İşte huzurlarınızda bir diğer bitmek bilmez, sonu gelmez arkadaş grubu klişesi daha. Kendisi en az "Abi bu sene Amsterdam'a gidelim" kadar popüler, en az onun kadar üzerine konuşulan bir mevzu. ABİ ASLINDA ARABAYLA YUNANİSTAN'A GİDECEKSİN YA...... Cümle tanıdık geldi di mi? Eminiz daha önce 7852 kez konuşup da bir türlü hayata geçiremediniz. Eminiz ki birçoğunuz daha "of bu arabayı çıkarmak için bi' belge mi gerekiyormuş neymiş" aşamasında Google Abi'ye danışmayı deneyip en son "cnm biz çktk çk gsl gçti çk ucuz" yazan forumlara savrulma aşamasına gelince pes ederek araştırma işini arkadaşlarınıza ötelediniz. E tabii neticede arabayla Yunanistan program yine yalan oldu. Tamam, sakin olun ve yavaşça elinizdekini yere bırakın. Arabayla Yunanistan gezisi meselesinin aslında ne kadar kolay gerçekleştirilebilir bir şey olduğunu aşağıda size açıklayacağız. En çok duymak istediğiniz cümle ile başlayalım da herkes bi' oh çeksin: Arabayla Yunanistan'a gitmek hiç de zor değil. Kim bu kadar karmaşık bir şeymiş gibi anlatıp da piyasayı karıştırdı, herkesin içine korku saldı biz de bilmiyoruz, bulursak kendisini kürekle döveceğiz. -Yeni çipli ehliyet ya da uluslararası ehliyet: Bu noktada iki seçeneğiniz olmasına rağmen mantıklı olan seçeneği en baştan söyleyerek sizi her zaman olduğu gibi en iyiye ve en doğruya yönlendirelim, yeni ehliyet almak. Neden? Çünkü zaten eninde sonunda alacaksınız ve uluslararası ehliyet almaktan daha ucuza gelen bir yöntem. Yeni ehliyet nasıl alınır diye yazı yazmamızı da beklemiyorsunuzdur herhalde, o konulara biz bakmıyoruz. -Uluslararası Sigorta: Green Card olarak da bilinen bu belgeyi sağlayan bizim bildiğimiz tek bir kuruluş var, o da Turing. Gezinizin süresine göre minimum 15 gün olacak şekilde yaptırabiliyorsunuz ve ücretler de sigortayı yaptırdığınız süreye göre artıyor. 15 günlük olanın ücret 52,50 Euro. Bu arada eğer ofislerine gitmeye üşeniyorsanız bu işlemi İpsala'daki ofislerinde de yapabiliyorsunuz. Artık kaç kişi gidiyorsanız bölüşüp ödeyin, öyle tek kişiye kitlemek olmaz. Daha detaylı bilgi için şuraya bakabilirsiniz. Şirket arabası ile yurtdışına çıkış konusunda da sanki biz çok bilirmişiz gibi bol bol soru sormuşsunuz, o yüzden konuya pek hakim olmasak da araştırdık. Şayet şirket arabası ile gidecekseniz öncelikle yapmanız gereken bunu şirketinizden gizlemek sdfsd. O kısmı çözdüyseniz asıl üstesinden gelmeniz gereken en önemli konu aracın ruhsat sahibinden bir vekaletname kapmak. Aslına bakarsanız arkadaşınızın, babanızın ya da sizinle seyahate çıkmayacak herhangi birinin arabası ile yurtdışına çıkacaksanız o kişiden vekaletname almanız gerekiyor. Türkiye tarafındayken sınırdan geçeceğiniz noktada hemen solunuzda kalan binanın içinden harç pulu almanız gerekiyor, 2 dakikalık iş zaten, ücreti 15 TL. Güldük eğlendik kolay molay dedik ama şunu söylemeden geçmeyelim, yaz döneminde İpsala sınır kapısında hayvanullah gibi bir kalabalık olabiliyor. Bakın öyle bir kalabalıktan söz ediyoruz ki kelimeler kifayetsiz kaldı, hayvanullah diye bir abartılama sözcüğü uydurmak durumunda kaldık. Bu sebeple arabayla Yunanistan seyahatiniz yaz dönemine denk geldiyse, eğer imkanınız varsa en azından gidiş ve dönüşünüzü bayram seyrana ya da haftasonuna denk getirmemeye çalışın ki kalabalığı biraz olsun atlatın. Yok canııım, çalışıyoruz biz diyorsanız artık yanınıza yolluk mu alırsınız, arabaya televizyon mu kurarsınız, adsl mi çektirirsiniz orasını kendiniz düşünün, biz uyardık.......... Alexandroupoli'ye yalnızca free shop'a çökmek için giden bir sürü kişi olduğunu bildiğimiz için o konuya da değinmeden geçmeyelim. İpsala'ya ulaştığınız zaman hem Türk tarafında, hem de Yunan tarafında free shop mevcut. Hangisi daha ucuz diye soracak olursanız en azından bizim gittiğimiz dönemde Yunan tarafının daha uygun olduğunu söyleyebiliriz, o yüzden biz de alışverişimizi oradan yaptık. Ancak ikisi arasında öyle dev farklar yok zaten. Arabayla Yunanistan gezisine çıkarken kapıda vize alma imkanımız var mı diye soran da çok olmuş, acı ama gerçek, maalesef öyle bir şey henüz mümkün değil. Sanki Interpol tarafından her kıtada aranan acımasız bir kriminalmişsiniz gibi tırsıp durduğunuz sınırdan geçme işini tamamladıktan sonrası da en az öncesi kadar kolay. Çünkü zaten sınırdan geçmeden bile Dedeağaç'a çok yakındınız, İstanbul'dan yola çıktığınızda sınıra ulaşmak yalnızca 3 saat sürüyor. Bu noktada ya yolumuzu bulamazsak endişesi yaşayacağınız bir durum bile yok, çünkü zaten tabelalar sizi yönlendiriyor. Özellikle telefonunuza çevrimdışı çalışan bir harita yüklediyseniz zaten işiniz daha da kolay, sınırdan geçtikten sonra 20 25 dakika gibi bir süre de Alexandroupoli'ye ulaşmış olacaksınız. Alexandroupoli'deki 2 günlük serüvenimiz için bir otel seçimi yapmışız ki, ne siz sorun, ne biz söyleyelim. BEEEĞNİM GÜZEEĞĞL HATAAĞLARIĞĞM VAAAR diye devam eden şarkıyı söyledik durduk, şarkının iddia ettiğinden tek farkımız hatamızın pek de güzel olmayışıydı sdfsf. Hayırdır kızlar diyeceksiniz, şöyle gelişti: Biz Dedeağaç'a gitmeden saatler önce kendi aramızda dedik ki, "ulan zaten 1 gece kalıyoruz, şöyle popüler, çok merkezi, uygun fiyatlı olanlardan bir tane seçelim gitsin, üstüne çok düşünmeyelim". İnternetten baktık, Hotel Erika diye bir yer mevcut, herkes de orada kalmış, e bir sıkıntısı yoktur herhalde dedik. Sonuç? Turistik dönemi geçtiğimiz için kendilerini çok mu salmışlardı bilmiyoruz ama, otelimiz resmen bitikti arkadaşlar. Sanmayın ki öyle hostel kafası olacak, hani tipi güzel olmayan ama ortamı eğlenceli bir yer falan çıkacak, hiç öyle bir şey yok. Zaten dışarıdan bakınca adama "ya biz buranın Aksaray Motel'ini bulduk galiba" dedirten bir havası var, içinin de ondan farkı yoktu. O yüzden nerede kalınır bilmiyoruz ama, nerede kalınmayacağını söylemiş olduk. Tek artısı lokasyonu, onun dışında ı ıh. Dedeağaç'ı ne kadar seveceğiniz aslında oraya ne zaman gittiğiniz ile doğrudan ilişkili. Şayet arabayla Yunanistan gezinizi bir yaz ayına, ya da en azından denize girilebilir bir döneme denk getirdiyseniz burada genel olarak bulunulabilecek pek de fazla aktivite olmadığı pek de dikkatinizi çekmeyecektir. Neticede mis gibi deniz var, zaten günün büyük bir kısmı orada geçecek. Ancak hadi bi' Dedeağaç'ı gezelim diye yola çıktıysanız, hava koşulları denize girmeye elverişli değilse, özetle şehir keşfi niyetiyle gittiyseniz işler biraz daha beklentinizin altında gelişebilir. Örneğin biz Alexandroupoli'ye Eylül ayında gittik ve ortamda görmezden gelinemeyecek bir ALTINOLUK havası hakimdi. Arabadaki 3 kişi de şehirdeki ilk 4-5 dakika boyunca reaksiyonlarını gizlemeye çalışsa da sonradan bir "abi burası Akçay galiba ya" diyaloğu dalgası başladı ve tüm gezi boyunca devam etti. Bunu kötü bir şey diye söylemiyoruz, yalnızca nasıl bir yere gittiğinizi gözünüzde canlandırmak istedik. Şimdi Alexandroupoli'de ne yapılır ne edilir hep beraber bi' bakalım. Makri'ye gidilir, denize girilir, denize girilir ve denize girilir. Oralara kadar gitmenizin temel sebeplerinden birinin denize girmek olduğunu tahmin edebiliyoruz, peki Alexandroupoli'de nerede denize girilir? Hiç lafı dolandırmadan söyleyelim, direkt Makri'ye yol alın. Makri, Alexandroupoli'nin çok yakınında bir köy. Denize girmek ve yemek yemek için Makri'nin en popüler noktası ise Ocean 6 Beach ve üstünde kalan Aya Yorgi. https://www. aigiorgis. com/ İkisi farklı isimlere sahip aynı tesis mi oluyor bilemiyoruz ama Aya Yorgi, doyasıya Yunan mutfağına gömülebileceğiniz şık bir restoran ve turistler arasında bayağı popüler. O yüzden yaz döneminde ziyaret edecekseniz rezervasyon yapmakta fayda var. Daha farklı bir yer keşfetmek isterseniz yine civardaki Ammo Ammo'ya da uğrayabilirsiniz, o da benzer konsept ve güzel bir seçenek. Turistik aktivitede bulunmadan içi rahat etmeyenler için o da bulunur. Tamam, yalan yok, öyle turistik aktivite bolluğu içinde olduğunuz bir yerde değilsiniz. Bu sebepten yalnızca Alexandroupoli'ye gidecekseniz ve şayet denize girilen dönemde gitmiyorsanız gezinizi 2 günün üzerinde planlamanızın pek de gereği yok. Ancak bu demek değil ki öyle hiçbir turistik aktivite yok. Şöyle 12 dakika boyunca falan bayağı turistik anlar yaşayabilirsiniz sdfsd. Örneğin deniz kenarında kalan ve Alexandroupoli'nin simgesi olan deniz fenerini görerek başlayabilirsiniz. Burada yaklaşık 3,5 dakikanızı falan geçirebilirsiniz, dile kolay...... Sonrasında ise yetmezse Historical Museum ve Etnoloji Müzesi'ne de uğrayabilirsiniz, açıkçası biz uğramadık, dolayısıyla içeriği konusunda pek bir yorum yapamıyoruz. Demokratias Caddesi'nde de şöyle bir turladınız mı aslında turistik aktiviteleriniz büyük ölçüde sona ermiş oluyor. Yunan mutfağı ile son derece haşır neşir olunur, yıllık uzo ihtiyacı giderilir. Baklava bizim, meze sizin, döner kimin, souvlaki dayımın muhabbetlerini es geçerek Yunan mutfağının tadını çıkarmak isteyen canımız okuyucularımız, bu kısım size. Alexandroupoli genelinde tabii ki lokal yemekler deneyebileceğiniz pek çok nokta var. Yaz aylarında buralar genellikle Türkiye terk bir hal alıp olabilecek her mekana adeta akın ediyor olsak da yine de tadını çıkarabileceğiniz yerler var. Doğruyu söyleyelim, aralarında en popülerlerinden biri olan Nisiotiko Restoran'ı denemiş bulunduk ve açıkçası pek de tutmadık. Kesinlikle öyle çok kötü falan değildi ama, pek bir olayı yoktu. İnceden bir "turist bulduk, geçirelim" havası vardı, o yüzden biraz da bozulduk açıkçası, o sebeple pek önermeyeceğiz. Onun yerine belki bir diğer popüler restoran olan Gialos denenebilir, biz denemediğimiz için sallama bilgi vermeyelim, aranızda çok fazla öneren oldu diye yazıyoruz. Öğle yemeğinde ise herkesin hastası oldu bir köfteci olan Kanavidis'te hunharca yiyebilirsiniz. Evet, Türkiye'de gibi hissediyorsunuz, biliyoruz, gayet normal. Tropitakia yenir, itinayla "aa bu bizim Laz böreği" geyiği çevrilir. Aranızda daha önce Yunanistan'a gidenler olduysa elbet karşılaşmışsınızdır, canımız komşularımızın Bougatsa adı verilen über lezzetli bir börek çeşitleri var. Alexandroupoli ve civar bölgelerinde Bougatsa'nın bir benzeri olan Tropitakia adlı börek de bayağı popüler ve hakikaten çok lezziz, üstelik bizce kahvaltıda yanında çay ile pek iyi gidiyor. Hazır buralara kadar gelmişken bizce kesin deneyin. Biz Demokratias Caddesi üzerinde denk geldiğimiz Delicious adlı bir mekanda denemiş bulunduk ve gayet de başarılıydı. Bunu Instagram'da paylaştığımızda 450 tane falan "aaa laz böreği buuuuaaaaa" mesajı geldiği için sonlara doğru travma yaşamıştık, belki oradan hatırlarsınız. Beklenmedik bir kafe bulup sakinliğin tadı çıkarılır. Jumbo Mega Market'e kabus gibi çökülür! Eyyyy alışveriş manyakları, eyyyy 1 milyoncu gibi yerlere karşı koyamayanlar, Jumbo MEGA Market sizin için yapılmamış da kimin için yapılmış? Marketlerin efendisi, Mega unvanını yok yere almamış olan bu markete gitmek için özel olarak Türkiye'den turlar düzenlendiğini biliyor muydunuz? Biz de bilmiyorduk, hakikaten böyle bir şey varmış. Ne satıyor bu Jumbo Mega Market diye soracak olursanız mutfak ürünlerinden tutun kırtasiyeye, mobilyadan tutun kıyafete kadar aklınıza gelebilecek her şey var. Ürünler müthiş kaliteli ve şahane mi? Kesinlikle hayır. O kadar ucuza alışveriş yapmaya heves ettiyseniz lüks düşkünlüğünüzden DE VAZGEÇİN Bİ ZAHMET. Şaka bir yana, tam taşınma evresinde denk geldiğimiz Jumbo Mega Market bizim bayağı işimize yaradı. Bizce öyle abartıldığı kadar şahane değil, ancak evin ıvır zıvır çeşitli ihtiyaçlarını buradan gidermek kolaylık oldu. Oralara kadar gitmişken uğranır.


