Kiralık Aşk'ta sezon finaline doğru diye başlık atarken, aklıma geldi. Kiralık Aşk devam mı, tamam mı, tartışmalarının hala devam ettiği. Daha önce de yazdığım gibi, bence senaryo sezon finaline akıyor. Haziran'daki düğün ya da çifte düğünde Ömer sırrı öğrenir ve ipler kopar. Yalnız şu dikkatimi çekti, kaç haftadır bölümler düğün öncesi sahnelerle başlıyordu, bu hafta öyle olmadı. Ömer mi evleniyor, Sinan mı evleniyor, ikisi birden mi evleniyor sürprizini açık etmemek için herhalde bu hafta haziran sahnelerine mola verdiler. Doğrusu izlemekten vazgeçmesem de şahsen ilgim azaldı. Bazen bölümün başına yetişemiyorum, bazen sonuna varmadan uyuyorum, sonra izleyip telafi etmeyi unuttuğum ya da boşverdiğim de oluyor. Yani başlardaki "aynı bölümü hafta içi aç her gün izle" durumlarım bitti. Aşkım tavsadı. Yine de bu hafta Neriman ve Koray'ın arkadaşlık geçmişleri ve arkadaşlık hayatlarındaki bu darbe, bu iniş çıkış, bölüme öyle bir renk kattı ki, bu dizinin daha söyleyecek çok sözü var diye düşündüm. Bu arkadaşını aşkla sevmek, arkadaşlık aşkına çok güzel bir güzellemeydi. Koray da, O Hayat Benim'deki Efsun gibi, ortamı sefaletten yıkılsa da içi züppelikten dağ zirve. Ohb'nin Bahar'ına bak, o da Defne. Altın yaldızın içine koy "Gururum, onurum, erdemim" der. Ve tüm bu çelişkili uç karakterler bir potada biraraya gelmezse de dizi, dizi olmuyor. İşte yazılacak şeyler bitmiyor. Bir yerde noktayı koyvermek gerek. Üç şey daha yazıp hab-ı endam edeyim. İlki Sude. Bİldiğin yalnız bırakıldı. Elin Yasemin'i ailenin içine giriyor, Avuç içi Sude dış kapının mandalı oldu. Kendi etti kendi buldu diyemeyeceğim, o kadar da değil. Yani bu kadar da değil. Ömer herkesi affediyor, bir Sude'ye net çizgi çekiyor. İkincisi, fragmanda Ömer sırrı öğrenmiş diye verilmesi nahoş oldu. Yani zaten ihtimal okları finali gösteriyor. Niye bu, ne bu şimdi? Hani rüya gördü dersin, bölüme de koyarsın ama fragmana koymak. Olmadı. Üçüncü olarak da, Sadri Usta. Daha önce de yazdım. Bu hiç gündemde değil ama Ömer asıl darbeyi Defne ile birlikte Sadri Usta'dan yiyecek, eğer yerse. Hiç mi öğrenmeyecek bu çocuk, Sadri Usta ve Hulusi dedesi evvelden tanışıklar. Nasıl öğrenmemiş zaten şimdiye kadar. Ve dedesinin ricasıyla, bir tesadüf kılıfı altında Sadri Usta'nın kendisini gelip bulduğunu, himaye ettiğini öğrendiğinde ne yapacak? O zaman hayatta kimi kalacak? Keşke senaryo böyle olmasaydı da, Sadri Usta ile Dede Hulusi, Ömer vesilesiyle tanışıp yakın olmuş olsalardı. Geçelim. Bu haftaki bölümde de mektup oradan oraya uçtu. Sonunda Şükrü'nün görevine ihanet eden avucunda sükun buldu. Şaka bir yana, patronuna gelmiş mektubu ne hakla, ne akla hizmet açtı da okudu, kim anlam verebilir ki. Ne insan olarak ne de görevine sadık bir çalışan olarak hiç Şükrü'lük bir hareket değildi. Bunca bölümdür Defne'nin uğradığı senaryo gazabına Şükrü de uğradı. Karakteri senaryo darbesiyle savruldu. Ömer'e gelince. Onun uğradığı senaryo gazabı daha genel, kendine özel değil. Şöyle ki dizilerde bölümlerce bir gizem yaratılıyor. Gerilim tırmanıyor da tırmanıyor. Sonra birden hop böyle bir şey hiç olmamış gibi. Misal. Mavi saçlı kız, simurgu veren kız, Ömer'in kaderini değiştiren kız, dünya modasını sallayan, herkesin peşinde koştuğu Fikret Gallo, bunlar ayrı ayrı iki kuvvetli nehir gibi diziye aktılar ve ne oldu? Hiç. Hiç yani. Varmış yokmuş, gelmiş gitmiş. Sen bunca minnet duyduğun insanın sana el yazısıyla yazıp gönderdiği mektubu zahmet edip merak edip değer verip okuma. Peki. Yani olamaz demiyorum da, bu Ömer de biraz vefasız mı ne? Bunca zaman öyle bir karakter de çizmedi ama, bazem Koray'ın karlar prensi, buz bir şeysi dediği kadar oluyor. Sıcak suyu görmeden aroması çıkmayan taneli içecekler gibi Ömer de yanında Defne olmadan katı, tatsız, tutsuz bir hale dönüşüyor. Defne'ye de gelelim. Fikret Gallo konusunda yaptığı yamuku unutmadım. Unutamadım. Ömer'le Fikret'in arası açıldıysa Defne yüzünden. Ömer, Fikret'e bu kadar kötü davrandıysa, Fikret Defne'ye yardım ettiği için. Defne çok arkadaş canlısı ya, hani? Aşk için arkadaşlığı martaval etti. Fikret, Ömer'den hoşlanmasına rağmen Defne'nin arkadaşlığı için işbirliğinden, onunla birlikte geçireceği saatlerden vs. den vazgeçti, Defne ise aldığı 200 bin Tl borcu bırak, gördüğü bu soylu davranış hatırına bile Ömer'i söylemesi gerekirden Fikret'ten sakladı. Neyse, gerçekler belki de açığa çıkmaz. Yani anladık ki Gallo dizi için önemli bir karakter değil, geldi geçti. Dizide bu konuda başka pek onaylamadığım bir şey de, Passionis'in ekonomik krizlerden geçerken, kriz sırasında bunun en önemli olay haline gelip, sonrasında ise hiçbir şey olmamış gibi bir havada olunması. Elde avuçta para kalmayıp neredeyse fabrikayı elden çıkarmayı düşünürken, Passionis hangi parayla yardım defilesi düzenledi ve sonra bir de Yasemin'in şerisinin mali borcunu kapatıp küçük ortak yaptı? Tamam, bir takım adamlarla yemek, toplantı. Fakat İtalyan büyük ortağın yerini tuttular mı yani? Sonra Yasemin niye kendi kocaman ofisini denizde dümensiz kayık gibi tek başına bırakıp yukarıdaki eski odasına taşındı? Böyle mantıksızlıklar oluyor, sonra da mantıkta kalarak gidişatı kestiremiyorsun. Böyle eleştiriyorum ama aslında diziyle ilgili böyle çok şey yazabilmek de dizinin bir başarısı. Bazen bir dizi için bir şeyler yazmaya koyulduğumda yazacak bir şey bulamadığım da oldu. Kiralık Aşk'ta ise bir sürü detay aklıma geliyor fakat hepsi yazılmıyor. Misal, epey bir süre önce diziden bazı karakterlerin burçları hakkında bir iki tahminde bulunmuştum. Sinan'ı İkizler burcu tahmin etmiştim, senaryoda ne bilmem ama Defne bence kesinlikle Boğa değil. ne yemek yemeye ve rahatına düşkün ne hareket etmeye üşengeç. Hatta tam tersi. Az bekleseydiniz de Defne'yi de ikizler burcu yapsaydınız, olurdu yani. Sinan'daki sevimlilik, beceriklilik ve enerji, Defne'de de var. Heryere koşarak gidiyor. Burcum: Şimşek dese yeri. Ne diyordum, işte böyle bir yanım eleştiriyor, bir yanım iş sadece hikaye değil, ratingti süreydi bir sürü parametre kolay değil deyip hoşgörüyor, boşveriyor, bir yanım da izlerken gülüp eğleniyor. Hele Ömer ve Defne'nin, İso'nun dahil olmadan müdahil olduğu telefon konuşması, telefon olsun, kulak misafirliği olsun bir şekilde, her hafta bir versiyonuyla bölümde yer alsın, izlemek isterim. Resmen sesli güldüm orada. Hamdolsun.


Kış Güneşi'ni uzun zamandır merakla bekliyordum. Hikaye en başından içindeki polisiye unsurları, macerası, gizemiyle ilgi çekiciydi. Oyuncu kadrosu, yapım firmasıyla bütün olarak da etkileyiciydi. Her ne kadar yayınlanacağı kanal Show Tv, epeyce bir zamandır hemen hiçbir projesinde tam anlamıyla başarı yakalayamayan bir kanal olsa da yayın günü yaklaştıkça tanıtımların, diziyle ilgili haberlerin artmasıyla merakım ve ilgim de arttı. Ne var ki dizinin ciddi bir senaryo sorunu var. Hikaye ana hatlarıyla ne kadar ilgi çekici ve potansiyeli yüksek olursa olsun, işlenişinde büyük problemler var. İkizlerden Efe'nin, yanında büyüdüğü aileyle yaşadıkları, balıkçılık hayatı, oradaki çeteyle mücadelesi ilgi çekici ve sıcak bir şekilde anlatılabilmişken hikayenin Mete tarafı bütünüyle aksıyordu. Bölümün yarısı 'Mete ve Nisan o evde mi bu evde mi yaşasın" tartışmalarıyla ve mutlu olmadıkları konusunu göstermek isteyen, anne babaların da sürekli içinde oldukları akmayan sahnelerle doluydu. Nisan'ın ve Mete'nin aileleri arasındaki diyaloglara çok fazla yer verilmişti. Hikayede önemli bir yeri olması gereken, Harun'un ölümünden sorumlu olan Yakup sahneleri çok yüzeysel ve özensizdi. Aslında bütün olarak, hikayenin Nisan-Mete-Aileler tarafı yapay, durağan, derinliksiz hatta samimiyetsiz işlenmişti. Diyaloglar çok özensizdi, ne çeken ne de oynayanlar söylenenlere inanıyor gibiydiler. Ana karakterler dışında performanslar da ikna edici değildi. Bu sahnelerde sıradan bir günlük dizi izliyormuşuz havasına kapıldım çoğu zaman. Senaryonun, hikayeyi pek sevemeyen ya da sahiplenemeyen kalemlerden çıktığı izlenimini edindim hatta. Baştan sona farklı bir bakış açısı, özgün bir anlatım dili, derin işlenmiş bir senaryoyla çok etkili bir iş olma potansiyeli var 'Kış Güneşi'nin ama bu haliyle ilk bölüm çoğu zaman sıkıcı olmanın ötesine geçemedi ne yazık ki.


Bu hafta yeni dizilerden bazılarının fragmanları çıktı. "Seviyor Sevmiyor" fragmanında bankta oturan al yanaklı sevimli kadın karakterimiz papatyaları yolarken çim cız etti. Fragman sonunda görünen, yerdeki kalp biçimi veriliş beyaz taç yapraklarının görüntüsü hoştu ama yine de durumu telafi etmedi. Tamam, hangimiz saymadık papatyada, seviyor sevmiyor diye ama çocuktuk. :) " Dizilerde hiçbir canlıya zarar verilmemiştir" ibaresinin çiçek, bitki, ağaç vb. yi de kapsaması ricadır. Geçen haftalarda "İlişki Durumu: Karışık" için, bir romantik-komedi eğer bu dizideki gibi durum komedisi tadında gidiyorsa ve reytingleri de böyleyse, devam edebilirdi, diye yazmıştım. Hoş bir haber duydum. Dizi "İlişki Durumu: Evli" olarak devam edecekmiş. Finalinden önce içimden de buna benzer bir şey geçmişti. Can'la Ayşegül evlenseler, Elif de ilk aşkı Murat'a kavuşsa, ikisi de evlenip iki aile birbirine komşu olsa, bahçelerinin sınırları birbirine yapışık olsa, sürekli sorun çıksa, Elif huyundan vazgeçmemiş olsa, her fırsatta Ayşegül'ü kıskandırmaya, işine çomak sokmaya çalışsa ama sonunda hep çuvallasa. Fakat bu durumda Murat'a bir format bulamıyorum. Ben diziyi düzenli izlemeyi bırakıp uzaktan takibe geçtiğimde hem Murat çok iyi birisiydi hem de Ayşegül'deki ışığı ilk o fark etmişti. Ama işte kadınlar için denen, kendilerini üzen erkekleri severler gerçeği mi, şehir efsanesi mi, o her ne ise, bu dizi hikayesinde de hükmünü gösterdi. Yeni fragmanlar içinde en çok merak ettiğim "Hangimiz Sevmedik" idi. Fragmanda hikaye anlamında çok fazla bir bilgi yok, daha çok Yeşilçam göndermeleri ön planda. Takıldığım nokta ise, görüntü olarak da eski filmler gibi renklerin cansız oluşu. Sarımtrak bir fragman kaldı aklımda. Yani bu bile isteye bir tercih değilse, teknik ekip, ekipmandan kaynaklı desem, Metin Balekoğlu'nun daha önce çektiği Kiralık Aşk dizisinde böyle bir sorun yoktu. Kanaldan desem, e örneğin Filinta var, onun fragmanları çok yüksek bir görselikteydi. O bakımdan duruma fazla anlam veremedim.


Ekranlarda bir ara epey günlük dizi vardı. Neredeyse her kanal bir günlük dizi yayınlıyordu. Uzun ya da kısa süre yayınlanıp çeşitli sebeplerle bittiler. Deniz Yıldızı, Alın Yazım, Aşkın Bedeli, Unutma Beni, İki Dünya Arasında, Aşk ve Günah, Aşkların En Güzeli vb. Şu anda yayını süren bir Elif var, doğru hatırlıyorsam, sezon finali yaptı. Bir de Beni Affet var. Ve bugün Beni Affet 1000. bölümüyle ekranda olacak. 100 olunca dalya deniyor da, 1000 olunca ne deniyor, dalya 1000 falan mı deniyor, bilmiyorum. Neyse, diziye de seyircisine de tebrikler. 1000 bölümü deviren dizi sanırım final falan demiyor, aynen devam diyor ve sezon finali yapacak. Haziran başından itibaren biten dizileri listelediğim iki önceki yazımda, hatırlarsanız, ilginç bir sonuç ortaya çıkmıştı: Yılbaşından beri Perşembe günü biten herhangi bir dizi olmamış. Hani Yalan Dünya'da Selahattin'in komik bir "Bitmiyor, bitmiyor" diye repliği vardı ya, buradaki durum da öyle, bir bitmeme durumu ama tabii olumlusu. Listeyi hazırladığım sırada, daha önce Asla Vazgeçmem hakkında bu sezon biteceği konuşulduğu için, Perşembenin bu durumu Asla Vazgeçmemle değişecek demek ki, diye düşünmüştüm ama bir gelişme olmuş ve dizi devam kararı almış. Böylece Perşembe "biten dizi olmama" durumunu devam ettiriyor. Bu açıdan bakınca yeni başlayacak diziler arasında, Yüksek Sosyete'nin Perşembe günü başlaması şanslı bir karar olarak görünüyor. Asla Vazgeçmem'e gelince, aslında son bölümlerden, final değil devam olacağına dair sinyaller vardı. Olaylar derlenip toplanacağına açılıp çetrefilleşiyor gibiydi. Ve gidişatla alınan karar uyumlu oldu. Mevcut dizi ortamında, zemin kaygan, başlayan onca dizi belki masrafını çıkaramadan yayından kalkıyor. O sebeple reytingleri iyi giden diziler için, en azından gitttiği yere kadar gitsin diye bir düşünce yürütmek de gayet anlaşılır bir tutum. Nereden nereye, Asla Vazgeçmem ilk sezonunda yüksek reytingler alamadığı için kalkacak mı sorularına muhatap olmuştu. Derken ikinci sezonuna parıltılı bir başlangıç yaptı, hatta galiba bir süre de Perşembenin liderliğini elinde bulundurmuştu. Şimdi reytingleri biraz düşmüş gibi ama toparlayabilir. Haziran başından itibaren biten dizileri listelediğim iki önceki yazımda, hatırlarsanız, ilginç bir sonuç ortaya çıkmıştı: Yılbaşından beri Perşembe günü biten herhangi bir dizi olmamış. Hani Yalan Dünya'da Selahattin'in komik bir "Bitmiyor, bitmiyor" diye repliği vardı ya, buradaki durum da öyle, bir bitmeme durumu ama tabii olumlusu. Listeyi hazırladığım sırada, daha önce Asla Vazgeçmem hakkında bu sezon biteceği konuşulduğu için, Perşembenin bu durumu Asla Vazgeçmemle değişecek demek ki, diye düşünmüştüm ama bir gelişme olmuş ve dizi devam kararı almış. Böylece Perşembe "biten dizi olmama" durumunu devam ettiriyor. Bu açıdan bakınca yeni başlayacak diziler arasında, Yüksek Sosyete'nin Perşembe günü başlaması şanslı bir karar olarak görünüyor. Asla Vazgeçmem'e gelince, aslında son bölümlerden, final değil devam olacağına dair sinyaller vardı. Olaylar derlenip toplanacağına açılıp çetrefilleşiyor gibiydi. Ve gidişatla alınan karar uyumlu oldu. Mevcut dizi ortamında, zemin kaygan, başlayan onca dizi belki masrafını çıkaramadan yayından kalkıyor. O sebeple reytingleri iyi giden diziler için, en azından gitttiği yere kadar gitsin diye bir düşünce yürütmek de gayet anlaşılır bir tutum. Nereden nereye, Asla Vazgeçmem ilk sezonunda yüksek reytingler alamadığı için kalkacak mı sorularına muhatap olmuştu. Derken ikinci sezonuna parıltılı bir başlangıç yaptı, hatta galiba bir süre de Perşembenin liderliğini elinde bulundurmuştu. Şimdi reytingleri biraz düşmüş gibi ama toparlayabilir.


