Türkiye'den bakınca, özellikle belgesel izleyicileri üzerinde "börtü böcek ve ölümcül hayvan diyarı" izlenimi bırakan, ünlü opera binası ile aklımıza kazınmış olan Sidney, bol bol reklamı yapılan, gitmeye özendirilen bir şehir. Fakat orayı yerlisinden dinleyince işler biraz daha karmaşık görünüyor. Benay Örmeci, yaklaşık 1 yıldır Sidney'de yaşıyor. Liseyi bitirdikten sonra eğitimi için oraya yerleşmiş. Hem üniversitede okuyor, hem bir gazetede, hem de bir kafede çalışıyor. Biz de sizin gibi "nasıl bu kadar işi bir arada yapıyor?" diye düşündük ve şu cevabı aldık: "Burada çok fazla haber olmadığından dertsiz ve rahat". Benay her şeyi oldukça realist bir biçimde aktardığı için, özellikle orada yaşamayı ya da okumayı düşünenler için oldukça enteresan ve rehber niteliğinde bir söyleşi ortaya çıktı. Not: Daha fazla Avustralya diyenler için şurada bir röportaj daha var. Aslında ben tercih etmedim, hatta nefret ederek geldim. Abim lisedeyken sürekli "ben yurtdışında okumak istiyorum" derdi. Annem ve babam nerede okumak istediğini sorarlardı ama kararsızdı biraz, Amerika ya da Kanada gibi düşünceleri vardı. O dönemde, uzak bir akrabamız "Avustralya'yı niye düşünmüyorsun hem biz de varız" diye bir teklifte bulundu. Abim bu teklifi değerlendirdi, beğendi ve okulunu bitirdi. Ailem geleceğim açısından benim de yurtdışına gitmemi istedi. Ben de liseyi bitirince gidecektim. Bana böyle bir seçenek sunulmuştu, bu yüzden benim de kafam da başka bir ülkeye gitmek yerleşmeye başlamıştı. Başlarda İsveç'i düşündüm, ama oranın dilini bilmediğim için kendi anti tezimi yaratarak bu fikri çürüttüm. Biz çekirdek bir aileyiz, başka kardeşimiz yok. Dolayısıyla anne ve babam "Abin orada, hem birbirinize destek olursunuz hem de düzeni biliyor, sıfırdan başlamazsın" demeye başladılar. Özetle, aile zoruyla geldim. Normalde hiç yapmadıkları şeydir fakat bizim ailede okumayanı dövdükleri için bu sefer beni biraz yönlendirmek istediler sanırsam. Okumamak gibi bir düşüncem de yoktu tabi, bu işin şakası. Sonra her şey çok hızlı gelişti, bir baktım ki veda toplanması yapıyorum, bir baktım Avusturalya'dayım. Bana kalırsa bir kültürleri yok, gerçek Avustralyalılar yani Aborjinler hep katledilmiş. Kalanları ise Sidney'de yaşamıyor. Avustralyalıyım diye geçinen beyaz tenli, sarışın, mavi gözlü insanlar da var, çekik gözlü esmerler de. Topkapı Sarayı'nda gibi hissediyorum bazen. Sidney, dünyanın gözünde Türkiye'nin İstanbul'u gibi. Ama bana kalırsa Samsun gibi, sakin. Özellikle öğrenciler için oldukça ön plana çıkmış olmasına rağmen hiçbir şey yok burada. Üstelik her şey çok pahalı. Melbourne için çok güzel diyorlar, sadece iklimi buradan da kötüymüş İklim deyip geçmeyin, burada bir günde 3 mevsimi birden yaşıyoruz biz! Eğer ülkeye "work and holiday/travel" diye bilinen çalışma ve tatil/seyahat vizesiyle gelmediyseniz şunu bilmelisiniz: "Burada hayat Avustralyalıya güzel" Biz kendimize öğrenciyiz diyemiyoruz. Çünkü hükümetin bize yapıştırmış olduğu bir ön isim var: Uluslararası Öğrenci. Öğrenci bileti almamız dahi yasak, onu Avustralyalı öğrenciler kullanabilir sadece. Uluslararası öğrenciler burada en alt tabaka muamelesi görüyor devlet tarafından. Burslu öğrenciye yapılan baskıların daha da şiddetlisini para vererek yaşıyorsunuz. Ülkenin en hareketli şehrinde yaşıyorum ama, Türkiye'nin en sakin şehrinde yaşıyormuş gibi hissediyorum. Bence Avustralya vatandaşı olmadığınız sürece, burada yaşanmaz. Öğrencilere haftada 20 saat çalışma hakkı veriliyor, turist vizelerine ise çalışmak yasak. Asya ülkelerinden oldukça ucuza, "köle" gibi çalışan bir sürü insan buraya akın ettiğinden, çok iyi ücret kazanamıyorsunuz. Hem okuyayım hem çalışayım olayı yok yani. Buradaki en ucuz okulun bir dönem ücretini bile kazanmanızın mümkünatı yok. Olur da 20 saat sınırını geçerseniz, buna bağlı olarak notlarınız düşerse ve iki dersten kalırsanız okuldan atılabiliyorsunuz. Sonrasında okul bulamazsanız, öğrenci vizeniz iptal oluyor ve ülke dışına uğurlanıyorsunuz. Öncelikle, burada konuşulan İngilizce bambaşka. Ben buraya orta derece İngilizce ile gelmiştim. Fakat Amerikalı ya da İngiliz olmayan biriyle iletişim kurmak tam bir işkenceydi. Hala, bazı anlayamadığım şeyler olabiliyor. Ben geldiğimde sosyalleşmek için kafelere giderdim, çakmak isterdim insanlardan ama yok, kimse konuşmuyor arkadaş. Okul bitince herkes dağılıyor evlerine, işlerine. Ama en büyük sorunum yemek oldu. Üstelik buraya gelene kadar yemek seçen insandım. Ama bunda sonra, eve döndüğümde o tek tek ayıkladığım pişmiş havuçlara bile hiç ses çıkarmayacağım. Burada sabah kahvaltısında sushi yediğim günler bile oluyor. Araştırmalara göre dünyanın en pahalı ikinci şehriymiş burası. Ev kiraları haftalık ödeniyor, şehir merkezinde oturmamama karşın kalorifersiz eve Nişantaşı kirası ödüyoruz; haftada 450 Avustralya Doları yani ayda 1800$. Yani ayda ortalama 3240 TL gibi bir kira veriyoruz. Haftalık otobüs ve tren bileti 44$. Öğrenciler için ise 22$. Gümrükten alınmış kaçak sigara 12.40$. Yemek olayı tabi ki gideceğiniz yere göre değişiyor, ama 10$'dan açarım. Türkiye'yle kıyaslayacaksak, köyümle falan kıyaslamalıyım herhalde, yani koca bir hiç. Çok iyi arkadaşlıklarım oluştu burada, bu konuda şanslıyım. Gezi Parki Direnişi sayesinde tanıştık, onun öncesindeki zamanlar çok bunaltıcıydı. Bizim yemek ve kültürlere yakın milletlerle buluşmayacaksam kahvaltı vakti buluşmamaya çalışıyorum, aç kalmayayım diye. Onun dışında gidip çay, kahve ya da alkollü bir şeyler içilir, yemek yenir, zaten yapılabilecek şeyler belli. Aşırı monoton bir hayatım var burada, sistem adeta makineleştiriyor. Dünya mutfağından ne isterseniz bulabilirsiniz, İçli köfteden tutun, domuz kulağına kadar aklınıza gelebilecek her şey var. Ama mahallesine göre değişiyor, 1960'larda göçmen alımları zamanında insanlar, İngilizce bilmeden geldikleri için birbirlerine kenetlenmiş ve birbirlerine yakın alanlara yerleşip kalmışlar. Dolayısıyla ne isteniliyorsa ona göre mahalle seçimi yapıyorum. Tabi ilk geldiğimde bunu bilmediğimden ya aç kalıyordum ya da sürekli çikolata, abur cubur. Buranın en iyi gece kulübü, İstanbul'un en kötüsüdür diyebilirim. Club olayını sevmeyen bir insan olmama rağmen söylüyorum bunu, siz düşünün artık. Barları fena değildir ama. Ben Yunan restoranlarını tercih ediyorum genelde. Şehir merkezinde okyanus kenarında "Cyren" adlı bir restoran&bar var, biraz uzak olsa da hiç üşenmeden oraya giderim. Evdeysem yaklaşık 20 dakika yürüme mesafesinde olan "Meet The Greek"e giderim. Güzel bir rakı sofrası ile keyif yapar, üzerine kahvemi içer gelirim. Dönmeden mutlaka görün denilebilecek bir yer yok aslında. Bu konuyu daha önce arkadaşlarımla da çok konuştuk. Annesi gelen "Nereye götürsek yahu?" düşüncelerine boğuluyor. Doğa yürüyüşü sevenlere 3 Sisters ve Blue Mountain diye iki farklı ismi olan alanı tavsiye ederim. Fakat giderken su ve yemeklerini yanlarında götürsünler, çünkü oralarda bunları sağlayabileceğiniz bir alan yok. Reklamlara aldanılmasın mesajını vermek isterim. Burası müthiş bir ülke falan değil, sadece ekonomisi güçlü onda da uluslararası öğrencilerin katkısı büyük. Eğitimi de eğitim değil bana kalırsa. Mühendislik okuyorum ama Türkiye'nin en düşük eğitim seviyesinde olan üniversitesi önüme sınav kağıdı koysa kalem kıpırdatamam. Bulunduğum bölge orman ve çöllerden uzak olduğu için o durum pek yok. Ama her yaz ayağı, bacağı köpekbalığı tarafından ısırılan sörfçü haberleri görüyoruz mutlaka. Ben hayvansever sanıyordum kendimi; burada uçan hamam böcekleri yüzünden acımasızca öldürüyorum dayanamayıp. Ama yerlisi umursamıyor pek. Çalıştığım kafede bir gün kalabalık bir grubun masasındaki bir tabaktan kızarmış hamam böceği çıkmıştı, adam sadece sessizce gösterdi mesela. Tavsiye niteliğinde: Çin ya da Vietnam mahallelerinde yaşarsanız hiçbir şekilde börtü böcek, ölümcül hayvan derdiniz olmaz. Hayvanat bahçelerine karşı olmama rağmen, demin de söylediğim gibi gezilecek yer sorunu olduğu için, annem Avustralya'ya geldiğinde beraber hayvanat bahçesine gidene kadar hiç gerçek kanguru görmedim. Ama hayvanın tüyünden derisinden, kolundan bacağından yararlanıyorlar. Hediyelik eşya satılan her yerde kanguru eli görürsünüz mesela. İlk başlarda sahte olduklarını sanıp incelemeye kalkışmıştım, Allah'tan öncesinde sorma kararı almışım, çünkü gerçekmiş. Sokakta cennet papağanı, kargalar ve hindi gibi tuhaf bir kuş türünden başka bir hayvan göremezsiniz. Türkiye'de sokak kedisi diye dışlanılan tekir cinsi kediler burada 200$'dan satılıyor ve size ait bir eviniz yoksa almanız yasak. "Sokakta kediler olsa bu böcek sorunu da çözülür" diye bir cümle kuracaktım ama, aklıma kedi köpek barbeküsü yapan insanlar gelince vazgeçtim. Avustralya PR alan kişiler, hayatlarından gayet memnun. Avustralyalı hiçbir müşterim ülkeleri hakkında kötü yorumda bulunmadılar. Kendisi herşeyi istanbulla karşılaştırmış, geçiniz. Eğitim sistemine bile laf edilmiş. Yok artık. Türkiye ve Avustralya arasındaki farkları anlamadan laf edilmiş, nişantaşı kirasi falan diye. İsveçte yaşasaydı aşağı yukarı aynı kirayi verecekti. Sydney gibi dünyaca tanınan bir metropolde yapacak şeyler ne sorusuna koca bir hiç cevabı vermek komik. Pahalılıktan şikayet edilmiş. Kendisine türkiyeye dönüp dünyanın en pahalı benzini/interneti/elektriği/doğalgazı ve suyunu kullanmasını tavsiye ederim. bir kültürleri yok demek, ABD'ye hacı 300 sene önce ülke kurmuşlar ne kültürü demekle aynıdır, saçma sapanlığın daha ötesindedir. Kendisi adapte olamamış avustralyaya, en kısa zamanda o çok karşılaştırdığı istanbula dönmesini temenni ederiz. bunlar kisisel yorum, kimsenin "musterileriniz" gibi dusunmesi gerekmiyor. bana kalirsa sizin yorumlariniz da tam bi "yurtdisi ozentisi" mantiginda. o kadar onemsiyorsaniz, bence gidip orada yasamalisiniz. Yuzde yuz haklisin, analizi yapan insanin her zaman once kafa yapisini bilmek gerekir, yorumlar degiskendir, medeniyet seviyesini monotonluk olarak yorumlamak, koy olarak yorumlamak, afedersiniz hadsizliktir cahilliktir. Sydneyde yapacak birşey yok demek, kişisel yoruma girmez. Saçma sapandır. Ben herhangi birisine istanbulda yapicak bişey yok hacı dersem, herkes saçma sapan konuşuyorsun der, salaksın der, kimse kişisel yorum demez. Yurtdışı özentiliğiyle alakası bile yok. Çok fazla avustralyalı ile çalıştım, ülkenin emeklilik sistemine kadar bilgim mevcut. Hiçbirisi ülkeye laf etmedi. Herşeyi istanbulla karşılaştırmak inanılmaz saçma sapan. Bu huy sadece bizde ve hintlilerde mevcut. Onu geçtim, gelişmiş bir ülkenin en büyük şehriyle,3. dünya ülkesinin amiyane tabirle nüfustan o. spu olmuş şehrini karşılaştırmak abesle iştigaldir. herkeste aynı şeyi söylecektir. Önemserim çünkü insanlar bunu okuyup hacı avustralya yalan yermiş diyecek, yalan yanlış bilgilerle doldurulacaklar. Her yıl binlerce öğrencinin geldiği bir ülkenin eğitim sistemine bile laf edilmesi bilgisizlik/saçma sapanlık değilde nedir? Kişisel yorum kısmını geçelim lütfen. Kendisi zorla gitmiş, adapte