#HelsinkiSecret projesi kapsamında günlerce çöküp bir türlü terk etmek bilmediğimiz Helsinki'de yedik yedik doymadık. Midemizin bir fil büyüklüğünde olmasının size geri dönüşü de elbet birçok mekan şeklinde oldu. Helsinki'ye 2. ziyaretimiz olması sebebiyle bu sefer lokal mutfağı deneme işine pek takılmayıp daha alternatif seçeneklere yöneldik. Şimdiden afiyet olsun, Helsinki geziniz boyunca Euro TL çevirisi yapıp huzurunuz kaçtıkça bizi hatırlayın. Karşınızda, Helsinki yeme içme rehberi! Helsinki gezi rehberini okumak isteyebilirsiniz, onu da buraya bıraktık. Yalnızca yaz döneminde açık olduğu için gidip yerinde deneyemediğimiz Ihana Kahvila'ya lokaller bayılıyor, eğer yazın giderseniz aklınızca bulunsun. Cafe Regatta'nın öyle büyük bir olayı yok ama tipi çok tatlı, gerçek bir Nordik kafeden beklentinizi karşılıyor, o sebeple uğranabilir. Avrupa genelinde sık sık karşınıza çıkan bu lokal pazar yerlerine gitmeyi seviyorsanız Helsinki'de de bunlardan 2 tane keşfettiğimizi söyleyelim, sizi sevindirelim. Bunlardan bir tanesi Hakaniemi Market, diğeri de Old Market Hall. Eğer 50 tane pazar yeri gezemem kardeşim, bana bi' tane söyleyiver garantisinden diyorsanız yolunuzu direkt Old Market Hall'a düşürün, zira Hakaniemi bir tık daha lokal olduğu için vakit geçirmelik bir yer olmaktan çok ev alışveriş yapmaya yönelik. Old Market Hall'da ise hem bir şeyler yiyip içebileceğiniz hem de daha turistik sayılabilecek bir yer. İçeride uzun soluklu oturmak, hatta bi' somon çorbası patlatmak isterseniz Story önerimizdir. Helsinki'nin net bir şekilde en en en popüler brunch/kahvaltı noktası Kuuma. Haftasonu ya da haftaiçi fark etmeksizin önünde bedava bir şey dağıtılıyormuş gibi bir insan kalabalığına denk gelebileceğiniz mekanın şöyle bir fotoğrafına bakacak olsanız zaten direkt gitme kararı alırsınız, çünkü görsel olarak da aşırı tatlı. Bu kadar popüler olmasının temel sebebi hem sağlıklı, hem de doyurucu alternatifler sunması. Biliyorsunuz biz sağlıklı alternatifleri sağlıksızın yanına çerez olarak söylediğimiz için bizim bile karnımız doyduysa sizin de sırtınız yere gelmez. Özellikle avokado konusunda bolluk olduğu için burayı sevmememiz zaten imkansızdı, bizce mutlaka bir kahvaltı hakkınızı buradan yana kullanın. Unutmadan, kahve konusunda da iyiler, kahvaltıya yer bulamazsanız kahve molasına da gidebilirsiniz. Helsinkililerin en sevdiği kahvaltıcı Kuuma olabilir, paşa gönülleri bilir, biz kendi favorimizi belirledik: Levain. Zaten hiçbir şeylerini beğenmesek bile Lizbon'un insanlığa kazandırdığı en muhteşem lezzetlerden olan Pastel de Nata'yı burada da bulabiliyor olmamız ve işin enteresan tarafı, en az Lizbon'dakiler kadar güzel yapıyor olmaları sebebiyle Levain'i yine önerirdik. Burada kahvaltı konusunda hamur işi şeyler ağırlıkta. Ancak yumurtalı bir takım yiyecekler, hatta leziz kahvaltı burgerleri falan da mevcut. Özellikle Pazar sabahları ekstra popüler ve her şey taze taze çıktığı için insanlar üşüşünce bitebiliyor, dolayısıyla geç kalmayıp elinizi çabuk tutsanız iyi edersiniz. Koca 1 hafta boyunca bir türlü yer bulamayıp en son şans eseri akşam 22:30'a rezervasyon yapmayı başarıp resmen YA BİZİMSİN YA KARA TOPRAĞIN muamelesi yaptığımız BasBas'a oturmak için verdiğimiz emeğe değdi! Kendisi Finlandiya genelinde yediğimiz en güzel yemeklerin sahibi olarak kişisel tarihimize geçmiş durumda, helal olsun. Bulması biraz zor, adresteki avluya girdiğiniz mekanın kapısı zaman sol tarafınızda kalıyor. Asansörlere yürüyüp yukarı çıkmaya falan kalkışmayın yani. Peru mutfağı sevenler kaleye mum diksiin. Evet, Finlandiya'da İtalya terk bir Burrata peyniri bulmamızın ardından daha da abartıp bir de Peru restoranı bulduk. Üstelik cidden başarılılar. Helsinki halkı da bu durumu fark etmiş olacak ki akşamları bayağı kalabalık, yer bulması bayağı zorlu bir yere dönüşüyor, o yüzden rezervasyon yaptırmakta fayda var. Ne yiyelim diye soracak olursanız bol bol ceviche öneriyoruz. Abartıp çok fazla söylemeyin, çünkü porsiyonları tahmin ettiğinizden çok daha büyük. Sandro Kallio'yu Helsinkili bloggerlar arasında dev bir stalklama operasyonu yaptıktan sonra keşfettik. Herhalde bir bildikleri vardır diyerek bir akşam yemeğimizi de burada yeme kararı aldık. Hem Kallio gibi hip bir bölgede, hem belli ki sevilen bir yer diye düşündük. Buraya kadar her şey iyi, güzel bir şey çıkacak gibi duruyor di mi? Yok canım, o işler öyle olmuyormuş. Aslında Sandro'nun şehir genelinde birkaç farklı restoranı var, ancak Kallio bunlar içinde tartışmasız bir şekilde en popüleri. Fas mutfağına odaklandıkları gibi bir iddialı var ki, şöyle bir fotoğraflarına bakacak olursanız yemeklerin de tam olarak öyle göründüğünü ve görsel olarak acayip güzel olduğunu göreceksiniz. Lakin tatları için aynı şeyi söylemek biraz zor. Biz burayı biraz abartılmış bulduk, dolayısıyla olur da başka kaynaklarda da görürseniz çok heves etmeyin diye uyarıyoruz. Meraktan menüdeki baklavayı denemeye kalkışırsanız şeker komasına girme ihtimaliniz olduğunu da ekleyelim, ona göre yiyin. Öğlen yemeği için biraz sapıtmak ister misiniz? İstersiniz istersiniiiz. Hadi kalkın, burger yiyoruz, hem de Naughty Burger. Burası Helsinki'de pek sevilen ve öyle dandik değil, kaliteli burgerler yapan bir mekan. Dandik burgerin yeri ve lezzeti ayrıdır ama, bazen daha kalitelisini de canınız çekmiyor mu? Burada Bacon Burger, Shroom Burger, Jalapeno Burger gibi çeşit çeşit, klasik burgerlerden daha farklı kabul edilebilecek şeyler yapıyorlar ve burgerinize isteklerinize göre çeşitli eklemeler/çıkarmalar yapabiliyorsunuz. Biz mekanın klasik burgeri olan ve blue cheese içermesi ile kalbimizi çalan Naughty Burger'i denedik, gayet beğendik, önerimizdir. Ben fast food peşindeyim derseniz buraların zincir burgercisi, bir nevi McDonalds'ı sayılabilecek HesBurger'i denemenizi öneririz, tavuk burgerleri o kadar güzel ki hala yer yer canımız çekiyor. Yaşasın pis burgerler. Her akşam mükellef sofralara oturmak gibi bir niyetiniz olduğunu sanmıyoruz, o yüzden belki bir akşamınızı da bar & pizzacı karışımı bir yerde geçirmek istersiniz. Kokteyl ve içki konusunda çok büyük bir çeşitlilik olmasa da klasiklerin hepsini bulabilirsiniz. Pizzaların ise yine öyle inanılmaz bir tarafı olmasa da burada önerebileceğimiz kadar düzgün olduğunu söyleyebiliriz. Gününe göre akşamları eğlenceli olabiliyor, dışı da var, bir akşam buraya ayrılabilir. Daha salaş takılmak, birkaç bira içip muhabbete kapılmak isterseniz Bar Molotow'un da bulunduğu Vaasankatu üzerinde pek çok bar mevcut. Bar Molotow bunlar içinde en popüler olanı, ancak bu öyle çok büyük bir özelliği var izlenimi yaratmasın. Bir şekilde popüler bir nokta haline gelmiş gayet salaş, gösterişsiz, eğlenceli bir yer. Olur da yer bulamazsanız, ki hafta sonu gittiyseniz bu ihtimaller dahilinde, civardaki barlardan herhangi birine çökebilirsiniz, hepsi aşağı yukarı aynı tatta. Hem dünyanın en iyi barları listesinde olduğu için, hem de adı sebebiyle ilgimizi çeken Liberty or Death Helsinki'nin en popüler kokteyl barlarından biri. Oldukça küçük bir mekan ve saat 16:00'ya kadar açılmıyor. Sonrasında ise özellikle iş sonrası takılmak için lokallerin sık sık tercih ettiği bir yer.


