Disney World deyince aklınıza çoluklu çocuklu, bol Mickey'li Minnie'li, bol roller coasterlı, bol atraksiyonlu bir eğlence merkezi geliyordur diye tahmin ediyorum. Paris'de bulunan Disneyland'a 2 kere gitmeme rağmen, Disney World'e giderken 10 yaşında bir çocuğun gösterdiği heyecanı, 22 yaşında gösterdiğim yerdir burası. 22 yaşında eşek kadar bi' kızın Mickey Mouse kostümüyle ortalıkta dolaşan birine sarılıp fotoğraf çektirmesi saçma mı? Yok canım. Amerika'nın Florida eyaletinde, Orlando şehrinde bulunan Disney World, kendine ait bir şehir üzerine kurulmuş resmen. Gez gez bitmiyor, insanın ayaklarına kara sular iniyor. Park 150 hektarlık Lake Buena Vista bölgesinde 4 ana tema parkından ve 2 su parkından oluşuyor. Çok hırslıysanız, illa ben parkın her karesini gezeceğim diyorsanız burada 1 hafta bile geçirmek mümkün. Ama şahsen bence, burada ilginizi çeken parkları belirleyip 2-3 gün geçirmek ideal. Orlando dengesiz hava koşullarıyla ünlü. Dönemsel yağmurlara, kasırgalara yakalanmayı riske etmek istemiyorsanız Haziran ile Kasım arası aylarda gitmeyin. Zaten yaz aylarında inanılmaz bir sıcağa ve rutubete maruz kalıyor burası, ıstakoz gibi pişmek istemiyorsanız, sıcakta ridelara sıra beklerken buhran geçirmek istemiyorsanız Mayıs gitmek için en ideal zaman. Eğer pişmiş bir ıstakoz istiyorsanız ise, onu bile parklarda bulmanız mümkün. Orlando havaalanından Disney World'e ulaşmanın birkaç yolu var. Biz Universal Studios ve Outlete, oradan da Miami'ye geçeceğimiz için havaalanından araba kiralamıştık mesela. Gördüğünüz gibi çok havalıyız. Zaten Orlando'ya kadar gelmişken, meşhur outlet'i 'Premium Outlet' ve Universal Studios parkını ziyaret etmezseniz sizinle olan ilişkimizi bi' gözden geçirmemiz gerekecek. World Disney'in yeri ayrı ama Universal Studios tarif bile edemeyeceğim bir yer, mutlaka, MUTLAKA gidin. Outlette güzel bir şeyler bulma potansiyeliniz farklılık gösterebilir, burayla ilgili çok büyük bir iddiam yok açıkçası. Orlando'ya sadece Disney için geldiyseniz ve dönüşte tekrar havaalanına gidecekseniz araba kiralamanız pek mantıklı değil. Çünkü arabaya verdiğiniz günlük ücret dışında bir de orada kaldığınız süre içinde otoparkta bekleyen arabanız için boşu boşuna günlük $15 vermiş olursunuz. Parklar arası mesafeler yürüme mesafesi olmadığı için arabayla daha kolay ulaşabileceğinizi düşünebilirsiniz, düşünmeyin. Parkın içinde birçok noktadan sürekli otobüs ve tekne kalkıyor. Aşağıda biraz daha detaylandıracağım bunu, merak etmeyin. Yine de araba konusunda ısrarlıysanız aklınızda bulunsun parkın içindeki herhangi bir otoparkta günlük ücreti ödediğinizde diğer otopark noktalarında tekrar ücret vermeniz gerekmiyor. Bir başka seçenek de tabi taksi veya havaalanında karşılaşacağınız özel taksiler. Havaalanından Disney World yaklaşık 30km. Taksi ücreti de yaklaşık 50 dolardı en son. Son olarak Disney, havaalanından ulaşım için Disney's Magical Express diye ücretiz bir servis sunuyor. Akbiliniz varsa indirimli olarak kullanabilirsiniz. Bu servisten yararlanmak için Disney'in kendi bünyesindeki otellerde konaklamanız gerekiyor. Havaalanında ana terminalin B kısmında, 1. Katta bulunan ofislerine giderek bu servisten yararlanabilirsiniz. Ama yerinizi garanti etmek istiyorsanız (407) 939 62 44 nolu telefondan rezervasyon yapmanızı öneririm. Dönüş için de ulaşım aynı şekilde ücretsiz: bu rezervasyonu da yine telefondan veya otelinize danışarak gerçekleştirebilirsiniz. Bu servisin şöyle bir sıkıntısı var yalnız: havaalanında ofislerine gittiğinizde bavullarınızı onlara teslim etmeniz gerekiyor ve neden ben de bilmiyorum bavullar siz otelinize ulaştıktan 3 saat sonra odanıza varıyor. Otele gittiğinizde hemen ihtiyacınız olacak şeyler varsa yanınıza almayı unutmayın. Otel fiyatları gecelik $100-$600 arasında değişiyor. Gördüğünüz gibi değişmelere doyamayan, pek geniş bir aralık. Hatta 50 dolara kamp yapabileceğiniz bile bir alan var ama bu seçeneği değerlendirmek isteyeceğinizi düşünmediğim için çok üstünde durmuyorum. Tabi döneme göre de farklılık gösteriyor bu fiyatlar. Parklara giriş ücretleri ise $90 civarında. Fiyatlar parklara göre değişiyor. Günlük bilet almayıp, birkaç günlük bilet paketi satın aldığınızda fiyatlar daha uyguna geliyor. Ama bu şekilde günde sadece 1 parka giriş yapabiliyorsunuz. Gerçi parkların büyüklüğünü göz önünde bulundurduğunuzda günde birden fazla park gezmeniz pek mümkün değil, ama hızlandırılmış bir tur yapacaksanız 'park hopper' opsiyonu ile diğer parklara geçiş yapabiliyorsunuz. Bu opsiyonun $50 gibi ekstra bir ücreti var. Su parklarına da ayrıca bilet alınması gerekiyor bu arada. İnternetten bilet satın almak mümkün, ama en kolayı gittiğinizde almak bence. Hatta biz otelden satın almıştık, tahmin ediyorum ki çoğu otelin bu servisi vardır. Disney World içinde konaklaylayabileceğiniz bir çok otel seçeneği var. Tabi bu seçenekler park dışındaki diğer Orlando otellerine kıyasla epey pahalı. Ama otellerin hepsinde farklı farklı Disney konseptleri var ve burada konaklamak hem eğlencenin içinde olmanızı, hem de ulaşım açısından kolaylık sağlıyor. Oteller bulundukları parklara göre kategoriye ayrılıyor. Hangi parkın içinde kaldığınızın hiç bir önemi yok aslında. Kafanıza yatan, bütçenize uyan, ulaşım araçlarının kalktığı noktalara yakın bir otel seçin. Biz Epcot parkındaki Walt Disney World Swan otelinde kaldık ve oldukça memnun kaldık, tavsiye edebiliriz. Hem diğer oteller arasında fiyat olarak en uygun hem de seyahat sitelerinde en çok puan almış otellerden biri olduğu için orayı seçtik. Ulaşım hakkında biraz bilinçsiz olsak da bu konuda baya iyi bir yere kapak atmışız. Otel gölün hemen önünde olduğu için teknelerin kalktığı bir durağa 3 dakikalık bir yürüme mesafesinde. Bir de burada yaşadığımız saçma bir anıyı paylaşmadan duramıyacağım. Otelde standart bir oda rezervasyonumuz olmasına rağmen, check in sırasında suit odalarında ücretsiz konaklama teklifinde bulunuldu. Bir de üstüne parkta yeme içme, ıvır zıvıra kullanabileceğimiz 100 dolarlık bir hediye kartı verildi. Biz de anlamadık ama fazla da sorgulamadık. Sabahları fazla vakit harcamak istemiyorsanız, muhteşem olmasa da otelde kahvaltı yapabilirsiniz. Kahvaltı genelde oda fiyatına dahil olmuyor. O yüzden otelde kapalı alanda vakit harcamak yerine, o gününüzü geçireceğiniz parklardan birinde, daha farklı bir atmosferde kahvaltı yapmanız daha keyifli olacaktır. Parklarda yemek yiyebileceğiniz bir çok seçenek mevcut. Otel rezervasyonunu Disney'in kendi sitesinden yapabilirsiniz. Biz Expedia'dan yapmıştık. Bazen bu site daha uygun oda fiyatları sağlayabiliyor, karşılaştırmakta fayda var. Ayrıca Expedia, Cheap tickets gibi sitelerde uçak+otel paketleri satın alabileceğinizi de tekrar hatırlatmak isterim. Aşağıdaki linkte bütçenize göre, bulundukları park ve bölgeye göre ayrılan otel seçeneklerini bulabilirsiniz. -Magic Kingdom Disney'in ana konseptini içeren ve özellikle çocuklar arasında en popüler tema parkı. Çocuklar diye özellikle vurgulamak istiyorum çünkü genel olarak baktığınızda burası yetişkinlerin çok ilgisini çekecek, veya gitmese aklında kalacak bir yer değil. Ama rollercoaster ve adrenalin odaklı değilseniz, Disney'in genel konsepti ve atmosferinde bulunmak istiyorsanız ve instagram'a "ben şok tatlıyaaaam" temalı fotoğraf koymak istiyorsanız mutlaka gitmek isteyeceğiniz bir yer. Disney karakterleri, Disney geçit töreni, Cinderella Şatosu gibi Disney'in ana sembolleri sayılan atraksiyonlar bu parkta bulunuyor. Bu parka gidecekseniz de yetişkin tribine girmeyin. Çocuklaşın, eğlenin. Çocuklara yönelik, bizim de çocukluğumuzun büyük bir parçası bir çok Disney karakteri ve filmleri üzerine kurulu dev bir set olan Magic Kingdom parkının bazı ana atraksiyonları/roller coasterları: Space Mountain, Tea Cups, Peter Pan's Flight, Pirates of the Caribbean. Bir de, burada geceleri Cinderella şatosu çevresinde muhteşem bir havai fişek gösterisi oluyor. -Epcot açılımı Experimental Prototype Community of Tomorrow olan, Magic Kingdom Parkının 2 kat büyüklüğünde bir parktır. Future World ve World Showcase adında 2 bölümden oluşuyor. Future World çocukları bilim ve teknoloji hakkında bilgilendirmek ve sevdirmek üzere kurulmuş. Girişinde bulunan küre Spaceship Earth, Epcot parkının ikonik sembolüdür. Parkın öbür kısmı World Showcase, farklı ülkeler ve kültürler tanıtmak üzere 11 farklı ülkenin konseptini içeriyor. Burada bu ülkelere özgü yemekler, danslar, etkinliklerle karşılaşmak mümkün. Gördüğünüz gibi bu park da pek yetişkinliklere cazip bir yer değil. Özellikleri "ride" tutkunları için şunu da belirtmekte fayda var: bu parkta hiçbir rollercoaster yok. Bu park da geceleri yapılan havai fişek gösterisiyle meşhur. Disney World bütün servetini havai fişeklere yatırıyor herhalde. Bu gösterinin saati için oradayken bilgi almanız daha doğru olur, döneme göre değişiyor. -Disney's Hollywood Studios 'Lights, camera, action!' Bu parkta adından da anlaşılacağı gibi, dev bir film stüdyosunda buluyorsunuz kendinizi. Bazı meşhur film sahnelerinin canlandırıldığı şovlarla/setlerle dolu bir park. Üstüne bir de kendimize göre rollercoaster/ride bulunca burası şahsen bizim en ideal ve en eğlenceli bulduğumuz park oldu. Özellikle Hollywood Tower'daki asansör düşüşü, Rock 'n' Roller Coaster gerçekten efsaneydi. Adrenalin tutkunları buraya! Ayrıca heyecan verici olmasa da 'The Great Movie Ride', bizim bugüne kadar en etkilendiğimiz şeylerden biri oldu. Ufak bir tren ile klasik Hollywood filmerinden bazı sahneler ve karakterler canlandırıyor. Not: Aerosmith ile ortak bir proje şeklinde geliştirilmiş, içeride neredeyse "ulan bu gerçek mi?" diye düşüneceğiniz gerçeklikte hologramlar mevcut. Buraya kadar her şey iyi hoş, çünkü oraya ilk kez giden biri olarak, içine girip leyla gibi dolaştığınız aletin, akabinde bir kapalı alan rollercoaster'ına dönüşeceğini bilmiyorsunuz. Aklnızda bulunsun, neler oluyor diye panik olmayın. Disney's Animal Kingdom kocaman bir hayvanat bahçesi sayılabilir. 1700 tane hayvan varmış bu parkta. Ayrıca burada da rollercoaster/thrill ride bulmak mümkün. Ne yalan söyleyeyim biz Hollywood Studios'dan sonra Disney'e doyduk, oradan Universal Studios'a geçtik. Yine de vaktiniz varsa, değişik bir atmosfer olabilir. Dediğim gibi Disney bütün sermayesini havai fişeklere yatırıyor sanırım. Ama gerçekten büyüleyici bir ortam oluyor, mutlaka birini yakalamaya çalışın. Bunun dışında Disney'in ikonik etkinliklerinden biri haline gelen Disney karakteriyle dolu geçit törenini de kaçırmayın derim. Bu geçit günde 2 kere Magic Kingdom parkında gerçekleşiyor. Saatleri gittiğiniz güne göre kontrol edebilirsiniz. Ayrıca dönem dönem farklı etikinlikler/şovlar düzenleniyor. Otellerde, parklarda turistik bilgi alabileceğiniz bir çok nokta var. Broşürlere, afişlere bir göz atın derim. Örneğin biz bir gece Hollywood Studios'daki 30 dakikalık 'Fantasmic!' şovunu izlemiştik. Son olarak Disney'in parklar dışında bir de Downtown bölgesi ve burada bulunan bir 'Boardwalk' var. Burada hediyelik eşyalar satın alabileceğiniz, yemek yiyebileceğiniz yerler var.


