Son yıllarda pek çok yer gördük, pek çok şehre gitmeye heveslendik, "orayı nereden çıkardınız şimdi" dediğiniz bir sürü yer bile oldu ama, Köln hiçbir zaman bu listenin başlarında olmamıştı. Sonra bir dostumuz, sevgili Volkan Ağır, ani bir kararla Köln'e taşındı, "kızlar gelin görün, buralar çok güzel, pek güzel" dedi, küçük çaplı bir ilgimizi çekmeyi başardı. Gitmeden önce Köln hakkında ne biliyorduk? Doğruyu söyleyelim, pek de fazla şey değil. Evet tamam, dev bir Köln Katedrali gerçeği var, onu görmezden gelemeyiz. Yoğun bir gurbetçi popülasyonu orada da mevcut, şu "Kölün"e yaşamaya gidenlerden söz ediyoruz. Başka? Başka yok, bu kadar. Dolayısıyla Köln'e gitmeden önce kafamızda şekillendirdiğimiz bir şehir imajı olmadığı gibi, ne çok büyük bir beklentimiz, ne de çok büyük bir hevesimiz vardı. Volkan'ı görecektik, yeni bir şehir tanıyacak, daha alternatif bir yer görecektik işte, daha ne olsun. Fakat Köln bizi şaşırttı. Fakat bu bir "büyülendik, hayatımızın geri kalanını orada geçirmek istiyoruz" şaşırtması da değil, "neden geldik Kölün'e" şaşırtması da. Şaşırdık çünkü öncelikle bu kadar canlı, bu kadar aktif bir şehir beklemiyorduk. Şaşırdık çünkü herhangi bir Alman şehrinin bile yer yer Berlin'in hissettirdiği duyguları hissettirebileceğini, bizi şehri çok sevdiğimiz Berlin ile kıyaslamaya itebileceğini bilmiyorduk. Burası tahmin ettiğimiz gibi küçük, sakin bir şehir falan değilmiş. Sıkıcı, 2 günlük şehir falan diyenler var ya, onları da sakın dinlemeyin. Bu şehir resmen Berlin gibi her bölgesinin farklı bir özelliği olan, birçok farklı kesimden/ırktan/dinden insanın bir arada rahat rahat yaşayabildiği, sizi görsel olarak değil, ruhuyla vuran şehirlerdenmiş. Hani şu 3-4 kez gitseniz yine yapacak bir şeyler bulabildiğiniz, sırf lokallerin arasına karıştığınızda bile keyif alabildiğiniz şehirler vardır ya, öyle bir yer. Olur da kalkıp Köln'de 1-2 gün geçirmeye gidecek olursanız buradan Paris gibi görsel açıdan inanılmaz bir şehir, Amsterdam gibi bambaşka bir hava beklemeyin. Ama özgürlük, rahatlık, içinde yaşamayı umduğunuz bir şehir düzeni ya da farklı olmanızın bir mutluluk kaynağı olabildiği bir yer arıyorsanız doğru yerdesiniz, Köln öyle bir yer, o beklentinizi karşılayan bir şehir. Ayrılırken "of buradan dönmek istemiyorum" demiyorsunuz ama, döndükten sonra "ya yine gitsem fena olmaz aslında" diye düşündürtüyor sizi. Garip ve tam tanımlanamaz bir his, onu da yaşayan bilir diyelim, işin Köln Gezi Rehberi kısmına geçelim. Köln'e 2021 yılında tekrar gitmiş bulunduk ve bu rehber güncelliğini korumakta. Bunlar yetmez biz Köln'ü okumak değil görmek istiyoruz derseniz sizi Instagram sayfamızdaki sabitlenmiş Köln storylerine alabiliriz. Köln'de ne yiyip ne içeceğinize Köln Yeme İçme Rehberimizden bakabilirsiniz, orayı da güncelledik. Sanırsak Aralık ayında gerçekleştirdiğimiz Nürnberg, Heidelberg ve Köln şehirlerini kapsayan Almanya gezimiz "İzlanda'dan daha fazla üşüdüğümüz gezi" olarak aklımıza kazınacak. Gitmeden önce hava durumunun geceleri eksi bilmem kaç derece olacağını görüp kendimizden çok emin bir şekilde "nolcak yeaea, kat kat giyinir idare ederiz " diyerek gösterdiğimiz iddialı tavırlar, daha Almanya'daki ilk günümüzde çok acı bir şekilde yüzümüze çarptı. Mecazi anlamda değil, yüzümüze çarpan soğuk gerçekten acı vericiydi. Durumu daha fazla dramatize etmeden konuya dönelim, sanırsak zaten vermek istediğimiz mesajı almışsınızdır: Almanya kış aylarında aşırı soğuk. Hava durumu 7 derece gözüküyor olsa bile o 7 derece İstanbul'daki 7 derece gibi hissedilmiyor, kanmayın. Bunlar hep Amerika'nın oyunları.... Burada vermek istediğimiz bir başka mesaj da annelerinizi dinleyin. İçliklerinizi, külotlu çoraplarınızı, atkılarınızı, berelerinizi, artık allah ne verdiyse giyin. Eğer sevgilinizle gidecekseniz tüm bunları alırken seksapalitenizi de bir kenara bırakacaksınız tabii, olsun, zatürre olmaktan iyidir di mi? Burası hava durumuna alışkın olup o havada bile tişört giyen kırmızı suratlı lokaller arasında turist olduğunuzu belli edip sırıtacağınız şehirlerden biri değil, merak etmeyin. Onlar da gayet soğuk olduğunu ve her mantıklı birey gibi kalın giyinmeleri gerektiğini kabulleniyorlar. Almanya'ya o soğukta gittiğimize pişman mıyız? Yer yer elimizin ayağımızın varlığından şüphe de etsek, yüzümüz henüz ismi verilmemiş bir renk de alsa değiliz dostlar.. Çünkü Almanya'ya kış aylarında gitmeye, o soğuğu göze almaya değecek bir takım güzellikler var. Nürnberg rehberinde de bahsetmiştik, Almanya Christmas Market yani Noel Pazarı konusunda en iddiali olan ülkelerden biri. Köln de bu konuda geride kalır mı? Saçmalamayın. Nürnberg'in devcileyin pazarı kadar ön plana çıkmasa da Köln'de de Aralık ayında şehrin birçok farklı noktasında bu pazarlar kuruluyor ve şehir adeta bir panayır ortamına bürünerek ışıklarla, yılbaşı süsleriyle dolup taşıyor. Dediğimiz gibi, Christmas Market denilen şey ülke çapında oldukça ciddiye alınan bir konu, öyle ilgileniliyor ki bu dönemde Köln gibi şehirlere Almanya'nın diğer şehirlerinden, hatta civardaki diğer ülkelerden bile turistler akın ediyor. Yani konaklama vb. konuları önceden planlamakta fayda var. Gezinizi Christmas dönemine denk getiremediyseniz üzülmeyin, olur da Şubat gibi gitmeyi düşünürseniz "boşuna mı donacağız" diye düşünmeyin. Çünkü bu aylarda da Köln'de şöyle bir olay oluyor: Köln Karnavalı. Karnaval aslında resmi olarak 11. Ayın 11'inde saat 11.11'de insanların kostümler giyerek sokaklara dökülmesiyle, şarkılar söyleyip çılgınca eğlenmesiyle başlıyor. Artık "kostümünü giyip dışarı çık" diye saat mi kuruyorlar ne yapıyorlar bilemiyoruz. Neticede Christmas döneminde etkinliklere ara veriliyor ve karnavalın asıl çılgınlığı Şubat ayında oluyor. Kendileri de çılgın günler olarak adlandırıyorlar, çılgın olduğuna biz karar vermedik. Hristiyan dini takviminin bir takım önemli günlerine göre belirlenen tarihlerde büyük çaplı kutlamalar, balolar ve eğlenceler oluyor. Tarihler her sene değişkenlik gösterdiğinden ve Hristiyan dini takvimine pek de hakim olmadığımızdan size tarihlerle ilgili net bir bilgi vermeden, yetkili bir siteye yönlendirmemiz daha mantıklı olabilir. Olur da ilgilenirseniz, etkinlikleri ve tarihleri şu veya şu siteden takip edebilirsiniz. Küresel ısınma meselesinin gün geçtikçe çığrından çıkması hava durumlarının da iyice dengesizleşmeye başlamasına sebep olduğu için artık hava durumlarıyla ilgili bir öngörüde bulunmak ve genelleme yapmak çok zorlaştı. Nobel ödülümüz kargoda, bilim adamlarının yıllardır araştırdığı küresel ısınma konusunu 1 cümlede özetlediğimiz için bize bu ödülü layık gördüler. Teşekkürler Nobel Konseyi.. Neyse. Orta Avrupa zaten hali hazırda dengesiz bir hava durumuna sahip olduğu için, yaz ayları ortalama şu derece, bahar ayları böyle olur demek oldukça güç. Sonra bir genelleme yaparız, söylediğimiz gibi çıkmaz bize küsersiniz falan... Ama Mayıs-Eylül arasında kalan ayların Orta Avrupa şehirlerini gezmek için en garanti aylar olduğunu söyleyebiliriz. Avrupa şehirlerinin birçoğu için önerdiğimiz gibi, buraya da Mayıs başı ya da Eylül sonlarına doğru bir tarihte giderseniz, hem yaz aylarında artan turist kalabalığını es geçebilir, hem de biraz olsun konaklama gibi konuları daha uyguna getirebilirsiniz. Diğer dönemlerde uçak bileti promosyonları yakalarsanız affetmeyiniz tabii. Hatta bize de haber verin, vermezseniz biz size küseriz.... Köln'de yaşayan arkadaşlarımız ve lokaller her ne kadar aksini iddia etse de bizce Köln en az Berlin kadar büyük bir şehir. Tabii ki orada yaşayan insanlardan daha iyi biliyoruz, biz her şeyin en iyisini ve en doğrusunu biliriz.... Sanırız bize bu şekilde gelmesinin sebebi gezmek istediğimiz bölgelerin şehrin birçok farklı noktasına dağılmış olmasıyla alakalıydı. Ya da Köln'e, oraya kıyasla çok daha küçük olan Nürnberg'den geçmiş olmamızla da alakalı olabilir bilemiyoruz. Köln, Berlin kadar kaotik ve kalabalık bir şehir olmayabilir bama bizim Avrupa'da en çok toplu taşıma kullandığımız şehirler listesine girecek kadar da büyük bir yer olduğunu söylemeden geçmeyeceğiz. Siz de bizim gibi eski şehir bölgesinde yoğunlaşan turistik aktivitelerin ötesine geçmek ve şehrin farklı bölgelerini keşfetmek, biraz lokal gibi takılmak niyetindeyseniz konaklayacağınız yer konusunda biraz kafanız karışabilir. Ama bizce bu konu için çok da kafa yormanıza gerek yok, çünkü önemli olan bir metro/tramvay durağına yakın, toplu taşımaya erişiminiz olacak bir noktada konaklamanız. Aşağıda ulaşım konusunu detaylandıracağız, ama burası oldukça geniş bir toplu taşıma ağına sahip ve her yere kolaylıkla ulaşabileceğiniz bir şehir. Ulaşım kartınız falan varsa, "bir önceki kafenin tuvaleti daha temizdi, hadi metroyla oraya geçelim" şımarıklığı noktasına gelebileceğiniz bir durumdan bahsediyoruz. Yine de konaklama kısmını kafanıza taktıysanız sizi anlayabiliyoruz. Biz de kalacağımız yeri seçmeden önce sanki oraya gayrimenkul yatırımı yapacakmışız gibi bir araştırma sürecine giriyoruz. Dolayısıyla aşağıda gezilecek yerler bölümüne Köln'ün bölgelerini kısaca anlatarak girizgah yapacağız. Bölgeleri kavradıktan sonra gezinizde önceliğiniz neyse ona göre bir konaklama arayışına girebilirsiniz. Biz Köln Turizm Ofisi'nin önerisi üzerine Deutz bölgesinde bulunan Burns Art Hotel'de konakladık. Gezimizin Christmas Market dönemine denk gelmesi, şehrin oldukça kalabalık olması ve gezimizin biraz ani gelişmesi sonucu pek de fazla otel seçeneğimiz olmadığından şehrin biraz dışında kalan bir noktada konaklamak durumunda kaldık. Otelden yaklaşık 4-5 dakika yürüme mesafesinde bir tramvay durağı var ve 3 veya 4 numaralı hat üzerinden şehir merkezine 15 dakikada gibi bir sürede ulaşılabiliyor. Ancak Köln'e gece hayatı odaklı gidiyorsanız veya otele gece 1'den sonra dönmek niyetindeyseniz toplu taşıma bu saatten sonra çalışmadığı için ulaşımınız biraz zorlu olabilir. Bunun dışında özellikle fuar gibi etkinlikler için gidiyorsanız lokasyon itibarıyla bu otelde konaklamanız gayet mantıklı olur. Bir uçak tipi vardır. Oturduğunuz koltuğun yanına soğan yuvarlansa şaşırmayacağınız, Bim poşet sayısının normal çanta sayısından fazla olduğu, sucuk kokularının etrafı sardığı, yarı Türkçe yarı Almanca konuşan çocuk seslerinin yükseldiği ve "yaramaz küçük çocuklar niye hep bizim uçağımıza denk geliyor" diyerek sıçtığınızı kabullendiğiniz... Kibar olamadık bu sefer.. İşte o zaman bilirsiniz ki doğru uçaktasınız, Almanya'ya gidiyorsunuz. Bu arada bu girişin alt metni, Köln'de de çok Türk var, salon kadını çizginizden çıkmayın! Konumuza dönecek olursak, İstanbul'dan Almanya'nın birçok yerine direkt uçuş var ve bunlara Köln de dahil. Uçuş 3 saate yakın sürüyor. Olur da Köln gezisini Almanya'nın başka şehirleriyle birleştirmek gibi bir niyetiniz varsa, Köln'e yakın olan Düsseldorf ve Frankfurt şehirlerine de İstanbul'dan direkt uçuş olduğunu hatırlatalım. Biz gezimize Nürnberg'den başladığımız için ilk olarak oraya uçtuk ve oradan araba ile Köln'e geçmiş bulunduk. Ancak siz araba kiralamayacaksanız ve başka şehirlerle tren ile geçmek niyetindeyseniz şu siteye göz atabilirsiniz, bu Almanya'nın resmi tren şirketi. Treni kullanacaksanız şehrin ana tren istasyonu Köln Hauptbahnhof. Köln'ün uluslararası havalimanı Bonn, şehir merkezine yaklaşık 16-17km uzaklıkta. Havaalanından toplu taşıma ile merkeze ulaşmak istiyorsanız S13 ya da S19 trenlerini kullanabilirsiniz. Ücreti tek yön 2.80 Euro. Eğer gün içinde toplu taşımayı kullanmaya devam edecekseniz, 8.50 Euro'ya günlük ulaşım kartı da alabilirsiniz. Bununla ilgili bütçe kısmında biraz daha detaylı bilgi veriyor olacağız, okumaya devam ediniz. Teşekkürler. Eğer taksiyle gitmek gibi bir niyetiniz varsa fiyatı trafik durumuna göre 30-35 Euro civarında tutuyor. Köln, trafiği göz önünde bulundurarak hareket etmeniz gereken şehirlerden biri. Almanlar'ın Das Autobahn'ı das muhteşem diye düşünerek das trafik olmayacağını varsaymayın, özellikle şehir merkezinden havaalanına doğru taksiyle gidecekseniz ne olur ne olmaz biraz vakitlice çıkın deriz. Türk taksiciye denk gelirseniz, ki bu çok yüksek bir ihtimal, o zaman biraz daha yayabilirsiniz, onlar kural tanımayan birer çılgın oldukları için orada da deliler gibi kullanıyorlar. Köln'de metro/tramvay hattı o kadar geniş ki, toplu taşımayı kavramaya çalıştığımız ilk gün hangi trenin nereden kalktığı konusunda biraz kafamız karıştı. Çünkü tramvay/metro hatları birçok yerde birbirine giriyor. Tramvaya