Kendisine teşekkürü bir borç biliyoruz, siz de bilin, çünkü pek detaylı pek işe yarar bir röportaj çıktı ortaya. -Kanada'nın soğuğu yerine başlıca şehirlerinde yaz kış tropikal bir iklimi olması -Avrupa'dakinin aksine Türk sayısının oldukça az olması fakat Türk-Avustralya halklarının ortak bir tarihi geçmişle birbirine bağlı olması -Faşizm ve cehaletin minimum şekilde hissediliyor olması ve genel toplum yapısı ve kültürü içinde yerinin olmaması. -Dünyanın 4 bir köşesinden gelen kültürlerin kesişme noktası olması. Kendini tanıyıp anlayabilmek için "konfor bölgesi" dışına çıkarak farklı kültürler öğrenmenin gerekli olduğunu düşünüyorum. Avustralya'da eğitim almak isteyen Türklere bir tavsiye verecek olursam, bence işinin ehli bir kurum olan Hub Education mutlaka değerlendirilmeli. Bana eğitim kelimesinin gerçek anlamını öğreten bu kurum, işine tutkuyla bağlı başarılı bir Türk tarafından yönetiliyor. Pek çok insan gibi dizileri altyazısız izlemeyen, şarkı sözlerini anlamak için çabalamayan bir insandım. Hangi yabancı dil olursa olsun, tembelliği bırakıp duymaya, anlamaya çalışmak gerek. Sydney İngilizce öğrenmek için bence doğru bir tercih. Fakat belli bir seviyeye gelmeden biletinizi alıp kalkıp giderseniz zorluk çekersiniz. Aksan farklılıkları her yerde var. Türkiye'deki gibi düşünün. Büyük şehirlerde az, küçük yerlerde daha çok karşılaşılıyor. Aksan farklılıkları bence zorlanmak için değil dili renklendirmek için var ve bence oldukça keyifli. "No worries, no dramas". İnsan hayatında endişe ve dramın yeri olmamalı. Devlet burada bunu sağlamış durumda. 3. Dünya ülkelerinde insan hayatının gerçekten değeri yok. Burada birisi ölürse 1 hafta haber yapıyorlar, hakkında belgeseller çekiyorlar. Kimsenin TV izlediği yok ya o da ayrı konu. Nerede yaşarsanız yaşayın evinize 5-10 dakika yürüme mesafesinde Gezi Parkı'nın onlarca katı büyüklüğünde parklar var. Kaldırım ile yol arasında şehir içi hariç her bölgede yeşil alanlar var. Kaldırıma park eden araba göremezsiniz. Sıradan sokakların hepsinde 100-200 yıllık tarihi ağaçlar var. Ambulans itfaiye araçlarının ihtiyaç halinde gelmesi saniyelerle ölçülüyor. Toplu taşıma İstanbul'dakine kıyasla en az 20 gömlek ötede. Otobüslerde ayakta yolcu taşıma limiti var (18 kisi). Kanunlar herkes tarafından takip ediliyor. Kurnaza, tilkiye, mafyaya, kabadayıya, sapığa yer yok. Gece-gündüz güvenli. Her türlü mekana sarhoş değilseniz elinizi kolunuzu sallaya sallaya girebilirsin, kimse size yanında kadın yok diye ikinci sınıf insan muamelesi yapmaz. Kadın-erkek 7'den 70'e herkes eşit şartlarda yaşıyor. Herkes vergisini ödüyor ve ödenen vergiler halka bir şekilde geri dönüyor. Halk arasında gelir eşitliliği var ve bunun kültüre bariz yansımaları var. Çöp toplayanla ofis işi yapan arasında gelir eşitliği ve sosyal statü eşitliği var. Herkes birbirine saygılı. Türkiye gibi ülkelerde var olan parayla statü sahibi olmaya çabalayan insanlar yok. Para bir amaç değil. Hiç birinizin aklına gelmemiştir belki ama beyaz çorap giyen insanları hor görüp burun kıvırmak statü farkının kültüre nasıl yansıdığının bir göstergesi. Türk kültüründe insanlar birbirini yükseltmeye değil içten içe yermeye uğraşıyor. Burada tam tersi. Daha lisede bu düşünce yapısının temelleri veriliyor. Amaç hayatı güzel yaşamak ve mutlu olmak, tutkulu olduğun şeyi yapabilmek, tutkun yoksa da mutlu yaşayabilmek, ve en önemlisi eğlenmesini bilmek. Bazen içkiyi fazla kaçırıyorlar orası ayrı konu. Umarım Türkiye gibi ülkelerde mevcut ekonomik düzenin anapara yerine eşitlik üzerine dayalı olduğu, demokrasinin pratikte doğru kullanıldığı, ve sınırların kalktığı bir dünyayı kurabiliriz. Tüm insanların bir birey fakat bir bütün olduğu bir dünyada bunu yapabilmek için tek yapmamız gereken birbirimizi anlayabilmek. Bu yüzden evet, yine olsa yine yaparım. Taşıma suyla değirmen dönmez demişler. Bir 3. Dünya ülkesinde kazandığın para ile burada değirmenin çarkını anca ıslatırsın. Tavsiyem, doğru vizeyle gelip hayatınızı burada kazanmanız. Öğrencilerin haftada 20 saat çalışma izinleri var. Gelip bir şekilde okulunu ödeyebilen ve hayatta kalabilen başarılı öğrencilerin hikayelerini dinledim. Muhtemelen en zor yolu seçmiş olursunuz, hazır olun. Ama onlar yapabiliyorsa siz de yapabilirsiniz. Mutfağa girmem ama evde yerim diyorsanız donmuş gıda üyelikleri 6 öğün için haftalık $20 civarında eve teslim ediliyor. Suyu musluktan içiyoruz. Sokakta, parklarda ve toplu taşıma noktalarında halk için musluklar var. Veya herhangi bir içki satılan yere girin, kimseye sormadan bardağınızı alın, bardan suyunuzu doldurup için. Kanun gereği içki servis eden yerler halka açık olarak su vermek zorunda. Orta Doğu'nun kurnaz kültürüne alışmış Türkler için buraya alışmak çok kolay. Her şey kurallı ve herkes tarafından takip ediliyor. Karmaşık hiçbir şey yok. Sosyal yaşam çok basit. Evetse evet, hayırsa hayır. İstiyorsan istiyorsun istemiyorsan istemiyorsun. İlk başta biri tarafından reddedilme duygusu Türk kültürü için ağır gelebilir ama geniş düşünürseniz ilerde oluşabilecek her türlü komplikasyonu baştan engelliyorsunuz. Ön yargılardan kesinlikle kurtulmak ve karşındakini anlamak ve saygı duymak gerek. Elbette ahmaklar ve muhattap olmayacağınız insanlar olacak fakat bu her yerde böyle. Kabuğundan sıyrılabilirseniz saf ve temiz arkadaşlıklar ve güçlü bağlar başlangıcına hazır olun. Anlayış, çeşitliliğe saygı, hoşgörü, açık fikirlilik, ve pozitif duygularla yaklaştığınız sürece hayattan da aynı geri dönüşü alıyorsunuz. Bir Aussie'nin Türkiye'ye gelip alışmaya çalışması bence çok zor olurdu ama bahsettiğim kafa yapısına sahip Türkiye'den Avustralya'ya giden biri için adaptasyon çok daha kolay. Casual işlerde haftada 24/32 saat çalışarak geçim sağlıyorum. 40 saat çalıştığım zamanlar daha fazla vergi ödüyorum ve neredeyse aynı hesaba geliyor o yüzden kasmanın bir anlamı yok. Tam zamanlı ofis işi yapanla veya hiç çalışmayanla benzer paralar kazanıyorum ve halkın geri kalanıyla eşit bir hayat standardına ve sosyal yaşantıya sahibim. Paranın ikinci planda olduğu bir düzende insanin kendi yolculuğuna odaklanabilmesi her şeye değer. "Supporting the mateship". 2005 yılında Canberra'da parlamento binasında çalışan güvenlik görevlilerinin insanları "mate" diye çağırmaları yasaklanmış ve bu yasak yalnızca 24 saat sürmüş. Polisinden milletvekiline herkes sakin, hoşgörülü ve doğal. İnsanları meslek gruplarına göre ayırmanın bile ayrımcılık yaratabileceğini düşünebilen bir millet içinde çevre edinmek gerçekten çok kolay. Fakat yüzeysellikten kurtulup bir sonraki aşamaya geçebilmek için insanlarla vakit geçirmeniz gerek. Kendiniz gibi maceraya atılmış pek çok insan bulabilirsiniz. Meetup, Internations gibi online platformları kullanmak sosyalleşmenizi çok daha hızlandırıp konu odaklı hale getirebilir. Hayat burada çok eğlenceli geçiyor. Yapılacak aktivitelerin sınırı yok. Türkiye'de maddi yük getireceğinden dolayı farklı şeyleri denemeye korkarız genelde. En basitinden örnek vereyim, Golfe zengin sporu deriz. Burada zengin fakir sporu diye bir şey yok. Spor gerçekten insanların hayatının büyük bir bölümünü oluşturuyor. Ve spordaki çeşitlilik muazzam. İlgi duyduğunuz herhangi bir spora yönelmek çok kolay. Veya personal trainer tutup boot camp'lere katılmak oldukça yaygın. Tek bir spordan ziyade farklı farklı alanlara yönelebilirsiniz. Ben kendi adıma Capoeira, Yoga, ve Fitness yapıyorum. Spor haricinde her hafta yapılacak bir aktivite oluyor. Mangal kültürü inanılmaz yaygın ve halka açık parklarda elektrikli mangal sistemleri var. Arkadaşlarla Pazar günü 957 km2' lik bir parkta toplanıp mangal yapıp içerek bütün günü geçirebilirsiniz. Açık havada vakit geçirmek kültürlerinde çok yaygın. Veya pub'da tanımadığınız insanlarla çeşitli konularda sohbetlere dalabilirsiniz. Ev davetlerine katılabilir, veya kendiniz davet verebilirsiniz. İstanbul'da sosyalleşmek için ekstra bir çaba sarf etmek gerekiyor çünkü trafikte geçirdiğiniz süreyi ve iş saatlerini topladığınız zaman geriye anca uyumak için vakit kalıyor. Bu da hayatı neden yaşadığınızı sorgulamanıza yeter. Muazzam bir yemek kültürü var. Dünyanın 4 bir yanındaki kültürlerin kesişme noktası olan bir şehirde her türlü dünya mutfağını bulmak mümkün. Ben geldiğimden beri Türk restoranına gitme gereği hissetmedim. Canımın çektiğini evde kendim yapabiliyorum zaten. Thai, Japanese, Chinese, Brazilian, Indian, Greek, Mexican, Lebanese, Italian, Turkish... ne ararsanız var ve kaliteli yemek bulmak zor değil. Tek sıkıntı taze balık kültürü zayıf. Genelde donmuş balık alım satımı yapılıyor. Kabuklu deniz hayvanları sık tüketiliyor. Kanguru eti çok doğal ve faydalı bir et. Ama herkes yiyemez çünkü oldukça sert ve kanlı. Kokoreçten vazgeçmeniz gerekebilir ama kazandığınız çeşitliliğin yanında o kadar da koymayacaktır. Midenizi 10 dolara tıka basa güzel yemekle doldurmak için Pub'larda yerliler için yapılan indirimli saatleri takip edin. Gece hayatı yeni kanunla birlikte NSW genelinde gece 1.30 'da lock out, 3.00' de son içki şeklinde. Farklı bölgelerde farklı gece hayatları var. Oxford street'de Gay Bar'larda eğlenip kaliteli canlı müzik dinleyebilir, Newtown'da Jazz kulüplerine takılabilir, City'de Ivy club'da dans edebilir, veya Kings Cross'da Taksim karmaşasını yaşayabilirsiniz. Etraftakileri rahatsız edecek şekilde sarhoş olursanız size daha fazla içki servis edilmeyecektir ve binanın 50 metre yakınına o gece için yaklaşmanız yasaklanacaktır. İtiraz etmeniz durumunda $550 ceza ödemek durumundasınız. Kanunen $11 bine kadar ceza arttırılabilir. Tavsiyem bu durumda gurur yapmayıp taksi çağırmanız. Alkollün girdiği yere kavga da girebiliyor. Örneğin birisine çarptınız birası üzerine döküldü, özür dilediniz müzikten ve sarhoşluğundan sizin özrünüzü duymadı ve arkanızı dönüp gittiniz. Başınıza gelebilecek en kötü şey yumruk yemek olur. Ama bir yumruk bile insanı öldürebileceği için yumruk atmanın cezası hapis. Vize iptali ve sınır dışı edilmekten bahsetmiyorum bile. Siz siz olun asla saldıran taraf olmayın. Olur böyle şeyler deyin geçin. İkonik olarak görmeniz gereken yerler; Opera House, Bondi Beach, Harbour Bridge, Sydney Tower, Manly Beach, Watsons Bay, Botanical Gardens, Bondi Coogee Coastal Walk, Blue Mountains. Bunlar haricinde Sydney Vivid, New Year's Eve, Bondi Winter Magic ve gerçekleşen sayısız müzik festivallerini kaçırmayın. Bu festivalleri bulmak web'e Sydney Festivals diye yazıp aratmak kadar kolay. Uçak biletlerini iyi araştırın; Jetstar, Virgin, Tigerair gibi firmaların ucuz biletleri oluyor. Ayrıca haftasonları Melbourne'a veya Brisbane'a gidip gelebilirsiniz. Su ana kadar Au ile ilgili okudugum en saglam yazi. Emeginize saglik arkadaslar.. HUB Educationa keisnlikle guvenmeyin. 2005 yilindan 2012 yilina dek tam 7 yil kaldim. 