Daha önce bana maddi destekte bulunan Kalesu Turizm, San Jose şehrinde 3 gece otel konaklamasını ücretsiz ayarladı. Onun için San Jose'deki ilk 3 gün konaklamaya para vermedim. Sonraki günler ve sonraki gelişimde ise 8 usd ye güzel bir hostelde kaldım. Merkezde çok fazla hostel alternatifi var. En fazla 10 usd ye güzel bir hostel bulabilirsiniz. Yaklaşık 7-8 günümü geçirdiğim şehirde kayda değer pek bir şey yoktu. Tanıştığım birkaç lokal insanla takılarak ülkeyi tanımaya çalıştım. O sebeple burada biraz uzun kaldım, normalde en fazla 2 gün kalınacak bir yer. Şehrin görünümü bizim 20 yıl önceki halimiz gibi. Bir kaç tane AVM haricinde her şey bize göre eskide kalmış. Ama şehrin güzel tarafı her yerde parklar var. Öyle 2-3 ağaçtan oluşan parklar değil, dolu dolu parklar. Öğle arasında yemeğini alıp parkta yiyen onlarca çalışan kişi gördüm. Bir kaç müzesi olsa da giriş ücretleri yabancıya aşırı pahalı olduğu için hiçbirine girmedim. Kayda değer çok önemli bir müzesi de zaten yok. Şehir merkezinde "merkez cadde" adında bir caddeleri var. Bizdeki istiklal caddesi gibi düşünebilirsiniz. Herşey bu caddede ve çevresinde toplanmış durumda. Tanıştığım lokal arkadaş bir akşam beni Cartago şehrine davet etti. O gün de Kosta Rika'nın bağımsızlık günü olduğu için şehirdeki kutlamayı ve konseri izlemeye gittik. Festival zamanı olduğu için eğlenceli bir akşamdı ama onun haricinde gidilip görülecek bir şeyi yok. San Jose'de çok fazla üniversite var. Olur ya buraya gelip okumak isterseniz devlet üniversitesine gidemiyorsunuz ama özel üniversitelere gidebilirsiniz. En iyi üniversitenin yıllık ücreti 8.000 usd. Daha düşüklerini de bulmak mümkünmüş. Şimdi ülkenin pasifik tarafına gideceğim. San Jose'den Quepos'a 10 usd ye otobüsle geçtim. Buraya gelmemin sebebi civardaki Manuel Antonio doğal parkına gitmekti ama oradaki hosteller pahalı olduğu için Quepos'a geldim. Zaten birbirlerine 5 km lik mesafedeler gidip, gelmesi kolay. 8 USD ye idare eder bir hostelde 3 gece kaldım. Manuel Antonio Doğal Parkına giriş 15 usd olunca girmekten vazgeçtim. Çünkü artık doğal parklar neredeyse birbirinin aynısı gibi gelmeye başladı. Ayrıca bu parkın hemen yanında upuzun bir halk plajı da olunca İlla ki parka girmeye gerek yok dedim. Öncelikli amacım tembel hayvan diye bildiğimiz slothu görmekti ama Karayip tarafına geçeceğim için o işi sonraya bıraktım. Çünkü tembel hayvanlar en çok ülkenin Karayip tarafında yaşıyor. İlk gün çevredeki irili ufaklı sahillerini gezdim. Hiçbiri ticarethaneye çevrilmemiş ağaç ve palmiyelerle dolu güzel plajlar. Ertesi gün ise altta videosunu paylaştığım gizli şelale denilen yere gittim. Buraya yaklaşık 1 saat orman içinden yürüyerek gidebiliyorsunuz. Bulması pek kolay değil ama muhakkak gidin derim. Videoyu izleyince bana hak vereceksiniz. Buradan sonra yine okyanusa sahili olan Uvita'ya geçerim diyordum ama bir sebepten dolayı mecburen başkent San Jose'ye dönmem gerekti. Otobüsle San Jose'ye 10 usd ye gittim. San Jose'de bir kaç gün daha kaldıktan sonra tekrar Pasifik tarafına dönmektense Karayipler tarafına geçtim. San Jose'den Cahuita'ya otobüs bileti 10 usd. Klasik sakin bir Karayipler kasabası. Akşam 9-10 dan sonra her yer kapalıdır. Lokal insanlar erkenden yatıp erkenden kalkar. İdare eder bir hostelde gecelik 10 usd'ye 6 gün kaldım. Güzel sahilinin yanı sıra Cahuita doğal parkı burayı özel kılıyor. Anlam veremediğim bir şekilde bu park girişi ücretsiz. İçeride şimdiye kadar Kosta Rika'daki hiçbir parkta görmediğim kadar hayvan gördüm. Aynı şekilde en çok istediğim tembel hayvanı da birçok gez gördüm. Park bir uçtan diğer uca yaklaşık 9 km. Bir taraf deniz, diğer taraf ufak gölet olunca park içindeki ağaçlar, bitki örtüsü ve hayvanlar da çok çeşitlilik gösteriyor. İki gün üst üste bu parka geldim. Altta fotoğraflarını paylaşıyorum. Doğal parka girmeden etraftaki ağaçlarda bir sürü maymun ve tembel hayvan da görebilirsiniz. Yalnız bu tembel hayvanı görmek, bulmak pek kolay değil. Bunların sevdiği bir ağaç türü var. O ağacın hangisi olduğunu öğrenip o ağaçların civarına bakmalısınız. Diğer bir problem yine bu tembel hayvanlar gündüzleri hava sıcak olduğu için pek hareket etmeyip, sadece uyuyor, geceleri geziyorlar. Yani biraz nazlı hayvanlar. Cahuita'ya yakın bir de Puerto Viejo ve Manzanillo sahil kasabaları var. Günübirlik her ikisine de gittim. Puerto Viejo bildiğiniz parti ve eğlence yeri. Sahili öyle aman aman değil. Burada da bir çok hostel olsa da ben Cahuita'da kalmayı tercih ettim. Manzanillo ise Cahuita'nın aynısı ama biraz aha ufak olanı. Sahili güzel ama yine öyle pek de aman aman, bulunmayacak bir sahil değil. Velhasıl Cahuita benim için idealdi ve sürekli orada kaldım. Daha önce dediğim gibi Kosta Rika'da bir çok önemli doğal park var. Bunların başında Corcovado doğal parkı geliyor. Bu park diğerlerine göre çok büyük ve içerideki vahşi yaşam çok zengin. İçeride puma, jaguar ve leopar görme ihtimaliniz bile var. Bu parka rehbersiz girilmiyor. Yani ben kendim giderim, kafama göre takılayım deme şansınız yok. Parkın günlük giriş ücreti 15 usd. Rehberin günlük ücreti ise kişi başı 75 usd. Günübirlik buraya gitmenin pek bir esprisi yok çünkü uzakta ve çok büyük bir park. Parkın içinde konaklamak için hazır kurulu çadırlı bir kaç istasyon var. Tabi orada konaklamaya da ekstra para veriyorsunuz. Ben en az 3 günlük gitmek istedim ama hesap kitap yapınca toplamda 400 usd ye mal oluyordu. O sebeple mecburen vazgeçtim. Evet Kosta Rika doğaya çok saygılı, hayvanat bahçelerini kapatmış, hayvanları da çok seven bir ülke ama bunun yanında bu doğal güzellikleri size çok yüksek rakamlara sunuyor. Aklınızda her doğal parka gitmek varsa cüzdanınız şişkin olmalı. Bir aylık Kosta Rika gezimden aslında memnunum. Tek problem şu; o kadar pahalı bir ülke olup ama size bu pahalılığın karşılığında aynı konforu vermemesi. O sebeple buraya gelirken beklentilerinizi düşürün ve sadece doğal güzelliklerini görmeye gelin. Dünyanın çeşitliliği en bol ormanlarına sahip. Hele doğaya aşık biriyseniz Kosta Rika'nın sizi cezbedeceği kesin. Cahuita'dan otobüsle 4 usd ye Panama sınırına gidip, Panama'ya geçtim. Gezip görmek istediğim yerleri gezmişsiniz. Uğraş verip bizim de tecrübelerinizden faydalanmamızı sağladığınız icin tesekkurler. Şelale çok eğlenceliye benziyor. Bir ülkeyi detaylıca dolaşıp blogunuza dökmeniz çok güzel ama yazınızda hostellere ve fastfooda ne kadar para verdiğinizden çok ülkede yapılacak şeylere odaklanırsanız daha aydınlatıcı seyehat rehberi oluşturmuş olursunuz. İyi günler. Gerçekten mükemmelsiniz tebrik ediyorum. Tüm gezilerinize keyifle göz gezdiriyorum. Uzun zamandır kosta rikayı kendimce netten takip etmeye çalışıyorum.. hep orda çalışmak istemişimdir türkiyede turizimdeyim tesadüfen yazınıza rasladım ve mükemmel bir geizinin hatıralarını büyük bir keyfle okudum.. ve dahada etkilendim.. sizce oradaki hotellerde iş bulma ve çalışma imkanı yakalayabilirmiyim ? Veya bana orada yardımcı olacak birilerini bulabilirmiyim ? Şimdeden teşekkür ederim.. Kosta Rika'dayim. Manuel Antonio'ya gittim. Cok nemli ve cok sicakti. 1 gun kalabildim. Plaja bile gidemedim cok kotuydu nefes almak imkansizdi. Ordan Monteverde'ye gelmeye karar verdim biraz serinlemek icin. Su an Monteverde'deyim ve nefes alabiliyorum mutluyum :)) Kosta rika biraz hayal kirikligi oldu bu kadar az gelismis bir ulke beklemiyordum..


-Kalabilirsin, benim için sorun yok ama askeriyeye haber vermemiz lazım. +Nasıl haber vereceğiz? Burada telefon sinyali yok. -Dağın tepesine çıkarsak bazen sinyal oluyor. Oradan senin eski rehberi ararız. O da askeriyeye haber verir. -Yürüme 1,5 saat, at/katırla 1 saat +Ok atla gitmek daha iyi. Evinde kaldığım ailenin atı var. -Yok o olmaz, başka atla gideriz. Niye o olmaz diye çok üstüne düşmedim. Ok, sorun değil, kaç lira diye sordum. Ne verirsen dedi. Onun gidip bulduğu yan komşunun atıyla dağın tepesine doğru çıkmaya başladık. O yürüyor, ben at üstündeyim. Yolun bazı yerleri abartısız dizlere kadar çamur. Patikada 45 derece yukarıya çıkarken benim gibi acemi birisinin at üstünde durması çok kolay değil. El değmemiş, aşırı yeşil ve değişik ağaçlarıyla biraz da ürkütücü bir orman. Neyse tepeye çıktık. Uğraş uğraş sinyal yok. Eğer yarım saat daha gidersek ileride kesin sinyal var dedi. Bu kadar da zorlamaya gerek yok diyerek, geri dönelim dedim. Köye döndük ve ertesi gün mecburen mouge köyüne, oradan da en yakın birliğe geçeceğim. Sabah oldu. Mouge köyüne gitmek, yürüyerek 4-5 saat sürüyor. Dedim dünkü at iyiydi, alıştım hem de yürümeyeyim şimdi. Çünkü yol yine çok berbat. Liderin yanına gittim dedim ben yine o atla gideyim. -Yok olmaz -Başka bir evden at bakalım. -Amigo. Buraya son bir yıl içinde sadece bir kez, 3 kişilik bir turist grubu geldi. Onlar da bir gece kalıp geri döndüler. Şimdi sen geldin ve bu evde kalıyorsun. İyi kötü uyumak ve yemek için onlara para veriyorsun. (Gecelik 3 usd, öğün başı da 2-3 usd veriyorum). At ihtiyacın olduğunda yine aynı aileden alırsan senin buraya gelmenden bir tek o aile faydalanır. Şimdi komşu aileler de senden faydalanmış olacak. Böylesi daha iyidir. vay be işte budur... super gercekten de... yalnız su durum var siz kalmak istemişssiniz askeriyeye vs.. haber vermeleri gerekiyor.. bu turistleri çok zorlayan bir durum o kadar az kişi gelmesine şaşmamak lazım...! onlarla anlaşacak kadar ispanyolca bilmen ne güzel. Gerçi 1 ay kurs aldın sonra aylarcada güney amerikada dolaştın ispanyolcayı anlaşacak düzeyde bilmen normal, artı olarak zeki adamsın. Lideri bende takdir ettim her eve faydalı olmayı düşünmek ne güzel davranış. Bizler onlara göre ultra lüks içindeyiz ama hala daha lüksünü isteriz ve asla mutlu olamayız bir türlü, onlar yokluk içinde tahta masa tahta kanepe ve gülen yüzleri görüyorum. Teşekkürler Mehmet anılarını bizlere paylaştığın için sayende bu insanları gördük. Harika. Okadar imreniyorum ki size bilemezsiniz. Umarım bir gün biz de zincirlerimizi kırıp bu şekilde dünyayı gezebiliriz.


