Berlin ile olan fırtınalı aşk ilişkimiz bir yana, bu sene Almanya'yı biraz daha sevdiğimiz, kendisine biraz daha ısındığımız bir sene oldu. Daha önceleri niyeyse Almanya'ya karşı inceden bir uyuzlanma, bir "amaaan oraya gideceğime nereleri görürüm be" halleri vardı, o da büyük ölçüde geçti. Galiba hem yaşla alakalı, hem de vizyon genişlemesi ile ilgili bir durum. İnsan yeni yerler keşfettikçe, her yerde farklı bir şeyden etkilenebildiğini gördükçe bakış açısı da değişiyor. Ancak tüm bu arayı ısıtma sürecinin ardından bile Almanya herhangi bir şehri için "şirin" tanımlamasını kullanma ihtimalimiz düşüktü. Evet artık birçok olumlu nitelendirmede bulunabiliyoruz ama "şirin" dediğiniz şey Brugge gibi, ne bilelim Hallstatt gibi falan bir şey olmalıydı sanki. Almanya deyince ise aklımıza ısrarla tipik bir büyük şehir görüntüsü, gurbetçiler, ne bilelim fabrikalar, iş merkezleri falan geliyor, silemiyoruz o izlenimi bir türlü. Fakat Nürnberg'den Köln'e geçerken arada uğramaya karar verdiğimiz Heidelberg'den sonra bize bir haller oldu. Öyle bir şehre denk geldik ki, resmen Almanya'nın tüm şirinlik ihtiyacını 150bin'lik nüfusu ile küçücük bir şehir karşılıyor arkadaş! Heidelberg'de geçirdiğimiz ve bize asla yeterli gelmeyen 1 günün ardından yine "çok gezen bilir" hanesine bir çarpı daha ekleyerek bu şehir ile bayağı aşk yaşadık. O yüzden gelmiş Heidelberg Gezi Rehberi 'ni okuyorsanız güzel bir karar almışsınız, buraya gitmeniz, güzelliğini görmeniz lazım! Heidelberg'in kendisi küçük, işlevi büyük. İkinci Dünya Savaşı döneminde en az hasar almış ve bombalanmamış şehirlerden birisi olduğu için o eski havasını korumayı başarmış. Belki de Almanya'da birçok şehrin Heidelberg'in yarattığı "şirinlik" etkisini vermemesinin sebebi İkinci Dünya Savaşı'nda birçok noktanın yerle bir olmasıdır. Burası bir üniversite şehri, öğrenci nüfusu son derece yoğun. Zaten Almanya'nın en eski üniversitesi olan Heidelberg Üniversitesi'nin namı da alıp yürümüş durumda. Buradan henüz üniversitede olan okuyucularımıza sesleniyoruz, Allah aşkına şurada Erasmus yapın, biz burayı gezince acayip içimizde kaldı, kesin çok eğlenceli oluyordur. Neyse, konudan sapmayalım... Şehir genelinde bisikletli ulaşım inanılmaz yaygın, Almanya'nın ılıman bölgesi olarak kabul edilen bir noktada yer aldığı ve ucuz bir ulaşım yöntemi olduğu için özellikle öğrenciler aktif olarak bisiklet kullanıyor. Siz de turist olarak bisikletlilerin arasına karışabilirsiniz, şehri bu şekilde keşfetmek bayağı keyifli oluyor. Zaten bir turist olarak çoğunlukla eski şehir bölgesinde vakit geçireceğiniz için bisiklet gayet mantıklı bir fikir. Şu "Heidelberg çok romantik bir şehir" tanımlamalarına da bir açıklık getirelim: Tamam, kabul ediyoruz, bu sefer çılgın romantiklerin hevesini kaçırmayacağız, burası gerçekten romantik. Sevdiceğinizi kapıp gidecekseniz aşağıda anlatacağımız noktalardan bazılarında romantizm ihtiyacınızı çok net bir şekilde karşılayabileceğinize eminiz. Biz yine Öykü&İdil ikilisi olarak gittiğimizden şehre tepeden bakarken "abi çok acıktım ya NAPAK" hallerinde olduğumuz için lütfen bizi daha fazla romantizmle sınamayın..... Şimdi konuya geçebiliriz, karşınızda Heidelberg Gezi Rehberi! Bizim Heidelberg gezimiz Aralık ayında vuku buldu ve hava durumu 3-5 derece civarlarında seyretti. Normal koşullarda kışın gidip de bizim gibi donmanıza gerek yok, şöyle bahar aylarında gitseniz daha iyi olur diyebilirdik. Çünkü özellikle aşağıda anlatacağımız şehre tepeden bakmalı yerlere çıktığınızda sisli puslu, yağışlı bir hava görüşünüzü engelleyerek sinirinizi bozabiliyor ve o tepeye kadar tırmanıp donduğunuzla kalıyorsunuz falan... Ancak şayet soğuğa dayanabiliyorsanız aslında kışın gitmek çok da kötü bir fikir değil. İlk sebep kış aylarının Heidelberg'in sezon dışı dönemi olması. Burası turistik bir şehir olduğu için yazın kalabalık açısından çekilmez bir noktaya doğru gidebilir. Zaten küçük, bir de Asyalı turistlerle mi uğraşacaksınız? İkinci sebep, özellikle Kasım sonundan Aralık'ın 25'ine kadarki süreçte gitmenizi önerecek olmamıza dayanıyor, çünkü Christmasmarkt dönemi. Burası küçük bir şehir olsa da Christmas pazarları ve şehrin dokusu bir arada şahane bir combo oluşturuyor, ziyaret etmek için harika bir döneme dönüşüyor. Son sebep ise şehrin karlı halinin acayip masalsı bir görüntüsünün olması. Evet gezmek bir tık daha zorlu olabilir ancak göreceklerinize değer. Galiba ilk kez bir Avrupa şehrini kışın ziyaret etmeniz konusunda ısrar ediyoruz, bizce ciddiye alabilirsiniz. Heidelberg'e ulaşım işi biraz sıkıntılı çünkü Heidelberg'de havaalanı yok. Ancak sıkıntılı dediysek o kadar da değil tabii, zira yakınlarda havaalanı olan bir sürü şehir var, panik yok. Bize havaalanı mı yok canım? İlk seçeneğiniz aklımızda bir şehir olmaktan çok DEV bir aktarma noktası olarak yer eden Frankfurt. Frankfurt'a uçtuktan sonra direkt Frankfurt Havaalanı içinden şu trene binerek Heidelberg'e ulaşabilirsiniz. Yolculuk 1 saat civarı sürüyor, gayet kolay. Şansınıza Frankfurt'un biletlerinin pahalı olduğu bir döneme denk geldiyseniz boşverin, o zaman Stuttgart'a gider, oradan geçersiniz. Stuttgart Havaalanı'ndan Heidelberg'e giden trenin biletlerini de şuradan alabilirsiniz. O da 1,5 saat civarı bir şey sürüyor ve yine gayet kolay. Bizim izlediğimiz rotayı izlemek isterseniz Nürnberg'den Heidelberg'e geçeceksiniz demektir. İstanbul'dan Nürnberg'e direkt uçuş zaten mevcut. Bu noktada sanıyoruz ki Nürnberg'den Heidelberg'e geçmek için tren gibi bir seçeneğiniz de var. Ancak biz Nürnberg'den yola çıkıp, Heidelberg'de bir günümüzü geçirip, akşamında yine araba ile Köln'e geçtiğimiz için araba kiralamak bizim açımızdan daha mantıklı bir seçenekti. Biz aracımızı Nürnberg'deki Enterprise'dan kiraladık ve gayet sorunsuz bir şekilde teslim alıp, gayet sorunsuz bir şekilde Köln'de teslim ettik. Yani aracı Nürnberg'de kiraladınız diye illa ki oraya teslim etmek gibi bir zorunluluğunuz yok, gittiğiniz şehirdeki başka bir Enterprise şubesine de teslim edebiliyorsunuz. Hatta arttırıyoruz, şayet teslim etme saatleri içinde yetişemiyorsanız, şubelerin önünde bulunan "anahtar teslim kutucukları" mevcut, ofiste kimse olmasa bile anahtarı o kutunun içine atıp aracınızı da Enterprise'ın otoparkına bırakarak yükünüzden kurtulabiliyorsunuz. Biz o şekilde yaptık, hatta bunu yaparken nedense paranoyak bir tavır sergileyip anahtarı kutunun içine çekerken videosunu çektik ki sonra bize "yooo teslim etmemişsiniz" demesinler diye asdasdf. O bizim tuhaflığımız. Bu arada Nürnberg'den Heidelberg'e arabayla yolculuk 2,5 saat gibi bir şey sürüyor. Yolu bulmak için ise tabelaların yanı sıra arabadaki GPS'i ve CityMaps2Go uygulamasını kullanabilirsiniz. Heidelberg'in über şirin halleri yüzünden şehirde konaklamadığımıza pişman ola ola her daldığımız güzel sokakta "abi niye burada kalmadık ki ya" diye söylendik, her bir güzel binaya denk geldiğimizde sanki bu kararı beraber almamışız gibi birbirimize çemkirdik. O yüzden siz siz olun, 1 güncük de olsa şurada kalın ve rahat rahat gezmenin tadını çıkarın. Merak etmeyin, zaten turistik anlamda Heidelberg'de gezilecek yerler çok da fazla değil, dolayısıyla 1 gün bile kalsanız şehri büyük ölçüde keşfedebilirsiniz. Burada amaç tamam şurayı da gezdik burayı da gördük şeklinde görülecek yerler listenize tikler atmak değil, şehri yaşamak. Heidelberg'i gezmeye giden bir turistin en çok vakit geçireceği yer olan Altstadt yani Eski Şehir bölgesi, muhtemelen şehrin en güzel noktalarından biri. Öyle olduğunu tahmin ediyoruz çünkü şehre arabayla gittiğimiz için daha merkez dışı yerlerini görme fırsatımız da oldu ve oralar bir tık daha "bildiğiniz Almanya" hatta yer yer bir Beylikdüzü havasındaydı bile diyebiliriz. Ya da merkezin güzelliğinden sonra öyle geliyor nebilelim. Neyse. Altstadt'ın yerini tam olarak tespit edemediyseniz Hauptstrasse'yi merkeziniz olarak belirleyip bu cadde üzerinden ara sokaklara dağılabilirsiniz. Burası bölgenin ana caddesi denilebilir, üstünde çeşit çeşit restoran, kafe, mağaza ne ararsanız var. Haupstrasse uzun sayılabilecek bir cadde olduğu için bölgenin ana meydanlarından biri olan Marktplatz'ı da kendinize kutup yıldızı olarak belirleyebilirsiniz. -Christmas döneminde gidecek olursanız Christmas pazarları genellikle Old Town bölgesinde. Birkaç farklı pazar alanı olabiliyor ama en büyüğü Marktplatz'da. -Marktplatz'da yer alan kilisenin adı Church of Holy Spirit, ilginizi çekiyorsa bir göz atabilirsiniz. Heidelberg Kalesi'ni yılda 1 milyona yakın kişi ziyaret ediyormuş. Siz de onlardan biri olmak ister misiniz? Doğruyu söyleyelim, biz onlardan biri olmadık. Çünkü içini görmekten çok kaleyi dışarıdan ya da uzaktan en iyi şekilde görmeye kafayı takmış durumdaydık. Heidelberg Kalesi öyle güzel bir lokasyonda, ormanın içinde yükselen ihtişamlı hali öyle güzel görünüyor ki, bu kareyi kendi gözümüzle görüp ölümsüzleştirmezsek içimizde kalacaktı. Pek fazla vaktimiz de olmadığı için bir tercih yapmamız gerekti ve kaleye çıkmak yerine kaleyi karşıdan görebileceğimiz noktaya odaklanmaya karar verdik, o kısmını aşağıda anlatacağız. İşte burası yukarıda söz ettiğimiz nokta, hani şu kaleyi ve şehri tepeden görebileceğiniz yer var ya, işte orası. Heidelberg'in en baba manzarası burada arkadaşlar, hiç boşuna başka yer aramayın, direkt buraya doğru yollara düşün. Philosophenweg'in İngilizce karşılığı "Philosophers Walk" gibi bir şey. İsmiyle ilgili birçok rivayet var ama en mantıklı olanı eskiden Heidelberg'de yaşayan üniversitedeki profesörlerin, filozofların, düşünürlerin yalnız kalmak için buraya gelmesi ve bu bölgede zaman geçirmiş olması nedeniyle bu şekilde adlandırılmış olması. Günümüzde burası yürüyüş parkuru benzeri bir şey. Evi yakında olanlar burada koşuya çıkıyor, gençler sevgililerini kapıp romantizm peşinde koşuyor, millet fotoğraf çekmeye çıkıyor falan. Son derece sakin ve huzurlu, yeşilin içinde bir yol yani. Peki buraya nasıl gideceksiniz? İşte orası biraz sıkıntılı. Çünkü bir asansör ya da füniküler falan yok. Bizim tekniğimizi uygularsanız arabanızı çekebilirler, çünkü Köln'e geçmek üzere arabamız yanımızda olduğu için ve bu Philosophenweg denen yer de bayağı bir tırmanma gerektirdiği için biz arabayla girilmeyecek yerlere girip belli bir noktaya kadar arabayla ilerleyip, biraz kaybolup biraz milletle kavga ederek tam bir Türk kızı modunda hunharca birinin evinin önüne falan park ettik. Komple saçmalık, ama pişman değiliz, yine olsa yine yaparız. Ancak normal koşullarda ya yürüyerek ve bayağı bir yokuşa maruz kalarak çıkabiliyorsunuz. Bir ihtimal takatiniz yoksa taksi ile belli bir noktaya kadar gidip oradan yürüyebilirsiniz. Her iki seçenekte de Marktplatz'ın bulunduğu tarafta değil, Old Bridge'den karşıya geçerek nehrin diğer tarafında olmanız gerektiğini hatırlatalım. Kaleyi karşıdan göreceksiniz kalenin karşısında olmalısınız değil mi? Old Bridge'den geçin diyoruz, çünkü eninde sonunda orayı da görmek isteyeceksiniz, bir yer daha aradan çıkmış olur. Peki yürüyerek çıkarsanız bu çileye değecek mi? Valla değecek. Bakın söz veriyoruz. Hem yukarı çıkarken aralardan çok güzel manzaralar yakalayabilirsiniz. Ayrıca bu civardaki evler çok güzel ve çok kıskanılası. Belki camlarına yumurta falan atarsınız. Şahsen biz kıskançlıktan ikiye ayrıldık. Hani bir sebepten yanımızda yumurta olsa belki hakkaten sinsice bir iki cama atıverirdik... Neyse. Heidelberg'in ortasından geçen nehrin adı Neckar. Neckar'ın üzerinde yer alan Alte Brücke yani Eski Köprü ise Heidelberg Kalesi ile birlikte şehrin simgelerinden bir diğeri. Konuyla ilgili hiçbir fikriniz olmadan gitseniz bile zaten şehir içinde dolanırken ya da Philosophenweg'den aşağı bakarken zaten "şu taş köprü kesin bir önemi vardır" diye düşüneceksinizdir, haklısınız. Bu köprü 1700'lü yılların sonunda yaptırılmış anca İkinci Dünya Savaşı döneminde Alman askerleri tarafından yıkılmış. Sonra tekrar yaptırılmış tabii. Köprünün üstü yayalara açık, gidip türlü türlü fotoğraf çekebilirsiniz. Ayrıca köprünün Marktplatz tarafına doğru giden noktasında şato gibi çok güzel bir şehir kapısı da mevcut, onu da es geçmeyin. Es geçilecek gibi değil ya, biz yine de hatırlatmış bulunalım. Bu arada isteseniz Neckar Nehri üzerinde tura falan da çıkabiliyormuşsunuz, biz o işlerden pek haz etmiyoruz, turistsek de bir yer kadar canım. Neyse, ilginizi çekiyorsa bakarsınız. Heidelberg Üniversitesi'nin kütüphane binasına aşık olduk arkadaşlar. Yine vaktimiz olmadığı için içeri girebilir miyiz acaba diye şansımızı zorlayamadık, ancak dışarıdan bakmak bile bizi bayağı etkiledi. Kendi okuduğumuz okulların binalarını düşünüp birkaç küfür sıraladık ve oradan sessizce uzaklaştık. Gerçekten inanılmaz güzel bir mimarisi var, hele içerisinin kitaplarla dolu olduğunu düşününce insan daha da büyüleniyor. Şayet vaktiniz varsa mutlaka göz atın. Burası da yine Old Town bölgesi içinde yer alan bir başka meydan. Adından da anlaşılabileceği üzere zamanında özellikle tarım ürünlerinin satıldığı, çiftçilerin ürünlerini getirip satışa sunduğu bir pazar yeriymiş. Meydanın ortasında yer alan heykelin kim olduğunu merak ederseniz kendisi "Virgin Mary". Ayrıca bu meydandan Heidelberg Kalesi'ni farklı bir açı ile ve bir tık daha yakından görebileceğinizi ekleyelim. Heidelberg'de çok da uzun zaman geçirme fırsatımız olmadığı için yeme içme konusunda çok fazla öneride bulunabilme şansımız yok. Biliyorsunuz genelde günde 280 farklı mekan denemeye çalışarak mümkün olduğunca fazla öneride bulunuyoruz ama buradayken "biz de insanız, daha ne kadar yiyebiliriz" şeklinde isyankar bir tavır sergiledik. Dertliyiz dostlar, çok dertliyiz............. 2016'dan beri seyahate çikmadan önce "bizimkiler gitmis mi acaba" deyip önce yazinizi okuyorum. Valla çok isimi görüyor emeginize saglik!


