Geçen hafta (2014 Ağustos) Fransa'nın ünlü Alsas-Loren Bölgesi'ndeki Şarap Yolu'nu keşfe çıktık ve Strasbourg'dan başlayarak 4 gün boyunca küçük, şirin köyleri keşfederek Colmar'a kadar ilerledik. Son zamanlarda yaptığımız en keyifli Avrupa tatilimiz olmayı başaran Şarap Yolu 5 duyumuza hitap etti tam anlamıyla: Rengarenk, çiçeklerle bezeli, özenerek tasarlanmış evleri, sokakları; sonsuz gibi görünen o üzüm bağları arasında uzanan yolları; pinot gris, muscat, riesling, gewürztraminer gibi lezzetli yerel şarapları; Fransız mutfağının dayanılmaz lezzetleri; bizi mis gibi makaron kokusuyla şiddetle kendisine doğru çeken pastaneleri; kulağa şiir gibi gelen Fransızca diliyle biz dört günlük turumuz sırasında mest olduk, adeta büyülendik. Bölgenin sunduğu dinginlikle ilk gün beraberimizde getirdiğimiz iş stresimizi de geride bırakmayı başardık. Bence, bu turla ilgili en hayati bilgi takip ettiğimiz rota. Ben her tatil öncesi yaptığım gibi bu gezi öncesinde de başladım blogları okumaya. Ancak kim hangi köyleri gezmiş, hangisi güzelmiş, nasıl bir rota takip etmişler bunu anlamakta o kadar zorlandım ki. Yazıları okurken açtım önüme haritayı takip etmeye çalıştım. Ancak pek de başarılı olduğum söylenemez. Bu nedenle ben bu yazıda öncelikle rotımızı anlatacağım ki, bizden sonra gidenlere kılavuz olsun. Rotamızı genel olarak değerlendirmem gerekirse: Bence Strasbourg ve Colmar gibi 2 güzel şehir bu gezi turuna muhakkak dahil edilmeli. Obernai ise asla es geçilmemeli. Obernai sonrası yol üzerinde birçok irili ufaklı köy var. Bu köylerin birinde kahve molası verebilir, diğerinde şarap deneyebilir, bir sonrakinde öğlen yemeğinizi yiyebilir, bir diğerinde sadece fotoğraf çekip yola devam edebilirsiniz. Biz gezi öncesi okuduklarımızla, ama asıl şarap denemelerimiz sırasında oradaki insanlara 'hangi köy mutlaka görülmeli?' diye fikirlerini sorarak rotamızı belirledik. Mesela Itterswiller'i daha önce hiç duymamıştık. Andlau'da yaptığımız şarap denemesi sırasında yerin sahibi bize Itterswiller'i önerdi ki burası sonradan favorilerimiz arasına girdi. Yol üzerinde bulunan ve şarap bölgesini tepeden gören iki yer var. Bunlardan biri Saint Odile. Burası tepeye kurulu ve muhteşem bir manzarası olan bir manastır. İnsanlar sadece manzara için oraya çıkıyor. Ama ben şunu da eklemeliyim. Oraya çıkan yol o kadar güzel ki, sadece yol için bile çıkmaya değer. İkinci yer ise Haut Könisgburg, tepeye kurulu bir kale. Burası çok turistik bir yer. Arabayı park etmek için sanırım 20 dakika bekledik. Güzel, tarihi bir kale. Ama bence görülmese de olur. Bu kaleyi görmek için harcadığımız saatleri bir köyde oturup şarap içmeye ayırabilirdik. Ama bir kere çıkınca görmeden geri dönemedik ve tabii ki çok yorulduk bu gezi sırasında. Bir diğer nokta da, yaz ayları sanırım bu bölgeyi gezmek için en güzel zaman. Her yerde festivaller var. Ancak bunun sonucu olarak oteller dolu. Bizim ilk fikrimiz hiç otel ayarlamadan yola çıkmak nereyi beğenirsek orada kalmaktı. Ancak yaz festivalleri olduğunu fark edince otellere bir bakalım dedik. İyi ki de bakmışız. Mesela biz 3. gecemizde Ribeauville ya da Riquewihr'de kalmak istiyorduk. Ancak bu iki köyde de hiç boş otel yoktu. Bu nedenle Kaysersberg'de geceleyip ertesi gün Riquewihr'e uğradık. Strasbourg'un kuzeyinde ve Colmar'ın güneyinde daha başka birçok köy var. Ancak bence bu bölge için 4 gün ideal ve Colmar Strasbourg arası yeterli. Bu gezi sonrası bizim önerimiz şu yönde olacak. Bizce kuzeyden yani Strasbourg'dan başlayıp güneye inmek daha güzel. Çünkü Colmar ve çevresi kuzeye göre daha çok etkiliyor insanı. Kuzeyden güneye doğru ilerledikçe vaaw!!! etkisi artıyor. Benden söylemesi. Sadece 2 gününüz varsa hiç kuzeye çıkmayıp, güneyden başlayarak sırasıyla Eguisheim, Colmar, Riquewihr, Ribeauville'yi ziyaret edilebilir, vakit artarsa Kaysersberg'e de uğrayabilirsiniz. Türkiye'den gelenler Basel'e uçup oradan arabayla Mulhouse üzerinden Şarap Yolu'na başlamayı tercih de edebilirler. Sanırım uçak bağlantıları Basel'e daha iyi. Ya da Strasbourg'a uçabilirsiniz. Ya da Stuttgart'a uçup oradan araba kiralayıp Strasbourg'a gidilebilir. Stuttgart Strasbourg arası arabayla yaklaşık 2 saat. Şarap Yolu bisikletle ya da motorsikletle seyahat etmeyi sevenler için de çok ideal. Köyler arası 7-8 km sadece. Rahatlıkla bir köyden diğerine bisikletle/ motorsikletle geçilebilir ki biz bu tatil sırasında yolda çok fazla bisikletli ve motorsikletli gruplara denk geldik. Biz Münih'ten Perşembe akşamı yola koyulduk ve 4,5 saat süren yolculuk sonrasında gece 21:30 sularında Strasbourg'a ulaştık. Şehre gelir gelmez bizi çok hoş bir süpriz karşıladı. Yaz festivali kapsamında şehrin belirli noktalarında ışık gösterileri vardı. O ünlü devasa gotik tarzı Katedralin ön duvarı gecenin karanlığında renk cümbüşüyle daha bir büyüleyiciydi. Ertesi gün ise yağan yoğun yağmura aldırış etmeden sabahın erken saatlerinde sokaklara düştük ve hiç kimsenin olmadığı o güzelim sokaklarda bol bol fotoğraf çektik. Petit France'da adım atılmadık sokak bırakmadık. Biz yaklaşık 4 sene önce 3-4 günlüğüne Strassbourg'a gelmiş ve bu güzel şehri karış karış gezmiştik. Ayrıca bu gezimizin ana teması Şarap Yolu olduğu için hiçbir tarihi bina ve kiliseye odaklanmadan öğleden sonra Obernai'ya doğru yola koyulduk. Strassburg için tavsiyelerim: Otel için katedralin olduğu meydanı seçtik ve Hotel de Rohan'da kaldık (Çift kişilik oda kahvaltı hariç 79 Euro). Yeri o kadar merkeziydi ki biz çok rahat ettik bu açıdan. Ayrıca 5 dakika yürüme mesafesinde bulunan büyük otoparka arabamızı park ettik. (12 saati yaklaşık 11 Euro). Strassburg'da Petit France bölgesindeki meydanda çok hoş bir terası olan La Corde a Linge adlı cafe ve restoranı önerebilirim. Bir tarafı cafe, diğer tarafı restoran olan bu yerin terasında hava güzelse oturup Petit France evlerine doğru keyif yapmalısınız muhakkak. Cuma öğleden sonra Obernai kasabasına ulaştık. Bu güzel, küçük kasaba bizi daha ilk bakışta büyüledi. Burada ilk şarap denememizi yapıp bölgenin şarapları hakkında oldukça detaylı bilgiler edindik ki bu bilgileri sizinle ayrıca paylaşacağım. Şarap denemesinin ilkini bir festival kapsamında küçük üreticilerin biraraya gelerek hazırladıkları standlarda gerçekleştirdik ve ilk şaraplarımızı satın aldık (Ortalama 7-8 Euro). İkinci denemeyi ise 1865 yılından beri bu işle uğraşan Winzer Ailesine ait yerde yaptık. İsmi Domaine Seilly (Adres Grands Vins Fins d'Alsace 18, rue du General Gouraud 67210). Buradan alacağınız bir şaraba yaklaşık 15-20 Euro ödeyeceğiniz aklınızda bulunsun. Obernai'da yapabileceğiniz başka bir aktivite de Schenkenberg bağ yolunu ziyaret etmek. Şehrin içinde turistleri gezdiren küçük trenler bu bölgeye çıkıyor. (Kişi başı 7 Euro). Yürüyerek de çıkabilirsiniz. Yaklaşık 15-20 dakikalık bir yürüyüşle çok hoş bir tepeye ulaşıyorunuz. Ya da bizim gibi sabah kahvaltısı sonrası arabanızla çıkıp üzüm bağlarını dolaşıp ardından şarap yolunda ilerlemeye devam edebilirsiniz. Obernai için tavsiyelerim: Obernai'da Le Gouverneur otelinde kaldık. (2 kişilik oda kahvaltı hariç 88 Euro, kahvaltı kişi başı 9 Euro). Şehri çevreleyen surlara sırtını dayamış küçük bir han şeklindeki bu otelin bahçesinde kahvaltı yapmak çok keyifliydi. Bir de bu otelin hemen karşısında bu bölgenin yerel tatları olan kekleri, makaronları satan pastaneye uğramalısınız muhakak. Zaten bu muhteşem kokunun ister istemez peşine takılıyor insan. Obernai'da yemek için seçtiğimiz restoranı kesinlikle öneriyorum. İsmi Le Freiberg. (Adres: 46, Rue de General Gouraud 67210). Çok lezzetli yerel yemekler deneyebilirsiniz burda. Mesela bu bölgenin kendi peyniri Munsteri deneyebilirsiniz. (İki kişi akşam yemeği şarap dahil yaklaşık 50 Euro olarak düşünülebilir). Ya da başka bir restoran Les Remparts'ı öneriyorum. Burası restoran ve cafelerin bulunduğu hareketli Rue du Canal de l'Ehn üzerinde bir restoran. Cumartesi sabahı kahvaltı sonrası erkenden düştük yollara. Önce Schenkenberg'deki üzüm bağlarına gittik. Ardından Ottrott üzerinden Sainte-Odile'e çıktık. Daha önce de dediğim gibi Manastırın kendisinden çok oraya gitmek bize çok keyif verdi. Oraya çıkan dağ yolu, içinden geçtiğimiz orman... Doğa muhteşemdi... Sadece 763 metre yüksekliğe çıksanız da o kadar açık bir manzarası var ki. Tüm şarap yolu, üzüm bağları, küçük evler önünüze adeta seriliyor. Yaklaşık 1-1,5 saatlik Sainte-Odile gezisi sonrası kaldığımız yerden köyleri keşfetmeye devam ettik. Hedefte Andlau vardı. Yol üzerindeki Barr'de durup fotoğraf çekmeyi ihmal etmeden Andlau'ya ulaştık. Andlau oldukça küçük, çok sakin bir köy. Burada Jean Wach'a ait şarap mahzeninde günün ilk şarap denemesini yaptık ve güzel şaraplardan satın alıp bölgeye ait güzel tavsiyeleri de alarak yolumuza devam ettik. Bu köyün en önemli özelliği üzüm bağlarına bakan çok hoş teras restoranlarının olması. Biz burada Arnold adlı restoranda mola verdik. Fransız peynirlerinden oluşan peynir tabağı ile bölgenin şaraplarıyla güzel havanın keyfini çıkarttık. Burada kesinlike mola verin derim. Itterswiller sonrası Dambach-la-Ville'de kısa bir fotoğraf çekme molası verdik. Burası oldukça sakin küçük bir köy ve diğer köyler gibi oldukça şirin ve güzel. Ancak programımız yoğun olduğundan çok fazla oyalanmadan Haut Königsburg'a yöneldik. İlk başta da dediğim gibi tepenin üzerine kurulu bu kale çok turistik bir yer. O kadar kalabalıktı ki arabayı park etmek için 20 dakika bekledik. Giriş ücreti kişi başı 8 Euro olan bu kaleyi rehberle gezmenizi tavsiye ederim. Ne yazık ki biz oraya gittiğimizde sırada sadece Fransızca turlar vardı. İngilizce tura yetişememiştik. Haziran-Eylül arasında her gün saat 14:00'de İngilizce turlar düzenleniyor. Böyle bir tura katılmak istiyorsanız saat ikiden önce oraya gitmeye çalışın. Ya da audio guide ile kendi başınıza da gezebilirsiniz. 12. Yüzyılda 800 metre yükseklikteki tepeye inşa edilmiş bu kalenin manzarası gerçekten çok güzel. Tarihi bilgilere yer verip sizi bunaltmak istemediğimden kaldığım yerden Şarap Yolu'nu anlatmaya devam ediyorum. Sıradaki yer Ribeauville. Buraya ulaştıktan sonra artık turist yoğunluğunu iyiden iyiye hisssetmeye başladık. Şarap Yolu'nun güneyi kuzeye göre daha turistik, daha kalabalık ama tabii ki daha etkileyici. Ribeauville sokaklarında dolaşırken karşıdaki tepede Haut Königsburg'u göreceksiniz. Benim tavsiyem günü burada tamamlamanız yönünde olacaktır. Bizim otelimiz Kaysersberg'de olduğu için biz burada bir şarap molası verip yola devam ettik. Akşam geç saatlerinde Kaysersberg'deki otelimize ulaştık. Kaysersberg dağın eteğine kurulu çok güzel bir yerleşim yeri. Eğer Ribeauville'de konaklamayı tercih ederseniz Kaysersberg'de birkaç saat mola vermenizi tavsiye ederim. Biz akşam yemeği için saat 9:00 sularında Kaysersberg sokaklarında dolaşırken öğrendik ki akşam 9:00'dan itibaren restoranlar mutfaklarını kapatıyorlarmış. Tüm restoranlara girip olumsuz yanıt alınca çaresiz atladık arabaya akşam yemeği için Colmar'a gittik. Mesafeler o kadar az ki. Hal böyle olunca bir yerden başka bir yere gitmek aslında hiç zahmetli değil. Colmar'da yemek yediğimiz restoranın ismi Le Bistrot des Copains. Katedralin hemen yakınındaki bu restoranın sanırım en güzel yönü gece 11:00'de bile yemek servisi yapması. Burada biz bölgenin ünlü Sauerkraut'unu denedik. Her yerde domuz etiyle servis yapıldığı için deneme şansımız olmamıştı. Bu restoranda balıkla servis yaptıklarını görünce ben hemen denedim. Biz uzun zamandır Münih'te yaşadığımızdan bize çok tanıdık gelen bir lezzet. Ancak Türkiye'den gelenler için ilginç bir lezzet olacağını düşünüyorum. Bence bu bölgeye gelmişken muhakkak denemelisiniz (İki kişilik akşam yemeği şarap dahil 50 Euro olarak hesaplanabilir). Pazar günü Kaysersberg'de kısa bir gezi sonrası bölgenin belki de en ünlü köyü Riquewihr'e gittik. Burası gerçekten çok hoş, çok güzel bir köy. Oldukça hareketli, kalabalık, cıvıl cıvıl. Burada 2-3 saat zaman geçirip birşeyler içmek için mola verdikten sonra öğlen yemeği için Turckheim'a yöneldik. Riquewihr'e çok yakın olan Turckheim, kalabalık, hareketli Riquewihr'in tersine oldukça sakindi. Şöyle bir etrafa bakındık ancak gözümüze güzel bir mekan çarpmayınca artık Colmar zamanıdır diyerek Colmar'a gittik. Colmar'a bir gün önce gece yemek için gelmiş Katedralin bulunduğu bölgeyi gezmiştik. Açıkcası gece gördüğümüz Colmar ile ertesi gün bulduğumuz Colmar bambaşkaydı. Otelimiz direk Petit Venice Bölgesi'ndeydi o yüzden ilk olarak burayı gezdik. Güneşli bir günde gördüğümüz Petit Venice beni benden aldı adeta. Burada isterseniz küçük bir kanal turu yapabilirsiniz. Biz kanal kıyısında şarap eşliğinde Flammkuchen keyfi yapmayı tercih ettik. Akşamsa kanal kıyısında Kuifhus Restoranda çok hoş bir akşam yemeği yedik ve güzel bir havada keşfettiğimiz Colmar'dan çok hoş anılarla ayrıldık ertesi gün. Colmar için tavsiyelerim: Colmar'da Petit Venice'de Hotel Le Colombier Suites'de kaldık. Lokasyon olarak 10 üzerinden 10 verdiğimiz bu oteli kesinlikle tavsiye ederim. Eğer Colmar'da şarap denemek isterseniz size önerim Domaine Karcher & Fils (Adres: 11 rue de l'Ours). Petite Venice bölgesindeki kapalı halk pazarını gezmenizi tavsiye ederim. Ancak burası Pazar-Pazartesi günleri kapalı. Bu nedenle biz gezemedik ancak pencerelerinden içeri şöyle bir bakınca gezmesi oldukça zevkli olur gibi geldi bize. Bir de Petit Venice'de hemen kanal kıyısındaki küçük dükkandan alın peynirinizi, Bretzel'inizi kanal kıyısında keyif yapın derim. Ertesi gün, Colmar'da kısa bir yürüyüş sonrası, programımızda benim adeta vurulduğum Eguisheim vardı. Eguisheim daire şeklinde kurulmuş küçük, çok güzel bir köy. Buranın en şaşırtıcı yönü yürümeye başladığınız noktaya yaklaşık 20 dakika sonra farketmeden ulaşmanız. Her köşe başında durup fotoğraf