Yahu Paris, ciddi soruyoruz, bu nedir ya? Cidden siz ne yapmaya çalışıyorsunuz, ne yapalım biz hayatımızın 2 yılını falan Paris müzeleri turunda mı geçirelim istiyorsunuz? Yanımıza 1 haftalık kruvasan alıp kendimizi Louvre'a mı kapatalım, avlularda mı uyuyalım? Hadi 1 müzeyi hakkını vererek gezdik, diğerleri ne olacak? Kaç kez geleceğiz şehrinize KAÇ KEZ? Dur artık Paris, yalvarıyoruz daha fazla ilgi çekici olmayı bırak, gücümüz kalmadı. Kusura bakmayın, biraz celallendik, ama gerçekten biz bu Paris müzeleri ile başa çıkamadık. Yani bu kadar iyi müzeyi bir arada gezip bir yandan da şehri tanımak o kadar imkansız ki, dedik en iyisi biz bu müzeleri ayrı bir liste yapalım, isteyen istediğine gitsin. Sanmayın ki Paris müzeleri bunlar ile sınırlı, daha onlarca müze var, ancak biz öncelikli olarak ilgi alanımıza girenleri şöyle bir listeledik ve özet geçtik. Tekrar söylüyoruz, şayet geziniz 3 ay falan sürmüyorsa bunların hepsini tek bir gezide gezebilmeniz neredeyse mümkün değil o yüzden vay ben bunları nasıl gezeceğim paniği yaşamayın, onun yerine favorilerinizi seçip en azından birkaç tanesini hakkını vererek gezmeye çalışın. Bilin bakalım Paris müzeleri içinde ve hatta tüm dünyada en çok ziyaret edilen müzesi hangisi? Ding ding ding ding evet, doğru cevap tabii ki LUĞĞĞR Müzesi. Biliyorsunuz, müze gezmekle uzaktan yakından ilgisi olmayan insanın bile aklına gelecek ilk müze kendisi. Tabii sizin buraya gidecek olma sebebiniz "Paris'teyim öyleyse Louvre'a gitmeliyim" ya da "Mona Lisa'nın önünde selfie çekeyim" olmamalı, çünkü öncelikli olarak abartısız bir şekilde hayatımızda gördüğümüz en iyi müzelerden biri olduğu için burayı görmelisiniz. Büyüklüğünü "sağa yürüyorum Louvre, sola yürüyorum Louvre, koşarak uzaklaşıyorum dönüp bakıyorum yine Louvre" şeklinde tanımlayabileceğimiz Louvre Müzesi aynı zamanda Fransa'nın ilk müzesi olma özelliğini taşıyor. Müzeye giriş yapmak için 2 farklı kapı mevcut, ancak siz meşhur Louvre Piramidi'ni de görmek için mutlaka avlunun oradan giriş yapın. Müzeyi gezmeye başlamadan önce mutlaka, ama mutlaka Audio Guide alın (ki kendisi bir adet Nintendo 3DS), aksi takdirde ya kaybolur ya da birçok esere dair birçok detayı gözden kaçırırsınız ve müzeyi hakkını vererek gezemezsiniz. Müzeyi gezerken kontrolü kaybedip kendinizi tekrar girişte bulmamak için renkler ve sayılara dikkat etmeye de özen gösterin. İçeride Antik Mısır, Yunan, Fransız tabloları, İtalyan tabloları, Flemenk resimleri gibi birçok bölüm var ve hepsine ait bir renk söz konusu. Sayıları takip ederek de bir şeyleri gözden kaçırmamış olursunuz. Mutlaka, ama mutlaka ya online bilet alın ya da Paris Museum Pass. Aksi takdirde korkunç bir sıra ile karşılaşma ihtimaliniz çok yüksek. Zaten son yıllarda yaşanan terör olaylarından dolayı Paris genelinde tüm müzelerde güvenlik daha sıkı tutulduğu için her halükarda sıraya maruz kalıyorken bir de bilet sırası beklemek bütün tadınızı kaçırır. Biletinizi şuradan alabilirsiniz. Mona Lisa konusunda size birkaç sürprizimiz var. Eğer tek gayeniz onu görmek ise zaten sizin gibi düşünen pek çok kişi olduğu için Mona Lisa oklarını takip edebilirsiniz. Ancak Mona Lisa'nın tahmin ettiğinizden daha küçük olduğunu, muhtemelen yakından bakabilmek için onlarca insanla cebelleşeceğinizi ve eserin cam ile çevrili olduğunu söylemeden geçemeyiz. Hevesiniz kaçmasın tabii, neticede kendi gözlerinizle koskoca Da Vinci'nin Mona Lisa'sını görüyorsunuz. Müze o kadar büyük, o kadar kalabalık bir hal alabiliyor ve o kadar kontrolü kaybetmeye müsait ki, gerçekten bir noktada "ay ben gezemiyorum galiba" diye ağlamaklı olup bir köşede kendinizi moraliniz bozulmuşken falan bulabiliyorsunuz. Şu an buraları okurken komik geliyor biliyoruz ama, bu yorumu gidip gezmeye başladığınızda anlayacaksınız. Özetle burayı hakkını vererek gezmeye kalkışacak olsanız günler sürer, garip bir panik yaşamanız normal, yalnız değilsiniz. Mümkünse öncesinde internetten biraz araştırma yaparak öncelikli olarak görmek istediğiniz eserlerin bir listesini çıkarın. Louvre Müzesi Salı günleri kapalı. Çarşamba ve Cuma günleri 21:45'e, diğer günler 18:00'e kadar açık. Louvre'un gölgesinde kalmak gibi saçma sapan bir duruma maruz (Louvre'u ziyaret edenlerin sayısı Orsay'ın neredeyse 3 katı) kalan bir diğer efsane müze, Orsay Müzesi. Konum olarak Louvre'a yakın sayılabilecek müze, 1800'lü yılların sonlarında bir tren garı olarak inşa edilmiş, sonradan müzeye dönüştürülmüş. İçeride Degas, Monet, Manet, Renoir, Pissarro, Klimt, Van Gogh, Munch, şeklinde uzayıp giden, dev isimlerin eserleri var, insan daha gitmeden sırf bu isimleri görünce bile heyecanlanıyor! Louvre kadar büyük olmasa da yine de çok geniş bir koleksiyona sahip olan Orsay Müzesi'nde özellikle empresyonistlere özet bir ilginiz var ise çok yüksek ihtimalle büyüleneceksiniz. Ancak yine tıpkı Louvre gibi bu müzeyi de hakkını vererek gezmek için bayağı bir vakte ihtiyacınız olduğunu ekleyelim, şimdiden gözünüzü korkutalım da orada şok olmayın. Eğer vaktiniz bol değil ise en azından Renoir'in meşhur Bal de Moulin de la Galette'sini, Manet'in Olympia'sını, Van Gogh'un otoportresini ve Starry Night Over the Rhone'u ve Cezanne'nin The Cardplayer adlı resmini ve son olarak Osman Hamdi Bey'in eserini görmeden müzeden çıkmayın, pişman olursunuz. Orsay Müzesi Pazartesi günleri kapalı. Perşembeleri 21:45'e, diğer günler 18:00'e kadar açık. Giriş ücreti 12 Euro, eğer aşağıda bahsedeceğimiz Musee de l'Orangerie'ye de gidecekseniz ikisine birden girebildiğiniz 16 Euro'luk bir bilet türü mevcut, onu almak daha mantıklı olabilir. Modern sanat müzesi alır mıyız? Gönderin gelsin, hem de en büyüğünden! Zaten buradan hiç haberdar olmadan sokağından geçecek olsanız bile Paris'in genel mimarisine aykırı yapısı ile mutlaka dikkatinizi çekecek, hatta "abi borular morular burası olsa olsa modern sanat müzesidir" düşüncesi aklınızdan mutlaka geçecektir. Pompidou'da kimler kimler var; Picasso, Kandinsky, Jackson Pollock, Matisse şeklinde kocaaaa bir liste. O yüzden özellikle modern sanat müzelerini gezmeyi seviyorsanız önceliği buraya vermenizi öneririz. Müzenin 2 farklı girişi var, biri kütüphane girişi gibi görünüyor ama bazen ziyaret için yalnızca diğer tarafta kalan kapıdan giriş yapabiliyorsunuz, aklınızda bulunsun, giremiyormuşuz diye çekip gitmeyin yani. Müze her gün 11:00 22:00 arası açık diye geçiyor, ancak biz ilk gittiğimizde saçma bir şekilde "bugün kapalı" dediler mesela, o yüzden o konuda bi' tuhaflık söz konusu olabilir. Giriş ücreti 14 Euro, ancak eğer dönemsel sergilerden birine denk geldiyseniz ya da özellikle o sergiyi görmek istiyorsanız onun ayrı ücreti oluyor. Buraya kadar gelmişken hemen müzenin yanındaki Igor Stravinsky Meydanı'nda kalan Jef Aerosol'ın mural çalışmasını sakın es geçmeyin. Sonrasında bu meydandaki kafelerden birinde dinlemece de keyfili olur, zira oldukça canlı bir meydan, tam insanları gözlemlemelik. Eğer bu müze ilginizi çektiyse bir tık daha alternatifi olarak Musee d'Art Moderne de la Ville de Paris de ilginizi çekebilir, ona da bi' bakmanızı öneririz. Öncelikle ismi sebebiyle yaşanabilecek bir kafa karışıklığının önüne geçelim, o konsepte sahip bir dönemsel sergiyi ağırlamadığı sürece Palais de Tokyo'nun Uzak Doğu kültürü ile hiçbir alakası yok, yalnızca ismi öyle. Eğer çağdaş sanatlara ilgiliyseniz ve özellikle dönemsel sergilerde ilginç bir şeylere denk gelirseniz oldukça ilginizi çekebilecek bir müze. Aslında yalnızca müze demek de doğru olmaz, çünkü içinde 2 adet restoran ve bir adet etkinlik alanı da mevcut. Bu sebeple burası aynı zamanda Paris müzeleri içinde tam anlamıyla bir Hipsterland'a dönüşmüş durumda ve son zamanlarda Parisli hipsterlar arasında acayip popüler bir hale gelmiş. Palais de Tokyo'nun güzelinden bir Eiffel Kulesi manzarası da var, gitmişken güzel fotoğraflar yakalanabilir. Eğer restoranlarından herhangi birinde gitmek niyetindeyseniz rezervasyon yaptırın, bayağı ilgi gördüğü için yer bulmak pek kolay olmuyor. Palais de Tokyo Salı günleri hariç her gün öğlen 12'den gece 12'ye kadar açık. Picasso ile aranız nasıl bilmiyoruz, zira kendisini ciddi anlamda sevmeye başlamak için bu dehayı tanımaya, anlamaya çalışmaya, eserlerini çözümlemeye ve anlamlandırmaya vakit ayırmak gerekiyor. Bizim bu sürecimiz ve adeta bir Umut Sarıkaya karikatürü gibi "istersen kralını çizersin ama çizmiyosun di mi abi" diye yaklaşmayı bırakmamız öncelikli olarak çeşitli şehirlerde denk geldiğimiz Picasso müzelerini büyük bir özen içinde gezmemiz ile başladı. Dolayısıyla eğer vaktiniz olursa ve Picasso'nun neden bir dahi kabul edildiğini anlayabilmek adına bizce Paris'teki Picasso Müzesi'ne mutlaka uğrayın. Picasso Paris'te uzun süre yaşadığı için "ne alaka Paris'te Picasso Müzesi" diye düşünmeyin bu arada, zira kendisi birçok eserini Paris sınırları içinde üretmiş. Burası da döneme göre aşırı sıra olabilecek müzelerden, o yüzden Paris Pass almayacaksanız şuradan önceden bilet alarak sırayı atlatmak iyi bir fikir. Bilet alırken mutlaka audio guide da alın, aksi takdirde Picasso ile anlaşma girişiminiz iyi sonuç vermeyecektir. Müze Pazartesi günleri kapalı, diğer günler 18:00'e kadar açık. Çok acayip, pek acayip mimarisi ile mutlaka internetin derinliklerinde bir yerde, bir "dünyanın en ilginç yapıları" listesinde karşınıza çıkabilecek Fondation Louis Vuitton, ünlü mimar Frank Gehry tarafından tasarlanmış ve sırf binasını görmek için bile gidilebilir! "Ünlü mimar" dememiz size bir şey ifade etmediyse tanıdık gelebilecek birkaç eserinden daha söz edelim, bi' aydınlanma yaşayın; Prag'daki Dancing House, İspanya'daki Guggenheim Bilbao, Paris'teki Cinematheque binası, LA'deki Walt Disney Concert Hall gibi ünlü binaların hepsi Frank Gehry eserleri! İyi anladık güzel, ama burası o kadar da merkezi bi' yerde kalmıyor, başka ne diye gideceğiz derseniz özellikle çağdaş sanatlara ilgisi olanlar bir adım öne çıksın. Fondation Louis Vuitton öyle adı sebebiyle aklınıza geldiği gibi bir moda merkezi falan değil, burada bulunduğunuz döneme göre gerçekten çok iyi sergilere denk gelebilirsiniz. Bunun için gitmeden önce şuradan programı kontrol edip ne var ne yok bi' bakınmanızı öneririz, çünkü dediğimiz gibi, bir turist için pek merkezi bir noktada sayılmaz, ancak hem bina için hem de sergiler için oraya gitmeye değer. Eğer binanın mimarisi bizim kadar ilginizi çektiyse içeride konuya dair daha fazla şey öğrenebileceğiniz sabit bir sergi var, onu da gözden kaçırmayın. Buraya ulaşmak tahmin ettiğiniz kadar zor değil, metronun 1 numaralı hattına binip Fondation LV durağında indikten sonra max. 10 dakikalık yürüme mesafesi. Giriş 14 Euro. Burada listelediğimiz Paris müzeleri içinde büyük ihtimalle en küçüğü olan ama görecekleriniz sebebiyle aklınıza mutlaka yer edecek bir müze Musee de l'Orangerie. Müzenin özelliği Monet'nin "Water Lillies" adlı birkaç parçadan oluşan dev resim serisinin burada gerçekten olabilecek en iyi haliyle sergileniyor olması. Bu farklı parçalardan oluşan 8 dev eser 2 farklı oval odada sergileniyor ve bu şekilde birbirlerinin devamlılığını sağlıyormuş gibi bir his de yaratılmış, biz çok etkileyici bulduk. Eğer eserleri uzun uzun inceleyebilmek ve sırf fırça darbelerini bile dakikalarca, rahat rahat incelemek istiyorsanız mümkünse müzenin açıldığı saatlerde, erkenden gitmeye çalışın, aksi takdirde çok kalabalık olacağı için tadını çıkaramıyorsunuz. Müze Tuileries Bahçeleri içinde yer alıyor ve bizce müze çıkışı özellikle hava güzelse parkta vakit geçirip bir şeyler içmek acayip keyifli oluyor, Parislilerin arasına karışmak için şahane fırsat. Rodin Müzesi, yine sırf binası için bile görülebilecek, Rodin'in yüzlerce eserinin hem binanın içinde hem de bahçede sergilendiği bir başka şahane müze. Bizce bahçedeki eserleri de mutlaka görmelisiniz, ancak onun için 4 Euro gibi ekstra bir ücret ödemeniz gerektiğini de hatırlatalım. Müze Pazartesi günleri kapalı, diğer güner 17:45'e kadar açık. (16:15'ten itibaren bilet satmıyorlar, haberiniz olsun) Giriş ücreti 10 Euro. Düşünen Adam'ın derdine düşüp "Gates of Hell" adlı eseri kaçırmayınız, çarpılırsınız. 2019'a kadar kapalı olması sebebiyle Paris müzeleri serüvenimizin bir parçası olamadığı için aklımızda kalan Musee Carnavalet zevklerine güvendiğimiz pek çok kişi tarafından pek bi' övüldüğü için onu da yazmadan geçmek istemedik, artık ileride bizim yerimize siz ziyaret edersiniz. Carnavalet aslında büyük ölçüde Paris şehrine, Paris'in geçmişine, tarihine odaklı bir müze. Evet gittiğiniz her şehirde ilginizi çekmeyebilecek temada bir müze olmakla birlikte bizce bu durum Paris için geçerli değil, çünkü burası PARİS, bilmem anlatabildik mi? Özellikle böyle önemli bir arşivin içinden Paris'in eski fotoğraflarını görmek bize bayağı çekici geliyor, sizin de ilginizi çekiyorsa uğramayı ihmal etmeyin, en azından yukarıda söz ettiğimiz aşırı büyük müzeler kadar dev olmadığı için vakit ayırmak daha kolay olabilir. Bir diğer gidemediğimiz ve konuyla ilgili arkadaşlarımız tarafından "merak etmeyin o kadar da tahmin ettiğiniz gibi değil zaten" şeklinde yatıştırılmaya çalışılsak da sanki üzülmeyelim diye öyle denmiş gibi gelen yerden daha bahsetmeden geçmeyelim. Eğer sinemayla biraz olsun ilgiliyseniz içeride Godardlar, Truffautlar falan havalarda uçuşuyor diye düşünebilirsiniz ama, anladığımız kadarıyla pek de o şekilde bir sergi alanı oluşturmamışlar. Yine de teselli ödülü olarak Lumiere Kardeşler'e ait kameranın içeride durduğunu söylesek belki hevesiniz yerine gelir. Salı günleri kapalı, diğer günler 19:00'a kadar açık. Vay Gğan Paleeeğ, sen liste sonlarına düşecek yer miydin......... Kapanışı seninle yapıyoruz, çünkü sen de Paris'in en ikonik yapılarından birine dönüşmüş durumdasın. Grand Palais ile senli benli konuşmayı bırakacak olursak, öncelikle olarak aslında buraya bir "müze" demenin pek de doğru olmayacağını söylemek gerek. Zira burası bir sergi ve fuar alanı olarak inşa edilmiş, heybetli, güzel mi güzel bir yapı. İçeride yıl boyunca farklı farklı dönemsel sergiler gerçekleştiriliyor, dolayısıyla gitmeden önce şöyle bi' ne var ne yok diye bakmakta fayda var. Ancak eğer sergi gezmek niyetinde değilseniz bile bizce binayı görmek adına da yolunuzu buraya düşürebilirsiniz. Buraya kadar gelmişken hemen yanında yer alan Petit Palais'ye de uğramayı ihmal etmeyin.


