Yine çok sorulan sorulardan yola çıkarak hazırlamaya karar verdiğim bir yazıyla karşınızdayım. Geçmişe gittim, ilk defa yurt dışına çıktığım zamandan beri yaptığım hataları, aldığım dersleri düşündüm ve ben ilk defa yurt dışına çıksaydım şimdiki aklımla nelere dikkat ederdim notlar aldım. Yurt dışına ilk defa çıkacakların kulağına küpe etmesi gereken, iyi ki bu yazıyı okumuşum dedirtecek tavsiyeler vermeye çalışacağım. Yazının sonunda, ilk kez yurt dışına çıkacaklar nereye gitmeli sorusu için ilk defa yurt dışına çıkacaklara rota önerileri de bulunuyor. ilk defa yurt dışına çıkacaklar bu yazıyı mutlaka okuyun. - Gideceğiniz yerin vize prosedürünü tatil planı yapmaya başlamadan önce öğrenin. Bazı yerlerin, örneğin Mısır'ın vizesini almak 1.5 ay sürebiliyor. Eğer siz plan yapmadan önce bunu öğrenmezseniz vizenizi alamadığınız için seyahatinizi iptal etmek zorunda kalabilirsiniz. Sadece gideceğiniz yer değil, aktarmalı uçacaksanız aktarma noktasındaki ülkenin de transit vize isteyip istemediğini mutlaka öğrenin. - Uçak bileti alırken onay düğmesine basmadan önce tarihleri, isim ve soy isimleri kontrol edin. Bileti aldıktan sonra mail gelmesini bekleyin ve maildeki bilgilerin de doğruluğunu kontrol edin. Pek çok hava yolu şirketi bilet aldıktan kısa süre sonraki iptalleri kabul ediyor, hata varsa hemen hava yolunu arayıp iptal edebilirsiniz. Geç kalırsanız bu hakkınızı kaybedersiniz. - Otel rezervasyonlarını yaparken, şehir vergisi gibi ek ücretler yansıtılabiliyor, bütçe hesabı yaparken bunları atlamayın. Bazı yerlerde o kadar çok vergi oluyor ki oranlar %30'ları bulabiliyor. Böyle olunca da evdeki hesap çarşıya uymayabiliyor, aman dikkat orada fark edince tadınız kaçabilir. - Gideceğiniz yerle ilgili seyahat sağlığından net bilgi alın. Bana özellikle Asya ve Afrika rotalarında aşı sorusu çok geliyor. Ben de yazılarımda paylaşmaya çalışıyorum ama yine de siz mutlaka Sağlık Bakanlığı'nın resmi seyahat sağlığı sayfasından güncel bilgileri alın. İçinize sinmediyse telefonla ya da uğrayarak daha detaylı bilgi alın. - Gideceğiniz yerdeki Türk Konsolosluğu'nun iletişim bilgilerini kaydedin. Acil bir durum olur, telefon etmeniz ya da gitmeniz gerekir. Internet olmaz vs. vakit kaybetmemek için bir yere not edin. - Pasaportunuzun önemli sayfalarını scan edip mailinize gönderin. Tabi bir de fotokopisini yanınızda bulundurun. Ben kaldığım şehrin içinde gezerken genelde pasaportumun orijinalini otelin kasasında bırakıp fotokopiyle geziyorum. Polis çevirirse, elinizde fotokopi olunca en kötü otelden gidip alırsınız ama çalınırsa işiniz zorlaşır. - Gideceğiniz yerdeki prizlerin bizimle uyumlu olup olmadığını kontrol edin, gerekiyorsa yanınıza bir adaptör alın. - Hesap ve kredi kartlarınızın yurt dışı kullanım izinlerini bankanızdan kontrol edin. Benim başıma gelmişti bir kere Brezilya'da, para çekememiş ve zor durumda kalmıştım. Meğer Brezilya riskli bölgelerden biri olduğu için kullanıma kapanmış, dönünce öğrendim. Bazı yerler bankalar için riskli görünebiliyor ve oradan işlem yaptığınızda kartınızı hemen kullanıma kapatabiliyorlar. Ondan sonraki seyahatlerimde önceden bankayı bilgilendirdim gideceğim yerler için. - Gittiğiniz dönemde gideceğiniz yerdeki etkinlikleri kontrol edin. Festivaller, ücretsiz konserler ya spor olaylarına denk gelebilirsiniz. Mutlaka araştırın, seyahatimizin ekstra güzelleşmesini sağlıyabiliyor bu etkinlikler. Ben bir keresinde Belgrad'ta bira festivaline denk gelmiştim, gitmeden öğrenmeseydim o muhteşem festivali kaçıracaktım. - Telefonunuzu yurt dışına açtırın. Telefonunuzu kullanmayı düşünmüyorsanız bile mutlaka telefonunuzu yurt dışına açtırın, acil bir durumda pişman olmayın. - Data roaming'i gitmeden önce kapatın. Siz internete girmeseniz de telefonunuzun arka planında çalışan bazı uygulamalar internet kullanıyor olabilir ya da whatsapp'tan mesaj gelebilir vs. telefonunuzun data roaming seçeneğini kapalı konuma getirin yoksa anormal faturalarla karşılaşabilirsiniz. - Offline harita uygulaması indirin. Offline harita uygulamarından birini edinin ve gitmeden önce ilgili ülkenin hangi bölgelerini gezeceksiniz haritalarını indirin. Bir de mümkünse kağıt baskı bir yer haritası edinin. - Seyahat sigortası yaptırın. Başınıza ne geleceği hiç belli olmaz, seyahat sigortaları çok pahalı değil ama teminatları ihtiyacınız olduğunda sizin tüm masraflarınızı karşılayacak büyüklükte oluyor. - Türkiye'den yanınıza atıştırmalık bir şeyler alın. Yanınıza buradan fındık, fıstık, hata ufak tefek konserveler alabilirsiniz. Ara öğün olarak ya da gittiğiniz yerin yemeğini beğenmediyseniz belki de ana öğün olarak ihtiyacınızı olabilir. Oralarda market bulamadığınız zamanlarda hayat kurtarır. - Gideceğiniz yerle ilgili turist tuzaklarını önceden öğrenin. Google'da ".... tourist scams" şeklinde arama yaparak gideceğiniz yerde turistleri daha çok hangi konularda kazıkladıklarını öğrenebilirsiniz. Bazen gerçekten çok fazla saf yerine konduğunuzu fark edebiliyorsunuz ama iş işten geçmiş oluyor. - Fotoğraf makinesi ve telefonunuzu gitmeden önce yedekleyip boşaltın. Gittiğiniz yerde yedek alma şansınız olmayacağı için eski fotoğraflarınızı silmek zorunda kalabilirsiniz. - Yola çıkmadan önce tüm teknolojik aletlerinizin şarjlarını doldurun. Yollarda gecikmeler olabilir, planlarınız değişebilir ve şarj edecek vaktiniz olmayabilir, hepsi dolu olsun. - Gideceğiniz yerin dilinde en azından merhaba ve teşekkürler demeyi öğrenin. Yerel insanlar bunları duymaktan hoşlanır, iletişiminiz kuvvetlenir. Yabancıların bize merhaba veya teşekkürler demesi ne kadar tatlı geliyor onu düşünün. - Gideceğiniz yerin yerel yemeklerini öğrenin. Farklı tatları öğrenmek de seyahat etmenin güzel yanlarından biri ve en azından bir tane farklı yiyeceğin tadına bakmış olarak dönmeniz damak tadınızı zenginleştirir. - Gitmeden önce hava durumunu kontrol edin. Mutlaka bakıyorsunuzdur ama son gün hatta evden çıkmadan önce bile son bir kez hava durumunu kontrol etmekte fayda var. Hava günlük güneşliyken yağmura dönmüş olabilir, yanınıza son dakika bir mont ya da şemsiye atmanız gerekebilir. Ya da tam tersi bir anda hava çok iyileşmiştir ve sizin yanınızda bir tshirt bile yoktur, oradan alışveriş yapmak zorunda kalmayın. - Çok fazla eşya almayın. Defileye gitmiyorsunuz, günde 3 posta kıyafet değiştirecek gibi eşya almayın. O kıyafetler genelde hiç kullanılmadan olduğu gibi geri dönüyor, gerçekten giyeceğinize emin olacağınız şeyleri alın, boşuna hamallık etmeyin. - Alacaklarınızın listesini önceden yazmaya başlayın. Valize yerleştirdikçe üstünü çizersiniz, bu şekilde çok daha verimli valiz hazırlanıyor. Bazen yazmayınca en önemli şeyleri bile unutabiliyor insan. - Kış mevsiminde bile gidiyor olsanız yanınıza hafif bir terlik alın. Duşa girerken ya da odanın içinde dolaşırken ihtiyacınız olacaktır. - Yanınıza ilk yardım gereçleri alın. Sargı, bandaj, yara bandı, ağrı kesici, asprin gibi kullanım alanı geniş olan ürünlerin acil durumlar için yanınızda bulunmasında fayda var. - Gideceğiniz yerle ilgili film, belgesel izleyin veya kitap okuyun. Bu hem sizi daha fazla motive eder hem de gittiğinizde romanın ya da filmin karelerini yaşıyor gibi hissedersiniz, keyif verir. - Yanınıza kendi şampuanınızı, saç kreminizi filan götürmeyi düşünüyorsanız küçük boy şişeler alıp onların içine ihtiyacınız kadar doldurup götürün. - Yanınıza bir kitap alın. Yollarda veya gecikmelerde yapacak bir şey bulamadığınızda kitap kurtarıcınız olacaktır. - Yanınıza kulaklık alın. Çevresel gürültülerden korunmak için ya da boş vakitlerde müzik dinleyerek oyalanmak için yanınızda kulaklık olmasında fayda var. - Uzun süreli ve bol ülke değiştirmeli bir seyahat olacaksa yanınıza vesikalık fotoğraf almanızda fayda var. Bazen kapı vizesinde ya da evrak hazırlamada ihtiyaç olabiliyor. - Kısa süreli bir seyahat ise kabin valiziyle yola çıkın. Valiz beklemekle vakit kaybetmezsiniz, bazen hava alanının yoğunluğuna göre bir saatten fazla bile beklemek zorunda kalınabiliyor. - Klasik renklerde bir valiz yerine dikkat çeken bir valiz rengi tercih edin. Benim daha önce valizim çalınmıştı ve valizim füme renkte herkeste bulunabilen bir valiz olduğundan kameralardan da takibini yapamadık. - Valizinizde boş yer bırakın. Nasıl oluyor bilemiyorum ama aynı eşyalarla dönseniz bile valizinizdeki eşyalar nedense seyahat dönüşlerinde daha fazla yer kaplıyor. Dönüşte stres olmamak için ve ufak tefek birkaç şey aldığınızda nereye koyacağım diye düşünmemek için valizde giderken yer bırakmak en iyisi. - Uçakla gidiyorsanız havaalanına erken yola çıkın. Trafik, lastik patlaması, kaza olması vs. her türlü soruna karşı evden erken çıkın. İlk seferden uçak kaçırma stresi yaşamayın. - Havaalanına aç, susuz gitmeyin. Havaalanları her yerde çok pahalı, nasılsa orada yerim içerim demeyin. Karnınızı güzelce doyurun, hele Türkiye'de su bile 5-6 katına satılıyor. - Evden çıkmadan valizinizi tartın. Havayolu firmalarının belli valiz kilosu limitleri var. O limitleri mutlaka öğrenin ve çıkmadan valizinizi tartıp limiti aşmadığınızdan emin olun. Belki evdeyken birkaç şey çıkarırsınız. Havaalanında her ek kiloya fahiş fiyatlar isteyebiliyorlar, zor durumda kalmayın. - Valizinizi bagaja verecekseniz yanınıza ihtiyaç duyabileceğiniz eşyalar alın. Valizinizin yollarda bir yerlerde kalması durumu olabilir, tatilin ilerleyen günlerinde size ulaşacak olabilir. Hatta daha kötüsü çalınabilir. Bu gibi durumlarda tadınızın kaçmaması için değerli eşyalarınızı ve elzem birkaç eşyayı mutlaka yanınızda bulundurun. Yanınızda birkaç iç çamaşırı, bir ince şal ve en azından bir yedek kıyafet taşımanızda fayda var. - Rezervasyonlarınızın çıktısını yanınıza alın. Bazen havaalanı girişlerinde içeri sokmak için uçuş rezervasyonlarınızı göstermenizi istiyorlar, telefonunuzda bulamayabilirsiniz. Tüm diğer rezervasyonlarınz için de elinizde birer nüsha basılı kopya olmasında fayda var. - Uçakta alkol ücretsizse bile uzun uçuşlarda çok fazla içmeyin. Hem basınç hem de alkol vücudumuzdaki suyun düşmanı, rahatsızlanabilirsiniz. Onun yerine bol bol su için. 😉 - Güler yüzlü olun. Gülümsemek her şeyin çözümü olabiliyor bazen. Biliyorsunuz benim blogumun mottosu gülmek üzerine. Şimdiye kadar her zaman faydasını gördüm, size de tavsiye ederim. - Yardım istemekten çekinmeyin. Yabancılardan çekinmeyin, en soğuk memlekette bile olsanız onlar da insan. Yol sormaktan çekinmeyin, eşyanızı taşıyamıyorsanız yardım isteyin vs. bundan daha doğal bir şey olamaz. Ben çocukla gezerken insanların yardımı olmasa oradan oraya o kadar eşyayla mümkün değil tek başıma başa çıkamazdım. - Paranızın tamamını bir anda bozdurmayın. Farklı döviz büroları farklı tutarlarda para bozuyorlar. Başlangıçta azar azar döviz bozdurup en yüksek neresi olduğunu tespit edince yüklü bozdurmak en mantıklısı. - Paranızın tamamını aynı yerde taşımayın. Hem nakit paranızı hem de kredi kartlarınızı farklı yerlere koymanızı öneririm. Bir kart ve belli miktar para iç cebinizdeyken bir kısmını da çantanıza koyabilirsiniz. Ayrıca otelinizde güvenli kasa varsa yüklü kısmı orada bırakabilirsiniz, ben her zaman böyle yapıyorum. - Harcamalarınızı not edin. Tek tek neye harcama yaptığınızı kaydetmeseniz bile ne kadar harcadığınızı mutlaka bilin, sonra nereye harcadığınızı bilmediğiniz için paranızı düşürdüğünüzü ya da çaldırdığınızı düşünmeyin. Bir de tabi seyahatin ilerleyen günlerini planlayabilmek için de harcamalarınızı kontrol altında tutmakta fayda var. - Konfor alanınızdan çıktığınızı unutmayın. Bulunduğunuz ülkedeki durumunuzu evinizdeki ve yaşadığınız şehirdeki rahatınızla kıyaslamayın. Yola bunun için çıkmadınız mı zaten? Farklı yerler keşfetmek ve yepyeni tecrübeler edinmek seyahatin en güzel tarafıdır. - İnsanların yaşayış tarzına anlayış gösterin. Size çok saçma gelen şeyler gittiğiniz yerdeki insanların yaşama sebebi bile olabilir, sakın alay etmeyin, onun yerine insanları anlamaya ve bu yeni kültürü daha yakından tanımaya çalışın. - Sevdiklerinizle iletişim içinde olun. Sizi merak etmemeleri için mutlaka vardığınızda haber verirsiniz ama kendi güvenliğiniz için de bence sıklıkla nerede olduğunuzu haber verin. Umarım hiçbir sorun olmaz ama başınıza bir şey geldiğinde, sizden haber alamazlarsa en son bulunduğunuz yeri ilgililere bildirebilirler. - Türkçe konuşurken dikkatli olun. Yabancı bir ülkede olabilirsiniz ama yerel halktan Türkçe bilenler ya da tatil için oraya gitmiş Türkler olabilir. Birilerine Türkçe hakaret ederken ya da haklarında konuşurken iki kere düşünün. - Turistik restoranlardan ziyade yerel mekanlara gitmeye çalışın. Turistik restoranlar genelde kalabalıktan dolayı hem lezzet olarak ortalama veya altı olur, fiyat olarak da ortalama ve üstü olur. Lokal mekanlar hem cebinize hem damağınıza daha çok hitap eder. - Değerli eşyalarınızın hepsini üzerinizde taşımayın. Seyahate giderken çok fazla takmak takıştırmak hem hırsızlar açısından dikkat çekici, hem de bence rahatsız edici. Günlük takılarınızı takmanızda bir sakınca yok ama abartıdan kaçının. - Rahat kıyafetler giyin. Bakın burası çok önemli. 