Küba ile ilgili anlatacak çok şey, söyleyecek çok söz var. Ülkenin kendisi başlı başına enteresan bir yer olduğu için, Küba gezisi yapmış bir turistin anlatacağı şeyler bir türlü bitmek bilmiyor. E hal böyle olunca bizim de söyleyeceklerimiz var tabii, ancak detayları kaçırmamanız adına bu söyleyeceklerimizi bölümlere ayırma gibi bir karar aldık, en azından oradan kurtarıyorsunuz. Başlamadan önce size Küba ile ilgili sitede ne var ne yok bir dökelim, zira yakın zamanda 2. Küba seyahatimizi gerçekleştirince bazı konularda işler değişti, bunların hepsi de güncellenmiş rehberler. Küba Karayiplerde bulunması nedeniyle tropik iklimin hakim olduğu bir ülke. Dolayısıyla havanın 20 derecenin altına düştüğü nadir görülen bir durum. Bu açıdan yaklaştığınızda ne zaman gittiğinizin çok da bir önemi olmuyor, çünkü ne olursa olsun hava sıcak olacak. Örneğin ben Mart ayında Küba'daydım ve hava genellikle 28 derecenin altına düşmedi. Tabi havanın sıcak olması yağış olmayacağı anlamına gelmiyor. Bu konuda hazırlıklı olmalısınız, ancak öyle uzun soluklu yağmurlar olduğuna şahsen şahit olmadım, benim gibi evde olmadığı sürece yağmur sevmeyenler için pek de rahatsız edici bir boyuta ulaşmıyor. Ne zaman gidileceğinden daha önemli bir nokta varsa, o da ne zaman gidilmeyeceği. Çünkü adıyla adama inme indiren fırtına sezonuna diye bir şey var. Karayiplerde yer alan her ülke gibi Küba'da da zaman zaman böyle durumlar yaşanabiliyor. Küba için olası kasırga dönemi, Ağustos ile Ekim arası olarak biliniyor. O dönemde gidip götü başı dağıtmak istemiyor, Discovery Channel'a belgesel malzemesi olmaya heveslenmiyorsanız, başka tarih aralıklarını seçmeniz sizin ve sevenleriniz açısından daha mantıklı bir tercih olacaktır. -Sorumluluk kabul etmeden gelen not: Fırtına sezonunda kesinlikle fırtına çıkacak, tsunamiye doyacaksınız diye bir garanti yok tabii. Ancak yine de bu dönem turistik açıdan en az tercih edilen dönem olduğu için, Küba tatilinizi en ucuza getirmenin tehlikeli bir yöntemi olarak da kabul edilebilir. Hava koşulları sapıtmazsa bu oldukça pahalı olabilecek tatili, biraz daha ucuza getirebilirsiniz. Yine de atraksiyona gerek yok tabii, bence yapmayın. -Küba'ya gitmek için en güzel dönemlerden biri de tabii ki 1 Mayıs. 1 Mayıs gibi bir tarihi, biber gazı, tazyikli su ve plastik mermiye maruz kalmadan, mutlu mesut bir şekilde kutlamak istiyorsanız gidebileceğiniz en ideal yer tabii ki komünizmin göbeği olan Küba. Devrim Meydanı'ndaki kalabalığı ve coşkuyu düşündükçe insanın tüyleri diken diken oluyor. Olur da tur ile gitmeye karar verirseniz, bu dönemde turların birazcık daha pahalı olduğunu da eklemeliyim. Cevap veriyorum, Türkiye'de "giyemediğiniz" her şey ve en rahat ayakkabılarınız. Acı ama gerçek, yazlık bir bölgede yaşamıyorsanız, ya da götümü de kesseler, -10 derece de olsa, ben hangi kıyafetimi istiyorsam onu giyeceğim, mevsimin de, yasaklar yüzünden cinselliğini bastıra bastıra devreleri yanmış sapıkların da hiçbir önemi yok diye düşünen bir moda blogger'ı değilseniz, Türkiye'de istediğiniz gibi giyinmek zaman zaman zorlu olabiliyor. Fakat Küba'da bu konu hiç kimsenin umurunda değil. Zaten sıcağı da göz önünde bulundurduğunuzda, ne giyeceğiniz aşikar. Ayakkabı meselesi önemli. Çünkü Küba'yı tanımak istiyorsanız, pek çok yürüyeceksiniz. Yorulunca bir adet Bicycle Taxi ya da Coco Taxi'ye atlayıp istediğiniz yere pek tabii ulaşabilirsiniz. Ancak yine de yürüyerek gezip, özellikle fotoğrafçılar için adeta bir cennet olan bu ülkeyi sokaklarında kaybolarak keşfetmek en güzeli. -Not: Eğer yine sümüklü çocuk ve ihtiyar balıkçı fotoğrafı çekme peşindeyseniz buraya kadar zahmet etmeyin. Yeter. Geldik Küba ile ilgili sıkıntılı konulara. Küba'ya gitmek inceden zorlu bir iş, ama korkacak bir şey de yok tabii. Türkiye'deki havayolu firmalarından Küba'ya uçan yok. Benim araştırdığım kadarıyla, Türkiye'den Küba'ya ulaşmak için size en sorunsuz/rahat uçuşu sağlayabilecek iki firma var; Air France ve KLM. Bunlar için de minimum 1900 TL ve üzerinde bir harcama yapmanız gerekeceğini şimdiden aklınızın bir köşesine yazın. -Gideceğiniz tarih aralığını birkaç ay önceden belirleyebilmek gibi bir şansınız varsa, biletler daha ucuza gelecektir. -1 kez aktarma yaptığınız normal koşullarda ilerleyen bir uçuş yaklaşık 14-15 saat sürüyor. Örneğin Air France ile Paris aktarmalı uçtuğunuzda, İstanbul'dan Paris'e 4 saat, oradan Havana'ya ise yaklaşık 10-11 saat. -Eğer aktarma süresinin uzamasını sorun etmiyorsanız ya da hangi havayolu ile uçtuğunuz umrunuzda değilse, belki biraz daha uygun fiyata bilet bulabilirsiniz. Ancak böyle bir durumda 14 saatlik yolculuğun 53 saate çıkması ya da berbat yemekler ve zorlu koşullarda uçma ihtimaliniz artar. He Air France'ın yemeklerinin çok mu hastasıyız? Hayır. Ama Amerika'da ülke içi uçuşlarda verdikleri cipsten iyidir değil mi? -Küba'ya ulaşım meselesi, Küba ziyaretinizle ilgili yapacağınız en büyük harcama. Geri kalan her konuda ucuza getirme imkanınız var. O yüzden bu kısımda biraz paraya kıymanız gerekiyor maalesef. -Küba'da şehirler arası geçiş yapmak istiyorsanız ise kullanabileceğiniz, sizi her noktaya ulaştıracak güvenilir bir otobüs firması var; Viazul. İnternet üzerinden önceden rezervasyonlarınızı yapabilirsiniz Şuraya tık tık. -Bu noktada yine çok daha güncel olan Bireysel Küba Seyahati Planlama rehberimizde ulaşıma dair de daha işe yarar bilgiler olduğunu ekleyelim. Otel: Küba'da otelde kalmanızın, başka ülkelerde olsa "Ulan bu mu avantaj?" diyeceğiniz, ama Küba'da olduğunuz için zaman zaman birer ayrıcalığa dönüşecek bir takım artıları olabiliyor. Havana dışında herhangi bir yerde internet bulmanızın mümkün olmadığı Küba'da, Havana'daki bazı otellerde internet erişimi sağlayabiliyorsunuz. Ancak tabii ki ücretli. (Yarım saati 5 CUC) Bunun dışında Küba'da, özellikle dışarıda kullanacağınız tuvaletlerde zaman zaman büyük bir soruna dönüşen tuvalet kağıdıya da sabun bulunmaması gibi problemleri, otelde kaldığınız takdirde yaşama ihtimaliniz yok. Havana'da kalacaksanız Hotel Nacional ya da Melia Habana'yı tercih edebilirsiniz. Nacional oldukça ünlü ve yıllardır var olan bir otel olduğu için ucuz değil, gecelik 108 Euro civarı. Melia Habana ise Havana merkeze 20 dakika gibi bir mesafede olduğu için pek avantajlı gibi görünmese de, iyi bir otelde verilebilecek her türlü hizmeti sağlıyor. Varadero'da kalacaksınız, bana göre merkeze yakın olmanın hiçbir anlamı yok. Çünkü Varadero okyanusun güzelliği dışında saçma bir yer. Dev bir otel animasyonu şehri gibi düşünün. Ancak ben yine de kalacağım derseniz Tryp Peninsula'yı tercih edebilirsiniz. Bildiğimiz tatil köyü işte. Casa Particular: Eğer Küba halkından insanlarla aynı evde, lokal bir yaşantının içine dahil olarak ve şehir içinde bir noktada kalmak istiyorsanız, yapmanız gereken şey bir Casa Particular'da kalmak. Yine devlet kontrolünde olduğu için gayet güvenli de olan bu evlerde kalırsanız, hem tatiliniz daha ucuza gelir, hem de yeni, lokal insanlarla tanışma fırsatınız olur. Bazı Casalarda, "Ben akşam 8 gibi geleceğim, bana yemek hazırlar mısınız?" tarzında isteklerde bile bulunabiliyorsunuz, çünkü bu insanları işi o. -Küba'da Casa Particularlarda kalmak bayağı popüler bir mesele. Dolayısıyla özellikle yoğun bir dönemde gidiyorsanız çat kapı bir casaya gidip yer bulamama ihtimaliniz oldukça yüksek. Bunu göz önünde bulundurarak konaklayacağınız yeri gitmeden garantilemenizde fayda var. İspanyolca namına bildiğiniz tek şey "Merhaba, tuvalet nerede" demenin ötesine geçemiyorsa ve "ulan şimdi bu adamlara derdimizi kilometrelerce öteden nasıl anlatacağız, telefon da ÇOK YAZDI" paniği yaşamak istemiyorsanız alternatif bir çözüm önerelim; Küba'da yaşayan Türkler tarafından işletilen ve Küba'nın farklı noktalarında Casa Particular ayarlayabileceğiniz şu siteye göz atabilirsiniz. -Casaların çeşit çeşit olduğunu unutmayın. Aile yanında kalacaksanız onlarla ortak banyoyu kullanma ihtimaliniz yüksek. Kendinize özel banyonuz olacaksa, daha fazla ücret ödemeniz bekleniyor. -Casalarda fiyatlar gecelik 30 Dolardan, 70 Dolara kadar çıkabiliyor. -Bu konuyla ilgili tüm tavsiye ve deneyimlerimizi bir araya topladığımız Küba'da Konaklama yazımız da çok daha güncel ve işe yarar bilgiler olduğunu ekleyelim. Küba'da doğru yerleri bulmadığınız takdirde pek de "ay bir Küba yemeği olsa da yesem" diyecek noktada gelmeniz pek olası değil. Nokta atışı yerlere gitmeniz lazım, onu da ayrıca Küba yeme içme rehberimizde detaylıca anlatacağız zaten, iyisi mi aşağıda anlattıklarımızla sınırlı kalmayın. Küba'da deniz ürünleri ve tavuk ağırlıklı bir mutfakla karşılaşacaksınız. Tabii ki kırmızı et ve