Geçen ay Amsterdam'a dönmeden önce evimize kalmaya gelen Edvar Ter Haar ile çok sevdiğimiz Yakup'ta, keyfimiz yerinde, karşılıklı rakı içiyorduk. Garsonlarla Türkçe konuşma çabasını "Türk kızlarının Türkçe konuşmaya çalışan turiste verdiği tepki"den aşina olacağınız hayranlık eşiğinde izlemeye devam ederken, birden kafamızın üzerinde bir ampul belirdi; Bizim Edvar ile Amterdam üzerine değil, Botswana üzerine bir röportaj yapmamız lazım! Edvar, Benetton kataloğu gibi bir çocuk. İngiltere doğumlu, babası Hollandalı, annesi Türk, Belçika ve Çek Cumhuriyeti'nde büyümüş ancak şu an Hollanda'da yaşıyor ve Botswana'da iş yapıyor. Biz daha bunları bile hazmedememişken, bir de bize 2 tane Botswanalı abisi olduğunu söyleyince, koyduk kafamıza, hemen soruları hazırlamaya koyulduk. Botswana hakkında o kadar çok şey öğrendik ve o kadar ilgimizi çekti ki, aklımızın ucundan geçmeyen bir yer, bir anda gitmeyi planladığımız destinasyonlardan birine dönüştü. Botswana kültürü, safari, yaşam koşulları ve gezilecek yerlere kadar bir sürü konu, Edvar'ın samimi anlatımı ile karşınızda. Özellikle safari ile ilgili anılarını okurken büyüleneceksiniz, bizden söylemesi. Before going back to Amsterdam last month, Edvar Ter Haar stopped by Istanbul to spend a few days at our house. While we were toasting our rakıs, having a good time at one of our favorite spots Yakup we suddenly had a light bulb appear above our heads; we have to interview Edvar about Botswana! Edvar, all by himself could make this season's Benetton catalog. Born in England, has a Dutch father, a Turkish mother, grew up in Belgium and Czech Republic and now lives in Holland and does business in Botswana. Before we even got to sink in all this information, he told us he as 2 brothers from Botswana. And then we really set our mind to doing the interview, and came up with the questions as fast as we could. We found out so many interesting things about the country, that it quickly became a must see destination for us. Here you have it, a genuine interview that will let you explore the Botswana culture, Safari, living conditions, and much more. Enjoy! Botswanalı 2 abim var ve uzun süre İngiltere'de yaşadıktan sonra memlekete taşınmaya karar verdikleri için, 1999'dan beri Botswana'yı sık sık ziyaret ediyorum. Orada olmaktan o kadar keyif alıyorum ki, Belçika'da liseyi bitirdikten sonra okula 1 sene ara verdim ve 6 ay orada kaldım. Bu sürede bir sivil toplum kuruluşunun çitaları korumak adına başlattığı projeye yardım için ülke çapında bulunan safari localarında 2 ay kamp yaptım. Aslında babamın ayak izinden gidiyorum diyebilirim. O gençken, (1970-1980 yıllarında), henüz Botswana'nın tamamında 3 km yol varken orada 10 sene yaşamış. Ben de yıllarca Afrika ile ilgili hikayeler dinleyerek büyüdüm ve ilk fırsatta oraya gitmeye karar verdim. Botswana is located in Southern Africa roughly between South Africa, Namibia, Zambia and Zimbabwe. As such, it is a landlocked country which means it has no access to the sea and therefore no beaches. The country is about the size of France but only has a population of 2m people. As you can imagine, it has a lot of uninhabited land. Thankfully, much of the land has been given 'Nature Reserve' status, allowing Botswana wildlife to flourish. Much of the land, about 80%, is covered by the Kalahari Desert. However, you pretty much come across someone wherever you go. On a motorbike trip we were literally hundreds of kms from the nearest town and someone was just happily walking through the Bush with a big smile and friendly wave. Bana göre Botswana'yı tanımlayan en önemli şeyerinden biri, ülkenin vizyonunun geniş, siyasi açıdan istikrarlı olması ve zengin doğal kaynaklarına çok önem verip, başarılı bir şekilde yönetilmesi. Ama tabi turistik açıdan yaklaşıldığında, Botswana olağanüstü doğası ve yabani hayatı ile meşhur. Üstüne dünyanın en büyük elmas kaynaklarından birine sahip olması da cabası. Ülke doğru kararlar ve liderlikle bütün bu varlıklarını korumayı ve kendini geliştirmeyi başarmış. Bence bu yüzden bütün bunlar Botswana'yı çok önemli kılıyor ve Afrika'da örnek ülkelerden biri olmasını sağlıyor. Ki maalesef Afrika'da kötü örnek çok, hikayeleri hepimiz duyuyoruz. To me what defines Botswana is the successful way in which it has managed its rich natural resources thanks to its political stability and vision. Botswana is famous for its beautifully preserved wildlife and nature, in addition to its huge diamond reserves. Wise leadership has protected both of these valuable assets. Given some of the bad examples in Africa, to me this is what defines Botswana and makes it inspiring in Africa. Botswana'yı kocaman bir doğa parkı olduğunu düşünün. Bu kadar büyük bir ülkede sadece 2 milyon populasyon olunca, hayvanlara da çok büyük bir yaşam alanı kalıyor. Burası diğer Afrika ülkeleri aksine hiç agresif, yoğun, ve gürültülü bir yer değil. İnsanlar nazik, yardımsever ve uysal. Buranın en yoğun ve iş merkezi olan Gaborone bölgesinde bile insanlar birbiriyle muhabbet etmeye, şakalaşmaya vakit ayırıyor, hayatlarını yavaş bir tempoda ve mutlu yaşamayı tercih ediyor. Ben Batswana insanları kadar kibar ve arkadaşca bir toplulukla daha önce karşılaşmadım ve bu yüzden sürekli geri geliyorum. Ama buradaki en ilgi çekici şey tabiki Safariler.. Afrika'nın doğasını gerçekten anlamak için yapmanız gereken, kamp yapmak dışında, Safari'ye çıkmak. Şahsen beni en heyecanlandıran tarafı, tura çıkmadan önceki o macera hissi. Neyle karşılaşacağını, ne göreceğini tahmin edemiyor insan. Bir de her seferinde farklı şeylerle karşılaşabilyorsunuz. Bu kadar vahşi hayvanın arasında, doğanın ortasında nerede kalacağınızı merak ediyor olmalısınız. Bu Safarilerde neyle karşılaşacağınızın hiç bir garantisi yok ama en azından çevre tamamiyle vahşi olmasına rağmen konforlu ve lüks bir konaklamanız olacağı garanti. Safari boyunca size özel küçük bungalov tipi evlerde kalıyorsunuz. Bazılarında size özel jakuzi ve havuz bile oluyor. Bu evlerin inanılmaz bir mimarisi var; rüstik mobilyalar, otantik dekorasyanlar, samandan çatılar.. Burada rahat rahat uyuyup, kafanızı dinleyip, duşunuzu alabilirsiniz. En son Safariye çıktığımda havuz ya da jakuzi yoktu ama inanılmaz bir açık hava duşu vardı. Dışarda duşumu alırken bir anda bana doğru gelen bir aslanı görünce ne yapıcağımı şaşırmıştım. Bu evlerde minibar, bir de uzaktan vahşi hayvanları gözlemleyebileceğiniz teraslar oluyor. Safari tur organizasyonlarında detaylara gerçekten çok önem veriliyor. Vahşi ortama ve doğaya çok çabuk alışıyor insan. Sabah 5'de kalkıyorsunuz, kendinize gelmek için bi' kahve ya da çay içip, ufak bir şey atıştırıyosunuz ve hemen 4x4 arabalara atıyorsunuz kendinizi. Dışarısı kapkaranlık oluyor ama safari rehberiniz gününe başlayan vahşi hayvanları ayırt etmenize yardımcı oluyor. Sonrasında muhteşem bir Afrika gündoğumuna şahit oluyorsunuz. Konaklama alanınıza geri döndüğünüz de sizi bir sürü farklı yemek çeşidinin bulunduğu bir kahvaltı bekliyor. Kahvaltınızı yaparken hayvanları ve doğayı izleyebiliyorsunuz. Kahvaltı bittikten sonra herkes odalarına dönüp birkaç saat kestiriyor, biraz havuza giriyor, öğle yemeği yiyor ve tekrar arabalara binip tura çıkıyor. En güzel dakikalardan biri de arabanızı kullanan tur rehberinizin aniden durup, çalılıkların, doğanın ortasında size günbatımına karşı bi' gin tonik servis yapması. Akşam yemekleri de ayrı bir keyif. Bazen hava soğuk olduğunda ateş yakılıyor ve Safari'deki herkes bir araya toplanıyor. Tur rehberinize daha önce yaşadığı hikayeleri sormayı unutmayın, inanılmaz hikayeler duyacaksınız. Safari macera ruhlu değilseniz size göre gelmeyebilir ama herkesin mutlaka hayatında en az bir kere yaşaması gereken bir şey. Personally what makes Botswana, in my opinion, truly special and stand out from the crowd is its wildlife. One of the best ways to enjoy African nature, apart from camping in the wild, is by going on safari. What excites me the most about Safari is the sense of adventure leading up to the trip. There is always a great sense of the unknown you never quite know what you will see or experience and each trip is different as you set out on your African adventure. One thing you are guaranteed is a luxury stay in the middle of an otherwise completely wild environment. When on safari in Botswana the equivalent of a hotel room is a cottage. In other words, you have your own haven, a private cottage in which to relax, observe nature, sleep, wash and have a drink. The cottages are always beautifully designed, with thatch roofs, rustic wooden furniture and authentic interiors. They can be extremely luxurious, sometimes with private Jacuzzis and swimming pools. Last time I went there was no swimming pool or Jacuzzi, but I did have an amazing outdoor shower though I jumped inside when I saw a lion approaching in the distance. Each cottage has a terrace and a mini bar so you can enjoy a sundowner overlooking the wild animals from a safe distance. When on safari you are really well looked after. Your whole stay will be extremely organized you adapt to the rhythm of nature and the wild animals. At 05.00 am you will wake up, have morning coffee or tea, a small snack, and then jump onto your 4x4 where your game ranger will start your morning game drive. It's pitch dark but your game ranger will help you spot the wildlife waking up. Soon you will experience the African sunrise over the horizon and nature will come alive. When you get back from your morning game drive at 09.00 am a huge breakfast is laid out for you with every food you could imagine. Your breakfast area always overlooks a watering hole, so you just keep watching the animals. After eating, everyone heads back to their cottage and gets a few hours of sleep. Then its time to wake up again, head to the swimming pool, eat lunch and then join on your afternoon game drive. Its always a special moment when the game ranger stops the car, sets out a table for you in the middle of the bush, and serves you a gin and tonic to enjoy as the sun sets across the hills in the distance. When you get back to camp everyone is offered a glass of port or another refreshment and after discussing the events of the game drive everyone heads out to dinner. Dinner is always in a special location of the lodge the place