10 günlük Portekiz seyahatimizi oluştururken en çok dikkat ettiğimiz nokta sadece Lizbon ya da Porto'ya odaklanıp Portekiz'i Portekiz yapan diğer özelliklerini, güzelliklerini kaçırmamaktı. Mesela Portekiz'in güney sahillerindeki kaya formasyonlarını gezme fırsatı yakaladık seyahatimizin ilk günlerinde. Özellikle Faro, Lagos çevresinde çok fazla olan bu kaya formasyonları Atlas Okyanus'una kadar devam ediyor ve direk denize girilen yerde görülebiliyor ki bence görülmeye değer. Güney sahillerinde geçirdiğimiz zaman zarfında arabayla yol alırken birçok küçük balıkçı köyüne uğradık, mola verdik, taze balık yedik. Beğendiğimiz yerlerde denize girdik. Güney sahilleri çok keyifliydi. Ya da bir zamanlar insanların Dünya'nın son noktası olduğuna inandığı yeri gördük, Cabo de Sao Vicente'ye gittik. Avrupa'nın güney batı köşesi olan bu yerde gün batımını seyretmek adeta bir klasik... Burası ayrıca bir sörf cenneti... Buranın da bence rota içinde yer alması şart. Gün batımı harikaydı ve ayrıca o deli dalgalar arasında sörf yapanları seyredebilirsiniz. Sonra rotada tabii ki Lizbon vardı. O olmazsa olmazdı. Arupa'nın en batısında, Atlantik Okyanusu kıyısındaki güzeller güzeli Lizbon şehrini keşfe çıktık. Denizci ruhlu Portekiz halkının geçmişi bugünkü ruh hallerinde hala görülebilir. Uzak diyarları keşfe çıkan erkekleri bekleyen kadınların söylediği ağıtlar bugün Portekiz gece eğlencisinde FADO müziğı olarak karşımıza çıkıyor. Tepeler üzerine kurulu bu şehri yukarıdan seyretmek ayrı güzel, sokaklarında dolaşmak ayrı güzel. Şehre damgasını vuransa tarihi 28 numaralı sarı Tramvay. Bu tramvaya binip şehrin tarihi bölgesini gezmek başlı başlına bir eğlence. Dap daracık sokaklarda dakikalarca duran trafik İstanbul'u aratacak cinsten. Lizbon gezi rehberi için lütfen tıklayın. Bir de Lisbon'a kadar gelmişken Avrupa kıtasının en batı noktasına Coba da Roca'ya gitmek gerek. Burada insan sonsuzluğu yaşıyor adeta. Canlı, hareketli, eğlenceli Lizbon'u yaşadık 3 gün boyunca. Sonrasında da Coba da Roca'da sonsuzluğu seyrettik. Bizi en çok etkileyen yer ise Douro Vadisi oldu. Douro Vadisi Porto şehrine çok yakın. Ama çoğu insan buranın varlığından bi haber. Porto şaraplarının yapıldığı üzüm bağlarının olduğu yemyeşil Douro Vadisi görülmezse olmaz bence. Portekiz'in kuzeyinde, batıdaki Porto şehrinin yakınlarından başlayıp doğudaki İspanya sınırına kadar olan bölge Douro Vadisi. Vadinin içinden geçen nehir vadiye hayat veriyor. 1700'lü yıllarda kurulan üzüm bağları ise Dünya'nın ilk resmi üzüm bağları ünvanını elinde bulunduruyor. Teraslarda yetiştirilen üzüm bağlarının oluşturduğu görüntü ise görülmeye değer. Buraya Porto şehrinden trenle ulaşmak mümkün. Yolun son 80km'si Douro Nehri'nin kıyısından ilerliyor. Ortaya çıkan manzarayı hayal edin... Burada üzüm bağlarını dolaşabilir, nehirde tekne turu yapabilir, şarap üreticilerini gezebilirsiniz. Üzüm bağları içinde konaklamak ya da bizim gibi eski bir bağ evi bulmak ise çok kolay. Kaldığımız bağ evi 1864 yılında inşa edilmiş. Kendisi tarihi olsa da içi oldukça güzel dekore edilmiş sıcacık bir ev. Terastan üzüm bağlarını seyretmekse ayrı bir keyifti. Douro Vadisi'nde kaldığımız günler Portekiz seyahatimize damgasını vurdu. Bizim kaldığımız köyün ismi Pinhao. 10 günlük Portekiz seyahatimizde son durağımız küçük, sevimli Porto şehriydi. Douro Nehri'nin birbrinden ayırdığı şehri gezmek hem çok kolay hem de çok eğlenceli. Bir yakasında birçok şarap üretecilerinin, şarap tüccarlarının yer almasının sebebi ise, ünlü Porto şarabı buradan Dünya'ya açılıyor... Yan yana dizilmiş rengarenk evlerin yarattığı izlenim ise sanki eğlenceli bir tablo içindeymişiz gibiydi. Münih'ten Faro'ya uçtuk ve havalimanından aracımızı alıp ilk gece konaklama için seçtiğimiz küçük sakin Tavira'ya geçtik. Burada bir gece kaldık. Ertesi gün arabayla Faro, Portimao ve Lagos sahillerini gezdik. Portimao'da öğle yemeği yedik. Lagos'u beğenince bir gece orada kalmaya karar verdik. Kalacak yeri orada akşam bulduk. Evin odasını kiralayan bir teyzeyle anlaştık. Geceyi Lagos'ta geçirdik ki Lagos güney sahilleri içinde en hareketli olan yer. Ertesi gün yol üzerinde Luz'da deniz keyfi yapıp ardından Sagres'e doğru yola çıktık ve gün batımı için Cabo de Sao Vicente'ye gittik. Sagres sörf yapanlar için ideal bir yer. Eğer sörf yapmıyorsanız orada çok fazla zaman geçirmeye gerek yok. Biz de ertesi gün erkenden Lizbon'a doğru yola çıktık ve 3 gece kaldık orada. Lizbon gezi rehberi için lütfen tıklayın. Lizbon sonrası rotada Douro Vadisi vardı. Burada tam 3 gece kaldık. Masal gibiydi adeta. Üzüm bağları arasında inanılmaz güzel keyifli vakit geçirdik ve şarap denemeleri yaptık. Douro Vadisi sonrası son durak Porto şehriydi. Porto şehrinde bir gece kalmak bize yetti. Çünkü biz şarap konusunda Douro'da çok şey öğrenmiştik ve Porto'da şarap denemesi yapma ihtiyacı duymadık. Porto için bence bir gece yeterli eğer siz de öncesinde Douro Vadisi'ne gidecekseniz tabii ki. Eğer zamanımız olsaydı Portekiz'den geçilen Madeira Adası'na da geçmek orada birkaç gün kalıp doğasını keşfetmek isterdik. Madeira şaraplarıyla da ünlü. Bizim hala gidilecekler listemizde. Bir de Evora şehri var. Güneye yakın küçük renkli bir şehir. Bazı kaynaklarda ülkenin en güzel şehri diye okumuştum. UNESCO Dünya Mirasları listesinde. Çok iyi korunmuş Roma Dönemi'nde kalma tempel ile 16. YY'da kurulmuş üniversitesi görülmeye değermiş. Biz zaman ayıramadık belki siz ayırırsınız. Tabii ki bir de SINTRA var. Biz gittik ve kalabalığı görünce adeta kaçtık oradan. Masallardan fırlama şatoların olduğu bir yer. Sabahın sakin saatlerinde gidebilirseniz belki keyif alabilirsiniz. Umarım güzel bir Portekiz rotası için faydalı bilgiler olur yazdıklarım. Eğer sizin başka önerileriniz varsa bekliyorum.


10 gün boyunca Portekiz'de arabayla şöyle güzelce gezsek bu gezinin maliyeti acaba ne kadar tutar diye merak ediyorsanız doğru yerdesiniz. Uluslararası uçuş hariç 2 (hatta 3 kişilik) bir aile için yaklaşık 1500 1600 Euro civarında bir bütçe ayırmanız yeterli. 10 günlük Portekiz seyahatimizde rotamız nasıl, nereleri tavsiye ederiz öğrenmek isterseniz lütfen tıklayın. Lizbon gezi rehberi için lütfen tıklayın. Biz konaklama için yaklaşık 700 Euro ödemişiz ki Douro Vadisi'nde inanılmaz güzel bağ evlerinde kaldık. Hatta kaldığımız bir tarihi bir evdi ve inanılmaz güzeldi. Sonradan orada bir-iki gece daha kalmak istedik ama ne yazık ki dolu olduğu için başka bir yere geçmek zorunda kaldık. Aşağıdaki 2 fotoğraf kaldığımız taş eve ait. 10 günlük araç kiralamanın maliyeti aracın kaza sigortası dahil 240 Euro. Benzin ve otopark için 10 günde toplam 180 Euro ödedik. Lizbon'da ve Douro Vadisi'nde evde kalmayı tercih ettik. Onun dışında her yerde otel tarzı yerleri tercih ettik. Otelde kaldığımız zaman restoranlarda yemek yedik ki hep taze balık yemeyi tercih ettik. Evde kaldığımız zaman marketten alış-veriş yapıp kendimiz hazırladık kahvaltımızı ve akşam yemeklerimizi. Toplamda 500 Euro harcamışız yeme-içme için. Portekiz'de tatilimizde doğaya odaklandık daha çok. Mesela güneyinde sahillerini kuzeyinde üzüm bağlarını gezdik. Şehir gezerken de çok fazla müze gezmedik. Yalnız yaptığımız şarap denemeleri için para ödedik. Douro Vadisi'nde 3 defa şarap denemesi yaptık ve toplamda 50 Euro ödedik. Fransa şarap yolunda ya da İtalya'da yaptığımız şarap denemelerinde para ödememiştik. Zaten şarabı beğendiysek almıştık. Ancak Portekiz'de şarap denemeleri için belli bir ücret ödemek şart. Tabii ki bunun karşılığında 3-4 kadeh şarap denemesi yapılıyor. Hatta profesyonel guide eşliğinde yaptık bir seferinde. Yani aldıkları paranın hakkını veriyorlar. Portekiz maliyetleri bu şekilde. Genel olarak şunu söyleyebilirim ki eğer uygun bir uçuş denk getirebilirseniz Portekiz'e korkmadan gidebilirsiniz. Portekiz seyahatinde en önemli maliyet kalemi uluslararası uçuş çünkü. Ek olarak Portekiz'de harcayacağınız para diğer batı Avrupa ülkelerine kıyasla oldukça düşük. Siz siz olun düşük maliyetli uçak denk getirmeye bakın. 10 günlük Portekiz seyahatimizde rotamız nasıl, nereleri tavsiye ederiz öğrenmek isterseniz lütfen tıklayın.


