Bu ara bize sık sık sorduğunuz soruları cevaplamak gibi bir görev edindik galiba. Hazır bir süre yerimizde durabilmişken bol bol içerik üretiyor, mümkün olduğunca yazmamızı istediğiniz konulara odaklanıyoruz. Bu sefer konumuz nedir? Sanki başlıkta görmemişsiniz gibi cevaplayalım: Kullandığımız fotoğraf makineleri. Bu konuyu özellikle Instagram ve Facebook üzerinden o kadar çok sordunuz ki biz de hepsini tek bir yazıda toparlayarak ve küçük çaplı özelliklerinden bahsederek bir faydamız olsun istedik. Sonradan gelebilecek "neden bu kadar çeşitli makine kullanıyorsunuz?" sorusuna da şimdiden bir açıklık getirmek isteriz. Efenim bunun birkaç sebebi var. Bir kere 2 kişi olmamızın ve beraber yaşıyor olmamızın bir faydası olsun değil mi? Yani kıyafetleri, takıları, ayakkabıları paylaştığımız kadar diğer eşyaları da paylaşıyoruz da diyebiliriz. Ayrıca her makinenin bir başka özelliğinden faydalanıyor oluşumuz da söz konusu tabii, o kısmını aşağıda daha da detaylıca açıklayacağız. Bu arada aşağıda yazdığımız fotoğraf makinelerinin hepsini birden kullanmıyoruz tabii. Bazıları önceden kullandığımız ancak memnun olduklarımız, ihtiyacınıza göre içinden seçersiniz diye onları da fotoğraf makinesi önerileri listemize eklemeden geçmek istemedik. Elimizde en uzun süredir bulunan, özellikle bayağı iyi videolar çekebiliyor olması nedeniyle sevdiğimiz makinemiz. Fotoğraf konusunda profesyonel olanlardan duyduğumuz kadarıyla amatörü eğlendiren, giriş seviyesi kabul edilen bir makine-imiş efenim. Teknik kısımları ile ilgili yorum yapmak bize düşmez, çünkü fotoğraf konusunda herhangi bir profesyonelliğimiz yok, ancak bizi çok uzun süre pek güzel idare etti ve gayet de memnunduk. Bizim açımızdan ilk dezavantajlı yönü çok büyük ve ağır olması. Zira seyahat ederken ya da günlük yaşantımızda bu denli büyük bir makineyi taşımak pek de kolay olmuyor, o sebeple kendisini video çekimlerimiz için elimizde tutarak daha pratik bir şeylere geçiş yaptık. Bir de tabii çektiğimiz fotoğrafları anlık olarak telefona aktaramama meselesi sorun yaratıyordu, zira "bloggerımsı bir şey" olduğumuz için fotoğrafları anlık olarak sosyal medyada paylaşma ihtiyacımız oluyor ve bu makine bu özelliğe sahip değil. Bu arada neden 500D diye soracak olursanız, dediğimiz gibi biz bu makineyi alalı yıllar oldu. Hatta çıkış tarihi 2009'a kadar dayanıyor. (2009'un üzerinden 7 yıl geçtiğini hatırlayıp biraz sinirlerinizi bozmaya ne dersiniz?) Bu model üzerine Canon EOS serisinde birçok model çıktı, 6D, 7D, 8D, allah ne verdiyse. Yani özellikle bu tip bir makineye tutulduysanız özelliklerini ve fiyatlarını karşılaştırarak daha güncel makineleri de değerlendirebilirsiniz. Canon'u kullandığımız dönem boyunca yaşadığımız "öff makineyi almasam olmaz mı ya" düşüncesini kafamızdan silip atmayı başaran tam bir canısı ile karşınızdayız: Fujifilm X-T10. Canon'dan daha küçük, daha hafif, çantada taşınabilir bir boyutta ve wifi özelliği sayesinde fotoğraflarınızı anlık olarak telefonunuza aktarabilme şansı tanıyor. Ayrıca gece fotoğrafı konusunda bir facia olan bizler için bayağı kurtarıcı oldu, sanıyoruz İzlanda'daki kuzey ışıklarını fotoğraflama çabamız esnasında bu makine elimizde olsaydı çok daha güzel şeyler başarabilirdik. Bizim gibi fotoğraf konusunda pek de profesyonel sayılmayacak kişiler için otomatik modu da pek kullanışlı. Şiddetle tavsiye ediyoruz. Biz daha pratik olması sebebiyle NX Mini kullanmayı tercih ettik ama eğer Samsung'un bir tık daha profosyonel bir makinesini istiyorsanız Samsung NX300 de bir seçenek olabilir. NX Mini ile kıyaslandığında bu makinede daha büyük bir sensör, daha yüksek çözünürlük, daha iyi video kalitesi gibi özellikler var. Genellikle daha iyi özellikler= makinenin daha ağır olması demek olduğu için buna göre bir tercih yapabilirsiniz. Hadi itiraf edin, Amerikan filmleri yüzünden bu Polaroid makinelere özeniyordunuz di mi? Evet biz de özendik. Evet biz de "shake it like a polaroid picture" esprisi yapmak istedik. Var mı itirazı olan? İşte Instax Mini'yi de öyle bir zamanımızda aldık. Gayet basit, gayet pratik, gayet ne olduğu aşikar. Çok büyük bir performans beklemenize gerek yok ama, aradığınızı bulabileceğinizin garantisini veririz. Kullanımı son derece kolay, zaten birkaç modu ve basabileceğiniz tek bir tuş var, dolayısıyla kafanızın karışma ihtimali sıfır. Belki siz de bizim gibi bu makineyle çektiğiniz fotoğraflardan ayrı bir dev çerçeve oluşturarak DIY kralı olabilir, Tumblr terk tavırlar sergileyebilirsiniz. Sanıyoruz artık GoPro'nun işlevini ve diğer makinelerden farkını bilmeyen kalmamıştır, biz de bu sebepten mütevellit kendisini bayıla bayıla kullanmaktayız. Özellikle sualtı çekimlerimizde ve efsane manzaralar yakalayabileceğimiz anlarda tartışmasız favori makinemiz GoPro. Ayrıca arada bir de olsa ekstrem sporların bir parçası olduğumuz zamanlarda da mutlaka yanımıza alıyoruz. Şayet alacak olursanız suya sokabilmenizi sağlayan aparatını ve yedek şarjını almanızı öneririz. Şarjı biraz hızlı tükeniyor, ancak yedek şarjla sorun olmuyor. İnternetin, cep telefonlarının evrimini yaşamış, en büyük hobilerinden biri "90'larda büyüdüğünüzün x kanıtı" gibi listere bakmak olan bir nesil olarak fotoğraf makinesi konusunda da acayip değişimler gördük. Bir zamanlar dijital makine alırken odaklandığımız noktalar yalnızca makinenin kaç megapiksel veya hangi renk olduğu gibi basit özelliklerken, şimdi makine almadan bir sürü detay değerlendirmemiz gerekiyor; Yok objektif değişiyor mu, video, flaş, zoom kalitesi, sensör büyüklüğü ne alemde, wifi özelliği var mı gibi onlarca soru.. Son zamanlarda fotoğraf makinesi konusunda en popüler hale gelmiş sorulardan biri de Dslr makine mi aynasız makine mi daha iyi? Daha önce fotoğraf makinesi alma girişiminde bulunmadıysanız neyden bahsettiğimize dair hiçbir fikriniz olmayabilir, bizim de son dönemlere kadar yoktu açıkçası. Yazının üst kısmından da anlayabileceğiniz üzere hala da teknik detaylarına pek hakim sayılmayız. Ama özellikle Fujifilm makinemize geçiş yapma sürecimizde gündeme gelen bir soru olduğu için durumu size bildiğimiz kadarıyla özet geçelim istedik. Kısa ve net bir özet olacağını da uyaralım, konu ile ilgili büyük bir ikilem yaşıyorsanız uzman birine danışmanızda fayda var. Dediğimiz gibi, bizim fotoğraf konusunda herhangi bir profosyonelliğimiz olmadığı için yalnızca araştırma ve deneyim üzerine yazmış bulunuyoruz. Aranızda "siz ne dediğinizi bilmiyorsunuz arkadaş bu işler böyle değil" diyenler varsa buyursun gelsin, diğerlerine de faydalı olmak adına yorumunu yapsın. GEL HELE GEL GEL. Öncelikle bu iki makine görüntüsünü kafanızda canlandırmanız adına şunu söyleyebiliriz; yukarıda bahsettiğimiz Canon EOS 500d bir Dslr, Fujifilm de bir aynasız makine. Bu sorunun son dönemlere kadar gündemde olmamasının bir sebebi var. Eskiden profesyonel/iyi fotoğraf çekmek isteyenler çoğunlukta Dslr makine tercih ediyordu. Çünkü o dönemde Dslr makineler aynasızlara kıyasla çok daha fazla özelliğe sahiplerdi; lens yani objektif değiştirilebiliyordu, daha fazla objektif ve eklenti seçeneği, daha büyük sensörü ve dolayısıyla daha iyi fotoğraf kalitesi ve HD video kalitesi gibi özellikler sunuyordu. Şimdiki aynasız makineler yeni teknolojilerle geliştirildiği ve Dslr makinelerinin kalitesine yetiştiği için az önce bahsettiğimiz özelliklerin neredeyse hepsini sunabiliyor. Hatta bazı noktalarda daha avantajlı bile olabildiği için hepimizi büyük bir ikileme sürüklemiş durumda. Allah başka dert vermesin.. DSLR makinelerde yani "Digital singe-lens reflex camera" ayna mekanizması olduğu için gövdeleri aynasız makinelere kıyasla daha büyük ve daha ağır. Eğer makinenin ağırlığı sizin için tek kıstassa bu yazının gerisini okumanıza bile gerek olmayabilir. Dslr makinelerin en büyük avantajlarından biri daha fazla objektif seçeneği olması. Zaten bu sebeple profesyonel çekim yapmak isteyenlerin çoğunluğu hala Dslr tercih ediyor. Daha uzun pil ömrü, daha çok manuel ayar seçeneği olması da bu makinenin başka avantajlarından. Gördüğünüz gibi Dslr makine için çok da fazla söyleyecek sözümüz yok. Dslr OUT, aynasız IN. Şaka şaka biz ikisini de seviyoruz. Aslında aynasız makineler fotoğraf çekmeyi seven ya da bizim gibi yarı prefosyonel, bloggerımsı kişiler ya da Instagram profiline "photographer" yazan binlerce kişi için gayet yeterli. Daha küçük, daha hafif ve taşıması çok daha pratik olması en büyük avantajlarından. Şimdilik daha az objektif seçeneği olabilir ama, yine de objektif seçenekleri gün geçtikçe artıyor. Ayrıca daha küçük olması sizi yanıltmasın, fotoğraf makinesi seçme işi "Size matters" demeniz gereken konulardan biri değil. Günümüz itibarıyla en yüksek megapikselli makineleri genellikle Dslr makineler olsa da, bazı aynasız makinelerdeki sensörler de Dslr makinelerde bulunanlarla aynı büyüklükte. Yani benzer kalitede fotoğraf yakalayabiliyorsunuz. Çoğu aynasız makine video konusunda da Dslr ile kapışabilecek kıvamda, hatta bazılarında 4k teknoloji olmaya başladığı için daha ilerde bile denilebilir. (4k ne olduğunu tam anlayamasak da iyi bir şeye benziyor, son teknoloji diye hemen sevmeye programlandık). Ayrıca seri fotoğraf çekme konusunda da daha başarılı. Aynasız makinelerde dikkat etmek isteyebileceğiniz özelliklerinden biri viewfinder, yani vizörün olup olmaması. Daha ucuz modellerde vizör olmadığından fotoğraf çekerken lcd ekranı kullanmanız gerekiyor, bu da ortamdaki ışığın ekrana yansıması durumunda sizi yanıltabilir. Merhaba, blogunuzu takip etmeye baslayali cok olmadi, eskiye doğru yazilarinizi okumakla mesgulum. Belki gozumden kacan, belki de henuz denk gelmedigim bir sey sormak istiyorum, yazilari birlikte mi yaziyorsunuz yoksa her yazi birinizin elinden mi cikiyor? Üslubunuzu ve espri anlayisinizi cok sevdim. Çok surukleyici kiliyor metinleri. Basarilarinizin ve seyahatlerinizin devamini dilerim. Selam, çok sevindik beğenmenize! 🙂 Aslında çoğunlukla yazıları ayrı ayrı yazıyoruz. Ama sonrasında mutlaka birbirimizin kontrolünden geçiriyoruz, aklımıza gelen, ekleyebileceğimiz detay ve ipuçlarını yazıların içine ekliyor ve o şekilde yayınlıyoruz. selam! biz kuzey ışıklarını canon ve samsung ile çektik. ama tripod da şart, aman unutmayın! 🙂 izlanda yazılarımızdan birinin içinde konuyla ilgili bildiklerimizi yazmıştık bu arada, ona da göz atabilirsiniz. sevgiler! Benim de 500D makinam vardı bir zamanlar. Hırsız aldı götürdü. Sonra 60D aldım. Mütüş bir makina kendisi. Bir de 50MM lens alın bence. 500D'nin kit lensini pek beğenmiyorum ben. 50MM hem ucuz, hem de çok güzel fotolar çekilebiliyor kendisiyle. Fujifilm M300 polaroid makinesi minilere göre daha iyi bende var tavsiyelerin içine eklenebilir. Makina konusunda aklım tamamen durdu fiyatlar uçtu ne yapmamız gerekiyor bilemiyorum. Blorunuzu yeni gördüm. Şahsen çok yararlanacağımı düşünüyorum. Hele bir şöyle eski yazılanları okumaya başlayayım, yorumu sonra paylaşırım.


