Havaların ısınmaya başlamasıyla birlikte varımızı yoğumuzu yatıracağımız bir etkinlik ve festival sezonunu daha açmış bulunuyoruz, hepimize kutlu mutlu olsun! Art arda aldığımız sevindirici konser ve festival haberlerinin ucunu kaçırmaya başlayınca hepimize faydalı olması açısından bir etkinlik rehberi oluşturmaya karar verdik. Şimdi hipsterlar daha mutlu, şimdi hipsterlar daha şen... Artık özenle "biraz" kirlettikleri beyaz ayakkabıları ait oldukları yere kavuşacak, 38 derecede bile bere takmanın keyfine varılacak, kim bilir belki kafasına çiçekli taç takan kızlarımız bu sene de ortalıkta cirit atacak... Her ortamda el ele önünüzden geçen en yakın kız arkadaşlar, glow stick bağımlısı gençler, bira kuyruğuna kaynak yapanlar hepimiz bir arada kardeşçe eğleneceğiz. Yaşasın festivaller, yaşasın konserler... Gözden kaçırdığımız, unuttuğumuz bir etkinlik varsa affola. Zaten bu listeyi önümüzdeki haftalarda olabildiğince güncellemeye çalışacağız. "Bunu nasıl yazmadınız utanmazlar!" dediğiniz bir etkinlik varsa bize haber etmekten çekinmeyiniz. Yıllardır adını duyduğumuz ve sağda solda paylaşılan fotoğraflardan özenip durduğumuz Hint kültürünün en önemli etkinliklerinden biri olan Holi, bu sene orijinal haliyle ilk kez İstanbul'a geliyor. Renklerin festivali olarak da bilinen festivalde dj line up'ı dışında, Hint mutfağına özgü restoranlar, dans gösterileri ve Hint kıyafetleri ve aksesuarların satılacağı butikler olacakmış. Festivalin gerçekleştiği ana yerler olan Hindistan ve Nepal'e gitmek niyetinde değilseniz, Life Park bu deneyimi yaşamak adına uygun bir alternatif olabilir. Sonra rengarenk bir halde İstanbul sokaklarında dolaşırsanız burada ne gibi tepkiler alırsınız orasını biz de bilemiyoruz tabii. Kiev'den sonra İstanbul'a gelen Food Film Festival ekibi şimdi de seyahat ve sinemaseverlerin oldukça ilgisini çekecek bir etkinlik düzenliyor; İlham Veren Film Günleri: Seyahat. İki gün devam edecek etkinlikte Hollanda, Kolombiya, Rusya, ABD, Avustralya, Almanya ve Arjantin'den farklı yönetmenlere ait 18 kısa film gösterimi olacak. Konular arasında uzun bir bisiklet yolculuğu yapabilmek için işini bırakan bir adamın çarpıcı hikayesi, bir baba ile küçük kızının penguenleri görmek için Antarktika'ya yaptıkları uzun yolculuk gibi hikayeler var. Warning: filmler sizi işinizi bırakıp dünyayı keşfetmeye sürükleyebilir. İstanbul'da yeme içme adına "en iyi" olarak bildiğiniz neresi varsa deneme olanağı sunan ve bizim listedeki favorilerimizden olan 101 Lezzet, yaşamak için değil keyif için yiyenlerdenseniz kesinlikle kaçırmamanız gereken bir etkinlik. Sonrasında aşırı besin tüketimi nedeniyle acile koşma, sevdiklerinizi arayıp helallik alma ihtiyacı falan duyabileceğiniz bu etkinlikte, doyasıya stand stand dolaşarak merak ettiğiniz tüm lezzetlerin, içeceklerin, tatlıların tadına bakabilirsiniz. Siz de şimdiden bizim geçen senelerde yaşadığımız "her şeyi nasıl deneyeceğiz" endişesine düştüyseniz "5 Adımda 101 Lezzet Festivali'nde Kontrolsüzce Yeme Rehberi" yazımıza bir göz atmanızda fayda var. Son dönemlerde sık sık duyduğumuz Catch&Release şarkısıyla daha yakından tanıdığımız Amerikalı sanatçı Matt Simons da bu sene İstanbul'a gelecek isimler arasında. Biz de olur da bu konsere gidecek olursak öncelikle kendisiyle hangi aşkın acısını bu denli yaşadığını, bu çocukcağızın kalbini kimin kırdığını öğrenmek, sorunlarını çözmek ve şapkalarını nereden temin ettiğini öğrenmek adına gideceğiz. Türkçe rap müzik tarihine adını altın harflerle yazdıran 1 numara ve en büyük Cartel'den tanıdığımız cehennemden çıkan çılgın Kabus Kerim sahalara geri döndü! Anadolu pop ve saykodelik müzik tarzıyla oluşturduğu setiyle sahne alan Kabus Kerim'in bir sonraki etkinliği 13 Mayısta Babylon Bomonti'de. Biz de Cartel groupie'leri olarak önlerden yer kapacağız galiba. Yılın ilk müzik festivalini ParkFest ile açıyoruz! Yurtdışından Azelia Banks, Hey Douglas Riff Cohen ve Jain'i ağırlayacak festival yalnızca şahane bir Mayıs gününde, güzel hava, güzel müzik, güzel insanlar triosunu bir arada sunacağı için bile gidilir. Nereden biliyorsunuz şahane insanlar olacağını diyeceksiniz. Çünkü Azelia Banks ablamızı severek dinleyen insan en güzel insandır.... Bu sene "Gelin bahçemize ekelim" temasıyla gerçekleştirilecek Cappadox Festivali'nde Kapadokya'nın Göreme ve Uçhisar bölgelerinde çeşitli müzik, sanat, gastronomi ve açık hava etkinlikleri gerçekleştirilecek. Bizce Kapadokya'yı keşfetmek veya daha önce gittiyseniz tekrar gezmek için çok güzel bir fırsat. Etkinlik yurtdışından da birçok kişi çekiyor, gitmek gibi bir niyetiniz varsa ulaşım ve konaklama rezervasyonları için elinizi çabuk tutun. Gizli gizli Türkiye'de yaşamaya başladıklarından şüphelenmeye başladığımız Beirut, yeni albümleri "No No No" ile bir kez daha İstanbul'a geliyor. Artık hep beraber toplanıp şu adamlara Cihangir'den falan bir ev alalım da Shantel'le beraber burada mutlu mutlu yaşasınlar, sürekli buralardalar çünkü. Beirut hakkında fazla bir şey demeye gerek yok, daha öncekileri kaçırdıysanız bu seneki konseri mutlaka gidilecekler listenize alınız. 2016'nın festivalleri listesine bir klasik haline gelmiş Chill-Out ile devam ediyoruz. Festival kapsamında kimlerin olacağı henüz belli değil, ancak eğlence ve huzur karışımlı bir haftasonunu garanti edecekler gibi duruyor. Sizin de Chill-Out'a güveniniz bizim kadar tamsa, şimdiden indirimli biletlerinizi kapabilirsiniz. Yok kardeşim ben niye güveneyim elin Chill-Out'una diyorsanız da azıcık bekleyin, yakında açıklarlar. Adından da anlaşılabileceği üzere, bu festival sağlıklı yaşam konseptiyle yola çıkmış bir etkinlik. Sağlıklı yaşamı benimseyen topluluğun bir parçasıysanız bu etkinlik eminiz hoşunuza gidecektir. Etkinlik yoga, meditasyon, sağlıklı beslenme gibi birçok eğitimi kapsıyor olacak. Biz sağlıksız bir yaşamı benimsemiş olmamız sebebiyle karşı etkinlik olarak McDonalds'ta doğum günü partisi veriyor olacağız, ona gidemezseniz buna bekleriz. Siz istediniz, biz getirdik..... Yok tamam, tabii ki bizim konuyla bir ilgimiz yok, ancak eminiz ki Türkiye'de bayağı büyük bir kitle kendilerini canlı canlı dinleyebilmek için sabırsızlanıyordur. Biz de aynı durumdayız, sizi çok iyi anlıyoruz. Hazır 15 Nisan'da yeni albümü de geliyorken okulun ilk günü heyecanı tadında bir his içinde oralarda bir yerde olacağız, bekleriz. Arkadaşlar lütfen bize burada Sigur Ros övdürtmeyin. İzlanda gibi cennet bir vatandan kötü bir şey çıkma ihtimali var mı? Spotify'dan rastgele bir parçasını açsanız, arka planda saatlerce çalsa bir kere de sıkılmayacağınız eserlere imza atabilen birkaç iyi adam bir araya gelmişler, müthiş işler yapıyorlar, konserlerine gitmeyeceğiz de ne yapacağız? Zaten Atina'ya uğruyor olmalarından mütevellit bi' "acaba İstanbul'a da gelirler mi?" şüphesi doğmuştu, ne iyi ettiler de geliyorlar efenim. Açın 2-3 şarkı dinleyin de huzuru bulun hadi daha var konsere. İnceden Indie'ye kaçan Elektro-Pop müzik tarzıyla (evet tam olarak nasıl betimleyeceğimize karar veremedik, 834 tane müzik türü çıktı mertlik bozuldu) benimsediğimiz M83, sevenlerinin uzun bekleyişi ardından sonunda İstanbul'a uğramaya karar verdi. Biletler satışta ama bizce çok uzun süre dayanmayacak, yerinizi kapmakta fayda var. Ama bitirmeyin lütfen, biz de henüz almadık. Anneannenizle ortak müzik zevki paylaşabileceğinize şahit olabilmenizi sağlayacak nadir gruplardan olan Scorpions, bu sene 50. yıl kutlamaları kapsamında İstanbul'a da geliyor. 2012'de "valla bu son, başka turneye çıkmayacağız" havasında yaptıkları veda turnesi kapsamında hepimizi kekleyerek İstanbul'da verdikleri konsere onları son kez görme şansınız olduğunu düşünerek apar topar bilet almış bulunduysanız bu haber sizi biraz sinirlendirecek olabilir. Ama seviyorsanız ve geçen seferki konseri kaçırdıysanız, bu sefer gerçekten son şansınız olabilir. Yaşlar da bayağı ilerlemiş çünkü... Neyse. Allah uzun ömürler versin. One Love'a bu sene kimlerin geleceği henüz belli değil, ama bizce bunun pek de bir önemi yok. Geçen sene James Blake, Tom Odell, Hot Chip, Metronomy, Palmiyeler gibi isimleri ağırlayan etkinlikte eminiz bu sene de sevdiğimiz kişileri dinleme şansımız olacak. Zaten One Love artık ailemizin festivali, elbet seveceğimiz birinin geleceğine emin gibiyiz, şüpheye düşecek bir durum yok. Avantajlı biletler satışta, bizce yerinizi şimdiden garantileyin. Yılın en sevindirici konser haberlerinden birini paylaşmadan edemezdik. Uzun süren bir belirsizliğin ardından kesin bilgi haline gelen Muse konseri, 26 Temmuzda Nebula Festivali kapsamında gerçekleşecek. Etkinlikte başka kimler olacak henüz bilemiyoruz ama Muse, erkenden bilet kapmak için şahsen bize yeterli sebebi veriyor. Kafamızda Muse bandanalarımız, ellerimizde çakmaklara en önde olacağız. Şarkılarıyla hayatımıza fon müziği yaratan, sakin bir plajda 3 gün boyunca meditasyon yapmakla eşit derecede huzur veren Damien Rice'ı bu sene kaçırılmaması gereken konserler listesine ekledik. Umarız bu adamcağızın elemi kederi bitmiştir, umarız ki Blower's Daughter her ne sorunu varsa çözmüştür ve bu konseri ağlamadan atlatabiliriz. Bir süre daha Türkiye'ye gelmezse "SİA TÜRKİYE'YE GELSİN" diye change. org'da imza kampanyası başlatmaya niyetlendiğimiz canımızın içi Sia, bu sene en çok sevindiğimiz bir başka konser haberi oldu. Masstival kapsamında Sia dışında yabancı Elektro-pop müziğinin Türkiye elçisi Oh Land ve yeni tanıdığımız ama pek sevdiğimiz Selah Sue gibi isimler de yer alacak. Sonrasında 5 kere saç yıkamamızı gerektirmese ya da kıyafetlerimizden lekesi çıkacak mı çıkmayacak mı endişesi yaşatmasa gitmekte tereddüt etmeyeceğimiz renk festivallerinde sıra Life in Color Kingdom'da. Elektronik müzik sevenler için yılın en eğlenceli festivallerinden biri olacak gibi duruyor. Line up henüz açıklanmadı, takipte kalın.