FAS'ın güzel şehirleri Marrakeş, FES, Rabat ve Casablanca'yı tabii ki FAS'a gelen her turist gibi es geçmeyi düşünmüyoruz. (Seyahat sonrası bir ekleme: Bence Rabat ve Casablanca'ya eğer yolunuzun üzerindeyseler zaman ayırın. Aksi takdirde bu iki şehri görmek için rotanızı değiştirmenize gerek yok. Rabat, Okyanus kıyısında bir şehir olduğu için birkaç saat zaman geçirmek adına güzel bir şehir. Ancak Casablanca'dan ben çok fazla hoşlanmadım. Dünya'nın 3. büyük camisi dışında görülebilecek çok fazla şey olduğunu düşünmüyorum.) Bir de güzeller güzeli mavi şehir Chefchaouen'i de gezi rotamıza ekledik. Hatta orada bir gece kalacağız. Şehir turlarıyla Kuzey Afrika'nın incisi FAS'ın şehir kültürünü, yemeklerini, renkli sokaklarını, pazarlarını keşfetmeyi amaçlıyoruz. Dağların kokusunu içimize çektikten sonra çöl kısmı başlıyor. Geçen sene Ürdün'de çöl deneyimi yaşayınca acaba FAS'ta çöl kısmını yapmasak mı diye düşünürken fark ettim ki ERG CHEBBI bambaşka. Burası olmazsa FAS tam olmuş olmaz dedik. AFRİKA'nın SAHRA ÇÖLÜ'nün en önemli bölgelerinden biri ERG CHEBBİ'de, sonsuzluk hissini yaşamak için 2 gece kalacağız. Erg Chebbi'de çöl çadırlarında kalmayı planlıyoruz. Ben gün doğumlarını çok severim. Çölde gün doğumu yaşamak ise başka olacak eminim. Kısacası, FAS gezimiz "Şehir Dağ Çöl" üzerine kurulu olacak. BERBERİ kültürünü, FAS yemeklerini keşfetmek ve bir de bol bol fotoğraf çekmek için gün sayıyorum artık. 26 Mart A Noktası yani rotamızın başlangıcı Marrakeş. Münih'ten direk Marrakeş'e uçacağız. Marrakeş'te 2 gece kalacağız. 29 Mart B D Noktaları arası Bugünün highlightı yolun kendisi. Kasbah Yolu'nda ilerleyeceğiz. Bu yol Quarzazate üzerinden ilerleyecek. Quarzazate dünyaca ünlü film stüdyolarının olduğu yer. Yol üzerinde Arabistanlı Lawrence filminin çekildiği Ait Ben Haddou var. Ayrıca gül vadisi burada. Yaklaşık 5,5 saatlik bir yol üzerinden geceleyeceğimiz Baumalne du Dades'e varacağız. Dades Gorge'un keyfini çıkartmayı planlıyoruz. 30 Mart E F Noktaları Sabah yaklaşık 1 saatlik araba yolculuğu sonrası Todhra Gorge'a varıyoruz. Burayı keşfettikten sonra çöl turuna başlayacağımız Merzouga'ya varacağız. Hedef, aksam güneş batmadan çöle varmak ki gün batımını yaşayabilelim. 2 gece Erg Chebbi'de gecelemeyi planlıyoruz. 01 Nisan Merzouga'dan yola çıkıp Medilt, Ifran üzerinden Fes'e varıyoruz. Güzel şehir FES'te 2 gece kalacağız. Bu sayede şehrin tüm sokaklarını keşfetmeyi planlıyoruz. 03 Nisan Güzeller güzeli mavi şehir Chefchaouen için yola düşeceğiz ve bu güzel şehirde bir gece konaklayacağız. 04 Nisan Rabat şehri üzerinden Casablanca'ya varmayı planlıyoruz. Rabat'ı keşfetmek için muhakkak mola vereceğiz. 05 Nisan Uçağımız akşam geç saatte olduğu için önce sabah Casablanca'yı keşfetmeyi planlıyoruz. Akşam üzeri ise artık hedef Marrakeş Uluslararası Havalimanı. Eğer birkaç günümüz daha olsaydı nereyi görmek isterdik diye sorarsanız cevabım Essaouira olacak. Okyanus kıyısındaki bu güzel balıkçı şehrini görmek bu seferlik bize nasip olmayacak. Ama okuduğum kadarıyla görülmeye değer bir şehir. Eğer sizin vaktiniz olursa aklınızda bulunsun. Ekleyebilirsiniz burayı. Bir de MEKNES ve Tanca var. Meknes şehri Rabat'tan çok uzak değil. Tanca ise FAS'ın kuzey ucu. Ancak biz mavi şehir Chefchaouen ve doğa kısmı için bir yerleri feda etmek zorundaydık. Tanca'ya kadar çıkmamaya karar verdik. Meknes'i de araya alıp programı çok sıkıştırmak istemedik. Göreceğimiz şehirlerle FAS şehir kültürünü anlayacağımızı, birazcık da olsa fikir sahibi olacağımızı düşünüyorum. Bu nedenle şehirlerin bir kısmını programdan çıkartarak dağ ve çöl kısımlarını ekledik ki ülkenin doğasını da keşfedebilelim. Planımız Marrakeş'te araba kiralamak. Okuduğumuz kadarıyla araba ile yolculuk yapmakta bir sıkıntı, tehlike yok. Yolculuğumuz sırasında bize yardımcı olması için Michelin'in ayrıntılı FAS yol haritasını satın aldık. Ayrıca telefonlarımıza da ülkenin haritasını indirmeyi planlıyoruz. FAS'ta iyi bir tren ağı olduğunu okuduk. Ayrıca şehirler arası çalışan taksiler de varmış Ancak biz bu sefer arabayla yolculuk edip, yolda canımız nerde isterse orda mola verelim istiyoruz. Yanımıza yine çok küçük bir sırt çantası almayı planlıyoruz. İlerleyen günlerde sırt çantamız içinde neler olacak, bu bilgiyi de paylaşacağız. FAS için en güzel zaman Mart-Nisan veya Eylül-Ekim ayları. Yazın çok sıcak olacağı için o dönemde ülkeyi keşfetmek sıkıntılı olur. Geçen sene Mart sonunda Ürdün'de benzer bir deneyim yaşamıştık. Mevsim olarak benzer olacağını düşünüyoruz. Ürdün'de, gündüzleri çok sıcak değildi. Ancak akşamları serindi. Tahminimiz yine bu yönde. O yüzden yanımıza muhakkak bizi sıcak tutacak birşeyler alacağız. FAS için vize gerekmiyor. Şu anda ülkede sağlık alarmı yok. Terör olaylarından Ortadoğu'ya göre biraz daha uzak. Tabii ki herşey kısmet. Ama yine de bizim içimiz şu an için rahat. FAS'taki tüm konaklamayı Booking. com sitesinden ayarladık. Hatta ERG CHEBBI'de kalacağımız çöldeki çadırı bile Booking. com adresinden rezerve ettik. Heyecan dorukta. İçim kıpır kıpır. FAS'a gideceğimizi duyan arkadaşlardan FAS'ı bilen gören varsa bilgi aldık. Marrakeş'in çok turistik olacağını biz de tahmin ediyoruz. Hatta Marrakeş'te yemekler hayal kırıklığı bile yaratabilir. Buna hazırlıklıyız. Ancak dağlarda ve çölde geçireceğimiz kısım için çok ama çok umutluyuz. DAĞ insanı istese de çok turistik olamaz. Doğayı keşfetmek demek, ülkenin doğallığını, insanın doğallığını keşfetmek demektir. DOĞA bizi hiçbir yerde hayal kırıklığına uğratmadı.


Fas genel olarak Avrupa ile karşılaştırıldığında maliyet açısından uygun bir ülke. Para birimi Dirhem. Bizim gittiğimiz tarihlerde 1 yaklaşık 10,8 Dirhem'di. Para bozdurma konusu oldukça rahat, her köşede bir döviz bürosu bulmak mümkün ve kurlar sabit, ayrıca komisyon da almıyorlar. Banka ATM'lerinden kredi kartıyla para çekmek de oldukça rahat, biz hiç bir sıkıntı yaşamadık. Heryerde ile ödeme yapmak mümkün ancak kuru düz hesap 10 alıyorlar. Birçok yerde kredi kartı geçmiyor o yüzden nakit bulundurmak gerekiyor. 11 günlük FAS seyahatimizde uluslararası uçak hariç tam tamına 1.000 Euro harcadık. Bu 1.000 Euro'ya tüm Fas içi ulaşım, konaklama, yeme-içme, medrese giriş/rehber tur ücretleri ve ufak tefek alış-verişler dahil. Konaklama için toplam 417 Euro ödedik. Gecelik konaklama kahvaltı dahil 40 Euro hesaplayabilirsiniz. Casablanca ve Erg Chebbi hariç hep Riad'larda kaldık. Riad'lar içinde küçük avlusu, bahçesi olan çok hoş mimariye sahip Fas evleri. Riad'ları tercih etmenizi tavsiye ederim. Erg Chebbi'de 2 gece çölde çadır kampta kaldık. Gecelik 52 Euro ödedik. Ancak bu fiyata akşam yemeği ve sabah kahvaltısı, hatta 2. günün öğle yemeği de dahildi. Fas'ta 11 günlük seyahatimizin ulaşım maliyeti ise 407 Euro oldu. Marrakeş havalimanından araç kiraladık ve aracı 11 gün sonra yine Marrakeş havalimanında teslim ettik. Aracı Budget firmasından internet üzerinden kiraladık. Sadece araba için 296 Euro ödedik. 11 günde 2.000 km'nin üzerinde yol yaptık. Benzin, otoban ve otopark ücretleri derken toplam yol maliyetimiz 407 Euro oldu. Fas'ta otopark ücretleri oldukça uygun. 24 saat için 20-30 Dirhem civarında tutuyor. Ucuz olması bir yana, aracın güvenliği için de aracı mutlaka otoparka park etmekte fayda var. Ek olarak trafik cezalarından bahsetmem gerek. FAS'ta inanılmaz yoğun bir trafik kontrolü ve radar var. Erg Chebbi'den Fes'e 8 saatlik araba yolculuğumuz sırasında yaklaşık 6-7 defa polis tarafından durdurulduk ve 2 defa hızdan dolayı ceza yedik. (500 Dirhem yani 50 Euro). İlk cezada sıkı pazarlıkla 500 Dirhem'i 200 Dirhem'e düşürdük. Buradan Türkiye'ye benzer bir sistemleri olduğu da anlaşılıyor. Bazı cezalar direk trafik polisinin cebine giriyor. İkinci ceza ise haksız yere kesildi. 60km hız sınırının kalktığını gösteren tabelayı gördükten sonra hızlandık. Hızımız yaklaşık 90 civarındaydı. Hemen ileride polis kontrolü vardı. Meğerse orada hız sınırı 80 km imiş. Böyle bir tabela olmadığını söyledik. Haklısınız dediler ancak bu her Faslının bilmesi gereken kural deyip 300 Dirhem ceza kestiler. Yani siz siz olun araç kullanırken FAS'ta çok dikkatli olun. Ancak şunu belirtmem gerekir ki dikkatli olsanız bile trafik cezası yeme ihtimaliniz çok yüksek. Çünkü trafik tabelaları felaket. Gelelim yeme içmeye. Toplamda 184 Euro yemeğe harcamışız ki 11 günlük seyahatte 2 kişi için bence çok iyi bir seviye. Fas seyahatimiz sırasında şehirlerde genel olarak sokak yemeklerini tercih ettik. Fas'ta sokak satıcılardan ekmek arası şiş, köfte ya da balık alabilirsiniz. Yediklerimizden hep memnun kaldık ve hiçbir sağlık problemi yaşamadık. Ayrıca çok da ucuza mal oldu (ekmek arası 15-20 Dirhem). Marrakeş'te o ünlü meydanda Fas'ın çorbası Harira'yı sadece 3 Dirhem'e içtik mesela. Restoranlarda ya da Riad'larda çorbanın 20-25 Dirhem olduğu düşünülürse bence bu fiyat oldukça iddialı. Restoranda bir porsiyon Tajine yemek isterseniz 45-60 Dirhem hesaplamalısınız. Konaklanan Riadlarda da yemek yemek mümkün. Ancak Riadlar sanki restoranlara göre daha pahalı. Ancak bence daha lezzetli çünkü ev sahipleri pişiriyor. Örneğin İmlil'de akşam yemeğini kaldığımız Riadda yedik. Kişi başı 80 Dirhem ödedik. Ancak yediğimiz tajine çok lezzetliydi. Erg Chebbi ise sanırım lezzette zirveye ulaştığımız nokta oldu. Orada yediğimiz tajine, çorba herşey muhteşemdi. Şunu söyleyebilirim ki doğa insanı asla hayal kırıklığına uğratmaz. Bunun dışında eğer rehberli şehir turu yapmak isterseniz fikir vermesi açısından Fes'te yaptığımız rehberli turun fiyatını sizinle paylaşmak isterim. Yaklaşık 3,5 saat süren turda rehbere 150 Dirhem verdik (bize otel indirim yaptı, aslında fiyat 250 Dirhem'di). Medreselere girmek genelde ücretli (10-20 Dirhem). Müslümanlar camilere ücretsiz girebiliyor. Ancak Casablanca'daki ünlü II. Hassan Cami'sinin girişi Müslümanlara da ücretli. Kişi başı 120 Dirhem ödeyerek rehber eşliğinde camiyi gezmek mümkün. Umarım bu yazıyla FAS'ta yapacağınız tatilin maliyeti kafanızda şekillenmiştir. Off the Road on Track Sırt Çantası ile FAS'taydı.