olamamış, herşeyden şikayet eder duruma gelmiş. Ya PR alacak puan sistemiyle, yada türkiyeye dönecek. Öbür türlü şikayet etmeye devam eder. Kendisine çok şikayet etmemesini, burnunda tüttüğü Türkiyesine en kısa sürede dönmesini temenni ederim. Cafe köşelerinde harcanmasın. Adapte olma sorunu kişiseldir bir şehir gibi şehri enterese etmez.... blog güzel ama eleştirileri kaldırmanız önemli. Kendi blogumdaki eleştirilerin hiçbirini silmedim ve teşekkür ettim kendilerine, ne kadar ağır olursa olsun. Amerikada yaşamış birisi olarak bunu anlamanız gerek. Elestriyi biz ya da blog uzerine yapsaniz, sorun etmezdik. İstediginiz gibi elestirebilirsiniz, bize katkisi bile olur. Ancak roportaj yaptigimiz kisiyle ilgili abuk subuk yorumlar yapmanizi elestiri olarak kabul etmiyorum. Kimsenin kisisel gorusunu ya da yasadiklarini elestirme hakkina sahip degilsiniz, cok yersiz. Bana kalirsa da karamsar bir yorum getirmis, ben de sasirtici buldum. Ancak bu farkli yorumlara boyle tepki gosterecek degilim. Bunun yerine, baska bir roportaj daha yaparak, baska bir bakis acisini da koymaya karar verdik bloga. Kimseye "sen ne sacmaliyorsun nasil oyle dusunursun demedik". siz burada baskici rejime fazla alistiniz herhalde. Bence yurtisi hayranliginiza bir cozum getirin. Amerika'da yasamis olmakla konunun hicbir alakasi yok. Turkiye'de yasayan biri olarak da soylediklerinize ayni sekilde bakiyorum. Bence cok komik, ozentice bir bakis acisi. Zaten Amerika'da yasamissiniz cumlenizden sonra bu konusma ciddiyetini de kaybetti benim icin. Bence gercekten cok acil baska ulkeye tasinin ve rahatlayin. Blogla ilgili yorum icin tesekkur ederiz, lutfen geri kalan yorumlari daha sakin ve duzeyli tutalim. Bu kadar samimiyete gerek yok. Dünya müziğininin, sanatının, mutfağının kalbinin attığı yerlerden birisi olan Sydney'de yapacak birşey bulunamaması kişinin kendi başarısızlığıdır. Muhtemelen İstanbul'a veya başka bir kente geldiğindede of Avustralya'dan sonra burasıda hiç çekilmiyor triplerine girilecektir. Dünyanın öbür ucundaki yaşam bu değil. Arkadaşın yaşamı Yozgat'ta yaşam falan başlığında falan yazılabilir. 3 hafta önce Sydney'den dönen bir turist olarak bu röportajı ilgiyle okudum. Avustralya şehirleri mimari olarak Avrupa'ya, tarihi olarak da Türkiye'ye göre zayıf kalıyor bu doğru. Belki yeni bir kıta olması bakımından Amerikan şehirleri ile kıyaslamak daha doğru olabilir. Burada da Amerika teknoloji, bütçe ve nüfus gibi avantajlara sahip olduğu için daha iyi işler çıkarıyor. Sydney turistik bir şehir değil demek haksızlık olur çünkü rakamlar öyle demiyor. Ancak biz Türkler açısından çok ilginç gelen bir atraksiyonu yok. Mesela $235 verip harbour bridge'e tırmanabilirsiniz. Veren var mı bu parayı ? Var vallahi. çok teşekkür ederim şu röportajın altına, bu söylemlerin "bir kişinin fikirleri" olduğunu göz önünde bulundurarak yorum yaptığınız için. Yazı kısmı güzel.. sonuçta kişisel bir bakış açısına göre değerlendirildiği fikrini de katılıyorum. Ancak yorumlar daha ilgi çekici olmuş :)) kolaylıklar dilerim. Sydney'de yaklaşık 2 sene yaşadım (96-98 döneminde). Çokkültürlü olması, en büyük avantajı bence. İnsan 'Keşke Türkiye de öyle olsa' diyor. Yemekler süperdi. Gece hayatı konusunda, röportaj yapılan arkadaş gibi düşünmüyorum; İstanbullu'yum ben de, ve İstanbul'dan daha çok beğendim ordaki gece hayatını; bir kere, özentilik ve club'larda 'Yok kardeşim, tek başına giremezsin içeri' olayı yok; en azından, gittiğim birçok mekanın hiçbirinde bu, başıma gelmedi. Pub'ları deseniz, çok güzel ve her pub'da mutlaka en az 4-5 farklı çeşit fıçı bira vardı orda. İstanbul'da genelde sadece ya 1 ya 2 çeşit fıçı bira olur barlarda. Kış zamanlarındaki ısıtma sorunu ve genelde fiyatların yüksekliği konusunda arkadaşa katılıyorum. Genelde sevdim orayı. Niye göçmenlik başvurusu yapmadığıma gelince, o zamanlar Türkiye'de siyasi filan durumlar, şimdiki gibi kötü değildi. Ayrıca, puan sistemi vardı göçmenlik için o zaman ve kendimi test etmiştim ve göçmen kabul edilmem zor gibiydi ve de uğraşmak istemedim, araya avukat filan koyup ; ve döndüm Türkiye'ye. Biraz pişmanım uğraşmadığıma ve artık oraya gidip bunu denemem orta yaştan sonra iyice zor; ama sağlık olsun, diyeyim. 2 sene, 2 senedir; yaşandı genelde güzel olarak ve bitti. Ha, bir de 'rahatlık' var. Şehir merkezinde veya banliyölerinde, ister İslami kıyafetle gezin, ister Hindu kıyafetiyle, ister ültra seksi; kimse ters veya garip bakmıyor. Ha, illaki var, ters bakanlar ama yüzdeleri çok çok az. Çıplak ayak takılan da çok var, her yaştan. Parasızlıktan değil; rahatlık ve zevk diye yani. ben 7 aydır burdayım.2o saat calısıp okulumu odeyip kira odeyip sigara içip haftasonu dısarı cıkıp geciniyorum. eğer biraz sıkarsanız 2. işe girerseniz ozaman herşeyi yaparsınız. ama sistem kölesi oldugunuzu anlarsınız. robot gibi hissediyorum bazen evden 8 de cıkıyorum aksam 9 da evdeyim. iş ve okul. 3 buçuk senelik birr post olduğunun farkındayım. eğer denk gelirde görürsen iletişime geçmek istiyorum seninle. Genellikle burada aksamlari cuma ve cumartesi aksam 10`dan sonra kimse kalmaz. Hatta ana caddede (e5 gbi dusunun) isik beklemeden bile gecebilirsiniz. Burda suburban hayati vardir. O nedenle sehir ozellikle trenlerin son saati olan 11`den once bosalir. Her kose basinda mutlaka pub vardir. Icmek icin kesinlikle dogru yer. Evet gercekten pahali bir ulke. part-time calisarakta tamamen carki dondurmek mumkun olmuyor. Yasadiginizdan bi sey de anlamiyorsunuz. Iyi yanlarida var mesela burada ki insanlar cok kibar, bazen o kadar kibarlar ki rahatsiz oluyorsunuz. Genel olarak cogu yer birbirinin ayni sistemde insa edilmis. Iyi bir planlama gibi gozukuyor basta ama bana kalirsa sikici, nerede oldugunuzu anlayabileceginiz tek spesifik yerler tren duraklari. Merhaba. Evet biraz yazik olmus, Avustralya gibi bir ulke bu arkadas sayesinde "tu kaka" olmus. Ama deneyimden deneyime fark var, mesele bu. Bu Avustralya kotu demek olmamali, ama arkadas da kendince hakli. Ben 10 senedir Kanada'dayim. Buraya "acik hava hapishanesi" diyorum. Ben de Turkiye'de olsam kesinlikle yasamayacagim kabus gibi bir hayat yasadim. Saatlerce sogukta yurudum, 16 yasimda ailem yalniz birakip Turkiyeye dondu, ac kaldigim gunler de oldu, aylarca kimseyle konusmadigim, yalniz kaldigim zamanlar da. Toronto disina cikisim sayilidir. Ben de "ne yapiyorsunuz?" diyenlere bos bos bakip "koca bir hic" diyordum. Hayatim yeni yeni duzene giriyor, ve sonunda aslinda hic gelmemis olmam gereken bu ulkeden yakinda donuyorum. Turkiye'de olsaydim tanisacak oldugum yuzlerce insan vardi eminim, bana asik olacak, asik olacagim bircok insan olacakti. Bilirsiniz kadinlar icin erkegin gorunusunden cok agzinin laf yapmasi onemlidir. Ana dilim olmadigi icin ingilizcem ne kadar iyi de olsa, insanlari etkileyecek derecede olmayacak, ve bu beni bir engelli yapiyor, onumde hep bir duvar var. Iste bunlari dusunup uzulurum hep. Ama biliyorum bunun sebebi ailem ve benim hatalarimiz. Bu ulkenin degil. Yani roportaj, "ailenizden ayda 3000 lira falan gelmiyorsa boyle yasiycaksiniz, hemen hayallere kapilmayin" diyor bence ve bu onemli bir mesaj. "Kanada kanadalilalara guzel" lafini da ben kendim uydurdum saniyordum. Yani ibretlik bir roportaj aslinda, o yuzden sevdim. Cok paraniz yoksa yurtdisi hayal ve rezillik der, altina imzami basarim. Imkanlari olcusunde cevap vermis. 5 yildir buradayim, oldukca iyi bir isim var ve yasadigim Sydney hayati Benay'inkinden oldukca farkli. Tavsiyem okulunu bitirip iyi bir ise girmesi, bu problemlerin cogu kendiliginden cozulur. Hayat standardinin oldukca yuksek oldugu, iyi bir duzen ile ev is arasini 20 dk'ya indirebileceginiz, haftasonlarinin plajda gececegi bir yer burasi. Cok calisirsaniz ve belli bir uzmanliginiz varsa firsatlar acik, yetenek/kabiliyetleriniz kisitli ise isiniz cok zor. Aileler icin oldukca iyi, hem tikis tikis apartmanlar dunyasi degil, yemyesil, parklari vs ile nefis bir ortam, hem de insanlar oldukca arkadas canlisi. Irkcilik acisindan pek bisi yasamadim, ne yazik ki Hintliler, Vietnamlilar vs daha cok hedef aliniyor. Sinif farki sen nelere kadirsin yada gocmen devsirmelerin ideal ulke anlayisi nedir? konulu sempozyuma ibace olabilecek bir roportaj olmus. Nedense bu Suadiye, Florya, Tarabyadan nesiller boyu inmemis yurtdisina "ya bi ugrayip geleyim" diyebilen gocmen devsirmeler buraya geldiklerindede North Sydney, Kirribilly Manly den ileriye hic gitmezler. Gel kardesim Auburna gel Granville de ulkende o arka sokaklarda zabitalarin kovaladigi seyyar satici veya sirtinda 100 kiloluk yuk tasiyan hammallarin nasil yasadiklarini gor. Ulkende sehrimin otantizmi ne kadar cekici diye karsisinda o siktiriboktan tabureler uzerinde diger devsirmelerinle cay icip seyrettigin o insanlarin satolarini ve arabalarini gormen sana iyi gelmeyecek. Aaaa nasiul ayaklar bas olur yea? naralarinla o adi yerdeki esitsizligi burada bulamaman ve a nerde kedilerle dolu Beyoglu? nerde balik ekmek yedigim Eminounu diyememendir aslinda Sydney. Guzel ulkemin bu halde olmasinin tek nedeni var senin gibi ozentili devsirme gocmenler. Bi bitmediniz amk! Subat 2012 den beri Sydney de yasiyorum. Ben de roportaji veren arkadas gibi ogrenci olarak geldim. Roportaji veren arkadasin soylediklerine kesinlikle katiliyorum. Dunyanin en pahali sehri, ve yasam olanaklari cok kisitli. Uluslararasi ogrenciyseniz, kira-yemek-sigara zaten tum gelirinizi bitiriyor. Eger 2. yada 3. is bulayim derseniz o zaman da aldiginiz derslerden kaliyorsunuz. Ayrica Sydney de uzun zamandir yasayan Turkler de sizin ogrenci oldugunuzu bildigi ici sizi normalden daha cok somuruyor. Ben ilk geldigimde saati 12 dolara kebabcida calistim, ama bunu Avustralyali yapmiyor en az saatin 18 dolar oluyor. Yani yine her yerde Turk-Turku s... kiyor. Demem o ki sakin Auburn taraflarina gidip is aramayin, yabanci insanlar daha yardimsever. Sehrin merkezinde ucuz kalmak icin 8-10 kisiyle ayni odayi paylasiyorsunuz, Egitim kalitesi de soylendigi gibi dunya standartlarinda degil. Cok fazla Asyali oldugu ucun ulkede, egitim kalitesi de o yonde negatif bir sekilde degisiiyor. Sonucta Asyalilar yada uluslararasi ogrenciler musteri konumunda, arz-talep iliskisiyle dusunurseniz ogrenci sayisi yada musteri arttikca egitiminin kalitesi dusuyor. Sanki dünyanın neresine gitse mutsuz olacak gibi.. Sen onunden gecen mersolari saymayi birakta toplumsal kalkinma nedir, bir ulke neden bu kadar gocmenlige duskundur onun olgunluguna eris ondan sonra nargile cekmeye bak. Belli her semti dolastigin. Granville de nargile, Manly de balik, Paddingtonda...... boslugu sen doldur. Iyi doyumlar. Ah keske Tarlabasinda kedilerle birlikte kafede arkadaslarla....... oeh be! Reportaj biraz karamsar olmuş gibi geldi bana da. Ama herkes kendi yaşadıklarını yazıyor tabiki. Ben şu an tr de yaşamaya çalışan, ilaç sektöründe 4 yılı devirmiş ama mutlu olmayan, 30 yaşını devirmiş ama Avustralya ya gitmeyi ciddi ciddi düşünen birisiyim. Bu yaştan sonra bile bunu düşünebiliyorsam korkarım bunu yapacağım demektir. Ben de şu an aşağı yukarı seninle aynı durumdayım. Ciddi ciddi ne yaptın merak ediyorum gerçekten, epey bir zaman geçmiş mesajının üstünden. 