Uzun zamandır aklımızda olan Küba seyahatini bu yıl bir an önce yapmaya karar verdik. Bundaki en önemli motivasyon Nisan ayında Obama ile Castro'nun el sıkışmasının ardından, Ağustos ayında Amerikan Büyükelçiliği'nin de açılmasıyla Küba ile kapitalist dünya arasında açılan yeni dönemdir. Henüz kapitalist dünya tüm ağırlığıyla Küba'yı işgal etmeden, gitmek görmek istedik, Latin Amerika'nın bu güzel adasını... Bu yazıda sizlerle seyahat öncesi hazırlıklarımızı ve rotayı paylaşacağım. Küba turistlerini iki sınıfa ayırabiliriz: Birincisi, Karayiplerin muhteşem denizini ve bembeyaz kumsallarını yaşamak için gelen ve adanın kuzeyinde Varadero bölgesindeki herşey dahil otellerde keyif yapan, günlük turlarla da adanın kültürü konusunda fikir edinenler; ikincisi ise ki biz bu gruba giriyoruz- tamamen sokak, tarih kültür gezisi amacıyla o şehir senin bu şehir benim elinde fotoğraf makinesiyle gezenler. Tabii ki vakti olanlar ikisini de yapabilir ancak biz toplam 2 hafta sürecek olan seyahatimizde şu an için sadece Trinidad'ta denize girmeyi planladık onun dışında tamamen kültür, tarih, eğlence dolu iki hafta geçirmek niyetindeyiz ve tabii ki Mohito, Puro, Salsa :). Bu seyahat boyunca tüm ulaşımı toplu taşıma ile yapmayı planlıyoruz, çok sıkışırsak taksi kullanacağız. Ulaşım kısmında kısaca bu konuda bilgi verdim. Küba her ne kadar haritada küçük görünse de aslında oldukça büyük (doğudan batıya 1.000km'den fazla), o yüzden özellikle en doğu tarafa gidip gitmeme konusunu çok düşündük. Daha sonra bloglardan ve internetten yaptığımız araştırmalarda Santiago de Cuba'nın gitmeye değer olduğuna karar kılıp onu da plana ekledik. Havana: Küba'nın başkenti, olmazsa olmaz. Burası için 2,5 gün ayırdık. Cienfuegos: Trinidad'a giderken yol üstünde eski bir Fransız kolonisi, bir gece kalacağız. Trinidad: Havana'dan sonra en çok bilinen Küba şehri. Bu arada 2 gün 2 gece kalacağız. Camagüey: Küba'nın en eski şehirlerinden bir tanesi. Uzun Santiago de Cuba otobüs yolculuğuna kısa bir mola verip yarım gün kadar burayı gezeceğiz. Santiago de Cuba: Burası Küba'nın ikinci en büyük şehri ve Jamaika ve Haiti'den gelen göçlerden dolayı daha renkli bir kültüre sahip bir şehir. 2 gün boyunca bu güzel şehri yaşamayı planlıyoruz. Yeni yıla da burada gireceğiz. Santa Clara: Küba'ya gidip de Che Guevera'nın mezarını ziyaret etmemek olmaz. Burada bir güne yakın gezip, yatmadan Havana'ya doğru yola koyulacağız. Vinales: Batı Küba, bu bölgede 2 gece geçireceğiz. Puro fabrikaları ve doğal güzellikler bizi bekliyor. 27 Aralık 2015: Havana'dan Cienfuegos'a gidiş. 28 Aralık 2015: Cienfuegos'tan Trinidad'a gidiş. 30 Aralık 2015: Trinidad'tan Camagüey'e gidiş oradan da gece Santiago de Cuba'ya devam. Küba'da konaklamak için otel ve ev arasında tercih yapmanız gerekiyor. Ev derken, devlet tarafından onaylı kişilerin, evlerinin bir veya birkaç odasını kiraya vermesinden bahsediyorum. Biz tüm seyahatimiz boyunca bu tip evlerde kalacağız. Evlerde ayrıca kahvaltı ve akşam yemeği de yemek mümkün. Normal sezonda rezervasyonları önceden ayarlamak şart değil ancak gittiğimiz dönem Küba'nın en yoğun dönemi olduğundan dolayı biz rezervasyonlarımızı önden yaptık. Bu tip evlerin bilgisine tripadvisor'daki yorumlardan ulaşmak mümkün. Biz internette çok iyi bir web sayfasına denk geldik, ve onların bir app'ini satın aldık ($4,99). Bu app'te her şehirden evler hakkında detaylı bilgi bulmak mümkün, Küba gibi online dünyaya oldukça kapalı bir ülke için oldukça iyi bir app, değerlendirebilirsiniz. Gecelik konaklama Havana'da 25CUC, kahvaltı 3CUC, akşam yemeği de 10CUC civarı. Diğer şehirlerde de fiyatlar bu civarda. Araç kiralama: Küba'da araç kiralamak mümkün, ayrıca ekstra bir ücret ödeyerek şöförlü de kiralayabilirsiniz. Bizim gittiğimiz sezon dolayısıyla araç bulmak mümkün değil ve de aşırı pahalı. Günlük 90-100 civarına denk geliyor. Öte yandan araçların ambargodan dolayı kaliteleri de tabii ki birinci sınıf değil. Daha önce Küba'ya gidip de araç kiralayan arkadaşlar bize bu seçeneği tavsiye etti ancak hem fiyatın yüksekliği hem de bizim halka karışma isteğimizden dolayı biz bu seçeneği eledik. Eğer araç kiralayacaksanız mutlaka birkaç ay öncesinden internetten araç kiralayan şirketler ile bağlantıya geçin ve rezervasyonunuzu yaptırın. Adadaki kiralık araç sayısı talebin çok altında. Otobüs: Küba'da iki tane şehirlerarası otobüs firması var. Bunlardan birincisi halkın kullandığı Astrobus, ikincisi ise turistlerin kullandığı Viazul firması. Bunların dışında servis işlemi gören ancak denk gelirse yolcu da alan Cubatur firması var. Kanunen turistler yalnızca Viazul firmasıyla seyahat edebiliyor. Viazul'un çok iyi bir internet sayfası var ve bu sayfa üzerinden bilet almak mümkün. Sezon dolayısıyla otobüslerin dahi bu kadar dolu olacağını tahmin etmediğimiz için biz bilet konusunda sıkıntı yaşadık. Ne yazık ki bazı rotalarda biletler tükenmiş. Sadece Santiago de Cuba'dan Havana'ya dönüş rotasının biletlerini alabildik. Havana'dan kalacağımız evin sahibi ile bu konuda mailleştik ve bize Viazul'dan başka bir turist otobüs şirketi daha olduğunu, o olmazsa Viazul durağından ortak taksiyle gidilebileceğini en kötü ihtimalle de taksiyle gidebileceğimizi yazdı. Gittiğimizde tecrübe ettikten sonra bu konuda detaylı bilgi vereceğiz. Küba'ya gitmek için normal Türk vatandaşları vizeye tabii ancak yeşil pasaporta vize istenmiyor. Biz Almanya'da vize işleri yapan bir firmaya bu işi yaptırdık ve vize 2 günde çıktı. Sadece bir form doldurduk, onun dışında ne uçak bileti, ne kalacak yer, hiçbir şey istemediler. Bazı forumlarda kalacak yer vs. istendiğini okudum, bizde öyle bir durum olmadı. Ayrıca konsolosluğun sayfasında sağlık sigortası zorunluluğundan bahsediyor. Bizim uluslararası geçerli bir seyahat sağlık sigortamız var o yüzden ayrıca bir sigorta yaptırmadık. Siz seyahat sağlık sigortası yaptırmayı ihmal etmeyin. Küba'da 2 para birimi kullanılmakta, birincisi halkın kullandığı Küba Pesosu, ikincisi ise turistlerin kullandığı konvertibl Peso. Küba'da piyasa kuru tamamen devlet tarafından belirlendiğinden dolayı parayı nerede bozdurursanız bozdurun farketmiyor. Genel itibariyle CADECA denilen döviz bürolarında veya bankalarda bozdurmak mümkün. Ancak cebinizde her zaman 2 günlük paranızın olmasına dikkat edin, aksi halde elektrik kesilmesi vs. sebeple para bozduramayıp sıkıntı çekebilirsiniz. Önemli bir uyarı, sokakta yanınıza gelip yüksek fiyattan Euro'nuzu bozmak isteyenlere kesinlikle inanmayın, CUC yerine CUP ile kalınabilir. Küba'ya giderken yanımıza Euro alacağız çünkü Amerikan Doları'na 10% komisyon alıyorlar ve de daha ucuz bozuyorlar. Ayrıca kredi kartı konusu da sıkıntılı, birçok yerde kredi kartı geçmiyor ya da geçse de çalışıp çalışmayacağı kesin değil o yüzden en doğrusu nakitte kalmak. Günlük kaç para bulundurmak lazım sorusunun cevabı açık, özellikle de otobüs konusunu çözemezsek taksi ile bazı rotaları almamız gerekeceğinden biz her ihtimale karşı yanımıza toplam 1500 civarı bir para alacağız. Küba seyahatimizde çanta ebatı olarak rekora gidiyoruz. 2 haftalık seyahat için sadece normalde günlük trekkingler için kullandığımız 30 litrelik çantalarımızla çıkacağız. Bunun iki sebebi var, birincisi hafif olma isteği, ikincisi ise uçağımız aktarmalı olduğundan dolayı kabin bagajıyla seyahat etme isteği. Havana havalimanında valiz beklemek gibi bir derdimiz olmayacak ya da Arjantin'de başımıza geldiği gibi 3 gün kayıp valiz peşinde koşmayacağız. Yukarıda kullanılan fotoğraflar National Geographics'ten alıntıdır.


Sizi bu yazın sıcaklarında karlarla kaplı Finlandiya'ya, Kuzey Kutup Bölgesi'ne götürmemizi ister misiniz? Karlar arasında kısa bir gezinti hiç de fena olmaz sanki :) Bloğumuzu takip edenlerin tanıdığı bizim can dostlarımız Mehrin ve Ömer'in Kuzey Kutup Bölgesi'nde yaşadığı 4 günlük macera bu. Mehrin'in kaleminden orada neler yaptılar, nasıl bir maceraydı onlarınki okumanızı tavsiye ederim. Ama önce kısa bir giriş: Finlandiya Bölgesi'ne ne zaman gidilir sorusunun cevabı orada ne yapmak istediğiniz ile alakalı biraz da. Örneğin, yeşilliklerin, doğanın peşinde iz sürüyorsanız Haziran-Ağustos zamanı gitmelisiniz. Ama hayır ben kar görmek istiyorum, buz kıran gemisiyle buzların içinde bir macera yaşamalıyım, Huskyler ve geyiklerle kar üzerinde gezmeliyim ya da o muhteşem kuzey ışıklarını görmeliyim diyorsanız sizin için doğru zaman Aralık-Mart arası. Ayrıca o zaman aşağıdaki yazıyı da şiddetle okumanızı tavsiye ederim. Nasıl gidebilirsiniz, kaça malolur, neler yapabilirsiniz tüm sorularınızın cevabı var aşağıda. 4 gün tüm bölgeyi keşfetmek için yeterli olmasa da o muhteşem, vahşi doğayı solumak için yeterli bir süre. Dünyanın değişik yerlerini görme hayalimiz her zaman var. O yüzden bu sefer Barış Manço'nun da videolarından gördüğümüz Lapland Bölgesi'ni yani Kuzey Kutup Dairesi'nin bulunduğu bölgeyi ziyaret etmeye karar verdik. Burası için önce Tornio şehrinde bulunan Safaris-Lapland Connections adlı bir turla anlaştık ve kendilerine 2.752 EUR'luk bir ödeme gerçekleştirdik. FAKAT turun başlamasına kısa bir süre kala bize battıklarını!!! bildirdiler. Buna rağmen, gitmekten vazgeçmedik ve turumuzu kendimiz gerçekleştirdik. Ülke ile ilgili biraz bilgi vermek gerekirse, Finlandiya, 1155-1809 yılları arasında İsveç'in ve Rusya'nın işgali altında kalmış bir ülke. 1917 yılında bağımsızlığını ilan etmiş. 1939'daki Kış Savaşı'nda Ruslara karşı direnmişler, ardından Almanlardan destek almışlar ama yine de çok sayıda Finli bu savaşta hayatını kaybetmiş. Finlandiya'nın sektörlerinde öncü şirketleri bulunmakta. Bunların arasındaki en önemlisi; adını Tampere yakınındaki bir kasabadan alan cep telefonu devi Nokia'dır. En ünlü destanları Kalevala Destanı'dır. Ayrıca ülkede Kazan Türkleri de bulunmaktadır. Uyuya uyana sabah 6'yı ettik. Uyandığımızda dışarıdaki kar kalınlığının daha da arttığını fark ettik. Etrafımız gittikçe kalabalıklaşmaya başlamıştı. Koltuklarda sabahlamak pek kolay olmadı ama sandığım kadar da zor olmadı. Uçağımız saat 7:30'daydı ve biz yine Finnair ile karlı ortamları arkamızda bırakarak daha karlı yerlere doğru, Rovaniemi'ye yol aldık. Uçuşumuz 1 saat sürdü. Bu kadar kuzeye ilk defa geliyorum. Saat 09:00'da Rovaniemi Havaalanı-The Official Airport of Santa Claus'a geldik. Etrafta gözümüzün gördüğü her yer kardı. Pistler, yerler, kısacası her yer. Pilot iyi bir iniş yaptı. Hava kapalı ama aşırı soğuk değildi, 4 derece. Eşyalarımızı havaalanındaki dolaplara bıraktıktan sonra (5 EUR), 3 km ötedeki Santa Claus Village'a gitmek için bir taksiye bindik (10 EUR). Köy saat 10:00'da açıldığı için o zamana kadar etrafta dolaştık. Hediyelik eşya dükkanlarını gezdik. Dükkanlardan biri bir Türk'e aitti; Volkan Bey. Buralarda bile Türklere rastlamak mümkün Bu köyde, köpek ve geyik çiftlikleri, Santa Claus'un evi, postanesi, hediyelik eşya dükkanları, Fin yemekleri yapan yerler ve Kuzey Kutup Dairesi'nin geçtiği 66. meridyenı bulunmakta. Bu arada Santa Claus'un hikayesine gelince: Aziz Nikola 3. yüzyılda Patara'da doğmuş ve orada dini eğitim alıp rahip olduktan sonra MS 345 veya 351 tarihinde bir Cuma gününde 6 Aralıkta Demre'de öldüğü görüşü ilgili tarihçiler tarafından artık kabul edilmiştir. Aziz Nikola'nın Demre'deki mezarı MS 5.