Napoli'den başladığım gezime Cenova üzerinden trenle Nice'e gelerek devam ediyorum. Tren istasyonu şehrin merkezinde olduğu için hostele yürümem 5 dakika. Gecelik 14 euro vererek 2 gece konaklıyorum. Konaklayacağınız yerin istasyona ya da merkeze yakın olmasına dikkat edin derim. Biraz ucuz diye şehir dışından yer tutmak genelde pek mantıklı olmuyor. İlk iş markete gidip, sandviç ya da benzeri şeyler yapmak için alış-veriş yapıyorum. Sürekli restorandan yemek biraz masraflı olabiliyor. Hostelde mutfak imkanı da olduğu için iki gün kendi yemeğimi kendim yapıyorum ve gezi masraflarım biraz daha düşüyor. Her şehirde olduğu gibi Nice'de de meşhur bir ana cadde var. Tren istasyonundan başlayıp deniz kenarına kadar giden bir cadde. Klasik olarak yol üstünde mağaza ve restoranlar mevcut. Fiyatlara biraz göz gezdiriyorum ve yine bizim ülkemize göre pahalı olduğunu anlıyorum. 10 eurodan aşağıya yemek yemek çok zor. MC Danoldslarda bile en ucuz menü 7-8 euro civarlarında. Yolu takip ederek şehri gezmeye başlıyorum. Yüksek binalar kesinlikle yok ve eski yapı güzel bir şekilde korunmuş. Her yerde bisiklet var. İtalya'da gördüğüm kültür aynen burada da devam ediyor. Maalesef Nice'te de evsiz sayısı çok. Akşam olunca nerdeyse her köşe başında yatan birilerini görmek mümkün. Kışın bu insanlar nerede kalıyor ne yapıyor anlamak güç. Ertesi gün hostelde kahvaltımı yapıp Cannes'a gitmek için yola çıkıyorum. Yürürken arkamdan Mehmet diye bağırmaya çalışan bir Asyalı sesi var. Nice'e gelirken trende tanıştığım arkadaş. O da Cannes'a gidecekmiş, yola beraber devam ediyoruz. Belediye otobüsüyle yaklaşık 1,5 saatte Cannes'tayız. Bilet 1,5 euro. Daha hızlı gitmek isterseniz treni de kullanabilirsiniz ama tren bileti otobüse göre daha pahalı. İlk iş film festivalinin yapıldığı yere gidip kırmızı halıda fotoğraf çektirmek ama şansımıza o gün orada başka bir etkinlik var ve kırmızı halı yerine siyah halı serilmiş. Pek esprisi olmadan fotoğraf çekinip Cannes'in tepelerine doğru yürüyoruz. Çünkü tepede kale gibi bir şey görünüyor ve dikkat çeken başka bir bölge yok. 15-20 dakikada tepedeyiz. Kale İçine giriş ücretli. İtalya'da fazlasıyla kilise, müze, kale ve benzeri yapılar gördüğümüz için içeri girmiyoruz. Yalnız tepeden Cannes manzarası çok güzel. Manzaraya doğru biraz dinlendikten sonra arnavut kaldırım taşlı yollardan ara sokaklara uğraya uğraya iniyoruz. Buralar biraz bizim çengelköye benziyor. Eski ve şirin evler mevcut. Tabi bölge zengin yeri olduğu için etrafta gözü rahatsız edecek hiçbir şey yok. Marinasında lüks yatlar, yollarında yine aynı şekilde lüks arabalarla dolu bir yer. Tekrar merkeze inip biraz da oralarda dolaşıyoruz. Kalabalık olan bir iki caddesi ve sahil boyunca uzanan güzel yürüyüş yerleri var. Ama bizim gittiğimizde hava hafif yağmurlu olduğu için sahil yolu boştu. Toplamda 3 saatte Cannesi gezip belediye otobüsüyle Nice' geri dönüyoruz. Bilet yine aynı 1,5 euro. Hostel'e dönüp karnımızı doyurduktan sonra Monaco'ya gitmek için belediye otobüslerinin kalktığı yere gidiyoruz. Otobüs yaklaşık 1 saate gidiyor ve yol manzarası çok iyi. Bilet yine 1,5 euro. Trenle gitmek isterseniz o da var ama bilet fiyatı daha yüksek. Monte Carlo durağında iniyoruz. Şehrin mi Ülken'in mi göbeğinde indik diyeyim bilemedim. Kadıköy kadar bir alanı ülke yapmışlar. Baştan sona neredeyse yürüyerek gezebilirsiniz. Biraz inişli çıkışlı bir yer. Ülke aşırı zenginle dolu. Bu kadar lüks yat ve arabanın aynı zamanda ev ve villanın olduğu başka bir yer var mıdır bilemiyorum. Elbet vardır da bu kadar küçük bir coğrafyada var mıdır bilmiyorum. Adım başı spor araba görmek burada çok sıradan. Düz yolu dahi olmayan bir yerde bu kadar lüks araba olması da ayrı bir durum. Formula 1 yarışlarının olduğu zamanlar normal olarak aşırı kalabalık oluyormuş ama biz gezerken insan kalabalığı yoktu. Bölge dağlık bir yer olduğu için üst sokaklar deniz seviyesinden yukarıda kalıyor. Neredeyse her sokak başında ya da bina içinde üst sokaklara çıkmak için asansörler var. Bu asansörleri kullanıp direk yukarılara çıkabilirsiniz. Yorulanlar için büyük kolaylık. Neyse biz normal belediye otobüsüne binip Nice'e geri döndük. Bilet yine 1,5 euro. Hostel'e gelip ertesi gün için çantamı topladım. Sabah Barselona'ya yolculuk var. Nice'de gece eğlencesi pek olmadığı için ya da bize hafta içi denk geldiğinden akşam yine hosteldekilerle yemek yiyip vakit geçirdim. Sabah belediye otobüsüne binip havaalanına doğru yola koyuldum. Bilet 6 euro. Aslında havaalanı önünden geçen başka belediye otobüsleri 1,5 euroya gidiyor ama havaalanına gideceğim dediğinizde "bu içeri girmez" deyip almıyor sizi. Mecburen 6 euro verip diğer otobüse biniyorsunuz. Barselona'ya giden uçak biletini Vueling airden almıştım. Bilet fiyatı 65 euro. Bu gibi low cost uçan havayollarında dikkat etmeniz gereken şey bagaj olayıdır. Eğer yanınızdaki çanta ya da valiz kabin ölçüsünde ve 10 kg ı geçmiyorsa sorun yok ekstra para vermezsiniz. Ama 10 kg ı geçiyorsa ya da boyutu kabin standartlarına göre değilse bagaj hakkı almanız gerekiyor ve bazı durumlarda bilet parası kadar bagaj ücreti kesiyorlar. Gezi planlaması yaparken bu detayı atlamayın. Benim çantam zaten 10 kg ı geçmediği için ekstra bagaj ücreti vermeden check-in işlemlerini yapıp uçağa bindim. Eğer yaz tatili, deniz, güneş için gelmiyorsanız 2 gün bu bölge için idealdir. 3. Gün kesin sıkılırsınız. Ama yazın gelip deniz keyfi yapacaksanız konaklama süresi size kalmış. Nice'de Fransız kültürünü tam anlamıyla görebildiğimi sanmıyorum. İtalya'ya çok yakın olduğu için sanki karma bir yer gibi geldi bana. Gezdiğim İtalya şehirlerine göre Nice sanki daha bir gelişmiş daha bir düzenli. Ayrıca kime ne sorduysam yardımcı oldular, hiçbir sıkıntı yaşamadım. Cannes, festival haricinde pekte bir esprisi olmayan yer gibi. Sadece Nice'e gelmişken buraya da uğrayayım diyerek gelinebilir. Bir de deniz kenarında olduğu için yazın deniz keyfi için de uğrak yeri olabilir. Monaco her ne kadar bana hitap eden bir yer olmasa da o şatafatlı yaşamı görmek zevkli oluyor. Bu üç bölgedeki gezim süresince en çok sevdiğim yer burasıydı. Oturup gelen geçeni izlemek, etraftaki yaşantıyı görmek bile eğlenceliydi. Bu taraflara gelirseniz ve vakit sıkıntınız var ise boş verin Cannes'ı zamanınızı Monaco'ya ayırın. Tabi bir de düşük bütçe ile tatil yapacaksanız, ancak benim gibi gezip geçersiniz, buralar sizin için sadece uğrak yeri olur. Konaklama ya da yeme içme biraz masraflı olacaktır.


Vize problemi yüzünden sadece 6 gün kalabildiğim Nikaragua için çok detaylı bir yazım olamayacak. Guatemala, El Salvador, Honduras ve Nikaragua'nın kendi aralarında bir anlaşması var. Bu 4 ülkede toplamda en fazla 90 gün kalabiliyorsunuz. Ben de Nikaragua'ya gidene kadar 100 günü geçtiğim için Nikaragua girişinde sadece 5 gecelik vize verdiler. Kosta Rika'ya geçip geri gelirsen tekrar 90 gün kalabilirsin dediler. Ülkeye giriş ücreti 10-15 USD arası. Nikaragua emniyet ve konsolosluğuna gidip durumu izah ettiğim halde yok olmaz, ülkeden çıkıp tekrar girmelisin cevabını aldım. Ben de çıkarsam tekrar gelmem deyip, 6 günde hızlıca dolanıp Kosta Rika'ya geçtim. Nikaragua da genel itibariyle Orta Amerika ülkeleriyle benzerlik taşıyor. Fiyatlar hesaplı, hatta ucuz bile diyebilirim. İnsanlar sıcak kanlı, bir şey sorduğunuzda ilgileniyorlar. Gezilecek doğa güzellikleri ve pasifik sahili var. Karayip sahili için iyi değil demişlerdi gitmedim, görmedim. Ülkenin en kötü yanı çok fazla dilenci ve sokak çocuğu var. Özellikle gezilip, görülecek yerlerde sokaklarda rahat yürüyemiyor, sıradan bir lokantada bile rahat yemek yiyemiyorsunuz. Ya bir dilenci geliyor, ya sokak çocuğu ya da ısrarla bir şey satmak isteyen satıcılar. Bu konu haricinde olumsuz bir şeyle pek karşılaşmadım. Honduras ve El Salvador gibi tehlikeli bir ülke olarak anılmıyor. Zaten bu denli güvenli olduğu için heryerde Amerikalı turist görebilirsiniz. Bir çok mekanda USD geçerli ve menüler bile USD üzerinden. Honduras'ın başkenti Tegucigalpa şehrinden direk otobüsle Leon şehrine geldim. Otobüs bileti 22 USD. Ülkeye giriş harcı 15 USD. Bu harcı otobüs içindeyken topluyorlar. Normalde giriş ücreti 10 USD ama muhtemelen otobüs firması ve sınırdakiler anlaşmalı olduğu için her kişiden ekstra 5 USD alıp, parayı hiç ediyorlar. Sınırda Nikaragua için sim kart satanlar var. Oradan toplam 3-4 USD ye chip ve internet paketi alabilirsiniz. Leon sakin, güvenli, bir sürü oteli ve hosteli olan, Pasifik kıyısındaki plajlara yakın ve turistik bir yer. Benim gittiğim Ağustos ayında aşırı sıcaktı. Ve aslında şuan çok da sıcak değil diyorlardı. Neyse 5 USD'ye bir hostele yerleştim. Klima olmadığı için geceler uyumak sıkıntı olsa da iki gün idare ettim. Leon'da evler genelde tek katlı ve her şey merkezdeki meydanın etrafında toplanmış durumda. Denizi seviyorsanız sadece bir saatte pasifik tarafındaki plajlara gidebilirsiniz. Yeme, içme gayet ucuz ve gece hayatı da bir o kadar hareketli. Eğer merkezde bir hostelde kalırsanız heryere yürüyerek gidebilirsiniz. Yolunuz Nikaragua'ya düşerse en az 2 günlüğüne Leon'a uğrayın derim. Buradan başkent Managua'ya geçtim. Otobüs bileti 3 USD. Başkent pek turistik bir yer değil. Eğer alışveriş ihtiyacınız varsa şehirdeki 1-2 AVM'den ihtiyaçlarınızı görebilirsiniz. Hele buradan Kosta Rika gibi pahalı bir ülkeye geçecekseniz ne ihtiyacınız varsa Nikaragua'dan alın derim. Aslında genelde yabancılar başkente pek uğramıyor. Ben sadece bir günümü burada geçirip, yolumda devam ettim. Aynı şekilde heryer sokak çocukları ve dilencilerle dolu. Barların olduğu bir sokak var, eğlence için oralarda takılınabilir. Diğer bir detay da Orta Amerika'da fuhuşun bu kadar yaygın olduğu başka bir yer görmedim. Granada'ya otobüsle 1 USD ye geçtim. Muhtemelen Nikaragua'nın en turistik yeri burası. Eğer daha önce Antigua/Guatemala'ya gittiyseniz burası aynı oranın bir kopyası gibi. Yine tek katlı evler, taş kaldırımlar ve çevrede volkanik bir dağ var. Benim gördüğüm en önemli yer Volkan Masaya. Hava şansıma yağmurlu olduğu için gidemedim. Aslında biraz da gitmek istemedim çünkü daha önce çok fazla volkanik dağa çıkmıştım, şimdilik o kadar yeterli dedim. Bu şehirde çok güzel eski evler ve o evlerin de tam fotoğraflık kapıları var. Bana sanki biraz da bununla meşhur bir yer gibi geldi. Burada 6 USD ye bir hostelde kaldım. Heryer Amerikalı turistlerler dolu. Restoranlardaki menülerde bile fiyatlar USD yazıyor. Zaten o tip restoranlarda fiyatlarda ucuz değil. Arka sokaklardaki lokal yerlerde 2-3 USD'ye yemek yemeye devam. Kahve için ise ana caddeleri tercih edebilirsiniz. Nikaragua'da gezilip görülecek yerler olsa da artık Orta Amerika'daki ülkeler hep birbirine benzediği için illa da burada kalayım demedim. Çünkü ülke değiştiriyorsun ama yeni bir kültür yok. Binalar aynı, yemekler de neredeyse aynı olunca direk Kosta Rika'nın Liberia şehrine geçtim. Bilet 30 USD. Nikaragua'dan çıkış ücreti ise 5 USD. Nikaragua o bölgede Guatemala ile birlikte en beğendiğim yer idi, az kalmanıza üzüldüm. nicaragua'ya haksizlik edilmis biraz burda, gercek anlamda ulkenin guzelliklerini, insanlarini vs taniyip anlayabilmek icin tabiki 6 gunden daha fazla kalmak lazim ve klasik managua/leon/granada/ometepe vs rotasindan cikmak, guneyde harika koyler ve dogal guzellikler var, karayip kismi bambaska zaten. Bilmiyorum. Bir tek Guatemala'da tecrübem var.