Sırtçantalının en önemli ekipmanı tabiki çantası. Kışın Moldova'ya yaptığım gezide valizin sapı koptu. Yaklaşık 1 km yerler buzlu ve hava da karlıyken valizi elimde taşımak zorunda kaldım. O günden sonra anladım ki; bu tip çanta ve valiz gibi ekipmanlarda iyisi neyse onu alacaksın, seni yarı yolda bıraktı mı gezinin tadı kaçıyor. Sırtçantalı olma sevdam 2011 yılında başladı. Bir çok ekipman satan mağazaya gidip tüm marka ve modelleri inceledim. Bana yeteceğini düşündüğüm 45 litrelik çantamı aldım. 2016'ya kadar hep aynı çantayı kullandım. Daha sonra 45 litrenin bana yetmediğini gördüm ve Columbia'nın 55 Litrelik Trail Elite 55l modeline geçtim. Özellikle çadır, uyku tulumu, şişme ped, hamak, hamak cibinliği gibi şeyleri de sürekli yanımda taşımam gerektiği için 45 litre artık yetmiyordu. Şu an bu çantadan aşırı memnunum! Bel ve kalça desteği çok iyi. Tüm kayışlarını sıktığınızda çanta adeta vücudunuzun bir parçası gibi oluyor. Üste kapanan bölümü ayarlanabildiği için, üst tarafını kısarak daha ufak bir çanta haline gelebiliyor. Yaklaşık 10 lt daha küçülüyor. Sırta gelen bölgesinde alüminyum çapraz çıtalar var. Bu çıtalar sayesinde çanta sırtınıza yapışmıyor ve arada hep boşluk kaldığı için sırtınızı terletmiyor. Bel kuşağı kalın ve üzerinde pasaport, telefon, cüzdan gibi şeyleri koymak için cepleri var. Çantanın altındaki gizli bölmede yağmur kılıfı var. Kılıfı çok dayanıklı ve çantanın dışını onunla sardığınızda istemsiz açılması pek mümkün değil. Bazı çantaların kılıfları harici oluyor ve uçak altına verdiğinizde çanta size gelene kadar kılıfı çıkmış olabiliyor. Aynı şey otobüs bagajına verdiğinizde de geçerli. Bunları defalarca yaşadım. O sebeple çantanın bu özelliği çok çok iyi. Üstünde, kenarında, ortasında ve içinde fazlasıyla göz var. Uzun bir geziye çıkacaksanız o gözlerin hepsi işinize yarıyor. Alt ve ortadan açılan fermuarları var. Çantanın içinden ya da altından birşey almanız icap ederse bu gözler işinizi kolaylaştırıyor. Benim kullandığım çanta siyah renkli ama ufak kayışlarını beyaz yapmışlar. E malum çantayı uçak ya da otobüs bagajına verdiğinizde o beyaz kayışlar anında kirleniyor. Yani onlar gri renkte olsa daha iyi olurmuş. Çanta seçerken bence ilk bakılacak şey kaç litrelik bir çantaya ihtiyacınız olduğu. Kimi gezgin 65+10 litrelik çantayla gezerken kimisi daha minimal takılabiliyor. Tabi tek çantayla bu iş olmuyor. Gezilerime ilk başladığımda gezginlerde bir tane büyük sırt çantası bir tane de önlerinde küçük çanta görürdüm. Bunlar işi bilmiyor, iki çanta gereksiz derdim ama kazın ayağı öyle değilmiş. Tek çantayla yaptığım Avrupa gezimde anladım ki 2. bir çanta şart. Çünkü gündelik kullandığınız eşyalar, elektronik ekipmanlar ve atıştırmalık yiyecekler için o ufak çanta süper iş görüyor. Amacınız sırtçantalı gibi gezmekse ufak bir de ön çanta almanızı öneririm. 1- Kaç litrelik çanta işinizi görecekse ona göre alın. Ne büyüğü, ne küçüğü olmasın. 3- Üstten ve alttan açılmasının yanı sıra yandan ve/ve ya ortadan da açılabilen bir model seçin. Her daim çantanın ortasında bir şey unutuluyor ve onu üstten almaya çalışmak eziyet. Bu ayrıntıyı kesinlikle atlamayın. 5- Üstünde, sağında solunda, bele bağlanan kemerinde ufak ceplerinin olması çok işe yarıyor. Dikkate alın derim. 6- Alacağınız çantaya kesin karar verdiğinizde hiç erinmeyin içini mağazadan bir şeylerle doldurun. Sırtınıza alın, ön bağlarını bağlayın. Tam belinize oturuyor mu oturmuyor mu iyi inceleyin. Bazılarında bel ayarı olabiliyor. Ama bel ayarı yoksa ve rahat hareket edemiyorsanız o çantadan vazgeçin. Yeri gelecek o çanta ile kilometrelerce yürüyeceksiniz. İlk kullanımda omuzlarınız 1-2 gün ağrıyacak, sonra ona alışacaksınız ama belde problem varsa onun çaresi yok. 7- Eğer 45 litre seviyesinde bir çanta işinizi görürse uzunluğunu da ölçün derim. Yurt dışındaki bir çok uçuşda kabin harici valiz ve çantalar için ekstra ücret alınmakta. Ama çantanız kabine girerse ekstra ücret vermemiş olursunuz. Bu tamamen kaç litrelik bir çanta alacağınız ile doğru orantılı. Uçaklarda kabin boyutu için max. uzunluk genelde 56 cm dir. 8- Modele karar verdiğinizde mağazadan almak yerine internetten fiyatı en ucuz neredeyse araştırıp oradan alın derim. Genelde mağaza fiyatları daha yüksek oluyor. Yine bu çanta da ihtiyaçlara göre seçilecek olsa da ortalama 25 litrelikler işinizi görür. Şu an Columbia'nın 28 litrelik bu linkteki modelini kullanıyorum. En büyük özelliği; laptop bölmesinin ayrı olması. Sürekli benim gibi bilgisayar kullananlar için güzel bir detay. İçinde ve dışındaki ekstra gözler de fazlasıyla yeterli oluyor. Kullandığım her iki çantadan da memnunum. Bence 2. önemli ekipman ise mont. Columbia'nın Diamond 89o Turbodown montunu kullanıyorum. Soğukta içime ince bir içlik/t-shirt tarzında bir şey giysem bile üşütmüyor. Ayrıca en sevdiğim özelliği ise; yazlık bir şehire gittiğinizde katlayıp çantanıza koyuyorsunuz ve kapladığı yer neredeyse bir ya da iki yumruk kadar bir şey. Montun bu denli sıcak tutmasının sebebi kaz tüyü olması ve dolum derecesinin yüksekliği. Bu tür teknik montlarda "Down XXX+" diye bir ibare vardır. Kabaca XXX değeri ne kadar yüksekse sizi o kadar sıcak tutacağı anlamına gelir. Ben 890 olanını kullanıyorum. Eğer yaşadığınız şehirde öyle abartı soğuklar yoksa bu derece teknik bir mont almanıza gerek yok. Ama soğuk bölgelere gidiyorsanız mont çok önemli. Hele benim gibi uzun gezilere çıkıyorsanız teknik bir mont almanız şart. Ayrıca bu montun içinde ufak gümüş noktalar var. Vücut ısınızı içeride hapsederek normalden %20 daha fazla sıcak tutabiliyor. Not: Hayvan sevgimi kelimelerle tarif edemem. Kaz tüylerinin nasıl yonulduğuyla ilgili bazı videoların internette dolandığını biliyorum. "İyimser bir şekilde" aldığım montun kazlara böyle bir eziyet vermediğini umuyorum. Maalesef bu tip bir mont için bildiğim kadarıyla kaz tüyünden başka bir alternatif yok. Kışın dağlara çıkmak gibi bir gezi planınız yoksa ya da bulunduğunuz yer çok soğuk olmuyorsa 700+ dolum derecesi fazlasıyla yeter. Katlandığında ne kadar yer kapladığına bakın. Su geçirmezlik durumuna da bakın diyeceğim ama bu montlar uzun yağmur altında su geçirebilir. Bu tip teknik bir mont düşündüğünüzde hangi markaya giderseniz gidin fiyatların baya yüksek olacağına hazırlıklı olun. Hafif serin havalarda polar iyi oluyor ama sert rüzgar gelince rüzgarı içine aldığından mont giymek gerekebiliyordu. İşte kullandığım bu polar rüzgar koruyucu özelliğiyle öne çıkıyor. İçi yukarıda bahsettiğim montta olduğu gibi gümüş noktalarla dolu. Dışı ise omni-heat teknolojisiyle kaplanmış. Rüzgarlı havalarda içime sadece bir t-shirt giyerek kulanabiliyorum. Çünkü aşırı soğuk olmadığı sürece rüzgarı içine geçirmiyor. İlla ki mont giymeye gerek kalmadan tek bu polarla bile birçok yerde idare edilebilir. Eğer gittiğiniz yer aşırı soğuksa; bu poların üstüne bir de kaz tüyü mont giyerseniz üşüme sorununu komple çözersiniz. Montum var, bu gerek olmaz diye düşünmeyin. Asya'da ya da orta Amerika'da yağmur sezonuna denk gelirseniz mont bir işe yaramaz. Şartlara göre her daim yanınızda bulunabilmesi için katlandığında yer kaplamayacak modellere yönelin derim. Kapüşonlu olursa tabi daha da güzel olur. Ben linkteki yağmurluğu kullanıyorum. Sıradan yağmurluklar gibi çok ince değil. İcabında serin havalarda bile kullanılabilir. Kumaşın özelliği neyse bilmiyorum ama dokunduğunuzda hafif süet gibi kaliteli bir his veriyor. Yağmurluğu farklı kılan ise kotluk altlarındaki fermuar kısmı. Asya ve Orta Amerika'da hem sıcağı hem yağmuru bol ülkelere giderseniz koltuk altını komple açıp efil efil gezebilirsiniz :) Yine diğer bir detay yağmurluklarda kapüşon kısmı hep geniş olur ve gözlerinize kadar inerdi. Bu yağmurlukta o olayı çözen güzel bir ayar mekanizması da var. Yağmurluğun gördüğüm tek dezavantajı katlayıp, çantaya attıktan sonra kullanmak isterseniz kırışık görünüyor olması. Ama giydikçe 10 dakika içinde düzeliyor. Diğer önemli bir detayda bu içlik meselesi. Hem alt hem üst olacak şekilde kesinlikle profesyonel bir içlik edinin derim. Onların da aynı montlarda olduğu gibi sıcak ve normal modelleri var. Artık gideceğiniz bölgedeki hava şartlarına göre seçiminizi yaparsınız. Ben üstüme uzun kollu normal siyah bir model seçtim. İcabında kollarını sıyırıp t-shirt gibi kullanıyorum, hava soğuduğunda ise o teknik montu üstüne atıyorsun ohh miss, kurşun geçirmez oluyor. Altlık ihtiyacı olmaz demeyin. Hiç ummadık yerde hava bozabiliyor. Almışken alt, üst takım alın. Kaliteli bir marka için fiyatlar yine pek hesaplı olmayacaktır. Yalnız bu ürünlerde bilinmedik markaların da baya bi' çeşitliliği var. Normal yünlü birşey ihtiyacınızı karşılar diye düşünmeyin çünkü soğuktan sizi korurken birden güneş çıkarsa bu sefer de sıcaktan bunaltmamalı. O sebeple teknik ürünlere yönelin diyorum. Niye öyle dediğimi yandaki fotoğraftan, ürünlerin içini görerek anlayabilirsiniz. Genelde gezilerime tek tip ayakkabıyla çıktığım için görünüşüne de önem veriyorum. Profesyonel dağcı ayakkabıları bana biraz kaba geldiğinden şimdiye kadar hiç almadım. Şu an bu linkteki ayakkabıyı kullanıyorum. En belirgin özelliği su geçirmemesi. Şimdiye kadar yanımda hiç bot taşımadığım için bu özellik hayat kurtarır cinsten. Diğer bir detay da hafif bir ayakkabı. Elinize alınca şaşırıyorsunuz. Tabi bu özelliklerin hepsi tek bir ayakkabıda olunca fiyatı da maalesef ucuz olmuyor. Ama uzun vadeli düşündüğünüzde bu tip teknik ürünler parasını hakediyor. Ayakkabı seçerken iki çifti de giyip biraz yürüyün derim. Birazcık bol olursa bile bence sıkıntı. Çünkü uzun yürüyüşlerde bol ayakkabı giyerseniz ayaklarınız su toplayabilir. Genelde küçük ayakkabı giyildiğinde olur zannedilse de tam tersidir. Olur ya bol ayakkabıyla uzun yürüyüşe çıktınız ve ayaklarınız su topluyor, yapacak en iyi şey iki kat çorap hatta duruma göre üç kat çorap giymektir. Böylece ayaklarınız rahatlar. Bir önceki ayakkabılarım ise yanda fotoğrafını gördüğünüz ve altta videosu olan modeldi. Aslında üç ayakkabının da arasında öyle ciddi teknik farklar yok. Üçü de aynı şekilde çok hafif ve su geçirmezlik özelliğine sahip. Not: Bu tip ayakkabılarda su geçirmez ibaresinin anlamı genelde belli bir seviyeye kadardır. Yani ayakkabının yarısını derenin içine sokup, çıkartırsanız su geçirmez. Ama o şekilde dakikalarca beklerseniz su geçirir. Linkteki pantolonu kullanıyorum. Kenarda kargo cepleri olsa da kesinlikle kaba durmuyor. Neredeyse keten pantolon gibi. İcabında üstüne bir gömlek giyerek akşamları sağa, sola ve eğlence mekanlarına giderken bile giyilebilecek cinsten. Bu sebeple uzun süreli gezilerde yanına fazla eşya almak istemeyenler için ideal. Pantolonun komple her tarafı esnek olduğu için normal yürüyüşlerin yanında dağ, tepe çıkarken de büyük rahatlık sağlıyor. Her adımınızda diz bölgesinden esnediği için trekking yürüyüşlerini kolaylaştırıyor. Ayrıca en can alıcı özelliği; dizlerden itibaren paça kısmını söküp, pantolonunuz bir şorta dönüştürebiliyorsunuz. Kumaşında nasıl bir özellik varsa yağmur yağdığında üstünde su tutmuyor. Nasıl su tutmadığına kendi çektiğim üsteki fotoğraftan anlayabilirsiniz. Çamurlu yerde yürürken de ayakkabıdan sıçrayan ufak toprak parçalarını hafif silkerek atabilirsiniz. Teknolojinin giydiğimiz kıyafetlerde bu kadar etkili olması hayatı gerçekten kolaylaştırıyor. Benzer özelliklerde olan bir önceki pantolonum için çektiğim tanıtım videosunu alttan izleyebilirsiniz. Şimdi t-shirt de tanıtılır mı demeyin. Uzun yürüyüşler ya da trekking seven biriyseniz kullandığınız herşey önemli olabiliyor. Columbia'nın da bu anlamda bir çok teknik t-shirtü var. Şu ana kadar 8-9 tane farklı modelini kullandım. İlk söyleyeceğim şey; eğer uzun yürüyüşler yapıyorsanız body tarzında vücuda yapışan modellerden uzak durun. Polo yaka olan modelleri hem yürüyüşlerde hem de akşamları biryere giderken bile kullanabilirsiniz. Kumaşını gördüğünüzde zaten normal t-sihrtlerden farklı olduğunu direkt anlayacaksınız. Şu ana kadar kullandığım en kaliteli teknik t-shirt istisnanız bu linktekidir. En sevdiğim aksesuar. Gezilerim boyunca 3 yıl bir terliği giymişliğim bile vardır. Standart parmak arası terlik alıp geçmeyin. Onda da rahat olanına yönelin. Sıcak bir ülkeye gidiyorsam sağlam ve rahat terlik benim için en önemli şeylerden biri. Önceleri pek gömlek kullanmıyordum ama sıcak yerlerde teknik gömlek kullanmanın daha kullanışlı olduğunu gördüm. İcabında yakasını kaldırıp, kollarını da açık bıraktığınızda kendinizi güneşten koruyabiliyorsunuz. Tabii normal bir gömlekten bahsetmiyorum. Teknik bir gömlek olunca trekking yaparken bile size esneklik ve rahatlık sağlıyor. İcabında içinde t-shirt giyerek duruma göre serin yerlerde de kullanabiliyorsunuz. 4-5 yıllık gezi tecrübemden sonra bu tip bir gömleği daha önce niye kullanmadığıma pişman olmuştum. Ne alaka demeyin. Uzun bir geziye çıkıyorsanız çantanızda ne kadar az şey olursa o kadar iyidir. Teknik havlular normal banyo havluları gibi yer kaplamaz. Katladığınızda bir avuç içine bile sığabilirler. Fiyatları ilk başta pahalı gelse de uzun vadede düşünürseniz çok iyi bir üründür. Uyku tulumunun nerede lazım olacağı belli olmaz. Zannetmeyin ki bir tek soğuktan korur. New York'ta aşırı böcekli bir yerde kalırken, hava sıcak olduğu halde uyku tulumunun içine girip yatmıştım. Diğer türlü böcekler üstümden atlıyordu, o derece. Uzun süre çadırda ya da çok soğuk şartlarda kalma planım hiç olmadığı için hafif bir uyku tulumu kullanıyorum. Hem ağırlığı yok hem de yer kaplamıyor. 