Pazartesi günü eski sezondan dönen dizilerden izlediğim yok. Paramparça'nın ilk sezonunu ful izlemiştim. Harun'un ortaya çıktığı sezonu izlemedim. yaz sezonundan "Hayat Sevince Güzel"le gelgitli bir ilişkimiz oldu. O yaşta gençlerin böyle işsiz güçsüz tek meziyetlerinin aşık etmek, aşık omak olmasına ikna olmadım, bir de hikayede fazla gürültülü karakterler vardı. Pazartesi akşamı İçerde'nin özetine denk geldim, fena değil. Sonra biraz bölüme de baktım. Sonunda galiba iki kardeşin arasında bir duygusal bağ, bir yakınlaşma oluyordu. Böyle bir şey, yani hikayenin çözülmesinde gelişmeler olursa beni çekebilir. Uzun süre açığa çıkmayan sırlar, eksik gelişmeler bence seyirciyi artık sıkıyor. Neyse pazartesi şu anda dizim yok, fırsat bulursam İçerde'ye tekrar göz atarım diye düşünüyorum. Gelelim Salı'ya. Salı günü eski sezondan "Hayat Şarkısı" döndü. Onu da başta epey bölüm izlemiştim, fakat sonra baktım Hülya yani ana karakter sürekli rol yapıyor, doğal hali yok gibi. Bayram Cevher'e sürekli "Babacım babacım" deyişleri gerçekse, bu kadar şeker kız nasıl bu kadar kötü ve plancı olabilir. Yok mu bunun bir vicdan azabı, bir muhasebesi. Hülya'yı sadece plan yaparken, bir de Kerim yüzünden acı çekerken görmek yetmedi. Bir de Kerim'i esas oğlan olarak pasif buldum. Galiba özet olarak diziden kopuşumun sebepleri böyle. Aslında Bayram Cevher mizahı falan güzeldi. Yaz sezonu dizilerinden "Gülümse Yeter"in ilk bölümünü izlmiştim. "Yetmez ama Evet" demiştim onunla ilgili yazdığım yazıda. Fakat ikinci bölüme gelince baktım içimde bir çekim yok. Sonra ikinci bölüm reytingleri de gayet güzel geldi. O zaman acaba kendimi zorlasam ve izlesem mi dedim. Çünkü bazen böyle yapınca da pişman olmuyorsunuz, "iyi ki devam etmişim, sabretmişim" diyorsunuz. Belki de bunun doğrusu yok, bazen denk geliyor bazen gelmiyor. Özetle, Salı günü dizim yoktu ama yeni başlayan "Familya"dan umutluydum. Fragmandan yansıyan atmosfer, renkler, hikaye bana karşıma Cem Yılmaz'ın "Herşey Güzel Olacak" filmindeki dengeye sahip olabilecek bir dizi umudu vermişti, ya da "Komser Şekspir" filmindeki gibi. Yani hem acıyı bal eyleyen, güldürürken hüzünlendiren, hüzünlendirirken güldüren, iki sarmallı DNA gibi, hayat gibi bir dizi ummuştum. Dün akşam dizinin ikinci bölümü vardı. Bugünkü sonuçlara göre reytingleri de artmış ama ben diziyi izlerken sıkıldım. Başından bir süre izledim, arada bir kere daha başına oturdum ama olmadı, sürekli izleyemedim. Hikayede merak ettirici gelişmeler olmadı. Bir tek sonunda Hare'nin evlenmek üzere olduğu gerçeği ortaya çıktı. Yaşar Beyoğlu'na da "oh olsun" dedim. Çünkü bir yandan görmüş geçirmiş ağırbaşlı bir adam gibi duruyor, öbür yandan sorumluklarını başkalarının üzerine yıkıyor. Hiçbirşeyin önünü sonunu düşünmeden birilerini yola çıkarıyor. Misal Hare. Kızı basit bir işin içine sokar gibi ikna etti ama şimdi kızcağız nelerle uğraşıyor. Onun omleti, bunun çamaşırı, bir sürü laf işit, surat ye, yalancı desinler, fırsatçı desinler. iki yemek yedir bir film izlet aile olunuyorsa, Yaşar Beyoğlu başta da yapsaymış ya bunu. Hadi yapamadı, olmadı, ama şu anda bu ailede bir sorun var ve sorunun çözümü için Yaşar'ın pek bir adımı olmadı bu bölümde, bir gelişme olmadı. Benim de familayla aram biraz açıldı. Böylece Pazartesi ve Salı dizim yok. Çarşamba günü eski sezondan "Kara Sevda" döndü. Kara Sevda'yı hiç izlemedim. Bir şekilde konusu cezbetmedi. Konusu klişe olan bir çok dizi var ama galiba Kara Sevda'nın sadece dram olması, içinde hiç mizah olmaması yüzünden böyle bir durum oldu. "No: 309"u ve "Aşk Laftan Anlamaz"ı yüksek reytingleri üzerine izlemeye başladım, iyi de oldu, ikisi de keyif alarak izlediğim diziler. İkisi arasında ağır basan "No: 309". Böylece izlediğim diziler şunlar: No: 309, Aşk Laftan Anlamaz, Yüksek Sosyete, Kiralık Aşk, Bana Sevmeyi Anlat, Rüzgarın Kalbi, Seviyor Sevmiyor. Bakalım kaç dizi olmuş, 7 dizi olmuş. Haftanın her bir gününe bir dizi. Başlayacak dizilerden ilgimi çekenler de var, haliyle. Bunlardan bazıları: Cesur ve Güzel, Altınsoylar, İlişki Durumu Evli, Hayat Bazen Tatlıdır, Yıldızların Altında.


Öncelikle konuya bakınca, genelden oldukça farklı. Ortada acayip bir durum ve durumun merkezinde bir adam var. Dizideki börekçi Saadet'in dediği gibi, eli ayağı uğurlu denen insanlar vardır ya, bir yere gitseler peşinden müşteri getirir, bir çiçek eksel bire bin verir, bir yemek yapsa tadından yenmez, say say bitmez. İşte burada da evlilik mevzusunda böyle bir adam var. Bu bile başlı başına farklı bir içerik, günümüz dizileri için. Diziden önce okuduklarım, bu konu dışında çok ilgimi çekmemişti. Herhalde "Konu iyi ama, iyi işlenir mi?" sorusuna net olumlu bir cevabım yoktu. Dolayısıyla tereddütle diziyi izlemeye başladım. Dakika bir, gol bir: Dizinin başında kutuplar belli oldu. Medya camiası, şık ödül törenleri, başarıdan şımarayazmış, gözü reytingten başka bir şey görmeyen bir adam, yanında hırslı bir kadın; karşı kutupta bi o kadar salaş, özgür, reytingle işi olmayan toplumcu outdoor belgeselciler. Yani oldukça uç ve bilinen tiplemeler. Derken, olaylar gelişip detaylanmaya, karakterler siyah beyaz uçlardan kurtulup ara renklerini gösteremeye başlayınca dizi de ivme, tork, aksiyon kazandı. Bir program tutar mı tutmaz mı konusunda sezgili, Yusuf'a yanık, ve börekler açarım sanacı, yakın arkadaş Saadet'ten ve hayatının yeni bir baharında, süslü, renkli, kaslı erkek delisi, babanne Şükufe'den de ayrıca hoşlandım. Efe çok ketum, çok ağır. Adeta slov moğşın. Accık diyalog. o da mı Azize'ye yoksa, hımm? Yusuf başka bir dünyadan yayın yapıyor sanki, dalgın. Evet, ihale falan ama olmasın mümkünse. Yapım firmasının patronu Haldun yaygaracı. Annane Nazife sevimli gibi, dur bakalım. Dizi içindeki program fikirleri güzel. Trugay şov'un "Ünlülerin ünsüzleri" programı sanki gerçek hayatta da yapılsa, ilgi çeker. İllaki dram yönünden ele alınacak diye bir şey yok. Diğer program, "İstanbul'un Kıyıları". Belki de daha önce yapılmıştır. Yapılmadıysa bu da iyi fikir.


Kanalı Fox Tv ve yapım firması Endemol Shine Türkiye tarafından haftalardır yoğun bir şekilde tanıtımı yapılan Kördüğüm nihayet dün akşam başladı. Şık bir davet sahnesinde, davetin sahibi konuşma yaparken bir kadın çantasındaki silahı çıkarıyor ve... Bununla birlikte bu anti-kahramanın dönüşüm geçirmesine neden olabilecek bir karakterle de tanıştık aynı sırada: Kendisini çocuklara adamış, idealist bir doktor ve sıcak kanlı, sevimli, mütevazı bir insan olan Naz. Bu noktada sadece dizinin adını almış olduğu hikayenin kördüğümü başlamıyor yalnızca. İzleyici açısından olası bir kördüğüm daha çıkıyor ortaya: Naz'ın tamirhane işleten eşi Umut hikayenin en sıcak, en gerçek, hem yaşadığı çıkmazlar hem de kişiliğiyle izleyiciye en yakın gelebilecek karakter. Umut eğitimini, eşinin tıp eğitimini tamamlaması için bırakmış, kendi hayallerini ertelemiş; ortağıyla birlikte işlettiği tamirhanesinde ciddi maddi sorunlar yaşayan, annesi ve kızkardeşinin maddi sorumluluğunu da üstlenmiş dürüst bir adam. Naz ve Umut'un aralarındaki aşk da çok samimi ve sıcak işlenmiş. Dizinin tanıtımları en baştan peri gösterişi, yüksek maliyeti üzerinden yapıldı. İlk bölümün sadece İtalya'da çekilen sahnelerinin bile 1.2 milyon TL'ye mal olduğunun altı çizildi. Tanıtımlarda özellikle pahalı arabalar, gösterişli evlere yer verildi. İlk bölümle rahatça söyleyebiliriz ki bütün bu iddia karşılığını buldu. Kördüğüm, göz kamaştırıcı bir dizi. Paramparça'nın da yapım firması olan Endemol nasıl para harcayacağını biliyor. Sadece İtalya sahneleri değil, Türkiye'de seçilen mekanların da hepsi birbirinden etkileyiciydi. Zenginlik ve ihtişamın senaryoda kalmadığı nadir yapımlardan biri olmayı başaran dizi, çekim kalitesiyle de etkilemeyi başardı. Üç başrol oyuncusunun yanı sıra birbirinden deneyimli, ünlü ve etkileyici kadrosuyla da Kördüğüm çok iddialı bir yapım. Yan karakterlerde Rojda Demirer, Naz Elmas, Ege Aydan, Gözde Çığacı, Ayda Aksel, Tülay Günal, Ferit Aktuğ, Murat Daltaban, Tuğrul Çetiner, Tuncer Salman gibi oyuncuları birlikte izleyebildik. Bu sarsıcı, şaşırtıcı girişin ardından geriye giderek bu ana nasıl geldiğimizi izlemeye başladık. Silahı çeken kadın, küçük oğlu; davet sahibi kişi ve arkadaşı; yanı sıra ilk sahnede şöyle bir hızla görüverdiğimiz çocuk doktoru, onun tamirhane işleten eşi... ard arda kendi hikayeleriyle belirlemeye başladılar. İlk bölümler her zaman için zor ve risklidir. İlk olarak, çok yoğun bir rekabetin ortasında, izleyiciyi kendisine bağlamış rakiplerin arasında yer bulmaya ve dikkat çekmeye çalışma stresi vardır yapımların üzerinde. İkinci olarak da yeni başlayan bir hikayede karakterleri, ana konuyu sıkmadan, ilginç kalmayı başararak anlatmaya başlayabilme kaygısı. Kördüğüm ilk bölüm için bu ikincisinde biraz zorlanmış görünüyordu. Hikayeye birlikte başladığımız zengin, soğuk ve mutsuz adamın, psikolojik problemleri olan ablasının, küçük bir çocuğu olan bekar bir annenin, çocuk doktorunun, doktorun tamirci eşinin küçük temaslar dışında nasıl bağları olduğunu çok fazla anlayamadan, bu çok sayıdaki hikayeyi kendi başlarına izleyip durduk uzun süre. Yeni başlayan bir dizide izleyicinin özdeşleşeceği bir karakter ve belirgin bir ana konuyu anlatmak çok daha garantiliyken, Kördüğüm çok karakter/çok hikaye ile riskli bir başlangıç yaptı. Üstelik alınan tek risk de bu değildi. İlk tanıştığımız, ana karakter olacağı izlenimi verilen karakter olan Ali Nejat'a sempati duyabileceğimiz hemen hiçbir şey verilmemişti elimize. Sorumsuzlukla küçük yeğeninin ölümüne neden olmuş, yine de bu ölüme neden olan tutkusundan vazgeçmemiş, sonrasında oğlu olduğunu öğrendiğimiz, hikayenin başında tanıştığımız şirin küçük çocuğunun doğmasını istememiş, dahası annesinin öleceğini öğrendiğinde bile herhangi bir sorumluluk duygusu ya da insani bir duygu belirtisi göstermemişti. Büyük rekabetin yaşandığı bir yayın gününde, iddialı bir projeyi bir anti- kahramanın üzerine kurmak gerçek bir risk. İzleyicisini çok sayıdaki hikayesi ve karakterini birbirine bağlayabilmekte zorlasa da her hikayenin merak ve heyecan uyandırıcı anlatımıyla ve göz kamaştırıcı görselliğiyle ilgi çekici bir başlangıç yapmayı başardı Kördüğüm.