domuz da var ancak diğer ürünler çoğunlukta. Ayhan Sicimoğlu "Küba mutfağı yok" diyor diye de önyargılı yaklaşmayın. Dediğim gibi, doğru yerlere gittiğiniz takdirde emin olun bayağı güzel şeyler bulabilirsiniz. -Tropik meyvelerin hepsi çok güzel, orada bol bulmuşken dilediğinizce tüketin. Özellikle Hindistan cevizi suyunuzu içtikten sonra tepesini kestirmeyi unutmayın, içi inanılmaz lezzetli. -Fiyatlar konusunda ortalama bir şeyler vereyim, aklınızda bulunsun: - Su: 1-2 cuc - İçki fiyatları: 3-4 CUC civarı - Yemekler: 10-20 CUC arası - Kahveler: 0,75-1,5 CUC arası - Paladar la Fontana - El Floridita - Cafe Taberna - Paladar los Mercaderes - Casa Miglis - Cafe el Escorial - Cafe Paris (Başlarım Küba mutfağına diyerek dandik turist yemeği yemek isterseniz, Calle Obispo'da. - El Jigue - Vista Gourmet ( Callejon de Galdos'ta, ortalama yemek fiyatı 12-18 CUC arası) - El Tranvia ( Calle 37, Avenida del Prado) -Bunun dışında neredeyse düşmanı kesildiğim Varadero'yu ve Santa Clara'yı da gezmiş olsam da, orada yemek yiyip "Hadi burayı da önereyim" diyebileceğim bir yer olmadı. Üzgünüm, artık balık tavuk falan ne bulursanız. -Küba kahvesi olan Cortadita'yı denemeyi unutmayın. Kahve uzmanı ve bağımlısı arkadaşımız Cansu beğendiğine göre, iyi bir kahve olmalı. -Küba'da en çok üretilen ürünlerden biri olan şeker kamışını da mutlaka denemelisiniz. Yerliler tabii ki şeker kullanıyor, ancak bazen içeceklerinin yanında şeker kamışı kemirdikleri de görülebiliyor. Şahsen bu işi çok sevdim. -Şeker kamışı demişken Guarapo denemeyi de unutmayın. Yani şeker kamışı suyu. Canım Küba'nın içkileri de kendisi gibi harika. Mojito, Daiquri, Cuba Libre ve Pina Colada'nın anavatanı olan Küba'da kontrolsüzce kokteyl tüketeceksiniz. Hayatınızda içebileceğiniz en güzel Pina Coladaları burada bulacağınızın garantisini veriyorum. -Yerel biralarının adı Bucanero. Bayağı da güzel, denemeden dönmeyiniz. -Küba'nın en büyük olaylarından biri Rom. Eğer hayatınızın bir döneminde bir yerden Türkiye'ye rom taşıyacaksanız, o yer Küba olsun. Alabileceğiniz birkaç yerli rom çeşidi olsa da bunlardan en iyisi Havana Club olarak biliniyor. "Romu nasıl seçeceğim, hangisini alacağım?" diyorsanız onu da öğrendim. En açık renkli olan ve ondan birazcık daha koyu ve 3 yıllık olan romlar kokteyl için kullanabilecekleriniz. 7 yıllık olan rom ise, sek içmenin daha mantıklı olduğu, daha da kaliteli rom. Yani kokteyl için 7 yıllığı kullanmanıza gerek yok. Ayrıca fiyatlar çok uygun. 20 Yıllık rom da gördüm, ancak onunla ilgili o kadar bilgi sahibi değilim, sallamak istemiyorum. İyisi mi siz şu rom rehberimize bakın da konu kafanızda netleşsin. -Ne kadar Rom alabileceğiniz konusunda ise Küba tarafından herhangi bir sınır yok, ne kadar alırsak onların o kadar işine geliyor tabii ki. Ama Türkiye'ye girerken bu işin belli bir sınırı var tabii, ona dikkat etmek gerek. -Yolunuz Trinidad'a düşerse, La Canchanchara adlı mekana gidip, aynı isimli içkiyi içmeden dönmüyorsunuz. İçinde rom, bal ve şeker kamışı liköründen yapılan bir içki. Tadı o kadar güzel ki, Trinidad'dan döneceğimiz gün sabahın 9'unda elimde o içkiyle ortalıkta dolaşıyordum. Adres: Plaza Santa Ana'ya 3-4 dakika mesafede, kime sorsan gösterir popülerliğinde. "Kançançara" diye okunuyor. Hani sorarsanız diye söylüyorum. Küba deyince akıllara gelen ilk şey olan puronun her çeşidini Küba'da bulmanız mümkün. Orada söylenene göre en iyi 3 puro markası, Cohiba, Romeo y Julieta ve Montecristo. Cohiba hem dünya hem de Küba çapında en çok bilinen puro markalarından biri olabilir, çünkü Fidel'in "Küba ekonomisi için yararlı ama benim sağlığıma zararlı" diyerek sık sık tükettiği puroyu bırakmadan önce tercih ettiği marka Cohiba. -Puroların fiyatlandırması boyutuna, markasına ve pek tabii sayısına göre değişiyor. -Tekli Romeo y Julieta almak ve denemek istiyorsanız 3,5 CUC vermeniz yeterli oluyor. Tabii öyle en muhteşemini alıyor değilseniz. Zaten orada satış yapan kişi konuya hakimse, daha önce puro içip içmediğinizi, normalde sigara kullanıp kullanmadığınızı soruyor ve ona göre sizi ya da hediye alacağınız kişiyi Darth Vader'a çevirmemek için yardımcı oluyor. -Dediğim gibi, puro fiyatlarını değiştiren birçok etmen var. 5'li Kutusu 45 CUC olan Cohiba bulabilmeniz de mümkün, 350 CUC olanını da görüp sakince yerine bırakmışlığım da oldu. O yüzden öyle kazıklandığınızı falan düşünmeyin, gerçekten iyi kabul edilenler, ciddi anlamda pahalılar. -Puro aldığınızda unutmamanız gereken iki önemli şey var: - Aldığınız yerden mutlaka fatura isteyin. Ülkeden çıkış yaparken sahte puro aldığınızı düşündükleri takdirde yaygara çıkarabilir ve puronuza el koyabilirler. - Yine ülkeden çıkış yaparken puroyu bavulunuza koymayın, yanınıza alın. Aksi takdirde bavulunuzu açıp aramak ve puroları kontrol etmek gibi bir olaya girişebiliyorlar. Adrenaline gerek yok. -Unutmadan, özellikle orijinal puro satıcılarının yakınındaki bölgelerde, sokakta size puro satmaya çalışan insanlar olacak. Onlardan puro almayın. Çünkü büyük ihtimalle sahte olacaklar. Diliniz düşer valla, atraksiyona girmeyin. -Şimdi yukarıdaki cümlemi küçük çaplı yalanlayacak bir şey söyleyecek olabilirim ama, yolunuz Real Fabrica de Tabacos Partagas'a düşerse ve kapısındaki güvenlik size "Gel bak sana daha ucuza puro ayarlayabilirim orijinal" derse, ülkeden çıkarmak üzere değil ama, orada denemek üzere o adamı takip edip puro alabilirsiniz. Çünkü evet orijinal. Abi oranın güvenliği ya, artık ne işler çevirdiyse bir yolunu bulmuş. Böbreğinizi çalmaya falan da çalışmayacak. Aramızda kalsın. (Güvenlik değiştiyse bilemem, bu yazıyı Mart 2014'te yazdığımı göz önünde bulundurun, sonra ben suçlu olmayayım) Fabrica de Tabacos Partagas Adres: Obrapia yönünden Capitol'e doğru geldiğinizde, Capitol'un tam arka tarafında kalan Industria Caddesi'nde. Güvenliğe selamlar. -Para birimi konusunda kafanız karışmasın. Küba'da iki para birimi var, biri CUP, birisi ise CUC. Sizin kullanacağınız CUC, yani turistler için olan para birimi. 1 CUC= 1 Dolar gibi düşünerek, harcamalarınızı ona göre ayarlayabilirsiniz. -Yanınızda cep telefonunuz var ise Türkiye ya da başka bir ülke ile iletişim kurmak konusunda hiçbir problem çekmezsiniz. Ancak fiyatlar çok. Siz ararsanız dakikası 8 TL'ye yakın, karşı taraf ararsa 2 TL. Mesaj ise 1 TL. Dolayısıyla daha mantıklı bir tercih olabilir. -Yanınıza dolar götürmeyin, Euro'yu tercih edin. Dolar bozdurmaya çalışırsanız %20 komisyon uyguluyorlar. Amerika'nın borusu burada pek ötmüyor. -Yanınıza kozmetik ürünleri satan mağazalardan edinebileceğiniz kağıt sabunlardan almakta fayda var. Çünkü her yerde sabun da bulamayabiliyorsunuz. -Prizlerimiz farklı. Otellerde 220'ye göre ayarlanmış prizler bulma ihtimaliniz çok yüksek ancak evde kalacaksanız yanınıza mutlaka dönüştürücü almalısınız. D&R'da bütün dünyayı birbirine dönüştüren über bir dönüştürücü buldum. Onu değerlendirebilirsiniz. -Pazar günü birçok yer kapalı olabiliyor. Hediyelik işini pazara bırakmayın. Bulabileceğiniz açık yerler ise maksimum 14:00'e kadar açık olacaktır. -Küba gezisi boyunca insanlarla iletişim kurmaktan çekinmeyin. Herkesin dost canlısı olması biz büyük ve kaotik şehirlerden gelenleri "Bunlar organlarımı mı çalacak" gibi saçma sapan bir tribe soksa da, o bizim salaklığımız. Evet dünyada gerçekten iyi insanlar da var. Ben en erken Şubatta gidebileceğim ve ben Amsterdam'da yaşıyorum, o nedenle burdan direk uçuşlar var onlarla gideceğiz eşimle. Ancak bizim durumumuz pek net değil. Yoksa güzel olurdu. Halil bey ben de bir arkadaşımla 9 ve 15 ocak 2017 de kübayı gezeceğiz, orada birbirimize yardımcı olabilir iletişim kurabilirsek.. otobüs razervasyonu için açıklama yaparsanız memnun olurum. bu nasıl bir yazı arkadaş! kübaya gitmek istediğimi söyleyince ilk duyduğum ve cinnete yaklaştığım soru: Küba da ne var. niye Küba? artık cevap vermekle uğraşmayacağım,, bu yazıyı okutacağım. elinize sağlık, çok iyi geldi. merhaba, samimi yazınız için teşekkürler. Yakında Küba'ya gitmeyi düşünüyorum ancak böcek fobim olduğu için biraz tereddütlüyüm. Otellerdeki temizlik konusunda biraz daha detay verebilir misiniz. biraz özel bir istek gibi oldu kusura bakmayın. şimdiden teşekkürler. selam, hiç sorun değil, inanılmaz kibar bir biçimde sorduğunuz için biz ayrıca teşekkür ederiz:) biz de böcek fobisi olan insanlarız, sizi çok iyi anlayabiliyoruz! bu aslında biraz kalacağınız bölgelere bağlı. biz hiç böyle bir durum yaşamadık ancak bu tamamen şansa olabilir. çünkü özellikle trinidad ve varadero gibi bölgelerde börtü böcek ihtimali biraz yüksek, dolayısıyla odaya da girebilir tabii ki bir ihtimal, ama pis olmasından kaynaklı böcek