Kendi alanında Türkiye'nin en etkileyici müzelerinden biri olan Nilüfer Belediyesi Dr. Hüseyin Parkan Sanlıkol Müzik Enstürmanları Müzesi, Nilüfer'de açıldı. Müzede Türkiye'den ve dünyanın bir çok ülkesinden 300'e yakın enstrüman yer alıyor. Nilüfer Belediyesi, tarihi ve kültürel mirasa sahip çıkma ve gelecek kuşaklara aktarma sorumluluğuyla kente kazandırdığı müzelere bu defa müzik alanında bir müzeyi ekledi. Yoğun bir emeğin eseri olan Nilüfer Belediyesi Dr. Hüseyin Parkan Sanlıkol Müzik Enstrümanları Müzesi geniş bir katılımla açıldı. Bursa'da uzun yıllar kültür hayatına önemli katkılarda bulunan ve 2015 yılında hayat veda eden Dr. Hüseyin Parkan Sanlıkol'un enstrüman koleksiyonunun 2016 yılında ailesi tarafından bağışlanmasıyla filizlenen müze hayali gerçek oldu. Dünyanın dört bir yanından edinilmiş, tüm kıtaları temsil eden 200'ün üzerinde enstrüman envanteri ile çıkılan yolculuk, müzenin kuruluş çalışmaları esnasında müziksever bağışçıların katkılarıyla daha da zenginleşti ve sayısı 284'e ulaştı. Reyhan Öztaş'ın mimari olarak projelendirdiği, tasarımı Ayşegül Özmen'e ait olan ve Türkiye'nin kendi alanındaki en etkileyici müzesi olmaya aday olan Nilüfer Belediyesi Dr. Hüseyin Parkan Sanlıkol Müzik Enstrümanları Müzesi geniş katılımlı bir törenle açıldı. Müze, enstrümanların ülke ve milliyetlere göre değil dünya üzerindeki dağılımına göre sınıflandırıldığı, 13 adadan oluşan müzikal bir coğrafya sunuyor. Hikayenin merkezinde ise çok yönlü yapısı ve koleksiyonda yer alan enstrüman çeşitliliğinden dolayı Türkiye adası yer alıyor. Her bölgenin özgün hazinelerinin bilimsel bir temelde anlatıldığı Müze, enstrümanların ses ve orijinal bağlamlarında çalınma şeklinin interaktif olarak da izleyiciye sunulduğu bir altyapıya sahip. Kültürlerarası bir platform işlevi de olan Müze'nin, uzman eğitmen kadrosuyla, müzik enstrümanlarına ilişkin eğitici, görsel, işitsel olanakların sunulduğu özgün bir öğrenme yeri olması amaçlanıyor.


Daha önce yine Timaş İlk Genç Yayınları'nda Erime isimli kitabıyla okurla buluşan yazar-editör Ele Fountain, bu defa da özellikle pandemi sonrasında ortaya çıkan ve birçok insanın hak verdiği Artık hiçbir şey eskisi olmayacak sözüne en yakın duran kitabı Hacker Her Şey Kardeşim İçin ile karşımızda. Ele Fountain'in yeni kitabı Hacker, kıyamet alametlerini çoktan atlayıp bir üst seviyeye geçerek okuru apokaliptik bir dünyaya sokuyor. Krizi fırsata çeviren küresel bir şirket tekelinde insanları harcadıkça kazanmaya zorlayan bir sistem tarafından yönetilen dünyayı değiştirmeye küçük adımlarla başlama işi ise ölümcül bir hastalıkla mücadele eden kardeşinin ilaç sorununu çözmek için küçük siber yaramazlıklar yapan Jess'e kalıyor. Bu algoritmalarını ben özetleyeyim: Küresel İletişim Şirketi her şeyi paraya dönüştüren ve insanları daha çok para harcayarak temel ihtiyaçlarını ona göre karşılayan bir sistem kurmuş. Örneğin az kıyafet alırsanız şirket size daha pahalı bir sağlık hizmeti sunmaya başlamış. Ya da ihtiyacınızdan daha az yiyecek siparişi verirseniz de daha pahalı kıyafetler almaya mecbur kalıyorsunuz. Sizin temel giderlerinizin fiyatını artırarak size daha pahalı temel giderler veren bir sistem diyelim. Kendi yağında kavrularak yaşamlarına ufak çiftliklerinde devam eden Jess ve ailesinin buna bir önce bir çözüm bulmaya ihtiyacı var çünkü Jess'in kardeşi Chloe hasta ve ailesinin ilaç alacak kredisi tükenmeye başlamış vaziyette. Jess'in duruma el atması lazım ancak önce gidip gerçek hayatla tanışması gerekiyor. Normalde ailelerle canlı görüşme yapılacağı günde Jess ailesiyle iletişim kuramıyor. Evden kimseye ulaşamıyor. O da ne olup bittiğini öğrenmek için sisteme giriyor ve ailesinin Küresel İletişim Şirketi'ne yettirecek kredisi kalmadığını, bu yüzden de onların tüm dünyadan koptuğunu öğreniyor. Bunu tek başına çözemeyeceği için kısmen yakın sayılabilecek bir yerde kendisiyle aynı kaderi paylaşan Mae ve Violet ile başka bir okulda yüz yüze eğitim gören arkadaşının yanına kaçıyor. Burada yine port-bilgisayarlardan yaptıkları küçük birkaç işlemden sonra ailesinin tüm verileri eski haline geri geliyor ve hem maddi problemler hem de kardeşi Chloe'nin ilaç sorunu çözülmüş oluyor. Ele Fountain, özellikle pandemi sonrasında ortaya çıkan ve birçok insanın bizzat haklı bulduğu Artık hiçbir şey eskisi olmayacak sözüne en yakın duran kitaplardan birini kaleme almış. Her şeyin kızıl humma salgınıyla başlaması, insanların eve kapanması, direncini yitiren ilaçlar, hayatın bir simülasyona dönüşmesi, gerçek algısının ortadan kaybolması ve tüm bunların sonucunda Jess'in babasının belirttiği gibi hortlayan bir fırsat... Yazarın, kitaptaki hayatları tekelleştiren şirkete verdiği adın Küresel olması... Hacker, bunların hiçbirinin tesadüf ya da hayal ürünü olamayacağını birkaç yıl önce bizzat deneyimleyen insanlık için Jess özelinde bir çıkış kapısı aralayıp umut için yeşil ışık yakıyor. Ancak öte yandan da hayatın kitaplar yazılırken başka planlar yapan bir sistem olduğunu ara ara değil, sık sık hatırlamayı unutmamamız gerekiyor.


Her tür endişeyle ve ilk defa okula başlama gibi yeni deneyimlerle yüzleşen çocuklar için bir kitap önerimiz var. Büyük küçük tüm endişelilerin okuması gereken bir hikaye bu! Yazar ve çizer Ciara Gavin'in yazdığı ve ödüllü çizer Tim Warnes'ın sevimli çizimleriyle renk kattığı bir kitap: Birazcık Endişeli, Meraklı Tilki Kitaplığı'ndan çıktı. Birçok çocuk; okulu, sosyal aktiviteleri ve iyi bir gece uykusunu kafalarında dönüp duran endişeli düşünceler yüzünden kaçırıyor. Çocukların gece gündüz bu durumda olduğuna şahit olan pek çok ebeveyn ise hayal kırıklığı ve çaresizlik duygusuyla üzüntü yaşıyor. Okula gitme, servise binme, evden ayrı kalma, arkadaşsız kalma, başarısız olma gibi pek çok konuda çocuklar sıkıntı yaşayabiliyor. Çocukları; kendi içlerinde ve başkalarında bulunabilecek sorunlara karşı anlayışlı olup empati yapmaya teşvik ediyor. Ayrıca arkadaşlığın önemini, arkadaşların birbirlerini nasıl destekleyebileceğini, durum ne olursa olsun nasıl neşeli kalınabileceğini vurguluyor. Zor bir durum karşısında; zorluğu kabul edip üstesinden gelmeyi mi seçiyoruz yoksa geri çekilip kaygının bizi ele geçirmesine izin mi veriyoruz? Köstebek bize; başkalarının korkunç veya zorlayıcı bulabileceği durumlara, doğru ve olumlu bakmamızı öğretiyor. Tecrübeli illüstratör Tim Warnes'ın duyguları anlatan çizimleri ise çok eğlenceli.


Çağan Irmak'ın senaryosunu yazıp yönetmenliğini üstlendiği yeni sinema filmi Sevda Mecburi İstikamet, Orchestra Content yapımcılığında çekimlerine tüm hızıyla devam ediyor. Yeni sezonun dikkat çekici yapımlarından, 6 Ocak günü vizyona girecek 'Sevda Mecburi İstikamet'ten ilk teaser da yayınlandı. Türk sinemasının en sevilen yönetmenlerinden biri olan Çağan Irmak'ın yazıp yönettiği, 70'lerden 2000'li yıllara uzanan bir yol hikayesi anlatan 'Sevda Mecburi İstikamet'in başrollerinde Selçuk Yöntem, Selin Şekerci, Kubilay Aka, Elif Ceren Balıkçı ve Günay Karacaoğlu yer alıyor. Filmin konuk oyuncu kadrosunda ise yıldız isimler boy gösteriyor: Hilmicem İntepe, Selçuk Borak, Ali Savaşçı, Nergis Öztürk ve Şebnem Sönmez. Yeşilçam'ın unutulmaz oyuncusu Sevda Aktolga da uzun yıllar sonra 'Sevda Mecburi İstikamet' filmiyle izleyici karşısına çıkacak. Müziklerini Teoman'ın yaptığı filmin dağıtımcılığını CJ ENM Türkiye üstleniyor.


Çok sevgili müzik insanı ve yayıncı Çağlan Tekil'in çok çeşitli müzik türleri, nadir baskılar ve özel kopyalardan oluşan plak arşivi kendisi aramızdan ayrıldıktan tam 2 yıl sonra 7 Nisan'da yeni odasına kavuşuyor. Sevgili Çağlan Tekil'in gelecek kuşaklara bıraktığı bu miras; 7 Nisan'da İstanbul Teknik Üniversitesi Dr. Erol Üçer Müzik İleri Araştırmalar Merkezi bünyesinde oluşturulan Plak Odası'ndaki yerini Çağlan Tekil Koleksiyonu adıyla alacak. Çağlan Tekil'e ait müzik kitapları ve dergiler de İTÜ MİAM Kütüphanesi ziyaretçilerinin kullanımına açılacak. İTÜ MİAM Müzik Kütüphanesi'nde gerçekleştirilecek ve girişin ücretsiz olduğu açılış etkinliği öncesi, MİAM Müdürü Doç. Dr. Yelda Özgen Öztürk; İTÜ Dr. Erol Üçer MİAM Müzik Kütüphanesi, Türkiye'nin önemli müzik kütüphanelerinden biri ve zenginliğini yapılan bağışlarla arttırmaya devam ediyor. 2014 yılında Borusan Müzik Kütüphanesi'nin bağışlanması sonrası 2020 yılında Çağlan Tekil'e ait müzik arşivinin de bağışlanmasıyla çeşitlenip zenginleşti. Önemli kişisel müzik arşivlerinin ve müzik dünyamıza katkıda bulunmuş değerli araştırmacı ve müzisyenlerin anılarının korunması bu değerli kaynakların araştırmacılarla buluşturulması hedefini de taşıyor. Çağlan Tekil'in arşivinin kütüphanemize bağışlanmasıyla başlayan süreçte, çalışmalar bir yıl sürdü ve kütüphane envanterine 1274 plak, 174 kitap ve 5 seri dergi eklendi. Bu bağışı yaparak Çağlan Tekil'in anısını yaşatan arkadaşlarına teşekkür ediyor, rahmetli annesini saygıyla anıyoruz. şeklinde konuştu. Çağlan Tekil Koleksiyonu'nu oluşturan plakların saklanma koşulları özel olarak düzenlendi. Mekanın nem ve sıcaklık olarak uygun hale getirilmesi için ortam, nem alıcı cihaz ve klima sistemi ile desteklendi. Ayrıca, plakların düzgün muhafaza edilmesini ve sergilenmesini sağlayacak özel raf ve dolap tasarımları uygulandı. Dileyen herkesin kullanımına açık olacak koleksiyon için İTÜ Kütüphanesi ve İTÜ MİAM internet sayfalarında yer alacak bağlantılar üzerinden randevu almak mümkün olacak ve dinleme sisteminin kullanımı esnasında yetkili bir personel misafirlere eşlik edecek. Arşiv odası tek bir plağın tek bir stereo dinleme sisteminden dinlenmesi amacıyla tasarlandığı için randevular 1 saatlik dilimler şeklinde organize edilecek. Plak odasında bireysel dinleme dışında, en fazla 5 kişilik gruplar halinde de dinleme yapılabilecek. 15 Şubat 2020'de geçirdiği beyin kanaması sonucu 7 Nisan 2020'de aramızdan ayrılan Çağlan Tekil, yaşamı boyunca ilkelerinden ve duruşundan taviz vermeden doğru bildiği yolda ilerledi. Birçok genç rock, punk ve heavy metal grubunun elinden tutmasının yanı sıra '90'lı yılların efsanevi gruplarının bir araya gelmelerine ve yeni müzik üretmelerine ön ayak oldu. Olumlu bakış açısı ve üstlendiği birleştirici rolle geniş kitlelerin kalbine dokunmayı başardı. Birçok müzikseverin hayatının bir dönemine damga vurdu. Okuyucuları, radyo dinleyicileri, dünyanın dört bir köşesindeki müzisyen ve müzik aşığı dostları bu ani vedayı kabul etmekte güçlük çektiler. Ancak Çağlan Tekil adını ona yakışacak projelerde anmak için kolları da sıvadılar. Aramızdan ayrılışını takip eden aylarda Headbang dergisi ekibi ve arkadaşları yarım kalan son sayıyı Çağlan Tekil'li yıllarını anlattıkları yazılarıyla tamamladılar. Metalium'un box set'i için poster olarak hazırlanan Çağlan Tekil illüstrasyonu Headbang'in 101'inci ve son kapağı oldu.


