Herhalde Avrupa genelinde ülkece gidip de kendimize en yakın bulduğumuz toplumlar listesinde ilk 3'e girer İspanyollar. "Ya yurtdışında beni hep İspanyol sanıyolaaarr" cümlesinin sırf tip benzerliğinden çıktığını düşünmüyoruz, Akdeniz insanı olmanın getirdiği o etkiler var ya, doğruya doğru, onlar resmen lokasyon fark etmeksizin hepimize bir şekilde işlemiş. Ama hepimiz farklı topraklarda ve kültürlerde yaşayıp bu tip benzeşmeler yaşamaktan sebebini tam açıklayamadığımız bir haz alsak da, "ben tamamım abi, bu ülkeden gidiyorum" noktasına geldiğimizde göç etmek için aklımıza ilk gelen yerlerden biri genelde İspanya değil farkında mısınız? Tabii ki hemen Kanada gündeme gelir, Avustralya bir ihtimaldir ama "çok uzaktır", nedense bir şekilde buraya yakın olmak isteriz, İskandinav ülkeleri bile gündeme gelir ama İspanya söz konusu göç olunca İspanya'da yaşamak çoğu kişinin aklına bile gelmiyor. Bu hoşumuza gidip duran benzeşmeler, söz konusu kendi ülkenden ayrılıp başka bir yere yaşamaya gitmek olunca insana batmaya mı başlıyor, yoksa Avrupa genelinde yaşamak için en ideal yerlerden kabul edilmemesi ile mi ilgilidir bilmiyoruz ama, genelde İspanya'ya yaşamak gibi bir karar alanlar hep daha spesifik, daha farklı bir kitle oluyor. Bu sebeple bizce İspanya'da yaşamak üstüne konuşabileceğimiz en iyi kişiyle röportaj yapabilme imkanımız olduğu için şansılıyız, çünkü Duygu Barselona'da yaşayan bir psikolog! Geri kalanı ve Duygu'nun hikayesini kendi ağzından dinlemeniz için çok da müdahale etmiyoruz, iyi okumalar! Bi' dakika yavaş ya ben daha İspanya'ya gitmedim bile diyorsanız İspanya'ya dair her türlü rehberimiz için şuraya tık tık. İspanya'da yaşamak değil başka diyarlara göç etmek istiyorsanız yurtdışında yaşayanlarla röportaj serimiz şurada. Ben Duygu Koçer, 27 yaşındayım. İstanbul'da doğup büyüdüm. Barcelona'da yaşıyorum ve uzman klinik psikolog olarak çalışıyorum. Aynı anda doktora çalışmalarıma devam ediyorum. Lisans derecemi İstanbul'da, uzmanlık derecemi İngiltere'de tamamladım. İspanya ile toplamda 2 yılı aşkın, 2012 yılında başlayan bir geçmişim var; geçen Ekim ayından beri de yerleşik olarak yaşıyorum. Barcelona'da klinik psikolog ve psikoterapist olarak ana dili Türkçe ve İngilizce olan kişilerle çalışıyorum. Ayrıca yurtdışında yaşayan, ulaşabileceği Türkçe ya da İngilizce psikolojik danışmanlık bulunmayan kişilere de online seanslar yaparak psikolojik danışmanlık sağlıyorum. İlkokuldayken babamla birlikte Avrupa'daki dans festivallerine katılmak için, otobüsle 15-20 günlük birkaç Avrupa turu yaparak farklı ülkeleri ve kültürleri tanıma şansı buldum. O dönemde gezdiğim yerlerin hakkını yaşımın da etkisiyle pek verememiş olsam da, her gittiğim yerde insanların alışkanlıklarını, yaşam şekillerini, festivallerini anlamaya ve öğrenmeye çalıştığımı hatırlıyorum. Bu gezilerden döndüğümde, biz kendi şehrimizde, sokağımızda, evimizde alıştığımız bir yerde, alıştığımız bir hayatı yaşarken, bir yerlerde insanların bildiğimizden çok farklı şeyler yapıyor olduğunu düşünürdüm. Bu deneyimlerden sonra da bir yerde yerleşik olma fikrinden zamanla uzaklaşmaya başladım, keşfedilecek çok şey vardı çünkü dünyada! Mesleğim olan psikolojiyi de en az yeni kültürler keşfetmek kadar sevdiğim için, bir şekilde mesleğimle yurtdışında yaşama arzumu birleştirmeye çalıştım. Kesinlikle ani olmadı. Hatta 5 sene kadar beklemem, planlar yapmam, hayal kırıklıkları yaşamam, bu süreçte kendimi başka ülkelerde bulmam gerekti şartların olgunlaşması için. Barcelona ile yolum 2012'de kesişti. Türkiye'de İspanyolca öğrenmeye başlamıştım ve yazı İspanya'da geçirip, dilin konuşulduğu yerde pratik yapmak amacıyla Barcelona'da bir dil okuluna geldim, 3 aydan fazla kaldım. Aşık oldum şehre. İlk kez başka bir ülkede, turist konseptinden daha uzun vakit geçirmek, merak ettiğim her şeyi deneyecek, sokaklarda kaybolacak vakit olması da hislerimde etkili olabilir. Sonraki sene, tekrar dil okuluna geldim, yine 3 ay kadar kaldım. Döndüğümde üniversitenin son senesiydi ve hayatımın en azından bir kısmını Barcelona'da geçirmek istediğime emindim. İnsanların işten çıkıp metroyla denize gittiği, her semtinde bir sokak festivali olan, şehrin bir noktasından başka bir noktasına gitmenin kolay ve çabuk olduğu, İstanbul'a kıyasla çok küçük olmasına rağmen her gün her telden onlarca aktivite ve etkinlik imkanı sunan, asla uyumayan, kadın olarak yaşamanın kolay olduğu ve bunların hepsinin çok doğal bir şekilde gerçekleştiği bu şehirde yaşamak en büyük hayalim oldu. Ama aynı zamanda, psikolojiye de aynı oranda bayılıyor ve hayatta her ne yapacaksam, nerede olacaksam, bir şekilde psikolojiyle iç içe olmazsam mutsuz olacağımı biliyordum. Bu nedenle Barcelona'da yüksek lisans programları araştırmaya başladım. Nitekim Katalanca dersleri göze alarak Barcelona Üniversitesi Klinik Psikoloji master programına başvurumu yaptım ve kabul aldım. Tam vize başvuru aşamasında okuldan bir mail geldi; "Merhaba, biz ülkedeki bazı yasal düzenlemelerden dolayı klinik psikoloji master programını kapattık, ama isterseniz diğer psikoloji programlarımız için kabulünüz hala geçerlidir, bu son dakika değişikliği için üzgünüz, sevgiler". Böyle bir şeye hazır değildim. Başka bir programa dahil olmayı istemedim. Başka hiçbir yere, hiçbir programa da başvurmamıştım. İstediğim şehirde yaşamaya çok yakınken, birden hayallerim yıkılmıştı. Tüm İspanya'da sistem değiştiği için ülkede aradığım bağlamda bir klinik psikoloji programı yoktu. Yani master yaparak buraya gelemezdim, ama mesleğimi yapabilmek için master yapmak zorundaydım. Öyle olunca bir sene sonra İngiltere'de klinik psikoloji master programına başladım. Orada geçirdiğim süreç boyunca sürekli Barcelona'ya gelip doktora programları ile ilgili üniversitelerle görüştüm. İngiltere'deydim, ama duvarımda Barcelona posterleri asılı bir vaziyette, sürekli Barcelona üniversitelerindeki profesörlerle mailleşiyordum. Master bitince ben de Türkiye'ye döndüm. Bir sene boyunca psikolog olarak çalıştım. Aynı süreçte Barcelona'da doktora programı araştırmalarım devam etti. Bir noktada şu an Barcelona'da doktora yaptığım üniversiteden kabul geldi, kararım Barcelona'ya gelmek oldu. Bu uzun zaman planlarını yaptığım, bu kadar yakınken yapmazsam pişman olacağım bir şeydi. İspanya 17 özerk bölgeden oluşuyor. Özerk bölgelerin dil ve bayrakları farklı. İspanyolca tüm ülkenin resmi ana dili ancak özerk bölgelerde farklı diller de konuşuluyor. Barcelona Katalonya özerk bölgesinin başkenti ve resmi dili Katalanca ve İspanyolca. Gündemden de biliyorsunuzdur, son zamanlarda artan bir bağımsızlık istekleri var Katalanların. Katalan milliyetçisi biriyle konuşursanız, "Barcelona İspanya değildir" cümlesini bile duyabilirsiniz ama bu durum burada yaşayan göçmenlerin durumunu çok da etkilemiyor. Katalanlar kendi içlerinde, tarihleri ve ekonomileri üzerinden bu noktaya gelmişler. Biz daha çok gözlemci gibiyiz. Yaptıkları eylemler genelde sakin geçiyor, tehlike yaratan bir duruma denk gelmedim. Yurtdışında yaşasak bile, Türkiye'de olan şeyler bizi burada olanlardan daha çok etkiliyor. Çünkü tarihini ve kültürünü sonradan öğrendiğiniz bir yeri ne kadar sevseniz de, bu noktada o kadar da içselleştiremiyorsunuz ve "onların" sorunu olarak görüyorsunuz çoğu zaman. Madrid'de ana dil İspanyolca, sokak tabelaları, uyarılar, her şey İspanyolca. İkinci ana dil olayı yok orada, ondan sadece İspanyolca bilerek daha rahat hayatta kalabileceğiniz bir yer. Sadece Barcelona-Madrid değil, her özerk bölgenin kutladıkları bayramların bir kısmı, yemekleri, dansları farklı. Madrid ve Barcelona gibi kozmopolit şehirler için geçerli olmasa da, daha küçük şehirlerde bir özerk bölgeden diğerine gidildiğinde fark ciddi şekilde belli oluyor. Madrid'i de Barcelona'yı da bilen insanlar, Madrid'in biraz daha geleneksel ve ihtişamlı, Barcelona'nın da daha özgürlükçü, aykırı ve hippi olduğunu düşünür. Özerklikten bağımsız olarak, İstanbul-Ankara arasında geçen şehirde deniz olması-olmaması ayrımı, Madrid ve Barcelona için de çok gündeme gelen bir ayrımdır. İspanya'da yaşamak için çeşitli yollar var. Eğitim amacıyla gelenler, Türkiye'deki iş yerinin İspanya'da pozisyon açması ile kendini burada bulanlar, eş sebebiyle gelenler, yatırım yaparak alınan Golden Visa ile gelenler, kendi işini kurmak için gelenler gibi. Her birinin prosedürü kendi içinde farklı. Her ne sebeple geliyorsanız, önce burada yapacağınız şeyi maddi olarak karşılayabileceğinize dair belgeler, sonra devletin belirlediği ve 1 sene yaşamanıza yeteceğini öngördüğü bir miktar paranın bankada olması, ya da bir sponsor olması, kalacak yer ve sağlık sigortası gibi şeyler herkes için standart. Genellikle önce 1 sene oturma izni çıkar ve her sene için uzatma yapmak gerekir. İş bulursanız ya da eğitim almak isterseniz gelmek kolaydır. Oturum iznini uzatma konusunda son birkaç senedir biraz zora koşmaya başladılar. Önceden insanlar 1-2 senelik master programıyla gelip, oturum izinleri bitince burada kalmak için başka bir master programına başvurup oturma iznini uzatabiliyordu rahatlıkla. Devlet bu duruma uyandı sanıyorum ki, artık ciddi zorluk çıkarıyorlar. Ancak bir şekilde 3 sene burada kalırsanız ve 3 senenin sonunda bir iş kontratı yapabilirseniz, çalışma ve oturma izni alabiliyorsunuz. 