Bu sefer öyle uzun, detaylı, bol betimleme içeren bir giriş yapmayacağız. Efendi gibi Paris Gezi Rehberi kısmına geçiş yapacağız, çünkü Paris'te yapacak o kadar çok şey var, Paris'te gezilecek yerler o kadar fazla ki, bir de başa uzun uzun giriş yapacak olursak yazının kocamanlığı sebebiyle gözünüz korkar ve planınızı iptal falan edersiniz diye korkuyoruz. Şimdi direkt konuya girelim, karşınızda yepyeni bir Paris Gezi Rehberi! Bir konuda hepimiz mutabıkız diye düşünüyoruz; Paris görsel olarak hakikaten çok güzel! Yani Paris'i çeşitli sebeplerden sevmemiş bile olabilirsiniz, ne bilelim soyulmuşsunuzdur, iblis eski sevgiliniz oradadır, bir şekilde kanınız ısınmamıştır falan ama, en azından görüntü anlamında kötü olduğunu söylemek adama "cnm akıl hastanesi fln mı değerlendirsen aslında arkadaşm gitti şmdi çk mtlu..." dedirtir. Bu sebeptendir ki, "Paris is always a good idea" cümlesini biraz fazla ciddiye alıp yılın herhangi bir zamanında Paris'e gitmeye kalkışabilirsiniz. Ancak aslında her şehir için olduğu gibi Paris'e gitmek için de "daha kötü" dönemler var. Paris'e gitme planınızı erteleseniz sanki daha iyi olacak bazı etkinlik ve tatil dönemlerini de es geçmemek gerek. Örneğin Paris Moda Haftası dönemi ve şehirde dev fuarların olduğu dönemler otellerde ciddi bir yoğunluk, şehrin dört bir yanında ciddi bir yer bulamama problemi oluyor. Aynı şekilde Fransa'nın resmi ve ulusal tatillerinde de her yer kapalı olacağı için tadınız kaçabilir, o tarihleri de şuraya bırakalım, işiniz kolaylaşsın. Paris'te ulaşım kısmına geçiş yapmadan önce sizi bi' Paris'e ulaştıralım. Bunun için öncelikle bilmeniz gereken şey Türkiye'den direkt uçuşlarda Paris'teki iki havaalanından birine inecek olduğunuz. Ya Charles de Gaulle Havalimanı ya da Orly. Hangi havayolu ile gideceğinizi bilmediğimiz için hangisine inersiniz bilemiyoruz, ancak Türkiye'den uçuşlar çoğunlukla Charles'a oluyor, aklınızda bulunsun. Bizim gibi CDG Havaalanı'na inecek olursanız ulaşım için en çok kullanılan 2 seçenek ya taksi ya da RER. Taksiye binecek olursanız 50-55 Euro gibi bir fix ücret var, (gideceğiniz noktaya göre maksimum 55) daha fazlasını almaya kalkışırlarsa sıkıntı çıkarabilirsiniz yani. Ancak eğer birkaç kişi değilseniz taksi biraz tuzlu bir seçenek olduğu için RER'i tercih edebilirsiniz. RER dediğimiz şey aslında sizi şehir merkezinin dışındaki yerlere de ulaştıran, metro/tren arası bir şey, kendisiyle şehir içinde de karşılaşacaksınız ve metro ile ayrıştığını göreceksiniz. CDG Havaalanı'na indiğinizde RER tabelalarını takip ederseniz zaten kolaylıkla bulacaksınız. Fiyat konusunda bir genelleme yapmak zor, çünkü hangi durakta indiğinize göre değişiyor, onu şuradan kontrol edebilirsiniz. - Tek kullanımlık bir metro bileti alacak olursanız ödeyeceğiniz ücret 1,90 Euro. - Carnet alacak olursanız size 10 adet bilet veriyor ve 16 Euro gibi bir ücreti var, yani daha uyguna geliyor, dolayısıyla bol metro kullanacaksanız bunu almak daha mantıklı. (öyle kart falan değil bu, bildiğiniz 10 tane tekli bilet veriyor) - Mobilis alacak olursanız 1 gün boyunca sınırsız toplu taşıma kullanım hakkınız oluyor ve ücreti hangi bölgeler arasında hareket edeceğinize göre değişiyor. (Paris 1'den 5'e kadar bölgelere ayrılıyor) Ücretlerine şuradan bakabilirsiniz. Bu kartın saat kaçta alırsanız alın gece 12'den itibaren kullanım dışı olduğunu hatırlatalım, öyle 24 saat sürmüyor yani, o gün bitene kadar. - Paris Visit Pass'i alacak olursanız bunun 1,2,3 ve 5 günlük versiyonları var. Onun fiyatlarına da şuradan bakabilir ve hatta online olarak alabilirsiniz. - Bir de aylık ve haftalık olarak alınabilen Navigo Card meselesi var ki aslında bu en kapsamlı olanı. Fakat yanınızda fotoğrafınızın bulunması gerekmesi gibi bir takım detayları ve kullanım koşulları var. Biz bu gezide onu kullanmadık, ilgilenirseniz detayları şurada. Metro biletinizi metrodan çıkana kadar kaybetmeyin, bazen güvenlik kontrolleri oluyor ve çıkışta biletinizi kontrol etmek istiyorlar. Ulaşımda taksi kullanacaksanız bulunduğunuz yere taksi çağırtma işini geçiniz. Çünkü o zaman üstüne ekstra ücret ekleniyor, onun yerine yoldan çevirin. Kimseyi gereksiz yere germek istemiyoruz ancak yine de söylemeden de geçmeyeceğiz. Paris metrosu güvenlik konusunda inceden tehlikeli olabiliyor, özellikle hırsızlık olayları sık sık yaşanabiliyor. Bu sebeple metrodayken bir tık daha temkinli davranırsanız iyi olur. Paris koccaaamaaan bir şehir. O yüzden Paris'te nerede kalacağınız konusunda paniğe kapılıp sokaklarda yatmaya daha sıcak bakmaya falan başladıysanız gayet normal, çünkü bi' yerde karar kılsanız diğer yerler uzak kalıyor falan, asla "en iyi yer şurasıdır" gibi bir sonuca varılamıyor. Bu sebeple önerimiz Paris'te kalacağınız yeri bütçenize göre değerlendirip ana kıstas olarak "otelin metroya yakınlığını" belirlemek. Çünkü metro yakınınızdaysa aslında nerede kaldığınızın çok da bir önemi yok diyebiliriz, Paris'in ulaşım ağı son derece gelişmiş olduğu için şehir içinde herhangi bir noktaya ulaşmak 5-10 dakikalık metro yolculuğunuza bakar. Daha spesifik bir öneri isterseniz biz son Paris gezimizde Hotel Malte'de kaldık ve hem lokasyonu sebebiyle hem de otel olarak gayet memnunduk. Hem pek çok yere yürüyebileceğimiz bir noktadaydı, hem de yakınlarımızda 2-3 farklı metro durağı olduğu için her yere kolaylıkla ulaşım sağladık. Olur da bu otelde yer bulamazsanız ya da başka otel arayışına girmek isterseniz de şuradan direkt önerdiğimiz bölgedeki otellere bakabilirsiniz. Bir diğer karar vermesi zor konu daha; Paris'te ne kadar kalınır? Şehir kocaman dedik, gez gez bitmiyor dedik, anneanneler gibi ayaklarımıza kara sular indi dedik, gözünüzü korkuttuk bi' kere. Bu noktada işler aslında tam olarak nasıl bir gezi planladığınıza bağlı. Çünkü eğer isterseniz Paris'te sırf Louvre Müzesi'ni detaylı keşfetmek bile günlerinizi alır. Hadi o kadar spesifik yaklaşmayalım, biz 3. Kez Paris'e giden insanlar olarak bile hala onlarca yerini görmedik ve sürekli bir yarım kalmışlık hissi ile "ABV PARİS GEZ GEZ BİTMİYORSUN" düşünceleri eşliğinde İstanbul'a geri dönüyoruz. Dolayısıyla önerimiz şöyle üstünkörü bir gezi için bile eeennnn az 5 gün. O da yetmeyecektir ya, neyse. Su: Ücretsiz, çünkü musluk suyu içiliyor. OH. Gördüğünüz gibi Paris hakikaten pahalı. O yüzden en azından atraksiyonlar için Paris Pass ya da Paris Museum Pass almak yükünüzü bir tık daha hafifletebilir. Her iki pass'in de kalacağınız gün sayısına göre farklı seçenekleri ve bütçelendirmeleri var. Özellikle ulaşım da içine dahil olsun istiyorsanız City Pass daha mantıklı, ancak bütçesinde bakınca zaten tüm mantığınız yerle bir olacağı için şimdiden geçmiş olsun dileklerimizi iletiyoruz. Gitmeyi planladığınız müzeler için önceden sitelerine girip internetten bilet alırsanız hem daha ucuza gelebilir, hem de o korkunç sıraları atlama şansınız olabilir, aklınızda bulunsun. Bu kısmı en başa koyduk, çünkü Paris'teki müze sayısının ürkütücülüğü ve işin kötüsü birçoğunun da ilginizi çekecek olması sebebiyle biz Paris müzeleri için ayrı bir yazı yazdık. Evet tek bir gezide hepsine gitmeniz pek olası değil, ancak en azından içinden seçmece yaparsınız. Wowwww, inanılmaz bir öneri ile karşınızdayız, Paris'e gidip Eiffel Kulesi'ni görmek.... Hangi çılgının aklına gelirdi ki, Sherlock muyuz biz? Şaka bir yana, tabii ki burada size paragraf paragraf Eiffel Kulesi'nin ne olduğunu falan anlatmayacağız, korkmayın. Onun yerine eğer iflah olmaz bir asi değilseniz çok yüksek ihtimalle Paris'e gidince Eiffel Kulesi'ni görmek isteyeceğinizi varsayarak bu esnada nelerin işleri kolaylaştıracağına dair birkaç ipucu vermek istiyoruz, çünkü özellikle kalabalık bir dönemde gittiyseniz "bir gezginin Eiffel kalabalığı ile imtihanı" anlarınızı biraz olsun kolaylaştırmazsak herhalde dönüşte bizi tokatlamaya gelirsiniz. Öncelikle konuya doğruyu söyleyerek başlayalım, biz Paris'in tepeden görüntüsünün çok da hastası sayılmayız. Paris gibi bir şehir en güzel görüntüleri sokaklarında dolaşınca veriyor kanısındayız, o yüzden Eiffel'e çıkmaya para ayırmamak aslında çok da kötü bir fikir sayılmaz. Ancak "ilk kez Paris'e gelmişim, herhalde Eiffel'in tepesine çıkacağım salak" diyorsanız da öncelikle çok kırıldık ve tabii ki sizi durduracak değiliz, paşa gönlünüz bilir. Bu noktada iki seçeneğiniz var, çünkü Eiffel'in tepesinden Paris'e bakabileceğiniz 2 kat var. Ya 2. kata çıkıp bir seviye aşağıdan göreceksiniz, ki bu da zaten yeterince yüksek (16 Euro), ya da zirveye oynayacaksınız. (25 Euro) Tabii bu fiyatlar asansörü kullanacağınızı varsayarak verilen fiyatlar, bunun bir de 2. kata merdivenle çıkma fiyatı var, o daha ucuz. BU NASIL BİR ACIMASIZLIK YA, ilk fiyatlar Titanic Rose, ikinci fiyatlar Jack için resmen.......... Neyse, acımızı içimize atalım ve önemli bir noktayı da es geçmeyelim, biletinizi online olarak alın ve bir de orada bilet alma işiyle cebelleşmeyin lütfen, Eiffel kulesi bileti alabileceğiniz resmi siteyi şuraya bıraktık. Şimdi daha da güzel bir şey yapıp Eiffel Kulesi'ni en iyi şekilde fotoğraflayabileceğiniz birkaç lokasyonu buraya bırakacağız, bakın başka bloggerler bu sırlarını İsviçre'de kasalarda falan tutuyorlar, değerimizi bilin........ Place du Trocadero: Eiffel'in hemen karşısında kalan, yanlışlıkla bile bulabileceğiniz en turistik çekim noktası, tam bir klasik diyebiliriz. Rue Saint Dominique ve Rue de l'Universite: Sokak arasından daha az klişe fotoğraflar yakalamak için birbirine paralel bu iki sokağa uğranır, zaten yan yanalar üşenmeyin bi' zahmet. Avenue Rapp: Yukarıdaki iki sokağa çok yakın, bir tık daha farklı bir açı yakalayabiliyorsunuz. Parc du Champ de Mars: Eiffel'in herkesin gördüğü tarafının tam zıttı noktası gibi düşünün, özellikle ters ışık yakalarsanız, böyle güneşin gözünüze girdiği bir andaysanız mesela, çok güze fotoğraflar çıkıyor. Ama buralarda biraz güzenlik problemi var, dikkatli oluyoruz, gerekirse çantamızla adam dövüyoruz. Plaza Athenee: Böyle elinizde şampanyalı, ne bilelim tatlı tatlı çiçeklerin arasından falan bi' "ay şekerim Paris'teyimmm..." fotoğrafı yakalamak isterseniz burası sizlik. Burası bir mekan/otel bu arada, bir meydan değil. Sacre Coeur: Eiffel'i uzaklardan çekmek isterseniz Paris'in simgelerinden bir diğeri olan Sacre Coeur'da günbatımında şahane fotoğraflar çıkabiliyor. Şok üstüne şok, öneri üstüne öneri, şimdi de Champs Elysees Caddesi'ne gitmek gibi inanılmaz çılgın bir fikrimiz var, yine Paris'e giden kimsenin aklına gelmeyecek bir fikir. Efenim biliyorsunuz, Champs Elysees Paris'in en ünlü, en turistik noktalarından bir diğeri. İnanılmaz geniş, inanılmaz büyük ve tabii ki görsel olarak da güzel, dolayısıyla en azından 1 kez yolunuzu düşürüp bi' görmeden olmaz. Zaten burayı başından sonunda dolaşacak olursanız aslında Paris'in iki farklı turistik noktasını daha görmüş oluyorsunuz: Arc de Triomphe ve Concorde Meydanı. Bunlar dışında tahmin edebileceğiniz üzere cadde boyunca bol bol mağaza var, bunlar yalnızca öyle manyaklar gibi pahalı markalar değil, daha uygun fiyatlı şeyler de göreceksiniz. Ama Champs Elysees'de alışveriş yapmak gibi bir niyetiniz varsa önerimiz ara sokaklara dalmanız, zira oralarda daha orijinal butikler var. Caddenin ortalarında bir yerde inmek isterseniz George V durağında inebilirsiniz. Yukarıda bahsettiğimiz Plaza Athenee, Champs Elysees ile kesişen Plaza Montaigne üzerinde, buraya kadar gelmişken ona da uğrayabilirsiniz. Eğer arkadaşlarınızdan birinden Paris Saint Germain forması ya da Disney Store'den şirinli bir şeyler siparişi falan aldıysanız her ikisi de Champs Elysees üzerinde mevcut, boşuna başka yerlerde aranmayın. Hazır Champs Elysees'ye kadar kadar gelmişken Napolyon tarafından yaptırılmış meşhur Zafer Takı'nı, yani Arc de Triomphe'u de görmeden dönmezsiniz diye düşünüyoruz. Eğer o kadar da ilginizi çekmiyorsa zaten Champs Elysees'nin bir ucuna ulaştığınızda kendisi tüm heybeti ile sizi bekliyor olacak. Ancak bu yetmez ise tepesine de çıkabiliyorsunuz ki bizce bunu akşam saatlerinde yapacak olursanız bayağı güzel şehir fotoğrafları yakalanabilir, aklınızda bulunsun. Tepeye çıkmak için ücret 12 Euro. Arkadaşlar siz değişik yer yazacağız diye iyice kafayı yediniz galiba, neden kalkıp Paris'e kadar gidip mezarlık geziyoruz diyenler, geçin köşeye, tek ayak üstünde bekleyin, pişman olacaksınız. Pere Lachaise Mezarlığı Paris'e giden turistlerin uğradığı popüler noktalardan birine gelmiş durumda ve bunun mantıklı bir açıklaması var. Öncelikle şunu bilmelisiniz ki, bu mezarlıkla Jim Morisson, Chopin, La Fontaine, Oscar Wilde, Balzac, Moliere, Edith Piaf, Pissarro gibi onlarca ünlü isim yatıyor. Ek olarak Ahmet Kaya'nın mezarı ve Yılmaz Güney'in mezarı da bu mezarlıkta yer alıyor. Üstelik burası pek de Türkiye'deki mezarlıklara benziyor sayılmaz, daha çok Buenos Aires'teki Recoleta ile kıyaslanabilir, zira görsel olarak da çok güzel olduğunu görmezden gelmek pek de mümkün değil. Burayı gezmek üzere yollara düşecekseniz size birkaç ipucu vererek işleri kolaylaştırmamızda fayda var, çünkü burası dev gibi bir alana yayıldığı için bilinçli olarak gezmezseniz özellikle görmek istediğiniz mezarları bulmakta güçlük çekebilirsiniz. Öncelikle mezarlığa ulaşmak için 2 metro durağı seçeneğiniz var. Önerimiz mezarlık ile aynı ismi taşıyan metro durağında değil, Gambetta metro durağında inmeniz ve mezarlığın o kapısından giriş yapmanız. Bunun sebebi öncelikle birçok ünlü ismin mezarının o tarafa yakın olması, ayrıca mezarlığın içi yer yer oldukça yokuş olduğu için o taraftan girdiğinizde yokuş aşağı ilerleyecek olmanız. Mezarlığa girerken mutlaka girişteki haritanın önünde duraksayarak mezarını ziyaret etmek istediğiniz kişilerin mezarlarının nerede olduğunu bir yere not alın, aksi takdirde asla bulamazsınız, çünkü cidden çok büyük bir alandan söz ediyoruz. Mezarlıkta yer alan ünlü isimlerin mezarları numaralandırılmış bir şekilde orada sizi bekliyor olacak. Sonrasında içeride dolaşırken hangi bölümde olduğuna dair tabelalar ve numaralandırmalar olacak, onları takip edersiniz. Ahmet Kaya'nın mezarı 71 numaralı adada, Yılmaz Güney'in mezarı 62 numaralı adada yer alıyor ve her ikisinin mezarı da Pere Lacheise metro durağının olduğu kapı tarafında kalıyor. Oscar Wilde'ın mezarını cam ile çevrelenmiş ve üzerinde öpücükler olmasından ayırt edebilirsiniz. Önceden cam yoktu, ancak bu öpücük bırakma meselesi bir geleneğe dönüştüğü için cam ile çevrelediler. Aslında bunu yapmak yasak ve bu durumdan bayağı şikayetçiler, haberiniz olsun. Geldik bir diğer aşırı turistik noktaya, Montmartre Tepesi. Burası özellikle güzel havalarda o kadar turistik bir hal alıyor ki, aklınızı kaçırıp ortalıkta "ARTIK HERKES EVİNE DÖNMELİ" diye bağırırsanız emin olun kimse sizi yadırgamaz. O yüzden eğer üşenmezseniz mümkünse sabah erken saatte gidip Montmartre'yi en azından olabilecek en boş halinde keşfetmeye bakın. Montmartre'nin en merkezi noktasını Place du Tertre olarak kabul edebilirsiniz. Hani şu ressamlarla dolu, metrekareye 234234 kişinin düştüğü, kenardan Sacre Coeur Bazilikası'nın güzelliğini görünce tüm bu kalabalığa olan sinirinizin bir anda geçtiği meydan. Belki burayı gezinizin başlangıç noktası olarak da düşünebilirsiniz. Bu meydandan Sacre Coeur tarafına doğru değil sola doğru devam edecek olursanız meşhur Le Consulat'ın önüne doğru çıkacaksınız. Burası Montmartre'nin en çok fotoğraflanan kafesi olabilir, çünkü yalnızca görsel olarak güzel olması ile değil, aynı zamanda eskiden Picasso, Van Gogh, Monet gibi sanatçıların da buluşma noktası-imiş. Buradan ise "La Maison Rose" tarafına doğru yürüyecek olursanız, oldukça ikonik bir hale gelmeye başlamış o pembe binayı ve hemen yanında sarmaşıklı evi göreceksiniz, onlar da tam fotoğraflık. Sacre Coeur Bazilikası'nı gezmek ücretsiz, ancak onun da tepesine çıkmak istiyorsanız ücret ödemeniz gerekiyor aklınızda bulunsun. Biz tabii ki çıkmadık, çünkü zaten yeterince tepedeyken tepenin de tepesine çıkıp tepeception yapmaya gerek yok gibi geldi. Montmartre bir tepe olduğu için Paris genel olarak düz bir şehir olmasına rağmen buraya yürüyerek çıkmak biraz zahmetli, bol merdivenli ve bol yokuşlu oluyor. O sebeple füniküler kullanarak yukarı çıkıp inişi yürüyerek gerçekleştirirseniz hem çıkarken perişan olmazsınız, hem de inerken sokakları görebilirsiniz. Fünikülere ulaşmak için Anvers metro durağında inin, Place Saint Pierre'ye doğru yürüyün, zaten çok yakın. Eğer Anvers durağında inip füniküler tarafında gitmek yerinde üzerinde bulunduğunuz Boulevard de Clichy üzerinde yürüyecek olursanız meşhur Moulin Rouge'a ulaşıyorsunuz. Biz yılllarrr önceki ilk Paris ziyaretimizde buradaki şovu izlemek için saçma sapan bir para verme gafletinde bulunup o zamanki bakış açımızla bile inanılmaz pişman olmuştuk, aman diyelim. Burası eskiden nasıldı bilemeyiz ama, şu anda şovlar "erotik" olmaktan çok Mehmet Ali Erbil'in pantolon indirmesi seviyesinde falan, yok yani, gitmeyin. Çok istiyorsanız açın filmi izleyin. Eğer ilginizi çekerse Jehan Rictus Meydanı'ndaki küçük bir parkın içinde I Love You Wall bulunuyor. Bu duvarın özelliği üzerinde 300+ dilde "seni seviyorum" yazıyor olması. Bu civarla ilgili son önerimiz, şayet Amelie filmini seviyorsanız onun çekim lokasyonlarından biri olan, Amelie'nin çalıştığı kafe yakınlarınızda, girip fotoğraf çekebilirsiniz, ismi Cafe des Deux Moulins. Gün geçmiyordu ki Paris'te bir aşırı turistik yer ile daha karşılaşmayalım ve görmezden gelemeyeceğimiz kadar önemli olmasın. Gotik mimarinin kralı, Quasimodocuğumuzun evi, meşhur Notre Dame Katedrali tartışmasız bir şekilde Paris'te göreceğiniz en heybetli yapılardan. Tabii siz dışarıdan baktığınızla kalmayın, mutlaka içine de girin, zira kapıdaki sıradan da anlayacağınız üzere giriş ücretsiz. Bu arada, şayet Notre Dame'a ulaştıysanız katedralin üzerinde bulunduğu adacığı ve civar sokakları da dolaşmanızı önereceğiz, çünkü burada da tam fotoğraflık bir sürü sokak ve kafe var. Özellikle Au Vieux Paris d'Arcole'nin çiçekli miçekli hallerinden birine denk gelirseniz çok güzel görünüyor, aklınızda bulunsun. Hazır Notre Dame Katedrali'ne gelmişken yakınlarda görmek isteyebileceğiniz bir başka yerden daha bahsetmeden geçmeyelim, Paris'in en ünlü kitapçısı Shakespeare and Company. Aslına bakarsanız şu an bu kadar ünlü olmasında Before Sunset ve Midnight In Paris gibi filmerin bolca etkici olsa da, aslında onlardan önce de yeterince popüler olduğunu söyleyebiliriz. Aslına bakarsanız ilk Shakespeare and Co 1919 yılında bir başka noktada açılmış, fakat sahibi bu kitapçıyı İkinci Dünya Savaşı esnasında kapatmak durumunda kalmış. Sonrasında şu anki konumunda yeni bir kitapçı açılmış ve kitapçının sahibi bir önceki Shakespeare and Company'ni anısını yaşatmak için kitapçısını bu şekilde adlandırmış. Bu arada eski Shakespeare and Company'e gidip gelenler arasında James Joyce, Fitzgerald, Hemingway gibi isimler varmış, hadi şimdi gitmeyin de görelim! Kitapçının ayrıca bir kafesi, eski/özel kitapları sattıkları (1000 dolara kitaplar falan var, öyle düşünün) ayrı bir bölümleri mevcut. Asıl Shakespeare and Company'e girdiğinizde ise ilk izlenim olarak oldukça küçük bir kitapçıya girdiğinizi düşünebilirsiniz ama ortalık gerçekten labirent gibi ve her yerden bir oda çıkıveriyor. Bu arada maaaaalesef içeride fotoğraf çekmek yasak, o yüzden sağda solda gördüğünüz o güzel cümleleri fotoğraflayamayacaksınız. Bizce Le Marais Paris'te en seveceğiniz bölgelerden biri olacak. Ancak bunun için en önemli kıstas buralara haftaiçi gitmeniz, zira haftasonu Parisliler de burayı değerlendirmeyi sevdiği için oldukça kalabalık bir hal alıyor, üstüne bi' de biz turistler eklendik mi sabrınızın taşmaması mümkün değil. Marais bölgesinde yapmanız gereken temel şey aslında sokaklarda hunharca dolanmak, mümkünse haritadan bağımsız olarak biraz kaybolmak. Ama yol üzerinde The Broken Arm, Frenchtrotters ve Merci gibi dükkanlara denk geldiğiniz esnada küçük duraksamalar yapabilir, özellikle Merci'nin içinde kendinizi kaybedebilirsiniz. Kaybolmayı bırakıp haritaya baktığınız anlardan birinde mutlaka Place des Vosges tarafına uğrayarak hem bu şahane meydanı, hem de bu meydanda bulunan Victor Hugo'nun evini görmeyi ihmal etmeyin. Oberkampf tarafında kadar uzanacak olursanız, bu civarda, Rue Oberkampf üzerinde pek çok mekan mevcut. Hatta 108 numarada yer alan kafenin yanındaki duvarda dönemsel olarak değişen farklı farklı mural çalışmaları yer alıyor, gezerken oraya da bi' uğrayabilirsiniz. Yukarıda söz ettiğimiz Montmartre bölgesi ile yan yana sayılabilecek bir diğer bölge, Pigalle. Birkaç sokağı ve Moulin Rouge civarı "Red Light District" terk bir halde olduğu için aslında kısa bir süre öncesinde kadar "aman o tarafta dikkatli olun" denilen bir bölge olmasına rağmen şu anda bayağı popüler ve hip bir hale gelmiş durumda. Özellikle KB Cafeshop ve Dirty Dick gibi mekanlar günün herhangi bir saatinde dolup taşıyor diyebiliriz. Bizim favorilerimizden biri olan Pink Mamma adlı mekan da burada