Binbir Tv yazarları Işınla Bizi Scotty ve Uzun Çorap, 2017'nin dizilerini değerlendirdi. UÇ: Hımmm. Güzel bir bakış açısı. 2017 yılını şöyle bir düşündüğümde "Aman süper" diyemediğimi fark ettim. Fakat tek tek dizilerin üstünden geçerken belki unuttuklarımı hatırlarım, fikrim değişir. Bana diziler bakımından çok güçlü bir yıl gibi gelmedi. Bu yıla damga vuran diziye gelince... Dizilere şöyle bir bakıyorum, bir sürü kısa ömürlü dizi olmuş. Hem de çok. Senenin ilk çeyreğinde başlayıp halen süren 5 dizi var. İstanbullu Gelin, Fazilet Hanım ve Kızları, Fi, Payitaht ve Yeni Gelin... 13 dizi bitmiş. Fi'yi de dışarıda tutabiliriz çünkü reyting rekabetinde değil. Galiba bu soruya genel olarak maskülen diziler diye cevap verebileceğim, sektörü sarsan bir dizi olmadı sanırım. IBS: Bana göre yılın dizisi İçerde'ydi. Uzun zamandır kadın-erkek, genç-yaşlı diye ayırmadan herkesin böyle izlediği, konuştuğu bir dizi olmamıştı. Ben "dışarda"ydım. Bir türlü fırsat bulup izleyemedim. Ama bazen dışarıdan bakınca bir şeyin etkisini görmek daha mümkün oluyor. Bir dönem herkes birbirine "İçerde misin?" diye soruyordu sanki. Çağatay Ulusoy'un ve kadrodaki pek çok oyuncunun kariyerinde de büyük bir yükselişe sebep oldu. UÇ: Tam "Sektörü sarsan dizi olmadı" dedim, ama "Fi" var işte. Düpedüz yeni bir alan açtı. Gerçi ondan evvel Blu tv'nin Masum'u vardı di mi, ama Fi hem ücretsiz yayınlandığı için hem de tanıtım bakımından, bu yeni alanda başı çekti demek yanlış olmaz herhalde. IBS: Fi'nin başarısı gerçekten çok beklenmedik oldu benim için. Arkasında Ay Yapım olduğu, çok satan bir roman serisinden uyarlandığı ve yıldız bir kadrosu olduğu için belli bir başarıyı bekliyordum ama Türkiye'de yeni açılan online platformu bu kadar hızla kitleselleştireceğini beklemiyordum. Gerçekten bence de İçerde'den sonra, hatta belki dediğin gibi yeni bir alan açmak açısından, ondan da çok etkili oldu. Epeyce bir dönem de "Minnoş bir kedi değilsin", "Kırmızı tüy" ve "Su içme"yi konuştuk. IBS: Fazilet Hanım ve Kızları'nın mizahı beni de diziye bağlayan özelliklerinden biri oldu. Kendi yoğun dramıyla bile dalga geçen ama göze batmayan, doğal bir mizah anlayışı var dizinin. Mizah konusunda ekip uyumu çok önemli bence. Özellikle de böyle altı çizili değilse. Senaryoda sezdirilen espriyi yönetmenin ve oyuncuların sezip en doğru doz ve zamanlamayla aktarması tam bir ekip uyumu gerektiriyor. Ben FHK'da bunu özellikle geçen sezon Murat Saraçoğlu'nun çektiği Hazan-Sinan sahnelerinde hissediyordum. Ufak Tefek Cinayetler, ülkemizin pek alışık olmadığı bir anlatım diline sahip. Tür olarak bana biraz Pretty Little Liars'ı ve Desperate Housewives'ı hatırlatıyor. Amerikan banliyö hayatı, üst-orta sınıfındaki güç savaşları gibi bir ortak konusu var. 'Sarmaşık' bu bakımdan çok tanıdık. Ama iyi ve kötünün savaşını felsesi olarak tartışırken karakterlerin iç dünyalarına inişi, "kesin doğru"ları tartışma şekli öyle başarılı ki.. Bir haftada maratonla tamamladım diziyi ve müptelası oldum. IBS: Yılın başarılı dizilerinden "Anne" de benzer bir yol tercih edip ilk sezonda final yaptı. Aradaki fark Anne'nin sezon sonuna doğru ivme kaybetmeye başlamasıydı. İçerde'den beklendiği gibi bir "Bu başarıyla mutlaka devam etmeli" beklentisi oluşmamıştı Anne'den... UÇ: Ok. Fi'ye dönersek, malum bu sezon bitiyor. Azra Kohen'le ilgili bir haber oldu geçenlerde. Ben bu konuda yazarla aynı şekilde düşünüyorum. Eğer amaçtan sapıldığını düşünüyor ve içine sinmiyorsa bitirilmeli. IBS: Dizinin ikinci sezonu bir hızlanma, sanki kontrol dışı bir acele, yüzelselleşme hissediyorum ben de. İlk sezondaki psikolojik gerilimin ince ince işlenişini göremiyorum bu sezon. Bu durum, dizinin sezon-bölüm sayısındaki karar değişikliğinden kaynaklanıyor olabilir. Sürekli farklı bilgiler yayıldı bu konuyla ilgili. İlk sezondaki katmanlı, ince işleyiş sürseydi sezonlarca izleyebilirdim. Ama yazarıyla yaşanan sorunlar bir yana, sadece online platform alışkanlığı yaratma bakımından değil (Dizinin 17 milyon tekil, 100 milyonun üzerinde izlenmesi var. Variety dergisi Fi'yi mega-hit olarak tanımlamıştı bir makalesinde.) insan psikolojisi ve sanat konularını böyle geniş kitlelere izletebildiği için de başarısı büyük. IBS: Dizinin ikinci sezonu bir hızlanma, sanki kontrol dışı bir acele, yüzelselleşme hissediyorum ben de. İlk sezondaki psikolojik gerilimin ince ince işlenişini göremiyorum bu sezon. Bu durum, dizinin sezon-bölüm sayısındaki karar değişikliğinden kaynaklanıyor olabilir. Sürekli farklı bilgiler yayıldı bu konuyla ilgili. İlk sezondaki katmanlı, ince işleyiş sürseydi sezonlarca izleyebilirdim. Ama yazarıyla yaşanan sorunlar bir yana, sadece online platform alışkanlığı yaratma bakımından değil (Dizinin 17 milyon tekil, 100 milyonun üzerinde izlenmesi var. Variety dergisi Fi'yi mega-hit olarak tanımlamıştı bir makalesinde.) insan psikolojisi ve sanat konularını böyle geniş kitlelere izletebildiği için de başarısı büyük. UÇ: Yanlış anlama fakat Fi'nin varoluş biçimi öncelikli olarak bir dizi değil, yazarın bir misyonu var. Dolayısıyla "yazarıyla yaşanan sorunlar" sözüne katılmıyorum... Karşılıklı anlaşmayla ilgili sorunlar mı desek acaba. Eğer dizi bu misyondan sapmışsa bitmeli. Bunun dışında Puhu Tv'nin yasal ve ücretsiz yayıncılığı takdire şayan. Devam ettirebilirler inşallah. Bu arada bir de Netflix olayı var. UÇ: Evet, "Bana Sevmeyi Anlat" başından sonuna çok sahiplenerek izlediğim bir dizi olmuştu. Sen İstanbullu Gelin'i de artık Deniz Akçay yazacakmış dediğinde, izlemeye dönsem mi dedim ama aradan epey zaman geçmişti. "Bana Sevmeyi Anlat"ta hem cümleler yani ayrıntılar hem de bütünün yani senaryonun ilerleyişi çok doyurucuydu. Adalet, haklar, affetmek gibi temel sorulara bakış açısı sunabilen, bunlara cevap arama cesareti gösteren bir diziydi. Şubat gibi final yaptığı için izlediğim diziler içinde saymadım onu bu yılın dizisi olarak. Yoksa favorilerimden. IBS: Ben sadece birkaç sahnesine rastlamıştım BSA'ın ama diyalogları hemen içine çeken bir gerçekçilikteydi. Yıl boyunca izlediğim diğer dizilere dönersem... İlk birkaç bölümüne şans verip bıraktığım diziler: Siyah Beyaz Aşk, Yüz Yüze, Çoban Yıldızı, Kara Yazı.. Tamamen izleyicisi olduğum eksiksiz, kaçırmadan izlediklerimse: Fi, Fazilet Hanım ve Kızları ve yoğun tavsiye üzerine yetiştiğim ve fena tutulduğum Ufak Tefek Cinayetler. "Fi" içlerinde konu olarak bana en çok hitap eden. Fazilet, konu ve tür olarak aslında bana uzak ama Hazan'ın annesine karşı verdiği onur mücadelesi ve Sinan'la arasındaki aşkın içtenliği beni dizinin bağımlısı yaptı. Ufak Tefek Cinayetler'se anlatım dilinin farklılığı, entrika-gerilim gibi tanımlayabileceğimiz konusu ve iyilik-kötülük tartışmasıyla çarptı beni resmen. UÇ: "Fazilet Hanım ve Kızları" yoğun dram olmasına rağmen bende bir şekilde mizah duygusu yaratıyor ve izlerken eğleniyorum. Buna sebep olan da yine diyaloglardaki özen, ayrıntılar sanırım. Tabii oyunculuklar da... Hepsi bir bütün. Ufak Tefek Cinayetler'e başta uzaktım ama yeni dizidir, bir bakmalı, şans vermeli deyip bir başladım ve ne göreyim, tam benlik bir diziymiş. Hepimiz Oya'yız. Böyle mikroskobik bakabilen bir diziye çook ihtiyaç vardı. IBS: Fazilet Hanım ve Kızları'nın mizahı beni de diziye bağlayan özelliklerinden biri oldu. Kendi yoğun dramıyla bile dalga geçen ama göze batmayan, doğal bir mizah anlayışı var dizinin. Mizah konusunda ekip uyumu çok önemli bence. Özellikle de böyle altı çizili değilse. Senaryoda sezdirilen espriyi yönetmenin ve oyuncuların sezip en doğru doz ve zamanlamayla aktarması tam bir ekip uyumu gerektiriyor. Ben FHK'da bunu özellikle geçen sezon Murat Saraçoğlu'nun çektiği Hazan-Sinan sahnelerinde hissediyordum. Ufak Tefek Cinayetler, ülkemizin pek alışık olmadığı bir anlatım diline sahip. Tür olarak bana biraz Pretty Little Liars'ı ve Desperate Housewives'ı hatırlatıyor. Amerikan banliyö hayatı, üst-orta sınıfındaki güç savaşları gibi bir ortak konusu var. 'Sarmaşık' bu bakımdan çok tanıdık. Ama iyi ve kötünün savaşını felsesi olarak tartışırken karakterlerin iç dünyalarına inişi, "kesin doğru"ları tartışma şekli öyle başarılı ki.. Bir haftada maratonla tamamladım diziyi ve müptelası oldum. UÇ: Benim için "Ufak Tefek Cinayetler" ilişkileri çok güzel yansıtıyor. Biraz yakından bakınca görüyorsun ki can ciğer samimi insanlar bile birbirine laf sokuyor ve böylece gururunu kurtarıp sonra bir şey olmamış gibi ilişkisine devam ediyor. Sürekli bir güç savaşı bence çok yorucu. Oya ve Edip arasındaki dostluk daha normal, ötekisi boğulmamak için sürekli suda çırpınma gibi. UÇ: Şaşırmadım galiba hiçbir şeye Aklıma gelen bir şey yok. Ha bir ara Kanal D'de dizilerin yerleri değişti sürekli, bir kararsızlık dönemi yaşandı. Bu tip sektörel bir şeyi kastediyorsun herhalde... IBS: Benim için Ufak Tefek Cinayetler'in başarısı büyük sürpriz oldu mesela. Dolunay'ın makul denebilecek bir izlenme oranı varken günü kaydırıldı UTC için. İlk tanıtımdan itibaren de konu olarak da anlatım dili olarak da izleyicimize uzak gibiydi ama özellikle AB grubunda 10 üzeri reytinge bile varıyor dizi. Tim's & B'nin iddialı projesi Yüz Yüze'nin ikinci bölümde sonlandırılması, Erkan Petekkaya'nın çok iddialı Kayıtdışı disinin başarısızlığı sürpriz oldu. Fi'nin -az önce de konuştuğumuz gibi- online bir dizi olarak hem çok izlenmesi hem çok konuşulması ve İçerde'nin büyük başarısına rağmen tek sezonda bitirilmesi senenin sürprizleriydi benim için. UÇ: Başka bir ilginç durum da, kanalların yıldız isimlerle anlaşıp sonra bir projede hem fikir olunamaması. Engin Akyürek'in, Barış Arduç'un, Elçin Sangu'nun yeni dizilerini bekledik mesela, olamadı işte. Başkaları da vardır, varsa hatırladığın... IBS: Evet onlarındı. O olay da çok tuhaf. O proje ilk önce "Siyah-Beyaz" adıyla Ay yapım projesi olarak Star'da başlıyordu. Kıvanç Tatlıtuğ ve Tuba Büyüküstün başrollerdeydi. Sonra senaryoyla ilgili sorunlar yaşandığı gerekçesiyle Ay Yapım "Cesur ve Güzel"i hazırlamaya başladı. Siyah Beyaz Aşk'ın hem kanalı, hem yapım firması, hem oyuncuları hem de adı değişti. Hatta artık senaryo da el değiştirdi. Şu anda ana konu dışında her şey faklı. Dizi aynaya baksa kendisini tanıyamayacak. UÇ: Başka bir ilginç durum da, kanalların yıldız isimlerle anlaşıp sonra bir projede hem fikir olunamaması. Engin Akyürek'in, Barış Arduç'un, Elçin Sangu'nun yeni dizilerini bekledik mesela, olamadı işte. Başkaları da vardır, varsa hatırladığın... IBS: Başka aklıma gelen bir isim yok benim de. Bu yapım firması-oyuncu ya da kanal-oyuncu anlaşmalarına çok sıcak bakamıyorum ben. Verimsiz geliyor. Gerçi "İçerde" gibi iyi örnekleri de var ama... Bu arada bu seneden bahsederken Ay Yapım'a değinmeden edemeyeceğim. Ülkenin en güçlü yapım firması, bulunduğu durumu korumaya yönelik hareket edebilecekken "Fi" gibi bir maceraya çok büyük yatırım yaparak, "Ufak Tefek Cinayetler" gibi riskli bir projeye girişerek yeni ve farklı alanlar açtı sektöre. Bu şekilde risk alıp başarılı olarak yeni ve farklı işler denemek isteyen kişilere de yol açılmış, imkan sağlanmış oluyor. Sektöre büyük katkı gerçekten. UÇ: Bu senenin bana göre bir başka ilginç ve önemli bir olayı da epeydir beklenen Tuba Büyüküstün - Kıvanç Tatlıtuğ partnerliğiydi. Eğer hikaye daha başarılı olabilseydi, şu an dizi sürüyor olurdu. Yine de çift olarak sevildiler. Yılların beklentisiydi Bu senenin önemli olaylarından biridir bu bakımdan Cesur ve Güzel. UÇ: Tabii izlediğim diziler için konuşabilirim... Şimdilerde Gökçe Bahadır'ın Oya'daki performansından hoşlanıyorum. O soğuk, donuk, sakin elektriği hoşuma gidiyor. Huzurlu geliyor. "Edip" karakterindeki Selim Bayraktar'ın performansı da öyle. Hele son bölümden bir öncekinde, Merve'ye karşı o kaşı kalkık, avcı gibi kurnaz ve kendinden emin bakışıyla, "İşte nihayet sizi de yakalayan çıktı kızım Merve" diye hissetmiştim. Selim Bayraktar'ın Muhteşem Yüzyıl'da da çok beğendiğim bir performansı olmuştu, ne diyeceğini şaşırdığı bir sahnede. Süperdi. Onun dışında "Dolunay" olsun, "Ufak Tefek" olsun, "Fazilet" olsun bütün ekipleri başarılı buluyorum. IBS: Benim her zaman bir Halit Ergenç hayranlığım vardır. Vatanım Sensin'le zirveye çıktı bu durum. O kadar usta ki, gözünü kırpmadan duygudan duyguya geçiriyor izleyiciyi. Ekran karizması da inanılmaz... Aslı Enver'in Süreyya'sı yılın en güzel performanslarından biriydi. Çok sıcak, samimi bir performanstı. "Süreyya" diye bir kadın var. Her kalbi kırıldığında gidip ona sarılmak, destek olmak istiyorsunuz. Serenay Sarıkaya sürpriz oldu benim için. Oyunculuğuna aşina değildim, izlememiştim daha önce ama Fi'nin en iyi performansı ona ait bence. Duru'nun bastırılmış 'Minnoş kedi'den yırtıcı kaplana geçişi o kadar dozunda ve gerçekçiydi ki, ne hissediyorsa ben de hissettim izlerken. Fazilet Hanım ve Kızları'nın iki genç oyuncusu Deniz Baysal ve Alp Navruz da bu yılki favorilerimden. Hazan ve Sinan karakterleri kolaylıkla karikatürleşebilecek, bıçak sırtı rollerken her iki oyuncu da karakterlerini derinleştirmeyi ve özgünleştirmeyi başarmış. Deniz Baysal'ın duygu çeşitliliği çok zengin. Alp Navruz da özelikle reaksiyonda çok doğal ve samimi. Antipatik bir karakteri sevimli hale getirererek sevdirmek de büyük başarı. Bu konuda Aslıhan Gürbüz de olağanüstü. Merve'yi öyle sevimli bir hale getiriyor ki çok kızamıyorum bile. Aslıhan Gürbüz'ü daha önce de çok beğenirdim ama Ufak Tefek Cinayetler'de şahane bir performas çıkarıyor. Her sahneyi çalıyor desem yeridir. Ben Gökçe Bahadır'ın performansına ikna olamıyorum. Fazla mesafeli geliyor, bu Oya'nın soğukluğu da değil. İzleyici olarak o karakterle göz teması kuramıyorum sanki bir türlü. İkna olamadığım diğer performas da Ozan Güven'in Can Manay'ı. Biliyoum, yılın en beğenilenlerinden ama ben ekranda Can Manay'ı hissedemiyorum bir türlü. Etrafındakileri karizmatik görünerek etkilemeye çalışan bir ergen enerjisi görüyorum. Son olarak, Mert Fırat. Daha önce özel bir beğenim yoktu kendisine ama UTC'nin özellikle romantik sahnelerinde öyle inandırıcı ki.. Şimdiye kadar gördüklerimin en iyilerinden belki de. Oyunculuklar açısından çok güzel bir yıl oldu benim için. Bayılarak izlediğim çok performans odu. UÇ: 2018'de başlayacak dizilerden hangilerini merak ediyorsun? Demin ben "Jet Sosyete" ve "Fatih" demiştim. Şahsen komik diziye hasretim. Şöyle başından başlayarak sürekli güldüren bir dizi olsa diyorum. Gülmekten gözümüzden yaş getirse... IBS: İyi bir komedi dizisine ben de hasretim. İşler Güçler kalitesinde ve yapısında bir işi dört gözle bekliyorum. Gelecek projelerden henüz ilgimi çeken yok. Tanıtımları izleyince belki fikrim değişir. "Mehmet Bir Cihan Fatihi" ve Uğur Yücel'in yöneteceği "Nefes Nefese"yi biraz merak ediyorum bakalım. UÇ: Dizilerin ilk duyuldukları isimler güzel oluyor, orjinal oluyor. Mesela bu senenin dizilerinden "Ölene Kadar"ın adı başta "Müebbet"ti, değiştirdiler, sıradan, çok duyulmuş bir isim yaptılar. Şimdi "Mavera" "Nefes Nefese" olmuş, "Fatih" deyince herkes anlıyordu, o da değişmiş. Kısa ve farklı isimler bence daha akılda kalıcı oluyor. Mavera'yı ben de merak ediyorum. Bir de Onur Tuna'nın yeni dizisi Altın Tepsi'yi. İlk kez maskülen bir dizide oynamayacak galiba. Konu hakkında pek bilgim yok ama. Dizinin adı da ilginç. IBS: Onur Tuna'ın ilk maskülen olmayan projesi değil aslında. "Benim İçin Üzülme"de de oynamıştı. "Altın Tepsi" hakkında bir fikrim yok şimdilik, bakalım. Televizyonla ilgili yeni yıl dileğin varsa, onunla bitirelim mi madem. Gelenektir... UÇ: Durum dizileri amenna, ama olay dizilerinin bölüm sayıları, senaryoları başından belli olsun. Zaten oyunculuklar, çekim kaliteleri sinema filmi gibi oluyor. Bir tek hikayeler çekilip uzatılmazsa iyi olacak. Dizi süreleri kısalsın. Bir çok diziyi izleyemiyorum bu yüzden. Beren Saat ekrana dönsün. Daha çok komedi dizisi olsun, izlensin, tutsun. Pazartesi Çukur, Söz, salı Edho, çarşamba Diriliş, pazar Savaşçı... Kumandalar hep erkeklerde mi, araştırılsın. Herkes için sevgi, saygı, nezaket, adalet, içtenlik, mutluluk dolu bir 2018 olsun. IBS: Ne güzel dilekler. Benim de en çok katıldığım, dizi süreleri 60 dakikaya insin. Böylece içerik kalitesi artsın, biz de her işe şans verebilelim. Ayrıca yeni, cesur, ufuk açıcı projeler ekranı doldursun. Hem sektör çalışanları hem izleyici mutlu olsun.