çeken ben, bir anda ama biz buradan geçmiştik diye şaşırıp kaldım. Sokaklar iç içe daire şeklinde ilerliyor. Dairenin merkezinde ise çok güzel, küçük bir meydan var. Eguisheim bence rotanın içine muhakak dahil edilmesi gereken bir köy. Sylvaner: İçimi oldukça rahat; hafif, ferahlatıcı bir tadı olan bu şarap özellikle deniz ürünlerinin ve balığın yanında tercih edilebilir. Pinot Blanc: Sylvaner gibi deniz ürünlerinin ya da tavuğun yanında tercih edebilirsiniz. Riesling: Alsas Bölgesi'ne ait şarapların kralı dersek yalan olmaz. Dünya çapında en iyi beyaz üzüm çeşidi olarak biliniyor ki bizim de favorimiz. Akşam yemeklerimizde biz hep Riesling tercih ettik. Muscat: Meyveli aromalardan hoşlanan kişilerin seveceği bu şarap, akşam üzeri güzel havada aperatif olarak tercih ediliyor. Tatlımsı çeşitleri de var. Ayrıca Avrupa'da spargel olarak bilinen kuşkonmazın ayrılmaz tamamlayıcısı. Benim de favorilerim arasında. Pinot Gris: Bizim Riesling'le beraber favori şarabımız. Çeşit çeşit Pinot Gris denedik. Hepsinde çok farklı aromalar keşfettik. Aroması oldukça yoğun bir üzüm çeşidi. Özellikle Grand Crus tipini tavsiye ederim. Bir şarabın Grand Crus etiketi kazanması için çok önemli 51 kriteri karşılaması gerekiyor. Bu kriterler üretim tarzının yanı sıra üzümün yetiştiği bağların konumunu ve hava şartlarını kapsıyor. Ancak şunu söyleyebilirim ki bizim gibi şarap konusunda çok fazla deneyimi olmayan damaklar bile aradaki farkı hissedebiliyor. Pinot Noir: Bölgenin tek kırmızı üzüm türü. Biz bu şaraptan hiç denemedik. Bu nedenle tarif edemeyeceğim. Dediğim gibi bölge beyaz şaraplarıyla ünlü. Bu nedenle bizim hedefte hep beyaz şaraplar vardı. Gewürztraminer: Çok güçlü, meyve aromalı ve tatlı bir şarap olan Gewürztraminer egzotik mutfakların oldukça iyi bir tamamlayıcısı. Baharat ve mango aramolarını bulacağınız bu şarap akşam yemeği sonrası tatlı olarak yenen peynir tabağının yanında tercih edilen bir şarap. Buradaki bilgiler bölgenin şarapları hakkında giriş bilgileri olabilir sizin için. Eminim siz de şarap denemeleriniz sırasında bölgenin şaraplarına dair çok özel bilgiler edineceksinizdir. Şarap denemeleri sırasında yapılan sohbetler ayrı bir keyifli. Şunu söyleyebilirim ki 4 günlük Şarap Yolu gezimizin son gününde duyularımız şaraba karşı daha bir eğitimliydi ve biz bu geziden o kadar çok keyif aldık ki yeni şarap yolları keşfetmek için sabırsızlanıyoruz. Beden bir ney gibidir, kan o neyin sesi. Merhaba Ayşe, her ne kadar çok fazla çaba sarf etsem de tabii ki kendisi fotoğraflardan daha güzel. Gidip görmek gerek kesinlikle..., Colmar benim için de gidip görülmesi gereken yerler arasındaydı. Ama gördüğüm kadarı ile oraya kadar gidip de sadece Colmar ile sınırlı kalmamak gerekiyor. Çevredeki yerlerin hepsi birbirinden güzel gözüküyor. Güzel bir gezi ve detaylı bir yazı olmuş. Merhaba Meliha, Colmar'a gitmeyi planlıyorsanız muhakkak 1-2 gün çevresi, Şarap Yolu için ayrılmalı. Colmar çok güzeldi. Ancak ben o küçük köyleri gezmekten daha çok keyif aldım. Bayıldım; hem seyahat notlarınıza hem köylerin o masalsı güzelliğine. Umarım en kısa zamanda yolum düşer. Sevgilerle.. Merhaba, biz de Temmuz ayında 9 günlüğüne araba kiralayarak Şarap Yolu ve Almanya Romantik Yol turu yapacağız. Araştırma yaparken blogunuza rastladım ve rotanıza bayıldım. Rotamız uzun, zamanımız da kısıtlı olduğu için Strazburg-Colmar arasını Colmar (1), Obernai (1) ve Strazburg (1) gece şeklinde konaklamalı planlayabiliyoruz. Ancak yazdıklarınızı okuduğumda yetiştiremeyecekmişiz gibi geliyor: sevgiler selamlar.


2010 yılının Eylül Ayı'nda yaptığımız tatil için seçtiğimiz rota Balkanlardı. Tatilimizin ilk günlerinin Ramazan Bayramı'na denk gelmesi ve bizim o tarihlerde 93 Bosna Savaşı'nın geçtiği topraklarda olmamız tatilimizi daha bir anlamlı kıldı. Tatil için seçtiğimiz bölge 7. yüzyılda Slavların, 9. yüzyılda Bizansın, 11. yüzyılda Ortodoks ve Katolik Kiliseleri'nin, 15. ve 19. yüzyılda da Müslüman Osmanlının ve Hristiyan Batının etkisi altında kalmış ve bu sayede oldukça kozmopolit bir kültüre sahip bir bölge. Bu gezimizde tarih ve deniz tatilini biraraya getirmeyi hedeflemiştik. Tarih kısmı için öncelikle surlarla çevrili Dubrovnik şehrini gezdik, sonra ise Bosna-Hersek ve Karadağ ülkelerini keşfe çıktık. Yaklaşık 5 gün süren bu tarih kısmında Dubrovnik'te kaldık; ancak kiraladığımız araba sayesinde hergün farklı bir yeri keşfedebilme imkanını yakaladık: Sixt Araç Kiralama Firmasının Dubrovnik Havalimanı şubesinden 2009 model 10.000 km'de Opel Corsa marka bir otomobilini 5 gün için sigorta dahil 277 'ya (2.025 Kuna) kiraladık. Otel olarak ise Dubrovnik'te kişi başı geceliği 20 olan Villa Music'i seçtik (Josipa Kosora 22, 20000 Dubrovnik, Tel: +385 20 332 001). Türk otel Rixos'a birkaç kilometre mesafede olan otelimizin sahipleri oldukça şekerdi. Hatta Ramazan Bayramı'nın ilk günü otelin sahibi elleriyle açtığı baklavadan bir tabak ikram etti bize. Tatilimizin ikinci kısmı olan deniz tatili içinse Hırvatistan'ın adalarına geçip orada denizin ve güneşin tadını çıkarttık. Dalmaçya Kıyıları'nda yer alan birbirinden güzel adalardan biz Korçula ve Hvar adalarını seçtik. Denizin, güneşin tadını çıkartmak için bu adalar bire bir. Ege Sahillerini sevenler buraları tam sizin için. Ege Sahillerinin güzelliğini burada bulacaksınız inanın. Deniz tatili sonrası ise dönüş uçağımızın kalkacağı Dubrovnik'e geçtik ve bu güzel şehri tekrar gezme fırsatı yakalamış olduk. Bu sefer bu güzel şehrin tarihi merkezinde bir otel bulduk. İsmi Vukica Kisic (Petilovrijenci 9 20000 Dubrovnik, Tel +385 20 321 293). Tarihi şehrin tam merkezinde dar sokaklar arasında yeralan bu pansiyon için gecelik 250 Kuna ödedik. Tarihi şehirde kalma imkanınız varsa tercihinizi bu yönde kullanmanızı tavsiye ederim. İlk hedefimiz surların içinde saklanarak günümüze kadar korunabilmeyi başarmış Hırvatistan'ın güzel şehri Dubronik'i keşfetmek. Hırvatistan denilince akla ilk olarak son zamanlarda Türk turistler arasında popülerliği iyice artan kırmızı çatılı, yeşil panjurlu, beyaz taş evlerin yurdu, surların içine saklanmış tarihi Dubrovnik geliyordur diye düşünüyorum. Tarihi şehir Dubrovnik UNESCO Dünya Kültür Mirasları Listesi'ne girmeyi başarmış, etrafı 12km surlarla çevrili çok güzel bir şehir. Tarihi şehrin dar sokakları, aynı tip yani 'kırmızı kiremit çatılı, yeşil panjurlu, beyaz taş evlerden' oluşuyor. Tarihi şehri çevreleyen surlar ise tüm tarih boyunca bu güzel liman şehrini denizden gelen saldırılara karşı korumayı başarmış. Günümüzde bu surların üzerinde gezmek, şehre hakim olan kırmızı, beyaz renkleri yukarıdan seyretmek, gün batımında limanın muhteşem manzarasının keyfini çıkartmak en güzel turistik aktivite olsa gerek. George Bernard Shaw " Dünyada cenneti arayanlar Dubrovnik'e gelmeli" demiş. Ben de buna katılıyorum. Barok ve Rönesans mimarilerinin eserleri arasında yürürken insan Dubrovnik'in korunmuş tarihi yapısını daha iyi fark edebiliyor. Surların üzerinde gezerken insan, bir tarafında denizin maviliğini diğer tarafında bu kadar güzel korunmuş tarihi keşfediyor ve büyüleniyor. Dubrovnik'te 1391 yılından kalma Avrupa'nın en eski eczanelerinden biri var. Burayı gezmenizi tavsiye ederim. Surların içinde yeralan eski şehrin tam ortasından geçen ve sadece yayalara açık olan Stradun caddesi cafeler ve restoranlarla dolu. Bu caddede bulunan cafelerden birine oturun ve keyif yapın derim. Ancak ara sokakları sakın atlamayın. Dar sokaklarda dolaşmak, tarihi dokuyu daha çok hissetmenizi sağlayacak. Ayrıca gece güzel bir mekan ararsanız dar sokaklarda çok keyifli mekanlar olduğunu söyleyebilirim. Bizim bu tatilimiz Dünya Basketbol Şampiyonası'na denk gelince biz Dubrovnik gecelerimizde basketbol maçlarını seyredebileceğimiz mekanlar seçtik. Stradun caddesi boyunca ilerlediğinizde caddenin sonunda yer alan tarihi saat kulesini göreceksiniz. Onun önünde de Orlando Sütunu yer alıyor. Sütunun karşısında yer alan Sponza Sarayı ile St. Blaise Kilisesi'ni de gezebilirsiniz. Dominikan Manastırı ise sanatseverler için güzel bir gezi önerisi olacaktır diye düşünüyorum. Çünkü bu manastırda 15. ve 16. yüzyıldan kalma tablolar var. Dubrovnik sonrası bizim rotamızda Hırvatistan'ın güzel adaları olduğu için biz burada denize girmedik. Ancak Dubrovnik'te yer alan plajlarda deniz keyfi yapabilirsiniz. Tarihi şehre en yakın plaj Banje. Ayrıca eski limandan kalkan feribotlarla Lokrum Adası'na gidip denize girebilirsiniz. Biz her ikisine de gitmedik. Ancak buraların güzel olduğunu duymuştum. Biz başta da belirttiğim gibi deniz tatili için Hırvatistan'ın Korçula ve Hvar Adası'nı tercih ettik. Bu iki ada benim favorim. Tek kelimeyle muhteşemler. Ayrıca Dubrovnik'ten kalkan feribotlarla günübirlik Mjet Adası'na gittik. Buralara ait yazımı ayrıca kaleme alacağım. Bu nedenle bu yazımı tamamen Dubrovnik'in tarihi dokusuna ayırdım. Dubrovnik tarihte bir zamanlar Bizans İmparatorluğu'nun koruması altındaymış. Sonra Venediklilerin egemenliğne girmiş. 1525 yıllarında ise Osmanlı İmparatorluğu'nun hakimiyeti altına girmiş. Osmanlı İmparatorluğu'na vergi ödemeyi kabul etmiş ancak özerkliğini kaybetmemiş. Daha sonra Yugoslavya'ya katılmış. 1991 yılında çıkan iç savaş sırasında tarihi dokusu zarar görmemiş değil. Bu savaş sonrası Hırvatistan'a katılmış. 2005 yılında ise Unesco'nun koruması altına alınmış. Bu sayede bu iç savaş sırasında zarar gören tarihi yapılar restore edilmiş ve bugünkü haline kavuşmuş. Dubrovnik'te neler yenir, neler içilir? Dubrovnik'te bol bol deniz ürünleri yiyebileceğiniz restoranlar var. Biz bunlardan birkaç tanesini denedik. İlk gecemizde ara sokaklardan birinde yer alan gözümüze güzel gelen bir restoran seçtik ve deniz ürünlerinden oluşan bir menü seçtik (Balık, kalamar, midye, karides, deniz mahsüllü risotto, hepsine toplam 4 kişi için 410KN ödedik). Daha sonraki gecelerden birinde ise Dubrovnik'te meşhur olduğunu duyduğumuz balık restoranı Peskarija'ya gittik. Önünde oluşmuş kuyruğa aldırmadan sıranın bize gelmesi için bekledik. Mekanın içi güzel, yemekler fena değildi. Ancak neden bu kadar meşhur ben pek anlam veremedim. Belirtmeden geçemeyeceğim, burada yediğimiz yemeğin ertesi günü arkadaşımız Mehrin rahatsızlandı. Bir zehirlenme vakası atlattık. Çok meşhur olan mekanlarda da böyle vakalarla karşılaşabiliyor insan. Burada yediklerimize 4 kişi için 520KN ödedik. Fiyatlar ortalama seviyede. Eylülde ben eşim ve 3 yaşındaki kızımla balkanlar turu yapmayı düşünüyoruz fakat nereden başlayacağımızı bilemiyoruz. Önerilere ihtiyacımız var. istanbul dan hareketle hangi havaalanına inelim. nerede kalalım. sizin rotanız oldukça iyi görünüyor ama ne bileyim şöyle yaparsanız daha iyi olur gibi önerilerinizi paylaşırsanız çok sevinirim. Merhaba, Balkanlar çok geniş bir coğrafya. ne yazık ki henüz çok küçük bir kısmını gezebildik. Eğer Hırvatistan odaklı olacaksa bizim rotamızı tavsiye ederim. Dubrovnik'te başlayıp orda bitirebilirsiniz. Dubrovnik, Mostar'a ve Karadağ'a yakın olduğu için biz Dubrovnik'te kalmıştık ve orada kiraladığımız araba ile Mostar'a Karadağ'a geçmiştik. Sonrasında da Hırvatistan'ın adalarında 5-6 gün deniz tatili yapmıştık. Hvar ve Korçula adaları çok güzel. Ancak Zagreb'ten başlayanlar da var. Okuduğum bazı blog yazarları önce Zagreb'e uçmuç oradan Dubrovnik'e geçmişti. İyi düşünüp, iyi plan yapmak gerek. Örneğin biz Saray bosna'yı gezememiştik ki mutlak gidilip görülmrli. Örneğin bizim aklımızda şu ararlar Makedonya'da var. Balkanlar'ın çok güzel bir ülkesi. Dediğim gibi ben bizim yaptığımız turu tabii ki öneririm, ancak bizim gezdiğimiz kısım Balkanlar'ın çok küçük bir kısmı. Biz Dubrovnik'e ilk gidisimizde surlarin disinda bir otelde kalmistik. Bu nedenle otopark sorun olmadi. Otelin önüne park etmistik. Biz araci ilk 4-5 gün icin kiraladik. Yani tarih turunu yaptigimiz Mostar-Karadag kisminda kullandik. Ardindan araci teslim ettik, cünkü deniz tatili icin adalara gectik. Adalara direk Dubrovnik'ten gemiyle gecmek mümkün. Yanlis hatirlamiyorsam arabali vapurlarda var. Ancak tam emin degilim. Biz Orebic'e arabayla gittik. Orebic'ten gemiyle Korcula Adasi'na gectik. . Orebic'e gitmemizin sebebi oradaki Cin Seddi'nden sonraki dünyanin 2. büyük seddini görebilmekti. Ancak kizinla beraber o seddi gezmek kolay olmayabilir. O nedenle siz direk Dubrovnik'ten Korcula adasina gecebilirsiniz. Adalarda arabaya gerek yok. Ya da bizim gibi isterseniz adalarda günübirlik yine arac kiralarsiniz. Biz Korcula Adasi'nda bir günlügüne yine arac kiralamistik. Arac bulmak hic zor degil. Dönüs ucagimiz Dubrovnik'ten olunca biz adalardan tekrar Dubrovnik'e gemiyle gecmistik. O zaman surlar icinde bir otelde kaldik. Surlarin icine araba girisi yasak. Zaten surlar icindeki tarihi sehir cok kücük. Orada arabaya ihtiyac yok. Eger Mostar'a ve Karadag'a gececekseniz, ki bence mutlaka gecin, arabaya ihtiyaciniz olacak. Biz Eylül Ayi icinde Hirvatistan Adalari'ndaydik. Hava gayet güzeldi. Bunaltici bir sicak yoktu, ancak keyifle deniz tatili yaptik. Denize girdik, güneslendik. Havasi cok nemli olmadigindan bunaltmiyor insani. Ama aksam serin olabilir. Eylül 15'ten sonra adalar arasi yapilan günübirlik turlar kalkiyor. Mesela biz Hvar adasindayken günübirlik Brac'a gecmek istemistik. Ancak turlar bitmisti. Eylül 15 sonrasi rüzgarli olabilir hava. Korcula ve Hvar adalarini biz cok begendik. Mutlaka tavsiye ediyorum. Mjet adasi'da güzel anack bence gereksiz pahali. Oraya gitmeseniz de olur. Adalar'a dair ayrintili bir yazi yazmistim. Ancak kafana takilan bir yer olursa lütfen hic cekinmeden yaz bana. Hic sorun degil. Kizindan dolayi herseyi önceden düsünmen gerektigini cok iyi anliyorum. Bence deniz ve tarih turu icin bu rota cok güzel. Kesinlikle tavsiye ederim. Hirvatistan tatilimiz bizim unutulmazlarimiz arasinda.