Güzel başlayan, ilginç devam eden ve sonlara doğru kontrolü kaybeden bir bölümdü 'Kördüğüm' 4. bölümü. 4. bölümle birlikte hala giderilemeyen, hatta daha da belirginleşen bir başka sorun da hikaye ve yan hikayelerin açılımının, işlenişinin ölçüsündeki kararsızlık. Kaan'ın babasıyla ve psikolojik sorunlar yaşayan halasıyla arasındaki diyaloğun işlenişi, yeni hayatına alışma süreci, Umut'un Naz'ı aldatmasıyla başlayan sorunlar, otomobil üretme tutkusuyla Karasu Holding'le kurduğu ilişki gibi konular yavaş yavaş, sindire sindire işlense çok daha keyifli olabilecekken, bütün dizilerin başında olan süre problemi nedeniyle koştura koştura, üstünkörü işleniyor. Bir yandan doldurulması gereken 2.5 saatlik bir süre varken bir yandan da "Aman izleyiciyi sıkmayalım, her dakika ekranda bir olay, heyecan olsun." kaygısıyla acele etme nedeniyle potansiyeli çok yüksek hikayeler çarçur edilip, yürürlükten kaldırılıveriyor. 4. Bölümle birlikte bütün hikayenin odağına, baş karakter olarak Kaan oturdu da diyebiliriz. Kaan karakterini, onu canlandıran küçük oyuncu Aybars Kartal Özson'u ve Kaan'ın etrafında gelişen hikayeyi izlemek o kadar keyifli ki insan 'keşke baştan beri bu dizi sadece Kaan'ın ve ailesinin üzerine kurulsaymış.' diye düşünmeden edemiyor. Annesinin ani ölümüyle hayatı allak bullak olan küçük bir çocuk, bir yanda pişmanlıklarıyla toruna sımsıkı sarılan mütevazı bir dede, diğer yanda bir oğlu olduğunu yeni öğrenen, çok farklı bir hayatın insanı olan baba, kendi çocuğunu kaybetmenin acısını ve sarsıntısını atlatamayan bir hala.. 'Kördüğüm' sadece bu kanaldan ilerleyerek başlıbaşına sürükleyici bir hikaye olabilecekken Umut ve Naz çiftinin hikayesiyle karışıp, takibi zor, ritmi karışık bir aşk üçgeni olamaya çalışmasaymış keşke. Doğrusu, Kaan'ın hikayesi kadar olmasa da Umut ve Naz cephesi de kendi içinde ilginç ve sürükleyici. Önceki yazılarda da söz ettiğim gibi Umut zaafları ve tutkularıyla kanlı canlı, çok gerçek bir karakter. Naz'la ilişkileri de samimi ve özgün bir şekilde işleniyor. Ama neredeyse iki ayrı dizi gibi akan Kaan-Ali Nejat ve Naz-Umut hikayeleri kaynaştırmaya çalışılırken ciddi zorlanmalar, aksamalar, ritm bozuklukları yaşanıyor.


Ne zaman başlayacak, afişler, ilk fragmanlar derken epeydir beklenen "Cesur ve Güzel" ekranlarımıza arzı endam etti. Dizi fragmanlarda da gördüğümüz hızlı hareketli sahneyle başladı. Zor bir sahneydi. Özellikle at ve arabanın uçurumun kenarına hızlı gidip çark edebilmesi... O yüzden bir iki eleştirim var ama bu kadar hata normal. Bölüm olarak da zaman zaman tempo biraz düşse de akıcı bir bölümdü. Sıkılmadan izledim. En çok hoşuma gidenler, uzun zamandır birarada görmek istediğimiz iki sevilen oyuncunun nihayet bir dizide başrolleri paylaşmaları ile birlikte, mekanın doğanın içinde, çiftliklere konumlanmış olması, kalabalık çiftlik ve kasaba ortamı. Bol doğa, bol yeşillik, bol çiftlik. Yaşasın! Fragmanlarda daha hafif bir aşk dizisi imajı almıştım. Fakat diziyi beklediğimden daha derin ve geniş ilişki ağlı, ayakları daha yere sağlam basar buldum. Bu sonuçtan da haliyle memun oldum. Bölümün başında Sühan ve Cesur nasıl kişiler olduklarını az çok belli ettiler. Sühan daha normal, sıradan biri, en azından şimdilik öyle görünüyor. Fazla uçları olmayan, nazik, güleryüzlü, uyumlu, geçimli bir kadın. Cesur ise biraz amerikan filmlerinde anlatılan yakışıklı serseri kovboylar arasında boy vermiş sonra çıkıp gelmiş gibi. En büyük özelliği cesaret desek yeterli olmaz. Beceriklikik ve küstahlık da onunla atbaşı. Sühan'ın abisi Korhan ve sevgilisi Bülent, Korhan'ın sattığı araziyi geri alabilmek için Cesur'la konuşmaya geldiklerinde Cesur'un tavrı inanılır gibi değildi. Sonda söylenecek şeyi başta söyledi. Jestleri, mimikleri çileden çıkarıcıydı, Korhan ve Bülent sabırlı bile davrandılar. Bu atılganlığı çiftliğine gelen suyu kesen kütükleri çekerken, kendisini Tahsin Korludağ'ın çağırdığını haber veren kahya Salih'e de yaptı. Fakat bu Salih'te bir haller var. Kızı, karısı masum da bu Salih dürüst yolun, prensiplerin adamı değil gibi. Sanki Tahsin Korludağ'ın sadık adamı, kraldan çok kralcı olmuş. Hani mecburen yanında çalışıyordur, ama aslında memnun değildir. Salih öyle bir halde değil. Bu arada Bülent'in annesi Mihriban engellememiş meğer Cesur'un çiftliğine gelen suyu. Başta seyis Kemal öyle tahmin etmişti ama bildiğin Tahsin yaptırmış. Mihriban'ın Cesur'a takdirle bakması, onun buraya taşınmasından bu kadar memnun olması beni çok memnun etti. Cesur'un böyle destekçilere ihtiyacı var. Her ne kadar bir tür Red Kit gibi yalnız kovboy olsa da. Hem Mihriban için de sevindim. Tahsin Korludağ onu gelinliğiyle nikah masasında terketmiş. Anlaşılan bu yetmemiş hala bile alay edip kanının maneviyatı üstünde tepiniyor. Tahsin Korludağ höt zöt bir adam gibi ama gerek bu halleri, gerekse üzerinde "Alemdaroğlu çiftliği" yazan tahta tabelayı her gördüğünde devirip çocuk gibi sevinmesi çocuksu bir tarafı olduğunu da gösteriyor. Çiftlik halkı arasında, Korhan'ın karısı Cahide hırslarıyla ortalığı bol bol karıştıracak bir karaktere benziyor. İlk başta biriyle gizli gizli konuştuğunu gösterdiklerinde yine bir kocasını aldatma vakası mı deyip öflüyordum ki, farklı çıktı. Korhan'la arası iyi görünüyor fakat fragmanda Cesur'a bakışları değişikti. Doğrusu işte Sühan'a kıskançlığı hatta düşmanlığı demek daha doğru olacak, belli olmuşken, bir de Cesur'a aşk-ı memnun durumu olursa, seyreyle manzarayı. Sühan'ın işte o zaman çekeceği var ama vaziyetlere değişik bir dinamik de katacaktır. Bir başka ilginç karakter de Sühan'ın sevgilisi Bülent. Bülent'i önce evin kahyası Salih'in kızı Şirin'in ağzından tanıdık ve bence yanlış tanıttı. Bülent onun anlattığı gibi tutkusuz da değil Sühan'a karşı, gözü sadece Korludağ servetinde olan bir adam da değil. Şirin anlattığında benim gözümde canlanan kurt tilki kıvrak zeka ama Sühan'a ilgisiz, soğuk bir adamdı fakat annesi, Tahsin Korludağ, Sühan, herkesin arasında kalan, herkesi idare etmeye çalışan dayanıksız, pek de güçlü olmayan bir adam çıktı. Bu politik adamın bölümün sonunda Cesur'u yakmaya kalkması beklenmedik, uç bir hareketti. Bülent eğer Cesur olmasaydı herhalde Sühan'ın geçiştirici cevabına bu kadar bozulmazdı. Düpedüz kıskançlıktan çıldırdı. Bir de Şirin Bülent için tutkusuz, aşksız, paragöz anlamında bir şeyler söylüyor. Bölümde Cesur babasının intikamı için Korludağ'a geliyor ama geçmişteki bu haksızlık nasıl yapılmış, neye sebep olmuş henüz belli değil. Cesur'un babası anlaşılan şu anda hayatta değil, peki Cesur babasını ne zaman kaybetmiş, nerelerde okumuş, imkanlarının geniş olduğu belli olan maddi gücünü nasıl sağlamış? Cesur'un geçmişinden, Rıfat abi dediği oto tamircisini ve bu adamın babasını tanıdığını öğrendik, hepsi o. Tema olarak bana "Bugünün Saraylısı" dizisini hatırlattı. Babasının intikamını almaya çalışan genç adam. Bakalım. Sen onca yeşilliğin içinde yaşa, ama yeşili korumaya gelince sit mit dinlemeden kıy gitsin. Cesur Tahsin Korludağ'ın yaşgününü basıp yapılan usulsüzlüğü ortaya söylediğinde fantastik bir şekilde utanma oldu bazılarında. Halbuki minareyi çalan kılıfı hazırlar durumu olmaz mı? Tahsin Cesur'a bu cesaretinin bedelini ödetmeye çalışabilirdir ama Tahsin'in hayatını kurtardı. Tahsin bunun altında kalır mı, kimbilir. Cesur ödeşiriz, dedi. Cesur'un ilginç bir özelliği var, yapılan iyilik başa kakılmaz diye öğrettiler bize hep fakat Cesur sürekli başa kakıyor. Sühan'a kaç kez "Senin hayatını kurtardım" dedi. Atı Nazlı'ya da el koyuverdi. Gerçekten Korludağ çiftliğine kuralları, sınırları yıkan bir sel gibi geldi. İlk bölüm böyleydi. Bakalım sonraki bölümlerde hızı kesilecek mi.. Son olarak, dizinin ismi neden "Cesur ve Sühan" değil diye düşünüyor insan. "Sühan" çok rastlanan bir isim değil. Webdeki sonuçlara göre erkek ismi imiş ve anlamı da bir yerde "mavi" diye rastladım, başka birkaç yerde de "Söz, şiir" olarak. Galiba dizinin bir yerinde de Cesur sanki "Sühan" isminin anlamı için "Şiir" dedi. Bu ismi Sühan'a dominant, ataerkil bir karakter olarak babası Tahsin Korludağ koymuş olabilir, kız yerine erkek çocuğu olmasını umarak ama öyle bile olsa Sühan'a her nedense abisi Korhan'dan daha değer veriyor gibi görünüyor. Buna da çok mesnet yok aslında. Sühan belli ki kendi işi gücü olan, başarılı bir kadın ama niye abisi Korhan babaları tarafından niye bu kadar horlanıyor pek anlaşılır değil. Sırf çocukları olamadığı için mi? Yoksa o araziyi satmakta, babasının verdiği yanlış bilgi yüzünden, Korhan'ın herhangi bir hatası yoktu. Üstelik anlaşılan o ki, satmaya da yasal olarak yetkisi varmış.


Cesur ve Korludağlar arasında ortaklık imzalandı. Cesur annesi Fügen'i klinikten çıkarıp çiftliğe getirdi. Cahide'nin bebeğinin cinsiyetinin erkek olduğu belli oldu. Cesur ve Banu, Adalet'in esirgeme yurdundaki hikayesini öğrendi. Şirin ve Kemal evlendi. Sühan Cesur'a bir saat hediye etti. Bu bölüm geçen bölüm kadar olmasa da yine gerilimin biraz daha ön planda, romantizmin de geri planda olduğu bir bölüm oldu ama en azından sır üstüne sır binmedi, hatta bazı sırlar açığa çıktı ve biz de seyirci olarak ekran karşısında bir oh dedik. Ayrıca bu bölümde Sühan ve Cesur birlikte daha çok zaman geçirdiler, bu da iyi oldu. Bölüm geçen bölümün final sahnesiyle açıldı. Sühan, Cesur'un çiftliğinin davetinde, Cesur ve Rıfat'ın konuşmalarını gizlice dinliyor. Bu tanıklık, sonrasında Sühan'ın tüm duygularını ve eylemlerini etkiledi. Babasına karşı içinde şüphe uyandı ve duyduklarını hatıralarıyla birleştirince enerjisini Cesur'un sırrını çözmek yerine babasının sırrını çözmeye yöneltti. Bilgi toplamak için çiftliğin kahyası ve babasının 30 yıllık adamı Salih'e sordu, abisi Korhan'a sordu, eski fotoğrafları, belgeleri karıştırdı. Henüz bir yere varamasa da Sühan tuttuğunu kolay kolay bırakacak bir tip değil. Bir üst kuşaktan etrafta fazla kimse olmadığına göre, bu konuyu deşmeye devam ederken Salih'in karısı Reyhan'la ya da Bülent'in annesi Mihriban'la konuşabilir. En nihayetinde açık açık Cesur'a da sorabilir. Zaten evin etrafındaki kameraları göstererek, onun kendilerini dinlediğini bildiğini ima eden Cesur ondan bunu istedi. Sühan zorlasa Cesur herşeyi söyleyecek mi ne! Malum Aralık ayı ve meteoroloji haberlerinde haftada bir "kar geliyor" anonsu yapılıyor. Fakat ülkenin batısında bulunan Korludağ'a henüz kar da kış da uğramadı. Sühan'ın "Korludağ'da kış sert geçer" demesi meteorolojik anlamda da boş çıkmazsa, Korludağ'da dolu dolu bir kış atmosferi izlenir. Etrafı kar kaplar, ağaçlardan kar lapları düşer. Şöminelerinde çıtır çıtır ateş... Kış doğası Korludağ'ı Karlıdağ'a çevirir. Şu anda gerek müzikleri, gerek etraftaki sonbahar ortamıyla dizi hüzünlü, gizemli ve gerilimli bir frekans tutturmuş durumda. Kendi içinde bir güzelliği olsa da kar soğuğu kırar denir ya, kış ortamı da dizideki bu gergin tonu biraz yumuşatsa iyi olur. Dizide karakterlerin yetişkinlikleriyle çocukluk-gençliklerininin uyumu çok başarılı: Bu bölümde ilk kez gördüğümüz Rıfat İlbey'in gençliği, Adalet'in gençliği, Korhan'ın çocukluğu, daha önceki bölümlerden Cesur'un çocukluğu, Tahsin Korludağ'ın gençliği... Ayrıca Cesur'la babası da birbirine benziyor. Cesur'da renkler anneden, biçimler babadan.. Yengesi Cahide Sühan'a "Sen bence çoktan tutuldun bu Cesur'a" diyor. Bülent'le yaptığı anlaşmanın daha mumu kurumadı. Cahide uyanık bir kadın. Birine sürekli birinden bahsedersen, onu manipüle edersin. Paragöz Cahide'deki bu tavır değişikliğinde Cesur'un aileye kazandıracağı borsa parasını, Bülent'in heba etmesinin etkisi olabilir. Cesur çiftliğin açılış davetinde Tahsin Korludağ'a topraktan çıkan çil altın sikkeleri gösterip "Böylelikle Korludağ arazisi tam 5 kat değerlendi" diyor. Topraktan tarihi eser çıkıyor, para bulduk diye uluorta seviniyorsunuz. Eğer tarihi eserse orası sit alanı olur, "hazine bulduk kazalım" olur mu? Senden beklemezdim Cesurum gözüpekim. Tahsin ve Adalet, 1987 yılını hatırlıyorlar. Adalet yurt müdürüne ateş etmiş. Tahsin "Tamam bu kadar yeter, abine de kalsın" diyor. Adalet silahı abisine doğrultunca ise "Sakın aklından bile geçirme, o bize lazım" diyor. Anında karar mı değiştirdi? Plansız hareket ediyorsa, Salih'i, öteki emniyet görevlisini ne ara, nasıl ayarladı. Tuhaf tuhaf. Cahide ve Hülya hastanedeler. Doktor Hülya'nın bebeğinin cinsiyetinin erkek olduğunu söyleyince iki kadın, özellikle de Cahide sevinçten havalandı. İki kadının doğacak bebek erkek olacak diye sevinmeleri acıklıydı. Cesur'un Sühan'dan bu kadar tavır yiyip hala önünde arkasında kendini sevdirmeye çabalaması acıklıydı. Acaba intikamı söz konusu olmasa da bu kadar uğraşır mıydı, yoksa oluruna mı bırakırdı? Emreder gibi konuşmaları da, sanki eziklikten, kuyruğu dik tutma çabasından. Cesur topraktan bulduğu altınları gösterdiğinde Tahsin'in öksürüğe boğulması komikti. Paraya düşkünlüğünün böyle karikatürize işlenmesi eğlenceli oluyor. Ayrıca Tahsin'le Mihriban arasındaki atışmalar da dizinin bir başka komedi unsuru. Bölüm yine çok riskli, Cesur'u tehlikeye düşürecek bir yerde bitti malum. Gelecek bölümde ihtimal Cesur yine allem kallem ederek, ya da belki istemeyerek de olsa annesinin hastalığını bahane ederek konuyu kapatacaktır. Tabii bu Sühan'ın kuşkularını arttıracaktır. Cesur ve Banu Adalet'le ilgili bilgiler edindiler edinmesine ama iki cinayetin henüz alakasını kuramadılar. Adalet'le konuşmalarının fayda getirmeyeceği ortada. Banu, hapishanedeki Rıza ile görüşmeyi deneyebilir. Tabii bunu nasıl gizli tutacaklar? Hem de Korludağ'da neredeyse imkansız. O halde Banu'nun Korludağ ahalisinin tanımadığı bir avukat arkadaşı devreye girebilir. Cesur ve Korludağlar arasında ortaklık oldu. Bundan sonra Cesur'un işle ilgili manevraları yüzeysel geçilmezse, biz de işin adrenalinine ortak olabiliriz, yoksa duygumuz havada kalabilir. Rıfat Cesur'un bu davası için canla başla uğraşıyor. Bu süreç sonunda onun da, memuriyete geri dönemese de sicilini aklamak, toplumdaki itibarını ve ailesini geri kazanmak gibi umutları olsa gerek. Banu Cesur'dan ayar alıp duruyor fakat geri adım atarsa ortam rakipsiz kalır, heyecan azalır. Zaten Cesur'a aşık. Cesur'u geri kazanmak, Sühan'ı uzağa püskürtmek için boş durmaz, bir şeyler yapar herhalde. Çiftliğin Cahide cephesinde, ihtimal o ki, Cahide'nin başına sadece Hülya değil, bebeğin babası da bela olacak, sadece Hülya'ya değil, adama da para yetiştirmek zorunda kalacak. Bir süre sonra Cahide Korhan'a gerçeği açıklamaya mecbur kalabilir ve artık el birliğiyle Tahsin Korludağ öğrenmesin diye ter döküp dururlar. Bir şeyleri saklamak konusunda Korhan'ın elini karakola kadar uzattığını, Sühan'ı "Babasının kızı" diye eleştirirken kendisinin de "Babasının oğlu" olabildiğini gördük. Ve tabii Cesur, Bülent ve Sühan arasındaki belirsiz üçgen... Sühan'ın Bülent'le ilişkisi halen bir sevgililik ama bir yandan da Cesur'a yakın durmaktan geri kalmıyor. Aslında Cesur'a güvenemediği için Bülent'i bırakamıyor gibi. Sühan için küçük düşürücü bir durum. Ve eğer gündemi başka olmasaydı Bülent için de aynı gurur kırıcı durum söz konusu olurdu.