Onur intihar etti. Alper Berna'yı evden kovdu. Çiçek'ten Berna'nın kendisi ve Leyla hakkında Çiçek'i doldurduğunu öğrendi. Ayla Nezihe'nin Canan olduğunu öğrendi. Alper ve Hakverdi, Leyla'ya tatile çıkalım diye baskı yapan Haşmet'i bertaraf etmek için şef Gürkan'ın cesedini buldular ve polise ihbar ettiler. Leyla Simge'nin Canan'a giysi odası videosuyla şantaj yaptığını öğrendi ve Simge'nin bilgisayarından videoyu sildi. Simge hamile kalmak için Akrokent'in fotoğrafçısıyla birlikte oldu. Burak'a o akşam çektiği fotoları gönderdi. Berna Haşmet'e Leyla ve Alper'in sevgili olduğunu söyledi. Bana Sevmeyi Anlat çok sağlam bir hikayeyle ilerliyor. Dizi başladığından bugüne performansını hiç kaybetmedi, hikaye sağa sola savrulmadı, her bölümde sakinlikle gerginlik, durumla aksiyon arasındaki dengeyi kurmayı ve korumayı başardı. Bu bölüm de yine kendini merakla izleten, güzel bir bölümdü. Geçen yazılarımdan birinde, Alper Çiçek'in hayatını aşkı uğruna nasıl bozacak mealinde fikrimi yazmıştım. Çünkü o sırada Alper kuşkulansa da Berna'nın kendisini aldattığına dair kesin bilgisi yoktu. Onur'un yazlık evi ile başlayan ve abisinin sevgilisinin evinde bulduğu hediye saatle artan kuşkuları ile Berna'nın kazadan önce kendisinden boşanmak istemesi vardı. Yani bunlar sekiz ay sonra komadan kalkmış eşini evden kovması ve kızını annesinden ayırması için yeterli değildi. Ya da Alper Çiçek'in sekiz aydır ayrı kaldığı annesinden ayrılmamak için bu evden gidişine, düzenini bozmasına razı olacaktı. Tabii biz gerçeği biliyoruz, Alper'in o anki bilgisi bakımından yazıyorum. Sonra olaylar öyle bir gelişti ki, "Evet Alper gerçeği öğrenmese de Berna'yı evde tutmamakla haklı", diyeceğimiz raddeye geldi. Çünkü Berna, büyük bir hayret ve dehşet yaratarak, Alper'i kaybetmemek için neredeyse kızını gözden çıkardı ve sustu. Maalesef durum bu. Neredeyse bütün bir gün boyunca sustu. Kızının korkmuş olabileceği, "hasta" diye nitelediği Onur'un ona verebileceği zarar, hatta ölüm tehditleri bile Alper'i kaybetme korkusunun önüne geçemedi. Bu bakımdan Berna da Alper'i takıntı yapmış gibi ve o da Onur gibi hasta. Zaten bugünkü bölümü izlerken düşündüm, Berna komadan önce de iyi bir anne değildi diye. Hatta Çiçek'i azarlıyordu, kızıyordu, tahammülsüzdü. Çiçek de babasına dert yanıyordu, annem yine bana kızdı, yine annemi kızdırdım diye. Şimdi Berna'nın arkadaşı Hülya, Engin'e gidip "O çok iyi bir anne" falan diyor ama öyle değil. Yani Berna "anne" tabiatlı bir kadın değilmiş. Olmak zorunda değil zaten ama böyle bir sorumluluğa girdikten sonra... Demek ki süreç içindeyken kaldıramamış. Başından da bilinemiyor haliyle. Zor durumlar. Sonuçta Berna'nın kendince haklı sebepleri de olsa, Çiçek yaşadığı travmatik olayı hafif bir psikolojiyle atlatmış da olsa, Alper de Çiçek'i, kızını önemsemeyen Berna'ya bırakmamakta, kendisini aldatan Berna'yı evinde istememekte haklı. Onur'un ve Berna'nın kendisine ihaneti açığa çıktıktan sonra Gülsüm Teyze'nin evinde Alper'in Leyla'ya gösterdiği mesafeyi hem klişe dışı hem de gerçekçiydi. Alper Leyla'ya bu durumunu 'Güvenim kalmadı, hayatımda en yakınıma aldığım insanları hiç tanımıyormuşum, ben burnumun ucunu göremiyorum,' mealinde açıkladı. Evet, kendisine ihanet edenlerden biri karısı, diğeri en yakın iki dostundan biri. Öte yandan Engin'i bile tanımıyormuş işte Alper. Engin nasıl işlerin içindeymiş bilmiyormuş, haberi yok. Abisi Cihan'la yakınlarmış ama Alper'in abisinin sevgilsilinden de haberi yoktu ve abisi de Alper'den gizli bankadaki parayı çekip Onur'a vermişti, işletsin arttırsın diye. Yani Alper Leyla'ya güvensizlik göstermekte haksız değil. Üstelik Leyla'yı daha yeni tanıdı diğerlerine kıyasla. Berna'nın Alper'i aldattığı haberine bir de Suzan kendi bakış açısını kattı, bu da bölümü zenginleştirdi. Ortada bir olay var ve herkes kendi açısından bakıp yorum yapıyor. Alper kendini suçladı, ben insan seçmeyi bilmiyroum diye. Öte yandan Suzan kendisini de işin içine kattı, biz iki kardeş ne bahtsızmışız, ikimizin de karısı kocası böyle çıktı, falan diye dertlendi. Bölümün bir çok sürprizi vardı. Bunlardan bazıları Haşmet'le ilgiliydi. Haşmet Engin'e "Ben artık aydınlık tarafa geçiyorum", diyerek Engin'i şok etti. Bu konuşmada anlaşılan o ki, Haşmet'in sadece restoran işi varmış, diğerleri hep yeraltı işleriymiş. Şahsen daha geniş bir platformda ticaret yapıyor sanıyordum. Nakliye inek, ağıllar, hani bunlar sadece restoranda kullanmak için değildir herhalde. Ama Engin'e yasadışı işleri bıraktıktan sonra da geçiniriz merak etme, işte restoranlar var falan dedi. Haşmet'in bu çabaları, bu özlemleri, Canan'ın Leyla'ya onun hakkında, "ben onun bu güç ihtiyacının nereden geldiğini çok iyi biliyorum, onn içindeki çocuğu görebiliyorum" mealindeki sözleriyle de birleşince, masum bir taraf kazanıyor. Çünkü sıradan bir adam olma isteği olan bir adam, pijamasını giysin, akşam karısıyla, çocuklarıyla çay içip televizyon izlesin, geniş ailesiyle aile yemekleri yesin, bayram kutlasın, yazın çoluk çocuk tatile çıksınlar. Sıradan olmanın tatlarına özlem duyan, bu rüyayı gören bir adam. Leyla'yı bu özlemleriyle birleştiren Haşmet'in hikayesi de Onur gibi çıkışsızlığa sürüklenmese bari. Haşmet'in ısrarcı zorbalığına Leyla net tavır gösteremiyor,. Mesela tatili kendisi de istiyormuş gibi konuştu. Adam da "hayır"dan anlamıyor. Desen ki, senin bu ısrarların taciz, zorluyorsun, desen, anlamayacak belki de. Mücadeleci olmak bu diyecek, savaşçı olmak diyecek. Tuttuğunu koparmak diyecek. Herhalde kibar kibar söyleyince zorbalık olmuyor sanıyor ama etrafındaki insanlar onun gibi düşünmüyor. Hepsi açık hava hapishanesinde. Diğer sürpriz ise bölümün finalinde gelen, Berna'nın pat diye, Haşmet'e "Alper ve Leyla sevgili" deyivermesiydi. Daha önce de sık sık yazdığım gibi, "Bana Sevmeyi Anlat"ta bir bölüm içinde bir sürü gelişme oluyor. Yani herhangi birinde bölümü bitirseler, sonraki bölümü yine merakla bekletirler. Dizinin bu güzel akışına rağmen reytinglerinin yüksek olmayışı kanımca karakterlerin epey gerçekçi olmasından. Mesela Leyla normal bir insan. Aşırılıkları yok. Aşırı sempatik değil, aşırı tutkulu değil, her bakımdan mükemmel değil, çok sevilen, popüler biri falan da değil. Epey kendi halinde, normal bir tip. Alper desen, onun da kusurları var. Cesur ama fevri, işinde usta ama yakın çevresiyle iletişim kabiliyeti sınırlı, sabırsız. Dizi yan hikayeler, yan karakterler bakımından zengin. Ezgi ve Engin, Haşmet ve Canan, Burak ve Hakverdi ve diğerleri... Normalde bir dizi için yan karakterlerin böyle güçlü olması iyi ama seyirci kahramanları sivri istiyor ve dizimizde de yan karakterler neredeyse Leyla ve Alper yakın önemdeler diye midir, kimbilir. Kendi açımdan diziden çok memnun olduğumu bir kere daha belirtebilirim. Bakalım Haşmet bu kez nasıl kurtulacak? Herhalde Alper'in kapısına dayanmışken polislerce yakalanacak. Alper'le yüzleşmeleri Haşmet parmaklıklar ardındayken olacak, Alper de rahat rahat içini dökecek. Peki Engin nasıl bir mevzi alacak? O da Haşmet'le açık açık konuşacak mı, yoksa role devam mı edecek... Ya da böyle olmayacak da Haşmet sinsi bir plan tertip etmeyi düşünecek. Bu bölümde Ayla tarafından yapbozla tehdit edilen Canan fragmana göre Leyla'ya gerçeği söylüyor. Fakat fragmanda sağ gösterip bölümde sol vurmalar olabilir, o yüzden söylecek mi, kesin değil yine de. Leyla şu anda Berna tarafından, Eylül tarafından, Simge tarafından nişanlısı Haşmet'i evli bir adamla aldatan kadın durumunda. Haşmet bu sefer en azından hemen kurtulmayı başaramaz ve Alper de gerçeği herkese haykırırsa, Berna değilse de Eylül utansın diye bekliyorum. Simge zaten kendine odaklı, kendiyle ilgili o da utanmaz, pek de umursamaz. Yeni bölümde Alper ve Haşmet kılıçlarını çekerlerse bundan sonrası aleni düşmanlık halinde devam edebilir. Tabii farklı, süprizli bir açılım da mümkün. Beklene görüle.