Blog yazılarıma devam ederken, biz daha önce nerelere gitmiştik diye şöyle bir gözden geçirdim ve ilk aklıma doğasıyla ve yemekleriyle bizi mest eden Trabzon geldi. Geçen sene 2011 yılında Vietnam-Kamboçya-Tayland tatilimizin hemen sonrasında Ekim sonu İstanbul'a gitmiş, oradan da haftasonu Bildir Ailesi ile Trabzon'a uçmuştuk. Aslında amacımız 4. evlilik yıldönümümüzü İstanbul'da kutlamak iken, Bildir Ailesi'nin bizim gelişimizi unutup Trabzon'a uçak bileti almaları nedeniyle biz de peşlerine düşmek zorunda kaldık. İyi ki de kaldık. Böylece hep beraber Karadeniz'in incisi Trabzon'u keşfettik. Cuma günü Mehrin ve Ömer'in iş çıkışında onlarla buluşarak saat 15.30'da Pegasus Havayolları'na ait uçak ile Trabzon'a gittik. Yolculuğumuz 1 saat 20 dakika sürdü (Uçak biletleri iki kişi 178 TL). Trabzon, Doğu Karadeniz'in Samsun'dan sonra ikinci büyük şehri, doğasıyla bize Almanya'nın Bavyera Eyaleti'ni hatırlatan tam bir doğa harikası. Karadeniz ile Zigana dağları arasında yer alan bu güzel şehir zamanında tarihi İpek Yolu üzerinde yer alıyormuş. Dünyaca ünlü gezginlerden Marco Polo ve Evliya Çelebi de buraya uğramışken biz günümüz gezginleri olarak buraya gelmemezlik yapamazdık. Trabzon'u orada öğrencilik yapan Ömer'in kuzeni Emre ile gezdik. Bu sayede güyel mekanları keşfetme imkanı yakalamış olduk. Trabzon'u Europecar'dan 3 günlüğüne kiraladığımız (300TL) araba ile gezdik. Bu tatilde hedef yöreye ait en güzel yemekleri yerinde yemek. Bu nedenle ilk hedef meşhur Akçaabat köftesi. Hep beraber atladık arabaya ve Karadeniz sahil yolundan Akçaabat'ın yolunu tuttuk. O bölgenin en meşhuru Cemil Usta'ymış. Bizden 10 üzerinden 10 aldı. İlk gece için Trabzon şehir merkezinde bir otel bulduk ( Demirgrand Oteli: Cumhuriyet Cad. Kemerkaya Mah. No:22, 61040 Trabzon. Oda fiyatı kahvaltı dahil 100TL). Yanınıza evlilik cüzdanlarınızı almayı unutmayın sakın! 2. gün için planımız Sümela Manastırı. Ancak öncesinde güzel bir kahvaltı. Emre bizi Zigana Yörük Çadırı'na götürdü. Karadeniz manzarası eşliğinde, kuymağın, turşu kavurmanın, mısır ekmeğinin, semaverde çayın, kaygananın tadını çıkartık (Toplam 120TL). Sırada Sümela Manastırı var. Hala o kayalıkların içine zamanında nasıl yapıldığını anlayamadığım o muhteşem görüntüsüyle Sümela Manastırı tabii ki görülmeye değer. Denizden 1.150 metre yükseklikteki bu manastır MS 365-395 yılları arasında yapılmış. Arabamızla bir yere kadar çıktıktan sonra yağan yağmur altında manastıra yürüyerek ulaştık. İçerisi açıkçası o kadar gösterişli değil. Duvarların üzerine ziyaretçiler yazılar yazmışlar. Akıl alır gibi değil (Giriş toplam 4 kişi 24TL ve araba otopark 10TL). Manastrı uzaktan seyretmek daha keyifliydi. Durmak yok. Yöresel tatları tatmak için düştük yine yollara. Bu sefer hedef Hamsiköy ve oranın meşhur sütlacını yemek. Hamsiköy'de Yayla Lokantası'nda -şeker bir yaşlı amcanın mekanında- sütlaçlarımızı yedikten sonra (dört sütlaç 15TL) köy kahvesinden aldığımız sıcacık tavşankanı çaylarımızı da içtik (dört çay 2TL) ve yine düştük yollara. Akşam ise meşhur Uzungöl'ün yolunu tuttuk. Uzungöl'de İnan Kardeşler'de dördümüzün birden kalabileceği bir bungalov kiraladık (gecelik, kahvaltı dahil 100TL). Geceyi odamızda tabu oynayarak tamamladık. Yani kızların erkekleri feci şekilde yenmesiyle. Erkekler için ağır bir yenilgi oldu. Trabzon'da ki son günümüzün sabahında önce yayla havası almak gerek diye düşünerek kahvaltı öncesi biraz dışarıda yürüyüş yaptık. Hava yine çok soğuktu. Ve böylece kahvaltıyı hak etmiş olduk. Kahvaltı sonrasında ise Uzungöl'ün etrafında dolaştık. Göl turundan sonra ise yaylalara doğru araba ile çıktık. Yol kenarına kurulu tezgahlarda yayla balı yedik ve satın aldık (Kilosu 50TL). Bu kadar dolaşma ve yayla havası sonrasında acıkan bizler kısıtlı süre zarfında tüm yöresel yemekleri yeme hedefiyle kendimizi Uzungöl'ün etrafındaki bir restoranda buluverdik. Ezogelin ve karalahana çorbaları, kuru fasulye, kaygana, turşu kavurma, salata ve köy ayranı... Hepsi 56TL. Yemekler hem harika hem ucuz. Biz Ekim sonunda geldiğimiz için çok yükseklere çıkamadık. Ancak eğer yaz zamanı gelebilirseniz buraya daha da yukarılara çıkarak yaylaları görebilirsiniz. Akşama kadar Uzungöl'de zaman geçirdikten, hediyelik eşya satan tüm dükkanlara girip çıktıktan sonra Trabzon dönüş yoluna geçtik. Buraya kadar gelmişken şu meşhurrrrrr Trabzon pidesini yememek olmaz diyerek yönümüzü yörenin meşhur yerlerinden biri olan Ayhan Sürmen Serender Restoran'a çevirdik. Pide yanında karalahana dolmasını da yedikten (toplam 39TL) ve bu görevi de başarıyla tamamladıktan sonra biraz da sanat diyerek sevgili rehberimiz Emre'nin oynadığı "İki" adlı oyunu seyretmek için Karadeniz Teknik Üniversitesi'nin yolunu tuttuk. Profesyonel ruhlu bu amatör üniversite öğrencileri süperdi. Ben hepsini tek tek tebrik ediyorum. Bu güzel gurme tatilimiz ancak bu kadar güzel bitebilirdi. 'İki' adlı tiyatro oyunuyla bu tatilimizi noktalayıp havalimanına doğru yola çıktık. Trabzon'a hala gitmediyseniz çok şey kaçırmışsınız demektir. En kısa zamanda gezi hedefleriniz arasına koymalısınız. Neden Trabzon'lu değilim diye ara sıra kendime sormuyor değilim.


Romanya'da para birimi RON kısaltması ile yazılan Ley'dir. 1 yaklaşık 4,5 Ley'e (2017 Ağustos) karşılık geliyor, TL'ye çok yakın. Bu sayede fiyatları Türkiye ile karşılaştırmak çok kolay. Para bozdurmak oldukça rahat, birçok yerde döviz büroları mevcut ve komisyon yok, Türkiye'dekine benziyor. Ancak Türk Lirası çeviren görmedim, o yüzden ile gelmenizi tavsiye ederiz. Bunun dışında elbette ATM'lerden de kredi kartı ile para çekmek mümkün. Restaurant, otel ve süpermarketlerde kredi kartı geçiyor ama tabii ki nakit ihtiyacı her şekilde oluyor. Fiyatlara gelince, bence oldukça makul. Anadolu şehri kıvamında diyebilirim. Şöyle ki; yemek porsiyonları 15-25 Ley arasında değişiyor. Alkol tabii ki TR'ye göre çok ucuz, bira 5-6 Ley, şarap fiyatları da makul. Oteller konusunda biz yüksek sezonda geldiğimiz için biraz fazla vermiş olabiliriz, gecelik kahvaltı hariç 30-35 civarı ödedik (casa denilen küçük ev tipi pansiyonlara 20 civarı ödedik), kahvaltılar ne yazık ki Türkiye'deki çeşitlilikten çok uzak, standart kahvaltıda domates, biber, beyaz peynir, omlet ve reçel oluyor. Pansiyonlarda kahvaltı kahve dahil 5 civarı, kafede yaparsanız kahve hariç bu fiyatlar. Okuduğumuz başka bloglarda konaklama için 10-12 'lar gördük, ya sezondan dolayı ya da fiyatlar artmış bilemiyorum ama biz bunun altında düzgün temiz otel bulamadık. Bunun dışında benzin fiyatları TR'den düşük, 95 oktan benzin yaklaşık 4,60-4,70 Ley. Otobanlar ücretsiz, herhangi bir yol köprü parası ödemedik. Kiralık aracı bir Alman Web sayfası üzerinden Klass Wagen isminde bir firmadan ayarladık, 9 gün için 205 'ödedik. Euro olarak düşünürsek, Araç dahil 835 Euro harcamışız. Uçağa ise Münih-Cluj gidiş-dönüş 2 kişi ve bebek toplam 596 Euro ödedik.