2014 yılının Mayıs ayı içinde 4 günlüğüne Slovenya'yı keşfe çıktık... Henüz turistler tarafından keşfedilmemiş, harita üzerinde nerede olduğu bile pek çok insan tarafından bilinmeyen Slovenya, gölleri, kireç taşı mağaraları, yemyeşil ormanları, Adriyatik Kıyısı'ndaki küçük İtalyan tipi köyleri ve güzeller güzeli başkenti Ljubljana'sıyla bizi mest etti. Yönümüzü ilk olarak Slovenya'nın en güzel ve en romantik gölü Bled'e çevirdik. Ardından Avrupa'nın en büyük kireç taşı mağarası olan Postojna Mağarası ve hemen onun yakınındaki kayalıklara inşa edilmiş Predjama Kalesi'ni gördük. Sonraki durağımızı Adriyatik Kıyısı'nda Portofino kadar güzel ama onun kadar turistik olmayan sakin Piran'a çevirdik. Son günümüzde ise Slovenya'nın başkenti, incisi, güzeller güzeli Ljubljana vardı. Böylece 4 gün içinde Slovenya'nın en önemli highlightlarını görme fırsatımız oldu. Bled Gölü çok fazla büyük olmayan çevresini yürüyerek 1 saatte gezebileceğiniz bir göl. Güne göl etrafında yapacağınız bir yürüyüşle başlamanızı tavsiye ederim. Kalenin içinde cafe ve restoranlar var. Yukarı çıkmışken güzel manzaraya karşı birşeyler yemek ya da içmek fena fikir değil bence. Yukarı çıktığınızda havanın açık olmasına dikkat edin. Aksi takdirde yukarı boşu boşuna çıkmış olursunuz. Aşağıdaki kare, kale içindeki cafeye ait. Bled Gölü'nde yapılacak başka bir aktivite de küçük teknelere binip Göl'ün ortasındaki adaya çıkmak olabilir. Ya da kollarınıza güveniyorsanız küçük bir kayık kiralayıp gölde romantik bir kayık gezintisi yapabilirsiniz. (Küçük kayıkların kiralama ücreti saatlik 10 civarındaydı, eğer daha büyük teknelere binmek istiyorsanız kişi başı gidiş-dönüş 12 ödemeniz gerekiyor). Göl üzerinde yer alan bu küçücük adayı gezmeniz 15 dakikanızı bile almayacak. Üzerinde küçük bir kilise ve cafe-restoranlar yer alıyor. Peki Bled'de nerede kalabiliriz diye sorarsanız, tavsiyem Villa Istra. Burası oldukça güzel, Bled Gölü manzarası olan bir villa. Bled'de romantik bir haftasonu geçirecekler için tavsiye edebilirim. Oda fiyatlarına kahvaltı dahil değil. Ancak kişi başı 12 ödeyerek çok güzel bir kahvaltı yapabilirsiniz. Akşamları ise 3'lü ya da 4'lü menü seçenekleriniz var. (3'lü menüsü kişi başı 32 ). Bled'de kaldığımız gün akşam yemeğimizi otelde yemeği tercih ederken öğlen yemeği için Bled Bohinj Gölü arasındaki yol üzerinde bir restoranda mola verdik. İsmi Rupo Restoran (Adres: Jaka Kusterle Srednja vas 87/4267 Srednja vas Bohinju). Bu bölgenin lokal yiyeceklerden birkaçı: Ajdovi Krapi ve Sopska Salatası. Bence, Postojna Mağarası Slovenya'nın en önemli highlightı. Burası olmazsa olmazlardan. Avrupa'nın en büyük kireç taşı mağarasında geçirdiğimiz yaklaşık 2 saat bizim unutulmazlarımız arasına girdi. Bu mağara için tavsiyem, giriş biletinizi muhakkak bir gün önceden internetten almanız. Böylece bilet kuyruğunda beklemediğiniz gibi, her saat başı yapılan turlardan hangi saate katılmak istiyorsanız kendinizi önceden ona göre ayarlamış olursunuz. Biz bir gece öncesinden sabah 11:00 turu için biletimizi ayırttık (Postojna Mağarası ve Predjama Kalesi giriş kişi başı 27 ). Bled Gölü'nden Postojna Mağarası arabayla yaklaşık 1 saat. Sabah saat 10:30 gibi mağaraya ulaştık, rezervasyonu olanlar için olan sıraya girip biletlerimizi alıp mağaraya girdik. Çok beklememiş olduk böylece. Mağara, Slovenya'nın en bilindik turistik aktivitelerinden olduğu için oldukça kalabalıktı. Özellikle Haziran, Temmuz ayları en yoğun dönemmiş. Mağaraya girdiğinizde önce trenlere biniyorsunuz ve yaklaşık 2 km bu trenle mağara içinde ilerliyorsunuz. Yukarıdaki fotoğraflar ne yazık ki mağaranın gerçek güzelliğini tam yansıtmak için yeterli değil. Gerçek güzelliği ancak oraya gittiğinizde görüp yaşayacaksınız. Mağaranın her bölgesinde o kadar farklı şekillerde kireç sarkıtları var ki, tarif edilemez. Bu mağara Londra şehrinden tam 3 yıl önce elektriğe ulaşmış ve o tarihte henüz Slovenya'da elektrik yokmuş. Düşünün ki Avrupa'nın en önemli şehri olan Londra bile bu mağaradan 3 yıl sonra elektriğe kavuşmuş. Slovenya Avusturya Macaristan İmparatorluğu'nun egemenliği altındayken Avusturya buraya çok fazla yatırım yapmış. İtalyanlar açtıkları yer altı tünelleriyle Slovenya'nın altındaki tüm mağaraları birbirine bağlamayı hedeflemişler. Ancak Slovenya topraklarının altında o kadar çok mağara var ki İtalyanlar doğal olarak tünelleri bitirememişler. Mağaradaki bir diğer ilginç nokta mağarada yaşayan renk pigmentleri ve gözleri olmayan kertenkeleye benzeyen küçük hayvanlar. Mağarada ışık olmayan yerlerde yaşadıklarından gözleri yok. Bembeyazlar. Ardından yönümüzü Predjama Kalesi'ne çevirdik. Mağaradan sadece 10km uzaklıkta olan bu kalenin içi çok ilginç olmamakla beraber eğer vakit varsa gezi planı içine alınabilir. Bence kalenin dışardan görüntüsü çok ilginçti. Ayrıca kale içinde yukarı çıktıkça kaleyi kayalıkların içine nasıl inşa ettiklerine insan şaşırıp kalıyor. Trabzon'daki Sümela Manastrı benzeri mimariye sahip bu kale, dediğim gibi, eğer vakit varsa gezi planı içine alınabilir. Slovenya'daki 2. günümüzü ise Adriyatik kıyısında tamamlamaya karar vermiştik. Portoroz'daki otelimize doğru yola koyulduk. Ancak otelimizi Piran'a çok yakın olan (4-5km) Portoroz'da tuttuk ve geceyi Portoroz'da geçirdik. Akşam için Portoroz'da balık yemeği tercih ettik. Bize önerilen restoran Ribja Kantina Santalucija'ydı. Ancak ben balıkları çok iyi bulmadım. O yüzden tavsiye etmiyorum. Ancak yemek sonrası gittiğimiz mekan süperdi... İsmi Alaya. Denize sıfır. Ben burayı çok beğendim. Yağmurlu bir sabaha uyandıktan sonra, yağan yağmura aldırmayıp kahvaltı için Piran'a yöneldik. Arabayı park ettikten sonra dar sokaklarda ilerleyerek limana, Piran'ın meydanına ulaştık ve bizi orada bekleyen süprizle karşılaltık. Her Cumartesi Liman'a bakan meydanda İtalyan pazarı kuruluyormuş. Her tezgahta ayrı bir lezzet vardı: Ekmekler, peynirler, zeytinyağları, makarnalar, kurutulmuş domatesler. Hepsi İtalya'dan geliyormuş. Bu bölgenin bir zamanlar İtalyan egemenliği altında olduğu düşünülürse kendimizi İtalya'da gibi hissetmemiz doğaldı. Slovenya'da en basit şekilde nasıl kahvaltı edilir. Bürek ve Çayla :) Bizim Börek, Slovenya'da Bürek ve heryerde satılıyor ve çok lezzetli. Piran henüz çok turistik olmadığı için fiyatları oldukça uygun. (Restoran: Sarajevo 84 Cevabdzica, 4 kişi toplam 42 ödedik). Piran'da planladığımızdan daha fazla zaman geçirdikten sonra yönümüzü son durak Ljubljana'ya çevirdik. Şehre varır varmaz Galeria River oteline yerleştik. Bu otel oldukça merkezi ve temizdi ve Ljubljana şehir merkezi içinden geçen nehrin hemen kıyısında. Ljubljana şehrini ilk olarak gece gördüğümüzden midir bilmem ben ışıklandırılmış, gecenin geç saatlerine kadar cıvıl cıvıl olan bu şehri çok sevdim. Kanal boyunca sıralanmış çok şık mekanlar var. Bunlardan biri kanalın hemen bir sokak arkasındaki Julia. Denemenizi tavsiye ederim. 'Şair otuz dört yaşındayken bir gün kilisede yeniyetme bir kız görüyor. Julia Primic adındaki bu gencecik kıza derin bir tutkuyla aşık oluyor. Eskiçağ trubadurları gibi kıza şiirler yazmaya koyuluyor, onunla evlenme hayalleri kuruyor. Meğer Julia üst düzey bir ailenin kızıymış, şair-kilisedeki o rastlantıdan sonra-bir daha kıza yaklaşamıyor. Ama o kısacık rastlaşma en güzel şiirlerinin esin kaynağı oluyor ve adının çevresinde bir efsane oluşturuyor. Ljubljana'daki küçük meydanda bulunan heykelin dümdüz belirli bir noktaya baktığını görürsünüz, o bakışı izlerseniz, meydanın öte yanındaki binalardan birinin taş duvarına oyulmuş bir kadın yüzü fark edersiniz. İşte orası Julia'nın yaşamış olduğu evdir. Preseren ölümünden sonra bile, sonsuza kadar, 'İmkansız Aşk'ına bakmayı sürdürecektir.' . Gönül isterdiki bu güzel şehre dolu dolu 2 gün ayıralım. Ancak zaman kısıtlı olduğu için sokaklarında dolaşıp kalesine çıkmakla yetindik.


Biz Venedik tatilimizi İtalya'nın bir diğer romantik şehri, Romeo ve Juliet'le ünlü Verona ve yine İtalya'nın ünlü Garda Gölü'yle birleştirdik. Bu tur için de 4 gün ayırdık. 2 gece Venedik'te kaldık. Bir gün Venedik'e, bir gün Venedik'in adalarına ayırdık. 3. günün sabahı yola çıktık ve Venedik'e çok yakın olan Verona'ya gittik. Bu şehirde yaklaşık 3-4 saat geçirdik. Romeo'nun Juliet'inin yaşadığı evi ziyaret ettik, aşklarımızı duvara yazmayı ihmal etmedik ve şehrin o güzel meydanında bir mola verdik. Ardından aynı günün öğleden sonrasında Garda Gölü'ne geçtik. Garda Gölü'nde güzeller güzeli Sirmione'de kaldık. Akşam üstü Sirmione'ye, Garda Gölü'nün en güney noktasına ulaşmıştık. O akşam ve ertesi sabah Sirmione'yi keşfettik sonrasında ise Garda Gölü'nün haritaya baktığınızda sol kıyısını takip ederek gölü güneyden kuzeye keşfettik. Garda Gölü şaraplarıyla, zeytin bahçeleriyle ünlü bir bölge. Yolda ara ara mola verdik. Şarap bağlarına gittik. Şarap tattık, şarap ve zeytinyağ satın aldık. Muhteşem bir deneyimdi. Öyle güzel bir yere gittik ki tepeden Garda Gölü'nün tüm güzelliğini görme fırsatımız oldu. Aynı günün gecesinde 4 günü arkamızda bırakmış ve Münih'e, evimize ulaşmıştık.


26 Mart 2016 günü FAS yolcusuyuz. 11 günlük gezi rotamızı merak ediyorsanız aşağıdaki linki tıklayıp rotanın ayrıntılarına ulaşabilirsiniz. Güzel şehirlerin yanı sıra Atlas Dağları'nda dağ yürüyüşü yapacağımız FAS'ta ayrıca 2 gece çöl deneyimi yaşamayı planlıyoruz. Gündüzleri sıcak, akşamları ise serin olacak. Çöl gece daha da serin olabilir. Ürdün'de böyle bir deneyim yaşamıştık. Ayrıca Atlas Dağları'nda bu mevsimde kar bile olabilir. Fas'ta evlerde, otellerde ısıtma sistemi çok yaygın değilmiş. Dağlık bölgedeki otellerde gece üşüyen turistlerin deneyimlerini de okuyunca bizi sıcak tutacak bir şeylere kesin ihtiyacımız olacağını düşünüyoruz. Bu nedenle kıyafet seçimi oldukça hayati. Eldiven ve boynu sıcak tutacak şal. Burası için trekking malzemelerine ek olarak 2 tane gömlek aldım. Bu gömlekleri geçen yıl Serengeti'deki Safari için almıştım. Sıcaklık göz önünde tutulursa çölde de işimi görecek diye düşünüyorum. Çünkü yıkandıktan sonra yaklaşık 2 saatte kuruyor, koku yapmıyor ve ayrıca sineklere karşı korumalı. Bu kısım için 4-5 adet t-shirt ve 2 tane pantolon aldım. Bir de sandalet. Ayakkabı çok önemli. Hem dağlarda, hem çölde hem de şehir kısmında giyebilmem gerek. Bu nedenle su geçirmeyen Meindl marka trekking ayakkabılarımı alıyorum yanıma. Uzun, basit doğa yürüyüşleri için bire-bir. Ayrıca çok ama çok hafif. Daha zorlu dağ çıkışlarımızda bu ayakkabıyı kullanmıyorum. Çünkü tabanı zorlu dağ yürüyüşlerine uygun değil. Eğer doğada zorluk derecesi düşük yürüyüşler yapmayı seviyorsanız ya da şehir seyahatleri yapıyorsanız bu tip bir ayakkabıyı kesinlikle öneririm. Katlandığında avuç içi kadar olan pratik sırt çantası. Asıl sırt çantamızı otelde bırakıp, günlük şehir turlarında bu pratik çantayı kullanıyoruz. ve olmazsa olmaz Inlet. Gece kaldığımız yerlerde bu inletin içine girip uyuyoruz. Ooo mis, ter temiz. Otel pismiş, yatak çarşaf temiz mi acaba derdimiz yok. Bir de bu inletin sıcak tutma özelliği var. Böylece çok soğuksa bir kat olmuş oluyor. Çöp torbası. Gülmeyin. Gerçekten lazım! Venezuela'da pasaportumu çaldırmış deneyimli biri olarak şunu söyleyebilirim ki her şeyi unutabilirsiniz ama pasaportunuzun fotokopisini ve bir adet pasaport fotoğrafını yanınıza almayı unutmayın. Onlar sayesinde konsoloslukta geçici pasaport almak çok kolay. Başıma geldi biliyorum, emin olabilirsiniz. Ayrıca, seyahat sağlık sigorta belgelerimiz, aşı karnelerimiz hep yanımızda. Bir de kalacağımız otellere ait bilgiler. Her seyahat öncesi gideceğimiz ülkede tehlikeli bir salgın hastalık var mı kontrol ediyoruz. Kesinlikle doktora gidip gerekli aşıları yaptırıyoruz. FAS için temel aşılar dışında başka bir aşı gerekli değildi. Riskli bir bölge değil şu anda. Ancak yine de doğadan ya da musluktan su içmemek gerek. Oradaki suyu kullanmak zorunda kalırsak diye Micropur aldık yanımıza. Micropur su içindeki bakterileri öldürüyor. Ayrıca mide hastalıkları çok riskli. Sonuçta hava değişik, yenen yemekler değişik. Eee bir de seyahatin verdiği stres, mutluluk, yorgunluk derken vücut oldukça hassaslaşıyor. O nedenle yanımıza mideyi rahatlatacak bitkisel ilaç ve ishale karşı ilaç almayı es geçmiyoruz hiçbir zaman. Bir de yara bantları. Küba seyahatimiz boyunca unuttuğumuza hayıflandığımız tek şey. İnsan o kadar çok yürüyünce ayakkabılar sağlam olsa bile buna ihtiyaç duyabiliyor. Özellikle dağ yürüyüşlerinde.... Bütün bunları sadece 6,7 kilo tuttuğuna inanmak güç olsa da hepsi bu kadar gerçekten. Sizinle pratik bir bilgi paylaşmak istiyorum. Eşyaları çantalara renkli torbalar içine ayrıştırarak yerleştirin. Trekking malzemeleri bir torbaya, şehir için olanlar başka renkte bir torbaya, çoraplar başka bir torbaya. Böylece neye ihtiyacınız varsa o torbayı açarsınız ve çanta açıp kapatmak daha kolay olur. Bir de para konusu var... FAS'ta kredi kartıyla para çekmek mümkün. Tabii ki güvenli olduğunu umuyoruz. O nedenle sadece nakit olarak 500 Euro para alıyoruz yanımıza.


