35 yaşında, yazılım mühendisiyim. Evliyim, iki çocuğumuz var. Amsterdam'da çalışıyorum. Geleli sekiz ay oldu. Linkedin'den bir ilana başvuru yaptım. Sonrasında Skype üzerinden üç görüşme yaptık. Son görüşmede, biz biraz düşünelim, olumlu olursa döneriz dediler. Yarım saat sonra şöyle bir mail geldi. "Sevgili Fikret, senin bizim için harika bir kazanç olacağını düşünüyoruz. Taşınma masrafları, vize işlemleri, ev bulma için yardım, uçak biletleri gibi yapabileceğimiz her türlü katkıyı içeren teklifimizi ekte bulabilirsin.". Bu mail üstüne davete icabet etmemek olmaz dedik, valizleri alıp yola çıktık. Bundan önce de birçok ülke gezmiştik. Artık tüm büyük şehirler birbirine benziyor, dünyada kültür farkı gibi bir şey pek kalmadı. Yine de bazı farklılıklardan bahsetmek gerekirse, adamlar çok rahat. Restoranda servis almak için sabırla bekleyeceksin. Servis elemanı bir masada sohbete daldıysa, dünya yıkılsa sohbetini kesmiyor. Bir diğer farklılıksa hijyen. Çoğu kişi tuvaletten çıkarken elini yıkamıyor. Bir gün tuvalette iş arkadaşımla karşılaştım. Pisuvarda işini bitirmiş arkasını döndüğünde beni gördü, "Oo Fikret! Adamım naber?" diye elini uzattı. "Elini yıkamazsan elini sıkmam" dedim, çok güldü. Ben komik bulmadım. Neyse ki lafı dolandırmadan direkt söylenmesi hoşlarına gidiyor. O yüzden bu tarz diyaloglar sıkıntı yaratmıyor. Türkler gibi Hollandalılar da kendilerini tiye almayı sever. Ülkelerini yönetenlerden de bol bol şikayet ediyorlar. Ama bunu bir yabancı kendileri için yaptığında hiç hoşlarına gitmiyor. Tipik bir Hollandalının en fazla 2 çeşit kıyafeti var. Muhtemelen de bir çift ayakkabısı. Saç taramak gibi bir aktiviteleri olduğunu sanmıyorum. Henüz makyaj yapmış bir Hollandalı kadın görmedim. Burada çok ciddi yazılımcı açığı var. Meslekler arası maaş farkı düşük. Bunun sonucu olarak insanlar okumak için teknik bölümlere yönelmiyor. Sosyal bölümler okumayı tercih ediyorlar. Her türden mühendis ihtiyacı mevcut ama Avrupa birliğinin dışına çıkıp eleman getirecek kadar ihtiyaç duydukları en bariz meslek yazılımcı. Ben 9 gibi işe gidiyorum, 5'te çıkıyorum. Yönetici kavramı kağıt üstünde var ama iş ortamında böyle bir ayırım mevcut değil. 25 gün iznim var. Vergiler korkunç seviyede. %40 ile %52 arası. Ama yabancılar için vergi avantajları var. Özel sağlık sigortası yaptırmak zorunlu ve bunun ücreti kisi başı aylık 100 euro civarında. 18 yaş altı için bedava. Herkes yakınlarında bir aile hekimine kayıt oluyor. Sonrasında bir rahatsızlığın olduğunda kendisinden randevu alıyorsun. İlk muayeneden sonra gerekli görürse seni bir uzmana yönlendiriyor. Bir kaç kere doktora gittikten sonra beni Türk hekimlerine emanet edin diye haykırmak isteyeceksin. Üstelik burada hastalığının ciddiyetine inandırman da tam bir problem. İki aydır gece gündüz öksüren bir hastaya reçete olarak sıcak çorba yazan doktor duydum. Ön muayenede gözünün arkasında tümör fark edilen bir arkadaşımıza MR görüntüleme için üç ay sonrasına randevu verildi. Kendisi ayni hafta sonu İstanbul'a gidip hem MR görüntülemesini yaptırdı hem de kitlenin alınması için ameliyatını oldu. Dutch arkadaşlara göre doktorların ameliyat becerileri de hiç iyi değilmiş. Ama adamlar çok dayanıklı, yüzyıllardır zor şartlar altında ayıklanarak bu günlere gelmişler. O yüzden sağlık sistemlerinin çok kötü olması kendilerine çok dokunmuyor. Kredi kartı diye bir kavram yok. Bu yüzden ilk iş günümde aç kaldım. Pin kart yada nakit kullanılıyor.. Genel olarak her şey Türkiye'den pahalı. Sadece et ve süt ürünleri yakın fiyatlarda. Kıyafetleri Türkiye'den getiriyoruz. Amsterdam içinde kiralar ise korkunç seviyelerde. Ancak Amsterdam'dan trenle 20 dk uzağa çıktığında 200.000 euroya üç katlı bahçeli bir evi seni hiç üzmeyecek kredi imkanları ile alabiliyorsun. Tabi her şeyi de para ile ölçemezsin. Burada en fakir mahallelerde bile adım başı çocuk parkları, kuğuların yüzdüğü kanallar mevcut. Istanbul'da böyle bir mahalle mevcutsa eğer fiyatı muhtemelen Amsterdam'ın yarısını almaya yeterdi. Dört kişilik ailemizin euro cinsinden aylık ortalama masrafları aşağıdaki gibi. Toplam rakam düşük gelebilir ama sebebi Amsterdam'ın uzağında ev almış olmam. Merkezde kirada oturmak istiyorum diyorsan 640 yerine 2000 yazabilirsin. Her şey gibi ulaşım da pahalı. İlk geldiğim hafta taksiye binmiştim, halen pişmanlığını üzerimden atamıyorum. 30 km için 95 euro verdim. Oldukça başarılı bir tren ağı var. Arada kalan her yere de otobüsler ulaşıyor. Otobüslerin yolları trafikten ayrı olduğu için gayet hızlı. Yine de insanlar mümkün olduğunca kendi arabalarını kullanıyor, olmadık yerlerde trafik sıkışıklığı yaratmayı başarabiliyorlar. Kısa mesafelerde bisiklet kullanmak en ucuz, en hızlı ve en güvenli yol. Hindistan'da inek ne ise burada da bisikletli o şekilde. Araba ile bisikletliye çarparsan hayatın kararır. Devletin bisikletliye verdiği bu gücü arkana alarak yollarda bisikletle sallana sallana gezmenin keyfi bambaşka. Toplu taşıma araçlarında, ne kadar kalabalık olursa olsun yanındaki koltuğu ufacık bir eşya ile işgal eden insanlar görebilirsin. Bu insanlara kötü kötü bakmak hiçbir işe yaramıyor, çok denedim. Parmağınla kaldır şunu diye işaret edersen genelde sorunsuz oturuyorsun. Sadece bir kere kaldır şunu diye işaret ettiğim bir kadın kafasını öbür tarafa çevirince bende çantasının üzerine oturdum. Bir sürü söylenip çantasını çekti. İş yerinde tren ile gidiyorum. Ulaşım masraflarını şirket karşılıyor. Aradaki mesafeler içinde katlanır bisikletimi kullanıyorum. Rush hour içinde trene normal bisiklet sokmak yasak. Diğer zamanlarda ise ekstra ücret ödemek gerekiyor. Katlanır bisikletler hem ücretten hem de rush hour kısıtlamasından muaf. Dutch mutfağı gibi bir kavram olduğunu sanmıyorum. Varsa da ıspanaklı patates, ısırgan otlu patates, brokolili patates, sosisli patates ya da Allah ne verdiyseli patatesten başka bir yemeklerini görmedim. Amerika keşfedilmese ve patatesle tanışmasalardı belki daha yaratıcı olabilirlerdi. Gerçi mutfakta günde on dakika geçiren bir toplum için bir imam bayıldı yapmak fazlasıyla kompleks bir süreç. Gece hayati Amsterdam'ın merkezi dışında mevcut değil. Yani en azından bizim anladığımiz şekilde yok. En buyuk gece eğlenceleri birkaç akraba ile iki bira içmek. Hava sıcaksa barbekü yapmak. En yakın arkadaşları ilk okul arkadaşları, biraz daha az samimi oldukları ortaokul arkadaşları, sonra lise belki. Üniversite arkadaşlarıyla görüştüklerini sanmıyorum. Amsterdam gece hayatı genellikle çılgınlık yapmaya gelmiş İngiliz gençler tarafından domine ediliyor. Red Light bölgesi, coffee shopları, genel evleri, sex showları ve güzel barları ile turistler için çok cazip bir yer. Hollandalılar için ise utanç kaynağı. Sık sık ben de iş arkadaşlarımla bira içmek için barlara gidiyorum ama ziyarete gelmiş birinin ilgisini çekecek nitelikte bir mekana henüz gitmedim. Bu yüzden özellikle tavsiye edebileceğim bir mekan bilmiyorum. Futbol açık ara birinci. Sonrasında hokey ve golf geliyor. İnsanların dış görünüşleri ile ilgili bir takıntıları olmadığı için gymlere de ilgisizler. İş çıkışı bir bira mutlaka içiliyor. Hafta sonları çocuklarıyla vakit geçiriyorlar. Tüm ülke çocuklar için dizayn edildiğinden dolayı çocuklu insanlar için bol bol aktivite var. Çadır kampları, çiftlikler, meyve sebze bahçeleri her bölgede mevcut ve ücretsiz. Ev alma sürecinde birçok ev gezdim. Her evde en az iki gitar mevcut. Bir çoğunda garajı stüdyo yapmışlar. Kış dönemi haricinde ülke tam bir festival cenneti. Yakın çevrende her hafta en az iki festival bulabilirsin. Bu tarz aktivitelere ilgi çok oluyor. Tatilden beklentiniz kumda yatıp patates kızartması yemekse, Hollanda'nın çok güzel sahilleri var. Ama denize girmeyi düşünme, yazın en sıcak gününde bile diz seviyesinden fazla ilerleyemedim. Paris, Brüksel, Lüksemburg araba ile üç saat, Londra uçakla kırk dakika. İkinci el araba almak için aracılık lisansı olan bir süper market, postane vb. bir yere gidip kimliklerinizi kasiyere teslim etmeniz yeterli. Ev almak için Mortgage Adviser tutmanız zorunlu. Evi beğenip ev sahibinin emlakçısıyla anlaştıktan sonra gerisini Mortgage Adviser üzerinden halledebilirsin. Ev ücretinin yüzde yedisi kadar ek masrafı çıkıyor. Ev fiyatının yüzde ikisi kadar daha fazla mortgage alabiliyorsun. Yani ev fiyatının yüzde beşi kadar bir paraya sahipsen kredi ile ev almak çok kolay. Buradaki yaşamımdan memnunum, Türkiye'ye dönmeyi şimdilik düşünmüyorum. Fikret benim eski iş arkadaşım Başak'ın eşi. Başak'la Hollanda öncesi aynı ekipte çalışıyorduk ve kendisi herkes tarafından sevilen enerji dolu bir arkadaşımızdı. Hollanda'daki hayatlarında da enerjilerinin aynı güzellikte devam etmesini diliyor ve beni kırmayıp sorularımı detaylı bir şekilde cevapladıkları için kendilerine teşekkür ediyorum. Umarım Hollanda'da yaşam hakkında merak ettiklerinize cevap bulmuşsunuzdur. Diğer yurt dışında yaşam röportajları için buraya tık tık! Maliyet konusunda endişeleri olanlar buraya da bakabilir. Fikret Bey Merhaba, çalışma izni alabilmek için ingilizce seviyesi ne olmalı? Hangi sınavlar kabul ediliyor? Ülkede yazılımcı açığının fazla olduğunu belirtiyorsunuz, özellikle hangi dillerde uzmanlaşmak işe kabulde avantaj sağlıyor. Çalışma izni nasıl alınıyor bilmiyorum. Ankara anlaşması burada geçerli bildiğim kadarıyla ama detayları hakkında fikrim yok. Hiç o şekilde gelenide duymadım. Bence gerekte yok şirketler uzaktan mülakat yapmaya sıcak bakıyor zaten. Java, . net harici iş az. Bu dilleri de bilmek yetmez. CI, CD, TDD gibi kavramlara hakim olmak bunlar için kullanılan automation toolları bilmek, ORM toollardan en az birini çok iyi bilmek gerek. Spring boot, jboss, weblogic, java 8, multithread, rest, jquery, angular gib konulardan bir kaçında iyi derece bilgi sahibi olmakta şart. Merhaba, Çalışma izni almak ne kadar sürüyor açıklayabilir misiniz? Şu an ben de teklif aldım, kabul ettim ama vize süreci yüzünde işi kaybetmekten korkuyorum. Fikret Bey merhabalar, inşaat mühendisiyim ve bende hollandadan bir firmadan teklif aldım. Evli ve çocuklu bir aile için maaş skalası sizce ne olmalıdır? Utrecht civarında kiralar + yeme-içme + eğlence + diğer koşulları hesaba kattığımızda sizce aylık ne kadar bir gider olmaktadır. Birde tax ruling ile ilgili bilgilendirme veya bir link ile bilgilendirme yapabilirmisiniz. Utrecht in Amsterdam dan asagi kalir bir yani yok, oldukca pahali. Ancak merkezde yasanacak diye bir kuralda yok. Net gelir 1700+kira ile rahat yasanir. Kiralik evler icin. http://www. funda. nl e bakilabilir. Anne baba calisirken kres ucretinin saatlik 6 eurosunu devlet karsiliyor. Biri calismiyorken zaten neden krese verdiginizin sebebini anlamadim. Tecrubelerime gore, yasayacak kadar para kazanacagi halde yasamanin maliyetine cok takilanlar genelde Turkiyede kalmayi tercih ediyor. Bir cok arkadasim yasamanin gelecekleri icin iyi olup olmayacagini sorgulamak yerine, maliyetini sorgulamayi tercih ettiler. Hicbiride gelmedi sonuc olarak. Hala da gelsekmi gelmesekmi ikilemi icindeler. Yillar sonra cocuklar neden imkan varken yurt disina cikmadik diye sorduklarinda, cevabinizin kres ucretleri olmasini istemezsiniz. Ek not: Evet burasi yazilimci acigi icinde, ancak yurtdisindan birini getireceklerinde mulakatlar cok zorlu geciyor. Bizzat ben bana gelen basvurularin 10 da 9 unu eliyorum. Maalesef cogunlugu da turkiyeden. Gerçekten birçok açıdan cazip görünüyor Hollanda. İş konusunda bende sıkı takipteyim, bir bankada analist team lead olarak çalışıyorum, ama incelediğim kadarıyla daha çok yazılımcıya yönelik bir talep var. İşin içinde biri olarak 🙂 business analyst sayısı ve yaptıkları iş olarak görüşlerinizi paylaşabilirseniz çok sevinirim. Analist kesinlikle araniyor. Maaslarida yazilimcilardan biraz daha yuksek. Ancak genelde analistlerin Dutch bilme sarti araniyor. ING gibi tamamen international sirketler mevcut ve dunyanin dort yanindan analist getiriyorlar. Fikret bey çok teşekkürler, benim size özelden doğrudan bizim durumumuzla ilgili sorularımız olabilir. Mail adresinizi rica ediyorum. Fikret bey mail adresinizi Deniz Hanım'dan rica ettim. Herkese yardımcı olabilecek şöyle bir sorum var:Okul çağına gelmiş 6 yaşında bir oğlum var, biraz ingilizcesi var, international school'a göndermek çok pahalı ve ciddi bir kalem olarak görünüyor, ama dutch bilmediği için devlet okuluna göndermek olumsuz etkiler mi hiç dil bilmediği için diye düşünüyoruz. Yorumlarınızı alabilirsek mutlu olacağız. Iki cesit international school var. Birincisi british school gibi tam ozel olanlar. fiyati 15-20 bin civari olmali yillik. Digeri ise devlet destekli ozel okullar. ucretleri yillik 3500 ile 5000 arasinda. Amsterdam da bir tane var ama yer bulmak cok zor/. almere de letterland var 4000 EUR yillik. Hilversum ve Alkmaar da da bu fiyatlarda devlet destekli okullar mevcut. Bu okullarin ana dili Ingilizce ve haftada iki gun Dutch dersi veriliyor. 8 yasina kadar Dutch bilmemesi sorun olmaz. Weesp, Amstelveen gibi yerlerde sirf expat cocuklari icin ders aralarinda gunde yarim saat Dutch dersi veren okullarda var. 6 ay icinde cocuklar konusmaya basliyor. 8 den buyukse bir sene dil okuluna gonderip sene kaybi olmasini rica ediyorlar ama kavga dovus ikna oluyorlar bir sekilde. Almerede Taalcentrum var. Programi normal ilkokul oldugu icin cocuk istedigi kadar gitsin sene kaybi olmuyor. Ama okuldaki cocuklar Dutch bilmedikleri icin Dutch ogrenmeleri daha uzun suruyor. Burada kalici olacaksaniz international school un hicbir anlami yok, Cok zorlu bir surecten gecerek doktorluk yapmak mumkun ancak hic tavsiye etmiyorum. Denklik alinmasi gerekiyor. Bu denklik icinde sanirim Dutch bilgisine de bakiliyor.