11-20 Ağusto 2017 tarihleri arasında Romanya'nın Transilvanya Bölgesi'ni keşfe çıkmıştık. Bu seyahatle ilgili en hayati konuların başında rotamız nasıldı ve ne kadar harcadık geliyor. Maliyetler nasıl, ne kadar bütçe gerekli tüm bilgileri Bütçe yazımızda bulabilirsiniz. Yazı için lütfen tıklayın. Bu yazımda ise diğer önemli konu olan rotaya değineceğim. 10 günlük Transilvanya turumuzda yaklaşık 1.000 km yol yapmışız. Cluj Turda Sibiel Sibiu Curtea de Argeş Bran Sinaia Rasnov Braşov Viscri Sighişoara ve birçok irili ufaklı köy rotamızdaydı. Ağustos ayı çok sıcak bir ay. Biz de bunu gittiğimizde deneyimlemiş olduk. Bu nedenle Bükreş'i son dakika rotadan çıkardık onun yerine serin köyleri ekledik rotaya. Eğer vaktimiz olsaydı ya da bebekle gezmiyor olsaydık Transilvanya rotamıza kuzeydeki MARAMUREŞ köylerini katmak çooook isterdik. Geleneksel Romanya kültürünü görebileceğiniz çok güzel bir bölge burası. 11 Ağustos 2017 (1. Gün) Biz Münih'ten Cluj'a uçtuk. Türkiye'den bildiğim kadarıyla hem Cluj'a hem de Bükreş'e bağlantı var. Ayrıca Sibiu'da havalimanı var. Cluj'da kiraladığımız aracı teslim alıp o gece Cluj'da dinlendik ve ertesi gün tura başladık. Bence, eğer Cluj'a uçmayacaksanız rotanın içine Cluj'u almanıza gerek yok. 12 Ağustos 2017 (2. gün) Hedefte ilk olarak Turda Salina Tuz Madenleri vardı. Turda Salina Tuz Madeni "Dünyanın yeraltındaki en güzel, tüm dünya genelinde de en güzel 22. yeri" seçilmiş. . Burayı gezmek çok istiyorduk ancak bebekle yeraltına inmek, özellikle de tuz içeren yoğun havayı bebeklerin içine çekmesi tavsiye edilmediği için önüne kadar gittiğimiz halde içine girmedik. Buraya girmek isteyenler yazın bile olsa yanınıza kalın kıyafetler alın. Yerin altı oldukça soğukmuş. Biz Turda'da şöyle bir gezip ver elini güzeller güzeli Sibiel Köyü dedik. Akşama doğru bu köye ulaşmıştık. Sibiel Köyü oldukça şirin, güzel bir köy. İmkanınız varsa bu köyü rotanızın içine almanızı tavsiye ederim. Sibiel Köyü'nde 2 gece kaldık. Aslında ilk planda burada 1 gece kalıp ertesi gün Sibiu ya da Transfagaraşan Yolu'na başlayacağımız Cartişoara'da konaklamak vardı. Ancak önceden pansiyon ayarlamadığımız için ve bizim bulunduğumuz hafta Romanya'da da tatil olunca pansiyon fiyatları fırlamıştı. Biz de Sibiu Köyü'nde kalıp ertesi gün Sibiel'e gidip-geldik. 13 Ağustos 2017 (3. Gün): Önce açık hava müzesi olan "ASTRA" yı ziyaret ettik (Sibiel ASTRA 23km) Vaktiniz varsa, burayı gezebilirsiniz. Orman içinde yürüyüp eskiden Romanya'da insanlar hangi evlerde kalıyormuş, hayatları nasılmış keşfedebilirsiniz. Alanda bir de göl var. 2 saatlik bir aktivite. Bebekli, çocuklu aileler için önerebileceğim bir aktivite. Sonrasında 2007 yılının kültür başkenti Sibiu vardı. Sibiu şehrini muhakkak ama muhakkak rotanıza ekleyin. Çok güzel, tarihi dokusu bozulmadan günümüze kadar taşınmış bir şehir. Gece yine Sibiu Köyü'nde kaldık. 14 Ağustos 2017 (4. Gün): Bugün büyük gün. Planda Transfagaraşan Yolu vardı. Trasfagaraşan bizim Transilvanya tatilimizin çıkış noktasıydı. Bu yolu görebilmek için aldık bütün yolu diyebilirim. Peki nedir Transfagaraşan? Dünya'nın en iyi yol listelerinde ilk 10'da. Hatta Top Gear tarafından Dünya'nın EN İYİ YOLU seçilmiş. Burası VİRAJLARIN adeta EFENDİSİ. 2.034 metre yüksekliğe ulaşan 90km'lik gözlere şenlik bir yol burası. Gittik gördük, gerçekten de görülmeye değermiş. Gece ise yolun sonunda yer alan Curtea de Argeş Köyü'nde kaldık. Bence bu köy yorucu Transfagaraşan Yolu sonrası konaklamak için bire-bir. Tavsiyem yol öncesi Cartişoara'da kalmanız. Yol sonrası ise Curtea de Argeş'te. 15 Ağustos 2017 (5. Gün): Öğleye doğru köy yollarından geze geze güzel manzara fotoğrafları çeke çeke önce Kont Drakula'nın yaşadığına inanılan kalenin yer aldığı BRAN şehrine gittik. Romanya Drakula ile adeta bütünleşmiş bir ülke. Hatta ülkede bu kadar çok sarımsak yenmesini biz buna bile bağladık :) Drakula hikayesi sayesinde günümüz Romanya'sının turizmine de ciddi katkı sağlanıyor. Kont Drakula'nın resmini heryerde görmek mümkün. Bran şehri de Drakula ile adeta bütünleşmiş. Bran şehrindeki kalenin Drakula'nın kalesi olduğu iddiası var. Ancak bu bilgi sadece bir rivayet. Rivayet bile olsa tüm turistler Bran Kalesi'ni görmeye pek bir meraklı. Bran sonrası ise hedefte Kış/doğa sporları cenneti SİNAİA vardı. Burada 2 gece kaldık ve biraz da olsa dinlenme fırsatı bulduk. 16 Ağustos 2017 (6. Gün): Bugünün programında ise ünlü Peleş ve Pelişör Kalesi vardı. Peleş Kalesiorman içinde güzel bir vadiye, Romanya'nın ilk kralı Carol tarafından yazlık kale olarak inşaa ettirilmiş. Duvarları orijinal Gustav Klimt tabloları ile süslü olan bu kalede birçok gizli kapı ve geçitler var. Diktatörlüğün yaşandığı Çavuşesku döneminde ise kalenin 160 odası ülkenin önde gelen komünistlerinin ve dünyanın her yerinden önemli devlet adamlarının ağırlandığı bir yere dönüşmüş adeta ve Nixon'dan Ford'a, Gaddafi'den Arafat'a kadar birçok ünlü isim burada ağırlanmış. 17 Ağustos 2017 (7. Gün): Sinai'dan yola çıkıp önce küçük Rasnov'u gezdik. Öğleye doğru ise güzeller güzeli Braşov'a vardık. Braşov Romanya'nın Bükreş'ten sonra en büyük şehri. Osmanlılardan bölgeyi korumak için zamanın Macar İmparatoru Almanlardan yardım ister. Onlar da gelirler ve Braşov'u kurarlar. Bu da 13. yüzyıla denk gelir. Özellikle büyük meydanı görünce buraya Alman eli değmiş diyor insan. Münih'in Marienplatz'ı adeta. Alçak ve rengarenk evler, arnavut kaldırımları tam gezmelik. Romanya seyahatinde Braşov atlanılmamalı kesinlikle. Gece ise konaklamak için ver elini Viscri Köyü dedik. 18 Ağustos 2017 (8. Gün): 1 gece önce gece karanlığında vardığımız Viscri Köyü'nü keşfe çıktık. Prens Charles'ın Viscri Köyü hayranı olduğunu Romanya gezimiz sırasında keşfettik biz de. Hatta burada bir evi bile varmış. Bu ev konuk evi olarak işletiliyormuş. Bu köyün doğal hayatının bozulmadan kalması için de destek oluyormuş kendisi. Biz de o nedenle şirin bir köy evinde konakladık. Sabah horoz, tavuk sesleriyle uyanmak pek bi güzel oldu. Köy gerçekten doğallığını yitirmemiş şirin bir yer. Bu köyü özel yapan başka bir ayrıntı ise Orta Çağ'dan günümüze kadar bozulmadan kalması. Ama daha önemli bir sebep de bu köyde 1185 yılından kalma UNESCO Dünya Kültür Miras Listesi'nde yer alan "KİLİSE". Kiliseyi gezerken etkilenmedim değil. Kiliseden manzara ise ayı bir güzel. Ama bu köyü unutulmazlarımız alacak sebep bizim için başkaydı: Bu köye özel "EKMEĞİ". Odun fırınlarında üstü yanana kadar pişen ekmeğin yanık kısımları temizlendikten sonra ortaya acayip lezzetli bir şey çıkıyor. Transilvanya turunda Viscri atlanmamalıydı. Biz de atlamadık. Öğleden sonra ise son durak Sighişoara'ya doğru yola çıktık. 19-20 Ağustos 2017 (9 ve 10. gün): Son 2 gecemizi güzeller güzeli Sighişoara'da geçirdik. Burası Drakula 'nın yani Vlad Tepeş'in doğduğu ve hayatının bir kısmını geçirdiği şehir. Bu güzel şehir Ortaçağ'da kurulmuş ve günümüze kadar korunarak gelmiş. UNESCO Dünya Miras Listesindeki şehir Transilvanya seyahatimiz sırasında bizim favori yerimiz oldu. Tarihi şehir kale surlarıyla çevrili. Bilin bakalım o kale ne için yapılmış. Tabii ki Osmanlı akınlarından korunmak için. Kaleden görünen manzara ise ayrı bir güzel. Rengarenk sokakları, arnavut kaldırımları, şirin cafeleriyle gezmesi çok renkli ve bir o kadar eğlenceli. Off the Road on the Track 10 gun bounce Transilvanya yollarındaydı.


Şehir tatili notlarına biraz ara verip bu aralar biz 'Demirci Ailesi' ni fazlasıyla heyecanlandıran 'Trekking Turları' na dair notlarımı sizlerle paylaşmak istiyorum. 1-2 günlük haftasonu kaçamakları, bizim için yeni ve bir o kadar heyecan verici bu dünyayı keşfetmemize yardımcı olmanın yanı sıra, bizi daha uzun soluklu doğa yürüyüşlerine de hazırlıyor. Yaşadığımız şehir de Münih olunca bize sadece bu hafta nerede yürüsek ya da nereye tırmansak demek kalıyor. Eğer siz de Almanya'nın Bavyera Eyaletine gelmişken 1-2 gün Alpler'de zaman geçirmenin güzel bir fıkir olduğuna inanıyorsanız burada paylaştıklarım size başlangıç için faydalı olacaktır. Hedefimiz Jochberg Zirvesi. Yani 1567 metreye yürümek. Jochberg Zirvesi, Walchensee etrafını saran Alpler'de bir zirve. Aşağıdaki haritada bu bölgede bulunan tüm trekking yollarına dair bilgiler yer alıyor. Jochberg Zirvesi gölün sağ tarafında. 1567 metreye ulaşmak için 3,0 km yol yürümeniz gerekiyor. Bu da yaklaşık 3 saatlik bir süreye karşılık geliyor. Yolun yorucu olmasının en önemli sebebi tırmanıyor olmak. Bu sürede tam 750 metre tırmandık. Çok da değilmiş demeyin. Eğer kondisyonunuz iyi değilse bu parkur zorlar! Bu parkur için sağlam trekking ayakkabılarına ve sağlam bacak kaslarına ihtiyaç var. Benden söylemesi. Asıl parkura ulaşmak için arabayı park ettiğimiz yerden başlayıp ormanlık alan içinde 5-10 dakika yürüdük. Bizim gibi güzel havayı fırsat bilip buraya trekking yapmaya gelmiş kalabalık bir Alman grupla yürümek oldukça zevkliydi. Parkurun ilk kısmında ormanın içinden nispeten kolay bir yol izleyerek ilerledik. Yukarı doğru tırmandıkça Walchen Gölü manzarası da ortaya çıkmaya başladı. Ve tabii ki küçük çocuklarıyla bu yürüşü gerçekleştiren Alman ailelere yine rastladık. Bayılıyorum onlara ve onları örnek alıyorum. Bebek sahibi olmak demek, hayattan elini ayağını çekmek değil, biz bunu görerek anladık. Tırmandıkça manzara iyice güzelleşti... Aşağıdaki fotoğrafta ayaklarımın hemen altındaki uçurumu çekmek istedim ama gözlerimin gördüğünü fotoğraf karesiyle yansıtamadım ne yazık ki. ... Ve Kochelsee. Bu tırmanışa iki farklı göl manzarası bize eşlik etti. ve zirveye doğru yaklaşırken bir anda ormanlık alan son buldu. ve artık göle ulaştık. Güneşin altında ayakkabılarımızı çıkartıp dinlenmek ve hatta biraz uyumak iyi geldi. Bu parkur zorluk derecesi olarak orta, insana yaşattığı zevk açısından üst düzeyde bir parkurdu. Walchensee bölgesi genel olarak çok güzel bir yer. Burada otellerde kalmanın yanı sıra tatil evleri kiralayabilir ve bu bölgede çok güzel bir haftasonu geçirebilirsiniz. Biz daha önceden otel ayarlamadığımız için arabaya ulaşır ulaşmaz otel aramaya koyulduk. Hava o haftasonu çok güzel olduğu için ve ayrıca Walchensee'de Wiking Festivali olduğundan oteller doluydu. Yaklaşık 4-5 otel denemesinden sonra ümitlerimiz tükenmek üzereyken çok güzel bir otel bulduk. İsmi Hotel Pension Pax Wallgau (100 /gecelik). Manzarası çok güzeldi. Şansımıza bahçeye bakan odası boşmuş. Çok keyiflliydi. Bu otelin bir başka avantajı ise, Garmish-Partenkirchen'e yakın olması. Bu otelde ya da Wallgau bölgesinde bir otelde kaldığınızda birkaç gün Walchensee tarafında zaman geçirebilir, daha sonraki günlerde Garmish'i gezebilirsiniz ki, burada Almanya'nın Alpler'deki en yüksek zirvesi olan Zugspitze yeralıyor. Değerli yorumlarınızı bekliyorum... Jochberg zirvesine yürüyüş notlarım bu kadar. Sırada yine Walchensee Bölgesi'nde yeralan Herzogstand zirvesine yaptığımız yürüyüş var. İlerleyen günlerde bu yürüyüşe dair olan notlarımı sizlerle paylaşacağım.


Walchensee'de ilk gün Jochberg Zirvesi'ne tırmanma serüvenimizi sizlerle paylaşmıştım. Sıra, o haftasonunun 2. gününde Herzogstand Zirvesi'ne yaptığımız yürüyüşü sizlerle paylaşmaya geldi. Göksel'in o muhteşem müzik CD'sini dinlerken bir yandan da biz neler yapmıştık diye düşünüyorum. Üzerinden yaklaşık 1 ay geçti ve biz o süre zarfında tam 4 farklı yürüyüş daha gerçekleştirdik. Evet biraz da fotoğrafların yardımıyla bu turumuza ait ayrıntıları sizlerle paylaşabilirim artık. Aslında yukarı teleferikle de ulaşmak mümkün. Esas zirveye ulaşmak içinse teleferikten indikten sonra biraz daha tırmanmanız gerekiyor. Bizim hedefimiz ise, zirveye yürüyerek çıkmak, inişi ise teleferikle gerçekleştirmek. Artık yürüyüşe başlayabiliriz. Biz yukarı çıkarken teleferikle çıkanları da görüntüleme imkanı bulduk. Yukarı çıkarken bize çok güzel bir manzara eşlik etti. Bu kısım parkurun zorlu kısmıydı. Dar bir yoldan ipe tutunarak yürümek zorundasınız. Ancak oldukça güvenli. Zirvede manzaranın tadını çıkartıp dinlendikten sonra geri dönüş yoluna geçtik artık. Teleferikle hem yukarı çıkıp hem aşağı inmek isterseniz kişi başı 11,50 ödemeniz gerekiyor. Bizim gibi tek yön bilet alanlar ise kişi başı 6,70 ödüyor. Bu güzel günü ise tavsiye üzerine gittiğimiz yerde yemek ve kahveyle tamamladık. Güzel bir yemeği ve yorgunluk kahvesini hak ettik ne de olsa. - Bu parkur çocuk arabası için uygun değil. Ancak yürüyüş sırasında sırt çantasında taşıdığı küçük bebekleriyle yürüyüş yapan çok aile gördük. - Walchensee'den yürüyüşe başladığınızda (800 metre), yaklaşık 2 saat sonra ilk mola yerine ulaşılıyor (1.575 metre). 30 dakika kadar daha yürüdüğünüzde zirveye ulaşıyorsunuz (1.731 metre). Çok keyifli bir parkurdu. İlk defa geldiğimiz Walchensee Bölgesi'ni biz fazlasıyla beğendik.


Bavyera Alplerini tanıtmaya devam... Bu sefer ki hedefimiz Höllentalklamm. Yani iki dağın birbirine yaklaşarak oluşturduğu geçit. Burası Münih merkezden yaklaşık 90km uzaklıkta Garmisch-Partenkirchen adlı köydeki güzel yürüyüş yollarından biri. Münih'e gelenler siz siz olun bu bölgeyi keşfetmeden Münih'ten ayrılmayın. Buraya ulaşmak için iki seçeneğiniz var. Birincisi tren: Münih-Garmisch arası trenle 1,5 saat ve Bayern Ticket ile gidebilirsiniz. Bilet için daha ayrntılı bilgi verdiğim yazıma ulaşmak için lütfen tıklayın. Buraya ulaşmanın ikinci yolu da araba kiralayabilirsiniz. Münih merkezden yaklaşık 90km uzaklıkta. Höllentalklamm iki dağın birbirine yaklaşarak oluşturduğu bir geçit demiştim. Ülkemizdeki Saklıkent gibi bir yer. Girişinde çok güzel bir cafe var. Buraya ulaşmak için yaklaşık 1 saat tırmanmanız gerekli. Tırmanış sırasında gürül gürül akan nehir sürekli size eşlik edecek. Biz ilk yürüyüşümüzü sonbaharda gerçekleştirmiştik ve içinde yürüdüğümüz orman sonbaharın tüm renklerini taşıyordu. Ve ilk mola yeri 1.045 metrede kayalıkların dibindeki bir cafe. Burada sıcak birşeyler içmek, doğanın tadını çıkartmak muhteşem bir duygu. Höllentalklamm'da dağların arasında yürünebilmesi için dar bir yol yapılmış. Yol zaman zaman kayalıkların içine giriyor ve yolu görmek ışık olmadığı için zorlaşıyor. Yukarıdan akan sular nedeniyle de dikkatli olmak gerek. Çünkü taşlar oldukça kaygan. Tüm bu zorluklara rağmen burası tam anlamıyla bir doğa harikası. ve geçitin sonuna ulaştık... Geçitte ilerlemek yaklaşık 50 dakika sürdü. Vadinin sonundaki dinlenme yerine ulaşmamız için yaklaşık 30-35 dakika daha yürümemiz gerekiyordu. Ve bitiş noktasına ulaştık... Dönüşe saat 15:00 sularında başlamıştık ve saat 17:40'da dönüş yolunu mola vermeden tamamladık. Bu bölgeye trenle ulaşmak çok pratik. Bölgede görülebilecek daha birçok yer var. Bunların başında Almanya'nın Alpler üzerindeki en yüksek noktası Zugspitze geliyor. Bu zirveye dağın içinden ilerleyen trenle çıkılıyor ki bu tren deneyimi bir başka güzel. Zirvede kış zamanı kayak yapılabilir ya da sadece cafesinde oturup manzaraya karşı kahve içilebilir. İkinci önerim ise Partnachklamm. Burası yine bir geçit. Ancak bebekle bile bu parkuru yürüyebilirsiniz. Partnachklamm benim FAVORİM. Partnachklamm yazıma göz atmanızı tavsiye ederim. Üçüncü önerim ise Eibsee. Bu gölün etrafında yürümek inanılmaz güzel. Tam bir doğa harikası. Hal böyle olunca bu bölgede birkaç gece kalmak bence kaçınılmaz. Garmich-Partenkirchen Garmisch ve Partenkirchen adlı iki köy. İkisinden birinde bir otel bulup bu bölgeyi keşfedebilirsiniz. Höllentalklamm parkuru ise çocuk arabası ve bisiklet için uygun değil. Turun tamamı dinlemeler ve fotoğraf çekmek için ayırdığımız zaman dahil yaklaşık 7 saat sürdü. Net yürüyüş yaklaşık 5,5 saat olarak düşünülebilir. Ulaştığımız en yüksek nokta 1.387 metre.