5.5 yildir burada biri olarak arkadasin yorumlarinin coguna katilmiyorum. Kendisi icin uzuldum, dunyanin imrenek baktigi bir ulkede mutsuzluk cekiyor. + Cidden, evden disari cikman ve nereye gidecegini bilmen lazim... Biraz abarti olmus. Üstelik her şey çok pahalı. + Herseyi TL/AUD kurundan hesaplamamak lazim. -Türkiye'yle kıyaslayacaksak, köyümle falan kıyaslamalıyım herhalde, yani koca bir hiç +Koyun neresi cok merak ettim, Sydney'den iyi olduguna gore Kanada'da bir yer herhalde. -Aşırı monoton bir hayatım var burada, sistem adeta makineleştiriyor. -Burası müthiş bir ülke falan değil, sadece ekonomisi güçlü onda da uluslararası öğrencilerin katkısı büyük. -Eğitimi de eğitim değil bana kalırsa. Mühendislik okuyorum ama Türkiye'nin en düşük eğitim seviyesinde olan üniversitesi önüme sınav kağıdı koysa kalem kıpırdatamam. + Artik burada saka yaptigini saniyorum. Bizim ulkenin bilim seviyesine bak bir de Avustralyanin. Zaten sinavda kalem kipirdatmaya dayali egitim sistemimiz oldukca daha cok geri kaliriz. Bir abin olarak tavsiyem, biraz gercekci ol. Bu bakis acisiyla gidersen, hicbir zaman mutlu olamazsin. FT Bey.. Yorumunuzu asiri derece begendim o denli ki kitap yazsaniz okurum, samimi soyluyorum.. Bir gun olur da Au'ya gelirsem sizin gibi yapici ve samimi insanlar olsun isterim etrafimda. Bir blog olarak siz de Au maceranizi bastan sona anlatsaniz cok iyi olur kanimca. Veya anlatilmisi varsa link verirseniz sevinirim.. Roportaj tabii ki guzel, herkesin dusuncesine saygim var. Ben sadece arkadasin yaptigi yorumlara karsi yorumlarda bulundum, burada 5.5 yildir yasayan biri olarak. Ayrica, burasi genc insanlara da cok guzel, tamamen hayati nasil algiladigina bagli. Yorumlarınızı çok beğendim. Şayet röportaja yorum yazmak isteseydim sizinle aynı yorumları paylaşırdım. Bizde şansımız varsa gelmeyi planlıyoruz. 16 aylık bir bebeğimiz var. Birçok arkadaşımız şuan orada ve farklı farklı şehirlerde yaşıyorlar. Gayette mutlular. Hatta 3 hafta önce arkadaşımızı eşiyle birlikte uğurladık. 2 hafta gezdiler iyice alıştılar ve yaptığı ilk iş başvurusunda kabul edildi. 12 senedir orada yaşayan eşimin arkadaşı gayet memnun hatta gelin gelin diye ısrar ediyor. Sözün özü yapıcı yorumlar özenti oluşturmaz. Tavsiye niteliğinde katlı sağlar. merhabalar girne amerikan universitesi sivil havacılık 1. sınıf öğrencisiyim kıbrısta öğrencilik hayatımı sürdürüyorum. Australia lı bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine araştırmalara başladım ama röportajı çok iç karartıcı buldum, sonuçta gelişmiş diye düşündüğümüz amerikada bile saatliği 8-10 dolara çalışıyosun ki 18-20 dolarlardan bahsediliyor aust. da. ? benimde fazla bir gelirim yok. ailemin şuan ödediği 3,200 euro okula ve ayda 1,200 tl gib bir rakam. henüz australia daki universiteler ile bağlantı kuramadım ama röportajınıza bakılırsa durum vahim.... inanın bilinçsiz ve kararsız olmak benim gibi çok zor. merhaba; yukarıda yazılanların hepsini teker teker okudum. kimisi gerçekten samimiyetimle söylüyorum; mükemmel derecelerde bilgilerini yazmışlar. kimiside gerçekten au da yaşadığına şükretmeyip yorum yazmış. öncelikle olumlu veya olumsuz yazan elleriniz dert görmesin. bir kaç bilgi sahipliğim vardı bunlarda artılar oldu. ben kendimden bahsedecek olursam; yaklaşık 2 seneden itibaren au'ya gitmeyi düşünen ama bunu bir türlü başaramayan, nedense her seferinde dememe rağmen gidemememdir. neden ise kendime yeterince öz güvenim var, dil okulu ile gitmeyi düşünüyorum. ama herşey den önemlisi kendi kendimi amorti ettirmek istiyorum. lisans mezunuyum, au nun istemiş olduğu meslek listesinde benim denkliğim yok gibi, oraya gidip oranın vatandaşı olmam için bunların hepsi göz önüne alınarak vatandaşlık veriliyor diye biliyorum bunlar size göre zormudur yapılabilirmi? orada sizce(lütfen au da yaşayıp veya yaşamakta olan arkadaşlarımız msj cevplar iseniz çok teşekkür ederim. ilginiz için. En güzel şey yorumları ve röportajı subjektif olduğunu bilerek okuma. Anlattığımız birçok şey "bence" kelimesiyle ifade edersek daha kolay anlaşılabiliriz. Misal ben İstanbul'da yaşamak zorunda olan birisi olarak bugünlerde metro'ya yada kalabalık yerlere gitmeye korkuyorsam İstanbul'un oradan çok daha eğlenceli olması umrumda olur mu?Olmaz! Ben hatta o kadar hareketsiz bir yerde yaşamak istiyorum ki Hollanda'nın Vlaardingen kasabası bile olabilir. Bence bir şekilde Türkiye'den uzakta olup yaşayabildiğiniz her günün kıymetini bilin ve bir şekilde tırmalayıp oralarda kalın. ornegin gidipde bir magazadan 20 dolara esofman alsan ve pacasini yaptirmak istesen en asagi 20 dolarda terziye verirsin. isciligin her turlusu ama her turlusu astronomic pahali. iste bu yuzden bu pahali iscilik ve vergilerden dolayai avustralya buyuk sanayi tesislerinin hepsi kaybetmeye baslamistir. MITSUBISHI, FORD, TOYOTA, HOLDEN, NISSAN, SHELL RAFINERI, VB.. daha kucuk ve orta buyuklukteki binlerce kapanmis veya asyaya gitmis isletmeleri saymiyorum bile. burada ucuz olan tek sey var et ve benzin hepsi bu. insanlar tembel calismak istemiyorlar bir kisiye is yaptirsan iligini somurur.. gecen yil evimi tasidim ve dogal olarak adresim degisti, yani adresimi arac kasko sirketime bildirmek istedim ve bir email yazdim, evimi tasidim yeni adresim su bilgilerinize. ne oldu biliyormusunuz sigorta sirketi benden extra 70 dollar para talep etti neymis adre degisikligini kayda gecireceklermis aynen boyle abartmiyorum. varin gerisini siz dusunun artik. onun icin buyuk isletmeler kucuk isletmeler tamamen kapaniyor burada iscilige oyle yel babadan calismadan para vermeye hicbir insaf sahibi razi olmaz. ve sonuc avustralya da issizlik hizli bi sekilde yayilmakta ozellikle gencler ve vasfsizlar arasinda. ulkede alkol uyusturucu kullanimi son derece yaygin. bir firmada isa girerken cogu size drug testi denilen uyusturucu testleri ister, ayni sekilde trafikde polisler ozel olarak uyusturucu testi yaparlar cunki cok yaygin. universitede hoca olupda hap atan uyusturucu kullanan taniyorum. varin dusunun gerisini. kumar ve kumarbazlik faaliyetleri cok yaygin, neredeyse her mahallede tabaret adi verilen kumarhane gormek mumkun, ellerinde bastonlariyla kumar makinelerinin onunde titreyen 80 lik yaslilari cok gorursunuz, tabi agac yasken egilir diyerek burada cocuklar bile kumar makinasina benzeyen ici seker ve oyuncak dolu makinelerin onunde oyansir dururlar onlarda cekirdekten yetistirilmektedir, makinanin icine 2 dollar atip joistik bir duzenekle makinadaki 50 centlik cikolata icin bebeler mucadele verirler halbuki annesi o 2 dolari markette harcasa 4 cikolata alabilir. alkol urunleri dunyanin en ucuzu diyebilirim kola fiyatina bira bulmak mumkun. turkiyede 80 90 liraya satilan viskiyi buradan 25 dolara alirsin en pahalisi, digerleride bunun gibi. icki reklamlari serbest cunki halkin uyusmasi, dusunememesi lazim. bilboardlar afisler, albenili reklamlar hersey tesvik niteliginde burada birine ickinin zararlarini annatmaya kalksan aptal aptal yuzune bakarlar veya kiminden anasina avradina kufretmissin gibi tepki alirsin. sadece kafayi sigara ile bopzmuslar sigaraya zinhar dusman devlet ama cok ilginc alkol drug boyle degil cek cekebildigin kadar. kisacasi sigarayi hedef gosterip sulandirip toplumlarini digger kotu aliskanliklarla curutuyorlar. daha gecen gun bir kadin uyusturucuyu cekip kafasi bir milyonken 8 cocugunu dograma yapti burada hepsini oldurmus. cok ilginctirki buradaki hulumet su anda bile bir tur uyusturucu olan marihuannayi serbest birakip yasallastiriyor. eee ne diyelim kendi dusen aglamaz. belki milyonla kisi bosanmis koca es bisey yok evlilik yok, aile yok, devlet bu durumdan o kadar muzdarip olmuski ben 2 yil birlikte yasan kadin ve erkegi cocuklarida varsa evil sayar ve evlilik hukumlerini uygularim diyor. yoksa bas gelemiyor. simdi canlar kimin icin caliyor?yani buranin gunesi batti batmak uzere diyebiliriz mal ve zenginlik hersey degil kaldiki zenginlikleri gidiyor bu ulkenin isgucunu ve sanayi tesislerini kaybediyor bu boyle sonsuza kadar surmez birakin sonsuzu bence onumuzdeki 20 yil icinde avustralya bugunki bulgaristan polanya gibi ulkelerden farki kalmayacak belki dahada asagi dusebilir. uretmezsen ne yiyebilirsinki. bir kilo dometes yilin 9 ayi ortalama 8 10 dollar, bi kilo sogan 4 dollar begenmedigimiz patetes 4 dollar, sebze ve meyve asiri pahali cunki uretmiyorlar calismiyorlar. sadece et ve benzin ucuz et olayindada sadece kiyma ve bazi parcalari ucuzdur etin digger kisimlari degil. ornegin burada 1 kg pirzola 28 dollar yani 56 lira yapar. artik dusunun ne kadar ucuz et olayida. sadece kiyma ve turevleri 8 dollar civari. Ben de melbourne yasiyorum ve burada bir garsonun haftalik kazanci 1000 dolar civarinda. Yani aylik 4000 dolar ediyor bu. ve kazanc harcama oranina baktigin zaman burada vasifsiz bir isci bile para biriktirip her yil yurt disinda tatil yapabiliyor. Ne kadar miz miz insanlar? Türkiye'de kraliyet yaşantısı mı sürdürüyordunuz da beğenmiyorsunuz Avustralyayi? armut pis ağzıma duş olmalı- sizi tembeller. Avustralyalilar sizin icin turkce öğrensin. Siz İngilizce öğrenmeyin. Ayırımcılık konusuna gelince, avustralyalilar tarafından ayırımcılığa maruz kalındığını görmedim. Ayırımcılığı uygulayanlar dışardan gelen göçmenler özellikle üçüncü Dunya ulkelerinden gelenlerin cahil ve tembel olanları. merhaba. ben vasıflı göçmen işçi olarak başvuru yapmayı düşünüyorum. sağlık sektöründeyim. orada yaşayan arkadaşlar yardımcı olabilirler mi? nasıldır, çalışma iş imkanları nasıldır? maaşları ne kadardır? kazandığın maaşın alım gücü nasıldır? orada düşük, orta ve üst sınıf bir ailenin aylık masrafları, giderleri ne kadar oluyor tahminen. Ustunden cok zaman gecmis ama ben de Avustralya'ya tasinan biri olarak yorum yapmak istedim. Cok degil daha 6 ay kadar oldu geleli, benim babam gencken burada 8yil kadar yasadigi icin vatandasligi varmis, ben de kizi oldugum icin dogdugumdan beri vatandasiyim, ne burda dogdum ne de daha onceden gelmistim, herneyse. Kendimi bildim bileli Istanbul'da oturduk, guzel de yerlerinde oturduk, sansima guzel de bi universite kazanmistim, Sabanci'ya gidiyordum. Sonradan, aslinda yillar boyu suregelen Avustralya'da egitim muhabbeti tekrar dile geldi ve neden bu sansini kullanmiyorsun vatandasisin laflarina hak verdim, Sabanci'yi da dondurmustuk her ihtimale karsi, olur ya belki bir seyler ters gider. Avustralya'daki universiteleri arastirdim, NSW ve VIC eyaletlerindeki bazi universitelere basvurdum ve egitimimi Turkiye'de aldigim icin Turk diplomamin burada gecerli olmayacagini ve 1 yil foundation yani lise derslerinin tekrarini okumam gerektigini soylediler. Burda egitim yili Mart ayinda basliyor ben de en yakin tarihte baslayabilecegim foundation olan okulu