Gezilerimiz sonrası bana gelen sorular genelde seyahat planlama ve seyahat hazırlığı ile ilgili oluyor. Son safari seyahatimiz sonrası çok fazla bu tarz soru alınca sadece bu aşamaya yönelik özel bir yazı yazmıştım hatta. Diğer seyahatlerim için de ara sıra "otelinizi nasıl buldunuz?", "arabayı nasıl kiraladınız?", hatta "şuraya gidiyorum, bana rota çizer misiniz?" gibi sorular aldığım için seyahat planlama ve seyahat hazırlığı aşaması ile ilgili genel bir yazı yazmaya karar verdim. Bu yazıda ilk defa kendi gezi planını yapacaklar için seyahat planı nasıl yapılır sorusunun cevabını bulacaksınız. İşte size detaylı bir seyahat planlama rehberi. Ben de eşim de çok fazla izni olan insanlar değiliz. O yüzden resmi tatillerin tümünü bir önceki seneden mutlaka çıkarıyorum. Bayram tatilleri güzel denk gelmişse mutlaka uzun zaman ayırmak gereken bir yer seçiyoruz, buna da "bucket list" olarak adlandırılan ölmeden önce gitmek istediğimiz yerler arasından, mevsime en uygun olanları göz önünde tutarak karar veriyoruz. Yıllık iznimizi de yine hayal ettiğimiz bir ülkeden seçiyoruz. "Ölmeden Önce Gitmeniz Gereken Yerler" adı altında bir sürü listeler var, bazen bunlardan ilham alıyoruz, bazen bir belgeselden ya da bir filmden etkileniyoruz. Festivaller, doğa olayları gibi nedenler de gitmek istediğimiz yerler için etkili oluyor. Hangi zamanda nereye gidilebileceği ile ilgili naçizane tavsiyeler verdiğim bir yazı da yazmıştım, buradan okuyabilirsiniz. Bunun dışındaki kısa tatilleri ve hafta sonlarını da, genellikle yakın mesafe yerlerle değerlendiriyoruz. Bazen defalarca gittiğimiz yerlere, bazen de hiç aklımızda yokken hava yolu kampanyasıyla denk geldiğimiz şehirlere gidiyoruz. Konaklama için aslında lokasyonun merkezi olması ve kaldığımız yerin temiz olması benim için yeterli. Ama gittiğimiz yerde orijinal bir otel varsa, ya da bulunduğumuz yerin kültürünü daha iyi hissedeceğimiz bir yerler varsa önceliği onlara veriyorum. İnternetten ön bir araştırma yaparak önce sıradışı bir otel bulabilecek miyim diye bakıyorum. "unusual/unique hotels in.." şeklinde aramalar yaparak bu tip otellere ulaşabilirsiniz. Böyle oteller bazen uçuk fiyatlarda olabiliyor, o zaman liste dışı kalıyorlar tabi ki. Kendime not ettiğim eşsiz oteller arasından fiyatı daha uygunca olanları için bir liste yapmıştım, buradan inceleyebilirsiniz. Bir de bizim kaldığımız ve çok soru alan Fransa'daki baloncuk otelimizi yazmıştım, onu da şuradan okuyabilirsiniz. Sonra tasarım otel var mı diye bakıyorum, her bir köşesi fotoğraflık dünyaca ünlü tasarımcılar tarafından dizayn edilen oteller de çok hoşumuza gidiyor. Araştırmamı "best design hotels in.." şeklinde yapıyorum. Bunlara örnek olarak Atina'da kaldığımız New Hotel'i verebilirim. Bunlar da yine fiyat engeline takılabiliyor. Bu arada bu aramaları yaparken Tripadvisor'ın listelerini dikkate almıyorum, çünkü oradaki sıralamalar her zaman güvenilir olmuyor açıkçası. Otellere karar verdikten sonra yorumları okumak için kullanmayı tercih ediyorum. Son olarak bölgenin mimarisine uygun olarak yapılmış, dekorasyonu ile oranın izlerini yansıtan bir yer varsa, orada şansımı deniyorum. Özel bir otel bulamadığım yerlerde ya da uzun süreli konaklamalarda ise genelde merkezi bir yerden ev kiralamayı tercih ediyorum. Konaklama ile ilgili diğer alternatiflerimi ekonomik seyahat rehberi için anlatmıştım, oraya bakabilirsiniz. Türkiye'den giderken uçak biletlerini nasıl uygun fiyatlı aldığımı yine ekonomik seyahat rehberimde detaylı bir şekilde anlatmıştım, o yüzden burada çok değinmeyeceğim. Bu yazımda araba kiralama, iç uçuşlar ve Türkiye'den arabayla ulaşım konusundan bahsetmek istiyorum. Yurt dışına, zamandan tasarruf etmek için çoğunlukla uçakla çıkıyoruz ama özellikle yakın ülkelere arabayla gitmek bazen hem vakit hem nakit açısından daha uyguna mal olabiliyor. Mesela bu sene Yunanistan'a arabayla seyahatimiz oldu, birçok yer gezeceğimiz ve Yunanistan'a çıkış çok yakın olduğu için uçak tercih etmedik. İyi ki de öyle yapmışız, kendi arabamızın konforunda keyifli bir gezi oldu bizim için, detaylarına buradan ulaşabilirsiniz. Uçakla gittiğimiz yerde ise önce toplu taşıma ağının durumunu inceliyorum, arabayla seyahat etmek mantıklıysa mutlaka araba kiralıyorum. Kiralamayı genelde rentalcars üzerinden yapıyorum, booking'in araba kiralama versiyonu gibi bir site. Bazen de gideceğimiz yerin hava alanı sitesinden yerel kiralama şirketlerini buluyorum. Arabayı kiralarken de gittiğimiz yere uygun araçlar kiralamaya dikkat ediyorum. Örnek vermek gerekirse, Amerika'da simge otomobillerden olan cabrio bir Ford Mustang, Güney Fransa'da ise daracık köy yolları için bir Fiat 500 kiralamıştım. Ben bunların da gittiğimiz yerden keyif almak için önemli detaylar olduğunu düşünüyorum. Bir de iç uçuşları mutlaka gitmeden hallediyorum, böylece orada yer durumunu riske atmıyorum. İç uçuşlar için skyscanner ve momondo ilk baktığım yerler oluyor. Burada listelenen hava yolu şirketlerinin kendi web sitelerine gidip tekrar inceliyorum. Feribotla ulaşım varsa, uzun süre boş yere beklemeye engel olmak için saatlerini inceliyorum, bazen çok seyrek kalkabiliyor. ferrylines. com adresinden birçok ülkeden feribot ile ulaşım detaylarını kontrol edebilirsiniz. Yola çıkmadan önce, mutlaka gideceğimiz yerin ücretsiz haritasını telefonuma indiriyorum ki orada offline olarak kullanabileyim. Bir kere ilk yaptığım şey, gittiğimiz bölgede UNESCO dünya mirası alanı olup olmadığına bakmak. Eğer kaldığımız yerin yakınlarında varsa ve zamanımız müsaitse öncelik bu alanlardan biri oluyor. whc. unesco. org/en/list adresinden güncel listeyi takip edebilirsiniz. Bunların dışında bir şehrin bütün turistik yerlerini gezmeliyim diye asla çabalamıyorum. Genel olarak yerel halktan biriymişim gibi biraz şehri yaşamak istiyorum. Bunun için de gitmeden önce, o şehre özel blogu olan kişilerin instagram hesaplarını takip etmeye çalışıyorum. Onların fotoğraflarında beğendiğim yerleri not edip araştırıyorum, hoşuma giderse listeye ekliyorum. Mutlaka Pinterest'ten de şehrin ismiyle arama yapıyorum, orada da çok güzel kaynaklar bulunuyor. Ayrıca o şehir için yazılmış "görmeniz gereken yerler" listelerini inceliyorum, yine hoşuma gidenleri not ediyorum. Son olarak, bizim orada olduğumuz günlerde pazar kuruluyorsa, onun notunu alıyorum. Pazar yoksa da görülmesi gereken orijinal butikler, oraya özgü markalar var mı diye araştırıyorum. Ayarlamayı beceremediğim, üzerine ahkam kesemeyeceğim bir kısım bu sanırım. Aslında tabi ki önerilerimin hiçbiri ahkam kesmek değil ama en azından başarılı olduğumu gördüğüm konular. Yani teoride harika bir zamanlama çıkarıyorum ama çoğunlukla tam uyduramıyorum. Şöyle ki, biz sanki oralıymış gibi, iki gün sonra oradan dönmeyecekmişiz gibi zaman geçirmeyi sevdiğimiz için bazen görmeden dönülmemesi gereken yerleri bile ziyaret edemeyebiliyoruz. 🙁 Ama yerine tercih ettiğimiz aktiviteden memnunsak çok da önemsemiyoruz açıkçası. Uçak saatleri, ayarladıysak gideceğimiz gösteri saatleri gibi detaylara tabi ki çok dikkat ediyoruz. Peki, teoride zamanlamayı nasıl çıkarıyorum? Gitmeyi düşündüğümüz yerlerin birbirine uzaklıklarını haritadan kontrol edip aşağı yukarı bir plan oluşturuyorum. Birbirine yakın yerleri aynı günlerde ziyaret etmeye gayret ediyorum. Bir şehirden bir başkasına geçerken yolda görülmesi gerekenler varsa, duraklama zamanlarını ekliyorum. Keşke kısıtlı zamanımız olmasa da her yeri oralıymışçasına yaşayabilsek. Valiz hazırlarken mutlaka bir kontrol listesi oluşturuyorum. Eskiden mevsimlere göre bir excel listem vardı, ama sonra onu kaybettim. Şimdi bunun için bir telefon uygulamasından destek alıyorum. Seyahat edenler için faydalı telefon uygulamaları yazımda bu uygulamayı ve diğerlerini inceleyebilirsiniz. Kullandığım uygulama hava durumunu da gösteriyor ama ben de son gün ayrıca kontrol ediyorum, özellikle geçiş mevsimlerinde havanın nasıl olacağı hiç belli olmuyor. Normalde aynı mevsimleri yaşadığımız bir şehre giderken bile, burada ayaz varken orada günlük güneşlik olabiliyor, ya da tam tersi durumla karşılaşabiliyoruz. Biletimizin maksimum valiz ağırlığı koşullarını inceliyoruz, Türkiye'den yurt dışı uçuşlar çoğunlukla 23-30 kg arası değişiyor, ama gidilen ülkedeki iç uçuşlarda daha düşük olabiliyor, bunları da araştırmak lazım. Kalacağınız güne göre kendinize kombinler yapmanızı öneririm, onu da giyerim bunu da giyerim diye rastgele aldığım eşyalar valizde ağırlık yapmaktan başka işe yaramıyor ve hiç giyilmeden geri geliyorlar. Teknolojik aletleri ve bakım ürünlerini ayrı birer çantada topluyoruz, gerçekten büyük kolaylık oluyor. Bir ağrı kesici mutlaka atıyorum valize, bazen hayat kurtarıcı oluyor gerçekten. Gideceğimiz ülkede eksikliğini hissedebileceğimiz, ya da oradaki insanların ihtiyacı olabilecek bazı şeyler için de önceden alışveriş yaptığımız oluyor. Örnek olarak uzun bir seyahat olan Brezilya için zeytin ve peynir, Küba için sabun ve tükenmez kalem alışverişimizi verebilirim. Benim en çok önem verdiğim kalemlerden biridir bu. Türk blogları okuduğum zaman genelde gittiğimiz yeri Türklerin bastığını görüyoruz. Yurt dışında Türklerden kaçan tiplerden değilim ve bizim ağız tadımıza uygun olan yerleri de deniyorum tabi ki. Ama herkesin bildiği ve gittiği yerlerden farklı keşifler de yapmak istiyorum sonuçta. Bunun için öncelikle turizm ofislerinin web sitelerini ve instagram hesaplarını bulup mesaj atıyorum. Şimdiye kadar bulduğum bazı turizm ofislerinin instagram sayfalarına şuradan ulaşabilirsiniz. Bizdeki tatdedektifi benzeri yerel yemek blogger hesaplarını bulup onların önerdikleri yerleri inceliyorum. likealocalguide. com adresindeki önerileri not alıyorum. Bir de facebook'ta bazı yabancı seyahat blogu gruplarına üyeyim. Gruba mesaj atınca bir sürü alternatif tavsiyeler geliyor ve bazıları gerçekten hiç bilinmeyen harika yerler oluyor. Bir de bütçe için bana çok mesaj geliyor, bu seyahat size ne kadara patladı diye, ama inanın hiç bütçe hesaplamıyoruz. Blog yazan biri olarak en başarısız olduğum konu bu sanırım. 🙁 Bazen sorular üzerine, büyük harcamaları düşünerek kabaca bir hesap yapıyorum ama tam tutar vermem mümkün değil, çünkü hiç kayıt tutmuyoruz. Bu sonsuz bir limitimiz olduğu anlamına gelmiyor tabi ki. Gideceğimiz aylarda yaptığımız genel giderlerimize göre aşağı yukarı maksimum limitlerimizi biliyorum, ve onları aşmamaya gayret ediyorum sadece. Umarım faydalanacağınız bir yazı olmuştur. Seyahat planlayanlara kolay gelsin diyorum, şimdiden iyi tatiller!