Bu Nordik ülkelere aşkımız bir türlü bitmediği gibi her geçen gün daha da alevleniyor. İzlanda, İsveç, Norveç, Finlandiya derken sonunda sıra bir diğerine daha geldi ve canımız Danimarka'ya da ayak basmayı başardık. Kendisi ile ilişki durumumuz çok net: Aşığıyız yanında olamasak da. Diğer Nordik ülke ve şehir deneyimlerimizden mütevellit burayı da seveceğimizi biliyorduk, ancak dondurucu soğuğuna rağmen bu şehirle bu denli bağ kurabileceğimizi açıkçası biz de tahmin etmemiştik. Cart curt "dünyanın en mutlu ülkesi" seçilip duran bir yere giderken insan ne beklemesi gerektiğini tam olarak bilemiyor. Biz Kopenhag'a gitmeden önce de öyle bir yerleşmişti ki kafamıza bu algı, sokakta "hayyaat seviince güzeel" diye Ayşecik gibi koşturan, La La Land'in ilk sahnesinden fırlamış gibi insanlar görsek şaşırmayacaktık. Bir yandan da düşünmeden edemediğimiz şey soğuk, çok yüksek ihtimalle kasvetli bir yer ile karşılaşacağımızdı. Neticede bayağı kuzeye gidiyorduk, sanki inceden depresif bir hava olması kaçınılmaz gibiydi. Döndükten sonra bu şehirle ilgili söyleyebileceğimiz iki şey var: 1. Kesinlikle kasvetli bir şehir değil. 2. "En mutlu ülke" kavramı bizim beklediğimiz gibi bir şey değil. İkinci maddeyi kesinlikle olumsuz anlamda söylemiyoruz, ancak bizce bu konu olaya nereden ve ne koşullarla baktığınızla alakalı bir şey. Kopenhag'da tanıştığımız, konuştuğumuz herkesin elbet bir derdi, problemi, şikayet ettiği bir konusu vardı. Kişisel problemlerden söz etmiyoruz, basbayağı ülke ve şehir ile ilgili sorunlar. Bunların arasında bizlerin "sizin derdinize de, size de.." diyebileceği şeyler de vardı, "oha burada böyle bir sorun mu varmış" dedirtebilecek şeyler de. Merak etmeyin, konuyu "dünyanın neresinde olursanız olun dertler bitmiyor" arabeskliğine bağlamayacağız. Sadece olaya daha geniş çaplı, daha farklı yaklaşmak gerektiğini fark ettik. Örneğin Somali'den Danimarka'ya göç etmiş ve yaklaşık 25 senedir (zaten maksimum 35 yaşındadır) bir göçmen ırkçılık problemi olduğunu söyledi. Şaşırdık mı? Kesinlikle, çünkü basında yansıtıldığı kadarıyla Danimarka halkının göçmenleri kucaklayan bir yapısı olduğunu görüyoruz. Bir taksici bisikletlilerden, bisiklet sayısından, bisikletlerin şehirde karmaşa yaratıyor olmasından şikayet etti mesela. Bizim bisikletli ulaşımın yaygın olması hayallerimize hiç bakmadığımız bir yönden bakmamızı sağladı. Genel olarak vergilerin çok yüksek olması ile ilgili şikayetler havalarda uçuşuyordu. Bu konuda "ama karşılığını alıyoruz" diye savunanlar olduğu gibi, durumdan hoşnut olmayanlar da boldu. Bizce konunun özeti, "evet en mutlu ülke seçilip duruyoruz, ancak bu mutlu olmaktan ne anladığınıza bağlı, çünkü burada sokakta gülümseyen ya da size günaydın diyen bir insan bulamazsınız" diyen arkadaştı. Tabii ki bunların hepsi birer yorum, birer kişisel görüş ve üstüne düşünülmesi gereken detaylar, hemen sonuçlara varmamak gerek. Ancak yine de şaşırtıcı. Çok gezen bilir hanesine bir çarpı daha gelsin. Neticede olaya bir turist gözüyle bakacak olursak Kopenhag birkaç günlük bir gezi için bayağı keyifli bir seçenek. Gezecek, görecek, sizi etkileyecek, "bizde niye yok!" dedirtecek bir sürü özelliği, diğer Nordik şehirlere kıyasla bir tık daha canlı bir havası var. Helsinki'ye giden bir turist ile Kopenhag'a giden bir turistin Nordik şehirlere bakışı kesinlikle aynı olamaz, bizce ayrı telden çalıyorlar. Yine anlatmalara doyamadık, konuya dönelim, karşınızda Kopenhag Gezi Rehberi! Bu arada, Kopenhag Gezi Rehberi 'ne başlamadan önce sadece Danimarkalı sanatçıların şarkılarından ortaya karışık yaptığımız playlistimizi de şöyle bırakalım, okurken iyi gider. Artık gittiğimiz yerler için bu tip playlistler de oluşturuyoruz, bizi Spotify'da takip etmek isterseniz şuraya tık tık. Bir güncelleme; Bu gezinin ardından 2022 sonlarında tekrar Kopenhag'a gittiğimiz için daha güncel bir Kopenhag gezi rehberi arayışındaysanız şuradan sabit Kopenhag hikayelerimize bakabilir, güncel önerilerimize göz atabilir ve oraya kadar gelmişken bizi de takip edebilirsiniz...... Tşk.... Bu soruyu cevaplandırabilmek için sizi soğuğa dayanabilenler ve soğuğa dayanamayanlar şeklinde kategorize etmek durumundayız. Fakat soğuk derken öyle bildiğiniz soğuklardan bahsetmiyoruz, buraların soğuğu bir başka soğukmuş Altan! Yani demek istiyoruz ki, soğuktan elinizin ayağınızın uyuştuğu, yüzünüzün daha önce hiç görmediğiniz bir rengi aldığı, büyük ihtimalle yağışa da maruz kalacağınız bir havayı kabullenebilir misiniz? Cevabınız evetse o zaman Kopenhag'da her mevsim tutunabilirsiniz. Fakat bu şartları kaldıramayacaksanız o zaman tabii ki en güzeli yaz aylarında gitmek, o zaman sıcaklık 20'leri buluyor ve eminiz bayağı da keyifli oluyordur. Biz gaza gelip Şubat ayında gittik. Hava ortalama 2-3 derece civarında seyretti, akşamlardan söz etmiyoruz bile. Feci soğuk! Ama yine olsa yine yapar mıyız? Kesinlikle. -Popüler bir restoranda makarna vb. bir yemek: 95 125 DKK -Popüler bir restoranda et içerikli bir yemek: 260 300 DKK -1 şişe su: 20 35 DKK -Bir mekanda bira: 40 60 DKK -3. dalga kahveci kahvesi: 30 40 DKK -Popüler bir mekanda kokteyl: 75-110 DKK -Popüler bir kafede yayılmalı kahvaltı: 120 150 DKK -Sokakta sosisli: 20 25 DKK Bu Kopenhag'daki pahalılık meselesiyle yeterince gözünüzü korkuttuysak şimdi konuyla ilgili ne yapabileceğimize bakalım. Yoksa bütün mal varlığınızı ülkeye bırakıp geleceksiniz valla. Öncelikli önerimiz Copenhagen Card almanız. Şimdi siteden girip fiyatları görünce "oha bu mu bütçe hafifletecek" diye düşünmek gafletine düşebilirsiniz, bilmiyorsunuz ki duacımız olacaksınız.... Efenim Copenhagen Pass'in 24 saatliği 51, 48 saatliği 71 ve 72 saatliği 85 euro, gördüğünüz gibi bu konuda da gerçekten manyakça fiyatlar söz konusu. Ancak eğer bu pass'i almadan aşağıda gezeceğimiz yerleri keşfetmeye kalkışırsanız sırf Louisiana Müzesi'ne gidiş-dönüş bilet + müze girişi ücretinin bile 25 euro gibi bir ücrete denk geldiğini görecek ve VAY BAŞIMIZA GELENLER diye ortalıkta dolanacaksınız. Özetle burası şehir kartı almanın mantıklı olduğu şehirlerden. Ulaşımın da içine dahil olması ayrı bir şahanelik. Bunun dışında bütçenizi hafifletmek adına sokak yemeklerine dadanabilirsiniz, sosisliler efsane güzel, dışarıdan su almaya bir son verebilirsiniz çünkü musluk suyu içiliyor ve son olarak bol bol yürümenizi önerebiliriz, soğuk diye sağa sola taksiyle gitme çılgınlığına kalkışmayın. Şayet şehir kartını almak gibi bir niyetiniz yoksa en azından bir ulaşım kartı edinebilirsiniz, onun fiyatları da şurada mevcut, hatta direkt o siteden alabilirsiniz. Eğer gaza gelip Türkiye'de Danimarka kronu bulup paranızı çevirip gitmediyseniz, çok yüksek ihtimalle elinizdeki euroyu Danimarka kronuna çevirmeniz gerekecek ve bunu Kopenhag'da yapacaksınız. Önerimiz bu para bozdurma işlemini havaalanında yapmamanız. Biliyoruz, milyonlar bozdurmayacaksınız ama olması gerekenden çok daha düşük bir kurda bozdukları için gereksiz yere para kaybediyorsunuz. Havaalanından şehre ulaşımda kullanacağınız kadar parayı orada bozdurup gerisini şehirdeki döviz bürolarından halledin. Olur da bulamazsanız Central Station'da 2 tane mevcut. Bu arada, tek başına gezmekte tereddüt eden ya da turla beraber hareket etmek isteyen okuyucularımız için bir not: Hazır oralara kadar gitmişken birkaç şehir görmek isterseniz İskandinavya turlarına göz atabilirsiniz. Bu noktada bütçenizi biraz daha uyguna getirebilmek açısından Gruppal'ın yurtdışı turlarını önerdik çünkü tamamen online satış yaptıkları için bayi masrafı vs. olmaması sebebiyle tur fiyatları diğerlerine kıyasla daha uygun oluyor. Diğer turlar ile aynı tatta yerlerde kalıp daha az ücret ödemeyi reddedecek değiliz herhalde. Şimdiiii, Kopenhag her ne kadar dev gibi bir şehir olmasa da, son derece yayılmış bir şehir. Yani her bölgenin farklı bir tadı, her bölgenin farklı bir olayı var ve muhtemelen her birinde vakit geçirmek isteyeceksiniz. Dolayısıyla toplu taşıma araçlarına ihtiyaç duyacağınız garanti. Bu yüzden size yukarıda söz ettiğimiz ulaşım kartını alarak otobüs, metro, S-tog ne varsa hepsini kart dahilinde kullanabilirsiniz. İşin bir diğer güzel tarafı ise bisiklet kullanımının şehirde son derece yaygın olması. Yaygın derken, Avrupa çapında bisiklet kullanımının en yoğun olduğu, Kasım 2016 itibarıyla bisiklet sayısının araç sayısını geçtiği bir şehirden bahsediyoruz, o derece. Dolayısıyla bisiklet ile ulaşım sağlayabilirsiniz ancak arkadaşların tempolarına ayak uydurmaya da özen gösterin, biz arabadan korkmadığımız kadar bisikletlilerden korktuk desek yeridir. Bir yandan yemek yiyip bir yandan telefonla uğraşıp bir yandan bisiklet kullanıyorlar falan, böyle birçok yönlülük görülmedi. Öyle ki, konuştuğumuz birçok Kopenhaglı arkadaş bisikletlilerin şehirde sorun olmaya başladığı yorumunu bile getirdi. Medeniyet overdose olmuşlar haberleri yok, böyle dert mi olur be? Neyse. Kopenhag Havaalanı'ndan Şehre Ulaşım: En uygun ve pratik yöntem kesinlikle Terminal 3'te yer alan metro. Buradan binip Norreport durağında inerek oradan da kolaylıkla hedefinize ulaşabilirsiniz ki bu yolculuk da 15 dk civarı bir şey sürüyor. Biletinizi metronun civarındaki bilet makinelerinden alabilirsiniz. Bu makinelerin sadece demir para ve kredi kartı kabul ettiğin ekleyelim, kağıt parayı boşuna kertmeyin. Otobüs kullanmak isterseniz 5A'ya binmeniz gerekiyor ve otobüs ile Central Station'a ulaşabilirsiniz, yarım saat kadar sürüyor. Bilet makinesini bulamazsanız içeride yine bozuk para ile şoföre de ödeme yapabiliyorsunuz. Benim param çok bebeğim ben taksiye bineceğim derseniz ya da grup halindeyseniz ve bölüşebilme şansınız varsa taksi Vesterbro civarına 300 DKK gibi bir şey tutuyor ve 15 dakika civarı sürüyor. Bir arabaya kaç kişi sığarız denemesi yapmak isterseniz parayı bölüşmek adına tam yeri, tam zamanı. Kopenhag'da ilginizi çekebilecek çok fazla bölge olduğu için nerede konaklayacağınız konusunda kafanız karışabilir. Bu noktada öncelikli olarak toplu taşımaya yakın bir yer kapmanızın yeterli olduğunu ekleyerek kişisel bölge tercihimizi de söyleyelim: Vesterbro. Çünkü hem merkezi, hem akşam vakit geçirmek isteyebileceğiniz birçok mekan bu civarda ve yakınında. Aslında bu tercihlerimiz arasında Norrebro bölgesini de yazardık ama birçoğunuz "oralar pek güvenli değil" falan gibi yorumlar yaptı, biz herhangi bir sorun yaşamasak da bu sebepten yüzde yüz orada kalınabilir gibi bir yorum getirmek istemiyoruz. Daha da nokta atışı bir şey isterseniz Absalon Hotel'i kesinlikle önerebiliriz, biz orada kaldık. Burası hem Central Station'ın dibinde, hem otelin kendisi çok güzeldi, hem de çalışanlar her konuda bize bol bol yardımcı oldu. Bu arada şayet 3-4 kişiyseniz odaları geniş ve kalabalık kalmaya müsait, bu şekilde oda parasını bölüşeceğiniz için bütçenizi de bayağı bir hafifletebilirsiniz. Vesterbro: Son dönemlerde şehrin en popüler, en hip bölgelerinden. Restoranların, kafelerin, tasarım butiklerin yoğunlaştığı lokal bir bölge de denilebilir. Meatpacking District de bu bölge dahilinde. Norrebro: Göçmenlerin yoğunlukta olduğu, sonradan hipster akınına uğrayan yeni popüler bölgelerden. Buraların Kreuzberg'i de denilebilir. Burayı keşfederken Jaegersborggade'yi merkez olarak belirleyebilirsiniz. Christiania: Kopenhag'ın özerk bölgesi, kendi kuralları, kendi düzeni var. Oldukça acayip bir hikayesi olduğu için burayı ayrı bir yazıda daha detaylıca ele almaya karar verdik. Christianshavn & Holmen bölgesi Christiania'yı da kapsıyor. Merkez: Nyhavn ve civarı olarak tarif edebileceğimiz, önemli müzelerin, restoranların, kafelerin, mağazaların bulunduğu, bahsettiğimiz diğer bölgelerin orta yerinde kalan alan. Bölgeleri biraz daha kavrayabilmek adına siz de bizim gibi telefonunuza Ulmon'u indirip oradan Kopenhag haritasını yükleyebilir ve gideceğiniz yerleri onun üzerinde işaretleyebilirsiniz, o şekilde planlamak çok daha kolay oluyor. Şimdi daha spesifik olarak Kopenhag'da gezilecek yerlere geçebiliriz. Her Kopenhag fotoğrafında karşınıza çıkıp duran o renkli evlerin olduğu, 800 fotoğrafını çekseniz de biraz daha çekmeniz gerekiyormuş gibi hissettiren über turistik Nyhavn, eskiden ticaret amaçlı kullanılan bir limanmış. Dolayısıyla civarda gemicilerin konaklayabileceği alanlar, publar hatta genelevler doluymuş. Şu anda tahmin edebileceğiniz üzere her benzer turistik bölgeler gibi evler yenilenmiş bir halde ve neredeyse her binanın alt katında yer alan restoran ve kafelerle dolup taşan şirin bir bölgeye dönüşmüş durumda. Burayı görmek, Kopenhag'a giden bir turistin birincil görevlerinden, kaçmaz. -20 numara bakacak olursanız çocukluğumuzun yıldızlarından Andersen'in yaşadığı evi görebilirsiniz. 