Biz 2014 Haziran Ayı içinde bir haftalığına keşfe çıktığımız Datça Yarımadası'nı çok beğendik. Tatil sırasında Facebook sayfamızdan yüklediğim fotoğraflara gelen tepkiler o kadar güzeldi ki tatil dönüşünde sıcağı sıcağına sizler için güzel bir Datça rehberi hazırlamak için kolları sıvadım. . Yıl boyu yeni yerleri keşfetme isteğiyle yanıp tutuştuğumuz için hep yollarda olduğumuzu tahmin ediyorsunuzdur eminim. En kısa tatillerde bile bir yerlere kaçıp gidiyoruz. Evde olduğumuz vakitlerde ise bir sonraki sefer nereyi keşfetsek acaba diye araştırma yapıyoruz. Evimiz gezi kitaplarıyla, haritalarla dolup taştı. Hal böyle olunca yılda bir seferliğine 3-4 gün hiçbirşey yapmadan denizin ve güneşin tadını çıkartmak bizim için bir farz. Bu nedenle Datça, dinlenme niyetiyle tatile çıkan bizler için çok doğru bir adresti. Datça, henüz yakınındaki Marmaris ve Bodrum kadar popüler değil. Sanırım benim en çok da bu hoşuma gitti. Sakin koyları, masmavi, tertemiz denizi, keşfedilmeyi bekleyen bükleri, iyi niyetli misafirperver halkıyla, bademi ve zeytiniyle beni benden aldı... Eğer siz de daha sakin bir tatil geçirmek istiyorsanız, herşey dahil oteller size göre değilse, tertemiz denizin tadını çıkartayım, akşam deniz kıyısında bir lokantada balığımı yesem rakımı, çayımı yudumlayıp dalgaların sesiyle huzur bulsam bana yeter diyorsanız Datça sizin için de doğru adres. Bu tatilde biz küçük, şirin bir pansiyonda kalmak istedik ve başladık araştırma yapmaya. Bir yandan da hangi koy, bük daha güzel onu araştırdık. Araştırmalarımız sonucunda Datça taraflarında güzel butik oteller olduğunu fark ettik ve iki tane Butik Otel seçtik kendimiz için. Seçtiğimiz ilk butik otel Palamutbükü'ndeki Mavi Beyaz'dı. Burada 5 gece kaldık. Adına yakışır bir şekilde masmavi Palamutbükü sahilinde, mavi beyaz renkleriyle dekore edilmiş bu otel ilk bakışta herkesi büyüleyecek türden. Otelin kendi web sayfasından odaları ve fiyatları hakkında bilgi edineceğiniz için ben burada sadece, oteli farklı kriterler çerçevesinde objektif olarak değerlendireceğim. Seçip seçmemek size kalmış. Otel Mavi Beyaz Palamutbükü kıyısı boyunca dizili pansiyonlardan biraz uzakta olduğu için oldukça sakin bir konuma sahip. Otel ile sahil arasından dar bir yol geçiyor. Bu yol arabaların kullanımına açık olsa da çok fazla araba geçtiğini söyleyemem. Bu nedenle burada denizle başbaşasınız. Otelin menüsünde sürekli taze balık bulunduğunu da burada belirtmeliyim. Biz 5 gün boyunca balığa doyduk. Aşağıdaki fotoğraf o gün tutulan orfoza ait. Sonradan öğrendim ki orfoz nesli tehlike altında olan bir balıkmış. En azından yenmesine ortak olmadık. Ada Evleri'nin odalarını gezmedik ancak gördüğümüz kadarıyla oldukça şirin, güzel bir pansiyon. Palamutbükü manzaralı, balkonlu odaları var. Ayrıca bahçe içinde denize biraz daha uzaktan bakan odaları var. Odalarında 4-5 kişi kalınabilir. Oda fiyatları 200 TL civarında. Biz burada iki kişilik bir Bungalow gezdik. Deniz manzarası olmasa da olur diyenler bahçe içindeki bu bungalowlara bakabilirler. Karşıyakalı Gülsefe Hanım'ın işlettiği bu pansiyonu biz çok beğendik. 1+1 olan odalarda 5 kişi birlikte kalınabilir. 2+1 olan odalar ise daha kalabalık aileler için uygun. İçinde mutfağı da var. Odaların deniz manzarası yok. 1+1 oda fiyatları 180-200 TL civarında. Bu apart-pansiyon henüz yeni açılmış. Odaları deniz manzaralı. Ancak balkonları yok. 1+1 odalarda 4 kişi kalınabilir. Üst kattaki deniz manzaralı odaları 170-180 TL civarında, alt kattaki odaları 20-30 TL daha uygun. Genel olarak Datça'da yüksek sezon Temmuz gibi başlıyor. Temmuz-Ağustos en yoğun olduğu dönem. Eylül ile birlikte odaların doluluk oranı düşmeye başlıyor. Yerli halkla konuşunca Eylül sonu Ekim başının burası için en uygun aylar olduğunu anlıyoruz. Sonbaharda denize girebilir hem de Datça'nın sakinliğinin tadını çıkartabilirsiniz. Biz Haziran'ın 3. haftasında ordaydık. Hemen hemen her pansiyonda boş oda vardı. Arabanıza atlayıp Datça'ya gelebilir burada gözünüze güzel gelen bir pansiyonla anlaşabilirsiniz. O zaman inanın daha iyi fiyatlara oda bulacaksınız. Temmuz-Ağustos aylarında sahil şeridindeki pansiyonlarda oda bulmak belki zor olsa da köyün içine doğru kesin boş oda bulursunuz. Palamutbükü nasıldı derseniz cevabım MUHTEŞEMDİ olacak. Deniz tertemiz, sakin ama biraz soğuktu. Dibi kumlu değil, taşlı. Ancak taşlar insanı çok da rahatsız etmiyor. Beraber tatil yaptığımız arkadaşlarımızın 2 yaşındaki minik Eren'i ilk günlerde taşlara çok basmak istemese de birkaç gün geçince o da alıştı ve çok keyif aldı. Öğlen sıcağında Palamutbükü sahili boyunca sıralı ağaçların altında serinleyebilirsiniz. Palamutbükü'nde kaldığımız süre zarfında biz otelin önündeki denizde zaman geçirmekten hiç sıkılmasak da günübirlik bir tekne turu hiç de kötü olmazdı. Bu nedenle başladık tur araştırmaya. Palamutbükü'nde günübirlik tekne turu yapabilirsiniz. Ancak seçenekler çok fazla değil. Eğer kalabalıksanız kendi başınıza bir tekne kapatabilirsiniz. 10-12 kişilik bir tekneyi günlük kiralamanın fiyatı 700 TL. Öğlen yemeği dahil. Biz dört kişi 700 TL vermek istemedik. Liman boyunca küçük bir araştırma yapınca Sait Kaptan ile tanıştık. 4 kişilik küçücük bir teknesi ile bizi gün boyu gezdirdi. 150 TL ödedik bunun için. Yemek yoktu bu fiyatın içinde. Burada belirtmem gereken bir nokta, Sait Kaptan'ın teknesinin hijyenle hiçbir alakasının olmadığı. Teknede birkaç saatlik yolculuk dışında hiç vakit geçirmeyeceğimizi düşünüp biz bu yolculuğa çıktık. Aşağıdaki iki fotoğraf ise Knidos dönüşü mola verdiğimiz koy. İsmi Büyük Hüseyin Taşı. Tek kelimeyle süperdi. Palamutbükü'ndeki 5 günlük güzel tatil sonrası ise arabayla kıyı şeridini takip edip sırasıyla Akvaryum Koyu, Ovabükü, Hayıtbükü, Gabaklar Koyu'nu gezdik. Akvaryum Koyu tek kelimeyle muhteşemdi. İnsan akvaryumda denize girmiş gibi hissediyor gerçekten. Burada hiçbir tesis yok. Arabayla sahile kadar ulaşılabiliyor. Burada 1-2 saat mola verip denize girin muhakkak. Ovabükü'nü ise pek beğenmedik. Denize girmek için bile durmadık o yüzden. Hayıtbükü de deniz ve kumsal açısından benim hoşuma gitmedi. Öncelikle Hayıtbükü Palamautbükü'ne oranla çok küçük ve bu nedenle daha kalabalık. Kumu bana çok temiz hissi vermedi. Açıkcası Palamutbükü o kadar güzel ki ben ondan sonraki hiçbir koyu beğenemedim. Tabii ki Akvaryum Koyu hariç. Ancak Hayıtbükü'nde Ortam Restoranı'nda bir mola vermenizi tavsiye ederim. Biz üst kattaki serin taraçada mola verip Hayıtbükü'ne doğru birşeyler yedik. Çok keyifliydi. Ardından Hayıtbükü'nün hemen karşısında yer alan Gabaklar Koyu'na gittik. Burada yer alan tesis Gabaklar Pansiyon. Sahilde denize girmeniz için pansiyon müşterisi olmanıza gerek yok. Tesis bizim hoşumuza gitti ve burada zaman geçirmeye karar verdik. Eğer burada kalmayı düşünürseniz işte oda fiyatları: Fiyatlar 300-350-400-450 TL arasında değişiyor. Odalarda 4 kişi kalınabilir. Oda fiyatına kahvaltı dahil. Yazılarını haftaiçi öğle arasında okumamak gerektiğini bir kez daha anladım!


2013 yılı bizim için iş açısından bol stresli, bol çalışmalı bir o kadar da bol gezmeli bir yıl oldu. Şimdi bu heyecanlı yıla yaraşır bir kapanış yapma zamanı. Geçen sene yılbaşı tatilini Venezuela'da geçirmiştik, Güney Amerika bizi o kadar etkiledi ki bu yıl da aynı kıtada karar kıldık. Hedef Arjantin ve Patagonya. Tüm organizasyonu son dakikada yaptık ama hızlı ve etkili bir performans göstererek az zamanda çok işler başardık. Hazırlıklar şimdilik tamam gibi, Gökçe'nin ısrarlarına dayanamayıp bir hazırlık yazısı yazmaya mecbur kaldım. Bu yazıda bendeniz misafir yazar Fatih, rotamız ve hazırlıklar hakkında ön bilgi vereceğim. Nereleri gezmeyi planlıyoruz, planı nasıl yaptık, ortalama ne kadar bir maliyet hesaplıyoruz gibi bilgiler vererek benzer bir tatil planlayanlara yardımcı olmak istiyoruz. Gezinin 15 günlük kısmında bir trekking turuna dahil olacağız. Geçen yılki gibi sırtımızda çanta, dağ bayır gezmeli ve çadırda veya basit misafirhenelerde yatmalı olacak. Bu kısımla alakalı rotayı haritada yuvarlak içinde gösterdim. Arjantin programını yaparken açıkçası en başta niyetimiz Almanya'dan güzel bir tur şirketinden herşey içinde bir tur almaktı fakat çok son dakika olduğu için bizim tarihlerimize ve kafamıza uygun bir seçenek bulamadık. Internet üzerınden lokal turlar araştırdım ve bir tur şirketi buldum, chat yoluyla konuştuk ve bize bir tur önerisinde bulundu ancak özellikle trekking kısmını çok beğenmediğimizden onu da satın almadık. Ancak bu sayede Arjantin'in turist atraksiyonlarını baya bir öğrenmiş olduk. Bizim turun Patagonya kısmını geçen yılki Venezuela seyahatimizi de düzenleyen Diamir isimli bir firmadan satın aldık, geri kalan organizasyon tamamen bize ait. Tüm iç ve dış hat biletlerini internet üzerinden satın aldık, oteller de booking. com, organizasyon tamamdır. Ülke içindeki seyahatleri tamamen uçak ile yapacağız çünkü ülke çok büyük olduğu için mesafeler çok uzun, öte yandan otobüs fiyatları uçağa göre çok da ucuz değil. Ancak okuduğumuz kadarıyla otobüsler çok konforlu ve lüksmüş. Buenos Aires: 14 milyonluk başkent ve Tango'nun doğduğu yer. Burada toplam 4,5 gün geçireceğiz, okuduğumuz kadarıyla bu sürenin yeterli olacağını düşünüyoruz. Bol et, bol dans, bir de futbol maçına denk gelirsek değmeyin keyfimize. Puerto Madryn : Buraya gitmek için Trelew'e uçacağız, oradan taksi veya otobüs ile bölgeye ulaşacağız. Buranın en büyük özelliği çok zengin bir hayvan popülasyonu olması. Yılın tamamında deniz aslanlarını, penguenleri görmek, belli zamanlarda ise dev balinaların içinde teknelerle gezmek mümkün. Bizim gittiğimiz dönem balina mevsiminin tam sonuna denk geliyor, umarız görebiliriz aksi takdirde başka etkinlikere katılacağız. Burada mesela deniz aslanları ile yanyana şnorkel yapma imkanı bile var ancak bakalım Gökçe cesaret edebilirse belki yaparız. Burası için biz 2,5 net gün ayırdık. Patagonya: Patagonya deyince benim aklımda hep "cehennemin dibi" mesafesinde bir yer canlanırdı, cehennemin dibi olmasa da dünyanın sonuymuş. Bu kısmı turla gezeceğiz, burada vahşi bir doğanın yanında dünyanın büyümeye devam eden tek buzulunu görme ve üzerinde gezinme fırsatını bulacağız. E bir de tabii dünyanın en güneyindeki şehre gdip Macellan'nın geçtiği yollarda tekne ile gezeceğiz. Bu kısım bol doğa, bol yürüyüş... Patagonya için benim gördüğüm en az 10 gün ayırmak lazım, bizim gibi biraz daha derinlemesine gezersiniz 15 gün de iyi bir süre. Tabii daha uzun da kalmak mümkün, aktivite bol. Bu tur kapsamında Şili'ye de ayak basacağız. Bu turun kısa bir tanıtım videosunu da aşağıda bulabilirsiniz. Iguazu'dan sonra Buenos Aires'e dönüp bir gece kaldıktan sonra 26 günün ardından gerçek dünyaya dönüş. Arjantin gezisi için gerçekten ortalama bir maliyet vermek çok zor. 15 gün 1200USD ile gezen de okudum, 12 günlük tura 6.000 fiyat biçen tur şirketleri de gördüm. Olay tamamen sizin ne yapmak istediğiniz ve konfor beklentinizle alakalı. Benim maliyet konusundaki öngörüm şu şekilde. Uluslararası uçuş: 1.000 . 1000 'dan aşağı uçak bulmanız çok zor ama imkansız değil. İç hat uçuşlar: Gördüğüm kadarıyla uçak fiyatları ile mesafe 1-1 doğru orantılı. Bizim programdaki uçuşların toplamı 900 civarında tuttu, tabii biz yüksek sezonda gittiğimiz için normale göre biraz pahalı olmuş olabilir ama çok da aşağısını umut etmeyin. Oteller: Otel konusunda kişi başı gecelik 20-25 hesaplayabilirsiniz. Bu hesap, küçük fakat booking. com'da iyi notlar almış merkezi otellere göre yapıldı. 15 günlük tur: Bu tur kişi başı 2400 herşey dahil. Bu turu yapmak isteyenler için tabii bir de ekipman ihtiyacı olacak. Biz sırt çantasıyla yola çıkıyoruz ve Venezuela seyahatimizdeki hazırlık bu tatilimizde de işimizi görecek. Tabii buzul bölgesine ziyaretimiz dolayısıyla sıcak tutacak birşeyler de gerekecek. Simdilik bu kadar.... Ayrica Patagonya Güney Amerika'da en cok görmek istedigimiz yerlerden, maceralarinizi takip ediyor olacagiz. Merhaba Serap, yorumun için teşekkür ederim. Arjantin için çok heyecanlıyız. Döner dönmez bloğumda paylaşacağım her ayrıntıyı. Bloguna göz attim Almanya'da yaşıyorsunuz galiba. Takip edeceğim yazılarını. Size de iyi tatiller şimdiden. Teşekkür ederiz arkadaşım. Hazırlıklar son hız devam ediyor ve heyecan dorukta. Geri sayım bsşladı!!!