"Seviyor Sevmiyor"un bu bölümü nice zamandır seyrettiğim eNN güzel bölümdü. Şiir gibi sahneler yazıyorlar, ne yapacağız biz yafu. Hem romantizm hem mizah hem ruhsal çözümlemeler, çözümler... Önce romantizm: Hem huyca hem tarzca birbirinden farklı iki cazip adam, yani hem Yiğit hem Tuna, şu anda bizim Deniz'e aşık. "Kimse beni sevmiyor, tuhafım ben, çirkinim ben" diye üzülüp hallenip duran Külkedisi dilemiş bir prens, en tatlısından çıkagelmiş iki prens. Böylesini masal tarihi bile yazmamış. Üstelik bu bölüm Deniz'e yönelmiş iki aşk da çok güzel bir şekilde ifade buldu. Biri yokluğunda: İrem ve Yiğit arabanın karanlığında başbaşayken, İrem Yiğit'le öpüşmek için uzandığında. Tam o sessizlik anında. Diğeri varlığında: Çiğ beyaz minibüs ışıkları ve sallantısında, trafikte giderken, bağıra çağıra. Biz istemişiz bir yarım küre, senarist bize bir dünya vermiş. Ne güzel. İki bölüm önce, İrem ve Deniz üzerinden yürütülen aşkı seçme paralel kurgusu, bu kez iki adam, Tuna ve Yiğit üzerinde ilerletildi. Önceki Yiğit'e akmıştı, bu kez nehirler denizlere, yiğitler denizlere... Bölümün bu iki sahne dışında bir başka güzel sahnesi de şu oldu: İrem, babasına duyduğu hırsla kendini boks maçına veren Yiğit'e manevi destek olmaya gitmiş ve bunu başardığını düşünerek eve hoplaya zıplaya sevinçle dönmüştü. Tam bencil mutlululuğu içinde Deniz'e sarılmış "Yiğit artık gerçekten beni seviyor" diyordu ki, o hiç beklemediğimiz anda, dan diye Yiğit'ten Deniz'e mesaj geldi. "Ben çok kötüyüm. Seni görmem lazım. Sana ihtiyacım var." Nasıl yani bildiğimiz Yiğit, bizim Deniz'e, gerçek Deniz'e mi atmış bu mesajı? Bir yanlışlık yok di mi? İrem'e değil yani. Amanın! Ama bu bomba bir gelişme!! Nerede o Deniz'in defalarca arayıp Yiğit'in açmadığı, attığı mesajlara bir cevap yazmadığı günler geceler. Peh peh peh. Geçelim bir başka güzel sahneye: Yiğit ve Deniz arabadalar, matbaa toplantısına gidiyorlar. Fakat Yiğit yoldaki sol sapaktan girmeyip sürmeye devam etti. Deniz de "Yiğit Bey ben inmek istiyorum. indirin beni" falan dedi. Yiğit de "Elin indirin diyor, gözlerin indirme sakın diyor" dedi. Yiğit'in gözüyle, elin sizli bizli, gözlerin senli benli konuştuğuna dikkat. Yiğit Deniz'in kendisinden hoşlandığını düşünüyor ve gözlerden duyduğunu dikkate aldı. Ve devamı: Yiğit ve Deniz, Yiğit'in ailesiyle son kez birarada olduğu akşam yemeğini yedikleri restoranın önüne geldiler. Deniz yine dönmek istedi. Yiğit gidip Deniz'in elinden tuttu. Restoran kısmına gittiler. Yiğit geçmişini anlatırkan ağlamaya başladı. Deniz de onu bugüne taşıyabilmek için bağırdı çağırdı. Sonra Yiğit'i bırakıp giderken, Yiğit Deniz'i kolundan çekip sarıldı. Fragmanda daha detaylıydı bu sahne, Herhalde bölümde o uzun versiyon kullanılamadı ama fragmandaki haliyle de birleştirilince süper oldu. Yani onca zaman Deniz'i iteleyen öteleyen Yiğit'i, şimdi Deniz bırakıyor, Yiğit peşinden koşuyor. Vay ki vay. Bir de o sahneye İrem'in tanık olması kadayıf üstüne kaymak oldu. Fragman deyince.. Fragmanda arabada Deniz Yiğit'e "öksür", "gül" gibi komutlar verirken Yiğit birden korku filmine bağladığında Deniz'in bir el hareketi vardı ki, sahneyi epey komik yapmıştı. Onu da bölümde atmışlar. Ama sorun değil. Bölümde kullanılamayan ayrıntıları fragmanda da olsa görebilmek güzel. Tuna, akşam bir kafede "Gölge" diye Cemal'le Deniz'i buluşturdu. Deniz etek giymiş, çok da yakışmış bu arada. Ne diyordum, Deniz ve Cemal sohbet ederlerken, Cemal bir ara ayarını şaştı ve Deniz'le flört etmeye başladı. Tuna da "Neyyy" nidasıyla feleğini şaşırdı ve önünü arkasını hesaplamadan plansız programsız bir anda yanlarında bitiverdi. Deniz, Tuna'yla, Tuna'nın simit ofisinde, mendil kadar küçük ahşap masanın iki kenarına oturmuş, "Çivi çiviyi söker, soğuktan donanı karla ovarla" vecizeleri eşliğinde, Yiğit'i unutmak, aşkından kurtulmak için yapması gerekenin yeni birine tutulmak olduğunu konuşurlarken Deniz'in "Ama bu kişi nasıl biri? Mesela pozitif olmalı." dediğinde Tuna'nın "Ya şimdi kendimim diye söylemiyorum, gerçekten çok pozitif bir herifim" demesi ve Deniz "Hani kızlar diyo ya, benim sevdiğim nerde acaba, onu böyle dünyanın öbür ucunda arıyorlar, zor olunca, uzakta olunca daha büyük oluyor ya, öyle olmamalı, yakınımda olmalı bence" dediğinde de "Hatta Deniz'e sıfır bile olabilir" demesi romantik komedinin süper örnekleri oldu. Romantizm dışında bölümde başka o kadar çok güzel sahne vardı ki, hepsini yazmaya kalksak bölümün çoğunu yazmamız lazım. Deniz'in Yiğit'i geçmişten kurtarabilmek için restoranda Yiğit'e "O çocuğu rahat bırak. Kendini de rahat bırak. Taşıyamayacağın yükleri sırtına alma artık. İyiler kaybeder. Kötüler kazanır. Aşklar biter." dediği sahne, Deniz'in Tuna'nın "Gölge" olduğunu anladığı o bu şu flaşbekli sahne, Yiğit'in babasına "Sen var ya, benim için aciz bir hayaletten öte değilsin. Ve ben hayaletlere inanmam." dediği sahne, Tuna ve Cemal'in, Yiğit'in otel odasında "görünüşüklü" labirentinde tıkılı kaldıkları sahne. ay canım ya. Ayrıca Cemal'in hem Yiğit'in hem Tuna'nın evlerine geldiğinde, yeni olsun eski olsun bilgisayar oyunu, tv, gibi teknolojik şeylerle karşılaştığında yaşadığı heyecana tanık olmak da çok keyifli oluyor. Bir başka sahne: Akşam, Deniz ve İrem evdeler. Deniz yine İrem'e geçmişi çalıştırıyor. İrem "Bugün çok yoğun bir gün müydü, ne yaptınız Yiğit'le?" diye Deniz'i sorguladı. Deniz başladı içinden konuşmaya. İrem de "Bana anlatacaksın, kendine değil." dedi. Deniz yine ona içinden cevap verdi. İrem de "Hala kendi kendine konuşuyorsun, farkında mısın" dedi. İrem'e kızıyorum kızıyorum sonra böyle Deniz'i bu kadar iyi tanıması, yakınlıkları bir şekilde hoşuma gidiyor. Fakat Neşe İrem'e zehirli tohumu savurdu. Sonraki bölümlerde yepyeni İrem-Deniz-Yiğit olayları olacak ve İrem, Deniz ve Yiğit'in arasını açmak gibi bambaşka bir eylem türüne girişecek gibi.


Bölümle ilgili yoruma girmeden önce, genel olarak şunu not etmek istiyorum, önceki yazılarda yazmadıysam. Bu dizi, konusuyla ilginç bir dizi. Nedenine gelince, genelde dizilerimizde şöyle olur: İyi kız ve esas erkek birbirlerini severler, fakat kötü kız/eski sevgili karnında bebeği, çoğunlukla da sahte hamileliği ile esas erkeğin karşısına dikilir ve onu kendisiyle evlenmeye zorlar. Burada nasıl? Hop altüst! iyi kız esas erkekten hamile ve üstelik aralarında duygusal bir geçmiş yok, esas erkeğin sevgilisi ise düpediz mağdur. Yani başta Pelinsu böyle acı kraliçeye dönüşmeden evvel, parasal sebeplerle kabul etmiş olsa da, ailelerin onayıyla başlayan ve evliliğe giden sıradan bir ilişkisi olan bir kızdı. Üstelik çocukluğu şişmanlıkla geçmiş, Onur tarafından alay edilmiş, yeme bozukluğu olan, babası iflasın eşiğinde... Yani başka bir dille anlatılsa kendisini de rahatlıkla "bizim kız" diye tutabileceğimiz bir kız. Bir Türkan Şoray filmi olsaydı mesela, yıllar sonra birdenbire zayıflayıp güzelleşip vaktiyle kendisiyle dalga geçen Onur'u kendine aşık edip topyekün biz kızların intikamını alan dünya sevimlisi bir dizi kahramanı da olabilirdi. Gel gör ki, bu hikayede Pelinsu bahtsızının karşısına güzel bir aşk hikayesi yerine yeni bir kız ve bir bebek çıktı. Gelelim bu bölüme. 12. Bölüm "gebelik" kursunda bitmişti, bu bölüm de oradan başladı. Hızlı bir şekilde özetlersek, ders bitiminde Onur'a Pelinsu'dan arama geldi, bu da Lale'yi sinirlendirdi. Bunu hisseden Onur Lale'nin üstüne gitti. Detaylar falan çok güzeldi sahnede, hemen yoruma geçeceğim. Sanırım Onur Lale'den çok etkilense de, hatta kendini kaptırdı denebilir, Lale'yi hala anlayamadı. Lale kafasındaki kız profillerine uymuyor. Bir kere başta Lale için kafasındaki profil nasıldı hatırlayalım, aslında bir üç boyut bile yoktu, yani derinlik falan yoktu. Sadece parasının peşinde, açgözlü bir kız. yani Onur Sarıhan için orta gelirli bir kız nasıl olursa öyle! Sonra onun bu bakış açısını anlayan Lale bazı tepkileriyle onu bu konuda tereddüte düşürdü. Evlenmek istememesi, sözleşmeye bir para miktarı yazmaması vb. Onur Lale'yi tanıdıkça bu konuda Lale'nin samimiyetine inandı. Bu arada Doktor Onur devreye girdi. Para konusunu kafasında halleden Onur, şu anda Lale'nin hisleri konusunda tereddütte. Lale'nin kendisine zaafı olduğunu düşünüyor, kimbilir belki de aşık olduğunu düşünüyor ama para konusunda gösterdiği kabalığı şimdi de aşk konusunda gösteriyor. Lale kendisine aşık ya, o halde öpülmek istiyordur, hop öp. Ya da itiraf etmesi için zorla. Aslında birçok klişe dizimizde de bunlar makbuldur. O yüzden bir başka klişe kırıcılığı da bu oldu dizinin. Tebrik ediyorum No: 309. İşin yine biraz gerisine gidersek, Lale'ye bakıyordum, Onur'un kendisine söz altından falan bir sürü aşağılamasına, mesela çay bahçesine gazetecileri Lale'nin çağırdığını ima etmesi gibi, ya da yine Lale çay bahçesinde "evlenmeyeceğim" deyip kalkıp giderken, bahçe sahibinin, neydi adı, kendisine hayırlı olsun Lale, nişanlın bu genç di mi, demeden önce, demesiyle sandalyeye geri oturduğunda, Onur'un blöf yaptığına, rol yaptığına, yani sahtekar olduğuna dair bakışları, ağzından çıkan alaylı hı hılar, bunlara büyük bir tahammül gösteriyordu, sanki aralarında büyük bir anlaşmazlık yokmuş gibi medeni bir ilişki kuruyordu, ben de vay canına, bravo doğrusu, hem kendini ezdirmiyor hem de ilişkiyi bozmuyor diyordum. Fakat işte kolay değil, pek gerçekçi de değil belki de, yani yapan vardır da, çok kolay iş değil, nitekim Lale'de de zamana yayılmış olarak ve sürekli sitemler halinde Onur'a tepkileri çıkmaya, sert çıkışlar yapmaya başladı. Öyle ki geldiğimiz şu noktada bazen öyle geliyor ki Lale'de Onur'a karşı gerçekten bariz bir duygu yok. İlk görüşte beğenmişti ama sonrasında bunu destekleyici neredeyse hiçbir şey olmadı. Zaten çoğunlukla olumsuzluklar içinde biraraya geliyorlar. Yani şahsen eğer gidişatta Lale'nin gizli gizli de olsa Onur'a düşkünlüğüne dair belirtiler göremezsem, Lale'nin kalbini kazanmak için Onur'un çoook uğraşması gerektiği sonucuna varacağım, çünkü Lale'de Onur'a karşı bir kalp yok, olumsuz bir yargı da cabası.


