Amazon gezime kısa bir mola verip Venezuela'ya geçmiştim. Tekrar Brezilya'ya geri döndüğümde ise "madem Guyana'ya bu kadar yakınım, bu ülkeye de gideyim" dedim. Ülke bizden vize istediği için önce Brezilya'nın Boa Vista şehrindeki Guyana Konsolosluğuna gittim. Bir aylık vize için iki fotoğraf gerekli. Ücreti ise 20 dolar. Konsolosluğu gittiğimde önce görevli personel beni ufak bir sorguya çekti. Neden Guyana'ya gitmek istediğimden, üstümde ne kadar para olduğuna, kaç gün kalacağıma, orada tanıdık olup, olmadığına kadar bir dünya şey sordu. Hepsine düzgün bir şekilde cevap verdim. Daha sonra beni başka bir odaya alıp, daha yetkili biriyle görüştürdüler. O adam ise Türkiye'de bir sürü problemlerin olduğunu ve Guyana'da ne yapacağımı sordu. ABD vizesini alırken bile böyle bir sorguya çekilmemiştim. Tabii bir de vizeyi multi yani çok girişli istediğim için daha da çok işkilleniyorlar. Amacım Guyana'yı gezmek, sonra Surinam'a geçmek, sonra da aynı yoldan geri dönmek olduğu için çok girişli vize almam şart. Neyse... O kadar uğraştan sonra vizeyi onayladılar. Brezilya'nın Boa Vista şehrinden Guyana sınırı Bonfim'e otobüsle geçtim. Ücreti 7 dolar. Brezilya tarafından çıkış işlemlerini yapıp, oradan bir taksiyle Guyana sınırındaki Lethem şehrine geçtim. Taksi ücreti 3 dolar. Ama gel gör ki sınırdan geçerken beni yine sorguya çektiler. Pasaportumda vize olduğu halde tekrar tekrar anlamsızca sorulara maruz kaldım. Adamlar sürekli Türkiye ve çevresinde bu kadar sorun var sen niye Guyana'ya gelmek istiyorsun gibi sorular yöneltiyorlar. Çantamı, üstümü başımı didik didik aradılar. Türkiye'nin bu dönemdeki kötü imajı Guyana'ya kadar nasıl böylesine gelmiş anlam vermek çok zor. Neyse... Pasaportumda bir aylık vizem olduğu halde adam bana en fazla bir hafta kalabilirsin dedi ve vize üzerine de işaretledi. Zaten ülkede en fazla 3 gün kalacağım için sorun yapmadım ve pasaportumu alıp yoluma devam ettim. Bu şehirde pek yapacak birşey yok. Aslında bazı bölgelerinde yerliler var ama kısmen modern hayata geçtikleri için pek ilgimi çekmedi. Şehirde kalmak istemediğim için direkt başkent Georgetown'a geçtim. Otobüsle giderseniz fiyatı 60 dolar civarı ve yol 24 saatten fazla sürüyor. Ayrıca otobüs değil, eski bir minibüsle gidiyorsunuz. Yani aşırı konforsuz. Onun yerine 90 dolara pırpırlı bir uçakla gitmeyi tercih ettim. Neredeyse otobüsle gitmekle aynı fiyata geldi. Guyana sırtçantalı gezgin için pahalı bir yer. Konaklama ve yeme-içmeyi hesaplı yapmak imkansız. En ucuz ve kısmen güvenli diyebileceğim bir bölgede ahşap bir otel odasında gecelik 30 dolara kaldım. Hava aşırı sıcak olduğu halde odada klima dahi yoktu. Ve odada fındık fareleri dolaşıyordu. Evler ve butik oteller genelde hep ahşap olduğu için fare görmek çok normal. Lethem de kaldığım pansiyon odasına girdiğimde ise bu alttaki iguana ile karşılaşmıştım. Odadan çıkartmak bir hayli zaman almıştı. Birkaç gün şehri gezip ülkeyi tanımak istedim. Konuşulan dil Karayip İngilizcesi. Ne dediklerini anlamanız için biraz yavaş ya da sizin anlayacağınız şekilde konuşmaları gerekiyor. Yoksa birşey anlamak pek mümkün değil. Ülkenin yerel para birimi Guyana doları. ABD doları birçok yerde geçerli olsa da yine de üzerinizde yerel para bulundurmanız faydanıza olur. Ülkedeki genel popülasyon siyahilerden oluşuyor. Çok fazla evsiz var. Şehir merkezinde gece ya da gündüz kendimi hiç güvensiz hissetmedim. O anlamda pek sıkıntılı bir yer değil. Elbet girilmemesi gereken cadde ve sokakları vardır. Kalacağınız otele sorarak o bölgeleri öğrenebilirsiniz. Ayrıca bir sürü kumarhane gördüğümü de belirtmeliyim. Guyana'ya gelmek istememin en büyük sebebi Kaieteur Şelalesi içindi. Ama bu şelaleye genel olarak sadece hava yolu ile ulaşılabiliyor. Kara yolu ile gitmek mümkün değil ve mecburen tur satın almalısınız. Turun fiyatı 135 dolar. Birçok alternatif olsa da hepsinin hizmeti aynı. En ucuza bulduğunuzu alıp, devam edebilirsiniz. Diğer bir alternatif ise kamp yaparak gitmek. Eğer vaktiniz varsa 4-5 günlük kamp turu alarak da gidebilirsiniz. Yolculuk bazen botla bazen yürüyerek oluyor. Georgetown'daki hava alanına gidip, tur firmasını buldum. Daha sonra ufak bir pırpır uçakla yola koyulduk. Sanırım yol bir saat kadar ancak sürdü. Ormanın içine inip, rehber eşliğinde şelaleyi farklı noktalardan gördük. Tabii öncesinde uçaktan görmemiz için de, pilot iki tur ekstradan bizi havada döndürdü. Eğer mideniz hassassa bu tip küçük uçaklara binmeden önce muhakkak mide bulantı önleyici hap alın. Şelale gerçekten heybetli. Suları 226 metreden aşağıya dökülüyor ve yağmur sezonunda saniyede 663 metreküp su aktığı için bu onu dünyadaki en güçlü şelalelerden biri yapıyor. Yaklaşık 2-3 saati burada geçirip, sonra dönüş yoluna koyulduk. Ben öyle daha fazla kalayım deme lüksünüz maalesef yok. Bu şelaleyi gördükten sonra bana göre Guyana'da yapacak başka birşey kalmıyor. Surinam'a gitmek için önce Surinam konsolosluğundan vizemi aldım. Daha sonra Georgetown'dan direkt Surinam'ın başkenti Paramaribo'ya gitmek için bir araç ayarladım. Yol ve feribot ile kanal geçişi; maalesef aşırı konforsuz ve toplam 16-20 saati bulabiliyor. Bu kadar konforsuz yolculuk için feribotla beraber minibüse toplam 55 dolar para verdim. 20-30 dolar daha fazla verip uçak bileti alabilirsiniz. Vakit probleminiz varsa direkt uçak biletine yönelin derim. Sınırı geçtikten sonra Surinam'ın başkenti Paramaribo'ya doğru devam ettim. Eğer dünyadaki her ülkeyi görmek gibi bir amacınız yoksa Guyana'yı direkt es geçin. Paranıza ve zamanınıza yazık. Surinam gezi notlarından devam etmek için linke tıklayabilirsiniz. Dostum merhaba. Ispanyolca ogrenmek istiyorum ve bunu latin amerikada yapmak istiyorum. Hem uygun hemde guvenli bir ulke onerir misin ? Cok kararsizim. En az 3 aylik egitim dusunuyorum. Onerilerini bekliyorum. Gorusmek uzere. Kaieteur Şelalesi görüntüleri çok güzel, paylaşım için teşekkürler.


Yarışma sona erdi. Canlı yayın ile yaptığımız çekilişi Ankara'dan Canan Erdoğan Hanım kazandı. Tebrik ederiz. Rotasız Seyyah aracılığıyla istediğiniz bir kişiyle birlikte Qatar Airways'in uçtuğu herhangi bir yere iki adet uçak bileti kazanma şansınız var! Yarışmaya sadece alttaki link üzerinden katılabilirsiniz. Yarışmanın yapıldığı gleam sitesi bu tip yarışmalar için bilinen en iyi alternatiflerden biri olduğu için siteye fazlasıyla güvenebilirsiniz. Küçük ya da büyük dünya çapındaki birçok yarışma bu site üzerinden yapılıyor. Yukarıdaki yarışma linkine tıkladığınızda alttaki görüntü ile karşılaşacaksınız. Yarışmaya katılmanızın 9 farklı yolu var. Mesela sadece YouTube kanalıma abone olarak 3 puan kazanıp, yarışmaya katılabilirsiniz. Ama diğer 8 yöntemden bazıları ya da hepsini yaparsanız aldığınız puan artacağı için yarışmayı kazanma şansınız da aynı oranda artacaktır. Kazanan kişi tamamen gleam sitesinin otomatik oylamasıyla belirlenecek. Benim ya da Qatar Airways'in müdehalesi mümkün değil. Yarışma sonucunda bir kişiye 2 adet İstanbul ya da Ankara çıkışlı Qatar Airways ile gidiş-dönüş ekonomi sınıfı uçak bileti hediye edilecektir. Yarışma 01.02.2017 tarihinde başlayıp 28.02.2017 saat 23:59'da sona erecektir. Kazanan kişi 01.03.2017 tarihinde Rotasız Seyyah sosyal medya hesaplarından duyurulup, şanslı talihliyle yarışmaya katıldığı mail üzerinden irtibat kurulacaktır. Kazanan kişi biletleri Qatar Airways'in uçtuğu herhangi bir destinasyona isteyebilir. 2 bilet de aynı uçuşta olmalıdır. Uçakların yoğunluk durumuna göre Qatar Airways Türkiye ofisiyle görüşüp uygun tarihler belirlenecektir. Kazanan kişi hakkını başkasına devredemez. Kazanan kişi biletleri en geç 01.04.2017 tarihine kadar almalı ve bilet kesim tarihinden itibaren 3 ay içinde seyahatini tamamlamalıdır. Kazanan kişi seçeceği destinasyona ait uçak biletlerinin vergilerini ödemekle yükümlüdür. Kazanan kişi Türkiye içinde ikamet ediyor olmalıdır. 18 yaşından küçükler yarışmaya katılamaz. Yarışma linkine tıkladığınızda Rotasız Seyyah ve Qatar Airways'in sosyal medya hesaplarıyla ilişkili ikonlarını göreceksiniz. Daha önce Rotasız Seyyah'ı ya da Qatar Airways'i takip ediyor olsanız bile yarışma üzerindeki linkten tıklayarak ilgili sosyal medya hesaplarına gittiğinizde o yöntem için verilen puanı kazanmış oluyorsunuz. gleam sitesi bu tip yarışmalar için bilinen en güvenli sitelerin başında geliyor. Sizden habersiz paylaşım yapılması mümkün değil. Yarışma kurallarını belirlerken özellikle birkaç destinasyona bağlı kalmak istemedik. O sebeple kazanan kişi Qatar Airways'in uçtuğu her yere iki adet gidiş-dönüş uçak bileti almaya hak kazanacak. Biletin vergisi her ülke ve ya uçuşa göre farklılık gösterdiği için bunun net bir rakamı yok. Dileyen www. qatarairways. com adresinden örnek bir iki bilet seçip, fiyat detaylarından vergi ücretlerini görebilir. Yarışmaya katılmak için dokuz yöntem var. Bunlardan bir tanesini yapsanız dahi yarışmaya katılmış oluyorsunuz. Ama diğer yöntemleri de yaparsanız aldığınız puan artacağı için yarışmayı kazanma şansınız da aynı oranda artacaktır. Bu yarışma tamamen Qatar Airways'in Rotasız Seyyah takipçilerine bir jesti olarak düzenlenmiştir. Qatar Airways'in uçtuğu tüm destinasyonlar için 1 Nisan 2017 ye kadar biletinizi almanız gerekir. Yalnız çok spesifik uçuşlarda bir ihtimal yer olmayabilir. Bu gibi durumlarda birkaç gün öncesi ya da sonrası alternatifler değerlendirilecektir. Sonuçta Qatar Airways Türkiye ofisiyle irtibatta olacaksınız ve uygun tarihe biletleriniz ayarlanacak. Yarışma üzerinden paylaşımı yaptığınızda; bir kişi sizin paylaşımınızdan yarışmaya dahil olursa onay işareti geliyor ve ilgili puanı almış oluyorsunuz. 7- Yarışma ekranına tekrar geldiğimde puanlarım görünmüyor. Yarışmaya ilk katılımı hangi yöntemle yaptıysanız aynı yöntemle tekrar 'login' olduğunuzda puanlarınızı görebilirsiniz. Birşey bildirmenize gerek yok. İlgili katılım seçeneği için onay işareti geldiyse puanı almışsınız demektir. İlgili linke gittiğinizde "Your Entries" kısmından kaç puanınız olduğunu görebilirsiniz. Tamamladıklarınızın yanında onay işareti olur. Bol şans.