- 9. Yüzyıllar arasında Hac merkezi olmuş, ziyaretlerin çokluğu İtalyan Bari'li tüccarların ilgisini çekmiş ve 9 Mayıs 1087'de İtalyan korsanlar tarafından mezarı talan edilerek kemikleri Bari'ye kaçırılmış. Avrupa bu olaydan sonra Aziz Nikola'yı daha yakından tanımış. Bu arada efsaneleşen Noel Baba'nın adı öncelikle Hollanda'da çocuklara yönelik söylentilerin de etkisiyle kuzey ülkelerine ve okyanus ötesine yayılmış. Piskoposluk harmaniyesi kürk mantoya, piskoposların sivri külahı bir kapüşona dönüşmüş. Hollandalı çocukların evlerine gitmek için bindiği beyaz at, ren geyiklerinin çektikleri bir kızak halini almış. Tüm ülkeler Aziz Nikola'yı sevgiyle kendi örf ve adetleri ile bütünleştirmeye çalışmışlar. Doğal olarak Aziz'in adı da ülkeden ülkeye değişmiştir. Vatanı Türkiye'de "Noel Baba", Amerika'da "Santa Claus", Almanya'da "Hl. Nikolaus", Fransa'da "Pere Noel", Hollanda'da "Sinter Klaas", Rusya'da "Saint Andrew", İtalya'da "Nicholas" ve İspanya'da "Papa Noel" adlarıyla ünlenmiş. Daha sonralarda Noel gecesinde, sekiz geyiğin çektiği bir kızakla dolaşarak bacalardan evlere girdiği ve şöminelerin önüne çocukların astığı çorapların içine hediyeler koyduğuna inanıldı. Çocuklar onun nereden geldiğini, nerede yaşadığını ve hediyelerini nasıl yaptığını merak ediyorlardı. Bunun sonucunda Santa Claus'un Kuzey Kutbu'nda yaşadığı ve oradaki atölyesinde yardımcıları olan cinlere oyuncaklarını yaptırdığı inancı doğdu. İşte biz de o ofisi ziyaret ettik. Saat 10:25'de Santa Claus'un yanına girdik, kendisiyle fotoğraf çektirdik. Çıkışta bize Demre'de bulunan kardeşi Santa Nikola'ya selam söylememizi istedi. O gün Noel Baba ile tanıştık, çok ilginç bir deneyim oldu Ayrıca Santa Claus'un etrafında çalışan elfleri de gördük. Buradan çıktıktan sonra etraftaki hediyelik eşya satan dükkanları gezmeye başladık ve bunlardan birinin içinde bulunan 66 33'39''yi geçerek Kuzey Kutup Dairesi'ne adım attık. Buradan sonra ise Husky Çiftliği'ne gittik. 7 çift köpeğin çektiği kızakta, orman içinde, özgürce dolaştık. Köpekler o kadar hızlı gidiyordu ki, bu geziden bu kadar zevk alacağımızı hiç düşünmemiştik. Sürücü en öndeki köpekleri talimatları ile yönlendiriyordu. Arkadakiler de onları takip ediyordu ama ne zamanki köpekler duruyor, hemen birbirleri ile kavga etmeye başlıyorlardı Herkese bu turu tavsiye ediyoruz. Turun güzergahı 2 km ve 15-20 dakika sürdü. 4 kişi için toplam 50 EUR ödedik. Artık sırada Kemi vardı. Kemi, Bothnia Körfezi kenarında kurulu olan bir şehir. Buraya Rovaniemi'den tren yolculuğuyla ulaştık. (4 kişi 63 EUR, Yolculuk 1 saat 17 dakika sürüyor). Kemi için 2 gün planladık. Ve Kemi bizi lapa lapa yağan bir karla karşıladı. Kemi'de kaldığımız otelin adı Otel Cumulus Kemi (Oda başına kahvaltı dahil 80 EUR). Burası küçük bir kasaba ama çok sevimli. Sokaklarında dolaştıktan sonra ertesi gün yapmayı planladığımız Sampo turumuz için Kemi Tourist Ltd'ye gittik. Orada bize çok samimi ve sıcak davrandılar. Tur için 4 kişiye 672 EUR ödedik. Otele geldiğimizde ise yemek öncesi ne yapalım diye düşündük ve kendimizi Fin Hamamı'nda bulduk. Bu soğukları yaşadıktan sonra, saunaların neden yapıldığını daha iyi anlıyor insan. İnanın saunanın içinde bile bir müddet ısınamadık Saat 20:30 gibi odalarımızdaydık. Yoğun geçen bir günün ardından, kemiklerimizi de ısıttıktan sonra bu bölgenin en meşhur yemeklerinden biri olan Somon Balığı'nı tatmaya restorana indik. Balık ızgarada yapılmıştı, haşlanmış sebzeler ve patates püresi ile servis ediliyordu. Bu arada yemek öncesi bol tahıllı sıcacık ekmekler ve baharatlı-tuzlu margarin ikramı vardı (Yemeğimiz 58 EUR tuttu). Bugünkü turumuza başlamak üzere Sampo gemisinin bulunduğu limana gittiğimizde bizi inanılmaz bir manzara karşıladı. Her yer buzdu ve karla kaplıydı. Buranın liman olduğunu, gemiyi görmesek anlamamız mümkün değildi. Sampo Buzkıran Gemisi Bothnia Körfezi'nde yol almakta. 1950'li yıllarda yapılmış olup, Kutup bölgesinde taşımacılıkta kullanılmış. 30 yılı aşkın zamandır bu şekilde çalıştıktan sonra, şimdi macera tutkunları için buzları kıra kıra yine aynı körfezde yol alıyor ve insanlara değişik tecrübeler yaşatıyor. Gemiye bindikten sonra bizim için tahsis edilmiş tur operatörümüzle tanıştık. Burada herkese öncelikle geminin tarihinden bahsediliyor, sonrasında geminin içinde bir tur attırılıyor, sonrasında yemek ziyafeti veriliyor ve en son kısımda da uygun kıyafetlerle denizde yüzme keyfi yapılması sağlanıyor. Her şey o kadar sistematik ki, herkes için ayarlanan zaman farklı ve kimse kimseyi beklemek zorunda kalmıyor. Gemi hareket etmeden önce pencerelerin yanında yerimizi aldık ve ufukta kaybolan buz denizine bakarak sıcacık çaylarımızı ve kahvelerimizi yudumladık. Saat 12'yi biraz geçe gemi tüm yolcularını alarak demir aldı. Hepimiz güverteye çıktık. Gemi karlarla kaplı denizi büyük bir gürültü ile yararak ilerliyordu. Manzara, çıkardığı ses, kırılan buz kütlelerinin görüntüsü inanılmazdı. Gemi süratle buz kalıplarının üzerine çıkarak, onları ağırlığı ile kırıyordu. Arkasında, karda iz bırakır gibi geldiği rotayı bırakıyordu. Gemide aşağı-yukarı 130 kişi vardı. Bir müddet gittikten sonra denizin ortasından kar motosikletleri ile gelen bir grubu aldık ve yolumuza devam ettik. Gemi buzlara çarptıktan sonra bazen bir fay hattının kırılması bazen de buz kütlelerinin su içerisinde dengesiz hareketleri görünüyordu. Çektiğimiz fotoğraflarla elimizden geldiğince yaşadığımız deneyimi resimlemeye çalıştık. Saat 13:00'e doğru tur operatörümüz Olli bizi alarak gemiyi gezdirmeye başladı. Önce geminin tarihinden ve nasıl işlediğinden bahsetti. Sonrasında kaptan ve motor odalarına götürdü. Burada geminin nasıl yönetildiğini ve motorların nasıl çalıştığını gösterdi. Ben ilk defa bir gemi geziyordum ve gördüklerim muazzam şeylerdi. Sonrasında 13:45'te yemeğe oturduk. Yemekler buradaki mürettebat tarafından yapılıyordu ve kaptan dahil 7 kişiydiler. Yemeklerde kimimiz somon çorbası, kimimiz de geyik eti çorbası yedi. Böylelikle herkes her şeyin tadına bakma fırsatı buldu. Çorbalarımız bitince yenilerini getirdiler, hizmette sınır yoktu Sonrasında çaylarımızı içtik ve buz denizinin soğuk sularına kendimizi atmak için sıramızı beklemeye başladık. Saat 14:30, denizde 35km'lik bir rota izledikten sonra, kar motosikletlerinin yanına geri döndük ve geminin buzda açtığı, minik, karanlık ve soğuk denizde korunaklı kıyafetlerimiz ile yüzdük. Hepimiz ilk başta bu astronot kıyafetlerinin içinde kendimizi garip hissettik ancak denize girdikten sonra, hareket etmesek bile, batmayacağımızı anladıktan sonra keyifli dakikalar geçirmeye başladık. Bu muhteşem tur artık gezimizin En'leri arasına girmişti. Akşam ise kuzey ışıklarını belki görebiliriz diyerek yemekten sonra otelden çıkıp Buz Şatosu'na doğru yürüyüş yaptık. Şanslıydık, bir anda ufuk çizgisinde gökyüzünün sarıdan turuncuya doğru hareket ettiğini gördük. Manzara inanılmazdı. Kuzey ışıklarından yeşilini göremedik ama en azından gördüğümüz manzara bile bizi mutlu etti. Artık Rovaniemi'den Helsinki'ye trenle geri dönme zamanı. Yaklaşık 1,5 saatlik bir tren yolculuğu sonrası Rovaniemi'ye ulaştık. Gelir gelmez de eşyalarımızı tren istasyonunda bırakarak ve 1 km ötedeki Arktikum'a doğru yola koyulduk. Arktikum, Lapland'deki yaşamı anlatan büyük bir müze. Bina Danimarkalı mimarlar tarafından tasarlanmış. Bina 172 metre uzunluğundaki bir tünelin sağında ve solunda bulunan odalardan oluşmakta. Görüntüsü itibariyle de yöre halkının yaşadığı yerlere benzemekte. Burada Lapland bölgesinde kullanılan giysileri, araç ve gereçleri, bu bölgeye özgü doldurulmuş hayvanları, Aurora Borealis ışıklarının görülebileceği bir holü, Sami Kültürü'nü anlatan bölümleri, kutuplardaki erimeleri ve doğa olaylarını anlatan kısımları görmek mümkün. Müzeye giriş kişi başı 12 EUR. Buralarda hayatın nasıl geçtiğini görmek istiyorsanız, bence burası mutlaka ziyaret edilmeli. Arktikum'dan çıktıktan sonra ise 800 m ötedeki meşhur asma köprünün yanına gittik. Bu köprü Rovaniemi'nin sembolü, altından geçen nehir donmuş, üzerinde kar motosikletleri ile safari, yürüyüş kayakları ile gezi ve çeşitli sportif faaliyetler yapmak mümkün. Buralarda biraz dolaştıktan sonra Rovaniemi'nin merkezine gittik. Saat 18:05'de uçağın içindeydik. Lapland'i geride bıraktık. Saat 18:20'de hareket edip, saat 19.30'da Helsinki-Vantaa Havaalanı'na indik. Havaalanı, şehir merkezine 25-30 km uzaklığında. Biz de merkeze gitmek için 615 no'lu otobüse bindik (Bilet parası kişi başı 4 EUR). 40-45 dakikalık bir yolculuktan sonra ana tren istasyonunun önüne geldik. Kalacağımız otel, Kemi'dekinin kardeş oteli, Cumulus Kaisaniemi Hotel. Ana tren istasyonuna sadece 10 dakikalık bir yürüyüş mesafesinde. Oda başı kahvaltı dahil 99 EUR. Helsinki'yi keşfetme zamanı. Bu şehir bazı kitaplarda biraz Rusya, biraz Asya ve kalanı da İskandinavya'ya benzeyen şehir olarak tanımlanıyor. Helsinki sahil şeridi 100 km civarında ve etrafında da 300'e yakın ada bulunmakta. Gezimiz boyunca köprülerden geçtik, altındaki buz tutmuş nehirde balık tutmaya çalışan insanları izledik, konsolosluk binalarını ve önünde nöbet tutan askerlerin olduğu başkanlık sarayını gördük, bakanlıkların arasında dolaştık ve en sonunda Helsinki'nin simgesi olan beyaz kilisenin önüne geldik. Saat 11:30, Senato Meydanı'nın önündeydik. Helsinki, 1812'de başkent olduktan sonra mimar Carl Ludwig Engel tarafından şehre birçok bina yapılmış. Bunların başında Senato Meydanı ve beyaz kilise Protestan Katedrali gelmekte. 1850'li yıllarda Finlandiya, Rusya'nın egemenliği altında bulunduğu için bu meydanda Rus Çarı II. Aleksander'ın da bir heykeli bulunmakta. Senato Meydanı'nda Neoklasik tarzda inşa edilmiş olan katedral sade ama çok güzel bir yapı. Meydanın bir tarafında Fin Senatosu, diğer yanında da Helsinki Üniversitesi bulunuyor. Kiliseden çıktıktan sonra sokaklar arasında yürümeye devam ettik. Hava o gün çok güzeldi, +2 derece. Tatil boyunca gördüğümüz en düşük sıcaklık, -14/-15 derece oldu. Küçük bir mola için Parlamento yakınlarında Sokos adlı bir dükkana girip kahve molasından sonra parlamento binasının önüne gittik. İçeri giremedik ama en azından Finlandiya Parlamentosu'nu da görmüş olduk ve bu geziyle turumuzu tamamlamış olduk. Dönüş yolculuğumuz başladı. Her şey çok güzel ve keyifliydi. Herkesi bu soğuk havalarda buralara bekleriz. Tatilimizin en iyi turu: Sampo Gezisi, En Unutulmaz An: Buzda Yüzme ve Kuzey Işıklarını Seyretmek. Bütün uçuşlarımızı Finnair ile gerçekleştirdik. Biz memnun kaldık, tavsiye ederiz. Uluslararası uçuşlarda yemek var ama yurtiçi uçuşlarda sadece içecek ikramı yapılıyor. Dun aksam itibari ile Finlandiya yi aklima sokmus bulunmaktasin Tam hayalimdeki gibi bir yer, Aklima `Gri Kurt` filmi geldi. Izlemediysen onu da izlemeni tavsiye ederim.. Listeme yazim bile umarim en kisa zamanda ben de blogumda paylasirim.. Sevgiler.. batan tur şanssızlığından sonra tursuz da olur diyorsunuz yani. bir de sormak istediğim kışın uçmak nasıl? zaten uçak fobim var, sanki kışın da böyle yerlere uçmak daha zor gibi geliyor. cesaretimi toplayarak böylesine güzel bir gezi yapmak isterim. ayrıntılı yazıların için çok teşekkürler..