Festivalin ismi Türkçe Ekim Festivali demek. Bavyeralılar WIESN diyor. Turistler arasında ise OKTOBERFEST olarak biliniyor. Her yıl Eylül ayının ortalarında başlıyor ve Ekim başına kadar devam ediyor. Festival ilk gününde halkın hepberaber festivalin yapılacağı alana -Theresienwiese'ye- yürüyüşüyle başlıyor. Ben kendi adıma bu yürüyüşü oldukça keyifli buluyorum. Eğer olurda Oktoberfest'in başında Münih'e gelirseniz bu yürüyüşü kaçırmayın. Bu yürüyüşü seyredebileceğiniz en güzel yerlerden biri Odeonsplatz. Aklınızda bulunsun. Sabah en geç 10:0 11:00 gibi oraya gidin ve önlerden yer kapın derim. Çünkü geleneksel kıyafetleriyle festivale katılan halkı seyretmek ve hepberaber yürümek oldukça keyifli. Bu yürüyüş Oktoberfest'in yapıldığı alana ulaşıldığında bitiyor ve Münih Belediye Başkanı'nın dev bir bira fıçısının musluğunu 'O'zapfa is!' diyerek açmasıyla festival başlıyor. Peki Oktoberfest'i bu kadar özel kılan nedir? Önce Oktoberfest'in tarihine dair birkaç kısa bilgi vermek istiyorum. Oktoberfest ilk olarak 17. Ekim 1810 tarihinde zamanın Bavyera Kralı Ludwig ile Sachsen-Hilgburghausen Prensesi Therese'nin düğün kutlaması olarak düzenlenmiş. Oktoberfest'in yapıldığı alanın ismi Theresienwiese ve bu isim Prenses Therese'den geliyor. Sonraki yıl bu festivalin her yıl kutlanılmasına karar verilmiş. Savaş yılları dışında istinasız her yıl kutlanan bu festivalin bu yıl 185. yılı kutlanıyor. Peki geleneksel kıyafetler neler? Festivalin havasını daha iyi anlamak isterseniz oraya geleneksel kıyafetlerle katılmalısınız. Yani kadınlar 'Drindl' erkekler 'Lederhose' giymeli. Leder Hose, yani deriden yapılmış erkek kostümü ise en az 300-350 Euro'dan başlıyor. Yani şimdi buraya kadar gelmişiz kıyafetsiz olmaz ama nereden alabiliriz diye sorabilirsiniz. Hiç panik yok. Oktoberfest zamanı Marienplatz, Karlsplatz arasındaki alış-veriş caddeleri Drindl ve Lederhose satan dükkanlarla dolu. Her bütçeye uygun kıyafet bulmak kolay. Ha bir de aklınızda olsun. Bu kıyafetlerin ortak adı TRACHTEN. Trachten satan bir dükkana girin ve bir tane satın alın. Eğer biraz eli yüzü düzgün bir TRACHTEN'ım olsun diyorsanız o zaman Marienplatz'ta yer alan LUDWIG BECK'e gitmelisiniz. Ancak orada en az 200 Euro'yu gözden çıkarmalısınız kadınlar size söylüyorum. Erkeklerin işi biraz daha zor eğer eli yüzü düzgün bir kıyafet istiyorsanız. Leder Hose dedikleri pantolon gerçek deri ve o yüzden ucuz bir şey bulmak pek kolay değil. Mesela geyik derisi olanlar 700-800 Euro'dan başlıyor. Erkekler şöyle yapabilir. Bu anlatacağım turist versiyonu: Yanınızda muhakkak kareli bir gömlek getirin. Çünkü erkekler kareli gömlek giyiyor Leder Hose ile birlikte. Kırmızı, yeşil ya da mavi kareli olsun. Onu giyip üzerine belki bir yelek giyebilirsiniz. Leder Hose almadan da böylece biraz da olsa festivalin ruhunu taşımış olursunuz. Peki Oktoberfest'te ne yapılıyor? Devasa bir alana kurulmuş devasa çadırlar düşünün. Bu çadırların içinde veya çadırların dışında insanlar bira içip eğleniyorlar. Çadır derken aklınıza öyle küçük çadırlar gelmesin. Bu çadırların kapasitesi 7.000 kişi!!! Yanlış okumadınız evet tam tamına 7.000 kişi! Sabah saat 8 sularında başlayıp gece saat 10:00'a kadar süren Oktoberfest'te çadıra girmek o kadar kolay değil! Ya çok önceden çadırların içindeki masalar için rezervasyon yaptırmalısınız ya da sabahın erken saatinde çadırların önünde oluşan kuyrukta sabırla beklemelisiniz. Ya da gece geç saatlere doğru boş masa bulma imkanı olabilir. Ama en iyisi haftaiçi gitmek. Çünkü haftasonları iğne atılsa yere düşmez derler ya işte o kadar kalabalık. Çadıra girmeyi bırakın çadırların bahçesinde bile yer bulmak mümkün değil. Ancak çadırların içinde Oktoberfest'i yaşamak muhteşem. Canlı Bavyera müzikleri eşliğinde dans eden insanları hayal edin. Atmosfer muhteşem! Oktoberfest'in bir bakıma bir bira festivali olduğunu söylemiştim. Bu festival için üretilen biralar özel. Alkol oranı daha yüksek. 16 gün boyunca yaklaşık 7 milyon litre bira tüketiliyor. Biralar 1 litrelik bardaklarda servis ediliyor ve buna "Maß" deniliyor. Çok bira tutkunu değilseniz hafifletilmiş bira olan Radler içebilirsiniz. Radler, bira ile maden suyunun karışımından oluşuyor. Çadır içinde sadece bira ve radler servisi yapılmasına karşı çadırların dışında alkolsüz olarak almanların yerel içeceği olan elmalı şorle bulunabilir. Şimdi birayı içtiniz ve sonra gittiniz lunapark alanında eğlendiniz. Bu eğlence sonrasında sarhoşluk derecenizde bir artış olacak buna hazırlıklı olun. Ayık kafa binip per perişan inen insanlar gördüm. Bol bol su tüketin ki ayakta kalma direnciniz artsın!!! Hendl!!! Yani kızarmış tavuk. Çok ama çok lezzetli. Yanında almanların tuzlu simidi olan Brezn yiyebilirsiniz. Yukarıdaki resim ise Oktoberfest'te satılan kurabiyelerden. Üzerinde bavyera dilinde 'I mog di' yazıyor. Yani seni seviyorum. Bunun almancası ise 'Ich liebe dich'. Şunu unutmayın ki Almanca ve Bavyera dili birbirinden tamamen farklı. Kuzeyde yaşayan Almanlar bile Bavyera dilini anlamakta zorlanıyorlar. Peki parti bununla mı sınırlı? Tabii ki hayır. Gece saat 10:00'da biten Oktoberfest sonrası şehrin birçok yerinde yapılan partilere katılabilir eğlenmeye devam edebilirsiniz. Eğer hala Oktoberfest'te gelmediyseniz elinizi çabuk tutun derim. Bu sene için otel ve uçak bulmakta zorlanabilirsiniz ancak önümüzdeki seneye şimdiden hazırlanmakta fayda var. Benden söylemesi. Şimdi gelelim hayati ve maliyetle alakalı bilgiye, yani KONAKLAMA konusunu maliyeti düşük tutarak nasıl çözebileceğinize! Oktoberfest sırasında eğer çok önceden (3-4 ay önce gibi) Booking. com gibi internet siteleri üzerinden rezervasyon yaptırmadıysanız boş oda bulmanız hemen hemen imkansız. Bulursanız da 1.000 Euro gecelik fiyat çekebilirler. Munich International Friends adında bir site var. Ona üye olup oradan odasını kiralamak isteyen öğrencilere ulaşabilirsiniz. Çünkü para kazanmak isteyen insanlar Oktoberfest zamanı odasını, evini boşaltıp ailesinin yanına gidiyor ya da tatile çıkıyor bu dönemde. Odasını, evini 3 hafta boyunca da gelen turistlere kiralayıp köşeyi dönüyorlar. Biz mi? Hayır biz böyle bir şey yapmıyoruz. Neden mi? Çünkü sonrasında evi temizlemek bence berbat bir şey. Yapan arkadaşlarım var. Evlerini eski haline getirmek için epey emek harcadılar. Ya da Münih'e gelip de öğrenci olarak yaşayacak arkadaşların da başvurduğu bir site var. Yakın arkadaşımdan biliyorum. O da bu site üzerinden yaşamak için bir oda bulmuştu. WG-Gesucht adlı site sizin imdadınıza yetişebilir. Göz atmanızda fayda var. İlk olarak Deutsches Museum'u kesinlikle öneririm. Dünya'nın en iyi bilim müzesi buraya kadar gelinmişken geçilmezse bence olmaz. Özellikle maden bölümünü. Bir de Fizik Bölümü'ndeki deneye girmenizi tavsiye ederim. Her gün saat 11:00 ile 14:00 seansları var. Başka bölümlerin de deneyleri oluyor. Girip seyredebilirsiniz. Müzeye girdiğinizde bu bilgiyi oradaki görevlilerden edinebilir ona göre programınızı çıkarabilirsiniz Müze Isar Nehri üzerinde yer alıyor. Isar nehrinin kıyısında da hava güzelse yürüyebilirsiniz. Buradan çıktıktan sonra şehrin tam merkezi Marienplatz'a yürüyebilirsiniz. Deutsches Museum Marienplatz yürüyerek yaklaşık 10 dakika. Hemen göbekte Rathaus var. Rathaus'un tepesindeki mekanik şövalyelerin hareketlenmesi öğlen 12:00 ve akşam 17:00'de. Rathaus'un hemen karşısındaki Alter Peter'in kulesine çıkarsanız ki merdivenleri dar ve biraz fazla! çok güzel bir Münih manzarası bulacaksınız. Alter Peter'in hemen alt sokağı Viktualien Markt. Hoş güzel bir açık hava Pazarı. Rathaus'a doğru döndüğünüzde Viktualien Markt sağda kalırken solunuzda Münih'in simgesi Frauen Kirche olacak. Dünyanın ünlü gotik kiliselerinden biridir. Devamı Karlsplatz. Rathaus'a yüzünüzü döndüğünüzde arkanızda kalan caddeye girdiğinizde orada da Assam Kilisesi var. O da ilginç bir Barok kilise. Rathaus'un arka sokaklarına ilerlerseniz de Odeonsplatz'a çıkacaksınız. Aslanlı meydan. Hitlerin zamanında halka seslendiği meydan. O meydana arkanızı döndüğünüzde sağınızda Kışlık Saray ve onun bahçesi Hofgarten kalacak. Bahçeye girip bakmanızı tavsiye ederim. Bu saydığım her yeri yürüyerek gezmeniz mümkün. Aslanlı meydanı arkanıza alıp ana cadde üzerinde yürürseniz ilerde Ludwig Maximillian üniversitesine geleceksiniz. (Ya da Odeonsplatz'dan u-bahn'a binerseniz U3 Olympia yönü /U6 Garmisch yönü bir durak sonra Üniversite durağında da inebilirsiniz). Ludwig Maximillian üniversitesinin ana cadde üzerinde her iki tarafta büyük su fıskiyesi var. Sağ tarafa yönelirseniz ordan dünyanın en büyük şehir parkı Englischer Garten'a geleceksiniz. Hava güzelse burada epey zaman geçirebilirsiniz. Park epey büyük. Sol tarafa doğru Çin Kulesi var. Burası çok güzel bir biergarten. Mass, Brezel ve Obatzda molası. Harika olur bence! Devam ederseniz büyük bir göle çıkacaksınız. Gölün kenarında da biergarten var. BMW müzesine gitmek isterseniz yine U3 hattına binip Olympia Park istasyonunda inmelisiniz. Herkes genelde BMW'nin yeni arabalarının sergilendiği yeri biliyor. Ama bir de çok eski antika arabaların sergilendiği müzesi var. Aynı yerde sadece giriş paralı. Buraya geldiğinizde vaktiniz olursa Olympia parkı da gezebilirsiniz. 1974 Olimpiyatlarının yapıldığı stadyum burada. Bir de içinde göl olan bir park. Bence normal bir park. Englischer Garten sonrası burası basit kakacaktır. Ama burada Sea Life adında bir akvaryum var. Gitmedim, iyi bir akvaryum mu bilmiyorum belki ilginizi çeker bakarsınız. Bu saydıklarım Münih şehrine gelen her turistin yapması gereken aktiviteler... Tek BMW müzesi biraz uzak metroyla ulaşım şart. Diğer yerlerin hepsi birbirine yakın. Eğer Münih içinde de alış veriş yapmak isterseniz doğru adres Marienplatz'taki Kaufinger Str. ya da BMW müzesine yakın Olympia Einkaufzentrum'u önerebilirim. Not: Oktoberfest fotoğrafları Münih'in internet sitesinden alınmıştır.