Münih'te Ekim Ayı içinde bahardan kalma bir günde yapılabilecek en güzel aktivite dağlara tırmanmak tabii ki. Radyolar 20 Ekim gününde muhteşem bir hava olacağını günler öncesinden bangır bangır duyurunca, o gün tüm yorgunluğumuza rağmen düştük erkenden yine yollara... Bu sefer hedef Hochfelln Zirvesi, yani 1.674 metre. Ekibimiz Yeşim-Fatih-Gökçe Demirci... Yürüyüş başlasın artık! Sabah 8:30 gibi yola çıkmayı planlarken çıkış saatimiz 9:15'i bulsa da yolda trafiğe yakalanmadığımız için vakitlice yürüyüş yapacağımız yere ulaştık. Münih'ten yola çıkanlar için: A8 otobanından Salzburg yönüne doğru gittiğinizde 'Bergen' çıkışından çıkıyorsunuz. Münih-Bergen arası arabayla yaklaşık 115 km. Yürüyüş yolları Bergen'de direk otoparkın yanından başlıyor. Bu açıdan ulaşımı rahat bir bölge. Hochfelln Zirvesi'ne çıkmak isteyenler için farklı alternatifler mevcut. Örneğin zirveye yürüyerek çıkmak isteyenler 8 No'lu yolu takip ettiklerinde yaklaşık 4 saatlik bir tırmanış sonrasında zirveye ulaşabilirler (Talstation-Hochfellngipfel arası 4 saat). Eğer bu 4 saat ilk başta sizi korkutuyorsa, yolun yarısını teleferikle çıkabilir (Talstation-Mittelstation arası tek yön teleferikle kişi başı 8,50 ), sonra yaklaşık 2 saatlik bir yürüyüşle zirveye ulaşabilirsiniz (Mittelstation-Hochfellngipfel arası 2 saat). Ya da bugün hiççççç spor yapma günümde değilim derseniz zirveye direk teleferikle çıkabilirsiniz. (Zirveye teleferikle gidiş-dönüş kişi başı 21 ). Biz sevgili Yeşim'i çok zorlamamak için Mittelstation'a kadar teleferikle çıkıp, oradan zirveye kadar yürümeye karar verdik. Dönüş yolumuzda ise 8 no'lu yolu takip edip direk aşağıya yürüdük. Yaklaşık 15 dakika yürüdükten sonra sabah kahvesi için ilk molamızı verdik. Zirveye çıkış sıcak hava ve taşlı yollar nedeniyle biraz yorucuydu. Ancak açık gökyüzü sayesinde manzara süperdi. Zirveye ulaştığınızda eğer çok yorulmuş olursanız dinlenmek ve bir şeyler yiyip içmek için zirvedeki restaurantta oturabilirsiniz. Yaklaşık 15 dakika zirvede zaman geçirdikten sonra inişe başladık. 1 saat 30 dakika sonra sabah ilk mola verdiğimiz yere ulaştık ve burada yemek molası verdik. - Bu parkurun tamamı için iyi bir kondisyon gerekiyor. Yani eğer teleferikle çıkmayıp tüm yolu yürümek isterseniz süreyi yaklaşık 8 saat olarak planlayın. Ayrıca, yolun bir kısmının kayalıklı olması parkuru iyice zorlaştırıyor. - Teleferikle yarıya kadar çıktığınızda teleferikten indikten sonra yaklaşık 10 dakika yürürseniz ilk mola yerine ulaşabilirsiniz. Burada mola verebileceğiniz 3 farklı yer var. Bizim seçtiğimiz yerde sadece peynir tabağı ve pasta seçenekleri vardı. Ancak fiyat açısından bu zamana kadar gördüğümüz en uygun yerdi (Kahve 1.5 ). - Fotoğraflardan da anlaşılacağı üzere burası çocuk arabası için uygun bir parkur değil. - Yürüyenlerin dışında bu bölgeyi dağ bisikletiyle tırmananlara rastladık. Mountainbiking için güzel bir yer.


Aslında Budapeşte-Slovakya çok uzun zamandır aklımızda olan ama bir türlü gerçekleştiremediğimiz bir gezi rotasıydı bizim için. Bu sene (2012) Paskalya tatilinde nihayet Orta Avrupa'da 4-5 günlük bir tatil gerçekleştirebildik. Bu bizim Avrupa'da trenle ilk seyahatimiz. Münih'ten 7:27'de kalkan trenimiz Rosenheim, Salzburg, Linz, St. Poelten ve Viyana'yı takip ederek 14:49'da Budapeşte'ye ulaştı. (Tren bilet fiyatı: 171,50 gidiş dönüş / 2 kişi). Tuna Nehri 10 ülkeyi dolaşarak akan, ki bunların içinden 4 tanesi ülkenin başkenti, ve kolları 9 farklı ülkeden toplanarak gelen böylece 19 ülkeyi ve 81 milyon kişiyi birbirine bağlayan bir nehir olması nedeniyle dünyanın en uluslararası nehri. Budapeşte ise Tuna Nehri'yle Buda ve Peşte olmak üzere 2 yakaya bölünmüş tarihi bir şehir. Şehir Kıtanın ilk yeraltı metro sistemine sahip. Şehirdeki Özgürlük Köprüsü 2010 yılında en iyi ışıklandırma sistemi ödülünü almış. Köprüde 584 tane özel tasarlanmış ışık bulunuyor. Budapeşte'nin büyük bir kısmı UNESCO Dünya Mirasları Koruması altında; Tuna Nehri Kıyısı, Buda Kalesi Bölgesi, Gellert Hamamı, Özgürlük Heykeli, Parlamento Binası, Gresham Sarayı, Andrassy Bulvarı'ndaki Binalar ve Kahramanlar Meydanı en bilindikleri. Budapeşte'de Starlight Suiten Oteli'ni online rezerve etmiştik (2 kişilik oda fiyatı kahvaltı hariç: 75 ). Tarihi yerlere yakınlığı seçim nedenimizdi. Temiz ve güzel bir otel. Otelde kaldığımız süre boyunca tek problem odaların çok sıcak olmasıydı. Birkaç gün sonra hava tekrar soğuyacağı için merkezi ısıtma sistemini kapatmamışlar. Klimalar bile sıcak hava üflediğinden ilk gecemiz biraz zorlu geçti. Bunun dışında otelden memnunduk. Otele yerleştikten sonra güzel havayı kaçırmamak için hemen şehri gezmeye başladık. Yalnız ilk olarak yerel paraya ihtiyacımız olduğundan döviz bürosu aramaya başladık (1 = 292 HUF). Bu konuda çok dikkatli olmanızı tavsiye ediyorum. Birinci neden, kurlar her yerde aynı değil. İkinci olarak da, sizi kandırmaya çalışan insanlara dikkat etmeniz gerekiyor. Biz döviz bürosu önünde beklerken bir adam bize daha yüksek kurdan para bozmayı teklif etti. Bizimle konuşurken, sıraya giren başka bir adam, bu adamın teklifini kabul etti ve parasını bozdurdu. Bize güvenli gelmeyen bu teklifi kabul etmediğimiz için sonradan içimizden bir oh çektik. Çünkü para bozduran adamla parayı bozan adamı daha sonra başka bir döviz bürosunun önünde görünce kurulan tezgahı anladık. Budapeşte'de bu konuda çok dikkatli olmanız gerekiyor. İlk olarak şehrin alışveriş yeri olan "Vaci Caddesi'ne" gittik. Burası Macarlar ve turistler tarafından Milano, Paris, Amsterdam gibi ünlü şehirlerdeki alış-veriş caddeleri kadar güzel bulunan bir cadde. 2008 yılında yapılan bir değerlendirmede bu cadde atmosfer, etkileyicilik, seçenekler ve müşteri servisi açısından 7. olmuş. Paskalya zamanı olduğu için heryer hediyelik eşya ve yiyecek-içecek satan küçük reyonlarla doluydu. Sırada Budapeşte'nin en büyük kilisesi olan St. Stephen's Basilikasi vardı. Giriş ücretli (4 kişi 1000 HUF). Burası St. Stephen'e adanmış ve Budapeşte'nin en büyük Bazilikası olmasıyla ünlü. 8.500 kişi içeride ibadet edecek büyüklükte. 96 metre yüksekliğinde Dom'a sahip olan bu kilisenin inşasına 1851 yılında başlansa da tamamlanması 1905 yılını buluyor. Kilise'nin yüksekliği yakınındaki Parlamento binası ile aynı. Bu aynı zamanda kilise ile devlet yönetiminin eşitliğini simgeliyor. Şehirdeki başka hiçbir binanın 96 metreden daha yüksek inşa edilmesine izin verilmiyor. Neo-Klasik tarzdaki bu kilisenin içinde kiliseye daha sonradan ismi verilen Kral St. Stephen'in mumyalanmış kolu, ki dürüst sağ el olması nedeniyle, kutsal emanet olarak sergileniyor. Kral Stephen Macar Krallığı'nın kurucusu. Buraya giriş kapalı olduğu için biz mumyalanmış kolu göremedik. Ancak asansörle kilisenin en yüksek yerine çıkarak şehri kuşbakışı görme fırsatını kaçırmadık (4 kişi 1000 HUF/ pazarlık öncesi bu fiyat 2000 HUF' tu). Buradan şehir 360 derece kuşbakışı görülebiliyor. Bu kilisenin Domu ayrıca şehrin her yerinden görülebilecek kadar büyük olması özelliği ile ünlü. Budapeşte caddeleri geceleri oldukça hareketli. Canlı müzik, eğlence, cafe bar seçenekleri çok fazla. En ilginç olanı Buz Cafe'ydi. İçerdeki herşey buzdan. İçeriye girdiğinizde soğuktan korunabilmek için özel kıyafetler giymeniz gerekiyor. Budapeşte'de hava çok güzeldi; bu nedenle ilk akşamımızda açık havada keyif yaptık. Bunun için durağımız şehrin Peşte tarafındaki restoran ve cafelerin bulunduğu hareketli Raday Caddesi. Budapeşte'nin ilk Michelin yıldızlı restoranı "Costes" de bu cadde üzerinde. Bu bölgenin şaraplarının ünlü olduğunu söylemeye gerek var mı bilmem? Budapeşte'de şarap deneme yerlerini gezebilir ve çeşitli şaraplarını tadabilirsiniz. Burada ünlü olan şaraplardan biri hakkında kısa bir dipnot düşmek istiyorum: Slovakya ve Macaristan'ın sınırında yeralan Tokaji bölgesindeki üzümlerden üretilen Tokaji şarabı. Tadı puntosuna göre değişen bu şarabın beyaz olanı tatlı. Eskiden insanlar şarabı büyükçe küfelerde taşıyorlarmış. Küfenin ağırlığı konusunda şaibeli bilgiler olduğu için kg'ını yazamıyorum :) O küfeye 1 ölçek üzüm şırası atılınca Punto 1'e karşılık geliyor. Punto sayısı arttıkça şarap daha tatlı oluyor. Biz Punto 3'ü seçtik ve normal şaraba göre daha tatlıydı. Punto 6 ise içimi oldukça zor olan bir şarapmış (Kahve, Latte, Tokai Azsu 0,50 lik şarap 5.000 HUF). Budapeşte denilince akla ilk gelen Buda Kalesi ve kalenin bulunduğu bölge aslında. Biz ilk geldiğimiz gece kaleyi Tuna Nehri'nin kıyısından fotoğraflama fırsatı bulduk. Manzara inanilmaz güzel ve etkileyici. Buradaki Kraliyet Sarayı aslında birçok savaşın yaşandığı 13. yüzyildan kalma bir saray ve Macaristan'ın sembolü. Bu bölgede bulunan 3 kiliseye ek olarak, ki aralarında uzun tarihi ile en güzel katolik kiliselerinden biri olan Mattias Kilisesi bulunmakta, burada ayrıca 5 tane müze ve bir çok tarihi bina bulunmakta. Bölgedeki Fisherman's Bastion ve Meydan Tuna Nehri'ni en güzel şekilde seyretme imkanı sunuyor turistlere. Bu nedenle bu bölge ikinci günümüzün ilk durağı olarak planımıza girdi. Ancak ilk olarak kahvaltı edebileceğimiz güzel bir yer bulmalıydık. Fruccola Juice Cafe'yi kahvaltı yeri olarak önerebilirim. Güzel sandviçler, kruvasanlar, meyveli müsli seçeneklerinin yanı sıra taze sıkılmış meyve suları denenebilir (2 tane taze meyveli ve yoğurtlu müsli, bir kruvasan 1.789 HUF Adresi: Kristopf Ter 3). Ve tabii ki Mattias Kilisesi ve Fishermen's Bastion. Burada ne kadar süre fotoğraf çektiğimi hatırlayamıyorum. Gözümün gördüğü herşeyi fotoğraflamak istedim sadece. Tuna Nehri boyunca uzanan 140 metrelik duvar buranın ön kısmını oluşturuyor. Bu duvarın üstüne belli bir ücret karsılığında çıkabilir ve fotoğraf çekebilirsiniz, ki biz buna gerek duymadık. Çünkü duvarın alt kısmında fotoğraf çekmek için çok uygun yerler var ve üstelik aynı manzarayı fotoğraflayabilisiniz. Buradaki 7 tane taş kule sivri tepeleri ile aslında ülkeyi 896 yılında fetheden Macar Boyu'nu temsil ediyor. Burası Mattias Kilisesi'ni yeniden inşa eden kişi olan Frigyes Schulek'in planına göre Neo-Romanesk tarzında 1895-1902 yılları arasında inşa edilmiş. İsmini ise Orta Çağ'da şehrin bu bölgesini korumaktan sorumlu olan Balıkçılar Birliği'nden almış. Hemen buranın karşısında Szabo Marzipan Sergisi'ni gezebilirsiniz. Burası dünyaca ünlü pasta müzesi ve içinde Budapeşte'nin ünlü turistik yerlerinin marzipandan yapılmış pastaları, ki Mattias Kilisesi, Fishermen's Bastion inanılmazdı, sergileniyor. Bir pastanenin arka odasında böyle güzel ve etkileyici pastaların olduğu kimsenin aklına gelmez (Giriş ücreti: 1.200 HUF/ 3 kişi). Öğleden önceki programımızı yeraltındaki kayaların içine 1940'lı yıllarda inşa edilen hastaneyi ziyaret ederek tamamladık. Uzun uğraşlar sonunda bulduğumuz bu yer görülmeye değer bir müze şu anda. Her saat başı turlar var ve tur süper İngilizce konuşan bir rehber eşliğinde tam 1 saat sürüyor. Buraya giriş ücreti kişi başı 3600 HUF, ancak doktor ve askerlere %30 indirim yapıyorlar. İçeride fotoğraf çekmek yasak olduğu için bu etkileyici yeri sizinle paylaşamıyorum. Ancak gidilip görülmesi gereken yerlerin başında yer alıyor diyebilirim. Tur başında 10 dakikalik bir belgesel seyrettikten sonra bu hastaneyi ve 2. Dünya Savaşı sonrasında nükleer bomba saldırılarından korunabilmek için kullanılan gizli sığınakları gezdik. Bu bölgedeki kayaların doğal yapısı nedeniyle 10 km uzunluğundaki alana birbiriyle bağlantılı mağaralar yapılmış. Tarihte ilk önce burası insanların yiyeceklerini depolaması için kullanılmış. Sonradan buraya 60 hasta kapasiteli bir yeraltı hastanesi yapılmış. Ancak 2. Dünya Savaşı sırasında burada 700-750 yaralı asker tedavi edilmiş. O günkü şartları çok gerçekci bir şekilde sergileyebilmeyi başarmışlar. Yerde sedye içinde yatan yaralı hastalar, ameliyat yapan doktorlar, hastaları tedavi eden hemşireler hepsi çok gerçekciydi. Burası ayrıca Alman askerlerinin yönetim yeri. Rus saldırılarına karşı Almanlar bu şehri Macar askerleriyle beraber korumuşlar ve burdan komuta etmişler. Soğuk Savaş süresinde ise nükleer bomba saldırılarına karşı korunak olarak kullanılabilmesi için gizlenmiş ve genişletilmiş. Burayı gezmek bizim için çok güzel ve değişik bir deneyim oldu. Artık öğlen vakti gelmişti ve biz sabahın erken saatlerinden itibaren hiç durmadan yürüdüğümüz için çok yorulmuştuk. Sabah turuna katılamayan Sevda ile buluşup Vaci Caddesi'ne gidip Anna Cafe'de birşeyler yedik. Biz yerel çorbasını içip tatlı olarak da buralara, yani Orta ve Doğu Avrupa'ya özgü, özel pankek tatlısını denedik. Çikolata sosu biraz fazla likörlüydü. Ancak denemenizi tavsiye ederim (Anna Cafe 12.110 HUF, %10 servis bedeli dahil). Kahvelerimizi de içip kendimize geldikten sonra ilk durağımız Dohany Caddesi'ndeki dünyanın en büyük ikinci, Avrupa'nın ise en büyük Sinagogu. Ancak Yahudi Bayramı nedeniyle kapalıydı. Ben bu duruma çok üzüldüm. Çünkü bu zamana kadar hiç Sinagog gezme imkanımız olmamıştı ve bu kadar özel bir Sinagog'u gezemememiz tam bir şanssızlıktı. Bu Sinagog 1854-1859 yılları arasında Romantik tarzda Ludwig Foerster ve Frigyes Feszl planlarına göre inşa edilmiş. 