Bu Belgrad her ziyaretimizde üzerimizde daha da tuhaf etkiler bırakıyor. Daha önce yazdığımız Belgrad Gezi Rehberi'nde söylemiştik, yine ısrarcıyız, bu şehrin acayip bir 90'lar havası var ve yıllar geçse de bu durum değişmiyor galiba. Badi Ekrem terk eşofman takımlarının hüküm sürdüğü, kahvecilerinde No Doubt Don't Speak ve hiyyyoheeeaa seslerinin yükseldiği, mekanlarda sigara dumanı içinde oturduğunuz bir yerden bahsediyoruz, gerçek bir 90'lara ışınlanma deneyimi. Hani elinde walkman'i ve ışıklı spor ayakkabıları ile yanımızdan geçen bir çocuk görsek, ya da ne bilelim saçlarını TOST yaptırmış Kenan Doğulu'nun güneş kolyesini takmış bir kız geçse o kadar da şaşırmayacağız, o derece. Çocukluk yıllarımız o dönemde geçtiğinden bir nostalji etkisi yaratıyor olsa gerek, sırf bu sebepten bile Belgrad ile aramızı iyi tutmamız pek zor olmadı, az görsek de çok sevdiğimiz arkadaşımızmış gibi arada bir ziyarete gidiyoruz kendisini. Hem vizesiz, hem ucuz, hem eğlenceli şehir bulmuşuz, bırakır mıyız yakasını, tabii gideceğiz! Bu sefer Belgrad Gezi Rehberi kapsamında gezdiğimiz yerlerin biraz daha dışına çıkıp biraz daha alternatif bir Belgrad rehberi çıkarma gayesiyle yollara düştük. Hem Belgrad'da yeme içme, hem Belgrad'da rehberde bahsettiğimiz dışında gezebileceğiniz bir tık daha alternatif kalan yerleri, hem az biraz Belgrad'a alışveriş meselesini kovaladık. Buyursunlar efenim! İlk Belgrad gezimizde ziyaret etme imkanımız olmadığı için bu sefer koşa koşa gittiğimiz Museum of Yugoslavia adından da anlayabileceğiniz üzere bir zamanların efsanevi devleti Yugoslavya'nın tarihine odaklanan bir müze. Öyle tek bir bina gezeceksiniz gibi de düşünmeyin, bayağı büyük bir alana yayılıyor. Ayrıca "Yugoslavya kristal bir küredir. Ben Josip Broz Tito, bu küreyi ellerimle tutarak değil alttan nefesimle üfleyerek havada tutuyorum. Umarım benim nefesim tükendiğinde birisi bu görevi devralır. Yoksa kristal küre yere düşer ve tuz buz olur" diyecek kadar öngörülü bir adam olan Yugoslavya'nın efsane lideri Mareşal Tito'nun mezarı da müze kapsamındaki "House of Flowers"ın içinde yer alıyor, ziyaret etmeyi ihmal etmeyin. -Adres: Mihalia Mike Jankovica 6 -Giriş 400 Dinar. Öğrencilere 200. Pazartesileri kapalı. Biz Belgrad'dayken şehirdeki sanatseverleri bayağı sevindiren bir olay yaşandı, tadilat sebebiyle tam 10 senedir kapalı olan Museum of Contemporary Art tekrar kapılarını açtı. Artık nasıl bir tadilatsa yaptılar, aynı zamanda uzay üssü olarak falan mı hizmet verecek biz de bilemiyoruz ama neticede açılması iyi olmuş tabii. Neticede artık şehrin çeşitli bölgelerindeki galerilere dağıtılmış ve o şekilde sergilenen eserleri tek bir çatı altında, ana binada görme imkanınız var. -Adres: Usce 10. Madem alternatif istiyoruz, o zaman o Skadarlija'yı falan geçeceğiz, direkt Savamala'ya yöneleceğiz, başka yolu yok. Savamala Bölgesi'ni birçok kaynakta "Creative District" olarak da göreceksiniz, çünkü burası pek çok şehirde karşınıza çıkan "şehrin endüstriyel ve ihmal edilmiş bölgesinin hipster akınına uğraması" durumunu yaşamış. Bu fitili ateşleyen de 2008 yılında KC Grad adlı bizim de pek sevdiğimiz mekanın açılması olmuş. Günümüzde Savamala hem gece hayatı açısından, hem sokak sanatı açısından hem de kültürel etkinlikler bakımından şehrin en aktif bölgesi desek abartmış olmayız. Bu bölgeyi keşfe Branko's Bridge civarından başlayıp, Karadordeva tarafına doğru devam edebilirsiniz. Eğer akşam gidecek olursanız Brace Krsmanovic üzerinde KC Grad, Bar Tranzit, Berliner gibi birçok hoşunuza gidebilecek mekan mevcut, aklınızda bulunsun. Son olarak iflah olmaz bir jazz severseniz civarda yer alan Jazz Basta'ya da uğrayabilirsiniz. Bunun dışında arada derede birçok mekan mevcut, biraz kurcalama gerektiriyor, orası da size kalmış. İlginç bilgi: Savamala sözcüğü adının "Sava" kısmını Sava Nehri'nden, "mala" kısmını ise bizim Mahalle sözcüğünün evrilmesi ile almış. Bir bölge keşfine daha çıkmak isterseniz Savamala'nın yanına Dorcol'u da ekleyin gitsin. Burası da Kalemegdan'ın bir diğer tarafında kalıyor. Burası Osmanlı döneminde şehrin önemli ticaret noktalarından biriymiş. Zaten Dorcol sözcüğünün de Türkçedeki "Dörtyol" sözcüğünden evrildiği söyleniyor, artık sallıyorlar mı, hakikaten mi öyle onu tam bilemeyeceğiz. İkinci Dünya Savaşı döneminde bayağı zarar gören bölge, sonradan tekrar düzenlenmiş ve günümüzdeki halini almış. Şu an bu bölge lokallerin sık sık vakit geçirdiği, bol bol kafe/restoranla karşılaşabileceğiniz, şehrin hip noktalarından. Turistler de "hadi bi' Dorcol'u gezelim" bilincinde değil ama, eninde sonunda bir şekilde bir mekan için yollarının buraya düşmesi sebebiyle, bu civarı mutlaka ziyaret ediyor. Siz OitheBlog'u okuyan son derece bilinçli turistler olduğunuz için "hadi bi' Dorcol'u gezelim" diyebilirsiniz, tebrikler....... Dorcol'da aşağıda da bahsedeceğimiz Aviator Coffee Explorer, Przionica, Homa, Kafeterija gibi mekanlara uğrayabilirsiniz. İlginizi çekerse Bajraklı Camii de bu bölgede yer alıyor. Biz gitmedik ama, konuyla ilgiliyseniz Museum of Science and Technology de bu bölgede yer alıyor. Knez Mihailova gibi über turistik bir caddenin üzerinde bulunmasına rağmen çoğu kişinin es geçtiği Zepter Museum modern sanat üzerine kurulu bir başka müze. Bu Zepterler galiba bizim buranın bir Koç'u ne bilelim bir Sabancı'sı gibi bir şeyler herhalde. Zira Belgrad'ın dört bir yanında Zepter Otel, Zepter Yatırım, Zepter İnşaat gibi şeyler görüp durduk. Neticede bu müze Madlena Zepter'e ait ve alternatif olarak vaktiniz varsa burayı da gezilecek yerler arasında ekleyebilirsiniz. -Adres: Knez Mihailova 42. Pazartesileri tabii ki kapalı. Pazar günleri ise herkese ücretsiz. Hey, baştan uyarıyoruz, design ve district sözcüklerini yan yana görünce yaşadığınız heyecanı sakince bir kenara bırakın, burada öyle çok heveslenecek bir şey yok. İnceden bir pasaj havasında olan Belgrade Design District birçok lokal tasarımcı ve mağazanın bir araya gelmesinden oluşmuş küçük bir alışveriş bölgesi. Açıkçası öyle çok güzel şeylerle karşılaşacağınızı söyleyemeyeceğiz, ancak ilgi alanlarınıza göre değişik şeylerle karşılaşabilirsiniz. Neyi kast ediyoruz? Örneğin yalnızca baharatlar üzerine kurulu bir dükkan, seramik ürünleri satan küçük bir butik, plakçı, küçük hediyelikler alabileceğiniz bir takım yerler mevcut. Onun dışında özellikle kıyafet odaklı gidecekseniz pek iş yok, ancak yine de vaktiniz varsa uğranabilir. -Cumicevo Sokace üzerinde "Nusiceva Street Passage"ın içine girmeniz gerekiyor, tabelasını görürsünüz zaten. Hazır alışverişten konu açılmışken, eğer bavulda yeriniz varsa Belgrad'dan market alışverişi de yapabilirsiniz, çünkü bazı şeyler gerçekten Türkiye'ye kıyasla çok ucuz. Örneğin uygun fiyatlı ve değişik alkol alternatifleri isterseniz aromalı versiyonlarını bulabileceğiniz Jelen bira ve Tga Za Juf şarap tavsiyemizdir. Nereden alalım pek derseniz şehir genelinde sık sık karşılaşacağınız Maxi ve Shop&Go marketlere uğrayabilirsiniz. Londra'da mıyız birader, ne Hyde Park'ı demeyin, çünkü Belgrad'ın Hyde Park'ı da çok güzel. Zaten bizim bu seyahatlerin çok büyük bir kısmı şehir parklarını kıskanarak geçiyor, artık içlerinde otururken sanki o insanların suçuymuş gibi sağa sola küfür etmeye başladık kıskançlıktan, o da bizim ayıbımız. Hyde Park şehir merkezinin biraz dışında kaldığı için gitmeye üşenebilirsiniz, anlıyoruz. Fakat bu demek değil ki gitmeniz konusunda ısrar etmeyeceğiz. Parkta bayılma keyfinizi yukarıda bahsettiğimiz Yugoslav Tarihi Müzesi'ni gezdikten sonra Hyde Park'a uğrarsanız gayet mantıklı bir rota planlamış oluyorsunuz. Ah Belgrad, canım Belgrad, bizi salon kadını çizgimizden çıkardın, aç köpeklere çevirdin, hoş mu oldu? VALLA ÇOK HOŞ OLDU. Belgrad diğer Avrupa ülkelerinin çoğuna kıyasla bayağı uygun fiyatlı bir şehir olduğu için biz burada bir ye, bir ye, gerçekten kendimizi yemeğe çıkmış Bülent Ersoy, Oya Aydoğan ve Nur Yerlitaş triosuna dördüncü gibi hissettik. Neticede bunun size geri dönüşü bol bol Belgrad'da yeme içme önerisi şeklinde olduğu için size sorun yok tabii. Eğer genellikle latte içen biriyseniz aklınızda bulunsun, Belgrad'daki mekanlarda latteler genellikle aşırı sütlü servis ediliyor. Bu yüzden kahvenin tadını alabilmek adına ya cappuccino içmenizi ya da double espresso'lu latte sipariş vermenizi önereceğiz, yoksa süt içiyorsunuz gibi oluyor. Avrupa'daki pek çok şehrin aksine Belgrad'da kahveciler bayağı geçen saatlere kadar açık, öyle saat 6 dedin mi kapatıp gitmiyorlar. Aklınızda kalan bir yer olursa "ay kesin kapanmıştır" diye düşünüp gitmemezlik etmeyin. Nehir kenarındaki restoran ve barlarla dolu Beton Hala bölgesi hala Belgrad'ın en popüler noktalarından biri, o konu tartışmaya açık değil. Cantine de Frida, Toro, Sakura gibi pek popüler mekanların hepsi burada yer alıyor ve Türkiye'den giden gezginler arasında da çok popüler. Bu saydığımız mekanların hepsi iyi kabul edilebilecek mekanlar olmakla birlikte aralarına bir ekleme daha yapmak istiyoruz: Comunale! Comunale bir İtalyan restoranı. Hem lokaller, hem turistler tarafından bayağı sevildiği için rezervasyon şart. Involtini Zuchini, Tagliolini Al Ragu Di Carne şiddetle tavsiyemizdir, afiyetler olsun! Zamanımız yetmediği için deneyemediğimiz ve aklımızda kalan iki mekanı es geçmek istemiyoruz, belki bizim yerimize siz denersiniz: Salon 5 ve Homa. İnanılmaz iyi kalpli insanlar olduğumuz için tabii ki daha önce bir Belgrad gece hayatı yazısı yazmıştık. Ancak gitmişken güncellik beklentisi içine girersiniz diye düşünerek şöyle bir bahsetmeden geçmeyelim dedik. Önceden yazdığımız mekanların arasına ekleyebileceğimiz ve partilemek için gidebileceğiniz eğlenceli mekanlardan biri 20/44. Bir tekneyi kulübe çevirmişler, gününe göre gayet eğlenceli olabilecek salaş bir yer ama erken saatte giderseniz hiçbir anlamı yok. Bunun dışında KC Grad hala kişisel favorilerimizden, öncesinde hemen yanındaki Tranzit Bar'a da uğrayabilirsiniz. Eğer kokteyl&muhabbet ortamı isterseniz Bar Centrale, Bartenders Association of Serbia tarafından kurulmuş, kokteylleri bayağı başarılı bir mekan, ancak hafta sonu bayağı dolu oluyor aklınızda bulunsun. Bir alternatif kokteylci olarak D Bar'a da göz atabilirsiniz, orası da keyifli. İşte tepemizin tasını attıran bir pizzacı. EYYY BELGRADLILAR. Burayı ne diye bu kadar övdünüz? Bize gerçekten bir açıklama borçlusunuz. Civarından geçerken herkesin elinde kutularını gördüğünüz, kapısında kuyruğu eksik olmayan bir pizzacı Bucko. İsterseniz bir bütün pizza alabiliyorsunuz, isterseniz dilim şeklinde. Tek bir pizza çeşidi çıkıyor, seçme şansınız yok ve oturabileceğiniz herhangi bir yeri de bulunmuyor. Ne halt etmeye gittiniz o zaman diyeceksiniz, normaldir, şu sebepten: Buranın özelliği pizzalarının kendisinden çok pizzaların üzerine koydukları soslar. Tavuklu, etli, pancarlı, mantarlı, kremalı gibi pek çok sos çeşidi mevcut ve bunlardan birini seçtiğiniz takdirde pizzanın üstünü komple bu sos ile sıvıyorlar desek yeridir. Böyle söyleyince kulağa güzel gelmiş olabilir ama YOOOOK. Hele pizzada gelenekçiyseniz sevme ihtimaliniz 0. Muhtemelen gecenin geç saatlerine kadar açık olduğu için herkes sarhoş sarhoş buraya saldırıyor ve yediklerini güzel sanıyorlar, başka bir açıklaması olamaz. Neticede merakınıza kapılıp buraya gideceğinizden şüpheleniyoruz, bize hak vermeniz için en popüler sosları olan tavukludan yemenizi öneriyoruz. Şimdiden geçmiş olsun. Manufaktura özellikle Türk turistler arasında müthiş popüler bir mekan. Hatta Sırbistan'ın Resmen Belgrad'a giden 10 Türk turistten 8'i bilinmeyen bir güç tarafından buraya çekiliyormuş gibi. Biz de ne varmış kardeşim bu kadar diye merakımıza kapılıp bir öğlenimizi burada harcamış bulunduk, pişmanız, suçluyuz, alın bizi buradan......... Manufaktura'ya oturup menüye bakınca çeşitlilik sebebiyle bi' hevesleniyorsunuz falan ama, yemekler gelince resmen fonda "hayal kırıklığı ses efekti" giriyor. Cevapi gibi bir yemeği yapamayan mekanı biz burada nasıl övelim, neden övelim? REDDEDİYORUZ. Zaten mekanın üstünü şemsiyelerle doldurma modasına kapılmış bir mekana güvenmememiz gerektiğini bilmeliydik, tü sana OitheBlog. İnternet aleminde kimseye güven olmayacağını kanıtlamak için örnek olarak kullanmaya karar verdiğimiz Cocotte için "Fransız bistrosu tadında, kahvaltıları çok lezzetli bir mekan" yorumu yapılınca bir kahvaltı hakkımızı buradan yana kullandık. İnanılmaz saçma bir karar verdiğimizi nereden bilebilirdik........ Boşuna dil dökmeyelim, gitmeyin, gidenleri uyarın, kötü....... Balkon Balkon dediniz, gittik. Bildiğin Midpoint. Mekan denerken "Midpoint'e benzemeyen yerler" gibi bir filtremiz yok zaten, olabilir? 🙂 Hem Midpoint'te öyle etler bulabiliyorsanız bize de hangi şube olduğunu bildirin, biz de yiyelim, hiç öylesine denk gelmedik. Bu seferki seyahatinizde nerede konakladınız ? Aralık ayında gideceğim. 2015'teki yazınızı okuduktan sonra ZigZag Belgrade'da yer ayırttım. Eğer farklı bir öneriniz olursa bakmak isterim.