Şimdiye kadar Norveç, İsveç, Danimarka gibi kuzey ülkelerini biran önce keşfetmemiz gerektiğini kendimize hep hatırlatmış, ancak bir türlü buna fırsat bulamamıştık. Bölge hakkında duyduklarımız, gördüğümüz fotoğraflar kuzey ülkelerinin ne kadar farklı bir kültüre ve ne kadar güzel bir doğaya sahip olduğu hakkında ipuçları vermişti ve bizi heyecanlandırmaya yetmişti. Geçen zaman içinde de bölgeyi keşfetme heyecanımız git gide artmıştı. Oslo, işte biz böyle düşünceler içindeyken bu bölgeyi keşfetmek için seçtiğimiz ilk şehir. 2013 yılının Ekim ayının sonunda yaptığımız 3 günlük Oslo şehir tatiliyle bölgeye ait ilk deneyimleri yaşama; kültürünü ve kuzey insanını birazcık da olsa tanıma fırsatımız oldu. Yaklaşık 600.000 nüfuslu Oslo, bugün Norveç'in finans, politika ve kültür başkenti. Şehrin kuruluşu 900'lü yıllara denk geliyor. 14. yüzyılda şehir coğrafi avantajıyla bir ticaret merkezine dönüşmüş. 1624 yılında Danimarka Kralı IV. Christian şehrin ismini Christiania'ya çevirmiş. Şehirdeki ticaret sayesinde 19. yüzyılın ortalarından itibaren şehrin nüfusu 300.000'lere ulaşmış. 1905 yılında İsveç'ten ayrılan şehir, 1925 yılında yeniden Oslo ismini kazanmış. Os kelimesi sıradağlar ya da eski kuzey tanrısı anlamına geliyor. Oslo'da yaklaşık 600.000 kişi yaşıyor. Bu km2 başına 1.200 kişi demek. Nüfusun yaklaşık %26'sı göçmen. 454 km2'lik bir alana kurulu. Bölgede 343 tane göl var; bunlardan en büyüğü Maridalsvannet. Oslo fiyordlarında 40 tane ada var; bunlardan en büyüğü ise Malmoya. Bölgenin en yüksek noktası Kirkeberget (629 metre). Ortalama hava sıcaklığı yazın 20 derece iken, kışın -4 dereceye iniyor. Oslo, geçmişi Vikingler zamanına uzanan Avrupa'nın en eski başkentlerinden biri. Şu andaki Opera Binasının bulunduğu yer Vikinglerin şehre ilk çıktığı yer. Oslo, yüzölçümü bakımından dünyanın en büyük başkentlerinden biri. Şehir, anakara ve 180 km'lik fiyorduyla oldukça geniş bir alana yayılmış. Fiyord içinde yeralan irili ufaklı birçok adada insanlar yaz kış hayatlarını devam ettiriyorlar. Bu nedenle, bence şehir ve bölge hakkındaki en güzel fikri yapacağınız bir tekne turuyla edinebilirsiniz. Bu konuda da iki seçeneğiniz olacak. Birincisi Hop on hop off tipi turlar. Kişi başı bilet için 180 Kron ödüyorsunuz ve gün içersinde istediğiniz yerde inip orayı gezip sonra tekrar tekneye binebiliyorsunuz. İkinci tur ise Oslo'nun adalarını da kapsayan ve 2 saat süren tekne turu. Bu tur kişi başı 260 Kron. Rehber eşliğinde adalar arasında dolaşarak çok keyifli 2 saat geçireceksiniz emin olun. Normalde Mayıs-Eylül ayları arasında yapılan bu tur bizim şansımıza hava güzel olduğu için Ekim sonunda da yapılıyordu. Biz çok keyif aldık. Oslo çok modern bir mimariye sahip olmasına karşı adalarındaki ahşaptan yapılmış rengarenk evler çok farklı ve güzel bir görüntünün oluşmasını sağlıyor. Bazı adalardaki evler sadece 10-12 metrekare. Kışın adalar arasındaki deniz tamamen donuyormuş ve insanlar üzerinde buz pateni yapıp yürüyebiliyorlarmış. Yazınsa buraları denize girmek isteyen insanlarla dolup taşıyormuş. Yazın yaklaşık 21 saat gündüz olduğunu ve su sıcaklığının 20-22 derece olduğunu düşünürsek Oslo'da yazın denize girmek keyifli olacaktır diye tahmin ediyorum. Fiyord kelimesini biz hep duyuyorduk ama tam olarak ne olduğunu bilmiyorduk. Bu tekne turu sırasında fiyordun ne demek olduğunu öğrendik. Fiyordu aslında buzul dönemindeki hareketli buzulların ana karayı oyması ve sonraki yıllarda bu oyuklara deniz suyunun dolmasıyla oluşan körfez olarak tanımlayabiliriz. Oslo fiyordu (180 km) Norveç'in en uzun fiyordlarından biri. Ayrıca oldukça geniş bir fiyord. Oslo'da tekne turu sonrası kıyı şeridini keşfetmenizi tavsiye ederim. Aker Brygge tarafında sahil boyunca dizilmiş güzel balık restoranlarını ve cafeleri bulacaksınız. Bu tarafta yeralan evler ve ofisler insanı kıskandıracak cinsten. Aker Brygge tarafından karşı kıyının manzarası görülmeye değer. Hem gece hem gündüz burayı gelip gezmenizi tavsiye ederim. Sabah erken saatte buraya gelirseniz sabah tutulmuş balıkların satışına şahit olabilirsiniz. Biz taze balıkların satıldığı balık pazarlarını gezmek çok istedik ancak ne yazık ki halkın gidip gezebileceği cinsten balık pazarları yok. Balık halleri ticari amaçlı, daha büyük satışların gerçekleştiği yerler. Ancak sabah erken saatlerde limana gelirseniz birkaç teknenin balık satışına şahit olabilirsiniz. Biz şehrin bu tarafına bayıldık. Aker Brygge tarafında denize karşı kahve keyfi yapmak bizim en güzel aktivitelerimiz arasına girdi. Soğuk havaya karşı dışarıya yerleştirilmiş ısıtıcılar sayesinde Oslo halkı gece gündüz dışarda oturuyor. Bu benim hiç beklemediğim bir görüntüydü. Ama şehirdeki sanat operayla kısıtlı değil tabii ki. Oslo'da geceler oldukça hareketli ve sanatla iç içe. Şehrin en hareketli caddesi Karl Johans Gate. İstiklal'in bir benzeri olan bu caddede her zevke hitap eden restoran cafe bulmak mümkün. Ayrıca gece geç saatlere kadar açık olan mağazalarda alış veriş yapabilirsiniz. Akşamları buradaki barlarda ayrıca canlı müzik bulabilirsiniz. İngiliz, İskoç tarzı publar çoğunlukta. Scothman, Sir Winston, Three Brothers-Piano Bar bizim denediklerimiz ve tavsiye edebileceklerimiz. Oslo'da baskın bir Jazz kültürü olduğunu da belirtmeliyim. Bare Jazz'da canlı müzik olmasa da güzel bir ortam var. Eğer bizim gibi canlı performans izlemek istiyorsanız doğru adres Victoria National Jazzscene. Bizim şansımıza cumartesi akşamı dünyaca ünlü, free jazz'ın yaşayan efsanesi Charles Gray'in canlı performansı varmış. Açıkcası jazz müziğini severek dinlesem de free jazz hakkında bir bilgim yoktu ve Charles Gray'i o akşam tanıdım. Bizim için ilginç ve bir o kadar da güzel bir deneyim oldu. Biz konserler açısından şanslıydık. Çünkü tam da biz Oslo'dayken Oslo Uluslararası Müzik Festivali vardı. Şehrin birçok noktasında farklı müzik türlerinde ve farklı kültürlere ait konserler vardı. Bunlardan birini seyretme imkanımız oldu. Oslo küçük bir şehir olmasına karşı düzenlediği birçok müzik festivali ve konserlerle, yaşayan, canlı bir şehir. Şehrin en hareketli caddesinin Karl Johans Gate olduğunu söylemiştim. O yüzden bu caddede oldukça fazla zaman geçireceğinizi söyleyebilirim. Kralın yaşadığı sarayla merkez istasyon arasındaki bu 2 km'lik caddede yürümek oldukça keyifli. Bu cadde gece gündüz hareketli. Caddenin üzerinde Parlemento Binası bulunuyor. Ayrıca büyük bir kilise. Buraları isterseniz gezebilirsiniz. Ancak biz bu caddedin kalabalığına karışmayı tercih ettik ve biraz da olsa özlediğimiz Beyoğlu'nu yaşadık. Karl Johans Gate'in başlangıç noktası bugün Kraliyet Ailesi'nin yaşadığı saray. Sanırım yazın Haziran sonundan Ağustos ortasına kadar bu sarayı gezmek mümkün. Bize sarayın bahçesinde ve saraya ait parkta zaman geçirmek yetti de arttı bile. Şehirdeki en ilginç yerlerden biri ise Vigeland Parkı. Burayı kesinlikle kaçırmamalısınız. Adeta bir açıkhava müzesi olan bu parktaki heykeller görülmeye değer. İnsanı, insan ilişkilerini ve insanın duygularını farklı açılardan betimleyen heykeller bir araya getirilmiş ve ortaya çok farklı bir görüntü çıkmış. Vigeland Park'ta ayrıca bir müze var. Burayı da gezebilirsiniz. Aslında müze sayısı ve çeşidi açısından Oslo çok zengin bir şehir. Şehirdeki birçok müze Frogner Bölgesi'ndeki Bygdoy yarımadasında toplanmış. Burası müze adası olarak geçiyor. 30 No'lu otobüsle buraya ulaşabilir ve buradaki müzeleri gezebilirsiniz. Eğer Oslo tatiliniz yağmurlu bir zamana denk geldiyse ya da siz tam bir müzesever bir kişiyseniz şehrin bu tarafına mutlaka gelmelisiniz. Biz şehrin bu tarafına hava çok güzel olduğu için yürüyerek geçtik. Yarımada üzerinde yeralan evlere hayran hayran bakarak kıyı şeridine ulaştık. Müzeler bizim ilgimizi çekmeyince 30 No'lu otobüse binip şehre geri döndük. Ancak oraya yürümek çok da akıl işi değil, bunu da belirtmeliyim. Ancak güneşli havada ana karayı seyretmek bize keyif verdi. Norveç'in en önemli ressamlardan biri Munch'ın bu sene doğumunun 150. yılıydı. Biz 150. yıl şerefine düzenlenen şehirdeki açık hava Munch sergine yetişemedik ama Munch Müzesi'ni gidip gezdik. Bu müzede 2014 yılının Mart Ayı'na kadar devam edecek bir sergi vardı. Çok güzel düzenlenmiş bu sergi sayesinde modern ve dışavurumcu-ifadeci sanatın babası kabul edilen Munch'ı tanıma fırsatı yakalayabilirsiniz. Oslo'da doğan Munch'ın sanatında 1909'lara kadar ara ara uzun zaman geçirdiği Berlin ve Paris'in sanat ve entellektüel etkisi olduğu söyleniyor. Resimlerinde, korku, aşk, kıskançlık, hastalık, ölüm gibi duyguları işleyen sanatçının belki de dünyadaki en önemli çalışması Çığlık adlı tablosu. Oslo'ya gelmişken Munch'ın müzesini gezmemek olmaz bence. Planınıza mutlaka alın. Giriş ücreti 95 Kron kişi başı, Oslo Pass'ı olanlara ücretsiz. 20 no'lı otobüs ya da doğu yönüne giden tüm metro hatlarıyla ulaşabilirsiniz. Açılış saatleri dönem dönem değişiyor. Bu nedenle www. munch. museum. no internet adresinden mutlaka açılış saatlerine bakın. İsveç doğumlu Alfred Nobel dört Nobel ödülünün Stokholm'de verilmesine karar vermişken neden Barış ödülünün Oslo'da verilmesini istemiş bunu bilmiyoruz. Ancak bu kararı Oslo'nun barışın simge şehri olmasına büyük katkısı olmuş. Oslo'ya gelmişken bu merkezi gezmenizi tavsiye ederim. Cumartesi ve Pazar günleri saat 13:00'de ücretsiz rehberli turlar düzenleniyor ve bu tur sırasında Alfred Nobel'in hayatından Nobel Barış Ödüllerinin tarihçesine dair çok ilginç bilgiler edineceğinizi söyleyebilirim. (Nobel Barış Merkezi 80 Kron kişi başı). 2012 Nobel Barış Ödülü Avrupa Birliği'ne verildiği için merkezde Avrupa Birliği'nin tarihçesini anlatan bir gezi vardı. Konu Avrupa Birliği olunca Türkiye'de kendine sergide bir yer bulmuş. Peki Avrupa Birliği 2012 yılında neden Nobel Barış Ödülünü almaya hak kazandı? Cevap: Tam 60 yıldır birlik içinde hiç savaş olmadığı için. Peki 90'lı yıllarda Avrupa'nın göbeğinde yaşananlar neydi o zaman? Aklıma bu soru takıldı burayı gezerken. Nobel Barış Merkezi'nde ayrıca bir sergi vardı. Bir karı-koca dünyanın heryerini gezerek değişik milletlerin yeme alışkanlıklarını ve bunun dünya ekolojik sistemi üzerindeki etkisini çalışmış ve ortaya çok ilginç bilgiler çıkmış. Bu karı-koca bir hafta boyunca misafir olduğu aileyle alışverişe gitmiş onlarla yaşamış ve o ailenin bir hafta boyunca ne yediğini ve kaç paraya yediğini araştırmış. Bir Türk ailesinin bir haftalık mutfak masrafı 145.88 Dolarken, Norveçli aile bir haftada yaklaşık 718 Dolar harcıyor. Ancak dünya herkese aynı cömertliği sunmuyor ne yazık ki. Chad'dan bir ailenin yediği içtiği toplam 1.23 Dolar. Oslo, şehirdeki metroyla kayak merkezine ulaşabileceğiniz belki de Avrupa'daki tek şehir. Oslo Kayak merkezi, Tryvann, şehirden metroyla sadece 20 dakika uzaklıkta. Aralık-Nisan ayları zamanı kayak pistleri açık. Peki pistlerin hafta içi gece saat 10:00'a kadar ışıklandırıldığını biliyor muydunuz? Kışın hava çok çabuk kararmasına rağmen, ışıklandırma sayesinde gece geç saatlere kadar burada kaymak mümkün. Buraya metroyla ulaşılabilmesi ise ayrı güzel. Biz kayakla atlama pistinin en tepesine çıkmadık. Ancak oradaki simulatöre binerek oradan atlama duygusunun ne demek olduğunu bire bir tecrübe ettik. Çok hoş bir duygu olduğunu söyleyemem. Mide bulantılarıyla indik ve uzun süre kendimize gelemedik (Kişi başı 60 Kron ve yaklaşık 4-5 dakika sürüyor). Tavsiyem simulatörü deneyecekseniz en öne oturmanız, aksi takdirde o atlama duygusunu tam yaşayamazsınız. Atlama pistinin en tepesine ise asansörle çıkılıyor ve buraya talep çok yoğun olduğu için uzun süre sırada beklemeyi göze almalısınız. Eğer zamanınız varsa şehrin Majorstuen tarafında zaman geçirebilirsiniz. Burası ve Grünerlokka alışveriş için uygun yerler. Ya da Akershus Kalesi'ne çıkabilirsiniz. Biz burayı gezi planımız içine almadık, ancak okuduğum kadarıyla burada çok güzel bir şehir manzarası bulabilirsiniz. Oslo 3 gün içinde rahatlıkla gezilebilecek bir şehir. Şehri büyük çoğunlukla yürüyerek keşfedebilirsiniz. Ancak Munch Müzesi, Vigeland Parkı, Holmenkollen için toplu taşım araçlarını kullanmanız gerekiyor ki otobüs, metro, tramvsy imkanlarıyla şehir ulaşımı çok rahat. Eğer Oslo Pass alırsanız toplu taşım ücretsiz eğer 24 saatlik bilet alırsanız da kişi başı 80 Kron ödemeniz gerekecek. Havalimanından şehir merkezine giden 2 farklı tren var. İlki, hızlı tren olan flytoget. Bu trenle şehir merkezine ulaşım yaklaşık 20-25 dakika sürüyor. Kişi başı ödeyeceğiniz ücret 170 Kron. İkinci seçenek ise normal tren olan NSB. Şehre ulaşım yaklaşık 40-45 dakika sürse de fiyat açısından daha avantajlı. Bu tren için kişi başı 90 Kron ödemeniz gerekiyor. Avrupa'nın en pahalı şehirlerinden birinde olduğunuzu düşünürseniz her kron burada oldukça değerli. NSB tren biletini biz bilet gişelerinden aldık. Ancak trendeki görevliden de bilet satın almak mümkün. Oslo'da kalacağımız oteli Booking. com'dan ayarladık. İlk bulduğumuz otel Frogner House Apartments adlı oteldi. 3 gece için toplamda kahvaltı hariç 3.150 Kron ödeyecektik. Booking. com'daki puanları oldukça yüksekti. Sonra yine aynı sitede bu otele lokasyon olarak yakın olan ancak fiyat olarak daha uygun bir otel bulunca ilk otelin rezervasyonunu iptal ettik. Oslo'da kaldığımız otelin ismi Smarthotel Oslo. Çok merkezi bir otel ve oldukça smart bir otel. Check-in için otomatlar var. Telefona gelen şifreyi giriyorsunuz odanın anahtarını veriyor ve üzerinde otelle ilgili bilgilerin yer aldığı bir kağıt çıkartıyor. Odalar nasıl derseniz? Temiz ama çoooook küçük. Oldukça kompakt, ama kullanışlı. Odaların küçük olması Kuzey ülkeleri için alışagelmiş bir durum. Bu otele 3 gece için kahvaltı hariç 2.075 Kron ödedik (Smarthotel Oslo Adres: St. Olavs gate 26). Oslo'da yeme-içme konusu biraz sıkıntılı. Bu, güzel yemeklerin olmadığından değil fiyatların çok yüksek olmasıyla ilgili bir durum. En sıradan, normal bir restoranda kişi başı 40-50 'yu gözden çıkarmalısınız ki bu fiyata içki dahil değil. Güzel bir balık restoranında akşam yemeğini siz düşünün artık. Süpermarketler akşam geç saatlere kadar açık. Ayrıca birçok yerde 7 Eleven bulmak mümkün. Deli de Luca, Starbucks tarzı bir cafe zinciri. Burada çok lezzetli sandviçler, soğuk/sıcak makarnalar veya salatalar bulmanız mümkün. Biz ilk akşamımızda Hotel Continental'a ait cafe/bar olan STEAMEN'de birşeyler içmeyi tercih ettik. İç mekanında adeta bir geminin içindeymiş havası yaratmışlar. Oldukça güzel ve keyifli bir mekan. Aker Brygge tarafındaki Albert Bistro'da gün içinde denize karşı bir kahve keyfi yapabilirsiniz. Eğer hava da güneşliyse daha da keyifli olacaktır (2 kahve toplam 77 Kron). Bir bira 10 civarı. Bir çay 4,5 . Ama su eğer çeşmeden ise bedava. Burada çeşmeden akan su birçok Avrupa ülkesindeki şişe sularından daha kaliteliymiş. Her gittiğiniz yerde bir sürahi dolusu suyu ücretsiz bulmanız mümkün. Ayrıca Karl Johans Gate çok farklı ve güzel cafe restoran pub bulmak mümkün. Bir de balık satılan küçük mekanlarda ayrıca balık çorbası veya çeşitli balık yemekleri bulmanız mümkün. Ancak bir balık çorbasının da yaklaşık 20 olduğunu söylemeliyim. Oslo, yeme içmenin pahalı ancak sanat aktivitelerinin ucuz olduğu bir şehir. Oslo'yu gittik gezdik ve biz bu Kuzey şehrini çok sevdik.