with the best view. Last time I was there it was still chilly at night, so the huge bonfire keeping us warm was a welcome treat. Everyone who joined you for your game drive is arranged to sit with you over dinner, along with your game ranger, so you can discuss in further detail the wildlife you saw and ask any questions you have. Often, I ask the game rangers about stories or experiences they have had in the past. Remember, they have been guiding people in the wild for many many years and often have a great story to tell. So ask them! Going on safari, to me, is one of the best holidays imaginable. The combination of the excitement of a game drive and the peace and quiet of nature you experience from the comfort of your cottage is unbeatable. What I would say is that it is not for everyone, only those with an adventurous spirit. But even for those of a more sensitive disposition you have to experience it at least once in your life. Botswana'nın doğasıyla ve hayvanlarıyla meşhur olduğuna ikna olmuşsunuzdur artık bu noktada. Safariler dışında bence mutlaka kamp yapmalısınız. Bu vahşi doğada kamp yapmak kendi rotanı çizdiğin, kendi maceranı yarattığın bir Safari'ye çıkmak gibi bir şey. Kesinlike çok farklı bir heyecanı ve hissi var. Tabi bu şekilde sizi sırtlanlar, aslanlar, leoplarlar, fillerden sadece bir parça naylon ayırıyor, ama bunun insana yaşattığı adrenalin inanılmaz bir şey. En son bu şekilde bir kamp yaptığımda abim yanında tüfek getirmişti, 'kendimi korumak için bana nasıl bi' silah vericeksin' dediğimde bana küçük yarı boş bi' biber gazı spreyi fırlatmıştı. Sonra tabi başıma bir sürü acayip şeyler geldi: tek gözlü bir sırtlanın et pişirirken bana saldırması, çalılıklar arasında yıkanmaya çalışırken birden karşıma turist dolu bir 4X4 gelmesi ve çıplakken fotoğraflarımı çekmeleri, arabayla nehir üzerinden karşıdan karşıya geçmeye kalkışmadan arabadan timsah dolu bir suyun içine atlayıp ne kadar derin olduğunu anlamaya çalışmam, yengemi, yemeğimizi çalmaya çalışan maymunların arasından kurtarmam, bütün gece çiftleşen aslanların sesi yüzünden uyuyamam, her sabah kahveyle Amarula içmem gibi bir sürü acayip anım var. Let's be honest what attracts most people to Africa if they are a tourist is the nature and wildlife. Apart from staying in a safari lodge, I would absolutely recommend that you also have a camping safari experience. Basically, camping in the wild of Botswana is like taking your traditional safari lodge experience, and turning the adventure/excitement switch to full blast. Trust me, it is a completely different feeling. Rather than living, sleeping and driving from a position of safety, you are living in the middle of the bush. When you are camping on the ground and nothing but a piece of nylon is separating you from Hyenas, Lions, Leopards and Elephants now that's an adventure. Last time I went camping my brother brought his shotgun just in case. When I asked him what I would get as protection, he threw me a small, half empty bottle of pepper spray. Now that's brotherly love. When you are on a camping safari, way more funny, scary and exciting things happen to you. Last time I had the following experiences: being attacked by a one-eyed Hyena whilst grilling a steak ; coming face to face with a 4x4 carrying 8 tourists who were on a game drive whilst I was naked having a "Bush shower" they took lots of pictures; being ordered by my older brother before a river crossing: 'get out of the car and test how deep the water is before I try to drive through it' it was pretty deep and there were crocodiles; saving my sister in law from a group of Baboons who stole our cheese crackers; getting up in the morning after having been kept awake all night by mating Lions to find fresh Leopard tracks surrounding your tent; the warmth of a huge log fire on an African winter night, and drinking Amarula with coffee first thing in the morning every morning. Başka şehire gitmeyin! Hemen, şimdi eşyalarınızı toparlayıp size en yakın Safari noktasına gidin. Eğer Gaborone şehrine gidiyorsanız, Johannesburg, Güney Afrika aktarmalı uçmanız gerekiyor. Vaktiniz varsa orda birkaç gün kalabilirsiniz. Ya da Cape Town'a uçabilirsiniz, orası da çok güzel ve görmeye değer bir şehir. No! My advice would be get your shoes, khakis and shades on, hop into a small plane and fly to your nearest safari destination ASAP. If you are flying to Gaborone, the capital city of Botswana, then you are going to go via Johannesburg, South Africa. If that's the case, then spend some time there and if you can fly over to Cape Town, which everyone agrees is stunningly beautiful. Botswana 1966 yılında bağımsız bir ülke ilan edildiğinden beri çok hızlı gelişiyor. Ekonomik başarısı çok partili demokratik bir yönetim biçimi olmasına dayanıyor. Bağımsızlığını ilan ettikten kısa bir süre sonra da çok büyük bir elmas kaynağı olduğu keşfedilmiş. Bugüne kadar demokratik olarak, seçimle gelmiş 4 cumhurbaşkanı bu kaynakları çok iyi yönetiyor, koruyor ve kazançlarıyla ülkenin ve halkın yararına yatırımlar yapıyor. Botswana ve bu yönetim biçimi Afrika'daki diğer ülkelerin doğal kaynaklarını nasıl koruması ve gelişmesi gerektiği konusunda çok önemli bir örnek. Bugün, turizm, tarımcılık çok önemli sektörler arasında. Ama dediğim gibi en önemli ekonomik destek elmas kaynaklarından geliyor. De Beers kısa süre önce merkez ofisini buraya taşıdı. Özetle, burası çok başarılı ve güvenli bir ülke. Botswana has been one of the fastest developing countries in the world since independence in 1966. Their economic success is closely tied to their political status as a multi-party democracy. In fact, shortly after independence Botswana discovered diamonds. Since then, a succession of four democratically elected presidents have used their wise leadership to preserve this natural resource and reinvest the proceeds for the benefit of Botswana and its people. Botswana is an example to Africa of how natural resource wealth, in combination with sound governance, can develop a nation. Today, key economic sectors include tourism and agriculture but the biggest economic boost in Botswana is of course diamonds they are the largest producer of diamonds by value in the world. In fact, De Beers has just relocated their global HQ to Botswana's capital city. In other words it's a safe and successful country! Evet, baya kötü bir espriydi gerçekten. İnsanlar değil ama gülücükleri elmas gibi parlıyor. Bu esprinin de bizimkinden aşağı kalır bi' yanı yok. Ciddi olacak olursak, üzülerek söylüyorum ama hayır, orada hiç de ucuz değil. Elmas üretimi çok sıkı bir denetim altında. Hatta elmas satın almak isteyen herhangi biriyseniz elmasın yanına bile yaklaşamayabilirsiniz. Devlet şu anda elmas sektörünün alt segmentlerini canlandırmak için mücevher firmalarını teşvik etmeye çalışıyor. O yüzden kim bilir belki ilerde indirimli mağazalar olabilir, ama ben pek umutlu değilim. Yes that is a horrible joke. They don't shine bright like a diamond, but their smiles do. Ok, I admit, an equally horrible answer. But on a more serious note I hate to tell you this but no, jewelry isn't much cheaper there. The diamond production process is tightly controlled. In fact, if you are just a normal person looking to buy diamonds you probably wont get anywhere near diamonds. That said, the Botswana government, in their attempt to stimulate the downstream diamond industry in Botswana is looking at bringing more jewelers to the country. So who knows, perhaps soon there will be discount diamond stores, but I'm sorry to say it's not that likely. Bence kültürlerinin en değişik özelliklerinden biri tarihlerindeki kabile kavramının insanların üzerinde yarattığı politik ve sosyal etkiler. Kabilelerin sosyal açıdan önemi bugün hala kültürlerine ve geleneklerine yansıyor. İnsanların hangi kabileye ait olduğu hala toplumların oluşumunda önemli bir rol oynuyor. Kabilelerin şekillenmesi Botswana demokrasinin yaygınlaşmasında da katkısı oluyor; kabilelerde Kgotia olarak bilinen kabile toplumu içinde gerçekleşen geleneksel toplantılarda belirli kararlar alınıyor. Bu toplantılarda açık müzakereler aracılığıyla üyeler alınan kararları onaylamak için fikirlerini, görüşlerini tartışıyor. Baya uzun demokratik bir süreç haline geliyor yani anlayacağınız. Toplumda büyük önem taşıyan başka bir özellik de ki bu aynı zamanda kökünü kabile hayatından almış sayılabilir, insanların doğaya gösterdiği saygı ve değer. Bu özellikler Setswana diline de yansımış. Ben dili bilmiyorum ama duyduğuma göre bir çok sıfat kökenini ve anlamını doğada gerçekleşen olaylardan ve vahşi hayvanların davranışlarından alıyormuş. Botswana, kültürünü, kabile geleneklerini ve doğalarını yüz yıllar önce nasıl koruduysa bugün de aynı biçimde koruyor. Tabi bunlar benim kendi görüşlerim. Botswanalıların bugün hala büyükbaş hayvan sahibi, haftasonları zamanlarının çoğunu hayvan sürüleriyle ilgilenerek geçiren insanlar olması doğaya verdikleri önemi bir kez daha vurgulamış oluyor. In my opinion the most unique feature of their culture is the historical importance that the tribe has played as a political and social force for the people of Botswana. Many aspects of their culture today still reflect the social importance of the tribe. Which tribe you belong to is still very much a feature of present day society. The structure of the tribe has also contributed to the prevalence of democracy in the country decisions within the tribe are made during a traditional meeting of members of the tribal society known as a Kgotla. This meeting is in essence an open discussion where all members can voice their opinion so that the tribe can come to agreement-it's a hugely democratic process. What also still features heavily in society, and this too finds its roots in tribal life, is the appreciation and reverence they have for nature. This manifests itself in many ways, but perhaps most specifically in the Botswana language. Although I cannot speak Setswana I have heard that many of the adjectives in the language find their origin and meaning in the observations stemming from occurrences in nature or behaviors of wild animals. The emphasis in Botswana on safeguarding Botswana culture through preserving tribal traditions and the natural environment seems as important today