9 numarada ise Nyhavn'ın en eski binası yer alıyor. Size Kopenhag'ın simgesi haline dönüşmüş Küçük Deniz Kızı heykeli ile ilgili küçük bir itirafımız var: Biz bu heykeli görmeye gitmedik. Brüksel'de görmeye gidip "bu ne lan" tepkileri vererek orijinal olduğuna inanamayacağımız boyutlardaki Manneken Pis'i gördükten sonra bu tip minik heykellere karşı bir tepki halindeyiz. Kınayanlar -2 derecede yağmurlu bir Kopenhag gününde oraya kadar yürümeyi denesin, ne demek istediğimizi çok iyi anlayacaklardır. Neyse, siz olur da kendinizi onu görmeden eksik hissedecekseniz bahsetmeden geçmeyelim dedik. İngilizce adıyla "The Little Mermaid" Carslberg'in sahibi olarak da tanıyabileceğiniz Carl Jacobsen'in Kopenhag'a "küçük" bir hediyesi. Carl Amca Andersenciğimizin aynı isimli masalından uyarlanmış bir bale gösterisini izledikten sonra deniz kızı karakterine adeta aşık olmuş ve böyle bir heykel yaptırmak istemiş. Bu sebeple heykel hem küçük deniz kızı karakterinden, hem de performansı sergileyen balerinden esinlenerek yapılmış. Eserin sahibi Edvard Eriksen "merhaba Little Mermaid'i canlandıran balerin, bana soyunmaya ne dersin bebeğim" diye soramadığından mıdır bilmiyoruz, heykeli yaparken model olarak eşini kullanmış. Bravo Edvard, evli barklı adamsın, sana da bu yakışırdı....... Lokallerden edindiğimiz bilgilere göre yaz aylarında Tivoli ekstra hareketli, ekstra kalabalık, daha da cıvıl cıvıl oluyor. Bu durum Christmas dönemi için de geçerli. Şayet buranın tadını çıkarmak istiyorsanız belki Kopenhag ziyaretinizi bu döneme denk getirebilirsiniz. Danimarka'yı daha yakından tanımak istiyorsanız, Vikingler diye çıldırıyor, tarihlerine dair daha fazla şey öğrenmeye hevesleniyorsanız Ulusal Müze'ye kesinlikle uğramanız gerek. İlk etapta müzenin bir kısmı bu konuyla alakasız görünebilir, çünkü konsept olarak insanlık tarihine dair birçok eser, kalıntı ve bilgi de mevcut, ancak merak etmeyin, işler neticede Danimarka'nın ve Vikinglerin tarihine de bağlanıyor. Eğer çok vaktiniz yoksa direkt 3. Kata çıkarak bu kısma ulaşabilirsiniz. Gayet detaylı ve keyifli bir müze oluşturmuşlar ve içeride "doll house'lardan" tutun Danimarka'nın yakın tarihine kadar uzanan bir koleksiyon mevcut. O bebek evlerini incelerken bizi hatırlayın, Devlet Bahçeli gibi "bizde niye yok diye" şikayet etmezseniz bizden değilsiniz. Adamlar bebek evi diye apartman yapmış. -Adres: Ny Vestergade 10 -Giriş 75 DKK. Pazartesi kapalı. Diğer günler 10:00 17:00 arası açık. Kopenhag'da gezilecek çok müze var. Ancak sınırlı bir zamanınız varsa öncelik vermeniz gerekenlerden birisi bizce kesinlikle Glyptoteket. Kendimizce oraların Orsay Müzesi benzetmesi yaptığımız bu müzede hem dünya çapında ünlü, hem Danimarka çıkışlı birçok sanatçının eserlerini görmeniz mümkün. Özellikle heykel koleksiyonu ile ağzımızı açık bırakmış, Rodin'e adanmış odada BENİM GÖRDÜKLERİMİ SEN DE GÖRÜYOR MUSUN moduna girdiğimiz Glyptoteket'in binasının güzelliğine de ayrıca hayran kaldık. Bu arada Glypototeket de Carlsberg'in sahibi tarafından kurulmuş. Adam Tellioğulları gibi maşallah, tebrikler. -Müze mağazasında çok güzel kitaplar ve hatta çok güzel bir kitaplık var. Belki göz atmak hatta biraz vakit geçirmek isteyebilirsiniz. -Adres: Dantes Plads 7 -Giriş 95 DKK. Pazartesileri kapalı. Diğer günler 11:00 18:00 arası açık. Perşembe 10'a kadar açık ve bundan faydalanmak iyi bir fikir olabilir, biz öyle yaptık. Tartışmasız bir şekilde Kopenhag gezimiz boyunca aldığımız en iyi kararlardan biri Louisiana Müzesi'ne gitmekti. WOW iddialı giriş oldu. Ama şimdi yazacaklarımızı görünce anlam ifade edecek. Efenim Louisiana Müzesi Kopenhag'dan yarım saat kadar uzaklıkta Humleb k denilen bir noktada yer alıyor. Fakat bu hemen üşenmenize ya da ulaşım problemi yaşayacağınızı düşünmenize sebep olmasın. Öncelikli olarak söylememiz gereken şey, buranın Avrupa'nın en iyi modern sanat müzelerinden biri olarak kabul edilmesi. Müze koleksiyonunda 3000'in üzerinde eser bulunmasının yanı sıra Louisiana'nın en ünlü olduğu konulardan biri geçici sergileri. Her sene yaklaşık 8-12 tane geçici sergi gerçekleştiriyorlar. Ana koleksiyonda ise Andy Warhol, Picasso, Kandinsky, Roy Lichtenstein gibi bildiğiniz isimlerle birlikte Danimarka'dan birçok isim ile de tanışmanız mümkün. Bu arada, müzenin mimarisi ve lokasyonu itibarıyla manzarası da müthiş, fotoğraf meraklılarına duyurulur. Özellikle heykel parkını gezmek üzere müzenin dışına çıktığınızda etrafta dolanmanızı şiddetle öneririz, aşağı da inebilirsiniz sorun yok. -Müze'deki en popüler eserlerden biri Yayoi Kusama'nın Gleaming Lights of the Souls'u. Görmek için ayrı bir odaya girmeniz ve şayet yoğun bir günde gittiyseniz çok yüksek ihtimalle birazcık sıra beklemeniz gerekecek. Ama kesinlikle değer, gözden kaçırmayın! Zaten tipik bir Türk insanıysanız sebebini bilmeden "aa bu neyin sırasıymış" diyerek kendinizi sırada bulabilirisiniz, bizim ilk etapta olay öyle gelişti açıkçası, Yayoi Kusama olduğunu sırada öğrendik asdfsj. -Müzeye ulaşım kısmı gerçekten çok kolay. Kopenhag Central Station'a gidip Louisiana Müzesi için gidiş-dönüş tren bileti artı müze girişi şeklinde 200 kroncuk bir bilet seçeneği mevcut ve o şekilde aldığınızda daha ucuza geliyor. O yüzden biletinizi bilet makinelerinden almak yerine gidip bilet satış noktasından alın ve "combined ticket" isteyin. Sonrasında Central Station'dan trene bineceksiniz ve yarım saatte oradasınız. İndikten sonra kalabalığı ya da müzenin tabelalarını takip ederek 8-10 dk yürüdükten sonra müzeye ulaşabilirsiniz. -Şayet bir sanat öğrencisiyseniz müzeye girişiniz ücretsiz, aklınızda bulunsun. Biz "sanat derken mesela neyi sanat kabul ediyoruz" gibi zorlamalarda bulunduk ama olmadı........ Sizi bilemeyiz ama, biz gittiğimiz şehirlerin kütüphanelerini keşfetmeyi bayağı seviyoruz. Hatta bazen "siz kimsiniz kardeş" diyerek almadıkları oluyor, öğrenciyiz çalışmaya geldik diye yalan söylüyor öyle giriyoruz. BİZ HALKIZ KARDEŞİM BİZİ KÜTÜPHANEYE SOKACAKSINIZ. Sakinleşiyoruz.... İsmi Royal Library olunca böyle ihtişamlı, cafcaflı bir şey beklemiş olabilirsiniz. Biz de ilk okuduğumuzda gözümüzde öyle bir şey canlanmıştı ama hayır, çünkü burası Danimarka, bizi mimari ve tasarım konusunda büyülemek için yaratılmış gibi bir ülkedeyiz. Royal Library'nin bir diğer adının "Black Diamond" olmasının sebebini kütüphaneyi dışından görünce anlayacaksınız. Binanın yapımında siyah mermer ve cam kullanıldığı ve hemen suyun yanında yer aldığı için bina suyu yansıtıyor ve bu sebeple bizce çok yerinde bir isim tercihi olmuş. İçine ise sorunsuz bir şekilde girebilirsiniz ancak ne kadar güzel bir mimariye sahip olduğunu anlamak için en üst katına çıkmanızı önereceğiz. Merak etmeyin ona da sorun çıkarmıyorlar. Adres: Soren Kierkegaards Plads 1. Pazar günleri kapalı. Assistens, Hans Christian Andersen, Soren Kierkegaard gibi tanıyabileceğiniz isimlerin mezarlarını da içinde barındıran bir mezarlık. Ancak bizim size bu mezarlıktan söz etmemizin sebebi "gidin bi' dua okuyun, türbeye şeker bırakın" gibi konulara dayanmıyor. Enteresan bir şekilde Assistens Mezarlığı Kopenhaglıların, özellikle gençlerin vakit geçirmeyi bayağı sevdiği bir nokta. Burada çimlerde piknik yapıyor, koşuya çıkıyor, özellikle yaz döneminde bu mezarlıkta çimlere uzanıp kitap okumaktan hoşlanıyorlar. Bu fikir teoride kulağa garip gelse de mezarlığa gidince insanların neden burada vakit geçirmeyi sevdiğini anladık. Özellikle mezarlığın ana yolunun güzelliğinden büyülendik diyebiliriz. Bizce yakınlarına yolunuz düşerse en azından rotanızı mezarlığın içinden geçecek şekilde çizin. -Andersen'in mezarını görmek isterseniz mezarlığın içinde tabelaları var, onları takip etmeniz yeterli. -Adres: Kapelvej 4 Fotoğraf çekmeyi sevenler, Norrebro bölgesinde yer alan Superkilen Park sizin için yaratılmış olabilir! Burası birçok bir "adult park" olarak geçiyor. Öyle adult park değil sapıtmayın hemen. Spor yapılabilecek alanların olduğu, boks ringi bile bulabileceğiniz renkli, kocaman bir alandan bahsediyoruz. Bu şekilde düşündüğünüzde orada yaşamayan biri olarak Superkilen'i ziyaret etmek biraz manasız bir şeymiş gibi görünebilir ama bize öyle düşünmeyin, çünkü özellikle kırmızı alan ve çizgili alanda çok çok güzel fotoğraflar çekebilme şansınız var. -Adres: Norrebrogade 210 Övünülecek bir konu mudur değil midir bilemeyiz, ancak Danimarka'da birçok yerde ülke için "dünyanın en eski monarşisi" nitelendirmesiyle karşılaşacaksınız. Haliyle Kopenhag'da görebileceğiniz bir takım saraylar da mevcut. Bunlardan en turistik olanı Amelienborg. Kraliyet ailesi halen bu sarayın içinde yaşıyor, ancak buna rağmen sarayın belli bölümlerini gezebilme şansınız var. Hem kraliyetin nerede yaşadığını görmek, hem Danimarka tarihi hakkında daha fazla bilgi edinmek için uğrayabilirsiniz. Ayrıca bir klasik olarak askerlerin nöbet değişimini de izleyebilirsiniz. -Her gün 16:00'ya kadar açık. Yukarıda 58 kez Danimarka'nın tasarım ve mimarideki başarısını övdükten sonra konuyla ilgili bir müzeden bahsetmeden de geçmeyelim. Adından da anlayabileceğiniz üzere DesignMuseum tasarıma odaklanan bir müze. Özellikle Danimarkalı tasarımcıların eserlerinde odaklanıyor. İnternetten nedir ne değildir diye bakacak olursanız "burası Adres İstanbul galiba" gibi bir yorumda bulunabilirsiniz ama, aslında konuya ilgisi olanlar için kesinlikle ziyaret etmeye değer. Geçici sergileri kontrol etmeyi de unutmayın, değişik şeylere denk gelebiliyorsunuz. -Adres: Bredgade 68 -Giriş 100 DKK. Kopenhag yalnızca müze müze gezilecek, turistik aktivitelere boğulup "I kalp Copenhagen" tişörtü alıp dönülecek yer değil. Burayı sevebilmek için şehri alternatif yönleriyle de keşfetmek, sokak sokak gezmek gerekiyor. Gerçi bu cümleyi her şehir için söyleyebiliriz ama, özellikle İskandinav ülkelerinde bu hissimiz