Acayip geç kalan bir yazı ile karşınızdayız, adeta yıllardan 2008. Cihangir'in popüler hale gelmesinin üstünden 2342 yıl geçmiş gibi geliyor. He hala seviyor muyuz? Tabii ki. Cihangir'de yaşayacak kadar. Teoman hala Cihangir'de mi? Tabii ki, hala sokaklarda onu görmediğimiz bir gün geçmiyor. Sırrı Süreyya hala 4 mevsim deri ceketi ile sokak sokak geziyor mu? Muhtemelen... Sanırsak "ay çok bozdu şekerim, fena bozdu" muhabbetleri arka planda dönüp dursa bile Cihangir hala bir şekilde bildiğimiz Cihangir, bir şekilde olduğu gibi duruyor yıllardır, ve bir şekilde hala güzel olmayı başarıyor. İnsan burada vakit geçirdikçe buraya tuhaf bir bağlılık duymaya, acayip bir mahalleli havasına bürünmeye başlıyor, muhitin dışına çıkınca, öyle çok da uzağa değil, İstiklal'e kadar çıkınca bile, bir zombi istilasının ortasına düşmüş gibi hissediyor resmen. Tamam, Cihangir övmeyi bırakıyoruz, sakinleşelim. Geçen gün bize son zamanların en iyi fikirlerinden biri gibi görünen Piri Guide ile Cihangir keşfi yapmaya karar verdik ve üşengeçliğimize yenik düşmeden turu gerçekleştirmeyi başardık. Bu esnada bize o kadar çok "kızlar nereleri seviyorsunuz Cihangir'de" temalı soru geldi ki, dedik biz en iyisi Cihangir'in en iyi mekanları temalı bir yazıya girişelim, komik bir şey varsa hep beraber gülelim! Bu arada bahsetmişken es geçmeyelim, Piri'nin ne olduğunu bilmiyorsanız onu da hemen özet geçelim, çünkü hakikaten şahane bir fikir, aşığıyız, öyle boş övmüyoruz. Özet geçecek olursak kendisi bir sesli rehberlik uygulaması. Biliyoruz, çoğunuz herhangi bir gezide rehbere bağlı kalmayı sevmiyorsunuz ve bağımsız hareket etmeyi seviyorsunuz, biz de aynı şekilde hissediyoruz. Ancak bir rehberin sahip olduğu bilgilere sahip olmak da fena olmuyor hani, di mi? İşte bu noktada Piri bayağı işe yarıyor, çünkü açıyorsunuz gezmek istediğiniz yerin rehberini, size rotanızı çıkarıyor, gezeceğiniz yerleri planlıyor ve tek tek hikayesini, tarihini, özelliklerini anlatıyor. Biz Cihangir ve Çukurcuma'yı Piri ile gezerken hem büyülendik, hem bu fikri bulanları DEV alkışladık, hem de "abi biz buraları nasıl da tanımıyormuşuz" hissi ile utanç içinde dolaştık desek yeridir. Bu arada Piri Guide sadece Türkiye ile sınırlı değil, yurt dışından bir sürü noktanın da rehberleri mevcut, yüklemek isterseniz diye düşünerek Piri Guide'ı indirebileceğini linki buraya bıraktık. Şimdi konuya dönelim, karşınızdan favorilerimizden oluşan Cihangir'in en iyi mekanlarıı! Başlamadan gelen not: Hazır buralara kadar gelmişken Karaköy'e de geçme kararı alırsanız Karaköy'ün en sevdiğimiz mekanlarını da buraya bıraktık. Hazırsanız burada bir "övgü fırtınası" koparacağız. Bizim için bırakın Cihangir'i, tüm İstanbul'un en iyi kahvelerini yapan mekan kesinlikle Kronotrop. Artık buna Mehmet Gürs etkisi mi dersiniz, en iyi baristaları kaptıklarından mı dem vurursunuz bilemiyoruz ama, gerçekten hiç üşenmeyip her gün kahve alacak ve her seferinde "ulan biz niye böyle yapamıyoruz" tartışmasına girecek kadar seviyoruz Kronotrop'u. Ayrıca son dönemlerde yediğimiz en iyi ekleri burada yediğimizi de ekleyelim, dileriz menüden kaldırırlar da biz de şişmanlama serüvenimizde emin adımlarla ilerlemeye bir son veririz. Geyik'i bilmeyen, duymayan var mı? Varsa sallansın, silkelensin, kendine gelsin. İstisnasız her akşam önü dolup taşan, kokteylleri hakikaten leziz olan, hayatımızdan yitip gitmiş olan "bir zamanlar Asmalı'da çok eğlenceli günler geçirme" eksikliğini beldemiz Cihangir'de evin aşağısına inerek gidermemizi sağlayan favori içki mekanımız tabii ki Geyik. Birçok kişi burayı kokteylleri için tercih etse de kahvelerinin de çok güzel olduğunu ekleyelim. Cihangir'de ünlü birini görünce ilgilenmiyormuş gibi yaparak çaktırmadan bakma tekniğinizin hiç de işe yaramadığının farkında mıydınız? Üzgünüz, baktığınızı biliyoruz, yemezler.... Ayrıca sizin adınıza da üzgünüz sevgili ünlüler, çünkü inceden yerinizi afişe etmişiz gibi oldu. Tabii işin ünlü görme ve huzursuzluk verme geyiği bir yana, Cihangir'in kaotik noktalarından bir tık daha uzaklaşıp daha kendi halinizde kalmak, çalışmak, sakin sakin bir şeyler yiyip içmek isterseniz Kaktüs'e uğrayabilirsiniz. Of, of, of, başlık nasıl iddialı oldu di mi? VARSA İTİRAZI OLAN, ÇIKIŞA GELSİN. Seviyoruz kardeşim, Susam'ın kahvaltısını seviyoruz işte. Menemenini, yumurtalı ekmeğini, avokadolu çılbırını seviyoruz, 2 kişi hepsini söyleyip akıllara durgunluk veren bir yeme performansı sergileyerek her seferinde çalışanları şok ediyor, yarın yokmuşçasına yiyoruz. Pişman değiliz, yine olsa yine yaparız. Çok spesifik bir kategori ile karşınızdayız. Var mı aranızda çok iddialı bir tavuk suyu çorba arayan? Sanmıyoruz. Ama şimdi biz söyleyince aklınızda yer edecek, biliyoruz. Biz de Tavuk Suyu Çorba Sevdalıları Derneği eş başkanları falan değiliz zaten. Fakat geçenlerde bir "acaba hasta mı oluyoruz ya" evresine girmişken Journey'de bu çorbadan içmiş bulunduk, şimdi ne zaman acıksak canımız buranın çorbasını istiyor, öyle bir lezzet pınarı kendisi. Ayrıca konudan bağımsız olarak buranın köftesini de çok seviyoruz. Özetle Cihangir'de bir açlık krizi yaşandığında Journey'e yolunuzu düşürebilirsiniz. Burası Cihangir mi Çukurcuma mı bilmiyoruz, ama o kısmını karambole getirip konuya devam edeceğiz, çünkü bu yazıyı okumanıza rağmen burada bir turşu suyu içmezseniz sonsuza kadar uyduruk kavanoz turşusu yemeye mahkum olursunuz İNŞ, sizi lanetliyoruz. Sizi buradan vurmadıysak başka bir zaafınızdan konuya girelim. Hani bu hepimizin sevdiği, sevmeyenin aklından şüphe ettiğimiz Neşeli Günler filmi var ya. Turşu suyunun iyisi limonla mı olur sirkeyle mi olur muhabbetinin geçtiği filmden bahsediyoruz. İşte o film tam olarak bu turşucuda geçiyor! Bu sorunsala çözüm getirildi mi bilmiyoruz ama, turşu suyunun iyisi hangisi ile oluyor ise Asri Turşucu'da bunun yanıtını buldukları kesin. Hastasıyız. Anamızdan babamızdan ayrı yaşamanın en hüzünlü yanı, her hafta birkaç kez evde yaşanan açlık oyunları durumu oluyor. Kendi yaptıklarımız evde yediklerimizin yanından bile geçemediği için ev yemeğine hasretiz. Hal böyle olunca Özkonak'ın yanı başımızda olmasını resmen halaylar ile karşıladık, zira üşengeç günlerimizde ev yemeği ihtiyacımızı genellikle buradan gideriyoruz. Beldemizin esnaf lokantası Özkonak'ın asıl uzmanlık alanının sütlü tatlılar olduğunu ise sonradan öğrendik. Kazandibi konusunda buranın üstüne çıkabilecek bir yer var mı inanın biz de bilemiyoruz. Canınız salaş takılmak, yemek işini hızlıdan halletmek istiyorsa Özkonak candır. Sıraselviler Caddesi üzerinde, Carrefour'un hemen yanında sayılabilecek bir noktada küçücük bir dükkan Juiceman. Öyle küçük ki, buraya taşındıktan sonraki ilk 1 ay kendisini fark etmemişiz bile. Neticede bir gün "aa burada juice yapan bir yer varmış" anını yaşadıktan sonra buranın da küçük çaplı bir müdavimi olduk diyebiliriz. Hem juice'ları gözümüzün önünde hazırlıyor olmaları güven veriyor, hem güzel çeşitleri var. Ayrıca yakınlarda oturuyorsanız çeşitli abonelik sistemleri de oluşturmuşlar, o da bize çok mantıklı geldi. Juicing işleri size göre değilse de hasta olacağım paniği yaşadığınız kış aylarında buradan zencefilli & zerdeçallı bir şeyler yapıştırdınız mı bir şeyiniz kalmaz. Gördüğünüz gibi en sevdiğiniz blog sizi yine anneniz kadar düşünüyor.......... Güzel düşünceleriniz için çok teşekkür ediyorum. Juiceman ( Cihangir, Yeni Yuva Sok. No:30/A ) adresine taşınmıştır ve en kısa zamanda yeniden sizlere hizmet vermeye başlayacaktır. Yeni yerimizde, farklı konseptimizle sizlere sağlıklı içecek, smoothie ve yiyecek sunmaya devam edeceğiz. Yeni yerimize sizleride bekleriz.


Siz bu satırları okurken biz muhtemelen Google'a "hızlı kilo verme" yazıp enter'a basmış, ya da Youtube'da "nasıl kilo verdim" temalı videolar arasında kaybolmuş olacağız. He çok yüksek ihtimalle karşımıza "pilateste ters dururken instagram'a fotoğraf attım, chia'yı direkt burundan çekiyorum, su içmek çok önemli...." gibi "şok edici" önerilerle karşılaşıp yarısında kapatacağız ama, içinde bulunduğumuz durumu anlayın diye yazıyoruz. Bilmemkaçıncı Amsterdam ziyaretimizde artık gerçek bir Amsterdam-Pro'ya dönüşmüş olmanın bize verdiği yetkiye dayanarak bir yedik, bir yedik ki, Mehmet Yaşin bile bu kadar yememiştir. O yüzden güzelinden bir Amsterdam yeme içme rehberi gelmesi kaçınılmazdı, zaten Instagram'da aldığımız "BURALARI SİTEYE YAZMAZSANIZ SİZİ PARALARIZ" temalı yorumlarınız da bundan başka bir şeye işaret edemezdi herhalde. Hadi buyursunlar, kilo alınacak bir şey varsa söyleyelim de hep beraber kilo alalım. Yine Amsterdam yeme içme rehberi öncesi önemli bir not düşmemizde fayda var, sonra orada zora düşmeyin. Amsterdam'da birçok mekanda nakit para kabul etmemek gibi bir alışkanlık başlamış, sadece kart geçiyor. Bir Türk insanı olarak tem tersi makbuldür diye düşünüp yanlış yazdığımızı düşünebilirsiniz ama hayır, tekrar ediyoruz, nakit geçmiyor, kart geçiyor. Biz de durumu yadırgayıp farklı farklı yerlerde sebebini sorduğumuzda son dönemlerde hırsızlık arttığı için böyle bir önlem aldıklarını söylediler, aklınızda bulunsun. Günün gidişatını belirleyen ve günlük sinir düzeyinizi belirleyen öğünlerin efendisi kahvaltıyı güzel geçirdiniz mi zaten gerisi geliyor, biliyoruz. O yüzden Amsterdam yeme içme rehberi girizgahını kahvaltı ile yapalım, herkesin gönlü olsun. Deneyemediğimiz ama adını sanını sık sık duyduğumuz birkaç kahvaltı mekanını daha buraya bırakalım, belki siz denersiniz: The Breakfast Club, TED'S ve Staring At Jacob. Şimdi buraya Amsterdam'ın en iyi coffee shopları diye başlık atsak aklınız karışırdı, o yüzden en baştan açıklama yapalım, bunlar bildiğimiz coffee shoplar. Yani kahve satan coffee shoplar. Öbürünü bize sormayın, biz öyle insanlar değiliz, sizi kınıyoruz ve size laflar hazırladık....... Rum Baba ve Bru: Bu iki farklı kahveciyi bir arada yazıyoruz, çünkü Bru da Rum Baba'nın kahvelerini kullanıyor. Dolayısıyla maksat kahveyi denemekse ikisinden birini tercih edebilirsiniz. Yok ben civarda dinlenecek yer arıyordum derseniz yakın olana gidersiniz. Neticede Rum Baba'nın kahvelerini beğendik, denenir, eve bile alınır, afiyetler. Espressofabriek: Bu mekanın kahveleri de güzel, ona lafımız yok. Ancak bizce asıl özelliği lokasyonu, zira Vondelpark kadar turistik ve kalabalık olmayan Westerpark'ın içinde yer aldığı için kahvenizi kapıp kendinizi doğaya atmak bayağı keyifli oluyor, bizce sırf bunun için bile gidilir. Bu şehir parklarını kıskandığımız kadar başka bir şeyi de kıskanmıyoruz herhalde. Amsterdam'da Yeni Mekan Keşifleri: Doymak Mı, Güldürmeyin Bizi..... Eveet, şimdi de geldik Amsterdam yeme içme rehberinin son kısmına, ki kendisi göbek artı uzun süredir sizi görmeyen arkadaşınıza "abi sen kilo mu aldın" sorusunu sordurtma garantili bir etap olarak da tanımlanabilir. Bu bizim bilmemkaçıncı Amsterdam seyahatimiz olduğu için bu sefer öyle Hollanda'ya özgü yemek peşine düşmedik, hem lokal arkadaşlarımızın, hem bloggerların önerilerinden ortaya karışık yapıp aklımıza yatanlara yöneldik, güzel yerler de bulduk. FEBO: Febo bir restoran değil, bir acayip konsept. Galiba İstanbul'da bir benzeri varmış ama, bu Febo Amsterdam'ın dört bir yanına yayılmış durumda ve biz bir süredir kendisinden haberdar olmamıza rağmen bir türlü deneyemediğimiz için bu gezi artık bi' uğrayalım da neymiş ne değilmiş görelim dedik. Mantık çok basit, "fast food otomatları". Arka planda sürekli olarak burgerler, kızartmalar, atıştırmalıklar hazırlanıyor, siz yalnızca hazırlanan ürünleri otomatta görüyorsunuz, istediğiniz ürünün fiyatı ve içeriği zaten otomatın tepesinde yazıyor, paranızı atıp beğendiğinizi alıyorsunuz, gayet basit. Hızlı bir atıştırmalık isterseniz, canınız aniden uyduruk ama lezzetli burger çekerse, civarda açık başka yer bulamazsanız falan tam bir kurtarıcı. Tam olarak sağlıksız ama lezzetli yemek kategorisinde. İpucu: İstediğiniz şeyi alırken tam ve bozuk para vermeniz gerekiyor. E yanımda tam para yoksa yiyemeyecek miyim yani dememeniz için şunu ekleme gereği duyduk: FEBO'ların içinde paranızı bozabileceğiniz küçük otomatlar da yer alıyor, işinizi onlardan çözebilirsiniz. The Butcher: Hamburger seviyorsanız Amsterdam'da uğramanız gereken yerlerden biri The Butcher. Yukarıda söz ettiğimiz Foodhallen'de de bir şubesini bulabileceğiniz Butcher'ın hem hamburgerleri leziz, hem de yanında gelen patateslerin resmen hastası olduk. Eğer Foodhallen'dekine gitmek istemiyorsanız bir akşam vakti Social Club lokasyonuna gitmenizi önereceğiz, zira en eğlenceli ve takılmalık olan orası. Snappers: Kokteyllerini çok sevdiğimiz için dadanmamızla başlayan Snappers serüvenimiz kokteyle boğulmuşken gelen açlık hissi sonucu yemekleri de deneyerek "aa burası resmen iyiymiş ya" düşüncesine dönüştü ve neticede kendisini Amsterdam yeme içme rehberimize ekleme kararı aldık. Bir diğer artı olarak çalışanları çok sempatik, neredeyse "ya siz de İstanbul'a gelseniz aslında" falan diyecektik. Seversiniz, en azından kokteylleri için kesin uğranır. Deneyemeyip de aklımızda kalmış birkaç Amsterdam yeme içme mekanını da buraya bırakalım, yine siz yerimize deneyin: Pllek, Hannekes Boom, Door 74 ve Cafe Loetje. Deneyip de sevMEdiğimiz 2 mekan Dim Sum Now ve Metropolitain. Dim Sum Now'ın güzel yapmasını beklediğiniz tek şeyi olan Dim Sum'ları bayağı başarısız ve Dim Sum'la ilgisi olmayan şeylerdi. Metropolitain denen yerin çalışanları ise o kadar uyuzlardı ki, 5 dakika daha dursak biriyle saç yolmalı kavga aşamasına gelecektik galiba. Asla gitmeyiniz, gidenleri uyarınız. Bir de bir Hollanda klasiği stroopwafel için 100 yıllık Lanskroon Bakery denenebilir (Singel 385 / lanskroon. nl). Bence en guzel kahvalti 'podium mozaiek' te pazar sabahlari turk kahvaltisi:) cay, zeytin peynir olmadan doymam diyorsaniz en dogru mekan bu. Disindan hep camiiye benzetmisimdir ama aslen bir kilise. Simdi ise icinde cafesi bulunan sanat merkezi.