4 Yıldır elimden geldiğince dünyayı gezmeye çalışıyorum. Son gezimin de bir bölümü dahil tüm gezi masraflarımı hep cebimden karşıladım. Belki de idare eder bir ev alabilecekken hiçbir yatırım yapmayıp herşeyimi bu gezilere ayırdım. Son zamanlarda ise hem takipçilerden hem de firmalardan gelen desteğin yanı sıra Columbia Türkiye'nin de ana sponsorluğuyla gezilerime devam edebiliyorum. Her ay yaptığım gibi bu ayda harcama detaylarıma baktığımda gördüm ki ilk defa gezilerimden elime geçen para o ay ki harcamalarımdan daha fazla olmuş. Yani ilk defa cebime para kalmış. 4 Yılın emeği, tecrübesi, hayalimin gerçekleşmesi olarak bana geri dönmeye başlamış. Madem öyle bu durumu kutlamak için şuan bulunduğum Kolombiya'da ihtiyacı olan bir aile bulup yardım yapalım dedim. Medellin şehrinde daha önce tanıştığım lokal birine durumu anlattım. "Annemin yaşadığı mahallede çok fakir var, ona sorayım" dedi. Velhasıl gerçekten ihtiyacı olan bir aileyi bulduk. 49 Yaşındaki Maria Lusero 22 yaşındaki akli dengesi bozuk oğlu Neider ile beraber tek oda bir evde yaşıyor. Hemen ertesi gün, bu aileye en az 1-1,5 ay yetecek mutfak ihtiyaçlarını marketten karşıladık. Tuvalet kağıdından pirince, kahveden patatese kadar herşeyi alıp, şehir merkezinden bayağı uzak, gecekondu mahallesindeki tek katlı bu evlerine geldik. İçeri girdiğimizde oğluyla beraber ayakta bizi bekliyordu. Selam verip poşetleri girişe bıraktık. Evi biraz gezeyim dedim ama pek gezilecek bir yeri yok. Tek odada beraber yaşıyorlar. Odada ise tek bir yatak var. Oturup konuşuyoruz, nasılsın, iyi misin gibisinden. Tabi yardımı da yaptık ya rahatım. + Yan komşunun ocağını kullanıyorum ama o da bazen çalışmıyor. Onun için kendi ocağım olsun istedim. Tamam ben yarın ocak alıp geleceğim, sorun değil. Evden ayrıldıktan sonra her zaman yaptığım gibi video kaydı yapıp, o an ki durumdan bahsediyorum ama anlamsız yere gülüyorum. Niye güldüğümü de halen tam kestiremedim ama muhtemelen artık o evde pişecek yemeklerin bizim götürdüğümüz ocakta pişecek olmasından olabilir. Yapılan bu yardımda bana destek olan takipçilerimin, firmaların, websitelerin ve sponsorun tek tek payı vardır. Not: Takipçilerden gelen destek ile 3 ay sonrası için bir tüp parası daha görüştüğüm lokal kişiye bırakılmış, alınan tüp bittikten sonra bıraktığım parayla tekrar doldurulacaktır. 1-2 haftadır. Sizin paylaşımlarınızı ve özellikle yardımlarınızı, emeklerinizi görüyorum. Rotasız bi yerlere varıp Gezip görmenin farklı boyutundasınız Gerçekten sizi anlatamıyacağım bi hislerle gıpta ile karşılıyorum. Her yazınızı okumak ve yaptıklarınızı görmek çok farklı bir his benim için inşallah herşey istediğiniz gibi olur. Ben fethiye'de yaşıyorum. Olurya kazara buraya yolunuz düşerse sizi karşılamaktan büyük bir keyif alacağım ve en mutlu insanlar arasında olurum diye ümit ediyorum. :) Kendinize iyi bakın fırsat buldukça size cevap yazmaya çalışacağım. Abi ağlattın beni. Boğazım düğümlendi yemin ediyorum. Yolun açık olsun. sizinle bugün ınstagram' da tanıştım ve sabahtan beri sitenizdeki yazılarınızı okuyorum. Allah yolunuzu açık etsin. çok mükemmel bir kalbiniz var. Abi süpersin gerçekten diyorum. Tek kelimeyle muhteşemsin. Allah yolunu bahtını açık etsin. Muhteşem bir iş yapıyorsun.


Bugün sizlere özellikle üniversite öğrencilerinin ve genç çalışan kesimin düşük bir bütçe ile tek seferde neredeyse Avrupa'nın tamamını ekstra tur ücreti olmadan otobüsle rahatça gezmelerini hedefleyen yerli bir marka olan Interbus'tan bahsedeceğim. İçinde bir gezgin barındırsın ya da barındırmasın herkes başka ülkeler görmek ister. Ancak çoğu zaman nasıl vize alacağım, ne kadar masraf olacak, bilmediğim yerde nasıl gezeceğim gibi sorular hayallerimizi ertelememize neden olabilir. Uygun bir bütçeyle ve güvenli bir şekilde tek seferde neredeyse Avrupa'nın tamamını gezmenize olanak sağlayan, 10 yıllık tecrübesiyle Avrupa'yı otobüsle gezme fikrinin ilk örneği olan Interbus, Türkiye Seyahat Acentaları Birliği'ne kayıtlı ve daha önce defalarca yurt dışı deneyimi yaşamış tecrübeli bir ekipten oluşuyor. Düşünün. Bundan 10-15 yıl öncesinde "Bir otobüs Ankara ve İstanbul'dan hareket edecek ve seni neredeyse tüm Avrupa'da gezdirip getirecek." dense "Olur mu öyle şey!" diyebilirdik. Ama artık son zamanlarda bu durumun değiştiğini ve otobüsle Avrupa turunun ne kadar popüler bir hale geldiğini, siz de sanırım en az benim kadar gözlemlemişsinizdir. Şimdiye kadar otobüs, uçak, tren ve otostopla dünyayı gezen biri olarak söylemem gerekirse, ülkemizde ekstra tur ücreti mantığını ortadan kaldıran bir otobüsle Avrupa turu programı olan Interbus, yaz döneminde vakti olanlar ve daha önce yurt dışı deneyimi yaşamamış olanlar için değerlendirilmesi gereken bir yolculuk türü aslında. Interbus Programında Otel ve Ulaşım Masraflarının Tamamı Dahildir. Bu program dahilinde, sizin için vizenizi, kalacağınız otelleri ve rotanızı ayarlayan bir oluşumla gezmek elbette büyük kolaylık. Her ne kadar rota önceden belirlense de; klasik bir turun aksine, gidilen şehirlerde size verilen bolca serbest zaman sayesinde tek başınıza ya da arkadaşlarınızla özgürce gezebilecek zamanı da bolca bulabiliyorsunuz. Samimi, eğlenceli ve sizinle birlikte aynı deneyimi yaşayan bir otobüs dolusu arkadaşla birlikte bu yazdığım ülke ve şehirlerin hepsini geziyorsunuz. Konaklama ve rota organizasyonları için uğraşmanıza gerek kalmıyor. Hatta seyahatten önce size verdikleri listeler ile nelere ihtiyacınız olabilir ve mutlaka yanınıza almanız gereken şeyler nelerdir diye ipuçları veriyorlar. Kısaca 18 ülkelik bir gezi için kafanızı hiç yormuyorsunuz. Size sadece valizinizi hazırlamak ve televizyonlarda, kitaplarda denk geldiğimiz Avrupa'nın o turistik bölgelerinde gezmenin tadına varmak kalıyor. Sizin gibi macera ve deneyim peşinde koşan bir otobüs dolusu yol arkadaşı ile uzun zaman otobüste birlikte olmak ilk başta sizi korkutabilir. Sonuçta 20 gün aynı otobüste birlikte yol alacaksınız. Ancak bu korkunun yersiz olduğunu söyleyebilirim. Neden mi?Çünkü, katılımcılar özenle seçiliyor, her başvuru kabul edilmiyor. Ayrıca, tüm gezinizi otobüsteki yol arkadaşlarınız ile geçirmeniz gerekmiyor. Gittiğiniz şehirlerde de arkadaşlıklar kurabiliyorsunuz. Mesela Paris, Roma gibi şehirlerde 1 gece 2 gün şeklinde kalınıyor. Bu sürelerde, çok güzel dostluklar oluşuyor ve uzunca serbest zamanlar sayesinde kendi keyfinize göre gezinizi şekillendirebiliyorsunuz. Ayrıca, otobüs içindeki zaman sizi çok yormuyor. Çünkü düzenli aralıklarla konaklamalar yapılıyor ve sık sık molalar veriliyor. Konaklamalar genellikle gidilen büyük şehirlerde 3 ve 4 yıldızlı gayet güzel otellerde yapılıyor. Avrupa'nın en güzel ülkelerini ve dünyaca ünlü yapılarını görebileceğiniz keyifli bir seyahat gerçekleştirmek, başka kültürleri keşfetmek ve bolca gezmek için yola çıkmanız yeterli. Interbus ekibi geri kalan her şeyi sizin için hallediyor. Çoğu noktaya otobüsle ulaşım sağlanıyor ve ulaşımı ya da "Dil bilmiyorum. Acaba o ülkeleri gezebilir miyim ?" endişesini düşünmenize gerek kalmıyor. Tek yapmanız gereken başvurduktan sonra arkadaş ortamı havasında Avrupa'yı keşfetmek için planlar yapmak ve bu güzel rotada Avrupa'nın tadını çıkarmak. Seyahate başlamadan önce ve tur esnasında tüm sorularınızı ve sorunlarınızı koordinatörler çözüyor ve ilgileniyor. Neredeyse her konuda destek görüyorsunuz ve bunu son derece samimi bir şekilde yerine getiriyorlar. Harika anılar ile geri dönebilmeniz için ellerinden geleni yapıyorlar. Yeme içme maliyetinizi düşürmek için otobüse uzun ömürlü yiyeceklerden bir koli hazırlamanız için yolculuktan önce sizinle bir ihtiyaç listesi dahi paylaşıyorlar. Klasik turların aksine nerede ne yemeniz ve ne almanız gerektiği konusunda sizi zorlayan bir ekip de yok. Nerede neyi kaliteli ve ucuza alabilirsiniz onun önerisinde bulunuyorlar sadece. İçinizdeki gezgini ortaya çıkarmak istiyorsanız ancak çekinceleriniz varsa ilk adımı Interbus ile atmak oldukça verimli ve büyük bir adım olacaktır. Hem tek başınıza geziyormuş gibi özgür; hem de her adımda sizinle ilgilenen insanların varlığıyla rahat gezin, keşfedin ve eğlenin. Çok güzel bir yazı olmuş emeğinize sağlık. çoook başarılı makale olmuş :) öğreci olasım geldi bi an. amaç gerçekten çok gezip çok görmekse güzel makale olmuş. Bu yaz katılmak istiyorum umarım olur. Abi ya çok teşekkür ederim çok gezmeyi isteyen biriyim ve yeni bir şey keşfettim. Interbus. Fakat öğrenci için çok büyük para olmaya devam ediyor. Umarım bir çözüm bulurum aklıma koydugum bir yol oldu. nurullah sendemi burdasın adamsın valla. Otobüsle hiç avrupa turu yaptınız mı? Yaptıysanız deneyimlerinizi yazdığınız bir yazıyı paylaşır mısınız? En ucuz yol otobüs gibi gözüküyor fakat bir yandan da işkence olur diye düşünüyorum.


Sonraki gezilerimde de otostop yapmaya devam edeceğim ama sadece otostopla gezen biri olabileceğimi pek sanmıyorum. Çünkü bu iş harbiden göründüğü gibi kolay değil.


Pablo Escobar Kolombiya'nın Antioquia eyaletinde doğup, büyüyen, yaşayan ve kendi şehri dediği bu eyalete bağlı Medellin şehrinde öldürülen bir uyuşturucu baronudur. Genelde de dünyanın gelmiş, geçmiş en büyük ve en zengin uyuşturucu baronu olarak bilinir. Bir aydır bahsettiğim bu Medellin şehrindeyim. Daha önce Escobar'ın adını duymuş olsam da ne bir filmini, ne bir dizisini ne de bir belgeselini izlemedim. İnternetten de en ufak bir araştırmasını dahi yapmadım. Bu şehre geldikten sonra öğrendim ki bu adam bayağı ünlüymüş. Madem doğduğu yerdeyim ve bu kadar da ünlü biri, yerel insanlardan bu adam hakkında bilgi toplayayım dedim. Tanıştığım neredeyse tüm Kolombiyalılarla muhabbet ilerledikçe Escobar'ı sordum. Bilgiler gelmeye başladıkça adamın abisi Roberto Escobar'ın hayatta olduğunu ve bu şehirde yaşadığını da öğrendim. Hatta 2012 yılının sonlarında Roberto Escobar ile tanışmak için turistik tur bile yapılmaya başlanmış. Bir şekilde hostellere sorarak bu tura ulaştım. Kiminle konuşsam tura katılma, çünkü Escobar'ı göremiyorsun, görmen garanti değil diyordu. Bu tur 3-4 yıl önce ilk başladığında çok fazla ilgi görmüş. Her gün yabancılar bu tura katılıp ağabey Escobar'la tanışabiliyormuş. Şimdilerde ve yaklaşık son 1-2 yıldır ise tura katılsan bile ağabeyi genelde göremiyorsun diyorlar. Çünkü turun sonunda ufak bir müze haline getirilen Pablo Escobar'ın evine gidiyorsun ve ağabey Escobar da orada olması gerekiyor. Ama, genelde kilisiye gitti, mezarlığa gitti gibi şeyler söyleyip es geçiyorlarmış. Durumu bildiğim için işi garantiye almak istedim. Benim gibi Escobar'la görüşmek isteyen iki İngiliz arkadaşla beraber bu turu yapanlara ulaştık. 'Biz garanti görmek istiyoruz, icabında fazla para da verebiliriz' dedik ama 'kaç lira verirsen ver görüşmeniz kesin değil' diyorlardı. Son 1 aydır hostelden tura katılanlar arasında da zaten görüşen olmamıştı. Sonra dünyayı böyle gezdiğimi, sosyal medya hesaplarımın olduğunu söyleyerek biraz daha ısrarcı oldum. 