yer üstünde binmeyi beklerken bir bakıyorsunuz ki boşuna bekliyorsunuz çünkü yer altından kalkıyor. Bi' acayip sistem, açıkçası hala tam çözmüş değiliz. U-Bahn ya da tramvaylar için birçok yerde tabela oluyor, hangi numaralı hattı kullanacaksanız onun tabelalarına gözünüze kestirin. Durakların civarında sokaklarda da yönlendirmeler var, hatta bazı noktalarda hangi trenin hangi perondan kalktığını gösteren büyük ekranlar var. Köln diğer Avrupa şehirleri ile benzer bir pahalılıkta denilebilir, ne çok ucuz ne de çok pahalı. Biz yine her zamanki gibi örneklerle gelirsek daha anlaşılabilir olacaktır. Diğer seçenek de 2 gün boyunca bir takım müzelere ücretsiz giriş yapabileceğiniz ve 1 gün boyunca toplu taşımayı sınırsız kullanabileceğiniz Müze Kartı. Bu kartın ücreti 18 Euro. Hangi müzelere ücretsiz giriş yapabileceğinize bakmak için şu siteye bir göz atabilirsiniz. Bu kartın 30 Euro olan ve 2 yetişkin, 2 çocuk (18 yaş altı) olarak kullanabileceğiniz bir de aile kartı seçeneği var. Son seçenek ise öğrenci değilseniz bile öğrenci taklidi yapıp kartınızı evde unuttuğunuz için çok üzülmüş gibi davranmak. Biz asla böyle bir şey yapmayız ama bi arkadaşımız vardı o yapıyormuş............. Bu arada olur da 70 yaşında falansanız bu seçenek pek işe yaramayabilir, biz yine uyarmış olalım. Yukarıda da vadettiğimiz gibi önce Köln'ün bölgelerinden biraz bahsetmek isteriz. Köln'de muhtemelen genel olarak şu 6 bölgede vakit geçiriyor olacaksınız: Altstadt Nord, Altstadt Süd, Neustadt Nord, Neustadt Süd, Ehrenfeld ve Deutz. Şehrin koordinatları ise... şaka şaka. Tamam bu bölgelerin hepsini detaylandırmayacağız ama kendinize check point'ler belirlemeniz adına aktivitelerin yoğunlaştığı, vakit geçirmek isteyebileceğiniz yerlerden biraz bahsedeceğiz. Altstadt : Boşverin Nord'unu, Süd'ünü, siz bu bölgeyi komple şehrin Old Town'u yani Eski Şehir olarak benimseyin yeter. Altstadt, şehrin neredeyse her noktasından görülebilen, 5km öteden bile ihtişamına hayran kalabileceğiniz Köln Katedrali'nin bulunduğu, eski tip evlerin, meydanların, müzelerin yoğunlaştığı bir bölge. Bunlar genel olarak Nord tarafında bulunuyor, Süd tarafında ise önereceğimiz bir takım mekanlar ve Çikolata Müzesi gibi noktalar kalıyor. Süd ne ya, sinirimizi bozdu bu sözcük. Neustadt: Burası şehrin en hareketli olan yerlerinden birini kapsıyor: Belgian Quarter ya da Almanların deyişiyle Belgisches Viertel. Siz İngilizcesini öğrenin, Almancasını söylemeye çalışarak bizi orada ele güne rezil etmeyin. Bu bölgenin aslında sokak isimleri haricinde Belçika ile pek de bir alakası olduğu söylenemez. Butikler, restoranlar, cafeler, ve barlar yoğunlukta. Özellikle Brüseller Strasse, Rudolfplatz, Fiesenplatz civarı en hareketli noktaları. Ehrenfeld: Köln'ün hipster bölgesini keşfetmeden döneceğimizi düşünmediniz herhalde?? Hava çok soğuk olduğu için beyaz airmax'lerimizi, superstar'larımızı giyememiş, bilogırlık yapamamış olabiliriz ama bu lokaller arasına karışmamıza, sokak sanatı önünde poz vermemize engel olur mu? ASLA.. Son zamanlarda Berlin'e gittiyseniz, bu ziyaretinizde Kreuzberg'i ve Neukölln'ü keşfettiyseniz ve "Türklerin yaşadığı yer" olarak bilinen bu bölgelerin şehrin en hipster, en popüler yerlerine dönüşme sürecine şahit olduysanız hemen kafanızda orayı canlandırın. Çünkü Ehrenfeld, Köln'ün Kreuzbergi. Burası da tıpkı Kreuzberg gibi Türklerin, Türk restoran yoğunluğunun olduğu, cafe, bar, galeri, etkinlik alanlarının artmasıyla şehrin hipster bölgesine dönüşen bir yer. Sanırız çoğu şehirde bir "hadi gelin ey şehir ahali, göçmenlerin yaşadığı bölgeyi el birliğiyle hipsterland'e çevirelim" akımı oluyor. Bu arada Türkler yoğun derken onu boşuna söylemiyoruz, öyle bir yoğunluktan bahsediyoruz ki "Mersin Tantuni" tabelası yanında "Kardeşler Aile Salonu" görünce şaşırmayacağınız cinsten. Buraları basbayağı ele geçirmiş, Türkiye'yi oraya taşımaya çalışmışız, görselinden bile anlaşılıyor, iyi midir kötü müdür ona yorum yapmayalım. Ehrenfeld'i keşfetmeye başlamak için en mantıklı yerlerden biri Köln-Ehrenfeld durağı. Çünkü burası hem Ehrenfeld'in orta yeri hem de birçok farklı sokak sanatı görebileceğiniz bir nokta. Oradan da kaptırıp civardaki Venloer Strasse ve Körnerstrasse gibi sokakları dolaşarak lokallerin arasına karışabilir, sokak sanatı avına çıkabilirsiniz. Deutz: Burası Old Town Bölgesi'nin tam karşısında Ren Nehri'nin öbür tarafında kalan, iş merkezlerinin ve fuar/etkinlik alanlarının yoğunlaştığı bir bölge. Şehrin ana fuar alanı olan KölnMesse ve dünyanın en büyük buz hokeyi arenalarından biri olarak bilinen Lanxess Arena da bu bölgede bulunuyor. Bu Arena'da aynı zamanda konserler ve çeşitli etkinlikler de oluyormuş, kim bilir belki hayatınızın konserine burada denk gelirsiniz. Bahsettiğimiz bu yerler hiç ilginizi çekmiyorsa bile "oh bir bölgeyi gezmekten kurtulduk" sanmayın. Birazdan burayla ilgili size bir ipucu vereceğiz. Olur da bir sebepten ötürü Köln'de geçirecek yalnızca 1 saatiniz olursa kendinize hedef olarak Old Town bölgesini ve Köln Katedrali'ni belirleyin. "İsmet hani Köln'e gitmiştin biz sana inanmıyoruz" derlerse, alın der, katedralin önünde çekilmiş, katedrali kadraja bir türlü tam olarak sığdıramadığınız bir selfie'nizi önlerine atarsınız. Köln Katedrali'ni bulmanız çok da zor olmayacak, çünkü bu ihtişamlı dev Gotik yapı şehrin birçok noktasından görülebiliyor. Abartmıyoruz, yukarıda söz ettiğimiz şehrin dışında kalan otelimizden bile görebiliyorduk Dolayısıyla hiç yer yön bilmiyorsanız Mordor'da ilerleyen Frodo'nun Sauron'a baktığı gibi katedrale baka baka yürüyün, ulaşırsınız. 1248'de inşa edilmeye başlanan bu katedral 1880'de tamamlanmış. 2. Dünya Savaşı'nda şehrin çoğu yerle bir olmasına rağmen ayakta kalan tek yapılardan biri. -Katedral her gün ziyarete açık, ancak Pazar günleri yalnızca 13:00-16:30 saatleri arasında turistlere açık oluyor. -Zamanınız ve takatiniz varsa katedralin tepesine tırmanıp şehir manzarası görebilirsiniz. Tepeye çıkmak için 4 Euro gibi bir ücret ödemeniz gerekiyor. Bizce 533 basamak çıkmak için onların bize para vermesi lazım... -Kasım sonu- Aralık aylarında gidecek olursanız şehirde bulunan Christmas Marketlardan birini burada görebilirsiniz. -Yukarıda Deutz bölgesini anlatırken söz ettiğimiz ipucuna gelelim. Yukarıda yazının girişinde paylaştığımız fotoğraftaki köprü ve katedral manzarasını görmek gibi bir niyetiniz varsa köprünün karşı tarafına Deutz bölgesine geçerek nehir kenarına inebilirsiniz. Eğer yürümeye üşenirseniz Köln/Deutz durağına giden trenlerden birine binebilir ve oradan bu noktaya kısa sürede yürüyerek ulaşabilirsiniz. Katedrali ve şehri daha da tepeden bir noktadan görmek isterseniz yine aynı şekilde Deutz Bölgesi'nde bulunan Triangle Tower'ın tepesine çıkabilirsiniz. Giriş için 3 Euro gibi bir ücret alıyorlar. Burası son zamanlarda gezdiğimiz en başarılı modern sanat müzelerinden biriydi. Hatta gezdiğimiz en iyi müzelerden biri genellemesini yaparak daha da iddiali bir giriş yapabiliriz. Artık gitmeyin de görelim.. Niye böyle tehditkar bir söylemde bulunduk bilmiyoruz, aslında sizin iyiliğiniz için söylüyoruz. Müze 1976 yılında Peter ve Irene Ludwig çiftinin yaklaşık 350 eser bağışlamasıyla kurulmuş. Bizim o eserlerin birine bile sahip olabilmemiz mümkün değilken bu çiftin milyonlarca Euro değerinde bir koleksiyonu varmış, gerçekten inanılmaz. Peter, Irene, eğer burada yazanları okuyorsanız ashdasj tamam bu cümleye bir son veriyoruz. Modern sanatın farklı evrelerinden birçok önemli sanatçının eserlerini barındıran müze aynı zamanda inanılmaz geniş bir Picasso ve Pop Art koleksiyonuna sahip. Öyle ki pop art koleksiyonu Amerika dışında bulunan en geniş koleksiyonmuş. Pop Art sanatının öncülerinden Andy Warhol ve Roy Lichtensetein'in de birçok önemli eseri bulunuyor. Eminiz bu müze sizin de çok hoşunuza gidecektir, geniş bir zamanınız olduğunda gitmenizi tavsiye ederiz! Bu sefer alışık olduğumuz sanat müzelerinden biraz farklı olan bir müzedeyiz: Kolumba Müzesi. Köln Başpiskoposu'nun yönetiminde olan müze gotik bir kilise olan St. Kolumba'nın 2. Dünya Savaşı'ndan arda kalan kalıntıları ve arkeolojik bir kazı alanı üzerine inşa edilmiş. Tabii öyle biz de olduğu gibi "taş maş bunlar ya, yapıverin üstüne binayı" şeklinde değil. Kalıntıların üzerine özenle inşa edilen binanın mimarı Peter Zumthor müzenin mimarisi için birçok ödül de almış ve gerçekten acayip enteresan bir yapıya dönüştürülmüş, eski ve yeni bir arada. Müzede ağırlıklı olarak Hristiyanlık ile alakalı eserler var. Roma dönemine ait arkeolojik kazıları ve kilisenin bazı kalıntılarını da görebiliyorsunuz. Müzeye sık sık yeni eserler ekleniyor ve her sene 15 Eylül'de yeni bir koleksiyon sunuluyor. Yani dini eserlerle bir alakanız yoksa bile, en azından mimariyi görmek adına gitmek isteyebilirsiniz. Giriş: 5 Euro, indirimli 3 Euro. Müze Salı günleri kapalı. Şimdi de Köln'ün en eski müzesine gidiyoruz. 1861 yılında açılan Wallraf-Richartz Müzesi, bir zamanlar günümüzde Museum Ludwig'de bulunan modern sanat eserlerini de kapsayan geniş bir sanat müzesiymiş. Museum Ludwig'in açılışının ardından 20. yüzyıl ve sonraki döneme ait eserler oraya transfer olunca Wallraf-Richartz Müzesi'nde Ortaçağ'dan 20. yüzyıla kadar dayanan döneme ait eserler kalmış. Eğer Orta Çağ, Barok dönemlerine ve 19. yüzyıl eserlerine karşı ilgisi olan bir sanatseverseniz bu müzeyi kesinlikle kaçırmamanızı öneririz. Müzede buraya yazmaya üşeneceğimiz kadar fazla sayıda önemli eser var. Şöyle özetleyelim, sanat tarihini düşününce aklınıza ilk olarak hangi isim geliyorsa, onun çok yüksek ihtimalle bu müzede en az 1 eserini göreceksiniz. Geçici sergileri de radarınıza almayı unutmayın! Koleksiyon ve sergiler hakkında şu sitede daha fazla bilgi bulabilirsiniz. Giriş: 5 Euro, indirimli 3 Euro. Müze Pazartesi günleri kapalı. Wilhelm Joest isimli bir etnografın dünyanın birçok yerinden topladığı yaklaşık 3500 objenin bir araya gelmesiyle kurulan Rautenstrauch-Joest bugün 65.000'nin üzerinde obje ve 100.000'nin üzerinde tarihi fotoğraf barındıran bir Etnografya Müzesi. Biz bugün bavullarımız 23 kiloyu aşmasın diye çaba gösterirken adam 1800'lü yıllarda dünyanın birçok yerinde bulduğu dev objeleri taşımış, gerçekten inanılmaz. Müzede hem bu objeleri, hem de dünyada bulunan farklı kültürleri, toplulukları, gelenekleri, dinleri anlatmaya yönelik tasarlanmış bazı interaktif bölümleri inceleyebilir hatta bir parçası olabilirsiniz. Bu eserlere sadece bakınca pek bir anlamı olmayabiliyor, konu ilginizi çekiyorsa mutlaka audio guide ile gezmenizde fayda var. Ayrıca müzede konuyla alakalı geçici sergiler de oluyor. Adres: Cacilienstrasse 29-33. Toplu taşıma kullanacaksanız Neumarkt durağında inebilirsiniz. Müze duraktan 3-4 dakika yürüme mesafesinde. Çikolata Müzesi açıkçası gezimizin son gününe kadar gitmeyi düşünmediğimiz ancak birçok kişinin "mutlaka gidin, harika bir yer" demesinin ardından merakımıza yenilip gittiğimiz yer oldu. Teması çikolata olan bir yere zaten ne kadar direnebilirdik ki? Neden özellikle Köln'de bir çikolata müzesi açılmasına karar verilmiş, o kısmını bilemiyoruz. Ancak pek güzel, pek tatlı olmuş. Ha mutlaka görmeniz gereken bir yer mi? Bizce değil. Ama vaktiniz varsa gidip çikolatının tarihi, yapımı, çikolatanın temeli olan kakao bitkileri hakkında birçok bilgi edinebilirsiniz. Kakao bitkilerinin bulunduğu özel bir sera alanı bile var. Bizim müzede en çok ilgimizi çeken şeylerden biri çikolatının yapım sürecinde kullanılan makineler ve çikolatanın tadına bakabildiğiniz çikolata şelalesi oldu. Müzede bir farklı farklı çikolatalar satın alabileceğiniz bir mağaza da var, kendinizi çok kaybetmeyin. Adres: Am Schokoladenmuseum 1A. Toplu taşımayla gitmek için Heumarkt durağına ulaştıktan sonra müzeye yürüyebilir (700m uzaklıkta), ya da 133 numaralı otobüse binebilirsiniz. Giriş: 9 Euro, Pazartesi günleri kapalı. Köln'ün eski şehir bölgesinin göbeğini, Köln'ün Christmas pazarlarının lokasyonlarından biri olduğu, Köln Karnavalı gibi birçok etkinliğin vuku bulduğu, eski tip evlerin olduğu yeri görmek için Altermarkt'a gidebilirsiniz. Eski şehir bölgesinin en bilinen meydanlarından bir diğer de Heumarkt. Parfüm şişelerinde yazan Eau de Cologne yazısının nereden çıktığı hakkında bilgi almak isterseniz Köln'de parfümlerle ilgili Fragrance Museum adlı bir müze de var. Nürnberg'de Nazi dönemi ilgili birçok yer ziyaret ettikten sonra psikolojimiz daha fazlasını kaldıramayacağı