olacağını hiç sanmıyoruz. havana'da ise orta seviye ve üzeri bir otelde kaldığınız takdirde hijyen konusunda sorun yaşamazsınız. Merhaba su an kanadadayim. cad kullaniyorum 3 gunlugune sadece haftasonu icin kubaya gitmeyi dusunuyorum. vize sorunum olur mu? Ne kadar para almam gerekli sizce? Ve kanada dolari cok komisyonlu olur mu? Eger ki gidersem 3 gun icin cubada nereye gitmem gerekli sizce simdiden tesekkurler. Kuba dan yeni gelen birisi olarak bazı eklemeler yapayım. Şehirler arası seyahat için Taksi kollektiva denen bir sistem var ve fiat olarak oldukça iyi. Sizi kaldığınız yerden alıp gideceğiniz otel veya casa ya bırakıyorlar. Yemek konusunda söylenenlere katılmıyorum çünkü cidden çok iyi restaurantlar var. TripaTripadvisor cuba gitmeden yüklerin mutlaka. Bir de offline cuba haritası. Dört çantanızı alıp hsvsnaya inseniz kalackalacak yer kesin bulursunuz. Havaalanından şehre Taksi 20_ 25 cuc. Casa partikulare fiyatları 25-40 arası. Taksi partikulare ile havanada trinidad 25 cuc civarı. Cuba oldukça güvenli bir ülke. Otel yerine casa da kalmanızı tavsiye ederim. Casa larda ilk girişte 1 veya 2 gün rezervasyon yaptırın beğenirsiniz uzatiuzatır yoksa başka casa ya ve gecersiniz. Tuvalet kağıdı ve sabun işini abartmayın. Tuvalet kağıdı ve sabun olmayan casa veya restaurant görmedim. En kötü otelin birine gir tuvaletini kullan. fiatlar genel olarak birbirine yakın. En pahalı icki Floridita da ki daikiri. 6 cuc onun dışında 3 cuc civarı. Bol pazarlık edin. Çekip gitmeyi göze alırsanız mutlaka peşinizden gelirler. Puro meraklıları fabrika çevrelerinde birileri yanınıza yaklaşıp puro satmak isteyisteyebilir. Güvenle davet ettikleri eve gidip bakabilirsiniz. Resmi satış sitesi den çok ucuza alabilirsiniz. 25 ki cohiba splendid 30 cuc mesela. Sahte mi? Belki ama sonuçta cuba da üretilen bir puro. Iyi puroyu ayırt edebilirseniz ucuza almış olursunuz. Yemekler konusunda bir kaç ekleme. Şehirler arası seyahat sırasında bu ülkede büyük ve küçük baş hayvanların doğal otlaklarda serbestçe gezdiğini görürsünüz. Bu taşlarına da yansıyor doğal olarak. En lezzetli et ve tavuğu küba da yersiniz. Bir de balık ve ıstakoz var ki... Trip advisadvisor daki siralamalar genelde güvenilir. Habana61 mutlaka deneyin ama rezervasyon gerekir. Son olarak internet bağlantısı için ekleme yapayım. Cep telefonunu mobil dolaşıma açmayı düşünmeyin iflas edip dönersiniz. Wi-fi bağlantısı olan bazı yerler var. Tüm oteller ve bazı alanlar gibi. Sonuçta tüm wi_fi tek sağlayıcı tarafından sağlanıyor. Üzerinde kullanıcı adı ve password olan bir kar alıyorsunuz. Kart 31 saat geçerli Bitirmezseniz 30 gün geçerli. 10 dk bursa kalanını başka yerde kullanayim diyebilirsiniz. Kartlar otellerde 5 cuc satiliyor. Bunun dışında birde telekominikasyon merkezlerinden 2 cuc a alabilirsiniz. Aynı kart tüm wi-fi lerde ve erli. Bazen ilk bağlantı sonrası baglanti problemi olabiliyor o zaman internet sayfasına bağlantı sayfasını web adresini direk yazmanız olayı çözüyor.


Sanki babamızın yeriymişçesine toprakları sahiplenip ülkelere ayırdığımız dünyada, Türk vatandaşı olduğumuz için izin isteyerek girdiğimiz allahın cezası bir sistem olduğundan hepimiz haberdarız. Biz de ceza olarak birçok görevliyi muhteşem biyometrik fotoğraflarımıza maruz bıraksak da, insan yine de sinirlerine hakim olamıyor. BABANIZIN YERİ Mİ YA BENİM GEZEGENİM BENİM KARARIM. Neyse, konuya dönelim, karşınızda Vize İstemeyen Ülkeler! - Antigua ve Barbuda Adaları - Arjantin - Bahamalar - Barbados - Belize - Bolivya - Brezilya - Britanya Virjin Adaları - Dominik - Dominik Cumhuriyeti - Ekvador - El Salvador - Guatemala - Haiti - Honduras - Jamaika - Kolombiya - Kosta Rika - Montserrat - Nikaragua - Panama - Paraguay - Peru - Saint Kitts ve Nevis Adaları - Saint Lucia - Saint Vincent ve Grenadinler Adaları - Şili - Trinidad ve Tobago - Turks ve Caicos Adaları - Uruguay - Venezuela - Arnavutluk - Gürcistan - Karadağ - Kosova - KKTC - Makedonya - Sırbistan - Ukrayna - Bosna Hersek - Doğu Timor - Filipinler - Hong Kong - İran - Japonya - Kazakistan - Kırgızistan - Güney Kore - Lübnan - Makao - Maldivler - Malezya - Singapur - Sri Lanka - Suriye - Tayland - Ürdün - Botsvana - Fas - Güney Afrika Cumhuriyeti - Libya - Mauritius - Seyşel Adaları - Svaziland - Tunus - Cook Adaları - Fiji - Mikronezya - Niue - Palau - Samoa - Tuvalu Not: Ben Schengen'imi alıp Avrupa'ya gideceğim diyenlere şurada, Amerika'dan başkasını tanımam diyenlere şurada pek detaylı vize alma rehberlerimiz de mevcut. Özel ilgi alanım olan ülkelerden başlamak gibi bir arzum olmasaydı eğer, kesinlikle listeden bir ülke seçip, kendimi vize alma stresinden azad ederdim.. Çok faydalı bir paylaşım olmuş. Teşekkürler..


Hindistan ile ilgili gerçek bakış açımızı utanmadan itiraf edecek olursak, açıkçası gitmeye biraz çekindiğimiz bir ülke olduğu söylenebilir. Evet oldukça farklı bir kültür, evet belki evimize onlarca güzel anı ile dönme ihtimalimiz çok yüksek, ancak yine de insan başkalarından duyduklarından, bir şekilde gördüklerinden etkileniyor işte. Dolayısıyla uzun süredir içimizde bir gizem olarak kalan bu enteresan ülkeyi bir bilene danışmakta fayda var diye düşündük. Sonuçta Cihan Can Şahin ile şans eseri gerçekleşen tanışıklığımız, bizi oldukça ilgi çekici bir röportajın orta yerine sürükledi. Eminiz ki, siz de bayıla bayıla okuyacaksınız. İşi, yaşadığım yeri, arkadaşlarımı bıraktım geldim ve şu an hala buradayım. Chennai'de yaşıyorum. Mumbai ve Goa'yı da gezme fırsatım oldu. Goa'yı ayrı tutarak söylüyorum bunları: Açıkçası turist olarak görecek çok şey var burada. Fotoğraf sevdası olan birini çıldırtacak kadar çok ilginç kare var, nicelerini Instagram fenomeni yapacak malzeme var. Tecrübe edilecek bir ton deneyim ve keşfedilecek zengin bir kültür var. Başlarda çok fotoğraf çektim, görünce heyecanlandığım çok şey vardı, meraklıydım ve çok insanla konuşuyordum. Sanırım belli bir zaman geçtikten sonra duyarsızlaşmış olmalıyım. Hakkaten etrafta çok enteresan şeyler oluyor ama yanından geçip gidiyorum. Alıştım sanırım. Bir de buraya ilk geldiğimde daha havaalanında başlayan bir koku vardı, tüm şehre yayılmış gibiydi. Böyle baharatlı, dilini dışarı çıkartsan tadını alabilecek kadar yoğun bir kokuydu. Onu almıyorum bir süredir. Mesela o koku kaybolmuş olamaz, ona da alışmışım sanırım. Alışıyor insan. Eğer yaşamaktan bahsediyorsak önce biraz düşünmek gerek. 9 ayım dolmak üzere burada ve sevdiğim hiçbir arkadaşıma burada yaşamayı tavsiye edeceğimi düşünmüyorum. Hijyen, sosyal hayat ve trafik gibi konular sıkıntılı bana göre. Gelirken beklentim yüksek değildi tabii, bu sebeple çok şikayetçi değilim. Bu yönlerden oluşabilecek eksikliklerin olacağını biliyordum ama Hindistan'ın ruhsal açıdan daha tatmin edici olmasını bekliyordum ve bu fiziksel şartları telafi edecekti. Goa ayrı bir yer, farklı bir tadı var. Başka bir parantez açmak gerekir. 2 kez gitme fırsatı buldum. Ruhu ve güzelliğiyle bende orada yaşama isteği uyandırdı. 70'lerden beri oraya gidip yerleşmiş olan turistlerin, hippilerin ve hippi kalanların orada gördüğü şeyi ben de gördüm sanıyorum. Eğer yapacak uygun bir iş bulursam, "neden olmasın" dediğim yer Goa'dır. Benim buradaki anlaşmama göre yemek, ev ve ulaşım ücretim karşılanıyor. Sosyal hayat çok zengin değil bu sebeple para harcayacak çok bir yer bulamıyorum. Parayı daha çok seyahatlerde harcıyorum. 