Afrika Kıtası, "Safari" yapmak; aslan, leopar, fil gibi hayvanları doğal yaşam alanlarında görmek isteyen herkesin bir gün yolunun düşeceği yer. Tanzanya ise doğal yaşam alanları ve hayvan çeşitliliği ile Afrika Kıtası'nda hakkıyla ün salmış bir ülke. Afrika'nın başka hiçbir ülkesi toplam yüzölçümünün 1/3'ünü koruma altına almamış. Tanzanya'da toplam 15 doğal park, bir doğal koruma alanı ve çeşitli vahşi alanlar bulunmakta. Serengeti Doğal Parkı ise bu anlamda dünyadaki en önemli doğal parklardan bir tanesi. İşte bu nedenle Manyara Gölü, Serengeti ve Ngorongoro Krateri Tanzanya'da Safari yapmak isteyen bizlerin rotasına girdi bu sefer. 5 günlük Safari maceramızda neler yaptık, nelere dikkat etmek gerek öğrenmek istiyorsanız yazıma dikkatlice göz atmanızı tavsiye ederim. Bu bölgede 1 hafta safari yapmak demek unutulmayacak bir doğa ve hayat deneyimi yaşamak demek, ki bunda Big-Five olarak adlandırılan Buffalo, Aslan, Fil, Leopar ve Gergedan'ı yakından görme heyecanının çok büyük etkisi var. Ayrıca bizim gibi yağmurlu bir güne denk gelebilir arazi araçınız çamura saplanabilir ve o çamurdan kurtulma anını ve sonrasını yaşayabilirsiniz, ki o anlar da unutulmayacaklarınız arasına girecektir emin olun. Bulunduğunuz yerden ya da direk Tanzanya'da lokal turlar üzerinden farklı şekilde planlayabileceğiniz safari için benim tavsiyem kesinlikle Serengeti'ye odaklanmanız yönünde olacak. 5 gün bir SAFARİ için oldukça ideal ve bunun 3 gününü SERENGETİ'ye ayırdığımız için de mutluyuz. Bu planı kesinlikle tavsiye ederim. Burada bir paragraf açıp NEDEN SERENGETİ? sorusuna cevap vermek istiyorum. National Geographic' nin Serengeti belgeselini seyreden var mı aranızda? Burası dünyanın en önemli ve doğal olarak en meşhur vahşi doğal yaşam alanı. 15.000 km2'ye kurulu alanda Big-Five'ı yakından görebilir ve birçok doğal olaya çiftleşme, avlanma, hayvanlarına doğumuna şahit olabilirsiniz. Serengeti, Kenya'nın güneyini Tanzanya'nın kuzeyini içine alan kısım. Kenya tarafı Maasai Mara. Serengeti'de her yıl 2 defa çok büyük hayvan göçleri yaşanıyor. Yukarıda bahsettiğim belgeselde bu göçe dair çok çarpıcı görüntüler var. Gözleri iyi görmeyen Doğu Afrika Antilopları önlerindeki zebra sürülerinin kendilerine rehberlik yapması sayesinde her yıl Kasım Ayı itibariyle Kenya Maasai Mara'dan Tanzanya Serengetisine göç ediyor. Mayıs sonuna kadar da Tanzanya Serengeti toprakları içinde yaşıyor. Bu göçe denk gelmek sanırım inanılmaz birşey olur. Bu nedenle, Tanzanya Serengeti topraklarında SAFARİ yapmak istiyorsanız doğru zaman Kasım'dan Mayıs'a kadar. Mayıs gibi tekrardan büyük bir göç yaşanıyor. Bu sefer hedef Maasai Mara. Mayıs sonrası Tanzanya Serengeti'de SAFARİ, hayvan azlığı nedeniyle pek önerilmiyor. Biz, SERENGETİ'yi hedefe aldıktan sonra Safari turu için lokal tur şirketleriyle yazışmalara başladık. Çok çabuk cevap veriyorlar ve çok çeşitli tur programları sunuyorlar ve tabii ki fiyat yelpazesi oldukça farklı. Safari'da maliyeti en çok etkileyen kalem Safari'de nerede nasıl bir kamp alanında geceleneceği. Safari'nin yapıldığı doğal parklar farklı farklı olduğu gibi konaklama yerleri de çeşit çeşit. Geceliği 15 USD olan çok basit çadır kamplardan tutun da Lüx-Çadır Kamplara yada geceliği 500 USD'ın üstünde olan Lüx-Lodge'lara kadar herşeyi bulmak mümkün. Yani yelpaze oldukça geniş. Öncelikle siz nasıl bir yerde kalmak istiyorsunuz ya da kalabilirsiniz bunu belirlemelisiniz. Biz tüm yazışmalar sonrasında en sonunda Almanya'da bir tur şirketiyle anlaştık ve onlar bizim SAFARİ dahil tüm Tanzanya programımızı organize etti. Bunu seçmemizin en önemli sebebi Safari öncesi Kilimanjaro'ya tırmanacak oluşumuzdu. Eğer sadece SAFARİ yapacaksanız bence direk lokal tur şirketleriyle görüşün. Bizim lokal tur şirketimizin ismi African View' idi. Kilimanjaro öncesi konakladığımız Meru View Lodge ve Serengeti'de doğal yaşam alanı içinde konakladığımız Serengeti View Camp bu şirkete ait. Ayrıca Zanzibar'da deniz kıyısında bungalov tarzı otelleri var. Onun ismi Bahari View Lodge. Bu şirket Alman asıllı bir çiftin kurduğu oldukça profesyonel bir tur şirketi. Biz tüm seyahatimiz boyunca çok memnun kaldık. www. tanzaniatouristboard. com ya da www. tanzaniaparks. com internet adresinden güncel konaklama bilgilerine, acentaların iletişim adreslerine ulaşabilirsiniz. SAFARİ sırasındaki rehberimiz oldukça bilgiliydi, ki bence SAFARİ'de rehber çok önemli. Çünkü arabayla ilerlerken herşeyi bizim gibi cahil gözlerin görmesi neredeyse imkansız. Rehberimiz en uzak noktalarda çalılar içinde gezinen aslanın sırtını görüp arabayı son sürat oraya sürüyordu örneğin ya da arabayla giderken bir anda arabayı durdurup dalda bilmem ne kuşunu bize gösterebiliyordu. Ne kadar çok kuş çeşidi varmış bunu SAFARİ'de daha net anladım. İnsanın hepsini aklında tutması imkansız. Mesela benim için sadece ceylan vardı. Eğer boynuzu varsa geyikti. Onların 10'dan fazla türü olduğunu bilmiyordum. Ancak SAFARİ sırasında rehberimiz sayesinde hayvanlar alemini birazcık da olsa tanıma fırsatı yakaladım. Artık leoparla çitayı uzaktan da olsa ayırt edebilirim. Ya da bir bufalonun aslandan daha tehlikeli olduğunu biliyorum. Bir dişi aslanla bir erkek aslan uslu uslu yatarken biz artık 'tamam, gördük gidebiliriz'' derken rehberimiz bizi 'durun, olay daha yeni başlayacak'' diye uyarmasaydı Serengeti'de bir dişi aslanla bir erkek aslanın çiftleşmesine şahit olamayacaktık mesela. Ekibin diğer üyelerinin heyecanını da burada yadsıyamam. Bir gergedanın sadece sırtını uzaktan gördüğümüz anlarda bile ellerinde dürbün daha fazla görebilme heyecanını taşıyorlardı içlerinde, ki bu heyecan SAFARİ'de en çok ihtiyacınız olacak şey. HEYECAN ve SABIR. Çünkü saatlerce gezebilir ve hiçbir şey görmeyebilirsiniz. Sıkılmadan, sabırsızlanmadan tüm dikkatinizi çevreye vererek sürekli dürbünle etrafı kolaçan ederek günü tamamlamanız gerekiyor, ki bu hiç kolay değil. SAFARİ'de KİLİMANJARO'dan daha fazla yorulduğumu söyleyebilirim. Safari sonrası ise yine Arusha'da olan otelimize yerleştik. İsmi Kudu Lodge. Çok büyük bir alana kurulu olan bu Lodge adeta bir orman ve çiçek bahçesinin iç içe geçmesinden oluşmuş. Odalar ise ağaçlı-çiçekli alana serpiştirilmiş. Kaldığımız odalar 40-50 metrekare büyüklüğündeydi. Nerdeyse bizim Münih'teki evimiz kadar geniştiler :)) Temiz ve düzenli bir otel. İlk akşam yemeği açık büfeydi ve yemekler oldukça lezzetliydi. Sabah kahvaltısı ise ortalamanın üzerindeydi diyebilirim. Ancak var dedikleri internet hiçbir zaman çekmedi ve ilk gecenin sabahı sular akmayınca biraz perişanlık çekmedik değil. Onun dışında herşey yolundaydı. SERENGETİ'de ise SAFARİ bir başka güzel ve özel. Bu kadar çok aslan, leopar, çita göreceğim aklımın ucundan geçmezdi. Artık zebralara zaten bakmaz olduk. Sokakta gördüğümüz kedi, köpek gibi birşeydi onlar bizim için. SERENGETİ SAFARİ'ye damgasını vurdu. 4. Gün Sabah öğlene kadar Serengeti içindeydik. Öğleden sonra Arusha'ya doğru yola koyulduk. Bunun için Ngorongoro Doğal Koruma Alanı içinden geri döndük. Burası çok özel bir bölge. Bu bölgede yaşayan bir yerli Afrikalı kabilesi var. MAASAİ'ler. Köylerinde vahşi hayatın içinde yaşıyorlar. Hayvanlarını bu vahşi alan içinde otlatıyorlar. Kıyafetleri kırmızı ve mor ağırlıklı. Bunun sebebi hayvanların bu renklerden hoşlanmadığı yönünde. Bir şehir efsanesine göre de vücutlarına sürdükleri bir koku sayesinde hayvanları kendilerinden uzak tutuyorlarmış. Ancak bu bilgiyi ben doğrulatamadım. Bu bölgeden geçerken MAASAİ halkının yaşadığı köylere para ödeyerek ve izin alarak uğrayabilirsiniz, 5-10 dakika onların köylerinde zaman geçirebilirsiniz. Bunu önceden SAFARİ yapacağınız tur şirketiyle konuşmalısınız. Bizim, SAFARİ sonrası MAASAİ'lerle 24 saat geçirme planımız olduğu için bu köylerde mola verme gereksinimi duymadık. 4. Günün akşamı ilk gece kaldığımız Kudu Lodge'da geceledik. Burası doğal bir krater ve kapalı bir alan. Devasa SERENGETİ ile karşılaştırıldığında küçücük bir alan. Ancak burayı özel kılan da bu. Bu kadar dar bir alanda bu kadar çok farklı vahşi hayvanın beraber yaşaması inanılmaz bir olay. SERENGETİ'ye giderken ve dönüşte Ngorongoro Doğal Yaşam Alanı içinden geçmiş ve bu krateri tepeden görmüş, fotoğraflamıştık. Son gün krater içine girdik ve burada avlanmaya hazırlanan bir aslan sürüsüne denk geldik. Onların avlanmaya hazırlanışı, avlarına yavaşça, gizlenerek yaklaşmaları ve bizim bunlara şahit oluşumuz 5. güne damgasını vurdu. Bizden bir gün önce orada SAFARİ yapan grup Ngorongoro Krateri'nde bir gün boyunca neredeyse hiç birşey görmemiş, aslana rastlamamıştı. Bizse, küçük yavrularıyla avlanmaya çıkmış yaklaşık 20 tane dişi aslana denk geldik. İşte bu da SAFARİ'nin cilvesi. 5. günün sonunda 5 gün boyunca gördüklerimizin, yaşadıklarımızın mutluluğu heyecanıyla Meru Lodge'a doğru hareket ettik. 5 gün boyunca toz toprak içinde, sadece arabada oturarak, tüm dikkatimizle hayvan peşindeydik ve anladık ki 5 gün SAFARİ için tam kararıymış. Bir gün daha yapmak istemedik. Kaldığımız Kudu Lodge'un ve Serengeti Çadır Kampı'nın fiyatları Safari turumuz içinde olduğundan fiyat bilgisini paylaşamıyorum. Toplam 5 günlük Safari için biz kişi başı yaklaşık 2.000 Euro para ödedik. Eğer direk lokal firmalarla anlaşırsanız daha uygun fiyata tur ayarlayabilirsiniz diye düşünüyorum. Off the Road on the Track Afrika'nın vahşi topraklarında SAFARİ yaptı.