Reiner'ın hayat hikayesini anlatınca konu aşırı ilgi gördü ve bende biraz daha detaylandırayım dedim. Bilen, bilmeyen için herşeyi detaylıca baştan anlatıyorum. + 22 Yıldır bu adadayım. Bir, iki kere Honduras'ın bazı şehirlerine gittim o kadar. Almanya'ya hiç dönmedim. + Vardı. Olamaz, yapmamalısın deseler de ben burada kalmak istedim ve hayatımdan mutluyum. Ailem bu 22 yılda 3 kere ziyaretime geldi ve artık onlar da bana hak veriyor. + Hayır. Kız arkadaşlarım oluyor ama evliliği istemiyorum. + Ufak bahçeli bir evim var. + Burada 14.000 USD'ye arsa alıp, 10.000 USD'ye de ahşap yeni bir ev yaptırabilirsin. + Alkol ve sigara kullanmıyorsan elektrik, su ve yemek için 130-140 usd yeterli. + 1.400 USD verip ömür boyu Honduras için oturma izni alabilirsin. + Bir sürü hobim ve arkadaşlarım var. + Bir gün burada öleceğimi biliyorum. + 6 yıldır. Geçen yıla kadar da bir atım vardı. 7 Yıl heryere atla gittim. Denize bile beraber giriyorduk ama geçen yıl öldü. + Etinden ve yumurtasından faydalanmak için bahçemde başka hayvanlarım da var. Bahsettiğimiz ada 4-5 bin nüfuslu klasik bir Karayip Adası. Herkesin yaparız, hallederiz modunda olduğu, aşırı güvenli ve rahat bir yer. Reiner 22 yıldır hiç internet ve cep telefonu kullanmamış, televizyon da izlemiyor. Bahçede iş yaparken giydiği çizme haricinde de yalınayak geziyor. Bazen isterse buradaki barlarda gitar çalıp ekstra gelir de elde edebiliyor. Adanın %90'ı ormanlık olduğu için canı sıkılınca muz, hindistan cevizi, avokado ya da benzeri bir kaç meyveyi daha toplamaya ormana gittiğini de söylüyor. Honduras bankalarına 40.000 USD karşılığı bir para yatırıp, yıllık %9 faiz alarak ömür boyu o parayla burada yaşayabilirsin diyor. Yani anlayacağınız adam o filmlerde gördüğümüz fantastik hayatı yaşıyor. Buraya kadar olan kısmı facebook sayfamda paylaşınca onlarca kişi hem Utila adası hem de Reiner hakkına bir sürü şey sordu. Bende her gün gittiğim sahile tekrar gittim ve Reiner'ı aynı saatlerde yine gördüm. Türkiye'de meşhur oluyorsun diyerek konuya girdim ve gelen soruları ona ilettim. + Herkes için. Burada ilgili birime başvurduğunda kendi ülkendeki polis merkeziyle irtibata geçip, siciline bakıyorlar. Eğer sicilin temizse herkes 1.400 USD karşılığı oturma izni alabilir. + 7-8 Ay dünyayı gezecek bir param vardı o kadar. + Burada dalış kursu çok yaygın. Dalış okulunda çalışıp para biriktirdim. Daha sonra arkadaşımla beraber bir okul açtık. Çok güzel para kazandık. Hem de çok fazla kazandık. Ama yaşam tarzın zengin bir yaşam değil. + Para kazandığımda orta halli bir arsa almıştım. Arsa büyük ama içine küçük bir ev yaptım. Çünkü sadece içinde uyuyorum, niye kocaman bir ev yapayım ki? Hayvanlarım var, köpeğim var, hobilerim var, onlar bana yetiyor. Daha fazlasını istemiyorum. + İstersen 10.000 USD ye de bulabilirsin ama ortalama güzel bir arsa için 14.000 USD iyidir. Sonra istediğin evi, büyüklüğüne göre 10.000 USD ye bile ahşaptan yaptırabilirsin. + Almanca, Fransızca, İngilizce ve İspanyolca. Eğer karşıdaki yavaş konuşursa İtalyanca ve Portekizce de konuşabilirim. Adaya ilk geldiğim zamanlar dil kursu verdiğim de olmuştu. + Köpeğim, tavuk, domuz ve ineklerim var. Her sabah buradaki restoranlardan yemek artıklarını toplayıp, hayvanlara götürüyorum. Çok iyi besleniyorlar. Muhtemelen benden bile iyi besleniyorlar. + Oturma izni aldıktan sonra buradaki yerel bankalarda dolar ya da euro hesabı açabilirsin. Daha sonra paranı oraya transfer edip, Honduras para birimine çevireceksin. Ve o hesaptaki parandan yıllık %9 faiz getirisi alabilirsin. + Yapmadım ama dalış okuluyla güzel paralar kazandım. + Buradaki iyi bir arkadaşımın paraya ihtiyacı vardı. 48.000 USD paramı ona verdim. Verdikten bir hafta sonra adam kalp krizi geçirerek öldü. Hiç bir kağıt vs olmadığı için de verdiğim para öylece gitti. + Bir şey yapmadım. Arkadaşın para isterse ve sende de varsa verirsin, o kadar. Zenginlik parayla olmuyor. Mesela düşün buraya bir Hollywood yıldızı gelemez. Gelse de şuan bizim konuştuğumuz gibi oturup, bu sahildeki sohbetimizi yapamaz. Çünkü yanında korumaları vardır ve rahat değildir. Özel botla açılır, denize öyle girer. Buradaki sahilin tadını alamaz. Yani zengin olan onlar değil, bizleriz. Dün senin hayat hikayeni facebook sayfamda paylaşınca çok fazla ilgi gördü. Onlarca soru geldiği için bunları tekrar soruyorum deyip, facebook sayfamdaki fotoğrafı ve yorumları gösterdim. + (Adam onca yorum, beğeni ve 800.000 kişiye erişmiş fotoğrafını görünce ilk olarak "köpeğim benim, ne güzel çıkmış" deyip devam etti.) Eğer bu yorum yapan, ilgi gösteren insanlardan sadece 3-4 tanesinin dünyaya bakışı az da olsa değiştiyse güzel bir iş yaptık demektir, gerisi önemli değil. Güzel güzel muhabbetimiz yaptık. Daha sonra hayvanları besleyeceğim, gitmem lazım, akşam barda gitar çalacağım gel istersen dedi. Tamam gelirim dedim. Giderken alttaki lafı etti, tek tek 5 maddeyi de parmaklarıyla sayarak. 2. Paylaşımdan sonra ilgi daha da çok arttı. Bende buna karşılık hem sizden gelen soruları Reiner'a ileteyim hem de ona ufak bir hediye vereyim dedim. Ada zaten ufak olduğu için yine aynı saatlerde sahilde karşılaştık. Bandana takıyorsun hep, seviyorsun galiba dedim. Sıcakta beni koruyor. Önce ıslatıp sonra başıma sarıyorum, doğal klima gibi oluyor dedi. Sana bir bandana hediye edeceğim hem de takipçilerin sorusu var. En çok da evini merak ediyorlar. Yarın evine gelebilir miyim? Tabi ki, memnun olurum dedi. Utila adası hakkında biraz bilgi vereyim. Utila ortalama 5.000 bin nüfuslu bir ada. Adadakilerin en az yarısı buradan bir ev alıp yaşayan yabancı kişiler. Adada bir klinik ve okul da var. Okulda hem ingilizce hem ispanyolca dil eğitimi verildiği için gördüğüm bir çok çocuk bu iki dili de konuşabiliyordu. 6 Ay yağmurlu sezon 6 ay yaz sezonu. Yağmurlu sezonda 3-4 hafta aralıksız yağmur yağdığı oluyormuş. Adanın diğer bir özelliği dünyada PADI dalış sertifikası alınacak en ucuz yer. 4 Gün konaklama, teori ve pratik eğitimle beraber 270 USD'ye PADI dalış sertifikanızı alabilirsiniz. %90'ı yeşillik olan adanın yanında irili ufaklı başka adalar da var. Botla 10 dakikaya fantastik bir ada olan Water Cay'e de gidebilirsiniz. Ve yine buralarda hem tüple hem de sadece maske ile dalış yapmak için çok iyi bölgeler de var. Utila adası Honduras'a göre pahalı, Türkiye'ye göre ucuz bir yer. Adada telefon, internet gibi iletişim hizmetleri de var. İnsanlar genelde sizi tanımasa bile selam vererek geçiyor. Özellikle de adada yaşayanlar. Neyse ertesi gün Reiner'ın evine gittim. Evin atmosferi gerçekten süper. Evin planını kendisi tasarlamış ve çizmiş. Daha sonra o plana göre birebir yaptırmış. Bahçesi çok büyük. Arsayı ilk aldığında bir sürü ağaç dikmiş. Bahçe kapısından içeri girdiğinizde sanki ormana girmiş gibi oluyorsunuz. Eve çıktığınızda ise tüm pencereler açık. Devasa büyüklükteki pencereler cam değil tamamen ahşap. Dışarısı sıcak olsa da ev serin. Bahçede çok ağaç olduğu için ev hep serin diyor. Önce dışarıdaki hayvanları besledikten sonra konuşmaya başladık. Takipçilerin yazdıklarını ve yapılan beğenileri gösterdim. Meşhur oluyorsun dedim. + Dostum popomu çok fena kaldırıyorsun. + Çok sevdim, akşam bunu gitar çalarken takacağım. + Üniversiteye gitmedim. Sanat okulunu istemiştim ama istediğim yer paralıydı ve ailemde de para yoktu. Onun için liseden sonra askere gittim. + Askerden döndüm ve ufak işlerde çalışıp para biriktirdim. Daha sonra istediğim sanat okuluna gidip 3 yıl heykeltraşlık eğitimi aldım. İşi tamamen öğrendikten sonra para kazanmaya başladım. Çok fazla heykel yaptım. Bana senin boyunda bir taş ver, birebir aynını yaparım. + Adada öyle taş yok maalesef. + Sanat okulundan sonra 4 yıl heykeltraşlık yaparak para kazandım. Çok iyi işler yaptım, güzel para kazandım. Motorsiklet alıp avrupayı gezdim. Daha sonra çantamı alıp dünya turuna çıktım. Utila'yı görünce de artık burada yaşayayım dedim. + Evet Tayland ve Filipinler çok güzel. Adaları da güzel. İlk başta oralarda kalmak istedim. Thai dilini öğrenmeye başladım ama yapamadım. Çok zor bir dil. Yaşayacağın yerde oranın dilini bilmiyorsan nasıl arkadaşlık kuracaksın, nasıl yaşayacaksın? O sebeple Asya'da kalmayıp bu adayı tercih ettim. + Almanya'da okurken din dersimiz vardı. 3 Yıl boyunca budizm dahil tüm dinleri inceledik. Hristiyan ya da ateist değilim. Hiçbir dine bağlı da değilim ama yukarıda birinin olduğuna inanıyorum. + 6. Yılda bir kere gittim resmi işler için. Tekrar gitmedim. + Bazen ailemi özlüyorum ama arkadaşlarım artık burada. + Gitar çalarım ve resim yapmayı severim. + Biri var, gelip alacak muhtemelen. + Eserin bedeli olmaz, her fiyata satılır. Bu ortalama 1.400 USD. + Her gün güneşle beraber uyanırım. + Bir haftadır sabahları ilerideki otelin duvarlarını boyamaya gidiyorum. + Hayır. Normal boya badana. Yemek param çıkıyor. Bazı akşamları da barda gitar çalıyorum. + Yalınayak geziyorum, hiç hasta olmadım. + Adadaki kliniğe giderim. Ora bakamazsa karşı şehirdeki hastaneye giderim. Daha ciddi bir şey olursa Almanya'ya alacağım bir uçak biletine bakar. + Veterinere gidip gerçek alman kurdu istiyorum dedim. Elinde yoktu. Daha sonra orijinal bir tane bulunca bana haber verdi ve gidip aldım. Öncesinde kaç lira diye hiç sormadım. Çünkü iyi bir köpek istiyorsan kaç lira olduğunun bir önemi yoktur. Papağan niye almıyorsun? Eve yakışır aslında. + Papağanlar çok sosyal hayvanlar. Alırsan her gün 4-5 saatini onunla geçirmelisin. Geçirmezsen kuş sıkılır ve yazık olur. Yanına bir eş alırsan sıkılmaz ama bu sefer de seninle hiç ilgilenmez. + 6-7 tane atım oldu ve 16 yıl boyunca heryere atla gidip geldim. + İşte bu kadar var. Erkeğim sonuçta, ev dağınık, kusura bakma. Not 1: Bu yazı, video ve fotoğraflar websiteler ve "gazeteler" dahil hiçbir yerde izinsiz kullanılamaz. Muhteşem. hem olay hem de yazın MuHTEŞEM. Ben kapitalizmin dayattığı değil de bu adamın bahsettiği manevi konulara dikkat ederek yaşayan bi insanım ve bu yazıyı okuduktan sonra artık yaşadığım hayata daha da dikkat etmeye karar verdim. Yani evet, bir şeyleri/birilerini etkilemeyi, iyi yönde etkilemeyi başardınız. Artık bu yazı hayatım boyunca gözümün önünde olacak. 50 yaşına rağmen alemin sahibini bilmiyorsa demişsin. Zeka seviyen bu olduğu için diğer yorumlarındaki saçmalıklardan bahsetmemem bile gerek yok. Adam alemlerin yaratıcısına inanıyor zaten. Deist peygamberlere inanmaz sadece. Birşey yazarken beyninizle yazın. yaşım 58.. bu dünyadaki deli görevlerimi bitirdim.. çocukların okulu işleri evlilikleri falan.. eh bizde çok yıprandık..3 ay önce kara verip ist.1 saat uzaklıkta bir köy içine yerleştim.. bırakın ist. artık tüm şehirler bana dar geliyor artık.. kalabalık.. çok sıkıştı ist. artık şahsen ben nefes alamıyordum artık.. bir köpeğim var.. damda baykuş yuvası sundurmada kırlangıç yuvası.. bahçede kaplumbağa ve sincaplar var.. mandradan günlük sütüm.. ve o sütten ev yoğurdum.. yeni yumartlamış tavuk yumurtalarım var.. kimse farkında değil... tam bir akıntıya kapılmışız.. sonu yüksekten aşağı düşmek ve meçhul son... ben uyandım.. beni hiç bir güç buradan sökemez.. ya sağlık sorunu yafda ölüm.. uyanın arkadaşlar.. varsa imkanınız hiç durmayın.. yalnızlıktan korkmayın.. inanın doğa muhteşem bir şey.. yıldızlar harika.. herşeyi unutmuşuz.. biz yaşamıyoruz.. hepimiz zombiymişizde haberimiz yokmuş... hayat ucuz.. ist. harcananın yarısı bile değil geçiminiz.. inanın buna... korkmayın harekete geçin.. sevgili zombi dostlarım.. darısı başınıza..