Disneyland'da biz çocukluğumuza geri döndük adeta. Çocukların arasına karıştık, tüm gün yorgunluktan ölesiye kadar bu muhteşem masal dünyasında eğlendik. Vaktiniz varsa atlayın trene ve şehre yaklaşık 30 km uzaklıktaki bu dünyayı keşfedin. Oraya gitmişken Walt Disney Stüdyolarının olduğu tarafa geçmeyi sakın atlamayın. Sırada Versay Sarayı var. İçeriye girebilmek için önünde güneşin altında yaklaşık 3,5 saat sıra beklediğimiz ama buna değecek güzellikteki Versay Sarayı.... Saray XIII. Louis tarafından 1624 yılında av köşkü olarak yaptırılmaya başlanmış ve XIV. Louis zamanında yapımı tamamlanmış. Barok dönemini en ince ayrıntısına kadar yansıtan bu saray 20 bin kişilik kapasitesiyle Avrupa'nın en büyük sarayı. Sarayın içi renkli mermer, taş ve ahşap oymalar, duvar resimleri, kadife, gümüş ve mobilyalarla süslenmiş. Her özel oda bir Olympos Tanrısı'na adanmış. En göz alıcı yer ise 70 metre uzunluğundaki 17 devasa aynayla dekore edilmiş olan Aynalı Salon. Marie Antoinette'nin "ekmek bulamıyorlarsa pasta yesinler" sözünü bu sarayda söylediği rivayet ediliyor, ki ben yaptığım araştırmalar sırasında Marie Antoinette'nin bu sözü gerçekten söyleyip söylemediğine dair net bir bilgi bulamadım. Biliyorsunuz ki Fransız Devrimi sonrası ayaklanan halk kökeni Viyana'ya dayanan Marie Antoinette'yi idam ettirmişti. Marie Antoinette'nin devlet işlerinde çok güçlü olmadığını okumuştum bir yerde. Viyana'yı gidip gördüğümüzde Marie Antoinette'nin anne ve babası olan Avusturya Kral ve Kraliçesi'nin yaşadığı sarayı gezme imkanımız olmuştu. Marie Antoniette çok güçlü bir karaktere sahip annesinin tam tersine Fransa Tarihi'nde çok etkili olamamış. Aynalı odaya dair kısa bir not düşmek istiyorum: Aynalar pencerelerin karşısına yerleştirilerek oda içinde sonsuzluk görüntüsünün yakalanması amaçlanmış. Burası inanılmaz etkileyiciydi. Eğer Paris'ten önce yolunuz Münih'e düşerse bu sarayı gelin gezin derim. Versay'ı görmüş kadar olacaksınız.


"Tanrı dünyanın en güzel şehri olarak Paris'i yarattı, sonra diğer ülkelere haksızlık olacağını düşünerek önce Fransızları, ardından da Parislileri yarattı" diye okumuştum bir gezi kitabında. Doğru söze ne denir ki. Fransızların o kendini beğenmiş tavırlarına rağmen, nerede yaşamak isterdin diye sorsalar hiç düşünmeden Paris derim. Kendimi bildim bileli hayallerimi süsleyen bu şehir tüm güzelliğiyle bu gezimiz sırasında beni hiç hayal kırıklığına uğratmadı. Hayallerime yolculuk yapmak gibiydi bu güzel şehrin geniş bulvarlarında gezmek. Belki de zamanlamamız harikaydı ve Paris'in en güzel yüzünü görme fırsatımız oldu. Biz 2011 yılı paskalya tatilini fırsat bilip Nisan Ayı'nda yeşil elbisesini giymiş Paris'i gezdik. Paris'i görebileceğiniz diğer bir güzel zaman ise şehrin kırmızı ve sarı renklere büründüğü Ekim Ayı. Sonbaharın tüm renklerini bu şehirde bulabilirsiniz. Paris gezimizden aklımda kalanlar Paris'in tarih kokan inanılmaz düzenli şehir mimarisi. Eyfel'in yüksek noktasına ulaştığınızda karşılaşacağınız manzara sizi çok etkileyecek, emin olun. Tarihi yapıların, müzelerin yanı sıra birbirinin aynısı, siyah fransız balkonlu şık binalar, geniş bulvarlar, yemyeşil ağaçlar, ve güzel bir kahve ya da bir kadeh içki keyfini yaşayabileceğiniz güzel meydanlar... Hepsi Paris'te. Ancak paskalya tatili bir o kadar da Paris'i gezmek için yanlıştı. Çünkü herkes sanki fikir birliği içinde tatil için Paris'i seçmişti. Tüm tarihi ve turistik yerlere girmek için saatlarce sıra beklemek zorunda kaldık. Sanırım rekoru Versay Sarayı önünde yaklaşik 3,5 saat sıra bekleyerek kırdık. Yorgunluğumuz bununla da sınırlı kalmadı. Çünkü biz, tatillerimizde şehrin her noktasını yürüyerek gezmeliyiz düşüncesinde olan biz, Paris gibi büyük bir metropolde heryere yürüyerek gitme gafletinde bulunduk. 2. gün artık ayaklarımızda derman kalmayınca kendimizi şehri örümcek ağı gibi saran metrolarına bıraktık. Paris metrosu sanırım bu zamana kadar gördüğüm "en sanatsal" metroydu. Metroda yolcuların bir anda şarkı söylemeye başlamasını ya da gitar çalıp şarkı söyleyenleri geçiyorum, bir gece metroda orta oyunlarına benzer tiyatral bir gösteriye denk geldik. Artık bu kadarı da pes dedirtecek türden bir gösteriydi. Paris'te önce Seine Nehri kıyısından yürüyerek şehrin kalabalığına karıştık. İhtişamlı köprüler Seine Nehri'ni daha bir güzelleştiriyor. Yandaki fotoğraf Pont Alexandre III Köprüsü'ne ait. "Midnight in Paris" filmini seyredenler bilir. Burası Gil ve Gabrielle'nin yağmur altında karşılaştığı yerdir. Bu sahneden de anlaşılacağı üzere Paris en çok hava yağmurluyken güzeldir, romantiktir. Bu filmi seyrederken aa biz buraya gitmiştik, aaa burası orası değil mi gibi tepkiler vermiştik. Film ile beraber tekrardan o güzel Paris sokaklarında dolaşmıştık. Paris'e gitmeden bir Woody Allen filmi olan "Midnight in Paris" filmini muhakkak seyredin derim. İlgisini çekenler için bu linkten film Paris'te nerelerde çekilmiş bakabilirsiniz. Link: Film Sahneleri Nehir boyunca ilerleyip uzaklardan bize tüm güzelliğiyle göz kırpan Eyfel Kulesi'ne doğru adım adım ilerledik. İlk günümüzde Eyfel Kulesi'ni şöyle karşıdan seyredip, kuleye tırmanışı ertesi güne bıraktık. Çünkü Paris keyfi sürülecek bir şehir aynı zamanda. Eyfel Kulesi'ne çıkmak kadar kuleyi karşıdan seyretmek de bir o kadar keyifli. Bu dünyaca ünlü kulenin inşasının hemen ardından çirkin bir canavara benzetildiğini ve yıkılmasının istendiğini biliyor muydunuz? Peki bu çirkin canavarı 1889 yılından beri 200 milyondan fazla insanın ziyaret ettiğini biliyor muydunuz? Bugünkü diğer adıyla "Demir Lady" dünyanın en önemli turist aktivitelerinden biri. Yılda yaklaşık 6 milyon turistin Eyfel Kulesi'ni ziyaret ettiği söyleniyor. Bu yaklaşık 7.000 ton ağırlığındaki parlayan kahverengi metalden yapılmış "Çirkin Canavarı" yakından muhakkak görmelisiniz. Toplam ağırlığı 7.300 ton, yüksekliği 324 metre olan 18.000 metal parçadan oluşmuş, üzerinde tam tamına 2.5 milyon perçin ve 7 milyon perçin deliği bulunan bu devasa yapının en yüksek noktasındaki görüş mesafesi tam 75 km. Eyfel Kulesi'ne kalabalığa yakalanmadan çıkmak isterseniz ya sabahın erken saatlerinde ya da akşam kapanmasına yakın çıkmanızı tavsiye ederim. Gün batımındaki manzarasının ayrı bir güzel olduğunu okumuştum bir kitapta. Biz de ertesi gün sabah erken saatlerde Eyfel Kulesi'ne tekrar geldik ve bir süre sıra beklesek de Eyfel'e tırmanmayı başardık. Gece ışıklandırmasıyla Eyfel ayrı bir güzel. Her saat başı 10 dakika süren lazer gösterileri yaz aylarında gece 2, kış aylarında gece 1'e kadar yapılıyor. Paris, bir sanat şehri. Şehirde 150'in üzerinde sanat galerisi ve müze var. Eğer 4-5 günlüğüne Paris'e geldiyseniz zamanınızı çok iyi değerlendirmeli ve herşeyi önceliklendirmelisiniz. Bu kadar kısa sürede şehre ait herşeyi keşfetmek imkansız olduğu için en önemlilerini belirleyip onları gezmelisiniz. Aksi takdirde şehrin içinde oradan oraya savrulur durursunuz. Önemli müzelerden biri de Les Invalides Müzesi. Ancak biz bu 4 günlük seyahatimiz sırasında onu gezmek için zaman ayıramadık. Güzel bahçesinde biraz zaman geçirmekle yetindik. 1670 yılında Kral XIV. Luis tarafından yaptırılan bu bina 195 metre uzunluğundaki dış cephesiyle muhteşem bir Fransız Klasiği. Burası ilk olarak Monarşinin savunulmasında yer alan askerlerin, gazilerin anısına inşa edilmiş bir yer. Günümüzde burada hala savaş gazileri yaşamakta. Zamanınız varsa burayı gezmelisiniz muhakkak. Paris'te Eyfel Kulesi kadar ünlü başka bir yer ise Louvre Müzesi. Öncelikle önemli bir bilgi. Eğer sanatsever bir turistseniz "Carte Musees et Monuments" kartını alın. Bu kart Paris'in 70 müzesine girme imkanı sağlıyor. Bu kartı müze girişlerinde ya da metro istasyonlarından temin edebilirsiniz. 1 günlük kart 18, 3 günlük kart 36, 5 günlük kart 54 . Her ne kadar Louvre Müzesi'ni hakkını vererek gezemeyeceğimizi bilsek de, ki bu müzeyi hakkıyla gezmek için yıllar gerekir, içine girmek ve havasını koklamak bile yeter insana. Dünyanın en büyük ve en önemli sanat eserlerinin bulunduğu müzelerden biri olan Louvre 60.600 metrekare alana kurulu ve içinde 35.000'den fazla sanat eserinin olduğu muhteşem bir müze. Burayı gezmek isteyenler için ilk altın kural: SABIR! Sadece içine girip şöyle bir dolaşmak isteyenler bile yarım gününü buraya ayırmalı. 1200 lerde inşa edilen bu yapı önce saray olarak hizmet vermiş. Müzeye dönüştürülmesi ise 1793 yılını buluyor. Önündeki bu devasa cam piramit ise 1989'da eklenmiş. Tamamen saydam olan bu cam piramit gökyüzünü içeri yansıtıyor. 21,6 metre yüksekliğinde ve 793 cam parçasından oluşuyor. Her hafta bu piramidi bilgisayarla yönetilen bir makine tarafından temizliyorlarmış. Bu müzede 1504 yılında Leonardo da Vinci'nin yaptığı o ünlü tablo olan Mona Lisa sergileniyor. Zamanınız varsa Musee d' Orsay, Musee Picasso, Musee Rodin, Centre Pompidou ayrıca gezilebilirsiniz. Ve sıra geldi yazımın en başında bana ilham veren Notre Dame Katedrali'ni ve Notre Dame'ın kamburu Quasimodo'nun güzeller güzeli Esmeralda'ya olan aşkını sizlerle paylaşmaya. İç alanının 130 metre uzunluğunda, 48 metre genişliğinde ve 35 metre genişliğinde olduğunu biliyor muydunuz? Her yıl yaklaşık 12 milyon turisti kendisine çekmeyi başaran bu katedralin içi barok tarzı kiliselere göre oldukça mütavazi. Ancak tüm gotik kiliseler gibi pencereleri oldukça ihtişamlı. Gotik mimarinin dünyadaki en ünlü yapılarından biri olan bu katedralin temelleri 1163 yılına dayanıyor. Bu Katedrali özel kılan başka bir neden de Napolyon'un burada taç giymiş olması. Bu törenin canlandırıldığı tablolara ise Louvre Müzesi'nde denk geleceksiniz. Biz ordayken tam da Hristiyan alemi için önemli olan paskalya törenleri yapılıyordu. Bu Katedral Seine Nehri'nin üzeindeki bir adacıkta yer alıyor. Katedralden çıkıp nehir boyunca yürümeye devam ederseniz Aşıklar Köprüsü'ne ulaşacaksınız. Ben bu köprüyü bilmiyordum. Sevda Paris'e gelmeden önce okuduğu yazılardan öğrenmiş burayı. Aşklarını köprüye taktıkları kilitlerle sağlamlaştırmaya çalışan çiftlere ait o kilitler: Paris'e gelirken yanınızda aşkınızı temsil eden kilitinizi getirmeyi unutmayın! Paris rengarek, ışıl ışıl, hareketli, capcanlı bir şehir. Biz o gece Notre Dame Katedrali etrafında zaman geçirdik. Akşam yemeğimizi gözümüze güzel gelen bir restoranda yedik. Sonrasında cafelerin, restoranların olduğu ara sokaklarda dolaştık ve canlı müzik dinleyerek gecemizi tamamladık. Paris'teki 3. günümüzde ise çocukluğumuzu saklandığı yerden bulduk çıkardık. Etraftaki tüm çocuklarla birlikte Disneyland'da kendimizden geçtik ve çooooooook eğlendik. Hem de çok. Disneyland'a ait fotoğrafları ve notlarımı bir sonraki yazımda sizlerle paylaşacağım. Bu yazımı Paris şehir merkezindeki önemli turistik yerler için ayırdım. Bu nedenle Disneyland ve Versay Sarayı'na ait izlenimlerimi ikinci yazımda anlatacağım. Yaklaşık 2 km uzunluğundaki bu dünyaca ünlü cadde tüm pahalı markalara ve çok şık mekanlara ev sahipliği yapıyor. Orada alış-veriş yapmasak da caddede gezip havasını almak bile yetti. Şanzelize'nin üst tarafında yer alan Zafer Takı ise Fransızların ulusal sembolü. Napolyan zamanında yapımına başlanan (1806) Zafer Takı imparatorluk ordularının şanına adanmış ve 1836 yılında bitirilmiş. 50 metre yüksekliğinde. Yukarıdaki fotoğrafı çekebilmek için trafiğin ortasında fazlaca uğraştım. Zafer Takı bu perspektiften oldukça etkileyici. Ve sıra geldi şehrin tepesine kurulmuş, muhteşem görüntüsüyle Sacre Coeur Kilisesi'nden bahsetmeye. Bu kiliseye finiküler sistemi kullanarak çıktık ve gecenin karanlığında daha bir ihtişamlı duran bu kiliseyi görür görmez etkilendik. Kilisenin içini o sırada yapılan paskalya töreni nedeniyle çok fazla gezemedik. Ancak şehrin tepesine adeta çökmüş olan bu kilise tüm heybetiyle herkesi büyüsü altına aldı ve onu dışardan seyretmek çok keyif verdi. Bu kilise dünyanın en ağır çanlarından birine sahip. Çan kulesinin yüksekliği 83 metre. Bu kilise Fransa Prusya Savaşı'nın ardından vatanseverliğin yeniden doğuşunu simgelemesi amacıyla yaptırılmış. 1 Ağustos 1885 yılından beri gece ve gündüz birisi burda hep nöbet tutuyor. Bunun amacı ise, 1870 yılındaki savaşın günahlarının çekilmesi gerekliliğine olan inanış. 1944 yılındaki bombalama sırasında bile burası hiç boş bırakılmamış. Bu kilisenin bulunduğu tepeden Paris manzarası inanılmaz. Tüm şehir ayaklarınızın altında. Kilisenin önündeki merdivenleri gençler kuşatmış adeta. Şehrin manzarasına karşı içkilerini içip o manzaranın tadını çıkartıyorlar. Kilisenin etrafında şöyle bir dolaşırsanız Montmartre'ye ulaşacaksınız bir anda. Yani bir anda sanatın içine düşeceksiniz. Bir zamanlar burada kabareler, revüler, ressamlar, yazarlar, şairler buluşurlarmış. Şimdi ise bu bölgede birçok müze bulunuyor. Gündüz saatlerinde çıkarsanız bu tepeye bu müzelerden birkaçını gezebilirsiniz. Gece ise heryer ışıl ışıl. Her yerde ressamlar var. Gezmesi keyifli. Restoranlar, cafeler turistlerle dolu. Burada krep yemeği unutmayın... Bu kilisenin bulunduğu tepeden Paris manzarası inanılmaz. Tüm şehir ayaklarınızın altında. Kilisenin önündeki merdivenleri gençler kuşatmış adeta. Şehrin manzarasına karşı içkilerini içip o manzaranın tadını çıkartıyorlar. Paris, modanın, sanatın merkezi tarih kokan Paris... Mutlaka görülmesi gereken dünyanın belki de en romantik ve en sanatsal şehrini anlatmaya çalıştım elim geldiğince. Paris bunlarla sınırlı değil tabii ki. Versay Sarayı'nı ve çocukluğumuza geri döndüğümüz Disneyland'ı ikinci yazıma sakladım. 'Daha neler var?' sorunuz içinse ayrıca bir yazım var. Bu üçüncü yazımda ise biz gidip göremedik ama sizin zamanınız olursa aklınızda bulunması için tüm güzel yerleri derleyip toparladım sizin için. Paris muhteşem bir şehir, bu yıl ilk defa gittim ve hayran kaldım. Güzel resimler ve bilgiler için çok teşekkürler.