Fox Tv'nin yaz sezonunun en başarılı dizilerinden biri olan Çarşamba akşamı dizisi "No: 309", dün akşam romantizm beklentisinde olan seyircilerini memnun edecek bir bölümle karşımızdaydı. Aslında Pelinsu'nun hikayesi biraz zayıf kalıyor gibi geliyor. Mesela Betül de biraz Pelinsu gibi, olayların dışında ama ne yapıp edip dahil oluyor. Yakın ya da uzak vadede Pelinsu, Onur'un hayatından gidebilir ve Lale'nin karşısına daha güçlü bir rakip olarak, vaktiyle Onur'un kalbini çalmış, canını yakmış eski sevgilisi, neydi adı Özge mi, çıkabilir diyorum. Onur'un kafası karışır, devreler yanar, Lale hop oturup hop kalkar. Şeker pembe ilişki morarır. Dizi de romantik komediden çıkar. Bunu da istemeyeceğimize göre, Özge, neydi adı Özge miydi, şimdilik biraz uzakta beklesin. Bölümde güldüğüm, hoşlandığım sahneler, bölümün başında, sahilde bankta otururlarken Onur ve Lale'nin "Junior Onur"un ne meslek seçeceği üzerine konuşmaları, Samed ve Kurtuluş 'un Sarıhan Holding binasında dertleşmeleri, Onur'un kafede Lale'yi doktorla görüp kıskandığı sahne ve tabii Onur'un kalesinin düştüğü final sahnesi. Dizide genel olarak eğlendiğim yerlerden biri de "Çekirdek ailem" sahnelerindeki Filiz 'in sahneleri. Hem atarlı, hem yemek düşkünü, aniden yumuşayıveren, hop uyanık, kuşkucu, biraz saflıklara da düşebilen, kendi içinde heyecanlı renkli bir bileşimi var. Kayınvaliesi ile de aralarında öyle bir uyum var ki sanırsın ana kız. Erol 'un çocuk gibi annesine nazlandığı kısımlar da komik oluyor. Bölümde Filiz'in ve Erol'un ikiz bebekleri olacağı ortaya çıktı ve sevindirici bir haber oldu bu da.


Cihan'ın babası Rahmi'nin komplosuyla Alev tarafından iftiraya uğraması 20. Bölümde olmuştu. Bu bölümde süpriz bir şekilde düğüm çözüldü, gerçek ortaya çıktı. "Her şerde bir hayır vardır" sözündeki gibi yalıdaki hırsızlık buna vesile oldu. Tabii bu iyi durum herkes için iyi olmadı, tuzakçılar yani Rahmi ve genel işbirlikçisi, susucusu Dilara'nın işleri boşa çıkmış oldu. Cihan da tereyağından kıl çeker gibi aklandı. Geçen bölüm Alev'in peşine dedektif taktığı için bu olay uzayıp gidecek diye memnunsuz olmuştum ama öyle olmadı, tez celsede adaleti sağlayıverdiler. Dizinin ana ekseni gereği, seyirci bundan sonra ne olacak diye düşünmeden edemiyor. Çünkü artık temel bir çatışmadan ziyade sanki tekil olaylarla yeni bölüm heyecanına çengel atılıyor gibi görünüyor. Bu bölüm Cihan kumpası bitti. Sonraki bölüme iki kritik olayla bağlanıldı, ilki, bölümün sonunda Gülseren ve Hazal'ın kaza geçirmesi. İkincisi de Candan ve Özkan'ın Cansu'nun velayeti için açtığı dava. İlk olay, temel konuyla alakalı değil, ikincisinde ise aslında zaten Candan Cihan'la konuşmasında geri adım atmıştı. Yani velayet davasını geri çekecek ve Özkan'ı hastaneden tazminat almaya yönlendirecek gibi görünüyor. Peki şu durumda gelecek bölümde neler olacak? Rahmi ve Dilara yeni işlere kalkışmazsa, Paramparça hangi yakıtla yürür? Bu sebeple gelecek bölümde yeni bir Rahmi & Dilara girişimi beklersek herhalde haksız olmayız. Zaten Rahmi'nin ana fonksiyonu o. Gerçi Müge ve ekürisi, videonun altına "Cihan abi hakkını helal et" falan yazdılar dediklerine göre ama Cihan bu olay kapansın gitsin istiyor, dolayısıyla olayı deşerse bir bölüm daha Rahmi ve Dilara'nın ele geçmesi üzerinden gidebilir. Doğrusu açığa çıksalar da iyi olur. Bu durumun ortaya çıkmasıyla, artık Rahmi'nin Hazal'ın sırrını saklama mecburiyeti kalmaz ve herhalde bir gümbürtü de ahır yangınını Hazal'ın çıkarttığının anlaşılması üzerine kopar. Artık Hazal yalıda kalamaz. E, Keriman'ın evine de dönemez. Gülseren'in yanında Cansu var, orası da olmaz. Gülseren yeni bir Hazal'ı yalnız bırakmam, krizine girip Cansu'yu kapı önüne koymazsa, Hazal için bir çözüm ancak Cihan tarafından bulunur herhalde. Bu arada Rahmi'nin eline katakullide kimse su dökemez gibi görünürken, gen sebebiyle boynuz kulağı geçti, Hazal enikonu Rahmi'nin tırstığı bir unsur haline geldi. Geçen bölüm Hazal'ın odasından haç işareti yaparak geri geri kaçışı gibi, bu bölümde Hazal'ı "Çaki"ye benzetti, Hazal da Rahmi'yi bir takım sesler çıkararak oyunu bozmadı, Rahmi'yi korkutmaktan geri kalmadı. Bu bölüm Ozan ilk kez, Cansu ve Gülseren'in yaşadığı eve geldi, akşam yemeğine konuk oldu. Yeni paylaşımlar için planlar yapıldı. Ozan da Dilara'nın yanından kayıyor gibi. Dilara, manevi babası Rahmi ve Hazal üçlüsü de mutlu mesut... Ozan için Müge defteri henüz kapanmadı, aşıktı sonuçta. Bu yüzden önümüzdeki bölümlerde Müge yine ortalarda görülecek gibi. Aslında o ve ekürisi sonuçta yurt içindeler ve internet de kullandıkları için büyük ihtimalle yerlerinin tespit edilmesi herhalde uzun sürmez. Müge akıllı havalarında ama çaldıklarının maddi değeri ne kadar olabilir. Tüm hayatını riske attı, aranıyor, artık bir zanlı. Ne yapacak yani o parayı, gündüz evden çıkmadan, gece sürekli teyakkuzda, bir nevi yeraltında yaşayarak mı yiyecek... Arandığı için yurt dışına falan da kaçamaz. Şu anda keyfi yerinde görünüyor ama bu durum ne kadar sürer... Uzun erimli düşünseydi herhalde bu işe kalkışmazdı. Ya da dava zaman aşımına uğrar, yapılanlar unutulur, bir şekilde tatlıya bağlarız, büyütmesinler, ne var ki... diye mi düşünüyor. Dizide sanki başlarda birçoğu daha dişli karakterlerdi. Dilara daha güçlüydü, Gülseren'e karşı kutup durumundaydı. Şimdi nispeten daha kararsız, eylemsiz, kafası karışmış, yumuşamış, Cihan'ı sevdiğini söyleyen, belki de gerçekten seven bir Dilara var. Keriman da başlarda daha ortalardaydı, onun hikayesi de Gülseren'den uzaklaştı. Şimdi Keriman'ın mevcut hikayesini düşününce Osman akla geliyor. Aslında Cihan ve Gülseren'in etrafındaki karakterlerin onlara yakın olması, yani sadece kendi yan hikayeleri içinde kalmamaları dizinin ana hikayesini daha güçlü besler gibi. Yıldırım da daha çok görünüyordu. Onun ve Cihan'ın dostluğu, diyalogları da diziyi zenginleştiriyordu. Dark Blue kafe kısmında geçirilen zaman da daha fazlaydı. Oranın da dizinin atmosferine katkısı oluyor, çünkü ilk bölümden beri hikayenin içinde bir mekan. Alper, Solmaz ve Dilara'nın vakfı da daha hareketlerin içindeydi. Serçe Fırın'ın üç silahşörlerin üçüncüsü, gözü kara yeni üyesi de daha fazla işlenebilir. Özkan'ın açacağı dava da görülmeye başlanabilir. Aslında Özkan en baştan Cansu'nun velayeti diye tutturmasa, hatta daha kurnaz bir adam olsa, düşünür ki, önce şu 5 milyon parayı kazanayım, kendime bir hayat kurayım, sonra sırf yerim belli olsun, bir sıfatım olsun diye bir iş kurayım, sonra yeni durumumla, konumumla velayet için bir hamle yapayım. Ama rasyonel değil duygusal bir karakter olduğu için para onun için pek fark etmiyor. Bu bölüm ana hikaye acabası bir yana yine keyifli, akıcı bir bölümdü. Ozan'ın Rahmi ve Cihan'la sohbetleri, Rahmi ve Hazal'ın diyalogları, Cansu'nun bütün diyalogları, Serçe pastanesinin kadınlarının dertleşmeleri, Cihan ve Gülseren'in sohbetleri, Dilara'nın her zamanki yumuşak, zarif konuşması keyifliydi. Candan ve Özkan'ın restorandaki sohbetleri de aslında merak unsuru. Bu iki farklı insan, bir yemekte neler konuşurlar, birbirlerine nelerden bahsederler, daha uzun verilebilirdi. Bakalım gelecek bölümde neler olacak, beklenip görülecek. Dizinin ana ekseni gereği, seyirci bundan sonra ne olacak diye düşünmeden edemiyor. Çünkü artık temel bir çatışmadan ziyade sanki tekil olaylarla yeni bölüm heyecanına çengel atılıyor gibi görünüyor. Bu bölüm Cihan kumpası bitti. Sonraki bölüme iki kritik olayla bağlanıldı, ilki, bölümün sonunda Gülseren ve Hazal'ın kaza geçirmesi. İkincisi de Candan ve Özkan'ın Cansu'nun velayeti için açtığı dava. İlk olay, temel konuyla alakalı değil, ikincisinde ise aslında zaten Candan Cihan'la konuşmasında geri adım atmıştı. Yani velayet davasını geri çekecek ve Özkan'ı hastaneden tazminat almaya yönlendirecek gibi görünüyor. Peki şu durumda gelecek bölümde neler olacak? Rahmi ve Dilara yeni işlere kalkışmazsa, Paramparça hangi yakıtla yürür? Bu sebeple gelecek bölümde yeni bir Rahmi & Dilara girişimi beklersek herhalde haksız olmayız. Zaten Rahmi'nin ana fonksiyonu o. Gerçi Müge ve ekürisi, videonun altına "Cihan abi hakkını helal et" falan yazdılar dediklerine göre ama Cihan bu olay kapansın gitsin istiyor, dolayısıyla olayı deşerse bir bölüm daha Rahmi ve Dilara'nın ele geçmesi üzerinden gidebilir. Doğrusu açığa çıksalar da iyi olur. Bu durumun ortaya çıkmasıyla, artık Rahmi'nin Hazal'ın sırrını saklama mecburiyeti kalmaz ve herhalde bir gümbürtü de ahır yangınını Hazal'ın çıkarttığının anlaşılması üzerine kopar. Artık Hazal yalıda kalamaz. E, Keriman'ın evine de dönemez. Gülseren'in yanında Cansu var, orası da olmaz. Gülseren yeni bir Hazal'ı yalnız bırakmam, krizine girip Cansu'yu kapı önüne koymazsa, Hazal için bir çözüm ancak Cihan tarafından bulunur herhalde. Bu arada Rahmi'nin eline katakullide kimse su dökemez gibi görünürken, gen sebebiyle boynuz kulağı geçti, Hazal enikonu Rahmi'nin tırstığı bir unsur haline geldi. Geçen bölüm Hazal'ın odasından haç işareti yaparak geri geri kaçışı gibi, bu bölümde Hazal'ı "Çaki"ye benzetti, Hazal da Rahmi'yi bir takım sesler çıkararak oyunu bozmadı, Rahmi'yi korkutmaktan geri kalmadı. Bu iki farklı insan, bir yemekte neler konuşurlar, birbirlerine nelerden bahsederler, daha uzun verilebilirdi. Bakalım gelecek bölümde neler olacak, beklenip görülecek.


