem öz inancını yayıyor. Hayallerimizin peşinden gitmemizi, yanlış yapmaktan korkmak yerine hiç denememiş olmaktan çekinmemizi hatırlatıyor. Aysev'in hayali, dünyayı ilerleten, Özlem Türeci'lerin, Çiğdem Kağıtçıbaşı'ların, İoanna Kuçuradi'lerin bu topraklardan daha sık çıkması... Asla Pes Etmeyen çocukların bir gün bu kitaptakiler gibi hayallerine ulaşmaları. Cesur kızların önünde hiçbir engelin uzun süre duramayacağı mesajını veren kitap, umarız tüm çocuklara kocaman ışıklar saçarak güç verir.


Duyduk duymadık demeyin! Şarkılarıyla kalpleri okşayan, paylaşımlarıyla ruhları gıdıklayan Daniska'dan yeni düet yeni şarkı geldi, geliyor dostlar! Keşke Meyhanesi'nde bu defa Daniska'nın en yeni konuğu Hüsnü Arkan! Zeki'nin, Müzeyyen'in, Neşet'in birlikte gülüştüğü yerde! Davetlisiniz siz de, şimdi gelin de aşka inanmayın!


Başarılı yönetmen Azra Deniz Okyay'ın yazıp yönettiği bol ödüllü Hayaletler filmi, Almanya, Fransa ve İsviçre'de sinemalarda gösterime giriyor. Berlin, Hamburg, Zürih, Bern, Cenevre ve Lozan'ın da aralarında olduğu 15 şehirde birden gösterimde olacak Hayaletler, ayrıca, Paris'te düzenlenen Festival Close-Up'ta ve bu yıl 15. si yapılacak Cinealma festivalinde Fransız sinemaseverlerle buluşacak. Yapımcılığını Dilek Aydın'ın üstlendiği Hayaletler, geçtiğimiz ay HBO Europe'un programına seçilerek Macaristan, Çek Cumhuriyeti, Slovakya, Polonya, Bosna-Hersek ve Litvanya'nın da bulunduğu 15 Avrupa ülkesinde çevrimiçi gösterime girmişti. Ülkede elektriklerin kesildiği bir günde geçen ve dört farklı karakterin kesişen hikayelerini konu alan filmde, Nalan Kuruçim, Dilayda Güneş, Beril Kayar ve Emrah Özdemir rol alıyor. Kurgusunu Ayris Alptekin, görüntü yönetmenliğini Barış Özbiçer, sanat yönetmenliğini Erdinç Aktürk ve müziklerini de Ekin Fil'in yaptığı Hayaletler, Türkiye'de sinemalarda özel gösterimlerle seyircisiyle buluşmaya devam edecek. Hayaletler ayrıca, 13-19 Ekim tarihlerinde Paris'te düzenlenecek Festival Close-Up'ın Panorama bölümünde; 15-24 Ekim tarihlerinde de, bu yıl 15. si yapılacak Cinealma festivalinde Fransız sinemaseverlerle buluşacak. Eylül'de WarnerMedia televizyon kanalı HBO Europe'un programına seçilen ve aralarında Macaristan, Çek Cumhuriyeti, Slovakya, Polonya, Bosna-Hersek ve Litvanya'nın da bulunduğu 15 Avrupa ülkesinde birden gösterilen Hayaletler, Türkiye'nin yanı sıra İngiltere, İrlanda, İzlanda, Danimarka, İsveç, Norveç, İtalya'nın da olduğu otuz MUBI ülkesinde çevrimiçi gösterimini sürdürüyor.


İyi kalpli cilt bakımı Simple, farklı cilt tipi ihtiyaçlarına cevap veren 3 yeni serumunu sunar: Simple %10 Vitamin C, E, F Aydınlatıcı Booster Serum, Simple %10 Vitamin B3 Niacinamide Booster Serum ve Simple %3 Hyalüronik Asit + B5 Nemlendirici Booster Serum. Simple'ın yeni serum serisinin 3 farklı varyantı, Simple %10 Vitamin C, E, F Aydınlatıcı Booster Serum, Simple %10 Vitamin B3 Niacinamide Booster Serum ve Simple %3 Hyalüronik Asit + B5 Nemlendirici Booster Serum serisi raflardaki yerini aldı. Cilde iyi gelmeyen içerikleri ürünlerinden uzak tutan ve her zaman cilde nazik davranan Simple'ın doğal kaynaklı içeriklerden oluşan yeni Shots Booster Serum Serisi; alkol, mineral yağı, hayvansal kaynaklı içerik, renklendirici ve parfüm içermiyor. Dünyanın hiçbir yerinde hayvanlar üzerinde test yapmayan Simple'ın #anındaetkiliserum serisi Shots Booster Serum'lar da diğer tüm Simple ürünleri gibi vegan. Cilde çok hızlı ve derin nüfuz etmesi için süt yapısında emülsiyon gücüne sahip Simple Shots Booster Serum'lar su ve yağ bazlı olup, yağda çözünen aktif maddeler içermesi nedeniyle ciltte yapışkanlık hissi bırakmaz.