- Seni kısaca tanıyabilir miyiz? Merhaba. Ben Harun Saraç. 33 yaşımdayım, evliyim ve 4 yaşında bir oğlum var. 2006'da Başkent Üniversitesi İşletme bölümünden mezun oldum. Üniversitede 2 yıl Zürih Üniversitesinde okudum. Mezun olmadan 1 yıl önce Ankara'da web ve reklam işleri yapan bir ajans kurdum, mezun olunca da Şengay'da bir danışmanlık şirketinde iş geliştirme yaptım, 1 yıl kadar Şengay'da yaşadım. 2014'te de Katar'a taşındım, İngiltere'den önce de 2 yıldır oradaydım. Oradan da buraya geldim. Yaklaşık 10 yıldır Telekomünikasyon sektöründe çeşitli seviyelerde ürün yöneticiliği ve iş geliştirme yaptım. 2016 yılı başlarında da girişimciliğin zamanı geldi diyerek İngiltere'ye taşınma kararı aldım. 7 aydır İngiltere'deyim, farklı boyutlardaki şirketlere danışmanlık ve iş geliştirme hizmeti sunuyorum. İngiltere'den önce ailecek Katar'da yaşıyorduk ve 2 yıldır oradaydık. 17 ülkede faaliyet gösteren bir telecom operatöründe danışmanlık yapıyordum ve birçok ülkede ciddi bağlantılar elde etmiştim. Projenin bitmeye yaklaştığı sıralar, İngiltere'deki birkaç arkadaşım Ankara Anlaşması'ndan bahsetti. Aslında Türkiye'ye dönmek istemediğim için başka alternatifler de bakıyordum ve yurt dışında sürekli yabancı kaynaklardan haberleri okuyunca tekrar dönme ihtimali beni korkutuyordu. İstanbul'un trafiği, insanların mutsuzluğu, iş ortamında aşırı rekabet ve iş-özel yaşam dengesindeki bozukluk temel sebepler diyebilirim. Konuya tekrar dönecek olursak, Ankara Anlaşması'nı biraz araştırıp arkadaşlarımdan da bilgi aldım ve sanırım girişimciliğin artık zamanı geldi dedim 🙂 Zaten iş geliştirme yaptığım için iş planı yazmak zor olmadı. Türkiye'ye döndüğümde başvurdum ve kısa sürede vizeyi aldım. Kendimi 1 hafta sonra İngiltere'de buldum, şirketimi kurdum ve çalışmaya başladım. Önce Londra'ya geldim ancak etrafı tanıyıp detaylı araştırınca Reading'e taşınma kararı aldım. Özellikle İngiltere gibi ulaşımın iyi olduğu bir ülkede büyük şehrin merkezinde yüksek kira ödeyip, düşük kalitede bir evde kalmaktansa yarım saatlik mesafede Reading'te aynı kiraya bahçeli bir ev tutmayı tercih ettim. Yeni büyüyen bir oğlumuz olunca ev ve çevre kalitesi daha öne çıkıyor. Londra'ya her gün gitmediğim için de yol benim için önemini kaybediyor. İlk geldiğim zamanlar uzun yıllardır burada yaşayan bir arkadaşım, Türkiye'de insanlar bu kadar rahat çalışsa çoğu şirket batardı demişti. Görünce bu söze inandım. Şirketler mesaiyi sıkı tutmak yerine genellikle işin sonucuna bakıyor. Birçok arkadaşım ya tamamen evden çalışıyor ya da haftanın birkaç günü uzaktan destek veriyor. Şirketin tek baktığı nokta işin ne zaman biteceği, nerede bitirdiğin değil. Part time çalışmak inanılmaz yaygın. Cumartesi belki ama Pazar günü çalışan neredeyse hiç yok. Eczaneler öğlen kapanıyor ve nöbetçi dahil yok. HSBC ile çalışıyorum ve Pazar günü çağrı merkezi çalışmıyor. Müşteri olarak neden kimse çalışmıyor desek de madalyonun diğer yüzünde çalışan haklarını da düşünmek gerekiyor. Bir de belirtmek gerekirse, iş ilanlarının büyük bir kısmı sözleşmeliler. Hem şirketler uzun süreli çalışan alıp riske girmek istemiyor hem de çalışanlar yüksek vergi ödemek yerine 6-12 aylık sözleşmelerle çalışarak hem daha yüksek ücretlere çalışabiliyor hem de piyasa tecrübesini arttırıyor. Bu sayede de brüt ücreti alıp verginizi kendiniz ödüyorsunuz. Gelir vergisi ve sigorta kesintisi bizdeki gibi gelir arttıkça artıyor fakat daha sonra giderlerinizi göstererek bir kısmını geri alabiliyorsunuz. Bunun dışında bizdeki gibi damga vergisi, defter bedeli vergisi vs gibi nasıl hesaplandığını kimsenin net olarak bilmediği bir sürü maddenin olduğu bir bordro yok, sadece gelir vergisi ve sigorta var. Bunun dışında şirketiniz varsa, vergi konularında çok daha avantajlısınız. Örneğin benim şirketimin vergisi bu yıl Nisan'da hesaplanacak fakat ben bu vergiyi Şubat 2018'de ödeyeceğim. Devlet 9 aylık bir avans veriyor size aslında. Özetle vergi konusunda hata varsa bile devletin adaletine güvenebildiğiniz için çok da düşünmüyorsunuz aslında detayları. Oğlum şu an kreşe gidiyor. Burada 2-4 yaş arasında haftalık 15 saatlik ücretsiz kreş hakkınız var. Özel kreşler de buna dahil. Hal böyle olunca, Montessori eğitimi veren bir okul aradık ve oraya kaydolduk. Çok memnunuz. Çocuklar 2-3 ay içinde dili çözüp hayata adapte olabiliyorlar. 4 yaşında Reception Class dediğimiz, ilk okul öncesi hazırlık sınıfı başlıyor ve bu artık kreş değil ilkokul oluyor. 5 yaştan sonra artık Class-1, 2 şeklinde sınıflar başlıyor. Okulların kayıtları için belediye, bu yaş grubunda çocuğu olduğunu bildiği tüm evlere bir tanıtım paketi gönderiyor. Bu pakette okulların listesi, eğitim sistemi, çocuğa yaklaşım gibi bilgiler oluyor. Bu listedeki okulları gezip inceleyin diyor. Ardından formları doldurup Council'e teslim ediyorsun ve "çocuğunuz şu okula kaydedildi" bilgisinin olacağı mektubu bekliyorsun. Ocak-Mart başvurular, Nisan-Mayıs kesin kayıt bilgisi geliyor. Eylül'de de okul başlıyor. Devlet okullarının kaliteleri oldukça yüksek olduğu için özel okul neredeyse yok. Diyelim ki çocuk ara sınıfta başladı ve sınıftakilerden geri kalacağını düşünüyorsun. Okul, assistant teacher veriyor ve bu öğretmen çocuğun dil, iletişim ve matematik vs. adapte olduğundan emin olana kadar yanında oturuyor, bir nevi tercümanlık yapıyor. Tahtadaki kelimeyi anlamazsa ona çizerek gösteriyor vs. Özel hastane kavramı neredeyse yok ya da çok spesifik durumlarda geçerli. Çünkü devlet yeterince kaliteli ve sakin. Sadece National Insurance ödeyerek tüm haklardan faydalanıyorsunuz. Çoğu ilaç ücretsiz. Hastaneler gayet temiz ve doktorların yaklaşımları tahmin edemeyeceğiniz kadar iyi. Ülkeye ilk geldiğinizde sigortaya kaydolmak insanı bir hayli yorsa da bir süre sonra sistem sizi takip etmeye başlayınca rahatlıyorsunuz. Örneğin eşim hamile ve sağlık ocağı benzeri GP 'e kaydolduk ve doktor ilk kontrolleri yaptı. Doğrudan hastaneye gidemezsiniz. GP'niz referans vermeli. Hiçbir ücret ödemedik. Tahliller 10 dakika içinde geldi. Aradan birkaç gün sonra eve eşimin adına bir kart geldi: "Bu kart ile şu andan itibaren doğacak çocuğunuz 1 yaşını tamamlayana kadar tüm ilaçlar ücretsizdir" özetiyle bir mektupla birlikte. Ki bundan biz haberdar değildik ama sistem size haklarınızı sürekli hatırlatıyor. Öte yandan ben eczaneden sürekli kullanmam gereken bir tiroid hapı almaya gitmiştim. GP'nin size bir kart göndermesi gerekiyor ve bu hapın ömür boyu kullanılması gerektiği için ücret ödememelisiniz dendi. Ücreti ödemek istediğimde ise, size kart çıktığında oradan düşeriz, zaten ücretsiz alacaksınız deyip ücret ödetilmedi. Kısacası, parasal kısmına takılmıyorum fakat böyle bir yaklaşım olduğunu görmek sağlık sistemi hakkında daha fazla yoruma gerek bırakmıyor. Pound, TL'ye göre oldukça değerli fakat İngiltere'de para kazanmaya başladığınızda aslında alım gücünün ne kadar yüksek olduğunu görüyorsunuz. İlk zamanlar Pound'u TL'ye çevirmek gibi bir hataya düşülebiliyor ama konu para birimi değil sadece birim olunca alım gücünün farkına varılıyor. Örneğin en vasıfsız işçi 1100-1200£ civarında geliri varken en pahalı telefon (iPhone 7), 600£ civarında. Ya da ortalama bir yemeğe gittiğinizde 40£ ödeyip kalkıyorsunuz. Türkiye'de 40TL hesap ödeyip kalktığınızı düşünün. Bunlar dışında en büyük gider kira. Evler çok büyük değil fakat her yerden ufak bir depo, merdiven altı mahzen vs çıkabiliyor, oldukça kullanışlı. Bahçesiz ev çok az. İngilizlerde barbekü ve çocuklara bahçede oyun alanı yerleşmiş bir kültür halini almış. Bu yüzden kimse büyük şehirlerin merkezinde yaşamak istemiyor. Ev giderlerinde de herşey dahil ortalama 150£'a tüm faturalar ödeniyor. Market, özellikle et oldukça ucuz. Arabalar çok ucuz. Sadece bir yerden bir yere gideyim, eski de olur derseniz, 2003-2004 model bir arabayı 300£'a alabilirsiniz. Bir arkadaşım laptop ile takas ederek araba almıştı. Kredi kartı ile her yerde alışveriş yapabilirsiniz. Sadece Türk dönercilerde pek görmedim, onun da amacı maalesef vergiden kaçmak. Apple Pay gibi teknolojilerin ise nasıl bir anda yayıldığını görmek şaşırtıcı. - Ulaşım sistemi hakkında bilgi verebilir misin? Toplu taşıma ağı nasıl? Trafik çok oluyor mu? Londra'da 430 metro istasyonu olduğunu söylersem nasıl bir ulaşım ağı olduğu konusunda iyi bir fikir verir. Diğer şehirlerde de oldukça iyi bir altyapı mevcut. Londra'ya gezmeye gelen bir arkadaşım, dünyaca ünlü finans merkezi Canary Wharf'tan metroya binince bu kadar finansçıyı hiç metroda görmedim demişti. Özetle toplu taşıma burada mecburiyetten ziyade bir kültür. Reading'den Londra'ya saatte 15-16 tren oluyor örneğin. Bisikletle istasyona gidip, oradan trene biniyorum. O an bisikletim yoksa bile yol üstünde bir yerden kredi kartımla kiralayıp istasyonda bırakıp gidebiliyorum. - Mutfağı nasıl? Bir restoran önerin var mı? İngilizlerin belirli bir mutfağı yok, farklı tatları denemeyi seviyorlar. Kendilerine ait belki Fish&Chips var denilebilir. Çay denemek isteyenlere lüks olsa da Fortnum&Masons'ı, çikolata için Harrods'ı tavsiye ederim. Türk pidesi için de bir Çinlinin sahip olduğu "Babaji" kesinlikle denenmeli. - Gece hayatı nasıl? Önerebileceğin bir mekan var mı? - Halkın spora yaklaşımları nasıl? En aktif yapılan spor faaliyeti nedir? Halk sporla iç içe. Sürekli koşanlar, bisiklete binenler görmek mümkün. Zaten en küçük şehirde bile devasa boyutta onlarca park görebilirsiniz. 80 yaşında teyze ve amcaları bisiklet sürerken görmek insanı hayrete düşüyor. En aktif yapılan şey koşmak. Bunun dışında göl ve nehirlerde bol bol kano görebilirsiniz. - İnsanlar iş dışındaki hayatlarını nasıl geçiriyorlar? - Yakın yerler, tatil seçenekleri nasıl? Nemli ve yağmurlu bir ülke olunca çok fazla klasik tatil imkanı olmasa da yeşil doğa içinde harika tatiller yapabiliyorsunuz. Geçen hafta 5 aile 4 günlük kampa gittik örneğin. Ormanın içinde, gölün kenarında her gün güzel yemeklerle, göl kenarı yürüyüş harikaydı. - Ev, araba alımı yaptın mı? Alım sürecini biliyor musun? Araba alım süreci devletin doğrudan müdahil olmadığı inanılmaz kolay bir süreç. Satıcı ile anlaşınca, ruhsat yerine geçen sertifikadaki yırtılabilir şekilde "New Owner" formunu doldurup postaya veriyorsunuz ve artık araba sizin. Postaya cevaben 15 gün sonra sizin adınıza dolu bir form geliyor. Satacağınızda da siz "New Owner"ı doldurup yeni sahibine veriyorsunuz, o da postaya veriyor. Ne bir noter, ne bir rapor, ne de bir ücret. Şu an kullandığım arabamı açık arttırma ile aldım ve çok ilginç bir anı oldu benim için. British Auction Center adlı devasa bir alana gittim ve hayatım boyunca böyle bir sirkülasyon görmemiştim. Yaklaşık 600 aracın olduğu bir salon düşünün. Bir o kadar da açık alanda var. Araçlar numara sırasına göre açık arttırmanın yapıldığı salona giriyor. Benim alacağım araç 400. sıralarda ve akşama kadar sıra gelmez derken 2 saatte sıra geldi. Tribüne oturduk, fiyat açılınca el kaldırdıkça fiyatı arttırıyorsunuz. 4300'den açıldı ve en son 5650£'da süre bitti ve araba benim oldu. Toplam 3 dakika sürdü. Ki arabanın piyasa değeri 6500£'ın üstündeydi. Sonrasında kredi kartımla arabanın bedelini ödeyip 1 saat sonra direksiyona binip araç sahibi olarak çıktım. - Türkiye'ye dönmeyi düşünüyor musun? İstanbul'da metrobüse binerken birbirini ezen insanların olduğu, ofis ortamındaki beyefendinin trafikte başkalaştığı bir şehirde yaşamaktansa, belediye otobüsündeki şoföre bile teşekkür ederek inen, engelli bineceği zaman koltuğundan kalkıp yolcuyu koltuğa oturttuktan sonra engelli koltuğunu katlayıp yerleştiren şoförlerin olduğu bir İngiltere'den sonra asla düşünmüyorum. Dahası Katar'da bir güven ortamında yaşarken de fikrim aynıydı, nazik insanlar ülkesi İngiltere'ye geldikten sonra daha da perçinlendi. Başlangıçta masraflara katlanmak zor olsa da uzun vadede kesinlikle tavsiye ederim. Röportaj başlığını Harun'un belirlediğini dip not olarak eklemek istiyorum. Kendisine ilgisi ve açıklayıcı cevapları için teşekkür ediyor, bu röportajın İngiltere'de yaşam ile ilgili aklınızdaki soru işaretleri için yardımcı olacağına inanıyorum. Röportajlarım başka ülkelerle devam edecek, takipte kalın! Diğer röportajlar için buraya tık tık! iş hayatımı mahveden, ırkçılıklarıyla meşhur ingilizleri bu kadar öven bir yazı. Şaka gibi. ha hayattan memnunsunuz, demek ki sıkıntı yok. Lakin anlamadığınız bir durum mevcut; o sorry ler, thank you lar, how are you lar tamamen otomatiktir ve bir anlam ifade etmez. Anglosaksonlukla gelen sahtelikle alakalı. ha bu arada ırkçılıkları dünyada meşhurdur. Türklere karşı ırkçı demediğiniz bu ülke, namibya vatandaşlarını ülkesini kafasına göre almaktadır. Evet şimdiye kadar duymadığınız, haritada gösteremeyeceğiniz afrika ülkesi namibya. Evet o aylık geliri 300 dolar olan namibya. Tc vatandaşı ise yaklaşık yarım kilo belge götürmektedir. Kıta Avrupası'nda da sadece Türklere değil yabancılara karşı farklı düzeylerde ön yargı varken İngiltere'de olmadığını söyleyebilirim bunu ingilterede yaşayan bir leh'e, litvan'a, rumen'e, hintliye, pakistanlıya sordunuz mu? Bence sormamışsınız. hayatınızdan memnunsunuz ki bu güzel birşey. Lakin lütfen ingiltereyi bize yanlış bilgilerle satmaya çalışmayın. Ciğerlerini biliriz biz onların. Merhabalar. Öncelikle belirtmek isterim ki Harun bey hayalimdeki hayatı yaşıyorsunuz. Benim de küçüklüğümden beri hayalim İngiltere'ye gidip orada sizin gibi huzurlu bir yaşam sürmek. Ben de sizin mezun olduğunuz bölümü yani işletme bölümünü okuyan bir kardeşinizim. İstanbul Üniversitesi'nde okuyorum. Benim hayallerimi gerçekleştirmiş biri olarak hedeflerimi gerçekleştirebilmem için bana verebileceğiniz tavsiyeleri dinlemeyi çok isterim. Merhaba. Teşekkürler. Net sorular olursa tavsiyelerim daha hedefli olur. Yoksa İngiltere hakkında anlatılacak çok şey var. Kolay gelsin. Londra gibi dunya sehri bir yere gidip, o sehrin köyunde yasamayi neden tercih eder bir yabanci, anlamak mumkun degil. Merkezde yasamaya para yoksa da, koyden sehre ise, sehirden koye eve giden monoton bir yasam.. Anlamsiz.