3. Eglence hayati olduca pahalidir. Icki icmeyi egleneden sayiyorsniz o baska. Opera house gibi yerleri gezmek ciddi rakamlara mal olur. 4. Tren ve otobus ucretleri bildigin el yakar! Tr dn nefret eden biri olarak: kesinlikle ama kesinlikle lanet bir ulkedir, gitmeyin, gittirmeyin. Biraz fazla iyimser bir yazı olmuş, katıldıgım ve katılmadıgım tarafları var.. Avustralyalıyım, degısık sehirlerinde yasadım, oradayken yasam standartlarım yuksek, oturdugum muhit, oranın en iyilerinden biri olmasına ragmen, Sydney dahil dunyanın en sıkıcı ulkelerinden biri, hele Sydney dışındaki yerlerde sıkıntıdan ölürsünüz, tarih kültür yok gece olu bir sehir, bir de 3. dunya ulkesine ait faktorler var Turkiye o kadar mı geride.. Kusura bakmayın ama Istanbul, Sydney ve Melbourne'u bırlestirin 10la carpın o derece ılgınclıkte ve birçok açıdam daha ilerde olan ve global bir sehir, ha hayat ve calısma kosulları zor olabilir o ayrı.. Avustralya'da internetin hızı ve fiyatın nasıl arkadasım Avrupa ve turkiye'ye gore, evlerde Melbourne gibi soguk yerlerde bile ısı yalıtım var mı? Sydney'de pek kıs yapmaz, Antalya gibidir ama ısı yalıtım olmadıgından içerinin ısısı dısardan daha yuksektir, uşuyebilirsiniz.. TV izlemezler tabi 4-5 tane kıytırık kanal var, extra 20-30 Ingılızce kanal almak ıcın ayda 60-80 dolar gıbı rakamlar, 3-5 turk televizyonu ızlemek ıcın gene 70-80 dolardı yanlıs hatırlamıyorsam.. Avrupa'dan sonra çekilecek bir ulke değil bana sorarsanız, insanları da yapmacıklı ve ırkçının onde gideni. Ha yasam kalitesi yuksek, saglık standartları da oyle ama bir kanal tedavisi 2000-2500 dolar burda 100-200 liraya yaptıracagın sey ve devlet karsılamıyor. Hele o aksanları yok mu, hepsi koylu gibi konusuyor, TV haber spikerleri bile, ağızlarına çarpası geliyor insanın içim bir tuhaf oluyor 🙂 Abartmayın ne olur.. dunyada cok daha ilginç şehirler ve ülkeler var. Can'a kesinlikle katiliyorum. Fazla pembe bir resim cizmisler. Heryer 5'de kapanir. Avustralyalilarin Kendi tabirleriyle "true blue" olanlari zaten son derece irkcidir. O kadar kanunun konulmasi da iste bu irkcilik yuzundendir. İs basvurunuzda anglo-sakson isminiz olmamasi nedeniyle elerler. İnsanlarin kibar olmalari ise tamamen kendilerini sizden ustun gormesindendir ve gercekten cok yuzeyseldirler. Sadece icip, yuzeysel muhabbet edebilirsiniz. Afrikan kokenli nerdeyse hic yoktur ve rastlarlarsa dik dik bakarlar hem de Sidney sehir merkezinde. Burada en yaygin ikinci nufus olan Uzakdogululari bile asagilarlar. Haftada 20 saatten fazla yasal calisamazsiniz ve o da ancak ev kiraniza yeter. Gercekten inanilmaz pahalidir ve Tokyo bile kira, gida ve yasam konusunda burdan ucuzdur. Bir paket en kotu sigara 20 AUD, yani 40 TL'dir. Otobus, tren biletleri en yakin mesafe tek yon 3,50 AUD'dir ve uluslararasi ogrenci olmaniz Sidney'de hicbirseyi degistirmez, tam parasi odersiniz. Surekli kontrol vardir ve acimadan aninda 200 AUD ceza keserler. Saglik sistemi rezalet otesidir. Burda sizi once Genel Hekime gonderirler ve cok az vaka gorduklerinden dolayi yanlis teshis koyarlar. Hekim gercekten hasta oldugunuza inanmadan size bir uzman icin referans mektubu vermez ve ne yazik ki uzman da birsey bilmemektedir. Turkiye'deki stajyer doktor bile buranin uzmanindan iyidir. Hayat sadece icmek uzerine kurulmustur. İnsanlar bagira cagira konusur. Alkolik ve uyusturucu bagimlisi, evsiz ve kumarbazi coktur. Herkes yanlizdir. Butun sehirleri birbirine benzer ve tekduzelikte yarisir. Oysa Turkiye'deki her sehrin bir sokagi, digerinden farklidir. Sydney guney yarimkuredeki Londra'dir, yaz, kis bol yagisli, deli gibi ruzgarli ve firtinalidir. "Agzi olan konusuyor" deriz ya, bu yorumlarda da durum ondan ibaret. Bu kadar bariz yalan soyleyen bir kisinin yorumlari ne kadar kayda degerdir, takdirinize birakiyorum. 2011 den bu yana burdayim ve yakin zamanda donmeyi dusunuyorum, Avusturalya muhtesem bir ulke ama ne konuda ? doga olarak super ama bortusu bocegi cok, manzaralar muhtesem eskiden windows bilgisayrimizin masa ustu goruntulerinden kat kat guzel manzaralar var garantisini verebilirim, gecenin bir yarisi tek basiniza ara sokakta gezin bir allahin kulu bise demez, onunuze cikip kimse bana para versene demez yani :D, is konusunu sorun etmeyin yasal olarak 20 saat calisma hakkiniz var ama yillarca 20 saatten fazla calistim parayi elden aliyosunuz yani el altindan yasal olmayan is cok donuyo. is bulamam korkusu yasamazsiniz heryerde donerci var hepside Turk eleman ariyo eliniz ogrenmeye yatkinsa cok rahat is bulabilirsiniz( kesinlikle saati $15 alti calismayin Turk olsada sizi kandircak cok kisi var) is, ev, hayat konusunda sydneye gelecek herkese yardimci olmaya calisabilirim. America da arkadaslarim var Ingilterede felan inanin sydney daha pahali oralara nazaran AMA burda para kazanma ihtimaliniz daha cok saatine $20 kazanabileceginiz baska bi ulke oldugunu sanmiyorum ama bun yani sira hersey haftalik odenir sigara paketi 25li iciyorum ben $18.50, en ucuz yemegin menusu $10, kira $200 dan asagi zor. AMA bunlarin disinda en onemlisi kendini alkol, uyusturucu ve KUMAR konusunda kntrol edemiyicegine inaniyosan hic gelme cok adam gordum hayatini burda perisan eden. hele bide yanlizligi sevmiyen bir adamsan isler daha da zorlasir burda kimse kalici degil herkes gecici yada kalanda senle belli bi yere kadar muhatab olur. cok koyu irkci bir millet olup bunun yasak oldugunu idda ederler yani gizli irkcilik vardir WOG derler bize. Oncelikle, sigara fiyati verdigin link bir toptanci ve bu fiyatlar sadece toptan alim yapan bayiler icin gecerli, lutfen derinlemesine arastirma yapmadan ve İngilizce bilmeden insanlara yanlis bilgiler verme. İkinci olarak, ben tren bileti fiyatlarindan bahsettim, az bile soylemisim, otobus bilet fiyatlari listesini koymussun. Tek yon bilet fiyati 4 AUD. Sayfayi goruntulemek icin uyelik gerektirdiginden oturu link vermedim. Isterseniz kendiniz de uye olarak kontrol edebilirsiniz. Bir de arkadaslarimin ictigi "Rotsman" marka 25'li sigara da $15.5. Lakin online alisveris sitesinde yok. Avustralya'da iseniz herhangi bir Woolworths'den kontrol edebilirsiniz. "Otobus, tren biletleri en yakin mesafe tek yon 3,50 AUD'dir" Bunu yazan sizsiniz. Ardindan da "İkinci olarak, ben tren bileti fiyatlarindan bahsettim, az bile soylemisim, otobus bilet fiyatlari listesini koymussun. Tek yon bilet fiyati 4 AUD." bunu diyen de sizsiniz. Sanirim ne yazdiginizdan haberiniz yok. O yuzden cevap vermeden once, onceki mesajinizi okumanizi tavsiye ederim. Opal Card denilen seyden haberiniz vardir. Bununla "peak (7-9 am, 4-6.30 pm)" saatlerde $3.38 odersiniz. Bu saatler disinda $2.36 odersiniz. Ayrica diyelim ki her gun duzenli olup takip ettiginiz bir rota var. Is veya okula gidip geldiginizi farzedelim. Haftanin 4. gununden (8. ucretli yolculuktan) sonra ayni hatta ucretsiz seyahat edersiniz. Bu sekilde de ulasima harcadiginiz para ortalama olarak cok daha uygun olur. Ben haftada $25'dan fazla para asla vermiyorum. Bunlar ufak detaylar, lakin yanlis bilgi vermeniz kabul edilemez. Avustralya, ozellikle Sydney pahali bir yer. Turkiye'den buraya dil ogrenmek icin gelecek ve ailesi tarafindan finanse edilecek birine ben de buraya gelmesini tavsiye etmem. Lakin calismak gibi bir gayesi varsa, buradan daha rahat hayatini idame ettirebilecegi bir yer de yok. Saatlik $15'dan 30 saat (yasal sinir 20 lakin fazlaca calismak isterseniz bir suru seceneginiz var) dahi calissa, her turlu giderini rahat rahat karsilar. Onun disinda burada eli yuzu duzgun bir isiniz varsa, yasam standartiniz gercekten cok yuksek. Elbette bu tamamen sizle alakali ama bu dunyanin neresine giderseniz gidin, sizle alakali olacaktir. Saglanan kosullar acisindan burasi gercekten cok ilerde. Bunu da her yil dunyanin en yasanabilir yerler listelerinde en tepelerde yer bulmalarindan anliyoruz. Avrupa'yla kiyasladigimizda ben de Sydney'i pek sevmem. Pek ruhu olduguna inanmiyorum sehrin. Dunyanin en iyi yeri oldugunu asla iddia etmiyorum. Ama kesinlikle huzurla yasanabilecek bir yer. Hele bizim ulkemizin su anki durumu goz onune alininca, tum olumsuz yanlari bir anda yok olup gidiyor. Ayhan'in dedikleri genel olarak dogru. Dil bilmiyorsaniz gelmeyin, bir halt yapamazsiniz. Haftada 20 saat calisma siniri lafini edenler zaten duzgun bir isi olmayan, dil okulundan kapak atmaya calisip beceremeyenler; dolayisiyla biraz kuyruk acisi olmasi normal. Avustralya genel olarak rahat ve huzurlu bir yer. Kafa dinlemek icin veya cocuk buyutmek icin nefis. Daha okuldan yeni ciktiysaniz ben Avrupa tavsiye ederim. Yok bundan sonra ailemle kafam rahat takilacagim yer ariyorum diyen 30-40 yas arasi bir kisiyseniz Avustralya'yi da degerlendirin. Dil kursu için sanırım öğrenci vizesi almak gerekiyor. Sonrasında temelli yerleşmek için orada kalman için bir geçerli bir sebebin olması gerekmiyor mu. Özellikle çalışmak için çalışma vizesi gibi şeyler. bir de sen oradayken turist vizesi halindeyken çalışma vizesi alabiliyormusun. Tr ye geri dönmen gerkemiyor mu. Kanada vatandaşlığım var.2011 yılından beri Tr de yaşıyorum ve mutlu değilim. Avustralya'ya yerleşmeyi düşünüyorum ve araştırma aşamasındayım. Kanada ile Avusturya arasında bir antlaşma var mı, Kanada vatandaşlığım bana bir ayrıcalık verir mi?Bu ve benzeri konularda nereden ve nasıl bilgi alabilirim. Yardımcı olabilecek arkadaşlara şimdiden teşekkür ederim. Ben sürekli Kanada Avustralya karşılaştırması yaparım ve bu iki ülkeyi birçok yönden denk görürüm. O nedenle yorumunuz ilgimi çekti. Şuan İstanbul'da yaşayan bir lise öğrencisiyim ve üniversiteyi Avustralya'da okumak istiyorum bu yüzden detaylı bir araştırma yapıyorum. Bu sitede okuduklarım bana 'Avustralya doğru bir seçim.' dedirtti. Fakat meraktan aşağılara inip yorumları da okudum ve gerçekten neye inansam bilemedim. Bu siteye girmeden önce Avustralya ile ilgili: Hayatın pahalı ama buna karşılık maaşlarında ona göre verildiğini, mutlu bir ülke olduğunu, suç oranının az olduğunu, göçmen ülkesi olduğundan dolayı insana daha özel olarak 'farklı insana' saygılı ve hoşgörülü olduğunu, eğitimin kaliteli olduğunu biliyordum ama şuan Avustralya ile ilgili olan tüm bilgim resmen sıfırlandı. Anlatımda olumsuzluk daha çok etki bırakır olumluya göre. Olumsuzlukları da yararlı olsun diye yazdığınızı farkındayım ve teşekkür ederim ama senelerdir Avustralya hayali olan biriyim. Dolayısı ile hayallerim hakkında şüpheye düştüm. 'Gerçek anlamda' yardımı olabilecek olan biri tarafsız ve düz, yorum katmadan, anlatabilir veya en azından bir kaynak önerebilirler mi? Umarım bu yardımı esirgemeyecek insanlar çıkacaktır. Yeni nesil lise öğrencileri sizin gibiyse memleketin geleceğinden umutlu olmak lazım. Tebrikler. irkcilik yapildigi dogru birkac kendini bilmez tarafindan, ama bizim ulkemizde rum ermeni ve diger azinliklara yapilan irkciliga ne demeli?? hem de yuzyillardir istanbulda yasadiklari halde?? ben hicbir irkcilikla karsilasmadim avustralyada ama turkiyeye cok uzak ve fazla bireysel bir toplum. insan bazen bnalima dusuyor aile ve arkadas cevresinden uzak oldugu icin. bizde de dinci kabadayilar problemi var yani karar vermek cok zor. gene de eger gecim sorunu yoksa en iyisi kendi ulkemizde yasamak derim. Avustralya ile yapilan yorumlara istinaden yazmak istedim. Oncelikle yazi gercekten iyimser fakat bu Avustralya yi diger basilica rakip ulkeler Kanada, Ingiltere, ABD, Irlanda, Malta arasinda kotu yapmaz. 