tavan yapıyor. O sebepten size gezerken keşfettiğimiz ve sizin de görmekten haz alabileceğiniz, şehir ile ekstra bir bağ kurmanızı sağlayacak birkaç noktayı da söylemek istedik, bizce buralara mutlaka yolunuzu düşürün. Instagram'da fotoğraflarımızı görüp görüp "Abi ben de Kopenhag'a gittim buraları görmedim" diyen arkadaşlar için DEV hizmet. Magstr de: Kopenhag'ın en çok fotoğraflanan ve en eski sokaklarından biri. Rengarenk, inanılmaz güzel bir görüntüye sahip ve gerçekten de bu kadar çok fotoğraflanmayı hak ediyor. İlginç bir şekilde İtalya'yı hatırlattığı da söylenebilir. Larslejsstraede: Fotoğraflarımız arasında da görebileceğiniz mavi eviyle ünlü sokak. O evin sahibi kimse artık evini fotoğraflamanın Kopenhag'daki turistik aktivitelerden biri olduğunu bilmeli. Overgaden Oven Vandet: Yine görsel olarak bayağı hoşunuza gidebilecek bir başka sokak. Christiania tarafına giderken buradan geçebilirsiniz. Bannana Park: Bayağı başarılı birkaç sokak sanatı ve mural örneğini bir arada görebileceğiniz küçük bir park. Sokak sanatına ilginiz yoksa uğramanıza gerek yok, çünkü başka bir özelliği yok. Odinsgade: Bu sokak üzerinde elinde balon tutan bir kız şeklinde betimleyebileceğimiz bayağı güzel bir mural var, ilginizi çekiyorsa uğrayabilirsiniz. Christiansborg Sarayı: Günümüzde hep parlamento binası hem de Yargıtay binası olarak kullanılan eski saray. Halen kraliyet tarafından kullanılan bölümleri de mevcut ve gezebiliyorsunuz. Tycho Brahe Planetarium: Oldukça ilginç bir mimarisi olan gözlem evi binası. Yalnız binanın enteresanlığı uzaktan gördükçe artıyor, yakından biraz manasız olabiliyor. Fotoğraflamak isterseniz karşı kıyısından görmek daha mantıklı olabilir. Akvaryum: Kuzey Avrupa'nın en büyük akvaryumu. Hem akvaryumu gezmek hem de şahane binasını görmek için gidilebilir, ancak yalnızca bol vaktiniz varsa. Çünkü merkezden bayağı uzak. The Cisterns: Eski bir sarnıç, günümüzde bir sergi alanı olarak kullanılıyor. Bu ikisi bir araya gelince de görsel olarak ortaya harika şeyler çıkıyor tabii. Sergiler sık sık değiştiği için gitmeden önce kontrol etmenizde fayda var. Yer olarak merkezin bir tık dışında kaldığını da ekleyelim. Şayet bu kadar pahalı bir şehir olmasaydı size çok yüksek ihtimalle Kopenhag'da alışveriş konusunda "saldırın, çok güzel şeyler var" benzeri öğütlerde bulunurduk. Neticede burası tasarım konusunda alıp yürümüş bir şehir, eğer konuya birazcık ilginiz varsa blogger'larının ne kadar iyi giyindiğini de fark etmişsinizdir. Fakat maalesef alacağınız her şey Türk lirası bazında düşününce 8 kazak gücünde olduğu için almaya eliniz gitmeyebiliyor. Yine de gidip bakmanıza engel değil tabii ki. Gidin vitrinlerin önünde Shining'deki ikizler gibi dikilin demiyoruz, belki arada makul parçalar kaparsınız, o yüzden biz bildiklerimizi size özet geçelim. Eğer marka odaklı ilerlemek istiyorsanız &Other Stories, Bik Bok, Monki, Urban Outfitters, Weekday gibi Avrupa'daki diğer şehirlerde de karşınıza çıkabilecek ve Türkiye'de bulunmayan pek çok marka Kopenhag'da mevcut. Hatta çoğunun birden fazla dükkanı var. Tasarım odaklı ilerlemek isterseniz Wood Wood bayağı popüler, ama fiyatlar adam üzen cinsten. Acne'nin outleti olan Acne Archieve tam bir hayal kırıklığıydı, yalnızca kış günü arkasına basılan amca terliği giyen moda bloggerlarına hitap edebilir diye düşünüyoruz, ama yine de bir şansınızı deneyebilirsiniz. Sokak sokak ilerlemek isterseniz daha lokal mağazalarla ve tasarım dükkanlarıyla J gersborggade, Elmegade ve Stroget civarında karşılaşabilirsiniz. Bu arada Stroget'e gittiğinizde bildiğiniz markalarla karşılaşıp kızmayın, özellikle civarı dedik, ara sokaklara dalmanız gerek. J gersborggade bu sokaklar içinde bizim favorimiz. Bu sokak üzerindeki Palermo Hollywood'a ve bayağı güzel içkiler satan Den Sidste Drabe'ye uğramanızı şiddetle öneririz. Kaktüsçüyü görünce kıskançlıktan öleceksiniz ama Türkiye'ye kadar kaktüs taşıyamazsınız, kendinize gelin. selamlar, uslubunuza bayılıyorum insanın içini baymadan eğlenceli yorumlarınız yüzünden en sevdiğim seyahat bloglarından diyebilirim. Muthis! Detayli paylasiminiz icin tesekkurler. Onumuzdeki ay gidecegim, kendi yaptigim arastirmanin uzerine tuz-biber oldu bu. Harikasiniz! Bu arada yorumları wordpress. com hesabıyla veya gravatar hesabıyla yazmak güzel olurdu. Kızımın ufku genişliyor, benim ise emeklilik öncesi hayata bakışım. Tam da Kophenhag için Google'a müracat edince karşıma sizin sayfanız çıktı ve baştan sona nasıl okudum anlatamam ve devamında diğer gezilerinizi okuyacağım. Tembellik diyelim 7 gece 8 gün için Kopenhag ve civarı için nereleri önerirsiniz, çok para saçamıyoruz mümkün olan güvenli ama uygun otel ve pratik yemekler ile hem zaman kazanıp paramızı gezmeye harcıyoruz. Öneri ve yönlendirmenizi heyecan ile bekliyorum. Belki Ağustosa çok var ancak şimdikten Uçak, otel veya Airbnb ile oda ayarlaması daha karlı oluyor. 2018 yılbaşına oslo'da giren biri olarak, kopenhag için verdiğiniz fiyatlar açıkçası ucuz geldi gözüme. tabii türkiye şartlarına göre kuzey avrupa ülkelerinin tamamı bize hiç ama hiç uygun gelmiyor 🙂 emeğinize sağlık. ah ba-yıl-dım! tam aradığım samimiyette bi kopenhag yazısı! ben de şubatta annemle gideceğim umarım pahalılığı ve soğuğu bizi yormaz..


Tamam biliyoruz, "ay şekerim Danimarka mutfağı gibisi yok..." diye bir cümleyi daha önce duymadınız. Çok yüksek ihtimalle hep beraber "orada ne yiyorladır işte balık falan herhalde" sığlığının ötesine geçememiş haldeyiz, zira bir İtalyan ya da Fransız mutfağı kadar popüler olmadığı aşikar. YETTİK! Biz gitmeden konuyu iyice araştırdık, Kopenhag'dayken de deneyimledik ve size konuyla ilgili kısa bir özet geçmeye hazırız. Kopenhag Yeme İçme Rehberi'ne geçmeden önce size küçük çaplı olarak Danimarka mutfağından bahsedelim. Bunlar beni ilgilendirmiyor ben prensip olarak yemek yemiyorum diyorsanız kocaman bir çılgınsınız, o zaman direkt Kopenhag Gezi Rehberi'mize gidebilirsiniz. Aslına bakarsanız klasik Danimarka mutfağı çoğunlukla geleneksel tarifler üzerine kurulu. Zaten klasik Danimarka mutfağı diyoruz herhalde geleneksel tarifler üzerine kurulu olacak modern Japon mutfağı üzerine mi kurulu olsun? Neyse. Özetle adamlar buz gibi yerde yaşadıkları için et, patates gibi kendilerine adeta birer kalkan olacak yiyeceklere abanmışlar. Bildiğimizin aksine balık genellikle ikinci tercihleriymiş. Fakat son birkaç yıldır İskandinav Mutfağı dünya genelinde bir tık daha fazla popülerleştiği için Danimarka mutfağı da bu durumun etkisiyle biraz daha yenilikçi bir hale bürünmüş. Şu anda dünyanın geri kalanında olduğu gibi onlar da "raw food" kavramı ve organik beslenme ile kafayı bozmuş durumdalar. Özellikle Kopenhag özelinde konuşacak olursak dünya mutfağından son derece başarılı örneklerle karşılaşabilmeniz hatta bunun İskandinav mutfağı ile birleştirilmiş hallerini deneyimleyebilmeniz mümkün. Bir güncelleme; Bu gezinin ardından 2022 sonlarında tekrar Kopenhag'a gittiğimiz için daha güncel yeme içme notları arayışındaysanız şuradan sabit Kopenhag hikayelerimize bakabilir, güncel önerilerimize göz atabilir ve oraya kadar gelmişken bizi de takip edebilirsiniz...... Tşk.... Smorrebrod: Danimarka'da her yerde karşınıza çıkacak açık sandviç benzeri bir yiyecek. Çoğunlukla rye bread üzerine et, peynir, balık vb. ürünler ve garnitürler koyulması ile yapılıyor. Çok büyük bir olayı olduğu için değil ama, lokal bir şey denemek adına tadabilirsiniz. Sokak sosislisi: Konunun geçmişini, özellikle bu ülkede sosisli konusunda başarılı olunmasının sebebini bilmiyoruz ama, Kopenhag'da sokakta yediğimiz sosisliler gerçekten çok iyiydi. Zaten oradayken lokallerin de sık sık tükettiğini göreceksiniz. Genellikle türlü türlü garnitür ile birlikte tüketiyorlar, önerimiz çıtır soğan ekletmeniz, yazarken bile aklımız gitti valla. Bira: Carlsberg ve Tuborg'un Danimarka çıkışlı olduğunu biliyor muydunuz? Fakat size bira için dememizin sebebi onlar değil. Kopenhag genelinde kendi birasını yapan çok mekan var. Özellikle Mikkeller'in çeşitlerini mutlaka denemeniz gerek. Bir iki önerimiz daha olacak, onlara aşağıdan bakarsınız. Bizce bu kısım Kopenhag gezinizin en zor tarafı. Çünkü gerçekten deneyebileceğiniz çok fazla mekan alternatifi var, insan nerede ne yiyeceğini şaşırıyor. Allahım bu ne güzel bir dert...... Tabii bir de fiyatlar genellikle hayvanullah gibi olunca işler iyice karışıyor. Bu sebeple biz denediğimiz ve deneyemeyip aklımızda kalan tüm mekanları aşağıda özet geçelim, artık aklınıza hangisi yatarsa. Kopenhag'a giderken gezeceğimiz göreceğimiz yerlerin yanında her daim aklımızın bir köşesinde olan, gitmeye feci şekilde heveslendiğimiz mekanlardan biri kesinlikle Coffee Collective'di. Neden? Çünkü buranın kahvesini övdükleri kadar hiçbir şeyi övdüklerini görmedik. Hani hiç kahve sevmesek sırf merakımızdan giderdik o derece. Neticede bir yerin abartılmış değil "dedikleri kadar varmış" çıkmasının verdiği haz ile bu satırları yazıyoruz. Burası için "Avrupa'nın en iyi kahvecilerinden" yorumunu yapan herkesi her yerinden öpüyoruz. İndiğiniz gibi buraya koşturun, HELAL OLSUN KAFİ KOLEKTİV. -Eve kahve de alabilirsiniz, aklınızda bulunsun, bavulunuzda ona göre yer bırakın. -3 farklı lokasyonu var, J gersborggade 10, Torvehallerne ve Godthabsvej 34B. Coffee Collective'i övdük diye her güzel dedikleri kahveciyi öveceğiz sanmayın. Bu kent Kaffee Laboratorium birçok listede karşımıza çıkan, buraya da kesin uğrayın dedikleri bir başka kahveciydi, lakin burada kesinlikle aradığımız lezzeti bulamadığımızı söyleyebiliriz. Bu yorumu 2 kişinin değil, 4 kişilik arkadaş grubumuzun yorumlarına dayanarak söylüyoruz, bayağı topluca beğenmediğimiz bir kahveciden söz ediyoruz yani. Yine de belki benim damak tadıma uyacak davar, size mi kaldı diyorsanız uğrayabilirsiniz tabii. Yukarıdaki kahveciye biraz çemkirdikten sonra sakince sevdiklerimize geri dönelim. Adına yandığımız Democratic Coffee Kopenhag'daki favori kahvecilerimizden biri olmayı başardı. Tabii ki bir Coffee Collective olamaz, ah benzemeez kiimsee onaaa, ancak eğer civarındaysanız bizce kesinlikle değerlendirilebilir. Bu arada hızlı bir kahvaltı peşindeyseniz kruvasan konusunda da bayağı başarılılar, aklınızda bulunsun. -Krystalgade 15 Coffee First tam bir "hazır yakınlarda bir kahveci varken şurada bir mola mı versek" kahvecisi. Yani yolunuzu özellikle buraya düşürmenin bir alemi yok, ancak yakınındaysanız güzel bir alternatif. Kahvenin yanı sıra çeşitli tatlı ve atıştırmalıklar da satıyorlar. Ayrıca buradan birçok kahve ekipmanı satın alabilmeniz de mümkün. Özetle küçük, tipik bir 3. dalga kahveci olarak nitelendirebiliriz. -Gammel Kongevej 1 Kopenhag'daki kahveciler dosyamızı son favorimiz ile kapatalım, Copenhagen Coffee Lab. Burası Kopenhag gezisi boyunca birkaç kez uğradığımız, üşenmeyip evimize kilo kilo kahve taşımamıza sebep olan yerlerden bir diğeri oldu. Kahvenizi sipariş verirken özellikle hangi kahveyi kullandıklarını sorarsanız ya da hangi kahveyi denemek istediğinizi söylerseniz evinize götüreceğiniz kahvenin seçimini daha kolay yapabilirsiniz, çünkü birkaç farklı çekirdek seçeneği mevcut. Bizce burası Coffee Collective ile birlikte şehrin en iyi kahvecilerinden. -Boldhusgade 6 Kopenhag'daki en iyi