6-7 Derecenin altında bir yere gidecekseniz sağlam bir uyku tulumu şart. Ama sağlam bir uyku tulumu da sağlam para demek. Uzun kamp gezilerimden sonra bu mat olayının ne kadar önemli olduğunu daha iyi anladım. Önceden klasik rulo olan matlardan kullanıyordum ama birkaç geceden sonra onlarda yatmak ölüm gibi geliyordu. Sabah kalktığımda her tarafım ağrıyordu. Daha sonra şişme pedli olan modellere yöneldim ve daha önce niye almadım diye kendime kızdım. Eğer kamp yapmayı seviyorsanız ya da uzun bir geziye çıkacaksanız fazla yer kaplamayan şişme pedlere yönelin. Kapladığı yer küçüldükçe maalesef fiyatları da artıyor. Belki bir çoğunuz suluk ne alaka diyebilir ama iş öyle değil. İlk başta katlanabilen plastik suluklardan almıştım. Boşken cebine bile girebilen tiplerden. Uzun vadede bu model suluklar kesinlikle kullanışlı değil ve 1-2 gün sonra koku yapıyor. Daha sonra sert plastikten yapılma bir suluk aldım. Onda da herşey güzeldi ama içindeki su 1-2 gün kalınca yine koku yapıyordu. Son olarak bazı gezginlerde gördüğüm Amerikan malı Nalgene markasına yöneldim. Tamam artık, suluk olayını çözdüm diyordum ama yine olmadı. Bu markanın ürünlerinde de eğer içindeki su 2-3 gün kalıyorsa yine kokmaya başladı. Artık plastikten vazgeçtim ve metal suluklara yöneldim. En azından su içinde bir hafta kalsa bile koku yapmıyor. Pek bilip, araştırmadan energizer 3 led headlight diye bir model aldım. Ne olsa fener işte işimi görür dedim ama maalesef öyle olmuyormuş. Feneri çantaya attığınızda açma, kapama düğmesi ufak bir sürtünmeyle açılıyor ve siz farkında olmadan pilleri bitiyor. Pilleri çıkartıp ayrı koymak isterseniz bu sefer de pil kapağını açmanız için insanüstü bir çaba sarfetmeniz gerekiyor. Energizer firması böyle bir kullanıcı düşmanı ürünü nasıl yapmış anlamak mümkün değil. İlk fırsatta daha kaliteli bir ürün alıp, detayları yine paylaşacağım. Kafa feneri alacaksanız beyaz led ışığının yanısıra kırmızı ışığın olmasına da dikkat edin. Böylece gece pek dikkat çekemeden işinizi görürsünüz. Ayrıca ortam karanlık olsa bile göz 5-10 dakikada ortama uyum sağlayıp çok az ışıkta bile görmenizi sağlıyor. Beyaz ledi yakıp kapattığınızda bu süreç yeniden başlıyor. Ama kırmızı ışıkta öyle bir durum yok. Aç-kapa göz yine aynı görüyor. Diğer bir detay da led ışığı kullanırken gücü ayarlanabilir bir model olursa pil tasarrufu için doğru bir tercih olur. Ekleme: Uzun araştırmalar sonucu 2 metre derinliğe kadar su geçirmez özellikli Fenix HL50 modelini aldım. İlk izlenimim çok iyi. Üründe kırmızı ışık yok ama beyaz led ışık için 4 farklı ayar kademesi olduğu için en alt kademede gayet hafif bir ışık veriyor. Geceleri dikkat çekmeden iş görebilecek şekilde. Ayrıca ürünü hem kafa feneri, hem anahtarlık gibi de kullanmak mümkün. Tamamen metal oluşu da uzun süreli kullanım için dayanıklı ve kaliteli hissi veriyor. Tek bir kalem pille çalışması diğer kafa fenerlerinin 3 tane ince pille çalışmasına göre çok iyi ve kullanıcı dostu. Ayrıca istenirse CR123A pil ile de kullanılabiliyor. Ekleme 2: Fenix HL50 kullanışlı bir fener ama -5 derecelerden sonra pili çok çabuk bitiriyor. Eğer soğuk hava şartlarında da kullanacağınız bir fener arıyorsanız başka modele yönelin derim. Soğuk havalarda zaten pil çabucak biter ama bu fenerde normalden daha hızlı bir sürede bitiyor. 5.000 Mah'lık bir model kullanıyorum. Cep telefonumu yaklaşık 3 kere tam şarj edebiliyor. Onun yetmediği durumlarda dizüstü bilgisayarın bataryasını kullanıyorum. Çadır hayatını hiç sevmesem de Kolombiya'nın Sierra Nevada dağlık bölgesine giderken mecburen bir çadıra ihtiyaç duydum. Sebebi ise kalacağım yerde normalde hamakta uyumak mümkündü ama o zaman da börtü, böcekten korunamıyordun. Büyük bir süpermarkete gidip 35 TL'ye fotoğrafta gördüğünüz çadırı aldım. İşimi fazlasıyla gördü. Tabi soğuk ve yağmurlu havalar için kesinlikle kullanışsız bir model. Bakalım ileride pro. bir çadıra yönelir miyim bilmiyorum. Zaman gösterecek. Çadır kullanmayı sevmiyorum dedim ya o yüzden öncelikli tercihim hamak. Gerçi hamakta uyumak da kolay değil ama bazen başka alternatif olmayabiliyor. Hamaklarda da birçok alternatif var. Yine az yer kaplayan ve rahat olan bir model isterseniz fiyatlar aşırı pahalı. İyi hamakların kumaşı aynı paraşüt kumaşı gibi oluyor. İnce, rahat ve dayanıklı. Uzun araştırmalar sonunda hem kaliteli hem hesaplı olan Bear Butt markasını buldum ve 30 dolara bir tane satın aldım. Uzun yıllar işimi görecek gibi duruyor. Eğer benim gibi amazon bölgesine ya da sivri sineklerin çok olduğu bir yere gidecekseniz hamak için cibinlik de alın derim. Benim aldığımın marka ve modeli "Eno Guardian Bug Net" diye geçiyor. İhtiyacı olanlar için bulunmaz bir nimet. Bilgilendirdiğiniz için teşekkürler. Ben sırt çantası olarak iyi bir markanın 75+10 modelini kullanıyorum. Bel kısmı sırt kısmı vs harika. Hem alttan, hem üstten hemde ön kısmı nerdeyse tamamen açılan bir model. Ama otomobile binmem gerekecekse otostop vs durumlarda, çantanın büyüklüğü sıkıntı yaratıyor. Keşke 50+10 gibi bir şey alabilseydim. Böyle durumlar da var dolayısıyla. 75+10 Benim için çok büyük, 50+10 mantıklı. Evet ben de hemen bugün karar verdim. Sahibinden de satılığa çıkarttım. Satıp 50+10 gibi bir çanta alacağım. Özellikle beli saran kemerin kalın olmasına dikkat edin. Belinizi ne kadar iyi sararsa sırtınıza o kadar az yük biniyor.


İstisnasız şuana kadar kullandığım en iyi harita uygulaması. İstediğiniz ülkenin haritasını indirip kullanabilirsiniz. Şuan ücretsiz. İnternetiniz olmasa bile offline çalışabildiği için harita üzerinde bulunduğunuz noktayı canlı olarak görebiliyorsunuz. Yeter ki telefonunuz uçak modunda olmasın. Gittiğiniz ya da gideceğiniz bölgeler üzerine pin bırakıp isterseniz kısa açıklamalar yazabiliyorsunuz. Haritası o kadar kapsamlı ki, bazı doğal parklardaki yürüyüş parkurlarını bile görebiliyorsunuz. Öncelikli olarak maps. me yi kullansam da bazen cafe, restoran ya da hostel ararken google daha detaylı sonuçlar veriyor. O sebeple bunu da muhakkak indirin derim. Offline kullanımı biraz kısıtlı. Şöyle ki; mesela internetiniz varken bir ilçeyi aradınız ve buldunuz. Daha sonra seçeneklerden indiri tıklayıp o bölgeyi telefona indirmiş oluyor ve internetiniz olmasa bile harita üzerinden kendinizi görerek, adrese gidebiliyorsunuz. maps. me de ki gibi komple ülke haritası indirilemiyor. Kullanıcı dostu bir uygulama olduğunu düşünmesem de bazen cafe, restoran ya da hostel adresi ararken çok kolaylık sağlıyor. Aradığınız mekanın ismini yazıyorsunuz, direkt harita üzerinde gösterebiliyor. Ugulama basit ve offline çalıştığı için kullanıcı dostu. Türkçe-İngilizce ve İngilizce-Türkçe kelime çevirisi yapıyor. Kelime ve cümle çeviri için bildiğim en ideal uygulama. Çevrimdışı kullanmaya da izin verdiği için artık alternatifsiz bir numara diyebilirim. İlgilendiğiniz dilleri indirip daha sonra internet olmayan yerlerde de çok rahat kullanabilirsiniz. Offline çalışıyor. Sadece İngilizce İspanyolca ve İspanyolca-İngilizce kelime çevirisi yapıyor. İndirme linkleri: iOS. Andorid desteği var mı bilmiyorum. Türkçeyi düzgün kullanmak için Türk Dil Kurumu kaynaklı bir uygulama. İmla hataları ve kelime anlamları için faydalı. İndirme linkleri: iOS. Kendi kullandığım sözlüğün Android için olanını bulamadım. Buradaki Android için alternatif olabilir. Gideceğiniz ülkede yerel insanların evinde konaklamak ya da onlarla tanışmak için kullanılan web sitesinin mobil uygulaması. Couchsurfing nedir diyenler linkten okuyabilir. Yurt dışı gezileri için gayet kullanışlı bir uygulama. Bir şehirden diğer şehire toplu taşıma ya da özel araçla ortalama kaç saatte gidebileceğini rota üzerinden gösteriyor. Bunun yanısıra her zaman doğru olmasa da bilet fiyatlarını ve sefer saatlerini de listeliyor. Muhakkak indirin. Meşhur otel ve hostel arama sitesinin mobile uyarlanmış hali. Meşhur otel ve hostel arama sitesinin mobile uyarlanmış hali. Bilinen en yaygın hostel arama sitesinin mobile uyarlanmış hali. Hostelworld sitesinden hiçbir zaman rezervasyon yapmıyorum. Sebebini linkten okuyabilirsiniz. Sadece hostellerin puanlarına ve kullanıcı yorumlarına bakıp, direkt hostele gidiyorum. Popüler gezi uygulaması. Arama yaptığınız yerde nere gidilir, neresi güzeldir, restoran, cafe ve konaklama alternatifleri için kullanıcı yorumları ve değerlendirmeleri var. Ama uygulama aşırı ticari. Kesinlikle kullanıcı dostu değil. Son yıllarda popüler olan kalacak ev bulma platformunun mobile uyarlanmış hali. Gideceğiniz ülkede yerel insanların kiraladığı oda ya da evlerde konaklıyorsunuz. Bazen otel ve hostellere göre güzel bir alternatif olabiliyor. Couchsurfing'in paralı versiyonu gibi düşünün. Bulunduğuz ülke/şehirdeki namaz vakitleri ve kıbleyi gösteriyor. Ayrıca ramazan aylarında iftar vaktini kolayca öğrenmek için de ideal. İndirme linkleri: iOS. Android linkini bulamadım. Alternatifi için. Meşhur uçak bileti arama sitesi skyscanner'ın mobil uygulaması. Bulunduğunuz şehirde çevrenizdeki karşı cins kullanıcıları tek tek gösterir ve eğer sizin beğendiğiniz kişi sizi de beğendiyse mesajlaşmaya başlayabilirsiniz. Çöpçatanlık sitesi olsa da bu durum tamamen uygulamayı ne amaçla kullanacağınıza bağlı. Kimisi evlenecek kişiyi buradan ararken, kimisi sevgili, kimisi tek gecelik ilişki kimisi ise sadece arkadaş arıyor olabilir. Defalarca buradan tanıştığım kişilerle arkadaş oldum ve halen de görüşürüm. Hatta Kosta Rika'nın başkentinde tanıştığım avukat bir kız 3 gün boyunca beni kendi arabasıyla gezdirmiş, bununla da kalmamış beni erkek kardeşiyle tanıştırıp, bir gece de erkek kardeşinin evinde kalmıştım. Kosta Rika hakkında onlardan birçok şey öğrendim ve her ikisiyle de çok iyi arkadaş olduk. Halen görüşürüz. Faydalı bir uygulama diyelim. Meşhur görüntülü ve sesli görüşme programının mobil versiyonu. Skype hesabınıza 5-10 euro yükleyerek icabında dünyadaki istediğiniz her numarayı arayabilirsiniz. Yani yurt dışındayken köyünüzdeki sabit bir telefonu arayabilirsiniz. Sabit hat aramaları çok düşük fiyatlıdır. 4-5 dakikası tahminen 1 TL gibi. Cep telefonunu ararsanız fiyatlar biraz daha yüksek oluyor. Ortamda çalan müziği bu uygulamaya dinletiyorsunuz ve size şarkının ismini veriyor. %95 Çalışıyor. Hareket halindeyken cep telefonu ile time-lapse video çekmenizi sağlıyor. Kamera sarsıntılarını en aza indirgiyor. Full HD çektiğiniz videoyu HD kaydediyor. İndirme linkleri: iOS. Android için olanını bulamadım. Geziler için faydalı olabileceğini düşündüğünüz uygulamlar varsa lütfen yorum kısmına yazın, inceleyip bu listeye ekleyebilirim. Çok faydalı bir yazı olmuş teşekkürler. Eklemek istediğim birkaç uygulama var. "Splittr" uygulaması arkadaşlarla vs edilen seyahatlerde hesapların karışmamasını sağlamak için çevrimdışı da çalışan çok güzel bir hesaplama uygulaması, harcamaların miktarını ve kimin yaptığını giriyorsunuz size seyahat sonunda kim kime ne kadar alacaklı/verecekli direkt ayrıntılı rapor sunuyor. Ben sıkça kullanıyorum, bütün para birimleri var. Başka bir uygulama" blablacar", bir yerden bir yere arabayla seyahat eden ve aracında boş yer olanların ilan verdiği bir uygulama, ücretli ama duruma göre normal yollarla ulaşımdan daha konforlu ve ucuz olabilir. "Aerobilet" uygulaması var, her gün bir kampanya açıklıyor, uçak bileti, otobüs ve otellerde indirim vs kampanyaları oluyor, ciddi indirimler yakalamak mümkün, Interrail Türkiye grubunda pek çok insan sürekli 5-10 liraya Avrupa'ya uçuyor. Evet ama zoom yapınca göstermiyor diye biliyorum. Ancak 120.000 metrekarelik alan indirilebiliyormuş. maps. me de öyle bir sorun olmadığı için googleda hiç indirme gereği duymadım. Sonunda merak ettiğim bir konu hakkında yazdınız teşekkür ederim. Haritalar için microsoftun here maps uygulamasını da tavsiye ederim. Ek olarak: Sitenizde sağ tık ve kopyalama koruması var sanırım. Bu korumalar javascripti deaktif ederek aşılabilir. Çalan her türlü çalar yani hocam. Siz kalitenizden ödün vermeyin yeter. Bu kısmı yorumu onaylarken silebilirsiniz isterseniz. Triposo uygulaması offline gezi rehberi olarak çok kullanışlı. Haritalardan o ülkenin diline, yürüyüş rotalarına kadar herşey var. Momondo ve Kayak sitelerinin mobil uygulamaları uçak biletleri için kullanışlı. Wifi Map uygulaması ile bulunduğunuz bölgedeki şifreli wifi bağlantılarının şifrelerini daha önceden başka kullanıcılar tarafından paylaşılmışsa öğrenebilirsiniz, bayağı işimi gördü diyebilirim. blablacar cidden faydalı olabiliyor. ispanya'da denedim, otobüslerden daha hesaplı, yerine göre daha hızlı ve yerli insanlarla tanışmakta faydalı. adroid için ispanyolca-ingilizce offline sözlükler: Dic-o spanish-english veya BitKnights spanish english. İlkini kullanıyorum memnunum, ama internet bağlantısı varsa her dilde en iyisi wordreference. BitKnights e baktım. Fena durmuyor, teşekkürler. Smarttraver uygulamasi uzerinden Abd tarafindan verilen seyahat ve saglik onlemlerini takip edebiliyorum gezdigim ulkelerin. Tavsiye ederim. Dalis yapanlar da padi app uzerinden dalis bolgeleri ve dalis merkezlerinin bilgilerini alabilirler. hocam ingilizce-ispanyolca çeviriye ihtiyacınız olursa spanishdict uygulaması en iyisidir bana kalırsa. deyimleri de çevirir, kelime hazinesi çok geniştir. ispanyolcanın neredeyse tüm ağızlarında olan kelimeleri bulabilirsiniz. Mehmet öncesinde sadece facebook ile ilerliyordun fakat, böylesine bir blog yapıp, kullandığım ve tecrübe ettiğiniz değerli tüm bilgileri bu şekilde paylaşman ayrı şekilde takdir gerektiren bir davranış. Umuyorum ki web sitesi de yakın zamanda sana fayda sağlayacaktır. Web sitem yaklasik 2 yildir var. Siz yeni farketmissiniz. Bu faydalı bilgiler için çok teşekkür ederim Mehmet abi hepsini not ettim. İnşallah biz de senin gibi hayatı kendince yaşayanlardan oluruz..