Kuzeyin Venedik'i ya da Köprülerin Şehri ya da İskandinavya'nın masalsı kenti gibi ünvanlara sahip Stockholm ve aynı zamanda çoğu insanın görmek için can attığı ama gidip de tüm mal varlığını yiyip bitirme korkusuyla gitmediği ya da ertelediği şehir... Pahalı İskandinavya ülkesi İsveç'in başkenti ne de olsa. Tahmin ettiğimiz "pahalı" değilmiş diyorum ve gidin görün muhakkak diyerek ısrar ediyorum. Ancak pahalı değilmiş derken, bu demek değil ki o restoran senin bu restoran benim yedik içtik saçtık paraları. Maliyetleri makul bir seviyede tutmak için epey çaba sarf ettik ve birçok önlem aldık. Maliyetler için aldığımız önlemleri rehberde ayrıntılı olarak anlatacağım. Siz de onlara benzer önlemler almayı ihmal etmeyin derim. Aksi takdirde bugünkü Euro/TL paritesiyle pahalıya mal olacak bir şehir gezisi olacaktır sizin için. Yıllar önce Oslo'ya gittiğimizde aylardan Ekim'di. Günler kısa ve soğuktu. Buranın baharını/yazını görsek ne güzel olur diye geçirmiştim içimden. Bahar aylarını görmek Stockholm'e nasip oldu. Çünkü Stockholm için Mayıs sonunu seçtik ve böylece uzun günlerin, beyaz gecelerin tadını çıkarttık. Gece saat 11:00'de hala aydınlık olan şehirde neredeyse hiç zifiri karanlık olmuyor uzun yaz gecelerinde. Hava ise inanılmaz güzeldi, sıcaktı. Bu sıcaklık eminim şans işi. Yani Mayıs günü soğuk da olabilirdi. Ama yine de bu kadar kuzeye çıkılmışken Stockholm için yaz aylarını tercih etmelisiniz ve beyaz geceleri yaşamalısınız bence. Mayıs Haziran Temmuz hatta Ağustos bence en uygun aylar, bu güzel şehri keşfetmek için. Dünya'da kişi başına düşen en yüksek sayıda müzeye sahip şehirlerden birine, Stockholm'e gittiğinizi hatırlatırım. 70 müze ve 100 kadar sanat galerisi sizin ziyaretinizi bekliyor. Eee bir de şehir 14 ada üzerine kurulmuş ve bu adaları birbirine bağlayan 57 köprü olunca Stockholm için sadece bir hafta sonu yetmez bence. Biz 4 yetişkin ve biri 5 aylık bebek 2 çocukla gezdik bu güzel şehri. Perşembe günü vardık oraya ve Pazar öğle sularında ayrıldık ordan. Bu zaman zarfında (3 gece) bol bol yürüdük, bölgelerini keşfettik. Ancak saray ve müze gezmeye fırsatımız olmadı. Çocuklar nedeniyle ve hava da güzel olunca dış mekan aktivitelerini seçtik. Benim önerim Stockholm için 3 gece- 4 gün planlanması yönünde. Bu süre zarfında şehre dair bir fikir edinmek mümkün. Stockholm'de konaklama için ilk kriter tabii ki maliyet olacaktır. Ucuz bir yer bulmak kolay değil. Yer seçerken 2. kriteriniz metroya yakınlık olmalı bence. Şehirde çok iyi bir metro ağ sistemi var. Metroya yakın olduğu sürece Stockholm şehir gezinizde rahat edersiniz. Aklınızda olması adına kaldığımız oteli burada bilgi olarak veriyorum: Courtyard by Marriot (4.125 İsveç Kronu 3 gece kahvaltı dahil değil). Otel metroya yaklaşık 10 dakika yürüme mesafesindeydi. Merkez Tren İstasyonundan bir-iki durak uzaklıktaydı. Havalimanına giden otobüslerin geçiş güzergahına oldukça yakındı. Bu nedenle havalimanı transferi olsun şehir içi gezmeleri olsun konum olarak rahat ettik. Güzel, temiz bir oteldi. Hatta yakınlarındaysanız akşam bir şey içmeye buraya gelebilirsiniz. Bar tarafı oldukça güzel. Bölge olarak ise Gamla Stan en turistik bölgesi. Burayı merkez olarak görüp bu bölgeye yakın bir yer seçebilirsiniz. Havalimanından şehre ulaşmanın birden fazla alternatifi var. Birincisi otobüsle ulaşım: Flygbussarna adlı otobüsle kişi başı 99 İsveç Kronu ödeyerek şehre ulaşmanız mümkün. Burada dikkat etmeniz gereken birden fazla hat olduğu. Biz yaklaşık 50 dakikada kalacağımız otele kadar otobüsle geldik. Havalimanından şehre ulaşmanın bir diğer yolu ise tren. Merkez tren istasyonuna kadar giden bu tren sonrası metroya binerek otelinize ulaşabilirsiniz. Arlanda Express Stockholm pass ile 120 İsveç Kronu. Eğer Stockholm pass yok ise 260 İsveç Kronu ödemeniz gerekiyor. Stockholm öncesi uzun bir süre bu soru kafamızı meşgul etti. Stockholm pass alınması maliyet açısından akıllı bir hareket mi, değil mi? Çünkü Stockholm Pass'ın kendisi de oldukça maliyetli bir şey. Eğer alınacaksa havalimanından almalıyız diye düşündük. Çünkü havalimanı-şehir içi ulaşım kısmında bahsettiğim üzere transferlerde indirim sağlıyor. Biz gitmeden kabaca gezilecek görülecek yerleri önce çıkarttık. Bu saydıklarım Top 10 turist aktiviteleri. Toplamda 1.000 İsveç Kronu. Bir de 3 günlük şehir içi metro kullanımını da eklersek fiyat iyice artıyor. Stockholm Pass'ın 1-2-3 ve 5 günlük tarifeleri var. Bir de toplu taşıma dahil olan ve olmayan versiyonu var. Burada önemli olan nokta toplu taşıma ile kartın kendisi bağımsız. Şöyle ki; 2 günlük pass alsanız bile 72 saatlik toplu taşım aracı kullanma imkanınız var. Bir de pass için internette indirim kodu var diye bir şehir efsanesi dolaşıyor. Biz öyle bir şey bulamadık. İnternette epey araştırdık. İndirim kodu altında saçma sapan sitelere yönlendirilince indirim kodunu aramaktan vazgeçtik. Güya her sene için başka bir kod varmış. O kodu kullanarak internetten alırsanız daha indirimli oluyormuş. Bu bilgiyi doğrulamam mümkün değil. Yukarıda dikkate aldığım bilgilere göre ilk aşamada 2 günlük pass almaya karar verdik. Sonuçta bu Pass'la 72 saat metro da kullanabilecektik. Sonra şapkamızı çıkarttık, önümüze koyduk ve gerçekçi olalım arkadaşlar dedik. 3 günlük seyahatimizde 2 çocukla bu kadar aktiviteyi başarmamız imkansız sonucuna varınca pass'ı almaktan vazgeçtik. Seyahatin sonunda ne kadar doğru bir karar aldığımızı burada belirtmeme gerek var mı? Sadece Fotografiska ve Skansen'i gezmeyi başarabildik çünkü. Ama olsun. Defne ve Eren'le harika bir Stockholm gezisi yaptık. Sanırım Stockholm Pass'ın alınması mantıklı mı? Sorusuna ayrıntılı cevap vermiş oldum. Ülkenin büyük çoğunluğu yeşillik ve sularla kaplı. Bunu uçaktan bile görmek mümkün. Stockholm ise tamamen adalar üzerine kurulu bir şehir ve öncelikle Gamla Stan adasından oluşmaya başlamış, zamanla çevre adalara sıçramış. Şu anda ülke nüfusu 10 milyon civarında ve nüfusun 1,5 milyonu da Stockholm'de yaşıyor. Stockholm gezinizi adalara göre planlamakta fayda var bu nedenle. Hangi adada hangi tarihi ve turistik mekanın olduğunu bilirseniz bu şehirdeki günlerinizi planlamak çok daha kolay olacaktır. Biz bu adalardan Kungsholmen, Gamla Stan, Södermalm, Norrmalm, Östermalm, Djurgarden ve Skeppsholmen taraflarına odaklandık. Otelimizin bulunduğu ada. Burada Courtyard by Marriott Stockholm Kungsholmen'de konakladığımızı üstte konaklama kısmında belirtmiştim. Otelin karşısında Kronobergsparken adlı bir park var. Şehir halkının dinlendiği, çocukların etrafta koşuşturduğu, bisiklet-kaykay-paten gibi aktivitelerin yapıldığı bence gün içerisinde biraz dinlence için uğranabilecek bir yer. Ada üzerinde bulunan diğer önemli yer Stockholm City Hall yani Stockholm Belediye Binası. Buradaki en önemli iki oda Blue Room ve Golden Room. Blue Room, başta mavi olarak yapılması planlanmış olan fakat sonrasında kırmızı tuğlalarla örülerek, öyle kalmasına karar verilen devasa oda. Golden Room da kraliçenin devasa altınla kaplanmış odası. Bu odada Türklerle ilgili bazı bilgilere de yer veriliyor. Ziyaret ederseniz bakın bakalım neymiş Her iki oda da görülmeye değer. Şehrin kalbi, ilk kurulmaya başlandığı yer ve şehirde geçirecek sadece bir gününüz varsa muhakkak görmeniz gereken tek yer, tek ada. Şehrin göbeği olan bu yerde ziyaret edilecek bir sürü önemli yer ve aralarında tekrar tekrar kaybolmayı isteyeceğiniz bir sürü güzel sokak yer alıyor. Oldukça turistik olan Gamla Stan Adası'nın ziyaret edeceğiniz en kalabalık yer olacağını unutmayın. Adaya gelişinizi bu durumuna göre ayarlamakta fayda var. Biz hem akşam hem de öğle saatlerinde buraya geldik. Öğle üzeri akşama kıyasla oldukça kalabalıktı. Adanın en bilinen, Stockholm'ün siluetini oluşturan yapısı Riddarholmen Kilisesi. Burası aslında Gamla Stan Adası'nın yanında bulunan Riddarholmen'in üzerinde yer alıyor. Bu arada "holmen" İsveç dilinde "adacık" demek. Royal Palace, kraliyet ailesinin eşyalarını, giysilerini ve yaşadığı yeri görebileceğiniz devasa bir yapı. 600 odalı bu sarayı gezmek oldukça vakit ister. Bizce adanın en güzel yeri Stortorget. Burası kartpostallarda ve Stockholm magnetlerinde gördüğünüz rengarenk dar uzun evlerin olduğu meydan. Burada geçirdiğimiz zaman çok keyifliydi. Binaların altında çeşitli kafeler mevcut. Burada hem yemek yiyebilir hem de bir kahve molası vererek soluklanabilirsiniz. Evlerin benzerleri Norveç-Bergen'de de bulunuyor. Stortorget'e gelmişken, burada bulunan Nobel Müzesi'ni ziyaret edebilirsiniz. Ödüllerin ne zaman, kime, neden verildiğine dair detaylı bilgilerin paylaşıldığı bu müzeyi buraya kadar gelmişken kaçırmayın derim. Müzenin bir benzeri Norveç-Oslo'da da mevcut. Bu yapıları ziyaret ettikten sonra sıra geldi caddelerde kaybolmaya. Gamla Stan'ın en önemli iki caddesi Österlanggatan ve Vasterlanggatan Caddeleri, yani Doğuya Uzanan Cadde ve Batıya Uzanan Cadde. Bizim naçizane tavsiyemiz bu caddeleri deliler gibi dolaşın. Küçük hediyelik eşya dükkanlarına girin. Buralarda Vikinglerin hayatına ve kullandıkları eşyalara dair birçok şey öğreneceksiniz. Farklı kültürlere ait restoranların birine oturup, keyif yapın ya da minik bir kahve dükkanına girip, soluklanın. Adanın gündüz saatlerinde aşırı kalabalık olmasının dışında bizi rahatsız eden bir tarafı olmadı. Gamla Stan'ı dolaştıktan sonra üçüncü durağınız Södermalm Adası olabilir. Burası son yıllarda etraftaki konaklama imkanları, yeme-içme mekanları ve ziyaret edilecek yerleri ile turistlerin ilgisini çekmeye başlamış. Ada yürüyerek keşfedilmek için uygun bir yer, sadece belli yerlerinde biraz inişli çıkışlı tepeleri bulunuyor. Üzerinde bulunan parkları çocukların ilgisini çekiyor. Seyahat planınıza kesinlikle eklenmesi gereken bir yer. Sadece size bir önerimiz var. Eğer burada bir yerde oturup, bir şeyler yemek isterseniz, muhakkak önden rezervasyon yaptırın. Yoksa uygun bir yer bulmanız neredeyse imkansız. Limanda bulunan en meşhur müzelerinden biri ise Fotografiska. Giriş kişi başı 135 SEK. Burada çok güzel resimler sergileniyor. Biz oradayken atlarla ilgili bir sergi vardı ve gerçekten muhteşemdi. Müze gezisinden sonra sıra geldi buradaki sokaklarda kaybolmaya. Yönümüzü kahve dükkanları, yemek mekanları, parkları ve alış-veriş mağazaları ile dolu olan SOFO Bölgesi'ne yani South of the Folkungagatan çevirdik. Burası özellikle gece gezmeleri için ideal. Şehrin en yeşil adası. Biz Gamla Stan'dan sonra en çok burayı sevdik. Adaya köprü ile Östermalm'dan girildiği andan itibaren sizi bir yeşil denizi karşılıyor. Sağ tarafta ilk etapta Nordiska Museum sizi bekliyor. Burada bu bölge insanı ve tarihi ile ilgili bilgi edinebilirsiniz. Sırada içerisinde 69 metre boyunda bir Viking gemisi bulunduran Vasa Müzesi geliyor. Bu gemi ilk seferinde batmış, sonrasında battığı yerden çıkarılmış ve burada sergilenmeye başlanmış. Burası Stockholm'ün en çok ziyaret edilen müzelerinden biri. Üçüncü sırada Aquaria Vattenmuseum gelmektedir. Burası envayi çeşit hayvana ev sahipliği yapıyor. Sırada Gröna Lund Tivoli var. Bizim ekip üyelerinen bazılarının en sevdiği yer. Sınırsız eğlence, sınırsız adrenalin, sınırsız gülme. Eğlence parkı sizi bekler. Ve finalde aslında bütün bir gününüzü bile geçirebileceğiniz, ama bizim sadece 2-3 saat kaldığımız, çocuklar için biçilmiş bir yer olan Skansen geliyor. Burası bir park. İçerisinde hayvanat bahçesi de var. Ayrıca İsveç'in köyleri de parkın belli yerlerinde yaşatılmış. Biz Skansen'e gittiğimizde hava da çok güzel olduğu için çok keyifli birkaç saat geçirdik. Çocuklu ailelere muhakkak tavsiye ettiğim bir yer. İçerisinde trenle yolculuk da mevcut. Tren kişi başı 40 SEK. Parka giriş ise büyüklere 180 SEK, 4-15 yaş arası çocuklara ise 60 SEK. Ada üzerinde tramvay ile ulaşım var. İçerisinde kafe olan bir troleybüs bile ada içerisinde seferler düzenliyor. Burası şehrin kalburüstü ailelerinin yaşadığı yer. Binaların güzelliğinden, mağazaların ihtişamından, etraftaki insanların giyiminden bunu anlamak mümkün. Östermalm'de ilk ziyaret ettiğimiz yer Saluhall oldu. Burası bir pazar yeri. İçerisinde meyveden sebzeye, balıktan ete kadar her türlü yemeği bulmak mümkün. Açıkçası fiyatlar bize biraz yüksek geldi. İçerisinde bulunan restoranlara oturup yemek yemek de mümkün. Östermalm sokaklarında bir çok kahve dükkanı ve yemek yeme mekanları bulunuyor. Ayrıca bizim gibi şanslı iseniz yoldan geçen Kraliyet