10 sene boyunca oturma iznini sürdüren bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı, 10 senenin sonunda dil sınavına girerek vatandaşlık alabiliyor. Bu süre mülteciler için 5 yıl, Seferadlar için 2 yıl ve bir İspanyol'la evli olanlar için ise 1 yıl. Vatandaşlığa geçme sürecinde dil bilmek ve kültüre entegre olduğunu da bir sınavla kanıtlamak gerekiyor. Pahalı olup olmama değerlendirmesini kesinlikle Türk lirasına çevirmeden yapmak gerekiyor. Bir kahveye İspanya'da 2 Euro veriyorsak, bunu Türk lirasına çevirince 14-15 TL yapar bugünkü kurla. Oysa bir İspanyol kazandığının 2 birimini veriyor bir kahve için. Her ülkenin yaşam standartları kendi para birime ve gelir durumuna göre değerlendirilmeli. İspanya'da diğer Avrupa şehirleri gibi alım gücü Türkiye'den daha yüksek. İspanya'daki bir asgari ücretlinin yaşam giderleri ve sosyalleşmek için yaptığı harcama ile Türkiye'deki bir asgari ücretlinin yapabildikleri arasında çok fark var. Barcelona için örnek vermek gerekirse, öğrenciler için bizdeki gibi ev kiralamaktansa, oda kiralamak yaygın fiyatlar sebebiyle. Aileler ve çiftler apartman dairesi tutuyor ama yalnız yaşayanlar genelde paylaşımlı daireleri tercih ediyor. Bir dairede 2-6 kişi arası oluyor, herkesin kendi odası oluyor, ortak alanlar paylaşılıyor. Bu odaların fiyatları, odanın özellikleri ve evin lokasyonuna göre, 350 Euro'dan başlayıp 700 Euro'ya kadar çıkabiliyor. Daire kiraları da 1000 eurodan başlıyor ortalama. Oda kiralama Barcelona ve Madrid'te çok yaygın bir sistem, her yerde oda ilanları görürsünüz. Diğer şehirlerde, Barcelona ve Madrid'te oda kiralama fiyatına tüm bir daireyi kiralamak mümkün. Yeme içme ve sosyal hayat, alım gücüne göre uygun. Barcelona'da şehir merkezinde geçerli 10 geçişlik seyahat kartı 10.20 Euro. Barcelona'da bisikletle ulaşım da oldukça yaygın, Bicing adı verilen ve hemen her sokakta bulunan bisikletleri kullanmak için senelik 40 euro ödeyerek bir kart almak gerekiyor. Barcelona yürüyerek ulaşım açısından da dünyanın en rahat şehirlerinden biri. Oldukça iyi bir şehir planlamasına sahip ve yayalara ayrılan kaldırımlar araba yollarından daha geniş. İlla motorlu taşıt kullanmak istiyorum derseniz, motosiklet kullanımı araba kullanımından daha yaygın. 18-30 yaş grubunda arabası olan birine pek rastlamazsınız. Barselona'da yaşamanın diğer bir güzel ve maddi olarak avantajlı tarafı, spor ve sanat etkinliklerinin sadece belli gelir durumlarına hitap eden bir şey değil, herkes için ulaşılabilir olması. Sene boyunca ücretli ve ücretsiz binlerce etkinlik var. Yılın belli zamanlarında Barcelona Ulusal Orkestrasını, parklarda verilen konserleri ücretsiz izleyebiliyorsunuz, 1-2 euro ödeyerek bahar ve yaz aylarında açık hava sinemalarını yakalamak mümkün, semt festivalleri tam bir görsel şölen ve ücretsiz. İspanya'da yaşamak üzere geldiğim noktada İspanyolca biliyordum. Herkes için başta şart değil ama zamanla bir gerekliliğe dönüşüyor. Danışanlarım arasında ve sosyal çevremde hiç İspanyolca bilmeden İspanya'da yaşamak üzere gelen kişiler var. Profesyonel anlamda İngilizce konuşulan bir iş ya da eğitim ortamındaysanız, profesyonel olarak dil kaynaklı zorluklar yaşamasanız da, gittiğiniz ülkenin dilini bilmediğinizde hem sosyal hayatta hem de bürokraside işler zorlaşıyor ve asla tam olarak adapte olamıyorsunuz. Göçmenler zaten mevcut sosyal çevrelerini bırakıp gelen kişiler ve dil gittiğiniz ülkede tüm kapıları açan bir anahtar gibi. Sahip olmak her zaman için avantaj. Katalanların hepsi İspanyolca biliyor ve bugüne kadar bana İspanyolca cevap vermeyen kimse olmadı ama yerlilerin kendi arasında konuşmalarını anlamak, ya da markete gittiğinizde ürünlerin ismi ve içeriğinin Katalanca yazması, uyarı ve levhaların Katalanca olması, maillerin Katalanca gelmesi gibi durumlar olabiliyor. İspanyolca öğrenmeye geldiğimde, bazı yiyeceklerin ismini yanlışlıkla Katalanca öğrenmiştim çünkü markette görerek öğreniyordum ve İspanyolca-Katalanca farkını ayırt edemiyordum. Bu bir soruna yol açmadı, hatta komik oluyordu İspanyolca cümlede Katalanca kelimeler kullanmam. Eğer özel olarak İngilizce eğitim veren bir programa gitmediyseniz, burada üniversitelerde dersler çoğunlukla Katalanca işlenir. Hocanızı uyarırsanız İspanyolca'ya geçer ama unutup yine Katalanca devam edebilir, bu nitekim sosyal hayatta da böyle. İki anadilli olduklarından diller arasındaki geçişleri fark etmiyorlar pek. Kendi adıma yaşadığım birkaç zorluk olarak, doktora çalışmamda bir hastanede grup terapileri yapıyorum ve bazen bir kişi fark etmeden Katalanca konuşmaya başlıyor ve herkes fark etmeden Katalanca'ya dönüyor. Uyarmak gerekiyor. Doktora yaptığım fakültenin de ana dili İspanyolca olmayan ilk ve tek öğrencisiyim ama bu zamana kadar dil değiştirmeleri konusunda yaptığım uyarılarda hiç bir negatif reaksiyon almadığımı söyleyebilirim. Yurtdışına yerleşen herkes, ilk zamanlar yürümeyi yeni öğrenen bir çocuk gibi. Kendi ülkemizde sokaktaki tabelayı, marketin, hastanenin yerini, taksinin rengini, kuralları, yani temel seviyede nasıl yaşanacağını biliyor ve anlıyor oluyoruz. Ülkemizde farkında bile olmadığımız detaylar, yurtdışında baştan öğrenilmesi ve emek verilmesi gereken şeylere dönüşebiliyor. Ülkemizde bir semtin, bir kurumun, bir grubun, bir siyasi görüşün üyesiyken, yurtdışında genelde bu kadar kapsamlı ve doğal bir sosyal ağımız olmadığı için aynı seviyede bir aidiyet duygusu oluşmuyor. Yurtdışında yaşamakla ilgili en büyük psikolojik zorluk da bu noktada başlıyor. İstenilen ekonomik ve sosyal standartları sağlamak tamamen bireysel çaba sonucu ulaşılan bir kazanım. "Öteki" olduğunu hissetmek yurtdışında çok kolay ve asla belli bir ülkeye has bir durum değil; çoğu kez ırkçılık kaynaklı da değil. Kendi kültürel ve sosyal birikimimizle başka bir kültürü değerlendiriyoruz ve içinde yaşamaya çalışıyoruz. Buna adapte olmaya çalışmak zor ve zamanla öğrenilen bir şey. Öğrenemeyenler yurtdışında yaşam deneyiminden çabuk pes ediyor ya da mutsuz oluyor. Mesleğim gereği göçmenlerle her gün iç içeyim. Facebook göçmen gruplarında sorulan soruları, Ekşi Sözlük'teki yurtdışına yerleşmekle ilgili entryleri sıklıkla okuyorum. İnsanlar genelde "Orası nasıl, yaşanır mı, gelelim mi?" gibi sorular soruyor. "Gelmeyin çok kötü" ya da "gelin her şey süper" gibi genellemelerin yararlı olduğunu düşünmüyorum. Başlangıçtaki gitme sebebiniz, eğitim durumunuz, dil bilmek ya da öğrenmeye dair heves, ülkeye verebilecekleriniz ve karşılığında aldıklarınızın dengesi önemli. "Yurtdışında sokağa çıktığımda tabelalar hiçbir şey ifade etmiyor ve bu yüzden buraya ait hissetmiyorum" diyen de var "aynı sokak tabelalarını, aynı binaları, aynı insanları görmekten sıkılmıştım, farklılık iyi geliyor" diyenler de. Tamamen beklentilerle ilgili bir durum adapte olup olamamak. Mümkün olduğunca zihinsel esnekliğe sahip olmak yurtdışında yaşama deneyimini kolaylaştırıyor. Hiç esneyemeyecek kadar sert olanlar en çabuk kırılanlar oluyor. Türkiye'de, belli semtlerde oturmak, belli markalarda arabalara binmek, yazın belli şehirlerdeki birkaç popüler beach cluba gitmek önemlidir. İspanya'da bunlar bizdeki kadar önemli değil. Ev değil de bir oda kiralamak ve insanlarla paylaşmak, toplu taşıma kullanmak, bir yerden bir yere yürümek burada son derece normaldir. Barcelona metrosunda dünyanın en iyi şefi olarak bilinen Ferran Adria'ya, Barcelona sahil şeridi boyunca uzanan ve herkese açık ve ücretsiz olan plajlarda ünlü bir şarkıcıya rastlayabilirsiniz mesela. Genel olarak insanlar hayat standartlarını sahip olduklarının markası ya da fiyatıyla değil, daha çok katıldıkları etkinlikler, yeni tecrübeler ve sosyal ortamları üzerinden değerlendiriyor. Ve bu çok özgürleştirici bir tecrübe. İspanya'nın sosyal ortamına adapte olabilmek için bu şekilde yaşamaya hazır olmak gerek. İspanya Akdeniz ülkesi olduğu için kültürel olarak her ne kadar bize yakınmış algısı olsa ve bu bazı açılardan doğru olsa da, İspanya'da yaşamaya başladığınızda farklılıklar da göze çarpıyor. İspanyollar genel olarak sıcak, dışa dönük, eğlenmeyi ve yaşamayı seven insanlar. Ancak biz kollektivist bir kültürden gelirken, onlar daha çok bireysel bir kültüre sahipler. Bu daha çok yakın arkadaşlıklarda ve duygusal ilişkilerde bir farklılık olarak gündeme gelen ve danışanlarımla sık sık çalıştığım bir tema. Bir ülkeyi ziyaretten dönen bir turist ya da kısa süreli değişim programıyla ülke değiştiren bir öğrenci size heyecanla gittiği ülkeyle kendi kültürünün benzer yönlerini anlatır. Uzun süre o ülkede yaşayan bir göçmen ise genelde farklılıklardan bahseder, çünkü o farklılıklar gerçek hayatta bir noktada bir zorluk olarak karşısına çıkmıştır ve baş etmesi gerekmiştir. Yakın zamana kadar devam eden ekonomik kriz ve yüksek işsizlik oranları ciddi maddi sorunlar yaratabiliyor. Kendi gençlerinin bile ciddi kısmının işsiz olduğu, "ücretsiz çalışma" gibi bir konseptin söz konusu olduğu bir ülkeden bahsediyoruz. Ama "İspanya'da işsizlik var, kriz var, gelmeyin" gibi yorumları yine de çok faydalı bulmuyorum. Sadece İspanya için değil, herhangi bir ülkeye yerleşmeyi düşünen herkese söylüyorum; belki gideceğiniz ülkeye, orada olmayan bir şeyler vaat edeceksiniz? Önemli olan bunun için kendinizi tanımak, motivasyonlarınızı bilmek, iyi araştırma yapmak, gerçekçi beklentilere sahip olmak ve kendinize belli bir deneme süresi belirlemek. Evet, İspanya'daki gençlerin bir kısmı da nispeten daha gelişmiş Kuzey Avrupa ülkelerine gitmeye çalışıyor çünkü herkes mevcut şartlarını iyileştirmek ister. Bir şekilde inanıp çabalayan ve psikolojik zorluklarla baş edebilen herkes bir şekilde istediği standartları sağlayabiliyor. Bu noktada kendi motivasyonunuz nedir ve başka bir ülkede yaşama deneyimine adım atmanızı sağlayacak kadar güçlü müdür, bunu sorgulamanız gerek. Irkçılık denebilecek bir örneğe kendi özel ya da profesyonel hayatımda rastlamadım. Aksine, bürokratik olarak, bir Avrupa vatandaşından daha fazla zorlukla mücadele ettiğimiz için, farklı bir kültürde ve dilde, bahsettiğim zorluklara rağmen yaşamamız genelde takdir görüyor. Diğer yandan şu da bir gerçek ki, dünya daha ırkçı ve sınırları keskin bir noktaya gidiyor ve artık dünyada bazı güç sahipleri açıkça diğer insanları kendi ülkesinde istemediğini dile getirebiliyor. Zaten hem İngiltere hem İspanya tecrübemden sonra rahatlıkla söyleyebilirim ki, ırkçı insanlar her toplumda var ve onlara dünyanın her yerinde denk gelebilirsiniz. Ancak genellikle pratik anlamda ayrımcılığı yaratan şey sokakta gördüğünüz insanlardan ziyade, ülkelerin bürokratik kuralları oluyor. Bunun dışında, İspanya'da iş yaşamı deyince, siestanın öneminden bahsetmemek olmaz 🙂 Öğlen hemen her iş yeri birkaç saat boyunca yemek ve uyku molası için kapalıdır. Bu süreçte Barcelona'da denize giren, evine gidip biraz uyuyan, restoranlarda yemek yiyip içkisini yudumlayan insanlar görürsünüz siesta vaktinde. Çoğu dükkan, içeride çalışanlar olmasına rağmen, girip alışveriş yapmak istediğinizde kapısını açmaz siesta vakti diye. Öncelikle İspanya'da, Almanya ve Hollanda gibi 60'lı yıllarda Türkiye'den iş gücü göçü alan ülkeler kadar yoğun bir Türkiyeli nüfus yok, çünkü İspanya bu ülkelerden biri değildi. İspanya'daki Türk insan profili, Akdeniz kültüründen hoşlanan, eğitim, sosyoekonomik ve entelektüel seviyeleri yüksek, genelde Türkiye'deki karamsar tablodan bunalmış, bilinçli bir şekilde kendine ya da ailesine daha huzurlu yaşam şartları sağlamak isteyen kişiler olarak