buldum ve 1. donemimi bitirdim, 2. doneme basladik burada, NSW eyaletindeyim, Sydney'e yaklasik 80km uzaklikta, heryerden okyanusa 2dakikada ulasilabilen bi yerdeyim, Wollongong'dayim. Turkiye egitimini ve Avustralya egitimini karsilastirabileceklerini zannetmiyorum cunku direk lisansa gectiklerini anladim yazilardan. Ben 2. kere lise goren biri olarak buranin lise bilgileri Turkiye'dekinin 10da 1i diyebilirim. Derslere gitmesem de 90 alirim, siz de alirsiniz cok dert degil cunku biz ter doktuk bunlara LYS, YGS icin. Herneyse basit olmasini artik yadirgamiyorum cunku foundation her duzeyden insana verildigi icin sil bastan ve cok aciklayici olmak zorunda, zorlayici olmamali. Istedigi bolume girememis, ya da okumaya ara vermis aussie insanlar icin de yapilan bir sey. Ayrica aussielerin gercekten okula gitme, okuma dertleri yok, ona da deginilmis hem de 2gunluk bir gozlemden deginilmis, cok dogru. Burda mesleginiz ne olursa olsun derseniz de gecinirsiniz, o yuzden boyle burasi. Riskli isler de en fazla para getiren meslekler aslinda. Ben de aslinda karamsar dusunuyorum bu ulke hakkinda, ama her olumsuz cumlemin sonunda konustugum insana "Ama sen olsan cok seversin yaaa, iste ben sevemedim napayim.." diyorum. Cunku gercekten de ne istedigine ne bekledigine bagli. Ben arkadasligi cok onemli tutan ve cok canayakin bi insanimdir, herkesle tanisir dost edinirdim, burda oyle yakin arkadaslik, hadi gel takilalim olayi nerdeyse 1-2 kere oldu. Aksam saat 8'den sonra da sokakta ancak 1 ya da 2 insan gordugumuz icin haliyle artik cok sikici bi hal aliyo ve ben buna dayanamayacagimi dusunerek geri donmek istedim, ama donemedim benim de baska sorunlarim cikti, begenmiyosan don hadeeee olmuyo malesef -TURKIYEDEKI UNIVERSITEMI DONDURMUS BIRI OLARAK DONEMIYORUM- Ben de geri donemeyecegimi anladigim gunden beri kendimi sakinlestirmeye calisiyorum, artik alistim, yalnizliga sikiciliga. Ilk aylar gezip gordum, ama arkadaslar demis ya gezmesini bilmek lazim bidi bidi yapmak lazim, 30yilimi gezerek geciremem, demekki insan o kadar cok boslukta hissediyosa gercekten BOSmus yani. Gerci ben yine city'de oturmuyorum arkadas Sydney'deymis, orada cok daha fazla sey olsa gerek, herneyse bossa bostur. Evet crime rate cok daha az, yuzlerce olum haberleriyle uyanmiyorum burda, hem ulkemi ozledigim icin agladigim hem de ulkemde yuzlerce insan olduruluyo ben nasi donucem belki de gercekten gitmemeliyim diye agladigim da olmustu yani, e zor tabi. Hic bi yer ev gibi de olmuyo, eve gitsen de olmuyo, oyle bi garip, gecmiyo o duygu. Ben de hic dusunmemistim Istanbul'umun lanet trafigini ozleyecegimi. Benim gunlerim de tatilde tekrar evime donup cay demleyecegim hayaliyle geciyor. NOT: BURDAKI TURK BAKKALLARDA CAY VAR DA SIZ NE DEDIGIMI ANLADINIZ, tsk. Merhaba. Yaklaşık 1 saate yakındır baştan sona tüm yazılanları okudum. Herkesin emeğine sağlık. Yaklaşık 3 aydır Avusturalya'ya gitme planları yapan, hayaller kuran ve ilgili kurum ve kişilerle irtibat kuran biriyim. Yakın zamanda düğünüm olacak. Ardından Eylül ayı gibi de eşimle beraber Avusturalya'ya gitmeyi planlıyorum. Hem internet üzerinden olsun, hem de tanıdığım insanlardan olsun; herkesten bilgi almaya, Avusturalya'nın bizim için doğru bir tercih olup olmadığını araştırıyorum. Ancak aldığım her yeni bilgi beni biraz daha çıkmaza sokuyor. Yukarıda ki tüm yazılanlarda buna örnek teşkil edebilir. Amacım 1 yıllık bir dil eğitimi almak ve ardından mümkün ise o ülkede kalmak istiyorum. Çünkü İstanbul'un artık çekilmez olduğunu, mevcut siyasi konjektörün bu ülkeyi ve vatandaşlarını gittikçe daha fazla bir girdaba mahkum ettiğini düşünmekteyim. Bu da beni fazlasıyla huzursuz etmekte. Bunun yanında tanıdığım çoğu insandan kaçmak, yeni bir hayat kurmak ve risk alma isteği beni bu yöne itiyor. Elbette orası da güllük gülistanlık değil, elbette zorlukları var. Mühim olan bunlarla ne kadar mücadele edebileceğimiz bir ruha sahip olduğumuzdur. Onun içindir ki; işin özüne gelirsek, Sydney'de yaşamış, bilgi ve deneyim sahibi olan, dil okulları hususunda yönlendirebilecek ve bunun yanında iş olanakları ile ilgili detay verebilecek arkadaşların rehberliğine ihtiyaç duymaktayım. Lütfen objektif ve gerçekçi değerlendirmelerinizi paylaşırsanız çok ama çok müteşekkir olurum. Sevgi ve saygılarımla. Bilal bey, bende Eylül gibi gitmeyi planlıyorum ve yorumları okudukça tereddütlerim artıyor. Dil okuluna gidip, iş imkanı olursa kalmayı bile düşünebilirim. Detay verebilecek kişilerden öğrenebildiklerinizi aktarırsanız sevinirim. Bilal Bey, merhaba ben de sizden detaylı bilgi almak istiyorum bu konuda, Teşekkürler.. Kendi mahallenin dışında yaşayamıyorsan yurtdışına çıkmayacaksın. Paran yoksa yurtdışı eziyete dönüşür;ikinci üçüncü iş derken bilmem kaçıncı dünya vatandaşı oluverirsin. İletişim becerileriniz zayıfsa yurtdışında özellikle avrupalılar tarafından dışlanırsınız, net. Yurdışında ortadoğu ülkesi vatandaşlarından uzak durmak faydalı. Yurtdışı eğitim daha çok yüksek lisans ve doktora için tercih edilmeli. Kusura bakmayın ecnebi dedikleriniz her gün çılgınlar gibi club'larda sabahlamıyor. Bu beklenti yanlış. İşçi olarak gidip şikayet edenler de çok fazla. Tekrarlıyorum İŞÇİ. Samsun ile Sydney'i karşılaştırmayın gözünüzü seveyim. Sydney'in pahalı bir şehir olduğunu bilmeden gidiyorsanız o sizin cahilliğiniz. Eğitim kalitesi her ülkede olduğu gibi üni'den üni'ye değişir. İsviçre'de bile eğitim kalitesi bizim iyi üni'lerden düşük yerler var evet ama bunun ülkeye genellemeyin. Son olarak bu yurtdışı meselesi maddi ve manevi olarak kişiseldir onun için yurtdışı düşünenler tarafsız kaynaklardan yararlanıp kendi ekonomik durumuna göre gerçekçi karar vermeli. Bilal bey bende hemen hemen sizinle ayni durumdayim. Bende esimler birlikte gitme dusuncesindeyim. Eger konusma sansimiz olursa cok memnun olurum. burada dairemiz ve dukkanimiz var kendimize ait yani borcumuz yok yinede avusturalyada geçirdiğim iyi kotu 15 yili cok ariyorum, sonucta 15 yil orada calisip çabalamasam su anda bu durumda olmazdım sukurler olsun, Öncelikle düşüncelerinize saygım sonsuz. Otoritelerin hayranlık ile bahsettikleri bu güzelim ülkeyi bu kadar küçümsemek bir vizyon sorunu olabilir mi? Hayata biraz daha iyimser bakmanızı öneririm. Yazılanların tamamını okuduğumu ve küstahça insanların fikirlerini önemsizleştirmek ve yol göstermek için beğenmiyorsanız geri dönün gidin buradan demekten başka bir şey bilmeyen acizler hariç her tecrübe paylaşımı yapan arkadaşlara hak verdiğimi ve dediklerinin doğru olduğunu teyit etmek isterim. Bir çok defa Sydney de olan ( 8 kez ) ve sadece son defasında 1 sene kadar orada yaşamış biri olarak şunu demek istiyorum ki aklında gitmek gibi bir niyeti olan arkadaşların muhakkak tecrübe etmeleri gereken bir yer. Eleştirilerin çoğu maalesef sistem ve geçim derdi dolayısıyla oranın güzelliklerinin farkına varamayan yaşayamayan arkadaşlardan gelse de ben fikrimce şunu beyan etmek istiyorum ki insan isterse her şeye ama her şeye zaman da fırsat da bulabiliyor. En cezbedici tarafı son derece rahat ve özgür bir ülkedir. Hatta alışkın olmadığınız bir özgürlük mevcuttur. Dünyanın her tarafında olduğu gibi ( 56 ülke gezmiş biri olarak bunu söylüyorum ) yeni, yabancı, çalışma izni vizesi vb. bazı haklara sahip olmayanlar için istismarcılar maalesef orada da mevcuttur gerek iş gerek konaklama gerek yaşamsal konularda!!! Pahalılığa gelince evet dünyanın en pahalı ülkelerinden birisidir fakat ona göre de gelir elde edebileceğiniz bir yerdir. En kötü şartlarda saat ücreti olarak 15 20 aud alabilirsiniz hatta biraz kompedanı olursanız orada yaşamanın daha fazla gelir elde etmeniz mümkündür. Çalışmak niyetinde olan herkesin kolayca iş bulabileceği bir yerdir. hangi işte çalışırsanız çalışın her insan Avustralya Sidney de hafta da minimum 1000 aud gelir elde edebilir. Ödemeler hayatın her alanında haftalıktır. maaşlar kiralar aidatlar vs. konaklama konusunda şunu söyleyebilirim. 5 yıldızlı oteller istanbul dan daha ucuz gecelik 100 120 aud ye kalabilirsiniz ki bu rakamlar istanbul da standart odalarda 150 usd gibidir. ama isteyen arkadaşlar hostellerde dünyanın her tarafından okumak çalışmak için gelen yabancı gençlerle de beraber aynı odalarda 3 4 kişi olarak geceliği 25 aud ye kalabilirler. Yemek konusu biraz sıkıntılı bizim damak tadımıza hiçbir şey uymuyor. Türk yemekleri yiyebileceğiniz türk restoranlarında bile aradığınızı bulamayacaksınız bunu bilerek ve kabul ederek gitmenizi tavsiye ederim ama zamanla kendinizce bir beslenme şekli geliştireceğinize eminim. Benim tercihim her zaman lübnan ve greek restoranları olmuştur. ya da Sydney fish market den aldığınız balıkları veya karidesleri sahil kenarlarında ki parklarda olan otomatik elektrikli mangallarda kendiniz bir folyo üzerinde pişirerek yine orada bulunan masalarda yiyebilir yanında da aldığınız bir içkiyi denize karşı yudumlarken bu işin bile küçük bir çözümle tadını çıkarabilirsiniz. Deniz ürünlerinde taze olarak bulamayacağınız hiçbir şey yok ama sakın bir balık restoranına özenip girmeyin zira bizim balık restoranlarının yanından geçemezler o canım balıkları kalamarları vs. ziyan ediyor berbat ediyorlar. yine 20 40 aud ye aldıgınız bir balıgı orada pişiren yerler de pişirtmeyin sadece pişirmek için 20 aud alıyorlar. Ama farklı tatlar seven ve denemek arzusunda olanlar için uygur mutfağından tutunda hint spanish greek arap asian mutfaklarının her türlüsünü bulabileceğiniz bir ülke. Casino lar her yerde değil anlatılan gibi benim bildiğim tek ve en büyük casino Star Casino diye bir yerdi Pyrmount da Darlig Harbour a yakın bir yerde ama otomatik makinelerin bulunduğu küçük noktalar evet birçok yerde vardır. Sigara fiyatları 17 aud den başlar ve yukarı doğru çıkar fakat aussie lerin büyük çoğunluğu tütün içer ve elde sigara sarar daha da düşük maliyetli olabilir. Uyuşturucu maddeler çok yaygın ve temini kolaydır. İçki fiyatları ise uygundur. İş konusunda sakın Türklere bulaşmayın genelde Türklerin kurduğu kebabçı diye nitelendirilen çakma neydüğü belirsiz dönercilerden uzak durun bilin ki gurbette sikeceklerdir sizi. Hatta o noktalardan özenip de döner filan almayın zira o döner denen şeyin için de bir siz bir biz yokuz herhalde ekmek kırıntısına kadar herşey mevcut olduğu gibi spatulayla vuruldugunda bile kopmayan lastik gibi ve hiç bir şekilde et tadı alamayacağınız tarifi olmayan bir şeydir. Auburn denen Türklerin mahallesine sakın uğramayın. 