3.000 kişinin ibadet edebileceği büyüklükte bir yer. Oryantel tarzdaki mimarisi nedeniyle oldukça etkileyici bir bina. Şehrin sokaklarında, bulvarlarında yürümeye devam ettik ve 2.310 metre uzunluğundaki Andrassy Bulvarı'na ulaştık. Birbiriyle aynı tarzda mimariye sahip binalarla bu bulvar şehir merkezine ve şehir parkına bağlanıyor. Bu bulvar üzerinde güzel bir mimariye sahip Opera Binası'nı gezdik. Opera Binası 27 Eylül 1884 yılında hizmete açılmış. Neo-Rönesans tarzda bir mimariye sahip. Budapeşte aslında dünyadaki en güzel opera binasına sahip olduğuna inanıyor ve bununla gurur duyuyor. Burayı rehberle gezmeniz de mümkün. Biz oradayken opera seyretmeye gelen insanlar vardı. İçerisini gezdikten sonra ben burada yeğenlerim için çok güzel 2 tane Budapeşte kartı ve bizim için Budapeşte magneti seçtim (1.790 HUF). Bu bulvar üzerinde yeralan Terör Müzesi'ni de gezebilirsiniz. Ayrıca bu bulvardaki Callas Cafe oldukça şık bir akşam yemeği için bizim önerimiz. Sevda ve Serkan daha önceki Budapeşte gezisi sırasında burada bir akşam yemeği yemişler ve yemekleri oldukça başarılı bulmuşlar. Özellikle Sufle'yi çok övdüler. Aklınızda bulunsun (Adres Callas Cafe H-1061 Budapest Andrassy Ut 20). Caddelerde dolaşmaya devam ettik ve ünlü New York Cafe'yi bulduk. Burası 100 yıldan fazla süredir Budapeşte'te hizmet veren Budapeşte'nin en ünlü cafelerinden biri. Grand Bulvarı üzerinde belki de en karakterli ve etkileyici binanın ilk katındaki bu cafede kahve içebilir ve pastalarından yiyebilirsiniz. Cafe'nin içi çok etkileyici bir mimariye sahip. Yolda ilerlerken şarap deneyebileceğimiz ve satın alabileceğimiz bir restoran bulduk. Münih'teki arkadaşlarımıza ikram etmek icin Tokaji Aszu beyaz şarabı satın aldık (Fiyati: 2.500 HUF). Bu uzun şehir turundan sonra akşam için enerji toplamaya karar verdik ve otelimizde 1 saat dinlendik. Akşam ilk durağımız Parlamento Binası. Neo-Gotik tarzda mimariye sahip bu parlamento Avrupa'nın en büyük 3. parlamentosu. Şehrin Peşte tarafında Zincirli Köprü ile Margaret Köprüsü arasında yeralan bu bina şehrin hemen hemen her noktasından ilgiyi üzerine çekebilecek güzellikte. Özellikle gece ışıklandırmasıyla. Parlamentonun karşısındaki meydanda dalgalanan yırtık Macar Bayrağı'nı göreceksiniz. 1956 yılında ülkede Komunist düzene karşı yapılan ayaklanamada bayrağın üzerine sonradan eklenen Sovyet amblemini halk söküp atmiş. Bunu temsilen yırtık bir bayrak orada dalgalanıyor. Akşam yemeği için Sir Lancelot Restoranında daha önceden yer ayırtmıştık. Burada insan kendini Tarkan filminin bir sahnesini canlı yaşıyor gibi hissedebilir :) Geleneksel kıyafetleri içinde Macar kızları bir garson için oldukça fazla güzel ve seksiydi. Yemekleri et ağırlıklı. Burayı asıl değişik ve özel kılan aslında canlı performanslar. Macar dansözün yanı sıra, ateş gösterisi ve güçlü adam şovu oldukça etkileyiciydi. Başta da dediğim gibi buranın dekorasyonu size Tarkan filmlerinin sahnelerini yaşatacak (3 kişilik et tabağı, tek kişilik sebze tabağı ve içecekler 100 ). Uzun ve dolu dolu geçen günün sonunda yorgun bir şekilde otelimize geri döndük. Budapeşte'deki son günün sabahında kahvaltı sonrası (6.000 HUF/4 kişi) Favom Meydanı'nda Özgürlük Köprüsü'nün Peşte tarafında yeralan kapalı pazara gittik. Burası yerel bir pazar görmek isteyenler, ayrıca hediyelik eşya almak isteyenler için en iyi seçenek bence. 1897 yılından beri burası şehrin ticaret yeri olmuş. 2 katlı bir yer, meyveden sebzeye yerel yiyeceklerden hediyelik eşyalara kadar herşeyi bulabilirsiniz. Kısa bir bilgi vermek istiyorum. Türklerin 150 yıllık hakimiyeti sırasında kırmızı biberle tanışan Macarlar bu biberleri kurutarak yemeklerinde kullanmaya başlamışlar. Her yerde kurutulmuş kırmızı biber bulmanız mümkün. Macar mutfağında Türk etkisi bu şekilde görülebiliyor. Gellert Tepesi'nden şehri son bir kez seyretmek ve Özgürlük Heykeli'ni görmek için şehrin Buda tarafına geçtik sonra. Bu sırada yağmaya başlayan yağmur biraz bizi zorlasa da biz bol bol fotoğraf çekmeden oradan ayrılamadık. Burası başkentin popüler gezinti yeri. Burası aslında 1849 devriminde Habsburg imparatorluğunun Macar Ordusu'nu yenmesinin ardından 1854 yılında yapılmış bir savunma kalesi. Tavsiyem Dünya Mirasları arasında yer alan şehir manzararasının tadını çıkarmanız yönünde. Bu tepede ayrıca St. Bishop Gellert'in Heykeli ve Özgürlük Heykeli'ni görebilirsiniz. Son durağımız Kahramanlar Meydanı. Andrassy Bulvarı'ndan aşağı doğru yürüdüğünüzde Şehir Parkı'nın karşısındaki Kahramanlar Meydanı'na ulaşıyorsunuz. Meydanın tam ortasında 40 metre yüksekliğinde heykel hemen dikkati çekiyor. Burası 1896 yılındaki Milenyum kutlamalari için inşa edilmiş. Bu nedenle meydandaki her heykel Macar tarihininin bir parçasını temsil ediyor. 1929 yılında inşası bütünüyle tamamlanmıs ve şu andaki ismini almış. Burası çok etkileyiciydi. Burası için yarım gününüzü ayırmanızı tavsiye ederim. Türklere ait bir iz görmek istiyorsanız 16. yüzyılda Türkler tarafından yapılmış Gül Baba Türbesi'ni ziyaret edebilirsiniz. Buda Kalesi içinde yeralan Tarih Müzesi Macar Tarihi meraklıları için ideal. Margaret Adası'nı farklı bir alternatif olarak önerilebilirim. 2,8 km uzunluğundaki Margaret Adası şehrin en güzel parkıyla çevrili. Ada üzerinde restoranlar, barlar, 2 otel, yüzme havuzu, kumsal ve golf sahaları bulunuyor. Spa Merkezi Budapest: Budapeşte 1934 yılında resmi olarak Spa Şehri ünvanını kazanmış. Nedeni ise şifalı su kaynakları açısından dünyadaki en zengin şehir olması. Her gün 21-78 derece sıcaklığındaki 70 milyon litre şifalı su bugüne kadar keşfedilmis 118 farklı doğal kaynaktan akarak Spa merkezlerinde toplanıyor. Budapeşte'de yıl boyunca açık hamam bulmak mümkün. 150 yıllık Osmanlı hakimiyetinden kalma Türk Hamamları'nda hamam sefası yapabilirsiniz. Kısa ve yararlı olduğunu düsündüğüm bir bilgiyi ayrıca paylaşmak istiyorum; Budapeşte'de musluk suyu Avrupa'nın en iyileri arasında yer alıyor. Gönül rahatlığıyla musluk suyu icebilirsiniz. Eger Budapeşte tatiliniz yağmurlu bir döneme denk geldiyse ya da yürümekten yorulduysanız 2 No'lu Tramvayı kullanabilirsiniz. Bu tramvay Peşte tarafında Tuna boyunca ilerleyip Gellert Tepesi, Hill Kalesi ve Parlamentoyu geçtikten sonra Margaret Adası'na ulaşıyor. Budapeşte'deki Time Out'a göre Avrupa'nın en güzel ikinci toplu taşıma rotasına sahip bu Tramvay turistler için iyi bir seçenek. Yürümek istemeyenler için; Hop-on Hop-off otobüsleriyle şehir turu yapabilirsiniz. Tuna Nehri'nde bot turu güzel bir turistik gezi olabilir. Biz daha önceki tatillerimizde böyle bir deneyim yaşadığımız için biz bu sefer bot turu yapmak istemedik. İlginç bir tur önerisi: Su içinde ilerleyebilen otobüslerle Roosvelt Meydanı'ndan başlayıp Parlamento Binası, Opera Binası ve Buda Kalesi gibi Budapeşte'nin önemli tarihi yerlerini gezebilirsiniz. Avusturya-Macaristan İmparatorluğu`nun Viyana ile birlikte başkenti olan bu şehir tarihi binalarıyla bizi çok etkiledi. Ama itiraf etmeliyim ki tarih denilince ben yine de Viyana diyorum. Budapeşte beni daha farklı bir açıdan etkiledi: Tuna Nehri ve nehrin iki yakasına kurulmuş bir şehir olması etkiliyor insanı ve şehri tepelerden seyretmek çok büyük bir zevk veriyor insana. Her anını fotoğraflamak istedim sadece. Gündüz güzelliğinin yanı sıra şehir gece ayrı bir güzeldi.


Ürdün'ün başkenti Amman Ürdün gezimizin ilk ayağını oluşturdu. Amman'da şehir ikiye bölünmüş durumda. Batı Bölgesi lüks cafe, restoranlarla Amman'ın modern yüzünü oluştururken, doğu tarafı Amman'ın geleneksel kısmını oluşturuyor. Tarihi bölge doğu kısımda. Bence gerçek Amman'ı, Ürdün kültürünü keşfetmek istiyorsanız Doğu Kısmına odaklanmalı ve şehrin hareketliliğine, karmaşasına kendinizi bırakmalısınız. Bu Amman'daki ilk önemli altın kural. Amman'da gezerken kendinizi Türkiye'nin herhangi bir Anadolu şehrinde gibi hissetmeniz çok olası. Vitrinleri göz kamaştırıcı altınlarla dolu kuyumcular sokağı, çeşit çeşit taze sebze-meyvelerin satıldığı halk pazarı, sıra sıra dizilmiş çerez ya da taze kahve satan dükkanlar... Renkli, allı-pullu, işlemeli kadın kıyafetleri... Köşe başında şiş kebab, şiş ciğer yapan küçücük, tam esnaflık ocakbaşı mekanlar, ya da sıcak künefe kuyruğuna girmiş halk... Canlı, capcanlı, ve muhteşem lezzetlerin, kokuların, renklerin karışımı adeta bu şehir. Bu şehre bir gün ayırmanız bence yeterli. Çok rahatlıkla yarım günde şehir hakkında izlenimler edinebilir, önemli turistik yerleri görebilirsiniz. Günün diğer kısmında ise Amman'ın kuzeyinde yer alan ve Roma İmparatorluğu'nun kurduğu, günümüze kadar çok iyi korunarak ayakta kalmayı başarmış JERASH şehrini keşfedebilirsiniz. JERASH, Amman'a arabayla yarım saat uzaklıkta. Sabah erken saatte yola çıkıp JERASH'ı ziyaret ederseniz, öğlene kadar Amman'a geri dönmeyi başarabilirsiniz. Öğleden sonranız ise Amman şehrini keşfetmek için size yeterli olacaktır. Bence Jerash'ı programınıza muhakkak alın. Roma İmparatorluğu zamanında kurulmuş bu şehir günümüze kadar çok iyi bir şekilde korunarak ulaşmış. Biz gezerken çok etkilendik ve keyif aldık. Lonely Planet'te okuduğumuz kadarıyla havalimanından şehre giden otobüsler var. Hem de çok uygun fiyata. Biz gece saat 21:30 gibi havalimanından çıktığımız için pek güvenemedik ve havalimanından taksiye bindik. Havalimanı şehir merkezi arası taksi ile 20 ile 25 Dinar tutuyor. Taksimetre açmıyorlarmış genelde. Sabit ücret. Biz 25 Dinar'a anlaştık. Bizim otelimiz tarihi şehrin tam merkezindeydi. Otele varmamız yaklaşık 20 dakika sürdü. Ancak şunu söyleyebilirim ki Amman oldukça güvenli bir şehir. Şimdi olsa otele otobüse atlar giderdim. 25 Dinar o mesafe için oldukça çok para. Amman'da tarihi kısmı yürüyerek gezmeniz mümkün. Eğer yürümekten yorulduysanız ya da daha uzun mesafe gidecekseniz taksilere binebilirsiniz. Amman'da en yaygın ulaşım aracı taksiler ve oldukça güvenilirler. Amman çevresinde yer alan Jerash bölgesini görmeyi planlıyorsanız iş biraz daha karışık. Amman'dan günübirlik yapılan turlarla buraya gidebileceğiniz gibi bizim gibi kendi imkanlarınızla da gitmeniz mümkün. Amman'dan Jerash'a en ekonomik şekilde ulaşmanın yolu halk otobüsü. Otobüs otagarından Jerash yönüne giden otobüslere bindiğinizde kişi başı 1 Dinar'dan daha aza Jerash'a 35-40 dakikada ulaşabilirsiniz. Çok fazla durup kalkma olmadığı için bence otobüs oldukça iyi bir çözüm, taksiye gerek yok. Çünkü birkaç yerden aldığımız fiyatlara bakılırsa Jerash'a taksiyle gidip gelmek 50-60 Dinar civarında. Burada benim tavsiyem sabah erken saatte Jerash'a gitmeniz yönünde olacak. Trafiğe kalmadan giderseniz zaman kazanmış olursunuz. Çünkü aynı yol öğlen dönüşte yoğun trafik nedeniyle 2 saat sürebiliyor. Jerash'a giden otobüslere otogardan biniliyor. Otogara ise tarihi şehir merkezinden kalkan taksi dolmuşlarla ulaşabilirsiniz. Taksi dolmuşlar kişi başı tek yön yaklaşık 0,50 Dinar. 2011 yılındaki Arap Baharı sırasında her ne kadar şehirde huzursuzluklar baş göstermiş olsa da Amman genel olarak oldukça güvenli bir şehir. Suç oranı Amman'da okuduğumuz, gördüğümüz kadarıyla çok az. Bu nedenle de Ürdün halkı şehirlerinden gurur duyuyorlar. Arap Yarımadası'ndaki savaşlar/huzursuzluklar göz önünde tutulduğunda gurur duymakta da haklılar açıkçası. Amman'da kaldığımız otelin ismi Art Hotel Downtown. Otelin konumu 10 üzerinden 10. Ancak onun dışında ortalama bir otel. Odaları, kahvaltısı standart. Muhteşem temiz olduğu söylenemez. Ancak pis de değildi. Biz konumu nedeniyle Amman'da kaldığımız süre zarfında rahat ettik. 