Kültür olarak çok mutlu olmayı, sevinmeyi kabahat olarak görürüz, malum. Çok gülünce, ardından çok ağlamayı bekleriz bedel olarak. Dolayısıyla yirmi dördüncü bölümün bize getirdiği bu sürpriz mutluluğun bedelini ödememiz gerekeceği korkusu anında içimize yerleşti elbette. Bölüm boyunca geçen bazı konuşmalar, söylenen ve tekrar edilen bazı şeyler Hazan ve Sinan'ın bu mutluluğunun çok sürmeyeceği endişesini doğurdu. Fazilet Hanım ve Kızları, daha ilk bölümden bir aşk üçgeninin vaadiyle başlamıştı. Bu, iki erkek kardeş ve bir genç kız arasında yaşanan aşk üçgeni çok bilindik bir şablon aslında. Önceki yazılarımda da değindiğim, çok çeşitli uyarlamarını izlediğimiz sinema klasiği Sabrina şablonuna göre; önce yakışıklı, çapkın erkek kardeşe gönlünü kaptıran genç kız zamanla bu aşkın yüzeyselliğini fark edecek ve bu arada aşka kapısı kapalı, soğuk, mesafeli ağabey ile gerçek ve derin bir aşka başlayacak. Ne var ki, Fazilet Hanım ve Kızları başta bunu vaat etse de bu vaade uygun devam etmedi. Bu şablona göre, Hazan ve Sinan ilişkisi tam olarak derinleşmeden, hep daha çok güçlendiği sınavlar vermeden bu ilişkiyi terk etmemiz gerekiyordu. Öyle olmadı. Hazan ve Sinan birlikte çok şey yaşadılar, çok şey paylaştılar. Bu aşk her ikisi için de değiştirici, dönüştürücü oldu. Özellikle Sinan, Hazan'a duyduğu aşkla eski toyluklarını, şımarıklarını, bencilliklerini geride bıraktı. Derinleşti ve hayatındaki insanları kendisinden çok önemseyen birine dönüştü, aynı zamanda masumlaştı da. Yine de 24. bölümdeki bazı konuşmalar ve gelişmeler hala bu aşk üçgeninden vazgeçilmediğini düşündüren ipuçlarını barındırıyor gibiydi. Sinan, Hazan'la yeniden biraraya gelmeleri için yaptıklarına teşekkür ettiğinde Yağız'ın "Bu o kızla ikinci şansın, bunu da mahvetme. O kızı bir daha üzmeyeceksin, eğer üzersen karşında beni bulursun. Ağabeyini değil, beni!" sözleri, Yağız'ın oyundan çıkmadığının ve onun elini kolunu bağlayan "ağabeylik"inin de rafa kalkabileceğinin göstergesi miydi? Yine Hazan'ın "Sinan ben korkuyorum, tekrar yaralanmaktan korkuyorum. Bir daha kaldıramam." sözleri de çok kritik sorunlar yaşanacağının sinyali miydi? Aşk üçgeninin seyrinin ne yönde olacağına dair en düşündürücü olansa Sinan'ın, Hazan gitmek üzereyken söylediği "Benden kurtulacaksın ama bizden bir ömür boyu kurtulamayacaksın Hazan. Biz yarım kaldığımız sürece, bizi yaşamayadıkça birbirimizin içinde yaşamaya devam edeceğiz." sözleriydi kuşkusuz. Bu sözler, Hazan ve Sinan hikayesinin kapatılacağının ve baştaki şablona dönüş yapılacağının işareti olabilir elbette. "Hazan, şimdi Sinan'a aşık olduğunu düşünüyor ama ilişkileri başlayınca ve Sinan'ı tanıyınca bunun gerçek olmadığını anlayacak." gibi olasılıklar akla geliyor ama Hazan ve Sinan, Sinan'ın annesinin ölümüyle başlayan, birlikte yaptıkları kazayla ve Sinan'ın Hazan'ın peşini bırakmamasıyla devam eden sekiz aylık süreçte öyle çok şey yaşadılar ki bu teori de mantıksız görünüyor. Fazilet Hanım ve Kızları'ndaki en sevdiğim sahnede, Hazan gördüğüm en saf, en içten aşk itiraflarından birini yaparken çok güzel dile getiriyor paylaştıklarını: "Sen benim için nezarete girdin, ben yalnız kalmayayım diye başını belaya soktun. Ben değersiz miyim senin için? Benim için yaptığın onca şeyden sonra, bana rağmen yaptıklarından sonra, sen annene ben babama birlikte ağladıktan sonra, kayıkta sabahladığımız o geceden sonra, konuşmalarımızdan sonra, nezaretten sonra..." Üstelik Hazan bu sözleri, Sinan onu kurtarmak için var gücüyle çalışmadan, birlikte ölüm tehlikesi geçirmeden ya da ayrılık dönemlerinde Sinan, Hazan'ın yatağının başucunda göz yaşı dökmeden önce söylüyor. Dolayısıyla bir ilişkileri olmadığı için Hazan'ın duygularının gerçek olmadığını söylemek ya da Sinan'ı yeterince tanımadığını söylemek mümkün değil. Hazan'a aşık olduğunu söyleyen Yağız'ın onu tanıdığından çok daha fazla tanıyorlar birbirlerini ve yaşayamadığı için aşkı ölümsüz olacağı söylenen Yağız'ın Hazan'la paylaştıklarından çok daha fazlasını paylaştılar. Bu yarım kalmış halleriyle bile... Bölümdeki ipuçlarından devam edersek; Ece'nin Yağız'a söylediği "Aşk yaşanmadığında ölümsüz. Geçmiş olsun Yağız Egemen, artık ölümsüz bir aşkın var." sözleri de yine Yağız'ın aşkının bitmeyeceğinin bir kanıtı olarak önümüze serildi. Eğer Hazan ve Sinan aşkı "yaşanarak" bitecek, yani tükenecek ve önemsizleşecekse Yağız'ın aşkının ölümsüz ve değerli kalması için de hiç yaşanmayacak olması ve kendisinin de söylediği gibi onun "Yalnız kalacak olan" olması gerekiyor elbette. Bu sahnede Ece'nin "Senin bu yaptığın ağabeylik değil, Sinan'la bir ilgisi yok. Sen bunu kendine yapıyorsun. Kendi duygularından kaçmak için yapıyorsun." sözleri de izleyicinin bu üçgende Yağız'ı nereye konumlandırması gerektiği bakımından ilginçti. Bu hikayenin varılacağı nokta Hazan ve Yağız aşkıysa eğer, artık bizim vicdanımızın "kardeşinin sevgilisine aşık olan" adam yükünden kurtulmamız ve Yağız'ın erdemine inanmamız, onun kardeşi için büyük fedakarlıklarla elinden geleni yaptığını görmemiz gerekiyor. Ama bu sahnede Yağız'ın bunca şeyi kardeşi için değil, kendi duygularından kaçmak için yaptığının ve bunun ağabeylikle ilgisi olmadığının altı çiziliyordu. Yine iki kardeşi içeren bir aşk üçgeninin vicdan yükü bakımından Hazan ve Sinan'ın ilk öpüşmesinin Yağız'ın gözü önünde olması da ilginç bir gelişmeydi. Çektiği acıyı dramatik bir şekilde sergilemeden sadece tanık olması sağlanmıştı. Senaryoların, varacakları noktaya en başta karar vermiş olmalarını, hikaye gelişirken bu amaçla hareket edilmesini ve izleyicinin bu doğrultuda yönlendirilmesini bekleriz ki, hikaye tamamlandığında her şeyin yerli yerine oturduğunu düşünüp tatmin olmuş hissedelim. Dolayısıyla bu hikayenin varacağı nokta Yağız ve Hazan ilişkisi ise bizim bunca zaman Yağız'ın tarafında olmamız ve bu ilişkiyi yadırgamamamız için bütün adımların doğru atılmış olması gerekirdi; ama olmadı. Sinan, her şeyi göze alıp gerçeği kendisi Hazan'a açıklayacakken buna engel olup, gerçeği en kaba ve çirkin haliyle Hazan'ın duymasına neden olan da Yağız'dı. Hazan'a duyguları olduğunu fark ettikten sonra bile, olur olmadık sebeplerle, gecenin geç saati habersiz çat kapı, sürekli Hazan'ın evinde beliren ve Sinan'ın Hazan'la ilişkisini daha da çıkmaza sokan şüpheleri yaratan da oydu. Yağız'ın, söylediği yalan yüzünden kardeşinin ne kadar büyük bir pişmanlık içinde olduğunu ve Hazan'ı kaybetmekten ne kadar korktuğunu gördükten sonra Hazan'ı onu dinlemesi için ikna edeceğine intikam almaya yönlendirmesi de bir ağabey olarak onun erdemine inanmamızı ve izleyici olarak onun tarafını tutmamızı imkansız hale getirdi. Senaryonun izleyiciyi yönlendirmesini bekliyoruz ve bu nedenle bölümlerde yaşanan gelişmeleri ipucu olarak görmeye meyilliyiz. Peki, bir hikaye mutlaka bir şablona uymak zorunda mı? Her şüpheli replik bizi bir yere ulaştırmalı mı? Her dizi, bize bildiğimiz bir hikayeyi evirip çevirip yeniden mi anlatmalı? Belki de daha önce gidilmemiş bir yoldan gitmeyi ve farklı bir şeyi söylemeyi seçecek bu hikaye? Elbette bunca gerilime neden olmuşken, bölümler boyunca Yağız'ın aşkı işlenmişken ve artık bunu bilen bir başkası da varken konunun kapanması bekleyemeyiz. Yağız'ın bu sırrı bir noktada açığa çıkmalı ama bu, mutlaka Hazan'la bir ilişkiye mi varmalı? Bu konu, dizideki aşk hikayesi gibi önemle işlenen kardeşlik hikayesinin bir gerilimi olarak da işlenemez mi? Fazilet Hanım ve Kızları'nın en baştan beri süren iki ana gerilim konusundan biri olan evlatlık çocuk konusu bir süredir uykuda. Yeni bölüm fragmanında hissettirildiği gibi Kerime'nin oğlunun Yağız olduğunu düşündüm hep. Ama şöyle bir ihtimal de var: Yağız, Hazan'a "Bir gün gazete haberleriyle ilgili gerçeği söylemeye karar verirsen önce bana söyle." demişti hatırlarsanız. Bunu da geleceğe yönelik bir ipucu olarak görüp görmemek bize kalmış elbette ama Yağız'ın bu sırra ulaşması, Hazan'la gerçeğin peşinde koşarlarken Kerime'nin oğlunun Sinan olduğunu öğrenmeleri, bu sırrı paylaşmaya başlamaları ve bu durumun Hazan ve Sinan arasında yeni bir soruna sebep olması, Sinan'ın gerçeği öğrenmesiyle kardeşlik bağının işlenmesi de mümkün. Sinan ve Hazan ilişkisinin bundan sonra, tıpkı 24. bölümde olduğu gibi, bir rüya misali ilerlemesini izlemek çok keyifli olurdu ama devam eden bir dizide bu mümkün değil. Üstelik hala kapanmamış konular var. Yeni bölüm fragmanında Yasemin'in otel odası konusunu lansmanda ortaya serişini görüyoruz. Bu, Hazan ve Sinan'ın şimdiye kadar yaşayacağı en büyük sınav. Konu ikisinin arasında kalamayacak bu kez, tüm ülkeye ifşa olacak. Bu noktada ilişkilerine sahip çıkabileceler mi? Sinan, Hazan'a söylediği "Bu el avuçlarımdan bir kez kaydı; korkaktım, güçsüzdüm, tutamadım. Ama şimdi yanımda sen varsın, daha güçlüyüm ve korkmuyorum." sözlerinin hakkını verebilecek mi? Hazan'ın içine düşeceği bu durumda sorumluluk alıp savaşabilecek mi? Korkmadığını, kaçmadığını ve Hazan için orada olduğunu kanıtlayabilecek mi? Ben Sinan'ın bunu başarmasını istiyorum. Aşkın büyüttüğü, iyileştirdiği hatta masumlaştırdığı Sinan'ı kaybetmek istemiyorum. "Aşk bir insanı iyileştirecek kadar güçlü değildir" demesini istemiyorum bu dizinin. Hikayenin aşk üçgeni konusunda yolunu seçmesi için artık bu son fırsat. Aylardır süren aşk üçgeni konusu, hiçbir gelişme kaydetmeden, Sinan'ın kıskançlıklarına, Hazan'ın öfkesine, Yağız'ın karşılıksız duygularına sıkışmış bir şekilde kendini tekrar edip duruyordu. Her bölüm bu durum daha da sıkıcı bir hale geliyordu ki her hafta reytingin biraz daha azalması da izleyicinin bu kısır döngüden sıkıldığının kanıtı gibiydi. Bu kısır döngünün kırıldığı ve başımızı aşk üçgeninden dışarı çıkarıp nefes aldığımız 24. bölümde izlenme oranları haftalardır ilk kez yükseliş gösterdi. Ama reytingler ya da dizinin sıkıcılaşması bir tarafa, öyle tatsız bir hal aldı ki bu üçgen konusu, "artık gerçekten son bulmalı" demeden edemiyor insan. Bir aşk üçgeni söz konusu olduğunda, hele ki bu üçgen güçlü bir kardeşlik bağını da içeriyorsa, hiçbir şey doğru ve tam hissettirmiyor. Hiçbir şey yeterince güçlenemiyor, yoğunlaşamıyor, derinleşemiyor. Başkasının mutsuzluğu çalıyor o duygulardan. Bir ilişki kendini büyütmeye çalışırken diğeri zayıflıyor, eriyor, kopuyor. Üç kişilik bir aşkta her mutluluk diğerinin mutsuzluğu.. Her sevinç diğerinin acısı.. Her şey buruk ve yarım.. Aydınlık her anın üzerinde bir gölge.. "Doğru" ancak iki kişi arasında kurulabiliyor ve aşk söz konusu olduğunda üç, ikiden hep az.