Sanat hayatının 54. yılında geriye dönüp baktığında dolu dolu yaşamış bir ressam yazar Can Göknil. Pandemi sürecindeki eğitim sistemini de konu aldığı çocuk kitaplarından Hatıraları Saklama Sandığı, Can Çocuk etiketiyle en yeni çıkanlardan. Onunla pandemide yüz yüze eğitimden ziyade çevrimiçi eğitim görmek zorunda kalan öğrencilerle 76 yaşında ilk defa zoom üzerinden gerçekleştirdiği sohbet üzerinden doğan kitabını konuştuk. Çok teşekkür ederim, evden çıkmadık bir buçuk yıl. Sosyal yaşam sona erince üretim arttı tabii. Virüs, gözle göremediğimiz o düşman, hayatı çok kısıtladı. Dört aşı olduk ve hala kontrollü yaşıyoruz, eşim, ben ve kedimiz. Çocukları bile az gördük, birbirimizi kucaklayamadık. İlk aylar, yasaklar nedeniyle atölye malzememi evdeki yemek odamıza taşıdım. Tablolarıma ve kitaplarıma odaklandım, çünkü hem çocuklar hem de büyükler için resim yapıyorum. Sonuç üç resimli kitap ve 8-10 tuval resim. Kitaplarımın Burçlar Kuşağı, Desen Yayınları'nda basım aşamasında, büyükler için. Mitologya konulu çalışmamı ise bu kış bitirebileceğim. Bozlu Art Project için hazırladığım sergi de Mayıs 2022'de. İyi ki sanatçıyım çünkü pandemi aylarını yakınlarımızdan çok daha mutlu yaşadım, üreterek. Pandemi çocuklar için çok zor çünkü okullar çoğu zaman kapalı olunca arkadaşsız kalıyorlar. Aile içi sosyalleşmenin yeterli olmadığını görüyorum. Ekran alışkanlığını eleştiren bizler, çocuklara zoom aracılığı ile eğitim vermeye çalışıyoruz. Bu kitabımla yüz yüze eğitimin önemini hatırlatarak çocuklara yardım etmek istedim. AVM'lerin açık, okulların eğitime hazır olmadığı bir çıkmazdayız! Çocukların okul hayatlarının yanı sıra ev hayatları da beni ilgilendiriyor. Aile bütünlüğünü ve sevgisini çok önemsiyorum. O nedenle küçük çocukları olan annelerle de görüşüyorum. Kitabın ilk bölümü böylece oluştu. Özel yaşamımın çocukluk döneminden alıntılar da var. Can Çocuk Yayınları'ndaki arkadaşlarımın titiz çalışmaları ve kitabın kaliteli basımı da işime çok değer kattı. Can Çocuk Yayınları'na teşekkür borçluyum. Öğretmenler çok gayret etti, buna eminim. Ya anne-babalar? Onların görevleri başka, eğitimci de değiller, bir hayli zorlanıyorlar. Herkes şaşkın, oysa geçen zaman ömürden. İlk öğretimin dört yıla inmesini de doğru bulmuyorum. Çocuklar gelişemiyor. Örneğin benimle zoom isteyen dördüncü sınıflar, ana okulu seviyesindeki kitaplarımı okuyor. Üzülüyorum. Bence eğitim büyük bir çöküntü içinde, pandemi de tuzu, biberi. Sanat tarihçisi bir sınıf öğretmeni olan Tülay Tanyol Pişkin ve öğrencilerinden yola çıkarak yazdığınız karakterler bahsettiniz. Biraz daha onları tanıyalım. Benim gençliğimde televizyon bile yoktu. Bilgisayar teknolojileri hayatlarımızı çok değiştirdi. Sanat eserleri dijitalleşti, el hünerinin yerini elektronik hüner kapıverdi. Tülay Öğretmen enerjik, sevecen ve sanatı iyi bilen ve değerlendiren çok yaratıcı bir kişi. Onun sınıfı için ne büyük şans. Çok da verici. Çocuklar için hazırladığım anket yanıtlarını bana hemencecik aktardı. Kendi hazırladığı projeleri paylaştı. Çocukların yaptığı resimleri görebildim. Ben de bu birikimi kitapta paylaştım, diğer öğretmenlere de ışık olur diye. Çünkü herkes sanat uzmanı değil. Tülay Tanyol Pişkin'in çocuklarla görsellikle iletişim kurması, ressam olduğum için bana ilham oldu. Aşk/sevgi nedir? sorusuna farklı yaşlardaki çocukların yanıtlarını da ekleyebiliriz. Hepsi gerçek bu çocukların. Evet evet, aşktan, sevgiden ve dedenin hatıralarıyla yaşattığı balerin eşi Karin Nene'den bahsettiğiniz bölümleri de unutmadım tabii. Kitabın ismi özellikle okur bir yetişkinse insanın içinde çok nostaljik duygular uyandırıyor. O zaman sorayım; sizin hatırları sakladığınız bir sandığınız ya da özel bir kutu/kutularınız var mı? Benim var çünkü! Çoğu kişinin de varmış ama benim sandığın hikayesi var. Eşimle 55. evlilik yıl dönümüzü kutladık geçen ay. Robert'liyiz, okul arkadaşıyız. O gün bugün birbirimize hayranız. O yüksek elektronik mühendis. Şimdi emekli ve çok usta bir tasarımcı, bir marangoz. www. kutuzade. com sitesinde görüldüğü gibi egzotik ahşaplarla biçimlendirdiği pek çok kutusu var. Her anıya kutularımız var, kimi musikili. O sandığı da bir yakınımıza elleriyle yaptı. Öyle güzel oldu ki, ben de onu hikayeme kattım. Özellikle Türkiye'de çocuk edebiyatında yazarın aynı zamanda kendi kitabını resimlediğine çok sık rastlamıyoruz. Siz bir ressam olarak da yazdıklarınıza eşlik ederek büyük bir özgürlük yaşıyorsunuz. Hem yazar hem ressam olarak süren bu yolculuğunuzu siz anlatın isterim. Ben ressam olarak tanımlıyorum kendimi. New York Üniversitesi'nde yüksek lisansımı tamamlayınca altı ay kadar da grafik eğitim aldım. New York'ta yaşıyorduk ve çalışmak zorundaydık. Bir yıl sonra eşim Colombia Üniversitesi'nden yüksek lisansını alınca First National Bank'te çalışmaya başladı. Sen artık resimlerine dön dedi bana. Yüksek tavanlı, kiralık dairemizin içine ahşap bir ranza kurdu, uyku şiltelerimizi oraya koyduk. Eski yatak odamızı da bana atölye yaptı. Öylelikle üç dört sergi açabildim. Derken Brentano's adlı kitapçı vitrininde Leo Lionni'nin Frederick isimli çocuk kitabını gördüm. Esin perim Frederick isimli faredir. Sanatımda çocuksu ruh zaten vardı, dolayısıyla çocuklar için resimli kitap çalışmalarıma başladım. O yıllarda sessiz kitaplar yoktu. Resimli okul öncesi kitaplarına bir iki cümle yazmam gerekti. Göz ve söz kardeşliği düşüncesiyle yazmaya başladım. İlk kitabım Kirpi Masalı, Redhouse,1974. 22 illüstratör arkadaşımdan bir kitap ve o kitap için yaptıkları orijinal illüstrasyonu bağış, Kağıt ve Kitap Sanatları Müzesi'ne ek koleksiyon olarak topladım. 20 Türk, 2 İranlı sanatçı el birliği ettik, rektör bize yeşil ışık yaktı. Kağıt ve Kitap Sanatları Müzesi kurucu başkanı Nedim Sönmez Bey büyük itinayla her şeyi çerçeveledi, Bornova'nın tarihi binalarının birinde kitaplarımızı ve orijinal sayfalarını yerleştirdi. 22 Nisan'da Ege Üniversitesi Rektörlük Binası'nın bahçesinde buluştuk. Çocukların dünyamızı tanımalarında bu kitapların ilk adımlar olduğunu, dolayısıyla kitap resimlemesini de bu işe gönül koymuş sanatçıların usta ellerinden çıkmasının yararlı olduğunu konuştuk. Sonraki yıllarda Ege Üniversitesi'ndeki idari değişiklikler nedeniyle Nedim Sönmez Bey eserlerimizi yine üniversiteye ait bir mekan olan Atatürk Kültür Merkezi'ne taşıyarak sergiledi. Bu çalışmayı çekirdek oluşturmak için çok kısa bir zamanda yaptım. Umarım gelecek yıllarda usta çocuk kitaplarının çizerleri, ressamları kendi müzelerine kavuşurlar. 76 yaşımdayım, farklı ülkelerde ve yurdumuzda hep ürettim, Hepsini aklımda tutmam çok zor. Bozlu Art Project kapsamında sanat tarihçi ve yazar Oğuz Erten 50 yıllık birikimimi kitaplaştırdı. 1969-2018 arası resimlerimle retrospektif sergimi de yaptılar. Şanslı ve mutluyum. Konuğum olduğunuz için de ne mutlu bana... Uzun ve sağlıklı bir ömür dilerim. Yeni kitaplarınızı çocuklar ve ben heyecanla bekliyoruz! Teşekkür ederim, tekrar buluşmak dileğiyle. Sağlıkla kalın.


Müzik kariyerinde farklı adımlar atmayı seven bir müzisyen Can Oflaz. Benzer işler yapmak pek ona göre değil. O yüzden kendini tekrarlamıyor ve hep yeni bir yüzle dinleyicinin karşısına çıkıyor. Bu yıl yayınlanacak yeni albümünün ilk şarkısı YANAMAM ile ilk defa tam anlamıyla kendi sularında yüzmeye başladı. Sözü, müziği ve düzenlemesi kendisine ait olan parça için klip de çoktan hazır. Oflaz'la giderek gelişen ve özgünleşen müziğini konuştuk. Aslında loop tüm dünyada kullanılan, tek başına performans yapan müzisyenlerin kullandığı bir teknik. Ben bunu sadece performansıma değil, sound'uma da yansıtmaya çalıştım ve kendi tekniğimi geliştirdim. HAYAL albümümdeki tüm şarkıları loop düzenlemesine göre yaptım ve konserlerde de aynı şekilde tek başıma performans yapıyordum. Gitarım bazen davulum oluyor, sesim bazen başka bir renk katıyor. Epey emek harcadığım ve birkaç yılımı verdiğim bir teknik oldu bu. Hatta yolum yurtdışına kadar uzadı. Pandemiden hemen önce Berlin'de Radiohead'den High And Dry performansı yapmıştım yine loop tekniği ile... Youtube kanalımda bulabilirsiniz. YANAMAM, aslında yeni yolculuğumun ilk göstergesi. Pandemiyle birlikte yazdığım şarkıları aynı zamanda düzenlemeye başladım, hatta tüm üretim sürecim değişti. Şarkıyı yazarken esinlendiğim şeyler ürettiğim sesler oldu. YANAMAM'ın hikayesi ya da ne anlattığı bence dinleyene göre çok değişiklik gösteriyor her şarkıda olduğu gibi. Hepimizin karanlığı, hepimizin Everest'i başka. Bu yüzden o an dinleyici şarkıyı dinlerken ne hissediyorsa bence ona dönüşüyor eser. HAYAL albümündeki hedefim, sadece akustik gitar kullanarak bir albüm yapmaktı. Orada armoniyi kullanışım, mixe yaklaşımım çok başkaydı. Bu albümdeki amacım ise kendime bir enstrüman sınırı koymadan, ürettiğim anda kalbim beni nereye götürüyorsa, şarkıya ne hizmet ediyorsa oraya gitmek, korkusuzca... Bunu bir synthesizer ile de yapabilirim, sadece masada elimle çaldığım bir ritimle de. Ne anlatmak istediğimle doğru orantılı ilerliyor tüm bu süreç. Kendimi bildim bileli İngilizce şarkılar söylüyorum, çalıyorum aynı zamanda yazıyorum da. Yakın zamanda bir cover gelmeyecek çünkü kendi hikayemi anlatmaya odaklanmış durumdayım. Ama üretim esnasında bazen hikayeler İngilizce geliyor, bunu sırf Türkçe bir albüm yapıyorum diye durdurmak istemiyorum. Bu albümde bir tane kendi yazdığım İngilizce şarkı olacağının müjdesini verebilirim. İleride tekrar neden olmasın? TSM'den türkülerden her zaman çok etkilenmişimdir. Bunları ben söylerken hep Ben yapsam nasıl yapardım? sorusuyla söyledim, oluşturdum. Bu albümden sonra sanırım bu tarz fikirlere daha açık olacağım. Şubat mart ayları gibi Merve Deniz'le Rüya şarkısı için yaptığımız düeti tüm platformlarda yayınlayacağız. Yıllar sonra ilk defa tekrar bir orkestra ile sahne aldım. Yanamam'ın canlı performansı da yeni yayınlandı ve çok ilgi gördü. Bundan da ne kadar mutlu olduğumu anlatamam. Bir müzisyen olarak kendimi ait hissettiğim yer her zaman sahne. Tekrar konserlere başlamak için bu albümden birkaç tane daha şarkı çıkmasını bekleyeceğim. Sahne yaptığımda bu şarkılarımı söylemek istiyorum artık. Çok klasik olacak belki ama hepimiz bir şekilde anda kalmaya çalışıyoruz bu hayatta ve hepimizin kendine göre yöntemleri var. Sanırım kendimi en anda hissettiğim yer sahne. Bambaşka oluyor. Özellikle dinleyicilerimle her şehirde başka bir enerji alışverişi oluyor. O geceler bence hepimize iyi geliyor. Kendimi bildim bileli şarkı söylüyorum o yüzden bunu hatırlamıyorum. Ama müziğe dair yeteceğimi keşfettiğim ilk anlarımdan biri, gitar çalmayı daha bilmezken Duman'ın bir albümünü kulaktan çalmış olmamdı. Sanırım en son Simge Pınar konserine gittim Zorlu'da. Sahnede çok sevdiğim arkadaşlarımın çaldığı gerçeğini unuttuğumu hatırlıyorum. Hem çok etkilenmiştim hem çok heyecanlanmıştım. Ürettiğimiz müzikleri canlı çalabilmek dinleyebilmek için yapıyoruz. Pandemi buna gerçekten inanılmaz engel oldu hala da oluyor. Ama içimizdeki o ateş sönmedikçe bence sorun olmayacak. Çok sevdiğim müzisyenler var hem ülkemizde hem de yurtdışında. Madem hayal kuruyoruz, sınırsız olsun: Pharrell Williams ile bir şarkı yapmak gerçekten çok isterdim. Kimsenin elimizden alamayacağı şey kendimiziz. Özellikle kendimizin farkına vardığımız zaman, gerçekten ne istediğimize, kim olduğumuza bakmaya başladığımız zaman ortaya çıkan müthiş bir şey. Kendi sınırlarımızı kendimizin çektiğine inanıyorum. Neden çektiğimizi, kendimizi neden azalttığımızı keşfetme yolculuğuna çıktığımız zaman özgürleşmeye başlıyoruz. Edebiyat her zaman beslendiğim, kaçtığım, bulduğum sihirli bir yer benim için. Bir dert anlatma isteği, bunu bazen sözle, bazen melodi ile aktarma şekli her zaman varmış. Kendimi de bu geleneğin çok ufak da olsa bir parçası olarak gördüğüm için bana düşen görev kendimi olabildiğince geliştirmek ve bana geleni hep farklı yollarla aktarmak istiyorum.


Araştırma alanlarının çeşitliliği ve düşünsel açılımının zenginliği açısından kuşağının en özgün ve yaratıcı sanatçılarından biri olan Canan Tolon'un Türkiye'de ilk kez bir müze çatısı altında gerçekleşen kişisel sergisi, 2 Şubat'a kadar sanatseverlerle buluşuyor. İstanbul Modern'in Eczacıbaşı Topluluğu'nun sponsorluğunda düzenlediği Sen Söyle adlı sergi, sanatçının 1980'li yıllardan günümüze uzanan sanatsal birikiminden bir kesiti yansıtıyor. Küratörlüğünü İstanbul Modern Genel Direktörü Levent Çalıkoğlu'nun üstlendiği serginin bir araya getirdiği bütünlük, sanatçının hem kendisini hem de günümüz insanını her açıdan etkileyen doğa ve çevre, mimarlık ve kültür hakkında yeniden düşünmemize olanak tanıyor. Tolon'un sanatındaki dönüşüm ve gelişimin ikonik örneklerini bir araya getiren sergi, aynı zamanda sanatçının sanat tarihinde yerini almış bazı yerleştirmelerinin yeniden üretimine de yer veriyor. Canan Tolon'un çalışmalarının merkezini, kendisini sürekli yenileyen doğa ve bir kültürel girişim olarak mimarlığın bıraktığı izler oluşturuyor. Tolon, her iki varoluşun birbiri üzerindeki etkisi, birbirlerine gösterdikleri direnç ve karşılaşmalarından doğan çelişki ve sonuçlar etrafında düşünsel ve görsel bir dünya tasarlıyor. Tolon'un yapıtları izleyiciyi gördüğü imgelerin gerçek mi yanılsama mı olduğu konusunda kararsız bırakırken, fotoğraf mı resim mi sorusunu canlı tutan deneysel çalışmalarıyla da düşündürüyor. Çalışmalarında çim tohumu, su, kahve telvesi gibi doğal malzemeler kullanan, tuvallerine yerleştirdiği metal parçalarını açıkhava koşullarının etkisine bırakarak doğanın resimde canlanmasını sağlayan sanatçı, zamanın izlerini resimlerinin oluşumu için önemli bir başlangıç noktası olarak kurguluyor.


