Hakikaten yahu, ülkenin her yeri göl kaynıyor da bu Salda Gölü neden bu kadar patladı? Nedir bu Türkiye'nin Maldivleri muhabbeti? Ne oldu Jennifer Lopez Salda Gölü'ne gidip üstüne JENNIFER yazılmış pide mi yedi ne oldu yani? Aslında bunun birkaç sebebi var, size ortalığı coğrafya dersine çevirmeden konuyu açıklamaya çalışalım. Salda Gölü'nün şanının memleketteki diğer göllere kıyasla alıp yürümesinin ana sebepleri gölün dünya üzerinde Mars'ın özelliklerini taşıyan noktalardan biri (hatta yeryüzünde bu özellikleri taşıyan 2 yerden birinin Salda Gölü olduğu söyleniyor) ve beyaz kum & berrak turkuaz su ikilisi ile tropik bir plajdan hallice bir görüntüye sahip olması. Mars ve Maldivler sözcüklerinin aynı cümle içinde kullanılabildiği bir yerden söz edince ve bu bir anda "TÜRKİYE'NİN MALDİVLERİ" şeklinde gündeme oturunca da kısa bir süre içinde bayağı ilgi çeken bir noktaya dönüştü haliyle. Bu noktada birinin çıkıp doğruyu da söylemesi gerekiyor diye düşünüyoruz, göl tabii ki güzel, ancak son dönemlerde gölü bu kadar popüler hale getiren Instagram fotoğraflarının çoğu biraz fazla oynanmış fotoğraflar. Gidip "ya niye öyle görünmüyor, doğru yeri mi bulamadık" diye düşünmemeniz için bunu da not düşmek istedik ve sizi yanıltmamak adına burada paylaştığımız fotoğraflarda da çok az edit yaptık. Salda Gölü'nün Mars ile jeolojik olarak ne şekilde benzerlikler gösterdiğine dair ayrıntılara girmeye cesaret edemeyeceğiz ama, gölde bulunan beyaz kayalıklarda magnezyum olduğu ve bunların Mars'taki kayaların yapısıyla benzerlik gösterdiği söyleniyor. Salda Gölü'nü Türkiye'deki diğer göllerden ayrıştıran bir başka detay da Türkiye'nin en derin tatlı su gölü olarak biliniyor olması, ölçülebilen derinliği 185 metre-imiş. Suda bulunan magnezyum ve kil sebebiyle Salda Gölü'nün suyunun cilde iyi geldiği de söyleniyor. Sivilceleri temizliyormuş da lekelere bilmemne yapıyormuş falan. Artık yanınızda damacanalarla mı gidersiniz bilemiyoruz. Salda Gölü'nü görmek için oralara kadar gitmenize tek sebep tabii ki suyun rengi ya da TİRKİYİNİN MİLDİVLİRİ muhabbeti değil. Kişisel fikrimizi soracak olursanız zaten buraya bir tek suyun rengini görmeye gitmenin buranın hakkını yemek olacağını düşünüyoruz. Zira Türkiye'de suyun renginden büyülenebileceğiniz ve yüzebileceğiniz onlarca yer var. Burayı farklı ve görmeye değer kılan, doğa + berrak turkuaz su + görmeye pek de alışık olmadığımız beyaz kum ve kayalıklar kombinasyonunun ortaya çok güzel manzaralar ve ortam sunuyor olması. Salda Gölü'ne ne zaman gideceğinize civarda ne gibi aktivitelerde bulunmak isteyeceğinize göre karar vermeniz mantıklı olabilir. Eğer özellikle yüzmek gibi bir niyetiniz varsa haliyle daha sıcak aylarda, yani yazın gitmeniz en doğru seçenek olur tabii. Ancak daha sakin bir ortamda yüzmek ve kafa dinleme odaklı gidiyorsanız bayram seyran gibi tatil günlerine denk getirmeden bir Salda Gölü gezisi yapmanız çok daha mantıklı olur, çünkü bu dönemlerde hem çok kalabalık, hem de "Kardeşler Çay Bahçesi ve Aile Piknik Alanı" tadında olabiliyormuş. Eğer yüzmek çok da derdiniz değilse ve eğer sırf gölü görmek niyetiyle bir Salda Gölü Gezisi planlıyorsanız o zaman daha az kalabalık olan bahar aylarında gitmenizi önerebiliriz. Biz Salda Gölü Gezisi planını Mart sonunda yaptık ve şansımıza hem hava çok güzeldi hem de hiç kalabalık olmadığı için fotoğraf çekmeye ve ortamı keşfetmeye çok müsait bir ortam vardı. Bu dönem giderseniz ortamın biraz fazla sakin olacağını da belirtelim, zira gölün etrafında oturup bir şeyler yiyip içebileceğiniz mekanlar bile kapalı olabiliyor. Salda Gölü aynı zamanda kamp yapmayı sevenler için de popüler bir noktaya dönüşmüş durumda, eğer Salda Gölü'nde kamp yapmak gibi bir niyetiniz varsa kamp koşullarına uygun olabilecek bir hava durumunda gitseniz daha iyi olur herhalde. Biz kamp yapmak için nasıl koşullar gerektiği ile ilgili pek de bilgi sahibi olmadığımızdan bu konuda hiç atıp tutmadan başka konulara geçelim, buraları internette bulduğumuz bilgilere boğmayalım. Salda Gölü Burdur'un Yeşilova ilçesine bağlı. Harita üzerindeki yeri tam olarak gözünüzün önüne gelmediyse, ki bunun için sizi kınayacak değiliz, bulunduğu noktayı civarındaki yerlere göre biraz daha detaylı tarif edelim. Salda Gölü Denizli'nin merkezine yaklaşık 100km, Burdur'un merkezine 75km, Isparta'nın merkezine 110km, Antalya'nın merkezine ise 150km uzaklıkta bulunuyor. Türkiye'nin neresinden Salda Gölü'ne ulaşmayı düşünüyorsunuz bilemiyoruz ama, bizim gibi İstanbul'dan gideceksiniz İstanbul'dan Denizli Çardak Havalima'nına uçarak oradan Salda Gölü'ne ulaşmanız en mantıklı seçenek olur (havalimanı Salda Gölü'ne yaklaşık 50km). Hatta bu civarda daha kapsamlı bir gezi yapmak niyetindeyseniz, bu geziyi Denizli Pamukkale gezisi ile de birleştirebilir, hatta Salda'dan Isparta'ya doğru devam ederek Isparta'da bulunan ve Lavanta Kokulu Köyü olarak bilinen Kuyucak Köy'ünü ve Eğirdir Gölü gibi noktaları da ziyaret edebilirsiniz. Şayet yukarıda söz ettiğimiz gibi kapsamlı bir gezi yapmak niyetindeyseniz bu civarda araba kiralamanız hayatınızı çok kolaylaştıracaktır. Biz gezimize Denizli'den başladığımız için İstanbul'dan Denizli'ye uçarak havalimanından araba kiraladık ve arabayı rotamızın son durağı olan Antalya'da teslim ettik. Araba kiralama için birkaç farklı seçeneğiniz var ama nokta atışı bir öneri isterseniz biz Europcar'dan kiralamayı tercih ettik, ofisleri direkt havaalanında bulunmuyor ama sizi gelip araçla birlikte havaalanında karşılıyorlar, aklınızda bulunsun. Araba kiralamak ile uğraşmak istemiyorsanız Salda Gölü'ne ulaşmak için Denizli, Burdur veya Antalya Otogarı'ndan Yeşilova'ya giden otobüslerden birine binebilirsiniz. Otobüs Salda Gölü'nün yanından geçmiyorsa bile Yeşilova'ya kadar gidip buradan Salda Gölü'ne kalkan minibüslerden birini kullanabilirsiniz. Salda Gölü'nün bu denli popüler bir noktaya dönüşmesinde ve daha önce 3423 kişi tarafından ısrarla "Türkiye'nin Maldivleri" şeklinde nitelendirilmesinde Salda Gölü'nün yüzülebilir bir göl olmasının da katkısı büyük. Aslına bakarsanız Salda Gölü'nde yüzülebilir deniliyor ancak Salda Gölü'ndeki kumun bildiğimiz kum olmaması ve killi bir yapıya sahip olup inceden bataklık tadında olması sebebiyle yüzmenin aslında tehlikeli olduğu da söyleniyor. Bu bataklığa benzer yapıda olan kum/zemin suyun içinde sizi aşağıya çekebildiği için tehlikeli oluyor ki, daha önce bu sebepten mi yoksa yüzme bilinmemesi sebebiyle mi tam olarak bilinmese de birkaç kez boğulma vakaları da yaşanmış. Bu sebeple yüzmeyi iyi bilenlerin bile gölde çok açılmaması gerektiğine ve yüzmenin güvenli olduğu söylenen bölgeler dışında göle girmemesi gerektiğine dair uyarılar da yapılıyor. Dolayısıyla gölde yüzüp yüzmemek tamamen sizin kararınıza kalmış, böyle bir niyetiniz varsa da en azından dikkatli olmanızda, ne olur ne olmaz tek başınıza girmemenizde ve kıyıya yakın kalmanızda fayda var. İlla girecekseniz önden boy versin diye sevmediğiniz bir arkadaşınızı yollayın, ona bi' şey olmazsa siz girersiniz. Şahsen bizim kişisel olarak gölde yüzmememize sebep olabilecek bir başka konu da gölde çok fazla su yılanı bulunuyor olduğu gerçeğini duymuş olmamız. Konunun uzmanı bir takipçimiz bizi yılanların zehirli olmadığına ve zararsız olduğuna dair aydınlatmış olsa da teoride su yılanları ile birlikte yüzmek zaten bize pek haz vermediği için bu dosyayı komple kapattık. DOĞA SEVERİZ, AMA YILANLARLA YÜZEMEYİZ, KİMSE KUSURA BAKMASIN. Salda Gölü'nde yukarıda da söz ettiğimiz nedenlerden dolayı suya belirlenmiş alanlarda girmenizi öneriyorlar. Bunların arasında da en bilinenleri Yeşilova Halk Plajı, Doğanbaba Halk Plajı ve Orman Plajı. Doğanbaba Plajı aynı zamanda tahinli pidesiyle de nam salmış Pideci Sami'nin olduğu nokta. Biz gittiğimiz dönemde kapalı olması sebebiyle deneyemedik, dolayısıyla hakikaten övülecek bir yanı var mı, yoksa civarda bulunan tek tük tesislerden biri olduğu için mi herkes orayı öneriyor o kısmı için bir yorum getiremeyeceğiz. Doğanbaba Halk Plajı ve Yeşilova Halk Plajı aynı zamanda bu civarda kamp yapabileceğiniz 2 alan olarak biliniyor. Dediğimiz gibi bizim kamp yapmak pek uzmanlık alanımız sayılmaz ama aldığımız bilgilere göre Yeşilova'da kiralayabileceğiniz bungalov ve çadırlar varmış, isterseniz kendi çadırlarınızı da kurabiliyormuşsunuz. Bir diğer seçenek de yukarıda söz ettiğimiz Doğanbaba Plajı, ancak anladığımız kadarıyla Yeşilova'daki kamp alanında yiyecek içecek alabileceğiniz ve günlük ihtiyaçlarınızı karşılayabileceğiniz bir tesis olduğu için burası daha çok tercih ediliyormuş. gerçekten hakkını veren bir yazı olmuş. Ben geçen sene Denizlide yaşadığım sürede gitmiştim, gerçekten güzel bir nokta gezip görmek için. İlk olarak katılıyorum, sırf Salda yı görmeye gitmek pek mantıklı değil o kadar waaooow luk bir durumu yok. Eğer yanına Pamukkale-Denizli-Keloğlan Mağarası vb gibi ek noktalar eklenirse uzaktan gelmek hoş olur. İkinci olarak ben ilkbahar gitmiştim açık bir büfe vardı ama biz biraz daha ilerleyip göl kenarında bir balıkçıya gitmiştik orası güzeldi, hem uygun hem göl kenarında güzel bir ortam.