bulunuyor, onu Paris yeme içme rehberinde detaylandıracağız. Bunun dışında bölgede bol bol küçük, lokal butik patlaması da yaşanıyor, dolayısıyla özellikle Montmartre tarafında gitmişken 1-2 mekan denemek ve şöyle bir dolanmak için burayı da keşfe çıkabilirsiniz. Eğer hayatınız boyunca göreceğiniz en "şirin" basketbol sahasını görmek isterseniz Pigalle Duperre'ye uğramayı unutmayın. Hemen Pink Mamma yakınlarında. KB Cafeshop'un üzerinde bulunduğu cadde olan Avenue Trudaine görsel olarak çok güzel, belki başından sonuna şöyle bi' turlamak istersiniz. Son dönemlerde Paris'in en popüler, en hipster akını yaşayan bölgelerinden biri haline gelmiş Amsterdam terk görüntüler veren bir diğer bölge olan Canal St. Martin'i de es geçemezdik. Kafe üstüne kafe, mekan üstüne mekan açıldıkça burası yükseldi de yükseldi, kalabalıklaştı da kalabalıklaştı resmen. (sanki 30 yıllık Parisliyiz ya sdfsd) Zaten Paris Yeme İçme Rehberimizde burada yer alan birçok mekandan söz edeceğiz, o kısımlar için diğer rehbere bakarsınız. Bir tık daha alternatif bir yer keşfetmek isterseniz zaten önünden geçtiğiniz takdirde görüntüsüyle mutlaka dikkatinizi çekecek 59 Rivoli'yi gezmenizi mutlaka öneririz. Burası hem sergi alanlarının, hem de sanatçı stüdyolarının yer aldığı, sanatçıları içeride çalışırken görebileceğiniz bir sanat alanı. Ancak öyle düzenli, ışıl ışıl, şıkır şıkır bir galeri falan beklemeyin, aksine, duvarları graffiti ve murallar ile kaplı, biraz dağınık bir görüntüye sahip, ama son derece canlı ve ilginç bir yerden bahsediyoruz ki, bunun sebebini anlamak için 59 Rivoli'nin hikayesinden bahsetmek gerek. 1999 yılında, 59 Rivoli binası terk edilmiş bir haldeyken, bir sanatçı grubu bu binaya izinsiz olarak, yerleşiyor ve burayı hem ev / hem de çalışma alanına çeviriyorlar. Bir süre sonra Fransız devleti bu konuda reaksiyon gösteriyor ve binayı boşaltmalarını istiyorlar, ancak basının ve halkın sanatçıların tarafında olması sebebiyle işler sanatçıların lehine ilerliyor. O dönemde henüz Paris valisi olmayan Bertrand Dalanoe, "eğer seçilirsem burayı sanatçılara bırakacağım" gibi bir vaatte bulunuyor ve ardından vali seçilince sözünü tutuyor. Günümüzde 59 Rivoli bir "art space" olarak kullanılıyor ve aynı zamanda 20'nin üzerinde sanatçının stüdyosu burada yer alıyor, üstelik bulunduğu konuma göre oldukça uygun kiralar ödüyorlar. Stüdyolara girerken çekinmenize gerek yok, kimse, kimsenin umrunda değil, ya şa sın sanatçılar. Biliyorsunuz, normalde dünyanın pek çok yerinde müzeler Pazartesi günleri kapalı oluyor. Ancak Paris'te durum sadece bu şekilde işlemiyor, bazı gitmek isteyebileceğiniz müzeler Pazartesileri açık, Salıları kapalı. Dolayısıyla müze ziyaretlerinizde bu detayı kontrol etmeyi unutmayın, kapısına kadar gidip hüsrana uğramayın. Bazen, bazı "çok özel" kabul edilebilecek ya da kendini çok özel zanneden mekanlarda kılık kıyafet konusuna takılabiliyorlar. Bu gibi mekanlara gitme niyetiniz varsa en azından bavulunuza bir tık daha süslü püslü kıyafet atıverin. Merhaba, elinize sağlık muazzam güzel tasvir etmişsiniz, oldukça başarılı bir yazı olmuş. müsaadenizle iki naçizane tavsiyem olacak. belirttiğiniz gibi paris'İ ziyaret etmek için en güzel dönem nisan ayı bence de. ancak programı, izini vb nedenlerle yaz aylarında gitmeye mecbur olanlar ağustos ayını tercih etmeli. bu ay Paris'in yerli halkının tatil ayı olduğu için şehir ciddi anlamda boşalır. bir diğer konu da navigo kart. özellikle seyahati pazartesi günü başlayacak biri mutlaka ulaşım için bu kartı almalı. hem fiyatı diğer seçeneklere göre oldukça uygun hem de 5 zonenun tamamını kapsıyor. fotoğraf konusu olmazsa olmaz bir şart değil bir kontrol durumuna denk gelirseniz belki sorun olabilir, yanınızda yoksa bu kartı temin ettğiniz yerde makinalar var 1 eur ya fotoğraf çektirebileceğiniz. kartın 5 eur ücreti var ve her ziyaretinizde kullanabiliyorsunuz. fotoğrafı kartın üzerine yapıştırmazsanız Paris'e gidecek arkadaşlarınıza da kartı verebilirsiniz.


Başlamadan Gelen Bir Diğer Not: Paris için oluşturduğumuz diğer rehberlerimiz de işinize yarayabilir, Paris'te yeme içme, Paris Müzeleri, Paris'te Gezilecek Yerler gibi önerilerimizi kapsayan rehberlerin bulunduğu sayfayı da şuraya bırakalım. Disney deyince sizin de kafanızda hemen kontrolsüzce bir Mickey Mouse görüntüsü beliriyor di mi? Doğal olarak birçoğumuz Disney'i direkt olarak Mickey, Minnie, Donald Duck gibi klasik çizgi film karakterleriyle ve şirin ötesi pembe şatolar ve prenseslerle özdeşleştiriyor olabiliriz, çünkü bunlar artık Disney'in simgeleri haline gelmiş ve beynimize yerleşmiş şeyler. Peki Star Wars'un, ne bilelim Marvel'in, Pixar'ın ve bunlar bünyesinde çekilen tüm filmlerin Disney'in himayesi altında olduğunun bilincinde miyiz? Sizin hemen aklınıza geldiyse helal olsun, biz resmen bunun farkında değilmişiz, o bizim mercimek vizyonluluğumuz, kabul. Şahsen biz bu bilgiyi parka ayak basıp ortalıkta Star Wars karakterlerinin cirit attığını görene ve "ULAN DOĞRU YA" şeklinde bir aydınlanma yaşayana kadar tamamen aklımızdan çıkarmışız. 1. Disneyland Park: Parkın bu kısmı bir tık daha "çocuksu" olarak nitelendirebileceğimiz, yukarıda söz ettiğimiz o pembe şatoların, Mickeylerin hüküm sürdüğü ve tam olarak bir Disney ortamı ve deneyimi yaşayabileceğiniz park. Ancak bu parkın tamamen yalnızca çocuklara yönelik olduğu anlamına gelmiyor tabii, aslına bakarsanız tüm Disneyland'da en heyecanlı kabul edilebilecek roller coasterlardan Indiana Jones ve Star Wars Hyperspace Mountain gibi roller coasterlar da bu parkın kapsamında. Parkın bu kısmı ayrıca birbirinden farklı temaları olan Adventureland, Fantasyland, Discoveryland, Frontierland ve Main Street, USA olarak 5 bölümden oluşuyor. 2. Walt Disney Studios: Disneyland'daki bir diğer park da dev bir film stüdyosunun orta yerine düştüğünüzü hissedebileceğiniz, Disney temalı filmlerin özel efektleri, yapımları ve arka planlarında ne gibi şeylerin döndüğü üzerine kurulu bir park. Bu taraf yetişkinleri daha tatmin edebilecek tatta roller coaster ve atraksiyonları kapsayan park da diyebiliriz. Aerosmith temalı Rock'n Roller Coaster, Ratatouille ve Tower of Terror muhtemelen favorileriniz olacak, bunlara öncelik vermek mantıklı olabilir. Bu soruyu Disneyland Paris'e ne zaman gidilmez şeklinde güncellesek daha yerinde olurdu sanırsak. Belki de Paris'in tarihinde yaşadığı en sıcak Nisan günlerinden birinde 27 derecelik bir havada Disneyland Paris'e gitmiş bir ikili olarak size çok net bir öneride bulunalım; mümkünse Disneyland'a sıcak bir havada gitmeyin. Gerek yok yapmayın, tüm gününüzü dışarıda geçireceksiniz ve muhtemelen sıra beklemek durumunda kalacaksınız. Bineceğiniz roller coasterler bünyenizi yeterince sarsacak zaten, başınıza daha fazla iş açmayın deriz. Kış dönemini ise Paris'in bu aylarda aşırı soğuk ve karlı olma ihtimalinin yüksek olduğunu göz önünde bulundurunca es geçmek mantıklı olabilir. Parkın daha az kalabalık olması ve sıra beklemeyecek olmanız cazip bir fikir gibi geliyor olabilir ancak hava durumunun aşırılığına göre bazı ridelar kapalı olabiliyor ve yağmur çamurda dolaşmaya çalışmanın pek keyifli olmayacağı aşikar. Geriye zaten 2 tane mevsim kalmasından mütevellit aslında size bu noktada hangi dönemleri önereceğimizi tahmin edebiliyorsunuzdur. Bizce Disneyland Paris'i ziyaret etmek için en mantıklı dönemler bahar dönemleri. Evet bu dönemlerde de kalabalık söz konusu olabiliyor, evet bu dönemlerde de yukarıda da örneklendirdiğimiz gibi sıcak havalara denk gelebiliyorsunuz ancak yine de gitmek için en garanti dönemler olduğu için biz oyumuzu bu aylardan yana kullanıyoruz. Son olarak mümkünse gezinizi haftasonuna ve Paris'in genel olarak çok yoğun olabileceği bir takım günlere denk getirmemekte fayda var. Eveeet, Disneyland Paris gezisi yapmaya karar verdiniz ve muhtemelen kaç yaşında olduğunuza bakmazsızın içinizde aşırı bir heyecan duygusu yaşamaya başladınız. Bu heyecan duygusu Disneyland Paris bilet fiyatı meselesine değindiğinizde ve gördüğünüz fiyatın TL karşılığını anlamaya çalışırken çarpı işlemleri yapmaya başladığınızda yerini hüzne bırakabilir doğruya doğru. Ancak hayatınızda kaç kere Disneyland'a gideceksiniz? Neyse sizi bu konuda daha fazla endişelendirmeden konuya girelim. Disneyland Paris bilet fiyatları sezonuna hatta gününe göre bile değişiklik gösteriyor. Dolayısıyla en net fiyat bilgisine şuradaki link üzerinde gideceğiniz tarihi seçerek ulaşabilirsiniz. Biletlerle ilgili aklınızda bulundurmanız gereken bir takım detayları da paylaşmadan geçmeyelim. Günlük ve birkaç günlük olmak üzere 2 farklı bilet seçeneği var. Yukarıda paylaştığımız linke tıkladığınızda eğer günlük bilet almayı düşünüyorsanız "1 day" seçeneğine, eğer 1'den fazla gün için bilet alacaksanız ise "Multi-day" seçeneğine tıklayın. Sonraki aşamada ise gideceğiniz tarihi seçerek bilet fiyatını görüntüleyebilirsiniz. Günü ve alacağınız bilet sayısını seçtikten sonra 2 seçenek daha olduğunu fark edeceksiniz; birisi "Ticket Magic 1 park" yani yalnızca tek bir parka giriş sağlayan bilet, diğeri ise "Ticket Magic 2 parks" yani her iki parka da giriş sağlayan bilet. Kapıdaki bilet fiyatları ile web sitelerindeki bilet fiyatları değişiklik gösterebilir, en garantisi gitmeden internet üzerinden almak. Böylece parkta bilet almak için de ayrıca sıra beklemeniz gerekmez, ki bu sıralar döneme göre çok uzun olabiliyor. Disneyland Paris'te bir otelde konaklayacaksanız hem park biletlerini hem Disneyland konaklamanızı kapsayan paketler oluyor, dolayısıyla kalmayı düşünüyorsanız bu paketlerden birini değerlendirebilirsiniz. Disneyland Paris'i çok yüksek ihtimalle bir Paris şehir gezisi ile birleştireceğinizi varsayacak olursak size Disneyland'a Paris'in merkezinden nasıl ulaşabileceğiniz hakkında bilgi vermemiz daha mantıklı olur sanırsak. Disneyland Paris şehir merkezine yaklaşık 35km uzaklıkta ve parka ulaşmanın en kolay ve en hızlı yöntemi Paris Gezi Rehberi yazımızda da söz ettiğimiz RER treni. RER treninin birkaç farklı hattı bulunduğundan kafanız karışmasın, Disneyland'a gitmek için RER A hattını kullanmanız ve Disneyland'a 4-5 dakikalık yürüme mesafesinde olan Marne-la-Vallee/Chessy durağında inmeniz gerekiyor. Böyle akılda zor kalacak bir durak adı olması konusunda endişeniz olmasın zaten yanında Disneyland diye kabak gibi yazıyor. Şehirde RER A hattı üzerinde olan birkaç farklı durak bulabilirsiniz ancak ana duraklardan biri Gare de Lyon, aklınızda bulunsun. Buradan Disneyland durağına tek