Bugün sizlere, acil durumlar için her zaman kullanılabilecek kolay, pratik Türk dizisi tarifi vereceğim. Türk dizi sektörünün vazgeçemediği klasik lezzete örnek olan bu dizi her yaş ve her gruptan izleyicinin damak zevkine uygun. -Malzemeler- - Büyük bir malikane, köşk, yalı - En az üç adet SUV (Özellikle zenginli-köşklü bir dizi için araç olarak SUV zorunludur. 4 civarı reyting için 3 adet yeterliyken 6-8 reyting hedefleniyorsa en az 5 SUV gereklidir. ) - Bir holding binası - Boğaz manzaralı ve bahçeli bir gecekondu - Mahkeme salonu - Hapishane (Bütün karakterler en az bir kez hapse gireceğinden bu iş için sabit bir mekan bulunmalıdır. Dizi 3-4 arası reyting için hazırlanıyorsa nezarethane de olabilir) - Hastane - Çok sayıda akllı telefon - Kahvaltı sofrası - Esas kız için, genellikle diz altı floral desenli elbiseler; esas adam için kravatsız lacivert takım elbise tercih edilmelidir - Yaşı ilerlemiş kadın karakter için bol bir şekilde omuzdan aşırtılmış baş örtüsü - Bütün ailenin toplandığı salon için yaldızlı büyük mobilyalar; karakter yatak odaları ve yan karakter evleri için IKEA mobilyaları tercih edilmelidir. -Takoz -İç harcı için malzemeler- - Bir Best Model of the World erkek birincisi - Kumral, uzun saçlı, yeşil gözlü, minyon bir kadın oyuncu - Ana karakterlerin anne ve babası olabilecek, başrol oyuncudan 7-8 yaş büyük 2 kadın 2 erkek oyuncu - Hırslı bir yenge ya da görümce karakteri - Beceriksiz, hırslı, diş bileyen erkek kardeş (dizinin dram değil komedi olması durumunda, bu erkek kardeş esas kızın kardeşi olmalı, kan emici, otlakçı bir karakterde işlenmelidir. Ama en az iki sezon ve 5 reyting için türün komedi değil, dram olarak hazırlanması tavsiye edilir) - Bir eski kız arkadaş-nişanlı - Esas kıza aşık yakın arkadaş, uzak akraba - Esas adamla arasında uzun süredir husumet bulunan bir düşman - Bilge balıkçı - Birkaç aylık bebek - 7-8 yaşlarında çocuk (Dizinin 3. sezona uzaması durumunda esas adamın geçmişteki bir ilişkisinden olan ve varlığından sonradan haberinin olacağı bir çocuk. Cinsiyet fark etmez) - Köşk mutfağı çalışanları - Mafya olarak görünecek kısa boylu geniş, sakallı ya da bıyıklı orta yaşa yakın 4-5 erkek oyuncu. Diyalog kabiliyeti gerekmez - Bir adet doktor -Sosu için malzemeler- -Sır -İntikam -Çok sayıda tesadüf -Maddi durum ve sosyal statü farkı -Gizlenen hamilelik -Bebeğin nüfusu açısından karşılıksız aşk yaşayan yakın arkadaşla sahte evlilik -Eski ve saplantılı kız arkadaşla istenmeyen sahte hamilelik -Geçmişten gelen düşman -Çok sayıda DNA testi -Hafıza kaybı -Konusu belli olmayan çok sayıda ihale -Esas kız için üstün çizim-resim yeteneği. Buna bağlı olarak defileler. -Hazırlanışı- Öncelikle esas kızımızı kendi fakir mahallesinde, esas adamımızı zengin köşkün kahvaltı sofrasında tanıyoruz. Ailesinin geçimini sağlamak için iş arayan esas kız ve mutsuz, aksi, çapkın ama kadınlardan nefret eden esas adamı tesadüf sonucu karşılaştırıyoruz. Gergin geçen bu ilk karşılaşma iki karakter üzerinde de olumsuz izler bırakır. Ardından peş peşe gelen tesadüflerle bu iki karakter tekrar tekrar karşılaşır ve kısa sürede aşık olurlar. Romantik ve mutlu devam eden ilişki neticesinde esas kız hamile kalır. Bu noktada esas adamın henüz hamilelikten haberi yokken zengin anneyi karışıma ilave ediyoruz. Gururu incinen esas kız, esas adamı terk eder. Gururu incinen esas kız, esas adamı terk eder. Oda ısısında beklettiğimiz 'karşılıksız aşk besleyen yakın arkadaş'ı burada ilave edelim; bebek için esas kızla evlilik gerçekleşir. Zengin aile tarafından aşağılanan kız, o güne kadar fark etmediği üstün çizim-resim yeteneğiyle bir firmada kısa sürede büyük başarı elde eder. İntikam planı devreye girer. Esas kız ve esas adam ihalelerde karşı karşıya gelirler. Aralarındaki çekime engel olamazlar ilişkileri yeniden başlar. Bu aşamada göstermelik evlilikteki koca isteğe göre ölebilir ya da boşanabilir. Esas kız ve esas adam ihalelerde karşı karşıya gelirler. Aralarındaki çekime engel olamazlar ilişkileri yeniden başlar. Bu aşamada göstermelik evlilikteki koca isteğe göre ölebilir ya da boşanabilir. Esas adamın aşk barındırmayan, kendi çevresinden devam eden ilişkisi bu aşamada sonlanır. Hamileliği öğrenen zengin anne yeniden devreye girerek oğlunu evlenmeye ikna eder. 1. sezonun sonuna doğru biraz daha sır ilave edebiliriz. Zengin anne ve esas kızın babasının geçmişten gelen ilişkisi gün yüzüne çıkar. Esas adamın ağabeyi bu eski ilişkiden midir? İlk DNA testlerimizi burada kullanalım. Sahte hamilelik bertaraf edildikten sonra esas kız ve esas adamın ilişkisi yeniden başlar; bebeğin gerçek babası olduğunu öğrenir. Bu aşamada ilişki mutlu devam ettiğinden DNA testine ihtiyaç yoktur. Ama damak zevkine göre, zengin annenin isteğiyle bir DNA testi daha ilave edilebilir. 2. sezon başında zengin annenin esas kıza çektirdiklerinin bedelini ödemesi gerektiğinden aile iflasın eşiğine gelir. Borçların ödenmesi için tefeciden yüklü miktarda borç alınır. Mafya devreye girer. Dizide hastane ve göz yaşı unsuru sürekli gerektiğinden zengin babayı, oğluyla girdiği bir tartışmada ölerek çıkartalım. Böylece fakir baba ve zengin anne ilişkisinin de önü açılmış olur. 2. sezon ortasında esas adamın geçmişten gelen ve intikam isteyen düşmanını ilave edebiliriz. Bir tutam ihale ve mafya yine bu aşamada karışıma eklenir. Sezon finaline kadar polisiye ve aksiyon unsurları ile dizi baharatlandırılır. Geçmişten gelen düşmanın ayak oyunları ve iftiralarıyla esas adam hapse girer. Esas adam hapisten çıktıktan sonra, damak zevkine göre acı seviliyorsa düşman, bebeği kaçırabilir. Geçmişten gelen düşmanın ayak oyunları ve iftiralarıyla esas adam hapse girer. Esas adam hapisten çıktıktan sonra, damak zevkine göre acı seviliyorsa düşman, bebeği kaçırabilir. Sır dozunun azalmamasına özen gösterilmelidir. Geçmişten gelen düşmanın, zengin babanın başka bir ilişkisinden oğlu olduğu açığa çıkar. Eğer baba yaşıyorsa kalan DNA'ların bir kısmı burada kullanılabilir. Kardeş çıkan düşmanlar arasında holdingi ele geçirme savaşı başlar. Aşk temasının hiçbir zaman eksik kalmaması gerektiğinden, bu yeni düşman kardeş esas kıza aşık edilebilir. Sezon finali esas kızın, düşman kardeş tarafından kaçırılmasıyla yapılır. 3. sezon düşman kardeşin hırsları sonucu ölmesiyle başlar. Son olarak; esas adamın geçmişten çıkıp gelen sevgilisi 7-8 yaşlarında bir çocuğun onun olduğunu söyler ve onu yeniden elde etmeye çalışır. Kalan son sır ve DNA'larımızı burada kullanalım. Hafif bir tat arzu ediliyorsa esas kızın bu yeni çocuğu bağrına bastığı, geçmişten gelen sevgilinin yurt dışına çıktığı mutlu bir son yapılabileceği gibi, daha ağır ve baharatlı lezzeteler tercih ediliyorsa esas kızın ağır bir hastalığa yakalanması da söz konusu olabilir. Eğer bir miktar daha DNA testimiz kaldıysa, geçmişten gelen eski sevgili, esas kızın gizli kardeşi yapılarak esas kızın hastalıktan kurtulması sağlanabilir. Böylece daha buruk ama yine mutlu bir son sağlanır. -Dikkat edilecek hususlar- - Hikaye kısık ateşte sürekli karıştırılmalıdır. Eğer olaylar durulur, sakinleşir ve karışıklık azalırsa dizimiz topak yapabilir. - Dizideki sır dozu hiç azalmamalıdır. Karışımın tadı sürekli olarak kontrol edilmeli, açığa çıkan sır hemen yenilenerek kıvam korunmalıdır. - Dizinin finalinde, kimse başta anne-babası bildiği insanın çocuğu çıkmamalı, adeta karakterin bütün kabloları sökülüp yeniden takılmalıdır. Burada özellikle dikkat edilecek husus; karakterler arası bağlantılar yeniden kurulurken bir karakterin kendinden yaşça küçük birinin çocuğu çıkmamasıdır. - Fakir bir mahalleden gelen, esas adamın ailesinin istemediği esas kız, ilk sezonun ortalarında 'beni baştan yarat' anı geçirmeli ve diziye sponsor olan markalardan giyinmeye başlamalıdır. - Hikayenin merkezindeki köklü aile, ülkenin sayılı zenginlerinden olmasına rağmen damat, gelin, kayın biradere kadar en az 10 kişilik bir nüfusla aynı evde yaşamalıdır. Bu sayede hem karakterlerin en az bir kez sabit kahvaltı masasında birada görünmesi sağlanır hem her köşeden bir karakterin çıkmasıyla sır gerilimi korunur hem de zengin mekan gösterişi sürekliliği sağlanır. - Dizideki tüm yan karakterler zamanla birbirleriyle çiftleşmelidir. Boşta kalan karakter atıl karakterdir. - Evcil hayvan kullanılmamalıdır. Ana karakterlerimizin her hangi bir hobisi, sosyal hayatı olmadığı gibi evcil hayvanı da olmamalıdır. - Her sahnede en az bir iki SUV, beş on telefon konuşması bulunmalıdır. - İşi biten karakter öldürülerek çıkarılır. Dizinin kıvamına göre ihtiyaç olması halinde o karakter yeniden diziye sokulabilir. - Birer tutam polisiye, aile dramı gibi konular eklense de ana tat olarak aşk teması dışına hiç çıkılmamalı, işlenen tüm yan konular da aşka bağlanmalıdır.


Dizilerin süreleri 2 saati geçmeye ve yayın süreleri de 3.5 saati bulmaya başladığından beri çok seçici oldum. Hatta dizinin bir şekilde beni yakalamasını, ilgimi çekmesini bekliyorum izlemeye başlamak için. Başı ve sonu, hikaye gelişimi olan bütün bir sinema filminden bile daha uzun olan bir bölümde genellikle pek bir gelişme olmadığından, eğer bir dizi beni on dakikada cezbediyorsa, o diziye gerçekten şans verebiliyorum. "Şeref Meselesi"yle de bunu yaşadım. Bir işle uğraşıyorken denk geldim ve on dakika içinde beni sardı. Bölümün kalanını izlemekle yetinmedim, bittiğinde başından tekrar başladım ve önceki üç dört bölümünü de izledim. Bu hafta, yeni bölümünü de merakla, televizyonun karşısına oturarak bekledim. Şu an itibarıyla yirmi bölümünü tamamlamış olan dizinin çömez bir izleyicisi olarak son bölümle ilgili kafamda bazı sorular taşıyorum. 3) Eğer gerçekten bir sağlık sorunu varsa kendisinden özür dileyerek sormak istiyorum: Yasemin Allen sürekli üşüyor mu? Bu durumu ilk fark ettiğimde umutsuz vaka Sibel ve sert adam Yiğit Kılıç dışarıda, sokakta konuşuyorlardı. Yasemin Allen'ın konuşurken dişleri birbirine vuruyor, sesi sürekli içine kaçıyor, söyledikleri kesik kesik duyuluyordu. Ben de oyuncuların soğukta, zor şartlar altında çalıştığını düşünüp "Niye ısıtıcı vs kullanmıyorlar? Donuyor insanlar!" diye söylenmiştim kendi kendime. Sonraki sahnelerde fark ettim ki iç mekan çekimlerinde, evde, pastanede her yerde ve sürekli üşüyor gibi görünüyor. Onu izlerken ben titriyorum. Bunlar ve benzeri, pek çok çömezce soru... Dizinin beni en cezbeden kısmı, konudan kopuk yan hikayelerle izleyiciyi hiç yormayışı, her küçük detayın domino etkisi misali pek çok olayı tetiklemesi ve hikayenin ana çizgisinden hiç uzaklaşılmaması. Bu durum, eğer aslına birebir sadık kalınan bir uyarlama oluşundan kaynaklanıyorsa bile, iki buçuk saate yakın bir sürede bunu sağlayabilmek büyük bir başarı. Yine de "bütün bu bölüm 145 dakikaya değil de bir saate sıkışsa nasıl hızlı, hareketli ve heyecanlı bir dizi izliyor olurdum." diye düşünmeden edemiyor insan. 3) Eğer gerçekten bir sağlık sorunu varsa kendisinden özür dileyerek sormak istiyorum: Yasemin Allen sürekli üşüyor mu? Bu durumu ilk fark ettiğimde umutsuz vaka Sibel ve sert adam Yiğit Kılıç dışarıda, sokakta konuşuyorlardı. Yasemin Allen'ın konuşurken dişleri birbirine vuruyor, sesi sürekli içine kaçıyor, söyledikleri kesik kesik duyuluyordu. Ben de oyuncuların soğukta, zor şartlar altında çalıştığını düşünüp "Niye ısıtıcı vs kullanmıyorlar? Donuyor insanlar!" diye söylenmiştim kendi kendime. Sonraki sahnelerde fark ettim ki iç mekan çekimlerinde, evde, pastanede her yerde ve sürekli üşüyor gibi görünüyor. Onu izlerken ben titriyorum.