Hani şu "nasıl olsa benim ülkemde, elbet bir gün giderim" diyerek Türkiye'deki birçok yeri öteleme durumu vardır ya, işte o saçma durum bizim Kapadokya ile neden bu kadar geç tanıştığımızın tek cümlelik özeti sayılabilir. Evet tamam, küçükken aileler sayesinde ziyaret etmişliğimiz vardı tabii, ancak şu anki bilincimizle görmemize eş değer olmayacağı ortadaydı. Zira küçükken gidilen yerlerde sevdiğin köpeği, yediğin dondurmayı gezip gördüklerinden daha çok hatırlamak gibi durumlar olabiliyor, biliyorsunuz. Sonunda "gezgin" olarak adlandırılan insanlar olarak hala Kapadokya'yı keşfedememiş olmanın utancı zirve noktaya ulaştı ve bu işi daha fazla uzatmadan hemen bir plana giriştik. Hangi dönemde gideceğimizi bir türlü kestiremedik, çünkü karlı bir başka güzel görünüyordu, güneşli bir başka. Bir yandan o balonların yükseldiği güneşli fotoğrafları yakalamak istiyorduk, bir yandan bu çok acayip yer şekillerinin karla kaplanmış halini görebilmek için çıldırıyorduk. Sonunda karar kıldık, Mart'ta gidelim, bu kapıdan baktırıp kazma kürek yaktırmak gibi problemlerin kökeni olan Mart bize ne sürpriz sunarsa ona göre akışına bırakırız dedik. Sonra ne oldu? Mart acayip tatlı bir şey yaptı! Kapadokya'da bulunduğumuz ilk 2 gün karlı, sonraki 2 gün ise güneşliydi. Sen ne tatlı aymışsın, bunlar ne güzel sürprizler böyle Martçığım.. Mart ayı ve Kapadokya bize istediğimizden de fazlasını sununca burayı sevmememiz imkansızdı. Aslına bakarsanız Kapadokya gibi inanılmaz bir coğrafyanın nasıl daha popüler olmadığını, nasıl dünya çapında daha büyük bir üne kavuşmadığını da bir türlü anlayamadık. Şu "böyle bir yer Fransa'da olsa nasıl pazarlarlar kim bilir..." klişesini 300 kere daha söyleyesimiz, herkesi tek tek arayıp Kapadokya övesimiz geldi. Evet tabii ki Türkiye'deki herkes Kapadokya'nın varlığından haberdar, ancak bizce çok daha büyük bir olay haline gelmesi gerekiyor! Neyse, çemkirme aşamasına geçmeden Kapadokya Gezi Rehberi 'mize devam. Efenim size öyle müthiş bir bilimsel açıklama yapmamız mümkün değil, ancak küçük bir özet geçmeden olmaz, çünkü hakikaten çok acayip bir coğrafyadan bahsediyoruz. Kapadokya, civarda dolaşırken arka planda size eşlik edecek heybetli Erciyes Dağı, güzeller güzel Hasan Dağı ve Göllü Dağ'ın püskürttüğü lavların oluşturduğu tabakaların zamanla aşınması ile bu halini almış. Sanki çok basit bir şeymiş gibi anlattığımıza bakmayın, aşınarak nasıl bu noktaya kadar varıyor orasını kavrayan varsa bize de anlatsın. Bölge olarak çoğunlukla Nevşehir ön plana çıksa da, eğer tam kapsamlı bir Kapadokya turu yapmak istiyorsanız Aksaray, Niğde, Kırşehir ve Kayseri illerine de taşmanız gerekiyor. Bölgenin tek özelliğinin peribacaları ve balonlar olduğunu düşünüyorsanız DEV yanılıyorsunuz. Hani şu acayip övdüğümüz ve büyük ihtimalle hayatımızın sonuna kadar övmeye devam edeceğimiz İzlanda gezimiz var ya; çok yüksek ihtimalle eğer Kapadokya'yı İzlanda'dan daha önce görmüş olsaydık İzlanda'nın doğa yapısını bir tık daha normal karşılayacaktık. Çünkü Kapadokya vadileri, yer şekilleri ve diğer doğa oluşumları ile yer yer İzlanda'yı hatırlattı. Tabii kayalara oyulan evler, kiliseler ve yaşam alanları tamamen Kapadokya'ya özgü durumlar, onlardan aşağıda daha detaylıca bahsedeceğiz. Lafı uzatmayalım, karşınızda Kapadokya Gezi Rehberi! Kapadokya'da Kış: İlkokul yıllarınız boyunca uhuyla oynamak ya da defterin kenarına sevdiğiniz grubun adını karalamak yerine biraz olsun dersi dinlediyseniz şu şekilde başlayan o cümleyi hatırlıyorsunuzdur; "Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve yağışlı.." Evet, bildiniz! Karasal iklimin ta kendisi! Hal böyle olunca kışın kar yağışı, geceleri poponuzun donarak hissizleşmesi, vadilerde ve açık alanlarda rüzgardan yüz felci olma gibi sorunlarla karşılaşabilirsiniz. Ayrıca balona binmek niyetindeyseniz, hava koşulları sebebiyle Kapadokya'da kışın balona binmenin sıkıntılı ya da ihtimalsiz bir durum olabileceğini de ekleyelim. Özellikle rüzgarlı ve yağışlı günlerde balona binebilme şansınız olmuyor. Yine de Kapadokya'yı karlar altında görmek bir başka güzel, göze alıyorsanız burayı acayip farklı bir haliyle deneyimleyeceksiniz, bizce gidilesi. Kapadokya'da Yaz: Kapadokya'ya yazın gitmek için karasal iklim ile ilgili kurduğumuz cümlelerin ilk kısmını hatırlatmak istiyoruz: "Yazları sıcak ve kurak". Yani? Yani özellikle Temmuz, Ağustos döneminde gitmeye kalkışırsanız ortalıkta Western filmlerindeki saman toplarının döndüğü, sıcaktan beyninizin eridiğinden şüphelendiğiniz bir sürece denk gelebilirsiniz. Bize soracak olursanız buralara yazın gitmek kışın gitmekten bile zorlu bir süreç. Özellikle açık alanlarda, güneşin alnında bol bol zaman geçirmeniz gerekeceğini de göz önünde bulundurursak bizce yaz dönemini es geçmek iyi bir fikir olabilir. Eminiz ortalıkta bi' amatör turistler, bir de fotoğraf makinesiyle 10 kaplan gücüne ulaşan Japonlar oluyordur. Kapadokya'da Bahar Ayları: Eğer karla kışla uğraşamam canısı diyorsanız ve sıcakla cebelleşmek de istemiyorsanız Kapadokya'ya gitmek için en ideal dönem kesinlikle bahar ayları. Özellikle Nisan&Mayıs ve Eylül&Ekim aylarında giderseniz hem havanın Kapadokya'yı gezmek için çok elverişli olduğu, hem de balona binme ihtimalinizin çok daha yüksek olduğu bir döneme denk geliyorsunuz. Tabii ki arada bir yağışlı havaya denk gelebilirsiniz, o kısmı da biraz şansa kalmış. Kapadokya'ya uçakla ya da arabayla ulaşabilirsiniz. Evet, birçok kişi farkında olmasa da Nevşehir'de bir havaalanı var ve haliyle Nevşehir'e uçak ile ulaşabilmeniz mümkün. İstanbul odaklı düşünecek olursak yaklaşık 45 dk ile 1 saat arası bir sürede Nevşehir'e ulaşabiliyorsunuz ve tabii ki diğer seçeneklere göre çok daha kolay oluyor. Bu noktadan sonra ise şayet bir tura katılmayacaksanız Kapadokya bölgesini arabasız gezebilmeniz pek de mümkün olmadığı için araba kiralamanız gerekecek. Aksi takdirde 273492 lira taksi parası falan vermeniz ya da yollarda berduş olmanız gerekir, çünkü birçok yere toplu taşıma aracıyla ulaşabilmeniz mümkün olmuyor. Biz aracımızı Nevşehir Havaalanı'nda şubesi bulunan Sixt'ten kiraladık. Aynı şekilde havaalanında yer alan Avis'i de tercih edebilirsiniz, fiyat kıyaslaması yapıp ona göre karar verirsiniz. Şayet yoğun bir döneme denk geldiyseniz fiyatlar çılgın olabilir, bu noktada eğer arabanız var ise bulunduğunuz ilden direkt araba ile yola çıkmak çok daha mantıklı ve uygun fiyatlı bir seçenek olabiliyor. Bu ipucumuz yine araba kiralayacak olanlar için geliyor: Genelde Turkcell, Vodafone ya da Miles and Smiles gibi kurumların araba kiralama firmalarıyla gerçekleştirdiği ortaklıklar oluyor ve bu şekilde iyi bir indirim kapabiliyorsunuz. Kiralamadan önce bu gibi fırsatlar var mı diye bi' kontrol etmeyi unutmayın. Ana yolları kullanırken genellikle sıkıntı yok, ancak daha alternatif bölgelere giderken dağ bayır dolanmanız gerekebilir, oteliniz tepelerde, tırmanmalı bir noktada olabilir ya da karlı bir döneme denk geldiyseniz yer yer yollarda sıkıntı yaşayabilirsiniz. Bu noktada eğer mümkünse 4x4 bir araç kiralamak işinizi kolaylaştırabilir, aklınızda bulunsun. Yoksa bizim gibi her tepeye tırmanışınızda panik anları yaşayabilirsiniz. Eğer İstanbul'dan kendi aracınız ile Nevşehir'e ulaşmak niyetindeyseniz İstanbul Nevşehir arası araba ile 740 km civarı bir şey. Yolculuk ise eğer bir trafik canavarı değilseniz 7-8 saat kadar sürüyor. Eğer arabayla gidecek olursanız yol üstünde Tuz Gölü'ne uğramayı ihmal etmeyin, bizim çok içimizde kaldı! Kapadokya'nın pahalı olup olmadığı aslında nerede kaldığınıza ve ne yiyip içtiğinize göre büyük farklılıklar gösteriyor. Örneğin turistlerin daha yoğun olduğu bir dönemde gidecek olursanız kalacağınız otellerin fiyatları da bu duruma bağlı olarak yükseliyor. Yeme içme konusunda ise eğer popüler ya da özellikli yemekler sunan yerlere gidecek olursanız İstanbul'da iyi bir restoranda ödediğiniz ücretler ile eş değer şeyler düşünebilirsiniz. Gitmeden önce kendinize bir Müze Kart edinin ya da Kapadokya'ya gittiğinizde Müze Kart satın alabildiğiniz ilk yerden alın. Eğer öğrenciyseniz 20 Lira değilseniz 40 Lira gibi bir ücreti olan Müze Kart Kapadokya'da Göreme Açık Hava Müzesi, Zelve gibi birçok yere ücretsiz girmenizi sağlıyor. Ayrıca eğer turistik bir dönemde gittiyseniz sıraya girme derdinden de kurtulmuş olursunuz. Bu arada eğer bir İş Bankası Maximum kredi kartınız varsa Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı müzelere her yıl 1 ay boyunca ücretsiz giriş yapabiliyorsunuz, aklınızda bulunsun. Kredi kartının adınıza olması gerekiyor ve giriş yaparken kimlik görmek istiyorlar, eş dosttan ödünç almaya girişmeden bunu da belirtelim istedik. Eğer düşük bütçeli bir tatil peşindeyseniz tatilinizi turistik olmayan dönemlere denk getirmemeye çalışın. Bu şekilde en azından konaklama ücretiniz de kesinlikle daha ucuza gelecektir. Kapadokya'nın bu balon konusunda bu kadar popüler olma sebebini merak ediyor olabilirsiniz. Evet başka yerlerde de tepeden harika manzaralar yakalayabilirsiniz, ancak kış koşulları dışında Kapadokya çok rüzgarlı bir yer olmadığı için balona ekstra elverişli olarak kabul ediliyor. Alıştıra alıştıra söylemek yerine LÖNK diye söylüyoruz; Balona binmek masraflı iş. Fiyatlar 300 Lira'dan 175 Euro'ya kadar uzanabiliyor. Ancak özellikle deneyimli, eğitimli ve alanına hakim pilotlarla uçmak istiyorsanız seçtiğiniz firmanın önemi büyük. Dolayısıyla her halükarda balon işine biraz fazla para yatırmanız gerekecek, bunu şimdiden hazmedin de öyle gidin deriz. Kış döneminde ücretler biraz daha düşük oluyor. Örneğin Butterfly Balloons gibi güvenebileceğiniz bir firmayı seçecek olursanız 175 Euro yerine 140 Euro civarı bir şey ödüyorsunuz. Şayet bu turlardan birine katılacak olursanız gündoğumu saatini yakalayabilmek adına 5:30 civarı kalkıyorsunuz ve uçuş yaklaşık 1 saat kadar sürüyor. Eğer güvenlik konusunda bir endişeniz varsa şöyle bir klişe ile içinizi