Bu her şeyin en iyisi İstanbul'dadır, İstanbul'da yaşıyorsan en kralı zaten en yakınındadır muhabbeti vardır ya, izninizle biz favori İzmir Mekanları listemizin ardından artık bu görüşü buruşturup çöpe atalım, sonra o çöpü de başka bir çöpe atalım, çöpception yapalım diyoruz. Bilemiyoruz, belki eskiden gerçekten de her şeyin en iyisi İstanbul'da bulunuyordu, ama artık kesinlikle öyle bir şey yok. İzmir'de geçirdiğimiz günlerde bayramda duygusu gelip karısına "Neriman, bu bayram abimlere de gidelim be" diyen emekli amcalar gibi bizde de bir duygu patlaması yaşandı. Ulan dedik, biz bu İstanbul'da hakikaten de bayağı asosyal yaşıyor, neredeyse hiçbir şeyden keyif almıyor, cebelleşip duruyoruz. NE VAR Kİ İSTANBUL'DA YA, DAĞLARINDA ÇİÇEK BİLE AÇMIYOR dedik, İzmir sevgimiz tırmandı da tırmandı, İzmir'e yükseldik de yükseldik. Bize kalırsa son yıllarda İzmir pek çok konuda olduğu gibi mekan çeşitliliği konusunda da resmen İstanbul'un bir adım önüne geçmiş durumda. Gerçekten hiç abartmıyor, hiç süslemiyor, anlamsızca her şeyi çok beğenip öven blogger güzellemesi yapmıyoruz, aşağıda bunu size kanıtlayacağız. Şimdi favori İzmir Mekanları meselesini bir kenara bırakıp yaşam kalitesinden de dem vururduk da, hadi onu karıştırmayalım, yoksa 1-2 paragraf sonra kendimizi Google'a "Alsancak 2+1 kiralık" yazmışken falan bulacağız, kendimizi sakin olmaya davet ediyoruz. Bu arada, bizi Instagram'dan takip edenler bilir, İzmir'e bol bol yolumuz düşüyor. Düşmeyecek gibi olursa da bi' bahane bulup düşürüyoruz, muasır medeniyetler seviyesi ihtiyacımızı giderip sonra paşa paşa İstanbul'a dönüyoruz. O sebeple gidip geldikçe yeni yerler denemeye de çalışıyoruz ve bu yazıyı da yeni İzmir Mekanları denedikçe güncellemeyi planlıyoruz. Daha denenecekler listemizde biiir sürü mekan mevcut, dolayısıyla şunu da deneyin, bunu da görün dediğiniz bi' yerler varsa önerilerinizi esirgemeyin, gidip geldikçe onlara da uğrarız. Biz bu İzmir seferimizde Mövenpick Hotel İzmir'de kaldık ve tam anlamıyla bir nokta atışı olduğunu söyleyebiliriz. Özellikle aşağıda önereceğimiz birçok mekana yürüme mesafesinde olması sebebiyle inanılmaz rahat hareket ettik ve ulaşım konusunda hiçbir problemimiz kalmadı. Karşıyaka/Bostanlı taraflarına geçecek olursanız da feribota son derece yakın olduğu için o konuda da gayet rahattık. Özetle eğer araç kullanmak istemiyorsanız, bizim gibi gittiğiniz şehirleri yürüyerek keşfetmeyi seviyorsanız direkt Mövenpick'i tercih edebilirsiniz. Roast and Found: Hiç lafı dolandırmadan net bir cümle kuralım, İzmir'de içtiğimiz en iyi kahveleri gerçekten Roast and Found'da içtik. Eğer bir sabah rastgele bir kafeye oturmaktan öteye geçip hakikaten iyi bir kahve içmek niyetiyle dışarı çıktıysanız bizce istikametiniz burası olmalı. Bu yalnızca bizim yorumumuz değilmiş, zira kendileri aynı zamanda 2017 SCAE Turkey Coffee Roasting Championship birinciliğini de kapmışlar, bizce sonuna kadar hak ediyorlar. Bu arada eve çekirdek kahve alıyorsanız web sitelerine bi' göz atmak isteyebilirsiniz, kahve aboneliği de mevcut. Alta Gracia Coffee House: Doğruyu söyleyelim, Alta Gracia'nın dikkatimizi çekmesinin ilk sebebi "Bitch Better Have My Coffee" yazan neon tabelalarıydı. Artık Instagram'a fotoğraf koyma hevesi bizim nesilin beynini nasıl ele geçirdiyse, tam nokta atışı yapmışlar, bilinmeyen bir güç bizi Alta Gracia'ya doğru çekti resmen. Ama sonra kahvelerini deneyince "e burası bayağı iyiymiş yahu" noktasına gelip kendilerini tekrar ziyaret bile ettik. Deneysel tatları seviyorsanız kahvelere yasemin, lavanta, karamel&tarçın şuruplarından birini ekletebiliyorsunuz, biz kahvede gelenekçi olduğumuz için denemedik, ama şimdi merak edip pişman olduk, top sizde. El Cartel: İzmir'de yaşayanların çok yüksek ihtimalle yakında adını sık sık duymaya alışacağı bir kahveci zinciri El Cartel. Biz ilk Hacı Memiş'te karşılaştık. Sonradan Alsancak'ta da olduğunu ve ardından Sığacık, Bodrum ve hatta Amsterdam'a kadar uzanacaklarını öğrendik. Amsterdam hariç Rusların sıcak denizlere inme politikası gibi bir strateji izliyorlar galiba, yakında çarlığa geçiş yaparlarsa şaşırmayacağız. Özetle gitme ihtimaliniz olan pek çok yerde karşınıza çıkabilir ve kahve ihtiyacınızı gidermek için uğrayabilirsiniz, gayet güzel bir konsept geliştirmişler. Black Ivory Coffee: Black Ivory yeni mi açıldı, bayağı merkezi konumu olmasına rağmen İzmirliler tarafından henüz tam olarak keşfedilemedi mi, yoksa sadece bizim gördüğümüz hayal ürünü bir mekan falan mı bilemiyoruz, çünkü ilginç bir şekilde herkes Instagram'da öneriler yağdırırken buranın adı bir türlü geçmedi. Bunu oldukça tuhaf bulduk, çünkü bayağı da özenli iş yapıyor ve pek de güzel kahveler hazırlıyorlar. Civarındaysanız buralarda kahve için en iyi seçeneklerden. Umarız karşısındaki mekan müzik tercihlerini en yakın zamanda değiştirir de her şey daha iyi olur, biz yarım saat oturduk, neredeyse her şeye karışan teyzeler gibi müzik kıstırmaya gidecektik. Uggla Coffee: Bostanlı tarafında hoşunuza gidecek bir kahveci alternatifiniz daha olsun, Uggla Coffee. Mekan küçük ama gayet tatlı, kahveleri lezzetli, aynı zamanda özellikle haftaiçi gündüz freelance çalışanlar için oturup uzun uzun çalışmaya, o sırada kahve üstüne kahve içmeye elverişli bir ortamı var. Bu yalnızca bizim tespitimiz olmasa gerek, gittiğimizde bilgisayarını almış işini yapan bir sürü freelancer'a denk geldik. O taraflar için güzel alternatif. Arpege Patisserie: Arpege için yola çıkışımız, Instagram'da aranızdan birinin "oranın makaronları Pierre Herme'nin makaronlarına benziyor kızlar" yorumu yaparak bizi manyağa çevirmesiyle oldu. NE DEMEK TÜRKİYE'DE PIERRE HERME'YE BENZEYEN MAKARON BULMAK? Resmen obeziteye doğru emin adımlarla yürüdüğümüzü hissettik Gördüğünüz gibi bu konuda çok heyecanlı olduğumuz için koştur koştur Arpege'ye gittik ve makaronlarının gerçekten lezzetli ve çok taze olduğu konusunda atıp tutulmamış, kesinlikle çok lezzetli, Paris'te yediklerimize en yakın makaron buydu diyebiliriz. Ek olarak inanılmaz güzel tatlılar da yapıyorlar, onları deneyemesek de görselleri sebebiyle tatlarının da öyle olduğunu varsaydık, kessssin deneyin. Leone: Eğer bir başka patisserie konsepti daha isterseniz Leone de İzmir'in en popülerlerinden. Özellikle kruvasanları çok seviliyor, bunun dışında pek çok tatlı alternatifi de mevcut, buraya da yolunuzu düşürebilirsiniz. İzmirli dostlar arasında özellikle kahvaltı için pek tutulan bir mekan. Münire: Gazoz sevenler parmak kaldırsın, size gazozcu bulduk. Gazozcu diye bir şeyin varlığını bilmek bile insanı mutlu ediyor resmen. Münire'nin şöyle bir önünden geçecek olsanız zaten ilginizi çekerdi ya, yine de bahsetmeden geçmek istemedik. Münire geçmişten günümüze ışınlanmış görüntüsü ve çeşit çeşit gazozları ile resmen başka bir döneme geçiş yapmışsınız gibi hissettiriyor. Bir de tam mahalle ortamında yer aldığı için iyice moda giriyorsunuz, oldukça keyifli. Bu gezide deneyemediğimiz ve aklımızda kalan iki mekan: Pulp ve Baristocrat. (Baristocrat'ı daha önce denemiştik, ama üstünden zaman geçti, o yüzden bir daha denemeden atıp tutmayalım dedik, bir dahakine. Burger No 7: Güzel bir burgere karşı koyamayanlar derneği eş başkanları olarak izninizle İzmir'de yediğimiz en güzel burgerleri yapan mekanı buraya bırakmak istiyoruz, Burger No: 7. Gerçekten çok çok başarılılar, hatta peynire sosa kanıp o kadar da iyi olmayan bir burgere "çok iyiydi wowww" demeyelim diye menüde bir sürü atraksiyonlu burgerleri bulunmasına rağmen klasik cheeseburgerlerini denedik, buna rağmen bayıldık. Bu arada çok güzel hot doglar da yapıyorlar, o da bir seçenek olabilir. Helal olsun. Buraya bir not bırakalım, bir başka burgerci olan Burger Attack'ı deneyemedik, aklımızda kaldı, belki siz denersiniz, sonradan denersek biz listeye ekleriz zaten. B'ready: Hazır burgerden konu açılmışken bir diğer sevip de denediğimiz mekandan da bahsedelim. Siyah burger denemiş miydiniz? Hani şu Instagram'da rüzgar gibi esen, modellerin ısırık alıyormuş gibi fotoğraf çektirerek sonra muhtemelen bir kenara bıraktığı, burger ekmeği simsiyah olan. Denemediyseniz burada güzelinden yapılıyor, üstelik o renk gıda boyası ile değil, bayağı mürekkep balığından elde ediliyor. Yok canım burger istemiyor diyorsanız o zaman mac n cheese de deneyebilirsiniz, onu da gayet lezzetli yapmışlardı. La Cigale: Fransız Kültür Merkezi'nin restoranından haberdar mıydınız? Anladığımız kadarıyla burası İzmirlilerin evlenme teklifi etme ve romantizmin doruklarına çıkma mekanı, sevgiliniz olmadan giderseniz böyle bi' huzurunuz kaçıyor, bi' "TAMAM ANLADIK EVET SEVGİLİNİZ VAR OK" oluyorsunuz. Kişisine göre saldırgan tavırlar sergilemeye kadar gidiyor.......... Neticede hem yemekleri güzel, hem şık, hem de ortamı hoş bir mekan. Bize göre tek sorunları servisin biraz fazla yavaş olmasıydı. Unutmadan, özellikle haftasonu rezervasyonsuz gitmek biraz çılgınlık gibi, o yüzden gitmeden arasanız iyi edersiniz. Balmumu Lokanta: Balmumu Lokanta bize İzmir'in sürprizi oldu. Tam yukarıda bahsettiğimiz Arpege'ye gitmişken ve açlıktan ölüyorken hemen yanında Balmumu Lokanta'yı görüp denemeye heves ettik ve pişman değiliz, yine olsa yine yaparız! Meğer mekan Ahmet Güzelyağdöken'inmiş, keşke onu kendisine "AA BEN SİZİ BİR YERDEN TANIYORUM" demeden önce bilseydik, neyse. Neticede özellikle yöresel yemekler denemek istiyorsanız bunu Balmumu Lokanta'da yapmanızı şiddetle öneririz. Özellikle yuvalama ve Alaşehir kapama varsa mutttttlaka. Less Ordinary Coffee & Cocktails: İzmir gezisi boyunca İstanbul'a en çok trip attığımız zamanlar, gece dışarı çıktığımız zamanlar oldu. Alın size bunun ilk sorumlusu, Less Ordinary. Öyle güzel mekan yapmışlar, o kadar güzel kokteyller yapıyor ki, gerçekten İstanbul'da neden asosyal insanlara dönüştüğümüzü anladık, çünkü burası gibi bizi dışarı çıkmaya heveslendiren mekan kalmadı resmen. Mekanın müzik seçimleri, ortamı ve içine girip arkaya kadar uzanmadan varlığından haberdar olamayacağınız küçük ve tatlı arka bahçesi ile her şeyinin hastası olduk, İzmir'de yaşasak müdavimi de olurduk, bizim yerimize değerlendiriniz. Nokta atışı kokteyl önerisi isterseniz Your Grace'i denemeden geçmeyiniz. Mekanda kahve de var bu arada, biz kokteyle odaklanınca onu içemedik tabii. No 42 Alsancak: Bir diğer kıskanılası mekan, No: 42. Dışarıdan baktığınızla kalırsanız yine bahçesinin farkına varamayabilirsiniz, ama aslında arkada çoook da güzel bir bahçesi mevcut. Bu arada biz burayı akşam için yazıyoruz ama, kahve, atıştırmalık, ne bilelim akşamüstü kokteyli için de uğrayabilirsiniz, illa akşam gitmeniz gereken bir mekan değil yani. Biz İzmir'de yaşasak çok yüksek ihtimalle bilgisayarımızı alıp çalışmaya çökerdik, çünkü o bahçe değerlendirilmeli. La Puerta: Gün geçmiyordu ki İzmir'de gece dışarı çıkıp da çok keyif alacağımız bir başka mekanla daha karşılaşmayalım. NE İSTİYORSUN BİZDEN İZMİR, TAŞINALIM MI BURAYA İLLA Kİ, BU MU YANİ? Biz de bir şekilde artık "gezginimsi" bir sıfata sahip olduğumuz için La Puerta'nın konseptinin ilgimizi çekmemesi zaten mümkün değildi. Üstüne bir de şahane kokteyller, güzel müzik, eğlenceli ortam eklenince zaten buranın neden sürekli dolup taştığı da açıklığa kavuşmuş oldu. Çok şükür Alaçatı'ya da açıldılar da oralardayken de bol bol uğrayabileceğiz. Seviyoruz sizi sayın La Puerta ekibi. Edit: Artık Edit'i de bir İzmir klasiği sayabiliriz galiba. En azından İzmir'deki arkadaş çevremizin her daim buranın müdavimi olmasından mütevellit otomatik olarak buraya sempati duyuyoruz. E üstüne orijinal kokteyller ve güzel müzikler de eklendi mi zaten buradan da mutlu ayrılmamak pek de mümkün değil. Bu arada bu yaza özgü bir durum mu, yoksa genel olarak mı öyle oluyor bilmiyoruz ama, yaz döneminde Yıldızburnu Nevi'de olacakları için Edit yaz boyunca kapalıymış. 1888: Peki daha da geç saatte akşam n'apıyoruz? Valla biz İzmir'de ne zaman gece dışarı çıksak 1888'e gidiyor, dans etme ihtiyacımızı gideriyor, kapanışı 88 ile yapıyoruz. Kardeşler Büfe: Şurada İngilizce, Fransızca ve hatta İspanyolca mekan isimlerinin havalarda uçuştuğu bir listede bir anda KARDEŞLER BÜFE görünce bi' özümüze döndük. Ne alaka şimdi Kardeşler Büfe? Efenim kendileri mekanı o gayeyle mi açmışlardır bilemeyiz ama, buranın İzmirli pek çok arkadaşımız için özelliği alkol sonrası eve gitmeden kapanış yapma mekanı olması, bu sebeple de kendisini akşam yapılacaklar bölümümüze dahil ettik. Ama kahvaltıda giderseniz yumurtalı/sucuklu/kavurmalı sandviçleri falan da bayağı popüler. Büfe işte neticede, çok çılgın bir durum yok. Aklınızda bulunsun. Kahve için baya alternatif var ama yazdığınız gibi Baristocrat!!! Arpege in alternatifi Odelato ve sağlıklı yemek isteyenler icin; Yayaraw, Boho Lokal, Umami önerebiliriz.