1 Lira = 30 Rupi. Chennai'de 3000 rupiden 45.000 rupiye kadar ev kiralayabilirsiniz. Su 4 Rupi, kutu kola 10 rupi, otobüs 1-2 Rupi, bir karton Marlboro 1500 rupi. Yani oldukça rahat finanse edilebilir ucuz bir yer. Hatta zamanında Goa'da, oranın şartlarına göre lüks yaşamak için aylık 1000 liranın yeteceğini hesaplamıştım. Evet Goa hakkında ciddi düşünüyorum. Kesinlikle farklı bir yaşam tarzı. Her şey daha yerel ve bakir geliyor. Yetinen, sakin ve çoğunlukla çok hırslı olmayan insanlar yaşıyor burada. Reenkarnasyon inancının etkisi çok büyük diye düşünüyorum. Toplumun ve sosyal hayatın en ufak alanında Kast sistemi etkisinin nasıl doğal bir şekilde yürüdüğünü görmek mümkün. Biraz zengin bir aileye mensup ya da biraz daha beyazsan üstünsün. Motor üstündeysen yayaya karşı üstünsün. Araba üstündeysen motora karşı üstünsün. İçki içmek değil ama kadının içki içmesi şaşkınlıkla karşılanabiliyor. Çok fazla kadını araba kullanırken görmedim. Makineler, binalar, yapılar saygı görüyor. Makinelerin kutsandığı bayramlar var. Ofislere, arabalara, evlere, kliniklere olan saygıdan dolayı buralara adım atmadan ayakkabılar çıkartılıyor. Kısacası dünyanın başka bir yerinde olduğunu kesinilikle anlıyorsun. Bunaldığım anlar olmuyor değil ancak farklı bir yeri keşfediyor ve yaşıyor olmak kötü gelmiyor. Ayrıca burada "sir" oldum. İnsanlara hep diyorum, artık kaldıralım bu sörleri aradan diye."Bana Cihan de" diyorum ama ı-ıh olmuyor. Anne ben "sir" oldum eve gelmiyorum. Sosyal hayat ve gece aktivitelerini anlatırken yine cennet vatan Goa'yı ayrı tutuyorum. Hindistan genel olarak küreselleşmeden nasibini alamamış ama araştırdığım kadarıyla benim yaşadığım bölge bu konuda biraz daha yerel kalmış. Bunun yanında güneş batmadan yapılacak aktiviteler oldukça sınırlı çünkü acayip bir sıcak var. Kış dedikleri zamanlarda 30 derecenin altına düşmeyen bir sıcak. Hiç mevsim değişiminden dolayı saç dökülmesi yaşamayacağınız bir iklim. Çünkü hep sıcak! Sabah 9 ve akşam 5 arasında klima olmayan bir ortamda durmak zor iş. Krikete gönül vermiş Hint gençlerini sabah 5'te arsalarda sopalarıyla görebilirsiniz. Güneş sıcağını hissettirene kadar sahada kalıyorlar. Onun dışında tabii büyüklü küçüklü alışveriş merkezleri var. Haftasonları çok kalabalık oluyor buralar. Hatta insanlar sırf serin olduğu için alışveriş merkezlerine doluyor. Turist olmayanlardan giriş parası alan yerler bile var kalabalığı önlemek için. Ben alışveriş merkezlerini pek sevmiyorum, ihtiyaç dışında pek gitmiyorum. Yalnız geçtiğimiz aylarda Chennai Hard Rock Cafe açıldı büyük bir alışveriş merkezinin içinde. Sosyal aktivite ve müzik açısından iyi oldu benim adıma. Funk, blues ve rock konserleri oluyor düzenli olarak. Onları izlemeye gidiyorum. Gece hayatı Chennai'de 5 yıldızlı otellerin barları ve diskolarıyla sınırlı diyebiliriz. Çok fazla alternatif yok. Ayrıca üniversitelerin dönemlerine göre plajlarda parti oluyor. Çok tatmin edici olduğu söylenemez. Otel barlarındaki gece hayatı daha çok ekonomik anlamda üst seviyedeki Hint'in katıldığı aktiviteler. Batılaşmış nadir ortamlar buralar. Çok sevdiğim bir eğlence tarzı değil ama folklörik kıyafetlerin yerine kadınların elbise, adamların ayakkabı giydiği yerler burası. Açıkçası güzel elbise giymiş kadınları özlüyorum. Bu mekanlar turistlerle de sıkça karşılaşabileceğiniz yerler. Dolayısıyla nadiren de olsa kendimi atıyorum otellere. Oturduğum yer şehir dışında ve tek tük TOKİ tarzı sitelerden biri burada. 8-9 binadan oluşan bir yerleşim yeri. Hemen sitenin dışında buranın büyük üniversitelerinden biri var. Site nüfusunun önemli kısmını da üniversite öğrencileri oluşturuyor. Daha çok ev toplanmaları ve partileri şeklinde bir sosyal hayat var. Arada sırada o gençlerle kaynaşıyorum. Onun dışında burada geçirdiğim geniş zamanı spor yapmak, okumak, yazmak, film-dizi izlemek, oyun oynamak için bana hediye edildiğini düşünüyorum. Sakinliği ve boş zamanı kabul ettim ve keyfini çıkartıyorum. Kast sisteminden dolayı farklı ilişki dengeleri var. Bir yabancı olarak ben nasıl davranıyorsam aynen karışılık alıyorum. Gülümsediğim ya da yanına gidip konuştuğum kimseden olumsuz bir davranış görmedim. İnsanlar sıcakkanlı diyebilirim. Şahsım adına memnunum. Kendi aralarında olan alt-üst sınıf durumu çok doğal bir şekilde işliyor ve kimse şikayetçi değil. Durumdan memnunlar. Bize de söyleyecek bir şey kalmıyor. İnsanlar genelde sakin ve kavgacı değil. Zaten kertenkeleyi, yılanı bile öldürmek istemeyen insanlardan zarar beklemiyorum ama dikkatli davranıyorum elbette. Uluslararası basında da son zamanlarda çıkan toplu tecavüz haberlerini burada kime sorduysam hiçbiri durumu hazmedebilmiş değil. Zaten büyük protestolar oldu o konuyla ilgili. Aslında hafif uyuşturucu kullanmanın uygun olup olmadığını ağzından almak için, Chennai emekli emniyet müdürüne yaygın suçları sormuştum. En çok ev soygunlarıyla karşılaştıklarını söylemişlerdi. Nispeten zengin mahallelerdeki evlerden yiyecek ve para çalınıyormuş. 1.5 milyar nüfusu olan bir yer Hindistan. Ben herkesin sayılmış olduğunu asla düşünmüyorum. Chennai'in bulunduğu Tamil Nadu eyaletinin nüfusu Türkiye'ye eşit. Girmek istemeyeceğiniz bir kalabalık var açıkçası. Burada da şu sıralar seçim var. 1 ay sürüyor toplamda seçimin tamamlanması. Burada da sosyal bilinçlendirme kampanyaları yürütülüyor. "1 oy çok şey değiştirir" tadında sloganlar var. Açıkçası "1 oydan ne olacak" diyen adama burada pek bir şey diyemem. Ben şehir merkezinden biraz uzakta yaşadığım için büyük kalabalığa çok maruz kalmıyorum. Trafik için ayrıca konuşmak lazım. Arabalar ve motor kullanıcıları aynaları pek sevmiyor. Bilmiyorum yıldızları barışmamış olabilir aynayla. Aynalar çoğunlukla kapalı araçlarda. Bazı araçlarda ise hiç ayna yok. Bu garip ve tehlikeli aslında o kadar yoğun trafikte. Sadece yoğun değil, bir düzensizlik de var. Şerit anlayışı yok. Normalde iki şerit olan bir yolda 4-5 şerit halinde araç hareket ediyor ve inanılmaz bir şekilde yavaşlama, duraklama yok. Tüm araçlar aynı hızda devam edebiliyor. Kayan yıldız grubu gibi akıyor herkes. Ayna kullanmıyorlar diyorum ya, işte o açığı kornayla kapatıyorlar. Neredeyse tüm araçların arkasında "sound horn" yazıyor. Kendisinin orada olduğunu diğer şoförlerin anlaması için yapılan duyarlı bir davranış burada korna çalmak. Kibar bir hareket ayrıca; asla agresif bir tepki ya da önüne bir anda çıkan arabaya küfür etmek anlamında değil. Aksine diğer araçlardan gelen bir istek. Trafikte o kadar insanın elinin kornaya basılı olduğunu hayal etmeye çalışın. Başta çok sinir bozucuydu, tek tek arabaların içine girip " peki şu an neden kornaya basıyorsunuz acaba beyefendi" demek istiyordum. Sonraları buna da alıştım. Gözünüzde biraz canlanması için trafiği şöyle tarif etmeye çalışayım: İstanbul'un bütün bıçkın taksicilerinin aynı düğün konvoyunda olduğunu hayal edin. İşte Hindistan'daki trafik o. Gürültülü, düzensiz ve tehlikeli. "Korna çalıyorum öyleyse yoldayım". Not: Şu ana kadar bir motor üstünde gördüğüm insan sayısı en fazla 5. Hijyen konusu sıkıntılı hakkaten. Estetik olarak da üzücü görüntüler var. Yollarda işeyenlere alıştım artık. Aklıma takılan şey yollarda işeyenlerin sadece erkekler olması. Yani bu demek oluyor ki bu insanların ihtiyacını karşılayabildiği yerler var ki kadınlar orada yapıyor. Dolayısıyla keyfi ve aldırışsız bir durum bu. Hint evlerinde ve çalıştığım yerde de gözlemlediğim şeyler de bunu destekliyor. Bir yerde yeni temizlik yapılmış olduğuna asla inanmazsınız. Sanki toz ve kir, pislik kavramı içine dahil olmayan şeyler gibi burada. İnsanlar da gayet memnun bu hal içinde. Devlet daireleri ve hastanelerde odaya girerken ayakkabımı çıkarmama tartışmasına giriyorum sürekli. Görevlilere "e dostum pis ama içerisi" derken buluyorum kendimi. Kesinlikle hijyen normlarımız tutmuyor birbirine. Bir de burada eve giren ustanın ayakkabı çıkarması mı iyi çıkarmaması mı gibi bir çelişki yaşıyorum. Not: Buradaki insanların başparmak tırnaklarını uzun bıraktığını görebilirsiniz. Bunun sebebi yemekleri elle yemeleri ve başparmak tırnağının bu konuda yardımcı olması. Çok fazla din ve dil var açıkçası. Ne kadar farklı inanış olsa da benim görebildiğim kadarıyla hoşgörü ve saygı hakim. Araştırdığım kadarıyla benim yaşadığım bölgede bu rahatlık daha fazlaymış. Din ülkenin kültürüne çok net bir şekilde yansımış. Kast sistemi sosyal yaşamın her hücresine işlemiş durumda. Hristiyan ya da Müslüman olan insanlar da bu kültürü yaşıyor. Reenkarnasyon inancından dolayı tüm canlılara saygı var. Benim iş yaptığım yerin sahibi Jainist olduğu için canlılara saygı ve veganlık değişmez kural. Fabrika sınırları içinde kesinlikle et yenmiyor. Buna rağmen ortağım telafi etmek için beni et restoranına götürüp kuzu ısmarlıyor. Böyle de saygı ve hoşgörü var. İnek hassasiyeti bilindiği gibi. Yolda ortasında duran inek yüzünden felç olan trafik gördüm ben. Herkes kendiliğinden gitmesini bekledi hayvanın. Et olan restoranlar var yalnız ben hiçbir restoranda inek eti olduğunu görmedim. Buradaki müslümanların gizlice kesim yaptığını biliyorum. İnek kutsal. İş yerinde Türkiye'de inek yediğimizi öğrenen çalışanlar durumu algılamada zorlandı baya. Bir süre sonra gelen tepkilerden sıkıldım ve Türkiye'de insan eti de yediğimizi ve çok lezzetli olduğunu söyledim. İnsanların dış kolunun olduğu bölgedeki etin en lezzetli yer olduğunu anlattım. Türkiye'deki fakir insanların vücudunun bu bölümünü kesip sattığını söyledim. Ertesi gün beni gördüğünde kollarını saklayan çocuklar var iş yerinde. Buna rağmen bu kişilere inek yiyor olmamız daha garip geliyordu. Sonra söyledim şaka yaptığımı, sıkıntı yok. Dediğim gibi başlarda her şey tuhafken yavaş yavaş alışmaya başlıyorum. Yine de unutamadığım bir iki şey var. - Ufak bir sıkıntı sebebiyle, gece yarısı hijyen şartları ve sağlık hizmeti pek de iyi olmayan bir hastaneye gittim. Burası için ortalama üstünde bir yer. Koridorda