Yurt dışına çıkmak sadece yüksek lisans aracılığıyla mı olur? Hayır diyeceksiniz, bir yolu daha var: İş bulur öyle gelirim. Bu sefer Gizem'le beraber gerçekleştirdik röportajı. 29 yaşında genç bir kadın var karşımda. 2,5 yıldır Almanya'da yaşayan genç bir mühendis o. Hatta Türkiye'nin ilk kadın otomotiv mühendislerinden biri o. Tanışmamıza vesile ise bu blog. Ama asıl sebep onun Almanya'da yaşam kurma isteği, tutkusu. Bloğum aracılığıyla bana ulaşmış ve Almanya hakkında, buradaki yaşam hakkında bilgi almak istediğini söylemişti. Nasıl yaparım, nasıl gelirim, hangi kurs daha iyi, yaşam kurmak için hangi şehir en mantıklısı derken Gizem bütün zorlukların üstesinden geldi ve şu anda Almanya'da yaşıyor, çalışıyor... ''Almanya'ya taşınmak benim verdiğim en doğru kararlardan biri. Evet, yine bir şansım olsa, bunu yine yapardım." diyor Gizem.. Her ne kadar üniversite denkliği olsa da, Türkiye'den alınmış diplomalarla burada iş bulmak gerçekten zor. Ben ilk önce seçici davranıp sadece gerçekten istediğim işlere başvurdum. Ama sonlara doğru umutlarım tükenmeye başlayınca makine mühendisi arayan her ilana başvurmaya başladım, geri dönmek istemedim çünkü. Sonuçta 70'e yakın iş başvurum vardı ama sadece 2-3 telefon mülakatı yapabildim. Ancak burada belirtmeliyim ki bunun tek nedeni diplomalarımın Türkiye'den olması değil, bu başvurular sırasında çalışma iznine sahip olmamamdı. Çünkü bir işverenle sözleşme imzaladıktan sonra, çalışma izni için yaklaşık 3 aylık süreye ihtiyacınız var. Birçok işveren bu kadar beklemek istemiyor. Evet, dil kursu vizesi ve öğrenci vizesi arasındaki en önemli farklardan biri de bu bence. Eğer üniversitede öğrenciyseniz zaten çalışma izniniz var, ama dil kursunda öğrenciyseniz ne yazık ki yok. Aylar süren başvurulardan ve sayısız red cevabından sonra tek bir is görüşmesine çağırıldım ve şu anda orada çalışıyorum. Yani aslında önünüzdeki bütün engellere rağmen bir görüşme yapma şansını yakalarsanız, orada kendinizi gösterdiğiniz takdirde diplomanın önemi kalmıyor. Seyahat etmeyi çok seviyorum, zaten bütün yurt dışı maceram da böyle başladı. 25 yaşındayken çıktığım yurt dışı seyahatleri sırasında Avrupa'daki yaşam ve çalışma hayatından çok etkilendim ve burada yaşamalıyım diye düşünmeye başladım. Seyahatlerim sırasında karşılaştığım insanlarla sohbet ettikçe, Türkiye'deki hayat standardımızdan daha da rahatsız olmaya başladım. Politik durum da zaten çok iç açıcı değildi, benim sahip olduğum hayat görüşüne sahip birçok kişi gibi ben de ülkenin içinde bulunduğu durumdan ve ilerlediği yönden rahatsızdım. Çalışma hayatında yaşadığım sıkıntılar da bunun üzerine eklenince hayatıma yeni bir yön vermem gerektiğine karar verdim. Makine mühendisi olduğum için benim için en uygun ülkenin Almanya olduğunu düşündüm ama yine de Avrupa genelinde iş aradım. Birçok yere başvuru yaptım ama olumlu bir cevap alamadım. Böyle olunca ilk önce Almanca öğrenmek için Almanya'ya gelmeye karar verdim. Burada Almanca öğrendikten sonra iş buldum. Şu anda da hala aynı iş yerinde Ar-Ge mühendisi olarak çalışıyorum. İlk önce bence herkes kendini iyi tanımalı. Ailesinden, arkadaşlarından uzak kalmaya dayanabilecek mi? Dilini bilmediği bir ülkenin prosedürleriyle başa çıkmaya hazır mı? Bence psikolojik hazırlık her şeyden önemli oluyor bu noktada. Tek başına kalmaya, gerçek anlamıyla bir birey olmaya hazır olmalı insan. Çünkü bu başka bir şehre taşınmak değil, her zaman arkamızda olan ailemiz bir telefonla yardımımıza koşamıyor buradayken ne yazık ki. Bu yüzden önce her şeyle başa çıkabileceğinden emin ve buna hazır olmalı herkes. Daha sonra ise ne yapmak istediğine karar vermeli. Yüksek lisans, doktora gibi bir eğitim sürecine girmek isteniliyor mu? Ben tekrar üniversite hayatına dönmek istemedim, o yüzden farklı bir yol izledim. Eğitim dışında da birçok yol var, benim gibi dil kursu için gelinebilir, eğer bir akrabanız varsa onun aracılığıyla gelinebilir, iş arama vizesi alınabilir gibi. Kararı verdikten sonraki hazırlık süreci de uzun sürdü benim için. Dediğim gibi, önce iş aramaya başladım ama Türkiye'den Avrupa'ya yapılan başvurularda çok şansı olmuyor insanın. İmkansız değil tabii ki, yanlış anlaşılmasın, ama gerçekten zor, özellikle başvurduğunuz ülkenin dilini bilmiyorsanız. Araştırma, bütçe hesapları, para biriktirme derken yaklaşık iki sene geçirdim. Bence bunun için en önemli aşama şehir ve dil kursu seçimi. Bunları yaptığınız zaman gerisi zaten standart devlet prosedürler. Ben dil kursu vizesi ile geldim. Bunun için Almanya'da bir kurumun yoğunlaştırılmış dil kursu programına kayıt yaptırmış olmak gerekiyor. Bu kurslarda haftalık en az 25 saat dil eğitimi var. Dil kursuna kayıt yaptırdıktan sonra Almanya'da bir bloke hesap açtırıyorsunuz. Almanya'da kalacağınız süre için devletin belirlediği aylık minimum gider düzeyi var ve bu paraya sahip olduğunuzu kanıtlamak için hepsini bu hesaba yatırmış olmanız gerekiyor. Ama eğer masraflarınızı karşılayacak biri varsa, bunu gösteren resmi bir belge ile hesap açtırmadan da vize başvurusu yapmak mümkün. Bloke hesaba eğitim süresince masraflarınızı karşılayacak bütün parayı yatırıyorsunuz ve Almanya'ya geldiğinizde aktif hale getirip kullanmaya başlıyorsunuz. Bu hesaptan her ay devletin belirlediği miktarda para çekme hakkınız var, gerisi bloke olarak hesapta duruyor. Ben ilk önce vize için, daha sonra da burada oturma izni alabilmek için zorunlu olan sağlık sigortası yaptırdım sadece. Zaten çalışmaya başlayınca da sağlık sigortası zorunlu tutuluyor. Bu konuda hiç sıkıntı yaşamadım. Şehir ve dil kursu seçimi buradaki masraflarınız açısından çok önemli bir konu. Ben birçok farklı şehirde, birçok ayrı dil kursu inceledim. İçerik genel olarak standart zaten, sadece fiyatlar değişiyor. Sonra aklımdaki her şehir için ortalama kira, aylık masraflar gibi konuları araştırdım. Sonuçta elimde uzun bir Excel listesi vardı Bundan sonra seçmesi kolay oldu, en uygun fiyatlı şehri seçtim. Kassel... Bu konunun özellikle önemli olduğunu düşünüyorum, çünkü eğer benim gibi dil kursu vizesi ile gelirseniz çalışma izniniz olmuyor ne yazık ki. Elinizde olan para ile idare etmek zorundasınız. Kassel diğer şehirlere oranla yaşamın daha ucuz olduğu bir şehir. Eğer çalışma iznine Almanya'da hali hazırda oturma izniniz varken başvurursanız hiç problem çıkmıyor. Ama araştırdığım kadarı ile Türkiye'den başvurmak biraz daha sıkıntılı, orada farklı bir prosedür uygulanıyormuş. Aslında iş hayatı için burada İngilizce rahatlıkla yeterli olur ama tabii ki herkes kendi dilini konuşan biriyle çalışmak istiyor. Bir mühendis olarak buradaki çalışma hayatımda karşılaştığım herkes oldukça iyi İngilizce konuşuyor zaten. Yani çalışma hayati için İngilizce yeterli, ama iş arama süreci için Almanca olmazsa olmaz diyebilirim. Almanca olmadan iş görüşmelerine çağırılma ihtimali bence çok düşük. Ben sadece Kassel'de yaşadım ve buranın pahalı olduğunu düşünmüyorum. Ama karşılaştırdığım yer İstanbul sonuçta. Türkiye'de de İstanbul ve Ankara dışında bir şehirde yaşamadım. Ancak başvurudan önce yaptığım araştırmalar sonucunda şunu çok net olarak söyleyebilirim ki, burada bence sadece kira giderleri Türkiye'ye göre daha yüksek oluyor. Aylık yiyecek giderine bakarsanız farkı yok mesela, hatta belki daha uygun. Sonuçta Türkiye'ye de artık birçok tarım ürünü ithal geliyor ne yazık ki. Kıyafet olarak baksanız o da aynı şekilde Türkiye'ye ithal olarak geldiği için çok farklı değil. Sinema, tiyatro gibi sosyal etkinlikler hemen hemen aynı. En azından Kassel'de böyle. Yani Türkiye'nin büyük şehirlerinden birinden geliyorsanız burada çok sıkıntı yaşayacağınızı düşünmüyorum. Tabi bu benim ilk geldiğim dönem için geçerli, şu an oldukça yükselmiş olan kurun etkisini katmıyorum bu söylediklerime. Türkiye'deki giderler ile ilgili bir bilgim yok şu anda. Bu tabi ki herkesin yaşam standardına ve yaşadığı şehre bağlı bağlı Çünkü en büyük standart gider kira. En başta söylediğim gibi, bunun için devletin belirlediği bir alt sınır var zaten. Bana bu para rahat rahat yetti, hatta üzerine ufak seyahatlere de çıktım, ama ben zaten yaşayacağım yeri buna göre seçmiştim en başta. Farklı şehirler için durum tabii ki farklı olacaktır. Ayrıca bu konuda dil kursunu ayrı tutuyorum, çünkü ücretinin tamamını kayıt sırasında ödedim. Vize için bu gerekliydi. Kassel gibi görece küçük bir şehirde ortalama 900-1000 Euro civarı diyebilirim. Bunun içine benim gözümde her şey dahil ama kişiden kişiye çok değişebilecek bir konu kesinlikle. Ayrıca burada birkaç kişi birlikte kalınan ev kirasını göz önüne aldım. Almanya'ya taşınmanın avantaj ve dezavantajlarını sosyal yönleriyle değerlendirir misin? Örnek arkadaş çevresi, sosyal ortam gibi. Arkadaşınız yok. En başta en büyük sıkıntı bu. Evet, kursta birileriyle tanışacaksınız mutlaka, ama yıllarınızı birlikte geçirdiğiniz arkadaşlarınız gibi olmayacak hiçbiri. Almanca olmadan Almanlarla tanışmak zaten zor, bunun için biraz zamana ihtiyacınız olacak. Ama bunlar dışında sosyal bir zorluk görmüyorum. Kesinlikle daha özgürlükçü bir ortamda yaşıyorum. Bu günlük hayatta da kendini gösteriyor. Evet, ekonomik olarak biraz daha zor belki, ama bence buna değer. Bu konuda fazla sıkıntı çektiğimi söyleyemem. Sevdikleriniz bir telefon kadar uzakta artık. Ama bazı şeyler özleniyor tabi ki. Teknoloji ne kadar gelişirse gelişsin birlikte olmanın yaşattığı duygular ayrı. Almanya özelinde cevap vermek gerekirse bence en büyük zorluk Türk olmak. Çünkü buraya 60'larda gelen Türklerden beri insanların kafasında yer etmiş bir Türk imajı var ve bunu kırmak çok zor. Her ne kadar her zaman "Sen hiç Türk'e benzemiyorsun" tepkisiyle karşılaşsam da bunu öğrendikten sonra hiç beklemediğim sorular alıyorum hala. Çünkü ne yazık ki yerleşmiş olan imaj, bir ön yargıyı da beraberinde getirmiş durumda. Buradaki iş hayatında henüz fazla tecrübem yok, ama Almanlarla çalışmanın zor olduğunu düşünmüyorum. Şimdiye kadar her şeyin açıkça yürütüldüğü bir çalışma ortamındaydım ve bence bu insana bir güven duygusu veriyor. Ofis politikalarından uzak, herkesin sorumluluğun bilincinde olduğu, herhangi bir hata durumunda suçlanacak birilerinin aranması yerine hep beraber bir çözüm arayışına girildiği bir ortamdayım ve bütün bunlar beraber çalışmayı oldukça kolaylaştırıyor benim gözümde. Almanya'ya taşınmak benim verdiğim en doğru kararlardan biri. Evet, yine bir şansım olsa, bunu yine yapardım. Alıştığım bütün düzeni, sevdiklerimi bırakıp gelmek tabii ki zordu ama düşününce İstanbul'da yaşarken hayatın çoğu işte geçiyor. Günde en az 9 saat is, 2.5-3 saat yol demek günün yarısı demek zaten. Yeri geldiğinde hafta sonlarını da işe veriyoruz, yani değer verdiğimiz kişilerle geçirebildiğimiz kaliteli zaman çok az. Bir de çalıştığınız yere ve pozisyona göre değişmekle birlikte, benim gözümde daha yüksek bir stres seviyesi var. Karşılığında elde ettiklerimiz ise ayrı bir tartışma konusu kesinlikle. Bence hayatın büyük kısmını oluşturan iş hayatını daha kaliteli hale getirme şansı varsa, bence biraz özleme ve risk almaya değer. Ben tamamen vasıflı olunan bir alanda ise başlamayı daha doğru buluyorum çünkü iş hayatı nasıl başlarsa öyle gidiyor genelde. Bir de gerçekten ne istediğin ve işveren gözünden nasıl görüneceği önemli tabi ki ileriki aşamalar için. Benim karşıma yukarıda bahsettiğin gibi bir iş imkanı da çıkmıştı, ama bunun için buraya gelmedim diye düşündüm ve kabul etmedim. Şimdi ise planlama dahil bütün süreci gerçekleştirdiğim en önemli proje olarak görüyorum ve sonuçta istediğimi elde ettiğim için gururla anlatabiliyorum. Eğer umutsuzlukla o teklifi kabul etmiş olsaydım benim gözümde bu kadar başarılı bitmeyecekti bu süreç. Ben çok istememe, çok hazırlık yapmış olmama karşın son dönemde gelgitler yaşadım mesela. Çünkü hayatın kendi planları var ve sizin yaptığınız planlara karşılık sürprizler yaparak aklınızı çelmeyi çok seviyor Ama bu her zaman yapabileceğiniz bir şey değil ve bence bir kere aklınıza düştüyse kesinlikle edinmeniz gereken bir tecrübe.