😀 Ayakkabı ve kıyafetler gezinizi rezil de edebilir vezir de. En rahat ettiğiniz ayakkabılarınız ve terletmeyen rahat kıyafetlerinizi giymeye çalışın. Fotoğraflar için biraz fotojenik olmasına dikkat edebilirsiniz. 😉 - İnsanlarla tanışmaktan çekinmeyin ve mümkün mertebe lokallerle vakit geçirmeye çalışın. Normalde bir ortama girdiğinizde çekingenseniz bile yurt dışında daha rahat davranın. Rezil olsanız bile bir daha sizi muhtemelen görmeyecek insanlarla birliktesiniz, utangaçlığı bırakın. Eğer her şey iyi giderse de yabancı memleketlerde iyi dostlar edinirsiniz ve onların kültürünü daha yakından tanıma fırsatı bulursunuz. - Esnek plan yapın. Her yeri bir anda görmeye çalışmayın. Her günü saati saatine planlamayın, belli başlı gidilecek yerleri planlayıp boşluklar bırakın. Diğer türlü çıkan her aksilik sinirinizi bozacak. "Hiç acelem yok" diyebilecek lükse sahip olmak çok önemli. 😉 - Meraklı olun ve farklı deneyimlere açık olun. Merak ettiğiniz şeyleri sormaktan çekinmeyin, hiçbir yerde okumadığınız bilgiler edinebilirsiniz. Bir de katılımcı olmaya çalışın. Atıyorum yerel halk yol ortasında dans mı ediyor, siz de katılın onlara ve danslarını öğrenin. Bu en basitiydi, çok daha çılgın tecrübeler yaşayabilir ve hayatınızın en eğlenceli anlarına bir yenisini ekleyebilirsiniz. - Spontane planlar yapmaktan çekinmeyin. Planlarınızda boşluklar olursa daha önce okumadığınız ama oradayken gördüğünüz bir şeyleri deneyebilirsiniz. Mesela otelinizde ücretsiz yerel yemek kursu vardır ama siz bir müzeye gidiyorsunuzdur. Boşverin müze kaçmıyor nasılsa, kursa katılın gitsin. - Çok sarhoş olacak kadar içmeyin. Yerel içkileri tadın, hatta hafif çakırkeyif olmak da iyidir ama şurunuzu yitirecek kadar içmeyin, başka şeylerinizi de yitirebilirsiniz. - Mutlaka oraya ait bir hatıra alın. Hatta belki koleksiyon yapmaya bile başlayabilirsiniz. Bu hatıralar çoğaldıkça çok güzel bir hal alıyor. Ne koleksiyonu yapabileceğiniz ile ilgili fikir isterseniz, şurada epey örnek var. ; - Çok fazla alışveriş yapmayın. İlk yurt dışına çıktığında insan bir sürü hatıra veya hediye almak istiyor. Çok beğendiğiniz şeyler dışında alışverişten kaçının, durun daha bir sürü yer gezeceksiniz hemen paraları saçmayın. 🙂 Sonra ay ben çok para harcadım, seyahat etmek çok masraflıymış demeyin. - Pazarlık yapın ama abartmayın. Sizin için çok bir şey ifade etmeyecek rakamlar için karşınızdakinin ekmeğine mani olmayın. Örneğin Hindistan gibi yerlerde bazen sadece 50 kuruş için pazarlık ettiğinizi sonradan fark edebiliyorsunuz. Sizin için 50 kuruş pek bir şey değilken, karşınızdaki için önemli olabilir. - Notlar alın. İleride arkadaşlarınıza tavsiyede bulunabilmek için, kendi anılarınızı canlandırmak için, sohbetlere ortak olabilmek için ya da bakarsınız blog yazmak için mutlaka gezinizden notlar alın. - Sakin olun. Başınıza bir şey gelebilir, sadece yurt dışında değil her yerde olabilir. Yabancı bir memlekette olmanız sorun değil, kendi ülkenizde sokağa çıkabiliyorsanız her yerde çıkabilirsiniz. Hayatta hiçbir şey kusursuz değil, başınıza gelen her şeyi olgunlukla karşılayıp dersler çıkarın. Belki de çok üzüldüğünüz bir olay yarın kahkahalarla güldüğünüz bir anıya dönüşecek unutmayın. Kendinizi üzmeye harcayacağınız enerjiyi sorunları çözmeye harcayın. - Eğer ilk sefer için çok fazla korkuyorsanız güvenilir bir tur ile yola çıkın. Üzerinizdeki yurt dışı gerginliğini atmak için turla yola çıkmak da bir seçenek olabilir. Biz bloggerlar genelde tur yerine kendiniz yola çıkın diye öneriyoruz ama turla seyahat etmek de yerine göre gayet keyifli oluyor. Ben ailemden ayrı çıktığım ilk yurt dışı seyahatine turla gitmiştim açıkçası. Bazı rotalar için şu anki tecrübemle bile turları gayet mantıklı buluyorum. - Gezgin ve turist karşılaştırmalarına kulak asmayın. Bazen belki ben de gezme tarzı ile ilgili yorumlar yapıyorumdur ama genel olarak insanların nasıl gezdiği konusunda yapılan eleştirilere kızıyorum açıkçası. Sen turist gibi geziyorsun, en gezgin benim, sen fotoğraf için geziyorsun, ben anı yaşıyorum filan bunları tartışmak bana komik geliyor. Yahu dünyayı geziyoruz işte, nasıl olduğu önemli mi? Bir şehri 1 günde gezenlerle dalga geçenler, bir şehrin en ikonik yerine gitmedi diye "sen kendini oraya gittin mi sayıyorsun" diyenler ve daha nice ahkam kesen "bilir kişiler" olabilir. Bunlar sizi sinir etmesin, siz nasıl istiyorsanız planınızı öyle yapın. Çok popüler olabilir ama belki de Eyfel kulesi hiç ilginizi çekmiyordur, kime ne. Herkesin hayatına kimse karışamaz sonuçta. 😀 - Son olarak en iyisini umun ama en kötüsü için hazırlanın. Yani sürekli başınıza bir şey gelecekmiş gibi düşüncelerle kötü enerjiyi çağırmayın ama başınıza bir şey gelmemesi için tedbirlerinizi önceden alın ve sorunlarla başa çıkabilecek psikolojide olun. Gereksiz stres yaparak anın tadını çıkarmayı unutmayın. Özellikle maddi konularda başınıza bir şey geldiğinde dünyanın sonu olmadığının farkında olun, sağlığınız yerinde olduğu sürece her şeyin çözümü bulunur. - Daha yakın olduğu için Avrupa'dan başlayayım. Vizesiz ve oldukça güzel olduğu için Karadağ'ı öneririm. Kültür şoku yaşamayacağınız, kendimize daha yakın bir yer olması açısından ve harika denizleriyle Yunanistan'ı tavsiye ederim. Avrupa'da son olarak, hangi şehrine giderseniz gidin hayran olacağınızı ve tekrar yurt dışına çıkmak için hevesleneceğinizi düşündüğüm için İtalya'yı da söyleyeceğim. - İlk defa yurt dışına çıkacaklar için öncelik verilecek diğer bir kıta ucuzluğundan ve muhteşem doğasından dolayı Asya bence. Bu kıtada ilk tavsiye edeceğim ülke Tayland olacak, ister adalara gidin ister şehirlere, eminim çok beğeneceksiniz. Bambaşka bir kültür tanıyacak, doğasına hayran olacak ve tüm bunları uygun fiyata yapacaksınız. Asya'da ikinci olarak tavsiye edeceğim yer ise Endonezya, özellikle Bali adası olacak. Burası da her tür tatil severe hitap edebilecek bir yer olduğu için ilk defa yurt dışına çıkacakları da kendine hayran bırakacaktır diye düşünüyorum. - Son olarak Amerika'da Los Angeles, New York gibi şehirlere gidebilirsiniz. Diğer kıtalara bence seyahat konusunda biraz daha tecrübe kazandıktan sonra gitseniz iyi olur. Benim aklıma gelenler bunlar, sizin de önerileriniz varsa lütfen yorum olarak bırakın, herkes faydalansın. Burada yazdıklarım dışında aklınıza takılanlar varsa yine yorum olarak bırakabilirsiniz, bildiğim bir şeyse mutlaka cevap veririm. Aşağıdaki yazılarım da işinize yarayabilir, okumanızı tavsiye ederim. Bir de instagram'da, şu post'ta yeni seyahate başlayacaklara ne önerirsiniz diye sormuştum, oradaki cevaplara da bakabilirsiniz.


Yurt dışında yaşam röportajlarıma, dünyanın en mutlu ülkelerinden biri ile devam ediyorum. Hygge felsefesinin doğduğu yer olan Danimarka'ya gidiyoruz. Bir süredir orada yaşayan sevgili Özge Danimarka'da yaşam hakkında sorularıma cevap verdi. Kendisi bir fotoğrafçı, hem Danimarka'daki hayatlarını hem de çektiği nefis fotoğrafları instagram hesabında paylaşıyor, ben de severek takip ediyorum. Bu yazıdaki fotoğraflar da kendisine ait, muhteşem değiller mi? Sorularıma cevap verdiği için kendisine çok teşekkür ederim. Ben Özge Aşkıner. Yarın (10 Nisan) 38 yaşına giriyorum. Yıllar ilerledikçe buruk bir sevinç içerisinde kutluyor sanırım insan doğum gününü. Bu yüzden duygularım biraz karışık 😀 Temmuz da 7 yaşına girecek bir oğlum var. Çevre Mühendisiydim ama oğlumun doğumu ile birlikte yani yaklaşık son 5,5 yıldır Ankara'da doğum, yeni doğan ve bebek fotoğrafları çekiyordum. Danimarka'ya eşimin işi nedeniyle geldik. O da Çevre Mühendisi. Danimarka Kopenhag'da yer alan Avrupa Çevre Ajansı'nın sınavlarını kazandı ve 2018 Haziran ayında o, Ağustos ayında ise ben ve oğlum Kopenhag'a yerleşmiş olduk. Yaşam koşulları Türkiye'ye göre çok daha iyi. Pahalı bir şehir ama ona göre de gelirleri var. Yüksek vergiler ödüyorlar ama bunu vergi değil ülkelerine ve kendilerine yatırım olarak görüyorlar. Çünkü ödedikleri vergiler onlara ücretsiz eğitim ve sağlık olarak geri dönüyor. Bunun dışında her çocuk için, evcil hayvanlar için ve üniversitede okuyan çocuklar için para yardımı yapılıyor. Yaşlılar da ya huzur evlerinde bakılıyor ya da hemşireler belirli günlerde gidip evlerinde ziyaret ediyorlar. Bu yüzden gelecek için pek de kaygıları yok. Ulaşım için genellikle bisiklet kullanılıyor. Şartlar sizi de ister istemez bisiklet kullanmaya itiyor. Çünkü bisiklet yolları o kadar güzel konumlandırılmış ki her yere kolay, bedava ve hızlıca ulaşabiliyorsunuz. Genellikle bisiklet ile bir yere, toplu taşıma ya da araba ile gidebileceğinizden daha hızlı gidiyorsunuz. Uzak mesafeler için ise genellikle tren tercih ediliyor. Bize göre çok sakin ve sade yaşıyorlar. Hygge hayat felsefelerinin de kattığı bir şey bu onlara. Yani eğer sakin huzurlu bir hayatı seviyorsanız tavsiye edebilirim. Ama hayatımda heyecan, hareket olsun diyorsanız burası pek de size göre değil. Çoğu işlerini kendileri yapıyorlar. O yüzden ev temizliğine bir kadın almak, lambaları taktırmak, çöpü attırmak için görevliyi çağırmak gibi şeyler pek yok burada. Restaurantlar ve kafeler pahalı, dışarıda haftanın 5 günü yemek yiyorsanız burası pek size göre de değil. Ama ücretsiz de yapılacak o kadar çok şey var ki, sadece bakış açısını değiştirmek lazım. Yani parklarda, oyun alanlarında bütün gününüzü geçirebilirsiniz. Kış günleri için kapalı ücretsiz oyun alanları da çok fazla var. Bisiklet kullanmayı sevmeniz lazım. Çünkü bazen araba ya da toplu taşımada çok beklemeniz gerekebiliyor. Genellikle de havanın çok yağmurlu olduğu günlerde... Eğer hava güzelse toplu taşıma da çok daha sakin oluyor. İnsanlar birbirine çok saygılı ve kurallara çok uyuyorlar. Uymayanları da gözleriyle öyle bir kınıyorlar ki, siz de o bakışlarla karşılaşmamak için uyuyorsunuz kurallara.. Buranın beni en çok zorlayan kısmı hava şartları ve karanlık.. Ama sanırım bu ülkenin havası da çok güzel olsaydı inanılmaz kalabalık bir ülke olurdu. Türkiye'deki evimizi kapatmadık. O yüzden Türkiye'ye gelişlerimizi bu karanlık ve soğuk günlerde yapmayı tercih ediyoruz. Çünkü farkında olmadan depresif bir hale giriyorsunuz. D vitamini takviyesi de alarak daha yaşanılabilir kılmaya çalışıyoruz o günleri. Hygge felsefesini de bence bu karanlık ve soğuk günlerle baş etmek için bulmuşlar. Ben de Hygge felsefesini evimizde uygulamaya çalışıyorum. Loş aydınlatmalar, mumlar, koltuklarımızın yanında duran battaniyeler, kalın çoraplarımız, kışın içilen glöggler, arkadaşlarla yapılan buluşmalarla hayatımıza dahil etmeyi başardık biz de.. Hatta meşhur bir kitapları var Danimarkalıların mutluluk sırları Hygge diye, onu da okuyarak daha da içselleştirmeye ve anlamaya çalıştım felsefelerini. Burada olmayan merak ettiğiniz şeyler olursa lütfen yorum olarak bırakın, herkes faydalansın. Kopenhag Gezi Rehberi: Ucuz Bir Kopenhag Seyahati Mümkün! Diğer ülkelerdeki yaşam koşulları röportajları için buraya tık tık!