'Tamam, yarın zaten sizden başka tura katılan yok, büyük ihtimal görüşürsünüz' dediler. Yani normalde %10 görüşme ihtimali olan tura biz sanki özel tur yapıyormuş gibi katılıp, görüşme ihtimalimizi %90'a çıkardık. Normalde tur ücreti kişi başı 25 usd iken işi bu denli garantiye almanın başka detayları da vardı ama oraya gir meyeceğim. Velhasıl iş aradakilerde bitiyor. Evden ayrılmadan önce Escobar geldiğimiz için teşekkür etti. Bu turdan elde edilen paraların; öncelikle aids ile savaş için kullanılacağını ve evsizlere yemek olarak gideceğini söyledi. İyi, güzelmiş dedik. Peşine de kardeşinin bir kaç fotoğrafını bedeli karşılığında imzalayıp, parmak bastı. Parmak basmasına şaşırmış olsam da imzaya kıyasla daha bir değerli olduğunu düşünüyorum. İmzalattığım şeylerin bir kaçına buradan bakabilirsiniz. Ağabey Escobar tüm kariyeri boyunca bisiklet turnuvalarına katılan profesyonel bir sporcu. Pablo Escobar'la çalışmaya ise 1984 yıllarında başlamış. Kardeşinin ölmeden önceki son 10 yılında tüm para işlerini onun idare ettiği söyleniyor. Bahsedilen para 45-50 milyar dolar civarı. Bu paranın nakit mi yoksa tüm herşeyin toplam hacmi mi olduğu bilinmiyor. Ağabey Escobar'ı görmek istememdeki en büyük amaç; binlerce kişinin ölmesine sebep olan, dolaylı yoldan milyonlarca insanı zehirleyen bir oluşumda başrolde olup, şuan nasıl normal bir şekilde yaşadığını canlı canlı görmekti. Adamı ilk gördüğümde biraz şaşırdım. Şapkası, gömleği, belindeki anahtarlarıyla köşe başındaki bakkalı işletiyor gibi bir hali vardı. O da zamanında hapse girmiş olsa da son yıllarını tamamen hayır işlerine adayan biri. Ailenin böyle de tuhaf bir tarafı var. Anne, abi, kardeş bir şekilde aşırı kötü olaylara sebep oluyorlar; diğer yandan ise böyle hayır işleri yapıyorlar. Anlam vermek gerçekten de güç. Neyse ağabeyin tavırları ilk başta normal gibi görünse de yine de farklı bir durumu var. 5-6 dakikada elbet birini anlamak zor ama bence normal biri değil. Belki bu durum sağ kulağının duymadığı ve sağ gözünü kaybettiği için olabilir. Bilemiyorum. Daha önce elinde mektupla gönderilen bir bomba patladığı için yüzünden estetik ameliyat olmuş. Sağ gözünü kaybetmiş ve sağ kulağı da duymuyor. Ağabey hakkında anlatabileceklerim bu kadar. Olur ya Medellin'e gelip, siz de Roberto Escobar ile tanışmak isterseniz tura katılabilirsiniz. Ama görüşme ihtimaliniz %10 dur. Yani görüşmek çok kolay değil ama imkansız da değil. Dedesi zamanında Ekvador'dan Kolombiya'ya alkol getirip satıyormuş. Yani bu işler adamın genlerinde varmış!.. 16 Yaşında illegal işlere başlamış. Önce mezar taşlarını söküp, üzerindeki yazıları sildikten sonra tekrar satıyormuş. Peşine araba hırsızlığı ve ufak tefek çete işlerine girmiş. (16 Yaşındaki halini alttaki fotoğraftan görebilirsiniz.) Peşine Bolivya'dan Kolombiya'ya yine alttaki mavi arabasıyla kokain getirerek ilk uyuşturucu işini yapmaya başlamış. 1954 Model bu araba; onun ilk arabasıymış. Uyuşturucuları arabanın arkasına dizip, üstünü de meyve kasalarıyla kapatıyormuş. Bir kere bile yakalanmamış. Sadece bir seferinde ehliyet ya da kimliğindeki sorun yüzünden sınır polisleri bunu 3 gün karakolda tutmuş. Daha sonra evrakları tamamlanınca Escobar'ı salıp arabanın da anahtarını geri vermişler. Halbuki araba tamamen kokainle dolu olduğu halde kimse arabayı aramamış. Escobar'ın başından benzer şekilde çok olay geçtiğini ve bu anlamda şanslı bir olduğunu söylüyorlar. Tabi kokaini Bolivya'dan getirmek yetmiyor; onları Kolombiya'da işleterek ABD'ye gönderiyormuş. O zamanlar havaalanlarında sıkı kontroller olmadığı için her türlü fırsatı değerlendirmiş. Yine o zamanlar ABD'ye de vize almak zor olmadığı için kendince kokaini göndermenin bir yolunu da bulmuş. Gazetelere, sağa sola ilan vererek tüm Kolombiya'da ABD vizesi olanlarla kontak kurmuş. Her bir kişinin el çantasına 10 kg paketlenmiş kokaini veriyor, adam ABD'ye indiğinde onu biri karşılayıp nakit parayı alıyormuş. Bu şekilde ayda en az 100 kişiyi 10 yıl boyunca ABD'ye göndermiş. Taşımacılığı yapanlara ise her bir sefer için 1.000 USD veriyormuş. Böyle böyle çok büyük ve kolay paralar kazanmış. Taki bir kuryecisi ABD havaalanında yakalanana kadar!.. O kişiden sonra son 10 yıldır ABD'ye uyuşturucunun nasıl girdiğini ancak anlayabilmişler. Bu arada mavi araba ilk, kırmızı ise son arabasıymış. Gördüğünüz mezarlıksa kendisiyle beraber ailesinin mezarlığı. 16 Yaşlarında bu illegal işlere başladığında "20 yaşımda milyoner olacağım" diyormuş. 19 yaşına geldiğindeyse 1 milyar doları varmış. Pablo Escobar bu şekilde zengin olup yükselmeye başladıkça ünüde tüm ülkeye yayılmaya başlamış. Medellin başta olmak üzere tüm gençler Escobar ile çalışmak istiyor, kimse okula gitmek istemiyormuş. Adamın gençler üzerinde öyle bir etkisi varmış ki; o dönemlerde okula gitme oranı %25'e kadar düşmüş. Bunun en büyük sebebi; genelde korumalarını ve onun için çalışanları 14-18 yaş arasındaki kişilerden seçiyormuş. Tüm çalışanlara fazla fazla para veriyor, onun için çalışan herkes hayatından memnunmuş. Escobar'ın diğer bir özelliği futbol aşığı olması. Ama öyle böyle değil! Yanlış karar veren hakemi öldürtecek kadar acımasız biriymiş! Hem futbol sevdası hem de paraları aklamak için iki tane futbol takımı almış. Ve o dönemdeki paralarının bir çoğunu bu iki takım sayesinde aklamış. Escobar hiçbir zaman çek ya da banka hesabı kullanmamış. Her işini nakit gördüğü için paraları saklaması hep ayrı bir dert olmuş. Belki de onun bu kadar ünlü olmasına sebep olan en büyük şey de bu nakit paralarıydı. Ölümünden sonra ne kadar parası olduğu tam bilinmese de 45-50 milyar dolar civarı gibi bir rakamdan bahsediliyor. Bunun hep nakit mi yoksa yaptığı, satın aldığı herşeyin toplamı mı? Orası bilinmiyor. Bu paralar nerede diye insanlara sorduğumda ise hemen hemen tamamının Kolombiya Polisi tarafından bulunduğunu söylüyorlar. Çoğunluğu da Hacienda Napoles çiftliğinde gömülü olarak bulunmuş. Kadınlara aşırı düşkün olan Escobar 28 yaşındayken 14 yaşındaki eşiyle evlenmiş. Annesi ise lüks hayatı çok seviyor, Escobar nereye taşınsa o da peşinden gidiyormuş. Babasıyla ilgiliyse maalesef hiçbir bilgim yok. Escobar'ın yaptığı en büyük hatalardan birinin siyasete girmek olduğu söyleniyor. Tabi siyasete girdikten sonra boş durmamış. 200 yargıç, onlarca gazeteci ve binin üstünde polisi öldürtmüş. Daha sonra hapse girmiş. Hapis dediğime bakmayın. Adam kendi hapishanesini Medellin'in en tepesine inşa ettirmiş. İçinde yüzme havuzundan farklı ülkelerin ahçılarına kadar her türlü ultra lüks konfor varmış. Cezasının silinmesi karşılığında Kolombiya hükümetine dış borçlarınızı öderim demiş. Hükümet kabul etmemiş. Bahsi geçen dış borç o zaman 780 milyon dolarmış. Yaptığı diğer büyük hata ise ortağı olarak gördüğü adamı öldürtmesiymiş. O hapisteyken ortağının para çaldığını anlamış ya da duymuş. Sonrasında adamı öldürtmüş. Eğer öldürtmeseydi bu duruma düşmeyebilirdi diyorlar. Bu olaylar sırasında Escobar kartellerinin Cali kartelleriyle sürekli çatıştığı oluyormuş. Biri birinin evini bombalıyor, diğeri diğerine pusu kuruyormuş. Escobar ise kendi tarafından kaç kişi ölürse anında karşı taraftan en az bir fazla kişi ölene kadar işin peşini bırakmazmış. Ailesini güvende tutmak için onları Almanya'ya göndermiş. Latin Amerika mafyalarının Almanya'yla hiçbir bağlantısı olmadığı için bu ülkeyi seçmiş. Almanya ilk başta "Ok, vatandaşlık veririz" demiş. Aile uçağa binip gitmiş ama iki gün geçmeden Kolombiya'ya geri dönmüşler. Bir hafta önce "vatandaşlık veriririz" diyen Almanya'nın; birden 180 derece dönüp "sizi alamayız" demesinin sebebini halen kimse bilinmiyor. Daha sonra ailesini Arjantin'e göndermiş ve şuan günümüzde de ailesi hala orada yaşıyormuş. ABD sürekli Escobar'ı kendi mahkemelerinde yargılatmak ve hapse attırmak istiyormuş. Escobar ise FBI'nın arananlar listesine girdiğinde beyaz sarayın önünde fotoğraf çektirmiş. Bununla da yetinmeyip FBI'ın müzesine bile gidip, gezmiş. O anlamda çok cesur ve çılgın biriydi diyorlar. Beyaz saray fotoğrafını ve zamanında 2.000 konutlu yaptırıp, hepsini evsizlere verdiği Escobar mahallesini alttan görebilirsiniz. Normalde bu mahalledeki evleri yaptırırken hepsinin içine tam takım eşyaları da koyup, evsizlere öyle verecekmiş. Ama kaba inşaat bittikten sonra Kolombiya hükümeti Escobar'ın parasının kirli para olduğunu söyleyip artık bu tip mahalle ve ev yapmasına izin vermemiş. O sebeple burada oturanlar evlerini kaba inşatı bitmiş olarak alıp daha sonra kendileri tamamlamışlar. Bu tip yardımlarından dolayı Escobar'ı kahraman gibi gören bir kitle de var. Hem Kolombiya'da hem de dünyada. Bu anlamda adam harbiden tuhaf biri. Bir yandan kimsenin gözünün yaşına bakmadan herkesi öldürtebilirken diğer yandan böyle yardımlar yapıyor olmasını anlam vermek biraz zor. Bu kadar çok yardım yapmasının sebebini; çocukluğunu çok fakir geçirdiğine bağlıyorlar. Bir de doğru mu yalan mı bunu bilmiyorum ama "çok kitap okuyan biriydi" diyorlar. Escobar'ın ziyaretine sürekli çevre ülke siyasi liderleri ve ünlü kişiler geliyormuş. Sinatra beş kere ziyaretine gelmiş. Fidel Castro sık sık gelip, gidermiş. Rolling Stones ve Tom Cruise gibi kişiler de ziyaretine gelenler arasında. Ayrıca dünyadaki uyuşturucu trafiğinde ne denli büyük bir rol aldığını anlamak için Japonya, Çin, İtalya ve Rus mafyasıyla da her daim omuz omuza çalıştığını söylemek sanırım yeterli olur. ABD'nin sürekli Escobar'ı istediğini söylemiştim. Hapisten kaçmadan önce Kolombiya hükümetinin onu ABD'ye göndereceği bilgisini almış. Yetkililer gelmeden 1-2 saat önce hapisten kaçmış. Zaten kendi yaptırdığı hapishane olduğu için kaçmak çocuk oyuncağıydı diyorlar. Kaçtıktan 20 dakika sonra evsizler için yaptırdığı mahallesine gelip, aylarca benzeri mahallelerde saklandığı söyleniyor. O sıralarda Escobar'ı gören olursa ya onu koruyup, saklayacak ya da polise haber verip sonrasında da Escobar'ın adamları tarafından öldürülecekmiş. Bu düşünce neredeyse Escobar'ın tüm hayatı boyunca varmış. Ya onu seçeceksin ya da öleceksin! Onu seçersen para ve iyi bir hayatın olacağı için herkes tabii ki onu seçiyormuş. Escobar'ın yaptığı diğer en büyük hata ise polisten kaçtığı sırada oğluyla telefonda yaptığı 8 dakikalık konuşmasıymış. Bu kadar uzun süre telefonda kaldığı için polisler yerini bulmuş ve sonrasında da onu öldürmüş. İlk başta bacağından, sonra omuzundan vurduktan sonra yanına gidip bir de başından vurmuşlar. Yani isteseler öldürmeden yakalayabilirlermiş. Adam hakkında şehir efsanesi tadında onlarca hikaye dolanıyor. Hem bunları sormak hem de Escobar'la birebir konuşmuş kişileri bulmak için Escobar mahallesine Kolombiyalı bir arkadaşımla beraber gittim. Escobar bu mahalleyi ilk yaptırdığında 2.000 konut, bir okul ve bir de kilise varmış. Daha sonra annesi üst mahalledeki araziyi de satın alıp evsizlere vermiş ve onlar da kendi imkanlarıyla kendi evlerini yaptırmış. Şuan toplamda 3.500 ev olduğu söyleniyor. Mahalle ilk yapıldığından beri yani 32 yıldır sürekli orada yaşayan sadece 3 tane aile varmış. Bu ailelerden ikisini bulup görüştüm. Bahsettiğim bu iki aileden önce bakkala ve ufak bir iki lokantaya sorarak bir adamın adresini aldık. Bu adam için Escobar hakkında çok fazla bilgiye sahip ve yıllarca onunla beraber çalıştığını söylediler. Arkadaşım ve yoldan geçerken sorduğumuz bir kadınla beraber adamın evine gidip, içeri girdik. 60 Yaşlarında, kirli sakalları olan bu adam yürüyemediği için cam kenarında, tekerlikli sandalyesinde oturuyordu. Camdan gelip, perdenin arasından yarım yamalak süzülen bir ışıkla yüzünün sağ tarafının muhtemelen daha önce geçirdiği tuhaf olaylar sonucu yarık, dikiş izleri ve kafatası çöküğü gibi şeylerle dolu olduğunu görünce; doğru adamı bulduğumuzu anladım. Yalan yok biraz da tırstım. Çünkü adam tam filmlerde görebilecek tiplerdendi. Selam verip konuşmaya başladık. Kırık ses tonu da odadaki loş ortama fazlasıyla uyuyordu. Ne kadar alttan girip, üsten çıktıysam da adam Escobar hakkında tek kelime etmedi. Bırak kelime etmeyi dosdoğru yüzüme bile bakmadı. Daha fazla üstelemenin faydası olmayacağını anlayarak evden ayrıldık. Aslında bu adamda çok fazla hikaye olduğu kesindi. Ama eve girerken hata yaptım. Yolda tanıştığımız kadın direkt içeri girerek, "merhaba, bunlar yabancı, seninle Escobar hakkında konuşmak istiyorlar" dedi. Hiç selam, sabah demeden konuya böyle girince adam hemen ipleri kopardı. Halbuki önce merhaba, nasılsın? Ne yapıyorsun? Ben de Türkiye'den geldim, dünyayı geziyorum gibi inceden inceye bi' 5 dakika muhabbet etseydim, istediğimi alabilirdim. Şimdiye kadar bu tip durumlarda muhabbete böyle girip, istediğimi alamadığım hiç olmamıştı. Neyse... Büyük balığı kaçırdık diyerek biraz önce bahsettiğim o üç aileyi aramaya başladık. Sora sora önce bir aileyi bulduk. Evin sahibi 59 yaşındaki Luz Mery sağolsun diğer adam gibi çıkmayıp, gayet sıcakkanlı bir şekilde bizi içeriye davet etti ve yaklaşık 1 saat konuştuk. Kadında gerçekten enteresan bilgiler vardı. Escobar son zamanlarında polisten kaçarken 3 ayını bu mahallede geçirmiş. Ve her 2, 3 günde bir ev değiştiriyormuş. 