as it was hundreds of years ago. This is in my opinion one of the most special elements of their culture. Highlighting this is the fact that many Batswana today still own cattle and to this day spend much of their weekend tending their herd at one with nature again. Botswana'dan daha yeni 3 haftalık, bol bol iş görüşmeli ve toplantılı bir seyahatten döndüm ve size günlerimin nasıl geçtiğini anlatsam heralde sıkıntıdan ölürsünüz. Burada ideal bir günü size şöyle güzel bir hikaye kıvamında anlatayim. Yılın 340 günü hava güneşli, yani hergün mutlu, süper bir havaya uyanıyorsunuz. Bence sabahları günün en güzel zamanı, özellikle yaz aylarında sıcaklığın öğleden sonra 38-40 derece olduğunu göz önünde bulundurduğunuzda.. Bu yüzden yerliler güne erken başlamayı seviyor, hatta sabah 5'de bütün halkı ayakta görmek mümkün. Zaten Afrika'da güneş erken doğduğu ve güneş ışığı sabahın köründe ağzınızın içine girdiği için erken kalkmak pek de zor olmuyor. Sabahları insanların en aktif olduğu zaman, ben de o yüzden iş görüşmelerimi kahvaltıda yapmaya çalışıyorum. Dikkatimi çeken bir başka şey de insanların biribiriyle olan ilişkilerine verdiği önem. Mesela iş görüşmelerini bi' kahve içerek, bi' öğle yemeğinde yapmayı tercih ediyorlar. Bu samimiyeti Amsterdam'da ya da Londra gibi şehirlerde bulmak mümkün değil. Orada herkes telefonla görüşmekten, email yazmaktan böyle küçük şeylere önem vermiyor. Burada bir de çok aktif bir expat topluluğu var. . Özellikle De Beers firması merkez ofisini buraya taşıdıktan sonra bu topluluk iyice büyüdü. Konuyla ne alakası var diyorsanız, bu gruptaki kişiler sürekli bir aktivite peşinde. Hemen her gün birisi sizi yemeğe, birşeyler içmeye davet ediyor. Having just returned from a three-week trip to Botswana I can tell you exactly what my routine was but it would bore you to death as I was in meetings all day. Instead, I can tell you what my ideal day in Botswana would be. With about 340 days of sun a year, you can pretty much count on a beautiful, bright morning. Mornings are the best time of day, especially in the summer, when afternoon temperatures can rise to 38-40 degrees Celsius. As such, the majority of people are up at 5 am, which is easy in Africa because the sun rises early and you want to get out of bed. Because everyone is active in the morning, I would generally have a breakfast meeting for business or even better have lunch with one of my brothers who live there. One thing I noticed in Botswana is that people there are happy to meet up for coffee or lunch to discuss business. There is still very much an emphasis on people to people relationships. I have sometimes missed this approach in Amsterdam or London, where everyone is so busy making phone calls and sending emails that they don't have the time for a good cup of coffee. You can learn so much more over coffee than between screens. There's also a vibrant expat community in Botswana, which has just expanded by about 80 families who have moved to Gaborone along with the De Beers relocation. Almost every night someone invites you to have dinner at their place where you can sit outside and enjoy the cool breeze of sunset with a cold beer. Buradaki gençler dünyadaki diğer gençler normalde ne yapıyorsa aynen onu yapıyor: bol bol içip, bol bol arkadaşlarıyla takılıyor. Buranın asıl içkisi Chibuku adında özel bir şekilde mayalanan bir bira. Ama insanlar genelde Afrika'nın geneline özgü biraları tercih ediyor. Aklıma gelen birkaç marka St. Louis, Hansa ve Castle. Gece hayatına gelince, Johannesburg ve Istanbul'dan şaşmayın ve burası için fazla bir beklentiye girmeyin. A lot of the youngsters do exactly what many youngsters do for entertainment spend a lot of time drinking the local alcoholic beverage and chilling out together. Actually, the truly local drink is called Chibuku, which is basically a specially brewed thick beer. However, I think most people choose just to drink locally brewed African beer. Well-known African brands I remember you can get there include St. Louis, Hansa and Castle. In terms of nightlife I would stick to Johannesburg or Istanbul! Orada başına gelen en tuhaf olay neydi? Yani en azından bizim garip bulacağımız bir durum. Neden bilmiyorum ama Botswana'da başıma pek tuhaf bir şey gelmiyor. Tamam, gecenin bir yarısı bir su aygırının beni kovalaması, tuz gölünde kamp yaparken bir kum fırtınası ortasında kalmam ve yatağımda akrepler bulmam biraz heyecan verici ve alışılmadık olmuş olabilir.. . Bir kere de bi' motosiklet kazasında omzum çıkmıştı ve eve dönmek için motosikleti 800 km tek elimle kullanmak zorunda kalmıştım. Bu tabi tuhaf bir durumdan daha çok acı verici bir durum. For some reason weird things rarely happen to me when I am in Botswana. Ok apart from a few exciting moments in the wild when I have been chased by a hippo at night, experienced a sand storm in the salt lakes whilst camping and found scorpions in my bed. One time I dislocated my shoulder in a motorbike accident, so riding the 800kms back home one handed was pretty weird I suppose. Actually it was more painful than weird. Not: Röportajın orijinalini İngilizce yaptığımız için, anlamını yitirmemesi açısından Türkçe'ye birebir çevirmek yerine kendimizce küçük değişiklikler yaptık. Sincerely Yours, I read your blog named "Botsvana: Jakuzinizde Uzanırken Aslanları İzleyebileceğiniz Ülke | Oi the Blog" daily. Your humoristic style is awesome, keep doing what you`re doing! And you can check my website about .


Geçen gün, yeni röportajımızı kimle yapsak kimle yapsak diye düşünürken, cevabın sorunun içinde olduğunu fark ettik ve yeni röportajımızı Kim'le yaptık. Kim Jong-un. Kendisini az çok tanırsınız, Kuzey Kore'nin dünyalar tatlısı, munis lideri. Gördüğünüz gibi yine çok şakacıyız. Aslında bakarsanız, Kuzey Kore ile ilgili ulaşılabilecek veri sayısı oldukça az. Çünkü oldukça kapalı hatta dünyayla bağlantısını koparmış bir şekilde yaşadıklarını bile söyleyebiliriz. Öyle ki, buraya turistik amaçlı gidebilmeniz için farklı bir başvuru düzeneği var. Zaten olur da buraya gitmeyi başarabilirseniz, yani kabul edilebilirseniz, bu geziyi devlet memurları gözetiminde yapabiliyorsunuz. Otelden tek başınıza çıkmanız, sokaklarda kendi kendinize dolaşmanız ya da çoğu yerin fotoğrafını çekmeniz yasak. Aldığınız vize bile, pasaportunuza basılmıyor, ayrı bir belge olarak veriliyor. Aslına bakarsanız, Google Earth'te adını yazdığınızda bile, ülkeye dair en ufak bir şey görmeniz mümkün değil. Ülkenin ne kadar katı kurallarla idare edildiğini anlatabilmemiz açısından geçen ay ülkede, Güney Kore yapımı dizi ve programları izlediği öne sürülen 80 kişinin idam edilmesi oldukça çarpıcı bir örnek olabilir. Tabi haberin doğruluğunu da sorgulamak gerek ama, yine de pek ürkütücü bir ülke izlenimi verdiği kesin. Neyse, biz konumuza dönelim. Bu kadar gizemli bir ülkeyi merak etmemek elde değil. Ama dediğimiz gibi, ne internete girip binlerce fotoğrafına ulaşabiliyorsunuz, ne de "hadi gidip Kuzey Kore'yi gezelim check-in de yaparız" diyebiliyorsunuz. Bu yüzden, dünyaca ünlü foto muhabir, David Guttenfelder'in geçtiğimiz aylarda, Kuzey Kore'de çektiği fotoğraflar oldukça ilgimizi çekti. Aslına bakarsanız öyle "muhteşem, ben şunu bi' wallpaper yapayım" tadında fotoğraflar değiller. Aksine, son derece gerçekçi ve günlük yaşamı yansıtan fotoğraflar var. Zaten fotoğrafların hepsi, bir akıllı telefon ile çekilmiş ki ülkeye yabancı birinin akıllı telefon sokmasına da ilk defa izin verildiği söyleniyor. Not: Kuzey Kore seyahati hakkında daha fazla şey öğrenmek için, buraya gitmeyi başarmış sevgili Çelebi Alper'in yazdıklarına şuradan ulaşabilirsiniz.


Avustralya ile ilgili yaptığımız ilk röportaj, o kadar farklı tepkiler aldı ki, 1 tane röportaj ile sınırlı kalmamamız gerektiğini düşündük. Anladığımız kadarıyla orayı ciddi anlamda merak edenler sadece biz değiliz. Bu süreçte Türkiye'den Avustralya'ya yaşamaya ya da okumaya gitmeyi planlayan ne kadar çok insanın olduğunu da fark ettik. Bu açıdan, Serden Nayın ile yaptığımız bu röportajın büyük faydası olacağını ve merakınızı büyük ölçüde gidereceğini düşünüyoruz. Not: Avustralya'yı okumalara doyamadım diyorsanız, bir diğer röportajımız da şurada. Yaklaşık 11 sene kadar Avustralya'da kaldım. Üniversite eğitimi için yurtdışını düşünüyordum ve ilk tercihim doğrusunu söylemek gerekirse Amerika idi. Tabi bu senenin 2000 olduğu, internetin hayatımıza henüz hakim olmadığı ve bilgiye erişmenin ansiklopedilerle sınırlı olduğu bir döneme denk geldiği için neden Amerika dediğim daha iyi anlaşılabilir, lakin diğer bütün ülkeler kara kutu gibiydi. Araştırmalarımı yaparken girdiğim bir acenta sayesinde Avusturalya ile tanıştım, bugün baktığımda da iyi ki o acentaya girmişim diyorum. Central Queensland University'de işletme eğitimi aldım. Avustralya, üniversite eğitim kalitesi konusunda dünyada ilk 5 ülke içindedir. Şimdiye kadar yapılan gerek bilim, gerekse tıbbi buluşların birçoğunun çıktığı yer Avustralya'nın çeşitli üniversiteleridir. Tamamıyla araştırmaya dayalı, ezberden uzak ve gerçekten bir öğrencinin okurken zevk aldığı bir eğitim sistemi benimsenmiştir. Bu sistemin bir öğrenciye en büyük artısı, eğitim hayatının sonunda dahi kendinden öğrenilmesini istenenleri makro seviyede hatırlayabilmesi ve ileride uygulayabilmesine olanak sağlamasıdır. Gerçekten sıkılmadan, bunalmadan, eğlenerek başarılı olunabilecek bir sistem diyebilirim. En büyük eksik vize. Eğitim boyunca öğrenci vizeniz geçerli ve çalışma izniniz haftada maksimum 20 saat. Okul bittiğinde ise eğer oturma izni ya da vatandaşlığınız yoksa size birisi sponsor olmadığı takdirde ülkeden ayrılmanız gerekiyor. Neyse ki benim oturma iznim olduğundan dolayı böyle bir zorlukla karşılaşmadım. Eğitim hayatım boyunca yurtdışına gitmiş birçok öğrenci gibi ben de çok ilginç işler yaptım diyebilirim. Çalışma izni 20 saat olunca tabi insan maksimum getiri kazanmak istiyor bundan. Fast food kebapçılardan taksi şoförlüğüne kadar ilginç bir yelpazede çalıştım, gerçekten enteresan deneyimlerdi benim için. E okul bitince şartlar birden değişiyor tabi ki. Son 4 senemde uluslararası bir firmada eğitim danışmanlığı alanında eyalet müdürü olarak çalıştım. Avustralya'da iş hayatındaki en dikkat çekici farklılık ast-üst ilişkisi sanırım. İnsanlar o kadar saygılı, o kadar bilgili ve bir o