Paris 20 bölgeye bölünmüş bir şehir. Gideceğiniz bölgenin numarasını bildiğiniz takdirde adresi bulmanız oldukça kolay. Charles-de-Gaulle ya da Rossy Havalimanı şehre 32km uzaklıkta yeralıyor. RER'in B hattı ile 35 dakikada merkeze gidebilirsiniz. Paris metrosu çok yaygın bir ağa sahip, 14 hattı 372 durağıyla örümcek ağı gibi şehrin altını komple sarıyor. Paris'te 2 dakikadan fazla metro beklediğimizi hatırlamıyorum. Kenti yaya olarak gezmeniz de mümkün ancak Paris çok büyük bir şehir ve metro kullanmaktan korkmayın. Biz havalimanına iner inmez bir turist bilgilendirme bürosuna gittik ve Paris tatilimiz için gerekli olan ulaşım bilgilerini edindik. Paris'e ulaşabilmek için 6 zonluk 5 gün geçerli olan bilet aldık ve bu bilet için kişi başı 51,20 ödedik. Bu biletle ayrıca Versay Sarayı'na ve Disneyland'a gittik. Paris'te herhangi bir bölgede otelde kalabilirsiniz. Otel ayarlarken dikkat etmeniz gereken ilk nokta otelin metroya olan uzaklığı. Metroya yakınsa hiç sorun yok. Paris'te otel odaları çok büyük değil. Bazı otellerde banyolar odanın içinde. Yani banyolar duvarla ayrılmış değil. Sakın şaşırmayın. Bu çok olası bir durum. Otel seçerken bu noktaya dikkat etmeniz yeterli. Ben önce inananmadım ancak gerçekten otellere ait yorumları okurken banyonun odanın ortasında olmasının yaygın bir durum olduğunu anladık. Oteli seçerken bu noktaya dikkat ettik. Biz Central Hotel'de kaldık (Adresi: 1 bis, rue du Maine 75014 Paris, Tel: 01 43 20 69 15) 4 gece için 2 kişilik odaya toplam 242 ödedik. Paris'te La Defence bölgesini, kendisi de belli başlı bir şehir olan P. de la Vilette'teki Bilim kompleksini ziyaret edebilirsiniz. Paris'in en eski kilisesi olan Saint Germain des Pres'i (1000 yıllık) ve en uzun sokağı olan Rue de Vaugirard'ı da gezebilirsiniz. Luxemburg bahçeleri gibi geniş park ve bahçelerinde dinlenmeyi atlamayın derim. Ayrıca üniversite denilince akla ilk gelen isimlerden biri olan Sorbonne'a uğrayabilir bilimin kokusunu içinize çekebilirsiniz. Paris'e gittiyseniz o güzelim pastanelerindeki pastalarını yemeden gelmeyin. İnek, koyun ve keçi sütünden yapılmış yüzlerce çeşit peynirini muhakkak deneyin. Paris'e yazın gittiyseniz Seine Nehri boyunca yapılmış plajlarda güneşin tadını çıkarabilirsiniz. Vaktiniz varsa Oscar Wilde, Jim Morrison, Yılmaz Güney gibi ünlülerin mezarlarının bulunduğu ünlü Pere Lachaise Mezarlığı'na gidebilirsiniz. Ve ünlü Moulin Rouges... 1885 yılında inşa edilerek 1900 yılında küçük bir gece kulübüne dönüştürülen orjinal Moulin Rouges'in günümüzde sadece kırmızı değirmen kanatları kalmış olsa da burayı akşam gelip görebilirsiniz. Paris'in simgesi niteliğindeki bu gece kulübü kankan danslarıyla ünlüymüş bir zamanlar. Günümüzde ise Las Vegas tarzı pırıltılı revüleri burada izleyebilirsiniz. Sen Sürpus Kilisesi'ndeki Gül Çizgisi'ni gidip görebilirsiniz. Gül çizgisi, Kuzey Kutbundan Güney Kutbuna giden herhangi bir çizgi. Paris sokakları dünyanın ilk sıfır meridyenini gösteren 135 pirinç markayla işlenmiş. İşte bu meridyen bu kiliseden geçiyor. La Regulade: Burada kuzu ve sufle'yi tavsiye etmiş. Chez L'ami Jean: Öğlen gidin demiş, burada riz au lait önermiş. Le Ribouldingue: Şarap soslu dana yanağı ve tarte tatin yenmesini önermiş. Chez Michel: Deniz ürünlerini önermiş burası için. Cafe des 2 Moulins, burası meşhur 'Amelie' filminin çekildiği cafe. Oraya giderseniz cafedeki film afişiyle resim çektirebilirsiniz. Bir de turistik yerlerden farklı olarak Paris'in en eski (1615) kapalı pazarı 'Marche des enfants rouges' e gidip gezebilirsiniz. Öncelikle sana kendi bloğunda başarılar dierim. Siteni incelemek, fikir alış-verişinde bulunmak beni mutlu eder. Ben kendi bloğumda yaptığım alıntıları kaynak göstererek yapmaya özen gösteriyorum.


Hadi gelin size bu sefer doğasıyla beni her seferinde büyüleyen Partnachklamm'ı yani Partnach Geçidi'ni anlatayım. Burası Garmisch-Partenkirchen bölgesinde. Bu bölge turistlere, doğa severlere çok farklı imkanlar sunan çok şirin bir Bavyera yerleşim yeri. Almanya'nın Alpler üzerindeki en yüksek noktası Zugspitze'nin bu bölgede yer alıyor olması bölgeyi daha da özel kılıyor. Daha önce yine bir doğa harikası olan Höllentallklamm'ı bloğumda anlatmıştım. Aşağıda ilgili yazılar kısmında Höllentalklamm yazıma ulaşabilirsiniz. Ayrıca buraya yakın Eibsee görülmeye değer bir yer. Kısacası eğer doğayla iç içe bir 3-4 gün geçirmek isterseniz Münih yakınlarındaki Garmisch-Partenkirchen tam ideal. Daha turistik olan Garmisch'e karşılık bölgenin Partenkirchen tarafı daha küçük ve daha şirin. Klasik Bavyera mimarisinin en güzel şeklini bulacağınız Partenkirchen'de butik bir otelde kalabilir, günü birlik Partnachklamm, Höllentallklamm, Eibsee turları yapabilir, trenle Almanya'nın Alpler üzerindeki en yüksek noktası olan Zugspitze'ye çıkabilirsiniz. Unutmayın ki burası kış sporlarının da merkezi. Dünyaca ünlü Alman sporcu Miriam Gössner'in de doğduğu yer. Partnachklamm'a Münih ana tren garından kalkan trenlerle ulaşmak mümkün. Münih-Garmisch arası trenle 1,5 saat ve Bayern Ticket (5 kişi bu biletle seyahat edebilir) ile gidebilirsiniz. Bu biletle ilgili daha ayrıntılı bilgi verdiğim yazıma ulaşmak lütfen tıklayın. Garmisch tren istasyonunda inmelisiniz. Partnachklamm durağına ulaşmak içinse Garmisch tren istasyonundan kalkan Zugspitze trenine ya da Eibsee yönüne giden otobüslere binebilirsiniz. Bayern Ticket her iki seçenekte de geçerli. Zugspitze trenine binmeden önce Bayern Ticket'ı gösterip tekrar geçerlilik kazandırmayı unutmayın. İnsan bu yapıya bakarken bile korkarken nasıl olur da sporcular buradan atlar akıl almıyor gerçekten. Atlıyoruz teleferiğe ve 5-6 dakikalık teleferik yolculuğu sonrası kendimizi muhteşem bir manzaranın içinde buluyoruz. Doğasıyla bizi büyüleyen Tegernsee gibi Partnachklamm'da bizim highlightlarımız arasında. Merhaba Gökce, yazilarini keyifle okuyorum. Ben de senin gibi yeni cografyalar, kulturler ve insanlarla tanismayi cok seviyorum. Bu yaz, senin blogunda okuduktan sonra Hirvatistan tatili yapmaya karar verdik ve Hvardan baslayarak sizin izlediginiz rotayi tersinden izledik. Cok keyifli bir tatildi, sana tesekkur etmek istedim, cok yardimi oldu paylastiklarinin. Dunya kucuk, belki bir gun bir yerde yollarimiz kesisir. Sevgiyle kal..


2 hafta içinde 5.895 metre yüksekliğe çıkma hazırlığı yapmak hiç kolay değildi. Zihnen ve fiziken hazır olmanın yanı sıra ekipman olarak da hazır olmak gerekliydi. Bunun yanı sıra, Safari için de belli bir hazırlık gerekliydi. Ödevimize iyi çalıştık. Yumurta kapıya dayandığı için biraz hızlı hareket etmek gerekiyordu. Ama 2 hafta içinde tüm hazırlıklar tamamdı. Kilimanjaro'ya varış ve Kilimanjaro ile önemli bilgiler için lütfen tıklayın. Kilimanjaro Havalimanı'nda bizi karşılamaya gelen rehberle buluşup kalacağımız Meru View Lodge'a doğru yola koyulduk. Genellikle Meru Dağı'na tırmanacaklar Arusha şehrinde, Kilimanjaro'ya tırmanacaklar Moshi şehrinde geceliyor. Her iki şehir de havalimanından 45 dakika uzaklıkta. Biz, havalimanında tur görevlileri tarafından karşılandık ve ekibin geceleyeceği Arusha'ya doğru yola koyulduk. Bizim programımızda Meru olmasa da ekip olarak Meru Dağı manzaralı Arusha'da kaldık. Yaklaşık 45 dakika sonra akşam karanlığında otele ulaştık. Odamıza yerleşme ve ilk keşif benim en çok zevk aldığım anlardır. Ben nereye geldim, nasıl bir yer burası, aaa banyosu böyle mi, sanki dışarıda böcekler var, hımm sinek de varmış burda gibi ilk alışma ve ilk keşif önemlidir. Çok ilginç ve çok özel bir deneyim oldu. Ardından Kilimanjaro'yu beraber çıkacağımız kişilerle tanışıp rehberden ilk bilgileri aldık. Ekiple ilk akşam yemeği ve güzel bir uyku. Ertesi gün Kilimanjaro tırmanışı için hazırdık. Çok kısa bir bilgi: Yanımıza sadece Kilimanjaro için gerekli eşyalarımızı aldık. Geri kalanlarını Meru Lodge'da bıraktık. Zaten 6 gün sonra tekrar bu otele geri gelecektik. Kilimanjaro içinse günlük ihtiyacımız olanları biz sırt çantamızda taşıdık. Diğer eşyalarımızı su geçirmez çantalar içinde taşıyıcılara teslim ettik. Pole Pole ne demek diye sorduğunuzu duyar gibiyim. ''Pole Pole'' yerli dil Swahili'de ''Yavaş Yavaş'' demek. 1. Altın Kural: Zirveye hızlı ulaşmak istiyorsan yavaş yürüyeceksin! Saat 6:30'da heyecanlı bir şekilde güne başladık diyebilirim. Saat 7:00'de tüm hazırlıklar bitmiş ve biz kahvaltı için hazırdık. Kilimanjaro için 2. Altın Kural: Yiyebildiğin kadar ye, içebildiğin kadar iç. Bu nedenle ne verdilerse ilk günden itibaren silip süpürdük diyebilirim. Saat 8:30'da yola koyulduk. Saat 11:00'de Kilimanjaro Milli Parkı'na ulaşmıştık. Saat 11:30 gibi rehber ve tüm ekiple beraber buluştuk. Ekip tırmanış hazırlıklarına koyuldu. Yemek malzemeleri, diğer tüm malzemeler çantalara yerleştirildi. Taşıyıcılar kendi payına düşen yükü sırtladı. Saat 12:15'te Kilimanjaro Giriş Kapısı'ndan geçtik. İlk günkü kamp yerimiz 2.720 metre yükseklikteki Mandara Kampı'ydı. İlk gün 13.916 adım attık ve toplam 10,5 km yürüdük. Çok zorlayıcı olmayan bir yürüyüştü. Kilimanjaro'nun tepesini görmek istiyorsan 1- Yavaş yürüyeceksin, 2- Günde en az 5 litre su içeceksin. Biz daha ilk günden 5-6 litre su tüketmeye başladık ve çok ağır adımlarla ilerledik. Daha yükseklere çıktıkça da bunun da faydasını gördük. Kamp yerine ulaştığımızda taşıyıcılar çoktan kampa ulaşmıştı. İlk geceki uykumuz fena sayılmazdı. Gece 2 defa ihtiyaç molası için dışarı çıktığımız için her seferinde tekrar uykuya dalmak oldukça zor oldu. Ancak soğuk değildi. En azından uyku tulumlarımız bizi sıcak tuttu. Saat 6:30'da uyandım. Fatih ise gün doğumunu fotoğraflayabilmek için saat 6:00'da uyandı. Her sabahki rutinimiz başladı. Saat 7:00'e kadar sabah temizliği ve saat 7:30'da kahvaltıdaydık. Kahvaltı fena sayılmazdı ama ben başta verilen çorba gibi şeyi sevemedim. Ardından omlet ve sosis verdiler. Fena değildi. Kilimanjaro'da verilen herşeyi yemek gerekiyor. El mahkum. İlk başta çok sıcaktı. Yürüyüş bu nedenle çok zorladı. Sürekli terledik. Saat 12:00 gibi öğlen yemeği yerine ulaştık. Öğle yemeğinden sonra yola koyulduğumuzda hava artık soğumuştu ve yarım saat sonra yağmur başladı. 