rahatlatmak isteriz : Bir araba kazası geçirme ihtimaliniz, balon kazası geçirme ihtimalinizden çok çok daha yüksek. Zaten balona binmeden önce size güvenliğiniz açısından ne konuda dikkatli davranmanız gerektiğini de açıklıyorlar. İnişte tutunmayı unutmuyoruz! Kapadokya'da konaklama konusunda nokta atışı yaparak gerek lokasyon, gerek yeme içme açısından gerekse sunduğu manzara ile pek sevdiğimiz bir otelde kaldık: Sultan Cave Suites. Zaten Instagram'a şöyle bir girip en güzel gündoğumu fotoğraflarının nereden çekildiğine bakacak olsanız favori 3'ünüze girecek çatı manzarası bile oteli çok sevmeniz için yeterli. Ayrıca Kapadokya konusunda her türlü sorunuzu bıkmadan yılmadan cevaplayacak kadar tatlı insanlar, kendilerine buradan da bir kez daha teşekkür etmiş bulunalım. Olur da burada konaklamaya karar verirseniz dünyalar tatlısı köpekleri İzmir'i bizim için öpün. Yukarıda da söylediğimiz gibi Kapadokya bölgesi öncelikli olarak Nevşehir ile birlikte Aksaray, Niğde, Kırşehir ve Kayseri bölgelerini de kapsıyor. Dolayısıyla gezeceğiniz yerler de bu bölgelere yayılmış durumda. Ancak endişelenmeyin, hiçbir yer birbirine çok uzak değil, dolayısıyla şayet arabanız varsa kolaylıkla her yeri gezebilirsiniz. Yeter ki buraya hak ettiğinden daha az gün ayırmayın, vaktiniz yoksa da tam kapsamlı bir Kapadokya gezisi için buraya en az 2 kez gelmeniz gerekeceğini aklınızda bulundurun. Gezinizi Nevşehir özelinde düşünecek olursak keşfetmeniz gereken bölgeler Göreme, Ürgüp, Gülşehir, Avanos, Uçhisar, Ortahisar, Derinkuyu, Kaymaklı, Mustafapaşa, Zelve şeklinde uzayıp gidiyor. Ancak bunların en uzak olanı da arabayla maksimum 1 saat uzaklıkta olduğu için panik olacağınız bir durum yok. Şimdi Kapadokya gezi rehberi yazmanın asıl gerekliliği olan aşamaya geçelim; Kapadokya'da gezilecek yerler. Kapadokya'ya ayak basan her turistin görmeden dönmediği en popüler noktalardan biri olan Göreme Açık Hava Müzesi yaşam alanları, kiliseler, manastırlar ve bunların içinde yer alan büyüleyici duvar resimleri ile kesinlikle keşfetmeniz gereken noktalardan. İçeride Elmalı Kilise, Aziz Barbara Şapeli, Çarıklı Kilise, Yılanlı Kilise şeklinde ilerleyen bir sürü dini yapı mevcut ve hepsi kayaların içine oyulmuş şekilde günümüze kadar gelmeyi başarmış. Tabelalar, açıklamalar ve yönlendirmeler beklentimizin çok üzerindeydi, dolayısıyla audio guide almasanız bile kiliseler ve içinde resmedilenlerle ilgili bilgi edinebilmeniz mümkün. Kiliselerin içinde duvar resimlerinin zarar görmemesi amacıyla fotoğraf çekilemiyor ve bazıları gözden kaçırılabilecek noktalarda yer alıyor, o sebeple dikkatli bir biçimde gezmekte fayda var. Göreme Açık Hava Müzesi'ndeki kiliselerden en etkileyici olanı Karanlık Kilise diyebiliriz. Buraya 10 lira ekstra ücret ile giriliyor, ancak kesinlikle buna değer, çünkü kilise oldukça az ışık aldığı için içindeki duvar resimleri diğerlerine kıyasla çok daha az zarar görmüş ve canlılığını korumuş. Bu arada biz dayanamayıp neden Karanlık Kilise için ekstra ücret aldıkları konusunu sorguladık ama açıklamaları mantıklı olduğu için gereksiz çemkirdiğimizle kaldık. İçeri daha az, öz ve gerçekten ilgilenen insanların girmesini hedeflediklerini, insan nefesinden ve yoğunluktan ötürü bile zarar görebilecek hassasiyette eserler söz konusu olduğu için, yoğunluk olmasının önüne geçmek istediklerini söylediler. RESPECT ablacım, haklıymışsınız. -Yazın 8:00-19:00 kışın 8:00-17:00 arası açık. -Müze kart geçerli. Kartsız giriş 30 TL. -Otoparkı var. Hatta birkaç tane var, ama kapıya yakın olana gidin, yokuş çıkmayın. Bize kalırsa Kapadokya'da kısa süreniz varsa "yangından önce ilk görülecek" listenize almanız gereken inanılmaz güzellikteki yerlerden biri Zelve. Bölgedeki en eski yerleşim yerlerinden biri olması bir yana, görsel açıdan inanılmaz şeyler sunuyor. Eğer vaktiniz geniş ise buraya birkaç saatinizi ayırarak tepelere çıkın, vadiyi uzun uzun izleyin ve eskiden insanların yaşamını sürdürdüğü oyulmuş kayaların içine girin. Lütfen önünde zincir olanlara "ben Türk'üm bana bir şey olmaz" kafasında yaklaşarak girmeye çalışmayın, çünkü bazı noktalar zamanla aşındığı için tehlikeli olabiliyor. -Müze Kart geçerli. -Arabayla gelecekseniz otopark mevcut. Ayrıca hemen girişte bir şeyler atıştırabileceğiniz birkaç yer de var. Kapadokya deyince kafanızda otomatik olarak canlanan peribacaları görüntüsünü en iyi şekilde gözlemlemek istiyorsanız istikamet Zelve ile arasında yaklaşık 1 km olan Paşabağ Vadisi. Bizce Zelve'ye kadar gelmişken öncesinde yolunuzun üzerinde olacağı için mutlaka uğramalısınız. Eğer hayal gücü geniş bir arkadaş grubuyla birlikte gittiyseniz siz de bizim gibi peribacaları arsında yürürken 8 yaş terk hallerde bazılarını halay ekibine, bazılarını Kendall ve Kylie'ye, bazılarını ise tanıdığınız insanlara benzetebilirsiniz, yapın, güzel oluyor. -Giriş için herhangi bir ücret yok. -Otoparkı var. Bu vadinin adını "Bak Hilmi güvercin geçiyor, buraya Güvercinlik Vadisi mi desek" şeklinde koymamışlar, adının bu olmasının mantıklı bir açıklaması var. Güvercinler eskiden Kapadokya bölgesinde yaşayan insanlar için büyük önem taşıyordu. Çünkü güvercin yuvalarından topladıkları gübreleri üzüm bağlarında, güvercin yumurtalarını ise fresklerin alçılarında kullanıyorlardı. Zaten kayaların birkaç farklı noktasında gördüğünüz oyukların bir kısmı da güvercinlerin oralara yuva yapması için oluşturulmuş. Güvercinlik Vadisi de bu sebeplerden ötürü cemiyet hayatının önde gelen güvercinlerinin ortak noktası haline gelmiş. Şu an eskisi kadar çok güvercin olmasa da, nazar boncuklu ağacından, fotoğraflamak için çıldıracağınız yer şekillerine kadar her türlü Kapadokya beklentinizi karşılayacak güzellikte. Mutlaka görün! -Buraya doğru giderken yol üzerinde Uçhisar Panaroma var. Oraya ulaştığınızda henüz tam olarak Güvercinlik Vadisi'ne ulaşmış olmuyorsunuz, kafanız karışmasın. Ihlara Vadisi Kapadokya genelinde bizi "Arkadaş bizim ülkemizde neler varmış da haberimiz yokmuş?" utancının zirvesine taşıyan yerlerden biri oldu. Kendisi Aksaray'da yer aldığı için şayet Nevşehir civarında konaklıyorsanız, 1-1,5 saat arası bir şey sürüyor. Biz buraya öncelikle yol üzerinde olduğu için Derinkuyu'ya uğrayarak gittik ve son derece mantıklı bir rota oldu, siz de öyle yapabilirsiniz. Tabela yönlendirmeleri de gayet iyi olduğu için Ihlara Vadisi'ne kolaylıkla ulaşabilirsiniz. Tabelaları takip ederken gittiğiniz takdirde vadinin ortasında bir noktada yer alan ana kapısına ulaşıyorsunuz. Ortası diyoruz, çünkü 14 km'lik bir yürüyüş rotasından bahsediyoruz, dev bir vadi ve isteseniz koca bir gününüzü kesinlikle buraya ayırabilirsiniz. Olaya orta yerinden giriyoruz diye endişelenmeyin, çünkü aslında gayet mantıklı bir noktadasınız. Evet tamam, vadinin içine ulaşmak için 400 basamak kadar inmeniz gerekiyor ancak sonucunda birçok önemli kilise ve Melendiz Çayı'nın orta yerine ulaşıveriyorsunuz. İşte geldik bir diğer kritik konuya. Tamam çok maceracı bir ruhunuz olabilir, tamam en çılgın sizsiniz, ona da tamam. Ancak bu yeraltı şehirlerini dolaşma deneyimi öyle tahmin ettiğiniz gibi ilerlemeyebiliyor. Çünkü hiç farkında olmadığınız klostorofobik yaklaşımlarınızı, dar alanda kısa paslaşırken buhran geçirebildiğinizi falan ilk kez burada fark edebiliyorsunuz. Zaten söz konusu şehirlerin girişlerinde astımı veya kalp rahatsızlığı olanların dikkatli olması gerektiği ya da dar alanlarda problem yaşayan kimselerin buralara girmek konusunda bir kez daha düşünmesi gerektiğine dair öneriler de mevcut. Peki biz bunları dinledik mi? HAYIR. Kapadokya bölgesinin en bilinen yeraltı şehirleri olan Derinkuyu ve Kaymaklı'ya uğradık ve açıkçası büyük buhran 2. kez, başka bir tanım altında yaşandı diyebiliriz. Eğer siz de yeraltı şehirlerinde kontrolü kaybedebileceğinizi düşünüyorsanız ama merakınıza da yenik düştüyseniz en azından Derinkuyu yerine Kaymaklı'yı tercih edebilirsiniz, çünkü Kaymaklı bir tık daha geniş, dolaşması daha kısa sürüyor ve aydınlatması biraz daha iyi. Bu sebeple kendinizi biraz daha rahat hissediyorsunuz. Yine de olur da kalabalık bir turist grubuna denk gelirseniz iyice daralabilirsiniz, kapıda pusuya yatıp zamanlamayı iyi ayarlamakta fayda var. Bu arada yeraltı şehirlerinin ne amaçla inşa edildiğinden ve içlerinden bahsetmeden de geçmeyelim. Bu şehirler aslında tamamen güvenlik amacıyla ve düşmandan saklanarak hayatta kalabilmek için oluşturulmuşlar. Yer yer içeride uzun süre vakit geçirmek durumunda kalabileceklerini bildikleri için yerin kat kat altında kendilerine günlerini geçirebilecekleri, erzak depolayabilecekleri ya da bir süre için yaşamlarını sürdürebilecekleri alanlar oluşturmuşlar. Yani öyle tahmin edildiği gibi "hadi yerin altında yeni bir hayata başlayalım Ragıp..." falan diyen bir topluluk yok, amaç tamamen korunmak. -Derinkuyu da Kaymaklı da yazın 8:00 19:00 kışın 8:00 17:00 arası açık. -Derinkuyu ve Kaymaklı'ya ulaşmak zor değil. Her ikisi de Nevşehir Niğde yolu üzerinde yer alıyor. Arabanız ve cesaretiniz varsa ikisini aynı gün gezebilirsiniz. Aralarındaki mesafe 10 km gibi bir şey. -Her ikisinde de Müze Kart geçerli. Aslında Devrent Vadisi'ni tanımanız için size birkaç sözcük söylesek yeterli olacaktır; "Deve görünümlü peribacası". Evet Devrent, Dervent, Derbent artık orijinal adı her ne ise tabii ki sadece bu peribacasından ibaret değil. Aslına bakarsanız birçok kişi burayı "Hayal Vadisi" olarak da adlandırıyormuş, çünkü buradaki peribacaları adamı Salvador Dali'ye çeviriyor, çağrışımlar, benzetmeler havada uçuşuyor, yaratıcılığınız zirve yapıyor ve her oluşumu bir şeye benzetiyorsunuz. Orada konuştuğumuz birisi Devrent Vadisi için "orada İsa'nın suratını gördüm..." bile dedi, öyle düşünün. Ondan başka gören var mı biz de bilmiyoruz, o adamdan paçayı iyi kurtarmışız galiba. Antik adı Zoropassos olan Gülşehir'de yar alan Açık Saray çoğu turistin gözden kaçırdığı, ancak bizce kesinlikle uğramalık bir yer. Nevşehir