genellenebilir. Özellikle son birkaç yılda, burada 2. dalga diye adlandırılan bir Türk göç dalgası başladı. Eğitim sebebiyle gelip sonrasında kalan kişiler ya da yakın zamanda vatandaşlık hakkı verilen Seferadlar da son zamanlarda İspanya'ya yerleşenler arasında. İspanya deyince akıllara akşama kadar siesta yapıp Sangria içtiğimiz bir ortam gelebilir. Gerçekler ondan biraz daha farklı. Ben hem turist hem yerleşik olarak burada bulunmuş biri olarak söyleyebilirim ki bürokrasi inanılmaz yavaş işliyor ve kurallar belli bir standartta işlemiyor. Resmi işler için randevu almak günler sürüyor, randevuyu aylar sonraya alabiliyorsunuz bir çok kurumda, hatta karaborsa randevu satan kişiler türemiş durumda bu durumdan dolayı. Yan yana masalarda oturan iki memur size farklı bilgi verebiliyor ya da farklı uygulamalara tabi tutulabiliyorsunuz. O noktada dikkatli olmak ve çok araştırmak gerekiyor kuralları tam anlamıyla öğrenebilmek için. Kültürel olarak şikayetçi olduğum bir şey yok, o noktada gittiğim yerin kültürüne olabildiğince esnek olmayı ve yargılamaktansa gözlemci olarak kalmayı tercih ediyorum. Kolektivist kültürden gelen biri olarak, insanların bireysel tutumları zaman zaman beni şaşırtıyor. Bunun dışında mutlu ve üzüntülü zamanlardaki alışkanlıkları da oldukça farklı, bunu en çok düğün, cenaze gibi insanların bir araya geldiği ortamlarda gözlemleme şansım oldu. Eğlenceler daha coşkulu ve hep birlikte, üzüntüler daha sakin ve yalnız yaşanıyor diyebilirim. Türkiye'ye dönmek gibi bir düşüncem yok şu an için. Doktora çalışmalarım ve işim İspanya'da devam ediyor. Ancak hayat zaman içinde ne gösterir bilmiyorum. Ailem ve arkadaşlarım Türkiye'de, bu yüzden zaten sık sık gelip gidiyorum. Akademik ve mesleki çalışmalarımın bir kısmını Türkiye'de de devam ettirme planlarım var önümüzdeki dönemler için. "Baslamadan gelen not" bolumunu okumadiniz herhalde zaten blogda bir suru ulke icin roportajlar mevcut. ayrıca sizinle özelden bir konu hakkında görüşmek isterim mümkünse.. Duygu hanım, merhaba. Yazınızı gerçekten çok beğendim ve faydalı buldum. Fakat aklıma bir soru takıldı. Daha rahat yaşayabileceğiniz ya da eğitim alabileceğiniz Avrupa ülkeleri varken ya da erkek arkadaşınızın da bulunduğu Yunanistan varken neden İspanya'yı seçtiniz? Eğlenceler ve rahatlığı dışında acaba eğer İspanya'da daha düzenli bir Avrupa şehrinden farklı bulduğunuz ya da ilginizi çeken noktalar varsa onları da paylaşabilir misiniz? Teşekkürler. Merhaba Gökçe hanım, mesajınızı şimdi gördüm. Ben zaten doktora yapıyorum, eğitim almaktan ziyade, bilimsel çalışma yapıyorum. Masterımı İngiltere'de yaptım ve devamında almak istediğim mesleki eğitimleri de burda ve dünyanın çeşitli yerlerinde takip ediyorum. Eğer dil konusu halledilirse ve hedeflere uygunsa İspanya eğitim konusunda bir İngiltere Amerika Hollanda kadar meşhur olmasa da fena sayılmaz. İngiltere ve Yunanistan doktora başvurularımdan da kabul almıştım ama sadece kariyer ya da ilişki odaklı değil ayrıca yaşam amaçlarımı da gerçekleştirmek için Barcelona'ya geldim. Röportajda da bahsettiğim gibi "ömrümün bir kısmını burda geçirmeliyim" fikrinden dolayı. Tabi bunda zaman içinde Barcelona'da edindiğim çevrenin de etkisi var. Diğer Avrupa ülkelerinden çok farklı bulduğum bir şey yok açıkçası. Hatta diğer ülkeler daha düzenli ve kurallı, bir bakıma kolay olabilir. Beni çeken şey meşhur clubları ya da gece hayatı da değil. Gece hayatım yok. Benim sebeplerimin çoğunu hisler oluşturuyor. Gözümün gördüğünü, kulağımın duyduğunu sevdim burda. Kaldırım taşlarını falan sevdim inanın. Çok mantıkla açıklanabilecek şeyler değil 🙂 Turist konsepti dışında vakit geçirdiğim ve derinlemesine keşfedebildiğim ilk şehirdi. Belki Barcelona değil de İtalya'nın Yunanistan'ın bir şehrine de gitmiş olsaydım aynı hissedebilirdim o dönem. Merhaba, ben de birkac aya ispanya'ya yerlesecegim. Kiralamak icin evlere bakiyorum da oturulabilecek bolgelerle ilgili tavsiyeniz olur belki:) tesekkurler simdiden.


Los Angeles ile hikayemizin mutsuz sonla biten bir aşk hikayesi olduğunu söyleyebiliriz, ancak bir "ilk görüşte aşk" teması içermediği de kesin. Şehre indik ve güzelliği karşısında düştüğümüz çaresizlik bizi "Japonca'da kesin bu hissi tarif etmek için bir sözcük vardır, demek bizde yokmuş" düşüncelerine itti gibi bir cümle asla gelmeyecek; en azından söz konusu Los Angeles olunca. Fakat bu ilk iki cümle herhangi bir olumsuzlama içeriyor gibi göründüyse düzeltelim, çünkü şehirde geçen günlerimizin, tanışılan insanların, biriktirilen anıların ve o uzun süredir hissetmediğimiz sınırı olmayan özgürlük hissinin ardından gelen "buradan dönmemenin bir yolu olmalı" duygusunu bir türlü kafamızdan atamıyoruz. Güzelliğine vurulduğumuz, mimarisine hayran kaldığımız, kültüründen etkilendiğimiz onlarca şehrin ardından gelip de bilgisayar oyunu kılıklı Los Angeles gibi bir şehre bu denli vurulmak olacak iş mi diyoruz içimizden ama, ok yaydan çıktı bi' kere! "Aa aynı filmlerdeki gibi ya" cümlesinin gün içinde en az 7-8 kere kafanızdan geçtiğini düşünün. Gerçekten de tanıştığınız insanların yarısının falan oyuncu ya da bir şekilde ünlü olmayı kovaladığı aa aynı filmlerdeki gibi-, abur cubur almak için girdiğiniz markette çalışan hiç tanımadığınız Pakistanlı adamın tekinin size sevdiğiniz bir filmi hatırlattığı, geçtiğiniz son derece sıradan bir yolun ya da uyduruk bir avukatın sizi boşamak için indirim vaat eden reklam tabelasının bile tutkuyla izlediğiniz bir dizinin jeneriğinin parçası olduğunu fark ettiğiniz anları üst üste yaşadığınızı hayal edin. Hani en yakın arkadaşlarınızla arabada giderken sevdiğiniz bir şarkı açarsınız, rüzgar yüzünüze vuruyordur, güneş yerinde ve her şey yolundadır ya; kafanızda baş rolünün kendiniz olduğu bir film çekmeye başlarsınız ve her saniyesine bayılırsınız! İşte onun mütemadiyen devam etmesi gibi bir şey Los Angeles ile aramızda geçenler. Los Angeles Gezi Rehberi kısmına geçmeden gelen işe yarar not: Amerika'ya ilişkin tüm diğer yazılarımıza şuradan ulaşabilirsiniz. Los Angeles Yeme İçme rehberimiz de şurada sizi bekler. Los Angeles gezimizi izlemek ve daha fazla ipucu edinmek isterseniz Instagram'daki sabitlenmiş hikayelerimizden gezimizi izleyebilirsiniz. Çok basit bir cümle ile bu işi halletmek gerekirse aslında Los Angeles'a yılın herhangi bir zamanı gidilir, çünkü havası hep güzel, hep mutluluk saçıyor, hep ortama hep pozitiflik basıyor. Ancak nokta atışı bir zamanlama önerisi duymak istiyorsanız Eylül&Ekim, Mart&Nisan aylarında gitmek daha bi' güzel olabilir. Örneğin biz Eylül ve Ekim aylarında Los Angeles'ta bulunduk ve hava durumu gündüz 20 25 derece aralığında, akşam ise 16 17 derece civarındaydı. Tam olarak ünlülerin giydiği absürt kıyafet kombinlerini görüp (Lady Gaga'nın 8 kilo et giymesi gibi değil tabii) "abi bu kıyafet hangi hava durumunun kıyafeti tam olarak" dediğimiz, her türden kıyafeti bir arada giyebileceğiniz havalar yani. Son olarak şayet Los Angeles'a yaz aylarında gidecek olursanız hava bir seviye daha sıcak ve kalabalık durumu olabilecek en yoğun noktasında olacağı için tercih hakkınız varsa yaz aylarından kaçınabilirsiniz. Eğer gezilerinizin zamanlamasını hava durumu belirlemiyor ise o zaman konuya etkinlik bazlı da yaklaşabilirsiniz ki, Los Angeles bu alanda pek aktif bir şehir olduğu için eminiz ki parçası olmak isteyeceğiniz bir etkinlik de çıkacaktır. Onun için şuraya göz atabilirsiniz, hangi ay hangi etkinlik var şöyle bir özet geçilmiş. Bakın bu konu önemli, çünkü Los Angeles eşek gibi bir şehir. O ş'yi vurgulu okuyun, dolu dolu okuyun, öyle bir eşek. Eşek gibi olmakla birlikte gezmek isteyeceğiniz noktaların şehrin dört bir yanına yayılmış olması, trafik sorunu ve turistik bir şehir olması sebebiyle gelen "sağda solda sıra beklemek durumunda kalma" bonusu da eklenince işler planladığınızdan çok daha farklı gidebiliyor. Normalde 2 saat ayırdığınız aktiviteniz bir bakmışsınız park yeri arama, sırada bekleme, trafikte cebelleşme gibi mevzuların uç uca eklenmesi ile 4 saatlik bir aktiviteye dönüşüvermiş. Bu sebeple Los Angeles'ı biraz olsun hakkını vererek gezmek, e biraz da keyfini çıkarmak istiyorsanız en az 5-6 gün gerekir diye düşünüyoruz. Ama en az. Neticede kaç kez Los Angeles'a gideceksiniz, o kadar yol geldiniz, biraz vakit ayırıverin. Bu arada şunu da söylemeden geçemeyeceğiz, eğer Los Angeles'ı hızlandırılmış, tadını çıkarmadan, sadece turistik noktalara odaklanarak gezecek olursanız bu şehri sevme ihtimaliniz düşük, bu sebeple şehre ayırdığınız süre ekstra önem taşıyor. Gidip ünlülerin yıldızlarını görüp, Hollywood yazısına bakıp dönerseniz bu şehri neden bu kadar sevdiğimizi asla anlayamazsınız yani. Los Angeles'a gitme kararı aldıysanız ve işin konaklama kısmını çözmeye çalışma noktasına kadar geldiyseniz muhtemelen büyük bir kafa karışıklığına doğru sürüklendiniz. Biliyoruz, Los Angeles'ta nerede kalacağınızı çözmek biraz zorlu, çünkü "şehir merkezi" diye kabul edilecek net bir bölgesi ya da Avrupa'da olduğu gibi turistik aktivitelerin yığıldığı bir Old Town'u falan yok. Üstelik harita üzerinde gideceğiniz yerlere şöyle bir bakacak olursanız nasıl da şehrin dört bir yanına dağıldığını fark edince kafanız iyice karışacak. -Konuya nerelerde kalMAmanızın daha iyi olacağını düşündüğümüzle girelim. 1. Santa Monica ve Venice tarafları. 