Bölüm hastane odasında, Mehmet Saim ve Feride'yle başladı. Mahir Turgut'a da sorarak "Beyefendi"nin Mehmet Saim olduğunu kesin olarak öğrendi. Doktor Feride'ye hala hamile olduğunu haber verdi. Bebekler ikizlermiş ve biri düşmüş, diğeri kurtulmuş. Feride, Mahir ve Seyis taburcu oldular. Nazif Osman'la konuştu. Ayten sonunda Barut Necdet'e ve çocuğuna bakmaya dayanamayarak Süeda'yı işe başladığı gazinodan buldu. Nazif Mehmet Saim'i vurdu. Heyecanlı, akıcı bir bölümdü. Sonuna kadar sıkılmadan izledim. Çok kritik gelişmeler oldu, öyle ki insanın tahminde bulunma isteği artıyor. Sezon başında yayınlanan fragmanlarda Mahir'i en klişesinden kabadayı kıyafet ve saç tarzıyla Feride'nin hakim kimliği karşısında mahkeme salonunda yargılanırken görmüştük. Geçenlerde de sosyal ağda bu sahnenin gerçekleşeceğine dair bir mesaj yazmıştı senaristlerden biri, doğru hatırlıyorsam. Mahir üç şekilde doğrulattı Mehmet Saim'i. Önce guguklu saat bilmecesiyle kuşkulandı. Sonra küçük Ali'ye sesini dinletti. Son olarak da Turgut'a doğrudan sordu, Turgut'ta her zamanki relax tavrıyla "Bingo!" diyerek doğruladı. Zaten final sahnesinde de Mehmet Saim'e yaptıklarını sayarken, Mehmet Saim inkar bile etmedi. Bu bölümde Belgin hiç görünmedi. Mektup, not, yazıyla varlık gösterdi. Niye bölümde yoktu, merak. Mahir'i eleştiriyorum. Orhan'a hala gizli davranıyor. Beyefendinin kim olduğunu kardeşinden gizledi. E, Peki ya Mahir'e bir şey olsa? şu sana emanet, bu sana emanet, e peki ya o adam aileye zarar vermeye devam ederse? Mahir bu bilgiyi edinmek için ne kadar zorluk çekti, şimdi söylemezse ne zaman söylecek ailesine? Aile Mehmet Saim'i bilse ve ona göre önlem alsa, uzak dursa daha iyi değil mi? Onca bölüm boyunca Mahir bu konuda dönüşüm geçirmedi ama Orhan geçirdi. Abisine alttan aldı, uzatmadı. Bravo! İlknur'a hem bildiğin kızıyorum, hem de helal diyorum, bir de acıyorum. Aslında kızcağız da ne yapsın, hayatımda ilk kez mutluyum dedi. Demek ki çocuğuyla onca zaman geçirirken de böyle mutlu değildi. İlknur'un Seyis'le ilgili tüm gerçeği yani bombalama için işin önce kendisine gelip de kendisinin Sosyete'ye pasladığını dolayısıyla buna vesile olduğunu, Mahir'i Kütük Nail'e gönderek tuzak kurduğunu vesaire, dizi bitmeden öğrenecek mi, gerçekten merak ediyorum. Seyis İlknur'u seviyor, ilknur da onu. İlknur mutlu olsun istiyorum, gerçekten durumu zor. Aslında Orhan bir tek şunu dese bile İlknur'un gözünü açabilir, dese ki, Seyis "Beni Mahir abimizi öldürmem için görevlendirdi, ben abimi korumak için kendi bacağıma sıktım, abla" dese, İlknur hiç Seyis'in yanında durur mu? Sanmıyorum. Fakat dizilerde de zaten sorunlar ya hiç konuşmamaktan ya fazla konuşmaktan çıkıyor. Feride, annesinin de Mehmet Saim'in yaptığı kötülükleri bildiğini öğrendiğinde ne yapacak, onu da merak ediyorum. Gerçekleri saklamakla Feride'ye kötülük etti. Feride ve Mahir ikiz bebeklerden biri yaşıyor olduğu için sevindiler. Sevinsinler tabii ki, elbette ama düşen bebek için hiç bir buruklukları da kalmadı, nahoş. Mahir Turgut'un umduğu gibi fevri davranmadı, helal olsun. Zikredip durduğu "sevda"sının hakkını verdi, sevdası intikamına baskın geldi. Mahir de bu konuda dönüşüm geçirdi, artık hemen kaba kuvvete başvurmuyor, hukuki yollara öncelik veriyor. Bu arada Feride'ye de sinir oluyorum, babam da babam. Senin babanın on katı Mahir'in babası. O babasını söyleyip duruyor mu? Sen söyleyip duruyorsun, çünkü baban söylediklerine o kadar zıt şeyler yapıyor ki, sen savunmak zorunda kalıyorsun. Davranışlarına perdeli Feride. Mahir'i de zor durumda bırakıp duruyor. O emrivaki nikah konusunda Feride haklıydı bence ama genel olarak sürekli babasının kötü davranışlarını örtmece söyleminde. Mahir'den de sürekli söz istiyor, bölümde bir hatırlama sahnesi vardı, orada bile Mahir'e "Söz ver Mahir" diyordu, söz isteye isteye iliği kemiği kurumadıysa, bu Mahir'in bir başka marifetidir. Kerime Hanım Turgut'a gelip oğlumu koru, ben de sana Mehmet Saim hakkında yardım edeyim demişti, bu görüşme gayet anlamsız kaldı gidişat içinde. Bakalım ileride bir yere bağlanır mı. Nazif ve Mahir'in yemek masalarında oturup bebek ve evlilik hakkında konuştukları sahne. Nihayet Nazif Osman'la konuştu. Songül'le ilişkisine razı olduğunu gösterdi ama hala üst perdeden bir havası var. Şu erdem dolu Osman'ı mumla arasa bulamaz, hala ne bu afır tafır, ne bu havalar anlamıyorum. Ne yaptı Osman yani sana? Sahip çıkanı yok diye mi bu tavır. Neyse Osman artık biliyor ki, ilişkiye aileden onay vardır. Bir Mahir'le konuşması kaldı. Mahir ve Mehmet Saim nihayet yüz yüze geldiler. Nazif de beyefendinin kim olduğunu öğrendi. Yasin de biliyor. Feride bilmiyor, Orhan bilmiyor. Aslında olayların içinde olup da bilmeyen neredeyse kalmamış. Bundan sonrası da arena gibi karşılıklı yüzyüze kapışma olacak herhalde. Feride babasının iç yüzünü öğrensin. Yasin Suna ile çiftlensin. Bölümün son sahnesinden başlamalı. Son sahnede Mehmet Saim vurularak yere düştü. Mehmet Saim kurtulacak mı, diziden çıkacak mı, önemli. Bu yazıyı yazdığım sırada henüz fragman yayınlanmadığı için bir ipucu yok. Mehmet Saim biraz Turgut'a benziyorsa, hatta Kara Para Aşk'taki Tayyar'a benziyorsa, önümüzdeki bölüm hastanede gözlerini açabilir. Bu Mahir-Feride ilişkisi için iyi olur, çünkü Feride'nin olayın içine girebilmesi ve kendi yargısına varabilmesi için babasıyla yüzleşmesi, bir oldu-bitti durumunda kalmaması gerek. Mehmet Saim ister hastanelik olsun, ister diziden çıksın, bu ortamda her iki halde de Feride ve Mahir'in evlenmesi imkansız görünüyor. Mahir ve Nazif hemen ambulansı arayacaklar mı, herhalde öyle yapacaklardır. Eğer hastaneye gidilirse Mahir ve Feride hastanede karşılaşacaklardır. Feride nasıl oldu diye soracaktır, Mahir de tipik, daha sonra anlatayım diyecektir. Belki de bölüm tamamen hastanede geçecektir. Bu olay dışında çok kritik bir olay yok. Feride ve Mahir'in arası açılırsa Belgin tüm keyfiyle zuhur edebilir. Turgut'la da kadehlerini tokuştururlar, sonra da soluğu Mahir'in yanında alır. Mahir babasının suçunu üzerine alır, tutuklanır. Aslında şahsen Mehmet Saim'in diziden çıkacağını sanmıyorum, böylesi anlamsız geliyor. Diziyi baltalamak olur bu. O halde bölüm hastanede geçer, diye tahmin ediyorum. Mahir bir kenarda, Feride bir kenarda. Ya da Mahir gözaltında. Aslında Nazif buna izin vermez ama... Evet, mantıklı olan Nazif'in gözaltında olması. Zaten hem mizacı gereği Mahir'in suçu üstlnemesini kabul etmez, hem de silahta onun parmak izi var. Fakat Turgut allem kullemle işi Mahir'in üzerine alması için katakulli yapabilir, Mahir de bunu ister zaten, yine eylemleri birleşir. Songül'le Osman biraraya gelir, yine de fazla bir şey olmaz, çünkü Osman henüz Mahir'le konuşamamıştır. Seyis zaten şu anda dinlenmek ister, etliye sütlüye karışmaz. Süeda pek Necdet'in yanında kalacak gibi görünmüyor. Zaten sorumluluğun Ayten'e kalması mantıksızdı, Süeda olmasa bile Necdet'in onca adamı var, hem bebeğe hem Necdet'e bakacak bir kadın bulabilirlerdi. Ayten de herhalde prodüktörü geri arar ve sahneye çıkmaya başlar. Plak patlamışken evde oturmaz. Görünen o ki, bu olay dışındaki kahramanların çok krtik durumları yok. Beklenip görülecek. Heyecanlı, akıcı bir bölümdü. Sonuna kadar sıkılmadan izledim. Çok kritik gelişmeler oldu, öyle ki insanın tahminde bulunma isteği artıyor. Sezon başında yayınlanan fragmanlarda Mahir'i en klişesinden kabadayı kıyafet ve saç tarzıyla Feride'nin hakim kimliği karşısında mahkeme salonunda yargılanırken görmüştük. Geçenlerde de sosyal ağda bu sahnenin gerçekleşeceğine dair bir mesaj yazmıştı senaristlerden biri, doğru hatırlıyorsam. Mahir üç şekilde doğrulattı Mehmet Saim'i. Önce guguklu saat bilmecesiyle kuşkulandı. Sonra küçük Ali'ye sesini dinletti. Son olarak da Turgut'a doğrudan sordu, Turgut'ta her zamanki relax tavrıyla "Bingo!" diyerek doğruladı. Zaten final sahnesinde de Mehmet Saim'e yaptıklarını sayarken, Mehmet Saim inkar bile etmedi. Bu bölümde Belgin hiç görünmedi. Mektup, not, yazıyla varlık gösterdi. Niye bölümde yoktu, merak. Mahir'i eleştiriyorum. Orhan'a hala gizli davranıyor. Beyefendinin kim olduğunu kardeşinden gizledi. E, Peki ya Mahir'e bir şey olsa? şu sana emanet, bu sana emanet, e peki ya o adam aileye zarar vermeye devam ederse? Mahir bu bilgiyi edinmek için ne kadar zorluk çekti, şimdi söylemezse ne zaman söylecek ailesine? Aile Mehmet Saim'i bilse ve ona göre önlem alsa, uzak dursa daha iyi değil mi? Onca bölüm boyunca Mahir bu konuda dönüşüm geçirmedi ama Orhan geçirdi. Abisine alttan aldı, uzatmadı. Bravo! Nazif ve Mahir'in yemek masalarında oturup bebek ve evlilik hakkında konuştukları sahne. Nihayet Nazif Osman'la konuştu. Songül'le ilişkisine razı olduğunu gösterdi ama hala üst perdeden bir havası var. Şu erdem dolu Osman'ı mumla arasa bulamaz, hala ne bu afır tafır, ne bu havalar anlamıyorum. Ne yaptı Osman yani sana? Sahip çıkanı yok diye mi bu tavır. Neyse Osman artık biliyor ki, ilişkiye aileden onay vardır. Bir Mahir'le konuşması kaldı. Mahir ve Mehmet Saim nihayet yüz yüze geldiler. Nazif de beyefendinin kim olduğunu öğrendi. Yasin de biliyor. Feride bilmiyor, Orhan bilmiyor. Aslında olayların içinde olup da bilmeyen neredeyse kalmamış. Bundan sonrası da arena gibi karşılıklı yüzyüze kapışma olacak herhalde. Feride babasının iç yüzünü öğrensin. Yasin Suna ile çiftlensin. Bölümün son sahnesinden başlamalı. Son sahnede Mehmet Saim vurularak yere düştü. Mehmet Saim kurtulacak mı, diziden çıkacak mı, önemli. Bu yazıyı yazdığım sırada henüz fragman yayınlanmadığı için bir ipucu yok. Mehmet Saim biraz Turgut'a benziyorsa, hatta Kara Para Aşk'taki Tayyar'a benziyorsa, önümüzdeki bölüm hastanede gözlerini açabilir. Bu Mahir-Feride ilişkisi için iyi olur, çünkü Feride'nin olayın içine girebilmesi ve kendi yargısına varabilmesi için babasıyla yüzleşmesi, bir oldu-bitti durumunda kalmaması gerek. Mehmet Saim ister hastanelik olsun, ister diziden çıksın, bu ortamda her iki halde de Feride ve Mahir'in evlenmesi imkansız görünüyor. Mahir ve Nazif hemen ambulansı arayacaklar mı, herhalde öyle yapacaklardır. Eğer hastaneye gidilirse Mahir ve Feride hastanede karşılaşacaklardır. Feride nasıl oldu diye soracaktır, Mahir de tipik, daha sonra anlatayım diyecektir. Belki de bölüm tamamen hastanede geçecektir. Bu olay dışında çok kritik bir olay yok. Feride ve Mahir'in arası açılırsa Belgin tüm keyfiyle zuhur edebilir. Turgut'la da kadehlerini tokuştururlar, sonra da soluğu Mahir'in yanında alır. Mahir babasının suçunu üzerine alır, tutuklanır. Aslında şahsen Mehmet Saim'in diziden çıkacağını sanmıyorum, böylesi anlamsız geliyor. Diziyi baltalamak olur bu. O halde bölüm hastanede geçer, diye tahmin ediyorum. Mahir bir kenarda, Feride bir kenarda. Ya da Mahir gözaltında. Aslında Nazif buna izin vermez ama... Evet, mantıklı olan Nazif'in gözaltında olması. Zaten hem mizacı gereği Mahir'in suçu üstlnemesini kabul etmez, hem de silahta onun parmak izi var. Fakat Turgut allem kullemle işi Mahir'in üzerine alması için katakulli yapabilir, Mahir de bunu ister zaten, yine eylemleri birleşir. Songül'le Osman biraraya gelir, yine de fazla bir şey olmaz, çünkü Osman henüz Mahir'le konuşamamıştır. Seyis zaten şu anda dinlenmek ister, etliye sütlüye karışmaz. Süeda pek Necdet'in yanında kalacak gibi görünmüyor. Zaten sorumluluğun Ayten'e kalması mantıksızdı, Süeda olmasa bile Necdet'in onca adamı var, hem bebeğe hem Necdet'e bakacak bir kadın bulabilirlerdi. Ayten de herhalde prodüktörü geri arar ve sahneye çıkmaya başlar. Plak patlamışken evde oturmaz. Görünen o ki, bu olay dışındaki kahramanların çok krtik durumları yok. Beklenip görülecek.


Yüksek Sosyete son zamanlarda başlayan diziler arasında reyting bakımından en sükseli dizi oldu galiba. Aslında fragmanlardan "Aman, ağır dram bir dizi geliyor" diye düşünmüştüm ve pek de izlemeye meylim yoktu ama böyle yüksek reyting alınca bir şans verip izleyeyim dedim ve ağır dram çıkmadı. Zengin kısımdaki mutsuzluk da olmasa, bildiğin romantik komedi. Jeneriğe gelelim. Sarılar, ışıltılar, fotoğrafların yer aldığı o geometrik şekil falan filan, zengin aile, kuyumcu anlaşılan demiştim ama belli değil ne iş ya da işler yaptıkları. Tabii atlamadıysam. Genelde bu eleştirdiğim bir şey. Yani, dizilerde mesleklerin, birilerinin ne iş yaptığının, işle ilgili bazı özelliklerin verilmemesi, geçiştirilmesi. Fakat Yüksek Sosyete, üstteki iş kısmı yüzünden az daha kırılacak karne notunu, marketçilik kısmıyla doğrultabildi. Dizimizin jönü Kerem'in orada yaptığı kahramanlığa sonra değil şimdi geliverelim. Çalışanlar durumu biraz ya da epey abarttı, öyle sürekli minnet belirtmeler falan ama Kerem sadece kızların beyaz yakalı prensi olmadı, tüm çalışanların idealindeki kendileri oldu. Yani mastırı devirmiş, marketi geç holdingi yönetmeye talip, başa geçemeyince kendini baskete vermiş Mert Çalhan bile etkilenip geri vites yaptı. Demem o ki, her yöneticinin hayali dizi dünyasında gerçek oldu. Böyle bir örnek önceden yoksa, bu bir milattır. Kim istemez, bir yere girecek, bir bakışta tüm eksikleri gözlem edecek, duruma el koyacak, getirin raporları diyecek, bunca zekasına, tecrübesine, bilgisine, yetmeyecek bir de herkesle abi abla diye dostça, senli benli konuşacak, yani profesyonel olacak ama kasmayacak, sadece sayılan değil sevilen de bir yönetici olacak, yetmedi, kibir yapmayıp takım elbise sırtında eğilip bükülüp kasa kaldıracak, paket taşıyacak. Pey pey pey. Ne ararsan var. Bir tek, marketin Kerem geldiği sırada sağlık bakanlığı görevlileriyle muhatap olan sorumlusu, hadisenin sonunda, "Çok teşekkürler" falan filan derken bizimki "Ben de teşekkür ederim" diye eziklenmeseydi, oradan 100 puanı fire vermeyecekti. Hayır, sen niye teşekkür ediyorsun. Fakat hayatı boyunca ezilmiş adam nasıl birden düzlesin, o da zor. Kendi içinde kırılmış bir kere. Mert mastır yapmış Kerem bu arada ne yapmış, bu sorunun cevabını bu bölümde verdiler mi. Yoksa Kerem'in markette gösterdiği başarı tamamen dehasal bir şey mi. Sonra firmadan istifa ediverdi ya, bir koltukta oturuyordu, bir masası, odası vardı, yani bir görev ve yetkisi vardı, e tüm Çalhan holdingten sorumlu kişi Bedia Hanım'mış, ona görünmeden, onunla konuşmadan, cipin anahtarını Mert'e tutuşturmakla istifa ettim, oluyor mu. Bölümde gizemli bir kalan bir diğer şey de, Cansu'nun annesi tarafından niye uğursuz bulunduğu. Hikayenin akışını sarsacak bir bilgi olmadığı belli olan geçmişteki bu olayın ne olduğunun ortaya çıkmamasına bir anlam vermek zor. Yani söylenseydi ne olurdu. Öğrensek biz de Cansu'ya şüpheyle mi bakacağız. İlk bölüm söylemeylim, Cansu olabildiğince masum ve sevimli görünsün düşüncesi değilse, nedir bu gizlemenin sebebi ey ahali! Der geçerim. Kerem'de biraz daha durmak lazım yalnız. O da şu sebeple. Adam yeşilçamımızda "bir zamanlar fakir ama gururlu bir genç vardı" klişemizi de devirdi. Hem de öyle güzel devirdi ki. Biz bir kuşak bu güzel klişeyle büyümüştük. Şimdi bize daha güzel bir klişe verdi. Mert ona çanta, bavul taşıtıp yamuk yaptı ya, fakir ama gururlu gencimiz, bir üst davranış modeli sergiledi ve durumu, Mert'in yaptığı davranışın incitiliğini, empatiksizliğini tatlı tatlı söyledi, kırılmadan, kırmadan, içine atmadan, kinlenmeden. Dost kalarak, sarılarak. Aynı barışçıl tutumu, garson kıza da yaptığında bunu bir misyon edindiği belli oldu ama böyle güzel örnekler lazım. Bir güzel örnek de Cansu'nun kitap okumasıydı. Dizilerde kitap okuyan kahramanlar giderek artıyor. Hayat Sevince Güzel'de de Zarife olsun, Karavanlı anne, neydi adı, buldum, Şefika Göçer, o, kitap okuyorlardı. Karavanlı baba Şinasi de koltuğunun altında bitki kitabı gezdirmişti. Güzel şeyler bunlar. Bölümde beğendiğim bazı sahneler, evlerindeki fotoğraf çekiminde Cansu'nun koltukta kendine yer bulamayışı, koltuk dışına ilişmesiyle, aile içinde de kendine yer bulamayışının ifadesi, Cansu'nun işe girdiğinde Ece'nin ilgili davranışları karşısında şaşırıp duygulanması, Şirin'in akşam beraber gittikleri lokantada Kerem'in ilgisizliği, kendine dönüklüğü karşısında durumu anlaması, ortamdaki soğuma, Cansu'nun odasında tartışırlarken, Süreyya'nın kızının duygularına kayıtsızlığı, hatta alaylı dinleyişi, acımasızlığı, Kerem'in çiftlik için hayalini kurduğu arazide geçirdiği vakit... Bir de o hayali Kerem'in gözünden görebilseydik. Süreyya deyince, dizinin mutsuz tarafında, Süreyya'nın yaşadığı sıkıntılar güzel verilmiş. Gerçekçi. İnsan, ey Süreyya, diyor, çarp altın saati yere, çıkar yüzüğünü falanı filanı, hem sen eskinin küçük hanımı değilmiymişsin, varmış demek ki senin de bir malın mülkün, eskiden de, yani yaşar gidersin kimseye muhtaç olmadan. Ama senin bileceğin iş tabii. Bakalım ilerleyen bölümlerde Süreyya'nın hikayesi böyle canlı, gerçekçi, sağlam devam edecek mi. Süreyya da Cansu gibi özgürlüğünü ilan edecek mi. Ama Süreyya "bana baş baş", dese de bu Metin pişman olmaz, o belli. Yani olayın özü Metin'i adam etmek değil, kendini mutlu etmek. Süreyya bunu başarırsa biz de memnun oluruz pek tabii.