Havalimanı'na çok yakın olduğu için eğer buraya indiyseniz yol üzerinde Açık Saray'a uğrayıp sonrasında başka yerlere devam edebilirsiniz. Ne yazık ki Açık Saray'ın kesin işlevi ve tarihine dair günümüze dek ulaşan herhangi bir belge yok, ancak yine de bu inanılmaz bir mimariye sahip olduğu gerçeğini değiştirmiyor. -Görmek isterseniz Mantar Kaya da burada yer alıyor. Açık Saray'ın kapısında bekleyen abiye sorun, o yerini tarif eder. Bir Kapadokya klasiği olan 3 Güzeller, biçim olarak genelde kafanızda canlanan tipte 3 peribacasının yan yana bir şekilde duruyor olması ve arka planının da iyi fotoğraflar çekmek için zemin hazırlıyor olması nedeniyle nam salmış durumda. O sebeple turistlerin uğrak noktası haline dönüşmüş. Burayı bulmak isterseniz Nevşehir Ürgüp yolu üzerinde ilerlemeniz gerekiyor. Zaten Ürgüp merkeze 1-2 km uzaklıkta yer alıyor ve turistler ortalıkta cirit atacağı için bulmakta güçlük çekmeyeceksiniz. Arabanızı yol kenarına bırakabilirsiniz, herkes öyle yapıyor, sıkıntı yok. Mustafapaşa Ürgüp'e 5-6 km uzaklıkta, eski, küçük bir Rum köyü. Zaten buraya ayak basıp güzel yapıları gördüğünüz anda siz de buranın bir Rum köyü olduğunu hemen anlayacaksınız. Sonrasında işler biraz değişmiş ve mübadele döneminde Rumlar ile Türkler yer değiştirince mimaride de bir takım değişiklikler olmuş. Ancak yine de büyük ölçüde eski halini korumayı başarmışlar. Mustafapaşa'yı tanımak için arabanızı bir kenara bırakıp bol bol sokaklarda kaybolmanız gerekiyor. Çünkü kasabada mimarisine bayılacağınız evlerin yanı sıra görülecek birçok kilise ve şapel de bulunuyor. Sonrasında ise Atatürk Tepesi'ne çıkarak köye tepeden bakabilirsiniz, ki burası rehberlerde pek yer almasa da lokaller tarafından biliniyor, kime sorsanız bilir kolaylığında. Aziz Nikola Manastırı'nı görmek isterseniz Mustafapaşa'nın biraz dışında kalıyor, oraya arabayla gitmek daha mantıklı olacaktır. Bunun dışında en turistik olanlar Aziz Vasilyos ve Konstantin Eleni kiliseleri. -Biz gidemedik, ancak Gomeda Vadisi bu civarda ve güzel olduğunu duyduk, gidip bi' dolanabilirsiniz. Bu vadinin içinden Bey Deresi aktığı için Bey Deresi Vadisi adıyla da biliniyor. Çavuşin Kilisesi, Göreme Avanos yolu kenarında, Göreme Merkez'e yaklaşık 2 km uzaklıkta yer alan bölgenin en eski kiliselerinden. Hepimizin bildiği gibi tek nefli, beşik tonozlu ve 3 apsisli olan bu kilise.... Şaka şaka, biz de bunların ne demek olduğunu bilmiyoruz, sitelerinden baktık, çünkü burayı gezmemize rağmen hakkında pek de bilgi sahibi değiliz. Tipik bir turist açısıyla yaklaşacak olursak içeride birkaç farklı alanı gezebileceğinizi, girişin 8 TL ücreti olduğunu ve Müze Kart ile girebileceğinizi söyleyebiliriz. Avanos deyince akla ne gelir? Tabii ki çanak çömlek! Avanos çanak çömlektir, Avanos Kızılırmak'tır, Avanos acayip güler yüzlü insanlar ve güzel yemeklerdir. Avanos Jack'in kırılan testisidir. Ama testis değil, testi... Lütfen arkadaşlar, burada ciddi bir şey anlatıyoruz. İşin gereksiz geyik kısmını zorlanarak bir kenara koyacak olursak, hazır oralara kadar gitmişken Avanos'ta keyifli birkaç saat geçirebilirsiniz. Özellikle hava güzelse arabanızdan kurtulup eski Avanos evlerinin arasında ve Kızılırmak kenarında dolaşmak şahane oluyor. Lakin Kızılırmak'ın kazları biraz asabi oluyor galiba, çok şey yapmayın yani. -Eğer Avanos'a tepeden bakmaz isterseniz Duru Otel'in tabelalarını takip ederek yukarı doğru çıkın ve mezarlığın bulunduğu alana ulaşmaya çalışın. Yolu bir noktadan sonra toprak yol, ancak sorunsuz, çekinmeden çıkabilirsiniz. -Avanos Meydanı'nda birçok çömlekçi olduğunu göreceksiniz. Bizim kişisel favorimiz Şaban Usta. Hem güzel hediyelikler alabilirsiniz, hem de çanak çömlek yapma girişiminde bulunabilirsiniz. Slowlyyy slowlyyy video'sunu bilenler dikkatli olsun, başınıza gelecekleri biliyorsunuz. Aydın Kırağı Tepesi: Burası son dönemlerde özellikle turistler yüzünden "Aşıklar Tepesi" adını almış olsa da, yerlisi buraya Aydın Kırağı Tepesi diyor. Bizce özellikle sabahın köründe kalkıp giderseniz balonlarla birlikte inanılmaz güzel bir gündoğumu manzarası sunuyor. Göreme'de bulunan bu tepeye merkezdeki caminin hemen yanından girip tırmanabildiğiniz kadar tepeye çıkarak ulaşabiliyorsunuz. Zaten aşağıdan bakınca burayı tespit edebileceğiniz için bulması çok da zor olmuyor. Kızılçukur: Kızılvadi adıyla da duyabileceğiniz Kızılçukur, bizim günbatımı için favorimiz. Etraftaki yer şekilleri zaten kırmızı/kiremit tonlarında olduğu için akşam güneşi üzerlerine vurunca inanılmaz güzel bir görüntü oluşuyor. Civarda şarap ya da çay/kahve alabileceğiniz bir tesis de mevcut. Girişte 2 TL gibi bir ücret alındığını da hatırlatalım. Uçhisar Kalesi: Yukarıda daha detaylıca anlattığımız Uçhisar Kalesi bölgenin en yüksek noktalarından biri olduğu için manzara izlemek açısından da oldukça iyi bir seçenek. Eğer yukarıdaki yerlere bir alternatif arıyorsanız burayı da Kapadokya'da günbatımı ya da gündoğumu izlemek için tercih edebilirsiniz. Kapadokya'ya kadar gelip de ne yemeden içmeden dönülmez diye soracak olursanız cevaplar belli: Testi kebabı ve şarap. Testi kebabı ile ilgili Yozgat'a özgü olduğuna dair bir söylenti de var, işin o kısmına hakim değiliz, ancak Kapadokya civarında güzel yapan yerler olduğunun garantisini verebiliriz. Ama şimdiden söyleyelim, çoğunda testinin içinde falan yapmıyorlar, önceden hazırlayıp sonra testinin içine doldurmak gibi muhteşem yaratıcı fikirlerle geliyorlar genelde, o sebeple lezzetli orijinaliyle ilgisiz olabilir. Doğruya doğru, Kapadokya kadar turistik bir yerde iyi restoran konusunda çok fazla seçenek olmaması gerçekten şaşırtıcı. Ancak bu tabii ki birkaç favorimiz olmadığı, hatta İstanbul'da da olsa da burada da bol bol gitsek dediğimiz restoranlar bulmadığımız anlamına gelmiyor. Bizim Ev Restoran: Avanos'ta öğlen yemeği ve akşam yemeği için alternatif bir yer arıyorsanız gidebilirsiniz. Çok büyük bir özelliği yok ve doğruya doğru, testi kebapları pek başarılı değil, ama öyle yenilmeyecek gibi de değil tabii ki. Hasan Dağı ve Erciyes'i fotoğraflamayı unutmayın. İnanılmaz güzel görseller sunuyorlar, biz sadece onların 50 fotoğrafını falan çektik galiba. -Eğer vaktiniz olursa Saruhan/Sarıhan adıyla bilinen ve 1249'dan beri orada heybetli bir şekilde yükselen hana uğrayabilirsiniz. Günümüzde içeride semazen gösterileri de yapılıyor. -Dünyanın en acayip müzeleri listelerinde garanti yeri olan Avanos Saç Müzesi'ne biz gidemedik, ama siz gidin de bize de ne olduğunu anlatın. Yalnız içeride fotoğraf çekmek yasakmış, maalesef saçları fotoğraflayamayacaksınız......: Pahalılığı kendi deneyimimiz nedeni ile söyledik, yediklerimizden memnun kalsak makul sınıfına sokardık yoksa. Yine de Kapadokya'da genel bir turistik pahalılk olduğu sizlerin de belirttiği gibi gerçek. Görüşmek üzere. Haftasonu yapacağımız kapadokya gezisi için nerelere gitsek diye araştırırken, yazınızı gördüm ve eşime 'yaşasın bizim kızlar gitmiş dedim' ve tavsiyelerinizi işaretledik. Artık rahatça gidebiliriz :))) elinize sağlık.


Eskişehir çok modern, Eskişehir adeta bir Avrupa şehri gibi, Eskişehir şöyle güzel, böyle nefis, öyle gelişmiş... Bu cümleler tanıdık geldi değil mi? Eminiz ki sizin de sağınızda solunuzda Eskişehir övmekten yılmayan, Eskişehir'in ne kadar da şahane olduğunu yukarıdakilere benzer cümleler aracılığıyla vurgulayan birileri olmuştur. Anladık tamam, Eskişehir müthiş! Ama öyle söylenene tamam demekle olmuyor tabii, madem öyle, gidip kendi gözümüzle göreceğiz ve Eskişehir gezi notları hazırlayacağız. Elimizdeki anahtar kelimeler "Yılmaz Büyükerşen sevgisi", "Öğrenci Şehri" ve "Abi herkes bisiklet kullanıyormuş". Yoldayız Eskişehir, bekle bizi, geliyoruz! Hal böyle olunca zaten biz de Umut Sarıkaya karikatürlerinden fırlamışçasına Eskişehir övmeye çok hazırız, kafamızda acayip yüksek beklentiler ile ani bir plana girişiyor ve adeta Eskişehir'e güzelleme yazmaya gidiyoruz. Ortamda bitmek bilmeyen Eskişehir övme temalı espriler ile şehre girdiğimizde etrafımızdaki bisikletli insan popülasyonu ve yeşil alan bolluğu/park yoğunluğu dikkatimizi çekmeye başlıyor. Hmm, dakka bir gol bir, modernlikten ölme belirtileri başladı bile. Gerçi fark etmez, biz zaten Eskişehir'i sevmeye programlanmıştık ama, yine de gözümüzle gördüklerimizden etkilenmemek elde değil tabii. Sonraki günler boyunca, şehri Amsterdam terk bir görüntüye sokmuş Porsuk çayı etrafında çimlere bayılan öğrencileri, İstanbul'da ihtimali bile olmayan devasa şehir parklarını, kitap kafeleri, hatta birbirini hiçbir şekilde bunaltmayan ve baskılamayan insan manzaralarını gördükçe buraya iyice alışıyoruz ve ikinci klişe dalgası ortaya çıkıveriyor; "Ulan üniversiteyi burada mı okusaydık acaba?". Sonuç olarak Eskişehir gezisi boyunca bayağı güzel anılar biriktiriyor, yer yer kıskanıyor, yer yer Yılmaz Büyükerşen'in klonlanması ve her şehre bir adet klonunun yerleştirilmesi için çalışmalara başlamayı düşünüyor ve beklediğimizden bile fazlasını bulabildiğimiz için bayağı mutlu oluyoruz ve lafı fazla uzatmadan Eskişehir gezi notlarımıza geçiş yapıyoruz efenim. Buyursunlar! İstanbul'dan Eskişehir'e arabayla ulaşmak yaklaşık 3,5 4 saat sürüyor. Ancak keyif düşkünü kocaman bir çılgınsanız ve mola verme bağımlısıysanız tabii ki bu süreç biraz daha uzayabiliyor. (bkz. Eskişehir'e bizim gidişimizin 5 saat sürmesi) Aslında arabayla gitmek gezerken birçok açıdan kolaylık sağlasa da, bir yandan da Eskişehir genelinde çok lüzumlu bir durum değil. Çünkü şehir genelinde hem toplu taşıma gayet başarılı, hem ortalıkta tramvaylar cirit atıyor, hem de arabaya park yeri aramak gibi bir zulüm ile uğraşmak adamın sinirini bozabiliyor. Yok güzel kardeşim ben arabayla gideceğim diyorsanız İstanbul'dan öncelikli olarak Ankara, Sapanca'yı geçtikten sonra Bilecik yolunu takip etmeniz gerekiyor. Şayet araba ile gitme olanağınız yoksa ya da arabayla ulaşmayı tercih etmiyorsanız İstanbul'dan Eskişehir'e hızlı