Defne için birçok yazımda, tutarsız, karakteri çok savruluyor, diye yazmıştım. Bu bakımdan yorucuydu ama şöyle bir renkliliği olduğunu fark ettim. Defne tek bakış, tek mimik, tek duygu bir karakter değil. Bir zaman geliyor, kısa paçalı erkek çocuğu gibi tavırlarda, bir bakıyorsun sokak çetesinde, ağzında sakız, elinde zincir serseri tayfa, bir bakıyorsun utangaç, pembe yanaklı, mahcup bir kız, başka bir zamansa cüretkar tavırlarda, bir başka gün maça gitsin slogan atsın bağırsın, sonra evde komşu teyze arasında hanım hanımcık olsun, an gelsin safoz sakar takılsın, başka zaman kısık göz, zeki bakış, bazen hırçın soğuk, bazen sıcak sokulgan, envai çeşit var Defne'de. Bir de şu önemli. Defne'ye, olaylarda piyon olmaktan ve kendisine aşık olmaktan başka suçu olmayan Ömer'e herşeyin suçluysuymuş gibi davranmasından dolayı mesafe almıştım ve son bölümlerdeki ev olayında da yine Ömer'den gerçeği sakladığı, hayatını paylaşmadığı için hah işte yine aynı Defne, aynı hatalar diye düşünmüştüm fakat sonra Defne ev ahalisine neden Ömer'e söylemediğini açıkladı. Defne için birçok yazımda, tutarsız, karakteri çok savruluyor, diye yazmıştım. Bu bakımdan yorucuydu ama şöyle bir renkliliği olduğunu fark ettim. Defne tek bakış, tek mimik, tek duygu bir karakter değil. Bir zaman geliyor, kısa paçalı erkek çocuğu gibi tavırlarda, bir bakıyorsun sokak çetesinde, ağzında sakız, elinde zincir serseri tayfa, bir bakıyorsun utangaç, pembe yanaklı, mahcup bir kız, başka bir zamansa cüretkar tavırlarda, bir başka gün maça gitsin slogan atsın bağırsın, sonra evde komşu teyze arasında hanım hanımcık olsun, an gelsin safoz sakar takılsın, başka zaman kısık göz, zeki bakış, bazen hırçın soğuk, bazen sıcak sokulgan, envai çeşit var Defne'de. Bir de şu önemli. Defne'ye, olaylarda piyon olmaktan ve kendisine aşık olmaktan başka suçu olmayan Ömer'e herşeyin suçluysuymuş gibi davranmasından dolayı mesafe almıştım ve son bölümlerdeki ev olayında da yine Ömer'den gerçeği sakladığı, hayatını paylaşmadığı için hah işte yine aynı Defne, aynı hatalar diye düşünmüştüm fakat sonra Defne ev ahalisine neden Ömer'e söylemediğini açıkladı. Yani bazen doğru davranış yapılmış bile olsa, o kişi doğru davranmış bile olsa, siz bu karar bilinçle mi alınmış bunu öğrenmek istiyorsunuz. Yani alınan karar bir gerekçeye dayandırılmalı. İşte Defne bu gerekçeyi verdi ve aramızda bölümlerdir süren buzları eritti. Defne mala mula değer vermeyen, para pulda gözü olmayan, aslında içten, samimi, hem gururlu hem kaprissiz bir kız. Koşulların onu zorlayarak getirdiği bu noktada, isteriz ki gerçek ortaya çıktıktan sonra bile Ömer Defne'nin bu değerlerini görmezlikten gelmesin. Öte yandan, nasıl çözülür, zor iş. Ömer ve yıkılmış dünyası, Defne ve kaybettiği aşkı, itibarı. Yani şu gelinen noktada işin kiri niye bütün bütün Defne'nin üzerinde kalıyor, o da çirkin. Sonuçta Defne Ömer'i tanımıyordu bu işe mecburen evet derken ama Neriman tanıyordu, Necmi tanıyordu, Sinan tanıyordu. Ayıpsa, asıl onların. Bütün bir ikinci sezon bu barışmayla geçse, eğer gerçekçi işlenirse değer. Böyle bir konuda bir insan nasıl affedebilir, iyi bir örnek olur. Tolga karakteri bu bölüm hiç görünmedi galiba. Dizideki rolü, etkinliği bir türlü tam oturamadı. Bu gidişle de tamamen çıkacak gibi görünüyor. Bu konuda Ceyda da saha dışına yakın sanki. İkisinin toplam etkisini Rüzgar'dan bekleyecek gibi geldi gidişat. Pelin ve Sinan ikilisinin arasında Tolga girdi, Ceyda girdi, şimdi sıra Rüzgar'da. Bu kez farklı bir engel. Zarar vermiş bir engel değil, minnet edilmiş bir engel. Sinan minnet borcu altında ezilmeyecek gibi görünüyor ama bakalım. Bölümde Pelin ve Sinan arasındaki eller havada tutkulu sahnesinde, ikisinin sakin sakin konuşması olayın parodisi gibiydi. Yani bazen doğru davranış yapılmış bile olsa, o kişi doğru davranmış bile olsa, siz bu karar bilinçle mi alınmış bunu öğrenmek istiyorsunuz. Yani alınan karar bir gerekçeye dayandırılmalı. İşte Defne bu gerekçeyi verdi ve aramızda bölümlerdir süren buzları eritti. Defne mala mula değer vermeyen, para pulda gözü olmayan, aslında içten, samimi, hem gururlu hem kaprissiz bir kız. Koşulların onu zorlayarak getirdiği bu noktada, isteriz ki gerçek ortaya çıktıktan sonra bile Ömer Defne'nin bu değerlerini görmezlikten gelmesin. Öte yandan, nasıl çözülür, zor iş. Ömer ve yıkılmış dünyası, Defne ve kaybettiği aşkı, itibarı. Yani şu gelinen noktada işin kiri niye bütün bütün Defne'nin üzerinde kalıyor, o da çirkin. Sonuçta Defne Ömer'i tanımıyordu bu işe mecburen evet derken ama Neriman tanıyordu, Necmi tanıyordu, Sinan tanıyordu. Ayıpsa, asıl onların. Bütün bir ikinci sezon bu barışmayla geçse, eğer gerçekçi işlenirse değer. Böyle bir konuda bir insan nasıl affedebilir, iyi bir örnek olur. Tolga karakteri bu bölüm hiç görünmedi galiba. Dizideki rolü, etkinliği bir türlü tam oturamadı. Bu gidişle de tamamen çıkacak gibi görünüyor. Bu konuda Ceyda da saha dışına yakın sanki. İkisinin toplam etkisini Rüzgar'dan bekleyecek gibi geldi gidişat. Pelin ve Sinan ikilisinin arasında Tolga girdi, Ceyda girdi, şimdi sıra Rüzgar'da. Bu kez farklı bir engel. Zarar vermiş bir engel değil, minnet edilmiş bir engel. Sinan minnet borcu altında ezilmeyecek gibi görünüyor ama bakalım. Bölümde Pelin ve Sinan arasındaki eller havada tutkulu sahnesinde, ikisinin sakin sakin konuşması olayın parodisi gibiydi.


Eylül ve Burak evlendi. Engin tutuklandı. Nakliyecinin suçu üzerine almasıyla Haşmet ve Engin serbest bırakıldı. Engin ve Ezgi barıştı. Bu süreçte Alper Engin'in nasıl Haşmet'in yanında çalışmaya mecbur kaldığını ilk kez öğrendi, biz de Alper ve Engin'in arkadaşlıklarının geçmişiyle ilgili yeni şeyler öğrendik. Burak'ın evlendiğini öğrenen ve Eylül'den hakaret işiten Simge intihara kalkıştı, Ayla'nın görüp hastaneye yetiştirmesiyle kurtarıldı. Canan kızının Leyla olduğundan emin oldu. Leyla'nın ağzını aradı, Leyla sert tepki verdi. Haşmet muhbirin peşine düştü. Alper'i yakalamak üzereyken Canan Alper'i kurtardı. Alper, Canan'ın Leyla'nın annesi olduğunu öğrendi ve Haşmet'in yasadışı yönünü Canan'a anlattı. Salih Haşmet tutuklanmaktan kurtulunca onu ortadan kaldırmak üzere silah bulmaya girişti. Alper B planını devreye soktu ve Engin'e onları kendisinin ihbar ettiğini söyledi. Dizinin şu yönü takdire şayan: Her bölümde bir sürü gelişme oluyor, sırlar açığa çıkıyor, birileri bilmedikleri bir şeyler öğreniyor. Sağdan sola dönüyorsun hop önemli bir şey. Bu bölümde de heyecan ve tempo vardı. Haşmet'in elini kolunu sallaya devire hapisten kurtulması gibi hoşumuza gitmeyen şeyler olduğu gibi, Canan'ın Alper'le "Şimdi Haşmet'e karşı ne yapıyoruz" gibi kendini hemen onların yanında konumlamasına benzer tatlı üstü kaymak tadında hoşluklar da vardı. Canan'ın ekibe yani Alper, Leyla, Hakverdi ve Ezgi'den oluşan ekibe katılmasıyla sanki olaylar hızlanacak gibi. Bölüm geçen bölümün final sahnesiyle açıldı. Alper yıldırım nikaha Edirne'den yıldırım hızıyla yetişmişti fakat bu onun nikaha engel olmasına yetmedi. Eylül gözyaşı dökse, Burak'la kavga edip tartışsa da sonradan kendisini almaya gelen Mercan ve Alper'le geri dönmedi. Eylül'ün dinamikleri karışık. Alper hem kızgın hem bir yandan hak da veriyor. Zaten tam Alper'i affetmişti ki Berna'nın uyanması Eylül'ün kavgasını tekrar başlattı. E, Alper ne yapsın, Berna'yı yani kızının annesini evden mi kovacak? Eylül'ü bir öğrenci yurduna yerleştirebilirdi ama Eylül'ün başına buyruk davranışları yüzünden sonrasında güvenemezdi ve denetleyemezdi. Herkes için zor bir durum. Artık evli, çocuksuz ama yine mutsuz bir Eylül var. Canan Leyla'nın kızı olduğunu anladıktan sonra hızla ofisten çıktı ve arabaya binerek bir ağlama krizi yaşadı. İlginç olan, burada yaşadığı üzüntüye, duygu şiddetine eşdeğer bir heyecanı Leyla ile telefonda konuşurken ya da yüzyüze ilk gördüğünde yaşamaması. Yani evet hep konuştuğu ve gördüğü Leyla, ama artık başka gözlerle görüyor kızını, yıllar yıllardır görmediği kızı olduğunu bilerek bakıyor artık ona. Malum bir şeye birkaç türlü bakabiliyoruz. Önce bir kendimiz bakıyoruz, sonra başkalarının gözünden bakıyoruz, başkalarının ne düşünceğini tahmin etmeye çalışarak. Şimdi Canan'ın da edindiği bu yeni bilgiden sonra Leyla'ya sesini ilk kez duyuyormuş gibi, yüzünü ilk göz görüyormuş gibi dikkatle, heyecanla yaklaşması lazımdı. Bebekken bıraktığı yüzün nasıl değiştiğini, aradaki kayıp yılları Leyla'nın yüzünde görmeye çalışarak. Leyla eve gelip içeri girdiğinde, Canan arkasından, saçlarına vb. bakabilirdi, salona bakmak yerine. Evet, anlaşılan sakinleştirici almış ve belki de donuklaştı. Ama yine de her an aklı fikri Leyla'da değildi. Yani tam beklediğim gibi değildi Canan. Alper ufak yoldan Berna'ya kapıyı gösterdi. Berna "Hayat bana ikinci bir şans verdi, sen veremez misin?" dediğinde Alper "Bizim artık bir olurumuz kalmadı Berna, bundan sonra bir süre misafirimsin, o kadar." dedi. Şimdi bu durumda Berna bu evde misafirse, bir süre sonra gidecek demektir. Nereye, nasıl gidebilir, dizide bu konuda bir ipucu yok. Ayrıca bu, Çiçek de bu evden gidecek mi demek oluyor? Çiçek ve Berna gittiğinde, Çiçek hem yeni bir eve, hem de babasız yeni bir düzene alışmak zorunda kaldığında Alper bu evde Leyla ile rahat rahat yaşayacak mı? Ya da Çiçek'ten annesiyle kendisi arasında bir seçim yapmasını mı isteyecek. Çiçek'in 8 aydır yoksun kaldığı annesini seçmek yerine kendisiyle kalmayı seçeçeğini mi düşünüyor. Alper'in ne düşündüğü hakkında henüz yeterince bilgi yok. Gelecek bölümlerde netleşir herhalde. Ezgi Haşmet tutuklanınca Engin'i bulmak için evine koştu. Engin de eve yeni gelmişti. Ezgi içeri girdi. Kapı kapandı. Hemen çıkman lazım diyor. E sen içeri girmeden Engin'i dışarı çekseydin ya. İki dönüm içeri girince iki saat çıkamadınız tabii. Aslında neticede Engin'in kaçmaması iyi oldu ama Ezgi bunu nereden tahmin etsin. Bu süreçte Engin kurtulsun istiyorduk, çünkü masumdu, bu yolun gönüllü yolcusu değildi, mecburiyetten 'içerde'ydi. Dolayısıyla Engin kurtuldu, sevindik. Gerçi Alper diyor ki, ben zaten Engin'in katil olduğuna hiç inanmadım. Hakverdi'yi kurtardığı için artık Engin'in katil olmadığına emin gibiler ama Engin 9 yıldır Haşmet'in yanında, acaba hep bir şekilde Haşmet'in kendisine öldürme görevi verdiği kişileri hep kurtardı mı? Haşmet'in Engin'e böyle görevler verdiği Hakverdi'den belli. Yani aslında gerçeğin ne olduğunu ekip de biz de bilmiyoruz. Alper ve Engin - Restoranda. Karşılaşıp sarıldıktan sonra, Alper Engin'e onları kendisinin ihbar ettiğini söylerken. Canan - Alper ile kafede, Haşmet'in karanlık yüzünü öğrenirken ve Leyla'nın annesi olduğunu söylerken. Ayla, Simge, Hakverdi, Eylül - Sabah, kahvaltı masasında. Ayla Eylül'e atar tutar gider yaparken. Ezgi - Sabah, Engin'in evinde, Leyla'ya Haşmet'in ihbarcıyı bulmak üzere olduğunu mesajını çekerken. Yeni bölüm fragmanları, özeti çıktı. Berna artık kartını açık oynayacak, Leyla ile konuşmaya gelmiş. Herhalde Çiçek üzerinden ve kendi durumu üzerinden empati yaptırarak Leyla'nın çekilmesini sağlamaya çalışacak. Leyla bu durumdan etkilenebilir ama Alper'le aralarında epey şeffaf bir ilişki oldu, Berna'nın gelip kendisiyle konuştuğunu -Berna'nın olası ricasına rağmen- söylerse iyi eder. Sonra yine ne karar verirse versin. Birkaç yazımda yazmıştım, Engin de ekibe katılsın, hep beraber Haşmet'i yakalatsınlar diye. Özete göre Engin bu yönde davranmayacak, öyle anlaşılıyor. Bunda da Haşmet'in daha önceden Engin'e karşı savurduğu tehditlerin ve Haşmet'in acımasızlığını bilmesinin etkisi var herhalde. Yine Alper'i bu işlerin peşini bırakmaya ikna etmeye çalışacak gibi görünüyor. Alper ihbarı üzerine aldığı için Engin'in işin içinde Ezgi'nin de olduğundan bir süre haberi olmayabilir ama Ezgi'nin bu sırrı fazla saklamak isteyeceğini sanmam. Salih silahı bulmuş anlaşılan ama sonrası o ve Hakverdi'nin umdukları gibi gitmeyecek görnüyor.


Olay yerine geldiğimde 50 kadar dizi ismini çeşitli bakımlardan analiz ettim, mevcut bilgi birikimimi de ekleyerek aşağıdaki sonuçlara ulaşmış bulunuyorum.