1970 li yıllar da işçi göçleriyle oraya giden insanların yaşadığı o yerde ki yaşayanların daha sene 1971 i yakalayamadığını göreceksiniz. Pisliği çarpıklığı düzensizliği de hemen gözünüze batacaktır. Dini inancınız baskınsa ve cami atmosferi solumak isterseniz cuma dan cuma ya namaza gidebilirsiniz sadece ama ötesi olmasın zira tek camiye benzeyen yapı oradadır. Başka yerlerde ki camiler ise mescit diye nitelendirebileceğimiz tarzdadır. Cemaatlerin inanılmaz yoğun ve kuvvetli olduğu bir yerdir. Menzilciler Süleymancılar Fetocular şunlar bunlar hepsi vardır ve gayet de faal çalışmalarını sürdürmektedirler. Orada yaşayan eski Türkler ne yazık ki zerre kadar medeniyet den nasiplerini alamamışlar hatta kendi köy ve düzensiz mahalle kültürlerini de oraya taşımışlardır. Dedikodu, yalan, riya, gıybet gibi her türlü kötü huy onlar da olduğu gibi burunlarından da asla kıl aldırmaz kibirli bir yapıya sahiptirler. Ha bir de özenti olduklarından klasik ingilizmiş gibi eksiksiz herkesin bir şeylere alerjisi vardır. Alerjik bir toplumdur. Orada yetişip büyüyen nesil ise inanılmaz saf bir nesildir temizdir çoğu ama maalesef ikilemde kalmış ne olduğunu bilmeyen kimlik sorgulaması bocalaması yaşayan bir haldeler. Etniklerin olduğu noktalar yani hintlilerin asyalıların trklerin filan mahallelerde hijyen vs. gibi şeyleri aramayın onun haricinde çok güzel parkları olan günün her saati o parklarda ve caddelerde spor yapan insanları görmeniz mümkündür. Eğitim seviyesi olarak denilenler doğrudur. Ama bu durum bizim için insanlar için böyledir gerçekten de Türkiye de özellikle bir dönem verilen eğitim mezunları için sadece Avustralya değil dünyanın bir çok ülkesinde ki eğitim hafif kalabiliyor örneğin Türkiye de Tayyip döneminden önce liselerde verilen fizik matematik kimya vs. fen matematik ağırlıklı eğitimleri amerika da üniversiteler de 2. yıldan sonra görebileceğiniz gerçektir. Çok aman aman bir eğitim seviyesi olmadığı gibi ezbercilikten uzak araştırmaya teşvik eden bir yapı mevcuttur. En önemli ve güzel yanlarından birisi hayatınızdan oraya gittikten sonra tv çıkacaktır. Medya da şerefsiz politikacıların böğürtülerini iğrenç sapkınca vahşice haberleri duymayacaksınız. Suç oranı düşük bir yerdir tabi ki bu bize kıyasla 🙂 İnsanlar saygılıdır her şeyden sonra ama aklınıza gelen her şeyden sonra herkes birbirine teşekkür eder hatta bazı banliyö kesimlerde yollarda yürürken bile o sokağın sakinlerinden selam alabilir haliniz hatırınız sorulabilir. Statü farkı yoktur yani gerçekten kim aşırı zengin kim değil fark edemezsiniz zengini de fakiri de yalın ayak çıkıp dolaşıp marketlerden alışveriş yapabiliyor ve herkesle konuşabiliyorlar. Sosyal haklar yaşama izni olanlar ve vatandaşlar için çok fazlaca mevcuttur. Sorun sadece hizmet almak için aradığınız birimin call centerının india dan cevap veren berbat ingilizceli ve oraları bilmeyen elemanlarıyla konuşmanızdandır. Ha bu arada plajları çok fazla ve meşhurdur ama okyanusta yüzmek gibi bir hayaliniz olmasın köpek balığı saldırısı ve dalgalar maalesef buna müsaade etmiyor. Genel de okyanusların içinde kara ile bağlantılı havuzlar mevcuttur ve o belirlenen alanda sadece yüzebilirsiniz. Dünyanın her tarafından insan bulabilir ve kültürel etkileşimler deneyimler yaşayabilirsiniz. Özellikle Kuzey Avrupa ve Güney Amerika ülkelerinden çok insan vardır. Oralara gidip de Brezilyalı Finlandiyalı Almanlar ile evlenen çoktur. Gece alemi ise İstanbul da ki gibi değildir. Sydney de gece yaşamının çoğu King Cross denen bir bölgede ki bayağı Beyoğlu gece kulüpleri ve barları gibi olan mekanlardan ibarettir. City center ve çevre de gidilecek daha kaliteli yerler de vardır george street de ki ivy club ve Star casinonun içinde ki Marquee club gibi ama yine de bence bu show business işi dünya da en iyi ve kaliteli yapan millet Rus ve Slav kökenli milletlerdir. Ben daha oradakiler gibi clubleri barları restoranları kaliteyi dünyanın başka hiç bir ülkesinde görmedim. Bu ara da çok fazla evsiz ve dilenen görebilirsiniz etrafta ama bu onların umarsızlığı ve boşvermişliğiyle alakalı yani kuaförlerin olduğunu bilip saçı sakalı birbirine karışanların durumu arasında ki bağ size olayı anlatacaktır diye umuyorum. Orada yaşayan Türkler ile sakın evlenmek gibi bir yanılgı veya hataya düşmeyin bu aynı zaman da Avrupa da büyüyüp yetişmiş Türkler için de geçerlidir. Kültür hayata bakış umarsızlık o kadar farklıdır ki %90 oranın da boşanma olacaktır. Kısacası İstanbul da yetişmiş bu şehrin tozunu yutup suyunu içmiş bir hayat kurnazı iseniz orada yaşayamamak konusunda bence kendinizi eleştirmelisiniz. Ama muhakkak ilk etapta zor dönemleri atlatabileceğiniz kadar parayla gitmenizi tavsiye ederim. Gezmeyi severseniz bilin ki göreceğiniz şeyler sizi etkileyecektir ve keyif alacaksınız. her hangi bir konu da çok daha detaylı bilgi almak isteyen arkadaşlar da olursa lütfen beni skype dan aykuttas_tr@hotmail. com veya aykut_tas olarak aratıp eklesinler. Doyurucu açıklamalarınız için teşekkür ederim. Ayrıca daha fazla bilgi almak isteyen arkadaşlara destek vermek isteğinde olmanız çok hoş. Sevgiyle kalın. Arkadaslar burada bir isten kazanacaginiz saatlik ucret devlet kontrolu altindadir, oyle kole gibi gelenler yuzunden isler hede hodo degil. Saatlik ucret minimum 14 Dolar civarinda yanilmiyorsam. Ayrica Nisantasi seviyelerinde kira oduyoruz falan da yanlis. Sydney uzerinden gidersek, sehrin cok iyi bir ulasim alt yapisi var ve siz biraz merkezden uzaktaki semtlere giderseniz 180-200 dolar haftalik muthis bir evde guzel bir oda bulabilirsiniz. Burada evler genellikle villa tipi cok odali ve banyolu, dolayisiyla insanlar evleri paylasiyorlar. Evin kirasi haftalik 550 Dolarsa 3 kisi pasa pasa yasiyor kocaman evde. Bu yaziyi yazan arkadas ciddi bir uyum sorunu yasiyor, yoksa Sydney ciddi anlamda dunyanin en guzel 3 5 sehrinden birisi ve yasamasi da gezmesi de inanilmaz keyifli bir yer. Yazidaki negatif tona fazla takilmayin derim. Veya Newtown civarindaki universite ogrencilerinde birkac kisiyle tanis, gerekli bilgileri vereceklerdir. Sydney! 2011den bu yana burda yasiyorum. ben her gecen gun daha cok seviyorum, burayi neden mi?anlatayim cok rahat yeterki biraz calis. cok cesitlilik var asyali avrupali amerikali yani Her milleten var bundan dolayi sizde kendinizi burali gibi hisetme duygusu olusur ve burali gibi davraniyorsunuz. bu cok avantajli bir sey insanlar cok rahat ve hic tanimadiginiz insanlarla cok kolay iletisim kurabilirsiniz muhabet edip Beraber bir yerlere Gidip birseyler icebilirsiniz. is imkanina gelince inanin cok kolay yeterki kendinize guvenin ve insanlara karsi durust davranin! Bizim burada Her milleten calisan var cogu ingilizce bilmiyor bunu musterilerde anlayisla karsiliyor bizlerde yeterki biraz gulumseyin ve vucut dilinizi Iyi kulanin zamana birakin her sey daha iyi olur cunku Australia insani o kadar iyi ki bunlari sorun etmiyor yeterki siz onlara karsi saygili olun ve onlarin kurarlarina uyum saglayin dunyanin en iyi insanlari ause lerdirler, ve dunyanin en iyi sehride Sydney dir diyorum. Bütün blog daki arkadaslara selam ve saygi ile emeklerine sağlık. Özgür bey sizinle nasıl iletişime geçebilirim. Naçizane bir kaç sorum olacak yardımcı olursanız sevinirim. Yazılanların tamamını okudum, herkese teşekkür ederim. Ben lisans ve yüksek lisans eğitimlerimi İstanbul'da bitirdim. Bir ay önce istifa ettim. İngilizce durumum; YDA liseden mezunum ve intermediate seviyesindeyim. Büyük oranda anlıyorum ve biraz da konuşuyorum aslında. İngilizcemi işimden istifa etmiş iken fırsattan istifade iyi bir şekilde ilerletmek ve başka bir ülke kıtada yaşamı deneyimlemek istiyorum. İklim ve doğasından dolayı orayı düşünüyorum. Yapmayin, etmeyin.. Her okudugunuzun, her duydugunuzun ruzgarina kapilarak, on yargilar edinmeyin. Avustralya hakkinda en saglikli bilgiyi, ancak orada bir sure gecirip, edindiginiz deneyimlerle elde edebilirsiniz. Maddi durumunuz uygunsa, alin turist vizenizi, vizenizin gerektirdigi gibi olun ve gumruk gecisinde de tamamiyla durust olun; gidip soyle guzelce bir gezin dolasin, ilk elden bilgiler edinin. Daha sonra, "hah evet Avustralya'da yasanir, egitim hayati baslar, calisilir, is yapilir" diye karar verin. Bu, asagi yukari her Ulke icin gecerli bir durumdur.. Ve sunu asla asla unutmayin.. Dogru duzgun bir yabanci dile sahip degilseniz, isiniz zor, hem de hakikaten zor. Ben 30 yildir Londrada yasayan Hintli birini tanidim, adam hala agzinda bilye varmis gibi Hint Ingilizcesiyle konusuyor. Ohaa ya ohaa.. 30 yil olmus! Ingilizceyi yalnizca okuma-yazma kiskacina sikistirmayin. Anlasilir akici bir Ingilizceniz yoksa, anadili Ingilizce olan birinin konustugunu da anlayamayacak durumdaysaniz, dogru duzgun kaynaklardan, konusma-anlama konusunda da egitiminizi alin.. Calisin, hem de cok. SONUC: Avustralya guzel bir ulkedir, gelecek vaat eder. Cocuk sahibi olursaniz, ya da kucuk cocuklariniz var ise, guzel ve guvenli bir gelecek icinde yasamalari kuvvetle muhtemeldir. röportaj eski, karşıdaki ses umarım huzur bulmuştur, ya da en azından az mutluluk fırsatı yaratmıştır kendi kendine. ama tarafsız olmaya çalışsam da olamayacağım okurken aklımda kalan şeyi dökeceğim buraya. ben bu yazıyı okuduğumda görece yüksek bir sosyo-ekonomik sınıfta doğan bir insanın hayatın ilk dönemlerinde her şeye kolay ulaşmasını ve bundan cesaret alıp büyük işlere girmesini gördüm. ve anladığım kadarıyla aile ve yakın çevreden kaynaklanan sosyal yastık, baloncuk dağılınca yüzleşme sert olmuş. ki olur, daha doğal bir şey gerçekten yok. ama bir yandan da kendime sormadan edemiyorum. o baloncuğun içinde ben olsam bunalmış halimle şikayet etmeye devam mı ederdim yoksa başka başka hayatlar ve olasılıkları da düşünüp elimdeki bu fırsatı güzelleştirmek için çalışır mıydım? direk aynı senaryonun içinden gelmedim fakat ikincisini yapmayı seçtiğimi fark ettim. Sydney'de bankalarda guvenlik memuru ve AVM'lerde Xray cihazlari yok bu arada. Birde Eastern Suburb plajlari inanilmaz. Bence bu kadar mutsuzsa turkiyeye donmelidir.. Nerede olursak olalım hayatı hangi koşullarda yaşadığımıza bağlı mutluluk ve memnuniyet.. Buna kafa dengi bir çevre, maddi olanaklar ve kişinin kendi kişisel özellikleri büyük etken. Merhaba. 23 yaşındayım. Wollongong'daki bir Türk'e aşık oldum. Kendisiyle evlenmeyi düşünüyoruz ama oraya gitmek konusunda endişelerim var. Alışma süreci nasıl olacak, neler yaşayacağım. Kafamda daha birsürü problem. O blog senin, bu forum benim geziyorum. Görüşleri okuyorum ama her kafadan bir ses... Yardım edebilecek, biraz olsun bilgi verebilecek birileri varsa ve cevap verirse çok sevinirim. Öyle ya da böyle gideceğim. Ama 0 bilgiyle gitmek istemiyorum. Yardımlarınız için şimdiden teşekkürler. Roportajı yapan ve veren arkadaşlara ve yorum yazanlara cok teşekkürler. Ben Turkiyede bir akademisyenim ve daha önce 2 sene abd de Boston da post-doc vesilesiyle yaşadım. Ayrıca bir startup şirkette de çalıştım orada. Ülkemin içinde bulunduğu duruma kendimi bildim bileli hep üzülürdüm ama ABD deneyimim bunu malesef tiksinme seviyesine getirdi. Artık ne ailem ne de ben her geçen gün karanlığa daha çok gömülen ülkemizde yaşamak istemiyoruz. Her zaman vefa borcum olduğunu hissettiğim ülkem malesef bu borcu ödemem için hiç bir imkan tanımıyor, git buradan gibi bir tavrı var. Avustralyayı ciddi olarak düşünmekteyiz. Akademik olarak orada iş bulmam hayli mümkün. ABDde yaşamak ta istemiyorum çünkü oradaki sistem tam bir kölelik sistemi. Kendi ülkem olsa veya en azından oradaki vatandaşa hizmet edecek olsam helal olsun gene derim ama malesef oradaki hizmetlerinizin karşılığını alamıyorsunuz, yaptığınız fedakarlıklar da sonuçta donald trump vb. ultra zengin sömürücülerin kasasına gidiyor. Diğer yandan avrupanın da çok yerini gezdim gördüm. İş hayatı cok daha medeni ancak orada da ırkçılık problemi hemen hemen her yerde. Brexitten sonra daha da alevlenecek gibi hatta. Bunları düşününce Avustralya çok mantıklı görünüyor. ABD ve Avrupanı iyi olan yonlerinin biesimi gibi görüyorum orayı. Acaba hayal mi görüyorum? Bu konulardaki yorumlarınızı merak ediyorum. Özellikle oralarda yaşayanlarınkileri. Herkese sevgi ve selamlar. Genelde buraya gelen Turkler sadece buyuk sehirleri tercih ediyor ve her acidan yorumlar bu tercihe gore yapiliyor bir yili gecti buradayiz ve hep kasaba gibi yerlerde kaldik yasadik is bulduk calistik sehirleri hic tercih etmedik bundan dolayi yapilan yorumlar hep farklilik gosteriyor bizimki bambaska bir deneyim. 