Gagauzya Özerk Bölgesi'nin başkenti Komrat'ta 2.5 yıldır yaşıyorum. İstanbul'da güzel giden bir hayatım vardı, Beykoz'da romantik bir mahallede boğaza karşı yaşıyor ve çalışıyordum ancak yıllardır tecrübe etmek istediğim yurt dışında yaşama fikrini hayata geçirme zamanı gelmişti. MEB'in yurt dışı öğretmenlik sınavına başvurdum, kazandım ve böylece Moldova maceram başlamış oldu. Resmi işlemlerin tamamlanması zaman aldı, tüm sorunlar çözülünce Atatürk Havaalanı'ndan 1 saatlik uçuşla artık Moldova'daydım. Şimdilerde Kongaz Süleyman Demirel Türk Moldovan Lisesinde Türkçe öğretiyorum. Eğitim-öğretim yılı 1 Eylül'de başlıyor, 31 Mayıs'ta bitiyor. En az 11, en fazla 24 saat arasında branşınıza göre değişen ders saatleriniz olabiliyor. Az gibi görünen ders saatleri dışında yapılacaklar bitmiyor. 🙂 Ders dışı faaliyetler, misyon görevi, zamanımızın büyük çoğunluğunu alıyor. Halk oyunları, tiyatro çalışmaları için gerekirse boş gününüzde ya da hafta sonu çalışmaları gerçekleştirmeniz gerekebiliyor. Açık ders denen bir uygulama var, verilen temada bir ders hazırlıyorsunuz, okuldan, dışarıdan öğretmenler gelip dersinizi izliyor. Ciddi bir hazırlık gerektiriyor. Benim temam misafirdi, öğrenciler Türk kahvesinin yapımını anlattı, yaptı, ikram etti. 🙂 Kahve temalı şarkılar dinletti, kahveli atasözlerini adam asmaca oyununda oynattı. İlk geldiğim yıl kına gecem okulun bahçesinde köy düğünü gibi oldu. Tüm adetleri yerine getirdik. Herkes için unutulmaz bir deneyim harika bir kültür tanıtımı oldu. Evler genelde eşyalı, yine de eksikler oluyor, ev sahibiyle anlaşıp ortak ya da hepsini siz ödeyebiliyorsunuz. Evlerle ilgili genel izlenim iyi, yeni bir ev bulmak zor. Bir de apartmanların içinde aydınlatma bulunmuyor. Apartmancılık anlayışı pek yok. İsteyen evinin önüne ışık çekiyor. 5. katta yaşıyorsanız bunu yapsanız da bir hayrını göremiyorsunuz 🙂 Fener kullanmak şart. 🙂 2+1, 1+1 dairelerde yaşamak bu iklim koşullarında daha rahat, müstakil evler büyük, bahçeli ancak yeni ev bulmak pek mümkün değil. Pazarda dolaşırken Türkiye'den olduğunuzu anladıklarında sımsıcak bir sohbet başlıyor. Genelde Türkiye'den gelen sebzelere 3 katı fiyat ödeniyor. Patates, soğan, lahana, havuç temel besinleri oluşturuyor. 30 TL marula para ödemek istemiyorsanız lahanadan salata yapmaya alışıyorsunuz. 🙂 Etin kilosu 85 Lei, bol bol et tüketebilirsiniz. Yumurta, süt ve süt ürünlerinin en doğalını uygun fiyatlara alabilirsiniz. Balları ve cevizler hem güzel hem uygun fiyatlı. Şarapları dünya pazarına açılamasa da lezzet bakımında Fransız şaraplarından sonra 2. sırada yer alıyor. Her evde mağaza dedikleri mahzen-bodrum-kiler tarzı yerler var. Şarap fıçıları ve kışlık erzaklar burada duruyor. Komrat Kongaz Kişinev arası her yarım saatte bir dolmuş bulunuyor ancak 14:30'dan sonra dolmuşlar olmuyor. Taksi çağırmanız ya da otostop çekmeniz gerekiyor. Otostop kültürü burada yaygın öyle de olmak zorunda. Biz de öğretmenler olarak ilk fırsatta araba alıyoruz. Uzun tatillerde Türkiye'ye aracımızla gidiyoruz. Araba fiyatları bize göre çok çok uygun vergiler de öyle. Eğitime önem veriliyor, her yıl okulumuzdan ve Moldova genelinde onlarca öğrenci üniversite okumaya Türkiye'ye gidiyor. Ancak iş sahası ve ülkenin ekonomik durumundan dolayı çalışmak için Türkiye'ye, Rusya'ya, İtalya'ya gidiyor insanlar. Üniversite mezunları hasta bakımında ya da ev işlerinde çalışıyor. TİKA tarafından anaokulu açıldı, Gagauz Türkleriyle bağlarımız artarak devam ediyor. Yemyeşil doğasıyla tertemiz havasıyla güzel bir ülkede yaşıyoruz. Kışlar karlı, buzlu, sisli, uzun, yorucu korkunç geçiyor. Ne yazık ki belediye kışın kar buz için pek bir şey yapmıyor. Yolların durumu pek iyi değil. Kışın-buzun tek iyi tarafı yollardaki korkunç çukurları buzla dolduruyor olması, kar-buz eriyene kadar rahat ediyoruz. 🙂 Mevsimler hakkını veriyor burada. İlkbaharda yeşilliğe sonbaharda bin bir renge doyuyoruz. Kültür mozaiği var burada; Bulgarlar, Ruslar, Moldovanlar, Gagauzlar... Komünizmin etkileri de görülüyor. İlk görev yerim Ağrı idi. Şu an eve daha yakınım. 🙂Her gün kalkan otobüsler, günde iki kez uçak seferi bulunuyor. Başkent Kişinev, parkları, Etnografya müzesi, Orhei, Traspol- Bender Kalesi, Krikova şarap mahzeni, lavanta tarlası, Moldovan geleneksel yemeklerini tatmak isteyenler için Gökoğuz restoran, Soroko Klalesi, Gagauz Türklerini merak edenleri de Komrat'a bekleriz. Moldova için gezi yazısı ve Moldovo'da öğretmen olmakla ilgili blog yazısı yazdım. Blog şu an düzenleme aşamasında. Yeni açtığımız bir youtube kanalı var. Takip etmek isteyenleri bekleriz. Röportaj ve fotoğraflar için çok teşekkürler. Moldova'da Yaşam hakkında burada olmayan merak ettiğiniz şeyler olursa lütfen yorum olarak bırakın, herkes faydalansın. Diğer röportajlar için buraya tık tık!


Kiev ve Lviv'i kapsayan mini Ukrayna seyahatimizden dün gece döndük ve önümüzdeki günlerde gitmeyi düşünenlerden öyle çok mesaj aldım ki bu yazıyı tazecik bilgilerimle hemen hazırlamaya karar verdim. Bu yazıda Ukrayna'ya gitmeden önce bilmeniz gerekenlerle ilgili genel bilgiler vermeye çalışacağım. Ukrayna'da ulaşım, Ukrayna gezi bütçesi, çocukla Ukrayna ve Ukrayna mutfağı gibi konu başlıkları olan bir Ukrayna gezi rehberi yazacağım. Bilindiği üzere Ukrayna, vizesiz hatta pasaportsuz olarak gidebileceğiniz bir ülke. Yeni çipli kimliklerden alarak ülkeye giriş yapabiliyorsunuz. Biz çipli kimliğimiz olmadığı için pasaportlarla Ukrayna'ya gittik. Kiev'den sorunsuz şekilde giriş yaptık ve ekstra bir sorgulamaya denk gelmedik, yalnızca dönüş biletimizi sordular. Ben tüm konaklama ve ulaşım detaylarımızı gitmeden önce bastırmıştım, dönüş biletimi gösterdim ve geçtik. Para ya da herhangi başka bir şey sormadılar. Lviv'den giriş yaparken sorgu olabiliyormuş, aklınızda olsun. Yanınızda konaklama ve dönüş biletinizin çıktılarını yanınızda bulundurmanızı tavsiye ederim. Ülkeye girişe kısaca değindiğime göre, buyurun size Ukrayna gezi rehberi. Ukrayna'da hemen hemen her türlü ulaşımı deneyimlemiş biri olarak hepsinden bahsetmek istiyorum. Türkiye'den Ukrayna'nın pek çok şehrine direkt uçuş bulunuyor, farklı şehirlere direkt uçuş olan hava yolu firmaları da Pegasus, THY ve Ukraine International Airlines. Biz Tiflis'ten Kiev'e Ukrayna Havayolları ile uçtuk. Kiev içinde Uber, taksi ve metro kullandık. Kiev'den Lviv'e gece treni ile geçtik. Lviv'de taksi, Uber ve tramvay kullandık. Lviv'den Tiflis'e direkt uçuş olmadığı için Kiev aktarmalı olarak yine Ukrayna Havayolları ile döndük. Şimdi tüm bu tecrübelerimizin detayına gireyim. Ukrayna hava yolları düşük bütçeli firmalardan biri, o nedenle her ek hizmet için ücret alıyor. Biz en düşük seçenekle uçtuk, yani yemek yok, online checkin ile yer kapma hakkı yok ve yemek de yok. Bunların herhangi birini istiyorsanız bedelini ödemeniz gerekiyor. Uçuşlarda herhangi bir problem yaşamadık, dönüşte 40 dk rötar oldu sadece. Hostesler, görevliler gayet iyiydi, bir de uçuş sırasında ücretsiz olarak su veriyor olmaları hoşuma gitti çünkü düşük bütçeli firmalar suyu da parayla satıyorlar normalde. Yalnız sinir bozucu bir olay yaşadım, ondan bahsetmek istiyorum. Ben bebek arabasıyla gittim ve onun için ek bir şey yapılması gerektiğini bilmiyordum, Kiev'e giderken herhangi bir şey istemeden bebek arabasını geçirdiler. Dönüşte Lviv'den Kiev aktarmalı olarak dönecektik ve bebek arabası için 60 ek ücret istediler. 2 yaşın altındakiler için bebek arabası ücretsiz ama üstündekiler için ücretliymiş, bilet alırken bebek arabasını eklemeniz gerekiyordu dediler. Eğer çocuğunuz 2 yaşın üstündeyse bilet alırken buna bakın isterseniz. Dönüş uçağı aktarmalı diye mi böyle bir şey çıkardılar bilmiyorum, gerçi bagaja vermedim yani bebek arabası ile uçağa kadar gittim ve aktarma sırasında da teslim almıştım. Bu konuyu anlayamadım ama size de bahsetmem gerekiyordu. Ukrayna ucuz bir ülke ama eskisi gibi çok çok ucuz değil açıkçası kendimi çok da krallar gibi hissetmedim. 4 günde 240$ civarı para harcadım, günlük 60$ ediyor. Bunun içine konaklama, ülkeye ulaşım ve şehirler arası ulaşım dahil değil. Yalnızca şehir içi ulaşım, yeme içme, giriş ücretleri ve ıvır zıvır harcamalar dahil. Airbnb kredim sayesinde konaklama için ücret ödemem gerekmedi. Siz de indirim kredisi almak istiyorsanız şu linkten kayıt olabilirsiniz, daha sonra arkadaşlarınızla kendi linkinizi paylaşıp daha fazla kredi toplayabilirsiniz. Kiev'den Lviv'e giden gece trenine de 90$ vermiştim yani ülkeye ulaşımı saymazsak toplam harcamam 330$ olmuş. Yeme içmeden kısmayacaksanız ki zaten konsept mekanlar çok ünlü olduğu için pek kısmanızı tavsiye etmem, siz de bence aşağı yukarı bu civarda para harcarsınız. Sonuç olarak evet Ukrayna diğer Avrupa ülkelerine göre epey ucuz ama Türkiye'den çok çok ucuz değil artık. Ukrayna para birimi Grivna, kısaltması UAH şeklinde ve şu anki kura göre 1$ = 23.70 UAH. Hava alanında çok düşük kurdan bozuyorlar, acil ihtiyaçlar için çok az bozdurup gerisini şehirde bozdurmanızı tavsiye ederim. Ukrayna'da yiyebileceğiniz başlıca geleneksel yemeklerden bahsedeyim biraz. Çeşitli sebzeler ve et ile yapılan Borsch çorbası, Ukrayna'nın mantısı diyebileceğimiz ve sadece et değil farklı içeriklerle de yapılan Varenyky, Deruny denilen patatesli pancake, Syrniki denilen peynirli pancake, Chicken Kiev olarak geçen içine tereyağ konularak Cordon Bleu gibi sarılan tavuk ve son olarak mısır ezmesi olarak tarifleyebileceğim Banush Ukrayna mutfağının başlıca yemekleri arasındadır. Bunlar genelde pek çok restoranın menüsünde bulunuyor. Ukrayna'nın en meşhur alkollü içeceği ise vodka benzeri Horilka, biraz daha sert gelebilir. alkolsüz olarak da Uzvar denilen meyve kompostolarını deneyebilirsiniz. Ukrayna biraz kuzeyde yer aldığı için soğuk bir ülke. Biz Nisan ayının tam ortasında gittik ve hava 7-8 derece gösteriyordu. Kiev'de hiç güneş de olmadığından hissettiğimiz sıcaklık 0 derece gibiydi bize göre. Atkı ve berelerle sarıp sarmalanmış halimizle çok fazla üşüdük açıkçası. Tabi bu bizim şansımıza böyleydi, bizden bir hafta önce 21 dereceleri gördüklerini söylediler, bizden sonraki hafta sonu da yine sıcaklık o seviyelere çıkacak gibi görünüyordu. Lviv'de güneş olduğundan daha iyiydi keyfimiz, sabah saatleri dışında atkı bere olmadan da rahatlıkla gezebildik. Bence Nisan biraz riskli bir ay Mayıs ayı itibarıyla çok daha güzel olacaktır havalar, Eylül ayına kadar da rahat rahat gezilebileceğini düşünüyorum. Soğukta gezmekten çekinmiyorsanız tabi ki her zaman gidebilirsiniz ama keyifle gezmek için en ideal aylar Mayıs-Eylül arası diyebilirim. Ukrayna kaç günde gezilir diye merak edenler için de fikrimi yazayım. biz Ukrayna'nın sadece iki şehrine gittik; Kiev ve Lviv. Bunlar dışında Ukrayna'nın Kharkiv ve Odessa şehirleri de popüler. Odessa daha çok yaz ayları için tercih ediliyor bildiğim kadarıyla. Bu şehirlerin hepsini gezmek istiyorsanız bir hafta veye biraz daha uzun bir tatil planlamanız gerekir. Ukrayna pek çok geleneksel ürüne sahip bir ülke, Ukrayna ziyaretiniz sırasında bunlardan hatıra olarak alabilirsiniz. Mesela Babushka denen ahşap matruşkalar her yerde satılıyor veya motanka dedikleri kostümlü bebeklerden alabilirsiniz. Vyshyvanka denilen nakışlı geleneksel gömlekler, yine geleneksel kostümlerinin bir parçası olan Vinok denilen çiçekten taçlar da hatıra olarak alınabilir. Bulawa ismini verdikleri tahta tokmaklar, pysanky denilen boyalı ahşap yumurtalar, Kırım Tatar seramikleri de yine bol bol göreceğiniz hediyelik eşyalar arasında yer alıyor. Ukrayna dünyanın en büyük bal üreticilerinden biri ve bazı turistik yerlerde tezgahlarda bal satanları görebiliyorsunuz, bal almayı düşünebilirsiniz. Çocukla Ukrayna'da en büyük problemim soğuk oldu diyebilirim. İkinci yaşadığım sorun iki şehrin de özellikle turistik yerlerinin tamamen Arnavut kaldırımı olmasıydı. Bu normalde hoşuma giden bir şey olsa da bebek arabasıyla ve tek başımayken biraz zorlandım. Özellikle yokuşlarda ve bazı taşların çok bozuk olduğu yerlerde bebek arabasını gözden çıkarıp yol üstünde bırakarak gezmeye devam ettiğim oldu. 😀 Neyse ki dönüşte bıraktığımız yerde bizi bekliyordu her seferinde. Kanguru ile gezmek daha rahat olabilir. Ukrayna'da gezdiğim kadarıyla kendimi gayet güvende hissettiğimi söyleyebilirim. Geceleri de, sabah in cin top oynarken de sokaklarda oğlumla tek başıma dolaştım ve hiçbir sorun yaşamadım. Ayrıca tüm ülkelerde olduğu gibi beni kadın başına çocukla yalnız gören çoğu kişi bize yardım etti. Özellikle Kiev'den Lviv'e trenle geçerken onca merdiveni ellerimde eşyalar ve bebek arabasıyla yardımsız asla inip çıkamazdım. Yardım beklemediğim halde beni vagonuma kadar bırakan sevgi dolu insanlara selam olsun. 🙂 Son olarak, müze ve ören yeri girişlerinde 4 yaşına yaklaşmakta olan oğlum için ücret almadılar. Çocukla gitmek konusunda merak ettiğiniz başka konular varsa lütfen yorum olarak yazın. Benim aklıma gelenler şimdilik bu kadar. Daha iyi içerikler üretebilmem için soru, eleştiri ve beğenilerinizi yorum olarak bekliyorum. Umarım notlarım plan yaparken size yardımcı olur. Size şimdiden iyi gezmeler. 😉 Kiev ve Lviv ile ilgili detaylı yazılaırmı da okumayı unutmayın. Ukrayna gibi bütçe dostu ülkeler için diğer yazılarımı da okuyabilirsiniz. benim tereddütüm 4 yaşındaki oğlum ile 7 gecelik ukrayna turu zor olurmu? kara veremedim. yanımda iki kız arkadaşımda olacak tabii onalarda yardım ederler ama insanlara da rahatsızlık vermek istemiyorum. sonuçta tatil, eğlence için gidiyorlar. Biz Lviv merkezde gezdik, kaleler hakkında tecrübem yok ne yazık ki. Harika bir yazı olmuş elinize sağlık teşekkürler.