kahvecilerden yeme içmeye doğru geçiş yapacak olursak hem yemek hem kahve hem de aklınıza her ne geliyorsa hepsini bir arada bulabileceğiniz bir yere geçiş yapalım. Eğer Avrupa'ya sık sık seyahat ediyorsanız Madrid, Stockholm gibi başka şehirlerde de benzer konseptte yerlerle karşılaşmış olabilirsiniz. Torvehallerne'de taze sebze meyveden tutun, çeşit çeşit restoranın standlarına, çikolatacılara, biracılara kadar pek çok seçenek bulabilirsiniz. Her şeyden ortaya karışık bir kapalı mekan pazarı gibi düşünün. Biz bu konsepti çok sevdiğimiz, şehirdeki birçok mekandan birçok ürünü bir arada deneyebildiğimiz için burada bayağı vakit geçirdik ve bize kesinlikle sizin de hoşunuza gidecektir. -Frederiksborggade 21 Bu pek çok çeşidin bir arada olduğu konseptleri seviyorsanız Copenhagen Street Food da bir diğer şahane alternatif. Adından da anlaşılacağı üzere bu sefer konu sokak yemekleri. Kocaman bir alanda dünyanın dört bir yanından ülke ülke sokak yemeklerini bulabileceğiniz ilginç bir konsepti var. İsterseniz önceden rezervasyon yapıp ortadaki ortak alanda kendinize ait bir masanız olabiliyor, isterseniz direkt gidip ayakta takılıp bulduğunuz yere oturabiliyorsunuz, ki yer bulmak pek de kolay değil. Şayet rezervasyon yapacak olursanız bile kalkıp içerideki restoranları dolaşarak beğendiğiniz şeyleri kendiniz satın alıyor, ödemesini yapıp tabaklarınızı masanıza götürüyorsunuz. Yani rezervasyonunuzun amacı yalnızca masa garantilemek ve içecek servisi almak. Zaten içeride nerede hangi stant ya da restoranın olduğuna dair bir harita edinebilmeniz de mümkün. Sonra niye bu garsonlar bana servis yapmıyor, IRKÇILIK MI VAR diye tribe girmeyin. Bizce harika konsept, özellikle Cuma ya da Cumartesi akşamı buraya giderseniz müzik eşliğinde bayağı eğlenceli bir ortam oluyor. Sonrasında dışarı çıkıp ateşin başında içkinizi içip küçük çaplı partileyebilirsiniz bile. Andersen Bakery'i dışarıdan görüp de "of burada kesinlikle bir şeyler denemeliyiz" izlenimi edinmeyeceğiniz aşikar. Öyle sıradan pastane benzeri bir yere benziyor çünkü. Fakat buranın en büyük olayı, en popüler yönü sosislileri. Yukarıda söz ettiğimiz Smorrebrod'ü de yapıyorlar ama yıllardır bu işi yaptıkları için özellikle sosislilerinin namı alıp yürümüş durumda. Bize kalırsa sokaktaki sosisliler, özellikle Central Station'ın ana çıkışındaki sosislici burayı döver, ama buranınki de fena değil diyebiliriz. Pis algısından mıdır nedendir bilmiyoruz, bu tip şeyler nedense hep sokakta daha güzel geliyor. Bir restoranda oturup yediğiniz midye dolmadan sokakta yediğinizdeki hazzı alamazsınız, vücudunuz daha fazla CİVA VE KARABİBER arar ya hani, onun gibi düşünün. Kopenhag'da acayip yaygın olan bir konu da brunch yapmak. Adamların kalbi brunch için atıyor resmen, haftaiçi sabahları bile brunch yapılabilecek mekanlar adeta dolup taşıyor. Bunun için en popüler seçeneklerden birisi kesinlikle Mad & Kaffe. Kahvaltıları gayet başarılı, çok şükür uyuz Avrupa kahvaltılarından değil. Özellikle avokadoya boğmaları bizi çok mutlu etti. Bu arada burada da değişik bir sistem söz konusu. Size bir kağıt veriyorlar, oradan istediklerinizi seçerek kendinize 3, 5 ya da 7 malzemeden oturan bir kahvaltı tabağı oluşturuyorsunuz. Porsiyonlar hiç de küçük değil, hatta tam olması gerektiği gibi. Gidecekseniz rezervasyon yapmayı unutmayın. Moller Cafe Kopenhag'daki bir diğer popüler brunch mekanı. Burası bir tık daha serpme kahvaltı mantığında, ama tabii Türkiye'dekiler gibi değil. Görgüsüzlüğün kol gezmediği bir serpme kahvaltı gibi düşünün. Yani boyutlar normal bir insanın tüketebileceği kadar ve önünüze ne buldularsa yığmıyorlar, çeşitleri kendiniz seçiyorsunuz. Buranın çalışanlarının asık suratlılığına inceden ayar olsak da kahvaltısı gayet güzel olduğunu için hakkını yiyemeyeceğiz, bir sabahınızı buraya ayırabilirsiniz. Son kahvaltı mekanı önerimiz aslında günün başka öğünlerinde de değerlendirebileceğiniz, kokteylleri de sevilen ancak bizim kahvaltı için gittiğimiz bir yer. Kahvaltısı çok başarılıydı fakat özellikle Pazar sabahları Kopenhaglılar tarafından adeta istila edildiği için biraz sabırlı olmanız gerekebilir. Menüde güzel şeyler görünce kendinizi kaybedip "abi ortaya söyleyelim yaa"cılık yapmamanızı ayrıca öneririz çünkü porsiyonları hiç de küçük değil. Bir de buranın French toast'unun hastası olduk, mutlaka denemeniz lazım. İşte geldik "abi Kopenhag çok pahalı" anlarını bize en şiddetli şekilde yaşatan yere. Buradan korkmamız gerektiğini daha en başından bilmeliydik, ne demiş ünlü düşünür Taylor Swift, i knew you were trouble when you walked in......... Burayla ilgili 3-5 bir şey okuduğunuzda dünyanın en iyi 50 restoranı listesi içinde olmasından tutun Michelin yıldızlarına kadar aslında iyi olan ama aynı zamanda "bütün paranızı alacağız ve sadece bezelye büyüklüğünde porsiyonlar getireceğiz ve çıkınca kebap yiyeceksiniz" anlamına gelen birçok ürkütücü cümle ile karşılaşıyorsunuz. Bu noktada karar sizin, ya "bu da bir deneyim" diyerek rezervasyonu yapıştıracaksınız, ya da yok kardeş allah sevenlerine bağışlasın diyerek kaçacaksınız. Tabii işin komiklik şaka kısmı bir yana, biz bu tip yerlere çok nadir gitmemize rağmen Kopenhag'ın son dönemlerde restoranları ile ön plana çıkmasının ardından Relae'ye gitmeyi de Kopenhag deneyimimizin bir parçası olarak kabul ettik ve bu sebeple denemeye karar verdik. Aslında bunu Noma'da gerçekleştirmek istemiştik ama tabii yer bulabilene aşk olsun. Neticede Relae'ye gittiğinizde sizi 2 seçenekten oluşan bir menü bekliyor: Ya 4 ya da 7 course içeren menü. İsterseniz yanına şarap eşleştirmesi de alabiliyorsunuz, her yemeğinize uygun şarabınız da geliyor, tabii bu da ekstra bir ücret gerektiriyor. Biz "nasılsa doymayacağız" bari daha az para ödeyelim diyerek 4 course olanı söyledik ve tahmin edebileceğiniz üzere yediğimiz her şey bayağı başarılı ve özellikliydi. İşin en güzel kısımlarından birisi çalışanların size her yemeğin özelliğini, nasıl yenilmesini tavsiye ettiklerini bir bir anlatmaları. Ne tükettiğinizi, ürünün nereden geldiğini, nasıl yapıldığını, içinde neler kullanıldığını, hepsini detaylı bir şekilde öğreniyorsunuz. Ayrıca hiç de öyle tahmin ettiğiniz gibi kasıntı bir ortam yok, gayet günlük kıyafetlerinize gidebilir, rahat rahat vakit geçirebilirsiniz. Özetle şayet bütçeniz el veriyorsa bizce güzel bir deneyim, önerimizdir. Ama Noma'da yer bulursanız oraya gidin de bize de anlatın. İşte geldik Kopenhag'ın en sevdiğimiz biracısına. Mikkeller, yalnızca lokaller tarafından sevilen bir mekan olmasıyla değil, aynı zamanda Danimarka başta olmak üzere 40 farklı ülkede bulunabilen bir bira markası olmasıyla popüler. Arkasında, Steve Jobs'ın Apple'ı evinin garajında kurma hikayesine benzeyen bir başarı hikayesi de var. Şöyle ki 2006 yılında 2 yakın arkadaş olan Matematik & Fizik öğretmeni Mikkel Borg Bjergso ve gazeteci Kristian Klarup Keller'in evlerinde bira denemeleri yapmaya başlıyor ve sonucunda buldukları tariflerle bir takım yarışmalara katılıyor, kazanıyor ve Kopenhag'da bayağı popüler hale geliyorlar. Talep artınca bira üretimi yapmak için civardaki lokal "brewery"lerdeki makineleri kullanmışlar ve git gide daha da büyük bir bira markası haline gelmişler. Sonra da Kristian gazeteciliğe yoğunlaşmak için bira işini bırakmış ve Mikkel bu işe yalnız devam etmiş. Muhtemelen sonradan ufak çaplı bir pişmanlık duymuştur ama iş işten geçti Kristian... Şu an birçok ülkeye dağıtılsa da hala kendilerine ait bir fabrikaları yok ve farklı biracıların ekipmanlarını kiralamaya devam ediyorlar. O sebeple en azından yakın zamanda öyle her önünüze çıkan yerde bulamayacağınız, butik bir marka olma unvanını taşımaya devam edecek gibi görünüyor. Uzun lafın kısası, Mikkeller biralarını denemek için Kopenhag'da uğrayabileceğiniz en mantıklı yer Mikkeller & Friends. Hem birçok farklı bira seçeneği mevcut, hem de ortamı bayağı sempatik. Ayrıca gittiğiniz yerlerden bardak araklamak gibi bir huyunuz varsa, buranın küçük bardaklarına bayılacaksınız. Orada bizi ele güne rezil etmeyin arkadaşlar, bu bardakları satın alabiliyorsunuz. Üstelik "bunu nasıl taşıyacağız ulan" dedirten ve sadece bakmakla kalacağınız güzellikteki bira şişeleri de yanında geliyor. Bunun için tek yapmanız gereken Torvehallerne'deki standlarına uğramak. -Stefansgade 35 Zor bulunan, tabelası olmayan mekanları bulmaya, "ay biz oraya gittik" demeye bayılırız di mi? Merak etmeyin, o yerlerden Kopenhag'da da var. Ayrıca kendisi kokteylleri ve konsepti ile dünyanın en iyi 50 barı arasında, onu da ekleyelim. Oldukça havalı ve şık, filmlerden fırlamış barmene gidip "hey adamım şu kişiyi buralarda gördün mü" diye soracak bir dedektifle karşılaşsanız pek de şaşırmayacağınız bir atmosferi olmasına rağmen Ruby'e giderken kasılmanıza gerek yok. Bayağı günlük kıyafetlerinizle gidebilirsiniz. Hatta arttırıyoruz, Kopenhag'ın buz gibi akşamlarında bile iç bahçesinde oturabilirsiniz, çünkü ısıtıcıları var. Sonunda Kopenhag'da bu ısıtıcı işini akıl eden birileriyle karşılaştık, artık ölsek de sırtımız yere gelmez. -Nybrogade 10 Mirabelle: Kruvasanı pek ünlü olan bir mekan. Bizim deneme fırsatımız olmadı ama yakınlarındaysanız gidip deneyebilirsiniz. Next Door Cafe: Herkesin neden önerdiğini bir türlü anlayamadığımız gerçekten çok kötü kahveleri olan mekan. Geç gittik de dibi mi kalmıştı neydi anlamadık gitti, bizce amaç kahveyse burayı es geçebilirsiniz. Fakat kahvaltısı ve özellikle pancake'leri için gidilebilir. The American Pie: Adından da anlayabileceğiniz üzere türlü turta çeşidi bulabileceğiniz tatlı bir mola mekanı. Turtaları yapan kişiler gerçekten Amerikalı olduğu için ismini de müthiş bir yaratıcılıkla seçmişler. Hatice değil neticeye arkadaşlar, turta turtadır, varım diyoruz. Kebabistan: "Where Chefs Eat" kitabındaki Kopenhag bölümünde şefler tarafından bile önerilen dönerci/kebapçı. Ne varmış bu kadar acaba merakından gidilebilir. En son bu merakla Berlin'de Mustafa's Gemüse Kebab'a gidip mutluluktan uçmuştuk, hatırlatırız. Atelier September: Bloggerların öğle yemeği için övüp durduğu ve merakımıza yenilerek gittiğimiz, kahve ya da küçük bir mola için gidilebilecek ancak öğlen yemeği için tam anlamıyla saçmalık olan mekan. Belli ki bloggerlar her yerde aynı, azıcık tipi güzel gördüler mi her yeri sorgusuz sualsiz övüyorlar. Biz sizin bildiğiniz bloggerlardan değiliz çok şükür........ Neighbourhood: Pizza & kokteyl ikilisi için gidebileceğiniz popüler mekan. Özellikle akşamları eğlenceli bir atmosferi oluyor. Mahalle: Kopenhag'da ince belli çay bardağında çay içmek, ne bilelim menemen falan yemek isterseniz adından da anladığınız üzere Mahalle sizi çağırıyor. Bizim burayı deneme imkanımız olmadı ama bayağı merak ettik, zira lokaller arasında çok popüler. Gidip denerseniz bize de anlatırsınız artık. Cock's & Cows: Enteresan ve dalga geçmeye müsait talihsiz ismini bir kenara koyacak olursak burger yemek için değerlendirebileceğiniz şehirdeki popüler seçeneklerden. War Pigs: Yine Kodbyen bölgesinde yer alan, Kopenhaglıların pek bir sevdiği atıştırmalık & bira mekanı. Özellikle akşam saatlerinde gitmeniz tavsiyemizdir. Tappariet Brus: Kendi biralarını yapan mekanlar içinde Kopenhag'daki en iyilerden. 20'den fazla özel bira çeşitleri mevcut.