Tabii bu über romantik yaklaşımımızın bir de öteki tarafı var. Madem kendimizi adeta Uğur Dündar gibi doğruları söylemeye adadık, bir takım itiraflarda bulunmamız gerek. Hani bu "gerçek İstanbul" dediğimiz Eminönü & Sirkeci taraflarına duyulan hisler tam olarak "ya sev ya terk et" şeklindedir ya. Ya çok seversiniz o havayı, o eski zamanlara ışınlanmışsınız hissini, o "abi bu James Bond'u nasıl burada çektiler yaaa" muhabbetini, ya da kaosuna, kalabalığına, müthiş darlayan esnafına, üstünüze üstünüze gelen insan kalabalığına dayanamıyorsunuzdur ve çoktan terk-i diyar eylemişsinizdir. İşte biz aslında 2. gruba dahil kimseleriz. Buralar bizi çoğunlukla BASIYOR. Her gittiği/gezdiği yerden inanılmaz büyülenen ve gereksiz öven blogger taklidi yapmamıza gerek olmadığı gibi, gerçek hissiyatımızı gizlemenin de bir alemi yok. Ama madem İstanbul ile biraz daha iyi anlaştığımız günlere geri dönmeye çalışıyoruz, önce şu gerçek İstanbul ile bi' arayı düzeltelim dedik. Sonuç? Evet tamam, yine biraz bastı, yine biraz "ABİ KİŞİSEL ALANIMI İŞGAL ETMESENİZE NİYE TEMAS EDİYORSUNUZ BANA" duyguları tavan yaptı, ama bu sefer aramız bir tık daha iyi gibiydi. Tabii ki bu Sirkeci & Eminönü gezisi boyunca keşfedilmesi gereken her noktayı, her mekanı keşfetmiş değiliz, neticede bu 1-2 günlük bir adaptasyon gezisi gibi bir şeydi, ama zamanla buraları daha da iyi keşfederiz diye umuyoruz. Genel olarak önerimiz, kafanızı bol bol havaya kaldırmanız. O ne demek demeyin, kafanızı kaldırın da İstanbul'un en güzel binalarına uzun uzun bakın. Bakın ve "kim bilir kaç güzel binanın önünden hiç bakmadan geçip gidiyoruz" diye düşünün, bizimle beraber tribe girin, güzel oluyor. Neyse, uzatmayalım hızlandırılmış Sirkeci & Eminönü gezisi notlarımıza geçiş yapalım. Mısır Çarşısı'na gitmeyeli çok olmuş. Aslına bakarsanız İstanbul'da doğup büyümüş insanlar olmamıza rağmen buraya toplam gitme sayımız zaten 5'i geçmiyordur galiba. O yüzden madem İstanbul ile barışma sürecine girdik, madem havada beyaz güvercinler uçuşuyor, bir şeyi yapmışken tam yapalım dedik. Konuyu biliyorsunuz, 1600'lü yılların ortalarında yapılan Mısır Çarşısı hem mimari olarak harika, hem insanı hakikaten geçmişe ışınlayan, İstanbulluyu bile turist gibi hissettiren acayip otantik bir havası var. Fakat yine gerçekçi bir yorum yapacak olursak, insanın buradan herhangi bir şey satın almak konusunda çekinceleri oluyor. Günümüzde çarşı esnafı o kadar "gel buraya da seni bi' kandırayım" havasında ki, gerçekten bir noktadan sonra gerilim filmi tadında dolaşmaya başlıyorsunuz resmen. Aslında yazının girizgahını yaparken kullandığımız "buralar bizi BASIYOR" cümlesinde tam olarak bu hissiyatın yarattığı rahatsızlık durumunu kast ediyorduk. Yine de insan içeri girip de Mısır Çarşısı'nı şöyle bir gezmekten kendini alamıyor, süreyi sınırlı tutunca idare edilebiliyor diyelim. Büyük Postane, Türkiye'nin en büyük postane binası. İnşaatı 1909 yılında tamamlanmış. Bir dönem İstanbul Radyoevi olarak da kullanılmış ancak şu an halen Avrupa Yakası PTT Başmüdürlüğü ve PTT şubesi olarak kullanılıyor. Dolayısıyla çekinmeden içine girebilir, dolaşabilir, fotoğraf çekebilir ve belki bizim yaptığımız gibi biraz da sövebilirsiniz. Hızınızı alamazsanız PTT Müzesi de burada yer alıyor, orayı da gezebilirsiniz. Mimarisinin güzelliği ile biz söylemesek dahi mutlaka dikkatinizi çekecek olan bir diğer bina, İş Bankası Müzesi. Bu binanın bulunduğu noktada daha önce ahşap bir bina yer alıyormuş. Ancak bu ahşap binanın İstanbul Postanesi olarak kullanılmaya başlandığı dönemde, daha geniş bir binaya ihtiyaç duyulduğu için var olan bina yıkılıp yerine bugün hala görebileceğiniz bina yapılmış. Zaten sonrasında 1909 yılında yukarıda söz ettiğimiz ve gidip görmenizde ısrarcı olduğumuz Büyük Postane binası yapılınca bu bina 1927 yılında İş Bankası'na devredilmiş İş Bankası İstanbul Şubesi olarak hizmet vermeye başlamış. Zaten 2004 yılına kadar da bu şekilde kullanılmaya devam etmiş. Günümüzde burası İş Bankası Müzesi olarak kullanılıyor. Aşırı akıllı olduğumuz için Sirkeci & Eminönü gezisi planımızı bir Pazartesi gününe denk getirince müzeyi gezememiş olsak da aklımızda kaldığı bir gerçek. Biz en yakın zamanda ziyaret ederiz diye düşünüyoruz, siz bizden önce giderseniz ihmal etmeyin, müzeye giriş ücretsiz. Tarihi 1800'lü yılların sonlarına dayanan bir diğer şahane bina, Sirkeci Garı. Şansımıza biz ön cepheden fotoğraflama hevesi ile gittiğimizde tadilatta olduğu için inceden bir hayal kırıklığına uğradık ama, şu Marmaray girişinin olduğu taraftan içeri girince gönlümüzü almayı başardı. Tren istasyonlarının esrarengiz çekiciliği Sirkeci Garı'na da uğramış ve Marmaray girişinin sol tarafına doğru yönelince işler iyice güzelleşiyor. Buraya kadar girmişken yine aynı tarafta kalan küçük ama uzun uzun keşfetmelik Sirkeci Garı Demiryolu Müzesi'ni gezmeyi ve hemen yan kapısında yer alan bekleme odasına şöyle bir kafanızı uzatmayı da unutmayın. Makineler hazır edilsin, Instagram'daki arkadaşlarınızı haberdar edin, çok yüksek ihtimalle ortalığı görsele boğacaksınız, normaldir, biz de öyle yaptık. Can Oba'yı tanıyanlarınız vardır, CNN Türk'teki programına denk gelmiş de olabilirsiniz, yeme içme konularına genelden bir tık daha fazla ilginiz varsa şanı yürüdüğü için zaten biliyorsunuzdur ya da bir şekilde Eminönü'ndeki restoranına denk gelmişsinizdir. Bu gruplardan hiçbirine dahil değilseniz sıkı durun, çünkü bayağı ilginç bir durum ile karşı karşıyayız. Restoran bazı günler kapalı olabiliyor, özellikle burayı deneyecekseniz öncesinde bi' aramakta fayda var. Bazı günler de çok küçük olduğu için yer bulma problemi olabiliyor, kararlıysanız rezervasyon yapın. Son olarak 13:30'da açıldığını da ekleyelim, daha önce gitmeye kalkışmayın. İstanbul'a yeni taşınmış bir Egeli olarak bir süredir İstanbul ile küstüm 🙂 malum trafik, kalabalık, karmaşa biz İzmirlileri bozuyor. Ama bu yazı ile tekrar barışmak için zeytin dalı uzatıyorum İstanbul'a. Şahane öneriler için teşekkürler.