için ziyaret etmemiş olsak da Köln'de de Nazi döneminde hayatını kaybedenler anısına oluşturulmuş ve bu dönem ile ilgili bilgi edinebileceğiniz NS Documentation Center adlı bir yer var. Köln'ün alışveriş konusunda Almanya'nın en popüler şehirlerinden biri olduğunu uzun süredir biliyorduk. Özellikle Berlin'in alışveriş konusundaki reputasyonunu doğruladıktan sonra Köln'ün de bizi hayal kırıklığına uğratmayacağına çok emindik. Ver elini Urban Outfitters, al sana & Other Stories, hepsi orada. Tek sorun, bu hayalleri Euro bu kadar saçmalamadan önce kurmuş olmamız. Doğru bildiniz, bu hikaye oldukça hüzünlü bitiyor. Köln'de Türkiye'de görmeye alışık olduğumuz markalardan, oldukça alternatif markalar satan butiklere, bir şehirde gördüğümüzde affetmediğimiz Urban Outfitters, Monki, Weekday ve & Other Stories gibi markalara kadar birçok mağaza mevcut. Umarız bir gün Euro 1 lira falan olur, ya da takas yöntemiyle bulgur karşılığında kıyafet falan satın alabiliriz de Avrupa'da gönül rahatlığıyla alışveriş yapabiliriz. Belgian Quarter tarafında Brüsseler Strasse civarında Magasin 2 gibi göz atabileceğiniz farklı butikler var. Oradan yolunuzu Old Town tarafına doğru çevirip & Other Stories ve Weekday gibi birçok mağazının da bulunduğu Ehrenstrasse'ye gidebilirsiniz. Urban Outfitters'ın nerede olduğunu merak edenler için de hemen paylaşalım tabii, kendisi hemen yakınlarda Breite Strasse üzerinde bulunuyor. Bu taraflarda göz atabileceğiniz bir başka sokak da Mittelstrasse. Zara, H&M gibi daha klasik markaların bulunduğu ana alışveriş caddeleri Schildergasse ve Hohe Strasse. Boğaziçi Üniversitesi Öğretim Üyesi iklim bilimci Prof. Dr. Levent Kurnaz, Vatan'ın haberine göre, "Bunun adı iklim değişikliği. Kutup -40 olması gerekirken 0 dereceye yaklaşıyor, Erzurum da -10 olması gerekirken -30 derece oluyor. Denge bozuldu. İstanbul'da hava bir türlü ısınamadı. Bunun nedeni Kuzey Kutbu'ndaki soğuk. Soğuk hava bir yerde durmalı. Eğer kutupta durmuyorsa aşağıya doğru kayıyor. Kuzey Kutbu çok ısındığı için İstanbul çok soğudu. Kuzey Kutbu soğusa İstanbul da ısınacak. Kuzey Kutbu soğumazsaTürkiye'nin de içinde olduğu enlem soğuk olacak. Mart ayı sonuna kadar sıcaklıklar böyle gider" dedi. Öncelikle uğraşlarınız ve tecrübe aktarımınız için teşekkürler. Güzel bir yazı olmuş. Eklemek istediğim bir iki şey var. Öncelikle şehirlerarası yolculukta tren tercih etmek biraz maliyetli. Yakın şehirler için mantıklı ancak uzak şehirler için en ucuz ulaşım sanıyorum flixbus 2016 ekim-kasım-Aralık sürekli Köln-Nürnberg ve Köln-Bamberg arası gidiş geliş yaptım ve maliyeti 18 (Deutschebahn için bu ücret ortalama 100 ) aynı zamanda sadece Almanya içinde değil, diğer ülke ulaşımlarında da kullanılabiliyor. Avrupa'nın hemen her yeri için tercih edilebilir. Adamlar her yere gidiyor. Şoförleri genelde Çek, kimisi de gergin biraz ama muhatap olmayacağınız için sıkıntı yok, sadece ek bilgi olsun dedim. 🙂 Biz Nürnberg-Prag için de bu yolu tercih etmiştik ve yanlış hatırlamıyorsam kişi başı gidiş geliş ortalama 30 tutmuştu. Bir diğer söyleyeceğim şey ise ücret meselesi. Alışverişlerinizi Aldi, Norma gibi yerlerden yaparsanız gerçekten ucuza geliyor. Örneğin bir şişe pet su 0,50 ise, genelde Aldilerde bulunan geri dönüşüm amaçlı pet şişe iade makinelerine boş şişelerinizi attığınızda 0,25 iade kartı veriyor. (Benim toplamda 20 'luk kart aldığım oluyordu, şişe biriktirerek) bu sadece su şişesi için değil, hemen her içecek kabı için geçerli misal kahvaltı için yine marketlerde 1-2 Euro'ya dilim salamlar vs var veya biralar her şey gayet uygun aslında. Sadece kalabalık yerlerde ve restaurantlarda biraz daha pahalı oluyor. Bir de Köln birası olan Kölsch önerimdir. Ancak Nürnberg tarafına giderseniz tren ile 40-45 dakika süren Bamberg'e uğrayıp kendi imal ettikleri biraları satan barlar var Bockbier ve Rauchbier denemenizi tavsiye ederim. Son olarak uçak seferleri için İstanbul üzerinden genelde bahsediliyor gezi bloglarında ancak bilmeyenler için, yakınımda olduğundan biliyorum her hafta Adana Düsseldorf arası ve Adana Nürnberg arası uçak bulmanız mümkün.


Almanya'nın mutfağı hakkında düşüncelerimizden Nürnberg Yeme İçme Rehberi'nde de bahsetmiştik. Rehbere göz atmaya üşenenler için kısa bir özet de geçebiliriz: Alman mutfağının çok büyük hayranları sayılmayız. Alman sosisi ve birasına laf yok tabii, onları diğer rehberimizde de bol bol övmüştük. Kabus Kerim, birtakım lokal arkadaşlarımız ve Nürnberg Turizm Ofisi'nden aldığımız öneriler sayesinde Almanya gezimizin ilk birkaç gününü geçirdiğimiz Nürnberg'de bol bol sosis ve lokal lezzetler deneme şansımız olmuştu. Bu lokal lezzet denemelerinin ardından Köln'e ayak bastığımızda biraz Alman Mutfağı overdose'u yaşamış olmakla birlikte, artık daha farklı yemeklere, mutfaklara odaklanan yerlere, lokaller arasında sevilen, günlük yaşantılarının parçası haline gelen mekanlara geçiş yapmaya hazırdık. Üstüne üstlük bir de Köln'ün yerel lezzetlerinin bol bol çiğ et, sakatat ve blood sausage gibi şeyler içerdiğini görünce durum bizim için bir tık öteye geçti diyebiliriz. "Sakatat benden sorulur" diyorsanız size hiç mani olmayalım, önden buyrun. Uzun lafın kısası, biz Köln'de daha farklı yemek ve mekanlara odaklanarak Köln'deki yerel lezzetleri Köln'ün birası olan Kölsch ve şehrin birçok noktasında kurulu olan Christmas Market'larda satılan atıştırmalıklar ve tatlılarla sınırlandırdık diyebiliriz. Başlamadan gelen not: Köln'de konaklama, ulaşım, gezilecek yerler gibi birçok detay içeren bir Köln gezi rehberimiz de var, belki göz atmak istersiniz. Yukarıda bahsettiğimiz Nürnberg Yeme İçme Rehberi için şuraya, Nürnberg Gezi Rehberi için de buraya bakabilirsiniz. Sevgili Köln, sevgili Almanlar, sevgili ALAMANYA........ Seneler önce gittiğimiz yeri nasıl bu denli aynı tuttunuz böyle? Biz İstanbullular olarak bu işe şaştık kaldık, çünkü sabah uyandığımızda evin karşısındaki kafenin MADAM KOKO olduğunu görmeye alışmış insanlarız, bizi cidden şaşırttınız. Gerçekten de şehirde neredeyse hiçbir şey değişmemiş, sanıyorum Köln'ü İstanbul'u bildiğimden daha iyi bildiğimi bile iddia edebilirim. Neyse, en azından rehberimiz güncelliğini yitirmemiş diye sevinebiliriz di mi? Özellikle Van Dyck'ın kahvesinin muhteşemliği olduğu gibi kaldığı için bayağı memnunuz, gittik geldik Van Dyck'ta son bulduk desek yeridir. Birkaç yeni mekan önerisi de çıktı tabii, buyrun onları aşağı ekleyelim. Poke Makai: Hawaii'den dünyaya açılıp bizi kendisine bağımlı yapan poke'yi denemek isterseniz Poke Makai'ye uğrayabilirsiniz. WOW inanılmazdı gibi bir durum yok, ancak gayet lezzetliydi, biz koca koca tabaklar bitirecek kadar memnun kaldık. Hommage Cafe: Bir önceki Köln ziyaretimizde o kadar da bayılmadığımız bu kafeye bir kez daha şans verdik ve pişman olmadık. Biz taze çıkmış tatlılarından götürdük, ancak kahvaltı için de Köln halkı tarafından bayağı tercih edilen bir yer, artık hangisi için giderseniz. Bangkok Thai Restaurant: Hiçbir restoranda Tayland'da yediklerimiz gibi Thai yemekleri yiyemeyeceğimizi biliyor ve tıpkı Zeki Demirkubuz gibi artık bundan acı duymuyoruz........ Ancak tam olarak o beklentiyle gidilmediği takdirde burası fena sayılmayacak bir Thai restoranıydı. İçeri girdiniz mi ani gelişen Bangkok ziyareti yaşatıyor zaten, öyle bir ortam. Yediklerimizden memnun kaldık, Thai mutfağı sevenler için güzel bir seçenek, çoğu kişiye göre şehirdeki en iyi Thai restoranı. Ice Cream United: Canı dondurma çekenler ve mevsim ayırt etmeksizin dondurma tüketenlere güzel bir seçenek. Yoğurtlu olanları özellikle sevdik, salt&caramel'e denk gelirseniz ondan da 1 top gömün gitsin. Şehirde Five Guys olduğu gerçeğini de sizden gizlemeyelim. Yiyen bilir, bi kere tadına bakıldı mı görüp de yemeden geçilemeyen bir lezzet kendisi. Merhaba burger severler, merhaba....... Hayat kurtarabilecek bir ipucu: Restoranların birçoğunda İngilizce menü seçeneği yok ve çalışanların da öyle şakır şakır İngilizce konuştuğu söylenemez. Dolayısıyla ne yiyeceğinizi anlamak oldukça zor bir meseleye dönüşebiliyor. Gitmeden "google translate" gibi çeviri yapan uygulamaları yüklemek isteyebilirsiniz. Sonra kuzu pirzola gelmesini beklerken at kafası falan gelir görürsünüz valla.. Bu arada seyahat ederken kullandığımız ve çok faydasını gördüğümüz bir takım uygulamaları şöyle bir içerikte derlemiştik, belki bu gezinizde de faydalı olabilir. İngilizce menü olmayan bir restoranda çaresiz kaldığınız bir an olursa etrafa şöyle bir göz atın, Türk bir çalışanla karşılaşmanız gayet muhtemel. Türk olduğundan şüphelendiğiniz biri varsa, o çok yüksek ihtimalle Türk olacaktır.


İster manavdan domates almaya gidiyor olun, ister yeni işinizin ilk günü olsun, önem derecesi fark etmez, ilk kez yapılacak olan her şey adamı gerer. Bunun için ağır bir sosyal fobi sahibi olmak falan da gerekmiyor, neticede nasıl yapıldığını çok da iyi bilmediğiniz bir şeyi yapıyorsanız "ulan şu şöyle mi olur bu böyle mi olur" düşünceleri kafanızda dolanabilir, gayet normaldir. İşte aslında yurtdışına ilk kez çıkma meselesi de böyle bir şey. Evet bu süreç bizim için haliyle artık son derece normalleşmiş durumda ama, gerçekten ne yapacağını bilemediği için başka bir kültürü tanıma kararını erteleyen onlarca insandan mail aldığımıza göre demek aslında gayet basitmiş gibi görünen, ağızdan herhangi bir cümleymiş gibi çıkan bu süreci biraz daha detaylı açıklamak birçok insanın işine yarayabilir. Neyse, lafı daha fazla uzatmayalım, karşınızda OitheBlog'dan Yurtdışına İlk Kez Çıkacaklara Tavsiyeler! -Eğer girizgahta anlattığımız gibi kolay endişelenebilen ya da fazla irdeleyen bir insansanız ilk olarak nasıl bir yere gitmek istediğinizi tespit etmelisiniz. Uzaklara açılma niyetiniz mi var, yoksa şöyle bir Avrupa'dan başlayalım bakalım mı diyorsunuz? Zaten "aağbii ben tek yön bilet aldım kafama göre yeaa" kafasındaysanız burada verdiğimiz tavsiyeleri çok sallayacağınızı sanmıyoruz. Hatta siz bize tavsiye verin, o derece. İlk kez yurtdışına çıkacak biri nereye gitmeli? Bizce çok da büyük olmayan, gezmesi kolay ve masrafıyla gözünüzü korkutmayacak, daha ilk etaptan hevesinizi kaçırmayacak bir yere odaklanın. Tabii ne kadar vaktiniz olduğu da önemli. Eğer vize gibi bir konuyla boğuşmak istemiyorsanız vizesiz gidilen ülkelere odaklanmakta fayda var. Örneğin 3,4 günlük bir gezi için Belgrad güzel bir başlangıç olabilir. Vize dediğin nedir gülüm diyorsanız o zaman önerimiz Prag olabilir, çünkü küçük ve gezmesi kolay bir şehir. Ayrıca İngilizce bilen insan sayısı bol olduğu için iletişim kurmakta da güçlük çekmezsiniz. Prag için de yine 3-4 günlük bir süre ideal olabilir. Yok kardeşim benim daha fazla vaktim var diyorsanız birkaç şehri bir arada keşfetmeye girişebilirsiniz, ki bu kesinlikle gözünüzü korkutmasın. Bunun için aralarında ulaşımın kolay olduğu yerler seçebilirsiniz. Örneğin Viyana-Budapeşte-Prag şeklinde bir Orta Avrupa keşfi ya da bir ülkede birkaç şehir sizin açınızdan gayet rahat ve kolay olacaktır. Bu yerleri rastgele yazmadık, hepsi ilk kez yurtdışına çıkacaklar için mantıklı öneriler. İnanmıyorsanız şöyle söyleyeyim, ben yurtdışına ilk çıktığımda Prag'a gittim. Sonra ondan aldığım gazla Barcelona-Madrid gezisine çıktım. Bunların hepsi son derece doğru seçimlerdi ki onlardan aldığım gazla Şili'ye kadar gitmişim, bu önerilere güvenebilirsiniz. Şayet direkt uzaklara açılmak gibi bir niyetiniz varsa bence zaten bayağı cesaretlisiniz ve tarafımca bayağı takdir görüyorsunuz. -Mümkünse gideceğiniz yeri oranın bir resmi tatiline denk getirmemeye çalışın. Çünkü her yer, bakın HER YER kapalı olabilir, "ulan buralara kadar geldik sabahtan beri sokaklarda yürüyüp duruyoruz" noktasına gelerek sinir krizi geçirebilirsiniz. Biz Lyon'a 1 Mayıs döneminde gidip cücük gibi kalmıştık, oradan biliyoruz. -Gideceğiniz yeri tespit ettikten sonra vize almanız gerekiyorsa o mesele de ayrı bir süreç tabii. Eğer ilk kez vize alacaksanız gözünüz korkmuş olabilir, korkmayın. Bir noktadan sonra alışınca o konuda da otomatiğe bağlıyorsunuz. Bunun için Schengen Vizesi ve Amerika Vizesi yazılarımıza bir göz atabilirsiniz, oralarda ne biliyorsak anlattık. -Vize meselesi ile ilgili önemli bir noktayı buraya yazmadan geçmeyelim, birden fazla ülkeye gidecekseniz ilk giriş yapacağınız ülkenin vizesine başvurun. Aksi takdirde uyuzluk çıkarabiliyorlar. Örneğin Orta Avrupa turuna çıkacaksanız ve bu geziye Viyana'dan başlayacaksanız gidip de Çek Cumhuriyeti vizesine