8 yillik sure icerisinde Sidney ve Adelaide sehirlerinde kaldim. Gayet huzurlu, mutlu bir ulke. Turist ve ogrenci olarak keyif alabileceginiz bir ulke bunun yaninda calisma hayati derseniz bircok native ulkelerin yaptigi gibi once kendi vatandaslarini ve ana dili olan basvurulari degerlendiriyorlar ama bunu size hayatta yansitmazla o guler yuzlu yapilariyla hatta isi bile aldim diye dusunebilirsiniz. Fakat bunlar bu konular butun ulkeler de var, lutfen biraz empati yapin. Arkadaslar, kendinizi gelistirmeye, daha cok gelistirmeye calisin!! Yeteri kadar iyi olmak isi almaya yetmez, diger adaylardan daha iyi olmak isi almaya yeter. Bir defa dil buyuk problem, cunku ana dilin degil. O zaman IELTS sinavindan 8'i zorlamalisiniz. Bunun icin egitimler alinabilir. Buraya universite okumaya gelen arkadaslar, lutfen gelmek icin gelmeyin. Buranin en iyi 8 universitesini zorlayin. Bunlar Au da ki buyuk firmalar icin onemli kriterler. Basvuran diger rakiplerinizin bir cogu asyali, hintli ve yerlisi, AU ya gelme firsatiniz olursa, kutuphanelerde nasil nefes almadan calistiklarina sahit olabilirisiniz Asyalilarin. Lutfen empati yapin, eger sen daha iyi bir personelsen neden seni sirket almasinda senden daha basit bir egitime, bilgi ye sahip birini alsin. Bu yazdiklarimi 2 farkli sehirin havalimaninda yonetici olarak calismis biri olarak soyluyorum, lutfen yanlis anlasilmasin. HUB-EDU ya gelince, 10 yil evel, tek basina calisan, butun isleri telefonuyla cozmeye calisan, ofisi olmayan bir kisiydi. Sahibinin adini paylasmiyorum. Fakat son zamanlarda kendini gelistirdi, Ilgili ve alakali biriydi fakat isleri simdi bayagi buyuttu emin degilim ilgisi devam ediyor mu. Benim arkadaslara tavsiyem, calisacaklari egitim danismanlarinda ISO 9001 belgesi olup olmadigina baksinlar. Istanbul, Ankara, Antalya, Izmir gibi bir cok yerde bu belgeye sahip sirketler var ve son bir not daha ekliyim, eger sizden danismanlik ucreti talep ediliyorsa arkaniza bakmadan cikip gidin. Egitim danismanlik sirketleri ucretlerini ogrenciyi gondericekleri universiteden alirlar, sizin danismanlik sirketine para vermeniz soz konusu olmamali. Bircok Turk ogrenci, kebabcilarda saatlik cok ucuz paralara cash hand yapiyor ve yasal olarak odenmesi gereken vergisini odemiyor kebabcilar. tavsiyem, girip bir italyan kahvecisinde, woolworths'da, coles da vs. ccalisin ama verginizi tam odeyin. Kebabcilarda zamaninizi yada emeginizi harcamayin. Biz Avustralya'ya göçme hazırlıkları yapan 3 kişilik bir aileyiz. Herkesin kendi mesleğine, durumuna göre olumlu veya olumsuz yorumları olabilir. Önemli olan insanın kendi doğrularını bulabilmesidir. Oraya gidip yerleşen arkadaşlarımız da var. Kmi 3 ay kimi 6 ay kimi en fazla bir sene zorluk çekiyor. En önemlisi orada bir işiniz olması ve yeterince kazanabilmeniz. İlk işimizi bulmak zor olacak bunu biliyoruz, umarım fazla uzun sürmez. İnşallah oraya gittikten sonra buraya gelip tecrübelerimi aktarmak üzere tekrar yorum bırakırım. Toplu taşıma, benzin-mazot TR'de çok mu ucuz? İstanbul2da metrobüse 3,5 TL para verdim. Avustralyada 3,5 AUD hatta 4 olsun. Orada AUD olarak kazanıyorsunuz. Para birimini neden tekrar TL'ye çeviriyorsunuz? Tek yön bilet dünyanın neresine giderseniz gidin pahalıdır. Onun yerine haftalık veya aylık bilet alarak daha ekonomik seyahat edersiniz. Kusura bakmayın ama bizim ülkemizin düzeleceğine artık ben inanmıyorum. Türkiye'deki cahil, faşist insanlarla birlikte yaşamaya devam edeceğime, her gün trafikte saygısız insanların makas atmalarına maruz kalıp stres çekeceğime orada otobüse trene fazladan 1-2 dolar vermeyi, yeğlerim. Bence önemli olan nerede yaşarsak yaşayalım hayata olumlu yönlerden bakabilmek. Kendi olumsuz düşüncelerinizle başkalarını etkilemeye çalışmayın. Elinize iyi birşey geçmez, orası kesin. bizde sizin gibi 3 kişilik bir aileyiz ve Avustralya'ya yerleşmek için hazırlık yapıyoruz. Tecrübelerinizi paylaşmak üzere görüşebilirmiyiz. merhaba arkadaşlar ben elektrik mühendisiyim bir yıldır çalışıyorum nitelikli mühendis vizesi ile avusturalya ya gidecem 6 ay içerisinde. yani en geç eylül 2017 de orda olacam. melbourn da bulunan türk arkdaşla la iletişime geçmek istiyorum. bu mail (bekirtumuc1202@gmail. com) den ulaşabilirsiniz bana. merhabalar blogda yazan tüm yorumlarınızı okudum. Avustralyada yasayan sizlere birtakım sorularım olucak ilgilenirseniz çok sevinirim. Her zaman karsılastıgınız sorulardır muhtemelen. Ben Ege Üniversitesi su ürünleri mühendisliğinden mezun oldum ve Avustralyada çalışıp orada yasamak istiyorum bunu nasıl gerçekleştirebilirim. Çalışma izni almak zormudur şartları nasıldır bu konu hakkında konsolosluk pek bir bilgi vermiyor. Yardımcı olabilirseniz çok sevinirim. Avustralya aile ziyareti vizesi için davetiye zorunlu evraktır. Avustralya vizesi için Davetiye içeriğinde, davetiye gönderen kişiye ait iletişim bilgileri ve başvuru sahibi ile ilgili yakınlık derecesi mutlaka yazılmalıdır. Avustralya aile ziyareti vizesi için davetiye gönderen kişin vatandaşlık durumunu beyan eden pasaport veya kimlik kartına ait bilgiler gereklidir. Eğer 1. Derece akrabalık bağı var ise bunu kanıtlayıcı belgeler gerekli dokümanlar arasında yer almaktadır. Avustralya aile ziyareti vizesi elektronik vize uygulamasına tabidir. İşlem süresi 72 saat ile 7 iş günü arasında değişmektedir. Avustralya konsolosluğu Bu süreç istisnai durumlarda bazen daha uzun veya daha kısa olabilir. avustralya vizesi Kişinin şahsen başvuruya gelmesine gerek kalmadan elektronik ortamda vize başvurusu tamamlanmaktadır. Avustralya aile ziyareti vizesi sonucu kişinin beyan ettiği e-mail adresine avustralya konsolosluğu tarafından elektronik ortamda gönderilir. Bu elektronik vize ile yurt dışına çıkış yapılmaktadır. Daha detaylı bilgi için lütfen http://www. globalvize. net/avustralya-vizesi adresini ziyaret ediniz. Enuygun. com ve ucuzabilet. com. Bu sitelerden bilet alan varmı? Şikayet. com da bir sürü yorumlar var neredeyse tüm siteler için geçerli. pazartesi rezervemiz doluyor. Bileti almamızda lazım önerisi olan varsa çok sevinirim. cheaptickets. com'a baktım bahsettiğim sitelerden daha pahalı biletler. Vizeyi 2 günde hemde 1 yıllık aldım, uçak biletini 10 gündür hala alamadım ona yanıyorum. borsa gibi iniş çıkışları var. Bugün artık rezerveli biletimi alacağım. Şu Avustralya'da ırkçılık yok diyenler harbiden tepemin tasını artırıyorlar. Ben de sosyal hayatımda tövbe hissetmedim, çunku yapmacıklılari, yapaylıklarıyla hissettirmezler. Dunyada kac ulkede bulunduysam, yasadıysam, Avustralya acık ore en ırkçıların basında geliyor. Aksanları bile ırkçılık kokuyor. 2001-2005 arasında Sidney'de üniversite okudum. Başörtülü bir genç kadın olarak hem de 11 Eylül'ün hemen akabinde ırkçılıkla hiç karşılaşmadım. Herkesin yaşadığı yere, muhatap olduğu kitleye göre tecrübesi farklı olabilir. Belki ben üniversite çevresinde daha ziyade gençlerle vakit geçirdiğim için tecrübem bu doğrultudaydı fakat Ingiliz aristokrasisi kökenli yaşlı Avustralyalılarla bile arkadaşlık ettim, günlük küçük sohbetler zaten gayet tatlı ve normal, onun haricinde komşuluk, karşılıklı bayramlarımızı tebrik etmek, hediyeleşmek, ihtiyacım olduğunda hemen yardıma koşmaları vs çok güzel zamanlar geçirdim. Ülkenin ortasında oldukça ıssız olmasıyla meşhur Alice Springs'te çölde bir pazar günü aniden yüz felci geçirdim mesela, yapayalnız gittiğim bir turda. Hastane falan yok, düşünün. Çöldeyiz, otelde bile kalmıyoruz, uyku tulumları var çadırlar var. Sağlık ocağı tarzı bir yere gittik, orada orta yaşlı, epey tecrübeli bir hemşire hanım vardı, mesaisi bitmiş eve gidiyordu, merkezde başka genç bir hemşire kalacaktı. Benimkinin yüz felci olduğu kesindi, turdaki Kanadalı bir doktor teşhisi zaten koydu, kortizon verip gözümü nemlendirmekten başka yapmaları gereken bir şey kalmamasına rağmen o hemşire hanım, moralim bozulmasın, manevi destek olsun, kendimi güvende hissedeyim diye beni evine götürdü ve yarım gün evinde müşahadeye aldı. Bana kurabiye yaptı, yemek yedirdi, sohbet ettik. Ailemden uzak yalnız başıma böyle bir şeyle başa çıkmamı çok kolaylaştırdı. Outback denen ücra yerde orta yaş üzeri bir beyazın tavrı dahi böyleydi. Sidney çevresinde, Lakemba'dan Granville'e Liverpool'dan Bondi ve Manly'ye çok yerde gezdim, alışveriş yaptım, işim düştü mecburen gittim. Hiç mi olumsuz bir şey olmadı? Irkla dinle ilgisiz, her yerde maalesef kadınlara yapılan sarkıntılıklar bana da yapıldı, sarhoş tiplerden Kings Cross'ta laf yemek gibi şeyler yaşadım. Okuduğum bölüm medyayla ilişkiliydi ve yabancı öğrenci neredeyse hiç yoktu, buna rağmen hep kucakladılar hep desteklediler. Üniversite son sınıfta PR dersi hocam mezun olunca kalayım diye full time PR/medya işi bile bulmuştu. Buraya dönmek benim kararımdı, buradaki şartlarımdan ve sevdiklerimden ve İstanbul'umdan vazgeçmek istemedim. Ben 20 yaşımdaydım ve yalnızdım, Ingilizcem çok iyiydi diyebilirim Anadolu Lisesi + Boğaziçi Ünide 2 yıl okuduktan sonra gitmiştim. Bizim zamanımızda Anadolu Lisesi ekstra iyi bir şeydi 😄. Aksan işi tam bir şoktu, konsolosluktakiler TVdekiler falan yine iyi, ilk gün bindiğim otobüs şoförüyle başlayan aksan şokum bir kaç gün sürdü. Allah'ın ketçabına neden tomato sauce dedikleri gibi bazı mevzuları 20 sene sonra hala çözebilmiş değilim. Oturduğum ev kampüse yakın, merkezi, bir kaç küçük apartmanlı bir siteydi, 1. Katta balkonuma rengarenk papağanlar doluşuyordu her zaman. Bitki örtüsü, hayvanlar ve doğa çok çok güzel, rüya gibi. Yemyeşil parklarla dolu. Evden kampüse giderken yürüdüğüm yollar bile içimi açıyordu. Pembe-gri papağanlar, sarı ibibikli tropikal kuşlar, rengarenk cennet papağanları vs vs. Şehrin ortasında, sokakta, bir sürü. Baharda devasa Jacaranda ağaçları, sümbüle benzer eflatun çiçekleri. Okaliptüslerin serin, huzurlu gölgesi. Yiyeceklerden bahis olmuş, bazı 'aç kaldım' tarzı yorumlara inanamıyorum, Dünya Mutfaklarından Sidney'de bulamayacağınız heralde yoktur. Japon, Thai, Afghan, Kuzey Hint, Güney Hint, Fas, Malay, Türk, Lübnan, İtalyan, Çin... Bir kaç örnek: Newtown'da Thai lokantası, Lidcombe'da yine helal harika bir İtalyan, China Town'da helal Çin lokantaları, Koşer ve Budist restoranlarda da çok rahat ediyordum ben. Dini hassasiyetler de olmadığında hele Sidney'de nasıl aç kalınır, aklım ermiyor. Evde yiyeceksem, iri beyaz etli taptaze okyanus balıklarından, Fransız pastane işlerine, envai çeşit Avrupa peynirinden, tropikal meyvelere, baklava yufkasından, kök kerevize kadar her şeyi Woolworths'de ve evimin hemen yakınındaki AVM'de bulabiliyordum. Aşçılığım fena değildi, şahana dolması da irmik helvası da yapabilecek malzemeyi buluyordum. Aynı AVMde helal döner de vardı, muhteşem bir suşi/tempura lokantası da, Uzak Doğu mutfağına has malzemeler satan bir gurme dükkanı da, odun fırınında pizza yapan daha posh bir İtalyan lokantası da, Pizza Hut da, butik küçük bir pastane de vardı. Hatta o pastanenin aşçısıyla çok tatlı bir hatıram var, tiramisu vardı vitrininde, dersten çıkmıştım bir gün ve vitrini ısırmaya çalışan gözlerle sordum: "Tiramisuyu neyle yapıyorsunuz, alkol var mı?" "Var, Bailey's koyuyoruz" demesiyle nasıl yıkıldıysam, "yarın gel sana alkolsüz yapıp ayırıcam sadece kahve ve sütle." deyiverdi kadıncağız. Sonra neredeyse 1 sene boyunca perşembeleri benim için 1 porsiyon alkolsüz tiramisu yapıp ayırdı, oradan ayrılırken ona da haber verip vedalaştım ki sonraki perşembe yapmasın. Kampüsteki food court da alternatif açısından zengindi, benim için gayet zengindi, mantarlı peynirli ravioli, buharda sebzeler, vejetaryen noodle, 1 dolara satılan ayaküstü soya döküp ısırarak yediğim suşi, say say bitmez. Boğazıma feci düşkün olduğum hala anlaşılmadıysa yapacak bir şey yok. Çok uzatmak istemiyordum, elde değil uzadı. Daha çoook şey var aslında. İş imkanları, çalışma ahlakı, maddi konular, eğlence, arkadaşlık vs. Tabii ki olumsuz şeyler de var, tarih yok, şehirlerin bir ruhu yok, Avrupa'ya ve buraya çok uzak, sevdikleriniz uzakta, ben de kalmadım, döndüm geldim zaten. Dünyanın çok farklı yerlerini gezip gördüm bu yaşıma kadar, Çin, Hong Kong, Singapur, Mısır, Dubai, Kuzey Avrupa, Tayland, Malezya, ABD, İspanya, İngiltere, Portekiz, Hollanda, Danimarka, Belçika, İtalya, Bulgaristan, Yunanistan, Avusturya, Somali, Fas, Rusya, Ukrayna, Brezilya, Makedonya, Çekya, Macaristan vs vs vs... gittiğim yerlere de öyle turla falan değil, yerlisi gibi gezmeye çalışarak gittim. Detaylı, şehrini/kırsalını gezdim bu yerlerin. Avustralya'ya, Sidney'e "dandik, sıkıcı, kötü insanların ülkesi" vs diyecek olanları şaşkınlıkla ve hayretle karşılıyorum. Dil çok önemli, açık görüşlü, kişilere ve farklılıklara saygılı, eşitlikçi ve pozitif olmak çok önemli. Yemek kültüründen, insan ilişkilerine, iş hayatından, eğitime, her alanda. avusturalya diyenler bence bir kez daha düşünsünler, bu ülke hiç görüldüğü gibi bir ülke değil medeniyet fasafiso yalanlarına inanmayın oğlum için vize başvurumuzun cevabını 2 ay içinda ancak cvp alabildik. bu yüzden 1 sezon kaybetti okulundan, umursamıyorlar türk olduğun için, muhatap yok. insan