2. Downtown LA ve Walk of Fame civarı. -Biz bir daha gidecek olursak Culver City ya da Silver Lake'te kalırdık, sosyal anlamda en çok oralarda vakit geçirmekten hoşlandık, üstelik konum olarak ikisi de gayet merkezi. Özetle Downtown LA'i konaklama için ideal bir noktaymış ya da merkezmiş gibi düşünmeyin, nedense insanın aklı ona gidiyor. -Bu gezide kaldığımız Airbnb'nın konumu da gayet iyiydi. Burayı seçerken özellikle otoparkı olmasına da dikkat ettik, çünkü otopark parası ödemek bütçeye gereksiz derecede yük bindiriyor, onun da linkini şöyle bırakayım. İstanbul'dan yola çıkıp, 12 saat + uçup Los Angeles'a ayak bastıktan sonra ulaşıma ilişkin en büyük çilenizin sona erdiğini sanıyorsanız sizi bi' durduralım. Los Angeles'ta ulaşım meselesi gerçek bir çile. Bir kere arabanız yoksa zaten sansürlemeyeceğim, çünkü bu sözcük durumu en iyi anlatan sözcük sıçtınız. Arabanız varsa da başka türlü sıçtınız, çünkü trafik ve otopark meseleleri de ayrı bir dert. Buna rağmen araba kiralamak arabasız olmaktan çok daha iyi bir tercih olacaktır diye düşünüyoruz, çünkü LA'de arabasız olsak ne halt ederdik inanın biz de bilemiyoruz. Şehir büyük, mesafeler uzak, görmek isteyeceğiniz yerler şehrin dört bir yanına dağılmış halde, dolasıyısıyla arabanız yoksa işler gerçekten meşakkatli bir hal alabilir. Los Angeles'ta araç kiralama için seçenek çok, biz o dönemde en uygun fiyatı oradan yakaladığımız için aracımızı Alamo'dan kiraladık, bi' kurcalarsınız. Ama biz buradan kiraladık diye direkt buradan kiralamaya yönelmeyin, başka sitelere de bakının, belki daha uygununa denk gelirsiniz ya da kupon vb. bir şey bulursunuz. Genel olarak internette Amerika çıkışlı firmaların indirim kuponu seçenekleri çok oluyor, dolayısıyla bu tip bir araştırmaya Amerika'ya ilişkin herhangi bir rezervasyonunuzu yapmadan önce girişmelisiniz. Araba ile uğraşmak istemeyenler için en iyi seçenek tabii ki Uber ve Lyft. Biz Türkiye'de taksiciler ile cebelleşirken Amerika'da hayat bu ikisinin kullanımı üzerine kurulu. Mekanların, otellerin önlerinde Uber ve Lyft kullanıcıları için ayrı bölümler bile oluşturulmuş, o kadar hayatın içindeler. Dolayısıyla şayet araba kiraladıysanız bile alkol alacağınız günler bu iki uygulamayı gönül rahatlığı ile kullanabilirsiniz. Biz bu gezi boyunca 2342 kez Uber kullandık, ancak 1 kez bile taksi kullanmadık, onu da ekleyelim. Sevgili yürüyerek gezmeye niyetlenenler, o iş olmayacak, onu unutun. Bir ihtimal Downtown LA civarında bunu biraz olsun başarabilirsiniz ama, onun haricinde Los Angeles gerçekten yürüyerek gezmeye olanak tanımayan bir şehir. Hani Instagram'da Los Angeles hikayelerimizi izlerken "abi ortalık niye boş bu kadar" diye soruyordunuz ya, ÇÜNKÜ HERKES ARABADA. Ciddi söylüyoruz, normalde kilometrelerce yürüyerek gezen insanlar olarak burada biz bile teslim olduk. Araba kiraladıysanız park ederken tabelalara çok dikkat etmeniz ve nereye park edip edemeyeceğinizi iyi tespit etmeniz gerekiyor, şakası yok, cezayı basarlar. Yol kenarında park edebileceğiniz alanlar genellikle beyaz çizgiler ile belirlenmiş oluyor, park edemeyeceğiniz noktalar ise kırmızı oluyor. Fakat alan beyaz ise bile yine de bu orada saatlerce park edebileceğiniz anlamına gelmiyor, saat sınırlandırmaları bulunabiliyor ve ödeyeceğiniz ücret de park alanına göre değişiklik gösteriyor. Bu bilgilerin hepsini park etmeyi düşündüğünüz alandaki tabelalardan edinebilirsiniz. Sonrasında park ettiğiniz yerdeki makineye giderek orada bulunacağınız süre kadar ödeme yapmanız gerekiyor. Örneğin 2 saat duracaksanız 2 saatlik bozuk para atabilir ya da kredi kartından çektirebilirsiniz. Genel olarak park edemeyeceğiniz bir sokak ise zaten tabelada mutlaka belirtiliyor. Ulan koskoca Los Angeles, yok mu kardeşim toplu taşıma namına bir şey diyeceklere cevabımız: VAR AMA YARAMAZ GÜZEL KARDEŞİM. Yani tabii ki koca bir otobüs hattı, metro falan var ama özellikle Uber vb. uygulamalar bu kadar hayatın içindeyken ve fiyatları ekstrem değilken kimsenin onların yüzüne baktığı bile yok. Dolayısıyla biz de hiç toplu taşıma aracı kullanmaya ihtiyaç duymadık, bizce siz de duymazsınız. Bu konuda Los Angeles'ın tuhaf bir hissiyatı var, çünkü ne kadar yer gezerseniz gezin içinizde sürekli olarak bir "abi o kadar da yer gezmedik sanki ya bir şeyler mi kaçırıyoruz acaba" duygusu oluyor. Sanırsak bu durumun temel sebebi Los Angeles'ı keşfetmenin yalnızca turistik aktivite peşinde koşmaya odaklı olmaktan çok bölge keşfi de gerektiriyor olması. Yani şurayı da gördüm, bu müzeyi de gezdim, Los Angeles'ta gezilecek yerler listeme bir tik daha atayım tadında bir şehir değil, o şehir ruhunu yakalamanız, o lokal yaşantıya biraz olsun adapte olmanız, yer yer akışına bırakmanız lazım, aksi takdirde burayı pek de iyi tanıyamıyorsunuz. Bu şehirde mutlaka birileriyle tanışın, mutlaka gece hayatını yaşayın, mutlaka sosyalleşin. Öyle biriyle tanışayım deyince şıp diye biriyle mi tanışılır diye düşünmeyin, çünkü burası Los Angeles, bir bakmışsınız 1 gecede 72 milletten arkadaş edinmişsiniz, BA YI LI YO RUZ. Şimdi Los Angeles'ta gezilecek yerlere geçiş yapabiliriz. En çirkin yeri ilk baştan aradan çıkaralım, sonra tadımız kaçmasın. Biliyoruz, çok yüksek ihtimalle burası için bu tip bir betimleme beklemiyordunuz, ancak bize kalırsa Los Angeles'ın en çirkin turistik noktası kesinlikle burası. Öyle ki buraya yolumuz ilk olarak şans eseri akşam saatlerinde düşünce, tamam işe yeter bu kadarı diyerek gündüz bir daha gitmeye bile kalkışmadık. Neticede sevdiğiniz ünlünün yıldızını görmek, fotoğraflamak ya da "buraya kadar gelmişim, görmeden dönülür mü" düşüncesi ile bile gitmek isterseniz sizi anlarız. Walk of Fame'in tam olarak hangi noktasına gideceğinizi kestiremeyebilirsiniz, zira tahmin ettiğinizden de fazla ünlünün yıldızı var. Bize kalırsa başlangıcı Hollywood Boulevard ile Highland'in kesişiminden yaparak ilerlerseniz mantıklı bir rota izlemiş oluyorsunuz. Spesifik olarak hayranı olduğunuz bir ünlünün yıldızını bulmak isterseniz şurada yıldızı bulunan ünlülerin listesi ve bulundukları noktanın adresleri yazıyor direkt oradan bakıp nokta atışı da yapabilirsiniz. Buraya kadar gelmişken ikonik hale gelmiş Chinese Theatre ve Oscar Ödülleri'nin verildiği Dolby Theatre'ı da görmeyi ihmal etmeyin bari di mi? İlginizi çekiyorsa Madame Tussauds Müzesi de buralarda, bizim ilgimizi çekmiyor doğrusu, yine de bildiğimizi esirgemeyelim dedik. Klişe mlişe kardeşim, bu filmlerde görüp durduğunuz, gözünüzün acayip alıştığı ama gerçek hayatta daha önce karşılaşmadığınız yerleri kendi gözünüzle görmenin verdiği o his bir başka oluyor. Aslında yüzeysel bir yaklaşım sergileyecek olursak bir hal değil, tepenin üzerinde Hollywood yazıyor işte bu kadar ama, bu gibi ikonik hale gelmiş yerleri ilk kez gördüğünüz an insana acayip bir keyif veriyor, tadını çıkarın. -Lake Hollywood Park: Temel gayeniz Hollywood yazısını olabilecek en yakın noktalardan birinden görmek ise garanti lokasyonunuz burası. Arabasız ulaşmak pek mümkün değil, ancak Uber kullanarak da gelebilirsiniz. Şayet arabayla geldiyseniz Hollywood Hills tarafını da bir dolanıp sapık gibi civardaki evlere göz atarak kıskançlık krizine girmeyi de ihmal etmeyin, dönünce kritiğini beraber yapıp beraber üzülürüz. Mulholland üzerinden buraya ulaşacak olursanız o yol üzerinde de çeşitli noktalardan yazıyı görebileceğinizi hatırlatalım.(3160 Canyon Lake Drive) -Griffith Observatory: Los Angeles'a gittiğinizde zaten göreceğinizi varsaydığımız Griffith Gözlemevi'ne gittiğinizde de Hollywood yazısını farklı bir açıdan görebilirsiniz. Aşağıda kendisinden daha detaylıca bahsedeceğiz. -Windsor Boulevard 4th ve 5th Street Kesişim Noktaları: Bu sefer bambaşka bir açı, tam bir "blogger dostu sokak". Bu söz ettiğimiz noktaya gittiğinizde palmiyelerle ve yine kıskanılası evlerle dolu bir sokağın arasından Hollywood yazısını göreceksiniz. Mesafe olarak biraz uzak kalıyor, telefonun kamerası ile çekmek zorlu olabilir, ancak özellikle fotoğraf makineniz varsa sokağın güzelliği ile birleştiğinde ortaya tam bir klasik Los Angeles fotoğrafı çıkıyor, özellikle arabanız varsa bizce buraya yolunuzu düşürmeyi ihmal etmeyin. La La Land'ciler, naber ya, nasıl gidiyor Los Angeles? Gelin gelin, burada sizlik bir şeyler var. La La Land umrunuzda değilse bile yine de burada sizlik bir şeyler var. Ne olursanız olun gelin. Griffith Observatory artık Los Angeles'ın simgelerinden biri haline gelmiş. Hem bir gözlemevi olarak kullanılıyor, hem çeşitli sergilere ev sahipliği yapıyor, hem de hiiiiç bir şeyinden faydalanmasanız bile benim gibi AY BİR TELESKOPUM OLSA NOLURDU hevesinizi doyasıya giderme imkanı tanıyor. Üstelik tepede bir noktada olduğu için sevgili Los Angeles'a tepeden de bakabiliyorsunuz. Tabii şimdi övdük övdük sizi buraya yükselttik ama, işin birde sorunlu kısmı var. Burası inanılmaz turistik bir noktaya dönüştüğü için ulaşması, park yeri bulması, içeride kalabalıkla cebelleşmesi falan bunlar ciddi soruna dönüşen işler. Park yeri bulmak sorun derken, bayağı ciddi bir sorundan bahsediyoruz. Gününe göre en az 15 dakika uzaklıkta bir yere bırakıp dağ bayır tırmanıp kan ter içinde kalıp gözlemevine ulaştığınızda kendinizi İsmail Türüt'ün gömleğine dönüşmüş bir halde bulmanızla sonuçlanabilecek kadar sorunlu. Gönül isterdi ki hafta sonu gitmeyerek bu sorunun üstesinden gelebilirsiniz diyelim, ama öyle bir şey de yok, hafta içi de durum böyleydi. O sebeple eğer burayı görmekte kararlıysanız ve arabanızla gidecekseniz Griffith için tahmininizden daha fazla zaman ayırma ihtimalinizi göz önünde bulundurmanız gerektiğini hatırlatalım. Buradaki trafik ve park yeri sorununu atlatabilmeniz için altın değerinde önerimiz Griffith'e Uber ya da Lyft kullanarak gitmeniz. Bizim gittiğimiz gün araçlar deli gibi kuyrukta beklerken Uber ile gelenler çatır çatır içeri girdi mesela, seviyoruz seni be Uber Reis. Griffith Gözlemevi Pazartesi günler kapalı. Diğer günler akşam 10:00'a kadar açık. Mümkünse şöyle akşamüstü sularında gelip hem hava aydınlıkken, hem de karanlıkta burada vakit geçirirseniz tadından yenmez. Ama bunu düşünen tek akıllı biz olmadığımız için kalabalık durumu zirve yapıyor tabii, onu idare edeceksiniz artık. Los Angeles'ın en baba sanat müzelerinden birini müze listemizin başına koyalım. Durduk yere en baba demiyoruz, zira Los Angeles County Museum of Art Amerika'nın batı yakasının en büyük sanat müzesi olma özelliğini taşıyor. İçerik olarak Los Angeles'ın çok kültürlü yapısını yansıtacak biçimde pek çok farklı bölüme ayrılmış, Asian Art, Latin American Art, Islamic Art gibi pek çok farklı bölümü var. Bunun dışında ilginizi çekebilecek pek çok geçici sergiye denk gelebilme ihtimaliniz de yüksek, bu sebeple gitmeden önce web sitesinden bi' ne var ne yok kontrol edip özellikle görmek istediğiniz bir geçici sergi var ise saatlerini kontrol etmekte fayda var, çünkü bazıları müze kapanış saatinden daha erken kapanabiliyor, aklınızda bulunsun. Chris Burden'ın bir diğer çalışması "Metropolis" de mutlaka ilginizi çekecektir, onu aktif bir haldeyken görebilmek için zamanlamanıza dikkat etmeniz ve belli saat aralıklarında gitmeniz gerekiyor. Şuradan saatlere bakabilirsiniz. Son zamanlarda en keyif alarak gezdiğimiz, saatlerimizi ayırıp da yine de ayrılmak istemediğimiz bir müze olan The Broad'u gezmeniz konusunda gerçekten ısrarcıyız. Ancak buraya gitmeden önce önemli bir ipucu vermemiz gerekiyor ki sıralarda çürüyerek vakit kaybetmeyin. İyi