Üçüncü bölümüyle birlikte Kördüğüm'de artık ilişkiler ve karakterler iyice oturmaya, hikaye netleşmeye, köşeleri-kenarları belirginleşmeye başladı. Dün akşam yayınlanan bölümle Ali Nejat'ın babasıyla arasındaki çocukluğa kadar dayanan sorun, kendisinin sebep olduğu trajedi nedeniyle ablasıyla arasındaki iletişim kopukluğu, Naz ve Umut ilişkisinde -aralarındaki sevgiye rağmen- gittikçe açılan uçurum iyice belirginleşti. Ali Nejat karakterinin oluşturulmasında, en baştan önemli bir sorun olduğunu düşünüyorum. Ali Nejat'la tanışmamız, neredeyse hayatını adadığı o büyük tuttkusuna da tanık olduğumuz anda başladı: Arabalar ve hız. Onu ilk gördüğümüzde İtalya'da bir şehrin dar sokaklarında, lüks aracıyla hız yapıyordu. Etkileyici ama soğuk ve ukala bir tipti. Zamanla anladık ki babasının rızası olmasa da otomobil üretimi işine yatırım yapmak istiyordu. Aynı sırada Ali Nejat hakkında öğrendiğimiz bir diğer gerçek de altı-yedi yaşlarındaki yeğeninin, Ali Nejat'ın kullandığı araçta aşırı hız nedeniyle ölmüş olduğuydu. Ali Nejat'ın ablası küçük yaştaki oğlunun bu şekilde ölümü nedeniyle psikolojikl sorunlar yaşıyordu. Ne var ki Ali Nejat -ara sıra dalıp gitmesi dışında- sebep olduğu bu trajedi nedeniyle büyük bir yıkım yaşamış gibi görünmedi hiçbir zaman. Olaydan sonra hayatına olduğu gibi devam etmiş, otomobil üretimi fikrinden de bir adım bile geri gitmemişti. Diğer yandan Ali Nejat vicdan azabıyla otomobil üretiminden vazgeçmiş olsa hikayenin üzerine inşaa edildiği kördüğüm de ortadan kalkmış olacaktı belki de. Naz'ın eşi Umut'un en büyük hayali de otomobil üretmek çünkü. Ve bu iki adam ortak hayalleriyle biraraya gelirken, aynı kadına aşık olacakları için de karşı karşı karşıya gelecekler. Dolayısyla bir kördüğüm de hikayenin kurulumda var gibi görünüyor. Ana karakterin, hikayenin kurulması ve akması için gereken özellikleri bizim ona karşı olan olumsuz duygularımızın da nedeni. Bu olumsuz duyguları yıkmak da başta reddettiği oğlunu, aniden çok istemeye başlamasıyla ve onu "kahramanca" kucaklayıp merdivenden indirmesiyle ya da orada bulunmasının en baştaki sebebi kendisiyken, ablasını akıl hastanesinden kucaklayarak, ağır çekimle çıkarmasıyla değişecek gibi değil. Diziyle ilgili en baştan beri söylediğim bir başka sorun da yan hikayelere, bu kadar erken girilmiş olması. Şu an devam eden yan hikayelerin hemen hepsi ilgi çekici, eğlenceli ama çok erken ortaya çıktılar ve derinleştiler. Yeni tanıyor olduğumuz ana karakterlerimize bile yabancıyken ve henüz onların sorunlarını bile çok da umursamıyorken bir de yan karakterlerin gittikçe büyüyen sorunları dikkat dağınıklığına neden oluyor. Ama bu Kördüğüm'ün kendisinden ziyade sektörde yaşanan genel bir sorunla ilgili. Reklamsız, özetsiz iki buçuk saatlik bir diziyi sadece üç karakterin hikayelerine ve ilişkilerine konsantre olarak işlemek mümkün değil elbette. Dizide işlenen hikayelerden en sıcak ve etkileyici olanı, Didem'in hikayesinin son bulması büyük bir eksiikliğe neden olmuş durumda. Didem'in ikinci bölümde çıkışı nedeniyle bu üçüncü bölümde belirgin bir duygu eksikliği vardı. Bu eksiklik zamanla Kaan ve Ali Nejat arasındaki bağın oluşmasını izlerken yakalanabilir mi, kim bilir? Ali Nejat'a olan olumsuz duygunun epeyce bir silinmesi gerekiyor önce.


Yüksek Sosyete'nin bu bölümü genel olarak yine iyi bir bölümdü. İlk yarısı biraz durağandı, ikinci saatte ise peş peşe gelişmeler, olaylar oldu: Keremlerin evine haciz geldi, Bedia Mert'i mirasından reddetti, Süreyya Levent'i terketti, vakfın organizsyonundan çekildi, Metin'e boşanma davası açtı, Bedia Çalhan'ın kanser olduğu öğrenildi, Mert babannesiyle barıştı. Bölüm geçen bölüm kaldığımız sahneyle, yani Kerem ve Cansu'nun öpüşerek barıştığı, Begüm'ün de ağaç arkasında onları hayret, hayal kırıklığı, kıskançlık ve fesatlıkla izlediği sahneyle açıldı. Sonrasında Kerem ve Cansu adını koymasalar da ilişkilerine fiilen tekrar başladılar, Begüm ise koşa koşa annesine Cansu'yu şikayet etti. Büyüsek de bir yanımız hep çocuk. Olay bundan ibaret. Dizinin huzur kısmı dediğim Kerem'in ailesi, Ayşen ve Yılmaz çifti memleketteler malum. Kerem'e biz memlekete dönüyoruz diye not yazıp gittiler. Böyle olunca, insan şöyle düşünüyor: Ne zaman başın sıkışsa, maddi ya da manevi bunalsan, dönüp sığınabileceğin bir sıla olması ne güzel. Orası hep açık bir kucak, bitmek tükenmez bir kaynak. Orada yoksulluk yok, orada kimse eksilmiyor. Ne zaman gitsen eskisi gibi bulursun. Tüm geçmiş orada donmuş gibi duruyor. Orada dert yok, kavga yok. Güvenlik var. Herkese yer var. İşte böyle cennet bir yer "sıla". Tamamen gerçekçi değilse de, hepten de boş değildir herhalde. Metin'in duruşması sonrası Işıl bunlara gelince Süreyya'nın sabrı taşıp Ela bebeği alıp yerine Metin'i verdi. Sokakta kalan Metin ya otel ya Işıl seçeneklerinden oteli seçecekken, Işıl'ın ısrarıyla karar değiştirdi. Bu seçim sonucunda yeni bir bebek dünyaya gelecek gibi. Işıl bu potansiyeli Süreyya'ya yetiştirdi. Bu hafta Süreyya Metin'e nihayet boşanma davası açtı. Bu aksiyonunda Bedia Çalhan'ın "Hayat kısa, kendi hayatını istediğin gibi yaşa, sen herkesten değerlisin" tavsiyeleri kadar Işıl'ın bitmek bilmez rezaletlerinin de etkisi olmuştur herhalde. Süreyya'nın boşanma davası açmasına Levent'le barışma kararı da dahil mi, henüz bilmiyoruz. Bu davayı açmadan önce, bölümün başlarında Levent'le ayrıldılar. Aralarında yaş farkı olan bir kadın ve erkeğin ilişkisini güzel işliyor dizi. Çok altını çizmeden ama yokmuş gibi de yapmadan, ince bir ayarda. Levent'le ayrılmalarına, trajikomik biçimde Cansu sebep oldu. Annesiyle başbaşa bu konuyu konuşmak istedi. Bu konuşmada Süreyya ilk kez Levent'e aşık olduğunu itiraf etti. Sadece Cansu'ya değil, bize de. Ayrıca Cansu'ya "Evli bir kadın olduğumu hiçbir zaman unutmadım. Sadece kalbim..." dedi. Çok masumdu. Cansu da onu destekleyici şeyler söyledi. Şaşırtıcı olan şey, tüm bu konuşmaların sağ göstermesine rağmen finalin sol vurması. Süreyya deminden beri bu konuşuluyormuş gibi Levent'ten ayrılma kararı alıverdi. Levent de buluşacaklar diye hazırlık yaptı, sonsuzluk kolyesi almış, keman, deniz, gül, ne lazımsa. Süreyya "Biz ne yaşadık ki seninle, birkaç yemek, biraz sohbet hepsi bu." diyerek hançerini de sapladı. Şimdi bilmiyoruz, ne olacak. Fakat Levent herhalde Süreyya'nın dava açtığını öğrenecek ve zaten pres bir adam, sahayı boş bırakmayacaktır. Bu sefer sır Kerem'in. Babasını kendisinin ihbar ettiğini Cansu'dan saklıyor. Ansızın Cansu'yla barışıverince, elinde bomba gibi sırrıyla kala kaldı. Bölümü izlediğimde bu sır birkaç bölüm gider herhalde diye düşündüm ama fragmana göre Kerem pat diye Cansu'ya söyleyiveriyor, iyi de yapıyor. Cansu Metin'in kızı evet ama Kerem'in ailesine haciz getirdiklerini öğrendiğinde belki Kerem'i affeder. Zaten Koranların önceden de Kerem'e ve ailesine karşı işlenmiş sosyal suçları var. Ama kestiremiyorum Cansu'nun ne yapacağını. Çünkü Mert Çalhan'ın sözüne uyup Kerem'i korumak için terkedivermişti. Sahilde barıştıklarındaysa Kerem'e bir daha ayrılmayalım falan filan diyor. Terk etmezsen ayrılmazsınız Cansu Koranım. Sen değil miydin bu ilişkiyi bitiren? Şimdi de ailem Kerem'lere zarar veriyor, onları korumalıyım deyip terkediverirse şaşırmamak lazım. Yani hem kızgınlıktan hem şefkatten Kerem yine kendini Cansu'nun kapısının önünde bulabilir. Ama isterim ki Cansu şaşırtsın ve Kerem'in yanında dursun. Sizleri de yanımızda görmek isteriz. Biz Ece Sert ve Çalhan Mert kurabiye ve süt gibiyiz diyen minnoş bir düğün davetiyesi hazırlamışlar, Ece ve Mert. İkisi arasında "Minnoş" sözü şifre gibi bir şey oldu. Bir şey minnoşsa, Ece ve Mert'le ilgilidir. İlişkilerinin bundan sonrasında, yani Bedia'nın hastaneye gelen Mert'ten Ece'yi terketmesini istemesinden sonra, Mert'in Ece'ye gerçeği açıklayıp, Bedia bu ilişkiye rıza gösterene kadar izin istemesini bekliyorum. Yani temelli terketmesini değil. Ece böyle bir durumda anlayış gösterecektir. Mert Ece ile gizli gizli de haberleşebilir bu sırada. Tabii basın da gizli görüşmelerini flaş haber diye yakalayıp Mert'in yalanını ifşa edebilir. Bakalım olaylar ne yönde gelişecek.


Halka'nın üst düzey rejisi, ilgi çekici karakterleri, başarılı performansları, etkileyici müzikleri gibi birçok özelliğinin yanında en başarılı yanlarından biri de ince ince işlenen hikayesi. Halka, kendisi çok zekice kurulmuş bir senaryoya sahipken, aynı zamanda izleyicisinin zekasını da küçümsemeyen bir iş. Şu ana dek yaşanan tüm gelişmeler beni, bir izleyici olarak düşünmeye, aklımı çalıştırarak bulmacanın parçalarını bulma oyununa çeken bir yapıda başarılıyla ilerledi. 7. bölümde İrem, tam Cihangir'in kayıp hafızası konusundaki gerçeklere ulaşmış ve ona bunları açıklamak üzereyken öldürülünce, bu cinayetin failinin Halka'nın bilinen yöneticilerinden biri olması mümkün olmadığı için, gördüğümüzün ötesinde bir yapının varlığını işaret ediyor olabileceğini düşünmüştüm. Bu bölümde ise cinayetin arkasındaki kişinin Cihangir'in annesi Gülay olduğunu gördük. İrem'le konuşmaya gelmiş ve Cihangir hakkındaki gerçekleri öğrendiğini görünce bunu engellemeye karar vermişti. Halka'nın Cihangir üzerindeki planlarından tamamen bağımsız olarak, hatta tesadüfen gerçekleşmiş bir cinayetti. Üstelik Gülay'ın İrem'i öldürmek için bulduğu tek yol, babasının cenazesi için Türkiye'de bulunan Arif'in kızı Yıldız'ı arayarak ona babasının ölümünden sorumlu olan kişinin İrem olduğunu söylemekti. Doğrusu bu açıklama beni tatmin etmedi. Olayın gerçekleşme şeklinin inandırıcı olmayışından öte Cihangir'in gerçekleri öğrenmesinin, kafayı gelinine takmış kayın validenin tesadüfen onu öldürtmesi gibi bir olayla engellenmesi, Halka dizisinden beklemeyeceğim bir şeydi. -Biri beni öldürdüğünü sandı, diğeri de öldüğümü. -Ne anlatıyorsun sen, Terzi? -Bana "o kız niye öldü?" dedin, ben de bunu anlattım. Bu diyaloğun bize işaret ettiği; Yıldız'ın İrem'i öldürdüğünü ve Sitare'nin de buna şahitlik ettiğini sandığı. Muhtemelen Yıldız gerçekten İrem'i vurdu ama ölümüne sebep olan o muydu? Cihangir'in kendisiyle ilgili gerçekleri öğrenmesini engelleyen gerçekten Gülay mıydı? Yoksa onlar da tıpkı, Cihangir ve Kaan'ın Terzi'nin öldüğünü düşündükleri gibi bir yanılgı içindeler mi? Ayrıca, Gülay'ın anlattıkları ve olaya ait flashback sahnelerinden hiçbirinde İrem'in öldürülüş anını görmedik. Terzi'nin bir süre sonra Çağatay'a İrem'i kimin öldürdüğünü bulduğunu söylediğinde kast ettiği kişinin Yıldız ya da Gülay çıkacağı çok şüpheli. Bölümde, İrem cinayetindeki muhtemel şaşırtmacaya benzer bir olay daha oldu. Halka'nın bir önceki (7. bölüm) ilgili yazdığım yazıda 'Sen aslında kimsin Kaan Karabulut?' diye sormuştum. Kaan'ın gerçek kimliği, kimin oğlu olduğu konusunda hiçbir bilgimizin olmaması ve Nadir'in "babanı tanıyorum" sözünün yarattığı şüpheyle Kaan'ın Halka için önemli birinin oğlu olabileceği ve Hümeyra'ya bırakılmasının onu saklamak, korumak gibi bir sebebi olabileceği ihtimali üzerinde durmuştum. -Korktun mu, Hümeyra? Bir gün geleceğimi biliyordun. Bir gün karşına geçip "Sana bir şey bırakmıştım. Onu almaya geldim." diyeceğimi biliyordun. -"Bir şey!"... Bir "şey" öyle mi? O "şey" dediğin neyse, alamazsın o "şey"i benden. -Alırım, Hümeyra. Nasıl verdiysem, öyle alırım. 3 yıl önce gerçekleşen bu konuşmanın konusunun Kaan olduğu belliydi elbette. Bölümün daha öncesinde izlediğimiz, "oğlum nerede?" konuşması, bu diyaloğun hemen akabinde gerçekleşiyor olmalıydı. Bu iki sahne Cengizhan'ın Kaan'ın gerçek babası olduğunun işareti olabileceği gibi, bambaşka bir durumun maskesi de olabilir. Dizinin başından itibaren, açıkça hiç değinilmemesine rağmen, alttan alta süren bir gizemle Kaan'ın gerçek kimliğinin önemi hep gündemde tutuldu. Eğer Kaan'ın gerçek babası Halka'nın lideri Cengizhan olsaydı, bunun açığa çıkışı adeta pek önemli bir olay değilmiş gibi, bu şekilde laf arasında, belli belirsiz gerçekleşmezdi. Dizinin harikulade rejisinin böyle büyük bir sırrın açığa çıkışının hakkını sonuna kadar vereceğinden eminim. Öyleyse bu sahneler ne anlama geliyor? Kaan, gerçekten Halka ve Cengiz Erkmen için çok önemli. O kadar önemli ki onu yılarca Hümeyra'nın gözetiminde saklamak istiyor. Cengiz'in önemli bir rakibinin/düşmanın oğlu, yani rehin alınmış bir veliaht olabilir mi Kaan? Hümeyra ile aralarında geçen, üstü kapalı konuşmalardan, Cengiz'in gerçeği Hümeyra'dan saklayarak Kaan'ın kendi oğlu olduğunu söylemiş olabileceği düşüncesi de akla geliyor. Hümeyra ve Cengizhan arasında geçen bu konuşmalar, Kaan'ın üzerine atılan ve hapse girmesine sebep olan iftiranın kaynağı konusunda iki ihtimali gündeme getirdi: İlki; Kaan'ı, Cengizhan'dan korumak isteyen Hümeyra'nın bizzat kendisi... İkincisi; Kaan'ı Cengizhan'dan ve Halka'dan korumak isteyen, tutuklanmadan kısa bir süre önce onu gözetim altında tutan ve anahtarı da iftiraya konu olan soygunda kullanılan arabanın koltuğuna saklayarak Kaan'a veren Nadir... Kaan'a atılan iftiranın kaynağı hala netleşmese de hem Kaan'a hem Cihangir'e cinayetin nasıl gerçekleştiğini anlatan DVD'leri gönderenin, bölümün başındaki cenaze sahnesinde, bir gün intikamını almak için öfkesini nasıl canlı tuttuğunu ve hesap soracağı günü beklediğini anlatan Hümeyra olma ihtimali çok yüksek. Halka'yı içerden çökertmek ve hepsine bedel ödetmek isteyen Hümeyra, Cengizhan'a vekalet ederken bunu yapabilecek imkanı da ele geçirmiş durumda. Nadir'in Kaan'a anahtarını bırakmış olması Kaan'ı korumak ya da Kaan'a bir konuda hakkını teslim etmek için gibi görünüyor ki, bu durum Halka ile ilgili henüz bilgimizin olmadığı başka bir savaşın ipucu olabilir. Nadir'in anahtarını Kaan'a bırakmış olması önemli bir olay olsa da, bu aniden ortaya çıkıveren 'anahtarı başkasına bırakma' kuralı pek inandırıcı, altyapısı sağlam bir gelişme gibi görünmedi bana. Gizlilik ve güvenliğin en hassas noktası olduğu, polisin 25 yıldır varlığını bile kanıtlayamadığı, çok iyi saklanan bir örgütün böyle bir kuralının olması, üyelerinin anahtarlarını canlarının istediğine vermesi ve anahtar sahibi diğer üç kişinin bunu yapabileceklerini bugüne kadar hiç duymamış olmaları mümkün mü? Bu olay pek ikna edici olmasa da bir şekilde Kaan'ın Halka'ya bir üye olarak girmesine sebep oldu ve bunun, hikayenin akışını çok değiştirebilecek bir gelişme olduğu da ortada.