Münih'te yaşamaya başlayalı 9 yıl olmuş. 2008 yılının Ekim ayında gelmiştik buraya. Geçen 9 yılda bizim gibi kendi vatanından savrulup buralara gelmiş bir çok kişiyle, hayat hikayesiyle tanıştık. Birbirimize destek olduk. Kimisi almanca kursu aracılığıyla gelmişti, kimisi direk yüksek lisans için, kimisi şirket aracılığıyla atmıştı kendini yurt dışına. Kimisi sevdi kaldı, kimisi nefret etti döndü. Kimi yalnız hissetti kendini, kimi bizim gibi kendini yeniden buldu bu topraklarda. Son dönemde çok ciddi bir beyin göçüyle karşı karşıya Türkiye. Birçok genç insan nasıl olur da kendimi yurt dışına atarım düşüncesinde. Kimini tanıyoruz ve elimizden geldiğince sorularına cevap bulmasına yardımcı oluyoruz. Bir çoğunu ise tanımıyoruz. İşte tam da bu noktada bir fikir geldi aklımıza ve dedik ki daha çok insana yardımcı olmanın başka bir yolu olmalı. Tanımadığımız insanlara deneyimlerimizi aktarmak amacıyla yola çıktık ve dedik ki madem çevremizde bu kadar çok hikaye var o zaman örnek olsun bunlar gelmek ile kalmak arasında gidip gelenlere. Gerçek yaşam tecrübelerini, yurt dışına çıkış hikayelerini burada, bloğumda röportajlar serisiyle sizinle paylaşmaya karar verdim. Gökçeciğim bildiğin üzere 30 yaşındayım, tam rakam verecek olursak, yaklaşık 11.000 gündür falan yaşıyorum, kaldı 17.200 gün . Yıldız Teknik Makina Mühendisliği mezunuyum. Yurt dışı serüvenim lisans dönemi 3 ay gibi kısa bir süre ile Amerika'da başladı. Sonrasında Master sürecinde Almanya ile devam etti. Master sonrası 2,5 sene bir Çin macerasından sonra, tekrar soluğu Almanya'da almak suretiyle yurt dışı maceram devam ediyor. 9 sene önce Almanya'ya gelmişim, dün gibi . Şu anda Stuttgart'ta Bosch firmasında çalışıyorum. Lisans sonuna doğru kıpırdanmalar başladı bende. Aslında bir çok üniversite öğrencisinin kafasını karıştıran standard sorulardan başka bir şey değildi bu bendeki kıpırdanmaya sebep. Gayet tabii ki burada, Almanya'da, şimdi bütün bu soruları teker teker cevapladım ve süper oldu gibi bir hikaye anlatmayacağım. Bu soruların hiç birine net cevabım yoktu benim, ki olması da mümkün değildir zaten. Benim alternatiflerim belliydi. Askere gidip Türkiye'de bir işe girmek, babamın işini devir almak yahut yurt dışında master. Bu üç alternatifin de sonucu, belli değildi, halen de belli degildir. Her biri diğerlerinden daha iyi olabilir ya da olmayabilir. Ben yurt dışı alternatifini seçmiştim. Tek bildiğim ve önemli olan bugün mutlu olduğumdur. Başka bir ülkede yaşamak artık globalleşen günümüz dünyasında elbette herkes için mümkündür. Bunun nasıl ve hangi şartlarda olacağı ise eğitim, finans yahut kariyer durumuna göre farklılık gösterebilir. En önemli ön hazırlık kanaatimce insanın kendini Gitmek" eylemine alıştırmasıdır. Sevdiklerinden gitmek eylemi bazı bünyelerde azotlu neticelere sebep olabilir. Yani alışkın değilseniz gitmeye, daha önce hiç gitmediyseniz, ilk gidişinizse, bir gün kendinizi yorganın altında cenin pozisyonunda ağlayıp, çikolata yemek isterken bulabilirsiniz Öncelikle, hedefimi "yurt dışında yüksek lisans yapmak" olarak belirledim ama öncesinde hiç okul araştırması yapmadım. Nerede, nasıl okurum belli değildi ilk adımları atarken. Çünkü, yurt dışına almanca kursu aracılığıyla gitmeye karar vermiştim. Baktım, internette araştırma yaptım ve bana uygun almanca kursunu Münih'te buldum. Gitmeden, kursun ilk 3 ay ödemesini yaptım. Konaklamayı önceden planlamak mümkün değildi. Bu nedenle konaklama konusunda bir çalışma yapmadım. Otelde kalmak tek alternatifti benim için. Sonrasında ev ya da yurt bulurum diye düşündüm. Kursu ayarladıktan sonra da vize başvurularına başladım. Ben almanca dil kursuna kayıt yaptırıp ilk etapta ögrenci vizesine başvurdum. (Öğrenci vizesi o zamanlarda 3 aylık veriliyordu, 3 ay sonra gidip vizeyi uzattım) Almanya vize başvurusu biraz sancılıdır. Belge toplamaktan ve beklemekten insanı isyana sürükleyebilir. Gerçi bu bürokratik zorluk başvurulan ülkenin Almanya olmasından değil maalesef başvuran bizlerin Türk pasaportuna sahip olmasından kaynaklanıyor. Acı ama gerçek. Vize kapsamında sağlık sigortası yaptırılması gerekiyor. Onun dışında bir işlem yapmadım ve burada hiç bir sorunla karşılaşmadım. Yüksek lisans için bir çok üniversiteye bulundukları şehirden bağımsız başvurdum. Üniversitelerin değerlendirildiği birçok ranking listeleri mevcut. Bunlar üzerinden alternatifler belirlenip üniversitelerin direk kendi internet siteleri üzerinden online başvuru süreci başlatılabilir. Yani şehre odaklanmadım. Almanca kursuna devam ederken, ki bu yaklaşık 8 aylık bir süreç, yüksek lisans başvurularımı hazırladım. Almanca kursunda almanca öğrenip DSH sınavını geçtikten sonra ingilizce yüksek lisansı hiç düşünmedim. Sadece almanca eğitim veren yüksek lisans programlarına başvurdum. Özellikle sonrasında Almanya'da çalısmayı düşünen arkadaşlar için, Almanca yüksek lisans yapmanın dile hakimiyet açısından avantajlarının çok olduğunu söyleyebilirim. Ben, Almanca eğitim geçmişim olmamasına rağmen, Almanya'da 8 aylık yoğun dil kursu sonrası yüksek lisansımı almanca tamamlayabildim. O nedenle Almanca bilmiyorum, almanca yüksek lisans yapabilir miyim, başarabilir miyim diye kimse korkmasın. Yapılabiliyor bunun örnekleri çok. Ben zorlandım evet. Büyük motivasyon şart. Türkiye'de alışkın olduğum ders çalışma ve sınav geçme methodları burada maalesef suya düştü. Türkiye'de finallerden birkaç gün önce yoğun kamp dönemi ve C olsun bizim olsun nidalarıyla girilen sınavlar ve sonunda geçilen derslerden sonra, Almanya'da 3 hafta boyunca sabah 8 aksam 18 kütüphanede çalışılan sınavlar ve sonunda kalınan dersler bünyede ağır travmalara yol açıyor :) Ama özetle atla deve değil. Yüksek motivasyon biraz da fedakarlıkla her şey mümkün. Eğitim sisteminin benim gördüğüm en büyük farkı Almanya'da derslerin daha gerçek olması. Yani endüstriyle iç içe geçen dersler, havada kalmayan örnekler, hatta direk sanayide danışmanlık yapan profesörlerle sizi iş hayatına çok daha iyi hazırlıyorlar. Eğer expat yoluyla gelmiyorsanız çok düşük ihtimal. Benim edindiğim izlenim Türkiye'deki bitirdiğiniz üniversitenin, hangi üniversite olursa olsun, burada pek deger bulmadığıdır. Mümkündür tabiiki ama başarıyla sonuçlanma ihtimali çok düşüktür. Çünkü Almanya'da zaten herkesin yüksek lisans diploması var. Bir de üniversite denkliği yok. Evet çalıştığınız firmanın büyüklüğüne bağlı olarak ingilizce bilmek yeterli olabilir, bunun bir çok örneği de mevcut. Ama bence mesele bu olmamalı. Özellikle genç arkadaslar için daha iyi nasıl olabilirim olmalı. Almanya'da kariyer yapmak istiyorsanız, almancaya zaten hakim olmalısınız ve başka hangi dili öğrenirsem bir adım daha öne geçerim olmalı asıl soru. Şu bir gerçek ki, burada Türk olarak her zaman aynı eğitim seviyesine sahip bir Almandan bir adım önde olmalısınız ki aynı sularda yüzebilesiniz. Darmstadt gibi küçük şehirler finansal açıdan öğrenciler için daha uygundur. Münih ve Stuttgart gibi büyük şehirlere yerleşmeden önce iyi bir bütçe planlaması yapmak gerekli. Özellikle kira ve kalacak yer konusu iyi araştırılıp iyi planlanmalı. Öyle ki özellikle Münih'te kalacak yer bulmak finansal güçten de bağımsız hale gelmiş durumda. 600 800 euro da aylık geçim için gerekli. Kalacak yer, yeme içme, kurs ücreti vs. bütün masraflar göz önüne alınırsa aylık 1500-2000 hayat standardınıza göre gerekli. Öğrenciyken çalışmak mümkün. Almanya devleti bunun için öğrenciyken özel çalışma vizesi veriyor. Günümüz teknolojisi gurbet psikolojisini büyük ölçüde yenmiştir. Hepimizin bildiği imkanlar her istenildiği zaman Türkiye'deki sevdiklerinize ulaşmanızı sağlıyor. Gurbet değil de özlem diyelim. Her ne kadar ailenize arkadaşlarınıza her dakika ulaşabilseniz de bir özlem duygusu oluyor. Farklı ülkelerde farklı challenge'ların olduğuna inanıyorum. Almanya'da en tatsız mevzu sürekli Türk olduğunuzu hatırlamak zorunda kalmanız ve standard ön yargılara, sorulara ve yorumlara maruz kalmanızdır. Aa sen hiç Türkler gibi değilsin gibi klasik altı boş saçma sapan yorumlara, siyasi bi takım aşağılamalara hazır olunmalı. Başlarda hiç bizim gibi değiller, hiç geyik muhabbetleri yok, çok gergin adamlar felan diye düşünürdüm. Zamanla aslında ne kadar çeşitli olduklarını, aynen bizim gibi geyik muhabbetinde alanında uzman Almanların olduğunu keşfetmek bana keyif verdi. Ben şimdiye kadar Almanlarla ve Çinlilerle yakın çalıştım. Türkiye'deki iş hayatını bilmiyorum, o nedenle Türk Alman iş hayatını kıyaslayamam. Ama Almanlarla çalışmak hiç zor değil. Hatlar keskin ve bellidir. Çinliler zordur ama samimidir. Almanlar iş arkadaşı Çinliler kankidir. Kesinlikle evet. Hayat standardı perspektifinden bakarsak verdiklerime karşılık şu anda maddi-manevi kazandıklarım daha ağır basıyor. Bunun dışında insanın dünya görüşü pozitif açıdan değişiyor. Türkiye'nin dışında bambaşka bir dünya var. İmkan varsa her insan hayatının bir bölümünde muhakkak yurt dışında yaşamalı bence.