başvurmayın, gereksiz atraksiyona girmeyin. Yüzde yüz sorun çıkacak diye bir şey yok ama bizce denemeye değmez. -Özellikle eğer ilk kez Schengen Vizesi başvurusunda bulunacaksanız, bizce uçak bileti ve otel işlerinizi vizenizi almadan önce halletmeyin. Evet vize belgelerinizin arasına uçak bileti ve otel rezervasyonu koymanız vize almanızı kolaylaştırıyor ancak vize alamama ihtimalinizi ya da işlerin uzama ve belge eksikliği/yoğunluktan dolayı vizenin istediğiniz tarihe yetişmeme ihtimalini de göz önünde bulundurmanız gerek. Biliyoruz sinir bozucu, ama doğru olan bu. Bu sebeple biz genellikle şöyle yapıyoruz: Uçak bileti için opsiyon yapıyor, otel için ise booking. com üzerinden "ücretsiz iptal, sonra öde" seçeneği olan bir otelden rezervasyon yapıyoruz. Mümkünse en uygun fiyatlı olanını. Ardından bu belgelerin çıktısını alıp vize belgelerimizin içine koyuyoruz. Vize çıktıktan sonra ise asıl uçak biletimizi ve otelimizi ayarlıyoruz. Ufak bir sinsilikten zarar gelmez. -Her nereye gidecekseniz gidin, ama mutlaka seyahat sigortası yaptırın. Hatta bu belgenizi başvuru esnasında kullanacağınız vize belgelerinizin içine de koyun. Hani kendinizi sallamıyorsanız bu faktörün daha uzun vize almanızı bile sağladığını bilin, en azından ona dayanarak sigorta yaptırın. Seyahat sigortası. Daha uzun vize almanızı bile sağlıyor kendinizi sallamıyorsanız bunu sallarsınız. -Vize başvurunuzu yapmadan önce pasaport geçerlilik sürenizi kontrol etmeyi unutmayın. Pasaportunuzun süresi doldu ise hiçbir yere gidemezsiniz. Çoğu ülkenin en az 6 ay geçerlilik süresi talep ettiğini de hatırlatalım. -İşin otel ve uçak ayarlama kısmı karmaşık olacak diye düşünebilirsiniz. Yoo, hiç de öyle bir şey yok. Bir kere öğrendiniz mi Amerikan filmlerindeki bilgisayarın başına oturup tüm şifreleri kırdığını iddia eden manyaklar gibi her şeyi halleder hale geliyorsunuz. Tabii bu konuda seçenek çok ama amatör olduğunuzu varsayarak nerelerden ayarlamanızın daha mantıklı olacağını söyleyelim ve seçenekleri azaltalım: Uçak için size en uygun fiyatları kıyaslayarak verecek olan site Skyscanner. Otel için booking. com ya da ev kiralamaya heveslendiyseniz ve bir lokalin evin tercih ediyorsanız da airbnb. com'a bakmanız yeterli olacaktır. Yok kardeş bu siteler bana yetmez diyorsanız uygun fiyatlı yurtdışı tatili yapabilmek için kullanabileceğiniz web sitelerini şurada anlatmıştık. -Bu arada konu bavulunuza ne atmanız, seyahatinizde neleri unutmamanız gerektiğine bağlanmışken "Seyahat Ederken Yanıma Ne Almalıyım" temalı içeriğimiz de bayağı işinize yarayabilir. Merak etmeyin o da öylesine saçmalıkları doldurduğumuz tık kaygılı bir yazı falan değil, bizde öyle şey yok, ayıp ediyorsunuz......... -Klişe ama çok faydalı, her şeyden önce kendinize mutlaka bir "yapılacaklar listesi" hazırlayın. Sonra vay efendim onu unutmuşum, bunu almamışım demeyin, keyfiniz kaçmasın. Para bozdurma işini havaalanına bırakmayın. Çünkü hem havaalanında daha saçma kurlar uygulanıyor, hem de bu para bozdurma meselesi durduk yere bir yolculuk öncesi kaosuna dönüşebiliyor. Zaten uçağa binmeden önce yapmanız gereken şeyler varken bir de bununla uğraşmayın. Seyahatinizden birkaç gün önce bu işi halletmekte fayda var. Ayrıca, bankada ya da döviz bürosunda bile para bozduracak olsanız, bazen her ülkenin parası ellerinde bulunmayabiliyor. Atıyorum Paka Paka Adası'na gidecekseniz ve Lölölö Yeni'ne ihtiyacınız varsa bunu parayı bozduracağınız yere birkaç gün önceden bildirirseniz getirebiliyorlar. Baktınız bu iş çok zorlu oluyor ve parayı gideceğiniz ülkede bozdurmaya karar verdiniz, o zaman en azından TL'yi Euro ya da Dolar gibi daha geçerli bir para birimine çevirin, o şekilde gidin. -Bakın eğer yurtdışına sık çıkmıyorsanız bu söyleyeceğimiz kolay gözden kaçırılabilen bir mesele. Yurtdışında telefon görüşmesi yapabilmeniz için hattınızın yurtdışı görüşmelerine açık olması gerekiyor. Bu yüzden mutlaka çıkmadan önce operatörünüzü arayıp hattınızın yurtdışı aramalarına açık olup olmadığını öğrenin. Bir diğer konu ise gideceğiniz ülkede kullanabileceğiniz mantıklı bir tarife olup olmadığını öğrenmek. Aksi takdirde kol gibi bir fatura ile cebelleşmeniz gerekebilir, çünkü yurtdışı aramaları ve internet kullanımı ülke içinde olduğu gibi işlemiyor. Son olarak telefonunuzda uluslararası dolaşım seçeneği açık mı ona da bi bakıverin, en azından nereden açıldığını bilin, yoksa yine hattınızı hiçbir ülkede kullanamazsınız. Telefonunuza bir harita uygulaması indirin. Bunun için pek çok seçenek mevcut ancak illa bizim hangisini kullandığımızı bilmek isterseniz CityMaps2Go'yu kullanıyoruz. Bu uygulama aracılığıyla gezmek istediğiniz yerler, restoranları, müzeleri artık aklınıza ne geliyorsa her şeyi offline harita üzerinde işaretleyebiliyorsunuz, internetinizi harcamanıza gerek yok. Ayrıca oradayken nereye ne mesafe uzaklıktasınız hepsini de bu app üzerinden çözebilirsiniz, DEV kolaylık. Bunun dışında kullandığımız favori uygulamalarımız için de şuraya bakabilirsiniz. Mutlaka kalacağınız yerin adresini telefonunuza not alın. Bu bir otel, arkadaşınızın evi ya da kiraladığınız bir Airbnb evi olabilir fark etmez. Hatta not almakta kalmayın, yukarıda önerdiğimiz harita uygulamasında yeri işaretleyin. Sonra hiç bilmediğiniz bir yere inince kaosa sürüklenip paniğe kapılmayın, yolunuzu bulun. -Belki aklınıza gelmez diye hatırlatalım, çok yüksek ihtimalle gideceğiniz yer ile Türkiye arasında saat farkı olacak. Annenizi gece 3'te arayıp umarsızca kız naber falan dememek için telefonunuza gideceğiniz yerin saatini de eklemeyi unutmayın. -Yanınızda biraz da olsa Türk parası bulunsun. Havaalanında bir şey için gerekir, dönüşte yol için gerekir falan, 3-5 bir şey bırakın. Neden gerekebileceğini aşağıda kanıtlayacağız. Uçuş saatinizden 24 saat önce online check in yapın. Bir ihtimal her havayolu bu seçeneği sunmuyor olabilir, ancak böyle bir imkanınız olup olmadığını kontrol edin. Bu şekilde işler çok daha kolay oluyor ve koltuğunuzu seçebildiğiniz için istediğiniz yerde oturuyorsunuz. Sonra MEHMET BEN CAM KENARINA GEÇİCEM ALLAŞKINA YA kavgası vermeniz gerekmez. Üzgünüz Mehmet, biz kazandık, sen kaybettin. -Dünyanın en sıcak yerine de gidiyor olsanız, siz yola çıkarken Türkiye'de hava 500 derece de olsa uçak için üstünüze bir şey alın. Nedense uçak hep buzul gibi oluyor. -Bu konu bizi aşırı bunaltsa da sizi doğru olanı yapmaya yönlendireceğiz: Havaalanına uçuştan en az 2 saat önce gidin. Bakın bu söylediğimizi hafife almayın ve gerçekten gidin, bırakın uyuzlanmayı. Çünkü bir aksilik yaşayabilirsiniz, check in kuyruğu manyaklar gibi olabilir, kalabalık bir gruba denk gelip güvenlikte delice sıra bekleyebilirsiniz falan filan. Bu uzayıp gidebilecek bir liste olduğu için 2 saat önceden orada olup sakince havaalanında beklemekte fayda var. Kahve içip dergi okursunuz canım allah allah. (İdil'e göre bu süre 8 saat önceye kadar çıkabiliyor, BENİ RAHAT BIRAK İDİL..........) -Hatırlatma: Dünyanın en manasız şeyi olan harç pulumuzu aldık mı? Almadan ülkeden çıkamıyoruz da, o sebepten. Sonra polisler sizi "harç pulunuz yok" diye sıranın sonundan geri döndürür valla. Bu işlemi havaalanına gittiğinizde pasaport kontrol aşamasına gelmeden önce yapmanız gerekiyor. Harç pulu alabileceğiniz bir nokta var, olur da bulamazsanız da kime sorsanız gösterir kolaylığında. Dönem itibarıyla ücreti 15 tl. -İçimiz rahat etmedi, biz size havaalanında neler yapmanız gerektiğini şöyle bir sıralayalım da panik olmayın: Havaalanına varış, 1. güvenlik kontrolünden geçiş, harç pulu almak, havayolu firmanızın olduğu bölüme gidip check in yapmak ve bavul teslimi, pasaport kontrolünden geçiş ve akabinde 2. güvenlik kontrolü, biletinize bakıp uçağa binmek için hangi kapıya gideceğinizi öğrenmek, elektronik tabelalardan uçağın yolcu alımına hazır olup olmadığına bakmak ve kapıya gitmek. Kulağa karmaşık gibi gelebilir, gelmesin, çünkü gayet basit. -Uçaktan indikten sonra sizi bir başka havaalanı süreci daha bekliyor olacak. Bu noktada seyahat edeceğiniz ülkeye indiğinizde ilk etapta bir pasaport kontrolünden daha geçiyor olacaksınız. Eğer Avrupa'ya gidiyorsanız pasaport kontrol sırası çok yüksek ihtimalle "AB Vatandaşları İçin" ve "AB Vatandaşı Olmayanlar" şeklinde ikiye ayrılacak, bayraktan olayı çözersiniz zaten. Sonrasında pasaportunuzu kontrol edip sizi bir nevi ülkeye alacak olan görevli size neden geldin, ne kadar kalacaksın, nerede kalacaksın gibi sorular sorabilir, bu gayet normal, tedirgin olacak bir şey yok. Hatta şansınıza uyuz birine bile denk gelebilirsiniz ama gerilmeyin, eğer elinizde kalaşnikof falan yoksa sadece prosedür, sakince cevaplandırın. Bu noktada kalacağınız yeri not almış olmanız da işinize yarayabilir, sorarsa telefonunuza aldığınız notu gösterirsiniz. Pasaport kontrolünden geçtikten sonra zaten sakince bavulunuzu almaya gideceksiniz. Sağlık sigortanızın bir fotokopisi çantanızın bir noktasında dursun. Belli olmaz, başınıza bir iş gelir falan, nerede olduğunu bilin ve üzerinizde taşıyın. Hatta pasaportunuzun ilk sayfasının fotokopisini bile bulundurabilirsiniz. Temkinli davranmaktan zarar gelmez. -Arkadaşlar pasaport çok önemli. Yani abartmak istemiyoruz ama sizden bile önemli desek yeridir. O yüzden pasaportunuzu sağlama alın. O varsa siz de varsınız. O yoksa Terminal filmindeki Tom Hanks'siniz. Mümkünse pasaportunuzu çantanızın şöyle fermuarlı bir gözüne falan yerleştirip gerekmedikçe piyasaya çıkartmayın. -Gezerken yanınızda gereksiz şeyler taşımaya çalışmayın. Hatta mümkünse o gün ihtiyacınız olacağını tahmin ettiğiniz kadar para, fotoğraf makinesi, şayet gerekliyse şemsiye, bir adet kimlik yedek şarj, belki bir yara bandı ve telefon dışında bir şey taşımayın. Çünkü bir noktadan sonra yanınızdaki herhangi bir şey müthiş bir ağırlıkmış gibi gelmeye başlayabiliyor. Gezi boyunca önemli olan kontes gibi ya da arşidük gibi görünmeniz falan değil, rahat etmeniz. Bunu zaten bütün gün dolandıktan sonra kendiniz fark edeceksiniz ama önceden bilmek çok daha faydalı. -Herhangi bir gezinizde yanınızda olması gereken şey 3 kelimeden oluşuyor: Rahat spor ayakkabı. Demet Akalın şarkısı gibi oldu ama, bu konuda ısrarcıyız. -İlk kez yurtdışına çıkınca insanın içinde kontrol edilemez bir hediyelik eşya alma isteği beliriveriyor. Yani kafanıza şapka, üstünüze tişört, elinize kar küresi, boş kalan elinize shot bardağı, magnet falan tutuşturasınız geliyor, bir nevi kafayı yiyorsunuz. DURUN. Yavaşça elinizdekileri yere bırakın. Bu hediyelik işi bir süre sonra kontrolden çıkıyor arkadaşlar. O yüzden illa ki alacaksanız en azından kendinize bir nesne belirleyip ona abanın, her şeyi toplamayın, sonra onlar anlamsızca eve yığılıyor çünkü. Ayrıca, en önemli nokta, gördüğünüz ilk hediyelik eşya dükkanına dalmayın. Bu konuda mottomuzu söylüyoruz: Şehir merkezinden ne kadar uzak, o kadar ucuz. Turistik noktalardaki hediyelik eşya dükkanlarına kanmayınız efenim. -Gezi boyunca bulunduğunuz şehirde gezmeyi kafaya koyduğunuz yerlerin açılış kapanış saatlerine ve hangi gün kapalı olduklarına bakmayı adet edinin. Örneğin Türkiye'nin aksine birçok ülkede Pazar günleri birçok açıdan ölü gün olabiliyor, çünkü insanlar haklı olarak bir gün de çalışmıyor, dinleniyor. Buna mağazalar, alışveriş merkezleri, marketler bile dahil. Yine aynı şekilde bizde olduğu gibi her yer gecenin körüne kadar açık olmayabiliyor, kafeler, restoranlar daha insancıl saatlerde kapanabiliyor. Müzeler çoğu ülkede Pazartesi günleri kapalı olmasına rağmen bazen istisnai durumlar olabiliyor ve başka günler kapalı çıkabiliyor. Bu örnekler uzar gider, özetle siz vakit kaybedeceğinize bi' bakıverin, öyle yola düşün. -Eğer sözümüzü dinleyip paranızı Türkiye'de bozdurarak gitmediyseniz lütfen paranızı indiğiniz şehrin havaalanında bozdurmayın, çünkü çok yüksek ihtimalle kurlar yine saçma olacak. Bunu yerine şehir içinde para bozdurabileceğiniz bir yer araştırmasına girin. Biliyoruz milyon dolarlar bozdurmayacaksınız ama yine de havaalanı bunu yapmak için ilk tercihiniz olmasın. -Kafanızda "ben doğru düzgün İngilizce bilmiyorum, nasıl gezeceğim?" gibi bir düşünce varsa hemen atın, o düşünceyi çöpe atacağınız poşete yazık arkadaşlar... Dil bilmeden isterseniz bütün dünyayı gezersiniz. Biz insanlarla zerre kadar anlaşamadığımız ülkelere gidip abuk subuk el hareketleriyle bile anlaşmayı başarıyoruz, yeri geliyor siz şakır şakır İngilizce konuşsanız da karşınızdakiler hiçbir şey bilmiyor oluyor ama yine