Bu sene Yunanistan Türkiye ilişkileri her ne düzeyde ise bir üst seviyeye taşıdığımız, arada dostluk rüzgarları estirdiğimiz, şayet erimemiş buzlar kaldı ise onların da sayemizde eriyip gittiği bir sene oldu. Gidiyoruz geliyoruz Yunanistan övüyoruz. Selanik, Halkidiki, Kavala, Atina falan derken şimdi de Mikonos'a gittik ve oranın da altını üstüne getirdik! Fakat bu sefer ziyaret sebebimiz diğerlerinden biraz farklıydı. Biliyorsunuz ruh hastası olduğumuz için genelde ayaklarımız kopana kadar gezmek amacıyla gidiyoruz. Ama bu sefer amacımız yakın bir dostumuzun bekarlığa veda partisini Cahide'de elimizde "darısı başıma" ya da "kocişim bıdı bıdı" konuşma balonları tutmanın 8 adım kadar ötesine taşımaktı. Mikonos'un seveni de müdavimi de çok, "abartılmış" bulanı ve kötüleyeni de. Biz "Mikonos'a bir daha gelmem herhalde" ile "e bayağı da tatlı bir yerdi sanki ya" arasında kalan garip bir ikilem içinde düştük. Görsel olarak düşününce ilk etapta kurak ve renksiz, town civarına karışınca filmlerden fırlamış gibi şirin, gece hayatı ise hareketli ve eğlenceli ama yansıtıldığı kadar çılgın değil şeklinde bir izlenimimiz oluştu. Gerçi çılgın gece hayatı deyince artık ne beklediğimizi biz de bilmiyoruz, galiba bunu Berlin yaptı, o kısmına girmiyoruz. Sonuç olarak bekarlığa veda partisi ise uygun bir destinasyon mu? Evet. Dinlenmek için? Pek de değil. Zira İstanbul'a döndüğümüzde Mikonos'a gittiğimiz günden daha yorgun bir halde döndüğümüzü kabullenmemiz gerek. Tabii bu biraz da ada hayatını ne şekilde yaşadığınıza bağlı, orası ayrı mesele. Google'a "bekarlığa veda aksesuarları" yazıp aratınca karşımıza gümüş masa örtüsü bile çıktı. Ulan masa örtüsünün bekarlığa vedada ne işi var? Takma bıyık ve "evde kaldımm:')))" konuşma balonu yoğunluğundan söz etmiyoruz bile. Neyse... Sonuç olarak biz böyle şeylere gelemediğimiz için evlenecek arkadaşımızı bu çileye maruz bırakmak istemedik ve bekarlığa veda partimizi bir kızlar topluluğu olarak Mikonos'a taşımaya karar verdik. Mikonos'ta bekarlığa veda planlamak zor bir iş mi? Kesinlikle hayır! Çünkü zaten burası sizi eğlenmeye iten, herkesin sabahlara kadar partilediği, gecesi gündüzü belli olmayan bir ada. İsteseniz de istemeseniz de doğru yerlere gittikten sonra bu iş eğlenceli bir şeye dönüşüyor. Dikkat etmeniz gereken altın kuralı söyleyelim: Gitmeden önce bol bol rezervasyon yapmak. Çünkü beachler'den tutun, restoranlara kadar her yer deliler gibi dolu oluyor ve bu sebeple spontane hareket etmek pek de mümkün olmayabiliyor. Biliyoruz bekarlığa veda partisi gibi bir aktivitede planlı hareket etmek istemeyebilirsiniz ama, o rezervasyonların bayağı değerli olduğunu oraya gittiğinizde anlayacaksınız. Nerelere yapalım peki diyorsanız onları aşağıda bol bol anlatacağız. -Fazla popüler bir restoranda ana yemek: 25-40 Euro (işin içine balık ya da et girince 40 Euro'lara kadar çıkabiliyor) -Kokteyl: 10-25 Euro (Nammos beach'te kokteyller 25 Euro'ya kadar çıkıyor, diğer beachlerde ve barlarda ortalama 15 Euro) Bu fiyatların çok daha yukarısında yerlerle karşılaşabileceğiniz gibi, gidip "bir Souvlaki atıvereyim yeter" diyerek daha uygun fiyatlı yerler bulabileceğinizi de hatırlatalım. Bunlar bizim gittiğimiz yerlerin ortalaması. Mikonos'a aktarmasız bir şekilde uçakla ulaşabilmek için iki seçeneğiniz var: Atlasglobal ya da Borajet. Atlasglobal ile Atatürk Havalimanı'ndan, Borajet ile Sabiha Gökçen Havalimanı'ndan Mikonos'a yaklaşık 1 saat gibi bir sürede kolaylıkla ulaşabiliyorsunuz, bayağı yakın! Çok yüksek ihtimalle her iki firmanın uçuşları da yalnızca yaz sezonu boyunca aktif. Ama zaten Aralık ayının ortasında hadi bi' Mikonos'a gidelim diyecek insan sayısının da çok fazla olduğunu sanmıyoruz. Mikonos gezinizde sizi en hasta eden, en huzur kaçıran, en gerginlik yaratan konu neydi diye sorsanız hep bir ağızdan vereceğimiz cevap belli: Ulaşım! Neden? Bunun birçok sebebi var. Bir kere araba, atv, motor, nebileyim zeplin, jetski, Mad Max'teki araçlar falan artık aklınıza ne geliyorsa, bir araç kiralamak neredeyse bir zorunluluk gibi. Çünkü Mykonos Town civarında vakit geçirmeyeceğiniz zamanlarda gitmek isteyebileceğiniz plajlar birbiriyle alakasız koylarda yer alıyor. Her plaja ulaşabileceğiniz genel ve yaygın bir toplu taşıma mevcut değil, dolayısıyla illa ki bir araca ihtiyaç duyuyorsunuz. Adada taksi bulabilmek neredeyse imkansız, çünkü yalnızca belli sayıda araç bulunuyor ve dolayısıyla taksi durağında uzun sıralar oluşabiliyor. Üstelik ciddi ciddi partileme kafasındaysanız gündüz bir beach'e gidip akşam başka bir beach party'e katılmak isteyebilirsiniz ve araçsız bu geçişleri yapmak emin olun hiç de kolay değil. Allah başka dert vermesin bu arada.......... Hadi diyelim sözümüzü dinlediniz ve araç kiraladınız, o zaman da ortaya 2 farklı sorun daha çıkıyor. Birinci sorunumuz alkollüyken araba kullanmamanız gerekmesi sorunsalı. Arabanın sorumluluğunu alacak o cengaver kim? İkincisi ise Mikonos genelinde araba kullanmanın büyük bir sıkıntı oluşu. Sokaklar, caddeler öyle dar, öyle küçük ki, karşıdan araba geldi mi öylece kalıveriyorsunuz. Öyle ki adaya ilk indiğimizde yanlış yola girdiğimizi sanmamıza rağmen aslında ana yoldaymışız... Şimdi siz bunu belli ki bunlar araba kullanma konusunda amatörler, o yüzden böyle diyorlar, "BEN TÜRK ERKEĞİYİM/GİDERLİ KADINIM VE DÜNYANIN EN İYİ ARABA KULLANAN VARLIĞIYIM" edasında okuyor olabilirisiniz, gidince görürsünüz. Şaka bir yana, araba kiralamadan önce mutlaka bu durumları değerlendirin, abartmıyoruz. Araba kiralayacaksanız kullanMAmanız gereken firmayı söylüyoruz: OK Mykonos. Gerçekten baştan aşağı ne kadar rezalet bir servis verilebilirse o kadar rezaletlerdi. Seçtiğimiz araç yerine başka araç vermeye çalıştılar, o araca sığamadığımız görünce iki tane berbat araç verdiler. Ertesi gün o araçları alıp başka araç vereceklerini söyleyip saatlerce günümüzden yediler ve bunun sonucunda içine kusulmuş, EVET KUSULMUŞ bir araç verdiler. Sonra aracı temizletmelerini rica edince birkaç saatliğine aracı alıp sonra temizlenmemiş bir halde geri getirdiler. Korkunçlar. Aman diyelim. Mykonos Town'da araba park etme meselesi de biraz sorunlu olabiliyor, hemen ona da açıklık getirelim. Zaten town içinde pek çok noktaya araçla giremeyeceğiniz daha doğrusu o daracık sokaklara aracınızla sığamayacağınız için aracınızı bırakıp yürümeniz gerekiyor. Bu noktada iki seçeneğiniz var, Mykonos Town'a inen ana yoldan ilerlediğinizde otobüs park alanına gelmeden önce sola döndüğünüzde ilk park alanı yer alıyor. Burası ücretli ancak sorunsuz bir otopark. Bir diğer otopark ise aynı ana yoldan aşağı inip sola dönmek yerine sağdaki yolu takip ettiğinizde karşınıza çıkan "Free Parking" tabelalarını takip ettiğinizde karşınıza çıkıyor. Burası Port bölgesinde yer alıyor ve adından da anlaşılacağı üzere ücretsiz. Town'un bir diğer ucunda kalıyor ancak zaten son derece küçük bir yerden bahsettiğimiz için buradan da kolaylıkla istediğiniz noktaya yürüyebilirsiniz. Şayet bu kadar turistik bir adada aracı önceden kiralamayıp oraya gidince kiralama kararı alırsanız öncelikle sizi cesaretinizden dolayı tebrik ediyoruz. Çılgınsınız. Bunun için yukarıda söz ettiğimiz ilk park alanının oraya gidebilirsiniz, orada birkaç farklı araba kiralama firması yan yanaydı, belki şansınıza onlardan birinden bir şey çıkar. Mikonos'ta konaklayacağınız yeri neye göre seçeceğiniz konusunda en önemli kıstasınız lokasyondan da önce bütçe olacaktır, çünkü her halükarda bir yerlere ulaşmak için bir araca muhtaç kalacaksınız. Booking'e girip aranmaya başladığınızda manyakça bütçelerle karşılaşacaksınız, gayet normal, Mikonos'tasınız, üzgünüz... 5+ kişilik bir grupsanız size Colours of Mykonos'u önerebiliriz. Biz orada konakladık ve gayet memnunduk. Hem odalar çok tatlıydı, hem gayet hijyenikti, hem de son derece ilgili insanlardı. Üstelik Mykonos Town'a da arabayla 5 dakika uzaklıktaydı. Ayrıca sitelerine ve booking'e koydukları fotoğrafçılarını özellikle tebrik etmek istiyoruz, zira o kadar küçük bir havuzu infinity pool gibi göstermek bayağı çaba gerektiriyor. Helal olsun fotoğrafçı kardeş! Şayet Colours of Mykonos'ta kalma fikrine sıcak bakmadıysanız bile haritadan bakıp oranın lokasyonunu baz alarak seçim yapabilirsiniz. Eğer otel seçiminizi Mykonos Town'a göre yapacaksanız ve haritadan bakınca Colours of Mykonos'un yeri size towna çok uzakmış gibi görünüyorsa hiç de öyle düşünmeyin, hakikaten 5 dakika gibi bir şey sürüyordu. Oteller towndan uzaklaştıkça daha uygun bir fiyat alıyor, "burası uzak, cehennemin dibinde kalınca tabii ucuzlar" diye düşünüp caymayın, gerçekten küçük bir adadasınız ve aracınız varsa nerede kaldığınızın hakikaten bir önemi yok. Of tamam, biliyoruz, Mikonos'a gezmeye gelmediniz. Ama belki aranızda bizim gibi kahvaltıdan sonra Mykonos Town'da dolanmak isteyenler olur diye 1-2 yeri anlatmadan geçmek istemiyoruz. Merak etmeyin 50 tane müze yazıp yükleme yapmayacağız. -Nasıl oluyor da Mikonos'a giden kimse buranın sanat galerilerinden bahsetmiyor bilemiyoruz ama, bizim adada en çok vurulduğumuz şeylerden biri kesinlikle galerilerdi. O kadar güzel yerlerle karşılaştık ve o kadar etkileyici çalışmalara denk geldik ki, gezmedik galeri bırakmadık diyebiliriz. Town civarında dolanırken gözden kaçırmamanız gereken birkaç tanesinin adını da şöyle bırakalım: Gallery Skoufa, The Big White Gallery, Minima Gallery ve Rarity Gallery. -Mykonos Town'da hayat geç saatlere kadar devam ediyor. Yani gece 11'de gidip yemeğe de oturabilirsiniz, 11:30'da bir sanat galerisine de dalabilirsiniz, 12'de bir mağazadan alışveriş da yapabilirsiniz. Aslına bakarsanız sabah saatlerinde kapalı olup gece açık olan yerler bulmanız bile daha olası. Dolayısıyla zamanınızı ona göre planlayabilirsiniz, panik yok, rahatız. İtiraf ediyoruz, buraya biz de gitmedik. Bekarlığa veda partisine gittik diyoruz ya, ne ara müze gezeceğiz? Ama ilgilenenler, vakti olanlar için adada böyle bir müzenin mevcut olduğunu söylemeden geçmek istemedik. Little Venice çok yüksek ihtimalle adanın en turistik noktası. Deniz kenarında yer alan tipik Mikonos evlerinin ve birçok turistik kafe/bar/restoranın bir arada bulunduğu bir nokta. Evler neresinde suyun içinde denilebilecek noktada olduğu için Venedik'i hatırlatıyor ve ismini de buradan alıyor. Diğer yanında ise yine fotoğraflamadan döneni dövdükleri yel değirmenleri var. Bayağı şirin bir görüntü olduğu ve tam bir Yunanistan özeti olduğu için Mykonos Town'u dolaşırken uğrayabilirsiniz. Scorpios: Son zamanların en popüler beach'i Paraga koyunda bulunan Scorpios. Mekan çorak bir alanda ve adeta "adını uygun olmuş, burada harbiden akrep vardır" dedirten cinsten bir görüntüsü var. Ama aynı zamanda, "ulan bizdekiler de beach miymiş" dedirtecek kadar hoş ve minimal bir mekan tasarımı da var tabii. Scorpios Beach gerçekten başarılı, ama denize girmek için en ideal yerlerden mi orası tartışılır. Denizi yandaki koy kadar şahane değil ve şezlonglar mekanın faklı yerlerine yayılmış durumda olduğundan direkt denizin kenarında olamayabiliyorsunuz. Bunun yerine Mykonos'un en popüler beach partisi haline gelmiş partilerinden biri için gidebilirsiniz. Özellikle Pazar akşamı olan bayağı popüler, saat 18:00-19:00 civarı başlayıp geceye kadar sürüyor. Mümkünse biraz erken bir saatte gitmeye çalışın, hem günbatımını kaçırmamış olursunuz hem de içeri girip yer bulmanız çok daha kolay olur. Kalua: Eğer Scorpios'ta denize girmek istemiyorsanız ya da yer bulamadıysanız size hemen yanındaki