Merhaba ben Selen Sungur. 1979 İstanbul doğumluyum. Marmara Üniversitesi İktisat bölümü mezunuyum. Buraya gelmeden önce bir IT Danışmanlık firmasında yönetici olarak çalışıyordum. Evliyim ve 2 kedimiz var. Özbekistan'a eşimin işi dolayısıyla geldik, kendisi makine mühendisi. İstanbul'da çalıştığı firma Taşkent ve Buhara'da işler aldı. Önce eşim gelip gitmeye başladı, 2 ay önce de 2 kedimizi de alıp Taşkent'e yerleştik. Genelde Özbekler ülkemize gelip çocuk bakıcılığı yapıyorlar. Çünkü burada çalıştıkları işlerden kazandıkları paralar çok düşük ( aylık 100 dolar civarı). Bu sebeple Türkiye'de iş bulabilenler para biriktirmek için gitmek istiyorlar. Zaten Türkiye'den geldiğimi söylediğimde mutlaka ailelerinde bir ya da iki kişi Türkiye'de çalışıyor oluyor. Buradaki Türklerin çoğu ise Mühendis. Özbekistan 2 sene önceye kadar yeni devlet başkanı Şevket Mirziyoyev'den önce kapalı yaşayan bir ülkeymiş. Yeni başkan ise ülkeyi geliştirmek için yatırımları teşvik ediyor. Taşkent'de birçok yeni inşaat var. Türkiye'dekine benzer alışveriş merkezleri, rezidanslar ve oteller yapılıyor. Dolayısıyla mühendisler ve yatırımcılar için büyük bir pazar. Yaşam koşulları Türkiye'den oldukça düşük. Şehir yeni yeni gelişiyor. Bir yanda çok lüks oteller, restoranlar ve gece kulüpleri var, bir yandan da halk hala çok fakir. Yolun kenarında evden getirdiği 3-5 parça şeyi satmaya çalışan birçok insan var. Ben Taşkent'i 80'ler Türkiye'sine benzetiyorum. Eminim 5 sene sonra burası bambaşka bir yer olacak. Henüz 2 aydır burada olduğumuzdan doktor yada hastaneye ihtiyacımız olmadı. Umuyorum ki olmaz da ama hem devlet hem de özel hastaneler mevcut. Burada dikkatimi çokça çeken şeylerinden biri de eczaneler. Neredeyse her 5 dükkandan biri eczane. Adım başı! İlaçların fiyatları Türkiye'ye göre bir tık daha pahalı. Ulaşımsa buradaki en ucuz şey sanırım. Bir kere yoldan geçen neredeyse her araba taksi! Üstünde klasik 'taksi' yazan araçlar da var ama çok çok az. Geri kalan herkes yolda önünüzde durur ve gideceğiniz yere göre fiyat söyleyip sizi götürür. Herkes pazarlık yapmak gerektiğini söylüyor ama zaten o kadar ucuz ki gerek kalmıyor. (Para birimleri Sum, TL karşılığı yaklaşık 0.65 Kuruş- 10 km lik yol 10.000 Sum tutuyor, yani 6,5 TL) Bir de 'Yandex Taksi' diye bir uygulama var, buraya geleceklere ilk önerim daha havaalanından çıkmadan telefonlarına bu uygulamayı indirmeleri. Çok pratik. Olduğunuz yeri işaretliyorsunuz, gideceğiniz yeri haritadan seçiyorsunuz ve ne kadar tutacağı, hangi yoldan gideceğiniz, plaka her şey belli. Ben %99 bu uygulamayı kullanıyorum. Toplu taşıma ise çok daha ucuz 1.200 Sum. Metro ve otobüsler var. Onun dışında yemek için çokça seçenek var ve fiyatlar uygun çünkü aslında burada et çok ucuz.. Onun dışında dil konusu var. Özbekçe Türkçe'ye çok yakın. Sanki dikkatli dinlersem ne dediklerini anlarım gibi geliyor, anlamıyorsunuz 😊 Ama çoğu kişi 3-5 Türkçe cümle biliyor. Bunun sebebi hem yakınlarının Türkiye'de olması hem de Türk dizilerini izlemeleri. Ama alışverişte sorun çıkmıyor çünkü rakamlar Türkçe'yle aynı. Eğer Rusça biliyorsanız işiniz çok çok daha kolay çünkü herkes ama herkes Rusça biliyor. Hiç mi güzelliği yok demeyin. Trafik yok! Yollar çok geniş. Özellikle merkezde birçok park var, şimdi bahar aylarında bütün ağaçlar çiçek açmışken muhteşem görünüyorlar. İstanbul'un kaosu, insan kalabalığı ve koşturmacası da yok. Özellikle Pazar günleri sokaklarda gezerken, 9 günlük bayram tatilini herkes birleştirmiş ve şehri terk etmiş gibi hissediyorum 😊 Genel olarak stres seviyesi düşük bir şehir. Benim de ilk olarak gittiğim Amir Timur müzesi, şehrin en eski yapılarından olan Kukeldash medresesi, birçok müze, 'Brodway Caddesi' olarak bilinen yol boyunca pek çok tablonun satıldığı bölge, tarihi Chorsu Pazarı gezilecek yerler arasında. Tabi buraya gelmişken Buhara ve Semerkand'ı da ziyaret etmek gerekir. Röportaj ve fotoğraflar için çok teşekkürler. Özbekistan'da yaşam için Selen'i instagram'dan takip edebilirsiniz. Burada olmayan merak ettiğiniz şeyler olursa lütfen yorum olarak bırakın, herkes faydalansın. Diğer ülkelerdeki yaşam koşulları röportajları için buraya tık tık! Merhabalar, öncelikle yazınızı çok beğendim ve bilgiler için çok teşekkür ederim. Ben 2 ay içinde taşkente taşınacağım iş için ancak benim bir french bulldog köpeğim var ve o benim herşeyim kesinlikle onu bırakmak istemiyorum. Gördüğüm kadarıyla sizde kedilerinizi götürmüşsünüz. Süreçle ilgili bilgi alabilir miyim diye sorucaktım. Ya da nerelerden bilgi alabileceğim ile ilgili. Herşey için çok teşekkür ederim iyi günler dilerim. Mrb. ben AKAY. ist dan. yarin semerkand a uçuyorum.. asansör firması adına gidiyorum.. iş durumu nasıldır acaba.. Deniz ve selene tesekkur ederiz. ozbekistan'in bilinmeyen ve bilinen yonleri ozetlenmis adeta, cok sasirdim bir cok detaya.


Yurt dışında yaşam röportajlarım Slovenya ile devam ediyor. Sorularımı cevapladığı için sevgili Çağla ve Muzaffer'e çok teşekkür ediyorum. Slovenya'da yaşam ve yurt dışında staj yapmak konusunda bilgi sahibi olmak için bu röportajı okumanızı tavsiye ediyorum. Slovenya'ya Erasmus stajı vasıtasıyla geldik. Erasmus stajı Avrupa Birliği destekli bir program. Türkiye'de hemen hemen bütün üniversitelerin Avrupa Birliğiyle bu program kapsamında anlaşmaları var. Bu program sayesinde şu anda 6 aydır Slovenya'da bir araştırma firmasında staj yapıyoruz. Erasmus staj programında firmayı ve konaklamayı kendinizin bulması gerekiyor. Onun haricindeki bütün vize işlemleri ve süreçlerde üniversitenizle birlikte ortak bir yol izliyorsunuz, onlar sizi yönlendiriyorlar. Avrupa Birliği azımsanmayacak miktarda maddi destek de sağlıyor bu programdan faydalananlara. 🙂 Erasmus stajı nedir ve nasıl bulunur isimli bir blog yazımız da var, ilgilenenler okuyabilirler. 2)Bilgisayar programlarına aşırı aşırı önem veriyorlar ve gerçekten de iyi biliyorlar. Çünkü üniversitede bunun eğitimini iyi bir şekilde alıyorlar. Biz de Türkiye'de tabii ki birçok program öğrendik fakat kıyaslayacak olursak Slovenya'nın yanında pek de program öğrenmiyormuşuz. Buradaki eğitim o konuda gerçekten iyi. 3)Bizim ilk başta çok şaşırdığımız bir konudan bahsedeceğiz şimdi. Bizim staj yaptığımız yer dediğimiz gibi bir araştırma firması fakat aynı zamanda bir eğitim enstitüsü yani profesörlerle ve doktora öğrencileriyle çalışıyoruz aslında, yani o kadar da eğitimden uzak sayılmayız. Ve burada şunu gördük ki; profesörler sizin yanınıza geliyor bir şey olduğunda siz onların yanına çok fazla gitmiyorsunuz. Türkiye ile kıyaslayınca biz üniversitedeyken hocalarımızla konuşabilmek için uğraşırdık fakat burada aşırı kolay. 🙂 Siz onları takip etmiyorsunuz onlar sizi takip ediyorlar. Tabii ki tavsiye ediyoruz. Öncelikle Türkiye'nin dışına bir çıkmak gerekiyor bu her yönden insana farklılık katıyor. Bu fırsat ne kadar erken yakalanabilirse o kadar iyi bize göre. Sessiz sakin olaysız bir ülke. En büyük suçun bisiklet çalmak olduğu söyleniyor bu arada. 🙂 Bisikletten söz etmişken, insanlar işlerine ve okullarına bisikletle gidip geliyor her yer o kadar yakın ki. Biz Slovenya'nın başkenti olan Lübyana'da yaşıyoruz ve en büyük şehri burası. Buna rağmen her yer yürüme mesafesinde diyebiliriz. İngilizce bilen kişi sayısı oldukça fazla. Çoğu Avrupa ülkesinde İngilizce bilmeyen çok insan var fakat Slovenya o ülkelerden değil bizce, hatta bu konuya ilk başlarda fazlasıyla şaşırmıştık. Beklentimizin üzerinde çıktı İngilizce konusunda. Öğrenciler için yurtlar biraz sıkıntılı olabilir. Çok fazla yurt yok ve hemen doluyor yurtlar. Evlerde çok ucuz sayılmaz. Anca yanında birkaç arkadaş ile eve çıkarsan daha ucuza gelebilir. Onun haricinde çok fazla sıkıntı yaşanacağını sanmıyoruz. Ayrıca konum olarak da çok güzel ülkelere sınır olduğundan ötürü rahatlıkla gezebilirler. Öncelikle Slovenya'nın Bled bölgesini kesinlikle görmelerini tavsiye ederiz. Bled gölünün büyüsünü herkesin yaşaması gerek. Bohinj gölü ve Slovenya'nın tek ulusal parkı olan Triglav Ulusal Parkı. Röportaj ve fotoğraflar için çok teşekkürler. Burada olmayan merak ettiğiniz şeyler olursa lütfen yorum olarak bırakın, herkes faydalansın. Diğer röportajlar için buraya tıkLjubljana Gezi Rehberi ve Ljubljana Gezilecek Yerler tık!