Size de oluyor mu bilmiyoruz, ama biz lokasyonu fark etmeksizin ne zaman bir adaya gitsek içimizde tarif etmesi güç, ama normalde yaşadıklarımızdan farklı, tuhaf bir mutluluk hissi oluyor. Resmen "ada mutluluğu" diye bir şey var galiba. İnsan kendini daha bi' rahat, daha bi' küçük şeylerden mutlu olmaya hazır, daha bi' Ayşecik gibi "hayyaat sevinceee güzeel" modunda hissediyor. Normalde yüzüne bile bakmadığınız şeyleri mutluluk kaynağı olarak görmeye başlıyorsunuz, ne bilelim, martı geçiyor "ABİ MARTI VAR YA ŞUNA BAKAR MISIN MARTI BU RESMEN" şeklinde anlamsız heyecanlar duymaya başlıyor, resmen etrafı pembe görüyorsunuz. Tabii ki özellikle İstanbul'daki herhangi bir adaya bayramda ya da 23 Nisan'da falan gitmediyseniz, aman öyle bir hataya düşmeyiniz. Tabii şu yukarıda anlattığımız ruh halinin adaya ayak bastığımız anda geleceğini bildiğimiz için daha önce hiç görmediğimiz Burgazada'ya giderken de lüzumsuz derecede heves içindeydik. Sağ olsun kendisi de bizi hiç şaşırtmadı, hiç hayal kırıklığı yaşatmadı, daha adaya ayak bastığımız saniyeden itibaren mutluluk seviyemiz 3 kat yukarı çıktı. Fakat hepinizi en baştan uyarmalıyız, eğer daha önce birçoğumuz gibi sadece Büyükada'ya gittiyseniz ve Burgazada'dan da "işte Büyükada gibidir ya" beklentisi içine girdiyseniz onu acilen bir kenara bırakmanız gerek. Burgazada, Büyükada'ya kıyasla biraz daha sakin, biraz daha yavaş, biraz daha "kendi halinde" bir yer. Hemen ıssız bir adaya düşerseniz yanınıza alacağınız 3 şeyi düşünmeye başlamayın, öyle bir şeyden bahsetmiyoruz tabii ki. Sadece burası Büyükada'dan bir seviye daha az popüler olduğu için ekstrem bir durum olmadığı ya da şans eseri tüm günübirlikçiler buraya da akın etmediği sürece Büyükada'nın adamı yıldıran kalabalığı yok. Bu kesinlikle Burgazada'nın sıkıcı olduğu gibi bir izlenime kapılmanıza sebep olmamalı, biz temkinli davranıp yanlış beklentiyle giderek burayı sevememe ihtimalinizin şimdiden önüne geçmeye çalışıyoruz. O ADAYI SİZE SEVDİRECEĞİZ KARDEŞİM. Eğer aşağıda anlattığımız yerlerin görüntülü halini isterseniz şuradan sabitlenmiş hikayeler arasında Burgazada'da geçen 1 günümüzü izleyebilirsiniz. Buralara kadar gelmişken Büyükada'ya da gidecekseniz Büyükada Gezi Rehberi de şurada. İstanbul'daysanız işiniz çok kolay, artık hangisine yakınsanız Eminönü, Kadıköy ya da Bostancı'dan Burgazada'ya deniz yolu ile hop diye ulaşabilirsiniz. Bindiğiniz noktaya göre maksimum 1 saat gibi bir sürede kendinizi Burgazada'da bulacaksınız. Zaten özellikle güzel bir havaya denk geldiyseniz vapur yolculuğu o kadar keyifli oluyor ki, daha adaya gitmeden acayip moda giriyorsunuz. Tahmin edersiniz ki bindiğiniz vapur yalnızca Burgazada'ya değil, civardaki diğer adalara, yani Büyükada, Kınalıada ve Heybeliada'ya da uğruyor. Eğer adada aylaklık etmekten çok skor peşindeyseniz o zaman bir günde 2-3 ada da keşfedebilirsiniz. Burgazada'ya ve diğer adalara giden seferlere şuradan ulaşabilirsiniz. Burgazada'ya ulaşımdan bahsetmişken ada içinde ulaşımdan da bahsetmeyi es geçmeyelim. Zaten faytona binmeyeceğinizi varsayıyoruz. Bu durumda ya bol bol yürüyecek ya da bisiklet kiralayacaksınız. Gezinti Yolu Caddesi üzerinde Ertan Bisiklet diye bir yer gördük, biz kiralamadık ama en azından oradan kiralandığını söyleyebiliriz. Madam Martha Koyu: Burgazada İskelesi'nde inip sağa doğru gitmeniz ve yaklaşık 1,5 km civarı bir yol yürümeniz gerekiyor. Çamakya Plajı: İskeleden inince yine sağınıza doğru sahil yolunu takip ederseniz yaklaşık 800 m sonra burayı göreceksiniz. 20 TL ücret alıyorlar. Burgazada Su Sporları Kulübü: Çamakya'ya gittiğiniz şekilde yürüyecek olursanız onun biraz ilerisinde. Bakın bu normalde sık söylediğimiz bir şey değil, genelde bütün gezileriniz için size psikopat gibi ayaklarınız kopana kadar yürümeniz ve kan ter içinde kalmanız konusunda baskı yaparız. Ama burası öyle bir yer değil, burada aylaklık edecek, adanın tadını çıkaracaksınız, en güzel Burgazada aktivitesi kesinlikle bu. Elbet biraz gezer dolaşırsınız, ama sonra bir orada otur, bir burada otur, biraz şurada kitap oku, biraz da burada muhabbet et, azıcık da şu kediyi köpeği mıncır, derken bir bakmışsınız adayı mesken tutmuş yaygaracı martı sesleri arasında kocaman bir sevgi topuna dönüşmüşsünüz, canımız Burgazada en gergin insanı bile kelebeğe çeviriyor resmen. Özetle adanın tadını çıkarmak aylaklık etmeyi gerektiriyor, ısrar ediyoruz. -Müze Pazartesi ve Salı günleri kapalı, aklınızda bulunsun. Şuraya tıklayarak müzeyi sanal ortamda gezebiliyorsunuz, Burgazada'ya yakın zamanda yolunu düşüremeyen Sait Faik severlere selam olsun. Burgazada sokakları arşınlanır, fotoğraf çılgınlığına düşülür. Bu gezi biraz popo yayıp miskinlik etme gezisi dedik diye sizi hiç yürütmeyecek de değiliz tabii. Aşağıda bu kısmı sizi tatlı yemeye zorlayarak telafi edeceğiz, merak etmeyin, anlaşabiliriz........ Efenim diğer adalarda olduğu gibi burada da "burada yaşamak insanın ömrünü uzatır" dedirtecek sokaklar, evler ve anlar ile karşılaşacaksınız. Anlar kısmına karışamıyoruz, o sizin Burgazada'nız olacak, ama hangi sokaklarda şöyle bir turlarsanız iyi olur ondan bahsetmemiz lazım, çünkü bizim gördüklerimizi siz de görün istiyoruz. Aslına bakarsanız zaten akışına bıraksanız çok yüksek ihtimal buralardan geçerdiniz ama, yine de nereden başlayacağınızı bilmiyorsanız diye işleri biraz kolaylaştırmaktan zarar gelmez. Burgazada İskelesi'nde indiniz, sırtınız iskeleye dönük, yüzünüz Burgazada'nın meydanına bakıyor. Hemen karşınızda bir yerlerde olmasını umduğunuz gibi bir adet Sait Faik büstü, onu arkasında ise Ergün Pastanesi size göz kırpıyor. Bu noktada eğer sola doğru gidecek olursanız yan yana bir sürü rakı balık yapacak, karın doyuracak mekan göreceksiniz. İşte oraya gitmeyin. Çünkü daha yeni geldiniz abi, biraz gezin dolaşın bismillah ya, sonra yersiniz, aşağıda anlatacağız oraları. Onun yerine bizce Gezinti Yolu Caddesi üzerinden, yani deniz kenarından sağa doğru ilerleyin. Yol boyunca uzaktan İstanbul'a bakıp bakıp şaşırın, vay be ben İstanbul'da mıyım yani şimdi, yoook canıııım, muhabbetlerini doyasıya çevirin. Zaten bu noktada solunuzda ada evlerinin arasında Burgazada Camii'ni de görmüş olacaksınız ki yürüdüğünüz yol üzerinden o caddenin cami ile birlikte çok da hoş bir fotoğrafı yakalanıyor. Ayrıca 203 numaralı odasının manzarasıyla efsane olmuş Pyrgos Hotel, pek çok Adalı tarafından sevilen Yasemin Restoran ve Gamze Yalçın'a ait bir mural çalışması da bu yol üzerinde görülebilecek şeyler. Eğer bu yoldan bizim gibi Adalar Su Sporları Kulübü'ne kadar ilerleyecek olursanız bu noktada iki seçeneğiniz var. Madam Martha Koyu'na kadar ilerleyebilirsiniz, yok oraya gitmeyeceğiz diyorsanız ara sokaklardan birinden bir paraleliniz olan Gönüllü Caddesi'ne de çıkabilirsiniz ki bu noktada biraz yokuşa maruz kalabilirsiniz, hazırlıklı olunuz. Madam Martha Koyu'ndan aşağıda şöyle bir bahsedeceğiz, o yüzden Gönüllü Caddesi'nden biraz söz edelim. Burası Burgazada genelinde gördüğümüz en güzel caddelerden biri. Zaten bu rotayı izlerseniz aslında az önce Gezinti Yolu Cad. üzerinden geldiğinizi yolu Gönüllü'den geri dönüyor gibi bir şey yapmış olacak ve bir nevi başlangıç noktasına ulaşıp mini bir ada turu yapmış olacaksınız. Yol boyunca tam kıskanmalık evler var, özellikle Belevi Konağı aklımızda yer etti. Bu yol üzerinde yürüdükten sonra yol ayrımına geldiğinizde Cami Sokak'a sapacak olursanız bu yol sizi zaten Aya Yani Kilisesi'ne kadar götürecek. Kilise her zaman açık olmuyormuş, Pazar günleri açık bulma ihtimalinizi en yüksek olduğu gün-imiş, aklınızda bulunsun. Sonrasında zaten kilisenin oradan bir yukarı sokağa çıkacak olursanız Sait Faik Müzesi'ne ulaşmış oluyorsunuz. Mini ada gezisi rotanız hayırlı uğurlu olsun. Madam Martha Koyu'nda kamp yapmak artık pek mümkün değilmiş gibi görünse de, şayet denize girmeyecekseniz bile gidip birkaç saatinizi burada geçirmek de yasak olacak değil ya. Kapın dostlarınızı, alın sandalyelerinizi, içeceklerinizi, çökün deniz kenarına, keyfini çıkarın. Mümkünse yanınızda bir Sait Faik kitabı da alın ve 1-2 saat kitaba gömülün, daha güzeli var mı? İstanbul'da olup İstanbul'da değilmiş gibi hissetmemenin dayanılmaz hafifliği! Evet, yine üçüncü dalga kahveci bulduk, VAR MI İTİRAZI OLAN? Egzoz içinde oturmadığınız, aşırı gürültüye maruz kalmadan kitabınıza gömülebildiğiniz, etrafınızı kediciklerin sardığı, leziz kahveleri olan, tatlı mı tatlı bir kahveci olan Four Letter Word Coffee'den bahsediyoruz. Mekanda oturduğumuz süre boyunca içimizden mütemadiyen Cake Friend Is a Four Letter Word şarkısını söylememize sebep olan mekanın adının şarkıyla ilgisi var mıdır bilemiyoruz ama, bizce buraya çöküp uzun uzun oturmak da artık bir Burgazada klasiği sayılmalı, öyle keyif aldık. Adada bol bol yürüyeceğinizi düşünürsek bu krizi bir fırsata çevirip hemen kendinizi tatlıya boğabilirsiniz, çünkü bunu hak ettiniz. Bunun için ada klasiğine dönüşmüş birkaç yer var, artık dağılır mısınız, tek tek hepsine oturup dikkatleri üstünüze mi çekersiniz karar size kalmış. Bize göre kaçırmamanız gerekenler, Ergün Pastanesi'nde milföy ve Sinem Dondurma'da canınız hangilerinden çekiyorsa, ortaya karışık top top dondurma. Gerçekten Burgazada'ya gelip rakı içmeyecek olabilir misiniz? Bu kadar mı sevmiyorsunuz hayatı, bu kadar mı DELİRDİNİZ? Burgazada'da mezelere gömülebileceğiniz, rakı balık yapacağım diye yola çıkıp meze yemekten balık aşamasına geçemeyeceğiniz bir sürü mekan var. Bunların çoğu yan yana. Doğruyu söylemek gerekirse yalnızca tek bir tanesini deneme fırsatımız olduğu için hangisinin en iyisi olduğunu söylemek zor, o yüzden Adalılar tarafından önerilen birkaç tanesini yazarak seçimi size bırakacağız; Barba Yani Restoran, Fincan Restoran, Yasemin Restoran ve Antigoni Restoran. Göremediklerimiz: Kapalı olması sebebiyle Iparho ve Peyote Cennet Bahçesi'ne bakamadık. Artık onlara da bizim yerimize siz uğrarsınız. Bir zamanların popüler Burgazada mekanı Kalpazankaya'yı Burgazada Gezi Rehberi içinde görmeyince şaşırmış olabilirsiniz. Ancak bu mekana bilinçli olarak gitmedik, çünkü Socrates Dergi Genel Yayın Yönetmeni olarak da tanıyabileceğiniz Caner Eler gelen hesapta içmedikleri bir içkinin bulunduğunu söylediği için bu restoranda darp edildi. Doğma büyüme burgazadali biri olarak adamız hakkında çok güzel seyler yazmışsınız, aynen adanın bize hissettirdiklerini sizde hissetmişsiniz. Adamiza her zaman bekleriz 43 yıllık hayatımda çok sayıda anı biriktirdiğim bu adada eminim sizde bol bol güzel anılar biriktirebilirsiniz. Yazılarınızı merakla ve beğeniyle takip ederim. Burgazada rehberini görünce özellikle Kalpazankaya'dan bahsedip bahsetmediğinizi görmek için hızlıca taradım. Önce mekanın ismini yazıda görmemek sonra da notunuzu görmek beni çok mutlu etti! Duyarlılığınız için sizi tebrik ederim, artık 3 kat daha fazla takip edeceğim sizi!