3 gününü de birkaç korumasıyla beraber bu evde geçirmiş. Hatta evden ayrılırken silahını da kadına emanet bırakmış ve daha sonra gelip almış. Muhabbetimiz bittikten sonra diğer ailenin evine gittik. Tabi yine bi' 15-20 dakika evi aradıktan sonra! 55 Yaşındaki Rosio 32 yıldır bu mahallede yaşıyor. Escobar'ı birebir görmüş ama onunla hiç konuşmamış. Diğer konuştuğum ailelere sorduğum gibi ona da benzer soruları sordum. Fotoğraf çektirmek pek istemese de zar zor köpeğiyle beraber bir fotoğrafını çekebildim. Mahallede konuştuğum bazı kişileri alttaki fotoğraflardan görebilirsiniz. Tamam. Herşey güzel ama bu adam binlerce kişinin ölümüne sebep oldu, milyonlarca genci zehirledi. Nasıl oluyor da hala seviyorsunuz dediğimde ise, "onun iki farklı tarafı vardı. Bir tarafı çok kötü, bir tarafı çok iyiydi. Ama, bize hiç kötü tarafını göstermedi. O sebeple çok seviyoruz" diyorlardı. Escobar'ın paraları hala var mı ya da nerede gibi şeyler sorduğumdaysa genelde denilen şey şu; "Kolombiya polisi hepsini buldu. Bulunmayan para artık pek yoktur." Buna ek olarak zamanında evsizler için yüzlerce ev yaptırırken bazı evlerin altına ya da bahçesine para gömmüş olabileceği de söyleniyor. 'Muhtemelen ara sıra bulanlar var ama kimse kimseye bu konuda birşey söylemiyor' diyorlar. Benim anladığım ise paranın neredeyse tamamı Kolombiya polisi tarafından bulunduğu yönünde. Kalanlar da öyle milyar dolarlar değildir diye düşünüyorum. Diğer bir şehir efsanesi ise; Escobar'ın polisten kaçarken bir dağ evine sığındığında kızını ısıtmak için yaktığı 2 milyon dolar para hikayesi. Bu soruyu Escobar'ı 3 gün evinde ağırlamış, silahını emanet almış Luz Mery'e sordum. "Olayın tamamen doğru olduğunu, yakacak birşey bulamayıp parayı yaktığını ama 2 milyon mu 200 bin USD mi ne kadar olduğunu bilmiyorum" dedi. Ayrıca Luz Mery'nin iki erkek kardeşi Escobar için çalışıyormuş ve ikisini de Kolombiya polisi öldürmüş. Hükümet bu ölümler için Escobar'ın kendisinin yaptığını söylese de; Luz Mery "öyle olmadığını biliyorum, polisler Escobar için çalışan herkesi tek tek öldürmüştü" diyor. Sokakta tanıştığım insanlarla konuştuğumda eğer yoksul tipli biriyse Escobar'ı seviyor, hali vakti yerinde ya da okumuş, tahsilli biriyse kesinlikle sevmediğini söylüyordu. Hatta sevmemeyi bırakın nefret ettiklerini söyleyenler de bir hayli fazlaydı. Bütün bu kadar konuşma, ağabeyiyle tanışma, evsizler için yaptığı mahalleye gitmemden sonra Escobar hakkında kendi görüşlerimi de yazayım. Escobar için diyebileceğim en iyi şey "kötünün iyisi" olduğudur. Bilemiyorum belki bu bile fazla iyimser kaçabilir. Direkt iyi bir insan olduğunu kesinlikle düşünmüyorum. Evsizlere ev vererek sadece günü kurtarmış. Yaşadığı dönemde Medellin'in dünyanın en tehlikeli şehri haline gelmesine sebep olmuş. Dolaylı yoldan gençleri okuldan soğutarak iki neslin hayatını olumsuz yönde etkilemiş. Uçak düşürmekten kafasına göre istediği siyasetçi, gazeteci ya da hukuk adamını öldürmesi gibi affedilemeyecek olayları var. Hele bir ara neredeyse Kolombiya'yı yönetme noktasına kadar gelmiş. Muhtemelen Kolombiya denilince aklınıza uyuşturucu geliyorsa telafisi on yıllarca sürecek bu kötü imajın sebebi; Pablo Escobar'dır. Pablo Escobar'ın ağabeyi tarafından imzalı ve parmak izli fotoğraflardan biri; İstanbul Zeytinburnu'daki Köyüm Yufka'ya satıldı. Gelen para Guatemala'daki bir hastanın ilaçlarını alması için yardım maksatlı gönderildi. Buraya kadar okuduklarınız Medellin şehrinde öğrendiklerimden ibaretti. Medellin'den ayrılıp yaklaşık 2 ay daha Kolombiya'nın Cali dahil başka şehirlerini de gezdim. Tanıştığım yerel insanlara Pablo Escobar'ı yine sordum. Medellinde'ki Escobar sempatisi başka yerlerde kesinlikle yoktu. Geneli sevmiyor diyebilirim. Sevenler de elbet çıkıyor ama Escobar'ın şehri olarak bilinen Medellin'deki kadar değildi. Zaten kimisi "Escobar sadece Medellin'dekilere yardım etti, diğer şehirlere bir faydası yoktu" minvalinde şeyler söylüyordu. En büyük hatası için; "Paraya sahip olduktan sonra aynı şekilde gücü de elinde bulundurmak istedi ve Kolombiya'nın başkanı olmaya kadar zorladı. Bu onun sonunu getirdi" diyorlar. Öğrendiğim diğer enteresan şey ise; Escobar'ı polislerin öldürmediği söylentisiydi. Escobar evlerin çatısında polislerden kaçarken, polisler bunu durduruyor ve silah doğrultuyorlar. Teslim ol diyorlar ama o olmuyor. Biliyor ki; teslim olursa direkt ABD'ye gönderilecek ve ölene kadar ABD hapishanelerinde çürüyecek. "Teslim olmaktansa elindeki silahla başından tek el ateş ederek intihar ediyor. Sonrasında ise polisler onu vuruyor ama aslında o çoktan intihar etmişti" diyorlar. Nereden biliyorsunuz dediğimde ise; "otopside başından giren kurşunun çok yakın mesafeden ateşlendiği, polislerle arasında olan mesafeden böyle bir vurulma şeklinin olamayacağı sonucu çıktığını" söylüyorlar. Tabii doğru mu? Yalan mı? Bilemiyorum. Ama, öğrendiklerimi yazdım. Yine ileride başka bir bilgi edinirsem yazıyı tekrar güncelleyeceğim. Not: Bu yazı ve görseller hiçbir web sitesi, hiçbir gazete ve gazete platformunda izinsiz kullanılamaz. . Escobar hakkında o kadar şey okudum, böyle gidip yerinde bu bilgilerin öğrenilebileceği hiç aklıma gelmedi. En iyi yöntem halbuki. Elinize sağlık. The Two Escobar belgeselini izlemiştim. Futbolcu escobar ile pablo escobarı anlatıyordu. Etkileyiciydi. Yazıyı hiç atlamadan sonuna kadar okudum. Direk yerinden bu şekilde bir araştırma için tebrikler. Yazı çok başarılı. Tebrikler. Narcos adlı diziyi izledikten sonra okuduğum için hepsi gözümde canlandı. Herkese tavsiye ederim. Çok gerçekçi, çok sürükleyici. Çok güzel bir yazı olmuş. Teşekkürler. Bütün parasını yöneten ağabey elbet biryerlere birşeyler zulalamıştır diye düşünüyorum. Ya da Pablo ölmeden önce ailesine gizli birşeyler kesin bırakmıştır. Abi selam facebook tanda takip ediyorum seni.. Bu yazınıda dünden beri bekliyordum.. Teşekkür ederim. Bu arada hürriyet gazetesine başlattığın haklı hukuksal sürecindede umarım herşey lehine sonuçlanır.. bende narcos dizisini izledim sizede tavsiye ederim. Dizide meclise girerken şöyle bir kısım vardı yanındakine gerçekten yoksullara yardım etmek istiyorum demişti. Suan ülke ne durumda bılmıyorum ama o zaman devlet fakirleri umursamıyormuş. Eğer escobar meclise girip başkan felan olsaydı suan kolombiya bambaska bi yer olabilirdi. Belki abd bile suan oldugu kadar güclü olamazdı cunku uyusturucuya bu kadar karsı olmasının sebebi milyarca doların kolombiyaya gitmesiydi. Elinize, emeğinize sağlık hocam yolunuz açık olsun!! Yazının sonundaki "not" ise neredeyse yazı kadar güzeldi. Sizi hem Instagram'da hem de Twitter'da takip ediyorum. Keşke çok öncesinde sizden haberim olsaydı. Bu yazıyı bekliyordum ve soluksuz okudum. İlk ağızdan bilgi almış olduk. Emeklerinize sağlık. Zevkle takip ediyorum. Dua etmedim. Fotograf cektim ve cekildim. Rica ederim. Yazida da belirttigim gibi Arjantin'deler. Narcos'u izledikten sonra böyle bir yazı dikkatimi çekmişti. Aynen devam kardeşim.. Çok güzel bir yazı olmuş. Umarım HACIENDA NAPOLES müzesine gitme şansın olur ve bizlere de anlatırsın. Hakikaten keyifle okunan bir yazı. Teşekkürler. emek vermişsin. Narcos, internetten ve Cervantes Enstitü'sündeki kültür okumaları dışında bambaşka bilgilerle doldum. Çok guzel yazı olmuş. Colombiya hakkinda al bilgi bulunan ülke gezmek icin. O nedenle verdigin bilgiler altin degerinde. Tek nefeste okudum! Okuması çok keyifli idi. Narkos dizisini izleyip Escobar'a sarmışken hele ayrı bir lezzet aldım. Kaleminize sağlık. Ne kadar kötü olursa olsun ne kadar hata yapmış olsada olsun ben bu adama her zaman saygıyla bakıyorum. O zamanlarda kolombiya hükümeti halkın fakirliğini umursamadığı için bu adamda geleceğini kendi çizmek ve zaamanındaki fakirliği hatırladığı için bunları yaptı. Her zaman saygıyla bakılması ve insanlara herşekilde öğüt veren bir yaşam hikayesi diyebilirim. çeşitli diziler ve yazıları okuyan ve kolombiyada birçok zamanındaki çalıştığı adamlar ve görüştüğü çoğu kişiyi bulan birisi olarak Tek hatası birden bire paranın gücünü anlayıp siyasete atılması bu birçok dizidede örnek gösterildi. Su testisi su yolundayken birden siyasete atılmaya kalkıp meclis önünde önceki yaşamından dolayı atılması sağlanıldığı için ve bir anda gözleri kendine çektiği için kaybetti. 8 dakikalık görüşme yaptığı oğlu uzun zaman arjantinde yaşadıktan sonra tekrar kolombiyaya dönüş yaptı paranında %40 lık bir kısmını polis ele geçirdi buda klasik olan tahmin edilebilecek evinin malikanelerinin altı fakat hala 12 milyar dolar para bulunamadı bunun 4 milyar dolarını escobarın gömen adamlarından biri hala medellinde yaşıyor bu bilgi pek bulunamaz diyebilirim birçok sağ kalan adamı birbirleriyle irtibat kurup gömdükleri paraları çıkarmaya calısmak istediklerinde paraların tekrar yer değiştirdiği görüldüki bunuda ölmeden önce kardeşi yaptırmıştır. Adamlarının itaatsizlik edip kazık atmaması için. Kolombiya başta olmak üzere latin amerika ülkelerinde hiçbir zaman bu kirli para ve uyuşturucu olayı bitmeyecek bu bir gerçek. görmek ve bu konuda araştırma yapmak için kolombiyaya giderseniz konsolosluklarda ve polis istasyonlarından bilgileri çok rahat bir şekilde alıp ulaşabilirsiniz ama kimi insanlar yaşlarından dolayı bir nevi paslandıysalarda bazılarıda hala o dönemdeki acımasızlığını sürdürüyor. kitap yazıp anlattığı gibi hiçbirşekilde 0 a döndüğü söylenemez hala etrafında silahlı korumalar var. Roberto Escobar ile görüşme olasılığı %10 demişsiniz. Aşağıdaki linke bakmanızı tavsiye ederim. 2013 Yilinda herkesle gorusuyor olabilir, 3 yil once ne yaptiklarini arastirmadim. Ben 2016 yilinda gittim ve soforun dedigi gorme ihtimalinin bu kadar dusuk oldugudur. Benden sonra giden arkadaslar para verip tura katildigi halde goremediler. Şans işi. Harika bir yazı olmuş tebrik ederim. Telif hakları konusundaki emek savunuculuğunuz da takdire şayan. Pablo Escobar gibi birinin parasız kalmasına ihtimal vermiyorum. Size de iyi günler. Yazınız muazzam. Bu yazı için hiç yardım aldınızmı?Gerçekten anlaşılabilir ve akıcı yazmışsınız. İkinci sorum böyle tehlikeli bir şehirde nasıl rahatça gezebildiniz ve sorular sorabildiniz. İyi cesaret doğrusu. Bu cesaretinizden dolayı tebrik ederim. Son olarak Amerika hakkında oranın halkı neler düşünüyor? Teşekkürler. Sitedeki tüm yazılar bana aittir. Yardımlık bir durum yok. Latin Amerika'nın genelinde ABD sempatisi vardır. Kolombiyalılar hakkında katılırım da Latin Amerika'da ciddi bir antipati de var. Genel demeyelim ama oranı belki azalan artandır. Ustam öncelikle Pablo Escobar hakkında bize sunduğun bu yazı inanlımaz hoşuma gitti. Sizi Narcos dizisinin 2. sezon finalindeki dizi yorumlarındaki beni buraya sürükleyen bir yorumla keşfettim. O arkadaşada burdan kendimce teşekkür ederim. Siz işinizde çok başarılısınız bu aşikar. Escobar a gelince dizinin ilk sezonunda karaktere o kadar ilgi beslemesemde 2. sezonunda biraz nefret biraz şefkat duyguları besledim ancak dizi kendi açıklamasındada olduğu gibi gerçeğe yansıtılmayan şeyler var. Yazınızı başından sonuna kadar eksiksiz okudum ve mest oldum. Fotoğraflar fevkalade cümleleriniz anlatım tarzınıza diyecek yok. Ülke Ülke gezmek mükemmel birşey olmalı. İşinizde başarılar ve güzel anlar diliyorum. Belkide işinizden cok hobinizdir. Bu arada köpeğiyle fotoğrafını çektiğiniz bayanın arkasında Hz. Ali nin kılıcı Zülfikar a cok benziyen birşey var dikkatimi çekti. :) Başarılarınızın devamını temenni ederim.