Ocak: Bu ay, karlar altında harika olur hayaliyle Abant'a gittik. Efsane fotoğraflar çekeceğimi düşündüğüm Abant'ta, otelden dışarı adımımızı atamadığımız bir hafta sonu geçirdik ve bir daha Ocak ayında Abant'a gitmeye tövbe ettik. Yoğun tipi vardı ve 10 dakikalığına 6 aylık bebeğimizle kara çıkalım dedik, hepimizin suratı soğuktan anında bordoya döndü. 🙁 Yıla seyahat anlamında biraz acıklı bir giriş yapmış olduk böylece. Şubat: Güzel Zell Am See ile tanıştığımız ay. Kayak tatili için gittiğimiz bu güzel kasaba ile ilgili yazımı buradan okuyabilirsiniz. Sevgililer gününe pek anlam yüklemiyorum ama yine de o tarihte öyle bir şansım varsa eşimle yurt dışında geçirmeyi tercih ediyorum. Bu sene de dört çift olarak çok eğlenceli bir tatil geçirdik. Kayak severlere tavsiyemdir. Mart: Bu ayda eşimle baş başa bir kaçamak yapıp Atina'ya gittik. Şansımıza hava da harikaydı ve çok güzel vakit geçirdik. Çok yakındaki bu güzel şehri hafta sonu kaçamakları için mutlaka değerlendirin derim. Atina notlarım için buraya göz atabilirsiniz. Nisan: Bu ay için bir heves kampanya ile Dubai'ye bilet almıştım ama o hafta sonu müsait olamadığımız için biletimizi yakmak zorunda kaldık. 🙁 Biz de sonrasında ikinci adresimiz olan İğneada'ya kaçtık. Hava şansımıza o kadar güzeldi ki deniz sezonu açılışını da yaptık. Yaz aylarında da sık sık hafta sonları gitmeye devam ettik tabi ki. İğneada ile ilgili bir de yazı yazdım ve blogumun en çok okunan yazıları arasına girdi, merak ederseniz buraya tık tık. Mayıs: Bu ayda kendimizi, Bozcaaada'nın fahri muhtarı diyebileceğimiz Küçük Martha'nın gurme turu için hazırlamıştık, tur olmadı ama kendisi tabi ki oradaydı ve tavsiyeleri ile bizi çok güzel yönlendirdi. Hava şartları biraz kötüydü ama yine de oldukça güzel bir gezi oldu bizim için. Bozcaada yazım için buraya bakabilirsiniz. Haziran: Oğlumuz Ada'nın bir yaş doğum gününü komşumuzun Thassos adasında kutladık. Kendisiyle birlikte Kuzey Yunanistan'da dokuz günlük bir road trip yaptık. Rotamız Dedeağaç, Taşöz, Selanik, Halkidiki ve Kavala şeklindeydi. Tecrübelerimizi merak edenler, seyahatimize dair hazırladığım beş yazıyı şuradan okuyabilirler. Temmuz: 2016 yılının en güzel tatillerinden biri kuşkusuz Güney Fransa seyahatiydi. Hem Cote d'Azur olarak geçen sahil kesimini hem de lavanta kokulu köyleriyle beni benden alan Provans'ı gezme fırsatı bulduk. Bennu Yıldırımlar ve Eylem Yıldız'ın İzTv'deki bir belgeseli sonrası gitmeyi çok istemiş ve sonunda bu hayalimi gerçekleştirebilmiştim. Bu seyahatimiz için yazdığım notlara şuradan ulaşabilirsiniz. Ağustos: Eşimin iş seyahatini fırsat bilip oğlumla Bükreş'e küçük bir hafta sonu ziyareti yaptık. Yıllar önce sık sık gitme fırsatı bulduğum Bükreş'i özlemişim, iyi geldi. Bükreş için hafta sonu rehberime buradan ulaşabilirsiniz. Eylül: Bu yılın efsane seyahatlerinden birini de bu ayda gerçekleştirdik. Önce Kenya'ya gittik ve Masai Mara'da safari yaptık. Sonrasında da Zanzibar'a gittik, bu da bize mini bir balayı oldu. Kenya'daki safari serüvenimizle ilgili tüm süreçleri anlatan yazılarıma buradan, Zanzibar tatilimize buradan ulaşabilirsiniz. Ekim: Bu ayda yine oğlumuzla birlikte küçük bir Kapadokya gezisi yaptık. İtiraf etmeliyim, bir yaşlarında aşırı hareketli bir çocukla çok zorlandık. Kendi tecrübeme dayanarak Kapadokya'yı bu yaşta çocuğu olan ailelere pek tavsiye etmiyorum. Balon yaşı da minimum altı imiş, belki bu yaşlarda götürmek daha iyi olur. Kapadokya notlarımı okumak isterseniz buraya tık tık. Kasım ve Aralık aylarında benim hiç iznimin kalmaması, eşimin hafta sonları çalışıyor olması, dünyanın durumu ile ilgili motivasyon düşüklüğü, havanın soğuması ve benzeri etkenlerden dolayı seyahatlere ara verme kararı aldık. 2016'da iki bayramın çok güzel zamanlara denk gelmesi uzun seyahat planları için kurtarıcımız oldu, 2017'de maalesef bu şansımız olmayacak ama tüm şartları zorlayacağız yine. Gelelim 2017 yılıyla ilgili hayallerime. Tabi ki en öncelikli dileğim, başta oğlum olmak üzere tüm ailemin ve sevdiklerimin sağlığının, huzurunun yerinde olması. Bu dileğimin içine kendi adıma fit olmayı da dahil etmek istiyorum. 🙂 Bol bol seyahat etmek ve bu seyahatlerin daha fazla kısmına oğlumu götürebilmek. 2017 seyahat anlamında aksiliklerle başladı, umarım bu şekilde devam etmez. İki aydır bir sürü detayıyla uğraştığımız, oğlumuzla ve kendi aracımızla yapmayı planladığımız Bansko gezimiz hava muhalefeti nedeniyle iptal oldu. Daha önce de iptal olan seyahatlerimiz oldu tabi ki ama bu geziye birçok hazırlık yapmamız gerektiği için emeklerimiz boşa gitti. Bu sene gitmek istediğim ve bir kısmı planlanmış olan diğer yerler ise şöyle; yurt dışında Finlandiya, İrlanda, İskoçya, İzlanda, Sırbistan, Gürcistan, İtalyan Rivierası, Macaristan, Slovakya, Norveç, Malta, Ürdün, Güney Afrika, yurt içinde Erciyes, Mardin, Gaziantep, Akyaka, Karadeniz Yaylaları. Blogumun büyüyüp daha çok insana ulaşması, yeni projeler geliştirip fark yaratabilmek. Başta ülkemiz olmak üzere tüm dünyada artık barış rüzgarlarının esmesi. Ve maalesef ülkemizin durumu düzelmezse, yurt dışında huzurlu bir ülkeye yerleşmek. Umarım yeni yıl, umutların yeşerdiği, temiz kalp ile tutulan dileklerin gerçek olduğu bir yıl olur.


Efsane bir Finlandiya seyahatinden yeni döndüm ve ayağımın tozuyla tecrübelerimiz doğrultusunda bir Finlandiya gezi notları serisi oluşturuyorum. Yazı dizime seyahatin ilk ayağı olan Turku ile başlamak istiyorum. Turku, Finlandiya'nın en eski şehri ve önceki başkenti. 4 Eylül 1827 yılında çok büyük bir yangın atlatmış, insanların çoğu evlerini kaybetmiş ve üniversitesi de Helsinki'ye taşınmış. Nordik ülkelerinde yaşanan en büyük yangın olarak anılan bu olaydan sonra Turku doğal olarak çok büyük bir yara almış ama o günden bugüne yaralarını sarmaya çalışmış ve şu anda Finlandiya'nın altıncı büyük şehri olarak hayatına devam ediyor. Ben bu seyahate kadar Turku'yu pek duymamıştım açıkçası, bu da aslında şehri daha çekici kıldı benim için. Umarım bu şehrin daha fazla duyulmasına katkım olur, çünkü gerçekten harika vakit geçirdik ve Turku'yu daha çok insanın görmesi gerektiğine inanıyorum. Buyurun size küçük bir kaçamak için ideal Turku gezi rehberi. Turku'ya Türkiye'den direkt uçuş yok. İstanbul'dan Helsinki'ye uçakla gidip, oradan araba kiralayarak kendi imkanlarınızla ya da trenle Turku'ya gitmeniz gerekiyor. Helsinki hava alanından tren veya otobüsle Merkezi Tren İstasyonu'na yarım saatte ulaşabiliyorsunuz. Tren istasyonundan biz 13:37 trenine bindik ve 15:30'da Turku'daydık. Forenom Kakolanmaki: Turku'da geçtiğimiz sonbahar açılan yepyeni bir apart otelde kaldık. Otelin binası, eskiden bir hapishanenin akıl hastanesi imiş. Orijinal bina, kırmızı tuğla duvarları korunarak sade ve şık bir şekilde yenilenmiş. Benim kaldığım oda oldukça ferahtı ve içinde her türlü aleti bulabileceğiniz gayet büyük bir mutfağı vardı. Odalara giriş için size bir kod veriliyor ve onunla giriş çıkış yapıyorsunuz, anahtar yok. Geceliği ortalama 110 imiş. Son derece hızlı çalışan ücretsiz internet mevcut. Bu arada otelde iki adet hücreyi yenilememişler, otel müşterileri merak ederlerse ziyaret edebiliyor. Rezervasyon için buraya tık tık. Ben sadece bizim tecrübe ettiklerimizi yazıyorum ama emin olun Turku'da daha birçok gezilecek yer var. Aura Nehri: Turku'nun kalbi olarak anılan nehir kenarında mutlaka yürüyüş yapmalısınız. Turku'daki birçok restoran ve kafe de burada konuşlanmış durumda. Biz gittiğimizde buz tutmuştu ama bu da şehre ayrı bir hava katıyordu. Yazın buralarda gezmek çok daha zevkli olacaktır. Turku Katedrali: Katedralleri seviyorsanız buraya da mutlaka uğramalısınız. Finlandiya'nın en değerli kutsal yapısı olarak bahsedilen katedralin tarihi 1300lü yıllara dayanıyor. Binanın bulunduğu meydan Finliler için çok önemliymiş. Noel zamanı tüm halk burada toplanır ve Finlandiya ulusal kanallarında buradaki görüntüler verilirmiş. Wainö Aaltonen Museum of Art: Farklı kitlelere hitap eden sergileriyle, müze severlerin uğraması gerektiğini düşündüğüm bir yer burası. Biz Tom of Finland turu esnasında burayı ziyaret ettik ve ben gerçekten çok beğendim. Tom of Finland Turu: Dünya çapında ün yapmış, homo erotik çizimleriyle ikonikleşmiş Touko Laaksonen'in hayatıyla ilgili bir tur bu. İlginç hayat hikayesiyle benim merak ettiğim bir kişilikti ve turdan gerçekten çok keyif aldım. 18 yaşından küçükler için tavsiye edilmeyen bir tur. Yukarıda bahsettiğim müze dışında önce kendisinin ailesi ile birlikte yaşadığı Kaarina'daki evi ziyaret ettik. Annesi ve babasının öğretmenlik yaptığı okulun ek binasında yaşıyorlarmış. Şimdi bu eski okul Saana ve Olli isimli genç bir çift tarafından yeniden dekore edilmiş durumda, halen yenilenmeyi bekleyen kısımlar var ama yapmış oldukları kısım çok şık olmuş. Toukolaakso isimli instagram hesabı ve web sitesinde süreci paylaşıyorlar, merak edenler inceleyebilir. Bir de Tom'un meşhur deri kıyafetlerini diktirdiği tasarım ve deri atölyesine uğradık. Burası 24 Şubat 2017'de gösterime girecek olan Tom of Finland filminin bazı sahnelerine de ev sahipliği yapmış. Kendimiz için deri aksesuar yapma fırsatı bulduğumuz ve filmin fragmanını izlediğimiz atölyenin adı Puvustamo idi. Archipelago: Turku'ya kadar gelmişken, çok güzel doğal manzaralara şahit olacağınız, yeşillikler içine dağılmış tek tük renkli evler göreceğiniz huzur dolu bir zaman geçirmek isterseniz Fin takımadalarına uğramanızı tavsiye ederim. Adalardan bazılarına yaptığımız ziyaretlerle ilgili ayrıca bir yazı yazdım, buradan ulaşabilirsiniz. Turku mekan önerilerime geçmeden önce bütçe dostu bir uygulamadan bahsetmek istiyorum. 44 karşılığında alabileceğiniz Turku Food Walk Card ile üç gün boyunca programa üye restoranlar arasından seçtiğiniz 5 tanesinde yemek yiyebiliyorsunuz. Bu kartın geçerli olduğu restoranlar Aura nehri kıyısındaki yürüyüş yolunda yer alıyorlar, ismini de buradan almış. Karta içecekler dahil değil, bilginiz olsun. di Trevi: Bu restorana tapas yemek için gittik. Ortam çok güzeldi ve tapas tabağımız da sade ama çok lezizdi. Şehri gezdikten sonra bir öğle yemeği molası için burayı tavsiye ederim. Restoranın şarap menüsü de oldukça zengin. Bu arada tapas tabağını Food Walk programı dahilinde yedik. Grill it! Marina: Burası Radisson Blu Marina Palace Hotel'in içinde yer alan oldukça hoş bir restoran. Yediklerimize hepimiz bayıldık. Yemek öncesi hazırladıkları kokteyller ve yemek sırasında içtiğimiz şaraplar da harikaydı. Akşam yemeği için kesinlikle tavsiye edebileceğim bir mekan, üstelik Food Walk programı içindeler. Panimoravintola Koulu: Buraya bira tadımı için gittik. Koulu Fincede okul anlamına geliyormuş, bu adı koymalarının sebebi de binanın eskiden bir okul olması. Bina üç kattan oluşuyor ve kalabalık grupları rahatlıkla ağırlayabilecek kapasiteleri var. Yaz aylarında gitmeyi düşünenler için büyük bir bahçesi de var. Kendi biralarını üreten bu bar restorana Turku ziyaretiniz sırasında mutlaka uğramalısınız. İçeride dekorasyon için birçok yerde dünya haritaları kullanılmış, bu da gezginler için ayrıca tatlı bir detay. Blanko: Aslında burada yemek yemedik ama ilk akşam yemeğimizi, otelimizin toplantı salonunda Blanko yemekleri ile yedik. Aura nehri kıyısında restoranı bulunan firmanın catering hizmetini almış olsak da yediklerimizin son derece leziz olduğundan yola çıkarak restoranını da tavsiye etmek istiyorum. Özellikle tatlısına bayıldım, açık ara Finlandiya seyahatim boyunca yediğim en güzel tatlıydı. Piece of Cake: Burası 2015 yılında Finlandiya'nın en iyi fırını seçilen Mbakery'nin sahipleri tarafından işletilen bir kafe. Turku'daki tarihi Markat Hall içerisinde yer alıyor. Bu halin içerisinde daha birçok kafe, şarküteri ve diğer gıda ürünleri satan yerleri bulmanız mümkün. Hafif bir kahvaltı ya da kahve ve tatlı için burayı tavsiye ederim. Smör: Burada buz hokeyi öncesi sadece birer çorba içtik. Organik havuç çorbası harikaydı, hayatımda yediğim en güzel çorbalardan biri olduğunu söyleyebilirim. Burası Turku'nun ünlü restoranlarındanmış, eminim diğer yemekleri de aynı şekilde güzeldir, o yüzden bahsetmeden geçmek istemedim. Ayrıca burası da yine Food Walk programına dahil bir mekan. Finlandiya ziyaretiniz sırasında, Helsinki'ye oldukça yakın olan bu güzel şehri es geçmemenizi öneriyor, size şimdiden iyi tatiller diliyorum. Nordik Blogger Deneyimi ekibinin bir parçası olarak, bize harika bir program hazırladıkları için Visit Turku ailesine çok teşekkür ediyorum.