2 gece konaklama kahvaltı ve şehir vergisi (%16) dahil 94 Dinar. Amman'da Türk Hamamı'na gidebilirsiniz. Lonely Planet kitabı Amman'daki Al-Pasha Türk Hamamı'nı tavsiye etmiş. www. pashatürkishbath. com. Kişi başı yaklaşık 28-30 Dinar tutuyormuş. Gündüzleri hem erkek hem kadın için açık, gece ise sadece erkekler için açık. Rezervasyon yaptırılmasını tavsiye etmişti kitap. Biz gündüz zaman bulamadığımız için gidemedik. Ama ilginç bir deneyim olabilir. Aklınızda bulunsun. Afra Cafe ve Restoran: Burası bizim otelin hemen yan binasında bir cafe. Havalimanından otele geldiğimizde taksiden iner inmez caddenin Arap müziğiyle inlediğini duyduk. Hashem'de yemek yedikten sonra burası nasıl bir yermiş acaba diyerek gidip baktık. Üst katta güzel bir cafe. Nargile içilebilen ve haftanın belli günlerinde canlı müzik olan bir mekanmış. Biz Cumartesi günü ordaydık. Tahmin ediyorum ki haftasonları canlı müzik yapıyorlar. Amman'lı gençler kızlı-erkekli gönüllerince dans edip eğlendi gece 23:30'a kadar. Müzik o kadar yüksekti ki bir ara sağır olacağım galiba dedim. Ama Arap ezgilerine bayıldığım için bir baktım biz de oturduğumuz yerde dans etmeye başlamışız bile. Nargilesini Fatih denedi ve iyi not verdi. Amman'a gelmişken Arap müzikleriyle coşup nargile keyfi yapmak isterseniz buraya muhakkak göz atın derim. (2 kişi çay ve nargile için 22 Ürdün Dinarı ödedik. Bunun 12 Dinarı canlı müzik parasıydı). Bu mekana ertesi gün Amman'daki tarihi şehir turununun bitiminde geldik ve balkonunda şehrin akşam telaşını seyrettik. Demleme çayşarı olmasa da lipton çayla idare etmek zorunda kalsak da balkondan şehir keyfi yapmak oldukça güzel. Habibah Tatlıcısı: Burası sanırım Amman'ın unutulmazlarından. Lonely Planet kitabında burası hakkında çok güzel yorumlar okumuştuk. Buraya gitmeye niyetliydik ama mekanı bulmamız tamam merak üzerine oldu. Şöyle ki, biz Amman tarihi şehir turunu yapmış çay molası vermek üzereyken ara bir sokaktaki kalabalığı gördük. Kesin burada önemli birşey var dedik kalabalığa daldık. Meğerse künefe için sıraya girmiş insanların kalabalığıymış. Künefeyi alan sokakta bir yer bulup yemeye başlıyordu. Görülmeye değer bir mekan, tatmaya değer bir lezzet. Künefe 10 üzerinden 10 aldı. Bu sayfada anlattığım Amman & Jerash turu, konaklama, ulaşım, yeme-içme dahil 215 Dinar tuttu. Mart 2015 zamanındaki kurla yaklaşık 280 Euro demek. Amman çok eski bir tarihe sahip olsa da şehri oluşturan yapıların tarihi 20. Yüzyılın ortalarına dayanmakta. Eğer Bizans-Oryantalist esintilerini görmek istiyorsanız bunları özellikle arayıp bulmalısınız. Ancak bu demek değildir ki Amman tarihi bir yer değil. Tam tersine Amman'da M. Ö 8.500 yıllarından eserlere rastlamak mümkün ki bu tarihi eserler şu anda Arkeoloji Müzesi'nde sergilenmekte. Eğer arkeolojiye merakınız var ise bu müzeyi gezebilirsiniz. Ayrıca tarihi şehrin göbeğindeki JEBEL al-QALA'a şehrin tarihinin ne kadar eski olduğuna dair kanıtlar sunuyor. Bir tepeye kurulmuş bu bölge M. Ö 1.800 yılından kalmış ve Amman'ın en eski/tarihi bölgelerinden biri. Amman'da Philadelphia' isimli restoranlara ya da dükkanlara rastlayacaksınız. Bu isim Amman'ın Mısır'dan aldığı bir miras. Bu isim M. Ö 283-246 yıllarında bölgeye hakim olan Philadelphus'dan kalma. Bu dönemde şehir baştan kurulmuş ve o zamanlar Amman şehri Roma Imparatorluğu'nun şehirlerinden biriymiş. Philadelphia, Kardeşliğin Şehri' anlamına geliyor ve Roma İmparatorluğu'nun mimarisinin tipik özelliklerini taşıyor: Tiyatro, Forum, Herkül Tapınağı Amman şehrinin Roma tarihinden kalma mirasları. Roma İmparatorluğu'nun yıkılmasından sonra şehir adeta unutulmuş ta ki M. S. 636 yılında Müslümanların burayı fethetmesine kadar. Fatimiler, Abbasiler, Memlük Devleti, Osmanlı burada hüküm sürmüş. Ürdün olarak kurulması ise 1940'lı yıllara denk geliyor. Son zamanlarda ise şehir bölgedeki politik karışıklıkların sonucu olarak Filistin, Suriye ve Irak'tan birçok göç almış. 2011 yılındaki Arap Baharı'ndan ise en az etkilenen bölgelerden biri. Bunun en önemli sebebi de şehrin dinamik, eğitim seviyesi yüksek ve geleceğe güvenen bir halkının olması. Amman genel olarak tarihi bölgelerin azınlıkta olduğu daha çok modern diyebileceğimiz bir şehir. Beton yapıların ortalarında yer alan tarihi şehir Philadephia zamanından kalma yapılara rastlayacaksınız. Özellikle Jebel al-Qala'a ve Roma zamanından kalma Tiyatro görülmeye değer. Amman ilk olarak 7 tepe üstüne kurulmuş. Bugün ise şehir neredeyse 20 tepeye yayılmış durumda. Citadelle ise Amman'ın en yüksek tepesine kurulmuş. Burası Jebel al-Qala'a nın olduğu yer ve Bronz Döneminden kalma bir yerleşim alanı. 1700 metrelik bir duvarla çevrili bölge bronz döneminde kurulmuş, zamanla yıkılsa da Roma, Bizanz zamanında tekrardan inşa edilmiş. Citadelle Bölgesi'ne giriş ücretli (2 Ürdün Dinarı) ve Cumartesi-Perşembe günleri arası gezilebiliyor. Citadelle'ye tek giriş Al-Malek Ali bin al-Hussein Caddesi'nden. Şehrin merkezinden bir taksiye binip buraya ulaşabilirsiniz (Yaklaşık 1 Ürdün Dinarı) ki böylece enerjinizi bu bölgeyi gezmeye ve dönüş yoluna saklamış olursunuz. Biz yürüyerek çıkmayı tercih ettik. Kendinizi fit hissediyorsanız deneyebilirsiniz. Ama havanın sıcak olup olmadığına dikkat edin. Yürüyüş rotamız buradan başlıyor. Citadelle'de Herkül Tapınağı ilk durağımız. 2 tane dik sütun Roma zamanından kalma Herkül Tapınağı'nın kalıntıları. Bu sütunlar şehrin neredeyse her yerinden görülebiliyor. Herkül Tapınağı sonrası seyir tepesinde durup güzel Amman şehrini seyre dalmanızı tavsiye ederim. Burası, Roma zamanından kalma Tiyatro'yu tepeden görebileceğimiz çok güzel bir seyir tepesi. Bir de Citadelle içinde arka tarafta yer alan yapılara şöyle bir göz gezdirmenizi tavsiye ederim. Arka taraftan şehrin göbeğinde dalgalanan dev Ürdün bayrağını göreceksiniz. Ardından Citadelle'den çıkıp Al-Qalat Caddesi üzerinden Citadelle Duvarı boyunca ilerleyerek merdivenlere ulaşıyoruz. Buradan da aşağıdaki Salah bin Al-Akwa Caddesi'ne. Hashemi Caddesi'nde karşıdan karşıya geçtiğimizde Hashemite Meydanı'na ulaşacağız. İlerlemeye devam ettiğinizde sağınızda kalan küçük tarihi tiyatro Odeon. Karşısındaki yapı ise Roma zamanından kalma Tiyatro ve Forum'un kalıntıları. Burası aynı zamanda Amman halkının akşamları yürüyüşe çıktığı bölge. Ardından Hashemi Caddesi boyunca ilerlediğinizde karşınıza halk pazarı çıkacak. İnsan kalabalığı içinde kendinize nefes alacak bir alan bulursanız gözlerinizi kapayın ve sadece sesleri dinleyin, kokuları koklayın. Hurmalar, taze sebzeler, meyveler, Arapça seslenişler... Biz oradayken Çağla badem zamanıydı. Bol bol çağla badem vardı. Yürümeye devam... Biraz daha ilerlediğimizde Al Husseyin Camisi var. Bu caminin mimarisi ya da tarihi çok ilginç olmamakla birlikte asıl ilginç olan caminin bulunduğu bölge. Burası Müslüman olmayanların giremediği bir bölge ve cemaatin toplandığı oldukça hareketli bir yer. Burayı özelikle Cuma günü gezmek gerek. Cuma namazına gelen halkın oluşturduğu kalabalık görülmeye değer diye okumuştum. Caminin karşı caddesine geçip yürümeye devam ettiğinizde sıra sıra dizilmiş çerez ya da taze kahve satan dükkanları, renkli, allı-pullu, işlemeli kadın kıyafetleri satan mağazaları, kuyumcular sokağını göreceksiniz. Sadece kalabalığa karışın ve bu renkli, hareketli hayatı keşfe çıkın. Günün sonunda yorulmuş olacaksınız ama bu cadde üzerinde yer alan HASHEM Restoranda muhteşem falafel ve humusla karnınızı doyurup, Habibah'ın muhteşem künefesinden tadıp, Afra Cafe'de çay & nargile keyfi yaparsanız inanın günün tüm yorgunluğunu atmış olacaksınız. Bana güvenin. Jerash Roma İmpartorluğu zamanında kurulmuş görkemli Hadrian Arkı, Hipodromu, Tiyatrosu, Zeus Tapınağı, Artemis Tapınağı ve birçok kilisesi ile tam bir Roma şehri. Bir yerde burası hakkında şöyle birşey okumuştuk. Genelde tarihi yerleri gezerken küçük bir taşa bakıp geriye kalan %95'i hayal etmek gerekir ya bu Jerash için geçerli değil. Tüm şehir olduğu gibi karşınızda, hayal etmenize gerek yok :) Aynen öyle. Jerash çok iyi korunmuş. Eğer Jerash'a Temmuz-Ağustos aylarında yolunuz düşerse 17 gün süren yaz festivallerine muhakkak katılın. Konserler, tiyatro gösterileri Jerash'taki tarihi tiyatrolarda yapılıyormuş. Aspendos'ta yapılan gösteriler tarzı birşey. Bence etkileyici oluyordur. Off the Road on the Track Amman&Jerash'taydı. Sıradaki Durak MADABA... Biz Madaba için düşüyoruz yollara şimdi.


Ürdün, genel olarak Antik Kent Petra ve çöl bölgesi Wadi Rum ile tanınan, bilinen bir yer. Ancak bunlar kadar ilginç ve tarihi önemi olan bir bölge daha var ki keşfetmeye değer bence. Burası, deniz seviyesinin yaklaşık 400 metre altında olmasıyla "Dünya'nın en derin noktası olma" özelliğini taşıyan ve yüksek tuzluluk oranı sayesinde batmadan su içinde kitap okuyabileceğiniz Ölü Deniz, Tevrat'a göre Hz. Musa'nın Vaat Edilen Toprakları gördüğü ve öldüğü dağ olan, "Nebo Dağı'' ve Kral Yolu üzerinde yer alan mozaikleriyle ünlü Madaba şehri. Dünya'da başka hiçbir yer yok ki deniz seviyesinin bu kadar altında olsun. Sadece Ürdün'deki Ölü Deniz, deniz seviyesinin yaklaşık 400 metre altında ve siz buradayken Dünya'nın en derin noktasında'' duruyor olacaksınız. Ölü Denizin bir başka önemli özelliği ise yüksek tuzluluk oranı (%31). Tuz oranı o kadar yüksek ki batmadan su üzerinde kitap okuyabilirsiniz. Bu suda yüzmek neredeyse imkansız ve hatta tehlikeli. Çünkü yüksek tuz oranı nedeniyle gözleri şiddetli derecede yakabilir. Ben ne yazık ki ufak bir dengesizlik nedeniyle suyun içinde yüz üstü dönmeyi başaran şansızlar grubundayım. Yaşadığım acıyı kelimelerle anlatamam. Gözüm, burnum, kulaklarım, tüm sinüslerim tuzlu su nedeniyle saatlerce yandı. Ölüyorum dedim biran. Suyun tende bıraktığı his de oldukça garip. Sudan çıktıktan sonra sanki vücudunuzu yağ ile kaplamışsınız hissi veriyor. Ölü Deniz'den çıkartılan mineraller sayesinde çok ciddi bir güzellik / bakım malzemeleri sektörü oluşmuş durumda. Yüz kremleri, temizleme losyonları, sabunlar, selülit kremleri, çamur ve bunun gibi birçok ürün çok yüksek fiyatlara satılıyor. İlgisi olanlar satın alabilir, hatta Ölü Deniz'de Ölü Deniz'den çıkartılan çamurla çamur banyosu yapabilir. Bu mineraller sayesinde Ölü Deniz'de ayrıca çok ciddi Wellness Otel sektörü oluşmuş. Mövenpick Resort, Kempinski Otel Ishtar, Dead Sea Marriott, Holiday Inn Resort Dead Sea ya da Dead Sea Spa Otel en bilindik Ölü Deniz manzaralı lüks oteller. Ölü Deniz'de birkaç saat geçirmek bence yeterli. Ölü Deniz kıyısında zaman geçirmek ve suya girmek için iki güzel tesis var. Bunlardan biri Amman Beach. Giriş ücreti kişi başı 20 Dinar. Diğer beach'te direk Amman Beach'in yanındaki O Beach. Bu tesis daha yeni olduğu için giriş ücreti kişi başı 25 Dinar. Biz Amman Beach'te 2 saat geçirdik. Kıyafet değiştirme için odalar, duş yerleri yeterli ve temizdi. Madaba, tarihi Kral Yolu üzerinde yeralan, gelişmiş başkent Amman'la karşılaştırıldığında daha taşra havası veren, tarihi Mozaik Harita' ile turistleri kendisine çeken, mozaikleriyle ünlü küçük bir şehir. Madaba, Ürdün topraklarında Hristiyanların yoğun olarak yaşadığı bir bölge. Bizans dönemi zamanında da Madaba, artan Hristiyan sayısı nedeniye Arabistan piskoposluğunun merkezi halinde gelmiş. (M. S. 6. yüzyıl) ve ünlü mozaik haritanın yapıldığı yıllar da bu döneme denk gelir. Ürdün seyahatimiz sonrasında Yahudiler hakkında okumaya başladığımız bir kitap da Madaba şehrindeki bu haritaya da değinildiğini gördük. Bu haritada Yahudi varlığından hiç söz edilmemesi Yahudi'leri bir yok sayış gibi. Çünkü arkeolojik kazıntılar o dönemde orada Yahudi varlığını kanıtlıyor. Mozaikten yapılmış bu haritanın yaklaşık 1/3''i tarihi Aziz George Kilisesi'nin zemininde görülebilmekte. Geri kalan kısmı ismi ne yazık ki kayıp. Mozaik harita Madaba şehrine damgasını vurmuş durumda. Şehrin mozaikle bu kadar özdeşleşmesinin hikayesini ise ne yazık ki tam olarak öğrenemedim. Ancak her yerde mozaik tablolara rastlamak mümkün. Biz sabah saatlerinde Amman şehrinden yola çıkarak önce Ölü Deniz, ardından Nebo Dağı'nı ziyaret edip öğle saatinde Madaba Şehri'ne ulaştık. Otelde biraz dinlendikten sonra Aziz George Kilisesi'ni arayıp bulduk ve zemininde bulduğumuz mozaik haritadan oldukça etkilendik diyebilirim. Madaba şehri yukarıda da belirttiğim gibi Amman ile karşılaştırıldığında taşra havası veren bir şehir. Turistlere göre planlanmış, düzenlenmiş bir yer. Heryer hediyelik eşya satan dükkanlarla dolu. Şehrin sokaklarında kaybolabilir, kiliselerini, camilerini gezebilirsiniz. Biz başka bir kilisenin çan kulesinden şehre şöyle bir bakış attıktan sonra kendimizi güzel bir restorana atıp, tüm gün gördüğümüz güzellikleri güzel Ürdün yemekleri eşliğinde gözden geçirdik. Ölü Deniz & Nebo Dağı ve Madaba Turu, Amman çıkışlı olarak birçok tur operatörünün sunduğu günlük turlardan biri. Sabah Amman'dan çıkıp bu bölgeyi gezip akşam yine Amman'a geri dönebilirsiniz. Petra çıkışlı yapıldığında yol daha uzun sürecektir. (Gidiş yaklaşık 4 saati bulabilir.) Eğer siz de bizim gibi Amman'dan başlayıp güneye doğru ilerlemeyi seçenlerdenseniz, Madaba şehri yorucu günün sonunda dinlenmek, gecelemek için ideal. Eğer tura katılmak istemiyorsanız, bir taksi kiralayıp bu bölgeyi gezebilirsiniz. Otobüsle bu turu yapmak mümkün değil. Amman'da yaptığımız araştırmalar sırasında bu turun 50-60 Dinar civarı bir maliyeti olacağını anladık. Biz eşyalarımız gün içersinde takside bırakacağımız için güvenebileceğimiz bir taksi şoförü bulmalıydık. Bu nedenle Madaba'da kalacağımız oteli arayıp onların araç göndermesini istedik. Sabah bizi Amman'daki otelimizden alıp, turu yaptırıp Madaba'daki otelimize bıraktılar ve bunun karşılığında 55 Dinar aldılar. Sanırım Madaba'da konaklanabilecek en iyi otel Madaba Mosaic City Otel. Ürdün seyahatimz sırasında Bedevi çadırlarını göz önünde tutmaz isek kaldığımız otellerin arasında en iyisi bu oteldi. Madaba şehrinin kendisinin çok büyük olmadığı göz önünde tutulursa ben bu kadar bakımlı bir otel beklemiyordum. Kahvaltısı süperdi. Gecelik iki kişilik oda için kahvaltı dahil 52 Dinar ödedik. Madaba'da tek bir akşam geçirdik ve o gün benim doğum günümdü. Çok şık bir restoran arayışı içinde olmamakla beraber güzel bir atmosferi olan bir restoran seçmek istedik bu nedenle. Yaptığımız araştırmalar sonunda Haret Jdoudna adındaki restoranı bulduk ve avlusunda çok keyifli bir akşam yemeği yedik. Yediğimiz Humus harikaydı. Yemeklerden çok restoranın avlusu bize çok keyif verdi. Ana yemeklerini tatmadık ama yan masalara şöyle bir göz atınca gayet lezzetli duruyordu hepsi. Mezelerden ve salatadan oluşan akşam yemeğimiz için 34 Dinar ödedik. Bu bölge bizim 10 günlük Ürdün seyahatimizin 2. durağıydı. İyi ki de bu özel bölgeyi atlamamışız diyoruz şimdi... Ürdün'ü hakkıyla gezmek istiyorsanız bu bölgeyi mutlaka tur programınıza almalısınız.