hakları konusuna gelince içi boş bir kavram. Selam, ben anestezi doktoruyum, eşim de çocuk hastalıkları doktoru, bir de 2 yaşında oğlumuz var, gocmenlik basvurusu yapmak ve avustralyada yaşamak istiyoruz. Dil acisindan eşim daha iyi benim daha fazla ingilizce calismam gerek, icinizde bizim durumumuzla ilgili bilgisi olan, yol gosterebilecek olan varsa iletisim kurabilir miyiz? Tam olarak nereden ve nasil baslamaliyiz? Sehir nasil secmeliyiz, tanidiginiz doktor arkadaslariniz var mi bizim gibi giden? Simdiden tesekkurler. Gold coast'a gelmeyi dusunen ve bilgi almak isteyen varsa sorabilir. Merhaba, size çok merak ettiğim bir şeyi sormak istiyorum. Gold Coast fotoğrafları cidden büyüleyici fakat biraz fazla tatil beldesi görünümünde sanki. İş yok Gold Coast'ta hospitality dışında. Yaşamak için belki de Avustralya'nın en iyisidir bana göre. Ama hospitality işleri icin bile rekabet vardır. Merhaba Arkadaşlar, yüksek lisans programı ile Avustralya'da bir süre bulunup daha sonra eşim ve 2 yaşındaki kızım ile orada yaşamımızı sürdürmek istiyoruz. Eşim banka müdürü ben ise Ankara üni. Dilbilimi mezunuyum fakat şu an herhangi bir işte çalışmıyorum. Şartlar uygun olduğunda eşim de istifa ederek gelecek Avustralya'da... Evimiz arabamız bir miktar da birikmişimiz mevcut bankada gerekirse de evi arabayı sayacağız. Durumunuza ilgili ne dersiniz? Yorumlarınızı bekliyorum... Bu arada yaşım 34. Planınızı gerçekleştirdiniz mi diye merak ediyorum. Seninle neredeyse aynı durumdayız. Sürecini benimle de paylaşabilirsen çok memnun olurum.. Herşey insanın kafasında bitiyor gelip mutlu olanda var hayatını zindan edende var. Gelecek olan arkadaşlara tavsiyem kimsenin etkisi altinda kalmayın bu hayatı yaşayan ve yasayacak olan sizsiniz.. Melbourne gelecek olan olursa biz buradayız bekleriz.. katlari tavsiye ederim. Ben simdiye kadar hic bir problemle karsilasmadim. Cok eski evlere cikmadiginiz muddetce Melbourne'de de karsilasmayacaginizi dusunuyorum. Merhabalar, sizi facebook sayfanizdan da takip ediyorum, güzel yazılar yazıp paylaşıyorsunuz. Sormak istediğim şu, Avustralya'da yaşayan aynı aileden birisi varsa örneğin, diğer kardeşine nasıl faydası olabilir, oraya gitmesi konusunda. İstek için kardeşten ziyade anne-baba için yapılabiliyor diye biliyorum. Ben tek katlı bahçeli evde oturuyorum, böcek yok diyemem ama öyle abartıldığı gibi değil. Kesinlike abartmıyorlar. Melbourne gibi soguk yerlerinde fazla sorun olmaz. Ama Sydney ve yukarısı, hamam böceği falan kaynar her yer. Gece uyurken agzıma giriyordu koca bir karafatma birinde. Sivrisinekleri de fenadır. Melbourne'da yazın şehir merkezinde bir suru yapıskan kara sinek vardır. Çeşit çeşit saldırgan hayvan oldugu da dogru. Merhaba Bayx ve Uzaktaki Minik Kiz bende dil okulu ile 4 aylığına avustralyaya gelmek istiyorum ve orda hayatımın kalanına devam etmek istiyorum. türkiyede mesleğim inşaat teknikeri 2 yıllık yüksek okul bitirdim. Orda kendi mesleğimi yapabilirmiyim? Ve 4 aylık dil kursu vizem ile avustralyada kalmak içib yeterli olurmu. Birde sizlerlede tanışmak isterim email adresim armagan. adiguzel@hotmail. com lütfen bana yazarmısınız. Üniversiteyi avusturalyada okumak istiyorum üniversiteleri hakkında bilgilendirme yaparsanız çok mutlu olurum. Merhaba Yılmaz Bey. Nitelikli bir mesleğin yoksa nitelikli göçmen olarak gidemezsin doğal olarak. Eğitim amaçlı gidip oralarda kalmanın yollarını araştırabilirsin. Bunun haricinde durumuna uyuyorsa siyasi sığınmacı olarak gidebilirsin. Merhabalar.. Ben de yildir Perth de yasamaktaydim aynen baslarda hersey muhtesemdi gercekten cok huzurlu bir yer hatta daha sonralari huzur batmaya basliyor size bortu bocek sesleri bile cok ilginc.. Katiliyorum arkadaslara ciddi olarak pahali biryer Avustralya ki biz WA da yasiyoruz Melbourne ve Sydney e gore daha ucuz bir sehir. Dogasi inanilmaz kartpostallada gorebilecegim guzelliklere sahip ama Istanbuldan gelen biri olarak zamanla sessizlik sizi yoruyor cok ilginc. Irkcilarmi bilmiyorum tamami icin konusamam ama evet yasadigimiz ornekler var ve aynen sadece international people ile Turk aile ve arkadaslarinizla dialog kurabilirsiniz Turkiyedeki gibi bir ortam hayal bile etmeyin. Genelde ikinci sinif isler ogrencilerin ve yabancilarin yaptigi isler evet gzl para kazanabilirsiniz ama masraf cok evliyseniz kari koca calismak zorundasiniz.. Bir de uzaklik var tabi ha deyince donemiyceginiz bir yer ulkeniz gidis donus ucak biletleri 1300-1500aud tabi zamana gore degisir. Gecen haziranda esim 1750aud verdi aud nin 2.80tl kuru uzerinden hesap yapabilirsiniz.. cok dogru tespitler. Avustralyada toz pembe bir hayat yok gerçi bu tum ulkeler icin gecerli. Herşeyden önce bir turist olarak gelip gorun yerinde realitede deneyimleyin sonra karar verin. özellikle ortadogu ve ucuncu dunya vatandaslaeına umuda yolculuk formatında ve altın tepside sunulan ulkeler bunlar. Ama tamamen ticari. Gönderilen her ögrenciden ve kişiden komisyon alan firmalar kanada amerika ve avustralya gibi ulkeleri gerçekten cok farklı gösteriyorlar. Bir pazarlama stratejisi. Gelenlerin cogu pişman ama bir sekilde finansman harcamıslar mecburen bi sure kalıp turkiyeye geri dönuyorlar. Yurtdışı kavramı öznel bir durumdur. Yani; her kişinin bakış açısı, yaşam tarzı, beklentisi, yaş durumu v. b. kriterlere göre değişkenlik gösterir. Sana güzel gelen bir ülke-şehir başaksı için güzel olmayabilir. O nedenle her kişi kendi bakış açısı ile değerlendirir. 35'in uzerinde ülke gezdim gordum yerinde deneyimledim. Tek kriter PARA MADDİ DURUM. Eger maddi durumunuz iyi ve para sorununuz yoksa Turkiye'de çağdaş ve modern bir hayat yaşar, dunyanın istediginiz ğlkesine uçağa biner gidersiniz. Avrupa ulkeleri 2-3 saatlik mesafede, deniz aşırı ülkeler icin zaten vizeler 10 yıllık veriliyor. Amerika, kanada v. b. herşey parana bağlı. Turkiyedeki yaz mevsimi, deniz, güneş muhtesem doga hiçbir yerde yok. Bodrum marmaris fethiye v. b. yerler deniz nerede var ? Avustralya kanada amerika'da denize girmek icin okyanusda köpek balıkları ile mücadele edersiniz. Avustralya'da cahil ve yobaz kesim olmamasına çok ama çok sevindim. Aklımda Yeni Zelanda vardı ama malum hadise 'den ötürü bundan vazgeçtim. Ben Türkiye'de insanların çevreye saygı duymamasından, yeşili hunharca katletmesinden çok ama çok rahatsızım. Ben yere asla çöp atmam, suyu israf etmem, gereksiz yere kullanmam ve kirletmem. Ama çevremdeki insanların umursamadan yere çöp atması doğayı kriletmesi beni rahatsız ediyor. Ve özellikle cahil insanlar topluluğu, stresten saçlarmın dökülmesine sebep oluyor. Bu sebeple Twitter ve YouTube dışında sosyal medya kullanmıyorum. Avustralya'da yaşamak isiyorum. Gerçi mesele Avustralya değil, mesele başka bir ülkede yaşamak..


Başlamadan gelen not: Bu yazı, 2017'de #HelsinkiSecret projesi kapsamında gerçekleştirdiğimiz 1 haftalık Helsinki keşfimizin ardından güncellenmiş, misler gibi olmuştur, eski sanmayınız. -Donmadan gezmek isteyen, ama biraz daha pahalı dönemi kabullenenler için ideal dönem: Mayıs sonu-Haziran-Temmuz -Ben donayım, parmak uçlarım uyuştu mu benden mutlusu yok, karların içinde yuvarlanmak istiyorum diyenler için: Komple Ekim-Nisan arası doyasıya donulabilir. -Daha uygun bütçeli ve küçük bir ihtimal de olsa insancıl havada gezeceğim diyenler için: Eylül-Ekim -Hava saat kaça kadar aydınlık oluyor diye merak eden çok oldu, onu da belirtelim, en azından Mayıs sonu için gece 12'ye kadar kararmıyor. Eylül'de ise Türkiye'de durum ne ise orada da durum aynıydı. Ne giyileceğini sizden önce Finlandiya'daki insanlarla açıklamak isteriz. Neden? Çünkü siz normal insanlar gibi sıcaksa ince, soğuksa kalın giyiniyorsunuz. Fakat onlar? Biz orada üst üste 2 kazak, kimselere söylemeyeceğimiz çirkinlikteki içlikler ve üstüne Norveçli balıkçı montu ile dolaşırken, onlar askılı ve şort ile dolaştılar. Gerçekten bir noktada gidip üşüyorsun, ceketimi al Lavinya diyerek üzerlerine bir şey verecektik. E adamlar alışkın tabii ama, biz buna şahit olmaya alışkın olmadığımız için Helsinki gezisi boyunca mütemadiyen birbirimize kaş göz yaparak "baksana terlik giymiş sdfsf" gibi reaksiyonlar gösterdik durduk. Helsinki'de geçen günlerimizin tamamı "Bu havada nasıl böyle dolaşılır?" sorusunu cevaplayamamakla geçse de, durumun tamamen koşullara alışmış olmalarıyla ve bizim daha ılıman bir iklimden geliyor olmamızla ilişkili olduğu aşikar. Sonuç olarak, ne giyeceğiniz belli, eğer şans eseri sıcak bir döneme denk gelmiyorsanız, en kalın ne varsa bavula. Helsinki bütçenizi oluştururken aklınızda bulunması gereken en önemli konu, tüm Nordik ülkeler gibi Finlandiya'nın da birçok ülkeye kıyasla oldukça pahalı olduğu. Yani tutup da Berlin bütçenizle ya da Belgrad bütçenizle kıyaslayamazsınız. Kıyasladığınız takdirde büyük ihtimalle gitmekten vazgeçersiniz. Helsinki tartışmaya açık olmayacak şekilde pahalı bir şehir. Dost acı söyler........ Bütçenizi hafifletmek açısından, eğer müze ve turistik bölgeleri gezmeyi planlıyorsanız, Helsinki Card işinize yarayabilir. Bu kart, aşağıda anlatacağımız bir takım turistik yerlerin yanı sıra, ulaşım ve Suommenlina Adası'nda gezeceğiniz yerleri de kapsıyor. -24 Saatlik Pass: 46 Euro -48 Saatlik Pass: 56 Euro -72 Saatlik Pass: 66 Euro -Kart, üzerine yazdığınız tarih ve saate göre, ilk kullanımız ile birlikte aktive oluyor. Aklınızdan geçeni biliyoruz, sinsilik kovalamayın. Ayıp. -Nereden alacağım ben Helsinki Card'ı diyorsanız, en kolay opsiyon havaalanına indiğinizde almak. Kartı alacağınız noktadan, müzelerle ilgili broşürler ve şehir haritası edinebilmeniz de mümkün. Para vermeye çalışmayın, orada göreceğiniz broşürlerin tamamı ücretsiz. -Daha detaylı bilgi için tık tık. Biz ilk Helsinki ziyaretimizde konaklama meselesinde garantici davrandık ve Holiday Inn City Center'ı tercih ettik. Hemen Central Station'ın yanında olduğu için tüm toplu taşıma seçeneklerine 12 saniyede falan ulaşabildiğinizi, acayip merkezi bir lokasyonda, dolayısıyla kesinlikle orayı tercih edebilirsiniz. Ancak bizce sizi ilgilendiren kısmı ikinci Helsinki çıkarması esnasında kaldığımız ev, zira Instagram'da paylaştığımızda bayağı hoşunuza gittiğini fark ettik. Orası da Aalonkoti Apartments olarak geçiyor ve yukarıda bahsettiğimiz Holiday Inn'den 400 metre kadar uzak, yani yine gayet güzel bir lokasyonda. -Ulaşım konusunda gelecek olursak, zaten eğer yukarıda bahsettiğimiz Helsinki Card'ı aldıysanız, ulaşıma ekstra para ödemeniz gerekmeyecek. Ancak eğer almadıysanız, bazı toplu taşıma fiyatları şu şekilde; -Eğer havaalanından merkeze, ya da merkezden havaalanına ulaşmak için taksi kullanmak gibi bir niyetiniz yoksa, ki taksi merkeze 45 euro gibi bir şey tutuyor, sizi Helsinki Havaalanı'ndan Central Station'a yarım saatte ulaştıran ve ücreti 5 Euro olan havaalanı trenini kullanabilirsiniz, gayet mantıklı bir tercih. Taksiye 45 euro verip de tüm mal varlığınızı oraya bırakmak istiyorsanız bilemeyiz tabi.......... Trene binmeden önce bilet almanız gerekiyor, trenin içinde bilet alma imkanınız yok aklınızda bulunsun. Helsinki'den Tallinn'e ulaşım: Helsinki'den Tallinn'e geçişinizin feribot ile olacağı ve en az 2 saat süreceği kesin ancak geçiş kısmında kullanabileceğiniz birkaç farklı firma mevcut. Hiç laf kalabalığı yapmadan bizim hangisin kullandığımızı söyleyelim: Megastar. 