beach olan Kalua'yı önerebiliriz. Hatta o kadar yakın ki Scorpios'ta takılıp denize girmek için Kalua'ya bile yürüyebilirsiniz. Ama biz direkt deniz kenarında bulunmak istediğimizden Kalua'ya yerleştik ve gerek denizi, gerek yemekleri gayet başarılıydı. Agia Anna Beach: Burası Kalafati'de bulunan Agia Anna koyundaki beach. Denizi gerçekten çok güzel ama inanılmaz rüzgarlıydı. Belki de o güne has ekstra bir rüzgar söz konusuydu ama o kadar şiddetliydi ki şezlongun birimizin kafasına uçmasıyla sonuçlandı. Burayı özellikle tercih etmemizin sebeplerinden biri aşağıda da söz edeceğimiz Spilia restoranın hemen yanında olmasıydı, günü geçirmek için ideal koylardan. Alemagou: Burası da Elia koyunda bulunan yeni bir beach. Bizim gitme fırsatımız olmadı ama Mykonos'un müdavimlerinden duyduğumuz kadarıyla hem mekan, hem deniz hem de yemekler gayet başarılıymış. Super Paradise Beach: "Dünyanın en eğlenceleri beach'leri" tadındaki listelerden aşina olduğumuz bir beach'e geldi sıra, Super Paradise Beach. Buranın denizi de Mykonos'ta bulunan birçok plaj gibi gayet güzel. Ama asıl olayı beach partileri ve eğlence anlayışı. Gay beach bar'a mı gitmek istiyorsunuz? Super Paradise Beach'e gidin. Çıplak güneşlenip denize mi girmek istiyorsunuz? Super Paradise Beach'e gidin. Kalitesiz müzik eşliğinde rahatça rezil dans hareketlerinizi mi sergilemek istiyorsunuz? Doğru bildiniz, Super Paradise Beach'e gidin. Bu arada yanındaki koy Paradise Beach de bu tatta diyorlar, isterseniz oraya da bir göz atabilirsiniz. Ayrıca Mykonos Town'da bulunan Jackie O'nun Super Paradise'da bir beach barı var, aklınızda bulunsun. Nammos: Burası Mykonos'un bir diğer güzel koyu Psarou'da bulunan ve yıllardır adanın en popüler beachlerinden biri olarak kalmayı başaran bir yer. Öyle ki denizinden, yemeğinden ya da güzelliğinden önce ünlülerin akın ettiği beach olarak ön plana çıkmış durumda. Denizi güzel ama mekan aşırı abartılmış ve bizce hiç bir olayı yok. Daha çok locasız yaşayamayan eller havaya bağımlısı adamların ya da hayattaki en önemli gayesi güneşlenmek olan aşırı siyah ve plaja makyajla giden kadınların akın ettiği cinsten bir yer diyelim. Eğer gelmişken bir bakalım ne varmış bu Nammos Beach'de diyorsanız ya da yanınızda Lindsay Lohan ile "gel gel sarışınım gel" eşliğinde dans etmek istiyorsanız akşamları gerçekleşen beach partilerine uğrayabilirsiniz. Gayet ciddiyiz. Nammos'ta geçirdiğimiz saatler için bir dizi bölümü çekmiş olsaydık adı "The One We Partied With Lindsay Lohan" olurdu. Sanırım 40 yıl düşünsek aklımıza Lindsay Lohan ile Gel Gel Sarışınım gel eşliğinde dans edeceğimiz gelmezdi. Neyse. Bonbonniere: Kahvaltı için Mykonos Town'da gidebileceğiniz bir başka mekan. Akşam nargile ve içkiyi bir arada sunan saçma bir yere dönüşüyor ama kahvaltısı gayet iyi. Spilia: Agia Anna Beach'in hemen yanında olduğu için öğlen yemeği yemek amaçlı gittiğimiz çok başarılı restoran. Fiyatları ortalamanın biraz üzerinde, ancak özellikle başlangıçları ve kokteylleri gerçekten çok lezzetli. Eğer Agia Anna'da denize girecek olursanız yemeğe burada gitmek süper bir fikir. Caprice: Little Venice civarına gitmişken 1-2 içkilik oturabileceğiniz sevimli ve turistik mekan. Deniz kenarında oturacaksanız bir kez daha düşünün çünkü rüzgar sebebiyle dalgalar sizi sırılsıklam yapabilir. Biz yaşadık, oradan biliyoruz. Koursaros: İsterseniz akşam yemeği, isterseniz içki içmek için uğrayabileceğiniz bu aralar pek popüler olan mekan. Özellikle kokteylleri bayağı lezzetliydi. Ancak yer bulmak zor oluyor, özellikle akşam yemeği için rezervasyon şart. -Farkındaysanız öğlen yemekleri ile ilgili pek bir şey yazmadık çünkü bu iş genellikle beach'lerde hallediliyor ve birçok beach'in çok iyi restoranları var. X Beach'in plajından yararlanıyor olmanız her zaman orada öğlen yemeği yiyebileceğiniz anlamına da gelmiyor çünkü yer bulamama ihtimaliniz var. Bu sebeple gideceğiniz beach'lerin restoranları için de ayrı bir rezervasyon yapmak iyi bir fikir olabilir. Mikonos çılgın bir eğlence hayatı olmasıyla nam salmış yerlerden biri. "Mikonos'ta şöyle çılgın eğlendik, böyle coştuk, allahım tarihe geçtik" söylentileri yayıldıkça insan haliyle ne oluyor lan bu adada merakına kapılmadan edemiyor. Doğruları söylemeyi görev edinen ve Uğur Dündar izlemiş bir ikili olarak gerçekleri su yüzüne çıkarmaya geldik! Bizce Mykonos'taki mekanlar bir Bodrum veya Çeşme'dekinden pek de farklı sayılmaz. Ancak tabii ki bir Avrupa şehrinde olmanızın verdiği rahatlık başka. Neticede plajda üstünüz çıplak güneşlendiğinizde bırakın size ruh hastası gibi bakmayı, dönüp bakmadıkları bir adadasınız. Dolayısıyla çevrenize aldırmadan rahatça dans edebilir, sabahlara kadar süren partilerden birinde çılgınca eğlenebilirsiniz. Ama bu Mykonos'taki her mekanın çılgın eğlenceli olduğu anlamına gelmiyor, hatta bu tatta ve sevilesi olan yerlerin azınlıkta olduğunu bile söyleyebiliriz. Yani olay biraz sizde ve mekan seçimlerinizde bitiyor. Mykonos'un eğlence odaklı en büyük olaylarından biri kesinlikle beach partileri. Özellikle en popülerleri olan Nammos ve Scorpios'ta akşam saatlerinde başlayan partiler gece 2'ye kadar sürebildiği için geceye başlamak için ideal noktalardan. Bu ikisi arasında bir tercih yapmanız gerekecekse kesinlikle Scorpios'u öneririz, mekan ve ortam çok daha başarılı ve Nammos kadar manyakça fiyatları yok. (bir Mojito'nun 25 Euro oluşu diyor ve susuyoruz) Bu arada beach partilere giriş için ücret alınmıyor, içtiğinizi ödüyorsunuz bu da aklınızda bulunsun. Böyle iyi bir şeymiş gibi söylediğimize bakmayın, bir kokteyl ortalama 20 Euro olunca girişte bir şey ödeyip ödememek pek de koymuyor aslında. Sonrasında geceye aynı hızla devam etmek niyetindeyseniz kendinizi Mykonos Town'a atıp Interni ya da Moni'ye gidebilirsiniz. Eğer bir tık daha sakin bir bar ortamında içki içmek isterseniz Little Venice yakınındaki Caprice'i önerebiliriz. Burası ayrıca gündüz veya akşamüstü içkisi için de ideal bir yer. Bu arada bildiğiniz üzere Mykonos'un en eğlenceli yönlerinden biri de gay barları. Hatta bu sebeple adanın eşcinsel ziyaretçisi de bol. Mykonos Town'daki gidebileceğiniz en eğlenceli gay bar'lar Jackie O' ve hemen yanında bulunan bar Babylon. Açıkçası buraları Mykonos genelinde en çok eğlendiğimiz yerler olarak da adlandırabiliriz, özellikle geç saatlerde giderseniz sıkılmanız mümkün değil, şiddetle öneriyoruz. Mikonos deyince akla.. Tamam şimdi buldum! Hemen onun adı gelir: BEYAZ EV BEYAZ EV BEYAZ EV. Peki neden Mikonos'taki bütün evler beyaz? Sebebi yazın über sıcak ulan adada evlerin içinin biraz olsun serin kalmasını sağlayabilmek-imiş. Kapıların ve pencerelerin genellikle mavi tonlarda olmasının ise net bir açıklaması olmamakla birlikte şöyle ihtimaller var: 1. Yunanistan bayrağının renklerinin mavi ve beyaz olması. 2. Akreplerin evlere girmesini engellemek. Kapılar mavi olunca akrepler niye evlere girmiyor, onu biz de bilemiyoruz. -Mykonos Town'da dolanırken çeşitli hediyeliklerin üzerinde bir pelikan görseli ya da sağda solda pelikan fotoğrafı falan görebilirsiniz, şaşırmayın, onu da açıklayalım. Mikonos'un simgelerinden birisi pelikan. Sebebi ise Petros. Kim bu Petros? Kendisi bir pelikan. 50'li yıllarda adada bir balıkçı tarafından yaralı halde bulunuyor ve sayesinde tedavi ediliyor. Ama yıllar sonra maalesef Petros'a bir araba çarpıyor ve o şekilde hayatını kaybediyor. Petros yerine Kınalı Yapıncak falan koysalarmış keşke adını, neyse. Sonuç olarak Petros ada halkı tarafından pek sevildiği için adanın simgesine dönüşüyor. Günümüzde adada 3 adet pelikan daha yaşıyor ve yer yer karşınıza çıkabiliyorlar. I. Petros'un şanı yürüsün diye hepsine de Petros diyorlar. Long live Petros, ruhun şad olsun. -Mekanlarla ilgili genel bir ipucu buraya bırakalım: Çoğunlukla dress code yok. Yani o topuklu converse giydiğini gördüğümüz kadın bile bir takım yerlere girebiliyorsa herkes girebilir diye düşünüyoruz. Ancak bazı mekanlar bir tık daha kasıntı olabiliyor, hani en azından gri eşofman üstü bir heves alınıp pijamaya dönüşmüş metal grubu tişörtüyle çıkmasanız fena olur. Azıcık özen yetiyor. -Mikonos gezi rehberi kapsamında olmazsa olmaz bir bilgi daha gelsin: Ada çok rüzgarlı! Bakın Çeşme'nin, Alaçatı'nın rüzgarını falan geçin, onlar yanında hikaye kalıyor, o derece. Bu sebeple özellikle akşamları için üstünüze başınıza giyecek bir şeyler almanızda fayda var. Ayrıca durum gündüz de aynı şekilde olduğu için şayet rüzgardan rahatsız oluyorsanız belki plaj seçiminizi de buna göre yapabilirsiniz. Kalua iyi bir tercih olabilir. Biz turizimden gecinen yunanistan batsin bitsin istiyoruz siz habire ovüyosunuz. Bunlarin bizle bitleri kanli oldugu surece ne it dalaşı biter ne sahil guvenlik dalaşı. Adamlar bizden nefret ediyo gayet net. Daha dune kadar s300 ve sukut fuzeleri yıgıyolardi bize goz dagi vermek icin.. Denisik denisik soylemler yok Turkiye oyle Turkiye boyle. Orasi Istanbul degil konstantino poli. Geri alicaz" gibi gibi. Simdi iflas bayragini cektiler anca sustular. Isin entresan yani bunun her vatandas farkinda. Fakat sizdeki bu Yunanistan sevdasini hadi guzel yerler vardir eyvallah asil onemlisi Yunanistan reklami sevdasini ben cozemedim. Varmi acaba mantikli bi aciklamasi. Paylasirsaniz biz sevenlerinizle minnettar oluruz.. Neyse yorumumun samimiyeti acisindan polemige donusturmuycem olayi.


Instagram ve Facebook sayfalarımızdan aldığımız "x'e gideceğim, ne kadar bütçe gerekir" sorularından yola çıkarak, bu sefer deneysel bir yazı ile karşınızdayız. Elimizde 200 bütçenin üstüne çıkmayacak şekilde 3 gün boyunca keşfedebileceğiniz 5 adet Avrupa şehri var: Berlin, Prag, Ljubljana, Belgrad ve Selanik! Üstelik uçağa atlayın, şehre inin, sabahtan akşama kadar sokak yemeği yiyin, hiçbir müzeye girmeyin, yalnızca sokaklarda dolaşın ve hostellerde 18 kişiyle aynı odada kalın diye bir ısrarımız da yok. Müzelere de gideceksiniz, özellikli mekanlar, kahveciler de deneyeceksiniz, içkinizi de içecek, turistik veya turistik olmayan yerleri de keşfedeceksiniz. Biz bayağı sevmemize rağmen sizi her yere yürümek zorunda da bırakmayacağız, toplu taşıma, bisiklet, otobüs allah ne verdiyse onların harcamalarını bile plana dahil ettik. Aslına bakarsanız oturduk, kendimize gezi planlar gibi sizin için küçük gezi planları çıkardık da diyebiliriz. Bir kere bu bütçenin altında bir bütçe ile plan yapamazsınız, of allahım ne kadar da ekonomiğiz gibi bir iddiamız falan yok, onu en başından söyleyelim. Kandırmaca, kelime oyunu da yok, şunu da en başından söyleyelim: Bu bütçeye uçak biletleri dahil değil. Ama onun dışında aklınıza gelebilecek her türlü konu, yani şehir içinde ulaşım, konaklama, yeme içme, gezilecek yerler, gece hayatı gibi şeylerin tamamı dahil. Aslında ilk etapta uçak biletini de konuya dahil etmek için çaba gösterdik ama, fiyatlar sürekli değiştiği için "şu kadar demişsiniz ama bu kadar çıktı" çemkirmelerine maruz kalmaktan korktuk. O sebeple sadece yanınıza almanız gereken paradan yola çıkarak bir plan çıkaralım dedik. Uçak biletini ucuza getirme konusu için sizi Ucuz Yurtdışı Tatili Rehberimize alabiliriz, orada konuyla ilgili işe yarar bilgiler ve bir takım sinsilikler mevcut. Aşağıda göreceğiniz otel ücretleri 2 kişilik odalar için. Her şehrin gezi planının altında göreceğiniz toplam bütçe bölümünü oda fiyatlarını ikiye bölerek hesapladık. Geri kalan her harcama tek kişi için. Özetle yanınıza birini bulsanız iyi edersiniz. Özür dileriz yalnız gezginler. Biz de sizi seviyoruz. Bu planları gerçekleştirmek için ne kadar uzak bir tarihi seçerseniz uçak bileti ve otel de o kadar ucuza gelecektir. Tabii ki 2023'e şimdiden plan yapın demiyoruz ama, birkaç ay önceden plan yapmak candır arkadaşlar, aklınızda bulunsun. Tabii ki 3 gün gibi bir süre sınırı koyduğumuz için planlamalara gezilecek her noktayı, her bölgeyi dahil etmemiz mümkün değildi. O yüzden favorilerimizi öncelikli tuttuk ve bütçeyi manyakça yukarı taşıyan yerleri az biraz es geçtik. Ayrıca kişisel olarak deneyip sevdiğimiz mekanları yazdık. 