Ürdün'e bizi sürekleyen sebep her ne kadar PETRA ve ÇÖL deneyimi yaşamak olsa da en az onlar kadar bizi etkileyen ve ''biz bu Ürdün'e tekrar gelmeliyiz, bu muhteşem doğayı daha ayrıntılı keşfetmeliyiz'' dedirten yer Ürdün'ün doğal koruma altında olan bölgesi DANA'dır. Ürdün seyahatimizi planlarken yaptığımız araştırmalar sırasında Dana'yı keşfettik ve bu bölgede muhakkak birkaç gün doğa yürüyüşü yapmalıyız dedik. Bu nedenle de Ölü Deniz & Madaba sonrasında bu bölgede bir gece gecelemeye karar verdik. Madaba'dan Dana'ya nasıl ulaşacağımız, Dana'da bizi neyin beklediği açıkcası kocaman bir muammaydı. 10 günlük seyahatin en belirsiz kısmı Dana kısmıydı dersem hiç de abartmış olmam. 1. Seçenek, normal otoban üzerinden gitmekti, ki böylece Dana'ya çok zahmet çekmeden direk gidebilir zamanımızı yolda kaybetmemiş olurduk. 2. Seçenek ise tarihi Kral Yolu'nu takip etmekti, ki bu yolu kullanırsak yolculuk süremiz birkaç saat uzayacaktı ve yolda göreceğimiz manzaranın bu zahmeti çekmeye değip değmeyeceğinden o anda çok emin değildik. Madaba'daki akşam yemeğinden sonra kafa kafaya verdik ve internette araştırma yaptık. Dana'ya gitmek, oranın güzelliğini keşfetmek için sabırsızlanıyorduk, ancak Tarihi Kral Yolu'nun sunacağı manzarayı seyrederek yolculuk yapmanın da ayrı bir keyif olacağına karar verdik. Verdiğimiz kararın ne kadar doğru olduğunu yolculuk boyunca kısa kısa verdiğimiz molalarda güzelim manzaraya seyre dalarken sık sık kendimize hatırlattık, ne iyi yaptık da Kral Yolu'nu seçtik dedik. Gerçekten de ne iyi yapmıştık. Dana'ya ulaşmadan önce ziyaret ettiğimiz bir başka yer ise Kerak'ta Haçlı Seferleri sırasında Hristiyan askerlerin konaklaması için yapılmış tarihi taş kaleydi. Bu gezi sırasında Haçlı Seferleri tarihin tozlu raflarından çıktı birkaç saatliğine ve gerçeklik kazandı adeta. Daha önce hiçbir yerde Haçlı Seferleri'ne ait ne bir yer görmüş ne birşey işitmiştim. Sadece birkaç tarihi satırken zihnimde, bu kale ziyaretiyle gerçekliğe büründü, kafama daha iyi kazındı diyebilirim. Çadır kampa ulaştığımızda parçalar yavaş yavaş oturmaya başladı. Kaldığımız çadır kampı interneti bırakın, elektriğin olmadığı yüksek bir dağın kenarına kuruluydu. Burayı Google haritanın bulamaması kadar doğal bir sonuç olamazdı. Taksi şoförünün bulması ise bir mucizeydi bizim için. Dana'da kaldığımız Bedevi Kampı'nın ismi Al Nawatef Camp. Oldukça basit, lüks kelimesinin iğreti kalacağı, ancak bir o kadar doğayla iç içe, huzur dolu bir yer. Orada kadığımız süre zarfında bize bölgeyi o kadar güzel anlattılar ve rehberlik yaptılar ki Dana'da çok farklı deneyimler yaşamamızı sağladılar. Şimdi geriye dönüp baktığımda, Dana günlerimizi hatırladıkça içimde sıcacık bir duygu alevleniyor. Dana'daki Bedevi Kampı'na vardıktan sonra birkaç saat sadece bize ait olan manzaranın tadını çıkarttık. Bedevi Çayı'ndan içtik. Bu arada yeri gelmişken söyleyeyim Bedeviler siyah çayın içine taze naneye benzer bir bitki atıyorlar. Çok lezzetli çayları. AMA DİKKAT. O kadar çok şeker atıyorlar ki çayı şekerli içen bir kişi için bile o bir çay değil bir şerbettir, inanın bana. Hatta kaldığımız diğer kamplarda çayı direk şekerle pişiriyorlardı. Ürdün seyahatimiz "hayatımda içtiğim en çok çaya" karşılık geldiği gibi, sürekli lütfen şekersiz diye aynı kelimeleri tekrarladığım bir zaman dilimine de karşılık gelmekte. Yürüyüş sırasında bizi en çooook mutlu edense mola verdiğimiz bir sırada rehberimizin çantasından küçük bir çaydanlık çıkarması oldu. Bir baktık çalı çırpı topluyor, hep beraber topladık. Ateş yaktık, çayımızı pişirdik, içtik, şarkılar söyledik. Onun söylediğini biz anlamadık, o da bizim türküye anlamadan mırıldanarak eşlik etti. Bu satırları yazarken yüzümde kocaman bir gülümse oluyor. Bunun tek nedeni o yüreği güzel insanın, yani rehberimizin doğal hali, tavırları, iyi niyeti. Bize çok güzel dersler verdi, hayata dair, insanlığa dair. Seyahat etmeyi işte bu nedenle çok seviyorum. bambaşka bir yerde, bambaşka hayatları tanımak, onlarla zaman geçirmek... Bir an için oraya ait olmak, ama aslında hiçbir yere ait olmamak... İkinci gün yaptığımız doğa yürüyüşü sonrası anladım ki her Bedevi'nin yanında küçük bir çaydanlık ve Bedevi Çayı her zaman bulunur. Çay içmeyen bir Bedevi düşünemiyorum. Akşam karanlığı çöktükten sonra küçük bir ateşin etrafında kampın İngilizce bilen diğer sahibiyle yaptığımız sohbet ise gündüz yaptığımız yürüyüş kadar ilgi çekici ve değişik bir deneyimdi. Güneş gittikten sonra hava iyice soğudu. Yanımdaki en kalın eşyalar bile beni ısıtmaz olunca Bedevilerin giydiği kalın kaftanlardan verdiler bana. Bedevilerin kendilerini gecenin ayazından nasıl koruduklarını da böylece deneyimle anlamış oldum. O kaftanın içindeki insanın üşümesinin imkanı yok. Akşam yemeği ise beklenildiği üzere gayet güzeldi. Ürdün seyahatimiz sırasında hiç kötü yemek yemedik zaten. Sabah öğle akşam her öğünde HUMUS sofranın baştacı. Pideye benzer bir ekmek verdiler. Sanki üzerine salçalı domatesli -kıymalı bir sos sürmüşler öyle pişirmişler gibi ve tepside kıymalı patatese benzer bir yemek yedik. Gelelim gece yaşadığımız o yağmur macerasına... Gece bizden başka kampta kalan hiçbir müşteri yoktu. Kampa vardığımızda nerde kalmak istediğimizi sordular. Birinci seçenek kıldan yapılmış gerçek Bedevi Çadırı, ikinci seçenek basit ama 4 duvarı olan küçük bir oda. Biz tabii ki Kıl Çadır dedik ve bir tanesini seçip yerleştik. Orada konakladığımız geceyi asla unutamam. Öyle bir fırtına koptu ki, tamam dedim uçuracak bu fırtına bizim çadırı. Çadıra takılmış demir kapı durmadan sallandı. Biz fırtınanın çıkardığı gürültüye rağmen uyumaya çalışırken biran sanki gök yarıldı. Öyle kuvvetli bir yağmur başladı ki Bedevi hayatını iyice deneyimleme fırsatı bulmuş olduk: Kıl çadır su geçiriyor. Evet bunu yaşayarak bire bir deneyimledik. . Kampta bizden başka bir de gündüz bizi gezdiren rehber ve bir yardımcı daha vardı. Toplam 4 kişiydik ve birbirimizin dilini anlamıyorduk. Zaten o kargaşada çok da konuşma gereksinimi yaşamıyor insan. Neyse biz apar topar 4 duvarı olan odaya koştuk. Onlar da kalan eşyalarımızı getirdiler. Biz de birkaç saat uyuyabildik böylece. Uyku tulumlarımızın yanımızda olmasının çok faydasını gördük. Ürdün'de Mart-Nisan aylarında geceler oldukça soğuk. Benden uyarması. O gece tarih 31 Mart 2015'i gösteriyordu. 1 Nisan tam şaka gibi başladı anlayacağınız. Ertesi gün için programımız yine 6-7 saatlik bir yürüyüşü kapsıyordu. Burada önemli bir paragraf açmak istiyorum. Dana'ya gidecekler bu paragrafı oldukça dikkatli okusunlar. Dana'da en bilindik yürüyüş yolu iki dağ arasındaki geniş vadiden yaklaşık 7-8 saat yürüyerek Feynan Öko Lodge adlı bir konaklama yerine ulaşmak aslıda. Her yerde bu yürüyüş yoluna ve Feynan Öko Lodge'a rastladık, hakkında çok şey okuduk. Ancak Feynan'da konaklamak oldukça pahalı. Adamlar tek olmanın hazzıyla oda fiyatlarını oldukça yüksek tutabiliyorlar. O kadar parayı bir otele vermeye bizim içimiz el vermedi ve Al Nawatef'i ayarladık (kaldığımız Bedevi Kampı'na gecelik iki kişi için toplam 15 Euro verdik). İlk planımız şu yöndeydi: Feynan'a kadar o meşhur parkurdan yürür, Feynan'dan da bizi bir taksiye aldırtırız oradan da direk Petra'ya geçeriz diyorduk. Ancak kamptaki rehberler bize bambaşka bir yol önerdiler. İki dağın arasında kimi zaman tek kişinin zor geçeceği bir vadi boyunca yürüyebileceğimizi söylediler. Ancak burası bir açıdan da tehlikeliydi. Eğer yürüyüş sırasında yağmura yakalanırsak o dar boğazlarda durmamalı, beklememeliydik. Çünkü orada su seviyesi yağışın etkisiyle bir anda yükselebilirdi. Vadiden akan su zaman zaman yükseliyor zaman zaman alçalıyor, bazı yerlerde ise birden yerin altına giriyordu. Bazı bölümleri yüzerek geçmek zorunda olabilirdik. Ancak göreceğimiz manzara muhteşemdi. Burası Al Ghuwair idi. İşte bize böyle anlattılar bu muhteşem Al Ghuwair'i. Bir gece önce yağan şiddetli yağmur su seviyesini iyice yükseltmiştir diye düşündük. Yanımızda elektronik eşyalarımızı koruyacak hiçbir şey yoktu. Hava çok sıcak sayılmazdı. Yüzmek hiç istemiyordum. Bir de bu yolu rehbersiz yürüyeceğimiz için ödüm kopuyordu bir yandan. İnsanın hiç bilmediği bir coğrafyada hiç bilmediği topraklara tek başına ayak basması kolay bir karar değildir. Hele de parkur öyle kolay bir parkur olmayınca. Ya biz deli miyiz ne yapıyoruz diye bir an düşünsek de biz durur muyuz? Biz bu yolu ne pahasına olursa olsun yürüyeceğiz dedik. Çıktık yola. Yolda küçük bir bakkalda mola verip öte beri birşeyler aldık. Bakkal dükkanındaki iki amca kahvaltı yapıyordu. İllaki bir lokma siz de alacaksınız diye tutturdular. Ya biz tokuz yeni yedik desek de dinletemedik ve Ürdün'ün bir köyünde bir bakkal dükkanındaki iki amcanın kahvaltısına böylece misafir olmuş olduk. Sonra arabayla bizi bir yerde bıraktılar ve gideceğimiz yolu tarif ettiler. Yolun tamamını rehbersiz yürümemiz iyi olmazdı. Zaten bir yerden sonra vadi genişliyordu. O yüzden 3-3.5 saat kadar ilerleyip aynı yolu geri dönmemizi önermişlerdi. Ayrıca ışığın geliş açısı suyun etkisiyle şekilenmiş kayaların renklerini çok etkiliyordu. Aynı yolu geri dönsek bile bambaşka şeyler göreceğimizi bize garanti ettiler. Geri döneceğimiz noktayı da iyice anlattılar ki çok ileri gitmeyelim. Tam gidiyorduk dur size çaydanlıkla çay vereyim dedi rehber. Hayatında doğada hiç ateş yakmamış bizler bu çayı pişiremeyiz ama yine de alalım olduk ve başladık yürümeye. Başlangıçta bu muymuş bu kadar övdükleri Al Ghuwair olsak da bir saat kadar sonra dağlar birbirine iyice yaklaştı, vadi iyice daraldı ve muhteşem bir doğada tek başımıza sadece akan su ve uçan kuşların çıkardığı sesler eşliğinde yürüdük. Bir de ''Allahım ne olur başımıza birşey gelmesin, bundan sonra belamı aramayacağım'' diye sürekli mırıldanan benim sesim vardı. Doğa hiç bu kadar sessiz, hiç bu kadar keşfedilmemiş duygusu bırakmamıştı bende. Suyun etkisiyle oluşan şekiller muhteşemdi. Kayaları renkleri anlatılmazdı. Elimize uzun bir sopa aldık. Yükselen suyun içine önce o sopayı daldırıp derinliğini kontrol ettik. Birkaç yerde su seviyesi yüksekti. Suyun içine girmeden kayaların tepelerin atlaya zıplaya o bölgeleri geçtik. Bir yerden sonra suyun içine girmek kaçınılmaz olunca çıkardık ayakkabılarımızı, yürüyüş sandaletlerimizi girdik ve daldık suya ve bize söyledikleri yere kadar ilerledik. Oradan sonra rehbersiz yola devam etmek çok güvenli olmayacağı için tekrar geri döndük. Dönüş yolunda ise uzun uğraşlar sonrasında ateş yakabildik ve çayımızı demledik. Evet, bunu başardık. Ürdün'e gitmeyi planlayanlardansanız ve doğa yürüyüşü sizin işinizse Dana tam size göre. Bir sonraki yazımda muhteşem Petra izlenimlerimi anlatacağım... Şimdilik hoşçakalın.