kadar da kaprissiz ve rahat ki, yeni bir iş ortamına girdiğinizde kim kimin müdürü, kim personel kim idareci anlamanız bazen zaman alıyor. En azından benim çalıştığım firmada böyleydi diyebilirim. Ama genel bir bakışla iş hayatını Türkiye ile kıyaslarsak, biz gerek mantalite, gerek ekonomik anlamda çok ama çok gerideyiz. Bizim ülkemizde en ağır işi yapan kişi en az ücreti alırken, Avustralya'da bunun tam tersi bir sistem işliyor ve yeri geliyor, bir mavi yakalı ayni firmadaki bir beyaz yakalıdan çok daha fazla kazanabiliyor. İyi para kazanıp iyi şartlarda yasayabilmek için Türkiye'de olduğu gibi iyi üniversiteler bitirip, bir kaç diploma alıp iyi pozisyonlar kovalamak ve şanslıysanız bulmak zorunda kalmıyorsunuz. Avustralya bir sıvacının, duvar ustasının, tesisatçı ya da fayansçının bir banka memurundan çok daha fazla kazandığı bir ülke. Yeter ki ne yapmak istediğinizi bilin, işinizden zevk alın ve onu iyi yapın. Yaşam pahalı gibi gözükse de aslında bizimkinden standart olarak çok çok daha yüksek. Evet Türkiye'de kiralar çok daha ucuz, yeme-içme de daha ucuz ama unutulmamalıdır ki, buradaki gelir ile giderler de paralel ilerliyor. Yani kazancınız, iyi koşullarda yaşamanızı kolaylıkla sağlayabiliyor. Türkiye'de asgari ücretle 3 depo benzin alınabilirken, Avustralya'da bu oran yaklaşık 30 depoya denk geliyor. Dolar-lira kuru olarak bakıldığında çok pahalı gözüken hayat orada kazanıp yaşadığınız sürece emin olun size buradakilerden çok çok daha fazla imkan tanıyacaktır. Şu an için Queenland eyaleti en popüler eyalet ve başkenti Brisbane de en popüler şehri diyebilirim. Her ne kadar insanlar genelde Sydney ya da Melbourne'u bilseler de, Brisbane su an için bu iki şehirden en çok göç alan şehir konumunda. Bunun en büyük etkisi sanırım tropik iklimi ve insana mutluluk veren doğası ve yaşam tarzı. Sydney ve Melbourne biraz daha İstanbul vari diyebilirim, inceden bir kaos hakim hayata. Stresten uzak düzenli yaşamak isteyen birçok insan Brisbane şehrini tercih ediyor. Ben de bunlardan biriyim. Ben çabuk alıştım diyebilirim. Bunda en büyük etki herhalde 19 yaşında liseyi bitirir bitirmez böyle bir maceraya atılmak oldu. O yaşlarda dünya pek umurunda olmuyor, her şeyi heyecan veren bir oyun gibi yaşadığın için bu farklılıklar aslında hayata renk katıp zevk veriyor, en azından ben öyle hissettim. Oradan buraya gelen biri kültür şoku yasayabilir ama buradan oraya giden biri için ben aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Eğer dünya görüşü medeni seviyede olan, açık fikirli ve özgürlük düşkünü biriyseniz "ben burada ne yapıyorum ulan?" yerine kesinlikle "iyi ki gelmişim lan" dersiniz. Ama belirtmeden geçemeyeceğim, en büyük sorun yemekler. Eğer mutfakta iyi değilseniz aradığınız tatları dışarıda bulmanız ne yazık ki biraz zor. Sanırım bizim onlara göre en büyük artılarımızdan biri mutfağımızın zenginliği. İşte bu kısım işin en zor kısmı. Benim İngilizcem süper diyeni gelişine alnından karışlayan bir ülke Avustralya. Ben kolej mezunuyum ve hayatım boyunca İngilizce okudum diyebilirim. Giderken de İngilizceme çok çok güvenerek gittim. Ama daha ilk gün kendime sorduğum ilk soru "bize okulda ne öğrettiler lan bunca sene" oldu. Bir kere hiç bir terimi bizim öğrendiğimiz gibi kullanmıyorlar, olayları ifade edişleri, kullandıkları kelimeler çok çok farklı ve içinde yasamadan kesinlikle başka bir yerden duyup öğrenebileceğiniz bir yapıda değil. Örnek vermek gerekirse, İstanbul'da çekirdek dediğimiz şeye İzmirliler çiğdem derler. Hayatınızda bunu hiç duymadan İzmir'e giderseniz "gelirken çiğdem al" dediklerinde "Çiğdem kim?" cevabını vermeniz hiç de abes kaçmaz. Şimdi düşünün ki yabancı bir ülkede ve dilini çok da iyi bilmediğiniz bir yerde karşınıza sürekli çiğdemler çıkıyor. Bunun üstüne bir de aksanları da kendine özgü olmaz mı? Aslında alışınca çok yumuşak ve güzel bir tınısı var fakat alışana kadar ne yazık ki anlamakta çok güçlük çektiğiniz bir aksanları var. Ama her şeye rağmen dil öğrenmek için mükemmel bir yer diyebilirim. Bir kere çok kozmopolit. Bir günde herhalde minimum 5-7 değişik ülkeden insanla muhatap oluyorsunuzdur hayatın normal akışı içerisinde. Asyalısı, Hintlisi, Avrupalısı, Afrikalısı, Güney Amerikalısı, o kadar çok milletten o kadar çok değişik insan o kadar çok değişik aksanla İngilizce konuşuyorlar ki, başta çok zorlasa da öğrendikten ve alıştıktan sonra dünyadaki her aksanı kendi ana diliniz gibi algılamaya başlıyorsunuz ve bu bence gerçekten çok büyük bir şans. Öncelikle şu bir gerçek ki, Türkler her yerde ve Türk'ün olduğu yerde kardeşlik derecesinde dostlukların oluşmaması mümkün değil. Ama biz toplum olarak biraz fazla bağlıyız birbirimize, arkadaşım dediğimiz insanlara her şeyimizle güveniriz, her şeyimizi emanet edebiliriz. Bu bizi biz yapan karakteristik özelliklerden birisi olsa da bu yakınlığı bir yabancıyla yakalamak gerçekten çok zor. İmkansız değil, bizim de zaman içinde Türkleştirdiğimiz çok kişi oldu ama genel anlamda bizim 1 haftada kuracağımız o yakın bağı, bir yabancıyla kurmak aylar alabiliyor. O bağlamda bazen insan çok güvenebileceği insanları özlüyor, keşke onlar da burada olsa diyebiliyor. Ama her şeye rağmen hayat orada da devam ediyor ve gerçek, yakın dostluklar sınırlı sayıda da olsa yine de ortam çok iyi diyebilirim. Melbourne Sydney'e göre daha karakteri olan bir şehir. Avustralya'nın Avrupası diyebiliriz. Sadece çılgın bir iklimi var, bir günde 4 mevsim yaşabiliyorsunuz. 4 mevsim derken mecaz anlamda değil, gerçekten sabahında 35 dereceyle çıktığınız evinizden akşam 5 derecede dolu yağarken dönebiliyorsunuz. Ama yine de kişisel tercihim kesinlikle Melbourne'den yana olurdu. Bak bunu Melbourne olarak cevaplayabilirim. Kesinlikle Crown Casino'ya uğramadan gelmeyin. Kumar sevmiyorsanız da şovlarından etkilenebilirsiniz. Onun dışında 'Great Ocean Road' kesinlikle görülmesi gereken bir yer diyebilirim. Tabi bir de 'Sydney Road' üzerindeki bir Türk restoranında yemek yemeyi de unutmayın. Arkadaslar onlarca soru ve ekleme talebi aliyorum facebooktan. Ozellikle belirtmek isterim ki sorulan sorularin 90%'i sadece konsolosluk calisani ya da egitim atesesinin cevaplayabilecegi turden sorular. Sistem ve kanunlar surekli degisiklik gostermekte, ve benim geldigim zamandaki kanunlarin bir cogu daha sikilastirilmis sekilde update olmus durumda. Her ne kadar yardimci olmak istesem de burada yasiyor olmak ne yazik ki butun gocmenlik kanunlarini biliyor olmak anlamina gelmiyor. Ozellikle goc, egitim, kalifiye gocmenlik konulari icin lutfen konsoloslukla iletisim kurunuz, sizleri yanlis yonlendiren olmak istemem. Serden bey bir sorum olucak. Yasam ne kadar keyifli sizce orada. Eski bir karavan alsanız sorarlar adama bunu nereye park edicen ve yasayacaksın diye 🙂 Tabi buraların usulünü bilmediginiz icin normal bu sorular. Mesela paylaşımlı evlerde 1 evi 3-4 kişi paylasarak kirayı düşürebilirsiniz. Genelde yapılan bu. İki sefer malbourne gitmiş birisi olarak Dünyanın en güzel ve şahane ülkesi. insana verilen değerde ve devletin sosyal sistemiyle vatandaşına maksimum güvence sağlayan ülkesi. geniş tek katlı müstakil evleri doğası yeşilliği hayvanları denizi plajlarıyla mükemmel bir ülke.. Türkçe öğretmenisin, ama noktadan sonra boşluk bırakmıyorsun. Enteresan. Selam herkese ve herkese bol sanslar) Melbourneye turistik vizesi ile gidipde orada islem yapib oturum gibi falan yani kalmak olurmu ?? Zahmet olmazsa plz.. Avustralyada yasanilacak en guzel eyalet Melbourne. Yillarca sydney de yasamis biri olarak soyluyorum yaklasik 3 ay oldu sydneyden melbourne tasinali. Queensland irkci insanlarin cogunlukta oldugu bi eyalet sahsen defalarca gitmeme ragmen hic sevmedim havasi disinda. Sydney de kiralar oldukca pahali melbourne de daha uygun ve burdaki insanlar daha samimi icten sadece buranin havasini sevmedim birden cok sicakken birden donabiliyoruz. Ingilizcenizin mutlaka iyi olmasi gerekiyor yoksa sadece kebab islerinde calisirsiniz. Tek basina yasam burda kolay degil aileniz esiniz felan illa biri olmali paylasim olmasi maddi anlamda iyi olmanizi saglar. Ha tek basinizada olur ama birikim yapamadan hayatiniz gecer gider. Bu ulkede yasadiktan sonra insan oldugumu anladim:) inanilmaz haklariniz var insan cani kiymetli turkiyedeki gibi cukur kazip uyari koymadan is yapmiyorlar. Kendinizi guvende hissediyorsunuz. Emekli olayim derdine dusmuyorsunuz. Hastalaninca kim bakacak bana kendimi nasil gecindirecem derdi yok zor durumlarda devlet herzaman yardim ediyor bakici bile bulunup oduyorlar. Turkiyeyi zaman zaman ozlesemde arkadaslik ortamlarini yemeklerini yinede trde 1 aydan fazla zaman gecirmek istemiyorum. Kimse kusura bakmasin cunku orda insana deger verilmiyor calisiyorsun agir islerde biyerini sakatliyorsun hop issizsin ustune hastane masraflarinda bogulup gecim derdine dusuyorsun basina ne gelecegi hic belli degil trafik kurallari yok sansa yasiyorsun sadece. Merhaba. Ben Ankara dogumlu, ODTU mezunu muhendisim. 24 yil Istanbul'da 17 yil da Sydney'de calisarak yasamis biriyim. Turkiye'de guzel vakitler gecirmis, sorunlarini, kapasitesini ve potansiyelini bilirim. Buradan Avustralya'ya okuyup sonra kalmak isteyenlerin durumu ile Permenant Residency alip gelenlerinki farklidir. Ilk kisimdaki gelenler zorluk ve umitsizliklerle bogusuyorlar. Ikinci kisimdan gelenler devlet garantisi altinda olduklari icin daha rahatlar. Avustralya refah seviyesi yuksek rahat bir ulkedir. Dunyadaki Kaliteli yasam endeksi icinde ya birinci ya da ikincidir. Unutmayalim orayi dunyanin en gelismis ulkelerinden Ingiltere kurmustur. Onun icin gelismis sanayi, tarim-hayvancilik, saglik, hukuk, egitim v. s. vardir. Zaman gecirmek icin de guzel yerler coktur. Bircok kulube $3 odeyerek uye olursunuz, halbuki Kalamis Deniz Kulubu gibi yerlere en az 35.000 TL odemeniz gerekir. Arastiran kisi en iyi eglenme sekillerini de orada bulur. Turkiyede cevresi ve maddi durumu iyi olan bircok kisi orada da guzel vakit gecirir. Yalniz Istanbul, Ankara gibi sehirler cok kalabalik ve zor sehirler oldular. Eskiden daha iyiydi. Benim tavsiyem her iki ulkeye de iyi bakmaktir. Avustralya oturmus, sakin ve huzurlu bir ulkedir. Her turlu eglence de vardir. Ayrica 160 cesit millet baris icinde yasamakta ve kultur zenginligi vermektedir. Turkiyenin zenginlikleri de coktur ve arayan bulur. Tabi gecim sikintiniz yoksa.