Freetown Christiania'nın kurulma hikayesi aslında Ljubljana'da bulunan Metelkova'nın oluşumunu biraz andırıyor. 1971 yılında sanatçılar, "hippiler" ve dönemin sisteminden memnun olmayan kimselerden oluşan bir grup, gazeteci Jacob Ludvigsen liderliğinde Kopenhag'ın orta yerinde bulunan, terk edilmiş bir askeri kışlayı işgal yani "occupy" etmeye karar veriyorlar. Karar vermekle kalmayıp o gazla kendi kurallarını belirleyerek buranın Danimarka hükümetinden tamamen bağımsız bir bölge olacağını ilan ediyorlar. O güne kadar bu terk edilmiş kışla, yetkililer tarafından korunan ve tel örgülerle kapatılmış bir bölge olmasına rağmen çoğunlukla evsizlerin kaldığı bir yer olmasıyla biliniyor. Sonrasında ise bölgenin civarında yaşayan insanlar bu boş yeri değerlendirmek adına tel örgüleri yıkarak alanı kullanıma geçiriyorlar. Sonuç olarak, en azından söylenenlere göre, halk hem devlete hem de şehrin o dönemki zorlu yaşam koşullarına tepki olarak kendi "özgür ruhlu" toplumlarını oluşturmaya karar veriyor ve bölgenin bağımsızlığını ilan ediyor. Yıllar içinde Christianialılar bu alanı şöyle bir düzenleyerek bölgeye evler, anaokulları, atölyeler, galeriler, kafeler, restoranlar, etkinlik alanları gibi yerler inşa ediyorlar ve burayı tam anlamıyla yaşanılabilir kılıyorlar. Günümüzde Christiania'da 700-900 civarı kişi oturuyor ve öyle her önüne gelene de burada yaşama hakkı verilmiyor. Burada yaşamak isteyenlerin Christiania yetkililerine başvuruda bulunup belli bir sıraya girmesi gerekiyor. Tabii bakmayın böyle kolay bir şeymiş gibi anlattığımıza, elbette Danimarka ilk etapta bu oluşuma "tmm cnm yhaaaa alın istediğiniz esrarın serbest olduğu bir bölge olsun sizi mi kıracağız" gibi bir reaksiyon göstermiyor, ancak tamamen karşı da çıkmıyorlar. İlginç bir şekilde Christiania'ya bir "sosyal deney" mantığıyla yaklaşmaya çalışıyor ve burayı "geçici olarak yasal" kılıyorlar. 1989 yılında ise oluşum Danimarka kanunlarına göre tamamen yasal hale geliyor. Tabii tahmin ettiğiniz üzere her şey çiçekler böcekler, yaşasın hippiler şeklinde ilerlemiyor ve yıllar içinde hükümet ile Christiania arasında birçok anlaşmazlık yaşanmaya başlıyor. İşlerin çığırından çıkacağını düşünen devlet birkaç kez bölgeyi kapatmaya çalışıyor ama halk tarafından çok tepki görünce her seferinde geri adım atmak durumunda kalıyorlar. Yine de pes etmeyip 2011 yılında Freetown Christiania konusunu tekrar tartışmaya açıyorlar ve " EYYYY CHRISTIANALILAR, madem burayı özerk bölge ilan ettiniz, o zaman toprağı resmi olarak satın alın kardeşim" gibi bir öneri ortaya atıyorlar. Fakat Christiania halkı mülk sahibi olmaya karşı çıktıkları ve kolektivist bir tutum sergiledikleri için bölgeyi resmi olarak satın alma fikrine sıcak bakmıyor. Bunun yerine bir vakıf kuruluyor ve Christiania'nın varlığını destekleyen Danimarkalılar bu bölgenin topraklarından pay satın alarak Christiania'ya bu şekilde destek veriyorlar. Tabii ki bu iş her zaman "ay adamlar hippi, kendi hallerinde yaşıyorlar işte canım, yaşasın dünya barışı" şeklinde de ilerlemeyebiliyor ve 2016 yılında uyuşturucu ticareti ile alakalı olduğunu düşündükleri 25 yaşındaki bir adam burada 1 polis ve 2 sivili silahla vuruyor. Bu da son dönemlerde Christiania'nın varlığının ne kadar doğru olduğunu tekrar gündeme getiren bayağı büyük bir olaya dönüşüyor. Christiania halkı topluma tekrar sakinlik ve barış getirmek için bu olaya karşılık esrar standlarını yıkıp döküyor falan ama, sonrasındaki süreç nasıl ilerledi tam bilmiyoruz, zira biz gittiğimizde hala esrar satışı yapan standlar bayağı kabak gibi duruyordu. Anladığımız kadarıyla halk burayı olabildiğince güvende tutmak için lokal yetkililerle işbirliği içinde. Örneğin bölgenin gözlenebilmesi için sokaklara güvenlik kameraları yerleştirilmiş. Neticede sanırız esrar konusunun ne olacağı biraz muallakta ve hala tartışılıyor. Biraz da bölgede işlerin nasıl yürüdüğünden, ne gibi kurallar olduğundan bahsedelim, zira bazıları bayağı enteresan. Freetown Christiania'nın Lon olarak adlandırdıkları özel bir para birimi ve kendi bayrağı bile var. Bölgede araba ve silah kullanımı, şiddet, çalıntı ürün satmak kesinlikle yasak. Kurşun geçirmez yelek ve havai fişek satışı da yasak, gerçekten çok anlamlı......... Son olarak, yukarıda aşağı yukarı bahsetmiş olduk ama, bir kez daha vurgulamak isteriz: Yasak olmayan ve burayı enteresan bir o kadar da tartışmalı bir konu haline getiren şey esrar üretimi, kullanımı ve ticareti. Bölgeye girdiğinizde direkt ot kokusunun yüzünüze dalga dalga vurduğunu, "abi galiba kafam oldu" triplerine gireceğinizi şimdiden söyleyelim. Bayağı bong'un içinde yaşıyor gibi oluyorsunuz. Hatta sağda solda esrar satan standlar ve mağazalar da göreceksiniz, çünkü öyle istiyorlar, end of story. Esrar satışı özellikle "Pusher Street" olarak bilinen sokakta yapılıyor, esrar standları ve mağaza yoğunluğu bu civarda. Danimarka'da uyuşturucu yasal olmasa da bölge Danimarka'dan bağımsız olduğu ve Danimarka'nın yasalarına uymak zorunda olmadığı için bu konuda da istedikleri gibi bir kural belirleyebilmişler. Ağır uyuşturucuya kesinlikle karşılar ve yalnızca esrarı destekliyorlar. Oluşumun gayelerinden biri de uyuşturucuyla sorun yaşayan ve kendilerini "normal" topluma ait hissetmeyen insanları desteklemek. Uyuşturucu sorunu yaşayan insanların uyuşturucunun serbest olduğu bir toplumda yaşaması ne kadar doğru, ne kadar yanlış, o kısmı tartışmaya açık. Esrar üretimini ve ticaretini öyle bir boyuta taşımışlar ki, sırf bu işten Christiania'da yılda 115 milyon pound civarı bir para döndüğü tahmin ediliyor, anlayacağınız bu iş bayağı sistematik işliyor. Yukarıda da söz ettiğimiz esrar standları veya mağazaları işleten kişilerin Christiania'nın sakinlerinden olmaları gerekiyor. Bir ara bu ticarete el atmak isteyen ama Christiania sakini olmayan bir takım şahıslar Christiania sakinlerini manipüle ederek satış için onları aracı olarak kullanmaya başlamış. Sonra Christianialılar isyan etmiş ve standları yıkıp yönetimi tekrar ele geçirmiş. Yani anlayacağınız üzere bölgedeki halk gayet bu ticaret üzerinden kazançlarını sağlıyor. Kendilerine özel bir idari sistem oluşturmuşlar ve ortak alanlar, çöp toplama, geri dönüşüm, anaokulu gibi konulara yılda yaklaşık 3.3 milyon pound harcıyorlar. Belediye ile bir anlaşmaları olduğu için yaşayanlar hastane, okul gibi sosyal hizmetlerden faydalanabiliyor. Böyle anlatınca kulağa sanki çok tekin olmayan bir yermiş gibi geliyor olabilir ve burayı bize niye öneriyorsunuz diye düşünmeye başlamış olabilirsiniz. Biz sizi ateşe atar mıyız canlarımız...... Valla doğruya doğru, biz de gitmeden sağda solda okuduklarımızdan neyle karşılacağımızı tam kestiremediğimiz için biraz temkinli gittik. Ama görünce anlıyorsunuz, aslında post apokaliptik bir filmden ya da Fallout'tan fırlamış gibi olan Christiania turistler de dahil isteyen herkesin elini kolunu sallaya sallaya girebileceği gayet güvenli bir bölge. Sokaklar, kafeler, mekanlar insanlarla dolu, binalar envai çeşit sokak sanatıyla kaynıyor. Sanat, yoga, meditasyon, spor, müzik gibi konulara çok önem veriyorlar. Bölgede birçok etkinlik bile gerçekleşiyor. Neredeyse her adımınızda fotoğrafını çekmek isteyebileceğiniz bir şeyle karşılaşıyorsunuz. Ama çekemiyorsunuz çünkü o da yasak. Bakın bunu yukarıda söylemeyi unutmuşuz, birçok noktada fotoğraf çekmek cidden yasak. Çünkü normal şartlarda Danimarka'da uyuşturucu yasak olduğu ve önünüz sağınız solunuz uyuşturucu standlarıyla kaynadığı için fotoğraf konusunda hassasiyet gösteriyorlar. Zaten girdiğinizde "fotoğraf çekmek yasak" tabelalarını görünce "yaea nolcak be gizlice çekeriz bir şeyler" düşünceniz varsa bile tırsıyorsunuz. Çekince ne oluyor bilmiyoruz, ama denemeye değmez. Fotoğrafını çekecek bir şey istiyorsanız direkt Prinsessegade Caddesi üzerinde bulunan, Christiania'nın ana girişine doğru yol alabilirsiniz, o yasak değil. Burada sizi Freetown Christiania tabelası ve "You are now leaving European Union" yani "Avrupa Birliği'nden çıkıyorsunuz" yazısı karşılıyor olacak. Buranın Danimarka'nın bir parçası olmadığını söylemiştik. Merak etmeyin, öyle pasaport kontrolü falan gibi bir şey söz konusu değil.