Bizim kahve merakımızın, hatta bir zaman planlama yöntemi olarak kahveyi baz almamızın başlangıcının gerçekleştirdiğimiz ilk İtalya gezisine dayandığını yani İtalyan kahve kültürü ile tanışmamız sonrasında dayandığını biliyor muydunuz? Ondan önce en rezalet kahveyi bile içebilmek ve bu işlerden zerre kadar anlamamak gibi bir noktadaydık. Sonra Roma & Floransa gezisine çıktık ve içtiğimiz her kahvede "abi bizim şu ana kadar içtiklerimize de kahve deniyordu, o zaman WHAT THE FUCK IS THIS" gibi yorumlar getirmeye başlamamız sonucu hayatımızın en uzun ve tutarlı ilişkisini kahve ile yaşamaya başladık. O günden beri de çıktığımız her keşifte, her seyahatte kahveye ayrıca ilgi gösteriyor, en iyi kahvecileri bulmak, o ülkenin kahve kültürünü tanımak için ekstra bir çaba sarf ediyoruz. Kurban olduğumuz İtalyanlar, valla yolda gördüğümüz her İtalyan'a sarılasımız geliyor, hakikaten bu kahveyi sizin gibi yapanı yok. Çok şükür iş Feridun Düzağaç şarkıları kadar karmaşık değil, seni benden çıkarıp kendimi ona bölünce ortaya dayım çıkıyor denklemlerine girmeyeceğiz, çoğumuz için olay gayet basit, kahve = İtalya! Bu konuda yalnız değiliz di mi? Sizin de kahve deyince aklınıza ilk gelen yerler listesinde İtalya vardır diye tahmin ediyoruz. Çok normal, çünkü aslında İtalya'nın özellikle Avrupa'da kahve/kafe kültürünün gelişmesinde büyük etkisi var, yok yere İtalyan kahve kültürü diye spesifik bir şey çıkmamış piyasaya. Bizim memleketi düşünün, kahve içme meselesi nasıldır? Söz konusu Türk kahvesiyse resmen merasim yapılır mesela. Yanına lokum gelir, olmadı çikolata gelir, su zaten otomatik olarak masada belirir, muhabbeti ayrıdır, dedikodu dediğimiz şeyin zirvesi kahve sohbetinde yaşanır, ardından fal kısmına geçilir falan filan. Eğer 2. ya da 3. dalga kahvecilere dadandıysanız zaten biliyorsunuz, Starbucks'ta ya da herhangi bir kahvecide 8,5 saat oturan yegane ırk biziz herhalde, yeri geliyor 2,3 kahve üst üste içiyor, kahveyi muhabbetin temel yancısı olarak kullanıyoruz resmen. Peki İtalyanlar kahveyi nasıl içiyor? Cevap veriyoruz: Hızlı ve öfkeli. İtalyanlar sabahları güne kahve ile başlamanın atası sayılabilir. Bu yüzden kahveciler 7'de falan açılıyor ve sabahlar ana baba günü oluyor. Örneğin ayakta, bir cornetto ve cappuccino yapıştırıp gittiniz mi gerçek bir İtalyan gibi davranmış oluyorsunuz. Zaten günün sabah harici saatlerinde cappuccino içilmesini bir türlü anlamlandıramıyorlar, biz kahveyi sütlü içtiğimiz için sabah harici ne zaman cappuccino içmeye kalkışsak "ıyyy yemeğin üstüne sütlü kahve mi içilir n'apıyorsunuz siz" reaksiyonları aldık. Akşam yemeğinden sonra cappuccino istemek = alnınıza "merhaba ben turistim evet sağ olun TŞK" yazmak gibi bir şey. Eğer yemekten sonra size gelip "ee kahve içmiyor musunuz" diye sorarlarsa ve e içeriz tabii derseniz o soruyu soran adam başka herhangi bir şey sormadan ortadan kayboluyor, çünkü otomatik olarak espresso içeceğinizi varsayıyor. Özetle İtalyanlar sabah hariç çoğunlukla espresso içiyor, bunu da genellikle ayakta, sanki susamış da su ihtiyacını gideriyormuş gibi şıp diye halledip olay yerini terk ediyor. Tabii ki tüm bu genellemelere rağmen bir öğleden sonra kahvesini ve gazetesini alıp bir meydanda oturarak keyif yapan bir amcaya ya da karşılıklı kahve içerken sohbet eden iki İtalyan teyzeye de denk gelebilirsiniz, bunlar mutlak kurallar falan değil elbet. Bu kısmı madde madde yazmak işleri daha kolaylaştırır diye düşündük, uygulamaya geçirelim. Çok faydalı bir bilgi ile başlayalım, en baştan bir karmaşaya son verelim: İtalya'da kahve içilen yerlere de bar deniyor. Yani girdiniz internetten araştırma aşamasındasınız, kahveci olduğunu duyduğunuz bir yer "Jölölö Bar" diye geçiyor ve aklınız mı karıştı? Hiç karışmasın, kahvecidir. Kahveciye girdiniz, daha girdiğiniz gibi bi' karar almanız lazım, İtalyanların çoğunun yaptığı gibi ayakta yapıştırıp gidecek misiniz, yoksa oturacak mısınız? Neden baştan karar vermek "zorundasınız", çünkü eğer oturacaksanız siparişinize ekstra servis ücreti eklenecek, ancak ayakta içecek ya da kahvenizi alıp gidecekseniz yalnızca kahve bedelini ödeyeceksiniz. Bu ekstra servis ücreti dediğimiz şey bazı kahvecilerde otomatik olarak menüye yansıtılmış şekilde de karşınıza çıkıyor. Yani menüde ayakta içimlik kahve fiyatı ve oturduğunuza içeceğiniz kahvenin fiyatı olarak iki farklı fiyatlandırma karşınıza çıkabiliyor. Bu sebeptendir ki özellikle daha merkezi bir noktada bir kafeye oturduğunuzda "öfff burda hiç İtalyan yok" düşüncelerine kapılacaksınız, gayet normal. Turistik noktalardan uzaklaştığınız vakit bu uygulama bir tık da olsa rafa kalkabiliyor ve kahvenizi alıp dışarı oturduğunuzda "POPONU SANDALYEMİZE KOYDUN ÖYLEYSE PARA VAR" durumu yaşamıyorsunuz. Kahveyi her ne şekilde içecekseniz için, eğer klasik İtalyan kahvecisi konseptli bir yere gittiyseniz çok yüksek ihtimalle önce kasaya gitmeniz, istediğiniz kahveyi söyleyip ödemenizi yapmanız ve onlardan aldığınız fişi kahveyi hazırlayan kişilere vererek kahvenizi almanız gerekecek. Önce kahveyi iç, sonra parayı öde şeklinde olan klasik sistemin aksi işliyor diyebiliriz. Eğer kafeye oturup içecekseniz ve masaya servis yapılıyorsa o zaman sonradan ödeme sistemli olanlar da var tabii. Türkiye'deki kahveye şeker koyana kınayan gözlerle bakma ve "aaa şeker mi koyuyorsun o zaman üstüne kaynar su dökeceğiz" tavrından İtalya'da eser yok. Hatta ilginç ama gerçek, İtalya'da pek çok kişi espressonun içine şeker koyup içiyor. Size espressonuzu verirken otomatik olarak yanına şeker de koyuyorlar. Yani gönlünüzden kahveye şeker koymak geçiyor ise koyun gitsin kardeşim, istiyorsanız şeker söyleyip üstüne kahve damlatın, burada o yargılar yok çok şükür. Gaza geldiyseniz ve İtalyanca konuşarak kahve isteyecekseniz gayet basit: "Un caffe per favore" diyeceksiniz, yazıldığı gibi okuyun, sizden kralı yok. 1 kahve lütfen dediniz işte, büyütülecek bir şey değil. Bunu dediğinizde önünüze ne geleceğini de söyleyelim, tabii ki espresso! Hiçbir şey belirtmeden sadece kahve istediğinizi söylerseniz, bu İtalyan kardeşiniz de size espresso verir, gayet net. Önemli bir nokta daha, orada höttiri rötiretto, cutturu çikiletta gibi bir sürü alengirli kahve çeşidi yazıyor da, onlar ne ola ki? Hemen bildiklerimizi özet geçelim, abuk subuk bir şey söylemeyin. -Latte: En tehlikeliyi en başa yazıyoruz. Bizde olduğu gibi latte isterseniz önünüze bir bardak süt gelir arkadaşlar. Bu sadece "latte" derseniz geçerli olan bir durum, "caffe latte" değil. Keyifler kaçmasın, İtalya'da latte istemeyin. -Caffe Latte: Eğer başına latte sözcüğünün başına caffe eklerseniz, cappuccino'nun daha az köpüklü hali, yani umduğunuz ve bildiğiniz latteye yakın bir kahve gelir. Sütlü kahve sevenler bunu söyleyebilir. -Latte Macchiato: Bu da neredeyse sadece süt seviyesinde, içinde çok az espresso olan kahve çeşidi. Amatörü eğlendirir. -Caffe Macchiato: Bu da espressonun üstüne çok az süt eklenmiş hali. Yoğun kahve tadı almak istiyorsanız ama sütsüz de olmuyorsa, bu sizin için olabilir. -Caffe Corretto: Sabah sabah sapıttıysanız, bu sabah bi' başka uyandıysanız, alkolizmin pençesindeyseniz o zaman alkollü kahve de var, onu vereyim abime. İtalya'ya gitmeden önce birçok kaynakta "take away" kahve, yani karton bardakta kahvenizi kapıp gittiğiniz mantık İtalya'da uygulanmıyor diye okumuştuk. KİM SALLADI LAN BUNU? Biz neredeyse gittiğimiz her kahvecide yanımıza yolluk kahve aldık. Tabii ki çok küçük ve lokal yerlerde karton bardak olmayabilir, ama bu zaten dünyanın her yerinde böyle, rica ederiz sallamayınız. E var tabii, ama daha yeni yeni. Biz son Roma gezimizde 1-2 tane denedik ve gerçekten şahanelerdi, hatta dayanamayıp o gazla oralardan evimize kahve bile aldık, ama aslında İtalya gibi bir yerde 3. dalga kahveciye gerçekten de ihtiyaç duymuyorsunuz. İtalya'ya gidip de yaldır yaldır 3. dalga kahveci arıyorsanız emin olun bir şeyleri yanlış yapıyorsunuz ve İtalyan kahve kültürü konusunda pek bir fikriniz yok demektir. İtalyan milleti kahveyi öyle benimsemiş, öyle hayatına dahil etmiş ki, rastgele bir yere oturup kahve içince bile güzel çıkıyor arkadaş. Artık burada da bulaşık suyu gibi bir şey gelir herhalde diyorsunuz, neredeyse "kötü kahve bulacağım, yeneceğim seni İtalya" tribine girip en alakasız yerde kahve içmeye kalkışıyorsunuz, o bile içtiğiniz çoğu yerdekinden güzel geliyor. Özetle İtalya genelinde geleneksel yöntemlerin dışında, alternatif kahve hazırlama tekniklerine pek de ihtiyaç duymuyorlar, ama tabii ki karşılar, ölürler de yine 3. dalga kahve işlerine girmezler gibi bir durum yok. Evet İtalya'da Starbucks yok, ancak ha açıldı ha açılacak bir duruma gelmiş. Özellikle bu sene bu ihtimal iyice kuvvetlenmiş ve internette 2018 yılında Milano'da ve Roma'da birkaç farklı lokasyonda Starbucks'ın İtalya'ya giriş yapacağına dair bir söylenti var. O kısmı ne kadar doğrudur bilemiyoruz, ama Starbucks olmadan gayet de iyi idare ediyorlar gibi görünüyor. Zaten o söylentilerde bahsedilen yerler de son derece turistik noktalar olduğu için aslında Starbucks İtalya'da şube açacak olursa da, İtalyanlar için değil turistler için açacakmış gibi görünüyor. Okumalara doyamadım, Roma seyahati öncesi hap rehber oldu. Fikrinize sağlık!


Türkçesiyle Düşük Maliyetli Havayolu olarak da adlandırabileceğimiz ama belki yabancı kaynaklardan da araştırmak istersiniz diye düşünerek orijinal adını kullandığımız Low Cost havayolu terimi aslında ne anlama geldiğini adından belli ediyor. Amaç bir şeylerden kısarak, uçak biletini olabilecek en düşük maliyeti ile insanlara sunmak. Kısmak derken ayakta uçacaksınız, koltuk yerine tabure var, kemer seçeneği sunmuyorlar gibi şeylerden bahsetmiyoruz tabii ki sdfsd. Çeşitli özelliklerden feragat etmekten değil, ihtiyacınız olan özellikleri satın alabilme seçeneği tanıyarak, istemediğiniz özellikleri daha baştan size ekstra masraf olarak dayatmamalarından bahsediyoruz. Bu, dünya çapında uzun yıllardır var olan bir kavram ve milyonlarca insan tarafından kullanılıyor. Türkiye'de ise bu sistemin en bilinen ve en çok kullanılan temsilcisi tahmin edebileceğiniz üzere Pegasus Hava Yolları. Aslında mantık çok basit, daha anlaşılır olması için Pegasus örneği üzerinden ilerleyelim, hepimizin bildiği yerden gelsin. Pegasus Hava Yolları'nın biletleri, diğer firmalara kıyasla neden daha uygun fiyatlı oluyor? Çünkü bilet fiyatının içine yemek, bagaj hakkı, koltuk seçimi gibi şeyler dahil değil. İlk etapta bakıldığında, bu negatif bir cümle gibi görünse de, aslında bu Pegasus Hava Yolları'nın uygun fiyatlı uçak bileti sunabiliyor olmasının temel sebebi. Bu noktada şunu hepimizin aklına sokması gerekiyor: Neden ihtiyacımız olmayan şeyler için ekstra ücret ödeyelim? Örneğin 2 günlüğüne Berlin'e gideceksiniz, sırt çantanızı kaptınız ve yollara düşüyorsunuz. 20 kilo bagaj hakkını ne yapacaksınız ki? Neden bunun için uçak biletinizin içine dahil ekstra bir ücret olsun? Zaten ihtiyaç duyarsanız, örneğin alışveriş yapıp da dönüyorsanız, dönüşte ekstra bagaj hakkı satın alabilirsiniz. Ya da yemek konusundan dem vuralım. Gerçekten uçakta 5-6 çeşit yemek yemek için uçak biletine daha fazla ücret ödemenize gerek var mı? Yoksa uçakta kafanıza göre küçük bir atıştırmalık seçip sonra gittiğiniz şehirde lokal lezzetleri tatmak daha mı mantıklı? Özetle, çoğu kişinin zannettiğinin aksine Pegasus vb. low cost hava yollarının gayesi "hadi şunlara daha az hizmet sunalım da bi' günlerini görsünler" değil, ihtiyacınız olmayan şeyleri size baştan dayatmayarak uçak bileti masrafınızı düşürmek. Yani şu "ağğbii su bile paralı" muhabbetini hep beraber bi' geçmemiz gerekiyor, çünkü aksi takdirde başka low cost iş modeline sahip olmayan havayollarında "suya bile para vermeyeceğiz" diye aslında abuk subuk bilet fiyatları ödüyoruz. Sene 2011, Amerika'dayız, OitheBlog'dan eser yok ama dostluğumuz baki. New York'tan Los Angeles'a geçeceğiz, ulaşıma ne kadar az para ayırsak kardır düşüncesi ile uçak bileti bakıyoruz. Tam "biz New York'tan New Jersey'e bile zor gideriz canısı" düşüncelerine kapılmışken absürt derecede ucuz bir bilete denk geldik. NASIL BU KADAR UCUZ UÇAK BİLETİ OLUR SAÇMALIK düşünceleri ile yaklaşık 2,5 saat falan bileti alamadık, çünkü kafamızda "herhalde uçağın yapım tarihi 1912" ya da "böbreklerimizi mi isteyecekler acaba" gibi düşünceler oluştu. Neticede nasıl olsa 2 böbreğimiz var, Los Angeles uğruna birini feda edebiliriz herhalde diyerek bileti aldık ve uçuş günü gelince havaalanına doğru yola koyulduk. Her şey gerçek olamayacak kadar iyi ilerliyordu, check in yapmaya gittik, eşekler gibi alışveriş yaptığımız için dev bagajımızı ablaya doğru uzatırken kendisinin "canım bi' 20 dolarını alırım" demesi ile aha dedik, bunlar bizi kandırıyor. Tabii o zaman Low Cost havayolu nedir, bu mantık nasıl işler, sonradan nasıl da hayatımızın vazgeçilmez bir parçası olacak hiçbir fikrimiz yok... Neticede biz o 20 doları verince internete saldırıp konuya dair araştırmaya giriştik ve aslında biletin bu kadar ucuz olmasının sebebinin yanlışlıkla da olsa bir Low Cost havayolu firmasını seçmemiz olduğunu, şayet öyle olmasaydı o 20 doları bırakın, kim bilir kaç 20 dolar daha vereceğimizi falan fark ettik ve o günden beri Low Cost havayolu dediğimiz şey bizim canımız ciğerimiz, ebedi dostumuz. Çok net cevap verelim mi? Çünkü o daha pahalı uçak biletine vereceğiniz para ile gideceğiniz yerde kim bilir neler neler yaparsınız! Çünkü uçakta krallar gibi ağırlanmanıza gerek yok, önemli olan yolculuk kısmında önünüze yemek koyulmasından ya da uçağa girerken "gazete var okursanız" denmesinden çok indiğiniz yerde ne yaptığınız. Çünkü acıktıysanız zaten menüden istediğiniz yemeği seçip söyleyebilirsiniz ve acıkmadıysanız neden durduk yere yine de yemek parası ödeyesiniz ki? Çünkü ekstra bagajınız olmamasına rağmen neden bilmemkaç kilo bagaj hakkı için daha en baştan durduk yere fazla para ödemeniz gereksin, zaten ihtiyacınız olursa onu da satın alabilirsiniz. Hepimiz seyahat esnasında masrafı düşürebilmek için çaba gösteriyorken daha olayın girizgah aşamasında neden bilete gereğinden fazla ve ihtiyacımız olmayan özellikler için para verelim ki? OH BE, SÖYLEDİK DE RAHATLADIK.