7 numaralı tramvay ile hemen önünde inebileceğiniz yeni West Harbor Terminal 2'den kalkıyor ve 2 saatte Tallinn'e ulaşıyorsunuz. Ücretleri ise değişiklik gösteriyor ancak 15 Euro'ya kadar düşen versiyonları olduğunu söyleyebiliriz, onu gideceğiniz güne göre tespit edersiniz. Online bilet alabileceğiniz linklerini şöyle bırakalım. Helsinki'den Stockholm'e ulaşım: Helsinki'den Stockholm'e ulaşmak, Tallinn'den biraz daha uzun zamanınızı alıyor. Ancak yine de zorlanacak bir durum yok. Mesafe Tallinn'e kıyasla çok daha uzun olduğu için fiyatlar biraz daha fazla olabilir. Yolculuk süresiyle geç saate bilet alıp sabah sularında Stockholm'e ulaşmak en mantıklısı, aklınızda bulunsun. Tahmin edeceğiniz üzere Helsinki öyle müthiş turistik bir şehir değil. Gidebileceğiniz en turistik noktalarında, en kalabalık döneminde bile tipik bir turist şehrinden çok daha az insanla karşılaşacak, Asyalı turistler ile boğuşmayacak, her fotoğraf karenize giren heyecanlı insanlarla cebelleşmeyeceksiniz. Bu açıdan bizi BÜYÜK kazandın Helsinkiciğim. Helsinki tam anlamıyla bir "tanısan seversin" şehri. Zaten çok yüksek ihtimalle Helsinki gezisine çıkmaya karar verdiyseniz daha alternatif yerler peşindesiniz ve beklentileriniz de bu yönde, dolayısıyla sizi "burası Paris gibi olmayacak" diye uyarmamıza gerek yoktur diye düşünüyoruz. Tekne ile Helsinki'den 15 dakika mesafede olan bu Shire tadındaki minik ada, Helsinki'nin en turistik bölgelerinden biri diyebiliriz. Adanın üzerine çeşitli müzeler, köprüler, kale ve hatta denizaltı kalıntısı bile bulunuyor. Bunlar dışında tabii ki vakit geçirebileceğiniz restoranlar ve kafeler de mevcut. Farkındaysanız bizim çok da ilgimizi çekmemiş olacak, pek de hevesli anlatamıyoruz sdfsj. Ancak bakmayın siz bize, belki hoşunuza gider, gitmezse de 15 dakikada dönüverirsiniz. -Eğer kışın gidecek olursanız tekneniniz buz kütlelerine çarpa çarpa ilerlediğini fark edeceksiniz, panik yok, tadını çıkarın, Titanik'i unutun. -Suomenlinna ulaşım ücreti Helsinki Card'a dahil. Hadi yine iyisiniz. Helsinki'nin birkaç turisti bir arada görebileceğiniz sayılı bölgelerinden olan Senato Meydanı, şehrin görsel açıdan en güzel noktalarından biri olsa da, eğer özel bir ilginiz yok ise, şöyle bir etrafınıza bakınıp 15 dakikada "görülecek yerler" listenizde bir tik daha atabileceğiniz görsel olarak pek güzel bir meydan. Meydanın merkezinde tüm ihtişamıyla yükselen güzeller güzel yapı Helsinki Katedrali'nin da kendisi. Katedrali dışarıdan görmekle kalmayıp gözünüzde büyüyecek o merdivenleri çıkarak içini de görebilirsiniz, gayet sade, gayet "Nordik" bir mimarisi var. Meydanın bir diğer yanında da Helsinki Üniversitesi'nin bir binası yer alıyor. Bu binaya girecek olursanız ücretsiz bir şekilde pek güzel bir kütüphane görebileceğinizi ekleyelim, onu atlamayın, pişman olursunuz. Bu arada, Senato Meydanı'ndan Market Square'e kadar olan "eski şehir bölgesi" ve civar sokakları ikinci gezimiz itibariyle aynı zamanda "Tori Quarters" olarak anılıyor, bu sokakları da şöyle bir dolanabilirsiniz. Helsinki'de gördüğümüz en güzel yapılardan biri olan ve Rusya etkilerini net bir şekilde hissedebileceğiniz Uspenski Katedrali, Senato Meydanı'ndan denize doğru ilerlediğinizde, hemen dikkatinizi çekecektir. Gidip içine girer misiniz bilmiyoruz ama, en azından dışından mutlaka görmelisiniz, sebebini fotoğraf açıklıyor diye düşünüyoruz. -Giriş ücretsiz, ancak 16:00'ya kadar açık olduğunu unutmayın, daha geç gidip kapıda kalmayın. -İçine girmek için merdivenle yukarı çıkmanız gerekiyor, merdiven hafiften izbe bir noktada, merak etmeyin orada kimse organlarınızı çalmaya çalışmayacaktır. Tam bir "görmeden dönmeyin" yeri olan Temppleiaukio Kilisesi, daha basitleştirilmiş adıyla Rock Church, adından da anlaşılacağı üzere kayaların içine oyulmuş, ve şu ana kadar gördüklerinize hiç ama hiç benzemeyen, mimarı açıdan oldukça enteresan bir kilise. Yeter artık 50 tane kilise söyledin diyebilirsiniz, ancak bence kesinlikle görmelisiniz. -Tuhaf Bilgi: Havanın güzel olduğu günler kilisenin tepesindeki çim alanda güneşlenen insanlar görebilmeniz mümkün. Müze mağazasıdanki kitaplar ile özellikle kalbimizi çalan, Helsinki'nin Çağdaş Sanatlar Müzesi olarak tarif edilebilecek Kiasma, Helsinki'deki favori müzelerimizden. Hem mimari açıdan hem de içerik olarak oldukça etkileyici ve tuhaf bir şekilde "eğlenceli" olarak tanımlayabileceğimiz bir müze, ihmal etmeyiniz. -Pazartesi kapalı. -Giriş 10 Euro -10:00-17:00 arası açık. Tüm ulaşım yollarının kesiştiği Rautatientori'de bulunan "Ulusal Güzel Sanatlar Müzesi" Ateneum, fin ressamlarını tanıyabileceğiniz ve özellikle kadın ressamlara bol bol yer vermesiyle kalbimizi çalmış bir müze. -Pazartesi kapalı. Salı-Cuma 10:00-18:00, Çarşamba-Perşembe 09:00-20:00, Cumartesi-Pazar 10:00-17:00 arası açık. Biraz daha alternatif işler peşinde düşmek, Helsinki'de yerlisi gibi takılmak isterseniz bu aralar büyük bir değişim içinde olan Kallio Bölgesi'ne yolunuzu düşürmek isteyebilirsiniz. Kallio'nun size tanıdık gelecek bir hikayesi var, çünkü artık neredeyse her şehrin böyle bir bölgesi var galiba. Burası eskiden daha tekinsiz sayılabilecek, inceden "Ulavcığım, annecim oralara gitmiyoruz tamam mı canım" bölgesiyken günümüzde 30 derecede bile bere takan hipsterların cirit attığı bir bölgeye dönüşmüş. Günümüzde kahveciler, vintage ürünler satan dükkanlar, barlar, restoranlar bu bölgede yoğunlaşmış durumda. Açıkçası akşamları yer yer muasır medeniyetler seviyesinin de üzerindeki bu şehirde bir anlık da tedirgin olabileceğiniz tek yermiş gibi hissettirdiği oluyor, ancak yine de tabii ki öyle "aman gitmeyin" diyecek bir durum yok. Sadece gece vakti cigaratörlerin de piyasaya çıktığını ve bilinçsiz sarhoş sayısında büyük bir artış olduğunu söyleyebiliriz. Kallio'da nerelere uğrayabileceğinizden Helsinki'de yeme içme ve Helsinki'de Alışveriş rehberlerimizde bahsedeceğiz, oralara da bekleriz. Yine bölgesel bir keşif yapmak isteyenler için güzel haberlerimiz var. Özellikle "Nordik ülkelerdeki tasarım sevgisi" temalı diyalogların vazgeçilmez yıldızı sizseniz, "minimalizm diye ÖLEYRUM, yaşasın Nordik tasarımlar" diye kendinizi yırtıyorsanız Design District kesinlikle ilginizi çekecek. Design District oldukça büyük bir bölgeyi kapsadığı için her noktasını keşfedebilir misiniz bilemiyoruz, ancak tasarım dükkanların, galerilerin ve mağazaların en yoğunlaştığı bölgeler olarak Uudenmaankatu ve Fredrikinkatu civarını baz alabilirsiniz. Biliyorsunuz, biz gittiğimiz şehirlerde kütüphaneleri de gezmeye bayılıyoruz. Helsinki Üniversitesi'nin kütüphanesi de gezdiklerimiz içinde en etkileyici olanlardan birisiydi galiba. Avrupa'daki şehir kütüphaneleri genellikle daha klasik görüntüde olduğu için Helsinki Üniversitesi'nin modern mimarisi burayı kesinlikle farklı kılıyor. Tabii bunu anlayabilmek için dışarıdan bakmakla yetinmeyip mutlaka içine de girmeniz gerekiyor ki zaten halka açık olduğu için istediğiniz gibi içeride cirit atabilirsiniz. Üst katlara çıkıp terasa çıkarsanız Helsinki Katedrali'nin güzel bir görüntüsü de sizi bekliyor olacak. Fazla gürültü yapmayın, bizi gurbet elde rezil etmeyin. Saksıdan tutun sürahiye kadar 232 çeşit şeye benzetebileceğiniz bir acayip mimariye sahip, şehrin en işlek noktalarından birine konumlandırılmış, görüp görebileceğiniz en enteresan şapel Kamppi. Böyle bir noktada bulunması da tesadüf değil zaten, çünkü adından da anlayabileceğiniz üzere yalnızca şapel olarak hizmet vermesi için değil, aynı zamanda şehrin karmaşasından kaçıp sessizlik içinde oturabilmeniz, soluklanabilmeniz için de yapılmış. Turistik aktivite istiyorsanız bir tane daha güzelinden verelim abimize. Esplanade Park'ın bitimine, liman tarafında her gün kurulan bir pazar mevcut. Ancak bu sadece bir meyve/sebze pazarı değil aynı zamanda lokal yemekler deneyebileceğiniz, hediyelik eşyalar alabileceğiniz, hem turistlerin hem lokallerin bol bol ziyaret ettiği, tatlı mı tatlı bir pazar. Öyle kışın gidilmez diye düşünüp gitmemezlik de etmeyin, soğukta güzel bir somon çorbası içerken etrafı izlemek bayağı zevkli oluyor! Müze gezmelere doyamadıysanız Helsinki Art Museum ve Kunsthalle Helsinki'deki sergileri kontrol etmeniz de önerimizdir. Daha lokal bir şehir pazarı gezmek isterseniz Hakaniemi'ye uğrayabilirsiniz. Biraz daha Nordik dizayn ve tasarım övmeden yaşayamacaksanız Design Museum'a uğramak iyi bir fikir olabilir. Adını ünlü Fin besteci Jean Sibelius'tan alan Sibelius Park'ı ve parkta yer alan Sibelius Anıtı'nı görmeye gidebilirsiniz. Güzel ve buram buram Nordik ülke kokan bir fotoğraf çekmek isterseniz Kamppi Metrosu'na inmenizi öneririz, nasıl bir fotoğraftan söz ettiğimizi anlamak için şuraya tık tık. Aklınızda bulunsun, aramızda saat farkı yok. -Bunca story paylaşmanın üzerine haklı olarak "ABİ NEDİR BU İNTERNETİN KAYNAĞI" "diye sordunuz. Cevap veriyoruz: Havaalanındaki R-Kioski'den Prepaid sim kart almak. 7 günlük fiyatı 4 euro ve sınırsız internet imkanı sağlıyor. -Bazı mekanlara girerken 24 yaş sınırıyla karşılaşıp, 24 altıysanız yüzünüzde oluşan kırmızı-mor arası renkle ortamı terk edebiliyorsunuz. Bu genel bir uygulama mıdır bilmiyorum ama, bazı yerlerde de bu durumu pek sallamıyorlar. Yine de aklınızda bulunsun. -Helsinki eşcinsel dostu bir kent. Tıpkı olması gerektiği gibi, kimin kiminle ne yaptığı hiç kimseyi ilgilendirmiyor. Bu konuda en rahat ve özgür hissedebileceğiniz, en medeni şehirlerden biri olduğunu söyleyebiliriz. helsinki ile ilgili en güzel şey Seurasaari parkında sincapların elinizden yiyecek birşeyler almasıydı. O nedenle yanınıza fotograf makinası ve fındık fıstık alarak gidin. insanlar genel olarak meymenetsiz, kadınlar güzel ama çok kumral/sarılar bir süre sonra hepsi birbirine benzemeye başlıyor. Kasımda çok soğuktu bir daha da gitmem. Yazıyı büyük bir hevesle okumaya başladım. Bittiğinde ise Finlandiyaya gitme hevesim kaçtı.. Samos adasında bundan çok daha fazla mutlu olunur. Buzuki dinleyerek kalamar ve uzo eşliğinde çok daha mutlu olmuştum.. Teşekkürler admin. bu yılki ramazan bayramında helsinkiye gitmeye karar vermiştim.. iyi kide yapmışım.. yazınız benin aradığım bilgileri içeriyor.. teşekkürler, "bir halta benzemiyor..." bu cümle hemen şarklılığını ortaya çıkarmışsın... sizin gibilerin avrupaya girişinin yasaklanması lazım. bir dahaki vize başvurumuzda bu yorumu mutlaka belgelerimizin arasına ekleyeceğiz, umarım bu onlata bir ders olur ve bir daha bizim gibileri Avrupa'ya almazlar, yerimize sizin gibi çok özel insanlar gider 🙁 imza, Şarklı Öykü. Ah keşke imkanım olsa da gidip hatmetsem oraları.. paylşımlarınız için teşekkür ederim 16-24 nisanda Helsinkide olacağım. Akıcı bir dil ve samimi, yanındaki arkadaşına anlatır gibi bir yazı. Yazınız bizim için çok bilgilendirici oldu. Emeğinize sağlık. Finlandiya'ya gelip turistik noktalar bulup oralara koşma peşinde olmamak lazım gerçekten de, genel olarak güzel, temiz ve gelişmiş bir ülke. 15 Mayıs haftasında 2 defa Helsinki de olan biri olarak yazayım. Eğer amacınız sadece şehir merkezini gezip, görmek ise 2 gün yeterli bir zamandır. Haziran ayı görece sıcak bir zaman ama ben Mayıs ayında akşamları polarsız dışarıda duramadım. Orada şortla, tshirt ile gezenlere bakıp da aldanmayın, genel Türk bünyesi için bir yazın bir Uludağ havası vardır. Aslında yeterli değil ama sizin zevkinize bağlı. Broşürde tam 23 tane müze ve 4-5 tane eski kilise var. Hepside birbirinden güzel. Helsinki turuncu region kartının mutlaka alınması gerekir. Tabiki grup olarak gelmezseniz. Havaalanında informationda satılmakta ve yetişkinlerin ücreti 3 günlük 74 euro. Ben 3 günde aşağı yukarı 150 euroluk bu kartı kullandım. Ayrıca metroda buranın halkı hiç ücret ödemiyor. Metroda sadece biz kartı okuttuk. Hotel uzak bir yerde de olsa burada hiç sorun değil. Çünkü metro heryere gidiyor ve Ateneum sanat müzesini mutlaka görün. Orada çok değerli tablolar mevcut. Ayrıca hop on hop off tur otobüslerini ve kanal tur tekneleriyle gezebilirsiniz. Zaten size helsinki kartını aldığınız yerden birçok broşürler verecekler. Santral station alanında 6 euroya dürüm döner veya 6 euroya pizza ile türk dönercilerden alarak günü geçiştirebilirsiniz. Market square yerinde de balık ve patates alarak 10 euro ile karnınızı doyurabilirsiniz.