Panama'da Kuna Yala yerlilerini ziyaret etmek için San Blas adalarının olduğu bölgeye gittim. Yabancılar genelde buralara fantastik Karayip adalarını görmek için gelse de benim öncelikli amacım bu yerlilerle yaşadıkları ortamda iletişime geçmekti. Kuna Yala bölgesi özerk bir yer olduğu için bu bölgeye girerken hem 20 USD vergi veriyorsun hem de bazı kontrollerden geçiyorsun. Bölgeye kafana göre girip, çıkamıyor olsan da yine de çok katı kurallar yok. San Blas bölgesinde irili ufaklı 300'ün üzerinde ada var. Adaların hepsinin sahibi Kuna Yala yerlileri. Hiçbir ada yabancı birine satılmıyor. Bahsettiğim adalar 3 metre uzunluğundan 1 km uzunluğuna kadar gidebiliyor. Çoğu ise 200 metre civarında ve içlerinde de Kuna Yala yerlilerinin kendi evleri var. Yani bu insanlar ömür boyu ufacık bir adada yaşıyorlar. Bazı adalar ise turistlere açılıp hostel tarzında konaklama imkanı da sunuyor. Yani adada 4-5 tane Kuna Yala ailesi varken 15-20 yataklı bungalov tarzındaki evlerde siz de konaklayabiliyorsunuz. Bölgeye gitmeden önce lokal insanlardan Kuna Yala yerlilerin yabancıları sevmediği, fotoğraf çektirmek için hemen para istediği ve dinlerinin imanlarının para olduğunu defalarca duymuştum. Olsun, iyi bir fotoğraf için her zaman para vermeyi göze aldığımdan sorun değil dedim. 3 Günümü geçireceğim Ina adasına öğlen 12 gibi vardım. Ada 200 metre uzunluğunda ve içinde de 7-8 tane Kuna Yala ailesi var. Elektrik ihtiyaçlarını güneş enerjisi ya da jeneratörden karşılıyorlar. Yerliler haricinde adada yabancı olarak sadece 4 kişiyiz. Diğer gezginler hemen o kristal su ve beyaz kumların olduğu fantastik sahile giderek hamakta takılmayı ve denize girmeyi tercih etse de ben kedinin yeni bir yere gittiğinde yaptığı gibi hemen adanın kıyısını, köşesini incelemeye başladım. Yanıma şeker ve çikolata alarak yerlilerin yanından geçiyor, çocuklara şeker verip ailelerle selamlaşıyorum. Selamlaşıyorum derken genelde onlar selamı almıyor, sen verdiğin "merhabayla" kalıyorsun. Ortamı anlamak için ilk gün kamerayı hiç onlara göstermedim. İkinci gün ise dışarı çıktığımda artık çocuklar peşime takılıyordu, hatta gülüp eğlenmeye bile başlamıştık. O sırada evlerinden kadınlar da dışarı çıkıp elini uzatıyor ki, çocuklara verdiğim şekerlerden onlar da nasiplensin. Seve seve şeker ve çikolataları veriyorum. Alan arkasını dönüp gidiyor. Teşekkürü geçtim bir tebessüm dahi yok. İçimden söyleniyor olsam da fotoğraflarını çekeceğim için dişimi sıkıyorum. Bu sırada inceden inceye kadınlara bakıyorum ki hangisi fotoğraflık, hangisinden istediğim kareleri alabilirim diye kafamda da kurguluyorum. Saat 17:00 gibi tam da ışığın fotoğraf çekmek için güzel olduğu bir zamanda daha önce gözüme kestirdiğim bir ailenin yanına gidip konuşmaya başladım. 30 Yaşlarında bir kadın ağaçtan yapılma, çatısı o bildiğiniz saman gibi solmuş uzun yapraklarla örtülü bir evin önünde oturup, kucağında da boncuk torbasıyla elişi şeyler yapıyor. Evin içindeki annesi de sandalyeye oturmuş o da kucağındaki boncuklarla uğraşıyor. Kadının bir de 5 yaşlarında bir çocuğu var.


Farklı zamanlarda toplamda 1,5 yılımı Güney Amerika'da geçirip, genelde orta halli insanlarla tanışıp ve birçok ülkesini de ziyaret ettikten sonra bu sorunun cevabını bulduğumu düşünüyorum. Birkaç madde halinde sıralayacağım. Gençler genel itibariyle 18-20 yaşlarına geldiğinde kendi ayaklarının üstünde durabiliyor ve çalışmaya başlıyor. Hepsi olmasa da tahminimce en az yarısı aileden ayrı yaşayıp kendi hayatını kuruyor. Bu süre içinde ailesinin imkanı varsa çocuğa yardım ediyor ama bu her zaman görülen bir durum değil. Anne baba da aman çocuğum aç kaldı, evi yok, başka şehirde ne yapacağız, öldük, bittik gibi durumlara girmediği için bize göre çok büyük görülen bu dert onlar için pek de büyük değil. Hayata, eşyaya ve paraya bakışları bize göre çok farklı. Meksika'da bir doğum günü partisine davet edildim ve eve doğru gidiyoruz. Amerikan filmlerindeki gibi bir parti beklerken kaba inşaatı bitmiş, kapısı penceresi olmayan, neredeyse inşaat halinde bir eve geldik. Evde 6-7 nüfuslu bir aile yaşıyor ve uzun süredir de bu evde kalıyorlar. Partide yaklaşık 20 kişi var. Pastalar, yemekler, etler, barbekü, içecekler, süsler herşey eksiksiz. Ama dediğim gibi evde kapı ve pencere yok. Onların yerine perde germişler. Eşya deseniz o da yok. Çoğunluk hamakta yatıyor. Bir de buzdolabı ve televizyon var o kadar. Sonra eğlence başladı ama ben kendi kendime düşünüyorum. Arkadaş bizde böyle bir durum olsa aile büyükleri "partiye harcayacağın parayla şu pencerenin birini alırız, otur oturduğun yerde" der. Neyse tüm aile ve arkadaşlarla partide güzelce eğlendik, yedik içtik, kaldığım eve geri dönüyorum. Arkadaşa sordum, evde kapı ve pencere yok ama eğlenceye para ayırıyorlar, nasıl oluyor bu? Arkadaş "Eğlenme zamanı eğlenilmeli, kapı pencere sonra da alınır" dedi. Benzer örnekleri çoğaltabilirim ama genel itibariyle eşyaya ve eğlenceye verdikleri değer böyle. Paraya değer vermiyorlar mı? Elbet ki veriyorlar ama kesinlikle taparcasına değil. Dans etmeye bayılırlar. Genci, yaşlısı müziği duydu mu hiç çekinmeden cafede, restoranda, barda ya da sokakta dans eder, güler eğlenir. Gece bir mekana gittiğinizde, köşedeki masaya oturup, şişe açtıran, sağı solu kesip, oturduğu yerden eğlenen birini bulamazsınız. Latin amerika insanının hiçbir zaman acelesi yoktur. Ne bankada, ne markette, ne de sokakta. Mesela kocaman bir süpermarkete gidersin. 10 Tane kasa vardır ama onlardan sadece biri açıktır. Kuyrukta 20 kişi var ama biri de çıkıp "ya arkadaş diğer kasaları niye açmıyorsunuz? İşimiz, gücümüz var" demez. Bu olayı defalarca yaşadım, birinin de şikayetçi olduğunu görmedim. Ayrıca yine sokakta, birini biryere koşarken bile görmen çok zordur. Genelde hep yaparız, ederiz modunda takılırlar. Genel itibariyle Latin Amerika'nın büyük çoğunluğu kış yaşamıyor. Çok büyük bir etken olduğunu düşünmesem de mutlu olmalarında bunun da bir payı olabilir. Kendimce en önemli etkeni sona sakladım. Sosyal yaşam alanları çok fazla. Tabi bunların başında da parklar geliyor. Ama zannetmeyin ki ufak tefek parklar. En büyük şehirlerin, en merkezi yerlerinde bile kocaman parklar gördüm. Bu parkları sadece yeşillik ve ağaç olarak görmeyin. Haftasonları ağırlıklı olmak üzere her daim sokak sanatçıları performanslarını buralarda sergiliyor. Gece, gündüz farketmeksizin parklar çoluk çocuk, genç yaşlı insanlarla dolup taşıyor. Evet Latin Amerika insanında pek para yok ama eğlenceyi de zaten öyle gördüğünüz gibi parayla bulmuyorlar. Gelip bu parkları bir hafta inceleseniz var ya bizde niye böyle yerler yok diye kıskanırsınız. Tabi bizim parklara bakışımız da biraz farklı. Bizde hava karardı mı parka gidilmez. Çünkü o saatlerde parkta düzgün insan olmaz diye biliriz. Ya da mahalle aralarındaki 10 metrelik parklara beton döküp, iki tane kaydırak koymayla da o işler olmuyor. Elbet Latin Amerika'da da geceleri tekin olmayan parklar vardır ama geneli bu alttaki fotoğrafta gördüğünüz gibi, akşam 9-10'da bile ailelerle dolup, taşan yerlerdir. 1 ay öncesine kadar sürekli heryerde haber yapılıyordu ne oldu da bir anda bütün haberler kesildi. TV'de gördüğünüz hiçbir şeye inanmayın. Korkunuz, derdiniz virüsse zikadan çok daha tehlikeli virüsler var. Medyanın yazdığı her şeye inanıyor musunuz? Dünya Sağlık Örgütü ve CDC sayfalarına bakarsanız, Zika'ya yakalananların %70ini bunu farketmediğini bile, hastalığın "MILD" yani hafif seyreden bir hastalık olduğunu yazar. Hamileler için tehlikesi ise araştırılıyor. Geçen hafta kaldığım hostelde, hostel sahipleri karı-koca zika virüsü kapmış. E ne yaptınız dedim. Birşey yok, biraz halsizlik vardı, doktora gittik, ilaç verdi şimdi iyiyiz diyorlar. Dediğim gibi virüsten korkuluyorsa Latin Amerika'daki malaria virüsü daha tehlikelidir, zika değil. Vay anasını bir şey sorayım dedim bir küfür yemediğim kalmış. Bilgiler için teşekkürler. Bir daha yorum atmamam gerektiğini öğrettiğiniz için de teşekkürler. Ne alaka? Buluttan nem kapma psikolojisi var sende.. Ben en çok çocuklara bayılmıştım. Yanakları kırmızı kırmızı, gözlerinin içi gülen çocuklara... Ve mutlu annelerin bebeklerini kangurularda ayaklarını sarkıtıp, orasını burasını eciş bücüş yaparak değil, ya sırtlarına ya göğüslerine bağladıkları rengarenk örtülerde vücutlarına bütün halde temas ettirerek taşımalarına. Ağızlarında diş olmayan insanların yüzünde hep bir tebessüm, bazen de geniş bir gülümseme var. Güzel insanlar. Ve tespitleriniz de yerinde. İyi gözlemcisiniz.


2013 Yılında kısa bir Güney Amerika gezisi yapmıştım. Uruguay'da hostelde kalırken iki Hollandalı kardeşle tanıştım. 33 yaşlarında ve ikizler. Futbolla da aşırı ilgili oldukları için hemen Galatasaray'dan ve Fenerbahçe'den sordular, muhabbet bir şekilde başladı. Daha sonra dışarıda bir iki tarihi yere beraber gittik, gezdik. O sırada tabi oradan buradan muhabbet de ediyoruz. Derken ne iş yapıyorsun, nasıl geziyorsun sorularına geldik. 5-6 yıl çalıştık ve şimdi işsizlik maaşı alıyoruz. O da gezmemize yetiyor. Sokağa çıkıp insanlara "çok zengin olsanız yapacağınız ilk üç şey nedir?" diye sorsanız, muhtemelen o üç şeyin birinde "dünyayı gezme hayali" vardır. Yani olma ihtimali bu kadar düşük olan o kocaman hayal, Hollandalı bir marangozun işsizlik maaşına denk geliyor. Ne yazik ki Turkiye de issizlik maasi aliyorsaniz yurtdisina cikamiyorsunuz. Aynı durum ora için de geçerli ama bir yolunu bulmuşlar.