yön bilet fiyatı günümüz itibarıyla 7,60 Euro. Normal şartlarda 1 gün her iki parkı da gezmek için gayet yeterli bir süre. Normal şartlarda diyoruz çünkü parkların içindeki atraksiyonların ne denli ilginizi çekeceğini, hangi etkinliklere ve şovlara dahil olmak isteyeceğinizi öngörmemiz oldukça zor, bu kişiden kişiye göre değişir tabii. Özellikle çocuklarla gidecek olursanız eminiz parkta sizin bile öngöremeyeceğiniz birçok şey ilgisini çekecektir, dolayısıyla rahat rahat gezebilmek, parkta olabildiğince fazla şey deneyimlemek gibi bir niyetiniz varsa parkta konaklamanız aslında hiç de saçma bir fikir değil. Evet biraz saçma olan bir şey varsa o da parktaki otellerin fiyatların pek de uygun olmadığı gerçeği olabilir ancak bunu da muhtemelen hayatınızda sadece 1 kez deneyimleyeceğiniz bir şey olarak düşünecek olursanız içiniz bir tık daha rahat olabilir. Yukarıda da söz ettiğimiz gibi Disneyland Paris otellerinden birinde konaklayacak olursanız parka giriş biletlerini kapsayan paketler de mevcut. Parkın içinde Disney temalı olan oteller ve parkın hemen yakınında olan otellerle birlikte toplamda bu civarda konaklayabileceğiniz 15+ otel seçeneği var, dolayısıyla bütçenize göre bir tercih de yapabilmeniz mümkün. Disneyland kapsamındaki otellere ve Disneyland'e yakın konaklama seçeneklerine şuradan bakıp aklınıza yatan seçeneğe karar verebilirsiniz. Bu konuyu çok eveleyip geveleyip uzatmanın alemi yok, Disneyland Paris'te yeme içme pek de uygun fiyatlı değil, restoran/kafelerde çok uzun sıralar olabiliyor ve genel olarak lezzet açısından çok da iyi bir performans göstermiyor. Ancak gününüzün neredeyse tamamını orada geçireceğinizi düşünecek olursak yemek yememek pek de bir seçenek değil, valla bir yerde düşer bayılırsınız saçmalamayın. Bu noktada yanınızda su ve bir takım ufak atıştırmalıklar getirmeniz aşırı mantıklı bir karar olabilir. Biz kendimiz denk gelmedik ancak aşırı tatlı bazı takipçilerimizden parkta su sebilleri olduğuna dair bazı bilgiler aldık. Sanırsak park genelinde bu bilgiyi pek de yaymamaya çalışıyorlar zira böyle bir şeyin olma ihtimalini düşünmemize sebep olabilecek hiçbir bilgilendirme ya da yönlendirme yoktu. Bu konuya ayrıca değinmek istedik, çünkü evet bu bilgiye aslında web sitelerinde çok kolay bir şekilde ulaşabilirsiniz ancak Disneyland'ın kaçta açılıp kaçta kapandığına dair aklınızda bulundurmanız gereken bir takım detaylar var. Bunlardan birincisi eğer Disneyland'da bir otelde konaklayacak olursanız parka normal açılış saatinden önce giriş yapabilecek ve muhtemelen Disneyland'ın en sakin olabilecek saatlerinde sıra beklemeden birçok atraksiyondan faydalanabileceğiniz gerçeği. Ancak bu da sabahın körü bir saate tekabul ediyor, Disneyland için ne kadar heyecan duyduğunuza göre bir karar kılabilirsiniz biz yine de söylemiş olalım. Diğer detay ise Walt Disney Studios tarafının ana parka kıyasla daha erken bir saatte kapanıyor oluşu. Dolayısıyla her iki parkı da ziyaret etmek gibi bir niyetiniz varsa önce Studio tarafını gezmek daha mantıklı olabilir. Son olarak aslında Disneyland'ın en büyük atraksiyonlarından biri olarak kabul edilen, aşırı bir havai fişek şovunu kapsayan ve dev bir panayır ortamına bürünen "park kapanışı" etkinliğini deneyimlemek istiyorsanız park kapanışına kadar beklemek durumundasınız. Bu da döneme göre değişiklik gösterebildiğinden geç bir saate kadar parkta beklemek durumunda kalabileceğiniz anlamına geliyor. Özellikle bahar ve yaz aylarında gidecek olursanız akşam saat 10'dan sonraya kadar da beklemeniz gerekebilir, dolayısıyla gidiş saatinizi de buna göre planlamak isteyebilirsiniz. Parklara giriş yapmak veya ridelara binebilmek için herhangi bir yaş sınırı yok, ancak bazı roller coasterlarda boy sınırı var. Bu da bazı rideların aşırı hızlı gidiyor, takla atıyor ve sizi oradan oraya savuruyor olmasıyla alakalı. Tüm bu atraksiyonları yaşarken araçlardan dışarı fırlamamanız için sizi koruyan, tepenizden geçirdiğiniz güvenlik kilitleri belli bir boya göre yapıldığı için boy sınırı koyulması gerekiyor. Bu sınır tabii her ride için geçerli değil, zaten olanlarda çok net bir şekilde belirtiliyor. Boy sınırları 81cm-1.20m arasında değişiyor. Ayrıca boy sınırı haricinde bazı ridelar özellikle hamile kadınlar veya kalp hastalığı gibi bazı rahatsızlıkları olanlar için uygun değil, bunların hangi ridelarda geçerli olduğu da belirtiliyor. Hangi atraksiyonlarda nelere dikkat etmeniz gerektiğine haritada veya telefon uygulamasında göz atabilirsiniz. Bize Disneyland Paris gezisi boyunca en çok sorulan sorulardan birine de ayrıca değinmeden geçmeyelim. Her iki parkta da bir takım ridelarda fast pass, yani bizim Türkçeleştirdiğimiz haliyle hızlı geçiş seçeneği var. Bu ne demek? Bu pass ile normal ve muhtelemen uzun süre beklemek durumunda kalacağınız sıraya girmeden çok daha hızlı ilerleyen bir sıraya girebilmeniz, 45 dakika sürebilen sıralarda sinir krizi geçirmemeniz ve parkı terk etme raddesine gelmek zorunda kalmamanız demek. Bu noktada en çok merak ettiğiniz soru muhtemelen bu pass için ne kadar ücret ödemeniz gerekeceği di mi? İşin en tuhaf kısmı da bu noktada beliriveriyor, çünkü fast pass için park biletiniz haricinde herhangi ekstra bir ücret ödemeniz gerekmiyor. Evet bu noktada siz de hiç anlam verememiş, bizim gibi "ücretsiz bir şeyse o zaman herkes bu özelliği kullanır ve sıra nasıl daha hızlı ilerleyebilir" şeklinde düşüncelere kapılarak bunu bir mantığa oturtamamış olabilirsiniz. Ama bu iş şöyle işliyor efenim, daha anlaşılır olması açısından aşağıda madde madde yazalım. Normal sıranın hemen yanında bir noktada bulunan, "fast pass" yazan gişeye gidiyorsunuz ve burada bulunan biletmatik/makinelere park biletinizi yerleştiriyorsunuz. Makine size fast pass sırasına girebilmek için girişte yetkililere göstermeniz gereken bileti veriyor. Bu noktada biletin üzerinde bir saat yazdığını göreceksiniz, bu fast pass sırasına girebileceğiniz saati gösteriyor. Örneğin o anda saat 15:00 ve fast pass biletinizde yazan saat 15:30 ise, fast pass sırasına 15:30'da girebiliyorsunuz (daha öncesinde almıyorlar biz tabii ki 6 kez falan denedik fhsfjd) Yani bir nevi yerinizi ayırtmış oluyorsunuz ve vaktinizi sıra bekleyerek harcamaktansa o aradaki süre içinde başka bir ride deneyebilir, ya da bir yerde soluklanabilirsiniz. Fast pass tarafında da öyle laps diye ridelara binemiyorsunuz, "bize de mi sıra" diye düşünmeyin, çünkü evet, size de sıra. Ancak biz de orada Bülent Ersoy gibi "NE DEMEK SIRA BİZİ BURAYA YÜCE HALKIMIZ GETİRDİ" falan diye yaygara çıkarınca verilen cevap, fast pass sırasının her zaman 10 dakikadan az sürdüğü yönündeydi. En azından bizim de deneyimlediğimiz kadarıyla bunun doğru bir genelleme olduğunu söyleyebiliriz. Gidip aynı anda 5 tane ride'dan 5 farklı fast pass alamıyorsunuz, önce ilk aldığınız fast pass'i kullanmanız gerekiyor. Yani ilk aldığınız fast pass biletinin saati geçtikten sonra yeni bir fast pass alabiliyorsunuz. Yukarıdaki örnekten devam edecek olursak 2. Bir fast pass almak için 15:30'un geçmesini beklemeniz, ya da ilk bileti aldığınız saatin üzerinden 2 saat geçmiş olması gerekiyor. Rideların ana girişinde fast pass için rezervasyon yapabileceğiniz saatler yazıyor, bileti almadan saatin size uyup uymayacağını oradan kontrol edebilirsiniz. Bu saatlerin yazdığı noktada aynı zamanda normal sıranın da ne tahmini ne kadar sürdüğü yazıyor, baktınız çok sıra yok fast pass ile uğraşmadan direkt girmeniz de mantıklı olabilir. Genel olarak parkın içinde neyin nerede olduğunu tespit edebilmek ve herhangi bir noktayı atlamamak için harita kullanmanızı öneririz, zaten biletlerle birlikte size direkt veriyorlar herhangi ekstra bir ücreti yok. Ayrıca harita üzerinde hangi ridelarda fast pass seçeneği olduğu, herhangi bir boy sınırlaması veya başka dikkat edilmesi gereken bir durum olup olmadığına dair bilgiler de yazıyor. Yukarıda söz ettiğimiz, haritada yer alan bilgilere Disneyland Paris'in telefon uygulamasından da ulaşabilirsiniz. Uygulamanın en faydalı kısmı hangi ridelarda ne kadar sıra olduğunu da görebiliyor olmanız, örneğin haritada x ride'ın üzerine geldiğinizde x dakikalık sıra var şeklinde bir bilgilendirme var. Ek olarak parklarda gerçekleşen etkinliklerin saatlerini, tuvalet, sigara içme alanları, restoranlar, mağazaların nerede olduğunu da uygulama üzerinden çok daha kolay tespit edebilirsiniz, aklınızda bulunsun. Daha da arttırıyoruz, eğer bu uygulamaya park biletlerinizi tanımlarsanız buradan yukarıda söz ettiğimiz fast pass biletlerini de alabilirsiniz. Uygulama üzerinde oluşturduğunuz biletleri direkt fast pass gişesindeki kişiye göstermeniz yeterli. Olur da parktan çıkış yapmak ve gün içinde başka bir saatte tekrar giriş yapmak isterseniz biletinizi tekrar kullanabiliyorsunuz, yani "vay efendim bir kere girmişsiniz bir daha buraya adımınızı atamazsınız deyyuslar" gibi bir durum söz konusu değil. Belli dönemlerde bazı ridelar bakım vs gibi şeylerden ötürü kapalı olabiliyor, güncel listeye sitelerinden ulaşabilirsiniz. En azından hayal kırıklığınızı önceden evde yaşayın, orada insan kendini 8 yaşında gibi hissettiği için daha sarsıcı oluyor. Eğer havaalanından direkt Disneyland'e ya da tam tersi Disneyland'den direkt havaalanına gitmek gibi bir niyetiniz olursa ve yanınızda bavulunuzla gitmek durumunda kalırsanız, bir ücret karşılığında eşyalarınızı "storage" bölümüne emanet edebilirsiniz. Sanıyoruz parkın içinde bu gibi 1-2 farklı nokta var ama biz kendi gözümüzle gördüğümüz ve emin olduğumuzu tarif edelim; Disneyland parkında ana girişin orada bir tane bulabilirsiniz. Parkların içinde kafanızın her estiği yerde sigara içemiyorsunuz, sigara içebileceğiniz, özel olarak ayrılmış belli başlı noktalar var. Bunun için parkın içindeki tabelaları takip edebilirsiniz ama parkların bayağı büyük olduğunu göz önünde bulundurursak bizce en kolayı haritadan tespit ederek yolunuzu bulmak. Bazı çılgın asileri parkın çeşitli yerlerinde gizli gizli sigara içmeye çalışırken görebilirsiniz, onlara uymayın, yakalanırlarsa yaygara çıkıyor. Eğer yanınızda roller coasterler konusunda sizinle aynı heyecanı yaşamayan oyunbozan ya da korktuğunu belli etmemeye çalışıp "abi bunlar çok çocuksu yaa...." diye ayak yapan bir arkadaşınız olursa ve bir şeye tek başınıza binmek durumunda kalırsanız arkadaşınıza çok da uyuzlanmayın bizce, çünkü bazı roller coasterlar'da "single rider" şeklinde görebileceğiniz, tek kişi binecek olanlara ayrılmış ve daha az sıra olan ayrı bir bölüm var.