Bir ayımı geçirdiğim Panama hakkındaki tek nefeslik görüşüm. Aşırı kozmopolit bir yer. Bunun en büyük sebebi; Panama Kanalı inşasında dünyanın her yerinden işçiler gelip çalıştığı ve sonrasında da ülkelerine dönmediği için hiç ummadık yerde ummadık milletten insanla tanışabiliyorsun. Tabi yine ağırlıklı olarak Asyalı ve Çinliler mevcut. Diğer orta Amerika ülkelerinde olduğu gibi Çinliler burada da marketleri işletiyor. Marketin yanı sıra bir çok restoranı da işlettiklerini gördüm. Çinliler Panama'ya öyle bir yayılmışlar ki ufak bir adaya gidiyorsun, hepi topu iki tane market var ikisi de Çinlilere ait. Ülkeye ilk geldiğimde bu zengin insan çeşitliliğinin güzel olabileceğini düşünmüştüm ama bir ayımı burada geçirdikten sonra kararım değişti. Hala ülkede çok fazla yabancı çalışan var. Pahalı bir ülke olduğu için özellikle Kolombiya ve Venezuela'dan birçok kişi buraya çalışmak için geliyor. Karayip tarafında yaşayan Karayip siyahileri ise pek çalışmayı seven tipler değil. Günde 4-5 saat çalıştı mı bu onlar için fazlasıyla yeterli. Gördüğüm kadarıyla uyuşturucu işinden gelen kolay paraya fena halde alışmışlar. Ülkede bembeyaz tenli kişiler de var simsiyah tenli kişiler de. Ama şunu çok rahat söyleyebilirim; şimdiye kadar hiçbir yerde bu kadar soğuk ve yabancıyı sevmeyen siyahileri görmemiştim. Onlar için eğer sen beyazsan, gringo'sun yani ABD vatandaşısın, paran var ve yontulacak kazsın. Bastimentos adasında akşam bir mekana girerken gözümle şahit oldum, eğer beyazsan siyahilere göre iki kat giriş parası ödüyorsun. Sürekli ırkçılıktan şikayet eden siyahileri bu şekilde görmek ne yalan söyleyeyim beni biraz şaşırttı. Ülkenin bana tuhaf gelen diğer bir özelliği de bazı bölgelerinin yerlilere ait olması ve o bölgelerin Panama'dan ayrı bir ülkeymiş gibi işlev görmesi. Kuna Yala ve Embera yerlilerinin kendilerine ait özerk bölgeleri var ve buralara pasaport kontrolüyle giriş-çıkış yapılıyor. Yerlilerin kendilerine has polisleri ya da güvenlik güçlerinin olduğu söylense de pratikte bunu görmedim. Yani kağıt üstünde sanki o bölgeler Panama'dan ayrı bir cumhuriyetmiş gibi gösteriliyor ama gerçekte her şey yine Panama Hükümeti kontrolünde. Ayrıca parlamentoda bu yerlilerin temsilcileri olduğunu da belirteyim. Bahsettiğim yerliler ise geleneklerini bayağı bir korumuşlar. Günden güne yaşam şekilleri modernleşiyor olsa da bu tarz gezi sevenler ve yerlilerle iletişim kurmak isteyenler için Panama hala bulunmaz bir nimet. Kosta Rika'dan sonra Orta Amerika'nın en pahalı ülkesi. Dolayısıyla bize göre de biraz pahalı diyebilirim. Son yıllarda Panama Kanalının işletmesi Panama'ya geçtiği için ülke ekonomisinin daha da iyiye gittiği söyleniyor. Ülkedeki şehirleşme ise biraz tuhaf. Panama City haricindeki diğer şehirler bizdeki ilçe tarzındaki yerler gibi. Panama City ise ayrıca ele alınması gereken bir kent. Şehrin bir tarafı gökdelen, iş merkezi ve AVM'lerle donatılmışken diğer tarafı gecekondu mahalleleriyle dolu. Arada uçurumlar var. Panamalılar bu modern bölgelerle övünüyor olsalar da trafikte ya da toplu taşımada bu iki grup insan e nihayetinde yan yana geliyor. Sen istediğin kadar şehrin bir bölgesini modern yap, diğer tarafa hiç dokunmayınca ülke maalesef sınıf atlayamıyor. 4 Milyon nüfusa sahip Panama'da anadil İspanyolca. Kendi paraları olsa da herkes Amerikan Doları kullanıyor ve ülkenin ana para birimi ABD doları gibi bir şey. 2.000 USD ile Orta Amerika'daki en kolay oturma izni veren ülke burasıymış. Son zamanlarda Türk dizileri Panama TV'lerinde boy göstermeye başladığı için diziler sayesinde bizden haberdarlar. Şehir merkezi ya da dışı farketmeksizin ülkenin heryerinde kumarhane görmek mümkün. Aşırı güzel Karayip adaları ve doğal parkları olsa da kendisini turistik olarak henüz tanıtamamış bir ülke. 300 Den fazla irili ufaklı San Blas adalarının olduğu bölge eğer Avrupa'da olsaydı bir Pisa Kulesi ya da Venedik gibi tatil denilince akla gelebilecek ilk 10 yer arasına muhakkak girerdi. Eğitim sistemi ise genel olarak diğer Orta Amerika ülkelerinde olduğu gibi paran varsa özel okula gidip iyi eğitim alıyorsun, paran yoksa devlet okuluna gidip iyi eğitimden mahrum kalıyorsun. Kağıt üstünde ülkede asker olmadığı söylense de Kolombiya sınırına yakın yerlerde tanıştığım asker görünümlü kişiler, kendilerinin profesyonel asker olduğunu söyledi. Yani araştırma yaptığında askerlerini lav ettiği bilgisine ulaşılsa da pratikte öyle olmadığını söyleyebilirim. Uyuşturucu trafiğini engellemek ya da sınır geçişlerindeki kontrolü sağlamak için asker görünümlü polisleri kullanıyorlar ama dediğim gibi onlarla konuştuğumda da polis olmadıklarını, profesyonel asker olduklarını söylüyorlar. Ülkeye giriş ve çıkışımda yerlilerin ciddi protestolar yaptığına şahit oldum. Ana yolları kapatıp, günlerce araç trafiğini durduruyorlar. Ta ki istekleri gerçekleşene kadar. Problemin derinine çok inmesem de konuştuğum lokal kişiler bu tip eylemlerin sık sık yapıldığını söyledi. Güvenlik konusunda eğer kurallara uyarsan sıkıntı yaşamazsın. Karayip taraflarında kapkaç olayları çok meşhur. Sahilde çanta ya da değerli eşya bırakmak pek mantıklı değil. Panama City'de ise gündüzleri bile girilmemesi gereken çok tehlikeli sokakları var. Bahsettiğim kurallar; bu sokaklara girmemek, kapkaç olaylarına karşı hazırlıklı olmaktır. Sadece Panama'yı görmek için Türkiye'den buraya gelip, gitmek biraz lüks kaçabilir. Ama olur ya civar ülkelerine gelinirse Panama yerlilerini görmek ya da San Blas adalarına gitmek için listeye muhakkak eklenmeli. Alttaki videodan kısa bir Panama özetini izleyebilirsiniz;,


Kosta Rika'dan Karayipler tarafındaki sınırı kullanarak kara yoluyla Panama'ya geçtim. Türk vatandaşlarından vize istemediği için giriş sıkıntısız olsa da dönüş biletinizi görmek istiyorlar. Hangi yoldan gelirseniz gelin yanınızda muhakkak bir dönüş bileti örneği olsun. Ben de tabi ki yoktu. Geçemezsin, geri dön, uçak bileti ya da otobüs bileti al öyle gel dediler. Yine uğraş, et yok ben dünyayı geziyorum, pasaporta bak, kredi kartım, vs diye söylenip bir şekilde geçtim. Ama benden bir gün önce Avusturalyalı bir kızı geri döndürmüşler. Siz işi riske atmayın. Sınırdan geçerken 4 usd giriş vergisi alıyorlar. Buradan sonra muhtemelen herkes gibi siz de Bocas Del Toro'ya geçeceksiniz. Ben geçerken yerlilerin eylemi vardı ve yol birkaç gündür trafiğe kapalıydı. O yüzden biraz çetrefilli bir geçiş oldu. Önce, eylemin olduğu bölgeye kadar 4 kişi anlaşarak bir taksi tuttuk. Daha sonra eylemin olduğu yerde inip, 2 km sırtçantalarıyla beraber yürüdük. O bölgeyi de geçip bir otobüse bindik. Taksi kişi başı 3, otobüse ise 1 usd idi. Otobüsle direkt Bocas Del Toro adasına giden feribotların olduğu yerde inip, ilk feribot için biletimizi aldık. Kişi başı 6 usd. Buradan sonra Bocas'da kalmayıp Direk Bastimentos adasına geçtim. Adaya geçiş 2-3 usd. Siyahilerin yaşadığı bir Karayip adası. İspanyolca biliyor olsalar da kendi aralarında Karayip ingilizcesiyle konuşuyorlar. Ada aşırı turistik olmadığı için pek fazla konaklama alternatifi yok. Bir kaç hostelden en ucuz olanı Bastimentos Hostelde geceliği 7,5 usd den 1 hafta kaldım. İsmini umarım yanlış hatırlamıyorumdur. Konum ve manzara olarak süper olsa da geceleri böcek ve farelerin istilasına uğradığı için uzak durun derim. Eğer bu tip şeylerden çekinmiyorsanız adadaki en ucuz hostel bu. Özellikle Panama'nın pahalı bir ülke olduğunu düşünürsek 7,5 usd bayağı bi' hesaplı. Adadaki insanlarla her ne kadar kaynaşmaya çalışsam da yabancıya karşı aşırı soğuklar. Hatta soğuğun da ötesinde neredeyse nefret ediyorlar. Diğer yandan da sürekli kokain satmaya çalışan siyahilerin hedefindesiniz. Çünkü onlara göre siz yabancıysanız paranız var ve kokain arıyorsunuz. Bu gibi şeylerin çokluğu güzelim adadan nefret etmenize sebep oluyor. Adada kristal su ve beyaz kuma sahip güzel bir sahil de var. Ama buraya yürüme gitmek istersen yanına değerli hiçbir şey alma diyorlar. Çünkü giderken ormanın içinden geçiyorsun ve adada hepi topu 1-2 bin nüfus varken soyulma ihtimalin var. İlla kamera vs. götürmek istersen para verip, kayıkla gidebilirsin. Ufacık adada kafana göre gezememek de apayrı bir soru işareti. Bahsettiğim bu sahilin yanında bir de doğal park var. Gidenler güzel olduğunu söylese de Kosta Rika'da çok fazla doğal parka girdiğim için burayı es geçtim. Yemek konusunda ise eğer hostelde kendi yemeğinizi yapmayacaksanız durum biraz sıkıntılı. Dışarıda ucuza yemek yenecek pek bi' yer yok. Aslında bir iki tane lokal lokanta gibi yerler var ama akşam 6 da açıp 9 da kapatıyorlar. Sahiplerine bu kadar yabancı var, ucuz yemek için yer arıyorlar niye gündüz açmıyorsunuz dedim. 4-5 Saat çalışıyoruz daha ne olsun, bir de gündüz açamayız dediler. Adadaki marketleri işleten Çinliler içinse onlar çok çalışkan diyorlar. Çalışkan demelerinin tek sebebi adamların marketleri sabah açıp, akşam kapatmaları. Yani tam gün çalışıyor olmak bu adadakiler için "çok çalışkan" olmak anlamına geliyor. Velhasıl tavsiye etmeyeceğim bir ada. Benim 1 hafta kalmamın sebebi tamamen sosyal medya ve websitemle ilgilenmem gerektiği içindi. Kayıkla merkez ada diyebileceğim Bocas Del Toro'ya geri döndüm. Bilet 3 usd. Bol böcek ve fareli 6 günden sonra düzgün bir hostel bulma ümidiyle 10 usd ye kliması olan bir hostele yerleştim. Herşey güzeldi ama bu seferde yatak böceklerini farkettim ve ertesi gün Selina Hostel'e gittim. Aynı zamanda burada civardaki turistik geziler için tur organizasyonu da yapılıyordu. Görevliyle konuşurken böyle gezdiğimi, sosyal medya mecralarımın olduğunu ve videolar çektiğimi söyleyince bana ücretsiz oda vermek istediler. Karşılığında da beni bir, iki kere Zapatilla adasına götürecekler ve ben de onlar için video çekecektim. Tabi ki direkt kabul ettim. Çetrefilli geçen 1 haftanın sonunda özel odada 3 gün kalmak rüya gibi geldi. Bu hostel söylenene göre Latin Amerika'nın en büyük hosteliymiş. Zaten aşırı profesyoneller ve hizmetleri de çok iyiydi. İllaki özel oda almanıza gerek yok. Paylaşımlı odada güzel bir kahvaltı dahill gecelik konaklama ise 14 USD. Olur ya bu adaya gelirseniz bence hostel olarak kalınacak en iyi alternatif burasıdır. Burada da aynı Bastimentos adasındaki gibi sürekli kokain satmaya çalışanlarla uğraşıyorsunuz. Bazen o kadar rahatsız ediyorlar ki kavga edecek duruma bile gelebilirsiniz. En iyisi görmezden gelip yolunuza devam etmek. Bu ada ve civarındaki en güzel atraksiyon bence Zapatilla adası. Eğer turu Selina Hostelden satın alırsanız(25-30 USD) sloth denilen tembel hayvanların yaşadığı ufak bir adaya gidip, onları kucağınıza bile alabilirsiniz. Bunu sağlayan şey; Selina Hostel değil kaptanın bu hayvanlarla arasının aşırı iyi olması. Adam ağaca çıkıp, hayvanı kucaklayıp aşağıya iniyor. Kosta Rika'da sloth görmek için onlarca dolar harcamanız gerekirken burada bedavaya kucağınıza alıyorsunuz. Zapatilla adası için video ve fotoğraflara alttan bakabilirsiniz. Zapatilla adası haricinde civarda başka atraksiyonlar olsa da benim pek ilgimi çekmedi. Yürüme ya da dolmuşla gidilebilecek mesafede güzel sahilleri var. Ama buranın en büyük problemi sahildeki kapkaç olayları. Bu kadar turistik yere neden bir, iki polis koymazlar anlamış değilim. Olur ya sahile giderseniz dikkatli olun. Gece hayatı ise hareketli desem de lokal insan pek olmadığı, heryer 20 yaşlarında sırtçantalılarla dolu olduğu için biraz bu olayın dışında kaldım. Yani aslında Bocas Del Toro için parti adası diyebiliriz. Eğer benim gibi Kosta Rika'dan geliyor ya da Kosta Rika'ya gidecekseniz buralara da uğranılabilir. Onun haricinde pek de ayrıcalığı olan yerler değil. Hele San Blas adalarına gidecekseniz Bocas Del Toro civarındaki deniz ve sahil gezilerinizi komple iptal edebilirsiniz. 4 Gece bu adada kaldıktan sonra önce botla Almirande'ye geçtim. Bilet 6 USD. Bottan indikten sonra taksiyle 1 USD ye terminale gittim. Oradan da David şehrine minibüsle 9 USD ye gittim. Buraya gelirken şehre bir saat kala doğal bir park var. Yine burası da gezginlerin uğrak yeri. İçinde ve civarında hostel imkanı da var. Ama yukarıda da dediğim gibi Kosta Rika'da fazlasıyla doğal park gördüğüm için burayı da es geçtim. Şehre öğlen saatlerinde indim. Çantayı emanetçiye bırakıp biraz dolanayım, beğenirsem kalırım dedim. Merkezi zaten ufak bir yer. 4-5 Saatimi böyle geçirdikten sonra anladım ki; burada beni cezbedecek bir şey yok direkt gece otobüsüyle Panama City'e geçtim. Bilet 19 USD. Sabah bayağı bi' erken saatte şehre indim. Terminalde biraz soluklanıp, kahve içtikten sonra toplu taşımayla iki otobüs değiştirerek eski şehir denilen yerdeki hostelin olduğu bölgeye gittim. Panama City yeni ve eski şehir diye ikiye ayrılıyor gibi düşünebilirsiniz. Yeni taraf gökdelenler ve AVM'lerle doluyken diğer taraf daha bi' eski ve hafif de bi' tarihi havası var. Ama bu eski şehrin kötü yanı; ana caddeler haricindeki ara sokaklar aşırı tehlikeli. Gündüz bile kesinlikle girmeyin diyorlar. Benzeri şekilde olan bir sokağın önünden geçerken baktım tam fotoğraflık. İçeri de girmek istemiyorum ama bir yandan da şeytan dürtüyor. Sağı, solu kontrol edip yavaşça içeriye doğru girdim. Çantadan kamerayı çıkardım, iki fotoğraf çekmeden beyaz bir araba yanıma gelip durdu. İçerideki iki tane sivil polis kimliklerini gösterip sen ne yapıyorsun burada dediler. Fotoğraf çekip hemen geri döneceğim. Çekme, herşeyini çaldırırsın dediler. Ben de tıpış tıpış geri dönüp, yoluma devam ettim. Dediğim gibi Panama pek hesaplı bir yer olmadığı için hosteller de maalesef hesaplı olmuyor. 4 Kişilik odada gecelik 15 USD ye kaldım. Şehirde bir çok lüks AVM var. Alışveriş ihtiyacınız varsa buralardan karşılayabilirsiniz. Onun haricinde bir de meşhur Panama Kanalı var. Buraya gitmek için özel turlar olsa da kendi imkanlarınızla da gidebilirsiniz. Eğer 3-4 kişiyseniz hiç düşünmeden taksi tutun. Eğer tekseniz direkt Panama Kanalına giden belediye otobüsü de var, onu kullanabilirsiniz. Kanalın olduğu bölgeye girmek 15 USD. Öğrenci kartınız var 10 USD. Bazı zamanlar kanaldan gemi geçmediği de oluyormuş. Öncesinde nasıl öğrenilir bilmiyorum ama gemi geçişi görmeden oradan ayrılmanın pek mantıklı olacağını düşünmüyorum. Benim şansıma 3-4 tane gemi geçişi oldu. Ayrıca yine aynı yerde kanal yapımını anlatan belgeseli de izleyebilirsiniz. Şehirin gece hayatı ise bayağı bi' hareketli. Ufak bir şehir olmadığı için 3-4 farklı bölgede kafanıza ve kesenize göre eğlence yerlerini bulabilirsiniz. Genel itibariyle ucuz bir ülke olmadığı için gece hayatının da pek hesaplı olduğunu söyleyemem. Geceleri de yine aynı şekilde dikkatli olmakta fayda var. Bilmediğiniz yerlerde pek yürümeyi tercih etmeyin. Kolay kolay bir yer için tehlikeli demesem de benim de kaldığım bu eski şehir denilen bölgeye gidip gelirken biraz sıkıntılı yerler vardı, dikkatli olmak gerek. Ama hep dediğim gibi bu kurallara uyarsanız ve illegal şeylerle de ilginiz yoksa başınıza bir iş gelmesi bir hayli zordur. Lokal insanlara sora sora Panama'daki gerçek yerlilerin Darien bölgesinde yaşadığını öğrendim. Öğrendim ama oralara gidip gelmek maalesef bir hayli çetrefilli. Rehber olmadan kafanıza göre, gidip gelinmeyen yerler. Neyse ben bu tip şeyleri sevdiğim için bir yolunu bulup Darien bölgesine gittim. Bura için yani Embera yerlileri hakkında daha önce detaylıca bir yazı paylaşmıştım. Tüm gezilerimde benim için önemli bir yer teşkil eden Embera yerlilerini anlattığım yazı, fotoğraf ve videolarım için linkten devam edebilirsiniz. Embera yerlilerini ziyaretimden sonra Panama City'e tekrar döndüm. Kaldığım köy evlerinde tahta kurularının istilasına uğradığım için bir haftada kendime ancak gelebildim. Gerçi kaşıntılar abartısız 1 ay sonra bile halen ufak ufak devam etse de ilk hafta çektiklerim çok fenaydı. Biraz toparlandıktan sonra Panama'daki son durağım olan San Blas bölgesine gitmek için yola koyuldum. Yola koyuldum ama maalesef buraya da kafanıza göre gidemiyorsunuz. Ya özel 4x4 aracınız olacak ya da mecburen bir tura katılacaksınız. Tura katılmak da pek bana göre şeyler olmadığı için onun yerine sadece San Blas bölgesine ulaşım hizmeti aldım. Tur satın alanların yanında aynı araçla siz de botların kalktığı bölgeye kadar gelebiliyorsunuz. Daha sonrasın da ise onlarca adadan hangisini istiyorsanız o adaya botla geçeceksiniz. Kolombiya'ya kara yoluyla geçiş olmadığı için Medellin şehrine uçakla geçtim. Uçak biletimi ise Türkiye-Amerika arası indirimli bilet satan Nil Travel karşıladı. Kendilerine tekrar teşekkürler. Kolombiya'ya gitmek için başka bir alternatif olana Karayip denizinden katamaranla da geçebilirsiniz. 5-6 Günlük tur ücreti San Blas adalarına da uğramalı 500 USD'den başlıyor. Hem fiyatı yüksek hem de 5-6 gün denizde olmak istemediğim için tercih etmedim. Not: Kolombiya'ya geçecekseniz yanınızda ülkeden çıkacağınızı gösteren bir bilet örneği olsun. Bana sormadılar ama daha önce sorulan bir çok kişi var.