VE VE VE... Merve Dizdar, 76. Cannes Film Festivali'nde Nuri Bilge Ceylan'ın yönetmenliğini yaptığı Kuru Otlar Üstüne filmindeki rolüyle en iyi kadın oyuncu ödülünü aldı. Bu yıl 76. gerçekleşen Cannes Film Festivali'nde En İyi Kadın Oyuncu ödülünü Kuru Otlar Üstüne filminde canlandırdığı Öğretmen Nuray karakteriyle Merve Dizdar aldı. Ödülü alırken yaptığı konuşmada duygu dolu anlar yaşayan Dizdar, Bu ödülü kendine layık görülenlere boyun eğmeyip eyleme geçen, bu uğurda her şeyi göze alan ve ne olursa olsun umut etmekten vazgeçmeyen tüm kız kardeşlerime ve Türkiye'de hak ettiği güzel günleri yaşamayı bekleyen tüm mücadeleci ruhlara armağan ediyorum diye konuştu. Film, Türkiye'nin ücra bir köyünde zorunlu hizmetini bitiren ve başka bir öğretmen olan Nuray ile karşılaşana kadar ayrılabileceğine dair umudunu yitiren genç resim öğretmeni Samet'i konu alıyor.


Emin Alper'in yeni uzun metrajlı filmi Kurak Günler dünya prömiyerini 75. Cannes Film Festivali'nin Belirli Bir Bakış bölümünde gerçekleştirdi. Yönetmen Alper, konuşmasında şu anda Gezi olayları nedeniyle haksız nedenlerden dolayı 18 yıl hapse mahkum edilen filmin yapımcılarından Çiğdem Mater'e de teşekkür etti. Filmin Salle Debussy'de yapılan dünya galasına yönetmen Emin Alper başta olmak üzere oyuncuları Selahattin Paşalı, Ekin Koç, Selin Yeninci, Erol Babaoğlu, Erdem Şenocak, Nizam Namidar ve film ekibi katıldı. İlk kez festivalde seyirciyle buluşan ve biletleri günler öncesinden tükenen Kurak Günler, gösterimi sonrasında 10 dakika ayakta alkışlandı. Emin Alper gösterim sonrası ilk duygularını şu sözlerle dile getirdi: Bütün oyuncularıma, yapımcılarıma ve ekibime teşekkür ederim. Yardımcı yapımcımız Çiğdem Mater'e de ayrıca teşekkür ediyorum. Saçma ve hukuksuz bir karar sonucu kendisi şu an hapiste ve o yüzden bizimle değil. Ama bizim kalbimiz ve aklımız onunla. Film ekibi ayrıca dün 'Holy Spider' filminin prömiyerine katılarak kırmızı halıda yürüdü. Emin Alper'in dördüncü uzun metrajlı filmi olan Kurak Günler, bir süredir kuraklık sorunuyla boğuşan Yanıklar kasabasına yeni atanan genç savcı Emre ile belediye başkanı Selim, yerel gazeteci Murat ve kasabanın eşrafı arasında yaşanan çekişmeleri konu alıyor. Türkiye-Fransa-Almanya-Hollanda-Yunanistan-Hırvatistan ortak yapımı olan filmin başrollerini Selahattin Paşalı ve Ekin Koç paylaşırken, yardımcı rollerde Erol Babaoğlu, Erdem Şenocak, Selin Yeninci, Sinan Demirer, Nizam Namidar, Ali Seçkiner Alıcı ve Eylül Ersöz onlara eşlik ediyor. Ay Yapım, Liman Film ve Zola Yapım'ın yapımcısı olduğu Kurak Günler T. C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Sinema Genel Müdürlüğü'nden yapım desteği almıştı. Cannes sonrası festival yolculuğuna devam edecek filmin Türkiye'de sonbaharda vizyona girmesi planlanıyor.


Reebok, 2020 yılından beri devam eden Cardi B iş birliğinin ilk hazır giyim koleksiyonunu ve Cardi B Club C'nin yeni renklerini satışa çıkarıyor. Grammy ödüllü rapçi Cardi B'nin sıra dışı tarzı, Reebok'ın spor giyimdeki yaratıcı vizyonuyla buluştu. 2020 Sonbahar Kış sezonundan beri devam eden Reebok x Cardi B kolaborasyonunda bir ilk olan ve Summertime Fine ismini taşıyan hazır giyim koleksiyonu, Cardi B'nin 90'lı yıllarda Coney Adası'nda geçirdiği yaz anılarından ilham alınarak tasarlandı. Üretime girecek her ürünü deneyerek onaylayan Cardi B, Summertime Fine koleksiyonunun her kadına kendisini özgüvenli ve cesur hissettirecek şekilde tasarlandığını belirtiyor. Reebok'ın ikonik ayakkabı silüetlerinden biri olan Club C, Summertime Fine giyim koleksiyonuyla birlikte yenilenen tasarımı ve yepyeni renkleriyle satışa çıkarılıyor. Her parçası birbirini tamamlayabilecek şekilde tasarlanan yeni koleksiyon, 2XS'den 4X'e kadar her bedene hitap eden ve vücudu şekillendiren ürünlerden oluşuyor. Pastel mor ve canlı kırmızının öne çıktığı yeni Cardi B koleksiyonu, gün ışığında değişim gösteren renk skalasıyla geceden gündüze, spor salonundan sokak stiline kolaylıkla uyarlanabiliyor. Kadın figürü göz önüne alınarak tasarlanan koleksiyonda, bele oturan ve vücudu şekillendirmeye yönelik dikişlerle zenginleştirilen taytlar, üst giyim ürünleri ve koleksiyonu tamamlayacak olan Club C'nin benzersiz yeni tasarımıyla farklı renkleri yer alıyor. Cardi B kolaborasyonuyla üretilen kapsamlı koleksiyona 2 Mayıs'ta www. Reebok. com. tr 'den ulaşabilirsiniz.


İstanbul Devlet Opera ve Balesi'nin sahneleyeceği Carmen Operası, Beyoğlu Kültür Yolu Festivali kapsamında, 1 Ekim 2022 Cumartesi akşamı, Atatürk Kültür Merkezi Türk Telekom Opera Salonu'nda sanatseverlerle buluşacak. Dünyanın en seçkin opera eserlerinden olan ve dünya genelinde en çok sahnelenen operaların başında gelen, bestesi Fransız besteci Georges Bizet'ye ait olan Carmenin librettosu Prosper Merimee'nin aynı isimli kısa romanından yola çıkılarak Ludovic Halevy ve Henri Meilhac tarafından kaleme alınmıştır. İlk kez 1875 yılında Paris'de sahnelendiğinde sert eleştirilere maruz kalan Carmen operası, ne yazık ki Bizet'nin ölümünden sonra, muhteşem başarısını yakalamış ve dünya çapında ün kazanmıştır. İtalyan rejisör Vincenzo Grisostomi Travaglini'nin sahneye koyduğu Carmen operasında orkestrayı Zdravko Lazarov yönetecek. Dekor tasarımı Zeki Sarayoğlu'na, kostüm tasarımı Ayşegül Alev ve Gizem Betil'e, koreografisi Ayşem Sunal Savaşkurt'a, ışık tasarımı Giovanni Pirandello'ya ve dramaturjisi Ravivaddhana Monipong Sisowath'a ait olan eserin koro şefliğini Paolo Villa, çocuk korosu şefliğini ise Sercan Gazeroğlu üstleniyor. Nesrin Gönüldağ'ın Carmen rolü ile sahnede olacağı gecede Don Jose rolüne Ali Murat Erengül, Escamillo rolüne ise Caner Akgün hayat verecek. Ayrıca Micaela rolünde Ayten Telek, Zuniga rolünde Mithat Karakelle; Morales rolünde Şahin Dedemen, Frasquita rolünde Sevim Ateş; Mercedes rolünde Ceren Şahin; Le Dancaire rolünde Alp Köksal, Le Remendado rolünde Çağrı Köktekin sahnede olacak. Konser biletleri www. biletinial. com ve İstanbul Devlet Opera ve Balesi gişelerinden alınabilir.


Şapşal, komik, eğlenceli! Catana Chetwynd'in karikatürleri tüm dünyayı dolaşıyor! Ece Çavuşlu'nun çevirisiyle okurla buluşan bu romantik ve bir o kadar esprili kitaplar, sevgililerin kendilerinden bir şey bulacağı basit ve gündelik hikayelerle dolu. 29 yaşındaki Amerikalı yazar ve karikatürist Catana Chetwynd'in yarattığı Catana Comics / Catana Karikatürleri, Yabancı Yayınları etiketiyle Ufak Tefek Aşk Halleri ve Sarmaş Dolaş isimleriyle yayınlandı. Sanatçıı, erkek arkadaşıyla günlük hayattan anlar alıyor ve onları sevimli çizgi roman dizisi Catana Comics için örnekliyor. Instagram'da da üç milyon fazla takipçiye ulaşan Catana Chetwynd, kitaplarında hem kendi ilişkilerinden hem de çevresindeki çiftlerden lham alarak birbirinden komik ve aşk dolu hikayer yazmaya devam ediyor. En büyük başarısı da hiç kuşkusuz çok iyi bir gözlem gücüne sahip olması ve samimiyeti!. The Huffington Post, bu mini çizgi romanları Bazen en güzel anılar, en basit olanlardır diye özetliyor. Çok doğru bir tespit! Catana Chetwynd'in kitaplarını elinize aldığınızda mutluluğun aslında bu kadar basit olduğunu anlıyorsunuz.


Türkiye'de de çok sevilen, caz dünyasının en özel kadın seslerinden biri kabul edilen Jane Monheit, geçtiğimiz yıl yayınladığı son albümü Come What May in turnesi kapsamında, 4 Şubat cuma gecesi CRR konser salonunda sahne alacak. Kariyerine yirmi yaşında Thelonious Monk Enstitüsü vokal yarışmasında aldığı birincilik ödülüyle başlayan, olağanüstü şarkılara yaptığı içten ve romantik yorumlarıyla caz ve kabare dünyasının en beğenilen isimlerden biri haline gelen Jane Monheit bu konserle uzun bir aradan sonra İstanbullularla yeniden buluşacak. Kadife sesi ve hünerli caz vokaliyle seslendirdiği parçalarla dinleyenleri cazın büyülü dünyasına taşıyacak. Frank Sinatra ve Sarah Vaughan gibi efsanevi caz vokallerinin sahip olduğu dramatik yaratıcılığa sahip ender isimlerden olan Monheit, kariyerinin zirvesindeki Michael Kanan, Neal Miner ve aynı zamanda eşi olan Rick Montalbano gibi müzisyenlerle aynı sahneyi paylaşacak.


CSO ADA ANKARA, caz serisi konserlerine Aralık ayında da hız kesmeden devam ediyor. Cazseverlere eşsiz konser deneyimleri yaşatacak olan CSO ADA ANKARA'da; 4 Aralık'ta Kerem Görsev Trio, 10 Aralık'ta Miron Rafajlovic, 14 Aralık'ta Onur Çalışkan, 18 Aralık'ta Ozan Musluoğlu Quartet ve 28 Aralık'ta Elif Çağlar Quartet sahne alacak. CSO ADA ANKARA caz serisi kapsamında 4 Aralık'ta başlayıp 28 Aralık'a kadar sürecek caz konserlerini sanatseverler ile buluşturmaya hazırlanıyor. Cazseverlerin yakından takip ettiği ünlü sanatçılar cazın kalbini CSO ADA ANKARA'da attıracak. CSO ADA ANKARA, 2022 yılını uğurlarken, Aralık ayı caz serisi konserlerinin ilkinde, Türkiye'nin önde gelen caz piyanistlerinden Kerem Görsev, kontrbasta Volkan Hürsever, davulda Ferit Odman'dan oluşan Kerem Görsev Trio, Caz Yolculuğu konserine ev sahipliği yapıyor. 1995 senesinden günümüze kadar 18 albüm kaydı yaparak, trio için düzenlediği bestelerinden, filarmoni orkestrası aranjmanlarına kadar akustik caz müziğinin farklı formatlarını dinleyenleri ile paylaşan sanatçı cazseverlere müthiş bir gece yaşatmaya hazırlanıyor. New York, St. Petersburg, Londra, Los Angeles ve İstanbul'da yaptığı kayıtlar ile ülkemizde cazın geniş bir dinleyici topluluğuna ulaşmasını mümkün kılan Kerem Görsev, 4 Aralık'ta CSO ADA ANKARA'da trio konseriyle Ankaralı sanatseverler ile buluşacak. CSO ADA ANKARA Caz Serisi'nin ikinci konseri 10 Aralık'ta Saraybosnalı trompetçi, besteci ve multi-enstrümantalist Miron Rafajlovic ile devam edecek. Türkiye'deki ilk konserini verecek olan sanatçı, 2022'nin sonunda çıkacak 2. albümü Mediterranean Souldan da eserler seslendirecek. Rafajlovic'e bu konserde piyanoda Daniel Garcia Diego, kontrbasta Reinier Elizarde El Negron ve davulda Shayan Fathi eşlik edecek. Kendini 'dünya vatandaşı' olarak tanımlayan ve farklı ülkelerde yaşamış olan Rafajlovic; cazın özünü, zarafetini ve ruhunu korurken Balkan kökleri ile şu an yaşadığı İspanya'nın kültürü olan flamenko arasındaki birliği cazseverler ile buluşturacak. Ülkemizi uluslararası sahnelerde başarıyla temsil eden genç klarnet virtüözü Onur Çalışkan, etnik, caz ve modernin müthiş birlikteliğini doğaçlamalarla zenginleştirdiği performansını 14 Aralık'ta CSO ADA ANKARA'ya taşıyacak. Klarnet çalmaya henüz 10 yaşındayken başlayan sanatçı, müzikseverlere 2020 yılında yayınladığı albümü Esrik'ten seçtiği bir repertuvar sunacak. Çalışkan'a gitarda Efe Demiral, tuşlu çalgılarda Koray Üsgülen, kontrbasta Eren Turgut, davulda Mertcan Bilgin, perküsyonda ise Mehmet Akatay eşlik edecek. Türkiye'nin en önemli caz sanatçılarından biri olan Ozan Musluoğlu, Türk cazının en önemli besteci ve müzisyenlerinden biri olan Tuna Ötenel'in bestelerini Londra Caz Festivali'nden sonra ilk defa Ankara dinleyicisiyle buluşturacak. 18 Aralık'ta CSO ADA ANKARA'da müzikseverlerle buluşacak olan; saksafonda Batu Şallıel, piyanoda Uraz Kıvaner, davulda Serkan Alagök ve kontrabasta Ozan Musluoğlu'dan oluşan Ozan Musluoğlu Quartet, 78 yılından bugüne bestelenmiş Tuna Ötenel eserlerini seslendirecek. Türkiye'nin önde gelen caz solistlerinden Elif Çağlar ile piyanoda Can Çankaya, kontrbasta Kağan Yıldız ve davulda Ediz Hafızoğlu'ndan oluşan Elif Çağlar Quartet, 28 Aralık'ta CSO ADA ANKARA Mavi Salon'a konuk olacak. Elif Çağlar'ın kendi albümlerinden parçalar ve caz klasiklerin oluşan bir repertuvarla cazseverlerin karşına çıkacak dörtlü yılın son caz etkinliği olacak. Biletler; biletinial. com adresi, SanatCepte uygulaması ve CSO ADA ANKARA fuaye alanındaki Biletinial gişesi üzerinden temin edilebilir.