200 Euro'nun üstüne çıkmayalım diye sizi abuk subuk yerlere falan götürmeye de kalkışmadık, hepsi bizim sevdiğimiz, belki birkaç kez ziyaret ettiğimiz yerler. Biz size Ljubljana'daki 3 gününüz için deneyimlediğimiz yerler aracılığıyla bir plan çıkardık, daha fazlasını isterseniz Ljubljana Gezi Rehberimize, yeme içme kısmına daha çok seçenek isterseniz Ljubljana Yeme İçme Rehberimize, Slovenya ile ilgili daha fazla bilgi isterseniz komple Slovenya yazılarımıza göz atabilirsiniz. Konaklama Hostel Tresor'da 2 gece 2 kişilik ortak banyolu oda toplam 88 Euro. Kahvaltılar 1. gün Le Petit Cafe'de omlet ve kahve 6.50 Euro. 2. gün Cajna Hisa'da Cajna Hisa'da omlet ve çay 7 Euro. Burnumuzun dibindeki yere hala gitmediğinize inanamıyoruz. Zaten İzmir'e acayip benziyor olması sebebiyle pek de yabancısı gibi hissetmeyeceğiniz Selanik 3 günde bayağı iyi gezebileceğiniz şehirler listesinin garanti üyelerinden. Üstelik yalnızca Atam'ın doğduğu yer olmanın ötesinde bir şehir olduğunu da söyleyebiliriz. Beklemediğimiz bir şekilde özellikle geceleri son derece eğlenceli bir şehre dönüşen, her akşamı Cumartesi akşamı gibi hareketli olan bir şehirden bahsediyoruz. Bizce tanısanız seversiniz! Bak güzel kardeşim, bu kadar bilgi bana yetmez deyip ince ince kızdıysanız Selanik Gezi Rehberi ve Selanik Yeme İçme Rehberi yazmıştık, onu alın ve sessizce uzaklaşın. Burada bela istemiyoruz....... Ulaşım Selanik Makedonya Havaalanı'ndan otobüsle şehre ulaşım gidiş dönüş 4 Euro. Şehir içinde ulaşım yürüyerek. Konaklama Little Big House'da balkonlu, bireysel banyolu 2 kişilik 2 gece 94 Euro. Söz konusu Berlin oldu mu biz "yaaaaa abiiii Berlin yaaaa" şeklinde ani gelişen yoğun bir övgü dizisine başlıyoruz. Biz Berlin'i çok seviyoruz arkadaşlar, 923 gün kalsak dönüş yolunda of keşke bir gün daha kalsaydık diyecek kadar seviyoruz. Dolayısıyla Berlin için size 3 günlük bir plan çıkarmak Sibel Can'ın kilo vermesi kadar zordu. Şehirde gezecek o kadar çok yer var ve her bir bölgesi o kadar keşfetmeye değer ki ayıklayıp da 3 günlük plana çevirmek bizi öldürdü. Olsun, sonuç olarak bütçeyi sapıttırmadan bir şeyler çıkardık ve şahsen bu planı hayata geçirmekten mutluluk duyarız efenim. Yetmez ama evet diyenler için Berlin'de Gezilecek Yerler, Berlin İpuçları, Berlin Gece Hayatı Rehberi ve Alternatif Berlin Rehberimiz ellerinizden öper. Konaklama Acama Hotel & Hostel Kreuzberg'de 2 kişilik 2 gece bireysel banyolu 90 Euro. Akşama Delirmeceler Neue Heimat'ta atıştırmalıklar ve bira 10 Euro, Main Haus Am See kokteyl 8 Euro, Nathanja & Heinrich'te bira 4 Euro, Luzia'da kokteyl 8 Euro, Klunkerkranich'da bira 4 Euro, Berghain'a giriş, Canınız feci şekilde yurtdışına çıkmak istiyorsa ama pek zamanınız yoksa ve bütçeyi düşük tutmak istiyorsanız Belgrad her zaman bir kurtarıcıdır. Ne uzak, ne vize derdi var ne de manyakça bir bütçe gerektiriyor. Hani insan olsa gidip sarılır, yemeğinizin yarısını ona verirsiniz, öyle bir canısı. Hal böyle olunca Belgrad'ı bu listeye almamak imkansızdı. Üstelik gezilecek yerlerini 3 günlük bir geziye rahatlıkla sığdırabilir ve akşamları yine çılgın olmayan bütçeler eşliğinde çok güzel yemekler yiyip bayağı güzel de eğlenebilirsin. Seviyoruz seni be Belgrad. Aşağıdaki bilgiler size yeterli gelmezse her şeyi tek tek anlattığımız Belgrad Gezi Rehberimize ve Belgrad Gece Hayatı yazımıza da göz atabilirsiniz. Konaklama Savamala Bed & Breakfast'ta 2 kişi 2 gecelik bireysel banyolu 100 Euro. Bize sık sık gelen "Yurtdışına ilk kez çıkacağım, hangi şehri önerirsiniz?" sorusuna verdiğimiz en net cevaplardan biri Prag. Bir turistin her türlü beklentisini karşılayabilir çünkü. Tarihse tarih, eğlenceyle eğlence, sanatsa sanat! Kafka gibi bir adamın memleketinden bahsediyoruz arkadaşlar, elbet bir şeyler vardır ya? Prag'ı bu 3 günlük gezi planlarımızın içine dahil etmemizin ana sebebi ise birçok aktiviteyi 3 gün içinde gerçekleştirebilecek olmanız. Üstelik görsel olarak öyle güzel bir şehirden bahsediyoruz ki, o kasvetli havası sayesinde sadece sokaklarında dolaşmak bile sizi mutlu edebilir. Merak etmeyin, planda sadece sokaklarda dolaşın yazmadık, o kadar da değil. Yaptığımız plana sadık kalmayacak kadar vicdansızsanız sizi Prag: İpuçları ve Prag: Gezilecek Yerler yazılarımıza alabiliriz. Prag bizim ilk yazdığımız yer olduğu için bayağı turist gibi gezmiş olabiliriz, onu da hatırlatalım. Ulaşım Vaclav Havel Havaalanı'ndan merkeze ve merkezden havaalanına otobüsle ulaşım gidiş dönüş 2 Euro. Şehir içi ulaşım için 3 günlük toplu taşıma bileti 11 Euro. Konaklama Sir Toby's Hostel'de 2 kişi 2 gece bireysel banyolu oda toplam 88 Euro ya da Hostel Downtown'da 2 kişi 2 gece bireysel banyolu oda toplam 92 Euro. Kahvaltılar 1. gün Eska'da kahvaltı; omlet ve kahve 7.50 Euro. 2. gün Misto'da kahvaltı; scrambled egg ve kahve 5.50 Euro. Akşam Yemekleri 1. Gün Pasta Fresca'da makarna ve şarap 13 Euro. 2. Gün lokal restoran Smichovsky Radnicni Sklipek'te tavuk, et benzeri bir ana yemek ve bira 8 Euro. Geçtiğimiz ay gittiğimizde büyük hayal kırıklığına uğramamıza sebep olan Berlin gerçeği: Neue Heimat kapanmış!!!! Bize böyle bir içerik hazırladığınız için teşekkürler. Şubatta 7 gün Prag 4 gün Viyana turu yapacağız Prag önerilerinizi değerlendireceğim mutlaka. Vizesiz gidebildiğimiz Belgrad dışındakiler için, 60euro vize ücreti de eklemek gerekebilir bütçeye. İlk kez yurtdışı gezi planlayanlar ve bütçeleri sınırlı olanlar için Belgrad #1 oluyor. ya ne tatlısınız, biz bile heyecanlandık sizin adınıza, bol bol gezin üniversitede, affetmeyin! 🙂 öpücükler! Lviv'den döneli 2 gün oldu. Kalbim Lviv'de kaldı, desem yeridir. Lviv gezi rehberiniz çok faydalı oldu. Sayenizde havalimanı şehiriçi ulaşımı gidiş dönüş 60krş hallettik ? Teşekkürler. Bence Lviv, uygun bütçeli, vizesiz, yurtdışı tatili düşünenler için bulunmaz nimet. Şiddetle tavsiye ederim. Bilgi verici bir yazı ve güzel tavsiyeler. Teşekkür ederiz. Her gittiğiniz yerden böyle bilgiler isteriz ama çokk teşekkürler..


Ah Minsk, ah Belarus! Instagram'da ve Facebook'ta "Nereden geldi şimdi oraya gitmek aklınıza?" sorusunu en çok duymamıza sebep olan yer sen oldun galiba. Doğruya doğru, biz de oralara ayak basana kadar Friends'in her bölümünü 648 kez izlemiş iki kişi olarak Minsk'i sadece Phoebe'nin bilim adamı sevgilisinin gittiği yer olarak biliyorduk. (Sığlık level:8000) "Of Belarus'un kızları çok güzel, aman Belaruslu kızlara KURBAN OLAYIM" muhabbetlerine maruz kalıyor olmamızı da bir kenara bırakıyoruz tabii. O konuya aşağıda biraz gireceğiz ama, kaçış yok. Neyse, sonuçta işler değişti, biz hazır Vilnius'a kadar gidiyorken o civarda bir yerleri daha keşfetmenin iyi bir fikir olabileceğini düşündük ve şimdi Minsk'i adım adım biliyoruz desek abartmış olmayız. Belarus turistik bir ülke değil ve Minsk turistik bir şehir değil. Ancak işin en eğlenceli taraflarından biri de bu oluyor galiba: Kimselerin görmediği, bilmediği yerleri keşfetmek. Yani şöyle bir düşünüyoruz da, hayatımızda kaç kişi "ulan Minsk'e mi gitsek be?" şeklinde bir cümle kurmuştur ki? Siz de bu durumdan saçma bir haz almıyor musunuz? Allah aşkına aldığınızı söyleyin de kendimizi manyak gibi hissetmeyelim. Neyse... Minsk'in bizim için en büyük özelliği, gecesinin ve gündüzünün insana verdiği hissin tamamen ayrı olmasıydı. Ancak bunu geceleri çok hareketli oluyor, kendinizi çok çılgın eğlencelerin içinde buluyorsunuz anlamında söylemiyoruz. Demek istediğimiz, gündüz görsel olarak çok da çekici olmayan bir şehirken, akşam özellikle şahane şehir ve bina ışıklandırması ile birlikte son derece çekici, Avrupai bir yere dönüşmesi. Ayrıca gayet yeşil ve güvenli bir şehir olduğunu da ekleyelim. Yani kendinizi rahat rahat sokaklara, parklara atabilirsiniz. Sizi "ay orası tehlikeli diyorlar ama?" diye korkutan arkadaşlarınız varsa onlara pek de kulak asmanıza gerek yok. Çok yüksek ihtimalle Minsk'e ilk ayak bastığınızda ilk görüşte aşk yaşamayacak ve şehirden ayrılırken "bu son görüşmemiz olmayacak Minsk...." gibi bir cümle de kurmayacaksınız. Ancak yine de bizce şöyle 2-3 gün geçirmek için gayet de güzel. Cevap veriyoruz: Belarus. Yani? Yani Beyaz Rusya. Biz neden Beyaz Rusya diyoruz? Belarus sözcüğü Beyaz Rusya anlamına geliyor, biz ülkeye ismini Türkçeleştirip de vermişiz, gayet güzel olmuş. Ülke resmi olarak 91 yılında Sovyetler Birliği'nden ayrılmış, ama Rusya'nın etkileri tam gaz devam ediyor. Beyaz Rusça diye bir dil var olmasına rağmen halkın %70'i Rusça konuşuyor. Zaten dünya genelinde Rusya'nın en yakın müttefiki olarak biliniyor. Hatta SSCB'den ayrılan ülkelerin çoğunda yer alan Sovyet dönemi eserleri kaldırılmasına rağmen, Belarus Parlamento Binası önünde Lenin'in kocaman bir heykeli bile yer alıyor. Aslına bakarsanız Independence Square ve civarındaki birçok bina size ciddi anlamda Sovyet dönemi mimarisi örneklerini hatırlatıyor da diyebiliriz. Şehrin bu tarafları sanki size kendinizi "küçük" hissettirmek için yapılmış gibi, her şey devasa! Öte yandan Minsk'in enteresan bir Avrupa havası ve kültürü de var. Rusya ve SSCB'nin etkileri yoğun bir şekilde hissedilmesine karşın ara sokaklarda dolaştıkça kendinizi tipik bir Avrupa şehrinin Old Town, yani eski şehir bölgesinde dolaşıyormuş gibi hissedebiliyorsunuz. Üstelik burayı da 3. dalga kahveciler işgal etmiş, burada da yoğun bir hipster akımı var, burası da yer yer klasik Avrupa şehri görüntüsüne sahip. İşte bu sebeple Minsk'in ziyaret etmeye değer bir şehir olduğunu düşünüyoruz, bu garip arada kalmışlık durumu insana anlamlandıramadığı bir haz veriyor! Neyse, lafı çok uzattık di mi? Minsk Gezi Rehberi 'ne geçiş yapıyoruz. Türkiye'den Minsk'e ulaşmak sorun değil. Çünkü İstanbul'dan direkt uçuş mevcut ve yalnızca 2,5 saat gibi bir sürede ulaşabiliyorsunuz. Asıl sorun olan Minsk Havaalanı'ndan şehre ulaşmak, çünkü Minsk Havaalanı ile şehir merkezi arası yaklaşık 45 km. Fakat valizinizi teslim alıp havaalanından çıkış noktasına vardığınızda sabit fiyata taksi ayarlayabileceğiniz bir bölüm mevcut. Ücreti 25 Euro gibi bir şeye denk geliyor, onu kullanabilirsiniz. Hatta buraya gitmek yerinde direkt kapının önündeki taksicilerle pazarlığa girerseniz 20 Euro'ya kadar da düşürebiliyorsunuz. Bu noktada tek sorun taksicilerin pek iyi İngilizce konuşamıyor olması ve sizi kazıklama ihtimalleri. Garanticiyseniz ve heyecan aramıyorsanız 25 Euro'ya tamam deyin geçin. -Uçaktayken size bir form verilmesi ve bu formu doldurmanız gerekiyor. Olur da uyuyakalırsanız falan uyanınca hostesleri bu konuda mutlaka darlayın. O form sizin için önemli ve onu Minsk'ten ayrılana kadar kaybetmemeniz gerekiyor. İki parçalı olan bu formun bir tarafını ülkeye girerken, bir tarafını ise ülkeden çıkarken sizden alıyorlar. -Havaalanına indiğinizde es geçmemeniz gereken bir konu da sağlık sigortası yaptırmak. Havaalanında bu sigortayı yaptırmanız zorunlu ve öyle "emeen kim anlayacak basayım gideyim" diyebileceğiniz bir konu değil. Yaptırmadıysanız pasaport sırasından geri döndürüyorlar. Katakulli