haber; The Broad'a giriş ücretsiz. Ancak bu sebeple kapının önünde ciddi uzun kuyruklar olabiliyor ve bazen durum içeri girememenizle bile sonuçlanıyor. Bu sebeple giriş ücretsiz olmasına rağmen edinmeniz gereken giriş biletlerinizi şuradan online olarak halletmeyi unutmayın, çünkü bu şekilde sırada beklemeden direkt içeri alınıyorsunuz. Yayoi Kusama'nın enstelasyon çalışması "Infinity Mirrored Room The Souls of Millions of Light Years Away"i kaçırmayın, bayılacağınıza eminiz. The Broad'un uygulamasını telefonunuza yükleyecek olursanız audio-guide olarak da kullanabilir ve müzeyi onunla gezebilirsiniz. Müze içinde ücretsiz wifi bulunduğu için internetinizin anasını ağlatmaz, gönül rahatlığıyla oradayken de indirebilirsiniz. Müze Pazartesi günleri hariç her gün ziyaret edilebilir. Hazır The Broad'dan konu açılmışken hemen yanında bulunan ve ikonik hale gelmiş Walt Disney Concert Hall'dan bahsetmeden de geçmeyelim. Zaten ilginç mimarisi ile binanın dikkatinizi çekmemesi mümkün değil ve aslına bakarsanız şu an farkında değilseniz bile bu binanın mimarını tanıyor olma ihtimaliniz çok yüksek. Frank Gehry, Prag'daki Dancing Building, Paris'teki Louis Vuitton binası, Bilbao'daki Guggenheim binası gibi pek çok ikonik binanın mimarı. En bilinen eserlerinden biri olan Walt Disney Concert Hall ise günümüzde hem kusursuza yakın kabul edilen akustik özellikleri hem de mimarisi ile dünyanın en önemli konser alanlarından biri olarak kabul ediliyor. Eğer imkanınız olursa mutlaka bir konsere gidin, onun için etkinlik takvimini de şuradan kontrol edebilir ve bilet alabilirsiniz. Konsere gidemezseniz de binayı görmeyi ihmal etmeyin, zaten Broad'a gidecek olursanız bir taşla iki kuş vurmuş olacaksınız, çünkü yan yanalar. Tamam, son müzemizdeyiz. En azından bizim Los Angeles'ta gezebildiklerimiz arasında sonuncusu bu. Museum of Contemporary Art, Los Angeles'ın bir diğer önemli kabul edilen müzesi. Üç farklı lokasyonu bulunuyor, ancak eğer bir seçim yapmak durumunda kalacaksanız ve diğer lokasyonlarda özellikle ilginizi çeken bir sergi yoksa Grand Avenue'ya gitmenizi önerebiliriz, çünkü ana galeri burası olarak kabul ediliyor. Bu arada denk gelecek olursanız müzenin avlu gibi diyebileceğimiz noktasında bir takım etkinlikler de gerçekleşiyor, biz oldukça tuhaf bir dinletiye denk geldik mesela, belki programlarına o tip etkinlikleri de ekliyorlardır diye umarak konuyla ilgili linki şuraya bırakıyoruz. Moca Salı günleri kapalı, giriş ücreti 15 dolar, öğrenciyseniz 8. Aslında bu bölüm de Los Angeles'ta gezilecek yerler kategorisine dahil edilebilir, ancak söz konusu LA olunca bölge keşiflerinde bulunmak bayağı kilit bir olay olduğu için ve çok fazla bölge söz konusu olduğu için bu bölümü ayırmaya karar verdik. Aşağıda anlatacağımız bölgelerin bazılarını zaten Hollywood etkisi sebebiyle tanıyor, daha kendi TC kimlik numaranızı ezberleyememişken bu bölgelerin bazılarının posta koduna kadar biliyorsunuz. (90210 deyince tanıdık gelenler vardır elbet, di mi) Bazıları ise ismen tanıdık gelmeyecek, ancak sosyalleşme ve yeme içme anlamında en çok vakit geçirdiğiniz bölgelere dönüşünce sizi "LA'de yaşasam burası benim bölgem olurdu" düşüncelerine itecek. Los Angeles genelinde bazı bölgeler çok iç içe geçtiği için hangisi nerede başlıyor, nerede bitiyor ayırt edemeyebilirsiniz. Ne bilelim, bizim Çukurcuma Cihangir gibi düşünün, öyle net sınırlar söz konusu değildir ya hani. Bu duruma birbirine çok benzeyen mahalleler, yani çok büyük farklılıklar göstermeyen bir şehir dokusu da eklenince bazen bambaşka bir bölgedeyken başka bir yerde olduğunuzu falan zannedebiliyorsunuz, aşağıda bu karmaşanın biraz olsun önüne geçmeye çalışacağız. Olaya bildiğiniz bir yerden girelim; meşhuuur Beverly Hills. Lüksse lüks, aşırılıksa aşırılık, malikaneyse malikane, hepsi gerçekten burada. Evet birçok ünlünün de bu bölgede evi var ve bunun için "Star Map" denilen şeyler bile yapmışlar, ama o sanki sapıklık seviyesine geçmiyor mu artık? Görmeyi umduğunuz, kafanızda canlandırdığınız Beverly Hills'i görmek istiyorsanız aslında direkt olarak Rodeo Drive'a doğru yol alabilirsiniz. Aklınıza gelebilecek her türlü lüks markanın yan yana sıralandığı, pek tabii bir takım restoran ve kafelerin de bulunduğu, lüks arabaların cirit attığı Rodeo Drive'da şöyle bir turladıktan sonra Beverly Hills Hotel'e gidip orada birer kokteyl de içebilirsiniz, illa ki orada konaklamanız gerekmiyor. Son olarak Beverly Gardens Park'a gidecek olursanız manasız bir şekilde ikonik hale gelmiş Beverly Hills tabelasını da fotoğraflayabilirsiniz. Biz Beverly Hills tarafındaki keşfimizi bir turist aktivitesinden öteye taşımayarak çok da uzun tutmadık, çünkü doğruyu söylemek gerekirse çok da ilgimizi çekmedi, aynı kafadaysak çok yüksek ihtimalle siz de şöyle bi' nokta atışı yerleri görseniz yeterli gelecektir. Amacımız ünlü görmekse öncelikle azminizden ötürü sizi takdir ediyoruz, ünlü görmek için kıta değiştirmişsiniz, tebrikler. Bunun için The Ivy'e gitmenizi önerebiliriz, ünlüler oraya bayılıyor ve önünde mütemadiyen paparazziler bekliyor. Zaten paparazziler oradaysa bilin ki içeride biri var. Venice Boardwalk: Bakmayın süslü duran isme, burası plajın hemen yanında yer alan, yürüyerek Venice'i keşfedebileceğiniz, o milletin paten kaydığı, dondurmasını yiye yiye dolaştığı sahil şeridi. Bir tarafınız okyanus, bir tarafınız restoranlar, kafeler, hediyelik eşya dükkanları. Böyle anlatınca sanki Çınarcık gezi rehberi gibi oldu ama ortam öyle değil tabii. Abbot Kinney: Los Angeles'ın en havalı caddesi olarak da geçen, sonuna kadar yürüdüğünüzde Venice Beach'e bağlanacağınız, üzerinde pek çok farklı dükkan, mekan ve mağazanın bulunduğu bir cadde. Ayrıca aralardan kafanızı uzatacak olursanız pek çok mural çalışmasına da denk geleceksiniz. Los Angeles yeme içme rehberimizde bu civarda deneyebileceğiniz bir takım mekanlardan da söz edeceğiz, ancak bir şey yemeyecekseniz bile bu caddeyi bi' turlamadan olmaz. Venice Skate Park: Venice, resmen skateboard yapanların vatanına dönüşmüş, burada kaykaya gözünüz alışacak. Eğer daha da ilginizi çekiyorsa, ki bizce Abbot Kinney üzerindeki Intellegentsia Coffee'den kahvenizi kapıp buraya çökmek bayağı zevkliydi, Venice Skate Park'a gidip cool abileri çeşitli figürler sergilerken izlemek çok güzel aktivite. Yukarıda söz ettiğimiz Venice Sign'dan dümdüz devam ederek Boardwalk'a çıkacak olursanız bu alan hemen sağınızda kalacak, zaten etrafındaki kalabalıktan konuyu anlarsınız. 1811 Speedway üzerinde dev bir Jim Morrison muralı var, gözden kaçmasın. Her bölgenin ayrı telden çalmasına bayılıyoruz, bakın burası da başka bir dünya. Santa Monica tam bir "Amerikan Rüyası" bölgesi. O evler, o sokaklar, o ortam, adeta "gel kardeşim çocuğunu burada büyüt, hayatını burada kur, sabah koşuya çıkarsın, hafta sonları plaja gidersiniz, dönüşte biri bahçeyi sularken biri mojito yapar falan OHHH" diye bas bas bağırıyor, siz de alık alık önünden geçiyorsunuz. Şehrin kaosundan uzak, ama isteseniz şıp diye o kaosun ortasında da bulabilirsiniz kendinizi, tamamen tercihinize kalmış. Ne yapayım ben emlakçı falan mı olayım bu Santa Monica'da acaba ya, resmen pazarlıyorum bölgeyi şu an. Evet, 4+1, yok kuzey cephe burası eser yani falan derken görebiliyorum kendimi........... Neyse, zaten oraya gittiğiniz zaman bu hissiyatı alacağınız kesin, ama tabii Santa Monica'nın gezip görmek isteyebileceğiniz bi' 2-3 garanti noktası da var, onları da aşağı sıralayalım, etrafta dolanıp hayal kurmaktan vakit kalırsa onları da gezersiniz artık. Santa Monica Pier: Santa Monica'nın turistik merkezi, üzerinde dönme dolabından yemek standlarına, Bubba Gump gibi turistik restoranlardan gün batımı bağımlısı Asyalı turistlere kadar her türlü "burası turistler için" dedirten şeyi bir arada görebileceğiniz iskele. Aşağı inip plajda gün batımı izlemek adettendir, güzel fotoğraf yakalamak isterseniz bakmayın diğer turistlerin sağa yığıldığına, dönme dolabın sol tarafına inin. Third Street Promenade: Çok bir şey olduğundan değil ama, bir takım alışveriş aktiviteleri ve belki bir kafede dinlenmek için uğrayabileceğiniz bir cadde. Forever 21, Urban Outfitters gibi şeyleri bunun üzerinde bulabilirsiniz mesela. Los Angeles'ın en sevdiğimiz yönlerinden biri ne biliyor musunuz? Kafanızı yukarı kaldırdığınızda bina görmüyorsunuz; onun yerine gökyüzü ve palmiyeleri bir arada görüyorsunuz. Hemen apartman yöneticisi emekli albay amcanın kuracağı bir cümle muamelesi yapmayın ya. Şöyle bir yukarı baksanız karşınıza kuşlar, bulutlar ve palmiyeler çıkıyor, sizce de gerçek bir mutluluk kaynağı değil mi bu görüntü? İşte şehrin öyle olmayan tek bir yeri varsa orası da Downtown LA. Aslına bakarsanız bu da bizi rahatsız etmedi, çünkü o dev binaların arasında dolaşmanın verdiği hissi de seviyoruz ve şu her bölgenin ayrı telden çalması hissini bir kez daha yaşamak hoşumuza gidiyor. Anladığınız üzere Dowtown LA biraz daha "şehir şehir" bir bölge. Akşam belli saatleri aşınca tekin olmayan bir hal alabiliyor, ama yine de doğru noktalarına gidince vakit geçirmesi keyifli. Zaten yukarıda Los Angeles'ta gezilecek yerler bölümünde size bu bölgeye gelmenizi gerektirecek bir sürü nokta sıraladık, dolayısıyla buraya mutlaka yolunuz düşecek. Downtown LA içinde söz ettiğimiz Arts District ayrı bir başlığı hak ediyor diye düşünüyoruz, çünkü buraya bilgi sahibi olmadan gidecek olursanız çok yüksek ihtimalle "bu kızlar komiklik şakalar falan derken bizi sanayiye getirdi abi iyi mi" diye düşünebilirsiniz. Burası ilk etapta size görsel açıdan kesinlikle çekici gelmeyecek, o kesin, bayağı endüstriyel çünkü. Sağda solda dolaşırken tedirgin bile olabilirsiniz. Ama unutmayın, bu hipsterlar ve sanatçılar bu yerlere çöküyorlarsa burada mutlaka bir haltlar dönüyordur, deneyimlerimize göre bu artık her şehir için geçerli, yazılı olmayan bir kural gibi bir şey. Arts District'in en büyük olayı civardaki mural çalışmaları. Gerçekten o kadar çok sokak sanatı eseri var ve o kadar iyi versiyonları göreceksiniz ki, eğer konuya ilginiz varsa sizin için güzel bir gün olacak, adınıza mutluyuz. Güzel bir gün olmakla birlikte bir noktada gözünüz alışıyor, övmeyi bile bırakıyorsunuz, fotoğraf çekmekten yılıyor insan. Bunu haricinde tabii ki pek çok mekan ve birkaç galeri, hatta concept store da mevcut, o açıdan da hoşunuza gidebilir. Little Tokyo'yu ille de görmek istiyorsanız