Meksika gezime başladığımda Maya yerlileri ile ilk Yucatan bölgesinde tanıştım. Hem fotoğrafik bulduğum hem de bu tip yerlileri araştırmak artık daha da bir ilgimi çektiğinden Guatemala ve Honduras gibi ülkelerde de elimden geldiğince maya piramitlerini ziyaret ettim ve halen yaşayan maya yerlileriyle de irtibat kurmaya çalıştım. Maya yerlileri Meksika, Guatemala, Honduras ve Belize ülkelerinde halen yaşamlarına devam ediyor. Beni ilk şaşırtan şey o piramitlerdeki insan figürleriyle birebir sokakta, canlı canlı karşılaşmak olmuştu. Kısa boylu, kısa boyunlu ve çengel burunlu Maya erkekleri hemen dikkatinizi çekiyor. Bu insanlar yabancılara karşı genelde aşırı soğuklar. Oturup sohbet etmek, gülmek eğlenmek biraz zor. Sebebini yerel insanlara sorduğumda çekingen oldukları ve zamanında çok ezildikleri için bu şekilde tavır sergiliyorlar denildi. Meksika'nın Yucatan ve Chiapas eyaletinde yani Meksika'nın doğusunda yoğun olarak halen maya yerlilerini bulmak mümkün. Zaten bir çok maya piramiti de bu bölgede yer alıyor. Bu insanlar niye ve nasıl ezildi diye araştırdığımdaysa öğrendiğim şey şuydu; 1.800'lü yıllarda İspanyollar bu bölgelere gelince ilk ezilmeler başlamış ve öyle de devam etmiş. Yakın zamanda ise Meksika hükümeti bu piramitleri turistlere açınca mayalılara ait olan yerleri onların elinden alıp, karşılığında da dosdoğru hiçbir şey vermemiş. Ve sonrasında Mayalılar genel olarak diğer insanların içine karışarak hayatlarını sürdürmeye mecbur bırakılmış. Diğer ülkelerdeki bu durumun geçmişini bilmesem de benzer şekilde süregeldiğini tahmin ediyorum. Günümüze geldiğimizdeyse maya kadınları genel olarak el emeği, göz nuru çantalar, kazaklar, giysiler ve hediyelik eşyalar yapıp satıyorlar. Çok kaliteli iş çıkardıklarını söyleyebilirim. Bazılarınınsa ufak lokanta gibi yerlede yemek yaptıkları da oluyor. Erkeklerinse genelde ağır işlerde ya da inşaat işlerinde çalıştığını gördüm. İşin kötü tarafı maya çocukları da genellikle çalışıyor. Öncelikli yaptıkları iş turistlere birşeyler satmaya çalışmak. Maya aileleri genelde kalabalık oluyor. En büyük sebebi aile planlaması gibi şeylerle pek ilgili değiller. Çalışan kadınların sırtında bir bebek, sağında solundaysa diğer çocukları oluyor ve neredeyse gün boyu bu şekilde dolanıyorlar. Nasıl ki kangurular bebeklerini kucaklarında taşıyorlarsa Maya kadınları da çocuklarını hep sırtlarında taşıyor. Meksika haricinde Guatemala'nın çok farklı köylerinde yine Maya Yerlileriyle tanıştım. Ama ülke değiştirince Maya Yerlileri de ciddi anlamda değişiyordu. Alttaki fotoğrafda gördüğünüz gibi etek giyen Maya erkeklerini bir tek Guatemala'nın Nahuala köyünde gördüm. Bazı yerlerde hiç ayakkabı kullanmayan Maya Yerlileri de vardı. Çok geniş coğrafyaya yayıldıkları için sadece bir, iki ülkedeki yerlileri inceleyip Maya'lar hakkında net ve sağlam bilgilere ulaşabileceğini pek düşünmüyorum. Aynı şekilde yaptıkları piramitler de bölgeden bölgeye değişiklik gösteriyor. Kimi alçak boyutlu ve araziye genişçe yayılmışken kimisi ise çok yüksek boyutlarda ormanlık alan içinde olabiliyor. Ve yine kimisinde oynadıkları futbol oyunu için saha bulunurken çoğunda ise böyle bir şey yok. Bahsettiğim futbol oyunu ise bir hayli zor ve enteresan. Alttaki videodan hem Meksika Chichen Itza'daki Maya piramitlerini hem de bu bahsettiğim futbol oyunu için detayları izleyebilirsiniz. Önemli diyebileceğim tüm Maya piramitlerini ziyaret ettim. En çok sevdiğim Guatemala Tikal ve Meksika Palenque'deki piramitlerdi. Maya piramitleri farklı dönemlerde yapıldığı için son zamanlarda yapılanlar daha bir yüksek ve estetik açıdan da daha iyiler. Bir çoğu, ortam akustiği düşünülerek yapılmış. 70-80 Metre ileriden birisi normal konuşurken sanki yanındaymış gibi hissediyorsun. Bazı piramitlerin altında tüneller varken bazılarında böyle bir şey yok. Yine kimisinin çevresinde mezarlıklar varken kimisinde hiç mezar yok. O sebeple yukarıda dediğim gibi sadece bir ülkeyi gezerek Maya'lar hakkında kesin bilgilere ulaşmak pek mümkün değil. Bazı bölgelerde, ki bu genellikle Guatemala'da orman içinde olan yerlerde hala Maya Piramitleri olduğu biliniyor. Sıkı ormanlık alanda ve çoğu da toprak altında kaldığı için restorasyon çalışmaları yapılamıyor. Tabi bunda en büyük sebep Guatemala'nın bu iş için yeterli bütçeyi ayır maması. Benim gibi fotoğrafla ilgiliyseniz Meksika'nın San Cristobal bölgesi Maya Yerlilerini fotoğraflamak ve videoya çekmek için çok iyidir. Vaktiniz varsa ya da daha iyi fotoğraflar çekmek istiyorsanız Guatemala'nın köylerini gezip kültürlerini çok daha iyi korumuş Maya Yerlileriyle tanışabilirsiniz. Onların haricinde Belize ve Honduras'da Maya piramitleri dışında Maya Yerlilerini görmek pek mümkün değil. Çünkü bu ülkelerde pek yaşamıyorlar. Her ne kadar tarihi bilgilere pek girmesem de Maya İmparatorluğunun neden yok olduğunu sorduğumda, birleşemedikleri için tarihe karıştıklarını öğrendim. Büyük bir coğrafyaya yayılmışlar ama birbirlerinden kopuk yaşamışlar, bir olamamışlar. Ayrıca bulunduğum her piramit bölgesinde kralın olduğu vurgusu yapılıyordu. Ama bu piramitleri ev gibi değil de sadece gösteri ya da seremoni gibi şeyler olduğunda kullanıyorlarmış. Mayalılar kendi aralarında Maya diliyle konuşuyorlar. Ücra köylerdeki yaşlılar hariç diğer gördüğüm herkes aynı zamanda ispanyolca da biliyordu. Maya Yerlilerini dünyada ünlü yapan en büyük şey; maya takviminin 21 Aralık 2012 de dünyanın sonunun geleceğini belirtmesiydi. Bu gerçekleşmemiş olsa da onların duyulmasına büyük payı oldu. Maya Yerlilerini sevdiğimi söyleyebilirim. Her ne kadar fotoğraflarını çekmek kolay olmasa da hatta bazen hiç izin bile vermeseler de aşırı fotoğrafikler. Sokakta gördüğünüzde bir fotoğrafını çekeyim diye düşünmeyin çünkü genelde hemen yüzlerini çeviriyorlar. Fotoğrafa pek sıcak değiller. Ama onlara da hak veriyorum, her gün birileri gelip, fotoğraflarını çekmeye çalışıyor. Bu durumdan bunalmışlar. Kimisine 1-2 usd verirseniz fotoğrafını çektiriyor. Kimisi ise çok büyük paralar istiyor. Bu duruma rağmen çok renkliler ve tekrar tekrar fotoğraflarını çekmek isterim. Maya Yerlileriyle bu kadar ilgilenip aynı şekilde Maya piramitlerini de gezdikten sonra şans mı diyeyim, kader mi diyeyim bilmiyorum ama bir Maya piramitinde komple bir gecemi geçirdim. Hatta piramitin içindeki kralın mezarına kadar indim. Sosyal medyada aşırı ilgi gören o yazım; artık sadece Rotasız Seyyah Yol Hikayeleri kitabımda. Akademik dille yazılmış bir kitapta ya da makalede bulamadığımız birçok şeyi gezi yazılarında bulabiliyoruz. Yani ayrı bir tadı var bu yazıların ya da ruhları... Bu sebeple size teşekkür ederim. Birde Amerika'daki yerlilerle ilgili Bartolomeo de las Casas isimli bi din adamının Yerlilerin Gözyaşları isimli kitabını okumuştum. İlginizi çekebilir diye düşündüm. Rica ederim. Aklımda olacak, sağ olun. Bu şekilde insanlar ile etkileşimi daha iyi bir seviyede tutman ve bunları en sade en yalın haliyle bizlere aktarman ayrı bir güzel, sosyolojik olarak çok değerli bilgiler bunlar. Maya yerlileleri de sanırım aile kurma olaylarında dışa kapalılar, asimile olmayan bir anatomi ile yaşamlarını sürdürüyorlar, güzel görsellerinde bu düşüncemi doğruladı sanırım. Tekrardan teşekkürler Mehmet, seni takip eden seven takipçilerin olduğunu unutma, videolara ağırlık ver, yolun açık olsun. Nadiren olsa da dışarıdan birileriyle evlendikleri de oluyor. Evinde kaldığım arkadaşın annesi Maya Yerlisi babası normal Meksikalıydı. O yazım artık sadece 'Rotasız Seyyah Yol Hikayeleri' kitabımda var. Düzeltme için teşekkürler. San cristobal de las casas evet burası çok güzel ve mayalarda müslümanlar çoğalmış. Bebeğim burada Dünyaya geldi. Ailecek güzel vakit geçirdik. Sizin Meksika görüşlerinizi çok beğendim. Teşekkür ediyorum.


Her daim bir yolu kapatıp, protesto yapıyor olabilirler. Bira, müzik ve tacos onlar için vazgeçilmez üçlüdür. Bunların yanına bir de futbol eklersen onlardan mutlusu yoktur. Amerikalıları sevmez, seni gördüğünde Amerikalı mısın diye sorar, Turco lafını duyunca hemen şekil değiştirip sıcak yüzünü gösterir. Sanata aşırı değer verir. Güvenli yerdir. Eğer illegal işlerle ilgilenmiyorsan uyuşturucu kartellerinin olduğu yerler bile güvenlidir. Efsane yemekleri, efsane sosları vardır. Ucuzdur. Meyveleri bile acı soslayıp yer. Hatta Gazoza bile envai çeşit sos katıp öyle içer. İlk başta saçma gelse de acıyı seviyorsan tadı güzeldir. Eyalet değiştirdiğinde kültür, müzik, yemek, insanlar her şey değişir. Sanki başka ülkeye gitmiş gibisindir. Tek ülke içinde sanki 10 ülke vardır. Otobüsle giderken yanındaki kadın bir şeyler yiyorsa sanada uzatır, al bir tane der. Sınır şehirlerinde gece yolculuğu yapmak pek mantıklı değildir. Cenoteleri, dünyanın en derin kuyuları, kanyonları, pasifik okyanusu, karayip denizi ve madenleriyle coğrafi olarak fantastik yerlere sahiptir. Kızların güzelliği bölgeden bölgeye değişir, 1 ile 10 arasında gidip, gelir. Müzikleri kötüdür. Son ses müzik dinlemeyi sever. Evlerinde buzdolabı büyüklüğünde hoparlörler vardır. Cuma ve cumartesi gecesi yan komşu sabaha kadar parti veriyor olabilir. Bundan kimse rahatsız olmaz, bu tip şeyler normalidir. Tembel, her daim yaparız modundadır. Özel sektörde çalışma saatleri çok ağır, tatilleri yok denecek kadar azdır. Restoranda bir çorba söylediğinde başka kimse yoksa bile 20 dakika beklemen olasıdır. Az maaşı vardır ama mutludur. Penceresi, kapısı olmayan evde yaşar yine mutludur. Belediyecilik diye bir şey yoktur. Ana yollar temizken arka sokakları çöp götürüyor olabilir. Yağmur yağdığında Mexico City'de bile en işlek caddede ufak göller oluşabilir. Geneli çevreci değildir, sağa sola çöp atar ama bunlara ters olarak her yerde park, bahçe vardır. Hayatında hiç görmediğin kadar polis görürsün. Polisler pick-up arabaların üstünde ellerinde ağır silahlarla gezer. Uyuşturucu kartelleri polisle kanka, askerle düşmandır. Uyuşturucunun döndüğü köylerde en kalitelisinden 1 kilo marijuanayı 50 usd ye alabilirsin. Aldıktan sonra da hayatını riske atarsın. Otostop yapan yabancıyı arabaya almayı sever. İspanyolca bilmesen bile senle konuşur, anlatır da anlatır. Şifreli futbol maçlarını internetten kırıp izler. Yeni doğan çocuk hem anne hem babanın soyismini alır. Yabancıya yardımı sever, Türkleri sever. Bir yerinde kar yağarken diğer yerinde hava 40 derece olabilir. Çoğu yerde şehirler arası ulaşım olması gerektiğinden pahalıdır. İnternet her yerde vardır. İletişim sektörü pahalıdır. Hizmet sektörü berbattır. Ülkede bankamatik eksiği vardır. Her daim bankamatiklerde kuyruk görürsün. Çoğu hükümeti sevmez ama siyasetle de ilgilenmez. Siyaset ve eğitime varana kadar bir çok şeyin Amerika'nın kontrolünde olduğuna inanır. Ham petrolü Amerikaya gönderip onlardan işlenmiş olarak geri satın alır. Evde yemek yapmaktansa genelde sokaktan yemeyi tercih eder. Tacosun 20 çeşidini yapar. Et yemeyi sever. Evlerinde içi gerekli, gereksiz porselen ve kadehlerle dolu vitrinler görebilirsin. Apartman hayatını değil, müstakil evde yaşamayı sever. Evcil hayvan dostudur. Muhtemelen bir köpeği vardır ya da daha önce olmuştur. Metro, otobüs, dolmuş, sokak, cafe nerede olursa olsun öpüşen bir çift görebilirsin, sevişkendir. Erkekler maço gibi görünse de evde kadının sözü geçer. Kadınlar çok çalışır. Ülke genelinde dilenci yok denecek kadar azdır. Serenat yapmak halen yaygındır ve kızlar buna bayılır. Gece hayatı çok hareketlidir. Ev partisini sever. Sigarayı zararlı bulup marijuanayı tercih eder. Meksika'da her şey mümkündür. Hayır diye bir şey yoktur. Evet vardır bir de hımmmmm.... evet, olabilir vardır. Onlara göre zaman kavramı değişiktir. Kimine göre gideceğin yer yürüme 5 dakikayken kimine göre aynı yer yarım saattir. O sebeple Meksika zamanı mı normal zaman mı lafını çok duyarsın. Her şeyi yarın yapmayı sever. Her şey yarın yapılır. Eve ayakkabıyla girer. Yaşam alanları titiz birisi için kesinlikle temiz değildir. İnşaatı tam bitmemiş, ev, restoran, yol görebilirsin ama herşey bitmiş gibi devam eder. Yarım yamalak iş yapmayı sever. Bölgeden bölgeye değişiklik gösterse de çok fazla gay barı vardır. Taksi fiyatları bir şehirde aşırı ucuzken başka bir şehirde aşırı pahalıdır. Çoğu katoliktir. Metro ve otobüs seyyar satıcılarla doludur. Halen sırrı çözülememiş piramitleri vardır. Her köşe başında bir eczane vardır. Parası olan eczane açabilir. İlaca düşkündür. Bayrağa aşıktır. Milliyetçidir. Dünyadaki kötü imajını hollywood ve televizyona bağlar. Korsan ürün satışında çığır açmıştır. Korsan piyasa pazarının uyuşturucu ve petrolden daha fazla olduğu söylenir. Her türlü reklamda yarı çıplak kadın unsurunu kullanır. Su deposu satan mağazanın bile dışında bikinili kadın fotoğrafı görürsün. Kahveyi sever, çay kültürü yoktur. Onun yerine tekila ve mezcal vardır. Ülke Çin mallarıyla doludur. Zengin kesimin alt tabakayla hiç işi yoktur, yan yana bile göremezsin. Genci, yaşlısı seninle tanıştığında önce küfür biliyor musun diye sorar, bilmiyorsan da ilk başta onu öğretmeye çalışır. Bu 5 aylık gezimde yaklaşık 3.000 parça video çektim. Neredeyse tüm gezimi içeren yaklaşık 4 dakikalık Meksika özetimi bu videodan izleyebilirsiniz. Para birimi Meksika Pezosudur ve 2015 itibariyle 1 usd=15 peso yapıyor. Konaklama için CouchSurfing'i kullanabilirsiniz. Yaklaşık 80 günümü Meksikalıların evinde misafir olarak geçirdim. Hiç ummadık ücra köşelerde bile CouchSurfing'i kullananlar var. CouchSurfing nedir, nasıl kullanır derseniz linkteki yazıyı okuyunuz. Yeme, içme ise Türkiye'ye kıyasla gayet hesaplı. İçi full dana eti dolu 5 tane tacosu 2 usd ye yiyebilecek yerler bulabilirsiniz. Ve bu 5 tacos sizi tıka basa doyurur. Yani buralara gelip, gezme planınız varsa konaklama ve yeme, içmeyi pek dert etmeyin. Meksika'da pahalı olan şey ise şehirler arası ulaşım. Ülkede benzin ucuz ama şehirler arası yolculuklar Türkiye'den daha pahalı. Çok istisnai yerlerde fiyatlar hesaplı olsa da bazen 3-4 saatlik yola 25 usd verdiğimi biliyorum. Otostop yapmak da yaygın ama coğrafya çok büyük ve her zaman kolay olmayabiliyor. Meksika'daki otostop tecrübelerime linkten bakabilirsiniz. Burada şöyle bir ipucu vereyim; eğer öğrenci kartınız varsa Meksika'daki tatil zamanlarında şehirler arası otobüslerde %50 indirim alabilirsiniz. Tatil zamanı dışında her otobüs firması indirim yapmıyor olsa da bazıları %20-25 indirim yine yapabiliyor. Bunu değerlendirin derim. Diğer ucuza yolculuk yapmanın yolu da ana terminallerin dışında tam legal olmayan tur firmalarını kullanmak. Atıyorum Oaxaca'dan Mexico City'e normal bilet 45 usd iken bu otobüsler sizi 20 usd ye götürüyor. Meksika'nın her yerinde olmasa da büyük şehirlere gidiş-gelişte bu alternatifi de kullanabilirsiniz. Gece eğlencesi için en kaliteli mekanlara gitseniz bile fiyatlar yine de Türkiye'den ucuz. O yüzden bunu da pek dert etmeyin. Elektronik ne pahalı ne de ucuz. Ama olur ya illaki bir şey almanız gerekirse linio. com. mx sitesini kullanın. Bizdeki e-ticaret siteleri gibi ama fiyatlar dışarıda bulamayacağınız kadar ucuzdur. Benim aldığım ürün 3 iş gününde elime geçmişti. Meksika'nın en köklü e-ticaret sitelerinden biridir, güvenlidir. Yazınızı okudum. Kültürü bize ne kadar benziyor.