Türkiye'de sosyal hayatın küçük çaplı çöküşünden ötürü daha fazla izleyecek şey peşinde koşan, alternatif arayışlara giren bir tek biz miyiz bilmiyoruz ama, şayet yalnız değilsek ve henüz " En İyi İskandinav Dizileri " listelerine sızmadıysanız bu listemiz sizi bayağı mutlu edecek. Merak etmeyin, hepsini sonuna kadar izlemiş olmasak da oturup hiç izlemeden yazmadık tabii ki, etraftan rastgele dizi adı toplamadık yani. OitheBlog öyle şeyler yapmaz, rica ederiz.... Bizim İskandinav dizilerine girişmemizin temel sebebi söz konusu ülkelerdeki yaşam koşullarını, hayatın akışını, en basit detayları bile bayağı merak ediyor oluşumuz. Bunun 1 hafta gidip görmekle anlaşılamayacak bir şey olduğunu düşündüğümüz için edebiyat, sinema, müzik şeklinde her koldan içlerine sızmış durumdayız ve bu sırada da bol bol keşifte bulunuyoruz tabii. Bu da işin dizi kısmı işte. Bu "adamların hiç derdi yok ya..." diye nitelendirip durduğumuz ülkelerde ne gibi toplumsal problemler yaşanabildiğini, ne gibi bireysel sıkıntıların ortaya çıkabildiğini, "bir toplumun refah seviyesinin diğerlerine kıyasla çok daha yüksek kabul edilmesinin = hiçbir problem olmadan yaşamak" anlamına gelmediğini gözlemek açısından da aslında beklenmedik bir şekilde bayağı etkili oluyor. Tabii ki hepsi belli işleri aşıp, alıp yürümüş toplumlar olarak kabul edilebilir ancak yine de konunun detaylarına inmeden herhangi bir ülkeye ütopik yaklaşmanın doğru olmadığı sonucuna sırf bu dizileri izleyerek bile varabilirsiniz bizce. Tabii ki size "bu dizileri yalnızca sosyolojik tespitlerde bulunmak için izliyoruz, yoksa biz evde hep belgesel izleriz......." ayağı yapmayacağız ancak İskandinav dizilerine başlama sebebimizin kökeni hakikaten o meraka dayanıyor. Neyse, artık ne sebepten İskandinav dizilerine saracak noktaya gelirsiniz bilemiyoruz ama artık konuya dönelim: Karşınızda OitheBlog'dan En İyi İskandinav Dizileri! Kaliteli dizi arayan, birbirine benzeyen abuk subuk polisiye dizilerden bunalan, "hey dostum sakin ol tamam mı anlaşabiliriz" diyaloglarına maruz kalmaktan içi çürüyenler, size müthiş bir öneriyle geliyoruz: Bron/Broen! Yani? The Bridge. Yani? Köprü. Dizimiz Kopenhag ve Malmö'yü birbirine bağlayan meşhur Oresund Köprüsü üzerinde bir cinayet işlenmesi ile başlıyor. İşin enteresan tarafı öldürülen kişi köprünün üzerinde yer alan sınır çizgisinin tam ortasında bırakıldığı için hem Danimarka'nın hem de İsveç'in ortak sorununa dönüşüyor ve bu cinayeti birlikte çözmeye başlamak durumunda kalıyorlar. Dizinin adının hem Danca hem de İsveççe olmasının temel sebeplerinden biri de bu. Sonradan işler çok daha çetrefilli bir hal alıyor tabii, zira senaryo son derece zekice kurgulanmış, ancak spoiler vermemek adına oralara giremiyoruz. Özetle kesinlikle önerdiğimiz, her bölümü 1 saat civarı olmasına rağmen "bir tane daha izleyelim" noktasına geldiğimiz şahane bir iş, bizce İskandinav dizileri serüveninize girizgahı bu diziyle yapabilirsiniz. Hem Amerikan hem de Danimarka versiyonunu bulabileceğiniz bir dizi ile karşı karşıyayız. Amerikan versiyonu Danimarka versiyonunu olduğu gibi almasa da şöyle bir esinlenilmiş olduğunu iddia ediyorlar, onu bilemeyiz. Hatta galiba biz de Türkiye'de bir benzerini çekmeyi denemişiz ama olmamış, o kısmına da tam hakim değiliz. Şayet çekildiyse de umarız HAYDARİNNAA dizisi gibi olmamıştır, zira güzel diziye benziyor. Amerikan versiyonunu The Killing adıyla ortamlarda bulabileceğiniz Forbrydelsen yine polisiye tarzda, yine cinayetlerin ortasına düşeceğiniz, yine "GİRMESEN ABİ O ODAYA" hallerinde izleyeceğiniz bir diziye benziyor. Benziyor diyoruz çünkü henüz yalnızca 1-2 bölüm izledik. Bizim de işimiz gücümüz var kaç tane dizi izleyeceğiz insafsızlar.... Birçok kişi Forbrydelsen için özellikle senaryosu sebebiyle "izlediğim en iyi dizi" gibi yorumlar bile getirmiş, biz henüz o kadar yorum yapacak kadar izleyememiş olsak da ilgi çekici olduğu kesin, şayet dizi arayışındaysanız bizce kesinlikle buna dadanabilirsiniz. Listedeki diğer önerilerimizle konsept olarak müthiş alakasız olan SKAM, içimizdeki ergen ile verdiği savaşta galip geldi arkadaşlar...... Yani kocaman insanlar olmuşsunuz, hala liseli dizisi mi izliyorsunuz ulan diyeceksiniz belki ama, evet izliyoruz valla. Ne yapalım Arka Sıradakiler mi izleyelim? SKAM'ın konusunu özetlemek gerekirse gerçekten de Norveçli lise öğrencilerinin hikayesini anlatıyor diyebiliriz. Tabii bu şekilde söyleyince kocaman bir "ee?" dedirtmiş olabilir normaldir. Ancak bizim bu diziyi önyargısız bir şekilde izlemeye başlamamızın sebebi konusunun çekiciliğinden çok Norveç'teki yaşantıya ve sisteme şahit olabilme isteğimizdi. Resmen şu "dandik" kabul edilebilecek gençlik dizisini izlerken Norveç kültürü ile ilgili bir sürü şey öğreniyor ve şayet liseyi Türkiye'de okuduysanız "ulan benim okuduğum lise ortamı nereee, burası nereee" noktasına geliyorsunuz. Tabii ki sonrasında işin "ay Norveç kültürü öğreniyoruz şekerim" kısmından "ALLAHIM NOLUR WILLIAM'LA NOORA SEVGİLİ OLSUN" noktasına gelmiş olabiliriz, orası ayrı mesele. Sonuç olarak içinizdeki ergeni durduramıyorsanız ya da Nordik lise dizisi nasıl oluyormuş, bu adamlar lisede ne halt ediyorlarmış gibi bir merakınız varsa da net bir şekilde kapılabilirsiniz. Zaten ilk sezon yalnızca 15 dk süren bölümler bile olduğu için akıp gidiyor. Şimdi İzlanda çıkışlı bir diziden bahsedeceğiz diye "İzlanda İskandinav ülkesi değil!!!" gibi çemkirmelere maruz kalmadan hemen sizi durduralım. Hazır Nordik dizilerden konuyu açmışken bir İzlanda dizisini de bu listeye katmakta bir sakınca görmedik, o sebepten bu listede yer alıyor. Bu arada şu dakikadan itibaren dizi tercihlerimizden ötürü bizi kana susamış birer manyak zannediyorsanız kendimizi nasıl savunabiliriz bilmiyoruz, zira size tüm cinayetli dizileri önerdik galiba. Ne yapalım abi, bu Nordikler kasvetli işler konusunda bayağı iyiler, gönlümüz kayıyor. Trapped'i henüz sadece 1 bölüm izleyebildik. Ama konusunun ilgimizi çektiği kesin. Herkes öyle düşünmüş olacak ki İzlanda'dan sonra BBC'de falan yayınlanmaya başlamış. Tabii ki yine bir cinayet söz konusu. Ancak işler biraz daha karmaşık. Dizi İzlanda'nın izbe bir noktasında kalan bir sahil kasabasında geçiyor. İlk bölümde birbirinden bağımsızmış gibi görünen iki olay anlatılıyor ancak belli ki bunlar bir noktada birbirine bağlanacak. Bunlardan ilki Hjörtur ve kız arkadaşı Dagny'nin terk edilmiş bir fabrikada yiyişirken esrarengiz bir yangın sonucu Dagny'nin hayatını kaybetmesi üzerine. İkincisi ise kasabadaki balıkçıların ağlarına takılan bir ceset ile alakalı. İşin karmaşık kısmı o esnada Danimarka'dan İzlanda'ya gelen bir geminin bu cinayetle ilişkili olup olmadığını anlamaya çalışma sürecine girilmesi ve bu geminin içinden bizim Hjörtur'un de çıkması. Artık gerisi neye bağlanır biz de bilemiyoruz, ancak sırf İzlanda görmek için bile izlenebilir. merhaba. Biz de insanız. devamli dizi izlicek halimiz yok ya.. a cevap. Ayıptır söylemesi ben izliyorum. izledim. izlicem de:))nerdeyse tüm izlenesi dizileri filmleri izledim. Yukarıda sözü edilen diziler mutlak surette izlenmeli. İskandinav ülkelerinin sorunlarına güzel değinmişsiniz. Türkiyedeki çoğunluk bu ülkelerin sorunsuz olduğunu düşünüyor -ki çok ağır bir kolpadır bu-. Fin yapımı filmlerin takipçisi olarak, baya baya ciddi sorunlar oldugunu söyleyebilirim ki sizde benzer yazmışsınız. Ek olarak, Norveç komedi dizisi Dag'ı da hararetle tavsiye ediyorum. Oradaki yaşam ve komedi anlayışı nedir ne değildir için de izlenebilecek güzel dizi. Danimarka tarihinin en büyük bütçeli prodüksiyonu. Her bir bölüm sinema tadında. Borgen ve Forbrydelsen den tanıdık yüzler. Bu günkü İskandinav refah ve mucizesini anlamak için geçmişte neler yaşandığına ışık tutan harika bir yapım. Harikasınız, kitaplar tamam ama dizileri takip etmeye fırsatım olmamıştı...:) Yukarıdaki önerileri yazanlara da çok teşekkürler... Bir tane de ben önerebilir miyim; "Wallander" . Hem İsveç hem BBC versiyonları var. Garip bir şekilde, BBC'nin çektiği dizi daha İsveçli duruyor, nasıl oluyorsa!


Bizi az çok tanıyanlar İstanbul'un Anadolu yakası konusunda bayağı bilgi yoksunu olduğumuzu tespit etmiştir. Biz karşının taksisiyiz esprilerimize mi maruz kaldınız, sürekli Avrupa yakasında vakit geçirdiğimiz için "ulan bunlar da başka yer bilmiyor" diye mi düşündünüz bilemiyoruz ama, aranızda "niye Anadolu yakasını dışlıyorsunuz" diye trip atanlar bile olunca tamam dedik, vakit geldi, keşfe çıkıyoruz. Tabii bakmayın böyle bir Indiana Jones, bir Lara Croft'muşuz gibi anlattığımıza, biz bu karşı yaka konusunda resmen cahilmişiz, şimdi anladık. Sonuçta ilk nereden başlayacağımız konusunda ufak bir kararsızlık sürecinin ardından madem biz buraların yabancısıyız, işe herkesin pek de iyi bilmediği, yeni yeni popüler hale gelmiş bir noktadan başlayalım dedik: Yeldeğirmeni Mahallesi! Efenim bu gibi durumlardan hoşnut olun veya olmayın ya da "ama küçük esnafı öldürüyorlar, mahallemizi bize bırakın, orası tarihi bir bölge" düşüncesinde olun veya olmayın fark etmez, kimsenin kontrolünde olmayan bir biçimde İstanbul'daki birçok nokta değişime uğruyor. Yaşımızın tuttuğu yerden olaya girecek olursak bizim için Karaköy ile başlayan bu akım, Balat ile devam edip, Beyoğlu'nun "bir acayip" hallere girmesi ile son olarak Kadıköy'e doğru sıçradı. Evet, bir anlamda Beyoğlu'nun bir alternatifi arandı ve Avrupa yakasında Beşiktaş civarı, Anadolu yakasında ise Kadıköy tam anlamıyla patlama yaptı. Tabii ki söz ettiğimiz bu iki bölgenin de hali hazırda müdavimleri vardı, "abi Kadıköy gibisi yok, hmmm Anadolu yakası çok daha modern'cileri" görmezden gelmiş değiliz ancak fark etmişsinizdir ki eskiden buralarla hiç ilgisi olmayan insanlar bile şu anda iyice bu bölgelere doğru yönelmiş durumda. Yeldeğirmeni Mahallesi ile ilgili neredeyse hiçbir fikrimiz olmadığı için gitmeden önce konuyu biraz araştıralım dedik. Anladığımız, yerlisinden duyduğumuz ve okuduğumuz kadarıyla buradaki durum Karaköy ile çok benzer. Eskiden sokaklarında tedirginlik içinde yürünen, gece saatlerinde mümkünse tek başınıza yolunuzu düşürmek istemeyeceğiniz bir bölge, tıpkı Karaköy gibi zamanla dükkanlar, kafeler, atölyeler ile dolup taşmaya başlamış. Tabii bu noktada bu değişimi olumlu bulan ve bulmayan taraflar var. Özellikle olaya dışarıdan bakanlar çoğunlukla bundan memnun gibi görünüyor ancak tıpkı Balat'ta da olduğu gibi buranın yerlileri arasında da şikayetçi olanlar çok. Şu noktada bir sonuca varabilmek için konuyu daha derinlemesine irdelemek gerekiyor gibi. Aslına bakarsanız İstanbul'un birçok noktasındaki yan komşumuzun bile kim olduğunu bilmeme durumunun aksine Yeldeğirmeni Mahallesi' nde de gerçekten bir "mahalleli" olma durumu söz konusu ve bizce burayı en sevilebilir kılan şey de bu. Birbiriyle selamlaşan, "Asım Abi kolay gelsin" diyen, bakkalı, manavı, yıllardır var olan tanıdık esnafı bulunan gerçek bir mahalleden söz ediyoruz. Çocuklar okuldan çıkıp evlerine yürüyor, anneler pencerede çocuklarını beklerken camdan cama sohbet ediyor. Çoğumuzun en son Bizimkiler dizisinde falan gördüğü bir ortam. Dolayısıyla insanların bu akından, bu ani popülerleşmeden rahatsız olmasını bir noktaya kadar anlayabiliyoruz. Bu değişimin gerçek bir mahalle ortamının sürdürülebilirliğine darbe vurma ihtimali gerçekten de yüksek. Öte yandan bu değişimin durdurulabilir bir şey olduğundan da şüpheliyiz, büyük şehirlerde, özellikle İstanbul gibi şehirlerde bu yabancılaşma durumunun kaçınılmaz olduğu gibi üzücü ama gerçekçi bir düşüncemiz var. Bu arada bizim Yeldeğirmeni'ni yeni yeni keşfediyor oluşumuz mahalledeki değişimin bu sene başladığı gibi bir izlenim edinmenize sebep olmasın, aslında bu projelendirilmiş, planlanmış uzun süredir devam eden bir değişim süreci. Ortada taa 2011 yılına dayanan "Canlandırma Projesi" diye bir durum var, daha detaylı öğrenmek isterseniz şuraya bakabilirsiniz. Ayrıca Gezi döneminde kurulan dayanışma forumları ve platformlarının da mahallenin değişiminde ve bir nevi "kenetlenmesinde" büyük bir etkisi olmuş. Tabii bunlar işin olumlu olarak görülebilecek tarafları, yani şu anki hipster baskını, açılan kafeler, dükkanlar, bölgenin bir konut alanından daha farklı bir havaya bürünmeye başlaması gibi konular bu Canlandırma Projesi'nin hedefleri arasında mıydı, o kısmını bilemeyiz. Sağda solda oturmak, kahvaltı yapmak, kafe kafe dolaşmak dışında biraz da Yeldeğirmeni Mahallesi'ni tanımak niyetindeyseniz bol bol yürümeniz gerek. Aksi takdirde ne aşağıda söz edeceğimiz sokak sanatı çalışmalarını görebilmeniz, ne de mahallenin tarihi yönünü algılayabilmeniz pek olası değil. Yeldeğirmeni Mahallesi ve civarının en büyük özelliklerinden biri, İstanbul'da ilk çok katlı apartmanların yapılmaya başlandığı semtlerden biri olması. Mesela bir tuhaf adıyla ve güzelliği ile dikkatimizi çeken Sünget Apartmanı'nı gözden kaçırmasanız iyi edersiniz, bina şahane! Bunun dışında Celal Muhtar ve Demirciyan apartmanlarının binalarının şanını da duyduk ama onları göremedik, belki gidip bakarsınız. Olaya direkt olarak ortasından girmek isterseniz Karakolhane Caddesi oldukça merkezi bir konumda, türlü türlü mekan burada sıralanıyor. Aynı şekilde birkaç sokak sanatı çalışması da bu cadde üzerinde. Ayrıca bölgede birçok antikacı olduğu için şayet ilginizi çekiyorsa onları da kurcalayabilirsiniz. Kadıköy'de birkaç senedir vuku bulan bir sokak sanatı festivali mevcut: Mural İstanbul Festivali. Sanırsak Kadıköy'e yolumuzun çok nadir düşmesine dair en çok pişmanlık yaşadığımız konulardan biri de bu oldu, zira sokak sanatına bayılan bir ikili olarak kendi şehrimizde bu gibi çalışmalar yapıldığından resmen haberdar değilmişiz. Ignorance bliss falan değilmiş, her şey yalanmış dostlar..... Mural İstanbul Festivali kapsamında Yeldeğirmeni Mahallesi'nde de görebileceğiniz birçok mural örneği var. Üstelik bunların bazıları alanında dünyaca isimler tarafından yapıldı. Aslında Mural İstanbul kapsamında sanatçıları çalışmalarını yaparken de izleyebiliyorsunuz ancak şu an festival dönemi olmadığı için öyle bir şansınız yok. Ancak yine de bizim gibi sokak sanatı peşinde düşmek, eserleri fotoğraflamak isterseniz çoğu halen duruyor, çok şükür bazı ruh hastaları üşenmeden karalayıp bok etmemiş, gidip bakabilirsiniz. Bizim keşfettiklerimizden birkaç tanesinin adresini şöyle aşağı bırakalım, bulmak kolaylaşsın. BOP: Yeldeğirmeni Mahallesi'nde kahvaltı için tartışmasız favorimiz BOP. Açılımı Breakfast of Pan. İsterseniz kendi bagel'ınızı yaratabiliyorsunuz ki bagellar klasik bagel'dan çok açma tadında olduğu için ekstra lezzetli. Yok ben daha kallavi bir sofraya oturmak istiyorum bagel senin olsun diyorsanız pestolu sahanda yumurta, kırmızı pestolu omlet vb. değişik şeyler de var, biz bayağı sevdik. Kahvaltı dışında deneyemediğimiz ve içimizde kalan "balkabaklı tahinli cup" diye bir tatlı vardı ki, hala rüyalarımıza giriyor, allah aşkına şunu yiyin de bize de nasıl bir şeymiş söyleyin. Bir de unutmadan, mekanın tatlı bir arka bahçesi de mevcut, içeride oturmak zorunda değilsiniz. Village Coffee & Books: Yeldeğirmeni Mahallesi 'nde çeşit çeşit kahve içilebilecek yer bulabilirsiniz ama, bizim favorilerimizden biri kesinlikle Village. Şayet girişteki salıncağa karşı koymayı başarıp yolunuza devam edebilirseniz arkada acayip tatlı bir bahçesi olduğunu da göreceksiniz. Özellikle dışarıda çalışmayı seviyorsanız burayı kesinlikle değerlendirebilirsiniz. Bu arada biz deneyemedik ama kahvaltısı da var, onun için de uğrayabilirsiniz. Nayn: Duvarlarındaki murallara yandığımız Nayn yine freelance çalışanlar için acayip uygun bir mekan. O dışarıdaki yanında iki priz olan geniş masayı kaptınız mı sizden kralı yok. Mekan oldukça küçük olmasına rağmen bizce bayağı tatlı. Doğruyu söyleyelim, kahvelerinin pek hastası olmadık ama en azından bir öğle yemeği arası için de değerlendirilebilir. Küff: Duyduğumuz ve gördüğümüz kadarıyla kahvaltı için Yeldeğirmeni Mahallesi'ndeki en popüler mekanlardan biri Küff. Bizim kahvaltısını deneme fırsatımız olmadı, ancak bir seçenek olarak aklınızda bulunsun. Haftasonu sabahları über kalabalık olabildiğini ve sıra beklemeniz gerekebileceğini hatırlatalım. Kamarad Coffee Roastery: Mahallenin 3. dalga kahvecisi tabii ki eksik kalmaz, kahve peşindeyseniz direkt olarak Kamarad'a doğru yol alabilirsiniz. Zaten yalnızca dışarıdan görünce bile şirin görüntüsü sebebiyle dikkatinizi çekecektir. Yeldeğirmeni de ilk kafe olayını bundan yaklaşık dört yıl önce karakolhane caddesinde Choice cafe olarak iki kardeş başlatıyor. Daha sonra yüz civarında irili ufaklı cafe açılıyordu. Ancak bizce Choice kafe herzaman en popüler mekan olarak devam etmekte ve gençlerin en favori yeridir. Özellikle çıtır sepeti ve kremalı mantarlı ve tavuklu makarnası meşhurdur. Bu arada magnoliasını denemeden dönmeyin deriz. Ha ınutmadan kahvaltı hem dolu hemde bence çok ucuz. sizi yakın zamanda keşfetmenin hayıflanması eşliğinde, eğlenceli yazı diliniz, güzel blogunuz ve çok keyifle okunan yazılarınız için teşekkürler. sadece bu yazı özelinde ufak bir şey belirtmek isterim Karaköy ve Yeldeğirmeni karşılaştırması ile ilgili. çocukluğumdan beri iki semte/bölgeye de gitmiş, sokaklarından çokça geçmiş ve değişimlerine tanık olmuş biri olarak, Yeldeğirmeni kültürel çeşitliliğe sahip insanların oturduğu, mahalle kültürü olan bir semtti, bu nedenle Karaköy'ün eski, bakımsız, soğuk zamanları gibi hiç tekinsiz, ıssız bir yer olmadı benim bildiğim kadarıyla. nacizane küçük bir parantez. yazıda belirttiğiniz hızlıca değişime uğrayan semtlere Kuzguncuk'u da ekleyebiliriz. doğma büyüme Kuzguncuklu biri olarak, Perihan Abla dizisi ile yavaş yavaş başlayan değişimin, Ekmek Teknesi dönemlerinde son hızına ulaştığı semtimizin bazı sokakları ve esnafları sayesinde mahalle kültürü cılız sesiyle yaşatılmaya devam ediyor.(büyüklerin anlattığı 1955 sonrası yaşanan erozyondan hiç bahsetmiyoruz tabi) gelin görün, keyiflidir. Artist cafe-atölye, Root, Rucio ve No 39 u tavsiye ederim herkese özellikle Rucio'da tavuklu makarnayı denemeniz gerekir.