Kadın Yönetmenler Derneği tarafından 27 Şubat- 8 Mart 2022 tarihleri arasında İzmir'de düzenlenecek olan 5. Uluslararası Kadın Yönetmenler Festivali'nin seçkileri belli oldu. Prof Berrak Taranç, Dr. Öğr. Üyesi Dilaver Bayındır ve yönetmen Dilek Çolak'ın yer aldığı ön jüri, 59 ülkeden gelen 245 film arasından finalistleri belirledi. 28 ülkeden 98 filmin yarışacağı ve gösterileceği filmler İzmir Fransız Kültür Merkezi'nde İzmirli sinemaseverlerle buluşacak. Bazı bölümleri çevrimiçi etkinlikler şeklinde de düzenlenecek olan 5. Uluslararası Kadın Yönetmenler Festivali'nde Altın Makara için yarışacak filmlere ödül olarak dünyadaki pek çok festivale filmleri ile katılabilmeleri için ücretsiz başvuru kodları ödül töreninde takdim edilecek. Bu yıl teması sınırlar olan festival, sınırları aşmaya devam ediyor.


Kadınların beğenilen markası SİNOZ, yeni yıla kışkırtıcı kırmızıları ile hazır! Vücut peelinginden masaj jeline, gül esanslı oda kokusundan vücut spreyine kadar enerjisini yansıtan SİNOZ, kırmızı ürünleri ile yeni yılı kutluyor. Yeni yılın ruhunu en iyi kırmızı yansıtıyor. Yerli kozmetik markası SİNOZ, kırmızı ürünleri ile bedeninize, evinize ve cildinize yenilik katıyor. Kırmızının enerjisi ile terapi etkisi yaratacak SİNOZ ile ister cildinize ister bedeninize özel ürününüzü seçmeye hazır olun! SİNOZ Kırmızı ile yeni bir sen! SİNOZ'un kırmızı ürünleri arasında arındırıcı kil maskesi, kırmızı jel, buram buram gül esanslı Flower Therapy oda kokusu, gül aromalı vücut spreyi, gül kokulu el kremi, duş jeli, vücut losyonu ve vücut peelingi yer alıyor. Elinizden yüzünüze, bedeninizden evinize kadar ruhunuza işleyecek kırmızı ürünleriyle SİNOZ, yeni yılın ruhunu kutluyor. Mest eden kokuları ve uygun fiyatları ile SİNOZ kırmızıları ile tanışın, yeni yılda hem kendinizi hem sevdiklerinizi şımartın! Yeni yıl için birbirinden sürpriz indirim ve kampanyalarla dolu SİNOZ dünyasını ziyaret ederek kırmızı keşfe çıkma vakti! Kadınların 'lovemark'ı yerli kozmetik markası SİNOZ, yeni yıla dopdolu ürünlerle merhaba diyor. SİNOZ, 2020'nin sarsıcı etkilerinden kurtulup hem cilt hem ruhen herkesi değişime davet ediyor. Cilt beden bakımından ev ürünlerine kadar değişime SİNOZ ile başlamanın tam zamanı! Eskilerin en sevdiği Tebdili mekanda ferahlık vardır atasözünden yola çıkarak yeni yılda 2020'nin sarsıcı, kasvetli ve ruhani olarak da insanları etkileyen havasından kurtulmak için 2021 harika bir dönüşüm yılı olacağa benziyor. Herkes, yeni yıla girerken, hayat mottolarını, cildini ve ruhunu yenilemek istiyor. SİNOZ, 2020 yılında ürün gamına eklediği yeni ürünlerinden; sevdiklerine hediye almak isteyenlere setler, evinin enerjisini artırmak isteyenlere oda kokuları, cildindeki izleri geride bırakmak isteyenlere anti-aging ürünler ve beden terapi yapmak isteyenleri birbirinden değerli özlerle bezenmiş losyonlarla dolu dünyasına davet ediyor. Yeni sene değişimin müjdecisi olurken, SİNOZ bu yıla dopdolu ürün gamıyla merhaba diyor. Kadınları ve erkekleri bakım ve terapi dolu dünyasına davet ediyor. SİNOZ ile yeni yılda ister lekelere, ister kırışıklıklara elveda deme vakti! Leke kreminden altın parçacıklı seruma, anti-aging kremlerden C vitaminli serumlara kadar cilt bakımın vazgeçilmez ürünleri SİNOZ'da. Yeni seneye arınmış bir cilt ile girmek isteyenlere arındırıcı kil maskesinden toniğe, peelingden yüz yıkama jeline kadar pek çok detoks etkili ürün sunuyor. Ev yaşam alanlarında da değişime oda kokuları ile eşlik eden SİNOZ, yasemin, narenciye, zambak, bergamot veya gül kokuları ile evin kasvetli eski havasını yeniliyor. Green, Flower ve Mystic Therapy oda kokuları ile her zevke uygun değişime evet dedirtiyor. Yeni yıl için birbirinden sürpriz indirim ve kampanyalarla dolu SİNOZ dünyasını ziyaret ederek eski sana elveda deme vakti!