-Londra'ya yerleşmek deyince de daha baştan işler insanın gözünde büyüyor, sanki çok sıkıntı çıkarmış, öyle kolay bir süreç olmazmış gibi geliyor insana. Bu süreçte çok sıkıntı yaşadın mı, bize sürecin nasıl ilerlediğinden biraz bahsedebilir misin? Evet nedense söz konusu Londra'ya yerleşmek, daha doğrusu İngiltere'ye yerleşmek olunca, yurtdışına yerleşme fikri insanlara daha da zor geliyor. Muhtemelen İngiltere'nin Avrupa Birliği'nde olup kendi başına takılan tavrı, Euro değil Pound kullanması, Schengen bölgesine dahil olmayışı, ayrıca dünyanın çoğunluğunun aksine sağdan akan trafiği, uzunluk ve ağırlık ölçülerinin farklı oluşu, İngilizlerin dillere destan soğukluğu gibi konular sanki durumu insanların gözünde psikolojik olarak daha zor hale getiriyor. Ama bilinenin aksine şu an Avrupa ülkeleri arasında Türklerin en rahat yerleşebileceği ülke İngiltere. Aslında İngiltere diyoruz ama İngiltere'nin de içinde bulunduğu Birleşik Krallık'tan bahsediyoruz. İngiltere, İskoçya, Kuzey İrlanda ve Galler. Ben nerede yaşamak istediğimden ve ne yapmak istediğimden, neleri yapamayıp, neleri yapabileceğimden çok emindim. O yüzden hangi vize türüne başvurmam gerektiği çok netti. Bu konuda yeterli araştırmayı yapıp, kendi durumumu değerlendirip, başvurumu yaptım. Açık ve nettim. Dolayısıyla 9 gün içinde kolaylıkla vizemi aldım. Bu aşamada mülakata çağrılmak, ek evrak talebi, ret vs. gibi hiçbir zorlukla da karşılaşmadım. Süreç her vize türüne göre değişiyor. Ben Londra'ya yerleşmek için Ankara Anlaşması vizesine başvurdum ve sıkıntılı bir süreç olmadığını söylemeliyim. Önemli olan kişinin talebinden emin olup, kendi üzerine düşeni başvuru aşamasında eksiksiz yapması. -Hazır bir avukata denk gelmişken bu soruyu da esirgemeyelim. Genel olarak İngiltere'ye göç konusu gündeme geldiğinde akabinde hemen bir "Ankara Anlaşması" konusu da açılıveriyor. Bu konuyla ilgili herhangi bir bilgin var mı, nedir bu Ankara Anlaşması'nın katkısı tam olarak? Ankara Anlaşması aslında Avrupa Birliği Ekonomik İşbirliği Anlaşması çerçevesinde bir protokoldür. Ve bu protokole dayalı olarak İngiltere'nin Türk vatandaşlarına kendi işlerini kurmaları şartıyla İngiltere'de yaşamak ve yerleşmek için verdiği bir vize türüdür. Ankara Anlaşması'na başvuru yapabilmenin tek koşulu kişinin kendi işini kuracak olmasıdır. Ayrıca bir dil, eğitim ya da sermaye şartı söz konusu değildir. Kişi öncelikle o güne kadarki eğitimlerini ve tecrübelerini göz önüne alarak, ne tür bir iş yapabileceği konusunu netleştirmelidir. Örneğin; işletme mezunusunuz, bugüne kadar da çeşitli firmalarda muhasebe ve/veya finans ağırlıklı departmanlarda çalıştınız. İngiltere'ye gitmek istediğinizde ben oradaki firmaların ön muhasebelerini tutmak istiyorum, girdi çıktı kayıtları ve gelir gider hesaplarını düzenleyerek ana muhasebeye vereceğim bir hizmet sunacağım derseniz bu eğitim ve deneyiminizle orantılı olacaktır. Ancak siz bu deneyimle ve eğitimle ben gelip pasta dükkanı açacağım derseniz size bu konuda herhangi bir eğitiminiz ve deneyiminiz olup olmadığı sorulacaktır. Muhasebecisinizdir ama ayrıca pasta fırını işletiyorsunuzdur ya da pasta dükkanında çalışıyorsunuzdur, pastacılık üzerine çeşitli eğitimler almışsınızdır, o zaman olur. Eğitim derken ille de üniversite eğitiminden bahsetmiyorum. Konuyla alakalı herhangi bir atöyle, sertifika programı, seminer, çalışma vs olabilir. Bir berber de Ankara Anlaşmasına başvuru yapabilir bir öğretmen de bir doktor da. Sermaye şartı da aranmaz. Belirlenmiş bir sermaye tutarı söz konusu değildir. Kendi işinizi kurabilmeniz ve bu işten para kazanacağınız zamana kadar sizi bir kaç ay geçindirmeye yetecek sermayeniz olması yeterlidir. Örneğin burada bir öğretmensiniz ve orada da Türkçe özel ders vermek istiyorsunuz. Bu durumda bir ofisiniz olmasına gerek yoktur ve bu işin kuruluş maliyeti için 5000 Pound diyebiliriz. Ayrıca 5000 Pound da birkaç aylık masraflarınız olsa yaklaşık olarak 10.000 pound ile bu vizeye başvuru yapabilirsiniz. Tabii ki bu sadece bir örnek. Kişinin durumuna göre değişiklik mutlaka gösterecektir. Örneğin aile ile geliniyorsa tabii ki sermaye tutarı artacaktır. Birden fazla kişi için birkaç aylık gider söz konusu olacaktır. Diğer yandan yapılacak iş için harcanacak sermaye de herkes için değişmektedir. Ayrıca şunu da belirtmekte fayda var; aile bireyleri asıl başvuru sahibine bağımlı olarak vize alırlar ve eşlerin kendi işini kurma zorunluluğu yoktur. Herhangi bir işe girip çalışabilirler. Ve mutlaka altı çizilmesi gereken nokta şu; paranızın kaynağı belli olmalıdır. Aileden borç bile alınsa ailenin hesabında bu paranın geçmişi görülebilmelidir. -Peki diyelim ki Ankara Anlaşması bizim için uygun değil, o zaman İngiltere'ye ne şekilde göç edebiliyoruz, Londra'ya yerleşmek için illa ki Ankara Anlaşması üzerinden mi hareket etmemiz gerekiyor? En çok sorulan şey; gelip orada bir şirkette çalışabilir miyim? Bunun olabilmesi için öncelikle süresiz oturum almanız gerekir. Bunun için de 5 yıl İngiltere'de yaşamış ve çalışmış olmalısınız. Süresiz oturumunuz olmadan bir şirkette çalışabilmeniz için şirketin size sponsor olması gerekir. Özellikle sizin deneyiminiz ve tecrübenizde spesifik özellikleri olan birine ihtiyacının olması gerekir. Bunun için 3 kez ilan vermeli, British ya da Avrupalı eleman bulamamış olmalıdır. O nedenle bu vize türü çok kolay bir yol değildir. Diğer vize türlerine gelince, bunlar ekonomik seviyesi daha yüksek olanlara uygundur. Örneğin girişimci vizesi; 200.000 poundluk bir sermaye şartı var. Bu tutarda bir yatırım yaparak iş kurmanız gerekiyor ve bu yatırımın içine satın alınan gayrimenkul dahil değil. Örneğin bir restoran açacaksınız ve yerini satın aldınız 500.000 pound. Ama bu 200.000 pound yatırıma dahil edilmiyor. Gayrimenkul dışında kalacak olan dekorasyon, malzeme, muhasebe vs gibi diğer kalemlerden oluşmalıdır. Kişi aktif olarak işin başında olmalıdır. Ayrıca İngilizce yeterlilik aranmaktadır. Bir diğeri ise yatırımcı vizesi. Onda ise meblağlar çok yüksek. minimum 2.000.000 poundluk bir yatırım gerekir. İngiltere'de devlet tahvili ya da orada kurulmuş ve faaliyet gösteren bir şirketten hisse almak gerekir. Faal olarak çalışmanıza gerek yoktur. Ama isterseniz istediğiniz herhangi bir işi yapabilirsiniz. İngilizce yeterlilik şartı aranmaz. -Tam 2,5 senedir Londra'da yaşıyorsun. Hangi bölgesindesin? Bu konuda yaptığın tercihten memnun musun? Orada yaşamaya niyetlenenler için bu konuda özellikle verebileceğin bir öneri var mı? 2005'ten beri gidip geliyorum ama yerleşik hayata geçeli 2,5 yıl oldu. Ben şu meşhur Julia Roberts'la Hugh Grant'ın Nottinghill filminin çekildiği Nottinghill/Portobello Road'a 15 dk yürüme mesafesinde, Bayswater'da oturuyorum. Ve evet kesinlikle yaptığım tercihten fazlasıyla memnunum. Çünkü evden çıkıp sadece 2 dakika abartmıyorum süre tuttum sadece 2 dakika sonra meşhur Hydepark'tayım. Parkın içinden yürüyerek 20 dk da meşhur Victoria&Albert, Natural History ve Sience Museum'dayım. Yine park içinden yürüyerek yarım saatte meşhur alışveriş merkezi Harrods'tayım. Evden çıkınca caddenin sağına doğru 15 dk yürüyünce Portobello Road'tayım, soluna doğru 15 dk yürüyünce meşhur Oxford Street'teyim. Yani her yer ayağımın ucunda ve yürüme mesafesinde. Şehrin ortasında ama şehir gürültüsü olmayan, son derece güvenli ve ulaşım konusunda inanılmaz rahat bir bölge. 24 saat çalışan otobüsleri, Cuma ve Cumartesi sabaha kadar açık metroları ile Londra'da asla araba ihtiyacınız olmadan yaşayabileceğiniz şahane bir bölge. O nedenle ben daha merkezi, batıya doğru olan bölgeleri tavsiye edebilirim. Kiralar diğerlerinden biraz daha yüksek olsa da ulaşım ve zaman kaybı düşünüldüğünde kesinlikle dengeliyor. -Diyelim ki bir şekilde başardık ve Londra'ya taşınıyoruz, ev bulma, taşınma, yerleşme süreçleri çok mu karmaşık ileriyor? Bu konuda işleri nasıl kolaylaştırabiliriz, sen nasıl bir yol izledin? Vizenizi aldığınızda, vize süresi içerisinde, genellikle 1 aylık vize verilir, ülkeye giriş yapmalı ve kimlik kartınızı alıp, polis kaydınızı yaptırmalısınız. 1 aylık vize sizin ilk girişiniz için kullanacağınız vizedir. Ülkede çalışma ve yaşama süreniz BRP dediğimiz kimlik kartınızda gösterilir. Daha sonra bu kartın her giriş çıkışta yanınızda olması gerekir. Tabii ki Londra'ya yerleşmek için ilk yapılacak iş burada kalacağınız evi kiralamaktır. Bu aşamada bir kısır döngü olduğunu itiraf etmem gerekir. Çünkü ev kiralarken banka hesabınızı sorarlar, banka hesabı açarken de sabit, resmi bir belge ile kanıtlanmış adresinizi. Bu nedenle genellikle henüz aktif bir banka hesabınız olmadığı için ilk 6 aylık kirayı peşin ödemeniz talep edilir. Bu ev bakma süreci için konaklayacağınız yeri Airbnb'den kısa süreli bir oda kiralayarak çözebilirsiniz. Çünkü kısa süreli bile olsa otel maliyeti yüksek olacaktır. Ben öncelikle birkaç gün otelde kalıp, işin birkaç günden uzun sürebileceğini anlayınca arkadaşımın bir odasını kiraladım. O arada ev bulup yerleştim. Dediğim gibi banka hesabınız henüz olmadığı için 6 aylık kiranızı peşin istiyorlar, peşinen ödedim. Kira sözleşmesi ile bankada hesap açtırabiliyorsunuz. Ancak burada önemli olan şey şu; kira sözleşmeniz mal sahibi tarafından yapıldığında anlaşmalı bir iş çevirdiğiniz düşünülebileceği için ajans tarafından yapılmış olması tercih edilebiliyor. Bankalara bizdeki gibi gidip "selam ben geldim hesap açtıracağım" diyemiyorsunuz. Onlar size bir randevu veriyor ve bu randevu gününde gidip hesabınızı açıyorsunuz. Bankalar konusunda önemli bir ipucu; eski ve köklü bankalar yerine yeni bankaları tercih ederseniz işler çok daha kolay ve hızlı yürüyor. -Türkiye'den yaşadığın şehirden Londra'ya geçince hayatında somut olarak neler değişti? Yaşam kalitende beklediğin seviyede bir artış oldu mu mesela, iyi ki Londra'yı tercih etmişim dedirtti mi sana? Ben Bursa'dan Londra'ya hızlı bir geçiş yaptım. O yüzden değerlendirmem daha çok bu iki şehir açısından olur. Kesinlikle yaşam kalitem arttı. Diyorum ya "bimutluzey" oldum çıktım. Ama neler değişti mesela? Sokakta rahat yürüyorum. Bunun ne demek olduğunu biliyor musunuz? Sokakta bir kadın olarak, saatin kaç olduğu, üzerimde ne olduğu fark etmeksizin, özgürce ve rahat yürüyorum. Ne düşündüğünün, ne söylediğinin, ne yaptığının, nasıl davrandığının, nasıl oturup kalktığının bir başkası gözünde herhangi bir önemi yok. İnsanlar rahat. Herkes birbirine olduğu şekli ile saygılı. Siyahı-beyazı, Müslümanı-Hıristiyanı, Arabı- İngilizi, erkeği-kadını, açığı-kapalısı.....300'eyakın dilin konuşulduğu çok kültürlü bir şehirde herkes insanca yaşıyor. Farklılıklarımızla bir arada yaşayabileceğimizin en güzel örneğidir bu şehir. O yüzden de iyi ki iyi ki bu şehri tercih etmişim. -Bir diğer görüş, Londra gibi bir şehirde yaşamanın çok pahalı olabileceği. Bunu en iyi yaşayan bilir diye düşünerek tabii ki sormak istiyoruz, Londra'da yaşam gerçekten pahalı mı? Yoksa kazancını oranın para biriminde sağlayınca işler aslında göründüğü gibi olmuyor mu? Bize kira, yeme içme ve günlük yaşam gibi konulardan örnekler vererek biraz açıklayabilir misin? En büyük yanılgılardan biri de bence Londra'nın pahalı olduğunun düşünülmesi. Bizim paramızın pound karşısında değeri düşük olduğu için hesapları TL üzerinden yaparsak tabii ki pahalı gelir. Klasik hikayedir; 1 şişe suya 6 lira verdim. Yoo 6 lira vermedin, 1 pound verdin. Adam pound kazanıyor, senin için 1 TL ne demekse onun için de 1 pound o demek. Olaya böyle bakmak lazım. Şimdi buna göre baktığımızda durum şu; İngiltere'de saatlik asgari ücret 7.83 pound. Türkiye'de saatlik asgari ücret 8.67 TL. Londra'da bir süpermarketten değil bir kasaptan 1 saatlik asgari ücretinizle 1 kg pirzola alabilirsiniz. Türkiye'de 1 kg pirzola alabilmek için 10 saat çalışmanız gerekir. Örneğin Londra'da bir öğle yemeği için çok rahatlıkta "meal deal" denen ve her süpermarkette ve coffee shopta olan sandviç veya salata yanına cips ve içecekle yapılan menüyü 3 pounda alabilirsiniz. Bu sizin yarım saatlik asgari ücretinize denk gelir. Ancak Türkiye'de yarım saatlik asgari ücretinizle ancak 1 simit ve çay alabilirsiniz. Yani bir kere pound kazanan biri için tabii ki pahalı değil. Hatta alım gücü yüksek. Şu anda fiyatlar nedir bilmiyorum ama kış döneminde 1 kg yeşil mercimek Türkiye'de 15 TL iken Londra'da 1,25 pounddu. Yani burada 2 saatten fazla çalışıp ancak 1 kg mercimek alabilirken orada 1 saatlik ücretinizle yaklaşık 5 kg mercimek alabilirsiniz. Bir örnek daha vermek istiyorum; mesela Londra'nın ünlü barlarından biridir The Shard. Thames Nehrini ve Tower Bridge'i tepen gören, manzarasıyla ünlü lüks bir bardır. Burada 1 kadeh şampanya, şarap ya da kendilerine özgü bir kokteylerini sadece 16 pounda içebilirsiniz. İki saatlik ücret. Türkiye'de İstanbul'da boğaz manzaralı o kadar lüks bir yerde sanırım bir kadeh şarap fiyatı 40-50 TL civarındadır. Belki de daha pahalı:) Yani Londra kesinlikle alım gücü yüksek ve pound kazanan biri için asgari bile kazansa hayatını yaşayabileceği bir yer. Ulaşıma gelince; tek binişlik metro kartı gidilen bölge uzaklığına göre değişmekle birlikte 2.40'tan başlıyor. İstanbul'da ise 2.60 TL sanırım. Yani yine asgari ücretten bakarsak orada 1 saatlik ücret ile 3 biniş hakkınız varken İstanbul'da 2 biniş hakkınız var. Özetle; Londra Türk parası ile turist olarak gelip gezdiğinizde pahalı. Ancak burada yaşayıp, burada kazandığınızda asla pahalı değil. -Peki olumsuz olduğunu düşündüğün, "Türkiye'de bu daha iyiydi" dediğin, eleştirel yaklaşabileceğin konular var mı? Londra'da ya da İngiltere genelinde rahatsızlık duyduğun, daha farklı olmasını beklediğin konular neler? Açıkçası birebir sorun yaşamamış olmakla birlikte sürekli etrafımdaki insanlardan sağlık sistemi konusunda iyi olmadıklarını duyuyorum. Bizde direkt istediğiniz gibi bir hastanenin aciline gidip tedavi olabilirken, orada kesinlikle önce aile hekimlerine gitmeniz ve gerektiğinde onların sizi sevk etmesi gerekiyor. Dolayısıyla bu durum zaman zaman can sıkıcı sonuçlar doğurabiliyor. Sağlık sisteminin bizde çok daha iyi olduğunu söyleyebilirim. -Bir klişeye daha parmak basmadan geçmek istemiyoruz. Londra'da sosyal hayat nasıl? Yani tabii dışarıdan bakınca Londra gibi bir şehrin son derece aktif, hareketli olduğu izlenimi var. Ancak öte yandan acaba bu "İngilizler soğuk insanlardır" klişesi, acaba İngiltere genelinde ırkçılığa maruz kalınır mı, İngilizler ile dostluk kurmak kolay oluyor mu gibi sorular da insanların aklını kurcalıyor. Bu konuda ne düşünüyorsun? Bir kere Londra'yı İngiltere'nin genelinden ayırmak gerek. Diğer şehirlerin hepsini bilemiyorum ama gördüklerim nispeten daha sakin. Londra'da İngiliz neredeyse hiç yok. İngilizlerin çoğu ya şehrin dışında ya da başka şehirlerde. Muhafazakar oldukları doğru ancak ırkçılık gibi bir yaklaşımla hiç