Yurt dışında yaşam röportajlarım İsviçre ile devam ediyor. Sorularımı cevapladığı için sevgili Gül'e çok teşekkür ediyorum. İsviçre'de yaşam konusunda bilgi sahibi olmak için bu röportajı okumanızı tavsiye ediyorum. İsviçre'de yaşamak, İsviçre'de çalışmak ve İsviçre'de hayat koşulları üzerine güzel ve bilgilendirici bir röportaj oldu. Ben Gül, 37 yaşındayım, evliyim ve bir yasinda bir oğlum var. Yaklasik 12 yildir İsviçre'de yaşıyorum. Aslen sinif öğretmeniyim ama burada kreş öğretmeni olarak çalışıyor, ayni zamanda Almanca öğretmenliği üzerine yüksek lisans yapıyorum. Isvicre`de yarim ve tam zamanli olarak calisma olanaklariniz var. Tabii ki her meslekte degil ama bircok alanda yarim zamanli calisabiliyorsunuz. Genel olarak calisma saatleri 8-17 arasi. Yilda ortalama 5 hafta yillik izin kullaniliyor. Ama ayrica resmi tatiller de var. Örnegin katolik bölgesinde oturuyorsaniz resmi tatilleriniz cok daha fazla oluyor, dini tatillerden dolayi. En cok aranan meslek grubu Isvicre'nin ünlü gazetelerinden birinde de yapilan arastirmaya göre kaynakci, elektrikci, tamirci vs. Bunun yaninda ticari temsilciler, firma yöneticileri ve firma menajerleri ayni zamanda bilgisayar yazilimcilari, İsviçre'de en çok aranan meslek grupları sirasinda en önlerde bulunmakta. Isvicre bilindigi üzere ekonomik anlamda dünyanin en zengin ülkelerinden biridir. Hatta 2018 yili arastirmalarina göre kisi basina düsen milli gelire göre dünyada dördüncü sirada bulunmaktadir. Türkiye ile kiyaslamak gerekirse hayat Isvicrede her anlamda tamamen cok farkli. Insanlarin gelir düzeyi ve standartlari cok yüksek. Asagi yukari herkesin bircok seyi alim gücü var. Burada gelir farki Türkiye'ye oranla pek hissedilmiyor. Insanlar genelde gayet mütevazi bir hayat yasiyor. Zenginler gösteris meraklisi degil. Fakat Isvicre'de her sey cok pahali. Baska ülkekerde bircok seyi cok daha uygun hatta yari fiyatina bulabilirsiniz. Bu yüzden Almanya sinirina yakin olan bircok insan Almanya'dan alisveris yapiyor. Maaslarda Türkiye'deki gibi ucurum farklar yok. Insanlar genelde iyi para kazanip iyi sartlarda yasiyorlar. Fakat vergiler yillik ödeniyor yani aylik maastan kesilmiyor. O yüzden ödenen maas cok gözüküyor ama büyük bir kismi daha sonra vergi olarak geri ödeniyor. Vergiler de kantondan kantona farklilik gösteriyor. İsviçre'de yasam kalitesi aşırı derecede yüksek. Her sey cok kaliteli, en yüksek teknolojide. Toplu tasimadan tutun da markette satılan yiyeceğe kadar her sey en iyisi. Tabii ki bu kadar her seyin iyi kalitede olmasi ödedigimiz yüksek vergilerle de ilgili. Insana verilen deger, saygi, hosgörü, dürüstlük gibi en önemli insani kavramlar Isvicre halkinda yüksek düzeyde bulunmakta. Sanirim Japonya'dan sonra dünyada en kibar insanlarin yasadigi yer olarak Isvicre'yi söyleyebilirim. Ulasim alaninda da oldukca pahali bir ülke isvicre. Evet toplu tasima araclari özellikle trenleri cok konforlu, cok dakik ve gelismis fakat ulasim icin cok fazla para ödüyorsunuz. Ama neyse ki aylik ve yillik olarak degisen abonmanlari ve sehirler arasi biletleri yari fiyatina alma hakki kazanacağınız "yarim kart"lari var. Yillik yarim kart sahibiyseniz alacaginiz tüm sehirler arasi ve sehir ici biletler icin yari fiyatini ödüyorsunuz. Eger yarim kartiniz yoksa yaklasik 1 saatlik Bern-Zürih tek yönlü bilet ücreti 50 frank yani 275 tl. Burada doktorlar cok hasta olmadiginiz ve cok ciddi bir seyiniz olmadigi takdirde ne ilac veriyorlar ne de farkli tahlil ve tetkik istiyorlar. Ama şahsen ben bu durumdan hiç sikayetci degilim, tam tersi cok memnunum. En azindan her hasta olduğumda Türkiye'de ki gibi bir sürü ilaç veya antibiyotik tüketip vücuduma zarar vermiyorum. Isvicre'nin egitim sistemi Türkiye'kinden tamamen farkli. Ülkedeki gençlerin sadece yüzde 25'i üniversiteye gidiyor. Üniversiteye gidebilmek için ilk önce liseye gidebilme hakki kazanmak gerekiyor. Onun için de ortaokuldaki not ortalamanıza bakiliyor. Burada herkesin üniversiteye gitme gibi bir derdi de yok zaten. Yüksek okullar, meslek okulları ve üniversite seviyesinde yüksek okullar var. Iyi bir is bulmak ve kalifiye bir eleman olmak için tek yol üniversite değil. Ben Isvicre'yi cok seviyorum ve burada bircok anlamda cok mutluyum. Ama tabii ki bu demek degildir ki cok kolay alistim ve hic zorluk cekmedim. Bircok kisinin de eminim bildigi gibi Isvicrede 4 dil konusuluyor. Benim yasadigim bölgede konusulan dil Almanca. Ama sanmayin ki Almanya'daki Almanca gibi. Yazisma dili olarak, devlet dairelerinde ve okullarda dil Almanca fakat günlük hayatta ve sokakta duyacaginiz dil nerdeyse tamamen farkli. Günlük hayatta konusulan dil İsvicre Almancasi yani farkli bir lehçe. O yüzden ülkeye sonradan gelip bu dili ögrenmeniz oldukca zor ve vakit aliyor. Cünkü ögrendiginiz ve günlük hayatta duydugunuz dil ayni degil. Isvicre benim icin doga anlamında yeryüzündeki cennet. Burayı bu kadar sevmemin en büyük sebeplerinden biri de essiz doğası. Isvicre`ye geldiginiz zaman görmeniz gereken o kadar cok güzellik var ki. En basta da daglari. Fakat ne yazik ki ayni zamanda dagin tepesinde cikma ücretleride el yakiyor. Ama bence İsviçre'nin neresine giderseniz gidin zaten her yeri cok beğeneceksiniz. Isvicre'de "swisstravelpass" diye bir sistem var; burada 3 günlükten 15 günlüge kadar farkli fiyatlarda swisstravel kart alip, aldiginiz günler içerisinde istediginiz kadar tren, otobüs ve vapura binebiliyorsunuz. Bu karti alip günde en az 3 sehri görebilirsiniz. Zaten Isvicre kücük bir ülke ve bir sehirden digerine 1-2 saat sürüyor. Glacierexpress: özellikle kisin treninizin icinde sahane manzaralar izleyerek isvicreyi kesfedebelirsiniz. Rigikulm: sahane bir manzarasi var kesinlikle tavsiye ederim. Röportaj ve fotoğraflar için çok teşekkürler. Burada olmayan merak ettiğiniz şeyler olursa lütfen yorum olarak bırakın, herkes faydalansın. Diğer ülkelerdeki yaşam koşulları röportajları için buraya tık tık!


Yurt dışında yaşam röportajlarım Suudi Arabistan ile devam ediyor. Sorularımı cevapladığı için sevgili Burcu'ya çok teşekkür ediyorum. Suudi Arabistan'da yaşam konusunda bilgi sahibi olmak için bu röportajı okumanızı tavsiye ediyorum. Burcu Kavasoglu ben. 34 yasindayim. Freelance olarak insan kaynaklari danismanligi ve Adler CE sertifikali profesyonel kocluk yapiyorum, 2 yildir da blog yaziyorum. 7 yildir evliyim ve 3,5 yasinda bir oglum var. Esime gelen bir is firsati vardi. Orta Dogu olmasi ve ulke kosullari sebepleriyle birkac ay dusunduk. Bu farkliliklari tecrube etmek istedik ve Suudi Arabistan'a yerlestik. 2013-2017 yillari arasinda Cidde sehrinde yasama firsatim oldu. Ben oglum ile birlikte Izmir'e dondum, esim aldigi sorumluluk nedeniyle halen Suudi Arabistan'da yasamaya devam ediyor. Calisma kosullari calistiginiz sirketin yapisina gore degisiyor. Ornegin esim bir Alman sirketinde calistigi icin duzenli ve disiplinli bir is hayati var. Uluslararası bir şirket olduğu icin pek cok milletten insanla birlikte calisabiliyor ve is kulturleri harmanlanabiliyor. Insaat sektoru cok gelismis, genelde is firsatlari bu sektorde cok fazla. Sirket anlasmaniz dogrultusunda saglik sigortanizin kapsamini belirleyebiliyorsunuz. Orada genelde saglik hizmeti ozel hastanelerde veriliyor, saglik sigortaniz da pek cok islemi kapsayabiliyor. Egitim konusunda da cocugunuzun hangi dilde ve ekolde egitim almasi gerektigine karar vermeniz gerekiyor. Ingiliz, Amerikan, Fransiz, Alman ve Italyan okullarini tercih edebilirsiniz. Belirli zamanlarda bu okullar yetenek sinavlari aciyor. Cocugunuz basarili olursa da kayit yaptirabiliyorsunuz. Egitim gercekten kaliteli ve Avrupa ve Amerika'da denkligi bulunuyor. Cidde bir expat sehri oldugu icin hayat biraz pahali. En onemli giderler yeme-icme ve konaklama. Expat olarak gittiginizde genelde sirketlerin ozel sitelerde tuttuklari evler oldugu icin daha rahat bir hayatiniz olabiliyor. Site icinde spor merkezleri, yuzme havuzlari, restoranlar ve supermarketler oldugundan sosyal anlamda da ihtiyaclariniza cevap bulabiliyorsunuz. Dunya mutfagindan pek cok restoranin Cidde'de subesi var. O sebeple pek cok lezzeti yerinde tadabiliyorsunuz. Ilk gittigim yil zorlanmadim diyemem, hatta geri donmeyi de dusundugum zamanlar oldu. Kiyafet ve pek cok konuda kisitlama olmasi biraz agir geldi bana. Ornegin o donemlerde kadinlarin araba kullanmasi yasakti. Disari cikmak istediginizde esinizle ya da varsa soforunuzle cikabiliyordunuz. Ya da sinema-tiyatro gibi aktiviteler yoktu. Gorsel sanatlar seriat kanunlari sebepleriyle yasakti. Bunlara alismak kolay olmadi. Yerel halkin ozellikle kadinlarin Turklere ilgisi buyuk, pek cogu sizinle Turkce konusmaya calisiyor. Kadinlar genelde calismiyor Gezmeyi, alisveris yapmayi ve yemek yemeyi cok seviyorlar 🙂 Sabah saatlerinde restoranlarda ve alisveris merkezlerinde kadin nufusu yogun oluyor. Aile yapilari bizimkinden cok farkli. Röportaj ve fotoğraflar için çok teşekkürler. Burada olmayan merak ettiğiniz şeyler olursa lütfen yorum olarak bırakın, herkes faydalansın. Diğer röportajlar için buraya tık tık! Cok ta korkutucu degilmis:) Baslıgı okuyunca olumsuz bir yazı beklemistim ama oyle olmadı. Ozellikle kadınlar için bazı iyi seylerin olması güzel. Paylastıgınız icin tesekkürler.


Yurt dışında yaşam röportajlarım Almanya ile devam ediyor. Sorularımı cevapladığı için sevgili Ayşe Naz'a çok teşekkür ediyorum. Almanya'da yaşam ve Almanya'da çalışma koşulalları konusunda bilgi sahibi olmak için bu röportajı okumanızı tavsiye ediyorum. Sizi kısaca tanıyabilir miyiz? Adim Ayşe Naz. Evliyim ve 4 yaşında bir kızım var. Amazon'da reklam satışı alanında çalışıyorum. Kızım doğduğundan beri Almanya'da yaşıyorum ve neredeyse 2 yıldır Münih'teyim. Münih'e eşimin işi nedeniyle taşındık. Eşim nöroradyolog. Uzmanlığı sırasında Almanya'da geçici süreyle görev yaptı ve sonrasında buradan bir teklif aldı. Başvuru ve kabul süreci çok kolay değildi. Türkiye'deki eğitimlerinin denkliğini alması gerekti. Bu işlemler 7-8 ay sürdü ve epey bir tercüme ücretine mal oldu. Ben de eşimin vizesi ile geldim. O zaman kızımız daha 19 günlüktü. Kızım 1 yaşına geldikten sonra tekrar çalışmaya başladım. İlk önce Türkiye'deki networküm sayesinde bir reklam ajansında çalıştım. Sonrasında da Amazon'a geçtim. Bu vesileyle de Augsburg'tan Münih'e taşındık. Çalışma koşulları gayet insancıl. Ben 9:00-17:30 arası çalışıyorum. Daha uzun saatler çalışmam, kızımı kreşten aldığım için mümkün değil. Özel durumlarda veya iş seyahati durumunda eşim destek oluyor. Bu işimde tam gün çalışıyorum. Bir önceki işimde %80 çalışıyordum. Yani saat 15:00'te işten çıkıyordum. Kalifiye işlerde part-time çalışmak Almanya'da çok yaygın. Hatta Münih'te özellikle okul çağında çocuğu olan annelerin çoğu bu şekilde çalışıyor. Toplamda 28 gün iznim var. Çalıştığın alana ve şirkete göre bu 30-35'e çıkabiliyor. En çok aranan iş grupları bildiğim kadarıyla bilgisayar mühendisliği, software development ve doktorluk. Münih, özellikle çocuklu aileler için yaşaması çok rahat olan bir şehir. Çok kalabalık olmaması nedeniyle pek çok şey için önceden plan yapmanız veya uzun kuyruklar beklemeniz gerekmiyor. Yani program yaparken strese girmiyorsunuz. Sağlık sistemi standart servislerde oldukça tatminkar. Özel veya devlet sigortası seçenekleriniz gelirinize göre belirleniyor. Devlet sigortasında, çocukla ilgili sorunlar dışında öncelikle aile doktoruna gitmeniz ve onun sizi uzman doktora yönlendirmesi gerekirken, özel sigortalı iseniz Türkiye'deki gibi direkt uzmana hatta isterseniz profesöre gidebiliyorsunuz. Şehir içi toplu ulaşım çok yaygın ve geç saatlere kadar servis veriyor. Hava güzel ise bisiklet çok tercih edilen bir ulaşım aracı. Ayrıca Car to Go ve Drive Now gibi araba paylaşımları da çok kullanılıyor. Araç trafiği belli saat ve yollarda yoğun olabiliyor. Münih Almanya'daki en pahalı şehir, Avrupa'da da hayat pahalılığı açısından en pahalı şehirlerden biri. Hayat pahalılığının en çok hissedildiği alan ev kiraları. Metrekare başına kira yerine göre 20-40 Euro arasında. Münih, yazları göllere yakınlığı, kışları ise Alp dağlarına yakınlığı nedeniyle yaşam için tercih edilen bir şehir. Bu nedenle kira ve ev fiyatları hep yukarıya tırmanıyor. Özellikle küçük çocuğu olan aileler için ise önemli bir gider kalemi de kreş. Münih'te devlete ait kreşte yer bulmak oldukça zor. Özel kreşler de ayda 1000 Euro civarı. Münih'te yaşamayı tavsiye ederim. Benim en çok sevdiğim yanları gerçekten stressiz bir şehir olması. Bir yerden bir yere giderken, bir de şehrin stresini çekmek gerçekten özellikle çocuklu aileler için can sıkıcı olabiliyor. Neyse ki bu, Münih'te bir problem değil. Doğayla çok iç içe bir şehir. Parklar, ormanlar, göller, dağlar sayesinde her mevsimde doğa ile iç içe bir hayat sürmeye çok elverişli. İstanbul'a göre küçük bir şehir olmasına rağmen özellikle değişik mutfakları denemeyi sevenler için çok çeşitli seçenekler sunabiliyor. İlk geldiğimde zorlanmıştım ama şimdi havasını da çok seviyorum. 4 mevsimi doya doya yaşayabiliyorsunuz. Kışın kar-buz, yazın gölde, parkta veya havuzda güneşlenme ve yüzme. Ama kışın uzun sürmesi bazen can sıkıcı olabiliyor. O yüzden Türkiye'de genelde yapılan yaz tatilini burada yaşamayı düşünenlere, Şubat-Mart aylarına kaydırmalarını tavsiye ediyorum ve mümkünse biraz uzun uçuşlu ama sıcak bir yere. Zor yanları; ilk aşamada Bavyera insanına alışmak cidden uzun sürüyor. Ve özellikle Türkiye'deki servis sektörüne alışmış olanlar için buradakine geçiş yapmak ciddi bir düşüş. Yemek mi yedim dayak mı yedim diye sorabiliyor kimi zaman insan. 🙂 Ve en zoru kesinlikle Pazar günleri her ama her yerin kapalı olması. Bütün marketler kapalı, bunun değişeceği günü hala umutla bekliyorum. Mevsimine göre değişmekle beraber şunları listeleyebilirim. Röportaj ve fotoğraflar için çok teşekkürler. Burada olmayan merak ettiğiniz şeyler olursa lütfen yorum olarak bırakın, herkes faydalansın. Diğer röportajlar için buraya tık tık!