2. Günkü yürüyüşümüzü saat 3'e doğru yağmur eşliğinde tamamladık. Saat akşam 18:30'da akşam yemeğindeydik. Mısır çorbası, makarna, et ve ananas 2. Gün şefimizin bizim için hazırladığı yemekti. İkinci gün toplam 20.639 adım atmışız ve toplam 15km yol yürümüşüz. Bugün aklimatizasyon günüydü. Yani belli bir yüksekliğe çıkıp tekrar geri inecektik. Bu şekilde vücudumuzu yüksekliğe alıştırmaya çalışacaktık. Bu sabah her zaman ki gibi erken uyandık. Saat 6:00'da güneşin doğuşunu seyretmek üzere dışarıdaydık. Heryer bulutlarla kaplıydı. Muhteşem bir görüntüydü. Sabah hazırlığı, sabah kahvaltısı sonrası saat 8:50'de yürüyüş için hazırdık. Ancak yağmur da yağmaya başlamıştı. Yağmura karşı korunaklı giyinip yola koyulduk. Saat 10:00 sularında Zebra Rocks'a vardık. Ekibin diğer üyeleri yağmura karşı çok korunaklı olmadıklarından sırılsıklam oldular ve Zebra Rocks'tan geri döndüler. Ben ve Fatih rehberimiz Remedi ile yürümeye devam ettik. Başlangıç noktamız 3.720 iken yürüyüşü tamamladığımız tepe 4.300 metre yükseklikteydi. Tepeye ulaşırken bizde yükseklik hastalığının belirtilerinin olmayışı ümidimizi iyice arttırdı. Ne bir baş ağrısı ne mide bulantısı vardı. Bu iyiye işaretti. Bunda yavaş yürümemizin ve çok su içmemizin oldukça önemli etkisi vardı. Yukarda sıcak bir çay molası sonrası geri dönüş başladı. Tam tepedeyken yağmur durmuştu ancak geri dönüşte 2 defa daha yağmura yakalandık. Son parkura ulaştığımızda bende yolunda gitmeyen birşeyler olduğunun sinyallerini aldım. Attığım her adımda çok şiddetli bir sancı oluşuyordu. Yaklaşık 15 dakika sancı içinde yürüdüm ve saat 13:10'da kamp yerine ulaştık. Saat 16:30'a kadar sancılar hiç durmadan devam etti. Bir ara rehber acil kurtarma ekiplerini isteyip istemediğimi sordu. Tek düşünebildiğim şey devam etme isteğiydi. Bu nedenle biraz daha beklemek istediğimi söyledim. Ya içtiğimiz sudan mikrop kapmıştım ya yediklerim bana dokunmuştu. Tahminiz yemekten yanaydı. Çünkü sular kaynatıldıktan sonra biz içine tekrardan mikrop öldürücü ilaç atıp içtik hep. Sudan olmadı, hemen hemen imkansızdı bu. Ancak sonradan anladık ki bunlar yüksekliğin yarattığı gaz sancılarıydı. Daha da yukarılara çıktıkça midemde çok ciddi sorunlar yaşadım çünkü. O gün ilaçlar ve sıcak zencefil çayı sayesinde saat 16:30 civarında kendime geldim. Ancak şunu söyleyebilirim ki hayatımın en zor 3 saatini geçirdim. 3.720 metre yükseklikte nedenini bilmediğim bir ağrıyla ordan oraya savruldum. Dedim ki içimden tüm planlar mahvoldu. Önümüzdeki günleri hastanede geçireceğim. Kabustu yaşadığım, ama çok şükür ki kısa sürdü. Sonrasında güneşin tadını çıkarttım ve yemeğe kadar biraz uyudum ki o çok iyi geldi. 3. Gün Kamp Yerimiz: Horombo Kamp Alanıydı (3.720 metre) 3. gün toplamda 15.443 adım atmışız ve 11.2 km yürümüştük. Güneşli bir sabah Kilimanjaro'da artık dananın kuyruğunun kopacağı güne başladık. Uzun bir gün, uzun bir gece olacaktı. Neden mi? İşte ayrıntılar. Benim korktuğum başıma geldi. 4.200 metreden itibaren sancılarım geri gelmişti. Mide bulantısı, yemek yiyememe baş gösterdi. Öğle yemeğinde artık hiç birşey yiyemeyeceğim gibi geldi. Bu da halsizliğe sebep oldu. Bunların hepsi Yükseklik Hastalığı'nın belirtileriydi. Midem yükseklikle baş edemiyordu. Neredeyse tüm gücümü yitirmiş bir halde 4.720 metreye öğleden sonra ulaştık. Kibo Kamp Alanı inanılmaz bir yer. Burası zirve yürüyüşüne başlayacağımız yerdi. Tüm duyguların birbirine karıştığı alan. Zirve yürüyüşü yapacaklar heyecanı, başarmış dönmüşler mutluluğu, yorgunluğu yaşıyor. Burada birkaç gün önce yolda tanıştığımız Hint-Amerikan asıllı gencin 2 rehberin kolları arasında resmen sürünerek yukarıdan aşağıya indirilişine tanık olunca, ''Orada, Yukarıda Neler Oluyor?'' diye düşünmeye ve kendi adıma korkmaya başladığımı da itiraf etmeliyim. Kibo Kamp Alanı'na öğleden sonra 4 gibi ulaşmıştık. Karnımızı doyurup çayımızı içtikten sonra zirve yürüyüşü hazırlıklarına başladık. Zirve yürüyüşüne gece saat 12:00'de başlayacaktık. Tüm gece yol almamız planlanıyordu. Hava soğumaya başladı. Su sistemlerimizin donma ihtimali artmıştı. Fatih'in bulduğu çözüm ise harikaydı. Su içme sistemlerimizin borularını yara bantlarıyla sardı. Ama işe yaradı diyebilirim. Sabaha kadar suyumuz vardı. Sonrasında ise donmasına engel olamadık. Akşam yemeği sonrası herkes büyük bir heyecanla yataklarına çekildi. Uyumamız gerekiyordu ancak hepimiz çok heyecanlıydık. Ekibimizin içinde bir felaket tellalı bir Avusturyalı olduğunu söylemeyi daha önce unuttum. Adı Manfred. Manfred sürekli olarak havanın bozacağından, yukarıda fırtına çıkacağından ya da hastalanıp başaramayacağımızdan bahsedip durmuştu geçtiğimiz 4 gün boyunca. O gün artık dayanamadık ve Manfred'e hepimiz çıkıştık. Çünkü artık gerçekten zirveye yürüyecektik ve olumsuz birşey düşünmek istemiyorduk. Zaman olsa da size Manfred'i uzun uzun anlatsam, komik bir karakterdi arkadaş. 5. gün saat tam gece yarısı yürüyüşe başladık. Gecenin zifiri karanlığında, kafalarımızda lambalar tek sıra halinde yukarı doğru yürüyorduk. Diğer gruplarla beraber ortaya çıkardığımız görüntü gerçekten görülmeye değerdi. Gecenin karanlığında sadece ilerleyen küçük ışıklar gibiydik. Başka hiç birşey görünmüyordu. Bir de ışıklarıyla bize eşlik eden yıldızlar vardı... Böyle yazınca romantik bir ortam görüntüsü çizmiş oldum. Aslında gerçekten de romantik bir ortamdı ancak tabii ki benim mide bulantılarım başlayana kadar. İlk molada hiçbir sorun yoktu. 2. molada biraz biraz kötüleşmeye başladım. Sonradan çektiğimiz videoları seyrediyorum da. İlk molada şarkı söyleyip dans eden ben 5.100 metreden itibaren sanki bambaşka birine dönüşmüşüm. Evet beklenen son çok geçmeden geldi. Yürüyüşe başladıktan yaklaşık 4 saat sonra, istifra etmeye başladım ve yaklaşık 1 saat bu ara ara tekrarlanırdı ancak ben tırmanışa devam ettim. Sanırım sabah 5:30 sularıydı. Geriden gelen Fatih'e artık yapamayacağım, midem mahvoldu, adım atacak gücüm yok, ben geri dönüyorum demek için arkamı döndüğümde sanki ayaklarımın altından yükselen güneşin ufuk çizgisini kıpkırmızı yaptığını gördüm. İşte o AN gözyaşlarıma hakim olamadım. 15 dakika sonra Kilimanjaro'nun ilk zirvesi Gilman's Noktasına yani 5.685 metreye ulaşmıştık. Saat 5:45 sularıydı ve biz resmen Kilimanjaro Zirvesi'ni başarmıştık. Ben ayakta sallanıyordum resmen. Sürekli istifra etme gereksinimi beni mahvetmişti. Şimdi verilmesi gereken bir karar vardı. Ya devam edecektim ya tamam diyecektim. Kilimanjaro Dağı'nda 3 farklı zirve var. Gilman's Noktası Kilimanjaro'nun ilk zirvesi (5.685 metre). Bu noktayı başaran kişi sertifikasını alıp evinin duvarına asabilir. Bunun öncesinde geri dönerseniz resmi olarak Kilimanjaro'yu başarmış olmuyorsunuz. Ardından dağın yukarısında 1-2 saat daha yol alıp bir başka tepeye çıkabilirsiniz. Bunlardan biri Stella Noktası, son nokta ise 5.895 metre ile Uhuru Noktası, yani Özgürlük Noktası. Uhuru Noktası 5.895 metre ile Afrika'nın en yüksek noktası. 5 kişi olarak başlamıştık. Ekipten bir Alman da benim gibi yükseklik hastalığına yakalanmıştı. O Gilman's noktasından sonra Tamam' dedi ve geri döndü. Tabii ki ona bir rehber eşlik etti geri dönüşünde. Ben Devam' kararı verdim. Ancak yaklaşık 15-20 dakika sonra artık yürüyemez oldum. Şimdi düşününce bazı anları hatırlamıyorum. Şuurum bir ara kapandı çünkü. Yere yığıldım adeta. Rehber artık devam edemezsin dedi. Zaten benim konuşacak gücüm bile yoktu. Devam etme isteğim de. Çünkü ayağımı her kaldırışımda, 10 cm'lik bir yükseklik bile midemde bir bomba etkisi yapıyordu. Ekibin geri kalanı devam edecekti. Karar sırası Fatih'teydi. Beni yalnız bırakmak istemiyordu. Ancak ben onun devam etmesi konusunda kararlıydım. Bu konuyu defalarca konuştuk. Eğer birimiz hastalanırsak, diğer ne olursa olsun geri dönmeyecekti. Fatih yola devam etti. Ben çok önemli bir sorunla baş başaydım. 7 saatten fazla süredir yol almıştık ve şimdi o yolu o perişan halimle geri dönmek zorundaydım. Tekrar Gilman's noktasına geri dönüp aşağıya doğru baktığımda o yolu neden gece çıktığımızı çok iyi anladım. Bu kadar dik bir yamacı, insanın göre göre çıkması hiç kolay değil. Gece nereye adım attığımızı anlamamıştık. O yüzden korkmadan çıkmıştık. Ancak gündüz çıkmak akıl karı değildi. Ben her 10 dakikada yere çömelip 5 dakika dinlenerek yola devam ettim. Bir ara acaba yardım ekiplerini mi çağırttırsam diye düşündüm. Sonra onların gelmesi şimdi 2 saati bulur sen kendi başının çaresine bak dedim. Yanımdaki rehberle bir şekilde aşağıya inmeyi başardım. İnanılması güç ama aşağıya indikçe mide bulantılarım, sancılarım, kusmalarım hepsi azaldı. Kibo Kamp Yeri'ne döndüğümde resmen sapa sağlamdım. OFF THE ROAD ON THE TRACK AFRIKA'nın EN YÜKSEK NOKTASINA ÇIKMIŞTI!!! Yorgunluk, sevinç, heyecan tüm duygular birbirine karıştı. Hala inanamıyorduk. Ben gözlerimizi kapattıkça arkamı döndüğümde karşılaştığım güneşi hatırlıyordum. Hala da o görüntü gözlerimin önünden gitmez. 5. gün burada tamamalanmamıştı. Daha yolumuz vardı. 3.720 metreye Horombo Kampı'na geri yürüyecektik ve orada geceleyecektik. Yani gece 12:00'de başlayan yürüyüş o gün öğleden sonra 4 gibi sonlandı. You'll get there safe. No trouble! Drink plenty of water. No trouble! Also Mawenzi such a high mountain. Like a snake, like a snake! Tırmanış süresince günde 4-5 litre su içilmesi çok önemli. Çünkü yükseklikle beraber kalp atışları hızlanıyor ve sürekli yükseğe çıkıldığından terle atılan su miktarı artıyor. Su kaybını karşılayabilmek için günde en az 5 litre su içilmeli. Dağdan gelen su direk içilebilecek bir su değil. Kesinlikle öncelikle kaynatılmalı. Burada önemli bir ayrıntı vermek istiyorum: Fizik dersinden hatırlayanlar bilir. Her 1.000 metre yükselişte suyun kaynama noktası 3,3 derece düşüyor. Yani 4.000 metrede su 86,8 derecede kaynamış oluyor. Bu yüzden deniz seviyesinde 5 dakikada kaynatılarak temizlenen su, 4.000 metrede en az 20 dakika kaynaması gerekiyor. Buna tur görevlileri ne kadar dikkat ediyor bilinmez. Bu nedenle yanınıza mutlaka MICROPUR tablet almayı unutmayın. MICROPUR tablet su içindeki bakterilerin, mikropların öldürülmesinde oldukça iyi bir ilaç. Tırmanış sırasında yeme-içme nasıl diye sorarsanız: Tırmanış sırasında verilen 3 öğün yemeğin yanı sıra aralarda atıştırmak ve enerji toplamak için yanınızda mutlaka enerji verici yiyecekler bulundurun. Örneğin, biz yanımıza enerji verici barlar dışında, kuru kayısı ve çikolata almayı ihmal etmedik. Bir başka önemli nokta da ishal olma durumunda kaybedilen mineralleri yerine getirmek için yanınızda bir paket kabartma tozu bulundurun. Kabartma tozu, tuz, şeker ve çayla hazırlanan elektrolit böyle bir durumda yardımcı olacaktır. Ya da direk eczaneden elektrolit alabilirsiniz. Su içine karıştırarak her gün tüketmekte yarar var. Kilimanjaro dağına tırmanış maliyeti: Kilimanjaro Dağı'na 6 günlük tırmanış turu için kişi başı 1.500 ödedik. Bizce bu makul bir fiyat. Çünkü zaten bunun yaklaşık 600 'su milli park ücreti. Gerisi taşıyıcılar, rehber, aşçı vs. için ödeniyor. Kilimanjaro tırmanışı biz 5 kişi olarak gerçekleştirdik. Marangu Rotası'nı takip ettik. Bu rota üzerinde kamp yerlerindeki odalarda kaldık. Bizimle beraber, 1 rehber, 2 yardımcı rehber, 1 aşçı, 1 yardımcı aşçı ve 10 taşıyıcı vardı. Toplam 15 kişi Kilimanjaro tırmanışımız sırasında bize destek oldu. Ancak örneğin Machame rotasını takip ederek Kilimanjaro'ya tırmanan bir Alman çifte ise sadece 2 kişi olmalarına rağmen 10 kişilik bir ekip eşlik etti. Çünkü bu rotada çadırlarda kalınması gerekiyor. Çadırların taşınması ve kurulması için de daha fazla adama ihtiyaç var. Burada ekibin büyüklüğü bahşiş nedeniyle önemli. Tüm ekibe görevlerine göre bahşiş vermek çok önemli ki bahşişler de belli kurallara bağlanmış. Mesela rehber günlük 15-20 USD, yardımcı rehber günlük 10-15 USD bahşiş alıyor. Biz 6 günlük tırmanış için toplamda ailemiz adına 300 USD bahşiş verdik.