beni yakalayan entarili yaşlı amca nereden olduğumu sordu ve cevap verdiğimde, Hindistan'a tedavi için mi geldiğimi sordu. Ben etrafıma ve adama baktım. Adam ciddiydi. - Asla unutamayacağımı düşündüğüm olay sanırım asansörde terliğini çıkaran adamlar. Evlere, bürolara hatta arabaya binerken çıkıyor o ayakkabılar, terlikler ama asansörde çıkaran adamlar büyük çelişki ve şüphe içindeler. Üst kata da çıkınca terlik lazım olacağı için çıkartıp asansörün içine yayıyorlar terlikleri gidecekleri kata kadar. Goa'ya gidin. Hint yemeklerinden yiyin ve acımı paylaşın. Geldiğiniz yerde yabancılık hissetmemek için önce bir sokakta işeyin. Pazarlarda dolaşın, herhangi bir satıcıyla pazarlık yapın. Çok beklentiniz olmasın ama geri döndüğünüzde Hindistan'ın size bir şey kattığından emin olun. Goa'ya gidin. O kadar keyif aldım ki bu röportajdan. Keşke sizinle şahsen tanışma şansım olsaydı. Rehberim olmanızı çok isterdim. Guzel bir röportaj olmuş. Akıl Goa da kalmis galiba, bu arada 1000 tl goa da standart bi hayat!! dusunmek lazim.. goa ya gitmişseniz hindistana gitmiş sayılmazsınız, eski portekiz kolonisi olan bu bölge genel olarak güzel ama biraz fazla portekiz. hatta direk portekizliler burada sevişmiş diyebiliyorsunuz. doğal güzellik açısından ise benzersiz. ilkokul ve ortaokul yıllarında sosyal bilgiler dersinde bizi yeşil vatanımız diye aldattıkları için aslında yıllardır hiçte sahip olmadığımız bir şeyle övünüyoruz. Mumbai ve delhi ise biraz fazla metropol, büyük şehirlerdeki yavşaklaşma buralarda da kendini hissettiriyor. konu hindistan olunca benim favorim varanasi, jaipur, agra. varanaside ki dinginliği hiç bir yerde bulamazsınız. hintliler hakkında onlarca sayfa yazılabilir ama bizim algoritmalarımızla onları anlamamız imkansız. abidin dino mutluluğun resmini yapmaya kalksa çok küçük şeylerin bile insanları mutlu edebildiği bu ülkede kafayı yerdi herhalde. ya da marx ganjın kirli sularına bırakırdı kendini ataletsizliğe karşı duyduğu hırstan. korna seslerine alışmak biraz zaman alıyor. Korna çalmazsan ayıp sayılıyor. bir şeye dokunmadan önce izin isteyin, sadece sevgilin eli değebilecek bir çuval "sindoor" un ırzına geçiyor olabilirsiniz. çocuklara para vermeyin ama yiyeceğinizi paylaşabilirsiniz. bir yabancı için abuk sabuk saatlerde abuk sabuk yerlerde bulunmazsanız güvenli sayılır. temiz su hindistanın en önemli sorunlarından birisi, kapalı şişede su için. gıda konusunda ne kadar risk alacağınız size kalmış. yiyecek konusunda çok hassassanız yanınızda bol bol kuru yemiş bisküvi.. vs götürün. insanlar et yemiyor hatta sithler bu konuda o kadar hassas ki ağızlarına sinek kaçar diye tülbentle dolaşıyorlar. baharat kokusu heryere herkese hakim, siz de eve döndüğünüzde kokuyor olacaksınız. her şey çok acı ama bizde ki gibi anlamsız bir acı değil damakta farklı bir tat bırakıyor, bir süre sonra alışıyorsunuz. sokakta yaşayan bir çok insan var, ama saygı duyun bu insanlar sizin 1 yaşını çıkaramayacağınız şartlarda yaşlanmışlar. genetik olarak sizden üstünler. hizmetçi tutmak elektrikli süpürge almaktan daha az maliyetli o nedenle bir çok evde çalı süpürgesi kullanılıyor. bir süre sonra sizde kafanızı sallayarak konuşmaya başlıyorsunuz. ineklere taptıkları filan yok, tüm canlılara saygı duyuyorlar. bütün hayvanlar sokakta özgürce sahipsiz dolaşıyor. Budhanın annesi tam bir taş. Ve daha aklıma gelmeyen onlarca şey. Hindistanı ya çok seversiniz ya da hiç sevmezsiniz. Hiç bok atmamamdan anlaşılacağı gibi ben çok sevdim. Evimizde Hindu olmadığına göre çocukken izlediğim yada okuduğum bir şeylerden kaynaklanması muhtemel hayatım boyunca ganj kelimesinin beynimde oluşturduğu ilk olgu ruhu temizlemek oldu. Hindular ölümü yaklaşan yaşlılarını Varanasiye / ganja getiriyorlar. Son günlerini huzurlu geçirmesi ve arınması için ve ölümün ardından bedeni ganj kıyısında yakıyorlar. Yanan bir beden görmek insanı ürpertiyor. Koku, alev vs gibi faktörlerden bahsetmiyorum. Bir gün önce canlı olması muhtemel birisinin gözünün önünde form değiştirdiğini algılamak asıl ürperten. oysa gömülen beden ile fiziksel ilişkin bir kaç kürek topraktan sonra kayboluyor. İzlediğim bir bollywood filminde kadının ruhu öldürüldükten sonra yakılmak yerine gömüldüğü için dünyayı terkedemiyordu ta ki kahraman polis kadının bedenini bulup yakana kadar. Bir yeşilçam filmi olsaydı tam tersi olurdu konu büyük ihtimalle. İzlediğin filmin adı Talaash.. Oyuncular Aamir Khan, Kareena Kapoor, Rani Mukerji.. Gerçekten güzel film.. Bu arada yazı müthiş.. Ya bende gitmek istiyorum Hindistan'a Cihan sen böyle konuştukça daha da heveslendim. Gerçekten merak edilesi bir ülke. Hindistan hakkında hep okuyup araştırıyorum. Gitmeyi dilediğim ilk ülke. Kültürü, filmleri, dansları, müziği çocukluktan beri beni celb etmiştir. Sizin bilgilendirmeniz de mükemmel oldu. Teşekkürler. Merhaba ben elif trabzonluyum 18 yaşını doldurduktan sonra hindistana gittim.. En acısı otel rezervasyonu yaptırmadım geceyi tacmahalin önünde geçirdim. Türkiye ye dönmek zor oldu.. eğer giderseniz gitme planları kuruyorsanız giden birisine mutlaka görüşün.. 6 ay boyunca Türk parasıyla 1332,45 bence yaz Hindistan para birimi iyi ama yetmiyebilir.


Havana, orijinal adıyla "La Habana", bildiğiniz üzere Küba'nın başkenti. Pek tabi gezecek görecek yeri çok, ancak burada ilginizi çekecek öncelikli şey, müze vb. şeylerden çok sokaklar, caddeler ve insanlar olacaktır diye düşünüyorum. Çünkü ne kadar gezmiş olursanız olun, hiç bilmediğiniz, hiç görmediğiniz, daha önce hiç karşılaşmadığınız bir ortamla karşı karşıya kalacağınızın garantisini verebilirim. Yalan söylemeyeyim, şehre ilk ayak bastığımda öyle "Of hayatımın şehri, beni Havana'nın yağmurlarında yıkasınlar" gibi bir hisse kapılmadım. Hatta "Ulan burası güvenli mi acaba?" gibi bir his bile oluşuyor. Ancak bu durum tamamen, kapitalizmin göbeğinde doğmuş ve büyümüş olmanın bir etkisi. Özellikle sokakların tadına varmadan önceki "Abi burası yıkık dökük ya" duygusunu atlatmadan, saçma bir şekilde, turist olduğunuz için herkes sizi soymak isteyecek sanıyor, insanların umursamaz ve mutlu halini kavrayamadan önceki aşamada, herkesi potansiyel birer suçlu olarak görebiliyorsunuz. Bunun Küba'yla ilgisi yok tabi, bilmediğiniz bir ortamda, bilmediğiniz insanlarla, hakim olmadığınız bir dilin içinde olmanın çok da anormal olmayan bir etkisi olarak da nitelendirilebilir. Fakat zaman geçtikçe ve Küba'da olduğunuzu kavradıkça, işler öyle bir tersine dönüyor ki, insana gün geçtikçe müthiş bir rahatlık çöküyor. Ne gerginlik kalıyor, ne herhangi bir endişe. Çünkü orada kimsenin derdi siz ya da paranız değilsiniz. Çünkü Küba'da böyle bir düzen yok. Çünkü burada herkes kendi derdinde, çünkü burada hakim olan daha güzel bir şeyler var. Bizde pek de olmayan bir şeyler. Küba'ya gitmeden tam olarak kavrayamayacağınız şeyler. Küba'ya aşık oldum. Anlayın beni. Konuya dönüyorum. Havana 3 ana bölgeye ayrılıyor. Havana Vieja yani Eski Havana, Centro Habana yani Havana Merkezi ve Vedado yani daha modern ve yeni olan bölge. Sizin işiniz çoğunlukla Vieja ve Centro Habana ile olacak. Vedado'da da uğramalık yerler var tabi ki aşağıda bildiklerimden söz edeceğim. Katedral Meydanı, Havana'yı gezmeye başlayan bir "turist" için ideal bir başlangıç. Etrafta dolaşan ve sizi at arabasıyla gezdirmek için darlayan, hatta purosuyla ve yerel Küba kıyafetleriyle fotoğraf çektirmek için bekleyen insanlar, tabi ki buraya da ulaşmış olan çekik ırk mensubu turistler ve civardaki minik kafeler ile tam bir turist meydanı. -Meydandaki katedralin adı, San Cristobal de la Habana. -Katedrali arkanıza aldığınızda sağınızdaki sokaktan devam ederseniz ulaşacağınız "La Bodeguita del Medio" Hemingway'in Küba'da yaşadığı dönemlerdeki favori barı. Fazlasıyla turistik. Ama bir daiquri içmeye değer. Havana'daki en güzel meydanlardan biri olan Armas, cafeler, müzisyenler ve kitapçılarla dolu. Nerede ne yiyelim karmaşasına düşerseniz buradaki kafelerden birine rastgele oturabilirsiniz. -Eski bir tapınak olan El Templete burada. Castillo de la Real Fuerza'ya yani kaleye buradan kolaylıkla ulaşabilirsiniz. -Armas'ta bulunan Palacio de los Capitanes Generales, günümüzde Havana Kent Müzesi'ne ev sahipliği yapıyor. İçine girmeyeceksiniz bile avlusu çok güzel olduğu için şöyle bir göz atmalısınız. -Kitapçılarda İspanyolca'nın yanı sıra İngilizce eserler bulabilmeniz de mümkün. Orijinal bir şeyler bulabiliyorsunuz, bence mutlaka göz atın. -Burada bulunan Camara Oscura'nın tepesine çıkarak, Küba'ya şöyle bir tepeden bakabilirsiniz. -Meydanda yukarıda adını verdiğim güzel kahve içebileceğiniz bir mekan ve yemek yiyebileceğiniz bir kafe