10 gün kalıp sonra başka ülkeye giderim dediğim ve sonunda 5 ayımı geçirdiğim efsane yer Meksika! Önceki gezi yazılarımda yaptığım gibi olayı yol hikayesi tadında anlat mayacağım. Çünkü öyle yapmaya kalkarsam bildiğiniz onlarca sayfa yazı, fotoğraf ve video çıkar. Şuan için böyle bir şeyi yazmaya maalesef vakit yok. Elimden geldiğince Meksika'da hangi bölgelere gidilir, nasıl gidilir, gezi maliyeti nedir, Meksika'da ucuza gezmek nasıl olur gibisinden şeylere yer vereceğim. Belize ve Guatemala dahil yaklaşık 6 ayda yaptığım rota alttaki gibiydi. Uçak bileti hariç, diğer her şey dahil Meksika gezim süresince aylık maliyetim ortalama 850 USD oldu. Eğer lüks bir gezi anlayışınız yoksa aylık maksimum 1.000 usd ye Meksika'da çok güzel gezebilir, iyi vakit geçirebilirsiniz. Eğer pasaportunuzda benim gibi Amerika vizesi varsa Meksika size sorgusuz sualsiz 30 günlük vizeyi kapıda veriyor. Yani Amerika vizeniz varsa hiç bir şey yapmanıza gerek yok direk Meksika'ya girebilirsiniz. İlk girişimde bana 30 günlük vize verdiler. Daha sonra Guatemala'dan tekrar girerken bu sefer 180 günlük verdiler. Bu yanlışlıkla mı oldu yoksa Amerika vizesi var diye mi verdiler bilemiyorum. Pasaport kontrolünde ülkede nerede ve kaç gün kalacağım ya da dönüş biletin var mı gibi hiç bir şey sormadılar. Gayet sorunsuz bir geçişti. Türkiye'den Meksika'ya direk uçuş maalesef yok. Ben Qatar Havayolları ile Miami'ye gittim oradan da ucuz bilet bulup Cancun şehrine geçtim. İnternet neredeyse her cafe ve restoranda olsa da eğer cep telefonunuzda sürekli internet olsun isterseniz sim kart alabilirsiniz. Buranın en iyi hattı Telcell ama bilinki hizmetleri çok kötü. Haftalık ve aylık olarak çeşitli paket seçenekleri var. 5 usd den 30 usd ye kadar gidiyor. Meksika coğrafyası çok büyük. Bir yerde kar yağarken diğer yerde hava 40 derece olabiliyor. Orada kar yağıyor mu ki demeyin linkten videoyu izleyin. O sebeple şu tarihte gidin diye bir şey diyemeyeceğim. Ama genel itibariyle bizde yaz olduğunda Meksiko City ve çevresinde yağmur sezonu oluyor. Ben Ocak ve Mayıs arası Meksika'daydım, genel itibariyle hava şartları idealdi. Meksika'dan karayoluyla ayrılacaksanız 335 pezo(22 usd) çıkış vergisi vermek zorundasınız. Maalesef bu parayı iki kere verdim. Eğer Meksika'da 7 günden az kalırsanız bu vergiyi vermiyorsunuz. Ödeme yaptıktan sonra size herhangi bir evrak verilmiyor. Hava parası gibi geldi bana ama ne yaptıysam da vermeden geçemedim. Aynı şekilde benle beraber geçen diğer gezginler de vermek zorundaydı. Tamamen plansız çıktığım yolda sonuç olarak ortaya hepsini karayoluyla yaptığım bu rota çıktı. Şehir 30-40 yıl önce kurulduğu için Meksika kültürünü görmek pek mümkün değil. Turistik bölgelere yakın olduğu için de aşırı turistik bir yer. Oteller pahalı. Deniz kenarındaki oteller bölgesinde konaklarsanız geziniz tatil köyü modunda geçer. O sebeple merkezde bir yerde ya da hostelde kalın derim. Ben Hostel Ka'beh Cancun'da kaldım, tavsiye ederim. Dünyanın en büyük sualtı müzesi burada. Bu tip şeylere ilgiliyseniz muhakkak gidin. Videosunu bu linkten izleyebilirsiniz. Benim gibi sadece şnorkel ile dalış yaparsanız fiyat 39 usd. Tüple dalış yaparsanız 80 usd civarı. Derinlik 8-10 metre. Buraya yakın Mujares Adası Meksika'daki en güzel yerlerden biriydi. Adanın geneli, denizin berraklığı, palmiyeler, fiyatların kısmen ucuz olması burayı güzel kılıyor. Relax bir yer. Muhakkak uğrayın hatta bir kaç gün kalın derim. Sadece günü birlik tur almak isterseniz bir kaç şnorkel dalışı ile beraber 30 usd ye tura katılabilirsiniz. Eğer yukarı Yucatan bölgesine çıkma niyetiniz yoksa Chichen Itza piramitlerine 40 usd ye turla gidebilirsiniz. Bu tura bir tane cenote, hediyelik eşya satılan yerler ve piramitler dahil. Ve fiyata tüm giriş ücretleri de dahil. Chichen Itza en büyük maya piramiti olsa da bence en iyisi değil. Benim için 1. sırayı Palenque'deki maya piramitleri alıyor. Chichen Itza videomu ve sonu ölümle biten futbol oyunlarını linkten izleyebilirsiniz. Ayrıca Cancun'da şimdiye kadarki en tatlı yemek arkadaşımla tanışmıştım. O videoyu da linkten izleyebilirsiniz. Aşırı güvenli bir yer olan Cancun 10 üzerinden 7,5 puanı hakediyor. Bildiğiniz sahil kenarında bir parti şehri. Şehrin merkezinde barlar ve gece kulüplerinin olduğu bir bölge var. Her gece full parti havası. Fiyatlar bir sırtçantalı için yüksek. Meksika kültürünü göremeyeceğiniz şehirlerden biri. Denizi çok aman amana değil. Bence bu şehri güzel yapan en iyi şey cenotelere çok yakın olması. Cenote nedir derseniz alttaki videoyu izleyin. Bu tip mistik ortamları sevdiğim, fotoğraf ve video çekmek istediğim için Meksika gezim boyunca 12-13 farklı cenoteye gittim. Hepsi de birbirinden güzeldi. Eğer dalış ile ilgiliyseniz bazı cenotelerin derinliği 150 metreye kadar çıkıyor. Tura katılmanıza gerek yok ana yola çıkıp dolmuşlarla her yere gidebilirsiniz. Cenotelerin giriş ücreti 5-10 usd arasında değişiyor. Buranın hemen karşısında bir de Cozumel adası var. Oteller ve alışveriş mağazalarıyla dolu bir yer. İlgimi çekmediği için buraya gitmedim. Playa Del Carmen'de iki farklı couchsurfing tecrübem olmuştu. Bu evde kalarak muhtemelen en konforsuz couchsurfing deneyimimi yaşadım ama diğer yandan hayatımdaki en iyi insanla tanışmış oldum. Daniela'nın bu evi ise benim için bir hayli rahattı. Aşırı güvenli olan Playa Del Carmen 10 üzerinden 7 puanı hakediyor. Meksika gezim boyunca bulunduğum en relax yerlerden biriydi. Burada bir tane disko yada benzeri bir mekan bulamazsınız. Sevgiliyle gidilip o eşsiz denizine karşı keyif çatılacak, kafa dinlenilecek bir yer. Fiyatlar ne pahalı ne ucuz. Kamp yapmak için sahil kenarında yerler mevcut. Günlük 3-4 usd ye çadırınızda kalabilirsiniz. Playa Del Carmen gibi bir çok cenoteye yakın olması buranın puanını arttırıyor. Sahile çok yakın bir de maya piramitlerinin olduğu bir bölge var. Oraya da gidilebilirsiniz. Gerçek Meksika kültürünü göremeyeceğiniz aşırı güvenli olan tulum 10 üzerinden 7,5 puanı hakediyor. Her ne kadar turistik bir yer olsa da eski binaları, biraz maya insanları ve gerçek Meksika yemekleriyle yavaş yavaş Meksika kültürünü görebileceğiniz bir yer. Yine burada en çok sevdiğim şeylerden biri de enteresan cenotelere yakın olmasıydı. Bu cenoteler Cuzama bölgesinde bulunuyor. Tura katılmanıza gerek yok terminalden Cuzama'ya otobüslerle 3-4 usd ye kendiniz de gidebilirsiniz. Erken saatlerde gitmeyi ihmal etmeyin çünkü aşırı kalabalık olabiliyor. Hele hafta sonuysa işiniz kötü. Fotoğraf ile ilgiliyseniz, özellikle sokak fotoğrafçılığını seviyorsanız Merida'yı da seveceksiniz. Gece hayatı için sağlam mekanları var. Fiyatlar hesaplı. Merida'da hostelde değil de yine couchsurfingden bulduğum birinin evinde kalmıştım. Ama benim için ne tecrübeydi, unutmam mümkün değil. Ev sahibim Norberto gezginlere yardım etmeye bayılıyor. Evi villa tarzında ve çok odalı olduğu için aynı anda 8 tane farklı gezgini ağırlayacak kadar melek birisi. Devamını bu videodan izleyin derim :) Güvenli diyebileceğim Merida 10 üzerinden 7,5 puanı hakediyor. Orman içindeki efsane maya piramitleriyle Meksika'nın en gözde yerlerinden biri. Şehrin çevresinde bir, iki tane şelale olsa da bence tek gidilecek yeri bu maya piramitleri. Zannetmeyin ki sadece piramit var. Çok büyük bir doğal park düşünün. İçinde irili ufaklı şelaleler, çok sayıda maya piramitleri ve aşırı doğal bir ortam var. Orman içinde günlük yürüyüşler yapabileceğiniz, süper otantik bir yer. Buraya sadece fotoğraf çekmeye gitmeyin, bir tam gününüzü ayırın. Yanınıza alın yiyeceklerinizi hem piramitleri gezin, hem piknik yapın hem de orman yürüyüşü. Şehirde gece hayatı pek yok gibi. Böyle bir arayışınız olmasın derim. Güvenli olan Palenque 10 üzerinden 9 puanı hakediyor. Benim gibi portre fotoğrafı çekmeyi seviyorsanız buraya bayılacaksınız. Maya insanlarının merkezi burası. Maya kültürünü ve o piramit duvarlarındaki maya insan figürlerini canlı canlı görmek için en ideal yerlerden biri. Ama yalnız merkezde takılırsanız sadece hediyelik eşya satmaya çalışan maya kadınlarını görürsünüz. Onun için arada çevredeki köylere gidin derim. Her yere dolmuş bulabilirsiniz. Rastgele binin birisine gidin, beğenmezseniz geri dönersiniz. Ben evinde kaldığım arkadaşla beraber gittiğimiz köyde maya evini ziyaret edip, yemeklerini yemiştim. Videosunu buradan izleyebilirsiniz. Ayrıca Meksika gezim boyunca gerçek el işi ve en az çin malı ürünü burada görmüştüm. Alacağınız bir şeyler varsa buradan alın derim. Not: Maya Yerlileri ile ilgili detaylı yazıma linkten bakabilirsiniz. Bu bölgede bir de 1.000 metre yüksekliğiyle ün yapmış etkileyici Canyon Del Sumidero var. Pek anlatmayayım, linkten videoyu izleyin derim. Buraya gidiş için 235 pesoya(15 usd) tur almıştım. Çünkü kendi imkanlarınızla gitseniz de aynı paraya denk geliyordu. San Cristobal'e yakın bir de meşhur Zapatista Köyü var. Hikayeleri, kuruluş amacı ve yaşam şekilleri ile efsane bir ordu. Videosunu buradan izleyin ne demek istediğimi anlayacaksınız. Buraya yakın bir de enteresan adetleriyle ün yapmış San Juan Chamula kilisesi var. Giriş 20 peso(1,5 usd). İçeride fotoğraf ya da video çekmek yasak. İçerideki atmosferi nasıl anlatayım bilmiyorum ama tabure ya da sandalyesi olmayan kocaman bir kilise düşünün. İnsanlar her yere yüzlerce farklı mum koymuş. Yerlere çimen serip üzerlerine oturuyorlar. Dua edip yanlarında getirdikleri canlı canlı tavuk, ördek ne varsa onları boğazlayıp öldürüyorlar. İşin daha da tuhaf tarafı bunu yaparken ya da yaptıktan sonra geleneksek olarak kola ya da fanta içiyorlar. Bu adet nasıl çıkmış, kim başlatmış bilmiyorum ama izlemesi enteresan bir tecrübe. Pek mantıklı gelmese de saygı duyup geçiyoruz. Gece hayatı için merkezde bir barlar sokağı var. Canlı müzik yapan yerlerden tutun da club ortamına kadar hepsini bulmak mümkün. Fiyatlar genel itibariyle hesaplı. Burada CouchSurfingden bulduğum evi linkten izleyebilirsiniz. Güvenli diyebileceğim San Cristobal özellikle aşırı fotoğrafik bir yer olduğu için 10 üzerinden 9.5 puanı hakediyor. ABD vizem sayesinde Miami'den gecmistim. Onun haricinde vize probleminiz yoksa her Meksika'ya ucan her ulkeden gidilebilir.


San Critobal'in daha bir şehirleşmiş hali diyebilirim. Burada Mayalar yok Zapotec'ler var. Oların da kendi dilleri, kendilerine has kıyafetleri, yemekleri hatta piramitleri bile var. Kültür görmek için güzel ve sırtçantalı için ucuz bir yer. Şehir merkezinde bir çok eski kilise, gidilecek müze bulabilirsiniz. Kaldığınız yerden turist haritası edinip merkezdeki yerleri bir tam günde gezebilirsiniz. Şehrin çevresinde ise bizim pamukkale gibi Hierve El Aqua, 2.000 yıllık bir ağaç, bir çeşit alkol olan mezcal yapılan yerler ve Monte Alban piramitleri var. Monte Alban'a merkezden kalkan dolmuşlarla kendiniz gidebilirsiniz, tura katılmayın. Ama diğerlerine turla gitmek bana mantıklı gelmişti çünkü aynı fiyata geliyor. Güvenli diyebileceğim Oaxaca City 10 üzerinden 8 puanı hakediyor. Buraya niye gittim tam bilmiyorum. Muhtemelen okyanus tarafına ineyim diye geldim. Deniz kenarında sıradan bir yer. Hiç uğramayın derim. Yine couchsurfingden bulduğum evi linkten izleyebilirsiniz. Güvenli görünen bir yer. Puan vermiyorum. Buraya farklı zamanlarda iki kere geldim. Kesinlikle turistik bir yer değil. Hostel bulamazsınız sadece otel var. Gerçek Zapotec'leri görmek isterseniz ideal bir yer. Şehir merkezinde ün yapmış çok büyük bir kapalı pazar var. İçeride ayakkabıdan, pişirilmiş iguanaya kadar her şeyi bulabilirsiniz. Enteresan bir yer, enteresan bir şehir. Fotoğrafik açıdan iyi ama kültürle ve fotoğrafla ilgilenmiyorsanız burası size aşırı sıkıcı gelebilir. Güvenli görünen Juchitan 10 üzerinden 6 puanı hakediyor. Tam hippi mekanı. Gençlerin kafasına göre takıldığı, ben özgürüm diyen kızların üstsüz denize girdiği sahil kasabası. Fiyatlar hesaplı sayılır. Denizi güzel, sahil kenarındaki hostellerde kalmak apayrı bir güzel. Videoyu izleyin ne demek istediğimi anlayacaksınız. Etrafta pek yerleşim alanı olmadığı ve dolayısıyla pekte ışık olmadığı için geceleri okyanus sesiyle birlikte gökyüzünü seyretmek aşırı güzel. Yarım saat yürüme mesafesinde, gün batımını seyredeceğiniz çok güzel bir tepesi var. Erken saatte gidip, alın yanınıza yiyecek ve içeceğinizi manzaraya karşı piknik yapın. Meksika gezim boyunca en relax ve en güzel yerlerden biriydi. Mazunte'ye yakın bir de timsah ve iguanaları doğal ortamlarında görebileceğiniz bir nehir var. 10 usd ye tura katılıp oraya da gidebilirsiniz. Çok şahane olmasa da fena sayılmaz. Güvenli olan Mazunte 10 üzerinden 9 puanı hakediyor. Gece hayatı için sahil taraflarındaki barlar ilginizi çekebilir. Fiyatlar orta karar. Bu fantastik göle verdiğim puan 10 üzerinden 10, Puerto Escondido'ya ise 7. Şehir aynı bizim Antalya gibi. Uzun ve güzel sahilleri olan bir yer. Şehir özellikle hafta sonları Mexico City'den gelen yerli turistlerle dolup taşıyor. Hostel yok, oteller pahalı. Bir sırtçantalı için kesinlikle hesaplı bir yer değil. Couchsurfingden bulduğum havuzlu, enteresan kedilere sahip bir evde kalmıştım. Videosunu linkten izleyebilirsiniz. Bu şehri ünlü yapan şeylerin başında tehlikeli yamaç atlayışları geliyor. 30 Metreden denize atlayan sporucuları izlemek gerçekten zevkli. Linkten videoyu izleyin ne demek istediğimi anlayacaksınız. Gece hayatı merkez bölgede sahil kenarındaki bar ve klüplerde geçiyor. Ama ben sağlam yerde eğleneyim derseniz merkezden 3-4 km ileride ve biraz tepede kalan bir kaç mekan var. Ev sahibim sağ olsun beni oralara da götürmüştü. Bizim İstanbul'un gece boğaz manzarası neyse bu mekanlarında manzarası öyle. Ortam kalitesi ve manzaraya göre fiyatlar hesaplı. Arada sırada arkamı kontrol ederek yürümem gerektiği için Acapulco'yu çok güvenli bir yer olarak göremedim. Merkezden ayrılmazsanız sıkıntı yaşayacağınızı sanmıyorum. 10 üzerinden 7 puan veriyorum. Esaretin Bedeli filminin son sahnesi burada çekilmişti. İşte o yüzden buraya gelip 3 gün kaldım. Klasik bir sahil kasabası. Herhangi bir sırtçantalı görmek mümkün değil. Turist var ama olanlarda yaşlı Amerikalılar. Film ile ilginiz yoksa hiç buraya uğramayın, direk es geçin derim. Güvenli diyebileceğim Zihuatanejo film için 10 üzerinden 7 yi hakediyor. Niye gittiğimi bilmediğim şehirlerden biride burası. Muhtemelen Puerto Vallarta'ya giderken bir soluklanayım diye uğramıştım. CouchSurfingden bulduğum Lucia'nın havuzlu evinde pek bir rahat edince 5-6 günümü burada geçirdim. Videosunu linkten izleyebilirsiniz. Yapılacak hiç bir şey, olamayan sıradan bir sahil şehri. Olur ya yolunuz düşerse merkezde iguanaların doğal ortamlarında yaşadığı ve girişi ücretsiz olan bir park var, oraya uğrayabilirsiniz. İçeride bir kaç farklı hayvan türü de var. Burada yaşadığım başka bir tecrübe de üniversitede çalışan bir öğretim görevlisinin beni bulup üniversiteye davet etmesiydi. Amaç üniversite öğrencilerine Türkiye'yi tanıtmak ve gezi tecrübelerimi onlarla paylaşmam. Linkteki videodan konuşma özetini izleyebilirsiniz. Güvenli olan yer Manzanillo'ya puan vermiyorum. Buraya yakın birde yine hippi mekanı denilen Sayulita bölgesi var. Denize sıfır hostel ve kamp alanları mevcut. Sırtçantalı için ideal ve hesaplı bir yer. Aşırı güvenli olan Punta De Mita 10 üzerinden 6 puanı, Isla Marietas ise 10 puanı hakediyor. Aşırı turistik ve genelde Amerikalı turistlerle dolu bir yer. Gece, gündüz her yerde onlara rastlamak mümkün. Bu durum beni biraz rahatsız ettiği için burayı pek sevemedim ama sanata aşırı değer veren bir şehir. Kaldırımlarda bile sanatın izleri var. Akşamları sahil kenarında keyifli yürüyüşler yapılabilir. Bizim İzmir kordon boyu gibi düşünebilisiniz. Fiyatlar hesaplı sayılır. Couchsurfingden bulduğum güzel bir evde kalmıştım. Videosunu linkten izleyebilirsiniz. Gece hayatı hareketli ama her yer turist dolu. Fiyatlar sırtçantalı için yüksek. Benim için Puerto Vallarta 10 üzerinden 7 puanı hakediyor.