Her anı tiyatroyla dolu 91 yıllık ömrünün ardından 2019 yılında aramızdan ayrılan Yıldız Kenter'in hayatını anlatan belgeselin çekimleri Selçuk Metin'in yönetmenliğinde başladı. Prof. Dr. Dikmen Gürün'ün danışmanlığını üstlendiği belgeselin senaryosu ise Zeynep Miraç tarafından kaleme alındı. Belgeselin, Temmuz ayında ENKA Sanat'ta gerçekleştirilecek bir prömiyer gösterimle izleyiciyle buluşması hedefleniyor. ENKA Sanat, Türk tiyatro tarihinin yapı taşlarını oluşturan birbirinden değerli sanatçıların ilham verici hikayelerini kayıt altına alarak, gelecek kuşaklara aktarmak amacıyla yapım sponsorluğunu üstlendiği belgesel serisine, 2019 yılında aramızdan ayrılan Türk tiyatrosunun ve sinemasının duayen ismi Yıldız Kenter ile devam ediyor. Belgeselin senaryosunu yazarken Prof. Dr. Dikmen Gürün'ün Tiyatro Benim Dünyam kitabının izinden giden senarist Zeynep Miraç; tiyatrocu, eğitmen, anne, yurttaş, insan Yıldız Kenter'i anlatmak için birlikte oynadığı oyuncuların, aile fertlerinin, öğrencilerinin ve yakın dostlarının tanıklıklarına başvuruyor. Yönetmenliğini Selçuk Metin'in, görüntü yönetmenliğini ise Doğan Sarıgüzel'in üstlendiği belgesele oyun programları, afişler, fotoğraflar, gazete kupürleri ve görüntüler de eşlik edecek. Yıldız Kenter'in kişiliğini, hayata ve tiyatroya bıraktığı izleri odak noktasına alan belgeselde Genco Erkal, Haldun Dormen, Kadriye Kenter, Müjdat Gezen ve Tilbe Saran gibi isimlerin yanı sıra Ayhan Kavas, Bartu Küçükçağlayan, Bülent Şakrak, Demet Akbağ, Demet Evgar, Dikmen Gürün, Engin Hepileri, Filiz Kutlar, Hakan Gerçek, Jülide Kural, Mehmet Birkiye, Nergis Çorakçı, Okan Yalabık, Suat Öztuna ve Yeşim Koçak ile yapılmış röportajlar da yer alacak. İzleyicilere 1940-50'lerin Ankara'sı ile son 50 yılın İstanbul'una dair ipuçları da sunan belgeselin, çekim ve kurgu sürecinin tamamlanmasının ardından, ilk gösteriminin Temmuz ayında ENKA Açıkhava Tiyatrosu'nda yapılması planlanıyor.