tren ile ulaşım seçeneğine de yönelebilirsiniz, ki gün içinde birkaç sefer olduğu için bu durum işinizi bayağı kolaylaştırıyor. Konuyla ilgili daha detaylı bilgi için şuraya göz atabilirsiniz. Eskişehir'de nerede kalacağımız konusunda nokta atışı yaptığımızı düşünüyoruz, çünkü özellikle akşam dışarı çıkmak ve araba, hatta toplu taşıma kullanmak zorunda kalmak istemeyenler için şahane bir noktada kaldık. Eskişehir Ibis Hotel, akşam vakit geçirmek isteyebileceğiniz birçok noktaya yürüme mesafesinde ve genel olarak bayağı merkezi bir noktada yer alıyor. Zaten dünyanın birçok yerinde yer alan zincir otellerden biri olduğu için buraya güvenebileceğinizi tahmin ediyorsunuzdur. Başka alternatif aramaya gerek var mı bilmiyoruz, bizce direkt orayı tercih edebilirsiniz. Ama eğer illa bakacağız diyorsanız, sizi takan kim biz istediğimiz oteli seçeriz diyorsanız, otelz. com'a bir göz atabilirsiniz orada epey bir otel seçeneği var. Kapsamlı bir Eskişehir gezisi yapmak için aslında 2 tam gün yeterli olacaktır. Öyle gezecek görecek az yer var diye düşünmeyin, çünkü gezmek isteyebileceğiniz birçok müze, park ve bölge var. Ancak daha az zamanınız varsa da ufak bir ayıklama yaparak 1 gece konaklamalı daha az kapsamlı bir gezi gerçekleştirebilirsiniz tabii ki. Farkına varmadan neredeyse 1 tam günümüzü ayırdığımız Odunpazarı bölgesi, Eskişehir'in en turistik noktası ve öncelikli olarak mimarisi ile ön plana çıkıyor. Son dönemlerde şehirlerin müthiş bir çirkinlikte "3 ODALI SÜPER LÜKS DAİRE, BİLMEMNE KONAKLARI" yapılaşmasından öteye geçememesi nedeniyle sizin de bizim gibi gözleriniz kanadıysa, Odunpazarı size çok iyi gelecek. Çünkü yine sizin de bizim gibi "Türk mimarisi" diye bir şeyin olduğunu hatırlayabilmeniz için bu gibi eski ve gerçekten güzel yapıları görmeye ihtiyacınız var. Açıkçası bu denli otantik ve sevimli bir mimariye sahip olan Odunpazarı'nın daha ünlü olmamasını da bayağı garipsemiş durumdayız. Odunpazarı'nın sokaklarında kaybolduktan ve bol bol pencere, kapı fotoğrafladıktan sonra Atlıhan El Sanatları Çarşısı, Kurşunlu Camii ve Külliyesi ve Osmanlı Evi'ni de görmeyi unutmayın. Şayet buraya arabayla gitmiş bulunduysanız otopark sıkıntısı çekebilirsiniz. Bu noktada herkes aracını külliyenin hemen yanındaki ana cadde üzerinde bırakıyor, oraya bi' göz atabilirsiniz. Biz gittiğimiz şehirlerdeki küçük ve spesifik müzeleri gezmeyi seviyoruz. Kişisel olarak özel bir "cam sanatları" ilgimiz falan olmamasına rağmen birçok kişiden buranın adını duymuş olmamız nedeniyle bu müzeyi de tabii ki es geçmek istemedik ve buraya vakit ayırdığımıza kesinlikle pişman değiliz. Müze oldukça sevimli ve güzel bir binada, Eskişehir Kent Belleği Müzesi ile bir arada yer alıyor. Aşağı katta cam sanatlarına dair sergi alanları, üst katta ise Eskişehir'in tarihini anlatan bölümler yer alıyor. Cam Sanatları Müzesi gerçekten inanılmaz güzel ve etkileyici eserlerden oluşuyor, laf olsun diye söylemiyoruz, çoğunlukla "abi ne yetenekli insanlar var ya ben ne yapıyorum?" diyerek dolaşıyor ve hayranlık içinde kalıyorsunuz. Kent Belleği Müzesi ise Eskişehir'in tarihi ve gelişimi hakkında bilgi edinmenizi sağlıyor. Küçük ama bol bol bilgi içeren bir müze oluşturmuşlar. Gönül ister ki her şehirde bu gibi başarılı müzeler ve sergi alanları oluşturulsun, hakikaten gurur duyduk ve hemen bir "Eskişehir'in modernliğini övme" muhabbeti daha patlattık. -Giriş 5 TL. Öğrenciyseniz 2 TL. -Adres: Türkmen Sokak No: 45, Odunpazarı Onların Madame Tussauds Müzesi varsa bizim de Yılmaz Büyükerşen Balmumu Heykeller Müze'miz var! Yılmaz Büyükerşen efsane bir adam diyoruz da boşuna demiyoruz, zira bu müzedeki heykeller Büyükerşen'in elinden çıkma ve yıllarca emek harcadığı işleri bu müzede sergileniyor. Müze ele alınan kişiler ve dönemlere göre farklı salonlara ayrılıyor ve içeride Atatürk'ten Obama'ya, Cüneyt Arkın'dan Einstein'a kadar uzanan geniş bir yelpaze var. Gezerken çok keyif alacağınıza eminiz, ayrıca Snapchat'te surat değişimi yaparak türlü seviyesizliklere de imza atabilirsiniz, bizden akıl aldığınızı söylemeyin yeter. -Şayet hafta sonu gidecek olursanız turlar nedeniyle çok fazla sıra oluyor, o yüzden eğer mümkünse buraya hafta içi gitmeye çalışın. -Pazartesi hariç her gün 10:00 12:00 ve 14:00 17:00 arası açık. -Müzeden elde edilen gelir kız çocukları ve engelli çocukların eğitimi için kullanılıyor, şimdi gideceğiniz yoksa da gitme kararı aldığınızı tahmin edebiliyoruz, öptük sizi. -Adres: Atatürk Bulvarı No:43, Cam Sanatları Müzesi'ne çok yakın. Şaka bir yana, bizce Eskişehir'in en sevimli, en samimi en "üniversiteyi orada okumadığınıza pişman olmalı" bölgesi olan Adalar bölgesi, gerçekten Eskişehir'in Avrupa şehirlerine benzetilmesinin ana sebeplerinden biri. Ortasından Porsuk çayı akıyor, etrafında türlü türlü kafe, her daim kalabalık, her daim eğlenceli! Özellikle hava güzelse burada birkaç saatinizi geçireceğiniz garanti, mutlaka uğrayın. Bu arada evet, üniversiteliler hala gitar eşliğinde"affeeet neeefreet eettiim sendeeğğğnn" söylüyor, modası geçmemiş. Türkiye'nin ilk ve tek yerli otomobili olan ancak maalesef seri üretime geçilemeden hikayesi sona eren Devrim Arabası'ndan hepiniz haberdarsınızdır. Yalnızca 4 adet üretilebilen ve 4 4,5 ay gibi inanılmaz bir sürede hayata geçirilen otomobili gözünüzde büyütmekten çekinmeyin, çünkü Devrim gerçekten de tepeden tırnağa Türk yapımı ve bu o dönem için, hatta saçma bir şekilde günümüz için bile inanılmaz bir olay, bir hayalin gerçek oluşu, imkansız denilenin hayata geçirilişi anlamına geliyor! Günümüzde Devrim Arabası, Tülomsaş Fabrikası'nın bahçesinde sergileniyor ve Eskişehir'e kadar gitmişken kendisini görmeden dönmek olmaz. İstanbul'da olmayıp Eskişehir'de olan ne var? Aslına bakarsanız onlarca şey. Ama bizi en çok kıskandıran şey tartışmasız bir şekilde şehir parkları. Biz İstanbul'da nefes alacak, belki öğlen yemeğimizi yiyecek, belki yalnızca 10 dakikalığına toprağı hissedebilecek, ağaçların sesini dinleyebilecek yer araya duralım, Eskişehir'in her yerinde küçük bir park, bir yeşil alan mevcut. Sazova Parkı'nı ise o küçük parkların da babası olarak düşünebilirsiniz. Devasa bir şehir parkı olan Sazova, aynı zamanda "Bilim, Sanat ve Kültür Parkı" şeklinde de anılıyor, çünkü içinde Sabancı Uzay Evi, Eti Sualtı Müzesi, Masal Şatosu, Korsan Gemisi gibi birçok farklı alan ve oturabileceğiniz kafeler, yemek standları ve büyük bir gölet de mevcut. Üstelik parkın içine yeni bölümler de eklenmeye devam ediyor. Örneğin biz oradayken Türk Dünyası Bilim Kültür ve Sanat Evi'nin inşası devam ediyordu. Vaktiniz varsa çimlere bayılmaya, vaktiniz azsa şöyle bir dolanıp biraz da şehir parkı övmeye gidiniz, gitmeyenleri zorlayınız. Kentpark'ı pek kapsamlı gezme fırsatımız olmasa da şöyle bir dolandığımız için yine İstanbulluları kıskandıracak park kontenjanından hayatımıza girdiğini söyleyebiliriz. Bu parkın Türkiye genelinde bu denli popüler oluşunun ana sebebi ise içinde yapay bir plaj bulunduruyor olması. Deniz olmayan bir yerde plaj olmasına şaşırmamız gayet normal tabii... Sonuç olarak Kentpark'ta da hafta sonu ya da hafta içi fark etmeksizin keyifli zaman geçirebilirsiniz, gitmişken bir uğrayın deriz. -Müze kart ile giriş ücretsiz, kartsız 5 TL. -Her gün 8:00'de açılıyor. Yaz dönemi 19:00'da, kışın 17:00'de kapanıyor. Doyuran Kahvaltı Salonu: Galaksinin en hızlı, en sistematik servis yapan kahvaltı salonu! Bildiğiniz tipik Türk kahvaltısını sunuyor olabilirler, ancak aceleniz varken bile kallavi bir sofraya oturmak şahane oluyor. Menemen ve bal&kaymak yemeyi ihmal etmeyiniz! Kırım Tatar Kültür Çibörek Evi: Eskişehir denilince akıllara çibörek geliyorsa çibörek deyince de akıllara bu mekan geliyormuş. Herkes burayı önerince gidip öküzullah gibi çibörek yedik ve şu sonuca vardık: Biz yediğimiz her çiböreği aynı, yanı lezzetli buluyoruz, o yüzden tabii ki burayı da sevdik. Kırım Çibörekçisi Kentpark: Yukarıda söz ettiğimiz Kırım Çibörek ile karıştırarak yanlışlıkla gittiğimiz bir diğer Kırım Çibörekçisi de yine Eskişehirliler tarafından sevilen bir yer-imiş. Güzel miydi? Güzeldi. AŞIRI İYİ KESİN GİDİN ABİ diyor muyuz? Yoo, ama sonuçta çibörek çibörektir, gidin yiyin işte. Mezze Terrace: Deniz olmayan yerde niye rakı balık yapalım diyecek olabilirsiniz, ama biz demedik ve Mezze Terrace'ı denedik. Mezeleri gayet lezzetliydi, fiyatlar özellikle İstanbul'dan giden biri için çok daha normaldi, ancak servis konusunda biraz sıkıntılıydı. Şayet sabırlı bir yapınız varsa lezzette sorun yok. Social Pub: İyi müzik, iyi kitle, iyi içki triosunu bir arada bulabileceğiniz şahane pub. Kendisinden bir tane de İstanbul'a alabilirsek bayağı seviniriz doğrusu. Drunken Duck Pub: Social için söylediklerimizin aynısı burası için de geçerli. Sadece yaş ortalaması bir tık daha yüksek diyebiliriz. Tanısanız seversiniz. Varuna Gezgin Cafe del Mundo: Gezginiz deyip de gezginlerin elinden çıkma bir mekana gitmemek tabii ki olmazdı. Varuna'nın hiçbir şeyi olmasa zaten dekorasyonu yeter! Ama onu bir kenara bırakacak olursak kokteylleri çok lezzetli, ortamı güzel ve mekanda her daim dönen gezi videoları/programlar bile sizi saatlerce oraya kilitlemeye yetiyor. Bir akşamınızı mutlaka buraya ayırın! Hangover: Öğrencilerin deliler gibi tercih ettiği, her daim kalabalık, her daim izdiham halinde bir mekan. Yukarıdaki trio'yu tercih edersiniz diye düşünüyoruz, ancak bir alternatif olarak burası da değerlendirilebilir. Karakedi Bozacısı: Bildiğiniz bozaları unutup daha farklı, daha enteresan bir boza denemek isterseniz Karakedi Bozacısı artık bir Eskişehir efsanesine dönüşmüş durumda. Siz de bizim gibi bildiğimiz Vefa Bozası'ndan başka boza denemediyseniz buradaki bozayı ilk yudumda yadırgayacak, ikinci kaşıkta biraz daha alışacak, üçüncü de eve götürme kararı alacaksınız. Acayip bir boza, ama güzel mi, bayağı iyi! Bu arada Arkeoloji Muzesi'ni gezmemisim, ogrenmenin sonu yok 🙂 Tesekkurler yazi icin!