Belki de Meksika'da yaşanacak en güzel şehirlerden birisi Guadalajara. Şehir dediğime bakmayın baya baya büyük bir şehir. Sanata aşırı değer veren bir yer. Linkteki videodan şehrin sanata bakışını anlayabilirsiniz. Bir sürü eski bina ve gezilecek bir çok müzesi var. Çoğu merkezde olduğu için 2 günde hepsini yürüyerek gezebilirsiniz. Tek ihtiyacınız olan şey bir turist haritası. Haritada bulamayacağınız iki tane önemli yer var. Biri 220 yıllık, duvarları efsane resimlerle kaplanmış ve halen faaliyette olan Civil Fray Antonio Hastanesi, diğeri ise 1.950 yılında önemli bir iletişim binasını yaptığı mühendislik çalışmasıyla herkes içeride çalışırken 17 metre ileriye taşıyan Jorge Matute Remus'un binayı iterkenki heykeli. Her ikisi de şehir merkezinde, yürüyerek gidilecek yerler. Google maps ile rahatlıkla bulabilirsiniz. Bir de aklımda yer eden merkezde Mercado San Juan diye çok büyük bir market var. Oraya da muhakkak gidilmeli. Orta Amerika'nın en büyük marketi idiyorlar. Şehirde irili ufaklı çok güzel parklar da var. Normal park zannetmeyin çoğunda sincaplar, ördekler bilimum benzeri hayvanlar da var. Ve güzel olan tarafı bunları ellerinizle besleyebiliyorsunuz. Linkten videoyu izleyin muhtemelen gitmek isteyeceksiniz. Burada tanıştığım Tania beni bir, iki aile toplantısına davet etti. Biraz olsun Meksika kültürünü, yemeklerini, ev yaşantısını, barbekü partilerini ve saçma sapan tv programlarını görmek isterseniz alttaki videoyu izleyin derim. Güvenli diyebileceğim Guadalajara için puanım 10 üzerinden 8. Hayatım boyunca gördüğüm en renkli şehir. Daracık sokakları, sanat galerileri, şehrin altından geçen tünelleri ve aşırı fotoğrafik manzarasıyla etkilendiğim bir yer. Şehirde yabancı öğrenci sayısı çok fazla. Tanıştığım kişiler avrupadan buraya okumaya gelmişler. Hatta evinde kaldığım arkadaş da bir öğrenciydi. Evine gidişim ve hemen 5 dakika sonrasında salsa kursuna katılışımı linkteki videodan izleyebilirsiniz. Önceleri şehrin altında irili, ufaklı dere yatakları varmış. Dereler kuruyunca bu su yataklarını biraz modifiye ederek ulaşım için tünel haline getirmişler. Ama öyle böyle tünel değil bildiğin yerin altı örümcek ağı gibi. Eğer bir yerden bir yere giderken tünelleri kullanırsanız kestirme gidiyorsunuz ama yolları bilmiyorsanız peyniri arayan fare konumuna düşersiniz :) Tüneller her daim karanlık. Fotoğraf merakınız varsa burada günlerce kalıp fotoğraf çekebilirsiniz. Dar sokakları, renkli binaları ve eski kilisleriyle göz dolduran bir yer. Neredeyse heryere yürüme gidebilirsiniz. Kolay ve sırtçantalı için hesaplı bir yer. Bu şehirde bir de dünyanın en korkunç The Mummies Of Guanajuato müzesi var. 108 tane gerçek mumyaya sahip olduğu için harbiden dünyanın en korkunç müzesi seçilmiş. Hikayesi ise biraz tuhaf. Vakti zamanında kolera salgınından dolayı ölenleri mumyalayıp gömmeye başlamışlar. Devlet bu şekilde gömülenlere mezar vergisi uygulayıp yakın akrabaları da bundan sorumlu tutmuş. Tabi bir çok akraba vergiyi ödemeyince devlet harbi harbi gömülü insanları mezardan çıkarıp bir odaya almış. Daha sonra 1.900 yıllarında bu mumyalar turistlerin ilgisini çekmiş ve sonrasında burası resmi olarak müze haline getirilmiş. Müzeye girmek, bu ölü insanlara bakmak ahlaki mi değil mi bilemiyorum ama ölü bebeklerle selfie çekinenleri bir türlü anlayamadım. Linkten videoyu izleyip siz karın verin derim. Biraz öğrenci şehri olduğu için gece hayatı hareketli ama heryerde 18-19 yaşında hoplayıp, zıplayan aşırı hiperaktif gençleri görüyorsunuz. Bu durum bazen tuhaf olabiliyor. Fiyatlar ne pahalı ne ucuz. Güvenli olan Guanajuato 10 üzerinden 9 puanı hakediyor. Şehir olarak burada hiç bir şey yok. Genelde gezginler yol üstü olduğu için bir gece kalıp, sonra yoluna devam ediyor. Ben couchsurfingden keyifli bir ev bulduğum için bir kaç gün kaldım. Linkten videosunu izleyebilirsiniz. Burasını benim için güzel yapan şey Karla ile tanışıp hafta sonu yapılan drag yarışlarına davet edilmemdi. Meğersem Karla'da arabasıyla yarışa katılıyormuş. Ee tabi ben de ona copilot oldum. Videoyu alttan izleyebilirsiniz. Güvenli görünen ama insanları soğuk ve şehirde pek de yapılacak pek bir şey olmadığı için San Luis Potosi'ye puan vermiyorum. Bu ufak kasaba yaklaşık 200 yıl önce sadece yeraltı madenleri için kurulmuş. Madenler bitince de herkes burayı terketmiş. Nasıl olduysa sonraları birileri gelip tekrar buraya yerleşmeye başlamış. Son 10 yılda da baya baya turistlerin ilgisini çekmiş. Madencilikten kalma olduğu için kasabaya giriş sadece dar bir tünelden yapılıyor. Hani iki araba yan yana geçemiyor o kadar dar. Burası bir köy ama sonradan kurulduğu için gelenekleri ve yaşlı insanları olan bir köy değil. Hediyelik eşya almaya kalkarsanız neredeyse her şey çin malı. Çin malı ürünler taa buraya kadar nasıl gelmiş şaşırmamak elde değil. Kasabada hostel yok, 9-10 tane otel var. Ama benim gibi yaparsanız günlük 50 pesoya(3 usd) size özel odada kalabilirsiniz. Kaldığım ev ve köyün geneli için linkten videoyu izleyebilirsiniz. Buranın diğer bir özelliği de bölgeye has peyote kaktüsünün olmasıdır. Halüsinasyon görmenizi sağlayan peyote kaktüsleri. Manzarayı görmek için 2-3 saat tek başına çıktığım dağın tepesinde bu kaktüslerden yiyip, ayin yapan Huicholeslerle karşılaşmıştım. Meksika'da yaşadığım en tuhaf tecrübelerden biriydi. Alttaki videoyu izleyin derim. Aşırı güvenli ve sırtçantalı için çok hesaplı olan Real De Catorce 10 üzerinden 9,5 puanı hakediyor. Edward James'in 1.940 yılında yaptırdığı bahçesiyle ünlenmiş bir yer. Onun haricinde pek de bir esprisi yok. Merkezden yürüyerek 45 dakikada bahçenin olduğu ormana gidebiliyorsunuz. Burayı anlatmak pek kolay değil onun için linkten videoyu izleyin derim. Xilitla'ya günü birlik gidip oradan da Aquismon'a geçmiştim. İsterseniz bahçenin yakınlarında hostel ve kamp yapılacak yerler var. Uygun fiyatlara konaklayabilirsiniz. Biraz hippi mekanlarıdır. Güvenli olan Xilitla bu fantastik bahçesiyle 10 üzerinden 8 puanı hakediyor. Geldik tüm gezilerim boyunca beni en çok etkileyen yere ev sahipliği yapan şehir Aquismon'a. Şehri özel yapan şey Cave Of Swallow mağarasının burada olması. 372 metre ile bilinen en derin mağaralardan biri. Diğer bir özelliği de sabah 6 da onbinlerce kuşun dışarı çıkıp, akşam geri gelmesi. Mağarada iki tip kuş türü yaşıyor. Biri yeşil papağanlar diğeri ise siyah kırlangıç gibi kuşlar. Ve bu kuşlar içeriden sırayla çıkıp sırayla giriyor, aynı anda hareket ettikleri pek yok. Çok derin olduğu için kuşlar dipten çıkarken 1-2 dakika yukarıya doğru döne döne yükselmeleri gerekiyor. İçeri girmeleri ise çok daha atraksiyonlu. Son sürat dibe dalıp öyle giriyorlar. O kadar hızlı dalıyorlarki inişleri rüzgar sesi yapıyor. Gördüğüm en fantastik doğa olaylarından biriydi. Linkten videoyu izleyin derim. Tabi buraya gitmişken aşağıya da inmek istedim ama kuşların çiftleşme dönemi olduğu için imkansız dediler. Ben de başka bir mağara bulup oraya indim. Tüm gezilerim boyunca bulunduğum en etkileyici yer burasıydı. Hiçbir dağcılık tecrübem olmadığı halde 200 metre derinliğindeki mağaraya tek başıma indim. İnmesi kolay da asıl çıkması hayatımın en zor işlerinden biriydi. Ama içerideki atmosfer, yaşadığım tecrübe benim için paha biçilmezdi. Videoyu izleyin, hak vereceksiniz. Bu kuyuların haricinde şehire yakın bir de şelale var ama ben gitmedim. Vaktiniz varsa uğrayabilirsiniz. Aquismonda hostel yok sadece 2 tane hotel var. Onlarda hesaplı olmayınca turizm ofisine gidip uygun fiyatlı yer aradığımı ama bulamadığımı söyledim. Onlarda bana ücretsiz yer ayarlayabileceklerini söylediler. Ayarladıkları yerin evsizler yurdu olduğunu bilmiyordum :) Linkten videoyu izleyin derim. Güvenli olan Aquismon efsane mağaraları sayesinde 10 üzerinden 10 puanı hakediyor. Buraya sadece yol üstünde dinlenmek istediğim için uğradım. Hiçbir özelliği olmayan, sıradan bir yer. Ticaretin döndüğü, iş merkezlerinin bulunduğu soğuk bir şehir. Niyeyse burayı sevemedim. Bir kaç müze ve sanat galerisine gittim. Onlar güzeldi ama genel itibariyle çok da gidilip, gezilecek bir yer değil. Geceleri pek dışarıda bulunmadım. O sebeple gündüzleri güvenliydi ama geceleri için bir şey diyemeyeceğim. 10 üzerinden 4 puanı hakediyor. Chihuahua şehrinde aslında pek görülecek bir şey yok ama eyaletin geneline bakarsanız efsane yerleri var. Benim burada kaçırdığım şey kristal madenleriydi. Yolunuz buralara düşerse o kristal madenlerine de uğrayın derim. Değişik bir tecrübe olabilir. Güvenlik konusunda bir şey diyemeyeceğim, şehirde sadece bir gün kaldım. Yolunuz düşmediği sürece uğramanıza gerek yok. 10 üzerinden 3 puan veriyorum. Yüzölçümüyle Amerika'daki Grand Kanyon'dan 4 kat daha büyük olan Copper Kanyon'a sahip Creel şehrindeyiz. Buraya Chihuahua şehrinden Chepe isimli trenle de gelebilirsiniz ama maalesef bu tren biletleri yabancılar için aşırı pahalı. O sebeple ben karayoluyla gelmeyi tercih ettim. Eğer maddiyat önemli değilse kesinlikle tren ile gelin derim. Çünkü bu tren yolu sürekli kanyon çevresinde dolandığı için dünyanın sayılı güzel tren yollarından biri. Yüzün üzerinde tünel ve köprüden geçiyorsunuz. Okyanus tarafına inerken 6-7 saatlik kısmını yapmıştım. Gerçekten de güzel bir yolculuktu. Kanyon sayesinde aşırı turistik bir yer olsa da fiyatlar genel itibariyle uygun. Kanyonun en iyi görülebileceği yer bana göre Divisadero bölgesi. Eğer maddiyat sıkıntı değilse o efsane kanyon manzarası olan otellerde kalabilirsiniz. Hesaplı bir yer arasanız Divisadero'ya 20 dakika mesafedeki San Rafael bölgesinde de kalabilirsiniz. Amerikadaki Grand Canyon'u da görmüştüm. İkisini kıyaslamak ne derece doğru olur bilmiyorum ama Grand Canyon gözüme daha bir ürkütücü ve heybetli gelmişti. Copper Canyon daha bir yeşillik olduğu için kanyondan ziyade çok büyük bir dağ gibi görünüyor ama yine de çok efsanevi bir yer. Gidip, görmek gerek. Kanyon'da bir de 2.5 km uzunluğuyla dünyanın en büyük zipline hattı var. İpe asılıp 2,5 km yi saatte 80-130 km hızla iniyorsunuz. Videosunu alttan izleyebilirsiniz. Kanyonu aşıp karşıdaki Batopilas şehrine 3 gün yürüyerek ve kamp yaparak da gidilebiliyor ama bunu kesinlikle bir rehber eşiliğinde yapmalısınız. Yoksa %99 kanyonda kaybolup, geri dönemezsiniz diyorlar. Creel şehrinde konaklamak isterseniz burada hostel tarzında gecelik 6-7 usd ye kalabileceğiniz yerler var. Merkeze çok yakın Valley of Los Monjes kayalarına da gitmeyi ihmal etmeyin derim. Vaktiniz varsa bizim gibi Arareco gölü çevresinde bir orman evinde de kalabilirsiniz. Bir gün önce hava aşırı sıcakken ertesi gün karla uyandık. Linkten videosunu izleyebilirsiniz. Chihuahua eyaletinin bu bölgesi Meksika'daki en büyük uyuşturucu kartellerinin bulunduğu yer. Uyuşturucu trafiği bu kanyon çevresinde dönüyor. Dışarıya geceleri de çıktım ama güvenlik konusunda tuhaf bir yer. Normalde adamların senle, benle işleri yok, kendi trafikleriyle ilgileniyorlar. O sebeple herhangi bir güvenlik sıkıntısı hissetmedim ama derdiniz uyuşturucu bulmak yada benzeri şeylerse burada başınıza her şey gelebilir. Çünkü bazı köylerde 1 kilo marijuanayı 50 usd ye bulabilirsiniz. Adamlar her türlü trafiğin kendi kontrollerinde olmasını istedikleri için yabancıların bu tip şeylere girmesine karşılar. Yani bu tip illegal şeylerle işiniz yoksa başınız sıkıntıya girmez. Creel şehri efsane kanyonuyla 10 üzerinden 9,5 puanı hakediyor.