Siena'daki diğer uygun konaklama alternatifleri için tıklayabilirsiniz. Ben planladığım rotayı araba kiralamada yaşadığım problem nedeniyle yapamadım belki ama oluşturduğum Toskana planını sizinle paylaşmamda sakınca yok sanırım çünkü gitmeden önce epey araştırıp rota çıkarmıştım. Hayaller vs. Gerçekler şeklinde iki farklı rota önerisinde bulunacağım. Hayalimdeki plan: 1. gün varıştan akşama kadar Siena'yı gezmeyi bitiririm diye düşünüyordum çünkü sabah erken saatlerde orada olacaktım. 2. gün sabah erkenden yola çıkıp Val d'orcia vadisi ile çevresindeki köy ve kasabaları gezecektim. Planımda sırasıyla Montalcino, Pienza, Monticchiello ve Montepulciano vardı. 3. gün de aksi istikametteki Monteriggioni ve San Gimignano'yu gezecektim. Gerçekleştirebildiğim plan: 1. ve 2. günler Siena'yı, 3. gün San Gimignano'yu gezdim çünkü toplu taşıma bana çok zaman kaybettiriyordu, bari gezdiğim yerlerin hakkını vereyim dedim. Hem Siena'yı hem de San Gimignano'yu otobüsü kaçırma derdi olmadan gezebildim böylece. Toskana'ya gitmek için Türkiye'den Pisa veya Floransa'ya uçmak en mantıklısı ama daha uzun bir rota düşünüyorsanız Bolonya veya Roma'ya uçarak da Toskana bölgesini gezebilirisniz. Toskana'yı baştan sona rahat rahat gezmek için araba kiralamak en mantıklısı, tren ve otobüslerle de ulaşım imkanı var ama istediğiniz güzel manzarada durabilmek, her beğendiğiniz köye girip istediğiniz saatte çıkmak için araba şart. Ben de Floransa ve Pisa için değil ama iç kısımlardaki köy ve kasabaları gezebilmek için Siena'dan 3 günlüğüne araba kiraladım. Daha önce dünyanın hemen hemen her yerinde eski ehliyetimle araba kiralayıp kullanmıştım, gördüğüm kadarıyla giden herkes de bir problem yaşamadan bölgeyi arabayla geziyordu. Ben tedbir amaçlı gitmeden önce ehliyetimi de yenilemiştim, yani bu konuda sıkıntı yaşamam mümkün değildi bana göre. Korkarım ki Siena'daki araba kiralama firmasının dünyadan pek haberi yoktu. Bana uluslararası ehliyet göstermeden arabayı alamayacağımı söylediler. Ben herkesin İtalya'da sorunsuz araba kiraladığını, kendimin de pek çok ülkede kiraladığımı anlatsam da anlatamadım. Beyaz karton bir belge gösterip bunu istiyorum diye tutturdu görevli kadın. Bu arada gittiğimiz gün Cumartesi günü idi ve öğlen 12'de dükkanı kapatıyorlar, bir daha Pazartesi açıyorlardı. Biz bu tartışmaları yaşarken zaten saat öğlene yaklaşmıştı. Çaresiz kabul ettim ve otelime taksiyle gittim, Siena merkezden kaldığım otele 19 tuttu. Instagram'dan bu konuyu yazdığımda onlarca mesaj aldım araba kiralayanlardan ama kimse Siena'dan kiralama yapmamıştı, sizin de aklınızda olsun diye yazmak istedim. Gitmek istediğim pek çok yer vardı ve bundan sonrası için acil plan yapmam gerekiyordu, otelin yakınında otobüs durağı vardı ama özellikle hafta sonu çok seyrek otobüs geçtiğini söylediler. Özel ya da grup turlarını araştırmaya çalıştım, pek çok şirkete mail attım ama son dakika olduğu için hiç kimseden olumlu dönüş alamadım. Bu durumda tek çarem gideceğim yerleri azaltıp toplu taşıma kullanmayı denemekti. Siena'dan Pienza ve San Gimignano'ya giden direkt otobüsler var, bir gün Pienza, diğer gün de San Gimignano yaparım diye düşünmüştüm fakat otobüs bekleme süreleri çok olunca Siena'yı ilk gün anca akşam görebildik, bu nedenle ikinci günü de Siena'da geçirdik. Üçüncü gün San Gimignano'ya gittim. Siena'daki terminalden San Gimignano biletini gidiş dönüş olarak aldım, tek yön ücreti 6.20 . Burada dikkat etmeniz gereken, bileti mutlaka girişte okutmak, bileti okutmazsanız elinizde bilet olsa bile ceza yiyebiliyorsunuz. Dönüşte iki tane Asyalı arkadaş okutmaıdkları için kontrolde ceza yediler. Siena içi ulaşımda kulandığım otobüslerin bileti de 2.5 idi. Araba kiralamadan gidecekseniz önceden turları incelemenizi tavsiye ederim, şu adresten tüm Siena turlarını görebilirsiniz. Siena Floransa'ya 70 km uzaklıkta yer alıyor. Yani baştan sona bir Toskana turu yapmayacaksanız bile Floransa'dan 1 gününüzü ayırıp mutlaka bu şehri görmelisiniz. Siena denilince ilk akla gelen yer, benim de gördüğüm en güzel meydanlardan biri olan Piazza del Campo'dur. Meydan istiridye kabuğu şeklinde bölümlere ayrılmış. Özellikle akşam saatlerinde meydan oldukça hareketli oluyor. İnsanlar, arkadaşlarıyla yerlerde oturup, sanki betona değil de çimlere yayılmış gibi keyif yapıyor, tabi siz de onlara eşlik ediyorsunuz. Meydanın etrafı kafelerle ve tarihi binalarla çevrili. Bu binalardan biri de görmek isteyebileceğiniz bir yer, Palazzo Pubblico yani Belediye binası. Buranın 1. katında, şehrin tarihine doğru yolculuğa çıkabileceğiniz, 14. yüzyıla kadar uzanan sanatsal eserlerin sergilendiği Museo Civico yani Siena Şehir Müzesi bulunuyor. Müzeye giriş ücreti 8 . Bu meydan aynı zamanda, yılda iki kez düzenlenen Palio di Siena at yarışlarına ev sahipliği yapıyor. Bu yarışlar 2 Temmuz ve 16 Ağustos'ta yapılıyor, ilginizi çekiyorsa seyahat tarihlerinizi buna göre ayarlayabilirsiniz ama şehir çok kalabalık olacaktır, aklınızda olsun. Piazza del Campo'nun simgesi diyebileceğim, Siena belediye binasının bitişiğinde yer alan, 14. yüzyıldan kalma 102 metre uzunluğundaki Torre del Mangia da Siena'nın turistik değerlerinden biri. Dar bir alan içinde 400 merdiven çıkmayı göze alanları yukarıda 360 derecelik bir şehir manzarası bekliyor, kuleye çıkış ücreti ücreti 10 . İki gün boyunca geçerli toplu biletlerden almayı düşünebilirsiniz, iki şehir müzesi için 13 , üzerine bir de Torre del Mangia için ise 20 ödüyorsunuz. Çocuklar için giriş ücreti yok. Siena'nın bir diğer önemli meydanı da Piazza del Duomo. Bu meydana ismini veren, Siena Katedrali yani Duomo di Siena. 13. yüzyılda inşa edilen katedral Pisano, Donatello ve Michelangelo'nun eserlerini barındıran Gotik bir yapı. Katedralin içinde ayrıca Pinturicchio'nun freskleri de bulunuyor. Siena'ya gidince bu katedrale mutlaka gidin, hem dışı hem içi beni oldukça etkiledi. Burası birkaç bölümden oluşan bir kompleks diyebiliriz, katedral dışında görmeniz gereken başka bölümler de var: Piccolomini Kütüphanesi, Vaftizhane, Crypt, Zemin, Cennet Kapısı, Müze ve Kule. Bunların hepsine giriş için en mantklısı OPA Si Pass denilen ve 3 gün geçerli olan biletlerden almak. Gittiğiniz döneme göre bu biletin fiyatı da değişiyor, bizim gittiğimiz dönem 15 idi, çocuk yine ücretsiz. Kalabalıklar azaldıkça 13 ve hatta 8 'ya kadar fiyat düşüyormuş. Siena küçük bir şehir, sabahtan akşama bir gün içinde tamamını gezebilirsiniz. Ama ben gecesini de yaşamanız için burada en azından bir gece konaklamanızı öneririm. Başlıca yerleri gezdikten sonra kendinizi meydanlara çıkan ara sokaklara atın. Labirent gibi daracık ama şipşirin sokaklarında kaybolun ve bol bol fotoğraf çekin. Ara sıra ufak tefek galeriler ve dükkanlar göreceksiniz, mutlaka içlerine göz atın, fiyatlar kurdan dolayı yüksek olsa da Avrupa'nın diğer yerlerine göre daha uygun. Güneş batmadan önce mutlaka meydana geri dönüp akşam saatlerindeki keyifli ortamı yaşayın. Bu arada bir İtalyan tatlısı olan Panforte'nin doğum yerinin Siena olduğu söyleniyor. Cezeryeye benzetebileceğim bir tatlı, bana pek hitap etmedi açıkçası ama gelmişken denemek lazım tabi. 🙂 Bir de yine Siena kökenli olan Ricciarelli denilen acıbadem kurabiyeleri var, bunların da tadına bakmalısınız. İkisini de Nannini'de deneyebilirsiniz. Ortaçağ'ın Manhattan'ı olarak anılan San Gimignano'ya bayıldığımı söyleyebilirim. Yarım günde rahatlıkla gezilebilecek küçük, şirin bir yer. Gökdelenleri andıran kuleleri nedeniyle bu ismi almış. Zamanında 72 tane olan kulelerden günümüze 14 tanesi gelebilmiş. Burası yine yüksekte kurulmuş, çevresi surlarla kaplı ve harika Toskana manzaralarına sahip. Surlardan içeri girip de kısa bir süre yürüdükten sonra kasabanın iki ana meydanından biri olan Piazza del Cisterna'ya çıkıyorsunuz. Meydanın tam ortasında Ortaçağ'dan kalma bir su kuyusu bulunuyor, zaten meydanın ismi de bu su kuyusundan geliyormuş. Bu meydan oldukça hareketli bir yer, birkaç tatlı kafe ve önünde kuyruğu eksik olmayan meşhur dondurmacı da burada yer alıyor. Diğer meşhur meydan Piazza del Duomo, tarihi yapılar genelde bu meydanda yer alıyor. Kulelerin 7 tanesi bu meydanın çevresinde bulunuyor. Bunlardan biri de San Gimignano'da tırmanabileceğiniz tek kule olan ve 1311 yılından kalma 54 metrelik Torre Grossa. Belediye binası Palazzo del Popolo'nun bünyesinde yer alan kent müzesi Museo Civico'ya girmek ve kuleye çıkmak için 5 'ya bilet alıyorsunuz. Şehre tepeden bakıp çevresindeki harika Toskana manzaralarını görmek isterseniz bu kuleye çıkabilirsiniz. Bu meydanda göreceğiniz bir başka yapı da Collegiata Katedrali, dışı çok sade olsa da içerideki freskler başarılı. Şehri tepeden görmenin bir diğer yolu ise Rocca olarak geçen kalenin olduğu yer, tabi kule ile aynı görüşe sahip aynı değil ama zeytin ağaçları arasında ufak bir yürüyüş yapıp surlardan şehir manzarasına bakmak keyifli. San Gimignano'nun 1300 yılındaki haline tepeden bakmaya ne dersiniz? İlginizi çektiyse San Gimignano 1300'e de mutlaka uğramalısınız. San Gimignano'ya otobüsle geldiyseniz, indiğiniz yerdeki girişin hemen orada Museo della Tortura var, Ortaçağ döneminin işkence yöntemlerini merak ederseniz gezebileceğiniz yerlerden biri. Bunların dışında Siena için söylediğim gibi mutlaka tüm sokaklara girin, nereden ne çıkacağı belli olmuyor. Her yeri fotoğraflamak istiyor insan. San Gimignano halkı, vaba salgını nedeniyle bir dönem Floransa'ya göç etmiş ve bir süre kasaba terk edilmiş olarak kalmış. Belki de bu sayede çok iyi korunmuş, kendinizi gerçekten Ortaçağ'a gitmiş hissedebilirsiniz. Otobüsten indiğiniz meydandan içeri girdikten sonra yürüdüğünüz San Giovanni caddesi sağlı sollu hediyelikçilerle dolu. Bir de ara sıra şarkütericiler var, içleri biraz ağır kokuyor ama buralardan peynir alışverişi yapmanızı tavsiye ederim. San Gimignano'da üst üste birkaç yıl dünya dondurma şampiyonu olmuş Gelateria Dondoli var. Yani hiçbir şey yemeseniz bile buradan bir dondurma yemeden ayrılmayın. Biz günübirlik gittik, birkaç restoran not almıştım ama önünde kuyruklar olan bir dilim pizzacı görünce, hem zaman kazanmak hem de yemeği ucuza yemek için RiccaPizza'dan birer büyük dilim pizza ve yanına birer içecek ile öğle yemeğimizi halletmiş olduk. Özellikle enginarlı pizzasını çok sevdim, size de tavsiye ederim. Not aldığım restoranları da yazayım sizin için; Osteria delle Catene ve dal Bertelli idi. Belki siz gidersiniz. 😉 Son olarak Toskana'nın en iyi beyaz şarabı olduğu söylenen Vernaccia, San Gimignano ürünü. Eğer Toskana'ya çocukla gidecekseniz bizim gibi çiftlik evi tarzı yerlerde kalmanız iyi olacaktır. Ada, odaları vasat olmasına rağmen genel olarak otelimize bayıldı çünkü bahçede koşturmak, havuza girmek gibi lüksleri olması onun için yeterliydi. Gezdiğimiz yerlerde oğlum hiç problem çıkarmadı. Meydanlarda koşturmak ve çan kuleleri oldukça ilgisini çekti. Geçtiğimiz manzaraların güzelliği de yolculuklar sırasında sıkılmamasını sağladı. Bizim gezdiğimiz yerlerde zemin konusunda da sıkıntı yaşamadık, bebek arabasıyla gayet rahat ettim, yokuşlar olsa da başa çıkılmayacak gibi değildi. Siena'nın eski şehir merkezi epey yukarıda kalıyor ama yürüyen merdivenler koymuşlar, o sayede rahatlıkla çıkabildik. Yemek konusunda İtalya'nın genelinde olduğu gibi çok rahat ettim. Çocuklar için tam bir cennet bence İtalya; pizzalar, makarnalar, dondurmalar... Beni burada tek zorlayan ulaşım kısmında yazdığım üzere otelimizi şehir dışında tutmam ve kiraladığım arabayı verememeleri oldu. Otobüsler çok seyrek geçtiği için ve kaldığımız yerden taksi bulmak da zor olduğu için şehir merkezine gidebilmek epey zorlayıcı oluyordu, bir gün en sonunda çocukla otostop çekmek zorunda kalmıştım. Eğer arabayla olmayacaksanız asla şehir dışında konaklamayın, çok zor durumda kalabilirsiniz. Ben Siena'da 3 gece kaldım, otelin geceliği 70 idi, gecelik 2.5 da şehir vergisi eklendi, yani konaklama masrafım 217.5 oldu. Orada harcadığım nakit para ise 195 . Bunun içine yeme içme, iç ulaşım dahil. Siena'ya Roma'dan otobüsle gitmek 27 , Siena'dan Floransa'ya trenle gitmek 14 tuttu. Toskana'yı rotama dahil etmek bana toplamda 453.5 'ya mal olmuş. Bilgi olması için söylüyorum, vermedikleri üst sınıf arabayı da 3 gün için 120 'ya kiralamıştım bu arada. İtalya gezimizin diğer yazılarını da okumanızı öneririm.