Biz size neler olduğunu hemen açıklayalım; adı her daim bir arada anılan Balat & Fener bölgesi acayip bir dönüşüm geçiriyor. Zaten hali hazırda her şey Balat'ı sevilesi kılmak için ortam hazırlamış gibi. Zamanında buraya yerleşen Yahudiler ve Rumlar sağ olsun zaten evlere bakmaya doyamıyorsunuz. Kiliseler, sinagoglar, camiler hepsi bir arada, insanı "hepimiz kardeşiiiiz" diye dolaştıracak bir ortam var. Tepenizde Fener Rum Lisesi gibi inanılmaz güzellikte bir yapı yükseliyor, fotoğrafçıysanız ve sokakta oynayan çocuk, ne bileyim renkli evlerin arasında yürüyen karakteristik suratlı yaşlı amca fotoğrafı falan çekmek istiyorsanız zaten tam yerindesiniz, yaşadınız. E deniz deseniz hemen yanı, şöyle ara sokaklardan kafanızı uzattınız mı her yol İstanbulluların Ankaralıları deli eden en büyük övünç kaynağı denize çıkıyor, nasıl güzel olmayabilir? Hepimiz Fener ve Balat'ın bir gün bu noktaya gelmeye başlayacağını içten içe hissediyorduk da dile getirmiyorduk sanki... Sonuç olarak şu anda bu tablonun üzerine 3. dalga kahveciler, yeni restoranlar, dükkanlar eklenmeye başlıyor. Artık arkadaşınızla Balat'ta buluşmak normalleşmeye başladı. Artık Fener Balat sokaklarında kaybolurken yanınızdan tur ekibiyle birlikte Saffet Emre Tonguç geçerse şaşırmıyor, civarda yoğunlaşmaya başlayan sokak sanatı çalışmalarının önünde fotoğraf çektiren beyaz Superstar giymiş hipsterlar görünce yadırgamıyorsunuz. Yeni ve güzel bir şeyler oluyor ve galiba hepimiz buna çok hazırız, yakında hem Feneri'i hem Balat'ı çok sevecek, bağrımıza basacağız! Madem hal böyle, gelin biz size biraz Balat & Fener Turu detaylarımızdan, hem Fener'de hem Balat'ta gezilecek yerlerden, Fener ve Balat'ın en iyi mekanlarından, keşfedilecek yerlerden bahsedelim. Zaten muhtemelen bu yazıya 15 sene sonra bakma fırsatımız olursa kendimizi tarihi eser gibi hissedecek, "Bak o zamanlar Balat daha yeni yeni gelişiyormuş" diyeceğiz, bari bir nevi tarihe tanıklık etmenin tadını çıkaralım. Başlamadan gelen not: Eğer daha detaylı bir İstanbul turuna çıkmak niyetindeyseniz ya da İstanbul'a turist arkadaşınız geldiyse ve kendisini nasıl gezdireceğinizi bilmediğiniz için İstanbul kişiye özel tur rehberi arayışındaysanız size https://istanbulturistrehberi. net'i önerelim. Bunu bir reklam sanmamanız için sevgili Serhat'ı kişisel olarak tanıdığımızı ve kesinlikle güvendiğimizi de eklemek isteriz. Kendisi muhabbetine doyum olmayan, alanında son derece başarılı, tam bir "tanısanız çok seversiniz" insanıdır, aklınızda bulunsun. İşte geldik buradayız, kendi şehrimizde turist olmanın haklı gururunu yaşıyoruz. Peki Balat'ı gezmeye nereden başlanır? Aslına bakarsanız tamamen nasıl bir gezi planladığınıza bağlı. Şayet tarihi bir tur yapmak niyetindeyseniz klasik başlangıç noktası Cibali Kapısı. Eski Tütün Fabrikası'nın hemen yanında bulunan kapının adının neden Cibali olduğuyla ilgili birçok rivayet var. Ancak çoğu "adı bilmemneymiş, sonra zamana cibülü cibele hebele höbölö diye diye Cibali'ye dönüşmüş" gibi klasik ismin kaynağını bulamayınca ortaya atılan dönüşüm hikayelerinden ibaret olduğu için doğru bilgiye sahip değiliz, dolayısıyla o konulara hiç girmeyelim. Cibali Kapısı'nı gördükten sonra ise Kadir Has Üniversitesi'ni gerinizde bırakacak şekilde Eyüp yönüne doğru yürümeye başlarsanız, aslında Balat keşfinize oldukça iyi bir noktadan başlamış olursunuz. Bu noktadan sonra ise gezi planınız tamamen size kalmış, çünkü yukarıda da söz ettiğimiz gibi bölgede birçok kilise, camii ve tarihi yapı var. Biz aşağıda gezip görme fırsatımızın olduğu ve büyük ihtimalle en turistik/en popüler olanlarından biraz söz edeceğiz. Daha kapsamlı ve detaylı bir gezi için Fener & Balat civarına kesinlikle daha ciddi bir vakit ayırmak ve çok daha kapsamlı bir araştırmada bulunup gitmek gerektiğini düşünüyoruz, o yüzden o başka bir yazının işi. Yakından görmezlerse ölecekler hastalığına yakalandığımız için kafamıza koyduğumuz Fener Rum Lisesi'ne doğru yol almadan önce biraz evlerin arasında kaybolma kararı aldık. Bu sırada bölgenin en güzel sokaklarından biri olan Merdivenli Yokuşu'na denk gelmiş ortalıkta hunharca dolanıyorduk ki, şans eseri Fikret Amca ile karşılaştık. Fikret Amca büyük ihtimalle Balat'ın en sempatik ve sıcakkanlı insanı unvanına sahip. Görüp de sevmeyecek, tanıyıp da bir daha görmek istemeyecek insan olamaz. Kendisi ortalıkta aylak aylak dolanıp fotoğraf çektiğimizi görünce yanımıza geldi ve sohbet etmeye başladık. Mimarlık öğrenci olduğumuzu düşündü blogger'ız demek gibi bizi büyük bir karmaşanın içine sürükleyebilecek bir cümle kurmak yerine, bir yerlerde yazıyoruz dedik, hoşuna gitti. Gelin ben size buraları biraz anlatayım o zaman dedi. Başladık Merdivenli Yokuşu'nun hikayesini dinlemeye. Fikret Amca doğma büyüme Balatlı olduğu için her yerden, her şeyden haberi var, gerçek bir Balat Master. Sohbete başladığımız gibi bize "Eskiden buraya gelmeye korkarlardı, şimdi geleni gideni bol, ama herkes bol keseden sallıyor" diyor ve Balat'ın güvenlik açısından sıkıntılı bir bölge olmadığını vurgulamak istercesine orada avukatların, öğretmenlerin, "aydın insanların" yaşadığından bahsediyor. İlgilendiğimiz için hoşuna gitmiş olacak, anlatmaya devam ediyor, "Ben çocukken burada yaramazlık yapınca Yahudi komşularımızın evine kaçardım, akşam 5 oldu mu Rum komşularımızın çay saati olurdu, ona giderdik, şimdi pek öyle değil tabii." Evet, artık öyle olmaması üzücü, ama yine de gözlemlediğimiz kadarıyla Balat'ta mahalle kültürü tam gaz devam ediyor, inanılmaz sıcak bir ortam var hakikaten. O sırada düşüncelerimizi doğrularcasına Fikret Amca mahalleden geçen birkaç kişiyle selamlaşıyor ve "gelin size evin içini gezdireyim, çok eskidir burası" diyor. Başımıza daha güzel bir şey gelebilir miydi? O aşırı güzel evlerden birinin içine gireceğiz, yaşasın! Ev 3 katlı olmasına rağmen bayağı küçük. "Buradaki bütün evler böyledir, herkes bizi köşkte yaşıyor sanıyor" diyor Fikret Amca ve heyecanla bizi bir yere çağırıyor. Duvardaki aynayı kaldırdığı gibi aynanın arkasından işlemeli oyma bir duvar ve musluk çıkıyor. Bölgedeki birçok evin içinden böyle eski şeyler çıkıyormuş, Fikret Amca bayağı gözü gibi bakmış oraya, hala sapasağlam duruyor. Akabinde evin geri kalanını geziyoruz, her yer ahşap, anneanne evi sıcaklığında, yer yer duvarlar dökülmüş ama bir güzel görünüyor ki sormayın! Bir anda yabancı bir hayata dahil olmak ne keyifliymiş. Sonuç olarak Fikret Amca ile vedalaşıyoruz, yine gideceğimizin sözünü ve "siz de o diğerleri gibi yazmayın" öğüdünü dinleyeceğimizin de sözünü vererek yüzümüzde bir gülümseme ile uzaklaşıyoruz. Evet genellemek ne kadar doğrudur bilemeyiz, ama bir şekilde Fikret Amca kafamızda Balat insanı ile özdeşleşiyor ve burayı çok sevmeye bir adım daha yaklaşıyoruz. Şimdi turistik yerleri keşfetmeye devam. Halk olarak komple karıştırdığımız bir meseleye açıklık getirmek isteriz, toplanın! Efenim o karşıdan gördüğünüz ve her seferinde güzelliğine vurulduğunuz, İstanbul'a tepeden bakan kırmızı renkli bina Fener Rum Patrikhanesi ya da Kırmızı Kilise değil, Fener Rum Lisesi. 1881 yılında inşa edilmiş bu bina, yakından da uzaktan göründüğü gibi inanılmaz heybetli ve ihtişamlı, dolayısıyla yalnızca uzaktan bakmakla kalmayıp yakınına kadar gitmekte fayda var. Maalesef okulun bahçesine girebilme imkanınız olmuyor, kapalı. Sebebi ise muhteşem gelişmiş beyinler ve "fazla" çalışan bazı kafaların burayı "gavur okulu" olarak nitelendirmesi ve yer yer okula zarar verecek eylemlerde bulunması. Camlarına taş atmak falan gibi canice şeylerden bahsediyoruz. Her neyse, buradan çemkirmeyelim, maalesef dışından incelemekle ve fotoğraflamakla kalıyorsunuz, yine de kesinlikle görmeye değer. -Eğer Instagram'da görüp durduğunuz son dönemlerden klasik Balat fotoğrafını çekmek isterseniz Sancaktar Yokuşu'ndan tepeye çıkarak liseye doğru ilerledikten sonra arkanıza bakmanız yeterli. Hani şu tam iki sokağın ortasında yer alan pembe binanın bulunduğu, iki yanından deniz manzarası görülen görüntüden bahsediyoruz. Moğolların Meryemi Kilisesi ya da diğer adıyla Kanlı Kilise, Fener Rum Lisesi'nin çok yakınında yer alıyor, gitmişken oraya da bir göz atabilirsiniz. Kırmızı bina sorunsalına çözüm getirdiğimize göre şimdi gerçek Fener Rum Patrikhanesi'nden bahsedebiliriz. Liseye kıyasla daha gösterişsiz, sade ve küçük bir bina görünce hayal kırıklığına uğramamanız için şimdiden söyleyelim, duyduğumuza göre Osmanlı döneminde diğer dini yapıların camilerden daha büyük olması yasak olduğu için patrikhane bu günkü görüntüsünde. Lakin tabii ki bu yine de çok güzel bir yapı olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Ayrıca içi de gerçekten inanılmaz güzel, girip gezebilme imkanınız var, mutlaka zaman ayırın. Bir tek fotoğraf çekip çekmeme konusunda pek emin değiliz, çünkü biz içerde onlarca fotoğraf çektikten sonra birisi yanımıza gelip "Fotoğraf çekin ama, öyle çok açılı, eğilip kalkıp falan çekmeyin, az profesyonel olsun" dedi. Bunu hiç itici ve kaba bir biçimde değil gayet kibar bir şekilde söyledi ama neyi kast ediyordu biz de tam bilemiyoruz. Yine de tüm cümleler fotoğraf çekmekle ilgili sıkıntı olabildiğini işaret ediyordu, artık o kararı da size bırakıyoruz. Evleri ve mimarisi ile namı alıp yürümüş Balat Fener bölgesini keşfe çıktığınızda zaten isteseniz de istemeseniz de kendinizi o evlerin arasında bulacaksınız. Çünkü burası başka yerlerde olduğu gibi tek bir sokak güzel evlerden oluşuyor diye popüler hale gelmiş değil, hakikaten bölge genelinde böyle aşık olunası bir mimari söz konusu. Yani siz peşinden koşmasanız bile o çamaşırlar o binaların arasından sarkıyor olacak, o eskici sokaktan geçecek, o hurdacı bir köşede duruyor olacak ve o küçük çocuklar mahallede, rengarenk bağımsız evler arasında oynuyor olacaklar. Ancak yok kardeşim bana illa ki bir öneri vermeniz gerekiyor diyorsanız Yıldırım Caddesi ve Vodina Caddesi civarından başlayabilirsiniz, oralar size tam olarak istediğinizi verecektir. Yetmez ama evet derseniz de bu civarda sokaklara dalıp biraz kaybolarak çok daha güzel keşiflerde de bulunabilirsiniz. -Civarda dolanırken arada bir içerilere kafa uzatmayı unutmayın. Mesela biz bir müzayedeye denk geldik ve ilk kez gözlemleme şansımız oldu, oldukça da keyifliydi. Öyle elitist müzayede de değil hani, bildiğimiz oturduk "abla çay verelim mi" falan dediler, müzayede izlerken çay içtik, o tip enteresan bir deneyim. -Bulgar Kilisesi (2016 itibarıyla tadilatta olduğunu ekleyelim) -Aya Nikola Kilisesi -Rezan Has Müzesi -Gül Camii -Ahrida Sinagogu -Ferruh Kethüda Camii (Mimar Sinan tarafından 1562 yılında yapılmış tarihi bir cami) -Dimitri Kantemir'in Evi ve Müzesi Coffee Department: Coffee Department kendini "dünyadaki en kaliteli kahve çekirdeklerini bulmayı ve size en güzel deneyimini yaşatmayı amaçlayan bir kahve laboratuvarı" olarak tanımlıyor. Şayet evinizde de kaliteli kahve içmek istiyorsanız sitelerine girerek üye olabilirsiniz. Ancak ben yerinde deneyimlemek istiyorum diyorsanız Kürkçü Çeşmesi Sokak üzerinde, tam bir mahalle havasındaki ortamda, gayet minimal ve sevimli bir dükkanları da var. Şahsen bizi en çok sevindiren şey Berlin'de en sevdiğimiz kahvecilerden biri olan the Barn'ın kahvelerini orada da görmek oldu. Genel olarak kahve işine bayağı özen gösterdikleri için deneyeceğiniz her türlü lezzete kefil olduğumuzu söyleyebiliriz. Mutlaka uğrayın! Cafe Naftalin: Yıldırım Caddesi üzerinde yer alan ve aşırı sevimliliği nedeniyle zaten gördüğünüz gibi dikkatinizi çekecek olan Cafe Naftalin tam bir ev sıcaklığında. Bir kere çalışanlar inanılmaz güler yüzlü, kalkarken sarılasımız geldi desek yeridir. Ayrıca karnınız aç bir halde buraya oturup "ulan menüde amma az yiyecek şey varmış" endişesine kapılırsanız da hemen elinizdekini yere bırakın ve sakinleşin. Çünkü rahibe köfte ve Hatay usulü dolma tabağı bayağı doyurucu ve lezzetli, başka seçenek arayacağınızı sanmıyoruz. Kafenin hemen karşısında Naftalin Eski Dükkanı'nın yer aldığını da ekleyelim, oraya da göz atabilirsiniz. Cooklife Balat: Balat'ın en popüler caddelerinden Vodina Caddesi üzerinde en güzel noktalardan birini kapıp yerleşmiş Cooklife. Hemen karşısında bir sokak sanatı, önünüzde misket oynayan çocuklar ama kaotik değil, sadece tatlı bir mahalle karmaşası. Aslında Cooklife Mag'i duyduysanız kendilerini zaten tanıyorsunuz ve bu sebeple daha ilk etapta +1 puanla başlıyor. Sonra kahvaltılarını deneyince ve kahvelerini tadınca biraz daha sevesiniz geliyor. Tamam diyorsunuz, ben müdavim olmaya hazırım. Gidiniz, tanısanız seversiniz efenim. Maison Balat: Maison Balat'ı görüp de ilginizi çekmeme ihtimalini söylüyoruz: 0. Daha gördüğünüz ilk saniyeden itibaren Paris sokaklarından fırlamış görüntüsü ile gözünüzde kalpler oluşmasına neden oluyor. Burası hem bir antika dükkanı, hem de küçük bir kahveci. İçeriyi dolaştıktan ve belki birkaç orijinal parça kaptıktan sonra hemen dışında yer alan masalardan birine oturarak Balat'ın tadını çıkarabilirsiniz. Bir nebze daha sakin bir noktada yer aldığı için ekstra keyifli oluyor. Tin Cafe: Tin Cafe Balat'ın yenilerinden. Çok yüksek ihtimalle yakında her yeri yeni dükkanlarla ve kafelerle dolacak olan bölgede erkenden yer kapmış sayılırlar desek yeridir. Rendeci Sokak üzerinde yer alan kafede bi' kahve molası verebilir ya da bir şeyler atıştırabilirsiniz. Forno Balat: Size 40 yılda bir gerçekleşen nadir bir olaydan bahsetmek istiyoruz: Pide ve lahmacun yapan şık mekan! Pideci dediğin salaş olur, lahmacundu dediğin çirkin olur di mi? Ama yoo, Forno'dan sonra işler değişiyor. Forno'nun görüntüsü Nişantaşı/Karaköy kafesi, içeriği lahmacun, pide. Bu yargıyı sonlandırdıkları ve acayip lezzetli yemekler sundukları için kendilerine teşekkürü bir borç biliriz efenim. Kireçhane Sokak'ya yer alıyor, itinayla gömülünüz. Rag'n Roll Second Hand and Vintage: Eğer ikinci el ve vintage ürünleri seviyorsanız civardaki en tatlı dükkanlardan biri burası. İçeride takı, kıyafet, gözlük ne ararsanız var, tam kurcalamalık. Yıldırım Caddesi üzerinde yer alıyor, kendisini önündeki ünlü bisikletinden de tanıyabilirsiniz. Merhaba, Fener Rum Lisesi'ne özel izinle biz girmiştik. Basından geliyoruz ve okulun hikayesini dinlemek, öğrenmek ve bunu da aktarmak istiyoruz deyince bilgi sahibi olma hevesimizi kırmadı sagolsun okul müdüresi. İnanilmaz bir mimariye sahip bir okul ki burada okuyanlar çok şanslı gerçekten de.