Tanıştığım Alman gezgin Lars'la buraya gelmemizin tek sebebi Tarahumara yerlilerini bulmak içindi. Nasıl gittik, yerliler nasıldı hepsini videolardan 3 bölüm halinde izleyebilirsiniz. Tarahumara yerlileri ile ilgili detaylı yazıma ise bu linkten ulaşabilirsiniz. Batopilas köyünün nüfusu 2.000 civarı. Ama köyde onlarca lüks araba ve jeep var. Sebebi tüm Meksika hatta Amerika'da çalınan bazı arabaların buraya getirilip, parçalanarak satılması. Tabi bazı lüks arabaları parçalamayıp kendilerine ayırdıkları da oluyor. O sebeple enteresan bir köy. Köyün diğer bir geçim kaynağı da uyuşturu trafiğinden geliyor. illegal işlerle ilgili değilseniz başınıza bir şey gelme ihtimali çok düşük. Zaten fotoğrafçılık ve Tarahumara yerlileri ile ilgilenmiyorsanız buralara gelmeyeceğiniz kesin. İnanın buralara gelmek videolarda göründüğü gibi eğlenceli ve kolay değil. Güvenlik konusunda ekstra bir şey yazmayacağım. Eğer Tarahumrara yerlileriyle ilgileniyorsanız burası 10 üzerinden 10 puanı hakediyor. Eğer ilgilenmiyorsanız 0 puan. Buraya gelme sebebimizde aynı Batopilas gibi Tarahumara Yerlilerini bulmaktı ama maalesef umduğumuzu bulamadık. Bu köyde çıplak ayak ultra maraton koşup dünyada ün yapmış bir Tarahumara Yerlisi var. Onu ziyaret etmek istedik ama dağın tepesindeki evine gitmek bulunduğumuz zamanda çok tehlikeliydi, kesinlikle gitmeyin dediler. Bizde dağcılıktaki gibi yeri geldiğinde zirveden vazgeçmeyi bildiğimiz için gitmeyi denemedik :) 10 üzerinden 1 puan. Yaklaşık 17 günümü Creel ve çevresinde Tarahuma Yerlilerini bulmak için geçirdikten sonra okyanus tarafına doğru gitmek istedim. O sebeple Los Mochis'deyim. Buraya Creel'den trenle gelmek haricinde başka bir seçenek yok. Aslında köy yolu gibi bir yol var ama aşırı tehlikeli olduğu için kimse o yolu kullanmıyor. O sebeple Chepe treniyle geçmek zorundasınız. Creel'den Los Mochis'e tren 850 peso(60 usd). 6-7 saatlik tren yolculuğu için aşırı pahalı olsa da başka alternatif yok. Burada sadece bir gece konaklayıp sonraki durağa devam ettim. Nasıl bir yer, ne yenir, ne içilir hiç bilmiyorum. Şehirde hostel yok, yanımdaki arkadaşla beraber otelde kişi başı 12 usd ye bir odada kalıp, ertesi gün yolumuza devam etmiştik. Deniz kenarında sakin bir şehir. Özellikle sörfçülerin tercih ettiği ne pahalı ne de ucuz, pek esprisi olmayan bir yer. Meksikalı yerli turistlerin sevdiği bir yer olsa da bana pek cazip gelmedi. Şehirde bir tane hostel var. Genel olarak fiyatlar hesaplı. Gece hayatı sahil kenarındaki mekanlarda geçiyor ve hareketli. Bana güvenli gibi gelen ve sörf haricinde yapılacak hiç bir şey görmediğim Mazatlan 10 üzerinden 5 puanı hakediyor. Televizyondan, sağdan soldan duyduğunuz kaotik bir yer, her yer beton söylemlerini unutun. Şehir adeta müze yuvası, sanat dostu ve irili, ufaklı parklara sahip güzel bir yer. Aşırı kaotik bir otam beklerken böyle bir şehirle karşılaşmak beni şaşırttı. İşe gidiş, geliş saatlerinde şehir biraz karışıyor, bazen metroya binemiyorsunuz ama o kadar da olsun artık. Sonuçta 25 milyonluk bir yerden bahsediyoruz. Velhasıl ben burayı sevdim. Şu müzeye kesin gidin, burayı kesin görün gibi şeyleri sevmiyorum ama Meksika Antropoloji Müzesine muhakkak gidin. Orijinal eserlerleri görüp, ülkedeki önemli piramit, yerli insanlar ve Meksika tarihi hakkında çok detaylı bilgileri buradan edinebilirsiniz. Mexico City'de bir de Frida Kahlo'nun müzesi var. Başından geçen talihsiz kaza sonrası hayatı tüm dünyada duyulmuş birisi. Onun müze haline getirilen evine de gittim. Frida'nın evine giderken beklentiniz yüksek olmasın, çok az eseri var. Şehri gezmek için önce güzel bir turist haritası edinin. Sonra kaç gün kalacağınıza göre gideceğiniz yerlere uğrayın. Eğer rahat bir şekilde gündüzünü, gecesini herşeyini göreyim derseniz 5-6 gün yeterli olacaktır. Zengin, fakir her kesime hitap eden bir yer. Çok ucuz hostelleri, yemek yiyeceğiniz lokantaları da var çok uç noktadaki pahalı mekanları da. Yani Mexico City her kesime hitap eden bir yer. Metro hattı ve toplu taşıma sistemi iyi. Ulaşım fiyatları ucuz. Sürekli metroyu kullanacağınızı düşünersek bir metro kartı alın derim. İçine 60 peso(4 usd) yüklediğinizde 3-4 gün sizi idare eder. Böylece sürekli gişede bilet kuyruğuna girmek zorunda kalmazsınız. Şunu da söylemeden geçmeyeyim; Mexico City'de ki metro durakları şimdiye kadar bulunduğum en kötü kokan ve havasız metro duraklarıydı. Metro ağı iyi ama işletmesi berbat. Gece 12 ye kadar metro çalışıyor, 24 saat değil. Bu kadar berbat işletilen metro duraklarındaki sanat eserleri ve müze tarzındaki yerleri görmek ise gerçekten tuhaf ve güzel. Gece hayatı içinde her bütçeye uygun ne ararsanız var ama benim gördüğüm Meksikalılar dışarıda eğlenmek yerine ev partilerini daha çok seviyor. Buraya gelmişken La Reforma caddesindeki Atatürk heykelini de ziyaret edin derim. Şehrin gündüzü bence gayet güvenli. Gecesinde ise ara sokaklar sıkıntılı olabilir. Ben kötü bir şey yaşamadım, hissetmedim de ama tedbiri elden bırakmamak gerek. Sonuçta her telden insanın yaşadığı bir yer. Mexico City 10 üzerinden 9 puanı hakediyor. Eski şehir merkezinin güzelliği sayesinde 1 gün ya da en fazla 2 günlüğüne uğranılabilecek bir yer. Meksika'da fazla zamanınız yok ve hazır Mexico City'e gelmişseniz uğrayın derim. Onun haricinde çok da illa gelinip, görülecek bir yer değil. Güvenlik sıkıntısı hissetmedim. 10 üzerinden 6 puanı hakediyor. Burada sadece Veracruz şehrinde bulundum. Şehirin pek bir esprisi yok. Deniz kenarı ama denizi aman aman güzel değil. Şehir merkezini ise komple liman kaplamış durumda. Ve limanın kokusu insanı rahatsız eder cinsten. Veracruzun çevrelerinde orman içinde, denize yakın yerlerde konaklanabilecek bölgeler var. Benim pek vaktim kalmadığı için oralara gidemedim. Sadece Veracruz şehrinden bahsederek pek bir esprisi yok ama diğer bölgelerini gezerim, doğaya karışım derseniz gelinebilir. Hakkını vererek gezmediğim için puan veremiyorum. Burada konaklamamın sebebi; artık Guatemala'ya gideceğim için yavaş yavaş sınıra yaklaşayım diyeydi. Couchsurfingden bulduğum arkadaşta 2 gün kaldım. Ev hayatı Meksika'da gördüğüm en zor şartladan biriydi. Alttaki videoyu izleyin derim. Şehir hiç turistik bir yer değil. Görülecek birşeyi de yok. Benim yaptığım gibi günü birlik Juchitan bölgesine gidebilir ya da direk orada da konaklayabilirsiniz. Hostel maalesef yok. O sebeple otelde konaklamak sırtçantalı için pahalı gelebilir. Kendi halinde, sakin, bana güvenli bir yer gibi geldi. Puan vermiyorum. Burası en çok şaşırdığım yerlerden biriydi. Bir sürü sırtçantalı görürüm diyordum ama ne yolda ne de sınırı geçerken bir tane bile sırtçantalıyla karşılamadım. Anladığım kadarıyla gezginlerin pek kullandığı bir sınır geçiş noktası değil. Genelde Chiapas tarafından Guatemala'ya geçiyorlar. Sınır şehri olduğu için kültür görülecek bir yere benzemiyor. Güvenlik konusunda ise şüpheliyim. Size tavsiyem buraya gelirken kesinlikle gece otobüsü kullanmayın ve bu sınırı gece geçmeyin. Oaxaca City'de rastgele bir cafeye girdim. Kahve içerken birden Esengül çalmaya başladı! Meksikalıların çok sevdiği, benim de sevdiğim ama muhtemelen dünyanın en sağlıksız yemeklerinden biri, Tostilocos! Ayrıca bu gezimin ilk 2 ayını içeren bir video da hazırlamıştım. İlginiz çekebilir. Amerika gezimde San Diego'ya çok yakın olan Meksika'nın Tijuana şehrine de gitmiştim. Linkten o yazıma da ulaşabilirsiniz. Herkesi bilgilenmesi için Meksika hakkında bir sorunuz olursa lütfen alttaki yorum kısmına yazınız. Ilk once yeni buldum blogunu ve de gezilerinin devamini dilerim. Cok guzel olmus, eline saglik. Ben bi tek bu yolculuklarinin sonuna kac ayda kac liraya mal oldu, vize ve ucak bileti gibi masraflarla ne kadara geldigini gosteren ufak bi tablo yapmani istesem nasil olur? Cok ayrintili olmasina gerek yok sadece kaba bi hesap gormek icin bu uc kalemi yazsan yeter. Tekrar notlaein icin tesekkurler. Pardon ya zaten bundan bahsediyormussun? ben direk yazinin sonuna bakmistim boyle bi tablo icin. Tekrar iyi gunler. Her şey çok güzel de, videoların başındaki ve sonundaki müziği dinleyince kendimi Intel Pentium işlemcili Casper bilgisayar reklamı izliyormuş gibi hissediyorum. Şaka bir yana, müthiş videolar. Meksika yazini basindan sonuna kadar okudum, giris bilgileri acisindan Guzel Bir derleme olmus ama cogu bilgiye ; hostel durumuna ve gezilecek yerlere sadece iki siteden erisebiliyorsun ve Bazen kulaktan dolma bazende az bilinen yerlerle ilgili bilgileri barindiriyor. Bilgilerden ziyade sirtcantayla gezen ve bunlari Yazan biri oldugunu bilmek guzel cidden cunku ispanyolca konusulan ve meksikalilarin bile bulunmak istemedigi yerlerin oldugu buyuk Bir Kara parcasinda guvenlik tebbirleri, iletisim, ulasim sartlarinin genel durumunu da iceren Bir bolumun olmasi gerektigini de dusunuyorum. En nihayetinde notlarin bireysel cabanin urunudur, vakit ayirdigin ve gezerken aldigin notlari paylastigin icin tesekkurler. Gezmek sadece zenginlerin Isi degildir, budget traveler nasil olunur birilerinin anlatmasi lazim. Allah Selamet versin.


Guatemala'nın bir köyündeyim. Hafta sonu pazarı kurulmuş hem geziyorum hem de fotoğraf çekiyorum. Pazar buralarda erken saatte bittiği için 3-4 gibi otobüslerin kalktığı yere giderken bu teyzeyi gördüm. Baktım fotoğrafik duruyor, çaktırmadan bir fotoğrafını çektim. Sonra izlemeye başladım. Anladım ki yerden birşeyler topluyor. Ama burası taşlı yol, ne topluyor derken hazır çatpat da ispanyolca öğrenmişim değerlendireyim diye yanına gittim. Merhaba, iyi günler. Ne yapıyorsun? dedim. Mısır topluyorum dedi. O an olayın ne olduğunu anladım. Gün boyu burada çuvalla mısır satan bir, iki tezgah vardı. Pazar kapanınca adamlar tezgahı toplayıp gitmişler. Gün boyu da yerlere dökülen mısır tanelerini bu teyzemiz topluyor. Sorduğuma da mahçup oldum. Dedim ailen, çocukların var mı? Var dedi. Ne yapacan mısırları dedim. Yemek yapacağım dedi. Tamam deyip cebimden 50 Quetzal(20 TL) çıkardım, kadına uzattım. Lütfen al, yemek yapmak için birşeyler alırsın dedim. Kadın almıyor. Lütfen al, yardım etmek için veriyorum, yemeklik birşeyler alırsın. Kadın bana bakıyor, ne gülümseme var ne bir şey. Gayet donuk bir şekilde almam, teşekkürler deyip, yerden taneleri toplamaya devam ediyor. Arkadaş öyle bir durum ki, tamam deyip yoluna gitsen bir dert yok illa ki al diye ısrar etsen başka bir dert. Biz bu şekilde cebelleşirken yok alır mısın, yok almaz mısın bu fotoğrafı çektiğim yerdeki dükkandan bizi izleyen bir kadın yanımıza geldi. Tabi o olayı anladığı için önce bana bakıp gülümsedi, sonra kadına döndü al al, kötü birşey değil sana yardım etmek istiyor dedi. Onun lafına istinaden teyzemiz kafasını eğerek aldı parayı. Teşekkür etti ama mahçupluktan gözüme bak mıyor. Kafasını eğerken çok hafif, tatlıca bir tebessüm etti o kadar. Belki milyonlarınız olabilir, lüks bir hayat sürebilirsiniz ama ne kadar iki büklüm yerden mısır topluyor olsa da bu teyzeninki gibi onurlu bir hayat, kolay kolay kimseye nasip olmaz.