Bir dergiyi, gazeteyi ya da yeni bir web sitesini açtığınızda, "Aa burada da yazıyormuş" cümlesini kurdurtan, şu röportaja kadar kişisel olarak tanışmamış olsak da, özellikle bir yere gitmeden, ya da yeni bir mekanı denemeden tavsiyelerini "sanki yakın bir arkadaşım önermişçesine" değerlendirdiğim bir isim Hazal Yılmaz. Çoğumuz kendisini "Çok Gezen" olarak tanısak da, benim gözümde o tam bir "Çok Yazan" ve kanımca bu kadar aktif olması gerçekten müthiş. Üstelik hem eğlenceli, hem söyleyecek, anlatacak çok şeyi var, hem de tam bir tespit insanı. Kendisiyle Çok Gezenler Kulübü, hazalyilmaz. com, İstanbul ve bir takım şehirler üzerine konuştuk, okuması sizden. Reklamcıydım ben. Konserlere gidemez, kitap okuyamaz, sergileri gezemez hale gelince yeter dedim. İstifa ettim. 2009 Mayıs ayıydı. Hali hazırda yazdığım bir blog'um vardı ama daha çok edebiyat üzerineydi. Tipini değiştirdim, süsledim, hazalyilmaz. com altına taşıdım. İstanbul hayatını, kısaca kendimi yazmaya başladım. Benim gibi hiçbir şeye vakti olmayan insanlara bir rehber olarak başladı. 5 yıl geçti. Bendeki keşfetme heyecanı bitmedi. Basılı Medya: Hürriyet Seyahat, Pegasus Dergi, İstanbul Life, Vodafone Freezone, Base Post. Online: Kendi blogum http://hazalyilmaz. com/anlamarama/; Çok Gezenler Kulübü http://www. cokgezenlerkulubu. com; Miles & Miles Dergi, http://www. garanti. com. tr/tr/bireysel/ozel_bankacilik/ozel_bankacilik_urunleri/masters_online_magazine. page. Proje dünyayı gezme hayallerim sayesinde başladı. Bunu yapabilmek için genç, dinamik, vizyoner partnere ihtiyacım vardı. İlk olarak Pegasus'a sundum, bir ay sonra start verdik. Projeyi ilk anlattığımda adı yoktu. Tolstoy gibi bir gece rüyamdan uyanıp başucu defterine not almışım. İki gün sonra Çok Gezenler Kulübü olarak ismini tescile yolladım. 2) Günde 20 km, omzunda fotoğraf makinen, elinde not defterinle yürümek. Çünkü sokaklarında yürümeden bir şehri keşfetmenin imkansız olduğuna inananlardanız. 3) Seyahati tatil değil, iş haline getirmek. 4) Yazmaya tutkun, aşık olmak. Yazmadan duramamak. Bu dört kriter bende var diyen herkes hazalyilmaz1@gmail. com adresine mail atsın. Gittiğimiz her şehirde ekip değişiyor çünkü başka vizyonlar katmak hem yaptığımız işe, hem birbirimize ilham veriyor. Ben Çok Gezenler Kulübü olarak Pegasus'la bir anlaşma yapıyorum, ardından gelen herkese belli bir harcirah sunuyorum. Kalanı tamamen kişisel zevkler. Hostelde mi, evde mi otelde mi kaldın. Baleye mi konsere mi dansa mı gittin. Tek mühim nokta sabah 08:30 mesai başında olmak. Üç dört gün vaktimiz olduğundan kaybedecek bir dakikamız yok. Onun yerine dünyada içtiğim en iyi iki bloody marry'nin adresini vereyim ben size. 1) Berlin White Trash. İçinde kereviz sapı değil, ağacı var adeta. 2) Londra The Dove. Guiness'li özel bir karışım yapıyorlar. Ben daha çok İstanbul'la sevgi-nefret ilişkisi olanlardanım. Bu şehrin çok potansiyeli olduğunu ama yeterli derecede kullanmadığımızı düşünüyorum. Daraldığımda İstanbul'dan kaçarım, özleyince Boğaz kıyısında tura çıkarım. İşletmecilere, otelcilere "Brüksel'de Fred Nikolay harikalar yaratmış" ya da "Buenos Aires'de Frank's diye bir yere gittim bir baktım 1930'lardayım" diye anlatmışlığım çoktur. Her sabah House Cafe Corner; öğle yemeğinde Kahve 6 ya da Kantin, akşam Yeni Lokanta, gece dans için Babylon, Kiki favorilerim. Bir de bu aralar Kadıköy-Moda'nın kozmopolit hayatına takılmaktayım. En 'ben niye burada doğmadım ulan' şehir: Zamanda da değişiklik yapma hakkını kullanıyorum. 1970'lerin New York'u. Gece hayatı en eğlenceli şehir: Galerilerin bara dönüştüğü, yeşil kapılar arkasında muhteşem kokteyllerin yapıldığı, herkesin 7/24 dans ettiği Berlin. En obez olmaya müsait şehir: Tapas, chorizo, patatas bravas, manchego, cavas sekiz öğün gider bıraksan. Tabii ki Barselona. En dost canlısı şehir: Kozmopolit olduğu için sanırım. Londra diyeceğim. Yok dur Amsterdam da olabilir. Ya yerlisiyle tanıştın mı bana herkes dost. İstanbul'da en sevdiğin rakı balık mekanı: Aralık ayının birincisi Kadıköy'deki Meyhane. İki kişi, palamut dahil, 80 TL ödeyip kalkıyorsun. Şaka değil. İstanbul'da en sevdiğin kahve içmelik mekan: Kahvenin tadı Bebek, Cup of Joy'da çok iyi. Mekan olarak soracak olursan Karaköy, Karabatak. İstanbul'da gece çıktığında uğramadan dönmem dediğin mekan: Avrupa yakasında Aztek, Anadolu tarafında Zeplin. Tabii oralara varana kadar sekiz-on ayrı mekan gezilmiş oluyor.


Couchsurfing. org adresinden ulaşabileceğiniz bu internet sitesi, kendi tanımıyla "uluslarası bir misafirperverlik sitesi." Evet, bu tanım çok da açıklayıcı olmadı biliyoruz. "Biz bunu anlamadık, bize Türkçesini söyleyin bunun" diyecek olursanız, o da pek bir şey ifade etmiyor; Kanepe Sörfü. En iyisi biz daha makul bir tanım yapalım. Couchsurfing, gittiğiniz başka bir şehirde, sizi ağırlayabilecek bir yeri olan kişilerle tanışmanızı ve iletişim kurmanızı sağlayabilecek bir gezgin ağı. Örneğin Viyana'ya gideceksiniz ve konaklamaya para harcamak istemiyorsunuz, o zaman giriyorsunuz siteye, üyeliğinizi oluşturup orada kriterlerinize göre sizi ağırlayabilecek birilerini bulup iletişime geçiyorsunuz ve bedava konaklayacağınız bir yeriniz olmuş oluyor. Böbrekleri çaldırıp çaldırmayacağınızı merak ediyorsanız, o konuya aşağıda parmak basacağım, ama şimdiden söyleyeyim, sorumluluk kabul etmiyoruz. Güvenli olup olmadığını bir kenara koyduğunuzda, aslında farklı bir kültürün tam anlamıyla parçası olabilmek ve yeni insanlarla tanışabilmek için oldukça güzel bir yöntem gibi görünüyor. Üstelik konaklamaya para harcamak zorunda kalmamanız da cabası. Özellikle benim gibi başka bir şehirdeyken evlerin içini görmeye çalışan, "acaba sıradan bir Perşembe gecesini nasıl yaşıyorlar" sorusunu cevaplandırabilmek için neredeyse insanların evine dalacak olan bir tipseniz, bence kesinlikle göz önünde bulundurabilirsiniz. -Öncelikle couchsurfing. org'a girerek kendinize bir profil oluşturun. Bu profili oluştururken, siz insanların evine kalmaya gidebildiğiniz gibi, onların da size kalmaya gelebileceğini aklınızda bulundurun. Tabi ki bu tamamen sizin isteğinize bağlı, sitede bununla ilgili bir seçenek mevcut. Bu yüzden profiliniz oluştururken sizi, evinizi ve yaşam stilinizi tanıtabilecek nitelikte fotoğraflar eklemeyi de unutmayın. Böylece en azından sizinle iletişim kuracak insanları küçük çaplı elemiş olursunuz ve aynı kafa yapısında olduğunuz birilerinin sizinle iletişim kurmasını sağlarsınız. -Evinizle ilgili detayları bildirirken, evcil hayvanınızı getirebilirsiniz ya da sigara içerseniz ağzınızı kırarım gibi kişisel detayları eklemeyi unutmayın, sonradan terslik çıkmasın. -Evinizde kaç kişiyi ağırlayabileceğinize dair bilgi verin. -Sitede dahil olabileceğiniz gruplar mevcut. Bu şekilde daha çok insan ile iletişim içine girebilir, aynı zamanda tam anlamlandıramadığınız konuları soracak, bu konuda sizden daha deneyimli insanlara ulaşabilirsiniz. Profilinizi oluşturduktan sonra, artık couchsurfing dünyasına dahilsiniz. "Ben elalemin evinde kalacağım, bedavacıyım, 2 böbreğim var, birini çalsalar bir şey olmaz mı" diyorsunuz? O zaman onlar gelip sizde kalacağına, siz de gidip başkasının "koltuğunda" kalabilirsiniz. Şaka bir yana, bir şehri, bir kültürü en iyi şekilde tanımanın yolunun lokaller ile vakit geçirmek olduğunu düşünürsek, bundan daha iyi bir fırsat olamaz. Üstelik konaklamaya para vermeyecek olmanız da cabası. Bunun için sistem belli, insanların profillerine girerek evlerini, nerede kalabileceğinizi ve kişisel özelliklerini inceliyor, konaklayabileceğinize inandığınız insan ile iletişime geçiyorsunuz. İletişime geçmek derken, yapmanız gereken şey "request" yani talep göndermek akabinde özel mesaj ile iletişime geçerek, olur mu olmaz mı, kalsam nasıl olur diyaloglarına geçmek ve karşılıklı anlaşıp anlaşamadığınızı algılamaya çalışmak. -Kimin evinde kalacağınızı seçerken ortak ilgi alanlarınız olup olmadığına bakarak arkadaşlık kuracağınız kişiyi de kendinize uygun şekilde seçebilirsiniz. -Seçim yaparken evde sigara içip içmediğinizden evcil hayvanınızı götürüp götüremeyeceğinize kadar birçok detaya ulaşmanız mümkün. Bu tip konulara dikkat edin. Elin evine gidip lak diye sigara yakmak olmaz. -Diyelim ki evine gideceğiniz kişiyi belirlediniz, ancak son anda bir aksilik çıktı ve gidemiyorsunuz. Böyle bir durumda mutlaka gidip gidemeyeceğinizi belirtin. Öncelikle ayıp. Ancak etik değerlerinizi sorgulayacak değilim, o yüzden ben işimize gelmeyen kısmını vurgulayayım. Sitede oylama ve yorum sistemi olduğu için, böyle bir durumda hakkınızda ileri geri konuşarak sizi ele güne rezil ederler arkadaşlar. Bakın çok net, tam mahalle ağzıyla anlatmış bulundum, o yüzden bu tip şeylere dikkat edin. -Tabi ki öncelikle girip profilini bir inceleyeceksiniz. Kimdir, kimlerdendir, Seferoğullarından mı Tellioğullarından mı bunlar önemli detaylar. Tipine ve ilgi alanlarına bakarken, referanslarını iyice incelemeyi unutmayın. -Bence abartın, Facebook, Google, Twitter, Allah ne verdiyse hepsinden adamı araştırın. Nedir, ne değildir, doğru mu söylüyor