Seviyor Sevmiyor 22. bölümü yazabilmek için, bölümü baştan sona -biraz hızlandırılmış olarak- yeniden taradım. Çoğu sahneden, hatırladığımdan daha çok keyif aldığımı fark ettim. Uzun zamandır izlediğimiz en eğlenceli bölümdü belki de. Mizah, önceki bölümlere göre çok daha iyiydi. Komedi açısından diyolagların tümü doluydu, zekiyceydi. Ve Zeynep Çamcı delicesine komikti. Zaman zaman sıkıcılaşsa, temposu düşse de olay bağlantılarının, ilişkilerin başarılı bir şekilde kurulduğu, genel olarak iyi bir bölümdü. Önceki yazılarımda Tuna'nın bu acılarını görmekten duyduğum üzüntüden söz etmiştim. Tuna'nın içine düşürüldüğü durumdan çok şikayet ettim ama izleyici nankör ve şımarık bir canlı biçimi aslında. Ya da hadi, suçu herkesin üstüne atıp yükümü hafifletmeyeyim şimdi. Ben acı da çekiyor olsa, karşılığını hiç bulamayacağı bir aşk için kendi halden hale soksa, zaman zaman küçük düşürülse de Tuna'nın Deniz'e aşkını izlemeyi seviyorum. Bu aşk tamamen bitirilip Tuna başka ilişkilere yönelirse benim gözümde bu dizi öneminden çok şey kaybedecek. En başından beri Seviyor Sevmiyor'un 'Seviyor' kısmı oldu hep Tuna. Yine bu bölümde de kendisi o kadar acı çekerken, öfkeliyken, hayal kırıklığına uğramışken gecenin bir vakti Deniz'in nasıl olduğunu merak edip penceresinin buğusuna şekiller çizip Deniz'i gülümsetmeye çalışıyordu. Bu arada söylemeden edemeyeceğim, o sahnenin hem fikrini hem karakterler açısından işlenişini hem çekimini çok sevdim. Tuna'nın dönüp o kalbi çizmesi, kalbin silinip Deniz'İn resminin belirmesi çok zarif detaylardı. Ama yüzleşmelerden söz edeceksek, elbette asıl konuşmamız gereken Yiğit ve Deniz arasında geçenler. İlki ofisteki 'gıybetin elli tonu'un hemen adından Deniz'in Yiğit'in odasına girdiği ve 'artık konuşmamız lazım' dediği sahne. Bu sahnede Deniz'in kendini ifede etmeye ve Yiğit'e ortak anılarıyla ulaşmaya çalışması, Yiğit'in tam kalbi yumuşayıp gözleri dolmaya başlarken toparlanıp, bir kaşını havaya, çenesini yukarı kaldırıp sert patron numarasına bürünmesi çok sevimliydi. Bu sahnenin sonunda, Deniz'in 'atmaya kıyamadım' diyerek çıkarıp verdiği çocukluk fotoğrafı sayesinde Yiğit'in kardeşlerinden haberdar olmasının da önü açıldı. İkinci yüzleşme, İzmir dönüşü Yiğit'in kendi intikam planını Deniz'e açıkladığı ve 'adalet' istediğini söylediğiydi. Sonuncu olarak da her şeyin nedeninin açıklandığı, herkesin eteğindeki taşları döktüğü, sorulması gereken bütün hesapların sorulduğu, otobüs durağındaki asıl yüzleşme. Dizinin başından beri Yiğit'in gerçeği öğrenmesini beklediğimi sanıyordum. Meğer benim heyecanla, sabırsızlıkla beklediğim bu yüzleşmeymiş. İkisinin de birbirlerine ettiği haksızlıkların yüze vurulmasını, hesap sorulmasını, hesap verilmesini ve 'gerçek' gerçeklerin açığa çıkmasını bekliyormuşum ben. Deniz: Sen beni ilk parkta gördün. Acı olan da neydi biliyor musun? Sen beni orada da görmedin. Çünkü tanımadın beni. Başka bir kızın yanına gittin. Onunla tanıştın. Hatırlıyor musun? Hatırlamazsın tabi; çünkü senin aklındaki Deniz Aslan benden çok daha güzel, çok daha başarılı bir kızdı. O yüzden de beni tanımadın. Kendimi o kadar kötü hissettim ki. O kadar berbat hissettim ki kendimi. Sonra kendi yerime İrem'i gönderdim. İnandın, çünkü senin hayallerindeki Deniz Aslan tam olarak oydu. Zorluk çekmedin, hatta ona aşık oldun, evlenme teklif ettin. O sıralarda ne yapıyordun biliyor musun? O sıralarda bana kötü davranmakla meşguldün. Ne olacaktı, sana o zaman söyleseydim ne olacaktı? Ne yapacaktın? Hayal kırıklığına uğramayacak mıydın? İnanmayan gözlerle bana bakmayacak mıydın? Söylesene! Sonra ne oldu biliyor musun? Ben sana söylemeye karar verdim, tam sana söyleyecektim; en yakın arkadaşım sana aşık olduğunu söyledi bana. Ben o kızın hayatıyla mı oynasaydım? Yapamadım. Nasılmış Yiğit Balcı, bana kızmak kolay mıymış, beni anlamak zor mu? Sonra İrem sana aşık olduktan sonra her akşam gelip senden bahsetti bana. İlşkinizi anlattı, birbirinize nasıl aşık olduğunuzu anlattı. Senin onu nasıl öptüğünü, nasıl evlenme teklif ettiğini söyledi. Sustum; çünkü mutlu olsun istedim, mutlu olun istedim. Ağzımı bile açmadım. Ben kan kustum, mutlu olun istedim. Aptal! Dergi konusu avantajlı, kullanışlı bir konu olsa da Go Filamingo ofis sahnelerini her zaman eğlenceli bulmuyorum. Birbirine benzer temalarla, yan hikaye olarak bölüm doldurmak için işlenen konular olmaktan öteye gidemiyorlar benim gözümde. Ana karakterlerle bir şekilde bağlandıklarındaysa ilginçleşebiliyorlar. Bu bölümdeki şemalı 'gıybetin elli tonu' sahnesiniyse oldukça sevdim. Çizimler, ortamdaki gerilim çok eğlenceliydi; diyaloglar çok başarılıydı. Bölümün devamında İrem'in terfi kutlamasını ofiste yapma fikrini ise zorlama buldum. Cemal ve Çağdaş'ın aynı anda İrem'e vurulmaları hikayesinin önü açıldı ama süreç doğal akmadı. Bu arada İrem'in birdenbire ortaya çıkan bu yalnızlığı da mantıklı görünmüyor. İrem dizinin başında çok popüler bir kızdı. Doğum günü kutlaması insan doluydu. Şimdiyse terfisini kutlayacak kimsesi yok. Şimdi sürekli olarak bu yalnızlıktan şikayet etmese, Deniz'den başka hiçkimseyle mutlu olamadığı için bu yalnızlığı kendisi tercih ediyor diyeceğim ama sürekli şikayet ediyor ve Tuna'yla bu yüzden yeniden arkadaş olmaya çalışıyor. İnandırıcı değil bu durum.


Yine güzel, yine aksiyonlu, yine bir sürü gelişmenin olduğu, kendini başından sonuna heyecanla izleten bir bölümdü. Bizim ev meydanında "Bana Sevmeyi Anlat" izlendi ve takdir edildi. Reytinglerine girmek istemiyordum ama söylemeden geçemeyeceğim, niye düştüğüne anlam veremiyorum. Bölüm geçen bölüm final sahnesiyle başladı. Yer: Berna'nın gözlerini açtığı hastane odası. Durumu fark eden, Berna'yı kontrole gelen hemşire oldu ve hemen Çiço, Suzan ve büyük teyze Semra'ya haber verdi. Bu arada Alper ve Leyla Bolu'da çekim öncesi karavandalar. Haşmet ve Engin de gizli kameradan onları gözlüyorlar. Bu kompozisyon harika düşünülmüş, süper heyecanlı bir sahneydi. Alper ve Leyla'nın ne söyleyecekleri çok önemliydi, ağızlarından çıkacak herşey çok kritikti. Doğrusu Haşmet karavanı izlerken çok heyecanlı değildi. Ama bir bakıma normal, çünkü heyecanlıdan ziyade gergindi adam. Kuşkuları, endişeleri, öfkesi tepesinde.. Neyse, sonrasında herşey o kadar güzel denk geldi ki, ancak bu kadar olabilirdi. Suzan'dan gelen telefon, ardından Hakverdi'nin mesajı. Zaten Leyla ve Alper arasındaki, adı konmamış bir şey olduğu için, yani ortada verilmiş bir söz, dile gelmiş bir itiraf olmadığı için, Alper Leyla'ya sevinçli haberi verdiğinde, Leyla'nın "Şimdi bize ne olacak?" diye soracağı bir durum da yoktu. Neticede herşey süper denk geldi. Şimdi devam etmeden önce söylemek istediğim bir şey: Alper'le Leyla'nın artık duygularını dile getirmelerinden ve birbirlerine somut adım atmış olmalarından herhalde dizinin seyircileri olarak gayet de memnunuz. Fakat Alper, Leyla'nın sadece kendisini sevdiğini falanı filanı artık biliyor olmasına rağmen bir türlü ilk başlardaki Alper'e dönemedi. Üzerindeki o gerginliği atamadı. Leyla'ya "Seni tanıdıkça Haşmet'in neden senden vazgeçemediğini anlamaya başladım" diyen şüpheyle kirlenmemiş temiz yürekli Alper'liğine dönemedi. Olup bitenler adeta onu başka, sinirli, asabi, gergin bir adam yaptı. Haksız mı? Değil aslında. Karısının onu aldattığını öğrendi, abisini temize çıkarmak üzereyken bir cinayet vuku buldu. en yakın dostu Engin'in ve patronu Haşmet'in pis işlerini öğrendi, kardeşi Suzan kocası tarafından dımdızlak ortada bırakıldı ve Alper'in evine sığındı. Alper neye elini atsa darmadağın. Bir de Leyla'yı Haşmet'in elinden kurtarmaya çalışıyor. Yani asabiyeti normal. Normal de tatlı değil. Engin, Haşmet'in Leyla'yı takip ettirdiğini anlar anlamaz Alper'i uyarabilirdi. Ortama güvenmiyorsa, Haşmet'in kulağı vardır diyorsa, telefonla konuşmak yerine Hakverdi'nin yaptığı gibi Alper'e mesaj atabilirdi. Alt tarafı Haşmet Leyla'yı takip ettiriyor, dikkat edin, falan filan yazacaktı, hepsi bu. Bölümde bir sürü gelişme oldu diye yazdım ya... Say say bitmeyecek gibi ama başlayalım: Haşmet, Alper ve Leyla ilişkisinden kuşkulanmayı bıraktı. Fakat Leyla'nın uzaklığına anlam veremediği için dengesini kaybetti, çok içti, sonra da Leyla'yı öpmeye kalktı. Leyla onu odasından kovunca Haşmet Canan'a gitti. Bu olay üzerine Canan ve Leyla ilk kez kartlarını açtılar. Canan kıyafet odasındaki gizli kamera kaydını Leyla'ya gösterdi. Leyla da Alper'e aşık olduğunu itiraf etti. Bu arada Leyla da Canan'ın Haşmet'e aşık olduğunu öğrendi. Leyla baharda bu düğün olmayacak diye Canan'a garanti verdi. Alper ve Leyla ilk kez aralarındakini açık açık konuştular ve birbirlerini apaçık anladılar. Salih, Canan'ın eski eşi Nezihe olduğundan emin oldu ve ona içinde eski bir fotoğrafı ve kimlik bilgileri olan bir kutu gönderdi. Ayla, Salih'in Nezihe'yi bulduğunu öğrendi. Simge Canan'a yaptığı şantaj neticesinde dergiye gelip fotoğraf çekimine girdi, girmiş yani, biz çekim sırasında poz verirken gördük. Berna taburcu oldu ve eve döndü. Berna'nın eve dönmesi Eylül'de bardağı taşıran damla oldu ve evden ayrılmaya karar verdi. Haşmet'in yeğeni Burak, Eylül'e evlenme teklif etti. Eylül kabul etti. Leyla, Ezgi ve Engin arasındaki gelişmeleri, evlilik teklifini öğrendi. Bunun üzerine de Ezgi, Engin'le ilgili gerçeği, yani yasadışı işlerini öğrendi. Bundan sonra da Haşmet'i ve Engin'i hapse tıktırmak misyonlu ekip üye sayısı 4'e çıktı. Alper ve Leyla, Hakverdi'yi kurtaranın Engin olduğunu öğrendiler. Alper, Leyla ve Hakverdi, Haşmet ve Engin'in planladığı yeni yasadışı sevkiyatın ne zaman yapılacağını öğrendiler. (5 Aralık Pazartesi. Yani yeni bölüm tarihi :)) Berna, Onur'la kazadan önce yasak ilişkisi olduğu önce hatırlamadı, hatırlayınca da Onur'u reddetti. Anlaşılan Berna-Onur ilişkisi bitti. Bundan sonra Onur'un ne yapacağı da ciddi bir merak konusu. Asabiye mi bağlayacak, yoksa Berna'dan vaz mı geçecek. Berna'nın tavrı çok netti. Hatta çıldıracak gibi oldu. Onur usul usul sokulayım diyemez artık herhalde. Berna, teyzesi ve Alper aralarında konuşurlarken Alper'in kendisinden boşanmak istediğini öğrendi. Sonraki günlerde fizik tedavisi başladı. Suzan ve ikisi eve dönerken sabık kuyumcularıyla karşılaştılar. Adam Alper'in özel tasarlattığı kolyeden bahsetti ve fotoğrafını gösterdi. Sonra Berna kendisine sandığı bu kolyeyi Leyla'nın boynunda gördü ve durumu anladı. Bölüm de orada bitti. En önemlisi, Canan'ın Leyla'nın kendi kızı olduğunu öğrenmesi. Bu herkesten, hatta Leyla'dan bile çok Canan için şok olacak. Çünkü Leyla'ya acımasız ve düşmanca davranıyor. Davranışlarında oluşacak değişiklik merak unsuru. İkinci olarak, Canan, Haşmet'in yasadışı bir adam olduğunu öğrenecek. Peki aşkı bu gerçeğe rağmen sürecek mi? Belki de önce bu yasadışılığı öğrenecek, aşkı sürecek ama Leyla'nın kendi kızı olduğunu öğrenince aşkı bitecek. Haşmet, Alper ve Leyla'nın ilişkisini öğrenecek. Bunu ne aşamada öğrenecek acaba. Hapse girerken mi? Engin, Ezgi'nin "ihanetini" öğrenecek. Olayların seyrini etkiler mi bilinmez ama Leyla, oğlu Rüzgar'ı kaçıranın Haşmet olduğunu öğrenmeli. Alper, Berna'nın kendisini aldattığı, abisini dolandırıp parasını çalan kişinin yakın dostu Onur olduğunu öğrenecek. Hikayenin şu aşamasında ekibin tüm hedefi Haşmet'i hapse göndermek. Fakat Haşmet kaç yıl hapiste kalacak? Hapisten çıktığında ne olacak? İntikam almaya kalkmaz mı? Ya da hapiste bile olsa ya eli kolu dışarıya uzanırsa? Neyse, Alper ve Leyla bunları düşünüp de ne yapsınlar... Başka ne çözüm bulabilirler? Haşmet'in müebbet hapis falan almasını umabilirler herhalde. Ya da bir şekilde Haşmet'in önüne Alper'e olan can borcu gelecek, üstüne aşka saygı duyacak, Canan'ın da 20 yıllık hatırı var ve gönül rızasıyla Leyla'dan vazgeçecek. Yani özgür iradeye zerre saygısı yoksa, bunlar var. Bu adamın da bir şeylere saygısı olması lazım.