de işler çözülüyor. Dil bilmemek seyahat etmek için bir engel değil. Nokta. -Tıpkı giderken yaptığınız gibi, dönüş saatinizden 24 saat önce de online check in yapmayı unutmayın. -Allah aşkına Antalya'da 234 yıldızlı her şey dahil otele gidiyor gibi bavul hazırlamayın, önceliği rahatlığa verin. Zaten o kadar çok yürüyecek ve yorulacaksınız ki bir noktadan sonra en rahat olduğunuz şeyleri giyip duracaksınız. İlla 2 kazak bi' pantolon alıp eşyalarınızı orada yıkayın falan demiyoruz biz de o derece az şey almıyoruz ama bokunu da çıkarmayın. Bok dedik diye ayıp olmuyor di mi, kusura bakma sayın okuyucu. -Küçük ama işlevsel bir bilgi, su alırken gazlı su olup olmadığını kontrol edin, yurtdışında gazlı su meselesi bizden çok daha yaygın. Ayrıca gitme potansiyeliniz olan birçok şehirde musluktan su içebiliyor olabilirsiniz, şayet öyleyse de boşu boşuna su alıp durmazsınız. Sokak yemeği yiyin, çünkü harika bir şey, ama çok şüpheli duranlardan uzak durmak isteyebilirsiniz. Tatili tuvalette geçirmek isteyen varsa bilemeyiz. Anladınız siz. -Beyler, yurtdışında da kızlar teklif etmiyor, boş umutlara kapılmayın. Ayrıca 9 erkek bir kulübe giderseniz orada da içeri alınmayabilirsiniz, boş umutlara kapılmayın part 2. O "AABİ VAR YA NELER YAPTIK PRAG'DA" diyen arkadaşınız çok yüksek ihtimalle sallıyor. Metallica'dan Sad But True sizin için gelsin....... -Enteresan ve saçma bir bilgiyle kapanış yapıyoruz. Arkadaşlar, uçağa binince sizin de içinizde kontrol edilemez bir "domates suyu" içme isteği oluşuyor mu? Yani hayatımızda hiç evinde domates suyu içen insan görmemiş olmamıza rağmen uçakta domates suyu gırla gidiyor. Bunu henüz yaşamdıysanız da ilk yurtdışı yolculuğunuzda bile yaşamanız bayağı muhtemel. Sizin de gönlünüz domates suyuna kayarsa normaldir, onun bir açıklaması varmış, bizim ilgimizi çekmişti, sizinle de paylaşalım. Efenim havada, bilmemne kadar yükseklikte tat alma duyumuz aşağıda olduğu kadar işlevsel olamıyormuş. Bu sebeple uçarken normalde az içtiğimiz içeceklerin tadını daha çok alabiliyormuşuz. Demek o yüzden hepimiz domates suyuna halleniyoruz. İçin gitsin be, yapıştırın bir domates suyu güzelinden. Çok açıklayıcı, yeterli bir yazı olmuş. Pasaport polisi dışında yazılanlara gayet katılıyorum. AB olmasa bile, azımsanamayacak kadar çok ülkede pasaport polisinin sebep belirtmeksizin sizi gözaltına alma, olmadı sınırdışı etme yetkisi vardır. Para bozdurma işi sıkıcı. Tr'de her para birimi bulunamayabiliyor, havaalanından kalınacak yere kadar gidilecekse çoğu zaman o ülkenin para birimi isteniyor. Her halükarda havaalanında biraz para bozdurulması gerek. Her ülkedeki havaalanında kurlar kötü değil ayrıca. Bazı ülkelerde dolara karşı o ülkenin kur'u sabittir. Bir zahmet gidilecek ülkenin para biriminin dolara/euro'ya karşı ne kadar olduğunu da öğrenin. Online check-in kısmı sıkıntılı olabiliyor. Bağlantılı uçuşlarda bazen yapılamayabiliyor. Harç pulu bankaya yatırılabilir, rahat bir işlem. Telefon işi çok basit. Eli yüzü düzgün neredeyse her ülkede havaalanlarında prepaid sim card satılıyor zaten. Onlardan bir tane cebe atip, gayet rahat takılınabilir. Bazı ülkelerde bu olay o kadar basit ki büfelerden bile alınıyor. Hatta ve hatta bunun wiki'si bile mevcut. Yurtdışında kızların teklif edip etmediği ülkeye, hatta şehre göre bile değişir. Love tourism baya baya revaçta. Sokak yemeği kısmı yine karışık. Kübadaki sokak yemeği yapan yerlere dışarıdan bakıldığında kesin böcek veriyorlar diye düşünülebilir, lakin her hafta çok ciddi denetleniyor sokak yemeği veren yerler. Dış görünüşe göre değilde, yerliye sormak daha mantıklı. İngilizce inanılmaz önemli. Çok rahat konuşma pratiği yapılabilir. O ülkenin kültürünü/tarihini vs. anlamak için en kötü ingilizce bilmek lazım. Airbnb'den mekan ayarlayip, mekana geldikten sonra ingilizce bilmiyorum el kol hareketi yapmak baya fantastik olabilir. Hediyelik eşya olayını magnet ile sınırlamak gerek. Bazı ülkelerde gayet tatlı el işlemeleri olabiliyor, boyutu uygun olanları alınabilir. Magnette ise made in china muhabbetini bırakıp, o ülkenin üretimi magnetleri öneriyorum. Uçak soğuk oluyor genelde doğru ancak geçen ay sauna kıvamında bir uçağa denk geldim:) Ben yolculuklarda soğan taktiğini uyguluyorum, her yola girer. Domates suyunu da hiç içmedim şimdiye kadar. Nedense son dönemde içen azaldı gibi, ya da eskisi gibi sık görmüyorum. Birden fazla ülkeye gidecekseniz, ilk giriş yapacağınız ülkeye değil, en fazla kalacağınız ülkeye başvuru yapın derim. Vize başvurusu aşamasında aracı firma en azından beni böyle yönlendirtmişti. Merhabalar, gayet açıklayıcı ve güzel bilgilerle dolu bir yazı olmış, elinize sağlık. Seyahat sigortası çıktısını yanında taşımak pek düşünülmeyen ama önemli bir ayrıntı gerçekten de. Yukarıda bir okurun daha belirttiği gibi birden fazla Schengen ülkesine gidilecekse en uzun kalınacak ülkeden vize alınması gerekiyor. Referans 2 ay kadar önce aldığım vizeme istinaden VFS Global ve IDATA 🙂 Tabi bu süre içerisinde prosedür değişmedi ise.. Gittiginiz ulkede ATM'lerden o ulkenin para birimini cekebilirsiniz. Genelde Turkiyedeki bankalar dovizi resmi kurdan hesaplayip, ustune % 3 komisyon aliyor. Bazi bankamatiklerde 'free withdrawal' yazar, o zaman yabanci banka komisyon almiyor demek. Bazi ulkelerde ise tum bankalar cektiginiz miktara bakmaksizin sabit bir cekim ucreti alir. Sahsen ben doviz burosuna gitmiyorum uzunca bir suredir, bu yontemi daha guvenli buluyorum. 1) ATM kartinizi yutarsa veya yardima ihtiyaciniz olursa diye bu para cekme isini mesai saatleri icinde + kamerasi olan + Visa, MasterCard vs logolu + subesi olan bankalardan yapmaniz, doviz burosunun veya kiyida kosede kalan bir ATM'yi secmemeniz. 3) Hicbir ulkede sorun yasamadim, Irlanda ve Malta haric. Musteri hizmetlerini ariyorsunuz kisa surede karti aciyorlar. Basiniza gelirse sasirmayin. Irlanda'da iki farkli zamanda ayni sey oldu. Malta'da ise bazi bolgelerden para cekmeyi Turkiye'deki bankaniz guvenli bulmuyor, baska yeri deneyin diyor. Yurt dışına çıkanlar ve çıkmak isteyenler için aydınlatıcı yazı olmuş mükemmel bilgiler içeriyor. Emeğiniz ve ayırdığınız vakit için teşekkür ederim. Eğer Eğitim için gidiyorsa kesinlikle dil kursuna gitsin ben çok faydasını gördüm. istanbul lisan merkezini tavsiye edebilirim. avrupa yakasında bakırköy, mecidiyeköy ve beşiktaşta şubeleri var. ben de sıfırdan başlamıştım bakırköyde, şimdi upper'a kadar gettim. Yabancı öğretmenlerle ders görüyorsun ve çok daha iyi konuşuyorsun. Malum hocayla anlaşabilmek gerekiyor. Sonrasında halayllerindeki gibi konuşmaya başlıyorsun zaten yurt dışında dil ortalama bilen arkadaşlar için ilk 3 ay cehennem gibi geçiyor arkadaşlar.


Uruguay'a yerleşmek, kalkıp buralardan ta dünyanın bir ucuna, Güney Amerika'ya kadar gitmeyi konuşmak bir ara resmen moda haline gelmişti. Kim ciddi ciddi bunu düşündü, kim laf olsun diye özellikle Mujica'dan mütevellit konunun yalnızca geyiğini çevirdi bilemeyiz ama, neticede bir sebebi olacak ki bu cümlelerin odak noktası her daim Uruguay'dı. Hal böyle olunca biz oralara kadar gitmişken "ah keşke buraya yerleşmiş bir Türk vatandaşı bulsak da konunun aslı nedir öğrensek diye çok heves ettik, ancak bir türlü öyle bir bağlantı kuramadık. Konuyla ilgili toparladığımız bilgilerden şöyle bir yazı bile yazdık ama, onu da yazdığımızla kaldık işte, sanki daha fazlasını öğrenebilirdik gibi hissettik hep. Sonra şans eseri sevgili Şahin'in OitheBlog'a yaptığı bir yorumu görmemiz ile evde basbayağı sevinç çığlıkları attık, çünkü kendisi yaklaşık 1 senedir Uruguay'da yaşayan bir Türk vatandaşı! Şahin'i kişisel olarak tanımasak da anlatımından, söylediklerinden çok etkilendik, öyle ki okunabilirliği zorlaştırır mı eder mi diye düşünüp yazıyı az biraz kısaltsak mı diye kafamızdan geçse de resmen elimiz gitmedi. Buradan kendisine ayrıca teşekkür edelim ve konuya dönelim: Uruguay'a Yerleşmek ve Sistem Üzerine röportajımız aşağıda sizi bekler, iyi okumalar! Uruguay'da şansımı deneme kararı almadan önce ben de Türkiye'deki giderek zorlaşan yaşam koşullarından muzdarip birçok insandan biriydim. Yani politik gündemden başı dönmüş; şiddet, terör, savaş, çatışma, patlamalar, eylemler, darbe, polis şiddeti, keyfi tutuklamalar, gözaltılar, adil olmayan yargılamalar, tecavüz, taciz, yolsuzluk, doğa katliamı ve daha birçok haberlerle güne sıfır motivasyonla başlayan bir sıradan biriydim. Kaçıp gitmek herkesin olduğu kadar benim de hep aklımın bir köşesinde vardı ama aileni, arkadaşlarını, koşulları her ne kadar ağır da olsa uğraşıp didinip bir iyi yerlere varmaya çalıştığın bir yaşamın da vardı ve öylece arkanı dönüp gidemiyordun. Her zaman bir umut vardı yani, işler bir gün iyiye gidecek bütün bunlar bitecek sona erecek, ömrümün kalanını mutlu huzurlu bir şekilde sürdüreceğim diyordum. Bu süreçte hiçbir zaman halime şükredip olanlara razı olmadım. Hep bir şeyleri değiştirmek veya iyi şeylerin yok olmamasına engel olmak için çaba sarf ettim. Tecavüzü de, yolsuzluğu da protesto ettim, hayvan haklarını da savundum, doğa katliamına, betonlaşmaya da hayır dedim. Hayatta bazı şeyler vardır, doğruluğundan yüzde yüz eminsindir ve içinde onları savunma, koruma ihtiyacı hissedersin. Bir şeyler yapmamak veya yapamamak yıpratır seni, işte böyle bir ruh haliyle senelerce yaşadım Türkiye'de. Bu ruh hali de bu kararı almam konusunda bir alt yapı oluşturmaya başladı denilebilir. Ben Türkiye'de psikolojik olarak çok yıprandım. Kendi hayatıma, düzenime hiçbir zaman odaklanamadım. Bir şeyleri başarmanın verdiği güven hissini hiç yaşayamadım Türkiye'de. Ne zaman bir şeyler için sesimizi yükseltsek hep dışlandık, hor görüldük, yeri geldi marjinal olduk, sözde entel olduk, çapulcu olduk, dış güçlerin oyuncağı olduk, vatan haini olduk. Barışçıl eylemlerimiz daha başlamadan hep şiddetle karşılık buldu. Kutuplaştırıcı, ayrıştırıcı sözlü şiddetin yanı sıra ana akım medyanın olayları çarpıtma ve toplumu yanlış yönlendirmesiyle bakkalın, esnafın sopalı, döner bıçaklı şiddetine maruz kaldık, hala da maruz kalan, hayatını yitiren, sakat kalan, yıllarca adalet arayan binlerce insan var. Bu yüzden Türkiye'de insanlar ikiye değil elliye bölünmüş durumda. Kimse kimseyi sevmiyor ya da herkesin sevdiği birisi kesinlikle yok o ülkede. Yani Türk, Kürt milliyetçiliği değil artık; şuan Türkiye'de şu partili, şu cemaatten, şu şehirden, şu dinden, şu görüşten ayrımından tutun da darbeci, cemaatçi, marjinali, enteli, çapulcusu, şu ülkenin casusu, şu ülke liderinin destekçisi, şu eylemin katılımcısı, bölücü, faşist, komünist, ateist, anarşist.. vs gibi onlarca sözde düşman var. Herkesin var olduğuna inandığı iç ve dış düşmanlar var yani. Arkadaşlarımızla bile sohbet ederken bu düşmancılığı hissedebiliyorsunuz. Sadece doğduğunuz yer bile sizin arkadaşlarınız veya sohbet ettiğiniz biri tarafından öteki olarak nitelendirilmenize sebep olabiliyor. Bu durum güvensizliğe neden oluyor ve en yakın arkadaşlarınıza, komşunuza veya iş arkadaşınıza güven duymama durumunu yaratıyor. Bunların hepsini yaşadım Türkiye'de. Hayatımda sadece aileme güvenebileceğimi hissettiğim zamanlar oldu. Kendimi yalnız ve çaresiz hissettiğim çok zaman oldu. Toplum baskısı öyle bir noktaya geliyor ki sen bile doğruluğundan emin olduğun şeylerden şüphe eder, kendini sorgular hale geliyorsun. Sana göre yanlış fakat çoğunluğun doğru kabul ettiği birçok şeyi sorgular hatta kabul eder duruma geliyorsun. Bu durum göründüğünden çok daha tehlikeli aslında. Uzun lafın kısası buraya iç çekişmelerlerden bezmiş, bir tarafı el üstünde tutulurken diğer tarafı baskıyla ezilmiş, sindirilmiş, parçalanmış bir halkın içinde, her gün iş savaş ha çıktı ha çıkacak endişesini yaşadığım bir psikoloji ile geldim. -Ocak 2016'dan beri Uruguay'dayım. Montevideo'da yani başkentte yaşıyorum. Taşınma sürecin nasıl gerçekleşti? Daha önce Uruguay'ı görme şansın olmuş muydu mesela, bile bile mi gittin? Bu öyle Almanya'ya taşınmak gibi bir şey değil ki arkadaş. O bile yeterince büyük bir gelişmeyken söz konusu Uruguay olunca acayip bir mesafeden ve bambaşka bir kültürden söz ediyoruz. Bayağı cesaret işi aslında! Taşınma sürecinde elimde avucumda satılabilecek ne varsa sattım sırt çantamı aldım geldim. Satılabilecek derken ev araba vs. den bahsetmiyorum. Bir gitarım, bir de motorum vardı onları sattım, zaten bilet aldıktan sonra elimde 600 küsür dolar kaldı. Daha önce Uruguay'ı hiç görmemiştim tabii. Fakat benim yolumun Uruguay ile