Şişli Belediyesi'nin bu yıl ilk kez 18-19 Eylül tarihlerinde Feriköy Organik Pazarı otopark alanında düzenleyeceği ve gelenekselleşmesi planlanan Şişli Plak Festivali, İstanbul'un müzik kültürünü ve plak atmosferini yaratan tüm paydaşlarını 2 gün boyunca bir araya getirmeyi hedefliyor. Şişli Belediyesi tarafından hayata geçirilen ve iki gün devam edecek Şişli Plak Festivalinde müzikseverler pek çok etkinlik, söyleşi ve konserlerle keyifli zaman geçirecekler. Etkinliklerin ücretsiz olacağı festivalde; plak standları, söyleşiler, sergi ve atölyeler, mezatlar, imza günleri ile Moğollar, Baba Zula, Flört ve Kesmeşeker gibi albümleri plak olarak da basılan Türk rock müziğinin önemli gruplarının konserleri gerçekleşecek. Festivalin 'Art Zone' adı verilen sergi alanında Güven Erkin Erkal'ın poster ve afiş koleksiyonundan seçilen eserler sergilenecek. Efsanevi plak kapaklarının yaratıcısı Betül Dengili Atlı'nın tasarımları da festival boyunca Bomontiada'da yer alacak. Ayrıca bu festivale özel 500 adet koleksiyon plağı basılacak. Cemal Reşit Rey'in 10. Yıl Marşı ve Lüküs Hayat eserlerinin yer aldığı numaralı plaklar koleksiyonerler ile buluşacak. İstanbul'un önemli plak koleksiyoncularının ve plak müdavimlerinin buluşacağı etkinlik; müzik kültürüne katkı sağlarken aynı zamanda geliştirilen içeriği ile plakseverlere keyifli bir buluşma yaşatacak.


Fransa'nın Türkiye Büyükelçiliği ve Institut français Türkiye kadın-erkek eşitliği için ve kadına karşı şiddetle mücadele eden sivil toplum kuruluşlarını desteklemek amacıyla ilk kez proje çağrısında bulunuyor. Kadın hakları proje çağrısı bu alanda çalışan tüm sivil toplum kuruluşlarına açık. Fransa Büyükelçisi Herve Magro, kadın erkek eşitliği konusunun Fransa'nın diplomatik önceliklerinden biri olduğunu hatırlatarak, Fransa'nın gelecek Temmuz ayında Paris'te devlet ve hükümet başkanlarının katılacağı Eşitlik Jenerasyon Forumu'na Meksika ile birlikte başkanlık edeceğini, uluslararası sivil toplum kuruluşlarından 5.000 temsilcinin de zirveye katılacağını ifade etti. Zirve aynı zamanda kadın haklarına ilişkin bugüne kadar düzenlenmiş en büyük konferans olan Pekin Konferansı'nın 25. yılına denk gelecek. Fransa'nın Türkiye Büyükelçisi Herve Magro, Fransız Avrupa ve Dışişleri Bakanlığı'nın sözcülüğünde ve feminist diplomasi çerçevesinde Fransa'nın çok oyunculu bir yaklaşımla sahada somut bir şekilde sorumluluk üstlenme arzusunda olduğuna işaret etti. - Kadına karşı şiddetle mücadele - Adalet, ekonomik haklar ve kadınların eğitime erişimi - Öz bakım ürünlerine erişim dahil olmak üzere, cinsel sağlık ve üreme sağlığı ile ilgili hakların korunması ve tanıtılması Proje çağrısı toplam 30 bin Avro'dan oluşan bir desteği içeriyor. Jüri kararıyla belirlenecek üç ila altı proje en fazla 10 bin Avro kadar destek alacak. Proje çağrısına son başvuru tarihi 30 Nisan 2021 olup detaylı bilgiye Institut français Türkiye'nin internet sitesi ifturquie. org adresinden ulaşılabilecek.