2 Gece 3 günümü geçirdiğim Ina adası. Bu ada Panama'nın Karayip bölgesindeki San Blas adaları içinde yer alıyor. Boyutları 3 metreden 1 km ye kadar uzanan benzeri şekilde 300'ün üzerinde ada var. Bu adalara ulaşım genelde Panama City'den yapılıyor. Git-gel tüm masraflar 100 USD. Daha sonra kalacağınız adaya göre günlük 20-30 USD arası para veriyorsunuz. Benim kaldığım bu Ina Adasından örnek verirsek 3 öğün yemek dahil, paylaşımlı odada gecelik fiyat 20 USD idi. İki kişilik özel bungalovlar ise gecelik toplam 45 USD. Yine 3 öğün yemek dahil. İsterseniz gelip birkaç gün bu adada kalabilir daha sonra başka adalara da geçebilirsiniz, tamamen size kalmış. Bu adaların sahibi Kuna Yala yerlileri. Ve dediklerine göre adalar bu yerlilerin haricinde kimseye satılamıyor. Bazı adalarda 4-5 tane Kuna Yala ailesi olabilirken bazılarında ise sadece gelen yabancılar var. Adalarda elektrik güneş enerjisi ve jeneratörlerden sağlanıyor. Akşam 8 den sonra ise bir kaç lamba haricinde yapay ışık görmek zor. Tatlısu ise çevredeki büyük adalardan ya da karaya en yakın yerlerden teknelerle getiriliyor. Aşırı sakin olan bu ada geceleri ise daha da bi' sakin. Dolunay olduğu vakit ada resmen rüya gibi bir yer haline gelip her yer ay mavisi oluyor. Gündüzleri ise ister palmiyeler arasındaki hamakta uzan ister o kristal suya şnorkelle dalış yap. Bot ile 15-20 dakikada çevre adalarını gezmeye ya da deniz yıldızları ve zengin resif çeşitliliğinin olduğu bölgelere de gidebilirsiniz. Verilen 3 öğün yemek genelde deniz mahsülü ve karın doyuracak cinsten. Hatta bazı öğünler lüks restoranlarda yapılan deniz ürünü yemekleri gibi. İsterseniz 1.5 USD ye soğuk içeceğinizi de alabilirsiniz. Denizin ortasında bir adada olduğunuzu düşünürsek soğuk bir kutu kola için 1.5 USD gayet hesaplı bir fiyat. Adada wi-fi ya da internet hizmeti yok ama bazı cep telefonu hatları az da olsa çalışıyor. İllaki internet ihtiyacınız varsa bir tane lokal sim kart ve 3-5 günlük internet paketi almanız yeterli. Herhangi bir tura katılmadan benim yaptığım gibi istediğiniz adaya gidip istediğiniz kadar kalabilirsiniz. Sıkıldıkça başka adalara da geçebilirsiniz. Adalarda kaldığınız sürece ayakkabı ve terliğe ihtiyacınız yok. Çünkü ayak bastığınız her yer beyaz plaj kumu. Yalnız bu tip ada gezileri ve konaklamaları lüks ya da konfor arayanlar için pek cazip değil. Olur ya plan yaparsanız bunu göz önünde bulundurun. Bu bölge nasıl olmuşsa halen turistik bir yer haline gelmemiş. Düşünün Karayipler denizinde 300'ün üzerinde böyle bir adalar topluluğu var ve internetten araştırma yapsanız ele avuca gelir hiçbir bilgi yok. Bugün 20 usd ye 3 öğün yemek dahil konaklayabildiğiniz bu adalarda 4-5 yıl sonra 100 USD den aşağıya kalamayabilirsiniz. Eğer böyle bir adada günlerinizi geçirmek istiyorsanız San Blas adaları dünyada bunu tecrübe edebileceğiniz nadir yerlerden biridir. buralarda köpek balığı var mıdır acaba? ben hep böyle muhteşem dünya denizlerine bakarken bunu düşünürüm, gerçi biz onlardan daha tehlikeliyiz ama..


Kiminle konuştuysam oraya gitme, yapılacak bir şey yok, çok sıkılırsın dediği, benim ise olur mu canım öyle şey elbet yapılacak bir şeyler bulunur dediğim Paraguay'dayım. Not: Eğer bu gezim için paylaştığım ön yazıyı okumadıysanız öncelikle ona göz atmanızı öneririm. 60 günlük rotamı, yanıma aldığım eşyaları ve gezinin toplam maliyetini görmeniz açısından faydalı olabilir. Kalkıp Güney Amerika'ya gelmişken Bolivya'ya geçmeden buraya da bir uğradım. Brezilya Foz Do Iguaçi'den otobüsle gelişim 5 saat sürdü. Her zamanki gibi terminalde tourist informatina gidip bir şehir haritası aldım. Ufak bir miktar döviz bozdurup hostele doğru yola koyuldum. Gidişim yine belediye otobüsüyle oluyor. Bir bilet 2.400 guarini yaklaşık 1 TL. Şoföre nakit olarak verebiliyorsunuz. Güzel temiz bir hostel. 6 kişilik odada kahvaltı dahil gecelik yatak fiyatı 30 TL. Normal bir mekana girip yumurta ve patates kızartması yaptırıyorum. Fiyatlar gayet makul, 4-5 TL civarı. Daha sonra hostele dönüp burada ne yapılır nereye gidilir öğrenmek için bilgi alıyorum. Anlaşılan gidilecek pek bir yer yok. Evet ülkenin başkentindeyiz ama nasıl oluyorsa hiçbir şey yok. Adına müze dedikleri eski bir ev ve bir de tren müzesi var. İkisini 15 dakikada gezip bitirebilirsiniz. Yabancılar için başkada gidilip görülecek bir şey yok. Dedim bu böyle olmaz, elbet arada derede ilgi çekici bir şeyler bulurum ama yok. 3 gün boyunca sokak sokak yürüdüm, kayda değer hiçbir şey bulamadım. Siz siz olun mecburi kalmadığınız sürece buraya uğramayın. Benim gibi Bolivya'ya geçecekseniz gelin bir gece kalın, dinlendikten sonra yolunuza devam edin. Ama derdiniz gece hayatıysa burada her akşam eğlenilecek yer var. Yani geceleri pek sıkılmazsınız. İnsanı eğlenmeyi biliyor. Tabi birde ülke genelde baya ucuz. En iyi gece kulüplerine sadece 10 TL vererek girebiliyorsunuz. Mekanlarda içecekler 4-5 TL den başlıyor. Düzgün bir restoranda düzgün bir öğle yemeğini 15 TL ye yersiniz. Yok daha hesaplı bulayım derseniz 5-6 TL ye bile karın doyar. O derece ucuz. Allah'tan hostelde kafa dengi birkaç kişi vardı da onlarla vakit geçirdim. Yoksa muhtemelen sıkılıp daha fazla kalmadan yoluma devam edebilirdim ama 3 gece kalmamın sebebi Bolivya'ya gidiş 30 saat sürüyor ve cuma, cumartesi günlerimi yolda geçirmek istemedim. Mecburen pazar gününe kadar burada kaldım. Paraguay denilince aklıma gelen ilk şey rengarenk belediye otobüsleri ve içindeki işportacılar. Gezginler için bu otobüsler eğlenceli görünse de iş çıkış ve gidiş saatlerindeki kalabalığı görünce fikrim değişti. Hele ki yazın 45 derece olduğunda bu otobüslerin halini tahmin bile edemiyorum. Bir de gördüğüm duvar grafitleri atlamayayım. Müstakil evlerin dışlarına kocaman kocaman ama bir o kadar güzel sanat eserleri yapılmış. Seviyorum bu tarz şeyleri. Ülkenin diğer bir özelliği ise Güney Amerika bölgesindeki kaçak elektronik ticaretinin bu ülke üzerinden dönmesi. Fiyatlara hiç bakmadım ama denilen şey Güney Amerika'da en ucuz elektronik Paraguay'da var. Fotoğraf makinesi ya da benzeri şeyleri hesaplı bulabilirsiniz. Öyle ki günü birlik Arjantin ve Brezilyadan Paraguay tarafına sadece alış-veriş için gelip gidenler varmış. Böyle bir ihtiyacınız olursa bu detayı atlamayın derim. Bolivya Santa Cruz'a gitmek için terminale gidiyorum. Yol 28 saat sürüyor. Bilet fiyat 125 TL. Başka bir alternatif yok çünkü tek firma gidiyor. Yazılarınızı zevkle okuyorum, ve sıkı takipçiniz oldum. Bende kendi çapında, yalnız gezen bir gezginim.2012, de sizin gezinize benzer bir güney Amerika rotası yaptım 2 aylık. Ben yazı yazmayı sevmediğim için sizin gibi anılarımı, bilgilerimi paylaşacak bir site kurmadım. O nedenle sizi ve diğer yazanları çok takdir ediyorum. Asuncion, da başıma gelen bir olayı burada paylaşırsam faydalı olur düşüncesiyle bunu yazıyorum. Akşam üzeri otobüsle ulaştığım bu şehri gezmek için vaktim yoktu. Akşam otele yerleştikten sonra gezmeye çıktım. Saat 20.00 gibi. Ortalık çok sakindi, pek yürüyen yoktu. Yemek yedim, tekrar gezmeye devam ettim. Bir parkta müzik sesleri geliyordu, oraya bakayım dedim. Ama anlaşılan olay bitmiş, tesisatı toplayan adamlardan başka kimse yoktu. Biraz daha ilerlediğimde bir çocuk gurubunu gördüm. Daha önce okuduğum için hemen yönümü değiştirip hızla yürümeye başladım. Ama birisi beni fark etti, bağırdı ve bana doğru koşmaya başladı. Önüme geçtiğinde bana bıçağını gösterdi, bu çocuk 13-14 yaşlarında gibiydi. Arkama baktım bir küçük çocuk daha vardı, o, da 9 -10 yaşlarında gibi gösteriyordu. Elimde marketten aldığım içinde küçük sular ve muz, un olduğu paketimi bunlara sallayarak koşmaya, ve polis diye bağırmaya başladım. Tabi bu arada Türkçe küfürlerde savuruyorum:)) Bu didişmemiz ve koşuşturmamız 5 dakika civarlarında sürdü. Sonra ya Türkçe küfürlerimden yada ne nedenle olduğunu bilmediğim bir nedenden beni bırakıp geri döndüler. Halbuki park, ta o anda tesisatı toplayanlar olayı gördüler, ama yardım etmediler. Ben koşmaya devam edip ana caddeye ulaştım. Otelim meydana çok yakındı hemen odama geçtim ve sabah erkendende bu şehirden ayrıldım. İyiki, de öyle denk geldi, sizin yazınızdanda, gezilecek birşey olmadığını anladım. Sizin böyle birşeyle karşılaşmadığınızada sevindim. Size ömrünüz boyunca boool gezmeler dilyorum. Ilginize tesekkurler. Gecmis olsun, iyi atlatmissiniz. Orada kaldigim surece guvensiz bir sey hissetmemistim ama bu olay bir cok ulkede yasanabilir. Çok haklısınız, bu olay heryerde olabilir. Gezginleri korkutmak için yazmadım. Geçen Belize yazınızı okudum, oradaki hissinizi bende Lapaz, da hissetmiştim. İyi gezmeler, video, larınız ve yazılarınızla çok faydalı bir iş yapıyorsunuz. Emeklerinize sağlık. Nasıl gezeceğinize göre değişir. Meksikayı 5 ayda anca gezebildim. Su an Paraguay'dayim ve dediklerinizin hepsi dogru....