Takımadalar turumuzun ilk durağı Kustavi oldu. Buraya Turku'dan 1 saatlik bir araba yolculuğu sonrası ulaştık. Ada, anakaraya bir köprü ile bağlı, zaten mesafe çok kısa. Yol boyunca manzaramız yemyeşil ormanlar ve bembeyaz karlar içinde ara ara serpiştirilmiş kırmızı kulübe şeklindeki evlerdi. Bana doğa çok huzur veriyor açıkçası, inanılmaz dinleniyorum doğanın içindeyken. Finlandiya'nın %70'i orman, %20'si göller ve denizlerden oluşuyormuş, bu ülkeyi bu kadar çok sevmeme şaşırmamalı. Köyde zamanımızın büyük bir kısmını geçirdiğimiz yer Kustavin Savipaja idi. Mum atölyesi, seramik atölyesi, seramik ürünleri mağazası, ev dekorasyon butiği ve kafeden oluşan bir ortam yaratmışlar. Burası bir aile işletmesi ve işi babalarından devralmış iki kız kardeş tarafından yönetiliyor. Önce seramik tabak denemeleri yaptık, sonra biraz alışveriş yaptık ve son olarak yemeğimizi yedikten sonra yolumuza devam ettik. Gerçekten çok cici bir yer ve biz de çok keyifli vakit geçirdik. Burada yazın workshoplar da düzenliyorlarmış, birkaç saatinizi ayırmayı düşünebilirsiniz. Kustavi'de sıradaki durağımız ArtTeatro, 2008 yılında kurulmuş bir sirk ve tiyatro okulu. Bize öğrencilerinin mini dans gösterilerinden oluşan bir demo sundular. En küçük öğrenci dokuz yaşında idi, üst sınırı bilmiyorum ama sanırım otuzlarında vardılar. Burada isteğe bağlı olarak yemekli özel gösteriler de düzenliyorlarmış. Grup olarak giderseniz, böyle bir gösteri izlemeyi düşünebilirsiniz, gerçekten çok yetenekliler. Ertesi gün sabah erkenden Pargas şehrine doğru yola çıktık, buranın Fince adı Parainen olarak geçiyor. Yol üzerinde birkaç konsere ev sahipliği de yapmış olan Finlandiya'nın en büyük kireç taşı ocağına uğradık. Pargas şehir merkezine geçtiğimizde Art Bank isimli özel bir Salvador Dali sergisine gittik. Serginin sahibi Ted Wallin, kendisinin Salvador Dali'nin reenkarne olmuş hali olduğuna inanan nevi şahsına münhasır bir kişi. Burada nasıl geçtiğini anlamadığımız iki saat kadar bir süre geçirdik. Hem Salvador Dali'nin hayatıyla ilgili birçok detay öğrendik hem de kendisinin burada sergilenen eserlerini ve mobilyalarını gördük. Ted, burada yemekler de düzenliyormuş, gerçekten keyifli bir sohbet olacağına eminim. Merkezde yemek için Cafe Hallonblad isimli vintage kafe'ye uğradık. İki genç hanım tarafından işletilen pek cici bir yer. Burada öğle yemeği için mini bir açık büfe var, bir de birbirinden leziz tatlılar. Pargas'a yolunuz düşerse buraya uğramanızı öneririm. Yazın bahçesi de açılıyormuş, biz ancak karlar altındaki halini görebildik. Bu şehirden birkaç hatıra almak isterseniz size Gullkrona isminde çok tatlı bir butik önereceğim. Burada, ev aksesuarından takıya, spa gereçlerinden çocuk oyuncaklarına, kıyafetten kart postala kadar aklınıza gelebilecek birçok kategoride minnoş ürün bulabilirsiniz. Ben nereye baksam bir şeyler almak istedim açıkçası, bir daha gitme fırsatım olursa uzun vakit ayırmak isterim. Takımadalar gezimizin son durağı Korpo oldu, bu adaya iki ayrı feribota binerek ulaşabildik ama feribotta geçirdiğimiz süreler çok kısaydı. Yanlış hatırlamıyorsam biri 4 dakika, diğeri 7 dakika sürdü. Bu adayı maalesef sadece karanlıkta gördüm. Birçoğunuzun bildiği üzere Finlandiya kışın bize göre çok az gün ışığı alıyor, benim orada olduğum sırada 9:30 gibi aydınlanmaya başlayıp 15:30 gibi kararıyordu. Bizim Korpo'ya ulaşmamız da, ayrılışımız da karanlık saatlere denk geldiği için ortamın güzelliğini pek göremedim. Korpo köy merkezinde verdiğimiz ufak mola sırasında Amalias Hem isimli bir butiği ziyaret etme şansımız oldu. Ev dekorasyonu, bakım ürünleri ve kıyafet satışı yapılıyor, bir de ufak kafesi var. Biz kapanmak üzereyken gittiğimiz için alışveriş yapacak vakit bulamadık ama Korpo'ya yolunuz düşerse uğramanızı tavsiye ederim. Konaklama için tercih ettiğimiz, deniz kıyısında yer alan Hotel Korpoström, Korpoström Archipelago Centre isimli sanat, kültür ve bilim merkezine ait bir otel. Tümü deniz manzaralı kulübe tarzında 16 odadan oluşuyor. Büyük bir Fin saunası ve restoranı da bulunan otelin geceliği 110 , kahvaltı ve sauna fiyata dahil. korpostrom@tritonmarin. fi adresine mail atarak rezervasyon yapabilirsiniz. Bu arada minik domatesler yaz kış bu bölgede yetişiyormuş. Akşam otele yerleştikten sonra Nestor Hotel bünyesindeki Backpocket isimli muazzam bir restorana gittik. Bu restoran çok genç ve yaratıcı bir aşçı tarafından işletiliyor ve biz gittiğimiz akşam iki tane kendi gibi genç ve yetenekli aşçı ile birlikte bize servis verdiler. Finlandiya seyahatimiz boyunca yediğim en mükemmel yemekler buradaydı. Bu kadar küçük bir yerde böylesine üst seviye bir restoran olması gerçekten harika. Sırf bu restoranın yemekleri için bile Korpo'ya tekrar gitmek istiyorum gerçekten. Bu arada biz Nestor'da kalmamış olsak da odalarını gezme fırsatımız oldu, konaklamak için gönül rahatlığıyla önerebilirim. Fin takımadaları gezisi benim için tam bir masaldı, siz de bu masalı yaşamak istiyorsanız Finlandiya seyahatinize bu geziyi eklemelisiniz. Özellikle yazın çocukla da inanılmaz keyif alacağınız bir macera olacağına eminim. Belki kendinize özel bir ada bile kiralarsınız kim bilir. Ben de bir sonraki seyahatim için oğlumu götürmek istiyorum. Nordik Blogger Deneyimi kapsamında, bizim için özenerek hazırladıkları bu müthiş gezi için Visit Archipelago ekibine çok teşekkür ediyorum.


Sevgililer günü yaklaşıyor ve birçok kişi sevgililer gününde nereye gitsek diye düşünüyor. Bana da son günlerde bu soru gelmeye başladı, o yüzden ben de bu konuyla ilgili iki yazı hazırlamaya karar verdim. Daha önce, kalmak istediğim uygun fiyatlı sıra dışı oteller listesi yayınlamıştım. Şimdi de kalmayı hayal ettiğim dünyanın en romantik otelleri listemi paylaşacağım. Diğer yazımda da destinasyon önerilerim var. Oteller için yine konukların verdiği ortalama puanlar ve oda fiyatlarını yazımda bulabileceksiniz. Yalnız uyarayım bu seferki otellerin fiyatları uygun değil. Listedeki otellerin bazılarının bulunduğu yerler şu anda yaz mevsimini yaşıyor. Sevgilinize harika bir sürpriz yapmak isterseniz bu liste tam size göre! 😉 İşte size benim sevgililer günü otel önerilerim. - The Yeatman - Le Sirenuse İtalya'nın Positano kasabasında yer alan otelin en önemli özelliği efsane manzarası. Burası daha çok bahar ve yaz aylarında tercih edilen bir tatil beldesi olsa da, son derecek romantik bir yer olması ve Akdeniz ikliminin kısmen ılıman havası nedeniyle kışın da değerlendirilebilir. Üstelik kış fiyatları sezona göre daha uygun. Bu manzaraya sahip odaların gecesi 800 civarı ve konuk puanlaması 9.5 olarak belirlenmiş. Buradan rezervasyon yapabilirsiniz. - Hotel Endsleigh İngiltere'nin Milton Abbot köyünde yer alan otel, fonda kuş sesleri eşliğinde romantik bir kaçamak yapmak isteyenler için ideal. Odaların dekorasyonu çok hoş olmuş, özellikle banyolarına bayıldım. Sevgililer günü için özel paketler hazırlamışlar ve minimum 2 gece konaklama bekliyorlar. İki gece fiyatı 450 olan otelin konuk puanı ortalaması 9 olarak verilmiş. Rezervasyon için buraya tık tık! - Shangri-La Hotel Paris'teki otelin binası Fransa'nın tarihi anıtları arasında yer alıyormuş. Eyfel Kulesi manzaralı odalarının gecesi 1265 ve konuk değerlendirme puan 9.1 olarak belirlenmiş. Benim tarzıma biraz ağır kaçsa da odaların dekorasyonunda her türlü lüks detay düşünülmüş. Buradan rezervasyon yaptırabilirsiniz. - Aman Sveti Stefan Karadağ'ın Budva şehrine bağlı olan bir ada üzerinde kurulu otelin puanı 9.3 olarak belirlenmiş. Birçoğunuz fotoğraflarını görmüştür eminim, bu sevgililer gününde belki fotoğrafların ötesine gitmeye karar verirsiniz. Ben Karadağ seyahatim sırasında oteli görmüş fakat kalmamıştım, gerçekten çok etkileyiciydi. Yalnız burada kalmak için gecelik 828 'yu gözden çıkarmak gerekiyor. - Twin Farms Hotel Biraz Avrupa'dan çıkıp uzaklara doğru gidelim. Amerika'nın Vermont eyaletinde, Bernard kasabasında yer alan otelin fotoğraftaki odasına hayran oldum. Daha fazla söze de gerek yok sanırım. Otelin puanı konuklar tarafından 9.8 olarak belirlenmiş ve bu gördüğünüz odanın fiyatı 2000$. - Anantara Medjumbe Island Resort Biliyorsunuz Mozambik ile vizeler kalktı, yani bu harika ülkeye gitmek için haneye bir artı daha yazıldı. Burayı sadece sevgililer günü için değil balayı için de düşünebilirsiniz. Gerçi bu listedeki tüm önerileri balayı oteli olarak düşünebilirsiniz. Otelin geceliği 1000 civarı ve değerlendirme puanı 9.6. Rezervasyon yaptırmak isterseniz buraya tıklayabilirsiniz. - Hapuku Lodge Yeni Zelanda'daki bu otel ağaç evlerden oluşuyor ama salaş bir ortam aklınıza gelmesin, içleri son derece şık döşenmiş. Benim bu listede tarz olarak en favori otelim sanırım bu. Bu ağaç evlerin fiyatları 895 'dan başlıyor. Yalnız puanı diğerlerine göre biraz daha düşük kalmış, 8.3 vermişler. Buradan rezervasyon yaptırabilirsiniz. - Ellerman House - Likuliku Lagoon Resort Fiji'nin Malolo adasındaki bu efsane otel ile final yapıyorum. Otel puanı 9.7 ve gecelik fiyatı 1250 . Sevgililer gününü bu soğuk kış günlerinden uzaklaşıp sımsıcak bir tropik adada geçirmek isteyenler için harika bir alternatif.