"Dünyaları yediler!" NY Times, "Böyle yiyen olmamıştı, muazzam!" Washington Post, "1 haftada nasıl kilo alınır, hepimize öğrettiler" Le Figaro. Şayet Roma gezimiz dünya basınına yansımış olsaydı, atılabilecek muhtemel başlıklar bunlardı........ Evet yedik. Evet, yarın yokmuşçasına, dünyanın son günüymüşçesine, ömrümüzde ilk kez yemek yiyormuşçasına yedik. Pişman mıyız? ASLA. Bakın şu an oradaki yemekler önümüze gelsin, makarnayı pizzanın arasına koyar, tiramisuya cornetto banar da öyle yeriz. GOD BLESS İTALYAN MUTFAĞI. İçinde karbonhidrat sözcüğü geçtiği için kendimizi bilim adamı gibi hissettiğimiz son derece bilimsel başlığımızı bir kenara bırakarak çirkinleşelim ve baştan uyaralım, bu yazının içinde önereceğimiz yerleri okurken bile kilo alacaksınız. Öyle oturduğunuz yerde şişeceksiniz, inanmıyorsanız deneyin. Gezi aşamasında ise vücudunuza girecek karbonhidrat miktarı karşısında siz de şoka uğrayacak, şayet bir gün Karatay Teyze'ye bu gezinizi aktarma fırsatınız olursa çok yüksek ihtimalle kafanıza terliği kim bilir belki gülleyi yiyeceksiniz. Bir elinizle pizza yerken diğer elinizle makarnaya uzanacak, o esnada kafanızdan "ulan rekorlar kitabına başvursam aslında, baksana nasıl da çirkince yiyorum" düşünceleri geçireceksiniz. Roma yeme içme rehberi okuyorsunuz, ne olacaktı, en iyi smoothie'leri mi önerecektik? YOK ARTIK.......... Roma yeme içme rehberi için normal koşullarda girizgahı kahveciler ile yapardık, çünkü İtalyan halkı güne kahveyle, çoğunlukla cappuccino ya da espresso ile başlıyor. Hem de öyle Amerikan filmlerindeki polislerin araca dayanıp içtiği ve nedense içten içe özendiğimiz dandik kahvelerle değil, her yudumunda "BUNUN YARATILIŞINI KUTLAMAMIZ LAZIM" dedirtecek türden kahvelerle. Fakat biz işin bu kısmından çok etkilenince bizim gibi kahveseverler için İtalyan kahve kültürünü ve Roma kahvecilerini ayrı iki yazıda anlattık, o kısım için ona bakmanız iyi bir fikir olabilir. Aksi takdirde kendinizi kahve söylediğinizi zannedip paşa paşa ılık süt içerken bulabilirsiniz, çünkü bu abilerin kahve olayı normalde bildiklerinizden bir tık daha farklı ilerliyor. Kahve kısmını geçecek olursak pek tabii İtalya'nın pastane ve fırınlarına ayrıca övgüler yağdırmamamız mümkün değil. Böyle söyleyince aklınızdan sadece işin sabah kahvaltısı ya da tatlı yeme aşaması geçmiş olabilir, ancak aslında tam olarak öyle de olmuyor. Çünkü İtalya'daki fırınlarda türlü türlü hamur işi ürün ile birlikte pizza da satılıyor. Yani en iyi pizzayı yemek için illa ki bir pizzacıya gitmeniz gerekmiyor, en kral pizzaların bazılarına fırınlarda da denk gelebiliyorsunuz. Bunun dışında İtalyan fırınları ve pastanelerinin özellikle sabah saatlerinde dolup taştığını göreceksiniz, çünkü sevgili Avrupa'nın Türkleri sayılabilecek İtalyanlar kahvaltı aşamasında hızlı ve öfkeli oldukları için kahve ile birlikte bir cornetto ya da benzer, hızlı yenilebilen, çoğunlukla tatlı hamur işi ürünleri tüketiyorlar. Öyle yumurtalı, sosisli sucuklu dev kahvaltılar pek İtalyanlara göre bir iş değil. Fakat kahvaltı konusunda hassas bir insansanız bile bu sizi üzmesin, günün geri kalanında o kadar çok şey yiyeceksiniz ki, zaten "iyi ki sabah çok sapıtmamışım" gibi bir düşünceniz olması muhtemel. Roma gezisi boyunca denediğimiz pastane ve fırınlardan şöyle bir söz edelim. Roma'nın ünlü meydanlarından birinde, neredeyse her Romalının bildiği, gayet de turistik bir fırındayız. Gittiğiniz saate ve döneme bağlı olarak bedava tiramisu dağıtılıyormuşçasına bir kalabalığa denk gelebilirsiniz. Burası aynı zamanda turistik olan her yeri boklamanın pek de bir anlamı olmadığının kanıtı gibi bir yer. Üstelik bir fırından beklediğiniz "işte abi ekmek olur ne bileyim kruvasan falan belki" düşüncesini aşarak çok güzel pizzalar yapıyor! Klasik domatesli mozarellalı gibi çeşitlerin yanında enginarlı, kabaklı gibi daha ilginç şeyler de yapıyorlar, gününe bağlı. Fakat bu noktada önemli bir detayı eklememiz lazım, pizzanın yeni çıktığı, taze olduğu ana denk gelmeniz cidden çok önemli. Aksi takdirde pizzaların o kadar da güzel olmadığını düşünebilirsiniz ve gayet de haklı olursunuz. Bu durumu yaşamamak için sabah saatlerinde gitmek iyi bir fikir olabilir. Şayet sabah pizza yemek sizin için normal değilse fırına gittiğinizde üşenmeyip taze pizzanın çıkmasını bekleyin, zaten yoğun olduğu için sık sık taze servis ediliyor. İtalya'da pek çok mekanda olduğu gibi burada da masada oturup yerseniz ayrı ücret, ayakta yerseniz ayrı ücret söz konusu. Eğer hızlıdan yiyecekseniz durduk yere oturup da ekstra para ödemeyin, EURO KAÇ PARA FARKINDA MISINIZ SİZ, biz OitheBlog okurlarına keriz dedirtmeyiz. Roma Yeme İçme Rehberi: Ey OitheBlog, Makarna ve Pizzadan Haber Ver! Ta ta ta taaaaaa. Geldik Roma yeme içme rehberi kapsamındaki en güzel kısma. İşte burada kontrolü kaybedecek, insanlıktan çıkacak, ilkel benliğiniz ile tanışacaksınız arkadaşlar. Yiyin çekinmeyin, PARTY LIKE IT'S MİLATTAN ÖNCE. Merak etmeyin orada olan orada kalır. Ama önerimiz, mümkünse yeni flörtünüzle falan buraya gitmemeniz, zira o halinizi gören herhangi birinin sizden hoşlanmaya devam edebileceğini pek sanmıyoruz. Roma yeme içme rehberi için deneyemediğimiz ama aklımızda kalan 3 mekanı şöyle bırakalım, belki siz gidersiniz: Mercato Centrale, Galbi Korean BBQ ve Trattoria Morgana. Roma'nın En Ünlü Pizzacıları: Bunlar her internet sitesinde karşınıza çıkacak, her turistin en az bir kez duyduğu klasikler, belki denemek istersiniz diye buraya isimlerini bırakıyoruz. Baffetto, Pizzarium, Formula 1 ve Pizzeria da Remo. Yetmedi mi yediğiniz? Biraz da için. Merak etmeyin, o mideye illa ki bir şeyler indireceğiz de, en azından biraz da sıvı olan şeyler tüketelim. Akşam Roma'da ne yapabiliriz? Roma gece hayatından hayır gelir mi? Gelir tabii! Bar del Fico'da Muhammad Ali içebiliriz, Black Market ya da onun bir diğer lokasyonu olan Black Market Hall'da şahane kokteyller kapabiliriz. Bunun dışında Freni i Frizioni ve The Race Club çok popüler, The Jerry Thomas Project şehrin en sevilen speakeasy barı haline gelmiş ve Open Baladin de en eğlenceli bol biralı mahalle barı havasındaki yerlerden birisi. Ayrıca metrodan çıkıp ulaşma aşamasında çok yüksek ihtimalle böbrekleri çaldırıp sabah küvette uyanacağım diye düşünebileceğiniz Spirito'ya da bir şans verebilirsiniz, merak etmeyin, ulaşınca öyle hissetmeyeceksiniz. Jerry Thomas'a girmek için şu web sitesinde, anasayfada yer alan bilmeceyi doğru cevaplamanız gerekiyor. Ancak öncelikle anasayfada bilmecenin nerede olduğunu bulmanız gerek, sağa sola tıklayın bir yerden çıkıyor. Doğru cevaplayınca şifre mail olarak geliyor ve kapıda onu söylemeniz gerekiyor. Biliyoruz, içmiyoruz ulan biz karşıdaki bara gideriz demeye yakın olabilirsiniz, demeyin, bizce bu süreç bile eğlenceli. Gerçekten çok güzel yazı olmuş elinize sağlık ancak aklıma takılan bir soru var umarım cevap verirsiniz. Ocak ayı içerisinde bir Roma gezisi planım var ve sizin gibi kafayı en çok taktığım şeylerden biri kahve olayı. Yazının başında bir yerlerde "fakat biz işin bu kısmından çok etkilenince bizim gibi kahveseverler için İtalyan kahve kültürünü ve Roma kahvecilerini ayrı iki yazıda anlattık, o kısım için ona bakmanız iyi bir fikir olabilir. " yazmışsınız ancak "Roma kahvecileri" diye bir yazı galiba henüz yok!?! Ben de sizden hem third wave hem klasik kahve bar isimlerini öneri olarak duymayı çok isterim. Umarım ben teknik bir arıza vardır da o yazı zaten yazılmış sitede yayınlanmayı bekliyordur 🙁 Kahveciler yazısını şiddetle bekliyorum 🙂 !! Roma gezilecek yerlerden bir yer kısmet olursa bende kısa zaman sonra burayı gezmek isterim. Böyle güzel yerlerin tanıtımını yaptığınız için sonsuz teşekkürlerimi sunarım. Sayenizde dünyayı yedim desem yeridir=)) o kadar güzel yerler paylaşmışsınız ki gittiğimiz her yerden memmun kaldık yedik yedik kendimizden geçtik. Gerçekten aşıırı tatlı bir anlatım, sizi bulduğum için resmen keyfim yerine geldi. Emeklere sağlık! Roma Floransa gezimizde bloğunuzdan epey faydalandık. Yeme içme tavsiyelerinizden o kadar memnun kaldık ki gezi konusu açıldığında ilk anlattıklarımız önerdiğiniz mekanlarda yediklerimiz oluyor. Emeğinize kaleminize sağlık!