Başrollerini Kenan İmirzalıoğlu, Bergüzar Korel, Çetin Tekindor, Erhan Yazıcıoğlu'nun paylaştığı, zengin kadrolu dönem dizisi Karadayı'nın bu bölümündeki gelişmeler, hikayede sona yaklaştığımızı hissettirdi. Mevcut bilgiye göre dizi bu sezon final yapıyor. Zaten geçen yıl finali bekleniyordu, bu sezona uzaması tartışmalara sebep olmuştu. Doğrusu ben de başta karşı çıksam da şimdi iyi ki uzamış diye düşünüyorum. Böylesi daha gerçekçi oldu ve hikayenin de kıvamını arttırdı. Gelelim 101. bölümün gelişmelerine... Bu bölümde Mahir'in duruşması yapıldı ve Mahir kurtuldu, Feride hamile olduğunu öğrendi, Belgin hapisten çıktı, Ayten'in albümü çıktı, Orhan abisine katıldı, Mehmet Saim bakan oldu, İlknur ve Yasin'in evliliği iptal oldu, Necdet merdivenlerden düştü, Mahir İlknur'un Seyis'le evlendiğini öğrendi. Belgin Feride'nin hamile olduğunu ve Mahir'le ilişkisinin devam ettiğini öğrendi. Savcı Adnan Feride hakkında soruşturma açtırdı. Bu gelişmelerin kimisi tamamlandı, kimisi yarım kaldı, kimisi de kuluçkada, yani bölümün son sahneleriydi ve gelecek bölümünde devamları görülecek. Gelelim detaylara.. Bölüm Feride ve Barut Necdet sahnesiyle açıldı. Turgut'un adamları Feride'yi kurtardı, Feride Mahir lehine tanıklık yaptı ve Mahir kurtuldu. Bu tanıklığı yüzünden Feride'nin tehlikeye giren hakimlik mesleği babasının müdahalesiyle kurtuldu. Mehmet Saim ne yaptığını kendi de bilmiyor diye düşünüyor insan, bundan biraz önce gazeteci tutup kızını gazetelerde rezil edip hakimlikten attıracak kendisiydi, şimdi bakan olmuş, artık olmazmış. E daha önce de bakan olma ihtimalin vardı, niye gözünü karartmıştın? Onun yüzünden savcı Adnan gibi tipler de sağını solunu şaşırıyor, atı dehliyor, sonra yularını çekiyor. Bölümün en keyifli sahnelerinden biri, kısa da sürse, Mahir'in İlknur'un evlendiğini öğrendiğindeki şaşkın bakakalış anıydı. Adeta duyduklarını anlamakta zorlandı. İlknur'un bilmediği gerçekleri biz ve Mahir, Orhan ve diğerleri bildiğimiz için istiyoruz İlknur anla. Fakat bu aşamada İlknur haklı. Zaten söylediği şeyler karşısında Mahir de bir şey söyleyemedi. İlknur dedi ki, "İsmail uyansın, kendisine soralım, bak onu da bıçakladılar, ona da tuzak kurmuş olabilirler." Bir hataysa, Mahir'in hatası her şeyi kendi başına yapması, ailesiyle pek paylaşmıyor. Fark ettim hala Orhan'ı bile biraz dışarıda tutuyor. Bunca zaman Orhan'ın abisine gücenik yaşamasında Mahir'in lider, tek tabanca tarzı mizacının da etkisi var. Neyse, İlknur'un görünürdeki hassas, uysal, çok fazla beklentisi ve hırsları olmayan insan tipine rağmen bu kadar kararlı ve dik durabilmesi, kararından vazgeçmemesi, üstelik Mahir gibi bir gerek aile içinde, gerek ülke çapında, maddi ve manevi iktidar sahibi bir insan karşısında, ki bir minnet borcu var İlknur'un Mahir'e, takdire şayandı. Mahir'in ailesinin katillerini bulmak için aralarına daldığı kabadayılar mitoz bölünmeye devam ediyorlar. Bir farkları, çoğalmıyor, azalıyorlar. Koskoca Kabadayı kalburüstüleri iki kişi kaldılar. Belgin zaten aralarında var mı yok mu, belli değil. Seyis hastanede, Sosyete canını kurtarma derdinde. Mahir ortada kabadayı bırakmadı neredeyse. Tabii asıl kabadayı kim biliyoruz, Mehmet Saim. Ayten'in plağı çıktı. Doğrusu şarkısı da güzeldi. Bölümde tekrar dinlemek isterdim fakat yer kalmadı şarkıya, fırsat kalmadı. Bölümün herhangi bir yerinde çalmadığı gibi, gazinodaki ilk akşamı da yalan oldu. Sosyete Yusuf firar etmek zorunda kalınca gazino kapandı. Bundan sonra o gazinoyu artık ancak Mahir falan açar, açarsa. Çünkü Yusuf büyük ihtimal geri dönemez. Canını kurtarırsa yurt dışına falan kaçar. Belgin diziye ilk girdiği zamanlarda, Mahir'e aşık olacağı belliydi ya, genel klişelerden farklı bir profil çizdi Belgin, bu bakımdan da hoş bir çeşni kattı ve ufukları genişletti. Düşmüş ama gururlu bir kadın klişesi yerine, düşmüş ama çıkarcı bir kadın olduğunu gördük. Çok zeki orası da ayrı. Çıkarcılığı, bir kedi gibi sırnaşıklığı, şımarıklığı, özgüveni ile, amaç için her yol mübahtır düsturuyla azıcık suda fırtına koparmayı başarıyor, bu başarıysa. Yasin Komiser hala açıkta. Bölümde bu sebeple nikahı erteleyelim dedi. Nazif de kabul etmedi. Apar topar bir nikah, ne davetli var ne gelen. Sanki yangından mal kaçırılıyor. Mahalleden bile bir kişi olsun gelen yok, Yasin'in ailesinden gelen yok. Yani zaten belliymiş bu nikahın olmayacağı. Yasin nikah öncesinde "Songül'ün mutluluğu için kendimden vazgeçerim, onu üzmem" dediğinde, içimden "palavraya bak," diye geçti. Fakat Yasin nikahtan vazgeçerek gerçekten sevdiğini kanıtladı. Songül ve Osman'ın aşkları için de yol açılmış oldu. Yasin bilmiyor ama biz seyirci olarak biliyoruz, Yasin için de mutluluk çok uzak olmayabilir, adliyede kendisini seven, huyu huyuna, yaşı yaşına uygun üstelik yakın meslekten biri var! Ama gönül bu, dizide olur der geçeriz de, Karadayı epey gerçekçi dizi, bu işler belli olmaz. Nikah sonrasında Nazif evin salonunda otururken, içimden Nazif Baba dedim, bu duruma sen sebep oldun, Songül ve Osman'ı bile bile ayırdın, Osman'a haksızlık ettin, Songül'ü tokatladın, Songül'e yaptığın haksızlığın bedelini hiç beklemediğin yerden, evin en makul kişisi İlknur'da ödedin. İşte bunları düşünürken, Nazif de zaten Mahir'e "Benim yüzümden" diyerek hatasını itiraf etti. Yani kendisi de anlamış durumu. Bölümün sonunda iki kritik sahne vardı. Biri Feride arabasında, onun hamile olduğunu öğrenen Belgin de peşinde. Belgin zaten hapis cezası yüzünden Feride'ye acayip kızgın, bir de şimdi ilişkilerindeki gerçeği öğrendi, belki kandırıldığını da düşünüyordur. Feride'ye zarar verebilir, Belgin'den beklenebilir. Diğer sahne Sosyete Yusuf'un ve Mehmet Saim'in Sirke Fabrikasındaki durumları. Sosyete silahını Mehmet Saim'e doğrultmuş, bir bilmece sormuş, cevabı için süre vermiş. Mahir de yolda. Üçü karşılacak, beklenmedik bir durum olmazsa. Orhan abisine katıldı, Mehmet Saim bakan oldu, İlknur ve Yasin'in evliliği iptal oldu, Necdet merdivenlerden düştü, Mahir İlknur'un Seyis'le evlendiğini öğrendi. Belgin Feride'nin hamile olduğunu ve Mahir'le ilişkisinin devam ettiğini öğrendi. Savcı Adnan Feride hakkında soruşturma açtırdı. Bu gelişmelerin kimisi tamamlandı, kimisi yarım kaldı, kimisi de kuluçkada, yani bölümün son sahneleriydi ve gelecek bölümünde devamları görülecek. Gelelim detaylara.. Bölüm Feride ve Barut Necdet sahnesiyle açıldı. Turgut'un adamları Feride'yi kurtardı, Feride Mahir lehine tanıklık yaptı ve Mahir kurtuldu. Bu tanıklığı yüzünden Feride'nin tehlikeye giren hakimlik mesleği babasının müdahalesiyle kurtuldu. Mehmet Saim ne yaptığını kendi de bilmiyor diye düşünüyor insan, bundan biraz önce gazeteci tutup kızını gazetelerde rezil edip hakimlikten attıracak kendisiydi, şimdi bakan olmuş, artık olmazmış. E daha önce de bakan olma ihtimalin vardı, niye gözünü karartmıştın? Onun yüzünden savcı Adnan gibi tipler de sağını solunu şaşırıyor, atı dehliyor, sonra yularını çekiyor. Bölümün en keyifli sahnelerinden biri, kısa da sürse, Mahir'in İlknur'un evlendiğini öğrendiğindeki şaşkın bakakalış anıydı. Adeta duyduklarını anlamakta zorlandı. İlknur'un bilmediği gerçekleri biz ve Mahir, Orhan ve diğerleri bildiğimiz için istiyoruz İlknur anla. Fakat bu aşamada İlknur haklı. Yasin Komiser hala açıkta. Bölümde bu sebeple nikahı erteleyelim dedi. Nazif de kabul etmedi. Apar topar bir nikah, ne davetli var ne gelen. Sanki yangından mal kaçırılıyor. Mahalleden bile bir kişi olsun gelen yok, Yasin'in ailesinden gelen yok. Yani zaten belliymiş bu nikahın olmayacağı. Yasin nikah öncesinde "Songül'ün mutluluğu için kendimden vazgeçerim, onu üzmem" dediğinde, içimden "palavraya bak," diye geçti. Fakat Yasin nikahtan vazgeçerek gerçekten sevdiğini kanıtladı. Songül ve Osman'ın aşkları için de yol açılmış oldu. Yasin bilmiyor ama biz seyirci olarak biliyoruz, Yasin için de mutluluk çok uzak olmayabilir, adliyede kendisini seven, huyu huyuna, yaşı yaşına uygun üstelik yakın meslekten biri var! Ama gönül bu, dizide olur der geçeriz de, Karadayı epey gerçekçi dizi, bu işler belli olmaz. Nikah sonrasında Nazif evin salonunda otururken, içimden Nazif Baba dedim, bu duruma sen sebep oldun, Songül ve Osman'ı bile bile ayırdın, Osman'a haksızlık ettin, Songül'ü tokatladın, Songül'e yaptığın haksızlığın bedelini hiç beklemediğin yerden, evin en makul kişisi İlknur'da ödedin. İşte bunları düşünürken, Nazif de zaten Mahir'e "Benim yüzümden" diyerek hatasını itiraf etti. Yani kendisi de anlamış durumu. Bölümün sonunda iki kritik sahne vardı. Biri Feride arabasında, onun hamile olduğunu öğrenen Belgin de peşinde. Belgin zaten hapis cezası yüzünden Feride'ye acayip kızgın, bir de şimdi ilişkilerindeki gerçeği öğrendi, belki kandırıldığını da düşünüyordur. Feride'ye zarar verebilir, Belgin'den beklenebilir. Diğer sahne Sosyete Yusuf'un ve Mehmet Saim'in Sirke Fabrikasındaki durumları. Sosyete silahını Mehmet Saim'e doğrultmuş, bir bilmece sormuş, cevabı için süre vermiş. Mahir de yolda. Üçü karşılacak, beklenmedik bir durum olmazsa. Gelecek bölümde ne olur? Seyis bu bölümde hayati tehlikeyi atlattı. Peki konuşur mu, İlknur'a gerçeği söyler mi? Büyük ihtimalle hayır. Pusuya düşürüldüğünü söyler, böylece de Bülent'i gizler. İlknur da ona inanır. Orhan ve Bülent bakarlar ki, İlknur bir yalana inanıyor, kendileri de gizledikleri yüzünden buna destek oluyorlar, Bülent bir cesaretle İlknur'a gerçeği söyler. İlknur gider, Seyis'le tekrar yüzleşir, Seyis bu kez Bülent tarafından bıçaklandığını itiraf eder ama geri kalanını inkar etmeye devam eder. Ben de "kütük Nail diye biliyordum," der. İlknur da bir müddet daha inanmaya devam eder. Mahir, Beyendi'nin ensesinde ama bizzat görürse dizinin heyecanı biter. Demek ki Mehmet Saim kaçmayı becerecek. Sosyeteden ipucu öğrenecek Mahir, onun peşine düşecek. Gelecek bölüm süprizlerle dolu.