Disney+'ın yeni orijinal yerli dizisi Aktris 31 Mayıs'ta tüm bölümleriyle yayınlandı. Diziyi izlemekte tereddüt etmiştim; şöyle bir bakar, belki şans veririm demiştim. Beklentim epeyce düşüktü. Çünkü Aktris, akla gelebilecek en yanlış taktiklerle tanıtılmıştı. Yayınlanan tüm tanıtım filmleri ve görselleri kötü peruklu, histerik kahkahalar atan, anlamsızca hoplayıp zıplayan bir kadından ibaretti adeta. Oysa ilk bir iki bölümü aştıkça görülebileceği gibi, Aktris eli yüzü düzgün, sürükleyici bir polisiye-suç draması. Aktris'in konusundan kısaca söz edecek olursak: Yasemin Derin, ülkenin en ünlü ve en sevilen kadın yıldızlarından biridir; fakat herkesten gizli bir yaşamı daha vardır. Yasemin psikopat bir seri katildir. Bu sırrını paylaştığı tek kişi ise koruması Ahmet'tir. Bir gün telefonuna kimden geldiği belli olmayan mesajlar almaya başlamasıyla işler onun için çok daha karmaşık bir hal almaya başlar. Dizi Yasemin'in bu "ikinci" hayatını seyirciye bir sırrı açıklar gibi sunmuyor. Aslında Yasemin Derin'den önce, daha açılış sahnesinde biz gerçek Yasemin'le tanışıyoruz. Dizi, bir cinayet sahnesiyle ve ana karakterimizin nasıl neşesini hiç kaybetmeden ve gerilmeden bu cinayet işleyip, ardından dakikalar içinde o kişilikten kolayca sıyrılarak ışıltılı ve maskeli diğer yaşamına geçişini göstererek başlıyor ve hikayeye hızlı bir dalış yapıyoruz. İlk açılış sahnesinden itibaren sonraki birkaç bölüm boyunca hem kurgu, hem görsellik hem müzikler hem de performansla bizi karanlık ve ağır bir tondan çok eğlenceli, hızlı, dinamik ve modern olmayı amaçlayan bir anlatım dili ve tavır karşılıyor. Bununla birlikte ilerleyen bölümlerde anlatım dili de, ton da, hatta başrol performansı da yavaş yavaşa derinleşmeye ve karanlıklaşmaya başlıyor. Başta kartlarını açık oynayan, katilin bakış açısından izleyeceğimiz bir seri cinayet hikayesi izlenimi veren Aktris, zamanla Yasemin'in peşindeki bir diğer katil ve bir polisle kedi fare oyununa dönüşen; kediyle farenin, avla avcının sürekli yer değiştirdiği, öngörülemez, sürprizlerle dolu bir polisiyeye dönüşüyor. Aktris, son yıllarda ülkemizde hızla yayılıp nerdeyse eskimeye yüz tutan; seri katilin bir adalet sağlayıcı olduğu, toplumsal eleştiriyi seri cinayetler üzerinden anlatan türün yeni bir halkası. Türün pek çok temsilcisinden biri olan Şahsiyet'te bu, adalet sağlamak amacıyla bilinçli eylemler yoluyla anlatılırken Fatma'da kaderin sürüklediği, içine düşülen olaylar silsilesi şeklinde işlenmişti örneğin. Aktris'te adalet arayışı içinde olan, eski bir asker olan Ahmet karakteriyken Yasemin hayatla veya yaptığı eylemlerle duygusal bir bağ kurmayan, onlara anlam yüklemeyen; insanları sevmediği, onlardan sıkıldığı ve sadece yapabileceği için bu cinayetleri işleyen, mentoru Ahmet tarafından kontrol altında tutulan taraf. Aktris, özellikle henüz tırnaklarımızı hikayeye geçirmediğimiz ilk bölümlerde toplumsal eleştirisini, mesajlarını göze sokarak, neredeyse izliyor olduğumuz sahneden bağımsız yapıyor. Zaman zaman hayal sahnelerinde yer alan bazı monologlarla verilen bu mesajlar, tercih edilen bu üslup yüzünden çok derin ve anlamlı gelmiyor doğrusu. Bununla birlikte dizi, eleştiri oklarını sinema/TV sektörünün iç dünyası ve sektörün izleyicilerle olan ilişkisi üzerine de epeyce çeviriyor ve dizinin dünyası TV sektörü olduğu için, bu eleştiriler çok daha altı dolu ve etli bir şekilde gerçekleşiyor. Dizinin anlatım tercihlerinde zaman zaman pek memnun olmadığım yanlar olsa da, geriye dönüş sahnelerinin çizgi roman formunda olması en keyif aldığım yanlardan biri oldu. Yasemin'in çocukluğunu tanıdığımız geri dönüş sahneleri hikayeyi hantallaştırabilecek ve izleyiciyi ritimden kopartabilecekken stilize bir çizgi anlatımın tercih edilmesi, dizinin hızlı ve renkli tarzına katkı sağlamış. Dizinin işleyen seçimlerinden bir diğeri de ana karakterlerimizden Yasemin'in ve Ahmet'in meslek seçimleri. Yasemin'in profesyonel bir oyuncu oluşu, işlediği suçlar sırasında kılıktan kılığa girerek karşısındaki kişiyi ikna edebilmesini mantıklı kılıyor. Çünkü bu aslında yetkinik isteyen bir beceri. Seri katil hikayelerinin çoğunda, o sıradan insanın bunca şeyi nasıl başardığına ikna olmakta zorluk çektiğimiz çok olur çünkü. Yine Ahmet'in eski bir asker oluşu çok sayıdaki aksiyon sahnesini ve Yasemin'in arkasını profesyonelce toplayışını inandırıcı kılıyor. Gizem unsuru, gerilimin tırmanışı ve çözümlenişi kontrollü ve başarılı bir şekilde gerçekleşiyor. Fatih ve Mazhar karakterlerinin yavaş yavaş varlıklarını artırıp, Yasemin'le olan ilişkilerinin derinleşmesiyle anlam kazanmaları, hikayeyi çok daha merak uyandırıcı ve sürükleyici bir hale sokuyor. Ekin karakterininse ağırlığının, ekran süresinin pek iyi ayarlanamadığını düşünüyorum. Bölümler Yasemin'in, sırlarla dolu hayatına Ekin'ni nasıl böyle sorgusuz sualsiz soktuğunu, Ekin'in audition hazırlıklarını neden izlediğimizi, her sahnede neden Yasemin'in sağında solunda bitip sorular sorduğunu, menajeriyle ilişkisini neden izlediğimizi anlamayarak geçti. Ne Yasemin'in onu, kaybettiği kardeşi yerine koyduğu ne de menajer Taner'in cezalandırılmayı hak edecek biri olduğu bilgisi bu karakteri neden bu kadar çok izlediğimiz sorusunu yanıtlamaya yeterli değildi. Dizinin en zayıf yanlarından biri görsel efektler ve makyaj gibi teknik konular. Ne patlama efektleri ne yanık makyajı vb inandırıcı olabilmiş. Küfür kullanımının aşırılığı da bir başka sorun. Dijital projelerde, bir tür özgürlük gösterisi ya da belki sert bir tavır edinme amacıyla, çok yüksek dozda küfür kullanımına alışkınız. Her zaman yerli yerince kullanıldıklarını söylemek zor gerçi. Burada ise inandırıcılık boyutu tamamen aşılmış durumda. Her üç kelimenin beşi küfür. Bir yerden sonra sakin ol şampiyon, tamam anladık dijitaldesin derken buldum kendimi. Oyuncu seçimleri genel olarak başarılı. Pınar Deniz'in ilk bir-iki bölümdeki psikopat performansını fazlaca karikatürize bulsam da, zamanla, Yasemin'in çevresinde kontrolü dışında gelişen olaylarla ürkmeye ve öfkelenmeye başlaması onu çok daha 3 boyutlu ve gerçekçi bir karaktere dönüştürürken Deniz'in performansı da çok daha kontrollü, derin ve inandırıcı bir hal alıyor. Gittikçe popülerleşen ve sıradanlaşan 'adalet dağıtan seri katil' temasının bir suç güzellemesine dönüşmesinin ve suçu, mağdurlarını, kurbanlarını bir eğlence unsuru haline getiriyor oluşunun bende huzursuzluk yarattığını söylersem dizinin eleştirdiği gibi politik doğruculuk yapmış olur muyum? Bu endişeme karşın Aktris'i keyifle ve sıkılmadan izledim. Bunun seri katil hikayesiyle oluşundan memnun olmasam da ekranda gerçekten cesur, güçlü ve bağımsız kadın karakterler izlemekten de her zaman memnun oluyorum. Yasemin Derin karakteri hikaye boyunca yaşadığı derinleşme, kendiyle ve duygularıyla yüzleşmesi ve klişe dışı bir karakter oluşuyla beni bu anlamda tatmin etti. Şık çekilmiş ve sürprizlerle dolu final sahnesi bize 2. Sezon için ipucu veriyorsa, ben diğer sezonu da merakla bekliyor olacağım.