- İtalya Dünyanın en romantik şehirlerinden biri olarak gösterilen Venedik benim sevgililer günü için tavsiye edebileceğim bir yer. Üstelik ünlü Venedik Karnavalının tarihleri bu sene sevgililer gününü de içine alıyor. Venedik Ulaşım: İstanbul'dan Venedik'e direkt uçuş ile gidebilirisniz. Venedik hava alanına indikten sonra direkt San Marco meydanına inmek için bence en iyi yöntem deniz otobüsleri. Venedik'te Yapılacaklar: Gondola binmek, San Marco meydanında gezmek, Rialto köprüsünden geçmek, maske alıp sokaklarda maske ile dolaşmak, rengarenk evleriyle ünlü Burano ve cam ürünleriyle ünlü Murano adalarını ziyaret etmek, 1720li yıllardan kalmak Cafe Florian'da bir tatlı yemek. - Slovenya Dünyada, içinde "Love" kelimesi geçen tek ülkenin Slovenya olduğunun farkında mısınız? Bu, sevgililer gününü orada geçirmek için bir işaret bence. 🙂 Hem Avrupa'ya gidip hem de uygun fiyatlı bir sevgililer günü geçirmek isteyenler için Ljubljana şehrini tavsiye ediyorum. Ljubljana Ulaşım: İstanbul'dan başkent Ljubljana'ya direkt uçuş var, hem de şu anda kampanyalı biletler mevcut, bu fırsatı kaçırmayın derim. Ljubljana'da Yapılacaklar: Bled gölüne gidip sandalla gezmek, Dragon köprüsünden geçmek, Tivoli Park'a gitmek, bisikletle gezmek, Ljubljana kalesine çıkmak, Metelkova sokaklarında dolaşmak. - Finlandiya Bu sevgililer gününde sevdiğinize asla unutamayacağı bir deneyim, hatta deneyimler bütünü tattırmak isterseniz tercihiniz Finlandiya'nın Laponya bölgesi olmalı. Kışın beyazlara bürünen bu bölge, Türkiye'de yapmanızın mümkün olmadığı birçok aktivite imkanı sunuyor. Laponya Ulaşım: İstanbul'dan Finlandiya'nın başkenti Helsinki'ye direkt uçuş var, oradan Laponya için Rovaniemi'ye uçabilirsiniz. Laponya'da Yapılacaklar: Kuzey ışıklarını izlemek, husky safarisine katılmak, Santa Claus'un köyünü ziyaret etmek, Fin saunasına girmek, buz tutmuş gölde balık tutmak, ren geyiklerini beslemek. - Belçika Kanalları ve şirin mi şirin binalarıyla, Brugge romantik bir sevgililer günü için biçilmiş kaftan bana göre. Kendisi küçük Venedik olarak da anılıyor ama bence daha güzel bir yer. Gitmeden önce In Brugge filmini izlemeyi unutmayın. Brugge Ulaşım: İstanbul'dan direkt uçuş yok maalesef. Önce Brüksel'e uçup oradan uçakla veya otobüsle ulaşabilirsiniz. Brugge'de Yapılacaklar: Market meydanında dolaşmak, Belfort kulesine çıkmak, Minnewater parkta yürüyüş yapmak, Belçika çikolatalarının tadına bakmak, Belçika biralarından içmek. - Filipinler Filipinler bildiğiniz üzere birçok adadan oluşan bir ülke. Oralara kadar gitmişken birden fazla adayı ziyaret etmeniz mantıklı olacaktır. Muhteşem doğal güzellikleriyle göz dolduran ülkeyi, huzur dolu bir sevgililer günü için düşünebilirsiniz. Filipinler Ulaşım: Filipinler'deki bazı adalara direkt uçuş mevcut ama pahalı olur derseniz Singapur veya Bangkok aktarmalı uçuşları inceleyebilirsiniz. Filipinler'de Yapılacaklar: Ifugao pirinç tarlalarına gitmek, halen aktif olan Taal volkanını izlemek, Boracay adasında beyaz kumların ve denizin tadını çıkarmak, yer altı nehri Sabang'da tekne ile gezmek, Bohol'daki çikolata tepelerine gitmek. - Dominik Cumhuriyeti Eşsiz doğasıyla insanı kendine hayran bir ülke öneriyorum. Sevgililer gününde deniz, kum, güneş keyfi yaparak dinlenmek isteyenlerin adresi burası olmalı. Bu dönemde yağmurdan kaçmak için güney kıyılarını tercih etmeniz gerekiyor. Dominik Cumhuriyeti Ulaşım: Ülkemizden direkt uçuş bulunmamaktadır. Avrupa'nın birçok şehrinden aktarmalı olarak gidebilirsiniz. Dominik'te Yapılacaklar: Dalış yapmak, yunuslarla yüzmek, jet ski, para sailing yapmak, hindistan cevizi kokteylleri içmek. - Kamboçya Özelikle son zamanlarda ülkemizde popüler olmaya başlayan, tapınaklarıyla ve budist rahipleriyle ünlü ülkeyi, otantik bir sevgililer günü geçirmek isteyenlere tavsiye ediyorum. Kamboçya Ulaşım: Ülkemizden direkt uçuş bulunmuyor. En hesaplı yol, Bangkok'a uçakla gidip, otobüsle Kamboçya'ya geçmek. Kamboçya'da Yapılacaklar: Angkor Wat'ta gün doğumunu izlemek, Phnom Penh şehrini gezmek, Sihnoukville plajında denize girmek, budist rahipleri ziyaret etmek, Siem Reap'te tuk tuka binmek. - Arjantin Sevgililer gününde aşkın dansı tangonun peşine düşmek isteyenlere Buenos Aires'i öneriyorum. Bu cıvıl cıvıl başkent, size hayat boyu unutamayacağınız anılarla dolu bir tatil vaat ediyor. Buenos Aires Ulaşım: Şehre İstanbul'dan direkt uçuş var. Buenos Aires'te Yapılacaklar: Iguazu şelalerine gitmek, Palermo sokaklarında kaybolmak, Recoleta mezarlığını ziyaret etmek, Tango gecelerine katılmak, La Boca'nın renkli evlerinin fotoğraflarını çekmek, bonfile yemek.


- Seni kısaca tanıyabilir miyiz? Ben Işıl, 3 yıldır Kanada'da yaşıyorum, evliyim. Galatasaray Üniversitesi mezunuyum, bilgisayar mühendisiyim ve şu anda Intel Security'de çalışıyorum. Montreal'deyim. Buraya geliş sebebimiz eşimin işiydi, çalıştığı şirketin buradaki şubesine transfer oldu. Ona oturma ve çalışma izni verilirken aynı haklar bana da eş durumundan verildi. Montreal hakkında bilinen ilk yanlışı düzelteyim. Fransızca bilmezsen buraya gelemezsin, is bulamazsın, yaşayamazsın gibi yanlış bilinen bir şey var. Evet Quebec'in ve Montreal'in anadili Fransızca ama burası tam anlamıyla bilingual bir şehir. Her yerde herkes İngilizce ve Fransızca konuşur. O yüzden her hizmetinizi İngilizce alabilirsiniz hem de İngilizceleri gerçekten mükemmel ve aksansızdır. Bütün garsonlar, satış elemanları, sokaktaki herhangi biri bir anda İngilizceye geçiş yapar istisnasız. Bu yüzden birçok insan tek kelime Fransızca bilmeden burada rahatça yaşayıp, en iyi islerde çalışıyor. Buradaki birkaç Türk arkadaşımız bunların örneklerinden biri, bizim şirkette de sadece İngilizce konuşan insanlar var ve buna herkes saygı gösteriyor. Onlarla sadece İngilizce konuşuluyor, Fransızca konuşmak ayıp sayılıyor bu yüzden gün içinde kaç kere Fransızca- İngilizce geçişi yapıyoruz hiç bilmiyorum. Bu önemli bir nokta, çünkü Montreal'de oturma izni almak, Montreal'de iş bulmak ve Montreal'de yaşamak, Kanada'nin diğer şehirlerine göre gerçekten çok daha kolay ve herkes Fransızca yüzünden bunu kaçırıyor. Montreal daha Avrupalı bir şehir, yarı Avrupa yar Amerika. Her yerin hınca hınç olmadığı bir büyük şehir. Burada sürekli kış olduğu sanılıyor ya buna çok gülüyorum, o kadar fazla insandan "aaa orada yaz oluyor mu?" sorusu duydum ki 🙂 Türkiyeyi Sarıkamış'tan ibaret sanmak gibi bir şey bu. Haberlerde görülen öldürücü soğukların olduğu yerler çok kuzeyde ve genelde yerleşim olmayan bölgeler. Kanada çok büyük bir ülke, yüz ölçümü Türkiye'nin on katından fazla. Türkiye'de bile iklimin kuzeyden güneye, doğudan batıya ne kadar değişkenlik gösterdiğini düşünürseniz bu fark burada çok daha fazla. Yerleşim yerleri ve genelde göç alan yerlerde yaşanan iklim Türkiye'nin iç kesimlerinden farklı değil. Dört mevsim de aynı uzunluklarda yaşanıyor. Evet -30'ların görüldüğü doğru 🙂 Ama olay oradan göründüğü gibi hiç değil 🙂 Kış boyunca soğuktan dışarı çıkmak istemeyeceğin en fazla 4-5 gün oluyor, onun dışında gayet rahat ve keyifli, hele kar seviyorsan. Kış aktiviteleri çok fazla, buz pateni, kayak, raket yürüyüşü vs. Montreal'e bir saat mesafede çeşitli kayak merkezleri var. Kışlar oldukça eğlenceli geçiyor. Doğru kıyafetleri giydiğin için zaten hiç üşümüyorsun, bir kış botu ve kış montuna bakıyor iş. Ben eldiven, bere bile kullanmıyorum. O eksi derecelerin ne kadar normal ve güzel havalar olduğuna şaşırıyor insan, hiç kulağa geldiği gibi değil. Geçen kış İstanbul'a geldiğimizde üşüdüğüm kadar burada üşümedim mesela. Tamamen kıyafetle ilgili. Kış uzun mu derseniz, İstanbul'a kıyasla biraz daha uzun olsa da iklim Türkiye'nin iç bölgeleri gibi, Ankara, Eskişehir neyse burası da ayni. Yaz da bir o kadar uzun sürüyor. Mayıs başında 30 dereceye çıkıyor, Eylül sonuna kadar öyle kalıyor, Ekim ayında 20'lere düşüyor. 5 ay boyunca ciddi ciddi sıcak oluyor, öncesi ve sonrası bahar. Yani 6 7 ay bahçede oturuyoruz. Üstelik bir de yaz tatillerini kışın yapıyorsunuz onu da kardan önceki ve sonraki kuru mevsimlere denk getirince her mevsim keyifli ve eğlenceli geçiyor. Hatta buraya gelene kadar hiçbir mevsimi yaşamamış olduğumu fark ettim, doğanın içinde hepsini tam anlamıyla, tüm güzelliğiyle yaşıyorsun. Her sonbahar çok heyecanlanıyoruz, sadece biz değil ama, yerliler de öyle çünkü doğa muhteşem bir hale geliyor ve tek saniyesini bile kaçırmak istemiyorsunuz. Ben çok şanslıydım, karşılaştığım insanlar inanılmazdı, herkes çok iyi niyetli, destekleyici ve öğreticiydi. Yine de, nerede olursa olsun, ne kadar iyi koşullarla karşılaşırsanız karşılaşın yurt dışında yasamaya başlamak özellikle ilk dönemlerde hiç kolay bir süreç degil. Yepyeni bir hayata başlıyorsunuz ve her şey alışık olduğunuzdan farklı. Alışık olduğunuzdan daha iyi olması bir şeyi değiştirmiyor, kendi konfor alanınızın dışına çıkmış oluyorsunuz. Yurt dışında yasamak için nereye giderseniz gidin, dillerini biliyor olmanız yeterli bir şey değil. O dil ana diliniz değil ki bu günlük hayatta en önemli noktalardan biri. Çok uzun süre aklınıza her şeyin önce Türkçesi geliyor. Kendinizi sürekli yabancı hissediyorsunuz. Yabancılara yaklaşımın Kanada kadar iyi olduğu bir ülke yok biliyorsunuz. Diğer ülkelerin Suriyelilere yaptığı muamelenin yanında Kanada daha hava alanında "Seviliyorsunuz, isteniyorsunuz, burada güvendesiniz" mesajlarıyla karşıladı gelenleri. Tüm göçmenlere yaklaşımları bu şekilde. Şu anda da Trump'ın Müslüman ülkelerden gelenleri yasaklama kararının hemen ardından Kanada Devlet Başkanı, Amerika'nın kabul etmediği göçmenler buraya gelebilir, hangi inanca sahip olduğunuz, nereden geldiğiniz önemli değil diye mesaj yayınladı. Arkasından da tüm Kanadalı parti başkanları en milliyetçi bilinen partiler dahil Trump'ın kararına kınama mesajları gönderiyor. Ve kendi deneyimimle çok net söyleyebilirim ki Kanada yurt dışında yaşama zorluklarının minimum yaşandığı yerlerden biri. Yabancılara karşı değil ön yargı aksine çok buyuk bir hoşgoru ve saygı var. Yabancısın diye hiçbir zaman kimse zorluk çıkarmıyor aksine daha fazla destekliyor. Diğer ülkelerde en çok duyduğumuz şey dilindeki aksan kaybolana kadar lokallerin tahammülsüz davrandığı. Burada tam tersi Fransızca ya da İngilizce konuşmaya başladığında yabancı olduğunun anlaşılmaması mümkün değil ama bunu anladıkları anda yaptıkları şey seni anlamak onların sorumluluğuymuş gibi davranmak. Calışma saatleri 35-40 saat. Çoğu iş yeri de o saatleri istediğin gibi kullanmana izin veriyor. Haftanın dört günü birer saat fazla çalışıp cuma öğlen çıkma tercihi yapan ya da sabah erken başlayıp öğlen 2-3 gibi çıkanlar var. Mesai genelde 9-9:30'ta başlayıp 5-5:30 ta bitiyor. 