bu bölgeye o taraftan yürüyerek geçmek mantıklı olabilir. Bu şekilde bölgeyi gezerek ve murallara denk gelerek dolaşmış olursunuz. Bu bölgede inanılmaz sayıda mural olduğu için ve sokak sanatı çalışmaları sürekli olarak değişebildiği, kaldırılabildiği, silinebildiği için her şeyi tek tek yazmamız mümkün değil, yazsak da gidip orada bulamayabilirsiniz çünkü. Ancak nereden başladığınız konusunda kafanız karıştıysa Container Yard ve American Hotel taraflarından dolaşmaya başlayabilirsiniz. Zinc Cafe'nin bulunduğu taraflara da ilerlerseniz oralarda da çok esere denk geldik. Bu bölgede vakit geçirecek çok fazla mekan var, haliyle hepsini deneyemedik ve Los Angeles yeme içme rehberimizde hepsinden söz edemeyeceğiz. O yüzden buraya bölgeyi gezerken size yol gösterici olur diye düşünerek birkaç popüler mekanı sıralayalım: Zinc Cafe, Angel City Brewery, Everson Royce Bar, Blue Bottle Cafe ve EightyTwo. Alışveriş için Arts District Co-Op'a bi' bakabilirsiniz, çok hastası olmadık ama dönem dönem değişiyor olabilir, concept store tadında, farklı farklı marka ve tasarımcılar var. Los Angeles'ta vakit geçirmekten oldukça hoşlandığımız iki bölgeyi sona bıraktık. Buralar turistik bölgeler olmaktan çok yerleşim bölgesi sayılabilecek, insanların yaşadığı, sosyalleştiği bölgeler. Yani öyle "Silver Lake'te gezilecek yerler" gibi bir şey beklemeyin, buralara gezi anlamında değil, daha çok mekan odaklı yaklaşılabilir, çünkü dediğimiz gibi her ikisi de pek turistik aktivite içeren noktalar değiller. E ben ne gaye ile gideceğim buraya neticede diye düşündüyseniz o sorunu Los Angeles yeme içme rehberimizi okuyarak çözebilirsiniz. Bu bölüme şöyle bi' görseniz hoşunuza gidecek ya da fotoğrafınızı çekmek isteyebileceğiniz bina ve mural çalışmalarını özet geçiyoruz. -The Sunset Pacific Motel: Sunset Boulevard ve Bates Avenue'nun kesişiminde bulunduğu için ve eski halindeki "buradan kalırsanız çok yüksek ihtimalle siz duştayken bıçakla duş perdesinin arkasında biri belirecek ama yine buyrun tabii kapımız açık" görüntüsü sebebiyle lokaller tarafından "Bates Motel" olarak da anılan bu eski motel bir sanat projesi kapsamında bembeyaz bir hale getirilmiş ve görsel olarak çekici bir minimalliği var. Bir takım sığırlar sonradan üstünü karalayıp etmiş falan ama, civarından geçerseniz ve uzaktan fotoğrafını yakalarsanız hala hoş görünüyor. -Bradbury Building: Blade Runner ve 500 Days of Summer filmlerinden de hatırlayabileceğiniz, ancak sırf bu sebeple değil, şahane mimarisi sebebiyle de görmek isteyebileceğiniz bir bina. Tabii bu söylediğimizin size bir şey ifade etmesi için içine girmeniz lazım. (304 South Broadway) -Anthony Bourdain Muralı: Hala intihar etmiş olmasının şokunu atlatamadığımız ve muhtemelen hiçbir zaman da atlatacağımız Anthony Bourdain'e ithafen kendisinin bir muralını çizmişler, bizim kadar seviyorsanız fotoğraflamayı ihmal etmeyin. (25th Street & Wilshire kesişimi, Santa Monica'ya doğru) -Paul Smith Duvarı: Los Angeles'a ayak basan her sosyal medya ünlüsünün fotoğraf çektirmek zorunda olduğu o meşhur pembe duvarın önünde sizin de bir fotoğrafınız olsun isterseniz burayı da es geçmeyiniz. Fotoğraf makinesiyle fotoğraf çekmek yasak, sadece telefona izin var, aklınızda bulunsun. (8221 Melrose Avenue) -Made in LA Muralı: We are not made in LA, we are made in ŞEBİNKARAHİSAR, ama bu önünde fotoğraf çektirmemize engel değil.... Bir diğer Los Angeles klişesi, içimiz çekiyor, yapacak bir şey yok, çektirin fotoğrafınızı, hangi çılgın size zincir vuracak? (8025 Melrose Avenue) -California Dreaming Yazısı: Bu muralın önünde çektireceğiniz fotoğrafı günbatımına denk getirirseniz renkleri acayip güzel oluyor, aklınızda bulunsun. Zaten kocaman ve gözden kaçırmanız imkansız ama, yine de bir otoparkın içinde yer aldığını da belirtelim. (3485 La Cienaga Blvd.) -Mondrian Wall: İflah olmaz bir sanat aşığı, dizginlenemez bir resim tutkunu olmasanız dahi, bir Piet Mondrian eseri görünce tanıyorsunuzdur di mi? İşte o Mondrian denildiği saniye gözünüzde canlanan eseri birisi bir duvara çizmeye karar vermiş, e güzel olmuş tabii. (1660 South La Cienega Blvd) -Pope of Broadway Muralı: Downtown LA'de görebileceğiniz hem şahane, hem dev gibi bir mural. Muralda gördüğünüz kişi ise bir yerden tanıdık gelecek, çünkü kendisi Anthony Quinn. Fotoğraf çekmek isteyenler için ek bilgi, hemen karşısında kalan Bradbury Building'in arka kapısını kullanacak olursanız kapının üzerindeki camdan bakınca direkt olarak bu mural görünüyor ve çok güzel fotoğraf oluyor. (Victor Clothing Company duvarı üzerinde, 240 S Broadway) Gidemediğimiz ama aklımızda kalan birkaç yeri buraya bırakalım, belki sizin vaktiniz yeter: The Getty Center, Museum of Broken Relationships ve Museum of Jurassic Technology. Ayrıca San Francisco'dakine heves edince buradaki Chinatown'u ihmal ettik, belki ona da bi' göz atmak istersiniz. Malibu'nun da Los Angeles'a dahil olduğunun farkında mıydınız? Los Angeles reise bak, ne varsa toplamış resmen, dünyaca ünlü olmayan yerini bulamıyorsunuz. Ancak biz Malibu'ya şöyle bir görelim diye uğrayıp birkaç plajında az biraz takılsak da bu rehberin içinde anlatabilecek kadar vakit geçirme fırsatımız olmadı. Dolayısıyla orayı özellikle görmek gibi bir niyetiniz varsa bi' araştırmaya girişmek isteyebilirsiniz. Los Angeles'ta plaja gitmek isteyenler, yok mu kardeşim şöyle sarı sarı sörfçüler, gözümüz gönlümüz açılsın diyenler bu madde size. Fark ettik ki Los Angeleslıların en sevdiği plajlardan biri Manhattan Beach. Ama alternatif olarak biraz daha uzaklaşmayı kabullenirseniz Zuma ya da El Matador Beach'i de değerlendirebilirsiniz. Eğer bu tip aktiviteleri seviyorsanız bir gününüzü Universal Studios'a ayırabilir (1 günden aşağı kurtarmaz, çok vakit gidiyor), ya da Warner Bros Stüdyoları turuna çıkabilirsiniz. Six Flags'a heves ederseniz o da eğlenceli olabiliyor, aklınızda bulunsun. Inanılmaz bir teber. Ağzınıza, ve elinize sağlık..


Bunu söyleyeceğimizi biz bile düşünmezdik, çünkü mekan çeşitliliğine, farklı mutfaklar denemeye, bir şeyin en lezzetlisini tespit edebilmek için uğrunda yol gitmeye her daim hazır insanlar olarak bu kadar çeşitlilikle biz bile başa çıkamadık! Tabii ki çok mekan olması denediğimiz her mekanın önerilebilir seviyede başarılı olduğu anlamına gelmiyor, bu sebeple Los Angeles'ta mekan çeşitliliği ile başa çıkabilmeniz adına denediğimiz her mekanı yazmak yerine Los Angeles Yeme İçme Rehberi için favorilerimizden bir derleme yapma kararı aldık. Peki Los Angeles neden böyle? Yani neden bu kadar çok mekan, bu kadar çok seçenek, bu kadar çok çeşitlilik var? Aslında bu sorunun cevabını vermek o kadar da zor değil, özellikle de Los Angeles'ı gidip gördükten sonra. Temel sebep kesinlikle kültürel çeşitlilik. Bu şehirde o kadar farklı kültürden insan bir arada yaşıyor ve insanlar bu şehre bir şekilde bir yönüyle adapte olsalar da kültürlerini o kadar rahat bir şekilde yaşatabiliyorlar ki, bu durum adeta Los Angeles'ı Los Angeles yapan şeye dönüşmüş. Şehir genelinde Little Tokyo'dan tutun, Little Armenia, hatta Little Ethiopia'ya kadar bir sürü bu tip bölge var. Sırf bunlardan herhangi birine gittiğinizde bile o kültüre özgü tatları tadabiliyor, hatta gidip o ülkede yeseniz aynısıyla karşılaşacağınız lezzetlerle karşılaşabiliyorsunuz. Üstelik bu sadece belli bir mahalleye gidip belli bir mutfağı denemekle sınırlı değil. Türkiye'de herhangi bir mekan kendini ucu son derece açık bir kavram olan "dünya mutfağı" kategorisine sokarak dayıyor fettuccine alfredoyla şnitzeli menüye, buyrun işte dünya mutfağı diyor. Amerika'da ise gerçek bir İtalyan restoranına gidip gerçek bir İtalyan makarnası yiyebiliyor ya da hakkında hiçbir şey bilmediğiniz Vietnam mutfağı bir anda en sevdiğiniz mutfağa dönüşebiliyor, çünkü böyle bir seçeneğiniz olduğu gibi, böyle bir talep de var. Tabii ki Türkiye'de de istisna durumlar ve mekanlar söz konusu, ancak çoğunlukla durumun böyle olduğunu da kabullenmek gerekiyor bizce. Neyse, konumuza geçelim, karşınızda Los Angeles Yeme İçme Rehberi! Başlamadan gelen not: Los Angeles Gezi Rehberi için şuraya tık tık. Madem konuya çeşitlilik vurgusu ile girizgah yaptık, o zaman LAPSSSS, alın size çeşitlilik. Öyle bir çeşitlilik ki, o kadar farklı mutfaktan o kadar çok seçenek sunuyor ki, buraya aklınızda net bir mekan düşüncesi ile gitseniz bile eminiz ki kendinizi kaybedip sağda solda başka şeyler de denemeden buradan çıkamayacaksınız. Kahvaltı sonrası kahve isterseniz NY Times tarafından "Los Angeles'ın en iyi Iced Latte'sini yapan mekan" ilan edilen G&B Coffee'ye doğru ilerleyebilirsiniz. Biz bu iddiaya katılmıyoruz, en iyi olduğunu düşündüğümüzü aşağıda yazdık. Yaklaşık 50 yazıdır falan size kahve övüyoruz arkadaşlar, artık birbirimizi tanıyoruz, uzaktan dost sayılırız, hala sizi kahveyi ne kadar sevdiğimize ikna etmemize gerek var mı? Bırakınız içsinler, bırakınız sevsinler....... Los Angeles gezisinin kahve tarafında kazananı bizim için Intelligentsia Coffee oldu. Aslında şehirde kahve tüketimi yoğun olduğu için çok fazla sayıda ortalama üstü kahveciye denk gelebilirsiniz, ancak bir favori seçecek olursak hakkımızı Intellegentsia'dan yana kullanırız. Mekanın Venice ve Silver Lake olmak üzere iki farklı lokasyonu mevcut, kahve içmeyen vicdansız arkadaşınız yanınızdaysa Kombucha vb. şeyler de satıyorlar. Ek olarak kruvasandı, tatlıydı, o tip atıştırmalıklar da mevcut. Şu paragrafın ardından daha da buranın adını yazmam, ben böyle zor bir şey görmedim. Deneyebileceğiniz diğer iyi kahve yapan birkaç mekan: Dinosaur Coffee, Giorgi Porgi Coffee, Paramount Coffee Project, G&B Coffee ve Go Get'em Tiger. Bu satırları yazarken bilin ki Cihangir'de bir yerlerde bilgisayar başında Republique'te yediği creme brulee dolgulu donut'ı düşünerek 45 dakika boyunca uzaklara dalmalı durağan sanat filmi gibi oturan bir Öykü var. Eğer midemin konuşma imkanı olsaydı, emin olun o tatlıyı yeme kararı aldığı için beynime teşekkür eder, plaket gönderirdi. Kahvaltıda bunu mu yedin diyeceksiniz, evet yedim, ve inanın şu kadar pişman değilim. Tabii yanında menüdeki BLT Toast adlı şeyi de mideye indirdim, yanlış olmasın. Yerim kalsa Passion Fruit'lu ve ahududulu tartı da indirirdim, artık bir dahaki sefere... Diyeceğimiz o ki, Republique'e kahvaltıya giderek kendinize büyük bir iyilik yapmış olacağınız gibi, sonrasında burayı sonsuza kadar özleyeceğiniz için farkına