kovalamayı gerektiren bir şey değil zaten çünkü ücreti saçma değil. Örneğin 2 gün, 2 Euro. -Bu arada şehir genelinde taksiler acayip ucuz, havaalanında 25 Euro'yu bayıldık diye geneli böyle düşünmeyin. -İyi bir restoranda ana yemek: 5-11 Euro (Makarna vb. şeyler 5, et&balık 11 gibi düşünebilirsiniz) -Su: Musluktan içilebiliyor. Koy cüzdanı cebine. -Kahve: 1-2 Euro -Kokteyl: 3,5 5 Euro -Bir kadeh şarap: 4 5 Euro -Taksi (2-3 km'lik mesafe): 2 Euro Garip bir şekilde Minsk'te az otel seçeneği var. Özellikle booking. com üzerinden bakacak olursanız karşınıza yüzlerce daire çıkacak ve çoğunun çirkinliğine ve zevksizliğine dalıp gitmekten rezervasyon yapmaya vakit bulamayacaksınız. Dolayısıyla burada güzel bir dairede kalabilme umudunuzu bir kenara bırakarak önceliğinizi merkezi konuma vermenizi önerebiliriz. Örneğin Independence Square ve civarında bir yer seçerseniz gezeceğiniz ve vakit geçireceğiniz birçok noktaya kolaylıkla yürüyebilirsiniz. Biz Boutique Hotel Buta'da kaldık ve konum itibarıyla gayet memnunduk. Ayrıca olur da orada kalacak olursanız allah aşkına içerideki dev avizeye bir göz atın ve onun oraya nasıl asılmış olabileceğini bize açıklayın. Bakın hala onu konuşuyoruz. Şanslısınız, Minsk'te turistik anlamda gezilecek pek de fazla yer yok. Şanslı olduğunuzu düşünüyoruz çünkü lokal takılacak, şehri tanıyacak vaktiniz artacak ve tüm gezi boyunca bir elinizde fotoğraf makinesi bir elinizde harita heyecanlı heyecanlı dolaşmanıza gerek olmayacak. Minsk'in en ünlü meydanlarından biri Bağımsızlık Meydanı. Aynı zamanda Sovyetler Birliği'nden ayrılmış bir ülkede olduğunuzu en sık hatırlayacağınız meydan olarak da nitelendirilebilir. Zira size kendinizi minicik hissettiren dev binaları, parlamento binası önünde bulunan Lenin heykeli ve genel mimarisi ile gerçekten de o dönemleri hatırlatan bir havası var. Buraya kadar gelmişken hemen yakınındaki Aziz Simon ve Helena Kilisesi'ni de gözden kaçırmayın, oldukça güzel bir mimarisi var. Kendisi aynı zamanda rengi sebebiyle "Red Church" olarak da biliniyor. -Lenin heykelini fotoğraflamak niyetindeyseniz biraz dikkatli davranabilirsiniz. Bazı kaynaklar bu heykelin fotoğrafını çekmenin yasak olduğunu iddia ediyor, bazıları ise eskiden böyle olduğunu, artık şehrin turistlere alıştığını... Biz doğrusunu bilemedik, kararı size bırakıyoruz. Gizli mi çekseniz acep? Hazır konuya meydanlardan girmişken şehrin en turistik noktalarından biri olan Victory Square'i de aradan çıkaralım. Bu dev meydanın en önemli özelliği ortasında yer alan ve 2. Dünya Savaşı'nda hayatını kaybeden insanlara adanmış olan yaklaşık 40 m yüksekliğindeki obelisk. Bunu gördüğünüz zaman "tamam kardeş Victory Square'deyiz" de diyebilirsiniz yani. Yine buralara kadar gelmişken hemen meydanın yanındaki adını Maksim Gorki'den alan Gorky Park'a da uğrayabilirsiniz. Tam dinlenmelik, tam çimlere bayılmalık. Tabii soğuktan ayaklarınızı hissetmeyeceğiniz havalardan birinde gitmediyseniz. Isle of Tears 1979-1989 yılları arasında hayatını kaybeden Sovyet Afganistan Savaşı sırasında ölen askerlerin anısına tasarlanmış bir anıt. Eğer ülkenin önemli günlerinden birinde buraya gidecek olursanız birçok asker ve ailesini bu anıtı ziyaret ederken görebilirsiniz. Hemen günlük sanat ihtiyacınızı giderebileceğiniz bir müzeye dalalım: National Art Museum. Burası şehrin, hatta ülkenin en geniş sanat koleksiyonuna sahip müzesi. Hem lokal, hem de dünya çapında ünlü birçok sanatçı ile tanışabileceğiniz, açıkçası beklentimizin çok daha üzerinde çıkmış bir müze olduğunu söyleyebiliriz. Beyaz Rusyalı sanatçıların yanı sıra Rusya ve Doğu Avrupa'nın çeşitli ülkelerinden farklı sanatçıların eserlerine ayrılmış bölümler de mevcut. Ayrıca geçici sergilere de oluyor, göz atmayı unutmayın. Bizce bu müzenin tek sorunu kapıdaki bilet kesen suratsız kadın. İkimizi dövebilecek güçte olduğu için kendisine çemkiremedik ama, şimdi ülkemizde olduğumuza göre salon kadını çizgimizden çıkabiliriz. KALPSİZ KADIN. -Giriş: Öğrenci 6 Ruble. Yetişkin 10 Ruble. -Adres: 20 Lenin Street -Giriş 2 Ruble. Canım ya. Biz kütüphaneye gidemedik çünkü burası gerçekten oldukça alakasız bir noktada kalıyor ve açıkçası zamanımız yetmedi. Ancak yine de buraya yazıyoruz çünkü şayet vaktiniz olursa ve özellikle mimariye ilginiz varsa gidip görmek isteyebilirsiniz. Binanın oldukça enteresan bir mimarisi var ve gecesi ayrı bir olay, gündüzü ayrı. Ayrıca Rusya'daki iki ana kütüphaneden sonra var olan en büyük Rusça kitap koleksiyonunu da içinde barındırıyor ama, bizim Rusçamız "da"dan öteye gitmediği için o konuda pek bir heyecan duyamadık. Dediğimiz gibi, vaktiniz ya da arabanız varsa uğramalık. Holy Spirit Katedrali abartıdan uzak ve son derece zarif bir mimariye sahip. 1600'lü yıllardan beri orada yer alıyor ve 1700'lü yıllarda büyük bir yangın atlatarak tekrar inşa edilmiş. Katedralin bulunduğu nokta tam anlamıyla şehrin göbeği olduğu için civardaki sokaklarda aylak aylak dolaşmanızı ve şahane şehir fotoğrafları yakalamanızı da özellikle rica edeceğiz. Buraya geldiyseniz, doğru yere geldiniz, şehrin kalbindesiniz. -Cyril and Methodius Street 3 Çeşitli kaynaklarda "Trinity Suburb" adıyla da karşılaşabileceğiniz bu bölge, aslında şehrin Old Town bölgesi olarak biliniyor. Nehrin kenarında, oldukça küçük bir bölge ve aslına bakarsanız sokaklarında turlamak dışında burada turistik anlamda yapabileceğiniz pek de bir şey yok. Merkezi bir noktada yer aldığı için şöyle bir dolanabilir, belki civardaki bar ya da restoranlardan birine çökebilirsiniz. Buraya kadar okuduysanız sizi öpücüklere boğuyor ve ödüllendiriyoruz çünkü en güzeli en sona sakladık. Adını okumanın İstiklal Marşı'nın tamamını ezberlemekten daha zor olduğu Kastrycnickaja Street, yalnızca zulüm isimli bir sokak değil. Burayı bir kompleks olarak da düşünebilirsiniz. Eskiden endüstriyel bir alan iken günümüzde tam bir hipsterland'e dönüşmüş ve birçok restoranın, barın, kafenin, galerinin ve şahane sokak sanatı çalışmalarının bir arada yer aldığı bir alana dönüşmüş. Burada yer alan mekanlardan aşağıda bahsedeceğiz ama diğer kısımları es geçmeyelim. Aralara dalarak mutlaka her duvara bakın, çünkü acayip başarılı mural çalışmaları göreceksiniz. Ayrıca CECH adlı "sanat alanına" mutlaka göz atmanızı öneririz. -Buraya giderken kendinizi böbrekleri çaldırmaya koşuyor gibi hissedebilirsiniz ama öyle bir şey yok, korkmayın. Evet biraz merkezin dışında kalıyor ama ulaştığınızda gayet popüler ve kalabalık bir yerde olacaksınız. Cafe Enzo: Yukarıda söz ettiğimiz Kastrycnickaja Street'te yer alan ve çok lezzetli burgerler yapan mekan. Güzel müzik, güzel yemek, güzel kitle triosunu bir arada barındırdığı için sevdik. Öğlen ya da akşam gidebilirsiniz. Enzo Burger önerimizdir, ama menüde daha enteresan burgerler de var. Cafe Zerno: Kahvaltı ya da kahve molası için gidebileceğiniz tatlı bir mekan. Kahveleri başarılı, ancak kahvaltı konusunda çok büyük şeyler beklemeyin. Kruvasan, kiş gibi daha hızlı ve basit seçenekler mevcut. Tabelasını Zerno şeklinde değil olarak göreceksiniz, şaşırmayın. Depo: Yine Kastrycnickaja Street'te yer alan bir krepçi. Özellikle hafta sonu deli gibi kalabalık olmasına rağmen açıkçası hiçbir olayı yok, bildiğimiz krep. Tuzlu krep seçenekleri de mevcut olduğu için belki hızlı bir atıştırma amaçlı uğranabilir. Union Coffee: Şehrin birçok noktasında karşılaşabileceğiniz kahve zinciri. Kahvaltılık seçenekler de mevcut. Özellikle tren istasyonu yakınında yer alan şubesi şayet trenle başka bir yere geçiş yapacaksanız işinize yarayabilir. 26 Sverdslova: Bu aralar şehrin en popüler kahvecisi. Gerçekten güzel kahveler yapıyorlar ve yememiş olmamıza rağmen gözümüz kaldığı için sizi oradaki tatlıları denemeye davet ediyoruz. Adresi ismi aynı. Yani Sverdslova 26 numarada. Belarus'un gece hayatının ülkemizdeki "ürkütücü" bir kesim tarafından bayağı merak edildiğini biliyoruz. Keşke elimizde olsa da o "ürkütücü" kesim bu yazıyı okumasa, ama okuyacaklar tabii kaçış yok. Neyse. Efenim Minsk gece hayatı gayet renkli bir şehir. Birçok ülkede olduğu gibi burada da hafta sonu daha aktif ve yine birçok ülkede olduğu gibi burada da barlar/gece kulüpleri "leş" olarak tabir ettiğimiz yerler ve sevilesi yerler olarak ikiye ayrılıyor. Biz buraya çok partileme kafasında gitmediğimiz için açıkçası kulüpten kulübe koşmadık. Ancak belli bir ücret karşılığında size bazı isimler verebiliriz........... Tamam şaka yaptık. Google'a girip Minsk gece hayatı yazıp enter'a bastığınızda çok yüksek ihtimalle karşınıza bir sürü saçmalık çıkacak, o yüzden biz size direkt isimlerle gelelim. Turistlerin de akın ettiği en popüler kulüpler Dozari, Black Hall ve Cherdak. Anladığımız kadarıyla Cherdak en çekilebilir olanı. Lakin biz bunların hiçbirine gitmedik, dolayısıyla daha detaylı araştırma kısmını konuyla yakından ilgilenenlere bırakacağız. Fazla yakından ilgilenmeyin, sonra başınıza bir işler gelir. Neyse biz bi' şey demiyoruz. Mşglsnz glb........... Biz size sevdiğimiz birkaç önerip bu Beyaz Rusya'nın gece hayatı meselesinden sıyrılmaya karar verdik. Insomnia: Oldukça merkezi bir noktada bulunan yine popüler bir bar. Lokallere "akşam nereye gidek" diye sorduğunuzda seçeneklerin arasında mutlaka bu da oluyor. Çok büyük bir özelliği yok ama kitlesi ve içkileri güzel. Ayrıca bu civarda çok fazla bar ve restoran var, dolayısıyla civarı da dolanabilirsiniz. Hooligan Bar: Bizim Kastrycnickaja Street'in en popüler barı. Diğer söylediklerimize kıyasla daha hipster bir mekan. Cumartesi geceleri en kalabalık zamanı. -Beyaz Rusya Türk vatandaşlarından vize istemiyor. Hadi yine iyiyiz. -Şehirde İngilizce konuşabilen insan bulmak biraz zor. Hani bir gece, hiç tanımadığın bir erkeğe, sırf İngilizce konuşabiliyor gibi görünüyor diye usulca sokulup merhaba dersin ya...... İşte o yöntem burada geçerli değil. Çünkü gençler bile pek iyi İngilizce konuşamıyor. O sebeple gitmeden önce ne yapacaksınız ne edeceksiniz haritanızdan işaretleyin, işiniz kolaylaşsın. -Para bozdurma meselesini nerede halledeceğinizi bilemediyseniz panik yok zira otellerde hatta casinolarda bile para bozdurulabiliyor. Minsk'te sağınızdan solunuzdan casino çıkıp duracağı için onlardan birinin içine dalıp paranızı orada bile bozdurabilirsiniz. Zaten milyon dolarlar bozdurmadığınız için öyle önemli bir para kaybınız falan olmuyor. -Minsk'te birçok mekanın içinde sigara içilebiliyor. Artık sevinir misiniz üzülür müsünüz bilemiyoruz ama, en azından çoğu mekanın havalandırma sisteminin gayet iyi olduğunu söyleyebiliriz. Dumana boğulmuyorsunuz yani. -Bunu da Minsk Gezi Rehberi kapsamında yazmaktan zarar gelmez diye düşünüyoruz: Eğer bizim gibi Minsk'ten Vilnius'a geçmek isterseniz trene binmeniz en mantıklısı olacaktır. Biletinizi online olarak şu siteden alabilirsiniz. Ardından tren istasyonuna gittiğinizde eğer oradaki İngilizce konuşabilen tek bireyi bulabilme şerefine nail olursanız biletinizin çıktısını alırsınız. Zira kimse İngilizce konuşamıyor. O arkadaş orada değilse tarzanca halledin ticket micket diyerek artık. Sonrasında treniniz hangi perondaysa oraya gideceksiniz zaten, korkmayın, rakamlar bizim anlayabileceğimiz şekilde yazılıyor. Minsk Vilnius arası tren yolculuğu yaklaşık 2 saat 45 dakika sürüyor. Buna trenin Belarus Litvanya sınırında durdurulup pasaportlarınıza çıkış damgası vurulma süresi de dahil. Sitedeki tüm yazılarınızda olduğu gibi, bu sayfada da, Daha ne isteyelim yani:)) .... Çok teşekkürler.. Gezmelerinize bilgilerinize yazılarınıza emeğinize sağlık..