karşılaşmadım. Londra ise bir dünya merkezi. Tüm dünya vatandaşlarının bir arada festival tadında yaşadığı bir şehir. İnanılmaz bir kültür karmaşası ve yaşam enerjisi var. Kesinlikle kendinizi dünya vatandaşı hissediyorsunuz. Muhteşem bir enerji akıyor. Aklınıza gelebilecek her ülkeye ait yemeği, içkiyi, eğlenceyi, müziği bulabilirsiniz. Şehirde asla hayat bitmiyor. Sürekli festival havasında bir hayat var. Sergiler, konserler, müzikaller, tiyatrolar, sinemalar, müzeler, etkinlikler, festivaller, kutlamalar.... Bu kadar farklı insan bir araya gelince, hem yalnızsınız hem de herkesle arkadaşsınız. Bir kafede, restoranda, pubda, parkta, herhangi bir yerde bir anda birinin "helloo" diyerek konuşmaya başladığı bir yer. Ayrıca meetup diye şahane bir application var. Gelecek olanlara şiddetle tavsiye ederim. Bu app te yüzlerce grup ve etkinlik var. Birbirini tanımayan ama ortak paydada buluşan insanlar bir araya gelip ilgilendikleri şeyleri yapıyorlar. Dans, müzik, trekking, tenis, skydiving, içmek... Çok rahat sosyal ortamlara girebilir arkadaşlık kurabilirler. Yalnız kalmak konusunda ciddi bir çabanız yoksa asla yalnız kalmazsınız. -İngiltere'ye yerleşen birinin genel olarak adaptasyon problemi yaşayacağını düşünüyor musun? Bu kültürel anlamda da olabilir, iş hayatında da olabilir, sosyallik anlamında da... Sen bu konuda herhangi bir sıkıntı yaşadın mı? Eğer sen yaşamadıysan bile Türkiye'den İngiltere'ye göç eden bir bireyin orada adaptasyon problemi yaşayacağını düşünüyor musun? Yukarıda da söylediğim gibi gerçekten ne aradığınız önemli hayatta. Benim için keyifle yaptığım işten keyifle para kazanmak, hayatı mutlu ve huzurlu yaşamak, toplum baskısından uzak, olduğum gibi olabilmek, kadın olarak özgür hissetmek önemli. Farklılıklara açık, herkesi olduğu gibi kabul edebilen biriyim. İnsan, hayvan ve doğaseverim. O yüzden ben hiç adaptasyon sorunu yaşamadım. Ama insanları olduğu gibi kabul edemiyor, sürekli ayrıştırmaya çalışıyor, kolay para kazanırken aptal yerine koyuyor, minik hesaplar peşinde koşuyorsanız adaptasyon zor. İşinizi iyi yaparsanız, dürüst olup, kurallara uyarsanız, herkesi olduğu gibi kabullenirseniz işiniz kolay. Hem burada hem de dünyanın her yerinde. Sonuçta kalabalık ve pek çok kültürün bir arada yaşadığı ve sürekli hareket halinde bir yer. Eğer daha sakin bir yaşam istiyor ve bu kadar kalabalıktan hoşlanmıyorsanız ya başka şehirleri ya da Londra dış bölgelerini tercih edeceksiniz. Ankara Anlaşması ile İngitere'ye yerleşmek ise bunların en kolayı. İsterseniz bu konuda size yardımcı olabilirim. Çünkü danışmanlık da yapıyorum aynı zamanda. Bana email ile veya instagramdan @bimutluzey veya @zp_danismanlik hesaplarımdan ulaşabilirsiniz. Selamlar, emailinizi alabilir miyim ? Antlaşma ile ilgileniyorum. Birkaç soru sormak istiyorum. Sevgiler, Merhabalar öncelikle blogu uzun zamandır takip ediyorum ama en en en beğemdiğim yazılardan biri nu yazı oldu teşekkğürler @oitheblog!! ayrıca ben de hukuk 3. sınıf öğrencisiyim ve geçen seneden beri erasmus staj hareketliliği için cv'mi ve yabancı dilimi geliştiriyorum. mezun olunca erasmus staj hareketliliği ile Londra'ya gitmek en büyük hayalim. Bu konuda hukukçular olarak toplanmışken tavsiye vermek isteyen çok sevinirim. Merhaba röportajı veren kişi benim. Bana zplegaluk@gmail. com adresine mail atarak veya @bimutluzey ya da @zp_danismanlik instagram hesaplarımdan ulaşabilirsiniz. Ancak lütfen aldığınız eğitimler, iş deneyimi ve sermaye tutarınızı yazın ki detayları daha sağlıklı konuşalım. Çok yararlı bir röportaj olmuş, emeğinize sağlık. Bana zplegaluk@gmail. com adresine email atarak veya @bimutluzey ya da @zp_danismanlik instagram hesaplarımdan ulaşabilirsiniz. Merhaba, Ankara antlasmasi vizesi butun onemini yitirdi. 4 ay once ingiliz hukumeti Ankara Antlatmasi ile gelenlere "indefinite leave to remain" verilmeycegini soyledi. Yani sinirsiz oturum hakki alma sansi ellerinden alindi. Eger "ILR" niniz yoksa ingliz vatandasligina basvuramazsiniz. Brexit ile birlikte yasananacak bir ulke olmaktan cikti maalesef. Bu bilgi doğru değil. Ankara Anlaşması bitmedi, yerinde duruyor. Sadece birkaç kuralı değişti ve bunun detayları da ilgili kaynaklardan bulunabilir. Ankara Anlaşması ile Türkiye Cumhuriyeti Vatadandaşı olan herkes İngiltere'ye gelip burda yaşayabilir ve 5 yılın sonunda ILR-Indefinite Leave to Remain yani Sınırsız Oturum İzni'ne başvurabilir. Ankara Anlaşması halen önemini yitirmedi. Brexit ile birlikte yitirme ihtimali var. Ama "indefinite leave to remain" yani ILR yani süresiz oturuma ilişkin bilginiz eksik. 6 Temmuzda yayınlanan yeni guidance ile daha önce 16 Mart tarihinde kaldırılan Ankara Anlaşmaların 4 yıl sonra süresiz oturuma başvuru haklarının yerine yeni düzenleme ile 5 yıl sonunda süresiz oturuma başvuru hakkı verildi. Süresiz oturum hakkını alan herkes de diğer şartları yerine getirdiğinde vatandaşlığa başvurabilir. Bu yorumunu yayınlayacağınızı sanmam ama ben yine de yazayım. Objektif görüş ve izlenimlere ihtiyacı olan takipçilerinize faydalı olabilecek bir yorum çünkü. Röpörtaj Londra'yı hiç anlamamış biri ile yapılmış. Londra'da yaşayan biri olarak okuyanı yanlış yönlendirebilecek izlenimlerle dolu diyebilirim. Bir yandan Londra'yı gerçekten yaşamak istiyorsanız Kuzey'de Türk bölgesinde yaşamamalısınız diyor fakat bir yandan da Hyde Park'a ne kadar yakın oturduğundan ve Hyde Park'tan Harrods'a yürüme mesafesinde ulaşabildiğinden bahsediyor. Harrods dediği yer rus ve arapların en çok gittiği yerlerin başında gelir. Dejenere insanlar genelde oralarda takılır. Gerçek Londra Kuzey ve Doğu'dur. Kuzey ve Doğu'da sadece Türkler yaşamaz ki arkadaş Kuzey'de Türkler var derken muhtemelen Harringey'deki Green Lanes'den bahsediyor. Ayşe Kuaför, Mehmet Kasap, Ege Balık diye bahsettiği yerler Londra'da bir Green Lanes'de bir de Dalston'da çok bulunur. Ama mesela sen Dalston'a bu gözle bakarsan Dalston'daki ve Hackney'deki kültür, sanat, müzik, barlar, publar, retro mekan ve insanları tamamen kaçırırsın. Diğer büyük yanlış izlenim ve değerlendirmelerden biri ise Londra'nın pahalı olmadığı yönünde yapılan. İşte Londra Sterlin'i Türk parasına çevirirsen pahalıdır diyor. Bu kesinlikle yanlış. Londra'da Avrupa'nın her yerinden gelen insanlar da yaşar ve bunların içinde üst ve orta sınıfa dahil olanlar bile Londra'yı pahalı bulur. Euro bölgesi ülkesinin insanları için bile Londra oldukça pahalı bir yerdir. Londra'da alım gücü yüksek lafı da yanlış. İngiltere'de ortalama maaş 25 bin sterlin civarındadır ve bu para brüt maaştır. Sen şimdi 1000-1500 kira verdiğini ve bu kadar maaş aldığını hesapla. Ayrıca Londra'da çoğunluk 1000 Sterlin'in altında kira vererek paylaşımlı evlerde yaşar. 1400-1500 kira burda herkesin verebileceği bir kira değil. Sağlık sisteminin Türkiye'de daha iyi olduğu ise Londra'yı ve İngiltere'yi hiç anlamamış insanların inandığı tam bir şehir efsanesidir. Bu konuda blogumda da yazdım, detaylıca açıkladım. Londra'da sağlık sistemi iyidir ama Türkiye'den gidenler sistemi ve sistemin adımlarını bilmedikleri için sistemi kötü sanarlar. Herşeyin posta ile yürümesinin nedenini keşke anlayabilseymiş arkadaş, hele de bir hukukçu olarak. Herşeyin hala posta ile yürümesi çok derin mevzuudur ve ucu demokrasi ve hukuka dayanır. Merak ediyorsanız benimle de bir röpörtaj yapın bu konuyu da anlatayım. Londra'da İngiliz neredeyse hiç yok lafı ise röpörtajı tamamen bitiriyor ve bu röpörtaj olmasa daha iyiymiş dedirtiriyor. Evet, Londra çok kültürlü bir yerdir, her etnik kökenden insan vardır ama Londra'da çoğunluk her zaman İngilizler'dir ve İngilizler Londra'da her yerdedir. yanlış olduğunu düşündüğünüz bir şeyi söyleyebilir ve kendi fikrinizi de ifade edebilirsiniz ama ne kadar kötücül hatta saygısız bir yazım diliniz var. Dahası özellikle "Harrods'a yürüme mesafesinde ulaşabildiğinden bahsediyor...... Dejenere insanlar genelde oraya takılır." cümleniz hakaret boyutunda. Hiç üşenmemiş satır satır eleştirmişsiniz ama keşke biraz anlasaymışsınız söylediklerimi. 1- Londra'yı gerçekten yaşamak isteyenler kuzeydeki Türk Bölgesi'nde yaşamasın çünkü küçük Türkiye dedim. "Kuzey'de sadece Türkler oturuyor, başka da birşey yok, kaçın oradan..." anlamında bir ifade kullanmadım, kullanmam da. Söylemek istediğim gayet açık bence; Londra'yı yaşamak için Türk bölgesinde yaşamamanızı tavsiye ederim. Çünkü orası minyatür Türkiye. Kendinizi Türkiye'de gibi hissedersiniz. Londra'da olduğunuzu anlamazsınız. Kuzeyde demiyorum dikkat edin! Kuzey'deki Türk bölgesinde diyorum. 2- Alım gücü konusuna gelince. Türkiye ile İngiltere karşılaştırması yaptığım ortada. Dünya genelinde bir alım gücü incelemesi yapabilecek deneyime ve yeterliliğe sahip değilim. Sadece insanlara Türk lirasını çevirerek hesap yapmanın doğru olmadığını, tabiki turist olarak Türk lirası ile gelince ve bunu pounda çevirince pahalı geleceğini ancak burada yaşayan insanlara 1 poundun 1 lira olduğunu anlatmaya çalıştığım öyle aşikar ki. Neden başka Avrupa ülkeleri ile karşılaştırmak gerekiyor anlamadım? Türkiye'den göç etmeyi düşünenler için iki ülke arasındaki kendi gözlemlerimi karşılaştırıyorum. 4- Herşeyin posta ile yürümesinin sebebini anlamış değilim, zaten bununla ilgili de bir yorum yapmadım. Bu konu benim için Türkiye ile karşılaştırdığımda negatif bir taraf dedim. Bu benim fikrim. Kendi fikrinizi bilginizi paylaşabilirsiniz ama "hele de bir hukukçu olarak " diyip de neyi iğnelemeye çalıştğınızı anlamak mümkün değil gerçekten. Hukukçuluğumu sorgulamak kimsenin haddine değil. 5- Londra merkezde çok da fazla İngiliz göremezsiniz. Olanların çoğu da zaten iş için merkezdedir. Genelde üst düzey çalışanlardır ve yaşadıkları yer de Londra'nın şehir dışı bölgeleridir. Şehir dışında olduklarını da ifade ediyorum yazıda. Günlük yaşamda merkezde İngilizlerle muhattap olma olasılığınız çok çok düşüktür. Sonuç olarak iki lafınızdan birinin "Londra'yı anlayamamış biri, Londra'yı anlayamamış biri" olmasına ise hiç anlam veremiyorum. Hayatta herkesin bildikleri kendi deneyimlerinden ibarettir. Bu röportaj benimle yapıldı ve bana sorulan sorulara ben kendi yaşadıklarımdan ve deneyimlerimden yola çıkarak cevap verdim. Cevaplara gösterdiğiniz ilgiliyi biraz daha sorulara gösterseydiniz, soruların "sence? sen ne düşünüyorsun? sen neler yaşadın?" şeklinde olduğunu ve benim deneyimlerime ve fikirlerime yönelik olduğunu anlayabilirdiniz. Ricam şu; lütfen size saygısızlık etmek amacında olduğumu ve/veya hakaret amacı güttüğümü düşünmeyin. Ayrıca birşeyi daha belirteyim; yazdıklarımda kastettiklerim literal yani neyse odur, sarkastik davranmak gibi bir amacım yok. Bu ricam hem önceki yorumum hem de tüm yorumlarım için geçerli. Sizin de belirttiğiniz gibi hepimiz dünyayı kendi baktığımız pencereden yorumluyoruz. Bu röpörtajda yaptığınız tespitler ve belirttiğiniz sosyal olgularla ilgili düşüncelerimi paylaştım. Üşenmediğim konusunda haklısınız zira İngiltere ve gezi benim hobim, bu konulardaki birçok şey ilgi alanıma giriyor ve üşenmiyorum. Bu konularda kendi blogumda da detaylıca yazıyorum. Hukukçuluğunuzu sorgulamak kimsenin haddine değil demişsiniz. Ben sizin hukukçuluğunuzu sorgulamadım. Hukukçu olarak bu konuyu neden anlamamış dedim, burda sizin mesleki yetkinliğinizi sorgulamadım. Hukukçu olmanız her konuda her tespitiniz doğru anlamına gelmiyor. Örneğin, ben bilgisayar mühendisiyim ve birisi benim herhangi bir konuda yazdıklarımla ilgili mesleğime atıfta bulunarak yorum yaparsa ben de -mühendisliğimi sorgulamak senin haddine değil- mi diyeyim? Öyle yapmazdım, zira yaptığım her tespit doğrudur gibi bir düşüncem yok. İnsanların farklı algıları ve dolayısıyla farklı yorumları olabilir. Maddeler halinde belirttiğiniz konularda pek fazla birşey yazmayacağım. Bunlarla ilgili düşüncelerimi ilk yorumunda paylaştım. Fakat 5. madde konusunda sizinle aynı fikirde olmadığımı belirtmek isterim. Londra'da her yerde İngilizler çoğunluktadır ve Londra'nın her yerinde yaşarlar. İngiltere'de kağıt-kürek işleri-posta kullanımı, sağlık sistem, ucuzluk-pahalılık konuları çok su götürür mevzular. Kendi blogum dahil farklı mecralarda görüşlerimi paylaşıyorum, buna oitheblog. com'daki ilgi duyduğum yazılara yorum yapmak dahil. cevabı yazdıgım tarih Agustos ayı itibari ile Ankara Anlaşması hala var ve Brexit ile önemini yitirme ihtimali de var demiştim. Ankara Anlaşması hala daha var ve hala daha Brexit ile önemini yitirme ihtimali var. Şahsi kanaatim Mart 2019 da Anlaşmanın kalkacagı ancak yerine koşulları daha agır bir anlaşma geleceği yonunde. Ancak kimse kesin bir şey söyleyemez. Hepimiz beklemedeyiz. Anlaşma kalktı denene kadar da yururlukte ve basvurular devam ediyor. Sevgili Zeynep Hanım ve röportajı yapıp yayınlayan bloggerlar, Ben 6 ay kadar İngiltere'de yaşadım. 6 ay kısa bir süre ancak Zeynep hanım ve Mehmet beyin yazdıklarını yorumlayacak olursam benim deneyimlerin Zeynep hanımın yazdıklarına daha yakındı. 6 ay boyunca Londra'da bir İngiliz ile arkadaş olamadık. İspanyol, Arap, Fransız, İtalyan, Hint, Türk, Tayvanlı, Koreli ve Portekizli gibi bir çok kişi ile tanıştık ama gerçek bir İngiliz denk gelmedi :). Bu konular çokta önemli değil, sonuç olarak İngiltere'de yaşamak Türkiye'de yaşamaktan çok çok daha güvenli, özgür ve konforlu. Gitmek isteyen uğraşır gider, istemeyen kalır ve burada ki saçman sapan konularla boğuşmaya devam eder. Türkiye'nin bence avantajlı tarafı; coğrafi konumu, iklimleri ve doğal güzellikleridir. Ancak diğer saçma sapan sorunlarla uğraşmaktan bu güzelliklerinde tadını çıkartamıyoruz zaten. İngiltere'de kazanmaya başladıktan sonra yabancı turistler gibi Türkiye'ye tatil için gelip bütün doğal güzelliklerini gezer tadınız çıkartırız. Evet bu biraz trajik ama maalesef durum bu. Paylasim icin tesekkurler. Genel hatlari ile cok bilgilendirici ve guzel bir roportaj olmus. Aile olarak uc odali guzel bir evde oturayim derseniz 1,500-2,000 pound aylik kira, 200-250 belediye vergisi vs masrafi olur. Istanbul'da 20 bin TL maas kazanip 4-5 bin TL ile cok daha buyuk ve ferah evde oturup, daha rahat harcayip bir de birikim yapabilirsiniz. Sonuc olarak, maliyet hesabi ve gelir-harcama hesaplama mantigi bence dogru olmamis. Ozellikle son bes yil icinde Turkiye'de cok iyi gelir seviyesi olan egitimli bir cok insan, Londra da finansal olarak daha dusuk seviyeli bir hayat yasayacaklarini bilerek buraya geldi. Temel motivasyon genelde cocuklari icin daha iyi bir gelecek sunma potansiyeli oluyor. Biz de bunlardan birisiyiz ve uc sene sonunda halen dogru karar verdigimizi dusunuyoruz. Boyle dusunmemizin temel nedenlerinden birisi, sosyal anlamda daha iyi bir hayat yasamamiz. Istanbul'da istediginiz kadar yuksek maasiniz da olsa elde edemeyeceginiz, ama Londra'da sahip olabildiginiz (yani Turkiye'de para ile satin alinamayacak 🙂 seyler cok.