varmadan kötülük de yapmış olursunuz, karar sizin. Sizin için menülerini de şöyle bırakıyoruz. Canınız "woww Amerika'dayım o halde şöyle pis bir Amerikan kahvaltısı yapayım" çektiyse Uncle Bill's Pancake House, ilk seçenek kadar kalp krizi geçirtme ihtimali olmayan bir kahvaltı için ise Jon & Vinny'e yolunuzu düşürebilirsiniz. Los Angeles'ta sağlıklı yaşam tam anlamıyla bir takıntıya dönüşmüş durumda. Her sabah koşuya çıkmalar, organik beslenme, acai bowl ile kahvaltılar, yanında smoothie'niz ile gezmeler falan bunlar artık sıradanlaşmış, günlük yaşamın parçası haline gelmiş şeyler. Bu yıllardır süregelen bir şey olacak ki, Sex & The City'nin bir bölümünde bile bu temayı işlemişlerdi, aklımıza onu getirdi, hatırlıyor musunuz? Bu sebeple eğer beslenme konusunda dikkatli davranıyorsanız bu konuda pek çok alternatif mekan ile karşılaşmak eminiz sizi sevindirecektir. Ancak bunların arasında en çok sevilen mekan, en azından şu aralar, kesinlikle Sqirl. Normal koşullarda, özellikle seyahatteyken "hadi bi sağlıklı beslenelim ya" diyecek yapıda değiliz ama, bu kadar sevildiğini duyunca meraka kapılıp gittik, gayet de memnun ayrıldık doğrusu. O yüzden ne sağlıklı beslenmesi abi şimdi şurda tatile gelmişiz demeyin ve bi' şans verin deriz. Biz Hold The Rice, Sorrel Pesto Rice ve Brown Rice Porridge denedik, hepsini de sevdik doğrusu, kararsız kalırsanız aklınızda bulunsun. Food Truck Türkçe'ye nasıl manalı bir biçimde çevrilir karar veremedik. Yemek kamyoneti mi diyelim ne diyelim? Öyle de bütün havası kaçtı. Seyyar yemekçi mi desek? Yok o hiç olmadı. Neyse, konuyu anladınız işte, bunlar restoran gibi şeyler değiller, bildiğiniz sokakta bir kamyonet ve uzmanlaştığını iddia ettiği alan ne ise onu satıyor. Bu bir taco truck da olabilir, acai bowl da satıyor olabilir, Thai ya da Kore mutfağı da olabilir, sosisli de. Los Angeles'ta bu iş bayağı popüler hale geldiği için pek çok çeşit ile karşılaşabilirsiniz. Biz taco'yu çok sevdiğimiz için en çok onu kovaladık ama, arada denk geldikçe farklı mutfaklar da denedik tabii. Bunun daha baba versiyonlarıyla San Francisco'da karşılaşmış olsak Los Angeles'ta da fena şeyler bulmadık, aşağı birkaç bildiğimizi sıralayalım. Leo's Tacos Truck: Lokaller tarafından çok sevilen, pek sevilen bir taco truck. En popüler seçeneği "Al Pastor". Porsiyonlar küçük, öyle 1 tane söyleyip doyabilme ihtimaliniz yok yani. Hafta içi gece 2'ye, hatta bazı lokasyonlarında Cuma Cumartesi 4'e kadar açık olduğu için buranın gece atıştırmalığı favorilerinden birine dönüşmüş. El Flamin' Tacos: Yine çeşitli lokasyonlarda bulunan bir başka taco truck. Galiba bu Al Pastor konusunda aralarında bir çekişme olacak ki, El Flamin'in "öz hakiki al pastor'u biz yapıyoruz kardeşim diğerlerine kanmayın" gibi bir iddiası var, sağa sola öyle yazıyorlar. Artık hangisini beğenirseniz.. Yeastie Boys: Kahvaltı işini şöyle hızlı bir şekilde çözmek isterseniz Yeastie Boys'a gidip çeşit çeşit bagel içinden kendinize göre bir şeyler bulabilirsiniz. Öyle dümdüz uyduruk bagel da değil, bacon'lı, avokadolu, peynirli, hatta nutellalı muzlu bagelları falan da var, seversiniz. Geçiyoruz başka bir dünyaya; konumuz Thai mutfağı. Biz genel olarak Thai mutfağını bayağı sevdiğimiz için gittiğimiz ülkelerde bu konuda gözümüz açık oluyor, iyi olduğunu duyduğumuz bir yer bulduk mu affetmiyoruz. Night + Market'a da tamamen bu hevesimizi gidermek üzere, bir takım arkadaşlar tarafından "saldırın çok iyi" komutu almamızın ardından gittik. Hedefe kilitlenmiş arkadaşlar için baştan güzel haberi vereyim; yemekleri başarılı. Yani Tayland'da yiyebilecekleriniz seviyesine ulaşıyor mu tartışılır, ama bizim ana kıstasımız olarak belirlediğimiz "Pad Thai'yi iyi yapabiliyorlar mı" sınavımızdan A alarak geçtiler, onu söyleyebiliriz. Eğer başka bir şey denemek isterseniz "fried chicken sandwich" deneyebilirsiniz, biz yemedik ama bu restoranın en çok övülen yemeği olduğunu biliyoruz. Bu poke işinin acil bir şekilde Türkiye'de popüler hale gelmesi lazım, çünkü ilk olarak 1 sene önce falan Hollanda'da yediğimizde "bu ne ya pilava salata dökmüşüz gibi işte, çok da bir olayı yok" gibi sığ bir yorum getirdiğimiz poke bowllar'a 1-2 kez daha şans verince acayip sevdiğimize karar verdik. Poke dediğimiz şey aslında Hawaii mutfağına özgü bir yemek. Gerçekten de pirincin üzerine somondu, ton balığıydı vay efendim edamameydi, işte bir takım sebzelerdi artık ne seçenek varsa onların eklenmesi ile hazırlanıyor. Son olarak çoğu yerde sos seçenekleri de sunuluyor ve kendi tabağınızı oluşturuyorsunuz. Genelde konsept bunun üzerine kurulu, öyle hazır bir poke bowl seçmek durumunda değilsiniz yani, kendi tabağınızı kendiniz yaratabilirsiniz. Bu poke işi Hawaii çıkışlı olması sebebiyle de olsa gerek, Amerika'da bayağı popüler hale gelmiş ve gittiğiniz çoğu şehirde birçok poke dükkanı görebilirsiniz. Biz de birkaç tane denedikten sonra en sevdiğimizin Sweetfin olduğu kanısına vardık. Yukarıda söz ettiğimiz konsept burada tam olarak geçerli, menüdekilerden seçmek zorunda değilsiniz yani, kendi poke bowl'unuzu kendiniz oluşturuyorsunuz. Sweetfin'in pek çok farklı lokasyonu mevcut, yakın olduğunuz birine yolunuzu düşürürsünüz artık. -Poke için farklı bir alternatif daha denemek isterseniz Mainland Poke Shop'a da uğrayabilirsiniz. Gjusta gerçek bir internet ünlüsü. Bize ihanet ederek başka sitelerde Venice tarafında nerede yiyip içeceğiniz araştırmasına giriştiyseniz eminiz ki karşınıza burası çıkmıştır. Bakmayın adının bakery diye geçtiğine, biz buraya akşam yemeği için gittik mesela, illa öyle sabah falan gitmenizi gerektirmiyor yani. Ancak bir bakery olmalarından mütevellit ekmekleri gerçekten çok güzel olduğu için tatlarına bakmayı da ihmal etmeyin. Biz burada yediğimiz her şeyi gerçekten çok beğendik ve neden bu kadar popüler olduğunu konusunda da bu şekilde aydınlanmış olduk. Gjusta'ya gündüz saatlerinde gidecek olursanız gündüze özgü, farklı bir menüleri var. Akşam gidecek olursanız "Dinner Menu" şeklinde karşınıza çıkacak akşam yemeği menülerinin yanında şöyle bi' mekana girip içeri de bakınmanızı öneriyoruz, çünkü gününe göre başka bir sürü çeşit şey de olabiliyor. Örneğin biz menüden seçmek yerine komple içeriden seçtiklerimizden yedik ve cidden çok başarılıydı. Gjusta'yı alemin kralı yaptık ama, aslına bakarsanız Venice tarafında pek çok başarılı mekan mevcut. Aralarından seçmece yapacak olursak Butcher's Daughter ya da Rose Cafe'ye de uğrayabilirsiniz, ayrıca bu civardaki kahve ihtiyacınızı kahvecilerin efendisi Intellegentsia'da giderebilirsiniz. Dondurma yer miyiz tatlı kız? Yeriz tabii, hem öyle sıradan bir şeyle gelmiyoruz merak etme. Normal koşullarda LA'de dondurma mevzusu açılınca akıllara hemen Salt & Straw geliyor ama, biz Coolhaus'un daha orijinal olduğu kanısına vardık. Bu çoğumuzun çocukluktan beri hastası olduğu Nugger diye bir dondurma var ya hani, işte Coolhaus'un dondurmalarını öyle düşünün; dondurma sandviçleri! Üstelik o dışındaki kurabiyemsi kısmından tutun, dondurmasına kadar hepsi için farklı farklı aromalar/tatlar seçebiliyorsunuz ve bayağı orijinal şeyler var. Orijinal derken neyi kast ettiğimizi anlayabilmak adına şuraya bakabilirsiniz, biraz heveslendirelim. Bu kadarı yetmez canım, bana biraz daha tatlı yiyecek yer alternatifi lazım diyenleri çok iyi anlıyoruz, buyrun: Sprinkles Cupcake ATM, gerçek bir Amerikalı gibi davranmak isterseniz Sidecar Doughnuts'ı deneyebilirsiniz. Ayrıca klişe ama sempatik, her zaman güzel cheesecake çeşitlerine denk geleceğiniz de garanti; Cheesecake Factory'nin yanağından da bi' makas alırsınız artık. Geldik Los Angeles Yeme İçme rehberi yazımızın en hassas kısmına arkadaşlar. Bu In-n-Out Burger bırakın Türkiye'yi, dünyada Amerika harici hiçbir yerde bulunmamasına rağmen ne halt etmeye bu kadar ünlü oldu diye sizin de düşündüğünüz oluyor mu? Bizim oluyor. O yüzden ruh hastası gibi LA'e indik ve arabaya atlayıp kendimizi buraya attık. Görüyor musunuz sosyal medyanın gücünü ya, resmen büyülenmişiz. NE VAR ULAN BU KADAR NE? Neden bu bloggerlar sapık gibi burada fotoğraf çekip duruyor, kim popüler etti kardeşim burayı bu kadar? Yani iyi tamam kötü değil, gayet de yenilebilir güzellikte ama, böyle uğrunda ölecek bir şey yokmuş gibi geldi bize. Yine de bizce deneyin, kendi yorumunuzu getirin. Bu arada unutmadan, burada yiyeceğiniz menüyü "Animal Style" istemeyi unutmayın, buralarda o makbul. Evet, mekanın adı ANAM SAĞ OLSUN olabilir ama yine de bu burayı ziyaret etmenize engel değil. En baştan doğruyu söyleyelim, biz çok sevilen bir mekan olmasına rağmen Gracias Madre'nin en büyük hayranları sayılmayız. Çünkü vejetaryen olmamamızdan da mütevellit, söz konusu Meksika mutfağı olunca bi' et beklentisine girmedik desek yalan olur. Burada tacosundan quesadilla'sına kadar çoğu şeyde et bulunmuyor. Ancak özellikle vejetaryenseniz ve Meksika mutfağına meraklıysanız bu mekan size uygun olabilir, dolayısıyla bunu da seçenekler arasına eklemeden geçmek istemedik. Afiyetler! Geldik Los Angeles Yeme İçme Rehberi yazımızın eğlencelik kısmına. ÇIKIYOR MUYUZ AKŞAM? Tabii ki çıkıyoruz, kendinize gelin ya, Los Angeles'tasınız. Sağda solda "ay Los Angeles gece hayatı o kadar da iyi değil şekerim" diyenler gördük ve şunu söylemek isteriz ki; Hey dude wtf is wrong with you? Los Angeles gece hayatı, doğru yerlere gittiğiniz takdirde pek hareketli, çok hareketli. Ama öyle club club dolaşma kısmından bahsetmiyoruz, biz daha çok bir bara gidip sosyalleşmeli, yeni insanlarla tanışmalı, Los Angeles'a gerçek bir adaptasyon yaşamalı gece çıkmaları peşinde koştuk. Bu anlamda en çok keyif aldığımız mekan tartışmasız bir şekilde Good Times At Davey Wayne's oldu. Belli bir saatten sonra oldukça kalabalık ve eğlenceli olmakla birlikte konsept olarak da bayağı güzel bir mekan yaratmışlar. Özellikle mekanın arka tarafındaki açık alanı gözden kaçırmamanız önerimizdir, asıl eğlence orada dönüyor. Son olarak mekanda farklı etkinlik ve canlı performansların gerçekleştiğini de ekleyelim, sitesinden girip o gece ne olduğunu kontrol edebilirsiniz. Los Angeles gece hayatının tadını çıkarmak için hoşunuza gidecek birkaç mekanı daha buraya bırakalım: Everson Royce Bar, E. P & L. P. , Tenant Of The Trees, Mamma Shelter Rooftop. Eğer biraya özel bir ilginiz varsa Kopenhag'da tanıştığımız ve çok sevdiğimiz bir brewery olan Mikkeller'in LA şubesi var, bizce kesin uğrayın.