'Ormanda yolunu yitirmiş çocuklar gibi terk edilmişlik içerisindeyiz. Önümde durup bana baktığında, ne sen benim içimdeki acıları anlayabilirsin, ne de ben seninkileri. Ve senin önünde kendimi yere atsam bile, biri sana cehennemi sıcak ve korkunçtur diye anlattığında cehennem hakkında ne bilebilirsen benim hakkımda da ancak o kadarını bilebilirsin...' Franz Kafka. Çağımızın hastalığı YABANCILAŞMAYI Franz Kafka ne kadar güzel dile getirmiş. Prag şehri, herkeste çok farklı duygular uyandırıyordur eminim. Mayıs Ayı sonunda Prag'ı gezmiş biri olarak bende ise Franz Kafka'nın yukarıda dile getirdiğim duygularını uyandırdı. Rehberimizden henüz yüksek sezonun başlamadığını öğrenince bu şehir daha ne kadar çok turist kaldırır acaba diye düşünmedim değil. Charles Köprüsü'nde adım atmak nerdeyse imkansız. Herkes fotoğraf çekiyor, bir yerden bir yere yürüyor... Bu kadar çok YABANCI birarada... Bu nedenle bence Prag tatilinizi Mayıs ya da Eylül aylarına planlayın. Hem hava güzel, ne soğuk ne çok sıcak, hem de çok fazla turist yok. Ancak bembeyaz karlar altındaki Prag şehrinin ayrı bir güzel ayrı bir romantik olduğunu da belirtmeden geçemeyeceğim. Ben o halini de gördüm. AMA çok soğuktu. Bunu da unutmayın. Peki kaç gün planlayalım diye sorarsanız, cevabım 4 gün olacak. Bence 4 gün Prag şehrini keşfetmek için yeterli. 2 gün eski şehir için, 1 gün Metronom, Charles Köprüsü ve Kale Bölgesi için, 1 gün ise Franz Kafka için ayırabilirsiniz. Biz programımızı bu şekilde hazırladık ve çok yorulmadan şehri birazcık da olsa keşfettik diye düşünüyorum... Hem o milyonlarca YABANCI'dan biriydik, hem de değil. Sonraki gün ise sırada o ünlü, romantik Charles Köprüsü vardı. Muazzam bir turist kalabalığı içinde köprünün üzerinde dolaştıktan sonra bu güzel köprüyü bir de yüksek bir tepeden görmeliyiz dedik ve Metronom'a çıktık. Metronom'da bulduğumuz manzara ise güneşin altında o kadar çok merdiveni tırmanmamıza değdi gerçekten. Buraya muhakkak zaman ayırın bence. Öğleden sonra ise bir gün önceki rehberimizin eşliğinde Kale Bölgesi'ne çıktık. Kale Bölgesi ve içindeki Gotik Kilise yarım günlük bir aktivite... Bu turun ücreti sabit. Kişi başı 250 kron. (Biz ayrıca 120 kron da bahşiş verdik. Çünkü rehberimiz sadece 3 kişi olmamıza rağmen büyük bir özenle turu gerçekleştirdi). Franz Kafka kadar Mozart da Prag şehriyle bütünleşmiş bir sanatçı. Mozart, 1787 yılında ünlü eseri Don Giovanni'nin Premiyeri'ni Prag'da gerçekleştirmiş ve kendisi yönetmiş. Prag için Mozart'ın yeri ayrı, Mozart'ta da Prag'ın yeri ayrı. Bu nedenle Prag'a geldiğinizde Mozart'ın ünlü eserinin Çek halkıyla bütünleşmiş kukla sanatıyla sahne almasına tanıklık edebilirsiniz. Benim keyif aldığım ve hala gülerek hatırladığım bir gösteri. Aşağıdaki linkten bizim katıldığımız gösterinin bilgisine ulaşabilirsiniz. Siz de bunların hepsini yapmak istiyorsanız 4 gün ayırmalısınız. Peki Prag'da nerede kalabilirsiniz? Biz Prag'a her üç seferde de arabayla gittik. Araba hırsızlığı konusunda doğu bloğu çok güvenli sayılmadığından bizim önceliğimiz hep güvenli bir otopark bulmak oldu. Bu nedenle kaldığımız oteller şehrin dışında, büyük, kapalı otoparkı olan otellerdi. Benim tavsiyem eski şehir Prag'dan, örneğin Charles Köprüsü'nün yakınlarıdan bir otel bulmanız yönünde olacak. Böylece metro kullanmanıza gerek kalmadan heryere yürüyerek ulaşabilirsiniz. Biz 3 günlük Prag tatilimizde kaldığımız otele 200 ödedik. Eğer metro kullanmanız gerekirse hiç sorun değil. Prag şehrinin iyi bir metro hattı var. Ayrıca tramvaylar var. Tek yön bir bilet 24 kron. Hesap yaptığımızda her seferinde tek yön gidiş bileti almanın maliyet açısından daha avantajlı olduğunu gördük. Çünkü dediğim gibi sadece otelden şehre ulaşmak için metro kullandık. Şehrin içinde heryere yürüyebilirsiniz. Sadece önemli bir noktayı burada belirtmem gerek. Gece belli bir saatten sonra (yaklaşık 00:30 sularından itibaren) metro yok. Biz bunu bilmiyorduk. Gözümüzün önünden son metro gidince bir ümit metroda bekledik. Sonra çaresiz taksiye bindik ki ben bu duruma çok şaşırdım. Bu kadar turistin olduğu bölgede bence o saatte metro olmaması çok garip. Çook teşekkürler uzun zamandır bekliyordum yazını. ayrıca bu nasıl bir ruh halidir ki ne zaman bir şehirden dönsem şimdi nereye gitsem acaba diye plan yapmadan yaşayamaz oldum. sizde bu şekilde mi hissediyorsunuz yoksa bu bana özgü bir durum mu. iyleşecek miyim doktor ne zaman huzura ereceğim. Anladığım kadarıyla Türkiye'den araba ile geleceksiniz. Aslında nereden gelirseniz gelin Avrupa Birliği'ne Çek Cumhuriyeti'nden önce girmiş olacağınız için Çek polisi ile zaten karşılaşmıyorsunuz. Biz Almanya'da yaşıyoruz ve Prag'a arabayla giderken extra bir sigorta yaptırmadık. Ancak Avrupa Birliği'nin dışından gelenler için size söylendiği gibi ayrı bir sigorta talebi olabilir. Dikkat etmeniz gereken bence, aracınızın uluslarası sigortasının olması ve kendiniz için de seyahat sigortası yaptırmış olmanız. Umarım az da olsa yardımcı olabilmişimdir. Konu ile ilgili başka bilgiler edinirseniz bloğumda paylaşırsanız sevinirim diğer takipçilere de faydalı olur.


Prag şehri tarihi bilgi için: Masal şehir Prag hakkında bilmeniz gereken herşey burada.. Prag şehrindeki ilk akşamımızda Prag'da yaşayan Çek arkadaşlarımızın davetlisi olarak Pizza Nuova'da yemek yedik. Pizza Nuova adından da anlaşılacağı üzere bir İtalyan Restoranı. Burada pizza, makarna, balık ya da et yiyebilir veya çeşit açısından zengin antipasti büfesinden zeytinyağlı ya da deniz ürünlerini deneyebilirsiniz. Ya da bizim yaptığımız gibi bütün gece hepsinden azar azar tadarsınız. Nasıl mı? Pizza Nuova'da All You Can Eat Menü'sünü seçerseniz, siz masanızın üzerinde duran kartınızı kırmızıya çevirene kadar, garsonlar sürekli gelip farklı pizza ve makarna servisi yapmaya devam edecekler. Azar azar tüm çeşitleri deneyebilirsiniz. Yemekleri kadar ambiyansı da çok güzel bu restoranda biz çok keyifli bir akşam yemeği yedik. All You Can Eat Menüsü eğer önden antipasti de yemek isterseniz kişi başı 560 Czk. Antipasta almazsanız 370 Czk. Adres: Revolucni 1, 110 00 Prague 1. Bu restoran turistik merkezin dışında ancak çok da uzak değil. Gitiğinize hiç pişman olmayacaksınız inanın. Eğer lokal lezzetler denemek istiyorsanız size olabildiğine lokal bir yer tavsiye edeceğim. İsmi LOKAL! Prag 1. bölgede 2 tane Lokal restoranı var. 1. Lokal Adres: Lokal Dlouha 33 Prag 1 Tel: 00 420 222 316 265, 2. Lokal Adres: Dlouha 12 110 00 Prag 1 Tel: 00 420 257 212 014. Burayı bize Çek arkadaşlarımız tavsiye etti. Dlouha Caddesi'ndekine gidip baktık. Şık bir restoran arayanların beklentilerini karşılayacak türden değil. Olabildiğine rahat, salaş bir ortam diyebilirim ve oldukça kalabalıktı. Prag'da hala kapalı ortamlarda sigara içiliyor olması benim için büyük bir sorun. Bu nedenle biz orada kalıp yemek yemedik. Ancak dediğim gibi lokal lezzetler için doğru adreslerden biri. Biz Lokal Restoranı sonrasında cadde boyunca ilerleyince basit bir restoran bulduk. Ekmek arası balık ya da balık çorbası deneyebileceğiniz bu restoranda ayakta yiyebilir ya da arka tarafındaki masalarında oturarak sipariş ettiklerinizi yiyebilirsiniz. İsmi Fish & Chips Adresi: 21 Dlouha St. (Balık çorbası ve içecekler 265 kron). Biz son gün Astronomik Saat ve Tyn Kilisesi manzarasına doğru birşeyler yemek istedik. Hava çok güzeldi ve meydandaki kalabalığı seyretmek çok keyifliydi. Taverna Toscana'ya oturduk ve orada salata denedik. Tam turistik meydanda olmasına karşı fiyatları oldukça makul ve kalitesi iyi. Tavsiye ederim. (İçecekler ve salata 435 kron). Bir başka önerim ise yine Çek arkadaşlarımızın tavsiyesi Brasileiro. Güney Amerika Steak'i yemek istiyorsanız gidin deneyin derim. Yeri Prag'ın merkezinde. İçi oldukça hoş. Adres: U Radnice 8/13 110 10 Prag 1. Önerebileceğim başka bir cafe ise Kavarna Obecni. Hemen Powder Tower ile Konser Binası arasında bulunan bu cafenin içi çok hoş bence. Eski şehir turu yaparken burada dinlenebilirsiniz. Biz Prag'ı ilk kez 2008 yılının Aralık Ayı'nda görmüştük. Çok soğuk bir kıştı, özellikle de geceleri. O geziden aklımda en çok kalan bir akşam gidip Jazz dinlediğimiz bar oldu. Çok keyif aldığımız o barı aradık bulduk ve yine bir gece orada Jazz dinledik. Tyn Kilisesi'nin arka sokağında yeralan bu barın ismi Jazz & Blues Club Ungelt Adres: Tyn 2/640 Prag 1. Konser olduğu akşamlar giriş ücreti ödemeniz gerekiyor. Kişi başı 300 kron ödedik biz. Sonrasında güzel bir Jazz dinletisi sizi bekliyor. Prag, genel olarak yeme-içme maliyetinin diğer Avrupa şehirlerine kıyasla daha uygun/makul olduğu bir şehir. Bira gerçekten sudan ucuz. Çeşit çeşit biralarını denemelisiniz muhakkak. Turistik yerlerde bile fiyatlar çok yüksek değil ve yemek kalitesi iyi. Çek mutfağının yanısıra çok fazla Italyan restoranı bulmak mümkün. Astronomik saatin bulunduğu meydanda satılan yemekleri biz denemedik. Ancak ayakta daha basit şeyler atıştırmak istiyorsanız deneyebilirsiniz. Orta Avrupa şehirlerinde görmeye alıştığımız Makaronlar Prag'da da var. Sıcacık makaronlarını deneyebilirsiniz. Tavsiyelerimin, Prag geziniz sırasında yararlı olmasını umut ediyorum. Eminim siz de geziniz sırasında başka güzel yerler keşfedeceksinizdir.


İzlanda'yı 4 yetişkin 10 aylık Defne ve 5 yaşındaki Eren'den oluşan ekip olarak gezdik. Yol dahil İzlanda'da 12 Gün geçirdik. İzlanda'da net 10 günde 7 kişilik arabamızla yaklaşık 2.800 KM yol yaptık. İzlanda'da 11 gecede 9 farklı otel/evde kaldık. Konaklama için gecelik evlere (2 aile için) en az 130 Euro en fazla 240 Euro para ödedik. Kaldığımız evlere (2 aile için) gecelik ortalama ödenen para 185 Euro. Benzin için ödediğimiz toplam para 257 Euro. Toplam market alışverişi (2 ailenin akşam yemeği ve sabah kahvaltısı için) 575 Euro. Milli park ve şelalelerde araba park etmek için toplam 15 Euro park parası ödedik. İzlanda'da gezdiğimiz hiçbir yer için giriş ücreti ödemedik. Sadece Blue Lagoon için giriş parası ödendi. Kişi başı en ucuz giriş seçeneği 50 euro. Biz hafta sonu girdiğimiz için kişi başı 66 Euro ödedik. Toplam maliyete bakınca İzlanda'da diğer Avrupa ülkelerinden çok daha fazla para harcamadığımız ortaya çıkıyor. Peki bütçeyi delmeden İzlanda'da gezmenin tüyoları nelerdir bir sonraki yazıya göz atın derim. Yazı için tıklayın. Ayrıca İzlanda'da nasıl bir Rota izlemelisiniz? İdeal Süre kaç gün? Bunların cevabı için Rota yazımıza muhakkak bakın.


Burası tarihi M. Ö 7. yüzyıla dayanan SİDE Antik kenti. Denizin dibindeki tarihi eserleri gezerken güneşin deniz üzerinde oluşturduğu renkleri izlemek ise ayrı bir keyif. Deniz kıyısındaki Apollon Tapınağı (M. S 150)'nı bir de gün batarken görmek gerek dediler. Deniz zamanı buraya gelirseniz tarihi eserlerin hemen yanı başındaki Side plajında deniz keyfi sürmek de mümkün. Side, gezerken keyif aldığım en güzel antik kentlerden biri oldu. Side Antik Kenti büyük bir Yarımada'ya kurulu. Antik tiyatro, sütunlu yol, ve çeşmeler görülmeye değer. Halen kazı çalışmaları devam ediyor ve gün yüzüne yeni yapılar çıkartılıyor. Yukardaki fotoğrafta şehir çeşmesinin bugünkü halini görebilirsiniz. "Side Antik Kenti iki kuleli ana giriş kapısının karşısında yer alan ve M. S. 2. yüzyıla tarihlenen Roma eseri Anıtsal Çeşme'de "Tarih Gün Işığına Çıkıyor Projesi" kapsamında restorasyon ve onarım çalışması yapılmaktadır. Nymphaeum Çeşmesi'nin Anadolu topraklarındaki ve Pamfilya bölgesinde bulunan en büyük antik çeşmedir. ". Zamanınız olursa Side Antik Kent Müzesi'ni gezmenizi de tavsiye ederim. Bu müze, Side Antik Kentin içindeki M. S. 2. yüzyılda yapılmış ve M. S. 5-6. yüzyıllarda ilave binalar ve değişikliklerle günümüze ulaşmış Antik bir hamam binası içinde kurulmuş. Side'deki Antik Kent kadar Side'nin kendisi de görülmeye değer. Denizin rengi ayrı bir güzel, Side'de gün batımı bir başka olurmuş. Biz gün batımı öncesi ayrıldık ancak sonradan internetten fotoğraflarını gördüm; tek kelime ile harikaydı. Side'ye yarım gününüzü ayırmanızı tavsiye ederim. Side, Antalya merkezden yaklaşık 80km uzaklıkta. Antalya'nın Manavgat ilçesinden ise sadece 7km mesafede. Side gezinizi Manavgat Şelalesi ile birleştirebilirsiniz. Side'ye geldiğinizde sahildeki Apollon Tapınağı'na varmadan hemen önce yolun sonundaki Apollonik Cafe'de soluklanıp bir kahve içmeyi ihmal etmeyin derim.