Yaz bitti diye üzülmeleriniz bittiyse artık kültür sanat etkinlikleri piyasaya geri döndüğü için sevinme aşamasına geçebilirsiniz. Mesela bizim için bu sürecin başlangıcı genelde Filmekimi oluyor. Filmekimi dönemi gelene kadar yazın bittiğini kabullenmemeler, "abi şortla çıkılır mı sence bu havada" soruları, "ya kot ceket giyiyorum yetiyor" ısrarları devam ediyor. Eylül sonlarına doğru Filmekimi programının açıklanması ile gerçeğe dönüyor ve İstanbul'un soğuk günlerine adapte oluyoruz. İşin kötüsü Ekim seyahat açısından şahane bir dönem olduğu için son 2 senedir Filmekimi'nin yanından bile geçemedik. Lakin bu sene Filmekimi 2016 için hazırız, belki çılgın bir maratona giremeyeceğiz ama, gözümüze kestirdiğimiz 4-5 filmi affetmeyeceğiz. Sizin de bizim gibi çok fazla filme gitme imkanınız ya da zaman probleminiz varsa, bu sene 7-16 Ekim tarihleri arasında gerçekleştirilecek Filmekimi 2016 kapsamında gözümüze kestirdiğimiz filmlerden birkaçını aşağıda şöyle bir özet geçeceğiz, seçmece yapabilirsiniz. Sonra beraber kritik yaparız. İyi seyirler sevgili okuyucu! Çok yüksek ihtimalle festivalin en çok ilgi görecek filmlerinden biri olan Toni Erdmann'ı izlemek istemek için sebebiniz çok. Cannes Film Festivali'nde büyük bir yankı uyandırmakla kalmayıp, eleştirmenlerden aldığı yüksek puan ile (sanıyoruz son 10 yılın en yüksek puanı gibi bir durum söz konusu) iyice dikkat çeken film klasik baba tiplemesine uymayan, sistem karşıtı, kapitalist dünya ile savaş içinde olan bir babanın, babasının tam aksine kariyerine odaklanmış bir kadın olan 30'lu yaşlarındaki kızı ile ilişkisini anlatıyor. Şayet filmin hikayesini anlatış biçimimiz yanlış bir izlenim bıraktı ise toparlayalım: Bu bir komedi filmi. Bizim bu filmi izlemeye heveslenmemiz için yan yana gelmiş iki sözcük yeter de artar: Pedro Almodovar. Bakın "yaşlanmış bir ananasa" benzediği halde aşık olabileceğiniz çok az insan vardır ve bu özelliğe sahip kişilerin bir listesini yapacak olsanız en başa Pedrocuğumuzu koyarsınız. Almodovar'ı biraz olsun seviyorsanız Julieta'nın yine bir kadın hikayesi olabilme ihtimalini öngörebilirsiniz. Doğru tahmin. En güçlü olduğu konudan devam. Filmin yönetmenin 20. filmi olduğunu da ekleyelim. Biletlere fazla abanmayın, sizin yüzünüzden izleyemezsek bozuşuruz. Yine herkesin merakla beklediği bir film, yine bu topluluğun içine dahil olmuş bir Öykü ve İdil. A Monster Calls hem fantastik hem de duygusal bir film. Ana karakterimiz küçük bir çocuk olan Connor. Evet fantastik bir film olduğu için ortada bir canavar olduğunu belki tahmin edebilirsiniz, ancak bu sefer işler biraz farklı. Annesinin hastalığını bir türlü kabullenemeyen Connor kocaman bir ağaç şeklindeki canavar ile bir anlaşmaya varır. Biz Connor'a hak veriyoruz çünkü canavarı Lian Neeson seslendiriyor. Biliyorsunuz, "He will find you and he will kill you". Canavara güvenimiz tam. Ama ağlamaklı olmaya da şimdiden hazırız. Kabul edelim, 88 yaşına da gelsek Amerikan gençliği temalı filmler izlemeyi hep seveceğiz. Ancak kaliteli bir Amerikan gençliği temalı film bulmanın pek kolay bir şey olmadığı konusunda da aynı fikirdeyizdir herhalde. American Honey bu sorunumuza çözüm getirecek gibi duruyor. Tipik sorunlu Amerikan genci olan Star'ın dergi aboneliği satan bir grubun içine dahil olması ile başına gelenleri anlatan film bayağı sürükleyici görünüyor. Son zamanlarda piyasaya çıkmış en tuhaf adamlardan biri olan Shia LaBeouf da filmin başrolleri arasında, hazırlıklı olun. Ken Loach'a Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye kazandıran film Filmekimi 2016 'nın en iddialı filmlerinden biri olarak kabul ediliyor. İşçi sınıfının sorunlarını ele almak ve bozuk sisteme çatmak konusunda zirve yapmış yönetmenlerden biri olan Loach, I, Daniel Blake'te sağlık durumu nedeniyle çalışamayan ancak sistemin çarpıklığı sebebiyle devlet yardımı da alamadığı için iş aramak durumunda kalan bir marangozun hikayesini anlatıyor. Gerçeklere geri dönüş zamanı sayın seyirci. Buna gidilir. Xavier Dolan'ın yaşı ve yaptığı filmlerin başarısı üzerine yeni bir diyaloga girmek isteyenler için vakit geldi. Ayrıca Vincent Cassel desek? Ve Lea Seydoux? Peki ya Marion Cotillard? Magazinsel bakış açımızı bir kenara koyacak olursak sizi trailer'ı izlemeye davet edeceğiz, çünkü işin esprisi bir yana, oyunculuklar 1 dakika 36 saniyelik kısa bir bakışta bile müthiş görünüyor! Film, 30'larında bir yazarın yıllardır görmediği ailesiyle tekrar bir araya gelmesini ve ilişkilerine odaklanıyor. Polisiye sevenler ve Güney Kore sineması sevenler bir kesişim kümesinde birleşiyor mudur bilemiyoruz ama, biz bu filmi bayağı merak ettik. Film 20'li yıllarda Japonya işgali altında olan Kore'de geçen bir casusluk hikayesine odaklanıyor. Ancak bizim ilgimizi çekmesinin asıl sebeplerinden biri de Güney Kore'de 10 günde 4 milyon kişi tarafından izlenerek gişe rekoru kırmış olması. Ne varmış bu kadar diyerek bunu da kaçırmayacağız galiba. Çok acayip bir film söz konusu arkadaşlar. Öyle acayip duruyor ki, Harry Potter'dan sonra Daniel Radcliffe'e tek bir filmde bile tahammül edemeyen ve adamı her gördüğünde "alohomora" diyecekmiş gibi hisseden insanlar olmamıza rağmen bu filme bir bilet kapmazsak öleceğiz hastalığına yakalandık. Film ıssız bir adada tüm umutları tükenmiş ve intihar etmeye hallenmiş bir adamın, karaya vuran bir cesedi bulması ile bayağı enteresan bir hal alıyor. Çünkü bu ceset konuşabiliyor ve bir takım doğaüstü özellikleri var. Açıkçası filmin fragmanı o kadar absürt ki bizde şöyle bir izlenim yarattı: Ya sanat filmi ayağına bize müthiş saçma bir şey izletecekler ya da ortaya şahane bir şey çıkacak. İlk ihtimalin gerçeğe dönüşmeyeceğini umarak bir şans veririz gibi. Hazır Güney Kore sinemasına girmişken Kim Ki-duk'u anmadan geçecek miyiz sandınız? Biz hala aniden duygusu gelip yazı yazarken arka planda "Boş Ev" açan insanlarız, Kim Ki-duk'u yedirmeyiz, yeni film yaparsa da koşa koşa izleriz. Bu sefer biraz daha siyasal içerikli bir film söz konusu. Üstelik birçok insanın merak edebileceği bir konuya değiniliyor: Kuzey Kore & Güney Kore meselesi. Film, teknesinin motoru bozulduğu için kendini Güney Kore'de bulan Kuzey Koreli bir balıkçının hikayesini ve yaşadıklarını anlatıyor. Swiss Army Man maalesef ilk dediğiniz gibi, daha dün akşam izledim ve maalesef başlarda kıkırdamayla başlayan izleme keyfim, ortalara doğru "e artık güldük bitmedi mi bu kısımlarla" sonlarda "amaan neyse" diye hızlandırarak bitirdiğim bir film oldu. Öneriyor muyum? Evet çünkü zevkler ve renkler farklıdır ayrıca imbd puanına bakınca ben anlamadım herhalde diyorum hala, o yüzden bi göz atmanızda fayda var. Harry çok pırtlıyor bütün havası gitmiş bu rol yüzünden. Benzer bir liste yapmışız ancak ben pusuya yatamadım. Listemde Elle ve i'm not a serial killer filmleri farklı olarak var.


Tam bir çok gezen insan klişesi olan "Avrupa'nın her yeri aynı yeaaaeaa, Avrupa sıktı yeaaaeaa, değişik yerlere gitsenize yeeeaaea"ya maruz kalmalarımızın zirve yaptığı bir dönemde hangi çılgının bize zincir vuracağına şaşa şaşa yine bir Avrupa şehrine doğru yola çıktık: Vilnius. Tabii ki Avrupa'nın her yeri aynı değil arkadaşlar öyle saçma şey mi olur? Evet çoğunda bir Old Town bölgesi, birkaç ana müze ve kıskanılası mimari mevcut onda anlaşabiliriz. Bundan yola çıkarak olsa olsa "Avrupa şehirleri genel olarak aynı tarzda gezilebiliyor" gibi bir genelleme yapılabilir. O da belki. Bambaşka kültürler, bambaşka tarihlerden bahsediyoruz, nasıl olur da Avrupa'ya yakın yaşıyoruz diye her Avrupa şehrine aynı muamelesi yapabilirler biz hakikaten anlayamıyoruz. Neyse, fazla çemkirmeyelim ve bu saçma tezi çürütmek üzere size biraz Vilnius anlatalım. Yazının başlığını okuyunca yine ne diyor bunlar diye düşünmüş olabilirsiniz, konu muhtemelen yazıyı okudukça kafanıza netleşecek. Şimdilik başlık kafanıza "potansiyel uzaklara bakmalı 8 ödüllü sanat filmi adı" gibi kalsın. Özet geçecek olursak Vilnius tam olarak "utanır insan böyle güzel olunur mu" konseptli şehirlerden. Litvanya ise ülkemizde hakkında çok şey bilinmemesine rağmen aslında 2. Dünya Savaşı'nın göbeğinde kalmış ve hatta yıllarca Sovyetler Birliği'nin bir parçası olarak varlığını sürdürmüş, çok ciddi süreçlerden geçmiş bir ülke. Dolayısıyla başkent Vilnius'un güzelliği ve şirinliği bir yana, burada öğreneceğiniz çok şey var. Üstelik belki şimdi sosyalizmin s'si geçmiyor ama, aslında vakit geçirdikçe şehirde SSCB'nin etkilerini görebilmeniz mümkün. Aşağıda anlatacağımız KGB Müzesi'ne ve Uzupis'in oluşumuna bu dönemin etkileri büyük. Gönül isterdi ki o günlerden bu zamana şöyle heykeller, böyle eserler kalmış diyelim ama, hepsi kaldırılmış tabii. Burası öğrencisi bol, İngilizce konuşabilenle sık karşılaşılabilir bir şehir olduğu için her şeyi kendi kendinize çözmeniz gerekmiyor, insanlarla kolaylıkla yakınlık kurabiliyorsunuz. Ayrıca bir başka yazıda detaylıca söz edeceğimiz ama aşağıda şöyle bir özet geçtiğimiz Uzupis Cumhuriyeti gibi çok acayip bir oluşumu da içinde barındırıyor ki, Vilnius'a ayak basmayıp buradan haberdar olmasaydık kendimizi bayağı eksik hissederdik! Buyursunlar efenim, karşınızda Vilnius Gezi Rehberi! Efenim buradan sevgili Vilnius Turizm Ofisi'ne, sevgili George East'e ve bizi ağırlayan Comfort Hotel'e teşekkürlerimizi sunuyoruz. Bu şahane geziyi ve sayfa sayfa yazdığımız Vilnius Gezi Rehberi 'mizi onlara borçluyuz. Vilnius'a yaklaşık 25 km uzaklıkta ve Karay Türklerinin yaşadığı yer olan Trakai ile ilgili de şöyle bir yazımız var. Ayrıca yukarıda da söz ettiğimiz KGB Müzesi ve Uzupis Cumhuriyeti o kadar ilgimizi çekti ki onlarla ilgili de daha detaylı yazı yazmadan duramadık. Vilnius'a ne zaman gidilir sorusuna hiç kafanızı karıştırmadan net bir şekilde cevap verelim; mümkünse yaz aylarında. Temmuz-Ağustos hava durumu ortalamasının bile 22 derece civarında olduğu bir şehre bir çılgınlık yapıp havanın eksi bilmem kaç derece olduğu kış aylarında gitmeye kalkışırsanız sizi ne aşırı bir miktarda votka tüketmek kurtarabilir ne de en kalın kıyafetleriniz. Tabii ki bir şekilde hayatta kalmayı başaracağınıza eminiz, biz yine birazcık abartıyoruz. Ama şehri en iyi şekilde keşfetmek istiyorsanız ve zatürreye hoşgeldin partisinin VIP misafiri olmak niyetinde değilseniz kış aylarını es geçin deriz. Biz çok zeki olduğumuzu düşünerek yaz ve kış döneminin arasında kalan bir dönemde, Eylül ayının ortasında gitmeye karar verdik ve en kalın kış kıyafetlerimiz ve montlarımızla bile tutunmakta güçlük çektik. Lakin tüm bunları bir kenara bırakıp gaza gelerek kış aylarında gidecek olursanız göğüs gereceğiniz zorluklara karşılık bir bonus geliyor: Vilnius'un inanılmaz güzel görünen karlı hali! Evet biraz gözünüzü korkutmayı başardığımızı varsayarak diğer sorumuza geçebiliriz. Bunlar hep sizin iyiliğiniz için..... Aslında bu soruyu cevaplamak pek de huyumuz değil, normalde size bir şehirde ne kadar kalınması gerektiğini söylemeyi hiç sevmiyoruz. Çünkü bize "orada 1 gün kalsanız yeter, hiçbir şey yok" gibi önerilerle gelindiğinde ve durumun aslında hiç de öyle olmadığını fark ettiğimizde o kişinin arkasından DEV dedikodu yapıyoruz..... Tabii ki herkesin gezme anlayışı ve ilgi alanları çok farklı. Ama size bir fikir olması açısından şunu söyleyebiliriz: Müzeleri detaylı bir şekilde gezmek, bol bol mekan denemek, Trakai'ye geçmek ve şehri aklınızı yitirmeden sakin bir biçimde keşfetmek niyetindeyseniz Vilnius'a en az 3 gün ayırmanızı önerebiliriz. Ama şöyle hızlıdan bir gezi yapmak ve sadece turistik yerleri gezmek sizi tatmin edecekse amacınıza 1-2 gün içerisinde de ulaşabilirsiniz. Güzel haber: Vilnius'a İstanbul'dan direkt uçuş mevcut. Üstelik uçuş yaklaşık 2 saat sürüyor, dolayısıyla İstanbul'dan Vilnius'a ulaşım kısmı aslında çok kolay. Gelelim sizi ilgilendirebilecek başka ulaşım konularına. Vilnius Havaalanı'ndan şehir merkezi yaklaşık 5km uzaklıkta ve ulaşmak için birçok seçeneğiniz olsa da en pratik yolu tren ya da taksi. Taksi 15 Euro civarı tutuyor ve özellikle birkaç kişilik bir grupsanız en mantıklı seçenek olabilir. Ya da Vilnius Havaalanı'ndan şehirdeki ana tren istasyonuna giden treni de kullanabilirsiniz, tren bileti yaklaşık 1 Euro. Şehir içinde ulaşım için ise yürümekten bacaklarınızın 3cm kaldığı noktada otobüs veya troleybüs kullanabilirsiniz. Şahsen bizim tekniğimiz bu. Vilnius haritada göründüğü kadar küçük bir şehir değil ve bizim gibi günde 25km yürüyen insanlar için bile yer yer toplu taşıma kullanma ihtiyacı uyandırabiliyor. Otobüs ve troleybüs şehrin birçok noktasına ulaşıyor ama taksi kullanmaya da çekinmenize gerek yok, ücreti birçok Avrupa şehrine kıyasla daha makul. Örneğin bizim şehir içinde gittiğimiz en uzak nokta 5 Euro tuttu. Bu noktada yaşayabileceğiniz tek sorun taksinin kendisini bulmak olabilir, çünkü yolda taksi durdurmak pek yaygın bir durum değil. Tren istasyonu, ana meydanlar gibi noktalarda taksi durağı oluyor ama genel anlamda bu işi taksi çağırarak halletmeniz gerekecek. Restoranlar, barlar, hatta müzeler bile bu