Behzat Ç'nin yeni hikayesi Çekiç ve Gül: Bir Behzat Ç. Hikayesi, yerli online video platformu BluTV'de yayınlanacak. Yapımcılığını Ortaks Yapım'ın üstlendiği ve ilk tanıtımı ile büyük ilgi gören Çekiç ve Gül: Bir Behzat Ç. Hikayesi'nin ekibi, gerçekleştirilen okuma provasının ardından ilk çekim günü için Ankara'da bir araya geldi. Türk dizi tarihinin unutulmaz karakterlerinden biri olan Behzat Ç., yeni hikayesiyle seyirciye özledikleri heyecanı yaşatacak. BluTV'nin yeni orijinal içeriğinde; usta oyuncu Erdal Beşikçioğlu, Behzat Ç. karakteriyle bir kez daha kamera karşısına geçecek. Erdal Beşikçioğlu, İnanç Konukçu, Berkan Şal, Ege Aydan, Ayça Eren ve Güven Kıraç'ın yer aldığı güçlü oyuncu kadrosuna; Mehmet Ali Nuroğlu, Esra Ronabar, Burak Dakak, Evliya Aykan, Derin Beşikçioğlu ve Gökçe Eyüboğlu katıldı. 'Çekiç ve Gül: Bir Behzat Ç. Hikayesi'nin yönetmenliğini Devrim Yalçın üstlenirken senaryo Ercan Uğur imzası taşıyor.


Avrupa Futbol Şampiyonası başlayalı birkaç gün oldu. Dedik o zaman şöyle bir futbol kitaplarına göz atalım. Niyetimiz bin tane futbol kitabı sıralayıp sizi sıkmak değil elbet. Ancak aralarında bazıları var ki futbol için bulunmaz bir kaynak. Elinizde olsun, sayfaları karıştırın isteriz. İskandinav ülkeleri ve Uzak Doğu hariç hemen hemen tüm dünyada futbol sezonu kapandı. Her zaman olduğu gibi kupalar müzelere götürüldü, 'şerefli ikincilikler'le yetinildi. Kümelerden düşüldü, yepyeni liglere 'merhaba' denildi. Kulisler transfer dedikodularıyla çalkalanmaya başladı. Normalde bu durumdan çok sıkılan taraftar için ise bu yıl durum farklı. Malum geçtiğimiz yılı tüm dünyada cehenneme çeviren pandemi sebebiyle oynanmayan Euro 2020 bu yıla ertelenmişti. Ve dünyanın ikinci büyük futbol turnuvası sayılan Avrupa Futbol Şampiyonası bir yıl gecikmeyle 11 Haziran itibariyle başladı. Kim şampiyon olur, gol kralı kim olur, Türkiye gruptan çıkar mı gibi sorular bu yazının konusu değil. Haddimize de değil. Sadece günde üç maçla yetineceğimiz turnuva dışında kalan zamanlarda bu büyük ve güzel oyuna daha da güzellik katması amacıyla yazılan kitaplardan oluşan ufak bir derleme yapalım dedik. Çekirdek bira candır. Ama futbol kitaplarla da güzel! 'Futbol Asla Sadece Futbol Değildir', 1994 yılında İngiltere'de ilk yayınlandığında eminiz ki kitabın yazarı Simon Kuper, kitabın başlığının yıllar sonra bir slogan haline geleceğini tahmin etmiyordu. Zira biz o zamanlar o kadar da büyümemiştik ve futbol da o kadar kirlenmemişti. 27 yıl önce futbol, şimdilerde yerini gökdelenlere bırakan arsalarda mahalle maçları kurallarına göre oynanan bir 'oyun'du. 21. yüzyılın başlarından itibaren futbol lügatında yerini alan 'endüstriyel futbol' kavramını bu kitap kadar detaylı anlatan başka bir çalışma olmadığını söylemek mümkün. Kitap, 1996'da ilk kez Türkçeye çevrilen 'Futbol Asla Sadece Futbol Değildir' için bir tanım kullanacaksak eğer bu kesinlikle Futbolun sosyolojisi olurdu. Simon Kuper'in, 9 ay boyunca 22 ülkeyi gezdiği, sokaktaki sıradan insandan askerine, siyasetçisinden futbolun içine doğmuş insanlarla yaptığı yüz yüze konuşmalar sonucu ortaya çıkan kitap, futbolun bir 'oyun'dan nasıl bir fetişe döndüğünün hikayesi. Tüm Uruguaylılar gibi ben de futbolcu olmak istedim. Doğrusu çok da güzel oynuyordum, hatta harikaydım bile denilebilir; ama yalnızca geceleri rüyamda. Dünyaca ünlü yazar Eduardo Galeano'nun kitabı bu cümleyle başlıyor. Bu alıntıda Uruguaylıları çıkarıp Tüm Dünyalılar şeklinde değiştirsek kimsenin bir itirazı olmaz muhtemelen. Kendisini de bir futbol dilencisi olarak adlandıran Galeano'nun ilk baskısı 1998 yılında yapılan kitabı, yazarın dünya kupalarıyla ilgili yaptığı gözlemlerden türeyen denemelerinin bir toplamı. Teknik-taktik gibi futbol adamlarının ilgi alanına giren mevzulara dalmadan kendine has anlatımıyla 1930-2002 yılları arasında düzenlenen dünya kupalarıyla hayli tuhaf dolayısıyla da ilgi çekici- anekdotlar aktarıyor. 'Futbol ve Kültürü', 18 Avrupalı ve 11 Türkiyeli yazar, gazeteci, sosyoloğun futbolun 'arka planı'nda yatan, bu güzel oyunun nasıl kirlendiğini anlatan bir kitap. 22 insanın tek derdinin meşin yuvarlağı ağlarla buluşturması ve insanların bundan büyük keyif alması dışında bir işlevi olmaması gereken futbolun milliyetçilikle, her köşeyi tutmuş medya adamlarıyla, politikayla ve haliyle kapitalistleşmeyle nasıl köreldiğini ve bu sebeple de dünyanın en büyük metalarından biri haline geldiğini, işi sadece futbolu sevmek olan kalem tutanların gözünden aktarıyor. İlk baskısı 2017 yılında yayınlanan 'FC St. Pauli: Radikal Bir Futbol Kulübüne Aşık Olmak' alt başlığıyla yayınlanan 'Korsanlar, Punklar ve Siyaset' tüm dünyada büyük ilgi gördü. Bunun en büyük sebebi hiç kuşkusuz St. Pauli kulübünün büyük başarılara imza atması değil gerçekten de 'radikal' bir futbol takımı olması. Peki Almanya'nın Hamburg şehrinin bir semt takımı nasıl oluyor da bu kadar ilgi görüyor? Cevap basit: St. Pauli gerçek anlamda evrensel bir futbol takımı. Kahverengi beyaz formalara gönül verip Millerntorn'da Wir sind ooh ohh St. Pauli diye ellerinde kurukafalı pankartlarla coşan taraftarları var. Ve onların takımlarının sahada galip gelmesinin dışında daha büyük dertleri var. Irkçılık, faşizm, yoksulluk, cinsiyetçilik, haksızlık bu kulübe gönül verenlerin ortak gündem maddesi. Şu ana kadar futbolla ilgili 4 kitabı bulunan yazar Nick Davidson, bu kitapta 60'larda notalara bırakıyor kendini. 80'lerde punkların işgal evlerine uğruyor, 2000'lerde ise sokağı kılavuz edinip solcularla, anarşistlerle, seks işçileriyle, şarapçılara, dumancılarla ezcümle içinde ne varsa haykıran 'gerçek insanlar'a yüzünü çeviriyor. Kitap, transfer ücretiyle bir adacık değil ülke satın alabilecek futbolcuların maçlarda haybeden taktıkları No to racism bandajını söküp atarak sözü, o bandajın gerçek sahiplerine bırakıyor.


Düşevi Oyuncuları'nın kurucularından Cem Kaynar, pandemi sürecinde tiyatro olarak geldikleri noktayı ve devlet desteği olmadan ayakta kalmaya çalıştıklarını Ajandakolik'e yazdı. Üç arkadaş 1998 yılında Samsun'da Düşevi Oyuncuları'nı kurduk. Düşevi Oyuncuları, kurulduğu andan itibaren bildiği, sevdiği, ebeveyni gibi gördüğü Ankara Sanat'ı örnek aldı. Orhan Kemal, Yaşar Kemal, Nazım Hikmet derken yeni bir şeyler keşfetmeye başladı, kendi oyun alanını yarattı ve 2006'da özgün üretimlerini yapmaya başladı. Sonrasında da yazar, yönetmen, müzik tasarımı, kostüm tasarımı ve dekor tasarım konusunda kendi kadrosunu oluşturdu. Yıllar içinde değişen çok değerli yol arkadaşlarımız oldu ve 2013 yılında Düşevi Sanat Merkezi'ni 2019'da Düşevi Sahneyi kurduk. Samsun'da yapılan ek işler ile geçinmeyince Ferda Kaynar dizi sektörüne atıldı. Sahnemizin en büyük şansıdır kendisi. Şimdi 50 kişilik sahnemiz var. Önceden oluşan borçlara bir de pandemi borçları eklendi. Mücadeleye devam ediyoruz. Gerçek bir yaşam mücadelesine. Eskiden yaşanılan sadece zatürre imiş, zaten geçermiş ama tiyatrolar şimdi kanseri yenmeye çalışıyor. Üstelik de, çok çocuklu SGK güvencesi olmayan kemoterapi görmesi ve çalışması gereken birisi gibi. Tiyatromuz Yaşasın İmza Kampanyası ve sonrasında oluşan İnsiyatif çok ama çok önemli. Geçici Yürütme Kurulu olarak sorunları kısa, orta ve uzun vadeli olmak üzere üçe ayırdık ve komisyonlar kurup çalışmalarımızı başlattık. Kültür ve Turizm Bakanlığı, tek kuruş yardım yapmadı. Belediyelerin ise göstermelik yardımlarla durumu geçiştiriyor. Öyle görünüyor ki eylül, ekim ve kasım çok sıkıntılı geçecek. Ortak bir akıl ile hareket etmezsek mesleğimiz ve kurumlarımız çok zarar görecek. Birçok arkadaşımız işsiz kaldı, kalacak. Umarım artık iyi bir şeyler olur ve bizde hakkımız olan yasaya kavuşuruz.


İBB, geçtiğimiz günlerde Cemal Reşit Rey Konser Salonu Genel Sanat Yönetmeni Cem Mansur ile yollarını ayırmıştı. Bu konuyla ilgili iki taraf da net bir açıklama yapmazken Cem Mansur, konuyla ilgili açıklamalarını kamuoyuyla paylaştı. Ekim 2019'da, İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu'nun da onayıyla, Cemal Reşit Rey Konser Salonu Genel Sanat Yönetmeni olarak atandım. 28 Kasım Pazar günü CRR'deki konserlerin kalitesini öven bir basın bülteni içinde görevden alındığım duyuruldu. Gerekçesi yönetsel fikir ayrılıkları olarak belirtilen görevime son verilme olayında, kiminle ve neden fikir ayrılığı yaşadığımdan söz edilmemektedir. Tüm bunlar yaşanırken CRR'nin, 2021 yılı konser dizileri devam ediyor. 11 Aralık Cumartesi akşamı, efsanevi kemancı Gidon Kremer ile CRR sahnesinde olacağız. Büyük ustanın, benim ve CRR orkestrasının kayıtlarını izleyerek bizimle çalmayı kabul etmiş olması hepimiz için gurur kaynağı. Bu bildiriyi, konserimize bir davet olarak da kabul etmenizi rica ederim. Cemal Reşit Rey Konser Salonu tarihindeki en kısa genel sanat yönetmenliğinin nasıl son bulduğunu bilginize sunmak isterim. Hiçbir şekilde talip olmadığım bu makamı, günümüz gerçeklerine cevap veren bir orkestrayı bu platformda kurma umuduyla kabul ettim. İki yıl boyunca asıl davet nedenim olan orkestra projesiyle ilgili tek bir toplantı yapılmadı. Makamı hiçbir şekilde kendi kariyerim için kullanmadım. Kendime iş veriyor konumunda olmamak için yönettiğim 30 kadar konserden ücret almayı reddettim. Büyük bir dünya metropolünün ana konser salonuna yakışan uluslararası programları gerçekleştirmenin ötesinde, klasik müziği daha büyük kitlelerle buluşturmak hedefiyle, birer ilk olan açıklamalı ilçe konserleri ve senfonik açıkhava konserlerini kamu kaynaklarını harcayan bir kurum olarak önemsedim. Pandemi sürecinde müzisyenlere en düzenli çalışma imkanı sağlayan yer de CRR oldu. Adını taşıyan salonda, Cemal Reşit Rey'in eserlerini bir çatı altında toplama amacıyla, bestecinin varislerinin, ellerindeki el yazmalarını ve belgeleri salona bağışlamalarını sağladım. Ekim 2021'de daire başkanı makamındaki kişi 2022 programı ve bütçesiyle ilgili telefon ve maillerimi cevapsız bırakmaya başladı. Katılmam gereken toplantıların benden habersiz yapıldığını ve icra kurulundan çıkartıldığımın farkına vardım. Kulislerde yerime getirmeyi planladıkları kişinin adı da geçmeye başlayınca, Ekrem İmamoğlu'ndan randevu istedim ve benimle hemen görüştü. Hem vizyonumuzu seçime kadar birlikte devam ettirme taahhüdünü kendisinden aldım hem de orkestra kurulumuyla ligi toplantıların benim liderliğimde başlaması için genel sekreter yardımcısına talimat verdi. Bu gelişmelerden iki gün sonra koordinatör ve genel sekreter yardımcısı ile toplantıya çağırıldım ve bana görevden alınacağım bildirildi. Ekrem İmamoğlu'ndan kısa bir randevu talebime cevap gelmedi. Danışmanı, bu kararda başkanın onayının olup olmadığını öğrenmek için görüşeceğini; beni de görüştüreceğini ve bu süreçte hiçbir yazı veya tebligat almamamı ve imzalamamamı söyledi. 26 Kasım Cuma akşam saat 22'de İBB'den bir müdür, bana bir tebligat ile görevlendirildiğini söyledi ve kendisiyle buluşup imzalamamı istedi. Ben başkandan haber beklediğimi ve yazıyı almayacağımı söyledim. 27 Kasım Cumartesi sabah cep telefonuyla çekilmiş yazının fotoğrafı mail ile gönderildi. Özensiz ve telaşla yapıldığı belli olan kısa açıklamada farklı kültürel projlerde birlikte çalışmayı arzuladığımızı belirterek yönetsel fikir ayrılıkları sebebiyle genel sanat yönetmeni olarak birlikte çalışamayacağımızı bilgilerinize rica ederim cümlesi yer alıyordu. Gerekçe olarak yönetsel fikir ayrılıkları sözünü ilk burada gördüm. Dünyanın en büyük metropollerinden İstanbul'un sanata ve sanatçıya önem veren belediye başkanının desteğiyle göreve gelip, yılın programı bitmeden ve o belediye başkanının kararı olup olmadığını dahi öğrenemeden görevime son verilmesi ülkem ve İstanbul adına çok üzücüdür. İstanbul kültür hayatına verilen kıymeti takdirinize bırakıyorum. 11 Aralık Cumartesi akşamı CRR sahnesinde buluşmak dileğiyle. Anlamak mümkün değil. Cem Mansur gibi bir değerin işine bu şekilde son verilmesi, İBB'nin kara lekesi olacaktır..,!