2-Ben Perth şehrini düşünüyorum. Orada bulunmuş olan varsa deneyimlerini öğrenmek isterim. 3- Avustralyaya dil okuluna gitmek ( 6 aylık 13000tl lik gibi bir fiyat verildiğini düşünürsek) ile Amerikada dil okuluna gitmek( 6 Aylık 18000 tl falan diyelim yaklaşık bir okul- araştırmalarıma göre-) bu ikik ülkeyi deneyimlerinizle kıyalayabilirmiisniz ? Tabiki çalışma faktörü çok önemli. Geçimimi kendim sağlamam gerek. Arkadaşlar bu yazıma deneyimli olanlardan cevap alabilirsem çok sevinirim. Gerçekten karar aşamasındayım. İnternette yazılan her yazıyı okumaya iyi bir araştırma yapmaya çalışıyorum. Bu konuda bana yardımcı olursanız çok sevinirim. Ve tavsiyelerinizide almak isterim. 2 seçeneğim var. 1. Amerikada au-pair programına katılıp 6 ay kalmak ( bebek bakmak aile yanında kalıp yemek ve konaklamak para vermemek aileden haftalık 200$ cep harçlığı program ücreti 3000$ uçak bileti onlardan ama 1 yıllık program olduğu için 6. ayda dönersem dönüş biletim benden yani program için vereceğim para+ 1 aylık idare etmek için cep harçlığım ile 7000-8000 tl Tabi bu programın zorluguda hergün katlanılmak zorunda olunan aynı iş çocukla uğraşmanın zorluğu vb... Ama ekonomik. Konaklama ve dil eğitimini karşılarak avustralyaya giderecek çalışarak cep harçlığı kazanma ? Orda da yakınım mevcut her türlü yardım yapabilecek. Offf çok konuştum kusura bakmayın. Kararsız ve hergün 5-6 saat internette araştırma yapmaktan beyni sulanan bu kızı mazur görün. Görüşlerinizi, deneyimlerinizi ve tabiki sorularıma cevapalarınızı bekliyorum. Avustralya bazılarının yazdığı gibi ne cennet ne de cehennem... Her şey insanın kafasında bitiyor.. Kimsenin yazdığının etkisinde kalmayın. Gelmek istiyorsaniz imkaniniz varsa ilk önce turist olarak gelin ve ülkeyi gözlemleyin. Yazmadan edemedim. Bir sehre bir ulkeye bukadar haksizlik edilmez. Yazan kisinin yasina, Turkiye'deki gecmisine ve tecrubesizligine yeriyorum. Umarim yeni edinecegi tecrubelerle yasami daha objectif gorecektir. Farkli bir gorus icin sizi 'Uzaktaki Minik Kiz'i' takip etmenizi oneriyorum. Her insan farklıdır, her hikaye de farklı. 2002'de Londra'da 3 yıl yaşamış biri olarak söyleyebilirim ki, yaşadığım deneyime bakışım bile yıllarca değişti. gençken farklı saikelrle dönüyorsun, hava, iklim aile.... ama büyüdüğün zaman sosyal devlet, hukuk devleti gibi kavramların önemini anladıgın zaman. bu ülkelerde yaşam isteği, kendi vatanının romantizmini geçiyor. biz 2 kız arkadaş, gayet kurumsal ve iyi olan işlerimizi bırakıp, Melbourne' a gidicez. zor hayat.... olabilir umrumda değil. farklı ülkede yaşam pratiğin varsa, hayatını kurmadaki yaşayacakların ortalama aynıdır. kişinin ne istediğini bilip ona göre yaşaması en dogrusu. ben olumlu olumsuz tüm yorumları okudum. herkese teşekkürler. biz Ocak 2017'de ordayz ve ne istediğimizi bildiğimiz için daha iyi olacağımızı biliyoruz. Hosgeliyorsunuz. Tam da sıcak havalara denk geliyor. Umarim her şey dilediğiniz gibi olur. Arkadaşımız zaten istemeden gittiğini en başta söylemiş, yaptığı eleştirilerin en büyük sebebi bu bence. Ben 1 yıldır araştırıyorum, önce İngiltere sonra Kanada derken Brisbane'da karar kıldım. Kasım ayı ortasında öğrenci vizesi başvurumu yapmayı planlıyorum, 10 ay dil eğitimi sonrası 42 haftalık "leadership and management" diploma programını düşünüyorum. Bu ülkenin arsız siyasetçilerinden, çocuk tecavüzcülerinden, lanet trafiğinden, yolda çıkan metrobüslerinden biraz uzaklaşmak geçici süre bile olsa gidenlere iyi gelir diye düşünüyorum. Orada da her şey mükemmel olmayacak belki ama güzel bir tecrübe olacağını ve her milletten insanla tanışıp onların kültürlerini öğrenmenin müthiş bir vizyon katacağını düşünüyorum. Çevremdeki bir çok arkadaşımda da aynı arayışı görüyorum ve bu gerçekten çok üzücü. Bence gidenlerin ileride muhakkak tekrar ülkeye dönmesi, tecrübelerini aktarması önemli. En basitinden çevre düzeni ve mimarisi gibi konularda bile faydalı olacağını düşünüyorum. Buraya gelmeden evvel dayım bana şöyle dedi: yiğen, nereye gidersen git, buraya ülkene gel, yaşanacak yerler burasıdır. İşte o zamanlar ben içinden, hadi len dedim, Türkiyemi yaşanacak yermiş? Cahillik işte. Bu kız cağizin söyledikleri yüzde yüz doğru hatta eksikleri bile var. 16 seneden beri Avustralyada yaşıyorum, 16 sene geçti hala alışamadım, her geçen gün dahada bunalıyorum memleketim gözümde tütüyor. Bi yaşlı amca vardı arasıra konuşurduk, nasılsın amca dediğimde: ne olsun işte, açık ceza evinde yaşıyoruz derdi. İşte burası tamda amcanın dediği gibi açık ceza evi. Ben Melbourne da yaşıyorum ve burası Sidney den daha berbat. Türkiyede özgürlük için tepinenler buraya gelsinlerde özgürlük görsünler! Hiçbirşey dışardan göründüğü gibi değil, reklamlara aldanmayın. 2. İşsiz kalırsanız devlet, siz iş bulana kadar size hertürlü yardımı yapar. 3. Gelir paylaşımı Türkiyeye nazaran daha iyi, alım gücü yüksektir. Bunların dışında burda hayat inanılmaz derecede sıkıcıdır. Artık belirli bi zaman sonra kendi kendinize konuşmaya başlarsınız. Burda her yer çitle çevrilidir ve her yer özel arazidir. Hani buranın çok büyük olduğundan bahsederlarya hep, işte o büyüklük size yaramaz çünkü heryere giremezsiniz. Mesela arabanızla gidiyorsunuz bi köprüye geldiniz ve köprünün altından koca bi nehir akıyor, dedinizki şurda bi durayım balık yakalayım, hiç aklınızdan bile geçirmeyin, çünkü köprünün altı tel örgü ile çevrilidir giremezsiniz. Nehirlerin büyük bi bölümü halka kapalıdır hep özel araziden geçer ve siz o araziye giremezsiniz. Bende av tutkusu vardı çocukluğumdan beri işte buraya geldiğimde ilk işim tüfek almak oldu. Tüfeği aldık eee nerde avlanacağız, hani burası koooocaman bi kıtaydı, işte siz bu kocaman kıtada mumla avlanacak yer ararsınız bulamazsınız. Arabayla uzun yola giderken yolun iki tarafında göreceğiniz şey tel örgüdür. Bakarsınız yemyeşil yerler ama sadece bakarsınız asla giremezsiniz, çünkü tel örgünün arkasındadır. Adamlarda hastalık var, boş biyer görmesinler hemen tel örgüyle kapatırlar. Bi video seyrettim, adam motorsikletle İstanbuldan memleketine gidene kadar 140 160, saatlerce bastı gitti. Burda yapsaydı bidaha güneş yüzü göremezdi. Tabi herşey kişiye göre değişir. Ben buraya gelirim, sabah işe giderim, akşam eve gelirim, geliver ayvazım gidiver tingozum tarzı bi hayat bana koymaz diyorsanız burası tam size göre. Not: Bu yazılanlar memleket hasretinin verdiği bunaltıdan değil gerçeğin ta kendisidir! Her geçen gün daha da bunaltıcı oluyor burası.17 sene geçmiş buraya geleli hala alışamadan yaşamaya devam ediyorum. Buraya gelmek isteyen arkadaşlar hiç birşey dışardan gözüktüğü gibi değil, biz bulaştık bu Avustralya işine siz yol yakınken hiç bulaşmayın. neden göründüğü gibi değil? ben düşünüyordum bikaç ay içinde. değilse neresi olabilir. tr de çok süper yaşanılası bir yer değil ki artık. Burası gelecek vaad eden bi ülke olmaktan çıktı. Geleceğini düşünüyorsan buradan uzak dur. Türkiye gibi dünyanın en güzel ülkesini bırakıp bu kasvetli ülkeye gelme. Elbette Türkiyede çarpık sistemin verdiği rahatsızlıklar ve ülke gelirinin bir kaç vampir aile tarafından talan edilmesi, insanların asgari ücret adı altında köleleştirilmesi gibi sorunlar vardır. Bu sorunlar sisteme dayalı sorunlardır. Fakat Türkiye hergeçen gün gelişen büyüyen ve gelecek vaad eden bi ülkedir. Mesela burda 20 veya 30 sene çalıştınız emekli oldunuz (yaşınız 65 şi geçmeden emekli olamazsınız. Hadi diyelim malülen emekli oldunuz yaşınız 50 veya 45) ve Türkeyeye gidip emekliliğin tadını çıkaracaksınız Avustralyadan çıkış yaptığınız taktirde emekli maaşınız sadece 2 ay ödenir. Bazı emekliliklerde hiç ödenmez, çıkış yaptığınız an kesilir. Yani tambir açık ceza evi. Ben burda yaşı 65 şi geçmiş ve hala emekli olmayı bekleyen Türkiyede öğretmenliği bırakıp buraya gelmiş ve bin pişman olmuş insanlarlada tanıştım. Yahu amca dedim, sen Türkiyede olsaydın şimdilerde çooktan emekli olmuştun ve devletin öğretmenlere verdiği avantalar içindedin, sen ne yaptın böyle dediğimde, çok pişman olduğunu söylemiş ve bi b k yedik işte demişti. Yani uzun lafın kısası, eski çamlar bardak oldu. Buraya turist olarak gelip 3 5 ay kalıp, burayı ballandıra ballandıra anlatanlara aldanmayın ve kendinizide kandırmayın. Sonra Türkeyedeki özgürlüğünüzü ve yaşantınızı burda çok ararsınız. 3-5 ay bi ülkede kalıp orayı anlayamazsın. Tıpkı 3-5 ay Bodrumda Marmariste turist olarak kalmak tatil yapmak başkadır, birde bu illerde çalışmak ve orada yaşamak başkadır. Bana 15 sene evvel Avutralyaya geleyimmi diye sorsaydınız eh gel bi dene derdim. Fakat şimdi bu soruyu soranlara gelme, hayatını zından etme derim. Yazıların büyük bir kısmını okudum. Bir süredir benimde Avusturalyada yaşamayı aklına koymuştum. eşim emekli benimde bir yılım var. Çocuklarımın daha iyi ve demokratik bir ülkede yaşamaları düşüncesiyle nedense aklımdan Avusturalya geçmekte. Artık Türkiye eski Türkiye değil. Şimdiki Türkiyeyi Irakla, Mısırla, Libya ile bir tutabilirsiniz. Ülke güzel ama artık burada özgürce yaşamak düşünmek imkansız. Özgürlük olmadığı sürece insan kendini nefes alamaz hissediyor. Yapılan her yanlışa burada alkış tutan insan o kadar çok ki anlatamam. O nedenle en kısa bir sürede bu ülkeden çoluğu çocuğu alıp gitmek var. Hergün şiddet, hergün cinayet her gün şehit cenazeleri. Artık basını takip etmek imkansız. Yoksa kafayı yersiniz. İnsanların birbirine saygısı ve sevgisi yok. Yani kısaca Türkiye yaşanılacak ülke olmaktan çıktı. Eğer Avusturalyada yaşıyorsanız yaşadığınız yerin kıymetini bilin. Avusturalyayı seçmemin birinci nedeni demokratik saygı ve sevgi ortamının olmasıdır. Yoksa hayat her yerde aynıdır. ikinci nedenim ise Türklerin daha az olduğunu düşündüğümden Avusturalyayı tercih etmekteyim. Merhaba ben 7 aylıık dil programıyla gitmeyi dusunuyorum fakat söylenenleri yarım yamalak anlayıp yarım yamalak konuşabiliyorum. Girişkenliğimde vs. bir sorun yok fakat bu şartlarda iş bulabilmem mümkünmüdür bilgilendirebilirmi giden bir arkadaş beni. Bu konu beni ürkütüyor.