de var. -Bölgede bol bol hediyelikçi de var. Hediyelikçiler her şeyi içeride satıyor, dışarıda dizilmiş kartpostallar vs. görememe ihtimaliniz yüksek. İçerilere dalın. Plaza Armas'tan Parque Central'e doğru uzanan sokak Obispo, Küba halkının içine karışabileceğiniz, günlük yaşamlarını bir nebze de olsa inceleyebileceğiniz bir sokak. Hep canlı, hep kalabalık bir sokak. Ancak yine de, turistten arındırılmış ortam istiyorsanız, tam da doğru adreste olduğunuzu söyleyemeyeceğim. -Yolun sonu El Floridita'ya ulaşıyor. Bu da içinde Hemingway'in gerçek boyutlu bir heykelini bulabileceğiniz, kendilerinin favori içkisini barındıran mekan. Yemek yiyecekseniz fiyatları Küba geneline göre yüksek. -Obispo üzerindeki sokak pazarına uğrayıp hediyelik ve eve asmalık güzel resim/afişler bulabilirsiniz. Pazarlık payı kesinlikle var, aklınızda bulunsun. Malecon Havana'nın yaklaşık 8 km boyunca uzanın sahil şeridi. Akşamları özellikle gençler buraya akın edip deniz kenarına oturuyorlar ve muhabbet ediyorlar. Bunu ilk Ayhan Sicimoğlu'ndan duymuştum ve kendi kendime niye orada otursunlar, oturup ne yapacaklar diye düşünmüştüm ama hakkaten yapıyorlar. Ama şimdi okyanusu doldurup miting alanı yapacaklarmış. Şakacıyım. -Havana'da bulunan Mustafa Kemal Atatürk büstünü, Malecon'un üzerinde, Plaza Armas'a yakın diyebileceğimiz noktasında ziyaret edebilirsiniz. Capitolio, Washington DC'deki Capitol'ün nerdeyse aynısı olan eski hükümet binası. İçine girebilmeniz mümkün. -Buradaki binalar ve hemen Capitolio'nun önünden akan eski Amerikan arabalarıyla dolu trafik, şahsi fikrimi soracak olursanız Capitolio'dan çok da ilgi çekiciydi. Capitolio'yu dolaşacaksanız bile, sonrasında bölgede mutlaka dolanın, ara sokaklara dalın, evlerin önünden geçerken içeriyi kesin, Küba'yı yaşayın. -Capitolio'dan Paseo de Marti yani Prado bölgesine doğru ilerleyecek olursanız, biraz daha dikkatli davranabilirsiniz çünkü burası hafiften turist tuzaklı bir bölge. Sonu ise yine Malecon'a ulaşıyor. Küba'ya gitmeden önce özellikle Kübalı ressamlar ile ilgili pek de bir bilgim yoktu. Ancak burayı gezdikten sonra not alıp Türkiye'ye döndüğümde araştıracak kadar ilgimi çekmeyi başaran birkaç isim bile oldu. Kapıdan çıkarken birbirimize "Bu işi de başarmışlar" dediğimizi hatırlıyorum. Mutlaka uğramalı ve yer yer devrim ile iç içe oluşturulmuş eserleri, yer yer Avrupa'ya hatta spesifik olarak İspanya'ya bir öykünme dönemi yaşandığını sezebileceğiniz resimleri mutlaka inceleyin. Biz yaklaşık 1,5 saatimizi buraya ayırdık. -Pazartesi kapalı. -Salı-Cmt 10:00-18:00, Pazar 10:00- 14:00 arası açık. Havana'daki favori müzem olan Devrim Müzesi Fidel ve dostlarının gerçekleştirdiği devrimi tüm detaylarıyla anlatıyor. Kesinlikle ziyaret etmelisiniz, gerçekten çok çok etkileyici. -Giriş 3 CUC. En az 1 saatinizi ayırmanız gerekeceğini göz önünde bulundurun. -İçerideki kitapçıya mutlaka göz atın. Küba Devrimi'ni, Fidel'i ve Che'yi oldukça güzel anlatan İngilizce kitaplar bulabilirsiniz. Vedado bölgesinde bulunan bu müze, Fidel'in CIA'in Küba üzerinde oynadığı oyunları afişe etme yöntemi. Evet bildiğimiz, son 40 yıldır CIA Küba'ya dair ne yapmaya çalışıyorsa, bunların hepsi çeşitli belge ve görsellerle sergileniyor. Aslında oldukça değişik ve cüretkar bir müze, bana varlığı bile müthiş ilgi çekici geldi, dolayısıyla kesinlikle ziyaret etmeye değer. -Giriş 3 CUC. -Pazar-Pazartesi kapalı. Diğer günler 8:30-17:00 arası açık. Yukarıda bahsettiğim Plaza Armas'tan deniz kenarına çıktığınızda karşınızda göreceğiniz kale, ilk yapıldığında amaç korsanlardan korunmakmış, fakat sonradan devlet arşivi, hatta kütüphane olarak bile kullanılmış. Günümüzde tahmin edeceğiniz üzere müze olarak kullanılıyor. İçine girecek kadar ilgimi çekmediği için daha fazla detay veremesem de, meraklısı için rehberli turlar doğru bir tercih olabilir. Küba'yı Küba yapan, Havana denilince akıllara gelen ilk yerlerden biri "Devrim Meydanı". Etrafında Batista döneminde yaptırılmış çirkin ve kocaman bakanlık binaları bulunsa da, Che ve Camilo'nun silüeti ile Jose Marti anıtının heybeti bir araya geldiğinde, geri kalanları pek de önemsemiyor insan. -Aynı bölgede Küba halkının kahramalarından Jose Marti'nin hayatına dair bir müze de mevcut. Pazar, Pazartesi kapalı. Diğer günler 09:00-17:00 arası açık. Siz de benim gibi Hemingway seviyorsanız, Küba'da bulunduğu dönemde yaşadığı evi görmek isteyebilirsiniz. Yaşlı Adam ve Deniz'i tamamladığı bu ev, günümüzde Hemingway'in en son bıraktığı haliyle ziyaret edilebiliyor. -Müze Pazar hariç her gün 10:00-16:00 arası açık. -Giriş 3 CUC. -Buraya gidecekseniz Havana'nın biraz dışında kaldığını göz önünde bulundurarak gününüzü ona göre planlayın, bana kalırsa sona bırakmayın. Yukarıda bahsettiğim Plaza Vieja'da bulunan Camara Oscura, tepelere çıkıp panaromik fotoğraf çekme meraklısıysanız, "fotoğrafta gelenekçiyim, tepeden manzara, sümüklü çocuk ve buruşmuş yaşlı suratından başka fotoğraf çekmem" diyorsanız, tam da sizin için. Buranın tepesine çıktığınızda Havana'ya tepeden bakma imkanınız olacak. -Giriş 2 CUC. -Pazartesileri kapalı. 17:00'den sonra almadıklarını iddia etseler de, ısrar ederseniz alıyorlar. Centro Habana bölgesinde bulunan Casa de la Musica, orada tanıştıklarımızca "gitmeyin, ortalıkta fahişeler cirit atıyor, orası size göre değil" şeklinde babacan tavırlarla kötülense de, gittiğimizde hiç de söylendiği gibi olmadığına karar verdik, çünkü çok çok eğlendik. Havana'nın en popüler gece kulüplerinden biri deniliyor ama bakmayın tabi "gece kulübü" denmesine. Girişte onu bunu içeri almadıklarına bile şahit olsak da, içeri girdiğimizde büyük bir sahne, sevimli bir bar, ve çay bahçesi tadında bir ortamla karşılaştık. Lakin olsun, hayatımızda bu kadar güzel dans eden, bu kadar neşeli insanları bir arada görmemiştik. Üstelik bize de dans etmeyi öğretmeye çabalamaya başladıklarında işler daha da eğlenceli bir hale geldi. Bence gece dışarı çıkma niyetindeyseniz buraya mutlaka uğramalısınız. -Giriş 5 CUC. -Kapının önünden taksi bulurken resmi taksilere binmeye dikkat edin. Aksi takdirde sizi kandırabilecek tipler oluyor ortalıkta. -Sizinle dans etmek isteyen insanlara potansiyel sapık muamelesi yapmayın. Bu insanlar gerçekten dans etmek istiyor. Küba'da, Plaza Armas'ta otururken tanıştığımız ve çok sevdiğimiz Lale Nişancı bizim hayalimizi gerçekleştirmiş, ve bir süredir Küba'da yaşıyor. Kendisini kıskanmak üzereyken, bir akşam bizi davet ettiği 1830 adlı mekana gittiğimizde, samimiyeti ve sempatikliği sayesinde kıskançlığımız yerini sevgiye bıraksa da, yerinde olmak için birçok şeyden vazgeçebileceğimizi söylemeliyiz. Konuya dönecek olursam, 1830 yoğun olarak Kübalıların bulunduğu, dans edebileceğiniz ve çok eğlenebileceğiniz bir mekan. Lale Hanım olmasaydı orayı keşfedebilir miydik bilmiyorum, çünkü gerçekten lokal bir havası vardı. Kesinlikle denemeye değer. -Giriş 5 CUC. -23:00'den önce gitmenin hiçbir alemi yok, geç gidin. -Özellikle Devrim Müzesi bölgesinde, "Kübalı mısın, ne kadar da Kübalı'ya benziyorsun!" şeklinde muhabbete giren, akabinde "nereden geldin, sana çok güzel bir yer tavsiye edeyim, şurada parti var, burada festival var" şeklinde uydurma muhabbetler kuran çiftler oluyor. Onları sıradan, dostcanlısı Küba'lı insanlar sanmayın, sizi karşılığında komisyon aldıkları yerlere yemek yemeye götürmek için zorlamaya çalışıyor olacaklar. Biz yemedik, ancak aynı bölgeden farklı günlerde geçip her seferinde aynı diyaloga giren çiftleri görünce olaya uyandık. YEMEZLER. -Gitmeden önce Küba tarihinde, Fidel'e, Che'ye hatta Camilo'ya ilişkin bir şeyler okumakta fayda var. Bu şekilde şehir size çok daha fazla şey ifade edecek. -Havana'yı mümkün olduğunca yürüyerek dolaşmalısınız, çünkü buranın en güzel yönleriyle, sokaklarında yürürken karşılaşacaksınız. Granma adlı gazetelerine bir göz atmayı unutmayın. İspanyolca bilmiyorsanız sorun yok, çünkü gazetenin İngilizce hatta Türkçe versiyonu bile var. -Çok fotoğraf çekin. Normalde çektiğinizin 5 katı çekin. Küba'dasınız yahu! Çok güzel yazmışsınız, elinize sağlık. Yazınız çok güzel kısa ve öz. Geçtiğimiz temmuz ayında balayı için Cuba'yı sectik. Düğün koşturmacasından Cuba için sadece uçak bileti, otel, ulaşım vs ayarlayabildik. Nereye gidilir, ne yapılır hiç bakma, okuma fırsatımız olmadı. Uçağa binmeden önce tüm Cuba yazılarınızı indirdik 🙂 Yol boyunca okuyup notlar cıkardık. Balayının Havana kısmını size borçluyuz. Çok bir teşekkür etmek isterim. Emeğinize sağlık.. Harika bir Havana rehberi olmuş, ellerinize sağlık 👍🏻😉 Kısmetse 4 yaşındaki ikizlerimizle Eylül ayında Havana'ya gideceğiz. Yazdıklarınız bizim için iyi bir gezi rehberi olacak.