Biz bu Madrid'in gördüğü muameleye ciddi ciddi bir Madridli gibi, sanki kendi memleketimize laf edilmiş gibi üzülüyoruz ya. Ortalık "BORSOLONO MODROD'DON DOHO GOZOL" diyerek Madrid severleri sindiren kocaman ve agresif bir grupla dolu. Ağzını açıp "ben Madrid'i Barselona'dan daha........." diyecek oluyorsun "daha" kısmında kesiyorlar, aaabiii yok Madrid sıkıcıı yaaa'lar giriyor hemen. Tabii ki Barselona'yı sevmediğimizi söylemeyeceğiz, ancak sanki şey gibi geliyor; Barselona'yı herkes sever, ama Madrid'i gerçekten tanıyan ve güzel bir şekilde keşfetmeyi başarmış olan kişiler değerini anlar. O yüzden Madrid gezisi için yola çıkarken öyle Barselona'ya, Roma'ya, Floransa'ya ya da Paris'e gidiyormuş gibi gitmemek lazım, bu şehir gerçekten daha farklı bir bakış açısı ve kaynaşmak için biraz daha uzun bir zaman gerektiriyor bizce. Madrid'i gerçekten sevecekseniz şehirde bulunduğunuz süre el verdiğince yerlisi gibi takılmaya çalışmak bu şehir ile daha sıkı bir bağ kurmanızı sağlıyor. En azından bizim için öyle oldu, sizin için de elimizden geleni yapacağız. Bu arada, bizim bu sefer Madrid'e gitme sebebimiz aslında yeni bir Madrid keşfinden çok Mad Cool Festival'a katılmaktı. Avrupa'da 2018 yazının en iyi festivallerinden biri olması sebebiyle heyecandan çıldırarak akreditasyon başvurusunda bulunup neticede basın olarak gitmeyi başarınca gerçekten acayip keyifli bir festival geçirdik! Depeche Mode, Arctic Monkeys, Kasabian, Pearl Jam, Dua Lipa, Franz Ferdinand, Massive Attack, Jack White, Tame Impala gibi OHA ABİ BEN ŞU AN NEREDEYİM dedirten bir line up'a sahip olduğu için çeşitli aksaklıkları ve tam birer İspanyol magandası olan ve "bu ne şimdi Türkiye simülasyonu mu" dedirten güvenlikleri de görmezden gelmeyi başarabildik. Neticede önümüzdeki senenin biletleri de şimdiden satışa çıkmış, orada da millet kapış kapış alıyordu, muhtemelen yine baba bir şey yapacaklar, aklınızda bulunsun. Başlamadan gelen not: Şurada ilk Madrid seferlerimizin ardından yazdığımız turistik bir Madrid Gezi Rehberi mevcut, ona da bakmak isteyebilirsiniz. Ayrıca Prado Müzesi'ne gidecek olursanız büyüklüğü karşısında paniğe kapılıp gözden kaçırmamanız adına görmeniz gereken önemli eserleri de listelemiştik, onu da şöyle bırakalım. Madrid ile ilgili güncel önerilerimizi görmek isterseniz sonraki Madrid seferlerimiz ardından Instagram'daki sabit hikayelerimizde yeni şeyler de var, oraya da bekleriz. Aslında liste konseptli bir yazı ama, bu Madrid'de konaklama kısmını özel olarak eklemek istedik, çünkü Madrid gezisi boyunca kaldığımız otelin hem konumundan, hem de kendisinden çok memnun kaldık. İsmi Praktik Metropol. Lokasyon olarak Madrid'in ana caddelerinden biri olan Gran Via'ya ve Madrid'in en kalabalık meydanı sayılabilecek Sol'e çok yakın. Aynı şekilde inip 20 adım falan yürüdüğünüz anda metroya da ulaşabildiğiniz için çok pratikti. Tüm bunların yanında otelde kalan herkesin kullanımına açık, kendi yiyeceğinizi içeceğinizi kapıp güneşlenebildiğiniz ya da içip sapıtabildiğiniz şahane bir terası da olunca resmen otelin köpeği olduk. Yakın zamanda Madrid'e gitmek gibi bir planınız varsa bu oteli değerlendirebilirsiniz. 1. Favoriniz olabilecek bölgeleri tespit edin, onlara odaklanın. En önemli mevzuyu en başa yazıyoruz, çünkü yerlisi gibi bir Madrid Gezisi gerçekleştirmek istiyorsanız her bölgenin ayrı telden çaldığını bilmeniz ve metro ile de biraz haşır neşir olmanız lazım. Öyle sadece turistik noktalarda takılırsanız bu geziden keyif alma oranınız net bir şekilde düşecektir. Sonra vay efendim biz Madrid'i sevmedik, yok biz Barselona'ya gideceğiz tutmayın bizi falan diye geri gelmeyin, BOZUŞURUZ. Bir türlü karar verememekle birlikte bizim Madrid'deki favori bölgelerimiz bu gezinin ardından La Latina ve Chueca olarak şekillenmiş durumda. Ama diğerlerinde de gönlümüz var, o yüzden sizin için Madrid'in görmek isteyebileceğiniz barriolarını küçük çaplı bir özet geçeceğiz. La Latina: Madrid'in merkezinde yer alan, çok fazla mekanı bir arada bulabileceğiniz, turistik noktalara yakın olmasına rağmen yerlisinin de bol bol değerlendirdiği bir bölge. Özellikle akşam saatlerinde çok hareketli oluyor, insanlar işten güçten çıkıp buraya birer bira içmeye, muhabbet etmeye akın ediyor resmen. Bizim burayı bu kadar sevme sebebimiz de hem görsel açıdan güzel hem de bu denli hareketli olması galiba. La Latina'nın tam olarak neresi olduğunu bilemediyseniz keşfinize Plaza de la Cebada tarafından başlayabilirsiniz. Aynı şekilde Calle de la Cava Baja akşam çeşit çeşit tapas denemek için iyi bir noktası. Chueca: Bir diğer favorimiz, Chueca. Madrid'in en renkli, en baskısız, en "gay friendly" bölgesi. Neredeyse her mekanda bir gökkuşağı bayrağı, stickerı var olmasından da anlayabilirsiniz. Oldukça hareketli, değişken bir bölge olduğu için her gittiğinizde farklı bir dükkan, restoran açılmış oluyor, dolayısıyla şurada şu var, burada bu var diye anlatacağımız herhangi bir şeyi birkaç ay sonra bulamayabilirsiniz bile, o sebeple keşif kısmı biraz da size kalıyor. Başlangıç noktası olarak Plaza de Chueca'yı baz alabilirsiniz. Unutmadan, Gay Pride döneminde, özellikle Haziran ayı boyunca burası ekstra cıvıl cıvıl oluyor, belki özellikle o döneme denk getirmek istersiniz, biz müthiş günler geçirmiştik. Malasana: Malasana Madrid'in sonradan popülerleşen, hipster akınına uğrayan, ikinci el dükkanları, barlar, kafeler ile dolup taşan bir bölgesi. Aslında size aşağıda bahsedeceğimiz birçok mekan da bu bölge dahilinde yer alıyor, dolayısıyla bizim önerilere uyacak olursanız bu bölgeyi büyük ölçüde keşfetmiş olacaksınız. Başlangıç için Tribunal metrosunda inip yola koyulabilirsiniz. Lavapies: Lavapies Madrid'in göçmenlerin ve işçi sınıfının yoğun olduğu bir bölgesi. Bundan birkaç sene önce gerçekleştirdiğimiz ilk Madrid gezisi boyunca herkesin ısrarla "oralarda biraz daha dikkatli olun" şeklinde uyarılarda bulunup durduğu bir bölgeydi, ancak anladığımız kadarıyla zamanla bu şekilde değerlendirilmekten çıktı. Zira son gezimizde pek bu gibi yorumlar getirmediler. Neticede bu taraflara yolunuz düşecek olursa Madrid'in bir başka yüzünü göreceğiniz için eğer şehri gerçekten tanımak gibi bir niyetiniz varsa buraya da uğrayabilirsiniz. Aşağıda bu civarda yer alan birkaç mekan önereceğiz, hipsterlar sağolsun buralara da el atmış. Salamanca: Geldik Madrid gezisi kapsamında gidebileceğiniz eennn lüks bölgeye. Bu sebeptendir ki en az mekan önerimiz bu bölgeden........ Şaka bir yana, Salamanca bölgesi gerçekten de o LV, Chanel, Dior gibi markaların cirit attığı, süslü püslü butiklerin yer aldığı bir bölge. Calle de Serrano'ya gittiğiniz takdirde, ki metroya çok yakın, Salamanca'nın göbeğine düşüyorsunuz. Pum Pum Cafe: İçeride bedava avokado veriyorlarmışçasına popüler bir brunch noktası. Pek büyük bir mekan olmadığı için de sıra oluyor. Kahvaltı çeşitleri öyle "oha inanılmaz" seviye değil, ancak kötü de değil. Menüde seçenekler arasında şakşuka görünce merakınıza kapılıp sipariş vermemenizi öneririz çünkü şakşukayla hiç ilgisi olmayan bir şey. İçinde patlıcan olmayan şakşuka, şakşuka değildir İspanyol kardeşlerimiz, hiç kusura bakmayın, BİZİM DE SABRIMIZ BİR YERE KADAR........ Cafe Federal: Bir diğer über popüler mekan, üstelik dışında tam keyif yapmalık güzel bir alanı da olduğu için ekstra hoşunuza gidecektir diye düşünüyoruz. Burada da her daim sıra var. Fakat kahvaltı seçenekleri gayet lezzetli olduğu için bizce beklemeye değer. HanSo Cafe: Burası için bir "brunch noktası" demek pek doğru değil, çünkü brunch odaklı bir mekan değil, özellikle kahveleri ile ön plana çıkıyorlar. Ancak eğer buraya gittiğinizde "hanso mu hahaha HANZO GİBİ KEH KEH KEH" esprisi yapmayacağınıza söz verirseniz bir şey söyleyeceğiz. Söz mü? Tamam. Burada yapacağınız kahvaltılarda avokado bolluğunda kendinizi kaybedeceksiniz. Adamlar avokadoyu esirgemiyor arkadaş, bizdeki gibi gıdım gıdım koymuyorlar, sizi avokadoya boğuyor, size avokado banyosu yaptırıyor, a-a-a-avokado showwww yapıyorlar. O yüzden hoşunuza gidebilir diye düşündük ve listeye aldık. Bu arada olur da kahve için gidecek olursanız ve canınız tatlı çekerse, içinde fasulye olan, evet evet bildiğimiz fasulye olan bir pastaları var, ve "bir insan kendine bunu yapar mı, sağlıklı besleneceğim diye gururunu ayaklar altına alıp fasulyeden tatlı yapar mı...." demeden bi' tadına bakın, çünkü gerçekten bayağı lezzetliydi. The Toast Cafe: Buraya gitme fırsatımız olmadı, ancak oralı arkadaşlarımız tarafından çok önerilince es geçmek istemedik, belki siz uğrarsınız. Brunch için oldukça popüler mekanlardan biri, özellikle porsiyonları büyük olduğu için sevdiklerini söylediler ve french toast denememiz konusunda ısrarcı davrandılar. Top sizde. Religion Coffee: Aslında kahveci olan, ama kahvaltısıyla da popüler hale gelmiş mekanlar kontenjanından yazdığımız Religion'a giderek de bir taşla iki kuş vurabilirsiniz. Burası bir seviye daha "sağlıklı kahvaltı" arayışında olanlara uygun, aklınızda bulunsun. Bir de biz denemeyi unuttuk ama, gitmeden önce stalklarken mavi renkli bir kahveleri olduğunu gördük. Biliyoruz kulağa biraz salakça geliyor ama belki ilginizi çeker. Artık Avrupa'nın herhangi bir yerinde karşınıza çıkabilecek bu yerlere alıştık, konseptin hastasıyız. Neden bahsettiğimizi anlamayanlar için bu İspanya'da "mercado" diye geçen yerler aslında bizdeki pazar benzeri yerler. Ancak konsept yakın olsa da daha önce hiç karşılaşmadıysanız farklı bir şeymiş gibi gelecek, çünkü bu yerler genellikle kapalı alanlar oluyorlar ve içeride taze sebze meyve, kasap, şarküteri ürünleri satan yerler bulunmasının yanı sıra hem oturaklı yemek yiyebileceğiniz, hem ayak üstü farklı farklı bir sürü şey deneyebileceğiniz mekanlar da oluyor. Biz gittiğimiz ülkenin mutfağından farklı farklı lezzetleri topluca, minik ebatlarda deneme işini bayağı sevdiğimiz için bu konsepti çok seviyoruz. Üstelik bu yalnızca turistik bir aktivite değil, aynı zamanda lokaller için bir yaşam biçimi olduğundan bunun bir parçası olmak bayağı keyifli oluyor. Aşağıda size birkaç mercado önerelim, artık yakın olduklarınıza yolunuzu düşürür, bir öğünü de böyle festival tadında geçirirsiniz. Mercado de San Miguel: Bu konsepti deneyimleyebileceğiniz en turistik yer Mercado de San Miguel. Ama bize kalırsa kalabalıkla cebelleşmek konusunda sorununuz yoksa turistik olmasının pek de bir önemi yok, çünkü gerçekten çok güzel ve burayı kaçırmanızı istemeyiz. İspanyol mutfağına hızlı bir giriş için çok güzel başlangıç. Fiyatlar muhtemelen bir seviye daha "turist fiyatı", o da acı bir gerçek. Mercado de San Anton: San Miguel'e göre daha az turistik, ancak yine de popüler sayılabilecek bir mercado. Doğruyu söylemek gerekirse burada denediğimiz tapasları biraz başarısız bulduk, o yüzden şayet Chueca tarafındaki bu mercadoya yolunuz düşerse tapasçılarla pek haşır neşir olmadan direkt terasa çıkın. Teras oldukça keyifli, birer Sangria ya da lokal bira yapıştırın gitsin, afiyetler. Mercado de San Ildefonso: Malasana tarafına yolunuz düştüğünde, ki düşmediyse bir şeyleri yanlış yapıyorsunuz, uğrayabileceğiniz, listedeki en "hip" mercadolardan biri. Diğer mercadolara kıyasla öyle lokallerin eve alışveriş için değil de, günün herhangi bir saatinde bir şeyler atıştırmak için geldiği bir yer. Yemek yemeyecekseniz bile bir şeyler içmek adına uğranabilir, çünkü ortam olarak da keyifli. Mercado de La Paz: Madrid'in lüks kabul edilen bölgesi Salamanca'da yer alan bu mercado aslında aynı zamanda Madrid'in en eski mercadolarından. (1879'da açılmış) Lüks bölgede yer alması sizi endişelendirmesin, fiyatlara bindirme falan