Şu uzun soluklu Amerika gezisinde hayatımız boyunca unutamayacağımız onlarca deneyim yaşadık. Her biri hayatımızda kalıcı etkiler bıraktı, her birinin bir başka insana, yeni bir insana dönüşme serüvenimizde çünkü değişim göstermemek bir marifet değil bir eksikliktir derin etkileri oldu ve olacak, buna eminiz. İşin tuhaf tarafı, bu sefer o unutamayacağımız anları yaşarken kontrol edemediğimiz bir farkındalık içindeydik. Bu anların hayatımız boyunca aklımızda yer edeceğini, değerini, nasıl etkileri olacağını bilerek yaşadık hepsini. Anın tadını çıkarmamak, anı yaşamamak gibi değil ama. Bazen bir fotoğrafınıza bakıp "bundan 30 sene sonra bu fotoğrafa baktığımda ne hissedeceğim acaba" diye düşünürsünüz ya, işte o düşüncenin anlık olarak, her eyleminizde kafanızın bir köşesinde durduğunu düşünün. Bu durum insanda nedeni açıklanamayan bir hüzün ve hatta belki saçma bir "yaş alıyorum" telaşı oluştursa da, bir yandan da yetişkin olduğunuzu hissediyor, anın değerini bilmenin nasıl bir şey olduğunu anlıyorsunuz. Hiç beklemediğiniz bir anda, tüm o içi boş gelen, pek de bir şey ifade etmeyen "anı yaşa" cümlelerinin anlam kazandığı bir farkındalık yaşamış oluyorsunuz. İşte bu betimlemeye çalıştığımız, belki de biraz soyut kalmış olan hisler bize Amerika gezimizin ilk birkaç gününde değil, Joshua Tree'de, gece yarısını biraz geçe, hiçliğin ortasında, karavanımızın önünde alık alık ayakta dikilmiş gökyüzüne bakarken, yıldızları daha önce hiç görmediğimizi bir haliyle gördüğümüzü fark ettiğimiz o dakikalarda geldi. Hiç boşuna güzellemeye çalışmayacağım, dışarıdan bizi o halde görseniz bu kadar "büyülü" bir an yaşadığımızın farkına bile varmazdınız. 3 kız, gecenin karanlığında üstümüzde kat kat birbiriyle alakasız kıyafet, elimizde diş fırçalarımız bir Joshua Ağacı'nın altında dikilmiş gökyüzüne bakıyorduk işte. Evet daha önce yıldızları defalarca kez görmüştük ama böylesini asla! Üstelik çıt çıkmıyordu, sadece kendi sesimiz, arada rüzgar esiyor, üşütüyor, çöldeyiz. Beynimizin arka planında gündüz 40 derece olan hava şimdi kaç dereceye kadar düşmüş olabilir ki diye düşünürken saçma sapan diyaloglar kuruyoruz, başka hayatların varlığını sorguluyoruz, bazen gülüyor, bazen hiç de bilimsel olmayan tespitlerde bulunuyoruz. Kafamızı gökyüzüne dönük tutmaktan başımız dönüyor artık, yine de bakıyoruz, bir daha ne zaman böyle göreceğiz ki yıldızları? Ama en önemlisi biliyoruz ki, bu içinde bulunduğumuz esnada çok da önemliymiş gibi görünmeyen birkaç dakikayı hayatımızın sonuna kadar hatırlayacağız. Fotoğraflarla değil, videolarla değil, elimizde diş fırçaları ile hiçliğin ortasında gökyüzüne baktığımız o an olarak, sadece kafamızdaki hali ile. Başlamadan Gelen Not: Los Angeles Gezi Rehberi, Los Angeles Yeme İçme Rehberi ve Las Vegas Gezi Rehberi yazılarımızı bıraktık, yakınsınız, işinize yarar. Amerika gezisine çıkıyoruz deyince akıllara gelen ilk yerin Joshua Tree olmadığını biliyoruz. Ama aslına bakarsanız küçük bir araştırmaya girişecek olsanız ya da sırf son 3 senedir Instagram kullanıyorsanız bile buranın özellikle son dönemlerde ne kadar popüler olduğunu fark etmişsinizdir. Fakat Joshua Tree'nin bizim dikkatimizi çekmesi ve "bir gün buraya gideceğiz" kararını alışımız pek de sosyal medya ile ilişkili sayılmaz, konu biraz daha gerilere dayanıyor, o kısmına aşağıda detaylandıracağız ve eminiz sizi de ilginizi çekecek. Joshua Tree'nin bu sebepler haricinde neden ilgimizi çektiği kısmına gelecek olursak konu müziğe ve sevdiğimiz bir takım müzisyenlere kadar bağlanıyor. Joshua Tree, senelerdir birçok müzisyene ve sanatçıya ilham veren bir bölge olmuş. Buranın spiritüel anlamda besleyici, ilhamı verici, kafa açan -iyi anlamda kafa açmak, öyle değil- bir yönü olduğuna ilişkin düşünceler hakim ve buna inanmak için çok sebebimiz var. Jim Morisson'ın, Mick Jagger'ın ve Keith Richards'ın bir zamanlar sık sık yolunu düşürdüğü, U2'nun bir albümüne adını veren, Queens of the Stone Age, Iggy Pop, PJ Harvey, Arctic Monkeys gibi grupların da kayıt yaptığı bir stüdyo olan Rancho de la Luna'nın bulunduğu bir bölgeden bahsediyoruz. John Lennon'ın The Joshua Tree Tapes adlı bir LP'si bile mevcut. Bu Joshua Tree'de hakikaten bir şeyler var, ama nedir biz de tam açıklamıyoruz. Fakat tahmin edersiniz ki bu sebeplerle de burada bulunmak ve bir Joshua Tree gezisi planlamak bizim için ekstra heyecan vericiydi. Konu ilginizi çektiyse Anthony Bourdain'in Josh Homme ile birlikte civarda takıldığı No Reservations bölümünü izlemeniz şiddetle önerimizdir, buraya bıraktık. Joshua Tree California sınırları içinde yer alıyor ve arabanız olmadığı takdirde ulaşmak pek de kolay sayılmaz. Civardaki büyük şehirleri baz alacak olursak Los Angeles'a 240 km civarı bir uzaklıkta, Las Vegas'a ise 350 km civarı bir şey. Şayet araba olmadan ulaşacak olsanız bile burayı dolaşabilmek için arabaya ihtiyaç duyacaksınız, özetle araba bir gereklilik diyebiliriz. Arabayı nereden kiraladığımızı Los Angeles Gezi Rehberinin içinde detaylıca anlatmıştık. Los Angeles'tan buraya doğru yola çıkacak olursanız bu 2-3 saatlik bir yolculuk yapacağınız anlamına geliyor. Kulağa biraz tatsız gelse de sabah olabildiğince erken bir saatte yola çıkmanızı şiddetle öneririz, çünkü Los Angeles'ta özellikle hafta içi ciddi bir trafik olduğu için boşu boşuna zaman kaybetmenize sebep olabilir. Son olarak, Joshua Tree tarafına Los Angeles üzerinden gelecekseniz, Twentynine Palms tarafına doğru yol tarifi alarak ilerlemeniz mantıklı olacaktır, biz öyle yaptık. Joshua Tree'ye kadar geldiyseniz Palm Springs civarına da yaklaştınız demektir, orada da 1 gece geçirebilirsiniz. Konaklama bölümü bizim Joshua Tree gezisi için en kilit noktaydı, çünkü rotamıza burayı eklememizin en büyük sebebi şu hiçliğin ortasındaki karavanlardan birinde kalmayı ve o ortamı deneyimlemeyi çok istememizdi. Bahsettiğimiz yeri yalnızca Airbnb üzerinden kiralayabiliyorsunuz ve oldukça az sayıda karavan olması ile insanların buraya ciddi anlamda ilgi göstermesi üst üste eklenince yer bulmak bayağı zor olabiliyor. Biz şanslıydık ve bir şekilde yer bulmayı başardık, siz de Joshua Tree'yi gezmeye gidecekseniz mutlaka, ama mutlaka bu deneyimi yaşayın deriz. Eğer Los Angeles'ı gezmeye gittiyseniz günübirlik bir Joshua Tree gezisi yapmak hiç de imkansız bir şey değil. Burada konaklayacak vaktiniz yoksa bile Los Angeles gezinizin 1 gününü Joshua Tree gezisi için ayırabilirsiniz. Eğer Joshua Tree'de kamp yapmak isterseniz gayet içiniz rahat bir şekilde bu aktiviteye de girişebilirsiniz. Joshua Tree'deki kamp alanlarına ve ücretlerine şuradan bakabilirsiniz. Ücretler genellikle 20 doları aşmıyor. Bu arada burada kamp yapmak bayağı popüler bir aktivite olduğu için yerler çok hızlı tükenebiliyormuş, böyle bir planınız varsa bütün hafta sonu sokaklarda oynayıp ödevini Pazar gecesine bırakan öğrenci gibi işi son dakikaya bırakmayıp önceden yerinizi ayarların. Yok kardeşim kamp, karavan falan sizin olsun, ben rahatıma düşkün insanım diyorsanız Yucca tarafında, Joshua Tree National Park'a 20 dakika gibi bir uzaklıkta şöyle bir yer var, orada da konaklayabilirsiniz. Daha güzelini de bulamayız artık insaf. Aslına bakarsanız genel anlamda yapmanız gereken şey "orayı da gezeyim, burayı da göreyim" telaşına kapılmaktan çok işleri biraz daha yavaştan almak. Yani şu yukarıda bahsettiğimiz karavan deneyimini, akşam sağda solda restoran aramak yerine ateşin başına oturup gökyüzünü gözlemlemeyi, bazen hiç konuşmadan bulunabileceğiniz en sessiz ortamlardan birinde bulunmanın verdiği o acayip duyguyu sonuna kadar yaşayın, bizce önemli olan onlar. Biliyoruz, belki de buralara bir daha hiç gelmeyeceksiniz ama, emin olun bu saydıklarımız bu civarda gezip görüp listenizde tik atacağınız yerlerden daha kalıcı olacak. Büyüdük biz resmen galiba ya, ebeveyn gibi hissettim kendimi şunları yazarken, neyse. Aslında Joshua Tree'nin ana aktivitesi tabii ki Joshua Tree National Park içinde dolanmak, Joshua Tree denilen ağaçları görmek ve ilginç kaya oluşumlarını gözlemlemek. Zaten aşağıda söz edeceğimiz birkaç şey daha bu parkın içinde yer aldığı için burada ne gibi aktivitelerde bulunabileceğinizi de aslında özet geçmiş olacağız, sadece bölgedeki ana hedefinizi bi' en başa yazalım istedik. Eğer hikingdi, doğa yürüyüşüydü, bu gibi şeyleri seviyorsanız zaten tam sizlik ortam. Sevmiyorsanız bile bu The Cardigans My Favorite Game klibi gibi ortamdan haz almamanız, bu film seti terk görüntülerden etkilenmemeniz mümkün değil. Çöldesiniz, etrafınızda inanılmaz fotografik bir şekilde dizilmiş Joshua Ağaçları dolu, eğer sözümüzü dinlediyseniz akşama karavanda kalacak, ateşe marshmellow falan tutacaksınız, şahane gün! Hani yukarıda iki farklı çöl sistemi Joshua Tree'de bir araya geliyor demiştik ya, işte bu sebeple Joshua Tree harici farklı bitki türleri görebilmeniz de mümkün ve hayatınızda göreceğiniz en "şirin" kaktüsleri de koca bir kalabalık halinde Cholla Cactus Garden'da göreceksiniz. Zaten o şirin dediğimiz kaktüslerin adı bile "teddy bear cactus" diye geçiyor. Ama bu ciddi bir uyarıdır, aralarında dolaşsanız bile şirin kaktüs, tatlı kaktüs ayağına çok yanaşmayın, çünkü bunlar bayağı BAYAĞI sivri kaktüsler. Çok tatlı bulduğunuz eski sevgilinizin sonradan iblis çıkması gibi düşünün. İnanmıyorsanız şu videoyu izleyin nasıl ruh hastası gibi adamın bacağına saplanmışlar görün, ŞRFSZ CHOLLA. Bu taşların, kayaların zamanla çeşitli sebeplerden aşınması sonucu oluşan şekillerden büyülenme işini bizim Kapadokya'ya özgü bir durum zannediyorduk, ta ki Joshua Tree'ye de her yıl aynı şeyi kovalayan binlerce turist geldiğini öğrenene kadar. Valla bizim için pek bir şey ifade etmiyor, ama genellikle insanlar bu tip oluşumları görmekten haz aldıkları için listeye yazmadan geçmek istemedik. Skull Rock görüntü olarak kafatasını andırdığı için popüler hale gelmiş, ilginizi çektiyse yolunuzu buraya da düşürebilirsiniz. Lokasyonunu şöyle bırakalım. Bir başka değişik şekilli kaya oluşumu da Arch Rock, bir şekilde aşına aşına kemer formunu almış, ancak sizi buralara sadece bu sebeple göndermeyeceğiz. Arch Rock'a ulaşabilmeniz için arabanızı bırakıp biraz yürüyüş yapmanız gerekecek ve bu yürüyüş esnasında aslında Joshua Tree National Park'ın genel havasını da görmüş olacaksınız. Yani nerede kardeşim bu kaya oluşumu deyip durdukları şeyler demenizin önüne geçelim istedik, buyrun, tam olarak buradalar ve aralarında dolaşabilirsiniz. Joshua Tree'ye kadar ulaştığınız takdirde Coachella Festivali'nin yapıldığı Coachella Valley'nin de bayağı bi' yakınına gittiğinizi biliyor muydunuz? Artık biliyorsunuz. İşte bu Keys View dediğimiz manzara noktasına gidecek olursanız, şayet sisli puslu bir gün değilse, Palm Springs'ten Coachella Valley'e kadar uzanan bir manzara ile karşılaşıyorsunuz. Tabii buralar çöl olduğu için biraz daha farklı bir manzara beklentisiyle gitseniz daha iyi olur. Hiçliğin ortasında bir müze bekliyor muydunuz? Biz de beklemiyorduk. Ama dedik size, Joshua Tree'nin böyle hisler uyandıran bir havası var, duygusu gelmiş, adam buraya açık hava müzesi kurmuş, bizce çok iyi. Burayı hiçbir ücret ödemeden her gün gezebilirsiniz, nasıl gidileceği konusu şurada yeterince detaylı anlatılmış, oradan bakabilirsiniz. Abi çölde de mi kahveci buldunuz hasta mısınız siz demeden önce sizi durduralım. BAKIN SİZİ DÖVERİZ, AYAĞINIZI DENK ALIN. Ne var seviyoruz kahveyi ya niye böyle yapıyorsunuz hadi barışalım...... Joshua Tree Coffee Company'i not alın, oralarda kahvesiz kalıp buraya doğru ilerlerken bizi hatırlarsınız. Eğer aklınıza takılan bir şeyler olduysa, daha detaylı bilgi edinmek istiyorsanız ya da bir terslik olması halinde Joshua Tree National Park içinde bir ziyaretçi merkezi de mevcut ve her gün saat 17:00'ye kadar açık. Konumunu şuraya bırakıyoruz. Özellikle Joshua Tree National Park içinde pek çok noktada telefon çekmiyor. Dolayısıyla gitmek isteyeceğiniz noktaları önceden offline bir haritada işaretlemeyi ihmal etmeyin. Yanınıza mutlaka güneş kremi alın, 40 dereceleri aştığı oluyor, kavrulursunuz. Üstteki maddenin tam tersi bir öneriye daha ihtiyacınız var; yanınıza akşam saatleri için kalın bir şeyler alın. Akşam hava durumu bambaşka bir hal alıyor, bu sefer de donarsınız.