Formülü Dermatolog Doç. Dr. Yasemin Oram tarafından geliştirilen ve Fransa'da yüksek kalite odağıyla güvenilir bir şekilde üretilen Propia sivilce oluşumuna karşı 3 adımlı bir cilt bakım rutini sunuyor. Propia'nın yağlı ve akne eğilimli ciltlerin günlük kullanımına uygun Sivilce Karşıtı Yüz Yıkama Jeli, Sivilce Karşıtı Günlük Nemlendirici SPF15 ve Sivilce Karşıtı Gece Bakım Kremi ile 3 adımı tek bir sette sunuyor. Propia Sivilce Karşıtı Bakım Seti etkin formülü ve ProperCare patenti sayesinde sebum üretimini düzenliyor. Kış yeşili bitkisinin yapraklarından elde edilen ve doğal bir salisilik asit olan Amiperfect ER ile cildi, gözenekleri tıkayan ölü hücrelerden, yağdan ve kirden derinlemesine arındırıyor. Gücünü alglerden alan Phycosaccaride ACG ile siyah nokta ve sivilce görünümünü azaltmaya yardımcı oluyor. Cilt yüzeyinin yenilenmesine ve cildin doğal ışıltısını kazanmasına destek olurken aynı zamanda sivilceler oluşmadan önce ortaya çıkan veya çıkabilecek rahatsızlık hissini ve kızarıklığı yatıştırıyor. Aquaxyl ile cildin doğal nem dengesini koruyor. Güne başlarken Adım 1 ile cildinizi arındırın, Adım 2 ile nemlendirin. Uyku öncesi ise Adım 1 ile temizlediğiniz cildinizi, Adım 3 ile yenileyin. www. propia. com adresini ziyaret ederek, 3 adımlı bakım setinin yanında ihtiyacınıza yönelik maske, peeling ya da seyahat boy yüz yıkama jeli hediyelerinden birini seçerek bakım rutininizi tamamlayabilirsiniz.


Sinema Yazarları Derneği üyelerinin oylarıyla 2022 yılında sinema salonlarında ve dijital platformlarda gösterilen en iyi uluslararası filmler seçildi. Sinema Yazarları Derneği üyelerinin oylarıyla 2022 yılında sinema salonlarında ve dijital platformlarda gösterilen en iyi uluslararası filmler seçildi. Vizyon filmleri içerisinde Ryusuke Hamaguchi'nin yönettiği, geçen yıl En İyi Uluslararası Film Oscar'ını kazanan Drive My Car on filmlik listenin ilk sırasında yer aldı. Bu kategoride, Cem Kaya'nın gurbetçi müziğini anlattığı ses getiren belgeseli Aşk, Mark ve Ölüm ikinci, Cannes'dan jüri özel ödüllü Apichatpong Weerasethakul filmi Memoria üçüncü seçildi. SİYAD üyeleri dijital platformlarda yayınlanan uluslararası yapımlar için de ayrı bir oylama gerçekleştirdi. 2022 yılında Türkiye'deki ilk gösterimi dijital platformlarda yapılan filmlerin dahil edildiği bu oylama sonucunda Park Chan-wook imzalı Ayrılma Kararı zirveye yerleşti. Joanna Hogg'un yönetmen koltuğunda oturduğu Hatıra: 2. Bölüm ikinci sırada yer alırken, usta yönetmen David Cronenberg'in son filmi Müstakbel Suçlar üçüncü oldu. SİYAD üyelerinin hem vizyon hem de dijital platformlarda gösterilen yerli yapımlar arasından en iyileri seçeceği oylama ise önümüzdeki günlerde gerçekleştirilecek. - Drive My Car Yön: Ryusuke Hamaguchi - Aşk, Mark ve Ölüm Yön: Cem Kaya - Memoria Yön: Apichatpong Weerasethakul - Bergman Adası Yön: Mia Hansen-Love - Her Şey Her Yerde Aynı Anda Yön: Dan Kwan, Daniel Scheinert) - Licorice Pizza Yön: Paul Thomas Anderson - Vortex Yön: Gaspar Noe - Hüzün Üçgeni Yön: Ruben Östlund - Örümcek ve Kız Yön: Ramon Zürcher, Silvan Zürcher - 6 Numaralı Kompartıman (Hytti nro 6) Yön: Juho Kuosmanen - Ayrılma Kararı Yön: Park Chan-wook - Hatıra: 2. Bölüm Yön: Joanna Hogg - Müstakbel Suçlar Yön: David Cronenberg - Mucize, Yön: Sebastian Lelio - Arjantin, 1985 (Argentina, 1985) Yön: Santiago Mitre - Guillermo del Toro sunar: Pinokyo Yön: Guillermo del Toro, Mark Gustafson - Beyaz Gürültü Yön: Noah Baumbach - Gökyüzüne Baktığımızda Ne Görüyoruz - Benedetta Yön: Paul Verhoeven - Barbar Yön: Zach Cregger