duruma gayet alışık, dolayısıyla hiç çekinmeden birinden taksi çağırmasını rica edebilirsiniz. Son çare bizim gibi Türk stili yola atlayıp aniden araçlarına binme tekniği var, kafaları karışıyor ve bir şey diyemiyorlar. Yüzde yüz çalışıyor. Eğer Vilnius'tan Trakai'ye ya da civardaki diğer şehirlere geçmek gibi bir niyetiniz varsa otobüs terminalinin ve tren istasyonun nerede olduğunu bilmek isteyebilirsiniz. Terminalin ve istasyon Gelezinkelio Caddesi üzerinde karşı karşıya bulunuyor. Biz treni Minsk'ten Vilnius'a geçerken, otobüsü de Trakai'ye geçerken kullanmıştık. Otobüs saatleri için şu siteye, tren saatleri ve biletleri için de şu siteye göz atabilirsiniz. Vilnius'ta gezilecek yerler ve önereceğimiz mekanlar şehrin birkaç farklı yerine dağılmış durumda. Gezeceğiniz turistik noktaların çoğu Old Town civarında bulunuyor ve yakınında bir noktada konaklamanız işinizi kolaylaştırabilir. Ancak şöyle bir sorun var, Old Town aslında pek de küçük bir bölge sayılmaz ve önereceğimiz müzeler, akşam yemeği ve içki içmek için gitmek isteyebileceğiniz mekanlar birbirinden yürümeye üşeneceğiniz bir mesafede olabilir. Dolayısıyla her halükarda çareyi taksiye binmekte veya toplu taşıma kullanmakta bulabilirsiniz ve ne noktada konaklayacağınız konusuna pek de takılmanıza gerek yok. Biz Old Town'un dışında bir noktada kalan Comfort Hotel'de konakladık ve gayet memnun kaldığımızı söyleyebiliriz. Çalışanları oldukça sempatik ve yardımseverdi ve odaların temizliği ve ebatı gayet iyiydi. Hatta odanın büyüklüğü konusunda şaşkına uğradık diyebiliriz, zira genelde bu tip otellerin odalarında kendi eksenimizde dönmekte zorluk çekmeye alışkınız. Ayrıca otelde bir "Rock n Roll" teması hakim ve güzel görseller var, genel olarak oldukça modern ve eğlenceli bir ortama sahip. Tek sorunu birçok noktaya yürüme mesafesinde olmaması, ama dediğimiz gibi bunu da taksi veya toplu taşıma ile kolaylıkla halledebilirsiniz. Su: Musluktan içilebiliyor ve her restoranda şişe su bulunmuyor ama denk gelirseniz fiyatı 1.80-2.20Euro civarında. Eğer Vilnius'ta bol bol müze gezmek ve toplu taşımayı kullanmak niyetindeyseniz bir adet Vilnius City Card almanız mantıklı olabilir. Bu kartla şehirdeki birçok müzeye ücretsiz girebiliyorsunuz ve toplu taşımayı sınırsız kullanabiliyorsunuz. Ayrıca bazı restoran ve cafelerde indirim de sağlıyor. 3 farklı kart seçeneği var; toplu taşımanın dahil olmadığı 24 saatlik kart 15 Euro, toplu taşımanın dahil olduğu 24 saatlik kart 20 Euro ve toplu taşımanın dahil olduğu 72 saatlik kart 30 Euro. Bu kartı satın almanın mantıklı olup olmadığını ziyaret etmeyi düşündüğünüz müzelere göre değerlendirebilirsiniz. Şuradaki sitede hangi noktalara ücretsiz giriş yapabileceğinize ve kartın nerede satıldığına dair bazı bilgiler var, satın almadan önce oraya bir göz atın deriz. Eğer Vilnius City Card alacak olursaniz size kart ile birlikte verilen broşürü yanınızda bulundurun. Müzeler ücretsiz giriş için broşürün içindeki "Free Admission" kağıdını kopartıyor. Vilnius keşfine başlamak için en mantıklı nokta Old Town, yani eski şehir bölgesi. Bu bölge hem görmek isteyebileceğiniz birçok turistik noktayı, hem de dolaşıp fotoğrafını çekmek isteyeceğiniz aşırı sevimli sokakları barındırıyor. Hatta aşağıda önereceğimiz birçok noktayı ve mekanı da bu bölgenin kapsadığını söyleyebiliriz. Yukarıda söz ettiğimiz gibi, aslında bu bölge oldukça büyük ve hangi noktasından başladığınızın çok da bir önemi yok. Eminiz gezinizin sonunda zaten çok büyük bir kısmını dolaşacak ve "ya burdan 58. geçişimiz galiba" şüpheleri içinde olacaksınız. Ama biz size yine de es geçmemeniz gereken noktaları paylaşacağız tabii. Vilnius Gezi Rehberi yazıyoruz dedikten sonra yazıyı burada bitiremezdik, siz de haklısınız. Gezilecek yerlere Vilnius'un ana meydanlarından biriyle başlıyoruz, Katedral Meydanı. Hayal gücünüzü biraz zorlayacağız belki ama bilin bakalım bu meydanda ne var? Evet doğru bildiniz, Vilnius Katedrali. Burası ülkenin en önemli Katolik kilisesi. Birçok yangına ve savaşa maruz kaldığı için bayağı tadilat görmek zorunda kalmış. Tarihi biraz muallakta ama bazı kalıntılar tam bu noktada 13. yüzyılda bir Pagan tapınağı yer aldığını işaret ediyor. Sovyet döneminde ise kapatılmış ve resim galerisi olarak kullanılmaya başlanmış. Hatta bir ara oto tamir alanı olarak kullanıldığı bile söyleniyor!? Şakalar şakalar. Neyse, sonuç olarak 1988'de tekrar kilise statüsünü kazanmış ve günümüzdeki halini almış. -Katedralin önündeki karelerden bir tanesinin farklı olduğunu göreceksiniz, o "Miracle Tile" dediklerinin ta kendisi. Eğer bir dilek dileyip üstünde 3 kere dönerseniz, dileğiniz gerçek oluyormuş efenim. Biz dönemedik, dengemizi kaybettik, belli ki Brad Pitt-Angelina Jolie ayrılığının bizden yana bir faydası olmayacak... Kısmet... -Hazır Pilies'e gitmişken bu sokak ile kesişen Literatu Gatve'ye de göz atmayı unutmayın. Burası Litvanyalı edebiyatçılara adanmış ve duvarlarında edebiyat tarihinde önemi olan kişilerin çalışmalarına dair görseller var. Tepeye Katedral Meydanından yürüyerek ya da Arsenalo Sokağı üzerinde bulunan füniküler ile çıkabilirsiniz. -Bu civardayken Litvanya'nın ana Ortodoks Kilisesi olan Theotokos Katedrali'ni de görebilirsiniz. Şafak Kapısı 1500'lü yılların başında inşa edilen ve zamanında Vilnius'ta bulunan 5 şehir kapısından tek ayakta kalanı. Bu kapıların tepesine şehri saldırılara karşı koruyacağına inanarak Meryem Ana görselleri yerleştiriliyormuş. Şafak Kapısı'nın tepesinde bulunan şapelde de en önemli Meryem Ana resimlerinden birini görebilirsiniz. Burası hem Ortodoks hem de Katolik Hristiyanların ibadet ettiği bir şapel ve şehrin en önemli noktalarından biri olduğu için Sovyet döneminde de açık kalmayı başarmış. Litvanya Sanat Müzesi kapsamında birkaç farklı sanat müzesi bulunuyor ve bunlardan en büyük ve en önemli koleksiyona sahip olanı Ulusal Sanat Galerisi. Özellikle Vilnius'ta kısıtlı bir zamanınız varsa direkt bu müzeyi hedef alabilirsiniz. Müzedeki koleksiyon 20. yüzyıldan günümüze kadar olan modern dönemdeki Litvanyalı sanatçıların en önemli eserlerini barındırıyor. Ayrıca geçici sergiler de oluyor, programa göz atmayı unutmayın. -Pazartesi günleri kapalı -Adres: Konstitucijos pr. 22 Litvanya Sovyetler Birliği'nden ayrıldığında şehirden kaldırılan Lenin, Marx gibi kişilierin heykellerin boşluğunu doldurmak için bir takım fikirler öne sürülmüş. Bunların arasında özellikle bir tanesinin oldukça enteresan bir hikayesi var; Frank Zappa Anıtı. Aslında her şey "bohem kesimden" olduğu vurgulanıp duran bir devlet memurunun hayranı olduğu Frank Zappa için bir fan kulübü kurmasıyla başlıyor. O dönemde halk komünizm döneminin bitişini sembolize edecek bir şey arayışını giriyor ve bu devlet memurunun bir takım çabaları sonucu o sembolün sistemsel ve politik eleştiri yapmakla meşhur olan Frank Zappa olmasını uygun görüyorlar ve şehre heykelini koyuyorlar. İlk başlarda, "ne alaka yahu" gibi tepkiler de doğuyor tabii. Kim lan bu herif böyle Tintin'in köpeki kılıklı, şehrimize heykelini diktiniz tepkileri falan havada uçuşuyor. Bu noktada heykeli yapmak için yetkilileri Frank Zappa'nın Yahudi olduğuna ikna ettikleri bile söyleniyor. Yahudilerin yaşanan soykırım sebebiyle Litvanya'nın tarihinde önemli bir yeri olduğu için Frank Zappa'nın Yahudi olmasının artı puan olacağı düşünülmüş. Hikayenin bu kısmı ne kadar doğru bilemiyoruz ama görmek isterseniz heykel hala Vilnius'ta. Vilnius'ta mutlaka görülmesi gereken 3 yer listesi yapmak zorunda olsak dahil edeceğimiz yerlerden biri kesin olarak burası olurdu. KGB Müzesi olarak da bilinen bu müze tahmin edebileceğiniz üzere eski KGB binasının içinde yer alıyor. Müze Sovyetler Birliği'nin Litvanya'daki 50 yıllık işgali, Litvanyalıların bu dönemdekini direnişi ve Nazilerin işgali ve tüm bu dönemlerde yaşanan insan hakları ihlalleri, idamlar, tutuklanmalar hakkında bilgi vermek üzerine kurulmuş. Müzenin en ilgi çekici kısmı binanın bodrum katındaki hapishane bölümünde yer alıyor. Hapishane hem Sovyetler hem de Naziler tarafından kullanılmış ve KGB'nin 1991'de bıraktığı haliyle duruyor. Burası ile ilgili inanılmaz bilgiler edindik ve eminiz sizin de ilginizi çekecektir. Dolayısıyla konuyu burada yarım bırakarak bu müze ile ilgili ayrı bir yazı yazmaya karar verdik, şuradan ulaşabilirsiniz. -Müzeye mutlaka geniş bir zaman diliminde gitmenizi öneririz, müze inanılmaz detaylı ve eminiz uzun bir zaman geçirmek isteyeceksiniz. -Pazartesi Salı kapalı -Giriş 4 Euro, Vilnius Card'a dahil Geldik Vilnius'un en değişik yerlerinden birine, "Uzupis Cumhuriyeti". Aslında burası Vilnius'un içinde bir bölge. Kendi marşları, kendi anayasaları, kendi başkanları ve hatta mevsime göre değişen 4 tane bayrakları ve 12 kişilik bir orduları bile var. Litvanya Sovyetlerden ayrıldıktan sonra Uzupis, devlet tarafından ötelenen, önemsenmeyen, hatta çoğunlukla evsizlerin yaşadığı bir bölgeymiş. Bunun sonucunda sanatçı kesim tarafından bir nevi "işgal edilmiş" ve zamanla bu noktaya gelmiş. Resmi olarak ayrı bir devlet şeklinde kabul edilmiyor ama, girişinde tabelası bile mevcut. Tabii ki elinizi kolunuzu sallaya sallaya girebiliyorsunuz ve olumsuz bir durum söz konusu değil. Devlet Uzupis'in varlığından rahatsız olmamakla birlikte, destekliyor bile diyebiliriz. Aslında burası da Ljubljana'da bulunan Metelkova ve Kopenhag'da bulunan Christiania bölgesi gibi düşünülebilir. Uzupis ile igili şurada daha detaylı bir yazımız var. -Uzupis bölgesinin ana girişi Uzupio Undinele Köprüsü. -Yukarıda bahsettiğimiz anayasanın birçok farklı dilde yazılmış halini Pauipo caddesi'nde okuyabilirsiniz. Türkçesi de var.. -Uzupio caddesi üzerinde Uzupis'in simgesi olan melek heykelini görebilirsiniz. Beyaz Rusya yazımızda da biraz bahsetmiştik, Litvanya ve civarındaki ülkelerin mutfağı aslında birbirine çok benziyor ve Rus mutfağından hallice diyebiliriz. Türlü türlü patates yemeği ve mantı benzeri dumpginler havada uçuşuyor. Ayrıca pancar aşırı popüler. Soğuk pancar çorbası, pancar salatası, pancar pancar pancar... TAMAM ANLADIK PANCAR ULAN PANCAR. Pancar ve patates yemekten kaçarınız yok arkadaşlar. Evet sığlık seviyemizi daha fazla düşürmeden sadade gelelim. Patates yemekten şikayet edecek değiliz, kaldı ki kumpir ve türlü türlü patates yemeğinin kökeni olan bir ülkede yaşıyoruz. Ama buradaki yemeklerin pek de bizim damak tadımıza uygun olduğunu söyleyemeyeceğiz. Belki de bizim talihsizliğimizden, yanlış yerlere gitmemizden kaynaklanmış olabilir tabii. Onu da sizin denemenize ve yorumunuza bırakıyoruz. Zaten nasıl Türkiye'desiniz diye sabahtan akşama kadar şiş kebaaab ve rakiiii tüketmeniz gerekmiyorsa Vilnius'ta da dünya mutfağından gayet güzel örnekler bulabiliyorsunuz, o yemeklere mahkum değilsiniz yani. Buna dayanarak size Vilnius'tan bir takım mekan önerileriyle geliyoruz. -Vilnius'un lokal biralarından biri Vilniaus ve bizce oldukça başarılı bir bira, denemenizi tavsiye ederiz. -Vilnius'ta çoğu insan iyi derecede İngilizce biliyor, bu konuyla ilgili herhangi bir sorun yaşayacağınızı sanmıyoruz. -Litvanya'ya girmek için Schengen vizesi almanız gerekiyor ve para birimi Euro, bunu da hatırlatalım. -Özellikle Old Town civarındayken bir binanın tepesinde veya rastgele bir noktada bir melek heykeli görme ihtimaliniz yüksek. Ay bu ne şirinmiş diyerek geçip gitmeyin, onlar aslında oldukça popüler. Heykeltraş Vaidotas Ramoska her ay 1 tane melek heykeli yapıyor ve bu melekler şehirde bir noktadan başka bir noktaya taşınıp duruyor. Amacı, insanlara mutluluk, güven vermesi ve en çok ihtiyaç duyulabilecek noktada karşılarına çıkması. Kolay taşınabilir olması için de oldukça hafif bir heykelmiş. 5 senedir gidip geldiğim Litvanya hakkında Oi'nin yazı yazması süper olmuş, okurken duygulandım. Lakin Kaunas+Klaipeda'ya gidilmemiş. Vilnius karışık bir şehirdir Polak+Rus+Litvan şeklinde. Kaunas safkan litvandır, litvan kültürüyle çok rahat haşır neşir olunabilir bu yüzden. Rumsiskes'e de gitseydiniz keşke. Yemek konusuna katılmıyorum. Patates ve pancar ağırlığı var doğrudur lakin koldunai, cepelinai, Ceburekai güzel yemeklerdir. Ha buna rağmen inanılmaz rezil şeyler de çıkabiliyor. Beetroot çorbası gibi. Güzel ve bilgilendirici bir yazı olmuş, beğendim. Tebrikler, çok güzel bir yazı olmuş. Yazının başında kendimi kaybederek "önümüzdeki ay bir kaç günlüğüne gitsem mi acaba?" düşüncesi ancak bir kaç saniye sürdü ve programımı 10 ay erteleyerek rafa kaldırdım sayenizde. Vilnius gatve'de, Pink Milkshake Bar diye bir mekan vardı, çılgınlar gibi lezzetli milkshakeler yaparlar. Çok tatlı müzik seçimleri vardı.. gidenlere tavsiye edilir. Yazınıza balmak malesef buraya geldikten sonra aklıma geldi. Ama gördüm ki, oradan buradan toplayıp bir araya getirdiğim şeylerin çok büyük çoğunluğunu yazmışsınız siz 🙂 Leşkw ilk buraya baksaymışım ? Neyse, iki tane şey söylemek için yazdım aslında: Evet pazartesi olayına kesinlikle katılıyorum. Lanet olsun, pis federaller! İkincisi de; bence soğuk çorba gayet güzel ? Vilnius'tan sevgiler!