Para olmadan elbet gezilmez de ücretsiz konaklama yöntemlerini ve gezerken ihtiyacınız olan parayı nasıl kazanacağınızı anlatacağım. 4 Yıldır elimden geldiğince dünyayı gezmeye çalışıyorum. Yüzlerce insanla tanıştım. İçlerinde çok uçuk olan kişiler de vardı, senin benim gibi normal olan kişiler de. Edindiğim bu tecrübeleri biraz anlatayım. Gezerken para kazanmanın birkaç yöntemi var. Gönüllü çalışmaktan başlayalım. İngilizce adı voluntary olarak geçer. Aracı web siteleri sayesinde ya da gittiğiniz bölgedeki hostel ve belediyelere sorarak bu işleri bulabilirsiniz. En çok bilinen web siteleri workaway, helpx ve wwoof dır. Başka web siteleri de var ama benim gördüğüm en yaygın olanları bunlar. Yalnız bazılarında üyelik ücretlidir. Bu sitelerde iki tip kullanıcı var. Biri iş veren diğeri de gönüllü olarak çalışmak isteyenlerin açtığı profiller. Mesela adamın Kolombiya'da bir hosteli var ve bu hostel için gönüllü çalışan arıyor. Bu sitelerden birine ilan bırakıyor ve siz de o ilana aynı iş arıyormuş gibi başvuruyorsunuz. Daha sonra ilan sahibi sizin profilinize bakıyor, daha önceki çalıştığınız yerlerden olumlu yorumunuz varsa ve sizi de uygun görürse tamam gel başla diyor. E peki daha önce hiç bu şekilde çalışmadıysanız profilinizde referans olmayacaktır. İşte orada devreye web sayfanız, couchsurfing ve facebook hesabınız giriyor. Yani bunları referans olarak gösteriyorsunuz. Adam size inanırsa talebinize olumlu cevap veriyor. Genelde resepsiyon elemanı ararlar ve İngilizce bilmeniz yeterli olur. Dil deyince öyle aman aman çok iyi seviyede bilmenize gerek yok, gözünüzü korkutmayın. Hostele gelen, giden kişilerin kayıtlarını tutar, odalarını gösterirsiniz. Genelde temizlik işi yaptırılmaz. En fazla sağı solu süpürüyor olursunuz. Öyle tuvalet temizleyenini hiç görmedim. Zaten ilan açıklamlarında da ne istenildiği detaylıca yazar. Günde ortalama 5-6 saat çalışırsınız. Graffiti sanatçısı, web tasarımcısı ya da iç mimar da aranabilir. Bazı hosteller vardır ki aynı sanat evi gibidirler. Duvarlarında çok iyi greffitiler var. İşte onları genelde bu tip gönüllü çalışan sanatçılar yapar. Bazen de yeni kurulan hosteller iç dizayn için bu konulardan anlayan birilerini de arıyor olabilir. Aynı şekilde web tasarımı için de. Bu yapacağınız işin karşılığında genelde size konaklamayı ücretsiz verirler. Bazı yerlerde 3 öğün yemek verenleri de vardır. Bu işlerden para kazanacağınızı pek düşünmeyin. Şimdiye kadar para verenini hiç görmedim, duymadım. Resepsiyon işinde genelde uzun süreli çalışabilecek olanları ararlar. Öyle 1-2 haftalık eleman pek işlerine gelmez. İlanlarda en az 1 ay ya da daha fazla çalışma şartı olabilir. Gidip 2 hafta çalışıp, sonra ayrılırsanız iş veren sizin hakkınızda olumsuz yorum yazabilir ve ileride bulabileceğiniz potansiyel işleri riske atmış olursunuz. Hostellerde daha önce benim yaptığım gibi şunları da yapabilirsiniz; Gezi yazarı olduğunuzu, web sitenize o ülke hakkında yazı yazarken sizin hostelin sitesini de eklerim deyin. Bazıları bunun karşılığında ücretsiz konaklama verebilir. Ya da fotoğraf ve video çekme kabiliyetiniz varsa hostelin fotoğraflarını da çekebilirsiniz. Panama'dayken kaldığım hostelin, çevredeki adalara tur hizmeti vardı. Size bu tur için video çekebilirim dedim. Şansa onların da ihtiyacı varmış. Çektiğim bu bir dakikalık video sayesinde 3 gün beni çok iyi ağırlamışlardı. Hosteldeki işler genelde böyledir. İkinci popüler olansa çiftliklerde çalışmak. Atıyorum adamın Meksika'da bir çiftliği var ve gönüllü birini arıyorsa yine bu sitelerden birine ilan bırakıyor ve siz de başvuruyorsunuz. Öyle ırgat gibi çalışacağınızı düşünmeyin :) Yine genelde günde 4-5 saat çalışırsınız. Tarla ekip, biçiyor olabilirsiniz, fidan dikebilirsiniz. Öyle ağır işler olmadan, yapabileceğiniz şeylerdir. Bazı ülkelerde öğrencilerin yabancı dil eğitimi için bu tip gönüllü çalışanlar da aranabiliyor. İngilizceniz biraz düzgünse ilkokul seviyesinden üniversite seviyesine kadar benzer işleri bulabilirsiniz. Bu ilanları bahsettiğim web sitelerinden, hostellerden ya da belediyelerden bulabilirsiniz. Şanslıysanız ufak da olsa para kazanabilirsiniz. Yine bazı ülkelerde sakat çocukların bakımı için de gönüllü çalışanlar aranabiliyor. Bu bazen hastanede bazen de bakım evlerinde olabilir. Yalnız buralarda çalışmak güçlü psikoloji ister, herkesin yapabileceği şeyler değildir. Özellikle gelişmemiş ülkelerde böyle ihtiyaçlar da olabiliyor. Kimi hastanelerde tam zamanlı çalışanları bile duydum. Bazen para verenleri var tuhaf ama bazen üste para isteyen kurumlar da var. Bazen hayvan barınakları bazen de normal bir evdeki evcil hayvana bakmak için de olabilir. Hayvanları seven birisi için bulunmaz nimettir. Benzer örnekleri çoğaltmak mümkün. Belli başlı olanları yazdım. Bu gibi gönüllü işlerin bence en büyük avantajı dil öğrenmenize faydası olur. Dünyanın her yerinde 20 yaşındaki Avrupalı gençleri bu tip gönüllü işleri yaparken görmek mümkündür. Bunda utanılacak, sıkılanıcak bir durum yok. Size kazandıracağı tecrübe parayla, pulla ölçülmez. Hiçbir üniversiteden alamayacağınız eğitimi ve hayat tecrübesini bu şekilde çalışarak kazanabilirsiniz. Diğer bir ücretsiz konaklama şekli de Couchsurfing yapmaktır. Gittiğiniz ülkede yerel insanların evinde misafir olarak kalıyorsunuz. Couchsurfing nedir, nasıl kullanılır bu yazımda detaylıca bahsetmiştim. Gelelim gezerken ihtiyacınız olan parayı kazanmanın bir yolu olan sokak sanatçılığına. En klasik yöntem takı, toka ve bileklik gibi şeyleri yapıp, satmaktır. Aynı 10 yıldır dünyayı gezen Fabiana gibi. Eliniz bu işlere yatkınsa, bulunduğunuz ülkedeki turistik yerlerde tezgah açarak yapılacak bir iştir. Belki cebinize ekstra para kalmaz ama dünyayı gezersiniz. Sokaklarda performans sanatçılığı yaparak da ihtiyacınız olan parayı kazanabilirsiniz. Şarkı söylersiniz, gitar, flüt ya da benzeri şeyler çalarsınız, komedi şovu ya da sihirbazlık gösterisi yaparsınız. Yani bu işin sonu yok. Yaratılıcılığınızı konuşturup bırakın dünyayı gezmeyi üstüne para bile kazanabilirsiniz. Alttaki videoyu izleyin. Bu performansı dünyanın neresinde görsem para veririm. Sokak sanatçılığının en büyük problemi her ülke ya da her şehrin buna izin vermemesi. Nasıl ki bizde taksimin orta yerine gidip kafanıza göre sokak sanatçılığı yapamayacağınız gibi diğer ülkelerde de benzer durumlar vardır. Ama Genel olarak Latin Amerika'da böyle bir sıkıntı olmadığını söyleyebilirim. Neredeyse bulunduğum her ülkede benzer şekilde sokak sanatçılığı yapıp dünyayı gezenlerle karşılaştım. Yani böyle bir şeye niyetiniz varsa Latin Amerika'dan başlayın, hem ucuz yerdir hem acemiliğinizi atarsınız. Gönüllü olarak çalışma değilde couchsurfing işlemi en iyisi olacaktır keza gezerken yeni insanlar ile tanışmaktan kasıt onların yani yerel halkın içerisinde kültüründe odasında yaşamak daha güzel ve eğlenceli olur diye düşünmekteyim. Güzel bir paylaşım olmuş, anlattıklarınızın bir çoğunu yapmanın gururunu yaşadım yazıyı okurken. Yolda karşılaşmak dileğiyle..


Patagonya şüphesiz ki Latin Amerika'nın en özel bölgelerinden biri. Gidilip, görülecek çok fazla yeri var. Ama bu güzelliklerinin yanı sıra birçok olumsuz yönü de var. Önce Patagonya tecrübelerimden biraz bahsedeyim, sonra şehir şehir gittiğim yerleri anlatacağım. - Düşük bütçeli bir gezi yapıyorsanız bilin ki Patagonya sizi çok fazla yoracak. Yeme-içme ve konaklama Latin Amerika'ya göre aşırı pahalı. Arjantin'in son yıllarda yaşadığı ekonomik sıkıntılar Arjantin'in Patagonya tarafında fazlasıyla hissediliyor. Kanadalı ve Avustralyalı gezginler 'burası bizim ülkeden bile daha pahalı' diyorlar, gerisini siz düşünün. Ulaşım ise yine inanılmayacak kadar pahalı. Mesela Arjantin tarafında 15 saatlik bir otobüs yolculuğu için yaklaşık 100 dolar ödemeniz gerekebilir. Ve tüm otobüs firmalarında fiyatlar aynı. Ucuzu geçtim, ekonomik bilet bulmanız mümkün değildir. Konaklama derseniz o da pahalı. - Sırtçantalı gibi gezerim derseniz muhakkak çadır, uyku tulumu ve matınız olsun. Ara sıra hostelde ara sıra da çadırda kalırsınız. Zaten uzun doğa yürüyüşleri yapacaksanız mecburen çadırınız olmalı. - Otostop çekmeyi göze almalısınız. Bölgede pek yoğun bir kara ulaşımı olmadığı için bazı yerlerde iki, üç günde bir otobüs oluyor. Bu gibi durumlar ya da gezi maliyetlerini düşürmek için otostop şart. Eğer tek geziyorsanız otostopta şansınız yüksek olur. Ama 2-3 kişiyseniz arabaların durma ihtimali azalır. Her ne kadar bölgedeki halk ya da araçla gezmeye gelenler otostopçuları alsa da yine de saatlerce yol kenarında bekleyebilirsiniz. Çünkü sizin gibi onlarca gezgin de aynı yöntemle gezmeye çalışıyor. Defalarca aynı noktada 20 kadar gezginin otostop çektiğine şahit oldum. Ben 7-8 kere otostop yaptım ve hepsinde de araç buldum. Bu arada tüm Patagonya'yı sadece otostopla gezen gezginlerle de tanıştım. Yani vaktiniz varsa yapılmayacak şey değil. - Eğer kıtanın en güneyine yani Ushuaia şehrine kadar gitmeyi planlıyorsanız bir yönü uçak ile halledebilirsiniz. Yani Buenos Aires'den direkt Ushuaia'ya gidip oradan yukarı çıkabilir ya da benim yaptığım gibi Bariloche'den başlayarak en aşağıya inip sonra uçakla yukarı çıkabilirsiniz. Uçak yolculuğunu Şili tarafından da halledebilirsiniz. Çünkü Şili her anlamda daha hesaplı oluyor. - Bölgeyi Ocak ve Şubat aylarında gezdim. Buranın yaz sezonuna denk geldiği için hava sıcaklığı gezmek için çok iyiydi. Ama genellikle yerli ve yabancı turistler de bu sezonda gezdiği için heryer aşırı kalabalık oluyor. Kasabalarda bile kalacak yer bulmakta zorluk çektim, çünkü tüm pansiyonlar doluydu. - Hem düşük bütçeli geziler yapıp hem de otostop çekmez ve çadırda kalmam derseniz Patagonya'ya gitmeyin. Çünkü orada harcayacağınız parayla Latin Amerika'da başka bölgeleri çok daha rahat ve uzun süreli gezersiniz. Buenos Aires'den otobüsle Bariloche'ye gitmek için terminalden bilet fiyatlarına baktım. İlk şoku burada yaşadım. Çünkü 20 saatlik yol için otobüs fiyatı 100 dolardı. Ve yer yoktu!.. Ancak iki gün sonrasına yer bulup, bileti aldım. Arjantinliler burayı aşırı seviyor. Türkiye'de nasıl yaz aylarında herkes güneye gidiyorsa Arjantin'deki durumda buna çok benzer. Özellikle gençler okul tatilinden sonra Bariloche'ye gitmek istiyor. Bariloche bu kadar çok talep gördüğü için Arjantin'in en pahalı şehri deniliyor. 23 dolara kötü diyebileceğim bir hostelde kaldım. Oda 8 kişilikti. Daha sonra hosteli değiştirdim ama onda da fiyat ve kondisyon aynıydı. Bu fiyat civarında maalesef başka alternatifler de yok. Dışarıda sıradan bir öğle yemeği yiyeyim derseniz 9-10 doları gözden çıkarmalısınız. Bariloche doğasıyla ünlenmiş. Dağlar, ormanlar, trekking rotaları ve gölleriyle meşhur. İsviçre'ye gitmedim ama genel kanı orayla çok benzer olduğu yönünde. Bana göre öyle aman aman inanılmaz güzellikte bir manzarası ya da görülecek bir yeri yok. Tamam doğası güzel ama az çok gezen biri için öyle pek de özel bir yer değil. Yola devam etmek için Şili tarafına geçmeyi tercih ettim. Bariloche'den Puerto Montt'a otobüs bileti 30 dolar. Burada yaşayan Emre ve Gülşah çifti sağolsun beni misafir ettiler ve onlarda kaldım. Puerto Montt'a öyle çok turistik bir yer yok. Civarda haftasonları piknik yapılacak bir, iki göl var. Eğer bir de volkanik dağ görmek, hatta tırmanmak isterseniz yaklaşık 3 saat mesafedeki Pucon'a gidebilirsiniz. Merkezde yürüyerek gidilebilecek bir balık pazarı var. Deniz ürünleri yemek için ideal. Aynı yerde deniz aslanlarını da görebilirsiniz. Puerto Montt'an Castro şehrine geçtim. Otobüs bileti 10 dolar. Burası eski ve ahşaptan yapılma kilisleri ile ünlü ufak bir şehir. Yola Şili üzerinden devam edecekseniz uğranabilir. Zaten bölgedeki feribotlar da buradan kalkıyor. Yalnız her gün feribot yok. Benim yaşadığım problem gibi; iki gün sonrası için feribot bulabilirsiniz ama onda da yer olmayabilir. O sebeple buraya gelmeden önce internetten feribot biletini ayarlarsanız iyi olur. Castro'da Couchsurfing'den bulduğum yerel bir arkadaşın evinde kalmıştım. İşin özü şehirde turistik pek atraksiyon yok. Meydanda bir tane kiliseleri var o kadar. Castro'dayken günübirlik Achao'ya geçtim. Oranın özelliği de yine tamamen ahşaptan yapılan bir kiliseye sahip olması. Maalesef sonraki feribot 4 gün sonra olduğu için mecburen Puerto Montt'a geri dönüp, oradan otobüsle Chaiten'e geçtim. Bilet ücreti 17 dolar. Burası ufak bir kasaba. Eğer Arjantin tarafına çok yakın olan Futaleufu şehrine gitmek isterseniz buradan devam edebilirsiniz. Ama otobüs bulmak kolay değil. Gün ve saatlerini bilmek lazım. Futaleufu benim ilgimi çekmediği için gitmedim. Burada tüm hostel ve pansiyonlar dolu olduğu için kalacak yer maalesef bulamadım. Zar zor bir hostelin resepsiyonunda yere yatak sererek bir gece geçirdim. Civarda büyük bir volkanik dağ var. Kendiniz ya da bir turla dağa çıkabilirsiniz. Dağ halen aktif olsa da lav püskürtmüyor. Kasabada doğanın yeşilini görebilirken dağa doğru tüm ağaçların külle kaplandığını görüyorsunuz. Daha önce çok volkanik dağ gördüğüm ve kimisine çıktığım için burası pek ilgimi çekmedi.