Bandosu'nu da görebilirsiniz. Burası otelimize de yakın olan, şehrin en büyük bölgelerinden biri. Norrmalm'ın kuzey kısmı yerleşim yeri iken güney kısmı biraz daha turistik olan kısmı. Stockholm Merkez Tren İstasyonu burada olduğu için, şehre her gelenin bir kez olsun muhakkak uğradığı bir yer. Size son bir adadan bahsetmek istiyorum. Skeppsholmen; Modern Sanat Müzesi ile meşhur ada yani Moderna Museet. Modern Sanat'a ilgi duyanların muhakkak uğraması gereken bir yer. Yukarıda anlatılan yerlerin dışında size bir kulenin tepesini tavsiye etmek isterim. Kaknastornet Kulesi'nin tepesi. Burası Stockholm denince görünen manzaranın çekildiği mekan. Maalesef biz Stockholm'e gitmeden önce bu yeri bulamamıştık ama belki sizler gitmek istersiniz. Tekne turu ile kanallarda dolaşabilir ve şehri tanıyabilirsiniz. Södermalm'dan aşağıya doğru devam edip, anakaraya geçtiğinizde şehri tepeden gören Ericsson Globe'a çıkabilirsiniz. Bir diğer adı da Skyview. Burada da şehir manzarası sizi bekler. Şehrin en güzel yerlerinden birinin bir metro hattı üzerindeki dekore edilmiş olan durakların olduğunu söylesem bana inanır mısınız? Aşağıdaki resimlere bir göz atmanızı tavsiye ederim... Metro hattının adı yani Tunnelbana'nın adı 10-11 mavi hat... Buraya da muhakkak zaman ayırmanızı öneririm. Stockholm resimlerine bakınca köprü üzerinde görülen bir taç resmi vardır. İşte o köprünün adı Skeppsholm Köprüsü... Ufak bir fotoğraf molası için muhakkak uğramanızı öneririm. Stockholm deyince birçoğumuzun aklına çok pahalı bir şehir olduğu gelir. Bana sorarsanız öyle mi diye Avrupa'dan pek de farkı olmadığını söylerim. Çok iyi bir yerde, çok iyi bir yemek yemek isterseniz hatırı sayılır bir para ödeyeceğinizi unutmayın, fakat bunun dışında herhangi bir Avrupa şehrinde harcayacağınız para kadar para harcayacağınızı hatırlayın. Şehirdeki ilk kahvemizi Espresso House'da içtik. Fiyatlar makuldü. Espresso House bir zincir ve şehrin çeşitli yerlerinde görmek mümkün. Fiyatlara gelince; Flat White 44 SEK, Caffe Latte 39 SEK, Cappuccino 39 SEK, Cortado 36 SEK. Biz ilk gün yağmurdan kaçıp buraya sığındık ve çocuklarla beraber güzel vakit geçirdik. Sokaktan alınan çilek ve muzun birer kilosu 67 SEK tutuyor. Stortorget'te oturduğumuz Chokladkoppen'i öğle yemeği ve kahve molası için kesinlikle tavsiye ederiz. Oturduğunuz mekanlarda cam şişede su istemenize gerek yok. Musluk suyu her yerde içildiği için musluk suyu istemeniz yeterli. Gönül rahatlığı ile içebilirsiniz. Böylelikle su için para ödemenize gerek kalmayacak. Saluhall, bizim sadece içinde dolaştığımız bir yerdi, içeride yemek yemedik ama gördüğümüz kadarıyla fiyatlar et ürünlerinde pahalı. Yine de Saluhall'in Stockholm'ün favori ve tercih edilen mekanlarından biri olduğunu unutmamak gerek. Köfteleri ile bir diğer meşhur yer Pelikan. Burası Södermalm üzerinde yer alıyor. Akşam yemeklerimizden birini otelde yedik, Courtyard by Marriott Stockholm Kungsholmen'deki Björk Bar&Grill. Hamburgerleri ve patatesleri oldukça lezzetliydi. 4 adet hamburger menüye, 1 adet köfte menüye ve yanına alınan içeceklere 865 SEK ödedik. Östermalm'de yer alan kafelerden biri olan Joe&The Juice'de taze sıkılmış meyve suları ile enerji depolayabilirsiniz. Bardaklar 60-65 SEK civarında. Tatillerde ara sıra çok sağlıklı beslenemesek de yine de yediklerimizin çok zararlı olmamasına dikkat ediyoruz. Fast food olarak değerlendirilse de Max Hamburgare'i tercihleriniz doğrultusunda çok sağlıklı hale dönüştürebilirsiniz. İstediğiniz kıvama getirdiğiniz siparişleriniz makineler vasıtası ile sizler tarafından giriliyor. Burası da zincir olan restoranlardan biri. 5 adet hamburger, 3 adet patates kızartması ve 2 adet içeceğe ödediğimiz toplam tutar 405 SEK. Son sabah otelimizin yakınında bulunan Petite France'a gittik. Kahvaltı için tercih edebileceğiniz bir yer. 2 adet omlet, 3 kruvasan ve 4 kahve için ödediğimiz tutar 688 SEK'di. Tabii ki valize kıyafet koymak yerine ton balığı, peynir, zeytin gibi envai çeşit yiyecek içecek doldurduk. Son gün hariç tüm kahvaltılarımızı otel odasında kendimiz hazırladık. Kendin pişir kendin ye usulü :) Tabii ki otel odasında mutfağımız olmadığı için biraz zorlandık ama bence bütçeye çok yardımcı oldu. Tavsiye ederim. Stockholm rehberini Stockholm Sendromu ile bağlayıp sonlandıralım o zaman. "Stockholm Sendromu nedir?"; arkadaşlar? Eminim daha çok herkes duymuştur ama tam olarak ne olduğunu bir de bizden okuyun. Stockholm sendromu, kendisine eziyet edeni haklı görme hali, kötü davrananı anlama durumu, yaşadığı bütün olumsuzlukları hak ettiğini sanma durumudur. Off the Road on the Track ve Gez Tat Anlat Aileleri olarak Stockholm'deydik.


Lizbon... 2016 yılında Telegraph Seyahat Ödülleri'nde 70.000'in üzerinde okuyucu tarafından oylanarak Dünya'nın En İyileri Kategorisinde dokuz basamak yükselerek 26 numaraya yerleşmiş. Peki ama neden? Lizbon nasıl bir yer? Orada neler yapabilirsiniz? Gitmeden önce bilmeniz gereken her şey bu rehberde. İngiltere'de yapılan bir araştırmaya göre Lizbon komşularına göre en ucuz 4. Avrupa şehri. Batı Avrupa sınırları içinde ise en ucuzu!!! Lizbon'un, Vasco da Gama'nın Hindistan'a yaptığı 1497'deki seferi dahil olmak üzere dünya çapında düzinelerce keşif gezisi için başlama yeri olduğunu biliyor muydunuz? Kentin Keşif Çağındaki rolü oldukça belirleyici. Lizbon'un tarihi 28 No'lu tramvayıyla gezmek ayrı bir deneyimdir. Şehrin dar sokaklarında yukarıdan aşağı inen asırlık ahşap tramvaylar Lizbon şehriyle bütünleşmiş adeta. Arnavut kaldırımlı sokakları süsleyen metal izler Lizbon'un nostaljik karakterinin örneği. Lizbon'da Dünya'nın en iyi muhallebili tartlarını deneyebilirsiniz. Pasteis de Belem'deki muhallebi tartları dünyaca ünlüdür ve bu yüzden kuyruk genellikle kaldırım boyunca uzanır. Denedik, yerinde tattık ve gönülden tavsiye ediyoruz. En güzeli Lizbon'daki tarihi Belem Pastanesi'nde gerçekten. Lizbon sokak sanatından etkilenmemek mümkün değil. Her yerde karşınıza grafitiler çıkacak şaşırmayın. Lizbon'da yapılacak en güzel şey yukarılara çıkıp şehri tepeden seyre dalmak. Birçok park o kadar güzel şehir manzarasına sahip ki. Gün batımını yukardaki bir parktan seyretmenizi şiddetle tavsiye ederim. Gitmeden onun kitaplarını alın okuyun derim. Jose Saramago inanılmaz bir hayal gücüne, felsefi derinliğe sahip Nobel ödüllü Portekizli yazar. Müzesine gidin. Ölüm bir varmış, bir yokmuş ve Körlük en beğendiğim kitaplarıdır. Yazar Lizbon şehrinin kuzeyindeki bir köyde doğmuş ancak öğrenimini Lizbon şehrinde tamamlamış. Jose Saramago'nun Müzesi'ni gezmek müze kapalı olduğundan bize nasip olmadı. Belki size nasip olur. Avrupa'da en çok güneşli güne sahip iki şehir Atina ile birlikte Lizbon'dur. Avrupa'da güneşi bulmak çok kolay değil. Lizbon garanti yerlerden biri ama. Portekiz'in müzik geleneğinin özünde ağırlıklı olarak yavaş ve melankolik karakteri olan fado aslında ağıt tarzı bir müzik. Müzik lirik ve gitarlar eşliğinde söyleniyor. Gece hayatında FADO kültürü oldukça yaygın. Canlı bir performans Lizbon gezisinde fena olmaz bence. Şehirden sadece 30km uzaklıktaki sahillerde yazın denize girmek mümkün. Lizbon'dan günü birlik masal diyarı Sintra'ya gitmek mümkün. Her 20 dakikada Rossio istasyonundan kalkan trenlerle Sintra'ya 40 dakikada ulaşmak mümkün. Burası için aman dikkat diyeyim. Evet masal diyarı. Evet çok değişik saraylar var. Ancak ben hayatımda böyle turist çılgınlığını başka bir yerde görmedim. Arabayla gitmiştik. Girmemiz, çıkmamız saatlerimizi aldık. Kaçtık oradan resmen. Cabo da Roca, yani Avrupa Kıtası'nın En Batı Ucu Lisbon şehir merkezinden sadece 40 km uzaklıkta. Sintra'dan koşar adım kaçan biz Sintra'dan sadece 20-25 dakika uzaklıktaki Cabo da Roca'da uzun uzun zaman geçirdik. Burada insan adeta sonsuzluğu yaşıyor. Burası Avrupa Kıtası'nın en batı noktası. Burada Kıta bitiyor. Atlantik Okyanusu'yla yüzleşiyor insan. Buraya muhakkak zaman ayırmalısınız. Kentteki İsa Mesih heykeli bunun kanıtıdır. Kendinizi San Francisco'da hissetmeniz de mümkün. Bunun sebebi 25 Nisan Köprüsü tabii ki. Bu köprüyü Vasco da Gama Köprüsü ile karıştırmayın. Vasco da Gama Köprüsü Avrupa'nın en uzun köprüsü olma ünvanını taşıyor (17km) ve Lizbon trafiğini rahatlatmak için 25 Nisan Köprüsü'ne ek olarak yapılmış. Denizin kıyısına inşa edilmiş güzel bir Gotik manastır olan Jeronimos Manastırı'na mutlaka uğrayın. Yakındaki Belem Kulesi ile birlikte Jeronimos Manastırı, Unesco'nun Dünya Mirası Listesi'nde olup, Portekiz'in en büyük tarihsel figürlerinin birçoğunu içeren güzel bir Gotik şapel içerir. Bu manastır 15. Yüzyılda inşa edilmiş ve Vasco da Gamas'ın Hindistan'ı keşfini anmak amacıyla yapılmış. Biz bu bölge için yarım gün ayırdık. Burada Manastıra girmemiştik. Onun yerine sahil kıyısına gidip Kaşifler Anıtı ile birlikte yere çizilmiş Kaşifler Haritası'nı görmüştük. Ardından Belem Kulesi'ni karşıdan seyretmiştik. Günün bitimini ise bu bölgede olan Belem Pastanesi ile yapmıştık. Buraya biraz daha erken gelirseniz programınıza Jeronimos Manastırı'nı da ekleyebilirsiniz. Lizbon'un en eski semti olan Alfama'nın ortaçağdan kalma sokakları çok eski tarihe dayanıyor. Buradaki kale de Arap döneminden ele geçirilmiş. Burayı bulmak hiç de zor değil çünkü her caddeden bu yapıyı görmek neredeyse mümkün. Biz bu kalenin olduğu tepeye çıktık. Kalenin içine girmek yerine onu karşıdan seyretmeyi tercih ettik. Tepedeki parklardan şehri seyretmek hatta gün batımını seyretmek ayrı bir güzel. Şehirde böyle güzel manzaraya sahip birçok cafe roof bar var. 1902 yılında yapımı tamamlanmış ve şehrin ayakta kalan son yatay asansörüne eminim şehrin sokaklarını arşınlarken göreceksiniz. Santa Justa Caddesi'nde sıra bekleyen turistleri görürseniz anlayın ki asansöre gelmişsiniz. Nedenini anlamadığım bir şekilde insanlar sıraya girmiş bu asansöre binmek için bekliyorlardı. Halbuki Lizbon'da görülecek daha güzel yerler var. Zamanı heba etmemek gerek. Lizbon'un en hareketli caddelerinde dolaşın, çarşısında gezin. Sahile doğru yürüyün. Ama öncesinde ünlü Cafe A Brasiliaria'da bir kahve için. Lizbon'da bol bol sokaklara dalın, sadece sokakları keşfedin ve tepelerden karşınıza çıkan manzaranın tadını çıkartın. Eğer zamanınız varsa Lizbon'un büyük şehir pakına gidebilirsiniz. Monsanto Orman Parkı Dünya'nın en büyük 20 şehir parkından biriymiş. Lizbon şehrinin yaklaşık 1/8'ini kaplayan alana kurulu bu parkın hepsini gezmek mümkün olmasa da şöyle oksijen depolamak için bire-bir. Biz oradayken kitap fuarı vardı. Dilini bilmesek de kitaplar arasında dolaşmak oldukça güzeldi. Lizbon'un havalimanı şehirden sadece 6km uzaklıkta ve şehre metroyla 20 dakikada ulaşmak mümkün. Biz Lizbon'da tam 2 gün geçirdik. 3 gece de konakladık. Bence bu süre şehri anlamak, hissetmek için yeterli. 10 günlük Portekiz turumuza güneyden Faro'dan başlamıştık. Yukarı doğru çıkarken Lizbon'da da mola verdik. Lizbon sonrası da yönümüzü Douro Vadisi'ne çevirdik. Konaklama için bizim tercih ettiğimiz bölge ise Alfama'daydı. Tarihi bir yer alan Alfama birçok yere yakın. Tarihi dokusu, Fado müziği yükselen restoranları, süslü sokaklarıyla bence konaklama için en doğru adres. Kaldığımız evi airbnb sitesi üzerinden bulduk. Sitede yayınlanan fotoğraflara göre oldukça küçük bir ev çıktı tuttuğumuz ev ama sahibi o kadar tatlı biriydi ki kızamadık. Bize çok yardım etti. Arabamızı 3 gün çok ekonomik bir yerde park etmemizi sağladı. 3 gece için otoparka sadece 18 euro ödedik. Otopark deniz kıyısında bir yerdeydi. Eğer tepedeki otoparklara bıraksaydık bir otel parası bayılabilirdik. Aman dikkat. Kalacağınız yer ile otopark konusunu önceden konuşun. Size uygun yerler önersinler. Lizbon'da mutfağı olan küçük bir evde kaldığımızdan çoğunlukla kendimiz pişirdik. Örneğin kahvaltıyı hep evde yaptık. Time Out Market çıkışı deniz kıyısında yürürken gözüme çarpan Monte Mar'ı da tavsiye ederim. Köprü manzaralı. Lizbon'da sadece bir akşam dışarda yemek yedik ve onun için de kaldığımız eve yakın bölgedeki Cork Screw adlı mekanı seçtik. Küçük bir Portekiz restoranı ki sadece yerel tadları tatmak ve Portekiz şarabı içmek için önerilen, tavsiye edilen bir mekan. Ben de gönül rahatlığı ile tavsiye ederim. (Biz o akşam hafif bir şeyler yemeği tercih etmiştik ve tek kişi şarap içti. Toplam 30 Euro ödedik). 10 günlük Portekiz turumuzun rotası için lütfen tıklayın. 10 günlük Portekiz turumuzun maliyeti en yakın zamanda burada.