Bloğumuzu yakından takip edenler bizim ne kadar doğa aşığı bir aile olduğumuzu bilirler. Hemen hemen her hafta sonu kendimizi dağlara, göllere atmakla yetinmeyip artık şehir gürültüsünden, kalabalığından uzakta bir köyde yaşıyoruz. Yani her anımız yeşille, oksijenle, inek ve atlarla iç içe ve biz bu durumdan inanılmaz keyif alıyoruz. Bu yazımda da yine Münih şehir merkezinden çok uzak olmayan günü birlik tren/araba ile gidip gelebileceğiniz bir yer tavsiye edeceğim. Hedef Mittenwald. Bloğumda daha önce tavsiye ettiğim Garmisch Bölgesi'ne çok yakın. . Hedef Mittenwald dedik. Burası nerede? Münih merkezden yaklaşık 105 km uzaklıkta, güneyde. Mittenwald oldukça şirin, tatlı, masalsı bir yerleşim yeri. Eğer vaktiniz varsa 1 gece burada konaklamanızı tavsiye ederim. Biz de kesinlikle bir sonraki sefere bir gece burada konaklamalı bir plan yapacağız. Ama konaklamak şart değil. Bu yazıda tavsiye edeceğim rotayı günlük gezi olarak planlayabilirsiniz. Mittenwald'e ulaştıktan sonra ise şehrin içinden kısa bir yürüyüşle Leutscher Geisterklamm tabelalarını takip ettiğinizde kendinizi yemyeşil bir doğanın içinde bulacaksınız. Geister Geçidi bu bölgenin en önemli yürüyüş rotalarının başında geliyor. O nedenle her yerde tabelayla yön tarifi yapılıyor. Mittenwald şehir merkezinden yeşil alana ulaşmak için yaklaşık 10-15 dakika yürümeniz gerek. Yeşil alana ulaştığınızda ağaçlar arasından geçen patika bir yol sizi karşılayacak. Hemen yolun başlangıcındaki evler ise insanı kıskandıracak cinsten. Biz hep şöyle düşünmüşüzdür: Burada yaşayanlar bizce hiç yaşlanmaz. Patika yolun kıyısından akan suyun rengine dikkat edin derim. O su biraz sonra ulaşacağınız şelalenin suyu. Bu yürüyüşte görülmesi gereken 2 önemli doğa güzelliği var. Birincisi Şelale. İkincisi ise Geister Geçidi'nde yer alan köprünün oradaki manzara. Biz ilk olarak şelaleyi gidip gördük. Giriş kişi başı 3 euro. Defne için para ödemedik. Çocuklar içinse 1 euro alıyorlar. Şelaleye giden yola girdiğinizde bir tabela göreceksiniz. Staat Grenze. Evet burası Almanya Avusturya sınırı gerçekten. Şelaleye giden geçit aynı bizim Saklıkent'imize benziyor. Dar bir yoldan ilerlediğinizde gürül gürül akan bir şelale sizi karşılayacak. Şelalenin kendisindense bu geçitte ilerlemek bence çok keyifli. Her köşe başında fotoğraf ya da video çekmek için dursanız bile max. 20 dakikada bu turu tamamlayıp başladığınız noktaya ulaşacaksınız. Orada kısa bir kahve molası verebilirsiniz. Sonra hedefte şu ünlü köprü var. Bu köprüye ulaşmak için şelalenin girişinin hemen yanı başında sağda yürüyüş yollarının anlatıldığı tabelanın arkasından yukarı doğru sapmak gerekiyor. Yukarı doğru orman içinden yaklaşık 40-45 dakika ilerlediğinizde köprü karşınıza çıkacak. Bu yolu Ekim ayında özellikle tavsiye ederim. Çünkü o zaman bu yürüyüşü sonbahar renkleri içinde gerçekleştirmiş olursunuz ki sonbahar renkerinin sunduğu görsel şölen ayrı güzel. Köprüde bol bol zaman geçireceğinize eminim. Köprüden karşıya geçmek yerine yola devam etmek isteyenler de olabilir. O zaman uzun rotaya geçiş yapmış oluyorsunuz. Zamanı olanlar bence denesin. Biz yürüyüşe geç başladığımız için ve Defne'yi çok yormamak adına kısa rotayı tercih ettik. Uzun rota, çocuksuz yolda olanlar için günü birlik yapılabilecek bir tur. Gözünüz sakın korkmasın. Köprüden karşıya geçip orman içinde yürüdüğünüzde yol sizi şelalenin başlangıç noktasına getiriyor. Yani şelalenin sağından başlayıp solunda tamamlamış oluyorsunuz. Özellikle çocuklu ailelerin sevdiği bir rota burası. Çünkü çocukların da rahatlıkla yapabileceği bir yürüyüş yeri. Çocuk arabası için pek uygun değil. Onun dışında doğayı keşfetmek isteyen ancak kondisyonuna pek güvenmeyenlerin de rahatlıkla yapabileceği bir rota. Yazının başında da belirttiğim gibi Münih'i gezmeye gelenlerin rahatlıkla günü birlik bir turla gezebileceği bir bölge. Aklınıza not edin. İlk fırsatta da yolunuzu düşürün derim.


Off the Road on the Track blog sayfasını takip edenlerin, bizim Almanya'nın yemyeşil Bavyera Bölgesi'ni ne kadar çok sevdiğimizi bildiğini düşünüyorum. O zaman neden Bavyera sorusuyla başlamıyorum. Bavyera cennettir diyerek size yeni bir rota önerisinde bulunuyorum. Bu yazıyı okuduktan sonra Münih'e / Salzburg'a uçak biletinizi ayırtın. Bir de yazımın çıktısını yanınıza alın yeter. Çok güzel bir hafta sonu geçireceğinizin garantisini veriyorum. 2013 Ağustos Ayı'nda Otel Mauthausl'da bir gece konaklama imkanı bulmuştuk. Manzarasına çarpılmış ve etrafta birçok doğa yürüyüşü yolu olduğunu kafamızın bir köşesine yazarak bu otelden ayrılmıştık. Kısmet 2015 Ağustos'unaymış. Bu nedenle hedef direk Otel Mauthausl'dı. Dağ manzaralı standard oda rezervasyonunu yaptık ve Cumartesi sabah çok erken saatte yola koyulduk. Dağların arasında muhteşem bir manzaraya sahip bu otelde standard oda kişi başı 50 Euro. Bu fiyata kahvaltı dahil. Ayrıca otelin saunası ve wellness alanı da kullanılabilir. Otelin masaj imkanlarının da olduğunu belirtmeliyim. Burası doğa içinde kendine güzel bir wellness-haftasonu armağan etmek isteyenler için ideal. Buraya Münih'ten ulaşabileceğiniz gibi Salzburg'dan da ulaşabilirsiniz. Salzburg havalimanından sadece 21 km uzaklıkta. Eğer havalimanından araba kiralarsanız 27 dakikada otele ulaşabilirsiniz. Münih merkezden ise arabayla 1,5 saat sürüyor. Ya da buraya trenle ulaşabilirsiniz. O zaman Münih ya da Salzburg tren istasyonundan trene binmeniz gerekiyor. Bad Reichenhall ya da Traunstein istasyonunda ineceksiniz. Ardından otobüse binmeniz gerekiyor ki ineceğiniz otobüs durağı otele sadece 50 metre uzaklıkta. Buraya Bayern Ticket ile ulaşmak mümkün. Öncelikle Bayern Ticket hakkında yazdığım yazıya ulaşmak için tıklayın. Tren bağlantıları için kullandığımız trainline. de sitesine göre: Münih ana tren istasyonunda kalkan Meridian trenleriyle Traunstein tren istasyonuna ulaşabilirsiniz. 2 kişi yolculuk edecekseniz 31 euro karşılığında bu bölgeye ulaşabilirsiniz. Kesinlikle dağ manzaralı bir oda rezerve edin ve manzaranın keyfini çıkarın. Wellness alanını kullanmanızı tavsiye ederim. Hava güzelse dağ manzarasına karşı güneşlenebilir, kitabınızı okuyabilirsiniz. Otelin kahvaltısı, kahvaltı yapılan teras gerçekten çok güzel. Kahvaltının tadını çıkartın. Akşam yemeğini de otelde yemenizi tavsiye ederim. Şefleri oldukça iyi. Bir akşam yemeği iki kişi 50-60 Euro civarında olarak planlanabilir. Otelin tadını çıkarttınız. Ama daha bitmedi. O muhteşem doğanın da tadını çıkartmalısınız. Otelin etrafında çok güzel doğa yürüyüş yolları var. Bir kitapçıkta tüm yolların bilgilerini toplamışlar. Gittiğinizde resepsiyondan bu kitapçığı edinebilirsiniz. Biz iki tane yol seçtik ki bence bu ikisi en iyilerinin başında yer alıyor. Çok yorucu bir hafta sonu olmamasına özen gösterdiğimiz için yürüyüş mesafeleri uzun olmayan yollar seçtik. Ayrıca etaplar zor değil. Çok rahatlıkla yürünebilecek yollar. Sadece Weissbach vadisinde yapılacak yürüyüşte sağlam ayakkabılar giymeye dikkat etmelisiniz. Çünkü yol dar ve taşlı. Taşlar ise kaygan. Weissbach vadisindeki yol çocuk arabasına uygun değil. Ancak diğer yollarda çocuk arabasıyla yürüyebilirsiniz eğer bebeğiniz varsa bu bilgi önemli olacaktır sizin için. Bu yol direk otelden başlıyor. Yavaş bir tempoyla ve mola vereceğiniz düşünülürse gidiş 1,5 saat dönüş 1,5 saat olarak hesaplanabilir. Bir vadi boyunca ilerlerken vadi arasından geçen nehir size hep eşlik edecek. Hava sıcaksa mayolarınızı yanınıza alın. Nehrin serin sularında serinleyebilirsiniz. Ama su oldukça soğuk bunu da belirtmeliyim. Zorluk derecesi düşük ama alınacak keyfin oldukça yüksek olduğu bir yol. Sadece sağlam ayakkabılarınızı giymeyi unutmayın ve dikkatli yürüyün o kadar. Tehlikeli değil. Vadi boyunca ilerleyin ve vadi genişleyip vadinin boğazından çıktıktan sonra geri dönebilirsiniz. Bu yol yine direk otelden başlıyor. Yaklaşık 20 dakika orman yolundan devam etmeniz gerekiyor. Ardından ana yola bağlanıyor. Ana yol derken yanlış anlaşılmasın, patikadan daha geniş bir yola çıkıyorsunuz ama yine orman içinde ilerliyorsunuz. Güneşli bir gün ise yürüyüş yolu olarak burası çok ideal. Çünkü orman gölge bir alan sunuyor insana. Tabelalardan hep Höllenbachalm'ı takip edeceksiniz. Yaklaşık 1 saat sonra çok güzel bir dağ evine ulaşacaksınız. Buradaki dağ evi bir çiftlik aslında. İnekler, keçiler her yerde. Kendi yaptıkları peynirlerini muhakkak deneyin derim. Almaya'daki bir gelenekten bahsetmem gerek. Brotzeit yani ekmek zamanı olarak tanımladıkları bu öğün soğuk peynir tabağı ve ekmekten oluşuyor. Doğa yürüyüşlerinde mola verilen dağ evlerinde peynir tabağı sipariş etmek bir gelenek adeta. Mola sonrası eğer gücünüz var ise bir sonraki dağ evine kadar yürüyebilirsiniz ki yaklaşık 2 saat sürüyor. Ya da geri dönebilirsiniz. Bu bölge dağ bisikleti için ideal. Ayrıca otelin bulunduğu bölge benim vazgeçilmezim Königsee'ye çok yakın. Eğer 3-4 gün zamanınız varsa bu otelden Kral Gölü'ne gidebilir o bölgeyi keşfedebilirsiniz. Kral Gölü için lütfen aşağıda yer alan ilgili yazılar kısmına bakın. O yazımda ayrıntılı bir biçimde Kral Gölü'nü ve çevresini anlatmıştım. Uçak maliyetlerini ve araba kiralama maliyetini göz ardı edersek otelde kalma- yeme içme-tren maliyeti 2 kişi için 200 Euro'yu bulacaktır.