edemeyen, çok da önemsenmeyen bir kanalken bile Yer Gök Aşk'tan tutun da yeni başlayan bir sürü dizisini gazetelere tam sayfa reklamlar vererek duyurmuştu. Tv8 ya yeterince önemsemiyor ya da nasıl yapacağını bilemiyor ya da biliyor ama organizasyon sorunu var. Dizinin reytingleri umulanın altında ve her ne kadar önümüzde Poyraz Karayel, Kara Ekmek gibi ilk bölümden sonra reytingleri arttıran diziler varsa da, niye iş fısıltı gazetesine kalsın. Bir sürü güzel dizi izleyicisi üzülerek bitti. gittiği o gün, Maral'ın hayatındaki değişiklik bununla sınırlı kalmıyor, çocukken hayatlarının çakıştığı ve Luna'nın yöneticisi Arya'dan işi yönetmesi için teklif alıyor, "Hayaller gerçek olmak içindir"i hayat felsefesi yapmış bir genç kız olarak teklifi kabul ediyor. Arya ortadan kayboluyor. Arya'nın babası başta karşı çıksa da Maral'a şans veriyor. Ceydan Düvenci ikili oynayan, arıza ve adeta hollywood çizgi filmlerinden çıkmış karikatürize bir kadın, bu bakımdan eğlendirici ve başarılı bulduğumu söyleyebilirim. Dizideki Luna çalışlanları arasındaki arkadaşlıklar güzel, Sarp'ın annesiyle ilişkisi güzel. Muhsin Amca'yı biraz asık yüzlü buldum ama pastane sorumlusu olarak beyaz saç-beyaz bıyık, tamamdır. Bir de Sarp'ı Maral konusunda kızağa çekmeseydi iyiydi. Sarp'ın ünü bakımından çok da mantıksız değil ama yine de gerekçesini "Sen bir pastacısın, o bir yönetici" ekseninde oluşturmasaydı yaralayıcı olmazdı. Dizinin mekanları hoş. Luna'nın özellikle pastanesi, idari ofisleri, Maral ve Aslı'nın evi, Sarp ve annesinin evi, Haliç'teki çay bahçesi. İzlerken herhangi bir sınırlılık hissetmemiştim ama şimdi düşünüyordum da mekanları daha fazla kullansalar daha iyi olurdu, genişlik ve ferahlık hissi bakımından. Maral'ın hayalinin, her nedense, dizi sektörümüzde genç kızlara en kolay biçilen meslek olan "moda tasarımı" olmaması da bir bakıma dizinin bombası. Bu dizinin sırf bu yüzden bile tutması lazım. Fragmanları izleyince diziye hemen şans vermememin bir sebebi de yine mi aynı klişe diye düşünmemdi. arkadaşı Gümeç Alpay Maral'da karşımıza Hazal Kaya'nın canlandırdığı Maral'ın ev arkadaşı Aslı olarak çıktı. Gönül İşleri'nde "akıl erdiremediğim bir sebeple" Sevda'nın itip kaktığı bir kızken burada gayet iyi bir arkadaşlık söz konusu. Gönül İşleri'ni artık izleyemiyor olmamda böyle mantıksız ve itici bulduğum şeyler de var. edemeyen, çok da önemsenmeyen bir kanalken bile Yer Gök Aşk'tan tutun da yeni başlayan bir sürü dizisini gazetelere tam sayfa reklamlar vererek duyurmuştu. Tv8 ya yeterince önemsemiyor ya da nasıl yapacağını bilemiyor ya da biliyor ama organizasyon sorunu var. Dizinin reytingleri umulanın altında ve her ne kadar önümüzde Poyraz Karayel, Kara Ekmek gibi ilk bölümden sonra reytingleri arttıran diziler varsa da, niye iş fısıltı gazetesine kalsın. Bir sürü güzel dizi izleyicisi üzülerek bitti. gittiği o gün, Maral'ın hayatındaki değişiklik bununla sınırlı kalmıyor, çocukken hayatlarının çakıştığı ve Luna'nın yöneticisi Arya'dan işi yönetmesi için teklif alıyor, "Hayaller gerçek olmak içindir"i hayat felsefesi yapmış bir genç kız olarak teklifi kabul ediyor. Arya ortadan kayboluyor. Arya'nın babası başta karşı çıksa da Maral'a şans veriyor. Ceydan Düvenci ikili oynayan, arıza ve adeta hollywood çizgi filmlerinden çıkmış karikatürize bir kadın, bu bakımdan eğlendirici ve başarılı bulduğumu söyleyebilirim. Dizideki Luna çalışlanları arasındaki arkadaşlıklar güzel, Sarp'ın annesiyle ilişkisi güzel. Muhsin Amca'yı biraz asık yüzlü buldum ama pastane sorumlusu olarak beyaz saç-beyaz bıyık, tamamdır. Bir de Sarp'ı Maral konusunda kızağa çekmeseydi iyiydi.


Bu bölüm bayağı güzel bir bölümdü. Yoğun entrikalar olmadan da bir dizinin heyecanlı olabileceğini gösterdi. Ayrıca hayatımızdaki sıradan sayılabilecek durumların kişileri ne kadar sıradışı durumlara taşıyıvereceğini de gösteren bir bölümdü. Yalnız dizide görsellik anlamında bence bir loşluk sorunu var. Luna loş, evler loş, hep gölgeli. Yani Luna lüks bir yer olduğuna göre aslında ışıl ışıl omasını bekleriz ama değil, hem ofisler hem mağaza loş. Bu konuda bir şey yapılırsa iyi olur. Bölüm Maral'ın evinde başladı. Benan kaçıp gittikten sonra, Arya kendini odaya kapatmış. Sonra Deniz Arya'yı aradı ve bebeği bildiğini söyledi. Halis'e söylememek, yani sırrını saklamak karşılığında Deniz Arya'dan Maral'ı yönetici vekilliğinden geri almasını istedi. Bu noktada Arya beni şaşıttı, kendisinden beklemediğim bir şekilde Deniz'in teklifini kabul etti ve hiç acımadan ve de kaç kere, Maral'a "Yanılmışım, senden yönetici olmazmış, başarılı değilsin" falan filan kıvamında bir şeyler söyledi. Maral'ın yerinde bir başkası olsaydı belki de çoktan yerle bir olmuştu. Benan'ı anlamak da zor. Çıkarcı bir adama benziyor, işini bilen entrika yapabilen de bir tip. Yani niye Arya ile evlenmekten bu kadar kaçıyor ki? Arya ile evlense hem şimdikinden daha fazla işini garanti altına alacak, hem de Deniz'in bitmek bilmez şantajlarıyla bir sürü ıvır tıvır manevra yapmaktan kurtulacak. Halbuki şimdi işi için Deniz'in kölesi olmaya razı oluyor. Üstelik sürekli korku altında. Üstelik bugün olmadı yarın Arya artık hamileliğini gizleyemeyecek ve Benan'ın durumu çok kötü olarak ortaya çıkacak. O zaman Deniz onu koruyabilecek mi, o zaman Benan bu işte kalmaya devam edebilecek mi? Buraları kanımca ya dizi hilesi ve mantıksız ama peki, diyoruz ya da bir şekilde Benan'ın Deniz'e karşı basireti bağlanmış, o ne derse doğru biliyor, ötesini düşünemiyor. Arya, Halis'e "Ben gidiyorum, Maral da gidiyor" dedi, Maral hakkında yanılmışım, dedi. Daha sonra Halis ekibi toplayıp Arya'nın kararını aktarırken Deniz'in bir hali var, zevkten dört köşe. Neredeyse dersin ki çocuk gibi mutlu oldu. Ve bu mutluluk tuzla buz olacak diye üzülüyor insan neredeyse. Deniz keşke bunlardan değil, daha masum şeylerden mutlu olabilse. Neyse, yine Deniz'in oyunu kendi ayağına dolandı. Bereket Maral'da da entrikalar uzun boylu sürmüyor. Her bölümde bir entrika, bir de Maral'ın onu alt edişiyle bir denge tutturulup dizi tatlılı ekşili bir sofra gibi devam ediyor. Halis ani ve sert bir kararla Maral'a 2 yıl sözleşmeli 15 bin TL maaşlı, şoförü makam arabalı ve artık vekaleten falan değil resmen, Luna'nın İstanbul mağazasının yöneticiliği işini teklif etti. Maral'ın basına tanıtılması kokteylini organize etme işi de Deniz'e kaldı. Maral'la Sarp'ın ilişkilerindeki derinleşme bu olayda kendini gösterdi. Dizinin başlarında Maral Sarp'ın hislerine daha kayıtsızdı, Arya'nın teklifi için çok sevinmiş, Sarp'ın o akşam kafede onu saatlerce beklemiş olduğu aklına bile gelmemişti. Sarp da Maral'dan işini bırakıp kendisini seçmesini beklemişti. Gelinen noktada, yani şimdi ise ikisinin de önceliği kendisi değil, diğeri oldu. Maral Sarp'a sormadan sözleşmeyi kabul etmedi, Sarp da üzülse de Maral'ı teşvik etti. Maral bir romantik komedi-gençlik dizisi olarak, çok güzel bir yere, bir sorunsala geldi dayandı. Sana da ayda milyarlar verseler, aynı insan olarak kalır mısın? Maral kalabilecek mi? Sarp serseri motorcu olarak tarzı sadece kılık kıyafet değilmiş demek ki, şaşaalı lüks hayat tarzına kıl oluyormuş, o hayata tavrı varmış. Sarp işte bunu kafasında evirip çeviriyor, Maral'ın ya da ilişkilerinin aynı kalacacağı olası gelmiyor ya da zor geliyor. Deniz ve küçük oyunları... Sonradan ayağına dolansa da alışkanlık gibi, bir türlü vazgeçmiyor. Mesela Arya üzerinden yaptığı hamle daha kötü oldu kendisi için. Maral resmen yönetici oldu. Fakat insanları ikna zayıf noktalarına basarak etmekte gerçekten bariz bir yeteneği ve yüzsüzlüğü var. Bu kokteylde de Maral'a "Yoksa gerçekten Arya'nın dediği gibi bu iş için yetersiz misin" diyerek, Sarp'a "Yoksa Maral'ı üzmeyi göze mi alıyorsun, diyerek, olayların gidişatını az daha değiştirecekti ve Maral'ın kariyerini daha başlamadan söndürecekti. Bereket bu taktikleri Halis'e ve kısmen de Canan'a pek sökmüyor. Taso ve Aslı ilk buluşmalarını gerçekleştirdiler. Aslı'ya "Ben şık geleceğim, öyle bir yere gideceğiz, haberin olsun" derken Taso'un hayal gücü demek ki kokoreççiye kadar çalışmış. Yani kokoreççiye falan giderken hep şık mı giyinirmiş? Demek ki nadir gidiyor ki, ne kadar tutacağını da kestirememiş ve parası da yetmeyince Aslı'ya hadi kaçıyoruz, dedi. Aslı'nın kıyafeti gündelik değil, şıktı fakat abes kaçmadı. Sonuçta artık herkes neredeyse her yerde istediği gibi giyiniyor. Ertesi gün Luna'da Taso için sevindirici bir şey oldu. Taso'nun yeni bir buluşma planlamasına, bunun için Aslı'dan randevu koparmasına falan gerek kalmadan, Aslı Taso'ya "Bu akşam napıyorsun?" diye soruverdi. Maral bir külkedisi masalıysa, bu da herhalde Taso'nun balkabağının kupa arabasına dönüşmesiydi. Bölümün en ağır topu kokteyl sahnesiydi. Gayet sıradan işlenebilecek bir şeyi süper işlemişler. Gerçekçi de olmuş. Maral kürsüde kendini tanıtırken işletme mezunu olduğunu söyledi. Bu daha önceki bölümlerde geçmemişti. Peki o zaman neden mesleğine uygun bir iş aramayıp pastanede çalışmaya başlamış ki? Gittiğini söylediği yöneticilik kursu da tuhaf, zaten işletme eğitimi bunun için, bir işyerindeki farklı uzmanlıkları, işletmeyi ön planda tutarak yönetebilmek için. Mesela tasarımcı yönetmez, çünkü tasarım başka yönetim başka. Ama tabii ki yöneticinin de az çok üretilen şey neyse, ondan biraz anlaması da lazım. Aslında Maral'ın bu durumunu bilirken Halis'in Maral'ı kürsüde yalnız bırakıp yana çekilmesi hataymış. Zor soruları Halis cevaplayıverirdi. Yine de Maral tecrübesiz olmasaydı ya da hırsı herşeyin önünde olsaydı, allem kullem eder, tüm soruları kulak ardı eder, bol gülücük saçar, kahkaha atar, yüksek enerji yayar, sadece canının istediklerini söyler, sürekli konuşur, olmadı havadan sudan bahseder, bir şekilde durumu idare ederdi. Zaten Luna'lılar dışında kimin umrundaki? Sonrası ye, iç, sohbet. Fakat Maral'da sevgi var, içtenlik var, istek var, hayal gücü var, e şans da var. Dolayısıyla sonrasında yine kalesine gelen topu çevirip, karşı ağlara gönderen o oldu. Gazeteci Esra'yı arayıp harika bir konuşma yaptı. Yardım isteyen değil, fırsat sunan oldu ve "Ben diyorum ki bu hikayeyi size hediye edeyim. " dedi. Bu telefon konuşması da gayet gerçekçiydi, Esra'nın Maral'a pek kıymet vermeden, isteksiz konuşması falan. Bu noktada Arya beni şaşıttı, kendisinden beklemediğim bir şekilde Deniz'in teklifini kabul etti ve hiç acımadan ve de kaç kere, Maral'a "Yanılmışım, senden yönetici olmazmış, başarılı değilsin" falan filan kıvamında bir şeyler söyledi. Maral'ın yerinde bir başkası olsaydı belki de çoktan yerle bir olmuştu. Benan'ı anlamak da zor. Çıkarcı bir adama benziyor, işini bilen entrika yapabilen de bir tip. Yani niye Arya ile evlenmekten bu kadar kaçıyor ki? Arya ile evlense hem şimdikinden daha fazla işini garanti altına alacak, hem de Deniz'in bitmek bilmez şantajlarıyla bir sürü ıvır tıvır manevra yapmaktan kurtulacak. Halbuki şimdi işi için Deniz'in kölesi olmaya razı oluyor. Üstelik sürekli korku altında. Üstelik bugün olmadı yarın Arya artık hamileliğini gizleyemeyecek ve Benan'ın durumu çok kötü olarak ortaya çıkacak. O zaman Deniz onu koruyabilecek mi, o zaman Benan bu işte kalmaya devam edebilecek mi? Buraları kanımca ya dizi hilesi ve mantıksız ama peki, diyoruz ya da bir şekilde Benan'ın Deniz'e karşı basireti bağlanmış, o ne derse doğru biliyor, ötesini düşünemiyor. Deniz ve küçük oyunları... Sonradan ayağına dolansa da alışkanlık gibi, bir türlü vazgeçmiyor. Mesela Arya üzerinden yaptığı hamle daha kötü oldu kendisi için. Maral resmen yönetici oldu. Fakat insanları ikna zayıf noktalarına basarak etmekte gerçekten bariz bir yeteneği ve yüzsüzlüğü var. Bu kokteylde de Maral'a "Yoksa gerçekten Arya'nın dediği gibi bu iş için yetersiz misin" diyerek, Sarp'a "Yoksa Maral'ı üzmeyi göze mi alıyorsun, diyerek, olayların gidişatını az daha değiştirecekti ve Maral'ın kariyerini daha başlamadan söndürecekti. Bereket bu taktikleri Halis'e ve kısmen de Canan'a pek sökmüyor. Taso ve Aslı ilk buluşmalarını gerçekleştirdiler. Aslı'ya "Ben şık geleceğim, öyle bir yere gideceğiz, haberin olsun" derken Taso'un hayal gücü demek ki kokoreççiye kadar çalışmış. Yani kokoreççiye falan giderken hep şık mı giyinirmiş? Demek ki nadir gidiyor ki, ne kadar tutacağını da kestirememiş ve parası da yetmeyince Aslı'ya hadi kaçıyoruz, dedi. Aslı'nın kıyafeti gündelik değil, şıktı fakat abes kaçmadı. Sonuçta artık herkes neredeyse her yerde istediği gibi giyiniyor. Ertesi gün Luna'da Taso için sevindirici bir şey oldu. Taso'nun yeni bir buluşma planlamasına, bunun için Aslı'dan randevu koparmasına falan gerek kalmadan, Aslı Taso'ya "Bu akşam napıyorsun?" diye soruverdi. Maral bir külkedisi masalıysa, bu da herhalde Taso'nun balkabağının kupa arabasına dönüşmesiydi. Bölümün en ağır topu kokteyl sahnesiydi. Gayet sıradan işlenebilecek bir şeyi süper işlemişler. Gerçekçi de olmuş. Maral kürsüde kendini tanıtırken işletme mezunu olduğunu söyledi. Bu daha önceki bölümlerde geçmemişti. Peki o zaman neden mesleğine uygun bir iş aramayıp pastanede çalışmaya başlamış ki? Gittiğini söylediği yöneticilik kursu da tuhaf, zaten işletme eğitimi bunun için, bir işyerindeki farklı uzmanlıkları, işletmeyi ön planda tutarak yönetebilmek için. Mesela tasarımcı yönetmez, çünkü tasarım başka yönetim başka. Ama tabii ki yöneticinin de az çok üretilen şey neyse, ondan biraz anlaması da lazım. Aslında Maral'ın bu durumunu bilirken Halis'in Maral'ı kürsüde yalnız bırakıp yana çekilmesi hataymış. Zor soruları Halis cevaplayıverirdi. Yine de Maral tecrübesiz olmasaydı ya da hırsı herşeyin önünde olsaydı, allem kullem eder, tüm soruları kulak ardı eder, bol gülücük saçar, kahkaha atar, yüksek enerji yayar, sadece canının istediklerini söyler, sürekli konuşur, olmadı havadan sudan bahseder, bir şekilde durumu idare ederdi. Zaten Luna'lılar dışında kimin umrundaki? Sonrası ye, iç, sohbet. Fakat Maral'da sevgi var, içtenlik var, istek var, hayal gücü var, e şans da var. Dolayısıyla sonrasında yine kalesine gelen topu çevirip, karşı ağlara gönderen o oldu. Gazeteci Esra'yı arayıp harika bir konuşma yaptı. Yardım isteyen değil, fırsat sunan oldu ve "Ben diyorum ki bu hikayeyi size hediye edeyim. " dedi. Bu telefon konuşması da gayet gerçekçiydi, Esra'nın Maral'a pek kıymet vermeden, isteksiz konuşması falan. Maral cephesinde bunlar olurken, Sarp'ın da annesiyle arasında güzel bir konuşma geçti. Sarp Maral'la zıt hayatlara gitmekte olduklarını söylediğinde Sarp'ın annesi çok güzel tespitte bulunarak, Sarp'ın tutkuyla bağlı olduğu takımı Beşiktaş'ın renklerini örnek verdi ve "Zıt hayatlar siyah ve beyazlı Beşiktaş gibi birlikte güçlü bir birliktelik oluşturabilirler", diyerek o cephede de topu ağlara gönderdi. Goll!