I think the introduction also deserves a brief analysis of some of the current topics of Turkey which are most likely popping up on your local news or social media. . I just think it is in place to remind you that the media channels have their ways to give you wrong impressions of a certain place or certain things, for the good of themselves, or their governments. Travel alerts to Turkey that are the result of the tension on the Turkish borders of Syria and Iraq, do not affect İstanbul or most of the cities in Turkey. Of course I don't want to underestimate the seriousness of the situation Syria and neighbor countries are going through but if saying "İstanbul is a dangerous city to be in right now" is necessary, then we surely should not be going to New York either. Before you are reading my words as blah blah blah, let me stop here. In summary, -and excuse my language- shit can happen anywhere at anytime, and we shouldn't let the news manipulate us and keep us from taking the best Instagram pictures ever. There are 2 international airports which you could use to arrive in İstanbul. The main one "Atatürk Airport" is located on the European side and is about 20 km from the Old Town"/Sultanahmet area which is considered as the city center, as most of the tourits attractions are concentrated in this area. Some of the other main areas of İstanbul such as Taksim/Beyoğlu, Eminönü, Bosphorus coast line are also in close proximity to the Old Town, so if you are going to focus on these areas during your trip, Atatürk Airport will be much more convinient to use. The second airport, Sabiha Gökçen Airport is in the Asian side of the city and is almost 50 km away from the center. Let us warn you from the beginning, a 50 km trip in İstanbul could take you several hours. We're not referring to an "Indian kind of traffic" but it could definetly become unbearable. Even though there are cheaper flight alternatives to Sabiha Gökçen, if you are travelling to İstanbul for pleasure, you don't want to start off your trip sitting around in the car for hours, especially after a long flight. Havataş: There is an airport shuttle service called Havataş which could take you either to Kadıköy or Taksim. This service is 8-13TL per person. By airport shuttle: You could also consider a private airport shuttle, which your hotel could be providing, or is given as an option in your travel package. We have no idea how you are planning your trip or where you are staying in İstanbul so we can't compare this option's cost with others. By Taxi: Finally, you will of course have the option to cab it to the city center which could range from 85-120TL depending on traffic. By taxi: There will be maybe hundreds of taxis welcoming you when you step outside of the airport. Of course taking a taxi is always the most practical option to get to your destination in an unfamiliar city. But at the same time it's the most costly option, especially if the cab driver not only has a drivers license but also has a license to proffesionally trap tourists. To Taksim Square, it should cost around 40 TL, to The old city/sultanahmet area around 40-50TL, depending on which point of the area you're going to. By metro: If you take the metro from the airport, the furthest stop on this line is Aksaray station, which is a 10 minute taxi ride away from the old city area. From this stop we suggest taking a taxi directly to your hotel to avoid any more hassle. If you're staying in the Sultanahmet area and insist on using the public transportation, you have to transfer from the metro to the tram line at the Zeytinburnu station. Then hop off at the Sultanahmet station. The Metro ticket one way is around 3TL. Look below for more detailed pricing options for public transportation. By Havataş airport shuttle: The same shuttle service that is in Sabiha Airport is also in the Atatürk airport. This shuttle can take you to Taksim, which also passes through Aksaray. It costs 10TL per person. Be sure to tell the driver where you would like to be dropped off. Keep in mind, you will get a %25 discount per ride if you use the İstanbul Card (which is 1.95TL per ride, and 1.25 for transfer rides after), so it makes sense to use this card during your stay. Taxi: One of the most popular ways to get screwed over as a tourist anywhere in the world is taking the taxi. The taxi fares in Turkey are calculated as the following: around 3 TL base fare+ around 1.85TL per km. . These fares could vary depending on traffic. It is also important to note that there are several routes that could be taken to a certain destination in İstanbul and the taxi drivers love taking back roads and shortcuts that might come off sketchy so dont directly jump to the conclusion that you are being cheated or going to be robbed. There is a very useful phone app called "Bitaksi" which you could use to locate the nearest taxi, and calculate approximate fares. Underground Metro: Although we have a couple of metro lines, they're not really connected to each other so you will find that the metro is not a very practical way to get around in İstanbul. The main stations that you might use are the Airport, Aksaray, Taksim, Osmanbey. Price: around 3 TL one way. Transportation by Water : There is a ferry line called İDO, which is a a fancy word for our sea bus. This is one of the fastest and easiest way for transportation between the European and the Asian side because it cuts through the Bosphorus. The stops in the European side are Bakırköy (about 10 minutes with a taxi from the airport) and Yenikapı which is about 3 km from the old town area. The stations in the Asian side are Kadıköy and Bostancı. For more information visit: http://www. ido. com. tr/en. You can also use the ferries, which mainly operate through Beşiktaş-Kabataş-Karaköy-Eminönü on the European Side, and Üsküdar-Kadıköy-Bostancı on the Asian Side. For more information and timetables you can go on this website. Finally there is also an option to use a watertaxi, which is a service that you can use 24/7 and picks you up/takes you anywhere along the bosphorus coast. It is quite expensive compared to other public transportations, but is more flexible. The phone number to call a sea taxi is +90 850 222 4498. Rent-a-Car: Driving in İstanbul, parking in İstanbul, anything that has to do with a car in İstanbul can turn into a nightmare. Basically, don't rent a car in İstanbul. But if you are are the stubborn type, or the type that does everything opossite to what has been told, then you can rent a car from international car rental companies such as Avis, Thrifty, Hertz at the airports or at their branches throughout the city. Note: Most rental cars in Turkey have manual transmission and it could be difficult to find a car which has automatic transmission. Make sure you call ahead and make a reservation. Yes, actually the ways of transportation we mentioned above are all lies and this is the main transportation we use in Turkey. Of course not. To tell the truth, you should read much more than this guide about Turkey if you are asking this question. . But because we all love to stereotype, we will mention a few things about İstanbul that might come as a shock to you. Women can drive, how well they drive is open to debate. Women don't have to cover their heads with scarves. You will see that people do, but you will be able to see the majority of women look just like any women in Europe. You don't have to dress conservative. We're not suggesting wearing something that Miley Cyrus would wear but feel free to wear those shorts and skirts, especially if you're coming during the hot days. No, İstanbul is not the capital of Turkey, and no it is not still called Constantinople. We actually don't eat much turkey in Turkey. So people will not understand your "gobble gobble" jokes. In general, İstanbul is as safe as any other Metropolitan city with almost 20 million population could get. If you don't wander around in the more "ghetto" areas of the city in the middle of night, don't get on the metro by yourself at odd hours, or leave your purse out in the open, you will be just fine. Besides the general and obvious dangerous situations you might encounter in the city, nowadays you might also suddenly find yourself in the middle of water cannons and tear gas. Is your reaction here "what the hell are you talking about?". If you haven't been following the news in Turkey or heard about any of the clashes between the police and protestors opposing to the Turkish government, then this subject might be a little confusing to you. The series of protests and clashes started in May 2013, as the Occupy Gezi Park "Revolution" in Taksim, and although they have calmed down, the tension between the people and the government is still ongoing which have led to other series of clashes. . Most of these clashes currently are happening outside of İstanbul however Taksim has become a popular place for such gatherings, so its best to keep an eye out while you are in this area. Or else you might have to get a taste of tear gas which -as a person who has been in the middle of it- isn't the nicest thing. If you find yourself in this situation, get as far away from the police as possible. Overall, to set a budget for a trip to a city you could consider the basic necessities like accomadation, transportation, water, average meals, and of course -THE MUST- beer/cocktails. Of course all of these things could vary depending on the level of luxury you want. Generally, eating out and drinking in İstanbul is not the cheapest. But considering you are here with a foreign currency, and that the Euro is almost 3TL, and the dollar is above 2TL, you might start throwing your money around like Rihanna. You can purchase this card online or at the following sale points: Hagia Sophia, İstanbul Mosaic Museum, Topkapı Palace Museum, İstanbul Arcehological Museum, Chora Museum, Museum of Turkish and Islamic Arts. There are also other advantages and discounts the museum pass will give you. You can find more information about the pass on this website. Tourists mostly prefer to stay in the Old City because most of the main historical sights are within this area. But we would personally suggest for you to stay in Taksim area. Now you might think "why would I stay in the middle of where the clashes and action is happening?". Because it is still the heart of the city, and the liveliest place in İstanbul. There are lots of restaurants, cafes, shopping, bars and clubs, thus one of the most fun areas to stay in İstanbul. There are several hotels/hostels in this area that are in different price ranges. Keep in mind, if a nice sea view is one of your specifications while finding accomodation, there are hotels here which have sea view. While looking up hotels, you might come across familiar names like the Sheraton which might deceive you because they could be outside of the city center area, and more in the finance/business areas. Make sure to look at a map and figure out which location you would like to be closest to. One of the most important factors when planning a trip is of course the weather. İstanbul lives all four seasons. Even though we have had easy going winters in the previous years, (no extreme snow storms or -30 degrees), it is usually cold in the winter, and hot in the summer. Especially in the recent years, we also haven't had much precipitation in the winter or the summer which has caused a serious drought in the city. So unless you are very unlucky, you have a high chance of avoiding any wet weather. But in any case, the best time to visit İstanbul is Spring or Fall. During these times it is usually warm, sometimes hot during the day, and nice and breezy at night. . If you are looking to combine your trip to İstanbul with one of the beach destinations in the South of Turkey, then you might want to consider coming to Turkey in the summer months. As far as the crowd goes, obviously there are a lot more tourists in İstanbul in the summer time. With all the touristic attractions you'll be doing in the city, you're going to be in that crowd no matter what. But if you are one of those people who get claustrophobic around such tourist population, you might want to avoid coming in the summer. The only other time you should try to avoid is "Ramadan" which is a month where Muslims fast for a whole month. Overall, people should generally not drink any alcohol during this period, you may even see some local/traditional spots taking off alcohol off their menu for the period. But for most places this is not going to be the case, and you won't feel any different than you would otherwise. The Old City / Sultanahmet area also gets overcrowded during the nights of Ramadan, as it is a popular area to go to after Iftar. This might come off as either interesting or too crowded, it is your choice to avoid the Ramadan period or not but you shouldn't try too hard as it is not going to ruin your vacation. Once again, it is a Muslim country, but there are absolutely no restrictions or regulations regarding what you should wear. The only time you do want to dress a little more conservative is when you'll be going into the mosques in Sultanahmet. Wear whatever you feel most comfortable in, and be as picky as you can get when selecting shoes as you will be doing a lot of walking around while exploring the city. We don't recommend wearing heels unless you really have to or going directly to your destination by car or taxi. Warning: İstanbul's streets and sidewalks are very unpredictable and can get very tough to walk on. Posh nightclubs that are located along the bosphorus coast. They're usually very picky of who to let into the clubs, unless you make a reservation for a table/ stand where you pretty much promise to leave your wallet at the of the night. More casual bars/nightclubs which are mostly located in Taksim/Asmalı Mescit. There are several bars in this area all with different styles of music, where people usually grab their drinks and hang out on the streets. Tavern like local restaurants, where you will see a lot of people drinking rakı, with delicious food like mezes and local music. This is one of the most unique dining styles you will experience, where you will taste authentic food with a great atmosphere. While we will go into much more detail on food and drinks in İstanbul, you might want to know the basics of our cuisine and what to expect. Lets just say, get excited, and expect to gain a few kg/pounds during your trip. People that are on diets or women who go through a dinner with "just a salad" are not welcome in Turkey. Food: There are some basic things that Turkish people just CANNOT give up; bread, rice, meat, fish, dairy products.. Many dishes and meals are based around these main ingredients. As you can guess, kebabs are very symbolic in our cuisine. But there are so many other dishes that form our unique cuisine, and are worth tasting so don't focus too much on kebabs. This subject deserves its on page, and we will go into much more detail about food in other posts, but expect to consume a lot of meat, pastries, fresh fish, spicy food, just expect to eat A LOT, and be open minded to trying different things. Drinks: As I mentioned, one of the most popular alcoholic beverages in Turkey is Rakı. For people who are familiar with Uzo, it is very similar. It is normally a clear drink, but it turns white when you add water and ice to it. Warning: pace yourself with this drink, it will hit you. Some local beers which we recommend tasting are Efes and Bomonti, which is our favorite nowadays. Besides these, you will find any alcohol/cocktails, import beer, wine that you like. FYI: The legal drinking age is 18, but in all of the years that I have lived in İstanbul I have only been carded maybe twice. I will squeeze in drugs here while we're at it, they AREN'T legal. Some popular and local non-alcoholic beverages include Ayran, Şalgam which is made of red carrots with aromatic turnip, Turkish Coffee, which comes in small cup that looks like an Espresso but should not be chugged and is quite strong, and most importantly çay. On average a Turkish person consumes çay, I would say at least 3 times a day, definetly with breakfast and after or in between meals throughout the day. Again, Turkey's religion is almost %99 Muslim. But many people don't practice the Islamic religion by the book, which states there are 5 main acts of practicing Islam; the ritual prayer 5 times a day after each ezan, fast every Ramadan, zakat which is giving money to the poor, Hajj which is going to Mecca at leats once in a lifetime, and finally accepting that there is only "Allah". On the streets the only way that you'll realize you're in a Muslim country is when you hear the loud ezans from the mosques instead of the loud bells from churches. Foreign currency can be exchanged in foreign exchance offices, known as "döviz bürosu" and there are several of them throughout the city, especailly in the Old Town Area. You are better off exchanging your currency in non touristic areas as they can offer better rates. Definetly don't exchance your money at the airport. Turkey requires a visa for many nationalities. You can either get an online visa prior to your arrival, or purchase it at the airport before customs. E-visa is strongly recommended to avoid a long line at the airport. If you want to mix with the locals and can't come up with anything to conversate about, here is a tip: soccer. We definetly don't recommend bringing up politics, especially nowadays. This is AWESOME!!!! Thanks for the Info. Planning to go in Dec 2014. I savor, cause I found exactly what I was having a look for. You have ended my 4 day long hunt! God Bless you man. Have a nice day. Please let me know if you're looking for a article writer for your blog. You have some really great articles and I think I would be a good asset. a link back to mine. Please send me an email if interested. Informative article, exactly what I was looking for. What's up, I check your blog li e evwry week. Your story-telling style is awesome, I couldn't refrain from commenting. Exceptionally well written! Hi, I do think thi s a grerat web site. once again since i h ve saved ass fasvorite it. Money nd reedom is t b st wa tto change, may you be rich and continue t o guide ther people. Very neat blog. Really looking forward to read more. Want more. Kişisel gelişim, iş ve özel hayatınızda başarıyı yakalamak, ön plana çıkıp rakiplerinizden kolayca ayrışmak için kişinin hayatına çok değer kattığı kesindir. Günümüz toplumunda kişisel gelişim bir zorunluluk haline gelmiştir. değer katabilecek en uygun makaleleri hazırlıyoruz. kolaylaştıracak, kişiliğinizi zenginleştirecek düzen içerisinde ilerliyoruz. rutininizden çıkıp bambaşka bir hayata sahip olacaksınız. değil işlevsel olarak gerçekleşecektir. Problem çözümü sizin için başbelası olarak değil, bir oyun olarak görünecek. Yaptığınız işten zevk alacaksınız. Size kendinizi nasıl kandıracağınızı değil, kendinizi nasıl bulacağınızı gösteriyoruz. ve fiziksel faaliyetlerle, onu da kendiniz yaratıyorsunuz. Kederli olmak için hayatınızı değişik yönlerden görüntülemelisiniz. Kendi kendinize belirli şeyleri doğru bir ses tonuyla söylemek zorundasınız. uyarlamak zorundasınız. Örneğin, sıkıntılı olmak istiyorsanız; omuzlarınızı çökertip, sürekli yere bakmanızın size korkunç yararı olacaktır. Ayrıca sesinizi üzüntülü tonda kullanmak ve hayatınıza olabilecek en kötü senaryoları düşünmek de size yardımcı olur. kullanma yoluyla karmaşaya sokarsanız; vücudunuzdaki kan şekerini düşürür, yönlendirerek duygusal durumlarınızı yaratma sürecini, yönetmenliğe benzetebiliriz. için, gördüğünüz ve duyduğunuz her şeyi ustalıkla kullanır. konuya göre bir olaydan hem komedi hem de trajedi yaratabilir. Siz de aynı şeyleri zihninizin ekranında oluşturabilirsiniz. Benzer yetenek ve güçleri kullanarak, fiziksel davranışlarınızın destekleyicisi olan zihinsel davranışlarınızı biçimlendirebilirsiniz. Zihninizdeki olumlu mesajların sesini, ışığını güçlendirebilir ve olumsuz olayların görüntülerini, sesini bulanıklaştırabilirsiniz. Spielberg'in film setlerini yönettikleri şekilde beyninizi yönetebilirsiniz. hi from Greece! i am a new make up artist,40 year old but relaly love it. this summer I visited Istanbul and ti's amazing, I loved it!!! I like your blog and I wish u the best for your family!!!