Bu bölüm de geçen bölüm gibi heyecanlı, sürükleyici, temposu yüksek, bir sürü önemli gelişmenin olduğu bir güzel bölümdü. Hüp diye başladı, şıp diye bitti. Gelelim bölümün detaylarına. Bölüm geçen haftanın final sahnesiyle başladı. Fragmanlarda da görmüştük, Alper'i oraya çağıran Hakverdi imiş. Hakverdi başına geleni ve bildiklerini Alper'e anlattı. Alper tam ikna olmadı. Hakverdi de Leyla'nın, Haşmet ve adamları tarafından darp edilmesine tanık olduğu Gürkan'ı hatırlatıp Alper'e "Gürkan'ı sor soruştur ara bul, bulamazsan gel beni bul. O zaman konuşalım senle." dedi. Bunun üzerine Alper Gürkan'ın eşinin evine gitti. Kadının Gürkan'dan 1 aydır haber alamadığını öğrenince Hakverdi'ye hak verdi. Fakat Alper'in bir tek bununla ikna olması ikna edici olmadı. Dizi flashbackleri yerli yerinde, keyifli kullanıyor. Burada da Alper'in Leyla'nın tanık olduğu olayı anlatışını hatırlayıp bunun Alper'i ikna olmaya bir adım daha yaklaştırdığı gösterilebilirdi. Hem Leyla da aklanmış olurdu. Şöyle ki, geçen bölüm için yazdığım yazıda bahsetmiş miydim, hatırlamıyorum ama Haşmet'le karşılaşmaları ve konuşmalarından sonra, Haşmet Leyla'yı, tanık olduğu o olayı yanlış anladığına inandırınca, Leyla herkesin gözünde olayları abartan, yanlış yorumlayan, fevri, sorumsuz, kaprisli bir insan durumuna düşmüştü. Halbuki herkes anlayacak ki Leyla haklıymış. Alper'in de buna hak verişini görebilirdik. Alper Hakverdi'nin anlattıklarıyla hem Haşmet'i hem Engin'i karşısına aldı. Engin onun bunca yıl, hatta çocukluktan arkadaşı, en yakın arkadaşı. Dolayısıyla öğrendikleriyle hiç mi sarsılmaz. Gerçi Eylül ve Burak için gittikleri karakolda Engin'e "Bildiklerime karşın ne kadar sakin olduğumu bilsen şaşarsın" dedi ama hiç üzüntü yok Alper'de. Kızgınlık, çokça da alay var. Tuhaf. Leyla'ya tutumu da tam yerine oturmuyor. En başta Leyla'ya karşı dostça ve sevecendi, özenliydi. Sonra Engin'in söylediklerini yarım yamalak tanık olduklarıyla birleştirip Leyla'dan uzaklaştı ve sertleşti ama gelinen şu noktada Hakverdi'nin Leyla ve kendisi hakkında söyledikleri, Leyla'nın karşısında onca çırpınışı, Berna'ya söyledikerini duymasına rağmen Alper hala Leyla'ya buzdan hallice. Hakverdi'nin "Leyla'yı korumak için ondan uzak durmalısın" demiş olması bu tutuma hak vermek için yeterli değil. Uzak durabilir ama sevecen olabilir. Alper sanki hala Leyla'ya kızgın. Eylül'ün karakol olayında da öyleydi, tahammülsüzdü. Bölümün diğer önemli olaylarından devam edelim. Engin ve Onur para tesliminde kavga ettiler. Onur "tencere dibin kara seninki benden kara" muamelesi yaptı Engin'e. Kendisinin işe yaramaz bir dost olduğunu kabul etti ama Engin'in de aynı durumda olduğunu "Alper'i senden kim koruyacak" diyerek ifade etti. "Alper şansız bir çocukmuş, hayatında bütün kısa çöpleri çekmiş. Ben onu anca sarsarım, sen nakavt edersin. O yüzden ikimiz de susucaz." dedi. İkisinin arasındaki fark şu ki, Engin bu durumdan memnun değil ve Alper'e gerçekten değer veriyor, onu yakını görüyor; Onur ise Alper'i hiç umursamıyor. Aslında Onur sadece Berna'yı umursuyor gibi. Rüzgar'ın kaçırılma olayında annesini de pek umurmasamadığını gösterdi. Annesi Gülsüm de bunu söyledi, Rüzgar'ın oğlunun tefecilere borcu yüzünden kaçırıldığını Ayla'dan öğrendikten sonra Onur'u eve çağırıp "Ben bütün gece burada acı çektim, vicdan azabı çektim, sen umursamadın, senin yüzünden ömrümde ilk kez gördüğüm birinin dilnden tokat yedim" dedi, o tokadı Onur'a ciro etti. Fakat belagatli adam Haşmet. Leyla evinde kalmaya başlayınca, rahatlayıp sırrı ortaya dökmeye karar vermiş ve Canan'ı akşam yemeğine davet etmiş. Derdini, duygu ve düşüncelerini bir güzel anlattı Canan'a. "Sana söylemeyeceğime dair Leyla'ya söz vermiştim ama altında ezildim," dedi. Leyla'nın durumunu da güzel anlattı, detaya girmese de bunca zaman söylememesini haklı göstererek, Leyla'yı överek, aklayarak. Canan'ın tepkileri de çok güzeldi. İlk tepkisi "Sert bir kahve" demek oldu. Sonra da tepki vermekte hiç acele etmedi. Sonra bunca zaman aptal yerine konmasının hesabını sordu. Sonra "Ya benim duygularım?" dedi. Orada Haşmet'e karşı duygularını kastettiğini sandım önce. Belki gerçekten itiraf edecekti ama Haşmet yine konuşmayı ustaca idare etti, kendi istediği yöne çekti, "Sessizliğin beni eziyor. Senin bu sertliğinin kırılganlığından olduğunu biliyorum. Nolur beni anla. Sen de aşık olmuşsundur Canan" dedi. Ah orada Canan "He ben de aşık oldum, senin gibi bir xxx" deseydi de içini dökseydi, varsın sonrasını Haşmet düşünsün. Haşmet Canan'ın kendisine duygularını sanki bilmiyor mu? Acımadı, tarümar etti kadını. Canan'ı aldı bir düşünce. Flashdisk şimdi Haşmet'in eline geçse, Canan'ın gönderdiğini anlayacak. Gerçi önceden de anlardı da, şimdi daha bir ayan beyan olacak. Canan şimdi fdi geri almaya karar verdi. Bir şekilde Haşmet'in evine gidecek herhalde. Acaba ortalığı karıştırıp fdi ararken bir şey mi bulacak? Belki yeni bir sır. Muhtemelen bizim de bilmediğimiz, ilk kez öğreneceğimiz bir şey. Bu arada Simge beni şaşırttı. Hem fde kendiliğinden bakmadı, gerçi elinin altında bilgisayar da yokmuş ama istese Burak'a bilgisayarını kullanabilir miyim falan der, fırsat bulurdu, bir de şimdi yüksek lisans diyor, daha evvel restoranda çalışmak isityor, evde sıkılıyorum, diyordu. Peki lisansı ne üzerine, mevzusu geçmiş miydi önceki bölümlerde? Neyse, bundan sonrası için önceki tahminim Simge'nin Alper'e şantaj yapmasıydı, restoranda iş vermesi için, ama hem Alper buna pabuç bırakacak bir adam değil, hem de Simge o kadar entrikacı değil gibi. Dur bakalım. Suzan Eylül'e Burak'la konsere gitmesi için izin verdi. Hatta ne izin vermek, düpedüz ısrar etti. Elinden gelse belki zor kullanırdı. Bir de "Halasıyım ben onun" diyor Alper'e, yani benim izin vermeye hakkım var manasında, ne halalık yaptıysa. Eylül Doruk'u konsere çağırmamış, o belli oldu, yani Burak'ın zannetiği gibi değil ama Eylül tam da masum değil. Doruk'u görür görmez Burak'a "Ben lavaboya gideceğim" dedi. Yani kendisi aksiyon yaptı. Doruk da peşinden gitti tabii. Dursana sen durduğun yerde. Burak'a gelince, ne iyi ki dayısı Haşmet'e benzemiyor, ne güzel aklı selim, makul, dürüst bir çocuk diyordum, yaptığına bak. Kum torbası muamelesi yaptı ötekine. Doruk yerde devrilmiş, vurduğu falan yok, bu hala vuruyor. Neyin hırsı bu. Sonra da Eylül'e trip yaptı. Zaten aralarında da sekiz yaş fark varmış, biri daha 18'inde. Karakolda Doruk'un muayenesinden gelecek sonucu beklerken Eylül amcası Alper'i aramaya korktuğu için Leyla'yı aradı. Daha önce gayet zıtlaştığı bir kimse olarak büyük bir adım bu Leyla'ya. Gerçi sevdiği için değil, Alper'in üzerinde etkisi olabileceğini tahmin ederek. Ama beklediği gibi olmadı. Zaten Leyla da dedi bunu, "Sandığın kadar etkili değilim tatlım" dedi. Alper'in etrafındaki bütün kadro, seyirci de dahil, Alper'e "Sen Leyla'yı seviyorsun, sen aşıksın arkadaş" diyoruz, ama adam inkarda. Tavırlarına da yansıdı bu. Neyse, bu bölüm evlilik yüzüğünü geri takmış. Tabii ki, Leyla'yı kandırmak, kendinden uzak tutmak için, Hakverdi'nin ısrar ve isteğiyle. Zaten orjinalini denize atmıştı, bunu göstermelik satın aldı. Neyse, bu hareketi de Leyla'yı Berna'ya sürükledi. Hastaneye gidip güzel bir konuşma yaptı Leyla, Alper için "milyonda bir erkek" dedi. Bunu Alper duydu ve galiba ilk kez Leyla için değerli olduğuna biraz olsun ikna oldu. Ah Engin, allak bullak ettin Alper'i. Artık uyuşturucu vs. pis işlerini de öğrendi, acaba artık inanır mı ağzından çıkacak söze. Bu arada Alper'in Berna'nın teyzesinin vasi olmasıyla boşanacak olması da bölümün sessiz sedasız ama çok önemli gelişmelerindendi. Bunu duyan Berna da gülümsemeye başladı sanki. Başta da yazdığım gibi, Alper'in Engin'den vazgeçişi nasıl bu kadar kolayca oldu? Engin için ise böyle kolay olmayacak. Hatta şimdiden bunun arada kalışlarını, sıkıntılarını yaşamaya başladı. Engin Alper'e onun kendisine olduğundan daha düşkün gibi. Zaten nereden baksan, Alper'in kızı var, abisinin kızları var, kız kardeşi Suzan var, çevresinde insan var fakat Engin öyle mi, tek yakını Alper. Onur "Sen Alper'i nakavt edersin" dedi ama Alper Engin'den vazgeçerse asıl nakavt olan Engin olacak gibi. Bu arada Hakverdi bir sürü olayı anlatırken işlerin başında Engin var, dedi ama kendisini uçurumdan itenin Engin olduğunu söylemedi. Gerçekten bunu bilmiyor mu acaba... Bilse herhalde başka olurdu. Engin'e kişisel bir tavrı olurdu, şu anda Haşmet'in baş adamı olarak görüyor sadece. Engin de Haşmet'in sağ kolu ama her işe bizzat koşuyor, bir alt kadrosu falan yok. Hakverdi'ye gelince bu kadar şeyi nereden nasıl öğrenmiş? Gürkan'ın akıbetini nereden öğrenmiş? Daha evvel babasından para almadan otobüse binemediğini söyleyen adam 21 gündür karnını nasıl doyurmuş, nerede yatıp kalkmış, bir de bunları araştırmış, nerelere girip çıkarak? Sonra Alper mezarlığa geldiğinde, hop arkasında bitti. Hakverdi'ye bir haller olmuş. Alper Hakverdi'ye seninle olurum ama bir şartla, benden habersiz tek adım atmayacaksın, dedi. Hakverdi de kabul etti. Şimdi anlaşılan o ki bir plan yapmışlar ortak. Alper bu plan dahilinde, haber vermeden Haşmet'in evine gitti ve Hakverdi de oraya geldi. Bu büyük sürpriz oldu. Çünkü Hakverdi yine kendini gizli tutar, ne yapacaklarsa böyle yaparlar diye tahmin ediyordum. Oysa açığa çıktı. Ne umuyorlar ki bundan? Haşmet ve Engin, Hakverdi'nin kendilerini bildiğini herhalde biliyorlardır, bunca zaman bu işlerin içinde olarak, herhalde Hakverdi'den daha kurnazdırlar, tabii Hakverdi başka bir adam oldum ben diyor, yani Hakverdi de onları alt edebilir. Edebilir de kendi başına bir şey yapamamış işte, İstanbul'da tek güvenebileceğim insan sensin diyerek Alper'i aramış. Leyla da aynı şeyi söylemişti, Ezgi'den sonra güvenebileceğim tek insanın tanımadığım biri olması ne garip demişti Alper'e. Her yol Roma'ya çıkar hesabı, her yol Alper'e çıkıyor bu ailenin çocuklarında.


"Analar ve Anneler" ilk bölüm için oldukça zor ve riskli bir seçimle başladı yayın hayatına. Birbirleriyleriyle hiçbir ilişkileri olmayan iki karakteri ve onların hızla gelişen, bol olaylı hikayelerini izledik yaklaşık iki saat boyunca. Kader 1070'lerin başında, anne ve babasını kaybetmiş, yaşlı ve hasta halasıyla birlikte köyde yaşayan, ağanın tarlasında işçilik yapan bir kız. Ağanın oğluyla birbirlerini seviyorlar ve evlenmek istiyorlar. Ağa duyduğu an karşı çıkıyor bu evliliğe, çünkü onun da gözü Kader'de. Kader'in hayatı bir gecede değişiyor. Ağanın tecavüzüne uğruyor, halasını da aynı gece kaybediyor ve olayın sabahında köyü terk edip İstanbul'a gidiyor. İki saat boyunca heyecan, tempo hiç düşmese; çok dramatik olaylar peş peşe izleyicinin ilgisini çekmeyi ve duyguyu hep yüksekte tutmayı başarmış olsa da eksiği gediği de yok değildi elbette. Adeta iki ayrı dizinin anlatılıyor olması çok sayıda karakterin, çok sayıda ilişkinin de bir tek bölümde işlenmesine neden olmuştu ki maalesef bunların çoğu çok yüzeysel işlenmişti. Zeliha'nın Tahsinle, Murat'ın dayısı Ayhan'la ilişkileri çok yüzüysel geçilmiş, çoğu duygu gösterilemeden apar topar bir cümleyle söylenerek geçiştirilmişti. Şu ilk bölümdeki çoğu karakter, ilişki ve olay en az üç-dört bölümde uzun uzun işlenebilse çok daha derinleşecek ve anlam kazanacaktı aslında ama ilk bölümden 'asıl' hikaye olan bebek mücadelesine de giriş yapılması gerekiyordu elbette. Sadece bu bakımdan bile anlatmak için zor bir hikaye "Analar ve Anneler". Aslında iki ana karakter olan Zeliha ve Kader'in dışında çok az karaktere yaklaşabilsek de bazıları diğerlerinden ön plana çıktılar. Her ne kadar senaryonun acelesi olduğu için Zeliha ile aralarındaki sorunlara derinlemesine girilememiş olsa da Murat ilgiyi üzerine çekmeyi başaran bir karakterdi. Bunda, dizinin ilk bölümünde konuk oyuncu olarak yer alan Hakan Kurtaş'ın inandırıcı ve güçlü performansının da etkisi büyüktü. Bölümün en güçlü sahnelerinden biri, yine diğer ilginç karakterlerden olan Ayhan'la Murat arasında geçen ve Murat'ın ölümüyle sonlanan sahneydi. Okan Yalabık ve karakteri Ayhan, tanıtım dönemi boyunca en öne çıkırılan oyuncu ve karakterler olsalar da ilk bölümdeki ağırlıkları çok azdı ama bu kısa süreyle bile bizi çok sıradışı, ilginç ve zor bir karakterin beklediğini söyleyebiliriz. Aynı sırada, İstanbul'da üniversiteli Zeliha, yeni eşi Murat'ın isteği ve yönlendirmesiyle siyasal olaylara ve eylemlere dahil oluyor. Evleri basılıyor, polis tarafından aranmaya başlıyorlar. Kendi ailesinin, evliliği nedeniyle redettiği Zeliha, Murat'ın annesi tarafından da istenmiyor. Aynı gün Murat'ın bir cinayet işlediğini öğreniyor ve aynı akşam Murat da, dayısı tarafından öldürülüyor. Birbirleriyle hiçbir ilişkileri, hiçbir ortak noktaları olmayan ama hayatları aynı gün allak bullak olan bu iki genç kadının yolları sekiz ay sonra kesişiyor. Aynı hastanede, aynı anda erken doğum yapıyorlar. Ve asıl hikayemiz de bu nokta da başlıyor. Son yıllardaki çok ağır reyting rekabetini düşünecek olursak, yeni bir dizinin ilk bölümünün izleyicinin ilgisini çekmesi, çok sayıdaki rakibin karşısında izleyiciyi iki saat boyunca karşısında tutabilmesi kolay değil. İzleyicinin henüz tanımadığı karaketerler, bilmediği olaylar karşısında uzun süre merakını kaybetmeden kalabilmesi zaten çok zorken bir de karmaşık denebilecek bir kurguyla, iki ilişkisiz hikaye arasında zigzaglar çizmesini, daha neyin ne olduğunu, kimin kim olduğunu anlamadan, adeta başka bir diziye geçer gibi diğer hikaye geçip geri dönmesini ve ilgisini kaybetmedmesini beklemek, bunu sağlamak imkansız gibi. Ne var ki "Analar ve Anneler" ilk bölümüyle bunu başararabildi ve bu cesur, riskli seçimin hakkını verdi. Öncelikle senaryo, anlatım dili, tempo, izleyiciye mesafe gibi ortaklıklarla sağladı bu 'kopmama'yı. Ardından da bir hikayeden diğerine geçerken kullanılan ortak objeler, duygular, durumlar ve benzer karelerle... Zaman zaman bir dürbün oldu bu ortak obje, zaman bir baş örtüsü. Bölümün finalindeki, iki hikayenin birleştiği ve artık iki genç kadının aynı bebeğin annesi olmak için verecekleri mücadelenin başladığı noktadan, hikayenin ne kadar ilerleyebileceği, derinleşebileceği merak konusu. Bebeğin kendi bebeği olmadığını bilen Kader ne kadar güçlü bir mücadele verebilir, Zeliha'nın gerçeği öğrenmesi ve bebeğini geri almaya çabalaması ya da Ayhan'ın onu kovalaması ne kadar sürebilir? Bu hikaye, girdiği yolda ne kadar açılım yaşabilir, göreceğiz? Dizinin geleceği hakkında tahminlerde bulunmak için henüz çok erken olsa da çok güçlü ve etkili bir ilk bölümle iyi bir başlangıç yaptığını söyleyebiliriz elbette.


Hayatta söylenebilecek en acı ve en zor cümlelerden biri. Yetimhanede büyümüş Kadir'in annesiyle ilgili sorduğu, cevabını bir ömür boyunca bulamadığı çok soru var aslında: "Anne, beni hiç sevdin mi? Beni neden yalnız bıraktın, anne? Neden beni almaya gelmedin hiç, anne? Beni neden sormadın, anne? Beni neden yalnız bıraktın, anne?"... Ama bu soruların hiçbiri "Annemin adı ne?" cümlesi kadar can acıtıcı değil. Nefesinden, kanından beslenerek içinde var olduğu, ilk dünyası annesi öyle uzak, öyle yabancı ki; binlerce insanın adını biliyorken, onu var eden kadın adını bile bilemeyeceği kadar yabancı...