Yaklaşık 1 ay kaldığım Honduras hakkındaki tek nefeslik görüşüm. TV'lerinde sürekli saçma sapan diziler var. Haber yayınlarında ise genelde çete savaşları ya da ele geçirilen uyuşturucular ile ilgili bilgiler veriliyor. Uyuşturucu haberlerini çok fantastik bir şekilde sunuyorlar. Spiker, yakalanan uyuşturucu için kilosu şu kadardan, şu kadar milyon dolar yapıyordu, şuan hepsini yakıyorlar diyerek sanki üzülüyormuş gibi haber yapıyor ya da paparazzi haberi sunar gibi anlatıyor. Gazeteleri de bundan pek farklı değil. Yine ya çete savaşları, uyuşturucu haberleri ya da kolu, bacağı kopmuş, hastalıktan vücudunda yaralar çıkmış insanların haberleri yapılıyor. Fotoğraflarda herhangi bir mozaik yok, direk yayınlıyorlar. Herşey reyting uğruna yapılmış gibi. Ülkenin Karayip tarafı ayrı bir güzel. Özellikle oradaki adalar Honduras'tan tamamen alakasız, aşırı güvenli ve turistik yerler. İrili ufaklı onlarca adası var. Bazı adalar ise şahıslara ait. Dünyanın en tehlikeli şehri diye anılan San Pedro Sula'ya ev sahipliği yapıyor. Burası gerçekten de tehlikeli ama burası tehlikeli diye tüm Honduras'a tehlikeli diyemem. İnsanları genelde sıcak kanlı ve cana yakın. Birşey sorduğunuzda yardımcı oluyorlar. Alkolün ucuz, kitabın pahalı olduğu ülkelerden. Eğitim kalitesi kötü. İyi eğitim için özel okula gitmek şart. 1 Yıllık özel üniversite ücreti 1.500 USD civarı. Turistik yerleri, diğer şehirlere göre biraz pahalı olsa da Türkiye'ye göre ucuz bir yer. Ülkede bilinen 5 tane çete var. İki tanesi dünyaca ün yapmış ve sürekli birbiriyle çatışan MS-13 ve MS-18 çeteleri. Zaten ülkenin adını çıkaranlar da bu çeteler. Genel itibariyle illegal işlere bulaşmazsanız, geceleri de saçma sapan yerlere girip, çıkmazsanız başınız belaya girmez. Önceki yönetim çeteleri bitirmek için uğraşmış olsa da bir sonuç alamamış. Eğer bir çeteyle başın belaya girerse polise gitmek işi çözmez daha büyük bir çeteye gidip olayı anlatarak sonuç alabilirsin diyorlar. Tatil maksatlı Türkiye'den sadece Honduras'ı görüp, geri dönmek için gitmeye değmez. Orta Amerika'ya gelinirse ve vakit de varsa adaları için uğranabilir. Bazı bölgelerinde Maya piramitleri ve Maya kültürünü bulmak mümkün. Sabatista diye bir ibadet ve inanç şekilleri var. Her cumartesi sabah 6 da kiliseye girip akşam 6 ya kadar dışarı çıkmıyorlar. Bu süre içinde yemek yenmiyor sadece su içilip, ibadet yapılıyor. Bizdeki orucun başka bir versiyonu. Bu ibadet sırasında yine gün boyu gitar ve piyano eşliğinde şarkılar da söyleniyor. Emeklilik maaşı 1 ay yaşamak için yetmiyor. Bizdeki dürüme benzer baliadas diye geleneksel bir yemekleri var ve aşırı ucuz. 1-2 USD ye karnınızı çok rahat doyurursunuz. Önceki hükümet 200 USD olan asgari ücreti birden 400 USD yapmış. Yapmış ama ülke potansiyeli bunu kaldırmadığı için büyük firmalar fabrikalarını kapatıp, iş güçü daha düşük olan komşu ülke Nikaragua'ya taşınmış. Sonrasında ise ülkede ciddi bir işsizlik oluşmuş. Çalışanlarda sigortasız çalışır hale gelmiş. Hastane hizmetleri ise çok kötü. Hangi hastalığın olursa olsun neredeyse herkese aynı ilaç veriliyor, düzgün bir tedavi istersen özele gitmek zorundasın diyorlar. Ülke ekonomisi kötü olsa da klasik bir Latin Amerika Ülkesi olduğu için gün içinde bile işlek caddedeki dükkan ve restoranlar kapalı olabilir. Guifiti adında yerel bir içkileri var. Hasta olursan iyileştirir, kafa bulmak istersen güzelleştirir diyorlar. Alkol oranı aşırı yüksek ve çok sert bir içkiymiş. Orta Amerika'daki en iyi sörf yapma yeri Honduras'ın pasifik kıyısı deniyor. Karayip tarafı ise zengin sualtı güzelliği ve beyaz kum plajlarıyla insanı cezbediyor. Ayrıca bu Karayip tarafında dünyanın en ucuz dalış eğitimi ve lisanını da almak mümkün. Ülkede doğma, büyüme zenci diyebileceğim kişiler de var baya baya bizdeki gibi sarışın olanlar da. San Pedro Sula şehri başta olmak üzere hatrı sayılır evsiz insanları da sokaklarda görmek mümkün. Hem orta Amerika hem de Karayip ülkesi olduğu için insanları eğlenceye düşkün, gece hayatı hareketli. Son diyeceğim şey; Amerika kıtasındaki güneyden, kuzeye giden uyuşturucu trafiği hiç bitmeyeceği için bu ülkenin başı da beladan kurtulmaz. 50 plus bir anne olarak, Google da El Salvador güvenlimi diye araştırırken sitenize rastladım. çok bilgilendirici bir siteniz var. Elinize sağlık. Oğlum1/11/2015 te vancouver'den motosikletiyle yola çıkmıştı. Bu gün itibariyle El Salvador geçiyor. Bende İstanbul'dan heyecanla onu takip ediyor ve bilgileniyorum. Panama'dan sonra dönüşe geçecek. Sizin gibi seyyahların blogları, internet siteleri sayesinde ferahlıyorum. Hayatı ıskalamadığınız için gönülden kutluyorum. Allah'a emanet olun. Teşekkürler. Emeğiniz için çok teşekkürler. Oldukça bilgilendirici ve düşündürücü.


El Salvador'dan çetrefilli bir şekilde buraya geldim. Normalde direk Copan Ruinas'a gidecektim ama son otobüs akşam 18:00 de olduğu için mecburen bir gece burada kaldım. Çetrefilli dememin sebebi yollar iyi olmadığı için araç yavaş gidiyor. Olur ya El Salvador'dan Honduras'a gidecekseniz önce Guatemala City'e gidip, oradan Copan Ruinas/Honduras'a geçmek daha hızlı olacaktır. Ülkeye girişte 3 USD ayakbastı parası alıyorlar. Eğer internet ihtiyacınız olursa hazır kart alıp kullanabilirsiniz. Fiyatları baya makul. Haftalık internet paketi 2-3 USD ye geliyor. Ana dili ispanyolca olan Honduras Türklerden vize istemiyor. Burada şöyle bir detay var. Guatemala, El Salvador, Honduras ve Nikaragua ülkelerinin kendi aralarında bir anlaşması var. Bu dört ülkede toplamda 3 ay kalabiliyorsunuz. Bazı ülkelerde kalma zamanınızı ekstra para vererek uzatabilseniz de her ülke için bu durum geçerli değil. Ağustos ayında gittiğim bu şehirde yabancı için hiçbir şey yok. Gündüzünde ve gecesinde de bir şey yok. Hostel olmadığı için 12 USD ye kötü bir hotelde bir gece kalıp, ertesi gün Copan Ruinas'a geçtim. Ülkede bulunduğum sürece ne yağmur ne de aşırı sıcak vardı. Buranın özelliği Maya piramitlerine ev sahipliği yapması. Piramitlerin özelliği ise Maya tarihinde, bilimin en çok öne çıktığı yer olması. Daha önce bir sürü Maya piramitini ziyaret ettiğim için bana pek cazip bir yer gibi gelmese de gidilip görülmeye değer. Burada Honduras'ın turistlik yerlerinin nasıl pahalı olduğunu anlıyorsunuz. Şöyle ki; piramitlerin olduğu bölgeye giriş 15 USD. Eğer piramitlerin altındaki tünellere girmek isterseniz ekstra bir 15 USD daha vermeniz gerekiyor. Tünellerde pek bir şey görünmediği için girmeyi tercih etmedim. Piramitlerin olduğu bölgede yani alana giriş yaptıktan sonra etrafta uçuşan rengarenk papağanlar görebilirsiniz. Bu papağanlar doğal ortamlarında yaşıyor, akşamları ise alandaki kafeslerine geri dönüyor. Şanslıysanız kimilerini yakından görebilir, omzunuza bile alabilirsiniz. Bunun haricinde sadece papağanlar için hayvanat bahçesi tarzında başka bir bölge de var. Oraya da giriş yanılmıyorsam 12 USD civarıydı. Daha önce bu tarz yerlere çok gittiğim için bu sefer gitmeyi tercih etmedim. Şehrin genelinde başka yapılacak pek bir şey olmasa da sakin bir yer. Hostel alternatifleri de var. 9 USD ye ortalama bir yerde konaklamıştım. Normalde burası için 2 gün yeterli olur ama websitesi ve sosyal medya mecralarım için biraz çalışmam gerekiyordu. O sebeple yaklaşık 5 gece konakladım. Her akşam sokaklarda kurulan yerlerden 2-3 USD ye karnınızı doyurabilirsiniz. Yemekleri de lezzetli diyebilirim. Özellikle Honduras'a has baliadas hem ucuz, hem alternatifi bol bir yemek. Bizdeki dürümü düşünün. İçine ne isterseniz koyduruyorsunuz. Et, tavuk, yeşillik, peynir vs. 6 Günümü burada geçirip, biraz da dinlendikten sonra Utila adasına gitmek için La Ceiba'ya geçtim. Otobüs bileti 15 USD. Burası ise pek sırtçantalıya göre bir yer değil. Genç kesime de hitap etmiyor. Sahil kenarında oteller var o kadar. Ayrıca adalara gidecekseniz hem burada konaklamanın bir espirisi yok hem de fiyatları pahalı. Utila adasına gidiş ve gilişte şehirde vakit geçirdim ama yapacak pek bir şey bulamadım. Şimdi yine Honduras'ın turistler için nasıl pahalı olduğunu göreceksiniz. La Ceiba'dan Utila adasına botla gidiş 25 USD. Yol sadece bir saat sürüyor. Honduras'da kaldığım sürece en beğendiğim ve kafa dinlediğim yer burasıydı. Ada tam sırtçantalılara göre. Fiyatlar diğer adalara göre daha makul ve her gece bir yerde eğlence var. Botta tanıştığım iki ingiliz ve bir İsviçreli gezginle beraber anlaşıp otel odası tuttuk. Kişi başı 7 USD ye geldi. Ada için bu fiyat gayet makul. Dünyadaki en ucuz dalış eğitimi ve PADI sertifikasının burada verildiği söyleniyor. 4 Gün konaklamalı dalış eğitimi ve sonrasında alabileceğiniz sertifika, toplam 260 USD ye mal oluyor. Bu yüzden adım başı bir dalış okulu görmeniz mümkün. Utila adasına yakın irili ufaklı başka adalar da var. Kimisi o kadar ufak ki sadece bir ev ancak sığıyor. O adalar da zaten şahıslara ait. Utila adasının kendine has güzel bir halk plajlı olsa da 15-20 dakika mesafedeki water cay adası bu bölgedeki görülebilecek en güzel yerlerden biri. Ada sadece 200 metre uzunluğunda ve içinde cafe, restoran vs yok. Sahibi doğallığı bozulmasın diye adaya insan yapımı hiçbir şey sokmuyor. Utila adasından buraya botla kişi başı 15 USD ye gelebilirsiniz. Eğer 5-6 kişilik bir grup olursanız daha hesaplısı da bulunabilir. Bu ufak adanın diğer bir güzelliği ise resif bölgesinde olduğu için sadece 1-2 metre derinliğinde bile envai çeşit balık görebilirsiniz. Tüple dalış yapmanıza gerek yok. Utila adasında Reiner diye efsane biriyle tanıştım. Almanyalı olan Reiner dünyayı gezerken bu adayı görüyor ve artık burada yaşamaya karar veriyor. 22 Yıldır! Hikayesini, kaldığı yeri, neler yaptığını hatta sizden gelip, ona ilettiğim soruların cevaplarını linkte bulabilirsiniz. Normalde Utila adasında 2-3 gün kalıp, geziye devam edecektim ama ada o kadar rahat ve tembel ki, bulunduğunuz sürece sizi de içine alıyor ve tembelleştiriyor. Bunun en büyük sebebi klasik bir Karayip Adası olması. Yaklaşık 8-9 gün burada kaldıktan sonra 25 USD lik biletle La Ceiba'ya oradan da 5 USD ye otobüsle San Pedro Sula'ya geçtim. Normalde yabancı için hiçbir özelliği olmayan bu şehirde bir sebepten dolayı 6 günümü geçirdim. 