Paris sokaklarında dolanırken kendimizi gerçekten "e be köylü kızı" diye sinirlenip duran Memoli gibi hissettik ve sanırım Paris'te ilk kez MEMOLİ GİBİ hisseden 2 kişi olarak tarihe geçmiş olabiliriz. Bi' insanoğlu ne diye Paris'te Memoli gibi hisseder? Ne Memolisi şimdi birader? Çünkü Paris yeme içme konusunda deneyimleyecek o kadar fazla seçenek sunuyor ki, her daim "e be Paris!" şeklinde sinirlenme ile içten içe bu durumdan hoşnut olmak arasında bir yerde gezdik durduk. Şimdi aşağıda size Paris Yeme İçme Rehberi kapsamında biiir sürü mekan önereceğiz. Ancak hepinize en baştan bir konuda ısrar etmek istiyoruz, lütfen yalnızca aşağıdaki mekanlara sadık kalarak gezmeyin ve kafeleri ile de ünlenmiş bu şehirde şöyle görüntüsü hoşunuza giden, "ay gerçek bir Paris kafesi" hissi yaratan kafelere ve restoranlara da rastgele oturun. Belki dandik bir kahveye denk geleceksiniz, belki kruvasanı öyle hayal ettiğiniz gibi olmayacak falan ama, bizce Paris'te bazı mekanlar sırf atmosferi sebebiyle bile insana mutluluk veriyor ve onun parçası olmak bayağı güzel bir his. Başlamadan gelen çok iyi niyetli bir not: Paris Gezi Rehberi ve Paris Müzeleri yazılarımız DEV işinize yarayacaktır. Bakın işte bu konu bizi zorladı ve şaşırttı, çünkü gerçekten böyle bir sonuç almayı beklemiyorduk. Paris gezisi için yola çıkmadan önce en az 12-13 tane kahve içilecek mekan not aldık ve inanılır gibi değil ama bunlardan yalnızca 3 tanesini gerçekten, tam anlamıyla beğendik. Burada kesinlikle bir "ay biz kahve üstadıyız cnm bnlr olmamş....." artistliği taslamaya çalışmıyoruz bu arada, hakikaten bu konuda Paris gibi bir şehirde bile eksiklik olabiliyormuş demek. Bu konuda bu şekilde hisseden tek kişiler biz olamayız diye düşünerek Parisli birkaç kişi ile konuşup biraz da araştırınca anladık ki yalnız değilmişiz, genel olarak Paris'in kahve konusundaki performansı pek başarılı kabul edilmiyormuş yani, biz delirmemişiz. Neticede Paris'te beğendiğimiz üç kahveci La Cafeotheque, Telescope ve Cafe Loustic adlı mekanlar oldu. Cafeotheque ve Loustic'in her ikisi de zaten kendilerini kahveye adamış mekanlar ve gerçekten bu işin hakkını vererek yapıyorlar, dolayısıyla siz de beğenirseniz evinize çekirdek kahve de alabilirsiniz. Telescope ise küçücük bir yer, ancak özellikle soğuk kahveleri çok başarılı, o yüzden oraya da yolunuzu düşürmeyi ihmal etmeyin. Cafe Kitsune: Maison Kitsune'u biliyorsanız Cafe Kitsune da zaten otomatik olarak tanıdık gelecektir. Buranın kahvelerini de o kadar da tutmamamıza rağmen bulunduğu konum sebebiyle gitmenizi önereceğiz, çünkü kendisi Jardin de Palais Royal'ın içinde yer alıyor ve burası özellikle güzel havalarda vakit geçirmek için inanılmaz keyifli bir park. Kahvenizi alın ve mekanın masaları yerine parktaki banklardan birini kapın deriz. Ob-La-Di: Hem kahvaltıları, hem kahveleri ile ünlü mekan. Bizce burada kahve işine pek girmeden onu uzaktan uzaktan sevip belki kahvaltı deneyebilirsiniz. Biz kahve denedik, olmadı, olamadı. Gidemediğimiz ve içimizde kalan mekan: 5Pailles. Artık onu da bizim yerimize siz denersiniz, zira kahveleri gerçekten çok övülüyor. Şimdi yukarıda bir sürü kafe anlatıp üstüne bir o kadar da kafe anlatıyorsak sebebi belli; Paris'in bazı kafelerine orada yiyeceğiniz içeceğiniz şeyler için değil, başka sebeplerden uğramak gerekiyor. Kimisine sevdiğiniz bir yazarın, kimisine sevdiğiniz bir ressamın yıllarca müdavim olduğunu öğrenince, kimisine ise sırf görüntüsü sebebiyle bile uğramak isteyeceksiniz. O sebeple bu ikonik kafelerden ayrıca söz etmek istedik ki gözden kaçırmayın. Cafe de Flore ve Les Deux Magots: Değil Saint Germain bölgesinin, komple Paris'in, hatta dünyanın en ünlü kafeleri arasında yer alan iki tipik Fransız kafesi görüntülü mekan. Hemen yan yanalar, uzuuun uzuun yıllardır oralardalar ve her daim çok kalabalıklar. Uzun yıllardır oradalar derken Albert Camus'un masalarında oturduğu, Sartre'ın, Simone de Beauvoir'in vakit geçirdiği, Hemingway'in uğradığı 2 kafeden bahsediyoruz, zaten sırf bu sebeple bile adamı acayip heyecanlandırmıyor mu? Artık yemeğe mi gidersiniz, sadece bir kahvelik mi uğrarsınız, yoksa gider fotoğrafını mı çekersiniz bilmiyoruz ama, ne yapın ne edin, en azından ikisinden birine uğrayın deriz. Paris Yeme İçme Rehberi: Bana İyi Yemek Verin! Tamam, artık şirinliği sempatikliği geçelim, biraz karın doyurmaya bakalım. Özellikle akşam yemeği için denemek isteyebileceğiniz, yukarıdakilerden biraz daha "Fransız" mekanı da şöyle bırakalım, bunların hepsi için mutlaka rezervasyon yaptırmanız gerektiğini de hatırlatalım; L'Ami Jean, Le Servan ve Bistrot Paul Bert. Paris gece hayatı için ayrı bir yazı yazarız planlarımız var ama kendimize çok da güvenmedik, o yüzden en azından bildiğimiz sevdiğimiz bir takım barları buraya liste şeklinde bırakalım, onlardan da eksik kalınmasın: Experimental Cocktail Club, Little Red Door, Moonshiner, La Bellevilloise, Aux Folies, Gravity Bar ve Prescription. Paris'te birçok restoranda Avrupa'nın geri kalanında da sık sık karşılaşabileceğiniz bir uygulama söz konusu, gününüzün açlık oyunlarına dönmemesi açısından aklınızda bulunsa iyi olur. Birçok restoran öğlen 14:00/14:30'a kadar açık olup sonrasında akşam yemeği saatine kadarki aralıkta kapalı olabiliyor. Dolayısıyla saat 15:30 gibi acıkıp bir restorana gidip "şu anda kapalıyız" cevabı alırsanız hiç bilenmeyin, burada alışılagelmiş bir durum. Dediğimiz gibi her yer için geçerli değil, ancak sık karşılaşabiliyorsunuz. Paris über turistik bir şehir olduğu için Paris Yeme İçme Rehberi kapsamında anlattığımız mekanlardan herhangi birinde uzun soluklu oturmak, şöyle oturaklı bir yemek yemek niyetindeyseniz rezervasyon yapmayı ihmal etmeyin, aksi takdirde yer bulmak gerçekten çok zor oluyor. Rezervasyonu nereden yapacağız peki derseniz ya arayacaksınız, ya da bazı restoranların online rezervasyon sistemleri var, onları kullanacaksınız. Eğer herhangi bir sokak pazarına denk gelecek olursanız asla affetmeyin, direkt derinliklerinde kaybolun. "Pazardan makaron almak" diye bir şeyi hayatımız boyunca yaşayacağımızı düşünmemiştik, burada her daldığımız pazarda ev yapımı nefis makaronlar bulduk mesela. Ya da bir takım başka yerel yiyecekler, dükkanlardan alacağınız fiyattan daha uyguna gelecek hediyelik eşyalar, hepsine pazarlarda denk gelebilmeniz mümkün.


Bu sefer bir bilmediğimiz yerden girdik, bir bilmediğimiz yerden girdik ki sormayın. Hani Burkina Faso'ya, ne bilelim Brunei Sultanlığı'na falan gitmiyorsak her gideceğimiz yer hakkında aşağı yukarı ufak bir fikrimiz vardır da, Denizli'ye hakikaten hiç hakim değilmişiz, cehalet rüzgarları esiyor, çanlar bizim için çalıyor, civarından geçip geçip başka yerlere gidiyormuşuz da haberimiz yokmuş resmen. Çok şükür bir Denizli & Pamukkale Gezisi kararı almışız da buralarla ilgili de bir aydınlanma yaşamayı başardık. Evet gezimiz 1,5 gün kadar sürdü, biraz zaman sınırlamamız vardı, ancak o 1,5 günü de son derece verimli geçirdiğimizi söyleyebiliriz. Denizli & Pamukkale Gezisi için yola çıkmadan önce elimizdeki veriler: 1. Denizlili çok sevdiğimiz insanlar var, 2. Horozlarla ilgili bir yoğunluk söz konusu 3. Pamukkale gibi allah var diye bağırtan bir güzellik tüm Asyalı turistleri kendine doğru çekiyor. Tamam, bunlar da bilgi kategorisine girebilir ama, bu bilgilere Türkiye'nin büyük bir kısmı sahip zaten, Denizli'de başka ne var? Yoksa Denizli seferimiz Pamukkale Gezisi ile mi sınırlı kalacak? Geri kalanını "her şeyi çok beğeniyormuş gibi abartılı tepkiler veren blogger" şeklinde mi gezeceğiz? YOO DOSTUM YOO, ÖYLE BİR ŞEY YOK. Biliyoruz, özellikle kalkıp oralara kadar gidiyorsanız çok yüksek ihtimalle Pamukkale Gezisi niyeti ile gideceksiniz, ancak madem gidiyorsunuz, bari hakikaten hakkını verin, bizi oralarda rezil etmeyin......... Biz OitheBlog okurları Denizli'ye gidip sadece Pamukkale'yi gezip hemen başka yere geçmişler dedirtmeyiz! Biz Denizli gezimizi başka rotalar ile birleştirerek şahanesinden bir roadtrip yaptık. Antalya Gezi Rehberi ve Kaş Gezisi Notları da ellerinizden öper, belki Denizli'den oralara geçersiniz? Olmadı bi' Marmaris & Datça yaparsınız. Araba kiralayabilirsiniz. Bunu yalnızca Denizli'yi gezmek için yapmanız da gerekmiyor, bizim yaptığımız gibi civarı dolaşacaksanız Denizli Havalimanı'ndan araba kiralayıp sonrasında aracınızı başka bir şehirde teslim edebilirsiniz. Bu arada bunu sinsi bir teknik olarak da kullanabilirsiniz. Yani? Yani şöyle, diyelim ki güneyde bir yerlere uçup sonrasında arabayla oraları dolanmak istiyorsunuz, ancak uçak biletleri çılgınlar gibi pahalı. O zaman şayet Denizli'ye daha uygun fiyatlı bir bilet bulabilirseniz güney rotanızı buradan başlatabilir, arabanızı da Denizli'den kiralayabilirsiniz. Yeneceğiz sizi pahalı uçak biletleri! Ben arabayla gelmedim, araba kiralamak da istemiyorum, araba kiralarsam şerefsizim diyorsanız öncelikle sizi sakin olmaya davet ediyoruz, bu sinirle yola çıkılmaz... Bu noktada Denizli'nin merkezine ulaşmak için çözümünüz yolcu servislerini kullanmak. Onun saatleri de sanıyoruz ki uçak iniş saatlerine göre belirleniyor, onun için şuraya bakıp oradaki numarayı arayarak bilgi alabilirsiniz. Bakın bu Denizli Pamukkkale Gezisi için ne zaman yola çıktığınız gerçekten önemli. Çünkü aslında özellikle Pamukkale ve Hierapolis'i hayatınızın ilerleyen yıllarında "abi çok güzeldi çok keyif aldık, traverteninin beyazına ölürüm TÜRKÜYEM" ya da "Asyalı turistler ile düşman olduğum gün" diye mi anacaksınız, bu tamamen buraları ne zaman ziyaret ettiğinize bağlı. Bunu neden söylüyoruz, çünkü biz çok turistik kabul edilmeyecek bir döneminde gitmiş olmamıza rağmen özellikle Pamukkale o kadar kalabalıktı ve burası kalabalıkken o kadar çekilmez bir hal alabiliyor ki, gerçekten daha turistik dönemlerinde nasıl olduğunu düşünemiyoruz. Bu Asyalı turistlerin dünyayı keşfetme isteği gerçekten başka hiçbir ırkta yok, vallahi tebrik ediyoruz ya. Bi' ara travertenlerin üstünde kalabalıktan hep beraber o kadar samimi olduk ki, gerçekten ülkelerarası ilişkilerimiz bir seviye daha gelişmiş olabilir. Üstelik özellikle Hierapolis'i dolanırken biraz fazla efor sarf edeceğiniz için bunu sıcakta yapmak gerçekten hiç de kolay olmayacaktır. Örneğin Temmuz ayında Denizli'de hava sıcaklığı 36-37 dereceleri buluyor, o sıcakta antik kent gezmek istediğinize emin misiniz? Sanmıyoruz...... Özetle Denizli & Pamukkale gezisi için ideal dönemler biraz sezon dışı sayılabilecek ve havanın çok sıcak olmadığı dönemler, bizce "yolumuzun üzerinde kalıyor hadi hazır buradan geçerken bi' uğrayalım" kararı almadan önce bunu kesinlikle göz önünde bulundurun. Eğer arabanız var ise aslında Denizli'de nerede kaldığınızın çok da büyük bir önemi yok, çünkü zaten aşağıda söz ettiğimiz Denizli'de gezilecek yerlerin bazılarına araç olmadan ulaşmak zaten pek de kolay olmadığı için o arabayı her halükarda yerinden çıkarmanız gerekecek. Bu sebeple "ay şurada kalayım yürüyerek gezerim" işini bir kenara bırakmanız gerekiyor. Biz Denizli gezimizde Dedeman Park Hotel Denizli'de kaldık ve gayet memnun kaldık, siz de orayı değerlendirebilirsiniz. Denizli'ye gidene kadar aslında bu şehir için kesinlikle 1,5 günden daha fazla vakit ayırmak gerektiğini kavrayamamışız, ancak bilmemek değil öğrenmemek ayıp cümlesine sığınarak kendimizi bu konuda daha fazla kınamayacağız. Artık Denizli övebilecek raddede Denizli bilgisine sahibiz çok şükür. Ancak bu demek değil ki Denizli'de 1 hafta kalın, ne bilelim günlerinizi orada geçirin falan, o kadar da değil, her gittiği yeri aşırı beğenen bloggerlar gibi abartmanın alemi yok. Aslında 2-3 tam gün Denizli'yi etraflıca keşfetmek için yeterli bir zaman. Burada işaret etmek istediğimiz şey Denizli'ye illa ki geçerken uğramanız gerekmediği, burası yalnızca Pamukkale'den ibaret değil, o kısmı hep beraber kavramamız gerekiyor. İnanmıyorsanız gelin biraz anlatalım. Evet, konuya Pamukkale'den girmedik ve sizi küçük sürprizlerle şaşırtıyoruz. Velev ki Denizli'ye bizim yaptığımız gibi hava yolu ile ulaştınız, öyle basıp şehir merkezine mi gideceksiniz? Yoo yoo yoo, buna izin veremeyiz, sizi hemen aksiyona sokacağız. Denizli Merkez'den çok Çardak Havalimanı'na yakın olan Kaklık Mağarası ile Denizli turumuza başlıyoruz. Burayı keşfetmiş olmamızla gururlanan ve hatta "ulan ben Denizliliyim burayı niye bilmiyorum" diye şaşıran Denizlili takipçilerimizin reaksiyonlarımızdan anladığımız