Londra 11 ay yaşayan kuzenim Pınar'la Londra seyahatim öncesi kafa kafaya verdik ve Londra'yı, İngiltere Kültürü'nü, İngiliz olmayı anlamak adına bir 'Okuma Listesi' çıkarttık. Ben çalışkan bir talebe olarak bu kitapları Londra seyahatim öncesi aldım ve okumaya başladım. Bence seyahate hazırlanmak sadece şehir rehberi satın almakla sınırlı olmamalı. Gidilecek şehir hakkında yazılmış kitaplar varsa, ya da o şehirde çekilmiş bir film bence muhakkak okunmalı/izlenmeli. Listeye bir kitap daha eklemek istiyoruz: Güzel ama sıkıcı olabilir bazıları için: iris murdoch- a severed head. Bu kitap çokeşliliğe batılı bir bakış açısı getiriyor, eğer yazarın hiç kitabını okumadıysanız bununla başlamak doğru olmayabilir, kurgusu biraz farklı, ahlak, özgürlük gibi karmaşık kavramlarla ilgili ama cok karışık, yavaş ilerliyor. Daha çok psikanalitik hatta. Eğer ilginizi çekerse Londra dönüşü kitabı olabilir. Hatta yazarın the bell'ini okuyun bu kitabı sonra okuyun. Survey of London içinse ayrı bir paragraf açmak istiyoruz: John Stow'un 1700'lü yıllarda yazdığı bir kitap. Büyük londra yangınından önceyi anlatıyor. Metro sistemi, kent planına karar verilmesi, londoner olmak gibi konuların çok basit bir dille anlatıldığı bir kitap. Kitabı bulamazsanız yapılmış çalışmalar var, refere eden daha yeni, hem edebi hem kent planı konusunda. Onları bulup takip edebilirsiniz. Çeviriler içinse bizim önerimiz: Yapı Kredi, İş Bankası, İletişim, Can ya da Okyanus yayınları. "Bizim 'klasik' alışkanlığımız daha çok Rus edebiyatı üzerine. İngiliz edebiyatına yabancıyız millet olarak. Diğer yazım tarzlarına göre daha ağdalı. Daha eleştirel, daha dolambaçlı, daha seçkinci. Austen, Bronte hatta yakın dönem Wolf bile ingiliz geleneklerini ya da toplumsal normlarını biliyormuşsun ön kabulüyle eserlerini yazan, edebiyatta da bu açıdan ünlenmiş yazarlar. Mesela Goethe, 50 yaşında bir erkek olarak kitabında baya normal normal dayı- yeğen evliliğinden bahsediyor, dolayısıyla okuyucu cok içine giremiyor mesela, çünkü bu olayı içselleştiremiyor. Ya da Dostoyevski, İnsancıklar'da bazı şeyler öyle ajite ediliyor ki, iki sayfa abartı bir şey okuyorsun duygusuna kapılabiliyorsun, çünkü içinde bulunduğumuz dönemde asla problem olmayacak bir şey hakkında yazmış oluyor yazar. Yani bazen dili ya da dönemin normlarını algılamakta zorlandığımız için problem olabilir ve biz kitabı bu nedenle anlamamış, satırların içide bu nedenle kaybolamamış olabiliriz.


Londra'ya gitmek üzere hazırlanırken; kendisi de bir Londoner olan Benjamin Clementine'dan 'London' ile açılış yapılır. Uçak Londra'ya inişe geçmişse, Grammy canavarı Adele'den 'Hello' dinlenir. Waterloo istasyonuna denk geldiyseniz; İngiltere'de Eurovision birinciliği yaşamış isveçli grup Abba'dan Waterloo dinlenir. Theme nehrinin karşı yakasından, parlemento binasını ve Big Ben'i görüyorsanız, efsane grup Queen'den Bohemnian Rhapsody dinlenir. Nothing Hill civarlarındaysanız, metrodan inişte mavi güzel English evler görüyorsanız, şu anda da orada yaşayan, komşunuz olan Tori Amos'tan A Sorta Fairytale dinlenir. Soğuk güzel bir rüzgar değdiyse yüzünüze ve Camden Town'daysanız; Amy Winehouse'dan Valerie dinlenir. Big Ben'in hemen yukarısından, National Gallery'e doğru giden yürüyüş yolunda Cat Setevens- Wild World, Covent Garden'da bişeyler içerken; Brad Paisley 'Southern Comfort Zone' dinlenir. Piccadily ve Leicester Squareler derken güneş batıyor ve akşam oluyorsa, tipik bir Londra grubu olan Coldplay'den Cemeteries of London ve biraz daha enerjik bi akşam için; A Sky Full of Stars dinlenir. Camden Town'da ya da Portebolla'daysanız Sting'den Brand New Day dinlenir. O halde Pulp- Common People dinlenir. British Museum'u gezdiyseniz, Paul McCartney'den- Maybe I'm Amazed, hemen yakınındaki Oxfam'a uğradıysanız eski kitapların arasında Beatles'tan Yesterday dinlenir. Eski bir Beatles albüm kapağından hatırlayacağınız Abbey Road'taysanız, St. James'te, Regent'ta ya da Greenwich'te ya da şarkının ilham kaynağı Hyde Parktaysanız; Blur- Parklife dinlenir. giderken belki her gün Pınar'ın dinlediği metro şarkıları- Fleetwood Mac- Dreams ve Gypsy bir kere olsun dinlenir. Uyandıysanız ve hava güneşliyse, Pınar'aUCL günlerimi hatırlatan; Morrisey- Let Me Kiss You dinlenir. Oxford yollarına mı düştünüz o zaman, efsane bir baterist ve solist olan Phill Collins'in bağımlılık yapan şarkısı- Another Day in Paradise dinlenir.


Londra dünyanın en eski ve en yaygın metro ağlarından birine sahip. Dolayısıyla her yere metro ile ulaşım mümkün, ayrıca aynı zamanda filmlerden, fotoğraflardan hatırlayacağınız kırmızı iki katlı otobüslerle de seyahat edilebiliyor. Metro kartı aldığınız takdirde bu otobüslerle de seyahat edebiliyorsunuz. Ama beş-altı günlük bir gezi için hız önemli olabilir. Daha çok yer görmek için metro kullanabilirsiniz. Metro sisteminde fiyatlandırma 'zone'lara göre değişiyor. Birinci zone ve ikinci zone'u kapsayan bir metro bileti işinizi görecektir bence. Ayrıca, biletlerin de 09:30'dan sonra kullanılabilir versiyonlarını yani off-peak almanızı öneririm. Hem daha ucuz, hem kahvaltı falan derken zaten 09:30 öncesi metroya pek binilmiyor hem de Londra'da dükkanlar ve müzeler 10:00'dan önce açılmıyor. Bu iki bağlantı işinizi görür. Ayrıca buralardan grev olup olmadığına da bakmak lazım. Çünkü iş durdurma ya da haftasonu bakımları sebebiyle duraklamalar Londra metrosunda olabiliyor. Metro haritası bütün metro istasyonlarında sürüsüne bereket ve bedava. Çözmeniz de çok kolay. Ayrıca internetten telefona da indirebilirsiniz. Şimdi hemen haftalık travelcard alayım demeyin çünkü yine İstanbul'dan farklı olarak payg'da günlük maksimum limit var. Yani belli bir ücrete ulaştığınızda bundan sonrası BEDAVA. Bu ücret otobüslerde 4,6gbp ve zone gözetmiyor, yani 4,6 pound'a londrayı tüm gün otobüsle gezebilirsiniz. Tube ve trenler için ise zone'a göre değişiyor. Püf nokta şu: 7 günlük travelcard'ın fiyatı 5 günlük maksimum pay as you go ücreti kadar. Yani eğer siz 7 gün içerisinde 5 gün veya daha az seyahat edecekseniz payg kullanmanız çok daha mantıklı. Limitin altında kalırsanız ucuza gelmiş olur, 5 gün doya doya gezerseniz de en fazla 1 haftalık travelcard ücreti kadar para ödersiniz. O yüzden diyorum, travelcard almanın hiç bir mantığı yok. Otobüsler her yere gidiyor. Otobüs kullanıyorsanız çoğu zaman yürümenize gerek yok. Otobüslerin kötü tarafı ise çok yavaş olmaları, yolda bir sorun olursa yolculuk süresinin uzaması işten bile değil. Pozitif yanı, rush hour dışında genelde oturarak gidip gelirsiniz, 1 saat ayakta geçmez yani. Tren: Londra çevresindeki ulaşım yerlerine ve ülkenin bir çok yerine giden trenlerden şehir içinde de faydalanabiliyorsunuz. Özellikle güney Londra'da tube pek olmadığından trenler bazı yerler için çok iyi alternatif oluşturuyor. Trenlerin sorunu çok yerde durmamaları ancak bu da sizi gideceğiniz yere hızlı götürdüğü anlamına geliyor olabilir. Çünkü tren yolculuğunun kendisi 10dk olabilir ama metro kadar sık geçmedikleri ve sık sık gecikmeler olduğu için trenler asla tube'u yerini tutması söz konusu değil. Kullanacağınızı sanmıyorum ama yine de ne olur ne olmaz. dlr: Bu tube gibi ama değil. Özünde güneydoğu Londra'da yaşanan sosyal değişime cevap olarak ortaya çıkmış ve genel olarak bu taraflarda hizmet veren bir raylı sistem bu. Çoğunlukla yer üstünde ve tube kadar hızlı gitmez ve tube kadar sık geçmez. Minimum personel prensibi ile çalışır, çoğu durağında turnike yok, siz oyster card'ınızı duraktaki cihaza gönüllü olarak okutmalısınız. Araçlarda sık sık bilet kontrolü olur, denk gelirse ve kartınızı okutmadıysanız güzel bir ceza yersiniz. Yine ne olur ne olmaz diye yazdım ben. Tube: Kuzey Londrayı ağ gibi ören bir yeraltı ulaşım ağı, metro. Sık geçer, hızlı gider, erken açılır geceyarası kapanır. Bunu 24 saat yapmaya çalışıyorlar ama zannetmiyorum. Bu duraklardan birine yakınsanız, merkez Londraya muhetemelen 10-15 dk uzaklıktasınız demektir. Bazı uzak istasyonlarda bu belki 30dk'yı buluyordur. Bununla bir yerden bir yere gitmek baya kolay ve keyifli, her şey hızlı oluyor. Bunun dışında Emirates Line var. Greenwich'e bu yolla nehirden ulaşım, tramvay gibi bir kaç opsiyon daha var ama bunları pek bilmiyorum, çünkü şehrin çok ufak bir bölgesinde hizmet veriyorlar. Şimdi şu meseleye gelelim: Travel ZONE. Londra 1 merkez olmak üzere 7 travel zone'a ayrılmış. Bunlar birbiri içine geçmiş halka gibi. Merkez Londra, yani turist olarak muhtemelen en çok içinde bulunacağınız kısım Zone 1. Zone 2 hemen bu bölgenin dışı, genelde insanların yaşadığı ve turist aktivitesinin daha az olduğu yerler. Yine merkezi sayılır. Zone 5 falan dedik mi baya uzaksınız demektir ama tube'a yakınsanız yine farketmez. Bu zone'ların mantığı şu: siz zone 2'den zone 2'ye giderseniz ayrı ücret, zone 1'den zone 2'ye giderseniz ayrı ücret ödüyorsunuz. Yani ne kadar zone'dan geçerseniz o kadar pahalı oluyor. Haftalık travelcard'lar da bu şekilde fiyatlanıyor. Geçerli olduğu zone sayısı arttıkça fiyat da artıyor. Sadece zone 2 olsun, sadece zone 2 ve zone 3 olsun gibi seçenekler var ama siz turist olarak zone 1 ve zone 2'de geçerli olanını alacaksınız (sadece zone 1'de geçerli olan aynı fiyat, gereksiz). Tabi en başta dediğim gibi, haftalık kart sadece 5 günden fazla seyahat edecekseniz anlamlı. Gece ulaşımı için şu an opsiyonlarınız: otobüs, uber, taksi, minicab, boris bike ve yürümek. Evet, pek çok gece otobüsü 24 saat çalışan otobüs hattı mevcut. Şehir oldukça güvenli, gönül rahatlığı ile kullanabilirsiniz. Hatta günün ve gecenin herhangi bir saatinde yürümek de gayet güzel bir opsiyon. Yani gideceğiniz yer yürüyerek yarım saat mesafedeyse ve aceleniz yoksa ve yağmur yağmıyorsa keyifle yürürsünüz. Boris Bike: Bunu çocuklarla yapamayabilirsiniz. Bildiğiniz kiralık bisiklet. Renkli kişilik belediye başkanı boris johnson'ın adı ile anılıyor. Merkez Londra ve zone 2'nin pek çok noktasında bisiklet park noktaları var. Buradan bisiklet ödünç alıyorsunuz. Ücretlendirme mantığı şöyle: 2 pound karşılığında bisikletlere 24 saat boyunca erişim hakkı alıyorsunuz. Yani 2 pound verdiğinizde istediğiniz duraktan istediniz bisikleti alıp kullanıyorsunuz ve herhangi bir bisiklet park noktasına geri bırakıyorsunuz. Yalnız bazı ek ücret ve kısıtlamalar var: Bu 24 saat içerisinde istediğiniz zaman bisiklet alabilirsiniz fakat bu bisikleti sadece 30dk boyunca kullanabilirsiniz, 30dk'yı aşarsanız her 30dk için ekstradan 2 pound ödersiniz. Böyle bir duruma düşmemek için baktınız 30dk olmak üzere, bu bisikleti bırakın yeni bir tane alın. 2 pound'a 30 dk'da bir bisiklet değiştirmek serbest, 30 dk'da bir değiştirdiğiniz sürece isterseniz tüm gün bisiklet sürün ek bir ücret ödemezsiniz ancak aynı bisikleti 30 dk'dan fazla kullanmak isterseniz ilk 30 dk'dan sonra her yarım saat için 2 pound ödersiniz. Taksiyi de asla tavsiye etmiyorum. Çok pahalı. Zaten bir kere bile ihtiyaç olmadı, binmedim. Şöyle söyleyeyim; Londrada beşinci zone'da yaşıyordum. Üç zone'luk bilet alıp, üçüncü zone ve beşinci zone arasını otobüsle gidiyordum. Londranın merkezindeki seyahatlarimde ise hemen hemen hiç metro kullanmadım, yürüdüm. Bunu da 'Central London' için kesinlikle tavsiye ederim. İyi bir haritanız varsa çok çok daha güzel oluyor. Parliament Building'i arkanıza aldığınızda karşıda London Eye ve şehrin bütün hight ligthlarını neredeyse görmüş olursunuz. Havalanından ulaşım; Heatrow, Stansted ve Gatwick havalimanları Londrada uluslararası olarak kullanılan havalimanları. Bunlardan hangisine ineceğinizi bilmediğim için üçüyle de ilgili bilgi vereyim. Heatrow, en kolay ulaşım olanağına sahip havalimanı, direkt metro ile şehrin merkezini seyahat edebiliyorsunuz. Bu havaalanı 6. Zone'da eğer dönüşü buradan yapacaksınız, bazen metro sisteminde arıza olabiliyor, kapalı bir hat olabiliyor. Bunu güncel olarak takip etmek lazım. Ayrıca kapalı olmasa da Londra metrosu çookk eski, yani ani durmalar oluyor ve bu yarım saat sürebiliyor. Buna göre, aman diyim erken çıkın. Hiç buradan seyahat etmediğim için nasıl yapılır bilemiyorum. Araştırdığım kadarıyla shuttle buslar var. Yukarıdaki web adresi işe yarar gözüküyor. Gatwick'i de hiç bilmiyorum. Sanırım buraya bir tren var, ama dediğim gibi Londranın dışına giden trenler formatında, siteden saatlerine, yer olup olmadığına bakabilirsiniz. Gatwick ve Stansted'ten yolculuk yapacaksanız, taksiye sakın binmeyin, çok uzak. Havalanında indiğinizde metroya binecekseniz; orada ya da sonra herhangi bir yerden, oyster kart satan bayilerden veya oyster makinelerinden bir oyster alabilirseniz çok daha ucuza seyahat edersiniz. Oystera para yüklemeyi ve o makinayı kullanmayı 2 dakikada öğrenirsiniz. Çoğu nakit para ile çalışıyor ve bütün metro sistemi ve otobüslerin büyük kısmı oyster ile kullanılabiliyor. 1. Ve 2. Zone'u kapsayan off-peak (saat 09:30 sonrası) aynı şekilde bu noktalardan alabilirsiniz. Bu şehre gidecekseniz ilk yapmanız gereken şey raylı sistem haritalarını içeren Tube MAP ygulamasını telefonunuza indirmek olmalı. Bu sayede internet olmasa bile nereden nereye gideceğinizi girerek en hızlı ve en kolay seçenekleriyle güzergah belirleyebiliyorsunuz. Internet olduğunda size hatların durumu hakkında bilgi veriyor. Telefon hattı almak isterseniz: bir vodafone, ee, veya o2 servis saglayıcı dükkanına gidebilir ve bir 'pay as you go' simkart alabilirsiniz. Internet erişimi ile google maps kullanarak şehri güzel gezersiniz, nereye hangi vasıta ile gideceğiniz anlık olarak güncelleniyor. Sitelerden baktım, 2 gb internetli paketler 15-20 pound civari ama değer. Londra'da elinizde internet olursa ulaşımı rahat kullanırsınız. INTERNET, _cloud isimli bir free wifi ağı var ve baya her köşede var. Ama daha sürdürülebilir bir alternatif ; Tesco ve Sainsbury'de 1gbp'ye sim kart alıp içine de 10-15-20 gbp atılabiliyor, belge olmadan bir kaç dakikada kullanıma açılan bir imkan. Seyahat Sonrası Ekleme: Biz 5 gün sürekli 1. ve 2. Zone'da metro kullandık. Bu kartla Heatrow havalimanından şehre ve şehirden havalimanına gittik ki havalimanı 6. Zone'da. Toplamda ise sadece 21 pound ödedik şehir içi ulaşıma ki bence böyle büyük ve pahalı bir şehir için çok makul bir fiyat. Eğer haftalık travel card alsaydık, 1 ve 2. Zone için 35 gbp ödememiz gerekiyordu ki ayrıca havalimanı şehir içi ulaşımı için de ayrı bilet almamız gerekecekti. Bu nedenle oyster kart alıp onu da pay as you go olarak alırsanız ulaşıma çok ödememiş olursunuz. Bu yazıdaki bilgileri Yüksek Lisans Eğitimi sırasında Londra'da 11 ay yaşayan kuzenim Pınar verdi. Biz Londra'ya gittiğimizde tüm gerekli bilgiler bizimle olsun istedi. Ben de onun izniyle bu faydalı bilgileri bloğumda paylaşıyorum. Teşekkür ederim Pınar İyi ki VARSIN!