SİYAD 55. Türkiye Sineması Ödülleri adayları belli oldu. Derneğe üye sinema yazarlarının oylarıyla belirlenen adaylıklarda Kurak Günler 10 kategoride 11 adaylık, Kerr ise 10 adaylık kazandı. Okul Tıraşı sekiz, Beni Sevenler Listesi ile Bergen ise yedişer adaylık elde etti. Sinema Yazarları Derneği'nin, 55. Türkiye Sineması Ödülleri adayları belli oldu. 2022 yılı içinde sinemalarda gösterilen yerli yapımlar için 11 ayrı kategoride adaylar, dernek üyelerinin oylarıyla belirlendi. Buna göre Emin Alper'in yazıp yönettiği ':İrak Günler' 10 kategoride 11 adaylık elde ederken, Tayfun Pirselimoğlu'nun 'Kerr' filmi 10 adaylık kazandı. Ödüllerde Ferit Karahan'ın 'Okul Tıraşı' filmi sekiz, Emre Erdoğdu'nun 'Beni Sevenler Listesi' ile 2022'nin en çok izlenen filmi 'Bergen' yedişer dalda adaylık elde etti. 'Zuhal' beş, 'Anadolu Leoparı' dört adaylıkla listeye girerken, 'Dirlik Düzenlik', 'Bana Karanlığını Anlat' ve 'Dilberay' ödüllerde birer adaylık kazandı. Bu yılın aday listesinde dikkat çekici sonuçlar da yer aldı. Geçen yıl kaybettiğimiz iki usta oyuncu Rıza Akın ve Ayberk Pekcan Yardımcı Erkek Oyuncu Performansı kategorisinde aday olarak yer aldı. 'Bergen' Yardımcı Kadın Oyuncu Performansı, 'Kurak Günler' ise Yardımcı Erkek Oyuncu Performansı kategorilerinde ikişer adaylık elde etti. Bir diğer dikkat çekici sonuç ise Erdem Şenocak'ın hem En İyi Erkek Oyuncu Performansı hem de Yardımcı Erkek Oyuncu Performansı kategorilerinde iki adaylık elde etmesi oldu. SİYAD üyeleri ayrıca, Dijital Platformlarda Gösterime Giren En İyi Film kategorisi için, ilk gösterimi dijital platformlarda gerçekleştirilen beş uzun metraj yerli filmi aday gösterdi. SİYAD bünyesinde oluşturulan kurullar da çalışmalarını tamamlayarak Uzun Belgesel, Kısa Belgesel, Kısa Film ve Giovanni Scognamillo Fantastik Film Ödülü adaylarını açıkladı. Açıklanan adaylar SİYAD üyelerinin oylarına sunulacak ve her kategoride yılın en iyisi belirlenecek. Ödüller, önümüzdeki günlerde düzenlenecek törende sahiplerine verilecek.


Başrollerini Anthony Hopkins ve Olivia Coleman'ın oynadığı The Father filmi, Sinema Yazarları Derneği üyeleri tarafından yapılan oylama sonucunda 2021'in en iyi yabancı filmi seçildi. Geçen yıl Türkiye'de sinemalarda gösterime giren tüm yabancı filmler arasında Sinema Yazarları Derneği üyeleri tarafından yapılan oylama sonucunda en yüksek oyu toplayan Baba'nın ithalatçısı Bir Film'e ödülü, Mart ayında düzenlenmesi planlanan 54. SİYAD Ödül Töreni'nde verilecek.


Sinema Yazarları Derneği Olağan Genel Kurulu, pazar günü Kadıköy Belediyesi Sinematek/Sinema Evi'nde gerçekleştirildi. Derneğin genel durumunun, sinema yazarlığının geldiği aşamanın tartışıldığı genel kurulda, yeni yönetim de seçildi. Seçimler sonucunda Esin Küçüktepepınar, Şenay Aydemir, Burak Göral, Olkan Özyurt ve Müge Turan yeni yönetim kurulu üyeleri olarak belirlendi. Yönetim kurulu, ilk toplantısında Esin Küçüktepepınar'ı başkan olarak seçti. Başkan yardımcılığına Müge Turan getirilirken, Şenay Aydemir genel sekreter, Olkan Özyurt sayman, Burak Göral ise üye olarak görevlendirildi. Küçüktepepınar öncelikli amaçlarını Kurucularımızın başlattığı geleneği günümüz koşullarında ileriye taşımak, bağımsız eleştiri kültürünü çoğulcu bir şekilde yaygınlaştırmak ve SİYAD'ın sinemanın bir paydaşı olduğunu yeniden hatırlatırken dernek çatısı altında özgür, birleştirici bir anlayışı inşa etmek olarak açıkladı.