3 Gün lokal birinin evinde, 3 günde bir hostelde kaldım. Hostel fiyatı gecelik 12 USD. Kaldığım güzel hostellerden biriydi. Yolunuz düşerse burayı tercih edin derim. Hani bizde metrekareye düşen yağmur oranı deniliyor ya işte burada da metrekareye düşen cinayet oranı çok yüksek. Bu sebepten dolayı San Pedro Sula dünyanın en tehlikeli şehri. Resmi kaynaklarda ise yaşayan her 100 bin kişiye düşen cinayet sayısı dünyada en yüksek bu şehirde diye belirtilmiş. Şehirde iki tane büyük çete var. Biri MS-13 diğeri MS-18. Bu çeteler sürekli birbirilerinin işine karıştığı için karşılıklı olarak cinayet işliyor. Birde bunlar kadar büyük olmasa da 3 tane daha başka çete var. Araya bazen onlarda karışıyor ve hep beraber bu şehri dünyanın en tehlikelisi haline getiriyorlar. Önceki hükümet bu çeteleri şehir merkezinden atmış ve hepsi kendi bölgelerine çekilmiş. Bu bölgelerdeki dükkanları bildiğiniz filmlerdeki gibi düzenli olarak haraca bağlamışlar. Vermeyenlere ise Allah rahmet eylesin deniliyormuş. Daha sonra hükümet bu çeteleri temizlemeyi kafaya koymuş ve komando özellikli, özel yetiştirilmiş askerleri sivil bir şekilde sokaklara salmış. Bu siviller çete üyelerini her gördüğü yerde öldürmeye başlamış. Üyeleri anlamak kolay, çünkü bağlı oldukları çeteyi simgeleyen dövmeleri vücutlarına yaptırıyorlar. Dövmesi olan biri ölene kadar o çeteden ayrılamıyor. Ayrılmaya kalkarsa da çete tarafından öldürülüyor. Yeni üyeler ise artık bu dövmeleri sadece dudaklarının iç tarafına yaptırıyormuş. Neyse bu sivil görünümlü askerler sokakta, restoranda, mağazada nerede olursa olsun acımadan çete üyelerini katletmiş. Tabi çetelerde boş durmayıp siyasileri ve onların ailelerini öldürmeye başlamış. Halk bu durumu pek beğenmese de sonuçta çete üyeleri eksiliyor diye devlete yakın olmuş. Ama ne yapılırsa yapılsın bu çeteler hiç bitmemiş. Anladığım kadarıyla aksine daha da büyümüş. Bunun en büyük sebebi; güneyden kuzeye giden uyuşturucunun mecburen Honduras üzerinden geçecek olması ve bu trafiğin hiçbir zaman bitmeyeceği. Şehir sokaklarında hava karardıktan sonra insan görmek pek mümkün değil. O sebeple AVM'lerdeki çoğu mağaza bile akşam 6-7 de kapanıyor, dışarıda ise açık yer bulmakta zorlanıyorsunuz. Yine akşamları ana caddeler haricinde araba görmek bir hayli zor. Eğer akşam 7-8'den sonra bir yere gidecekseniz en mantıklı şey taksiyle gitmek. Beni misafir eden arkadaşın evi şehrin merkezindeydi. Akşam 9 gibi yemek yemeye dışarı çıktık. Sadece evden 3-4 blok uzağa gidiyoruz. Arkadaşın demesiyle yanımıza ne telefon aldık ne de 5 USD'den büyük para. Yol kenarında tezgahı olan bu ufak lokantaya giderken ve gelirken arkadaş sürekli arkasını kontrol ederek yürüyordu. Ve bu arkadaş doğma büyüme bu şehirli. Dediği şey; akşamları yürümeyeceksin, yanına biri gelirse cebinde ne varsa ver. Vermezsen hiç düşünmeden seni öldürebilir. Diğer tanıştığım arkadaş ise ayakkabın güzelse onu bile çalmak için gaspa uğrayabilirsin diyordu. Kolunda güzel bir saat, gösterişli bir giyimin varsa direk göze batarsın, ona göre dikkatli ol dedi. Tabi bu arkadaştan şehir hakkında başka şeylerde öğrendim. Burada eğer bir çeteyle başın belaya girerse polise gitmek pek mantıklı değil. Çünkü polisde çetelerle beraber çalıştığı için başın dahada büyük belaya girer. Böyle bir durumda yapılması gereken; o çeteden daha büyük bir çeteye gidip olayı anlatacaksın ve karşılığını vererek bu beladan kurtulabilirsin. Şehirde her ne kadar görülecek bir yer olmasa da gündüzleri sokaklarını gezdim. İşlenen cinayetler genelde çeteler arasında olduğu için sokaklarında bu anlamda derin bir tehlike sezmedim. Sadece ıssız yerlere girmeden yoluma devam ettim. Yanıma bir kere bile fotoğraf makinesi almadım. Cep telefonuyla dahi tek bir kare fotoğraf çekmedim. Zaten çekecek de birşey yok ya neyse. Gündüzleri sıkıntılı bir durum olmasa da şehrin görüntüsü ürkütücü. Düşünün yeni yapılmış, içi insan dolu bir AVM var ama onun arka sokağı bildiğiniz terkedilmiş şehir görünümünde. İçi boş, camları kırık ev ve dükkanlarla dolu. Ana caddelerde bile terkedilmiş binalar var. Daha önce gittiğim ülkelerde sokaklarda evsiz insan çok gördüm ama buradakiler bir başka. Adamlar sarhoş değil hepsi eroinman tipli kişiler. Muhtemelen uyuşturucuyu sadece aktarmakla kalmayıp arada kendilerine de ayırmışlar. Keşke aynı şeyi ürettikleri kahveler içinde yapsalardı. Arkadaşlarımla beraber iki kere akşam dışarı çıktık. Her iki seferde de cinayet işlendiği için polislerin yolu kapatmasına şahit oldum. Yani hepi topu iki akşam dışarı çıktım, ikisinde de uzaktan da olsa cinayet mahalini gördüm. Velhasıl 6 günümü burada geçirdikten sonra şükür sağ salim, kötü bir tecrübe yaşamadan başkent Tegucigalpa'ya geldim. Otobüs bileti 6 USD. 10 USD ye bir hostelde kaldım. Normalde bu fiyatlar hostel için pahalı fiyatlar ama başka alternatif olmadığı için yapacak birşey yok. Burası için güvensiz yer diyorlardı ama hem gündüzünü hem de gecesini gezdim en ufak bir tehlike hissetmedim. O sebeple yolunuz düşerse gayet rahat olun, San Pedro Sula ile hiçbir alakası ya da benzerliği yok. Bunun yanında şehirde turistik birşey de yok. Genelde gezginler Nikaragua'ya gelip, giderken burayı kullanıyor, bir gece dinlenip yola devam ediyorlar. Ben hiçbir yerde o kadar kısa konaklamayı sevmediğim için 3 gece kaldım. Gündüzleri şehri gezdim. Büyük bir, iki AVM si var, alışveriş ihtiyacınız olursa işinizi görür. Geceleri ise barların ve diskoların olduğu bir bölge var. Her kesime hitap eden mekanları mevcut. Yaklaşık 1 ayımı Honduras'ta geçirdikten sonra Direk otobüsle Nikaragua'nın Leon şehrine geçtim. Otobüs bileti 22 USD. Rica ederim. Ben direk Türkiye'den gelmedim. Skyscanner gibi sitelerden bilet bakabilirsiniz.


Tek cümle ile tanımlamak gerekirse; Hong Kong; rahat rahat, güvenlik probleminiz olmadan gezip, eğlenerek alışveriş çılgınlığı yapabileceğiniz gökdelenlerin ülkesidir. Her ne kadar yolculuk uzun sürse de gittiğinize değiyor. Türkiye'den vize istemediği için giriş ve çıkışlar sorunsuz. Tek yapmanız gereken girişte nerede ve kaç gün kalacağınızı belirtmek o kadar. Hong Kong'a gidişimi Qatar Hava Yolları ile yapıyorum. Dönem dönem avantajlı bilet kampanyaları yapıyor ve uzak doğu destinasyonları için tercih edilebilir. Özellikle Tayland tarafına en hesaplı uçan firmaların başında geliyor diyebilirim. Hong Kong'a indiğinizde pasaport kontrolünden sonra hemen havaalanından çıkmayın. Orada tatil yapacağınızı, gezeceğinizi düşünürsek metro ve toplu taşıma araçlarına çok ihtiyacınız olacak. Metro bileti satış noktalarında pasaportunuzu göstererek Airport Express Travel Pass kartı alabiliyorsunuz. Bu kart ile 3 gün boyunca metro ve hafif raylı araçlara istediğiniz kadar binebilirsiniz. Bu 3 günlük turist kartının bedeli 40 USD dir. Tatiliniz bitip havaalanına geri döndüğünüzde bu aldığınız kartı geri vererek %20 depozito ücretini geri almayı unutmayın. Eğer tatiliniz 3 günden fazla ise yine şehir merkezindeki metro istasyonlarından 1 günlük turist kartlarından alıp metroyu sınırsız kullanmaya devam edebilirsiniz. Unutmayın metro, gece 00:30 ya da 01:00'e kara çalışıyor. Ülkenin para birimi Hong Kong dolarıdır. 1 USD = 7.78 HKD. Para dönüşümlerini birkaç döviz bürosuna baktıktan sonra gerçekleştirin. Bazen bürolar arasında ciddi farklar olabiliyor. Otel rezervasyonunuzu Hong Kong'a gitmeden yapmanızı tavsiye ederim. Hong Kong otellerinin birçoğunda odalar size ufak gelebilir. Kiminde pencere dahi yok. Sürpriz yaşamamak için rezervasyon sırasında oda boyutuna ve pencere olup olmadığına muhakkak bakın. Otel araştırırken bakacağınız diğer bir kriterde otelin metro durağına yakınlık mesafesidir. Bu detayda çok önemlidir ki zamanınızı metro istasyonuna yürümekle boşa harcamayın. Güvenlik yönünden hiç şüpheniz olmasın. Emin olun Hong Kong, Türkiye'nin en güvenli yerinden bile daha güvenlidir. Gece 04:00 de dışarıda tek başınıza rahat rahat dolaşabilirsiniz. İster kadın olun ister erkek olun kimse size sataşmaz. Belki de Hong Kong'un alışveriş den sonraki en büyük özelliği bu denli güvenilir bir yer olmasıdır. Gelelim daha çok kadınları ilgilendirecek alışveriş konusuna. Hong Kong'da aradığınız şeyi doğru yerde arıyorsanız kesinlikle fiyatlar Türkiye'den hatta dünya fiyatlarından daha uygun olacaktır. Başta elektronik ve kozmetik ürünler, saatler, takılar tahmin edebileceğiniz gibi Türkiye'den çok daha düşük fiyatlardadır. Giyim konusunda her zaman çok cazip fiyatlar göremeyebilirsiniz ama ya indirim zamanına denk gelmemişsinizdir ya da aradığınızı yanlış yerde arıyorsunuz demektir. Unutmayın bu ülkede gucci, versace, louis vuitton, channel vb. markaların devasa büyüklükteki mağazalarını tek bir cadde üzerinde bulabilirsiniz. Alışverişte öyle çılgın bir ülkedir ki alışveriş merkezleri yerin üstünde olduğu kadar bir o kadarda yerin altında vardır. Hatta bu durumu daha da abartmışlar, şöyle ki; yer altında bir alışveriş merkezinden diğer bir alışveriş merkezine rahatça geçebilmektesiniz. Sizin rahat rahat para harcamanız için her şeyi düşünmüşler. Eğer sokak pazarlarını seviyorsanız ünlü ladies marketten gezmeye başlayabilirsiniz. Burası ve night marketler bildiğiniz bizdeki pazar tadında yerlerdir. Çok kaliteli ürünler bulunmaz. Belki uygun fiyatlı hediyelik eşyalar bulabilirsiniz ama 15-20 dakikalık gezme sonucunda artık her tezgahta aynı ürünleri görmekten sıkılabilirsiniz. Bu gibi yerlerde pazarlık yapmaktan kesinlikle çekinmeyin. 100 liralık ürünü sıkı pazarlıkla 20-30 liraya alabilirsiniz. Ama bu pazarlık alışveriş merkezilerinde söz konusu değildir, hiç denemeyin. Alışverişin bu denli uygun olmasının en büyük sebebi ülkede vergi olmamasıdır. Nasıl ki bizde birçok üründe %18 vergi varsa bu ülkede vergi % 0 dır. Bu sebeple fiyatlar ister istemez uygun oluyor. Biraz da erkekler için alışverişten bahsedelim. Yine birçok elektronik ürünü Türkiye'den daha uygun fiyata bulmanız mümkün. Yeter ki almak istediğiniz şeyi doğru yerde arayın. Vitrinlerinde mavi/kırmızı neonlarla sony, canon, nikon yazılmış mağazalara hiç bakmayın. Fiyatları uygundur ama ürünlerin nasıl ürün olduğu belli değildir. Bu tip mağazalardan kesinlikle uzak durun. Alış-verişe Mongkok Computer Center dan başlayabilirsiniz. Yılbaşına yakın zamanlarda Hong Kong'a giderseniz büyük indirimleri yakalarsınız. Zaten bu dönemlerde ülkede yerliden çok yabancı görmek pek mümkündür. Biraz da yemek ve yiyeceklerden bahsedelim. Eğer damak tadınız uzak doğu yemeklerine alışıksa herhangi bir sorun yaşamazsınız. Ya da dünya lezzetlerinin bulunduğu restoranlara da gidebilirsiniz. Ama o uzak doğu yemeklerindeki ağır kokular, soslar sizi rahatsız ediyorsa biraz sıkıntı çekeceksiniz. Öyle ki bazı sokaklara ağır yemek ve sos kokusundan giremezsiniz. Bu gibi durumlarda imdadınıza McDonalds şubeleri yetişir. Hem fiyatları uygundur hem bilindik menüleri görebilirsiniz. Gerçi hamburgerlerde bile az da olsa o ağır kokuyu almak mümkün ama bunun haricinde başka bir alternatifiniz maalesef kalmıyor. Yemek fiyatları restoran tarzı yerlerde kişi başı ortalama 25 tl den başlar yukarıya doğru gider. Yok ben restoran istemem mac'e, burger'a razıyım derseniz fiyatlar Türkiye'den daha uygundur. Ortalama bir menü fiyatı 6-7 tl dir. Restoran tarzı yerlerde %10 hizmet bedelini otomatikman hesaba eklerler, ben vermek istemiyorum diyemezsin. Bu hizmet bedeli aynı şekilde otel ücretlerinden de kesilmektedir. Gelelim gece hayatına. Gece hayatı Hong Kong adasında daha aktiftir. Eğer disco, bar tarzı yerleri seviyorsanız lan kwai fong daki mekanları tavsiye ederim. Cuma ve cumartesi akşamları kişi başı giriş ücreti kaliteli mekanlarda 50-60 usd civarlarındadır. Bu fiyata genellikle 2 içki dahildir. Eğer night club tarzı yerleri seviyorsanız wan chai de takılabilirsiniz. Buradaki mekanlarda giriş genelde ücretsizdir. Eğlence mekanlarında Hong Kong'ludan çok yabancı turistleri görebilirsiniz. Bu olaya şaşırmayın. Hong Kong'da çok gezeceğinizi düşünürsek ayaklarınızın da aynı oranda çok ağrıyacağını söyleyebilirim. Her yerde masaj salonu görebilirsiniz. Çoğu yeri yürüyerek gezmek zorunda olacağınız için çok yorulacaksınız. Şimdi bu çok derken bir yorgunluk tahmin ettiniz ya, işte onu 3 le 5 le çarpın o kadar çok yorulacaksınız. Masaj salonları burada sizi baya rahatlatacaktır. 