Ve işte Amsterdam tatiliniz için tüm yararlı bilgileri bulabileceğiniz yazım sizlerle... Şimdiden iyi tatiller! Tanrı dünyayı, Hollandalılar Hollanda'yı yarattı' diye okumuştum bir gezi kitabında. Ne demek istediğini Amsterdam'a gittiğimizde anladım. Topraklarının yüzde 18'i deniz seviyesinin altında olan Hollanda'da su baskınını engellemek için denize setler, fazla suyu atmak için de değirmenlerle çalışan kanallar inşa edilmiş. Bir gereklilik sonucu ortaya çıkan bu kanallar Amsterdam şehrinde görsel bir şölen sunuyor adeta. Bu nedenle şehirde yapılması gereken ilk aktivite Botla kanal turu' olmalı. Böylece 1 saat içinde şehrin büyük bir kısmını görerek kendinize bir gezi planı çıkarmış olacaksınız. Ayrıca bu bot turu sırasında çok güzel fotoğraflar çekme imkanınız olacak. (Kanalda bot turu yapan firmaları Central Station çevresinde bulabilirsiniz. Biz hemen kalkacak olan bir firmaya 1 saat tur için 2 kişi 30 ödedik. Ücretin standart olduğunu düşünüyorum. Ancak kısa ve uzun olmak üzere 2 farklı rota var). Amsterdam şehrinde gezilebilecek kilise ya da tarihi bina diğer Avrupa şehirlerine kıyasla çok az. Amsterdam gece gündüz hareketli sokakları, caddeleri, kanal boyları ve sürekli dolup taşan cafe&restoranlarıyla insanların şehri. Herkesin çok iyi ingilizce konuştuğu snobluktan uzak genç insanların şehri burası. Bu nedenle Amsterdam'da yapılacak en güzel aktivite eğer hava güzelse dışarda kanal boyu keyfi yapmak ve caddelerinde dolaşıp sonrasında güzel cafe & restoranlarında dinlenmek. Biz de aynen öyle yaptık :) Biz 2013 yılının Mart ayında Amsterdam'daydık. Gittiğimizde hava oldukça soğuktu. Bu nedenle kanal boyunda oturma imkanımız olmadı ama kanallar boyunca uzun uzun yürüdük ve cafe & restoranlarında bol bol dinlendik. Amsterdam'da yaşayan arkadaşlarımızın yeme & içme konusunda bize verdiği değerli tavsiyeler sonucunda çok güzel mekanlar keşfettik. Bu mekanları Amsterdam'da ne yenir ne içilir?' kısmında bulabilirsiniz. Ancak Amsterdam'ı kuşbakışı seyretmek isterseniz Westerkerk'e çıkmanızı tavsiye ederim. Günde yaklaşık 350.000 insan Amsterdam caddelerinde bisikletleriyle bir yerden bir yere gitme çabası içinde. Ancak burada bisikletliler- bizim gördüğümüz, yaşadığımız kadarıyla- yayalardan daha öncelikli. Amsterdam'ın bir bisiklet şehri olduğunu duymayan bilmeyen yoktur sanırım. Ancak ben, yaklaşık 5 yıldır bir Avrupa şehri olan Münih'te yaşayan biri olarak, şehirdeki bisiklet çılgınlığından şaşkına döndüm. Münih'te bisiklet sürenler bile yayalara saygı duymak zorundadır. Bu nedenle yaya olarak şehirde dolaşmak oldukça rahat ve güvenlidir. Ancak aynı şeyler Amsterdam için geçerli değil. Çok nazik olmadığını düşündüğüm bisiklet sürücüleri yayaları her an ezebilir. Amsterdam'da yaşayan her 4 kişiden 3'ünün bir bisikleti var. Ve onlar tam bir "Killer-Bikes". Devlet bakanlarının bile işe bisikletle gidip gelmesi şehirdeki bisikletin kullanımı hakkında ipucu verecektir. Biz hava soğuk olduğu için ve Münih'te bisikletlerimizi çok kullandığımız için buraya geldiğimizde bisiklet kiralamadık. Onun yerine yürümeyi tercih ettik. Ancak şehirde bisikletle dolaşmak çok keyifli bir aktivite olabilir. Bu çok iddialı bir söz olsa da Amsterdam birçok açıdan değerlendirildiğinde tarihi boyunca bu ünvanı hakkıyla taşıyan bir şehir. Şehrin tarihte bir ticaret şehri olması ve dünyanın her yerinden insanların buraya gelmiş olması nedeniyle Amsterdam hep farklılığın, çeşitliliğin merkezi olmuş. Bu çeşitlilik ve farklılık beraberinde özgürlüğü getirmiş. Bu nedenle burada diğer Avrupa şehirlerinden farklı olarak çok az kilise var. İnsanlar dinlerini yaşamak konusunda tarih boyunca diğer ülkelere kıyasla daha özgürler. Şu anda Amsterdam'da 178 farklı milletten insan yaşadığını da belirtmeliyim. Özgürlük sadece inanç konusuyla sınırlı değil. Hollanda'da ilk gay ve lezbiyen evliliği 01/04/2001 yılında düzenlenmiş. Hollanda bu konuda diğer Avrupa ülkerlerine örnek olmuş ve 2003 yılında da Belçika bu evliliklere izin vermiş. Ve özgürlüğün başka bir ismi Coffee Shop'lar. Belli miktar uyuşturucunun satıldığı Coffee Shop'lar Amsterdam'ın bambaşka bir yüzü. Uyuşturucu içeren kekler bu şehre gelmişken bir kere denesem ne olur ki diyen birçok turisti kendine çekiyor. Denenebilir ancak dikkatli olmakta fayda var. Bu sihirli keklerden denemiş insanlardan çok farklı hikayeler dinledik. Oldukça tehlikeli olabilir eğer içkiyle karıştırılırsa. Ben zaten 100% Yeşilaycı olduğumdan bizim böyle bir deneyim planımız yoktu. Ancak turist merakından içeri girip bir dolaşmak isterdik. Ama böyle bir ortam yok ne yazık ki. Coffee Shop'ların tarzı ve uyuşturucunun o ağır kokusu içeri girmeyi bırakın önünden geçmemize bile imkan vermedi. Şu anda o kokuyu nerde olsa tanırım. Artık 2.-3. günden sonra koku insanı iyice rahatsız ediyor. Bu da Amsterdam'ın sevmediğim yüzü. Red Light Street'i özgürlük kısmında atlamamak gerek. Çok güzel bayanların cadde boyunca camekanların önünde vücutlarını teşhir ettikleri ve vücutları üzerinden para kazandıkları bu cadde muhakkak görülmesi gereken bir yer. Cadde alabildiğine renkli ve hareketli. Buraya gelip güzel bayanları alıcı gözlerle seyredenlerle, meraklı turistlerin oraya buraya utangaç bakışları cadde boyunca birbiri içine geçiyor ve ortaya muhakkak görülmesi gereken bir manzara çıkartıyor. Bu caddede çok farklı amaçlara hizmet eden çok farklı mekanlar var. Bu caddedeki tiyatrolar hiç de masum değil. Dikkatli olun. Ama çok liberal bir kişiyseniz ve Amsterdam ne kadar özgür acaba diyorsanız Casa Rosso adlı tiyatroya gidebilirsiniz. Naziler tarafından yakalanmamak ve toplama kamplarına gitmemek için bir evin arkasında 2 yıl ailesi ve aile dostlarıyla saklanan Anne Frank, hayat dolu 15 yaşındaki bu genç kız, kendilerinin Nazilere ihbar edilmesi sonucu yakalandılar. Bu küçük beden her ne kadar yaşama tutunmak için çok çaba sarf etse de 1945 yılının Mart ayında Bergen Belsen kampında öldü. Amsterdam'a gelmişken ünlü müzelerini gezmemek olmaz. Biz Vincent Van Gogh'un eserlerinin sergilendiği Heritage müzesini öncelikli olarak görmeye karar verdik. Ancak yol üzerinde ilanını gördüğümüz ve Vincent Van Gogh'un 200'e yakın eserinin re-production'ından oluşan sergiyi gezmeye karar verdik öncelikle. Adı "My Dream Exibition". Van Gogh'un da kullandığı estetik boyaların önemli bir özelliği geçen yıllarda orjinal rengini koruyamamasıymış. Yani pembeler, yeşiller, maviler daha sonra başka renklere dönüşüyormuş. Bu nedenle Van Gogh'un bugün müzede sergilenen orjinal tabloları yapıldığı günden renkler açısından biraz farklı. Bu nedenle bir araya gelen bir ekip ünlü ressamın mektuplarında kendi resimlerini tasvir ettiği yazılardan yola çıkarak bilgisayar ortamında bu eserleri çalışmışlar ve eserleri ilk çizildiği zamanki renklerle yeniden yaratmışlar. Ayrıca bu eserleri ünlü ressamın hayatını ve resimlerdeki benzerlikleri ya da gizli kalmış ayrıntıları gösterecek şekilde bir araya getirmişler. Bunlara ek olarak Van Gogh'un önemli eserlerinin bazılarını 3 boyutlu animasyonlar eşliğinde sergiliyorlardı. Bu sayede resimleri daha iyi anladık, gizli kalmış ayrıntıları yakaladık, Van Gogh'un hayatını öğrendik ve belki de en önemlisi ressamın çizim yeteneğini nasıl geliştirdiğini, renkleri kullanmayı nasıl öğrendiğini adım adım takip ettik. Ben kendi doğum günümde 30. Mart 2013 tarihinde Van Gogh'un bu sergisini gezdim ve o gün öğrendim ki Van Gogh da 30 Mart'ta doğmuş. Fırça darbeleriyle, renkleri kullanışıyla beni çok etkiledi bu muhteşem yetenek. Sanata yakın olmayanların bile Van Gogh'un resimlerinin sergilendiği müzesini görmelerini tavsiye ederim. Bizim gittiğimiz bu sergi hala devam ediyor mu bilmiyorum ancak devam ediyorsa mutlaka bu sergiyi de gezmelisiniz. (My Exibition Sergi giriş ücreti kişi başı 16,5 ). Ve Rembrandt'ın şehri Amsterdam'da olduğunuzu unutmamanız gerekir. Rembrandt'ın evini ziyaret etmenin yanısıra dev bir Neo-Rönesans binada yeralan ve yılda bir milyondan fazla insanın ziyaret ettiği Rijksmuseum'u gezebilirsiniz. Burada Rembrandt'ın dünyaca ünlü Gece Bekçisi eseri sergileniyor. Rijksmuseum restorasyon nedeniyle kapalı olduğu için biz bu müzeyi gezemedik. Rembrandt'ın evini de gezmek bize çok cazip gelmedi. Bunun yerine biz Tarih müzesini gezdik ve çok keyif aldık. Amsterdam'ın tarihini, ve şehre dair birçok bilgiyi bu müzeyi gezerek öğrenebilirsiniz (Tarih müzesi 24 /2 kişi). Öncelikle Amsterdam'daki farklı cafe kültürü hakkında kısa bir bilgi vermek istiyorum. Amsterdam'daki cafeler Grand Cafe ve Braun Cafe olarak ikiye ayrılıyor. Grand Cafeler daha modern tarzda, yüksek tavanlı günümüz Avrupai cafeleri. Braun cafeler ise eski tarzda döşenmiş, daha küçük akşam bir içki içmek için gidebileceğiniz cafeler. Ayrıca daha küçük ve atıştırmalık birşeyler de bulabileceğiniz Eetcafeler var. Bunları ayrı ayrı denemelisiniz. Gezi kitabının tavsiyesi üzerine Papeneiland Braun Cafe'yi denedik ve orada akşam üzeri birer kadeh şarap içtik. Bence burayı denemelisiniz. Burası Amsterdam'ın en eski Braun Cafelerinden biri (Adres: Prinsengracht 2). Eğer muhteşem pişmiş kuzu kolu yemek istiyorsanız doğru adres Cafe Klos. Rezervasyon yapmadıkları için oraya gidip boş bir masa için beklemek zorunda kalabilirsiniz. Ama inanın buna değer (Adres Kerkstraat 41-43 / Biz Lammschoulder ve Lammkotelett yedik ve toplamda 57 ödedik). Ya da süprizli bir akşam yemeği yemek isterseniz doğru adres Pasta e Basta. Bu İtalyan restoranında soğuk başlangıçların yeraldığı küçük bir açık büfe var. Sonrasında ise sadece İtalyan makarnası. Ayrıca tatlıları muhteşem. Ancak burayı özel kılan şey o gece orada yaşayacağınız sürpriz. Rezervasyon yaptırmak gerekiyor. Aynı gece 2 rezervasyon yapıyorlar. O yüzden siz saat gece 21:00'e rezervasyon yaptırın ki orada uzun uzun zaman geçirebilesiniz. Benim 30. Yaş günüm için gittiğimiz bu restoran bana çok güzel bir doğum günü sürprizi sundu (Nieuwe Spiegelstraat 8 / http://www. pastaebasta. nl). Bir akşam da en hareketli caddelerinde dolaşırken rastgele girdiğimiz Het Karbeel var. Bu restoranı aynı zamanda gezi kitabının da önerdiğini sonradan fark ettik. Burada Karbeel Fondue yani peynir fondüsü yedik ve yanında da ev yapımı beyaz şarap. (32 ). Burayı da tavsiye ederim. Yol üzerinde görüp bu Eetcafe'de neymiş diye girdiğimiz bu cafenin de içi çok hoştu. Bunun dışında kanal boylarında çok güzel cafe & restoranların olduğunu belirtmeliyim. Eminim siz de rastgele çok hoş yerler keşfedeceksiniz. Bence Central Station yakınlarında bir otel bulmakta fayda var. Böylece şehrin merkezinde birçok yere yürüyerek ulaşabilirsiniz. Biz tüm otel rezervasyonlarımızı Booking. com'dan yapıyoruz. Biz Amsterdam Holiday Inn Otelinde kaldık. Central Station'a bir durak uzaklığındaki Sloterdijk tren istasyonunun hemen dibinde. Temiz, kahvaltısı gayet güzel ve merkeze ulaşımı çok rahattı (4 gece için 568 ödedik). Tavsiye ederim. Pazarlar hakkında daha detaylı bilgi ve kuruldukları günler için aşağıdaki internet adresine bakabilirsiniz. Hollanda peynirleriyle ünlü bir ülke. Amsterdam'da gezerken bol bol lezzetli peynirleri tadabileceğimiz dükkanlara girdik ve çeşit çeşit peynir yedik. Bizim Münih'te evimizde sürekli yediğimiz Gouda ve Edamer peynirleri Hollanda peyniriymiş. Ben bunu bilmiyordum. Hatta Gouda diye bir bölge var Hollanda'da. Ancak burada daha farklı birçok peyniri deneme imkanı bulduk. Mesela sarmısaklı, kırmızı biberli, karabiberli, pestolu, baharatlı. Buraya gelmişken bu farklı lezzetleri denememek olmaz. Biz Amsterdam'a 4 gün 4 gece zaman ayırdık. 1 günü Amsterdam dışında geçirdik. Dediğim gibi Amsterdam'da yapılacak daha çok şey var ancak biz bu 4 günde en önemli highlightları görme gezme imkanı yakaladık. Eğer sadece birkaç gün ayırdıysanız bu büyülü şehre, benim tavsiyem bot turuyla şehri keşfe başlamanız ve şehri yürüyerek ya da bisikletle keşfetmeniz ve kanal boyu keyfi yapmanız. Amsterdam'da çok keyifli bir dört gün geçirdik. Bu şehri bir de baharda görmek çok istiyoruz. Eğer siz hala bu güzel şehri görmediyseniz 2013 yılı 29 Ekim tatili ya da Kurban Bayramı bunun için güzel bir fırsat olacaktır. Amsterdam'da yaşayan sevgili Seda ve Hakan'ın kendi bloglarında paylaştıkları 'Amsterdam yeme içme rehberi'nin linkini burada ben de paylaşmak istiyorum. Onların tavsiyeleri sayesinde çok güzel mekanlar keşfettik. Bu yılki gezdiğim yerler arasında beni en çok etkileyen şehir Amsterdam oldu. Burada yazmıştım bisiklet ile tüm şehri gezebiliyor olmak inanılmaz kolay ve keyifli. Güzel bilgiler ve resimler için teşekkürler. Merhaba, ben de güzel yorumunuz için teşekkür ederim. Amsterdam şehri bizi çok etkiledi gerçekten. Eminim hava daha güzel olduğunda şehir daha da keyifli olacaktır. Merhaba Sıtkı Bey, çok teşekkür ederim. Ben de sizin hazırladığınıza baktım. Ellerinize sağlık, çok güzel. Çok keyifli bir yazı olmuş! Özellikle fotoğraf tercihleriniz de mükemmel! Sitenizi inceleyeceğim. Şimdilik göz gez gezdirdim. Mayıs 2014 gibi gezimiz olacak. Gezmeye merakınız varsa bu sitede güzel fikirler bulacağınızı düşünüyorum. Merhaba çok teşekkür ederim. Amsterdam yazım bugüne kadar yayınlamış olduğum yazılarım içinde en çok okunan yazım. Amsterdam'a gideceklere güzel bir rehber olmuş olması beni çok mutlu ediyor.