Londra'nın öyle kendine özgü bir mutfağı yok. Çok geleneksel ve artık turistik olan Fish and Chips var. İstediğiniz, fiyatı uygun gelen yerde yiyebilirsiniz ama Mayfair Chippy bu restoranlar içinde en iyi alternatif aslında. Pret a Manger'lar. Buradan alınma değişik sandviçlerle ve süper brownisiyle her sıkıştığımda bir yıl geçirdim, gerisini siz düşünün Her köşe başında bulursunuz. Marks&Spencer, Londra'da farklı konseptte, yani yiyecek de satılıyor. Sushi seviyorsanız alabilirsiniz, güvenli ve güzeldir. Ayrıca sarı etiketi yapıştırdıkları ürünler indirimde demek, millet hemen doluşur, sandviç görece pahalı olabilir ama deneyebilirsiniz, ördekli bi sandviçi vardı özellikle güzel. Salatalar da güzel. Ayrıca Tesco marketlerden sıcak Cheese and Onion alın, lütfen benim için bir tadına bakın, süper ve doyurucudur. Tescoda sandviçler de güzeldir. Market olduğu için her yerde karşınıza çıkar. Salisbury'de diğer bir market. Buradan da sandviç alabilirsiniz. Rezervasyon gerekiyor mu bilmiyorum, bi bakarsınız, buranın özelliği, yemekleri çocuklara göre acı yapmayabiliyorlar. Çok güzel yer. Açık hava pazarları Londra'da çok fazla. Bunlardan biri de Waterloo taraflarında Southbank Centre Food Market. Oldukça güzel, lezzetli yemekler bulmak mümkün burada. Ayak üstü farklı dünya mutfaklarından değişik seçenekler deneyebilirsiniz. Türk yemeği isterseniz, Babaji diye bir pideci vardı. Piccadily'deki şubesi kapanmış ama Kensington taraflarında başka bir şubesi var ama biz gittiğimizde henüz açılmamıştı. Gitmeden internet sitesinden kontrol edin derim. Breakfast Club; Burası küçük ama önünde her zaman kuyruk olan bir yer. İngiliz kahvaltısı değil ama kahvaltıyı geç saate bıraktıysanız bruncha gidebilirsiniz. J. D. Wetherspoon, Londra'daki bir arkadaşımın önerdiği steakhouse. Çok övüldüğü için yazıyorum. Hem uygun fiyatlı hem de her zaman kalabalık bir yermiş. Farmacy; Vegan, organik ve lezzetli bir seçenek. Fiyatlar biraz yüksek. Pizza Pilgrims: Londra'daki güzel şeçeneklerden biri, downtown'da takıldığınız bi gün Soho'dakinde güzel vakit geçirirsiniz. Geç saatlere kalırsanız, Pilgrim'e yakın bi yerde Princi var, atıştırmalık güzel şeyler var. Bence deneyebilirsiniz. Ben's Cookies: Buraya da denk gelirseniz harika kurabiyeleri. Yukarıdaki restoranları aşağıda google map üzerinde görebilirsiniz. Bir de Borough Market ile ilgili bir video paylaşmak istiyorum. Londra Sokak Lezzetleri için güzel bir video. Not: Yazıda kullanılan fotoğraf copy-right haklarına zarar vermeden https://pixabay. com sitesinden indirilmiştir. Bu fotoğraf ücret ödemeden herkesin kullanımına açık olan bir fotoğraftır.


Tanzanya'nın yerli kabilesi Maasai insanlarıyla geçirdiğimiz 24 saat boyunca onlara dair çok şey öğrendik. 21. yüzyılda modern insana göre ''en ilkel şekilde'' yaşayan bu doğa insanını yakından tanımak ister misiniz? Fotoğraflar eşiliğinde Maasai insanlarının hayatına götürüyorum sizleri şimdi. Maasai halkı Tanzanya ve Kenya sınırında yaşayan yerli bir halk. Kendi kültürlerini tanıtmak için bir Almanın desteğiyle küçük bir köy kurmuşlar. Bu köy Maasai insanın yaşadığı yaşam şartlarının bire-bir aynısını yansıtıyor. Yeni nesil Maasai insanlarından okula gidip İngilizce öğrenenler, bu köyü gelip ziyaret eden turistlere rehberlik ediyor ve halkını, kültürünü tanıtıyor. Biz de işte bu köyü, OLPOPONGI Köyü'nü ziyaret ettik ve onlarla 24 saat geçirdik. Maasai insanın yaşadığı evlerden biri. Biz bu evde bir gece geçirdik. Bu evleri Maasai kadınları yapıyor. Evlenen her Maasai kadını önce eşinin annesinin evinde 6-7 ay kalarak bir nevi evlilik için eğitim alıyor. Sonra kendi oturacağı evi inşa ediyor. Bu Maasai Köyü bir aileye ait. Her Maasai erkeği, evlendikten sonra kendi köyünü kuracağı yaşa kadar büyüklerinin yanında kalıyor. 40'lı yaşlarından sonra kendi köyünü kurması için izin çıkıyor ve büyüklerinin uygun gördüğü bir alana köyünü kuruyor. Maasai evinin içi. Sadece iki odası ve küçücük pencereleri var. Kerpiçten. Oda biz kalacağımız için biraz daha iyi şartlarda. En azından böcek ve sineklerden korunmak için tül ve yatağın üzerinde ince bir battaniye var. Maasai insanları ise sadece çalı-çırpıdan hazırlanan yataklarda yatıyorlar. Evin ortasında da ateş yakma alanı var. Yemeklerini o ateşin üzerinde pişiriyorlar. İngilizce bilen bu Maasai bize kültürleri hakkında bilgi verdi. Bu tatlı Maasai kadını 90'lı yaşlarında. Maasai Bibi olarak anılıyor. Yani Maasai'nin yaşlı teyzesi. Maasai Bibi bana Maasai kadınlarının nasıl su taşıdığını gösteriyor. Maasai Bibi'nin evine konuk olduk ve bize Maasai çayı pişirdi. Biz rehberlerimizden rica ederek, bizi başka bir Maasai kabilesine götürmelerini sağladık. Amacımız gerçek bir MAASAİ köyü görmekti. Turistler için şartları değiştirilmemiş olan bir MAASAİ Köyü'nü görme fırsatını yaşadık ve fark ettik ki yaşam şartarı gerçekten çok zor... Orada ise bu küçük yakışıklıyla tanıştık. Maasailer için inek herşey demek. Tüm hayat, tüm ticaret inek üzerine kurulu. Ne kadar çok ineğin varsa o kadar zenginsin demek. İneklere bakmaktan, onları sağmaktan ailedeki kadın sorumlu. Bu nedenle de bir erkeğin sahip olduğu inek sayısı arttıkça daha çok kadınla evleniyor. Mesela 100 ineği varsa bir erkeğin, onun yaklaşık 10 karısı var demektir. Çünkü o 100 ineğin bakılması, sütlerinin sağılması gerek. Köye gittiğimizde ineklerin otlanmadan geri dönüş vaktiydi. Hepsini köyü bahçesinin ortasına toplamışlardı ve köyün kadınları sütleri sağıyordu. Maasai Köyü'nde inekler köyün tam ortasında tutuluyor. Bunun nedeni, en değerli varlıkları olan inekleri vahşi hayvanların saldırılarından korumak. Sabahın ilk ışıklarıyla Maasai'nin genç savaşçıları hayvanları vahşi hayvanların yaşadığı yerde otlatmaya çıkartıyor. Gün boyu onlara doğada eşlik ediyor. Akşam karanlık basmadan onları evine geri getiriyor. Hiç kolay bir görev değil. Akşam karanlık basmadan eve geri getirilen ineklerin seremonisi oldukça ilginçti. Kısa süreliğine misafir olduğumuz 2. Maasai Köyü'nden geceleyeceğimiz Maasai Köyü'ne doğru yola çıkarken küçük Maasailer peşimizi bırakmadı. Dişlerini temizlemek için bildiğimiz misvak kullanıyorlar. Olpopongi Maasai Köyü'nde unutulmayacak bir 24 saat geçirdik. 21. yüzyılda bambaşka hayatlara tanık olduk. Bir gün bile olsa onların yaşantısını deneyimleme şansını yakaladık. Unutulmazlarımız arasına girdi... Tanzanya'ya giderseniz Maasailerle tanışmadan gelmeyin. Bunun için Olpopongi Köyü'ne yapılan turlara katılabilirsiniz. Ayrıntılı bilgi için aşağıdaki linki tıklayın.


İspanya, yurtdışı turları ile gezilen ve en yoğun turist alan bölgelerden biri. Özellikle Avrupa turları arasında en beğenilen şehirlerinden Barselona, Valencia, Madrid gibi büyük kentleriyle İspanya bu yaz rotanıza almanız gereken ülkeler arasında. Madrid kalabalığı ile ön plana çıkan büyük bir kent ancak doğa aktiviteleri, bisiklet, yürüyüş veya piknik için mükemmel sakin yeşil alanlara sahip. Madrid turunuz boyunca şöyle bol yeşillikli, huzurlu bir mola vermeniz gerekirse, şehirde bulunan en iyi park ve bahçelerin olduğu listemize göz gezdirin. Bahar ayları, bu sihirli bahçeleri ziyaret etmek için kuşkusuz en güzel zaman, gökkuşağının her renginde çiçek açan laleler, zambaklar ve güller arasında kendinizi doğanın huzurlu kollarına bırakın. Bonsai ağaç bahçesi ve etçil tropik bitkiler bulunan seralar yıl boyunca açık olduğundan Madrid'in dört mevsim gezilebilir bir yer olduğunu ekleyelim. Jardin Botanico, neredeyse 6.000 farklı bitki türüne ev sahipliği yapıyor ve hatta özel bir bitki kütüphanesine sahip, bu nedenle burada bitkiler hakkında merak ettiğiniz her şeyi öğrenebilirsiniz. Diğer bir adıyla Retiro Park, Madrid'in en merkezi ve en ünlü parkı. Gölün bitimine kadar yürüyün ve sonundaki devasa ağaçların gölgesinde dinlenin. Birkaç avro ödeyerek kağıttan geminizi göle bırakın. Biraz daha aktif bir aktivite isterseniz, koşu, bisiklet sürme, patenle kayma ya da parktaki açık spor salonunda egzersiz yapabilirsiniz. Ayrıca The Natural Yogi ile sıcak havalarda İngilizce eğitimin olduğu bir yoga sınıfına girebilirsiniz. Camdan yapılmış bir saray olan Palacio de Cristal'i de Madrid gezinizde yaşayacağınız en özel ve kültürel bir deneyim ve içerisindeki geçici bir modern sanat sergilerini mutlaka gezin. Kendi içeceklerinizi ve atıştırmalıklarınızı da yanınıza alarak parkta piknik yapın. Ayrıca parkın doğu kenarında tavus kuşu bulunan, daha az bilinen bir gül bahçesi ve kapalı bir bahçe var. Parque de el Capricho, 1787'de Osuna Düşesi tarafından yaptırılmış ve bir zamanlar kendisi, kraliyet ailesi ve arkadaşları için kullanılmış. Şimdi, park halka açık, ancak yine de yüzlerce yıllık geçmişinden gelen büyülü cazibesini koruyor. Fransız, İtalyan ve İngiliz tarzlarındaki tasarım ve mimariye sahip bahçe, keşfedilecek gizli noktalarla dolu. Yükselen kapılar, eğimli düz çatı, küçük kapılar ve elfler için yapılmış pencerelerden oluşan bir masal dünyasına girmeye hazır olun. Casa de la Vieja'ya doğru sola dönün. Buradaki yunan mimarisine sahip sütunlara ve kalıntılara tırmanın, göldeki siyah kuğuları fotoğraflayın, sarayda ve gül bahçesinde ve bakımlı ağaçlardan ve çalılardan oluşan labirentte kaybolun. Madrid'in yeni yeşil alanlarından biri olan bu park 1992'de halka açıldı ve bir göl, bir salon ve güzel bir heykel koleksiyonuna sahip. Atölyeler ve etkinlikler genellikle hafta sonu boyunca burada düzenlendiği gibi çocuklu aileler için de çok sayıda cezbedici aktivite ve etkinlik oluyor. Ayrıca bir paten alanı, balık tutma alanı, bisiklet kiralama yerleri ve her 30 dakikada bir parkurda gezintiye çıkan ücretsiz bir tren bulunuyor. Bu küçük ama mükemmel Avrupai tarzda yapılan birden çok bahçenin birleşimi Jardines de Sabatini, Madrid'in ünlü Palacio Real'in yanında yer alıyor. Bahçeler büyük olmadığından, saatlerce piknik yapacak yer bulmak biraz zor olabiliyor. Bunun yerine, güzel bir yürüyüşe çıkabilirsiniz. Çalılar ve ağaçlar özenli ve kusursuz bir şekilde kesilmiş, küçük göletlere ve tabii ki sarayın kuzey tarafının muhteşem bir manzarasına açılıyor. Madrid'in en büyük yeşil alanı olan Casa de Campo, 8 kilometrekarelik büyük bir alana sahip ve uzun, bisiklet yolculuğu veya hatta tempoda yürüyüş yapmak için mükemmel. Madrid turunuzun unutulmazlarından olacak Madrid teleferiği, 1969 yılından bu yana, Casa de Campo ile Pintor de Rosales bölgesi arasındaki 2.5 kilometrelik mesafede 40 metre yükseklikte yolcu taşıyan popüler bir aktivite haline geldi. Park, Madrid Hayvanat Bahçesi ve Akvaryumu'na da ev sahipliği yapıyor.