1 saatlik ayak masajı ortalama 20 tl civarındadır. Masaj yapma becerileri iyidir. Salondan çıktıktan sonra rahat rahat acaba şimdi nereyi gezsem diye içinizden geçirirsiniz. Hong Kong'a yaz aylarında gitmenizi pek tavsiye etmem. Mayıs ve ağustos arası nem oranı çok yükseldiği için dışarıda dolaşmak eziyet olabiliyor. Anında terliyor, bunalıyorsunuz. Bu nem ve basık hava Hong Kong'un önemli detaylarından biridir. Genelde hava durumu belirtilirken sıcak ya da soğuk değil de az nemli-çok nemli, az bulutlu-çok bulutlu diye belirtilir. Hong Kong'a gitmek için en ideal aylar mart/nisan, eylül/kasım aylarıdır. Tatil planınızı bu dönemlerde yapmanızı öneririm. Havanın bunalttığı dönemlerde ülkedeki kapalı her mekanda, otelde, metroda, otobüste, takside klimalar sonuna kadar sürekli çalışır. Öyle bir çalışır ki siz üşürsünüz ama o klimalar hiç kapanmaz. Giderken bunu bilerek, buna hazırlıklı olarak gitmenizi öneririm. Gezinizde yüksek gökdelenler başınızı döndürebilir. Yüksek olmasından ziyade tuhaf yapıları ile de sizi büyüleyebilir. Hava karardığında ise ülke adeta ışıkların ülkesine dönüşür. Öyle ki her gün saat 20:00 de 15 dakika boyunca gökdelenlerden ışık oyunları yapılır. Müzik eşliğinde unutulmaz bu görsel şöleni kesinlikle kaçırmamalısınız. Victoria peak'e mutlaka çık. Buraya çıkış, akşam saat 18:00 gibi yapılırsa Hong Kong'u tepeden hem gündüz gözüyle hem de 2 saat sonra gece ışıl ışıl görebilirsin. Cuma ve cumartesi akşamları buraya çıkış için metrelerce kuyruk oluşabiliyor. Taksiyle çıkmak isterseniz 7-8 usd ye çıkarsınız. Tsim Sha Tsuio'dan o ihtişamlı gökdelenleri karşıdan gör. Her gün akşam saat 20:00 de 15 dakikalık lazer gösterisi yapılmaktadır. Bunu kesin izle. Ülkeye iner inmez Hong Kong doları edin. Amerikan dolarını bazı yerler kabul etmeyebilir. Kabul etse bile sadece 100 usd yi tercih ederler. Oyun ve eğlence istiyorsan önce oceon parka sonra disney land'e git. Times Square'in önünde otur ve her milletten değişik insanları gör, izle belki de fotoğrafla. Supermis! Oraya turist olarak degil de yerlesmek istedim. Vergi yoksa super. Farklı zamanlarda çok kez orada bulundum. Konaklama pahalı bir yer. Onun haricinde günlük yaşam için fiyatlar normaldir. Oteli hallettikten sonra yeme-içme ve şehir içi ulaşımı 40-50 TL ye çıkarırsınız.


Hostellerde bu tip odalara dorm room denir. Yeri gelir sadece 4 ranza olur yeri gelir 60 tane olur. Gece horlayanı, osuranı, uykusunda konuşanı, sarhoş gelip diğerlerini rahatsız edeni, gerçek hippi olup ekşi peynir tadında kokanına varana kadar her tip insan olabilir. Ama bilinki genelde bu tiplere rastlama ihtimaliniz düşüktür. Bir kaç hostel deneyiminden sonra muhtemelen özel oda yerine bu tip dorm roomlarda kalmayı tercih edeceksiniz. Yeri gelecek oradan birisiyle tanışıp geziye beraber devam edeceksiniz, yeri gelecek o tanıştığınız kişi, ülkesinde sizi evinde ağırlayacaktır. Bazen de sonraki durağınız için en güzel bilgileri yine burada tanıştığınız kişilerden alacaksınız. Yani aynı odada kalma işini fırsata dönüştürmek sizin elinizde. Ülkemize göre bu durum biraz tuhaf gelse de yurtdışında işler farklı oluyor. Bilinki erkekler dünyanın her yerinde kadınlarla ilgileniyor. İlgileniyorlar ama bu aynı odada kalıyorlar diye onlarla cinsi münasebete girecekleri anlamına gelmesin. Önümde yarı çıplak üstünü değiştiren kızlar da gördüm sadece tek bir boxerla ortalıkta dolaşan erkekler de. Herkes kendi halinde takılıyor. Şimdiye kadar karşı cinsi rahatsız eden tek bir erkek bile görmedim. Hostelde kalanların temel amacı ucuza gezmek ve diğer gezginlerle tanışıp iyi vakit geçirmektir. O sebeple bu olaya pek takılmayın derim. Dert etmeyin. Bir çok hostelde kız, erkek ayrı odalar var ve fiyatlar genelde değişmez. Şimdiye kadar belki 100 farklı hostelde kalmışımdır. Kaybettiğim tek şey iki tane t-shirt ve bir çift çorap. Onların haricinde bilgisayar, kamera ve hatta cep telefonunumu bile ortalıkta bırakarak duşa girdiğim oldu ama en ufak bir güvenlik problemi yaşamadım. O kaybettiklerimi de belki yıkayıp bir yere astıktan sonra orada unutmuş olabilirim. Kesin çalındılar diyemem. Hostellerin neredeyse hepsinde kişiye özel ufak dolaplar vardır. Değerli eşyalarınızı oda içinde bulunan bu dolaplara koyup, kendi kilidinizle kitlersiniz. Bundan sonra oradan bir şeyinizin çalınması imkansıza yakındır. Unutmamanız gereken tek şey geziye başlamadan önce çantanıza bir kilit atmanız. Bu dolaplar sırt çantanızın gireceği kadar büyük olmaz. Hostellerde genelde herkes çantasını yatağının kenarına koyar. Çanta çalınır mı, içinden bir şeyler gider mi diye komplo teorilerine girmeyin. Şimdiye kadar böyle bir sıkıntı hiç yaşamadım, yaşayanı da görmedim. Zaten bir, iki kere hostel yaşantısını görünce kafanızda güvenlik ile ilgili sorular kalmayacak. Gece uyandığımda hamam böceklerine basmamak için zorlandığım hostellerde de kaldım, 5 yıldızlı otel konforu veren hostellerde de. Temizlik konusu hostelden hostele acayip değişir. Bunu anlamanın en güzel yolu rezervasyon yapılan on-line sitelerden o hostel hakkında yapılan yorumlara ve puanlarına bakmaktır. Bu konuda titizseniz puanı yüksek yerleri seçersiniz ve kafanız rahat olur. Kaldığım hostellerin çoğu temizdi. Eğer on-line hizmete açık bir hostelse zaten temiz olmak zorunda. Çünkü konaklamanız sonrasında hostel hakkında olumsuz yorum yapabilirsiniz ve doğal olarak hostel sahibi de potansiyel müşterilerini kaybeder. O sebeple bu temizlik konusunu pek dert etmeyin. Maalesef kişiye özel banyonuz yok. Onun yerine ortak kullanıma açık banyolar var. Bunlar bazen kaldığınız odanın içinde olabilir bazen de dışında. Kimisi sadece kadınlar içindir kimisi ise karışıktır. Sizden önce kullananlar banyoyu temiz bırakmadığı için hostel banyoları ne kadar temizlense de genelde bir otel temizliği olmaz. Burada size önerim çantanızda her daim bir terlik bulunsun. Hepsinde olmasa da çoğunda dorm roomların yanı sıra 1-2 kişilik hatta 4-5 kişilik aile odaları bile vardır. İsterseniz bunlarda da konaklayabilirsiniz. Fiyatları dorm roomlara göre biraz pahalı olsa da öyle ciddi fiyat farkları yoktur. Bir çok kez evli çiftleri hatta çocuklarıyla gezen ailelerin bu tip odalarda konakladığını gördüm. Yani işin özü eşinizle ya da çocuklarınızla bile hostelde konaklayabilirsiniz. Gittiğim yer popüler bir şehir değilse kesinlikle rezervasyon yapmadan gidiyorum. Pek planlı gezen birisi olmadığım için rezervasyon bana biraz ters geliyor. Ama titiz biriyseniz, her şey planlı olsun isterseniz tabiki öncesinde rezervasyon yapabilirsiniz. Bunun otel rezervasyonundan bir farkı yoktur. hostelworld. com, hostelbookers. com, agoda. com ve booking. com gibi belli başlı siteler bu iş için biçilmiş kaftandır. Ayrıca rezervasyon yapsanız ya da yapmasanız bile hostel araştırırken bu siteleri kullanıp, puanı yüksek hostelleri çok daha kolay ayırt edebilir, nerede konaklayacağınıza daha iyi karar verebilirsiniz. Rezervasyon yapmadan giderseniz bazen internette gördüğünüz fiyatlardan daha yüksek fiyat verebilirler. Öyle bir durumda internette daha ucuz olduğunu söyleyin ve gerekirse wi-fi şifresini isteyip on-line rezervasyon yapın. Bu gibi durumlarda her daim yardımcı olurlar, dert etmeyin. Ya da tam tersi size aynı fiyatı söyleyebilir, siz de üstüne indirim isteyebilirsiniz. Sonuçta hosteller aradaki bu istelere komisyon veriyorlar. Duruma göre indirim almanız bile olasıdır. Not: hostelworld. com bu işte öncü sitedir ama iki kere yaşadığım rezervasyon problemimi kendilerine iletmiş olsam da hiç bir şekilde konuyla ilgilenmediler. Hostel puan ve yorumlarına bakmak için bu siteyi kullanabilirsiniz ama rezervasyon için diğer alternatifleri deneyin derim. Otelden hiç bir farkı yoktur. Genelde check-in 12:00-14:00 arası, check-out ise 10:00-12:00 arası olur. Bazı hostellerde check-out serbestir, gece 22:00 de bile yapabilirsiniz. Yine bazı hostellerde check-in sırasında size çarşaf ve yastık kılıfı verebilirler. Buna şaşırmayın. Odanıza gittiğinizde kendi yatağınızın kılıfını kendiniz geçireceksiniz. Aslında bunu seviyorum çünkü sizden önce o çarşaflarda kimsenin yatmadığına emin olup, temiz temiz yatıyorsunuz. Bu tarz hostellerde check-out sırasında çarşaf ve yastık kılıfını da resepsiyona getirmeniz istenebilir. Yok desem yalan olur. New York'ta Çin mahallesinde kaldığım hostel muhtemelen şuana kadar ki en kötü deneyimimdi. Böcekler heryerdeydi. Yatakta, yerde hatta duvarlarda bile sürekli görüyordum. Kaldığım 100 kadar hostelde yatak böcekleriyle ilgili yaşadığım en kötü tecrübe buradaydı. Onun haricinde ciddi bir sıkıntı yaşamadım. Bed bugs denilen bu yatak böcekleri tarafından ısırılırsanız vücudunuzda ufak kızarıklıklar ve kaşıntılar olur. Yapmanız gereken ilk şey baya sıcak bir suyla güzelce bir banyo etmek. Farındaysanız duş demiyorum. Sonrasında eğer çantanıza ya da kıyafetlerinize de bulaştığını düşünürseniz ne var ne yoksa en az 60 dereceye atıp yıkamalısınız. Aynı şeyi geziniz bitip, evinize dönünce de yapmanız yerinde olacaktır. Kaldığınız yeri başkalarıyla paylaştığınız için herkese saygılı olmalısınız. Akşam 22:00 den sonra oda ışığını açmamaya çalışın. Elbet birileri gelip açacaktır ama o açan siz olmayın. Geç saatlerde dışarıdan dönüyorsanız elinizden geldiğince sessiz olun. Yan tarafta yatan kişi sabah 5 de kalkıp, havaalanına gidecek olabilir. Duş aldıktan sonra elinizden geldiğince temiz bırakın. Sizden önceki temiz bırakmamış olsa bile, siz öyle yapmayın. Genelde odada yemek yenmez. Hani yiyecekseniz de en azından koku yapacak şeyleri tercih etmeyin. Telefonda diğerlerini rahatsız edecek şekilde yüksek sesle konuşmayın. İlla konuşmanız icap ediyorsa odadan çıkıp, dışarıda konuşun. Mutfakta kullandığınız tüm tabak, çanağı siz yıkamalısınız. Kahvaltı dahil olan hostellerde bile genellikle kullandığınız her şeyi siz yıkarsınız. Unutmayın orada arkanızı toplayacak bir anne yok. Çantanızı orta yerde bırakıp diğer insanların yaşam alanlarını kısıtlamayın. Her ne kadar duştan çıkıp orta yerde donla gezenler olsa da siz öyle yapmayın. Genelde hosteller o bölgenin en can alıcı noktasında olur. Dolasıyıla gezilip, görülecek yerlere çok rahat ulaşabilirsiniz. Her milletten insanla tanışma fırsatınız olur. Geziye oradan tanıştığınız biriyle devam edebilir ya da sonrası için iyi arkadaşlıklar