Gittiğimiz her ülkede çılgınca sokak sanatı kovalayan ve bu işe ciddi anlamda saygı duyan insanlar olarak, çeşitli ülkelerden mükemmel denilebilecek sokak sanatı örneklerini sizinle de paylaşmak istedik. Son zamanlarda özellikle İstanbul'da daha da yoğun bir şekilde görmeye başladığımız sokak sanatı, umarız daha da yaygın bir hal alır ve buraya ayrıca bir İstanbul postu girebilme şansımız da olur. Kesinlikle listede olması gereken bir şehir de ben ekleyeyim: San Francisco!


5. Bu da gezmelere doyamayanların uçuş haritası olsun.


Efendim geldik Küba gezisi serisinin son bölümüne. Bu bölümde 4 farklı şehri bir arada vereceğim, çünkü daha önce de belirttiğim gibi Küba turistik yerlerini dolaşmaktan çok, sokaklarında kaybolarak tadına varmanız gereken bir ülke. Dolayısıyla çılgın detaylı bir "Gezilecek Yerler" rehberine ihtiyacı olduğunu düşünmüyorum. Yani "Hmm şu kiliseyi de gördük, şu müzeyi de gezdik, Küba bitti." diyemezsiniz. Her köşesinde, her sokağında, her insanında ayrı bir güzellik dikkatini çeker. Sonra da böyle benim gibi hatırladıkça iç geçirirsiniz. Küba Gezi Rehberi ne başlamadan önce, Küba ile ilgili, yeme içme, puro meselesi ve sistem üzerine çeşitli detayları da içeren diğer yazılara ulaşmak isterseniz, sizi şöyle alalım. Ben direkt Havana Gezi Rehberi istiyorum diyorsanız şuraya ne biliyorsak yazdık. Trinidad renkli, çoğunlukla tek katlı olan evleri, dar sokakları ve Küba geneline yayılmış güleryüzlü insan popülasyonu ile hemen ısınacağınız bir şehir. Küçük olduğu için gezmesi oldukça kolay. Şehre gece ulaşacak olursanız, özellikle merkez dışında aydınlatmaların az sayıda olması nedeniyle, burada adamı kıyma yaparlar endişesine kapılabilirsiniz. Lakin merkeze ulaştığınız takdirde yine ortalığın bir film setine döndüğünü ve sokaklarda içki içip dans eden insanlarla dolu olduğunu göreceksiniz. Yaşasın Küba. Trinidad Havana'dan da farklı bir yer. Küba'ya ilk gidişinizde yaşayacağınız şaşkınlık ile hayranlık arasındaki o duyguya, Trinidad'ı gördüğünüzde yeni karmaşık duyguların da eklenmesi oldukça muhtemel. En basit söylemiyle "başka bir dünya". Anlattığım şehirler arasında Havana'dan ulaşımı en uzun süren şehri Trinidad. Küba'da güvenilir bir otobüs firması olan Viazul ile, 2014 itibariyle, Havana'dan 25 dolara yaklaşık 6 saat gibi bir sürede ulaşabilirsiniz. Trinidad'da nerede kalacağım diye düşünüyorsanız, Havana için verdiğim tavsiyenin aynısını verebilirim; aklınıza yatan bir Casa Particular. Yani, daha önce de bahsettiğim gibi oradaki yerlilerin evleri. Merak etmeyin, illegal bir şey değil. Üstelik turistik noktalara ulaştığınızda siz onları bulmadan onlar sizi bulacaktır. Daha detaylı bilgiyi yukarıda linkini verdiğim Küba yazılarının içinde bol bol bulabilirsiniz. Yok ben elin evinde kalamam diyorsanız, pek tabi Trinidad'da da turistlere yönelik oteller yapılmış. Bunların çoğu şehir merkezinin dışında kalan, tatil köyü tadında oteller ve bence gerçek bir Küba deneyimi yaşamak isteyenler için pek de ideal noktalar değiller. Plaza Mayor Trinidad'ın özellikle turistik açıdan kalbi. Yani gündüz burayı gezecek, akşam tekrar buradan geçecek, bir şekilde burada bol bol vakit geçireceksiniz. Şehir küçük olduğu için "ben turistik yerlerde takılmam acayip hipster'ım" triplerinizi başka şehre saklayın. Çünkü özellikle akşamları bu bölge inanılmaz hareketli ve eğlenceli oluyor. Plaza Mayor'da bulunan şehrin en büyük kilisesi. Söylenene göre, tamamlanma sürecinde özellikle maddi anlamda sorun yaşandığı için mimari açıdan biraz tuhaf bir halde. Sonradan tamamlamak ve düzeltmek istemişler, ancak bu sefer de UNESCO'nun listesine girmiş bulunduğu için üzerine oynamalarına izin verilmemiş. Plaza Mayor'a ulaştığınız takdirde görmemeniz mümkün olmadığı için yerini tarif etmeme gerek yok sanırım. Trinidad'da akşam turistlerin de, lokallerin de akın ettiği yer olan Casa de la Musica, Plaza Mayor'un hemen dibinde bulunan merdivenlerin tepesine çıktığınızda karşınızda göreceğiniz, dans eden insanlarla dolu, rom içerikli kokteyllere boğulacağınız, oldukça eğlenceli bir açık hava mekanı denilebilir. Bence bir akşamınızı kesinlikle burada geçirebilirsiniz. Plaza Mayor'da, kilisenin hemen yanında bulunan bu müzenin içinde ne var diye soracak olursanız, "pek de bir şey yok hani" cevabını utanmadan ve sıkılmadan verebilirim. Mobilya ve porselen koleksiyonlarını görebileceğiniz bu müzeye girmedim, pişman değilim, yine olsa yine yaparım. Dolayısıyla beklediğiniz herhangi bir detay var ise verebilmem mümkün değil. Genel olarak tavsiyem, her gördüğünüz müzeye dalmamak. Trinidad'ın en turistik noktalarından biri olsa da, gitmeden dönerseniz tarafımca türlü hakaretlere maruz kalabileceğiniz bu mekanın, mekanla aynı isme sahip içkisi dünya çapında nam salmış durumda. İçeriğinde bal ve rom dışında ne bulunduğunu tam da anlayamadığım bu içki o kadar güzeldi ki, Trinidad'dan ayrılmadan önce sabahın köründe iki bardak içip, yine de doyamadım. Benim yerime de için. Denize girmek istiyorsanız, kent merkezinden yaklaşık 9-10 km uzaklıktaki Ancon Plajı'nı tercih edebilirsiniz. Karayipler'e kadar gidip yüzmeden dönmek olmaz. Coco Taxi'ler ile daha uzun sürse de daha eğlenceli ve ucuza geldiğini de ekleyeyim. Eğer daha az turistik bir noktaya geçmeyecekseniz, Trinidad'daki hediyelik eşyalar Havana'ya kıyasla daha ucuz. Zaten Küba genelinde satılan hediyelik eşyalar birbirinden pek de farklı olmadığı için, hediyelik alışverişinizi buraya iteleyebilirsiniz. -Henüz Havana'da puro hevesinizi gideremediyseniz, haritanızda "Colon"u bulup, orada bulunan Piro Guinart puro fabrikasına bir göz atabilirsiniz. Küçük, az kişinin çalıştığı ama merkeze yakın olduğu için turistler tarafından keşfedilmiş bir yer. -Plaza Mayor'daki kilisenin karşısında bulunan kiliseye çıkıp şehri tepeden görebilme şansınız var, ki bu Trinidad gibi içinde yüksek yapı bulundurmayan bir şehirde oldukça zor bir eylem. Kuleye çıkarken işler kapıda pazarlık edilebilecek noktaya gelebiliyor ve daha ucuza çıkabiliyorsunuz. Tuhaf ama gerçek. Küba ile ilgili olumsuz bir şeyler söyleyebilme ihtimaliniz varsa, yerinizde olsam cümlelerimi Varadero için saklarım. Neden derseniz, Varadero, turların ve haliyle turistlerin çılgınca rağbet ettiği, lakin "gerçek Küba" ile uzaktan yakından alakası olmayan bir yer. Turistler için oluşturulmuş, yalnızca Küba'nın gelirine katkı sağladığı için var olan suni bir bölge gibi düşünün. Benim tabirimle "dev bir tatil köyü". Pek tabi bu durum, okyanus, kum, güneş üçlüsünün muhteşem olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Ancak aktivite bazlı düşündüğünüzde ya da lokal tarzı zaman geçirme isteğini göz önünde bulundurduğunuzda, eğer etrafınıza baktığınızda bir Varadero tabelası görüyorsanız, üzgünüm, yanlış yerdesiniz. Bu kadar kötülemenin üstüne sen niye gittin diye soracak olursanız, denemeden bilemezdim. Viazul ile, Havana'dan 3-3,5 saat arası bir sürede ulaşabilmeniz mümkün. Ücret 10 Dolar. Bunca hakaretin üstüne illa Varadero'ya gideceğim bana engel olamazsın diyorsanız, Tryp Peninsula'ya tercih edebilirsiniz. En azından plajının ve denizinin muhteşem olduğu gerçeğini reddemeyeceğim. Ayrıca çirkin otel animasyonu izleyip "Ben burada ne yapıyorum" hissine geçiş yaptığınızda beni hatırlarsınız. Plajda güneşin altında durmaktan barbuna dönmüş, çirkin Avrupalı turistlerle saatlerce güneşlenebilir, yaşlıları eğlendirmek için binbir türlü saçma eylemde bulunan animatörlerle samimi dakikalar geçirebilir, yemekte Açlık Oyunları'nın yeni filmini çekebilirsiniz mesela. Ya da, işleri olumsuz yönünden görmeyi bırakıp, hayatında görebileceğiniz en güzel denizlerden birinde yüzdükten sonra, pek de güzel olmasa da, en azından değişik bir ortam olacağı için değerlendirebileceğiniz gece dışarı çıkabilirsiniz. Bunun için en popüler seçenekler yine Casa de la Musica ya da Calle 62. Calle 62, çay bahçesi tadında, pancar renkli turist akınına uğramış, oldukça dandik bir yer olduğu için ne kadar eğlenebilirsiniz tartışılır, ancak Pina Colada'ları harika. -Her yerde taze taze satılan hindistan cevizinin önce suyunu içip, sonra içini yemeyi unutmayın. Başka yerlerde yiyenler de bilir, tropik iklimde çok daha şahane oluyorlar. -Araba kiralayıp en azından civarı dolaşabilir, keşifte bulunabilirsiniz. Arabanız bozulursa sorumluluk kabul etmiyorum, olmayan şey değil. Viazul ile 4 saat gibi bir sürede, 18 Dolar ücret karşılığında ulaşabilirsiniz. Kişisel görüşümü soracak olursanız, Santa Clara bir gününüzü geçirip, konaklamadan başka bir şehre geçiş yapabileceğiniz, öyle günlerinizi geçirmeniz gereken bir nokta değil. Şahsen şehirde konaklamadığım için rastgele bir otel önerisinde bulunmak istemiyorum. Şehir ile özdeşleşmiş olan Che'nin mezarı, ve kendisine adanmış olan devasa boyutlardaki anıtı, Santa Clara'da görmeden dönmemeniz gereken en önemli yerlerden biri. Anıtın hemen yanında girişini görebileceğiniz yerde ise, Bolivya'da Che ile beraber çarpışan "yoldaşlarının" fotoğraflarını da görebileceğiniz anıtmezar mevcut. Anıt mezarın hemen yanında bulunan bu müzede, Che'nin hayatı ve devrimdeki rolüne dair birçok fotoğraf görebilmeniz mümkün. Konuya ilginiz var ise ve Che'nin klasikleşmiş fotoğrafları dışında fotoğraflar görmek istiyorsanız, bence kesinlikle gezmelisiniz. Calle Independencia'da Küba tarihi açısından önem taşıyan ve Batista askerlerinin bir kısmının pusuya düşürüldüğü bir trenin vagonlarını ve içinde çeşitli fotoğraflar ile döneme ait eşyaları görebileceğiniz nokta. Her gün 18:00'a, Pazar günleri ise 12:00'ye kadar açık. Havana'dan, Viazul ile, 5 Saate yakın bir sürede, 20 Dolar ücret karşılığında ulaşabilirsiniz. Parque Jose Marti, şehrin en önemli noktalarından biri. Civarda katedral, konser salonu ve bir adet katedral görebilmeniz mümkün. Ancak civarda dolandıktan sonra, Reparto Peublo Nuevo'da m bulunan kafelerden birine oturup Cortadito eşliğinde canlı Küba müziği dinlemek ve "Ulan hakkaten Küba'ya geldik galiba" şeklinde mutlulukla karışık şaşkınlık yaşamak en zevklisi. Viazul'u kullanmaktan çekinmeyin. Orada turistler arasında çok yaygın. -Küba'nın her şehrinde ayrı bir güzellik, ayrı bir mutluluk nedeni bulabilirsiniz, o yüzden vaktiniz ve bütçeniz el verdiğince çok şehir gezin. -Benim zamanım yetmedi, Santiago de Cuba'ya kadar ulaşabilirseniz, bana ulaşın. Ya da vazgeçtim ulaşmayın, kıskanırım. Anlatım dilinize bayıldım. Küba yı görmüş kadar oldum. Teşekkürler. 