yapmamışlar, öyle bir yer değil. Yine de ilk kez bir mercadoya gidecekseniz bizce yukarıdakilerden birini tercih edin, fiyatlardan değil ama, ortamdan ötürü. Önemli not: Bu yazdıklarımız arasında çok turistik olmayanlar siesta saatlerinde kapalı olabiliyor. Yani marketin tamamı değil ama, içindeki mekanlar. Bunun için net bir saat vermek zor çünkü her birinde farklı farklı saatlerde kapalı mekanlara denk geldik, ancak kesiştikleri saatler 14:00 16:00 civarı. Palacio de Cristal del Retiro: İçeride yüz tane fotoğraf çeksek de doyamadığımız, Retiro Park'ın içinde bir mekan burası. Retiro Park'ın içinde, aslında egzotik bitkileri muhafaza edebilme amaçlı, sera benzeri bir yer olarak yapılmış, ancak günümüzde sergi alanı olarak kullanılmadığı zamanlarda boş oluyor. Giriş ücretsiz, boş olduğu bir anı yakalamak zormuş, biz şansa yakaladık, bizce mutlaka uğrayın. Cuesta de Moyano Book Market: Kitap satılan bir yeri "Instagram'a foto çekem" maddeleri arasına koymaktan hoşnut olacak insanlar olmadığımızı biliyorsunuz. Ancak buranın sorunu, İspanyolca harici pek fazla dilde kitap ile karşılaşamıyor olmanız. İspanyolca biliyorsanız ne ala, onun dışında İngilizce kitap bile bayağı zor bulunuyor. Yine de pek tatlı bir ortam olduğu için ve görsel olarak hoşunuza gideceği için Retiro Park tarafında gitmişken uğranır. Circulo de Bellas Artes: Gelmiş geçmiş en klasik Madrid fotoğrafı olan o fotoğrafı kendiniz yakalamak isterseniz size bu işin sırrını söylüyoruz; Circulo de Bellas Artes'in terasına çıkmak. Zaten buraya kadar gelmişken aşağıdan da güzel fotoğraf yakalanıyor ama, gün batımına doğru tepeden yakalamanın keyfi bir başka tabii. Plaza de la Villa: Orta Çağ döneminden bu yana Madrid'in en iyi şekilde korunmuş meydanlarından biri Plaza de la Villa. Hakikaten de eski fotoğraflarına bakacak olursanız neredeyse birebir aynı duruyor, bu sebeple görmek ve fotoğraflamak hoşunuza gidebilir. CaixaForum'un Dikey Bahçesi: Aşağıda CaixaForum'dan daha detaylıca bahsedeceğiz ama, Instagram dostu noktaları yazarken Caixa Forum'un bir parçası olan dikey bahçeden de bahsetmeden geçmek istemedik. Binanın koskoca bir duvarı bitkiler ile kaplı ve şahane bir görüntü veriyor, bir süre tadını çıkardıktan sonra "ulan ileride böyle mi olacak, doğaya sahip çıkalım, DÜNYAMIZI KORUMALIYIZ ALLAHIM" tribine de sokabiliyor ama, yine de kaçırmayınız. Başarılı mural çalışmaları için: La Tabacalera'yı çevreleyen duvarlar ve Tabacalera'dan çıkıp Calle de los Embajadores üzerinde devam ettiğinizde karşınıza çıkacak birkaç mural gidip fotoğraflamaya değer güzellikte. Aslında burada konumuz bir heykel. Angeles Rodriguez Hidalgo'nun heykeli. Hikayesi olan, normal koşullarda gidip görmeye heves edeceğiniz bir heykel. Peki koşullar niye normal değil? Çünkü burası şehrin gezeceğiniz noktalarının biraz dışında bir rotada, Vellacas'ta kalıyor, yani doğruyu söylemek gerekirse o taraflarda pek de işiniz yok diyebiliriz. Ancak yine de bu hikayeyi es geçmek istemiyoruz, belki aranızda vakit ayırabilip gidecekler olur, metro ile gitmek pek dert değil çünkü. Acid Coffee: Sessiz sakin bir mahalle arası kafesi gibi dursa da Madrid'de içebileceğiniz en iyi kahveleri yapan mekanlardan biri. Kahveye özel bir ilginiz varsa uğramanızı öneririz. The Fix Madrid: Hem kahveleri başarılı hem kahvaltı seçeneği sunan bir mekan. Yine biraz ara sokak tadında bir yerde olduğu için bizce buradan kahvenizi/atıştırmalığınızı kapıp yakınlardaki antik dönem Mısır tapınağı olan Temple of Debod'un oraya gidin. Hem turistik bir noktayı aradan çıkarmış olur, hem de oradaki parkı değerlendirmiş olursunuz. Plantate Cafe: Müthiş tatlı bir sahibi olan, küçük ama görsel olarak çok güzel bir kahveci. Kahvelerinin güzelliği bir yana, eğer Madrid ile ilgili bir şeyler merak ediyorsanız sahibiyle muhabbet etmeyi ihmal etmeyin, kendisi Kanadalı, ama uzun süredir Madrid'de yaşıyor. Hola Coffee: Tespit ettiğimiz kadarıyla freelance çalışanların da sık sık uğradığı, küçük, sessiz ve kahveleri leziz mekan. Şu ülkede park da park, ille de park diye tutturan tayfanın bir parçası olarak Madrid gezimize şunu anladık; hakikaten şehir parklarında vakit geçirmeyen, yazın ortasında kendini parklara bırakmayan, şehrin hengamesinde kendini doğanın orta yerine atmayan biri parkların değerini anlayamaz. Öyle bir şey ki, "park gezip ne yapacağım abi, park işte ağaç falan, ne bileyim işte çiçek miçek" sığlığındaki insanı bile "GOD BLESS PARKÇILIK" noktasına getiriyor, ama tabii bu hissin kralı Madrid'deki parklar gibi baba versiyonlarına denk geldiniz mi yaşanabiliyor. Israrcıyız, Madrid'de bir akşamüstü kapın churros'unuzu, içeceğinizi, El Retiro Park'ın bir yerine atın kendinizi. Bir yerine diyoruz, çünkü devasa bir parktan söz ediyoruz, çılgınlık. Bikinisi ile hiçbir magandaya maruz kalmadan güneşlenen, huzur içinde kitabını okuyan, çimlerde piknik yapan, yoga yapan ya da öğle yemeğini yedikten sonra işine dönecek olan yerlilerin arasına karışın, döndüğünüzde siz de bu şehre park lazııııım diye sayıklar bir halde olmazsanız bizim adımız da OitheBlog değil! Hazır bağ bahçe konusu açılmışken, Real Jardin Botanico de Madrid'e de uğramayı unutmayın. 8. Lokaller ile birlikte akşam vakti Madrid'in tadını çıkarın. Gönül isterdi ki buraya Madrid gezisi boyunca partileyebileceğiniz türlü türlü mekan yazalım, ama maalesef gezinin büyük bir kısmında geceleri Mad Cool Festival'da olmamız sebebiyle o işlere pek girişemedik. Fakat yine de sağda solda yemek yediğimiz, festival bittikten sonraki günlerde uğradığımız ve sevdiğimiz birkaç mekanı yazmadan geçmek istemiyoruz, çünkü kilo alınacak bir şey varsa hep beraber alalım........ Ojala: Öncelikle şu bilgiyi vermeden geçmek istemiyoruz, Ojala = İnşallah. Yeni bilginiz hayırlı olsun, güle güle kullanın, Endülüs dönemine sevgiler..... Mekan konusuna gelirsek şöyle akşam üstü saatlerinde gidip dışına çökmelik, aşırı basit ama çok lezzetli bir tapas olan Patatas Bravas'ını denemelik, fazla şekerli ama lezzetli kokteylleri olan bir yer. Ek bir bilgi olarak, mekanın içinde oturacak olursanız alt kata inmeyi ihmal etmeyin, çünkü ilginç bir şey yapmışlar, mekanın tüm zemini kum. La Musa La Latina: Madridliler La Musa'ya bayılıyor, şehir genelinde birkaç farklı restoranları var, hepsi de dolup taşıyor. Hatta yukarıdaki Ojala da bunlara ait galiba. Bizim bu lokasyonlarını ziyaret etme sebebimizi şöyle güzelinden tapaslar yemekti. Doğruyu söyleyelim, tapaslarının öyle efsane bir durumu yok. Yani kötü değiller, ancak şahane de değiller. Buna rağmen buraya yazıyoruz, çünkü bu mekanın bulunduğu meydana bayılıyoruz. Özellikle akşamları o kadar hareketli, o kadar keyifli o kadar İspanya'da olduğunuzu hissettiren bir yere dönüşüyor ki, oturup biramızı sangriamızı burada içmeye, muhabbet etmeye bayılıyoruz. Olur da La Musa'da yer bulamazsanız hemen aynı meydandaki Delic'te Sangria'ya da gömülebilirsiniz, ama yemekleri pek iyi değil. Sala Equis: Bu mekanın konseptini çok seviyoruz! Geçmişi de ilginç, çünkü aslında Madrid'in son "porno cinema" yayınlayan yeri imiş ama artık değil tabii, sdfsd çok seviyoruz deyip ilerleyen cümleler ile açık sözlülüğümüzü takdir etmişsinizdir, ama biz o gayeyle sevmiyoruz tabii. Neticede şu an porno kısmı devreden çıkmış ama, sinema konsepti devam ediyor. İçerisi hem bir bar, hem atıştırmalıklar/yemekler var, hem de film gösterimleri yapılıyor. Ayrıca denk gelirseniz çeşitli etkinlikler, konserler de gerçekleşiyor. Bizce kesin uğrayın. Frida: Frida mekan olarak çok tatlı, hatta iç mekanı tam bir "Instagram Spot" sayılabilir. Kokteylleri de lezzetli, dışarıda oturma olanağı da tanıyor, ancak garip bir şekilde buraya ne zaman gitsek hep çok boş oluyor! Sonradan bu konu üzerine düşününce anladık ki biz yanlış saatlerde gidiyoruz, sanıyoruz akşam saatlerinde daha hareketli oluyor. Dolayısıyla şöyle güzelinden bir kokteyl denemek isterseniz buraya gitmek isteyebilirsiniz, ancak mümkünse 21:00'den itibaren. El Paracaidista: Bu öneri de rooftop sevenler için gelsin. Sanıyoruz ki burası bir concept store ancak en üst katında oldukça tatlı, cıvıl cıvıl bir rooftop'ı mevcut. 18:00'den itibaren, hatta İspanyol yaşam biçimine uyum sağlayacak olursak mümkünse daha da geç bir saatte gidecek olursanız oldukça keyifli oluyor. Servis konusunda biraz sorunlular, ama kendi içeceğinizi kendiniz alıp hayatınıza devam edebilirsiniz. CaixaForum: Yukarıda dikey bahçesinden söz ettiğimiz, kutsal müze üçlemesinin ardından yakınlarda olduğu için uğramak isteyebileceğiniz, son dönemlerin en popüler sanat alanı. İçerideki sergiler dönemsel olarak değişiyor, o dikey bahçeyi görmenizde ısrarcı olduğumuz için gitmişken içeride ne var ne yok bi' bakarsınız. La Tabacalera: Yine yukarıda küçük çaplı bahsettiğimiz, duvarlarını mural çalışmalarının çevrelediği mekan olan La Tabacalera aslında eski bir tütün fabrikası. Bizi Instagram'dan takip edenler bilir, hani şu içi her an Jigsaw ile karşılaşıp kolumuzu bacağımızı kesmek durumunda kalacakmışız gibi görünen ama sonradan bunun bir sanat eseri olduğunu hep beraber fark ettiğimiz yer. Tabii bakmayın bu söylemlerimize, şu anda La Tabacalera hem dönemsel olarak farklı çalışmaların sergilendiği, hem workshopların gerçekleştiği, hem ilginç etkinliklere denk gelebileceğiniz bir sanat alanı. Gitmeden önce programını kontrol ederseniz ilginç performanslara da denk gelebilirsiniz. Museo ABC: Canımız İspanyollar bu eski fabrikaları iyi değerlendirmişler, zira "Drawing and Illustration Museum" olarak da özetleyebileceğimiz Museo ABC, aslında Madrid'de bol bol tükettiğimiz Mahou biralarının eski fabrikası-imiş. Şu anda özellikle başarılı bir dönemsel sergiye denk geldiğiniz takdirde ekstra hoşunuza gidebilir, denk gelmezseniz de şöööyle bir göz atılabilir diyoruz. Sorolla Museum: Eğer tanıyorsanız zaten "aa burada evi mi varmış dediniz" eğer tanımıyorsanız buyrun size yeni bir İspanyol ressam ile tanışma fırsatı. Burası Joaquin Sorolla'nın evi ve stüdyosu. Aslında Avrupa genelinde birkaç farklı evi varmış, ancak bu ev en iyi şekilde korunmuş olan ve en çok eseri kapsayanı. İlginizi çekerse uğranabilir, Pazartesi günleri kapalı olduğunu unutmayın. Gezilerinizi severek okuyorum oitheblog ama festival konusunda halkı yanlış bilgilendirdiniz biraz storylerle vs. Massive Attack kafalarına esti diye değil ses kalitesi rezalet olmakla beraber Franz Ferdinand'ın sesi kendilerininkine karışıyor diye iptal etti. Ayrıca sanırım bilmiyorsunuz ama Arctic Monkeys'in son albümünden 4 veya 5 şarkı çalındı, full yeni albüm vs diye bir durum yoktu onun yerine sizin bilmediğiniz şarkılar çalındı herhalde. (setlist linkini şuraya bırakıyorum: https://www. setlist. fm/setlist/arctic-monkeys/2018/valdebebas-ifema-madrid-spain-23ebb0eb. html) Basın girişini de aşırı abarttınız, size 1 adet wifi imkanlı oda bir de sahne önüne geçme hakkından başka bir şey kazandırmadığını biliyoruz, NME filan olmadığınız sürece alex turnerla toz partileri çeviremiyorsunuz yani. Size bundan sonra Glasto filan gibi daha festival gibi festival beee dedirtecek yerlere gitmenizi sevgiyle öneriyorum, zira böyle sonradan icat edilen festivallere güven olmuyor. Sizi kızdırmak vs için yazdığımı düşünmezsiniz umarım, iyi geziler. ya olur mu öyle şey niye kızalım? 🙂 festival hakkında ayrı bir yazı yazarak bunları detaylıca anlatmayı düşünüyorduk aslında, sadece araya benim aşırı uzun süren hastalığım girdi 🙂 festivalden çoğu şeyi aktaramadık, çünkü internet berbattı, o açıdan umduğumuz gibi olmadı yani. dolayısıyla bu gibi durumlardan yazıda söz etme kararı almıştık bu konuyla ilgilenenlerin okuyacağını düşünerek.