Öylese yazının devamını okumaya biran önce başlayın derim. Prag'a gittiğinizde bu bilgiler sayesinde Prag'a daha farklı bakmanız dileğiyle diyorum ve yazıma başlıyorum. Her saat başı öncelikle ölümü simgeleyen iskelet hareket etmeye başlıyor. Ardından güzellik, hırs ve ışığı simgeleyen diğer üç karakter ölüm korkusuyla kafalarını sallamaya başlıyor. Yaklaşık 1 dakika süren bu seramoni tüm turistleri astronomik saatin başına toplamaya yetiyor da artıyor bile. Astronomik saat Tyn Kilisesi yapılana kadar Prag'ın en yüksek binasıymış. Astronomik saatin hemen yan tarafına ilerlediğinizde binanın yarım olduğunu fark edeceksiniz. Burada eskiden City Hall varmış. Burada kısa bir bilgi vermem gerekirse; 2. Dünya savaşı sırasında Prag hiç bombalanmadan bu savaşı atlatmış. İki istisna hariç. İlki, bir Amerikalı pilotun Dresden diye yanlışlıkla Prag'ı bombalaması ki yaklaşık 150 km'lik bir hata. İkincisi Almanların Prag'dan çekilirken belgeleri yakmak için City Hall'u bombalaması. İşte bu nedenle Astronomik Saatin yan tarafı boş. Astronomik saatin hemen yanındaki meydan Prag'ın en önemli meydanı. Burası eskiden ticaretin merkeziymiş. Neyin ticareti derseniz cevap çok basit: Kölelerin... Tyn Kilisesi'ni karşınıza alıp meydanda durduğunuzda meydanın sağ tarafında kalan binaların geçmişi 14.-15. yüzyıllara dayanırken sol tarafındaki binalar tarihi görünümlerine karşı oldukça yeni sayılırlar. 20. yüzyıl başlarında Praglılar Prag şehrini yeniden inşa etmek isterler. Eski, çirkin yapıları yıkıp yerine daha güzel evler inşa ederler. İşte sol taraftaki binalar yeniden yapılanma dönemine ait. Meydanın tam ortasında bulunan heykel fotoğraf çektiren turistlerin fotoğraf karelerini süslese de hikayesini bilen sanırım çok az turist var. Bu kişi Jan Hus. Bu kişi dönemin önemli filozof-rahiplerinden ve kiliselerde reforma gidilmesini düşünen biri. Her özgür düşünceyi savunan kişi gibi tabii ki o da dönemin kural koyucuları tarafından yok edilmek istenmiş. İşte o meydanda yakılarak öldürülmüş (1415 yılında). Sonrasında ise onun izinden gidenler, yani Hussiteler, krala isyan edip 1420-1431 yılları arasında Hussite savaşları olarak bilinen savaşları başlatmış ve en sonunda kendi reform kiliselerini kurmak için kralı ikna etmişler ki Tyn Kilisesi de bunlardan en önemlisidir. Tyn Kilisesi'ne karşıdan baktığında birbirinin aynısı iki kule görenlere daha dikkatli bakmasını tavsiye ederim. Neden mi? Sağdaki kule soldaki kuleden çok az da olsa büyük. Çünkü sağ taraftaki Hz. Adem'i, sol taraftaki Hz. Havva'yı temsil ediyor. Güneşli olan günlerde Adem'in gölgesi Havva'nın üzerine düşüyor ve bu da erkeğin kadın üzerindeki koruma görevini temsil ediyor. İsteyenler Astronomik Saat'in yukarısına çıkıp Tyn Kilisesi'ni yukardan görüntüleyebilirler. Meydanın sol tarafındaki St. Nicholas Kilisesi'ni sağınıza alıp devam ettiğinizde Kafka Meydanı'na çıkacaksınız. Şu andaki Kafka Cafe'nin bulunduğu bina Franz Kafka'nın doğduğu bina olarak bilinse de aslında Kafka'nın doğduğu binanın orjinali değil. O arsa üzerinde bulunan orjinal bina zamanında yıkılıp 1900'ler başında tekrar inşa edilmiş. Burdan sonra yönünüzü Rudolfinum'a yani Çek Filarmoni Orkestrası'nın konserlerini verdiği binaya çevirmenizi tavsiye ederim. Bu bina Neo Rönesans tarzda yapılmış. Bence burayla ilgili en ilginç anektot şu. Binanın önünde binaya doğru yürüyen bir kişiyi sembolize eden bir heykel var. Bu heykel Çeklerin en önemli komponistlerinden Antonin Dvoraks'a ait. Bir de bu binayla ilgili başka enteresan bir hikaye de binanın çatısındaki heykellere ait. O heykeller dünyaca ünlü komponistlere ait. Mozart, Beethoven gibi. Aralarında bir tane de Yahudi bir sanatçı var. İsmi Mandelson. Hitler Prag'a girdiğinde Yahudi sanatçıyı simgeleyen heykelin oradan kaldırılmasını ister. Fakat çatıya çıkan işçiler hangi heykelin o kişiye ait olduklarını bilemediklerinden rastgele en büyük burunlu heykeli yıkarlar ki efsaneye göre bu heykel Hitlerin çok sevdiği Alman sanatçı Wagner'dir. Şu an her iki sanatçının da heykeli çatıda bulunuyor. Rehberimiz savaş sonrası Wagner heykelinin tekrardan yerine dikildiğini söyledi. Yola devam edince hemen sağ tarafta yer alan Yahudi Gettosu'nu göreceksiniz. Haçlı seferleri sırasında Hz. İsa'yı Yahudilerin öldürdüğünü öğrenen Avrupalı Katolikler arasında Yahudi düşmanlığı baş gösterir. Bu düşmanlık Yahudilerin şehrin belli bölgesinde Gettolar oluşturmalarına zorlar. Ayrıca Yahudilere belli meslekler haricinde çalışmak yasaklanır. Bu meslekler tabii ki ticaret, bankacılık ve kendi ihtiyaçlarını karşılayacak kadar temel işlerdir. 20. yy'da ortaya çıkan antisemitizm akımının etkisiyle iş çığrından çıkar ve sonuç hepimizin de bildiği gibi 2. Dünya Savaşı ve soykırım. Buradaki Yahudi Müzesi'ni konuya ilgisi olanlara tavsiye ederim. Bu müzenin en ilgi çekici noktası Prag'da bu savaş sırasında öldürülen 80.000 Yahudinin isimlerinin hepsinin duvarlara yazılmış olması. Bir başka önemli özelliği de müzedeki resim sergisi. Toplama kamplarına alınan ve birçoğu daha sonra öldürülen Yahudi çocuklarının o günlerde çizdiği resimler toplanarak bir sergi açılmış. Düşünün ki ölümü resmeden çocuklar... Çok acı gerçekten. Kişi başı 300 kron vererek alacağınız bilet ile bu müzeyi ve müzenin yanındaki Yahudi mezarlığını gezebilirsiniz. Mezarlığın hemen yanında Yahudilerin ölülerine uyguladıkları seramoninin anlatıldığı bir müze bulacaksınız. İlginiz varsa aldığınız biletle buraya da girebilirsiniz. Ancak biz rehberimizin verdiği tüyo ışığında mezarlık sonrası yönümüzü İspanyol Sinagogu'na çevirdik. Burası Prag'daki en eski Sinagog'un artık yetersiz kalması nedeniyle devrin zengin yahudilerinin El-Hamra'dan esinlenerek yaptırdıkları bir Sinagog. İsminin İspanyol Sinagog'u olması da bu yüzden. Bizim çok Sinagog görmüşlüğümüz yok ancak burası gezmeye değer bir yer. Endülüs tatilimiz sırasında tanıştığımız mimarinin aynısını burada görmüş olduk. Gerçekten etkileyici. Aslında bu turun içinde "Eski-Yeni Sinagog" da var fakat vaktimiz dar olduğu için biz oraya gidemedik. İspanyol Sinagogu'nun hemen önünde ise bir Kafka Heykeli var. Kafka'nın bir kitabındaki rüyasında bir devin omuzlarında gezen adam ve dönüşüm kitabındaki böcek figürünün birleşiminden oluşan bir heykel bu. Bence Prag gezisi sırasında Yahudi Bölgesi ve Müzesi kesinlikle gezi programına dahil edilmeli ve en az 3-4 saat ayrılmalı. Alınan bilet 7 gün geçerli. Cumartesi hariç her gün saat 18:00'e kadar müze ve sinagoglar gezilebilir. İspanyol Sinagogu sonrası ise dar sokaklardan geçerek Powder Tower'a ulaşabilirsiniz. Bu kulenin hemen yanında şehrin en güzel Art Nuevo mimarisine sahip konser binasını göreceksiniz. Biz öğlen molamızı burada açık havada yaptık. Mekanın içi de bence çok hoş. Aslında burası Prag'ın yeni şehir kısmı. (15. Yüzyıldan kalma). Kral Charles IV. buranın planını bizzat kendisi çizmiş. Powder Tower'dan içeri doğru ilerlediğinizde Prag'ın ünlü Charles Üniversitesi'ni bulacaksınız. Bu üniversite Avrupa'nın en eski üniversitelerinden biri. Old Town turunuzu ise Mozart'ın Don Giovanni Operası'nın Premiyeri'ni yaptığı bina ile tamamlayabilirsiniz. Mozart için Prag çok önemli bir şehirdi. Prag'a geldiğinizde bir akşam Mozart dinleyebilirsiniz. Ya da geçmişi 18. Yüzyıla dayanan ve Prag'da önemli bir yere sahip olan kukla sanatıyla Mozart'ın eserlerinin birleştiği kukla gösterisine gidebilirsiniz. Biz yaklaşık 5 sene önce Prag'a ilk gelişimizde Don Giovanni'yi bir kukla gösteriyle izlemiş ve çok sevmiştik. Böylece Prag'ın tarihi şehir bölgesini ayrıntılı bir şekilde gezmiş oldunuz... Umarım keyif almışsınızdır. İnanın biz burayı gezerken çok keyif aldık. Peki ben bu bilgileri nasıl mı edindim? Prag giriş yazımda da belirttiğim gibi Astronomik Saat önünde bekleyen turist rehberlerinden birinin peşine takılarak. Mutlaka yapın. Hepsi bilgili, hepsi heyecanlı ve saatlerce size değişik hikayeler anlatıyorlar. Ücreti ne kadar derseniz gönlünüzden ne koparsa. Ciddiyim. Bu turu muhakkak yapın derim. Eğer zamanınız kalırsa, Kadife Devrim'nin geçtiği bölgeyi ve Prag tarih müzesini gezmenizi tavsiye ederim. Kadife Devrimi, 17 Kasım 29 Aralık 1989 tarihinde o günkü Çekoslavakya'da meydana gelen kansız bir devrim. Kansız ama Komunist düzenin yıkılmasına sebep olmuş bir devrim. Bugün o cadde çok güzel çiçeklere ev sahipliği yapıyor. Başta da dediğim gibi masal şehir Prag hakkında bilmeniz gereken herşey burada.... Listemde olan bu şehri, kalbime kazıdınız. Bu arada, Yahudi'leri -İsrail'i- hiç anlamıyorum. Soykırım filmleri yapa yapa tüm dünyayı kendilerine acındırırken, Filistin sürekli ateş altında.