kesişmesinin sebebi kız arkadaşımdı. Kendisi buralı. Onunla 2014 yazında İstanbul'da tanıştık. Tanışmadan önce Uruguay ile bildiğim tek şey Ekşi Sözlük'te bahsedilirken öğrendiğim Mujica ve icraatlarıydı. Tabi Uruguay'dan biriyle tanışınca Mujica ve ülke hakkında birçok soru sorup, Türkiye'den bir çok insanın oraya kaçma hayallerinden bahsettim. O da bana Uruguay hakkındaki bilgilerin bir kısmının tam doğru olmadığından bahsetti. Ben de ona İstanbul'u gezdirirken bir yandan da Türkiye'deki koşullardan bahsettim. Daha sonra ülkesine geri döndüğünde biz konuşmaya devam ettik. Her bomba patladığında veya televizyondan Türkiye ile ilgili bir haber duyduğunda mutlaka bana yazar durumumu sorardı. Bu böyle yaklaşık bir sene devam ettikten sonra Türkiye'ye tekrar geldi ve iki ay boyunca beraber otostop çekerek, Couchsurfing yaparak veya kamp kurarak tüm Akdeniz'i dolaştık. Bu süreçte birbirimizi daha iyi tanıdık. Tekrar ülkesine döndüğünde onu okulum biter bitmez birkaç aylığına ziyaret edecektim. Fakat koşullarım öyle ağırlaştı ki dediğim gibi elde avuçta ne varsa sattım, tası tarağı toplayıp Uruguay'a yerleşme değil ama, şansımı denemek için 6 aylığına gitmeye kadarı verdim. Okulu bıraktım, arkadaşlarımla ve ailemle vedalaştım. Tabii ki ilk etapta "gitme ne yapacaksın" diyenler oldu ama dinlemedim ve buraya geldim. Arkadaşlarım ve ailem her defasında bana iyi ki gitmişsin, sakın geri gelme diyorlar. Uruguay'a yerleşmek çok kolay. Ben gelmeden önce sadece iki belge getirdim. Doğum belgesi ve sabıka kaydı. Tabii iki belgeyi de İspanyolca tercüme ettirirdim, noterde onaylattım ve kaymakamlıktan apostillerini yaptırdım. Uruguay'a geldikten sonra göçmenlik bürosuna randevu aldım. Orası ilk adım. Ondan sonrası çorap söküğü gibi geliyor zaten. Yanınızda İspanyolca bilen biri varsa, ne yapacağınızı ne zaman yapacağınızı biliyorsunuz. Geriye sadece sabırla beklemek kalıyor. Sabır diyorum çünkü işler çok yavaş ilerliyor bazen. Oturma izni konusunda çok soru soruluyor. Göçmenlik bürosuna ilk başvuruyu yapmanızın ardından yine oradan bir ay sonra alacağınız belge ile nüfus dairesinden bir hafta içinde sadece fotoğraf çektirerek ve parmak izi vererek iki yıllık oturma izni onaylı kimliğinizi, yani Cedula'nızı alıyorsunuz. Bundan sonrası için, yani kalıcı oturum izni için bazı şartları yerine getirmeniz gerekiyor. Gelir gösterme bu aşamada karşımıza çıkıyor. Yurtışından gelecek 1500 Dolar aylık gelir göstermeniz veya herhangi sigortalı bir işte en az üç ay çalıştıktan sonra 3 aylık maaş bordrosu göstermeniz veya kendi işinizi kurmanız gerekiyor. Ben 4 ay işsiz dolaştıktan sonra iş buldum ve üç ay çalıştıktan sonra doğum belgesi, sabıka kaydı ve 3 aylık maaş bordrom ile bir iki ay önce kalıcı oturum izni başvurumu yaptım. 3 ay sonra arayıp sonucu bildireceklerini söylediler. Bekliyorum. Eğer onaylanırsa, ki gerçekten tüm işlemleri eksiksiz ve istedikleri gibi yaptıktan sonra çok rahat onaylanır diyorlar, 3-5 yıl burada yaşadıktan sonra vatandaşlık için başvurabilirim. Tabii bu koşullar medeni durumuna göre değişebiliyor. Benim yaşadığım tek zorluk burada kalıcı oturum iznine başvururken sabıka kaydının yerli, yani Uruguay'lı bir tercüman da ayrıca onaylanması gerektiğini söylediler. Sanırım öyle bir kanun varmış. İşim gereği tanıdığım birkaç tercüman arkadaşımdan yardım alarak o işlemleri de bir haftada hallettim. Bir de şöyle bir durum var; Benim yanımda İspanyolca bilen kız arkadaşım olduğu için ben neredeyse ağzımı bile açmadım bu süreç boyunca. Bir kere yalnız halletmek için gittiğimde benden yanıma İspanyolca bilen birini getirmem gerektiğini söyledi ve hiçbir işlem yapamadım. Yani İngilizce bilen pek yok resmi dairelerde, o yüzden yanınızda birilerinin olması şartmış. Bunu da böylece öğrenmiş olduk. Buraya gelirken aklımda ne iş olsa yaparım vardı. Branşım olan tekstil sektöründe iş bulmanın çok zor olduğunu biliyordum. Tekstil ile ilgili zaten hiç ilan da görmemiştim. Ülke nüfusu 3,5 milyon, bunun en büyük bölümü 1,5 milyonu yani yaklaşık yarısı başkent Montevideo'da yaşıyor. En çok iş olanağı burada olmasına rağmen iş bulmak oldukça zor. İspanyolca bilmeyen sadece İngilizce bilen benim gibi yabancılar için daha zor, ne İspanyolca ne de İngilizce bilmeyenler için çok daha zor. İmkansız değil çok zor. Burada İngilizce bilmeyen bir Türk arkadaşımız iki işte birden çalışıyor bazen. Burası küçük bir yer olduğu için işler kulaktan kulağa veya tanıdığın tanıdığı üzerinden hallediliyor. O yüzden çevre çok önemli. İnternette iş aramaktansa her gün yeni insanlarla tanışıp iş aradığını söylemen çok daha avantajlı bana göre. Tabi insanların size kefil olabilecek kadar güvenini kazanmanız lazım. Bu da zaman ve sabır gerektiriyor. Ya iş bulamazsam paniğim işe kabul edildiğim güne kadar hep vardı. Ben gelirken dönüş biletimi de 6 ay sonrasına almıştım her ihtimale karşı. Dördüncü ayımda iş bulamasaydım şu an Türkiye'de olabilirdim. İş konusunda gerçekten şanslı olduğumu düşünüyorum, yani burada, Türkiye'de değil. Ben iş ilanlarına bakarken sadece İngilizce bilen birini arayan iş ilanlarına bakıyordum ve sadece onlara başvuruyordum. Kız arkadaşımın arkadaşı bir gün bana bir firmanın Türkçe bilen birini aradığını söyledi ve link gönderdi. Firma Türkiye'de çok popüler olan bir cep telefonu oyunun firmasıydı ve Türk kullanıcılardan gelen mailleri cevaplayabilecek, Türkçe çeviri yapabilecek birini arıyorlardı. Başvurduğumun ertesi günü iş görüşmesi için çağrıldım ve görüşmede ilanı yazarken kimseyi bulamayacaklarını aylarca bekleyeceklerini itiraf etmelerine rağmen işi alabilmek için bir sürü test ve çeviri yaptım. Haftalarca sonuç bekledim ve bir ay sonra işe alındığımı bildirdiler. Yaklaşık 6 aydır Trivia Crack oyununu yapan Etermax firmasında çalışıyorum. İşler kesinlikle beklediğim gibi gitmedi, her gün çok daha iyiye gitti benim açımdan. Hayatımdan oldukça memnunum ve geri dönmeyi de düşünmüyorum. Uruguay'dan çok fazla bir beklentim yoktu zaten. Hayat pahalılığı dışında istediğim ve aradığım huzur ve yaşamı fazlasıyla buldum. Karnınız toksa burada endişelenecek hiçbir derdiniz olmuyor. Sanat ise sanat, eğlence ise eğlence, dostluk arkadaşlık ise fazlasıyla bulabilirsiniz. Burada kimse sizi doğduğunuz şehire, dini inancınıza, tuttuğunuz takıma, desteklediğiniz partiye veya politikacıya göre yargılamıyor. Muhtemelen akıllarından bile geçmiyordur. Türkiye dediğimiz zaman burada yayınlanan Türk dizilerinin isimlerini veya 2002 Dünya Kupası Türkiye milli takımında oynayan futbolcuları saymaya başlıyorlar. Türkçe bir kelime duyduklarında defalarca tekrarlatıp söylemeye çalışıyorlar. İspanyolca öğrenmen için yardım ediyorlar, bir kelimenin anlamını sorduğunda kökenine kadar her şeyini tüm hikayesini, hangi durumda kullandıklarını uzun uzun anlatıyorlar. Hep gülüyorlar, futboldan veya komik şeylerden bahsediyorlar. Politika hakkında konuşulduğunu hiç duymadım. Tek dertleri futbol. Futbolu seviyorlar. Haftada bir iş arkadaşlarımla birlikte halı saha maçı yapıyoruz. Maç izlemeye bölüm şefinin evine gidiyoruz, rahatımız için elinden geleni yapıyor, yiyeceğimizi içeceğimizi servis ediyor. Ego yok. Şefi de müdürü de aynı. Hep beraber bara gidip sabaha kadar eğlenebiliyoruz. İnsanlar doğal burada, yapmacık değil kimse. Herkes olduğu gibi. Kimse iş için bir yerlerini paralamıyor. Benim çalıştığım iş yerinde birçok kişi kendi isteği ile günde sadece 6 saat çalışıyor. Kimse 3 saat daha çalışayım daha çok para kazanayım demiyor. Para hırsı, kazanma hırsı yok. Bazen tembelliğe kadar gidiyor bu hatta. Ya bunlar çalışmak mı istemiyor acaba diyorum bazen. İhtiyacı kadar kazanıyorsa onunla yetinmeyi biliyor. Çoğu esnaf dükkanını geç açıyor erken kapatıyor. Hafta sonu genç insanlar eğlenmeye gidiyor. Kadınlar arkadaşlarıyla rahat rahat eğlenebiliyor evine istediği zaman istediği saatte gidiyor. Sarkıntılık yok, taciz yok, diğerinin kararına, yaşamına saygı var. Sistem kesinlikle daha iyi, daha özgürlükçü, daha adil ve daha eşitlikçi. Medya tamamen özgür. İstediğini yazıp çizebiliyor rahatça. Sansür yok. Yayın yasağı yok. İnsanlar daha özgür. Çalışan hakları konusunda çok daha ileride olduğunu söyleyebilirim. Türkiye'ye göre kadınlar iş hayatında çok daha ön planda. Kadın taksici de var, kadın otobüs şoförü de var, kadın belediye temizlik işçisi de var. Hepsi de çok çalışkan ve işini titizlikle yapıyor. Tabii her ülkede olduğu gibi burada da evsizler, varoş bölgeler ve çok ağır koşullarda yaşayan insanlar var. Eğitim konusunda öğretmen yetersizliği ve yeteri kadar derslik olmadığını biliyorum. Uruguay kesinlikle ucuz bir ülke değil. Asgari ücret Türkiye ile aynı olmasına rağmen hayat çok daha pahalı. Bana göre burada Türkiye'den daha ucuz olan iki şey var; et ve şarap. Ülkede üretim çok fazla olmadığı için çoğu şey dışarıdan ihraç ediliyor. Vergileri de bir hayli yüksek olduğu için tüketiciye ulaşana kadar 2-3 katı oluyor fiyatı. Bu koşullarda yaşanılır mı? Elbette yaşanılır. Yemeğini evde kendin yaparsan, gece hayatından ve bazı lükslerden vazgeçersen gayet güzel yaşarsın. Ben kendi ekmeğimi pizzamı veya yemeğimi evimde yapıyorum. İnsanlar çok sıcakkanlı ve samimi. Çok çabuk kaynaşabiliyorsunuz ve anlaşabiliyorsunuz. Benim tanıştığım insanların büyük bir bölümü İngilizce biliyordu, o yüzden kolay anlaşabildim. Çok yardımsever insanlar. İspanyolca bir kelimeyi anlamadığında veya İspanyolca ile ilgili her hani bir soru sorduğunda sana uzun uzun anlatıyorlar. Şu an onlarla İspanyolca konuşuyorum anlatamadığım bir şey olursa İngilizce'ye geçiyorum. Ayda birkaç kere ya evde ya da sevdiğimiz mekanlardan birinde buluşuyoruz beraber zaman geçirip eğleniyoruz. Moralleri hep yüksek. Kafayı bir şeylere takan veya üzgün dolaşan birini hiç görmedim. Mutlular yani. Sosyal yaşamlarına da işleri kadar önem gösteriyorlar. Kendilerini eve kapatmıyorlar. Eleştirdiğim yönleri var elbette. Bazı kurallarını anlamakta zorlanıyorum. Mesela bankada telefon kullanmak yasak. Kapının önünde polisin hemen yanında marihuana içebilirsin ama içeride telefon kullanamazsın. İlginç gerçekten. Güvenliği abarttıklarını düşünüyordum ilk geldiğimde mesela ama yavaş yavaş fikrim değişmeye başladı. Tabii bunda bisikletimin bahçede kilitsiz bıraktığım yarım saat içinde çalınması ve bir arkadaşımın normalde 3 kapı geçerek ulaşabildiğin evine hırsızın bir saatte girip tüm elektronik eşyalarını ve birikimini çalması da etkili oldu diyebilirim. Polisin suçu önleme konusunda yetersiz olduğunu düşünüyorum. Polis sadece turistik bölgelere yoğunlaşmış görünüyor. Onun dışındaki yerlerde nadiren görüyorum. Bu da muhtemelen suçluları suça teşvik ettiriyor bence. Güvenlik konusunda yeterli tedbirlerin alınmadığını veya alınamadığını düşünüyorum. Buraya gelmişken bir asado, chivito, milanesa ya da ne bileyim bir gramajo yemeden dönmeyin. Burada sulu yemek kültürü yok. Pizza ve benzeri yiyecekler ile et ve jamon yani domuz eti ağırlıklı yiyecekler tüketiliyor genelde. Dulce de Leche'li bazı tatlı türlerini denemenizi de tavsiye ederim. Hatta direk Dulce de Leche'yi tadın. Hali hazırda bir geliri olmayan için ülke şartları çok zor. En ucuz; oda kiralama 300USD ev kiralama ve faturalar toplamda 700-800USD. ilk aşama için oda kiralama daha iyi bir seçenek fatura derdiniz olmayacak. Yeme içme konusuda arkadaşımızın anlattığı gibi. Kırmızı et ve tavuk eti hemen hemen aynı fiyatta. Bir kilo kıyma 20TL yaklaşık olarak. Bir paket makarna 4TL. Bir paket tost ekmeği değişiyor ama yaklaşık 9TL. Garip şekilde ucuz olanlar ve garip şekilde pahalı olan ürünler var. Dışarda yeme içme pahalı. Lokanta tarzı yerlerde en ucuz 40TL ye karnınız doyar. Hazır hamburger firmaları Türkiye de olan markalar burada da var yaklaşık bir menü fiyatı 30TL. Alıp evde hazırlamak çok daha ucuz ve karlı. Ulaşım çok kolay. Başkentte yaşıyorum istediğim yere istediğim gibi gidebiliyorum. Tabi şuan. İlk geldiğimde sadece kursa yürüyerek gidebildim. Bu arada ne ingilizce ne ispanyolca yeterli seviyede bilmiyordum. Ülke göçmenler için belediye binasında haftada 2 gün dil eğitimi ve kütür eğitimi veriyor ve ücretsiz. Dışarda öğrendiğiniz ispanyolca ile burada konuşulan ispanyolca çok farklı. Ülkeye bavulum ve sırt çantam ile geldim ve geri dönüş biletini alacak param yoktu 🙂 tamamen gözüm kapalı sistemden kaçarak geldim. İnternet üzerinden çalıştığım için iş arama sıkıntım olmadı sadece. Ama ülkede banka şartları çok katı. Sadece devletin bankası hesap verdi