Varımızı yoğumuzu konserlere, festivallere ayıracağımız bir yaz dönemine hoş geldiniz. Neredeyse ARTIK DAHA FAZLA KİŞİ GELMESİN diye haykıracağımız bir noktaya gelen durumu, hem kendimiz hem de sizler için bir listeye dönüştürmeye karar verdik. Yeni konserler, festivaller açıklandıkça ya da gözden kaçırdıklarımızı fark ettikçe burayı mümkün olduğunca güncellemeye çalışacağız. Tavsiyelere açığız. Şimdilik durum bu. Geçmiş olsun. Massive Attack, Kaiser Chiefs, Trentemoller, Wild Beasts gibi "ALLAHIM O DA MI GELİYORMUŞ?" tadında tepkiler verdirtecek grupları ağırlayacak festival, bu yaz asla kaçırılmayacaklar listemizde ilk sıralarda. Anneannelerimizin bile bildiği, özellikle lise dönemlerimizin kralı, duvarlarımızın posteri, çayımızın şekeri, gitarımızın teli olan Metallica, bir kez daha Türkiye'ye geliyor. Pogo meselesini aştığımızı, zarar görmeden sağ salim gidip döneceğimizi umarak, biletlerimizi aldık bile. "Bu adamdan bu kız nasıl çıktı" muhabbetlerinin kralını yaptıran Steven Tyler'ın solistliğini yaptığı Aerosmith, ilk kez mi Türkiye'ye geliyor bilmiyoruz ama, değilse de biz geldiklerini ilk kez fark ediyoruz. Ölmeden önce gitmeniz gereken konserler listesine eklemekte fayda var. İçinde bulunduğumuz kuşağın yıllarca hayallerini süslemiş, Nsync'deki kıvırcık saçlı haliyle bile kabulümüz olan, Jessica Biel ile evlenince sanki onunla evlenmese bizim olacakmış gibi üzüldüğümüz Justin Timberlake, ilk kez Türkiye'ye geliyor. Biletlerinin kol gibi olduğu bu konseri kaçırmaya gönlümüz el vermiyor. Bu festivalin kadrosunda Savages, Thought Forms, The Away Days ve Spring of War klibiyle ekstra sevgimizi kazanan The Ringo Jets bulunsa da siz festivali genel olarak şu şekilde duymuş olabilirsiniz: "ABİ PORTISHEAD GELİYORMUŞ". Evet, doğrudur, Portishead geliyor, saldırınız. Gün geçmiyordu ki bir sevindirici konser haberi daha almayalım. Yıllardır hep sevdiğimiz, pek sevdiğimiz Travis, kalkmış İstanbul'a geliyor. Canım benim. Bekleyin bizi. "Babylon'da babam çıksa dinlerim" felsefesiyle yıllardır Soundgarden'dan herhangi bir şüphesi olmayan sevgili hipster alemi, bu sene de festivalin İstanbul ayağında gayet güzel şeyler oluyor. Pet Shop Boys, Sky Ferreira, FM Belfast hatta ve hatta ani bir kararla CİGULİ'nin bile dahil olacağı festival, deneyimler üzerine söylenebileceği üzre, eğlence garantili. Son dönemlerde yılın en mutlu ve huzurlu pazarlarını yaşatan Chill Out Festival'ın bu yılki assolisti bizim için Goldfrapp. Ancak yeniliklere açık insanlar olarak, diğer alternatifleri de değerlendirmeye başladık bile. Chill-Out Festival'a her zaman varız. Türkiye'ye ayağı alışan ve gerçek bir tatlış olan Beirut, yine geliyor. Aynı zamanda yılın "Bir kıza yazma amaçlı konsere götürme dalında en iyi alternatifi" olarak seçtiğimiz Beirut'u bir önceki gelişinde kaçıranlar, ya da geç keşfedenler için listemize aldık. Saygıda kusur etmeyip her daim sevdiğimiz Tori Amos, adını okumaya hafiften çekindiren Unrepentant Geraldines adlı yeni albümü için çıktığı turnesi kapsamında İstanbul'a uğramayı da ihmal etmiyor. Haliyle biz de gitmeyi ihmal etmeyeceğiz. Tori bunun parasını sen ver biz sana sonra verelim elde avuçta kalmadı. Konsere gelecek haberini öğrendiğimizde trolleniyoruz sandığımız, çünkü halen hayatta olup olmadığına tam emin olamadığımız, "yaşayan" efsane Bob Dylan Türkiye'ye geliyor. Özellikle mekanın muhteşem fikri "Kısıtlı Görüş Tribün" kategorilerini öneriyoruz, gerçekten harika bir muamele. Şehrin en "ne yapmaya gittiğinizin çok belli olduğu ve asla gizleyemediğiniz" mekanlarından Suma Beach'te gerçekleşecek festivalde Vitalic dışında, kim olduğu konusunda hiçbir fikrimin olmadığı Monika Kruse, Wolf + Lamb gibi isimler yer alacak. Çoğu kızdan güzel saçları olmalarına rağmen adam öldürmekte 1 saniye bile tereddüt etmeyecekmiş gibi görünen Manowar, beraberinde Arch Enemy ve Pentagram ile bu festivalde yer alacak. Ertesi güne boyunlukları hazır edin, belli ki o kafa "Hail and Kill" eşliğinde sallanacak. Büyük bir kısmımızın Fight Club'dan öğrendiği, o noktada kalanların, konser boyunca yalnızca "Where Is My Mind" bölümünde haykıracağı, aslında tanısanız seversiniz grubu Pixies, Türkiye'ye ilk kez geliyor. Dinleseniz de dinlemeseniz de bütün şarkılarını her daim duymak ve kontrolsüzce ezberlemek durumunda bırakıldığımız Bulgar teknik direktör tipli adam, David Guetta İstanbul'a geliyor. Normal koşullar altında dans etmek açısından eğlenceli olabilecek bu konser, Türkiye'de locada gerdan kırıp içki açtırmaya dönebilir, o yüzden ne kadar gidilesi olur bilemiyoruz ama, sevenlerinin haberi olsun tabi yine. İleride torunlarımıza "Bu kadın gençken üstüne et giymişti" diye anlatacağımız bir garip Lady Gaga, ilk kez Türkiye'ye geliyor. Artık ağzından adam mı çıkarır, göbeğine ıspanak mı dolar ne yapar bilemiyoruz ama, iyi ve enteresan bir performansa şahit olacağımız kesin gibi görünüyor. Türkiye'de gerçekleşen elektronik müzik festivallerinin kaderini hepimiz aşağı yukarı bilsek de, sevenleri "Ulan belki bu sefer güzel olur be" diyerek şans vermekten vazgeçmiyor. Azminizi takdir ediyoruz. Steve Aoki, Avicii, Axwell, Afrojack, Paul van Dyk, Ingrosso, Above & Beyond, Paul Oakenfold gibi bu alanda isim yapmış abiler Isle of Dreams'de sahne alacak. Aoki'yi yedirmeyiz. Son dönemlerde festival piyasasında kendine yer edinmiş olan Ekşi Fest, bu sene de küçük ama işlevsel bir line up'a sahip. Adını okurken tereddüte düşüp sinsice geçiştirmeli gruplardan Manu Chao, 21 Haziran'da "Manu Chao'ya Gönül Vermiş Türkler Derneği" ile buluşacak. Megadeth, Haggard, Amon Amarth gibi alanında nam salmış isimleri bir kenara koyacağız diye bize kızacaksınız biliyoruz ama, bizim için Rock Off Festival'ın en heveslendiren grubu kesinlikle HIM. Küçüklükten kalma Ville Valo aşkımız tekrar alevlendi diyebiliriz. Heartagramlı tişörtlerini saklayan varsa, dönem onların dönemi. Fotoğrafını görünce "Aa bu ses bu kadından mı çıkıyormuş?" tepkileri verdirten, sevilesi, bağıra basılası grup Blonde Redhead, bu seneki konser çılgınlığının son sürprizlerinden.