1 saat de öğle arası ya da ne kadar kullanırsan, kimse onun pesine düşmüyor. Hastaysan sadece hastayım diye haber veriyorsun, rapor vs. beklentisi yok. Kişisel sebeplerle ya da hava koşullarından vs. istediğin gün evden çalışabiliyorsun. Ücretleri tam söylemek zor, çünkü meslek grubuna göre değişiyor ama şöyle özetleyebiliriz belki, her meslekte Türkiye'dekinden çok fazla kazanıyorsunuz ve yaşam standardınız oradakinin çok çok üstünde oluyor. Vergi oranları yüksek, %35 civarı. Şu anda en çok aranan meslek Bilgisayar mühendisi. Yıllık tatil ortalama 3 hafta, 4 haftaya pek rastlanmıyor ama şirketle anlaşmaya bağlı. Ben iki şirkette de 4 hafta olarak anlaştım ki normalde Intel'in tüm dünyada üç hafta kuralı var. Ama Kanadalılar müthiş anlayışlı insanlar o yüzden bir şekilde hallettiler. Oturup benim ihtiyacım bu kadar şu sebeplerle diye anlattığında ellerinden geleni yapıyorlar. Ailesi yurt dışında olan insanlar için 4 hafta şart bence. Hangi ülkeye yerleşirseniz yerleşin, ilk is görüşmesinde bile bu aklınızda olsun, yoksa iznin iki haftası Türkiye'de bitiveriyor, size gerçek tatiller için izin kalmıyor. Bu ilk etapta pek hesaba katılmıyor çünkü Türkiye'de yıllık tatiller aile ziyaretine harcanmıyor normalde, kısa tatiller yetiyor. Ama isin içine uçak yolculuğu ve artık uzakta yaşıyor olduğunuz gerçeği girince sure mecburen uzuyor. Patron çalışan ilişkisi inanılmaz, her şeyden önce çalışanla aralarına kesinlikle duvar çekmiyorlar. Sözüne her zaman güveniyorlar, uzun sure çalışmanın değil verimli çalışmanın önemli olduğunu biliyorlar ve seni zorla ofise bağlamıyorlar. Geç gelebilirsin, erken çıkabilirsin, hiç gelmeyebilirsin, isini bitirecek sorumluluğa sahip olduğuna güveniyorlar. Yaptığın işi açıkça takdir ediyorlar, yani memnuniyetimi belirtirsem gevşer de çalışmaz inancı yok, tam tersi. İlk patronum yapılan her şey için teşekkür eder, hiç bir şeyi emretmezdi. Intel'deki CEO'muz Cuma günleri saat 4'te hepimize tek tek bira cips servisi yapan, yeter artık çalışmayı birikin diye bağıran bir adam. İnanılmaz neşeli, enerjik. Kendisi, durmadan şirket partisi düzenleyip, peruk takıp sahneye çıkan, dans ederek Michael Jackson şarkıları söyleyen bir adam. Cadılar bayramında en komik kıyafetleri giyip gelen biri. Yani kendilerini ciddi, uzak, korkulacak çekinilecek bir role sokmak gibi bir çabaları yok. İnsanların korkuyla yönetilmeyeceğini biliyorlar ve öyle yaşıyorlar. Buna çok detaylı cevap veremeyeceğim çünkü geldiğimden beri, 3 yıl oldu, hiç hastalanıp doktora gitmedim 🙂 Ama Kanada'da sağlık hizmetleri tamamen ücretsiz, devlet tarafından karşılanıyor. Hizmet kalitesi çok iyi ama yavaş diye duyuyorum insanlardan. Özel klinikler de var, röntgen vs gibi şeyler için uzun süre beklememek için bunlardan hizmet alınabiliyor. Özel sağlık sigortası var yine, daha çok diş, masaj, akupunktur gibi servisleri için kullanılıyor. Yaşam koşulları Türkiye'ye kıyasla çok daha rahat. Kredi kartı limitleri Türkiye'deki gibi yüksek değil, taksitli alışveriş kavramı da pek yok. Yüksek miktarlı alışverişler yapılan yerler var ama Türkiye'deki gibi her yerde taksitli alışveriş diye bir şey yok. Genelde de kredi kartı değil debit kart kullanımı yaygın. Buradan da insanların kazandıklarıyla çok borçlanmadan ihtiyaçlarını giderebildikleri sonucunu çıkarabiliriz. En az kazananla en çok kazanan arasında öyle büyük uçurumlar yok, herkesin evi, arabası, normal bir sosyal hayatı var. Para birimi Cad, sanırım su anda Türkiye'deki değeri 2,85 civarı. Benzin, alkol, araba, ev ucuz. Tabi TL'ye çevirdiğinde değil buranın para birimine göre düşündüğünde. Yeme içme neredeyse aynı. Tatiller, -Kuzey ve Güney Amerika tatilleri- Türkiye çıkışlı tatillere göre ucuz. Evlerin büyüklüğü bölgeye göre değişiklik gösteriyor, şehir içinde apartman dairesi yerleşimi daha yaygın, ev olanları da iki ayrı katta iki ayrı aile olacak şekilde kullanıyorlar. Evler genelde oldukça küçük bu yüzden. Şehrin dışına doğru gittikçe bu İstanbul'daki gibi saatlerce mesafe demek değil yarım saat, kırk dakikalık mesafeler, apartmana hiç rastlamıyorsunuz, sadece iki üç katlı geniş bahçeli, havuzlu evler var. Bu yüzden bizim tercihimiz bu yönde oldu, ikimizin de en büyük hayali büyük şehre yakın ama doğa içinde bahçeli evde yaşamaktı, buraya gelir gelmez tercihimizi bu yönde yaptık. İstanbul'dan ne kadar yorulmuş olduğumu şehrin içinde hala yaşamak istemememden anlıyorum. Montreal'de metro ve otobüs ağı oldukça yeterli, taksi fiyatları normal. Genelde 15- 20 dolara şehrin ana noktaları arasında dolaşabiliyorsunuz. Bisiklet kullanımı çok yaygın, şehrin her yerinde bisiklet yolu var. Her sokak başında bisiklet kiralayabildiğiniz duraklar var, oldukça ucuz ve pratik. Bir de Commun Auto diye arabaların paylaşımlı kullanıldığı bir sistem var. Bisiklet kiralamadan farklı değil mantığı, bir duraktan alıp öbürüne bırakıyorsunuz, sigortasıyla vergisiyle uğraşmadan araba kullanıyorsunuz. Bu tıp uygulamalardan dolayı şehir içinde yaşayanlardan araba almayı tercih eden insan sayısı çok değil. Alsalar bile çok fazla kullanmıyorlar. Trafik var tabi ki ama İstanbul'daki gibi bir trafik değil. Köprü olan her yerde trafik oluyor ve Montreal bir ada, üç tane köprüsü var. Genelde yazın daha çok trafik oluyor çünkü yol yapım çalışmaları yazın oluyor ama o da bisiklet kullanımının artması, insanların tatile gitmesiyle biraz dengeleniyor. Montreal'in mutfağı kendisi gibi multinational. Kanada'nın çoğu yerinde böyle diye biliyorum. Her milletin mutfağına rahatça ulaşıyorsunuz. Hem çok yaygın hem fiyatlar normal. İş yerinden çıkıp her öğlen farklı bir ülkenin mutfağını yiyebiliyorsunuz. Aklınıza gelip bulamayacağınız bir mutfak yok sanırım, İtalyan, Fransız, Hint, Meksika, Japon, İspanyol, Tayland, Kore, Vietnam, Cin, Portekiz, Venezuela vs. Farklı kültürlerin insanlarına olduğu kadar lezzetlerine de oldukça açıklar ve meraklılar. Tüm ülkelerin yemek malzemelerini de gayet kolayca bulabiliyorsunuz, şu ana kadar arayıp bulamadığım hiçbir şey olmadı. Gemlik zeytininden, Bursa incirine, Tamek salçaya, ne kadar spesifik şey varsa bulabiliyorsunuz. Hem de Türk marketten değil, normal herkesin gittiği marketten buluyorsunuz bunları. Ama aynı marketten Taylandlısı da, Çinlisi de, Meksikalısı da aradığı her şeyi bularak çıkıyor. Türk markete su ana kadar iki kere gittim mesela, çünkü gerek kalmıyor. Lokal mutfağa ait olan iki şey var putin ve smoked meat. Putin patates kızartması üstüne eritilmiş peynir, et sosu ve gerisi sizin tercihinize bağlı çeşitli malzemelerin eklendiği bir şey. Mantar, karamalize soğan, smoked meat, biftek en çok eklenen malzemeler ama tabi vejetaryen versiyonu da var. Bunun dışında kendi mutfaklarının en önemli unsuru bira. İnanamayacağınız kadar microbrasserie ve doğal olarak sayısız bira çeşidi var. En küçük bakkalda bile ez az 20 çeşit bira vardır, ithal ve lokal microbrasserie karışık. Yazları birçok yerde bira festivali oluyor, günlerce sürüyor. Kültürlerinin en temel unsurlarından biri bu. Gece hayatı oldukça renkli, çok fazla ve çeşitli barlar var, ambiyansları, müzikleri gerçekten hoş ve tek tip yerler değil, orijinal özenle hazırlanmış mekanlar. Benim sevdiklerim Irish barlar genelde ama herkesin zevkine hitap edecek seçenekler var. En popüler içecekleri bira ve şarap. Geri kalan her şey var tabi ki. Kumarhaneler serbest. Barlar gece 3'e kadar açık, belediye başkanı sabah 6'ya kadar açık kalması önerisinde bulunuyordu en son. Niagara derim tabi ki. Kissa huskylerle kızak turu, buzda balık tutma, dönmüş nehirde buz pateni bence yapmadan dönülmemesi gerekenlerden. Yazın ise, gördüğümüz meşhur Kanada fotoğrafları gibi göl kenarındaki milli parklarda vakit geçirmek. Yaz kış fark etmez, milli parklarda Chalet yani ağaçtan evler kiralayıp kalmak tam buraya özgü bir deneyim. Montreal'deyse illaki Jazz Festivali, birçok festival oluyor ancak en güzeli Jazz festivali bence ama onun dışında denk geldiğiniz festivallerde vakit geçirmek. Kışın en aktif yapılan spor kayak, snowboard, buz hokeyi, buz pateni. Yazın bisiklet, kano, koşu. Spor yaşam şekilleri zaten. Her hava koşulunda, kışın yapmalarına alışıklar deyip geçsem de yazın öğlen sıcağının altında koşan bisiklete binen yaşlı, yaşlı derken 80'in üstünde amcalar teyzeler görmek beni çok şaşırtıyor mesela. Tansiyonu, şekeri yok mu bunların diyorum. Tüm sporları ailecek yapıyorlar, en küçüğünden en büyüğüne. Ailece vakit geçirmek bizim anlayışımızda birlikte oturup yiyip içmek iken onlar için birlikte yürüyüş yapmak, bisiklete binmek, kano yapmak falan. Arkadaş toplantıları da öyle. Çok küçük çocukları da her türlü spora dahil ediyorlar, özel arabaları var. Az daha büyük olanları anne babasının bisikletine tandem olarak bağlıyorlar. Dağ tepe uzun parkurları 3-4 küçük çocukla yapan ailelerle dolu her yer, bu parkurlarda hiç sızlanmayan, annesinin babasının kucağına çıkmadan büyük insan gibi yürüyen 3- 4 yaşlarında çocukları görmek çok şaşırtmıştı beni. O yaşta bunu her hafta sonu ailecek yapmaya alışan çocukların yaşamının sporla iç içe olması çok normal tabi. Buz hokeyi en popüler spor. Hem her donan nehir üstünde çocukların, gençlerin oynadığını görürsünüz hem de tüm barlarda hokey maçı yayınlanır. Ve halk sıkı takipçisidir, maç günleri barlara girmek neredeyse imkansız hale geliyor. Futbol hiç popüler değil, dünya kupası dışında ne yayınlandığını ne hakkında konuşulduğunu duymadım. Sanata oldukça düşkünler, ağırlık görsel sanatlarda. Birçok konser ve tiyatro salonu var. Tiyatro, bale, opera gösterileri aralıksız yapılıyor. Dünyaca ünlü birçok isim geliyor. Edebiyata oldukça düşkünler, birçok edebiyat toplantısı yapılıyor ve en çok dikkatimi çeken şeylerden biri çok okumaları, metroda otobüste sürekli okuyorlar, şöyle diyeyim kitap okuyanların sayısı telefonuyla meşgul olanlardan çok daha fazla. Genelde herkes dışarıda ama dışarıda derken cidden dışarıda 🙂 Yaz kış açık havada geçiriyorlar, kışları dışarıda geçirilen zaman dilimi kısalsa da kapalı mekanlara tıkılıp kalma alışkanlığı hiç yok. Herkes ya yürüyor ya bisiklete biniyor, kışsa buz pateni, kayak, raket yürüyüşü yapılıyor. Raket karda batmadan yürümek için ayaklara takılan büyük aparatlar ve illa ki kayak ya da snowboard. Montreal'in çevresinde 6 tane kayak tesisi var, 1 1,5 saat mesafede. Yazın illa ki uzun bisiklet gezileri, piknikler, orman kamplarıyla geçiyor. Hafta sonları genelde ormanlık, su kenarı bir yere kampa gidiliyor ya da bir milli parka gidilip bütün gün bisiklet, kano, yürüyüş yapılıyor. Milli park deyince bizim ilk aklımıza gelen piknik olsa da onların piknik dediği ayak üstü yenen bir sandviç. Ve gölgede oturup kalan da yok, 30 40 kmlik parkurları tamamlamak onlar için çok normal bir şey. Hafta sonları hınca hınç dolu olan yerler alışveriş merkezleri değil milli parklar. Montreal'in Amerika sınırına olan uzaklığı bir saatten az, bizim evden yarım saat 🙂 Sınırın diğer tarafı Vermont. Böyle olunca haliyle New York, Boston hafta sonu için gidebileceğiniz kadar yakın, arabayla 5.5-6 saat ikisi de. Tatil dediğiniz zaman en popüler yer olan Karayipler tabi ki, uçuş mesafesi oldukça kısa. Küba, Jamaika 4 saat, aşağıya indikçe 6 saate kadar çıkıyor. En çok gidilen yer Küba, Florida, Kaliforniya. Avrupa ortalama 6 saat, örneğin Paris, Amsterdam 6 saat. Türkiye'ye direkt uçuş var, 10 saat. Resmi tatiller her zaman hafta sonuyla birleşecek şekilde ayarlanıyor, hafta içine gelenler kaydırılıyor, hafta sonuna gelenler yanmıyor pazartesi tatil oluyor. Bu uygulamayla yılda 6 tane Long weekend oluyor bu da üç günlük yakın kaçamaklara imkan sağlıyor. Florida, Las Vegas, New York, Boston, Vermont, Bahamalar, California vs seçenekleri yıllık izin bile kullanmadan gidilebilecek yerler. Kanada içinde de en fazla Niagara ve Quebec City'e gidiliyor kısa tatiller için. Geldi 🙂 Buraya geldiğimden beri iki şirkette çalıştım, bu iki işin görüşmesi dışında bir görüşme yapmadım ama her ikisi de beni hayrete düşürdü. Buraya geldiğimde hayatımdaki her şey yenilenmişken yaptığım işi de değiştireyim dedim. Sonuçta evet yine programcılık yapacaktım ama on yıllık tecrübemden tamamen farklı bir teknoloji ve platformu seçtim. Normalde bunu yapmak kendi ülkenizde bile çok risklidir ya kimse başvurunuzu ciddiye almaz ya da bütün tecrübeniz bir anda sıfırlanır, junior muamelesi görürsünüz. Yeni taşındığınız bir ülkede pek akıl karı bir şey değil yani. Neyse ben ilk başvurumu yaptım, görüşmeye gittim, perşembe öğleden sonraydı. Görüşme bittiğinde zaten mesai de bitmişti. Bir saat sonra patron beni aradı ve yarın sabah ise başlıyorsun dedi, pazartesiyi bile beklemeden. Üstelik lokal on yıllık programcının aldığı maaşla. Bu büyük sürprizdi çünkü normalde göçmenlere ilk işlerinde piyasanın oldukça altında bir maaş veriyorlar, herkes burada bir işe başlamak için kabul edip bir yıl sonra kanada tecrübesine sahip olarak iş değiştiriyor. Geçmiş tecrübemi de sıfırladığım bir iş için inanılmaz bir şeydi. İkinci görüşmem şu anki şirketimle yani Intel Security ileydi. Görüşmenin ertesi günü ise aldıklarını söyleyip, talep ettiğim miktardan %15 fazla teklif ettiler. Bu en çok şaşırdığım