oda çok fazla uğraştırdı. Bir şekilde sisteme karışıp yolunuza devam ediyorsunuz. Kimsenin aklını çelmek değil amacım ama kararını veren birisi için çıkıp gelmek zor değil. Evet şehir değiştirmek gibi değil kıta değiştiriyorsunuz ama en başta belirttim garanti bir geliriniz ya da tanıdığınız yoksa ülke sizi yıpratır. Teknoloji çok ileri bir ülke değil. Çoğu sistemleri eski. Evler, arabalar, ev eşyaları, devlet dairesindeki bilgisayarlar yenisini almak gibi bir çabaları yok. Ne zaman fonksiyonunu yitirirse değiştirme gereği duyuyorlar. Bu arada ülke vize istemiyor. Giriş yaptığınızda 3 ay diye turist kaşesi de basmıyorlar. Geri kalan geçici kimlik kalıcı kimlik hakkında yeterli bilgi sahibi değilim. Şu an için göçmenlik ne derse onu yapıyorum. Saygılar. Cem Bey öncelikle selamlar. Emin olun aynı durumlardan bende geçtim. Elçilikler, forumlar vs. ama net kesin bilgiye ulaşmak hep sorun oldu. Doğum belgeniz nüfus müdürlüğüne gidip istemeniz. Ücret yok bekleme yok yaklaşık 10dk da çıkıyor. Adliyeden sabıka kaydınız. Aynı şekilde 10dk da çıkıyor. Sonrasında 2 belgeyi noter onaylı tercümesini yaptırıp. Valilik ya da kaymakamlığa apostiş ettirmek. Bu işlemi apostiş dahil olmak üzere yapan tercümanlar var. Küçük bir internet aramasıyla sitelerine numaralarına ulaşabilirsiniz. Gerisi düzeninizi bozup fazla olan eşyaları satmak. Yaz kış ılıman iklim diyorlar çoğu bilgide ama yanlış bilgi. Soğuğu soğuk ona göre kıyafet tercihinizi yapın. Rüzgar çok fazla yeri geliyor 100km hızı geçiyor. Şuan mevsim yaz. Türkiye ile ters iklim sıralaması. Ülkeye gelenler beklentilerini çok yüksek tutmasın. Sonra hayal kırıklığı yaşamayın. Ama ülkedeki huzur, sakinlik hiç bir yerle kıyaslanamaz. Sıfır denecek seviyede ayrımcılık, ırkçılık, dış görünüşle yargılanma. En hoşuma gidende toplum baskısı aman şu ne der derdi yok. Elimden geldiğince ve bildiğim kadarıyla sorusu olana buradan cevap vermeye çalışırım. Ulaşabileceğim adres verirseniz mail adresimi de yollarım. Saygılar. Yaklaşık bir buçuk aydır Güney Amerika'dayım. Hem gezip hem çalışıyorum. Mümkün olursa bir yerde karar kılıp yaşamak istiyorum. Birkaç gün içerisinde Montevideo'da olacağım. Fırsatın olursa offline, olmazsa online iletişime geçebilirsek tecrübelerinden yararlanmak isterim. Bana "erbilir at gmail" üzerinden bir posta gönderirsen sevinirim. Sevgiler. Etkileyeceğini sanmıyorum. 3 milyon USD'a marsa uzay üssü kurulur. Çoğu ülkeye vatandaşlıkta sıkıntı yaşamazsınız. Sadece Uruguay seçenek değil sizin için. Ayrıca oturum için Türkiye'den kira gelirlerini beyan etmemiz yeterli olur mu? Yardımcı olursanız sevinirim. Çok güzel ve ayrıntılı bir yazı olmuş. çok istifade ettim, sağolun. Yine de cesaret işi iyiden gözü karartmak lazım. sercan bey selamlar. bende karar verdim oraya yerleşmek istiyorum ama cesaretimi zorlayan merak ettiğim birkaç sorum olacak cevaplarsanız sevinirim. oraya kısıtlı bütçeyle geleceğim ve kısa dönemde iş bulamassam neyaparım diye düşünüyorum birde dil sorunu var yani ne ingilizce nede ispanyolca bilmiyorum.. bu konularda bir öneriniz olabilirmi. buradan doğum belgesi ve sabıka kaydını aldıktan sonra sadece uçağa atlayıp gelebilirmiyiz?. oraya ayak basınca ilk yapılacak şeyler nelerdir.? oraya direk uçuş varmıdır? şimdiden çok teşekkürler.. Mehmet bey merhaba. Tedirgin olmanızı anlıyorum ama malesef en az 1 yıl idare edecek bir birikiminiz ya da düzenli bir geliriniz yoksa şartlar çok zor olur. Olmaz demiyorum hiç bir şekilde inancınızı kırmak değil amacım, sadece zor olur. Mesleki belgelerinizi kesinlikle yanınızda bulundurun burada lazım olduğunda tercüme ile kullanırsınız. Fakat dil bilmedikten sonra sorunu, arızayı ya da müşterinin ne istediğini anlamayınca işler zorlaşır. En kısa zamanda dil çalışmaya başlayıp basit konuşmalar ve dert anlatabilecek seviyede konuşmayı öğrenmeniz lehinize olur. Doğum belgesi ve sabıka kaydı; İspanyolca çeviri, noter onayı ve kaymakamlık apostili oradayken hazırlamanız gerekenler. Daha sonrası bileti alıp çıkıp gelmek ama malesef uçak biletleri de biraz tuzlu. Vizesiz ve transfer vizesiz gelecekseniz iki seçeneğiniz var. Brazilya ya da Arjantin üzerinden gelmek. Brazilya da sistem biraz karışık ben kullanmadım. Arjantin üzerinden geldim. Arjantin de turist olarak geldiğinizi ve 3 ay sonra döneceğinizi söylemeniz gerekiyor. Aksi takdirde ülkeye giriş yaptırmıyorlar. Bunun içinde derdinizi anlatmak için ingilizce ya da ispanyolca şart. Uçak İstanbul'dan Brazilya'ya iniyor direk uçuş. Yolcu indirmeden Arjantin'e devam ediyor. Diğer aktarma uçağı ile Montevideo'ya geliyor. Araştırmayla ya da bir uçak şirketine gidip basit bir soruyla öğrenilebilecek şeyler. Oturum izninizi, cedulanızı almadan 'legal-illegal' çalışmanız zor. Durumunuzu riske atmayada gerek yok. Sonuçta göçmeniz ne derlerse yapmak zorundayız. Umarım yardımcı olabilmişimdir. Sağlıcakla kalın. Saygılar. beni aydınlattınız, çok teşekkür ederim sercan bey. sanırım buradaki mutsuz yaşantıma devam etmek zorundayım. bu yaştan sonra dil öğrenebilmem (yaş 50) çok zaman alır ve benimde göçecek enerjim kalmaz. bahtınız güzel yolunuz açık olsun. saygılar.. Selim bey teknolojinin ileri olmadığını belirtmiştim. Bilişim her geçen gün yenileniyor. Bu gün bildiğiniz bilgi 1 ay sonra eskimiş oluyor bile. Uruguay bu tempoda giden bir ülke değil. İşimi görsün yeter mantığı ile hareket ediyorlar. Yenisi çıkmış koşayım alayım çabasında değiller. IT geniş bir sektör uzmanlığınız ne bilmiyorum ama yazılım ve programlama üzerine çalışan firmalar var. Kullandığınız dile bağlı olarak dünyanın her yerinde iyi paralar kazanırsınız. Uruguay da ne kadar kazanıyorlar bilmiyorum ama eminim azımsanmayacak paralar kazanıyorlardır. Donanım üzerine uzmanlığınız varsa fazla imkan yok. Ülkede vergiler yüksek dışarıdan gelen ürünü pahalı fiyatlara alıyorsunuz. Yurtdışından sipariş ile alma imkanınız var. Geldi gelmedi sorunları olabiliyor. Aylık bir aile için 1500$ (42.000 peso yapıyor) ortalama düzeyde yaşamak için yeterli olabileceğini düşünüyorum. Abartıya kaçmadan yaşamak için tabi. Uruguay vatandaşlığı dünya için ne anlama geliyor bilmiyorum. Ama benim için sakinlik, huzur ve kafa rahatlığı anlamına geliyor. Saygılar. Bora bey pasaportsuz Kıbrıs ve Gürcistan vardı. Şu sıralar Ukrayna da eklendi sanırım tam emin değilim. Pasaport bütün dünya için geçerli olmazsa olmaz. Bazı ülkeler vize ister bazıları istemez. Uruguay vize istemiyor. Kalacak yer için Airbnb ve Couchsurfing sitelerine üye olup bakabilirsiniz. Airbnb ücretli oda kiralama servisi. Couchsurfing ücretsiz kısa süreli oda bulma servisi. İspanyolca konuşabiliyorsanız şartlar kolay olur. Saygılar. Merak ettigim birkac soru var yardimci olurmusunuz?ben eski profesyonel sporcu, antrenor ve beden egitimi ogretmeniyim. antrenorluk ogretmenlik ve oyunculuk belgelerim-diplomam mevcut. Uruguay da spor adamlarina iiş varmidir?oraya sizin gibi 1 bavul ile gelsem is bulabilir miyim?mesela kanada, avusturalya gibi ulkelerde spor gecmisi olan yada herhangi bir spor bransinda antrenor olan insanlara kolaylik ve is saglanabiliyor. fakat ispanyolcam yok, baslangic seviyesinde ingilizce biliyorum. Maalesef ülkede yapılabilecek en zor işlem ev kiralamak. Belirli garanti firmalarından gelirinizi gösterip gelirin %30'u olacak şekilde bir yer kiralayabiliyorsunuz. Diğer seçenek 6 aylık peşin kirayı depozito gibi bir banka hesabına koyuyor ne ev sahibi ne kiracı dokunmadan evden çıkana kadar o para bekliyor evden çıkınca alıyorsunuz. Ya da direk ev satın alıyorsunuz. Eşyalı evler daha pahalı ama boş ev kiralayıp içindeki eşyayı alıp koymanız daha ucuz. Emlakçıdan kiralanan evler için ayrıca bir aylık kirada emlakçıya veriliyor. Niye bu kadar sıkı yönetim var sorusunun cevabı da; ülkede yasa var kontrat yapılan kiracı kontrat süresi boyunca kirayı ödemese bile kalabiliyor. Almanya'dan oğlum gelecek evi boşaltın diyemiyorlar. Saygılar. yağmur hanım size mail attım bugün. gördünüz mü bilemiyorum. 2 çocuğun eğitimini nasıl planladınız? Sorun yaşadınız mı? benim de 2 çocuğum var biri 9 diğeri 6 yaşında. Merhaba. Mailinizi maalesef görmedim. Biz 2017 sonunda geri döndük. Ekonomik olarak çok zorlandık. Bazı şeyler çok ucuz, ornegin et ve muz. Ancak genel olarak çok pahalı bir şehirdi. Gerçi su an burda da fiyatlar oldukça yükseldi. Güney yarımkürede olduğu için orda okullar martta açılıyor aralıkta kapanıyor. Biz ekimde gittiğimiz için 2 ay ozel bir okula gittiler misafir öğrenci olarak. Ozel okul bizden ücret almadı. Burdaki gibi değil, orda gerçekten insanlar iyi niyetli, yardımsever ve dürüstler. Mart ayında da devlet okuluna gittiler. Ücretsiz. Ancak egitim dili ispanyolca. Ve diğer arkadaşların söylediği gibi ispanya ispanyolcadindan farklı uygulamaları vat. Ama bugün maddi imkanım olsa dünyada yaşamak isteyeceğim tek yer. Bilgisayar Muhendisligi bolumunden bu sene mezun oldum. Ileri seviyede Ingilizce ve Ispanyolca biliyorum ve iki dilde de yeterlilik belgelerim var.(IELTS ve DELE-B2). Kesin olarak gelmeyi dusunuyorum en yakin zamanda. Benimle iletisime gecerseniz cok cok mutlu olurum, cok tesekkur ederim simdiden. Sercan Bey selamlar. İstanbul'dan kaçmak derdindeyiz biz de. Ancak burada sıkıldığımız ofis yaşantısını oraya da sürüklemek istemiyoruz açıkçası. Bir evimiz bir arabamız var. Satıp bunları gelsek ve orda kendi işimizi yapsak diye ir düşünce içerisindeyiz. İngilizce olarak Uruguay'la ilgili çok fazla kaynak bulamıyorum. Merhaba Ferit bey. Öncelikle blog sahibi ben değilim sadece üyeyim ve bilgim dahilinde ellimden geldiğince yardımcı olmaya çalışıyorum. Öncelikli yapmanız gereken buradan kimliğinizi almak o süre içinde çevreyi şehirleri inceleyip ne işi nerede yapacağınıza çok rahat karar verebilirsiniz. Merhaba Ozan bey. Sıkılmam ya da bunalmam söz konusu bile değil amaç zaten bildiğimiz detayları merak edenlere aktarmak. Yardımımız dokunuyorsa ne mutlu. Sağlık önemli bir konu. Uruguay'da sağlık bedeva olduğu söyleniyor yalan değil ama sadece devlet hastanesi ve devletin poliklinikleri ücretsiz. Ama yeterli seviyede değil. Ciddi bir durumda mecbur daha iyi bir hastaneye gitmeniz gerekecek. Ülkede sağlık sistemi tamamen özel hastane üzerine kurulu. Azımsanmayacak sayıda özel hastane var. Fiyatları verdikleri hizmete göre değişiyor. Sistemden faydalanabilmeniz için her ay düzenli ödeme yapmanız gerekiyor. Hasataneyi kullansanızda kullanmasanızda ortalama 50usd ödemeniz gerekiyor. Daha sonra kullanacağınız birime göre diğer ödemelerde çıkıyor. 50 dolar verdim her şey bedava değil. 50 dolar sadece kayıt olmak için sistemi kullanabilmeniz için yani. Daha pakalı daha ucuz aylık ücreti olan hastanelerde mevcut örneğim sadece ortalama fiyat için. Çalışma sorusuna gelecek olursak emin olun hiçbir fikrim yok ama İspanyolca biliyor olmanız şart. Sonuçta her iş için geçerli hizmet vereceğiniz kitlenin sorununu anlayıp çözümü söylemeniz gerekli. Ek bilgi hastaneye bağlı kalmayıp kendi kliniğinizide açabiliyorsunuz. Özel doktor sayısıda fazla. Yardımcı olmuşumdur umarım. Saygılar. Çok kısa sürede Uruguay'a yerleşme planım var, size sormak istediğim de bir kaç soru. Vakit ayırabilirseniz aşağıdaki mail adresime yazabilir misiniz? Çok teşekkürler şimdiden.. sercan bey ben ve eşim müzik öğretmeni. dil olayını çözersek ve bir yıl orada yaşayacak birikimle gelirsek hayat standartı nasıl olu. tabi 6 ve 3 yaşalrında iki de çocuk var. hiç bir kısıtlama yok istediğiniz evi alıp satıp kiralayabilirsiniz. konum ve evin durumuna göre fiyatlar değişir ama türkiye'den pahalı fiyatlar. bende farklı alternatifleri deneme yoluna gittim ve sizin yazılarınıza ulaştım. uruguay eğitim sistemi nasıldır. bir çocuk için güzel bir eğitim kapsarmı. ailemle gelirsem rahatlıkla çocuğumu orada ücretsiz okula gönderebilirmiyim. çalışma ve iş koşulları nelerdir. neler yapılabilir orada. rahat iş bulabilirmiyiz. çalışma ücretleri ne kadardır. bu konular hakkında bana bilgi verirseniz çok memnun olurum. ülkede hayvan sevgisi insan sevgisinden daha fazla. gelip görme fırsatınız olursa bana hak verirsiniz. o yönden şüpheniz olmasın. türkiye'den evcil hayvanını getiren arkadaşlarda var bir sorun çıkmamış. eğitim hakkında emin olun bi bilgim yok ama çoğu devlet okulu ücretsiz. iş bulma konusunda da emin olun ne desem yalan olur tamamen şans uruguaylı olup iş arayan insanlarda var. asgari ücret aşağı yukarı 400 dolar doğru bilgi. ama 1200 doları kim nereden çıkarttı bilmiyorum yanlış bilgi. sadece kalıcı kimlik ve vatandaşlık için gelir göstermeniz gerekiyor, burada işe girersiniz ya da türkiye'den gelen bir maaş. isteyen herkes ücretsiz olarak bu kurstan faydalanabiliyor. herhangi bir şart koşmuyorlar. Merhaba Ayhan bey sorunuzu araştırıp en kısa zamanda cevap vereceğim şuan için bilgim yok. Mail adresi gönderirseniz oradan irtibat kurarız. Saygılar. Merhaba sercan bey verdiginiz bilgiler icin cok tesekkur ederim. Bir kac sorum olacak spesifik. İrtibata gecersek cok sevinirim. Saygilar. Uruguay üzerine net ve aydınlatıcı bir makale olmuş. İlerde görmek istediğim ülkelerden biri. Handan hanım merhaba, ev fiyatları bulunduğu konum ve evin durumuna bağlı olarak değişiklikler gösteriyor. Ama Türkiye'den biraz daha pahalı fiyatlar tabi bu durum başkent Montevideo'da geçerli. herkese selamlar. son 2 yıldır benimde hep aklımda uruguaya taşınmak. hatta kiminle sohbet etsem hayal olarak değil bir gün oraya kesin gideceğim diye bahsederdim. hareketsiz kalmam tamamen cesaret edemememden kaynaklı. 