Ülke mi şehir mi ikilemlerinin içinden bir türlü çıkılamayan, çok küçük olması nedeniyle ülke olması bir türlü kabul edilemeyen Vatikan, hangi inancı benimsemiş olursanız olun, "Abi adamlar yapıyor" şeklinde dolaşacağınız, inanılmaz ihtişamlı ve etkileyici bir yer. Saymaya kalkışırsanız gezecek az yeriniz varmış, şipşak bitirirmiş hissine kapılsanız da, pratikte işlerin hiç de öyle ilerlemeyeceğini, özellikle sanata ve mimariye ilginiz varsa, olayın ayaklarınıza kara sular inme noktasına geleceğini şimdiden söylemeliyim. Vatikan, bildiğiniz üzere, Roma'nın orta yerinde bulunuyor ve ikisini ayıran şey şehrin orta yerinde uzanan koca duvarlar. Oradan geçtiniz mi, başka bir devlet oluyor, öyle mantıklı, öyle makul bir durum söz konusu. Lakin olsun, anlık yaşanan "vay be başka bir ülke daha gördüm" hissi insanın hoşuna gitmiyor değil. Yazar burada demek istiyor ki, Vatikan geziniz= Roma gezinizin bir parçası. Vatikan gezi rehberimize başlamadan önce gelen not: Roma'yı da aradan çıkaralım diyenler için şurada çılgınca yazdık. Vatikan'ın Roma'nın bir parçası olduğunu düşünürsek ve siz de tatilinizi hava koşullarına göre belirleyenlerdenseniz Roma'nın hava koşullarını göz önünde bulundurmanızda fayda var. Bu noktada asıl önemli olan, kalabalığa tahammül oranınız. Yani eğer metrekareye 26384 insanın düştüğü, hiç tanımadığınız insanlarla gereksiz yere sürekli temas halinde olduğunuz bir tatil sinirlerinizi tepenize çıkarmayacaksa, çekinmeyin Vatikan'a da, Roma'ya da yazın gidin. Fakat bu konuyu sorun edenlerdenseniz, Avrupa'nın geri kalanına göre çok daha ılıman bir iklime sahip olan İtalya'ya, kışın bile gidebilirsiniz. Benim kişisel tercihimi soracak olursanız, Türkiye'de bayrama denk gelmeyen dönemler ve hatta mümkünse ilkbahar/sonbahar dönemleri, hem Vatikan'ın hem de Roma'yı ziyaret etmek için ideal. Roma'nın ve dolayısıyla Vatikan'ın hava durumu, Türkiye'nin batı kesimiyle paralel ilerliyor denilebilir. Haliyle kıyafetlerinizi buna göre kolaylıkla şekillendirebilirsiniz. Ancak konumuz Vatikan olduğu için dikkat etmeniz gereken önemli bir nokta var; Vatikan'da kiliselere kısa şortlar, etekler, göğsü bağrı açık tişörtler ile giremiyorsunuz efendim. Hatta bu durumun Vatikan'ın dışına çıkıp, Roma genelinde birkaç kilisede geçerli olduğunu da söyleyebiliriz. Böyle bir durumda sizden üstünüzü herhangi bir şeyle örterek dolaşmanızı istiyor ya da "git buradan, sen bacaklarını açarak kilisede nasıl dolaşırsın SAYGISIZ KADIN" demek yerine, üstünüze ameliyat önlüğümsü bir şey verebiliyorlar. Dolayısıyla Vatikan ziyaretinizi gerçekleştirirken bu detayı göz önünde bulundurmakta fayda var. Bu arada, bu kısa şort meselesi kadın erkek fark etmiyor, beyler. Siz de ona göre giyinin gidin. Tamamen salladığım oranlara göre Vatikan'ı görmeye gidecek insanların %98'i, Roma ve Vatikan gezisini birleştiriyor. Yani" Hadi bir Vatikan'a gideyim de orada konaklayayım" diyen insan çok az. Çünkü ne kadar ilgi çekici olursa olsun, Vatikan'da günlerinizi geçirmenin bir alemi yok. Eğer daha farklı bir sebebi yoksa, ya da sanat tarihi konusunda üstad falan değilseniz, çok çok ilginizi çektiği takdirde Roma'da kaldığınız iki gününüzü buraya ayırırsınız olur biter. Dolayısıyla konaklama meselesini öncelikli olarak Roma gezinizi göz önünde bulundurarak planlamalısınız. Bunun için şurada bulunan, adeta Derya Baykallı yemek programı gibi önceden hazırladığımız Roma rehberimize bakarak konaklama önerilerimize bir göz atabilirsiniz. Vatikan'a da paşalar gibi metroya binip ulaşırsınız. Vatikan'ı gezme kararı aldıktan sonra gerçekleştirmeniz gereken en önemli ikinci şey, internet üzerinden bilet almak. Aksi takdirde, özellikle turistlerin yoğun olduğu bir dönemde gitmiş bulunduysanız, çılgın kuyruklarla başa çıkmak durumunda kalabilir, sıcak bir güne denk geldiyseniz İsmail Türüt gibi terleyebilirsiniz. Size müzeler ve şapele giriş + sıra atlama şansı sağlıyor. Bileti alırken hangi gün ve hangi saatte gideceğinizi belirlemeniz gerekiyor. -Giriş: 16 Euro -Tur başlangıcından bi' 15-20 dakika önce orada bulunursanız işler kolaylaşır 2014 itibariyle, Vatikan ziyaretiniz 3 Mayıs-26 Temmuz ve 6 Eylül- 25 Ekim tarih aralıklarına denk geliyorsa, yukarıda bahsettiğim turun, akşam 19:00 ile 23:00 arasında gerçekleştirebileceğiniz versiyonu mevcut. Vatikan'ın mistik bir havası olduğu için biz tercihimizi gece gitmekten yana kullanmıştık ve kesinlikle doğru tercihti diyebilirim. -Giriş: 16 Euro Kalabalık bir grup (max. 20 kişi) oluşturulduğunda gerçekleştirilen ve normal tur kapsamında göremeyeceğiniz yerleri görebilmenizi sağlayan bu turu bir rehber aracılığıyla gerçekleştiriyorsunuz. Deneyimlemediğim için daha fazla detaylandıramasam da, ilgi çekici görünüyor. -Müze bölümü pazarları kapalı. -Biletleri almanız gereken site şurası. Orada anlattıklarım dışında daha farklı seçeneklere de ulaşabilirsiniz. -Online rezervasyonda normal fiyatlar + 4 Euro ödüyorsunuz ancak gitmeyi tercih ettiğiniz döneme göre hayatınızda değerlendirdiğiniz en anlamlı 4 Euro harcamalarından biri olabilir. -Online bilet aldıysanız, bileti satın aldığınıza dair bir çıktıyı yanınızda götürmeyi unutmayın. Aziz Petrus Meydanı olarak da isimlendirilen bu meydan, televizyonda Vatikan ile ilgili herhangi bir şey gördüğünüzde Papa'dan sonra karşınıza çıkan ikinci görüntü olarak anlatılabilir. Bu kadar sığ bir anlatımla yetinmeyecekler için, Bernini tarafından tasarlanmış, sütunlarla çevrili, Papa'nın halka seslendiği, ya da çeşit çeşit organizasyonun gerçekleştirildiği önemli bir meydan olarak da tarif edilebilir tabi. 60.000 kişi kapasitesi ile ile dünyanın büyük kiliselerinden biri olan ve Roma'nın silüetinde yer edinen San Pietro Bazilikası, Vatikan'da göreceğiniz en önemli yapılardan bir diğeri. İtalya sınırları içinde bulunduğunuz süre içinde saygıda kusur etmeyeceğiniz, her bir eserini gördüğünüzde daha da hayran kalacağınız Michelengelo tarafından tamamlanmış. Vatikan Müzeleri deyince aklınıza birkaç müzenin bulunduğu bir bölge gelse de, aslında birbiriyle bağlantılı dev bir müze kompleksi olarak tarif edilebilir. Tavanından gözlerinizi alamayacağınız, güzeller güzeli meşhur Sistine Şapeli'ni de içinde bulunduran bu alanda kendinize bir gezi planı oluşturmanız şart. Aksi takdirde bir şeyleri mutlaka gözden kaçırıyorsunuz, çünkü gezecek görecek çok fazla alan var. Örneğin Pinacoteca'da Rafael, Leonardo da Vinci, Caravaggio gibi ünlü sanatçıların eserlerini görebilmeniz mümkün. -Pazar kapalı. Diğer günler 09:00-18:00 arası açık. İçeriyi gezmek oldukça uzun süreceği için bilet alımı kapanış saatinden daha erken bitiyor. -İlgilenenler için Michelengelo'nun "Pieta"sı burada yer alıyor. Roma'da kalıyorsanız Vatikan'a ulaşmak için inmeniz gereken metro durakları: Ottaviano San Pietro- Mueso Vaticani ya da Cipro. -Vatikan'a girmek için ayrıca vizeye ihtiyaç var mı diye merak edenler oluyor. Hayır, ekstra bir vizeye ihtiyacınız yok. İtalya'ya girdiyseniz ve Mehmet Ali Ağca değilseniz, Vatikan'a ekstra bir uğraş vermeden girebilirsiniz. -Gitmeden önce Vatikan'la ve göreceğiniz yerlerle ilgili bir şeyler okumakta fayda var. Bu şekilde içeride görecekleriniz size çok daha fazla şey ifade edecektir. -İçeride yorulduğunuzda oturabileceğiniz bir kafe mevcut. Kahveleri de tüm İtalya çapında olduğu gibi çok lezzetli. Özellikle gece turunu gerçekleştirecek olursanız ve dolunaya denk gelirseniz, kafenin dış bölümünde oturmak oldukça değişik bir deneyime dönüşüyor. -Vatikan'ı hatırlatacak bir hediyelik alma niyetindeyseniz, illa ki buradan almanıza gerek yok. Çünkü gereksiz yere fazla para bayılırsınız. Bunun yerine Roma'da merkezden daha uzak noktada bulunan küçük hediyelikçileri tercih edebilirsiniz. Ağzım açık gezmiştim. Saatlerce sıra bekledim. Pişman mıyım? Hayır! her ayın son pazarı giriş ücretsizdi ama nasıl bir sıra olur bilmiyorum. -daha düşük yoğunlukta insan seliyle hareket etmek için her halükarda internetten alınan biletle erkenden orada olmak mantıklı, zira çoğu zaman gezi lunaparktaki korku tüneli ile aynı mantıkta işliyor bir yerden giriyorsunuz bir yerden çıkıyorsunuz. kompleksli olması muhtemel papanın birisi vatikandaki tüm heykellerin pipilerini kırdırmış, yerlerine yapraklar koydurmuş. 80 li yıllarda bu traşlanan parçaların sergilendiği bir" kırık pipiler duvarı" varmış. şimdi "kırık pipiler sandığında" oldukları rivayet ediliyor. İsviçreli muhafızlar taş olmalarına rağmen 4-5 arkadaş birleşse rahatlıkla ödenebilecek düşüklükte bir ücretle çalışıyorlar. bir çeşit gönül bağı var herhalde. her kutsanmış organizasyon gibi Vatikan da yeniliğe çok açık olmadığı için yeniden gitmemi gerektirecek bir değişiklik öngöremiyorum. bir rainbow fest yaparlarsa tarihe tanıklık etmek için giderim yoksa önümüzde ki 20 yıl tekrar gitmem herhalde. çok teşekkür ederiz! kopun turdan, kendiniz gezin, daha güzel gezeceğinize eminiz! 🙂 şimdiden iyi gezmeler, müthiş bir tatil olsun. selam, çok sevindik beğenmenize! 🙂 maalesef oralarla ilgili bir yazı mevcut değil henüz, umarız en yakın zamanda 🙂 sevgiler, öpücükler. Merhabalar, bu satırları şu an Roma'dan yaziyorum, yarın Vatikan'ı gezeceğimiz için tekrar bu sayfaya göz atmak istedim.. 2 gündür Roma'dayız ve şunu belirtmek isterim ki Roma'yı anlatan sayfanızı öyle ilgiyle ve dikkatle okumuşum ki, eşim sen buraya daha önce geldin mi diyor 🙂 meydanlara caddelere varıncaya kadar tanıyorum çünkü, detaylı ve müthiş anlatımınız sayesinde. her yerde italya yazısı var ancak ince noktalara çok az değinen sayfalar var. vatikan konusunda bir sorum olucak "3 Mayıs-26 Temmuz ve 6 Eylül- 25 Ekim tarih aralıklarına denk geliyorsa, yukarıda bahsettiğim turun, akşam 19:00 ile 23:00 arasında gerçekleştirebileceğiniz versiyonu mevcut." yazmışsınız bu günler arasında tek gece gezip ince bir gezi yapabilirmiyiz yeterli olur mu? iyi çalışmalar elinize sağlık.