Buradaki konaklama alternatifleri pahalı olsa da kısmen uygun diyebileceğim bir pansiyon bulup, geceliği 15 dolara özel odada kaldım. Civarda ilgi çekecek bir göl var, o kadar. O da pek önemli diyemem. Asıl önemli olan yer; altta fotoğrafını gördüğünüz şelale. Buraya gitmek için ya otostop çekmelisiniz ya da her sabah Puyuhuapi'den kalkan minibüse binmelisiniz. Ben vakit kaybetmemek için sabah minibüsle gidip, akşam 5 gibi yine aynı araçla geri dönmüştüm. Şelalenin olduğu parka giriş 8 dolar. Eğer yer varsa parkın içinde kendi çadırınızla kamp yapabilirsiniz. Şelaleyi paylaştığım bu fotoğrafın çekildiği yerden görmek isterseniz yaklaşık 1-1,5 saat dağda yürümeniz gerekiyor. Yağmur yoksa yürüyüş güzel geçer. Son yarım saat biraz yorucu olabilir çünkü eğimli bir yeri çıkıyorsunuz. Bu şelalenin altında bir de göl var. İsterseniz kano kiralayıp, gezebilirsiniz. Puyuhuapi'de ilgi çekecek başka birşey yok. Buradan Coyhaique'ye otostopla geçtim. Otobüs de var ama sadece sabahları ve bilet bir gün önceden tükeniyor. Burada yine Couchsurfing'den bulduğum bir arkadaşın evinde kaldım. Civarda doğa yürüyüşü yapılacak birkaç yer ve bir de milli park var ama benim pek ilgimi çekmediği için hiçbirine gitmedim. Ertesi gün Villa Cerro Castillo'ya otobüsle geçtim. Eğer siz de aynı yolu yapacaksanız otobüs biletini muhakkak bir gün önceden alın. Sabah giden otobüs ya da minibüste yer bulmanız çok zor. Otobüs bileti 15 dolar. Bu köy tüm Patagonya gezim boyunca internet erişiminin en kısıtlı olduğu yerdi. Sadece bir hostelde internet var o kadar. Tabii ben de orada kaldım. Paylaşımlı odada kişi başı ücret 15 dolar. Alttaki gölün olduğu yere gitmek için sabah saat 10'da yola çıktım. Gölün oraya kadar tüm yol yaklaşık 3 saat sürdü. Son 1 saat yorucu geçiyor. Buraya gelirken yanınızda muhakkak yiyecek olsun. Oturup bir günü burada geçirebilirsiniz. Fazlasıyla hoşuma giden biryerdi. Ayrıca kamp yapmak isteyenler; bu manzaraya karşı çadırlarını kurabilirler. Yalnız gündüz bu güneşte bile üşüyorken gece nasıl soğuk olur kestiremiyorum. Hazırlıklı gitmek gerekir. Hostele dönüp güzel bir duş sonrası dinlenmeye geçtim. Ertesi sabah otobüsle Rio Tranquilo'ya geçtim. bilet 8 dolar. Öğle saatlerinde buraya gelip ilk bulduğum tur acentesiyle anlaştım. Çünkü mermer şapelleri görüp, aynı gün yoluma devam etmek istediğim için vakit kaybetmek istemedim. Şapellere giden birkaç farklı tekne turu var. Ben uzun süreli olanını tercih ettim. Aynı firmanın özel aracıyla da tur sonunda Chile Chico'ya geçmek için 60 dolar verdim. Bu parayı tur ve yol dahil. Aslında 60 dolar normalinden fazla ama vaktim olmadığı için diğer alternatifleri değerlendiremedim. Tekneyle buraya gidiş yaklaşık yarım saat sürüyor. Hava ne kadar güneşli olsada teknedeyken üşüyorsunuz. Hazırlıklı gidin. Ortam fotoğraflarda gördüğünüz gibi etkileyici. Ama yolunuz buralardan geçmiyorsa illa ki dönüp, buraya gelin demem. Patagonya planınızı yaparken dikkate alabilirsiniz. Tur bittikten sonra aynı acentenin aracıyla Chile Chico'ya geçtim. Oradan da Şili sınırından çıkıp Arjantin tarafına doğru yola koyuldum. Yolda bir arabaya otostop çektim ve onunla Arjantin sınırına kadar gittim. Sınırı geçtikten sonra Los Antiguos'dasınız. Geceliği 20 dolara paylaşımlı bir hostel odasında kaldım. Burası benim için sadece dinlenme yeri oldu. Civarda yapılabilecek tek atraksiyon; balık tutmak. Eğer ilginiz varsa değerlendirebilirsiniz. Sonraki durağım El Chalten. Sanırım Patagonya'nın en özel yerlerinden biri burası. Çok iyi trekking rotaları var. Ayrıca kamp yapmayı sevenler için de çok ideal. Çünkü günlerce sürebilen trekking rotalarında çadır kurmak ücretsiz. Herhangi bir park giriş ücreti de yok. Ben kamp yapmadan merkezde bir hostelde kaldım. Geceliği 20 dolardı. Orada bulunduğum vakit hava sadece bir gün güneşli görünüyordu. Ben de fotoğraf ve video çekmek için o günü bekledim. Normalde iki günde yapılacak rotayı 38 km yürüyerek bir günde yaptım. Son saatler aşırı yorucu olsa da buna değdi. Bölgede çok fazla gidilecek yer var. En iyi manzaranın olduğu söylenen Fitz Roy ve Laguna Torre'ye gittim. Alttaki fotoğraflar bu iki yerden. Yorgun bir şekilde hostele döndüm. Tüm Patagonya gezim boyunca bu kadar yorulduğumu hatırlamıyorum. Ertesi gün El Calafate'ye geçtim. Burası muhtemelen Patagonya'nın bir numaralı yeri. Çünkü kuzey kutbu ve Antarktika hariç dünyada buzulları böylesine görebileceğiniz başka bir yer yok. Paylaşımlı odada geceliği 20 dolara bir hostelde kaldım. Ertesi gün sabah terminalden her yarım saatte bir kalkan otobüslerle buzulların olduğu Perito Moreno'ya gittim. Gördüğünüz buzullar arkadaki dağlardan itibaren 5 km sürüklenerek en uca kadar geliyor. Ve buz parçaları sürekli ana kütleden koparak suya düşüyor. Ama buzlar eriyor diye, biteceğini düşünmeyin. Çünkü önden eridikçe arkadaki dağlardan yeni buz kütleleri sürükleniyor. Buraya kesinlikle bir tam gününüzü ayırın. Yürüyerek belki her tarafını bir saatte gezersiniz ama buzulların kırılıp, suya düşmelerini izlemek çok güzel tecrübelerdi. Alttaki videodan ne demek istediğimi anlayabilirsiniz. Perito Moreno'yu gördüyseniz burada yapılacak pek birşey kalmıyor. Ertesi gün Puerto Natales'e geçtim. Otobüs bileti 35 dolar. Burası da Torres Del Pain civarındaki trekking rotalarıyla ünlü. Patagonya'nın en önemli yerlerinden biri. Eğer günübirlik değil de uzun süreli trekking yapmak için geliyorsanız "W" ve "O" denilen iki tür rotası var. Görülecek çok fazla yer olduğu için öncesinde bu rotaları inceleyip öyle karar verin. Ben buraya gelene kadar çok fazla trekking yaptığım için sadece en meşhur manzaraya sahip Torres Del Pain'e günübirlik gidip geldim. Manzara El Chalten'deki Fitz Roy rotasına çok benziyor. Hangisi daha iyi derseniz Fitz Roy derim. Torres Del Pain'e terminalden kalkan otobüslerle gidebilirsiniz. Gidiş-geliş ücreti 18 dolar. Parka giriş ücreti ise 30 dolar. Ben günübirlik gidip gelmiştim. Biraz yorucu oluyor ama uzun süreli kamp yapmak istemeyenler için başka yol yok. Buradan Puerto Arena'ya otobüsle geçtim. Bilet 10 dolar. İşin özü burada ilgi çekici pek birşey yok. Eğer outdoor ekipman ihtiyacınız varsa kısmen Patagonya'ya göre hesaplı ürünleri bulabileceğiniz mağazaları var, o kadar. Ushuaia'ya devam edecekseniz otobüs biletinizi muhakkak önceden ayarlayın. Terminale gidip son dakikada yer bulmanız pek mümkün değil. 50 dolara üç gün sonrası için aldığım otobüs biletiyle Ushuai'ya geçtim. Buraya gelene kadar Patagonya beni bir hayli yorduğu ve sonraki durağım da Antarktika olduğu için Ushuaia'yı gezmedim. Çevresinde güzel bir milli park olduğunu ve penguenleri görmek için birkaç adaya tur düzenlendiğini de biliyorum. Yani Ushuaia'da vaktiniz varsa 1-2 gün yapacak şeyler bulabilirsiniz. Yazının başında da dediğim gibi Patagonya; güzel, etkileyici, fantastik yerlere sahip ama zor, pahalı ve yorucu bir bölge. Antarktika yazısını, bol resim ve video görsel ile, merakla ve heyecanla bekliyoruz Mehmet!


Peru'nun Amazon bölgesi için linkteki yazıdan devam edebilirsiniz. Geziye başlarken hiç planımda olmayan ve artık nasıl bir rüzgara kapıldıysam beni taa savurup "orası gezginlerin haccıdır" denilen Macchu Picchu'ya gitmek üzere Peru'dayım. Not: Eğer bu gezim için paylaştığım ön yazıyı okumadıysanız öncelikle ona göz atmanızı öneririm. 60 günlük rotamı, yanıma aldığım eşyaları ve gezinin toplam maliyetini görmeniz açısından faydalı olabilir. Bolivyadan buraya gelişim yaklaşık 10 saat sürdü. Rahat bir yolculuktu. Tek problem sabah 5 de terminale inmek. Hostel ayarlamadan, spontane bir şekilde buraya geldim. İspanyolcam da yok ne yapacağım şimdi sabahın 5'inde derken arkadan biri dizlerimin hizasına hafifçe vurarak şakayla beraber "Hi bro" diye seslendi. Kim bu manyak sabahın köründe şaka yapıyor, Türkiye'de miyiz ki diye düşünürken aslında bizim kültürümüze pek de uzak olmayan İtalyan Roby olduğunu gördüm. Kendisiyle La Paz/Bolivya'da hosteldeyken tanışmıştık. 5-10 dakika muhabbetimiz vardı o kadar. Kısa bir sohbetten sonra kişi başı 3 TL ye bir taksi tutup hostel aramaya başladık. Merkeze gelip birkaç hostel bulduk ama hiç biri erken check-in e izin vermedi. İzin verenler de pahalıydı. Çantaları hostelin birine bırakıp, gidelim bir çorba içelim sonrasına bakarız dedik. Sabah 6 da kurbağalı çorbayı görünce ne mi yaptık dersiniz. Videoyu izleyin sonra devam edelim. Cusco'yu şehre indiğim ilk andan itibaren çok sevdim. Sanki eski çağda yaşıyormuşsunuz gibi bir havası var. Özellikle merkez bölgede tarihi yapılar çok iyi korunmuş. İnsanlarda sanki eskiden gelme gibi giyim kuşamları genelde yöresel. Sanki teknolojiden uzak, her yerde organik şeyler olan tarihi bir şehirdeymişiz gibi. Her yer arnavut kaldırımlı taşlarla yapılmış. Yaşlı teyzeler acayip tatlı. Vallahi ne diyeyim burası bende çok olumlu bir hava bıraktı. Meşhur çorbamızı içtikten sonra güzel bir hostel ayarladık. Özel oda gecelik fiyat 20 TL idi. Hem de şehrin tam göbeğinde. Gerisini videodan izlemişsinizdir zaten. Bu günü Cusco'yu gezerek geçirdik. Asıl planımız ertesi gün Machu Picchu'ya gitmek. Gitmek diyorum ama yol biraz sıkıntılı. Sadece trenle gidiliyor ve tren biletleri aşırı pahalı. Peru hükümeti bilerek Machu Picchu'ya kara yolu yapmıyormuş. Tabi bu pahalı bilet sadece yabancılar için geçerli. Eğer peru pasaportunuz var ise treni normal fiyattan kullanabilirsiniz. Durum böyle olunca alternatif yollara başvurarak alttaki rotayı çıkardık. Toplam yol beklemeler ile birlikte 10-11 saati buluyor. Bu rota ile her şey dahil 35 TL ye Cusco'dan Machu Picchu'ya gitmiş oluyorsunuz. Dönüşü de aynı şekilde yaptığınızda kişi başı toplam maliyet 70 TL. Eğer bu yolu tren ile yapmış olsaydınız vereceğiniz para minimum 300-350 TL idi. Ve hiçbir yol maceranız da olmayacaktı. Aslında hostellerde bu yaptığımız rotayı paket tur halinde satıyorlar. Ama onların fiyatları da kendi başınıza gitmenize göre yüksek kaçıyor. Hayatımın en iyi yol macerası, Machu Picchu'ya giderkenki yaptığım bu yoldur. Gidecek olursanız kesinlikle bu rotayı yapın ve kendiniz yapın. Tek başına belki sıkıcı olabilir ama yolda birilerini bulma ihtimaliniz çok yüksek. Eğer bir de bizim yaptığımız gibi yürüme yolunu geceye bırakırsanız işte o zaman işin zevki katlanır. Roby'nin daha önce ki gezilerinden tanıştığı arkadaşı Yuli'de akşam bize katıldı. Ve sabah kalkıp yola koyulduk. Videoyu izleyin, devam edelim. Şimdiye kadar hiçbir arkadaşıma şuraya kesin gidin, burayı kesin görmelisin demedim ama bu saatten sonra "gençken Machu Picchu'ya gitmeye çalışın, araya Bolivya'yı da katın" diyorum. Tren'e otostop çekip durdurduk ya, artık her hangi bir gezimde ufo ile karşılaşsam şaşırmam herhalde. O lokomotif nasıl durdu, nasıl bir şansımız vardıysa geziyi belkide benim için efsane yapan şeylerin başında bu iş geliyor. Lokomotiften indiğimizde Machu Picchu merkeze gelmiştik. İlk iş bir hostel ayarladık. 3 kişilik özel odada kişi başı gecelik 15 TL. Daha sonra çıkıp ertesi gün için Machu Picchu'ya biletlerimizi aldık. Birkaç alternatifli bilet alınabiliyor ama bizim tercih ettiğimiz Machu Picchu ve Machu Picchu Mountain'i kapsayan 140 sol yani 110 TL lik bilet idi. Kişi başı fazla gibi görünse de son kuruşuna kadar değiyor. Machu Picchu'nun tepesi, aşağıdayken gece çıkıp gezmesi, o nehrin sesi ve ay ışığı eşliğinde dağlardaki kayalardan süzülen suları görmek acayip güzel bir şey. Bu nasıl tarif edilir bilemiyorum ama hani yüzüklerin efendisi ve hobbit filmlerinde dik kayalıklı dağlar var ya buraları gördüğümde aklıma gelen ilk şey o filmlerdeki sahneler oldu. Zamanında o insanlar buralara nasıl çıkmış anlamak gerçekten zor. Bu dönüş yolunda bir de ekstradan açık havada bir termal banyoya gittik. Hidro denilen yere 1 saat mesafede. Bu doğal kaynak suyu daha önce gittiğim termal banyolara göre çok daha iyiydi. Suyun şifalı olup olmadığını bilmiyorum ama ortam ve manzarası çok iyi. Biz birde gece ay ışığı eşliğinde girdik. Şort ve havlu kiralamak 3, giriş ise 2 TL. Vaktiniz olursa muhakkak uğrayın derim. Gün boyu tepedeki yorgunluğunuzu burada atmış olacaksınız. Gitmek isterseniz Santa Terasa Hot spring diye sorun herkes biliyordur. Hayvanın tadı aslında lezzetliydi. Tavuktan farkı yok gibi. Ama tekrar yer misin deseler yemem herhalde. Şili tarafına gideceğim için yol üstünde olan Arequipa şehrine doğru yola koyuldum. Yolculuk 10 saat sürüyor, otobüs bileti 75 TL. Şehre inişimiz erken bir saatte olduğu için hostele check-in yapmak sıkıntı oldu. Yine otobüste tanıştığım biriyle terminalden şehir merkezine beraber taksi tutup geldik. Kişi başı fiyat 4 TL. İlk gittiğimiz hostel erken check-in yapmayınca başka bir hostel buldum ve oraya yerleştim. 6 kişilik odada, kahvaltı dahil gecelik fiyat 20 TL. Ufak bir dinlenme ve duş sonrasında çıkıp şehri gezmeye başladım. Burası da hafif Cusco tadında bir yer. Eski yapılar yine çok iyi korunmuş, bazı insanlar yine sadece yöresel kıyafetler içinde geziyor. Güzel bir central marketleri var. Burayı da sevdim diyebilirim. Hediyelik eşya ya da alpaka yününden yapılmış giysi almayı düşünüyorsanız buradaki fiyatlar Cusco'dan biraz daha ucuz. Almak istediklerinizi burada da bulabilirsiniz. Benim orada olduğum zamanda bir de Hristiyan bayramı mı ne öyle bir şey vardı. Kaldığım 2 gün atraksiyonlu ve eğlenceli geçti. Gece hayatı da baya hareketli ve fiyatlar uygun. Daha sonra Şili'ye geçmek için önce Tacna sınır şehrine gittim. Gittim diyorum ama yine çetrefilli bir yolculuk oldu. Otobüs bileti 15 TL yol 6 saat sürüyor. Normalde bu şehirde hiç kalmayacaktım ama gelirken otobüs bozulduğu için tüm planlarım alt üst oldu. Mecburen bir gece burada konakladım. Şehirde pek hostel anlayışı yok. En hesaplı bulabildiğim misafirhane gibi bir yere gecelik 30 TL verdim. Madem buraya geldik sabah kalkıp şehri gezeyim dedim. Sokak ve caddelerinde dolandım, adım başı olan iş hanlarını gezdim. Pek bir esprisi olmayan sıradan bir yer. Kesinlikle buraya vakit ayrılmadan geziye devam edilmeli. Öğlen olunca artık Şili'ye geçeyim dedim ve terminale doğru yola koyuldum. İlk başta Şili'deki Arica şehrine geçeceğim. Terminalde hem otobüs hem de binek araçlar Arica şehrine gidiyor. Otobüsle giderseniz bilet 10 TL, binek araçlar ile giderseniz 15 TL. Daha fazla zaman kaybetmek istemediğim için binek aracı tercih ettim. Araç 5 kişiyi buldun mu yola çıkıyor. Ön koltuk çiftli ve iki kişi oturuyor.