3 kere gittiğim Küba'yı yazınızdan tekrar keyifle okudum. Çok güzel anlatmışsınız. Yazdıklarınıza katılıyorum. Ancak size kötü bir haberim var. Santiago De Cuba2ya kadar gittim. Keşke gidebilseydiniz. Orası diğer tüm yerlerden çok çok farklı bir şehir. Gerçek Küba bu diyorsunuz. ah sormayın, o kadar aklımızda kaldı ki oraya gidememiş olmak! umarız ilerleyen günlerde orayı da görme fırsatımız olur 🙂 güzel yorumlarınız için teşekkürler. Plajda güneşin altında durmaktan barbuna dönmüş, çirkin Avrupalı turistlerle saatlerce güneşlenebilir, bazı sehirleri gunu birlik havanada konaklarken gidip gelmeyi planlıyorum, mesela varadero ama trinidad ta kalmak gerekiyor gibi geldi yazınızı okuyunca.. Üstad diğer yazıları da okudum benzetmeler süper olmuş. Suan bodrum gumuslukteyim esim ve samimi bir dostumuzla martta gitmeyi planliyoruz.. paylasiminiz keyif verdi tek tek not almaktan elim yoruldu bi yandan birami yudumlarken bi yandan hayalime yaklasmis olmanin buyuk keyfini yasiyorum sizedetesekkurlerimi sunmak istedim ordanda bi hayir duasi yolluyacagimi umit ediyorumsevgiler saygilar.. Bir gün önceden yer bulunabiliyor duruma ve yoğunluğa göre, öyle garanti bir şey söylemek zor tabii. Yolculuğun rahatlığı da göreceli bir kavram, bizce sıkıntılı değil, ancak çocuklarla nasıl olur bilemiyoruz açıkçası. Santiago de Cuba oldukça uzak, otobüsle gitmek zor, mola vere vere gitmek gerekir. Merhaba, harika yazıyorsunuz. Biz de balayımız için Küba'ya gideceğiz, fakat kendi başınıza otel ayarlayamazsınız efendim oradaki devlet durumları şöyle böyle izin vermez zaten booking. com da da Küba yok gibi tavsiyeler aldık. Çok çok teşekkürler şimdiden, ellerinize sağlık! Selaaam, çok teşekkür ederiz! 🙂 booking. com üzerinden falan yapılamıyor sanırım hala haklısınız, o yüzden direkt olarak kalmayı seçtiğiniz otelin sitesinden yapabilirsiniz, genelde kendi siteleri oluyor. örneğin melia habana'nın sitesine bi' göz atabilirsiniz, çok merkezi değil ama en azından güvenilir olduğunu söyleyebilirim ve merkeze servisleri var saat başı. eğer otelde kalacaksanız aynı şekilde nacional'e de bakabilirsiniz, ancak o biraz daha yüksek bütçeli. Küba gezimi gerçekleştirirken notlarınızdan faydalandım. Muhteşem bir ülke ve HIZLICA görülmesi gerekiyor. Aralık 2016 itibarıyla Thy'nin direkt Havana uçuşları başladığında uzaklık bahanesi de azalmış olacak 🙂 Emeklerinize sağlık. Biz 5 kişilik bir aile olarak 25 Ocak 2017'de 10 gün için Küba'ya gideceğiz. Önce Trinidad (3 gece) sonra Varadero (2 gece) en sonunda da Habana(5 gece) olarak düşünüyordum. Annem 80 yaşında olmasına rağmen denizde gözlük ve şnorkel ile dalmayı çok sever, bu yüzden de 2 gece Varadero'da kalalım dedik. Ancak eğer Varadero'yu çok tavsiye etmiyorsanız, siz şimdiki tecrübenizle 10 günlük bu geziyi nasıl planlardınız? 1 gün de olsa mercan kayalarının olduğu nerede denize girebiliriz? Tavsiyenizi merakla bekliyorum. çok samimi yazılar.. tebrik ederim. önümüzdeki ay kızımla beraber gideceğiz. diğer gezilerimizde olduğu gibi airbnb kullanmak istiyoruz. ama internetin olmadığını düşünürsek bunu nasıl başarabiliriz?fikir verebilirseniz memnun olrm.


Sofar Sounds İstanbul'da gün geçtikçe yayılıyor. Bilenler bilmeyenlere anlatıyor, gidenler gitmeyenleri özendiriyor ve gün geçtikçe bir şekilde kemik kitlesini oluşturuyor. Pek tabi hala "Sofar Sounds ne ola ki?" diyenlerimiz de mevcut. O noktada da biz devreye girip, İstanbul'a kadar geldiği için pek mesut olduğumuz bu etkinliği daha fazla insana aktarma çabası içine girmeye karar verdik. Özet geçecek olursak, öncelikle açılımını söyleyerek konuyu biraz daha netleştirmiş bulunalım: "Songs From A Room" Yani? diyeceksiniz. Yani şöyle oluyor, her ay, oturma odası 50+ sayıda insan ağırlamaya müsait olan bir müziksever, evini bir günlüğüne, samimi bir konser ortamı olarak dinleyicilere açıyor. Mümkün olduğunca lokal kabul edilebilecek gruplar seçiliyor, mail aracılığıyla Sofar ekibine en erken ulaşan şanslı konuklar davetiyelerini kapıyor ve bu "başka" konser deneyiminin bir parçası oluyorlar. Sanmayın ki içeride çılgın bir parti ortamı oluyor. Aksine, bulunduğunuz eve ve ortama saygı göstererek, "Burak ben tanımadığım birinin evine geldiim :)))" tadında mesaj zincirlerine dahil olmadan, kendinizi müziğe bırakıyorsunuz. Yoksa son güne kadar kimin evinde, hangi grubu dinleyeceğini bilmeyen 10'larca insanın bir araya gelmesi çok da muhtemel bir durum olmazdı diye düşünüyoruz. Siz de bizim gibi şehirde bu denli güzel ve naif bir etkinliğin vuku buluyor olmasından memnunsanız, elbet bu işin arkasında kim var, nedir, ne değildir, nasıl oluyor merak etmişsinizdir. İstanbul'u bu harika proje ile tanıştıran güzel insanlar Eda Demir ve Gözde Tekay, Sofar Sounds İstanbul'un nedir/ne değildir kısmını, anlattılar, hadi yine iyisiniz, sizi şöyle aşağı doğru alalım. Eda: Teşekkür ederiz, bizi de çok güldürüyor, mutlu ediyor. Sofar Sounds global bir müzik hareketi, biz 2013 Aralık ayında başladığımızda dünyada yaklaşık 45 hip şehirde gerçekleştiriliyordu şimdi ise bu sayı 70'i buldu. 2009 yılında New York ve Londra'da 'başka bir konser mümkün' diyerek başlayan bu müzik hareketi insanların evlerinin oturma odalarında konserler yapıyor. Eda: O zamanlar bir trend danışmanlık şirketinde dünyadaki trendleri takip ederek Türkiye'de markalar için ipuçları çıkarmaya çalışıyordum. Sofar Sounds'tan da bu şekilde haberim oldu ve hakkında Türkçe bir makale yazdım. İçimde de burda olsa ne güzel olur diye geçirdim ama işler güçler derken uçtu gitti. Eski iş arkadaşım Ersinhan yazdığım haberi gördü ve ev arkadaşlarının Sofar Londra tayfasından olduğunu söyledi, bu bir işaretti. Yavaş yavaş global ekipten ilgili birimlerle tanıştırıldım ve yaklaşık 6 ay kim olduğuma, ne yaptığıma, Sofar'ı global standartlarda ne kadar gerçekleştirebileceğime dair bilgiler vererek geçti, sonra çok eski arkadaşım Gözde ile birlikte Sofar Sounds İstanbul'u başlattık. İstanbul'da hayal ettiğiniz gibi işleyeceğinden, ilgi göreceğinden emin miydiniz? Sence Sofar İstanbul'da beklendiği kadar ilgi görüyor mu? Anladığımız kadarıyla siz böyle bir girişimde bulunmadan önce çok da fazla kişi tarafından bilinmiyordu. Eda: İçimizde heyecan ve inanç vardı ama hiçbir şeyden emin değildik tabii ki. Sofar'ın en ilginç yanı tüm kültürel farklılıklardan arınıp bir evin odasına giren 50 kişiyi aynı dünyaya bağlaması. Sonuçta bizim kültürde birinin evine gidelim, konser verelim diye bir şey yoktu, insanların böyle bir şeye evini açıp açmayacağı konusunda şüphelerimiz vardı. Hangi Türk evine 60 kişinin ayakkabıyla girmesine izin verir?:) Sofar Sounds, daha önce yurt dışında yaşamış ve Sofar'a gitmiş birkaç kişi dışında kimse tarafından bilinmiyordu. Fakat farklı bir konsept olduğu için basında çok fazla yer aldı ve kısa zamanda sesini rahatlıkla duyurdu. Şu an itibariyle Sofar Sounds İstanbul, 5 senedir dünyanın her yerinde yapılan Sofar'lar arasında en hızlı büyüyen 1. Sofar oldu. Gözde: Konserlere dinleyici olarak katılmak isteyenler, önce www. sofarsounds. com'dan aylık bülten için kayıt oluyor. Ay başında her şehirde gerçekleşecek olan konser tarihleri kayıt olmuş müzikseverlere gönderiliyor. Katılmak isteyenler sofaristanbul@gmail. com'a mail atıyorlar. Biz de evin kapasitesine göre belirlediğimiz sayıda dinleyiciye davetiyesini gönderiyoruz. Yani evin kapasitesi 50 kişiyse konsere katılmak için mail atan ilk 50 kişiyi o ayki konsere davet ediyoruz. Gözde: Eğer salonları ufak bir sahne ve minimum 50 kişi ağırlayabiliyorsa, anlayışlı komşuları varsa ve ev merkezi bir semtteyse, herkes evini Sofar'a açabilir. Sofar ile ilgili merak edilen enteresan bir konu daha var. Onlarca kişiyi evinde ağırlamayı kabul eden ev sahipleri ile güven ortamı nasıl sağlanıyor? Sonuçta evlerinde daha önce hiç görmedikleri insanları birkaç saatliğine de olsa ağırlıyorlar.. Gözde: Hem organizatör hem de evini daha önce Sofar'a açmış biri olarak söyleyebilirim ki endişelenecek hiçbir şey yok. Sofar bir parti değil, gerçek bir müzik dinleme deneyimi, gelen müzikseverler de bunun farkında. Sofar'ı 8 aydır yapıyoruz ve şu ana kadar katılımcıların hepsi konseptin kurallarına saygılıydı. Gözde: İkisi de etkili diye düşünüyorum. Öncelikle belki de bir daha deneyimleyemeyecekleri kadar samimi bir ortamda müzik dinleyebiliyorlar, çünkü tüm odak noktası sahne ve üzerinde olanlar. Bunun dışında yeni müzisyenler keşfetmiş oluyorlar. Sofar'da ilk konserini veren bir sürü müzisyen var. Buna şahit olmak gerçekten çok keyifli. Tabi ki gizli saklı ve esrarengiz atmosferin de etkisi oluyordur. Bir gün öncesine kadar kimin sahne alacağını bile bilmediğiniz bir konsere, hiç tanımadığınız bir insanın oturma odasında katılmak farklı bir deneyim. Eda: 2 kişilik bir ekibiz çekirdekte, ama zaten ses ekibi, görüntü ekibi anlamında birçok harika insan bize destek oluyor. sofaristanbul@gmail. com adresine gönüllü olmak istediklerine dair mail atan olursa mutlaka dönmeye çalışıyoruz, çünkü Sofar Sounds İstanbul büyüdükçe ihtiyaçları da artıyor. Eda: Sofar Sounds İstanbul'un sonu hiç gelmeyecek bence. Başta bu kadar çok bağımsız müzisyen var mı Türkiye'de, kaçıncı ayda tükenecek bu liste diyordum, çok karamsarmışım ve dünyadan haberim yokmuş! O kadar yetenekli müzisyenlerle çevrildi ki Sofar'la birlikte etrafımız, tek bir kötü yanı var o da artık neredeyse Türkçe müzik dışında hiçbir şey dinleyemiyorum. Tüm #sofarist mezunlarına hayranım. Bağımsız müzisyenler olduğu ve müzikseverler salonları doldurduğu sürece biz buralardayız.