Biliyoruz, bu sayfaya gelirken böyle bir şey okumayı beklemiyordun ama izninle hemen, şimdi, şu anda bir şey itiraf etmemiz lazım. Daha önce burada var olan Paris gezilecek yerler rehberimizi yıllar sonra bir daha okuyunca "ALLAH KAHRETSİN BU REHBERİ NASIL BURADA TUTMUŞUZ BUNCA SENEDİR" şeklinde bir utanma anı yaşayarak bu korkunç kötü rehberimizi imha ettik. Hatta yetmedi, Paris'e tekrar gidip çok daha kralından bir Paris Gezi Rehberi çıkardık ve tüm bilgileri güncellemiş olduk. Belki şimdi içinde "ulan acaba nasıldı ki eski rehberleri" diye bir merak oluştu ama, boşver, bizce onu görmemen senin için de daha iyi oldu. Yeni Paris Gezi Rehberi için buraya tık tık. Tüm makalelerinin parçası olduğum için çok mutluyum. Lalala oitheblog' la gezmek çok güzel:)) Bu arada Marie Curie ' yi unutmuşsun, ayıp etmişsin!! Champs Elysees kadar boktan bir yer görmedim, 4 şerit gidiş 4 şerit geliş 8 şeritli yol ve etrafında testisli markalar. bir an E5 te işe çıkmış gibi hissettim. keşke aklımda hep Arc de Triomphe nın altından geçen SS tugaylarıyla kalsaydı. oscar wilde in anıt mezarı silinmiş bir de etrafına cam muhafaza yapmışlar. Sacre Coeur un ta a. ına koyum ben, bulunduğu tepe paris komininin başladığı yerdir ve kominin dağıtılmasından sonra buraya kocaman beyaz bir kilise yapmışlar. Bir çeşit zafer anıtı. Louvre Müzesinde ise doyuma ulaştığınız için bir süre sonra seçici olmaya başlıyorsunuz. ne nankör köpek çıktım. teorik olarak istanbulda kedi kafe açsanız müşteri bulamazsınız ama maymun kafe açsanız büyük ihtimalle kapıda sıra oluşur. çoğu avrupa kenti gibi pariste de sokakta kedi bulamazsınızın. bu yüzden her yer fare dolu. evde 3 sokakta 15 kedi babası olarak bir süre sonra depreşen tırlama ihtiyacımı gidermek ümidiyle gittim buraya, 10-15 kediden bir tanesi bile benimle ilgilenmedi. 29'unda geldim, burada yazılan birçok şeyleri bir araya getirerek kendime güzel bir gezi planı hazırladım, tüm aile sıkıntı yaşamadan 5 gün gibi bir zaman geçirdik, ama kış günü soğuk nedeniyle birçok aktiviteyi es geçmek zorunda kaldık. Mayıs ayında tekrar gideceğim o zaman kalanları tamamlarım. Bende Paris'de gezdiğim yerlerden b, ir video derledim izlemek isteyen olursa. https://www. youtube. com/watch?v=rySEkNx2MWM Gerçi daha hepsi değil ama yakında diğerlerini de eklerim. Güzel bilgiler için çok teşekkür ederim. Bizde Şubat'ın başında gideceğiz.. Umarım hava güzel olur. Çok güzel bir anlatım olmuş. Özellikle esprili dil çok hoşuma gitti. Nisan sonu gibi gideceğiz. Umarım güzel bir gezi olur bizim için. Çok teşekkürler. olur tabii ki, biz gezilerin %90'ını Air Max ile geçiriyoruz resmen haha 🙂 Ama bazı yerlere yemeğe giderken bir tık daha şık bir şey gerektirebilir tabii ki. Yazınıza bayıldım. Teşekkür ederim. Geç gördüm ama yine de işime yarayacağını düşünüyorum. Yarın gidiyorum Paris'e. Artık listeni, n ne kadarını yapabilirsem:)) Teşekkür ederim paylaşımınıza.. sanırım bu blogun müptelası oldum 🙂 bir ekleme yapmak isterim, pompidou kültür sanat merkezi de kesinlikle bu listeye eklenmeli. ekim'de paris gezisi planlıyorum, farklı kaynaklardan ve arkadaş tavsiyelerinden liste oluştururken burda olmadığını farkettim, büyük eksik.


Burada o müzeye gidin, şu müzeyi mutlaka görün, Louvre'a gitmezseniz küseriz, Orsay'a gitmezseniz yüzünüze bile bakmayız diye atıp tutuyoruz. Peki bu müzelere gittiğinizde hangi eserin kime ait olduğunu nasıl anlayacaksınız? OitheBlog'dan DEV HİZMET. Artık ressamları ayırt etmek çok kolay. Aşağıdaki rehberin bir benzeri olan Ünlü Eserlerin Arkasında Yatan Hikayeler için şuraya tık tık. Gördüğünüz gibi Tuğba Özay'ı da çizmiş. Eğer dün gece "kafanız iyi" yattığınızda rüyanızda gördüğünüz saykodelik görüntüler ile bağdaştırabiliyorsanız tabi ki DALI. "Yeminle çok bunaldım" bakışını yakalayabildiniz mi? İşte TITIAN. çok değişik bir anlatım.. emiğinize sağlık.. ünlü ressamlar ve ressamların hayatları için en şirin siteler var.. bunlar arasında http://www. ressamlar. gen. tr çok güzel.. Great blog you have here.. It's hard to find high-quality writing like yours nowadays. I truly appreciate individuals like you! Take care!! 🙂 oldukça güzel bir anlatım.


Çoğu insanın hakkında pek de bir şey bilmediği, tişört etiketlerimizin "made in.." bölümünün baş tacı, "fakir ülke", "ucuz işçi kaynağı" ithamlarına maruz kalan bir garip ülke Bangladeş. Ben adını bile düzgün söyleyemezken, pek sevgili arkadaşım Barış Kabarık, aylardır iş için oralara gidiyor geliyor. Arıyorum, "Bangladeş'teyim" diyor. İçimden "vay arkadaş" diyorum, ona çaktırmıyorum. Sonra da pek tabi bu fırsatı kaçırmıyor ve kendisini türlü tuhaf sorularımla darlıyorum. Ziyaret etmeyi, iş yapmayı, orada okumayı düşünenler, gelin bakın burada ne var. Bangladeş'e 2012 yılında iş dolayısıyla gitmeye başladım. Değişen dünya ve tekstil pazarı beni Bangladeş macerasına itti. En az iki ayda bir mutlaka 10 gün kalıyorum, kimi zaman 45 gün aralıksız kaldığım da oldu. İlk gittiğim günü hatırlıyorum, havalimanının kapısından çıktım karşımda uzun bi' demir parmaklık ve demir parmaklıkların arkasında gelenleri bekleyen yüzlerce insan, "The Walking Dead" için potansiyel set gibiydi. Ancak zamanla uyum sağlayıp alışıyorsunuz. Bangladeş'de kalınabilecek tek yer Dakka'dır. Aynı zamanda Bangladeş'in en kalabalık şehri ve başkenti. Dakka'nın içinde Baridhara denilen konsoloslukların bulunduğu güvenli bir bölgede yaşıyorum, birçok yabancı zaten ya Baridhara bölgesinde ya da Gulshan bölgesinde yaşıyorlar, Gulshan daha merkezi ve orada da konsolosluklar bulunuyor ancak Baridhara'nın güzel yanı daha sakin ve giriş çıkışların kontrol noktalarından denetleniyor olması güvenlik için bir artı. Onun dışında daha çok yerel halkın kaldığı Uttara bölgesi tehlikelidir ancak bazı Türkler orada yaşamayı seçiyorlar çeşitli sebeplerden ötürü. Dakka içerisinde güvenle dolaşacağınız yerler Gulshan, Banani, Baridhara ve Baridhara DOHS bölgeleridir, tabi güvenli dediysek Bebek sahilinde geziyormuşçasına rahat olmayın. Öncelikle Hint kökenli olduklarından ve Hint kültürünün de oldukça köklü olması nedeniyle oturmuş bir yapıları var. Tabi İngilizlerin de işgalden kalma izlerini görmek mümkün, kriket ülkenin milli sporu gibi. Sütlü çayı da unutmamak lazım tabi... Ancak bizden çok büyük farkları yok desem yanlış olmaz. En az bizler kadar duygusal bir toplum. En ufak şeye alınabilirler o nedenle Bengallerle konuşurken biraz daha dikkatli olmakta yarar var. Çok yardımseverler. Bir de bizim gibi "hallederiz abi" ciler çok fazla. Eğer ucunda para kazanmak varsa isteyebileceğiniz her şeyi yapabilecek potansiyeldeler ve gerçekten de başarabilirler. Bunun dışında, eğitimli olan Bengaller eğitimsizlerine göre çok farklı, eğitimli olanlarda daha fazla vefa, ciddiyet, gurur, özveri ve onur var, eğitimli olanlar ne kadar iyi ve normalse eğitimsiz olanlarda bir o kadar şımarık yüz vermeye kesinlikle gelmeyen ve sürekli baskıcı davranmak zorunda olduğunuz insanlar. Yemek kültürü bizimle biraz farklı, her yemeğe Hint kültüründen kalma etkisi olsa gerek çok fazla baharat koyuyorlar. Yalan günlük hayatta en sık karşılaşacağınız şey, her soruyu kelimelerin yerlerini değiştirerek bir daha sorun, çoğu zaman farklı cevaplar aldığınızı göreceksiniz. Yolda yürürken kendinizi film yıldızı gibi hissedebilirsiniz çünkü etrafınızda sizin fotoğrafınızı çeken insanlar ve gelip sarılan çocuklar olacaktır. Gece cadde kenarında beklerken çeşitli insanlar gelip istediğiniz her şeyi temin edebileceğini söyleyerek size tekliflerde bulunabilir. Mesela bir gün apartman görevlisiyle konuşurken kendimi bir anda bulaşık makinasının ne olup ne işe yaradığını anlatırken buldum. Bu tip şeylere alışık olmadığımdan her günüm ilginç olaylarla geçiyor. En son ziyaretimde Bangladeş'de çeşitli siyasi karışıklıklar nedeniyle yoğun eylemler vardı ve yolda geçen araçlara saldırılıyordu, havalimanına indim şoför karşıladı beni, bir ambulansın içine sedyenin üzerine yatırdı o şekilde şehir içinde ilerledik, En "saf" olarak değerlendirebileceğim bir başka anımdan da söz etmek gerekirse, bir gün Westin otelinde hamburger yemeye gittim. Herkes oranın hamburgerini çok över, ben de bi' deneyeyim dedim. Siparişi verdim, eti iyi pişmiş sevdiğimi garsona belirttim, garson da buna cevaben "efendim zaten etlerimizi iyi pişiriyoruz çünkü hepsi bakterili, iyi pişmezse ölmezler" dedi. Tabi ben boş gözlerle adama baktım adam gülen bir yüzle teşekkür etti ben de afiyetle hamburgeri yedim. Yaşam koşulları? Hayır öyle bir koşul yok. Şaka bir yana sokakta çok büyük acılar görebiliyorsun, göremediğin ve duyduğun şeyler ise çok daha korkutucu. Çocuklarını "dilendirme mafyasına" satan aileler var. Bu "mafya" denen kişiler de, daha çok para kazansınlar diye bu çocukların uzuvlarını kesip vücuduna asit döküp sokağa salıyorlar Bengallerin anlattığına göre... Sokakta o kadar kolsuz bacaksız insan gördükten sonra bu anlatılanlara inanmamak da pek mümkün değil zaten. Açlıktan ağaç kabuğu yiyenler, tüm ihtiyaçlarını sokakta giderenler.. Daha sayayım mı? Hayat gerçekten Bengaller için hiç ama hiç kolay değil. Ucuzluk olarak bakacak olursak; Bangladeş'in para birimi "Taka". ve 1 taka yaklaşık 3 kuruş gibi bir şey ediyor. Bu tabloya bakacak olursak hayat ucuz gibi gözükebilir ancak doğrusunu söylemek gerekirse yaşamak istediğin hayat tarzına göre değişiklik gösteriyor. Standart bir insan gibi yaşamak istiyorsan Türkiye'den bir farkı yok. Hatta restoranlar Türkiye kalitesinden biraz daha altta olsa da fiyatları bizi geçiyor. Standart bir tavuk restoranında iki kişi yiyeceğin bir yemek 85-100 TL arası değişiyor. Ama tabi çoğu Bengal'in yaşadığı hayatı tadayım, maceracı ruhum konuşsun dersen, örneğin bir çay ve sandviçe toplam 60 kuruş ödeyerek karnını doyurabilirsin. İkinci seçeneği pek düşünmeyeceğinizi tahmin ettiğim için; hayır kesinlikle ucuz değil Türkiye'yle kafa kafaya diyebiliriz. Bulunduğu konum nedeniyle elbette bize göre oldukça ters bir iklimi var. Tipik bir muson iklimi hakim. Oldukça nemli ve insanı daraltan bir havası var. Her mevsim sıcak ve sıcaklıklar 40 derecelere kadar çıkıyor. Yaz başından sonbaharın sonuna kadar şişme botlarınızı hazır tutmanızda fayda var çünkü her an sokaklar su ile dolup taşabilir. Bu dönemde yağışların en sık görüldüğü dönemler ve hem yağış fazlalığından hem de ülkenin alt yapısının yok denecek kadar yetersiz olmasından dolayı yağışlar sokakları küçük bir dereye çeviriyor. Ama açıkçası bu yağış dönemi yabancıların da en sevdiği ve güven içinde olduğu dönem çünkü sivrisinek sayısında büyük bir düşüş yaşanıyor. Sivrisinek deyince