Gencecik pırıl pırıl bir kız, elindeki valizi kenara bırakıyor. Sırtındaki çantayı çıkarıyor. Yüksek bir binanın çatısının korkuluklarına çıkıyor. İleriye, önünde uzanan, artık ona ulaşılmaz görünen hayata ağlayarak bakıyor. Yanında, endişe ve merakla ona ve çevresine bakınan küçük çocuğa "Bir oyun oynayalım mı seninle? Superman gibi uçmak ister misin?" diye sorarak elini uzatıyor ona ve yanına çağırıyor. Sonsuzluğa dönüşmüş, upuzun bir anda bir "ileriye hayata" bakıyorlar, bir de "aşağıya, uçuruma" çaresizliğe... Fazilet Hanım ve Kızları'nda keyifle izlediğim Alp Navruz'un ve ekrana her zaman çok yakıştırdığım Alina Boz'un birlikte ortaya koydukları enerjiyi sevdim. Fiziksel olarak da, oyunculuk olarak da uyumlu bir çift vardı karşımızda. Azra'nın ve henüz hakkında hiçbir şey bilmesek de, bencil, kibirli, kibar ama saygısız biri olduğunu kısa sürede anladığımız Cenk'in ilişkisinin bu çizgide gelişmesini ve birkaç bölüm daha bu tonda izleyebilmeyi isterdim ama her ikisinin hikayesi de, böyle eğlenceli bir tonun sürmesine izin veremeyecek kadar dram yüklüydü. Ağırlıklı olarak Azra ve ailesinin başına gelmek üzere olanları izlesek de, Cenk'in ailesiyle ilgili geçmişten gelen sorunlarına da paralel olarak tanık oluyorduk bu esnada. Azra ise, Cenk'e benzer bir şekilde küçük yaşta annesini kaybetmiş. Restoran sahibi babası, ikinci bir evlilik yapmış. Azra'nın otizimli küçük bir kardeşi ve üvey annesinin önceki evlilğinden bir üvey kız kardeşi var. Birlik içinde, mutlu bir ailesi ve mutlu bir hayatı var Azra'nın. En azından Azra'nın inandığı bu. Babasının boğuştuğu maddi güçlüklerden; iflasın eşiğine geldiğinden; babasının en yakın arakadaşı tarafından dolandırıldığından habersiz. Daha da kötüsü bu maddi güçlükleri bir şekilde hep birlikte aşmaya çalışabilecekken üvey annesinin her şeyi daha da güçleştiren, babasını çıkmaza sürükleyen bir insan olduğundan, bencilliğinden de habersiz. Azra'nın hayatını tepetaklak eden, dizinin enerjisini bir anda değiştirip izleyenleri koltuklarına çivileyen trajediler silsilesi bu noktada başlıyor işte. Azra'nın babası borç batağına saplanmışken elektrik kontağından kaynaklı bir patlamayla, kendi doğum gününde ölüyor. O ana dek, tek derdi babasına doğum günü pastasını zamanında yetiştirmek olan Azra, annesinden sonra "bana pes etmemeyi, hemen yıkılmamayı senden öğrendim" dediği babasını da kaybediyor. Yaşadığı zorluklar bununla da bitmiyor. Bu acıyı paylaşarak birlikte göğüsleyeceklerini düşündüğü üvey annesi onu kardeşiyle birlikte kapı dışarı ediyor. Sigortadan gelecek olan yüklü ödemeden habersiz olan Azra'nın eline biraz para sıkıştırarak, babasını dolandıran Mesut'un evine gönderiyor onları. Mesut'un eşi tarafından pek iyi karşılanmayan Azra, otizmli kardeşine şiddet gösterilmesiyle gecenin bir yarısı oradan da ayrılmak zorunda kalıyor. Ceplerindeki parayı da çaldırınca çaresizlikle burun buruna gelip, işte o çatıdaki duvarın üzerine çıkıp, göz yaşları içinde atlamayı düşünürek kardeşine elini uzattığı o ana varıyor. Bölümün en etkileyici sahnesi de bu kesişmeyi, bu iki hassas ruhun hayatlarının dönüm noktası olan olayların benzerliğini görebildiğimiz sahneydi. Azra'nın patlama haberini alarak koşup geldiği ve babasının cesediyle karşılaştığı, tüyleri diken diken ederek feryat ettiği anda, ona ulaşmaya çabalarken olayı duyarak gelen Cenk'in gördüğü manzara karşısında kendi dönüm noktasını, babasının ölüm anını hatırlayışıydı. İki ana karakterimizin hikayelerinin birleşmesi de aslında bölüm boyunca süren valiz-bavul kriziyle değil, bu ortak acı anıyla oldu. Cenk, artık Azra'ya karşı herkesten daha yakın hissediyordu kendini. İlk bölümde yaşanan hikaye genişliği, bu hikayeler işlenirken yaşanan odaklanma problemleri ve bazı kritik karakterlerin alt yapısız ve inandırıcılıktan uzak işlenişi gibi sorunlarına karşın, duygusal olarak gittikçe derinleşeceği belli olan Elimi Bırakma büyük bir potansiyele sahip.


Bölüm Asiye - Hale kavgasının dumanı üstündeliğiyle başladı. Hale tutarsızı laboratuvardaki hileyi Asiye'den bildi. Tamam, araları iyi değil ama Asiye ölüm tehditleri aldığı zaman bile Hale'nin falan üstüne atlamamıştı. Yoksa atlamış mıydı? Neyse, Asiye Hale'nin hayatını kurtardığı halde araları iyi değil, anlaşılan o ki de böyle gidecek. Semra manevralarını sürdürüyor. Asiye'nin tabiriyle alışverişten başka bir şey yapmadan, yalıdaki herkesin hayatını etkiliyor. Bu bölümde de gayrımeşru Belenoğlu Ömer'e soyadı kaptırmamak için kocasının cesedini yasadışı yollarla mezardan çıkartıp satın aldığı araziye gömdürdü. Bu işleri yaptırabilmek için de insanların minnettarlıklarını ya da çaresizliklerini kullanmaktan çekinmiyor. Dizinin afişinde başroller olarak Asiye ve Taylan görünüyor. Bu da ikisi arasında bir aşk olacağı fikrini uyandırıyor. Senaryo bir süredir tamamen uzak sularda yüzüyordu. Dolayısıyla iki bölümdür yine bu tarafa çark edince, afişteki vurgu aklıma geldi. Yani senaryo başlangıcından sapmadı ve Taylan - Asiye aşkı fikri demek ki bitmedi diye yorumluyorum. Aslında sosyal medyada AsÇet diye bir şey de başladı ama şahsen Taylan - Asiye ilişkisinin daha heyecanlı olacağını düşünüyorum. Bölümün görsellik bakımından zirve sahnesi bence bu sahneydi. Çetin Asiye'ye sürpriz bir yemek hazırlığı yapmış, yalının bahçesine sofra hazırlatmış, bahçeyi renkli ışıklar ve balonlarla süsletmiş. Sonuçta ortaya seyirlik bir bahçe çıkmış. Nasıl ki dizinin kötüsü Pervin yalanından hilesinden haset fesadından vazgeçmiyorsa, Ali'nin de Mine'ye karşı haddini bileceğine dair pek umut yok. Pervin Ali'nin ihalesi Mine'ye kalmasın diye, ihaleye fesat karıştırıp Mine'nin özel telefonundan Taylan'ı aradı. Sonra Taylan geri arayınca, yaptığını tamamlamak için koşa koşa telefonu gidip getirdi. Bununla da yetinmedi "Arayanı gördüm ama ben söylemeyeyim" falan filan deyip herkesin ortasında aramaya gölge düşürdü. İşte eski Ali burada sahaya çıktı ve Mine'nin özel eşyası değilmiş gibi uzatttı kolunu ve Mine'ye sormadan aldı elinden. Hayır sana ne oluyor? Mine rahatsız olursa aramadan kendisi zaten cevap verir. Bu yetmezmiş gibi, Mine'nin çilesi ertesi gün de devam etti. Ertesi gün Ali'den emrivaki, zırt telefon, "Mine gel annem seni gününe çağırıyor. " E bu kızın bir planı yok mudur, o gün işi gücü yok mudur, kayınvalide olacak o kadın niye önceden haber vermiyor? Üstelik isterse önceden haber verip çağırsın mide gitmek zorunda mıdır? Ali diyor ki telefonda "Ya Kızım işte gelinim diye hava atmak istiyor" Külahına! Gelinim diye değil, gelinimi nasıl eziyordum diye hava attı o kadın günde. Ayrıca Mine öğrenimine devam etmek istiyor ve burs için bugün görüşmesi vardı. Planlanmış görüşmeye önem vermiyormuş gibi gününde gitmezse, yarın gitse kaç yazar, hiç o bursu verirler mi? Mine daha evlenmeden böyle kendini ezdirmeye başladı. Zaten günde de iyice canı çıktı. Mine'nin gidişi gidişat değil. Üzülecek gibi görünüyor. Bu kadar iyi bir kız bunu hak etmiyordu. Burada da onu Taylan'dan ayırıp Taylan'ı Hale cadısının eline bırakan Asiye zil taksın, oynasın. Kimi tek taraflı, kimi uzatmalı, kimi bir tarafta başlayıp diğer tarafa da sıçrayan, kimi gönül eğlendirmeceli, kimi gelgitli, kimi vurdulu kırdılı, kimi sert lügatlı, kimi aldatmalı, yarı yolda bırakmalı, kimi bir çeşit işbirlikli, çeşit çeşit aşk ve ilişki izliyoruz Kara Ekmek'te. Mine ve Ali'ninki başka cins, Asiye ve Berkant'ınki başka, Taylan - Hale başka, Taylan - Mine başka. Ömer - Canan, Ömer- Hale?, Taylan - Asiye, Pervin - Ali başka. Bu bölümde de Ali tüm entrikalarına uyanmasına rağmen Pervin'e hala hörmetle "Abla" diyor. Ayrıca Pervin'in bu durumunu hadi Salim'e söyleyemiyor, Mine'den saklamasa bari. Mine'nin Pervin'in sürekli kötü oyunlarına maruz kaldığı belli işte, Ali Pervin'in durumunu saklayarak suçlarına ortak olmuş oluyor. Ali'nin kardeşi Çiğdem, Çetin'in devralıp işletmeye başladığı atölyede çalışmaya ve akabinde de Çetin'den hoşlanmaya başladı. Senaryo Taylan ve Asiye aşkına yönelecekse, ee Çetin ne olacak diye düşünüyor, üzülüyor insan. İyi bir çocuk Çetin, sevilmeyi de hak ediyor, derken, işte Ali'nin kardeşi çıktı cevap olarak bu bölümde. Gerçi yaşı Çetin'e göre biraz küçük mü ne. Hale laboratuvarda test sonucunu değiştiren memuru buldu, zorla yalıya getirdi. Hadi burasına da tamam da, kıza Selen'i gösterip bu mu diye sorması, resmen hedef göstermek. Yani evet desin diye bir kendi "evet" deyip kızın ağzına vermediğ kaldı. Kız sırf konu uzamasın diye, yani asıl suçluyu korumak için bile "Hı, hı" deyip geçebilirdi. Ama Hale zaten evet desin diye getirdi kızı yalıya, gerçeği bulmak için değil. Semra manevralarını sürdürüyor. Asiye'nin tabiriyle alışverişten başka bir şey yapmadan, yalıdaki herkesin hayatını etkiliyor. Bu bölümde de gayrımeşru Belenoğlu Ömer'e soyadı kaptırmamak için kocasının cesedini yasadışı yollarla mezardan çıkartıp satın aldığı araziye gömdürdü. Bu işleri yaptırabilmek için de insanların minnettarlıklarını ya da çaresizliklerini kullanmaktan çekinmiyor. Dizinin afişinde başroller olarak Asiye ve Taylan görünüyor. Bu da ikisi arasında bir aşk olacağı fikrini uyandırıyor. Senaryo bir süredir tamamen uzak sularda yüzüyordu. Dolayısıyla iki bölümdür yine bu tarafa çark edince, afişteki vurgu aklıma geldi. Yani senaryo başlangıcından sapmadı ve Taylan - Asiye aşkı fikri demek ki bitmedi diye yorumluyorum. Aslında sosyal medyada AsÇet diye bir şey de başladı ama şahsen Taylan - Asiye ilişkisinin daha heyecanlı olacağını düşünüyorum. Kimi tek taraflı, kimi uzatmalı, kimi bir tarafta başlayıp diğer tarafa da sıçrayan, kimi gönül eğlendirmeceli, kimi gelgitli, kimi vurdulu kırdılı, kimi sert lügatlı, kimi aldatmalı, yarı yolda bırakmalı, kimi bir çeşit işbirlikli, çeşit çeşit aşk ve ilişki izliyoruz Kara Ekmek'te. Mine ve Ali'ninki başka cins, Asiye ve Berkant'ınki başka, Taylan - Hale başka, Taylan - Mine başka. Ömer - Canan, Ömer- Hale?, Taylan - Asiye, Pervin - Ali başka. Bu bölümde de Ali tüm entrikalarına uyanmasına rağmen Pervin'e hala hörmetle "Abla" diyor. Ayrıca Pervin'in bu durumunu hadi Salim'e söyleyemiyor, Mine'den saklamasa bari. Mine'nin Pervin'in sürekli kötü oyunlarına maruz kaldığı belli işte, Ali Pervin'in durumunu saklayarak suçlarına ortak olmuş oluyor. Ali'nin kardeşi Çiğdem, Çetin'in devralıp işletmeye başladığı atölyede çalışmaya ve akabinde de Çetin'den hoşlanmaya başladı. Senaryo Taylan ve Asiye aşkına yönelecekse, ee Çetin ne olacak diye düşünüyor, üzülüyor insan. İyi bir çocuk Çetin, sevilmeyi de hak ediyor, derken, işte Ali'nin kardeşi çıktı cevap olarak bu bölümde. Gerçi yaşı Çetin'e göre biraz küçük mü ne. Hale laboratuvarda test sonucunu değiştiren memuru buldu, zorla yalıya getirdi. Hadi burasına da tamam da, kıza Selen'i gösterip bu mu diye sorması, resmen hedef göstermek. Yani evet desin diye bir kendi "evet" deyip kızın ağzına vermediğ kaldı. Kız sırf konu uzamasın diye, yani asıl suçluyu korumak için bile "Hı, hı" deyip geçebilirdi. Ama Hale zaten evet desin diye getirdi kızı yalıya, gerçeği bulmak için değil. Asiye keşke aldığı tehditleri Mine'ye haber verseydi. Artık onlar da tehlikede ve bilmeleri lazım. Nitekim yaş pastanın kurbanı Salim oldu.