şeylerdendi çünkü Türkiye'de çalışanın talep ettiği miktarı düşürmek için pazarlık yaparlar değil fazlasını vermek. Henüz vatandaş olmadım, vatandaşlık uzun bir süreç. Ortalama 7 yıl sürüyor. Çünkü vatandaşlıktan önce Permanent Resident kartına sahip olmanız gerekiyor ve PR'i aldıktan 3 yıl sonra vatandaşlığa başvurabiliyorsunuz ve tabi ki bu sürede Kanada'da yaşıyor olmanız gerekiyor. PR'in kendisi 1.5 2 yıl alıyor. Quebec eyaletine özel bir shortcut var ama gelmeyi düşünenlere tavsiye edebileceğim, en kısa ve en basit süreç: Evli çiftlerden birinin buradaki üniversitelerden birinden yüksek lisans, MBA vs için kabul alması durumunda diğer eşe otomatik çalışma ve oturma izni çıkıyor. Yüksek lisans programlarının çoğu zaten bir yıl, okulu bitirince CSQ programından PR sürecine alıyorlar. Okulun ilk altı ayından sonra okumakta olan eşe part time çalışma izni de veriyorlar ki buradaki bir okuldan mezun olunca iş bulmak iyice kolay. Bu yüzden evrak işlerini, toplam süreyi ve iş arama sürecini kısaltmanın en iyi yolu bu. Bir de buradayken iş bulmak gerçekten çok kolayken uzaktan iş bulmak mümkün değil, Cv'nizi beğenseler, almak isteseler bile çalışma izinini alacağınız süreyi hiçbir şirket beklemeyi tercih etmiyor. O yüzden en kısa yoldan gelip burada iş bakmak en doğrusu, diğer türlü iş bulamıyoruz sanarak hayal kırıklığı yaşıyor insanlar. Ev ve araba alımı yaptım. İkisi de gayet kolay oldu. Zaten biliyorsunuz mortgage koşulları burada çok kolay o yüzden kirada oturmak pek görülen bir şey değil anca yeni geldiğinizde kalacağınız süre, yerleşeceğiniz yer belli değilken geçici bir süre yapacağınız bir şey. Eğer mortgage yoluyla alacaksanız bankaya başvuru yapıp onay aldıktan sonra gerekli belgeleri verip imza atmaya bir kez gidiyorsunuz. Sonra da evi satacak ve alacak taraflar olarak notere başvuruyorsunuz, noter tüm işlemleri yapıyor evin vergi borcu var mi, almaya engel bir durum var mi vs. Sonra size bir tarih veriyor, iki taraf birlikte gidip imzaları atıyorsunuz. Bu süreçte yaşadığımız ilginç bir şey oldu. İlk başta gittiğimizde kiralamış olduğumuz evi satın almaya niyetlenmiştik, yeni bir ev değildi ve hep apartman dairesinde yaşamış insanlar olarak evlerde olabilecek sorunlara karşı hiçbir bilgimiz yoktu. Mortgage başvurusu yapınca banka yakın vadede bu eve için yapmayı planladığınız renovasyon varsa bunları da proje halinde bize bildirin dedi. Bunun üzerine aklımızda olan şeylerin hepsini yapacak bir adam bulduk. Evin neredeyse her şeyini yapacaktı, mutfak, banyo, yer döşemesi, evin dış cephesinin değişmesi vs. ve çok ciddi bir para alacaktı. Ama adam hem işinin uzmanı hem de oldukça dürüst biri çıktı ve dedi ki evin temelinde bir sorun var, ne ben bu işi alayım, ne de siz bu evi. Bir expert çağırmamızı tavsiye etti ve hazırlanan rapor sonucunda o evi almamaya karar verdik. Bizi çok ciddi sorunlardan kurtarmış oldu ve bu sayede nelere dikkat edeceğimizi öğrenmiş olduk, su anki evi yine aynı expert'i çağırarak ve tamamen içimize sinerek almış olduk. Araba alımını yakın zamanda yaptık, ilk geldiğimizde lease etmiştik ki burada leasing de çok mantıklı, sürekli yeni araba kullanmış oluyorsunuz ve ekonomik olarak satın almış olmaktan daha pahalıya gelmiyor. Bu yöntemle devam etme niyetindeydik ama bazı markalar leasing yapmıyor sadece satış yapıyor. Alım süreci yine çok kolay, satıcı bayi tüm resmi işlemleri yapıyor, bir hafta içinde her şey bitmiş oluyor. Türkiye'ye yakın vadede dönmeyi düşünmüyorum. Ama ömrüm boyunca burada kalacağım da diyemiyorum hala, zamanla bu da değişir belki bilmiyorum. Çünkü benim hikayem biraz farklı, buraya gelirken yurt dışında yaşamayı isteyerek, planlayarak ya da bunun için başvurmuş, uğraşmış olarak gelmedim, ani bir şekilde eşimin işi ve onun çok istemesi sebebiyle geçici bir süre yaşamaya razı olarak geldim 🙂 Ama buradaki hayatı sevince şimdi dönmek istemeyenlerden oldum. Herkesin tecrübesi farklı olabiliyor, kimi seviyor kimi sevmiyor. Siz de bir şekilde sevmişsiniz diye düşünüyorum, 13 senedir yaşadığınıza göre. 🙂 Ben de yurt dışında yaşıyorum, hem de küçümsenen bir ülkede ama burada yaşadığımız hayattan çok memnunum. Eminim burayı kötü bulan da pek çok insan da vardır. YAzıya bayıldım! Ne kadar soru varsa kafamda hepsine cevap verilmiş. Çok teşekkürler! Çok teşekkür ederim çok faydalı ve aydınlatıcı bir yazı olmuş. Beğenmenize sevindim, yorumunuz için ben teşekkür ederim. Yazi cok guzel olmus ikinizede tesekkurler gercekten isil hanim dogru seyleri yazmis. Bende canada'da niagara da yasiyorum yani 2 ay oldu. Ben elektrik-elektronik muhendisliginden mezun oldum ama daha bilmiyorum nasil oluyor burda denklik isil hanim yardim edebilir mi bu konu hakkinda bir bilgisi var mi kendiside muhendis oladugu icin belki biliyordur.


- Colmar, Fransa Özellikle son yıllarda adını sık duymaya başladığımız bu güzeller güzeli kasaba Fransa'nın Alsace bölgesinde yer alıyor. Şirin evleri ve içinden geçen Ren nehrinin kollarıyla ziyaret edenlere harika fotoğraf kareleri sunuyor. Colmar'a ulaşım için en kısa yol, Türkiye'den Basel hava alanına gidip oradan araç kiralamak veya trene binmek olacaktır. - Hallstatt, Avusturya Listemde bulunan yerlerden Türkler arasında en meşhur kasaba burası olsa gerek. UNESCO dünya mirası listesinde bulunan bu küçük kasaba Avusturya'nın göller bölgesinde yer alıyor. Nefes kesen manzaralar sunan kasabaya ulaşım en rahat Salzburg üzerinden sağlanıyor. Türkiye'den Salzburg'a direkt uçup devamından araba kiralamak en güzel yöntem. - Cesky Krumlov, Çek Cumhuriyeti Bohemya bölgesinin güneyinde yer alan kasaba UNESCO dünya mirası listesinde bulunuyor. Vlteva nehrinin kıvrımları üzerine inşa edilen bu şirin orta çağ kasabası, ziyaretçilerini tüm gün sokaklarında kaybolmaya davet ediyor. Genelde Prag'a gidenlerin günübirlik uğradığı bir yer olduğu için ulaşım Prag üzerinden sağlanıyor ama Viyana veya Münih'e gidenlerin de 3-4 saatte ulaşabileceği bir mesafede bulunuyor. - Giethoorn, Hollanda Hollanda'nın Venedik'i olarak anılan bu minnoş kasaba Amsterdam'a gidenlerin bir gün ayırarak görebileceği bir yer. Ulaşım Amsterdam'dan tren ve otobüs kullanarak sağlanabiliyor ama özellikle birkaç kişiyseniz araç kiralamak daha mantıklı olacaktır. Yalnız köyün içinde araç kullanamayacağınızı göz önünde bulundurun. - Sintra, Portekiz - Tasiilaq, Grönland Grönland'ın doğusunda yer alan bu şirin kasaba küçük nüfusuna rağmen turizm açısından gelişmiş bir yer. Yaz kış ziyaretçilerine çeşitli outdoor aktivite imkanları sunuyor. Buraya ulaşım listedeki diğer kasabalara göre biraz daha zor ama buz dağlarının arasında geçirilecek efsane birkaç gün için değer. Türkiye'den aktarmalı olarak Reykjavik'e gidip oradan uçak ile Tasiilaq'a varabilirsiniz. - Alberobello, İtalya Karakteristik çatılara sahip evleriyle her seyahat severin uğramak istediği kasaba İtalya'nın Puglia bölgesinde bulunuyor. Kasabanın simgesi olan konik çatılı evlere Trulli deniyor ve bu evler sayesinde kasaba UNESCO dünya mirası listesinde yer alıyor. Kasabaya ulaşım için en kolay yol, Türkiye'den Bari'ye uçakla gidip oradan trene binmek. - Rothenburg, Almanya Kasabanın tam adı "Rothenburg ob der Tauber" olarak geçiyor ve bu da "Tauber nehrine bakan kırmızı kale" olarak Türkçeye çevriliyor. Bu şirin orta çağ kasabası Almanya'nın Bavyera bölgesinde bulunan meşhur Romantik Yol rotasında yer alıyor. Buraya ulaşmak için Nürnberg'e İstanbul'dan direkt uçup, oradan tren yolunu kullanabilirsiniz. - Reine, Norveç Burası, Norveç'in kuzeybatısındaki Lofoten takımadalarında bulunan çok şirin bir balıkçı kasabası. Okyanusun hemen kenarındaki klasik kulübe tarzı evleri ve arkasındaki dağlarla tablo gibi bir görüntüye sahip. Yalnız bu güzelliği görmek pek öyle kolay değil ne yazık ki. Önce İstanbul'dan Bodo şehrine uçuyorsunuz, sonra buradan feribotla köyün bulunduğu Moskenes adasına varıyorsunuz. Limandan otobüs ile kasabaya ulaşıyorsunuz. - Shirakawa, Japonya Listemdeki son kasaba yine UNESCO dünya mirası listesinde yer alıyor. Kasaba ziyaretçilerine kışın karlar altında ayrı güzel, yazın yeşillikler içinde ayrı güzel manzaralar sunuyor. Ulaşım için önce Tokyo'ya uçakla gidip, Kanazawa'ya tren yolculuğu yapmak gerekiyor. Kanazawa'dan da otobüs ile Shirakawa'ya gidebiliyorsunuz. Sayfanızı tesadüfen dün keşfettim, bugün de birkaç konuyu araştırırken yine sizin sayfanıza denk geldim:) Ben de gittiğim yerlerde gezilecek masal kasabaları keşfetmeyi çok seviyorum. Yukarıdaki kasabalardan Colmar, Hallstatt, Rottenburg o. b. Tauber ve Shirakawa-go'ya gittim. 2 sene önce Colmar'ı keşfettiğimde kasabanın gerçek olduğuna inanamamıştım, çok beğenmiştim. Geçen sene Haziran'da 2. kez kardeşimle gittim. Bu sefer sadece Colmar ile sınırlı kalmadık. Strasbourg'u gezdikten sonra tren istasyonundan araba kiralayarak Colmar'a kadar yol üzerindeki Bergheim, Ribeauville, Riquewihr, Kaysersberg gibi kasabalara uğrayarak gezdik. Bu kasabalar Colmar'dan daha küçük ve çok daha şirin. Kesinlikle tavsiye ederim. Shirakawa-go ve Gokayama köylerini Japonya gezimiz öncesinde "Ölmeden Önce Görülmesi Gereken Köyler" başlıklı bir yazıda gördüm. Japonya'da bu kadar masalsı yerler olduğunu görünce zorla da olsa plana sıkıştırdım ve bu masal kasabaları keşfetmeyi başardık. Kaynakların çoğu Japonca olduğu için otobüs saatleri, rotaları vb. detayları google translate ile çeviri yaparak notlarıma eklemiştim. Neyseki plan elimde patlamadı ve istediğim gibi işledi. Listede keşfetmeyi en çok istediğim yerlerin başında Reine geliyor. Norveç fiyord gezimiz sırasında gitmeyi çok istedim ancak oldukça kuzeyde yer alması nedeniyle ulaşımı uçakla yapmamız gerekecekti. Direkt uçuş olmadığı için de vakit kaybedecektik. Umarım en kısa zamanda gidebilirim. Bu arada Oslo'dan Wideroe firmasının direkt uçuşları başlamış. ulaşım artık daha kolay. Gitmek isterseniz aklınızda olsun:) Bu arada Norveç muhteşem bir doğaya sahip. Geirangerfjord, Alesund ve Flam beğendiğim yerlerin başında geliyor. Buraları da öneririm. Listede görmeyi istediğim bir diğer yer de Giethoorn. Umarım bu yıl keşfedebileceğim. Sayfanızı tesadüfen dün keşfettim, bugün de birkaç konuyu araştırırken yine sizin sayfanıza denk geldim:) Ben de gittiğim yerlerde gezilecek masal kasabaları keşfetmeyi çok seviyorum. Yukarıdaki kasabalardan Colmar, Hallstatt, Rottenburg o. b. Tauber ve Shirakawa-go'ya gittim. 2 sene önce Colmar'ı keşfettiğimde kasabanın gerçek olduğuna inanamamıştım, çok beğenmiştim. Geçen sene Haziran'da 2. kez kardeşimle gittim. Bu sefer sadece Colmar ile sınırlı kalmadık. Strasbourg'u gezdikten sonra tren istasyonundan araba kiralayarak Colmar'a kadar yol üzerindeki Bergheim, Ribeauville, Riquewihr, Kaysersberg gibi kasabalara uğrayarak gezdik. Bu kasabalar Colmar'dan daha küçük ve çok daha şirin. Kesinlikle tavsiye ederim. Shirakawa-go ve Gokayama köylerini Japonya gezimiz öncesinde "Ölmeden Önce Görülmesi Gereken Köyler" başlıklı bir yazıda gördüm. Japonya'da bu kadar masalsı yerler olduğunu görünce zorla da olsa plana sıkıştırdım ve bu masal kasabaları keşfetmeyi başardık. Kaynakların çoğu Japonca olduğu için otobüs saatleri, rotaları vb. detayları google translate ile çeviri yaparak notlarıma eklemiştim. Neyseki plan elimde patlamadı ve istediğim gibi işledi. Listede keşfetmeyi en çok istediğim yerlerin başında Reine geliyor. Norveç fiyord gezimiz sırasında gitmeyi çok istedim ancak oldukça kuzeyde yer alması nedeniyle ulaşımı uçakla yapmamız gerekecekti. Direkt uçuş olmadığı için de vakit kaybedecektik. Umarım en kısa zamanda gidebilirim. Bu arada Oslo'dan Wideroe firmasının direkt uçuşları başlamış. ulaşım artık daha kolay. Gitmek isterseniz aklınızda olsun:) Bu arada Norveç muhteşem bir doğaya sahip. Geirangerfjord, Alesund ve Flam beğendiğim yerlerin başında geliyor. Buraları da öneririm. Listede görmeyi istediğim bir diğer yer de Giethoorn. Umarım bu yıl keşfedebileceğim.