Netflix, merakla beklenen yeni filmi Do Not Disturb için fragmanı ve ilk görselleri paylaştı. Cem Yılmaz imzalı film, 29 Eylül'de tüm dünyayla aynı anda sadece Netflix'te yayınlanacak. Pandemi sebebiyle işsiz kalıp karaya dönen Ayzek, sessiz sakin bir otelde gece vardiyasında başladığı işinin ilk gecesinde konukların peşine takılarak umulmadık maceralara atılır. Hayatını bir düzene koyabilmek için attığı bu ilk adımda kendisini hiç beklemediği olayların merkezinde bulur. Kara Komikler serisinden tanıdığımız Ayzek'in dünyasına çok daha yakından tanık olacağımız Do Not Disturb, kadrosunda buluşturduğu sevilen ve başarılı oyuncularıyla da dikkat çekiyor. Pandemi yüzünden işsiz kalan Ayzek iyice dibe vurmuştur. Nihayet sessiz sakin bir otelde iş bulur fakat daha ilk gece vardiyasında konuklar başına olmadık işler açar.


Modern hayatın karmaşasına karşı biraz sadelik ve huzur temasıyla 90'lı yılların başında müzik hayatına başlayan Yansımalar, 1 Şubat'ta İstanbul Büyükşehir Belediyesi Cemal Reşit Rey Konser Salonu'nda konser verecek. Yansımalar CRR'deki konserinde, 30 yıllık müzik serüvenindeki klasikleşmiş parçaların yanı sıra, bu konser için özel olarak düzenlenmiş eserleri seslendirecek. Konserde, Aziz Şenol Filiz ve Birol Yayla'ya; gitarda Cem Tuncer, kontrbasta Erdal Akyol, vurmalı çalgılarda ise Ediz Hafızoğlu eşlik edecek. Konserin başlama saati 20.00. Müzik sahnesinde 30 yıla damga vuran Yansımalar kendi adlarını taşıyan ilk albümleri Yansımaları 1991 yılında yayınlamıştı. Grup, büyük ilgi gören ilk albümlerinin ardından; Bab-ı Esrar, Serzeniş, Vuslat, Pervane ve Mektup isimli albümleriyle de geniş dinleyici kitlesine ulaşmıştı. 30 ve 20 TL olan konser biletlerini CRR Konser Salonu gişesi ve Biletix'ten alabilirsiniz.


Çıkış öyküsü doğrudan o olmasa da ilk gençlik yıllarımda izlediğim bir filme kadar uzanıyor diyebilirim. 1968 yapımı, Charlton Heston'un baş rollerinde oynadığı Maymunlar Cehennemi filmini lise öğrencisi olduğum yıllarda izlemiştim. Finalde, New York'taki Özgürlük Anıtı yana eğilmiş ve yarıya kadar denize gömülmüş olarak gösteriliyordu. Hikayenin geçtiği yer gelecekteki dünyamızdı. Sarsılmıştım. Dünyamız başka güçler ya da uzaylılar tarafından istila edilmeyecekti ama o gün içime oturan korkunun izleri hiç silinmedi. Çünkü düşman dışarıda değil, içerideydi. Çocukken bana sunulan dünya ile bugünün çocuklarına bıraktığımız dünya arasında dağlar kadar fark var. Durum gittikçe daha da kötüleşiyor. Ama yine de karamsar olmamak gerek, zor da olsa bir çözümümüz hala var olduğuna inanıyorum. Çocuklara, gelecekte onları bekleyen tehlikelerin altını çizmek için ilgilerini çekecek bir hikaye bulmam gerektiğini düşündüm. Siyah Rüya Taşı'nın temelleri yaklaşık dört yıl önce atıldı. Bu süre içinde hikayede birçok değişiklikler yaptım. İçime sinen son biçimini alması diğer kitaplarıma göre daha uzun sürdü. Bunun nedeni de didaktik olma kaygısıydı. Çünkü çocuklar kurgu kitaplarında öğütten, öğretici tavırdan, bilgi aktarımından hoşlanmıyor. Ne kadar üstesinden gelebildim, bilemiyorum. Kararı çocuk okurlar verecek. Eskiden 'Tabiat Bilgisi' diye bir ders vardı. O derslerde doğayı nasıl korumamız gerektiği işleniyor muydu, anımsamıyorum. Şimdi, her zamankinden çok ihtiyacımız var böyle bir derse. Eğitimci değilim ama çevre bilincinin daha okul öncesinden başlatılması, anaokulu ve sonrasında geliştirilerek verilmesinin gerektiğine inanıyorum. Parklarda 'çimenlere basmayın' ya da 'çimenlere basmak yasaktır' diye yazmakla olacak iş değil bu. Greta'yı romanıma çocuk yaşlarındaki haliyle konuk ettim. Onun aktivizmi tüm dünyaya yayılması ve gündemden düşmemesi gereken örnek bir çaba. Emre gibi, kitabı okuyan çocukların da Greta'yı tanıması, ne için mücadele ettiğini öğrenmelerini istedim. Son elli yılda doğa katliamında yaşananlar önümüzdeki elli yılda hangi boyutlara ulaşılacağının bir göstergesi. Bunun kaçınılmaz son olmaması yine bizim elimizde. Toprağın, suyun, havanın kirletilmesi konusunda bugünden itibaren önlemler alınmaya başlansa, uzun bir süreç de olsa doğa kendini yenileyebilecek ve birçok canlı türü yok olmaktan kurtulacak. Bu böyle devam ederse doğa bunun bedelini öderken bize de ağır bir biçimde ödetecek. Aileler çocuklarına iyi bir gelecek hazırlamak için ellerinden geleni yapıyor. Ama şunu çoğumuz düşünmüyor: Havası solunabilir, suyu içilebilir, toprağın sunduğu ürünleri yenebilir bir dünya kalmazsa maddi anlamda 'iyi bir gelecek' neye yarar? Yaşanabilir bir dünya için ne yapmalıyız ya da neleri yapmamalıyız sorusunu hepimizin sorması gerekiyor ki çocuklarımızı da bu bilinçle yetiştirelim. Önce ailede sonra okulda bu konu üzerinde titizlikle durulmalı. Greta gibi düşünen milyonlarca çocuğa ihtiyacımız var. Kesinlikle daha zor. 40 yıllık yazarlık yaşamımın son 12 yılında çocuklar için yazma cesareti bulabildim. Genç bir yazar yaşlı birini anlatabilir; o dönemi yaşamamıştır ama çevresine gözlemlediği, dinlediği yaşlılar, yakınları vardır. Çocuklar için yazanlar ise o dönemi yaşamıştır, biliyordur. Ancak, onun çocukluğu ile bugünün çocukları aynı değildir artık. Gelişen teknoloji, değişen yaşam biçimleri ile farklı bir kuşak vardır karşılarında. Zorluk da burada başlıyor işte. Günümüz çocuklarının ilgisini çekecek, hayal dünyalarını ve yaratıcı güçlerini harekete geçirecek konular bulmak ve rahatça okuyacakları, sıkılmayacakları bir üslup kullanmanız gerekiyor. Kitaplığımda uzun süredir duran ve hep ertelediğim J. M. Coetzee'nin otobiyografik özellikler taşıyan Taşra Hayatından Manzaralar kitabını okuduktan sonra külliyatına yönelme isteği duydum. Aralarında daha önce okuduklarım da olmak üzere Coetzee okuyorum şu sıralar. Vüs'at O. Bener'in toplu eserleri de masamın üzerinde. Kronolojik sıraya göre yeniden okumak ayrı bir keyif. Nabakov'un Edebiyat ikinci okumadan sonra başlar, saptamasını çok yerinde buluyorum. İlk gençlik yıllarında yalnızca çeviri romanlar okumanın doğru olmadığını, Türk edebiyatına da yer vermesi gerektiğini söyler ve öyküyü neden küçümsediğini, okumadığını sorar. Bu benim tercihim, diyebilir ya da büyük olasılıkla cevap veremez. O yıllarda yazar olmayı aklından bile geçirmediğini ve içinde bir öykücünün uyuduğunu bilmediğini hatırlayınca sorusunun da yersiz olduğunu anlar. Öyküden hoşlanmamasının nedeninin onu okumayı ve çözümlemeyi bilmediğini geç de olsa öğrenir. Belki bu yüzden çokça zaman yitirmiş ve geç başlamıştır yazmaya. Yine de kızamaz. Cemil Kavukçu'nun Cemil Kavukçu'ya tavsiye edeceği pek bir şey yok gibidir. Birden fazla defterim var. Birine, okuduğum kitaplardan beğendiğim cümleleri, paragrafları yazıyorum. Bir başkasına gözlemlerimi, saptamalarımı, rüyalarımın bazılarını, bir anda aklıma gelen ve bir öyküye ait olacağını düşündüğüm cümleleri, beğendiğim filmlerle ilgili görüşlerimi yazıyorum. Her aralık ayının sonunda o yılın dökümünü yaptığım bir ajandam var. Birkaç kez denediğim ve sürdüremediğim için günlük tutmuyorum. Siyah Rüya Taşı yeni çıktı. Ekim ayında da Boş Zamanlar başlıklı öykü kitabım yine Can Yayınları tarafından yayımlanacak. Bu arada iki öykü yazdım. Ufukta yeni bir kitap şimdilik görünmüyor.


Öykü ve roman yazarı Cemil Kavukçu'nun on iki öyküden oluşan son kitabı 'Balyozla Balık Avı', Can Yayınları'ndan çıktı. Semih Gümüş'ün deyimi ile dokunduğu her şeyi öyküye dönüştüren Cemil Kavukçu, yine sokaktaki insanın sıradan hikayesini en sade, en sahici, en naif biçimiyle anlatıyor ve yine okurunda siyah-beyaz Türk filmi etkisi yaratıp onları en hüzünlü anların bile gülümsenerek hatırlandığı sevgi dolu maziye götürüyor. Kavukçu'nun öykülerinde kullandığı yalın ve samimi dil ile kelimeleri özenle seçerek yarattığı atmosfer okuyucuyu hikayenin geçtiği ortama davet edip ona bir köşede yer açıyor. Tıpkı çocukluğunda görür görmez büyülendiği, dedesinin resminin kendi üzerinde yarattığı etkide olduğu gibi o da okurunu, yaşamın derin anlamını hatırlatan tasvirleriyle cenazede aniden bastıran bir yağmurun kokusuna, bir sessizliğin boğazdaki yumrusuna, dibinden tokuşturulan rakı kadehlerinin çınlamasına, yaşlı bir adamın aceleyle kalkıp paltosunu sandalyenin arkalığında unutmasına tanıklık eder. Tıpkı çocukluğunda dedesinin resmine baktığında köprüden geçen trenin sesini, şelalenin şırıltısını bütün canlılığıyla duyabildiği gibi, biz de anlattığı hikayelerin renklerini görür, seslerini duyar ve her birinin rüzgarını tenimizde hissederiz. Cemil Kavukçu öykülerinde sokakta, pazarda, köyde, kasabada, lokantada başınızı ne yana çevirseniz görebileceğiniz insanlar vardır. Silik, renksiz, aleladedir her biri. Oysa hiçbir sürprizi olmadığı düşünülen o sıradan insanların içinde de fırtınalar kopmaktadır. Onlar da ağır filmlerin ve romanların kahramanları kadar yalnız, hüzünlü, umutsuz, hatta bazen uyumsuz, boş vermiş ve kırılgandır. Bazen bir çemberin içinde, bazen bir kalabalığın dışındadır ve çoğunlukla bulundukları yerden çıkmak gibi bir iddiaları ya da amaçları yoktur. Sadece yaşamaktadırlar. En düz ve dosdoğru tabiriyle yaşamaktadırlar. Aslında kitabın içindeki on iki öyküden de bahsetmek isterdim ancak okurun üzerinde bırakacağı etkiyi azaltmaktan, okurken heyecan yaratacak soru işaretlerini şimdiden yanıtlamaktan korkarım. İyisi mi siz bu öykülerin diyarına gitmek için bir an önce yola çıkın.


Kırgız edebiyatının dünyaya armağanı Cengiz Aytmatov'un, çocukluk yıllarında büyükannesinden ve onunla birlikte, doğup büyüdüğü köyde geze geze dinlediği masallar, destanlar, türküler, ninniler, Masallar ve Efsaneler kitabında bir araya geldi. 1928 yılında, Kırgızistan'ın Talas eyaletindeki Şeker köyünde dünyaya gelen Cengiz Aytmatov, gençliği, politik olarak yeni oluşmaya başlayan bir sisteme ve İkinci Dünya Savaşı'na denk geldiği için çalışmaya erken yaşta başlamış. 14 yaşında köyünde sekreterliğe başlayan Aytmatov, köyünden çıkıp Kazakistan'daki Cambur Veterinerlik Okulu'na gidene dek sekreterliğin haricinde tarım makinelerinin sayılması, vergi tahsildarlığı gibi işlerde çalışmış. Veterinerlik Okulu'nda edebiyata ilgi duymaya başladıktan sonra 1952 yılında yazdığı yazılar ve kısa hikayeler sayesinde Maksim Gorki Edebiyat Enstitüsü'ne kabul edilmiş. Sonrası malum. Ancak bu yazının konusu, Cengiz Aytmatov'un yazarlığının temellerinin atıldığı dönemle, çocukluğuyla ilgili. Zira Aytmatov'un edebi dili ve eserlerinde ele aldığı konuların zemini çok küçükken hazırlanmaya başlamış. Aytmatov'un büyükannesi Ayimkan, tipik bir köy kadını olarak torununa türküler söyler, ninniler, masallar, efsaneler, destanlar anlatırmış. Köyde misafirliğe, doğum kutlamalarına, cenazelere, düğünlere, nereye giderse gitsin Aytmatov'u da peşine takarmış. O da bu ziyaretler vesilesiyle dinleti alanını genişletmiş ve ne duyduysa aklına kazımış. İşte şimdi, Aytmatov'un o zamanlarından kalan miras, Ali Oturaklı'nın yayıma hazırladığı, Fatma ve Serdar Arıkan çevirisiyle Ketebe Yayınları'ndan çıkan Masallar ve Efsaneler kitabında bir araya geldi. Yazarın, kendi üslubuyla birer gerçeğe çevirdiği masallar ve efsaneler, iyilik, doğruluk, adalet, sevgi, aile, dostluk gibi meseleleri içselleştirmenin aksine Aytmatov'un dışavurumcu yorumlarıyla okuru bambaşka diyarlara sürüklüyor. Cengiz Aytmatov'un hayatında özellikle sancılı geçen gençliğinde edindiği tecrübeleri, dönemin ahvali içinde çırpınan halkının dertlerinden yola çıkarak bunu evrensel bir çizgiye taşıdığı eserlerinin bir başka versiyonunu görüyoruz Masallar ve Efsanelerde. Bazılarına Beyaz Gemi, Gün Olur Asra Bedel, Elveda Gülsarı, Dişi Kurdun Rüyaları romanlarından aşina olduğumuz masal ve efsanelerin çoğu insan-doğa ilişkisi veya çelişkisinden yola çıkarken, bunun içinde güçlü-güçsüz, haklı-haksız, iyi-kötü gibi kavramlar, doğaüstü olaylar temelinde destansı ve mitsel öğelerle birleşerek Aytmatov'un aleminin büyüklüğünü gösteriyor. Yine yazarın kitaplarında sıkça karşılaştığımız folklorik kahramanlar, yerler de bu metinlerde kendine yer buluyor. Masallar ve Efsaneler, Cengiz Aytmatov'un büyülü dünyasından parçalar sunmasının yanı sıra, onun halkına, geleneklerine, öz tarihine ne kadar sahip çıktığının da ispatı bir bakıma. Ancak yinelemek pahasına yazalım: Aytmatov'un çocuk aklıyla elini attığı yerde yazıya dönüşen insanın derdi, tasası, sevinci, mutluluğu, aşkı bu dünyadan asla azade değil. Kitap da bunlara farklı bir yerden dokunuyor.