Kara Ekmek birkaç bölüm öncesine kadar favori dizilerimdendi. Hala da öyle sayılır ama giderek artan bir meraksızlık eğilimindeydim. Diziye sonradan katılan gayrımeşru kardeş klişesi falan da olunca, sıkılmıştım. Fakat sonuçta takip ettiğim bir dizi ve birkaç bölüm ara verince, sonradan arayı kapatmak zor oluyor. Malum her bölüm 2 saat kadar. Neyse biraz kendimi zorlayarak da olsa izlemeye başladım ve tahminimin aksine oldukça keyifli, eğlenceli, hoş bir bölümle karşılaştım. Oley! diyorum. Çetin ve Asiye'yi en baştan beri yakıştıramıyordum. Çünkü Asiye daha yetişkin gibi, Çetin daha toy toy. Asiye'ye anca Taylan uygun olur, diyordum. Dolayısıyla, bu durumu şaşırtıcı bulsam da, bölümün böyle eğlenceli gelmesinde Çetin ve Asiye ilişkisinin hakaret, itiş kakıştan, tatlı flörte evrilmesinin büyük etkisi oldu. Bu bölümde Asiye ile Taylan arasında da bir kıvılcım oldu. Yani Çetin saflığı, şaşkınlığı ve annesiz babasız büyümüş olmasının getirdiği yalnızlığı ile çok şefkat uyandırsa da ve böyle üzüntüyü haketmediğini düşünsem de ve güzelim Mine-Taylan ilişkisini bozdu diye Asiye'ye karşı mesafeli olsam da Asiye ve Taylan arasındaki enerji nasıl olurdu, merak ediyorum. Bir de Asiye'nin Çetin'e Taylan için ""Benim hayatımda öyle düzgün adam görmüşlüğüm mü var, bir an için gözümü kamaştırdı" demesi yok mu! Ekran başındakilerde de bu sözlerle bir kamaşma oldu! Hele sonrasında Çetin'in Asiye'ye "Senin burnunda tütebilmem için benim daha ne kadar yanmam gerek?" demesi! Helal! Mine demişken, Mine ile Ali evlilik yolunda hızla ilerliyorlar. Ali bu bölümde çıkan engellere karşı oturma eylemi yaptı. Şaka bir yana, kendi çıkardığı engellere karşı oturma eylemi yaptı aslında. Ne kadar epey iyi çocuk, düzgün çocuk olsa da, insan izlerken düşünmeden edemiyor. Sonradan evlenince karısına şiddet gösteren, hakaret eden, aşağılayan kimbilir kaç erkek bu cicim aylarında böyle sevimli davranmış, aklınca marjinal saydığı kahramanlıklar, fedakarlıklar yapmış, kızın gönlüne girmeye çalışmıştır. Yine de Mine'yi dizi başladığından beri böyle mutlu görmemiştim. Havalarda uçuyor kızcağız. Ne güzel. Çünkü şu dizide mutlu olmak kimin hakkı dense, Mine bir Taylan iki. Başlarda dizinin anneannesi Semra'nın rolünün azlığı dikkatimi çekiyordu. Biraz daha arttırmaları lazım, diyordum. Sonunda olan oldu, rolü öyle bir arttı ki, ortalığı kendi etrafında döndürmeye başladı. Kendi kendine "Bu evdeki en akıllı kişi" benim demesi de haksız değil, müthiş pratik, akıcı bir zekası var. Sıkıştığı durumlara anında cevap buluveriyor. Asiye'yi bile şaşırttı, eminken kuşkuya düşürdü. Evlerden uzak olsun, entrika da ayrı bir zanaat! Canan'ın Hale'nin bebeğininin doğumunu riskli göstermesi tuhaf ve saçmaydı. Zaten Ömer bile, sonradan kabul etse de ilk duyduğunda tepki gösterdi. Gerçi al birini vur ötekine, nasıl tepki gösterdi: Kızın yüzünü mengene gibi kıstırdı. Canan'ın da gıkı çıkmadı, dur ne yapıyorsun bile demiyor, sakin sakin açıklama yapıyor. O da bunu normalmiş gibi kabul ettiğine göre, demek ki yine bir hasta adam, hasta kadın, hasta ilişki. Halbuki Ömer de ne kadar temiz yüzlü bir genç adam. Bu konunun klişesiz, entrikasız bir yönü yolu yok muydu, illaki de bu konu işlenecek idiyse. Çetin'in saçları yine bildiğini okumaya devam ediyor. Bir bölüm gelecek, Çetin'deki değişimle birlikte saçı da düzgün taranacak diye bekliyordum ama sanırım tarzı bu, değişecek bir şey yok. Fakat bu kılık kıyafet güzel olmuş. Bu bölümde Hale bana Evrim Akın'ı hatırlattı. Hale tek çocuk olmasaydı, kardeşi rolünde gayet uygun olurdu. Bu bölüm Hale annesine böyle bir şey var mı, gibisinden sordu. Biraz da tuhaf bir diyalogdu. Bir bakar mışız, Hale'nin bir kardeşi çıkar gelirmiş. Çetin ve Asiye'yi en baştan beri yakıştıramıyordum. Çünkü Asiye daha yetişkin gibi, Çetin daha toy toy. Asiye'ye anca Taylan uygun olur, diyordum. Dolayısıyla, bu durumu şaşırtıcı bulsam da, bölümün böyle eğlenceli gelmesinde Çetin ve Asiye ilişkisinin hakaret, itiş kakıştan, tatlı flörte evrilmesinin büyük etkisi oldu. Bu bölümde Asiye ile Taylan arasında da bir kıvılcım oldu. Yani Çetin saflığı, şaşkınlığı ve annesiz babasız büyümüş olmasının getirdiği yalnızlığı ile çok şefkat uyandırsa da ve böyle üzüntüyü haketmediğini düşünsem de ve güzelim Mine-Taylan ilişkisini bozdu diye Asiye'ye karşı mesafeli olsam da Asiye ve Taylan arasındaki enerji nasıl olurdu, merak ediyorum. Bir de Asiye'nin Çetin'e Taylan için ""Benim hayatımda öyle düzgün adam görmüşlüğüm mü var, bir an için gözümü kamaştırdı" demesi yok mu! Ekran başındakilerde de bu sözlerle bir kamaşma oldu! Hele sonrasında Çetin'in Asiye'ye "Senin burnunda tütebilmem için benim daha ne kadar yanmam gerek?" demesi! Helal! Canan'ın Hale'nin bebeğininin doğumunu riskli göstermesi tuhaf ve saçmaydı. Zaten Ömer bile, sonradan kabul etse de ilk duyduğunda tepki gösterdi. Gerçi al birini vur ötekine, nasıl tepki gösterdi: Kızın yüzünü mengene gibi kıstırdı. Canan'ın da gıkı çıkmadı, dur ne yapıyorsun bile demiyor, sakin sakin açıklama yapıyor. O da bunu normalmiş gibi kabul ettiğine göre, demek ki yine bir hasta adam, hasta kadın, hasta ilişki. Halbuki Ömer de ne kadar temiz yüzlü bir genç adam. Bu konunun klişesiz, entrikasız bir yönü yolu yok muydu, illaki de bu konu işlenecek idiyse. Çetin'in saçları yine bildiğini okumaya devam ediyor. Bir bölüm gelecek, Çetin'deki değişimle birlikte saçı da düzgün taranacak diye bekliyordum ama sanırım tarzı bu, değişecek bir şey yok. Fakat bu kılık kıyafet güzel olmuş. Bu bölümde Hale bana Evrim Akın'ı hatırlattı. Hale tek çocuk olmasaydı, kardeşi rolünde gayet uygun olurdu. Bu bölüm Hale annesine böyle bir şey var mı, gibisinden sordu. Biraz da tuhaf bir diyalogdu. Bir bakar mışız, Hale'nin bir kardeşi çıkar gelirmiş.


Üzerinden bir gün geçtikten sonra, bölümden şu an itibarıyla kalan tat şöyle: Hafif.. mutluluğa yakın bir his. Bir parfümün sıkıldığında havada görünmeyip de incecik, tül perdemsi dokunuşuyla algılanması gibi... Yani çok coşkulu bir mutluluk değil ama sınırın mutluluğa yakın kısmında. Üzmeyen, hafif mutlu eden bir bölüm oldu. Yine de hikaye buraya kadar güzel geldi ve özetle hikayedeki bu güzel kıvrımlar biraz da Defne sayesinde oldu. Bundan sonrası için artık Defne biraz daha ön plana gelirse, karakteri belirginleşip kemikleşirse, tutarlılık değil tutarsızlık bir istisnası haline gelirse, Ömer'le eşitlenirse daha iyi olabilir. İkisinin de zikzakları, olursa da aşktan olsun. Dinlemek isteyenler için "Meltem" şarkısı aşağıda geliyor... Bu bölümde önceki bölümlerden daha çok seven bir Defne ya da Defne'nin sevgisini daha somut görmek mutlu etti. Yani önceki bölümlerde de Defne sevdiğini söylüyordu, kritik noktalarda çok önemli şeyler de yapıyordu Ömer için ama, soğuk mesafeli hatta neredeyse bıkkın dense yeri, coşkusuz bir duruşu vardı Ömer'e. Mesela Ömer'in fıstık ezmesi kaşıkladığı akşam, karşısında aşık, heyecanlı ama uzak durmaya çalışan bir Defne yoktu. Diziyi yeni izlemeye başlayan biri kavuşamamış bir çift yerine, çoktan evlenmiş bir çift zannedebilirdi. Defne'nin Ömer'e sevgisi neredeyse bölümlerdir hissedilmiyordu.


İstanbullu Gelin 10. bölümünün iki ana konusu vardı. Bölüm, Begüm'ün Faruk'un karşısına çıkması ve Murat'ın Bade'yle birlikte olduğunun açığa çıkması üstüne kuruluydu. Begüm'ün, Süreyya'nın okul açılışına oğlu Emir'le birlikte gelmesi bekleniyordu ama çocuğun, varlığının babasına açıklanacağı çok stresli bir görüşmede bulunmaması mantıklı olandı. Faruk'un Begüm'ü karşısında, hayatlarının tam da ortasında görmesi çok büyük öfkesine neden olduğu için, Begüm, oğluyla ilgili gerçeği ona açıklama fırsatı bulamadı. Faruk, Süreyya'nın en önemli, en mutlu gününü kendi olayı haline getirmeye çalıştığı için Begüm'e daha da çok sinirlenmiş ve onu dinlemek istememişti. Ne var ki Begüm'ün açıklayacakları, gururu kırılarak söylemekten vazgeçilecek şeyler değildi. Faruk'tan kendisini hastanede ziyaret etmesini istedi. Faruk bu isteği geri çevirmedi ama bu ikinci görüşme daha da büyük bir öfke patlamasıyla sonuçlandı; çünkü Faruk'un esas sorunu Begüm'ün yıllar önce, hiçbir açıklama yapmadan terkedip gitmesineydi. Begüm gerçekleri yine açıklayamadı. Faruk'un hesap sormaları o kadar şiddetliydi ki, sadece kardeşleri ya da iş arkadaşı değil, seyirci olarak biz de 'Faruk, Begüm'ü hala kalbinden atamadı mı yoksa' diye sormadan edemedik. Faruk ve Süreyya, her ne kadar birlikte çok mutlu olsalar ve biz tatlı romantizmlerine sık sık tanık olsak da Faruk'un Begüm'ün her bahsi geçtiğinde içine girdiği ruh hali, ortada hala çok derin, gerçek ve taze bir şey ler olduğu hissini yaratıyor. Faruk, Begüm'ün eski sevgilisi olduğunu Süreyya'dan saklamaya karar verdi. Gerekçesi, Süreyya'nın hamile olması ve bu konudan olumsuz etkilenebilecek olmasıydı. Ama çok kısa bir süre önce birbirlerinden hiçbir şey saklamayacakları ve birbirlerine koşulsuz güvenecekleri konusunda söz vermiş oldukları düşünülünce, Faruk'un bu tercihi rahatsız ediciydi. Burada Osman'ın tavrından, Süreyya'yı korumaya çalışmasından çok memnum oldum. Sürekli olarak, Osman'ın dizide kendisine çok az yer bulmasından şikayet ediyorum. Osman çok ilgi çekici, sıcak bir karakter ve son iki bölümdür nihayet varlık görsermeye başladı. Bu bölüm hem Faruk'a Begüm konusunda gösterdiği hem de Murat ve Bade konusunda annesine gösterdiği tepki, tam da kendisinden beklediğimiz dürüst, onurlu, şövalye ruhlu bir karaktere yakışır cinstendi. Bölümün, Begüm dışındaki diğer ana konusu olan Murat-Bade olayında, özellikle Süreyya'nın Bade'yi Esma'ya karşı koruması bölümün en can alıcı olaylarından biriydi. İntihar girişiminden sonra Bade, çalışanlar tarafından eve getirildi. İntihar girişiminde bulunduğu evdeki herkesten saklandı. Ne var ki meleğimiz Süreyya, Bade'nin yokluğunu fark etmişti. Mutfaktakilerden 'zehirlendiği' için hasta olduğunu öğrenince Bade'yi ziyaret etti. Kızcağız, duygusal olarak o kadar yorgun, bitkindi ki Süreyya'nın onun zehirlenmediğini anlaması uzun sürmedi. Esma'nın onu, yaşça kendisinden çok büyük biriyle evlendirmek istediğini duyunca kan beynine fırladı, konakta fırtına estirdi resmen. Esma'ya avazı çıktığı kadar bağırarak hesap sorarken Faruk ve Osman'ın eve gelişi ve konuya dahil olmalarıyla olay büyüdü, herkese yayıldı. Gerçi herkesin bildiği, diğerinin bilmediği çok önemli şeyler yüzünden ortalık karıştı ama her şey kısa sürede açığa çıkabildi. Bu konuda Faruk'un tutumunu da çok ama çok beğendiğimi söylemeliyim. Tamamen Bade'yi sahiplenen, Murat'ın kendisini mazur göstermeye çalıştığı tüm bahaneleri redderek sorumluluk almasını isteyen ve annesine de karşı çıkan tavrıyla kalbimi kazandı. Faruk son birkaç bölümdür evrim geçirdi diyebiliriz. Normalde senaryo gruplarının değişimiyle karakterlerin ters yüz olmasından pek hoşlanmam; ama Faruk'un Süreyya'ya karşı olan o maço, baskıcı tavrından kurtulduğumuz, Faruk eşine ve kadınlara saygı duyan bir adama dönüştürüldüğü için diziden çok daha fazla keyif almaya başladığımı söylemeliyim. Faruk ve Süreyya'nın 'biz aslında birbirimizi tanımadan evlendik' tartışmalarındansa, birbirlerine destek olup, dış sorunlarla uğraştıkları bir ilişkilerinin olmasının diziye daha çok katkı sağladığını düşünüyorum. Bölümde sevdiğim bir başka sahne de Adem ve Dilara sahnesiydi. Her iki oyuncu da çok hassas, çok yerli yerince canlandırmışlardı sahneyi ve çok zarif gelişti her şey. Hoşlanmadığım ise İpek ve Fikret arasındaki sahneydi. İpek, kocasının tecavüzüne uğramıştı. Bu yüzden de büyük bir travma geçirdi doğal olarak. Yavaş yavaş Fikret'e alışıyorken, belki yavaş yavaş bu yaşadığını atlatıyorken, kocası kendisine bir ev aldı diye her şeyi unutuvermesi, hiçbir duygusal ilgisinin olmadığı bir adamla birlikte olmak istemesi böyle bir travmayı küçümseyen bir yaklaşım olmuş. Bölümün bombası ise Süreyya'dan geldi. Emir'i konaktaki mangal partisine getirdiğinde, herkesin içinde, önemini hiç fark etmeden onun Begüm'ün oğlu olduğunu söylemesi Boran kardeşlerde tam bir bomba etkisi yarattı. Bu eski sevgili, varlığından haberdar olmunmayan çocuk gibi konulara çok erken girildiğini düşünüyorum. Umarım hikayeyi erken tüketmez bu durum ama neyseki her ne konu yazılırsa yazılsın çok ince ve zevkli işleniyor artık.