Atv'nin, Burak Deniz ve Alina Boz'un başrollerini paylaştığı, Tims&B yapımı dizisi Maraşlı 11 Ocak Pazartesi akşamı ilk bölümüyle ekrana geldi. Maraşlı'nın çok sıra dışı olmayan bir konusu var: Özel Kuvvetler'den emekli bir asker olan, Maraşlı lakaplı Celal, bir gün genç bir fotoğrafçı olan Mahur'la karşılaşır. Mahur, bir cinayete tanık olur; fark edilir. Katillerden kaçmaya çalışırken onu Maraşlı kurtarır. Mahur'un babası, Maraşlı'dan kızını korumasını ister... Elbette kendine özgü alt metinleri, yan hikayeleri, karakterleri ve detayları olsa da bilindik temalar üzerine kurulu bir hikaye bu. Zengin ve güçlü bir aileden gelen, Batı eğitimli, asi ruhlu bir kız... Alaturka diyebileceğimiz, orta sınıftan gelen, ağırbaşlı, ulaşılmaz, dramatik bir hikayesi olan bir adam... Bu adamın, bu kızın hayatını kurtarması... Aralarında zıtlaşmalarla başlayan bir aşk hikayesi... Adamın, kızın ailesine sızarak intikam alması... Hepsi çok bilindik, işlenmiş temalar. Ne var ki, Maraşlı hikayesinin kurulumu, kurgusu, karakterlerin derinliği, arka plandaki hikayeleri, diyaloglarıyla, bu temaları işlemiş olan çoğu dizinin olmak isteyip de olamadığı şeyi başarmış. Tüm klişelerine karşın sürükleyicini, şaşırtıcılığını, ilginçliğini kaybetmeden akıyor dizi. Hikayenin ana kahramanı olan Maraşlı, her ne kadar soğuk, ağır, içine kapalı, sessiz biri olsa da izleyici olarak iç dünyasına ulaşabildiğimiz, dramına inandığımız, derin bir karakter. Mutlu bir günlerinde, silahlı bir saldırıda açılan ateşte ağır yaralanan kızına olan sevgisi, edebiyata düşkünlüğü, mütevazı hayatı inandırıcı kurulmuş. Hikayenin ikinci ana karakteri konumundaki Mahur da Amerika'da eğitim görmüş, zengin, başarılı, ailesine düşkün ama başına buyruk bir karakter olarak, yine klişeler üzerine kurulmuş olsa da inandırıcı sınırlar içinde yazılmış ve işlenmişti. Yan karakterleri de, dizinin artılarından. Şimdilik ana kötümüz olan Savaş, yer altı mekanlarda yaşayan; şapkası, eldivenleri, siyah gözlükleri, alaycı dili ve acımasızlığıyla, yine klişe denebilecek özellikleri olan bir karakter. Ne var ki kronik bir cilt hastalığı olması yüzünden insan içine çıkamaması onun tüm bu uç özelliklerini inandırıcı kılıyor. Saygın Soysal çok karakteristik bir beden dili ve sıra dışı fiziksel özellikleri olan bir oyuncu. Bu nedenle, hangi rolde görsem aşağı yukarı aynı karakteri izliyormuşum hissini verir bana. Bununla birlikte şu ana kadar izlediklerim içinde, kendisine en yakıştırdığım rolü bu oldu. Serhat Kılıç'ın canlandırdığı, Mahur'un büyük abisi Necati ise dizilerde pek görmeye alışık olmadığımız şekilde felsefeye, tarihe düşkün, entelektüel, şakacı, eleştirici ve alkolik bir karakter. Olaylara bakış açısı, eleştirileri, isyan ettiği konular göz alındığında hikayede olumlu işleniş bir karakter olduğunu söyleyebileceğimiz bu karakterin cinsiyetçi bir yaklaşımının olması biraz can sıkıcı. Alina Boz'u biraz Elimi Bırakma, Aşk 101 ve kısmen de Paramparça dizilerinde izlemiştim. İnsanın aklını başından alacak derecede olmasa de, izleyiciyi inandıran, kendisini rolüne yakıştıran bir performansı var. Onu, Mahur karakteriyle izlemeyi sevdim. Burak Deniz ise harika denebilecek bir performans çıkarmış. Şivesindeki tutarlılık, karakterin yaşadığı olaylarla içine girdiği ruh halini taşıyışı, askerlikten gelen beden dili... Bunların hepsi çok etkileyiciydi. Burak Deniz'in oyuncu olarak yaşadığı en büyük sorun konuşmasındaki hız ve genel olarak telaşlı bir performansı olmasıydı. Maraşlı'da bu iki sorunu da aşmış. Karakterin az konuşan biri olması, repliğinin azlığı da bu konuda Deniz'e yardımcı olmuş. Yalnızca bir sahnede performansından tatmin olmadım. Bölümün sonlarında, Maraşlı ve Mahur'un babası Aziz arasında geçen, hikayenin dönüm noktası olabilecek, kritik bir konuşma yaşanıyor. Maraşlı'nın bir gerçeği idrak ettiğine tanık oluyoruz. Ne var ki bu idraki, Burak Deniz'in gözlerinde, yüzünde de görmemiz gerekirken sadece flashback sahnesiyle yaşayabiliyoruz. Dizi sıkıcılığa düşmeyen, hızlı denebilecek, sürükleyici bir akışı var. Bununla birlikte en baştan beri tanık olduğumuz sorgu sahneleri fazlasıyla kapalı. Kim tarafından, neden sorgulandığı, onlarla bağlantısı, nasıl bir zaman akışı için bu sorguların gerçekleştiği çok belirsiz. Bu tüp merak uyandırıcı gizler cazip olabilir elbette ama ilk bölüm için fazla denebilecek bir dozdaydı. Aksiyon sahnelerinde de teknik bir yetersizlik dikkat çekiyor. Örneğin hızlı takip sahnesinde, hızı saatte 160 km'ye kadar çıkan ve sert manevralar yapan arabada yolcuların hızdan, savrulmalardan etkilendiğini hiç göremedik. Ödül töreninde sahnenin yanı başında çok şiddetli geçen kavganın kimse tarafından duyulmaması da inandırıcı değildi. Dizide memnun olmadığım diğer bir konuda tema müzikleri. Bilindik, özgünlükten ve etkileyicilikten uzak, sahneler duygusal bir katkı yapmayan müziklerdi. Bu gibi eksikliklerine karşın, artısı çok daha fazla olan; başta da söylediğim gibi benzerlerinin ulaşamadığı bir sahne ve karakter derinliğine sahip, sürükleyici ve inandırıcı bir dizi olmuş Maraşlı. Yeni bölümü merakla bekletecek kadar başarılı...


'Son iki bölümdür dizi toparlanmaya başladı. Karakterler ve ilişkiler nihayet derinleşiyor, diyaloglar da inandırıcı." derken şimdiye kadarki en uçuk, en ipe sapa gelmez ve sinir bozucu sahnesini izledik Çoban Yıldızı'nın. Zekkar, kendisinin bile tam olarak ne olduğunu anlamadığı bir garip haller içinde, Zühre'nin konaktaki ikinci sabahında silah sesiyle uyandırdı herkesi. Çalışanlar da dahil, tüm ahali pijama gecelik konağın salonuna toplandı. Zekkar yine tehditlerine başlamışken bir süre sonra Fikret de salona geldi, hizmetçiden kendi odalarını toplamasını istedi. Aile dışındakiler olan bitene tanık olmasın istemiş olabilir elbette ama aslında sahnenin varacağı yer çok belliydi. Zekkar yine 'Başkasının koynundan çıkmış bu kadın bize yakışmaz' diyerek yakarmaya başladı ki bununla da sorunum yok. Çünkü Zekkar gibi bir adam için -içinde yaşadığı kültür düşünüldüğünde- Zühre kabul edilir gibi değil elbette; babasının onları rezil ettiğini düşünmesi de normal. Ama sonrasında olanlar akıl alır gibi değil. Tam Zekkar silahını Zühre'ye doğrulttuğu sırada evin hizmetçisi elinde çarşafla geldi ve 'Zühre temizdir, bu çarşaf da ispatıdır' diyerek Zühre'nin hayatını kurtardı. Bu sahne, hizmetçinin o 'temizdir' deyişi, 'namus' göstergesi o çarşafın herkese sergilenmesi... herşey o kadar kabaydı ki gördüklerime inanamadım. Fikret'in, Zühre'yi Zekkar'ın baskısından kurtarmak için bir şeyler düşünmesi anlaşılır bir şey ama bunun daha incelikli, daha gerimlimli bir yolu bulunabilirdi.


Dizinin fragmanları ve hikayesi ilgimi çekmemişti. Yine de bölümün yayınlandığı çarşamba akşamı bilgisayarda işim vardı, bir yandan diziyi açtım, radyo tiyatrosu tadında dinlerim, uzun suskulu ya da heyecanlı sahnelere de bakarım, dedim. Bölüm Anhelo adlı yük gemisinin denizde yol aldığı sahneyle açıldı. Seyirci olarak bir bakıma biz de oradaysak, hareket halinde ve farklı bir platformda bulunmamız hoş oldu fakat dövüş sahnesi tam anlamıyla başarılı değildi. Özellikle kalabağın tepkileri aritmik ve abartılıydı. Bir de dizinin kendine özgü bir jeneriğinin olması, bölümün onunla açılması estetik bir unsur ve burada yoktu. Dizinin kadrosu hikaye filmiyle birlikte aktı. Belki ikinci bölümde olur. Çünkü bu bölümde bir şeyler aceleyle yapılmış gibiydi. Birçok dizide olduğu gibi bu dizide anlatılan hikayenin de bir sırrı var. Kahramanı Ali Smith, gerçek babasının sandığından başka biri olduğunu bilmiyor. Aynı şekilde gerçek babası da oğlunu öldü sanıyordu. Sırrı bilen tek kişi, gemidekilerin "Anne" diye hitap ettiği geminin aşçısı Rauf'tu. Yıllar yılı açığa çıkmayan sırlar yüzünden bezmişim herhalde ki, bölümün finaline doğru Rauf'un gerçeği Şahin Vargı'ya yani gerçek babaya söylemesi bir "oh" dedirtti. Tek bir sırra sırtını yaslayan bir dizi olmayacak en azından demek ki. Bölümde Derin'in yani esas kızın dansçı olmak istemesini dizi klişesi buldum fakat Derin karakteri inandırıcıydı. Ali de özgün ve samimi bir karakterdi. Rauf'u fazla duygusal buldum. Gerçi bu özelliği sebebiyle Ali'yi bu kadar sahiplenmiş olabilir ama yine de fazla geldi. Tekin Mirkelamoğlu da fazla snop, alaycıydı. Kızı ağlaya ağlaya içini açıyor, adam alaylı alaylı sanki Sibirya'dan bakıyor. Derin ve Ali'nin diyaloglarının başlaması, Ali'nin Derin'in babetini seçmelere yetiştireceğim diye onca fedakarlık yapması, koşturması da zorlamaydı ama sonra gezip sohbet etmeleri doğal ve akıcıydı. Yiğit karakteri fazla asabi, ileriki bölümlerde Derin'le ilişkisi hemen kopmayacağı için işi şiddete bile dökebilir. Daha şimdiden kızın üstüne yürüdü, üstelik müstakbel kayınvalidesinden bile çekinmesi yok. Aslı karakteri şu an için epey pasif görünüyor. Onun da gizliden gizliye Yiğit'e mi alakası var nedir. Yazdıklarımı toparlarsam, bölümden beklediğim kadar sıkılmadım, gemicilik mesleğini fon almış çok kültürlü yapısı da hoştu ama ikinci bölümü izlemek için yeteri kadar bir merak hissetmedim. Yeni bölümün özet, fotoğraf ve fragman bilgilerine göre ikinci bölüm ilkinden daha heyecanlı ve aksiyonlu görünüyor. Şahin Vargı ile Tekin Mirkelamoğlu arasında geçmişten gelen bir hesaplaşma söz konusu. Hikaye, Romeo ve Juliet, düşman ebeveynlerin birbirine aşık olan çocukları kalıbından genişleyecek anlaşılan o ki.