1. sebep ispanyolca bilmiyorum ingilizceyide çok az biliyorum. 2. sebep ise bir gelirim yok yada desteğim yada bir tanıdığım. en çok güvendiğim şey ise mesleğim. ben istanbulda dövme studiosu isletiyorum. oraya gelirsem de yapacağım iş hazır. ancak oranin yerlisinden değilde sanirim turistinden para kazanabilirim yazilanlara göre bunu anlıyorum çünkü insanlar lukse kacmiyor ihtiyaci kadar kazaniyor. hali hazirda dovmede bir lüks ve 3. korku sebebimde bu çünkü bundan başka ne is yaparim bilmiyorum. bi kuru motorum birde orta sınıf arabam var onlari satıp yola çıkmayı düşünüyorum. ama dedigim gibi cesaretim yok orada yaşayan biri benim meslegimle geçeceğime dair fikir verebilirse biraz daha cesaretlenebilirim. herkese saygilar sevgiler herşey gönlünüzce olsun. Handan hanım merhaba, ev fiyatları bulunduğu konum ve evin durumuna bağlı olarak değişiklikler gösteriyor. Ama Türkiye'den biraz daha pahalı fiyatlar tabi bu durum başkent Montevideo'da geçerli. Turizmciyim. Aslında uluslararası bir acentede çalışıyorum ve turizm üzerine üniversite diplomam var. İlgili bölgede sadece ingilizce bilerek otellerde çalışabilir miyim? Garson vs. olarak. Bilgilendirirseniz sevinirim. Mail atarsanız sevinirim. Uçak biletimi almak üzereyim. Bir kaç basit soru da ben sormak istiyordum müsait bir zamanınızda. Şimdiden teşekkür eder, kolaylıklar ve bol şans dilerim. Merhabalar sercan bey. Ben bloğu yeni keşfettim ve yazını çok faydalı buldum. Teşekkürler bunun için öncelikle.. Okuldan geçen yıl mezun oldum. Felsefe bölümü mezunuyum ve yüksek lisans yapmak istiyorum.. Orda benim bölümüme denk felsefe bölümü yok dediler.. Ama okul araştırmalarında bölüm var gözüküyor. Burada yaşamanız için hiçbir gelir göstermenize gerek yok! Kalıcı oturum izni alabilmek için gelir göstermeniz gerekiyor bunun içinde burada 2 yılınız var. Size 2 yıllık geçici kimlik verilecek bu süre içerisinde bir işe girmeniz ya da herhangi bir gelirinizin olduğunu göstermeniz gerekiyor. İlk aşama için düşünmenizi gerektirecek bir durum değil. Felsefe bölümü var doğrudur ama Türkiye'de mezun olduğunuz bölümün transkript ve diplomasıyla buraya gelmeniz ve eksik olan dersleri vermeniz gerekiyor. Denklik için. Daha sonrasında yükseklisans ya da doktora yapabilirsiniz. Eğitim kalitesi hakkında ne desem yalan olur zaten daha öncesinde İspanyolca'ya iyi seviyede hakim olmanız gerekiyor. Ekim ayında gelmek üzere planlama yapmaya başladım. Önce kendim gelip, daha sonra da eşim ve oğlumu yanıma almayı düşünüyorum. Türkiye'den vizesiz veya transit vizesiz Uruguay'a gelmeniz için tek bir sefer var oda İstanbul-SaoPao diğer seferler vize ya da transit vizesi gerektirir. İst-SaoPao seferi Brezilya'da yolcu indirip Arjantin'e devam ediyor. Daha sonrasında ister feribot ile isterseniz aktarma uçak ile Montevideo'ya gelebilirsiniz. ismim Fatih ben 2010 ve 2011 yıllarında transit biri ispanya dan diğeri almanya üzerinden uruguaya 2 sefer gittim. transit vizesi istemediler o zaman. Belli turizm veya müşteri hizmeti sağlayan şirketlerde Almanca çeviri-müşteri destek için iş bulma şansınız var ama bu şirketlere ulaşıp cv göndererek şimdiden araştırmanızda fayda var gelmeden önce.. Sicil kaydimda 10 aylik bir ceza var bu oturum izni almam icin %100 bir engel midir? Cevabiniz icin simdiden tesekkurler. Belirli ülkeler tarafından terörist ilan edilmiş bir vatandaşı var Uruguay'ın.. Kanunda göç eden ve isteyen herkese oturum izni vermek var ve ülkesine iade yok.. Sizin durumunuzu etkileyeceğini sanmıyorum.. Sercan bey cok tesekkur ederim cevabiniz icin. İcime umut oldunuz cok tesekkurler. Sercan bey merhaba. Herkese itinayla cevap veriyorsunuz ne kadar güzel. Benim de 1bucuk yasinda bir oğlum var. Esimle obun gelecegi icin bu ülkeden tasinma planlari yapmaya basladik.. benim iyi seviyede ingilizcem var. Ispanyolcam yok ama kisa surede ilk etapta idare edebilecek seviyede ogrenebilirim. Ingilizce ogretmenligi mezunu degilim ama Burada kreslerde ingilizce ogretmenligi yapiyorum. Merak ettigim oradaki ozel okullarda ingilizce ogretmenligini native kisiler mi yapiyor hep? Yani ingiliz amerikan kanadali gibi.. yoksa anadili ingilizce olmayip ingilizce bilen kisilerde yapabiliyor mu? Gerci su siralar uluslararasi gecerli ogretmenlik. sertofkasi olan tesol u almayi da düşünüyorum. O sekilde calisanlar var midir merak ediyorum ama bu konuda bilginiz yoktur muhtemelen. Fakat is ilanlari olan bir site falan biliyorsanız eger paylasir misiniz benimle. Sercan Bey i Türkiyede şuan 250 000 $ a vatandaslık satılıyor. uruguayda durum nedir ? sizce 250 000 $ a vatandaslık mı alalım yoksa 250 000 $ nakit ile oraya mı yerleşelim ? Yaklaşık 1 milyon civarı malım var satıp yerleşebilirim. Yardımınız için şimdiden tşk ederim. Tekrar selamlar herkese.. Uzun süredir meşguldüm hala meşgulüm.. Sorularınıza cevap vermek isterdim ama hızlıca yazıp kaçacağım.. Sonunda burada yaşayan bir çift Türk YouTube kanalı açtı ve eğlenceli videolar hazırlayıp aklınıza takılan soruları cevaplıyorlar ve benden daha iyi bilgi sahibiler.. Abone olmanızı videoları izlemenizi ve aklınıza takılan soruları yorumlarda sorabilirsiniz.. Vakitleri oldukça ve ellerinden geldikçe soruları yanıtlamaya çalışıyorlar.. Tekrar görüşmek üzere hoşçakalın.. -Barış Kara-


"Yok canım o kadar da olmaz" derken o kadar da oldu, Euro aldı başını gitti. Daha da kötüsü olamaz dedikçe daha da kötüsü oldu, ilkokulda övüp durduğumuz "jeopolitik konumumuzun" bir getirisi olarak aklımıza estikçe, vakit buldukça kalkıp gidebildiğimiz Avrupa bir anda korkulu rüyamıza dönüştü. Yok ya! Şimdi herkes elindekini bırakıp sakince arkasına yaslansın çünkü Euro ile aramızdaki gerginliği bir süreliğine de olsa öteleyebilmenizi sağlayabilecek bir çözümümüz var: Euro kullanılmayan ülkeleri keşfe çıkmak. Bunun için öncelikli olarak Avrupa'daki ülkelere girişelim dedik, kim bilir belki sonra bu listenin başka versiyonlarını da hazırlarız. Aranızda Avrupa'da Euro kullanmayan kaç ülke kaldı ki diye düşünenler olduysa bu liste tüm merakınızı giderecektir. Korkmayın, Euro kullanılmıyor diye listeyi pahalılıktan ölen İskandinav ülkeleriyle doldurmadık, daha mantıklı bir yol izledik. Aşağıda euro kullanılmayan avrupa ülkeleri için 7 şehir seçeneği mevcut, gelin hep beraber bakalım. Bu yazıyı ilk olarak redbull. com. tr için yazmış bulunduk, şuradan orijinaline göz atabilirsiniz. Avrupa'ya gitmek deyince akıllara gelen Paris, Roma, Barselona gibi şehirleri bir kenara koyup yüzünüzü başka taraflara doğru çevirince akıllara gelen ilk yerlerden biri Belgrad. Neden? Öncelikli tercih sebebi diğer pek çok şehre kıyasla gerçekten çok ucuz olması. Yani Paris koşullarında hem şehrin pahalılığı hem de Euro nedeniyle pek de bir şey ifade etmeyecek, size sabahtan akşama kadar kruvasan yedirecek bir bütçe, Sırbistan'in para biriminin Sırp dinarı olması ve genel olarak şehrin ucuzluğu sebebiyle Belgrad'da basbayağı krallar gibi yaşamanızı sağlayabilir. Üstelik bu şehir gerçekten çok eğlenceli! Yani olur da efsane adam Nikola Tesla'nın müzesi, şehre biraz tepeden bakabileceğiniz Osmanlı izleriyle dolu Belgrad Kalesi ya da mimarisine hayran kalacağınız kiliseler ilginizi çekmiyorsa, sadece eğlenmek ve Belgrad gece hayatı için bile burayı tercih edebilirsiniz. Uygun bütçe ile şahane yerlerde yiyip içebileceğinizi ve buraya giderken vize almanız gerekmediğini de ekleyelim. Sevilmeyecek gibi değilsin be Belgrad! Güzelliğin somutlaştırılıp şehir planlamasına dökülmüş hali, Kafka'nın depresyonundan ve yazdıklarından sorumlu şehir Prag, Euro'nun kullanılmadığı şehirlerden bir diğeri olduğu için bizi sevinç çığlıklarına boğuyor. Kişisel tarihimizde ilk seyahat ettiğimiz şehirlerden biri olma özelliğini taşıyan ve seyahat sevdamızı ateşleyen şehir olarak geçtiği için Prag'ı sevmememiz mümkün değil. Özellikle Eski Şehir bölgesine vurulacağınız, orta yerinden geçen Vltava Nehri'nin civarında cirit atmaktan bile mutluluk duyacağınız bu şehir, bizce bu listenin tartışmasız favorilerinden! Oralara kadar gitmişken mimarisi ile sizi bayağı şaşırtacak Dancing House'u görmeyi de unutmayın. Bina, dans eden kadın ve erkek figürlerinden esinlenilerek tasarlanmış. Nasıl olacak demeyin, oluyor. Arkadaşlar, hayatınızda Friends'deki Pheobe'nin bilim adamı sevgilisi dışında Minsk'e giden kaç insan gördünüz? Hani sırf bu sebepten, bu özgün şanından ötürü bile Minsk'e gidilir ya, keşke yalnız bunun için sevseydik onu... Minsk Sovyetler Birliği'nden ayrılmış olmasının bir sonucu olarak dev binalar ve heybetli meydanlardan oluşan mimarisi ve bir yandan son derece Avrupai havası ile bayağı ilginç bir şehir. Eski ve yeni iç içe geçmiş, gecesi bambaşka, gündüzü bambaşka ve adamı gerçekten bayağı şaşırtıyor. Arada kalmış da bulabilirsiniz, kendine özgü de, orasını bilemeyiz, keşfetmesi sizden. Ancak Beyaz Rusya'yı görmüş olmak bile başlı başına enteresan bir deneyim olduğu için bizce denenir. Euro kullanıyorlar mı? Tabii ki hayır. Hazır Beyaz Rusya'ya kadar gitmişiz, oradan biraz daha aşağı inip bir eski Sovyetler Birliği şehir daha övelim: Kiev! Burası Ukrayna'nın başkenti olmakla birlikte en büyük şehri. Kiev ile ilgili manasız ve hiç de komik olmayan espriler yapmak yerine şehri gerçekten keşfetmeye gidenlerin vardığı genel kanı şu: "Yahu bu şehir bu kadar güzel miymiş?" Bir diğer kanı ise bizi daha da ilgilendiriyor: "Burası bayağı uygun fiyatlıymış". Hem kalkıp buradan oralara kadar gitmeye değecek, hem vize istemeyen, hem de Euro ile cebelleşmemize sebep olmayacak şehirler ilgi alanımıza giriyor efenim, kazandın bizi Kiev. Şayet seyahat konusundaki trendleri takip etmek gibi bir huyunuz varsa bu sene dikkatinizi mutlaka çekmiştir, Bükreş "2017'nin en gözde destinasyonları" listelerinde en tepelere göz dikmiş durumda. Neredeyse her liste bizi Bükreş'e gitmeye itiyor, her ünlü yayın Bükreş'in güzelliğinden, keşfedilmemiş bir cevher olduğundan bahsediyor. Şanslıyız, çünkü Romanya'ya bayağı yakınız. Üstelik bu liste için bir diğer kriterimiz olan "Euro bize uzak, Avrupalılara yakın olsun" konseptimize de uyuyor. Eski Şehir bölgesinin güzelliği, gece hayatının canlılığı ve metro ağının genişliği de bonus olarak geliyor. Bükreş gezginler arasında daha popüler bir noktaya dönüşüp turistlerin cebini yakmaya başlamadan gidip bir kontrol etmekte fayda var. Sonrasında "abi ben oraya gitmiştim yaa'cılık" yapmak isterseniz hakkınızdır, çekinmeyin. Liste kapanışını bir diğer efsane ile yapalım: Tuna Nehri'nin ayırdığı Buda ve Peşte'nin birleşiminden oluşan, kötü espriler yapmaya ya da aşk temalı benzetmeler ile klişelere koşmaya müsait şehir olan Budapeşte! Budapeşte, gerek eğlence amaçlı, gerek kültürel amaçlı bir gezi için kesinlikle harika bir seçenek, insana İstanbul'un "eski" hallerini hatırlatıyor. Gitmişken dünya çapında namı alıp yürümüş kaplıcalarında vakit geçirmeden, hafta içi ya da hafta sonu fark etmeksizin her daim eğlenceli olan gece hayatına kapılmadan, parlamento binasını gece ışıklandırması ile görmeden dönmek olmaz, zaten tam olarak o an şehir ile aşk yaşamaya başlayacağınız andır. Eğer denk getirebilme imkanınız varsa Budapeşte'ye Avrupa'nın en popüler müzik festivallerinden biri olan Sziget Festival döneminde gitmeniz de önerimizdir. Orada eğlenmeyen hiçbir yerde eğlenemez arkadaşlar, o kadar iddialıyız. Kiev'den ziyade Lviv'i öneririm 🙂 kievde yapılacak şeyler 1 saatte biterken lvivde günlerce ayıla bayıla gezebilirsiniz!