Bu hafta Kiralık Aşk'ı parça parça izleyerek, ancak Pazar günü tamamlayabildim. Vakit bulamadığım için izlemekte geciktim ama çok merak etseydim başka türlü olurdu diye düşünüyorum. Neyse bölümde fazla bir olay olmasa da izlerken sıkılmadım. Gelelim detaylara.. Ömer Pamir'in arabasının önünü kesip Defne'yi zorla indirmeye çalıştı, Sinan gelip kızı iki erkeğin arasından, Ömer'in şuursuz şovundan kurtardı. Gerçi kurtarılmaya daha çok ihtiyacı olan Ömer'di ve Sinan Ömer'i alıp götürebilseydi daha uygun olurdu ama böyle oldu. Pamir ve Ömer olay sonrası gittikleri barda Defne için birbirlerine hodri meydan dediler. Kılıçlar çekildi. Aslında Pamir bayağı sakindi. Ömer de sakinleşmek zorunda kaldı. Hani Defne'nin vaktiyle çıktığı okul arkadaşı bir firma doktoru vardı. Defne'ye çiçek falan göndermişti. Ömer ona davrandığı gibi efelenemedi Pamir'e. Üstelik hani arkadaşın kız arkadaşına ilelebet yan bakılmaz diye yazılmamış bir kuraldan bahseder ya bazı erkekler, yani o arkadaşları çok yakın olmasa bile, neyse Pamir o kuralı da kibarca yıktı, devirdi. İyi de yaptı. Mahalleye çocukların oyun gürültüsünden rahatsız olan ve İso'yla takışan biri taşınmış, tanıştık: Meğer yardımsever, İso'nun kalbini de uzun zamandan sonra ilk kez yerinden oynatan armut reçelcisi Ayşegül'ün kocasıymış Cevdet. Seda, Sinan'ın sıcakkanlı, canayakın, neşeli, enerjik, 72 milletle barışık halinden etkilenmeye başladı. Bu arada gerçekten Seda'da bir aksi tutum var. En son söylenecek şeyi peşin peşin söylemesi buna sebep oluyor. Gerilim tırmanmadan durumu gerilime sıçratıyor. Aslında dürüstlük ve netlik yapıyor. Kendini, fikrini hiç kıvırmadan en başta açık açık ortaya koyuyor. Ama Sinan şu konuda haklı, uzlaşma konusunda bir çabası ya da ufak olsun bir empatisi yok. Ömer ve Defne arabadan indirme olayı sonrası konuştular. Ömer bu konuşmadan sonra Defne'nin kendisini affetmeyeceğine ve bu aşka ikinci bir şans vermeyeceğine hükmedip hem Defne'nin peşinde koşmaktan hem de bu işyerinde yani Stil Vagonu'yla aynı binada birlikte çalışmaktan vazgeçmişken, tesadüfen Defne'nin özel mavi kutusundan haberdar oldu. Defne bu özel kutuyu elemanlarından birine verip bir yer bul, sakla demişti. Ama bu kutunun o sürekli, dolup boşalan hareket halindeki depo içinde el ve göz değmeden, stabil saklanabileceğini müdür olarak Defne bilmiyorsa, eleman nasıl bilsin, dahası Defne verip, bunu sakla diyor ama kendisi de bilmeyecek sonra adamın nereye koyduğunu. Benden sakla, gözüm görmesin demek gibi bir şey. Acayip durum. Neyse Ömer kutunun içine baktı. Kutuda vaktiyle Defne'nin üzeri ıslanınca giysin diye üzerinden çıkarıp verdiği kendi tişörtünü görünce, Defne'nin hala kendisini sevdiğini anlayıp kalıp mücadele etmeye karar verdi. Ama ne mücadele. Süreki yandan çarklı bir kaytan gülüş. Ben senin ciğerini bilirim, alaycı bakışı. Üstelik bir pause düğmesi yok. Durduramıyorsun. Bir tek bölüm sonunda, Defne'yi evine girmiş, koltuğunda görünce şaşkınlaştı, hassaslaştı, birinci sezondaki Ömer oldu yine. Ayakkabı üretimindeki teknik elemanlar Passionis'e geri dönmüyorlarmış, bir de Necmi konuşsun diye Sinan kendisine akşam yemeği teklif etti. Böylece Necmi ve Sinan aylar sonra ilk kez karşılaşmış oldular. Necmi personel müdürüydü ya, Necmi'nin bu elemanlar üzerinde çok hatırı varmış ve başta Sinan dönün teklifi yaptığında reddetmelerine rağmen, Necmi'yi kıramadıkları için geri döndüler Passionis'e. Olmaz değil ama pek de ikna olmadım. Necmi Passionis'te bir yıl ya çalıştı ya çalışmadı. Zaten eskiden aylak bir adamken Neriman'ın Defne ile Ömer arasında olan biteni gözleyip kendisine haber versin diye zorlamasıyla işe başlamıştı. Gezi falan düzenlemişti, çalışanlarla da arası iyiydi ama o kadar. Yani onsuz da yürüyordu işler, gerçekten Ömer ve Sinan'ın personel üzerinde yapamadığı neyi yapıp fark yarattı, pek bilmiyoruz. Neyse, Necmi sayesinde teknik ekip işe geri dönünce Ömer teşekkür etmek için amcasını aradı. Ama bunun dışında aralarında bir konuşma geçmedi. Defne'nin Passionis deposu için elle çizdiği kopyasız plan, Defne'nin masasından havalanıp Ömer'in evine gitmiş. Defne Şükrü'den istedi getirmesini. Ömer Şükrü'ye izin vermedi. Gelsin kendisi alsın dedi, niyeyse. Kendisi mi götürdü ki Ömer'in evine kendisi alsın. Neyse plan nasıl muamma bir şekilde eve ışınlandıysa, Defne de aynı muamma şekilde Ömer'in evine ışınlandı, Ömer iş çıkış bir geldi, Defne koltukta oturuyor. Bu ne hız, ne anahtar. Seda'nın boşanmakta olduğu eşinin meğer zeynep diye bir sevgilisi varmış, kızları Lara'yla bu Zeynep'i tanıştırmış. Yani Seda anlaşılan aldatılmış. Ömer'in dönmesinden sonra, Neriman Pamir'le konuşmaya geldi. Pamir'in Deföm'ü öğrendiğini de biliyor ve Pamir Neriman'a "Ben böyle oyunda oynamam" dediğinde hala daha "oyun senin oyunun, bundan sonra istediğin gibi oyna" diyor Pamir'e. Bir akıllanmıyor. Ömer üzülecek diye düşünmüyor. Ama Neriman'ı biraz daha iyi anladım galiba. Tek derdi para değil. Sürekli olayların içinde olsun, herşeye burnunu soksun, yönlendirsin, aksiyon olsun, öyle bir kadın. Bir eylem kadını. Ömer Sadri Usta'yı ziyarete geldi. Sadri Usta'ya Defne'nin bu bir yılı nasıl geçirdiğini sordu, Sadri Usta da "Hiç bilme, kaldıramazsın" dedi. Fakat Defne'nin başında Anneannesi var, yanında abisi Serdar, kardeşi Esra var, ailesi kadar yakın Nihan ve İso var. Ya Ömer? Ömer'in yanında kim var? Hadi kaçıp gitmeseydi, burada kalsaydı yanında kim olacaktı? Kim Ömer'i sarıp sarmalayacaktı? Sadri Usta Ömer'e, sen bu bir yılı nasıl geçirdin bile demedi. Sanki görüşmeyeli bir kaç hafta olmuş, muhabbet kaldığın yerden devam. Zaten Ömer de Türkiye'ye gelir gelmez Sadri Usta'yı aramadı. İlginç bir ilişkileri var. Sanki görüşünce yakın ama görüşmeyince de çok akla gelmeyen falan. Bu arada Ömer ve İso da bir yıl sonra ilk kez yüzyüze geldiler. İso selam falan vermedi, hemen dükkandan çıkıp gitti. Ömer "Olaylar iyi insanları da karşı karşıya getirebiliyor" dedi. Bu dizinin ana fikri olabilir. Öte yandan acaba Neriman'ı falan da affetmek mi lazım diye düşünüyorum, bedeli ağır da olsa, her şerde hayır vardırın bir uygulaması gibi karıştırdığı işler, döndürdüğü dolaplar Ömer ve Defne'yi bir araya getirdi, o parayı vermekle Defne'nin abisini mafyanın elinden kurtardı. Affedince de ya yine yaparsa endişesi. Al işte, o kadar pişman olmasına rağmen, yine aynı şeyi yapıyor. Defne ile Koray Sargın sohbet ettiler. Koray Defne'ye gencim, güzelim, seni üzerim diyeceğine pasifsin, edilgensi falan filan dedi. Defne'nin içine bir kurt düşürdü. Defne de fikrini sormak için Nihan'ı aradı. İyi ki Defne'nin hayatında Nihan gibi hem uyanık hem temiz kalpli biri var. Defne'den kat kat uyanık. Neyse, Nihan Defne'ye daha da ileri gidip "Korkak" dedi. Bununla ateşlenen Defne'de soluğu Ömer'in evinde aldı. Bölüm bu sahnede bitti. Artık bu konu arkada kalsın istiyorum. Ömer bir şeyleri kendi içinde halletmiş ve eskisinden başka biri. Başka bir Ömer. Eski naif, ciddi, dimdik duran Ömer değil. Daha sağ sol yapan eğilen bükülen bir adam. Defne'yle barışmak sürecinde de kanımca bu yeni kişiliğinin verdiği hatayla, olaya ciddiyetle ve karşıdan girmiyor. Durumu kolaydan alan, hesaplaşmadan herşey hallolmuş gibi bir tavır içinde. Çok kendine güvenli görünüyor. Bu da tuhaf geliyor bana. Ne gerek var. Defne madem senin yabancın değil, yakının, niye onu faka bastırmış gibi davranıyorsun. Ama Ömer de ne yapsın eski haliyle olmadı, şimdi değişti, affetti geldi, bir de gördü ki, kendisi unforgiven olmuş. Ne yapacağını şaşırmakta haklı. Neyse, bu bölümde de Defne haklı mı haksız mı diye tartışılınca, Defne'nin, bu kiralık aşk oyunundan utandığını, Pamir'e kendini aklamak için çırpındığını görünce, ben de Defne'ye herhangi bir haksızlık ediyor olmamak için, bugüne kadarki fikrimi daha detaylandırmak gereği duydum: Defne mi Ömer mi deyince, Ömer'i daha haklı buldum bunca zaman. Ama Defne'yi Neriman'ın teklifini kabul ettiğinde haksız bulmadım. Çaresizdi. Zaman kısıtlıydı. Üstelik Neriman'ın da bu oyunun saçmalığını anlayacağını umuyordu. Hemfikirim. Defne'yi Ömer'i terkettiğinde bile haksız bulmadım. Bir yalanın yüküyle bu kadar özel bir şey yaşamaya dayanamadı. Bir yanda Ömer bir yanda Neriman sıkıştı, taşıyamadı, sürdüremedi, kaçtı, uzaklaşmak istedi, doğal, olabilir. Fakat terkedildiği halde Ömer, "Neler oluyor Defne, neden böyle yapıyorsun" demek için, gururunu çiğneyip Defne'nin peşinden geldiği zaman, sanki bu oyuna kendisini Ömer zorlamış gibi, ya da Ömer kendisini terketmiş gibi tuhaf bir şekilde kızgın davrandığında, sert soğuk davrandığında, hoyrat davrandığında ve bundan da pişmanlık duymadığında haksızlıkta metrelerce düştü. Üstelik bunu Ömer'e bir kere de yapmadı. İz geldiğinde de yaptı. Ömer'i yere düşürmüştü, bir de üstüne çıkıp ezdi. Kendisini Ömer'in yerine koymadı. Ömer şimdi aklında soru işaretleri, kimbilir ne haldedir deyip yumuşamadı, kendisi olduğu yerde durdu, bencilce kendini düşündü. Tepedeki Evden kaçışıyla başladı bu süreç. Defne orada başladı aşağı yuvarlanmaya. Ama haklılık haksızlık bir yer kadar. Bu konuyu tartışmayı da içim istemiyor artık, ama dediğim gibi dizide birkaç yerde geçince yazdım mecburen. ingiliz kültürü almış, sütlü çayı merasimle içen sarışın Pamir Marden ve italyan kültürü almış kahveden vazgeçmeyen esmer Ömer İplikçi. Ortalarında da kızıl saçlı kızıl gözlü İrlandalı Defne. Yani Türk televizyonlarında Uefa ligi falan seyrediyoruz. Bir İngiliz, Bir İtalyan bir de İrlandalı varmış diye başlayan fıkralar vardır ya, bu sezon da öyle gibi oldu. İso'nun yeni komşuları Cevdet'e söylediği söz. Cevdet, sokak arasında oynayan çocukları gürültü yapıyorlar diye kışkışlayınca İso kendi bakış açısıyla Cevdet'i suçlu bulup ayar verirken söyledi bunu. Ben söz veriyorum. Hiç beklenmedik yerde geldi bu söz Defne'den. Az sözle dünya kadar da şey anlatmış oldu. Lafı gediğine koydu. Hem geçmişten hem gelecekten aynı cümlede bahsetti. İşte Ömer de bu sözle bütün derdini anlattı. Defne "Belki arkadaş olabiliriz, belki iyi iş arkadaşları oluruz" deyince. "Artık aramızda engel de kalmadı," dedi. Düşününce mantıklı, artık sır falan yok. Yeni Nöro ve Pamir işbirliği dışında herkes herşeyi biliyor. Ömer aramızda engel kalmadı deyince, Defne "Engel sensin Ömer, benim paramparça olan kalbim, senin öfken, aynı dünkü gibi" dedi. Ömer'in öfkesi? Ömer öfkeli bir adam değil, öfkeli bir adam olsaydı düğünü darmadağın ederdi, ama kendisinden beklediğimiz gibi hiçbir şey olmamış gibi davranmış, zerafetle ve sessizlikle. "Dünkü öfke" yeni Ömer'in öfkesi, pek de tanımadığımız, değişmiş, öncekinin çoğu gitmiş azı kalmış, biraz kazanovaya bağlamış, duygularını içinde değil bayağı uluorta yaşayan bir Ömer'in öfkesi. Aslında yukarıda da yazdığım gibi henüz dengesini bulamamış bir Ömer, bu yeni Ömer. Aytekin Ömer'e dedi bunu. Bana da "Aytekin Derya'nın bir versiyonu" diye düşündürdü. Yani Ömer ve Defne arasındaki gerçekleri eksik bilip yanlış yorumlayan Derya gibi. Aytekin bir bilse, Ömer'in Defne'yi ne kadar iyi tanıdığını, Kime kimi anlattığını. Derya da sürekli Ömer'in Defne'yi istemediğini falan ima ediyor. İnsan diyor, Ömer ofis mofis takmayıp herkesin içinde bir şeyler yapsın, Defne beni affet falan diye mi bağıracak Defne'nin arkasından, ne yapacaksa, Derya'nın Defne'yi küçümsemesinden kurtulalım. Canları sıkılacaksa, daha gidecek yolları var demektir. Sadri Usta söyledi, İso'ya. Torun uyanınca da görmek için işi bırakıp eve gitti. Bu ayrıntı doğal olmuş, gerçekçi olmuş. Dizide İso bebek de maşallah çok tatlı, şöyle ses çıkarırken, emeklerken falan daha çok görsek. Gerçekçi bir şeyler görsek. Bir bebek tatlılığı görsek. Teslim ol diyor. Dedi Defo. Ne anlaması, düpedüz biliyor Defocik. Ömer öğrendi. Sakladığın kutuyu, vazgeçemediğin tişörtü gördü, öğrendi. Bizzat senden öğrendi. Defne daha baştan bu kadar yelkenleri suya indirirse, bütün sezon ne olacak acaba. Bu arada bu bölümde Pamir-Defne romantik sahnesi azdı, biraz daha çok olmalıydı. Bu kiralık aşk versiyonunda Pamir'in ilgisini şu anda Defne'den çok Ömer'le rekabet kısmı çekiyor gibi. Sakin, acelesiz üslubu hoş. Deniz Tranba da Defne'ye tutulsun istemiştik, bir türlü rayına oturmamıştı, bakalım Pamir Marden'de bu tutulma gerçekleşecek mi. Twilight Saga Eclipse. Defne, hislerini bebek isocuka anlatıyor, sen de olmasan ben kime anlatacağım bunları diyor. E Nihan var ya. Demişti ya, senin magazininle, kendi "sefil" hayatının sınırlarından çıkabildiğini, üstelik O Ömer'e de kızgın değil, kararsızlardan. Yani çok uygun bir kıvamda. Hem zaten kadınsal güdülerle Ömer'i de beğeniyor. Anlat Ona, Anlar O.