daha detaylı bilgi edinmiş olursunuz. -Sonra size gelmeyip talep ettiği tarihin size uyup uymadığına emin olun. Sevdiyseniz ve tarih uyuyorsa sorun yok, sevmediyseniz tarih uymuyor diyerek elveda diyebilirsiniz. Bu gibi durumlara düşmemek için güvenlik meselesine dikkat etmeli. - Referans Sistemi Adından da anlaşılacağı üzere birbirinin evinde konaklayan ya da bir şekilde tanışıklıkları olan insanların birbirlerine referans yazısı yazmasıyla ilerleyen bir sistem. Yani Jack gelip sizde kalıyor, siz Jack'i krallar gibi yaşatıyorsunuz, annenizin yaptığı yaprak sarmasını verip, gece kendi yatağınızda yatırıp siz salonda uyuyorsunuz, Jack de eve dönünde giriyor sizin profilinize "Ahmet müthiş, kesin Ahmet'te kalın God Bless Ahmet" yazıyor, böylece insanların gözünde güvenilirliğiniz artıyor. Katil ya da sapık olup olmadığınızı anlamalarını sağlıyor. Dolayısıyla bol bol referans almaya bakın ve kalacağınız kişiyi seçerken mutlaka referanslarını inceleyin. Bu da tamamen birbirine "kefil olmak" üzerine kurulu bir sistem. Onu da hemen örneklendireyim. Diyelim bu sefer de siz Jack'e gidip onda kaldınız, sizi Fish n Chips'e boğdu, klozete taharet musluğu ekletmiş, hatta eve sizin için gazsız su bile almış. Dönünce hemen siteye giriyorsunuz, Jack'in profiline giriyorsunuz ona +1 Vouch veriyor ve kefil oluyorsunuz. Jack benim adamım, Jack'ten zarar gelmez demenin sayıyla ifade edilen hali. Birine gidip kalacağınız zaman, bunu da mutlaka göz önünde bulundurun. -Adresini teyit ettirmiş profillerin de güvenilirlik oranı çok daha yüksek oluyor, bunu da göz önünde bulundurabilirsiniz. Siz de adres teyidinde bulunmak istiyorsanız, bir miktar para ödemeniz gerekiyor. -Bunun dışında profili boş olanlarda, acayip taleplerle gelenlerde, ev adresini vermek istemeyenlerde kalmaya çalışmayın, aynı şekilde evinizde kalmalarına da onay vermeyin. Ayşe come stay with me, ama gelirken kırbaç da getir diyenlere yanaşmayın. -Ayrıca bana kalırsa mutlaka alternatif bir planınız olmalı. Olur da hoşlanmadığınız, güvenemediğiniz, görünce "ulan bu fotoğrafta böyle değildi" dediğiniz biri olursa, mutlaka kalacağınız, gideceğiniz bir başka yeriniz olsun. Civarda en azından bütçenize uyabilecek birkaç otel ya da kalabilecek bir dayı falan olursa, huzursuz olduğunuz takdirde sokakta çaresizce kalmazsınız. Bobrekleri caldirmak bir yana, couchsurfing'den koca bulmus bir gezgin olarak bu platformu herkese oneriyorum 😉 Yanlis anlasilmasin, site online dating platformu olarak kullanilmasin, bu isler tamamen kader kismet. selam... 3 yıl içinde 53 çok olumlu referans almam rağmen.. hiç bir sebep yokken sayfamı kapattı cs yönetimi.. sanırım facebook tek paylaşımlarımı beğenmediler.. onlara göre usa yı çok sevmek zorundasınız... bunada dikkat..) . ikinci bir konu.. o kadar yabancıyı misafir ettim.. bizde yiyip içtiler.. a rabayla otogardan alıp tekra otogara bırakıyodum enayi gibi... 3-4 gün kalanlar bile oldu.. ama biz ailecek ne zaman avrupayı dolaşimaya çıksak biride yardımcı olmadı bize.. halbuki karavanla gitmiştik orlara.. biride kahve içmeye barı çağırsa çok mutlu olurduk.. özetle avrupa ve amerika vatandaşalarıda bizi kullanmayı seviyolar... kendinizi enayi yerine koydurmayın.. burda yüzüne gülüyorlar.. ama orda yüzüne bile bakmazlar... denemesi bedava.. Evet Murat Filiz çok doğru yazmış, 2 aydır Avrupa'yı turluyorum, gideceğim şehirler'deki tüm kullanıcılara en az 1 ay önceden talep yoluyorum ama gel görki kahve içmeye bile çağıran yok, anlaşılan bizleri bunlar kullanıyorlar, ben Antalya'da hergün dünya'dan birilerini evimde konuk ediyordum CS üzerinden, ama artık etmeyeceğim baba gitsin otelde kalsın....


Bana soracak olursanız, yılbaşı dünyanın en abartılan kutlaması. Ortada "eğlenme zorunluluğu" gibi bir durum olduğu için karamsarlık level'ımı son noktaya çıkararak, ölüme bir adım daha yaklaştığımız için havai fişek patlatıyoruz gibi hissediyorum. Üstelik yılbaşı dediğimizde her sene 'Bu sene ne yapacağız?' derdi, hadi diyelim bir şeyler yapmaya karar verdik, nasıl gideceğiz, nasıl döneceğiz, taksi bulabilecek miyiz, akabinde 'ulan yaşlandık he' hissi gibi sorunlar çıkıyor başımıza. Hadi oldu da bir çılgınlık yaptınız Taksim'e gittiniz o zaman da 'zaman kötü kolla götü' endişesi. Gördüğünüz gibi gerçek bir kaos. En güzeli evde oturup memedalierbil izlemek. Benim gibi hissetmeyen insanlar, yılbaşını dünyanın birçok şehrinde dev organizasyonlarla kutluyor. Belki başka bir şehirde yılbaşı kutlamayı ben bile sevebilirdim diye düşünüyorum. Yılbaşını farklı bir ülkede, farklı insanlarla, farklı bir ortamda kutlamak gerçekten çok değişik ve eğlenceli bir deneyim olabiliyor. Bu deneyimi yaşayabileceğiniz ve dünyada yılbaşı organizasyonlarıyla ön plana çıkmayı başarmış birkaç şehirden söz etmek gerekirse. Burada, gece yarısı yani yeni yıla girerken gerçekleşen 'Times Square top düşüşü' ile ünlenmiş bir kutlama oluyor. Tamam iyi hoş, ışıl ışıl bir top bu ama geri sayım yaparken bu topun hareket etmeye başlaması bu kadar insana neden bir anlam ifade ediyor ben de bilmiyorum. Hava Aralık ayında ortalama 0 derece olmasına rağmen her sene milyonlar akın ediyor buraya, gece boyu süren birçok konser ve etkinlikle eğlenceli bir kutlama oluyor. Paris, klasikleşmiş bir başka yılbaşı kutlamasına ev sahipliği yapıyor. Eyfel Kulesi'nin etrafında gerçekleşen havai fişek gösterisi görsel olarak gerçekten çok hoş. Ayrıca bu dönemde Paris ışıl ışıl süslenmiş sokaklarıyla, dekorasyonlarıyla gezmesi çok keyifli. Havai fişek gösterileriyle ön plana çıkmış bir başka şehir de Londra. Brezilya'da yılbaşı kutlamak isteyenler gördüğünüz gibi Copacabana plajına adeta akın ediyor. Tabi ki havai fişeksiz yılbaşı kutlaması olmaz. Ama burası hem aktivite, hem eğlence, hem hava koşulları göz önünde bulundurulduğunda yılbaşı kutlamak için en ideal şehirlerden biri. Yılbaşını dışarda şort tişörtle geçirmek isteyenler buraya. Yeni yıla ilk giren şehirlerden biri olduğu için, 'Amaaan Sydney'i her sene haberlerde izliyoruz zaten' diyor olabilirsiniz. Ama burada da Aralık ayında mevsimin yaz olması bence gitmek için yeterli bir sebep. Konu eğlence olunca Berlin'de zaten her gün yılbaşı. Yılbaşına özel fazladan da bir sürü organizasyonlar, konserler, çılgın kulüp partileri oluyor. Disney World genellikle çocuklu ailelerin tercih edeceği bir destinasyon gibi gelse de, burada yılbaşı için yetişkinlere özel birçok aktivite ve eğlence oluyor. Hava da ortalama 25 derece ve Orlando'ya tatil için çok ideal bir dönem. Amsterdam'da normalde çılgın havai fişek gösterisi olmuyor. Daha çok sokakta kendi kendine havai fişek patlamaya çalışan, normal bir günde yaptıklarını görsek 'bir yeri yakacak bu gerzekler ulan' diyeceğimiz insanlar doluşuyor. Sokaklarda, barlarda, kulüplerde, nereyi boş buluyorsa eğleniyor zaten bu halk. Las Vegas, herşeyin en iyisini, herşeyin en pahalısını, en büyüğünü yapmazsa olmaz. Aşağıda da görebileceğiniz gibi hayat pahasına da olsa abartı performanslar, Rihanna'nın ev sahipliği yaptığı partiler, efendim başka bir yerde Jay-Z konseri gibi etkinliklerle karşılaşmak mümkün. Gece yarısı da 6-7 otelden aynı anda atılan havai fişekler gördüğünüz gibi çok güzel bir sahne oluşturuyor.


İnkar edilse ya da tartışmalara yol açsa da, Vegas kumarhaneleriyle ilgili en enteresan gerçeklerden biri, kumar oynanan mekanlara, özel havalandırmalar aracılığıyla oksijen pompalanması. Bu şekilde, uykunuzun gelmemesini ya da daha geç gelmesini sağlayarak, daha fazla kumar oynamanızı sağlıyorlar. Yani normalde, ağzınızdan salyalar akıtarak uyuma aşamasında olacakken, kumarhanede kadın görmüş Adnan Oktar cinliğinde oturmaya devam ediyorsunuz. Çok uzun süre ayakta kaldığınızı fark edip, saate bakma ihtiyacı duyuyorsunuz fakat yoo yoo, bakamazsınız. Çünkü buna da bir çare bulmuşlar, kumarhanelerde saat diye bir şey yok. "Zaten kim saat kullanıyor bu devirde, en yenisini alacağım diye 5 yıldır değiştiremediğim ayfonum var benim, oradan bakarım" diyorsunuz di mi? Kumar masalarında cep telefonu kullanmak da yasak. Geçmiş olsun. Susadınız mı? Canınız bir bira, bir kokteyl mi çekti? Yalnızca 15 kupona, kokteyliniz gazetenizle bedava. Şaka şaka, hiç sorun değil. Burada istediğiniz içki ayağınıza geliyor, üstelik para da almıyorlar. Yeter ki kumar oynamaya devam edin. Bunu ne kadar sinsi ya da kötü bir plan olarak düşünüyorsunuz bilmiyoruz ama, Las Vegas kumarhanelerinde, her daim ortalıkta dolaşan manken fizikli, yarı çıplak, striptizci tadında ama salon kadını çizgisinden de çıkmayan kızlar mevcut. Hatta abartıp, masaj yapmayı teklif ettikleri bile oluyor. Hiçbir yere gitmiyorsunuz beyler, kumara devam. Vegas'taki kumarhanelerin bir diğer özelliği de, labirent gibi tasarlanmış olmaları. Bunun sebebi, ortamı terk etmenizi zorlaştırmak ve başka kumar aktivitelerine ilginizi çekerek daha fazla para harcamanızı sağlamak. Yani siz kumara, içkiye, kızların yarattığı görsel şölene doyduktan sonra kumarhaneden çıkacak gücü kendinizde bulunca, bu sefer de çıkış kapısını bulamıyorsunuz. Bu içerik Listelist için hazırlanmıştır.