Faruk ve Süreyya ilk karşılaşmalarında birbirlerinden etkilendiler. Aslında Faruk, samimiyeti ve doğallığıyla Süreyya'dan daha çok etkilendi belki de. Sonrasında yaşanan birkaç tesadüf ve ısrarla çok kısa sürede büyük bir aşk başladı aralarında. Doğrusu ben bu aşkın gelişimini de gücünü de çok hissedemedim ama akışa göre, olan bitenin adı 'kısa sürede gelişen büyük aşk' oldu. Süreyya, Faruk'un hayatından ve medyadaki şöhretinden ürktü. Onun hayatına girip çıkacak herhangi bir kadın olmak istemediği için uzak durmaya çalıştı. Faruk'sa Süreyya'nın gönlünü kazanabilmek için her türlü numaraya/hileye başvurdu. Sonunda Faruk'un Süreyya'yı Uludağ'da esir ettiği bir akşamın sabahına aşkları başlamıştı. Ardından gelen her şey de -başlangıcı gibi- paldır küldür gelişti. Uludağ gezisinin ertesi günü Faruk, Süreyya'yı evine bırakırken, peşinden ayrılmayan sapığı tarafından bıçaklandı. Bu olayın ne olduğu, nasıl olduğu anlaşılmadan; hatta birlikte doğru düzgün birkaç gün bile geçirmeden evlendiler. Eh, hadi yıldırım aşkıydı, akılları başlarından gitti, romantik rüzgarlar onları nikah dairesine savurdu da.. Peşinden o kadar koşulan, hem ilişki hem evlilik için ikna edilmeye çalışılan Süreyya neden mesleğini, işini, çevresini, evini, hayattaki ailesine ait tek kişi olan teyzesini, bütün hayatını ve yaşadığı şehri bırakıp Faruk'un doğup büyüdüğü şehre taşındı? Faruk orada yaşıyor ve çalışıyor olsa, "ben işimi bırakamam, sen bırak" bencilliğiyle bunu istese 'neyse' diyeceğim ama biz ilk bölüm boyunca Faruk'un İstanbul'dan Bursa'ya bir türlü dönmediğini, İstanbul'daki işleri bırakamayacağını ve orada da evi olduğunu dinleyip durduk; annesiyle bu konuda sürekli sorun yaşıyorlardı. Ne var ki hep bir iktidar savaşı içinde olduğunu anladığımız annesinin, ilişkisine kesinlikle karşı çıkmasının devamında ani bir kararla evlenen Faruk için aile en önemli kavram haline geliverdi. Süreyya'nın isteğine rağmen İstanbul'da değil, Bursa'da yaşamak zorundaydılar, hem de ayrıbir evde bile değil; muhakkak ki o konakta! Peşinden onca koşulan ve ikna edilmeye çalışılan Süreyya'nın değil, onu bu ilişkiye ikna etmek için her şeyi yapmaya göze almış görünen Faruk'un istekleri doğrultusunda gelişti evlilikleri. Müzisyendi, sahnede şarkı söylüyordu. Eşi-dostu o çevredendi. Sahne ve eğlence hayatı onun içine doğduğu ve kendi gibi olduğu yerdi. Faruk'sa Süreyya'yı Süreyya yapan bütün bu şeylerden uzaklaşıp Boranların gelini olmaya 'uygun' davranmasını bekliyordu ondan. Peşpeşe yaşadıkları gerilimler aslında birbirlerini tanımadıklarını kanıtlıyordu.


Bu yazımda Aşk Yeniden'in Bebek Selim'ini konu aldım: Bebek Selim, namı diğer Selim Şekercizade. Şekercizadelerin son mirasçısı. Araştırmalarıma göre, Bebek Selim daha ilk bölümde uçakta oturuken, o cool haliyle seyircilerin kalbini çaldı. Bebek Selim'in oyun arkadaşı Fatih'le aralarındaki uyum da seyircilerin gözünden kaçmıyor. Fatih Bebek Selim'i daha ilk bölümden, gerçekten kendi oğluymuş gibi sevdi ve benimsedi. Bebek Selim gayet uyumlu, sakin bir bebek görünüyor. Yüzündeki yetişkin ifade ona ayrı bir anlam katıyor, gülüverince tamamen yaşına dönüyor. Dizide Zeynep, Selim ve Fatih giderek gerçek bir aile oluyorlar. Araştırmalarım neticesinde Selim Bebek'i, bir değil iki bebeğin canlandırdığını buldum. Bu iki bebek tek yumurta ikizleri: Yiğit ve Yağız Sayın kardeşler. Çekimler sırasında bebekler dönüşümlü olarak diziye dahil oluyorlar. Bebeklerden uykusu gelen ya da yorulan bebek yerini ikiz kardeşine bırakıyor. Sevimli Selim bebeklerin sevenleri çok. İsimlerine hem resmi hem de hayranları tarafından sosyal ağ hesapları açılmış durumda. Bu hesaplarda Yiğit ve Yağız Sayın kardeşlerin çekim dışı zamanlarına da tanık olmak mümkün. Bebek Selim'in oyun arkadaşı Fatih'le aralarındaki uyum da seyircilerin gözünden kaçmıyor. Fatih Bebek Selim'i daha ilk bölümden, gerçekten kendi oğluymuş gibi sevdi ve benimsedi. Çekimler sırasında bebekler dönüşümlü olarak diziye dahil oluyorlar. Bebeklerden uykusu gelen ya da yorulan bebek yerini ikiz kardeşine bırakıyor. Sevimli Selim bebeklerin sevenleri çok. İsimlerine hem resmi hem de hayranları tarafından sosyal ağ hesapları açılmış durumda. Bu hesaplarda Yiğit ve Yağız Sayın kardeşlerin çekim dışı zamanlarına da tanık olmak mümkün.


Büyük olaylar olsa da çok da fazla heyecan duymadığım, yine de sıkılmadan keyifli izlediğim bir bölüm oldu. Gelelim bu bölümde neler olduğuna: Hazal ifade verdi ve tanıklığıyla Yağız'ı ve babasını vuranlar yakalandı, o sorun halloldu. Cihan üm basına Dilara'dan ayrıldığını duyuran bir ilan verdi. Bunun hıncını almak isteyen Dilara Özkan'ı şoförü ve yakın koruması yaptı. Cansu Dilara'nın kendisinden gizlediği Özkan'ın gönderdiği mektubu okudu, Özkan'ın kendisi hakkında para kabul ettiğini Dilara'dan öğrendi. Cihan Özkan'ı Almanya'dan getirenin ve Türkiye'de de hapisten çıkartanların babası Rahmi ve Dilara olduğunu öğrendi. Ozan henüz ehliyeti olmadığı halde, arkadaşıyla araba yarışına kalkıştı. Kaza sesiyle ekran karardı, bölüm de böylece bitti. Genelde dizilerde hapishane sahneleri karamsar olabiliyor, ama bu bölümde Keriman'lı bu sahneler dizinin belki de en eğlenceli yerleriydi. Keriman'a kızıyorum ediyorum falan ama o da ayrı bir cins, ayrı bir tür Gurursuz kötü olduğu için oradan olmazsa buradan bir şekilde anlaşma zemini oluşturuyor kendiyle. Sürekli açlık çekmesi ve gece kalkıp yemek aşırması, azar işitince hemen alttan alıp gücü bulunca üste çıkıvermesi, ya eğlendirici ya bezdirici. Bir de çok konuşuyor ki bir etkili silahı da o. döküyor, konuşmak için Cihan'ı aradı. Telefonu Hazal açtı. Demediğini bırakmadı, yok Cihan Cansu'nun babası değilmiş, Cansu nasıl böyle sahiplenebiliyormuş. Neler neler. Üstelik Cihan'a Cansu'nun aradığını haber vermediği gibi, Cihan bakıp da görmresin ve geri aramasın diye aramaları da telefondan sildi. Bu bölüm Cihan Cansu'yla konuşur ve bunu öğrenir, ilk defa Hazal'a bir ayar verir diye umdum ama olmadı. Cansu Hazal'ı şikayet etmedi. Karakterli bir kız işte. Bölümde en memnun olduğum yer Cihan'ın Yıldırım aracılığıyla tüm basın organlarında Dilara'yla boşanma sürecinde olduğunu duyurmasıydı. Bir sürü olay oldu, taramalar, saklanmalar, ifadeler, bu arada kaynarsa diyordum, kaynamadı bereket. Dilara'nın yaşayacağı zor durum biraz daha detaylı verilebilirdi. Mesela İpek Durkal'ın canlandırdığı gazeteci dışında başka gazetecler de arayabilirdi Dilara'yı, vakıftan akbaba dostları geçmiş olsun diye arayabilirlerdi. Çevrem, itibarım, dostum ahbabım diye yana yakıla gezinen Dilara'nın durumu daha iyi verilebilirdi. Dilara Özkan'ı görünce, ancak borcunu ödemek için gelmiş olabilirsin derken, Cihan'a kapak olsun diye gitti kendisine şoför ve yakın koruma yaptı. Bu ikili ilerde neye dönüşür tahmin ediyoruz/bilmiyoruz tabii ama Cihan'ın ne tepki vermesini istediğini de anlayamadım Dilara'nın. Özkan'ın bu teklifi kabul etmesi ise makul. Hem parasal açıdan hem de Cihan'a hırsı bakımından. Özkan ablası Keriman'dan farklı, daha gururlu, daha duygusal bir tip. Çıkarına ters olsa bile duygularına göre davranabiliyor. Niye Aşkolsun Gülseren! diye başlık atmama gelince, kaç bölüm oldu, hala Gülseren şu Cansu'yu kızım diye bir bağrına basamadı. Bana hala; "İşte bu iyi kız da benim kızımmış" şeklinde bir duygu veriyor, hani komşunun kızı da olsa, yine bu kadar sever. Senaryoda Gülseren için domestik, anaç bir tablo çizilmiş olduğu anlaşılıyor ama o domestisizm bu Gülseren'de yok. Anaç da değil. Her seferinde "Oh oh" diye diye Cansu'nun saçları haşat oluyor ama bir sevgi, şefkat varsa da ekrandan bu tarafa geçmiyor. Rahmi'nin yeni kumar borçlarından daha ses seda yok. Rusya'daki borçlarından da ses yok. Önümüzdeki bölümlerde Dilara'yı yeni ödemeler bekliyor gibi. Alper-Solmaz ikilisinin çocuksu kurnazlıklarını izlemek de İki yaramaz çocuğu ve evcilik oyunlarını izlemek gibi tuhaf bir keyif veriyor. Ebeveynleri de Dilara. Genellikle giyim kuşama düşkün olarak kadın cinsi işlenir, bu dizide Alper Solmaz'dan beter. Stop butonu da yok. Parası yokken bile alıyor, alıyor. Bir klişe de böylece aşılmış oluyor. Alper'i izlemek böyle yeni bir şey izlemek bakımından da bir keyif de veriyor. Keriman'ın mahalle komşusu Hacer ve Özkan'ın oto tamircisi arkadaşı Engin'le, Cihan'ın Yıldırım'la, Dilara'nın Candan'la, Gülseren'in Derya'yla diyalogları da diziye renk katan, diziyi genişleten unsurlar. Bu bölümde Ozan az göründü. Bu bölümden hareketle, gelecek bölümlerde onun arkadaşlarıyla ilişkileri diziye eklenirse iyi olur gibi. Gelelim "gelecek bölümde ne olur" tahminlerine: Keriman'ı hapishanede kimsenin umursadığı yok, ama herhalde bunun bir duruşması görülecek, daha ne kadar kalacak bu kadın orada. Hem artık Özkan da iyi para kazancak. Dolayısıyla herhalde Keriman en azından duruşmaya kadar hapishaneden çıkar. Ozan'ın araba yarışında bir kaza oldu. Peki kazayı kim yaptı? Ozan mı, arkadaşı mı, yoksa iki araç birbirine mi çarptı. Ozan yapmamıştır, araba da pert olmamıştır, ailesinden uyarı alır. Gülseren'in Özkan'la duruşması yapılır, boşanma gerçekleşir. Özkan Dilara'ya hafiften ilgi göstermeye, Dilara'nın sınırlarını esnetme denemelerine başlar. Basında çıkan boşanma ilanının yankıları bu bölümdekiyle kalmaz, gazeteler ve tvler program için Gülpınar ve Gürpınar ailelerini aramaya başlarlar. Fazla su yüzüne çıkmak üzere bekleyen bir gerçek, çözüm bekleyen bir düğüm yok gibi. Beklenip görülecek. Genelde dizilerde hapishane sahneleri karamsar olabiliyor, ama bu bölümde Keriman'lı bu sahneler dizinin belki de en eğlenceli yerleriydi. Keriman'a kızıyorum ediyorum falan ama o da ayrı bir cins, ayrı bir tür Gurursuz kötü olduğu için oradan olmazsa buradan bir şekilde anlaşma zemini oluşturuyor kendiyle. Sürekli açlık çekmesi ve gece kalkıp yemek aşırması, azar işitince hemen alttan alıp gücü bulunca üste çıkıvermesi, ya eğlendirici ya bezdirici. Bir de çok konuşuyor ki bir etkili silahı da o. döküyor, konuşmak için Cihan'ı aradı. Telefonu Hazal açtı. Demediğini bırakmadı, yok Cihan Cansu'nun babası değilmiş, Cansu nasıl böyle sahiplenebiliyormuş. Neler neler. Üstelik Cihan'a Cansu'nun aradığını haber vermediği gibi, Cihan bakıp da görmresin ve geri aramasın diye aramaları da telefondan sildi. Bu bölüm Cihan Cansu'yla konuşur ve bunu öğrenir, ilk defa Hazal'a bir ayar verir diye umdum ama olmadı. Cansu Hazal'ı şikayet etmedi. Karakterli bir kız işte. Rahmi'nin yeni kumar borçlarından daha ses seda yok. Rusya'daki borçlarından da ses yok. Önümüzdeki bölümlerde Dilara'yı yeni ödemeler bekliyor gibi. Alper-Solmaz ikilisinin çocuksu kurnazlıklarını izlemek de İki yaramaz çocuğu ve evcilik oyunlarını izlemek gibi tuhaf bir keyif veriyor. Ebeveynleri de Dilara. Genellikle giyim kuşama düşkün olarak kadın cinsi işlenir, bu dizide Alper Solmaz'dan beter. Stop butonu da yok. Parası yokken bile alıyor, alıyor. Bir klişe de böylece aşılmış oluyor. Alper'i izlemek böyle yeni bir şey izlemek bakımından da bir keyif de veriyor. Keriman'ın mahalle komşusu Hacer ve Özkan'ın oto tamircisi arkadaşı Engin'le, Cihan'ın Yıldırım'la, Dilara'nın Candan'la, Gülseren'in Derya'yla diyalogları da diziye renk katan, diziyi genişleten unsurlar. Bu bölümde Ozan az göründü. Bu bölümden hareketle, gelecek bölümlerde onun arkadaşlarıyla ilişkileri diziye eklenirse iyi olur gibi. Gelelim "gelecek bölümde ne olur" tahminlerine: Keriman'ı hapishanede kimsenin umursadığı yok, ama herhalde bunun bir duruşması görülecek, daha ne kadar kalacak bu kadın orada. Hem artık Özkan da iyi para kazancak. Dolayısıyla herhalde Keriman en azından duruşmaya kadar hapishaneden çıkar. Ozan'ın araba yarışında bir kaza oldu. Peki kazayı kim yaptı? Ozan mı, arkadaşı mı, yoksa iki araç birbirine mi çarptı. Ozan yapmamıştır, araba da pert olmamıştır, ailesinden uyarı alır. Gülseren'in Özkan'la duruşması yapılır, boşanma gerçekleşir. Özkan Dilara'ya hafiften ilgi göstermeye, Dilara'nın sınırlarını esnetme denemelerine başlar. Basında çıkan boşanma ilanının yankıları bu bölümdekiyle kalmaz, gazeteler ve tvler program için Gülpınar ve Gürpınar ailelerini aramaya başlarlar. Fazla su yüzüne çıkmak üzere bekleyen bir gerçek, çözüm bekleyen bir düğüm yok gibi. Beklenip görülecek.