kadarıyla tuhaf isimli Kaklık Mağarası öyle çok da uzun süredir gündemde olan bir yer değil. Mağaranın yakınlarına ulaştığınızı zaten çok kolay tespit edeceksiniz, çünkü burnunuza gerçekten korkunç bir kükürt kokusu gelecek, zira buranın özelliklerinden birisi de bu. Neticede mağaraya girdiğinizde eğer bizim gibi sadece sizin olduğunuz bir döneme denk gelirseniz "umarım bizi burada kesmezler" düşünceleri ya da "Batman Episode VI: Chronicles of Kaklık Cave" çekim lokasyonuna geldiğinize dair beklentiler de oluşabilir, gayet normal, çünkü gerçekten ürkütücü sayılabilecek bir ortam. Ama neticede kaç mağaranın içinde traverten var arkadaşlar, bu deneyimi yaşamanız lazım! Evet evet, bildiğimiz mağaranın içinde Pamukkale'deki gibi travertenler mevcut. O yüzden ilk merdivenlerden aşağı indikten sonra şöyle bir etrafınıza bakınıp çıkmayın, aşağı doğru inen yolu takip edin, gerilecek bir şey yok. Zaten eğer daha turistik bir dönemde gidecek olursanız eminiz başka insanlar da oluyordur, bizim gibi "korku filminde ilk ölen salak kız" misali gezmesiniz yani. Bir ihtimal mağaraya girerken giriş ücreti alınıyor olabilir, biz oraya gittiğimizde bırakın giriş ücreti alacak kişi olmasını, yol boyunca tek bir insanoğlu bile görmediğimiz için öyle laps diye içeri giriverdik ama, ücret alınıyorsa çok da şaşırmayın yani. İşte bayrakları astıracak, VAY MEMLEKET BEEE diye bağırtacak, şahane bir antik kent. Şehir büyükçe bir alana yayılmış, özellikle antik tiyatrosu müthiş etkileyici, antik havuzu ise kaçırırsanız bayağı pişman olursunuz, onu zaten aşağıda detaylı anlatacağız. Tüm bunlar yetmezmiş gibi meşhuuuur Pamukkale Travertenleri'nin de hemen yanı, daha ne istiyorsunuz, bir taşla iki kuş resmen. Hierapolis Antik Kenti'nin kuruluşuna dair bilgiler kısıtlı. Ancak M. Ö. 2. yüzyıl civarında Eumenes tarafından kurulduğu ve adını Bergama'nın kurucusu Telephos'un karısı Amazon kraliçesi, uğruna savaşlar çıkan Truvalı Helen'den daha güzel olduğu söylenen Hiera'dan aldığı tahmin ediliyor. Kent "Holy City" diye de biliniyor, yani kutsal bir şehir olarak kabul ediliyormuş. Araştırdığımız kadarıyla kapsamında bu kadar büyük bir Nekropol bulunmasının sebebi de buymuş, çünkü insanlar burayı kutsal kabul ettikleri için son günlerini burada geçirmek ve buraya gömülmek istiyorlarmış. Öncelikle Hierapolis'e giriş yapabileceğiniz birkaç farklı kapı var. Eğer Hierapolis'i şöyle etraflıca, uzun uzun gezecek vaktiniz varsa o zaman Nekropol tarafındaki kapıdan giriş yapmanız mantıklı olacaktır. Yok kardeşim benim vaktim yok, vaktim varsa da o kadar ilgim yok, şöyle bi' ana noktalarını görmek yeterli olur diyorsanız o zaman Güney Kapısı tarafından girmeniz daha iyi bir fikir. Zaten Pamukkale Gezisi için gelen tur otobüsleri ve turistlerin büyük bir çoğunluğu da bu kapıdan giriş yapıyor, dolayısıyla en yoğun nokta burası. Nekropol tarafındaki kapı ile Güney Kapısı arası neredeyse 2 km gibi bir şey, Nekropol'ün oradan en turisitk noktalara doğru yürümenin ne kadar süreceğini artık siz hesap edin. Eğer Hierapolis'e Güney Kapısı tarafından girdiyseniz turnikelerden geçtikten sonra önünüzde takip edebileceğiniz bir yol göreceksiniz, ancak bize kalırsa o yolu takip ederek ilerlemeyin. İçeri girdiğiniz gibi sağınızda kalan patikayı takip ederek öncelikle Hierapolis'in efsane tiyatrosunun olduğu yöne doğru yürüyün. Bu söz ettiğimiz patika sizde "yanlış bir yere girdim galiba" hissi uyandırabilir, çünkü aslında bir yol gibi görünmüyor ve teknik olarak bir tepeye tırmanıyor oluyorsunuz, ancak bizce bu çok daha mantıklı bir rota ve sizi direkt olarak tiyatronun tepesine götürüyor. Tepeye çıkıp tiyatroyu gezdikten sonra yine tepedeyken bu sefer sağdaki yolu takip ederek Hierapolis'in diğer bölümlerine doğru ilerlersiniz. Yukarıda bahsettiğimiz yolu takip ettiğinizde yolunuzdan biraz sapacak olursanız 12 Havari Kilisesi'ni görebilirsiniz. İsa'nın 12 Havarisi'nden Aziz Philippus'un burada öldürüldüğü söyleniyor. 12 Havari Kilisesi'nin oradan ana yola geri dönecek olursanız biraz ilerledikten sonra hemen solunuzda ihtişamlı bir çeşmenin kalıntılarını göreceksiniz. Öyle küçük bir şey de beklemeyin bu arada, Muhtemelen burada zamanında Roma'daki Trevi tadında, dev bir çeşme yer alıyormuş. Bu rotada yürüdüğünüzde söylediğimiz yerleri gördükten sonra sırasıya karşınıza Antik Havuz ve ardından müze bölümü çıkacak. Müzeye girmek için ayrı bir ücret ödemeniz gerekiyor. (5 TL) Sonrasında ise zaten travertenlerin olduğu bölüme doğru ulaşıyorsunuz. Eğer bu kadar yürümenin sorun olacağı bir durumunuz söz konusu ise Güney Kapısı turnikelerini geçtikten sonra hemen girişte golf arabası gibi araçlar göreceksiniz. Onlar sizi içeride yaklaşık 1 saat süren bir tura çıkarıyorlar, böyle bir seçeneğiniz olduğu da aklınızda bulunsun. Son olarak şayet bu civara arabayla geldiyseniz birkaç farklı birkaç farklı otopark var. Bunlardan herhangi biri için ücret ödediğinizde o ücret bir diğer için de geçerli oluyor. Dolayısıyla fişinizi kaybetmeyin ki diğer otoparklardan birine park etmek isterseniz tekrar ücret ödemeyin. Nasıl oldu da bu yaşımıza kadar Pamukkale gibi bir güzellik ile aynı ülkede yaşayıp da oraya hiç ayak basmadık bilmiyoruz ama, en azından sonunda gördük! Baştan söyleyelim, Pamukkale'ye gittiğinizde öyle travertenlerin her yerini kararmış bir halde bulmayacaksınız, çok şükür bir dönem bayağı kötü hale gelmelerine rağmen sonunda toparlamışlar ve özellikle bazı kısımları için önlem almışlar, hiçbir şekilde üstüne basamadığınız gibi her gün bakım yapılıyor. Pamukkale'ye giriş ücreti Hierapolis Antik Kenti ile birlikte 35 TL. Eğer Müze Kart kullanıyorsanız ücretsiz. Pamukkale'ye ulaşım için Denizli Otogarı'ndan Pamukkale dolmuşlarına binebilir ya da özel aracınızla ulaşabilirsiniz. Eğer Pamukkale'ye Hierapolis'in içinden geçerek giriş yapacaksanız arabanızı Güney Kapısı tarafında bırakıp turunuza oradan başlamak çok mantıklı. Bir şeyler yiyip içmek isterseniz de zaten bu tip tesisler Güney Kapısı civarında mevcut. Biliyorsunuz, şu anda her noktası o halde olmasa da Pamukkale bir ara ciddi anlamda tehlikeye girmiş, o bembeyaz travertenler ciddi anlamda kararmıştı. Bu sebeple şu an belli bir noktasının üzerine dolaşabiliyor ve ayakkabısız olacak şekilde yerlerine basabiliyorsunuz ama, o asıl bembeyaz olan kısmına kesinlikle basamıyorsunuz. Ayakkabısız kısmını bir kez daha vurgulamak isteriz, evet bildiğimiz ayakkabınızı çıkarıp gezmeniz gerekiyor. O yüzden yanınıza bir poşet falan almak bayağı mantıklı olabilir, sonra bi'de ayakkabı çaldırma sorunuyla uğraşmayın, poşetle elinizde taşır ya da çantanıza koyarsınız. Aksi takdirde ayakkabınızı sağa sola bırakmanız ya da o zorlu zeminde elinizde bir çift ayakkabı ile dolaşmanız gerekiyor. Travertenlerin üzerine yürüyebildiğiniz noktada bazı yerler bayağı kaygan oluyor, aman diyelim, dikkat edin, güzel fotoğraf çekeceğiz diye kafa göz dağıtan ve 3. sayfa haberi olan turistlerden olmanızı istemeyiz. Eğer güzel fotoğraflar yakalamak isterseniz Pamukkale ziyaretinizi günbatımı zamanına denk getirmek iyi bir fikir olabilir. Fakat bunu düşünen tek kişi siz olmayacağınız için ekstra kalabalıkla cebelleşmek zorunda kalabilirsiniz, o yüzden o güzel fotoğrafı gerçekten istiyor musunuz bir kez daha düşünün deriz. Hazır fotoğraftan konu açılmışken, eğer travertenlerin üzerinde yürümek gibi bir isteğiniz yoksa ve Pamukkale'ye gelmekteki temel sebebiniz fotoğraf çekmek ise travertenlerin en ucunda kalan seyir terasları kısmına gidin, en güzel fotoğraflar kesinlikle o taraftan çıkıyor. Hazır kalabalıktan bahsetmişken, bir kez daha söylememiz lazım, bakın burası sıcakta ve turistik dönemde ÇOK FENA OLUR. ÇOK. Bu gibi bir doğa güzelliğinin üstüne cinnet geçirme raddesine gelmenizi gerçekten hiç istemeyiz, eğer mümkünse buraya yazın gelmeyin, çok ciddiyiz. Aslında Antik Havuz Hierapolis kapsamında yer alsa da buradan ayrıca bahsetmek istedik, çünkü bizce ilginç bir deneyim, gözden kaçırmanızı istemeyiz. Biz az daha "yok canım burası değildir" diyerek gözden kaçırıyorduk, çünkü Antik Havuz gibi bir yerin etrafının Bacanaklar 2 Aile Çay Bahçesi tadında olmasını beklemiyorduk. Hierapolis'i gezerken bir anda uzaklardan bir yerden "aya benzeeeer yüreğiiim" sesi yükselmeye başlayınca bi' kendimizi şaştık, sonradan anladık ki Antik Havuz'un etrafında kurulmuş tesis burası için böyle müzikler uygun görmüş. Bir de plastik sandalyeler ve çirkin büfe görüntüsü ile etrafı iyice şenlendirmişler, gidipp "NEDEN BÖYLE YAPTINIZ BURAYI KLEOPATRA MEZARINDA TERS DÖNDÜ" diyecektik ama, yemedi. Peki Antik Havuz derken neden bahsediyoruz? Aslında bu havuz M. Ö. 7. Yüzyılda yaşanan bir deprem sonucu kocaman bir çukur oluşması ve burada yer alan caddedeki sütunların havuzun içine doğru yıkılması ile oluşmuş. Zaten bu dönemde bile Hierapolis civarı adeta bir sağlık merkezi cenneti durumunda olduğu için Antik Havuz da bu durumdan nasiplenmiş ve rivayete göre Kleopatra'nın bile cildini güzelleştirmek için gelip bu havuza girdiği söyleniyor. Biz gece yatmadan makyajımızı çıkarmaya bile üşenirken Kleopatra kalkıp buraya gelecek kadar güzellikle kafayı bozmuş mudur bilemiyoruz ama, şayet siz Hierapolis'e kadar gidecek olursanız bizce mutlaka böyle bir deneyimi yaşayın, çünkü böyle sütunların arasında, üstüne bir de cilde iyi gelen bir suda yüzmek bayağı ilginç bir deneyim! Tam bir "abi bu başka ülkede olsa nasıl güzel pazarlarlar" turistik aktivitesi diyebiliriz. Antik Havuz'a şöyle bir girip bakacaksanız, ne bilelim yalnızca fotoğraf çekecekseniz falan giriş ücretsiz. Ancak yüzmek gibi bir niyetiniz varsa ek ücret ödemeniz gerekiyor (35 TL), zaten girerken ayrı bir bilet bölümü ile karşılaşacaksınız. Antik Havuz'un suyu yaz kış fark etmeksizin 36 dereceye sabitlenmiş durumda. Bu sebeple yılın hangi döneminde giderseniz gidin Antik Havuz'a girebilirsiniz, böyle bir niyetiniz varsa yanınızda mayo götürmeyi unutmayın. Doğal güzellikler yetmedi ise bir tane daha verelim abimize, ayağınız alışsın......... Bakmayın adının Ağlayan Kaya olduğuna, aslında 30 metre yükseklikten dökülen bir şelaleden bahsediyoruz. Bizim gittiğimiz mevsim ile mi alakalıydı bilmiyoruz ama, öyle güldür güldür akan bir şelale de değil, fakat görsel olarak gerçekten güzel, o yüzden yakınlardaysanız gidip şöyle bi' göz atabilirsiniz. Zaten burayı görmek için bir tesisin içine girmeniz gerekiyor, dolayısıyla belki buralarda oturup bir yemek molası vermişken aynı zamanda şelaleyi de görerek iki işi bir arada halledebilirsiniz. Eğer sezon dışı bir dönemde ve özellikle haftaiçi gidecek olursanız buradaki restoranımsı yer açık olmuyor, ancak yine de içeri girip şelaleyi görebilirsiniz, sorun yok. Zaten muhtemelen restoranın kalabalık olduğu dönemlerde burası "ANNEEEAEA BİTTTİİİİİ" diye bağıran çocuklar ve mangalsever aileler ile dolup taşıyordur, tam öyle bir ortam potansiyeli taşıyor, o yüzden sezon dışı dönemde gitmek bizce daha iyi. Burayı bulamamak gibi bir problem yaşarsanız direkt "Hocanın Yeri" diye aratın, o şekilde doğru yere ulaşacaksınız. Açıkçası adının neden Ağlayan Kaya olduğunu anlayamadık, çünkü ağlayan bir kayaya falan benzetemedik. İnternette bu konuyu biraz araştırınca karşımıza şöyle bir açıklama çıktı: "Bu şelalenin adının Ağlayan Kaya olmasının sebebi, şelalenin ağlayan bir kayaya benzemesidir"....................... Özetle adını sorgulamayı bırakın deriz. Hierapolis'in Güney Kapısı tarafından Ağlayan Kaya'ya doğru bir rota çizmeniz konusunda ısrarcıyız, çünkü bu yol boyunca pek güzel doğa manzaraları ile karşılaşıyorsunuz, ortalık bayağı Jurassic Park terk bir hal alıyor. Balonlar ve yamaç paraşütü yapan kişiler de manzaraya dahil olunca harika görüntüler ortaya çıkıyor, aklınızda bulunsun. Sevgili Denizlililer, burayı okursanız bize kızmayın, çünkü şehrinizin her yerinde sevecek bir şeyler bulduk da bu Karahayıt meselesini vallahi anlayamadık. Gerçi bazılarınız "kızlar ne işiniz var orada" reaksiyonu da gösterdi ama, yine de şöyle bi' bahsetmeden geçmek istemediğimiz için merakımızdan uğradık. Karahayıt aslında kaplıcaları ile ünlü ve insanlar burayı çoğunlukla bu sebepten ziyaret ediyor. Ancak bizim Karahayıt'ı merak etmemizin sebebi Denizli & Pamukkale gezisi öncesi araştırmaya giriştiğimizde "KIRMIZI TRAVERTENLER WOWW" şeklinde yorumlar görünce oha dedik, ne demek kırmızı traverten, hemen görmeliyiz! Ama hiç boşuna heves etmeyin, kırmızı travertenlerle