Çok yönlü ve sanatçı kişiliğiyle tanınan Burcu Yılmaz'dan, dış dünyanın belirsizlikleri ve bilinmezliklerine karşı görsel bir manifesto: Evden Çıktığımda. 2019 Tudem Edebiyat Ödülleri'nde ikincilik ödülüne değer görülen bu sessiz kitap, her yaştan okurunu, kendi güvenli alanının dışına çıkıp günlük yaşamın tekinsizliğiyle yüzleşmek zorunda kalan bir çocuğun gündüz düşlerine ortak ediyor. Belirli şeylere karşı istemsizce geliştirilen endişe ve korkuların kişiye özel olmadığına ve pek çok insanın bu hislerle kuşatılabileceğine vurgu yapan eser, duygu dünyamızı olumsuz etkileyen durumlardan arınmanın yolunun empati kurabilmekten geçtiğini hatırlatıyor. Peki ya dışarıdaki yaşam? Gökyüzünü saran bulutlar, ağaçların dallarına konan kuşlar, parkları dolduran çocuklar. Dışarıdaki hayat evdekinden farklı akıyor; hayaller, umutlar, hevesler farklı anlamlar kazanıyor. Burcu Yılmaz'ın, tek bir sözcük dahi kullanmadan resimlerle ilmek ilmek dokuduğu Evden Çıktığımda, Grimm Kardeşler'in Hansel ve Gretel'ine saygı duruşunda bulunan, tekrar okumalarda bambaşka keşifler yaşatan, çok katmanlı bir görsel anlatı sunuyor. İçine kapanık, dış dünyaya karışmaktan ürken bir çocuğun duygularını çizgiler eşliğinde öyküleştiren kitap, korkularla yüzleşme ve cesaretini toplama hususlarında okurlara önemli paylaşımlarda bulunuyor. Sanatçının resimlerinde hayat bulan sessiz sözcükler, duygularının ipini çeken endişeli ama bir o kadar da özgür ruhlu bireylerin, kendilerini gerçekleştirme serüvenlerine kılavuzluk ediyor. Evden Çıktığımda, atılması gereken cesur adımları ve deneyimlenmesi gereken gerçeklikleri dev bir düşünce bulutu altında topluyor, göğe salıyor; ruhumuzu kemiren ve adımlarımızı geri geri çeken tüm karamsarlıkları bertaraf ediyor. Hayatın getirdikleri ve götürdüklerine dair farkındalığımızı artırıyor.


Nilüfer Kent Tiyatrosu, Nora: Bir Bebek Evi isimli yeni oyunuyla tiyatro severlerin karşısına çıktı. Yönetmenliğini Ebru Nihan Celkan yaptığı, Nilüfer Kent Tiyatrosu oyuncularının da sahnelediği oyun, ilk gösterimde büyük alkış aldı. Nilüfer Kent Tiyatrosu, Murat Daltaban'ın Genel Sanat Yönetmenliğinde yaz aylarında başladığı yeni sezonda, Mark Ravenhill'in Vur Yağmala Yeniden oyunu ve Kuş Öpücüğü oyununun ardından dünyaca ünlü bir klasik olan Nora: Bir Bebek Evi'nin çağdaş ve radikal yeni bir uyarlamasıyla sezona devam ediyor. Stef Smith'in yazdığı, Ayberk Erkay'ın çevirdiği Nilüfer Kent Tiyatrosu'nun yeni oyunu Nora: Bir Bebek Evi'nin yönetmenliğini Ebru Nihan Celkan yapıyor. Oyunda Nilüfer Kent Tiyatrosu oyuncuları Adem Mülazim, Barış Ayas, Melisa İclal Yamanarda, Mesut Özsoy, Pınar Hande Ağaoğlu ve Zeynep Çelik Küreş oynuyor. Norveçli yazar Henrik Ibsen'in 1879 yılında kaleme aldığı Nora, A Doll's House adlı oyun, Britanyalı yazar Stef Smith'in cesur ve yeni yorumuyla üç farklı zaman diliminde Nilüfer Kent Tiyatrosu'nun sahneye koyduğu oyunda yeniden şekilleniyor. Nora: Bir Bebek Evi tarihsel feminist kazanımları işaret eden üç farklı zamanda geçmektedir: 1918, 1968 ve 2018. Üç farklı zamandan üç farklı Nora, tek bir hikayeyi aktarmak üzere sahnede yer alıyor. Oyunda, kadınların oy hakkı mücadelesi, özgürlük rüzgarlarının yoğun estiği 60'lar ve deneyimlediğimiz modern zamanlar konu ediliyor. , Nora, mükemmel bir eş ve annedir. Sorumluluk sahibi, güzel ve her şeyi her zaman doğru yerde yapan bir kadındır. Ancak geçmişinden bir sır aniden ortaya çıkınca Nora'nın hayatı hızla çözülür. Üç gün boyunca, Nora, kendisini ve ailesini korumak için savaşmalı ya da her şeyi kaybetme riskini göze almalıdır. Nora Helmer oyunun sonunda eski hayatının kapısını öylesine kapatmaz. Kapıyı çarpar. Onun çarparak çıktığı evin kapısına ait ses, ilk kez oy kullanan kadınların neşesinde, kürtaj hakkının elde edilmesinde ve bugün #MeToo hareketinde yankılanmaya devam ediyor.


Ava Gardner ve Marilyn Monroe'nun performanslarında sinema tarihinin en etkileyici femme fatale'lerinden ikisini izleyeceğimiz Technicolor harikası filmler Pandora And The Flying Dutchman / Pandora ve Uçan Hollandalı (1951) ile Niagara (1953), restore edilmiş 4K çözünürlüğündeki kopyalarıyla Türkiye'de ilk kez Kundura Sinema'nın Mart programında seyirciyle buluşuyor. Sirenik femme fatale Pandora rolünde Ava Gardner'ı yıldız kategorisine yükseltmiş 1951 yapımı İngiliz romantiği Pandora ve Uçan Hollandalı, mitolojiden edebiyata uzanan referansları ve ünlü sanatçı Man Ray imzalı tasarımlarıyla da benzersiz bir film. Sinemada Marilyn Monroe efsanesini başlatmış 1953 yapımı suç filmi Niagara ise, muhteşem oyunculukları ve ritmik temposu kadar Monroe'nun modadan popüler kültüre, derin izler bırakmış Rose karakteri ile de kara film türünün hazinelerinden. Mart'ta ayrıca, Kundura Sinema'nın geçen yıl büyük ilgi gören sessiz film programı Nasty Women / Sinema'nın Edepsiz Kadınları ikincisiyle devam ediyor. Ahlak kavramı ve cinsiyet rolleriyle sınırlandırılmayı reddeden, kuralları hiçe saymış ilk kadın komedyenlere selam gönderen sessiz filmlerden oluşan program, 12 ve 27 Mart tarihlerinde piyanist ve müzisyen Gonca Feride Varol'un canlı müziği eşliğinde gösterilecek. Sınırlı sayıda olan ve bugün satışa çıkan gösterim biletlerini %20 indirim fırsatıyla beykozkundura. com adresinden alabilirsiniz. Sümerbank Deri ve Kundura Fabrikası'nın kazan dairesinden dönüştürülen ve özgün endüstriyel mimarisiyle sıradışı bir izleme deneyimi sunan Kundura Sinema, film tutkunlarını ve sinema tarihine meraklıları mutlu edecek bir program ile geliyor. Mart ayında, kara film türünün meşhur iki örneği olan, Technicolor harikası filmler Pandora And The Flying Dutchman / Pandora ve Uçan Hollandalı (1951) ile Niagara (1953), 4K çözünürlüğündeki restore kopyalarıyla Türkiye'de ilk kez seyirciyle buluşurken, geçen yıl büyük ilgi gören Nasty Women / Sinema'nın Edepsiz Kadınları adlı canlı müzik eşliğinde sessiz film programı da ikincisiyle devam ediyor. Gösterimlerin sınırlı sayıda olan biletleri ise 13 Şubat'tan itibaren %20 indirim fırsatıyla beykozkundura. com adresinde satışa sunuldu. 5 ve 26 Mart tarihlerinde gösterilecek 1951 yapımı Pandora ve Uçan Hollandalı, içinde bir tek umudun kaldığı yasaklı kutuyu açan Pandora ve hayalet gemisiyle kıyamet habercisi sayılan Uçan Hollandalı efsanesinin gotik bir birleşmesi. İngiliz yönetmen Albert Lewin'in mitolojiden olduğu kadar Guillaime Appollinaire, Matthew Arnold ve Ömer Hayyam'a uzanan edebiyat referanslarıyla da dikkat çeken film, 1930'ların başında İspanya'da Esperanza adlı kurmaca bir balıkçı kasabasında geçiyor ve uhrevi güzelliğiyle erkekleri uçurumun kenarına sürükleyen, çekici olduğu kadar kalpsiz ve umarsız Amerikalı şarkıcı Pandora ile kasabaya kısa süreliğine demir atmış gizemli ve mesafeli Hollandalı denizci Hendrick van der Zee'nin kederli aşk hikayesini anlatıyor. Sirenik femme fatale Pandora rolünde Ava Gardner'ı star mertebesine yükselten film, ünlü sanatçı Man Ray'in De Chirico tarzı gerçeküstücü bir dünya yarattığı resimleri ve tasarımlarıyla da benzersiz bir yetişkin peri masalı. 19 Mart Cumartesi günü gösterilecek Henry Hathaway imzalı 1953 yapımı Niagara ise, sinema tarihinin en meşhur femme fatale'lerinden Rose rolünde Marilyn Monroe'nun doğuşunu müjdeleyen bir başka klasik. Bir tutku suçu hikayesi anlatan film, muhteşem oyunculukları, yaklaşan felaket hissini son sahnesine dek koruyan ritmik temposu ve dönemi için bile çok ileride sayılan derinlikli karakterleriyle kara film türünün hazinelerinden. Alışılageldik komedi rollerinden çok başka bir Marilyn Monroe'yu izlediğimiz filmde onun yıkıcı kadın performansı, hem büyüleyici hem de korkutucu biçimde insan cinselliğinin ve tutkusunun güçlü bir portresini çiziyor. Yakut kırmızısı dudakları, moda dünyası kadar popüler kültürü de derinden etkilemiş Dorothy Jeakins tasarımı ikonik pembe elbisesi ve platin sarısı bukleleriyle ışıltısından bir an bile gözümüzü alamadığımız Monroe'nun arnavut kaldırımlı cadde boyunca yaptığı o ünlü yürüyüş, sinema tarihindeki en uzun yürüyüş rekorunu halen elinde tutuyor. Kundura Sinema'nın geçen yıl büyük ilgi gören Sinema'nın Edepsiz Kadınları adlı sessiz film programı ikinci bölümüyle devam ediyor. Adını, Donald Trump'ın 2016 yılında Başkanlık Tartışması sırasında rakibi Hillary Clinton'a yönelik bir hakaret olarak sarf ettiği ve bir anda küresel bir feminist hareketinin sloganına dönüşen nasty woman sözünden alan program; ahlak kavramı ve cinsiyet rolleriyle sınırlandırılmayı reddeden, kuralları hiçe saymış kadın komedyenlere selam gönderiyor. Dönemin meşhur olan ama bugün isimleri unutulmuş kadın komedi oyuncularına saygı duruşunda bulunan programın ikincisi; 1899-1914 tarihleri arasında ABD, Fransa ve İtalya'da çekilmiş sessiz kısa filmlerden özel bir seçkiyi bir araya getiriyor. Küratörlüğünü EYE Filmmuseum'un Sessiz Sinema küratörü Elif Rongen-Kaynakçı, film akademisyeni, yazar, feminist ve kuir aktivist Laura Horak ve film ve medya yazarı Maggie Hennefeld'in yaptığı program kapsamında 6 kısa film Türkiye'de ilk kez 12 ve 27 Mart tarihlerinde seyirciyle buluşacak ve gösterimler piyanist, müzisyen ve prodüktör Gonca Feride Varol'un canlı müziği eşliğinde gerçekleşecek. Tam 85 TL, İndirimli 65 TL'den satışa sunulan gösterim biletlerini beykozkundura. com adresinden satın alabilir, iki ve daha fazla bilet alımlarında %20 indirimden yararlanabilirsiniz.


İDSO DenizBank Konserleri'nde gazeteci Çetin Emeç aramızdan ayrılışının 32. yılında sevgi, saygı ve özlemle anılıyor. Çetin Emeç'i Anma Konserinde, Avusturyalı şef Ernest Hoetzl yönetimindeki orkestra, dünya çapında önde gelen orkestralar ile sahne alan Rus kemancı Maria Solozobova'ya eşlik edecek. Bu haftaki konser repertuarında, müziği bir aşama ileri taşıyan iki dev ismin; klasik döneme hayranlıklarını romantik atılımlar ve tutkulu müzikleriyle birleştiren Max Bruch ve Franz Schubert'in eserlerine yer verilecek. Romantik dönemin son bestecilerinden kabul edilen Alman besteci ve orkestra şefi Max Bruch'un Keman Konçertosu No:1 Op.26 Sol Minör eserini takiben; kendisi bir nevi melodi demek olan Liedin en büyük üstadı. Avusturyalı besteci Franz Schubert'in Senfoni No:3 Re Majör adlı eseri sanatseverlerle buluşacak.


Türkiye'nin ilk sürdürülebilir mücevher markası Runda Jewelry, Londra merkezli Responsible Jewellery Council sertifikasıyla çevreci felsefesinin altını dolduracak adımlar atmaya devam ediyor. Eğer henüz Türkiye'nin ilk sürdürülebilir mücevher markası Runda Jewelry ile tanışmadıysanız sizi böyle alalım... İrlandaca gizem anlamına gelen Runda, Türkiye'nin ilk sürdürülebilir mücevher markası olarak tabiatın mistik ve kusursuz döngüsünden aldığı ilhamla lüks ve çevre dostu tasarımlara imza atıyor. Felsefesini şeffaf ve sürdürülebilir bir sistemle bütünleştiren Runda Jewelry, dünyadaki karbon ayak izimizi azaltma hedefiyle mücevherlerinin tamamında %100 geri dönüştürülmüş altın ve lab-created pırlantaya yer veriyor. Doğal kaynak kullanımını minimuma düşürme amacıyla dünyada sayılı markanın sahip olduğu bir sistem inşa eden marka, tasarım hammaddelerini kendi tesislerindeki ileri teknoloji makineleriyle üretiyor, %100 doğa dostu materyallerle çevreci ambalajlar kullanıyor. Altın, pırlanta ve değerli taşların incelikli stil kodları ve el işçiliğiyle kolye, yüzük, küpe ve bileklik tasarımlarına dönüştüğü beş farklı Runda Jewelry koleksiyonu bulunuyor. İnsanlık tarihinin her döneminde rehber kabul edilen ay ve evrelerinin enerjisini yansıtan Moonlight; tüm medeniyetlerde yaşam kaynağı addedilen güneş ve doğum, yaşam, ebedilik sembollerinden alınan ilhamla tasarlanan Helios ve tabiatın ahenkli geometrik dengesini yücelten Harmony gibi tüm koleksiyonların tasarım odağı doğa etrafında şekilleniyor. Mitolojide çiçeklerin ve baharın tanrıçası olan Chloris'ten ilham alan koleksiyon, değerli renkli taşlar ve pırlantalarla yeni başlangıçların sembolü, yaşamın varoluş döngüsünü yansıtan Endless, malahit taşının pozitif aurasıyla yeşili vurguluyor. Hayatının her alanında bilinçli, özenli ve özgün seçimler yapan kadınlara hitap eden Runda Jewelry'nin; incelikli bir el işçiliğiyle hayata geçirilen koleksiyonlarına rundajewelry. com adresinden, Brandroom ve Galeries Lafayette mağazalarından ulaşabilirsiniz.