Geçtiğimiz günlerde, hafta sonu için bir Bursa gezisi yapmıştık fakat ayrıntılarını bir türlü paylaşamamıştım. İki günde çok verimli ve keyifli bir gezi yaptık, sizlerle de gezinin tüm detaylarını paylaşarak dopdolu bir Bursa gezi rotası hazırlamanıza yardımcı olmaya çalışacağım. Yalnızca Bursa'da gezilecek yerler değil, Bursa'ya ulaşım, Bursa'da alışveriş ve Bursa'da yeme içme gibi konuların olduğu bir Bursa gezi rehberi olacak. Bursa gezi planı yapacakların bu yazıyı mutlaka okuması gerektiğini düşünüyorum, buyurun size Bursa ve çevresinde gezilecek yerler. Çoğu yer gibi Bursa'yı gezmek için de en güzel zamanlar bahar ayları bence. Biz bu gezimizde Bursa'ya şubatın son haftası gittik. Hava inanılmaz soğuktu, sanırım eksilerdeydi, üstüne kar ve yağmura da yakalandık. Hava şartları epey zorluydu ve soğuktan sürekli gözlerim doluyor, el ve ayak parmaklarımı hissedemeyecek duruma geliyordum yani o derece. Belki Finlandiya'ya gider gibi hazırlansaydım, bu kadar zorlanmazdım. Siz kışın giderseniz kayağa gider gibi giyinin bence. Soğuk havanın tek iyi yanı sokakların çok kalabalık olmamasıydı, pek çok yerde rahat rahat fotoğraf çekebildik böylece. Geçen sene Mayıs sonunda gittiğimizde Cumalıkızık'ın girişinden geri dönmüştük, hayatımda böyle kalabalığı sadece Alaçatı'da bayramda gördüm sanırım. Yaz ayları da sıcak ve kalabalık dolayısıyla canınızı sıkabilir, eğer bu aylarda gidecekseniz hafta içi tercih etmenizi öneririm veya sabah erken saatlerde gezmeye başlamalısınız. Bursa'da ne kadar kalınır derseniz, hem Bursa hem de çevresindeki güzel yerleri gezmek istiyorsanız iki gece üç gün yeterli bir süre bence. Bu sürede; şehir merkezi, Mudanya, Trilye, Misi, Gölyazı ve İznik gezilebilir bana göre. Biz bir gece iki gün gezdik, bu saydıklarımdan Misi ve Gölyazı'ya gidemedik. Kendi rotamızı da aşağıda anlatacağım zaten. Bizim hafta sonu Bursa gezi rotamız: ilk gün sabahtan Cumalıkızık, öğleden sonra Bursa şehir merkezi şeklindeydi. İlk gün akşam yemeği ve konaklama için Mudanya'ya gittik. Sabah erkenden Mudanya'yı gezdik ve sonra Trilye'ye devam ettik. Trilye'yi gezdikten sonra da İznik'e geçtik ve akşam üstü İstanbul'a döndük. Program çok sıkışık gibi görünse de aslında çok acele etmeden her yeri hakkıyla gezdik diyebilirim. Bu rota doğrultusunda gezdiğimiz yerlerin detaylarını da anlatayım. Cumalıkızık, Bursa'nın Yıldırım ilçesine bağlı bir köy. Uludağ'ın kuzey eteklerinde kurulmuş ve günümüze gelmiş beş Kızık köyünden biri. Kızık, Oğuz Türklerinin 24 boyundan biri. Tarihi 1300'lü yıllara dayanan Kızık köylerinin diğerleri ise Değirmenlikızık, Fidyekızık, Hamanlıkızık ve Derekızık. Bunlar arasında en iyi korunan Cumalıkızık olmuş. Sokaklarda yürürken çoğunlukla mavi ve sarı tonlarda boyanmış, tahta, kerpiç ve taştan evlergörüyorsunuz. Bunları bir kısmında halen yaşayan insanlar var, bazılarında restorasyon çalışmaları yapılıyor. Evler genelde cumbalı ve birçoğunun avluları var. Bazı evlerin avluları restorana dönüştürülmüş. Bu arada Cumalıkızık, UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde yer alıyor. Cumalıkızık'a girdikten sonra ilk karşılaşacağınız pazar yeri gibi bir meydan olacak. Meydandaki tezgahlara göz atmayı en sona bırakın çünkü elleriniz kolarınız dolu gezmek istemezsiniz. 😛 Meydanda taze meyve, sebze, reçelller, ballar, ev yapımı ekmekler, tarhanalar, erişteler ve bir köy pazarından bekleyebileceğiniz daha pek çok şey mevcut. Önce kafeye dönüştürülmüş konaklardan birinde kahvaltınızı edebilirsiniz. Cumalıkızık'ta kahvaltı etmek oldukça popüler, erken saatlerde gelmek hem kahvaltı etmek için hem de sokakları nispeten boş yakalayabilmek için mantıklı olacaktır. Öne çıkan başlıca kahvaltı mekanları ise Narlıbahçe Cumalıkızık Kahvaltı Evi ve Taşev Restaurant. Kahvaltıdan sonra Cumalıkızık'ın taş yollu, yokuşlu sokaklarını turlamaya başlayabiliriz. Cumalıkızık sokaklarında görmeniz gereken başlıca yerleri de listeliyorum. 700 yıllık tarihe sahip olduğu söylenen üç katlı ahşap Küpeli Ev, müzeye dönüştürülmüş ve giriş 5 TL. Küpeli ev yakınlarındaki, yalnızca bir kişinin geçebileceği darlıktaki Cin Aralığı'na da bir uğrayıp fotoğraf çekebilirsiniz. Son olarak, 300 yıllık bir geçmişe sahip olan ve köyün ilk camisinin yerine yapılmış olduğu belirlenen Cumalıkızık Camii de köyün görülecek yerleri arasında yer alıyor. Bursa merkezde gezilecek yerler listeme Ulu Cami ile başlıyorum. Evliya Çelebi'nin Bursa'nın Ayasofya'sı olarak tanımladığı bu tarihi yapı Yıldırım Beyazıt zamanında, 1400 yılında yapılmış. Ulu Cami yakınlarındaki Koza Han'a uğramayı da unutmayın. 1492 yılında, II. Bayezıt tarafından İstanbul'daki cami ve medresesine gelir sağlamak amacıyla yaptırılmış ve günümüze kadar gelmiş. Özellikle İngiltere Kraliçesi II. Elizabeth ve eşinin ziyareti sonrası buranın yıldız yeniden parlamış. 🙂 Bunların ardından bana göre Bursa'nın en keyifli yerini görmenizi öneririm: Irgandı Köprüsü. Dünyada sadece dört tane olan çarşılı köprülerden biri kendisi, II. Murad devrinde, 1442 yılında yapılmış. Bursa'da gezilecek birkaç yerin birden toplandığı Tophane bölgesine gidelim. Burada ilk önce Hisar Kapısı olarak da geçen Saltanat Kapısı'nı göreceksiniz. Daha sonra ilerleyip Tophane Parkı'na varıyorsunuz. Burada Orhan Gazi Türbesi ve Osman Gazi Türbesi ziyaret etmeniz gereken yerlerden. 2020 yılı itibarıyla burada her gün 09.00 ile 17.00 saatleri arasında, dönemin alp kıyafetlerini giymiş askerler sancak ve saygı nöbeti tutmaya başladı ve her saat başı nöbet değişimi gerçekleştiriliyor. Buradan biraz daha ilerleyip 19. yy ikinci yarısında Sultan Abdülmecid tarafından yaptırılan Tophane Saat Kulesi'ni görebilirsiniz. Onun da biraz ilerisinde Bursa panaromik manzarası karşınıza çıkıyor. Hiç yeşil olmadığı halde Yeşil Cami olarak anılan caminin ismi aslında kubbelerinden ve minaresinden geliyormuş. 1419 yılında Çelebi Sultan Mehmed tarafından yaptırılan caminin eskiden minaresi ve kubbeleri yeşil çinilerle kaplıymış, şu an ne yazık ki bu çinilerden eser kalmamış. Caminin yakınlarında bir de Yeşil Türbe yer alıyor, burada Çelebi Mehmed ve çocukları yatıyor. Yeşil Camii ve Yeşil Türbe bulundukları semte isimlerini vermiştir. Bursa'da Yeşil semtinden başka yeşil yok muymuş diyor olabilirsiniz, şehri gezerken biraz yeşil görebilmek için Soğanlı Botanik Parkı'na veya Hüdavendigar Kent Parkı'na gidebilirsiniz. 😉 Bir yeşil adres daha vermek gerekirse tarihi İnkaya Çınarı'nı yazabilirim. Dünyaca ünlü çınarın 600 yıllık olduğu söyleniyor, çapı 3, yüksekliği ise 35 metre. Bursa'da gidebileceğiniz başlıca müzeleri de listelemek istiyorum: Bursa Arkeoloji Müzesi, Bursa Kent Müzesi, Karagöz Müzesi, Muradiye El Yazmaları Müzesi ve Anadolu Arabaları Müzesi. Mudanya, tarihi milattan önce 7. yüzyıla dayanan ve ilk olarak Kolofonlular tarafından kurulduğu bilinen bir Bursa ilçesi. 1321 yılında Orhan Bey tarafından fethedilerek Osmanlı topraklarına katılmış. Mudanya'nın asıl önemi, Türk Kurtuluş Savaşı'nı sona erdiren anlaşmanın, 3-11 Ekim 1922 tarihleri arasında yapılan konferans sonucu burada imzalanmış olması. Bu nedenle Mudanya gezilecek yerlerin başında, bu anlaşmanın imzalandığı Mudanya Mütareke Evi Müzesi geliyor, giriş ücreti 6 TL. Müzeyi gezdikten sonra hemen bitişiğinde yer alan Eski Girit Mahallesi'ni gezin, Rum Mahallesi olarak da geçiyor. Burası Mudanya'nın en fotojenik sokaklarına sahip. Rengarenk cumbalı tarihi evler arasında dolaşıp bol fotoğraf çekebilirsiniz. Çoğu konak restore edilmiş, bazıları halen eski haliyle duruyor, muhtemelen onlar da yenilenecektir. Bu mahalle hemen deniz kenarında yer alıyor, o yüzden kışın giderseniz inanılmaz soğuk oluyor, aklınızda bulunsun. Burası en güzel yazın gezilir bence, zaten Bursa'da yaşayanların yazlık mekanı diyebiliriz. Açıkçası Mudanya'da yapılacak başka da pek bir şey yok. Bence Bursa geziniz sırasında bizim yaptığımız gibi Mudanya'yı konaklama için tercih edin. Akşam yemeğinizi deniz kenarındaki balıkçılardan birinde yersiniz. Sabah kalkınca da Girit Mahallesi ve Mütareke Evi'ni gezip başka bir semte geçersiniz. Mudanya'da tavsiye edebileceğim balıkçıları da yazayım; merkezde yer alan Kıyı Balık ve merkezin biraz dışında kalan feribot iskelesi yakınlarındaki Beyaz Kayalar. Trilye'nin tarihin milattan önce 5. yüzyıla dayandığı ve adını bu kıyılarda bol bulunan barbunya balığından aldığı söyleniyor. Latincede kırmızı balık anlamındaki "Trigleia" kelimesi ile ilişki kuruluyor. Sonradan verilmiş olan diğer adı da Zeytinbağı, bu ismi de görürseniz şaşırmayın. Trilye'de de kahvaltı etmek popüler bir aktivite, o yüzden burayı gezmeye de kahvaltı ile başlamanızı öneriyorum. Trilye'de kahvaltı denilince ilk akla gelen isim ise Çamlı Kahve, deniz manzaralı mekanın kahvaltısı çok meşhur. Kahvaltıdan sonra Trilye sokaklarını turlamaya başlayabiliriz. Trilye'nin tarihi miraslarından biri olan Taş Mektep, 1909 yılında Neoklasik tarzda bir okul binası olarak yapılmış. Bu son gidişimizde restorasyon çalışmaları başlamıştı. Uzun yıllar Rum Ortodoks Hristiyanları için önemli bir dini yerleşim olan Trilye'nin tarihi yapılarından bir diğeri de 1560 yılında yapılmış olan Aya Todori Kilisesi. Fetihten sonra camiye çevrilmiş ve Fatih Camii ismini almış. Trilye'de, günümüze ulaşmış tarihi iki tane daha dini yapı var: duvarlarına tarihte ilk kez resim yapıldığı söylenen Kemerli Kilise ve şu an özel mülk olan Dündar Evi yani Yuannes Kilisesi. Arka sokaklarda dolaşırken oldukça dar bir yapıyla karşılaşacaksınız, yerli halk buna Tabut Ev adını takmış, gerçekten ilginç bir ev. 🙂 Sokak aralarını bitirdiyseniz şimdi çarşı içini gezme vakti. Çarşıda, eski Osmanlı-Rum evleri arasında zeytinciler ve hediyelikçileri gezebilirsiniz. Buralarda yine fotoğraflık güzel evler var ama aralara çarpık yapılaşma da karışmış ne yazık ki. Anadolu'nun ilk Türk başkenti olan İznik sahip olduğu tarihi göz önüne alındığında fazla korunamamış bir ilçe ne yazık ki. İznik tarihi millattan önce 7. yüzyıla dayanıyor. İznik adı, şehrin eski adı olan "Nikea"dan geliyor. Zamanında yaygın bir dönüştürme kuralına göre, Yunanca adın önüne 'sur içinde' anlamında olan "is" eki getirilerek İsnikea adı verilmiş, sonra bu da Türkçe İznik olmuş. Birinci İznik Konsili, 325 yılında İznik'te toplanmış, bu nedenle Hristiyanlık için de çok büyük önem taşıyor. Şehrin en önemli tarihi yapılarından biri İznik Ayasofya Camii, surlarla çevrili ilçenin dört kapısından gelen yolların kesişimine yapılmış. Hristiyanlıkla ilgili önemli kararların alındığı 7. konsil 787 yılında bu kilisede toplanmış. 1331'den sonra Orhan Gazi tarafından camiye dönüştürülmüş. Şehirde görmeniz gereken önemli tarihi yerlerden bazıları da kapılar; Lefke Kapı ve İstanbul Kapı. Aslında dört tane ana kapısı var ama en net olarak ayakta kalmış olanlar bu kapılar diyebilirim. Diğer kapılar da Göl Kapı ve Yenişehir Kapı. Şu anda İznik Müzesi olarak işlev görmekte olan Nilüfer Hatun Imareti de İznik'in tarihi yapılarından biri, 1. Murat tarafından 1362-1389 yılları arasında yaptırılmış. Müzenin hemen karşısında yer alan Yeşil Camii de, turkuaz ve mor renklerdeki çinili minaresiyle İznik'in sembolü olan tarihi bir yapı, 1379 yılında yapımı tamamlanmış. Son olarak, Orhan Gazi'nin büyük oğlu Şehzade Süleyman tarafından 1335-1359 yılları arasında yaptırılan ve güzel avlusuyla dikkat çeken Süleyman Paşa Medresesi yine görmeniz gereken yerlerden biri. Bursa gezimiz alışveriş anlamında en verimli gezilerimizden biriydi sanırım. Yani uun zamandır ilk defa bir geziden bir sürü şey alarak döndüm. Her gittiğimiz ilçesinden farklı paketlerle ayrıldık. Öncelikle Bursa merkez ile başlayayım. Kozahan'daki ipekçilerden bir tane fular ve bir tane şal aldım, size de buradaki dükkanları mutlaka gezmenizi öneriyorum. Fiyatlar bana makul geldi şahsen, piyasayı çok bilmesem de. 