Neticede günlerce Roma sokaklarında cirit attıktan ve günde 20 km falan yürüdükten sonra artık eski Roma gezi rehberinin yanında alternatif Roma gezi rehberi de ekleyebilecek kıvama geldik diye düşünüyoruz. Aşağıda size zaten kendisini sevmek için 300 tane sebep bulabileceğiniz Roma'yı bir başka yönü ile tanımanız ve "YETER ARTIK DAHA NE KADAR SEVEBİLİRİM" diye haykırmanız için türlü türlü sebep vermek niyetindeyiz. Pek tabii şayet Roma'yı iyi biliyorsanız bunların bazıları için "ya bu o kadar da alternatif sayılmaz aslında" şeklinde bir düşünceniz olabilir, normaldir. Zaten Roma gibi bir şehirde turistik olmayan bir şey bulmak epey zor. Ancak onu düşündürtecek yerler de bizim daha önceki seyahatlerimizde gezme fırsatımızın olmadığı yerlerdir, o sebepten bu rehbere dahil olmuşlardır, şimdiden açıklama getirmiş olalım. Dini yapıları gezmek gibi bir merakınız olsun olmasın, rica ediyoruz bu kilisenin tavanını görmeden ayrılmayın. He tamam anladık tavan güzelmiş, dibimizde Sistine Şapeli var salak, tavan göreceksem önce oraya giderim diyenler, siz gerisini okumayın, siz buradaki ilginç hikayeyi bilmeyi hak etmiyorsunuz......... Bu kiliseye girdiğinizde zaten otomatik olarak kafanızda fon müziği şeklinde bir "ayin müziği" çalmaya başlıyor, hakikaten acayip görkemli ve ihtişamlı bir kilise olduğu kesin. Girdiğiniz anda kafanızı kaldırdığınızda tavanda göreceğiniz resim ise tam anlamıyla büyüleyici. Ancak biz sizi oraya uzun uzun baktıktan sonra biraz daha ileri, kubbenin olduğu bölüme doğru alacağız. Kubbenin oraya doğru ilerlediğinizde karşınıza çıkacak yuvarlağın tam ortasındaki yıldızımsı şekle yürüyün ve kafanızı kaldırın. Eğer güneşli bir gündeyseniz daha net, kapalı bir gündeyseniz biraz karanlık olacak bir şekilde dev bir kubbe ve bir başka tavan resmi göreceksiniz. Şimdiiii, şöyle ki, o gördüğünüz kubbe, aslında tahmin ettiğiniz ve gördüğünüz kadar dev gibi değil! Nasıl yani? Yani şöyle ki, kilisenin yapıldığı yıllarda kubbe aşamasına gelindiğinde bir takım maddi sorunlar yaşanmış ve adamların parası bitmiş. Hal böyle olunca kubbeyi istedikleri kadar büyük ve ihtişamlı yapamamışlar. Ancak çare tükenir mi? Asla! Bu sebeple o kubbede yer alan tavan resmi öyle ustaca yapılmış ki, kubbeyi olduğundan çok daha büyük gösterecek bir illüzyon olarak kullanılmış. Müthiş değil mi? RESPECT diye bağırmak isterseniz bağırın, biraz eko yapar ama bizce size hak verirler. Normal koşullarda turistik sayılabilecek bir yer olan Aventine Tepesi, en klişe anlatımı ile Roma'nın 7 tepesinden birisi. Eğer Roma mitolojisi ile biraz ilgiliyseniz sizin için Ahmet ve Mehmet kadar tanıdık isimler olan Roma şehrinin kurucuları Remus ve Romulus kardeşlerden Remus'un, gözlem noktası olarak kendine bu tepeyi seçtiği söylenir. Fakat biz sizi buraya bu sebepten göndermeyeceğiz. Tamam Remus, evet güzel tepe seçmişsin, iyi yere kapak atmışsın, fakat bizim burada başka işlerimiz var kardeşim. Evet, bu tepede çeşitli kilise, bazilika, bir takım güzel yapılar ve hatta yine güzelinden bir Roma manzarası da söz konusu, onları zaten kendiniz keşfedersiniz. Biz onların da peşinde değiliz. Madem alternatif Roma gezi rehberi yazıyoruz, size Romalı arkadaştan aldığımız bir bilgiyi satalım. Bu tepede, Piazza dei Cavalieri di Malta adlı meydanda, büyük, yeşil bir kapı göreceksiniz. Bu kapının önünde çok yüksek ihtimalle bir kuyruk söz konusu olacak, çünkü artık yavaş yavaş keşfedilmeye başlanıp turistik bir hale gelmek üzere olan bir aktiviteden söz ediyoruz. Bu Roma'ya gelen turistler iyice kafayı yedi, olur olmadık her yerde sıra oluşturuyorlar diye düşünürseniz normaldir, bir noktaya kadar hakikaten öyle sayılabilir, ancak bu onlardan değil, bir sebebi var. O yeşil kapının üzerindeki anahtar deliğinden baktığınız zaman müthiş bir manzara söz konusu! Çünkü tam karşınızda yeşilliklerin arasında, Vatikan'ın meşhur St. Peter's Bazilikası'nın kubbesini göreceksiniz. Hem de ne görüntü, sanki fotoşopta uğraşıp da kenarlarını süslemişsiniz, bazilikayı itinayla ortalamışsınız gibi! Bizce kesinlikle kendi gözlerinizle görmeniz gereken şahane bir görüntü, biliyorsunuz normalde biz pek manzara övmeyiz, ama bu bi' başka. -Roma gezinizin en sissiz, pussuz, yağışsız gününü tespit edip bu tepeye o günde çıkın, aksi takdirde anahtar deliğinden bakınca söz ettiğimiz görüntüyü yakalayamazsınız, hayal kırıklığı olmasın diye baştan uyarıyoruz. -Aventine Tepesi'ne çıkmak biraz zorlu, e adı üstünde tepe çünkü. Aslında merkezden uzakta kalmıyor, ancak biraz tırmanma gerektiriyor. Dolayısıyla eğer bir Uber ya da taksi kullanımı gerçekleştirme hakkınız varsa onu buradan yana kullanabilirsiniz. Çıkmanın daha kolay başka bir yolu varsa belki de biz keşfedemedik, öğrenirseniz bize de haber edin. -Biz buraya gireceğiz diye aptal gibi adamların ofisinin içine daldık, siz öyle yapmayın, cam kapıdan değil, müze kısmının girişinden değil, hemen onların yanında kalan daha ihtişamlı taraftan girin. Sen paragraf paragraf Roma gezi rehberi yaz da bir kere Mussolini'den bahsetme, olacak iş mi? Elbet bir noktada konu ona bağlanacaktı, biliyorduk, hissetmiştik. Bu binanın neden orada var olduğundan haberdar olmadan şöyle bir önünden geçecek olsanız aa değişik binaymış, hatta biraz da Kolezyum'u andırıyormuş diye düşünüp geçebilirsiniz. Olur da içine dalacak olursanız Fendi'nin genel merkezi ile karşılaşarak daha da beklenmedik bir durum ile karşılaşabilirsiniz. Ancak bunların hepsini geçiniz, çünkü burası ile ilgili asıl mevzu çok başka. Diktatör Mussolini'nin desteği ile 1943 yılında tamamlanan bu bina, faşizmin Roma'daki sembollerinden biri olması gayesi ile yaptırılmış. Hatta söylenene göre binada yan yana 9 adet kemer bulunması da bir tesadüf değil, Mussolini'nin adının 9 harften oluşuyor olması sebebiyle bilinçli olarak bu sayının tercih edilmiş olması. Neticede hem tarihi anlamda önemi olan, hem de mimari açıdan pek etkileyici bu binayı gidip görmek isteyebilirsiniz. Eğer dönemsel bir şey değil ise Fendi tarafından hazırlanmış bir sergi de mevcut, ancak tahmin edebileceğiniz üzere bu alanda değil moda odaklı. İlginizi çekiyorsa onu da gezebilirsiniz, ilginizi çekmiyorsa sırf binanın içini gezebilmek adına ilginizi çekiyormuş gibi yapabilirsiniz. Roma'nın en "Roma'ya benzemeyen" ama en "galiba hakikaten Roma ile tanıştım" dedirten bölgelerinden birini görmeye var mıyız? Pigneto resmen buranın sürpriz kuponu, hiç beklemediğiniz bir yerden hiç beklemediğiniz şeyler çıkıyor. Pigneto bölgesine adım attığınız anda "woow ne güzellik, yaşasın Roma övmek, hadi biraz daha şiddetli Roma övelim" diyeceğinizi sanmıyoruz, en azından bizim için durum o şekilde gelişmedi. Çünkü Pigneto aslında kafamıza görsel olarak şahane bir şehir şeklinde yerleşmiş olan Roma'nın bir tık daha güzelliğini yitirdiği, binaların bir seviye daha çirkinleştiği, karmaşık, kaotik bir bölge. Tahmin ettiğiniz gibi dünyanın herhangi bir büyük şehrinin herhangi bir bölgesi bu hali aldı mı kimler tarafından istilaya uğruyor? Hep beraber söylüyoruz, HİPSTERLAR. Evet, hipsterlar Pigneto'yu ele geçirmiş durumda, aslına bakarsanız New York Times Pigneto bölgesi için "Roma'nın Bushwick'e karşı atağı" gibi bir yorum bile getirmiş, dolayısıyla buradaki durumu aşağı yukarı tahmin ediyorsunuzdur. Bol bol mural, sokak sanatı, sokaklara dağılmış kafeler ve barlar. Fakat şimdiden rica ediyor ve uyarıyoruz, bu tanım üzerine Pigneto'ya bir Karaköy dublörü bulma beklentisi ile gitmeyin, öyle yan yana bir sürü kafe görmeyeceksiniz, burası daha fazla keşif gerektiren bir bölge. Pigneto bölgesini keşif için aynı isme sahip metroda indikten sonra Via del Pigneto üzerinde Malatesta metrosunun bulunduğu yöne doğru ilerleyerek başlamak iyi bir fikir olabilir. Bol bol bisiklet ve hipster sakalına maruz kalacağınız bu yolculuk boyunca ara sokaklara dalmayı ihmal etmeyin deriz, çünkü asıl sokak sanatı çalışmaları ve orijinal görüntüler aralardan çıkıyor. Pigneto'nun bir diğer özelliği de bir sinefile aniden üçlü salto yaptırabilir, çünkü burası aynı zamanda Pasolini'nin Roma'daki favori bölgesi. Eğer bu konu bizim gibi sizi de heyecanlandırıyorsa Necci dal 1924'e gidip Pasolini'nin Accatone filmini çektiği süreçte sık sık uğradığı mekanda vakit geçirebilirsiniz mesela. İçerideki Pasolini fotoğraflarına bakmayı unutmuyoruz. Roma'yı biraz tanıyanlar bilir, şehrin en popüler sokaklarında kaybolmalı bölgesi Trastevere'dir. Hakikaten de oranın güzelliği ile yarışabilecek bir bölge var mıdır bilemiyoruz ama, ona yaklaşan bölgelerden birinin de Monti olduğu kesin. Monti'nin en güzel yönlerinden biri, Kolezyum gibi dünyanın en turistik noktalarından birinin hemen yanı başında bulunmasına rağmen bir şekilde o kadar da manyakça bir turist akınına uğramamış olması. Üstelik insanda acayip bir his yaratıyor, bir sokağa dalıveriyorsunuz, tam o anın daha da güzel olamayacağını zanneder bir halde Ferzan Özpetek filmlerinden fırlamış gibi dolaşırken sokağın ucunda Kolezyum'un yükseldiğini görüyorsunuz ve öylece bakakalıyorsunuz. Bu kadar ihtişamlı, ünlü, klasikleşmiş bir yapıyı beklenmedik bir anda karşınızda görmek çok acayip bir his yaratıyor insanda. Monti taraflarını keşfe Piazza della Madonna dei Monti'den başlayabilirsiniz. Burası bölgedeki kutup yıldızınız olsun, civar sokakları ayaklarınız kopana kadar dolaşın. Çeşitli butikler, kafeler ve şahane manzaralar ile karşılaşacaksınız, bu kısmını akışına bırakmanız gerek, öyle tarif ile gezmeye gerek yok, mutlaka sevecek bir şeyler bulacaksınız. -Hazır o meydana kadar gelmişken çok yakınızdaki üstü komple bitkiler ile kaplı binayı görmeyi de unutmayın, kendisi her mevsim ayrı güzel! Meydanı arkanıza aldığınızda hemen karşınızda kalan sokakta yer alıyor. -Spesifik olarak güzel sokak önerisi isterseniz Via Baccina ve Via Della Madonna dei Monti'yi mutlaka görün. O Madonnalı sokak da zaten Via Leonina'ya bağlanacak. Orada da çeşitli zamanlarda bir tasarım pazarı olan Mercato Monti kuruluyor, ancak her gün yok, gitmeden önce bi' internetten kontrol edin. Roma'da ne kadar gün kalırsanız yeterli gelmiyor, aha işte bu durum da tam olarak bunun kanıtı. Son gün başbakanı arayıp "bize bi' vatandaşlık bağlasanız aslında, sessiz sessiz bi' kenarda dururuz öyle" demeyi falan düşündük. Neticede gitmeyi acayip istediğimiz ama zamanımız yetmediği için gidemediğimiz birkaç yer var. Fakat biz gidemedik diye sizleri bunlardan mahrum bırakamayız, o yüzden ne olduklarına dair küçük bir özet geçelim, bizim yerimize siz gidin ve sonrasında çok beğenseniz bile "ay kızlar o kadar da güzel değildi bir şey kaçırmamışsınız" temalı DM'ler atın ki biz de rahatlayalım. TŞK. Chiostro del Bramente: Hem şahane bir bina, hem dönem dönem farklı sergilerin yer aldığı bir sergi alanı, iki film birden! Burayı ziyaret etmeyi özellikle istememizin sebeplerinden biri de sergilere göre mekanı acayip güzel şekilde kullanmaları ve fotoğraf çekmeyi sevenler için de ortaya şahane görüntüler çıkarmaları. Google Abi'ye mekanın adını yazıp yanına Yayoi Kusama yazacak olursanız ne demek istediğimizi anlayabilirsiniz mesela. Cinecitta Studios: Aaah ah, yazarken bile içimiz acıyor. Buraya gidememek resmen içimize dert oldu. Avrupa'nın en büyük ve köklü film stüdyolarından biri olan Cinecitta'da neler neler çekilmemiş ki? Wes Anderson'ın The Life Aquatic'i, Fellini'nin La Dolce Vita ve Casanova'sı, Gangs of New York, Passion of the Christ, Ben-Hur şeklinde uzayıp giden koca bir liste. Hal böyle olunca eğer sinema ile ilgileniyorsanız gidip de bu stüdyoları gezmek istememek mümkün değil. Araştırmalarımıza dayanarak önerimiz rehberli tura katılmanız, aksi takdirde aylak aylak dolaşmaktan öteye geçmeyebilir. İngilizce rehberli tur gün içinde 2 tane var, onlardan birini yakalayın. Daha fazla bilgi için şuraya bakın, daha iyi olur, gitmediğimiz için sallama bilgi vermeyelim. MAXXI: Ve bir başka "oy ben nedem nağsıl edem, başşşım alıp nere gidem" anı daha. Evet, buraya da gidemedik, çünkü neden o kadar uzağa yaptınız ULAN NEDEN? Zaten binanın Zaha Hadid tarafından tasarlandığını söylesek herhalde ilgili kimseler içi boş olsa bile giderdi ama, üstüne üstlük kocaman bir çağdaş sanatlar müzesinden de bahsediyor olduğumuz için o da yanında bonus olarak geliyor diyebiliriz. Biz gidemedik, siz gidin de rahatlayalım bari. Cestius Piramidi: Evet kendi gözümüzle görmedik ve bir başkasından duyunca sallıyorlarmış gibi geliyor ama, Roma'da piramit var. Vallahi var, billahi var. Hatta ve hatta Roma'daki antik yapılar içinde en iyi korunmuş olanlarından biri olarak bile geçiyor. Biz gidip göremedik, ama internete güvenimiz sonsuz........ Gitmişken bi' bakmak isteyebilirsiniz, önünde fotoğraf çektirip Mısır'da da gitmiş gibi yaparsınız falan ne bilelim. Yazı için çok teşekkürler 🙂 Ağustos'da İtalya gezimiz olacak ve bu bilgiler gerçekten çok faydalı oldu.