kurabilirsiniz. Bir çok kez hostelde tanıştığım kişilerin ülkesine gittiğimde onlarda kaldığım oldu. Biliyorum ki onlar da Türkiye'ye geldiklerinde ben de kalacaklar. Hostelleri genelde sırtçantalılar kullandığı için o bölgede tura katılıp yapılacak bir şey varsa, hostellerdeki tur fiyatları genelde en hesaplısıdır. Otellerdeki gibi resmi, soğuk bir ortam değil tam tersine sıcak bir atmosfer vardır. Onlarca milletten insanla tanışacak ve onları gözlemleyebileceksiniz. Sonrasında da linkte yapmış olduğum benzer tespitleri birebir yaşamış ve diğer milletlerin insanlarını daha iyi tanımış olacaksınız. Sürekli bir sürü kişiyle tanışıp, ertesi gün %95 ini unutacaksınız. Hostel anlayışı bir çok yerde yaygın olsa da bazı bölgelerde olmayabilir. Yukarıda verdiğim sitelerden araştırıp bulamadıysanız, google üzerinde aramayı deneyin. Öyle hosteller var ki bu on-line sitelerle hiç bir işleri yok, çat kapı kim gelirse onları ağırlıyorlar. Yine bulamadıysanız başka bir alternatif olan airbnb. com sitesini deneyin. Burası hostel sitesi değildir. Evinin bir odasını ya da komple daireyi kiralayanların bulunduğu çok sağlam bir sitedir. Hatta bu sitede villa da bulabilirsiniz New York'da otopark için kiralık park alanı da. Tüm beklentilerinizi aşağıya çekin. Sonuçta otelde konaklamaya gitmiyorsunuz. Çantanızda her daim bir terlik olsun. Ciddi ciddi horlayan biriyseniz dorm roomlarda kalmayın. Videom yoktu orada ama aynı yer evet. Kesinlikle bende hostelworld ü tavsiye etmiyorum. Mostar'da bir hostel için check in tarihi değişikliği talebime geri dönmediler. Hosteli aradığımda da bu değişiklik talebi ile ilgili bilgilendirilmedik dediler. Dediğim gibi. Hiçbir zaman kullanmıyorum ve tavsiye etmiyorum. gayet açık ve bilgilendirici yazı yazmışsınız. Teşekkürler.


Kendi web sitesindeki herhangi bir haberin tek kelimesini bile alıp kullanırsanız hakkınızda telif davası açabilen Hürriyet Gazetesi benim Piramitte Bir Gece Geçirmek yazımı izinsiz kullanmıştır. Yazıda hiçbir şekilde adıma yer verilmemiş, sadece "bir seyahat yazarı" denilmiştir. Aynı zamanda orijinal ve ham halleri bende bulunan fotoğraflarımın üzerinde de oynama yaparak imzamı silmiş ve yine benden izinsiz kullanmıştır. Konuyla ilgili yasal haklarımı arayacağım dediğimde Hürriyet Gazetesi Sosyal Medya Uzmanı Elvan Yarma bana mail ile ulaşarak, haberde bazı düzenlemeler yapmış/yaptırmış olsa da tecavüz edilen telif hakkımın karşılığı verilmemiştir. Rotasız Seyyah adının Türkiye'deki marka ismi resmi olarak bana ait ve tescillidir. İsmimi, yazımı ve fotoğraflarımı kullanan Hürriyet Gazetesi'ne telif yasaları gereği avukatım aracılığıyla ilk iş günü dava açılacaktır. Aynı şekilde takipçilerimden telif hakları konusuna hakim başka avukatlar da yardımcı olacağını belirtmiş ve gerekirse onların da desteği alınarak ne yapılması gerekiyorsa yapılacak. İlk etapta eseri izinsiz kullanmak, tahrif etmek ve temsil hakkını önlemek suçları üzerinden gidilecektir. Belki bir deve karşı karınca gibi olabilirim ama milyonluk firmaların kendi çıkarları için benim ürettiğim bir şeyi çalmasına izin vermeyeceğim. Elimde tüm bu olanları kanıtlayıcı gerekli teknik datalar mevcut. Yasal olarak kullanabilirim diye hepsini buradan paylaşmayacağım ama konuyu bilmeyenler için bir kaç ekran görüntüsü paylaşıyorum. İlk fotoğrafta haber başlığında ve haber içeriğinde adımdan hiçbir şekilde söz edilmiyor, sadece "bir seyyah yazarı" diye belirtiliyor. Diğer fotoğrafta ise orjinalinde sol alt köşede olan "Rotasız Seyyah" imzamı silip fotoğrafı bu şekilde paylaşmışlar. Bu fotoğrafın orijinal hali bende olduğu için yasal süreçte kanıt göstermem çok daha kolay olacak. Aynı zamanda diğer fotoğraflarımı da, imzamı silerek kullanıp, telif hakkı yemede sınırları zorlamışlar. Gerekirse Hürriyet Gazetesi ile olan maillerimin de ekran görüntüsünü paylaşacağım. Paylaşacağım ki kendi çıkarları olunca noktasına, virgülüne kadar telif hakkını arayan bir gazetenin benim telif hakkıma tecavüz ettiğindeki tepkisi ve davranışı nedir herkes görsün. Davadan bir sonuç alınsın ya da alınmasın hiç umrumda olmayacak. Ne gerekiyorsa elimden geldiği kadarıyla yapacağım. Bu yazı her daim internet sitemde duracak. Hürriyetin bu durumu ciddiye alıp, bana mail atması takipçilerimin konuya değer verip sosyal medyada paylaşması sonucu olmuştur. Bazı takipçilerim ise "boş ver uğraşma, belki ileride Doğan Holding grubunda bir gezi programın olur, işin olur, onu riske atma" gibi gayet onursuzca mesajlar göndermiş olsa da çoğu takipçimin bana destek vermesi olayı benim adıma daha da anlamlı kılıyor. Bu konu hakkındaki tüm paylaşım ve destekleriniz için tekrar teşekkürler. Her türlü gelişmeyi buradan sizlerle paylaşacağım. Dediğim gibi ilk iş günü daha önce vekaletim bulunan Karahan Hukuk A. Ş. ile görüştüm. Bürodaki 7 avukatta da vekaletim var ve benzeri telif hakları davalarında en tecrübeli kimse o avukat konuyla ilgileniyor. Olayın tüm gelişimini ve elimdeki tüm kanıtlayıcı bilgileri kendilerini ilettim. Sonuçta tazminat davası açabileceğimiz ve haklı olduğumuz kanısına onlar da vardı. 13 Temmuz 2015'de bu olay için yasal süreç başlamıştır. Şu aşamada dava sürecini beklemekten başka yapabileceğim bir şey yok. Her şey avukatların elinde ve ne gerekiyorsa yapacaklar. Bu arada hürriyetin telif haklarıma tecavüzü yazımı sosyal medyada paylaştıktan sonra bir kaç avukatlık bürosu ve 4-5 tane avukatın bireysel olarak tüm süreçte yardımcı olabileceğini söylemeleri beni daha da bir mutlu etti. Hepinize tekrar teşekkürler. Karahan Hukuk A. Ş. sağ olsun konuyla yakınen ilgileniyor. Önce ihtarname göndermemizin mantıklı olduğunu söylediler ve öyle de yapıldı. Olayın olduğu hafta noter aracılığıyla hürriyet gazetesine ihtarname gönderildi. İhtarname kendilerine resmi olarak iletildiği halde hürriyet gazetesinden herhangi bir dönüş olmadı. Avukatlık bürosuyla tekrar görüşmemiz sonucunda tazminat davası açmamız kanısına vardık. Şuan adli tatil olmuş olsa da dava dosyası tüm kanıtlayıcı belgelerle beraber hazırlanıyor. Süreç kısa olmayacak gibi ama ne gerekiyorsa yapılacak. Hürriyet Okur Temsilcisi köşesinde bu olaya yer vermiş. Gazetenin haksız olduğunu kendileri de söylüyor. Linkten ekran görüntüsünü bulabilirsiniz. Bu kanıtlayıcı örnek de mahkeme dosyasına eklendi. Okur Temsilcisi yazının başına "dünyayı köşe bucak gezen Rotasız Seyyah" diye yazıldığını zannediyor. Halbu ki ilk başta o da yazılmamıştı. Muhtemelen bundan haberi bile yok. Dava dosyası hazırlandı. Muhtemelen Ağustosun son haftası resmi olarak maddi ve manevi tazminat davası açılmış olacak. 27 Ağustos 2015 itibariyle maddi ve manevi tazminat davası açılmıştır. Bundan sonrasını izleyip hep beraber göreceğiz. 2 Eylül 2015 itibariyle mahkeme tensip zaptı elimize ulaştı ve duruşmaya hazırlık süreci başladı. 3 Mart 2016'da İlk duruşma yapıldı. Dava gidişatı etkilenmesin diye detayları şimdilik yazamıyorum ama süreç bizim açımızdan olumlu devam ediyor. 2. Duruşma mayıs ayında. Mayıs ayındaki duruşma da yapıldı. Dava gidişatı etkilenmesin diye detayları yazamıyorum. Sonraki duruşma 25 Haziran 2016'da. 25 Haziran'daki duruşma yapıldı. Davanın hakimi değiştiği için hiçbir aksiyon olmadı. Yeni duruşma 25 Ekim 2016'da. 25 Ekim 2016'daki duruşma hakim olmadığı için yapılamadı. Yeni duruşma 19 Ocak 2017'de. 19 Ocak 2017'de son duruşma yapıldı. Hakim açtığımız davayı reddetmiş. Teknik olarak ne anlama geldiğini bilmiyorum. Dava reddedilecekse ilk duruşmada değil de neden 1,5 yıl sonra reddedildi onu da bilmiyorum :) Avukatlık bürosu neden reddedildiğini öğrenecek. Hatta gerekirse yeni bir dava açarak devam edelim dediler ama ben artık yoruldum. Bundan sonra ne olur kestiremiyorum. 14 Şubat 2017 itibariyle davayı kaybettiğimiz için karşı tarafın 2.800 TL lik avukatlık masraflarını benim ödemem gerekti ve 13 Mart günü ödedim. Bu konuları pek anlamadığım için olanları yorumlayamıyorum. Bildiğim tek şey; teknik bir hatadan dolayı davayı kaybettiğimiz. Avukatım tekrar dava açalım diyor ama ben artık uğraşmak istemiyorum. Avukata bıraktım. Bir gelişme olursa yine güncelleyeceğim. Davayı kazanamadık. Çünkü; davayı açarken biz yanlış açmışız. Bu sonuçta, Türk adaletinin herhangi bir suçu ya da olumsuz bir etkisi yok. İki yıl daha böyle bir süreçle uğraşmak istemeyeceğim için yeni dava açma taraftarı değilim. Hak yiyenin yanına kar aldı. Bana da çok güzel bir tecrübe oldu. Konuyla ilgilenen, soran herkese tekrar teşekkürler. Şimdi baktım hurriyet. com. tr haberi "Rotasız Seyyah isimli" seyahat yazar olarak değiştirmiş. Yazının alt kısmında link vermiş smile emoticon ama ilk hali öyle değildi. Link dofollow yani sitenize SEO katkısı çok olur. Birşeylere katkısı olur diye hırsızlığı onaylayamam. Çok üzücü bir durum. Emeğinizi çalması ve üstüne mahkemelerde uğraşmanıza üzüldüm. Velevki ilk başta isim ve link vermiş olsa bile sizden habersiz yayınlamış olması kabul edilemez. Sonuçta bu işten para kazanan bir kurum. Sembolikte olsa bir ödeme yapması gerekiyor. Ancak isim geçmesini çok büyük bir lütuf gibi gösteriyorlar. İlgili yayının bulunduğu sayfa üzerinden sağlanan reklam vs gelirleri üzerinden de hak talep edebilirsiniz. benden söylemesi. sonuçta isim verme falan tribünlere karşı yapılan hoş hamleler ancak dijial reklam tarikatı da tıklama ile beslendiği için işin duygusal yönünün de olması gerekli. hatta zamanında diaları aşırıp diğer gazetelere transfer olan yada satanları da duymuştum. meslekte rekabet ve hırs temel şart olurken ahlak bir kenara bırakılabiliyor. bu memlekette durumu yadsımamak ama gasp edilen hakkın karşılığını da sonuna kadar aramak gerek. Gayet rahat bir şekilde fatur akesip gönderebilirsin kendilerine. Ödemezlerse dava acabilirsin sadece mahkemeye bir dilekçe vererek. Hiç bir site, başkasının ürettiği bir içeriği çalamaz. Tesekkurler. Süreç devam ediyor. Önümüzdeki hafta içi gelismeleri paylasacagim. Yasin Bey selamlar. Emek hırsızlığı konusunda dahi belli ki kendi dünya görüşünüzden olmayanları ötekileştirme arzunu dışa vurduğunuzu görüyorum. Kusura bakmayın ancak neden? Hele ki burada emek hırsızlığından bahsediliyor. Olayı başka yönlere çekip de insanların nefretini, sinirini beslemeyin her ne kadar bu ülkede çok işe yarayan bir yöntem olsa da konumuza azıcık saygınız olsun. Olaylara objektif yaklaşabilmek ve buna rağmen hoşgörüye sahip olabileceğimiz günler görebilmek dileğiyle. Sonuna kadar haklısın ve iyi yapmışsın. Asla vazgeçme. Ve Seçkin adlı kullanıcının dediklerine katılıyorum. Bu işlerde o tarz davranmak gerekiyor. Bu bir haksızlıktır, yasal süreç başlatarak iyi yapmışsınız. Tazminatta baya bir miktar isteyin ki akılları başlarına gelsin. Kendi aralarında bir toplantı yapacak kadar olsunlar. Tam olarak bilmiyorum ama uluslararası mahkemelerde bu işe bakıyorsa her olanağı kullanır hem burada hem de yurtdışında tazminat davası açardım, umarım hakkınızı fazlasıyla alırsınız.