falan karşılaşmadığımız gibi, basılmaması gereken yerlere ayakkabısıyla basıp kendini suların içine atan asi amcalarla dolu bir ortama düştük falan. Özetle kaplıcalar sebebiyle değil, şu kırmızı su / kırmızı traverten meselesi için Karahayıt'a gitmeye heves ettiyseniz o planı iptal etmenizi önereceğiz, tahmin ettiğiniz gibi bir yer çıkmayacak. Saçım benim saçım benim, dökülüyor saçım benim, girdim Keloğlan Mağarası'na, gür çıkar saçım benim........." Saadettin Teksoy'un bu güzide eserini hatırladınız mı? İşte burası o mağara. Evet, yanlış duymadınız, OitheBlog ekibi sizler için araştırdı, gezdi, dolaştı ve O MAĞARAYI BULDU......... Doğruyu söylemek gerekirse özellikle bu mağarayı görmek için yol gitmenize gerek var mı biz de tam karar veremedik, ancak özellikle Denizli'den güneye doğru inmek gibi bir planınız varsa yolunuz üzerinde olduğu için uğrayabilirsiniz. İçeriyi biraz taverna gibi ışıklandırmışlar falan ama, o kısımları görmezden geliniz, genel olarak içerisi sarkıtlarla dolu olduğu için oldukça ilginç görünüyor ve mağaranın bulunduğu konumdan oldukça güzel bir manzara söz konusu, onu da kaçırmayın. Buraya ulaşabilmek için Denizli Antalya karayolunu takip edip Acıpayam tarafına doğru ulaşmanız gerekiyor. Sonrasında Keloğlan Mağarası'nın tabelaları karşınıza çıkmaya başlayacak zaten, onları takip edersiniz. Denizli'ye şöyle bir tepeden bakmak isterseniz sizi durduracak değiliz, o yüzden Denizli Teleferik'i de Denizli & Pamukkale gezisi listemize aldık gitti. Pek merkezi olmayan ancak gerek toplu taşıma gerek özel araç ile hop diye ulaşım sağlayabileceğiniz Bağbaşı Kent Ormanı'nda yer alan teleferik 8 kişilik kabinlerden oluşuyor ve 6 TL gibi bir ücret karşılığı sizi tepelere bir yere çıkarıyor. Kış döneminde teleferik çalışıyor mu ya da hava koşullarına göre mi belirleniyor bilmiyoruz ama, şöyle karlı bir manzara denk gelseniz pek de güzel olur aslında. Teleferiğe nasıl ulaşacağınıza dair şurada detaylı bir anlatım mevcut, araçla gitmeyecekseniz işe yarayabilir. Gidemediklerimiz ve İçimizde Kalanlar: Bize pek de yeterli gelmeyen 1,5 günlük Denizli & Pamukkale Gezisi kapsamında zamanımız yetmediği için gezemediğimiz ve aklımızda kalan birkaç yeri de buraya yazmadan geçmek istemiyoruz, belki sizin zamanınız yeter ve uğrarsınız: Laodikeia Antik Kenti, Tripolis Antik Kenti ve Güney Şelalesi. Şimdi hayatınız boyunca yaptığınız en büyük kahvaltıyı hatırlayın. Böyle pantolon düğmesi açtıran, "abi ben ne yaptım önce inş bi gören olmamıştır" dediğiniz, bu yeme serüvenimden kimseye söz etmemeliyim dedirten kahvaltınızı. İşte şimdi o anınızı alıp çöpe mi atarsınız, Eternal Sunshine lölöl (filmin adı 2 paragraf sürüyor ya) adlı filmdeki gibi hafızanızdan mı sildirirsiniz artık ne yaparsınız bilmiyoruz, yollayın onu bi', gönderin gitsin. Çünkü hayatınızda oturacağınız en büyük kahvaltı sofrasına burada oturacaksınız arkadaşlar. Hani düşünebildiğiniz en büyük kahvaltı sofrasını alın, onu 8'le çarpın, öyle bir sofradan bahsediyoruz. İşte Altıneller Gurme öyle bir yer. Bizce 2 gün önceden falan yemek yemeyi öyle bitirin ve giderken Guiness Rekorlar Kitabı yetkililerini de arayın, onlar da sizinle birlikte gelsin, olur da bitirebilirseniz en azından kitaba da girmiş olursunuz. Biz bitiremedik, bitirmenin yanından bile geçemedik, yalan yok.. -Aklınızda bulunsun, kahvaltıya ödediğiniz ücret dahilinde biten şeyler için ekleme yapabilme hakkınız da var ve çay sınırsız. Hacı Şerif'te seçenek bol, ancak en sevilen yanı kesinlikle dondurmalı irmiği. Bize biraz irmikli dondurma şeklinde, aşırı dondurmalı bir tatlı verdiler, irmiğe hasret kaldık, ama olsun, güzel miydi, güzeldi! Eğer özellikle irmiği bol istiyorsanız bunu ifade etmenizde fayda var, haberiniz olsun. Eğer mekanın önündeki bornozlu horoz heykeli duruyorsa onu görmeden geçmeyin, ömrünüzün geri kalanında bunu bir daha rüyalarınız dahil herhangi bir yerde görebileceğinizi sanmıyoruz. Denizli'de akşam n'apıyorsunuz? Hayır yahu pavyon falan yok, çıkarın onu aklınızdan. Bizce Garson Şükrü'ye rakıya gidiyorsunuz. Burası birçok Denizlili dostun en sevdiği mekanlardan biri çıkınca biz bir akşamımızı orada geçirdik ve oldukça mutlu mesut ayrıldık. Aynı mutluluk seviyesini yakalamak isterseniz mutlaka denemenizi önerdiğimiz birkaç şeyi de buraya bırakalım: Yanık yoğurt, Nuriş, paçanga böreği ve meze olan kuşkonmazı çoook iyi! Bu arada mekan bayağı kalabalıktı, şansa yer bulduk resmen, gidecek olursanız rezerasyon yaptırmak iyi bir fikir olabilir. -Sigara içen arkadaşlar, mekanın hiçbir noktasında sigara içilmiyor, haberiniz olsun. Tamamen bizim ayıbımız, ama Denizli & Pamukkale gezisi için yollara düşene kadar Denizli Kebabı diye bir şey olduğundan haberdar değildik desek? Ama şimdi haberdar olmakla birlikte yetmezmiş gibi fanı da olduk, artık ortamlarda kebap konusu açıldı mı Denizli Kebabı'nı da masaya yatıracak, bilmeyenleri esefle kınayacağız. Fakat şöyle ki, Denizli Kebabı'nı Denizli'de en iyi kimin yaptığı konusunda çeşitli söylentiler var. En çok karşımıza çıkan isimler Kebapçı Enver, Kebapçı Baki, Muhtar'ın Yeri ve Kocabaylar. Hangisi en iyidir emin olmamakla birlikte bize en çok önerilen ve hakkında en çok övgü duyduğumuz yer Kebapçı Enver olduğu için biz hakkımızı Enver'den yana kullandık. Denizli Kebabı'nı yemeden önce bilmeniz gereken bir takım konular var. (1. Denizli Kebabı yediğinizden kimseye bahsetmeyin gibi bir Fight Club esprisi hak ettiniz) Bir kere Denizli Kebabı elle yeniyor. Ama öyle tercihen değil. Mesela bizim gibi Kebapçı Enver'e gittiniz, önünüze çatal matal koymuyorlar canım kardeşim. Elle giriyorsunuz, lavaşla destekliyorsunuz falan. Sonra mekanın içinde bulunan lavaboda yıkarsınız elinizi. İkincisi, yanında soğandı, domatesti, biberdi, bir takım şeyler geliyor, kebabınızı onlarla beraber götürüyorsunuz, bunlar niye geldi şimdi diye şaşırmayın, olayı o. Neticede Enver'in kebabını beğendik mi? ÇOK. Diğerlerinde yesek de beğenir miydik? Muhtemel. Ama bir şansınız varsa Enver'den yana kullanabilirsiniz bizce. Son olarak kebabın biraz fiyatlıca olduğunu da ekleyelim, sonra gidince şok olmayın. Denizli'nin meşhur Zafer Gazozu Enver'de mevcuttu, hazır bulmuşken bir tane yapıştırıverin. Eat' N Joy hakkında hiçbir araştırma yapmadan şuraya yazmış olsaydık burayı bayağı modern meyhane konseptli, rakıya gitmelik bir yer olarak anlatırdık. Çünkü bizim gittiğimiz akşam bir takım fasıl müzikleri eşliğinde, herkesin meze tükettiği, rakı konseptli bir akşam yaşanıyordu. Ancak şöyle bi' internetin derinliklerine sızıp sitesini falan da kurcalayınca fark ettik ki mekanın tek olayı bu değil. Kahvaltısı da seviliyor, farklı konseptte geceleri de oluyor, dünya mutfağından lezzetlerde sunuyor, kokteyl menüleri de var. Var da var yani. Lezzet olarak büyüleyici bir tarafı olmamakla birlikte bizce özellikle ortam ve görsel olarak Denizli'de gidebileceğiniz en hoş mekanlardan biriydi, güzel seçenek. Eat'n Joy civarında Jimmy Joker, Route, MySoho gibi çeşit çeşit mekan var, herhangi birini değerlendirebilirsiniz, buralar genel olarak bayağı hareketli oluyor. Route'tan yukarıda şöyle bir söz etmiş olduk ama, ayrı bir başlığı hak ediyor diye düşünüyoruz, çünkü bizce akşam içkisi için ya da etkinlik/konser için Denizli'de gidilebilecek en başarılı mekan burasıydı. Birkaç kokteyl denemiş bulunduk, onlar da gayet iyiydi. Ayrıca o gece konser olduğu için ekstra hareketliydi ve genel olarak eğlenceli bir ortamı vardı. Umarız gittiğinizde etrafındaki yol çalışması da bitmiş olur, zira adeta sarhoşlar için bir denge testi gibi falandı, onun dışında gayet güzel mekan, Denizlili olsak muhtemelen müdavime dönüşürdük.


Evet, evdeki kahve makinemiz ile bozuştuk ve yolları ayırmaya karar verdik. Hoşçakal yiğidim, hoşçakal, seninle güzel günlerimiz oldu, ama şimdi ayrılık zamanı... Seni aldatmıyoruz, senden sıkılmadık, sana düşman değiliz, sadece artık bu ilişkinin yürümediğini fark ettik. Açık açık söyleyeceğiz, gönlümüz moka pot'a kaydı, yapacak bir şey yok. Hoşçakal eski kahve makinemiz, hoşçakal........ Hazır buraya kadar gelmişken bizi Instagram'dan takip etmiyorsanız nasıl kalbimizi kırdığınızı bilemezsiniz. Şöyle bırakalım. Moka Pot Nedir, bu ismi yanlış yazılmış gibi görünen alet neye yarar, nereden hayatımıza girdi? AZ SONRA. Efendim aslında bu moka pot'un bizim hayatımıza girişi ilk İtalya gezimize dayanıyor. Çünkü İtalya'da moka pot bizim Türk evlerindeki çaydanlığın varlığı kadar yaygın bir şey, o yüzden herhangi bir yer de satıldığını, herhangi bir İtalyan arkadaşınızın hayatının vazgeçilmez bir parçası olduğunu görmek hiç de tuhaf değil. Biz de kahve bağımlıları olarak moka potu bu vesileyle edinmiş olduk. Moka pot dediğimiz şey aslında kahve demlemek için kullanılan, son derece basit mekanizmaya sahip, ama krallar gibi kahve yapmanızı sağlayan bir alet. Hiç öyle alengirli bir tarafı yok, gayet pratik bir şey ve hemen adapte olabileceğinizi düşünüyoruz, o sebeple eğer kafanızda alsam mı almasam mı gibi bir düşünce varsa biz oyumuzu direkt almanız yönünde kullanıyoruz. Hiç kafanızı karıştırmadan cevabını verelim, Bialetti. Moka Pot'u piyasaya salan, kullanımını bu kadar yaygınlaştıran, özetle moka pot'un yaratıcısı Bialetti olduğu için hiç alternatifler peşinde koşmanıza gerek yok. Öyle bulması zor bir şey de değil, artık Türkiye'de de birçok yerde satılıyor, internetten de kolaylıkla sipariş verebilirsiniz. Moka pot nedir ne değildir öğrendik, şimdi moka potun içine koyacağınız kahve konusunda bi' konuşmamız gerekiyor. Öyle laps diye bulduğunuz ilk kahveyi koyamazsınız, bu işin de doğrusu yanlışı var. Eğer siz de bizim gibi çekirdek kahve satın alıp kahvenizi evde kendiniz öğütüyorsanız o zaman moka pot için kahve öğütürken yapmanız gereken kahvenizi Türk kahvesi için çekilmiş kahve ile filtre kahve için çekilmiş kahve arasında bir yerde tutmak, espresso kahvesi inceliğinde bir şeye yakın diyebiliriz. Anlaşılır olmadı ise biraz daha açıklayalım. Biliyorsunuz Türk kahvesi bayağı ince çekilmiş bir kahve oluyor, moka pot için çektiğiniz kahvenin kesinlikle o kadar ince olmaması gerekiyor. Aksi takdirde kahveyi koyduğunuz yer tıkanıyor falan, rezil ediyorsunuz kahveyi. Eğer çok kalın olursa o zaman da tam ayarını tutturamıyorsunuz, öyle çekirdekten hallice bir şekilde kalmaması gerekiyor yani. Eğer ilk etapta nasıl öğüteceğinize karar veremediyseniz bir kahveciye gidip moka pot'ta kullanacağınızı belirterek kahvenizi öğüttürürseniz ilerleyen zamanlarda kahvenizi onu baz alarak öğütebilirsiniz. Geldik işin en sevdiğimiz kısmına; moka pot ile kahve yapmak. Seviyoruz, çünkü çok basit. Dijital bir şey yok, elektronik bir sistem söz konusu değil, bayağı geleneksel bir şekilde hazırlıyorsunuz yani. Sabah kalkıp da daha gözümüzü bile açamazken kahve yapmaya çalışıyoruz ya hani, o sırada böyle komplike, uğraştıran bir şey ile cebelleşmek çok sinir bozucu olmuyor mu? İşte moka pot kullanmaya başlarsanız bu derdiniz de ortadan kalkıyor ve hop diye kahvenizi elinizde buluyorsunuz, şahanelik! 2. Suyu koyarken coşmuyoruz, şu yukarıdaki görseldeki demir şeyi geçmemesine özen gösteriyoruz. 4. Üstüne diğer bölümü yerleştirip çevirerek kapatıyoruz. Deneyimlerine üzerine gelen tespit: Kahveyi kısık ateşte hazırlarsanız kesinlikle daha lezzetli oluyor. O yüzden aceleniz yoksa mümkünse bırakın hazır olması 1,2 dakika daha fazla sürsün, neticede daha iyi bir sonuç alacaksınız. Bakın bu konuda acemiyseniz kafanız karışabilir ve üşengeçliğin size verdiği yetkiye dayanarak bir takım yapmamanız gereken şeyler yapabilirsiniz, ilk etapta bizim de karışmıştı, o yüzden buraya kulak verin. Moka potumuzu asla ama ASLA BULAŞIK MAKİNESİNDE YIKAMIYORUZ. Yoksa bir süre sonra kahvenizin tadı rezil gibi gelmeye başlar, bizden söylemesi. Hatta sabunla bile yıkamıyoruz. Su ile temizleyip, sonrasında kuruluyoruz. Öyle haşır huşur fırçalarla ovalayıp içine etmeyin, aman diyelim. İnanmıyorsanız şuraya bakın. Ben de yakın zamanda alıp deneyimlerimi paylaşmıştım. Lezzet olarak baktığımda lezzet olarak çok iyi bir kahve içmek isterseniz deneyebileceğiniz yöntemlerden biri diyebilirim. Ben de Bialetti almıştım. Ancak İkea'dan alıp da memnun olanlar da var. TR'de http://www. kahhve. com satıyor, aynı zamanda TR'deki dağıtımcısı onlar bildiğim kadarıyla, ben oradan almıştım, çok yardımcı olmuşlardı. Paslanmaz çelik modelleri de var, onlarda ıslak kaldı vs derdi de olmuyor.