🙂 Merkezden aldığım bir diğer şey de kestane şekeriydi tabi ki, Bursa'ya gidip almadan dönülmez. Kafkas, hepimizin bildiği marka evet ama gerçekten diğerlerine göre epey pahalı. Tophane bölgesindeki Dağlı ve Ferah'tan alışveriş yaptık biz. Dağlı'daki leblebi kurabiyelerine bayıldım ve üç paket de onlardan aldım, size de en azından tadına bakmanızı tavsiye ederim. İznik'e giderseniz tabi ki çinicilere uğrarsınız, buradan ben çinili küçük çerez tabakları aldım, çok daha güzel başka şeyler de var ama biraz pahalı. Bazı çini dükkanlarında tablolar da satılıyor, onlar da hoşumuza gitti, bir bakın derim. Cumalıkızık'ta meydana kurulan pazarda pek çok şey satılıyor ama bizim en çok tahinli ekmekler ilgimizi çekti, tazecik ve lezizlerdi. Kebapçı İskender Mavi Dükkan: Bursa'nın en popüler iki iskendercisinden biri. Hayatımda bir kere yeme fırsatı bulabildim, gerçekten çok lezzetliydi ama o kuyrukta beklemek de zorlayıcı. Uludağ Kebapçısı Cemal & Cemil Usta: Burası da yukarıda bahsettiğim Bursa'nın en popüler iki iskendercisinden ikincisi. 🙂 Yine kuyruklarıyla insanı bezdiriyor ama lezzeti güzel gerçekten. İskender Efendi Konağı: Şehrin kalabalığından uzakta ferah bir mekanda iskender yemek için adresiniz burası olsun, iskenderi de tatlıları da gayet başarılı bence. Burası Kebapçı İskender Yavuz İskenderoğlu olarak da geçiyor. İçinde minik bir müze var diyebiliriz. Beşyol Kebapçısı: Listelerde pek yer almasa da bence iskenderi gayet güzel, rahatlıkla yer bulabilmemiz de benim için artı bir puan. Son gidişimizde burada yedik biz de. Et ürünlerinden devam edersek; Bursa'da yaygın olan pideli köfte ve inegöl köfte de yemeniz gereken lezzetlerden. Pideli köfte, iskenderin döner yerine köfte olan versiyonu diyebiliriz. En iyisini yemek istiyorsanız İdris Pideli Köfte'ye gitmenizi tavsiye ediyorum. İnegöl köfte ise adını Bursa'nın İnegöl ilçesinden alan, ince ve uzun, parmak şeklindeki köfteler oluyor. Gelelim tatlılara... Kestane şekerini herkes bilse de yine listeye koyalım. Normalde şerbetli tatlı sevmeyen ben bile kestane şekerinin hastasıyım. Kestane şekerleri artık her yerde satılsa da, Bursa'daki dükkanlarda sirkülasyon çok fazla olduğundan kestaneler daha taze gibi sanki, tadım da yapabiliyor olmanız nedeniyle burada denemenizi tavsiye ederim. Lezzetini taş fırında pişirilmesinden alan, Bursalılar arasında tahanlı olarak anılan tahinli pide de Bursa'nın önde gelen tatlı lezzetlerinden biri. Peki biz bu tahanlıyı nerede yiyelim derseniz Abdal Fırın, Tarihi Taş Fırın ve İnanç Fırını en iyi adresler. Kemalpaşa tatlısı, Bursa'nın Mustafakemalpaşa ilçesinde üretilmeye başlanan bir tatlı çeşidi. Özellikle ramazan aylarında kolay yapımı nedeniyle tüketimi artan bir tatlı. Marketlerde hazır olarak satılıyor ve sadece şerbet eklemeniz yeterli oluyor. Ama aslında bu bir peynir tatlısıymış ve Bursa dışında satılan yerlerde raf ömrü nedeniyle peynir oranı çok düşük ve kurutulmuş olarak satılıyormuş. Ben şahsen şerbetli tatlı fazla sevmeyen biri olarak irmik helvası favori tatlılarımdan biridir. Hele bir de dondurmalı oldu mu tadından yenmez. Kozahan'daki Hacı Şerif bunu adeta fast food'a çevirmiş, seri üretim halindeler. Böyle olunca tadının ve kalitesinin o kadar da iyi olmasını beklemiyor insan. Değil işte, nasıl beceriyorlar bilmiyorum ama gerçekten muazzam yapıyorlar. Kozahan'a gittiğinizde lütfen buradan bir dondurmalı irmik almadan çıkmayın. Buradayken bir de Tarihi Kozahan Simitçisi Hamdi Efendi'de simit yemenizi öneririm. Cantık: Kıymalı pide gibi bir şey ama biraz daha tombik ekmekli ve daha ufak, yuvarlak. En iyisini yemek için Pidecioğlu Pide Fırını ve Acı Dayı'yı öneririm. Süt helvası: Bursa helvası olarak da anılan, üstü hafif yanık, içi akışkan bir sütlü tatlı. Bu tatlıyı, Bursa'da ilk çıkış yeri olan Hayat Lokantası'nda yiyebilirsiniz. Cevizli lokum: Bursa'ya özgü bir hamur işi, içinde tarçın, tahin ve ceviz olan hamurların rulo halinde sarılmasıyla yapılıyor. Gedelek turşusu: Bursa'nın Orhangazi ilçesinin Gedelek köyünde yapılan turşular dünya çapında bile meşhur olmuş durumda, yolunuz düşerse tatmadan dönmeyin. Tüm bunların dışında Bursa'da güzel bir akşam yemeği yiyebileceğiniz birkaç restoran da paylaşayım: Zennup, Fasülyeli Odun Ateşi, 21 Masa ve Kayhan Köftecisi. Kahvaltı için de Pasto, Kadim Restaurant ve Derebahçe Restaurant güzel seçimler olacaktır. Daha önce defalarca gitmiş olsam da bloga Bursa gezi rehberi çıkarmalık, turist gözüyle ilk defa Bursa'yı gezdim. Bir hafta sonuna sığdırdığımız Bursa gezimiz sonrası yazdığım Bursa gezi rehberi, plan yaparken umarım size de yol gösterici olur. Daha iyi içerikler üretebilmem için soru, eleştiri ve beğenilerinizi yorum olarak bekliyorum. Teşekkürler. Bursa'ya tüm yurttaşlarımızı bekleriz. Şehrimizin havasını aldıklarında farkı hissedeceklerdir.


Yurt dışında yaşam röportajlarıma, Dubai ile devam ediyorum. Yaklaşık dört yıldır orada yaşayan sevgili Seda Dubai'de yaşama dair sorularıma cevap verdi. Sorularıma cevap verdiği için kendisine çok teşekkür ederim. Dubai'de yaşam ve Dubai'de çalışma koşulları konusunda bilgi sahibi olmak için bu röportajı okumanızı tavsiye ediyorum. Merhabalar. Ben Seda. 1980 doğumluyum, peyzaj mimarıyım. Evliyim ve 2 yaşında bir oğlum var. Şuan çalışmayıp çocuk bakıyor ve bir yandan da youtube kanalımla uğraşıyorum. Eşim zaten İstanbul'da yemeksepeti. com'un Dubai operasyonunda çalışıyordu. Yani Dubai'ye ilk gelişimiz Şubat 2015 de yarı iş gezisi yarı turizm amaçlıydı. Ekim 2015'te eşime kardeş firmadan bir teklif geldi ve biraz da benim zorumla taşınmaya karar verdik. Dubai için normalde işe alim sureci biraz uzun sürer. Özellikle ramazan ayında ve yaz döneminde bu süreç iyice yavaşlayıp 2-3 aya kadar uzar. İş başvurunuz üzerine ilk değerlendirmeyi insan kaynakları departmanı yapar ve Cv'niz beğenilirse ilk mülakatı yine IK ile sesli/görüntülü yaparsınız. Daha sonra şirketin yapılanması ve pozisyona göre 2. ve 3. tur mülakatlar ve çeşitli sınavlar söz konusu olabilir. Bizim gelişimiz bir şirket içi transfer mahiyetinde olduğundan tüm bu süreçler çok daha hızlı işledi. Dubai son derece uluslararası bir ortam ve bulunduğunuz sektöre göre çeşitli farklılıklar olabiliyor. İnşaat burada devasa bir sektör, dolayısıyla bu konudaki teknik elemanlara yönelik talep çok oluyor. Bunun dışında Orta Doğu'da bulunan çoğu teknoloji ve danışmanlık firması daha iyi seviyede çalışanları ikna edebilmek için merkezlerini Dubai'de kuruyor. E-ticaret de doğal olarak, yazılım, pazarlama, is/ürün geliştirme/ operasyon veya satış konusunda tecrübeli, kalifiye çalışanlara yönelik bir ihtiyaç doğuruyor. Yıllık yaklaşık 9-10 gün resmi tatile ilaveten, her çalışan 24 ila 30 gün yıllık izine sahip oluyor ve buna ilk 6 aylık deneme süresi sonucunda sahip olabiliyorsunuz. İzin günleri aylık kazanılıyor yani ilk 6 ay sonunda maksimum 15 gün izin hakkınızı kullanabiliyorsunuz. Bunun dışında şirketler yasa gereği iki yılda bir anavatanınıza uçak bileti sağlamakla yükümlü, fakat çoğu beyaz yakalı yılda bir bu haktan faydalanabiliyor. Bu arada tüm aileyi kapsayıp kapsamayacağı kişisel anlaşmanıza bağlı. Kamu sektörü için hafta sonu tatili Cuma, Cumartesi olsa da özel sektörün resmi tatil günü sadece Cuma. Fakat çoğu sektör, çalışanlarına iki gün hafta sonu veriyor. Mesai saatleri, haftada 40 saat fakat fazla mesai olağan bir durum ve genelde bunun için ekstra bir mesai ücreti almıyorsunuz. . Gelir vergisi olmadığı için, devlet herhangi bir sağlık sigortası sağlamıyor, fakat yine yasa gereği şirketler çalışanlarına özel sigorta yapmakla mükellef. Tabi sigortanın limiti, geçerli olduğu hastaneler ve aile bireylerini kapsaması şirketten şirkete ve sizin anlaşmanıza göre değişiyor. Dubai her şeyin en lüksünü bulabileceğiniz bir yer, dolayısıyla söz konusu yaşam standartı olduğu zaman bir limit yok. -Eğer fast food yiyecekseniz Türkiye ile yaklaşık aynı parayı ödersiniz ancak bir restoranta oturursanız ödeyeceğiniz miktar kişi başı minimum 60 aed den başlar. Gece hayatı oldukça hareketlidir. Ortalama fiyatlar bira/kokteyl başına 25-40 aed dir. -Teknoloji ürünleri vergi olmadığı için nispeten daha ucuzdur (Iphone XR 64gb: 3180 dirhem=5150tl şuan). -En kayda değer hayat pahalılığı barınma ve sebze alışverişinde. Dubai'nin gerçekten en popüler ve merkezi bölgelerinde oturacaksanız yıllık kiranız 1+1 bir ev için 70 ila 100bin dirhem arasında olacaktır. Buna aylık 1.000 aed kadar da fatura eklemeniz gerekecek. Türkiye'den bir diğer farklılığı da ev kontratlarındaki ödemelerin yıllık olarak yapılması, tabi bunu 2 ila 4 çek arasına bölmek mümkün. Alternatif olarak ise Sharjah ve Dubai'nin uzak bölgelerinde yaşayıp barınma fiyatınızı düşürebiliyorsunuz. -Sebze fiyatları da, Dubai'de çok kısıtlı tarım olduğu ve ithal ürünlere mecbur oldukları için biraz uçuk. . -Sağlık yukarıda da bahsettiğim gibi, özel sağlık sigortası üzerinden ilerliyor. Yüksek kalitede, tam donanımlı hastaneleri ve çeşitli ülkelere mensup doktorları bulmak kolay. -Ulaşım konusunda ise imkan çok. Taksilerde indi bindi parası 12 aed ve genel olarak uygun, Uber ve bu bölgeye özel olan Careem ise neredeyse normal taksilerle aynı fiyatlarda. Ayrıca Orta Doğu ülkelerinin aksine metro, tramvay, vapur ve otobüs gibi toplu araçlarını bulmak mümkün. Genel olarak mesafeler uzak ve benzin ile araba ucuz olduğundan araba almak şart. Mesela son model Renault Megane'lar 50bin dirhemden başlıyor. Türkler ehliyetini rahat bir şekilde buraya uygun ehliyete çevirebiliyorsunuz. Bazı ülke vatandaşları burada tekrar sınava girmek zorunda ve bu süreç onlar için bayağı sancılı ve masraflı. -Son olarak eğitim konusu şu şekilde. Burada genellikle İngiliz ve Amerikan müfredatına göre eğitim veren bir sürü okul var. Ayrıca Fransız, Alman, İtalyan ve bunun gibi okulları da bulmak mümkün. Eğitim kalitesi ve fiyatları oldukça yüksek. İyi ve uygun fiyatlı okullarda kontenjan bulmak için 2 yıl önceden sıraya girmek gerekebiliyor. Kreşler yaklaşık yıllık 40bin ve çocuk büyüdükçe okul fiyatları da artıyor. Burada yerel halk Türkleri seviyor ancak onlar da nüfusun yaklaşık %10 u kadar ve kendilerini çok fazla da göremiyorsunuz. Bu sevgiden dolayı Türk kültürüne ilgileri var ve çok fazla Türk restoranı ve ürünlerini bulabiliyorsunuz. Dolayısıyla Türk yemeklerine özlem çekmiyorsunuz. Ülke genel olarak güvenli, huzurlu, temiz ve çocuk yetiştirmek için ideal bir ortam sağlıyor. Ayrıca kaliteli bir yasam imkanı var. Doğum yapmak için de seçeneğiniz çok. Doktorlar normal doğum yanlısı ve ebeler çok deneyimli. Siz talep etmedikçe ve herhangi bir zorunluluk olmadıkça sezaryene almaktan kaçınıyorlar. Suda doğum özellikle yaygın. Zorluk kısmında da tek söyleyebileceğim iklim koşulları. Çöl iklimi olduğu için hava kirliliği de mevcut maalesef ama yıl boyu yazı yaşamak bana çok iyi geliyor. Sanılanın aksine Dubai petrol zengini bir ülke değil. Başlıca gelir kaynağı turizm ve ticaret. Dolayısıyla her sene daha fazla turist çekebilmek için yeni yerler yapılıyor. Biz Dubai'ye taşındıktan sonra eş-dost bir sürü misafirimiz olduğu için, ben gelen arkadaşlara standart bir paket sunuyorum. -Çöl safari: Yapmadan dönülmemeli. -Burj Khalifa ve Dubai Mall -Dubai Marina, JBR ve Blue Waters -Marina'dan vapurla Deira bölgesine gidip eski şehir merkezi ve müzesini gezmek. Altın ve baharat çarşısı ile ucuz hediyelik eşya bulabileceğiniz Day to Day bu bölgede. -Palm Jumeirah'ı gezmek ve mümkünse akşam marina ışıklarını izleyip keyif yapmak. -Souq Madinat -Miracle garden, Butterfly garden ve Global village -Abu Dhabi'ye günübirlik gezi ile Sheikh Zayed Grand Mosque, Emitares Palace, Louve museum ve Yas Island -La Mer -Parks and Resort -Barasti de bir akşam plaj partisi ve herhangi bir mekanda Ladies night. Röportaj ve fotoğraflar için çok teşekkürler. Burada olmayan merak ettiğiniz şeyler olursa lütfen yorum olarak bırakın, herkes faydalansın. Diğer röportajlar için buraya tık tık!