Herkesin bildiği üzere alınması en zor vizelerden biri İngiltere vizesi. İngiltere vizesi başvurusunu nasıl yapabileceğimle ilgili araştırma yaptım. Alması oldukça zorlu olan bu vize ile ilgili bilgi içeren bir sürü acentenin sitesinin yanı sıra doğru bilgilere ulaşmaya çalışırken denk geldiğim forum, sözlük, blog, yorum vb. sizin de karşınıza çıkabilir. Ancak açıkçası her birinde farklı şeyler yazıyor. Bu bilgi kirliliğinin içerisinde denk geldiğim sitelerden birisi de CSS & Co Legal Services adlı firmaya aitti. Bu firma yalnızca İngiltere vizesi başvurularında danışmanlık hizmeti sağlıyor ve bu alanda tam uzmanlaşmış bir firma. Sitelerini inceledikten sonra bu işi gerçekten iyi bilen bir firma olduklarını düşündüm. CSS Legal şikayet edilen İngiltere'nin bu vizeyi vermedeki zorlayıcı tutumuna karşı çok isabetli bir yol arkadaşı olabilir. CSS Legal yorum noktasında da oldukça düzgün referanslara sahip görünüyor. Vize danışmanlığı alanında özellikle son dönemde birçok yetersiz ve bilgisiz acentenin çıkması ciddi manada göz korkutsa da telefon edip görüşünce ve sonrasında da ofislerine gidince sizin de içiniz rahatlayacaktır. Siz de aracı bir kurumla bu zorlu süreci kolaylaştırayım, köklü ve güvenilir bir firmayla İngiltere vizesi alayım istiyorsanız CSS Legal ile iletişime geçebilirsiniz. İngiltere'ye hangi amaçla gidecek olursanız olun bildiğiniz üzere, diplomatik pasaport sahibi değilseniz İngiltere vizesi almanız gerekiyor. İngiltere, Schengen vizesine dahil bulunmadığı için yeşil pasaportlular dahi vize alıyor. Avrupa'da başka bir ülkeden geçmeyi planlıyorsanız mutlaka İngiltere vizesi başvurusu yaptıktan sonra yola çıkmalısınız. İngiltere vizesi başvuru prosedürü ise karmaşık bir yapıda. Bu prosedüre uygun bir başvuru yapmak çok önemli. Aksi bir durumda vize reddi ile karşılaşılabiliyorsunuz. Başvuru işlemlerine başlamak için ilk önce başvuru yapılacak İngiltere vizesi türünün belirlenmesi gerekiyor. Hangi vize türüne başvuru yapılacağını belirlemek vize başvurularının en kritik adımlarından biri. Kapsamına göre birçok İngiltere vizesi türü bulunuyor. Seyahat etmek, aile üyeleri veya arkadaşları ziyaret etmek, iş, spor ya da sanat ile ilgili bir etkinliğe katılmak gibi amaçlarla İngiltere'ye gidecekseniz İngiltere turist/ziyaretçi vizesi başvurusu yapmanız gerekiyor. Ziyaret kapsamlı vize türleri 6 ay ve daha kısa sürelerle ziyaret izni sağlıyor ve çok girişli olarak veriliyor. Yani vizeyi alınca 1 yıl içerisinde 6 ayı geçmeyecek şekilde birden fazla kez giriş çıkış yapma izniniz oluyor. Yani seyahat planlarınızı vizenizin geçerli olduğu aralığa göre rahatça yapabilirsiniz. İngiltere'de eğitim görmek amacıyla vize başvurusu yapmak istiyorsanız İngiltere öğrenci vizesi başvurusu yapmanız gerekiyor. Bu başvuruların da almak istediğiniz eğitimin niteliği ve süresine göre çeşitli türleri bulunuyor. 6 aydan kısa süreli eğitimler için İngiltere Öğrenci Ziyaretçi Vizesi; 6 aydan uzun süreli eğitimler için ise Tier-4 İngiltere Öğrenci Vizesi bulunuyor. Eğitim alacağınız kurumu belirlemek için CSS Legal ile aynı şirketler grubunda bulunan eğitim danışmanlığı firması Student Portal International'dan da destek alabilirsiniz. İngiltere vatandaşlığı ya da sürekli oturum iznine sahip olan kişilerin eş/partner ve çocuklarını İngiltere'ye götürebilmeleri için ise İngiltere yerleşim/evlilik vizesi türleri bulunuyor. Ayrıca bazı vize türleri bağımlı aile üyelerinizi de beraberinizde İngiltere'ye götürebilmenize olanak tanıyor. İngiltere'de iş kurmak veya bir işverene bağlı olarak çalışmak istiyorsanız da İngiltere çalışma/iş vizesi türleri bulunuyor. Bu vize türleri genellikle Tier 1, Tier 2, Tier 5 Vizesi gibi puan bazlı vizeler. Bunların dışında Türk vatandaşları için en önemli çalışma vizesi türü Ankara Antlaşması Vizesi türü. İngiltere'de iş kurmak isteyen kişilerin kesinlikle düşünmesi gereken, avantajlı bir vize başvurusu. Şartlarını sağlamak diğer vize türlerine göre çok daha rahat. İngiltere Ankara Anlaşması Vizesi oldukça komplike olan ve diğer belgelerin yanı sıra bir iş planı da hazırlanması gereken bir başvuru türü. Bu vize türü hakkında detaylı bilgi almak için şu linkte yer alan videoyu izleyebilirsiniz. Bu vizelerden size en uygun olan vize türünü belirledikten sonra İngiltere vizesi başvurusu hazırlığına başlayabilirsiniz. Bu aşamadan sonra vize türünüze ve koşullarınıza göre değişkenlik gösteren çeşitli evrakların toparlanması ve başvuru dosyasının hazırlanması gerekiyor. Başvuru dosyasında maddi durum, eğitim bilgileri, kalınacak yer, uçak biletleri, İngiltere'ye gidiş amacını gösteren belgeler vb. evrakların olması gerekiyor. Evrakların tamamlanmasının ardından belgelerin tercümeleri yaptırılarak başvuru dosyası son haline getiriliyor. Başvuru dosyası hazırlığının ardından başvuru formunun doldurulması ve sonrasında İngiltere Vize Başvuru Merkezinden uygun gün ve saatte randevu alınması gerekiyor. İngiltere için vize başvurularında İngiliz Konsolosluğu değil başvuru merkezleri randevuyla başvuruları alıyor. Yani İngiltere Konsolosluk vize işlemleri yalnızca başvurunun değerlendirilmesiyle sınırlı. İngiltere vizesi başvuru formu, oldukça dikkatli doldurulması gereken, detaylı ve İngilizce olan bir form. Formu doldurmak için iyi derecede İngilizce bilmek gerekiyor. Çünkü doldurulurken yapacağınız en ufak bir hata veya eksiklik sonucu oluşabilecek yanlış anlaşılmalar vize başvurularının reddedilmesine sebep olabiliyor. Başvuru dosyasının tamamlanması ve başvuru formunun doldurulmasının ardından size uygun gün ve saatte İngiltere Vize Başvuru Merkezinden randevu alınması gerekiyor. Randevu gününde ve saatinde başvuru merkezine giderek başvurunuzu gerçekleştirebiliyorsunuz. Başvuru merkezinde başvuru dosyasının yanında biyometrik fotoğrafınız ve parmak izleriniz de alınıyor. Yani sizin ek olarak fotoğraf çektirip dosyanıza koymanıza gerek kalmıyor. Ayrıca diğer ülkelerin vize başvuru merkezlerinde olduğu üzere buraya da telefonla giremiyoruz. Başvuru dosyanız ile biyometrik bilgileriniz alındıktan sonra başvuru işlemleriniz tamamlanmış oluyor. Bundan sonrasında sonucun çıkmasını bekleme süreci başlıyor. Bu süreç de başvuru yapılan vize türüne bağlı olarak değişiyor. Ziyaretçi vizesi, öğrenci vizesi, çalışma vizesi başvuruları genellikle 3 hafta içerisinde sonuçlanırken; yerleşim vizesi, Ankara Anlaşması vizesi gibi başvurular ise 3 ay içerisinde sonuçlanıyor. İngiltere vizesi başvurunuz olumlu sonuçlanabileceği gibi vize reddi ile de sonuçlanabilir. İngiltere vizesi red nedenleri birçok şey olabiliyor. İngiltere vizesi başvurusu ret edilirse bu redde karşı itiraz başvurusu yapılabiliyor. Size gönderilecek olan ret mektubunda İngiltere vize başvurusunun reddine itiraz edip edemeyeceğiniz bildiriliyor. İngiltere vize başvurusu ret kararı ile ilgili itiraz hakkı varsa itiraz davası mı idari itiraz mı olduğu da belirtiliyor. Herhangi bir itiraz hakkınız olsun ya da olmasın tüm başvurularda itiraz kapsamlı yeniden değerlendirilme başvurusu da yapılabiliyor. İngiltere vize red sebepleri size ret kararı ile açıklanacak olup red aldıysanız İngiltere vize reddine itiraz dilekçesi örneği temin edip gerekçeleri yazarak itiraz edebiliyorsunuz. Vize reddinden sonra yeniden başvuru yapmak ve olumlu sonuç almak çok daha zor olduğu için bir uzmanla çalışmak faydalı olabilir. Gereksiz bir iğneleme olmuş, benim bir çok arkadaşım ingiltere vizesi konusunda Mehmet Bey ile benzer ifadeler kullanmıştı. Burada da kendi deneyimini okuduk, sponsorluk, reklam konusunu ime edeceğinize direk sorsaydınız, bir sponsorluk veya anlaşma var mı diye.