Başlık bir şey ifade etmedi ise gayet normaldir, ne Trakai ne de Karay Türkleri hakkında hiçbir bilginiz olmayabilir. Sorun yok. Hatta sizin adınıza yeni ve enteresan bir şeyler öğrenecek olmanızın heyecanını yaşadığımızı bile söyleyebiliriz. Kendimiz için bu heyecanı geçen hafta duymuştuk, şimdi sıra sizde. Normal koşullar altında kalkıp Vilnius'tan Trakai'ye gider miydik bilmiyoruz. Tamam fotoğraflarına bakınca doğası güzel görünüyor, o kale male derken 1-2 gezilecek yeri de var gibi duruyor ama nedense insana çok da çekici bir tarafı yokmuş gibi geliyor. Sanki burayla benzeşen birçok yer ile karşılaşılabilirmiş, kalkıp da oraya kadar değmezmiş gibi bir geliyor. Lakin şöyle kapsamlı bir araştırmaya girince karşınıza "Karay Türkleri" diye bir topluluk çıkıyor ve "hayırdır ya?" diyerek konunun içine sürükleniyorsunuz. Milliyetçi duygular taşıyın veya taşımayın fark etmez. Neticede başka bir Türk topluluğundan bahsediliyor ve dolayısıyla içinizde bir merak oluşuveriyor. Bizi de Trakai'ye kadar götüren şey bu merak duygusu oldu galiba. Engel olamadık. Efenim en başından söyleyelim, konu bayağı derin ve enteresan. Ayrıca yoğun tarih bilgisi gerektiriyor. Biz birçok farklı kaynaktan, orada öğrendiklerimizden, konuştuğumuz kişilerden, lokallerden dinlediğimiz bilgilerden bir derleme yaparak ortaya karışık bir anlatım yapacağız. Konuyla ilgili farklı bir bilginiz ya da ekstra katmak istediğiniz bir şey varsa seve seve dinleriz, biz bu işin ustasıyız, buraya ne yazdıysak öyledir gibi bir iddiamız yok. Karay Türkleri üzerine araştırma yapmadan duramadık çünkü bu hakkında çok az bilgi sahibi olduğumuz topluluğun aslında yer yer hayatımızın bir parçası olduğunu keşfettik. Karaköy'ün adının bile 19. yüzyılda Karaköy ve civarına yerleşmiş olan Karay Türklerinden geldiği söyleniyor. Hatta soyadından da anlaşılacağı üzere Refik Halit Karay'ın Karay Türklerinden olduğu bile okuduklarımız arasında. Peki tam olarak kim bu Karay Türkleri? Aslında kökenleri Hazar Türklerine dayanıyor. Ancak sanırım en ilginç bulacağınız yönleri Müslümanlığı değil, Yahudiliği seçmiş bir topluluk olmaları. Ancak Yahudiliği de biraz farklı şekilde yorumluyorlar. Hatta birçok kaynakta çoğu Yahudi derneğinin Karayları Yahudi olarak kabul etmediği bile geçiyor. Örneğin Karaylar Tanrı için "Tengri" sözcüğünü kullanıyor ya da Knessa adı verilen yerde ibadet ediyorlar. Üç farklı oruçları ve ibadet öncesi abdest almayı hatırlatabilecek bir ritüelleri var. Buna benzer birçok farklılık hatta yer yer Şamanizm'i hatırlatan öge ile karşılaşabilmeniz mümkün. Peki bu topluluk nasıl oluyor da Litvanya gibi alakasız bir yere yerleşiyor? 1300'lü yılların sonlarında Litvanya ve civarındaki bölgede toprak işleyecek ve bölgeyi savunacak yeterli nüfus olmadığı için çoğunluğu Kırım'a göç etmiş olan Karaylar çeşitli ayrıcalıklar da tanınarak Trakai bölgesine yerleştiriliyor ve yüzyıllardır yaşamlarını bu bölgede sürdürüyorlar. Tabii ki hepsi gelip Litvanya'ya yerleşmiyor, dünyanın başka bölgelerine göç eden Karaylar da oluyor. Günümüzde Türkiye'de yaşan Karay Türklerinin sayısının 40-50 civarı olduğu söyleniyor ve çoğunlukla Hasköy civarında yaşıyorlar. Öğrendiğimiz kadarıyla kendilerine ait bir ibadethaneleri bile mevcut. Biz Trakai'ye resmen belki birisi ile tanışırız konuşuruz umuduyla gitmemize, hatta açıkçası aşağıda söz edeceğimiz Kıbınlar Restoran'a bile bu sebeple uğramış olmamıza rağmen kimseye denk gelemedik. Karay Müzesi'nde bile çalışanlar Karay değildi. Dev hayal kırıklığı. O yüzden olur da denk gelirseniz n'olur konuşun da birinci ağızdan dinleyelim hikayelerini, yoksa meraktan, bilgi eksikliğinden ve kaynak karmaşasından öleceğiz. Şimdi Trakai Gezi Rehberi başlığının hakkını vererek işin tarihi kısmından gezmeli görmeli kısmına geçiş yapabiliriz. Trakai'ye gitmek için önce Vilnius'a giderseniz şahane bir fikir olabilir. Çünkü burası Vilnius'tan yalnızca 25 km uzaklıkta ve otobüs ile yalnızca yarım saat gibi bir sürede buraya ulaşabiliyorsunuz. -Otobüse binmek için hiç alengirli bir şey yapmanıza gerek yok. Sodu Street'te yer alan Vilnius Otobüs Terminali'ne gidecek ve Trakai'ye giden otobüsü bulacaksınız. Zaten otobüslerin durduğu alanda, otobüslerin önlerinde nereye gittikleri yazıyor. Dolayısıyla bulmakta kesinlikle güçlük çekmezsiniz. Saat konusunda da hiçbir sıkıntı yaşamazsınız çünkü birkaç farklı otobüs gün içinde sık sık Trakai'ye gidip geliyor, o an size hangisi uyuyorsa ona binebilirsiniz. Bazen sefer sayısı 15 dakikada bir diyebileceğimiz kadar sık oluyor, öyle düşünün. -Trakai'ye ulaştıktan sonra Trakai'nin merkezine ulaşmak da ayrı bir mesele tabii. Bu noktada amacınız kale tarafına doğru ilerlemek, çünkü merkez o taraf. Bunun için ya otobüse bineceksiniz ya da yürüyeceksiniz. Merkeze giden otobüsler, Vilnius'tan Trakai'ye geldiğinizde indiğiniz otobüs terminalinden kalkıyor. Yani Trakai'ye indiğiniz gibi merkeze giden otobüslere binebilirsiniz. Ancak bizce yürüseniz çok daha iyi olur çünkü zaten acayip küçük bir yerdesiniz ve kale tarafına yalnızca 2 km kadar uzaksınız. Zaten otobüs terminaline indiğinizde takip edebileceğiniz tek bir ana cadde var ve o caddeyi takip ederek merkeze kolaylıkla ulaşabilirsiniz. Trakai'nin acayip şirin evleri ve çok tatlı bir görseli olduğunu da düşünürsek, güzel fotoğraflar çeke çeke ilerleyebilirsiniz. Eğer söylediğimiz şekilde otobüsten indiğiniz yerden yürüye yürüye merkeze doğru ilerlediyseniz sizi tebrik etmek istiyoruz çünkü Trakai'nin %70'ini gezdiniz bile. Şimdi geriye birkaç ana turistik yer kaldı, onları da aşağıda anlatalım. Kale için Trakai'nin ana atraksiyonu olarak adlandırılabilir. Orada görüp de "ulan buraya da mı gelmişler" diye düşüneceğiniz o Asyalı turistlerin hepsi kaleyi görmek için buradalar. Game of Thrones çekim lokasyonlarına eklenebilecek bir görüntüsü olan kale aynı zamanda içinde bir adet tarih müzesi da barındırıyor ve gezebilmeniz mümkün. Kale, Galve Gölü'nün üzerindeki bir adacıkta yer aldığı için buraya köprüden geçerek ulaşabiliyorsunuz ki bu da gayet basit bir şey, çünkü yalnızca yayaların kullanabildiği bir köprü. -Giriş: 6 Euro -Pazartesileri kapalı. Trakai'deki evlerin mimarisi gerçekten acayip şirin. Tabii ki hepsi için durumu genellemek mümkün değil ama özellikle Karaimu Caddesi üzerinde göreceğiniz tek katlı, üçgen çatılı, Nordik esintilerine yandığımız o minik evlere eminiz siz de vurulacaksınız. Trakai Otobüs Terminali'nden merkeze yürüyerek ulaşmanızı tavsiye etmemizin temel sebebi de zaten bu evler. Bu arada, Karay Türklerine ait evlerin ön cephesinde yan yana 3 pencere olduğu ve onların evlerini bu şekilde ayırt edebileceğiniz söyleniyor, aklınızda bulunsun. -Karaimu Caddesi boyunca yürürken karşınıza birkaç kilise çıkacak, ilginizi çekiyorsa onlara da uğrayabilirsiniz. -Dönüş yolunda yine yürüme kararı alırsanız belirli bir noktaya kadar göl kenarından ilerleyebilirsiniz. Böylece hem göl kenarında bir yürüyüş yapmış olur hem de dönüş yolunu yarılarsınız, fena mı? Hayatımızda gördüğümüz en küçük müze olma unvanını kapan ve yalnızca 3 küçük odadan oluşan bu müze Karay Türkleri ile ilgili daha fazla bilgi edinmek isteyenler için ziyaret etmeye değer. Zaten gerçekten o kadar küçük ki, az vaktiniz varsa bile kesinlikle uğrayabilirsiniz. İçeride göreceğiniz birçok şey tabii ki size "yahu kültürlerimiz amma benzeşiyor arkadaş" cümlesini kurdurtacak ve dünyanın bambaşka bir yerinde bu hissi yaşamak hakikaten ilginç ve tarifsiz bir duygu. Bu arada, girişteki müze tabelasında "Karaj Ulusunun Muzieji" yazdığına da dikkatinizi çekeriz. -Adres: Karaimu 22 Kıbınlar Restoran sizi daha adıyla şüphelere sürükledi değil mi? Sanki bir Türk havası, ne bilelim bir "Bacanaklar 2 Aile Salonu" esintileri hakim. Haklısınız, doğru tahmin, Kıbınlar Restoran Karay Türklerine ait bir restoran. Ve ismi sağ olsun bize "Türk değil mi işte, ne olursa olsun aynı oluyor" cümlesini oralarda bile kurdurtuyor. Özellikle yurt dışındaki alakasız yerlerde Türkçe bir sözcük görünce bile MEHMET BAK ANKARA YAZIYOR BENİ BUNLA ÇEKSENE diyenlerdenseniz buraya kesin gitmeniz lazım, çünkü Kıbınlar Restoran'ın menüsünde bol bol Türkçe sözcük görebilmeniz mümkün. Bazıları biraz farklı yazılışlara sahip olsalar da yaprak sarması, imam bayıldı, biber dolması, cacık gibi bir çok tanıdık yemek görebilmeniz mümkün. Zaten Kıbın dediğimiz şey de Çibörek benzeri bir yemekleri ve restoran adını oradan alıyor. Trakai bölgesinde Kıbın yapan bir sürü yer bulabilirsiniz ama en güzel tabii ki ailenizin restoranı Kıbınlar'da..... -Adres: Karaimu g. 29 Hediyelik eşya almaya heves ettiyseniz göl kenarında teyzeler bol bol satıyor, direkt olarak oraya yönelebilirsiniz. Başka bir noktada karşınıza çıkacağını sanmıyoruz. Litvanya'ya kışın gidecek olursanız Trakai'ye gitmeye çekinmeyin çünkü gölün buz tutmuş haline denk gelirseniz bambaşka bir güzellikle karşılaşıyorsunuz. Biz de bir takipçimizden gördük ve bayıldık! Şayet Trakai'ye güzel bir havada gitmiş bulunduysanız kano kiralayabiliyorsunuz, aklınızda bulunsun. İbranice okumak anlamına gelen kara sözcüğü, zamanla kutsal kitapları olan Tevrat'ı okumak anlamını almış, karay türkleri ise bu kutsal kitabı okuyan ya da bu kutsal kitabın ehli olan insanlar anlamında kendilerine karay demişler. daha sonra bir bölümü istanbul'a göçen bu türk topluluğundan dolayı karaköy önce karayköy daha sonra ise karaköy adına dönüşerek günümüze gelmiştir. 3-North North East'te bi kano gezisi yapmadan da dönmemek için yazın gidelim bari. Çok merak edilesiymiş gerçekten. Bir Litvanya gezisi sırasında araya sıkıştırılabilir gibi görünüyor. Prof. Oktay Sinanoğlu 1970'lerde Atom fiziğiyle alakalı bir toplantı için Litvanya'ya gidiyor. Profesör olan arkadaşı Yutsis, kendisini"ilgisini çeker"diye Trakai'ye götürüyor. Köyün ihtiyar meclisinin başı olan aksakallı bir adamla uzun uzun konuşmuşlar. Köye gittiklerinde Oktay Sinanoğlu ahalinin dillerini koruduğunu görür. Köyün ileri gelenlerinden bir ihtiyar onu evine davet eder, atalarından kalma sancak, kılıç ve evraklar gösterir. "Sizin Atatürk'ünüz zamanında Türkiye'den O'nun gönderdiği elçiler gelir, bize Türkçe dergiler, kitaplar getirirdi.