Sanatçı Ceyda Balaban ile Dijital Sahne'den yola çıktık, kariyeri ve daha önceki çalışmaları üzerine konuştuk. Onu yakından tanımak için sohbetimize davetlisiniz. Ben hep koşturuyorum. Sadece her zaman ne kadar koşturduğum bu kadar görünür olmuyor. Hali hazirda Zorlu ile birlikte Hermes vitrin tasarımları ve Kanada'da büyük bir sanat projesi ile uğraşıyordum. Zorlu PSM işine gelince, bu proje geçtiğimiz temmuz ayından beri süregelen bir proje. Tasarım ve üretim süreçleri temmuzda başladı. Çekimler de şubat başında bitti. Yani düşündüğünüz gibi haftalık koşturmalar değil. Bu kadar cok oyunu gündelik tasarlayıp üretmek ve istediğiniz sonucu almak pek mümkün olabilecek bir şey değil. Kapsamlı ve büyük işleri gerçekleştirebilmek tabii ki iyi bir ekip çalışması gerektirir. Çok çalışkan ve iyi bir ekibim var. Ancak ne yazik ki pandemi sürecinde işler çok da olması gerektiği gibi ilerleyemedi. Meslek hayatım boyunca en yalnız kaldığım callışma süreçlerinden geçtim diyebilirim. Birçok şeyi kendi kendime yapmak zorunda kaldım. Bu benim için oldukça değişik bir tecrübe oldu. Öncelikle söyleyebilirim ki Dijital Sahne Türkiye'de bir ilk. Biz alışılagelmişin dışında bir şeyler yapmak istedik. Kendi adıma sanatsal bir deneme gibi düşünüyorum bunu ben. Tiyatronun zamansız kültleşen eserlerinin kesitleri, günümüz perspektifinde yorumlandı. Yüzyıllar da geçse hala aynı davranışların ve konuların hayatımızda olduğunu gördük. Köhneleşmiş, bir noktada sıkışıp kalmış, sıradan dekorlar yerine abstakt bir yaklaşımla ilerlemeyi seçtim. Doğrudan bir anlatım yerine izleyiciyi daha hayal etmeye yönelten ucunu açık bırakan bir masal dünyası yaratmak istedim. Boşlukları herkesin kendisinin doldurabileceği bir hayal dünyasi. Bence genel anlayış hem uyarlama hem de oyun açısından aynı doğrultuda. Galatasaray Üniversitesi'nde sinema eğitimi aldim. Onun üzerine de Londra'da tasarım ve kostüm tasarımı eğitimi gördüm. 2016'da yılın en iyi artisti seçildikten sonra Paris Hermes'in Scenographie ile ilgili olan Ecole du Faubourg diplomasını aldım. Sorunuza dönecek olursam tiyatro eğitimim yok ama hayatım boyunca hep yapmak istediğim ve ilgimi çeken bir alan olduğunu söyleyebilirim. Sahnelerle sürekli haşır neşirdim. Üniversitede okurken Rolling Stones'un Bridges to Babylon konser turunun, Guns'n Roses, Bon Jovi, Ricky Martin, Metallica, Prodigy, Pearl Jam gibi müzisyen ve grupların konserlerinin dev sahne prodüksiyonlarının kurulumlarında birebir çalıştım. O zamanlar dönemin en büyük organizasyon şirketi olan Ahmet San ile bilikte çalışıyorduk. İlerleyen zamanlarda dünyanın birçok yerinde büyük starlara sahne ve kostüm tasarımları da yaptım. Sinemada da yönetmen yardımcısı olarak çalıştım. Moda alanında da büyük işlerde yer aldım. Yani bir şekilde tiyatronun hep etrafından dolandım. Hayat bu zamanda, hem de en zor zamanda pandemide en çok yapmak istediğim şeyi karşıma çıkardı. Sonsuz koşuşturmalarım ve aynı anda yapılan bir sürü iş arasında hayat birden durdu. Tiyatro, buna ayırabilecek zamanı bulabildiğim ve konsantre olabileceğim bir dönemde geldi bana. Dijital Sahne'den önce ya da sonra diye bir zaman söyleyemiyorum aslında. Ben sürekli çalışan ve üreten biriyim. Hermes ile 11 yıldır çalışıyorum. Turkiye'de ve dünyada pek çok şehirde vitrin tasarımlarını yaptım, yapmaya devam ediyorum. Harvey Nichols Global ile hem yurt dışı hem yurt içi olmak üzere senelerce çalıştım. Türkiye'de de çalıştığım bir sürü büyük yerli marka var. Hem yaratıcı danışmanlık hem de vitrin tasarımları için... Devlete yaptığım sergi projeleri, Fashion Week'lere özel sergiler, şovlar, vs... Bir de kaç senedir çok vakit ayıramadığım kostüm tasarım ve styling geçmişim var. Yerli ve yabancı markaların kampanyaları dışında Kelis, Nas, Shapeshifters, Tarkan, Kenan Doğulu, Gülşen, Yalın gibi performans sanatçıları ile çalıştım. Şimdilerde Kanada'da büyük bir sanat alanının ve bulunduğu bölgenin çevresinin tasarımlarını yapıyorum. Mayıs ayında yeni Hermes vitrinlerim geliyor. Önümüzdeki yıla kadar da bir sinema projesi olacak. Londra'da mayıstan sonra Selfridges markası ile bir projem var. Tasarım çok genel bir kavram. Bir sürü disiplinde ayrı ayrı çok sevdiğim tasarımcılar var. Her ne konuda olursa olsun hepsinden ilham aliyorum. Ama skenografi özelinde soruyorsanız Gorge Melies'e büyük hayranlığım var. Kendisi aynı zamanda bir sihirbaz ve 1902'de yaptığı Le voyage dans la Lune isimli ilk film de tıpkı sihir gibi ve cok teatral. Josef Svoboda, alanında zamanının çok ötesinde bir skenograf. Adolphe Appia ise bu konuda tam bir devrimci. Ta 1800'lerde bu işi yapıyormuş. Space Odyssey ve Starwars dünyalarının yaratıcısı Harry Lange de çok sevdiğim ve hayranlık duyduğum bir yapım tasarımcısı, skenograftır. Dr. Strange Love filminin yaratıcısı Ken Adam'ı da çok severim. Adam Stockhaussen'ı da keza öyle. Wes Anderson'un en beğendiğim filmlerinin yaratıcısıdır. Ben en cok Nora'yı seviyorum bir de Bir Yaz Gecesi Rüyası'nı. Tüm dekorlar tek tek el işi ile yapıldı. Her bir dekor el ile şekillendirildi; çok zor ama bir o kadar da zevkliydi. Bir Yaz Gecesi Rüyası'nda sahnedeki çiçeklerin hepsi elde yapılmış tel heykeller. Üc Kız Kardeş ve Hırçın Kız'da da naylonlardan fantastik bir dünya yarattık mesela. Onları de hep elle yaptım. Galiba en çok yorulduğum ve zaman harcadıklarım aklıma geldi ilk. Oyunları ayırmam doğru olmaz ama en el emeği göz nuru onlar olduğu için onları söyledim. Ben teknoloji ya da dijital dünya ile çok da iyi ilişkileri olan biri değilim aslında. Ancak ne var ki hayat şartları bizi artık dijital dünyaya doğru götürüyor. Ve ne yazik ki bazı sanat dallarını yaşatabilmek için çeşitli yollar deniyoruz ve dijital dünyayı doğru kullanmaya çalışıyoruz. En azından geçici olduğunu düşünmek istediğimiz bu dönemlerde. Tiyatronun interaktif bir sanat olmaktan çıktığını ya da çıkacağını düşünmüyorum ya da buna inanmıyorum. Değişik işler ya da türler denenebilir ama bu ana konudan saptığımız ya da başka bir yola doğru gideceğimiz anlamına gelmemeli. Şu an en büyük hayalim gönül rahatlığıyla uçağa binip Londra'ya gidebildiğim, sağlıklı bir dünya. Birine sıkı sıkı sarılıp dev bir klüpte 1500 kişi ile zıplayarak dans etmek. Bunları yapabilirsem o zaman dev bir müzikal ya da fantastik bir filmin skenografisini yapmayı hayal edebilirim. Genellikle dünyada sanatla, modayla, müzikle, sinemayla, tiyatroyla ilgili ilgimi çeken ne varsa öğrenmeye ve anlamaya çalışırım. Yeniliklerden haberdar olmak için elimden geleni yaparım. Sanat popülerleştikçe kendi içinde trendler oluşuyor. Kimlikler, politikalar, iletişim araçları, hatta dünya değiştikçe sanat da buna dahil oluyor. Genel geçer sanat değerleri içinde andığımız sanat dallarından çok farklı dallar ortaya çıkıyor. Bunlara da sanat diyoruz. Ya da hayatımızı meşgul eden konular içinde sanat da değişiyor. Kadın haklarını, ırkçılığı, cinsiyetçiliği ya da iklim değişikliğini anlatan sanat eserleri günümüz koşullarında daha çok ses getiriyor, daha çok ilgi çekiyor, daha çok görünür oluyor mesela. Toplumun derdine ya da hayatın renklerine göre sanat da kendini, bu adına trend dediğimiz şeyin içinde bulabiliyor.