Bunca şehir gezdik, bunca ülke gördük, ama Westeros gezisini bir şekilde hep erteledik. Tehlikeli diye yansıtıp durduklarından mıdır yoksa kış ha geldi ha gelecek tedirginliğinden midir bilinmez, sürekli "seneye gideriz artık" dedik ve öteledik. Ancak geçen ay Türk Hava Yolları'nın Gotham ile birlikte Westeros uçuşlarının da başlaması bizi gaza getirdi ve hemen bir promosyon bilet kaptık. Bu aralar bölge hem politik anlamda hem de gözünün feri sönmüş White Walker'lar açısından bayağı karışık olmasına rağmen her şeyi göze aldık ve inanılmaz keyifli bir gezi geçirdik. Bunu ilk baştan söylüyoruz, çünkü Westeros tehlikeli diye gitmemezlik etmenizi istemeyiz... Her ülkede olduğu gibi orada da mantıklı davranırsanız, üzerinizde "I love Westeros" tişörtü, elinizde fotoğraf makinası, adeta ben turistim diye bağırarak gezmeseniz başınıza bir şey gelmeden güzel bir gezi geçirebilirsiniz. Yeter ki çok samimi olmadığınız insanların evlerine gitmeye kalkışmayın, Kardashianların Westeros şubesi Lannisterlar'la çok içli dışlı olmayın ve ejderha gördünüz mü çok ortalıkta dolaşmadan bir yere sığının. Neyse, size bildiğiniz şeyler söyleyip durmak yerine konumuza dönelim: Karşınızda Westeros Gezi Rehberi! Bildiğiniz üzere Westeros ve Essos kıtalarını "The Narrow Sea" yani Dar Deniz ayırıyor. Müthiş yaratıcı isminden de anlayabileceğiniz üzere dar bir deniz olduğu için kıtalar arası deniz ulaşımı da oldukça kolay. Ancak bu demek değil ki herkes elini kolunu sallaya sallaya kıtadan kıtaya geçebilir. Bu noktada yapmanız gereken tabii ki güvenilir bir kaptan ve tekne bulmak. Çünkü batı ve doğu kıtaları arasında hala bir takım gerginlikler söz konusu. Khaleesi'nin tripleri, ejderhaların ergenlik çağlarına girmeleri, Cersei'nin ele güne rezil olması, Sansa'nın götünün başının ayrı oynaması falan derken işler iyice karışmış durumda. Dolayısıyla Dar Deniz'de yol alan herhangi bir tekne tehdit olarak görülebilir ve kamaranızda margaritanızı içerken sebepsizce öldürülebilir ya da "köle olmuş gidiyorsun" şarkısının öznesi haline gelebilirsiniz. -Yukarıda Dar Deniz dedik diye güneşlenebileceğinizi ve yüzebileceğinizi düşünmeyin çünkü gemi trafiği çok yoğun olduğu için su pek temiz olmuyormuş... Deniz kenarındaki site sakinleriyle konuştuğumuzda "biz sitedeki büyücülere ölçüm yaptırdık, bizim buranın denizi çok temiz çıktı, bi' tek lodos varken çok deniz anası oluyor o kadar" diyenler oldu ama bizce bu riske değmez. -Eğer Kings Landing ve Dorne'a yolunuz düşecekse, bu bölgede karasal iklimin hakim olduğunu söyleyebiliriz. Yazları sıcak ve kurak, kışları ise soğuk, yağışlı ve tehlikeli. Biliyorsunuz Westeros'ta kış şakaya gelmez. Bir bakmışsınız betiniz benziniz atmış, gözünüz buz mavisi olmuş, bir deri bir kemik ortalıkta geziyorsunuz. Bu sebeple mümkünse Westeros gezinizi yaz aylarına denk getirmeniz daha doğru olabilir. -Kuzeyi gezmek niyetindeyseniz Winterfell ve Duvar civarında hava genellikle soğuk ve karlı, normal insanlar parmak arası terliklerini, hipsterlar da tuvalet terliklerini bavuldan çıkarsın, Westeros'ta şıpıdık terlikle gezilmez.. Üstelik daha tam olarak kışın gelmediği günlerdeyiz. Dolayısıyla hem daha insancıl hem de ölümcül hava koşullarına uygun kıyafet götürmekte fayda var. Özellikle Duvar'ın ötesine geçecekseniz mutlaka outdoor kıyafet ve ayakkabı götürün, zira birçok noktada karda veya kayalıklarda yürümeniz gerekebilir. -Bu arada kendinizi güvende hissetmek adına yanınızda zırh götürmek isterseniz, zırh fiyatlarının uçmuş durumda olduğunu fark edeceksiniz. Bunun için ikinci el zırhlara göz atabilirsiniz, biz öyle yaptık ve sağ salim geri döndük. Çok şükür Westeros'taki 7 krallıkta ortak bir para birimi kullanılıyor; Altın Ejderha. Bu konuda çok netler ve Euro ya da Dolar geçmiyor. Dolar verdiğimiz birisi bizi kendisine "kağıt kakalamakla" suçladı. Pek de hakim olmadığınız bir para birimini kullanırken kandırılmak istemiyorsanız yanınızda biraz bozuk para bulundurmakta fayda var, dolayısıyla gümüş ve bakır para da almayı unutmayın. Bütçe konusunda fikir edinmek isterseniz 1 ekmeğin yaklaşık 3 bakır para olduğunu düşünerek bir hesap yapabilirsiniz. Eğer gezinizin bir noktasın Essos'a geçecek olursanız paranızı bozdurmanız gerekecek, çünkü bu para biriminin orada bir geçerliliği yok. Westeros'taki 7 krallık, bilinenin aksine aslında dokuz bölgeden oluşuyor. Ancak işten izin alıp ya da okuldan kaytarıp gittiyseniz dokuzunu da gezecek zamanınız olacağını sanmıyoruz. Dolayısıyla aşağıda size gezme fırsatımızın olduğu en turistik noktalardan biraz bahsetmek istiyoruz. İleride ayrıca "Hipsterlar İçin Alternatif Westeros Gezisi" başlıklı bir yazı hazırlamayı da düşünüyoruz, orada Westeros'un üçüncü dalga kahvecileri ve modern sanat müzeleri gibi daha farklı yerlerine de değiniriz artık. Diğer altı krallığın toplamından daha büyük bir alanda olan The North bölgesinde gezilecek en popüler yer kuşkusuz Winterfell. Dilerseniz bölgenin ünlü kalesini gezdikten sonra yeraltı mezarlığını da ziyaret edebilir, Winterfell'in saygın isimlerinin heykellerini görebilir, Snapchat'te heykellerle surat değişimi yapabilirsiniz. Yüz değişimini severiz, valar morghulis! Bu arada eğer Westeros Pass'iniz varsa buralara girmek ücretsiz. Şayet ilginiz varsa okçuluk, kılıç kullanımı, binicilik gibi alanlarda derslere de katılabilirsiniz. Maalesef Winterfell'de herhangi bir müze bulunmuyor ve ölüm tehlikesi nedeniyle gece hayatı pek aktif değil. Ancak yine de şarap ve bira kültürü oldukça gelişmiş. Biz iki akşamımızı da "Ned Baba'nın Yeri" adlı bir barda geçirdik ve gerçekten çok eğlendik. Güvercinli kiş ve buffalo soslu çıtır tavşan gibi güzel atıştırmalıklar da sunuyorlar. Bu arada akşam sıkılırsanız Winterfell Kılıç Kalkan Ekibi'nin gösterilerini de izlemeye gidebilirsiniz, ama biraz fazla turistik, önceden internetten bilet almanızda fayda var. Genellikle the Vale olarak da bilinen bu bölgenin en turistik noktası sizi pek şaşırtmayacak, çünkü yine bir kale gezeceksiniz; The Eyrie Kalesi... Civarındaki dağlar ulaşımı zorlaştırdığı için buraya yalnızca ılıman havalarda ulaşabiliyorsunuz, dolayısıyla buraya gitmeden önce didwintercome. com'dan hava durumunu kontrol etmekte fayda var. Kaleye çıkıp şehrin panoramik görüntüsünü fotoğraflamak gerçekten çok keyifli. Ancak lütfen fotoğraf çekerken ortadaki büyük çukura dikkat edin, gerçekten çok tehlikeli. Vale Belediyesi'nin bu sorumsuz tavrını anlayabilmiş değiliz ve yetkilileri bu soruna bir çözüm getirmeye davet ediyoruz. Crownlands adı size pek tanıdık gelmeyebilir. Ancak Westeros'un en büyük şehri ve başkenti olan King's Landing dersek, nereden bahsettiğimizi anlayacaksınızdır. Buraya birkaç gün ayırmanızda fayda var, çünkü gezecek görecek yeri çok. Ancak maalesef artık buradaki kaleyi ziyaret etme şansınız yok. Özellikle son dönemlerde yaşanan Genç Osman terk Joffrey'nin 8 farklı renge bürünüp ruhunu teslim etmesi, Cersei'nin walk of shame yapması gibi olayların ardından büyük güvenlik önlemleri almaya başlamışlar ve artık ziyaretçi kabul etmiyorlar. Ancak yine de kaleyi dışından fotoğraflama ve Kraliyet Bahçeleri'ni gezebilme şansınız var. Bizim gittiğimiz dönemde Demir Taht'ın üzerinde fotoğraf çektirebiliyordunuz ancak maalesef şu an bu ihtimali de unutmanız gerekiyor. Bunun dışında az katlı evleri ve dini yapıları ile ilginizi çekecek sokaklarda kaybolabilirsiniz. Ancak Flea Bottom bölgesine belli bir saatten sonra geçmemekte fayda var. İlla ki Flea'nın meşhur Bowl of Brown'unu deneyeceğim diyorsanız bunu öğle yemeğinde yapın. En iyi Bowl of Brown'u kesinlikle "Bowl of Brown'cu Loras Usta" yapıyor. -"Street of Silk" buranın Red Light District'i olarak biliniyor. Ünlü pezevenklerden Lord Baelish'in evi de burada yer alıyor. Ancak fotoğraf çekmek kesinlikle yasak, dikkatli olun. Geldik Westeros gezimizin en sevdiğimiz bölgelerinden bir diğerine. Şen şakrak ve götü başı dağıtmaya meyilli insanlar olan Dornelular, bu bölgeyi sevmek için zaten başlı başına bir sebep. Ancak baştan söyleyelim, buralar yaz döneminde oldukça sıcak olduğu için gündüz gezmek biraz zorlu olabiliyor. Biz şehri yakın dostumuz Oberyn Martell ile gezme şansını yakaladık ve açıkçası çoğunlukla sarhoştuk. Zaten şarapları ve bol baharatlı yemekleri ünlü olan Dorne'da yapabileceğiniz en güzel şey de bu; yiyip, içip, sapıtmak. Bu sebeple gece hayatı da çok eğlenceli. Şayet ayık kalmayı başarabilirseniz ve şehir parklarını seviyorsanız Water Gardens'a mutlaka uğrayın. Ayrıca dilerseniz Castle Black'i ziyaret edebilir, ekstra bir ücret öderseniz asansörle duvarın tepesine çıkıp Westeros'un panaromik bir manzarasını yakalayabilirsiniz. Galaksinin en karizmatik cücesi Lannisterlardan Tyrion bu duvarın tepesinden işedikten sonra ortaya böyle bir akım ortaya çıkmış. Ancak şayet yapacak olursanız çok tepki gösteriyorlar, en iyisi hiç kalkışmamak. Ziyaret saatleri: 09:00-14:00 Bu arada kale kışın zaten tabii ki kapalı söylememize gerek yok.