Kişisel Instagram tarihimiz boyunca en çok aldığımız soru "ŞU FOTOĞRAFI HANGİ PROGRAMLA EDITLEDİNİZ??" Hayır işin garibi öyle matah bir şey de yapmıyoruz, iki soluk yapıyoruz, ne bilelim azıcık saturation'a boğuyoruz falan, öyle büyülenilecek fotoğraflar bile yok ortada. Hemen 50 tane "hangi uygulama" sorusu geliyor. Bi' kişi de çıkıp demiyor ki "kızlar güzel fotoğraf çekiyorsunuz he". İlla edit kısmı övülüyor, bi' kere de fotoğrafçılık yeteneklerimizi övün be kardeşim........ Neyse, belki işin içinde olduğumuz için bize sıradan geliyordur, o kısmını bilemiyoruz, neticede tabii ki bildiklerimizi sizden esirgeyecek değiliz. Bu arada bu instagrammer/bloggerlar arasında kullandığı progamı sinsi gibi saklama, bir türlü kullanılan programların adını söylememe gibi bir durum da varmış, merak etmeyin, ne kullanıyorlarsa hepsini tek tek afişe edeceğiz sdfs. Aranızda "abiiii bunu bilmeyen de gitsin Motorola ya da Panasonic falan kullansın artııık" yorumları getirebilir diye baştan söylüyoruz, öyle vay şu popüler bunu listeye koymayalım, aman bu çok özel bunu bi' tek biz biliyoruz bunu yazalım gibi bir ayrım yapmadan ne biliyorsak yığıyoruz, artık doyasıya editlersiniz. Listeye çoğu kişi için pek de şok edici olmayan, fotoğraf düzenleme uygulamaları içinde gelmiş geçmiş en popüler programlardan biriyle girizgah yapalım. Zaten bu uygulamayı bilmiyorsanız Instagram'dan çıkın gidin hakikaten ya, gerçekten bu şekilde devam edemeyiz........ Tamam tamam, bilmiyorsanız da bu işi hep beraber çözeceğiz, bozuntuya vermeyin, soran olursa ezelden beri biliyormuş gibi yaparsınız. Vscocam'in en büyük olayı, filtreleri. Yani tabii ki filtreleri olacak diyeceksiniz ama, şunu anlatmaya çalışıyoruz; fotoğrafı manuel olarak kurcalamak, ayarlarını değiştirmek, rengini bilmemne yapmak istiyorsanız bunu Vscocam'dan yapmasanız da olur, onun için aşağıda başka program söyleyeceğiz. Vscocam'da hali hazırda bulunan filtreler ve satın alabileceğiniz filtreler resmen çöpün fotoğrafını çekip uygulasanız onu bile güzelleştiriyor. Bizim en sevdiklerimiz HB1 HB2 ve A6 artık siz de kendi favorilerinizi tespit edersiniz. İpucu: Programı yüklediğinizde gelen filtrelere ek olarak para verip bir sürü farklı filtre paketi satın alabilirsiniz. Öyle çok çılgın fiyatları olmamakla birlikte yok kardeşim ben para mara veremem diyorsanız bu adamlar arada bir indirim de yapıyor ve filtreler hakikaten uygun fiyata geliyor, hatta yer yer ücretsiz paket hediyeleri de olabiliyor, bu işe gönül verdiyseniz bunları kovalamayı ihmal etmeyin. Bildiğiniz, tanıdığınız öz hakiki photoshop'u piyasaya salan Adobe'nin bir programı olan Lightroom fotoğraf düzenleme uygulamaları arasında en sık kullandıklarımızdan bir diğeri. Türkiye'deki yaygınlık durumuna tam hakim değiliz ama, yabancı influencerlar'ın "presets" diye sattıkları, Derya Baykal gibi önceden hazırlayıp ücretli olarak başka kullanıcılara da sundukları filtreler hep Lightroom üzerinden hazırlanıyor. Peki Lightroom'u ne amaçla kullanıyoruz? Hani yukarıda Vscocam'i anlatırken "manuel olarak editlemek" diye anlatmaya çalıştığımız, yani filtre uygulamak yerine fotoğraf değerlerini kurcaladığımız, işte doygunluk, keskinlik, ışık, renk gibi detaylarla oynamak için kullandığımız program Lightroom. Aslında Instagram'ın içinden de bunları daha yüzeysel olarak yapabilme imkanınız var ama, Lightroom çok daha detaylı düzenleme şansı tanıdığı için kendisi öncelikli tercihimizdir. İpucu: Eğer kendiniz oturup editlemeye üşeniyorsanız Lightroom'u yüklediğinizde otomatik olarak gelen Presetler de mevcut, onları da bi' kurcalayabilirsiniz. Aşırı gelirlerse preset'i uyguladıktan sonra manuel olarak değerleri biraz düşürebilir ve üstünde değişiklik yapabilirsiniz. Aslında fotoğraf düzenleme uygulamaları arasında Afterlight bir seviye daha az ünlü. İlk etapta şöyle bi' açıp kurcalayacak olursanız çok fazla filtre çeşidi sunduğunu görüp "aa çok iyiymiş ya hem de bedava" sevinci yaşayabilirsiniz ama, aslında filtreleri genel olarak biraz "aşırı" olduğu ve fotoğrafı biraz fazla değiştirdiği için biz Afterlight'taki filtreleri pek tutmuyoruz. E ne halt etmeye Afterlight kullanıyoruz o zaman? İki sebepten; Dusty ve Light Leak seçenekleri. Dusty sekmesi altında fotoğrafı daha eskitilmiş, daha grain'e boğulmuş bir hale sokabilmek için birçok filtre seçeneği mevcut. O çok sorduğunuz eskitilmiş görüntüyü istediğimiz gibi veren en baba uygulama Afterlight. Light Leak seçeneği ise aslında normal koşullarda eskiden kullandığımız filmli kameralarda "bozukluk" olarak kabul edilecek o ışık patlamaları vb. görüntüleri fotoğrafa eklemek için. Bu noktada zamanında hata kabul ettiğimiz şeyin şimdi moda olmasını da sorgulayabilirsiniz, biz seviyoruz, engel olamıyoruz. Neyse, bu Light Leak'in tam olarak ne yaptığını ifade etmek biraz zordu, girip kurcalayınca neyi kast ettiğimizi daha iyi anlayacaksınız. İpucu: Eğer söz ettiğimiz Dusty ve Light Leak seçeneklerinden birini kullanacak olursanız ve gözünüze biraz "fazla" görünürse, Afterlight onların şiddetini de azaltma seçeneği sunuyor, illa ki olduğu gibi kullanmanız gerekmiyor yani, aklınızda bulunsun. Ek bir bilgi olarak, LD'nin açılımı "lens distortions". Yani adından da anlayacağınız üzere aslında yukarıda Afterlight için anlatmaya çalıştığımız şeyin daha da detaylısını yapmış adamlar. Bildiğimiz fotoğrafa hatalar eklemeye çalışarak fotoğrafınızı daha özel ve "eşsiz" kılmaya çalışıyorsunuz. Evet tamam, devam edelim. Snow'da işinize yarayacak kısmın bir adı olmadığı için ikonunu kullanarak tarif edeceğiz; fotoğraf makinesi ikonu. O sekme altında yer alan filtreler hem storyler için hem de postlar için güzel seçenekler sunabiliyor. Eğer videolarınıza müdahale etmek istiyorsanız "movie" ve "vlog" sekmelerini de kurcalayabilirsiniz, onlarda da güzel seçenekler var. Onun dışında bu uygulama çöp arkadaşlar, bakacaksanız direkt buralarına bakın. Hakkını verelim, Snapseed fotoğraf düzenleme uygulamaları arasında Lightroom ile birlikte en kullanışlı, en işlevsel programlardan biri. Üstelik arayüzü son derece sade olduğu için kafanızı karıştırıp sizi hasta da etmiyor, ne yapmak istiyorsanız kolaylıkla yapabiliyorsunuz. Biz Lightroom'a tutulduğumuz için Snapseed'i onun kadar sık kullanmıyoruz, ancak yine de iyi bir alternatif. Snapseed'i çoğunlukla çekiliş vb. postlar hazırlamak istediğimizde fotoğraf üzerine alengirli yazı yazabilmek için kullanıyoruz. Ayrıca öyle devasa bir şeyden söz etmiyorsak, ne bileyim eski sevgilinizi fotoğraftan çıkarmaya falan çalışmıyorsanız "iyileştirme" seçeneğini kullanarak bir şeyleri fotoğraftan silebilirsiniz. Yok o kadar dev prodüksiyona girmeyecekseniz aynı özelliği kullanarak sivilce mivilce de yok edebilirsiniz, hadi yine iyisiniz. Başlığı fotoğraf düzenleme uygulamaları diye attık ama, hazır konuya girmişken kullandığımız 1-2 video uygalamasından da bahsedelim. Sanıyoruz ki Hyperlapse'i çoğunuz biliyorsunuz, ancak bilmeyenler dışlanmış hissetmesin, yetiştik. En basit şekilde anlatacak olursak, bu program videolarınızı hızlandırmaya yarıyor. Tepeden bir sokağı çektiniz, arkadaşlarınızla rakıya oturmuşken telefonu yerleştirip masayı çektiniz, x eylemini gerçekleştirirken videonuzu çektiniz, hooop Hyperlapse ile onu daha hızlı bir hale getiriyorsunuz. Zaten uygulamanın arayüzü son derece basit ve amaca yönelik, öyle komplike bir şey yok. Videonuzu çektikten sonra da hızı üzerinde değişiklik yapabiliyorsunuz, aklınızda bulunsun. Bir başka video düzenleme uygulaması, 8mm. Bu zaten "vintage camera" diye de geçtiği için aşağı yukarı neye yaradığını anlayacaksınız. Videolarınıza daha bir vintage, daha bir retro hava katıyor, neyi çekerseniz çekin ayrı bir hava katıyor, bu sebeple bizce kesin hoşunuza gidecektir. Filtreleri biraz aşırıya kaçabiliyor ama öyle uzun soluklu videolar için değil de daha kısa şeyler için kullanılabilir. Unfold yeni mi türedi, yoksa son dönemlerde mi popüler oldu bilmiyoruz ama, bunu kullanmayan influencer kalmış mıdır inanın biz de bilemiyoruz. Bu app aslında hem fotoğraf düzenleme uygulamaları kategorisine hem de video kategorisine girebilir, her iki için de ekmek çıkıyor. Daha çok storylere yönelik bir app, ama Instagram postuna uygun formatta kaydetme seçeneği de sunuyor. Zaten yalnızca 1-2 blogger takip ediyorsanız bile app'i yükleyince "heee tamam bunu diyorlar" şeklinde bir aydınlanma yaşayacaksınız. Güzel uygulama, indiriniz. İpucu: İçindeki "FF1" adlı paketi indirecek olursanız onun içinde de güzel seçenekler var, ancak ücretli. Geldik fotoğraf düzenleme uygulamaları listemizin sonuna, zaten 23423 tane uygulama yazdık, artık fotoğraflarınız bunlarla da güzel olmuyorsa salıverin gitsin arkadaşlar, demek siz bu işten anlamıyorsunuz, yapacak bir şey yok, biz sizi böyle de severiz. Glitch Art listemizin en az popüleri. Hipster sevindiren bir uygulama, çünkü aslında fotoğraflarına bir takım hatalar ekleyerek ilginç estetik kaygılar peşinde koşan arkadaşların AAA ÇOK İYİYMİŞ BU demesine sebep oluyor. Konuya app adı olarak yaklaşmayıp Google'a Glitch Art yazacak olursanız aslında bunun bir çeşit yeni nesil akım olduğunu anlayacaksınız zaten. Resmen nokta atışı uygulamalar! Bir fotoğrafçı olarak söyleyebilirim ki, kızlar harika işler çıkarıyorsunuz.. tam gaz devaaam!