Kalpleri sizin çocuklarınızın kalbi ile aynı diyor, sevgili Ceyda Düvenci, Serebral Palsi'li kızı Melisa'dan yola çıkarak yazdığı Balköpüğü serisinin son kitabı üzerine yaptığımız söyleşide. Zaten ve hiç kuşkusuz söyleşinin kilit cümlesi de işte tam bu cümle: Kalpleri sizin çocuklarınızın kalbi ile aynı. Bunun bilinciyle özel ihtiyaç sahibi çocuklara bilinçli bir nezaketle yaklaşmamız gerektiğini hatırlayarak söyleşiyi okumanızı dilerim. İstatistiklere göre Türkiye'de her yıl 6 binden fazla bebeğe Serebral Palsi tanısı konuluyor. Tüm dünyada her yıl 6 Ekim'de Serebral Palsi'li çocuklara dikkat çekmek amacıyla yeşil renkle simgeleştirilen etkinlikler yapılıyor. Oyuncu Ceyda Düvenci ise Serebral Palsi'li kızının hikayesinden aldığı ilhamla çocukların ve yetişkinlerin kitaplığında mutlaka yer alması gereken, özel çocukları anlattığı Balköpüğü serisini yarattı. Düvenci ile üçüncü kitabı Balköpüğü ile Tatlı bir Merhabanın yakın dönemde raflarda yerini alması vesilesiyle sohbet ettik. Öğrenmemiz ve fark etmemiz gereken ne çok şey var, bu söyleşi biraz da bunu anlatıyor. Beynin herhangi bir noktasında oluşan deformasyon sonucu vücuttaki bir yeteneği kaybetmek, Serebral Parsi'nin en düz anlatımı. Çok çeşidi var. Beynin hangi noktasında ne kadar derecede hasar gördüğü ile doğru orantılı olarak serçe parmağınızı da kullanamıyor olabilirsiniz, tüm bedeniniz de kullanamıyor olabilirsiniz. Derece ve çeşitleri var maalesef. Çok teşekkür ederim, beğenmenize çok sevindim. Bal Köpüğü kitabının ilkini yazdığım andan itibaren bunun bir seri olacağını çok iyi biliyordum. Çünkü yola çıkma amacı buydu. Biz çocukluğumuzda Ayşegül serisiyle, Cin Ali'lerle büyüdük. Hep bir kahraman vardı. Neden bu kez kahraman özel ihtiyaç sahibi bir çocuk olmasın diye düşündüm. Çünkü sonuçta Melisa benim hayatımın kahramanı ise yaşadığı şeyler, hayatın içinde karşılaştığı şeyler ve bunlarla mücadelesi bakımından okuyan herkesin kahramanı olabilirdi. O yüzden bir kitap serisi olacağını bilerek çıktım yola. Evet başrol Melisa ve rahatsızlığından ötürü yaşadıkları. İlk kitabı kendim yazmıştım. Melisa ilk kitaptan çok etkilendi ve ikinci kitabı birlikte yazmak istedi. O yüzden ikinci kitap tamamen kurgu. Melisa ile birlikte yazdığımız bir kitap. Ama üçüncü kitap da yine birinci kitap gibi birebir Melisa'nın yaşadığı durumu anlatıyor. Birinci kitap daha çok Melisa'yı tanıtmak içindi. Genel hikaye dışında yürüteci, ateli ve hayatın içinde nasıl hareket edebbildiği gibi ayrıntılar vardı. İkincisini Melisa ile yazınca biraz kurgusal olduğu. Böylelikle aslında belki de Melisa'nın hayal gücünü keşfetmiş olduk. Üçüncü kitap, Melisa'nın bir okula kabulü ile ilgili ama okula kabul edilene kadar bir sürü okuldan reddedilişi gerçek bir anaokul hikayemiz diyebiliriz. Kesinlikle her özel çocuğun kaynaştırma eğitimi almaya hakkı var. Özel çocukları tanımayan, onların dünyasını bilmeyen ebeveynler için de bu mektuba ihtiyaç var. Çünkü çocukların arasındaki diyalogda hiçbir sıkıntı yok. Onlar gayet güzel hallediyorlar aralarında. Ne zaman ki veliler ve klişe diyebileceğim cümleleri giriyor hayatınıza, o zaman çocukların ilişkisi de altüst oluyor, özel ihtiyaç sahibi çocuğun okuldaki hayatı da. Dolayısıyla evet her okulun kaynaştırma eğitimine hazırlıklı olması şart ve her okulun velilerini de kaynaştırma eğitimine hazırlaması şart. Bu, bir mektupla ya da uzmanlar tarafından velilere verien bir eğitimle olabilir. Serebral Palsi'li bir çocuğun eğer başka bir teşhisi yoksa zeka ile ilgili bir engeli söz konusu olmuyor. Dolayısıyla da zeka ile ilgili bir sorunu olmayan her çocuk, dünyanın her ülkesinde sağlıklı çocuklar gibi eğitim hakkına sahip, okula rahatlıkla gidebiliyor. Fakat bizim ülkemizde özel ihtiyaç sahibi çocuklar, bir okula kabul edildiklerinde bu böyle bir lütufmuş gibi oluyor. Zaten kabul eden bir okul bulmakta da oldukça zorlanıyoruz. Ya okullarının hazır olmadığını ya öğretmenlerinin bu konuda eğitilmediğini ya da veli profillerinin ve çocukların böyle bir kaynaştırma eğitimine hazır olmadıklarını söylüyorlar bahane olarak. Herhangi bir okul kabul ettiğinde de böyle bir sistemin içinde bu bir lütufmuş gibi oluyor. Halbuki dünya üzerinde bu böyle değil. Zeka geriliği olan çocuklar için zaten özel eğitimler söz konusu. Zeka geriliği olmayan, bedensel sıkıntısı olan tüm farklı gelişim gösteren çocuklar da diğer her çocuk gibi istediği okulda okuma hakkına sahip. Biz sizi kabul edemeyiz gibi bir dönüş olması söz konusu bile değil. Her okul, veli, öğrenci ve öğretme bu konuda donanımlı. Bizim ülkemizde maalesef böyle değil. Kaynaştırma eğitiminin çocuklara da, özel ihtiyaç sahibi çocuklara da çok faydası var. Bir kere sağlıklı çocuklarımız işe yaramış hissediyor kendilerini. Önce yadırgıyorlar, öğrenme sürecine giriyorlar. Akıllarına gelen her soruyu olduğu gibi soruyorlar. Ben zaten Melisa'yı evde büyütürken gerekli eğitimleri aldırdım bunun için. Hep konuşabildiği bir psikoloğu var. Dolayısıyla toplum içinde olabilecek tepkilere karşı nispeten Melisa hazırlıklı. Bu sebeple nasıl cevap vermesi gerektiğini biliyor. Bazen hiç cevap vermiyor, gerçekten arkadaş oldukları zaman diğer çocuklar Ben Melisa'ya bugün yardım ettim. Melisa düşüyordu ben onun elinden tuttum. Melisa'nın sıraya oturmasına yardımcı oldum. Bir tane kelime öğrettim diye evlerine gidiyorlar ve kendilerini işe yaramış ve iyi hissediyorlar. Melisa zaten kabul gördüğü için çok mutlu oluyor ama tabii ki özel çocuklarla ilgili bilgisi olmadan büyütülen çocuklar ona çok acımasız da davranabiliyor. O zaman da eve gelip saatlerce ağlıyor. Belki de bu kitabı yazmamın en büyük sebeplerinden biri bu. Bir çocuğu büyütürken Balköpüğü serisini okuduğunda aileler hem kendileri hem de çocukları özel çocukları öğrenmiş olacaklar. Böylelikle o özel çocuğu gördüklerinde onu kırmamak için gayret edecekler, buna imtina edecekler diye umut ediyorum. Melisa'nın gelişiminde beni en çok etkileyen şey; her yeni gün bir önceki günden farklı uyanıyor, mutlaka bir şey öğrenmiş oluyor aslında her çocuk gibi. Olabildiğince yapabildiği şeylere odaklanmaya çalışıyorum. Tabii ki anne olarak yapamadıklarına daha çok odaklanıyorum ama yurt dışında gittiğimiz bütün psikologlar ve terapistler, burada da destek aldığımız isimler, Hep yapabildiklerine odaklan ve yapabildiklerini hatırlat ona diyor. Bu bir güven duygusu sağlıyor. Melisa'nın kafasını çevirip, İmdat! dediği yerde olmak, duygularını anlamak, duygularını dışa vurabilmesi için yardımcı olmak, bunun için evde bir güven ortamı hazırlamak çok önemli. Ağladığı zaman, Bunda ağlayacak ne var? ya da korktuğu zaman, Bu korkulacak bir şey değil gibi cümlelerle yaklaşmak yerine, Evet, haklısın, üzüldün. Ben de senin yerinde olsam üzülürdüm. Evet, ağlamak iyi gelir ya da, Evet, korkmakta haklısın çünkü çok hızlı hareket ediyor ve hızlı hareketler seni güvensiz hissettiriyor gibi hissettiği her duygu durumuna aslında hak vermek ve yanında olmak önemli. O zaman o da kendini yeterince güvende hissediyor ve Hatalarımın, yapabildiklerimin ve yapamadıklarımın, bütün duygularımın kabul gördüğü bir aile ortamındayım deyip kendine daha güvenle bırakabiliyor. Evet, ben de sevgili Berrak Yurdakul sayesinde, Bilinçli nezaket kelimesini tekrar hayatıma soktum. Kesinlikle özel ihtiyaç sahibi çocuklar, bilinçli nezakete ihtiyaç duyan çocuklar. Dolayısıyla eğer nazik biri olduğunuzu düşünüyorsanız, hayatın içinde nezaket gösterdiğinize inanıyorsanız, özel ihtiyaç sahibi çocuklar ve yetişkinler gördüğünüzde ya da özel ihtiyaç sahibi yetişkinler gördüğünüzde onlara bilinçli nezaket göstermelisiniz. Bu çok önemli. Çok kıymetli dernekler var, çok güzel işler yapan dernekler var. Ankara'da SERÇEV var mesela, çok güzel işler yapıyorlar. Serebral Palsi ile ilgili. Benim de sonsuz destek olduğum BİR CAN BİN UMUT Derneği var İstanbul'da. Çok dürüst, minimal bir dernek. Bir listesi var, listede sırada bekleyen ihtiyaç sahibi çocuklar var ve siz elinizdeki parayı oraya gönderdiğinizde, Şu isimli çocuğa şunu yaptık, faturası da bu diye gönderen çok kıymetli gencecik Cansel'imiz var, kendisi derneğin kurucusu. Tabii ki SABANCI DERNEĞİ. Metin Sabancı Serebral Palsi konusunda muhteşem şeyler yapıyor. Çok güzel bir okulu var İstanbul'da. Çok kıymetli uzmanlar var. Benim takipte olduğum üç dernek bunlar. Evet, beyinle ilgili sıkıntılar yaşayan çocuklarımız için en önemli şeylerden biri beslenme. Beyin deformasyonu olan çocuklarda gerçekten un tüketmemek çok önemli. Paketli gıdalar tüketmemek çok önemli. Çikolata, gofret, şeker bunlar en büyük zehir. Dolayısıyla da buna göre bir beslenme programları olmalı. Kullandıkları un özel bir un olmalı. Eğer ekmek yiyecekse çocuk, o ekmek gerçekten beyaz ekmek olmamalı. Bunu ailelerin çok iyi araştırması lazım. Artık ülkemizde bu tür beslenmeler için besin alabileceğiniz yerler var. Ama dediğim gibi bunlar da normal alışverişlerinizin iki katı paraya alınan besinler. Çünkü özel unlar, özel yağlardan yapılıyor, özel tatlandırıcılar kullanılıyor. Evet bedeni için çok büyük bir yatırım ama yine maddi açıdan da çok büyük bir yük. Ama fizyoterapi kadar, ergo terapi kadar, duyu bütünleme kadar, konuşma terapisi kadar önemli beslenme. Kitaplarımı tam olarak bu sayfalar için yazıyorum diyebilirim. Seninle aynıyım çünkü... Senden farklıyım çünkü... Yaşadıklarımız üzerinden yazdım onları. Ama tabii ki bir uzman arkadaşımdan da cümlelerimi düzeltmesini istedim. Ama bütün satırlar tamamen bizim yaşadıklarımızdan yola çıkarak yazıldı. Hatta Melisa büyüdükçe sanırım onlara eklemeler yapıyor olacağım. Bu arada her üç kitapta da, isimlerini burada analım, Pervin Özcan, Müjde Başkale, İpek Konak, farklı kadın çizerlerle çalıştınız. Bunun özel bir nedeni var mı, merak ediyorum. Sevgili Pervin'e, Müjde'ye ve İpek'e buradan çok çok teşekkür ediyorum. Gerçekten çok kıymetli bir şey yaptılar benim için. Evet, Bal Köpüğü serisini yaparken yayınevi de, yazar arkadaşlarım da aslında tek bir çizerle çalışmam gerektiğini söylediler. Böylelikle karakter, insanların aklında oturacaktı ve kitapçılarda gördüklerinde, Aaa evet bu da Bal Köpüğü serisi diyerek alacaklardı ve bu şekilde bu bir seri olacaktı. Çok da haklı bulduğum bir müdahaleydi aslında ama ben şöyle bir şey istedim; farklı gelişim gösteren özel ihtiyaç sahibi çocuklar herkesin gözünde de farklı görünüyor. Sizin gönlünüzden baktığınız gözle, mantığınızdan baktığınız gözle, acımak istediğiniz gözle, yardım etmek istediğiniz gözle ya da bilinçli nezaket göstermek istediğiniz gözle aynı çocuk farklı görünüyor. Dolayısıyla da her kitabı farklı bir çizerin çizmesini istedim ki böylelikle farklı gelişim gösteren özel ihtiyaç sahibi kızımın çizerlerin gözünden nasıl göründüğünü de görmek, göstermek istedim. Dolayısıyla da Bal Köpüğü serisi belki de dünyada bir ilk. Farklı çizerlerle çizilecek. Her kitabı o çizerin dünyasından göreceğiz. Benim için çok kıymetli. Balköpüğü serisi için ufukta yeni bir kitap görünüyor mu? Açıkçası ben ileride Balköpüğü'nün gençkız olduğu zamanları da okumayı sabırsızlıkla bekliyorum. Serinin tabii ki devamı gelecek. Şimdi dördüncü kitap üzerine düşünüyorum ama daha genç kızlığına var tabii. Önce bir abla olacak, hayatın içindeki zorlukları biraz yaşayacak, onları deneyimleyecek sonra genç kız olacak. Bir tane de okumaya yeni başlayan çocuklar için küçük bir kitap yazacağım. En azından okula ilk başladıklarında farklı gelişim gösteren bir sınıf arkadaşları olursa ne yapmaları ya da ne yapmamaları gerektiğini minicik onlara anlatan... Bu şekilde devam edecek. Evet, kesinlikle çocuk kitapları aslında yetişkinler için. Aslında böyle düşündüğüm için ilk üç kitabı yetişkinlerin çocuklarına okuyacağı şekilde yazdım. Çocukların kendi kendine okuyacakları kısalıkta değil metinler. Çünkü yetişkinlerin de okumasını istiyorum. Çünkü onların da kafasının içine sokmak istiyorum ki farklı gelişim gösteren özel ihtiyaç sahibi çocuklar korkulacak, tiksinilecek ya da acınacak çocuklar değil. Onları gördüğünüzde çocuğunuzu kendinize doğru çekmenize gerek yok, hiçbir zararları yok. Kalpleri sizin çocuklarınızın kalbi ile aynı. Ve evet, bilinçli nezaket gösterdiğinizde bir çiçeğin açması gibi açıyorlar. Gerçekten çiçek açıyorlar ve hayatınızda çok şeyi değiştiriyorlar. Size bir sürü şey öğretiyorlar. Bunu öncelikle yetişkinleri anlatmamız gerekiyor. Dünyada pek çok örneği olabilir ama Türkiye'de bu tür çocuk kitaplarına pek rastlanmıyor. Tanınır olsun olmasın bir annenin, özel bir durumu olan çocuğundan yola çıkarak hikayeler yazması da çok özel, özellikli ve incelikli bir durum. Bu yola baş koyarken, kitapları yazarken ve yazdıktan sonra nasıl duygular yaşıyorsunuz, bunu tahayyül etmeye çalışıyorum. Bal Köpüğü serisini yazarken çok büyük yolculuklar yapmıyorum aslında. Yaptığım çok büyük yolculuklardan çıkarttığım yüzleşmeler, kabullerim, inkarlarım, bunların hepsini fark edişim, yaralarım, gözyaşlarım, mutluluklarım, kahkahalarım, başarılarımız, Melisa'nın başarısından duyduğum gurur... Aslında başka bir taraftan götürdüğüm bu yolculuktan sonra çıkıyor kitap. O yüzden canımı da acıtmıyor, kötü de hissettirmiyor... Zaten bu yüzleşmeleri ben dokuz senedir düzenli şekilde yaptığı için bunların sonucunda çıkıyor bu kitap. Ajandam var, evet; Meli Melek Ajanda. Yedi senedir kendi tasarladığım ajandamı kullanıyorum. Ve içinde ne olmasını istiyorsam onlar var aslında. Güzel kitapların içinden alıntılar, güzel bir şarkının ya da türkünün sözleri, iyi bir şairden yazılmış bir şiirin dizeleri. Gün içinde kendimle ilgili yapmayı unuttuğum şeyleri hatırlatan, kendime şefkat göstermemi hatırlatan, kendimi sevmemi hatırlatan, kendim için bir şeyler yapmamı hatırlatan cümleler, rengarenk, içimi aydınlatan renkler ve yine tasarımcı elinden çıkmış bir kapak tasarımı ve satın aldığımda Serebral Palsi'li bir çocuğa da sağladığım faydanın bilinci... Paulo Coelho'nun ajandalarından kullanırdım eskiden. Zaten ondan esinlenerek yola çıktım, üstüne bir şeyler kattım. Bu yüzden var. Bir de sürekli kullandığım İngiltere'den aldığım bir ajandam var: Smythson. 1800'lerden beri bir aile şirketinin yaptığı el yapımı bir ajanda bu ve her sene olabildiğince o ajandayı kullanıyorum. O çok daha büyük bir ajanda, defter gibi, defter büyüklüğünde aslına bakarsanız. Daha çok günlük gibi. Meli Melek ajandam da çantamda taşıdığım, yoldaşım gibi, arkadaşım gibi. Aslında genel olarak hep bu iki ajandayı kullanıyorum. Pandemi dönemini nasıl geçirdiniz? Melisa ve Ali, annelerini hep yanlarında görmekten çok mutlu olmuştur hiç kuşkusuz. Evet evde bir arada olmaya çok alıştık, sonrasında nasıl yeni normale alışacağız gerçekten bilmiyorum. Pandemi dönemini anlatması çok zor hepimiz için. Herkes gibi ben de çok umutsuzluğa kapıldığım zamanlardan geçtim. Sağlıklı olduğumuz için şükrediyorum. Ama şükredecek birçok şey de buldum bu süreçte. Bunun dışında tabii ki bizim için değişik olan yine pandemiden sebep, 10 ay gibi geçici bir süre için şehir değiştirmek oldu. Garip bir duygu bizim için. Çocuklarımıza burada bir düzen kurmak, bir eve yerleşmek ama 10 ay sonra tam olarak aslında ne yapacağımızı bilmemek değişik bir deneyim oldu. Bende çok şeyler değiştirdi. İçsel yolculuğumla ilgili çok şeyler deneyimledim. Ve evet gerçekten, belki de herkes gibi, yazsam kitap olurdu diyeceğim bir dönemden geçtik ve geçmeye devam ediyoruz. Hep kendime diyorum ki sabır, sükunet ve şükür. Sanırım bunlar bizi bir arada tutabiliyor sağlıklı bir şekilde. Yeni yılla ilgili galiba en büyük dileğim; bu sene öğrendiklerimden yola çıkarak kendinize şefkat duyun. Hissettiğiniz tüm duygulara hak verin önce ve şefkat gösterin. Kendinize şefkat gösterdiğinizde, sevdiklerinize de büyük oranda bu şefkati gösteriyorsunuz. Tabii ki o yaşa kadar öğrendiklerinizden dolayı bunu yapmak biraz zor. Ama oluyor. Ben denedim, oluyor. Bir sakinlik geliyor. İçinizdeki o sinirler gidiveriyor. Eskiden sinirlendiğiniz şeylere daha sükunetle bakmaya başlıyorsunuz, iyi geliyor. O yüzden yeni yıl için en büyük dileğim; gelişin, içinizdekileri fark edin. Gerçekten yaşamak istediğiniz hayatın peşinden gidin. Siz olun, kendiniz olun, kendinize şefkat duyun, çok anlayışlı olun ve içinizdeki cevheri keşfedin. Sonrası çok güzel oluyor. Enerjiniz hiç bitmesin, size ve güzel ailenize mutlu yıllar sevgili Ceyda Düvenci. Bu güzel röportaj için ve gerçekten doğru sorular için çok teşekkür ederim. Okuyan herkese sevgiler.


Ceyda Düvenci'nin kaleme aldığı Balköpüğü serisi yeni kitabıyla devam ediyor. Serebral Palsi'li Balköpüğü, kendi gibi farkıyla mucize olan tüm çocuklar için okullarda yer açılmasını istiyor. Balköpüğü, anaokuluna başlıyor. Bakalım Balköpüğü'nü okulda nasıl bir macera bekliyor? Ceyda Düvenci, Serebral Palsi'li kızı Melisa ve onun gibi farkıyla mucize olan kahraman çocukların yaşıtlarıyla bir arada eğitim görmeleri için kaleme aldı. Doğan Egmont'tan yayınlanan Balköpüğü ile Tatlı Bir Merhaba hikayesi başkahramanı Melisa'nın anaokuluna başlangıç macerasını okurlarıyla buluşturuyor. Ceyda Düvenci'nin kaleminden çıkan hikayede Melisa, eğitim yolculuğunda karşılaştığı güzellikleri ve zorlukları anlatıyor. Okullarda yaşıtlarıyla bir arada eğitim görmenin önemini gösteriyor ve herkesi okulunda yer açmaya davet ediyor. Bundan önce yayınlanan Balköpüğü ile Tatlı Bir Sürpriz ve Balköpüğü ile Tatlı Bir Macera kitaplarının devamı olan bu yeni hikaye #hayatındayeraç sloganına bir yenisini daha ekliyor ve bu kez #okulundayeraç diyor. Her kitabında farklı kadın çizerlerin illüstrasyonları ile renklenen serinin, bu üçüncü kitabını resimleyen isim ise İpek Konak.