Kişisel felaketlerimizi bir yana koyacak olursak Büyükada'ya basbayağı vurulduk diyebiliriz. Bütün Büyükada gezisi boyunca "ya bi' tanıdığımızın şurada evi olsaydı keşke" diye dolaşıp durduğumuza göre hakikaten çok sevmiş olmalıyız. Ulaşımının bu denli kolay oluşu, İstanbul'un bir parçası olmasına rağmen İstanbul'un kaosuyla hiçbir alakası olmaması, evleri, sokakları, araba olmayışı ve bisikletli ulaşımın zirve yapmış olması gibi muhteşem özellikleri ile resmen insanı Harikalar Diyarı'na ışınlanmış gibi hissettiriyor. Eminiz çoğunuz Büyükada'ya çoktan ayak basmış olduğunuz için bu yazdıklarımızın heyecanını çoktan yaşamışsınızdır, ama biz daha yeniyiz, bizi de böyle kabul edin. Lafı fazla uzatmayalım, karışınızda Büyükada Gezi Rehberi! Aslında bu başlığı "Büyükada'ya Ne Zaman Gidilmez" şeklinde değiştirsek yeridir. Çünkü hafta sonları ve tatil günleri Büyükada'ya gitmek iş çıkışı metrobüse binmişsiniz ve bir tam gününüzü o metrobüsün içinde geçirmişsiniz gibi hissettiriyor. Bu sebeple eğer şansınız varsa adaya hafta içi gitmek en doğrusu. Mevsimsel olarak düşünürsek bizce Büyükada'ya gitmek için en iyi zamanlar ise kesinlikle bahar ayları. Çünkü kışın hava koşulları nedeniyle seferler aksayabiliyor ve "pek de ıssız olmayan bir adaya düşsem yanıma alacağım 3 şey ne olurdu?" sorusuyla baş başa kalma durumunuz oluşabiliyor. Yaz için ise şunu söyleyebiliriz: Allah kimseyi sıcakta Aya Yorgi Kilisesi'nin yokuşunu tırmanmakla sınamasın yarrabbim, dinimiz amin. Tabii ki size bir "adaya" ne şekilde ulaşacağınızı söylememize pek de gerek yok, herhalde vapura vb. bir şeye bineceksiniz, zeplinle inecek haliniz yok. Bunun için birkaç farklı firma ve seçenek bulunsa da bizce en güzeli Şehir Hatları vapuru ile gitmek. Eğer şansınıza hava da güneşliyse sizden güzeli yok. "İngiltere Kralı, Rahmetli Başkan Kennedy, Taçsız Kral Pele, Fenerbaçeli Cemil, hepsi bu ürünü kullanıyor" tadında satış yapan abileri gözlemleme, vapur tostu yeme, martılara simit atma gibi türlü türlü nostaljik aktiviteye girişebilir ve daha adaya ulaşmadan Büyükada maceranızdan keyif alma seviyenizi maksimuma taşıyabilirsiniz. Vapura bineceğiniz nokta konusunda 3 seçeneğiniz var; Kadıköy, Bostancı ve Kabataş. Bostancı'nın saatlerine şuradan, diğer ikisine ise buradan bakabilirsiniz. -Vapur Kınalıada, Heybeliada ve Burgazada'ya uğradıktan sonra Büyükada'ya ulaşıyor. -Biliyorsunuz Büyükada içinde araba ile ulaşım söz konusu değil. Fakat merak etmeyin, "arabasız hayat oh ne rahat" demenize engel olacak derece yoğun bir fayton kullanımı söz konusu. Biz FAYTON KULLANIMINA KARŞIYIZ ve bu konuyla ilgili bir düzenleme yapılmadığı, o hayvanların zor koşullarda her gün saatlerce, aralıksız çalıştırılmasına müdahale edilmediği sürece de karşı olmaya devam edeceğiz. Emin olun siz de sıcakta yorgunluktan yere düşen ya da perişan bir halde yokuşta insan taşımaya çalışan atları görseniz siz de öyle hissedersiniz, gereksiz bir duyar kasmıyoruz. O sebeple şayet kilometrelerce yürümekle aranız iyi değilse bisiklet kiralayarak İstanbul'da yapamadığınızı yapabilir, bisikletli ulaşımın keyfine varabilirsiniz. Yeter ki bisikletinizle 700 tane fotoğraf paylaşmayın, biz de insanız. Büyükada'da pek çok otel seçeneği mevcut. Ancak bunların arasında bize kalırsa tartışmasız bir biçimde en iyi olanı Splendid Palas. Aslına bakarsanız bu otel Büyükada'da gezilecek yerler listesine bile dahil edilebilecek güzellikte ve tarihi nitelikte. Adanın en güzel binalarından biri olması sebebiyle çok yüksek ihtimalle daha vapur ile Büyükada'ya doğru yaklaşırken dikkatinizi çekecek Splendid Hotel 1908 yılından beri tüm güzelliği ve ihtişamı ile hizmet veriyor. Zaten oteli gördüğümüz andan itibaren resmen sırt çantasıyla ve ayağımızda spor ayakkabılarla gittiğimize utandık. İnsanın o otele üzerinde balo kıyafetleri, ne bileyim elinde uzun eldivenler, inci kolye ve ağızlıklı sigara ile giresi falan geliyor. Ya da karizmatik bir şapka, büyük camlı gözlükler ve daktilo ile de olabilir... Öyle ki Ata'mız bile Büyükada'ya gittiğinde orada konaklamış, herhalde klas olacak. Bu arada eğer eş başkanlığını üstlendiğimiz Wes Anderson'ı aşırı sevenler derneğimize üye olduysanız Splendid Palas'ın özellikle renk ve eşya kullanımı ile yer yer ne denli Büyük Budapeşte Oteli'ni hatırlattığını da fark edeceksinizdir. Bar bölümü, avlu alanı, resepsiyon, hepsi Wes Anderson filmlerinden fırlamış gibi görünüyor, eminiz ki siz de en az 40 dakika boyunca etrafı fotoğraflamaya tutulacaksınız. Splendid Otel 23 Nisan Caddesi üzerinde yer alıyor. Yani vapurdan indikten sonra iskeleden 4-5 dakikalık bir yürüyüş mesafesinde kalıyor ve son derece merkezi bir noktada. Önlerden bir oda kapabildiğiniz takdirde zaten odadan çıkmadan bile harika bir deniz & İstanbul manzarası da size eşlik ediyor. Gidiniz, emin oun siz de bizim kadar sevecek ve önünüze gelene öveceksiniz. Adada konaklamak niyetinde misiniz yoksa Büyükada'ya günübirlik bir gezi mi planladınız bilemiyoruz. Ancak ailenizin blogu OitheBlog'un Büyükada gezi rehberi tabii ki her iki amaca da hizmet edecek... Çünkü aslında Büyükada'da bulunabileceğiniz aktiviteleri tek bir güne de sığdırabilirsiniz, iki güne yayarak krallar gibi de gezebilirsiniz, tercih tamamen size kalmış. Şayet bir güne sığdırmak niyetindeyseniz güne biraz erken başlamanız yeterli. Sonra orayı göremedik, burayı yetiştiremedik, bi' ağız tadıyla kahvemizi içemedik diye söylenmeyin, hiç dinlemeyiz valla. Büyükada'yı gezmenin ana teması tabii ki sokaklarda kaybolmak üzerine kurulu. Çünkü İstanbul'dasınız, ama aslında hiç de İstanbul'da gibi değilsiniz. Madem Türkiye'nin en kaotik şehrinin bir parçasını geziyorsunuz, bu güzel evler, bu yeşillik, bu dinginlik nereden geliyor? Bunca yazar neden gelip buraya kapanıyor, bir sürü insan merkezden kaçıp buraya yerleşme kararını neye dayanarak alıyor? Büyükada sokaklarını keşfettikten, evlerin bahçelerine kafanızı uzattıktan, yokuşları tırmanırken arada bir denize doğru baktıktan sonra en azından son sorunun cevabını adanın size kendi kendine vereceğine eminiz. Şimdi gelin, Büyükada'da gezilecek yerlere bi' bakınalım. Büyükada'nın en turistik aktivitesi nedir sorusunun en net cevabı olan Aya Yorgi Kilisesi Büyükada'ya tepeden bakan bir noktada yer alıyor. Öyle tepeden bakan bir nokta düşünün ki, yokuşunu çıkana kadar ananız ağlıyor, ayakkabılarınıza küsüyor, bacaklarınızla kavgaya tutuşuyor, sigara içiyorsanız yokuşun yarısında sigara bırakma hattını arayıp hüngür hüngür ağlayasınız geliyor. Hıristiyanlar tarafından Türkiye'deki hac noktalarından biri olarak kabul edilen Aya Yorgi Kilisesi'nin önemi anlayacağınız üzere bayağı büyük. Öyle ki Ortodokslar için özel bir gün olan 23 Nisan'da adanın dolup taşmasının ana sebebi de aslında buna dayanıyor. Çünkü çıplak ayakla ve hiç konuşmadan o çılgın yokuşu tamamlayıp tepeye ulaşacak olursanız "yarı hacı" olduğunuz gibi bir inanç söz konusu. İşin dini kısmını bir yana bırakacak olursak tepeye ulaştığınızda sizi kilisenin yanı sıra inanılmaz bir manzara da bekliyor olacak ki, bizce o yokuşu pes etmeden çıkabilmek için en büyük motivasyon da bu zaten. -Kilisenin bulunduğu tepeye çıkarken yolda renk renk ipler görecek ve büyük ihtimalle bizim gibi anlamlandıramayacaksınız. O iplerin açıklaması şu: Şayet elinizde bir makara ipi aça aça yukarı doğru çıkaranız kısmetiniz açılıyormuş, eğer ip yukarı kadar kopmadan ulaşırsa über kısmet açılması yaşıyormuşsunuz ve dileğiniz gerçek oluyormuş. Artık Thor'la mı evlenirsiniz, Gigi Hadid'e yıldırım nikahı mı kıyarsınız bilemiyoruz. -Şayet kiliseye girmek istiyorsanız 16:00'da kapanıyor, dolayısıyla. zellikle öncesinde yokuşu çıkmak için bayağı bir zaman harcamanız gerekeceğini de düşünürsek çok geçe kalmamakta fayda var. Adalar Müzesi bizi ciddi anlamda şaşırttı. Çünkü öyle kapsamlı ve güzel bir müze oluşturmuşlar ki açıkçası beklentimizin çok üzerinde bir şeyle karşılaştık. Müzenin iki farklı sergi alanı var, biri açık hava sergilerinden oluşan "Çınar Müze Alanı" diğeri ise "Aya Nikola Hangar Müze Alanı". Özellikle Hangar Müze Alanı'nı gerçekten inanılmaz kapsamlı olmuş. Adalar'ın jeolojik oluşumundan günümüzdeki haline kadar birçok konuyu bayağı detaylı bir biçimde anlatıyor. Adalar'a ilk yerleşimler, mimari, eğitim, edebiyat, göç, gelenekler, müzik gibi birçok farklı konuda bilgi edinebilme şansınız oluyor. Görsel anlamda da gayet güçlü öğeler kullandıkları için keyif almamanız imkansız, bizce kesinlikle birkaç saatinizi buraya ayırın. -Halikarnas Balıkçısı, Ziya Gökalp, Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Melih Cevdet Anday, Sait Faik gibi birçok ünlü yazar hayatının belli bir dönemini Adalar'da geçirmiş ve müzenin içinde onlara ayrılmış bir bölüm var. Sakın gözden kaçırmayın, bizim çok keyif aldık. -Pazartesi hariç 09:00 18:00 arası açık. -Müze Kartı olanlar ve öğrenciler için indirim var. Yılmaztürk Caddesi'ni özellikle yazmak istedik. Çünkü Büyükada'da birçok muhteşem ev görebileceğinizden söz edip durmamıza rağmen onları spesifik olarak görebileceğiniz hiçbir noktadan bahsetmedik. Aslına bakarsanız adanın her yerinde "oha KİMİ BU EV YA" diyeceğiniz ve kendi yaşantınızı sorgulayacağınız evler var. Ancak dolaşacak çok vaktiniz olmayacaksa rotanızı direkt Yılmaztürk Caddesi'ne çevirebilirsiniz, çünkü burası komple güzellikten ölen evlerle dolu. Şu anda virane bir halde olsa da gördüğünüz anda bir zamanlar ne kadar güzel bir bina olduğunu şak diye anlayabileceğiniz bir yer Büyükada Rum Yetimhanesi. Zamanında bir Fransız şirketi tarafından otel olarak inşa edilmiş, ancak otel olabilmek için gerekli belgeler edinilemeyince bina satışa çıkarılmış ve ardından yetimhane olarak kullanılmaya başlanmış. Şu anda Rum Patrikhanesi'nin himayesi altında olan bina aynı zamanda Avrupa'nın en büyük ahşap binalarından biri olarak biliniyor. Maalesef şu an tam anlamıyla bir harabe halini almış durumda, acayip bakımsız ve her yeri dökülüyor. Biz gidip görmek istedik ancak kapısına kadar gitsek de daha fazla yakınlaşabilme imkanımız olmadı. Zaten şu an tehlikeli olması nedeniyle içine girebilmek gibi bir imkanınız yok, çünkü birçok noktası çürümüş ya da yıkıldı yıkılacak bir halde. Yine de ada keşfine çıkmışken gidip görülebilir. 2 hafta sonra bi buyuk ada inziva programimiz vardi bi arkadssimla. En azindan gitmeyecegimm yer belli oldu. Bilmem ne zimbirtisi kilisesi. 🙂 bayir mayir ugrasamam. Ayrica atlar iyidir. Yaradilis amaclari binek ve cekek olmak ama tabii bi sendikalari olsa fazla zorlanmasalar ala olur.