Bugün yani Pazartesi akşamları izlediğim iki dizi var: Karadayı ve Paramparça. Hangisine öncelik versem diye düşündüğümde aklıma Karadayı'nın geçen bölüm son sahnesi geldi. Nazif'in Feride'ye gerçeği, babasının "Beyefendi" olduğunu söylediği sahne. Bölüm çok kritik, heyecanın zirve yaptığı bir yerde bitmişti. Böylece seçimimi yapmış oldum. Bölüm bütünüyle doyurucu, heyecanlı bir bölümdü. Olayların hızlanmasında, dizinin finale yaklaşmasının da "zannımca" etkisi var. Nazif'e Feride'ye "Ben gerçekleri bilmen gerektiğine inanıyorum" dedi. Helal olsun! Çok şükür ki, artık dizilerde biri bunu söyledi ve sözünün de gereğini yaparak gerçekleri dile getirdi. Ayrıca olayı dosdoğru da anlattı: "Babanın ne kabul ettiğini duydum, ne de inkar ettiğini" dedi. Yani tanımlar aslında Mehmet Saim'e uyuyor ama işte Feride'nin babası olunca, Suna da dahil "Aa yok canım Feride, hiç olur mu." Keşke olmasaydı. Feride dizi gereği herhalde bunca yıllık meslek deneyimine uymayacak adımlar atabiliyor. Gelip Turgut'a sordu, sormakla kalmadı, üstelik Turgut'a bilgi de verdi, üstelik yanlış bilgi de vermiş oldu, detaya girmeden konuşması yüzünden. Turgut "Beyefendi'nin Mehmet Saim olduğunu" Feride'ye Mahir'in söylediği sandı ve işler karıştı. Feride Turgut'a sormakla da çok fena yaptı. Hala olaya tam ayamadı. Bunca zaman Mehmet Saim nasıl kendini korudu, bir sürü ihbarcısı sayesinde. E, Feride biliyor ki, Turgut'a güvenemez. E, ya gidip Mehmet Saim'e yetiştirirse. Feride bunu hesaba katmadı, katamadı. Nitekim Feride gider gitmez Turgut ihbar mesaisine başladı: Mehmet Saim'e durumu haber verdi. Konuşma sırasında da "Siz unuttunuz herhalde ama size Mahir'in suçüstü tuzağını haber vererek iyilik ettim" mealinde sözler sarfetti. Evet, Turgut bu şekilde Mehmet Saim'e "iyilk etmişti" ama daha yakınlarda, Sosyete'yle ikisini biraraya getiren bir tuzak kurmuş, Mehmet Saim canını zor kurtarmıştı. Ne oldu Mehmet Saim, bunun niye hesabını Turgut'tan sormadı, şimdi de aklına gelmedi. Turgut yine Turgut'luğu yaptı, Kerime Hanım'ı da ele verdi! İnanılmaz. Bu Turgut eşkiyası inanılmaz. Sakin konuşmasıyla, güler yüzüyle nasıl da uyuttu kaç bölüm bizi, Yoksa Turgut biraz olsun yumuşadı mı, biraz olsun başkalaştı mı, sanki eskisi kadar kötü değil derken, oldu işte. Şu Kerime Hanım'la yaptığı işbirliği anlaşmasında Kerime'ye zerre faydası dokunmadı. Bölümün yan hikayelerine Turgut'lunki de eklendi. Turgut'un kabadaylılıkta kariyer edinme sürec. Turgut bunca yıllık savcılık ve pis işler kariyerine yakışmayacak bir taleple herkesi şaşırttı. Sosyete'den kalan boş yere ve işlere talip oldu. Fakat onunki kabadayılık olmayacakmış, "Patronluk" olacakmış. Mehmet Saim'den de bu işlerde kendisini desteklemesini, polisle, emniyetle vb. sorun yaşarsa kendisini ört bas ettirmesini istedi. Bu ikisi kişilikleri ve mazileri yüzünden yine bir işbirliğine doğru sürükleniyorlar. Bu arada Turgut'un aleme dahil olma girişimine Orhan'dan ve Seyis'ten veto geldi. Bakalım Turgut ne yapacak. Turgut'tan haberi alan Mehmet Saim faaliyetlerine başladı. Önce de Kerime'yi uyardı. Yani Feride gelipsana sorarsa inkar edeceksin falan filan. Buralarda Kerime'ye kızdım da kızdım.


Çalışan, bekar bir anne. Yedi-sekiz yaşlarında, küçük bir oğlu var. Hayatında neredeyse oğlundan başka kimsesi yok. Oğlunun babasıyla yıllar önce ayrılmışlar. Eski sevgilinin şu anda bir oğlu olduğundan haberi yok. Bu bekar anne, bir gün çok ağır bir hastalığa yakalandığını ve durumunun tedavi edilemez derecede ağır olduğunu öğreniyor. Artık yapabileceği tek şey kendisinin yokluğunda, çocuğuna güvenli bir gelecek ve sıcak bir yuva verebilmesi için babaya gidip çocuğun varlığını açıklamak. Bu anlattığım, geçen yıl Fox'ta ekrana gelen Kördüğüm dizisinin başlangıç hikayelerinden biriydi. Dizinin en etkileyici ve en iyi işlenmiş hikayesiydi de bana göre. Neredeyse birebir aynısına İstanbullu Gelin'de şahit oluyoruz bu günlerde. Faruk'un, annesi Esma yüzünden ayrılmak zorunda kaldığı eski sevgilisi Begüm, yıllar sonra Londra'dan Bursa'ya dönüyor. Faruk'a anlatması, açıklaması gereken şeyler olduğunu söylüyor sürekli. Begüm'ün hikayesi yavaş yavaş açıldığı için Faruk'tan Emir adında bir oğlu olduğunu geçen haftaki bölümde; Begüm'ün Bursa'ya dönmesine sebep olan mecburiyetinin, tedavisi mümkün olmayan bir hastalık olduğunu ise bu bölümde öğrendik. Begüm, maddi olanakları çok daha güçlü olduğu ve bu zor zamanlarında onunla ailesi kadar yakından ilgilenen dostları olduğu için Kördüğüm'ün Didem'ine göre çok daha şanslı. Üstelik Begüm - Didem'in aksine- eski sevgili tarafından gerçekten sevilmiş. Didem hikayenin daha başında çok dramatik bir şekilde ayrılmışken Begüm, Faruk ve Süreyya ilişkisinde büyük bir sorun yaratmak üzere, uzun süreliğine geliyor gibi görünüyor. Bazı farklılıklar olmasına karşın iki hikaye arasındaki benzerlikler şaşılmayacak gibi değil. Tesadüflerden söz etmişken.. Süreyya, Faruk'u bulmak için öylesine bir gün, öylesine bir saatte Gölyazı'ya gittiğinde, Begüm'ün de aynı gün, aynı saatte, Gölyazı'nın aynı noktasında olması nasıl bir tesadüftür öyle? Kaderin cilvesi işte! Mantıkla ikna olamayacağınız olay akışı, karakterlerin sıcaklığı ve doğallıyla, akıcı diyaloglarla bir şekilde atlatılıyor. Dizide de sık sık değinildiği gibi, Süreyya çok tatlı, doğal ve sıcak bir karakter. Faruk ve Süreyya'nın başbaşa oldukları sahnelerde, ikisi arasındaki hem romantik hem sevimli sahneler dizinin en büyük kurtarıcılarından. Bu konuda özellikle Aslı Enver'in hakkını bol bol teslim etmek gerek. Süreyya'yı bir başkası canlandırsaydı karakterin böyle sevimli, böyle doğal olacağını ve duygusal olarak diziyi bu denli sırtlayabileceğini hiç sanmıyorum. Bölüm boyunca çok sürükleyici, önemli olaylar olmasa da iyice tanımaya başladığımız, alıştığımız karakterileri görmek ve ilişkilerine tanık olmak isteği, diziden çok fazla sıkılmadan karşısında kalabilmek için yeterli oluyor artık. Sekiz bölümün ardından az çok herkes için bir fikrimiz var; kimden ne bekleyebileceğimizi, ne bekleyemeceğimizi biliyoruz artık. Senarist değişiklikleri nedeneiyle zaman zaman sıkıntı yaşansa da taşlar yerli yerine oturdu. Hırsını bir kenara bırakıp amaçsız, bunalımlı bir halde konakta dolaşıp duran İpek eski iddialı günlerine geri döndü örneğin. Esma ise her şeyi kontrol etmek isteyen, kibirli ve aşağılayıcı karakterinden bir adım bile sapmıyor. Esma tutarsızlığında bile o kadar tutarlı bir karakter ki neredeyse hiçbir hareketi şaşırtmıyor artık. İşte bu yüzden Murat'ın yaptığını anlamak mümkün değil. Şimdi, bana sorun örneğin; kim olduğunu kimsenin bilmediği, motorcu bir kızı akşam yemeğine habersiz getirirsen Esma'nın kıyameti kopartacağını ben biliyorum; Murat sen ne gamsız, ne aklı bir karış havada bir adamsın. Bade'yle yaşadığın saçma sapan durumu hiç açmayayım bile.


O Hayat Benim'in 41. Bölümü çocuk yurdunun önünde başladı. Ateş ve Mehmet Emir bir tarafa, Bahar ve Fulya bir tarafa dağıldılar. Aksiyon beyler tarafındaydı. Avukat Ateş aslında polis olacak adammış ama eğitim sistemi işte. Gözükara, cesur, önünü ardını fazla düşünmeden dalıyor olaylara. Bu cevvalliğini teknik hukuki konularda da konuştursa, yani zor durumlarda önüne gelen herkese sadece "Olmaz, yapamazsınız!" demek yerine teknik hukuki konuşsa da şu ekran karşısına oturmuş, dört kulak olmuş sade vatandaş da biraz hukuk bilgisi öğrense. Neyse, Mehmet Emir de aksiyon adamı olduğunu gösterdi fakat çocukları dilendiren adamı kovalama, yakalama ve etkisiz kılma sahnesi yeterince uzun değildi, daha yakın çekim, daha detaylı olabilirdi. Bayanlar evde iyi haber beklediler. Beklenen haber çok geçmeden geldi. Ateş Bahar'a haber verirken, Fulya iyi haberi Bahar'dan ikinci el aldı. O sırada Mehmet Emir Esma ile oyun oynuyordu, bu da iyi ama merak içinde bekleyen karısını da bir arasaydı, fena olmazdı. sarılmalar, kucaklaşmalar silsilesi oluyor. Neyse iyi olsunlar da, çok çekti sonuçta Bahar. Mutluluk Bahar'ın, yüksek voltaj herkesin hakkı. Bu arada dizinin ana ekseniyle makası fazla açmaması iyi. Yani Yusuf Ağa'nın ve hepsinin adli, polisiyelik durumu. Zaman zaman başka konular gündeme gelse de ara fazla açılmadan tren yine eksene, konu yine manşete taşınıyor. Bu bölümde dengeler yine yerinden oynadı. Yeni bir düşman eski düşmanları biraraya getirdi, yakınlaştırdı. Ne de olsa bir alışkanlık, bildiklik, bilindikliklik. Bu bölüm diziye giren, Mücella'nın eski yavuksuzu, neydi adı, hah Salih, Mümü'ye yamuk yapınca eski düşmanlar dost, ayrık otları demet oluverdi: Mümü, Efo ve Nuran. top koşturan santrafora tezahürat yapan taraftarın çoşması gibi oluyor seyirci, goll goll!!! Ve top ağlarda! Tabii maalesef ülkemiz normal koşulları altında bunca lafı onca kimse öyle sakin sakin durup dinlemez ama deli deyip geçiyorlar herhalde Yalnız bu bölüm Nuran da çok bağırdı. O komik de bağırmıyor. Bildiğin bağırıyor. İlyas iyi ki "Yeter!" dedi bir ara. Yani. Seyircinin de bir kafası var. Mücella iyi niyetle kalkmış pişmanlıkla oturmuş ve bu lafların bir kısmını haketmiş olabilir ama olan ekran karşısına oturmuş sabi sübyana da oluyor. Yapmayın yazıktır. Hülya salonda ağlarken haline içlenip gidip sarılması. Gerçi bu sadece Efsun vak'ası değil, Nuran da Mehmet Emir'e üzüldü etti, dizi biraz o yöne de dümen kırıyor, belli. İki aile yakınlaşacak gibi. En azından Gelincik Yoluşu ailesinde konak ailesine bir sempati var, oluştu birden nedense. Ya Hasret'in Fulya'yı tesellisi ne demeli. Yahu kardeşim Fulya değil miydi handa senin dükkanına gelip, elbiselerini havalı havalı önüne atıp, yapın da size iki kuruş gelir olsun falan filan diyen. Aklı sıra aşağılayan. Tamam Fulya genelde iyi kız, bir Hülya değil, daha adil, daha makul, daha uysal, o da var. Fakat sonuçta sana kötülük yaptı bu kadın. O Hayat Senin'di, hayatını çaldı! Bu ne genişliktir, bu ne şefkattir. Fulya senin kızın da değil ne bu anaçlıktır ona karşı. Biz de diyorduk ki Mehmet Emir hele bir öğrensin Fulya'nın Hasret'i kapıdan gönderdiğini, bak neler olacak, herkes yanlış koltuktan kalkacak, kendi yerine oturacak... Ama öyle olmadı. Bundan sonra Hasret ne yapacak, yalnızdı, yine yalnız mı kalacak? Gerçi ne yapalım herkesin bir huyu var. Hasret'in de böyle demek ki diyeceğiz. Fulya da iyi ki Hasret gibi bir vakur, gururlu bir rakibem var diyecek, samimiyetle sevinecek. Olabilir. Yazıyı bitirir, arabayı kenara parkederken: Bölüm Salih'in oto tamirhanesi önünde bitti. Salih oyunu iyi kurmuş, iki tarafı da ağının içine almış. Şimdilik. Bir soru işareti bıraktı ortaya. Dizinin 42. bölüm fragmanı çıkmış. Fragman bu son sahneden çok başka bir yerde, paralel evrende seyrediyor gibi. 2. fragman çıkarsa biraz daha netleşir durumlar herhalde. Voltaj ayarı: Bu yazıda yaptığımız şakaları gerçek sanmayınız. Bu Cumartesi, geçen haftaya göre Kiraz Mevsimi ve Kertenkele dizilerindeki artışın etkisiyle Total grupta artış, AB grubunda ise, İlişki Durumu Karışık'taki artışa rağmen düşüş var. Beş dizinin aldıkları sonuçların toplamıyla Total grupta (+0,80) artış; ve AB grubunda (-1,36) oranında düşüş söz konusu.