İtalya'dan başlayıp Monaco ve Nice ile devam ettiğim gezimde sıra Barselona'ya geldi. Nice'den uçakla Barselona El Prat havalimanına geçeceğim. Schengen ülkeleri arasında geçiş olacağı için her hangi bir pasaport kontrolü vs yok. Alışmışız biz ülke değiştirirken pasaport kuyruğuna girmeye, şehir değiştirir gibi ülke değiştirmek tuhaf gelse de büyük kolaylık. Öğle saatlerinde havaalanına indim. Her zaman olduğu gibi toplu taşıma kullanarak merkeze geçeceğim. Trenle merkeze gidebiliyoruz. Ama tek gidişlik bilet almak pek mantıklı olmuyor. Burada sistem biraz karışık, turistler için birkaç alternatifli bilet/kart var. Bana en mantıklısı T10 denilen 10 binişlik metro kartı geldiği için bunu aldım. Fiyatı 9,80 Euro. Bu kart ile 10 kere metroya ve bazı otobüs hatlarına binebiliyorsunuz. Havaalanı ve merkez arasındaki gidiş gelişlerde de kullanılabiliyor. 4 günlük Barselona gezimde sadece 6 kez bu kartı kullandım. Yani normal bir turist/gezgin için T10 on binişlik kart çok rahat yeter. Ayrıca bu kartı bir kere metro girişinde kullandığınızda 75 dakika içinde başka bir metroya geçerseniz tek kullanım hakkınız ile iki kez metroya binmiş olursunuz. Biraz karışık oldu ama anladınız siz (: Kartın diğer bir güzelliği de aynı anda iki kişinin kullanımına açık olması. Yani geziyi iki kişi yapıyorsanız bu kart çok daha hesaplıya gelir. Barselona'da metro hattı çok zengin. Nerdeyse şehrin en ücra köşesine bile hat döşemişler. Tabi şöyle bir detayı da atlamamak gerekiyor. Metro hattını 6 kısma ayırmışlar. T10 bileti ile sadece 1. Kısım yerlere gidebiliyorsunuz. Ama merak etmeyin 1. Kısım bütün görülebilecek, gidilebilecek yerleri kapsıyor. Ayarladığım hostel tam La Rambla caddesinin hemen başında yani tam Barselona'nın kalbinde olduğu için ulaşım sorunu yaşamadım. La Rambla'yı bizdeki İstiklal caddesi gibi düşünebilirsiniz. Hem gündüz hem gece yapılabilecek hemen hemen her şey bu caddeden başlıyor diyebilirim. Havaalanından hostele gelmem yaklaşık 45 dk sürdü. Metro aktarmalarında yerin altındaki geçişler çok havasız ve bunaltıcı olsa da trafik sorunu yaşamadığınız için buna katlanabiliyorsunuz. Hostelde 3 gece konaklamak için 8 kişilik odada gecelik 16 euro verdim. Fiyata kahvaltı dahil. Odaya gittiğimde diğer gezginlerle kısa bir tanışma faslından sonra çantamı bırakıp dışarı çıktım. La Rambla caddesi hemen kendini sevdiriyor. İstiklali seviyorsanız burayı da çok seversiniz. Bolca ara sokak ve her ara sokakta başka dükkanlar var. Gez gezebildiğin kadar. Birde tarihi yapıyı korudukları için atmosfer çok daha keyifli. Cadde boyunca birçok sokak sanatçısı göreceksiniz. İşlerinde de gayet iyi yapıyorlar. La Rambla'nın sonu yat limanına çıkıyor. Ve biraz daha yürüyerek plaja ulaşıyorsunuz. Denizin merkeze bu kadar yakın olması muhtemelen Barselona'nın turistik bir yer olmasında büyük pay sahibi. Eğer oteliniz La Rambla'ya yakınsa terlik ve havlunuzu alıp yürüye yürüye plaja gidebilirsiniz. Deniz tatilini sevenler için de Barselona güzel bir alternatif. Gezime İtalya'dan başladığım ve buraya gelene kadar da birçok müze gezdiğim için İspanya'da müze olayına pek girmiyorum. Müze sevenler için ise ilk aklıma gelen Picasso müzesi. Barselona'ya tekrar gelirsem gideceğim ilk müze burası olacaktır. Kaldığınız otel ya da hostelden muhakkak bir şehir haritası edinin. Bu gibi haritalarda neresi gezilir, nasıl gidilir, hangi durakta inmek gerekir gibi birçok detayı rahatlıkla bulabilirsiniz. Sonra zaman ve keyfinize göre gezmeye başlarsınız. Barselona denilince beklide ilk akla gelen Sagrada Famili Kilisesidir. Buraya gittiğimde kapıdaki sıra yüzünden içeri giremedim. Güneşin altında dışarıda sıra beklemek bana eziyet gibi geliyor. Eğer bileti on-line alırsanız sıra beklemiyorsunuz ama o zamanda bilet fiyatı artıyor. Sonraki günler tekrar gelirim dediysem de öyle geçti gitti bir daha da gelemedim. Eğer buraya gelmeye niyetliyseniz fazladan ücret ödeyip bileti on-line almanız yerinde olacaktır. Daha sonra Park Güell'e doğru yola koyuldum. Allah'tan burada pek giriş sırası yoktu. 4-5 ay öncesine kadar girişler ücretsizmiş ama artık ücretli yapmışlar. Yetişkinler için bilet fiyatı 7 euro. Burası özellikle çocuklar için daha gezilebilir bir yer olabilir. Kendinizi masal diyarındaymış gibi hissediyorsunuz. Yapılar, kullanılan renkler, her şey masalımsı. Tepedeki manzarada ayrı bir güzel. La Rambla caddesi gündüz olduğu gibi gecede pek hareketli geçiyor, her daim insan kalabalılığı var. Ara sokaklarda, özellikle aşağı doğru inerken sol tarafta kalan sokaklarda eğlenceli barlar ve birkaç gece kulübü mevcut. Eğer lokal barları bulabilirseniz içecekler 1 eurodan başlar. Turistik yerlere giderseniz fiyatlar direk yükselir. Gece hayatı İtalya'ya göre çok daha hareketli ve haftanın 7 günü gençlerle dolu diyebilirim. Hafta içi gece kulüplerine giriş genelde 5, hafta sonu ise 10 euro. Bu fiyata içecek vs dahil değil sadece giriş ücreti. Ve bahsettiğim mekan kesinlikle giriş ücretini hak etmeyen sıradan yerler. Kalitesiz müzik, kalitesiz mekan. Ama başka alternatif olmadığı için buralarda takılmaya devam ediyoruz. Tanıştığım İspanya'lı gençler de fiyatların yüksek olmasından şikayetçi. Hatta birkaç kez mekana girmek istediler ama 10 euro giriş ücretini görünce hepsi vazgeçti. Ne yalan söyleyeyim bazen 10 euroyu görünce ben de vazgeçtim (: Aslında bize pahalı gelen şey onlara da pahalı geliyor ve bu durumdan aşırı şikayetçiler. İtalya'da olduğu gibi burada da tanıştığım üniversite öğrencileri okulu bitirip bir şekilde başka ülkeye gitme peşindeler. İşsizlikten ve maaşların kötülüğünden yakınıyorlar. Bir de üstüne üstlük İspanya'da da bu kadar çok evsiz insanı görünce Avrupa'ya bakışım biraz daha değişti. Pekte dışarıdan görüldüğü gibi rahat, ferah yerler değilmiş. Paran varsa eyvallah her şey güzel de eğer durumun kötüyse şartlar çok zor. İspanya insanı bana cana yakın, sıcakkanlı geldi. Ne zaman bir parkta otursam ya da dinlenmek için bir yerde mola versem hep birileriyle tanışma fırsatım oldu. Her ne kadar kötü İngilizcem olsa da isteyince herkesle anlaşılabiliyor (: Yine mola verdiğim bir yerde yanıma oturan kızla konuşurken sohbet Barselona Real Madrid maçına geldi. Ertesi gün bu maç vardı ama bilet fiyatları aşırı yüksek, en az 300 euroyu gözden çıkartmalısınız. Tanıştığım kız eğer ucuz bilet istiyorsan maç saati stadın çevresinde dolan, elinde bilet kalan karaborsacılardan daha uyguna tedarik edebilirsin dedi. Kadınların bile maçlara bu denli ilgili olması şaşırttı beni. Her ne kadar biletler pahalı olduğu için maça gidemediysem de hosteldeki arkadaşlarla beraber lokal bir mekanda maçı izleyebildik. Odadakilerden birinin İspanyol arkadaşı bizi güzel bir mekana götürdü. İçeride hem Madridli hem de Barselonalı taraftarlar vardı. Stadyum gibi herkes kendi tezahüratını yapıyor, kavga dövüş olmadan kendi takımlarını destekliyordu. Gönülde maçı Nou Camp'da canlı canlı izlemek vardı ama bir dahaki sefere deyip eğlenceli bir şekilde maçı izleyerek geceye devam ettik. Barselona'da 3 gece 4 gün nasıl geçti anlamadan buradaki gezimi bitirerek Madrid'e geçmek zorunda kaldım. İmkanım olsaydı birkaç gün daha kalmak isterdim ama yaptığım plana uymam gerekiyordu çünkü Madrid'den Porto'ya alınmış uçak biletim var. Neyse, Madrid'e gece otobüsü alarak hem bir gece konaklama ücretinden yırttım hem de bir günümü yememiş oldum. Otobüs bileti 32 euro. Yol yaklaşık 6-7 saat sürüyor. Sabah otogara indiğimde saat 07:00 di. Hemen metro istasyonunu bularak kalacağım hostele doğru yola koyuldum. İstasyon otogarın hemen altında olduğu için bulması kolay. Ayarladığım hostel yine şehrin merkezinde olduğu için hostele gitmem de gayet rahat oldu. Normalde check-in saati 13:00 dü ama odada boş yatak olduğu için erken check-in yapmama izin verdiler. 6 kişilik odada 14 euro gecelik yatak ücreti verdim. Yol biraz yorduğu için odada 2-3 saat kestirip dışarı çıktım. Çok sıradan olacak ama Madrid için ilk izlenimim klasik başkent şehri diyebilirim. Bir tam gün Madird'i gezdikten sonra bu düşüncem değişmedi hatta daha da pekişti. Şehirde kalabalık meydanlar çok. Özellikle Plaza Mayor ve Puerta del Sol meydanları gece gündüz hareketlidir. Sokak sanatçıları yine buralarda da sanatlarını icra ediyor ve izlemesi gerçekten keyfili. Bu iki meydan arasını ve bizim İstiklal caddesi gibi olan Calle Del Arenal caddesini yürüyerek gezmek mümkün. Bu civarda mağazaları gezerek ve etrafı dolaşarak yarım gününüzü çok rahat doldurabilirsiniz. Vaktiniz varsa bir tam gün bile buralarda geçirebilirsiniz. Ben Madrid'de hepi topu bir gece, bir gün kalacağım için elimden geldiğince önemli yerlerini görmeye çalıştım. Ama bu kısa sürede Madrid'in ne gündüzünü ne de gecesini sevemedim. Sıradan bir şehir gibi geldi bana. Tekrar Madrid'e gelir misin deseler hiç sanmam derim. Barselona'dan aldığım etkiyi maalesef Madrid'den alamadım. Alış-veriş için ise Zara ve aynı grubun markasına ait bir sürü mağaza mevcut. Fiyatlar bizdekine göre %20 daha ucuz. Eğer 100 euro üstü alım yaparsanız tax free ile alış-verişiniz baya hesaplı olabilir. Ve Zara mağazalarında bizlerde olmayan çeşitlilik var. İspanya'nın en sevdiğim yanı bu giyim alış-verişiydi. Gerçi Zara ve benzeri dışındaki mağazalar pek hesaplı olmasa da genel itibariyle tekstil uygun diyebilirim. Gece olduğunda Calle Del Arenal civarında birkaç mekanı gezdim ama bana biraz boş gibi geldi. Biz alışmışız kalabalık ortamlara, mekanı biraz boş görünce tuhafımıza gidiyor. Biraz dolandıktan sonra belkide hafta içi olduğundan gecesi pek güzel gelmedi. Bilmiyorum belki ben doğru yerlerde gezmedim ya da güzel yerlerini bulamadım ama niyeyse sevemedim burayı. Sabah erkenden Porto'ya uçuşum olduğu için hostele gidip bari biraz dinleneyim dedim. Hostel'den havaalanına metroyla gidiş 5 euro. Merkezden yaklaşık 45 dakikada gidiliyor. Madrid Porto uçuşumu Ryanair den 15 euroya almıştım. Bileti önceden aldığım için baya hesaplıydı. Çantamda kabine sığdığı için ekstra bagaj ücreti vermeyerek direk uçağa geçtim. Uçak biletlerini hesaplı ayarlamak isterseniz ucuzabilet. com 'a bir gözatın derim. Onlarca havayolunu tarayıp, aradığınız destinasyona gore en ucuz bileti önünüze seriyor. Mobil uygulaması ise bugüne kadar kullandığım bu alandaki en kullanışlı aplikasyon. Rica ederim. Hostel + şehir içi ulaşım + müze + üç öğün yemek(10-15 Euro) + kişisel harcamanız. Peki yazınızda Madrid hakkında pek olumlu değilsiniz. Barcelona'dan sonra 2-3 gün Madrid'i gezmeye değer mi? Çünkü 300-350 TL civarı uçak parası fark ediyor ve bütçem kısıtlı olunca da emin olamadım açıkcası. Bir kaç gezi yazısına daha baktım ama "aradığımızı bulamadık" gibi şeyler gördüm. Onun yerine başka bir şehir mi düşünsem bilemedim. Madrid hakkında söyleyeceklerim yukarıdaki yazıdan ibaret. Belki siz gidip çok sevebilirsiniz, birşey diyemiyorum. Madrid de hırsızlık olayları, yankesici olayları çok oluyormuş. Sizin başınıza da böyle birşey geldi mi yada şahit oldunuz mu? Çünkü madridle ilgili hangi yazıyı okusam hep hırsızlık konusunu yazmışlar. Yakında madrid e gideceğim Tedirgin oldum haliyle. Avrupa'nın göbeğindeki bir şehre giderken de tedirgin oluyorsanız işiniz zor. Yapacağınız şey kalabalık yerde çantanıza, cebinize hakim olmak.