Öncelikle, başlıktan dolayı ön yargı oluşmaması için şunu bir açıklığa kavuşturmakta fayda var. Hans Brinker hosteli bizim gidip de "off burası çok kötü hemen blog'a yazalım da insanlar gitmesin" dediğimiz bir yer değil, otel kendini "dünyanın en kötü oteli" olarak tanıtıyor ve bu özelliğiyle övünerek birçok insanın ilgisini çekmeyi ve sürekli dolu olmayı başarıyor. Hatta otel dünyanın en kötü otel sıralamasında bir numara olmak için özellikle ekstra kötü şartlar sunuyor. Evet biz de ilk duyduğumuzda şaşırmıştık. Genel olarak hostellerin gecelik ücretlerinden bile yola çıkarak konaklamanızda sizi nasıl bir deneyim beklediğini tahmin edebilirsiniz. Genel konsepti birçok kişiyle aynı odada kalmalı olan, uygun fiyata konaklama sağladığı için genç ve öğrenci popülasyonun yüksek olduğu dolayısıyla bol içmeli dağıtmalı bir ortam olan hostellerin, güvenlik ve hijyen açısından pek yüksek standartlar sağlamadığı aşikar. Amsterdam'da bulunan Hans Brinker Hosteli bu gerçeği kabullenerek, insanları alaycı bir şekilde ve kişisel fikrimi soracak olursanız, dünyanın en dahi reklam kampanyalarından biriyle otelde kötü şartlar olduğuna dair uyarıyor. O kadar kötü şartlardan söz ediyoruz ki, bazı hosteller yanında 5 yıldızlı otel gibi bile kalabilir. Konsepti kavramanız için sizi reklam kampanyalarının içerikleri ve diğer görsellere baş başa bırakıyorum. Tebrik ederim bayanlar, 1 sene yaşadığım halde bu otelin varlığından haberim yoktu. Konsept olarak çok başarılı çalışmışlar. Bir daha ki ziyaretimde burada kalacağım. Başarılar dilerim.


Hazır Tomorrowland ile festival dosyasını aralamışken, bir başka akın akın gittiğimiz ya da her sene plan yapıp sonra Rock'n Coke'da son bulduğumuz, bir başka festival olan Sziget Festival 'ın detaylarına da bir göz atalım dedik. Öncelikle 2013 Aftermovie'ye bakıp şöyle güzelce bir kıskanıyoruz. Elbet aranızda "Sziget ne ulan küfür kısaltması gibi?" diyecek olanlar vardır. Öncelikle onlar için durumu açıklamakta fayda var. Sziget Festival, 93 yılından beri yapılmakta olan, ödüllü bir festival. Her yıl çeşit çeşit ülkeden yüzbinlerce kişi katılıyor ve ortalık adeta Benetton kataloğu gibi oluyor. Festival genelinde, yaklaşık 50 farklı etkinlik alanı ve günlük 200'e yakın farklı program bulunuyor. Budapeşte'nin orta yerindeki bir "adacık"ta gerçekleşen festival, haliyle size Budapeşte'yi gezme imkanı da tanıyor. Gördüğünüz gibi, Festival+Yeni Bir Şehrin Sokakları= Mükemmel Kombinasyon. Festival bu sene 11-18 Ağustos tarihleri arasında. Ancak henüz hangi isimlerin katılacağı açıklanmadı. Ancak izninizle geçen sene katılan birkaç ismi sıralamak istiyorum, ondan yola çıkarak bu seneyi de öngörebilirsiniz; Azelia Banks Blur, Empire of the Sun, Dub FX, Parov Stelar, Erol Alkan, Tame Impala, Booka Shade, Boys Noize, Bat for Lashes. Bu sene Sziget'i gönlüne yazmış olanlar için, birinci adımımız acil bir şekilde biletlere girişmek. Bileti festivale gittiğinizde orada almanız da pek tabi mümkün. Ancak online olarak alabiliyorken öyle bir atraksiyona girmenize hiç gerek yok. Bunun için şuraya girmeniz yeterli olacaktır. Tabi bir de paranızın da olması lazım. Evet. Bunların içinden bütçe ve konaklama şeklinize göre seç beğen al yapabilirsiniz. Online alırken herhangi bir sorun yaşarsanız, sitede yardım için iletişim kurabileceğiniz birileri de mevcut. O kişiler biz değiliz. Onu da belirteyim. VIP Camping nedir, yeri gelmişken onu da basit bir cümleyle açıklayayım; festival alanı kayırmacası. Yani, satın aldığınız festival biletinizin üstüne vereceğiniz bir 109 Euro'nuz daha var ise, festival alanında kurulmuş, içinde yüzme havuzu, sayıca fazla duşlar ve tuvaletler, güvenlik kasaları, cep telefon şarj üniteleri, internet, Wi-Fi, bakkal, büfe, 7/24 resepsiyon, güvenlik vs. bulunan bir alana giriş hakkına sahip oluyorsunuz. -Diyelim ki festivalin 2 gününe gideceksiniz, dolayısıyla 5 günlük kamp biletini almak istemiyorsunuz. Hiç sorun yok. Eğer üst üste 2 gün için bilet aldıysanız, size kamp olanağı tanıyorlar, o kadar da acımasız değiller. Ayrıca oradayken kampsız bileti kamplıya çevirme şansınız mevcut. Gördüğünüz gibi tam bir "adamlar yapıyor işte abi.." anı. Bizdeki gibi sorun çıkarmak için yer aramak yerine, insanların keyfini kaçırmamak ya da yardımcı olmak için ellerinden geleni yapıyorlar. -Bileti online olarak almanın bir diğer faydası da, olur da biletinizi kaybederseniz, oradaki problem çözüm masasına gittiğinizde, sistemlerinden bileti alıp almadığınızı görüntüleyerek, bu probleminize çözüm getirebilmeleri. Bence çok önemli bir detay, zira bilet kaybetmeye son derece meyilli bir ortama gidiyorsunuz. Festival alanına girdi çıktı yapma ihtimaliniz de çok yüksek, dolayısıyla kesinlikle işinize yarayabilir. -Konaklama için iki seçeneğiniz mevcut; ya kamp yapacaksınız ya da Budapeşte'deki otellerde veya hostellerde kalacaksınız. Kamp yapacaksanız, yanınıza ekipmanınızı almanızı söylememe gerek yok sanıyorum. Yapmayacaksanız, Budapeşte'de kalabileceğiniz otellere yalnızca bir "köprü" uzaklığında olan festival alanına yakın bir otelde kalacaksınız. -Eğer karavanınız varsa, festival konaklama alanında karavanlar için de özel bir bölge ayrılmış bulunuyor. Ayrıca karavanınız olduğu için sizi çok kıskanıyoruz ve sizinle arkadaş olmak istiyoruz. Selam :)))))) -Sziget için Türk organizatörler ve tur şirketleri tarafından düzenlenen turlar da oluyor, uğraşamam benim yerime halletsinler diyenler için daha kolay bir alternatif olabilir. Bu işte hangisinin daha iyi olduğunu bilmediğimiz için uydurma bilgi vermek istemeyiz tabi. Budapeşte'ye nasıl ulaşacağınız aşikar. Bu başlık daha çok, Budapeşte'ye ulaştıktan sonra, festival alanına nasıl ulaşacağınızla ilgili. Bunun için treni, tramvayı ya da festival shuttle'ını kullanabilirsiniz. Ayrıca festival alanına kalkan, belli saatleri olan bir bot da mevcut. Bu gibi detaylar, tarih yakınlaştığında netleşiyor, şimdilik shuttle ve bot saatleri belli değil. -Eğer blog'u biraz olsun takip etmişliğiniz varsa, özellikle ilk kez gittiğim şehirlerde genellikle edindiğimi fark edebileceğiniz "City Pass" almanızda fayda var. Böylece kaldığınız süre boyunca her türlü toplu taşıma kullanımı, ve hatta vakit bulabilirseniz gezeceğiniz müze vs. için para ayırmaya çalışmazsınız. Önceden bu işe bir çözüm getirmiş olursunuz. City Pass'i havaalanından, tren istasyonlarından ya da festival alanında girişten temin etmeniz mümkün. Pass'i internetten alıp, yanınızda satın aldığınıza dair bir çıktı götürürseniz size kolaylık sağlayabilir. -Eğer Rock'n Coke ile kıyaslayacak olursak, tuvaleter burada "bir tık" daha iyi durumda. En azından daha sık temizleniyor. Yine de büyük beklentiniz olmasın tabi. -Festival alanında sigara alabileceğiniz bir yer mevcut. Sigara alırken genellikle kimlik göstermeniz isteniyor. -Yine Rock'n Coke kıyaslaması yaparsak, öyle manyak gibi yemek kuyrukları, akabinde yemeğe ulaşamayıp açlıktan bayılanlar falan olmuyor, bu konuda sistemi oldukça iyi oturtmuşlar, koşullar daha insancıl. Harcamalarınızı, festival alanında edindiğiniz ve içine para yükleyip festival boyunca kullandığınız kart üzerinden yapabiliyorsunuz. -Festival alanında bavulunuzu ve önemli eşyalarınızı bırakabileceğiniz ayrı bir alan ve 24 saat kullanabileceğiniz ATM'ler bulabilmeniz mümkün. -Alana içki sokmanız yasak, ama yiyecek ve alkolsüz içecek sokabilirsiniz. Sadece belli bir limiti var, onu da çok sallamıyorlar. -Şarj alanları da mevcut, panik yok. Ancak yanınıza çoklu priz alma sinsiliğinde bulunarak, birkaç kişi aynı anda şarj edip, etrafınızdakileri zekanıza büyüleyebilirsiniz. -Bunun dışında Budapeşte gece hayatı ile ilgili detayları merak edenler için: https://oitheblog. com/2013/10/21/yerlisinden-budapeste-gece-hayati-tavsiyeleri/ -Ben abartıp Budapeşte'de yaşayacağım/okuyacağım diyenler için: https://oitheblog. com/2013/09/20/budapeste-bir-erasmus-ogrencisinin-yasantisina-dair-her-sey/ "Gerçekten Budapeşte harika ve sakin bir şehir. Tekrar gitmiş gibi olduk:) Ben gItmeden önce rehber ayarladım. Arkadaşlar süperlerdi. Havalimani transferini ve şehir turu kusursuzdu ve fiyatları uygundu. Vaktinizi iyi kullanmak için kesinlikle aynısını yapın derİm. Şehri hikayeleri ve tarihiyle gezmek çok zevkliydi. Estergona gelmiş gidin derim.


Gezi Olayları döneminde başlayan Barok Dönem hayranlığımız, biz Türk gençlerini dünyadaki diğer enteresan mimari akım ve yapıları araştırmaya itti. Özellikle Avrupa'da çok değişik binaların, Instagram'da 100 like garantili yapıların var olduğunu fark ettik. Karşınızda "Ulan buna amma elektrik gidiyordur" ya da "Abi, adamlar yapıyor" muhabbeti çevirebileceğiniz 12 yapı.