Kara Para Aşk'ı başından beri izliyorum. İlk sezon bol dallı budaklı, uluslararası boyutu bile olan polisiye hikayesinden, çizilen zeki, sıradışı ve başarılı polis karakterinden ve çekişmeli yavaş yavaş işlenen romantik hikayesinden çok hoşlanmıştım. İkinci sezonda diziden çok şey eksildi, hikayede altından kalkılamadığını düşündüğüm büyük değişiklikler yapıldı. Sanırım, oyuncuların ayrılışlarına ya da bazı muhtemel anlaşmazlıklara bağlı olarak, hikaye önemli dirsekler yaptı. Gerilim unsuru iyi yönetilemedi. Bu nedenle ikinci sezon başarı olarak ilkinin çok gerisinde kaldı. Yine de bir şekilde beni Çarşamba akşamları karşısına oturtmayı başardı. Bir tahmin elbette ama geçen sezonun sonunda Nebahat Çehre'nin ayrılmasıyla senaryoda planlanmamış, ani değişiklikler olduğunu düşünüyorum. Çünkü Ömer'in ağabeyi Hüseyin'in cinayetlerin sorumlusu olması çok tepeden düşer gibi, pek de altı doldurulmadan verildi bize. Dahası Hüseyin ilk sezonda, ikinci sezon boyunca karısı Melike tarafından sürekli olarak tanımlandığı gibi yalan söyleyen, karısına çok kötü davranan, eve hiç uğramayan biri değildi. Hüseyinin 'aslında' kim olduğunu öğrendiğimizde şaşıracağımız ama 'evet, gerçekten... demek ondan dolayı..' gibi bir idrak etme yaşayacağımız bir alt yapı olamadı. Belki yanılıyorum, belki yalnızca bunun sunumu iyi planlanmamıştı çünkü aslında Ömer'in ailesinin ne kadar temiz, Elif'inkininse ne kadar sorunlu olduğunun işlenmesi de bir 'ters köşe' potansiyelini barındırıyordu. Bir dizinin iki sezon gibi, pek çok faktörün öngörülemeyeceği bir süreye yayılıyor oluşu eminim senaryo açısından büyük sıkıntılara neden oluyordur. Reytingin azalması ya da az önce de değindiğim, oyuncularla yaşanan sorunlar gibi... Örneğin hikayenin ilk başlarında Elif'in yakın arkadaşı Bahar'ın, sevgilisi Levent'i de kullanarak herkesin peşinde olduğu elmasları ele geçirmek için yaptığı planların birdenbire önemsizleşmesi, silinip ortadan kayboluşu gibi. Dizinin ilk basın görsellerinde bu karakterlerin konumlarına bakılırsa, Fatih ve Nilüfer kadar ağırlıkları olmasının planlandığı da görülebilir zaten ama muhtemelen, bazı zorunlu değişiklikler sebebiyle bu yan hikayeden tamamen vazgeçildi. Yine ilk sezon çok başarıyla oluşturulan ve işlenen, kendisine yeni, itibarlı bir kimlik ve hayat yaratmayı başarmış, tıbba takıntılı ve sadist Tayyar karakterinin de, çocuğuna hamile olduğunu düşündüğü Pınar'ın öylece ortadan kaybolmasını umursamayan bir karaktere dönüşüvereceğini kim tahmin ederdi. Kısaca "Haydaaa!" denecek bu durum da muhtemelen oyuncunun projeden ayrılmasından kaynaklanıyor. Hemen hemen bütün karakterlerin peşinde olduğu ve mutlaka bulmaları gerektiği söylenen elmasların birdenbire Tayyar ve Hüseyin arasında "boncuklar senin mi benim mi" meselesine indirgenmesi gibi.. Yazık ki bütün bu ani dirsekler ve değişiklikler en başta ince ince işlenerek oluşturulan karakterlerin ve hikayenin inandırıcılığını çok zedeliyor. Bu hikayenin romantizm ayağındaysa çok sıklıkla işlenen "zengin-fakir" ve "ayrı dünyaların insanları" çatışmasının çok ötesinde, biri nişanlısını diğeri doğum gününde babasını aynı aracın içinde cinayete kurban vermiş iki insanın yollarının kesişmesi gibi hem ilginç hem inandırıcı bir çıkış noktası vardı. Öyle ki bütün bu olayları çözmek için birbirlerine ihtiyaçları vardı, acıları birbirine çok yakındı ama birlikte olmak da başta tercihleri değildi. Zaman içinde oluşan Elif'in bariz ilgisine Ömer, merhum nişanlısına hala duyduğu sevgi ve sadakat nedeniyle karşılık veremiyordu. Elif'in mecburen dahil olduğu kara para aklama işini Ömer'den saklaması da ayrı bir sürükleyici unsurdu. Gerçekten de hikayenin çıkış noktası ve ilk sezon boyunca işlenişi çok başarılıydı. Ömer ve Elif, farkında oldukları sorunlarının tamamını çözdüler, ilişkileri başladı, birbirlerini daha önce kimseyi sevmedikleri kadar çok seviyorlardı... Fakat sürmesi gereken koca bir sezon daha vardı ve dizinin en önemli unsuru olan bu ilişkinin, bir takım sorunlar yaşaması gerekiyordu ki izleyci sıkılmadan, heyecanla ve merakla izleyebilsin. Bu kaygı, bütün diziler için gerekli olan, gayet anlaşılır bir durum ama başarı bunu hikayeye ne kadar doğallıkla yedirebildiğinizde. "Kara Para Aşk" maalesef bunu başaramadı. Öyle bir noktaya gelindi ki artık neredeyse bir kılıf bulmaya bile çalışmaksızın diğer karakterler kendi aralarında "Elif ve Ömer'i mutlaka ayırmamız lazım" demeye başladılar. Tayyar, Hüseyin'le buluşup "Ne yaptın, ayırabildin mi onları" diye soruyordu örneğin. Ya da 'ölerek diziden çıkmış anne' kontejanını doldurmak için sürpriz yumurtadan çıkar gibi çıkıp geliveren, daha önce başsağlığı için bile ziyaret etme gereği duymadığı yeğenlerinin hayatının orta yerine yerleşen Nedret Hala "Onları mutlaka ayırmamız lazım" diye dolaşıp türlü entrikalar planlıyordu. İlk sezon çok zekice kurgulanan polisiye olay örgüsü ve inandırıcı aşk hikayesi "Yoksa Ömer'in gayr-ı meşru bir çocuğu mu var?" noktasına kadar getirildi. Başından beri takip eden sadık izleyicinin ikna olmadığı bu "çözüm"ler yüzünden dizi cazibesini kaybetti. Yine de en başta özgün ve sıra dışı bir şekilde tasarlanmış karakterler ve ilişkiler nedeniyle ilk sezondaki izleyicinin bir kısmı takibe devam etti. Şahsen benim merak ettiğim, "Şu da olsa da rahatlasak.." dediğim hiçbir şey kalmadı. Bu dizinin ikinci sezonu ve uzun süren finali iyi planlanamadı. "Kara Para Aşk" da "Keşke fazla uzatılmadan, ilk sezonda final yapılsaydı." dediğimiz, büyük bir potansiyelin iyi değerlendirilemediği diziler müzesinde yerini alacak maalesef. Bir dizinin iki sezon gibi, pek çok faktörün öngörülemeyeceği bir süreye yayılıyor oluşu eminim senaryo açısından büyük sıkıntılara neden oluyordur. Reytingin azalması ya da az önce de değindiğim, oyuncularla yaşanan sorunlar gibi... Örneğin hikayenin ilk başlarında Elif'in yakın arkadaşı Bahar'ın, sevgilisi Levent'i de kullanarak herkesin peşinde olduğu elmasları ele geçirmek için yaptığı planların birdenbire önemsizleşmesi, silinip ortadan kayboluşu gibi. Dizinin ilk basın görsellerinde bu karakterlerin konumlarına bakılırsa, Fatih ve Nilüfer kadar ağırlıkları olmasının planlandığı da görülebilir zaten ama muhtemelen, bazı zorunlu değişiklikler sebebiyle bu yan hikayeden tamamen vazgeçildi. Yine ilk sezon çok başarıyla oluşturulan ve işlenen, kendisine yeni, itibarlı bir kimlik ve hayat yaratmayı başarmış, tıbba takıntılı ve sadist Tayyar karakterinin de, çocuğuna hamile olduğunu düşündüğü Pınar'ın öylece ortadan kaybolmasını umursamayan bir karaktere dönüşüvereceğini kim tahmin ederdi. Kısaca "Haydaaa!" denecek bu durum da muhtemelen oyuncunun projeden ayrılmasından kaynaklanıyor. Hemen hemen bütün karakterlerin peşinde olduğu ve mutlaka bulmaları gerektiği söylenen elmasların birdenbire Tayyar ve Hüseyin arasında "boncuklar senin mi benim mi" meselesine indirgenmesi gibi.. Yazık ki bütün bu ani dirsekler ve değişiklikler en başta ince ince işlenerek oluşturulan karakterlerin ve hikayenin inandırıcılığını çok zedeliyor. Şahsen benim merak ettiğim, "Şu da olsa da rahatlasak.." dediğim hiçbir şey kalmadı. Bu dizinin ikinci sezonu ve uzun süren finali iyi planlanamadı. "Kara Para Aşk" da "Keşke fazla uzatılmadan, ilk sezonda final yapılsaydı." dediğimiz, büyük bir potansiyelin iyi değerlendirilemediği diziler müzesinde yerini alacak maalesef.


Kiralık Aşk yeni sezonunu bu bölümle başlamış hissettim. Çünkü, geçen bölüm finalini saymazsak, Ömer ve Defne'nin yüzyüze geldiği sahneler bu bölümle başladı. Şahsen ne kadar Ömer haklı, Defne haksız demeye devam da etsek, dizi bir şekilde kendi rotasında yürüyor, o rota da Ömer'in kendini haksız bulması üzerine kurulmuş durumda. Biz de ya bu rotayı gözleyeceğiz ya da bu diziden vazgeçeceğiz. Ömer aşk ve gurur arasında kalmadı zannımca, aşk ve mantık arasında kaldı, o da aşkı seçti. Şimdi ben de diziye bakıyorum, mantıksız ama dizide beni çeken bir şeyler var, şusu busu çekiyor desem olmuyor, bütün bir şey, ne bilmiyorum, fakat aşk olsa gerek deyip, izlemeye devam ediyorum. Ömer kendini haksız buluyorsa, Ömer'deki bu hava ne canım? Bir mahçup ol, bir mesafe al, bir tedirgin ol, bir gözle. Ama yok. Demek ki Defne'nin kendisini çok sevdiğine olduğuna inanmış. Aslında bu da iyi bir şey. Zaten o sevgiye, o sevginin büyüklüğüne inanmasaydı dönmezdi. Neyse döndü ama beklediği gibi olmadı. O affederek döndü, kendini cezalı buldu... diyecektim ki tam, alışkanlık işte, bir yıl boyunca sırrı bilip saklayan herkes vicdan azabı çekmemiş Ömer duyunca tepkisi ne olur, terkeder diye korkmamış gibi dizi yeni baştan yazıldı ve O kendini suçlayarak döndü, doğal olarak da cezalı buldu. Genel mantık içinde değil, dizinin koyduğu kurallara göre fikir yürütüyorum. Kendini suçlayan, bin pişman bir adam böyle mi davranır a canım. Elalemin kızına otoparkta sarılmalar. Çok film izlenmiş. O filmlerde kız bağırır çağırır adam bastırır, kız sakinleşir, pes eder. Öyle olmadı çok şükür, Defne Ömer'in elinden kurtuldu, bastı gitti. Ömer'in yapacağı... O da ne yapacağını şaşırdı işte. Yalnız Defne'yi Pamir'le giderken gördüğünde dizinin bir dönemi kapandı, yeni dönemi açıldı. İsterim ki, Pamir de Ömer'le Defne'yi başbaşa, samimi görsün, bu samimiyetin illaki canım cicimli olması gerekmez malum, aradaki mesafeden bir şeylerden anlaşılır o, neyse Pamir için de Defne başka bir yere gelsin. Şu anda gerçi kibirli değil, hatta mesafesi de fena değil ama Defne'yle hemen "ya yaparsın ya yerine başka bir lojistikçi alırız" falan diye konuşması hoşuma gitmedi. Zaten okumakla ceo mu olunurmuş, sen hiç bir yerde çalışma, okuldan çık ceo ol. Jet kariyer. Geçen hafta Amerika'da olan Necmi bu bölüm Türkiye sınırlarında göründü, Koray Sargın Stil Vagonu'nda işe başladı. Neriman Ömer'e gidip özür diledi, Ömer affetmedi. Nihan Ömer'in döndüğünü öğrendi. Serdar ve Nihan, Defne'ye analı kızlı yemek siparişi verdi. Ekmekarası Defne'nin özel kutusunu buldu, Defne kutuyu işe götürdü. Aytekin Defne'yi sinir edip durdu. Pamir, Defne'ye "Albertine" adını taktı. Pamir Defne'ye "Ömer'in kuzeni" diye tanıtıldı. Koriş Şükrü'yü ağzına doladı, işten çıksın falan deyip durdu. En son Nazlıcan'a böyle yapmıştı. Ağzından yel alsın. Sadri Usta Ömer'in döndüğünü öğrendi. Ömer Sadri Usta'yı görmeye gelmedi. Ömer'in üzerinde hassasiyetle durduğu kahve makinası çalışmadı, bozuk çıktı. Defne iki firmanın birden Lojistik müdürü oldu. Passionis'e gidip ver bana bir maaş dedi ama haliyle sigorta mevzu olmadı, bari Bes yapsalardı. Seda'nın alt perdeden, sakin, serin konuşmaları hoşuma gidiyor. Üzerimde dinlendirme etkisi yapıyor. Sinan kendisine "Saldırgansınız Seda Hanım" diyor ama aslında kendi alanı içinde duruyor ve net. Uzlaşmacı değilsiniz dedi, O konuda bir şey diyemeyeceğim. Sizin yerinize konuşabileceğim biri var mı, onunla konuşayım ben, dedi. Aslında bu sözün aslı, "sizin yerinize konuşabileceğimiz bir erkek yok mu, bizimle o muhatap olsun", maalesef deneyimdir, o yüzden Seda bunu kadın-erkek ekseninde almakta haklıdır, Sinan genelde ılımlı bir kişi olmasına rağmen Seda'ya karşı kendisi bizzat suçladığı şeyi yapıyor, saldırgan davranıyor. Fakat bu bir yana, Sinan'ın, sütten ağzı yananın yoğurdu üflemesi misali hiçbir sırra gizli mahrem konuya girmemesi hemen kaçması hoş. İso'nun Defne'nin moralinin bozuk olduğunu anında anlaması hoşuma gitti. Rol yapmasını falan yemedi. Fakat sahip çıkmayı fazla abarttığına bu bölüm tanık olduk. Neriman Ömer'in suçluluğu konusunda kararsızım diyecek oldu, bir ejderha gibi kızın üzerine alev püskürttü. Vaktiyle Nihan'a kara sevdalıyken böyle sahiplenmiyordu Nihan'ı, vaktiyle Nihan'a kötü davranıyor diye Serdar'a atar yapıyorken bile Serdar'a Ömer'e olduğu kadar öfkeli değildi. Bir şey olmuş. Defne affetsin demiyorum. Herkesin kendini korumaya hakkı var. Bu ilişkiden zarar gördüğünü düşünüyorsa tabii ki istediği gibi susabilir, muhatap olmayabilir. Küsçülük oyunu falan deyip kendi yaptığını küçümsedi ama susmanın iyi olduğu durumlar vardır. Fakat sanki Defne'ye kalsa affedecek de anneannesini, etrafında kendisi için bu bir yıl boyunca çabalamış, düzelsin diye uğraşmış insanlara ihanet edecekmiş gibi hissediyor ve kendinden çok onları düşündüğü için sanırım Ömer'e biraz olsun ılımlı davranmıyor. Kiralık Aşk'ın olmazsa olmazı asansör sahneleri yeniden başlayacak galiba.