bizim Avrupalı kibar sinekler gibi ısırıp gitmiyorlar tabi. Üzeri çizgili ufak o bölgeye özgü bir sivrisinek var ve ısırdığı kişiye Dengu denilen bir hastalık bulaştırıyor. Herhangi bir tedavisi veya aşısı yok, ölüm riski düşük olsa da var. Ben de bu hastalığı kapmış ve 4 gün Bangladeş hastanelerinde kalmış biri olarak şunu söyleyebilirim ki, hayatımda hiç bu kadar ağrı çekmedim. O nedenle ziyaret edecek kişiler vücudu kapatacak giysiler tercih etmeli. Sakın sinek kovucu spreylere güvenmeyin, Bengal sineklerine etkisi olmuyor. Evet gelelim Bangladeş'in yararlarına! Aradıktan sonra bulunmayacak marka yok, 5'de 1 i fiyatına Calvin Klein, Armani, Abercrombie, Zara, Tommy Hilfiger ne ararsanız bulabilirsiniz. Hepsi de tamamen orijinal! Üretim fazlası, fabrikadan çalınan veya çok ufak defosu olan ürünler ölü fiyatlara mağazalarda satılıyor. Bu mağazaları bulmak yalnız kolay değil, mutlaka bir rehbere ihtiyacınız var. Bangladeş büyük AVM'leri olan bir ülke ancak AVM deyince bizim İstinye Park gibi yerler gelmesin aklınıza. Bina AVM evet ama içi Doğubank İş Hanı. Yani şöyle bir gezeyim mağazaları alışverişimi yapayım demeye kalkarsanız oldukça zorlanacağınızı garanti edebilirim. Benim için sıradan bir gün sabahtan akşama fabrika dolaşıp toplantı yapmakla, akşam da parti varsa kulübe gitmekle, yoksa evde oturup dinlenmekle geçiyor. Genel olarak yabancıların hayatı sabah iş, gece parti, parti yoksa evde dinlenmek. Gece hayatı aşağı yukarı her hafta Cuma günü çeşitli kulüplerde partiler oluyor. Kulüp deyince aklınıza Reina, Ulus 29 gibi yerler gelmesin, daha lokal yerler. Genelde her ülkenin kendine ait bir kulübü var. Örneğin Dutch Club, German Club, Nordic Club, American Club gibi yıllık üyelikle ve yalnızca referansla girebileceğiniz, yerli halkın alınmadığı sadece yabancılara özel olan yerler. Bu kulüplerin yanı sıra Radisson ve Westin gibi büyük otellerin salonlarında herkesin girebileceği çok sık olmasa da düzenlenen partiler oluyor. Kulüplerin ve otellerin dışında özel ev partileri yapılıyor, birleşmiş milletler gibi bir ortamda gayet güzel eğlenme fırsatını yakalayabiliyorsunuz. Yukarıda anlattıklarımla bu anlattıklarım birbirine ters gözüküyor evet, ama dediğim gibi Bangladeş ilginç bir ülke. Alkol kullanımı ülke genelinde yasak. Ama kime? Yerli halka. Örneğin ben içkimi evden alıp KFC'de kova tavuk eşliğinde içebilirim kimse de gelip ne yapıyorsun demez. Bunun dışında bahsetmiş olduğum kulüplerde ve otellerde alkol satışı yapılıyor. Polisler görmediği sürece buralarda yerli halka da satış gerçekleştiriliyor. Marketlerde ise alkol satışı yok, alkol sadece warehouse'larda, pasaportla girebildiğiniz içerisinde alkol satışı değil de silah kaçakçılığı yapılıyormuş hissiyatına kapıldığınız yerlerden, temin edebiliyorsunuz. Buralarda alkol fiyatları biraz yüksek olsa da bizim ülkemize göre daha düşük olduğu kesin! Bangladeş seyahatleri bana çok şey kattı, gerçekten insanın hayata bakış açısını değiştiren bir ülke. Şikayet ettiğiniz onca şeyin aslında çok ufak problemler olduğunu hatırlatan, insanların yaşayışlarını gördüğünüzde halinize şükretmenizi sağlayan bir yer. Tek günlük bile olsa mutlaka gidilip o hayat şartlarını görmelisiniz. Türkleri çok seviyorlar, emin olun Mustafa Kemal Atatürk'ü en az bizim kadar biliyorlar ve başkentte Mustafa Kemal Atatürk adında bir cadde bile var... İnsanları da çok iyi ve temiz kalpliler. Yaptıkları yanlışları bile çoğu zaman bilmeden yapıyorlar. Yaşam şartları ve eğitim şartları çok uygun olmasa da uluslararası firmaların ofislerinde çalışmak zevkli diye duydum. E maaşları da güzel. Çalışmak isteyen düşünmesin kontratını yapıp biletini alsın! Açıkçası benim sabahtan akşama kadar vaktim dolu olduğundan ötürü turistik yerlere gitme fırsatına pek erişemedim. Ancak Bangladeş'e gittiğinizde mutlaka rikşa denen bisikletle gittiğiniz taşıma aracını ve CNG denilen kafes içindeki taksileri denemeniz lazım. Cox's Bazaar denen bölgeye seyahat etmenizi kesinlikle öneririm, dünyanın en uzun sahili ve Türkiye'nin Bodrum'u gibi bir yer ancak başkent Dakka'dan uzakta. Asya kıtasının en büyük AVM'lerinden biri olan Bashundhara Shopping Mall'u alışveriş yapılabilecek en düzgün yerlerden biri ancak bahsettiğim marka ve ucuz ürünleri buralarda bulmanız zor. Artisan adındaki mağaza zincirinden bu ürünleri temin edebilirsiniz. Yeme içme konusuna gelecek olursak; Sura adında gerçekten çok beğendiğim bir Kore restoranı vardır, Asya mutfağı seviyorsanız çok ideal bir mekan hem de gözünüzün önünde pişiriyorlar. Tavuk seviyorsanız ve kısıtlı zamanınız varsa yemeklerinizi Nando's da yiyebilirsiniz temiz hızlı lezzetli ve Türk'lerin en çok tercih ettiği mekan diyebilirim. Olur da canınız güzel ülkemizin kebaplarından çekerse İstanbul Restaurant adında Türklerin açmış olduğu yeri önerebilirim, ustaları da Türk! Ayrıca başka bir Türk restoranı Turkish Bazaar var, sahibi Bengal, ancak ustası Burhan Usta, yemek yemeseniz de kendisiyle muhabbet etmenizi kesinlikle öneririm! Referansınız olmadan kulüplere girmeniz çok zor olduğu için Westin otelinin en üst katında içkinizi içip müziğinizi dinleyebilirsiniz, sakin hoş bir ortamı vardır. Bunun dışında dikkat etmeniz gereken unsurlar; herkese gülmeyin, tanımadığınız kişilere yardım etmeyin, her denilene inanmayın, hava karardıktan sonra toplu taşıma aracı kullanmayın, biri sizden açık açık "bahşiş" isterse zorlamayın verin, gitmeden önce mutlaka acenta aracılığıyla kalacağınız süre boyunca size temin edilecek bir şoför ayarlayın havalimanına girerken ve çıkarken valizlerinizi gözünüzün önünden kesinlikle ayırmayın. harika yazı elinize saglık. Merak ettiğim bir cok soruya yanıt oldu. Sizinle konusmam lazim. Benim aize soracak seylerim var. Bende oraya gitmek istiyorum. Orada arkadasim var onu bulmam icin. 2 küçük çocuğum var türklere ait okul bulabilirmiyim ilkokul mesela. Çocuklar acisindan sikinti çekilir mi. Aman kardeş. Ne yapacaksın Bangladeş'te? Ne okulu? Sakın deyim sakın! Türk'lere ait okul bulabileceğini zannetmiyorum. Hayallerini yıkmadığımı, aksine kurtardığımı düşünüyorum 🙂 Selamlar. Merhaba, yüksek lisans için Dakka Üniversitesini araştırıyordum ki yazınıza denk geldim. Bu konuda bilgi verebilirmisiniz. bengalli bir arkadasım var o cok iyi diyor bir sorun olmazmış. burs da veriyorlarmış. Merhaba, öncelikle röportaj çok güzel, elinize sağlık. Röportaj yaptığınız beyefendinin e-mail adresini tarafıma gönderirseniz çok sevineceğim. Emeğinize sağlık tekrar. Selamlar. Merhaba, bende birkaç aylığına başkentte çalışmaya gideceğim muhtemelen. Biraz daha bilgi almak ve tanışmak için röportajı yaptığınız beyefendinin mail adresini alabilirsem makbule geçer. Merhaba rica etsem röportaj yaptığınız beyefendinin e-posta adresini gönderir misin lütfen. Çok önemli ve çok acil danışman gereken bir konu var. ben bangladeşliyim. herhangi bir sorun için benimle danişabilirsiniz 🙂 ayrica yazilari okudum ellerinize sağlık.


Pek sevgili Budapeşte bağımlısı arkadaşımız Hakan Dağlıoğlu ile yaptığımız Budapeşte röportajından sonra şimdi de yerlisinden budapeşte gece hayatı tavsiyeleri aldık. Öyle ki, gaza gelip hepsini birinci tekil şahıs aktarıyoruz, çünkü sayesinde gitmiş kadar olduk. Önümüzdeki dönemlerde Budapeşte'ye gitme niyeti olanlar için eğlenebileceğiniz, güzel vakit geçirebileceğiniz türlü türlü mekan aşağıda mevcut. Studio: Budapeşte'nin en iyi club'ıdır. Bana göre eğlencenin tek adresidir ve içerisi bayağı bir büyüktür. Yaz ayları hariç her ay açıktır. Ben anlatmayayım siz en iyisi şuradan izleyin. Özellikle belirtmek isterim ki link özel bir partiden değildir, çünkü bu club her zaman böyledir, şahanedir, müthiştir. White Angel: Bu adam hiçbir şey söylemiyor diyeceksiniz belki ama, ben yine bir şey söylemeyeyim. Benim de bulunduğum Halloween'den bir video şurada mevcut. Mekan hakkında size yeterince fikir verir sanırım. Dokk Beach: Kendileri tam bir "open air disco" olarak tanımlanabilir. İçinde bir de sarhoş olan insanların atladığı havuz vardır ve mekan bu özelliği ile nam salmış durumdadır. Buradan Tuna nehrinde gece gezmek için kısa süreli sürat tekneleri de kalkar. 3-4 kişi birleşip tekneye girin derim, zira eğlenceli ve unutulma bir deneyim oluyor. Unutmadan ekleyeyim, yalnızca yazın açık. Bed Beach: Dokk Beach benzeri, içerde beyaz koltukları ve adından da tahmin edebileceğiniz üzere yatakları olan, güzel müzikler çalan zaman zaman özel partiler olan ve özellikle o zamanlar gidilmesi gereken bir mekan. Bu da Dokk Beach gibi yalnızca yazları açıktır. Dokk Club: Dokk Beach'in kış alternatifi olarak tanımlanabilir. Bu kulüplerin hepsi Arpad Hid denilen Budapeşte'nin Margit dışında bir diğer adasında konumlanmıştır. İçeri girişler genellikle 1500-2500 Forint arası değişir. Adada yalnız gece kulüpleri olduğu için adına zaman zaman Parti Adası da denilir. Burada ki gece kulüpleri genelde Cuma-Cumartesi günleri açıktır. Szimpla Kert: Tam bir rahatlama, sakin bir akşam geçirme mekanı. Mutlaka gidilesi pizzası yenilesi birası içilesi yerdir. İçerideki konsept tasarım bambaşka, hiçbir yerde yoktur sanırım. İçeri giriş ücretsizdir. Corvintetö: Techno müzik sevenler için ideal bir mekan. Kapalı bir mekan olmasına karşın terası da mevcuttur. Erasmusluların uğrak yeri. İçeri giriş ücretsizdir. Morrison's Music Pub 1-2-3: Morrison's 1 küçük şirin bir pub olmakla beraber içeride ortalama bir dans pisti de vardır. Karaoke için biçilmiş kaftandır. Morrison's 2 açık terası olan aynı zamanda 4-5 farklı dans pisti olan altlı üstü fazlasıyla eğlendiren bir pub-bar karışımı yerdir. Mutlaka aşağıdaki dans pisti açık olduğu zaman gidilmelidir. İçeri giriş 10'a kadar 500 forint ve bu fiyatın içine 3 bira dahil. Instant: Yine bir Erasmuslu mekanıdır. İçeri giriş ücretsizdir. Doboz: Retro bir mekandır kendileri. İçeri giriş ücretsizdir. Gödör: Bahçesinde sandalyeleri masaları olan yazın uğrak yeri. Bence kesin gidilmeli. Piaf: Instant'ın sokağında yer alan belki yarım saat bir saatlik uğranılması gereken bir mekandır. s me time now nd finally got the courage to go ahead and g ve you a shout out f om Austin Texas! ust w nted to sa k ep up the great w rk! Mrb. Orta avrupa turu için rehbere ihtiyacımız var. Lütfen iletişime geçelim. Budapeştede alternatifleri ararken sitedeki resimlere bakıp birazda gaza geldik 🙂 Budapeştede bir turkçe rehber bulduk ve alternatif bir tur istedik. Tam anlamiyla harikaydi. Tüm resimdeki yerler ve artı bir sürü yeri iki gün boyunce gezdik. En çok hoşumuza gidende ikinci el dükkanları ve bit pazarıydı. Harika yağlı boya tablo buldum 80 euroya.....