Şu "En İyi İskandinav Dizileri" temalı yazıyı yazarken acaba okurlar mı falan diye düşünüyorduk. Maşallah akın ettiniz arkadaşlar yazıya, bayağı ihtiyaç varmış resmen bu listeye. Instagram'da ne yazalım blogda, ne istersiniz diye sorunca bir sürü insan bizden yabancı dizi önerileri vermemizi istedi, biz de biraz her zaman yazdığımız konulardan sapmaktan zarar gelmez diye düşündük. Madem öyle, BİZ SİZİ DİZİSİZ BIRAKIR MIYIZ BE? Merak etmeyin aşağı "Game of Thrones" diye bir dizi bulduk çok iyi ya da "aranızda Friends'i duyan var mı" falan yazmayacağız. Onun yerine bir tık daha az bilinen, gözden kaçırmış olabileceğiniz yabancı dizi önerileri listelemeye çalıştık ki gerçekten bir faydası olsun. Netflix and chill için tüm koşulları hazırlıyoruz, geri kalan atak kısmı sizden, hadi görelim sizi. Taboo az bilinen dizi kategorisine giriyor mu tam karar veremedik ama, bu sene başladığı için aranızda henüz duymayanlar varsa diye konuya onunla girelim dedik. Zaten dizinin başrolünde Tom Hardy oynuyor desek direkt izleme kararı alacak bir sürü insan vardır ama "OF O ODOM COK YOKOSOKLO" modunda aç köpek gibi görünmemek adına dizinin kendisine de biraz değinelim. Tom Hardy dışında Game of Thrones'da ölen kim varsa hazır moda girmişken benzer tarzda bir diziye geçiverelim dermişçesine bu diziye transfer olmuş. Mümkün olduğunca az spoiler vererek konuyu şöyle bir özetleyecek olursak, hikayemiz 1800'lü yıllarda geçiyor, ana karakterimiz James Delaney. Kendisi Afrika'nın bir yerlerinde yaşamını sürdürürken babasının ölüm haberini alıp Londra'ya dönüş yapıyor. Akabinde oldukça stratejik noktada yer alan Nootka Adası'nın babasından kendisine kaldığını öğrenmesi ve bir noktada babasının zehirlenerek öldürüldüğünü keşfetmesi ile işler iyice birbirine giriyor. Bizce Tom Hardy esprilerini bir kenara bırakacak olursak dizinin o kasvetli havasının bir takım ne olduğunu henüz keşfedemediğimiz paranormalden hallice olaylar ile birleşmesi, konu biraz yavaş ilerliyor olmasına rağmen sizi diziye bağlıyor. Paranormal derken arada bir bu bizim James'in bi' inli cinli halleri, bi' tuhaf kabusları falan vuku buluyor, tövbe estağfurullah hoşlandığı bağğyana geceleri uzaktan kumandayla bir hallere sokuyor falan ama, o kısımları biz de tam anlayamadık, ilerledikçe göreceğiz. Nerede İzlenir: Digitürk, malum ortamlar. Yabancı dizi önerileri için iki numaramız gerçek bir "Netflix n chill" dizisi. Çoğunlukla ilişkiler ve seks üzerinden ilerleyen, her bölümü farklı oyuncularla karşılaşacağınız ve tamamen farklı hikayelere değinen bir dizi. Yani dizinin herhangi bir bölümü açıp izleseniz de olur, önceki ya da sonraki bölümler sizi ırgalamaz, öyle diyelim. Tüm bölümlerin tek ortak özelliği hepsinin Chicago'da geçiyor olması. Easy, Eylül 2016'da başlamış ve henüz sadece bir sezonu var. Bölümler yarım saat civarı sürüyor ve bir oturuşta 3-4 bölüm izletecek kadar keyifli. Dizinin en sevdiğimiz yönü işlenen olaylara son derece realist bir şekilde yaklaşılmış olması. Yani abartılı, gerçekdışı, sırf konuyu daha ilgi çekici kılabilmek adına çarpıtılarak anlatılmış meseleler söz konusu değil, herkesin yaşadığı ya da yaşama ihtimali olan konulardan ilerlemişler. Bu şekilde anlatınca yeterince ilginizi çekmiyorsa dizide Orlando Bloom'dan tutun Emily Ratajkowski'ye kadar birçok ünlü ve "aa ben bunu bir yerden tanıyorum ünlüsü" ile de karşılaşmanız mümkün, onu da ekleyelim. Biz Easy'i bayağı sevdik ve yeni sezonlarının gelmesini umuyoruz, bizce kesinlikle bir şans verin. Çok yüksek beklentilere girmeden izleyebileceğiniz zaman geçirmelik bir dizi isterseniz You're The Worst'le iyi bir ilişkiniz olabilir. Hani izleseniz hayatınızın dizisi olmayacağını bilirsiniz ama yemek yerken arka plana açacak dizi ararsınız, sonra e bir bölüm daha gider aslında dersiniz ya, işte öyle bir şey. Dizinin ana karakterleri Jimmy ve Gretchen. İkisi de ilişki yaşama özürlü, modern hayatın içinde kaybolmuş, hayatları tam olarak oturmamış karakterler. Ana hikaye bu iki karakter etrafında dönüyor ancak sabit yan karakterlerimiz de mevcut ve bir yandan onların ilişki ve hayat evrimlerini de izliyoruz. Yer yer sesli güldürdüğü anlar olmuyor değil, ancak özellikle 2. sezon Gretchen'ın bitmek bilmez depresyonu adamı "YETER LAN" noktasına getirebiliyor. Genel olarak eğlenceli, +18'li, neşeli bir dizi diyebiliriz, arada söylensek de bir şekilde oturup 2 sezon izlediğimiz için çok fazla kötüleme hakkımız yok zaten. Gün geçmiyordu ki yemek yerken izleyecek bir başka dizi daha bulmayalım... Bu önereceğimiz dizi yukarıdakilerle tamamen ayrı telden çalıyor, alternatif bir gelecekte geçen Netflix yapımı bir Brezilya dizisi. Konuyu şöyle bir özetlemek gerekirse, dizimizde dünya ikiye ayrılmış durumda. Her şeyin şahane olduğu, düzgün yaşam koşulları olan, modern ve teknolojinin geliştiği bir bölge ve tam zıttı olarak işlerin kontrolden çıktığı, insanların açlık ve sefalet içinde olduğu bir başka bölge söz konusu. "İyi" bölgeye geçiş yapabilmenizin tek yolu ise 20 yaşına geldikten sonra çeşitli testlerden geçmeniz ve oraya kabul etmek için koşulları yerine getirebiliyor olmanız. İşin daha da zorlu tarafı bu testten katılanların yalnızda %3'ü diğer tarafa geçmeye hak kazanabiliyor. Tabii ki ilk sezon boyunca birkaç farklı karakterin bu testlerden geçme çabasını, ne gibi testlere girdiklerini, hepsinin kişisel hikayelerini görmeniz bir yana, bu sisteme karşı çıkan ve eşitlik arayışında olan bir topluluğun hikayesini de izliyorsunuz. Şayet distopik dizileri/filmleri seviyorsanız gayet hoşunuza gidebilir. Legion'ın konusuna gelecek olursak bu hikayede ana karakterimiz dizinin adından da anlaşılacağı üzere "Legion". Asıl adı David Charles Haller, ancak karakterimiz aslında Marvel evreninden bir "mutant" olduğu için öyle havalı bir adı da mevcut tabii. Bu noktada hikayeyi anlatmak biraz güç çünkü ne söylesek anlamsız kalacak, zira ilk 2 bölümü izlediğinizde aslında çok fazla sonuca varamıyor ancak deliler gibi merak ediyor ve izlemek istiyorsunuz. Konuya biraz daha ilginiz varsa bizim gibi Google'a giriyor ve Legion'ı araştırma kararı alarak bir tık daha aydınlanıyorsunuz. Bunun için Geekyapar'daki şu yazıya göz atarsanız her şey biraz daha anlam kazanacaktır ve ne gibi bir şey izlemeye başladığınız konusunda biraz daha fikriniz olacaktır. Ne olur bozmasın, ne olur sapıtmasın da aynı heyecanla izleyelim! Çıktığı dönemde hem bizim hem de çevremizdeki insanların gündemini deli gibi meşgul ettiği için yine az bilinirliğinden şüphe ettiğimiz diziler kategorisine giren The Night Of, yayınladığı diziler ile gönüllerimizin birincisi olan HBO'nun bir mini dizisi. İsterdik ki bu diziyi de bizim Türk dizileri gibi 2342 bölüme ve 23452 dakikaya yaysınlar, izledikçe izleyelim, fakat adamlar 8 bölüm yaptılar, OLMAZ OLSUN MİNİ DİZİ. Neyse en azından Türk dizilerinde olduğu gibi 45 dakika boyunca müzik eşliğinde birbirine bakan insanların olduğu dizilerden olmadığı için yine mutluyuz tabii. The Night Of'un ana karakterimiz Pakistan asıllı bir Amerikalı. Sessiz, sakin, efendi gibi genç bir üniversiteli. Kendisi normalde çok çılgın, partileyen bir karakter olmamasına rağmen bir takım olayların ardından bir kadın ile tanışıyor ve kendisiyle kara bir gece yaşıyor........ Akabinde bu hakkında neredeyse hiçbir şey bilmediği yabancı kadının evinde uyandığında kadının ölmüş olduğunu fark ediyor. Cinayeti kendi mi işledi, başkası mı yaptı, nedir ne değildir derken tahmin edeceğiniz üzere olaylar birbirine giriyor. Özetle biz The Night Of'u bayağı severek izledik, şiddetle öneririz. Nerede İzlenir: Digitürk ve nereler olduğunu biliyorsunuz. Bu listenin ilk versiyonunu yayınladıktan sonra dizi zevkimizi aşağı yukarı çözen birkaç farklı kişiden gelen öneriler üzerine Mozart In The Jungle'a da bir şans verme kararı aldık. Şimdi o şansı iyi ki de vermişiz diyoruz çünkü ilk bölüm itibarıyla son dönemlerde izlediğimiz benzer tattaki dizilerden çok daha farklı olacak gibi görünüyor. Dizinin konusu New York Senfoni Orkestrası etrafında ilerliyor. Ancak klasik müzik söz konusu olunca aniden beliren elitist yaklaşımlarınızı bir kenara koyun, çünkü dizi hiç de öyle tahmin ettiğiniz gibi değil. "Sex, Drugs and Classical Music" şeklinde daha önce üçünü bir arada pek görmediğiniz acayip bir ortam ve ilişkilerden bahsediyoruz. Dizinin gidişatı nasıl olur bilemiyoruz ama bayağı iyi başladı, biz kesinlikle devam edeceğiz. Okuması keyifli bir içerik olmuş. Easy'e başladım. Tam tanımladığınız gibi bir dizi, ben de beğendim şahsen. Sevgiler. çok faydalı bir liste sizin tavsiyenizle ve birebir yazdığınız gibi bu iskandinav memleketlerde gençler napıyor acaba dizileri var mı diyerek skam a başlayıp bitirdim onuda çok sevdim şimdi bunlarada heycanla bakıcam sevgiler saygılar..... Liste için teşekkür ederim bu arada benimde izlemediklerim var kendi listeme ekledim.