Şehrin en ilgi çekici yeri tabii ki Marienplatz. Münih'in kalbi adeta burası. Ancak Münihlilerin akşam dışarı çıktığında tercih ettikleri yer burası mı diye sorarsanız cevabım hayır olacaktır. Öncelikle genel bir bilgi: Münih Almanya'nın en zengin şehirlerinden biri. Hayliyle de fiyatları diğer Alman şehirlerine kıyasla yüksek. Ancak her yerde aynı seviye kaliteyi bulmanız mümkün. Yani turistik mekanları da lokal mekanları da kaliteli. Münih'in en sevdiğim özelliklerinden biri de Marienplatz'da içeceğiniz kahvenin fiyatının çok lokal bir mekanda içeceğiniz kahvenin fiyatından çok yüksek olmaması. Bir kahve yanında pasta için ortalama 7-8 vereceksinizdir. 2 kişi için akşam yemeği ise ortalama 50-60 civarında. İstanbul'daki arkadaşlarımdan duyduğum kadarıyla artık İstanbul'da da şubesi olan Vapiano pizza, makarna ya da salata yiyebileceğiniz bir mekan. Benim gözde mekanım olmasa da çarşı içinde dolaşırken bazen bir göz attığım ve eğer çok kalabalık değilse oturup birşeyler yediğim bir restoran. Neden gözde değil diye sorarsınız çok kalabalık ve doğal olarak çok gürültülü olduğunu söyleyebilirim. Bu restoranda aşçılar sizin önünüzde seçtiğiniz menüyü hazırlıyor. Lezzet açısından fena değil. Adres: Theatinerstrasse 15 80333 München. Şehrin sanat bölgesi olarak geçen Maxvorstadt'ta iki önemli üniversite ile müzeler yeralıyor. Bu bölgedeki Türkenstrasse üzerinde Soda Cafe ya da Zeitgeist birşeyler atıştırmak ya da gün arasında mola vermek için uygun mekanlar. Hava güzel olduğunda bu iki mekan oldukça keyifli oluyor. . Bence zaten Münih'e geldiğinizde Türkenstrasse ve Schellingstrasse'yi muhakkak gelip görmelisiniz. Burası cafe ve restoran cenneti. Benim buradaki en favori mekanım PAVESI CAFE. Yazın önünde 3-4 tane Ferrari'yi yan yana görmeniz mümkün. Sakın korkmayın fiyatlar tamamen ortalama seviye. Ancak burasını çok özel bir müşteri portföyü var. PAVESI CAFE'de kahve içmek özeldir. Türkenstrasse üzerinde Zeitgeist'ın karşısında yer alan bu cafeyi kaçırmayın ve burada muhakkak coppuccino içip avokadolu bagel deneyin. . Sabah kahvaltısı için de gelebilirsiniz. Ancak burada öyle menü şeklinde kahvaltı yok. Bagel yiyebilirsiniz. Ama hepsi gayet iyi. Dönem dönem Pavesi Cafe'de fotoğraf sergileri de olabiliyor. Denk gelirseniz göz atın derim. Ya da PAVESI'nin birkaç dükkan yanındaki İtalyan Cafesi olan Paulo Cafe'yi öneriyorum. Bence bu ikisi Coppucciono'da şehrin en iyileri. Hamburger yemek istiyorsanız Burger House in Heidhausen http://theburgerhouse. com, ya da Hans im Glück (Türkenstrasse 79) https://hansimglueck-burgergrill. de/standort/muenchen-tuerkenstrasse/ . Hans im Glück daha fancy bir mekan. Gençlerin gözdesi. Her çeşit mutfaktan örnek verip de Bavyera mutfağından bahsetmemek olmaz. Marienplatz'ın arkasında yer alan Hofbrauhaus'u da önerebilirim. Weiß Bier eşliğinde Bavyera'ya özgü tatları tatabilirsiniz. Adres: Platzl 9 80331. http://www. hofbraeuhaus. de/. Burada her daim canlı müzik var. Ayrıca şehrin göbeğinde yer alan ve her gün açık olan Viktualienmarkt'ta gün içerisinde yiyebilecek şeyler bulabilirsiniz. Viktualienmarkt'taki Nordsee'de balık çorbası içmenizi tavsiye ederim. Münih'e geldiğinizde hava bir de güzelse Almanların yaptığı gibi güzel bir Biergarten bulun kendinize biranızı söyleyin yanında da bretzel ve güzel havanın keyfini çıkarın. Şehrin içinde birçok yerde Biergarten bulmak mümkün. Englischer Garten içindeki Biergarten'ları muhakkak deneyin derim. Özellikle Chinesischer Turm yanındaki bahçede pazar günleri canlı Bavyera müziği eşliğinde keyifli dakikalar geçirebilirsiniz. Benden tavsiye etmesi sizden gelip yemesi. Bu güzel bir öneri listesi olmuş. İnşAllah bir gün ben de o sokakları arşınlarım. Sevgilerimle. O zaman Münih'e tekrar bekliyoruz. Bir de bloğumda bahsetmeyi unuttuğum 'Demirci Oteli' var. Aile sıcaklığında Türk yemekleri için tek geçerim :)) Bekleriz. Sadece bugüne özgü bir sorundur belki ama Bavyera için önerdiğiniz diğer yazılarınızı okuyamadım. başka bir sorunuz olursa lütfen hiç çekinmeden yazın. Merhaba, Haritalı yazınızı ve bunu okudum, haritayı ve yazıları basıp yanıma alacağım. Cumartesi geliyoruz. Özellikle yılbaşı pazarları bizi çok heyecanlandırıyor. Bize yetişmez belki ama sonrasında bir yazı yazarsanız ne yenir, ne içilir vb güzel olabilir. Sonrasında da Nürnberg'e geçeceğiz. Ellerinize sağlık. Selam Gökçe ve Fatih, 31.12.2014 ile 04.01.2015 tarihleri arasında Yılbaşı tatilimizi geçirmek üzere Münih'i seçtik. Yeme içme rehberi yazınız için şimdiden teşekkürler. Gitmeden çok faydalı oldu. Gidince kimbilir ne kadar faydalı olacak :) Tekrar teşekkürler.


Bir eve 500'den fazla başvuru ancak Münih'te olur! 180 metrekare, site içerisinde, güvenlikli ve havuzlu daire diye bir konsepti unutun! Öncelikle, Türkiye'den gelip Münih'te ev aramaya başlamadan önce Türkiye'de kafanızda yarattığınız tüm ev kriterlerini unutmanız gerekiyor. Örneğin 180 metrekare, site içerisinde, güvenlikli ve havuzlu daire diye bir konsept yok. Burada evler merkezde genelde apartman dairesi şeklinde, şehirden biraz uzaklaşıldığında ise bahçeli müstakil ev şeklinde. Merkezde tutacağınız apartman daireleri genellikle 2,5 3 odalı ve 70 ile 90 metrekare büyüklüğünde. Bu standartta olan bir evin soğuk kirası lokasyonuna bağlı olarak yaklaşık 12 20 Euro/metrekare şeklinde değişmekte. Üst sınırı daha da yükseltmek mümkün olsa da alt sınırın altına inmek çok da mümkün değil. Şehir merkezinden uzaklaştıkça bu fiyatlara müstakil ev bulmak mümkün olacaktır. Almanya'daki ev için belirtilen metrekareler içten-içe net metrekareler olduğu için buradaki 70 metrekare ev Türkiye'de yaklaşık 100 metrekareye karşılık geliyor. Bunu da belirtmeden geçemeyeceğim. Bir de metrekarelerin küçük olduğuna aldanmamak gerekiyor. Genelde her daireye özel bodrum katında kapalı bir kiler alanı var. Ayrıca bazı apartmanlarda çamaşırları asmak için özel çamaşır asma odaları mevcut. Kiralık evlerin hemen hemen hepsi immobilienscout24. de sitesinde var. Bu siteye girdiğiniz zaman Münih'in farklı bölgelerindeki ortalama kiraları görebilirsiniz. Bu site üzerinden direk beğendiniz evlerle bağlantıya geçip evi görmek için randevu talep edebilirsiniz. Münih'te Türkiye'deki gibi bir emlakçıya gidip emlakçının elindeki evleri görmek durumu hiç yaygın değil. Emlakçılar üzerinden kiraya verilen evler de bu internet sitesinde yer alıyor. Eğer emlakçı üzerinden kiraya verilecek bir evi beğendiyseniz tüm süreçte emlakçı ile muhatap oluyorsunuz. Evi görmeye gittiğinizde sizinle beraber aynı anda belki 10 aile de o evi görmeye gelmiş olabilir. Özellikle merkezi lokasyonlarda bu çok olası bir durum. Evi beğenip anlaşma yapmak isteseniz bile evi sizin alacağınızın garantisi yok. Önce beğendiniz eve başvuru yapmanız gerekiyor. Başvuru yaparken maaş bordrosu mutlaka başvuru formuna ekleniyor. Ayrıca bazı ev sahipleri başvuranların kredi sicilini merkezi bir banka sisteminden sorgulatabiliyor. Burada ev sahipleri oldukça ince eleyip sık dokuyorlar. Çünkü, eve talep yoğun. İkincisi Almanya'da kiracıların hakları yasalarla korunduğu için kiracıyı seçerken çok dikkatli davranıyorlar. Biz beğendiğimiz ev için fotoğraflı CV ve bir önceki ev sahibimizden referans mektubu verdiğimizi biliriz. Eğer şanslıysanız ve ev için kabul alırsanız oldukça detaylı bir ev kontratı yapılıp evi teslim alıyorsunuz. Münih'te depozito genel olarak 3 soğuk kira bedelindedir. Bu parayı ev sahibine teslim edersiniz ve ev sahibi bu parayı sizin adınıza bir bankada bloke eder. Bunun dışında eğer arada emlakçı varsa genellikle 3,57 (3 kira ve %19 KDV) soğuk kira bedeli emlakçıya kontrat imzalanır imzalanmaz ödenir. Almanya'da iş değiştirdiğiniz zaman bir şehirden başka bir şehire taşınmanız gerekiyorsa taşınma ve emlakçı masrafları işe alan şirket tarafından karşılanır. O yüzden iş için Almanya'da bir şirketle anlaştıysanız ve Türkiye'den gelecek dahi olsanız bu konuyu mutlaka gündeme getirin. En azından emlakçı parasını kurtarırsınız ki hiç de az para değil. soğuk kira dediğimiz evin çıplak kirası, . Örnek vermek gerekirse, 70 metrekarelik merkezi lokasyona sahip bir apartman dairesinin yaklaşık sıcak kirası 1300 1400 Euro civarında ise bunun 250-300 Eurosu soğuk kira harici giderlerdir. 40-50 Euro civarı ev telefonu ve internet, Ayrıca ev sigortası yaptırmanızı tavsiye ederiz ki bu da yaklaşık yıllık 100-150 euro. Bu sigorta yangın, hırsızlık, doğal afet vs risklere kaşılık yapılıyor. Çünkü burda mutfak çoğunlukla kişiye ait. Bu durumda mutfak dolaplarını ve beyaz eşyayı sizin almanız gerekiyor. Evden çıkma durumunda dolaplarınızı çıkarıp alabilir ya da sizden sonraki kiracıyla anlaşıp ona mutfağı satabilirsiniz. Ortalama mutfak maliyeti beyaz eşya içinde yaklaşık 6.000 ile 10.000 Euro arasında düşünülebilir. 50.000 Euro'ya mutfak yaptıran da duydum tabii ki kendi evi içindi ancak mutfak fiyatları çok değişken bunu belirtmek için bu örneği veriyorum. Mutfak işiyle uğraşmak istemiyorsanız yukarda bahsettiğim internet sitesinde mutfağı olan evleri filtreleyip sadece onlara bakabilirsiniz ki biz de zamanında öyle yapmıştık. Bir diğer ilginç konu ise bazı evlerde evin içine çamaşır makinesi koyacak yer yok. Onun yerine tüm apartman sakinlerinin ortak kullandığı çamaşır ve kurutucu makineleri bodrum katında yer alıyor ki ev araştırırken bu noktaya dikkat edin derim. Evin yedek anahtarı her zaman ev sahibinde mevcuttur :) Türkiye'dekinin aksine burada kimse evin kilitlerini değiştirmez. Akşam Fatih'le beraber ev sahibine bir sürü soru sorduk. Dedik ki şimdi bu kadar insan arasından nasıl seçeceksin yeni kiracını. Biz Münih'te yaşadığımız için size Münih'i anlattık. Ancak Almanya'nın büyük şehirlerinde de durum hemen hemen benzer.


Münih'te yaşadığım diğer bir büyük şoku da çocukluğumda bıraktığım bisiklete yıllar sonra kavuşmamla yaşadım. Bisiklet sürerken, sürücülerin benim emniyetime benden daha çok dikkat ettiğini keşfettim. Tamam evet kabul ediyorum, yasalar yayaları, bisiklet kullananları koruyor ve yaptırımı oldukça güçlü. Ya peki etekle, elbiseyle bisiklet sürmeye ne diyeceksiniz? Erkek sürücülerin etekle bisiklet süren kadınların yanından geçerken korna çalmaması, onları yolda sıkıştırmaması... Ben bisiklet sürmeyi yeniden, en baştan Münih'te öğrendim. Bisiklet sürerken tenimde hissettiğim rüzgara odaklanabilmeyi, başka bir şey düşünmemeyi Münih'te yaşadım. Metro ağı Münih'te oldukça gelişmiş ve metro insanların yoğun bir şekilde kullandığı toplu taşım araçlarının başında. Ben evden almanca kursuna hergün metroyla gidip geliyordum o zamanlar. Bir gün farkettim ki bir kez olsun birini, bana gözünü dikip bön bön bakarken yakalamamışım hiç. İlk başta garip geldi, bir afalladım, böyle düşündüğüme şaşırdım. Ama biz buna alıştırıldık Türkiye'de. Mesela otobüs durağında otururken kadınların bir tarafını görürüm umuduyla otobüs camına yapışan bir erkeğe denk gelmek imkansız değildir bizim ülkemizde. Ya da arkanızdan sesli laf atılması çok olasıdır. Bir şekilde bu hayatın bir parçası olup çıkar, çok üzerinde durmayız, duramayız. Hangi birinin üzerinde duracaksın, hangisine ders vereceksin. Ama asıl benim Münih'te yaşadığım NORMAL' miş işte ben bunu öğrendim, öğrendikçe de özgürleştim. Bakışların üzerimde olmamasının rahatlığıyla oturmak, istediğim gibi davranmak beni sadece özgürleştirdi. Kadın olarak şehirde, metroda olmak kadar bir kadın olarak tek başına doğada olmak da bambaşka bir özgürlüktür. Eğer sonbaharsa, sadece ayaklarınızın altında çıtırdayan kurumuş yaprakların hışırtısı bozabilir doğanın sessizliğini, kışınsa karın çıkardığı ses... Baharda ise kuşlar cıvıl cıvıldır. Ormanın içinde saatlerce tek başınıza yürüyebilir ve doğanın sessizliğine ortak olabilirsiniz. Korku değildir hissedilen duygu, sadece huzur vardır.. Ben bundan 2-3 sene önce eşimin Münih'te olmadığı bir haftasonu 2 kız arkaşımı da ayartıp orman içinde bir yürüyüş planı yaptım. Atladık trene gittik, yürüdük, dağ tepe tırmandık sonra akşam döndük eve geri geldik. Eşimin bana ilk söylediği şey Sen Türkiye'de bırak ormana gitmeyi, bir iki ağaç içinde yürürken ortam ıssızlaştığında ödün kopardı. Ne oldu sana?' ydı. Hakikaten bana ne olmuştu? Bana birşey mi olmuştu yoksa sadece normalleşmiş miydim? Ben orman içinden bir ayyaşın çıkmasını beklerken, beni doğanın sessizliği karşılayınca ben sadece normalleştim. Tam tamına 6 yıl 4,5 ay oldu Münih'e yerleşeli. Artık daha güçlü hayallerim var, içinde korkunun olmadığı. Dünya'yı tek başına gezebilecek enerjim, isteğim var. Doğa içinde tek başına kaldığımda tattığım duygu sadece huzur. İzmir'de kadınların "özgür" olduğuna inanılan şehirde; zaman zaman yüreğimiz cızlayarak dolaşıyoruz. Türkiye de her şeyin "NORMAL" yaşayacağımız günlerin gelmesini diliyorum. Özgecan'ın anne- babasına sabırdan daha üst bir güç gelmesini istiyorum. Bizler bu şoku kalbimizde hissederken onların nefes alamadıklarını görüyorum. Tokat gibi süper bir yazı olmuş.. Elinize sağlık.. Bunu yazıyı tum okullara asabılsekı farkı anlamaları için.. Akla, mantığa aykırı durumlar normal miş gibi ülkemizde nasıl kabullenılmiş.!! Nasıl kanunlar erkeği tahrik ettin diye suçluya ceza indirimi veriyor..!