Her yeni bir şehir keşfi sonrası, Bir tarafı ise oldukça bohem, sokaklarında bir zamanlar Raskolnikov'un yürümesinden mütevellit. St. Petersburg'un kalbi adeta bu cadde. Bu cadde boyunca sıralanmış birçok restoran-cafe var. Gezilecek görülecek kilise, mekanlar da bu caddenin üzerinde. Her daim kalabalık, canlı, hareketli, geceleri ışıl ışıl. Otelinizi bu caddeye yakın bir yerden tutmanızı tavsiye ederim. Dünya'nın en eski ve en büyük müzelerinden biriyle karşı karşı olduğunuzu öncelikle hatırlatırım. Ama eminim Hermitaj Müzesi'ne yaptığınız araştırmalar sırasında zaten denk gelmiş, hakkında çok şey okumuş, muhakkak ama muhakkak görülmesi gerekiyor diye yazılan yorumları aklınızın bir köşesine not etmişsiniz, listenize de almışsınızdır. Alın ama dikkatli olun. Öncelikle Hermitaj Müzesi öyle 2 saatlik bir aktivite değil. Yoğun bir ilginin olduğunu tahmin ediyorsunuzdur ama benden söylemesi müzeye girmek saatlerinize mal olabilir. Müzeye girdikten sonra çok yoğun bir kalabalıkla bu müzeyi gezeceğinizi de unutmayın. Benim tavsiyem, eğer sanat galerisine, müzeye çok ilgili biri değilseniz bu müzeyi sadece görmek için bu kadar zahmete katlanmamanız yönünde. Eğer merakınız var ise muhakkak tam bir gününüzü buraya ayırın ve giriş biletinizi internetten alın. Biz tam bir günümüzü ayırsak da müzenin tamamını gezemedik. Hiç giremediğimiz odaları var. Hermitaj Müzesi'nin bulunduğu yer Çarlık Rusyası'nın kışlık sarayı. Bu nedenle de gösterişli bir saray bekliyor olacak sizi. Çarın Çariçenin özel koleksiyonu daha sonradan bir müzeye dönüştürülmüş. Burası müzeye dönüştürülürken Münih'teki Pinakothek'ten esinlendiklerini okumuştum bir yerde. Burayı gezerken Çarlık Rusyası'nın ihtişamından etkilenmemek mümkün değil. Hermitaj Müzesi'ne giriş her ayın ilk perşembe günü ücretsiz. Pazartesi günleri ise kapalı. Masalsı mimarisiyle şehre adeta damgasını vuran Kanlı Kilise'yi görmemeniz zaten mümkün değil. Eminim bu güzel kilisenin önünde bol bol fotoğraf çektireceksiniz. Benim bu kilise ile tavsiyem ise muhakkak zaman ayırıp içini gezmeniz yönünde olacak. Kilisenin tüm duvarları, iç mekanı mozaiklerle kaplı. Eğer daha önce benim gibi bu tarz bir kilise görmemiş iseniz etkilenme dereceniz oldukça yüksek olacak. Peki ismi nereden geliyor diye sorarsanız, size burada çok kısa bir tarihi bilgi verebilirim: Dönemim Çarı kilisenin bulunduğu yerde bombalı bir saldırıya uğrar ve ağır yaralanır. Sonrasında da ölür. Bu olayın anısına bombalı saldırının olduğu yere bir kilise yapılır. İsminin Kanlı olmasının sebebi de bu. Bu kilise Çarşamba günleri kapalı. İçini görmek için kişi başı 250 Ruble ödemeniz gerekiyor. St. Petersburg şehrinin en büyük Rus Ortodoks Kilisesi ünvanını taşıyan St. Isaac Katedrali de oldukça etkileyici. Bu kilisenin en önemli özelliği, bence, ortada bulunan cam mozaikten oluşan tablo. Dikkatinizi çekti mi bilmiyorum, Ortodoks Kiliselerinde hemen hemen hiç pencere yok, olanlar çok küçük ve hiçbir özelliği yok. Örneğin Almanya'da bir kilise gezdiğinizde eğer Gotik tarzı bir kilise geziyorsanız yüksek, renkli resimler işlenmiş pencereler dikkatinizi çekecektir. Rus Ortodoks kiliseleri ise bunun tam tersi penceresiz. İşte burada yer alan bu camlı tablo zamanın Alman cam ustalarına yaptırılmış ve buraya getirtilmiş. St. Isaac Katedrali'nin en tepesine çıkıp şehre yukardan bir bakış atmak mümkün. Yapılmalı mı? bence verilen paranın karşılığı alınmıyor, ama eğer zamanınız varsa çıkabilirsiniz. St. Isaac Katedrali'nin içini gezmek kişi başı 250 Ruble iken, çatısına çıkmak için ek olarak kişi başı 150 Ruble ödemeniz gerekiyor. Kazan Katedrali ise, St. Petersburg halkının gelip ibadetini yaptığı, evlendiği, vaftizlerin yapıldığı bir kilise. Bu nedenle de gezmesi çok keyifli oldu bizim için. Aynı anda bir düğüne ve bir vaftize denk geldik. Giriş de ücretsiz. St. Petersburg'u Venedik gibi adalardan, kanallardan oluşmuş bir şehir olarak hayal etmiştim. Ancak böyle birşeyle karşılaşmadım. Kuzey'in Venedik'i olarak ünlense de Venedik'e hiç benzemeyen, kendine has çok farklı bir şehir St. Petersburg. Su kanalları, caddeleri, bulvarları oldukça geniş. Bu nedenle de küçük, romantik Venedik'e karşılık St. Petersburg bende iri ve ihtişamlı sıfatlarına karşılık geliyor. Vasilievskiy Adası, ada olarak adlandırılsa da ben de çok ada hisse yaratmadı bu nedenle. Ancak köprüden yürüyerek karşıya geçmek ve Hermitaj Müzesi'ne karşıdan bakmak oldukça keyifliydi. Bu bölgede güzel bir park var ve üzerinde 32 metrelik kırmızı kuleleri göreceksiniz. Ayrıca Borsa bu ada üzerinde. Burası akşamları oldukça hareketli. Biz bir salsa kursunun gösterisine denk geldik burada. Akşam üstü bu tarafa kısa bir yürüyüş yapmanızı tavsiye ederim. Özellikle kırmızı hattaki metro istasyonlarını görmenizi tavsiye ederim. Sanki metro duracak ve içinden çar ile çariçe inip sarayına doğru ilerleyecekler havası yaratıyor bu metro istasyonları. Kocaman avizeler, gümüş kolonlar, işlemeli duvarlar görülmeye değer. Aşağıdaki resim Awtowo metro durağında çekildi. Gece belli bir saatte (gece 1:30 gibi) Neva Nehri üzerindeki tüm köprüler açılıyor. Bunun nedeni büyük gemilerin geçebilmesi. Ama sanki olay biraz da turistik amaçla yapılıyor. Ancak amaç ne olursa olsun ortaya çok güzel bir görüntü çıkıyor. Öncesinde çok yoğun bir trafiğin olduğu köprüler trafiğe kapanınca meydan insanlara kalıyor. Özellikle Hermitaj'ın karşı kıyısına geçip oradan manzarayı seyretmenizi tavsiye ederim. Ama köprülerin kapanması epey bir zaman alıyor, aklınızda bulunsun. Biz köprüler tekrar kapansın da artık otelimize gidelim diye neredeyse dua etmeye başlayacaktık. Ama neyseki soğukta donmadan karşıya geçebildik. St. Petersburg'da özellikle nehir kıyısında havanın çok rüzgarlı olduğunu hatırlatırım. Burada Neva Nehri'nde yapılan bot turları için ayrı bir parantez açmak istiyorum. Neva Nehri'nin daha dar kanallarında ya da köprülerin olduğu geniz tarafta bot turları turistler tarafından rağbet gören bir aktivite. Biz turistik aktivitelerden artık olabildiğince kaçınan bir çift olduğumuz için bu turlara katılmak yerine yürüyerek kanal boyunu gezdik. Ancak eğer böyle bir tur yapmak istiyorsanız bence gece köprülerin açıldığı zaman bu turu yapın. Açılan ışıl ışıl köprüleri farklı açıdan görme, fotoğraflama şansınız olur. Bu turların fiyatları kişi başı 800 Ruble kadar. Tabii ki günün hangi saatinde yaptığınıza bağlı olarak değişiyor. Gece turları daha pahalı. Pazarlık payı var ama bu fiyatların içinde. Çarın yazlık sarayı Peterhof ise bence muhakkak görülmeli, es geçilmemeli. Burada sizi yine çok görkemli bir saray ve devasa bir bahçe bekliyor. Bahçenin birçok yerinde çeşit çeşit fıskiyeler var. Gezmesi çok keyifli bir yer. Turistlerin ilgi odağı ama alan çok büyük olduğu için gezerken kalabalık çok rahatsız etmiyor insanı. Yine tam bir günlük bir aktivite diye düşünülmeli. Buraya gittiğinizde isterseniz sadece bahçesini ya da bahçe ile birlikte sarayı da gezebilirsiniz. Biz saray konusunda çok şanslıydık. Sanırım öğle arasında bir şekilde içeri girdik ve neredeyse bizden başka hiçkimse yoktu sarayda. Bize özel tur adeta. Saraydan çıktıktan sonra bir baktık ki önünde upuzun bir turist kuyruğu var. Kapıların açılıp içeri alınmayı bekliyorlardı. Biz nasıl oldu hiçkimsenin alınmadığı bir anda içeri girdik anlayamadık. Görevlinin iyi tarafına denk geldik sanırım. Tavsiyem, sabah erken saatte oraya varmanız ve ilk önce sarayı gezmeniz yönünde olacak. Bu saray içinde fotoğraf çekmesi yasak olduğu için fotoğraf çekemedim. Ancak sarayın giriş kısmı, o merdivenler bence muhakkak görülmeli. Rusların Çeşme'de Türkleri yenmesinin anısına bir odanın ismi Çeşme odası ve duvarlarındaki resimler sadece bu savaşı anlatıyor. Eğer daha önce Paris'teki Versay Sarayı'nı gezdiyseniz Peterhof'un bahçesi size çok tanıdık gelecek. Bahçenin mimarisi bire-bir Versay örnek alınarak yapılmış. Ama yine de çok etkileyici. Marinsky ve Mikhaylovsky Tiyatroları Çarlık Rusyası'nın ihtişamını yaşatan çok özel sahneler. Örneğin Marinsky Tiyatrosu bu sene 232. sezonunu yaşıyordu. Bu sahnelerde Rus balesini seyretmek çok özel bir deneyim bence. Her sene Haziran-Temmuz aylarında yapılan bale-opera gösterilerine denk gelirseniz bir bilet alıp katılmanızı şiddetle tavsiye ederim. Biz, Marinsky Tiyatrosu'nda Don Kişot'u, Mikhaylovsky'de Uyuyan Güzel'i seyrettik. Son gecemizde ise şehrin yeni sahnesi olan Marinsky 2'de Sindrella'yı seyrettik. Üç gösteri de harikuladeydi. St. Petersburg bize baleyi sevdirdi. Festivalin ismi Stars of the White Nights... Bu sene 27.05-02.08 tarihleri arasındaydı. Aklınızda bulunsun. Bir de Dostoyevski'nin Karamazov Kardeşler'i yazdığı masasını, odasını görmek, yaşamak için onun bir zamanlar yaşadığı eve gitmelisiniz... Gece yazmayı seven büyük deha ölmeden üne kavuşan nadir insanlardan biri. Burası Pazartesi günleri kapalı. Giriş kişi başı 160 Ruble, audio guide almak isterseniz 200 Ruble. St. Petersburg'da son günümüzde gider ayak çok güzel bir cafe keşfettik. Burası alışagelmiş cafe konseptini yerle bir etmiş bir cafe. Bohem tarzda döşenmiş bu cafenin bir köşesinde piyano dinleyebilir, eski tarz koltuklara oturup kitap okuyabilir hatta bir köşesindeki yatakta uzanabilirsiniz. Kahve, çay dilediğiniz kadar, çünkü burada kahveye para ödenmiyor. Burada geçirdiğiniz zamanın maddi bir karşılığı var. Dakika'sı 2 Ruble yani saati 6 TL. Bu Cafe benim favorilerim arasına girdi. Adresi Nevsky Prospekt 48 Numara. Nevksky Prospekt üzerinde ilerlediğinizde, bir alıveriş merkezinin hemen yanındaki binanın üst katı. O binada birden fazla cafe var. Ziferburg dediğim gibi benim favorim. St. Petersburg, müzeleri, Çarlık Rusya'sından kalma gösterişli sarayları, bahçeleri ve kiliseleriyle turistik aktivite açısından oldukça zengin bir şehir. Kanallarını keşfetmek, biraz da şehrin ruhunu yaşamak için bence 4 gün ideal. St. Petersburg'da konaklama için şehrin adeta kalbi olan Nevski Prospekt seçilmeli bence. Biz hemen bu cadde üzerinde yer alan bir hostelde kaldık. İsmi Angel Court Yard. Ortak banyosu olan odaları dışında, banyosunun içinde olduğu bir-iki odası da mevcut. Biz banyosu kendisine ait olan iki kişilik bir oda için gecelik 4000 Ruble (yaklaşık 65 Euro) ödedik. Otelin mutfağında yemek pişirmek mümkün. Çay, kahve ücretsiz. Temiz, güzel döşenmiş, rahat bir otel. Yeri o kadar merkezi ki biz St. Petersburg günlerimizde çok rahat ettik. St. Petersburg gezimiz öncesi yeme-içme konusunu epey dert ettiğimi itiraf etmeliyim. Doğu Bloğu ülkelerinde yemek çok da damak zevkime hitap etmediğinden olsa gerek Rusya için de böyle bir kaygım vardı. Ancak endişelerim boşuna çıktı ve oldukça güzel yemekler yedik hem de uygun fiyata. Sabah kahvaltılarını marketten aldığımız peynir, ekmekle yaptığımız için bu konuda bir önerim yok. Öğle ve akşam yemekleri içinse tabldot usulü yemek yiyebileceğiniz iki yer önerebilirim. Bunlardan biri Kanlı Kilise'ye giden yolun üzerinde. İsmi Frikadelki (Adres: Emb. Kanala Griboyedova, 8/1A). Burada iki kişi salatası, yemeği, tatlısı 800-900 Ruble'ye yemek yiyebilirsiniz. Bir diğeri ise Market Place. Nevski Prospekt üzerinde Hermitaj'dan Kanlı Kilise'ye doğru yol aldığınızda cadde üzerinde solda yer alıyor. Frikadelki ile aynı konsepte sahip bu mekan da oldukça uygun. Bu iki mekanın güzelliği yemekleri görüp seçebilmek. Cafe olarak ise yukarıda da bahsettiğim gibi Ziferburg Cafe'yi kesinlikle öneriyorum. Bu cafede bir kahve molası verebilir, pencerelerinden hareketli Nevski Prospek'ti seyredebilirsiniz. Bizim St. Petersburg gezimiz daha çok bale odaklı olduğu için ve neredeyse tüm paramızı baleye yatırdığımız için yemeğe çok bütçe ayırmadık. Hostelin mutfağının da olması işimizi kolaylaştırdı ve kendimiz hazırlayıp yemeyi tercih ettik. St. Petersburg havalimanından şehre ulaşım otobüs ve metro bağlantısıyla mümkün. Şehre giden otobüsler kişi başı 28 Ruble. Bu otobüs şehirdeki Moskovskaya metro istasyonuna kadar geliyor. Burada da direk metroya geçebilirsiniz. Metro içinse jeton almanız gerekli. Tek yön tek kişi 31 Ruble. St. Petersburg'da bizim gördüğümüz en önemli maliyet kalemi otel. Biz 5 gece için 20.000 Ruble ödedik ki bu da yaklaşık 330 Euro'ya denk geliyor o zaman ki kura göre (1 Euro = 60 Ruble idi Haziran 2015'te). Bunun dışında yeme-içme için yaklaşık 7.200 Ruble harcadık. Şehir içi ulaşıma yaklaşık 750 Ruble ödedik. Bizim en büyük maliyet kalemimiz sosyal aktivite oldu. 3 defa bale gösterisine gittik ki biletlerin çok uygun olduğunu söyleyemem. Toplamda yaklaşık 23.000 Ruble harcamışız sosyal aktivite kalemi altında. Bu maliyetlerin size bir fikir vereceğini umut ederek blogda yer veriyorum. Bunun için Avtovo metro istasyonundan 224, 300 424 ve ya 424-A No'lu minibüslere ya da 200, 210 No'lu otobüslere binmeniz gerekiyor.